turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
20. yüzyılda değişen heykel ve işlevi

Heykel, tarihsel süreç içinde; farklı zaman ve yerlerde, farklı amaç, işlev ve biçimlerde karşımıza çıkmıştır. Heykel önceleri temsili bir sanat türüyken 20. yüzyılda yaşanan sosyal, kültürel, teknolojik gelişmelerden etkilenerek kendini yeniden yaratmıştır. Yalın bir kütleden oluşan geleneksel heykelde boşluk ve doluluk öğeleri fazla bir önem taşımazken, 20. yüzyılda ön plana çıkmış ve mekan kavramı önem kazanmıştır. Yeni tekniklere, yeni malzemelere kavuşan heykel kendine farklı anlatım biçimleri oluşturmuş ve teknoloji, yapım, sanayi ürünlerini anlatır olmuştur. Bu anlatımlar sırasında heykel mimari ve endüstri tasarımı gibi disiplinlerle yakınlaşmış, kendi sınırlarını eritmiştir. Bu çalışmanın konusunu, heykelin bu değişimi ve gelişimi oluşturmaktadır. Çalışmada heykelin tarihsel serüveninin kısa açıklamasından sonra, 20. yüzyılın yenilikçi ortamında yaşadığı büyük değişim ve gelişimi açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmada ikinci ve üçüncü bölümlerde tanımlar ve 20. yüzyıl öncesi heykelin işlevi açıklanmaktadır. Dördüncü bölümde tezin ana konusu olan, 20. yüzyılda değişen heykel ve işlev ilişkisi ve buna neden olan dönemin önemli akım ve okulları olan Konstrüktivizim, Bauhaus, Minimal Sanat, Yeryüzü Sanatı ve Devingen Sanattan bahsedilmektedir. Beşinci bölümde ise heykelin bu gelişmeler doğrultusunda yakınlaştığı mimari ve endüstriyel tasarımlar ile ilişkisi incelenmektedir.
Tarkan ve Köroğlu çizgi romanında ortak ve değişen milli ve sanatsal unsurlar

Sanatsal faaliyetler bireyin kendini ifade etmesinin yanında dönemin kültürünün de bir ifadesi niteliğindedir. İnsanlık tarihinden bu yana sanat ve sanatsal faaliyetler dönemin şartlarına ve kültürel özelliklerine göre sürekli olarak değişim ve gelişme içerisinde olmuştur. İmkanların değişmesi, popüler olanın değişmesi, kültürel özelliklerin değişmesi ve gelişmesi görsel sanat ürünlerinde farklı türlerin oluşmasına zemin hazırlamıştır. Bu çalışmamızda 19. yüzyılda matbaanın gelişmesiyle yeni bir sanatsal tür olarak ortaya çıkan Türk çizgi roman örneklerinden Tarkan ve Köroğlu çizgi romanları incelenecektir. Türkiye'de çizgi roman sanatı 19. yy daki popülerliğini günümüzde kaybetmiş olmasıyla birlikte çizgi romanlar, ulaşılması, temin etmesi de zor bir kaynak haline gelmiştir. Çizgi romanın popülerliğinin azalmasıyla birlikte çizgi roman kahramanlarımız da unutulmaya yüz tutmuştur. Çalışmada literatür taraması yapılarak konu ile ilgili olan kaynaklara ulaşılmış, Milli çizgi romanlarımızdan Tarkan ve Köroğlu çizgi romanları milli ve sanatsal unsurlar açısından incelenip karşılaştırılmıştır. Araştırmanın sonucunda, hem senaryo hem de çizim aşamasında büyük emek sarf edilerek ve çok titiz bir çalışma sonucu ortaya çıkan Tarkan ve Köroğlu çizgi romanlarımızda bulunan milli ve sanatsal unsurlar tespit edilmiş ve iki çizgi romanın milli ve sanatsal unsurlar açısından ortak ve değişen yönleri karşılaştırılmıştır.
1980 sonrası sanat ortamının yeni yönelimleri: Kent ve mekan üzerine plastik çözümlemeler

Kent, tarihsel süreçte Gotik, Rönesans, Barok dönemler, Romantizm ve sonrasında modern sanatta İzlenimcilik, Dışavurumculuk gibi akımlarla resimde imgeye dönüşmüştür. Oysaki günümüzde insan elinden çıkma bir nesne haline gelmiştir. Özellikle Rönesans'tan sonra sanatçılardaki konu özgürlüğü kenti bir imge olarak öne çıkarmıştır. Çünkü Rönesans ve öncesinde en önemli imge din olduğu için yapılan eserler kutsal sayılmıştır. Kentleri yeniden inşa etme, yenileme modern bir tutumdur. Modernizme göre kent, uygarlığın beşiği, insan aklının en yetkin ürünüdür. Bu bağlamda modernistlerin kente bakış açıları değişmiş ve işlevsel olmuştur. Sergi salonları, galeriler, müzeler modernleşme ile birlikte kamusal alanlarda hizmet vermiştir. Sanayi Devrimi sürecinde kente farklı bir gözle bakan sanatçılar, kent imgesini benimsemişlerdir. Sanatçılar konuları arasına insanların gündelik yaşamları, işçi sınıfı, toplumsal yapı gibi konuları ele almışlardır. Kentin kültürel, ekonomik, sosyal dinamikleri imgenin dönüşümünü belirler. Dolayısıyla kültür dönüşümleri, kentin siyasal, ekonomik bağlamdaki değişmeleri ve teknolojik gelişmeler karşısında kent kimlikleri farklılaşarak netlik kazanmıştır. Kent bazen bir zeminde hayat bulmakta, bazen de göstergeler yardımıyla anlaşılabilmekte ya da siyasal bir söylemin parçası haline gelmektedir. Postmodernizmde kent, çoğulcu, çok sesli, anarşik, oyun oynanan ve denetlenemez kaotik bir oluşum olarak tanımlandıktan sonra sanat, galeri ve müzelerden çıkarak bir seçenek olarak kent içerisinde yaşamını sürdürmüştür. Bu bağlamda kent günümüzde üretim nesnesi konumuna gelmiştir. Bir sorun olarak ele alınan kent, gözlem ve deneyimler sonucunda uygulama çalışmalarına yansıtılmıştır. Kentin pek çok kültürü bir arada yaşatmasından dolayı çeşitlilik ve zıtlıklar, yeni yaşam modellerinin bireyler üzerinde yarattığı sarsıntı, başkalaşım, yabancılaşma ve yalnızlaşma gibi konular uygulama çalışmalarına kuramsal olarak yansımaktadır. Binalar da insanlar gibi birbiriyle uyumsuz ve bir yapı içindedir. Bu yapıya rağmen oluşturulan yanlış kültür politikaları sebebiyle hızla tek tipleşen insan ve kent karşılıklı etkileşimden dolayı hastalıklı bir hale gelmiştir. Toplumsal dönüşüm uygulama çalışmalarının düşünsel boyutunu meydana getirmiştir. Biçimsel olarak, kente ait formlar, gerçekçi bir dilden uzak, göstergelerle aktarılmıştır. Teknik olarak boya ve farklı malzemeler kullanılmıştır. Çalışmalarda kenti olduğu gibi yansıtmak yerine, insanlar üzerindeki etkisi ve bunun ruhsal yansımaları doğrultusunda ifade edilmiştir.
1980 sonrası Atatürk imgesinin yeniden üretiminde anıt ? heykellerin rolü

1980 Sonrası Atatürk Imgesinin Yeniden Üretimi? konulu bu çalısma;Atatürk anıtları, 1980- 1998 döneminde siyasal-mekansal dinamiklerinçevreledigi ortam içinde nasıl bir degisim geçirmistir? sorusuna odaklanmaktadır. Çalısmanın birinci bölümünde, siyasal-mekansal ile anıtarasındaki iliskinin çözümlenmesine yönelik araçsallastırma kavramı üzerinden gelistirilen ve dört temel ögeyi içeren bir çözümleme çerçevesiolusturulmustur. Bu çerçeve; hatırla ma-bellek, imge-simge, görsellesmegöstergeve kültlestirme ögeleri olarak sınıflandırılmıstır. Çalısmanın arastırma sorusunun çözümlenmesine yönelik tarihsel birikimdenyararlanılmıstır. Bunun yanı sıra, alanın teknik bilgisinin üretilebilmesi için karma bir estetik ölçüt gelistirilmistir. Atatürk anıtlarının konusunu olusturanolgusal çesitliligin 1980- 1998 döneminde çözümleme çerçeveiz içinde açıgaçıkan sonuçları bes baslık altında toplanabilir. Birincisi; bu tarihten itibaren Atatürk anıtlarında belirgin bir tek tiplesme görülmektedir. İkincisi; anıtlardageçmişs birikime göre kültlesme ögesinin yogunluk derecesi artmıstır. Üçüncüsü; anıtlar agırlıklı olarak çogaltma yöntemiyle üretilmektedir. Dördüncüsü; Atatürk imgesindeki degisimin göstergeleri anıtlar üzerinden okunabilmektedir. Besincisi; anıtların, toplumsal kırılma noktalarında bir türrefleks olarak araçsallastırıldıgıdır.
Güzel sanatlar eğitimi bölümü resim - iş eğitimi anabilim dalı öğrencilerinin görsel okuryazarlıkları

Görsel dünyanın etkisini arttırdığı günümüzde bilinçli birer izleyici ve üretici birey olabilmek için görsel okuryazarlık problematiği önemli hale gelmektedir. Görsel ile sürekli iç içe olan Resim-İş Eğitimi Anabilim Dalı öğretmen adaylarının görsel okuryazarlıklarının nasıl olduğunun betimlenmesi amacıyla yapılmıştır. Nitel olan bu çalışmanın örneklemini Türkiye'deki devlet üniversitelerinin Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Resim-İş Eğitimi Anabilim Dalı 1. ve 4. sınıfta bulunan 140 adet öğretmen adayı oluşturmuştur. Amacına göre tanılayıcı, uygulama biçimine göre de kesitsel olan çalışmada verilerin toplanmasında araştırmacı tarafından geliştirilen, verilen soru ve görsellere yazılı yanıt istendiği, 9 tane açık uçlu sorudan oluşan bir veri toplama aracı kullanılmıştır. Veriler; nitel veri analizi yapan program aracılığı ile analiz edilmiştir. Verilerin sınıflandırılması sonucunda; görsele erişim, görsel kodlar, görsel çözümleme, görseli yorumlama ve görseli değerlendirme başlıkları oluşturulmuştur. Analiz yapılırken demografik özellikler olarak öğretmen adaylarının yaşı, cinsiyeti, öğretmen adaylarının kayıtlı oldukları üniversite ve üniversitenin bulunduğu bölge dikkate alınmıştır. Elde edilen tüm veriler bulgular bölümünde resim, şekil, grafik ve tablo halinde aktarılmıştır. Yapılan analiz sonucunda öğretmen adaylarının verdikleri yanıtların, çoğunlukla soruya karşılık gelen yanıtlar olmadığı; görselin doğrultusu ve içeriğinin öğretmen adaylarının yanıtlarının belirleyicisi olduğu gözlemlenmiştir. Öğretmen adaylarının öğrenim gördükleri sınıf seviyelerinin farklı olması sebebi ile görsel okuryazarlık seviyelerinde belirgin farklılıklar olmadığı belirlenmiştir. Bu duruma; görsel okuryazarlık veya benzeri ders ya da derslerin olmamasının sebep olabileceği sonucuna ulaşılmış, önerilerde bulunulmuştur.
Işık ve rengin etkisinde sanatsal bir hareket: ZERO

Bu çalışma, II. Dünya Savaşı'nın ardından 1950'li yılların sonlarında, Almanya'da Heinz Mack ve Otto Piene ile başlayan, daha sonra Günther Uecker'in aralarına katılımıyla çekirdek kadro olarak nitelenen üçlünün kurduğu ve döneminin avangart sanatına damgasını vuran ZERO Hareketi'ni incelemeyi hedefler. Geçmişi sıfırlayıp, her şeye yeniden başlamak ve sanatı eski kalıplarından arındırıp, özgürleştirmek amacıyla yola çıkan bu üçlüyle aynı düşünce ve ruhu paylaşan, birbirlerine karşı savaşmış ülkelerin sanatçılarının da harekete dahil olmasıyla, uluslararası bir ağ oluşur. Işık, hareket ve renk odaklı eserleriyle; sergiler, canlı performanslar, etkinlikler ve yayınlarla geçen on yılda, ZERO ağı Avrupa'dan sonra Amerika'da da tanınır. Birinci bölümde ZERO Hareketi'nin doğuşu, kronolojik gelişimi ve etkinlikleri ele alınmış olup harekete destek veren sanatçılar karakteristik özellikleri bağlamında ve tarihsel süreçte yeri geldikçe yine bu bölüm içinde incelenmiştir. İkinci bölümde hareketin çekirdek kadrosunu oluşturan sanatçılar Heinz Mack, Otto Piene ve Günther Uecker'in biyografileriyle, sanatsal faaliyet ve sanat dilleri detaylı olarak yer almaktadır. Ürettikleri yapıtlar ve sanata getirdikleri yeni bakış açılarıyla dönemlerinin ötesine geçen ve günümüzde ortaya çıkmış pek çok sanat akımı ve hareketine de ilham veren ZERO Hareketi'nin modernizm sürecindeki yeri ve günümüze olan yansımaları ise üçüncü ve son bölümde yer almaktadır.
Türkiye'de süreli yayınların kapak tasarımlarında biçim ve içeriği yansıtması yönünden tipografinin kullanımı

Dergi kapakları, derginin içeriğindeki bilgilerin hazırlanmasından sonraki aşamada oluşturulan grafik tasarım ürünleridir. Dergi kapaklarının okuyucu ile kurulan iletişimini sağlayan tipografi, biçimsel olarak derginin görsel kimliğini oluşturmaktadır. İçerik olarak ise derginin o sayısında yer alan bilgileri özetlemektedir. Dünyada ve Türkiye'de yayınlanan görsel sanat ve müzik dergi kapaklarının ele alınmasıyla, görsel ve tipografik unsurların bütünlük oluşturularak tasarlanmasının önemine değinilmiştir. Dergi kapaklarında bazen dikkat çekiciliği pekiştirmek adına tasarımda ve tipografide karmaşa; bazen de tipografik anlatım gücünde eksiklik yaşanmaktadır. Bu araştırmanın içerdiği örnekler üzerinden karşılaştırma, anlatım ve çözümlemeler ile konunun açıklık kazanacağı öngörülmektedir.
Nesnel olarak yapılandırılmış renklerin grafik tasarım öğrencilerinin bilişsel öğrenmelerine etkisi

Bu araştırma ile nesnel olarak yapılandırılmış renklerin grafik tasarım öğrencilerinin bilişsel öğrenmelerine etkisi tespit edilmeye çalışılmıştır. Renk kombinasyonlarının öğrenme üzerindeki etkisini araştıran pek çok çalışma yapılmıştır. Ancak günümüzde yaygın olarak kullanılan PowerPoint programı aracılığı ile yapılan sunumlarda kullanılan renklerin öğrenmeye etkileri konusunda ülkemizde yapılmış bir araştırma bulunmamaktadır. Bu araştırmada birinci alt amaca yönelik olarak hazırlanan renklerin dikkat çekiciliğine yönelik ölçme aracı, temel sanat eğitimi dersini alan onuncu sınıf öğrencilerine uygulanmıştır. Nesnel olarak yapılandırılmış renk kombinasyonlarının grafik öğrencilerinin öğrenmesine etkisini bulgulamak amacıyla ikinci ve üçüncü alt amaca hizmet edecek bulgulara ulaşılmıştır. İkinci ve üçüncü alt amaca ulaşmak için hazırlanan bilgi testi, temel sanat eğitimi dersini alan onuncu sınıf öğrencilerine, ön test, son test ve kalıcılık testi olarak uygulanmıştır. Araştırma sonucu elde edilen nicel verilerin analizinde öğrencilerin öğrenmesinin ve öğrenmelerin kalıcılığının nesnel olarak yapılandırılmış renk kombinasyonlarının hangisinden etkilendiğini belirlemek için karışık ölçümler için iki faktörlü ANOVA yöntemi; renklerin dikkat çekiciliğine yönelik ölçme aracı ile toplanan verilerin çözümlenmesinde ise frekans dağılımı yöntemi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, deney öncesi ve sonrası yapılan bilgi testi puan ortalamaları arasında en fazla fark olan grubun, gri-kahverengi renk kombinasyonu kullanılarak hazırlanan PowerPoint sunumu ile ders anlatılan grup olduğu saptanmıştır. Öte yandan deney gruplarının başarı puanlarının birbirinden anlamlı derecede daha yüksek olmadığı bulgulanmıştır. Bilginin kalıcılığında tüm deney gruplarında bir artış olduğu; en çok artışın ise gri-kahverengi renk kombinasyonu ile sağlandığı söylenebilir. Bilginin kalıcılığında ise tüm gruplarda son teste göre bir düşüş olduğu; ancak en az düşüşün nesnel olarak yapılandırılmamış renk kombinasyonu kullanılarak hazırlanan PowerPoint sunusu ile ders anlatılan grupta olduğu saptanmıştır. Bu araştırmada elde edilen bulgulara göre, hangi renk kombinasyonlarının öğrencilerin dikkatini çektiği; PowerPoint sunuları hazırlanırken, hangi renk kombinasyonlarının öğrenmeyi ve öğrenmelerin kalıcılığını etkilediği konularında önerilerde bulunulmuştur.
Comparison of computational image inpainting methods

Günümüz dünyasında görüntü işleme önemli bir rol oynar. Tıpta, kalite kontrolde, savunma sanayide ve güzel sanatlarda hayatımızı kolaylaştırmak için kullanılmaktadır. Tümor saptama, plaka tespiti, kenar saptama, el yazısı tanıma, gürültü azaltmak için filtreleme, eski fotoğrafların iyileştirilmesi ve benzeri alanlarda pek çok uygulamaları mevcuttur. Görüntü işlemenin amacını görünmez nesneleri gözlemlemek için görselleştirme, daha iyi görsel elde etmek için görüntü keskinleştirme ya da yenileme, görüntünün ilgilenilen alanının araştırılması için yeniden düzenlenmesi, görüntüdeki objeleri analiz etmek adına örüntü ve görüntü tanıma ölçümü olarak beş gruba ayırabiliriz. Görüntü yenileme ya da tamamlama olarak da bilinen içboyama görüntü işlemenin yeni araştırma konularından biridir. İçboyamanın temel amacı kayıp ya da eksik parçaların farklı tekniklerle arka plandaki komşuluklarından yararlanılarak doldurulmasıdır. Bu çalışmada, alanda yaygın olarak kullanılan parçalı diferansiyel denklemler, kriging ve yapay sinir ağları yöntemlerinin göreceli olarak yeni olan çok değişkenli uyarlamalı regresyon eğrileri ve konik çok değişkenli uyarlamalı regresyon eğrileri 'leriyle karşılaştırılmaktadır. Elde edilen sonuçlara göre, özellikle yapısall benzerlik indeksi dikkate alındığında PDD yöntemi diğerlerine göre daha iyi performans gösterirken, diğer yöntemler kendi aralarında benzer performanslar göstermişlerdir.
Plastik sanatlarda disiplinlerarası etkileşimler ve seramik sanatına yansıması

İnsana ait ve yine insanın gerçekleştirdiği en önemli etkinlik alanlarından biri olan sanat üzerine değişen çağlara ve toplumlara göre farklı tanımlamalar yapılmış ve buna bağlı olarak da sanat disiplinleri farklı sınıflandırılmalar içerisinde ele alınmıştır. Tarihsel süreci içerisinde sayısız tanımlamalarla karşımıza çıkan sanatın, insanın toplumsal yaşamı ile var olduğu düşünülür ve toplumsal yaşamı oluşturan tümoluşumlar, yapılar ve değerler ile sanat olgusu oldukça yoğun bir ilişki ve etkileşim içerisindedir. Plastik sanatlar içerisinde yer alan disiplinlerin birbirleri ve diğer sanat alanları ile yaşadıkları disiplinler arası ilişki ve etkileşim sonucunda katı sınırlar ortadan kalkmaya başlamıştır. Özellikle 20. yüzyılın ikinci yarısından itibaren ortaya çıkan sanat akımlarında disiplinler arası yaklaşımın oldukça ön plana çıktığı görülmektedir. Günümüzde görsel sanatlar olarak da adlandırılan plastik sanatlar, farklı sanat anlayışlarının oluşmasında oldukça etkili olmuş ve disiplinler arası yaklaşımı yoğun bir şekilde yaşamıştır. Plastik sanatların bir dalı olan seramik sanatı katı sınırların yıkıldığı çağın sanat anlayışı içerisinde, diğer sanat disiplinleri ile görsellik, teknik, estetik gibi bir çok açıdan etkileşim içerisinde olmuştur. Günümüz sanat yaklaşımı ile ortaya konanseramik eserlerin, farklı disiplinlerden yansımaları üzerlerinde taşıdıkları görülmektedir. Bu araştırmada plastik sanatlardaki disiplinler ile birlikte çağdaş seramik sanatı ve oluşum sürecinde gözlemlenen disiplinler arası etkileşim ve ilişkiler ele alınmıştır. Sanat olgusu içerisinde yer alan disiplinlerin etkileşimleri ve bunun seramik sanatına yansıması örneklerle gösterilmeye çalışılmıştır.
Yuva kavramının seramik form ve yüzeylere yansıması

Bu çalışmada yuva kavramının seramik form ve yüzeylere yansıması ele alınmıştır. Yuva ile ilgili seçilen formlar ve yüzeyler seramiğin ana malzemesi olan kilin de özellikleriyle birleşerek yeniden ve yalın bir biçimde yorumlanmıştır. Tezin birinci bölümünde yuva kavramının sözlük anlamı, genel anlamı ve doğada yuva kavramının anlamsal bütünlüğü, toplumlara ve Türk toplumuna göre yuva algısı açıklanmaya çalışılmış ve bir evin yuva olmasını sağlayan etmenler ifade edilmiştir. İkinci bölümde yuva kavramının sanattaki yeri, seramik sanatında yuva kavramının sanat nesneleriyle olan ilişkileri üzerinde durulmuş ve tarihsel gelişimi, değişimi ve bazı sanatsal alanlarda kullanımı incelenmiştir. Seramik sanatında yuva ifadesi başlığı altında, yuva ve yuvayı temsil eden nesnelerin sanatta var olması ele alınmıştır. Çalışmalara yuva ve seramik sanatı ilişkisini farklı açılardan ele alan yaklaşımlarla anlatılmıştır. Üçüncü bölüm yuva kavramının seramik form ve yüzeylere yansıması başlığı altında kişisel uygulamalara ayrılmıştır. Kişisel çalışmaların çıkış noktalarından, teknik ve yöntemlerinden bahsedilmiştir.
Typography and ideology: Typeface design as a statement

Bu tezin amacı, yazı tipi tasarımını teorik ve metodolojik olarak, ideoloji bağlamında incelemektir. Tez dahilinde, yazı tiplerinin iletişimdeki rolü ve kültürel, sosyal veya tasarımcıların tercihi doğrultusunda ideolojilerin yazı tiplerine işlenip işlenmediğini sorgulanmaktadır. Tez, yazı tiplerinin tarafsızlığı hakkındaki tartışmaları ele alacaktır; yazı tiplerinin iletişimde bir araçtan fazlası olduğunu; kendi içlerinde mesaj taşıdığı savunacaktır.. Amaç, yazı tipini kişisel ve sanatsal ifade biçimi olarak ele almaktır. Proje sırasıyla; biçim, içerik, sentez ve bağlamı irdeleyen ve böylelikle dinleyici ile farklı iletişim yolları oluşturan dört ayrı yazı tipi tasarımını içermektedir.
Japon baskıresim sanatına genel bakış ve soyut eğilimler

Sanatsal üretim yöntemlerinden biri olan baskıresim sanatının temeli M. Ö. 105 yılındakağıdın bulunmasına dayandırılsa da günümüzde sanatsal değer taşıyan baskıresimin ilk örnekleri, insanları bilgilendirmek ve resimleri çoğaltmak amacı taşımıştır. Bu dönemdeJaponya'da yapılan baskıresimler; tiyatro oyuncularının resimlerini, halktan gelen talep sonucu çoğaltmak için kullanılırken, değişen yaşam koşullarının baskıresiminkonularını etkilemesi ile geleneksel Japon baskı sanatının örnekleri verilmeye başlamıştır. İçe dönük bir politika izleyen Japonya'nın kapılarını dış dünyaya açmasısonucunda Japon sanatı batı kültürünün etkisi altında kalmış ve modern sanat akımlarından etkilenen sanatçıların eserlerinde soyut yaklaşımlar görülmeye başlanmıştır. Modern sanat akımlarının etkisiyle değişen Japon sanatı, günümüzdeki şeklini almış ve soyut eğilimler, baskı sanatının günümüzdeki varlığını sürdürebilmesi için Japon sanatı adına yapılan yeni denemelerle gerçekleştirilmiş ve Japon baskısanatçılarının soyut sanatı tercihleriyle geleneksel sanata getirdikleri evrensellik, Japon sanatına çağdaş bir yorum katmıştır. Farklı tekniklerin kendi başlarına ve bir arada kullanılmasıyla yeni bir boyut kazanan çağdaş sanat soyut sanatla gelişiminisürdürmüştür. İJapon Baskıresim Sanatına Genel Bakış ve Soyut Eğilimler? adı altında yürütülen tez çalışmasında, dünden bugüne Japon baskı sanatı tarihi, soyut sanat ve soyut sanatınJapon baskı sanatına etkisi, soyut eğilimli Japon baskı sanatçıları ve ürettikleri çalışmalar incelenmiştir. Bu araştırma baskı sanatlarının kaynak eksiği sorununa çözüm olarak önerilmiştir.
Postmodernist sanatta makro-ideolojik entegrasyon açısından simülasyon olgusu

Bu araştırma, günümüz sanatının geliştirdiği estetik ve ideolojik boyutların bir bölümü ile ilgili bir dokümantasyon niteliğindedir. Bir görüşe göre Ban uygarlığı ve sanan bir tür simülasyon aşamasına girmiş;gerçekliğin bizzat kendisi yerine belli üretim modelleri tarafından ortaya konulan göstergelerin egemen kılındığı bir sanat biçimi ortaya çıkmıştır. Çalışmada, modem sanat hareketleri ve modernist dünya anlayışım bir ölçüde ters-yüz eden bu sanat formuna baz oluşturan fikirler, ekonomik ve siyasal sistemlerle buna ilişkin kavramlar tartışılmış; çeşitli düşünür ve sanatçıların konuyla ilgili görüşlerinden yararlanılmıştır. Bunların başında Terry Eagleton, GıllesDeleuze, Frednc Jameson, Ihab Hassan, Jean Baudnllard, Paul K. Feyerabend, Alaıne Touraıne, Jean F. Lyotard, Raymond Williams, Perry Andersson, Samır Amin, A. Gıddens ve Habermas gelmektedir.
Newspaper box: Online news space

Bu makale, bir web sitesinin kolektif kullanımının biçimiyle de temsil edilebilmesi için görsel bir model öneren, çevirimiçi gazete projesi NewspaparBox'in, oluşumunu etkileyen kuramsal ve pratik koşulları inceler. İnternet ve sanal ortamlar genel olarak, olası gelecek ütopyaları ve devrimsel beklentilerle tanımlanmıştır. Bu görüşlerin altında teknolojik aletleri kavrayış biçimlerimiz ve etkin baskı yapılarına uyum yatar. Devletler, medya ve şirketler, içinde yaşadığımız denetim toplumlarında, interneti kullanma ve deneyimleme biçimlerimizi tanımlamıştır. Veritabanları ve kodlar, kullanıcıların mekanla ve diğer kullanıcılarla arasındaki ilişkileri denetler ve İnternet'in kayıt aracı olarak içkin sınırlarını belirler. Bu makale, bilgisayar aracılığı ile iletişimin oluşması için gerekli zaman-mekanı tamınlayarak, sanal ortam deneyimi kullanıcılar arası yeniden yapılandırma süreci olarak tanımlamayı önerir.
13-14 yaş çocukların resimlerine cinsel kimliğin yansıma biçimleri

Cinsiyet ayrımcılığı, hızla değişmekte ve gelişmekte olan dünya kriterleri arasında hala gelenekselliğiyle kendini koruyan, dil, din ve sınıf ayrımcılığından daha ağır sonuçlarıyla toplumun her kesiminde varlığını hissettiren, bireyin kimlik edinme sürecinde önemli ve kalıcı rol üstlenen, çözümlenmemiş toplumsal bir olgudur. Bu araştırmada, cinsiyet ayrımcılığı, tarihsel, sosyoekonomik, sosyokültürel ve dini inanış kökenleri adı altında incelenmiş ve toplumsal cinsiyetin, kültürden kültüre, ülkeden ülkeye ve zamana göre farklılık gösterebildiği saptanmıştır. Tez çalışması, toplumsal cinsiyet ayrımcılığının eğitimde de bütünüyle çözümlenmemiş bir sorun olduğunu kabul ederek, cinsiyet ayrımının sanatsal yaratımlara nasıl yansıdığını incelemiştir. Araştırmada, ortaokul öğrencilerinin estetik yaratımlarında dışavurum aracı olan resimlerden yararlanılarak, cinsiyet ayrımcılığından etkilenme durumları incelenmiştir.13- 14 yaşlarında, temel eğitim okullarında öğrenimini sürdüren eşit sayıdaki erkek ve kız öğrencilerinden oluşan iki gruba, cinsel kimliklerini ve cinsiyet rollerine bakış açılarını açığa çıkaracak dört farklı temada resim yaptırılıp bu resimlerin, sanat psikolojisi yöntemlerinden biri olan betimleme yöntemiyle analizi yapılmıştır. Yapılan analizler uzman görüşüne sunulup incelenmiş ve sonuca ulaşılmıştır.