turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sinemada kadın ressamların hayatlarını anlatan filmlerin feminist açıdan incelenmesi

Sinemanın genel anlamıyla çağına tanıklık eden bir sanat olduğu düşünüldüğünde, toplum içindeki değişiklikler sinemada dahil her türlü olguyu etkilemekte ve bulunduğu toplumun koşullarından etkilenerekdeğişimler göstermektedir. 'Frida', 'Seraphine' ve 'Big Eyes'filmlerindeki kadın karakterlerin hayatları, bulunduğu toplum yapısının bu karakterlere nasıl yansıdığı incelenmektedir. Toplumsal cinsiyet algısı ve toplumsal cinsiyet eşitsizliği de toplumun kültürel, sosyoekonomik, siyasal ve ekonomik yapısına göre değişmektedir. Toplumsal eril yapıda kadın her zaman ikincil planaatılmakta ve bu ataerkil toplumlarda 'kadın' sadece ev işlerini yapan, çocuklarına bakan bir araç olarak görülmektedir. Kadın erkek tarafındabaskı ve şiddet görmekte ve feminist teoriler tam bu noktada ataerkil topluma karşı bir tavır sergilemektedir. Feminizm, kadının, erkeklerin sahip olduğu haklara kavuşmasını, sosyal ve kültürel yaşamda aktif rol alarak toplumda saygın bir statüye ulaşmasını istemektedir. Feminist film eleştirisiyle bakışın toplumdaki eşitsizliklerin ve kadına yönelik cinsiyetçi ayrımların veya bastırmaların kaynağı olarak görülen ataerkil yapının kadın hayatları üzerindeki etkileri 'Frida','Seraphine' ve 'Big Eyes' filmleri incelenerek ortaya konulmaktadır.
Moda dergi kapaklarının görsel tasarım analizi

Tasarım, insan beyninde imgelerin anlam kazanmasıyla biçime dönüşen süreçte, iletişimsel ya da işlevsel bir amaç taşıyan olgudur. Bir tasarım ürünü olan dergilerin en önemli unsurlarından biri kapaklarıdır. Kapak, bir derginin hem bir ambalajı hem de hedef kitleyle ilk karşılaşmadaki etkisi bakımından kıyafeti gibidir. Tasarımın görsel sesinin duyulduğu alanlardan bir de moda dergileridir. Bu araştırmanın amacı, Fransız kadın moda dergi ön kapaklarının yirmi bir yıllık bir süreçte görsel tasarımları açısından gözlemlenen farklılıklar ve değişimler üzerine odaklanmaktır. Bu doğrultuda örneklem grubunu Vogue, Elle, Marie Claire ve Cosmopolitan dergilerinin ön kapak tasarımlarının 2000 2020 yıllarını kapsayan toplamda 985 dergi ön kapağı oluşturmaktadır. Nicel araştırma yönteminin belirlendiği araştırmada veri toplama yöntemi olarak Groupe 'nün görsel göstergebilimsel analizinin yapısını oluşturan plastik ve ikonik göstergelerden oluşan iki tablo hazırlanmıştır. Bu sayede dergi ön kapaklarındaki görsel iletilerin aktardıkları anlamın hangi görsel göstergeler aracılığıyla kapak tasarımlarına aktarıldığı belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırma sonucunda; kadın moda dergilerinin tasarımında birçok öğenin, ilkenin ve görsel anlatının kullanıldığı görülmüştür. Göstergelerin dergi markalarına göre kesin ayrımı yapılamamakla birlikte her derginin farklı elemanlarda yoğunlaştığı görülmüştür.
Beytepe kampüsü A kapısı girişindeki mekana heykel uygulaması

Mimari tüm sanatları çatısı altında toplayan bir sanat dalı olup> yaşamsal ilişkileri kendi içinde barındıran ve kendine göre karakteri olan plastik bir yapıdır. Mimarinin ayırıcı özelliğiyle yaratılan boşluk fayda sınırlarını aşar. Boşluk değerleri olan derinlik, uzunluk gibi boyutları, aydınlık, ışık, renk gibi hareket yönüyle heykel sanatına geniş imkanlar sunmaktadır. Heykel, varlığını sürdürebilmesi için mimarinin yarattığı mekana ihtiyaç duyarken belirleyici mimaridir. Fakat uygulamadan sonra heykel mimariyi bütünlemektedir. Birbirlerini tamamlayan bu iki sanat dalının ilişkisi fiziksel ve plastik biçimiyle bir bütün oluşturmaktadır.
Geleneksel 'mum yok etme tekniği' ve günümüz teknolojik gelişmelerinin bronz heykele etkileri

Heykelin tarihi Taş Devri'nden başlatılabilir. İnsanoğlu, bu devirden itibaren heykeller ve figürinler yapmaya başlamıştır. İnsanların heykel oluşturmasında tarih boyunca onların inançları önemli rol oynamıştır. Heykel sanatının konu ve malzeme açısından günümüzde çok farklı bir üretim tarzına geçtiği görülmektedir. İnsanoğlunun ateşi bulması zamanla metali biçimlendirmesi ve geliştirmesi ile istenilen şekli alan madeni çok eski çağlarda keşfetmiştir. Zamanla keşfedilen maden ile metal malzemenin eritilip dökülerek biçimlendirilmesi ile insanoğlunun İlk Çağ'larda günlük hayatta kullanabileceği objeleri bronz dökümden ürettiğini arkeolojik bulgular göstermektedir. İnsanlık tarihinin İlk Çağ'larından bu yana bronz üretiminin gelişimi ve değişimine paralel olarak bronz heykel yapımındaki teknik gelişmeler de kaçınılmaz olmuştur. Bu bağlamda, mum yok etme tekniğiyle bronz heykel döküm yönteminin, arkeolojik bulgulara göre MÖ yıllarından başlayan bir geçmişşi olduğu söylenebilir. Çalışmanın odağı; Sanayi Devrimi ile birlikte makinaların insan gücünün yerini almaya başlaması neticesinde gerçekleşen teknolojik gelişmeler, bilgisayar destekli üretimin heykel sanatında tasarım ve uygulama süreçlerine etkisi ve bronz heykel alanında güncel bronz malzeme kullanım süreçlerine olası katkıları üzerinedir. Modellenen tasarımların, geleneksel yöntemler ile birlikte günümüz teknolojisi ile bilgisayar destekli üretim ortamlarında alternatif yöntemleri irdelemek ve geleneksel yolla yapılan bronz heykel ile bilgisayar ortamında modellenen tasarımların prototipi veya yeni üretilen bronz katkılı baskı malzemesi ile üretilebilirliği hedeflenmiştir. Heykel sanatında kullanılan, kalıp-döküm tekniklerden biri olan mum yok etme tekniğiyle bronz döküm ve günümüz teknolojisinde gelişmekte olan 3D yazıcıların, bronz heykele katkıları bu araştırmanın genel konusunu oluşturmaktadır.
Seçilmiş örnekler bağlamında Fatih Dönemi minyatürlerinin teknik çözümlemesi

Fatih Sultan Mehmed'in İstanbul'u fethiyle başlayan yeni dönemde, içeride ve dışarda birçok yenilik hareketinin ortaya çıktığı görülmektedir. Her alanda kendini hissettiren bu yenileşme, kültür ve sanat ortamında da kendini göstermiştir. Fatih gibi bir cihan sultanının bilim ve sanata olan ilgisi ve merakı, Osmanlı kültürünün kapılarını Doğu ve Batı kültürlerine açmasında önemli rol oynamıştır. İstanbul'un fethinden önce Edirne sarayında bir nakkaşhanenin varlığı bilinmektedir. Fetihten sonra ise Topkapı Sarayı'nın yakınlarına bir nakkaşhane yapılmış, bu nakkaşhanelerde fethedilen bölgelerden getirilen sanatçılar ile yerli sanatçıların ortak çalışması sonucunda Osmanlı minyatür sanatı kendi ekolünü oluşturmuştur. Dönemin minyatürlü el yazmaları incelendiğinde metine bağlı, sakin, dingin bir resim dilinin oluştuğu görülür. Bu çalışmada, oluşum süreci dahilinde Osmanlı minyatürünün hangi ekollerden etkilendiğinin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Fatih nakkaşhanelerinde yazılmış eserlerin, yurt dışı kütüphanelerine nasıl çıkarıldığı bilinmemekte olup, döneme ait değerlendirilecek eser sayısı bir elin parmaklarını geçmemektedir. Bu döneme ait olan eserler üzerinde yapılan çalışmalarda, üslup birliğinden söz edilebilir. Kolofonu belli olmayan TSMK'da R.989 numarada kayıtlı olan Külliyat-ı Katibi adlı yazmadaki minyatürlerin, Fatih nakkaşhanesi ürünü olan ve halen Oxford Bodlein Library'de bulunan Tebrizi'ye ait Dilsuzname adlı küçük boyutlu eserdeki minyatürler ile oldukça benzerlik göstermesi dikkat çekmiştir. Bu benzerlikten dolayı Külliyat-ı Katibi adlı yazmanın, Fatih Nakkaşhanesinde hazırlanmış olduğu kanısına varılmıştır. Osmanlı minyatür üslubunun anlaşılması açısından, bu iki yazma minyatürleri oldukça önem taşımaktadır. Bu araştırmalar geçmişşten gelen kültürel mirasımızın öneminin kav-ranmasına ve buna sahip çıkma liyakatına ulaşmamıza vesile olmaktadır. Çalışma, giriş bölümünden sonra, beş ana başlık altında toplanarak, birinci bölümde minyatür sanatının oluşumu ve tarihçesi İslam'da minyatür sanatı, İslam da resim yasağı konularına yer verilmiştir. İkinci bölümde Doğu medeniyetinin 15. yüzyılda minyatür sanatında geldiği nokta ile Batı'da minyatür, dönemler, ekoller, eserler ve nakkaşlar ele alınmıştır. Üçüncü bölüm Fatih dönemine gelinceye kadar minyatür sanatının hangi süreçten geçtiği konusuna değinilmiştir. Dördüncü bölüm ise Fatih dönemi yazmaların-daki Osmanlı üslubunun oluşmasını sağlayan minyatürlerin üslup analizi yapılmıştır. Beşinci bölüm ise Fatih dönemi portreciliğine ayrılarak, portrelerde doğu ve batı etkisi tahlil edilmiştir.
Resimde yalınlık arayışının Picasso örneğinde incelenmesi üzerine uygulama çalışmaları

Bu çalışmada, bir sanat ürünü oluşturulurken yalınlığın kullanım olanaklarından yararlanmaya çalışılmıştır. Çalışma, yalınlık kavramının tanımına ilişkin genel bilgilerle başlamaktadır. Bu bölümde ayrıca yalınlık kavramının günlük yaşamdaki konumu üzerinde durulmaktadır. Yalınlık ve yalınlaştırma, bir sanat ürünü oluşturulurken göz önünde bulundurulan unsurlardandır. Gerçekliğin bir yorumu olarak sanat ürünü, farklı bir dünya yaratır. Söz konusu dünya, gerçeklikle sürekli bir ilişki içerisinde olup, duyulara seslenir. Sanat ürününün üretilmesinde ve kavranmasında önemli bir yere sahip olan yalınlık, sanatın gerçeklikle olan uyumlu ilişkisi ile birlikte kendini var etmektedir. Çalışma, 20. yüzyıl sanatından seçilen yalınlık örnekleriyle desteklenmektedir. Ayrıca Picasso'nun yalınlıkla kurduğu ilişki üzerinde durulmaktadır. Bütün bu bulgular aracılığıyla yalınlık kavramı, uygulama çalışmalarında etkin olarak kullanılmıştır.
Resimde bitki ve erotizm bağıntısı

Cinsellik her farklı kültürün geleneksel yapısı içerisinde farklı yaşanan bir süreç olarak görülmektedir. Sanatta da, konu olarak bu bakış açılarının yarattığı farklılıkları ortaya koyacak şekilde var olmaktadır. Durumlara, yaşantılara, semboller kullanarak göndermeler yapmak bu alanda kullanılan yöntemlerden birisidir. 'Resimde Bitki ve Erotizm' konusu kapsamında, bitki motifinin cinselliğe yönelik mecazi kullammları, cinsel çağrışım nesneleri olarak aktarımları incelenmiştir. Konunun tarihsel süreci içerisindeki yeri, yazılı ve görsel veriler kaynak alınarak oluşturulmuştur. Çalışmada takip edilen yöntem; bitki motiflerinin önce mitolojik ve dini anlatılardaki yerleri, bu anlatıların resim alanındaki aktarımları, daha sonra ise sanatçının konuya bireysel yaklaşımı şeklindedir. Amaç, ele aldığımız konuya sanatçıların yaklaşmılarmdaki farklılıklar ve benzerlikleri ortaya koyarak, kişisel çalışmalara temel oluşturan genel yapıyı göstermektir. İlk bölümde, kadın bedeni ile simgelenen toprak kültlerine değinilir. Kadının doğurganlığı ile toprağın verimi arasında kurulan bağm daha sonraları bitkilere atfedildiği görülür. Örneğin Yakut Türlerinin efsanelerinde zaman zaman içine Yüce Ana'nın girdiği memeleri olan bir ağaçtan söz edilir. Bitkilerin cinsel çağrışım nesneleri olarak kullanıldığı anlatılar ve resim örnekleri ve bu resimlerin çözümlemeleri ile yazıya devam edilir. İkinci bölüm ise bireysel çalışmaların çıkış noktası, resimsel ifadeleri ve resim analizlerini içerir. Çalışmalarda kullanılan bitki motifinin, doğadaki oluşumuna, geHşimine dair yapılan gözlemler, bitkiye anlamlar yüklemeye olanak sağlamıştır. Bununla birlikte daha önceki sanatçıların yapıtlarının esinlendirici etkisine değinilir ve çalışmalara nasıl bir yön verdiği aktarılır. Bu aktarım esnasında yazı dilinde yer yer şiirsel bir yaklaşım görülür.
Strüktür bağlamında ritim olgusunun çağdaş Türk resim sanatına yansıması

Strüktürün yapı ile etkileşim sürecinde doğal oluşumlar ve tasarımlar sonucunda meydana gelen ritim olgusu strüktürün bir parçasıdır. Bu durum strüktür ve ritim birlikteliği mahiyetinde bir resmin oluşum sürecini etkileyebilmiştir. Evren ve doğa, sürekli kendini tekrar eden ritimlere sahiptirler. Evrende her bir yapının kendine ait düzeni vardır. Bu bağlamda bu ritim olguları tasarımla birlikte doğal olarak sanat dalllarınada yansımıştır. Resim sanatı içerisinde nokta, çizgi, doku, leke, açık, koyu, renk ve espas ögeleri dahilind ritim oluşmaktadır. Çağdaş Türk Resim Sanatında ritim olgusunun örneğinin çok olmasından ötürü bu ögeler dahilinde incelenmesi uygun görülmüştür. Bu araştırmada 'Strüktür Bağlamında Ritim olgusunun Çağdaş Türk Sanatına Etkileri' uzman görüşünde belilenen sanatçıların başlık doğrultusunda, iki eserlerinin analizi yapılmıştır.
Kültürel yaşam ve sanat etkileri bakımından sanat eğitimi ve sanat eğitimi programlarının önemi

YÜKSEK LİSANS TEZ ÖZÜ KÜLTÜREL YAŞAM VE SANATA ETKİLERİ BAKIMINDAN SANAT EĞİTİMİ VE SANAT EĞİTİMİ PROGRAMLARININ ÖNEMİ Altınay ŞIRLAKOĞLU Güzel Sanatlar Eğitimi Ana Bilim Dalı Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Nisan 2004 Danışman: Yrd. Doç. Metin İNCE Sanat eğitimi; endüstrideki gelişmeler ile önem kazanmaya başlamıştır. 19 yy'in yansından itibaren endüstrileşme sürecine giren ülkelerde geniş kitlelerin sanat eğitimine ilgisinin arttığı görülür ve gözlenir. Sanatın özündeki yaratıcılık ve özgürlük öğesi, makinalaşma ve tekdüze olma sorununa çözüm olarak görülmüştür. Sanat eğitimi ile bireylerin, çevreye duyarlı, yaşadığı çevrede düzen arayan, giydiği giyside estetik değer oluşturabilme gibi özellikler kazanabileceği önemli görülmüştür. Eğitim programlarında verilen sanat eğitimi dersleriyle yaşamımızda olumlu değişiklikler olabileceği düşünülmüştür. Her ülkede farklı uygulanan sanat eğitimi derslerinin amaçları arasında benzerlik göstermesi doğaldır. Ülkelerde görülen kültürel yaşamdaki farklılıklar, sanat eğitiminin okullardaki uygulama farklılığı, ekonomik, çevresel, kültürel anlayışlar gibi sebeplerden olacağı düşünülür. Araştırmada önce Türkiye'de sanat eğitiminin gelişimine değinilerek, Cumhuriyet Dönemi yaygın ve örgün eğitimdeki gelişmelere ve günümüzde ulaştığı son durumu anlatılmıştır. Araştırmanın devamında ise kültürel yaşantımızdaki olumsuz taraflar belirtilerek diğer batı ülkeleri ile sanat eğitimi dersi uygulama farklılıkları ve diğer nedenler ele alınmıştır. Avrupa Birliği ile uyumlu programların yeniden gözden geçirilerek ve güncellenerek olumlu bir gelişme söz konusu olabileceği düşünülebilir. Araştırmada bilgilerin analizinde 'belgesel tarama' yöntemi uygulanmıştır.
Kültürel etkinlik afişlerine güncel yaklaşımlar: Fransa örneği

Bu araştırma tezinde, 60'lı yılların sonundan itibaren Fransa'da kültür endüstrisi ile grafik tasarım alanında tanıtıma yönelik işbirliği üzerinde durulmaktadır. Bu bağlamda Fransa'nın geçmişşten günümüze grafik tasarım yolculuğuna değinilmiş, 1990 sonrası deneysel afiş tasarımlarının toplumsal kültüre olan katkıları üzerinde durulmuştur. Bu çerçevede Fransa'da afiş tasarımının modern anlamda doğuşu ve gelişmesi ele alınmış ve görsel kültür endüstrisindeki yeri üzerinde durulmuştur. Konu, teorik tartışmalar, literatür taraması ve görsel analiz yapılarak incelenmiş ve güncel önermeler sunulmuştur.
Otistik bireylere çizme ve boyama becerilerinin kazandırılmasında aşamalı yardımla öğretim yönteminin etkisi

Bu araştırmanın konusunu: 'Aşamalı Yardımla Öğretim Yöntemi'yle otistik bireylere çizme ve boyama becerilerinin kazandırılması oluşturmaktadır. Öğretimi yapılacak olan görsel sanatlar dersine ait becerilerden 'Masa Üzerindeki Meyve Tabağı Konulu Natürmort Çizme ve Boyama' dır. Çalışma yöntemi olarak: Tek Denekli Deneysel Desenler'den arasında yer alan: ' Denekler Arası Çoklu Başlama Modeli' tercih edilmiştir. Seçilen öğretim yönteminin, öğretimi yapılan becerinin kazandırılmasında etkili olup olmadığı, araştırılmıştır. Uygulamanın denekleri, 2012- 2014 eğitim-öğretim yılları içerisinde İstanbul Hamit İbrahimiye Özel Eğitim Uygulama Merkezi'nin II. ve III. kademeye devam eden öğrencileri arasından seçilmiştir. Deneklerin hepsi otistik özellik göstermektedir. Deneklerden Mehmet 16, Nurcan 18, Fatma 14, Melda 16 yaşındadır. Mehmet, Nurcan, Fatma asil, Melda yedek denektir. Araştırmanın verilerinin toplanabilmesi için, beceri kontrol listesi, ölçüt bağımlı ölçü araçları, kayıt çizelgeleri, uygulama güvenirliği formu geliştirilmiş ve kullanılmıştır. Uygulamada elde edilen verilerin analizinde 'Grafik Analiz' kullanılmıştır. Bu grafikte; her üç deneğin başlama düzeyi, yoklama, toplu yoklama, öğretim, izleme ve genelleme oturumlarına ilişkin veriler yer almıştır. Uygulamanın etkililik bulguları şöyle özetlenmiştir. Otistik özellik gösteren 4 öğrenciden üçü ile çalışılmış, her üç öğrencinin de 'Masa Üzerindeki Meyve Tabağı Konulu Natürmort Çizme ve Boyama Becerileri' ni, Aşamalı Yardımla Öğretim Yöntemi kullanılarak etkili bir şekilde öğrendikleri gözlenmiştir. Deneklerin tümünün genelleme ve izleme oturumları verilerinde; edindikleri beceriyi genelleyip, öğretim oturumları bitmesine ve aradan uzun süre geçmesine rağmen sürdürdükleri görülmüştür. Uygulamanın diğer bulguları: Denekler arasında ölçüt karşılanıncaya kadar gerçekleşen oturum sayısı, ölçüt karşılanıncaya kadar gerçekleşen deneme sayısı, ölçüt karşılanıncaya kadar gerçekleşen toplam öğretim süresi ve ölçüt karşılanıncaya kadar gerçekleşen hata yüzdeleri açısından farklılıkların saptanmış olmasıdır. Araştırmanın Türkiye'de konu ile ilgilenen akademisyenlerin, özel eğitimcilerin, görsel sanatlar öğretmenlerinin, 'Aşamalı Yardımla Öğretim Yöntemi'ni, görsel sanatlar dersine ait becerilerin öğretiminde güvenle kullanılabilirliğinin saptanması açısından önemli bir örnek olacağı düşünülmektedir.
Resim sanatında yapıbozma

Jaques Derrida'nın önerdiği çözüme dayalı metin okuma yöntemidir. Bu yöntem Batı Metafiziği geleneğindeki sözmerkezcil söylemieleştiren ve onun felsefesinin temel yanlışlığına karşı duruşu temsil etmektedir. Yapıbozumu, sanat yapıtını eleştirel okuma biçimi olarak görmek ve ele almakyapıbozumun sanat yapıtlarına etkisini belirlemek ve tanımak yönünden önemli bulunmuştur. Çalışmanın birinci bölümü, çalışmanın amacı, önemi, kapsam yöntemi ve sınırlamalardan oluşturulmuştur. Çalışmanın ikinci bölümünde, Yapıbozumun tanımı yapılmış, eleştirel okuma biçimi düzlemine taşınmıştır. Bu düzlemde metin, yazı ve yorumlamakavramlarıyla bağları belirlenmiştir. Yapıbozum, düşünce taslağını belirleyenDerrida'nın çalışmaları ve bunları çevreleyen olguları bu bölümde ağırlık kazanmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde, yapıbozumun temel varsayımlarıçözümlenerek, yapıbozumun diğer olgu ve kavramlarla karşıtlığı ve yakınlığıgösterilmiştir. Yapıbozum çerçevesinde yer alan Differans, Grammotoloji, Mevcudiyet Metafiziği, Postyapısallcılık ve Hipermetin kavramlarının açılımıyapılıp yeri sorgulanmıştır. Yine bu bölümde yapıbozmanın Postmodern felsefenin temelinden alınan bir sonuç olduğu ortaya konularak, 1960'larınResim sanatı düzlemindeki duruşuyla, resim okuma ve eleştirme biçimiörtüştürülmektedir. Çalışmanın dördüncü bölümünde, 1960 sonrası kavramsal sanatboyutlarında sanatsal düşünceye sahip batı sanatçılarının, yapıbozumunbelirlediği noktalara plastik yaklaşımları ve yapıtlarının konuya ilişkin önemli göstergeler olması nedeniyle örnekler gösterilmiş ve yorumlamalar yapılmıştır. Çalışmanın son bölümünde, Yapıbozum düşüncesinin Batı plastiksanatlarındaki etkisinin, Türk sanatında da görüldüğü belirlenmiş, önemliçözümlemeler yapan Sanat tanımı topluluğu sanatçılarının yapıtları, yapıbozumdüşüncesi çerçevesinde sorgulanmıştır.
Neo-plastik sanat akımı bağlamında de stıjl sanat hareketi ve tekstil üzerindeki etkileri

20. yüzyılın başından itibaren sanatın anlamı değişim göstermeye başlamış ve tüketim toplumuna ayak uydurmuştur. Tüketim toplumunda, halkın istek ve arzuları ön plana çıkmıştır. Gelişen teknoloji, kitle iletişim araçlarının yaygınlaşması ve tüketim toplumunun hızla gelişmesi sanatsever ve sanatçıların yanı sıra sanat alanlarını da etkilemiştir. De Stijl; Birinci Dünya Savaşı sırasında ortaya çıkmıştır. Modernleşme sürecinde ulusal bir stil arayışının sonucu, sanat alanında gerçekleştirilmiş bir harekettir. Grubun çıkış noktası tamamen soyutlama ilkesidir. Anlatım dilinde; düz çizgi ve dik açı, yatay ve dikey, üç ana renk ve siyah, beyaz ve gri ile sınırlandırılmış üslup kullanılmıştır. Modayı etkilemekte olan birçok faktör Neo-Plastik sanat akımı ve De Stijl sanat hareketini de kapsadığından, bu sanat akımı günümüzde de giyim, tekstil ve moda alanına ilham kaynağı olmaktadır. Bu çalışma; Neo-Plastik sanat akımı ve De Stijl sanat hareketinin sanatçıları, sanat akımları üzerindeki etkileri, farklı sanat alanlarına yansımaları yer almıştır. Ayrıca tekstil ve moda tasarım alanlarındaki etkisinden yola çıkılarak günümüze kadar gelen süreç ele alınmış, araştırmaya bu yönde devam edilmiştir. Modanın tanımına karşı görüş, bu yeni sanat hareketiyle ortak paydada birleştirilerek savunulmuştur.
Ahmet Adnan Saygun'un 2. Yaylı Çalgılar Kuvarteti'nın modal ve formal yapısı

Ahmed Adnan Saygun'un, müzik dili, yapısı ve karakteri açısından devrimci ve yenilikçi özellikler sergileyen Op. 35 ikinci Yaylı Çalgılar Kuvarteti, modalitenin, tonalitenin ve makamsal öğelerin büyük bir ustalıkla iç içe geçip yeni müzikal unsurlar oluşturması ve Türk musikisi makam dizilerinin ve usullerinin gelenek dışı kullanımı açılarından, müzikal gücü, sürükleyiciliği ve orijinalliği ile Türk müzik tarihinde çok önemli bir yere sahiptir. Her sanat eseri, sahip olduğu formla değer kazanır. Müzikte, melodi, ritim ve armoni gibi farklı müzikal öğelerin bir 'bütün' meydana getirmek için bir araya gelip iç yapıyı ve bir 'birlik' olarak ele alınan iç yapı da 'form' olarak isimlendirilen ve kavram olarak, eserin en derin gerekliliklerine, özüne, yapısından daha çok bağlı olan dış yapıyı, 'bütünü' oluşturur. Ahmed Adnan Saygun, İkinci Yaylı Çalgılar Kuvarteti'nde, genel olarak klasik formların yanı sıra klasik formlardan oluşmuş küçük bölmeleri birleştirip, 'bütün'de, bir çeşit 'çoklu formal yapı' kullanmıştır. Ahmed Adnan Saygun, ikinci Yaylı Çalgılar Kuvarteti'nde kullandığı modal ve armonik yaklaşım ile, ilkçağ uygarlıklarından günümüze dek uzanan müzik yolundaki tüm materyalleri içinde bulundurup, bu materyallerle bir sentez oluşturmaktadır. Saygun'un ikinci Yaylı Çalgılar Kuvarteti, modal yaklaşımla kurulmuş, yenilikçi, meraklı ve arayış içerisindeki iç yapının, eskiye ait klasik formal anlayışla 'bütün'ü oluşturması, müzikal unsurların gelenekteki ve gelenek dışı kullanımındaki birleştiriciliği ve Mustafa Kemal Atatürk'ün 'Bizim hakiki musikimiz Anadolu halkın da işitilebilir.' düşüncesini, 'tek sesli' dekoratif yapıdaki Türk musikisinin, kendi öğeleri ile 'çoksesli' bir fikir doğrultusunda yansıtması ile çok büyük bir önem taşımaktadır.
Body language and gesturality in the art of painting from yves klein to today

Dünya Savaşı'nın akabinde, psikolojik yıpranmaların travmatik etkisi, 1945 sonrası neo avangardın sanatını şekillendiren bilinçdışı referansların şahsi uzantılarını ortaya çıkarmıştır. Bilinçaltının mistik çekiciliğine kapılan dönem sanatçıları için, Batı'ya ait olmayan ritüeller, Uzak Doğu inanç sistemleri ve sanatı, varoluşçuluk ve psikanalizin esin kaynakları olarak devreye girmesi dönemin eserlerine yön veren temel karakteristiği oluşturur. Bu kavramsal arka planla, Jackson Pollock'tan Yves Klein'a ve Yves Klein'dan başlayarak, sanatın çağdaş sanata evrilen sahnesinde jestüelliğin resimsel alandaki görülürlüğünün izini sürerken, bedenin kendisinin yaratıcı bir eylemin ana malzemesi olarak dahil edildiği bir dönüşüme tanık olmaktayız. 1970'li yılların sonlarından itibaren toplumsallığın merkezine oturan bedenin, ona ait olan içerikleriyle birlikte etkilenim alanlarının inceleme konusu olması, yeni sanatın gidişatını da etkilemiştir. Sanatın kapsadıkları, bedenin sadece araçsal yapısıyla değil, aynı zamanda farklı bağlamların kesişme noktası olan niteliğiyle de genişletilecektir. Tuval üzerindeki informel sorgulamaların bu noktadan sonraki aşamaları, bedenin öngördüğü kapasitesinin, zaman, mekan ve malzeme engellerini aşabildiği ölçüde sınanması yoluyla, eyleme zemin oluşturan sanatçı hasleti ve çevresel faktörlerinin etkisiyle, kişisel jest bütünlüğü olarak bir takım performatif eylemler dizisiyle resimsel düzleme aktarımındaki zenginliğini içerecektir.