turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Su içerisindeki ağır metal iyonlarının kuluncak vermikülitleri üzerine adsorpsiyonu

Adsorpsiyon uygulamalarındaki ucuz sorbent arayışı, kil minerallerinin ağır metal iyonlarını tutabilme özelliğinin araştırılmasına neden olmaktadır. Bu çalışmada, atıksulardaki Zn2+, Pb2+ ve Cr3+ iyonlarının Kuluncak vermikülitleri üzerine adsorpsiyon mekanizması belirlenmiştir. Bu amaçla, değişik koşullarda kesikli adsorpsiyon deneyleri yapılmış olup, optimum proses parametreleri belirlenmiştir. Elde edilen veriler bilinen adsorpsiyon modellerine uyarlanmıştır. Zn+2, Pb+2 ve Cr+3 iyonlarının vermikülit ile gideriminde; adsorban dozajı, karıştırma süresi, metal iyon derişimi, pH, gibi parametrelerin etkileri araştırılmıştır. Ayrıca çökelmenin adsorpsiyon ve metal iyon giderimi üzerine etkisi incelenmiştir. Bu ağır metal iyonlarının vermikülit ile giderimi için izoterm çalışmaları yapılmış ve elde edilen adsorpsiyon verilerinin Langmuir izoterm modeline uyduğu belirlenmiştir. Deneysel çalışmalar sonucunda 100 mL toplam çözeltideki optimum adsorban miktarı 1 g, karıştırma süresi 2 saat ve pH; çinko için pH 7, kurşun ve krom için ise pH 5,5 olarak belirlenmiştir. Buna göre maksimum adsorplama kapasitesi; çinko için 15,32 mg/g, kurşun için 29,59 mg/g ve krom için ise 27,70 mg/g olarak bulunmuştur. Sonuç olarak optimum şartlar sağlandıktan sonra vermikülit minerali diğer adsorbanlarla karşılaştırıldığında, Kuluncak vermikülitlerinin adsorban olarak kullanılabileceği tespit edilmiştir
Bazı uçucu organik bileşiklerin absorpsiyonla giderimi

organik bileşikler birçok kaynaktan atmosfere yayılan, insanlara, bitkilere ve atmosferin normal bileşimine olumsuz etkiler yapan ve normal oda ısısında kolayca buharlaşabilen maddelerdir. Bu olumsuz etkilerinden dolayı uçucu organik bileşiklerin yerine ya alternatif başka bir madde kullanılmakta veya kaynakta atmosferesalıverilmeden önce yok edilmektedir. Uçucu organik bileşikleri giderme yolları yoğuşturma, termal yakma, absorpsiyon ve adsorpsiyon gibi yöntemlerdir. Bu yöntemlerin her birininavantaj ve dezavantajları mevcuttur. Bu çalışmada benzen, karbontetraklorür, metanol ve toluenin taze bitkisel yağ, kullanılmış bitkisel yağ, taze motor yağı, kullanılmış motor yağı ve su içine kabarcıklı bir kolon içinde absorpsiyonu çalışılmıştır. Çalışma oda ısında (295 A 2oK) ve atmosferik basınçta farklı UOB konsantrasyonlarında (500, 1000, 2500 ve 5000 ppm) ve farklı gaz akış hızlarında (100, 200 ve 400 ml/dk) yürütülmüştür. UOB absorpsiyonu iledoygunluğa ulaşmış olan absorbentlerden UOB'lerin sıcaklık etkisiyledesorpsiyonu da çalışılmıştır. Desorpsiyon işlemi için UOB ile doygun TBY ve TMY 373 ,423, 473 ve 523o K'lik sıcaklıklarda ısıtılmıştır. Absorpsiyon amacıyla yağlar kullanıldığında %90'ın üzerinde benzen ve toluengiderimi elde edilmiştir. Karbontetraklorür ve metanolün yağlarla giderimi sırasıyla %80 ve %70 civarında bulunmuştur. Su en iyi metanolü absorplamış ve su ile %80 civarında birmetanol giderimi sağlanmıştır. UOB giderim verimi gaz akış hızındaki ve UOBkonsantrasyonundaki artış ile azalma göstermiştir. Absorpsiyondan sonra yağların rejenereedilmesi ve tekrar kullanılması mümkündür, fakat rejenerasyon uzun süre almıştır. Rejenerasyon sıcaklığı arttıkça rejenere süresi kısalmış fakat sıcaklığın yağlar üzerine olumsuz bir etkisinin olup olmadığı bu çalışmada incelenmemiştir.
Kanlıpınar göleti su kalitesinin araştırılması

Eskişehir ili sınırları içeriside bulunan Kanlıpınar göleti su kalisinin araştırılmasını amaçlayan bu çalışmaya Kasım 2018 tarihinde başlanmış 8 ay süreyle mevsimsel olarak su örneleri alınmış, çalışma Haziran 2019'da sonlandırılmıştır. Gölet toplamda 6 istasyon olmakla 10 fiziko-kimyasal paremetre yönünden incelenmiştir. Bu parametrelerden Sıcaklık, Elektriksel İletkenlik, pH, Çözünmüş Oksijen, Oksjen Doygunluğu gibi parametreler yerinde, Amonyum, Nitrat, Nitrit, Fosfat, Toplam Azot gibi parametreler ise o gün içerisinde uygun koşullarda muhafaza edilerek labaratuvar ortamında ölçümler yapılmıştır. Bu parametreler 'Yerüstü Su Kalitesi Yönetmeliği'nde bildirilen kıta içi su kalite standartlarına göre değerlendirildiğinde; Kanlıpınar Göleti yıllık ortalama veri sonuçlarına bakıldığında; İletkenlik II sınıf, Çözünmüş Oksijen I ve II sınıf, Oksijen Doygunluğu II sınıf, Nitrit II ve III sınıf, Fosfat I ve II sınıf, Diğer geri kalan parametreler göre ise I sınıf su kalitesinde olduğu belirlenmiştir.
Mekanik susuzlaştırılmış arıtma çamurlarının kuruma potansiyellerinin ve stabilizasyonunun fenton-fotofenton yöntemi ile iyileştirilmesi

Arıtma çamurları son yıllarda Türkiye'de ve dünyada önemli bir çevre sorunu haline gelmiştir. Arıtma çamurlarının kaynağı evsel ve endüstriyel atıksulardır. Bu suların arıtımı sırasında oluşan çamur miktarı çevre standartları arttıkça artmaktadır. Son yıllarda arıtma çamurunu uzaklaştırma yöntemi yerine yeniden kullanım çalışmaları üzerine yoğunlaşılmıştır. Bu çalışmanın amacı, arıtma çamurlarının stabilizasyonunun ve dezentegrasyonunun sağlanarak çevreye daha az zarar verecek hale getirilmesinin sağlanmasıdır. İleri oksidasyon yöntemleri, çamur içindeki organik maddeleri oksitleyerek, bozunma eğilimi daha az bir bileşen haline getirir. İleri oksidasyon yöntemlerinden en çok kullanılan proseslerden biri de Fenton prosesidir. Fenton prosesinin UV ışık ile kombine edildiği Foto-Fenton prosesi de kullanılmaktadır. Bu çalışmada, Çerkezköy Organize Sanayi Bölgesinden, gıda ve tekstil endüstrisinden alınan arıtma çamurları kullanılmıştır. FeSO47H2O ve H2O2 miktarı, pH, reaksiyon süresi, çamurda bulunan su içeriği gibi parametreler değiştirilerek en yüksek UKM ve KOİ giderimi elde edilmeye çalışılmıştır. Bunun yanında çamur kuruma hızı da stabilize çamur elde etmede etken olduğu için, bu parametre de dikkate alınmıştır. En yüksek UKM ve KOİ gideriminin sağlandığı Fenton reaksiyonu koşulları gıda endüstrisi çamuru için 0,791 g H2O2-4, 188 mg Fe+2/g çamur, 3 mL distile su ilavesi ve 6 saat reaksiyon süresiyle sağlanmıştır. ÇOSB çamuru için, 0,989 g H2O2-4, 188 mg Fe+2/g çamur, pH 3, 3 mL su ilavesi, 6 saat reaksiyon süresi ve 30 oC sıcaklık değerinde sağlanmıştır. Tekstil endüstrisi çamuru için, 6,026 mg Fe+2-1, 384 g of H2O2/g çamur, pH 3, 2 mL distile su ilavesiyle sağlanmıştır. UV ışığın etkisini gözlemlemek için UVA, UVB, UVC ışıkla Fenton reaksiyonu uygulanmıştır. Foto-Fenton reaksiyonu Fenton reaksiyonuna göre daha etkili bir uygulamadır. Foto-Fenton işleminde UKM, KOİ gidermede en etkili UVC ışık bulunmuştur.
Energy management in the rubber industry

Dünya genelinde artan hava kirliliğinin önlenebilmesi için mümkün olduğunca daha az enerji tüketilmelidir. Sanayi sektörü, nihai enerji tüketimi içinde önemli bir paya sahiptir. Sanayide enerji verimliliğinin arttırılması, enerji güvenliği, rekabet ve çevre kalitesi açısından kaçınılmazdır. CO2 emisyonlarından kaynaklanan sera etkisinin azaltılması ve doğal kaynakların tüketilmesinin önüne geçilmesi gerekmektedir. Bununla birlikte, artan enerji ihtiyacı da karşılanabilmelidir. Sanayide enerji tasarrufunun sağlanması, bilinçli bir Enerji Yönetim Programının uygulanması ile mümkündür. Enerji Yönetimi Sistemi, ürün kalitesinden, güvenlikten veya çevresel tüm koşullardan fedakarlık etmeksizin ve üretimi azaltmaksızm enerjinin daha verimli kullanımı doğrultusunda yapılandırılmış ve organize edilmiş disiplinli bir çalışmadır. Bu çalışmada sanayide Enerji Yönetimi'ne yönelik yöntem ve uygulamalar gözden geçirilmiştir. Bir lastik fabrikasmdaki enerji tüketiminin minimize edilmesine yönelik sistematik çalışmalar yapılmıştır. Enerji denklikleri kurularak enerji tüketimi ile ilgili mevcut durum ortaya konmuştur. Prosesteki atık ısının geri kazanılması amacıyla yapılan iyileştirme önerisi ve bu önerinin ekonomik değerlendirmesiyle çalışma tamamlanmıştır. Bu çalışma, tesiste bundan sonra yapılacak daha kapsamlı Enerji Yönetimi projeleri için bir ilk adım olması açısından önemlidir. Çalışmayla %15 gibi bir enerji tasarrufu ortaya koyulmuş ve yaklaşık % 20'lik bir tasarruf potansiyeli olduğu görülmüştür. Bu da yönetimin enerji projelerine olan yaklaşım ve desteğini güçlendirmiştir.
Çevre boyutuyla sürdürülebilir kent yönetimi: Bursa ili örneği

Sürdürülebilir kent anlayış biçimi günümüzde ve ileride yaşanması mümkün olan şehirler oluşturmak ve odağında insan bulunan bir kent oluşturabilmektir. Bursa ili ülkemiz içerisinde gelişmişlik seviyesi bakımından beşinci il olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu ilde tarım, sanayi, turizm olmasının yanı sıra madencilik faaliyetlerinin de yapıldığı bilinmektedir. Nüfusun hızlı biçimde artması bunun yanı sıra, konut alanında ve altyapı hizmetlerinde yaşanan sıkıntıların yanı sıra ulaşım sorunu, işsizlik, eşitsizliğin özellikle kentsel sürdürülebilirliği olumsuz yönde etkilediği bilinmektedir. Özellikle kentsel sürdürülebilirliğin artırılması için mutlaka, yerel yöneticilerin, sivil toplum kuruluşlarının, kentlerde planlamacılık yapanların, iş adamlarının ve sivil halkın beraber çalışması ve bütün olması gerekmektedir. Bu çalışmada Bursa içinde meydana gelen hava kalitesi, su yönetimi, gürültü şikayetleri, atık sorunları, arazi kullanımı ve sera gazı konuları ele alınarak incelenmiştir. Bu çalışma kapsamında Bursa ile ilgili olan veriler, şekiller ve çizelgeler ile ele alınarak çalışılmıştır. Sürdürülebilirliğin çevresel boyutuna ilişkin olumsuzluk yaratan değişkenlere bağlı olarak belirli öneriler ortaya konulmuştur.
Magnetik nanopartiküller ile sulu çözeltilerden krom giderilmesi

Demir-esaslı nano malzemeler, çevresel uygulamalarda, kirlenmiş toprak ve yeraltı suyununtemizlenmesinde dikkat çekecek derecede etkindir. Bu çalışmada kimyasal birlikte çöktürme yöntemi kullanılarak nano boyutta magnetit üretilmiş ve üretilen malzeme XRD, XRF, FT-IR, SEM, zeta potansiyeli, pH titrasyonu ve BET yüzey alanı ölçümleri ile tanımlanmıştır. Elde edilen adsorbanın Cr giderim mekanizması farklı pH'larda kesikli ve kinetikçalışmalarla incelenmiş, Langmuir ve Freundlich adsorpsiyon izotermlerine uygunluğu belirlenmiştir.
Atık ekmeklerden biyoetanol üretim sürecinde halojen etkisinin araştırılması

Yenilenebilir bir enerji kaynağı olan biyoetanol, karbonhidrat değeri yüksek hammaddelerden mikroorganizmaların yardımıyla fermantasyon yoluyla elde edilen çevre dostu sıvı bir yakıttır. Biyoetanol, dünya çapında birçok alanda kullanılmakta olup özellikle ulaşım için en yaygın kullanılan biyo-yakıttır. Bu tez çalışması kapsamında üç farkı grupta kesikli reaktörler kurulmuştur. Hammadde kaynağı olarak israf oranı ülkemiz için yılda 21 milyar tona ulaşan ekmek atıkları kullanılmıştır. İlk gruptaki reaktörlerde atık ekmek hidrolizli ve hidrolizsiz bir şeklide 1 litrelik reaktörlerde fermantasyona tabi tutulmuştur. Hidroliz aşamasında enzimatik süreç için arpa maltı özütü kullanılmıştır. Malt ile hidrolize uğramış reaktörde 20 gram ekmek atığı için başlangıç karbonhidrat konsantrasyonunda yaklaşık % 97 azalma görülmüş olup, 0,83 L gaz çıkışı elde edilmiştir. Hidroliz uygulanmayan çalışmada ise sadece 0,03 L gaz çıkışı ölçülmüş olup karbonhidrat azalışında kayda değer bir etki görülmemiştir. İkinci gruptaki reaktörlerde ise farklı halojen tuzlarının hidroliz ve fermantasyon sürecine etkisi incelenmiştir. Bu amaçla ilk olarak sabit malt ve ekmek içeren reaktörlere farklı konsantrasyonlarda halojen eklenmiş ve 3 saat boyunca hidroliz edilmiştir. Hidroliz sürecinden sonra elde edilen hidrolizatlardan setler halinde fermentör reaktörleri kurulmuştur. 10000 mg/L KI ile en yüksek hidroliz verimi elde edilmiştir. Çalışmanın bir diğer aşamasında ise pilot ölçekli 400 L fermentör kapasitesine sahip biyoetanol düzeneği ve 400 L kapasiteli damıtma düzeyi kurulmuş ve damıtma düzeneğinin optimizasyonu sağlanmıştır. Damıtma sisteminde 30 C sıcaklığa sahip soğutma suyu ve 2.41 KWh enerji girdisi ile %96 saflıkta etanol elde edilmiştir.
Assessment of impact of reservoir's contaminated bottom sediments on surface water quality by sediment-water interaction model

Bu çalışmada, su temini amacıyla inşası planlanan barajların sular altında kalacak alanlarında zeminde bulunan kirleticilerin yüzeysel sulara baraj ömrü boyunca etkisinin değerlendirilmesi için bir yaklaşım sunulmuştur. Tabanda ve su kolonunda bulunan kirleticileri modelleyebilmek için zemin-su kolonu etkileşim modeli geliştirilmiş ve baraj haznesi zemininde halihazırda var kirleticilerin su kalitesine etkisi farklı senaryolar altında araştırılmıştır. Baraj haznelerinde su kalitesi düzenli olarak izlenmekte olup kirliliğin kaynağı olarak genellikle derelerle taşınan kirleticiler gösterilmektedir. Bu çalışmayla hedeflenen göl alanında halihazırda var olan kirleticilerin, yeraltı suyu yoluyla ve yüzeysel sularla taşınan kirleticilerin oranına katkısını belirlemektir. Bu modelleme çalışması baraj havzası için seçilen yerin uzun vadede su kalitesini nasıl etkileyeceği hakkında baraj inşa edilmeden ön fikir verecektir. Elden edilen bulgular içme suyu arıtma tesislerinin tasarımında da kullanılabilecektir. Bu çalışmada geliştirilen zemin-su kolonu etkileşim modeli düşeyde üç ana katman içermektedir. Birinci katman, dikey sütundaki sıcaklık profiline göre iyi karışmış ya da tabakalaşmış şekilde de modellenebilen su sütunu tabakası, ikinci katman karışmış zemin tabakası, üçüncüsü ise derin tortu tabakasıdır. Modelde, kirleticiler için kütle denge denklemleri, su sütunu ve karışmış zemin tabakası için çözülmektedir. Katılar için kütle dengesi, kararlı haldeki kütle dengesine göre karışmış zemin tabakasında katmanlar arasındaki çökelme, tekrar karışma ve gömülme olayları düşünülerek çözülmektedir. Adveksiyon ? difüzyon bozunma denklemleri, derin tortu tabakalarındaki kirletici konsantrasyonlarının modellenmesi için kullanılmıştır. Bu çalışmayla, baraj haznesi doldurulmadan önce haznenin dibinden alınan zemin örneklerini baz alan, haznede ileride oluşabilecek kirlilik modellenebilecektir. Su kolonunda tabandaki kirleticilerden kaynaklı kirletici konsantrasyonlarının tahmini için ters modelleme yaklaşımı uygulanmıştır. Bu yaklaşımla, Çamlı Havzasının zemininde halihazırda mevcut olan beş ağır metalin ölçülmüş değerleri kullanılarak göl suyuna transferi modellenmiştir.
İstanbul'daki ham su kaynaklarında dezenfeksiyon yan ürünlerinden haloasetikasitlerin oluşum potansiyellerinin belirlenmesi

Suların zararlı mikroorganizmalardan arındırılması amacıyla dezenfeksiyon uygulanmaktadır. İçme suyu arıtımında kullanılan en yaygın dezenfeksiyon yöntemi klorlamadır. Ham su kaynaklarında bulunan doğal organik maddeler, su arıtımı sırasında dezenfeksiyon amaçlı kullanılan klorla reaksiyona girmekte ve insanlar üzerinde kanserojenik etkiler gösterebilen dezenfeksiyon yan ürünlerinin oluşumlarına neden olmaktadır. Trihalometanlar ve Haloasetikasitler bu yan ürünlerin en bilinenleridir. Dolayısıyla, klorlama sonucu oluşan bu yan ürünlerin hangi şartlarda oluştuğunun ve miktarlarının yasal sınırların altında tutulabilmesi için hangi tedbirlerin alınması gerektiği hususu, gerek su arıtma tesislerini işletenler gerekse halk sağlığının korunması anlamında büyük önem taşımaktadır. Avrupa Birliği Çevre Koruma Ajansı tarafından dört trihalometan türü, yani toplam THM olarak bahsedilen kloroform, bromoform, dibromokloro ve diklorobromo metan için maksimum kirletici seviyesi 80 g/L, beş adet haloasetikasitin toplamı için MCL değeri 60 g/L olarak belirlenmiştir. İleride MCL seviyelerinin; THM'ler için 40, HAA5'ler için ise 30 g/L'ye düşürülmesi hedeflenmektedir. Ülkemizde geçerli olan içme suyu standartlarında (TS 266) bu anlamda bir sınır bulunmamaktadır. İnsani Tüketim Amaçlı Sular Hakkında Yönetmelik kapsamında THM konsantrasyonu 31 Aralık 2012 tarihine kadar 150 g/L, bu tarihten sonra ise azaltılarak 100 g/L olarak belirlenmiştir. Fakat HAA'lar için herhangi bir sınırlama bulunmamaktadır. Bu çalışmada; Haloasetik asitlerle ilgili deneysel çalışmalar yapmak üzere ham su kaynağı olarak İSKİ Kağıthane, Büyükçekmece ve Ömerli su arıtma tesislerinin girişleri seçilmiştir. Bu tez çalışmasında artan konsantrasyonlarda eklenen dezenfektanla ortaya çıkan HAA oluşum potansiyeli gözlemlenmiş ve numunelerde Haloasetik asit ölçümü yapılmıştır. Oluşum potansiyeli incelenen HAA'lara etki eden pH, bekleme süresi ve dezenfektan miktarı gibi bazı faktörler de dikkate alınarak, bu faktörlerin etkilerinin hangi yönde olduğu araştırılmıştır. Her üç klorlama işlemi sonucunda oluşan HAA konsantrasyonunda farklılıklar tespit edilmiştir. Klor dozu arttıkça buna paralel olarak HAA miktarlarında artışlar olmuştur. Bu da göstermektedir ki artan klor miktarıyla oluşan HAA'lar paralellik göstermektedir. Sonuç olarak, bu çalışma ile yukarıdaki bilgiler ışığında, gerek Türkiye'de gerekse yurtdışında faaliyet gösteren su arıtma tesisleri işletmecilerine ışık tutacak, ham su kaynaklarındaki organik maddelerin klorlanma işlemi sırasında ortaya çıkabilecek zararlı yan ürünlerin tür ve miktarca incelenmesi kolaylaşacaktır. Böylece klorun ham sudaki zararlı mikroorganizmalara, organik maddeye ve diğer parametrelere etki sırası göz önünde bulundurularak optimum konsantrasyonu belirlenebilecek ve en az DYÜ oluşacak şekilde kullanımı gerçekleştirilebilecektir.
Türkiye ve Avrupa Birliği devletlerinde enerji ve iklim politikalarının analizi

Bu çalışmanın amacı; Türkiye ve Avrupa Birliği ülkelerinde enerji ve iklim politikalarının analizinin yapılması ve bu politikaların zaman içerisinde nasıl bir konuma geldiği, bu değişimin ülkeler üzerindeki etkilerinin incelenmesi olarak hedeflenmiştir. Bu çalışma sonunda enerji politikalarının direk ya da dolaylı olarak iklim üzerinde etkili olduğunu saptamak ve çevre bilincinin ön planda tutularakinsanoğlunun hizmeti için kullanılabileceğini göstermektir. Her ne kadar tüm ülkelerin kendisine has politikaları olsa da konu iklim değişikliği olduğu için tüm dünyayı ilgilendirdiği su götürmez bir gerçek olup dolayısıyla her ülkenin ortak bir politika oluşturarak eş zaamanlı bu konu üzerinde durup aksiyon alması gerekmektedir. Çalışmanın başarılı bir şekilde yapılabilmesi için, geçmişşten günümüze enerji ve iklim politikaları kronolojik olarak incelenmiş olup bu yıllarda takip edilen politikaların o zaman diliminde nasıl bir etkiye sahip olduğu incelenip günümüz için ders ve önlemler alınacak şekilde çalışılmasıplanlanmıştır.
İzmir ili plastik atıkların geri kazanım potansiyeli ve maliyet analizi

Bu çalışmada, çevresel yaklaşım ve sürdürülebilirliğin ana kaynağı olan geri dönüşüm ve geri kazanım kavramları incelenmeye alınmıştır. Plastik ürünlerin insan hayatındaki rolü gün geçtikçe artmaktadır. Bununla birlikte plastiklerin üretimi, kullanımı, tüketimi ve çevreye verdiği zararlar da artış göstermektedir. İzmir ilindeki plastik atıkların üretimi, toplanması ve geri kazanım uygulamalarına ait veriler İzmir Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nden temin edilmiştir. Bu veriler kullanılarak, İzmir ilindeki plastik ambalaj atıklarının geri kazanım miktarları, diğer ambalaj atıklarının geri kazanım miktarları ile karşılaştırılmıştır. Ayrıca İzmir ilindeki plastik atıklarının geri kazanım potansiyelinin yıllara göre artış ve azalış oranları belirlenmiştir. Örnek olarak baktığımız 2017 yılı geri kazanım maliyetinde, toplam toplanılan plastik ambalaj atığı miktarı 9.284. 209 kg'dır. Bir ilçede ayda toplanılan plastik ambalaj atığı miktarı yaklaşık 25,79 Ton/Ay' dır. Toplanılan plastik ambalaj atığı başına düşen aylık maliyet ise yaklaşık 2.095, 18 TL/Ay dır. İzmir ilinde geri kazanılan plastik ambalaj atıkları 2012 yılından 2017 yılına kadar %10 oranında artış göstermiştir. Fakat diğer ambalaj atıklarıyla kıyaslandığında %13'lük düşüş kaydedilmiştir. 2012- 2017 yılları arasında plastik atıklarının üretim oranı %96 iken aynı yıllar arasında plastik atıkların geri kazanım oranı %4' e tekabül etmektedir. İzmir ilinde tespit edilmiş olan plastik atıklarının tüketiminin azaltılması, kaynakta ayrılması ve geri kazanımı potansiyelinin yükseltilmesi konusunda daha hassas olunması ve öneminin arttırılması için gerekli öneriler ortaya konulmuştur.
Katı atık depo sahalarının rehabilitasyonu

Düzensiz depolama sahalarının rehabilite edilmesinin temel amacı, bu sahalardaki prosesler sonucunda oluşan kirlilik nedeni ile ortaya çıkan insan ve çevre sağlığı risklerinin yok edilmesi veya en aza indirgenmesidir. Bunlara ek olarak rehabilitasyon çalışmaları ile değerli alanların kazanılarak başka amaçlar için yeniden kullanılmalarına olanak verecek şekilde düzenlenmesi gerçekleştirilebilir. Türkiye'de sayıları diğer gelişmiş ülkelere göre sınırlı olan bertaraf tesislerinin yapımının gündeme gelmesi, ülke genelinde yeni bir yatırım alanın doğmasına yol açmış ve yerel yönetimler dış borç kullanarak bu tesislerin yapımlarına başlamışlardır. En yaygın kullanılan yöntem düzenli depolamadır. Düzenli depolama uygun arazi bulunduğunda en ekonomik yöntemdir ve kullanılan arazi ileride başka amaçlar için kullanılabilir. Katı atık düzenli depo sahalarında atıkların anaerobik ayrışma sonucu oluşan depo gazları metan, karbondioksit ve eser miktarda uçucu organik bileşiklerden oluşmaktadır. Depo gazı içinde bulunan organik bileşiklerin insan ve çevre sağlığına olumsuz etkisi ve yüksek enerji kapasitesine sahip metan bulunması bu gazların kontrolü gerekliliğini ortaya çıkarmıştır. Atıkların rehabilite edilmesi teknik ve mali konuların yanında mali, çevresel bilinç ve sosyo-ekonomik konuları da içine almaktadır. Atık içinde oluşan, zehirli ve toksik bileşenleri uygun drenaj ile toplanmalı, alt zemin tabakalarına yayılması kontrol edilmeli ve yeraltı suyuna sızarak kirletmesi engellenmeli ve toplanan bu sıvıların arıtıldıktan sonra uzaklaşması sağlanmalıdır. Çöplüklerin altında izolasyon tabakalarının bulunmayışı sızıntı sularının yeraltı suyu ve toprağı kirletmesine sebep olacaktır. Yapılacak rehabilitasyon işlemlerinde depo gazı ve sızıntı suyu kontrolü yanında sahanın kapatıldıktan sonraki kullanımları da planlamalıdır. Bu tez çalışmasında katı atıklar ve atık bertaraf yöntemleri hakkında genel bilgiler verilmiş, depolama alanlarının çevresel durumları, düzensiz çöp depolarının yarattığı çevresel problemlerden bahsedilip, Dünya'daki katı atık bertaraf yöntemleri ve bu yöntemlerin maliyetleri konularına değinilip, düzensiz depo sahalarının kapatılması, ıslah ve rehabilitasyon işlemlerinin yapılmasında hangi proseslerin kullanılacağı, kapatma ıslah ve rehabilitasyon çalışmaları için gerekli plan ve mühendislik işlemleri ve Dünya'dan ve Türkiye'den rehabilitasyon örnekleri verilmiştir.
Samsun organize sanayi sitesi atık su sistem araştırması

Bu çalışma ile Samsun'un yaklaşık 10 km. doğusunda kurulma aşamasında bulunan Organize Sanayi Bölgesinin kullanılmış evsel ve endüstriyel sularının deniz kirliliğine neden olmadan deşarj ile denize verilmesi durumunda kara ve denizde kurulması gereken sistemler araştırılmıştır. Çalışmada, mevcut teoriler ile bölgesel veriler kullanılarak gerekli olan karadaki ön arıtma sistemi tartışılmış ve karada kurulacak olan arıtma üniteleri ile deşarj borusu uzunluğu arasındaki bağıntılar matematiksel yöntemlerle hesaplanmıştır. Tasarım dalgası olarak belirlenen dalganın etkisine göre, dalganın kırıldığı yerde su yüksekliği bulunmuştur. Buna bağlı olarak kara ünitelerinin projeye esas olacak şekilde boyutlandırılması yapılmıştır. Her ünitenin boyutlarına göre kesitleri ve detayları belirtilmiştir. Akış şemasına uyularak üniteler arasında ahenk sağlanmaya çalışılmıştır. Deniz topografyasına dayanarak deşarj boru güzergahının boy kesiti çıkarılmıştır. İlgili seyrelme teorisine dayanarak grafik yollar ile Dİ, D2, D3 seyrelmelerine bağlı olarak Dt seyrelme bulunmuştur. Bu toplum seyrelmeye bağlı olarak ünite verimlerini düşünerek deşarj borusu tespit edilmiş, kırılma yerinin sahile olan uzaklığı ile mukayese edilmiş ve en uygun olan 600 m. lik güzergah uzunluğu çözüm olarak alınmıştır. Belirtilen boru hattının, dinamik etkilere karşı emniyet araştırması yapılmış, stabilite ve emniyet düşünülerek borunun montaj ve döşeme esasları belirtilmiştir.