turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Porsuk barajında su kalitesinin matematik modelle incelenmesi

Bu çalışmanın amacı Porsuk Barajı su kalitesinin özellikle ötrofikasyonaçısından incelenmesidir. Bu amaçla, Besi Maddesi modeli kullanılmıştır. Barajda su kalitesini etkileyen kirleticiler, yayılı ve noktasal olmak üzere iki farklı kaynaktangelmektedir. Modelden elde edilen sonuçların güvenilir olabilmesi için kirleticigirdilerinin doğru olarak belirlenmesi gerekmektedir. Noktasal kaynakalarölçülebildiği halde yayılı kaynaklardan gelen kirleticilerin ölçülebilmesi mümkün değildir. Bilindiği gibi yayılı yüklerin taşınması genellikle yağış sularıylageçekleşmektedir. Bu nedenle yayılı kaynaklardan gelebilecek yüklerinhesaplanmasında bir su bütçesi modeli olan GROWA alt modeli kullanıldı. GROWA Modelinin giriş verilerinin hazırlanması aşamasında bir Coğrafi Bilgi Sistemi yazılımı olan Arc ViewA yazılımı kullanıldı. Verilerin hazırlanmasıaşamasının ardından model çalıştırıldı. Sonuçlar, havzanın evaporasyon, yüzeysel akış, ve yeraltı suyu beslemesi haritaları olarak elde edildi. Son olarak sonuçlar arazi kullanım verileri ile karşılaştırılmalı olarak değerlendirildi. İkinci bölümde ise daha önce de benzer baraj göllerinin modelleme çalışmalarında da kullanılan Besi Maddesi modeli kullanıldı. Modelde kullanılanreaksiyon sabitleri değiştirilerek model için en uygun reaksiyon sabiti değeriaraştırıldı. Daha sonra gölün hacim değerleri değiştirilerek, hacim değişikliğininmodel sonuçlarına etkisi incelendi. Son olarak, elde edilen sonuçların bir değerlendirilmesi yapıldı.
Ordu İl merkezi katı atıklarının incelenmesi

Katı atıklar, Türkiye'nin birçok yerleşim biriminde olduğu gibi, Ordu il merkezinin de en önemli çevre sorunlarından biridir. il merkezinden toplanan katı atıkların toplanması ve taşınması her ne kadar iyi organize edilmiş olsa da, atıkların bertaraftı için aynı şeyi söylemek mümkün değildir. Katı atıklar Melet ırmağının deniz kenarına kontrolsüz olarak gelişigüzel bir şekilde bırakılmakta, adeta denize dökülmektedir. Bu çalışmada, Ordu il merkezinden kaynaklanan katı atıkların özellikleri ve mevcut katı atık depolama alanının çevresel etkileri incelenmiştir. Bu amaçla il merkezinden toplanan katı atıkların miktar, kompozisyon ve nem içeriği belirlenmiş ve optimum bertaraf modeli araştırılmıştır. Sonuç olarak Ordu il merkezi kentsel katı atıkları için en ekonomik ve uygulanabilir yöntem olması nedeni ile düzenli depolama önerilmiştir.
Erzurum kenti katı atık depolama sahasının incelenmesi ve sızıntı suyunun mevsimsel değişimi

Bu çalışmada, Erzurum Kenti Düzenli Depolama Sahasının incelenmesi ve katı atık sızıntı suyunun bazı karakteristiklerinin zamana göre değişimi incelenmiştir. Erzurum Kenti Katı Atık Düzenli Depolama sahası 2007 yılında işletmeye başlatılmış genç bir depolama sahasıdır. Çalışmada öncelikle katı atık düzenli depolama sahası planlanırken kullanılan kriterler değerlendirilmiş ve proje aşaması incelenmiştir. Depolama sahası 20 yıllık bir kullanım için projelendirilmiş olup, saha işletme esnasında 800. 000 m3, 900. 000 m3 ve 1.190. 000 m3 olmak üzere üç bölgeye ayrılmıştır. Deponi sahasında oluşacak sızıntı sularını toplamak amacıyla bir drenaj sistemi oluşturulmuş ve bu sızıntı suları 3 bölmeli bir sızıntı suyu havuzunda toplanmaktadır. Ayrıca oluşacak metan gazının toplanması içinde gerekli gaz bacaları yapılmıştır. Deponi sahasının yeni olması nedeniyle henüz yeterli miktarda metan gazı oluşumu görülmemektedir. Daha sonra sızıntı suyundan her ayın ilk haftasında numuneler alınarak bazı kirlilik parametreleri ölçülmüş ve bunların aylara göre değişimi incelenmiştir. Sızıntı suyunun arıtıldığı ters osmoz ünitesinin çıkış suyundan da örnekler alınarak ters osmoz ünitesinin arıtım verimi incelenmiştir. Çalışma sırasında Erzurum İli için işletmeye alınan depolama sahasının oldukça iyi şekilde tasarlandığı ve işletmenin düzenli şekilde yapılması sonucu ilin katı atık sorununu çözeceği düşünülmektedir. Ayrıca sızıntı suyu arıtımı için kullanılan ters osmoz sisteminin de yeterli arıtımı sağladığı tespit edilmiştir.
Türkiye'deki çimento fabrikalarının ' Sera Gazı Emisyonlarının Takibi Hakkındaki Yönetmelik'' kapsamında izlenmesi ve değerlendirmesi

Küresel bir sorun olan iklim değişikliğinin neden olduğu tehlikelerin artması ve birçok ülkenin uluslararası antlaşma olan Paris Antlaşmasını imzalaması, gerekli taahhütlerde bulunması ülkeler açısından yasal zorunlulukları ortaya çıkarmıştır. Ülkemizde sera gazı emisyonlarına ait gelişmeler 'Sera Gazı Emisyonlarının Takibi Hakkında Yönetmelik', 'Sera Gazı Emisyonlarının İzlenmesi ve Raporlanması Hakkında Tebliğ' ve 'Sera Gazı Emisyonlarının Doğrulanması ve Doğrulayıcı Kuruluşların Akreditasyonu Tebliği'nin yayınlanmasıyla hız kazanmıştır. Ülkemizdeki durumu değerlendirebilmek için bu mevzuatlar kapsamında yüksek miktarda emisyona sahip çimento tesislerinin sera gazı emisyonları bakımından değerlendirmesine ihtiyaç vardır.
Mikrokirleticilerin çevresel etkileri ve giderim yöntemlerinin sürdürülebilirlik açısından araştırılması

Sürdürülebilir bir çevre için mikrokirleticilerin kontrol edilmesi gerekmektir. Klasik atıksu arıtma tesisleri bu kirleticilerin giderimi için yetersiz kalmaktadır. Sucul çevreyi korumak ve onu gelecek nesillere sağlıklı bir şekilde aktarmak için atıksuyun tamamen arıtılmasına ihtiyaç vardır. Bu kapsamda son zamanlarda sıklıkla kullanılan ileri oksidasyon prosesleri mikrokirleticilerin atıksudan gideriminde umut verici bir yöntem olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu tez çalışmasında ileri oksidasyon prosesleri kullanılarak beş farklı mikrokirletici madde incelenmiştir. Çalışmada kullanılan ileri oksidasyon prosesleri, Fenton, Ultraviyole, Ultraviyole/Hidrojen peroksit ve Heterojen fotokataliz yöntemleridir. Çalışma sırasında mikrokirleticilerin giriş ve çıkış konsantrasyonları LC MS/MS cihazı kullanılarak ölçülmüştür. İleri oksidasyon prosesleri ile optimum reaktif miktarları belirlenerek giderim verimleri hesaplanmıştır. Ayrıca, maliyet hesabı yapılarak giderim verimlerine karşılık maliyet açısından da en uygun reaktiflerin ve çalışma koşullarının seçimine karar verilmiştir. İlk olarak, Fenton prosesi, 30 dakika reaksiyon süresi ile pH <3,5'te farklı H2O2 ve Fe2+ konsantrasyonları denenerek tüm mikrokirleticilerin yaklaşık %99, 9 giderimi elde edilmiştir. İkinci olarak sadece UV prosesi denenmiş ve giderim verimleri diklofenak %90,03, ibuprofen %85,62, parasetamol %86,17, karbamazepin %40, 07 ve triklosan %85, 24 olarak bulunmuştur. UV/H2O 2 prosesi ile farklı H2O2 konsantrasyonları denenerek tüm mikrokirleticilerin yaklaşık %99, 9 giderimi elde edilmiştir. Son olarak, UV/TiO 2 prosesi ile farklı TiO2 konsantrasyonları denenerek tüm mikrokirleticilerin yaklaşık %99, 9 giderimi elde edilmiştir. Ayrıca UV, UV/H2O 2 ve UV/TiO 2 prosesleri için kinetik hesaplamalar yapılmıştır.
Endüstriyel atık yönetimi ve tüdemsaş örneği

Atık Yönetimi, evsel, tıbbi ve tehlikeli ve tehlikesiz atıkların minimizasyonu, kaynağında ayrı toplanması, ara depolanması, gerekli olduğu durumda atıklar için aktarma merkezleri oluşturulması, atıkların taşınması, geri kazanılması, bertarafı, geri kazanım ve bertaraf tesislerinin işletilmesi ile kapatma, kapatma sonrası bakım, izleme-kontrol süreçlerini içeren bir yönetim biçimidir. Bu çalışmada atık yönetimi ve Türkiye Demiryolu Makinaları Sanayii A. Ş Genel Müdürlüğünün atık yönetimi konusundaki durumu incelenmiştir. Şirkette yılda yaklaşık 12000 ton atık oluşmaktadır. Aynı şekilde demiryolları sanayine hizmet vermekte olan benzer büyüklükteki Türkiye Lokomotif ve Motor Sanayii A. Ş deki yıllık atık oluşum 3000 ton civarındadır. TÜDEMSAŞ' ta ki atıkların, % 90'ı metal atıklardan kalan kısmı ise evsel katı atık, kağıt, cam, plastik, pil, tükenmez kalem, kartuş, toner, bilgisayar parçaları, kuru talaş parçaları, ahşap parçalar, hurda demir parçaları, üstübüler, tehlikeli atık yağlar vb. atıklardan oluşmaktadır. Bu kapsamda şirkette atık yönetimi konusunda mevcut durum incelenmiş ve 2872 sayılı Çevre Kanununa uygun olmayan bir takım eksiklikler tespit edilmiştir. Bu denli büyük atık oluşumunun yaşandığı bir kurumda atık yönetiminde yaşanacak eksiklikler, çevre açısından ciddi riskler oluşturacaktır. Buna göre TÜDEMSAŞ Genel Müdürlüğünde tespit edilen eksiklikler için yapılan öneriler:1. Filtre pres kullanılarak boya çamurlarının susuzlaştırılması ve elektrostatik boya tabancaları kullanılarak atık miktarının azaltılması 2. Asetilen üretimi sonucu oluşan sönmüş kireç atıklarının geçici depolanması ve susuzlaştırılması için kireç çöktürme havuzu inşası, 3. Tehlikeli atık geçici depolama alanı inşasıdır.
The effects of aquifer heterogeneity on the natural attenuation rates of chlorinated solvents

Öz AKİFER HETEROJENLİĞİNİN KLORLU HİDROKARBON BİLEŞİKLERİNİN DOĞAL GİDERİM ORANLARI ÜZERİNDEKİ ETKİSİ Önkal, Başak Yüksek Lisans, Çevre Mühendisliği Bölümü Tez Yöneticisi : Prof. Dr. Kahraman Ünlü Aralık 2005, 186 sayfa izlemeli Doğal Giderim, İDG, özellikle petrol hidrokarbonları ve klorlu solventlerle kirlenmiş akiferlerin temizlenmesinde ciddi bir alternatif yöntem olarak görülmektedir. Giderek yaygınlaşan İDG uygulamalarında karşılaşılan en önemli konulardan bir tanesi, yöntemin etkinliğini belirlemede en önemli parametre olan kirletici giderim oranlarının belirlenmesinin büyük ölçüde yeraltı suyu akış rejimine bağlı olması ve YAS akış rejiminin de akifer heterojenliği tarafında kontrol ediliyor olmasıdır. Bu çerçevede bu tez çalışmasının temel amacı klorlu hidrokarbon bileşiklerinin akifer ortamındaki doğal giderim oranları ile akifer heterojenliği arasındaki ilişkinin nümerik simülasyon yöntemi kullanılarak irdelenmesi ve niceliksel olarak tanımlanmasıdır. Akiferin heterojenlik düzeyi, hidrolik iletkenlik dağılımının homojen bir dağılımdan başlayarak değişkenlik katsayısı, CV, ve korelasyon uzunluğu ile değişim gösterecek şekilde 'Turning Bands RandomField Generator' algoritması kullanılarak istatiksel yöntemle simüle edilmiştir ve Visual MODFLOW ve RT3D programları kullanılarak klorlu hidrokarbon bileşiklerinin akifer ortamındaki taşınımı modellenmiştir. Sonuçlar akifer heterojenliğinin değişimi ile kirlilik bulutu şeklinin ve kirletici giderim oranlarının ciddi bir şekilde değiştiğini göstermektedir. Değişkenlik katsayısı, CV, arttıkça kirlilik bulutunun taşınımı ve kapladığı alan azalmıştır. Diğer yandan, değişen korrelasyon uzunluğu mekanik dağılım katsayısı üzerindeki etkisinden dolayı daha çok kirlilik bulutunun şeklini ve büyüklüğünü belirlenmiştir. Giderim oranlarında, sabit 'h' değeri için, artan CV ile artış gözlenmesine rağmen artan 'h' ile belirgin bir trend gözlenememiştir. Elde edilecek bulgular İGD uygulaması ile ilgili fizibilite çalışmaları aşamasında, yöntemin kullanılması düşünülen saha için ne ölçüde etkili olacağının çok detaylı saha karakterizasyonuna gerek duyulmaksızın öngörülmesini sağlayacaktır.
Kapalı döngü membran destekli biyogaz prosesi ile tavuk atıklarından temiz enerji üretimi

Ülkemizde önemli bir ekonomik aktivite olan tavukçuluk sektörü atıklarının azot içeriği biyogaz dönüşümlerinde önemli bir teknik sorundur (tavuk atığı kütlece %5-6 azot içerir) ve azotun anaerobik biyoreaksiyonların gerçekleşmesi sırasında bakteriler üzerinde toksik etki yaratma riski çok yüksektir. Bu nedenle ham tavuk atığın sürekli olarak temiz su ilavesi ile bu toksik sınırı değerin altına seyreltilmesi zorunludur. Sürekli ilave edilen bu sıvı akımda fermentasyon sonrasında hemen kullanılamadığından en yakın gübreleme periyoduna kadar sıvı atık olarak elde kalır ve yüksek ilk yatırımlı çok büyük depolama hacimlerine ihtiyaç duyar. Bu tez çalışmasında, biyogaz üretim prosesi sonrasında sirkülasyon hattına yerleştirilen azot selektif membran ünitesi ile azotun sürekli olarak sirkülasyon hattından uzaklaştırılması ve aynı suyun defalarca besleme hattında kullanılabilmesi, ilave temiz su ihtiyacının çok önemli oranda azaltılması, fermentasyon sonrası oldukça maliyetli depolama hacimlerinin ortadan kaldırılması için imkan yaratılması hedeflenmiştir. Bu amaçla tez çalışmaları, tavuk atığının karakterizasyonu ile başlamış ve çalışmanın ilk kısmında uygun membran seçimi ve operasyonal şartların optimizasyon çalışmaları yapılmıştır. Fermentörün işletime alınması ile membran ünitesi entegre çalıştırılarak sürekli membran denemeleri tamamlanmıştır. Çalışmada membran destekli biyogaz üretim sistemlerinin kullanımının sadece yurt içinde değil yurt dışında da alternatif enerji kaynakları açısından önemli bir potansiyel seçenek olan tavuk atıklarının biyoenerji içeriğinin geri kazanımı sürecinde membran destekli biyogaz üretim sistemlerinin kullanımının uygulanabilir bir çözüm sağlayacağı sonucuna varılmıştır.
Çukurova bölgesinde yapay sulak alan teknolojisinin kırsal alanda kullanımının araştırılması

Çukurova Bölgesinde kırsal alanda yapay sulak alanların evsel atıksularıarıtmadaki performansını incelemek amacıyla yapılan bu çalışmada doğal arıtımprojesi kapsamında Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünce pilot köy olarak seçilenYeniyayla Köyündeki evsel atıksu arıtım yapay sulak alanının Haziran 2005'tenAğustos 2005'e kadar olan yaz dönemindeki on haftalık dönem boyunca performansı izlenmiştir. Bekletme süresi yaklaşık iki gün olan sulak alandan haftalık olarak numuneler alınmış ve giriş ve çıkış suyu için BOİ, KOİ, AKM, pH ve EC analizleri yapılmıştır. Bu süre boyunca mevsimsel olarak sıcaklık, nem ve yağış parametreleri izlenmiştir. Çalışma süresi içerisinde sulak alanın BOİ, KOİ ve AKM giderimlerinin% 90 civarında olduğu gözlenmiştir. Ancak dönem dönem KOİ giderim performansının %70'in altına düşmesinden dolayı KOİ giderimi deşarj standartlarının üzerinde kalmıştır. Sulak alana atıksu foseptikten geldiği için oldukça düşük AKM değerine sahiptir. Bu nedenle AKM giderim performansı olarak sulak alan çalışma süresi boyunca standartları sağlamıştır. Sistemde zaman zamantıkanmalar meydana gelse de bu tıkanıklıklar giderildikten sonra sistem normal çalışma kapasitesine dönmüştür. Dünyadaki diğer benzerleri gibi tasarlanan Yeniyayla Köyündeki sulak alanda gösterdiği performansla bu sistemlerin Çukurova Bölgesi için uygulanmasındaherhangi bir sakınca olmadığını kanıtlamıştır.
Bromlu difenil eterlerin Dilovası toprağında incelenmesi

Bu çalışmada, yoğun sanayi bölgelerinden biri olan Dilovası ilçesinden, 115Y 366 nolu TÜBİTAK projesi kapsamında toplanan toprak örneklerinde bromlu difenil eterlerin zamansal ve mekansal değişimleri incelenmiş ve bu kirleticilerin muhtemel kaynakları belirlenmiştir. Projede her ay 23 farklı noktadan toprak örnekleri alınmıştır. Bir yıl süreyle örnekleme devam etmiş ve toplamda 276 örnek elde edilmiştir. Toprak örneklerinin özütleme ve analizi sonrasında elde edilen toplam PBDE ( 8PBDE) konsantrasyonu 0,151 ile 286 g kg-1 aralığında değişmekte olup, ortalama değer ise 14,45 25,07 g kg-1 olarak bulunmuştur. BDE- 209 en baskın konjener olurken, toplam konsantrasyona katkısı % 81,7 10,7 olarak bulunmuştur. Bunu BDE- 99 ve BDE- 47 takip etmektedir. Bunların katkısı ise sırasıyla % 6,1 3,9 ve % 4,6 3,1 olarak bulunmuştur. Dilovası toprağında elde edilen PBDE değerleri elektronik çöp depolama ve geri dönüşüm sahalarından elde edilen değerlere göre daha düşük, endüstriyel bölgelerden elde edilen değerlerle benzer ya da daha yüksek ve kentsel bölgelerden elde edilen değerlere göre çok yüksek bulunmuştur. Pozitif Matriks Faktorizasyonu kullanılarak yapılan kaynak belirleme çalışmasında PBDEler için 3 farklı faktör belirlenmiştir. Yüksek oranda BDE- 209 içeren ilk faktörün katkısı %73,8, sırasıyla ikinci ve üçüncü faktörlerin katkısı ise %16 ve 10,2 olarak bulunmuş olup ikinci faktörde daha hafif konjenerler ve son faktörde ise BDE- 183 baskındır. Bu sonuçlara göre birinci kaynak demir-çelik fabrikaları ve metalürjik prosesler gibi endüstriyel faaliyetler ile trafiktir. İkinci kaynak endüstriyel emisyonlar ve yerleşim bölgelerinde bilgisayar ve TV'ler gibi elektronik ekipmanlar içeren iç ortamlardır. Son kaynak ise plastiklerin kullanımı ve geri dönüşümünden kaynaklanan emisyonlar olarak bulunmuştur.
Bişkek şehrinin hava kalitesinin alansal ve zamansal değerlendirilmesi

Bişkek şehri son yıllarda önemli bir hava kirliliği ile karşı karşıya çıkıyor. Böyle bir duruma gelme sebepleri konutlar, endüstri kuruluşları ve taşımacılık gibi emisyon kaynaklarının atmosferik ortama bırakılan kirletici maddelerdir. Bu çalışmada Bişkek şehrinin hava kalitesinin alansal ve zamansal değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışma kapsamında ilk kez 2007 ve 2016 yıllar tarihleri arasında 7 istasyonda örnekleme SO2, NO2, NO, HCOH, NH3 bileşen konsantrasyonları elde edilmiştir ve elde edilen bulgular detaylı incelenmiştir. Alansal değerlenmede 7 istasyonda örnekleme yapılmış olan SO2 ve NO2 bileşenleri Kriging metoduyla irdelenmiştir. Zamansal değerlendirmede ise SO2, NO2, NO, HCOH, NH3 bileşenleri üzerinde çalışmalar yapılmıştır.
Sulu çözeltilerden maxılon golden yellow gideriminde farklı ortam koşullarının adsorbent davranışına etkileri

Yapılan tez çalışmasında renk probleminin çözümüne katkı sağlamak amacıyla tekstil endüstrisinde kullanılan bir boyarmadde olan Maxillon Golden Yellow GL EC 400% (MGY 400 )'ün sulu çözeltiden giderimi çalışılmıştır. Bunun için fiziksel giderim metotlarından biri olan adsorpsiyon metodu kullanılmıştır. Adsorplayıcı madde olarak ise Nevşehir İli'nin Avanos İlçesi'nden doğal kil temin edilmiş ardından ham kil (K0) ve ultrasonik ses dalgaları ile modifiye edilen kil (K1) analizlerde kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, her iki kil için de en yüksek renk giderimi 300. dakikada ve 25 oC sıcaklıkta K0 kili için pH 8 iken (%98,44) ve K1 kili için ise pH 4 iken (%99,01) sağlanmıştır. Her iki kil ile gerçekleştirilen adsorpsiyon deneylerinde temas süresi arttıkça adsorpsiyon verimliliği de artmıştır. Langmuir ve Freundlich İzotermlerine göre analizler yapıldığında ise adsorpsiyon deneylerinin Langmuir İzotermine daha uygun olduğu belirlenmiştir.
Samsun ili katı atıklarının biyoreaktör depolama yöntemi ile bertarafının incelenmesi

Hızlı nüfus artışı ve teknolojideki gelişmelerle üretilen katı atık miktarı dünyada her geçen gün oldukça artmaktadır. Atıklarla ilgili çevresel problemler özellikle gelişmekte olan ülkeler için önemli bir konu oluşturmaktadır. Düzenli depolama yöntemi, kentsel katı atıkların bertarafında Türkiye gibi gelişmekte olan ülkelerde yaygın olarak kullanılmaktadır. Bununla birlikte, katı atıkların depolanması sızıntı suyu oluşumu, koku, gaz emisyonları, istenmeyen arazi kullanımı ve uzun süreli sağlık sorunları gibi kompleks çevresel problemlere yol açmaktadır. Bu çalışmanın amacı, simule edilmiş biyoreaktör depolama sistemlerinde organik maddelerin ayrışması sürecinde oksijenin ve sızıntı suyu geri devir uygulamasının atık ayrışma hızı, sızıntı suyu kalitesi ve metan üretimi üzerindeki etkilerini değerlendirmektedir. Bu amaçla, laboratuar ölçekte klasik depolama, aerobik biyoreaktör depolama ve anaerobik biyoreaktör depolama sistemleri dizayn edilmiştir. Sistemlerde pH, iletkenlik, amonyum azotu (NH4+-N), nitra azotu (NO3--N), toplam azot, sülfat (SO4-2) konsantrasyonları ve depo gazı bileşenleri (CH4, O2) izlenmiştir. Deneysel çalışmalar sonucunda atıkların aerobik şartlar altında sızıntı suyu geri devirli olarak işletilmesi durumunda atık ayrışmasının daha hızlı gerçekleştiği ve sızıntı suyu kirlilik konsantrasyonlarında önemli ölçüde giderim sağlandığı görülmüştür.
Halloysit katkılı hollow fiber ileri osmoz membranlarının üretimi ve karakterizasyonu

Membran sistemlerinin günümüzde geliştirilmesiyle daha düşük enerji ihtiyacı ve daha yüksek arıtma performansı sunan yenilikçi membran sistemleri ortaya konmuştur. Bunlardan birisi de ileri osmoz prosesidir. Osmoz prosesinde maddetaşınımını sağlayan sürücü kuvvet osmotik basınç olduğundan enerjiye ihtiyaç duyulmaz. Ancak ileri osmozun başlıca dezavantajları ters tuz akısı ve konsantrasyonpolarizasyonudur. Bu çalışmada İO ve nanoparçacık kullanımı avantajlarının bir arada bulunduğu bir membran üretimi hedeflenmiştir. Tez çalışması kapsamında, halloysit ile membran hidrofilisitesinin arttırması vepermabilitenin artması istenmektedir. Literatürde hem destek tabakada hem de aktif tabakada halloysit içeren İO membran üretimine ait bir çalışma bulunmamaktadır. Üretilen İO membranı hollow fiber morfolojisindedir. Destek tabakasıüretiminde polimer olarak polietersülfon ve polisülfon, katkı maddesi olarak da polivinilprolidon kullanılmıştır. Membran performansını iyileştirmek amaçlı olarak halloysit nanotüpleri belli oranlarda eklenmiştir. %0.01 HNTiçerikli PSf HF membranı optimum seçilerek ince film kaplama çalışmaları gerçekleştirilmiştir. İlk defa bu çalışmada kullanılan HNT katkısı, HF membranıdestek tabaka özelliklerini iyileştirirken ince film kaplama verimini azalttığı görülmüştür. Bu çalışmalar sonucunda HNT katkısız PSf membranı ile yaklaşık 12LMH su akısı ve %99. 5 tuz tutunum performansıyla literatürde ortalama değerler arasında yer alan bir HF İO membranı üretilmiştir.
Modelling air pollution by accidental releases in the İzmit industrial area

İzmit Sanayi Bölgesi'nde, olası bir kaza sonucu atmosfere yayılabilecek kirletici gazların modelleme çalışması LINCOM/RIMPUFF hava kirliliği modeli kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Gerekli rüzgar bilgileri Kandilli Rasathanesi' nin bir çalışmasından alınmıştır. Bazı olası senaryolar için duman davranışları ve izmit yerleşim bölgesindeki konsantrasyonlar incelenmiştir. Seçilen noktalarda yüksek konsantrasyon seviyeleri gözlemlenmiştir. Elde edilen sonuçlar olası bir kaza sonucu atmosfere yayılacak olan kirletici gazların uygun şartlar altında izmit yerleşim bölgesini çok ciddi bir şekilde etkileyeceğini göstermektedir.
The Effect of ozonation on effluents from biological treatment systems

Biyolojik Arıtma sistemlerinin çıkış suyunda, biyolojik arıtmada giderilemeyen önemli konsantrasyonda çözünmüş organik madde bulunmaktadır. Bu organik maddeler, giriş akımından gelen çözünmüş inert organik maddelerden ve biyolojik arıtma esnasında meydana gelen çözünmüş mikrobiyal ürünlerden oluşmaktadır. Endüstriyel atıksuların alıcı ortama deşarj edilebilmeleri için gerekli limitlerin sağlanması bakımından biyolojik arıtma çıkışında kalan organik maddelerin incelenmesi önem taşımaktadır. Bu çalışmanın hedefi biyolojik arıtma sistemlerinde arıtılamayan organik maddelerin ozonla parçalanmasının araştırılmasıdır. Bu amaçla aerobik ve anaerobik arıtma proseslerinden geçmişş, değişik konsantrasyonda fermantasyon endüstrisi atıksuyu ve glikoz çözeltisi ozonlamaya tabi tutulmuştur. Sabit ozon dozu altında, belli zaman aralıkları ile numune alınarak KOI, BOI ve renk parametreleri izlenmiştir. Ayrıca gel filtrasyon yöntemi kullanılarak numunelerin ozonlamadan önce ve sonra moleküler ağırlık dağılım analizi yapılmıştır. Böylece ozonlamanm kalıcı organik maddelerin yapısında sebep olduğu değişiklik görülmüştür. Bu tez çalışması kapsamında elde edilen sonuçlar aşağıda özetlenmiştir. Fermantasyon endüstrisi atıksuyunun biyolojik arıtma çıkış suyunun ozonknması sonucunda, 60-90 dakikalık ozonlama ile çözünmüş KOI'de %50- 70 arasında giderim sağlanmıştır. Giderilen mg KOI basma ortalama 2 mg O3 tüketilmiştir. Ozonlama esnasında KOI parametresinde düşme olurken BOI5 parametresinde artış olduğu görülmüştür. Ozonlamadan önce BOI5/KOI oram 0 .05'den küçük bulunurken, ozonlamadan sonra bu oranın ortalama 0.29 olup, maksimum 0 .35'e çıktığı saptanmıştır. Bu sonuca göre ozonun biyolojik arıtılabilirliği arttırdığı söylenebilir. Fermentasyon atıksuyu biyolojik arıtma çıkışında renkli olup, ozonlama ile %80- 100 arasında renk giderim verimi elde edilmiştir. Moleküler ağırlık dağılım analizleri sonucunda ozonlamadan önce 1 K'dan küçük bölüm %12 iken, bu oran ozonlamadan sonra %31'e çıkmıştır. Böylece ozonlamanm küçük moleküllü organik maddelerin oranını arttırdığı söylenebilir. Glikozun aerobik antma sonucunda oluşan çözünmüş mikrobial ürünlerin ozonlanması sonucunda, 60 dakikalık temas süresi ile %80 KOI giderimi sağlanmıştır. Giderilen mg KOI basma ortalama 2.7 mg 03 kullanılmıştır. Aynı şekilde Glikozun anerobjk antma sonucunda oluşan çözünmüş mikrobial ürünlerin ozonlanması sonucunda, 30 dakikalık temas süresi ile %55 civarında KOI giderimi sağlanmıştır. Giderilen mg KOI başına ortalama 4 mg O3 kullanılmıştır