turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İlköğretim 6. sınıf öğrencilerinin hayalden insan figürü çizimlerine görsel sanatlar eğitiminin etkisi

Tezimizde yapılan araştırma görsel sanatlar dersinde kullanılabilecek çalışma kağıtlarının öğrencilerin hayalden insan figürü çizimlerine etkisi incelenmiştir. Ankara il milli eğitim müdürlüğünden resmi izin belgesi alınarak Sincan istiklal ilköğretim okulunda uygulama çalışması incelenmeye çalışılmıştır. Araştırmada, görsel sanatlar eğitimi, sanatta figürün yeri, sanatsal düzenleme ilke ve elemanları, öğretim yöntemleri ile bu konuların birbirleri ile bağlantıları bölümler halinde incelenmiştir. ilköğretim müfredatında verilen kazanımlar dikkate alınarak değerlendirme ölçütü hazırlanmıştır. Puan değerlendirmesi uzmanlar tarafından yapılmıştır. Bu çalışma deneysel desen türlerinden, tek grup ön test_son test modelinde tasarlanmıştır. Değerlendirilen uygulamalar istatistik programında değerlendirilmiştir. Çalışmalar sonucunda verilerin analizinde istatistiksel paket SPSS kullanılarak analiz edilmiş, elde edilen sonuçlar çalışma kagıdı uygulamalarının öğrencilerin hayalden insan figürü çizimine katkısı olduğu sonucuna varılmıştır.
Orta Anadolu Antik Dönem Hitit kabartma figürleri'nde ritm

Bu araştırma ile Antik Dönem'den günümüze kadar uzanan zaman dilimi içerisinde Anadolu Görsel Sanatı'nın temel taşlarından önemli birini oluşturduğu düşünülen Hitit Kabartma Eserleri'nde ritim anlayışının oluşumu ve gelişim çizgisinin ortaya konulması amaçlanmaktadır. Hedeflenen bu sonuca ulaşılabilmesi için eserlerin oluşum temelinde var olan yapılar ile tarihsel süreç içerisinde karşılaşılan etkilerin izlerinin net olarak belirlenmesi gerekmektedir. Bu nedenle, araştırmada ele alınan eserlerin özlerinden getirdiği altyapı, zaman içerisinde gösterdikleri tarihsel gelişim ve dış etkilerle olan ilişkiler sonucunda meydana gelen etkileşimin, ritim anlayışına olan katkıları da göz önüne alınarak irdelenmesi zorunluluğuna yanıt verecek bir kapsamda düşünülmüştür. Araştırmanın alt yapısını oluşturan verilerin toplanması aşamasında, derinlemesine bir literatür taranması yapılarak yazılı ve görsel kaynaklarla muzman görüşlerine yer verilmiştir. Bu araştırma bitiminde ulaşılacak sonuçların, sadece Hitit Kabartma Eserleri'nde ritim öğesi ve onun alt öğelerinin oluşum ve gelişimine ilişkin belirlemeler yapmakla kalmayıp, Anadolu Görsel Sanatı'nın tarihsel kökenine de ışık tutacağı görülmektedir. Ayrıca, araştırma içerisinde konusunun özünü oluşturan ritim öğesinin irdelenişi sırasında ulaşılan çıkarımları daha da netleştirebilmek amacıyla yardımcı şemalar kullanılmıştır. Bu araştırma çerçevesinde geliştirilmiş şematize yöntemin, sanat eğitimi içerisinde kullanılabilirliğinin olası olduğu düşünülmektedir. Çünkü, konu içerisinde ritim öğesini oluşturan alt öğelerden yola çıkan bu tutum, ritim öğesinin varoluşunda etken bütün alt özellikleri, birbirleri ile ilişkilendirerek bütünsel bir yaklaşım sergilemektedir. Bu çerçevede araştırma yönteminin üzerine kurulduğu ritim öğesinin, oluşumunda etken olan hareket, yön ve kompozisyon alt öğeleri de derinlemesine ele alınmıştır. Bu yaklaşımıyla sanat eğitiminde görsel eserlerin plastik öğelerinin sistematik bir anlayış içerisinde, birbirleri ile ilişkilendirilerek verilmesine katkıda bulunması olasıdır. Bununla birlikte yine somut Görsel Sanat Eserleri'nin geneline uygulanabilirliği ile eser incelemelerinde net belirlemelere ulaşılmasında faydalı açılımlar sağlayabileceği düşünülmektedir.
İlkokul 2. 3. ve 4. sınıf köy ve kent okullarına devam eden çocukların resimlerinde doğayı anlatmadaki farklılıkların incelenmesi

ÖZYÜKSEK LİSANS TEZİİLKOKUL 2. 3. VE 4. SINIF KÖY VE KENT OKULLARINA DEVAM EDEN ÇOCUKLARIN RESİMLERİNDE DOĞAYI ANLATMADAKİ FARKLILIKLARIN İNCELENMESİ Mehmet GÜNEYHaziran 2019, 172 sayfaAmaç: Bu çalışmada, ilkokul 2. 3. ve 4. sınıf köy ve kent okullarına devam eden çocuklara 'doğa temalı resimler yaptırılarak bu resimler arasındaki farklılıkların incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Bu çalışmada Nedensel Karşılaştırma Yöntemi kullanılmıştır. Çalışma üç aşamaya ayrılarak şekillenmiştir. Birinci aşamada, öğrencilere 'doğa' temalı resimler yaptırılmıştır. Uygulamaya bir ders saati (40 dakika) ayrılmıştır. Çalışmanın geçerliliğini ve güvenilirliğini olumsuz yönde etkileyebilecek herhangi bir müdahalede bulunulmamıştır. Çalışmanın ikinci aşamasında elde edilen toplam 1384 resim bir havuzda toplanmış ve içerisinden yansız atama yöntemi kullanılarak 300 resim seçilmiştir. Çalışmanın üçüncü aşamasında köy ve kent okullarına devam eden çocuklara yaptırılan 'doğa' temalı resimler, araştırmacı ve alanında uzman 2 sanat eğitimcisi tarafından 'Resim Değerlendirme Formu' na bağlı kalınarak değerlendirme yapılmıştır. Bulgular: Köy ve kent okullarına devam eden çocukların çalışmaları arasında anlamlı bir farkın olup olmadığı incelenmiştir. Hem köy de hem de kentte yaşayan öğrencilerin renk, çizgi, figür, orman, mera, tarla, çayır, nesne, gökkuşağı, göl, taş, çit, bulut, insan, ağaç, nehir, güneş, hayvanlar, dağlar, çiçekler ve genel ambiyans özellikleri bakımından birkaç özelliğinin farklılık göstermesine karşılık çoğu özelliğin benzerlik gösterdiği tespit edilmiştir. Sonuç: Yapılan araştırma sonucunda köy ve kent okullarına devam eden öğrenci resimlerinde anlamlı bir farklılık olmadığı tespit edilmiştir.
Resim sanatında çağdaş bakış açısıyla bireysel kimlik ve mekan ilişkisi

Mekan ve bireysel kimlik ilişkisi bu çalışmanın konusu olmuştur. Bu ilişki sosyolojik ve psikolojik alanların yanı sıra sanat alanında da önemli bir yere sahiptir. Konu, birkaç bölümde detaylandırılarak şekillendirilmiştir. Bu doğrultuda konu; mekan kavramı, birey ve kimlik, mekan ve insan, sanatın günlük hayatla ilişkisi üzerinden tartışmaya açılmıştır. Sanat tarihinin farklı dönem ve disiplinlerinden çeşitli örnekler eşliğinde mekanın ve bireyselliğin ele alınış biçiminden genel olarak bahsedildikten sonra kendi resimlerimde mekanın kurgusu ve mekansal elemanların kişileştirilmesi ifade edilmiştir. Öncelikli olarak mekanın tanımı ve mekan çeşitleri, örnekler ve kullanım biçimleriyle sunulur ve bireyin bu mekanlara dahil oluşunun sonuçları incelenir. Bireyin mekanı dönüştürmesi ya da mekanın bireyi dönüştürmesi incelenir. Bireyin, birey oluş süreci, kimliğinin gelişimi ve bahsi geçen konularda hafıza alanları oluşturarak mekanları kimlikli, karakterli alanlara dönüştürmesi ve bu yaklaşımın sanat tarihi alanındaki örneklerle açıklanması ile konuya karşılık bulunmaya çalışılır. Sanat tarihinin geçmişş örneklerinden günümüze, farklı disiplinlerde sanatçıların eserlerinde yer almış olan başlı başına mekan ya da gündelik hayat nesnesinin kullanımı, bu mekanların veya nesnelerin kişinin tercihlerine göre simgesel anlamlarının değişimi/dönüşümü, sanatsal pratiklerine verdiği yön ve konu olarak değerlendirilme biçimleri incelenir. Bireysellik konusunda, sosyal açıdan ele alınır ve kişiyi yaşamında şekillendiren dürtüler üzerinden bir bakışla açıklanır. Bireyin mekanla bütünleştiği yani bireyin mekanı ya da mekanın bireyi tanımladığı noktalar yine günlük hayattan ve sanat tarihsel örneklerle aktarılmaya çalışılmıştır. Gündelik hayata dair nesnelerin, günlük elemanların, sıradan mekan ve nesnelerin, geçmişşten günümüze sanat tarihinde rastlanan kompozisyonlarda farklı anlamlar ve şekillerde varlık göstermesi ve değişken disiplinlerle ifade edilişi örneklenerek sanatçının kendine has tavrının yani bireysel bakış açısının sanat yapıtını oluşturmadaki etkinliği üzerinden gidilerek, örnekler araştırılmıştır. Kendi çalışmalarımda ise, yaşamlarımızdaki izlenimlerin yansıması olarak yer bulan bireysel kimlik ve mekan ilişkisi, artistik ve düşünsel bir inceleme neticesinde benimsenmiş, bakış açımı ve yaşam biçimi mi etkileyen taraflarıyla bu eser metni çalışmasında yerini almıştır. Bu sayede bireysel kimliğin bu alana aktarımı ve karakterli mekanlar oluşturmanın resimsel üretim sürecimi oluşturan en büyük yönelimim olduğunu örneklerle açıklama fırsatım olmuştur. Bireysel hikayeler, yaşantısal durumlar, gündelik hayatlar, içinde var olmaya çalıştığımız toplum, sanat alanındaki yenilikler, sanatçının yükümlülükleri, tercihleri gibi konular sürekli bir dönüşüm geçirdiğinden dolayı tüm bunların sanatsal pratiğime yansıması da kaçınılmaz olarak önemini sürdürmektedir.
Müzede öğrenmenin öğrencilerin görsel, duyuşsal ve kinestetik yönleri üzerine etkileri (İlköğretim 6. sınıf öğrencileri üzerine bir uygulama)

Bu araştırmanın amacı, müze eğitiminin bazı sanatsal etkinliklerle zenginleştirilip zenginleştirilemeyeceğini saptamak ve bu etkinliklerin öğrencilerin görsel, duyuşsal ve kinestetik öğrenme biçimleri üzerinde etkisinin olup olmadığını ortaya koymaktır. Eğer etki varsa bunun derecesini saptamaktır. Araştırmaya katılan Çorum Merkez Bahçelievler İlköğretim Okulu 6. Sınıf (n=95) öğrencisine, müze ziyaretinden 2 gün önce 36 sorudan oluşan (görsel 12, duyuşsal 12, kinestetik 12) öğrenme özelliklerine yönelik ön test yaptırılmıştır. Ön testten sonra öğrencilere gezi ve Çorum Müzesi hakkında bilgi sahibi olmaları için müze broşürü dağıtılmıştır. Müze ziyareti ile öğrencilere rehber eşliğinde müze tanıtılmış, drama uygulaması gerçekleştirilmiştir. Ayrıca müze koleksiyonunda bulunan Hüseyindede vazosunda olduğu gibi, kendi yaratıcılık ve hayal güçlerini de katarak yeniden ve farklı biçimde tasarlamaları önerilmiştir. Ardından Çorum Müzesi ve müze ile ilgili üç soru yöneltilip cevaplamaları istenmiştir. Rehber eşliğinde müze ziyareti yapılmış ve sonra etkinlik çalışmasına geçilmiştir. Öğrencilere, ön testte uyguladığımız aynı test, son test olarak verilmiştir. Ön ve son test arasındaki ortalamalar t testi ile karşılaştırılmıştır. İki ortalama arasında 0,05 olasılık düzeyinde anlamlı bir farkın olduğu görülmüştür.
Okul öncesi öğretmenleri ve okul öncesi öğretmen adaylarının görsel sanatlar öz yeterlik algıları

Okul öncesi öğretmenleri ve okul öncesi öğretmen adaylarının görsel sanatlar çalışmaları hakkında bilgi, deneyim ve görüşlerinden yararlanarak öz yeterlik algılarını belirlemek için planlanan bu araştırma nitel araştırma yöntemine uygun olarak tasarlanmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden olgubilim deseni kullanılmıştır. Araştırma kapsamında Ankara ilinde görev yapan 11 okul öncesi öğretmeni ile Gazi Üniversitesi, Temel Eğitim Bölümü, Okul Öncesi Eğitimi Anabilim Dalı'nda öğrenim gören 12 -14. sınıf öğrencisi ile görüşülmüştür. Araştırma kapsamında toplam 23 kişi ile görüşülmüştür. Toplanan veriler nitel araştırma yöntemine uygun olarak betimsel ve içerik analiz tekniği ile çözümlenmiştir. Araştırma bulguları incelendiğinde, katılımcıların görsel sanatlar etkinliklerine yönelik olarak özgün olmayan klasikleşmiş etkinlikleri yoğunlukla yaptığı görülmektedir. Katılımcılar görsel sanatlar etkinliklerinde farklı malzeme ve tarzda etkinlik üretemedikleri anlaşılmaktadır. İnsanın renge en duyarlı olduğu dönem olan okul öncesi çağı öğrencilerini farklı etkinlikler ile desteklemek onları sanata duyarlı bireyler olarak yetişmesinde önemli bir olgudur. Bu bağlamda okul öncesi öğretmenleri ve öğretmen adaylarının bu konudaki bilgileri önem arz etmektedir. Araştırma sonucunda okul öncesi öğretmenleri ve öğretmen adaylarının görsel sanatlar etkinliklerine yönelik olarak bilgi, düşünce ve duyarlılıklarında benzerlik olduğu görülmektedir. Okul öncesi öğretmenlerinin görüşleri incelendiğinde farklı deneyim yılına sahip olmalarına rağmen aynı bilgi ve tutum içinde oldukları görülmektedir. Bu durumun devlet okullarının imkanları, yapılan hizmet içi eğitimlerin sayısı ve niteliğiyle alakalı olduğu sonucuna varılmıştır. Okul öncesi öğretmen adaylarının bulguları incelendiğinde ise lisans eğitimlerinde verilen görsel sanatlar dersinin yeterliliği tartışma konusu olmuştur. Lisans eğitimleri boyunca almış oldukları görsel sanatlar dersinde çoğunlukla teorik bilginin ağırlıklı olduğu görüşü hakimdir. Ayrıca eğitim hayatları boyunca fazla deneyim elde edememiş olmaları katılımcıları bu konuda ne yapacakları konusunda endişelendirdiği sonucuna varılmıştır. Ülkemizin öğretmen yetiştiren kurumları olan eğitim fakültelerinde verilen derslerin niteliği ve sayısının tekrar gözden geçirilmesi ve sisteme dahil olan öğretmenlerin hizmetleri süresince kendilerini geliştirmeleri gerekmektedir. Bu durum eğitimin kalitesini artırma adına öğretmenlerde hizmet öncesi ve hizmet içi eğitimin önemine bir kez daha vurgu yapmaktadır.
Logo tasarımında marka stratejilerinin önemi

Dünya son zamanlarda olmadığı kadar hızlı bir değişim içerisine girmiş ve birçok alanda çeşitli yenilikler ardı ardını izlemiştir. Rekabet olgusunun yer aldığı süreçte kurumlar, varlıklarını koruyabilmek için değişime ayak uydurmak zorunda kalmaktadırlar. Bu durum marka ve markalaşma kavramlarının önemini ortaya çıkarmıştır. Markalaşma, özünde ürün ve tüketici arasında duygusal bağ kurulması amaçlanarak yapılan bir imaj sürecidir. Olumlu bir imajı yansıtmanın en önemli unsurlarından biri de tüketici ile ilk iletişimi sağlayan logolardır. Markayı imleyen en önemli göstergelerin başında gelen logo tasarımlarının, uzun vadeli marka stratejileri çerçevesinde oluşturulması düşüncesi gün geçtikçe artmaktadır. Günümüzde yaşanan değişim sürecinin markaları da etkilemesi logo tasarımlarını bu değişimi anlatan bir araç olarak görülmesini sağlamıştır. Çünkü logo, markanın imajını yükseltebileceği gibi değer kaybetmesine de yol açabilecek bir özelliğe sahiptir. Çalışmada logo ve marka algısı arasındaki sıkı ilişkiye dikkat çekilmekte, sembollerin günümüz tüketici algı ve tutum değişimleri üzerindeki etkisine vurgu yapmaktadır.
3B animasyon üretiminde kullanılan teknolojilerden GPU render teknolojisinin incelenmesi ve örnek bir uygulama çalışması

Üç boyutlu animasyon yapımında projenin final aşaması olan render işlemi, bilgisayar donanımlarına bağlı olarak zaman alan bir süreçtir. Kullanıcı projeleri ve sektördeki ticari projeler için render süreleri çalışma esnasında çıkan sorunlarla birlikte tasarımcılar için daha büyük bir engel halini almıştır. Gelişen bilgisayar teknolojileri, donanım kısmında GPU birimlerini geliştirmiştir. Yazılım kısmında ise GPU birimlerini kullanan render motorlarında gelişmeler olmuştur. Bu gelişmeler CPU temelli render işlemlerine bir alternatif yöntem olarak GPU temelli render teknolojisini ortaya çıkartmıştır. GPU temelli render motorlarının CPU temelli render motorlarından daha hızlı işlem yapabiliyor olması kullanıcılar için avantaj sağlamaktadır. Bu tez çalışmasında iki render teknolojisi bir uygulama ile test edilerek kullanıcıların render işlemlerinin zamanından bir tasarruf sağlamayı ve ekonomik masraflarını azaltmaya yönelik bir çözüm sunulmuştur.
Barkod'un bir sembol olarak çağdaş sanatta yeri

Yüzyıllara ve dönemlere uyarlı olarak düşünce yapısının değişimi, felsefe ve estetik değerlerin gelişimi sosyolojik sistemlerin farklı sembollerini de ortaya koyar. Bu bağlamda özellikle 20. yy yarısında gelişen sanayileşmenin sonucu olarak ortaya çıkan tüketim dünyası, kendi sembollerini yaratır. Çağdaş sanatta sembol kavramının bir sanat hareketine dönüşümü, işte tam da bu aşamada ortaya çıkar. Dönemin tüketim çılgınlığının ve markalaşmanın eleştirel düşüncesini vurgulamak yaklaşımı içinde, sanat anlayışlarına yeni simgeler arayan sanat ve sanatçılar, yeni gelişen düşünce yapılarını ve tekniklerini koruyarak Barkodu simgeleştirirler. Eserlerinde Barkodları plastik bir form haline dönüştürürler. Tüketim piyasasına koşut olarak, nesnenin kendisinin görsel olarak algılanması yerine çizgi ve rakamlarla tanımlanması tuvallerde ortaya çıkar. Bu doğrultuda saptadığımız birinci hedef, gerçek ile sembolün yüz yüze getirilmesi ve işaret diline endekslenen simge dünyasının tüketim hızının eleştirilmesidir. Bu aşamada, iki farklı kavram, çağdaş sanatın içinde yan yana gelir. Bir simgenin belirlenmesi ve bunun sanata dönüşümü; farklı sanat hareketleri, farklı görüşler içinde ortaya çıkan Barkod, sonuçta bir bileşenin özünü oluşturur. Tüketim dünyasını belirleyen barlar ve yani barkodlar, 1990'lardan itibaren dönemin Amerikalı, İngiliz ve Çin'li sanatçıları tarafından kullanılmaya başlanmıştır. Antikapitalist ve tüketim dünyasını sembolize eden Barkod, dünya metropollerinde kullanılanken, eleştirel sembol olarak tuvallerde yerini alır.
19. y. y. resimsel eğilimli İstanbul işlemelerinin incelenmesi ve modernize edilerek uygulanmasına dair tasarı ve öneriler

Bu çalışmanın amacı 19. yüzyıl resimsel eğilimli İstanbul işlemelerinin tasarım, teknik ve malzeme olarak incelenerek belgelenmesiyle geçmişşe ait kültürel ve sanatsal bilgilerin korunmasını sağlamak ve bu bilgileri kullanarak oluşturulacak yeni tasarı ve önerilerle de günümüzde devamını sürdürmektir. Köklü Türk sanatımız içerisinde önemli bir yer teşkil eden işleme sanatımızı, günümüz çağdaş sanatı eserleri içerisinde devamını sürdürebilmek adına oluşturulmuş bir çalışmadır. Çalışmanın ilk aşamasında konu ile ilgili yazılı kaynaklar ve görseller toplanmıştır. Daha sonra resimsel eğilimli İstanbul işlemelerine örnek olarak gösterilebilecek eserlere ulaşılmaya çalışılmıştır. Toplanan kaynaklardan yararlanılarak görseller eşliğinde çalışmanın metin kısmı oluşturulmuştur. Bu çalışmanın metin kısmı üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, işlemenin tanımı, kullanılan araç gereçler ve teknikler hakkında bilgiler yer almaktadır. İkinci bölümde, işleme sanatının tarihsel gelişimi, 16 -18. yüzyıl Osmanlı İmparatorluğu dönemi Türk işlemeleri ve 19. yüzyıldaki işlemeler hakkında bilgiler yer almaktadır. Üçüncü bölümde ise 19. yüzyıl resimsel eğilimli İstanbul işlemelerine örnek olarak seçilmiş eserler çizimleri de yapılarak incelenmiştir. Son olarak ta incelenen bu eserlerden elde edilen bulgular doğrultusunda oluşturulan el işlemesi eserlerin fotoğraflarına yer verilmiştir. Eserler oluşturulurken 19. yüzyıl resimsel eğilimli İstanbul işlemelerinde uygulanan Türk işi, hesap işi, Çin iğnesi, dival işi, aplike gibi geleneksel işleme teknikleri kullanılmıştır. Malzeme olarak ta o dönem eserlerinde kullanılan malzemeler olan; el dokuması Kars keteni, Bursa ipeği, Ödemiş ipeği, keçe gibi gereçler kullanılmıştır. Oluşturulan eserlerde geleneksellik ile çağdaşlık arasında denge sağlanmaya dikkat edilmiştir.
Sinemada psikoterapi tedavisi

Müzik, resim ve performans sanatlarında olduğu gibi filmler ve film yapımı sadece izleyici için değil aynı zamanda yönetmen için de iyi bir psikoterapik tedavi yaklaşımı imkanı vermektedir. Bu fikir, bazı araştırmacılar tarafından benimsenmiş olmasına rağmen psikanaliz alanında çok fazla kullanılmamıştır. Bu tezin yazılmasındaki temel amaç anları hareketsiz kılan ve bireyi her şeyin ihtimal dahilinde olduğu başka bir boyuta geçiren görüntünün ve sesin psikoterapi üzerindeki etkisini incelemektir. Filmler rüyalar gibidir seyirci film izlemek için bir sinema salonuna gittiğinde kendi yaşadıklarından farklı bir şeyler görmenin ya da görüntülerle tatmin olmanın derin ihtiyacı içerisindedir. Bunun yanı sıra yönetmen, fikirden film yapım sürecine kadar en nihayetinde bir ürün ortaya koymak için birçok hususu bir araya getirmektedir. Bu bakış açısında derin acılar, tarifsiz sevinçler ve bireysel deneyimlerin gözlemler sonucunda biriktirilmesi ve tercüme edilmesi vardır. Böylece bazı filmlerin, yönetmenin ve seyircinin ruhuna, psikolojisine dokunduğuna ve bireye büyülü bir boyut getirebileceğine inanılır. Tezin gidişatında bireyin içsel deneyimlerinin dışavurumunu çarpıcı bir sanatsal duyarlıkla yansıtan sinema sanatının psikoterapi sürecindeki serüveni yorumsamacı okul yöntemiyle incelenecektir. Bu inceleme 'Sinema psikoterapinin neresindedir? biçimindeki sorudan hareketle sinema sanatının tanımı, kapsamı ve eleştirisine dayandırılacaktır. Sinema filmiyle psikoterapi, terapiden yararlanma amacındaki yönetmen ve izleyicilerin gereksinmelerini sanatsal bir yolla karşılanmasıdır. Bir psikoterapi seansı olarak varsayılabilecek bu değiş - tokuş deneyimini tamamlamak için her iki tarafın da birbirine ihtiyacı bulunmaktadır. Bu durumdan hareketle Auteur teorisiyle sine-terapi imkanını Gus Van Sant'ın Fil (2003) filmi ile Yorgos Lantimos'un Kutsal Geyiğin Ölümü (2017) filmleri üzerinden değerlendireceğiz. Çalışmada ayrıca sinemada piskoterapi yönteminin geçmişş ve geleceğine ilişkin projeksiyonu konunun uzmanlarıyla yaptığımız yarı yapılandırılmış mülakatla tutmaya çalışılmıştır.
Leno dokuma sistemlerinin analizi ve tasarım açısından yeni öneriler

Leno dokuma; en az iki çözgünün biribiri ile çaprazlanmasını sağlayan, bir yarım gücü ve bu yarım gücüyle hareket eden standart gücüden oluşan bir döner gücü sistemidir. Bu yöntemle üretilen kumaşlara da leno dokuma kumaşlar denilmektedir. Leno dokuma tekniğinde sabit bir 'çözgü' ve onun etrafında sağa- sola hareket eden ve bu hareket ile sabit çözgüyü saran 'hareketli bir çözgü' vardır. Hareket eden bu çözgü ipliği 'çapraz çözgü' olarak isimlendirilmektedir. Hareket etmeyen çözgüler ise 'sabit çözgü' olarak isimlendirilmektedir. Sabit çözgüler' ön çapraz ' ve 'arka çapraz' denilen çerçeveler dışında başka bir çerçeveden geçmektedir. Bu sayede her iki çözgü sistemi birbiri ile sağ-sol yönde kesişerek ve aralarına atkıyı alarak basit leno dokuma yüzeyleri oluşturmaktadır. Bu tez de dönüştürülen bu armürlü dokuma tezgahında leno dokuma sisteminin çalışma prensipleri ve üretim biçimi ele alınırken, çizimler ve kumaş uygulamaları üzerinde bu yöntem açıklanmıştır. Dönüştürülen bu armürlü dokuma tezgahında üretilen kumaşlar ile leno dokuma teknikleri sınıflandırılmış, leno dokuma kumaşların her birinin görselleri üzerinde çözgü hareketleri, çözgülerin armürlü tezgah çerçevelerinden geçiriliş biçimleri, her atkıdaki çerçevelerin hareket planı gibi teknik detaylar irdelenerek konu anlatılmıştır.
20. Yüzyıl başından günümüze resimli çocuk kitaplarında görsel dil

Yüzyıl Başından Günümüze Resimli Çocuk Kitaplarında Görsel DilÇağın KAYADil ve kurmaca, yazınsal metnin temelini oluşturur. Resimli çocuk kitaplarında ise görsel unsurlar dil ve kurmacayı destekleyerek, yazınsal metinler içerisinde, yeni bir tasarım alanı oluşturur. İçinde görsel unsur olan her kitap bu tür alan içerisinde yer almaz. Resimli çocuk kitaplarında; bir hikaye veya masal hem metin, hem illüstrasyon yoluyla çocuğa aktarılır. Hatta metin hiç olmayabilir, illüstrasyon tek başına olayı anlatabilecek güçte yer alır. Resimli çocuk kitapları yüzyılı aşkın zaman diliminde kendi dilini oluşturmaya başlamıştır. Çocuk edebiyatının bu alanı; çocukların büyüme ve gelişimelerine, hayal, duygu, düşünce ve duyarlılıklarına, zevklerine, eğitilirken eğlenmelerine katkıda bulunmak amacıyla gerçekleştirilen ortak bir alana dönüşmüştür. Yazar, grafik tasarımcı ve illüstratör bu ortak alanda buluşur. Günümüzde sanat dalları arasındaki geçişkenliğin yoğunluğu, sanat dallarını türlere ayırmaya çalışanları zorlamaktadır. Sanatın birçok dalında temel olarak ilkeler benzerlik gösterir. Resimli çocuk kitaplarının evriminde de, doğası gereği yazar, şair, ressam, illüstratör, grafik tasarımcı arasındaki çizginin bulanıklaşması ve birbirinin parçası olması evriminin nihai sonucu olmuştur. Resimli çocuk kitapları; düşünmeyi, eğlenmeyi, dünyayı keşfetmeyi, her şeyin yeni ve biricik olduğu çocukluk dönemini besleyen en önemli kaynaklardan biridir. Çoçuk kavramının gelişimi araştırıldığında, çocukluğun yokluğu, sonra bir sınıf haline dönüşmesi ve daha sonra insanlığın hemfikir olduğu bir kavrama dönüşmüş olması, bu kavramı bütün yönleriyle besleme ihtiyacını yanında getirmiştir. Bu çalışmada, yetişkinlerin görsel iletişim ile ilk kez karşılaştıkları tasarım alanı olan resimli çocuk kitaplarının görsel dilini oluşturan; tipografi, illüstrasyon ve sayfa düzeninin içerikle olan ilişkisi üzerine bir inceleme yapılacaktır. Bu kapsamda; 1960'lardan günümüze üretilmiş resimli çocuk kitaplarının tasarım ve illüstrasyon özelliklerinin incelenmesi ve bu verilerden hareketle seçilen kitapların çözümlenmesi bu araştırmanın problemini oluşturmaktadır. Araştırmada tarama-betimleyici yöntem kullanılmıştır. Araştırmanın kuramsal kısmı için literatür taraması yapıldı ve bilgiler derlendi. 1960'lardan günümüze yayımlanan kitapların tasarım özellikleri incelenerek, araştırmaya uygun örnekleme yöntemi kullanılarak kitaplar belirlendi, tasarım okumaları yapıldı, elde edilen veriler kullanılarak, şeçilen kitapların tasarım okumaları üzerinden bir kitap tasarlandı.