turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Özel yetenekli öğrencilerin eğitiminde bilim ve sanat merkezlerinin etkililiği

Bu çalışmanın konusunu, Türkiye'de özel yetenekli öğrencilerin eğitiminde önemli bir kurum olan bilim ve sanat merkezlerinin etkililiği oluşturmaktadır. BİLSEM'lerin örgütsel etkililiği değerlendirilirken, örgütsel etkililik modellerinden sistem yaklaşımı temel alınmıştır. Araştırma sistem yaklaşımı öğeleri olan girdi, işlem süreci, çıktı, dönüt ve çevre boyutları açısından beş boyutta incelenmiştir. Veri toplama aracı olarak her katılımcı grubu için sistem yaklaşımı öğelerine ilişkin olarak hazırlanan ve yapılandırılmış açık uçlu sorulardan oluşan görüşme formları kullanılmıştır. Hazırlanan görüşme formları için Ankara Yasemin Karakaya ve Mamak BİLSEM öğretmen, yönetici, öğrenci ve velilerinden görüş alınmıştır. Araştırmada nitel araştırma deseni kullanılmış, verilerin analizinde ise NVivo 11 programından yararlanılmıştır. Yapılan analiz sonucunda katılımcılar girdi boyutuna ilişkin öğretim programlarının yeterliliği, mevcut tanılama sisteminin uygunluğu ve nitelikli öğretmenlerin kurumlara alındığı konusunda olumlu görüş belirtmiştir. İşlem süreci boyutunda, öğrencilerin örgün eğitimle beraber BİLSEM'e devam etmelerinin tüm paydaşlar açısından sorunlara yol açtığı aynı zamanda verimliliği de düşürdüğü; dönüt süreci boyutunda, mezunlarla ilgili MEB tarafından sistemli takip mekanizmasının kurulduğu, kurumların sürdürülebilirliği konusunda herhangi bir risk ya da tehdidin olmadığı görülmüştür. Çevre boyutunda ise öğrencilerin eğitim kalitesinin artırılması amacıyla son yıllarda BİLSEM çevre ilişkisinin geliştirildiği sonuçlarına ulaşılmıştır.
Okuma becerileri dersinin öğretmen ve öğrenci açısından değerlendirilmesi

Bu araştırmada Hatay ilinde Okuma Becerileri dersini veren öğretmenlerle bu dersi alan ortaokul 5. Sınıf öğrencilerinin seçmeli Okuma Becerileri dersi ve öğretim programı ile ilgili görüşlerine başvurulmuştur. Okuma Becerileri Dersi Öğretim Programı'nın işleyen ve işlemeyen taraflarını ortaya koymak aynı zamanda uygulamadaki eksikliklerin tespiti ve programların geliştirilmesine yönelik bazı önerilerin sunulması amaçlanmıştır. Çalışma nitel araştırma tekniğinin kullanıldığı betimsel bir alan araştırmasıdır. Araştırma, Okuma Becerileri dersini veren öğretim programını uygulayan öğretmenler ile bu dersi seçen ortaokul 5. sınıf öğrencileri ile yapılmıştır. Araştırmanın evreni 2013- 2014 eğitim öğretim yılı Hatay ilindeki Seçmeli Okuma Becerileri Dersini alan öğrenci ve bu dersi okutan öğretmenler oluşturmaktadır. Bu evrenden amaçsal örneklem yöntemi ile 30 öğretmen ve 56 beşinci sınıf öğrencisi seçilmiştir. 30 öğretmen ve 56 öğrenci ile yarı yapılandırılmış görüşme gerçekleştirilmiştir. Veri toplama araçları yarı yapılandırılmış görüşme formlarıdır. Araştırmanın bulgularına göre okuma becerileri dersini alan 5. sınıf öğrencilerinin %50'si bu dersi kendisi seçmiştir. Dersi seçen öğrencilerin %44.6'sı bu dersi okuma becerilerini geliştirmek amacıyla seçtiğini ifade etmiştir. Araştırmanın bulguları öğrencilerin %57'si derslerde sadece kitap okuduklarını, öğretim programının hedeflediği kazanımlara yönelik etkinliklere yer verilmediğini ortaya koymaktadır. Araştırmaya katılan öğretmenlerin %97'si Okuma Becerileri dersinin gerekli olduğunu söylemiştir. Ayrıca 22 öğretmen dersin süresinin yeterli olduğunu söylemiştir. Öğretmenler bu derse ait ders kitabının olmamasını büyük bir eksiklik olarak değerlendirdiklerini öğretim programındaki becerilerin geliştirilmesi ve kazanımların gerçekleştirilmesi için programın mantığının yansıtılacağı ders kitabına ihtiyaç duyduklarını ifade etmişlerdir. Öğretmenlerin 30'u da seçmeli Okuma Becerileri dersi ile ilgili herhangi bir seminer, hizmet içi eğitim veya bilgilendirme toplantısı yapılmadığını öğretim programı ile ilgili bilgilenme ihtiyaçlarını çoğunlukla sosyal medyadan sağladığını belirtmiştir. Ayrıca Okuma Becerileri Dersi Öğretim Programı'nda yer alan metin işleme süreci öğretmenler tarafından uygulanmamaktadır. Okuma Becerileri dersinde yer alan e-okuma ilk defa müfredata girmiştir. Ancak öğretmenlerin 24'ü e-okumayı uygulamadığını 5 öğretmen kısmen uyguladığını 1 öğretmense e-okumanın ne olduğunu bilmediğini ifade etmiştir. Uygulamayan 24 öğretmenden 11'i bu durumun alt yapı eksikliklerinden kaynaklandığını belirtmişlerdir. Okuma Becerileri dersinde öğretmen ve öğrenciler tarafından daha çok öyküleyici metin türü tercih edilmektedir.
Öğretmen yetiştirme programlarına ilişkin kalite standartlarının belirlenmesi ve fakültelerin standartlara uygunluğunun değerlendirilmesi

Bu araştırmada, öğretmen yetiştirme programlarına ilişkin kalite standartlarının belirlenmesi, belirlenen standartların uygunluğu ve önem derecesi ile fakültelerde gerçekleştirilme derecesinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmada mesleki ve teknik eğitime öğretmen yetiştiren teknik eğitim fakülteleri esas alınmıştır. Genel tarama modeli niteliğinde olan araştırma; Gazi, Fırat ve Marmara Üniversiteleri teknik eğitim fakültelerindeki 101 öğretim üyesi, 60 öğretim görevlisi, 124 öğretim yardımcısı ve 318 öğretmen adayı ile Ankara ili merkez ilçelerindeki dört teknik ve endüstri meslek lisesinde görev yapan 212 ateyle ve meslek dersleri öğretmeninin görüşüne dayalı olarak gerçekleştirilmiştir. 15 boyut ve 135 maddede belirlenen standartların uygunluğu ve önem dercesinin belirlenmesinde tüm grupların görüşlerine başvurulmuştur. Standartların fakültelerde gerçekleştirilme derecesinin belirlenmesinde ise öğretmen görüşleri alınmamıştır. Elde edilen veriler SPSS programında çözümlenmiştir. Araştırma sonucunda belirlenen bütün standartların 'uygun' ve 'önemli' bulunduğu görülmüştür. Ancak, bu standartların fakültelerde gerçekleştirilmesi konusunda ciddi yetersizlikler olduğu saptanmıştır. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda, standart belirleme ve standartlara uygunluğu değerlendirme çalışmalarına, öğretmen yetiştirme programlarının kalitesinin geliştirilmesine ve yapılacak araştırmalara ilişkin bazı öneriler getirilmeye çalışılmıştır. uı J
Osmanlı'dan Cumhuriyet'e kadın eğitiminde biçki dikişin yeri (1908-1952)

Tanzimat dönemine kadar geleneksel roller ile çevrelenen Osmanlı kadını, yasalar tarafından belirlenen ve 'makarr-ı nisvan' olarak adlandırılan mutfak, kuyubaşı ve avlulardan ibaret bir sosyal alan içinde yaşamını sürdürdü. En önemli meşguliyet alanı, kendisinden ziyade ailesinin ihtiyacını karşılamak üzere biçki, dikiş, nakış ve aşçılık gibi geleneksel olarak kadınlara ait olduğu kabul edilen uğraşlardı. Kadınların evin büyük hanımlarından öğrendikleri bu meziyetlerden biri olan biçki dikiş, II. Meşrutiyet'ten sonra kadınlara yönelik izlenen toplumsal politikaların merkezine yerleşti. 1908 yılında II. Meşrutiyet'in ilanından 1952 yılında Halkevlerinin tasfiye edilmelerine kadarki süreçte; dönemin siyasi, iktisadi ve sosyal politikaları doğrultusunda kadınlar biçki dikiş ile meşgul olmaya sevk edildiler. Kadınların eğitilmesinden işgücüne dahil edilmesine, iktisadi politikalara katkı sağlamalarından askerin ihtiyacını karşılayarak vatan hizmetini ifa edebilmesine kadar pek çok hususta biçki dikişe başvuruldu. Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş aşamasında ise kadınlara yönelik toplumsal politikaların merkezine yine biçki dikiş uğraşı yerleşti. Osmanlı döneminden Cumhuriyet dönemine, Türk Tarihinin yaklaşık 50 yıllık sürecinde kadınlardan beklenen sorumluluk alanlarının yaratılabilmesi noktasında biçki dikiş meziyeti bir araç olarak kullanıldı. Bu çalışmada 1908- 1952 yılları arasında kadınların biçki dikişe sevk edilmesinin arkasındaki siyasi, iktisadi ve toplumsal nedenler ile bahsi geçen süreç içinde biçki dikişin eğitim kurumlarındaki yeri incelenmiştir. Kadınların eğitilmesi ve işgücüne dahil edilmesinde nasıl bir gelişim izlendiği 1913'te kurulan Türk Kadınları Biçki Yurdu örneği üzerinden değerlendirilerek, biçki dikişin Türkiye Cumhuriyeti kurulduktan sonra kadınlara yönelik eğitim politikalarını hangi yönde etkilediği ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Özel yetenekli öğrencilerin eğitiminde bilim ve sanat merkezlerinin rolü: Öğretmen ve veli görüşleri

Bu araştırmanın amacı, özel yetenekli öğrencilerin eğitiminde Bilim ve Sanat Merkezlerinin rolünün öğretmen ve veli görüşlerinden yola çıkarak ortaya çıkarılmasıdır. Araştırma 2018- 2019 eğitim öğretim yılında Aksaray, Ankara, Konya, Niğde ve Kırşehir illerinde bulunan Bilim ve Sanat Merkezlerinde görev yapan 32 öğretmen ile çocuğu bu kurumlarda öğrenim gören 71 veli ile yürütülmüştür. Araştırmada veri toplamak amacıyla araştırmacı tarafından geliştirilen 'Kişisel Bilgi Formu', 'Öğretmen Görüş Formu' ve 'Veli Görüş Formu' kullanılmıştır. İçerik analizi yöntemine başvurulan araştırmada, elde edilen verilerin analiz edilmesinde kodlardan yola çıkılarak kategorilere ve temalara ulaşılmış, bulguların açıklanmasında frekans ve yüzde değerlerinden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda öğretmenlerin BİLSEM'e öğretmen seçim sürecinde özellikle mülakata karşı olumsuz görüşe sahip oldukları belirlenmiştir. Bunun yanında öğretmenleri söz konusu kurumda görev almaya yönelten temel etkenin öğrenci olduğu ortaya çıkmıştır. Araştırmada ulaşılan bir diğer sonuç öğretmenlerin özel yetenekli öğrencilerin eğitimiyle ilgili aldıkları hizmet içi eğitimleri faydalı, ancak sınırlı sayıda bulduklarıdır. Velilerin, BİLSEM tarafından yapılan bilgilendirme faaliyetlerini yetersiz gördüğü ve okul-aile işbirliğine gidilmesinin gerektiğini düşündükleri gözlenmiştir. BİLSEM'e öğrenci seçim sürecine dair, veliler çoğunlukla olumlu görüşe sahipken, yürütülen eğitim-öğretim faaliyetlerini ise çoğunlukla olumsuz buldukları ortaya çıkmıştır. Ayrıca hem velilerin hem de öğretmenlerin; BİLSEM'lerin örgün/normal eğitim kurumu haline dönüştürülmesini, çalışma saatlerinde düzenlemeye gidilmesini, fiziki donanım/materyal eksikliklerinin giderilmesini istediği tespit edilmiştir.
Osmanlı modernleşmesinde eğitim, sanat ve kadın: İnas Sanayi-i Nefise Mekteb-i Alisi örneği

Bu çalışma, Osmanlı İmparatorluğu'nda Tanzimat Fermanı (1839) ile başlayan ve II. Meşrutiyet Dönemi (1908-1918) boyunca devam eden Batılılaşma girişimlerinin Osmanlı İmparatorluğu'nu kadının özgürleşmesi bağlamında 'inodernleşme' hedefine ulaştırıp ulaştırmadığını sorgulamaktadır. Çalışma, 19. yüzyıl boyunca ve 20. yüzyıl başında uygulanan eğitim reformlarının detaylı bir dökümünü sunarken Osmanlı sanat zevki ve üretiminin de Batı etkisi altında geçirdiği evrimin eleştirel bir çözümlemesini yapmaktadır. Kadın, eğitim ve güzel sanatların kesişim noktasında bulunan İnas Sanayi-i Nefise Mekteb-i Alisi'nin örnek kurum olarak karşılaştırmalı ve ontolojik tahlilini yapılmaktadır. Çalışmanın amacı okula güncel literatürde bahşedilen yüksek nitelikleri yapısöküme uğratarak tartışmayı Osmanlı kadın tarihinin post-sömürgeci/postmodern bir okumasına doğru ilerletmektir. Bu amaçla yazar, Rozsika Parker ve Griselda Pollock'ın 1980'lerde önerdiği feminist yöntemlerden esinlenerek geliştirdiği epistemolojik sorgulamalara başvumaktadır. Araştırma sırasında ulaşılan arşiv belgeleri ve verinin analiz edilmesiyle ulaşılan sonuçların ışığında, çalışma Türk modernleşmesi bağlamında hiyerarşik sınıf ve toplumsal cinsiyet ilişkilerini tartışmaya açmayı da amaçlamaktadır.
Turist rehberliği eğitiminde memnuniyet, mesleki yeterlilik ve mesleği icra niyeti ilişkileri

Çalışmanın amacı, turist rehberliği eğitiminde en verimli modelin eğitimden memnuniyet, mesleki yeterlilik ve mesleği icra niyeti değişkenleri arasındaki ilişkiler aracılığıyla ortaya konulmasıdır. Bu amaçla Türkiye genelinde ön lisans, lisans ve tezsiz yüksek lisans düzeyinde turist rehberliği öğretimi gören 500 öğrenciden, oranlı tabakalı örneklem yoluyla veri toplanmış ve 445 tanesinin analize uygun olduğu tespit edilerek analizler gerçekleştirilmiştir. Analiz sonuçlarına göre memnuniyet ile mesleki yeterlilik arasında istatistiksel olarak anlamı ve pozitif yönlü (r= 0 ,247), mesleki yeterlilik ile mesleği icra niyeti arasında istatistiksel olarak anlamlı ve pozitif yönlü (r= 0 ,170) ve memnuniyet ile mesleği icra niyeti arasında istatistiksel olarak anlamlı ve pozitif yönlü (r= 0 ,327) ilişkiler olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca mesleki yeterliliğin memnuniyet ile mesleği icra niyeti ilişkisinde kısmi aracılık rolü olduğu tespit edilmiştir. Mesleki yeterlilik kavramı turizm alanında henüz yeni bir kavram olduğu için literatürde memnuniyet, mesleki yeterlilik ve mesleği icra niyeti ilişkilerine yönelik bir çalışmaya ulaşılamamıştır. Çalışmada turist rehberliği eğitiminde en verimli model bilimsel yöntemler aracılığıyla belirlenmeye çalışılmış ve karar vericilere araştırma kapsamına alınan konularda tavsiyeler verilmiştir.
Diz osteoartritli hastalarda hastalığa özgül eğitim programının etkinliği

Diz osteoartriti ağrı ve disabiliteye neden olan ve yaşam kalitesini etkileyen kronik, sık görülen bir kas-iskelet sistemi hastalığıdır. Hasta eğitimi diz OA'da tedavinin ayrılmaz bir parçası olmalıdır. Hasta eğitim programları, bireyleri, hastalıkları ile daha iyi baş edebilmeleri için bilgilendirmeyi amaçlar. Bu açık, randomize, kontrollü çalışmanın amacı, diz OA'lı hastalarda hastalığa özel eğitim programının etkinliğini değerlendirmekti. Bu amaçla, konvansiyonel FTR programı ile birlikte verilen hasta eğitim programının, tek başına konvansiyonel FTR programına üstün olup olmadığı araştırıldı. Çalışmaya Amerikan Romatizma Derneği tanı kriterlerine göre diz osteoartriti olan toplam 79 hasta alınarak iki gruba ayrıldı. Eğitim grubunda 40 hasta (ortalama yaş 55 10, %73'ü bayan), kontrol grubunda ise 39 hasta (ortalama yaş 57 9, %74'ü bayan) bulunmaktaydı. Eğitim grubuna 2 hafta boyunca haftada 3 seans, 1,5 saat/seans süren diz OA'ya özel eğitim programı verildi. Program, bir Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon doktoru tarafından yürütüldü. Programda dizin anatomisi, diz OA'nın patofizyolojisi, risk faktörleri ve kliniği, tedavi yaklaşımı ve mobilizasyonu ve güçlenmeyi sağlayan egzersiz programı anlatıldı. Kontrol grubuna sadece egzersiz formu verildi. Hastalar, programa devamlılıklarını sağlamak için 2 haftalık, haftada 5 seans fizik tedavi programına da alındılar. Sonuç değerlendiriminde ağrı şiddeti için görsel analog skala, fonksiyonel durum için WOMAC Osteoartrit İndeksi (WOMAC LK 3.1 versiyonu) ve Lequesne indeksi ve sağlıkla ilişkili yaşam kalitesi için Nottingham Sağlık Profili kullanıldı. NHP altı alanda değerlendirme yapan bir ölçektir. Değerlendirmeler başlangıçta, 1., 3. ve 6. aylarda yapıldı. Eğitim ve kontrol grupları yaş, cinsiyet ve eğitim düzeyi, başlangıçtaki ağrı şiddeti, fonksiyonel durum ve sağlıkla ilişkili yaşam kalitesi açısından benzerdi (p>0.05). Tedavi ile gerek eğitim gerekse kontrol grubunda, ağrı ve fonksiyonel duruma ait değerlendirme parametrelerinde olumlu yönde iyileşme olduğu gözlendi. VAS ve Lequesne indeksindeki başlangıca göre olan iyileşme, her iki grupta da 1., 3. ve 6. aylarda istatistiksel yönden anlamlıydı. WOMAC'taki iyileşme ise, her iki grupta da 3. ve 6. aylarda anlamlıydı. Eğitim grubunda, sağlıkla ilişkili yaşam kalitesini gösteren tüm NHP bölüm skorlarında tedavi ile zaman içinde azalma görüldü ve bu iyileşme uyku bölümü dışındaki tüm parametrelerde başlangıca göre anlamlı bulundu. Kontrol grubunda ise, NHP'nin sadece ağrı, fiziksel mobilite ve distres bölümlerinde başlangıca göre anlamlı düzelme saptandı. İki grup değerlendirme parametrelerindeki başlangıca göre iyileşme yönünden karşılaştırıldığında, iki grup arasında hiçbir değerlendirme parametresinde istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmadı (p>0.0167). Sonuç olarak, diz OA'ya özel eğitim programının uzun dönem izlemde (6 ay), ağrı, fonksiyon ve sağlıkla ilişkili yaşam kalitesi üzerine pozitif etkilerinin olduğu saptanmasına rağmen, bu parametrelerdeki düzelme kontrol grubu ile karşılaştırıldığında, istatistiksel olarak anlamlılık düzeyine erişmemiştir.
Yükseköğretimde çokkültürlü eğitim: Akademisyenlerin uluslararası öğrenci tecrübeleri üzerine bir araştırma

Uluslararası öğrenciler üniversitelerde çok kültürlü eğitim ortamını doğurmuş ve bu durumun birincil muhatabı ise akademisyenler olmuştur. Hiçbir eğitimci uluslararası öğrencilere kendi ülkesinde yetişen öğrencilerde kullandığı yöntemleri kullanarak tam anlamıyla başarıya ulaşamayacağı için üniversitelerde çok kültürlü eğitim yöntemlerini bilen ve uygulayabilen akademisyenlerin olması önem taşımaktadır. Bu çalışma, Türkiye yükseköğretiminde çok kültürlü eğitim uygulamalarını akademisyenler açısından incelemiştir. Çalışmanın amacı, üniversitelerde uluslararası öğrenciler için çok kültürlü eğitim imkanını akademisyenlerin perspektifinden sorgulamak olmuştur. Çalışma nitel araştırma yöntemlerinden fenomonolojik/olgubilim desene uygun uygun olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma evreni Selçuk Üniversitesinde görevli olan akademisyenlerdir. Çalışma evreni içerisinden olasılıklı olmayan örneklem yöntemlerinden amaçlı örneklem tekniğine uygun olarak örneklem tercihi yapılmıştır. Araştırmada 26 akademisyen ile görüşülmüştür. Sonuç olarak yükseköğretimde çokkültürlülüğe karşı en sık takınılan tutum akademik, sosyal ve kültürel açıdan desteğe ihtiyacı öğrencileri görmezden gelmek şeklinde olmaktadır. Üniversitede kurumsal bir çokkültürlülük politikasının olmaması akademisyenleri karşılaştıkları sorunlara karşı kendi kişisel politikalarını ve stratejilerini geliştirmeye itmiştir. Bu durum yükseköğretimde standart bir çok kültürlü eğitim metodunun oluşmasının önüne geçmişş, kendiliğinden gelişen, her akademisyene göre değişen bir eğitim yönetimi oluşmasına sebep olmuştur.
Nafi Atuf KANSU'nun Türk Eğitim Tarihindeki Yeri

Eğitim tarihi, Türk tarih araştırmaları arasında her zaman biraz gölgede kalmıştır. ülkemizdeki tarih algısı ve anlayışının daha çok siyasi ve askeri düzlemlerde irdelenmesinin de bunda kaçınılmaz etkisi vardır. Osmanlı'dan Cumhuriyete, iki dönemi kapsayan bir çalışmanın genel çerçevesi, çalışmanın içeriğini son derece etkilemektedir. Özellikle 1950'den sonra eğitim tarihinin okul müfredatlarından çıkarılmaya başlanması ile bu alana olan ilginin azaldığı söylenebilir. Tarihin bütünlük anlayışı içinde böyle bir durumun mazimizi yeterince aydınlatamayacağı ortadadır. Tüm bu olumsuzluklara rağmen bu alanda çok kıymetli eserler verilmiştir. Bu çalışmada ise ülkemizin imparatorluktan, milli devlet hüviyetine geçiş sürecinde eğitim tarihinin aldığı yolu ve bu yolda önemli hizmetleri olan 'Nafi Atuf Kansu'nun hayatı tezin temel noktasını oluşturmaktadır. Bu geçiş evresi, zengin bir mirasla yeniden inşa edilen yapının Anadolu coğrafyasının sosyal-kültürel çekişmelerine ve kaynaşmalarına tanıklık etmiştir. Nafi Atuf Kansu, Mülkiye mezunu olmasına rağmen hayatının her döneminde eğitim ve kültür faaliyetleriyle ve görevleriyle iç içe olmuştur. Özellikle gençlik yılları eğitim camiasına fikir ve zemin kazandıran çalışmalarıyla doludur. Hem idari hem bir mürebbi olarak hizmetlerine siyasi hayata dahil olana kadar devam etmiştir. Milletvekili olarak uzun süre politikanın içinde bulunan Nafi Atuf Kansu hiçbir zaman eğitim camiasından uzak kalmamıştır. Devam eden görevleri ve yazdığı eserler bunun kanıtıdır. O'nun hakkında birçok şey söylenebilir fakat önde gelen hizmetleri arasında eğitime kazandırdığı yeni bakış açılarını ifade etmek yerinde olacaktır. öte yandan, mütevazi karakteri, çocuklara olan derin muhabbeti ve eserleri ile eğitim tarihimizde mühim bir yeri vardır.
Orta öğretim kurumlarında sanat eğitimine eleştirel bir yaklaşım

Cumhuriyetin ilanıyla birlikte, oluşturulmaya çalışılan sistemin geleceği, eğitim alanında yapılacak yenilik ve değişikliklere bağlıydı. Eğitimin yaygın hale getirilmesiyle, programlara yeni giren resim-iş derslerine çağdaş bir müfredat kazandırma çalışmaları günümüze değin devam etmiştir. Ancak, yapılan çalışmaların sonuçlarının öğretim programlarını etkilemesi ve belirlemesi pek söz konusu olmamıştır. Bu durumu eleştirel bir yaklaşımla değerlendirirken, okul öğretmen, öğrenci, toplum ve müfredat programı çerçevesinde resim-iş dersinin ortaöğretim kurumlarında daha nitelikli bir yapıya kavuşturulması hedeflenmiştir. Tez beş ana bölümden oluşmuştur. Birinci bölümde, temel sorunlar saptanmakta, ikinci bölümde sanat eğitimcilerinin yetiştirilmesi ve sorunları, üçüncü bölümde sanat eğitiminin genel bir değerlendirmesi yapılırken; amaç ve ilkeleri, kapsam ve konuları ile 12-15 yaş ve 15-18 yaş dönemi öğrencilerinin toplumsal ve psikolojik özellikleri vurgulanmıştır. Dördüncü bölümde, ortaöğretim kurumlarında resim-iş dersi sorunları ele alınmış, resim-iş dersi müfredat programlarının son durumu, milli eğitim şuralarında sanat eğitimi hakkında ele alınan gelişmeler, son bölümde ise; ortaöğretim kurumlarında sanat eğitimi çalışmalarında karşılaşılan sorunlar ve bu sorunlara çözüm yolları önerilmiştir.
Kabak kemane çalgısı için başlangıç düzeyinde bir çalışma sistematiği önerisi

Türkiye'de kabak kemane eğitimi; Türk Musikisi Devlet Konservatuvarlarında, geleneksel anlayışla ve usta-çırak ilişkisi şeklinde verilmektedir. Kemane eğitiminde genelde T. R. T. repertuvarındaki türküler ve oyun havaları kullanılmaktadır. Ancak uygulamada kemane öğretimine ilişkin bir iki metot dışında basılmış herhangi bir metot çalışmasına rastlanmamaktadır. Bu araştırmanın amacı geleneksel bir Türk Halk Müziği çalgısı olan kabak kemanenin eğitimine Batıda ve ülkemizde kabul görmüş yaylı çalgı metotlarından yola çıkarak, evrensel bağlamda bir metodolojik yaklaşım oluşturmak suretiyle, katkıda bulunmaktır. Bu araştırma, betimsel bir araştırma niteliği taşımakla birlikte araştırma sürecinde verilerin elde edilebilmesi için genel tarama modeli kullanılmıştır. Ayrıca metot incelemesi içerdiği için niteliksel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Veriler kaynak tarama ve görüşme formu ile elde edilmiş ve içerik analizine tabi tutulmuştur. Araştırmada en çok kullanılan yerli ve yabancı toplam on iki adet keman metodu, üç adet viyola metodu, dört adet viyolonsel, üç adet kontrbas, iki adet kamança ve son olarak ta bir adet kabak kemane metodu detaylı incelenmiştir. Tüm metotlardaki ortak noktalar ve öğretim şekilleri incelenerek, kabak kemane çalgısının özellikleri de göz önünde bulundurularak, başlangıç düzeyinde bir sistematik oluşturulmuştur. Araştırma bu yönü ile geleneksel bir çalgı olan kabak kemaneyi evrensel bir boyuta taşımayı hedeflemiştir.