turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği ortak rekabet politikasının Türk rekabet politikasına etkileri

İktisat Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eylül 1998. Danışman: Yrd. Doç. Dr. Sevgi GEREK AB ile Türkiye arasında rekabet mevzuatının uyumlaştırılmasının genel olarak Türkiye'nin AB'ne Tam Üyeli yolunda mevzuat uyumunun sağlanması, AB ile Türkiye'nin uyguladıkları anti-damping ve anti- sübvansiyon uygulamalarının durdurulması, malların serbest dolaşımı için Ortak Pazar'daki mevzuat ortamının tesisi ve Türkiye'nin rekabetçi özellik kazanmasıyla sanayi verimliliğinin artması amaçlanmaktadır. Bu amaçların gerçekleştirilmesi için öncelikli 4054 Sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun hazırlanmış ve 13 Aralık 1994 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 4054 Sayılı Kanun çerçevesinde 1997 yılının Mart ayında Rekabet Kurulu kurulmuş, Kasım 1997'de de faaliyete başlamıştır. Ülkemizde çıkarılan bu yasalarla, kurulan Kurumlarla rekabetin korunması tüketicilerin yanında firmaları da olumlu yönde etkileyecektir. Rekabetin korunması ile tüketicilerin zarar görmesi engellenirken firmalarda etkin çalışmaya, maliyetlerini kontrol altında tutmaya kaliteli ürünler üretmeye, teknolojiyi yakından takip edip üretimlerini serileştirmeye, insan kaynağının önemine inanmalarına ve modern işletmecilik yöntemlerini uygulayarak üretimi, kaliteyi ve verimliliği arttıracaklardır. Dolayısıyla yurt içinde birbiriyle rekabet edebilen firmalar, yurtdışında da arttıracaklardır.
Türk tarımının Avrupa Birliği içindeki yerinin kümeleme analizi ile belirlenmesi

AB, ülkelerin belirli ekonomik amaçlarla bir araya geldigi bir topluluktur. Üye olan ülkelerin bir takım politikalara uyması gerekmektedir. En önemli politikalardan birisi tarım politikasıdır. Bu politika belirlenen ortak fiyatların korunması amacıyla olusturulmus çesitli kurallar çerçevesinde isleyen genis kapsamlı bir mekanizmadır. Bu çalısmada, Türk Tarımının Avrupa Birliği içindeki yeri belirlenmeye çalısılmıstır. Bu amaçla Kümeleme analizi yapılmıstırKümeleme Analizi sonucuna göre; Türkiye, Yunanistan, Danimarka, Portekiz, Lüksemburg ve Finlandiya aynı kümede çıkarken; Fransa, Belçika, talya, Hollanda, ngiltere 2. bir küme olusturmustur. Fransa ve Almanya bazıkümelerde yer alsalar da, Almanya bu iki gruptaki ülkeleri geride bırakıp tek basına bir küme olusturmustur.
An Examination of Adequacy of the EU-U. S. Privacy Shield Under the EU Law

Bu tez, Avrupa Birliği ile Amerika Birleşik Devletleri arasındakimüzakerelerin bir sonucu olan Privacy Shield çerçeveanlaşmasını, Avrupa Birliği Veri Koruma Direktifi, AB Veri Koruması GenelRegülasyonu ve Avrupa Birliği'nin ilgili içtihadı çerçevesinde incelemektedir. Privacy Shield, Avrupa Birliği Komisyonu ile müzakere edildikten sonra Amerika Birleşik Devletleri Ticaret Bakanlığı tarafından, Avrupa Birliği'nden Amerika Birleşik Devletleri yönüne yapılan veri transferini düzenlemek amacıylayayınlanmış bir hukuki çerçeve anlaşmadır. Bu tez Amerika Birleşik Devletleri'nin sağladığı veri koruma seviyesininAvrupa Birliği'nin sağladığı veri koruma seviyesine eş değer olup olmadığı sorusuna cevap aramaktadır. Bununla birlikte, Safe Harbour'dan, Privacy Shield'a geçiş sebeplerini araştırmak, eğer varsa, Privacy Shield'ınAvrupa Birliği hukuku kapsamında yeterli bir veri koruma seviyesi sağlama amacını gerçekleştirirken eksik kaldığı noktaları tespit etmek ve bunun sonucunda bu eksiklikleri ortadan kaldıracak değişiklikleri ortaya koymak bu çalışmanınamaçlarıdır. Bu tez Amerika Birleşik Devletleri'nin Avrupa Birliği'nin sağladığı veri koruma seviyesine eş değer seviyede bir veri koruması sağlamadığınısavunmaktadır. Bu bağlamda, bu tez Amerika Birleşik Devletleri'nin veri korumaseviyesini Avrupa Birliği'nin veri koruma seviyesine yaklaştıracak değişikliklerönermektedir. Bu amacı gerçekleştirmek için sunulan öneriler, ana hatlarıyla: daha güçlü kriptolama tekniklerinin kullanılması; Amerika Birleşik Devletleri'ndebağımsız bir veri koruma otoritesinin kurulması; Privacy Shield ile öngörülenuyuşmazlık çözüm yollarının sadeleştirilmesi ve geliştirilmesi olacaktır.
Avrupa Birliği çerçevesinde Kıbrıs sorunu ve Türkiye'nin Kıbrıs politikası

Yüksek Lisans Tezi AVRUPA BİRLİĞİ ÇERÇEVESİNDE KIBRIS SORUNU VE TÜRKİYE'NİN KIBRIS POLİTİKASI Faik Serkan BAĞ Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Uluslararası İlişkiler Anabilim Dalı Danışman : Yrd. Doç. Dr. Mehmet GÖKÜŞ Kıbrıs sorunu Türkiye'nin dış politika öncelikleri arasında üst sıradadır. Bu durum uzun yıllardır bu şekilde devam etmektedir. Özellikle 1950'li yıllardan itibaren Kıbrıs sorunu Türkiye tarafından dikkatle ve yakından incelenmeye başlanmıştır. 1974 barış harekatı ile beraber Kıbrıs sorununa doğrudan taraf olan Türkiye'nin dış politikasında Kıbrıs önemini muhafaza etmektedir. Özellikle Kıbrıs Rum yönetiminin Avrupa Birliğine üyelik sürecinde kat ettiği yol Türkiye'nin Batı ve ABD ile olan ilişkilerini ve Kıbrıs sorununa yaklaşımını büyük ölçüde etkilemiştir. Bu noktalardan hareketle çalışmanın birinci bölümünde Kıbrıs adasının genel özellikleri, Kıbrıs sorununun nedenleri, sorunun taraflarının farklı dönemlerde sergiledikleri tutum ve tezler incelenmiştir. Ayrıca KKTC'nin devlet olma statüsü hakkında uluslararası hukuk dikkate alınarak bilgi verilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise AB, Türkiye ve Kıbrıs üçgeninde, Kıbrıs sorunu, KRY'nin AB'ye tam üyelik başvurusuna ilişkin olarak değerlendirilmiş, üyelik ile ilgili tartışılan senaryolar üzerinde durulmuş ve KRY'nin AB'ye başvurusunun Türk Dış Politikasına etkileri incelenmiştir.
Türkiye - AB dış ticaretinde J eğrisi etkisi üzerine ampirik bir inceleme

Türkiye'nin en büyük ticari ortaklarından birisi olan Avrupa Birliği ile ticaretinde kur ayarlamaları yoluyla yapılan devalüasyonun kısa ve uzun dönemli etkilerinin bilinmesi, rekabet gücünü belirleyen fiyat ve dışı faktörlerin ortaya konulması açısından önemlidir. Bu çalışmanın temel amacı, 1994- 2016 döneminde reel döviz kurundaki değişimlerin Türkiye-AB ticareti üzerindeki kısa ve uzun vadeli etkilerini J eğrisi analizini kullanarak araştırmaktır. Araştırma kapsamında ticaret dengesi, reel döviz kuru ve GSYİH değişkenleri arasındaki ilişki incelenmiş ve sırasıyla birim kök testleri, Johansen Eşbütünleşme Testi, Vektör Hata Düzeltme Modeli ve Granger Nedensellik Testi uygulanmıştır. Yapılan Johansen Eşbütünleşme Testi sonucuna göre, değişkenler arasında uzun dönemli bir nedensellik ilişkisi olduğu bulunmasına rağmen, eşbütünleşme vektörü katsayısının negatif işaretli olduğu tespit edilmiştir. Değişkenler arasındaki ilişkinin yönünü tespit etmek amacıyla uygulanan nedensellik testi sonucunda ise, reel döviz kurundan ticaret dengesine doğru tek yönlü bir nedensellik bulunmuştur. Elde edilen bulgular, Türkiye-AB ticaretinin döviz kurundaki değişimlerden etkilendiğini göstermektedir. Ancak, kurdaki reel değer kaybının hem kısa ve hem de uzun dönemde ticaret dengesi üzerinde negatif ve istatistiksel olarak anlamlı bir etki bıraktığı tespit edilmiştir. Bu durum J eğrisi analizi açısından kısa dönem etkisi ile uyumluyken, uzun dönem etkisi ile uyumlu değildir. Bu sonuç, Türkiye'nin AB ile olan ticaretinde sadece devalüasyona ve fiyat rekabetine dayalı bir politikanın etkili olmayacağını ve fiyat dışı faktörlerin önemini göstermektedir.
Environmental Impact Assessment Law and practice: The EU and Turkey

Ortaya çıktığı tarihten bu yana Çevresel Etki Değerlendirmesi, Avrupa Birliği ve Türkiye'de planlama, çevresel yönetim, çevresel karar alma ve çevre koruma süreçlerinin önemli bir aracı haline gelmiştir. Bu tez çalışması, Avrupa Birliği ve Türkiye'deki ÇED hukuku ve uygulamasını mevcut sorunları da inceleyerek ortaya koymaktadır. Avrupa Birliği ve Türkiye'deki ÇEDuygulamalarındaki sorunların ortaya çıkışında önemli rol oynayan sosyo-ekonomik ve kültürel nedenlerin incelenmesinin ardından, ÇED uygulamalarında verimliliğin artırılmasına yardımcı olacak önlem ve önerilere yer verilmiştir.
Avrupa Birliği müzakereleri çerçevesinde Van ilindeki mültecilerin sorunları

Uluslararası ve yerel sözleşmeler kişilere kendi dil, din, etnik köken ve cinsiyet özelikleri nedeniyle ortaya çıkan haklarını tam bir biçimde kullanma ve yaşama hakkı tanımıştır. Birey doğuştan ya da sonradan kazanılan bu haklarını kendi menşe ülkesi ya da 2. bir ülkede hiçbir hukuki kısıtlama olmaksızın uluslararası yasalar çerçevesinde kullanma hakkına sahiptir. Sığınmacı ya da mülteci olarak gidilen herhangi bir 2. ülkede kendisine tanınan haklar doğrultusunda menşe ülke vatandaşından hiçbir farklılık göstermeden, aynı haklardan ve aynı oranda yararlanabilir. Ancak; uluslararası ve yerel sözleşmeler ile güvence altına alınan bu haklar birçok durumda yetkili otoriteler tarafından legal ya da illegal olarak hükümsüz duruma düşürülebilir. Bu durumda sığınmacı ya da mülteci sorunları baş gösterir. Türkiye 3 Ekim 2005 tarihinde resmi olarak Avrupa Birliği ile üyelik müzakerelerine başladı. Bu süre zarfı içinde açılan bazı fasıllar müzakere süreci sonunda kapatıldı. İleriki dönemlerde Türkiye'nin müzakere süreci içinde karşılaşacağı ve AB mevzuatı ile uyumlaştırmak zorunda olduğu bir diğer konu ise sığınma konusudur. Fakat halen AB'nin 27 ülkesinde bile ortak bir sığınma müktesebatının oluşturulamaması Türkiye'nin bu konuda işinin çok da kolay olmayacağını göstermektedir. Türkiye Avrupa ülkelerine giden coğrafyada bir köprü ve aynı zamanda bir tampon bölge olduğu için sığınmacı ve mültecilerin en uğrak noktası konumundadır. Bu çalışmada; Türkiye'nin bu coğrafi konumu ve rolünden hareketle, Türkiye'nin en çok sığınma ve iltica başvurusu alan illerinden biri olan Van'daki mültecilerin sorunları sosyolojik bir açıdan incelenmeye ve çözüm önerileri getirilmeye çalışılacaktır.
Avrupa Birliği'nin güvenlik politikalarında yasadışı göç

Değişen güvenlik algısı çerçevesinde Avrupa Birliği'ne gerçekleşen yasadışı göç hareketlerinin güvenlik politikalarına olan etkisi bu çalışmanın konusudur. AB'nin güvenlik yaklaşımı ve 21. yüzyıla ait olan yeni güvenlik tehdidi yasadışı göçün Avrupa'nın güvenlik politikalarındaki yeri değişen güvenlik politikalarına paralel olarak değerlendirilmiştir. Bu çerçevede, değişen güvenlik politikaları, Avrupa Birliği'nin bütünleşme ve genişleme süreci, yasadışı göç hareketlerinin güvenliğe ve teröre etkisi konunun daha iyi anlaşılması için kavramsal bir düzlemde ele alınmıştır. Soğuk Savaşın sona ermesi ile beraber AB, topraklarındaki işgal tehdidinin azaldığı terörizm, uyuşturucu ve silah kaçakçılığı, yasadışı göç hareketleri ile daha çok karşılaştığı bir dönem içerisine girmiştir. AB'nin değişen güvenlik anlayışındaki yeni tehditler ve bu tehditler arasında yasadışı göç yeni dönemde AB'nin güvenlik politikalarını şekillendirmiştir. Avrupa'nın değişen güvenlik anlayışı perspektifinde güvenlik yaklaşımı Avrupa'nın güvenliğini sağlayacak enstrümanları farklılaştırmıştır. Bu doğrultuda AB yeni tehditleri tanımladığı ve mücadele esaslarını ortaya koyduğu Avrupa Güvenlik Strateji Belgesi hazırlamıştır. Bu tehditler arasında yasadışı göç olgusu ise AB vatandaşlarının refah kaygıları nedeniyle ön plana çıkmaktadır. AB bu durumu kaynak ve transit ülkelerdeki göç baskısını ortadan kaldıracak çalışmalar yaparak çözmeye çalışmaktadır. Avrupa'nın güvenliği açısından AB'nin ortak politikalarını güçlendirmesi gerekmektedir. Avrupa'nın güvenlik tehdidi olarak algıladığı göç konusundaki çalışmalar, yasadışı göçü engellemeye yönelik girişimler ve oluşturulmaya çalışılan ortak kurum ve politikalar üye devletler arasındaki ortak çıkarların vurgulanması ile mümkün olmaktadır. Özellikle ortak göç politikası AB'nin güvenliğinin sağlanması açısından önemli bir yere sahiptir. AB'nin yeni nesil güvenlik politikaları Genişleme Süreci, Akdeniz Politikası ve Komşuluk Politikası yeni dünya düzeninde önem kazanmakta ortak çıkar ve politikaları içine almaktadır. Tezi Hazırlayan : Ramazan İRGİNTez Danışmanı : Doç. Dr. Efe ÇAMANTez Kabul Tarih ve No : 22/09/ 2008 - 2008 /23Jüri Üyeleri : Doç. Dr. Kenan DAĞCIYrd. Doç. Dr. Zafer YILDIRIM
Hukuki yönüyle Avrupa Ortak Güvenlik ve Savunma Politikası'nın yapısı ve işleyişi

Avrupa Birliği, 1990'lı yıllardan bu yana bir 'Ortak Güvenlik ve Savunma Politikası' oluşturmaya çalışmaktadır. Kurucu andlaşmalarda yer almasından günümüze kadar geçen süreçte giderek daha da önem kazanan bu politika, pek çok yönüyle Avrupa Birliğinin diğer politikalarından ayrılmaktadır. Avrupa Birliğinin ulusüstü yapısından farklılaşmakta olan bu politika, doğal olarak daha farklı bir hukuki süreç içerisinde yürütülmektedir. Çalışmamız, Avrupa Birliği'nin diğer politika alanlarından farklı olan bu sürecin incelenmesine özgülenmiştir. Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde ortak güvenlik ve savunma politikasının tanımı ve Avrupa Birliğinin kuruluş sürecinden bu yana kurucu andlaşmalardaki görünümü ele alınmıştır. İkinci bölümde ortak güvenlik ve savunma politikasının karar aşamaları incelenmiştir. Karar alma sürecinde yer alan Birlik kurumlarına ve bu politika kapsamında görev alan çeşitli kurum ve kuruluşlara değinilmiştir. Üçüncü bölümde ise bu ortak güvenlik ve savunma politikası kapsamında yürütülen askeri ve sivil operasyonlar incelenmiştir. Operasyonların hukuki temeli ve Birleşmiş Milletler ile olan ilişkisi ele alınmış olup, uygulamadan örnekler verilmiştir. Bir askeri ve bir de sivil operasyon ayrıntılı olarak incelenerek, karar alma ve uygulama süreçleri ifade edilmeye çalışılmıştır.
Avrupa Birliği'nde ve Türkiye'de sosyal politika uygulamaları içinde, risk grupları üzerine bir değerlendirme

Dünyada her ülkede her toplumun kendine ait özgün bir yapısı vardır. Farklılıklar, içinde bulunulan şartlarla kendisini şekillendirir. Gelişmiş, endüstrileşmiş ve zengin olarak kabul edilen veya gelişmemiş ülkeler arasında dahi büyük farklar vardır. Ülkeler kendilerine göre düşünsel anlamda, kültürde, sosyalentegrasyonda, dayanışmada farklı patikalar izlemiş olabilirler. Dünyada düşünsel anlamda toplumları etkileyen akımlar her yerde aynı değildir. Gelişmişlik dereceleri aynı olan ülkelerde dahi değişkenlikler vardır. Her ülkede görülen farklı toplumsal yapı, farklı davranış kalıplarını yaratır. Statügrupları, dışlanma, yoksulluk, ayrımcılık bunun neticesi olarak ortaya çıkar. Yaşamımızda fizyolojik, ruhsal, sosyo-ekonomik nedenlerden ötürü, üretim sürecinde çeşitli risklerle karşılaşma olasılığı yüksek, özel önem gösterilmesi gereklirisk grupları bulunmaktadır. Çocuk, genç, yaşlı, özürlü ve kadınlar gibi toplumyelpazesi üzerinde yerlerini almış kişilerde, farklı etkilenim altındadır. Özel olarak korunması gereken bu grupların, toplumsal yaşam içinde çok daha geniş bir perspektifle öncelikli olması, söz konusu risk gruplarına yönelik geliştirilecek sosyal politikaların da bu yaklaşım çerçevesinde bütünsel olarak ele alınması gerekmektedirAvrupa Birliği ülkeleri yıllar boyunca, ayrımcılık ile mücadele etmek içinbildirgelere, bilgilendirme kampanyalarına ve başka araçlara, özellikle halkın bilinç düzeyini arttırmak için tasarlanmış tedbirlere başvurmuştur. Fakat yasal bir temelinolmayışı nedeniyle Avrupa Birliği daha ileriye gidememiştir. Bu çalışma dışlanmış, ayrımcılıkla karşılaşmış, çocuk, genç, yaşlı, özürlü ve kadınlar gibi risk gruplarını oluşturan kişilerin öncelikli olarak korunmasını ve sosyal politikaların yaklaşımları çerçevesinde bütünsel olarak ele alınmasınıdeğerlendirmektedir.
The factors influencing the stability of the Balkans in the context of integration to the EU

Bu çalışma genel olarak, Balkanlar'da kalıcı bir istikrarın sağlanması için bölgedeki mevcut krizin ardında yatan temel faktörlerin tespit edilmesini ve tarihi gerçekleri de göz önünde bulundurarak uzun vadeli çözüm önerileri sunmayı amaçlamaktadır. Bu amaçla ilk olarak, bölgedeki uyuşmazlık ve çatışmaların ardında yatan temel nedenler araştırılarak, sorunların esas itibariyle neden kaynaklandıkları tespit edilmeye çalışılmış ve eski Yugoslavya Federasyonunun dağılmasıyla ortaya çıkan etnik çatışmalar da bir vaka çalışması olarak incelenmiştir. Bu bağlamda, bölgede hassas bir barışın nasıl temin edildiği anlatılmıştır. Tez ayrıca son yıllarda uluslararası toplumun bölgeye ve bölge sorunlarına yönelik yaklaşımındaki değişimi ve bunun ardındaki nedenleri de incelemiştir. Bu bağlamda, batılı devletlerin özellikle, bir bütün olarak Avrupa Birliğinin Balkan ülkelerindeki politik ve ekonomik sorunların çözümüne yönelik uzun vadeli perspektif ve stratejileri, bölge ülkelerindeki istikrarı etkileyen çeşitli faktörler de göz önünde tutularak ortaya konulmuştur. Ayrıca kalıcı bir çözüm için gereken ön şartlar belirtilmiştir. Sonuç olarak, tez şunu önermektedir: Balkan ülkelerinin tamamında kalıcı bir istikrar ve sürdürülebilir bir barış sağlamanın en iyi yolu, bu ülkelerin Avrupa Birliği ile entegrasyonundan geçmektedir. Çünkü AB ile bütünleşme bu ülkelerde istikrarsızlığı besleyen faktörlerin yok edilmesini kolaylaştıracaktır. Aynı zamanda bu ülkeler üyelik yolunda gerçekleştirmeleri gereken reform ve düzenlemelerle, kendi iç istikrar ve barışları için gereken ön şartları da zaten sağlamış olacaklardır. Diğer bir deyişle, Balkan ülkeleri bir yandan sosyo-politik ve ekonomik yapılanmalarını düzeltip, demokrasilerini ve azınlık haklarını iyileştirerek AB'ye üye olmaya çalışırken, diğer yandan ekonomik ve politik alanda gerçekleştirecekleri bu reformlarla çatışmalara neden olan faktörleri de ortadan kaldırmış olacaklardır. Böylece, ülke içerisinde ihtiyaç duyulan sosyal barışı ve ekonomik refahı da kendiliğinden sağlamış olacaklardır.
Avrupa Birliği bölgesel politikası ve Türkiye'nin uyumu -Edirne örneği-

Demokrasi, iyi yönetişim ve hukukun üstünlüğü; küresel ve bölgesel güvenliğin düzenleyicileridirler. Küresel bütünleşme, ülkeler arasında siyasi, sosyal, ekonomik ilişkilerin yaygınlaşması, farklı kültür ve inançların entegre olmuş şekilde birlikte yaşamaları, maddi ve manevi değerlerin ulusal sınırları aşarak dünyaya yayılması demektir. Bu bağlamda böyle bir bütünleşmeye verilecek en güzel örnek;Avrupa Birliği'dir. Kalkınma süreci yaşayan ülkelerde ekonomik gelişme, ülkenin tüm bölgelerinde aynı anda başlayamayabilir ve sonucunda ortaya çıkan gelişme belirli noktalarda yoğunlaşır. Neticesinde bölgesel farklılaşmalar meydana gelir. AB, kendi içinde yaşadığı bölgesel farklılıkları ortadan kaldırmak için AB Bölgesel Politikası'nıoluşturmuştur. Bu politika kapsamında geliştirilen Yapısal Fonlar aracılığıyla, ihtiyaç duyulan bölgelere çeşitli yardımlar yapılmakta, bu yardımlardan bazıları hibe programları ile gerçekleştirmektedir. Türkiye tam üye olmadığı için YapısalFonlar'dan şimdilik yararlanamamaktadır. Katılım Öncesi Mali Yardım Programı kapsamında geliştirilen hibe programlarını ise uygulayabilmektedir. Bu çerçevede bu çalışmaya örnek teşkil eden programlar; Edirne İline açık olan Bulgaristan-Türkiye Sınır Ötesi İşbirliği Programı ve INTERREG III/AYunanistan-Türkiye Programı'dır. Bu Programların uygulanışı ile bölgelerin hazırbulunuşluk, proje hazırlayabilme veya projelere ortak olabilme kapasiteleri araştırılmıştır. Buradaki amaç, Türkiye'nin bu programlara dahil olmasına rağmen uygulama verilerinin ne olduğunu bulmak; Edirne İlinin verileri ile bölgenindurumunu anlayabilmek ve ülkeye bir genelleme yapabilmektir. Sonuçlar kötümser olmamızı gerektirmese de daha çok çalışmamızgerektiğini vurgulamaktadır. Tam üyelik müzakerelerinin sadece siyasi olaylarladeğil, müktesebat başlıklarında daha çetin geçeceğinin sinyallerini vermektedir.
Avrupa Birliği enerji ihtiyacının karşılanmasında biyoyakıtların rolü

Bu tez çalışmasında biyokütle temelli alternatif enerji kaynaklarından olan biyoyakıtların Avrupa Birliği enerji ihtiyacının karşılanmasındaki rolü incelenmiştir. 1973 Petrol Krizi ve katlanarak artan petrol fiyatları tüm dünyayı olduğu kadar Avrupa Birliği'ni de bir enerji arz ve güvenliği sorunuyla karşı karşıya bırakmıştır. 1970'lerle birlikte alternatif enerji kaynaklarına olan ilginin artması neredeyse insanlığın varoluşundan beri kullanılagelen biyoyakıtların geliştirilerek daha yoğun kullanılması sonucunu doğurmuştur. Çalışma boyunca biyoyakıtların Avrupa Birliği enerji ihtiyacının karşılanmasındaki rolü ve etkisi incelenmiştir. Bu amaçla özellikle üye ülkelerin, Eurostat'ın, OECD'nin ve Uluslararası Enerji Ajansı'nın verileri ve raporlarından yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda Avrupa Birliği'nde biyoyakıt kullanımının; elektrik, ısıtma-soğutma ve ulaşım başta olmak üzere, enerji ihtiyacının karşılanmasında ve enerji bağımlılığının azaltılmasında ciddi katkılar sağladığı görülmüştür.
An Ever enlarging Europe: Enlargement of the EU, 1990's and Turkey

Bu tezde, Avrupa Birliğinin genişlemesi, bütünleşme teorilerinin de yardımıyla tarihsel bir bakış açısından 1990'lı yıllardaki genişleme sürecini de kapsayacak şekilde incelenmektedir. Kırk yılı aşan tarihiyle AB-Türkiye ilişkileri genişleme süreci çerçevesine oturtularak özellikle incelenmiştir. AB kuruluşundan bu yana genişlemeye eğilimli bir kuruluş olmuştur. Hatta, genel olarak genişlemenin AB'nin birçok politikasının gelişiminde sebep-sonuç ilişkileri çerçevesinde etkili olduğunu söyleyebiliriz. AB'nde genişlemenin etkisi, dört farklı genişlemeyle topluluğun üye sayısının kuruluşundan bu yana iki katından fazla artması da göz önünde bulundurulursa topluluğun gelişiminde çok önemli bir yere sahiptir. Buna rağmen genişleme olasılığı her gündeme geldiğinde AB içerisinde tartışmalı bir ortama neden olmuştur. 1990'lı yıllarda değişen uluslararası koşullar sonrasında Avrupa kıtası, Orta ve Doğu Avrupa ülkelerinin Avrupa'ya 'geri dönüşlerini' yöneten AB'nin kıtanın en önemli kuruluşu olarak öne çıkmasına tanık oldu. Bu koşullar AB'ni, yeni üyelerin AB'ne uyum sağlamasını öngören 'klasik' genişleme metodunu, AB'nin bu koşullara kendisinin de uyum sağlamasına yardımcı olan 'adaptif- değişken' bir metoda dönüştürmesi doğrultusunda zorladı. Bu ortam, Türkiye'ye de tam üyelik çalışmalarının hızlandırılması için cesaret verdi. Genişleme Sürecinin tüm dinamikleri, bütünleşme teorileri tarafından tam olarak açıklanamasa bile, AB genişlemesi, üzerinde uzlaşılmış ve aralıksız devam eden bir süreç olarak yalan bir gelecekte de AB'nin gündemini belirlemeyi sürdürecektir. Topluluğun bu süreç içerisindeki ilk üye kabulünü 2003 yılı itibarıyla yapması beklenmektedir.
Religion in international relations and interfaith dialogue

Din kavramına, bugüne dek, uluslararası ilişkiler disiplininde fazla yer verilmemiştir. Bunun en önemli nedeni, sosyal bilimlerde önemli bir etkisi olan ve modernleşmeyle birlikte dinin öneminin azaldığını öne süren sekülerleşme teorisidir. Uluslararası İlişkiler disiplini uzun sure bu teorinin etkisi altında kalmış ve din konusuna önem vermemiştir. Ancak, 1990'lı yıllardan itibaren, dinin uluslararası ilişkilerdeki yeri sorgulanmaya başlamıştır. Ayrıca, son yıllarda dinin barışa katkısı konusundaki tartışmalar hız kazanmış ve dinler arası diyalog önemli bir barış aracı olarak görülmeye başlamıştır. Bu çerçevede, dinler arası diyalog, uluslararası ilişkilerde dinin değişen rolünü gösteren önemli bir örnektir. Bu tez, dinler arası diyalog üzerinden, din ve uluslararası ilişkiler arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Dinler arası diyalog, Avrupa Birliği ve Birleşmiş Milletler kurumlarının diyalog projeleri özelinde incelenmektedir. Bu projelerin güvenlik politikalarıyla nasıl bir ilişki içinde olduğu sorgulanmakta ve dinler arası diyalog projesinin, din kavramının uluslararası ilişkilerdeki yerini nasıl ve ne derece değiştirdiği araştırılmaktadır.