turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
1950- 2000 yılları arasında Muğla'da turizm

Muğla'da turizm hareketleri 1950'li yıllardan itibaren iptidai şartlarda başlamıştır. 1950 yılında Muğla bulunduğu coğrafyanın da etkisi ile ulaşım ağlarından yeteri kadar yararlanamamış ve dışarıya kapalı bir bölge durumunda kalmıştır. Bu yüzden bölgeye ilk turistler, Yunan adalarından denizyolu vasıtası ile ulaşmıştır. Türkiye hükümetleri turizmin önemi kavramış ve 1950'li yıllardan itibaren turizmin gelişmesi yönünde kanunlar ve yönetmelikler çıkarmıştır. Yapılan düzenlemeler, ulaşım ve diğer altyapı yatırımları neticesinde Muğla'da turizm 1980 yılından itibaren büyük bir gelişme sağlamıştır. 1981 yılında Dalaman Havalimanı'nın devreye girmesi ile Muğla'ya uluslararası uçuşlar yapılmaya başlamıştır. Ulaşım alanındaki bu gelişme yöreye çok daha fazla turist gelmesini sağlamıştır. Turizmin Muğla'da başladığı ilk yıllarda bölgede, turizm dernekleri tesis edilmiştir. Bu dernekler bölgede turizmin gelişmesi için var gücü ile çalışmışlar ve 1990'lı yılların başlarında yerlerini meslek kuruluşlarına bırakmıştır. Bu meslek kuruluşları kısa zamanda bölge ve hatta Türk turizmi hakkında söz sahibi kuruluşlar haline gelmiştir. Muğla'da turizmin ilk ortaya çıktığı yıllarda bölgede turizm eğitimi çeşitli kuruluşların organizatörlüğünde meslek kursları şeklinde başlamıştır. 1980'li yıllardan sonra Muğla'da otelcilik ve turizm meslek liseleri vasıtası ile ortaöğretim düzeyinde ve 2000 yılarından itibaren ön lisans ve lisans düzeyinde turizm eğitimi verilmiştir. Bu çalışmada Muğla'daki turizm hareketleri 1950- 2000 yılları arasında mevzuat, ulaşım, örgütlenme, tanıtım ve eğitim açısından değerlendirilmiştir. Bu çalışma, Muğla'da sosyal ve ekonomik anlamda önemli bir yeri olan turizmin geçmişşine yönelik yapılan çalışmalara katkı sağlamak ve bu konuda çalışacak araştırmacıların yeni kaynaklara ulaşmasına vesile olmak amacı ile hazırlanmıştır.
Aromaterapist eğitim programı içeriğinin belirlenmesi

Bu araştırmada, Aromaterapist Eğitim Programı içeriğinde yer alması gereken derslerin ve bu derslerin konularının belirlenmesi amaçlanmıştır. İçerik belirlemek için, konu ile doğrudan veya dolaylı olarak ilgilenen akademisyenler, Kuaförlük ve Güzellik Bilgisi Eğitimi bölümü mezunu öğretmenler, Aromaterapi uygulayıcıları olmak üzere toplam 124 kişinin konu ile ilgili görüşleri alınmıştır. Araştırma, Tarama Modeline dayalı, Betimsel Araştırma Yöntemleri ile yapılmıştır. Araştırmada kullanılan anket, Aromaterapist Eğitim Programının içeriğini belirlemek üzere uzman görüşlerinden yararlanılarak araştırmacı tarafından hazırlanmıştır. Hazırlanan anket örneklem grubunun tamamına uygulanmıştır. Ankette yer alan görüşlerin frekans, yüzde ve aritmetik ortalamaları bulunmuştur. Anlamlılık tespiti için örneklem grupları arasında ANOVA testi yapılmıştır. ANOVA testi sonucunda akademisyenler, branş öğretmenleri ve aromaterapi uygulayıcıları arasında anlamlı farklılık olup olmadığının bulunması için Tukey B Testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen veriler doğrultusunda, sorulara verilen cevapların aritmetik ortalamalarının değerleri, ANOVA testi ve Tukey B testi sonuçları dikkate alınarak Aromaterapist Eğitim Programının içeriği için önerilen derslerin ve içeriklerinin, araştırmaya katılan kişilerin çoğunluğu tarafından uygun bulunduğu belirlenmiştir.
Eğitime empirik yaklaşımlar: Locke ve Spencer örneği

Eğitime Empirik Yaklaşımlar: Locke ve Spencer Örneği başlıklı tez çalışması 'Giriş' ve 'Sonuç' bölümleri dışında üç bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde araştırmanın amacı, kapsamı, önemi ve yöntemi açıklanmış daha sonra John Locke ve Herbert Spencer'ın hayatları ve eserlerinden kısaca bahsedilmiştir. Birinci bölümde felsefeye bir giriş yapılmış ve filozofların yaşadığı ve görüşlerini şekillendirdikleri dönem olması dolayısıyla 19. yüzyılı felsefi açıdan öne çıkaran pragmatizm ve pozitivizm ve eğitime yansımaları genel olarak incelenmiştir. İkinci bölümde Locke'ın insanın eğitimi, yabancı dil ve dil bilgisinin öğretimi ile ilgili görüşleri ele alınmıştır. Üçüncü bölümde Spencer'ın düşünce sistemi ve eğitim görüşleri ele alınmıştır.
Türkiye'nin modernleşmesinde halkevleri ve Hakkari halkevi örneği (1932-1951)

Bu çalışmada, Halkevlerinin 1932'de kuruluşuyla 1951'e kadar kapanışına kadar yürüttüğü eğitim ve kültürel faaliyetlerinin yanı sıra Hakkari Halkevinin açılışı ve faaliyetleri ele alınmıştır. Halkevlerinin kurulmasındaki temel amaç, Osmanlı Devleti döneminden kalma eğitim ve kültürel yaşam da geri kalmışlığı ortadan kaldırmak, tüm Türkiye'de her bölgeyi, her alanda eşit seviyeye getirmekti. Bu kapsamda Osmanlı Devleti 1850'lerden sonra halk eğitimi konusunda bazı çalışmalar başlattıysa da pek başarılı olamamıştır. Dolayısıyla Osmanlı Devleti'nin bir devamı niteliğinde olan Türkiye Cumhuriyeti, Osmanlı Devleti'nden kalma bu önemli sorumlulukları da üstlenmiştir. Türk milletinin; sosyal, siyasal, ekonomik ve kültürel alanda gelişmesini sağlamak için kurulan Halkevleri 1932'de kurularak, Türkiye'nin her ilinde bu faaliyetlerini sürdürmüştür. Halkevinin kurulduğu ve faaliyetlerinin sürdürdüğü illerden biri de Hakkari olmuştur. Yukarıda da ifade edildiği gibi bu kurumlar sadece belirli illerle sınırlı kalmayıp Türkiye'nin hemen hemen bütün illerine hizmetlerinin götürmüşlerdir. Bazı imkansızlıklar nedeniyle Halkevlerinin kurulmadığı bölgelerde de aynı işlevleri gören ve aynı faaliyetlerde bulunan Halkodaları kurulmuştur. Netice olarak; 1932'de kurulan Halkevleri, cumhuriyet döneminin en önemli örgün eğitim kurumlarından biri olmuştur. Türkiye'nin her iline, ilçesine ve köyüne kadar uzanan bu kurum halk eğitimi konusunda büyük başarılara imza atmış ve kapandığı tarihe yani 1951'e kadar Türk milletine hizmet etmiştir. Hakkari Halkevi örneği ise bu çalışmanın ne denli ciddiyetle yapıldığının bir göstergesi olarak tarihteki yerini almıştır.
Türkiye ve Amerika Birleşik Devletleri 4. ve 5. sınıf sosyal bilgiler programlarının karşılaştırılması

Bu çalışmada Türkiye ve Amerika Birleşik Devletleri 4. ve 5. sınıf Sosyal Bilgiler programları, programın dört temel öğesi olan hedefler, içerik, öğretim süreçleri ve değerlendirme teknikleri açısından karşılaştırılarak, benzerlik ve farklılıkları belirlemek amacıyla yapılmıştır. Elde edilen bulgular alt problemlere göre yorumlanmıştır. Amerika Birleşik Devletleri ve Türkiye'deki ilköğretim 4. ve 5. sınıf Sosyal Bilgiler programı ile sınırlandırılan bu çalışma, konusu gereği uluslarası karşılaştırmalı bir çalışmadır. Çalışmada var olan durumu olduğu gibi ortaya koymak amaçlandığından tarama modeli kullanılmıştır. Ülkelerin eğitim sistemleri ve öğretim programlarına ait bilgiler literatür taramasıyla kütüphanelerden ve internetten elde edilen bilgilerden sağlanmıştır. Bu bilgiler doküman analizi yöntemiyle değerlendirilerek çalışma için gerekli olan veriler elde edilmiştir. Ülkelerin Sosyal Bilgiler programı hedefleri, içeriği, öğretim süreçleri ve ölçme ve değerlendirme boyutları Amerika Birleşik Devletleri programı temel alınarak 4. ve 5. sınıf düzeylerinde incelenmiştir. Çalışma bulguları açısından ele alındığında görülmektedir ki, her iki ülkede de Sosyal Bilgiler dersinin amaçları, içerikleri, öğretim süreçleri ve değerlendirme aşamasında gözlemlenen farklılıklar ülkelerin programları oluştururken temel aldıkları felsefeden kaynaklanmaktadır. Bu felsefeler evrensel anlamdaki karşılıklarından ziyade ülkelerin öznel ihtiyaçlarından ve ülkelerin kendi ulusal filizlerinden geçirilerek oluşturulmaya çalışılmıştır. Bu durum da beraberinde programların teknik öğelerinin farklılaşmasına yol açmaktadır. Benzer yönler ise, hızla küreselleşen dünyada ülkelerin birbirleriyle ortak ihtiyaçlarından oluşmaktadır. Yine bu benzerlik programların dört temel öğesi olan amaçlar, içerik, öğretim süreçleri ve ölçme-değerlendirmesinde anlam bulmaktadır. Bu nedenle incelenen ülkelerin Sosyal Bilgiler programlarının benzerlik göstermesi kaçınılmaz bir husustur. Çalışma sonucunda elde edilen veriler ve değerlendirmeler doğrultusunda, Türkiye Sosyal Bilgiler Programı ile ilgili eksikliklerin giderilmesi için çözüm önerileri sunulmuştur.
Eğitim- kalkınma ilişkisinde üniversitelerin rolü: Ağrı ibrahim Çeçen Üniversitesi örneği

Kalkınmanın en önemli araçlarından biri olan eğitimin etkinliği, insanlığın varoluşu ile başlamış olup daimi olarak devam eder. Eğitim kurumlarından birisi olan üniversiteler ise insanların belirli bir alana yönelmesini sağlayarak o alanda mesleki bilgiler edinmelerini sağlamaktadırlar. Aynı zamanda üniversiteler kuruldukları bölgenin ülkenin ve dünyanın kalkınmasına birçok yönden katkı sağlamaktadırlar. Bu nedenle eğitim ve kalkınma ilişkilendirildiğinde üniversiteler bu değerlendirmenin en önemli basamağını oluşturmaktadırlar. Bu çerçevede ele alınan çalışmanın amacı; öncelikle eğitim-kalkınma ilişkisine teo-rik olarak değinmek ve Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesinin İlin sosyo-ekonomik yapısına, öğrencilerin harcama düzeyleri üzerinden etkilerini araştırmaktır. Belirlenen amaç doğrultusunda hazırlanan çalışma beş bölümden oluşmaktadır. İlk üç bölümde eği-tim, kalkınma ve beşeri sermaye kavramları üzerinde teorik bir inceleme yapılmış olup, dördüncü bölümde ise eğitim ve bölgesel kalkınma ilişkisi Ağrı ili üzerinden yorumlanmış-tır. Çalışmanın son bölümünde, AİÇÜ il içi aktif öğrencilerinden 400 kişiye anket çalışma-sı uygulanmış, sonuç ve değerlendirmeler ise Frekans ve Yüzde analizi, Tek Yönlü Var-yans Analizi, Bağımsız Örneklem için t-testi ve Ki-Kare testi kullanılarak analiz edilmiştir. Yapılan değerlendirmeler sonucunda AİÇÜ'nün Ağrı ili ekonomisine, dolaylı ve dolaysız olmak üzere toplamda 176.992.968, 32 TL gelir katkısının, yine dolaylı ve dolay-sız olmak üzere toplamda 1530 kişilik istihdam katkısının olduğu söylenebilir.
İlköğretim okul yöneticilerinin sahip olması gereken vizyoner liderlik özelliklerine ilişkin öğretmen görüşleri

Bu çalışmanın amacı, göreve yeni başlayan ilköğretim okulu öğretmenlerinin görüşlerine göre ilköğretim okul yöneticilerinin sahip olması gereken vizyoner liderlik özelliklerini araştırmaktır. Çalışma nitel araştırma yaklaşımıyla oluşturulmuştur. Nitel araştırma desenlerinden araştırmanın doğasına uygun olan olgu bilim deseni kullanılmıştır. Araştırmada araştırmacı tarafından hazırlanan beş açık uçlu sorudan oluşan yarı yapılandırılmış görüşme formu; amaçlı örnekleme yöntemlerinden ölçüt örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Bu bağlamda, 2010- 2011 eğitim öğretim yılında Eskişehir ili merkez ve ilçe ilköğretim okullarında göreve yeni başlayan 10 öğretmenle görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Araştırmada, ilköğretim okulu öğretmenlerinin görüşlerine ilişkin olarak; okul yöneticisinin disiplinli, hoşgörülü, samimi, araştırmacı, yenilikçi, lider, yaratıcı, yönetmeliğe hakim, etkili iletişim becerisine sahip, öğretmenlere ve öğrencilere rehberlik edebilen ve kendi özelliklerinin farkında olan kişi olması gerektiği belirtilmiştir. Diğer taraftan okul yöneticisinin vizyoner liderlik alanında yeterli olabilmesi için ikna kabiliyetinin yüksek, etkili iletişim becerisine sahip, lider, karizmatik, paylaşımcı, yol gösteren, gerektiğinde risk alabilen, hoşgörülü, yeniliklere açık, teknolojiyi takip eden ve kullanabilen, kendini sürekli geliştirme çabası içinde olması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının argümantasyona dayalı eğitim sürecine göre argüman düzeylerinin belirlenmesi

Çalışmanın amacı Sosyal Bilgiler öğretiminde haklarım ve sorumluluklarım konusu kapsamında argümantasyona dayalı öğrenme ortamında öğretmen adaylarının oluşturdukları argüman seviyelerini belirlemektir. Araştırmada nitel araştırma metotlarından durum araştırması tercih edilmektedir. Araştırmanın çalışma grubu, 2015- 2016 öğretim yılının bahar döneminde Kastamonu Üniversitesi Sosyal Bilgiler Öğretmenliği 2. sınıfta öğrenim görmekte olan öğrencilerin 7'si erkek, 5'i kadın toplam 12 öğrencinin gönüllü katılımlarıyla gerçekleştirilmiştir. Oluşturulan araştırma grubuna ön görüşme formu yapılarak araştırmacı tarafından geliştirilen haklarım ve sorumluluklarım konusu hakkında argümantasyon sürecine uygun biri ön uygulama olmak üzere üç farklı senaryo hazırlanmıştır. Haftada 2 saat olmak üzere 5 hafta boyunca uygulanmıştır. Dersler video ve ses kaydına alınarak araştırmanın veri kaynaklarını oluşturmaktadır. Araştırmanın problem durumuna bağlı olarak öğretmen adaylarının oluşturdukları argümanların seviyeleri Toulmin Argüman Modeline göre sınıflandırılıp sonra Erduran, Simon ve Osborne'nun 'Argümantasyon Seviyeleri Modeli' göre değerlendirilmiştir. Her etkinlik ardından yarı-yapılandırılmış görüşme formu uygulanmıştır. Yazılı ortama geçirilen video ve ses kayıtları verileri, iki araştırmacı tarafından bağımsız şekilde değerlendirilmiştir. Araştırmanın bulgularından elde edilen; katılımcıların en alt düzeyde Seviye 1, en üst düzeyde Seviye 5'te argüman ürettikleri sonucuna ulaşılmıştır. Argümantasyon hakkında düşüncelerinde değişime açık olduğu, yaratıcı düşünme becerileri elde ettikleri, argümantasyon süreçlerinde verilen konun güncel olması tartışmada daha kaliteli argümanlar ürettiklerini, öğretmen adaylarının iddia oluşturmada başarılı iken başkalarının fikirlerine çürütmede yetersiz oldukları sonuçlarına ulaşılmıştır. Bu çalışmaya katılan öğretmen adaylarının argümantasyonun bileşenlerini öğrendiği, etkinliklerde argümantasyonun rolünü daha iyi kavradıklarını ortaya koymaktadır. Daha kaliteli argümanlar oluşturabilmek için öğretmen yetiştiren kurumlarda argümantasyon yöntemine uygun ortamlar oluşturulması, argumantasyona dayalı etkinliklerin farklı branşlarda da uygulanması önerilebilir.
Güzel sanatlar fakülteleri lisans programlarında yer alan illüstrasyon derslerinin eleştirel bir incelemesi

Bu araştırmanın amacı; güzel sanatlar fakülteleri, lisans programlarında yer alan illüstrasyon derslerinde işlenen konular ile birlikte dersin işleniş biçimi ve uygulanan eğitimin, günümüz şartlarında ortaya çıkan ihtiyaçlara cevap verebilme açısından durumunun incelenmesidir. Araştırmada nicel araştırma yöntemi uygulanmış olup, Türkiye'deki 9 üniversitede bulunan güzel sanatlar fakültelerindeki lisans programlarında yer alan illüstrasyon dersi konuları ve işlenişi incelenerek buradaki 12 öğretim elemanı ve 107 öğrencinin illüstrasyon dersleriyle ilgili görüşlerine başvurulmuştur. Görüşmelerde anket yapılarak çeşitli sorulardan oluşan tutum ölçeğinden de yararlanılmıştır. Araştırmanın örneklemini, Türkiye'deki üniversitelerde yer alan güzel sanatlar fakültelerinde 2006 - 2007 eğitim öğretim yılı içerisinde verilen illüstrasyon dersleri oluşturmaktadır. Görüşme formu ve anketler ile elde edilen bilgiler belirtke tablosu şeklinde verilmiş, öğrenciler ile öğretim elemanlarının kimlik bilgileri frekans ve yüzde olarak ortaya konulmuştur.
Rehber-i Umur-u Beyyite a guideline in the socialization of female students at the turn of the twentieth century

Bu çalışmanın amacı 1319 yılında İstanbul'da basılan bir ders kitabından hareketle Osmanlı İmparatorluğunda I. Dünya Savaşma yakın dönemlerde kız öğrencilerin eğitimleri konusunu sosyal çevreyle bağlantılı olarak irdelemektir. Burada asıl olarak, Rehber-i Umur-u Beytiye adlı bu ev ekonomisi kitabı referans alınarak genç dimağların kendi geleceklerindeki domestik yaşam alanına nasıl yönlendirildikleri araştırılmaktadır. Bu amaçla bu kitaptan yaklaşık yirmi yıl sonra basılmış olan bir başka tekstten, İktisad-ı Beytiye adlı kaynaktan da yararlanılmıştır. Kitabın genel şemasının ve seçilen maddelerin daha açık bir çerçevede yer almalarını sağlamak üzere üçüncü bölümde bir de içerik analizi yapılmıştır. Son olarak, kitabın ikonografisi hakkında fikir vermesi amacıyla Rehber-i Umur-u Beytiye'de yer alan bazı illüstrasyonlara da yer verilmiş ve kitabın fihristinin tam transkripsiyonu ve çevirisi de eklenmiştir. IV
28 Şubat 1997 Askeri Darbesi ve Türk eğitim sistemine etkileri

Türkiye Cumhuriyeti'nin siyasi tarihi, aynı zamanda bir askeri darbeler tarihi olarak da bilinmektedir. Darbeler Türk milletinin tarih boyunca aşina olduğu ve neredeyse her on yılda bir gerçekleşen olaylar olarak içerisinde yaşadığımız topluma yön vermişlerdir. Bu çalışmamda '28 Şubat 1997 Askeri Darbesi ve Türk Eğitim Sistemine Etkileri' araştırılmıştır. 28 Şubat 1997 post-modern askeri darbesi çok yakın bir geçmişşe sahip olmasına karşın ülkemize ve milletimize toplumsal, siyasal, ekonomik ve hukuki açılardan birçok etkisi olmuştur. Yaşanan bu askeri müdahale Türkiye'nin miladı olarak değerlendirilmiş ve getirdiği sonuçlar açısından büyük yankılar uyandırmıştır. Demokratikleşme süreçlerini kesintiye uğratan darbeler sonrasında birçok antidemokratik uygulamalar gerçekleşmiş, anayasa askıya alınmış, baskı ve zor kullanarak hukuk dışı yollara başvurulmuş, millet iradesi hiçe sayılmış, seçilmiş hükümetler darbe girişimleri sonucunda iktidardan uzaklaştırılmış, devlet ve toplum yapısında önemli değişiklikler meydana gelmiştir. 28 Şubat 1997 Askeri darbesinden sonraki süreçte de devlet ve toplum yapısında siyasal, sosyal, ekonomik ve hukuki açılardan birçok değişiklikler meydana gelmiş, hatta bu değişiklikler eğitim sistemimize de yansımıştır. Yaşanan süreç sonrasında meydana gelen değişiklikler ve ortaya çıkan sonuçlar günümüze kadar uzanmış olmakla beraber günümüz toplum ve insanının oluşmasında oldukça etkili olmuşlardır. Türk siyaset yaşamında ve Türk demokrasi tarihindeki dönüm noktalarından birini teşkil eden 28 Şubat 1997 postmodern Askeri darbesi ile ilgili tartışmalar hala günümüzde de devam etmektedir. Özellikle en çok tartışılan konu ise 28 Şubat sürecinin gerçekten bir darbe olup olmadığı konusundadır. Bu çalışmamızın temel amacı; 28 Şubat 1997 Askeri Darbesi ve Türk Eğitim Sistemine Etkilerini araştırmaktır. Bir döneme damgasının vuran Refah Partisi ve Doğru Yol Partisi koalisyon ortaklığında kurulan Refah-Yol Hükümeti dönemindeki, siyasal iktidar ve ordu arasındaki ilişkinin incelenmesi, 28 Şubat 1997 Milli Güvenlik Kurulu karaları öncesi ve sonrası yaşanan olayların ele alınması ve alınan kararların analiz edilmesi ve yaşanan bu sürecin diğer Askeri müdahalelerden farkına ve günümüz siyaset atmosferine olan uzantıları ortaya çıkarmak ve analiz etmektir. 28 Şubat 1997 tarihli 'Milli Güvenlik Kurulu' toplantısı sonrasında '28 Şubat' süreci olarak adlandırılan ve bu süreçteki tutumu ele alınmakla beraber Türk eğitim sistemi üzerindeki etkileri araştırılmaya çalışılmıştır. Çalışmamız esnasında konumuz ile ilgili kaynaklar incelenerek elde edilen bulgu ve sonuçlar bilimsel olarak değerlendirilmiş ve 28 Şubat sürecinin nedenleri ve sonuçları ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Adana Halkevi (1933-1951)

Halkevleri, Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin Tek Parti Dönemi'nde 19 Şubat 1932'de Cumhuriyet Halk Fırkası'nın bir kültür şubesi olarak kurulmuştur. Halkevlerinin temel vazifesi Atatürk ilke ve inkılaplarını Türk toplumuna anlatmak ve benimsetmekti. Bu ilke ve inkılapları halka iletme aracı olarak Halkevlerinin kurulduğu yerlerde yerel dergilerden yararlanılmış, ülke genelindeki bütün vatandaşlara yaymak için de 'Ülkü Dergisi' nden faydalanılmıştır. Halkevleri ilim, iktisat, siyaset, sanat, eğitim ve spor gibi bütün kültür sahalarında Türk vatandaşlarını yetiştirmek için imkanları dahilinde öncü bir rol üstlenmiştir. Türk toplumunu kısa zamanda çağdaş düzeye getirecek olan kültürel, sosyal ve ekonomik atılımlar Cumhuriyet'in 10. yıldönümünden sonra uygulama alanına aktarılmaya başlanmıştır. 24 Şubat 1933 Cuma günü Adana Halkevi binlerce vatandaşın katılımı ve coşkun gösteriler ile açılmıştır. Adana Halkevi kendi bünyesindeki dokuz şubesi çeşitli dallara ayrılmış ve programlı bir çalışma sistemi içinde faaliyetlerine başlamıştır. Atatürk ilke ve inkılaplarını Adana Halkevi aracılığıyla şehir halkına anlatıp benimsetmek için konferanslar, törenler, kutlamalar, halk kürsüleri, temsiller, sinemalar, eğlenceler, kurslar ve neşriyatlar gibi çeşitli iletişim araçları kullanılmıştır. Cirit, güreş, futbol, jimnastik sporları, gezi ve ziyaretler, sosyal ve tıbbi yardımlar gibi faaliyetlerle şehir insanlarının kaynaşması amaçlanmıştır. Şehirde yaşayanları köylüler ile kaynaştırmak amacıyla yapılan faaliyetlerin bu doğrultuda geliştirilmesi için girişimlerde bulunulmuştur. Örneğin Adana Halkevi'nin Köycülük Şubesi, kaynaşma ve anlaşma amacıyla köylüleri imkan buldukça Halkevindeki genel eğlence ile toplantılara davet etmiştir. Halkevi üyelerini de belirli mevsimlerde köylerde düzenlenen kırsal kutlamalara davet etmiştir. Atasözlerin, öz Türkçe kelimelerin, tarihi belgelerin ve arkeoloji kalıntılarının toplanması daha sonra Adana Halkevi'nin süreli yayın organı olan 'Akgünler' gazetesinde, 'Görüşler' ve 'Çukurova' dergilerinde yer alması sağlanmıştır. Bu yayınlar müzede, sergide, okuma odalarında ve kütüphanede halkın yararına sunulmuştur.
Okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden 48-72 aylık çocukların ahlaki değer yargıları ile yaşam kaliteleri ve ebeveynlerinin ahlaki değer yargıları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Araştırma okul öncesi eğitim kurumuna devam eden 48-72 aylık çocukların ve ebeveynlerinin ahlaki değer yargıları ile çocukların yaşam kaliteleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Bununla birlikte araştırmada, çocukların yaşam kalitelerinin çocukların demografik özelliklerine göre farklılaşıp farklılaşmadığı da incelenmiştir. Araştırma ilişkisel tarama modelindedir. Çalışmanın evrenini 2017- 2018 eğitim öğretim yılında Tokat ili merkez ilçesinde bulunan köylerde dahil olmak üzere, Milli Eğitim Bakanlığına bağlı resmi ve özel anaokulu ve anasınıflarında gelişim bakımından yetersizliği olmayan, 48-72 aylık çocuklar oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini evrenden tesadüfi küme örnekleme formülü kullanılarak belirlenmiş 343 çocuk ve ebeveynleri oluşturmuştur. Araştırmada, çocukların ve ailelerinin özelliklerini belirleyebilmek için araştırmacı tarafından geliştirilen 'Kişisel Bilgi Formu', ebeveynlerin ahlaki değer yargılarını ölçmek için 'Kişisel Değerler Envanteri', çocukların ahlaki değer yargılarını ölçmek için 'Okul Öncesi Değerler Ölçeği'', çocukların yaşam kalitesini ölçmek için 'Kiddy-KINDL Yaşam Kalitesi Ölçeği'' kullanılmış ve veriler elde edilmiştir. Okul öncesi eğitim kurumuna devam eden 48-72 aylık çocukların yaşam kaliteleri; çocukların yaşlarına, çocukların eğitime devam ettikleri süreye, çocukların devam ettikleri okul türüne, çocukların aile yapılarına, çocukların yaşadıkları yer lehine anlamlı farklılık göstermiştir (p<0.50). Araştırmaya katılan çocukların yaşam kaliteleri; çocukların cinsiyetleri lehine anlamlı farklılık göstermediği bulgulanmıştır (p>0.50). Çocukların yaşam kalitesi ile ahlaki değer yargıları arasında pozitif yönde orta düzeyde bir ilişki olduğu tespit edilmiştir (p<0,01). Çocukların yaşam kaliteleri ile ebeveyninin ahlaki değerleri arasında, bununla birlikte çocukların ve ailelerinin ahlaki değerleri pozitif yönde ancak düşük düzeyde bir ilişki olduğu saptanmıştır (p<0,05).