turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Arıtma çamurlarının süperkritik su oksidasyonu ile arıtılabilirliğinin araştırılması

Bu tez çalışmasında, endüstriyel ve kentsel atıksuyun birlikte arıtıldığı bir tesiste oluşan çamurun pilot ölçekli süperkritik su oksidasyon sistemi ile bertarafı ve proses sonucu ortaya oluşan kalıntıdan fosfat geri kazanımı incelenmiştir. Süperkritik şartlardaki su, tehlikeli atıkları ve yüksek kirletici yüküne sahip organik atıkları yan ürün oluşturmadan tamamen parçalayabilen bir çözücü haline gelir. Deneysel çalışmalarda sürekli akışlı SKSO prosesinin, sıcaklık, reaksiyon zamanı, katı madde oranı ve oksidant oranı gibi proses parametrelerinin, Yanıt Yüzey Metot kullanılarak optimum giderim verimi üzerine etkisi incelenmiştir. Deneylerde kullanılan karışık çamurun kimyasal oksijen ihtiyacı 62000 mg/L, toplam organik karbon değeri 17416 mg/L, toplam azot değeri 1017 mg/L'dir. H2O2 ile zenginleştirilmiş ve H2O2'nun tamamen oksijene dönüştüğü iki farklı oksidant kaynağı kullanılarak deneysel çalışmalar yürütülmüş ve optimum arıtım verimleri sırasıyla TOK için % 99 ve % 86, TN için % 83 ve % 73 olduğu görülmüştür. H2O2 ile zenginleştirilmiş oksidantlı çalışmaların giderimin verimlerinin yüksek olduğu, aynı zamanda her iki çalışmada da sıcaklığın, reaksiyon süresinin, katı madde oranının ve oksidant oranının artmasının da giderim veriminin arttığı görülmüştür. Arıtım sonrasında oluşan reaktör altı kalıntı maddenin elektrokimyasal geri kazanım prosesini nasıl etkilediği araştırmak için Yanıt Yüzey Metodolojisi çalışmaları yapılmış ve reaksiyon süresinin kısa, pH'ın yüksek olduğu durumda fosfat kazanım veriminin daha yüksek olduğu görülmüştür. Sonlu elemanlar metodu ile SKSO pilot reaktörünün mukaveet analizlerinin ve zayıf noktalarının tespiti sağlanmıştır. Yapılan yapısall analizler sonucu reaktör yukarı doğru yaklaşık 10 mm kadar uzadığı ortaya çıkmıştır. Model çalışmasında deneysel çalışmalar öncesi 125 dakika reaktör şartlanma sürecinin yeterli olacağını göstermiştir.
Anoxic nitrogen cycling in Marmara sea sediments

Akuatik ekosistemlerde nitrojen giderimi çok ilgi görmektedir, çünkü yeraltı sularında ve yüzey sularında aşırı nitrat artan bir sorun olmaya başlamıştır. Çevredeki mikrobiyal aktivitelerin sonucu olarak nitrat, denitrifikasyon ve oksijensiz amonyak oksidasyon prosesleri ile N2 gazı şeklinde giderilir ya da disimilatif nitrat indirgenmesi ile NH4+ 'a dönüştürülür ve bu şekilde sistemde kalır veya biyokütle bünyesine geçer. Denizsel azot çevrimindeki bu prosesler ne kadar önemlidir? Bu cevaplanması zor bir sorudur, çünkü bu proseslerin denizsel azot çevrimine katkıları detaylı olarak son zamanlarda incelenmeye başlamıştır. Marmara Denizinde bulunan sedimentlerde tipik seviyelerin üstünde bulunan nitrat seviyesi ve kronik hidrokarbon konsantrasyonu, bu bölgeyi azot döngüsü proseslerinin araştırılması için gayet uygun bir ortam haline getirmiştir. Bu çalışmada, Marmara Denizi'nde kirliliğin en yoğun olduğu bölgelerden 2 sene boyunca yüzey sediment numuneleri alınmıştır. Anoksik nitrojen döngü prosesinde rol alan organizmaların, sorumlu oldukları proseslere özgü spesifik genler hedeflenerek, Gerçek Zamanlı Polimeraz Zincir Reaksiyonu methoduyla miktar tayini yapılmıştır. Bu çalışma kapsamında olmayan diğer sediment karakteristikleri Tubitak Projesinden alınmış ve koralizasyon analizinde hedef genlere hangi parametlerin etkilediğini belirmek amacıyla kullanılmıştır. Sonuçlar, anoksik mikrobiyal komuniteyi hedefleyen genlerin miktarı ve nitrat konsantrasyonu arasında güçlü bir bağ olduğunu göstermiştir. Disimilatif nitrat indirgenmesi prosesine spesifik olan nrfA geni, her bölgede en fazla oranda bulunurken(%5-30), amonyum oksidasyonunundan sorumlu hzoA geni en düşük oranda(%2-5) gözlenmiştir. Nitrat konsantrasyonunun en yoğun olduğu Tuzla ve Moda sedimentlerinde tüm hedef genler en yüksek oranlarda bulunurken, en düşük konsantrasyonlara Haliç sedimentlerinde rastlanmıştır. Denitrifikasyonu ve disimilatif nitrat indirgenmesinin görüldüğü durumlar benzer olsa da disimilatif nitrat indirgemesi, karbonun fazla ve nitratın az bulunduğu ortamlarda teşvik edilir. Bunun nedeni disimilatif nitrate indirgeyicilerin karbon kaynaklarını daha verimli şekilde kullanımlarından kaynaklanmaktadır. (Kelso, 1997, Silver 2001). Bizim bu çalışmada vardığımız sonuçlar, deniz ortamlarında bu prosesler hakkında edinilen daha önceki bilgilerle ötrüşmektedir. Marmara Denizi sedimentlerinin yüksek karbon içeriğine sahip olması disimilatif nitrat indirgenmesi prosesinden sorumlu organizmaların bu ortamda baskın hale gelmesine yol açmış olabilir. Bu organizmalar doğal ortamlarında situmule edilerek, hidrokarbon kirliliğinin giderilebilmesini amacıyla kullanılabilirler.
K-asit'in foto-fenton ileri oksidasyonunun modellenmesi, optimizasyonu ve toksisitelerinin incelenmesi

Naftalen sülfonatlar, içerdikleri sülfonat (SO3-) fonksiyonel grup sayesinde suda yüksek oranda çözünen, polar, aynı sebepten dolayı oksidatif tepkimelere karşı da oldukça dirençli yapıya sahiptirler. Bu deneysel çalışmada, ticari önemi yüksek bir boyarmadde sentez kimyasalı olan, içerdiği 3 adet sülfonat grubu nedeniyle oksidatif ayrışmaya son derece direnç gösteren K-asidin Foto-Fenton (Fe2+/H2O2/UV-C) ileri oksidasyon prosesi ile arıtılabilirliği araştırılmıştır. Prosesi etkileyen başlıca parametrelerin (giriş KOİ içeriği, başlangıç H2O2 ve Fe2+ konsantrasyonları, ayrıca fotokimyasal arıtma süresi), arıtım verimleri üzerindeki etkileri söz konusu kirleticinin tam ve kısmen oksidasyonu için ayrı ayrı olarak Yanıt Yüzey Yöntemi ile modellenmiş ve optimize edilmiştir. Deneysel ve istatistiksel tasarım çalışmaları sonucunda, KA içeren atıksuları için tipik olan 450 mg/L giriş KOİ değeri için optimum deneysel koşullar tam oksidasyonu için (H2O2)0= 37.5 mM, (Fe2+)0= 0.8 mM ve tr= 83 dk. ve kısmen oksidasyonu için (H2O2)0= 20 mM, (Fe2+)0= 0.4 mM ve tr= 55 dk. olarak bulunmuştur. Farklı giriş KOİ değerleri ve oksidasyon dereceleri için polinomal regresyon modeli tarafından belirlenen optimum reaksiyon koşullarında Foto-Fenton arıtımına tabi tutulmuş KA çözeltilerinin sentetik olarak hazırlanmış evsel atıksuya aklime edilmiş heterotrof biyokütlenin oksijen tüketim hızına başlangıçta zaten az olan olumsuz etkinin fotokatalitik arıtma süresi sonunda tamamının giderilebildiği ve reaksiyon süresi sonunda proses oksidasyon ürünlerinin ekotoksikolojik bir risk oluşturmadığı bulunmuştur.
Investigation of compostability of soild waste and sludges originating from İzmir city and examination of compost quality

IZMIR KENTİNDEN KAYNAKLANAN KATI ATIK VE ARITMA ÇAMURLARININ KOMPOSTLAŞTIRILABİLİRLİĞİNİN İNCELENMESİ VE KOMPOST KALİTESİNİN BELİRLENMESİ OZ Kompostlaştırma, katı atık ve arıtma çamurlarının bertarafı için yaygın olarak kullanılan bir yöntemdir. Bu çalışmada, İzmir kentinden kaynaklanan katı atık ve arıtma çamurlarının birlikte kompostlaştınlabilirliği araştırılmış ve kompost kalitesi belirlenmiştir. Deneysel çalışmaların ilk bölümünde, katı atık ve arıtma çamurlarının birlikte kompostlaştırabilirlikleri araştırılmıştır. Çalışmalarda, Uzundere kompost tesisinden alınan ön işlemden geçmişş katı atık ve Çiğli ile Güneybatı arıtma tesislerinden alınan arıtma çamurları kullanılmıştır. Deneysel çalışmalar 3 seri halinde gerçekleştirilmiştir. Birinci seride, Uzundere kompost tesisi ve Çiğli atıksu arıtma tesisinden alman çamur karıştırılmıştır. Bu seride 42 günlük periyotta %22'ye varan ağırlık azalmaları sağlanmıştır. Kompost materyalinin başlangıç sıcaklığı 19,5 C iken, 24 saat sonra 24,0 C'lik ortam sıcaklığında reaktör içindeki sıcaklıklar 44-51 C'e kadar yükselmiştir. İkinci seride, Uzundere kompost tesisi ve Güneybatı atıksu arıtma tesisinden alman çamur karıştırılmıştır. Bu seride 42 günlük periyotta %50'ye varan ağırlık azalmaları sağlanmıştır. 3/1 oranındaki katı atık çamur karışımları ile ortalama organik madde giderimi %47, 14 olmuştur. Reaktör sıcaklıkları 59,2 C'ye çıkmıştır. Üçüncü seride de, Uzundere kompost tesisi ve Güneybatı atıksu arıtma tesisinden alınan çamur karıştırılmıştır. Bu seride 42 günlük periyotta %50,50'ye varan ağırlık azalmaları sağlanmıştır. Yaklaşık %60 organik madde azalması sağlanmıştır. Reaktör sıcaklıkları 53 C'ye çıkmıştır. Çalışmanın ikinci kısmında, üretilmiş olan kompostlarm kalitesi değerlendirilmiştir. Bu değerlendirme için ağır metal analizleri ve bitki testleri yapılmıştır. Sonuçlar Seri 1 ve 2'den elde edilen ürünlerin ağır metal konsantrasyonlarının en sıkı standartların bile altında olduğunu göstermiştir. Bu ürünlerin her türlü kompost kullanım alanmda kullanılması uygundur. Seri 3'te bütün ağır metal parametreleri Yunan ve İtalyan standartlarının altında iken, bazı parametreler çok sıkı olan Alman standartlarının üstünde bulunmuştur. Bitki testleri, kompost ilavesinin bitki gelişimini olumlu yönde etkilediğini göstermiştir.
İzmir koşullarında aspir ve kanola yetiştiriciliğinde zeolit uygulamalarının bitki gelişimi ve verim üzerine etkisi

2003- 2004 yıllarında Ege Üniversitesi Güneş Enerjisi Enstitüsü deneme tarlasında yürütülen bu çalışmada aspir ve kanola bitkileri biyokütle enerjisi kapsamında ele alınmış; yazlık -kışhk kanola ve aspir (5- 154) bitkileri yetiştiriciliğinde zeolit uygulamalarının bitki gelişimi ve verim üzerine etkisi araştırılmıştır. İlk deneme yılında aspir ve kanola tohumlarının ekiminde 50 kg/da ve 100 kg/da zeolit dozları uygulanmıştır. İkinci deneme yılında ise zeolit dozları 1 m hacimde bulunan toprak miktarı esas alınarak; %1, %5 ve %10 olacak biçimde gerçekleştirilmiştir. Elde edilen bulgulara göre; her iki deneme yılında da zeolit uygulamalarının aspir ve kanola bilMlerinin gelişimi ve verimleri üzerine etkisi istatistiksel anlamda önemsiz bulunmuştur. Aspir tohumlarının çimlenme oram üzerine zeolit uygulamalarının etlrisinin olumlu olduğu saptanmış ve bu açıdan en yüksek değerin tohum ekiminden 10 gün sonra %10'luk zeolit uygulaması ile elde edildiği belirlenmiştir.
Tavuk dışkılarının klinoptilolit ve pomza taşı ile aerobik kompostlaştırılması

TAVUK DIŞKILARININ KL NOPT LOL T VE POMZA TAŞI LE AEROB KKOMPOSTLAŞTIRILMASISadiye Bilgiç KarabulutÖZBu çalışmada ülkemizde yaşanan en önemli atık problemlerinden biri olan tavukdışkılarının boşluk malzemeleri varlığında kompostlaştırılması araştırılmıştır. Boşluk malzemelerinin kullanımındaki temel amaç, tavuk dışkısındaki boşluklarınarttırılmasıyla etkin bir aerobik bozunma sağlanmasıdır. Bunun yanı sıra boşlukmalzemelerinin yüksek adsorplama ve su tutma özelliklerinin de proses üzerinde olumlu etkilerinin olacağı düşünülmektedir. Klinoptilolitin yüksek amonyumadsorplama özelliği ile azot içeriği yüksek olan tavuk dışkısından kaynaklanan koku emisyonunun azaltılması ve son ürünün nütrient içeriğinin zenginleştirilmesi, pomzanın fosforu adsorplama özelliği ile fazla fosforun giderimi amaçlanmıştır. Boşluk malzemelerinin seçiminde kolay erişilebilirlik ve maliyet de dikkate alınmıştır. Kapalı reaktörlerde kesikli sistemle gerçekleştirilen kompostlaştırma prosesiyle, en fazla bozunmanın klinoptilolitin kullanıldığı reaktörde meydana geldiği ve amonyumun adsorplanması ile ağır metal gideriminde klinoptilolitin iyi sonuç verdiği anlaşılmıştır. Fosfor gideriminde pomzanın fazla etkisinin olmadığı anlaşılmış, pomzanın adsorban özelliğinin proses parametrelerine bağlı olarak ayrıca incelenmesi gerektiği düşünülmüştür. Proses sonunda yapılan analizler sonucunda elde edilen ürünlerin stabil, olgun ve patojen organizmalardan arınmışolduğu anlaşılmıştır. Doğal ve ucuz boşluk malzemelerinin kullanılmasıyla tavuk dışkıları daha etkin bir biçimde kompostlaştırılabilmekte ve bu sayede önemli derecede çevre kirliliğine yol açan atıkların bertaraf edilmesinin yanı sıra toprak iyileştirici madde eldesi de mümkün olmaktadır.
Sızıntı sularının fiziksel, kimyasal ve ileri arıtma yöntemleri ile arıtılması ve arıtma sonuçlarının karşılaştırılması

Bu araştırma kapsamında, sızıntı sularının oluşum mekanizmaları incelenmiş, sızıntı sularının karakterizasyonu belirlenmiş ve sızıntı sularının arıtımında kullanılmakta olan teorik arıtma yöntemlerinden fiziko-kimyasal arıtma yöntemleri, biyolojik arıtma yöntemleri ve ileri arıtma yöntemlerinin genel ilkeleri verilmiştir. Sızıntı sularının arıtımına ışık tutabilecek fiziko-kimyasal arıtılabilirlik çalışmaları, amonyak sıyırma sistemleri, ileri antma yöntemleri (fenton reaktifi, adsoıpsiyon, ozonlama ve UV-H2O2) ve evsel atiksularla birlikte arıtım yöntemleri uygulanmış ve sızıntı sularının kirlilik giderimine ait veriler elde edilmiştir. Fiziko-kimyasal arıtılabilirlik çalışmaları ile KOİ değerleri 39300 mg/L'den 10970 mg/L'ye düşürülmüş, ileri antma yöntemleri ile de KOİ 3240 mg/L mertebelerine kadar indirilmiştir. Antılabilirlik çalışmaları sonuçlarına göre oluşturulabilecek olan arıtma alternatifleri ortaya konmuştur. Elde edilen bulguların irdelenmesi sonucunda, kireçle ön arıtma + evsel atıksularla birlikte arıtma min maliyetli en uygun arıtma alternatifi seçilmiş ve bu alternatifte KOİ hariç kanalizasyona deşarj kriterleri sağlanabilmiştir. Kanalizasyona deşarj şartım sağlayan kimyasal arıtma + foto oksidasyon prosesi ve arıtma tesisi bulunmayan beldeler için yüzeysel suya deşarj edilebilecek fiziko-kimyasal arıtma + adsorpsiyon arıtma ünitelerini içeren arıtma alternatifi de sunulmuş ve sunulan bütün alternatifler boyutlandırılmıştır. Boyutlarıdırılan ünitelerin yatırım ve işletme maliyetleri de ortaya konarak önerilen metotlar karşılaştırılmıştır. KOİ hariç kanalizasyona deşarj kriterlerini sağlayan bir arıtma tesisi kurulduğunda günümüz şartlarına göre 61000 $ ilk yatırım maliyetinin ve 5 $ / m3 işletme maliyetinin olabileceği, kanalizasyona deşarj kriterlerini sağlayan bir arıtma tesisi kurulduğunda 167000 $ ilk yatırım maliyetinin ve 8.8 $ / m3 işletme maliyetinin olabileceği, yüzeysel sulara deşarj kriterlerini sağlayan bir arıtma tesisi kurulması istediğinde ise 134000 $ ilk yatıran maliyetinin ve 18 $ / m3 işletme maliyetinin olabileceği ortaya konmuştur.
İleri biyolojik atıksu arıtma tesisi çamurlarının kompostlaştırılmasında farklı katkı maddelerinin etkilerinin incelenmesi

Arıtma tesisi çamurları yüksek oranda organik madde içeriğine sahip atıklardır. Organik nitelikli atıklardan en verimli yararlanma yöntemi bu atıkların kompostlaştırılmasıdır. Kompostlaştırma, uçucu organik madde içeriği yüksek olan katı fazdaki atıkların stabilizasyonunu esas alan bir prosestir. Bu proses sonunda stabil halde ve başta tarım olmak üzere çeşitli amaçlarla kullanılabilen bir ürün elde edilebilir. Bu çalışmada İstanbul-Paşaköy İleri Biyolojik Atıksu Arıtma Tesisi'nde oluşan çamurların aerobik olarak kompostlaştırılabilirliği ve farklı katkı maddeleri kullanımının bu proses üzerine olan etkileri incelenmiştir. Bu kapsamda iki seri çalışma gerçekleştirilmiş, arıtma tesisinden alman çamurlar sırasıyla fındık kabuğu, fıstık kabuğu ve saman ile değişik oranlarda karıştırılmış ve işletme parametreleri incelenmiştir. Elde edilen verilerden fıstık kabuğunun katkı malzemesi olarak en iyi sonuçlan verdiği bulunmuştur. Ancak başlangıç karışımının C/N oranının düşük olmasının da bir sonucu olarak fazla miktarda NH3 oluştuğu tespit edilmiştir. Fındık kabuğu kullanılan reaktörde sıcaklıklar istenen seviyelere ulaşmıştır ancak proses sonunda elde edilen ürünün su muhtevası % 50 civarlarında olmasına rağmen oldukça ıslak bir görüntü ortaya çıkmıştır. Bu durum fındık kabuğunun yapısında önemli bir oranda yağ bulunmasıyla açıklanmıştır. Saman kullanılan çalışmada ise samanın da ne boyutunun çok büyük olması nedeniyle yeterli karışım sağlanamamıştır. İkinci seri çalışmada birinci seri sonunda en iyi sonuçların elde edildiği fındık ve fıstık kabuklarına plastik malzemeden yapılmış gözenek malzemesi ilave edilmiş ve bu malzemenin proses üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir. Kullanılan gözenek malzemesi fıstık kabuğu ile yapılan çalışmada boşlukların artmasını dolayısıyla daha iyi havalanma şartlarını sağlamıştır. Bunun sonucu olarak ilk seriye kıyasla daha yüksek sıcaklık değerlerine ulaşılmıştır. Fındık kabuğu kullanılan reaktörde ise gözenek malzemesi kullanımının sıcaklığı artırıcı yönde bir etkisi olmadığı tespit edilmştir. Bu durum fındık kabuğunun boyutlarının yeterli büyükte olması sebebiyle havalanmayı homojen bir şekilde sağlaması ile açıklanabilir. Elde edilen ürünlerin tarımda kullanılabilmesi için ağır metaller ve patojen mikroorganizmalar açısından standartları sağlayıp sağlamadığı araştırılmıştır, ve her iki seri çalışma sonucunda elde edilen ürünlerin standartları sağladığı tespit edilmiştir. Yapılan bu çalışmada Türkiye'deki atıksu arıtma tesislerinde oluşan çamurların bertarafı için kompostlaştırmanın uygun bir alternatif olduğu ve katkı maddesi olarak ülkemize özgü bir ürün olan fıstık kabuğu kullanılmasının iyi sonuçlar verdiği ortaya konmuştur.
Advanced treatment of humic acids by sequential oxidation and adsorption

HÜMİK ASİTLERİN BİRLEŞTİRİLMİŞ OKSİDASYON VE ADSORPSİYON İLE İLERİ ARITIMI Bu çalışmada, anülmamış ve ön arıtma yapılmış hümik asitlerin iki değişik tipteki aktif karbon üzerine adsorpsiyonu araştırılmıştır. Bu çalışmanın amacı, değişik karbon türlerinin adsorplama verimlerinin ve önantımlann adsorpsiyon mekanizması üzerine elküerinin anlaşılmasıdır. önantma işlemi, ozonlama, fotokatalitik oksidasyon ve ozonlamamn TİO2 kullanılan fotokalitik oksidasyon öncesinde hümik asitlerin kısmen oksidasyonu için ön arıtma olarak kullanıldığı ardışık bir sistemde uygulanmıştır. Adsorpsiyon izotermleri Freundlich adsorpsiyon modeli ile değerlendirilmiştir. Adsorpsiyon kapasitesi, K ve adsorpsiyon kuvveti, l/n değerleri arıtılmış ve önantma yapılmamış hümik asitler ve granüler aktif karbon ve toz aktif karbon için karşılaştmlmıştır. izotermlerden K, ve l/n değerleri hesaplanmışlar. Ayrıca, adsorpsiyon verimleri Kd değerleri açısından karşılaştınlmışür. Adsorpsiyon verimleri, karbon çeşidinden bağımsız olarak önantma ile düşmüştür. Bunun yanında, %50 ve %80 adsorpsiyon verimleri için harcanan karbon miktan, her iki aktif karbon tipi içinde önantunlar sayesinde azalmıştır. Ek olarak, %50 ve %80 adsorpsiyon verimleri için GAK TAK' tan daha fazla miktarlarda harcanmıştır. Bunda etken GAK ve TAK' m değişik karakteristikleri olmalıdır.
Melanoidin ve melanoidin içeren maya endüstrisi atıksularının elektrokimyasal arıtımı

Bu tezde alüminyum elektrot kullanılarak kesikli Elektrokoagulasyon reaktöründe sentetik ve doğal melanoidin içeren atıksuların EC prosesi ile renk, kimyasal oksijen ihtiyacı ve toplam organik karbon giderim verimleri araştırılmıştır. Sentetik melanoidin (başlangıç KOI= 112 mg/L ve AU475nm=0.5) ile yapılan çalışmalarda %98'den fazla giderim verimleri elde edilmiştir. Ayrıca MEAS'ın anaerobik giriş, anaerobik çıkış ve anaerobik-aerobik çıkışlarının EC ile arıtım verimleri bağımsız değişkenlerin birbiri ile etkileşimleri de göz önüne alacak şekilde yüzey yanıt metodolojisi ile optimize edilmiştir. Başlangıç KOI değerleri sırasıyla 27920, 2160 ve 544 mg/L ve başlangıçtaki absorbansları 2.5, 1.910 ve 0.661 AU475nm olan AI, AE ve AAE için üçüncü dereceden bir model deneysel sonuçlarla oldukça yüksek oranda uyumluluk göstermiştir. Maksimum renk, KOİ ve TOK verimleri sırasıyla AE için %88, %48 ve %49, AAE içinse %86, %49 ve %43 şeklinde elde edilmiştir. Ayrıca MEAS içindeki fraksiyonların moleküler ağırlıklarının değişimi biyolojik arıtım ve EC süresince HPSEC ile izlenmiştir. Yüksek ve düşük molekül ağırlıklı fraksiyonların düşük konsantrasyona sahip oldukları ancak renge etkilerinin yüksek olduğu tespit edilmiştir. Öte yandan orta molekül ağırlıklı fraksiyonun yüksek konsantrasyona ve düşük renk yoğunluğuna sahip olduğu tespit edilmiştir. XAD reçineleri ile yapılan adsorpsiyon kromatografisi ile AE ve AAE, hidrofobik asit, hidrofobik baz, hidrofobik nötral ve hidrofilik madde kısımlarına ayrılmıştır. Adsorpsiyon kromatografi sonuçları her iki atıksuda da HoA'ın renge en fazla neden olan kısım olduğunu ve atıksuların sahip oldukları çözünmüş organik karbon'a en önemli katkının atıksuların HiM fraksiyonlarının yaptığını ortaya koymuştur.
Uzaktan algılama ve coğrafi bilgi sistemleri destekli çevresel etki değerlendirmesi Hayrabolu sulama projesi örneği

Bu çalışma, Karaidemir Barajı Sulama Kooperatifi tarafından işletilen Hayrabolu Sulama Şebekesi'nin Uzaktan Algılama ve Coğrafi Bilgi Sistemi'nden yararlanılarak, Çevresel Etki Değerlendirme 'sini yapmak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Yapılan anket çalışmasında, özellikle çeltik gibi su ile çokça temasta bulunan çiftçilerin sulama suyu kalitesi nedeniyle ciltlerinde problem olduğu belirtilmiştir. Su kaynağı ve ana tahliye kanalından alınan örneklerde su kalitesi C3S1 olarak saptanmıştır. Şebekeye ait 2000- 2009 yıllarına ilişkin taban suyu seviyeleri ve tuzluluk değerleri incelenmiş ve en kritik taban suyu seviyesi 2006 yılı Haziran ayında % 28.8 olarak saptanmıştır. Tuzluluk açısından ise en kritik değer 2008 yılında 6850 hos/cm olarak bulunmuştur. Sulama şebekelerinde yapılan ÇED çalışmaları, şebekenin sağlıklı bir şekilde çalıştırılması, bölge toprağı ve insanına zarar vermeden öngörülen hizmetlerin yerine getirilmesi açısından son derece önemli olması nedeniyle bu tür çalışmalara sulama kooperatifi ve devlet tarafından destek verilmesi gerekmektedir
Evaluation of an advanced oxidation system in the obsence and presence of granülar activated carbon

Son yıllarda ileri oksidasyon teknolojileri alanındaki araştırma ve gelişmeler arıtılması zor olan organik ve/veya zehirli endüstri ve doğal atıkların kısa sürelerde kısmen veya tamamen yok edilmesi doğrultusunda büyük önem kazanmıştır. Organik atıkların aktif karbon adsorpsiyonu ile üçüncül arıtılması da atıkların katı faz üzerine geçerek tehlikeli bir çamur oluşturmasına rağmen çok popüler olmuş ve önem kazanmıştır. Bu çalışmanın amacı homojen ileri oksidasyon sisteminin verimlilik ve uygulanabilirliğinin, oksidasyon ve adsorpsiyonun aynı anda gerçekleştiği granül aktif karbon ortamındaki ileri oksidasyon sistemi ile karşılaştırılmasıdır. Bu tez: i) UV/H2O 2 oksidasyon sistemi, ii) granül aktif karbon ile adsorpsiyon sistemi, ve iii) UV/H2O 2 ve GAK ikili sisteminin karşılaştırmalı incelenmesini içermektedir. Ekonomik değerlendirmede atık karbonun rejenerasyonu ve rejenerasyon çözeltisinin UV/H2O 2 yöntemi ile arıtılması da göz önüne alınmıştır.. Deneysel çalışmaların tümü, çoğunlukla aromatik yapılı olan zehirli organikleri temsil etmek üzere fenol ile yapılmıştır. GAK ilave edilmiş UV/H2O 2 sistemi ile fenol ve toplam organik karbon giderim hızı, UV/H 202 sistemi ile giderim hızının yaklaşık iki katı bulunmuştur. Yıllık net işletim maliyeti bazında ise GAK ilaveli sistemin hem fenol, hem de TOK giderimi açısından tek başına ileri oksidasyon prosesi sisteminden daha etkili olduğu görülmüştür.