turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Religiosity, self-monitoring and political participation: A research on university students

Öncelikle bu çalışma kapsamında dindarlık içsel ve dışsal dindarlık olarak ele alınmış ve bununla kişinin kendini izleme düzeyinin yüksek ya da düşük olması arasında bir ilişki olup olmadığına bakılmıştır. Burada önemli olan nokta aynı zamanda dindar olmayanların da incelenebilmiş olmasıdır. Çalışmanın bir diğer önemli unsuru dindarlık ve siyasal katılım ilişkidir. Siyasal katılım da dindarlık gibi çok boyutlu olarak ele al alınmış ve konvansiyonel, konvansiyonel olmayan ve postmodern siyasal katılım hem dindar olmayanlar hem de içsel ve dışsal dindar olanlar açısından incelenmiştir. Benzer biçimde siyasal katılım ve kendini ayarlama ilişkisi de analiz edilmiştir. Burada bu çalışma için önemli olan çalışmanın bir benzerine ne ulusal ne de uluslararası literatür de rastlanılmamış olması ve bu nedenle literatüre yapacağı katkıdır. Araştırma teorik ve ampirik bölümlerden oluşmaktadır. Ampirik bölümde farklı üniversitelerden 872 üniversite öğrencisine anket yöntemi uygulanmıştır. Bu araştırma kapsamında, bu kavramlar arasındaki ilişkileri ortaya koyabilmek adına çok sayıda analiz yapılmıştır. Bunların sonucunda ise içsel dindarlığın düşük kendini izleme, dışsal dindarlığın ise yüksek kendini izleme ile ilişkili olduğu bulunmuştur. Ayrıca kendini izleme düzeyinin siyasal katılım üzerinde pozitif yönde etkili olduğu da saptanmıştır. Kendini izlemenin dindarlıkla olan ilişkisine paralel olarak dışsal dindarların her siyasal katılım boyutunda içsel dindarlardan daha fazla katılım gösterdikleri de tespit edilmiştir.
2010- 2015 yılları arasında il müftülüğüne sorulan sorularda Türkiye'de yaşanan değişimin Konya örneği'nde boşanmalara etkisi

Değişim, sosyal bilimcilerin üzerinde en çok durduğu konulardan biridir. Eğitim seviyesinin yükselmesi, teknolojik ilerlemeler, ekonomik etkiler ve daha sayılabilecek farklı birçok etken sebebiyle kaçınılmaz olarak yaşadığımız bir olgudur. Yaşanılan bu hızlı değişimin en çok etkilendiği sosyal kurumların başında aile gelmektedir. Ailede roller ve statüler değişmiş, eşler arasında eşitlikçi ilişkiler gelişmeye başlamıştır. Geleneksel kadın imajının değişmesi, bu değişime ayak uyduramayan ailelerde aile içi çatışmaları, hatta boşanmaları da beraberinde getirmiştir. Bu durum, Konya İl Müftülüğü' ne sorulan sorularda da karşımıza çıkmaktadır.
Sosyal medya vaizliği: Amerika ve Türkiye örneği

Birçok yeniliği beraberinde getiren 21. yüzyıl, özellikle iletişim teknolojileri açısından büyük gelişmelere sahne olmuştur. Bu gelişmelerin temel taşı olan internet, dünyayı sanal bir ağla birbirine bağlamış, geliştirilen yeni araçlarla insanlar artık zaman ve mekan engeline takılmadan interaktif bir tarzda iletişmeye başlamıştır. Bilgi, yerini enformasyona bırakmış, her bir medya kullanıcısı potansiyel içerik üreticisi konumuna geçmişştir. Yeni medya araçları, siyasetçilere seçmen, şirketlere müşteri ve çeşitli radikal gruplara mürid bulma fırsatı sunarken bir kişi veya grup etkinliğine bağlı gündem belirleme, gündem değiştirme gibi aktif rollerde de bulunmaya başlamıştır. Bunun gibi birçok alan için alternatifler sunan sosyal medya, bugün dini alanı da etkileyip, din veya dinden türemiş yapılar için etkin bir araç vazifesi görmektedir. Dinin dijitalleşmesi ya da dijital din olarak adlandırılan bu süreç, internetin ortaya çıktığı daha ilk andan itibaren etkisini göstermiştir. Bu süreçte siber din, çevrimiçi din, sanal dini cemaatler, sanal ritüeller gibi yeni kavramlar ortaya çıkmış, dini gruplar daha ucuz ve kolay yollarla kendi dini yorumlarını müntesiplerine iletme veya mürit çekme fırsatı bulmuşlardır. Bununla birlikte 1970'lerden itibaren Evanjelizm mezhebine bağlı Hristiyanların medya kanallarıyla yaptıkları dini propagandalar, yeni medya araçlarına da sıçramış, birçok Hırisitiyan vaiz, sanal mecrada yer almaya başlamıştır. TV ve radyolarda Evanjelik söylemlerde bulunan Hristiyan vaizlerin tekniklerini zamanla diğer dinlerin vaizleri de takip etmiş, Müslüman televanjelizmi de böylece ortaya çıkmıştır. Bu çalışmada öncelikle yeni iletişim araçları ve dijital din kavramlarından bahsedilerek, televanjelizm kavramı açıklanacak, ardından Türkiye'deki sosyal medya vaizi örneği İhsan Şenocak incelenecektir.
Offal: As a food culture in İstanbul cuisine

Bu yüksek lisans tezi, sakatatın yemek kültürü alanında irdelendiği ilk çalışmalardan biridir. Daha önce yapılmış akademik çalışmalarda, sakatat genellikle mutfak kültürü araştırmalarının satır aralarında ele alınmıştır. Kültürel etkileriyle önemli bir yere sahip olan sakatat, genel tanımıyla, kasaplık hayvanların eti dışındaki yenilebilir organ ve bölümleridir. Bu tez kapsamında, sakatatın cumhuriyetten günümüze İstanbul mutfağındaki yeri incelenerek, sakatat hakkındaki bilgilerin bir araya getirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmada öncelikle, İstanbul mutfağını oluşturan kültürel etkiler ışığında sakatatın tarih boyunca tüketimi üzerinde durulmuştur. Ayrıca, sakatatın günümüzde hangi algı yelpazesi içinde yer aldığına, son yüzyılda en çok baskı yapmış yemek kitaplarındaki sakatat tarifleri incelenerek ışık tutulmaya çalışılmıştır. Başvurulan kitapların yanı sıra sakatatın doğrudan et ile olan ilişkisinden ötürü, et ve hayvanlar hakkında bilgi toplanmıştır. Mezbahalar ve sakatatın satıldığı ciğerciler, tüketildiği restoranlar, seyyar satıcılar ve ev mutfaklarına dair yapılan gözlemsel araştırmalar, çalışmanın oluşmasında başvurulan diğer kaynakları teşkil etmektedir. Çalışma, sakatatın tarihsel boyutu incelenerek, sakatat tüketimi ve hazırlama tekniklerinin gelişimini görebilmek için kronolojik olarak hazırlanmıştır. Bu bilgiler ışığında, yemek kültürümüzde sakatat tüketiminin seyri incelenmiştir.
Dynamics of elderly-caregiving among different socio-economic groups in Ankara, Turkey

Son 20 yılda Türkiye'deki 60 yaş üstü yetişkin sayısı yaşam süresinin uzamasına bağlı olarak artmaktadır. Buna bağlı olarak, beklenen ortalama yaşam süresinin uzaması, yaşlanan nüfusun ihtiyaçlarını da dönüştürmektedir. Bununla birlikte Türkiye'deki yaşlanma konulu çalışmalar bu yeni dinamiklerin aileler tarafından nasıl deneyimlendiğine odaklanmamaktadır. Bu tez, farklı sosyo-ekonomik gruplar arasında yaşlı bakım hizmetinin nasıl yaşandığına ve bu sorumluluğun aile ilişkileri üzerindeki etkilerine odaklanmaktadır. Çalışma, bakım emeğini; refahını sürdürmek ve güçlendirmek için yaşlı yetişkinlere bakım hizmeti vermek ve onların bakımını üstlenmek olarak tanımlıyor ve birincil bakıcılar tarafından fiziksel, zihinsel ve duygusal emek gibi farklı dinamiklerinin nasıl deneyimlendiğini araştırıyor. Bu dinamikleri anlamak için, çalışma feminist metodoloji ve yaşam boyu öğrenme perspektifi kullanmaktadır. Bu bağlamda Ankara'nın Çankaya ve Mamak'taki hem düşük hem orta sosyo-ekonomik duruma mensup aileleri ile 18 derinlemesine görüşme gerçekleştirildi. Bu saha çalışması ışığında tez, bakım çalışmasının bölüştürülmesinin, kadının sevdiklerine gösterdikleri emek ve yükü arasında sıkışmasıyla sonuçlandığını açığa çıkartır. Bakımı üstlenmek ve bakımı yüklenmek durumlarının eşitsiz dağılımı bakımın dugysal memnuniyet ve yük kısımlarının da eşitsiz dağılımına yol açar. Aile içi ilişkileri ortaya çıkaran bu çalışma, yaşlı bakımının yalnızca yaşlı yetişkinlerin ve birinci sınıf bakım verenlerin arasında değil aynı zamanda ailedeki diğer aile üyelerinin ilişkileri ile ilişkili olduğunu göstermektedir. Hane halkındaki yeni dinamiklerinden dolayı, birincil bakım veren kadınlar, duygusal eşitsizlikleri güçlendiren ilişkileri sürdürmek için fazladan rol almaktadır.
Türk sinemasında ana konusu erkek eşcinselliği olan filmlerde eşcinselliğin temsili

Eşcinsellik sinemada, sinemanın başladığı günden itibaren kendisine yer bulmuştur. Eşcinselliğin sinemada temsil ediliş biçimi ve gösterilmesi ise her zaman bir çekişme ve mücadele alanı olarak var olmuştur ve bu durum Türk sineması gibi doğu ve batı ekseninde devam eden ve eşcinselliğe yeterli değerin henüz verilmemiş olduğu bir kültürde de daha da şiddetli olarak kendini göstermektedir. Bu çalışma, eşcinselliğin Türk sinemasındaki durumunu, sinema yapıtlarında eşcinsel bireylerin yaşam alanını ve erkek eşcinselliğinin nasıl işlendiğinin anlaşılması amacı ile hazırlanmıştır. Bu amaçtan yola çıkılarak öncelikle cinsiyet ve cinsiyetle ilgili temel kavramlar ele alınmıştır. Ardından da Türkiye'deki eşcinselliğin tarihi süreci, daha sonra ise eşcinselliğin Türk sinemasına yansıması irdelenmiştir. Bu amaçla aynı zamanda Türk sinemasında 1989- 2011 yılları arasında yapılmış ana konusunu erkek eşcinselliğinin oluşturduğu filmler, bu filmlerde eşcinselliğin sunumu ve bu bilgiler ışığında Türk sinemasının erkek eşcinselliğe karşı tutumu incelenmiştir. Konusu erkek eşcinselliği üzerine kurulmuş filmlerde erkek karakter ya da karakterlerin temsil ediliş biçimlerine göre Türk sinemasının erkek eşcinselliğe karşı tutumunun analizi bu çalışmanın temel dayanağını oluşturmaktadır. Buradan hareketle; eşcinsel erkeklerin Türk sinemasında nasıl temsil edildiği, erkek eşcinsellere yönelik nasıl bir duruş sergilediği ve zamanla bu temsillerin ve tutumunun değişiklik gösterip göstermediği gibi problemlere çalışma kapsamında yanıtlar aranmıştır. Çalışma kapsamında incelenen örnek filmler ışığında, Türk sinemasının 80'li yılların sonuna kadar genel olarak homofobik bir tutum içinde olduğu fakat 90'lı yıllarla beraber bu tutumda bir yumuşama gerçekleştiği ve Türk sinemasında erkek eşcinsel bireylerin 90'lı yıllara kadar 'stereotipler' olarak derinlikten yoksun ve olumsuz bir şekilde temsil edildiği fakat 90'lı yıllarla beraber ana konusu erkek eşcinselliği olan filmlerin yapılmaya başlanmasıyla erkek eşcinsel bireyleri olumlayan bir yaklaşım içine girildiği sonuçlarına varılmıştır. Bu çalışma kapsamında Acılar Paylaşılmaz (1989), Dönersen Islık Çal (1992), Lola ve BilidiKid (1999), Teslimiyet (2010) ve Zenne (2011) filmleri detaylı olarak incelenmiştir. Yöntem olarak nitel bir yol izlenmiş ve incelemelerde söylem analizi ile göstergebilimsel analiz kullanılarak filmler irdelenmiştir
Aile fotoğrafları: Aile belleğinin oluşumunda fotoğrafın rolü üzerine etnografik bir inceleme

Bu çalışmanın temel amacı, aile fotoğraflarının aile belleği ve aile imgesini nasıl kurguladığını etnografik araştırma tekniklerini benimseyerek anlamaya çalışmaktadır. Aile fotoğrafları ailelerin gündelik hayatının vazgeçilmez bir unsuru olduğu gibi, bu unsur aile belleğinin oluşturulmasında ve kurgulanmasında önemli bir role sahiptir. Çalışma doğrultusunda ailelerin fotoğraf pratiklerini ve bu pratiklerle oluşturdukları aile belleğini anlamak için saha araştırması yapılmıştır. Örneklem dahilinde seçilen orta sınıf ve alt sınıf çekirdek ailelerin evlerine gidilerek yürütülen saha araştırmasında aile üyeleri ile bir arada bulunarak derinlemesine görüşme, enformel sohbet ve katılımlı gözlem teknikleri kullanılmıştır. Aile fotoğraflarının kullanıcıları üzerinden ele alınan bu çalışmada aile belleğinin kurgulanma aşamasında deneyimledikleri fotoğraf pratikleri ve fotoğraflarıyla kurguladıkları ilişki aracılığıyla elde edilen veriler analiz edilmiştir. Analizlerin sonucunda fotoğraf aile belleğinin oluşturulmasında kurucu unsur olarak karşımıza çıkmaktadır. Bunun yanında aile fotoğrafları ideal aile imgesinin oluşmasında da önemli bir role sahiptir.
Mübadele ve Balıkesir'e yapılan iskan (1923-1930) merkez ilçe ve Burhaniye örneği

İstiklal Harbi zaferinin ardından kurulan yeni Türkiye Cumhuriyeti, Osmanlı Devleti'ni yıkıma taşıyan azınlık sorununu ortadan kaldırmak, bir önceki 10 yıl içerisinde tüketilen beceri sahibi, nitelikli nüfusu tekrar kazanmak, güvenlik kaygılarını gidermek, asker ihtiyacını karşılamak, atıl durumdaki toprakları işletmek maksatları ile Misak-ı Milli sınırları dışından ülke içine yapılacak göçlere yönelmiştir. Yeni Türkiye Cumhuriyeti homojen yapıda bir milli-üniter devlet kurmak hedefiyle yola çıkmıştır. Bu maksatlarla Lozan Barış Antlaşması bünyesinde imzalanan Mübadele Sözleşmesi ile Yunanistan ve Türkiye arasında din etiketi üzerinden karşılıklı ve zorunlu bir nüfus mübadelesi uygulamaya koyulmuştur. Sözleşme uyarınca Türkiye'de kalan Anadolu Rumları gönderilirken boşalttıkları bölgelere Yunanistan ve Yunan Adalarından getirilen Müslüman-Türkler, geldikleri bölgelerin iklimi ve coğrafi yapısı da dikkate alınmaya çalışılarak toplu ve dağınık şekillerde yerleştirilmiştir. Balıkesir vilayeti kıyı ilçeleri ile birlikte Ege ve Marmara'ya sahildar olan önemli miktarda Anadolu Rum unsurunun yaşadığı bir coğrafyadır. Mübadele kapsamında ciddi miktarda Anadolu Rum unsurunun göçüne sahne olmuştur. Eş zamanlı olarak Yunanistan ve Yunan Adalarından getirilen Müslüman-Türk mübadiller Balıkesir Merkeze ve özellikle kıyı ilçelerine yerleştirilmişlerdir. Balıkesir ve Ege Denizi'ne sahildar olan ilçesi Burhaniye'de mübadelenin rutin aşamaları sırasıyla yaşanmıştır. Devletin korumasına muhtaç olan bu kitlenin üretici pozisyona getirilmesi ve kendi geçimini sağlaması maksadıyla, gelen mübadillere geride bıraktıkları taşınmazlara karşılık ev ve arazi dağıtımı yapılmıştır. Mübadiller diğer taraftan yeni ülkelerine, bölgelerine, coğrafya ve komşularına uyum sağlamaya çalışmışlardır. Mübadeleye daha çok siyasi, demografik, ekonomik ve askeri açılardan bakıldığı için; ailelerin yaşadığı sosyolojik uyum problemleri ve bireyin yaşadığı psikolojik travmalar, yeniden inşa süreçleri kendilerinin çözmesi gereken daha uzun soluklu bir aşama olacaktır.
Ahilik geleneği ve günümüz Fethiye esnafı

Müslüman Türk Milletinin sosyal ve ekonomik hayatının şekillenmesinde özel bir öneme sahip olan ahilik teşkilatı, Anadolu Selçuklu döneminin sosyo-ekonomik ve sosyo-kültürel şartlarının etkisi ile ortaya çıkmıştır. Temelde ahlaklı insan yetiştirilmesine, özelde ise; esnaf ve sanatkarları dini ve ahlaki bir birlik çatısı altında birleştirmek suretiyle dürüst esnaf yetiştirilmesine hizmet eden bu teşkilat, İslam dünyasında varlığı bilinen ve gerçek mana derinliğini mutasavvıfların katkılarıyla kazanan fütüvvetçilik hareketleri ile Türk kültürel unsurlarının ahenkli bir birleşiminin ürünüdür. Ahiliği, fütüvvetçiliğin Türk'ün şahsında ve Türk'e özgü olarak Anadolu'da kazandığı yeni şekil olarak görmek yanlış olmaz. Fütüvvet ortamında doğan bu teşkilat, mensuplarına Kur-an-ı Kerim ve Peygamberin sünnetine dayalı fütüvvet ilkeleriyle bir vizyon kazandırmıştır. Bu vizyon doğrultusunda şekillenen ahi insan tipi, kendi ihtiyaçlarım giderme yeterliliğine sahip olmakla kalmayan, kazanımlarını başkalarının ihtiyaçlarının giderilmesi için sarf edebilen ve başkalarının huzur ve rahatı için kendi huzur ve rahatından feragat edebilen bir karakterle temayüz etmiştir. Ahiler her zaman devletin bekası ve milletin huzurundan yana olan tavırlarıyla dikkat çekmişler, bu anlayışla merkezi otoritenin sağlanamadığı yerlerde yerel milis kuvvetleri görünümünde idareye el koyup, anarşiye fırsat vermemekle halkın huzuruna katkıda bulunmuşlardır. Osmanlı Devletinin kuruluşunu tamamlayıp, merkezi ve hiyerarşik bir yapı kazanmasına kadar ahilik teşkilatı, ekonomik fonksiyonları yanında sosyal, siyasi, dini ve askeri fonksiyonlarıyla toplumda etkili olmuştur. Osmanlı Devletinin kuruluşunu tamamlayıp merkezi bir teşkilat halinde ortaya çıkmasından sonra bu teşkilat, birçok fonksiyonlarım devletin ilgili birimlerine devretmiş, varlığım iktisadi alandaki faaliyetleriyle devam ettirmiştir. İktisadi alanda ahiler, sağlam hiyerarşik yapıları ve dini-ahlaki temelli iş ahlakı anlayışlarıyla asırlarca Türk esnaf ve sanatkarının iş ve özel hayatına yön vermişlerdir. Geliştirdikleri iktisadi teşkilatlanma, günümüz iktisadi yapılanmalarına ışık tutacak mahiyettedir. Özellikle ahlaki alanda etkinlikleri, Türk esnaf ve sanatkarları arasında nesiller boyunca sürdürülen iş ve ahlak ilkelerinin oluşmasına neden olmuştur. Bugün genelde Türk inşam, özelde Türk esnaf ve sanatkarları iş ve özel hayatlarında ahilikten kalma dini ve ahlaki değerleri kökenini bilmeksizin yaşatmaya devam etmektedirler.
Ahlaka karşı etik: Zihin psikolojisine karşı zihnin duygulanımlarının psikolojisi

Bu çalışma kapsamında Deleuzecü düşüncenin omurgasını oluşturan ve en konsantre haliyle ''zihin psikolojisine kaşrı zihnin duygulanımlarının psikolojisini savunmak'' şeklinde formüle edilebilecek olan bir mesele Ahlak ve Etik kavramları çerçevesinde ve Descartes, Spinoza, Nietzsche yörüngesinde ölçeklendirilerek tartışılmıştır. Araştırma için edinilen veri ve analizler doğrudan doğruya Türkçedeki Deleuze külliyatına ve bu külliyatta soruşturma nesnesi yapılan Descartes Spinoza ve Nietzsche'nin kaleme aldıkları metinlere referansla edinilmiştir. Bu araştırmanın orjinalitesi doğruluğu neredeyse tartışmasız bir şekilde kabul edilen ve artık gelenekselleşmiş ve kurumsallaşmış olan zihin psikolojisine dair teorilerin bir takım handikapları olabileceğini göstererek bu handikapları aşmaya yönelik daha kullanışlı bir teorik teçhizat ve alet çantası sunmasındadır. Bu çalışmanın zihin teorilerine dair felsefi soruşturmalardan beslenmesi gereken Beşeri Bilimlerin kendileri için en uygun teorik literatüre odaklanabilmelerine katkıda bulunması hedeflenmektedir.
Suriyeli mültecilerin hayatta kalma stratejileri: Viranşehir örneği

Bu çalışmanın temel amacı Suriye'de yaşanan iç savaş nedeni ile zorunlu göç ile Şanlıurfa'nın Viranşehir ilçesine gelen Suriyeli mültecilerin yeni yerleşim yerlerindeki varoluş koşullarını ve yaşamsal pratiklerini, toplumsal ve tarihsel bağlam arasındaki ilişkileri dikkate alarak incelemektir. Bu kapsamda çalışma, coğrafi birliktelik, tarihsel ilişkiler, dil, din, kültürel benzerlik ve farklılıklar çerçevesinde Suriyeli mültecilerin hayatta kalma stratejilerini göçmenler için bir sosyal sermaye olarak kabul edilen dayanışma ağları temelinde açıklamaktır. Ayrıca göç sürecinde ve sonrasında önemli bir rolü ve etkisi olan sosyal dayanışma ağları bu çalışmanın temelini oluştururken diğer yandan da içinde bulunulan yapısall koşullardan hareketle, göçmenlerin geliştirdikleri davranışları, deneyimleri ve mücadeleleri anlaşılmaya çalışılmıştır. Çalışmada nitel yöntemin gözlem ve görüşme tekniklerinden yararlanılmıştır. Bu bağlamda Suriye'den Viranşehir'e gelen farklı yaş, cinsiyet ve gelir grubundaki 47 kişi ile derinlemesine görüşme yapılmıştır. Görüşmeler yarı-yapılandırılmış görüşme formuna dayalı olarak gerçekleştirilmiştir.
The effects of the abolition on the Bektashi order

Bektaşi Tarikatı'nın 1826'da ilgası Bektaşilik için bir dönüm noktasıdır. Bektaşilik Tarikatı kapatılmasına rağmen, Bektaşilik gizlice var olmaya devam etti. Tarikatın kapatılma sebepleri kapatılmanın resmi sebeplerini veren vakanüvisler tarafından geniş olarak anlatıldı. Bu sebeplerden birisi Bektaşiliğin Yeniçeri Ordusu ile olan ilişkisidir. Bu anlamda tarikat devletin sıkı kontrolüne maruz kalır. Öncelikle, bazı Bektaşi müritleri sürgüne gönderilir, ve bazıları stanbul'da idam edilir. Bektaşi tekkeleri de yıktırılır, ve tekkelerin vakıf gelirleri müsadere edilir. Böylece, ilgadan sonra Bektaşiliğin yapısı durmaksızın değişir. Dahası Bektaşi geleneğinin on dokuzuncu yüzyılda düşüşe geçtiği bilinmektedir. Kapatılmanın sonucu olarak, tarikat içindeki birlik sona erer ve Bektaşilik içinde Çelebi ve Babagan kolları arasındaki liderlik mücadelesi görünür olur. Bu anlamda, tarikat içindeki bu mücadele soya dayalı iddialar, temsiliyet sorunu ve vakıf yönetimi hakkı gibi tarikat içinde tartışılan konulara sebep olur. Tarihsel bağlamda Osmanlı İmparatorluğu Çelebi kolu ile daha ilgilidir. Diğer taraftan, Babagan kolunun Osmanlı devleti ile resmi hiçbir bağı yoktur. Bu sebeple Çelebi kolu Babagan koluna kıyasla daha önemli bir role sahiptir. Bu tezde, tarihsel bir olayın analizinden hareketle, on dokuzuncu yüzyıl sonunda, Bektaşiliğin ilgasının bir sonucu olarak, Bektaşi tarikatının ana kolları tarafından dillendirilen tarikat içindeki Bektaşilik üzerine yapılan tartışmalar incelenmektedir.
Neoliberal kentsel dönüşümün yeni mekansal alanları olarak güvenlikli siteler: İstanbul örneği üzerinden kapalı yerleşimlerin risk ve güvenlik bağlamında incelenmesi

Neoliberal evrenin kentsel yaşamı artık radikal bir şekilde dönüştürdüğüne tanık oluyoruz. 1980'li yıllarda ortaya çıkan büyük değişimlerin başında, işin belirsizliklerinin giderek bir gündelik hayat gerçekliğine dönüşmesi süreci gelmektedir. Bu durum 'yeni kentin' ilişki sistemlerini de dönüştüren bir durumu ortaya çıkarmaktadır. Aynı zamanda bu süreçte belirsizlikler bir yaşam formu haline geldikçe, kentin belirsizlikler ve korkular etrafında kurgulanan yeni bir niteliğini ortaya çıktı. Geç modern kentin güvenlikli siteleri ise bu bahsi geçen durumun en önemli çıktılarından birisi olmaktadır. Küresel bir arka plana sahip olan ve kentin 'yeni orta sınıf' profilinden beslenen bu hayatların tarzını biçimlendiren etkenlerin 'risk, korku ve belirsizlikler' bağlamında olması sürecin önemli çıktılarından birisidir. Bu yeni kentin gündelik hayat koşullarının biçimlendiren önemli bir etken olmaktadır. Bu süreç giderek 'biçimsizliğin', 'temasın', 'tekinsizliğin', 'yabancının' ve hatta her türden kamusal imgenin korkutucu bir faktöre dönüştüğü yeni kentte 'kalıcı pasiflikleri' önemli bir güvenlik stratejisine dönüştürdü. Bu süreçte 'geleneksel modern kentin' özel ile kamusal hayatını birbirine bağlayan mahalle ve sokak gibi imgelerinin çöküşüne şahit olmaktayız. Artık kent bu anlamıyla farklılıkları bir araya getiren bir birliktelik değil, 'özel hayat fanatiklerince' kamplara bölünmüş yaşam alanları haline geldi. Çalışmamız bu gerçekliği, artık yoğunlukla yaşayan Türkiye'nin metropolitan alanları kapsamında sorgulamaktadır. Bu yönüyle çalışma -en önemli örnek olarak- İstanbul'daki güvenlikli siteler üzerinde yürütüldü. Bu kapsamda 'risk, korku ve belirsizliklerin'iş/çalışma, gündelik hayat, özel hayat ve kamusal alan bağlamındaki analizleri yapılarak, var olan durumun çıktılarını ortaya konulmaya çalışmıştır.
Türkiye'de kadınlar tarafından kurulmuş dayanışma mutfaklarına toplumsal cinsiyet rolleri açısından bakmak

Özel alanda kadın ile birlikte anılan mutfak, kamusal alanda erkekle birlikte anılmaktadır. Bu yüzden kamusal alanda kadınlar tarafından kurulmuş dayanışma mutfakları araştırmaya değer bir noktadadır. Gaziantep'te kurulan MutfakMatbakh Kadın Atölyesi, İstanbul'da kurulan Kadın Kadına Mülteci Mutfağı ve Hatay'da kurulan Vakıflı Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi Kadın Kolu araştırmaya konu olan mutfaklardır. Farklı etnik köken ve ülke geçmişşine sahip kadınlarla derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilerek araştırma tamamlanmıştır. Toplumsal cinsiyet rolleri açısından değerlendirilen mutfaklar, kadınlar için; birlikte yaşam pratikleri gerçekleştirdikleri, maddi ve manevi dayanışma içerisine girdikleri, kimlik ve kültürlerini korumakla birlikte devam ettirdikleri, göçün getirmiş olduğu zorluklarla baş etmede araç olarak kullandıkları, kamusal alanda görünürlük kazandıkları yerler haline gelmiştir. Kadınlar için önemli eşikler açan mutfaklar, toplumsal cinsiyet rolleri düşünüldüğünde rol tekrarlarını da beraberinde getirmektedir.
Max Weber sosyolojisi ışığında modern hukukun rasyonel temeli

Hukuk uygulamasının modern dönemdeki tipik özellikleri sekülerlik vebürokrasidir. Bu özelliklerin temelinde ise Max Weber'in ileri sürdügü rasyonellesmeegilimi yer almaktadır. Max Weber rasyonellesme, bürokratiklesme ve sekülerlesmeteorilerini ortaya atan ilk sosyolog olarak güncelligini korumaktadır. Bu tez çalısmasında da Max Weber'in ve onu takip eden düsünürlerin yazılarındanfaydalanılarak modern hukukun rasyonel temeli ele alınmıstır. Öncelikle Max Webersosyolojisinin metodolojik esaslarına deginilmis ve rasyonellesme teorisinin ayrıntılı olarak bu sosyoloji içerisindeki konumu incelenmistir. Ardından bu metodolojik esaslar ve rasyonellesme teorisi perspektifinden modern hukukun rasyonellesme süreci ele alınmıstır. Bu rasyonellesme süreci modern hukuk süreçleri ve modern hukukdoktrinleri olmak üzere iki boyutuyla incelenmis; sonuç olarak modernite elestirileriısıgında elestirel bir bakıs açısı gelistirilmistir.