turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Derin deniz deşarjı ile deşarj edilen atıksuların alıcı ortamda tutsaklanması durumunda bakteri konsantrasyonunun tahmini ve belirsizliklerin incelenmesi

Bu tez çalışmasının amacı, kıyısal bölgelerde en sık kullanılan atıksu bertaraf yöntemi olan deniz deşarj sistemleri ile deşarj edilen atıksuların alıcı ortamda tutsaklanması durumunda, atıksu arıtma sistemi ile deniz ortamının dinamik yapısından kaynaklanan belirsizliklerin incelenmesidir. Belirtilen çalışma, Antalya Körfezi, Antalya Hurma Atıksu Arıtma Tesisi ve Deniz Deşarj Sistemi'nden elde edilen verilerle gerçekleştirilmiştir. Tez çalışması kapsamında, günün değişik saatlerinde farklı miktarlarda su kullanımından ötürü gün içerisinde önemli salınımlar gösteren atıksu debisi ve atıksu bakteri konsantrasyonları araştırılmıştır. Bu amaçla bir yıl boyunca Hurma Atıksu Atıksu Arıtma Tesisi günlük debi verileri izlenmiş, bunun yanında atıksu arıtma tesisi giriş ve çıkış sularında toplam ve fekal koliform bakteri sayılarının belirlenmesi amacıyla bir yıl süreyle haftalık olarak analizler yapılmıştır. Deniz ortamında seyrelme proseslerindeki belirsizliğe temel sebep olan akıntı hızlarını belirlemek amacıyla bir yıl boyunca her mevsim bir hafta süre ile akıntı ölçümleri yapılmış, toplanan veriler modelleme çalışmalarında ve belirsizlik analizinde kullanılmıştır. Model kalibrasyonu amacıyla deniz ortamında belirlenen istasyonlarda mevsimlik olarak ölçüm ve örnekleme çalışması yapılarak deniz ortamında deşarj kaynaklı indikatör organizmalar izlenmiştir. Buna ilaveten toplam beş istasyonda derinlik boyunca tuzluluk ve sıcaklık değerleri sahada ölçülerek yoğunluk tabakalaşmasının etkin olduğu mevsimler tespit edilmiştir. Sahada yapılan çalışmalara ek olarak laboratuvar ortamında bakteriyolojik inaktivasyona bağlı seyrelme prosesindeki en önemli belirsizlik parametresi olan bakteriyolojik inaktivasyon hızları değişik ortam koşulları için belirlenmiş; sıcaklık, tuzluluk ve güneş ışığı gibi çevresel etkenlerin etkisinde bakteriyel inaktivasyon hızının nasıl değiştiği tespit edilmiştir. Saha ve laboratuvarda yapılan bütün bu çalışmalardan elde edilen veriler HİDROTAM- 3 hidrodinamik benzeşim modeli ve Visual Plumes deşarj modeline aktarılarak modelleme çalışmaları gerçekleştirilmiş, saha çalışması sonucunda elde edilen bakteri sayıları ile model tahminleri kıyaslanarak model kalibrasyonu sağlanmıştır. Çeşitli yönetim senaryoları oluşturularak, belirtilen modellerin kullanımı ile değişik ortam koşullarında atıksu haraketi ve atıksu kaynaklı bakteri sayılarının benzeşimi yapılmıştır. Belirsizlik parametreleri için sahadaki ölçüm ve örnekleme çalışmalarından elde edilen veriler kullanılarak Monte Carlo yöntemi ile belirsizlik analizi yapılmış, deşarj noktasına en yakın konumdaki bir plaja ulaşabilecek deşarj kaynaklı bakteri konsantrasyonlarının olasılık dağılımları elde edilmiştir. Olasılık dağılımlarından elde edilen sonuçlardan yararlanılarak risk analizi gerçekleştirilmiş ve atıksu kaynaklı Enteropatojenik E. coli için enfeksiyon riskleri elde edilmiştir.
Environmental effects of geothermal applications, case study: Balçova geothermal field

oz Jeotermal enerjinin direkt kullanımı, mekanların ısıtılması ve soğutulması, endüstriyel uygulamalar, seralar, balık üretim çiftlikleri ve kaplıcalar gibi birçok değişik alam kapsar. Çoğunlukla var olan teknoloji ve basit mühendislik bilgileri kullanılmaktadır. Jeotermal enerjinin direkt kullanımının güvenilirliği, çevre açısından uygunluğu, gerekli olan teknoloji ve bu tür uygulamaların maliyeti dünyanın çeşitli yerlerinde araştırılmış ve örneklendirilmiştir. Jeotermal enerji, dünyada en az atık üreten enerji türüdür. Diğer enerji kaynaklarıyla karşılaştırıldığında, ucuz, sürdürülebilir ve çevre dostu olduğu göz önünde bulundurulmalıdır. Türkiye, jeolojik konumundan dolayı, oldukça zengin jeotermal kaynaklara sahiptir. İzmir-Balçova Jeotermal Bölgesel Isıtma Sistemi, Türkiye'deki yüksek sıcaklıklı bölgesel ısıtma uygulamalarına bir örnektir ve yüksek bir jeotermal potansiyele sahiptir. Bu tez çalışmasının üç temel amacı, sırasıyla: Balçova Jeotermal Bölge Isıtma Sistemi'nin çevreye olumlu ve olumsuz etkilerini belirlemek, kirlilik varsa bunun kaynaklarım ortaya çıkarmak ve halk sağlığım korumak için çözüm önermektir. Balçova Bölgesel ısıtma sisteminin fiziksel çevreye etkisini belirlemek için gürültü ölçümleri yapılmıştır. Gürültü ölçümü sonuçlan, Gürültü Kontrolü Yönetmeliği'nde belirtilen sınır değerden daha yüksektir. Balçova Jeotermal Sahası'nda kirlilik su ve toprak fazlarında görülebilir. Bu yüzden, sudaki değişiklikleri gözlemlemek amacıyla bir örnekleme programı geliştirilmiştir. Örnek alınacak noktalar, Balçova Bölgesel Isıtma Sistemi üretim kuyuları, yeraltı suyu kuyuları ve sulama noktalarının tümünü kapsayacak şekilde seçilmiştir. Bölgedeki kirliliği araştırmak amacıyla, sıcaklık, iletkenlik, toplam çözünmüş katı miktarı, alkalinite gibi fiziksel özellikler; amonyak, bor, klorür, silis gibi ametaller ile kalsiyum, magnezyum, sodyum, potasyum vb gibi metal ve yarımetaller tayin edilmiştir. Bu çalışmanın sonuçlan, tüm örneklerde bikarbonat alkalinitesi bulunduğunu ortaya koymuştur. Araştırma süresince, belirtilen parametrelerin konsantrasyon değerleri değişkenlik göstermiştir. Bunun nedeni, jeotermal sıvının yapısı olabilir. Çalışma süresince, birçok ağır metalin derişimlerin tayininde kullanılan atomik spektrometri tekniklerinin belirleme sınırının altında olduğu saptanmıştır. T kuyusu içme, I kuyusu ise sulama amaçlı kullanıma uygun değildir.
Combined treatment of ultrasound and iron based nanoparticles for degradation of ibuprofen as an advanced treatment option

İbuprofen dünya çapında kullanılan ağrı kesici ve ateş düşürücü etkiye sahip ilaçların etken maddelerinden biridir. Bugün kullanılmakta olan ileri görüntüleme cihazları ile İBP içme suyu kaynaklarında bulunmaktadır ve bu kimyasalın sürekli olarak birikimi ciddi çevresel sorunlara yol açabilmektedir. Bu çalışmada, İleri Oksidasyon Proseslerinden biri olan Ultrases arıtımı, refrakter özelliği taşıyan İBP kimyasalı içeren çözeltiyi indirgemede kullanılmıştır. Öncelikle optimum IBP konsantrasyonu (44 M), optimum frekans (580 kHz) ve optimum pH (3) ta arıtılmıştır. İkinci olarak, eklenen katalizörlerin ultrases arıtımına etkisini gözlemlemek amacıyla Demir içerikli homojen katalizör (FeSO4.7H2O) ve heterojen nanokatalizörler (Zero Valent Iron, Fe3O4, Fe3O4@Histidin@Ag) optimum miktarları belirlendikten sonra- ultrases reaktörüne eklenmiştir, Optimum koşulları sağlanan her deneyin bio-çözünürlüğü (BOİ5/KOİ), mineralizasyon takibi deneyi yorumlandırmak amacıyla yapılmış ayrıca ultrasesin katalizörler üzerindeki etkisi incelenmiştir. Son olarak, H2O2 kimyasalı, OH radikallerinin izlenmesi ve ultraseste gerçekleşen muhtemel oksitlenme alanının bulunması amacıyla, 3 farklı ultrases sisteminde spektrofotometre ile ölçülmüştür.
Metal kaplama sanayi atık sularından perlit minerali ile toplam krom gideriminin incelenmesi

Doğal kaynaklarımızın başında gelen suya olan ihtiyacımız gerek ilerleyenendüstrileşme ve gerekse her geçen gün artan nüfus ile daha da önemli hale gelmektedir. Bu nedenle, su kirlenmesinde özellikle endüstriyel atıklardan kaynaklanan ağır metal kirliliği üzerinde önemle durulması gereken bir konudur. Dünya perlit rezervinin % 70'nin Türkiye'de olduğu ve perlitin % 70'nin silikaiçerdiği göz önüne alındığında mineralin ekonomiye farklı bir yolla kazandırılmasıdüşünülebilir. Bu çalışmada IR Emniyet ve Güvenlik Sistemleri San. A. Ş. kromlu atık sudengeleme havuzundan numune alınarak deneysel çalışmalar yapılmıştır. Farklıkarıştırma süreleri ve farklı miktarlarda perlit ilavesiyle jar test çalışmaları tamamlanmıştır. Sabit 6,84 pH değerinde, oda sıcaklığında ve 90 rpm karıştırıcı hızıyla yapılan çalışmalar neticesinde 40 dakikada 3 g/l perlit ilavesiyle maksimum toplam krom giderim verimi % 42 olarak bulunmuştur. Literatür bilgileri ve bu çalışma neticesinde düşük maliyetli olan perlitin geleneksel adsorbentlere bir alternatif olabileceği sonucuna varılır.
Zonguldak limanında gemi faaliyetlerinden kaynaklanan hava kirliliğinin incelenmesi

Dünya taşımacılığının % 90'ı denizyolu ile yapılmaktadır. Deniz trafiğinden kaynaklanan emisyonlar hava kirliliğine yol açmakta ve IMO gibi uluslararası düzenlemelerle kontrol altına alınmaya çalışılmaktadır. Bu çalışmada 2014- 2018 yıllarında Zonguldak limanından faydalanan gemilerin limana yanaşma ve ayrılma ve limanda bağlı kalma süreleri boyunca yol açtıkları emisyonlar envanter yöntemi ile hesaplanmış ve kent üzerindeki etkilerinin neler olabileceği ortaya koyulmuştur. Liman faaliyetleri sırasında gemilerden kaynaklanan emisyonlar, Avrupa Çevre Ajansı tarafından yayınlanan EMEP / EEA Hava Kirletici Emisyon Envanter Kılavuzu Kitabı (2016) ile hesaplanmıştırÇalışmada, Zonguldak limanında gemi faaliyetlerinden kaynaklanan NOx, NMVOC ve PM emisyonları 2014- 2018 yılları için tahmin edilmiştir.2014, 2015, 2016, 2017, 2018 yılları için NOx, NMVOC ve PM emisyonları sırasıyla 503, 42 ve 60; 419, 49 ve 34; 423, 36 ve 51; 376, 33 ve 47; 510, 44 ve 63 ton olduğu bulunmuştur. NOx, NMVOC ve PM emisyonlarına ek olarak olası ağır metal, PCB, PCDD/F emisyonları da hesaplanmıştır. Çalışmadan elde edilen sonuçlar diğer çalışmalarla karşılaştırılmış ve Zonguldak il merkezindeki gemi faaliyetlerinden kaynaklanan emisyonların hava kalitesi üzerindeki etkisi belirlenmiştir. NOx ve PM10 emisyonlarının liman ve yoğun nüfuslu yerleşim üzerindeki etkisini anlamak için 2018 sonuçları AERMOD modeli ile 1 saat, 24 saat ve yıllık olarak modellenmiştir. Kirlilik dağılım haritaları 25 km2 alan için oluşturulmuştur. En yüksek NOx konsantrasyonları saatlik 2000 g/m3, yıllık 149 g/m3; PM10 konsantrasyonları 24 saatlik 50 g/m 3 ve yıllık 10 g/m 3 olarak hesaplanmıştır. Gemi emisyonlarından kaynaklanan kirletici maddelere en yüksek maruziyetin liman girişindeki deniz üzerinde olabileceği, şehir merkezindeki ortalama konsantrasyonların ise ulusal sınır değerlerin altında kaldığı tespit edilmiştir. Hava kirliliğinin şehir merkezinin yoğun nüfusu üzerindeki etkilerini değerlendirirken, sadece ulaşım ve ısıtma kaynakları emisyonları değil, Zonguldak Limanı faaliyetlerinden kaynaklanan emisyonlar da dikkate alınmalıdır. Hava kirleticiler için kontörlünde, Uluslararası Denizcilik Yönetmeliğinde belirtilen emisyon kontrol alanları gibi kısıtlamaların liman şehirlerinde de uygulanması önerilir.
Süt ve süt ürünleri endüstrisi atıksularının elektrokoagülasyon yöntemi ile arıtımında rsm kullanılarak proses optimizasyonu

Bu çalışmada, Al ve Fe elektrotlar kullanılarak elektrokoagülasyon prosesi ile süt ve süt endüstrisi atıksularından KOİ, renk, ortofosfat, AKM ve bulanıklık gideriminde proses parametrelerinin optimizasyonu ve matematiksel model oluşturulması için cevap yüzey yöntemlerinden biri olan merkezi kompozit dizayn metodu uygulanmıştır. Proses değişkenleri olan pH, akım yoğunluğu ve reaksiyon süresinin kirletici giderim verimleri üzerine etkileri değerlendirilmiştir. Varyans analizi ve cevap yüzey grafikleri, süt ve süt ürünleri endüstrisi atıksularından KOİ, renk, ortofosfat, AKM ve bulanıklık giderimi için optimum şartların belirlenmesi için uygulanmıştır. Giderim verimlerinin tahmin edilmesi için ikinci dereceden regresyon modelleri, Statgraphics Centurion XVI. I yazılım programı kullanılarak geliştirilmiştir. Optimum şartlar altında Fe elektrotlar kullanılarak sağlanan giderim verimleri, KOİ için %98, 91 ve ortofosfat için % 98 ,24, Al elektrotlar kullanılarak sağlanan giderim verimleri, KOİ için %98, 84 ve ortofosfat için %99, 78 olarak belirlenmiştir. Optimum şartlarda elektrik ve elektrot sarfiyatının her ikisini de içeren işletme maliyeti, Fe elektrot için, 0,54 /m3, Al elektrot için 0,42 /m3 olarak tespit edilmiştir. Elektrokoagülasyon prosesinde optimum şartlar altında oluşan çamur FT-IR yardımıyla karakterize edilmiştir. Çalışma sonuçları, cevap yüzey yönteminin, süt endüstrisi atıksuyuna uygulanan EC prosesinin işletme şartlarının optimizasyonu için etkili bir yöntem olduğunu göstermektedir.
Şanlıurfa konvansiyonel içme suyu arıtma tesisinintoplam organik karbon bakımından arıtma veriminin belirlenmesi

Türkiye İstatistik Kurumun 2016 yılı Belediye Su İstatistikleri sonuçlarına göre, Türkiye'deki su kaynaklarından, içme ve kullanma suyu şebekelerine, 5.8 milyar metreküp su çekilmektedir. Bu suyun 3.4 metreküplük kısmı arıtılmaktadır. Suyun %92.9'unun konvansiyonel, %6.1'inin ileri, %1'inin ise fiziksel arıtıma tabi tutulmaktadır. Konvansiyonel içme suyu arıtma tesisleri genel olarak havalandırma, kimyasal arıtma, filtrasyon, dezenfeksiyon işlemleri uygulanmakta olup aynı arıtma üniteleri mevcut çalışmanın konusu olan Şanlıurfa içme suyu arıtma tesisi içerisinde de kullanılmaktadır. Şanlıurfa İçme Suyu Arıtma Tesisi içerisinde 1 adet havalandırma ünitesi, I. Kademe Arıtma Tesisinde 2 ve II. Kademe arıtmada 4 olmak üzere toplam 6 adet Hızlı Karıştırma Ünitesi; I. ve II. Kademelerde eşit olmak üzere 2 bölmeli toplam 8 adet Yavaş Karıştırma Ünitesi; lamelli tip yukarı akışlı I. ve II. Kademede eşit olmak 4'er adet Durultucu Ünitesi; Sabit Hızlı, Sabit Seviyeli ve Tek Bataryalı her kademede eşit şekilde 76 metrekare alanlı toplam 2x16 adet Hızlı Kum Filtreli ünitelerden oluşmaktadır. Toplam Organik Karbon, su kalitesi belirleme yöntemlerinden biridir. Suda çözünmüş ya da asılı halde bulunan organik maddeleri ifade etmektedir. Bu tez çalışmasıyla; Şanlıurfa içme suyu arıtma tesisi özelinde arıtma veriminin TOK parametresine göre değerlendirilmesi yapılmıştır. Sonuç olarak, Ocak - Mayıs dönemi için deneysel verilerin mukayesesi ile performans değerlendirilmesi yapılmıştır. Buna göre; verim ortalaması %28, 51 olarak tespit edilmiştir. Dolayısıyla, bu performans değeri bu tip konvansiyonel içme suyu arıtma tesisleri için ortalama bir arıtma verimi olduğu sonucuna varılmıştır.
Bira endüstirisi atık sularının ileri arıtımı

Bu çalışmada, bir bira fabrikasının biyolojik olarak arıtılmış deşarj atıksuyunun nanofiltrasyon ve ozonlama prosesleri ile ileri arıtılarak geri kazanılması amaçlanmıştır. Geri kazanılan suyun soğutma kulelerinde besleme suyu veya tarımsal sulama suyu olarak kullanılabilmesi hedeflenmiştir. Desal 5DL nanofiltrasyon membranı ile atıksuyun ileri arıtımında uygun filtrasyon koşulları belirlenmiştir. Uygun filtrasyon koşullarının belirlenmesinde öncelikle farklı pH değerlerinde (5, 7, 8.5 ve 11) deneyler yapılmıştır. Belirlenen uygun pH değerinde farklı TMP değerlerinde (12, 16, 20 ve 24 bar) deneyler yürütülmüştür. Uygun pH ve TMP değerinde farklı sıcaklıklarda (25, 30 ve 35 C) yapılan deneyler sonrasında da proses için uygun sıcaklık değeri belirlenmiştir. Proses performansının değerlendirilmesi için kirletici madde (toplam sertlik, klorür, sülfat, AKM, Orto-P, KOİ, NO3-N, fekal koliform, RES 436, ve SAK254) giderim verimleri ve membranda meydana gelen kirlenme dikkate alınmıştır. Giderim verimleri dikkate alındığında bira atıksuyunun ileri arıtımında Desal 5DL membranı için en iyi giderim verimleri TMP: 24 bar ve Sıcaklık: 25oC de elde edilmiştir. pH 8.5 ve 112'de ise yakın değerlerde giderimler sağlanmıştır. Akı kayıpları ile birlikte kirletici maddelerin giderim verimleri de dikkate alındığında pH:8.5, TMP: 12 bar ve Sıcaklık: 25oC uygun deney koşulları olarak belirlenmiştir. Membranlarda meydana gelen kirlenme mekanizmalarının yorumlanmasında ESEM, AFM ve FT-IR ölçümlerinden yararlanılmıştır. Ozonlama prosesinde ilk olarak farklı pH değerlerinde (5, 7, 8.5 ve 11) deneyler yapılmıştır. Belirlenen uygun pH değerinde farklı sıcaklık değerlerinde (25, 30 ve 35 C) yapılan deneyler sonrasında da proses için uygun sıcaklık değeri belirlenmiştir. Bu faktörlerin ozonlama prosesinde etkisinin değerlendirilmesi için kirletici madde (toplam sertlik, klorür, sülfat, AKM, Orto-P, KOİ, NH3-N, NO3-N, fekal koliform, RES 436, ve SAK254) giderim verimleri ve ozon sarfiyatları dikkate alınmıştır. Sonuç olarak, biyolojik olarak arıtılmış bira endüstrisi atıksuyunun nanofiltrasyon prosesi ile ileri arıtılarak soğutma suyu ve IV. sınıf sulama suyu olarak kullanılabileceği ortaya konmuştur. Ozonlama prosesi ile elde edilen su, Orto-P, kalsiyum ve magnezyum parametreleri açısından soğutma suyu olarak kullanımı uygun bulunmamıştır. Bu su AKM parametresi hariç IV. sınıf sulama suyu sınıfına girmektedir.
Biogenic Volatile Organic Compounds emissions from the forested areas in Turkey: determination of emission factors for endemic tree species

Türkiye'de yetişen yedi endemik ağaç türü için biyojenik kökenli uçucu organik bileşik emisyonları belirlenmiştir. Örneklemelerde dinamik test odası tekniği kullanılmıştır. Ağacın seçilen bir dalı, şeffaf Nalofan bir torba içine alınarak ağaç için herhangi bir stres kaynağı oluşturmadan torba içinde doğal çevresel şartların oluşması sağlanmıştır. Örneklemeler, her türü temsilen seçilen üç farklı ağacın iki farklı dalında gerçekleştirilmiştir. Meteorolojik ve çevresel koşullar örneklemeler boyunca test odası içinde ve dış havada ölçülmüş ve kaydedilmiştir. BVOC örnekleri test odası giriş ve çıkışından adsorban tüplerle toplanmış ve GC/MS ile analizlenmiştir. Toplam altmış beş BVOC türü için emisyon faktörleri belirlenmiştir. Sonuçlar standart şartlara göre düzeltilmiştir. Toros Göknarı, Kasnak Meşesi, İspir Meşesi ve Anadolu Sığlası'ında isoprenin, diğerlerinde ise monoterpenlerin yüksek olduğu görülmüştür. Toplam emisyon faktörleri ise; İspir Meşesi, Anadolu Sığlası ve Toros Göknarı'nda en yüksek, Boz Pırnal Meşesi'nde en düşük olarak belirlenmiştir. Oksijenli bileşikler en çok görülen üçüncü grup iken, sesquiterpenler çok daha düşük oranlarda kalmıştır. Literatürde de sıkça rapor edildiği gibi geniş yapraklı türlerin isopren, ibreli türlerin ise monoterpen yayınlama eğiliminde olduğu belirlenmiştir.
Aktif karbon destekli heterojen katalitik sistemlerde sülfat radikalleriyle farmasötik grubu bazı organik kirleticilerin kimyasal oksidasyonu

Bu tez çalışmasında, farklı Kow değerlerine sahip farmasötik grubu bazı organik kirleticilerin persülfat ile heterojen katalitik oksidasyonları için üçlü biyokütle karışımından doğrudan kobalt ve demir tuzları ile impregnasyon-piroliz yöntemiyle aktif karbon destekli, manyetik özelliklere sahip katalizörler sentezlenmiştir. Sentezlenen katalizörler BET-yüzey alanı, toplam gözenek hacmi, por çapı, XRD, VSM, SEM-EDX, Boehm titrasyonu ve pHzpc analizleriyle karakterize edilmiştir. Sentezlenen her bir katalizör varlığında persülfat aktivasyonuyla sulu ortamlardaki; amoksisillin, asetaminofen, asetilsalisilik asit, siprofloksasin, diklofenak, eritromisin, fenoprofen, rifampisin ve tetrasiklin giderimi üzerine; katalizör tür ve miktarı, persülfat konsantrasyonu, temas süresi, pH ve yabancı iyon varlığı gibi parametrelerin etkileri incelenmiştir. Her bir molekül için optimize edilen şartlarda en etkin giderim verimlerinin elde edildiği katalizörün stabilitesi ve tekrar kullanım durumu da incelenmiştir. Ayrıca, konvensiyonel kimyasal çöktürme yöntemiyle de Fe- ve Co-esaslı katalizörler hazırlanmış ve optimize edilen şartlarda aynı deneyler yapılarak impregnasyon-piroliz yöntemiyle sentezlenen katalizörlerin karşılaştırılması yapılmıştır. İmpregnasyon-piroliz yöntemiyle sentezlenen her iki katalizörün geniş bir pH aralığında etkin olduğu, molekülleri persülfat aktivasyonuyla etkin bir şekilde mineralize ettiği ve cereyan eden reaksiyonun birinci mertebeden olduğu belirlenmiştir. Radikal söndürme deneyleriyle moleküllerin mineralizasyonunda sülfat radikalinin baskın olduğu tespit edilmiştir. İncelenen yabancı iyonlardan PO43ın metal iyonlarıyla çözünmeyen metal fosfatlar oluşturarak katalizör deaktivasyonuna neden olduğu, diğer iyonların ise daha düşük potansiyelli radikaller oluşturarak reaksiyon kinetiğini etkilediği belirlenmiştir. Kimyasal çöktürme yöntemiyle elde edilen katalizörlerin, her bir molekülü optimize edilen koşullarda kısmen mineralize edebildiği (%40) bulunmuştur. Bu nedenle; persülfat aktivasyonu için impregnasyon-piroliz yöntemiyle doğrudan biyokütlelerden aktif karbon destekli demir ve kobalt esaslı katalizörlerin elde edilmesi ve organik kirleticilerin gideriminde kullanılmasının avantajlı olduğu söylenebilir.
Zeytinyağı atıksularının arıtımında elektrokimyasal yükseltgemenin uygulanması

Zeytinyağı üretiminde oluşan atıksuyun arıtılması için birçok yöntem geliştirilmiş ve denenmiştir. Bu çalışmada, bir zeytinyağı işletmesinden alınan karasuya elektrokimyasal yükseltgeme uygulanmıştır. Çalışmada anot ve katot olarak rutenyum oksit (Ru02) kaplı titanyum plakalar kullanılmıştır. Elektrokimyasal giderim sırasında, destek elektrolit olarak kullanılan NaCl derişimi (1,2,3,5M), akım yoğunluğu (25, 45, 65, 75, 85, 105, 135 mAcm'2), atıksu akış hızı (1,10; 4 ,60; 7,90 cmV), sıcaklık (7, 20, 40 C), elektrot demeti sayısı (1, 2) ve işlem süresi değiştirilerek karasuyun kimyasal oksijen ihtiyacı, fenol, yağ-gres derişimleri ve bulanıklık değerleri belirlenmiş ve giderim verimleri hesaplanmıştır. Ayrıca deneysel çalışmalarda pH ve iletkenlik değişimleri izlenmiştir. Çalışma sonucunda yüksek akım verimi (1,05) ve düşük enerji tüketimi (3,58 kWh '1) ile 135 mAcm' 2 akım yoğunluğunda % 99,4 KOİ giderimi sağlanarak atıksu deşarj standardı olan 250 mg L'1 KOİ değerinin altına inilmiştir. Ayrıca tüm çalışma şartlarında % 100 fenol giderimi, % 95'in üzerinde yağ-gres giderimi ve % 99'un üzerinde bulanıklık giderimi sağlanmıştır. Sonuç olarak zeytinyağı endüstrisi atıksuyunun sadece elektrokimyasal yükseltgeme ile deşarj standartlarım sağlayacak şekilde arıtıldığı gösterilmiştir.
Yüzey sularında mikroplastik kirliliğinin incelenmesi

Günümüzde her alanda kullanımı yaygınlaşan plastik parçaları doğaya bırakıldığında, dış aşındırıcılarla aşınmaktadır. Bu aşınmalar doğada kirlilik olarak karşımıza çıkmaktadır. Plastiklerin daha küçük monomer yapılara dönüşmesi ise mikroplastik kirliliğine neden olmaktadır. Son dönemde bu kirlilik doğada yaşayan canlıların vücutlarında tespit edilmeye başlanmıştır. Bu tez çalışmasında Kayseri'de önemli yüzey su kaynaklarından olan Sultan Sazlığı, Hürmetçi Sazlığı ve Yamula Barajında mikroplastik analizleri yapılmıştır. Çalışmada Kış, İlkbahar, Yaz ve Sonbahar olarak 4 mevsim kirlilik konsantrasyonlarına bakılmıştır. Her üç ayda bir numune alımı yapılarak mikroplastik analizleri yapılmıştır. Yapılan çalışma sonucu, atıksu deşarjı yapılan yüzey sularında mikroplastik tespiti yapılmıştır. Bu yüzey sularında farklı değer aralıklarında (0,12-3, 42 mg/L) mikroplastik miktarlarına rastlanılmıştır. Ayrıca bu mikroplastik bileşenleri incelendiğinde Naylon 6, Naylon 6/6, Naylon 6/9, Naylon 6/10 ve Naylon 6/12 türevlerine rastlanılmıştır. Bu numunelerin alındığı bölgelerde ise hayvancılık yaygın olarak yapılmaktadır. Yapılan tez ile hangi türde mikroplastik olduğunun tespiti yapılmıştır. Dört mevsim mikroplastik seviyesindeki değişim ve mevsimsel olarak su parametrelerinin kontrolü elde edilen sonuçları karşılaştırılmalı ölçülmüştür.