turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk mitolojisinde hayat ağacının çağdaş seramik sanatında figüratif yorumu

İnsanlar için değişmeyen en temel gerçeklik olan kutsal kavramı mitlerin temelini oluşturmuştur. İnsanoğlunun yaşamında çok önemli bir yere sahip olan ağaca tüm dinlerdeişlevselliği ve sayısız faydalarından dolayı kutsallık atfedilmiş ve her dönemde saygıduyulmuştur. Hayat Ağacı Türk Mitolojisinin en önemli sembollerindendir. Aynı zamanda köken mitimiz olan kayın ağacının şamanın yaşamında hayat ağacı olanrolünün, dinlerdeki inanış çerçevesinde yorumlanmasının başlıca nedeni, tüm inanışlarda kutsal olarak görülen hayat ağacı kavramının Türklerin kültürüne nasıl yansıdığını göstermektir. Seramik sanatının teknik ve malzemeleri kullanılarak yorumlamalar yapılan çalışmalarda Çağdaş Türk seramik sanatında figüratif çeşitlilik hedeflemiştir. Kişisel Yorum ve Uygulamalar adlı bölümündeyse araştırılan konudan elde edilen sonuç, seramik malzeme ve teknikleri ile üretilerek özgün eserler ortaya çıkarılmış, ilerde yapılması düşünülen araştırmalara altyapı oluşturularak bunların neler olabileceği belirtilmiştir.
Kadınların Fransız devrimi'ndeki rolü: oyuncu Claire Lacombe, oyun yazarı Olympe de Gouges örneği

Bu çalışmada ilk olarak dünya tarihini derinden etkileyen Devrim öncesinde Fransa'nın ekonomik, sosyal ve siyasi durumuna bakılarak Devrim'in nasıl ve neden gerçekleştiği ve Devrim sonrasında Fransa'nın geldiği nokta ortaya konulmuştur. Ayrıca Fransız Devrimi'nde kadınlar ve kadın hakları ele alınmış; fikirleri ve yaptıklarıyla Fransız toplumunu etkileyen Olympe de Gouges, Claire Lacombe, Theroigne de Mericourt, Manon Roland gibi kadınlar ile bu kadınların Devrim üzerindeki etkileri gösterilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde ise Fransız tiyatrosu'nun Devrim öncesinde ve sonrasındaki durumu, oyun yazarları, oyuncular ve Fransız tiyatrosunu etkileyen akımlara değinilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise Fransız Devrimine katkı sağlamış, tiyatro oyuncusu Claire Lacombe ve oyun yazarı Olympe de Gouges'un sanat ve Devrim hayatları üzerinde detaylı olarak durulmuş, Fransız Devrimi'ndeki rolleri irdelenmeye çalışılmıştır. Sonuç olarak tüm bu bilgiler ışığından yola çıkarsak Fransız Devrimi kadın hakları, özgürlükler ve yönetim biçimi açısından tüm dünyaya etki eden bir ayaklanma olmuştur. Bu tezde ayaklanma süresince Devrime en büyük katkıyı sağlayan kadınların özellikle de sanatçı kimlikleriyle tanıdığımız Claire Lacombe ve Olympe de Gouges'un hayatları yakından incelenmiş ve araştırma sonucunda görülmüştür ki hem Claire Lacombe'un hem de Olympe de Gouges'un hayatını üç önemli olgu etkilemiştir; tiyatro, Devrim ve kadın hakları.
Cumhuriyet dönemi anıt heykelleri (1923-1946)

Çalışmanın konusunu 1923- 1946 yıllarına tarihlenen Cumhuriyet Dönemi Anıt Heykelleri oluşturmaktadır. Anıtlar, heykel sanatı örneği olduğu kadar dönemin sosyokültürel değişiminin göstergelerinden biridir. 1923 yılı Türk toplumu için bir değişim sürecinin başlangıcına işaret etmektedir. Mustafa Kemal Atatürk çağdaş bir devlet yaratmayı amaçlıyordu. Çağdaşlaşmanın yaşamın tüm alanlarına yayılması için eğitim ve sanat etkin bir araç olarak kullanılmıştır. Cumhuriyetsin ilk yıllarından itibaren uygulanmaya başlanan anıt heykeller, Türk toplumu için yeni bir heykel türüdür. Osmanlı döneminde, 19. yüzyıl sonlarında, Sanayi-i Nefise Mektebi'nin kurulmasıyla, heykelciler yetişmeye ve küçük boyutlu, figüratif heykeller yapılmaya başlanmıştır. Ancak, bu, geniş halk kitlelerine ulaşan bir uygulama değildir. Cumhuriyetin ilanından sonra, ülkenin hemen her yerine neredeyse eş zamanlı olarak anıt heykeller dikilmiştir. Böylece, heykel sanatı geniş halk kitlelerine ulaşmıştır. Cumhuriyet dönemi anıt heykelleri bir yandan modern kentin gereği, öte yandan Türkiye Cumhuriyeti devleti ilkelerinin sembolü olarak nitelendirilebilir. İlk anıt heykeller, bu konuda deneyimli Türk heykelci olmadığı gerekçesiyle, yabancı sanatçılara sipariş edilmiştir. 1929 yılından başlayarak Türk heykelciler de bu alanda etkin olmuştur. Söz konusu anıtlar kaide ve heykelden oluşmaktadır. Kaidede kabartmalar ve yazıtlar yer alabilmektedir. Konu kapsamına giren uygulamaların çoğunluğu Atatürk konuludurve bir kısmının kaidelerinde Kurtuluş Savaşı ile devrimler betimlenmiştir. Böylece, Atatürk ve Kurtuluş Savaşı teması birleştirilmiştir. Bu anıtlarda Atatürk savaş yöneten kumandan ya da savaş kazanmış kumandan kimliğindedir. Az sayıda örnekte ise Atatürk devlet adamı kimliği ile betimlenmiştir. Bunun yanı sıra Eski Türk büyükleri ve İsmet İnönü'yü konu alan anıt heykeller de vardır. Cumhuriyetin ve çağdaş bir toplumun simgesi olarak kent mekanlarına dikilen Cumhuriyet dönemi anıt heykelleri (1923-1946), heykel sanatının gelişimine katkıda bulunmuş ve kamusal alanlara heykel dikme geleneğinin başlangıcını oluşturmuştur.
Çağdaş sanatta politik temsil sorunu

''Çağdaş Sanatta Politik Temsil Sorunu'' adlı tez çalışmasının araştırma konusunu, son çeyrek yüzyıllık dönemin sosyal-siyasal hareketleriyle şekillenen günümüz sanat anlayışı, çağdaş sanat ve bunun politik temsilleri oluşturmaktadır. Fikirler ve temayüller etrafında beliren temsil sorunları ve sanatçıların eleştirel yaklaşımları ile alan analizi bu araştırmanın temelini oluşturmaktadır. Çalışmada çağdaş sanat, siyaset ile birlikte okunmaktadır. Siyasetin, hem tarihsel süreç hem de üretim süreci olarak çağdaş sanatı nasıl etkilediği ve şekillendirdiğine bakılmaktadır. Sanatın özerkliği, siyaset ile ilişkisi, bu ilişkiyle bulanıklaşmış sınırı ve kendi -eğer var ise- politikasını nasıl ürettiği alan analiziyle birlikte araştırılmakta ve tartışılmaktadır.
Boyanmış selülozik kumaşlarda özel yıkama teknikleri ve görsel etkileri

Tekstil ürünleri insanlık tarihinin başından günümüze kadar sürekli olarak teknoloji ve tasarım açılarından gelişim göstermiştir. Tekstil sektöründe 1970'lerden sonra boyası solmuş, eskitilmiş görünümlü tekstil ürünleri moda olmaya başlamıştır. Boyanmış tekstil ürünleri renk açıcı özel yıkama teknikleri uygulanarak solmuş, eskitilmiş görünümlere kavuşturulmaktadır. Tekstil sektöründe en yaygın uygulamalar denim ve örme kumaşlar üzerinde uygulanmaktadır. Selülozik kumaşlar haslık derecesi düşük boyarmaddelerle boyandıktan sonra fiziksel, kimyasal ve biyolojik olarak uygulanan, özel yıkama renk açma teknikleriyle, serbest tasarım denilebilecek, farklı görsel etkiler elde edilmektedir. Tez kapsamında, tekstil sektöründe fiilen uygulanan özel yıkama renk açma teknikleri kullanılarak çalışmalar yapılmıştır. Farklı tipteki selülozik kumaşlar direkt, küp ve pigment boyarmaddeler ile boyanmıştır. Bu kumaşlara zımpara işlemi, taş yıkama, lazer ışınlarıyla aşındırma gibi fiziksel aşındırma yöntemleri; hidrojen peroksit ile yıkama, ozon yıkama, potasyum permanganat ile püskürtme gibi oksidatif kimyasal renk açma yöntemleri; reçine ile 3D ve yağ yıkama gibi oksidatif olmayan kimyasal yöntemler, enzim yıkama gibi biyolojik renk açma yöntemleri ve bunların ardışık olarak uygulandığı fiziksel + kimyasal, fiziksel + biyolojik, fiziksel + biyolojik + kimyasal kombine renk açma yöntemleri uygulanmıştır. Bu uygulamaların teknik reçeteleri verilmiştir. Uygulanan özel yıkama yöntemlerine bağlı olarak benzer veya farklı görsel etkilerin ortaya çıktığı, renk açılma derecelerinin farklı tonlarda olduğu görülmüştür. Özel yıkama renk açma yöntemlerinin farklı kombinasyonlarda uygulanması sonucunda tekstil ürünleri üzerinde bölgesel veya bütünsel birçok özel serbest tasarımların elde edilebileceği görülmüştür. Günümüzde, özel yıkama renk açma yöntemleri tekstil ürünlerine daha estetik görünümler vermek, bu ürünlerin katma değerini artırmak için uygulanmakta ve giderek dünya giyim endüstrisinde dev boyutlara ulaşmaktadır ve yakın gelecekte de moda dünyasında yerini korumaya devam edeceği görülmektedir.
A singular art: A theoretical and artistic survey on miniature and hybrid possibilities of traditional arts in contemporary art

Bu çalışmanın amacı Geleneksel Sanatlar özelinde Minyatür sanatının güncel sanattakullanımında ortaya çıkan problemlere işaret etmektir. Geleneksel Sanatlar veMinyatürün nasıl bir görme ve temsili gerektirdiği üzerine bir araştırma yapılmıştır. Sonuç olarak minyatür ve geleneksel sanatların bugüne ait görme rejiminin dışında bir görmeyi gerektirdiği noktasına varılmıştır. Çalışmanın artistik ve pratik kısmında ise süreç boyunca üretilmiş işler üzerinden ve benzer şekilde çalışan diğer sanatçılar da çalışmaya dahil edilerek problem netleştirilmiştir.
Güncel sanatta kurgusal kolaj okumaları

Bu çalışma, Gazi Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Resim Anasanat Dalında, malzeme açısından sanatsal bir anlatım aracı olan kolajın sanat pratiklerindeki yerini, zaman içerisinde geçirdiği sürecini ve bugünün güncel sanat piyasasındaki önemini değerlendirmek ve bu konuda araştırmalar yapmak üzere hazırlanmıştır. Bu bağlamda malzemenin sınırsızlığını özgürce kullanan sanatçıların çalışmalarına yer verilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde kolaj, asamblaj, dekolaj ve montaj tekniklerine dair bilgiler verilmiş ve genel olarak bu tekniklerin ne olduğundan, nasıl kullanıldığından bahsedilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde sanat tarihi içerisinde ve akımlarda bu tekniklerin kimler tarafından ve ne şekilde kullanıldığı örneklerle anlatılmaya çalışılmıştır. Çalışmanın dördüncü bölümünde kolajın ve türevlerinin günümüz sanat anlayışında gelmiş olduğu nokta ve bu anlamda ortaya koyulan disiplinler arası örneklerden bahsedilmiştir. Kendi çalışmalarımdan örnekler verdiğim son bölümde ise kolajı kullanma amacım ele alınmıştır. Toplumsal olayların sanata yansıması, yaşam koşulları, sanatçıların yeni anlatım yolları arayışlarına neden olmuş, Kübizmle başlayıp, daha sonra dadaizm, konstrüktivizm, pop art gibi akımlarla kendini var eden ve 21. yy'ın postmodern sürecinde de kendine yer edinen kolaj, günümüz sanatında vazgeçilmez bir sanat pratiği olmuştur. Günümüzde sanat pratikleri arasındaki kalın çizgilerin kalktığı, malzeme ve teknik açıdan sanatçıların oldukça özgür olduğu bir güncel sanat ortamı yaşanmaktadır. Gelişen teknoloji ve ilerleyen imkanlarla birlikte kolaj da sıklıkla tercih edilen bir teknik olmuştur
Sanal gerçeklik ortamında üç boyutlu plastik arayışlar

Sanat diğer disiplinlerle içiçe olmuştur. Yeni kavram, ifade biçimlerinin oluşumu, çeşitli olanaklar barındırır. İnsanın ortamı değiştirme eğilimi, iz bırakarak var olmanın yollarını aramasıyla sürmektedir. Dijital teknolojiler, zihne ait duyuları ön plana çıkarırken, bedenin hem soyut hem de somut deneyimlenmesi, geleceğe dair sorularla, ürünler vermektedir. İnternette web bağlantısı ile girilebilen sitelerde sanal bedenler oluşturulup, bir avatarla sanal hayat yaşanabilir. Bugünün sosyal paylaşım siteleri, gelecekte sanal bedenlerle deneyimlenebilecektir. Sanat da bu ortamda olacaktır. Bilim, teknolojik gelişmeler bireyin hayatla kurduğu bağı etkilemektedir. Bilgisayarların, internet ağının yaygınlaşması ile Sanal Gerçeklik, başka bir gerçekliği ortaya koymaktadır. Simülasyon ile bedenin zaman, mekan içinde kapladığı alan bulanıklaşmaktadır. Düşünebilen makinelerle, onları biçimlendiren yapay zeka çalışmaları bugünün insanını, birlikte yaşadığı bilgisayarlarla yeni bir ekoloji, toplumsal düzen oluşturmaya götürmektedir. Sanal gerçekliğin kendisi, plastik sanatlar, müzik, nasıl bir araya getirilebilir sorusu önemsenmiştir.
Alman ve Amerikan bakış açılarının dans tiyatrosunun oluşum sürecine(1920-1960) etkileri

Bu tez çalışmasının kapsamı 1920 ve 1960 yılları arasında, dans tiyatrosunun oluşumuna öncülük etmiş olan klasik dansın dönüşümlerini ve modern dans ile beraber dans tiyatrosuna giden yolculuğu anlatmaktadır. Dansta modern anlayışın ortaya çıkışını daha iyi anlayabilmek için 1960'lı yıllardaki özgün dans tiyatrosu biçiminin oluşmasına temel teşkil eden saray balelerine göz atılmış ve sonrasında yeni dansın ortaya çıkış ve gelişmelerini oluşturan unsurlar incelenmiştir. Bu grafinin ana hatlarını oluşturan Almanya ve Amerika'nın sanatsal ortamı değerlendirilmeye alınmış ve bu merkez hattaki bulgular analiz edilmiştir. Yaşanan iki büyük savaş arasındaki toplumsal dinamikler ve dans sanatı üzerindeki etkileri, modern dansın içinde geliştiği bu toplumsal yapıyı incelemeyi zorunlu kılmıştır. Dolayısıyla dansçıların yaptığı çalışmalar esnasında iki ülkenin geçirdiği sosyo-politik dönüşümler izlenerek sürecin değerlendirmesi yapılarak, iki ülkenin farklı bakış açılarının dans tiyatrosu ile ilişkili durumu incelenmiştir. Bu iki kıta arasında ortaya çıkan endüstrileşme ile beraber yaşanan psikolojik yıkımların sanatçıların içlerindeki yaratımı dışa vuracakları zeminler aramaya yönlendirdiği gözlemlenmiştir. İki ülkenin geçirdiği dönüşümler esnasında yeni bir düşünüş ve hareket üslubuna işaret eden yeni dansın öncülerinin dansın sadece eğlence ya da klasik dansdaki gibi bedensel virtüöziteye dayalı bir gösteri biçimi olması karşısında ürettikleri alternatif fikirlerine yer verilmiştir. Bu bağlamda yeni dansın bir sanat biçimi olarak kabul görmesini sağlayan öncüller olan Isadora Duncan, Martha Graham, Laban ve Wigman'ın dans tiyatrosuna temel teşkil edecek olan etkileri, bulundukları ülkeler paralelinde karşılaştırılmıştır. Kendi dönemlerinde içinde yer aldıkları gösteriler ve yarattıkları dans biçimleri incelenmiştir. Sonuç olarak Almanya ve Amerika'daki sosyopolitik zeminin ve yeni dansın öncülerinin çalışmalarının dans tiyatrosunun oluşumunda büyük katkılar oluşturduğu görülmüştür.
İşleme sanatının çağdaş bir malzemesi olarak seramik

Tarih boyunca yolları zaman zaman kesişen, zaman zamansa keskin sınırlarla çizilen 'sanat' ve 'el sanatları' kavramları, 21. yüzyıla gelindiğinde, sanatın temel kuralı olan 'yaratıcılık' ile el sanatlarının bünyesinde barındırdığı 'sayısız tekniğin' çeşitli şekillerde bir araya gelmesiyle iç içe geçmişştir. Bugün yaratıcılık, malzeme, dil ve teknik bakımından sınır tanımamakta ve her malzeme, her dil ve her teknik, yaratıcılığın öznesi olabilmektedir. Birsel sanatı/zanaat olarak görülen 'işleme', 19. yüzyıldan itibaren çeşitli etkenlerle birlikte geleneksellikten sıyrılmaya ve çağdaş sanat içerisinde kendine yer bulmaya başlamış, ilerleyen süreçte ise sanatsal ifade yolları ile malzeme ve teknik olanaklarını geliştirerek çağdaş sanatta kullanılan bir tekniğe dönüşmüştür. Bu araştırma, evlerin içinde sessizce gelişen ve kadınlara özgü kabul edilen bir teknik olan işlemenin gelişim sürecini irdelemekte, işleme tekniklerinin çağdaş sanat içindeki kullanımına değinmekte ve özellikle seramik malzemenin, işleme sanatındaki kullanımını incelemektedir.
Günümüz sanat eğitimi ve sanat eğitimi içinde Prof. Dr. Hasan Pekmezci'nin yeri

gelişebilmesi, nitelikli bir eğitime bağlıdır. Eğitimin nitelikli bir hale gelebilmesi için duyguların ve sezgilerin eğitimi olan, sanat eğitimine ihtiyaç vardır. Sanat eğitimi, bireye duygularını şekillendirebilmeyi, kendine güven duymayı, duyarlı olmayı, güzeli aramayı, üretebilmeyi kazandıran erdemli etkinlikler bütünüdür. Bireyinihtiyaç duyduğu tüm disiplinler sanat eğitiminde mevcuttur. Bu disiplinleri ancak iyi yetişmiş, alanında uzman, hem teori hem uygulama bakımından zengin, geniş bir vizyona sahip olan sanat eğitimcilerinin vermesi gerekmektedir. Türkiye, kültürü ve sanat eserleri bakımından zengin bir geçmişşe ve birikime sahip bir ülkedir. Bu nedenle her dönemde çok nitelikli sanat eserleri ortaya çıkmıştır. Sanat eğitimi deusta-çırak ilişkisi içinde devam etmiştir. Osmanlı'nın son dönemlerinde dahi sanata ve eğitime önem verilmiştir. Yurtdışına öğrenci gönderilmiş, Sanayi-i Nefise Mektebi kurulmuş, sanatçılar devlet tarafından desteklenmiştir. Cumhuriyet Döneminde de Atatürk, sanatın ve eğitimin, yurt genelinde etkin hale gelebilmesi için çalışmalar yapmıştır. Bu dönemde Gazi Eğitim Enstitüsü'nün kurulmasıyla birlikte günümüz sanat eğitiminin anatomisişekillenmiştir. Prof. Hasan Pekmezci, Gazi ekolünün yetiştirdiği, sanatı ve eğitimi aynı bünyedebuluşturan büyük bir ustadır. Kırk yılı aşkın bir birikimle sürekli üreterek, hem sanatsal, hem yazınsal bazda eserler veren, Türk Sanatı'nın ve eğitiminin önemli isimlerinden biridir. Serigrafi alanında yaptığı başarılı çalışmalarla da, Türkiye'de önemli bir eksiği kapatmıştır. Bu alanda kitap, makale, konuşma, uygulama, vb çalışmalar yaparak, çağımızın önemli bir resim tekniğinin yayılmasında öncü olmuştur. Bu araştırmada, Hasan Pekmezci'nin sanat hayatı, eğitimci kişiliği, sanat çalışmaları gibi konular irdelenmiştir. Sanatçı ile görüşülerek, sanat eğitimi hakkındaki düşünce ve önerileri alınmış, günümüzde sanat eğitimi sorunları ve bu sorunlara ürettiği çözüm yolları tespit edilmiştir. Resimleri; konu, renk, çizgi, leke, düzen olarak değerlendirilmiştir. Elde edilen veriler ışığında Hasan Pekmezci'nin günümüz Türk Sanatı'nda ve eğitimindeki yeri ortaya konulmuştur.
Geometrik soyutlama yoluyla kent yansıması

Bu tezin hazırlanış amacı sanat ve kent ilişkisini sorgularken aynı zamanda kentlerin evrim sürecinde kent imgesinin plastik sanatlara ve diğer sanat disiplinlerine nasıl yansıdığını irdelemektir. Günümüzde kentleşme ve göç özellikle gelişmekte olan ülkelerin en önemli sosyal politika sorunlarındandır. Kentlerin geçirdiği kültürel değişimleri sanat içerisinde farklı yöntemlerle irdelenmiştir. Problem olarak alınan kent, gözlem ve deneyimler doğrultusunda uygulama çalışmalarına yansıtılmaktadır. Resim sanatı ile birlikte kullanılan uygulama çalışmaları doğrultusunda, kent imgesinden yola çıkılarak yüzey çözümleme yoluna gidilmiştir. Kent yansımasını ele alarak hem kuramsal hem de uygulama açısından yaklaşabilmek amaçlanmıştır. Sanatçılar arasında Türk sanatçıları ele alarak günümüze kadar kent imgesinin değişimi çözümlenerek anlatılmıştır. Bu çalışmada, kenti konu edinen bazı çağdaş sanatçıların incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın altyapısını oluşturmak için, 1980 öncesi Türk sanat anlayışı ve bu çerçevede kent konusunu irdeleyen bazı sanatçılara da yer verilmiştir.
Cumhuriyet sonrası Türk resminde sembol

Zamanın ve mekanın ötesinde evrensel bir dili olan semboller, tarih öncesi çağlardan günümüze kadar filozofların, sanatçıların ve sanat tarihçilerinin üzerinde önemle durdukları bir kavram olmuştur. İnsanlığın ilkel dönemlerinden bu yana geçirmiş olduğu tüm süreçlerde sembol, siyasette, ekonomide, inanç sistemlerinde, savaşlarda ve barışlarda, bilimde ve sanatta kolay okunabilen ve kalıcı etkiler bırakabilen etkin bir rol üstlenmiştir. Hayatın her alanında karşımıza çıkan ve sanatın bütün dallarında etkin rolü olan sembol, tüm önemine rağmen sanat tarihinde sadece küçük başlıklar halinde incelenmiş olmakla beraber 'Türk Resminde Sembol' konusunun özellikle de 'Cumhuriyet Sonrası Türk Resminde Sembol' konusunda bir araştırma olmadığı yapılan ön çalışmayla ortaya çıkmıştır. Bu nedenle yapılacak araştırmanın merkezine Cumhuriyet sonrası Türk resminde sembolün kullanımı alınmıştır. Bu araştırmada mevcut durumu saptamaya yönelik betimsel yöntem kullanılmıştır. Konunun derinlemesine araştırılmasında öncelikle ilk bölümde sembolün tanımı, sınıflandırılması ve sembol kavramı altında işaret edilen ve çoğu zaman birbiriyle karıştırılan kavramlar incelenecektir. Sonrasında Avrupa resimde sembol başlığı altında araştırmacının yurt dışındaki çeşitli müzelerde yaptığı saha çalışması neticesinde edindiği bilgiler ve kaynaklar yardımıyla sanat alanında iz bırakan ve resimlerinde sembol kullanan Avrupalı sanatçıların eserlerinden örnekler sembolik açıdan irdelenecektir. Daha sonrasında araştırmanın merkezinde yer alan Cumhuriyet sonrası Türk resmi ve sembolik anlatım içeren örneklerin incelenmesiyle sonuca ulaşılmaya çalışılacaktır. Sonuçta olarak estetik değer ve içerik açısından sanatçının bir ifade dili olarak tercih etmiş olduğu sembol/sembollerin resim sanatında kazandığı anlam ya da büründüğü ifadenin izleyici boyutunda nasıl anlam kazandığı irdelenmeye çalışılacaktır.
12. ve 13. yüzyıllar'da İran ve Anadolu'da üretilmiş minai seramikleri üzerine bir inceleme

İnsanlığın var olduğu yüzyıllardan bu yana, ihtiyaç gereksinimleri ile ortaya çıkan, ait olduğu dönemlerin arkeolojik bulguları ile en eski sanat dallarından birisi olan seramik sanatı, değişen ve gelişen kültürleri, farklı uygarlıkların etkileşimleriyle dönemlerin özgünleştirilmiş formlarıyla, sanat eserleri günümüze kadar gelmiştir. İnsanoğlu yaşamlarını, istek, arzu, inanç ve düşüncelerini, geleneklerini, dışsal ve içsel güçlerinin etkisi ile kendilerini ifade edebilmeleri için, biçim formları kişiselleştirip, kendi yorumlarını kullanarak dekor süslemelerine ihtiyaç duymuşlardır. Seramiklerin yüzey açısından estetik kazanması, dekorlarda biçimsellik, estetik ve güzellik etkisini arttırmaktadır. İran'da 12. ve 13. Yüzyıllarda Büyük Selçuklu devrinde gelişim göstermiş minai tekniği, Rey, Kashan şehir merkezlerinde üretilmiş olan seramikler, ortaya koydukları zengin renk çeşitliliği, konuları, desen ve teknik özellikleri ile İslam Dünyasının ve Anadolu'nun en ilgi çekici seramikleridir. Figürlü kompozisyonlar konuları dönemin modası olan İran edebiyatından öyküler, efsaneler, kahramanlık destanları ile minyatürlerden esinlenerek ürettikleri seramikler, tabak, vazo, kase gibi formların dışında fazla çeşitliliğe gidilmemiştir. Tekniğin renk çeşitliliği ile bünyede yedi rengin kullanılması mümkün olmuştur. Uygulamada kullanılan renkler iki farklı uygulanış özelliği ile sır içi ve sır üstü boyalar ile farkı uygulanış özelliğine sahiptir. Bu tez çalışmasında seramik sanatı dekor ve çeşitleri hakkında genel bilgi, yapım aşamaları, teknikleri hakkında bilgiler, tezin amacı olan 'Minai tekniği' ile ilgili bilgiler, sanatçılar ve Dünya Müzeleri ve Türkiye'deki Müzelerden verilen örnekler ile hazırlanmıştır. Bu sanatla ilgilenen kişilerle kaynak teşkil etmesi ve Minai sanatını bilimsel bir bakış açısı ile incelemek amacı ile bu çalışma hazırlanmıştır.
Georgia O'Keeffe'nın sanatında renk, ışık ve imge

Çiçekleri ele aldığı resimleriyle ünlü Georgia Totto O'Keeffe Amerikan motiflerinde soyutlamaya giderek Amerikan Modern sanatının gelişmesinde önemli bir rol oynamıştır. 20. yüzyıl başlarında Avrupa avangardını Amerika'ya getiren fotoğrafçı Alfred Stieglitz O'Keeffe'yi New York sanat dünyasına tanıttı. O'Keeffe'nin sanatı çiçekleri, kayaları, deniz kabuklarını, kemikleri, hayvan iskeletlerini ve manzarayı etkili soyut imgeleri haline dönüştürdüğü soyutlama ve temsilin sentezidir. Canlı paleti, close up tekniğini temel alarak yaptığı ölü doğalar, ve imgeleri Amerikan sanatının ikonografisi haline gelmekle kalmamış, onun uluslararası imzası haline de gelmiştir. Sanat kariyerinin ilk başlarında özgür ruhlu O'Keeffe 'erkek sanatçı' kavramı ile mücadele vermek zorunda kalmıştır. Bazen zamana direnen, bazen anlık çiçek imgeleri ciddi tartışmalara sebep olmuş, Freudyen yaklaşımlardan kaçmayı başaramamıştır.
Heykel'de anlam

'Heykel' de Anlam' konulu bu çalışmamızda, plastik sanatlar alanında heykel'in anlam sorunu, göstergebilimsel bir yaklaşımla tarihsel dönem sıralaması göz önüne alınmadan, dört ana başlıkta incelenmeye çalışılmıştır. Ancak doğayı birebir yansılamayı amaçlayan mimetik sanat bu çalışmanın konusu dışında tutulmuştur. İki bölümden oluşan çalışmamızın kapsamı içinde birinci bölümde anlamın tanımı- göstergebilim' in tanımı-, göstergebilim açısından anlam ve sanat yapıtında anlam, ikinci bölümde ise göstergebilim- sanat yapıtı ve anlam ilişkileri, bu çerçeve içinde simgesel sanat- temsili sanat- soyut sanat ve non- objective sanat yapıtları, heykel' de anlam ve yorumun diğer sanat dalları ile farklılığı incelenmiştir. Ayrıca heykel sanatında anlam sorununu bu bölümler bağlamında ele alırken örnek olarak seçilen sanatçılar, tarihsel sıralamaya uygun olarak veya belirli sanat akımlarının öncüleri olmaları nedeniyle değil, belirlediğimiz bölümlere kanımızca en uygun örnek teşkil etmeleri nedeniyle seçilmişlerdir. II Sonuç bölümünde ise günümüzde sanata ilişkin her türlü tabu, kural ve kalıpların kökünden sarsıldığı, bu nedenle de sanat yapıtlarını anlamlandırmanın tek yönlü bakış açıları ile mümkün olmadığı, hatta anlam' in çok anlamlılığa dönüşerek, sanata ilişkin her türlü tepkisel yaklaşımın günümüz sanatının sınırlarını kaldırdığı incelenmeye çalışılmıştır.