turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği sürecinin Türk dış politikasına etkileri

Tezde Avrupalılaşma kavramı çerçevesinde Soğuk Savaş sonrası AB'nin Türk dış politikasına etkileri ele alınmaktadır. Öncelikle kurumsal düzeyde Türk dış politikasının Avrupalılaşmasında, AB'nin Türk dış politikasını bürokratik reorganizasyon ve söylem açısından etkilediği ancak seçkin Avrupalılaşmasının sağlanamadığı görülmektedir. Politika düzeyinde ise AB'nin Türkiye'ye koşulluluk ilkesi ile belirli alanlarda etki yapabildiği ancak bu etkinin de sınırlılıkları olduğu görülmektedir. Orta Doğu bölgesi ile ilişkilerde ise AB etkisi sınırlıdır. Ulusal hassasiyetlere dokunmayan konularda AB gerekleri iç politikada AB yanlısı hükümetler varsa yerine getirilmektedir. Ancak iktidarda AB yanlısı bir hükümet olsa dahi içte muhalefete maruz kalan milli davalarda Avrupalılaşma durmaktadır. Bir başka açıdan ise; Avrupalılaşmanın siyasa Avrupalılaşması olarak tanımlandığı, Türkiye'nin AB dış ve güvenlik politikası mevzuatına uyumu kapsamında Türkiye ile AB arasında milli davalar dışında ciddi bir farklılık olmadığı görülmektedir. Ancak AB'nin kendisini etik/normatif bir güç olarak tanımlaması ile kimlik konularını da içeren siyasi Avrupalılaşma tanımında Türkiye'nin Avrupalılaşması sorunlu bir nitelik arz etmektedir. Avrupalılaşmanın ikinci boyutu çerçevesinde ise Türkiye savunma alanındaki bazı önceliklerini AB düzeyine aktarabilmiştir. AB desteğiyle başta enerji konusu olmak üzere uluslararası alanda etkin politikalar izlenmesi mümkün olabileceği gibi, AB üyeliğinin Türkiye ve AB'nin karşılıklı olarak gündemlerini değiştireceği ve genişleteceği de açıktır. Sonuç olarak, Merkezi ve Doğu Avrupa ülkelerinin Avrupalılaşması için kullanılan konstrüktivist kurumsalcı yaklaşım Türkiye ve AB arasındaki güvenlik kimliği farklılığı gibi yapısall bir nedenden ötürü kısa vadede kullanılamayacaktır. Bunun yerine Türkiye'nin Avrupa güvenliğine katkılarına odaklanan rasyonalist kurumsalcı yaklaşım kullanılmalıdır.
Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne adaylık sürecinde tarım politikaları

Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne girme çabası, 1963 yılında Ankara Anlaşması ile başlamıştır. Tarım alanında başlayan yakınlaşma, karşılıklı olarak verilen dış ticaret tercihleriyle devam etmektedir. Avrupa Birliği'nde tarım politikası, Topluluğun en önemli ortak politikası olan 'Ortak Tarım Politikası' ile yürütülmektedir. İşleyiş mekanizması bakımından oldukça karmaşık bir yapıda olan bu politika üzerinde sürekli reform yapılmaktadır. Ortak Tarım Politikası son olarak 'Gündem 2000' reformuyla değişikliğe uğramıştır. Avrupa Birliği'nin gündeminde olan genişleme süreci, Orta ve Doğu Avrupa ülkeleriyle birlikte Türkiye'yi de kapsamaktadır. Türkiye'de tarım sektörü, uzun yıllar ekonominin temel unsuru olmuş, önemini hep korumuştur. Türkiye'de tarım politikalarıyla ilgili sorunlar ve uluslararası koşullar, yeni politika arayışlarını doğurmuştur. Dünya Bankası ve Uluslararası Para Fonu'nun desteğiyle Türk tarım politikalarında radikal reformlar yapılmaktadır. Bu reformlarla tarım politikalarının Ortak Tarım Politikası'na uyumu kolaylaşacaktır. Türkiye ile Avrupa Birliği arasında tarım alanındaki ilişkilerde en önemli unsur, tarım politikalarının Ortak Tanm Politikası'na uyumudur. Türkiye'nin tarımsal yapısı, tarım nüfusu, işletmelerin küçüklüğü ve dağınıklığı, üreticilerin örgütlenmesi, destekleme biçimi, verimlilik, teknoloji kullanımı, kurumsal organizasyon ve ürün kalite ve standartları açısından Avrupa Birliği ile büyük farklılıklar göstermektedir.
Avrupa Para Birliği, Euro ve Türkiye ekonomisine etkileri

Anahtar Kelimeler: Parasal Birlik, Optimum Para Sahası Teorisi, Euro, Türkiye EkonomisiAvrupa parasal birliği, günümüzdeki en gelişmiş iktisadi entegrasyon örneklerinden birisidir. Parasal birliğin teorik yapısı optimum para sahası teorisi ile açıklanmaktadır. Avrupa parasal birliği optimum para teorisi çerçevesinde incelendiğinde, işsizlik oranının fazla olması sebebiyle optimum para sahasını tam anlamıyla oluşturamadığı görülmüştür. Optimum para sahası teorisinin nihai hedefi tek paraya geçiştir. avrupa parasal birliği 1 0cak 1999 yılında birlik üyesi ülkelerin tek para aşamasına geçmesiyle son aşamasını da tamamlamıştır. Euro'nun yürürlüğe girmesiyle öncelikle birlik üyesi ülkeler, daha sonra ise birliğe üye olmayan pek çok ülke bu entegrasyon sürecinden etkilenmiştir. Türkiye de gümrük birliğine dahil olan bir ülke olarak bu süreçten etkilenen bir ülkelerden biridir. ekonomik ve parasal birlik yolunda Türkiye'nin maastricht kriterleri'ne uyumu büyük önem arz etmektedir.
Avrupa'da yükselen aşırı sağ ve Avrupa Birliği

1980'lerden itibaren kendini yeniden Avrupa'nın meşru zeminine yerleştiren aşırı sağ düşünce, 21. yüzyılda da etkisini tüm alanlarda hissettirmektedir. Avrupa'nın uzun uğraşlar sonucu elde ettiği Avrupa Kimliği artık aşırı sağ düşünce tarafından aşındırılmaktadır. Özellikle göçmenler ve Müslümanlar özelinde ortaya çıkan ırkçı ve yabancı düşmanı tavırlar, hem önüne geçilemeyen bir sorun olarak karşımıza çıkmakta hem de aşırı sağ partilerce seçim malzemesi olarak kullanılmaktadır. Son yıllarda oylarında gözle görülür artış olan aşırı sağ partiler toplumu giderek etkilemekte, karşılaşılan sorunlar karşısında popülist söyleme başvurarak toplumun duygularını ve korkularını körüklemektedirler. Avrupa Birliği'nin bütünleşme politikalarını ve değişen ulus devlet yapısını da eleştirmektedirler. Bu tezin amacı sağ ve aşırı kavramları, aşırı sağın yükselmesindeki faktörleri, aşırı sağ partilerin ülke özelliklerini ve Avrupa Birliği'nin aşırı sağa yönelik önlemlerini ve çalışmalarını ortaya koymaktır. Ayrıca bu tezde 'Aşırı sağın yükselmesinin altında yatan temel faktörler nelerdir? ve ' Avrupa Birliği politikalarının ırkçılık ve yabancı düşmanlığı ile mücadelesinde başarılı mı? gibi sorulara da yanıt bulunmaya çalışılmıştır.
Challenging the balance of power theory within the post-cold war period: Role of the United States and the European Union

Bu tez, Soğuk Savaş sonrası dönemde güç dengesi teorisinin geçerliliğini sorgulamaktadır. Güç dengesi teorisinin geçerliliği sorgulanırken, Avrupa Birliği'nin Soğuk Savaş sonrası dönemde yükselen Amerikan hegemonyası karşısındaki duruşu ve ittifak tercihleri de incelenmektedir. Teori, uluslararası sistem içerisinde, gücün dağılımını bozan devlet karşısında oluşturulacak bir güç dengesini öngörmektedir. Yalnız Soğuk Savaş sonrası dönemde Avrupa Birliği üyesi ülkeler oluşturdukları ittifaklarda güç yerine tehdit unsurunu ön plana çıkarmışlardır. İttifak tercihlerinde güç her ne kadar önemli bir yere sahip olsa da devletler söz konusu durumlarda tehdit unsurunu ön planda tutmayı tercih etmektedirler.
Yazılı basında Türkiye-Avrupa Birliği (3 ekim 2005) müzakere sürecine ilişkin haberlerin analizi

Avrupa Birliği- o dönemki adıyla Avrupa Toplulugu- 1959 yılında yapılan tam üyelik basvurusu ile Türkiye'nin önemli gündem maddelerinden biri oldu. Avrupa ileilişkiler konusu, 1959 yılından günümüze kadar olan süre zarfında, özellikle konumuzbaglamında 3 Ekim 2005'de Türkiye ile müzakerelere baslanması kararının alınmasının ardından hem kamuoyunu hem de basını mesgul eden bir konu haline gelmistir. 3 Ekimtarihi, Türkiye'yi Avrupa Birliği'ne aday ülke statüsünden, Avrupa Birliği ile müzakerelere baslayan ülke statüsüne getirmesi dolayısıyla ilişkilere yeni bir boyutkazandırması nedeniyle, yazılı basında genis ölçüde yer aldı. Bu çalısma 3 Ekim 2005 tarihinde Belçika'nın baskenti Brüksel'de bir araya gelen Avrupa Birliği liderlerinin, Türkiye ile 3 Ekim 2005'te müzakerelere baslanması kararının, Türk yazılı basını tarafından nasıl algılandıgı ve kamuoyuna nasıl aktarıldıgı üzerine yapılmıstır. Toplumun gündemde öne çıkan baslıklara iliskin bilgi almada basvurdugubirincil kaynagın basın olduğu hatırlandıgında, yazılı basının toplumun görüs ve düsüncelerini sekillendirmede ne denli ciddi bir role sahip olduğu anlasılmaktadır. Bu nedenle önümüzdeki yıllarda da en az simdiki kadar gündemde yer alacagı düsünülen ve sonuçları itibarıyla Türkiye'de yasayan herkesin hayatını ilgilendiren Avrupa Birliği ile ilişkilerin yazılı basında nasıl yer aldıgı ve basının bu konuda toplumu nasılyönlendirdiginin anlasılması önem kazanmıstır. Yazılı basında 3 Ekim 2005 tarihi öncesinde ve sonrasında çıkan haberler, içerik analizi yöntemi kullanılarak incelenmistir. Yapılan incelemede, liberal basın anlayısınınkabul gördügü günümüz basın dünyasında faaliyet gösteren gazetelerin, AB konusunda analitik görüslere yer vermedikleri; ideolojik bakısları dogrultusunda yanlı bir yayınpolitikasıyla, toplumu yüzeysel bir bakıs açısı ile belli bir egilime sevk eden, bir yayın politikası yapısı içinde olduğu tespit edilmistir. Tarafsızlık ve objektiflik tartısmalarınıngeride kaldıgı günümüz basınından beklenen, dayatmacı tavrını bir kenara koyaraksübjektif ilkelilik kavramını benimsemesidir.
Türkiye ve Hırvatistan'ın Avrupa Birliği tam üyelik müzakere süreçlerinin hazmedebilme kapasitesi açısından karşılaştırmalı bir değerlendirmesi

Birinci ve ikinci dünya savaşlarının büyük bir yıkıma neden olduğu Avrupa'da bir daha bu tarz savaşların yaşanmaması amacıyla kurulan Avrupa Birliği yüzyılın en büyük barış projelerinden birisi olarak nitelendirilmektedir. Avrupa halklarının ortak değerler etrafında toplanarak oluşturduğu bu yapı günümüzün en önemli uluslararası kurumlarından birisidir. Türkiye de bu barış projesine katılmak amacı ile yaklaşık 60 yıl önce adımlarını atmıştır. Türkiye, Hırvatistan ile aynı tarihte 3 Ekim 2005 tarihinde müzakere süreçlerine başlamış ancak henüz tam üyelik hedefine ulaşamamıştır. Türkiye ile müzakere süreçlerine aynı gün başlayan Hırvatistan ise 2013 yılında birliğe tam üye olarak bu süreci sonlandırmıştır. Bu çalışma Türkiye ve Hırvatistan'ın müzakere süreçlerini 'hazmedebilme kapasitesi' açısından karşılaştırarak bir değerlendirme yapmak amacı ile yapılmıştır. Tezin ilk bölümünde bütünleşme teorilerine değinilmiş ve bu sürecin neden sadece teorik olarak açıklanamayacağı izah edilmiştir. Birliğin bizzat kendisi tarafından ortaya atılan ve birliğe de yükümlülükler getiren hazmetme kapasitesi kavramı bu karşılaştırmalı değerlendirmeyi yapmak için önemli bir kavram olarak ele alınmıştır. Birliğin tarihi, kurumları ve bu kurumların işleyişlerine yer verilmen ikinci bölümün ardından sıra ile Hırvatistan ve Türkiye'nin Avrupa Birliği süreçleri ele alınmış ve sonuç olarak hazmedebilme kapasitesinin ışığında Türkiye'nin üyeliğinin neden geciktiği açıklanmaya çalışılmıştır.
Ulus-devletler ve Avrupa Birliği

Bu tezin konusu ulus-devletler ve Avrupa Birliği 'dir. Ulus-devletin değişik dinsel-etnik grupları bir arada tutmasını sağlayan yapıştırıcı işlevinin yok olma yoluna girdiğini düşünmemize yol açan sebepleri vardır. Oysa ki, Ulus-devlet olgusu, özellikle gelişmekte olan ülkelerde işlevlerini yitirmemiştir. Hatta Batı ülkelerinde de tümüyle yitirdiği söylenemez. Ancak, gelişmiş dünyadaki bloklaşma ulus-devlet yerine daha üst düzeydeki bir bütünün bu işlevleri yüklenmesine sebep olmuştur. Özellikle AB gibi siyasi bütünleşme hedeflenen durumlarda. Böyle bir bütünleşme içerisinde ise Avrupa Birliği ülkelerine baktığımızda, iki değişik yapı görüyoruz. Milletlerüstü bir yapı, yanmda ulus-devlet kimliği. Bu çalışmada, Avrupa devletlerinin gelişimi ile birlikte birlik içerisinde bütünleşmeğe gidişte yaşanan değişiklikler, sosyal ve idari açıdan incelenmektedir. Bütünleşme içerisinde Avrupa Birliği üyesi ülkelerin durumu incelenmekte olup, ulus-devlet kavramının nasü değiştiği, hangi boyutta kaldığı araştırılarak, değişimin etkileri göz önüne serilmeğe çalışılmıştır. Ayrıca, Almanya, Fransa, İngiltere, İtalya gibi başat güç olan ülkelerin geçirdikleri değişim incelenerek etkileri irdelenmiştir. Avrupa Birliği üyesi ülkelerin bütünleşme içerisinde nasıl sindirildiği, tek bir devlet gibi davranmanın zorlukları, aşılan güçlükler, güvenlik ve savunma kimliği, kimlik sorunu, Avrupa Devletlerinin tarihi gelişimleri içerisinde birliğe giden yolun nasü kat edildiği, ekonomik bir birliğin siyasi birliğe doğru giden aşaması incelenerek gelecekte ne gibi sorunların olabileceği görülmeğe çalışılmıştır. Çalışmamızda, Ülus-Devlet kavramı ve gelişimi, Avrupa Birliği'nin oluşumu, Avrupa Birliği'nin küreselleşme olgusundaki yeri, Ulus-devletin ve Avrupa Birliği'nin geleceği konusunda değerlendirme, konularına yer verilmiştir. ''
AB bölgesel politikasında kalkınma ajansları, Türkiye'de kalkınma ajansları ve İstanbul Kalkınma Ajansı uygulaması

Avrupa Birliği bölgesel politikası, bölgeler arasındaki gelişmişlik farklılıklarını azaltmak amacıyla oluşturulmuştur. Üye ülkeler ve bölgeleri arasındaki gelişmişlik farklılıkları, genişleme süreci ile artmıştır. Bu durum, AB'nin bölgesel politikaya daha fazla önem vermesine neden olmuş ve AB, bölgesel kalkınma politikasını yenileyerek bölgesel farklılıkları azaltmaya çalışmıştır. Bölgesel politikanın uygulama anlayışının değişmesi, yeni kurumsal yapıları ortaya çıkarmış, Kalkınma ajansları bölgesel politikanın uygulanmasında önemli yapılardan biri haline gelmiştir. Yerelin artan önemi, yönetişim ve Avrupa Birliği'nin bölgesel politika anlayışının etkisi ile Türkiye'de, bölgesel politikanın etkinliğini artıracak yeni kalkınma araçlarına ihtiyaç duyulmuştur. AB adaylık süreci ile birlikte gelişen yeni bölgesel politika anlayışında, kalkınma ajansları Türk bölgesel politikasında yerini almıştır. Çalışmanın ilk bölümünde Avrupa Birliği'nin bölgesel politikası ve kalkınma ajansları ele alınırken, ikinci bölümde Türkiye'deki bölgesel politika ve bu politika içerisinde kalkınma ajansları incelenmiştir. Son olarak üçüncü bölümde, İstanbul Kalkınma Ajansı ele alınmıştır.
Küreselleşme ve Avrupa Birliği'nde sosyal politika uygulamaları

oz Günümüzün üzerinde en çok tartışılan konularından biri olan küreselleşme, dünyanın her yerinde ekonomik ve siyasi konjonktürü etkilemektedir. Ekonominin devlet müdahalelerinden sıyrılması, ulus-devleüerin yetkilerini uluslar üstü yapılara bırakmaları, giderek daha da çok karşımıza çıkmaktadır. Küreselleşmenin piyasa ekonomisi koşullarına dayanan iktisadi etkileri, kurulduğu günden bu yana, Avrupa Birliği'nin sosyal politikaya bakışında değişimlere yol açmıştır. Bu çalışma, Avrupa Birliği'nin sosyal politika alanındaki uygulamalarım ve küreselleşmenin Birliğin sosyal politikası üzerindeki etkilerini incelemektedir. Küreselleşmenin Avrupa Birliği'nde sosyal devlet yapılarını değişime zorlaması, ancak tüm bu baskılara rağmen, Avrupa Birliği sosyal politikasının devamlılığına verilen önem ve sosyal politika uygulamalarındaki gelişmeler, konuyla ilgili olarak yazılmış makalelerden yararlanılarak yorumlanmaya çalışılmıştır. Varılan son noktada, küreselleşmenin toplumsal alandaki olumsuz etkilerinin telafi edilebilmesi amacıyla, sosyal politika uygulamalarının hala daha günümüzde de geçerliliğini sürdürdüğü görülmektedir.
Avrupa Birliği ülkelerinde seçilmiş vergi uygulamaları ve Türk vergi sisteminin Avrupa Birliği modeline yaklaştırılması

Avrupa Birliği, oluşum süreci içerisinde çok farklı dinamikleri sürükleyen oldukça karmaşık problemleri bir arada yaşayan ve bunları çözmeye çalışan bir tarihsel geçmişşe sahiptir. Birlik üyesi ülkeler arasında yaşanan farklı ekonomik, sosyal ve siyasal sorunların Birlik potasında çözülmesi gereği, bir konsensüsü ve Birlik gerçeği olan harmonizasyonu zorunlu kılmıştır. Birlik üyesi ülkelerde uygulanan vergi sistemlerinin uyumlaştırılması konusu da bu harmonizasyon çabalarından birini oluşturmaktadır. Vergi konusundaki uyumlaştırmanın gereği, üye ülkeler arasında ortaya çıkabilecek bir haksız rekabetin önlenmesi açısından önemlidir. Bu bağlamda, üye ülkelerde uygulanan Gelir Vergisi ve Kurumlar Vergisi, çalışmamızın temelini oluşturmaktadır. Bu sayılan vergi uygulamaları temelde farklılık arz etmemektedir. Farklılıklar, detaylarda ortaya çıkmaktadır. Detaylarda karşılaşılan bu farklılıklar da vergi uyumlaştırılması konusunda Avrupa Birliği'nde önemli bir sorun teşkil etmemektedir. Ancak bu sorunların çözümünde en önemli engel, milli egemenliğin devredilmesinde ortaya çıkmaktadır. Çünkü, üye ülkeler mali bağımsızlıklarını yitirmek istememektedirler. Bu da Avrupa Birliği'nde, yukarıda sayılan vergiler bağlamında uyum çalışmalarının yavaş ilerlemesine yol açmaktadır. Avrupa Birliği'ne tam üyelik için başvurmuş olan ülkemiz açısından da vergi uygulamaları önem arz etmektedir. Türk Vergi Sistemi'ndeki uygulamaların Birlik standartlarına yaklaştırılması ya da bir diğer ifadeyle uyumlaştırılması, üye ülkeler için Türkiye karşısında maruz kalabilecekleri haksız rekabet açısından önem arz ederken, Türkiye için ise bu uyumlaşttrma, tam üyeliğin olmazsa olmaz koşullarından biridir. Günümüzde Türkiye ile Avrupa Birliği arasında ekonomik ve sosyal standartlar bazında ve bu noktada vergi uygulamaları konusunda da bir takım farklılıklar bulunmaktadır. Ancak Avrupa Birliği üyesi ülkeler ile Türkiye'de Gelir Vergisi ve Kurumlar Vergisi uygulamalarında görülen farklılıkların, ülkemiz açısından giderilmesi konusunda teorik olarak fazla bir güçlükle karşılaşılmayacağı söylenebilir. Uyum çalışmalarında karşılaşılabilecek en önemli sorunun ise Anayasamızda yapılması gereken değişiklikler konusunda ortaya çıkabileceği söylenebilir. 154
Avrupa Birliği rekabet politikası ışığında Türkiye'de özelleştirmelerin rekabet denetimi

'Avrupa Birliği Rekabet Politikası Işığında Türkiye'de Özelleştirmelerin Rekabet Denetimi' başlıklı yüksek lisans tezinde Deniz Ulaş Göçen, Türkiye'nin 1/95 sayılı Ortaklık Konseyi Kararı gereğince kabul ettiği 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun ile ikincil mevzuatın, gerek özelleştirme yoluyla devralmalar gerekse özelleştirme sonrasındaki rekabet ihlalleri açısından uygulama alanını -çok sayıda Rekabet Kurulu ve Danıştay kararını tartışarak- incelemekte ve Avrupa Birliği rekabet politikası ışığında Türkiye'deki piyasalarda özelleştirmeler yoluyla rekabetin tesis edilmesi ve korunması amacına ulaşılabilmesi için çeşitli öneriler getirmektedir.
Avrupa Birliği kriterleri ışığında Türkiye'de ifade ve basın özgürlüğü: ''AKP Dönemi''

Avrupa Birliği Kriterleri Işığında Türkiye'de İfade ve Basın Özgürlüğü: ''AK Parti Dönemi''Mehmet Ali GÖNGENDemokratik bir siyasal rejimin ve istikrarlı bir demokrasinin en önemli teminatlarından olan ifade ve basın özgürlüğünün Türkiye'deki durumu, AİHM kararları, ilerleme raporları ve uluslararası raporlar perspektifinden değerlendirilmesi, çalışmanın ana temasını oluşturmaktadır. AB'ye aday ülke olması sebebiyle Avrupa Komisyonu tarafından hazırlanan ilerleme raporlarında Türkiye'nin eleştirildiği en önemli konulardan biri olan ifade ve basın özgürlüğünün, Türk Hukuk Sistemi'ndeki durumu ve AK Parti iktidarında geçirdiği dönüşüm incelemenin esasına zemin oluşturacağı bu çalışma, aynı zamanda bahsi geçen dönemle ilgili pratikte basın ve ifade özgürlüğü konusundaki sorunlarla bir çerçeve sunmayı hedeflemektedir. Bu çalışma, 2002- 2015 yılları arası AK Parti dönemini incelemekte olup bu dönem çalışmasıdır. Bu bağlamda AİHM tarafından Türkiye aleyhine çıkan ihlal kararlarının iç hukukta hangi yasa maddesine dayandığı yıllara göre sınıflandırılmış, bu anlamda ilgili maddelerde yapılan yasal düzenlemeler ve bu düzenlemelerin uygulamalarının izi sürülmüştür. Çalışmada veri toplama aracı olarak ilgili alanyazın taraması yapılmış; basın ve ifade özgürlüğü ile ilgili uluslararası sözleşmeler, AK Parti dönemini kapsayan Avrupa Konseyi'nin ilerleme raporları, AİHM kararları, AİHM'nin ve Avrupa Komisyonu'nun atıfta bulunduğu uluslararası sözleşmeler, basın ve ifade özgürlüğüne dair Türkiye ile ilgili uluslararası raporlar kullanılmıştır. Dönem adı geçen raporlar ve AİHM kararları üzerinden okunmaya çalışılmıştır.
Enerji arz güvenliği açısından Avrupa Birliği için Türkiye'nin önemi

Bu çalışmada Avrupa Birliği Türkiye ilişkileri enerji arz güvenliği konusu üzerinden ele alınmaktadır. Artan enerji ihtiyacıyla birlikte bütün dünya ülkeleri bu ihtiyacı gidermek adına adeta bir yarış içerisine girmiştir. Bu sebeple enerji anlamında bazı avantajlara sahip olan ülkeler, bunu uluslararası arenada iyi bir koz olarak kullanmaktadırlar. Türkiye, enerji kaynağı bakımından olmasa da, enerji kaynaklarına yakınlığı nedeniyle ve jeopolitik konumu itibariyle avantajlı ülkeler arasında sayılmaktadır. Avrupa Birliği için Türkiye'nin önemi bu noktada gündeme gelmektedir. Türkiye, üzerinden geçen petrol ve doğalgaz boru hatlarıyla Avrupa Birliği'ne enerji taşıyan bir enerji nakil üssüdür. Tez, böyle bir pozisyonda Avrupa Birliği'nin enerji arz güvenliğini sağlayabilmek adına Türkiye'ye ihtiyacı olduğunu, Türkiye'ninse bir enerji merkezi olma hedefini gerçekleştirmek için pek çok altyapı çalışması yapması gerektiğini ifade eder. Bunu yaparken de kavramsal anlamda enerji, enerji kaynakları ve enerji arz güvenliği konularını detaylı olarak irdeler. Daha sonra Avrupa Birliği ve Türkiye'nin enerji görünümünü ortaya koyar. Bu fikirleri savunmak için çalışmada istatistiksel veriler, somut bilgiler ve akademik araştırmalar kullanılmıştır.
The gender gap in public support for European integration

Kamuoyu araştırmaları, Avrupa entegrasyonu konusunda genel olarak kadınların erkeklerden daha az destek verdiğini göstermektedir. Bu gözlem, AB hakkında yapılan çok sayıda kamuoyu araştırmalarında görülmesine rağmen, 'Avrupa Birliği'nde kadın erkek farkı' konusu üzerinde yeterince araştırma yapılmamıştır. Kadın erkek farkı, AB ülkelerindeki varlığı ve kalıcılığı düşünüldüğü zaman oldukça şaşırtıcı bir durum oluşturmaktadır. Bu çalışma hem bireysel hem de ülkeler düzeyinde AB kadın erkek farkının nedenlerini belirlemek için hazırlanmıştır. Çalışma, cinsiyet politikası tercihleri ve AB'ye kamuoyu desteğinin belirleyicileri literatürleri arasında bir köprü oluşturarak, bugüne kadar birbirinden kopuk olan iki araştırma alanını birbirine bağlamaktadır. Çalışma, AB bağlamında uygulanabilir cinsiyet politikası tercihleri için iki önemli açıklamayı test etmektedir; materyalist kişisel çıkar açıklamalarını ve kişilerin erken yaşta cinsiyet rollerine sosyalizasyonunu test etmektedir. . Ayrıca, bu çalışma AB cinsiyet ayrımcılığı üzerinde ülkeye özgü koşulların etkisini değerlendirmektedir. Araştırmada 1995- 2012 yılları arasındaki Eurobarometer anketleri ve AB üye ülkeleri ve aday ülkelerin siyasi, kültürel ve ekonomik nitelikleri baz alınarak tasarlanan çok düzeyli modeller kullanılmıştır. Bunlara ek olarak, vaka çalışmalarında AB kadın erkek farkı çerçevesinde İsveç, Almanya ve Türkiye'nin sosyal refah gelenekleri ve AB politikaları analiz edilmiştir. Sonuçlar AB'nde cinsiyet ayrımcılığının oluşmasında en önemli nedenlerin utiliteryan düşüncelerin olduğunu göstermektedir. Ayrıca test edilen tüm ülkelere özgü koşullar arasında, sadece sosyal demokrat ve muhafazakar refah geleneklerinin AB kadın erkek farkını etkilediği gözlemlenmiştir. Vaka çalışmaları sosyal refah geleneklerinin, özellikle refah düzeyi yüksek ülkelerin işgücü piyasasında toplumsal cinsiyet eşitliği sağlamaya çalışmalarının, ülke düzeyinde AB kadın erkek farkı boyutlarını kısmen açıkladığını göstermektedir. AB'de kadın erkek farkı dinamiklerini açıklamak için göz ardı edilemeyecek diğer etkenler ülkelerin sosyo-demografik yapıları ve AB ile olan ilişkileridir.