turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Üniversite öğrencilerinin ekolojik ayak izi azaltılması ile ilgili eğilimlerinin değerlendirilmesi

Ekolojik ayak izi, insan aktivitelerinin ekosistemler üzerindeki etkisini ölçmek için geliştirilen bir kavram ve metodolojidir. Doğal kaynak arzı ile talep arasındaki ilişkileri ortaya koyduğundan; dengesizliklerin fark edilmesi ve çözüm üretilebilmesi için bilimsel bir temel oluşturmaktadır. Bu nedenle ekolojik ayak izi azaltılması ile ilgili eğilim giderek önem kazanmaktadır. Bu çalışmada üniversite öğrencilerinin ekolojik ayak izi azaltılması ile ilgili eğilimlerinin ölçülmesi ve değerlendirilmesi hedeflenmiştir. Üniversite eğitiminin, ekolojik ayak izi azaltılmasına yönelik eğilimleri üzerindeki etkilerini irdelemek üzere 'inühendislik' ve 'biyoloji' bölümü öğrencileri hedef grup olarak seçilmiştir. Araştırmanın değişkenleri; cinsiyet, en uzun süre yaşanılan yerleşim birimi, aylık gider, anne-babanın eğitim durumu ve alınan üniversite eğitimidir. Araştırmada nicel veriler 'Ekolojik Ayak İzi Farkındalık Ölçeği' ile toplanmış ve SPSS 19.0 paket programı ile analiz edilmiştir. Araştırma bulgularına göre; üniversite öğrencilerinin bölümlerinden bağımsız olarak; ekolojik ayak izi azaltılmasına yönelik eğilimleri ortalamanın üstündedir (3.71). Alt boyutlar düzeyinde bakıldığında; eğilim düzeyinin en fazla olduğu alt boyut 'enerji', en düşük olduğu alt boyut ise 'gıda' olarak bulunmuştur. Cinsiyetin etkisi irdelendiğinde; bayan öğrencilerin ekolojik ayak izi azaltılmasına yönelik eğilimi, erkek öğrencilere göre anlamlı bir şekilde yüksek olduğunu söylemek mümkündür. Üniversite öğrencilerinin ekolojik ayak izi azaltılmasına yönelik eğilimleri düzeylerinde en uzun süre yaşanılan birim, anne eğitim durumu, baba eğitim durumu ve aylık gider değişkenleri bakımından ölçek genelinde anlamlı bir farklılık gözlenmemiştir. Çalışmamızın en önemli noktalarından birisi olan; 'biyoloji' ve 'mühendislik' alanlarında öğrenim gören katılımcıların ekolojik ayak izi azaltılmasına yönelik eğilimleri, öğrenim gördükleri bölüme göre anlamlı farklılık gösterip göstermediği incelendiğinde; biyoloji bölümünde öğrenim gören öğrencilerin eğilimi, mühendislik bölümünde öğrenim gören öğrencilerin eğiliminden anlamlı derecede yüksek bulunmuştur.
Van Ovası yüzey ve yeraltı sularının hidrojeokimyasal incelemesi

Çalışmada, Van Ovası yüzey ve yeraltı sularının hidrojeokimyasal yapısının aydınlatılması ve kullanım açısından değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda inceleme alanında 8 yüzey suyu ve 42 yeraltı suyu olmak üzere toplam 50 noktada yerinde ölçüm ve laboratuvar analizleri için örnekleme gerçekleştirilmiştir. Ayrıca 10 noktandan alınan kayaç örneklerinde isekriz element analizleri yapılmıştır. Ca+Mg-HCO 3 su türü ile temsil edilen Van Ovası suların sıcaklık, pH ve özgül elektriksel iletkenlik değerleri sırası ile 9.35-27. 74 C, 6.57-8. 30 ve 316- 2570 S/cm arasında değişmektedir. Yapılan değerlendirmeler sonucunda Van Ovası yeraltı sularının kimyasal yapısı su-kayaç etkileşim süreçleri ile kontrol edilmektedir. Yeraltı sularının 18O-D izotop değerleri, Küresel ile Akdeniz meteorik su doğruları arasında yer almakta olup meteorik kökenli sular olduğunu göstermektedir. Yüzey suyu örnekleme noktalarının birkaçında azot bileşikleri açısından sınır değerlerin üzerinde antropojenik kaynaklı kirlilik tespit edilirken yeraltı sularında ise önemli bir sorun belirlenmemiştir. Van Ovası yüzey ve yeraltı sularının iz element içerikleri, arsenik ve vanadyum dışında analiz yapılan diğer elementlere göre genel olarak standartların öngördüğü limit değerlerin altında kalmaktadır. 19 noktadaki arsenik değeri 0.6-9. 47 ppb arasında değişirken, 31 noktada (10.29-168. 10 ppb) ise standartlarda öngörülen sınır değerinin (10 ppb) üzerinde gözlenmiştir. Sulardaki vanadyum ise 1.82 ppb ile 24.74 ppb arasında değişmekte olup 9 su noktasında 15.0 ppb sınır değerinin üzerinde gözlenmiştir. Jeojenik kökenli ağır metal kirliliği özellikle ovanın orta ve kuzey kesimleri arasında yer alan hem yüzey hem de yeraltı suyu gözlem noktalarında yüksek konsantrasyonlar gözlenmiştir.
Otomotiv endüstrisi zararlı atıklarının solidifikasyonu ve geri kazanımı

Zararlı Atıklar konusunda gelişmiş ülkelerde ve ülkemizde yasal düzenlemeler bulunmasına rağmen, özellikle ülkemizde geçerli olan yönetmeliğin hatalı ve eksik yönleri olduğu düşünülmekte ve uygulamada birçok problemler ile karşılaşılmaktadır. Ayrıca bu alanda çok az bilgi birikimi mevcut olduğundan zararlı atıkların arıtımında da konvansiyonel arıtım yöntemlerinin kullanımına gidilmekte ve bu da arıtma tesisleri ve çevre açısından önemli sorunlar oluşturmaktadır. Bu çalışmada, Zararlı Atıkların tanımı ve saptanması için uygulanan yaklaşımlar, sınıflandırılması ve kaynaklan anlatılmıştır. Zararlı atık arıtma ve uzaklaştırma teknolojileri üzerinde durularak, bu teknolojilerden biri oları Solidifıkasyon/Stabilizasyon teknolojisi incelenmiştir. Deneysel çalışmalarda, otomotiv endüstrisi zararlı atıklarından metal çamuru, fosfat çamuru ve endüstriyel arıtma çamuruna solidifikasyon/stabilizasyön teknolojisi uygulanmıştır ve çalışmalar dört aşamada yürütülmüştür. İlk aşamada, bu atıkların 'Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği' ve EPA listelerine göre zararlı atak olduğu belirlenmiştir. İkinci aşamada üç tip atık ile yedi ayrı deneme yapılarak, Portland çimentosu kullanılarak katılaştırılmış materyal hazırlanmıştır. Üçüncü aşamada, hazırlanan briketlerin dayanımının tespiti için basınç testleri yapılmıştır. Bu sonuçlara göre, üç atık içinde solidifikasyonun uygun bir arıtım yöntemi olduğu, grobeton olarak geri kazanımın ise endüstriyel arıtma çamuru ve fosfat çamurunun nemli formlarında ancak çok düşük atık oranlarında mümkün olduğu tespit edilmiştir. Dördüncü aşamada İse solidifikasyon prosesinde hazırlanan briketlerin sızıntı özellikleri tespit edilmiştir. Bu amaçla BS 6920 standartı kullanılmıştır. Aynca katı formda ve suda TOC, Cu, Cr, Ni, Pb ve Zn ağır metal konsantrasyonları tespit edilmiştir. Başlangıçta zararlı atık tespiti yapılan üç tip atık için yönetim biçimi olarak, solidifikasyon arıtma teknolojisi uygulandıktan sonra gerek düzenli depolama sahalarına uzaklaştırma, gerekse grobeton olarak geri kazanım ve atık minimizasyonu sağlanmıştır. Her üç atığın da bu yönetim çerçevesinde detoksifiye olduğu sonucuna varılmıştır. Yapılan ekonomik analiz ile, yakma, kurutma, derin kuyu enjeksiyonu ve eski maden yataklarına doldurma gibi yöntemler, ekonomik ve çevre koruma kavramları çerçevesinde değerlendirildiğinde, solidifikasyonun uygun bir arıtma yöntemi olduğu tespit edilmiştir. XII
Okul öncesi döneminde çevre bilincinin çevre mühendisi perspektifinde edinilmesine yönelik yaklaşımların performansının değerlendirilmesi

Çevre bilinci diğer yetenekler gibi küçük yaşlarda kazanılması gerekli olan bir düşünce ve davranış yapısıdır. 4 - 6 yaş arası okul öncesi çağdaki çocukların seçilmesi, sosyal ve duygusal yeteneklerinin yaşamlarının bu döneminde kazanmalarından dolayıdır. Tez çalışması, Çanakkale ilinin merkez ilçesinde bulunan 4 farklı kreşte eğitimlerini sürdüren 4-6 yaş aralığındaki öğrencilerden oluşmuştur. Çalışma çercevesinde toplam olarak 114 öğrenci dahil edilmiştir. Çalışmaya öncelik olarak, belirlenen 4-6 yaş aralığındaki çocukların halihazırda var olan çevre bilinçlerine ölçülerek başlanmıştır. Akabinde, planlanan oyunlar ve yaratıcı drama eğitimleri ile hazırlanan çevre eğitimi programı uygulanmıştır. Yapılan ön-gözlem ve uygulanan çevre eğitiminden yaklaşık olarak 25 30 gün sonar uygulanan son-gözlem ile çevre eğitiminin başarısı verilen olumlu nitetikteki cevaplar ile ortaya konulmuştur. Katlımcı öğrencilerin son-gözlem skorları genel olarak tüm kategorilerde başarılı bir artış göstermiştir. Son-gözlem sonuçlarına göre en başarılı skora sahip olan kategori %39, 5 ile 'Hava' olmuştur. Kreşler bazında incelendiğinde, kreşlerin genel başarı artışı %22, 8 ile %46, 0 arasında değişiklik göstermiştir. Katılımcıların son-gözlem başarı oranının çevre eğitimi sonrasında arttığı gözlenmiştir ve bulunan fark istatiksel bağlamda anlamlıdır (p<0,001). Katılımcıların cinsiyete göre ön-gözlem başarı oranları erkeklerin kızlara göre yüksek çıksa da bulunan fark istatiksel bağlamda anlamlı değildir (p>0,05). Katılımcıların annelerin ve babaların meslek gruplarına göre ön-gözlem başarı oranları değişkenlik göstermektedir. Bu fark istatiksel olarak anlamlı değildir (p>0,05). Katılımcı çocukların mevcut yaş döneminde edindikleri eğitimin sonucunda başarının artığından dolayı bunun minvalindeki eğitimlerin yaygın bir hale getirilmesi önerilmektedir.
Kahramanmaraş merkez atıksu arıtma tesisi giriş atıksuyu kaakterizasyonu

Su, önemli bir taşıyıcı sıvıdır. Sular, insanların doğayı kirletmesi sonucu zararlı maddeleri yüzlerce kilometre uzaklıktaki bölgelere taşır. İnsanların yaşam alanı olan evlerden gelen atıksular kanalizasyon yoluyla bu sularla birleşir. Kirlenen bu suların toplanarak yeniden doğaya verilmesi ve çeşitli amaçlar için kullanılabilir hale gelmesi, suyun giderek azalmaya başladığı dünyamızın geleceği için oldukça önem taşır. Bir yerleşim alanında oluşan evsel nitelikli atıksuyun miktarı, kültürel alışkanlıklara, yerleşim alanının nüfusuna ve kişi başına düşen su kullanım miktarına bağlı olarak değişiklik göstermektedir. Atıksuyun kirletici konsantrasyonu, kullanılan suyun kirletilmeden önceki konsantrasyonuna ve suyun kullanılış amacına bağlıdır. Gerek iklimsel şartlar, gerekse de insanların yaşam standartları ve kültürleri atıksu karakteristiğini önemli ölçüde etkiler. Kişi başına günlük su tüketim değerlerinin değişmesi ve evsel kanalizasyonlara, endüstriyel atıksuların verilmesi de atıksu karakteristiğini değiştiren önemli parametrelerdir. Suya deşarj edilen atık miktarları atıksuyun bulunduğu toplumların niteliklerine göre farklılıklar göstermektedir. Ayrıca atıksu karakteristikleri yalnızca şehirden şehre ya da yerleşim yerleri için mevsimden mevsime hatta saatten saate bile değişebilir. Atıksular bünyelerinde çok yüksek oranlarda karbon, azot, fosfor gibi organik besinler ve mikroorganizmaları bulundururlar. Bu organikler hızlı bir şekilde çürümeye müsait olup, kanallarda akarken bile biyolojik bozunmaları devam eder. Böylece zaman içinde atıksuyun bazı özelliklerini de değiştirirler. Atıksu kirletici karakterizasyonu, kirleticilerin toplu olarak değerlendirilebildikleri anlamlı ve önemli parametreler bazında yapılmaktadır. Evsel atıksularda bu parametrelerin oluşturulmasında öncelikli olarak dikkate alınması gereken bileşenler askıda, koloidal, çözünmüş halde organik ve inorganik maddeler, toplam organik karbon, KOİ, BOİ5, AKM, TKN, TP, PO4-P, NH4-N ve diğer organik maddelerdir. Bu çalışmada Kahramanmaraş Merkez Atıksu Arıtma Tesisi'ne gelen evsel atıksuyun karakteristiği uzun bir izleme çalışmasıyla ortaya konulmuştur.
Sulu çözeltilerden arsenik ve bor'un birlikte ve seçimli olarak elektrokoagülasyon yöntemi ile giderimi

Bu çalışmada, elektrokoagülasyon yöntemi ile sulu çözeltilerden arsenik ve borun birlikte ve seçimli olarak arıtılabilirliği çalışılmış ve sistem parametrelerinin giderim verimi üzerine etkileri incelenmiştir. Sistem parametresi olarak elektrot malzemesi, çözeltinin başlangıç pH'sı, akım yoğunluğu, başlangıç arsenik ve bor konsantrasyonu, karıştırma hızı, destek elektrolit türü ve konsantrasyonu seçilmiştir. Denemelerde bor endüstrisi atıksularında bulunan arsenik ve bor miktarına eşdeğer miktarda arsenik ve bor ihtiva eden suni olarak hazırlanmış atıksular ve Bandırma Borik Asit Fabrikası borik asit ana çözeltisi kullanılmıştır. Elektrot alüminyum ve demir kullanılmıştır. Alüminyum elektrotla hem arsenik hem de bor giderimi yapılabilirken, demir elektrotla sadece arsenik giderimi gerçekleştirilebilmiştir. Arsenik ve bor içeren sulu çözeltilerden en yüksek arsenik ve bor giderimi çözeltinin başlangıç pH'sı 4'de; Bandırma Borik Asit Fabrikası borik asit ana çözeltisinden en yüksek arsenik giderimi çözeltinin başlangıç pH'sı 5'de elde edilmiştir. Akım yoğunluğunun artırılması arsenik ve bor giderim hızını aynı zamanda enerji tüketimini de artırmıştır. Çözeltiye ilave edilen destek elektrolit giderim verimini artırırken, enerji tüketimini düşürmüştür. Alüminyum elektrotla yapılan denemelerde 0,54 mA/cm 2 akım yoğunluğunda, 150 devir/dakika karıştırma hızında, 60 dakikada 50 mg/L arsenik çözeltisinden %85, 00 arsenik; 1000 mg/L bor çözeltisinden %5,66 bor; 50 mg/L arsenik ve 1000 mg/L bor çözeltisinden %32, 78 arsenik ve %6,20 bor giderim verimi elde edilmiştir. Demir elektrotla yapılan denemelerde aynı şartlarda 50 mg/L arsenik çözeltisinden ve 50 mg/L arsenik ve 1000 mg/L bor çözeltisinden sırasıyla %100 ve %98, 50 arsenik giderim verimi edilmiştir. Bandırma Borik Asit Fabrikası borik asit ana çözeltisinden ise 20 dakikada, 94 oC'de bor giderim verimi olmadan %100 arsenik giderim verimi elde edilmiştir.
Türkiye'de biyoetanol üretiminde kullanım potansiyeli olan tarımsal atık miktarının belirlenmesi

Bu tez çalışmasında Türkiye İstatistik Kurumu'ndan alınan veriler doğrultusunda Ülkemizdeki biyoetanol üretiminde değerlendirilebilecek tarımsal atık miktarı belirlenmiştir. Üretilen tarımsal ürünlerin miktarları TÜİK'ten temin edilmiş, literatürde verilmiş olan dönüşüm katsayıları kullanılarak bu ürünlerden açığa çıkabilecek atık miktarları hesaplanmıştır. Tarımsal atıklardan biyoetanol üretim verimlerinin hesaplanmasında daha önce yapılmış çalışmalarda elde edilen verim değerleri dikkate alınmıştır. 2017 yılı için toplam atık; tahıl samanı, mısır samanı ve şeker pancarı kalıntısı miktarı sırasıyla 29.5, 4.2 ve 13.7 milyon ton olarak hesaplanmıştır. Benzine % 5 oranında etanol katıldığında yıllık gereken etanol miktarı 164, 25 milyon litre olarak hesaplanmıştır. Farklı proses koşulları biyoetanol üretim verimini etkilemektedir. Lignoselülozik etanol üretim verimi % 25 olarak kabul edildiğinde, 0,64 milyon ton buğday samanının Türkiye'de ulaştırma sektörü için gereken etanol miktarını telafi edeceği tespit edilmiştir. Yatırım maliyeti hesaba katılmadığında, buğday samanından biyoetanol üretim maliyeti 9.1 TL olarak hesaplanmıştır. Lignoselülozik etanol üretimi maliyeti yüksek bir proses olsa da artan petrol fiyatları gelecekten tarımsal atıklardan biyoetanol üretimini gerekli kılabilir.
Beyaz Urfa taşının sulu ortamda Cd2+ ve Zn2+ ağır metallerini adsorplama kinetiğinin araştırılması

Bu çalışmada, beyaz urfa taşının sulu ortamda ağır metallerden Cif2 ve Zn+2'yu adsorplama özellikleri ve kinetiği araştırılmıştır. Çalışma kesikli adsorpsiyon çalışması şeklinde yürütülmüştür. Adsorpsiyonun Cd+2 ve Zn+2 metallerinin başlangıç konsantrasyonuna, pH'a sıcaklığa, adsorbentin miktarma ve adsorbent partikül büyüklüğüne bağlı olduğu tespit edilmiştir. Ccf2 metali için maksimum adsorpsiyon 30 C'de pH 8 ve 4 gr/L, (-1000um+850um) partikül ebad aralığındaki adsorbentle 6 mg/L başlangıç konsantrasyonunda %96 olarak bulunmuştur. Zn+2 için ise maksimum adsorpsiyon, 50 C'de pH 7,4 ve 4 gr/L, -1000+ 850 partikül ebad aralığındaki adsorbentle 50 mg/L başlangıç konsantrasyonunda %99, 7 olarak bulunmuştur. Langmuir ve Freundlich adsorpsiyon izotermlerinin urfa taşının Ccf2 ve Zn+2'yu adsorpsiyonuna uygunluğu test edilmiş ve her iki izotermin her iki metal adsorpsiyonu için uyduğu görülmüştür. Urfa taşının Ccf2 adsorpsiyonu için bulunan Langmuir izotermi sabitleri b ve Q sırasıyla 20 C için 5,853 1/mg ve 1,855 mg/g; Freundlich izotermi sabitleri kf ve l/n ise sırasıyla 2,241 mg/g ve 0,1484 şeklinde bulunmuştur. Zn+2 adsorpsiyonu için ise Langmuir izotermi sabitleri b ve Q sırasıyla 50 C için 809 1/mg ve 12,36 mg/g; Freundlich izotermi sabitleri kf ve l/n ise sırasıyla 12,344 mg/g ve 0,0051 olarak bulunmuştur. Langmuir ve Freundlich izoterm modellerinden başka kinetik modellerin de uyumluluğu araştırılmıştır. Bu modellerden ampirik kinetik model olarak bilinen modelin adsorpsiyon prosesine uymadığı görülmüş, birinci mertebeden kinetik model olarak bilinen modelin ise hem farklı sıcaklıklar için hem de farklı başlangıç konsantrasyonları için uyduğu tespit edilmiş ve kinetik denklemleri çıkarılmıştır. Adsorpsiyonun kinetiği tennodinamik parametreler ve por difüzyon sabiti'nin hesaplanması ile ortaya konmuştur. Urfa taşı üzerine Ccf2 ve Zn+2 adsorpsiyonunun sadece por difÜzyonu etkisi altında olmadığı kısmen por difüzyonunun kısmen de film difüzyonu özellikle de Ccf2 adsorpsiyonunda elektrostatik etkilerden kaynaklandığı görülmüştür. Bu çalışmada amaçlanan esas ise urfa taşımn adsorbent olarak kullanılabilirliğinin araştınlmasıdır. Netice itibariyle urfa taşının adsorbent olarak kullanılabileceği tespit edilmiştir.
Tekstil endüstrisinde kullanılan noniyanik yüzeyaktif maddelerin H2O2/UV-C oksidasyonu ve biyolojik arıtılabilirliği

Tekstil hazırlama aşamalarından gelen atıksular boya banyoları çıkışlarında yüksek kirlilik yüküne neden olur. Bu çalışmada tekstil hazırlama kademesinde yaygm olarak kullanılan ticari bir yüzey aktif maddenin biyolojik ve fotokimyasal (H2O2/UV-C) arıtılabilirliği araştırılmıştır. Her iki sistemin verimi KOİ giderim oranı ve hızına bağlı olarak değerlendirilmiştir. Fotokimyasal arıtım deneyleri sırasında H2O2 tüketim verimi hesaplandı ve KOİ giderim verimi ile ilişkisi kurulmuştur. H2O2/UV-C ileri oksidasyon prosesi başlangıç yüzey aktif madde konsantrasyonu için (500 mg/L) ilk pH=9. 0 ve ilk H2O2 konsantrasyonu= 1020 mg/L gibi deneysel koşullar altında 120 dak.'lık arıtma periyodu sonunda yüzey aktif çözeltinin KOİ'ni %74 oranında giderebilmektedir. Biyolojik arıtım için kararlı hal koşullarına KOİ ve UAKM'ye dayanarak yaklaşık 6 hafta sonra ulaşılmışta. Noniyonik yüzey aktif madde için elde edilen KOİ giderim verimi % 87 oranındadır (KOİ0= 500 mg/L; hidrolik bekleme süresi = 23 saat, çamur yaşı =15 gün, UAKM = 2365 mg/L). Yüzey aktif madde bir fotokimyasal ön arıtıma maruz kaldığında % 47 KOİ ve % 38 TOK giderimine ulaşılmıştır (pHo = 9.0, H202, 0 = 980 mg/L; KOİ 0 = 930 mg/L; t = 120 nün), halbuki BOİ5/KOİ oram aynı arıtma periyodu için 0 .22'den 0 .31'e artmıştır. Noniyonik yüzey aktif maddenin biyolojik antılabilirliği H2O2/UV-C ileri oksidasyon prosesi ile ileri oksidasyondan sonra %40'a inmiştir (hidrolik bekleme süresi = 23 saat, çamur yaşı =15 gün; UAKM = 2360 mg/L). XII
Photocatalytic oxidation of pollutants

Bu tezin en önemli amaçları ince filmlerin sol-jel ve döndürmeli kaplama yöntemi ile üretilmesi ve suyun içinde zor parçalanan bileşiklerin fotokatalik parçalanma verimlerinin farklı pH ve ışık şiddeti etkilerinin incelenmesidir. Nano malzemelerin ve kaplamaların üretimleri gün geçtikçe ilerlemektedir. Bu nedenle partikül halindeki fotokatalizörlere göre daha çevreci olan ince film fotokatalizörler üretilerek partikül haldeki katalizörlerin sudan ayırma işlemi gibi ekstra bir işlem gerektirmeden arıtım sağlanacaktır. İnce film üretiminde filmin yapısına etki eden yapısall ve morfolojik karakterizasyon işlemleri, malzeme karakterizasyonu, faz analizi, elementel analiz, mikroyapı analizi ve film karakterizasyonu yapılmıştır. Fenol, azo boyar madde olan metilen mavisi) ve siyanür gibi kirleticiler kullanılarak fotokatalitik oksidasyon farklı pH, başlangıç konsantrasyonu, reaksiyon süresi ve ışık şiddeti değişken değerleri ile incelenerek güneş simülatörü yardımıyla performans testleri yapılmıştır. 13 faklı fotokatalizör ile yapılan deneyler sonucunda en verimlisi K2La1.5Sm0.5Ti3O 10 olarak bulunmuştur. Bu çerçevede 3 ana kısım oluşturulmuştur. İlk olarak pH ve ışık şiddeti araştırılacak değişken olarak seçilmiş ve arıtmaya etkileri araştırılmıştır. Fenol örnekleri ile yapılan testlerde %75, 3 parçalanma verimine pH 7 ve 750 W/m2 ışık şiddetinde ulaşılmıştır. Metilen mavisi deneyi sonucu %97 arıtım 3 saat sonunda gerçekleşmiştir. Ayrıca alkali koşulda siyanür ile yapılan deneyler sonucunda %80, 2 arıtım sağlanmıştır. Diğer yandan metilen mavisinin reaksiyon kinetikleri incelenmiş ve birinci derece reaksiyon kinetiğine uyduğu görülmüştür. Son olarak metilen mavisi için ANOVA testi yapılarak pH ve ışık şiddetinin arıtımda kendi başlarına etkili olduğu görülmüştür.
Treatment of carpet dyeing watewater by fenton's reagent

HALİ FABRİKASI BOYALI ATIKSULARININ FENTON REAKTİFİ İLE ARITIMI Gülkaya, İpek Yüksek Lisans, Çevre Mühendisliği Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Gülerman SÜRÜCÜ Ortak Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Filiz B. DİLEK Ocak 2001, 95 sayfa Bu çalışmada, Fenton oksidasyonu yönteminin (H202/Fe+ 2 sistemi) halı boyama atıksularının arıtımınındaki etkinliği araştırılmıştır. Arıtımı etkileyen başlıca işletme koşulları olarak H2O2 ve FeS04 konsantrasyonları, H202/Fe+ 2 oranı, başlangıç pH'sı, başlangıç KOİ konsantrasyonu ve sıcaklık incelenmiştir. İncelemede kullanılan atıksu asidik, bazik ve dispers boyalar kullanan Samur Halı Fabrikası'nın halı boyama atıksularıdır. Başlangıç pH'sı 3.5, atıksu sıcaklığı 50 C, başlangıç KOl'sinin 2400 mg/L ve FeS04 ile H202 konsantrasyonları sırasıyla 5.5 g/L ve 385 g/L olduğu koşulda Fenton oksidasyonunun %95'e varan KOİ giderimi sağladığı görülmüştür. Sıcaklığın ve başlangıç KOİ konsantrasyonun KOİ giderimi üzerine belirgin bir etkisi gözlenemezken, optimum pH aralığı 3-3. 5 olarak belirlenmiştir. Samur Halı Fabrikası'nın halı boyama atıksuları için optimumH202/Fe+ 2 oranı aralığı 95-290 olarak belirlenmiş olup, bu aralıkta Fenton oksidasyonu yöntemi ile en yüksek KOl giderimi elde edilmiştir. Maksimum KOl giderimi için optimum bir H202/Fe+ 2 oranının yanı sıra, yeterli miktarda hidroksil radikalinin oluşmasını sağlayacak konsantrasyonda H202 ve Fe+2 olması gerektiği ortaya konulmuştur. Fenton koagülasyonunun, Fenton oksidasyonu ile giderilemeyen organikleri ikincil bir arıtım sağlamak suretiyle giderdiği tespit edilmiştir.
Arduino ile suyun fiziksel parametrelerinden sıcaklık, ph ve bulanıklık verilerini ölçen taşınabilir bir laboratuvar ortamının kurulması ve boi'nin ölçülmesi

Bu çalışmada, suyun fiziksel özelliklerinden sıcaklık, pH ve bulanıklık verilerinin anlık olarak ölçülmesini sağlayan Arduino programlama temelli taşınabilir bir laboratuvar ortamı oluşturulmuştur. Dünyada son yıllarda Arduino ile gerçekleştirilen birçok çalışma bulunmaktadır. Ancak ülkemizde literatür taraması yapıldığında Arduino ile Çevre Mühendisliği alanında yapılmış herhangi bir çalışmaya rastlanılmamaktadır. Arduino genel olarak programlama dili kavranabildiği ve dinamik yapısı çözüldüğü takdirde çalışmanın uygulanabileceği programlanabilir entegre devrelerdir. Geniş bir kütüphane içeriğine sahip olup bu durum kullanımını kolaylaştırmaktadır. Arduino ile programlama yapabilmek için orta derecede C / C+ programlama bilgisine sahip olmak gereklidir. Deney düzeneğinin oluşturulmasında kullanılan ekipmanlar sıcaklık ölçümü için kullanılan DS18B 20 hariç analog özelliktedir. Arduino kart için Mega 2560, sıcaklık ölçümü için DS18B 20 sıcaklık sensörü, pH ölçümü için DFROBOT markasına ait SEN: SKU0161 analog pH metre sensörü ve bulanıklık ölçümü için ise yine DFROBOT markasına ait SKU: SEN0189 sensör kullanılmıştır. Sensörlerin ölçüm hassasiyeti sıcaklığı, bulanıklılığı ve pH değerleri belli olan numuneler üzerinde test edilmiştir. Sonuç olarak kurulan deney düzeneği ile yapılan çalışmada başarı elde edilmiş olup anlık verilerin elde edilebileceği ve taşınabilir bir laboratuvar ortamı kurulmuş güvenilir sonuçlar elde edilmiştir.
Pellet üretim tesisinin fizibilitesi: Bartın örneği

Alternatif ve yenilenebilir bir biyoyakıt olan pellet üretiminin Türkiye'de uygulanabilirliği bu çalışmada incelenmiştir. Pellet, dünyanın birçok ülkesinde yaygın olarak kullanılmakta ve çevreye zararı çok az olan bir yakıt türüdür. Ülkemizde pellet üretmek için yeterli hammadde kaynakları ve potansiyel bir pazar bulunmakla birlikte henüz üretim ve kullanımı yaygın değildir. Pellet üretmek ve kullanmak hem çevre kirliliğini önlemekte hem de ülke ekonomisinin dışa bağımlılığını azaltmaktadır. Örnek bölge olarak seçilen Bartın'da pellet üreten bir tesisin kurulması geleceğe dönük karlı bir yatırım olacaktır. Zira Bartın ve çevresi hammadde ve pazar imkanları ile pellet üretimi için uygun koşulları sağlamaktadır.