turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
From being to becoming: Body?image?simulation

Çağdaş Batı kültürü, gelişmiş dijital teknolojiler ve günümüzde sosyal ilişki ve deneyimi biçimlendiren imajların hızlı artışıyla karşılaştı. Bu bağlamın hem üreticisi hem de ürünü olan beden, imajla olan ilişkisi çerçevesinde zengin bir teorik alan sunmaktadır. Bugün, yaygın cihaz kullanımı, protezler, plastik cerrahi ve genetik araştırmalar dolayısıyla bedenin sınırları daha önce görülmemiş bir ölçekte sorgulanıyor. Bu çerçevede simülasyon, imaj ve imajın bedenle ilişkisine dair eleştirel bir tutuma katkıda bulunabilecek zengin bir kavram olarak ortaya çıkar. Tarih boyunca farklı simülasyon anlayışları imaj ve bedenin imajla ilişkisine farklı açılımlar getirmiştir ve yol açtıkları farklı yaklaşımların sosyal ve politik düzlemde dikkate değer yansımaları vardır. Bu çalışmanın amacı, çağdaş dönemde beden ve imaj arasındaki ilişkiyi Jean Baudrillard ve Gilles Deleuze ve Felix Guattari'nin simülasyon teorileri aracılığıyla incelemektir. Tez, çağdaş dönemde varlık terminolojisinin yanı sıra beden ve imajı eleştirel bir zeminde teorize eden bir oluş terminolojisinin ortaya çıkarılmakta olduğunu ileri sürer.
İlköğretim öğrencilerinde stereotip resim kullanımı ve bilgi ilişkisinin değerlendirilmesi

Bu araştırma, ilköğretim öğrencilerinin stereotip resim kullanım oranlarını belirlemek amacıyla ve öğrencilerin stereotip biçim kullanımlarının verilen bilgi ile stereotip resim yapmayı azaltıp azaltmayacağını veya stereotip kullanımını ortadan kaldırıp kaldırmayacağını ortaya çıkarmak amacıyla yapılmıştır. Bu araştırma, öğrenciye verilen bilgi ile katkı sağlayıp sağlamadığını saptamak amacıyla yapılmıştır. Araştırma; Isparta illinden seçilmiş olan Kamile Gürkan İlköğretim Okulu, Nazmi Toker İlköğretim Okulu ve Zübeyde Hanım İlköğretim Okulu 7. sınıf öğrencileri ile sınırlıdır. Araştırmada, tek denekli araştırma modeli, tek grup öntest-sontest test kullanılmıştır. Araştırmanın veri toplama araçları, bilgilendirme öncesi ve sonrasında deneklerin yapmış oldukları resimler ve alanla ilgili literatür taramasına dayanmaktadır. Veri toplama araçlarından elde edilen veriler, bilgisayar ortamına geçirilip 'SPSS 15.0 for Windows' paket programı kullanılarak değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen verilere göre; tek denekli araştırma modeli, tek grup öntest-sontest test puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark çıkmıştır.
Sanat nesnesi olarak cam

Cama; yüzyıllar boyu geçirdiği aşamalar açısından bakıldığında, önemli değişikliklerle karşılaşılmaz. Belirgin özelliklerine genel olarak bakıldığında, 'teknik öğesi silis olan bir madendir' denilebilir. Gam, sıcak olduğu zamanki gibi sonra da çok değişik yöntemlerle biçimlendirilebilir. Saydam ve saydam olmayan, renkli ve renksiz olarak değişik biçim ve yöntemlerle el ya da makina ile üretilebilir. Camın nasıl yapıldığı ve camda bilinmesi gerekli bilgilerin çoğu uzun bir süre gizlilikle uygulanmıştır. Günümüzde de bu anlayış yer yer gözlenmektedir. Bu araştırmada cam teknolojisi ile ilgili bölümler ayrıntılara girilmeden genel olarak ele alınmıştır. Camın teknik özellikleri, oldukça karışık ve ayrı uzmanlık isteyen bir alandır. Cam teknolojisi hakkında ilk olarak kitap halinde bilgi veren Alman Georg Agricola (1494-1555) olmuştur. Klasik olarak kabul edilmiş bir eserde, Antonio Neri tarafından 1679 yılında yayınlanan Camcılık Sanatı 'dır. Tarihe bakıldığında cam örneklerine Mezopotamya'dan Mısır'a, Doğu Akdeniz'den Anadolu'ya kadar pek çok yerde rastlanmaktadır. Küçük atölyelerde başlayan üretim, daha sonra fabrikalarda olmuştur. Endüstride yerini alan camın kullanım alam genişlerken teknolojik olarak da gelişmiştir. Ülkemizde camın çok eski bir tarih ve geleneğinin bulunduğu ancak sanat nesnesi olarak yeteri kadar kullanılmadığı görülür. Bugün Türk cam sanatına bakıldığında, yazık ki olması beklenen noktada değildir. IVCam, diğer malzemelerden farklı olarak kullanımında, öncelikle teknik ve teknolojisinin iyi bilinmesi gerekli olan bir malzemedir. Camın güç elde ediliyor olması ülkemizde de yaygın olarak kullanılmasına engel olmaktadır. Günümüzde, dünya ülkeleri cam konusunda yetkinleşmiş ve sadece camla uğraşan sanatçılar yetişmiştir. Bu sanatçılar camı gerek sıcak, gerek soğuk, çok ustaca kullanıp yeni yöntemler geliştirmişlerdir. Ülkemizde camla ilgili bireysel çalışmalar dışında fabrika, üniversite, özel sektör ve bazı kuruluşlarda gerekli çalışmalar yapılmalı ve bu çalışmalara hız kazandırılmalıdır. Cam nesnesi sanat insanları tarafından yoğun kullanılmalı ve sanat adına bu boşluk doldurul malıdır.
Seramik form ve yüzeylerde şamanizmin etkileri

Primitif dönemlerden günümüze kadar varoluşunun izlerini sürdürmüş olan Şamanizm inancı, toplumlara göre bir din, bir inanç sistemi olarak nitelendirilmiştir. Bu araştırmada Şamanizm'in toplumlar üzerindeki etkileri ve bu etkilerin yaşam tarzlarının şekillenmesindeki misyonu üzerinde durulmuştur. Şamanizm inancının merkezinde yer alan şamanın folklorik açıdan incelemelerinin yapılmış olması, şaman ve sanatçı arasındaki bağlantının ne denli ilintili olduğunu ortaya koymuştur. Bu çalışmada seramik sanatında Şamanizm'i kendisine konu alarak sanat icra eden sanatçıların eserleri incelenmiştir. Yapılan seramik form ve yüzey çalışmalarında Şamanizm'in etkileri üzerinde durulmuştur. Şamanizm'in başlı başına bir ritüeller zinciri olması, ritüeller esnasında şamanın yapmış olduğu danslar, söylemiş olduğu dua ve şarkılar, ritüeli güçlendirmek adına giydiği kostüm ve davulu Şamanizm'i tek başına sanatsal bir değer olarak nitelendirmemizi sağlamaktadır.
The Digital fulcrum: Consequences of digital technology on graphic design

Bilgisayarların grafik tasarım alanındaki yaygın kullanımı ve gözle görünür etkilerinden hareketle, bu çalışmanın temel amacı, dijital tasarım sürecinin halen geçerli olan problemlerine eğilmektir. Bu bağlamda, teknolojinin doğası ve bununla ilintili olarak bilgisayarı kuran kavramlar ve bilgisayarların kendine özgü niteliklerini inceleyerek, grafik tasarım ve bilgisayar ilişkisine dair sonuçlara varmayı ve tasarım sürecinde bilgisayarlara dair bir bilinç oluşturulmasında yardımcı olmayı hedeflemektedir.
Yeni medya sanatı olarak glitch art ve kinetik tipografi arasındaki görsel ilişki

Bu çalışmanın amacı ''Yeni Medya Sanatı Olarak Glitch Art ve Kinetik Tipografi Arasındaki Görsel İlişki'yi araştırmak ve video tanıtım uygulamasını oluşturmaktır.20. Yüzyılın sonuna doğru yeni medya, her geçen gün yenilenerek ilerlemesiyle iletişim ve yayıncılık alanında kişi veya kitlelere ulaşması bakımından gelişen, çoğalan araçların hepsini barındırmaktadır. Yeni medya, sanat alanına da yeni bir bakış getirmiş, gündelik alışkanlıkları değiştirmiştir. Teknolojinin gelişmesi, görsel biçim ve kaynakların bu gelişmeden etkilenerek biçimlendirmelerde, bozulma ve aksaklıktan kaynaklı kaymaları oluşturmaktadır. Bozulma ve kaymaların birçoğu tesadüfen ortaya çıkan durum olmasının yanı sıra sanatsal açıdan da Glitch Art'ı ortaya çıkarmaktadır. Genellikle dijital ortamda karşılaşılan bu aksaklık/bozulma durumu görüntünün formunu kaybetmesi ile kodlarındaki değişim sonucu bozulmuş görsel, tasarım konusunda da estetik bir görüntü ve beğeni kazanmaktadır. Bu nedenle, çalışmada Glitch Art ve Kinetik Tipografi arasındaki ilişki kavramlarını araştırmak ve aynı zamanda uygulamaya dökmek amaçlanmıştır. İlk bölümde, Glitch Art kavramının ortaya çıkmasına zemin hazırlayan John Glenn ile başlayarak, Glitchin, glitch olma şekline gelmeden önce oluşmasını sağlayan Dadaizm ve Fütürizm gibi akımlar araştırılarak ortaya çıkışı açıklanmıştır. Glitch Art'ın gürültü ve kazara oluşum aşamaları, estetik bakımından durumu, popüler kültüre etkileri, Glitch Art türleri ve uygulama yöntemleri üzerinde durulmuştur. Aynı zaman da 'Yeni Medya' sanatının gelişim süreci ve Glitch Art ile Kinetik Tipografi arasındaki ilişkiden bahsedilmiştir. İkinci bölümde, tipografi başlığının altında tanımı, gelişimi ve Gutenberg döneminde tipografinin kinetik tipografinin hareketli olarak idrak edilmesini sağlayan, akımlara değinilmiştir. Kinetik Tipografinin uygulama alanları ve üretim süreçleri ele alınmıştır. Üçüncü bölüm, araştırması yapılan konu ve uygulaması yapılacak olan Cumalıkızık'ın tarihi hakkında bilgi verilmiş olup, Glitch Art ve Kinetik Tipografi kullanılarak, tarihi dokuların da birleştirilmesiyle tanıtım videosu ve yapım aşamalarını içermektedir.
Kavramsal sanatın sanat eğitimi açısından önemi

Yüzyıl başından bugüne sanat ontolojisinin ölçeği bütünüyle genişletilmiştir. Her dönem için kuşkusuz sanatçı da, içinde yaşadığı dünyanın gereksinimlerine yanıt aramaya ve çağın istençlerini karşılayacak yeni nesne olanaklarını bulmaya çalışmıştır. Sanat ortamının gerçek boyutları, gelişmeleri, nitelik ayrımları yüzyılın ikinci yarısında da radikal değişimler gösterir. Yeni sanatsal eğilimlerse, sanat tarihi dizgesi içinde kendisinden bir önceki akıma koşut olarak gelişir ve yeniliği kendi hareket ve eğilimleri doğrultusunda kanıtlar. Ancak 60'lı yılların sonunda minimal sanatın mantıksal devamı olarak ortaya çıkan Kavramsal Sanat, kendi hareket ve eğilim türlerini diğer akımlar üzerinde belirler. Bu akımlardan farklı olarak -bir stil, birtakım değil- yeni bir dünya görüşü, yeni bir sanat aşan ve her konu üzerinde yeniden düşünme olgusunu getiren bir görüştür. Düşünceyi sanat yapıtının maddesel gerçekliğinden üstün tutar. Sanat Kavramının irdelenmesine, tanımının yapılmasına ve sanatın diğer düşünce alanları içindeki yerinin saptanmasına önem verdi. Felsefe, dilbilim ve matematikten yola çıkılarak, sanat kendi işlevinin sorgulanmasında kullanıldı ve yeni bir bilgi aracı olarak görüldü. Buna karşın mekanı bakımından sorunlara yol açtı. Bunlara çeşitli çözümler getirildi. Kavramsal Sanat, yüzyılımızın en çelişkili ve aynı zamanda sanat düşüncesinin en bilinçli dönemi olarak değerlendirilir. Kavramsal Sanatın geniş alanda oluşan bu sanat fikri, sanatın özel bir nesne, 'resim ve heykelle' ve özel bir yerle, 'galeri ve müzeyle' sınırianamayacağı ve oluşturulamayacağı fikrini doğurur. Kavramsal Sanatın ilkel attığı alanlardan birisinin dil olması boşuna değildir. Ancak, oradan hareketle yeni bir dönüşümün başlatılabileceği düşünülmüştür. Çünkü, böylelikle var olan düzen sorgulanabilecek, 192 insanların birbirleriyle ilişki kurma biçimleri değişim gösterecek, kendi hareketlerimizin ve tepkilerimizin bilincine varmamızı sağlayacaktır. Dünya ve özellikle Batılı toplumlar, 70'li yıllara her alana yansımış biçimiyle, çok önemli devinimleri yaşamış olarak giriyordu. Genç ve etkili kitleler yeni bir oluşumu başlatmışlardı. Yeni gibi gözükmesine karşın öz gene aynıydı. Kapitalist düzene ve onun belirlediği yaşama biçimine başkaldırış ve karşı çıkış. Bütün bu yaşananlar sanata da yansıyacak ve çeşitli grup eğilimlerine dönüşecekti. 1970'li yıllarla birlikte etkinliğini gitgide arttıran Kavramsal Sanat temel yaklaşımlarını diğer eğilimlerinde üstünde belirlemişti. 70'ferin her alandaki bu hızlı dönüşümü ardından 80'li yılları getirecek ve onu 90'lar izleyecekti. Bilimsel ve Teknolojik alandaki bu kökten değişiklikler ve dönüşümler, dönemin ileri görsel düşüncelerini ifade etmek üzere, görsel iletişime yeni ı anlatım biçimleri getirmiştir. Görüngüdeki bu radikal değişimler beraberinde düşünselliği ağırlıklı olarak öne çıkarmıştır. Böylece Sanatın kendi kendinin düşünce nesnesi durumuna dönüşmesi kavramsal sanatla gerçekleşmiştir.
Türk resim sanatında 1914-1935 dönemi savaş temalı tabloların incelenmesi

Farklı coğrafyalarda gelişen ve geçmişşten günümüze kadar uzun yıllar süregelen Türk Sanatı, Anadolu'da çağına uygun yöntemlerle geliştirilerek, çağdaş Türk sanatının şekillenmesinde büyük rol oynamıştır. Çağdaş Türk resim sanatı tarihi incelendiğinde, 19. yüzyılın ikinci yarısında, savaşı tema olarak ele alınan yapıtların, yağlıboya resim sanatının oluşmasıyla beraber başladığı görülür. Konusu Balkan Harbi olan resimleri, bu bağlamda erken örnekler olarak görebiliriz. Milli Mücadele ve savaş temalı tablolarınyapılması ise, genelde Kurtuluş Savaşı'nın yaşandığı yıllara denk gelmektedir. Savaş temalı resimlerin o yıllarda yapılmasında, dönemin ileri görüşlü devlet adamları tarafından teşvik edilmesindeki önemi yadsınamaz. Asker ressamlarkuşağında doğum tarihi 1880'li yıllara rastlayan sanatçılar, Balkan, I. Dünya, Çanakkale ve Kurtuluş Savaşlarını her yönüyle yaşamışlardır. Sanatçı kişilikleri bu ortamda oluşmuştur. Sanayi-i Nefise'de gördükleri eğitimden sonra, sanateğitimlerine Paris'te devam etmişlerdir. Birinci Dünya Savaşından sonra Milli Mücadele adıyla var olma savaşı verilmiştir. Kurtuluş Savaşı sürecinde çökmekte olan imparatorluğu ve farklı bir düzen anlayışını yapılandırma aşamalarınınsancıları yaşanmıştır. Yaşanan bu süreçte sosyal anlamda sanatın popülasyonubile sezilmezken, bu savaşlara katılan, yer alanan ve hatta şehit olan birçok sanatçı olmuştur. İlk defa bu sebeple Türk resim sanatında 1914- 1935 dönemine ait savaş temalı resimler yapılmıştır. Sanat olgusunu anlamanın en iyi yolu, sanat yapıtını çözümlemekle mümkündür. Çözümlemelerde, Erwin Panofsky'nin sanat dünyasında geçerliliği onaylanmış ve sanat alanlarında çok kullanılmakta olan 'İkonografik ve İkonolojik SanatEleştirisi' yönteminden yararlanılmıştır. İkonografik çözümlemeyle, sanatobjelerinde iskeleti oluşturan formlarla, konu ve konsept arasında bir ilişkikurulmasını, hayal edilen izlenimlerin çözümlenerek, hikaye ve alegoriler tespit edilmesi amaçlanmıştır. İkonolojik çözümleme ise, sanat yapıtının yapıldığıdönemi, tarihsel özelliklerini sanatçının kişiliğini ve yaşadığı dönemin sanat yapıtına etkisini belirlemek için yapılmıştır.
Türk resim sanatında 1980'den sonra portre soyutlamaları

1980'den günümüze Türk resmi, sanat anlamında hızla gelişen bir dönem olarak bilinir ve hiç olmadığı kadar sanat eserleri üretildiği söylenebilir. 1980'li yıllarda Türk resminde sanat, belli kurallara bağlı olarak sanat eserler vermek yerine daha çok özgün bir anlayışla birlikte biçim duruşuna sahip çıkan sanat ve sanatçılar da rastlamak olasıdır. Ayrıca, 1980 sonrasında aşırı şekilde güçlenen düşünce Türk resim sanatı üzerindeki etkisini ve günümüz eserlerindeki üretimler için gereklidir. Bu çalışmada, 1980'lerden günümüze kadar olan süreçte portre soyutlamaları, sanatçı üzerindeki etkileri, toplumsal etkilenmeleri, sanatın ve sanat ürünlerinin etkileşim sürecinin sonucu ortaya çıkan yaklaşımlar olarak incelenmiştir. Türkiye'deki sanat ortamının özellikle 1980 'sonrası toplumdaki hızlı gelişme ve değişimlere paralel olarak sözü edilen dönemin toplum yapısına ve yapılan eserlerin oluşumuna yol gösterici olmuştur.
Etnografik Kültür Bağlamında Sanatta Yeni İfade Biçimleri

'Etnografik Kültür Bağlamında Sanatta Yeni İfade Biçimleri' başlıklı bu raporda kültürel ve folklorik nesnenin bugünün konjenkturel yapısı ve sanatsal pratikler ile yeniden ele alınışı araştırılmıştır. Benjamin'in 'Aslında sanat yapıtı, her zaman yeniden-üretilebilir olagelmiştir. İnsanların yapmış oldukları, her zaman yine insanlarca yeniden yapılabilmiştir.' (Benjamin, 2008, s.52) ifadesi ışığında üretilen her türlü nesnenin ve sanat yapıtının bugünün ve bulunduğu çağın olanakları ile yeniden ele alınışı mümkün olmuştur. Sanat tarihi boyunca da Duchamp'ın Mona Lisa örneğinden, Andy Warhol'un Brillo kutularına kadar hem sanat eserinin hem de gündelik nesnelerin yeniden ele alınışı gözlemlenmiştir. Raporun birinci bölümünde kültür kavramı derinlemesine incelenmiş ve tanımlamaları yapılmıştır. Kültür üzerinden kültürel nesne, nesne üzerinden aidiyetlik kavramları ve nesnelerin atfedildiği kimlikler araştırılarak bir bağlam kurulmuştur. Kültür ve kültürel nesne arasındaki bağ, soyut olan ile somut olan ilişkisini kurmaktadır. Bir kültür nesnesi olarak var olan obje yaşanılan döneme ait referansları beraberinde taşımaktadır. İlk insanı anlamak için malzemelere dönülmesi insan hayatında nesnenin öneminin bir göstergesidir ve kültür gibi soyut bir kavramın yanı sıra kültürel nesne, göstergelerin karşılığı olmuştur. Geçmişten günümüze toplumların yaşam biçimlerinin incelenmesi, bugünün toplumsal ögelerindeki önemini arttırmaktadır. Bu yüzdendir ki bugün etnografya ve etnoloji önem kazanmaktadır. Anadolu'nun önemli bir unsuru olan etnografik nesne hatta daha da özele indirildiğinde folklorik nesne bağlamında el işlemesinin, semboller ile anlattığı bir dili vardır ve bu dil çoğu zaman bireyin konuşamadığı alanda yine bireyi ifade etmektedir. Anadolu kadınına atfedilen iğne oyaları, yıllarca kadınların kendilerini ifade etme biçimi olmuştur. Kültür tanımlamasının öznesi olan ve insan üretimi olan şey'ler tarihsellik boyutunda sınıflandırılmaktadır. Anadolu coğrafyasının da bu konuda zenginliği tartışılamaz bir boyuttadır. Kültürün somut imgesi olarak karşılaşılan etnografya, bugün hem sanatsal hem de toplumsal açıdan insan hayatına dokunan bir yerde durmaktadır. Etnografya'nın ve kültürün somut göstergesi olan kültürel nesneyi yeni ifade biçimleri bağlamında bugün tekrar ele almak çağın yönelimleri ile de mümkündür. Kültürel evrimin en önemli etkenlerinden olan teknoloji ve teknolojinin gelişimi kuşkusuz sanat alanını da doğrudan etkilemiştir. Raporun ikinci bölümünde, folklorik nesnelerin hem sanat alanındaki hem de günlük hayattaki yeri araştırılmıştır. Kültürel nesnenin yeniden ele alınışı ise salt teknoloji ile değil çağın günlük kullanım pratikleri ile de mümkündür. Nesnelerin yeniden ele alınışı ise tarihselliğin yanı sıra kişinin konjonktürel konumu ile de ilişkilidir. Geleceğe bırakılan bir nesnenin kullanım alanı bırakan kişinin düşünün yanı sıra bırakılan kişinin düşüne bağlıdır. Bu nesneler 'bugün hangi bağlamda kullanılabiliyor? ve 'ifade biçimi olarak nasıl bir yerde duruyor? sorularının cevabı sanatçılar ve uygulamalar temelinde aranmaya çalışılmıştır.
Güzel sanatlar fakülteleri programlarında yer alan estetik derslerinin incelenmesi

Bu araştırmada güzel sanatlar fakülteleri programlarında estetik dersleri ile estetik konularını içeren derslerin amaç, içerik ve öğretim yöntemi açısından durumu incelenmiştir. Araştırma çalışma grubunu güzel sanatlar fakülteleri programlarında estetik dersi veren 7 öğretim elemanı, 135 öğrenci ve 4 alan uzmanı oluşturmaktadır. Nitel ve nicel veriler öğretim elemanları, öğrenciler ve alan uzmanları görüşme ve ölçek formları ile dokümanlardan elde edilmiştir. Veriler nitel ve nicel yolla analiz edilmiştir. Nicel bulgular tablolar, frekans ve yüzde olarak ortaya konarken, nitel bulgular N Vivo 7 programında analiz edilerek sunulmuştur. Betimsel araştırmanın sağladığı en önemli veri, güzel sanatlar eğitimiyle ilgili olan ve olmayan estetiğin amaçları arasındaki farklardır. Birbirleri içerisine giren bu iki alanın ayrılması, felsefi estetik ve estetik bir model olarak sanat süreçlerinin farklarını ortaya koyabilmekle mümkün olmuştur.
Klasik sanattan günümüze doğanın temsil edilişi

Doğanın sanatta temsil edilişini inceleyen bu çalışmada sanatın tarihsel süreci toplam üç bölüme ayrılarak incelenmiştir. Sanatın seyrini büyük ölçüde değiştirdiği bu üç dönem Rönesans, Barok ve Çağdaş Sanat Akımları olarak belirlenmiştir. Doğanın sanat içerisindeki yeri aslında Rönesans'tan öncesine dayanır ve çalışmanın giriş bölümünde Arkaik döneme ait doğa konulu çalışmalar da yer almaktadır. İnsanlığın varoluşu ile birlikte gelişen sanat algısı mağara duvarlarına çizilen ilk figürleri şekillendirmiş ve böylelikle doğanın sanatsal tasvirinin başlangıcı gözlemlenmiştir. Arkaik dönemden Rönesans'a geçildiğinde, resim sanatının gelişimi ve doğa ile olan öznel ilişkisi gözlemlenir. Resim sanatının fotoğrafçılıktan çok önce ortaya çıkması nedeniyle doğanın uzun bir süre sanatçıların bireysel düşüncelerinden etkilenerek sunulması ve insanların gerçeği yansıtma isteğine yardımcı olan fotoğrafçılığın zaman içinde öznelleşip sanat formu haline gelişi ile birlikte doğayı ele alışı çalışmada önem verilen noktalardan biridir. Çalışmanın son inceleme alanı olan günümüz sanatında ise, her şeyin teknoloji ile ilişkili olduğu ve bunun yanı sıra yaşam alanımızın da teknoloji ile şekillendiği görülmektedir. Tarih boyunca teknoloji, sanatçılara kendilerini ifade etmeleri için yeni araçlar sağlamıştır fakat günümüzde teknolojinin sanatın gelişiminde ve evriminde temel bir güç olduğu yadsınamaz bir gerçektir. Yalnızca teknolojide yaşanan değişimler değil, doğada yaşanan değişimler de insanların doğada ifade biçimlerinin ve algılarının değişmesine yol açmıştır. Çalışmanın tümünden yola çıkıldığında doğa, ilk örneklerinden günümüze kadar her zaman sanatın içinde yer edinmiş ve sanatçılara ilham olarak var olmaya devam etmiştir. Ancak günümüzde her ne kadar mükemmel fotoğraflanmaya çalışılsa da tüm teknolojik müdahaleler ortadan kaldırıldığında çıplak gözle doğayı inceleyen sanatçılar, doğanın günden güne zarar gördüğünü ve kaybedilmek üzere olduğunu hatırlatmayı amaç edinmişlerdir.
Günümüz tüketim toplumunda minimalizm ve mikro evler

Tüketim insanoğlunun varoluşundan bu yana olan bir olgudur. Batıda sanayileşme sonrasında ortaya çıkan toplum şeklini tarif etmek içinde tüketim toplumu terimi kullanılmaktadır. Günümüzde hızla gelişen teknolojiyle birlikte tüketim toplumundaki tüketme arzusu da hızla artmaktadır. Sanayileşme sonrasındaki ilk modernist insan odaklı tasarım ve üretim anlayışı, günümüzde postmodern eğilimler ile birlikte kökünden değişmiş ve bunun yanında tüketime yüklenen anlamları da etkisi altına almıştır. Kapitalist sistemde üreticiler insanları ihtiyaç ve kullanım odaklı tüketimden çıkarıp, temeli mutluluk olan tüketim toplumuna çevirmişlerdir. Bunun sonucunda oluşan tüketim çılgınlığına ön ayak oldukları gibi mutsuz ve ulaşılamayacak hayallerle çevrili bir insan topluluğu yaratmış oldular. Tüm bunlar olurken sanayileşme, modernleşme ve hızlı kentleşme sonucunda kapitalist metropoller meydana gelmiştir. Kapitalist sistem bu metropollerde yaşayan insanların ihtiyaçlarından, iletişimlerine, yaşaması gerektikleri alanlardan bu alanlarda nasıl yaşamaları gerektiğine kadar her şeyi örgütlemiş bunu yaparken de özel alanın merkezi olan evi ve yaşam alanlarımızdaki mobilyalarımıza kadar her şeyi rasyonelleştirerek nesnelleştirmiştir. Bu nesnelleşme yaşam alanlarımızı işlevi olmayan nesnelerin etrafımızı sardığı alanlar haline getirmiştir. Tüketim çılgınlığı geçmişş yıllara göre yaşam alanlarımızın büyümesine karşın hareket alanlarımızın daralmasına sebep olmuştur. Günümüzde yaşam kalitemizi arttırmak amaçlı, yaşam alanlarımızın kullanımı ve işlevselliğini arttırmak için minimalizme bir yönelim vardır. Bu yönelimin etkisi mimari ve iç mekan tasarımlarını da doğrudan etkilemektedir. Bunun neticesinde gittikçe yaygınlaşan mikro evler, kullanıcıların ve tasarımcıların ilgisini çekmektedir. İnsanlar daha azıyla yaşam kalitelerini arttırmayı, tasarımcılar ise daha azıyla daha işlevsel daha insan odaklı, direkt olarak tüketime dayanmayan ayrıca sürdürebilir yaşam alanları yaratma arzusundadır. Bu evler maliyet olarak ekonomik oldukları gibi aynı zamanda malzeme ve ebat olarak çevrecidirler. İç mekan olarak içerdikleri birden çok işleve sahip, az çoktur mantığı ile tasarlanan mobilyalar ve esnek iç mekan alanları iç mimari olarak kullanıcıya büyük bir esneklik sağlamaktadır. Mikro evlerin güzel yanı ise bu tarz evlerin toplumsal sınıflar arasında her kesime hitap edebilme seçeneği sunmasıdır.