turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Soyut resimde 'gerçeklik'

Sanat, bu dünyada var olan insanın bir faaliyeti olduğuna göre, bu dünyadan kopuk, kendi içinde, apayrı bir boyutta değil, sanatçının 'gerçeklik'le ilişkileri çerçevesinde, yine bu dünya içerisinde incelenmelidir. Resim tarihinde, soyut resim, bu dünya ile, dış gerçeklik ile ilişkilerini uç noktada değiştirmesiyle dikkat çekmiştir; resimde nesne yanılsamalarının artık olmayışı, alışılageldik biçim-içerik anlayışını ters yüz etmiş, elemanların otonomlaşmasıyla anlam, daha düşünsel, kavramsal alanlara kaymıştır. Bu yeni resim anlayışı, içinde bulunduğu dönemin sosyal, ekonomik, bilimsel, kültürel, vs. yapısının yol açtığı dünya görüşüyle paralel gelişmiştir; örneğin, dış gerçeklik bilim ve felsefe tarafından da şüpheli bir tavırla ele alınmış, dünyaya karşı 'doğal tavır' reddedilmiş, nesne 'gerçek'in aranma yeri olmaktan çıkarılmıştır. O halde, soyut resmin dış gerçeklikle ilgisinin incelenmesi, onun içinde bulunduğu dönemin dünya görüşünün ve bu görüşü hazırlayan koşulların da incelenmesini gerekli kılmaktadır. Çalışmada 'Soyut Resmi Hazırlayan Koşullar' başlığı altında Soyut Resmin ortaya çıktığı dönemi yani 20. yüzyılı hazırlayan sosyo-ekonomik durumlardan, 'Soyut Resmin Ardındaki Dünya Görüşü' başlığı altında ise bu resmi etkilemiş olan felsefi durumdan bahsedilmiştir. Soyut resim birden bire, kendi kendine ortaya çıkmış değildir şüphesiz. 'Soyut' ya da 'non-figüratif e giden yol, figüratif resmin değişmesinden, onun doğaya bakışının değişmesinden geçmişştir. Bu değişimin en önemli duraklan 'İzlenimcilik' ve 'Kübizm' olup, bu çalışmada onlar üzerinde de 'İzlenimcilikten Dışavurumculuğa' başlığı altında durulmaktadır. 'Biçim ve İçerik' başlıklı bölüm ise, bu çalışmanın konusu olan 'soyut resimde gerçeklik'in asıl aranacağı yere, yani 'biçim-içerik' ilişkisine ayrılmıştır.'Ruh-Madde Karşıtlığı' başlıklı bölümde soyut resmin, değişen biçim-içerik ilişkisiyle, varlığını ruhsal alanlarda bulmaya çalışması, fakat bir yandan da biçimsel elemanların uç noktada azaltılmasıyla resmin bir nesneye de dönüşme ihtimali sorgulanmakta; bu durum bir ruh ve madde karşıtlığı bağlamında ele alınmaktadır. 'Resimlerle İlgili Açıklamalar' bölümünde, bu çalışmaya konulan resimler mümkün olduğunca açıklanmaya çalışılmış, 'soyut' ve 'soyutlama' arasındaki farklar üzerinde durulmuş, yapılan resimlerin nasıl bir gerçeklikle ilgileri olduğu saptanmaya çalışılmış ve 'soyut' olan, bu ilgilere göre açıklanmıştır. Resimde soyuta varmaya çalışmak, teorik ve pratik birçok sorunla uğraşmayı da beraberinde getirmektedir. Bu çalışmada, resimde tasvir etmenin ne derece soyut olabileceği, resmin elemanlarının ne derece içinde yaşadığımız maddi dünyadan, nesneler dünyasından bağımsız olabileceği sorgulanmakta, yapılan resimlerde figüratif resmin mekan anlayışından kurtulabilmenin ve soyut kompozisyonlara varabilmenin olasılıkları üzerinde durulmaktadır.
Almanya' da yaşayan Türk yönetmenlerin filmlerinde göçmen olgusu

tarihiyle paralellik taşıyan göç hareketlerinin öznesi olan göçmen,1950'li yıllardan itibaren savaş sonrası Avrupa'nın kapitalist ekonomilerinin işgücü talebini karşılayan ekonomik nesne olarak görülmüştür. Türkiye'den Almanya'ya işçi göçü de aynı genel mantık çerçevesinde değerlendirilmiştir. Kendilerini, köy ve kasaba kökenli, feodal-geleneksel değerlerle yüklü bir yaşamdan modern Almankentlerinde farklı bir değerler sisteminde bulan ve birinci kuşak olarak adlandırılan Türk göçmen işçiler, izleri günümüze kadar gelen bir kültürel şok yaşamışlardır. Alman toplumu ile iletişim kurabilecekleri en önemli araç olan dil sorununuçözemeyen birinci kuşak Türk göçmenler, Türkiye eksenli geleneksel kimlik ve kültür yapılarını korumak amacıyla genelde gettolarda konumlanmışlardır. Bu içe kapanma onları Alman toplumundan ve hakim kültürden soyutlamıştır. Alman toplumu tarafından uyumsuz yabancılar olarak görülmeye başlayan Türk göçmenleriki Almanya'nın birleşmesi ve yaşanan ekonomik sorunlardan dolayı artan ırkçılıkhareketleri ve yabancı düşmanlığı ile karşılaşmışlardır. Birinci kuşağın aksine Alman okullarında eğitimlerine devam edebilen ikinci kuşak Türk göçmen çocukları Almanca'yı öğrenmeleri ile birlikte Alman toplumu ile iletişim kurabilmişlerdir. Evde Türkiye'yi okulda Almanya'yı yaşayan ve kayıpkuşak olarak ta adlandırılan bu kuşak kimlik ve kültür algılamalarını Türkiye'nin yanı sıra Almanya üzerinden de kurgulamaya başlamıştır. Fakat asıl dönüşüm üçüncükuşakla birlikte yaşanmıştır. Almanya'nın kültürel değerler sisteminin etkisi ile büyüyen bu kuşak çifte kimlik ve çifte bilinç ile Türklük-Almanlık ikileminikendileri için bir avantaja dönüştürmüştür. Alman Türk'ü olarak ta tanımlanan bu kuşak kültürel üretim araçlarını özellikle de sinemayı kendilerini ifade edebilmek amacıyla kullanmıştır. Üçüncü kuşak yönetmenlerince çekilen filmler büyük ilgi görüp katıldıkları festivallerde önemli başarılar kazanmışlardır. Bu filmler üçüncü kuşağın göçmenlik deneyimlerini, gündelik hayatlarını, geleneksel Türk göçmenailesi içerisindeki kültür ve kimlik çatışmalarını, kuşaklar arasında yaşanan zihinselkopuşu anlatmıştır. V
Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Resim - İş Öğretmenliği 2., 3. ve 4. sınıf öğrencilerinin evrensel sembolleri algılama düzeyleri

Günümüzden yaklaşık MÖ 15.000 yıl öncesinde oluşturulan çizimler bugünkü göstergeler yoluyla sağlanan iletişimin temellerini oluşturmaktadır. Göstergeler yoluyla iletişim kuran insan, sembollerle oluşturulan etkileşim sistemini yoğun bir biçimde kullanmıştır. Ancak sembollerle kurulan iletişimin sağlıklı ve verimli olabilmesi için simgeler hakkında gerekli bilgiye, sezgiye ve duyarlılığa sahip olunması gerekmektedir. Aksi takdirde tüm simgeler izleyiciler için yüzeysel boyutta yer alır ve verimli bir iletişimin bağlantılarında sorunlara neden olur. Yaşadığımız yüzyılda teknolojinin hızla gelişmesi yaşam koşullarını da etkilemiştir. Değişen yaşam koşullarına ve bu değişeme ayak uyduran hızlı hayat temposuna yetişmeyi sağlamak için yazı iletişiminden çok görsel iletişim tercih edilmektedir. Gerek güzel sanatlar öğrencilerinin ve gerekse gösterge sistemini oluşturan kişilerin kullanması gereken simgelerin anlamlarına hakim olması bireyler arasındaki etkileşimde yanlış sonuçlara meyil vermemesini sağlamak için oldukça önem arz etmektedir. Bu çalışma da ele alınmak istenen konu, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Resim-İş Öğretmenliği 2., 3. ve 4. sınıf öğrencilerinin sembollerin doğrudan ve gizli anlamlarından oluşan dünyasına hakim olma becerilerinin belirlenmesidir.
Portre bağlamında resimsel çözümlemeler

Portre duygu, düşünce ve tutkuların dışa vurulabildiği sanat konularından biridir. İnsan yüzü ruhun aynasıdır. Yapılan her resimde her çizgi, yaşanmış bir hayatın izlerini taşımaktadır. Portrenin amacı insan ruhunun anlıkgörünüşünün anlamını yakalamak istemektir. Kendi kendini keşfederek ortaya çıkan duygu yoğunluğu portreden kaynaklanmaktadır. Resimde portreningücü, yaşanan dünyanın tümünü içine alarak gizemli bir havayabürünmesidir. Ulaşılmak istenen en önemli hedef, resimsel çözümlemelerle portreninönemini kavratabilmektir. Ayrıca kişisel bir ifade tarzı geliştirerek resimdeportreyi çözümleyebilmektir. Bu çalışmada ilk olarak portre anlayışının gelişimi ele alınmıştır. Portrenin ilk ortaya çıkışında eski Mısır dönemine ait mumya portreleri incelenmiştir. Boticelli, Leonardo da Vinci, Raffaello Sanzio, El Greco gibi Rönesans döneminde önemli yerleri olan sanatçıların çalışmalarından örnekler verilerek bu sanatçıların portreye bakış açıları irdelenmiştir. Ayrıca Henry Matisse, Pablo Picasso ve Vincent Van Gogh gibi farklı akımlardaki sanatçılardan örnekler sunularak biçim ve öz arasındaki estetik bağ incelenmiştir. Bunun yanında Türk Resim Sanatı'nda ele aldığı kadın portreleri ile tanınan Nuri İyem'in eserleri bu çalışmaya dahil edilmiştir. Yaşayan ve çalışmalarına hızla devam eden sanatçılardan Frank Auerbach'ıneserleri incelenmiştir. Yapılan incelemeler sonucunda portrecilik disiplinini aşmak hedeflenmiştir. İçsel dünyanın karmaşık yapısını görünür kılmayı amaçlayan arayışlarresimlere yansıtılmıştır. Portre ışık, renk gibi temel kavramların yanında dokukullanımıyla zenginleştirilmiştir. Teknik olarak akrilik boya kullanılarak ve farklı malzemelerle derinlik, hacim verilmeye çalışılmıştır. Özellikle dokusal etkileraraştırılırken bir yandan tuval üzerinde kum etkili malzeme kullanılarak rölyef etkisi verilmiştir. Tuval üzerinde gerçekleşen renk ve doku etkileşimleriyleportrenin en son ulaştığı noktada kişisel biçimle ifadesi sunulmuştur.
6-9 yaş çocukların başlangıc gitar eğitiminde kullanılabilecek görsel materyallere ilişkin öğrenci ve uzman görüşlerinin değerlendirilmesi

Bu araştırma, 6-9 yaş çocukların başlangıç gitar eğitiminde kullanılabilecek görsel materyallerin eğitim/öğretim sürecinin niteliği ve hızını arttırması üzerindeki etkilerinin tespit edilmesi ve bu doğrultuda resim, karikatür ve diyagramlardan oluşan bir modelin tasarlanması amacıyla yapılmıştır. Araştırmada somut işlem dönemi olarak adlandırılan 6-9 yaş çocukların gitar eğitiminde kullanılabilecek görsellerin, gitarın ve müzik eğitiminin olgusal bilgilerini ya da soyut konularını, bu dönem çocukların zihinsel gelişmişlik düzeylerine uygun bir somutluk ve oyun ruhu yaratarak aktarmadaki etkileri irdelenmiştir. Betimsel bir çalışma olan bu araştırmada kaynak tarama ve görüşme modeli kullanılmıştır. Çocuk gitar eğitiminde kullanılmak üzere tasarlanmış olan görseller ile açık uçlu sorular kullanılarak yapılan görüşme, Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Bölümü Müzik Öğretmenliği Anabilim Dalı, Hacettepe Üniversitesi Devlet Konservatuarı, Bilkent Üniversitesi Müzik ve Sahne Sanatları Fakültesi ve Ankara Anadolu Güzel Sanatlar Lisesi'nde görev yapmakta olan klasik gitar eğitimcilerine uygulanmıştır. Araştırma da 6-9 yaş çocukların gitar eğitimine başlamaya uygunlukları, çocuk gitar eğitimine yönelik eğitsel materyallerin nitelikleri ve görsel materyallerin müzik eğitim sürecini destekleyici etkileri irdelenmiştir. Yapılan araştırmalar ve uzmanlardan alınan görüşler doğrultusunda önerilen görsel materyallerin gitar eğitiminin hızını ve etkinliğini arttırdığı sonucuna varılmış, öneriler getirilmiştir.
19. yüzyılda oryantalist ressamların eserlerinde çini sanatı

Çini sanatı, Anadolu coğrafyasında dini, sivil mimari yapılarda iç ve dış cephelerde estetik, güzellik, ısı yalıtımı amacıyla uygulanmaktadır. Selçukludan Osmanlı dönemine kadar pek çok mimari yapıda konu, motif ve teknik açıdan zengin çini programları uygulanmıştır. Anadolu topraklarında yer alan cami, türbe gibi dini mimari eserlerinde, saray, çeşme, sebil, vapur iskeleleri, postane, tren istasyonları, belediye binaları gibi pek çok sivil yapıda çini tasarımlar görülmektedir. Çini sanatı, 19. yüzyılda Oryantalizm akımının yayılması ile Anadolu topraklarına gelen yahut bu toprakları tasavvur eden pek çok ressamın eserlerinde yer alan mimari yapıların vazgeçilmez unsurudur. Dolayısıyla Avrupalı ressamlar Anadolu'nun kültürel ve sanatsal zenginliklerini en güzel şekilde yansıtan mimari yapıların ve bu yapılarda yer alan çini bezemeli mekanların etkisinde kalmışlardır. Hazırlanan tez çalışmasında oryantalist ressamların eserlerinde görülen çini sanatının uygulandığı mekanlar ile Doğulu bir oryantalist ressam olan Osman Hamdi Bey'in eserlerindeki benzer çini detayları karşılaştırılarak Doğu ve Batı tasavvurunun ve oryantalist yaklaşımın temel özelliklerinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Çini sanatı, oryantalist ressamların eserleriyle ilk defa oryantalizm ekseninde ele alınmaktadır. Doğulu ve Batılı ressamların oryantalizme yaklaşımı, çini sanatının kullanıldığı mekanların oryantalist resimlerde nasıl konumlandırıldığı gibi soruların cevaplandırılması hedeflenmiştir. Hazırlanan tez, 19. yüzyıldaki oryantalist ressamları, oryantalist ressamlar ile Osman Hamdi Bey'in çini detaylı resimlerini, çini sanatının oryantalizm ekseninde sorgulanmasını ve Doğu-Batı tasavvurlarını kapsamaktadır. Bu çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden yararlanılmıştır. Kuram ve literatüre uygun olarak pek çok kitap, tez ve makale incelenerek dokümanlar toplanmış; elde edilen verilerin doküman analizi yapılmıştır. 19. yüzyıl oryantalist ressamların eserleriyle çini sanatının oryantalist resimler arasındaki yeri, nitel paradigmanın bakış açısı ile ortaya konmaya çalışılmıştır. Yapılan çalışmalar sonucunda, Batı'daki oryantalist ressamların tablolarında bulunan, 15. ve 16. yüzyıllar boyunca tasarlanmış ve üretilmiş olan çini tasarımların Osman Hamdi Bey'in resimlerinde bulunan çini tasarımlı uygulamalarla karşılaştırmaları yapılacak; benzerlikleri, farklılıkları değerlendirilecektir.
CAD/CAM tasarımından üretim aşamasına PVC masa örtüsü

Bilgisayar destekli tasarım artık hayatımızın bir parçası olmuştur. Günümüzde, bilgisayar kullanılmadan oluşturulan desen çalışmaları neredeyse yok denecek kadar azdır. Bu tez çalışmasında bilgisayar desteği ile tasarım aşaması, PVC masa örtüsünün üretim süreci, kullanılan makineler, PVC üzerinde uygulanan teknikler ele alınmıştır. Dünyada ve ülkemizde PVC masa örtülerinin kullanım yaygınlığı, desen ve renk zenginliği üzerine çalışmalar yaygın olarak yapılmaktadır. Bu çalışmada PVC malzeme üzerine en çok tercih edilen çiçek desenler başta olmak üzere geometrik, etnik, sanatsal v. b. desen tipleri üzerinde durulmuştur. PVC masa örtüsü desenleri Bilgisayar tabanlı Adobe Photoshop programı kullanılarak yapılmıştır. İlerleyen teknoloji PVC masa örtüleri üzerinde her türlü desen ve rengin basımına olanak sağlamıştır. Modayla yakından ilişkisi olan bu ürün gurubu ülkelerin renk ve desen özelliklerini yansıtmada bir gösterge olmaktadır. Bu çalışmanın sonucu olarak, çiçekli desenlerin ve parlak renkli PVC masa örtüsü desenlerin ülkemiz geleneğinin ve toplumsal kültürü yansıttığı görülmüştür. PVC'nin ev tekstili ürün gurubu içerisindeki yeri ve satışı, hedef kitlesi, ülkelere bağlı desen seçenekleri ve farklıklılarının hepsi birlikte düşünülmelidir. Hatta PVC masa örtüsünün yanı sıra PVC ile elde edilen tamamlayıcı ürün gamının neler olabileceği konusunda yeni araştırmalar yapılmalıdır. Bu tür ürünlerin geliştirilmesi konusunda tasarımcıların çalışmaları sektör tarafından daima dikkate alınmalıdır.
Antik Çağ koroplastik sanatı ve bu sanatın etkileriyle ortaya çıkan günümüz seramik örnekleri

YÜKSEK LİSANS TEZ ÖZÜ ANTİK ÇAĞ KOROPLASTİK SANATI VE BU SANATIN ETKİLERİYLE ORTAYA ÇIKAN GÜNÜMÜZ SERAMİK ÖRNEKLERİ Ayla Canay Seramik Anasanat Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ağustos 2000 Danışman: Doç. Ayşegül Türedi özen Antik Çağ koroplastik sanatının gelişimi, ve bu gelişim sürecinde diğer sanat dalları ile olan etkileşimleri araştırılmıştır. Günümüze ulaşan koroplastik örnekleri, Antik Çağ insanlarının yaşam tarzları, sanatları ve inançlarıhaktonda ipuçları sağlayarak, bize aslında o dönemin insanım anlatmaktadır. Aynı zamanda koroplastikler, diğer kaynaklardan çok az şey öğrenebildiğimiz Antik Çağ kadınının da sosyal yaşamım ve statüsünü de bugüne taşımaktadır. Bu eserlere baktığımızda insanlar arasındaki eşitsizlikten ve sınıf farklılığından doğan sorunların sanatı nasıl etkilediği de çok net bir biçimde ortaya konmaktadır. Koroplastiklerin tarihsel gelişim kronolojisinde bakıldığında ortaya çıkan bir özellik, değişen yaşam koşullan ve hayata yeni perspektiflerle bakmaya başlamaları, beraberinde koroplastiklere de yansıyan yeni gelişmeler ortaya çıkarmıştır. Bunun sonucunda da koroplastik sanatında görülen eserlerle naifliğin yanında, daha serbest ve özgür pozlardaki insanların konu olarak işlenmesine neden olmuştur. Tüm bunlar, bugün mevcut sanat eserlerin ortaya çıkışı ve etkileşimlerinden çok da farklı değildir. Bu araştırma ile sanatın gelişmesinde ve yayılamasında diğer sanat dallan gibi, koroplastik sanatının da ne kadar önem taşıdığı görülmüştür. it
Sanatta oyun nesneleri

Bu çalışma raporunda insanoğlunun yaşam gereksinimlerinden birisi olan oyun ve oyuna dahil olan nesneler ve oyuncaklar; tarihsel, genel bir çerçevede ele alınmıştır. Bir kültür nesnesi olan oyuncağın gelişim tarihi incelenmiş, özellikle Modernizm sonrası değişen sanat nesnesi kavramıyla, oyuncak ve oyun nesneleri bağlamında ilişkiler kurmanın olası durumu irdelenmiştir. Oyun, zorlamasız yaşanan bir faaliyet olup, içinde gerilim, sevinç, karşıtlık, haz gibi duyguları barındıran günlük hayattan kopma eylemidir. Oyun, oyuncak ve oyun nesnesi kavramları tarih boyunca pek çok düşünürün de ele aldığı kavramlar olmuştur. Farklı disiplinlere konu olan oyun ve nesneleri birçok sanatçı ve akıma ilham kaynağı olmuştur. Çalışma sürecinde oyun ve oyun nesnelerinin etkisiyle sanatı anlamanın ve yorumlamanın mümkün olabilirliği üzerinde durulup, kişisel uygulamaların üretim sürecinin ve ortaya çıkan sonucunun da içinde oyun unsurunu barındırabileceği gözlemlenmiştir. Ayrıca pek çok oyun nesnesi tasarlanıp yorumlanmış ve kimi kavramlarla ilişkilendirilmeye çalışılmıştır.
Sanat ve siyaset ilişkisinde eleştirel tavır

Toplumun yönetimde söz almaya başlamasıyla süregelen ve günümüzde de farklı boyutlarda sanat ve siyaset bağlamında toplumda bireylerin siyasi tahakkümlerinin zorluklarına yönelik mücadelesi ile diğer güç ve sınıflara karşı mücadelelerine sanat tanıklık etmiş, farklı şekillerde sanat yapıtlarına eleştirel olarak aktarmışlardır. Matbaanın bulunması, keşifler, aydınlanma, Fransız İhtilalı ve sanayi alanındaki gelişmelerin yaşandığı süreç sonunda modern dönemde ekonomik, politik, dinsel ve toplumsal yapıyı kullanarak yapılan özellikle, 1. ve 2. Dünya Savaşlarında faşist ve sosyalist iktidar güçlerin ideolojik hedeflerine ulaşmak için yürüttükleri faaliyetleri meşrulaştırmak ve toplum tarafından benimsenmesi için sanat hem kullanılmış hem de karşıt düşünce etrafında toplanan grupların yapılanmasına neden olmuş, sanatçıların çeşitli dışavurumlar, manifestolar, farklı anlatım dilleriyle ifade etmelerine neden olmuştur. Modern dönemin görüş ve doğrularının geçerliliğini yitirmesiyle 1950 ve 1960 sonrası değişen sanat algıları iktidar güç unsurları ile birlikte liberal ekonomik güç unsurlarının kültürel sermayesi çevresinde şekillenmiştir. Bu yapı, kurumsal eleştiri ve muhalif olma durumunu ortaya çıkarmıştır. Sanat bu durumda, siyaset ile ilgili olarak günümüze kadar olan süreçte savaş karşıtı çalışmalardan kadın hareketlerine, sağlık sorunlarından toplumsal sınıfların mücadelelerine, kimlik sorunlarından özgürlük mücadelelerine kadar birçok konuyla ilgili yapılan çalışmalar sanatsal ürün olarak ortaya çıkmıştır. Çağımızda her türlü tahakkümün açık alıcısı haline getirilen bireyin, her türlü iktidar karşısındaki duruşu ve kendi gerçekliğini yaratma savaşı vermesiyle yaşam mücadelesini etkin bir şekilde göstermiştir. Bu doğrultuda yapılan çalışmalarda yer alan konular ekonomik, toplumsal, dinsel ve siyasi bağlamda siyasi unsurların eleştirel bir plastik dilde sanatsal anlatımları söz konusudur. Yapılan uygulamalı çalışmalar, 10 adet sunta üzerine karışık teknikte arkalı, önlü 20 çalışmadan ve 1.50 x 75 cm ebatlarında 1 cm kalınlığında dikey formdan oluşmakta ve sergi salonu duvarına ve çerçeve ve ihtişama tepki olarak boşalan üzerinde çeşitli argümanlarla mekan kurgusu kurularak politik gönderimlerde bulunulmuştur.
Portre resimlerde kolaj tekniğinin tümleyici unsur olarak kullanılması

Çağlar boyu sanatçılar yaşadıkları çağı ve özelliklerini eserlerine yansıtmıştır. Portre resimlerinde, sanatın her döneminde sanatçılar tarafından döneme ait özellikleri anlatır biçimde ve kendilerini de ifade ettikleri bir yorumla üretilmiştir. Bu araştırma da kübizmden sonra portreye kolajın getirdiği yeni anlatımlar araştırılmıştır. Bu bağlamda malzemenin de anlamının portreye yeni bir anlam katması ile portre resimde yeni arayışlar incelenmiştir. 1910 sonrası portre resimlerinde kolaj tekniğini kullanan sanatçılar ve özellikle kolaj tekniğini portre resimlerde tümleyici unsur olarak kullanan sanatçılar, tek tek ele alınarak değerlendirilmiştir. Araştırmaya dahil edilen örneklerle modernizm ve postmodernizm sanat tarihinde içerisinde yer almış; portrede kolajı tümleyici bir unsur olarak kullanan sanatçılar ele alınmıştır. Sanatçıların kolajı portre resimlerinde tümleyen bir unsur olarak nasıl kullandıkları araştırılmıştır. Araştırmacı tarafından üretilen eserler biçim ve içerik açısından yorumlanmıştır. Araştırma, beş ana başlık altında incelenmiştir. Birinci bölüm girişi kapsamaktadır. İkinci bölümde kavramsal çerçeve ele alınmış, yüz üzerine düşünce geliştirme süreci, portre kavramı ve portrenin tarihsel sürecinden söz edilmiştir. Üçüncü bölümde araştırmanın yöntemi üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölümde portre resimlerde yeni arayışlar, kolaj ve kolajın portre resimlere girişi ele alınmıştır. Bu bölümde modernizm ve postmodernizm içinde portre resimler de kolajı tümleyici unsur olarak kullanan sanatçılar incelenmiştir. Bu sanatçıların eserleri biçim ve içerik yönünden değerlendirilmesi yapılarak bulgular elde edilmiştir. Beşinci bölüm ise araştırmacının portre resimlerinde kolajın biçim ve içerik açısından nasıl resme dahil edildiği değerlendirilerek bulgular elde edilmiştir. Altıncı bölüm bu araştırmanın sonuç ve önerilerinden oluşmaktadır.
Seramik yüzey değerlendirilmesinde ajur yöntemi

İnsan Neolitik Çağda toprağı şekillendirmiş, biçim verdiği çamuru pişirmeyi keşfetmiştir. Çevresini ve kullandığı nesneleri süsleyerek değiştirme isteği duyan insan başlangıçta seramik kaplan parmakla, süsleyerek ona, önceki durumuna göre farklı ve istenilen bir görüntü kazandırmıştır. Renkli astarlar ve Mısır'da (M. Ö. 4000- 3 100) sırın bulunmasıyla, seramik yüzey değerlendirmesinde, Ajur, Sgrafitto, Kesme, Oyma, Ekleme, Astar, Astar Akıtma, Mishima, Macho, Terra Cotta, Terra Sigilata, Mayolika, Sıraltı, Sırüstü gibi yöntemler insanlığa pek çok seçenekler sunmuştur. Seramik yüzey değerlendirilmesinde, kafes gibi kesilerek sağlanan boşluklar şeklinde açıklanan ajur yöntemi, tarihte pek çok kültürde kendine has özelliklerle uygulanmıştır. Seramikte risk taşıyan bir yöntem olmasına rağmen, yüzeyde açılan boşluklar ışık geçirmesi ve göze hoş görünmesi nedeniyle, insanları farklı arayışlara yöneltmiştir. Bu araştırmanın birinci ve ikinci bölümlerinde seramik ve seramik yüzey değerlendirmesinin tanımı ve tarihsel gelişim süreci incelenmiştir. Üçüncü bölümde ajur yönteminin tanımı ve tarihsel gelişimi, şekiUendirme, ajur uygulama, kurutma, pişirim ve sır aşamaları aktarılmıştır. Dördüncü bölümde diğer seramik yüzey değerlendirme yöntemleri, beşinci bölümde ise Uzakdoğu, Avrupa ve Akdeniz'de uygulanan ajur dekorlu seramikler araştırılmıştır. Altıncı bölümde ajur yöntemi ile yoğun ürünler veren sanatçılar ele alınmış, ajur dekorlu uygulamalar yapılmış ve araştırma tamamlanmaya çalışılmıştır.
Türkiye'de yayınlanan Türk masal kitaplarının grafik tasarım ögeleri açısından incelenmesi: Keloğlan Masalları örneği

Bu çalışmada, Keloğlanın Rüyası (2008), Keloğlan ile Geyik Yavruları (2009), Keloğlan ile Büyülü Gömlek (2010), Keloğlan ve Solmayan Güller Çocuk Kulübü (2011), Keloğlan Hazine Arıyor (2012), Keloğlan Kargalar Şahı (2013), masal kitaplarında tipografi, illüstrasyon, illüstrasyon metin ilişkisi, renk, özgünlük, karakterlerin hareketleri, kültürel özelliklere yönelik alan uzmanı akademisyen ve illüstratör algıları araştırılmıştır. Çalışmada veri toplama ve analizinde nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Nitel araştırma için 10 soruluk uzman görüş formu hazırlanmıştır. Nitel veriler 5 akademisyen ve 5 illüstratör ile yapılan yüz yüze görüşme sonucu toplanmıştır. Ses kaydına alınan illüstratör ve akademisyen değerlendirmeleri, daha sonra yazılı hale getirilerek yorumlanmış ve doğrudan alıntılarla desteklenmiştir. Bulgulara göre, Türkiye'de yayınlanan Keloğlan masal kitaplarının illüstrasyon, renk, yazı fontu ve puntosu, özgünlük, karakterlerin jest, mimik ve duygu hareketleri, kültürel değerler, baskı ve cilt kalitesi açısından yeterince nitelikli olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmanın sonucunda elde edilen verilerden yola çıkarak gelecekte yapılacak araştırmalara ve uygulamalara yönelik öneriler geliştirilmiştir.