Chemically enhanced activated sludge process for the biodegradation of denim processing wastewaters

Tesisten kaynaklanan atıksuların karakterizasyonunu belirlemek ve karakterizasyonun değişimini ortaya koymak üzere 30 gün boyunca atıksu arıtma tesisi girişinden 4 saatlik kompozit numune alınmış ve yapılan ölçümler istatistiki olarak değerlendirilmiştir. KOI üzerinden yapılan değerlendirme giriş akımındaki konsantrasyonların zamanın %68'inde 1.300 mg/L değerine eşit ya da daha küçük olduğunu göstermektedir. Diğer bir bakış açısı ile zamanın %68'inde 1.300 mg KOI/L'ye eşit ya da daha düşük konsantrasyonda atıksu arıtılmak üzere arıtma tesisine gelmektedir. Benzer değerlendirmenin çözünmüş KOI için yapıldığında zamanın %70'inde konsantrasyonun 850 mg/L'ye eşit ya da daha düşük olduğu görülmüştür. AKM konsantrasyonları dikkate alınmak kaydı ile yapılan değerlendirmede zamanın %50'sinde 3.050 mg/L, %70'inde ise 3.400 mg/L ya da daha küçük konsantrasyonlar görüldüğü saptanmıştır. UAKM konsantrasyonları zamanın %50'sinde 400 mg/L, %70'inde ise 450 mg/L ya da daha küçük konsantrasyonlar sergilemiştir. Fiziksel ve fiziksel-kimyasal arıtmanın biyolojik arıtılabilirlik üzerindeki etkisini ortaya koyabilmek üzere biyolojik arıtılabilirlik esaslı karakterizasyon çalışmaları ve respirometrik testler yürütülmüştür. Respirometrik deneylerde elde edilen oksijen tüketim hızları ve eş zamanlı KOI tüketim hızı grafiklerinden yararlanılarak modelleme çalışması yapılmıştır. Modelleme çalışmasında içsel solunum için modifiye edilmiş ASM1 modeli kullanılmıştır. Basit çökelme uygulanmış atıksuda toplam KOİ'yi oluşturan fraksiyonların %9'unun kolay ayrışabilir KOİ, %43'ünün çözünmüş yavaş ayrışabilir KOİ, %16'sının partiküler yavaş ayrışabilir KOI, %14'ünün çözünmüş inert KOI ve %17'lik kısmının ise partiküler inert KOİ'den oluştuğu ortaya konmuştur. Fiziksel-kimyasal arıtma uygulanmış atıksuda ise bu oranlar sırasıyla %9 kolay ayrışabilir KOİ, %65 çözünmüş yavaş ayrışabilir KOİ ve %24 çözünmüş inert KOI olarak değişmiştir. Fiziksel arıtma sonrasında uygulanan kimyasal arıtma ile partiküler KOI bileşenlerinin tamamının giderilebildiği, dolayısıyla biyolojik arıtmanın yükünün azaltıldığı görülmüştür. Fiziksel-kimyasal arıtma uygulamasının sadece fiziksel arıtmaya oranla bir ölçüde kolay ayrışabilen organik maddeyi de gidermiş olması maksimum çoğalma hızının 5 1 /gün'den 3 1 /gün'e düşmesine neden olmuştur. Fiziksel-kimyasal arıtma, özellikle partiküler KOI ve partiküler inert KOİ'nin giderilmesi çerçevesinde biyolojik arıtma öncesinde önemli bir adım olarak dikkate alınmalıdır. Bu çalışma kapsamında, etkili renk giderimi sağlayabilmek amacıyla için yeni bir yaklaşım benimsenmiş, en yüksek renk içeriğine sahip atıksu akımları debileri oranında ayrı toplanarak, ayrık akımda renk giderim verimi araştırılmıştır. Oluşturulan kompozit numunede ozon, hidrojen peroksit ve fenton oksidasyonu ile ileri oksidasyon uygulanmıştır. Fenton oksidasyonunun ve 10 dak reaksiyon süresinin optimum olduğunun belirlenmesi sonrasında aynı yöntem genel atıksuya da renk giderimi amacı ile uygulanmıştır. Fiziksel-kimyasal arıtmadan geçirilmiş genel atıksuda tüm dalga boylarında renk absorbansının 1.0 1/m altında kaldığı görülmüştür. Elde edilen sonuçlar karşılaştırmalı olarak değerlendirildiğinde, renk gideriminin rengi esas olarak oluşturan ayrıkS akımlarda yapılmasının genel atıksu üzerinde-boru ucu uygulaması yapılmasına oranla teknik ve ekonomik açıdan çok daha efektif olduğunu ortaya koymuştur. Ancak bu çalışmada, ayrıca fenton oksidasyonunun denim atıksuları üzerindeki potansiyelini ortaya koymak üzere esas olarak 'Fenton oksidasyonu, denim atıksularında renk ve KOİ giderme amacıyla geleneksel aktif çamur prosesi yerine kullanılabilir mi?' sorusunu da akla getirmiştir.