turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kültür nesneleri üzerinden kentlerin markalaşması ve İzmir uygulaması

Kentlerin kültürlerini oluşturan yaşam biçimleri, mimari, gastronomi, sosyal yaşam gibi özellikler, aynı zamanda kentin kültürel yapısını da oluşturmaktadır. Bu yapıyı oluşturan kültürlerde, bir kenti farklılaştıran en önemli unsurdur. Ancak küreselleşme sürecinde kentlerin giderek tek bir yapıya sahip olmaya ve özlerini kaybetmeye başlaması, o kenti farklılaştıran kültürlerin de giderek kaybolduğunu göstermiş, zaman içerisinde fark yaratmak amacıyla, 'marka kent' terimi hayatımıza girmiştir. Son yıllarda kentleri bir marka haline getirmek amacıyla, gerek turizm, gerek ticari faaliyetler için tercih edilme isteği ile hazırlanan imaj çalışmaları, sportif faaliyetlerden mutfak kültürüne, yaşam tarzından mimariye kadar geniş bir çerçevede yapılmaktadır. Bu çalışmada; 8500 yıllık tarihi ile kültür turizmi açısından büyük önem teşkil eden İzmir'in sahip olduğu, ayrıştıran özelliklerinin kültür ürünleri tasarımı ile anlatılması amaçlanmıştır. Yapılan araştırmalarda 'anı' ve 'imaj' çerçevesinde bakıldığında ortaya çıkan ürünlerin, tek tip, kent özelliklerini yansıtmadığı ve özgün olmadığı olduğu görülmüş, özellikle tasarım anlamında zayıf örneklere rastlanmıştır. İzmir'e gelen ziyaretçilerin kendi şehirlerine götürebilecekleri, zengin tasarım anlayışı ile hazırlanmış ürünler, kent imajına ve estetik anlayışına dair bir fikir vermektedir. İzmir'in kültürel özelliklerinden ve tarihinden yola çıkılarak hazırlanan bu çalışma, zengin kültürün işlenmesi ve marka olabilmesi için izlenmesi gereken yöntemleri ve işlenebilecek öğeleri kapsamaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde, kentin tarihi ve kenti oluşturan özellikler incelenmiş, kentleşmenin hızlanmasındaki etken olarak I. ve II. Sanayi Devrimi'nin yol açtığı gelişmeler ve üretim teknikleri anlatılmıştır. III. ve IV. Sanayi Devrimi olarak adlandırılan dönemlerin yapısı ve bu gelişmelerle popüler kültür ve tüketim toplumu ilişkilendirilerek, kent kültürlerinin ve davranışların kentli olma yapısına etkilerine değinilmiştir. Bu davranışlardan yola çıkarak, bir kent olarak İzmir'in tarihi ve kozmopolit yapısı incelenerek kültür derinliği araştırılmış, Türkiye'de farklı bir öneme sahip olmasına ithafen 'İzmirli Olma' kavramına değinilmiş, ayrıcalıklı olan özelliklerin marka olmak için gerekli alt yapıya sahip olduğu belirtilmiştir. İkinci bölümde, markanın ve markalaşmanın, imaja etkisi araştırılmış, çeşitli örnek ve tasarımlar üzerinden markalar ve marka kentler anlatılmıştır. Marka olan kentlerin alanları ve yöntemleri incelenmiş, buradan yönelimle İzmir'in kültür ürünleri üzeriden 'Tasarım Kenti' girişimlerinden bahsedilmiştir. Üçüncü bölümde kültür tanımı ve hediye kavramı incelenerek, Türk kültüründe hediyenin önemi ve kültür ürünleri arasındaki bağ ile marka kentlerin ürünleri incelenmiştir. Bu incelemelere bağlı olarak İzmir'in şu anki tasarım anlayışı değerlendirilerek, estetik anlamda yapılması gereken çalışmalar, uygulaması ile örneklendirilmiştir.
Multimedia kapsamında animasyon

Bu tezin amacı, multimedya kapsamında animasyonun diğer disiplinler ile arasındaki ilişkileri ortaya çıkarmaktır. Araştırmanızda animasyon sistemlerinin, multimedya çerçevesinde iletişime sağladığı olanaklar incelenmiştir. Multimedya çeşitli ortam tiplerini -yazı, grafik, ses, animasyon, tek bir bilgisayarda kolayca işlenebilir belgelerle birleştiren bir medya ortamıdır. Bu ortam tipleri insanlarla iletişim kurmada ve hedef kitleleri razı etmede yardımcı disiplinlerdir. Animasyon; durağan görüntülerin belli teknik aşamalardan geçerek algıda bir anlam yaratmak amacıyla sıralandırılmış görüntülerin hızla gösterilmesi ile devinim duygusu yaratmaktır. Bilgisayar ortamında gerçekleştirilen animasyonun temel özellikleri, klasik animasyonla aynı olup iki ve üç boyutlu yazılımları içerir. Animasyonda gerçek zamanda hareketin sağlanması ve oluşturulan bir oj- benin, çoğaltılarak grup halinde hareketin gerçekleştirilmesi, ışık, kamera ve renklerin hareketlendirilmesi, benzetim gibi olanaklar multimedya ortamım zaman olgusuyla etkileyen faktörlerdir. Gerçek dünyada göremediğimiz yaratılan doğaüstü hayali görüntülere, ses ve hareketin de katılmasıyla algılama ve öğrenme yüksek düzeye ulaşmaktadır. Sayısal veri saklama ve işleme kapasitesinin gelişimi, multimedya kullanıcılarına geniş olanaklar sağlamakta ve kullanım alanları eğitim, sanat, tıp, reklam, eğlence gibi alanları da içine alarak gitgide genişlemektedir. iv
Gölgenin gizemi

YALÇIN, Emine Dilek. Gölgenin Gizemi, Yüksek Lisans Sanat Eseri Çalışması Raporu, Ankara, 2006. Geçmişten günümüze kadar gölge konusu ve gölge kavramı, toplumsal yaşamda, çeşitli öğretilerde, inançlarda, bilim ve sanatta çok farklı bakış açıları ile değerlendirilmektedir. Gölgenin insanlar için nasıl anlamlandırıldığının ortaya konulmaya çalışıldığı bu araştırmanın Giriş Bölümü'nde; aynı zamanda gölgeye yüklenen çağrışımlar ve mecazlar üzerinde de durulmuştur. Bir başka açıdan gölgeye yüklenen çeşitli sembolik anlamların çokluğu bu çalışmanın esin kaynağı olmuştur. İlkçağ felsefesi, psikanaliz, kutsal ve edebi metinlerde yer alan gölge kavramının incelendiği Birinci Bölüm'de; Platon'un 'gölge' ve 'hayal' sözcüğünü eş anlamlı kullanmış olduğu; aynı anlam birliğinin tasavvufta da görüldüğü saptanmıştır. Bu saptamalar gölge konusunda yapılan çeşitli teorik araştırma, inceleme ve düşünce geliştirme sürecinde ve bu birikimin sanatsal etkinliğe ve resimsel anlatıma dönüştürülmesinde önemli uyaranlar olmuştur. Böylece gölge kavramı salt bir ışık oyunu veya yanılsaması olmayıp çeşitli duyumsamalar sağlayan kaynak etkisi yaratmıştır. Görsel ve plastik sanatlarda tarihsel süreçte gölgenin incelendiği İkinci Bölüm'de ise; farklı dönemlerde ve çeşitli eğilimlerdeki sanatçıların gölgeyi çalışmalarında ele aldıkları ve resimsel anlatıma dönüştürdükleri görülmüştür. Bu sanatçıların gölge kavramını, tedirginlik duygusu oluşturmak, yalnızlık ve ölüm hissi uyandırmak, korku vermek, gerilimi arttırmak, eylemi pekiştirmek gibi amaçlarla kullandıkları tespit edilmiştir. Ayrıca gölge konusunun sadece resimde kullanılmadığı, farklı kültürlerde halk temaşa sanatlarında önemli yer tutan gölge oyunlarında iletişim ve etkileşim amacıyla da kullanıldığı görülmüştür. Böylece 'gölge' ile 'hayal' kavramlarının kitle iletişiminde ve bireysel anlatımda kullanılmasının bu araştırma ile örtüştüğü görülmüştür. Gölgenin Gizemi kapsamında yapılan bu araştırmanın sanatsal etkinlik ve resimsel anlatım bağlamında günlük yaşamdan, insanı çevreleyen yaşam ortamından, ilgi çeken, duyumsama meydana getiren çeşitli objelerden yararlanılmıştır. Böylece sanatsal 11 etkinlik için seçilen her sanat objesinin gölgesi resim yapmayı sağlayan uyaranlar olarak etkili olmuştur. Böylece bu çalışma, günlük yaşantımızda istesek de istemesek de birlikte boy gösterdiğimiz, yaşamı birlikte paylaştığımız, bizi yalnız bırakmayan 'gölge'lerin/gölgelerimizin resimsel anlatımın olanakları içindeki duyumsal yorumunu içermektedir.
Doğu ve sanatının batı plastik sanatlarına etkisi

Bu tez öncelikle,'Doğu' ve 'Batı' olarak sınıflandırdığımız, temelde ortak sayılabilecek -özellikle dini açıdan- olgulardan yola çıkarak. çok farklı noktalara gelmiş olan kültürler arasındaki sanatsal etkileşimi konu almaktadır. Sanatta Doğu ve Batı'nın birbirini etkilemesi Antik Çağ'a dayanır. Bu çağda sanatsal etkileşim en saf. en hesapsız biçimiyledir. Daha sonra çok uzun bir süre Batı dünyası Doğu'ya oryantalist bir bakış açısıyla yaklaşmıştır. Sosyalizm'in umut olmaktan çıkışı, materyalist doğruların dünyayı açıklamakta yetersiz kalışı;insan doğasının karmaşık yapısı, Kuzeyli düşünürleri İslam aleminin tasavvuf düşüncesine benzer bir hakikat arayışına yöneltmiştir. Hayatın katı gerçekliğinden uzaklaşma ve hakikati arama Batı'lı sanatçıyı merkezden perifere yöneltmiştir. Çin resmindeki kaligrafık yaklaşım ve Zen felsefesi gerek teknik gerekse de içerik bakımından çeşitli şekillerde birçok batılı sanatçıyı etkiledi. Doğu etkisi Batı sanatında o güne değin süregelen kalıpların yıkılmasına. devrimsel bir değişime neden oldu. 20. yüzyılda Avrupa merkezli radikal sanat hareketlerinde ve Amerikan merkezli action-painting döneminde Batı, Doğu felsefesini- özellikle de Uzak Doğu'yu merak etmiştir. Yine 2. Dünya Savaşı sonrasında Alman sanatçılar savaşın acılarını dışavurumcu bir tarzda ifade etmişlerdir. Bu sanatçılar da Doğu felsefesinden etkilendiler. Bunların en önemlisi ve yaşam öyküsü açısından da ilginç olanı Joseph Beuys'tur. Sanat tarihinde Oryantalist dönem başlamış ve bitmiş gibi görünüyor. Ama aslında çağımız sanatı, kendi oryantalizmini çok daha etkili bir biçimde geliştirmiş durumda. Batılı sanatçı artık Doğu'dan eskisi gibi etkilenmiyor.
Okul öncesi öğretmenlerinin görsel sanatlara ve sanat etkinliğine yönelik tutumlarının incelenmesi

Bu araştırmada Okul Öncesi Öğretmenlerinin Görsel Sanatlara ve Sanat Etkinliğine ait tutumları incelenmiştir. Bu araştırmanın problemini Okul Öncesi Öğretmenlerinin Görsel Sanatlar ve Sanat Eğitimine yönelik tutumları ile bu tutumların bazı değişkenlerle arasındaki ilişkileri oluşturmaktadır. Araştırmanın deseni; Nicel yaklaşıma dayalı Betimsel Araştırma yöntemlerinden olan Tarama yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2014- 2015 Eğitim Öğretim yılındaki Trabzon ve ilçelerinde Milli Eğitim Bakanlığına bağlı okullarda çalışan 171 Okul Öncesi Öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplamak amacıyla araştırmacının kendisi tarafından geliştirilen Okul Öncesi Öğretmenlerinin Sanata ve Sanat Etkinliğine karşı Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin yorumlanması için SPSS programı ve veri analizi için tanımlayıcı istatiksel işlemler, ölçeğin psikometrik işlemlerinde açımlayıcı faktör analizi ve karşılaştırmalı istatistik tekniklerinden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda; Sanata ve Sanat Etkinliğine karşı en yüksek tutum değerine sahip olanlar liselerdeki okul öncesi sınıflarında görev yapan okul öncesi öğretmenleri çıkmıştır. Mezun oldukları program dikkate alındığında, en yüksek tutum değerine çocuk gelişiminden mezun olan öğretmenlerin sahip olduğu, en düşük tutum değeri ise okul öncesi mezunu öğretmenlerde olduğu görülmüştür. Çocuk gelişimi programından mezun olan öğretmenlerin sanat etkinliğine karşı tutumlarının anlamlı düzeyde yüksek olduğu görülmüştür. Sanat Etkinliği yapabilmek için görsel sanatlarla ilgili bir eğitim alan öğretmenlerin puanı almayanlarınkine oranla daha yüksek bulunmuştur. Öğretmenlik deneyimi ile sanat etkinliğine karşı tutumları arasında anlamlı bir fark tespit edilememiştir. Bayan öğretmenlerin erkek öğretmenlere göre çok daha fazla olduğu tespit edilmiş ve yapılan analizde kadın ve erkek öğretmenlerin sanat etkinliğine karşı tutumları arasında anlamlı bir fark olmadığı tespit edilmiştir. Çalışmaya katılan öğretmenlerin çalıştıkları okul türleri ile sanat etkinliğine karşı tutumları arasında anlamlı bir farka rastlanmamıştır.
İnformal sanatta devinim

Bu yüksek lisans tez çalışması devinim olgusunun resim sanatı açısından anlam, önem ve kapsamını informal resim eğilimleri bağlamında araştırma ve araştırma bulguları ile uyumluluk amaçlayan uygulama çalışmalarım kapsamaktadır. Yapılan araştırmalar sonunda; her çağın gerçekliği algılama ve yorumlama biçimlerinin kendine özgü yapılanmalar gösterdiği, her çağın sanat eserlerinin oluşum koşullarım da bu yapılanmaların belirlediği anlaşılmaktadır. Bu anlamda yaşadığımız çağda gerçekliği algılama, yorumlama bağlanımda zaman ve uzam kavrayışlarının önemli değişimlere uğradığı görülmektedir. Bu değişimlere bağlı olarak insanın hem kendi iç dünyasında hem de evrensel oluşumlarda zorunluluk düşüncesi yerine olanaklı olanın belirleyiciliği günümüzün birçok düşünür ve sanatçısı tarafından kabul görmektedir. Bu anlamda hem içgüdüsel hem de evrensel oluşumun olanaklıhk sınırlan ölçüsünde rastlantısal devinimler içerdiği anlaşılmaktadır. Bu bulguların birçok görsel tasarım disiplinim etkilediği; özellikle de resim sanatı alanında birçok sanatçının bu bulgulardan hareketle eserler yarattıkları gözlenmektedir. Bu tez çalışmasında da bu bulgular değerlendirilmekte ve bulgulara paralellik gösteren deneysel uygulama çalışmaları ile gerçekliğin rastlanusallık içeren devinimselliği informal görsel tasarım düzleminde değerlendirilmektedir.
Çocuk kitaplarının çizgi romana uyarlanması sürecinde biçimlemeler

Diğer birçok sanat dalıyla karşılaştırıldığında, çizgi romanın nispeten yeni birtakım ve mecra olduğu söylenebilir. Sinemayla aynı tarihlerde, yani 19. yüzyılın sonlarında ilk resmi örnekleri verilmeye başlayan, melez bir tür olan çizgi romanın, kuruyemiş gibi tüketilen bir eğlence aracı olmaktan öteye geçip sanat olarak değerlendirilmeye başlaması için, neredeyse bir insan ömrü kadar beklemesi gerekmiştir. Antik çağlardan itibaren ressam ve heykeltıraşların sanatçıdan ziyade zanaatçı olarak görüldüğünü ve hak ettikleri saygınlığa erişmeleri için Rönesans sonrasını beklemeleri gerektiğini düşünecek olursak, bunun çok uzun bir zaman olduğunu söyleyemeyiz. Ancak bu, sürecin sancısız olduğu anlamına gelmiyor. Çizgi roman uzun yıllar, halkın gözünde çocuklar için geçici bir eğlence aracı, akademisyenlere göre de çocukların 'kayda değer' basılı yayınlara yönelmeden önce zaman öldürerek okuma alışkanlığı kazanmalarını sağlayan bir atlama taşı olarak görülmüştür. Çocukluk, her bakış açısında, çizgi romandan bahsedilirken mutlaka bahsi geçen bir kavramdır. Bu tez, çocukların yetişkinlere dönüşmeden önce 'zaman öldürdükleri', çizgi roman olarak bilinen bu basılı yayın araçlarının, hayal güçlerine olan katkısı ve kitaplarınkinden farklı yaklaşımlarını incelemek amacıyla yazılmıştır. Bitişte, 'Çizgi roman görsel bir dayatma mıdır? sorusu sorulacaktır.
Risk altındaki kız çocukların gelecek ve meslek algılarının çizdikleri resimlere yansıma biçimleri

Bu araştırma risk altındaki 10-14 yaş grubu kız çocuklarının yaptıkları resimlerdeki çalışan insan, gelecekteki meslek algıları, gelecek beklentileri ile kompozisyon kurgularındaki belirgin farklılıkları belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Nitel araştırma yöntemiyle gerçekleştirilen bu çalışma, Ankara'da Güç Koşullardaki Bireyler Federasyonu'na kayıtlı iletişim bilgileri bulunan, Yenidoğan bölgesinde ikamet eden risk altındaki 12 kız çocuğu ile yürütülmüştür. Araştırma keçeli kalem, A4 resim kağıtları kullanılarak yapılan üç resim ile sınırlandırılmıştır. Araştırmanın modeli, 'Durum Çalışması'dır. Araştırmada veriler gözlem, görüşme ve dokümanlar yoluyla toplanmıştır. Araştırma verilerinin çözümlenmesinde ve yorumlanmasında, farklı bakış açılarını, farklı göstergeleri ve anlamları ortaya çıkarabilmek için araştırmacı dışında dört uzmanın görüşlerine başvurulmuştur. Veri analizinde ise iki alan uzmanından destek alınmıştır. Araştırmanın sonucuna göre; kız çocukların, çalışan insana yönelik algılarının sınırlı olduğu, gelecek ile ilgili kurdukları hayallerin bir kısmının gerçeklikten uzak, bir kısmının ise iyi bir eğitim alarak meslek sahibi olmaya yönelik olduğu görülmüştür. Kadınların en çok çalıştıkları meslek alanlarına yönelik algılarının ev hanımlığı gibi kavramları kapsadığı belirlenmiştir. Ayrıca kız çocukların ileride yapmak istedikleri meslekler, çevrelerinde sıklıkla gördükleri öğretmenlik, polislik ve Güç Koşullardaki Bireyler Federasyonu'nda aldıkları spor eğitimleri nedeniyle antrenörlüktür. Kız çocukların kompozisyon kurgularında ise en dikkat çekici unsurlar mekan kullanımında ve şema oluşturmada detay eksikliği ve sınırlı renk kullanımıdır. Çocukların kendi sosyal çevrelerinde sıklıkla gördükleri şemalara ilişkin detaylı bir anlatım sergilerken, kendilerinden uzak, ya da ulaşılamaz gördükleri unsurlara ilişkin daha az detay gösterme eğilimi sergiledikleri saptanmıştır. Çocukların resimlerinde, bulundukları hayat şartlarıyla bağlantılı olarak yaşamı algılayış biçimlerinin de oldukça sınırlı olduğu görülmektedir. Ancak kendilerine sunulan olanaklar bağlamında algılarını geliştirmeye meyilli oldukları da söylenebilir.
Heykel sanatında insan bedeni yorumunun değişimi ve çağdaş figüratif heykelde çizgisellik

Sanat dallarının en eskilerinden biri olan heykel sanatı, geçmişşten bugüne, insan bedenini kendisine konu edinmiştir. İnsanoğlunun yaşadığı dünyayı anlamlandırma çabası, yaşamsal sorgulamaları doğa ile ilişkisinde insanın biçim verme duygusunu tetikleyerek heykel yapmasına sebep olmuştur. Bedenini ilk mekan olarak düşünen insanoğlu, doğadaki güçleri kendi bedenine ait sıfatlarla tanımlamış, yaptığı biçimlerde de bunu ifade etmiştir. Tarihin ilk dönemlerinden günümüze kadar var olan heykel sanatının vazgeçilmezi insan bedeni ve insan bedeninin yorumlanış biçimleri bu tezde tarihsel çizgi üzerinden ele alınmıştır. İlk bölümde, heykel sanatının tanımı ve modernizm öncesinde figüratif heykel sanatında insan bedeninin nasıl yorumlanmış olduğu incelenirken, ikinci bölümde modernist süreç ve modern figüratif heykel sanatında insan bedeni yorumu sanat akımları çerçevesinde, sanatçı eserleri örnekleriyle karşılaştırmalı olarak ele alınmıştır. Çağdaş sanata gelindiğinde ise, üçüncü bölümde seçilmiş yabancı sanatçıların figüratif heykellerinde insan bedeni yorumlayışları, çizgisel ögelerle incelenmiş, dördüncü bölümde de aynı tema bazı Türk sanatçıların heykelleri üzerinden ele alınmış, son bölümde de çalışmalara yer verilmiştir. Geçmişten günümüze figüratif heykel, sosyal, politik ve bilimsel gelişmelerin etkisinde, yeni tekniklerin ve malzemelerin kullanılmaya başlamasıyla değişim geçirmiş, gelenekselleşen anlayışları arkasında bırakarak dönüşümünü sürdürmüştür. Bu eksende yazılmış olan bu çalışma ilkel örneklerden günümüze heykel sanatında insan bedeni yorumu ve çağdaş dönemde çizgisel öge, sanat eserleri örnekleriyle ele alınıp incelenmiştir.
Resimde kent ve imge

YÜKSEK LİSANS TEZ ÖZÜ RESİMDE KENT VE İMGE Arzu AYDIN DEVECİ Resim Anasanat Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eylül 2001 Danışman: Yrd. Doç. Gülbin KOÇAK Kentlerin ortaya çıkışlarından itibaren insanlık tarihinin evrimi, öncelikle kent yaşamı ekseninde değişmiş ve gelişmiştir. Bu genel değerlendirme kenti, değişik bilim disiplinlerinin, bilimsel olmayan bilgi alanlarının ve sanatın konusu olmasına yetmemektedir. Kente birçok açıdan yaklaşılabilir: Planındaki organik veya yapay düzenler itibariyle, nostaljiyle, tarihiyle, sınıfsal çözümlemelerle, estetikle, kent sahiplerinin kentleri hakkında ne düşündükleriyle... Nihayet yine kentte yaşayan insanların katılımı ile oluşan kentlerin imgesi ile de kente yaklaşmak mümkündür. Bir kent çalışmasının içeriği ne olursa olsun, kentler için sosyolojik çözümlemeler ve tarihsel evrim dikkate alınması gereken alanlardır. Bu anlamda endüstri kentlerinin yaygınlaştığı dönemde, bugün tartışmalı olsalar bile- XIX. yüzyıl sosyolog ve felsefecilerinin görüşleri bir hareket noktası oluşturmaktadır. Bu pozitivist kuramcıları günümüze kadar başka kuramsal yaklaşımlar izlemiştir. Resimde kent imgesi için, imgenin kavramsal anlamı ve kentlerin imgesinden neler kastedildiği açıklıkla ortaya konması gerekir. İmge teriminin sözlük anlamı ile kavramsal anlamı arasındaki derin bilgi alanları kentlerin imgesi için daha da belirgindir. Sanatsal değerlendirmelerde imgenin sadece zihinde beliren nesnelerin ikinci türden görünümleri olmadığı, aynı zamanda sanat kuramları çerçevesinde değişik anlamlar kazandığını belirtmek gerekiyor. Kentlerin imgesi de buna bağlı olarak silueti, simgeleri, yaşayan yanı, gecekonduları, sokakları, gürültüsü, geceleri, fantastik görünümleri ile anlam kazanmaktadır.
Güzel sanatlar fakülteleri grafik bölümlerinde okutulan tipografi dersinin incelenmesi

'Güzel Sanatlar Fakülteleri Grafik Bölümlerinde Okutulan Tipografi Dersinin İncelenmesi' adlı bu çalışma; Türkiye'de Güzel Sanatlar Fakültelerinde okutulan tipografi dersinin; içeriğinin uygun olup olmadığını; eksiklerinin neler olduğu ve geliştirilmesine yönelik neler yapılabileceğini, ders süresinin kuramsal ve uygulama olarak yeterli olup olmadığını, dersin nasıl işlendiğini ve işlenmesi gerektiğini, değerlendirilmesi yaklaşımlarının uygunluğuna ilişkin öğretim elemanlarının görüşlerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu çalışmada, nitel bir araştırma deseni- modeli uygulanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 'maksimum çeşitlilik örneklemesi' doğrultusunda 2018- 2019 Eğitim Öğretim Yılında, 'Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Grafik Bölümü, Bilkent Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Grafik Tasarım Bölümü, Anadolu Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Grafik Bölümü, Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Grafik Bölümü, Başkent Üniversitesi Güzel Sanatlar Tasarım ve Mimarlık Fakültesi Grafik Bölümü, Maltepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Grafik Tasarım Bölümü ve Atılım Üniversitesi Güzel Sanatlar ve Mimarlık Fakültesi Grafik bölümünde tipografi dersini veren öğretim elemanları oluşturmaktadır. Bu doğrultuda araştırmada kamu ve vakıf üniversiteleri güzel sanatlar fakülteleri grafik bölümlerinde tipografi dersi veren 8 öğretim elemanı ile görüşme yapılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak görüşme formu geliştirilmiştir. Görüşme formu iki bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde katılımcılarla ilgili kişisel bilgiler, ikinci bölümde ise tipografi dersinin incelenmesini kapsayan sorular yer almaktadır. Araştırmanın verilerinin analizinde 'betimsel analiz tekniği' uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen bazı sonuçlar şöyledir: Öğretim elemanlarının tamamı tipografi dersi öncesi görsel ve teorik bilgi sunumları hazırlamaktadırlar. Öğretim elemanlarının çoğuna göre tipografi dersi işlenirken önce teorik bilgi verilmekte ardından uygulama çalışmaları yaptırılmaktadır. Öğretim elemanlarının tümüne göre derslerde görsel materyaller kullanılmakta; öğrencilere fontlarla ilgili afiş ve broşür tasarımı yaptırılmaktadır. Katılımcıların yarısı ders içeriğinde yer alan konuların yeterli olduğunu dile getirirken diğer yarısı dersin içeriğinin geliştirilmesi gerektiğini belirtmektedir. Öğretim elemanlarının tümü öğrencilere not verirken; derse katılım, ders zamanını verimli kullanmak, titiz çalışmak, süreç içerisinde kendini geliştirmek gibi kriterleri esas almaktadır. Araştırma sonuçlarına dayalı bazı öneriler şöyledir: Öğretim elemanlarından bazıları tipografi dersi öncesi ya teorik bilgi hazırlığı yapmamakta ya da sadece teorik hazırlıkla yetinmektedirler. Oysa tipografi dersi öncesi yapılacak hazırlık hem teorik hem de uygulama boyutunda gerçekleştirilebilir. Tipografi dersi, lisans öğretimi boyunca bir dönemlik bir ders olarak verilmek yerine aynı sınıfın birinci ya da ikinci dönemlerinde ya da farklı sınıflarda tipografi temel ve tipografi ileri gibi isimlerle içeriği geliştirilerek verilebilir.