turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Gündelik yaşamda tüketilen nesne ve çevrenin plastik kaygılarla sanatsal olana dönüşüm denemeleri

Bu çalışmada, sanatsal aktarıma uygun olarak, öğrenci sırası, masa, gözlük, kapı, tekerlek, gibi gündelik yaşamda tüketilen nesneler kullanılmıştır. Ayrıca, önceden yaşama mekanları olarak kullanılmış, ama bir süre sonra yetersizleşerek yıkıma terk edilen mekanlar da yukarıdaki tüketim nesneleriyle aynı bakış açısında ele alınmıştır. 'Yıkıma Terk edilmiş Binanın Üçüncü Katı' adlı düzenleme mekanı, buradaki düzenlemelerin sınırı gibi algılansa da, mekanın kendisi de tek başına tükenmiş bir nesne durumunda görülmüştür. Bu mekana taş, kum, demir, bez, ağaç gibi dışarıdan getirilen nesneler ile mekanın fiziksel yapısı duyusal içeriği arasındaki ilişkiler sağlanmış, düzenlemelerin gelişiminde bu ikili ilişkiler etkili olmuştur. Böyle bir mekanda nesne ve insan bireşiminin de kurulabileceği izlenmiştir. iç ya da dış mekanlardan edinilen izlenimler de düzenlemelere kaynaklık etmiştir. Örnek olarak 'Savaş Tanrısı Mars' adlı bu çalışmanın kaynağını, Çanakkale'de Kurtuluş Savaşı'nın geçtiği yerlerden edinilen izlenimler oluşturmuştur. Hazır nesne kullanımı yanı sıra, bu izlenimlerin sanatsal aktarımında gerekli görüldüğü için 'Savaş Tanrısı Mars' figürü de yer almıştır. Bu figür, sanat tarihi kitaplarındaki fotoğraflardan yararlanarak amaç doğrultusunda kopye edilmiştir. Bu çalışmada yer alan düzenlemelerin bütünü içinde, gündelik yaşamda tüketilen nesnelerin kullanımında nesneler arası ilişkiler irdelenmiş, bunların kurulacak kompozisyonlarda tek başlarına ya da birlikte yer alıp almama durumları denenmiş ve etkileri gözlenmiştir. Kapının tekerlek ile, gözlüğün fare kapanı ile ikili, masanın ise tek başına kullanılması sonucunda, eski konumlarında tüketilmiş gündelik yaşam objeleri iken sonuçta çalışma alanında sanat nesnelerine dönüştükleri gözlenmiştir.
Hong Kong ve Sao Paulo şehirlerinin kurumsal kimliklerinin karşılaştırılması

Marka, bir kurum veya şirketin mal ve hizmetlerinin belirlenmesini ve rakiplerin mal ve hizmetlerinden ayrılabilmeleri için kullanılan ayırt edici özelliğe sahip renk, isim, logo, sembol ve benzeri işaretler ve bileşenlerdir. Marka kavramı, dünyamızın değişmekte olan yapısı ile beraber ortaya çıkan küreselleşme, kapitalizm, teknoloji gibi kavramların rekabet etme olgusunu oluşturması sonucu doğan gereksinimler doğrultusunda ortaya çıkmıştır. Marka kavramı kentler arası rekabetin artması sonucu marka kent kavramı olarak yeni bir oluşum içerisine girmiştir. Bu yeni oluşum kentlerin ekonomik, sosyal, kültürel yapılarını inceleyerek markalaşma stratejileri doğrultusunda kentleri markalaştırmaktadır. Bu çalışmanın yapılış amacı, marka ve marka kent kavramlarını araştırarak, Hong Kong ve Sao Paulo şehirlerinin kurumsal kimliklerinin incelenmesi, iki şehirin kurumsal kimllikleri arasındaki benzerlikler/farklılıkların araştırılması ve kentlerin neden markalaşması gerektiğini incelemektir. Hong Kong ve Sao Paulo şehirlerinin kurumsal kimlikleri araştırılırken kültür, ekonomi, tarih, iklim yapısı, önemli yapıtları gibi kurumsal kimliğe etkide bulunabilecek unsurlar da araştırılmıştır. Örnek olarak ise dünya şehirlerinden birkaç örnek şehir verilmiş ve kurumsal kimlikleri incelenmiştir.
1950'den günümüze heykel sanatında değişen üç boyut

1950'li yıllarda sanat ortamı, Dünya savaşlarının yarattığı kaos, bireycilik, yalnızlık, teknoloji ve bilimin hızlı ilerleyişi, 1968 öğrenci hareketleri, ekonomik gelişmelerin ortaya çıkardığı tüketim toplumu, eşcinsellik, lezbiyenlik, feminizm, kadın hakları gibi etkilerle açığa çıkarken sanatçılar resim ve heykele alternatif yaklaşımlarla yeni deneyimlere yönelmişlerdir. 1960'lı yıllardan itibaren birçok sanatçı üç boyutlu minimal eserler üretmişlerdir. 1970'li yıllara doğru endüstrileşen toplumların çevreye verdiği zarar nedeniyle bazı sanatçılar galeri ve müzelere karşı bir tavır alarak, sanatın uygulama alanını doğaya yöneltmişlerdir. Sanatın meta değerine karşı olan İtalyan Arte Povera sanatçıları, eserleriyle sanat ve yaşam arasında bir bağ kurmak istemişler ve o ana değin kullanılmamış malzemeleri sanatın içine dahil etmişlerdir. 1970'li yıllardan günümüze kadar sanatçılar gündelik yaşamda karşımıza çıkabilen sıradan insanların gerçeğe tıpa tıp benzeyen hiperrealist heykelleriyle izleyenlerde hem şaşkınlık yaratmış hem de figür sanatının anlamını sorgulatmayı amaçlamışlardır.1980'li yıllarda sanat literatürüne giren postmodern terimi ile, resim, heykel, fotoğraf sanatlarının birliktelikleri, sanat kavramı alanını oldukça genişletmiştir. 1980'lerden günümüze post-pop nesne eserlerinde yeni deneyimlere yönelimler görülürken, dijital heykel sanatı ise bilgisayar yazılım ürünlerini kullanan çeşitli sanatçıların öncülüğünde hızla yayılmış ve heykel sanatının alanını genişletmiştir.
Gastronomide tabak tasarım teknikleri ve yenilikçi sunum anlayışları

Beslenme tüm canlılar için biyolojik bir gerekliliktir. İnsan beslenmesini diğer canlılardan ayıran en temel özellik ise beslenme biçiminin değişerek evrilmesidir denilebilir. Ateşin keşfi ile birlikte insanın beslenme biçiminde bir devrim gerçekleşmiştir. Yemek yeme alışkanlıkları teknoloji, ulaşım ve yiyecek içecek endüstrisi gibi birçok etkenin gelişimi ile sürekli kendini yenilemektedir. İnsanların önceleri salt karın doyurma aktivitesi olan yemek yeme olayının günümüzde farklı anlamlar kazanması ile yenilen yemeğin sunumu da gittikçe önem kazanmaktadır. Yemeğin ilk önce gözle yenilmesi, yemeğin estetik kaygı güdülerek hazırlanması gerekliliğini de beraberinde getirmiştir. Bu bağlamda, hazırlanan çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde yiyeceğin tarihsel süreci, gastronomi kavramı ve gastronominin diğer disiplinler ile olan ilişkisi irdelenmiştir. İkinci bölümde sanat kavramı, gastronomi-sanat ilişkisi ve yiyecek sunumunun önemine değinilmiştir. Üçüncü bölümde ise tabak tasarım ilkeleri ve uygulanabilirliği tartışılmıştır.
Türkiye'de görsel sanatların medya üzerinden pazarlanması üzerine bir uygulama

Bu tez çalışmasının sorunsalı görsel sanatların sunum şekillerinde güç gösterilerine dönüşmüş olan günümüz görsel sanatların sergileme aşamasında kullanılan, sermaye, sponsor, politika, ve erk ilişkileridir. Küresel dünyada medyanın gelişmesiyle sanatın üretim, dağıtım, tüketim ve algılama biçimi de tümüyle değişmiş, sanat kitleselleşmeye ve ticarileşmeye uğrayarak çeşitli terimlerle beraber kullanılmaya başlanmıştır. Türkiye'de görsel sanatlar, bir değer olarak pazarlamacıların ilgisini çekmiş ve sanatın pazarlaması konusunda çalışmalar gerçekleştirilmiştir. Çalışma Türkiye'de görsel sanatların izlediği gelişim sürecinin aktarılmasıyla başlayıp ikinci bölümde iletişim çağında medya ve medyanın gündem belirlemedeki gücüyle devam etmektedir. Türkiye'de görsel sanatların medya üzerinden pazarlanmasının ayrıntılı olarak ele alındığı dördüncü bölümde ise medya ve sanat ilişkisinde faal olan kişiler ele alınarak sanat ve medya ilişkisinde karşılıklı gereklilikler, sanatta pazarlama yöntemleri hakkında detaylı bilgi sunulmuştur. Kültür-sanat kurumlarının yönetimi profesyonel işletmeci ve pazarlamacılar tarafından yönlendirilmektedir. Küratörler ve diğer sanat kültür uzmanları ise bu kişilerin altında çalışmakta ve giderek söylem ve eleştiri alanından uzaklaşmaktadırlar. Böylesi bir yapılaşma sürecinde sanatçılar ancak galeri, küratör, sponsor uzlaşmasından süzülerek kurumlara ulaşabilmektedirler. Bu kurumların genel politikalarını ve içeriklerini de büyük koleksiyoncular ve sanata yatırım yapan şirketlerin temsilcileri belirlemektedirler. Belirlenen içerikler medyada da yer bulduysa artık meşrulaşıp, medyatikleşerek sanat pazarında kendine yer bulmuş demektir. Böyle bir ortamda sanatın ve sanatçının yaşadığı kayıplar büyüktür. Üslüp değişmekte biçimsel tercihler birbirine benzemekte ve moda eğilimler topluma egemen olmaktadır. Böylece sanat olayı ancak haberle doğabilmekte, haber olamadığı zaman adeta ölü doğmakta; yine ancak haberin süresi kadar yaşamaktadır. Sanat ömrü kısa süren tüketim kültürü gibi kısa ömürlü olmakta; bir iletişim metası olarak süre ve sayfa doldurma malzemesine dönüşmektedir. Sanatın dönüşüm sürecinin pazarlama yönetiminde kullanılması üzerine yapılan çalışmaların az olması dolayısıyla farklı disiplin alanlarına katkı sağlanması hedeflenmiştir.
Hazır nesnenin tarihsel süreci ve plastik sanatlarda bir hazır nesne: Bavul

Bu çalışma, Dadaizm akımı ile başlayan günlük yaşam nesnesinin sanat nesnesine dönüşme sürecini ele almıştır. Çalışmanın ilk bölümü, nesnenin ne olduğu, hazır nesne düşüncesinin nasıl ortaya çıktığı ve sanatta kullanılmaya başlanması ile ilgili bilgileri sunarken aynı zamanda Marcel Duchamp'ın nesnenin bir sanat nesnesine dönüşmesini desteklediği süreci ele almıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde ise Marcel Duchamp sonrası hazır nesneyi kullanmaya devam eden sanatçıların günlük yaşam nesnelerini birer sanat yapıtına dönüştürdükleri çalışmaları kavramsal açıdan incelenmiştir. Sanat tarihsel süreçte hazır nesne kullanımı bugünkü sanat anlayışının kavramsal çerçevesinin oluşmasına katkıda bulunmuştur. Çalışmanın son bölümünde ise seçilen bir hazır nesnenin farklı sanatçılar tarafından nasıl sanat nesnesine dönüştürüldüğü üzerinden bir çalışma yapılmıştır. Bu çalışmada yaratma sürecinin ve nesneye kavramsal açıdan ayrıntılı ve bilimsel bir perspektiften bakılması gerektiği düşüncesinden hareketle elden geldiğince kaynak ve arşiv taraması yapılarak konu ile ilgili makaleler, yüksek lisans tezleri ve kaynak kitaplar incelenerek çalışmanın kuramsal boyutları oluşturulmuştur.
Ağaç mekan: Henrique Oliveira heykelleri üzerine bir çözümleme

Bu tez çalışmasının amacı, yaşayan bir varlık olarak ağacın mekan içinde sergilenmesinden çok, mekanın işe yaşam alanı oluşturması yaklaşımını irdeleyerek, Henrique Oliveira'nın çalışmaları ile çözümleme kazanmaktır. Mekan konusu Heykel, Enstalasyon ve Mimari gibi üç farklı alanda araştırılarak bu alanlarda kontrplak malzemeyi kullanan belirli sanatçılar ve çalışmaları ile örneklendirilmiştir. Ayrıca bu malzemelerin sık kullanıldığı yapı olan gecekondu ve mekan ilişkisi, Brezilya gecekonduları 'Favelas' olarak sınırlı tutulmuştur. Tezin ikinci bölümünde Henrique Oliveira eserlerinin; teknik ve mekanı incelenecektir. Bu bölümde ayrıca eserlerinin kelime anlamlarından yola çıkarak heykel ve enstalasyonları arasındaki ilişki çözümlenecektir.
Pirinç kabuğu külünün sinter kuvars olarak bünyelerde kullanılma olanaklarının araştırılması ve özgün form uygulamalarındaki etkileri

Seramik, geçmişşten bugüne sanat ve teknoloji açısından bir devinim içinde ilerleyişini sürdürmüştür. Sahip olunan bilgilerin ışığında yeni arayışlarla uygulamalarda çeşitlilik artmış, seramiğin sınırlılıkları aşılmaya çalışılmıştır. Bu sanat çalışması raporunda, seramik bünyelerde pirinç kabuğu külünün kuvars olarak kullanılması ile sinter bünye araştırmaları yapılmıştır. Hammadde ürün veya mal üretmekte kullanılan ana maddelerin işlenmemiş halidir. Kuvars özsüz bir seramik hammaddesidir. Pirinç kabuğu külü kuvarsa alternatif bir hammadde olarak gösterilerek, seramik hammadde çeşitliliğine katkıda bulunulmaya çalışılmıştır. Seramik bünye ve sır reçetelerinde kullanılan hammaddelerden biri olan kuvars, silikanın kristal formudur. Kuvars bir mineraldir ve kimyasal yapısı silisyum ve oksijenden oluşur. Doğada kristal ya da amorf şekilde bulunabilir. Kuvars bünye reçetelerinde; bünyelerin kurumasını kolaylaştırır, küçülmesini kontrol eder, beyazlığı sağlar ve sıcaklığa dayanımı arttırır. Seramik ve sırın birbirine iyi tutunmasını sağlayarak sır çatlağı hatasının oluşmasını engeller. Pirinç kabukları ise, kalsinasyon işleminden sonra amorf, ince taneli silika haline dönüştürülebilmektedir. Pirinç kabuğu külündeki silika ile seramik hammaddesi olan kuvars silikanın kristal hali olduğundan aynı öze sahiptirler. Pirinç kabuğu külünün içeriğinde bulunan yüksek miktardaki silikadan dolayı, kayaçlardan elde edilen kuvars yerine sinter bünye reçetesinde kullanılabileceği düşünülmüştür. Bu çalışmada, kuvars haline dönüştürülen pirinç kabuğu külünün, çeşitli oranlarla reçetelere katılması ile sinter bünyenin, organik atık olan ve doğada yığınlara sebep olan pirinç kabuğundan kazanım ve kullanım imkanları araştırılmıştır. Çalışmanın bir geri dönüşüm faaliyeti olması, seramik sanatına ve endüstrisine alternatif bir hammadde kazandırması açısından önemli olduğu düşünülmektedir.
H. Sadettin Arel ve bazı bestelerinden örnekler ve özellikleri

Bu çalışma, büyük bir Türk bestekarı ve musiki bilgini olan, H. Sadettin Arel'in ve Bestelerinin bir kısmının incelendiği İlk çalışmadır. Bu çalışmada, Arel'in Hayatı. Kütüphanesi, Şahsiyeti ve İlmi Hüviyeti, Eserleri, Musiki Cephesi, İstanbul konservatuan'ndaki Çalışmaları, Bestekarlığı, Talebesi, Besteleri ve Bestelerinin bir kısmının incelenmesi yer almıştır. İlk olarak, bestelere geçmeden önce, Arel'i ve onun düşüncelerini ortaya çıkarmaya çalıştım. Böylece Arel'i ve bestelerini anlayabilmek mümkün olabilecekti. Aynı zamanda, Türk Musikisi'ne ve yeni yetişen bestekarlara yararlı olabilmek için, önce Arel üzerinde önemle durarak, bestelerine dikkati çekmek istedim. Çalışmanın başlarında, Arel'in hayatından bahsederek, kendisinin avukat olup, Hukukçular Derneği'nin kurucu ve ilk başkam olduğunu, Flarmoni Derneği'nin kuruculuğunu yaptığını, Türkçe'den başka, Arapça, Farsça, Almanca, Fransızca, İngilizce'yi son derece iyi bildiğini, İtalyanca, İspanyolca, Latince, Rumca, Eski Yunanca, Er menice'yi okuyup anlayabildiğinden ve musikideki kabiliyet ve bilgisinden söz edildi. Arel'in eserleri arasında, hukuk üzerinde bazı tefsir ve önemli konular için yazılmış makaleleri vardır. Edebi eserleri, makaleler, ve cizeler, fıkralar, tenkitler, tercümelerden ibarettir. Arel'in eserleri arasında, Musiki ile ilgili olarak, Türk Musikisi Nazariyatı Dersleri, Armoni Contrepoint, Füg, Türk Musikisi ileri Solfej Dersleri ile Eski Musiki Tarihi, Türk Musikisi Kimindir? Prozodi Dersleri ve Musiki Mecmuası'nda yayımlanan çok sayıdaki makalesi vardır. Arel, bestelerinde Batı Müziği'nin eserlerinden faydalanarak, yeni ve ileriye dönük Türk Musikisi eserlerini yaratmıştır. Bu çalışmada, bestelerinin isimleri formlara göre sıralandı. Daha sonra da, bunların bir kısmı, formlara göre incelendi. Bu incelemede, Arel'in Musiki Mecmuası'nda yayımlanan makalelerinden, Türk Musikisi Nazariyatı Dersleri, Prozodi Dersleri, Makamlarda Duygu Unsuru gibi konulardan yararlanıldı. Bu inceleme sonucunda, Arel'in başka hiçbir bestekarda rastlanmayan bir musiki bilgisi ile çok sesliliğe, geçği, makam ve usul zenginliğine, prozodi ve vurgu gibi konulara çok titizlikle yaklaştığı görüldü. Tezin ekler bölümüne Arel'in gazelleri eklenerek, özgeçmişş ile tez bitirildi. vı
Soyut resimde imge

Resim, başlangıcından bugüne gelinceye değin sürekli kılık değiştiren imgeler barındırmıştır. Bu araştırmanın özü imge' yi soyut resim içerisinde incelemektir. Birinci bölümde çalışmanın genel çerçevesine değinilmiştir. Kısaca resimden, imgenin felsefi temellerinden ve insanlığın gelişim evrelerinden söz edilmiştir. ikinci bölümde imge, psikoloji, estetik, felsefe gibi ayrı disiplinler içerisinde araştırılmış, ortaklıklar ve ayrılıklar ortaya konulmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde soyut resme geçilmeden önce değişen dış dünya anlayışımıza bağlı olarak farklılıklar gösteren gerçeklik üzerinde durulmuştur. Tüm bu değişimler Fransız Devrimi'yle başlayıp Sanayi Devrimi'yle devam etmiş ve iki büyük dünya savaşıyla sonuçlanmıştır. Bu bölüm çok belirgin ve hızlı değişimlere sahne olan dünya ve buna bağlı olarak değişen sanat hakkındaki araştırmalardan oluşur. Dördüncü bölümde soyut resim üzerinde yoğunlaşılmıştır. Soyut resme girilmeden önce soyut kavramı üzerinde durulmuştur. Daha sonra soyut 111 resme geçiş süreci ve en önemli üç soyut hareket incelenmiştir. Beşinci bölüme gelindiğinde soyut resmin kurucuları olan Wassilly Kandinsky, Paul Klee, Kasimir Maleviç ve Piet Mondrian'ın resimleri ve sanat anlayışları üzerinde durulmuştur. Resimlerindeki imgeler, araştırmanın ilk bölümlerinden de elde edilen bilgiler ışığında incelenmiştir. Yine bu bölümde soyut çalışan Türk resamlara yer verilmiştir. Son olarak soyut çalışmalar yapmış sanatçı Adnan Yalım' ın bu konudaki görüşlerine yer verilmiştir.
Afrika maskelerinin çağdaş sanata etkisi

Afrika maskelerinin önemini ve rolünü anlamak için öncelikle, onların işlevi üzerinde durmaya, ikinci olarak da maskeleri evrensel bir olgu olarak değerlendirmeye çalışmalıyız. Afrikalıların maskelere olan ihtiyacını ancak, maskelerin çeşitli medeniyetlerde insanların en önemli arzularını yerine getiren sürekli işlevini görerek anlayabiliriz. Bir kişi bir maske taktığında yüzü örtülmüş olur. Kimliği gizlenir ve maskenin ifadesi yeni bir kimlik yansıtır. Bu değişik, maskenin özellikleri, gülünecek ya da korkulacak kadar garip, korkutucu ya da insan ve hayvan figürlerinden soyutlanmış olduğunda daha da etkilidir. Abartılı ifadelerin oluşturduğu maskeyi takan bir adam; gizlenmeye çalışan biri gibi görünür. Afrika'da, maskeli kişinin özelliklerine ek olarak maskeli dansçının ritmik hareketleri, onun ilginç kostümünün etkisini arttırır. Buna ek olarak dinsel bir ayinde kılık değiştirmiş dansçı ortaya çıktığı zaman, maske yeni bir boyuta girmiş olur, geleneğin gerektirdiği göreve yerine getirirken, toplum üzerinde de büyük bir etki oluşturur. Maskeler genellikle cesurdur. Maskelerdeki bu cesaret, toplumsal şenliklerde aktif olarak yer alan maskeli dansçının izleyiciyle arasındaki mesafeyi dengelemek için gereklidir. Buna karşın, mahrem ve özel ayinlerde kullanılan maskeler ve heykeller daha dingin bir ifadeye sahiptir. Güçlü hareketsiz, sütun biçiminde olan heykeller, çoğu kez oldukça karışık ve zarif ayrıntılara sahiptir. Cilalı taş devrinden günümüze kadar insanlar, soyutlama yapmışlardır. Afrika sanatındaki soyutlamayı anlatırken, geometrik tarza başvururuz. Cezanne'dan bu yana 20 yy. sanatının genel eğilimi iki tür soyutlamaya doğrudur; spontane ve geometrik soyutlama. Kübist sanatçılar ve Fauve'un ilk olarak 1905'te Paris'te farkettikleri, Afrika ayin nesneleri, doğal olmayan tarzda ve soyut niteliğindeydi. Plastik yapılan nedeniyle Afrika oymaları, yeni estetik ve yeni referans çerçevesi oluşturdu. Afrika maskelerini, tapınma nesnesi olarak değil sanat eseri olarak gördüğümüz, yeni yeni oluşmaya başlayan sanat antropolojik yaklaşım biçimidir. Afrika sanatını; yaratılan eserin Afrika'da yaratıldığını veya hangi ayinde kullanıldığı için değil, eserin plastik ve yapısall özelliklerini, şekillerini inceleyerek ele alırsak daha iyi anlamış oluruz. VI
The planet of birds and time as an entity

Bu çalışma, 215 Haziran 2005 arasmda Sabanci Universitesi Fass Sanat Galeri'sindegerçekleşen 'Kuşlar Gezegeni, ve bir varhk olarak zaman ' sergisini ve bu sergi süreci olarak içinde yer alan işleri inceler. Bu metin serginin bir parçası olarak amaçlanmıştır. İlk bölüm, hareketli goriintuye dayali işlerden resmedilen objelere geçişin sürecini irdeler. Ardından, bu objeler arasındaki düzeni oynatan zamanın geçici aşamalarını, bu aşamalartarafindan sunulan çeşitli araçlar arası bağlantılar üzerine yoğunlaşabilmek amacıyla, ele alır. Sergi, bir anlayış olarak zaman üzerine gitmektedir? ki bu yazılı çalısmanıniçinde, bir estetik hesap olarak çeşitlilik sorunsalında karar aşaması olarak izlenir.
İlaç ambalajı tasarımlarında karşılaşılan özgünlük sorunları ve uygulama çalışmaları

İlaç Ambalajı, grafik tasarım açısından çok fazla irdelenmeyen, özellikle ülkemizde, grafik tasarım niteliği pek göz önünde bulundurulmayan bir görsel iletişim ortamıdır. 'İlaç Ambalajı Tasarımlarında Karşılaşılan Özgünlük Sorunları ve Uygulama Çalışmaları' başlıklı bu tezde, ilaç ambalajlarının tasarım sorunları özgünlük bağlamında irdelenip sorunları belirlenerek geliştirilen çözüm önerilerinden hareketle, işlevlerinden de ödün verilmeden özgün ilaç ambalajları tasarlanması amaçlanmıştır. İlk bölümde ambalaj tasarımının ne olduğu ve ne işe yaradığına kısaca değinilmiş, grafik tasarım ilke ve öğelerinin ambalaj tasarımındaki yerinden ve etkisinden söz edilmiştir. İkinci bölümde, ambalaj tasarımının gelişiminden ve ilaç ambalajı tasarımının ortaya çıkışından, gelişen teknolojinin ambalaja etkilerinden söz edilmiştir. Üçüncü bölümde ise ilaç ambalajı tasarımının ne olduğundan ve öneminden söz edilmiş, işlevlerine, gereksiz ilaç kullanımındaki etkilerine ve özgünlüğüne değinilmiştir. Bazı ilaç ambalajı tasarımları irdelenmiş ve grafik tasarım açısından nasıl daha iyi olabileceği, nasıl daha özgünleşebileceği tartışılmıştır. Dördüncü ve son bölümde ise ilaçları için ambalaj tasarlamak üzere üretici üretici kuruluş olarak seçilen Abdi İbrahim firması ele alınmış, firmanın bazı ilaçları ve farklı ambalaj yaklaşımları hakkında bilgiler verilmiştir. Ayrıca, Abdi İbrahim markası için tasarlanan ilaç ambalajlarındaki dizgesel uygulamalarda kullanılan ögeler ile bu ögelerin yer ve boyutları hakkında bilgiler verilmiş, tasarlanmış olan fraktal uygulamalarının yaratılışı ve ambalaj üzerindeki konumlandırılışları ile ilgili açıklamalarda bulunulmuştur. Geliştirilen bu yeni ilaç ambalajı tasarımları, firmanın farklı işlev ve formdaki ilaçları için uygulanmıştır.
Görsel sanatlar eğitiminde bir öğretim yöntemi olarak yaratıcı drama

Bu araştırmanın amacı, Görsel Sanatlar Eğitiminde yaratıcı dramanın yerinin incelenmesi, bir öğretim yöntemi olarak yaratıcı dramanın Görsel Sanatlar Eğitimi derslerinde yerini almasıdır. Araştırma, Giriş, Sanat ve Sanat Eğitimi, Görsel Sanatlarda Öğretim Yöntem Ve Teknikleri, Çocuk ve Yaratıcılık, Oyun, Drama, Sonuç ve Değerlendirme olmak üzere Yedi bölümden oluşmaktadır. Sanat, insanla çevresi arasında denge sağlayan bir olgudur. İnsanla çevresi arasındaki denge hiç bitip tükenmeyeceğinden dolayı sanat eğitimi de sonsuza kadar bir zorunluluk olacaktır. Bu nedenden dolayı sanat eğitimi, bireyin istek ve ihtiyaçlarını karşılayabilecek nitelikte programlanmalı, uygulanmalı, yeni çağdaş sanat eğitimi yaklaşımları, öğretim yöntem ve teknikleri takip edilmelidir. Sonuç olarak bu tezde süregelen eğitim ve öğretim yöntemleri araştırılmış, Görsel Sanat eğitimi ve Eğitsel Yaratıcı Dramanın amaçları, ilkeleri gözden geçirilmiş, benzer yönlerinin çokluğu dikkat çekmiştir. Sanat etkinliğinde de dramada da merak etme, araştırma. keşfetme, içselleştirme sonucunda bir davranış, ürün ortaya koyma vardır. Her ikisinde de yaratıcılık ve eğitim söz konusudur. Yaratıcı Eğitsel Drama, yaratıcılığı geliştiren Bir eğitim Yöntemi ve yaratıcı bireyi yetiştiren başlı başına bir alandır. En etkin eğitim yöntemi; yaparak, yaşayarak, eğlenerek olduğuna göre, Sanat Eğitiminde de drama yolu ile eğitim en etkili yöntemdir.
Resim-iş öğretmenliği programının mevcut varlığı üzerine öğretim elemanlarının görüşleri

Ülkemizde sanat eğitimi veren Eğitim Fakültelerinin Resim-iş öğretmenliği bölümü birçok nedenden dolayı sorunların yaşandığı bir alandır. Bu sorunlar genellikle eğitim öğretim programından, yöneticilerden, öğretim elemanlarından ve okulun fiziki olanaklarından kaynaklanmaktadır. Yapılan çalışmada programın mevcut durumu, sanat eğitimine bakış açısı, sanat eğitiminin ülkemizdeki konumu, genel sorunları ve kapatılıp kapatılmaması konusu araştırılmıştır. Bu çalışma; genel tarama modeli kullanılarak gerçekleştirilen nicel bir çalışmadır. Araştırmanın örneklemini Türkiye'de 12 üniversitede görev yapmakta olan 117 öğretim elemanı oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak yerli ve yabancı kaynaklar taranmış ve uzman görüşüne sunulmuş anket formu kullanılmıştır. Anket formunda Resim-iş öğretmenliği programına yönelik 23 soru bulunmaktadır. Araştırmada toplanan verilerin analizinde; aritmatik ortalama, standart sapma, Ki-kare analizi, Kruskal-Wallis testi, Dunnet T3 Post Hoc testi kullanılmıştır. Elde edilen bulguların sonucu Resim-iş eğitiminin önemi, müfredat programının uygunluğu, lisans programlarının sayı ve kontenjanları, akademik kadro ve atama konusu öğretim elemanlarının görüşleriyle oraya konulmuştur.