turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İletişim becerileri eğitim programının okul öncesi dönem çocuklarının iletişim beceri düzeylerine etkisi

öz Araştırmada, duygulan tanıma, göz kontağı kurma, dinleme ve duygulan ifade etme olmak üzere dört iletişim beceri alanını içeren eğitim programının geliştirilmesi ve her bir iletişim alanı ile ilgili verilen eğitimin okul öncesi dönem çocuklan üzerinde etkili olup olmadığı incelenmiştir. Ayrıca zeka, yaş, cinsiyet değişkenlerinin çocuklara verilen eğitimin düzeyini etkileyip etkilemediği araştırılmıştır. Araştırmada 'Duygulan Tanıma Testi', 'Göz Kontağı Kurma Testi'. 'Dinleme Testi', 'Duygulan ifade Etme Testi', 'Andre Rey Resim Çizme Testi' ve 'Stanford Binet Zeka Testi' çocuklara, 'Ankara Gelişim Tarama Envanteri' ise çocukların gelişim düzeylerini belirlemek üzere çocuklann ailelerine uygulanmıştır. Araştırma yaşlan 5yaş;6ay-6yaş; 5 ay arasında değişen 32 çocuk üzerinde yürütülmüştür. Bu çocuklann 16'sı deney, 16'sı ise kontrol grubunu oluşturmuştur. Deney grubunda yer alan 16 çocuğa, 22 oturumdan oluşan 'İletişim Becerileri Eğitim Programı' uygulanmıştır. Kontrol gnıbundaki çocuklara ise herhangi bir eğitim verilmemiştir. Verilerin analizinde, ilişkili Grup t Testi, İlişkisiz Grup t Testi, Pearson Korelasyon Katsayısı ve Wilcoxon Testi kullanılmıştır. Sonuçlar SPSS Sosyal Bilimler istatistik programı ile değerlendirilmiştir. Araştırma sonuçlanna göre 'İletişim Becerileri Eğitim Programı' uygulanan deney grubunun iletişim beceri düzeyleri, iletişim becerisi eğitimi verilmeyen kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. Ayrıca zeka, yaş ve cinsiyet değişkenleri ile iletişim beceri düzeyini ölçen testlerin son test puanları arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. uı
Okul öncesi dönemde uygulanan 'okula hazırız' eğitim programının ilkokul birinci sınıf öğrencilerinin okula uyum ve hazırbulunuşluk düzeylerine etkisi

Bu araştırmanın temel amacı okul öncesi eğitim kurumuna devam eden 60-69 aylık çocukların okula hazırbulunuşluk düzeylerinin arttırılması ve okula uyumlarının geliştirilmesi için hazırlanan olan 'Okula Hazırız' adlı eğitim programının etkisini değerlendirmektir. Araştırmada ayrıca ilkokula başlayacak olan çocukların okula hazırbulunuşluk, okula uyum ve genel gelişim düzeylerini yordayan faktörler incelenmektedir. Araştırmada, deney grubunda yer alan çocuklara 6 hafta boyunca haftada dört gün olmak üzere 24 etkinlikten oluşan 'Okula Hazırız' eğitim programı araştırmacı tarafından uygulanmıştır. Araştırmada veri toplama araçları olarak Metropolitan Okula Hazırbulunuşluk Testi, 5-6 Yaş Çocukları için Okula Uyum Öğretmen Değerlendirme Ölçeği, Ankara Gelişim Envanteri ve Okula Uyum Öğretmen Değerlendirmesi Ölçeği kullanılmıştır. Kalıcılık testlerinin doldurulması ile eş zamanlı olarak birinci sınıf öğretmenleri ile yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Araştırma verilerinin analizinde SPSS 21.0 paket programı kullanılmıştır. Araştırmada yordayıcı değişkenlerin yordanan değişkenler olan çocukların okula hazırbulunuşluk, genel gelişim ve okula uyum düzeylerindeki değişkenliği açıklama miktarını ortaya koymak için çoklu doğrusal regresyon analizi tekniği kullanılmıştır. Çocukların ön testlerden, son testlerden ve kalıcılık testlerinden aldıkları puanların karşılaştırılabilmesi için ilişkisiz örneklemler t testi, Mann-Whitney U testi, tekrarlı ölçümler için tek yönlü ANOVA testi ve Wilcoxon işaretli sıralar testi yapılmıştır. Araştırma sırasında yapılan regresyon analizi sonucunda çalışmaya katılan çocukların okula hazırbulunuşluk düzeylerini anlamlı şekilde yordayan değişkenlerin, anne eğitim düzeyi, çocuğun kronolojik yaşı ve ailenin gelir düzeyi olduğu belirlenmiştir. Araştırmada genel gelişim düzeylerini yordayan değişkenlerin devam edilen okul türü, kronolojik yaş, anne eğitim düzeyi ve baba eğitim düzeyi olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca çocukların okula uyum düzeylerini yordayan değişkenlerin kronolojik yaş, devam edilen okul türü ve anne eğitim düzeyi olduğu da saptanmıştır. Çocukların okula hazırbulunuşluk ve uyum düzeylerini artırmak amacıyla hazırlanan 'Okula Hazırız' eğitim programının, öğrencilerin ilkokula hazırbulunuşluk, okula uyum ve genel gelişim düzeylerine etkisi incelendiğinde, deney grubunda yer alan çocukların okula hazırbulunuşluk, okula uyum ve genel gelişim düzeylerini anlamlı derecede artırdığı görülmektedir.
Okul öncesi dönem çocuklarında dijital hikaye anlatımının dinleme becerilerine etkisi

Okul Öncesi Dönem Çocuklarında Dijital Hikaye Anlatımının Dinleme Becerisine EtkisiBu araştırmanın amacı dijital hikaye anlatım yönteminin okul öncesi dönem çocuklarının dinleme becerilerine etkisini ortaya koymaktır. Araştırmada deneysel yöntemlerden 'Yalnız Son Testli Kontrol Gruplu Seçkisiz Desen' kullanılmıştır. Araştırmada Kütahya ilinde Milli Eğitim Bakanlığına bağlı anaokulunda 60-72 ay grubundaki 3 anasınıfında bulunan ve normal gelişim gösteren 35 kız 40 erkek olmak üzere 75 çocuk ile çalışılmıştır. Araştırmaya katılan çocuklar gelişim dosyalarından ve öğretmenlerinden alınan bilgiler ile gelişim düzeyleri bakımından eşitlenip, hikayelerin farklı anlatım yöntemleri ile sunulduğu 3 farklı deneysel gruba seçkisiz atanmıştır. Araştırmanın veri toplama sürecinde 11 farklı hikayeden yararlanılmış ve hikayeler 3 farklı anlatım yöntemi ile gruplara anlatılmıştır. Hikayelerden sonra yarı yapılandırılmış görüşme formu ile araştırmanın verileri toplanmıştır. Veriler değerlendirme formu ile puanlanarak analiz edilmiştir. Araştırmanın sonucunda farklı dijital hikaye anlatımları yapılan deney grubu 1 ve deney grubu 2'de bulunan okul öncesi dönem çocuklarının seçici, ayrıştırıcı, empatik, yaratıcı, eleştirel ve etkin dinleme becerilerinden aldıkları puanlar, öykü kitabı ile anlatım yapılan kontrol grubundaki okul öncesi dönem çocuklarının aynı dinleme becerilerinden aldıkları puanlar ile karşılaştırılmıştır. Verileri normal dağılım göstermediğinden, Kruskal Walllis H testi ile yapılan karşılaştırmada gruplar arasında anlamlı fark olduğu görülmüştür. Farkın hangi gruplar arasında ve hangi grubunu lehine olduğunu görmek için Mann Whitney U testi yapılmıştır. Yapılan analizler sonucunda ele alınan dinleme türlerinde deney grubu 1 ve deney grubu 2 lehine anlamlı bir fark olduğu görülmüştür. Deney grubu 1 ve deney grubu 2 arasında ise dinleme becerilerinden aldıkları puanlar karşılaştırıldığında, müzik ve ses hariç dijital hikaye anlatımı yapılan deney grubu 1 lehine anlamlı bir fark olduğu ortaya çıkmıştır. Sonuç olarak dijital hikaye anlatımı 60-72 ay grubundaki okul öncesi dönem çocuklarının ayrıştırıcı, seçici, empatik, yaratıcı, eleştirel ve etkin dinleme becerilerini üzerinde anlamlı düzeyde etkiye sahip olduğu görülmüştür. Ayrıca öğretmen desteğiyle uygulanan dijital hikayelerin ele alınan dinleme türlerinde dijital hikaye anlatımına göre daha etkili olduğu görülmüştür.
Tarihsel süreç içerisinde 'mandolin' in ülkemiz müzik eğitimindeki yeri-önemi ve okul çalgısı olarak kullanılabilirliği

Bu araştırma; tarihsel süreç içerisinde mandolin kullanımının ülkemiz müzik eğitimindeki yeri ve önemini belirlemek, günümüzde de okul çalgısı olarak kullanılabilirliliğini saptamak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veri toplama yöntemi olarak; Betimsel Araştırma Yöntemi kullanılmış, alt probleme ait veriler günümüzde halen mandolini kullanan 32 müzik eğitimcisine ulaşılarak anket yoluyla elde edilmeye çalışılmıştır. Ayrıca mandolin ve mandolin ailesinin, günümüz müzik eğitimine kazanımı açıklanmaya çalışılmıştır. Anket yoluyla elde edilen veriler istatistiksel yöntemler yardımıyla analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda mandolinin ülkemiz müzik eğitiminde özellikle Cumhuriyetten sonra pilot çalgı olarak müzik öğretmenleri tarafından kullanıldığı, daha sonra akort sorunu ve maliyeti gibi nedenlerden dolayı yerini başka okul çalgılarına bıraktığı belirlenmiştir. Ayrıca mandolininin yeniden günümüz müzik eğitimine kazandırılmasının, mandolin ailesi çalgılarıyla beraber daha da etkili olacağı sonucuna ulaşılmıştır.
Türk müziği keman eğitimi birinci sınıf ders hedeflerinin belirlenmesi ve yeni bir model önerisi

Bu araştırma Türk Müziği Keman Eğitimi veren kurumlarda Türk Müziği Keman Eğitimi birinci sınıf ders hedeflerinin belirlenmesi, mevcut durumun saptanması ve yeni bir model önerisiyle çözüm önerilerinin getirilmesini amaçlamaktadır. Araştırmanın evrenini Türk Müziği Keman Eğitimi veren konservatuvarlar oluşturmaktadır. Örneklemi ise bu kurumlarda Türk Müziği keman eğitimini yürütmekte olan ulaşılabilinen eğitimcilerdir. Araştırmaya veri sağlamak amacıyla yapılandırılmış görüşme formu ve anket formu hazırlanmış ve uygulanmıştır. Anket ve görüşme formlarının geçerlik ve güvenirliğinin sağlanması için bu alanda uzman eğitimcilerle görüşülmüş, uzman görüşleri doğrultusunda anket ve görüşme formları düzenlenmiştir. Araştırma sonunda elde edilen veriler gri ilişkisel analiz tekniğiyle çözümlenmiştir. Elde edilen bulgular ışığında araştırmanın problemlerine yönelik çözüm önerilerinde bulunulmuş ve Türk Müziği Keman Eğitimi Birinci Sınıfta kullanılabilecek yeni bir eğitim modeli hazırlanmıştır.
Ivan Illich'in 'Okulsuz Toplum' önerisinin işlevselci ve çatışmacı yaklaşımlar açısından incelenmesi

Eğitim toplumun temel sosyal kurumlarından biridir. Bireyin içinde yaşadığı toplumda bilgi, beceri, tutum ve değerlerini geliştirdiği süreçlerin toplamıdır. Toplumun üyeleri için sosyalleşme veya sonradan katılanlar içinse bir bütünleşme ve kaynaşma sürecidir. Günümüzde eğitim kurumunun, en başta gelen alt kurumu okuldur. Okullar toplumun ihtiyaçları doğrultusunda bireyin yetiştirilmesi ve topluma kazandırılmasına aracılık ederler. Elbette her kurum gibi okullarında, aksayan veya bireyin ya da toplumun faydalarını gözetmeyen işlevleri vardır. Radikal bir toplum eleştirmeni olan Ivan Illich'e göre ise, okulların bireyin ve toplumun aleyhine olan işlevleri lehine olanlara göre oldukça fazladır. Ona göre, okullarbireyi kapitalist sistemdeki kurumsal yapıların faydaları doğrultusunda üretmeye ve tüketmeye sevk ederler, sistemin ideolojisini aşılarlar, otoriteye itaati meşrulaştırırlar, bireyi gereken şekilde eğitmezler ve eşitsizlik yaratırlar. Illich açısından okulların ortadan kaldırılması, sebep oldukları tüm bu olumsuz durumların sonu demektir. Illich, okulların kaldırılmasını önerirken, mevcut teknolojileri de göz önünde bulundurarak kendi eğitim yöntemlerini önerir. Illich'in önerisinin farklı yaklaşımlar üzerinden değerlendirilerek çözümlenmesi okullar ve onların işlevlerinin anlaşılması adına faydalı olacaktır. Bu çalışmanın amacı, Illich'in 'Okulsuz Toplum' önerisini, 'işlevselci' ve 'çatışmacı' yaklaşımların kavramlarını göz önünde bulundurarak hermeneutik okumayla çözümlemeye çalışmaktır.
Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Müzik Eğitimi Bölümü 1993/1994 girişli öğrencilerinin müziksel işitme, okuma ve yazma eğitimi ile piyano eğitimindeki başarıları arasındaki ilişki

Bu araştırmada Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Müzik Eğitimi Bölümü 1993/ 1994 Eğitim-Öğretim yılı girişli öğrencilerin Müziksel İşitme, Okuma ve Yazma Eğitimindeki başarıları ile Piyano Eğitimlerindeki başarıları arasındaki ilişkiler incelenmiş olup, çözümlemeler sonunda değişkenler arasındaki ilişkilerin yönünü, derecesini ve anlamlılık düzeyini gösteren bulgular elde edilmiştir. Not dökümlerinden, 0-59 arası başarısız olan ve 60- 100 arası başarılı olan öğrencilerin başan-başansızlık durumları karşılaştırılarak bir yargıya varılmaya çalışılmıştır. Daha sonra ise istatistiksel olarak korelasyon ilişkileri incelenmiştir. İki alandaki öğrenci başarı durumları arasındaki ilişki anlamlı ve olumlu yönde sonuç vermiş, ancak birbirlerini etkileme oranlannda yıl ve yarıyıllara göre farklılıklar olduğu görülmüştür. Müziksel işitme, okuma ve yazma eğitiminde başarılı olan tüm öğrencilerin piyano eğitiminde de başarılı oldukları görülmüştür. Piyano eğitiminde başarısız olan öğrencilerin müziksel işitme, okuma ve yazma eğitiminde de başarısız oldukları ya da değerlendirme sisteminde başarı kabul edilen diliminalt sının olan 60 puan dolaylarında not aldıkları görülmüştür. Aynı öğrenciler diğer alan derslerinde de benzer notlarda kümelenmişlerdir. Sonuç olarak iki alanın basan ve başansızlık ilişkileri doğru orantılıdır.
Ütopalarda sosyal yaşam ve eğitim

Amaç: Çalışmamızda örneklem olarak seçilen ütopyalarda sosyal yaşam ve eğitim sorununu incelemeyi amaçladık. Yöntem: Çalışmamızda araştırma ve inceleme nitel araştırma modeli kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Betimsel araştırma deseninin kullanıldığı çalışmamızda, tarama modeli esas alınmıştır. Çalışmamızda, ütopyalardan dört ütopya, karşı-ütopyalardan ise iki ütopya örneklem olarak seçilmiştir. Veriler, yazılı doküman ve belge incelemesi tekniğiyle toplanmıştır. Toplanan veriler, bilimsel araştırma kurallarına uygun olarak, yorumlama ve çıkarımlarda bulunularak çözümlenmiştir. Bulgular: Ütopya, yazıldığı çağın sosyal, siyasal, kültürel ve ekonomik problemlerine çözüm bulma amacıyla ortaya çıkan, gerçekleşmesi imkansız tasarıdır. Karşı-ütopya ise ütopyaların ideal toplumu oluştururken yok ettiği özgürlüğü ve bireyselliği eleştirmek ve bilim ve teknolojideki ilerlemenin, gelecekte insanlığı sürükleyeceği durumu göstermek amacıyla yapılan tasarılardır. Tüm ütopyalarda sosyal yaşamın eğitim ile şekillendirilebileceği ve eğitim ile istenilen insan profilinin oluşturulabileceği savunulmaktadır. Ancak ütopyalar tasarlanırken tamamıyla kendi döneminden bağımsız değildir, içinde yaşadığı toplumdan, bilimsel ve felsefi gelişmelerden etkilenmiştir. Sonuç: Ütopyalarda tasarlanmış olan sosyal, siyasal ve ekonomik yapı ile eğitim modelleri mekanik bir yapıdadır. Bu tasarımlarda toplumsal gerçeklikler dikkate alınmamıştır. Ütopyalarda sosyal düzenin ve sosyal yaşamın gerçekleşmesinde ve sürekliliğinde formel ve informel eğitim önemli bir yer tutmaktadır. Eğitimin tüm süreçlerinden faydalanılarak, ideal bir eğitim sisteminin nasıl olması gerektiği uygulamalarla gösterilmiştir. Ütopyalar toplumsal yasaları dikkate almayarak tasarlanmasına rağmen, günümüzde birçok soruna ışık tutmaktadır. Ütopyalara yapılan eleştirilerin başında, toplumsal düzende ve eğitimde idealliği yakalama adına temel hak ve özgürlüklerin geri plana itilmesi gelmektedir. Ayrıca nasıl bir sosyal ve siyasal düzen tasarlanırsa tasarlansın, bir gün otoriter bir yapıya dönüşebileceği eleştirisidir. Toplumların otoriter bir yapıya dönüşmesinde ise bilim ve teknik önemli bir rol oynamaktadır.
Yaygın eğitim sürecinde yerel yönetimlerin rolü

Bu çalışmamızda öncelikle hızla gelişen dünyaya ayak uydurmanın zorunluluğu dile getirilerek yaygın eğitimin önemi ortaya konularak yaygın eğitimin geliştirilmesi sürecinde yerel yönetimlerin rolü, problem olarak ortaya konulmuştur. Eğitim, toplumların çağa ayak uydurmasında ve çağın gereklerinin yerine getirilebilmesinde anahtar bir rol oynamaktadır. Bu bakımdan çalışmada eğitim ile ilgili temel kavramlar ve eğitim süreçleri irdelenmiştir. Çalışmada temel olarak eğitimin yaygınlaştırılması süreci ele alındığı için bu süreçte rol oynayan aktörler üzerinde de durulmuş ve kamu hizmeti kavramı ele alınmıştır. Eğitimin yaygınlaştırılması sürecinde yerel yönetimlerin rolünün açıklanılması dünyadaki örneklerinden de faydalanılarak Türkiye'deki belediyelerin yaygın eğitim faaliyetlerine de vurgular yapılarak yerel yönetimlerin eğitimin yaygınlaştırılması sürecindeki rolü ve önemi gösterilmeye çalışılmıştır.
Menteşe sancağı'nda eğitim (1876-1908)

Türk eğitim tarihinde yaşanan köklü değişim ve reformların, Osmanlı Devleti bünyesinde yer alan ve Aydın vilayetine bağlı bir sancak konumunda olan Menteşe Sancağı üzerindeki etkisi ve bu kapsamda meydana gelen somut değişiklikler çalışmamızın ana temasını oluşturmuştur. Bu bağlamda çalışmanın giriş kısmında Osmanlı Devleti'nin kuruluşundan itibaren uyguladığı eğitim politikasına, Tanzimat ve moderleşmeyle birlikte bu alanda yürütülen politikalar sonucunda Devletin eğitim konusunda merkez teşkilatında ortaya çıkan yeni yapılanmalara yer verilmiştir. Birinci bölümde klasik dönemde Osmanlı eğitim kurumları, ikinci bölümde Tanzimat Dönemi'nde Menteşe Sancağı'nda eğitim teşkilatı ve son bölümde ise 1876- 1908 Menteşe Sancağı'ndaki eğitim kurumları hakkında bilgi verilmiştir. Her üç bölümde de Osmanlı'daki eğitim uygulamalarından kısaca bahsedilerek, bu uygulamaların Menteşe Sancağı üzerindeki yansımaları ele alınmıştır.
A Survey of educational activities in Turkish prisons

Bu araştırmanın başta gelen amacı, Türk cezaevlerindeki eğitim faaliyetlerini incelemek ve öğretmenlerle atölye şeflerinin uygulanan eğitim hakkındaki görüşlerini almaktır. Araştırma Ankara, İstanbul ve Kocaeli şehirlerinde ı bulunan yedi cezaevinde uygulandı. Ceza ve Tevkif Evleri Genel Müdürlüğü'nün izni ile ziyaret edilen bu cezaevlerinde yedi cezaevi öğretmeni, dört atölye şefi ve dokuz mesleki ve sosyal eğitim öğretmeniyle, çalışmanın örneklemini oluşturan toplam yirmi kişiyle, mülakat yapıldı. Araştırmada deneklerin kişisel özelliklerini göz önüne alan bir ön-bilgi formu; cezaevlerindeki eğitim faaliyetlerini ve eğitimcilerin cezaevi eğitimi hakkındaki görüşlerini araştıran bir mülakat formu; ile cezaevlerinin özelliklerini inceleyen bir cezaevi bilgi formu kullanıldı. Mülakatlar sonucunda aşağıdaki gözlemler ortaya kondu: Okuma-yazma kursları tam-gün çalışan cezaevi öğretmenleri tarafından verilmekte; çalışmak ya da bir meslek öğrenmek isteyen mahkumlara atölyelerde atölye şefleri yardımcı olmakta; mesleki ve sosyal eğitim dersleri yarı-zamanlı çalışan öğretmenler tarafından verilmektedir. Tam-gün çalışan cezaevi öğretmeni bütün eğitim faaliyetlerinden sorumludur ve eğitsel araç-gereç, mali kaynak, eğitim yeri bulma gibi sıkıntılarının yanı sıra haklarının ve sorumluluklarının belirsiz olmasının zorluğunu da duymaktadırlar, öğretmenler ve atölye şefleri hükümlü ve tutukluları problemleri olan kişiler olarak tanımlaladılar, ve bu nedenle öğrencilerinin motivasyonlarının ve konsantrasyonlarının zayıf olduğunu belirttiler. Getirilen önerilerden bir kısmı aşağıda belirtilmiştir: 1. Her cezaevinde eğitim faaliyetlerini planlamak, organize etmek ve uygulamaya koymak üzere bağımsız bir eğitim birimi kurulmalıdır, 2. Cezaevi öğretmenlerinin mesleki tanımları yapılarak hakları ve sorumlulukları belirlenmelidir, 3. Yetişkin eğitimi uygulamaları hakkında bilgi sahibi olmaları için cezaevi öğretmenlerine hizmet-içi eğitimden geçmelidir, 4. Hükümlü ve tutukluları eğitime teşvik etmek amacıyla kurslarda başarılı bulunan katılımcılara 'cezada indirim' uygulaması yapılmalıdır, 5. Cezaevlerinde daha fazla sosyal ve kültürel faaliyet yapılmalıdır, 6. Hükümlü ve tutukluların kişisel özellikleri, eğitsel ihtiyaçları ve tercihleri araştırılmalıdır, 7. Cezaevi yöneticilerinin ve idari kadrosunun cezaevlerinde uygulanan eğitim faaliyetleri hakkındaki görüşleri araştırma ile saptanmalıdır.
Kültür, eğitim ve kültür ekonomisi kapsamında bulmacaların işlevleri

Kültürel bellekten değişen üretim ve tüketim ortamları dikkate alınarak nasıl yararlanılabileceği sorusu türlü bağlamlarda cevabını aramakta olan bir sorudur. Bu çalışmada soruya bir cevap olarak, geleneksel kültürün popüler alanda daha görünür, hissedilir olmasına araç olabilecek bir yöntem öne sunulmuştur. Bulmacalar toplumun her kesiminden ilgi görür; okur-yazar olma gerekliliği dışında hiçbir toplumsal ayrımı barındırmaz; gazete, dergi ve internet sitelerini kapsayan tüketim ağları sayesinde kolayca ulaşılabilir olup başlayanın mutlaka sonunu getirmek istediği bir tutkudur. Hemen herkesin kolaylıkla tespit edebileceği bu ilgi, kültür eğitimi ve kültürleme süreçlerine dahil edilerek popüler alanda gelenekselin kullanılamaması sorununa bir çare olabileceği gibi, 'bilginin kuşaktan kuşağa geçişini okul dışı olanaklarla sağlamak' anlamında da iyi sonuçlar alınabilecek bir çıkış noktası sunar. Bulmacalarla ilgili tanımlarda bulmacaların bir oyun olarak değerlendirilmesi oyunun en açık işlevlerinden biri olan eğlenceyi vaat eder. Bulmacalar, eğlendirerek öğretme amacının hayli geniş bir uygulama alanıdır. Medyanın bulmacalarda da yansımasını bulan tek tipleştirici etkisi, gene medya eliyle bulmacalar aracılığıyla bir zenginliğe dönüştürülebilir. Çalışmada, 'toplulukların, grupların ve kimi durumlarda bireylerin, kültürel miraslarının bir parçası olarak tanımladıkları uygulamalar, temsiller, anlatımlar, bilgiler, beceriler ve bunlara ilişkin araçlar, gereçler ve kültürel mekanlar' anlamına gelen somut olmayan kültürel mirasın bulmaca içeriklerinin zenginleştirilmesi adına başvuru kaynağı olabileceği ortaya konmuştur. Çalışmada bir kavram olarak bulmacalar üzerinde durulduktan sonra bulmacaların dünyadaki ve Türkiye'deki görünümü belirginleştirilmiş, beslendiği kaynaklar; üretim ve tüketim ortamları üzerinde durulmuş; bulmacaların yaygınlığı verilerle desteklenmiş ve türlü bağlamlardaki işlevleri sıralanmıştır. Kültür eğitiminde bulmacaların etkili bir araç olabileceği tezi ortaya atılmış, bu tezi destekleyen örnekler sıralanarak, önerilen içerikler kültür eğitiminde kullanılabilecek bulmacalara uygulanmıştır.
Ahlak eğitimi bağlamında Kohlberg'in ahlak gelişim teorisi ve sorunları

İnsanlık tarihi boyunca; peygamberler, filozoflar ve eğitimciler gibi pek çok kanaat öncüsü tarafından ideal insan modeli ve ideal toplum biçimleri oluşturulmaya çalışılmıştır. Bu amaçla, yüzyıllar boyunca pek çok etik sistem kurulmuştur. Bu sistemlerin birçoğu geçmişşte dini karakterli iken; küreselleşme süreciyle birlikte, özellikle psikolog ve eğitimciler tarafından geliştirilen ahlak gelişim teorileri ise, seküler bir özellik taşımaktadır. Bu teorilerin en önemlilerinden biri de, Kohlberg'in bilişsel ahlak gelişim teorisidir. Kohlberg'in ahlak gelişim teorisi, gerek yurtdışında gerekse yurt içinde uzun yıllardır ahlakla ilgili pek çok çalışmaya temel teşkil etmiştir. Ancak ülkemizde teori üzerine yapılan çalışmalarda, teorinin eleştiriye açık olan yönleri ve zayıflığı konusu göz ardı edilmiştir. İşte bu nedenle tezimizin temel hedefi, Kohlberg'in ahlak gelişim teorisine yöneltilen eleştirileri ortaya koymaktır. Giriş ve iki bölümden oluşan tezimizin ilk bölümünde Kohlberg'in hayatı, ahlak anlayışı, ahlak gelişim teorisi ve ahlak eğitim yaklaşımı ele alınmaya; ikinci bölümünde de teorik, pratik ve dini açılardan teoriye yöneltilen temel eleştiriler ortaya konmaya çalışılmıştır.
Uzaktan eğitim uygulamalarının etkililiği üzerine bir araştırma

Bu araştırmanın genel amacı, İnönü Üniversitesi Uzaktan Eğitim Merkezi İlahiyat Lisans Tamamlama Programında yürütülen derslerin etkililiği hakkında genel bir görüş elde etmektir. Bu genel amacı gerçekleştirmek için, programa devam eden öğrencilerin yaş, cinsiyet, meslek gibi kişisel durumları, verilen eğitimin öğrencilerin akademik başarısına etkisi, öğrencilerin akademik başarılarının cinsiyete, medeni durumlarına, mesleklerine, mezun oldukları lise türlerine, çalıştıkları yerlere, doğduğu yerlere, kıdemlerine, yaşlarına, çocuk sayılarına göre farklılıkları değerlendirilmiştir. Bu araştırma, İnönü Üniversitesi Uzaktan Eğitim Merkezi İlahiyat Lisans Tamamlama Programlarının Etkililiğini ölçmeyi amaçladığından yarı deneysel olarak tasarlanmıştır. 2012- 2013 akademik yılı güz döneminde Uzaktan Eğitim Merkezi İlahiyat Lisans Tamamlama Programı İslam Ahlak Felsefesi Dersine katılan toplam 163 öğrenci üzerinde yapılmıştır. Öğrencilerin cinsiyet, medeni durum, çocuk sayıları, meslekleri, kıdemleri, yaşları, mezun oldukları lise, çalıştıkları yer, doğum yerlerine göre akademik başarılarına etkileri araştırılmıştır. Araştırmanın alt problemlerini test etmek için tek gruplu öntest-sontest model deseni kullanılmıştır. Tek grup öntest-sontest deseni için verilerin analizinde ilişkili ortalamalar t testi uygulanmıştır. t testi ön test ve son test ortalamalarının farkının manidar olup olmadığını gösterir. Her deneğin iki ayrı ölçümü bulunduğundan ilişkili t testi kullanılır.