turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Contribution of ionic strength to the interaction of natural organic matter and metal acide surface

Doğal sulardaki en kapsamlı organik madde hümik maddelerdir. Ağır metallerin gideriminin engellenmesi, THM'lerin oluşumuna sebep olması, ve pestisidlerle birleşerek onların doğal sulara karışmasını sağlamak hümik asidin zararlarından bazdandır. Hümik maddelerin doğal sulardaki ve su arıtma tesislerindeki etkilerini azaltmak için bu maddelerin giderimi önemlidir. Son yıllarda fotokatalitik oksidasyon yöntemi hümik asidlerin gideriminde uygulanmaktadır. Bu çalışmada hümik asidin titanyum diyoksitle olan adsorpsiyon özellikleri pH ve iyonik kuvvetlere bağlı olarak incelenmiştir. Bu çalışmayla amaçlanan hümik asidin fotokatalitik oksidasyon sonucunda giderebilirliğine, adsorpsiyon etkilerinin, fotokatalitik şartlardan bağımsız olarak incelenmesidir. Deneyler farklı pH ve iyonik kuvvetlerde yürütülmüştür. İlk olarak hümik asidin titanyum diyoksitle olan adsorpsiyon özellikleri çözeltinin pH' m değiştirilerek incelenmiştir. Aynı deneyler iyonik kuvvetin varlığında tekrar edilmiştir. Deneysel adsorpsiyon sonuçları, Freundlich izoterm eğrileri üzerinden sağlanan denklemlere yerleştirilerek, bu izotermlerden adsorpsiyon parametreleri Kf ve l/n hesaplanmıştır. Yapılan deneylerin sonuçlarına göre, düşük pH'larda daha fazla adsorpsiyon meydana gelir. Adsorpsiyon kapasitesi çözeltinin pH'nın yükseltilmesiyle düşmektedir. Asidik, nötral ve bazik koşullarda hümik asidin titanyum diyoksitle olan adsorpsiyonu ortamdaki iyonik kuvvetlerin artmasına bağlı olarak artış gösterir. En büyük değişim bazik ortamda gözlenmiştir. İyonik kuvvetlerin etkisini yorumlamak için adsorpsiyon verimlerindeki değişimde kullanılmıştır. Bazik ortamda adsopsiyon verimi iyonik kuvvetlerin artmasıyla büyük oranda değişmiştir.
Reaktif boyar maddeleri içeren atık suların fenton prosesi ile renk giderimi

REAKTİF BOYARMADDELERİ İÇEREN ATIKSULARIN FENTON PROSESİ İLE RENK GİDERİMİ Fenton prosesi temel olarak demir sülfat ve hidrojen peroksitin birbirleriyle reaksiyona sokularak kuvvetli bir oksitleyici olan hidroksil radikallerinin oluşturulmasına dayanmaktadır. Bu çalışma kapsamında reaktif boyarmaddeler içeren renkli atıksuların renk gideriminde Fenton prosesinin kullanılabilirliği araştırılmıştır. Çalışmada Remazol Red RR Gran, Remazol Yellow RR Gran, Remazol Blue RR Gran boyarmaddeleri kullanılmış ve bu boyarmaddelerin her birinden 40 mg alınıp toplam 120 mg boyarmadde destile suda çözülerek sentetik atıksu hazırlanmıştır. Çalışma 'sadece boyarmaddelerle hazırlanan sentetik atıksu,, yun renginin giderilmesi, aynı sentetik atıksuya 'tekstil yardımcı maddesi ilavesi ile hazırlanan sentetik atıksu,, dan renk giderimi ve son olarak da bir tekstil atıksu arıtma tesisi çıkışından alman 'gerçek ataksu'yun renk giderimi olmak üzere üç aşamada gerçekleştirilmiştir. Renk ölçümleri EN ISO 7887'yi esas alan Renklilik Sayısı parametresine uygun olarak 436 nm, 525 nm ve 620 nm de yapılmıştır. Uygun pH seçimi deneyleri sonucunda en iyi renk giderimi pH 3 değerinde elde edilmiştir. Optimum karıştırma süresi olarak 30 dakika, karıştırma işlemi tamamlandıktan sonra çökme için beklenecek sure 90 dakika ve en uygun reaksiyon sıcaklığı olarak 40 C bulunmuştur. Bu reaksiyon şartlan uygulanarak EN ISO 7887'ye göre RES parametresi için belirlenen sınır değerlerine kadar renk giderimi sağlayan FeSÜ 4 ve H2O2 miktarları belirlenmiştir: 'Sadece boyarmaddelerle hazırlanan sentetik atıksu,, için 10 mg/L FeS04 ve 100 mg/L H2O2; 'tekstil yardımcı maddesi ilavesi ile hazırlanan sentetik atıksu,, için 250 mg/L FeSO 4 ve 600 mg/L H2O2; 'gerçek atıksu,, için 50 mg/L FeS04 ve 100 mg/L H2O2. Yukarıdaki sonuçlara göre sadece renkli boyarmadde içeren atıksulara Fenton prosesi uygulandığında düşük H2O2 ve Fe2+ dozlarıyla istenen renk giderimine ulaşılabilmektedir. Halbuki KOt değeri de renk parametresi yarımda aynı zamanda arıtılmak istenildiğinde hem H202'in hem de Fe2+'nin daha yüksek dozajlarına ihtiyaç duyulmaktadır. Çalışma sırasında elde edilen sonuçlar Fenton prosesinin tekstil atıksularının renk gideriminde oldukça etkili bir şekilde kullanılabileceğini göstermektedir. Bu şekilde arıtılmış atıksuyun tekrar kullanımı da mümkün olabilecektir. XV
Çevresel değişimlerin Karadeniz Bölgesi'ndeki tescilli anıt ağaçlara olan etkisinin CBS yardımı ile değerlendirilmesi

Günümüzde insanoğlunun en temel görevlerinden biri, medeniyetlerin oluşturduğu kültürel değerlere ilaveten geçmişşten günümüze kadar ulaşmayı başaran doğal güzellikler ve tabiat varlıklarını gelecek kuşaklara bozulmadan aktarabilmektir. Şüphesiz; tabiat varlıklarının içinde en önemli canlı varlık olan ağaçları, bu ağaçlar içerisinde de hem geçmişş ile günümüz ve hem de günümüz ile gelecek arasında doğal köprü kurmayı başaracak olan anıt ağaçları korumak esastır. En önemli tabiat varlıklarından ayakta kalmayı başarabilenler, günümüz zorlu koşullarına direnememekte, zamanla anıtsal değerlerini antropojenik etkenlerle kaybetmektedirler. Bu çalışmada amaç; Karadeniz Bölgesi'nde tescillenmiş anıt ağaçlara çevresel değişimlerin etkilerinin Coğrafi Bilgi Sistemleri yardımıyla incelenmesidir. Bu anıt ağaçlara ait tür, yaş, boy, tepe tacı genişliği, gövde çapı gibi boyutsal veriler, ArcGIS programı ile değerlendirilmiştir. Elde edilen sonuçlar yorumlanmış, anıt ağaçların uygun koşullarda korunması için farklı çözüm önerileri sunulmuştur. Çalışma sonucunda Karadeniz Bölgesindeki anıt ağaçların ömürlerinin, ağaç türlerine göre olması gerekenden daha kısa olduğu belirlenmiştir. Karadeniz bölgesinde toplam 334 adet tescilli anıt ağaç vardır. 157 adet ile en fazla bulunan türdeki anıt ağaç Doğu Çınarı ağacıdır. Ayrıca Karaçam, Menengiç, Gümüşi Ihlamur, Büyük Çiçekli Manolya, Doğu kayını, Adi Porsuk anıt ağaç türleri de Karadeniz Bölgesi'nde tespit edilmiştir. En çok tescilli anıt ağaç 47 adet ile Tokat ilinde yer almaktadır. Zonguldak ilinde yer alan 1600 yaşındaki Adi porsuk en yaşlı anıt ağaç iken, bölgedeki anıt ağaçların 87 adedi 240- 340 yaş aralığındadır. Çalışmada en çarpıcı sonuç, anıt ağaçların çevresel değişimlerden olumsuz etkilendiği yönündedir. Özellikle şehir merkezlerinde yer alan anıt ağaçların; yapılaşma, çevre kirliliği ve antropojenik kaynaklı nedenlerle yaşam süreleri kısalmakta ve olumsuz olarak etkilenmektedir.
Sızıntı suyundan elektro-fenton yöntemi ile koi giderimi üzeirne işletme koşullarının etkisi

Sızıntı suları yüksek konsantrasyonlarda organik ve inorganik kirleticileri içermekte olup su kalitesinin çok değişken olduğu alıcı ortamlara deşarj edilmeden önce mutlaka arıtılması gereken atıksulardandır. Son yıllardaki literatür çalışmaları, sızıntı sularının arıtılmasında ileri oksidasyon proseslerinin kullanımları üzerine ilginin arttığına işarettir. Bunlardan özellikle elektro-Fenton prosesleri, atıksulardan çeşitli kirleticilerin yüksek verimlilikte giderilmelerinde etkili olduklarından tercih edilebilir alternatif arıtma metodu olarak değerlendirmektedir. Bu çalışmada Samsun Katı Atık Düzenli Depolama sahası sızıntı suyundan elektro-Fenton yöntemi ile KOİ giderimi üzerine, atıksu giriş pH'sı, akım yoğunluğu, H2O2 konsantrasyonu, elektrotlar arası mesafe ve reaksiyon süresinin etkisi araştırılmıştır. Optimum deneysel koşullarda (pH: 2.5, akım yoğunluğu: 75 A/m2, H2O2 konsantrasyonu: 2000 mg/l, elektrotlar arası mesafe: 10 mm, reaksiyon süresi: 30 dakika) sızıntı suyundan 0.517 kg/m 3 anot ve 1.092 kWh/m 3 lük elektrik enerjisi tüketimleri ile maksimum % 63 oranında KOİ giderimine ulaşılmıştır. Anot (>%99. 9 saflıkta demir), elektrik enerjisi ve H2O2 tüketimlerinin toplamı olarak; toplam maliyet 110. 25 $/m3 iken, 1 kg KOİ giderimi için hesaplanan maliyet 9.71 $ olarak belirlenmiştir.
Elektrokimyasal su dezenfeksiyonu

Bu çalışmada, rutenyum metal oksit elektrotların kullanıldığı paralel plakalı ve damlatmalı reaktörlerde elektrokimyasal yükseltgeme ile su dezenfeksiyonu gerçekleştirilmiştir. Paralel plakalı reaktör ile yapılan çalışmalarda kesikli ve sürekli sistemde çalışılmış, arıtım süresinin ve uygulanan akım yoğunluğunun E. coli bakterilerinin hayatta kalma oranına ve enerji tüketimine olan etkileri araştırılmıştır. Sürekli sistemde yapılan çalışmalarda, belli bir başlangıç E. coli derişimine sahip çözeltiye değişik akış hızlarında, farklı akım yoğunlukları uygulanmış ve hayatta kalma oram ve enerji iletimine olan etkileri incelenmiştir. Damlatmalı reaktörde yapılan çalışmalarda ise belli bir başlangıç E. coli derişimine sahip çalışma çözeltisi farklı akış hızlarında reaktöre gerilim uygulanarak elektrokimyasal yükseltgeme ile dezenfekte edilmiş ve hayatta kalma oram ve enerji tüketiminin değişimi incelenmiştir. Ayrıca, Porsuk çayından alman su örneği, hem paralel plakalı hem de damlatmalı reaktörlerde elektrokimyasal dezenfeksiyona tabi tutulmuştur. Paralel plakalı reaktörde % 95,5 oranında giderim sağlanırken damlatmalı reaktörde giderim oram % 98 olmuştur. Sonuç olarak, elektrokimyasal su dezenfeksiyonu hem hazırlanan çalışma çözeltisinde hem de gerçek kirlilik koşullarına sahip su örneğinde başarıyla gerçekleştirilmiştir.
Existing situation in Ankara water distribution system in terms of total trihalomethanes and organic matter

oz ANKARA İÇME SUYU ŞEBEKESİNİN TOPLAM TRİHALOMETAN VE ORGANİK MADDE AÇISINDAN İZLENMESİ TOKMAK, Burcu Yüksek Lisans Tezi, Çevre Mühendisliği Bölümü Tez Danışmanı: Prof. Dr. Ülkü Yetiş Eylül 1999, 100 sayfa Su arıtımında karşılaşılan pek çok problem, ham sudaki organik bileşiklerden kaynaklanmaktadır. Su arıtma endüstrisinin amaçlarında birisi, tüketiciye patojen mikroorganizmalardan arınmış su temin etmektir. Bu amaçla, dezenfeksiyon işlemi için pek çok arıtma tesisinde klor kullanılır. 1970'lerden bu yana yapılan çalışmalarda, dezenfektan olarak kullanılan klorun su arıtma tesislerinde ve su dağıtım şebekelerinde bulunan hümik maddeler ile tepkimeye girerek 'dezenfesiyon yan ürünü' olarak adlandırılan klorlu organik bileşikler oluşturduğu rapor edilmiştir. Bu yan ürünler arasında trihalometan'lar en önemlileridir. THM'lar kanserojen olup potansiyel sağlık riski taşımaktadırlar. Bu nedenle, bu bileşikler Amerika Çevre Koruma Örgütü'nün 'Ulusal İçme Suyu Yönetmeliği'nde sınırlandırılması gereken maddeler olarak yer almaktadırlar. Buna karşın, Türkiye'de THM'ları kısıtlayıcı veya kontrol edici herhangi bir yönetmelik bulunmamaktadır. Bu çalışmada, Ankara su dağıtım şebekesindeki toplam THM ve organik madde miktarları belirlenmiştir. Ankara'nın 24 ayrı semtinden alınan çeşme suyu örnekleri beş ay boyunca, toplam THM ve uçurulamayan organik karbon seviyelerinin belirlenmesi amacıyla analiz edilmiştir. Bunun yaraşıra, çeşme suyundaki THM ve organik maddelerin günlük değişimleri de incelenmiştir. Ayrıca, İvedik Arıtma Tesisi'nin THM ve organik madde arıtmadaki verimliliğini kontrol etmek amacı ile tesisin altı ayn noktasından örnekler alınmıştır. Tesisteki doğal organik madde arıtma veriminin Mayıs 1999 itibarı ile, PACI ve alum koagulantlan için sırası ile %12 ve %20 olduğu tespit edilmiş olup, Dezenfektan/Dezenfeksiyon Yan Ürünleri yönetmeliğini sağlamadığı belirlenmiştir. Bu nedenle, tesiste uygulanan konvansiyonel kuagülasyon prosesine alternatif olarak ileri kuagülasyon işleminin uygulanabilirliğini araştırmak amacıyla bir dizi deney yapılmıştır. Deney sonuçlarına göre, optimum alum dozu 80 mg/L (AI2O 3 olarak bulunmuş olup, pH 5-6 aralığında çalışıldığında, bulanıklık, NPOC ve UV parametrelerinin sırası ile 1 NTU, 1,5 mg/1 ve 0,035 değerlerine kadar giderildiği gözlenmiştir. Beş aylık araştırmada, izlenen pek çok semtte THM konsantrayonlarının belirlenen sınır değerlerinin altında olduğu gözlenmiştir. Ancak, THM'lann Mart ve Nisan aylarında Dikmen, Haziran ayında ise Konutkent, Elvankent ve İncirli'de, EPA'nin '1. Kademe' limiti olan 80 ug/L değerinin üzerinde oldukları tespit edilmiştir. Dağıtım şebekesindeki THM seviyelerinde İvedik Arıtma Tesisi çıkışına kıyasla bir artış gözlenmiştir. Buna rağmen, THM ve NPOC seviyelerinde ne birbirini takip eden aylarda ne de günlük ölçümlerde genel bir artış ya da azalış eğilimi gözlenmemiştir.
Chromium leaching from chromite ore processing waste material

öz İŞLENMİŞ KROMİT CEVHERİ ATIĞINDAN KROM YIKANMASI HASKÖK, Serkan Yüksek Lisans, Çevre Mühendisliği Tez Yöneticisi : Doç. Dr. Kahraman Ünlü Kasım 1998, 111 sayfa Krom endüstride birçok alanda kullanılmaktadır. Kromit cevheri işlenmesi sonucu, zararlı atık olarak sınıflandırılabilecek çok miktarda işlenmiş kromit cevheri atığı üretilip çevreye atılmaktadır. Türkiye'nin Mersin ili, bu tip bir problem ile karşı karşıyadır. Bu tezde sunulan araştırmanın amacı, kimyasal analiz ve laboratuar kolon deneyleri sonucu elde edilen bilgilerin analiz edilerek, İKCA maddesinin çevresel kirlilik potansiyelini düşürecek uygun atık arıtma ve bertaraf planlarının geliştirilmesine katkıda bulunacak yıkama özelliklerinin belirlenmesidir. Atık özelliği tespiti için, İKCA maddesinin metal içeriğini belirlemek üzere kimyasal analizler yapılmıştır. Daha sonra STBY çözeltisi içindeki metalçeşitlerinin konsantrasyonlarını belirlemek için A. B. D Çevre Koruma örgütünün sızıntı suyunda toksisite belirleme yöntemi atık maddesi üzerinde uygulanmıştır. Kolon deneyleri ile ilgili olarak, içine kumlu, tınlı ve killi toprak üzerine İKCA maddesi yerleştirilmiş değişik laboratuar kolonları ile yıkama testleri gerçekleştirilmiştir. Sadece İKCA maddesi içeren kolonlar pH değeri 4 .78, 7.00 ve 12.00 olan su ile yıkanmışlardır. Benzeri yıkama testleri, krom kütle çözünürlük hızım belirlemek için değişik metal indirgeyici maddeler kullanılarak yapılmıştır. Deneysel çalışmalar sonucu elde edilen bilgilerin analiz edilmesi sonucu, aşağıdaki planlar İKCA maddesinin güvenli bertarafi ve uygun bir şekilde arıtımının belirlenmesine katkıda bulunmak için tanımlanmıştır. Oniki yıkama kolonunun sızıntı suyu verimi bulgularının karşılaştırılması sonucu, en yüksek toplam Cr yıkama verimi, İKCA/koyun gübresi karışımının asidik (pH 4 .78) su ile yıkanması sonucu gerçekleştirilmiştir. En yüksek Cr yıkama verimi ise sadece İKCA ve İKCA/koyun gübresi içeren kolonların kuvvetli bazik (pH 12 .00) su ile yıkanması sonucu elde edilmiştir. Toplam Cr ve Cr için en düşük yıkama verimi sadece İKCA maddesi içeren kolonun nötr (pH 7 .00) su ile yıkanması sonucu elde edilmiştir. Kolon testleri esas alınarak arıtılmış İKCA maddesinin killi toprak ile karıştırılarak bertaraf edilmesi uygun bir alternatif olarak görünmektedir.
Hava kirliliğinde florlu gazların helezon yöntemle bertarafında yeni yaklaşımlar

Anahtar Kelimeler - Hava Kirliliği, Florlu Gazlar, H2SİF6, Helezon Sistemi Çevre kirliliği, günümüzün en önemli sorunlarından birisidir. Özellikle son yıllarda sanayileşmenin yoğun olduğu alanlarda ortaya çıkan hava kirliliğinin insan sağlığının tehdit etmesi ve çevresel dengeyi yok etmesi, ulusal ve uluslararası düzeyde çeşitli önlemlerin alınmasını gerektirmiştir. Bu çalışmada ilk olarak hava kirliliğine neden olan kirleticilerin özellikleri, tanımlan ve sınıflandırılması verilmiştir. Daha sonra değişik prensiplere göre çalışan hana kirliliği kontrol sistemleri ile ilgili teorik bilgiler verilerek avantaj ve dezavantajları üzerinde durulmuştur. Hava kalitesini korumaya yönelik çalışmamızda da verdiğimiz florlu gazların değerlendirilmesi helezon sistemi ile yapılmıştır. Böylece florlu gazlar değerlendirilmiş, atıksız bir teknoloji elde edilmiştir. vın
Eyyübiye ilçesi içme-kullanma suları kalitesinin çevre sağlığı açısından araştırılması

Su tüm canlılar için temel ihtiyaç maddesidir. Vücuda alınan gıda maddelerinin sindirilmesinde, sindirim ürünlerinin taşınmasında ve oluşan atıkların vücuttan uzaklaştırılmasında suya ihtiyaç duyulur. Suyun faydalı bir şekilde kullanılabilmesi için içerisinde fiziksel, kimyasal ve mikrobiyolojik yönden zararlı maddeleri bulunmaması gerekir. Çocukların sağlık düzeyi, toplumların sosyoekonomik gelişimi, içinde yaşanılan çevrenin hijyenik durumu ve sağlık hizmetlerinin yaygınlık ve niteliği ile yakın ilişki gösterir. Bu nedenle dünyanın gelişmiş ve gelişmekte olan bölgeleri arasında çocuk sağlığı ve çocuklarda sık görülen hastalıklar açısından önemli farklar vardır. Bu çalışmada Şanlıurfa Eyyübiye ilçesindeki içme-kullanma suyu kaynakları detaylı olarak incelenip, fiziksel, kimyasal ve mikrobiyolojik su analizleri yapılarak mevcut durum tespit edilmiştir. Analiz sonuçları ile ilçede görülen hastalıkların yaş, cinsiyet ve mevsimsel seyri karşılaştırılmış, mevcut durumun sebepleri ve çevre sağlığı üzerine etkisi tespit edilmiştir. Bu tespitlerden sonra sorunların çözümü konusunda öneriler de bulunulmuştur.
Petrol türevleri ile kirlenmiş atıksuların arıtımı ve arıtım kinetiğinin incelenmesi

ABSTRAKT Petrol türevlerini içeren atıksuların arıtılması için gerçekleştirilen model sistemde atıksuyun flotasyon, koagulasyon ve aktif çamur yöntemleriyle arıtım olanakları araştırılmıştır. Flotasyon yönteminde sentetik atıksu için optimum pH ve optimum hava miktarı belirlenerek atıksudaki yağ tabakasının yüzdürülerek alımı sağlanmış olup bu işlem ile atıksuyun arıtımında % 80 COD giderimi elde edilmiştir. Atıksuda giderilemeyen askıdaki ve emülsiye yağların giderimi için koagulasyon yönteminde iki farklı koagulant kullanılmıştır. Koagulant olarak FeS04.7H 20 kullanıldığında daha iyi sonuç alınmış ve % 75 COD giderimi elde edilmiştir. Atıksuyun biyolojik olarak indirgenebilirliği önce solunum aktivite testleriyle kontrol edilmiştir. Atıksuyun biyolojik olarak indirgenebilirliği belirlendikten sonra atıksuyun aktif çamur yöntemiyle arıtımı incelenmiştir. Aktif çamur yönteminde kullanılan aktif çamurlar arasında en iyi arıtım Phenobac kültürüyle elde edilmiş olup % 95 COD giderimi sağlanmıştır. Laboratuvarda üretilen aktif çamurla da % 80-85 COD giderimi elde edilmiştir. Ayrıca üretilen aktif çamurların kinetik katsayıları belirlenmiştir.
Application of an anaerobic biomembrane system on the treatment of high strength industrial wastewaters

Bu yüksek lisans tez kapsamında, yan akımlı anaerobik membran biyoreaktörlerin verimi laboratuar ölçekli bir sistem kullanılarak irdelenmiştir. Sistem, yukarı akışlı çamur yataklı anaerobik reaktör ve ultrafiltrasyon membran modülünden oluşturulmuştur. 20 santimetre çapındaki 10 litre toplam hacme sahip anaerobik reaktörde mezofilik sıcaklık koşulları su ceketi ile sağlanmıştır. Anaerobik reaktörü takiben, 10 kilo Dalton MWCO değerine ve 0.1 metre kare yüzey alanına sahip Pall marka Microza SLP- 1053 hollow fiber UF membran kullanılmıştır. Sistem, seyreltilmiş melastan hazırlanan sentetik atıksu ile beslenmiştir. Anaerobik reaktör kararlı koşullar elde edilinceye kadar düşük organik yükleme değerlerinde çalıştırılmıştır. Kararlı koşulların elde edilmesinden sonra, membran devreye alınmış ve sisteme uygulanan organik yükleme değeri kademeli olarak arttırılarak maksimum bir günde birim hacim başına 15 kilogram KOİ uygulanmıştır. Yapılan çalışmalar neticesinde, minimum KOİ giderme verimleri düşük hidrolik alıkonma sürelerinde elde edilmiştir. Maksimum KOİ giderme verimi yüzde 95 olarak litrede 15,000 miligram KOİ konsantrasyonu ve 2 gün HRT uygulamasında (OLR = bir günde birim hacim başına 7.5 kilogram KOİ) elde edilmiştir. Organik yükleme değerleri arttırıldıkça sistem veriminde düşüş gözlenmiştir. Deneysel çalışmaların tamamlanmasını takiben, elde edilen verilere bazı biyokinetik modeller uygulanarak sisteme ait kinetik parametreler hesaplanmıştır.
Bitkisel yağ sanayi atık sularının yüksek hızlı jetlerle arıtılması

Bitkisel yağ sanayi, en önemli sanayi sektörlerinden biridir. Tarımsal endüstrinin bir parçası olarak bitkisel yağ üretimi su kirliliğine önemli düzeyde katkıda bulunmaktadır. Türkiye'de bitkisel yağ sanayi atıksularının arıtımı ve karakterizasyonu üzerinde birçok çalışma yapılmıştır. Fakat bu endüstri tarafından üretilen atıksuların miktarı ve atık yükleri ile arıtım alternatifleri yeterince incelenmemiştir. Yüksek hızlı jetler esas olarak, etkili gaz dağılması için bir kuvvetli kesme bölgesi oluşturmak ve atalet darbesi yoluyla hava kabarcıkları çarpışma meydana getirmeğe yarar. İkinci bir faydası ise jetlerin moment transfer etmesi ve sistemin enerji ihtiyacı için etkili bir parçacık ve akım süspansiyonu sağlamasıdır. Bu çalışmada Elazığ'da bulunan Karadeniz Birlik Yağ Fabrikası bu sektörün bir örneği olarak seçilmiştir. Fabrikanın üretim metodu değerlendirilmiş ve fabrika atıksuları incelenmiştir.
Rafineri yağlı atıksuyunun kapalı ayrışım sistemi ile arıtılmasında optimum bekletme süresinin belirlenmesi

Petrol Rafinerilerinin proseslerinde oldukça fazla su kullanılmakta ve bunun sonucunda yüksek miktarda yağlı atıksu oluşmaktadır. Yağlı atıksuyun arıtımı kentsel atıksu arıtma tekniklerinden farklı olup, birincil arıtma olarak gravite ile ayırma teknikleri kullanılmaktadır. Yağlı rafineri atıksuyunun birincil arıtma kısmını konvansyinel olarak ayrıştırıcı havuzlar oluşturmaktadır. Ardından da pH ve yük dengelenmesi için Dengeleme Havuzları kullanılmaktadır. Üstü açık olan bu havuzlarda bulunan yağlı / hidrokarbonlu atıksular uçucu organik bileşik emisyonlarına sebep olmaktadır. Bunun önlenmesi için ayrışımın kapalı sistemlerde yapılması gerekmektedir. TÜPRAŞ Batman Rafinerisinde; Atıksu Arıtma Ünitesi havuzlarında oluşan emisyon sorununu çözmek için, bu havuzların yerine kullanmak üzere Kapalı Ayrışım Tankları dizayn ve inşa edilmiştir. Bu tankların çalışma şekli yine gravite ile ayırma prensibine dayalı olup, yağ / su / çamur fazlarının ayrılma süreleri Stoke Kanunu ile belirlenmiştir. Tanklar devreye alındıktan sonra performans testleri yapılarak, uygun şekilde ayrışımın yapılabildiği görülmüştür. Bu tez çalışmasında; bu tankların fiili durumda optimum ayrışım süreleri belirlenmiştir. Optimum ayrışım süresi belirleme çalışması iki aşamada gerçekleştirilmiştir. Öncelikle farklı bekletme sürelerinde tank çıkışlarından alınan numunelerin Yağ ve Askıda Katı Madde analizleri yapılarak, en uygun bekletme süresi belirlenmiştir. Daha sonra ise bu sonuçlar, normal operasyon koşullarında bir yıl boyunca yapılan haftalık analizler ile karşılaştırılarak uygulanabilirliği belirlenmiştir. Ayrıca tez çalışması kapsamında pH değişimlerinin ayrışım verimine etkisi de tespit edilmeye çalışılmıştır. TÜPRAŞ Batman Rafinerisindeki Kapalı Ayrışım Tanklarının 10 saat bekleme süresi ile çalıştırılabileceği tespit edilmiştir. Optimum ayrışım süresi 12 saat olarak bulunmuştur. 12 saatin üzerinde bir bekleme süresinin ayrışıma büyük bir etkisinin olmadığı tespit edilmiştir. Kapalı Ayrışım Tank çıkışlarındaki pH değeri 6, 7 8,1 aralığındadır, yüksek dalgalanmalar yaşanmadığından pH'ın yağ ayrışıma etkisi tespit edilememiştir.