turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği'nde çalışma yaşamında kadın erkek eşitliği: Türkiye açısından bir inceleme

Bu çalışmanın amacı, Avrupa Birliği müktesebatında ve Türkiye'de çalışma yaşamında kadın erkek eşitliğini düzenleyen mevzuatı ve bu mevzuatın oluşmasına kaynaklık teşkil eden eşitlik politikalarını tartışmaktır. Bu çerçevede, birinci bölümde, sosyal politika düzenlemeleri altında yer alan eşitlikpolitikalarına bakılmıştır. Eşitlik politikaları ile ilgili tartışmalar feminist hareketin eleştirileri çerçevesinde ele alınmış ve bu bağlamda Avrupa Birliği'nin eşitlik politikalarının temelinde yer alan fırsat eşitliği yaklaşımına eleştirel bir bakış geliştirilmiştir. Bu bölümün temelsavunusu fırsat eşitliği politikalarının kadının toplumsal yaşamda tarihsel süreklilik içindeki dezavantajlı konumunu göz ardı etmesi ve dolayısıyla da fiili eşitlik sağlama konusunda yetersiz olduğudur. Fırsat eşitliği politikalarının temelinde yer alan liberal eşitlik anlayışıpiyasa verimliliği üzerine kurulduğu için yalnızca çalışma yaşamında eşitlik düzenlemeleri ile sınırlarını çizmiş ve kadın ve erkek eşitliğini kadınlar çalışma yaşamında yer aldığı sürece ele almıştır. Kamusal ve özel alan ayrımının kaynağını oluşturan liberal siyasal düşünce Avrupa Birliği müktesebatında eşitlik politikalarını daha da daraltmış ve kendisini çalışma yaşamıylasınırlandırmıştır. Burada sözü edilen müktesebat birlik düzeyinde bağlayıcı ve uygulanması zorunlu olan birincil ve ikincil hukuk düzenlemeleridir ki bu düzenlemelerde kadın çalışma yaşamında olduğu sürece ayrımcılık yapmama ve eşitlik sağlama hukukuna tabidir. Bu bölümde ayrıca Avrupa Kadın Lobisi'nin eşitlik yol haritası birlik politikalarına eleştirel bir bakış ile hazırlandığı ve politika önerilerini kapsadığı için verilmiştir. İkinci bölümde ise; Birlik düzeyinde sosyal politikaların tarihsel gelişimine ve cinsiyet eşitliği üzerine toplulukprogramlarına bakılmıştır. Üçüncü bölümde ise; Avrupa Birliği'nde çalışma yaşamında kadın erkek eşitliği tezin konusu kapsamında seçilen yönergeler ile beraber ele alınmış ve yasal düzenleme ile beraber mevcut durum da karşılaştırmalı olarak verilmiştir. Dördüncü bölümde Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne katılım sürecinin değerlendirilmesi Türkiye için hazırlanan ilerleme raporları üzerinden incelenmiştir. Bu bölümde ayrıca Türkiye'de kadın istihdamınıistihdamı arttırıcı politika önerileri incelenmiş ve Türkiye'deki kadın hareketinin kadın istihdamı ile ilgili talepleri yer almıştır.
An Analysis of the theoratical perspectives on European integration: Liberal intergovernmentalism reconsidered from critical point of view

öz AVRUPA ENTEGRASYON SÜRECİNİ İRDELEYEN TEORİK YAKLAŞIMLAR ÜZERİNE ELEŞTİRİSEL BİR ANALİZ TEOMAN YALÇIN Yüksek Lisans, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. A. Nuri YURDUSEV Temmuz 2001, 68 sayfa Avrupa Birliği entegrasyon sürecinin gelecekte izleyeceği yön akademik ve siyasi çevrelerde yoğun olarak tartışılmaktadır. Bu tez çalışması, Avrupa entegrasyon sürecini iki farklı teorik yaklaşım açısından irdelemektedir. Tez boyunca, bahse konu olan her iki teorik yaklaşımı temsil eden akademik çalışmalar kıyaslanarak entegrasyon olgusunun incelemesi sürmektedir. Çalışmanın teorik alt yapısı, Robert W. Cox'un siyasi teorilerin sınıflandırılması üzerine yaptığı özgün analizden esinlenerek oluşturulmuştur. Cox siyasi teorileri iki sınıfa ayırmaktadır: birincisi, var olan siyasi ve ekonomik düzeni korumaya çalışan ve günlük problemleri çözmeye yönelik olanlar ; ikincisi ise, mevcut yapıyı değiştirmeyi hedefleyip ona alternatif bulmaya çalışanlar. 'Problem-solving' teorinin amacı mevcut jeopolitik ortamda acil, günlük problemlerin çözümünde siyasetçilere pratik bilgiler sağlamaktır. Diğer bir değişle, bir 'problem-solving' teorisi bir nevi siyasiler için el kitabı niteliğinde olmalı ve mevcut düzenikorumalıdır. Cox'a göre, 'problem-solving' ve 'critical theory' karşılıklı ve sürekli bir etkileşim içindeler. 'Problem-solving' teorinin parametrelerini oluşturan siyasi ve ekonomik yapı çelişkiler yaratmakta ve 'cirital theory' bunları açığa çıkartarak, alternatif oluşum seçeneklerini irdelemektedir. Bu bağlamda, birinci teori ikincisi için malzeme oluşturduğu yönde bir sonuca varılabilir. Çalışmada, incelenen her iki teorik yaklaşımın aynı amacı güttükleri sonucuna varılmıştır. Diğer bir değişle, Avrupa entegrasyon sürecinin ilerlemesi ve AB genelinde daha iyi çalışan ve bütünleşik bir siyasi yapı oluşturulması nihai hedeftir. Ancak, hitap ettikleri kitle ve izlemek üzere önerdikleri stratejiler farklılık göstermektedir. Her iki teorik yaklaşımın incelenmesi neticesinde varılan nihai sonuç, 'liberal intergovernmentalism'in bir 'problem-solving' teorisi olarak nitelendirilebileceği ve 'supranational governance' alternatifti ile kıyaslandığında 'iyi işleyen' bir teorik model sunduğu yönünde özetlenebilir.
Avrupa Birliği'nin enerji politikası ve çevrenin korunması boyutu

Çalışmamız, çevre konusunun Avrupa Birliği enerji politikasının gelişiminde oynadığı rolü ve enerjinin çevre üzerindeki etkilerini konu edinmektedir. Enerji politikası hedeflerini arz güvenliği, rekabetçilik ve sürdürülebilirlik olarak ortaya koyan Avrupa Birliği, bir yandan da çevre konusunda küresel liderliğe soyunmaktadır. Öte yandan, çoğu zaman ulusal çıkarlar ortak çıkarların önüne geçmekte ve bahsi geçen üç hedef arasındaki dengenin sağlanması zor görünmektedir. Çalışmada, sırasıyla Avrupa Birliği enerji politikasının gelişimi ve çevreyle karşılıklı etkileşimleri özetlenmiş, enerji politikasının öncelikleri açısından çevrenin bulunduğu konum üzerinde durulmuş, enerjinin neden olduğu çevre sorunları incelenmiştir. Son olarak soruna küresel ısınma bakış açısı ile bakılmış, küresel ısınmanın Avrupa Birliği enerji politikalarının geleceğinde oynayabileceği rol üzerinde durulmuştur.
Positions and oppositions: Greek foreign policy towards Turkey's accession to the EC/EU (1987-2002)

Türkiye'nin AET/AB'ye giriş sürecime ilişkin Yunanistan'in geliştirdiği politikalar Aikaterini Kitidi Bu tezin konusu Türkiye'nin AET/AB'ye giriş sürecime ilişkin Yunanistan'ın geliştirdiği politikalardır. Bu tezin yazılmasını tetikleyen gözlem, bu 15 yıllık süre içerisinde Yunan politikasının Türkiye'nin adaylığına karşı olumsuz bir tutumdan destekleyici bir konuma doğru yaptığı tam kapsamlı dönüştür. Bu tezde cevabı aranan sorular şunlardır: Bu destekleyici tutum hangi şartlar allında gerçekleşti? Bu durum Yunanistan'ın Türkiye'ye dair dış politikasında genel bir değişiklikten mi kaynaklandı? En önemlisi, bu politika değişikliği neden meydana geldi? Yukarıda sıralanan sorulan cevaplamak amacıyla Yunan dış politikasının tarihi bir değerlendirmesine başladım ve 14 Yunan üst düzey hükümet görevlisiyle mülakatlar yaptım. Tezimin ana argümanı şu şekilde özetlenebilir: Yunanistan'da, komşusunun mevcut imajına dair bir algı değişikliği yoktu. Yunan dış politikasının köklü bir değişikliğe uğratan başlıca etmenler şunlardı: Sistemik düzeyde genel olarak AB düzeyinde hızlanan entegrasyon sureci işbirliğinden kaynaklanan faydalan arttırdı. Kurumsal yapı neo-liberal kurumsallaştırmacıların öngördüğü üzre daha fazla fırsat ve teşvik sunmaya başladı. Bununla beraber bu işbirliği ancak politik sınıf düzleminde yeni aktörlerin iktidara yükselmesiyle mümkün olabildi. Bu aktörler ideolojik olarak 1980'lerin ilk yansında AB tartışması sırasında olgunlaşmışlardı. AB idealini ülke içi iktidar mücadelesinde kendilerini rakiplerinden ayrıştırmak için kullanan bu aktörler iktidara geldiklerinde Türkiye'yle yakınlaşmayı da içeren yeniden tanımlanmış Yunan milli çıkarlarını savunmak için AB'nin sunduğu fırsatlardan yararlanmasını bildiler.
Avrupa Birliği elektrik ve doğal gaz piyasalarında rekabet ve Türkiye'ye yansımaları

Avrupa bütünlesmesi her zaman hukuku hedeflerine ulasmak için araç olarakkullanmıstır, elektrik ve dogal gaz piyasalarının serbestlesmesinde de bu ilke geçerliolmustur. AB elektrik ve dogal gaz piyasalarının serbestlesmesi sürecinde anahtaryasal düzenlemeler elektrik ve dogal gaz iç pazarı olusturulmasına iliskin ATYönergeleridir. Bununla beraber AB enerji iç pazarının yaratılmasında enerji piyasalarına rekabet hukuku kurallarının uygulanmasının tamamlayıcı rolü bulunmaktadır. Bu kapsamda kullanan ana hukuki düzenlemeler AT Antlasmasının81, 82, 86, 87 ve 88 inci maddeleri ve AT Birlesme Tüzügü'dür. Enerji piyasalarının serbestlesmesi söz konusu hukuki düzenlemelerin elektrik ve dogal gaz piyasalarınaetkin bir sekilde uygulanmasını gerektirmektedir. Bu durum ise, AT Komisyonu'nunAT Antlasması'ndan kaynaklanan rekabet kurallarının uygulanmasına iliskinyetkilerini kullanmasının ve ATAD'ın içtihatlarının önemi sonucunu doğurmaktadır. AB henüz tam rekabetçi enerji iç pazarını olusturamamıstır. Ancak iç pazarolusturuldugu zaman AB vatandasları arz güvenligi ve düsük fiyatlardanfaydalanabileceklerdir. Bu amaca ulasmak için enterkonneksiyonlar gelistirilmeli, düzenlemeler olusturulmalı ve tam olarak uygulanmalı, AT rekabet kuralları kararlı bir sekilde isletilmelidir.
Uluslararası kuruluşlar açısından çalışma hayatında toplumsal cinsiyet eşitliği politikaları ve Türkiye'de çalışma hayatına yansımaları

Geçmişten günümüze değin çalışma hayatının birinci aktörleri hep erkekler olmuştur. Kadınlar ise çalışma hayatında silik roller üstlenmiş olup sınırlı gelir getirici uğraşılarda yer alarak çalışma hayatının ikinci aktörleri konumunda kalmışlardır. Kadınların çalışma hayatındaki bu ikincil konumu, biyolojik ve fiziksel özelliklerine atıf yapılarak toplumsal cinsiyet sorunları bağlamında açıklanmaktadır. Bu yüzden, kadınların çalışma hayatındaki pasif konumu toplumsal cinsiyet sorunlarını gündeme getirmiştir. Uluslararası arenada ortak bir sorun olan kadınların çalışma hayatına sınırlı katılımı Uluslararası Kuruluşların çalışma hayatında toplumsal cinsiyete ilişkin çalışmalar yapmalarını gerekli kılmıştır. Böylelikle, uluslararası arenanın başlıca aktörleri olan Birleşmiş Milletler, Avrupa Birliği, Avrupa Konseyi ve Uluslararası Çalışma Örgütü kadınların çalışma hayatına yönelik olarak önemli toplumsal cinsiyet eşitliği politikaları geliştirmeye başlamıştır. Bu çalışmada, kadınların çalışma hayatında karşılaştıkları başlıca toplumsal cinsiyet sorunlarına değinilmektedir ve bu sorunların çözümü için Birleşmiş Milletler, Avrupa Birliği, Avrupa Konseyi, Uluslararası Çalışma Örgütü ve Türkiye'nin geçmişşten günümüze gerçekleştirdikleri yasal düzenlemeler, güncel plan ve programlar incelenmektedir. Çalışmanın sonucunda; Türkiye'deki toplumsal cinsiyet eşitliğini içeren mevzuata yönelik düzenlemeler uluslararası kuruluşların seviyesini yakalamaya çalışmasına rağmen uygulamada ayrıca mevzuatı destekleyici plan ve projelere ihtiyaç duyulduğu anlaşılmaktadır.
A comparative study to show resemblances in gender policies of the EU member states that derive from acquis communautaire obligations and to reflect their differences which arise from diversified political and socio-economic conditions

Ulusal devlette piyasa politikaları ve sosyal politikalar eşit anayasal seviyede rekabet halindedir. Fakat Avrupa entegrasyon süreci, Avrupa Birliği üyesi devletlerdeki bu rekabette bir asimetri yaratmıştır: Ulus devletlerin pazar politikaları giderek avrupalılaştırılırken, sosyal koruma ve eşitlik politikaları ulusal mevzuat seviyesinde bırakılmıştır bu sebeple sosyal politikaların gelişimi, AB üye devletlerinin farklı sosyal yapı ve refah sistemleri nedeniyle siyasi olarak aksamıştır. Tüm AB üyesi devletlerde soruna yol açan bir kavram olarak 'Toplumsal cinsiyet eşitliği', zamanla Avrupa hukuku seviyesinde ilgilenilen bir problem haline gelmiştir. Böylece 'Toplumsal cinsiyet eşitliği', Avrupa Birliği Müktesebatının vazgeçilmez bir unsuru ve Avrupa değerlerinden bir parçası haline gelmiştir. Fakat yine de AB üye devletlerinin birbirinden farklı sosyoekonomik ve siyasi yapılanmaları, AB Hukukunun uygulanması zorunlu politikalarına karşı farklı yaklaşımların türetilmesine sebep olabilir. Bu bağlamda bu çalışma, AB üye devletlerinin farklı yapılanmalarının AB 'Toplumsal cinsiyet eşitliği' politikalarının uygulanmasında ne gibi farklılıklara yol açtığını; AB mevzuatının son üye devletlerde avrupalılaştırılan 'Toplumsal cinsiyet eşitliği' politikaları yaratırken, eski üye devletlerin bazılarında nasıl aynı kalırken bazılarında neden ilerleme kat ettiği incelemiştir.
Avrupa Birliği Hukukunda üçüncü ülke vatandaşlarının hukuki statüsü

Çalışma; Avrupa Birliği içerisinde yerleşik üçüncü ülke vatandaşlarının hukuki statüsünü, geçmişş, şimdiki zaman ve gelecekteki konumları açısından irdelemektedir. Entegrasyonun ilk yıllarından itibaren tartışmalı bu hukuki alan, halen gelişim içerisindedir: Birlik yetkisi giderek artmakta, ortak hukuka doğru gidiş süreci yaşanmaktadır. Çalışma, Birlik hukukunun bu zorlu alanının gelişimini ve mevcut durumunu ortaya koyarak, sorunlara yönelik bazı çözümler önermektedir. Birliğin üçüncü ülke vatandaşlarına yönelik bu hassas alanda, hukukunu oluşturmak için daha fazla yetkiye ihtiyacı bulunmaktadır. Bir üye devletten diğerine değişen farklı uygulamalar mümkün olduğunca uyumlaştırılmalıdır. Bu bağlamda, belirli üçüncü ülke vatandaşlarına tanınan vatandaşlık benzeri statünün tek bir yasal mevzuat çatısında düzenlenerek, mavi kart sahipleri ve araştırmacıların hukuki statülerinin Uzun Dönem İkamet Statüsüne Dair Direktif kapsamına; uzun dönem statülü mavi kart sahipleri ve uzun dönem ikamet statülü araştırmacılar olarak alınması uygun olacaktır. Soruna kesin çözüm ise; Birlik vatandaşlığının kavramsal olarak uyrukluk ve mutat ikamet ölçütleri göz önüne alınarak yeniden formüle edilmesidir. Çok kimlikli bir ulusüstü düzene üyelik, sınırlayıcı uyrukluk ölçütünden ziyade, kişinin o düzenin bir parçası olma isteğinin göstergesi; yasal olarak belirli süre ikamet ve entegrasyon derecesi ile değerlendirilmelidir. Yerleşik üçüncü ülke vatandaşlarına Birlik vatandaşlığı kazanma yolunu açacak bu seçeneğe alternative önerimiz ise; Kurucu Antlaşmaya vatandaşlık benzeri statü kavramı ve tanımının girmesidir. Antlaşma değişikliği gerektiren son iki önerinin gerçekleşmesi, çok kimlikli ulusüstü düzenin kendine özgü doğasına ve dayandığı değerlere tam olarak uyumu sağlayacaktır.
Küresel krizin nedenleri ve Avrupa Birliği ülkeleri üzerindeki ekonomik etkileri: İtalya, Yunanistan ve İspanya örneği

Bu çalışmanın amacı 2007 yılında ABD'de mortgage piyasasında ortaya çıkan problemlerin özellikle Avrupa Birliği üye ülkelerini nasıl etkilediğini tespit etmek ve bu ülkelerde alınan önlemleri analiz etmektir. Buna yönelik olarak İtalya, Yunanistan ve İspanya'nın krizden daha fazla etkilenmesine yol açan sebepler incelenmiştir. Bunun nedeni söz konusu ülkelerin kendine özgü yapısall özellikleri ve bu ülkelerdeki yüksek cari açıklardır. Buna ilave olarak bu üç ülkenin kamu borçlarının yüksek düzeyde olması krize yol açan bir diğer önemli faktördür. Yunanistan'da yıllardan beri uygulanan genişletici maliye politikaları kamu harcamalarını önemli şekilde artırmıştır. İtalya'da ise büyüme oranlarının istenilen seviyede olmaması ve İspanya'da kriz öncesinde konut piyasalarında meydana gelen canlanmanın, krizle birlikte durgunluğa dönüşmesi ülkelerin bir diğer yapısall sorunlardandır.
Kıbrıs sorununda Avrupa Birliği'nin rolü (1990-2004)

Bu çalışmanın çerçevesini Avrupa Birliği'nin Kıbrıs konusunda tarafsızlığını yitirmeye başladığı 1990 yılından bölünmüş bir Kıbrıs'ı Birliğe tam üye olarak kabul ettiği 2004 yılına kadar olan dönem oluşturmaktadır. İngiltere'nin 1961'de AET'ye tam üyelik başvurusu yapmasına paralel olarak Kıbrıs ile AB arasındaki ilişkiler gelişmeye başlamış ve 1970'lerde Kıbrıs Rum Kesimi AET ile Gümrük Birliği Anlaşması imzalamıştır. İngiltere'nin 1961'de AET'ye tam üyelik başvurusu yapmasına paralel olarak Kıbrıs ile AB arasındaki ilişkiler gelişmeye başlamış ve 1970'lerde Kıbrıs Rum Kesimi AET ile Gümrük Birliği Anlaşması imzalamıştır. AB 1990'lara kadar Kıbrıs sorununa adil ve kalıcı bir çözüm bulabilmek için Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri'nin çözüm yönünde attığı adımları güçlü bir şekilde desteklemiştir. 4 Temmuz 1990 tarihinde Güney Kıbrıs Rum Yönetimi'nin tam üyelik başvurusu üzerine Avrupa Topluluğu Kıbrıs'ın tam üyeliğe ehil olduğunu kabul etmiştir. AT sorunun çözümünü sağlamak için değil Kıbrıs'ın yer aldığı önemli bölgede kendi çıkarlarını korumak için söz konusu başvuruyu kabul etmiştir. Kıbrıs sorununun çözümüne yönelik bugüne kadar hazırlanmış en kapsamlı son BM planı Kasım 2002'de dönemin BM Genel Sekreteri Kofi Annan tarafından 'Annan Planı' adıyla taraflara sunulmuştur. Çalışmada bu Planın olumlu ve olumsuz yanları ve neden Rumlar tarafından reddedildiği incelenmiştir.
AB-Kosova ilişkileri

Sırbistan'a bağlı özerk bölge statüsünde iken soykırım benzeri uygulamalara maruz kalan ve NATO müdahalesi ardından 8 yıl süreyle uluslararası toplum tarafından yönetilen Kosova, 17 Şubat 2008'de bağımsızlığını ilan etmiştir. Balkanlar'da siyasi istikrar ve düzenin devamı, Batı Balkanlar'daki anlaşmazlıkların çözüme kavuşturulması ve Batı ile AB bütünleşmesini kolaylaştıracak faktörlerden biri de Kosova'nın AB'ye katılımıdır. AB-Kosova ilişkilerinin incelendiği bu tezde, Kosova'nın bağımsızlıktan günümüze dış dünya ile ilişkileri ve özellikle AB bağlantısı analiz edilmiştir. Yeni devlet bir yandan uluslararası toplum tarafından tanınma mücadelesi verirken, öte yandan Avrupa bütünleşmesine dahil olma çabası içerisindedir. Kosova ile AB arasında en önemli sorunlardan birisi de AB üyesi 5 ülkenin Kosova'nın bağımsızlığını tanımamış olmasıdır. Sırbistan'ın fanatik milliyetçilikten uzaklaşıp Batı ile entegrasyona yönelmesi ve Kosova'nın bağımsızlığını zımnen tanıması, AB'nin bölgeye yönelik politikaları ve gelecek perspektifi bakımından önemlidir. Kosova'nın gelecekte AB'ye katılımı, hem bölgede barış ve istikrara hem de Avrupa bütünleşmesine katkı sağlayacaktır. Bu tezde esas itibarıyla Kosova ile Sırbistan arasındaki anlaşmazlıkların çözülüp çözülemeyeceği ve Kosova'nın İstikrar ve Ortaklık Süreci çerçevesinde AB'ye üye olup olamayacağı meselesi incelenmiştir. Tezin temel argümanı şudur: Kosova, 1 Ocak 2014 tarihinde İstikrar ve İşbirliği Antlaşması'na imza atarak üyelik yolunda tarihi bir dönemeci geride bırakmıştır. Ne var ki, Belgrad yönetimi ile ikili sorunların kısa vadede çözüme kavuşması mümkün gözükmemektedir. Ama orta vadede aralarında Kosova'nın da bulunduğu Batı Balkanlar'ın AB ile bütünleşmesi bölgede barış ve istikrar için tek yol olarak gözükmektedir.
Amerika Birleşik Devletleri ile Avrupa Birliği Serbest Ticaret Anlaşması ve Türkiye üzerine etkileri

2008 yılında küresel boyutlara ulaşan ekonomik krizden derinden etkilenen Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa Birliği, Dünya Ticaret Örgütü çerçevesinde yürütülen müzakerelerde bekledikleri sonucu alamayınca yeni bir arayış içine girerek Transatlantik Ticaret ve Yatırım Ortaklığı'nı oluşturmuştur. ABD ve AB oluşturdukları Serbest Ticaret Anlaşması ile krizin etkilerini üzerlerinden atmayı amaçlarken, Batının entegrasyonunu sağlayarak Çin'i dengelemeyi hedeflemektedirler. Küresel ekonominin yaklaşık olarak yarısını oluşturan tarafların dahil olduğu bu Serbest Ticaret Anlaşmasının tüm dünyada belirleyici ana entegrasyonlardan olacağı öngörülmektedir. Bu çalışmada anlaşmaya taraf ülkelerin güncel ekonomik durumları ile Transatlantik Ticaret ve Yatırım Ortaklığı'nın öncesiyle sonrasında meydana gelecek değişmeler irdelenecektir. Ayrıca anlaşmanın Türkiye'ye etkileri, taraf olunmasının katkıları ya da imzalanılmaması halinde oluşabilecek zararlar incelenerek Türkiye'nin anlaşmaya dahil olabilmesi için alternatifler analiz edilecektir.
Ethnic Turks in the European Union: Towards a Turkish lobby in Europe

Günümüze dek oldukça ender olarak araştırılmış olan Avrupa Birliği'nde yaşayan Türkler, Avrupa'da yüzyıllardır var olan olumsuz Türk imajı, ve Türk karşıtı lobilerin Türk imajını daha da olumsuzlaştırma çabaları arasındaki bağlantı ve etkileşimler bu tez çalışmasında kapsamlı bir biçimde incelenmeye çalışılmıştır. Dünyada lobiciliğinin ilk başladığı yer olduğundan dolayı Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Türk lobisi de kapsamlı olarak ele alınmış, Avrupa Birliği içindeki Türk topluluklarının etkin bir lobi oluşturmada Amerika'daki Türk lobisinin deneyim ve yapısından ne derece faydalanılabileceği kapsamlı olarak incelenmiştir. Tez çalışmasının bundan sonraki bölümlerinde Avrupa Birliği içindeki Türklerin bulundukları ülkelerdeki tarihsel gelişimi ele alınmış, ortak paydalar ve farklılıkların üzerinde detaylıca durulmuştur. Avrupa Birliği sınırları içerisinde yaşayan beş milyonu aşkın Türk ve Türk kökenlinin yarısından fazlası Almanya'da bulunduğu için bu ülkede bulunan Türk toplumunun demografik, tarihsel, ve sosyolojik özellikleri derinlemesine incelenmiş, orta ve uzun vadede bu ülkede etkin bir Türk lobisi oluşmasının ne kadar olası olduğu irdelenmiştir. Söz konusu Türk lobisi etkin ve siyasi olarak dikkate alınacak bir güç haline geldiğinde Alman ve diğer AB üyesi ülkelerin Türk karşıtı söylem, siyaset ve faaliyetlerini şimdiki kadar kolaylıkla yürütemeyecekleri, en azından Türk karşıtlığını iç politika malzemesi yapamayacağı öngörülmüştür. Çalışmanın son bölümlerinde Türkiye'nin son 25 yılda terörle olan mücadelesi ve bu haklı mücadelenin Avrupa'daki Türk karşıtı lobilerce bir insan hakları sorunu olarak gösterilmesinin Türk imajına olan olumsuz etkileri ele alınmış, AB nezdinde etkin olan güçlü bir Türk lobisinin varlığı durumunda bu olumsuz etkilerin büyük ölçüde önüne geçilebileceği görüşü dile getirilmiştir.
Avrupa Birliği'nde parasal birlik yönündeki gelişmeler ve tek paraya geçişin muhtemel etkileri

Üye ülkeler arasında, döviz kurlannda birliğin sağlanarak tek paraya geçilmesi ve cari işlemler ile sermaye hareketleri üzerinde var olan tüm engellerin kaldırılması şeklinde tanımlanabilecek olan parasal birlikte, öncelikle, üye ülke paralan arasındaki dalgalanma marjları gittikçe daraltılarak ortadan kaldırılmakta ve paralar sabit bir pariteyle birbirine bağlanmaktadır. Parasal birliğin sonuçlan henüz ortaya çıkmadığından, bu çalışmada ancak söz konusu oluşumun muhtemel etki, avantaj ve dezavantajlarının gerek AB ülkeleri gerekse de dış ülkeler ve Türkiye açısından ortaya konulması amaçlanmaktadır. Avrupa Birliği'nde tek para birimi EURO'ya geçiş, uluslararası para sisteminde ortaya çıkan en önemli gelişmelerden biri olup, EURO alanında uygulanacak ekonomi politikaları da bölgenin büyüklüğü nedeniyle faiz ve kur değişimleri aracılığıyla dış ülkeleri ve özellikle AB ile yakın ekonomik ve ticari bağlan olan ülkeleri büyük oranda etkileyecektir. Parasal birliğin, AB ile yakın ticari ilişkileri bulunmasının yanı sıra 1996 yılından beri gümrük birliği içerisinde bulunan ve 1999 Helsinki Zirvesinden itibaren de tam üyeliğe aday ülkeler arasında yer alan Türkiye üzerinde borçlanma imkanlan, sermaye girişi ve dış ticaret gibi konularda önemli etkilerinin olması beklenmektedir.