turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Stres üriner inkontinanslı kadınlarda biyofeedback ve tüm vücut titreşim fizik tedavi modalitesi ile birlikte pelvik taban egzersizlerinin etkinliği

Amaç: Stres üriner inkontinanslı kadınlarda biyofeedback ve tüm vücut titreşim egzersizleri ile birlikte pelvik taban kas egzersizlerinin etkinliğinin kontrol grubu olanPTK egzersizleri grubu ile karşılaştırılması yolu ile; PTK gücü, şikayetlerin şiddeti, ürinergünlük, ped testi ve yaşam kalitesi üzerine olan etkinliğini araştırmak ve birbirlerine olan üstünlüklerini belirlemektir. Hastalar ve Yöntem: Prospektif, randomize ve kontrollü olarak planlanan çalışmaya 38 kadın dahil edildi. Birinci gruba (Grup 1, n: 13) TVT egzersizleri ile birlikte PTK egzersizleri, ikinci gruba (Grup 2, n:13) biyofeedback ile birlikte PTK egzersizleri ve kontrol grubu olan evegzersizleri grubuna (Grup 3, n:12) PTK egzersizleri tedavisi verildi. Hastalar dijital palpasyon ve perineometre, şikayetlerin şiddetinin puanlanmasında Vizüel Analog Skala, ürinergünlük, ped testi ve yaşam kalitelerine etkilerin belirlenmesinde Incontinence ImpactQuestionnaire (IIQ-7) ve Urogenital Distress Inventory (UDI 6) ile değerlendirildi. İstatistiksel analizde tüm değerlendirmelerde anlamlılık düzeyi p<0, 05 olarak kabul edildi. Bulgular: TVT egzersizi ile birlikte PTK egzersizleri, biyofeedback ve PTK egzersizlerigruplarında, takip değerlendirmelerinde dijital palpasyon ve perineometre değerleri anlamlı artış göstermiştir (p<0,05). Tüm gruplarda hastalığa bağlı şikayetlerin şiddetinin puanlandığıVAS skorlarında anlamlı azalma gözlenmiştir (p<0,05). Üriner günlükle değerlendirilen idrar kaçırma, idrar yapma zorunluluğu, günlük idrar yapma sayısı ve 24 saatlik ped ağırlığında yine tüm gruplarda anlamlı iyileşme göstermiştir (p<0,05). Uygulanan tedavilerin hastaların yaşamkalitelere etkilerinin değerlendirldiği IIQ- 7 ve UDI6 formlarının sonuçları, tüm gruplarda anlamlı iyileşme göstermiştir (p<0,05). Tüm parametrelerin gruplar arası karşılaştırılmasında, anlamlı fark gözlenmemiştir (p>0,05). Sonuç: Stres üriner inkontinanslı kadınlarda TVT egzersizi ile birlikte PTKegzersizlerinin, en az biyofeedback ve PTK egzersizleri kadar etkin olduğu sonucuna varılmıştır.
Temporomandibular bozukluğu olan kadın hastalarda yüksek hızlı düşük amplitüdlü üst servikal spinal manipülasyonun etkinliğinin sham manipülasyonu ve hasta eğitimi ile karşılaştırılması

Amaç: Temporomandibular bozukluğu olan kadın hastalarda üst servikal spinal manipülasyonun, sham manipülasyonu ve hasta eğitimi ile karşılaştırılması yoluyla; ağrı, fonksiyonel durum ve yaşam kalitesi üzerine olan etkinliğini araştırmaktır. Hastalar ve Yöntem: Prospektif, randomize ve kontrollü olarak planlanan çalışmamıza, TMB tanılı 60 kadın hasta dahil edildi. Hastalar üç gruba randomize edildi: birinci gruba (ÜSM, n=18) üst servikal spinal manipülasyon, egzersiz ve eğitim; ikinci gruba (SM, n=19) sham manipülasyon, egzersiz ve eğitim; üçüncü gruba (HE, n=18) sadece eğitim uygulandı. Hastalar ortalama çene, boyun ve baş ağrısı şiddeti, temporomandibular eklem hareket açıklığı, sağ ve sol taraf çiğneme kasları ortalama basınç ağrı eşiği, boyun özür göstergesi ve short form- 36 (SF-36) ile başlangıçta, tedavi sonunda ve randomizasyondan 8 hafta sonra değerlendirildi. İstatistiksel analizde tüm değerlendirmelerde anlamlılık düzeyi p<0, 05 olarak kabul edildi. Bulgular: Tedavi sonunda ve 1. ay kontrolde; ÜSM tedavisi çene ağrısı şiddetinin azaltılmasında, temporomandibular EHA ölçümlerinin ve bilateral BAE değerlerinin arttırılmasında SM ve HE tedavilerine göre etkili bulundu (p<0,05). Benzer sonuçlar BÖG ve SF-36 alt skalalarından fiziksel fonksiyon, ağrı ve genel sağlık algısı skorlarında da gözlendi. ÜSM ve SM birinci seans manipülasyondan hemen sonra karşılaştırıldığında ÜSM'de, temporomandibular EHA ölçümleri ve bilateral BAE değerlerinde anlamlı artış sağlandı (p<0,05). Sonuç: Çalışmamızda yüksek hızlı düşük amplitüdlü üst servikal spinal manipülasyonun, üst servikal segmental disfonksiyonun eşlik ettiği kronik yapısall olmayan TMB'lerde etkin olduğu gösterilmiştir. Bu nedenle bu grup hastalarda üst servikal manipülasyonun tedavi programına eklenmesi mantıklı görünmektedir.
Kadınlarda ludwig modeli androgenetik alopesi ve saha sendromunun değerlendirilmesi

Pilosebase ünitede androjen duyarlılığının moleküler seviyede artışıyla klinikte başlıca dört semptom ortaya çıkmaktadır: Sebore, aknehir sutizm ve androgenetik alopesi. Bu semptomlar, Orfanos tarafından SAHA sendromu adı altında temel bir klinik korelasyon olarak tanımlanmıştır. Bu çalışmada Ludwig modeli androgenetik alopesi ve hirsutizm yakınmalı 87 kadın hastada, SAHA sendromunun varlığını değerlendirme amacıyla, semptomlar arasında klinik ve laboratuar korelasyonlara bakılmıştır. Hirsutizm ve akne değişkenleri arasında pozitif yönde zayıf bir korelasyon, alopesi ve hirsutizm, akne değişkenleri arasında negatif yönde zayıf bir korelasyon saptanmıştır. Serum fT seviyeleri ise hiçbir değişken ile korele bulunmamıştır. Tüm olgular arasında SAHA sendromu, sıklıkla hafif şiddetteki semptomların birlikteliği şeklinde % 13,8 oranında saptanmıştır. Patogenezlerinde benzerlik gösteren bu semptomları klinik planda SAHA sendromu olarak tanımlamanın gerçekçi olmadığı, özellikle Ludwig modeli alopesinin soliter bir bulgu olma eğiliminde olduğu kanısına varılmıştır.
Vajinismus hastalarında travma yaşantıları ve bağlanma biçimleri

AMAÇLAR: Vajinismus ülkemizde en sık hastaneye başvuru nedeni olan kadın cinsel işlev bozukluğudur. Hastalık ve etiyolojiyle ilgili bilinmeyen birçok etmen vardır öyle ki tanımıyla ilgili tartışmalar dahi hala devam etmektedir. Çalışmamızın amacı vajinismus tanılı kadınların partnerleriyle ve aileleriyle olan bağlanma özelliklerinin sağlıklı kontrollerden farklılık gösterip göstermediğini araştırmaktır. Diğer bir amaç da bağlanma özelliklerine etki edebilecek ve vajinismus etiyolojisinde rol aldığı ileri sürülen çocukluk çağı travmalarının sıklığının vajinismus hastalarında sağlıklı kontrollerden farklı olup olmadığını araştırmaktır. HASTALAR: Çalışmamızın hasta grubunda DSM-IV TR'ye göre vajinismus tanısı alan 52 kadın, kontrol grubunu da SCID-I kullanılarak yapılan değerlendirmede hiç tanı almayan ve daha önce de psikiyatrik hastalık geçirmemiş olan 34 kadın oluşturmaktadır. YÖNTEMLER: Çalışmada hasta grubuna ve kontrol grubunda DSM-IV için yapılandırılmış klinik görüşme formu-I ile psikiyatrik tanıları, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri II ile romantik ilişkilerindeki bağlanma özellikleri, Ana Babaya Bağlanma Ölçeği ile anne ve babalarına bağlanma şekilleri, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği Kısa Formu (CTQ-28) ile de 20 yaşından önceki travma yaşantıları değerlendirilmiştir. BULGULAR: Çalışmada vajinismus grubunun kontrol grubuna göre YİYE'nin kaygı ve kaçınma bölümlerinden aldıkları puanların ortalaması, CTQ-28'in duygusal ihmal, duygusal istismar ve fiziksel ihmal bölümlerinden aldıkları puanların ortalaması kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek bulunmuştur. Anneye ve babaya bağlanma şekilleri ve çocukluk çağı cinsel ve fiziksel istismarı açısından gruplar arasında farklılık saptanmamıştır. SONUÇLAR: Vajinismus hastalarında yakın ilişkilerindeki bağlanma kaygısı ve kaçınması kontrol grubundan anlamlı olarak daha yüksektir. Çocukluk çağında ihmal ve istismara uğrayan çocukların gelecekte güvensiz bağlanma şekilleri geliştirdikleri bilinmektedir. Bu sonuç vajinismus grubunun CTQ- 28 deki duygusal ihmal, istismar ve fiziksel ihmal bölümlerinden de anlamlı olarak yüksek puanlar alması ile uyumludur.
Trapez kası üst liflerindeki aktif tetik noktalara bağlı miyofasyal ağrı sendromu olan kadın hastaların tedavisinde kinezyolojik bantlamanın farklı teknikleri olan kas inhibisyon ve alan düzeltme tekniklerinin etkinliğinin araştırılması

Amaç: Trapez kası üst liflerindeki aktif tetik noktalara bağlı miyofasyal ağrı sendromu olan kadın hastalarda, kinezyolojik bantlamanın farklı teknikleri olan kas inhibisyon ve alan düzeltme tekniklerinin kontrol grubu ile karşılaştırılması yoluyla; ağrı, fonksiyonel durum ve yaşam kalitesi üzerine olan etkinliğini araştırmak ve Kİ ve AD tekniklerinin birbirlerine olan üstünlüklerini belirlemektir. Hastalar ve Yöntem: Prospektif, randomize ve kontrollü olarak planlanan çalışmaya 93 kadın hasta dahil edildi. Birinci gruba (ADG, n=20) AD tekniği ile KB tedavisi, ikinci gruba (KİG, n=24) Kİ tekniği ile KB tedavisi uygulandı. Her üç gruba ev egzersiz programı verilerek üçüncü grup (KG, n=27) sadece EEP ile takip edildi. Hastalar numerical rating scale ile ağrı düzeylerinin ölçülmesi, aktif TN sayımı, basınç ağrı eşiği ölçümleri, boyun özür göstergesi ve short form- 36 (SF-36) ile değerlendirildi. İstatistiksel analizde tüm değerlendirmelerde anlamlılık düzeyi p<0, 05 olarak kabul edildi. Bulgular: KB tedavisi EEP'ye göre daha erken dönemde daha düşük ortalama ağrı düzeyi ve daha iyi fonksiyonel durum ile ilişkili ve fiziksel fonksiyonların ve genel sağlık algısının iyileştirilmesi yoluyla yaşam kalitesinin arttırılmasında etkili bulundu (p<0,05). Hastaların hissettikleri en şiddetli ağrı düzeyinin ve aktif TN sayılarının azaltılmasında ise hem EEP ile kombine edilen KB tedavisi hem de tek başına uygulanan EEP etkili bulundu (p<0,05), bu parametrelerde KB'nin tek başına uygulanan EEP'ye üstünlüğü görülmedi (p>0,05). BAE değerlerinin yükseltilmesinde ise ne KB ne de EEP etkili bulundu (p>0,05). KB teknikleri karşılaştırıldığında Kİ tekniğinin fiziksel rol kısıtlılığının azaltılmasında AD'den ve tek başına uygulanan EEP'den daha erken dönemde etkili olduğu saptandı (p<0,05). Sonuç: MAS'ta EEP ile birlikte uygulanan KB'nin tek başına uygulanan EEP'ye göre daha erken dönemde daha düşük ortalama ağrı düzeyi ve daha iyi fonksiyonel durum ile ilişkili ve fiziksel disfonksiyonun giderilmesinde etkili olduğu saptandı.
1993 yılında Şişli Etfal Hastanesine başvuran 1-6 yaş grubu çocuklar ve 15-29 yaş grubu kadınların rubella seroprevalansı açısından değerlendirilmesi

Çalışmamızda Şubat-Aralık 1993 tarihleri arasında Şişli Etfal Hastanesi Çocuk Hastalıkları Polikliniğine başvuran 1-6 yaşındaki 152 çocukta ve 15-29 yaşındaki 263 hasta yakını genç kadında rubella IgG antikorlarının varlığı araştırılmıştır. Rubella IgG antikorları, hastanemizin Kan Merkezi Seroloji Laboratuarında Human Rubella-virus IgG-ELISA testi ile çalışılmıştır ve yaş gruplarına göre seropozitiflik oranları belirlenmiştir. Seropozitiflik oranları 1-3 yaşındaki çocuklarda % 45,45 ve 4-6 yaşındaki çocuklarda % 64 olarak bulunmuştur. 15-29 yaşındaki genç kadınların genel seropozitiflik oranı % 83,64 olarak bulunmuştur. 15-29 yaşındaki genç kadınların seropozitiflik oranlarının yaş gruplarına göre dağılımı ise şöyledir: 15-18 yaş grubu % 76,09 19-21 yaş grubu % 90 22-24 yaş grubu % 85,11 25-29 yaş grubu % 87,8460 Bu oranlar, toplumumuzda rubella enfeksiyonunun yaygın olarak bulunduğunu, 15-29 yaşındaki kadınların % 16 ,35'inin seronegatif kalarak gebeliklerinde rubella enfeksiyonu geçirme ve konjenital rubella sendromlu bebek doğurma riski ile karşı karşıya olduklarını düşündürmektedir. Rubella ve konjenital rubella sendromundan korunmak için, bugünkü aşı uygulamaları da göz önüne alınarak toplumumuzda rubella aşısı için hedef popülasyonun 10-14 yaşındaki kız çocukların olması gerektiği kanısına varılmıştır. Bu yaş grubuna rubella aşısının zorunlu okul aşısı olarak uygulanması ile doğurganlık çağında seronegatif kalarak konjenital rubellah bebek doğurma riskinde olan kadınları ve onların bebeklerini koruyacağımız inancındayız.
Fotoğrafik anlatımda sürrealist bakış

Ortaçağda bazı ressamlar öteki dünya ile ilgili resimler yapınca belki de bu fikirlerin nerden geldiği konusunda birçok teori ortaya atılmıştır. Büyük olasılıkla rüyalar bu tip bir başlangıcın ana temalarıydı. Fotoğrafın keşfinden sonraki yıllarda gerçeküstü tavır bu sanat dalında yer buldu. Bu teknik gelişme tüm sanat dünyasını alt üst etti. Özellikle modern sanatın fotoğrafla başladığını söylemek yanlış olmaz. Başlangıcından itibaren bir belgeleme aracı olarak görülen fotoğraf aslında resim gibi duygu ve düşünceleri yansıtan bir sanat aracı olmalıydı. Öncü isimler tüm dışavurumlarıyla fotoğrafta da var olan sanat anlayışının izlerini ortaya koydular. Mantık ve düz anlamın olmadığı ruhsal ve çok anlamlı üretimler yaptılar. Dünya düzeninin getirdiği radikal değişikliklerin içinde giderek sanat anlayışı da değişti.20. yüzyılın başında sanat dünyasında ortaya çıkan avangard sanat hareketleri, sanat dünyasının daha önce öngördüğü birçok kavramı alt üst etti. Baskılarla sıkışan dünya görüşü terk edilip her bakımdan özgür bir yapı getirilmek istendi. Hem sanat malzemesi hem de içeriği birbirine karıştı. Dada ve gerçeküstü akımlar sanatın özgür yönünü ortaya çıkarmaya çalışan sanat akımlarının başında gelmekteydi. Fotoğraf sanatı da bu akımlar içerisinde çok farklı yönlerde gelişti. Ruhsal ve düşünsel anlamdaki serbestlik savunuldu. Teknik anlamdaki deneysellikler ve özgür dünya görüşlerinin savunulmasına yönelik konular gerçeküstü fotoğrafın temellerini oluşturdu. Avangard dönemde hayat bulan gerçeküstü fotoğraf, postmodern dönemde de devam ediyor. Ancak dönemin getirdiği görsel zenginlik anlamında bazı aşırılıklar fotoğrafta da fantastik biçimde yer buldu. Peki 1920'lerdeki saflık nereye gitti? Postmodern dönem fotoğrafa ve özel olarak gerçeküstü fotoğrafa ne getirdi? Teknolojik gelişmeler ve ideolojik farklılığın getirdiği değişiklikler, yansımalarını sanat dünyasında buldu. Gerçeküstü fotoğraf avangard haliyle olmasa bile uzantısı olan postmodern tavırla ve fantastik dünya görüşleriyle devam ediyor. Sanat akımlarının tümünde olduğu gibi gerçeküstücü akım da Türkiye'de kendisine yer buldu. Avangard dönemde özellikle Avrupa'da yayılan gerçeküstü sanat akımı, ancak bir süre sonra Türk sanatının ilgi alanına girebildi. Gerçeküstücü düşünceyle eser üreten sanatçıların sayısı da yeterli olmadı. Edebiyat ve resim alanındaki nadir örneklere fotoğraf alanındaki ilgi 1970'lerin sonunda eklendi. Toplumsal ve siyasi gelişmeler Türk fotoğrafındaki değişimlerin önemli dayanağı oldu. Belgesel ve kurgusalcılar olarak iki farklı kutupa ayrılan fotoğraf dünyasında kurgusal çalışmalar yapan ve gerçeküstü tavır gösteren bazı sanatçılar ortaya çıktı. Bu sanatçılar kendilerine genel olarak mevcut postmodern dönemde var olan teknik ve içerikleri örnek aldılar.
Bilboard tasarımı ve reklam, tanıtım kampanyalarındaki yeri, önemi

Reklam, sosyal yaşamın vazgeçilmez bir parçası olmuştur. Açık hava reklamcılığı, diğer ortamlar kullanılarak ulaşılamayan kişilere erişmek için uygun bir yoldur. Billboard ise açık hava reklamcılığının en önemli parçasıdır. Yüzyıl kadar önce Amerika'daki firmaların kendi reklam afişlerini asmak için kiraladıkları ahşap paneller reklam terminolojisine billboard kavramını kazandırmıştır. Şehirlerde avantajlı noktalara yerleştirilen billboardlar popüler olmuştur. Kural olarak, en kalabalık cadde ve karayollarına yerleştirilerek yayalar ve sürücüler için en dikkat çekici mesajlar iletilebilir. Seriler halinde kullanıldıkları zaman da tekrar edilmenin etkisini kullanarak billboardlar daha akılda kalıcı olurlar. Şehirde geçirilen zamanın artması insanların bu yolla daha fazla reklam görmelerini sağlamıştır. İlk billboardlar tahta ve kontrplak panellerden yapılır ve borulara iliştirilirdi. Reklamcılığın gelişmesi ve billboardların öneminin artmasıyla beraber yeni gelişmiş reklam panoları ortaya çıkmıştır. Günümüzde billboardların birçok farklı çeşidi vardır. Özgür ve sınırsız yaratıcılığa açık tasarım olanağı, yönlendirme, işaretleme, direkt mesaj iletme işlevselliği, ürünlerin gerçek niteliğinde ama çok büyük görünmesini sağlayan baskı kalitesiyle billboardlar etkili bir iletişim ortamıdır. Ancak bu etkiyi kullanmanın yolu doğru tasarımdan geçer. Kullanılacak resimler, fotoğraflar ve tipografi iyi seçilmelidir. Reklam kampanyası planlanması sırasında, potansiyeli doğru olarak yönlendirilirse, billboard, amaca ulaşma yolunda etkili bir yöntemdir.
Canlandırma heykel: Heykel ve animasyonun ortak noktaları üzerine bir deneme

Animasyon tekniğinin uzun bir tarihe sahip olması bu tekniğin kültürel anlamda farklılaşarak birçok coğrafyada uygulanması anlamına geliyor. Animasyonun ortaya çıkışı kameranın icadından önceye dayanmaktadır. Ayrıca bu sürece katkı sağladığı da açık bir şekilde görülmektedir. Hareketin bir kurgu içerisinde anlatıldığı sanat formu birçok sanatçının ilgisini çekmiş ve animasyon tekniği üretilen sanat formunu hareketlendirerek bir anlatım oluşturmak için kullanılmıştır. Çizimlerin, üç boyutlu kuklaların, çeşitli objelerin, kumun deviniminin ve akla gelebilecek daha birçok farklı disiplinin kullanılarak geliştirildiği animasyon, bugün geniş bir kitleye ulaşmış ve büyük bir sektör haline gelmiştir. Geniş kitlelere ulaşan animasyon, 1940'lardan beri yüksek bütçeli şirketlerce teknolojik anlamda ilerlemiş ve bir tarihe sahip olmuştur. Animasyonla yüksek gelirler elde eden şirketlerin birbirleriyle rekabet etmeye başlaması bu fimlerin sanattan uzak bir reklam ve şov kültürüne hizmet etmesine sebep olmuştur. Bütün bunların yanında 1940'lardan öncesine dayanan kendi özgün tasarımlarıyla animasyonu birleştiren sanatçılar, bu film şirketleri tarafından destek görmeseler de üretmeye devam etmişlerdir. Ortaya çıkan filmler birçok sanat disiplini için ilham verici olmuş ve sektörleşmiş animasyon tarihi dışında az bilinen bir sanat animasyonu tarihi yaratmıştır. Bu eser/metin çalışmasında kameranın keşfinden önce yapılan animasyon oyuncakları, kameranın keşfinden sonra endüstrinin teknolojik anlamda geliştirdiği animasyonun tarihi, bunlardan daha ön plana çıkan 'sanat animasyonu' ve ağırlıklı olarak Çek sanatçı Jan Svankmajer'in disiplinler arası, heykel, kolaj ve animasyonlarına yer verilmektedir.
Sanat ve tasarım bağlamında tekstil yüzeylerinde bipolar bozukluğun ifadesi

Çalışmada sanat, tasarım ve tekstil yüzeyleri kavramları incelenmiştir. Sanat, tasarım ve tekstil, insan yaşımın her anında varoluşunu sürdürmektedir. Bu varoluşta insanın duygularının önemli bir rolü olduğundan yola çıkılarak, bipolar duygu durum bozukluğu, tekstil kullanılarak resimsel bir dil ile ifade edilmeye çalışılmıştır. Tekstil, bipolar bozukluğun metaforu olarak kullanılmıştır. Çalışmada ilk olarak 20. yüzyıldan itibaren süregelen sanat akımları ve olayları çerçevesinde çağdaş sanat kavramının içeriği araştırılmıştır. Günümüz sanat anlayışının malzemeye, biçime ve içeriğe yaklaşımı irdelenmiştir. Aynı dönemsel sınırlar çerçevesinde tasarım olgusunun gelişim ve değişim süreçleri araştırılmıştır. Sanat ve tasarım olguları kapsamında, tekstil kavramı incelenmiştir. Tekstilin her iki alanda da kullanımının biçimsel ve tarihsel süreçleri aynı zamanda amaçları araştırılmıştır. Elde edilen verilerin düzenlenmesinin, uygulanacak çalışmalarda açıklayıcı ve yol gösterici nitelikte olabilmesi amaçlanmıştır. Taşkınlık ve çökkünlük olarak iki zıt duygunun yaşandığı bipolar bozukluğun ifadesine yönelik yapılan çalışmalar; tuval üzerine akrilik, tuval üzerine dijital baskı, tuval üzerine karışık teknik ve sıkıştırılmış elyaf üzerine karışık teknik kullanılarak hazırlanmıştır.
Cumhuriyet Dönemi kadın sanatçıların resim öğretimindeki rolü

Bu çalışmada, Cumhuriyet dönemi Türk kadın sanatçıları araştırılmıştır. Bu kadın sanatçılar, Osmanlı devletinin son döneminde yetişmiş ve yeni Türkiye Cumhuriyetinin temelini oluşturmada kadının üstlendiği rolü en iyi şekilde temsil etmiştir. Cumhuriyet dönemi kadınını daha iyi anlayabilmek için Cumhuriyet öncesi dönemden, yaşanan tarihi ve sosyal gelişmelerden ve kadının tarihsel süreçteki yerinden bahsetmek gerekmektedir. Bu nedenle çalışmada, bu konulara yer verilmiştir. Bu çalışmada, tarihsel süreçte kadın sanatçıların sanatçı ve eğitimci olarak toplumdaki konumu vurgulanmak istenmiştir. Ayrıca, toplumun değişen yapısı içersinde nasıl bir değişim yaşadıkları ve nasıl ilerledikleri araştırılarak, sanata, sanat eğitimine katkıları değerlendirilmiştir. Cumhuriyet dönemi kadın sanatçılar, oldukça geniş ve kapsamlı bir konudur. Bu nedenle bu çalışma, Tanzimat Dönemi'nden Cumhuriyet'in ilk on yılına kadar olan süreç ile sınırlandırılmıştır. Cumhuriyet öncesi ve Cumhuriyet dönemi kadının toplumdaki yeri, dönemlerin eğitim politikaları, kadının eğitim sürecine katılımı, sanat eğitimi ve önemli kurumlar, bu çalışmada ele alınmıştır. Çalışma, literatür taraması şeklinde gerçekleştirilmiştir. Çalışma süresince, kadın sanatçılarla ilgili kaynakların sınırlı olduğu tespit edilmiştir. Bu nedenle güncel yayınlar da takip edilmiştir.
Rönesans resminde mimarinin kullanılışı

14. yüzyılın sonlarında İtalya'da başlayan ve tüm Avrupa'ya yayılan bilim, sanat, edebiyat ve düşünce hayatında görülen gelişmeler süreci olan Rönesans, Ortaçağın skolastik tutumuna karşı bir devrim niteliği taşımaktadır. Yeniden bir yapılanma hareketi olmasına rağmen birçok alanda, özellikle sanatta işlediği konu ve sorunların özünde Antik çağ felsefesinin temellendiğini görürüz. Rönesans sürecinde, matematikçilerden öğrendiği perspektif kurallarını resimlerinde uygulayan Masaccio, Rönesans resminde yeni bir gelişme başlatmıştır. Böylece resim sanatında perspektif kuralları yeniden saptanarak, derinlik etkisi yaratma çabaları görülmektedir. Bu durum Rönesans resim sanatında yaşanan en önemli gelişmelerden biridir. Bu gelişim sürecinde resim ve mimari birbirleriyle daima etkileşim içinde olmuştur. Resimde kompozisyon elemanı olarak kullanılan dönemin mimarisi, özellikle dinsel konulu resimlerde daha çok görülmektedir. Mimarinin resimde kullanılışının esas amacı, resim düzleminde derinlik etkisi ve mekan yanılsaması yaratarak kompozisyona zenginlik katmaktır. Resimde hem boşluğu doldurmak hem de perspektife katkı sağlamak için kullanılan mimari öğeler, bazen en ayrıntılı biçimde bütün çıplaklığıyla betimlenmiştir. Kendi gerçeğine uygun biçimde, en ince ayrıntılarına kadar işlenen bu mimari betimlemeler, bu açıdan da o dönemin mimarisine ait tarihi bir belge niteliği taşımaktadırlar.
Melankolinin görsel grameri

Melankolinin, varoluş üzerine düşünmenin, sonsuzluk içinde sonluluğun gerilimini hissetmenin ve yaşamın çift kutuplu bütünlüğüne dönük gözlemin yarattığı durum olduğu kabul görmüştür. Aşkınlığa dair anlamı yakalamak uğruna dünyevi gerçekliği sorgulayan bu arayışın keder ve hazzı birlikte barındıran yapısı, yaratıcılıkla ve ruhsal gelişimle olan bağı yüzünden sanat üretiminin yapı taşlarındandır. Melankolinin sanatta oluşturduğu dil incelenirken, araştırma yapılan farklı alanların birbirine geçişkenliği ve melankolinin sanatçı için bir temadan ziyade tüm yapıtlarına gölgesini düşüren bir düşünce pratiği olması, metinde sanatsal açıdan disiplinler arası bir yaklaşım izlenmesini doğurmuştur. Melankoli yayan sanat yapıtlarının izini sürerken, metin boyunca üzerinde durulan iki kutuplu varoluşun rehberliği, sanat tarihinde, yas ve acıdan beslenen yapıtlardan farklı olarak, zamansız ve mekansız, her zamanlılık taşıyan imgelere sahip sanat yapıtlarını, bu eser metnine ait heykelleri öncüleyen referanslar olarak seçmeyi öngörmüştür.