turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Seramik sanatında işlev

Neolitik dönemden Barok döneme ve Endüstri çağına kadar üretilen seramiklerde, ihtiyaca yönelik pratik işlevin yanı sıra dekoratif ve süslemeci bir tavır hakimken, 20. Yüzyılın başlarından itibaren işleve dair estetik, pratik ve sembolik olmak üzere farklı kaygıların ön plana çıktığı gözlenir. Üretimde sadelik, estetik ve işlevsellik tavrı, mimar Walter Gropius tarafından Almanya'nın Weimar kentinde 1919 yılında kurulan Bauhaus okulu görüşünü işaret etmektedir. Bauhaus okulunda pek çok disiplinde olduğu gibi seramik alanında da ihtiyaca yönelik işlevsel, ekonomik ve estetik ürünler tasarlanmıştır. İngiltere'deyse estetik kaygıların ön planda olduğu işlevsel ürünler, Bernard Leach öncülüğünde Leach okulunda üretilmiştir. Seramiğin; Picasso, Miro, Duchamp gibi farklı disiplinlerden sanatçıların elinde, endüstriyel bir ürün kaygısı olmaksızın sadece yaratıcı gücün kurallarıyla özgürce tasarlanması, üretilmesi veya hazır yapım bir sanat nesnesi olarak yorumlanması, Hans Coper, Peter Voulkos gibi dönemin seramik sanatçılarına yön vermiş, 1960 sonrası Postmodern süreçte, seramik sanatçılarının işlevsel kaygılardan uzak formlar üretmelerine katkı sağlamıştır. Funk hareketinin öncüsü Robert Arneson, işlevin çoğu zaman yok sayıldığı bu eserlerden etkilenerek, günlük hayattaki kullanım nesnelerinin alışılagelmiş işlevsel niteliklerini sorgulamış ve bu nesneleri seramik malzemeyle yeniden yorumlamıştır. İşlevsel kaygıların yerini anlatımcı bir tavrın aldığı bu dönemde, pratik ve sembolik işlevden ziyade, estetik işlevin ön plana çıktığı, kişisel, sosyal, toplumsal ve/veya politik söylemi olan seramikler üretilmiş, Harriet Lawton, Jon Almeda, Livia Marin, Paul Scott gibi sanatçılar bu yaklaşımın öncüleri olmuştur.
Sinematografik anlatımda stop motion canlandırmanın bir tekniği 'Pixilation' ile uygulama projesi

Animasyonunun tarihi çok eski zamanlara dayanmaktadır. Canlandırma, ilk zamanlardaki deneysel çalışmaların başlattığı bir ivmeyle günümüze kadargelişebilen esnek yapısı farklı teknik ve malzemeleri de içine katarak, gelişmekte olan görüntüleme teknolojileri sayesinde geniş izleyici kitlesi tarafından yaygın olarak izlenmektedir. Bir disiplin olarak canlandırma, kimi zaman fotoğraf ve sinema gibi disiplinlerlebütünleşmiş, yeni tekniklerle görsel alanları çevrelemiştir. Bu tez çalışması ilestop motion canlandırmanın bir türü olan 'Piksilasyon' tekniğinde, sinematografisahne estetiğini kaynaştıracak bir perspektif ile hareket yanılsaması oluşturacaközgün ve yenilikçi bir anlatım dili oluşturulmaya çalışılmıştır. Birinci bölümde, canlandırmanın tarihsel gelişim süreci ele alınarak, son günlerde kullanılan canlandırma yöntemlerine ilham kaynağı olan öncülerinçalışmaları incelenmiştir. Bu kapsamda canlandırma türleri belirgin özellikleriyle irdelenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümde, sinematografinin kendine özgü anlatım dilin olanakları incelenerek, izleyicilerin gördükleri yanılsamanın gerçeklik duygusutemeline dayanan ilkeler ele alınmıştır. Görsel bilginin seyirci tarafından belirli bir düzen içinde algılanmasını sağlayan kompozisyon ve temel özellikleri incelenmiştir. Son başlıkta, kamera hareketlerinin devinimde yaratacağı dilin anlam ve duygusal bağı irdelenmiştir. Üçüncü bölümde, 'piksilasyon' canlandırma tekniği ve tarihsel gelişimi çeşitli örneklerle açıklanmaya çalışılmıştır. Kurgu ve teknik özellikleri bakımından irdelenmiş, son aşamada bu alanda mihenk taşı olarak bilinen öncüler vepiksilasyon tekniği kullanım alanları örneklerle açıklanmıştır. Tez kapsamında uygulama aşaması dördüncü bölümde ele alınmıştır. İlk üç bölümde elde edilen veriler doğrultusunda, 'Nil Karaibrahimgil'in 'KanatlarımVar Ruhumda' adlı şarkısı için piksilasyon canlandırma tekniği ve birkaç karmateknik kullanımıyla, uygulama çalışmasının yapımı anlatılmıştır.
Toplumsal yapı ve kent kültürünü yansıtması bakımından kentin açık ve kapalı alanlarında tipografinin kullanımı :İzmir ve Milano kentleri örnekleri

Bu araştırmada, İzmir ve Milano kent örnekleri üzerinden, Toplumsal Yapı ve Kent Kültürünü Yansıtması Bakımından Kentin Açık ve Kapalı Alanlarında Tipografinin Kullanımı incelenmektedir. Araştırma için, tarihsel süreci ve toplumsal değişimi göstermesi bakımından kent mimarisi, sokak ve caddeleri, açık ve kapalı alanları göz önüne alınarak; araştırma kapsamında İzmir ve Milano'nun belirli çevreleri ele alınmıştır. Bu doğrultuda, kentin tarihsel dokusunu içermesinin yanında modern kent dokusunun oluşumuna katkı sağlamaları nedeniyle İzmir'de Konak, Karşıyaka (1717 Sokak, Cengiz Topel Caddesi, Anayasa Meydanı), Buca semtleri; Milano'da ise Merkez (Duomo Meydanı, Il Corso Vittorio Emanuele, Vittorio Emanuele Pasajı, Corso Dante), Brera, Navigli (Navigli, Via Tortona, Porta Ticinese, 24 Mayıs Meydanı), Garibaldi semtleri örneklem olarak alınmıştır. Araştırmada araştırma tekniklerinden gözlem tekniğine yer verilerek, görsel kayıtlar, grafik tasarım ürün örnekleri ve yazılı kaynaklardan yararlanılmıştır. Araştırmanın birinci bölümünde toplumsal yapı, kültür, kent kültürü kavramları ile ilgili literatür taraması yapılmaktadır. Tipografi kavramı, tarihsel gelişim süreci içinde incelendikten sonra, kentin açık ve kapalı alanlarında kullanımı irdelenmektedir. İkinci bölümde konuyla ilgili ülkemizde ve yurtdışında yapılan araştırmalara değinilmiştir. Üçüncü bölümde araştırma modeli, evren ve örneklem, veri toplama araçları ve veri çözümleme teknikleri açıklanmaktadır. Dördüncü bölümde, araştırmanın alt problemlerine ilişkin bulgular ve yorumlar; beşinci bölümde ise sonuç, tartışma ve öneriler yer almaktadır.
Afişte illütrasyonun yeri ve önemi

Sanat, insanın mağara duvarlarına yaptığı çizimlerle ilk olarak ortaya çıkmıştır. İşlevsel nitelik taşıyan bu çizimler aslında ilkel birer illüstrasyondur. Mağara duvarlarında ortaya çıkan illüstrasyon, yüzyıllar sonra kitaplarda süsleme unsuru olarak kullanılmış resim ekollerinin afişle olan ilişkisi sonucu da afiş sanatı ile uzun bir yolculuğa çıkmıştır. Afiş. ve illüstrasyon birlikteliği, uzun yıllar alıcı, verici arasında köprü vazifesi görmüştür. Bu köprü günümüze kadar ayakta kalmış ve yeni sanat akımlarının etkisine ayak uydurarak uzun yıllar yaşamıştır. Tarih boyunca afiş-illüstrasyon birlikteliğine zarar verecek olaylar olmuş, ancak zararlı olacağı düşünülen bu olaylar, ters teperek afiş ve illüstrasyon sanatı için faydalı olmuşlardır. Afiş sanatçıları illüstrasyonları çalışmalarında en etkili silah olarak kullanmışlar ve gelecek nesillere aktarmışlardır. İhap Hulusi, Mengü Ertel, Sait Maden, Aydın Erkmen, Yurdaer Altıntaş, Turgay Betil,.. v. b. sanatçılar yaptıkları eserlerde etkileyecekleri kitleleri iyi belirlemişler, kültürümüzü iyi etüd etmişler afişte illüstrasyonlarını bu çalışmalar sonucu gerçekleştirmişlerdir. Böylece Türk Grafik Sanatları içinde yer alan Afiş Sanaü'ınızın sağlam temellerini oluşturmuşlardır.
Ekran fontlarının kullanılabilirliğe etkisi

İlk çağlarda yazının ortaya çıkmasından ve gelişiminden bu yana bilgi değişik şekillerde ve basılı ortamlarda kullanıcıya sunulmuştur. 20. yy'dan sonra verinin kullanıcıya sunulması ekran vasıtasıyla olmuştur. Fontlar günümüze kadar ihtiyaca göre farklı boyut ve ölçülerde, belli tipografik oranlar göz önüne alınarak, tasarlanmıştır. Fontlar kullanıcıya iki farklı ortamda sunulur; Ekran üzerinde ve Basılmış materyaller üzerinde. Günlük hayatımızda pek çok alanda farklı fontlar karşımıza çıkmaktadır. Web siteleri, kitaplar, dergi ve makaleler, televizyonlar, kiosk makineleri, cep telefonları, Mp3 çalarlar, sinemalar, elektronik billboardlar, hesap makineleri, elektronik saatler, bilgisayarlar, elektronik hız göstergeleri, fontların zorunlu olarak kullanıldığı alanlardır. Bu çalışmada, ekran üzerinden okumak için özel olarak tasarlanan yazı karakterleri olan ekran fontlarının kullanılabilirliğe etkisinin incelenmesi ve bu fontların baskı fontları ile kullanılabilirlik açısından karşılaştırılması amaçlanmaktadır. Fontların tarihsel ve yapısall olarak gelişim süreçleri, bu fontların gösteriminde kullanılan ekran türleri ve ekran fontları araştırılmıştır. Gerçekleştirilen kullanıcı testi ile ekran fontlarının okunabilirliğe etkisi ölçülmeye çalışılmıştır.
Fraktal geometri ile sanatsal pratikler

Fraktal'lar, 17. Yüzyıldan beri matematiksel araştırmalara konu olmuştur. Zaman içerisinde insanın doğayı algılama ve ele alış şekli değişiklik göstermeye başlamış, buna bağlı olarak 'fraktal' 1980'lere yaklaşırken teori olarak netlik kazanan bir terim olmuştur. Doğa'nın sahip olduğu düzen içerisindeki karmaşayı açıklamaya yarayan Fraktal'lar, teknolojinin gelişimi ile matematiksel bir fikir olmanın yanında bir sanat formu olarak da görülmeye başlamış ve sanat alanında farklı disiplinlere konu olmuştur. Bu çalışma raporunda; doğa ve doğanın geometrik yapısını incelenerek, matematiksel anlatımda ortaya çıkardığı karmaşık fakat bir o kadar da çekici olan bu görsellik sanatsal açıdan ele alınmıştır. Doğadaki bu yapılar referans alınarak özgün seramik formlar ortaya konmuştur. Rapor üç bölümden oluşmaktadır. Birinci Bölümde, Fraktal kavramı, yapısı, özellikleri ve doğa ile ilişkisi örneklerle ele alınmıştır. İkinci Bölümde, insan-doğa, doğa-sanat, sanat-matematik, konuları arasındaki ilişkiler incelenmiş ve örneklerle açıklanmıştır. Üçüncü Bölümde ise, fraktal yapıların sanatsal yorumları seramik malzemesi özelinde araştırılarak kişisel uygulamalar yapılmıştır.
Işık ve hareket: Op art

Op Art; algısal yanılsama üzerine kurulu bir sanat anlayışıdır. Op Art bilinçli olarak oluşturulan düzenlemelerle ışık, renk, form ve kompozisyonlar yardımıyla yanılsama yaratarak, eğitim, kültür, cinsiyet ve yaş farkı gözetmeksizin tüm izleyicileri benzer şekilde etkiler. Op Art; kurallara, bilimsel verilere ve matematiksel değerlere bağlı yapısı nedeniyle diğer görsel sanat dallarından farklıdır. Bu tez çalışmasında sırasıyla; fiziksel olarak ışık, renk, renk kuramları, göz anatomisi ve fizyolojisi, görsel algı ve görsel algı yanılsamaları incelenmiştir. Daha sonra plastik sanatlarda resimde ışık ve hareket konusu dönemsel farklılıklara örneklerle ele alınmıştır. Bu bölümlerin ardından Op Art'ın oluşumu, kompozisyon özellikleri anlatılmış ve Op Art sanatçılarından örnekler verilmiştir. Op Art'ın çağdaş insan yaşamına entegre olan sanat görüşü olmasına değinilerek insan beyninde psikolojik olarak ortaya koyduğu etkileme gücü tartışılmıştır. Op Art görüşünü ortaya koyan ve tarz olarak benimseyen öncü kişi ve sanat grupları hakkında bilgiler verilmiştir. 20. yüzyılda ortaya çıkan ve kısa bir dönem süren Op Art, gözün yanıltılabileceğine dair ortaya koyduğu çalışmalarla dikkat çekicidir. Op Art temelli komposizyon ve renk yapıları günümüzde özellikle dikkatin çekilmesinin gerekli olduğu her alanda kullanılmaktadır. Op Art'ın sistematik ve kurallara bağlı yapısının, 20. yüzyılın ikinci yarısından sonra hızla gelişen bilgisayar destekli grafik tasarım yazılım programlarının yapılanmasında etkin olduğu düşünülebilir. Op Art'ın temel değerleri grafik sanatlar ve grafik tasarımı alanında uygulanabilir.
Bir anlatım aracı olarak erotik ve tiyatro estetiğinde kullanımı

Bu çalışma, evrim sürecinde cinselliğin estetize edilmesiyle ortaya çıkan erotizmin, tiyatro sanatıyla olan ilişkisini irdelemeyi amaçlamaktadır. Çağlar boyunca güçlü bir anlatım aracı olarak ele alınan erotizmin, tiyatro sanatındaki kullanım amaçları ve yöntemlerinin tespit edildiği bu tezde, tiyatro sanatındaki erotizmin genel tarihçesi, uygulandığı dönemlerin cinsellik algısı ışığında netleştirilmeye çalışılmıştır. Bu hedef doğrultusunda, cinselliğin üreme işlevinden erotiğe evrim süreci içinde geçirdiği fizyolojik ve düşünsel dönüşümler saptanmış, erotik olanın kültür ve sanat olguları içinde bir anlatım aracı olarak kullanılmasının temellerine değinilmiştir. Bu temeller doğrultusunda, erotik anlatım aracının tiyatro dilindeki kullanım alanları tespit edilmiş, Antik Yunan tiyatrosundan günümüze kullanım şekilleri ve kullanım amaçları netleştirilmek istenmiştir. Buna ek olarak, Türk Tiyatrosundaki erotik anlatım biçiminin tarihsel gelişiminin de incelendiği bu çalışmada, dönemlerin cinsellik algısını etkileyen gelişmeler ışığında, erotik anlatım aracı kullanımının cinsellik algısıyla ilişkisi ortaya konulmaktadır. Tiyatro sanatındaki erotik anlatım biçimlerinin, oyun metinleri ve aktarımlar dışında, mümkün olduğunca sahne üstü uygulamalarıyla da örneklendiği bu çalışmada, erotik anlatım aracının gelişim ve değişimlerin tiyatro sanatı üzerindeki etkileri de ortaya konulmak istenmiştir. Kısaca bu çalışma, tiyatro sanatında uygulanan erotik anlatım biçiminin, çağın cinsellik algısıyla olan ilişkisi üzerinden, tiyatro ve erotizm bağının etkin kullanımının sağlayacağı yararların tespit edilmeye çalışıldığı, böylelikle bu anlatım aracının tiyatro sanatında daha nitelikli kullanılmasına yardımcı olmanın hedeflendiği bir yaklaşımı içermektedir.
Resimde metamorfoz ve Türk resminde metamorfik etkileri

Metamorfoz, sanatçının doğa gözlemlerini zihinsel bir süreç aşamasından geçirerek maddesel öğelerin resimsel öğelere dönüştürülmesine ve yeni biçimler oluşturulması olayını içerir. Biçimlerde meydana gelen değişimler; doğasal biçim özünün yerine resimsel özü yakalama çabasını da gösterir. Resimde, biçimlerin deforme edilmesi, değişime uğraması; sanatçının geleneksel sanat anlayışının sınırlarından kurtularak kendini özgürce ifade edebileceği biçimlere dönüştürülmesiyle metamorfik etkiler gösteren eserler ortaya konulmaktadır. Resim sanatında meydana gelen değişimler sürecinde, sanat akımlarında da metamorfik etkiler görülmüş fakat en çok uygulanışı ekspresyonizm akımıyla birlikte başlamıştır. Soyutlama sonucu ile de resimsel biçimde köklü değişimlerin gerçekleşmesi sağlanmıştır. Çağdaşlaşma yolundaki biçimsel değişim sürecinde Türk resim sanatı Batı sanatına yönelik taklitle başlamıştır. Daha sonraları sanatçıların kendi biçimselliklerini oluşturmalarıyla Türk sanatında da bilinçli olarak yapılan biçimsel değişiklikler gerçekleşmiştir. Bu değişimler deforme edilmiş ve metamorfik etkiler gösteren biçimlerden oluşan resimsel organizmayı oluşturmaktadır. Türk sanatında da biçimsel farklılıkların yaratılması ile çağdaşlaşma aşamasında resim sanatının geleneksel biçimsel anlayıştan sıyrılarak modern biçimsel anlayışa dönüştürülmesi gerçekleşmiştir.
Tiyatroda çağdaş sahne tasarımının mimari mekan kapsamında değerlendirilmesi

Tiyatro sahnesi tasarımı, tiyatro sanatının önemli bir parçasıdır. Tiyatroda sergilenen her oyunun bir öyküsü vardır ve bu öykü de bir hacimde geçer. Bu sebeple, oyunun geçtiği 'mekan', tiyatro sahnesi tasarımında da bütün unsurların bağımlı olduğu bir kavram olarak önem taşımaktadır. Çalışmanın amacı tiyatro sahnesi tasarımının günümüz mimari tasarım koşullarında nasıl şekillendiğinin ve bu oluşumda mimari mekan kavramının ve mimari mekanı oluşturan elemanların ne kadar etkili olduğunun araştırılmasıdır. Bu çalışmanın kapsamına mekansal nitelikleri öne çıkan tiyatro sahnesi tasarımları dahil edilmiştir. Buna göre, iç mimarlık disiplini içerisinde, mimari mekana etki eden doku, malzeme, mobilya, ışık, akustik ve kapanım gibi unsurların tiyatro sahnesi tasarımındaki etkisi ve bu etkinin sahnelenen oyuna uygun görsel atmosfer yaratma konusundaki yeri irdelenecektir. Ayrıca, söz konusu çalışmaya veri oluşturabilecek örnekler Dünya ve Türkiye ölçeğinde analiz edilecektir. Böylece elde edilen veriler ve yapılan analizler sonucunda mimari mekana etki eden unsurların tiyatro sahnesindeki yeri ve anlamı açığa çıkarılacaktır. Çalışmada yazılı, görsel, elektronik ve işitsel kaynaklardan toplanan bilgiler derlenecek ve çalışmanın amacı doğrultusunda değerlendirilip yorumlanacaktır. Ulaşılan veriler, gerektiğinde görsel dokümanlar ile desteklenecektir. Bu doğrultuda, mimari mekana etki eden elemanların bilinçli bir şekilde kullanılmasıyla tiyatroda çağdaş sahne tasarımlarında daha iyi sonuçlar alınabileceği düşünülmektedir. Buna göre, sahne tasarımı sürecinde gerek işlevsel, gerekse estetik açıdan oyuna uygun mekansal çözümlerin geliştirilebilmesinde mimari mekan kavramının etkili olduğu söylenebilir.
Kültürel bir öge olarak düğün ve çağdaş Türk resmine yansıması

Çağdaş Türk Resmi, Batılı anlamda uygulama biçimine geçtikten sonra, yurt dışına giden sanatçılar, Avrupa'da aldıkları sanat eğitiminin etkisiyle, farklı his ve duygularını Batılı tekniklerle ifade etmişlerdir. Bu süreçten sonra, Türk resminde kimlik ve özgünlük bunalımı ile karşı karşıya gelen sanatçılar, Anadolu halk kültüründen ödün vermeden Batılı teknikleri, bu tarz konularla sentezleme yoluna gittiler ve ortaya kültürel değerlerin yansıdığı eserler çıkardılar. Türk resminde kültürel temalara yer veren sanatçılar, yaşadıkları coğrafyanın ve sosyal yaşamın görsel değerlerini, başkalaşım ve dönüşüm kavramları ile beraber işleyerek, ortaya zengin görme ve anlatım biçimleri koyarak, gelecek nesillerin beğeni düzeylerine seslendiler. Böylece içinde bulunduğu dünya değerlerini tanıyan, kaybolmaya yüz tutmuş örf ve adetlerin, ressamların resimlerinde yaşatıldığı bir sürecin yaşandığı gerçeği ile yüzleşen bir kitle oluşturulması başarılmıştır. Anadolu'da evlilik müessesesinin kutsallığına inanan toplum, düğün adını verdiği umumi bir törenle kutlama yaparak, sevdiği insanların bu tarihi olaya tanıklık etmesini beklemektedir. Bu törende kültür değerlerinin ön plana çıktığı, bölgelere göre farklılık gösteren uygulama biçimlerinin, törene zenginlik kattığı muhakkaktır. Ressamların ele aldığı konular düğün teması paralelinde incelendiğinde, akılda kalıcı, estetik açıdan form ve biçimlere dönüşen, renk kurgularının önemli birer kültürel vesikalar olduğu gerçeğini ortaya çıkarmaktadır. Hangi akım, tarz ve biçimde meydana getirilirse getirilsin, sanatçı duyarlılığı ile yoğrulan bu eserler, gelecek kuşaklara aktarılacak somut değerlerdir.
21. yüzyılda 3 boyutlu örme heykeller ve heykelsi örme çalışmalar

İnsanlık tarihi ile birlikte ortaya çıkan ve gelişen tekstil, ilerleyen yüzyıllar ile değişime uğramış ve anlamını var olan yaşamın ötesine taşımıştır. Tekstilin bir dalı olan örme için bu gelişim, farklı kültürler ve teknolojiler ile gerçekleşmiştir. Gerçekleştirilmiş olan tez çalışması, örmenin sanat olarak ihtiyaçtan öteye geçmesi ve kendisini yeniden anlamlandırma sürecini, heykel sanatı ile sahip olduğu değişmez bütünlüğü tanımlarken ortaya konan çalışmalarla örmenin heykel yönünü açıklayan giriş, sanatın başlangıç tarihi, sanatın tanımı, tekstilin tarihi ve tekstil sanatının gelişimi, tekstil sanatında kullanılan yöntemler, tekstilin sanat bağlamında heykelleşme süreci ve 21. yüzyıl sanatından üç boyutlu heykelsi örme çalışmalar ve örme heykellerin üretimlerinde kullanılan malzemeler başlıklı bölümlerden oluşmaktadır. Birinci bölümde amaç ve alanları açıklamasının ardından sanat hakkında genel ağırlıklı bilgiler, sanatın başlangıcından itibaren günümüze kadar olan süreçte dönüşümü, etkileri, sanatçı ve yazarların düşünceleri ile birlikte verilmektedir. İkinci bölümde, sanat ve sanatın tanımının yapılmasının ardından sanata dair temel bilgiler genel olarak aktarılmıştır. Üçüncü bölümde, heykel sanatının gelişimi, tekstilin tarihi ve tekstil sanatının gelişimi, tekstil sanatında kullanılan üretim yöntemleri ve örmenin genel tarihi, örmenin tanımı ve örme kumaş yapı türlerine değinilmiştir. Heykel ve örme sanatları üzerine olan bu bölümde, heykelin sanat olarak önemi ve zaman içerisindeki dönüşümü, tekstilin temel sanat dallarından biri olarak önemi, ortaya çıkış süreci ve ilk var oluşundan günümüze kadar olan tarihi gelişimi, tekstilde kullanılan yöntemlere dair bilgiler verilmektedir. Dördüncü bölümde, tekstilin heykel sanatı ile olan ilişkisi, değişimi ve ilerlemesi anlatılırken, heykel sanatı bağlamında yaşadığı süreç ve ilerleme, örmenin sanatta sahip olduğu yer ve heykel sanatı olarak örmeye dair bilgiler verilmektedir. Beşinci bölümde, tezin ana konusu olan üç boyutlu heykelsi örme çalışmalar ve örme heykeller üretilirken kullanılan malzemelerden söz edilerek, heykel sanatı kapsamında örmenin sahip olduğu etki ve duruş sanatçıların eserleri ile kullanmayı tercih ettikleri malzemelerden bahsedilerek genel bilgilerle desteklenmiştir. Son bölüm olan altıncı bölümde, Türkiye'de örme sanatının oluşumuna ve gelişimine dair süreç açıklanmış, gerçekleştirilmiş olan örme sergileri hakkında bilgiler verilmiş, Türkiye'den örme sanatçılarının ve diğer sanatçıların 3 boyutlu çalışmalarından bazı örneklere yer verilerek desteklenmiştir. Tezde yer alan bazı sanatçıların çalışmalarından örnekler seçilerek tablo oluşturulmuş, karşılaştırma yapılmış ve kişisel bir değerlendirme yazılmış, tezin konusuna dair sonuç yazısı ile kapsamlı bir açıklama yapılmış, listelere, eklere ve kaynaklara yer verilmiştir.
Kadınların giysilerdeki süslemelere yönelik görüşleri: İstanbul örneği

Küreselleşen dünyada modanın hızlı döngülerle değişiyor olması, kişileri ve firmaları yenilikler aramaya yönlendirmektedir. Giyim sektöründeki pazar alanında rekabet bu yüzden oldukça fazladır. Firmaların diğer rakiplerini geride bırakabilmesi ve ürünlerini tercih edilir kılabilmesi tasarımlarına farklılık katmaları ile mümkündür. Tasarımcıların sadece biçim ve form odaklı giysi tasarımları yapmaları yeterli olmamakta ve süsleme tekniklerini tasarımlarında kullanmaları gerekmektedir. Bu nedenle süsleme konusunda tüketici istek ve beklentilerinin belirlenmesi giysi tasarımlarının oluşturulması açısından önem taşımaktadır. Araştırmada çalışan ve çalışmayan kadın tüketicilerin giysilerdeki süslemelere yönelik görüşleri, giysileri süsleme özelliklerine göre satın alma alışkanlıkları ve süsleme tekniklerine yönelik bilgileri belirlenmiştir. Betimsel araştırma yöntemi kullanılan araştırmanın evrenini, İstanbul'da yaşayan çalışan ve çalışmayan kadınlar, örneklemini ise Avrupa ve Anadolu yakasında rastlantısal olarak seçilen 813 çalışan ve çalışmayan ankete katılan gönüllü kadın oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak anket formu kullanılmıştır. Bu anketlerin sonuçları SPSS programı yardımıyla incelenerek analizleri ve yorumlamaları yapılmıştır. Elde edilen veriler yüzdelik tablolarda verilmiş, çalışan ve çalışmayan kadınlara ait çapraz tablo bulguları yüzdelik tabloların altında açıklanmıştır. Ayrıca çalışan ve çalışmayan kadın tüketicilerin T-testi ve yaş değişkenleri ile yapılan ANOVA testi bulguları da likert tipi sorulara yönelik tablolarda verilmiştir. Araştırmaya göre; kadınların giysilerde süslemeleri istemelerine rağmen, çalışan kadınların çalışmayan kadınlara göre giysilerde süslemeleri daha çok tercih ettikleri belirlenmiştir. Ayrıca kadınların alt giysi guruplarında süsleme istemedikleri oldukça dikkat çekicidir. Her iki gurubunda giysilerde süslemelerde problem yaşadıkları, giysi süsleme tekniklerini çalışan kadınlara göre, çalışmayan kadınların daha çok bildiği sonuçlarına ulaşılmıştır.