turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Geometrik biçimlerin resimsel dilde yorumu

Tarihin en eski çağlarından bu yana geometrik biçimler, insanoğluna çekici gelmiştir. Sanatçılar ise kübizmle birlikte, nesne ve figürleri farklı alanlara ya da düzlemlere bölerek aynı anda ve aynı mekanda farklı bakış açısı oluşturacak şekilde, üç boyutlu formları önermeyi hedeflemişlerdir. Aynı zamanda bunu yaparken tuvalde derinlik yanılsaması yaratmak yerine, tuvalin iki boyutlu düzlüğünü de vurgulamak istemişlerdir. Bu uygulamalar, Rönesans'tan beri hakimiyetini koruyan merkezi perspektif ve geleneksel düzeni yıkmıştır. Bu sanatsal akım, Avrupa'nın gerçek alan yanılsamasını sabit bir bakış açısı ile ele almayıp yaratma geleneği ile devrimci bir kırılmaya işaret etmiştir. Bu çalışmanın amacı, geometrik biçimlerin, bakıldığında estetik bir haz duygusu uyandıran formlar oluşundan yola çıkarak, resim ve geometri kavramlarının birbirleri ile olan ilintilerini irdelemektir. Bunun yanında geometrik biçim anlayışının, kübizm akımına dönüşmesi ile geometrik biçimlerin resim sanatındaki önemi vurgulanmak istenmiştir. Meydana gelen düzenlemeler ritim, denge, ışık-gölge, renk, zıtlık, şekil-zemin ilişkisi ve kompozisyon bileşenlerinden oluşmaktadır. Konu ile ilgili literatür taraması yapılmış, elde edilen kaynaklar betimsel tarama yöntemi ile incelenmiştir. Aynı zamanda örnek çalışmaların analizine de yer verilmiş olup oluşan sürecin sonunda tez konusu kapsamında plastik bir tavırla çalışmalar yapılmıştır. Dört ana bölümden oluşan bu tezin birinci bölümünde amaç, yöntem ve problem durumunu belirten 'Giriş', ikinci bölümünde 'Geometri ve Resim İlişkisi', üçüncü bölümünde 'Kübizm', dördüncü bölümünde ise 'Tez Kapsamında Yapılan Resimler ve Çözümlemeleri' adlı başlıklar yer almaktadır. Bu tezin ikinci ve üçüncü bölümünde literatür araştırması yapılmış olup üçüncü bölümün son kısmında konu ile bağlantılı, yerli ve yabancı sanatçılar araştırılmış, görseller yolu ile sanatçıların çalışmalarında kullandıkları teknikler hakkında bilgi verilmiştir. Çalışmanın dördüncü bölümünde ise çalışma süresince elde edilen bilgiler doğrultusunda, geometrik biçimlerin resimsel dilde yorumlanma süreci, özgün bir tavır ile yapılmış olan on adet uygulamanın analizi ile tamamlanmıştır.
Şiddet olgusunun 1980 sonrası çağdaş sanat eserlerine yansıması

Şiddet, insanoğlunun ortaya çıkışından günümüze değin süregelen bir olgu konumundadır. Şiddet her toplumda ve her dönemde kendine özgü yöntem ve davranış biçimleriyle var olmuş ve de var olmaya devam etmektedir. Dünyada 1980'li yıllarla birlikte teknolojik gelişmelerin yaygınlaşması ve kitle iletişim araçlarının gelişmesi, kentleşme, endüstrileşme, iç ve dış göçler, hızlı nüfus artışı gibi faktörler sosyal sistemi etkileyerek kurumların yapısında ve işleyişlerinde, büyük bir değişim yaratmıştır. Bu değişim sonuçta her alanda olumlu sonuçlar getirmesine karşın, bazı sosyal problemlerin de ortaya çıkmasına neden olmuştur. Kuşkusuz bu sorunlardan en önemlisi şiddet olgusudur.20. yüzyıl yaşanan iki dünya savaşı, bölgesel ve etnik çatışmaların yoğunluğu nedeniyle birlikte şiddetin yüzyılı yılı oldu. Kuşkusuz bu kadar yoğun yaşanan bir şiddete karşı sanat duyarsız kalamazdı. Soğuk savaş sonrası küresel politikalar ve Neo-liberal hareketlerin hız kazandığı bir dönem başladı. Bu dönemde sanatçılar, hiç olmadığından daha fazla şiddeti konu ettiler; teknolojinin görüntüleme tekniklerini kullanarak, disiplinler arası yaklaşımlara varan işler ürettiler. Bu çağdaş çalışmalarda amaç, hep aynıydı. Şiddetsiz bir yaşam özlemi, her tür iktidar olgusu karşısında, baskı gören birey düşüncesi, sıkça konu edildi ve sorgulandı. Günümüz çağdaş sanatı, şiddetin insan yaşamına yönelik tehdidi sorgulama ve gündemde tutma görevini sürdürüyor. Çünkü teknoloji ve kitle iletişim araçlarının gücünü elinde bulunduran güç odakları, kendi emellerini ulaşmak için şiddeti bir tüketim nesnesine, haz nesnesine indirgemiş durumdalar. En marjinal şiddet görüntüleri dahi, estetik bir çekicilikle sunularak kitle duyarsızlaştırılıyor, kavramların içi boşaltılıyor. Yaşamımızda şiddet olduğu sürece, sanatta bir şiddetin temasının olmaması düşünülemez.
II. kademe görsel sanatlar dersi öğretmenlerinin değerler eğitiminin etkileri üzerine görüşleri: Samsun ili örneği

Bu araştırmada, görsel sanatlar dersinde açık ve örtük olarak kazandırılmaya çalışılan değerlerin, öğrencilere kazandırılıp kazandırılmadığı ve değerlerin kazandırılması sürecinde karşılaşılan sorunlar ve bu sorunlara çözüm önerileri, görsel sanatlar öğretmenlerinin görüşleri alınarak incelenmiştir. Araştırma kapsamında, Ondokuz Mayıs Üniversitesi'nden etik kurul raporu ve Samsun İl Milli Eğitim Müdürlüğünden izin alınarak, nitel ve nicel görüşme formu ile Samsun ilinde bulunan, II. kademede görevli görsel sanatlar öğretmenlerinin, görüşlerine başvurulmuş ve sonuçlar değerlendirilmiştir. Görüşme formları değerlendirildiğinde, görsel sanatlar dersinde değer kazanımının fazla olması ve örtük öğrenmenin değer kazandırılmasına olan katkısı, esnek müfredat yapısından dolayı değer kazandırılmasına uygun bir ders olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca, hizmet içi eğitimin yetersiz olması, lisans döneminde değerlerle ilgili bir müfredat içeriğinin olmayışı, ders saatlerinin bir saat olması, sınıf ve atölye ortamının yetersiz kalması gibi sorunların olduğu tespit edilmiştir.
Çağdaş seramik sanatında enstalasyon kavramının yeri

Tek bir anlam karşılığı olmayan ve birçok kez tanımlandırılan enstalasyon kavramı, 20. yy. da çağdaş sanat sürecinde, yeni bir ifade aracı olarak yerini almaya başlar. Enstalasyon, sözcük anlamı olarak yerleştirme ve düzenleme anlamlarına gelmesinin yanı sıra, deneyimlenen mekanı ve eser ile alıcı arasındaki birebir ilişkiyi yansıtması durumunu da içinde barındırır. Enstalasyonun, 1970'lı yıllarda bir kavram ve anlam olgusunda, sanatsal ifade biçimi olarak değerlendirilmesi, Kavramsal Sanat'ın yaygınlaşmasıyla başlar. Böylece, hem dünyadaki hem de ülkemizdeki Kavramsal sanatçılar tarafından benimsenerek, farklı ve yeni bir üslubun doğmasına neden olur. Mekan, zaman ve alıcı ile bunların birlikteliğini, kavram açısından incelemek, enstalasyonun en önemli özelliklerindendir. Diğer bir yandan, üretilen eserlere göre, bir mekan da belirlenebilmektedir. Bunu da enstalasyonun oluşumu dahilinde gözlemlemek mümkündür. Alıcı, zaman olgusunun içinde yaşarken, düzenlenen mekanın öğeleriyle etkileşime geçer. Böylece mekan, alıcının yeni deneyimler yaşamasına olanak tanır. Yine aynı yıllarda, gelenekselliğinden kopmaya başlayan ve düşünsel anlamlara ihtiyaç duyan Çağdaş Seramik Sanatı'nda mekan kaygısı var olmaya başlar. Bu durum, enstalasyonun çağdaş seramik sanatçıları tarafından benimsenmesine yol açar. Çağdaş sanat sürecinde devamlılığı olan seramik sanatı kapsamında, hem uluslararası hem de ulusal sanatçıların, seramik enstalasyon çalışmalarını görmek mümkündür. Bu örnekler doğrultusunda hazırlanan bu tezde; çağdaş seramik sanatında enstalasyon kavramı, oluşumu, gelişimi ve nedenleriyle birlikte, Kavramsal Sanat bütününde değerlendirilerek bir sonuca ulaşılmaktadır.
Rauf Yekta Bey'in İkdam Gazetesi'nde neşredilen Türk musikİsi konulu makaleleri

Rauf Yekta Bey hayatı boyunca Türk musikisinin hemen hemen her alanında inceleme ve arastırma yapmıs ve bunları yazıya geçirmistir. Özellikle nazariyat konusundakiçalısmaların yetersiz olduğu bir dönemde eser veren Rauf Yekta Bey'in yasadıgı dönemde büyük bir boslugu doldurdugu söylenebilir. Rauf Yekta Bey'in Türk musikisi tarihi, nazariyatı, muskisinasları ve enstrümanlarıyla ilgili titiz ve çok yönlü arastırmaları ne yazık ki günümüzde pek fazla bilinmemektedir. Eserlerin Arap harfli olmaları sebebiyle arastırmacıların ilgisi dısında kaldıgı söylenebilir. Bu sebeple çalısmamızda Rauf Yekta Bey'in yazmıs olduğu bu yazılarında ortaya koydugufikirlerini birinci kaynaktan okuyucuya ulastırmayı hedefledik. Eserlerinin tamamınıincelemek uzun yıllar alacagından biz simdilik kdam gazetesinde nesretmis olduğu Türkmusikisiyle ilgili makalelerini konu edindik. Bu çalısmada öncelikle Rauf Yekta Bey'in yasadıgı dönemin siyasi, sosyal ve kültürel hayatı kısaca sunulmustur. Hayatı, musikisinaslıgı, kütüphanesi, telifleri ve bestelerihakkında bilgi verildikten sonra tezimizin asıl konusunu teskil eden kdam'daki makaleleri konularına göre sınıflandırılarak incelenmistir. Sonuç bölümünde ise Rauf Yekta Bey'in Türk musikisi nazariyatı hakkındaki görüsleri ortaya konulmustur.
20. yüzyıl çağdaş resim sanatında fotoğrafik imgeler

Bu yüksek lisans tezi çalışmasında; 20. yy. Çağdaş Resim Sanatında fotoğrafik imgeler kullanan sanatçıların eserleri incelenmiştir. 20. yy. ilk yarısında sanat ve fotoğraf ilişkisini detaylı bir şekilde incelemek için; fotoğrafın kısa tarihçesi, gündelik yaşamdaki yeri, sanat akımlarına etkileri incelenmiştir. Modern sanat akımları içerisinde fotoğrafın kullanımı, belirlenen sanatçıların eser örnekleriyle analiz edilmiştir. Türkiye'de özellikle 1990 sonrası çağdaş sanat üretimleri gerçekleştiren birçok sanatçı, çalışmalarını ya doğrudan fotoğraf, video görüntüleri ya da tuval üzerinde fotoğrafik görüntüler kullanarak tasarımlarını oluşturmuşlardır. Yakın zamanda artış gösteren bu yaklaşımı ortaya koymak ve kavramsal sanat ile temellendirmek gerekliliği bir gerçek olarak ortadadır. Yapılan çalışmalar sonucunda, 20. yüzyıl'ın başından itibaren gelişen sanat akımlarının, fotoğraf gerçekliğini algılama, yorumlama biçimleri ile fotoğraf ve sanat arasındaki ilişkinin, endüstriyel, kültürel anlamdaki gelişmelerin etkisiyle belirlendiği anlaşılmaktadır. Fotoğrafın icadından sonra gerçekliği algılama, onu yorumlama ve resim sanatında kullanma biçimlerinin önemli değişimlere uğradığı görülmektedir.
Tasarımcının kodlama deneyimi olarak macera video oyunu: Şahmaran kavram uygulaması

1970'li yılların son çeyreğinde tanıştığımız macera oyunları günümüze kadar teknolojik gelişmelerin etkisiyle farklı evrimler geçirmiştir. Bir tür etkileşimli hikaye olarak kabul edilen macera oyunları günümüzde bağımsız oyun geliştiricilerinin sıklıkla tercih ettiği bir tür haline gelmiştir. Hızla gelişen teknolojinin oyun geliştiricilerine sağladığı imkanlar sayesinde artık bireysel veya küçük ekipler için oyun geliştirmek ve bir dağatıcıya gerek kalmadan oyun pazarlamak eskiye kıyasla daha mümkündür. Son dönem bağımsız oyun geliştiricilerinin ortaya koyduğu oyunların başarılarının büyük kitleler tarafından kabul görmesi de çok fazla kişiye cesaret vermiştir. Bu durum çok sayıda oyun ile beraber çok sayıda oyun karakterinin de türemesine neden olmuştur. Bu oyun karakterleri yaratılırken çoğu zaman mitolojiye başvurulmuştur. Türk Halk miti olan Şahmaran'ı ve hikayesini diğer medyalara kıyasla yeni bir medya olan video oyun aracılığıyla daha görünür kılmayı amaçlayan çalışmanın ilk bölümünde macera oyunları hakkında genel bir bilgi vermek amaçlanmıştır. Macera oyunu türleri, tanımı, tarihçesi, modelleri ve iki bağımsız macera oyun incelemesine yer verilmiştir. İkinci bölümde video oyun tasarımı öğeleri ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise oyun tasarımı öğelerinde yer alan görsel tasarım daha detaylı bir şekilde açıklanmıştır. Çalışmanın üçüncü ve son bölümü ise bütüncül bir video oyun uygulaması olan Şahmaran oyununa ayrılmıştır. Oyunu oluşturan yapısall öğeler değerlendirilmiş, oyun motoru seçimine ve video oyunu uygulamasının ana karakteri olan Türk Halk Miti Şahmaran incelemesine yer verilmiştir. Ardından bir tasarımcı olarak video oyun yapım aşamalarında kodlama deneyimi ele alınmıştır.
Giyimde kültürlerarası etkileşim olgusu

Dünyanın eski tarihlerinden bugüne, farklı bölgelerdeki kültürler birbirleriyle çeşitli sebeplerle etkileşime girmiş, yaşam tarzlarında değişiklikler baş göstermiş, bu da insanın kendini ifade etme biçimi olan giyime de kaçınılmaz olarak yansımıştır. Bu araştırmada, temel amaç kültürlerarası etkileşim faktörlerinin giyimdeki etkisini incelemek olmuştur. Ana faktörler olarak; göç, ticaret, savaş, kolonileşme ve dinin yansımaları incelenmiştir. Tarihsel süreçte çeşitli örnekler verilmiş görsellerle desteklenmiştir. Endüstrileşme ve iletişim araçlarının gelişmesiyle ortaya çıkan yan faktörler üzerinde durulmuştur. Moda olgusunun nasıl yayıldığı ve insanları peşinden nasıl sürüklediğine yer verilmiştir. 21. Yüzyıl giyimine damgasını vuran önemli tasarımcıların koleksiyonları incelenmiş ve farklı kültürlerin kıyafetlerinden esinlenilmiş giysiler, görsel olarak ortaya konmuştur. Dikkati çeken diğer bir nokta ise bu faktörlerin sürekli iç içe geçmişş şekilde etki gösterdikleridir. Bir sonucu tek bir faktöre bağlamanız çok olası değildir. İletişim araçlarıyla birlikte bu etkileşim çok daha hızlanmış, toplumun tercih ettiği giysiler üzerinde dünyanın diğer ucundan parçalar görmemiz mümkün hale gelmiştir. Bunun zaman zaman bilinçli şekilde empoze edildiği gözden kaçmamıştır.
Figüratif resme kaynaklık etmesi açısından anatomi araştırması

Araştırmada figür resmine katkı sağlaması yönünden anatomi kavramı; bu konuda araştırmaları ve çalışmaları olan sanatçılar ve illüstratörler, sanatçıların eserleri ve bu konuyla ilgili yazdıkları notlar ışığında incelenmiştir. Bu çalışmada sanatsal anatomi alanında yapılan araştırmalar ve resimler bu alanla ilgili yapılan çalışmaların başlangıcından itibaren incelenmiştir. Figür resmi ise tarihsel süreçte incelenmiştir ki anatominin sanatta yer aldığı ve almadığı farklı dönemler irdelenerek figür resmine katkısı incelenebilsin. Rönesans döneminde gelişen hümanist düşünce ile insana gösterilen ilgi ve verilen değer artmıştır. Bu da figür resminin gelişiminde etkili olmuştur. Ortaçağ baskısından kurtulan sanatçı; araştırma yapmaya başlamış, insan bedeni ve anatomisi ise sanatçının araştırdığı alanların en önemlilerinden olmuştur. İnsan bedeninde ideal güzellik arayışı Klasik Ege sanatıyla başlamıştır. Bu dönemde kadavra incelemesi yapılmamıştır. Rönesans dönemi bilimsel araştırmalarla sanatın buluştuğu bir dönem olmuştur. Bu sebeple insan bedenini detaylı inceleme şansı bulan sanatçı figür resmi yaparken sanatsal anatomiden faydalanmıştır. Modern sanat döneminde, sanatçının özgürlüğü önem kazandığından kimi görüş figür resmi için anatominin gerekli olduğunu savunurken kimisi bunu reddetmiştir. Araştırmada farklı dönemlerdeki figür resmi sanatsal anatominin gerekliliği yönünden incelenmiştir.
Yıldız porselen Vejvut serisi ile Wedgwood Jasper serisi ürünlerinin karşılaştırılması

İngiliz porselen fabrikası Wedgwood, 1759'da Josiah Wedgwood tarafından kurulmuştur. Josiah Wedgwood, uzun araştırmalar sonucunda ortaya çıkardığı seramik bünyeler ile seramik sektörüne önemli katkılarda bulunmuş bir isimdir. 1762'de Queenware, 1768'de Black Basalt ve 1774'te üretime geçirdiği Jasper isimli seri; Josiah Wedgwood'un en önemli yenilikçi buluşlarındandır.1891'de Sultan II. Abdülhamid tarafından kurulan Yıldız Çini Farika-i Hümayunu; dönemin sanayileşme hareketlerinin bir sonucu olarak Saray'ın porselen eşya ihtiyacını karşılamak amacıyla kurulmuştur. Yüz yıllık üretim geçmişşine sahip olan fabrika zaman içerisinde çok sayıda yönetim ve isim değiştirmiştir. Son olarak 1994 yılında TBMM Milli Saraylara bağlanan Yıldız Porselen Fabrikası üretimine, porselen ve çini alanlarında devam etmektedir. Fabrikanın ürün çeşitlerinden biri olan Vejvut serisi; Wedgwood Jasper serisi ürünleri ile benzer özelliklere sahiptir. Jasper'ın mavi serisiyle aynı bünye rengine sahip olan Vejvut serisi, bunun yanında rölyef uygulama tekniği ve desen teması olarak farklılıklar içermektedir. Tez çalışması; Wedgwood Jasper serisi ürünleri ile Yıldız Porselen Vejvut serisi ürünlerinin karşılaştırılmasını içermektedir. Bu bağlamda hazırlanmış olan tezin birinci bölümünde Josiah Wedgwood ve Wedgwood seramik işletmesinin kuruluşu hakkında bilgi verilmiş, kurum tarafından üretilen ürünler tanıtılmış, Jasper serisi ürünleriyle ilgili detaylı bilgiye yer verilmiştir. İkinci bölümde ise Yıldız Çini ve Porselen Fabrikası'nın kuruluşuyla ilgili verilen bilgilerin yanında, fabrikada üretilen ürünler de tanıtılmıştır. Bunun yanında Vejvut serisi ürünler detaylı olarak açıklanmış, konu ile ilgili fabrikanın dekor atölyesinde yapılan röportaja da yer verilmiştir. Son olarak üçüncü bölümde Jasper ve Vejvut serisi ürünlerin üretim ve dekor teknikleri yönünden karşılaştırmaları yapılmış ve konu kapsamında gerçekleştirilen uygulamalar görsellerle ifade edilmiştir. Vejvut serisi ürünler yüksek estetik kriterlere sahip olmalarına rağmen Yıldız Çini ve Porselen Fabrikası'nın diğer ürünleri kadar bilinmemesi ve söz konusu ürünlerin literatürde yer almadığının fark edilmesi üzerine hazırlanmış olan tez çalışmasının; bu alandaki eksikliği gidermesi ve seramik literatürüne katkıda bulunmasının yanında, seramik eğitimi açısından da artı değer sağlaması amaçlanmaktadır.
Fotoğrafta geometrik nesne ve soyutlama

Fotoğrafın 19. yüzyılın başlarında icadıyla, sanat tarihindeki yaratma sürecinde resmin yakalamaya çalıştığı doğal gerçeklik elde edilmiştir. Fotoğraf, resmin o güne kadar ulaşamadığı nesnel gerçekliği olduğu gibi yansıtarak resimde yeni yapılanmalara yol açmıştır. Fotoğrafın günlük hayata dahil olmasıyla oluşan ortam ressamları yeni üslup arayışlarına yönlendirmiştir. Bu arayışlarda doğadaki nesnelere bakış da sorgulanmaya başlanmıştır. Soyut sanatın oluşum sürecini belirleyen bu dönem, sanatsal perspektifte geometrik çözümlemeye neden olan akımların başında gelen Kübizm'in temellerinin atılmasında etkili olmuştur. Sanatçılar, geometrik biçimlemeyi kullanarak renk, çizgi, doku gibi unsurların yüzey üzerinde, kendi aralarındaki ilişkisini irdeleyerek resimler yapmışlardır. Soyut sanatı belirleyen temel kategori geometri olarak kabul edildiği gibi, resmin geometrik bir yapı üzerine konumlandırılması sanatın yaşam ilgilerinden uzaklaşması anlamına gelmiştir. Kübizm ile birlikte yaratım sürecinde nesnelerin optik görünüşlerinden sıyrılarak, sadece biçimi bırakmak, yani 'öz'e inmek amaçlanmıştır. Bu gelişmeler sonucu, sanatta Natüralizm dönemi yerini Soyut Sanata bırakmıştır. Kazimir Malevich'in 1913'de kurduğu Süprematizm akımıyla birlikte ilk defa resimde, kare, daire gibi sade geometrik şekiller kullanılarak geometrik soyutlamalar yapılmıştır. Worringer'e göre geometrik soyutlamalar yaratmak salt iç duyguyla yaratmalar yapmaktır. Yeni bir döneme giren sanat için Paul Klee'nin yorumu; ''bu sanat görüneni vermiyor bir düşünceyi görselleştiriyor'' olmuştur. Tarihsel süreçteki soyut üsluptan etkilenen fotoğrafçıların ürettikleri fotogramlar tekniği gereği soyut yaklaşımın örnekleri olsa da Francis Brugueiere ve Alvin Langdon Coburn, soyut fotoğraf yapan ilk sanatçılardır. Soyut yaklaşımı tercih eden fotoğrafçı için iç duygularla yaptığı üretimler, soyutlamalar, ya doğaya ait nesnel gerçeklikten seçtiği bir bölüm, ya da kendi yaratımı kurgusal bir kompozisyon olabilir. Tarihsel süreçteki örnekleri yanı sıra çağdaş fotoğrafçılar da farklı yöntemlerde soyutlamalar yapmışlardır. Fotoğraflarda, görsel olarak nesnenin özünü betimleyen geometrik nesne ve form kullanmak, ilk örneklerinden günümüze fotoğrafçının içsel duygu ve düşüncelerinin dışa vurumunda ve estetik birikimini ifade etmede kullandığı yöntemlerdendir. Geometrik nesne ve kompozisyonda kendini bulan sanatçı, formların yapısındaki keskinlik ve yumuşaklık aralığı ile kendi duygu ve değer yargılarını özdeşleştirip soyutlamalar yaparak üretimde bulunur. Temel geometrik nesne ve formlarla yapılan kompozisyonlarda sınırsız olasılık varken, düzenlemenin son halini oluşturması sanatçının duygu ve düşünce dünyası, hayal gücü, estetik ve kompozisyon bilgisiyle gerçekleşir.
Kahramanmaraş Müzesi etnografya bölümünde açıkta bulunan ahşap eserlerin incelenmesi

Bu arastırmanın amacı; Geleneksel Türk Sanatları'nın zengin ve güzel örneklerini teskil eden ve daha önce arastırılması yapılmamıs KahramanmarasMüzesi etnografya bölümünde açıkta bulunan ahsap eserlerin yapım teknikleri, süsleme ve kompozisyon özelliklerine göre sınıflandırılması, fotograflarla ve birebirçizimlerle belgelenmesidir. Tezde betimleme yöntemi kullanılarak malzeme, teknik, süsleme özellikleri, motif ve kompozisyon özellikleri tablo halinde sunulmustur. Müzede incelenen eserlerin çogunlugu düz yüzey oyma teknigi ve sedefkakma teknigiyle bezendigi görülmüstür. Farklı olarak 1 adet çinili sehpabulunmaktadır. Bu eserlerin konsol ve sehpa formunda ev esyaları olarak yapıldıgıanlasılmaktadır. Genellikle geometrik, rumi bezemeler agırlıktadır. Buna karsınincelenen eserlerde motif ve kompozisyon özellikleri çesitlilik göstermektedir. Eserler 19. yy bası 20. yy sonu olarak tarihlenmektedir. Arastırma kapsamında; ahsap isçiligi hakkında genel bilgiler verilmis;Kahramanmaras Müzesi Etnografya Bölümünde bulunan 19. yy sonu 20. yybaslarına ait açıkta bulunan ahsap eserlerin süsleme, yapım teknigi ve kompozisyon kurgusu ele alınmıs; toplanan veriler tablolar halinde sınırlandırılarak fotograf ve çizimlerle beraber sunulmustur. Arastırmada Kahramanmaras Müzesi EtnografyaBölümü'ndeki ahsap eserler üzerinden karbonlamayla çizimler alınmıs, röleveleriçıkarılmıs ve günümüzdeki haliyle belgelenmistir. Tasınabilir maddi kültür varlıklarımızın önemli bir ögesi olan ahsapisçiliginin Kahramanmaras Müzesi'nde örnekleriyle, gerek sanat tarihi açısından gerek yapım ve süsleme teknikleri açısından gerekse yapıldıgı yüzyılın ahsapisçiliginin birer örnegi olarak bu çalısmanın daha sonra yapılacak arastırmalarakaynaklık edebilecegi düsünülmektedir.
Nakkaş Nakşi'nin minyatürlerinde görünen perspektif arayışları

Türk sanatında önemli bir yere sahip olan minyatürler, yapıldığı döneme ait olayları görsel yönden anlatmaya yönelik belge niteliği taşıdıklarından dolayı kitap sanatlarında ayrıcalıklı bir yere sahip olmuşlardır. Her biri birer sanat eseri olma özelliğini de taşıyan minyatürler, çoğunlukla sultanların yaptığı seferleri, kazanılan zaferleri, tarihi olayları, edebi metinleri ve önemli şahsiyetlere ait portreleri konu almışlardır. Minyatürler konu, düzen ve teknik yönünden incelendiğinde iki boyutlu resim olma özelliğini yansıtmalarına rağmen bazı nakkaşlar yaptıkları minyatürlerinde perspektif denemelerine yer vererek kompozisyonlarında derinlik etkisi oluşturmaya çalışmışlardır. Bu çalışmada; Osmanlı minyatür sanatçılarından biri olan Nakkaş Nakşi'nin eserlerinden bir örneklem seçilerek perspektif yönünden incelenerek durum tespiti yapılmaya çalışılmıştır. Yapılan incelemeler sonucunda; Nakkaş Nakşi'nin minyatürlerinde yer alan bazı mimari unsurların resmedilirken çizgi perspektifi kurallarını göre yansıtıldığı, figürlerin ise hiyerarşik öneme göre üst kısımdan alt kısma doğru küçültülerek kompozisyona yerleştirilmesiyle tersten perspektif uygulandığı tespit edilmiştir.
Antik Yunan seramiklerinde çömlekçilik konulu sahneler

İnsanoğlu, var oluşundan itibaren toprak ile iç içe yaşamaktadır. İlkel insanlar ateşi bulduklarında kilden yaptıkları çanak çömlekleri ve idolleri sağlamlaştırmak için pişirmeye başlamışlardır. Fakat onların bu eylemleri, sadece günlük hayattaki ihtiyaçlarını karşılamaya yönelikti. Çömlekçiliğin bir iş dalı olarak başlaması ise göçebe kavimlerin yerleşik düzene geçtiği Neolitik dönemde gerçekleşmiştir. Bu dönem, tarımın, hayvancılığın, dokumacılığın dolayısıyla ticaretin başlamasına sahne olmuştur. Tarım ve ticaretteki gelişmeler ise kap kacak gereksinimini arttırarak çömlekçiliği başlatmıştır. Bu tezde, çömlekçiliğin önemli bir sanat dalı sayıldığı antik dönem Yunanistan'ın da çömlekçilerin çalışma hayatları incelenmeye çalışılmıştır. Bu inceleme, M. Ö. 6. ve M. Ö. 5. yüzyıl çömlekçilerinin çeşitli vazo ve adak levhaları üzerine betimledikleri kendi çalışma hayatlarına ait resimler üzerinden yapılmıştır. Yunan vazo ressamları, mitolojiden ve günlük hayattan pek çok konuyu resmettikleri gibi çömlekçilikle de ilgili resimler yapmışlardır. Bu resimler o kadar detaylıdır ki, art arda sıralandıklarında çömlekçilerin kili çıkartmasından yaptıkları ürünleri satmalarına kadar bütün evreleri, resimli bir roman gibi izlemek mümkün olmaktadır. Burada amaçlana, bu sahnelerin ışığında antik Yunan çömlekçiliği hakkında bilgi vermektir.