turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yöneticilik ve liderlikte duygusal zeka

İnsanoğlunun yerleşik yaşama geçmesiyle yönetim sürecinin başladığı ve bu süreçte yönetici ve liderlerin gerekliliği ortaya çıkmıştır. Sürekli gelişen ve değişen yönetim sürecinde, duyguların önemi ve yeri de gün geçtikçe önem arz etmektedir. Çalışmada tarihsel metod tekniğinden yararlanılmıştır. Kurum ve kuruluşların zorunluluğu haline gelen yönetici ve lider kavramları üzerinde durularak; üstlendiği görevler, sorumluluklar ve rollere değinilmiştir. Çağa uyum sağlamak için ekonomik, sosyal, siyasal ve teknolojik gelişmeleri takip eden yönetici ve lider, örgüt içindeki bütünlüğü sağlamaları ve birleştirici olmaları gerekmektedir. Bu bağlamda, duyguların beşeri ilişkilerde önemi ve arttırılmasını gerekliliği ortaya çıkmaktadır. Yönetici ve lider, örgütsel ve yönetsel etkinliğin gerçekleştirmesinde hayati önem taşımaktadır. Bu bağlamda, yönetici ve lider derinlemesine ele alınarak incelenmiştir. Diğer yandan, duygunun bireyler üzerindeki etkisi gözler önüne serilmiştir. Bu hususta, yönetici ve liderlerin, örgütsel yapı içindeki tutum ve davranışlarında, bilişsel zekalarının yanında, duygusal zekalarına sahip olması gerekliliği ortaya çıkmıştır. Zaman içinde liderin, yöneticilik fonksiyonlarını da yerine getirmesi ve daha fazlasını da gerçekleştirmesiyle, iç içe geçmişş bu iki kavram üzerinde duygusal zekanın önemi belirginleşmektedir. Öyle ki; duygusal zeka, yöneticilik ve liderlik için başarıyı sağlayan, verimliliği ve etkinliği arttırmada önemli bir husustur. Dolayısıyla, duygusal zekasını kullanan yönetici ve liderler, örgütsel düzendeki ilişkileri ve başarıyı sağlamaları hususunda odak noktasını teşkil etmektedir.
Corporate governance practices in Turkey as a candidate country to the European Union: A comparative analysis between the European Union and Turkey

Bilindiği gibi iyi bir kurumsal yönetim ile ülkeler ve firmalardaki güçlü ekonomik performansı yaratma arasında sıkı bir bağ bulunmaktadır. Genel olarak da kurumsal yönetim prensiplerinin istenen sonuçlara ulaşmada sadece hissedarlar ve paydaşlar arasındaki ilişkiyi belirleyen değil bunun yanı sıra kredi sağlayıcılar, tedarikçiler ve müşteriler gibi değişik çıkar grupları arasındaki ilişkileri de belirleyen bir kurallar bütünü olarak bilinir. Sürdürülebilir ekonomiyi dengede tutmak için iyi bir kurumsal yönetimin uygulanması temel kurumsal yönetim ilkesi olarak da bilinen şeffaflık, hesap verebilirlik, adillik ve sorumluluk sayesinde sağlanır. Bu çalışma Kurumsal Yönetimin gelişim sürecini detaylarıyla ele almakta olup hem Türkiye'deki hem de Avrupa Birliğinin bazı ülkelerinde mevcut Kurumsal Yönetim uygulamalarını incelemektedir. Ayrıca bu çalışmada Türkiye'deki Kurumsal Yönetimin kronik sorunları Avrupa Birliği süreci göz önüne alınarak karşılaştırmalı bir bakış açısıyla değerlendirilmektedir. Bunun beraberinde daha verimli sonuç elde etmeye yönelik olarak Kurumsal Yönetim kavramını güçlendiren ve geliştiren unsurların neler olduğu da vurgulanmaktadır. Kurumsal yönetim uygulamaları güçlü ve zayıf yönleriyle birlikte benzerlik ve farklılık gösteren noktalarıyla da bu çalışmada Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne üyelik süreci ışığında esas olarak ele alınmaktadır. Mülkiyet, kontrol etkinliği ve uygulamadaki etkin rolü de bu çalışmada ayrıca bütün yönleriyle incelenmektedir. Bunlara ek olarak şirket faaliyetleri ve stratejileri hakkında daha iyi bilgiye zamanında ulaşmak için yatırımcıların yararını gözeten şeffaflık ve bilgilendirmenin önemi vurgulanmaktadır. Şeffaflık ve bilgilendirmedeki başarılı uygulamalarda olduğu gibi yönetim ve teftiş kurullarının işlevi ve önemi yine bu kapsamlı çalışmada vurgulanmaktadır. Avrupa Birliği standartlarıyla yapılan karşılaştırmalı bir analizden sonra Türkiye'deki kurumsal yönetim uygulamalarıyla ilgili düzenlemelerin bu standartlara ulaşmadaki boyutuna da ışık tutmaktadır. Sonuç olarak bu çalışma şirketlerin sürdürülebilirlikleri adına daha fazla sermaye ve iş olanağı yaratma ve yine ekonomik kalkınmayı sürdürülebilir kılmada başarılı Kurumsal Yönetim uygulamalarının avantajlarına değinmektedir.
Destinasyon yönetimi kapsamında marka kimliğine etki eden faktörlerin marka imajına etkisi: Alanya örneği

Destinasyon yönetimi, günümüzde turizm alanında markalaşmak için önemle üzerinde durulması gereken bir konudur. Çünkü bir destinasyonun markalaşması, diğer ürün veya hizmetlerde olduğu gibi tek bir tarafın çabası ile mümkün değildir. Destinasyonun markalaşması destinasyondaki tüm paydaşların ortak hareketi ve çabası ile mümkündür. Destinasyonun markalaşması sürecinde ilk ve en önemli adımda doğru ve güçlü bir marka kimliği yaratmak vardır. Doğru marka kimliği oluşturulmadığı takdirde yapılacak tüm pazarlama faaliyetleri istenen başarıya ulaşmayacaktır. Bu çalışmanın amacı, destinasyon marka kimliği oluşumunda etkili olan faktörlerin marka imajına etkisini incelemektir. Araştırma kapsamında, Alanya destinasyonunun sahip olduğu turizm kaynakları ve faaliyetlerinin mevcut durumu ile bu kaynak ve faaliyetlerin kitle turizmi destinasyonlarının marka kimliği üzerindeki etkisi arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Araştırma sonucunda, marka kimliğine etki eden faktörlerin tamamının marka imajı üzerinde istatistiksel açıdan anlamlı bir etki tespit edilmiştir.
Kurumsal yönetim aracı olarak elektronik belge yönetimi

Geçtiğimiz yirmi yılda yönetim anlayışındaki değişim ve bilişim teknolojilerindeki gelişmeler, belge uygulamalarının elektronik ortamda yürütülmesi eğilimini geliştirmiş ve belge yönetimi çalışmalarını uluslararası boyuta taşımıştır. Kurumsal amaçlara yönelik üretilen ve kullanılan belgelerin, tasarımından ayıklanmasına kadar her aşamada etkin yönetimini sağlama, belge yönetiminin çalışma kapsamını ortaya koymaktadır. Kurumlarda yönetim olduğu kadar iletişim aracı olarak da kullanılan belgeler üretimi, dolaşımı, saklanması ve ömür döngüleri sonunda imhası bakımdan önemli bir maliyete neden olmaktadır. Bu nedenle belge dolaşımının elektronik ortama aktarılması, kurumların sözü geçen faaliyetler için ayırması gereken bütçelerinde oldukça büyük azalmalar sağlayacaktır. Elektronik Belge Yönetimi uygulamasına geçecek kurumların uyması gereken genel şartlar ulusal ve uluslararası bağlamda standartlara bağlanmıştır. Ancak yine de oluşturulan Elektronik Belge Yönetimi Sistemleri, kurumlara özel yapıda, üçüncü şahısların denetiminde ve nispeten yüksek maliyetle olmaktadır. Bu bağlamda kurumların kendi bünyelerinde istihdam edilen yazılımcılar tarafından işletilebilecek; açık kaynak kod uygulaması nedeniyle geliştirmeye müsait ve diğer elektronik uygulamalar için oluşturulan yapının kullanılabilirliği nedeniyle düşük maliyetli bir sistemin modellenmesi çalışmanın asıl amacını oluşturmaktadır. Yine çalışmada, elektronik eğitim yöntemlerinde yaygın olarak kullanılan İçerik Yönetim Sisteminin de Elektronik belge yönetimine adaptasyonu tartışılmaktadır.
İşverenin yönetim hakkı çerçevesinde itiraz edilebilir iş kavramı

Bu çalışmanın konusu, Türk İş Hukuku'nun kaynaklarının belirlenmesi, bu kaynaklarda son sırada yer alan yönetim hakkının hukukumuzdaki yeri ve öneminin ifade edilmesi ve bu hakkın sınırlarının ne olduğunun ortaya koyulması ile işverenin yönetim hakkı sayesinde elde ettiği talimat verme hakkına uymamanın doğuracağı sonuçların belirlenmesidir. Bunun yanında, işçinin işverenin göstereceği bir işi, dini, siyasi ve vicdani görüşlerine uymaması nedeniyle reddetme hakkının olup olmadığının ve karşılaştırmalı hukukta itiraz edilebilir iş kavramının ne olduğunun belirlenmesi ve Türk İş Hukukunda itiraz edilebilir iş kavramının nasıl tanımlanması gerektiği belirlemek, işçinin işverenin gösterdiği işi reddetmesinin sınırları çerçevesinde itiraz edilebilir iş kavramının uygulanma kriterleri ile işçinin işverenin gösterdiği işi reddetmesinin sınırları çizmek ve son olarak işçinin işverenin gösterdiği işi reddetmesi karşısında işverenin kullanabileceği hakların neler olduğunun ifade edilmesidir. Çalışmanın amacı, işçinin işveren tarafından gösterilen bir işi, dini, siyasi ve vicdani nedenlerle reddetme hakkının olup olmadığı ve uygulanma şartları ile itiraz edilebilir iş kavramının Türk İş Hukukunda nasıl tanımlanması gerektiğinin belirlenmesidir. Çalışmanın birinci bölümünde, Türk İş Hukukunun kaynaklarının ne olduğu ve bu kaynaklar arasında son sırayı alan, bu kaynaklarının düzenlemediği bir konuda boş kalan alanları dolduran işverenin yönetim hakkının tanımlanmasından sonra bu hakkın derinlemesine ve tüm ayrıntılarıyla incelendiği ikinci bölümde özellikle işverenin yönetim hakkı ve sınırları, işverenin hakları ile uygulanma biçimleri ile birlikte ortaya koyulmuştur. Çalışmamızın son bölümünü oluşturan ve tez çalışmasının ana amacını oluşturan itiraz edilebilir iş kavramı ile bu kavramın tanımı, uygulanma kriterleri ile sınırlarının belirlenmesi ve işverenin bu hak karşısında kullanabileceği hakların, iş hukukunun kaynakları ve işverenin yönetim hakkı ile olan ilişkisi incelenmiştir.
1984-1997 dönemi İstanbul Büyükşehir Belediye yönetimi uygulamaları

1984- 1997 Dönemi İstanbul Büyükşehir Belediye YönetimiUygulamaları? adlı bu çalışma; liberal, sosyal demokrat ve muhafazakar olmak üzere üç farklı ideolojik yaklaşımın yerel yönetim uygulaması ve yapılanmasının ortak noktalarını ele almak amacıyla yapılmıştır. Bu nedenle, yasal çerçeve ve ekonomik sistemin, kararların alınmasında ne kadar etkili olduğu ve buna bağlı olarak da yerelhizmetin sağlanmasında kamu yararına ne kadar öncelik verildiği incelenmiştir. Varılan sonuç ise, farklı ideolojik yaklaşımların olmasına rağmen, yerel yönetim uygulamalarının, sermayenin belirleyiciliği rolü ve Büyükşehir belediye başkanınınyasal gücü sebebiyle, temel farklılıklar taşımadığı görülmüştür
Değişen insan kaynakları anlayışı çerçevesinde güvence ilkesi ve sözleşmeli personel uygulaması

Yönetim anlayışlarının mevcut yönetsel sorunları çözmede yetersiz kalışı ve siyasal, sosyal, ekonomik ve teknolojik alanda meydana gelen gelişmeler 1970'li yıllarda yönetsel yapılarda değişim ve dönüşümü zorunlu kılmıştır. Mevcut gelişmeler kamu kurum ve kuruluşlarında da 1980'li yıllardan itibaren bir dönüşümü beraberinde getirmiştir. Kamu hizmetlerini etkinlik, verimlilik ve rasyonalite anlayışı çerçevesinde sunmak ve özellikle bürokrasinin yarattığı hantal yapıdan kamu yönetimini kurtarmak amacıyla hizmet politikalarında önemli değişiklikler yapılmıştır. Kamu kurum ve kuruluşları hem özel sektör kurum ve kuruluşlarının yöntem ve politikalarını kullanmaya başlamış hem de özel sektörden hizmet alımı uygulamasına geçmişştir. Neoliberal politikaların ortaya çıkardığı özel sektör temelli ve küçülme esaslı kamu yönetimi anlayışı kamu sektöründe çalışan personelin niteliğinde de değişikliğe neden olmuştur. Kamu sektöründe istihdam edilen personel içinde memurların oranı azalırken, kadro dışında bir idari sözleşme ya da iş sözleşmesi çerçevesinde istihdam edilen personelin oranı artmıştır. Başlangıçta istisnai bir uygulama biçimi olarak öngörülen kadro dışı personel istihdamı neoliberal politikalarla birlikte olağan bir uygulama biçimine dönüşmüştür. Bununla birlikte sözleşmeli personel uygulamasının yaygınlaşması düzenleme ve uygulamaya yönelik sorunların ortaya çıkmasına neden olmuştur. Özellikle çalışanların iş güvencesinin yeterince düzenlenmemiş olması sözleşmeli personel açısından ciddi bir sorun olarak kendini göstermektedir.
Avrupa Para Birliği ve AB ekonomisi üzerindeki etkileri

Bu çalışmada, Avrupa tek parası Euro'nun, yürürlüğe girmesi ile birlikte, ekonomik açıdan Avrupa Birliği'nde yaşanan ve yaşanması muhtemel gelişmeler incelenmiştir. Ayrıca, Euro'nun meydana getirdiği olumlu ve olumsuz etkiler tespit edilmeye çalışılmıştır. Üç bölümden meydana gelen bu çalışmanın birinci bölümünde, Para birliği kavramı teorik olarak incelenmiş ve başarısı için gerekli görülen şartlar ortaya konulmuştur. İkinci bölümde, Avrupa Para Birliği'nin oluşumu, tek para Euro'ya geçilmesi konuları tarihsel olarak incelenmiş ve oluşturulan para birliğinin kurumsal yapısı ele alınmıştır. Üçüncü ve son bölümde ise, Avrupa Para birliği'nin tek parası olan Euro'nun AB ekonomisi üzerindeki ekonomik etkileri incelenmiş ve Euro'nun yürürlüğe girmesi ile birlikte, ekonomik açıdan Euro bölgesinde meydana gelen gelişmeler ortaya konulmuştur. Yukarıda ifade edilen kapsam çerçevesinde, Euro'nun yürürlüğe girmesi, Euro bölgesinde ekonomik açıdan, bir takım olumlu ve olumsuz etkilerin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Euro'nun en önemli olumlu etkisi, döviz kuru işlemlerinin ve döviz kuru belirsizliklerinin ortadan kalkmasını sağlamasıdır. Ayrıca Euro, ekonomik büyümeyi, rekabeti ve fiyat istikrarını da beraberinde getirmektedir. Euro'nun, tüm bu olumlu etkilerinin yanında, tek bir para politikası uygulanmasının yaratacağı sorunlar, işsizlik, bölgeler arasındaki dengesizliklerin artması gibi olumsuz etkilerinin de göz ardı edilmemesi gerekmektedir. Euro'nun ekonomik etkilerinin genelde olumlu olması, Euro bölgesinin ekonomik gücünün artmasına ve daha istikrarlı bir para alam oluşmasına neden olmaktadır.
Avrasya ekonomik iş birliği alanlarında Türkiye'nin rolü

Günümüzde küreselleşme hareketlerinin geldiği nokta itibariyle bir ülkenin uluslararası meselelerden uzak kalması neredeyse imkansızdır ve bu durum dünya politika ve ekonomisinde sesini duyurmak isteyen ülkeleri ekonomik ve politik alanlarda işbirliği yapmaya yöneltmektedir. Uluslararası ekonomik entegrasyonların pazar genişlemesi, içsel ve dışsal ekonomiler, teknolojik gelişme, rekabet ve üretkenliklerini artırma anlamında ülkelerin ekonomik potansiyeli üzerinde önemli rolleri bulunmaktadır. Dolayısıyla ülkelerin entegrasyona girmek istemelerinin arkasında entegrasyonun avatajlarından yer alanmak ve birliğin faydalarını en üst düzeye çıkarma isteği bulunmaktadır. Ancak entegrasyonun başarıya ulaşması da ekonomik yapı benzerliği, tamamlayıcılık ve rakiplik, politik ve kültürel yakınlık gibi bazı şartların karşılanmasına bağlıdır. Tüm dünyayı kapsayan küreselleşme hareketlerinin bir sonucu olarak 1950 sonrası dönem dünyanın birçok bölgesinde ekonomik işbirliği örgütlerinin kurulduğu bir dönem olmuştur. Dönemin politik yapısı nedeniyle bu oluşumların dışında kalan Avrasya coğrafyası sahip olduğu büyük ekonomik potansiyel sebebiyle dünyanın yükselen ekonomik güçlerinden biri olmasına rağmen coğrafi konumu, sermaye eksikliği ve mono kültürel üretim yapısı nedeniyle bu ekonomik potansiyeli ortaya koyamamaktadır. Bugün itibarıyla dar kapsamlı entegrasyon çabalarının olduğu Avrasya bölgesinde, Avrupa Birliği benzeri bir birlik kurulabilmesi için gerekli altyapı çalışmaları sürdürülmektedir. Ancak böyle bir entegrasyonun kurulabilmesi için bölgenin öncelikli olarak çözmek zorunda olduğu terör, uyuşturucu trafiği, siyasi anlaşmazlıklar, ekonomik yapı farklılıkları gibi bir takım sorunlar bulunmaktadır. Avrasya coğrafyası, sıklıkla Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla birlikte ortaya çıkan ülkeler grubu olarak tanımlanmaktadır. Ancak ekonomik ve politik ilişkileri ve coğrafi konumları nedeniyle Türkiye, İran, Rusya, Çin gibi ülkeler ve AB de bölgeyle yakından ilişkilidirler. İki kıtanın merkezinde bulunan Türkiye hem bazı Avrupa hem de Asya ülkeleriyle ortak bir tarihi mirasa sahiptir. Bu durum Türkiye'nin birçok siyasi krizde arabuluculuk görevi üstenmesiyle göze çarpmaktadır. Yine ekonomik yapı ve ticari ilişkiler bakımından Türkiye'nin, Avrupa ve Asya ülkleriyle bağlantıları bulunmaktadır. Ayrıca Türkiye, taşımacılık ve enerji kaynaklarının transferinde kullanılacak boru hatlarının rotası için en güvenilir rotalardan biri durumundadır. Bütün bu özellikler Türkiye'yi, kurulacak bir Avrasya birliği için stratejik ortak yapmaktadır.
Çok ölçütlü performans değerlendirme teknikleri ve Türkiye'nin ekonomik performansının Avrupa Birliği üye ülkeleri ile karşılaştırılması

Organizasyonların performanslarının ölçülmesinde çok kritere dayanan yaklaşımların araştırmalarda kullanılması günümüzde yaygınlaşmıştır. Araştırmamızda, ülkelerin ekonomik performanslarının ölçülmesi için çok kritere dayanan çok ölçütlü performans ölçüm metodları kullanılmıştır. Ülkemizin ekonomik performansı Avrupa Birliği üye ve aday ülkeler ile karşılaştırılmış ve kıyaslamalı olarak ortaya konulmuştur. Ekonomik karşılaştırmada, çok ölçütlü performans değerlendirme yöntemleri olarak Çok Kriterli Karar Verme ve Veri Zarflama Analizi yöntemleri seçilmiştir. Bahse konu yöntemler birçok kriteri aynı anda analiz etmek ve benzer organizasyonların birbirleri ile kıyaslamalı olarak performanslarını ortaya koymak açısından uygun yöntemler olarak tespit edilmiştir. Araştırmamızda ilk önce bahse konu yöntemler ile ilgili bilgiler verilmiş ve müteakiben toplam 32 ülkenin ekonomik performansı ortaya çıkartılmıştır. Ayrıca ÇKKV ve VZA yöntemlerinin aynı veriler üzerine uygulanması ile yöntemlerin ekonomik performans tespit etmekteki metodları incelenmiştir. Yöntemlerin elde ettikleri sonuçları birbirleri ile karşılaştırılarak, benzerlikler veya farklılıklar ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Küreselleşme sürecinde ekolojik riskleri azaltmada çevresel vergilerin etkisi: Avrupa Birliği örneği

Dünyada sanayileşme ve teknolojik ilerlemelere bağlı olarak üretim ve tüketim faaliyetlerinde hızla artış yaşanmaktadır. Bu süreçte gerek üreticiler gerekse tüketiciler kendi çıkarlarını ön planda tutabilmekte, buna karşın neden olabilecekleri negatif dışsallıkları ise dikkate almayabilmektedirler. Bu durum özellikle küresel kamusal mal olan çevre üzerinde önemli tahribatlara yol açabilmektedir. Bu tür tahribatların önlenmesi ve yaşamın devamlılığının temel yapı taşı olan çevrenin korunabilmesi küresel çapta ortak bir politikadır. Buna yönelik başta AB ülkeleri olmak üzere birçok ülkede bir dizi tedbirlere başvurulmakta ve özellikle çevre vergisi vergi mevzuatına dahil edilmektedir. Bu tür vergilemenin amacı sadece gelir elde etmek değil, aynı zamanda çevre kirliliğini de azaltmaktır. Buradan hareketle çevre vergilerinin çevre kirliliğinin önlenmesi amacıyla etkinliğinin analiz edilmesi çalışmanın temel amacını oluşturmaktadır. Çalışmada panel veri analizi kullanılarak 1995- 2012 döneminde 25 Avrupa Birliği ülkesinde çevre vergilerinin çevre kirliliği üzerindeki etkisi incelenmiştir. Çalışma sonucunda toplam çevre vergileri ve ulaşım vergilerinin çevre kirliliği üzerindeki etkisinin olmadığı, enerji vergilerinin ise çevre kirliliği üzerinde negatif etkiye sahip olduğu tespit edilmiştir.
Avrupa Birliği'nin Akdeniz politikası

Akdeniz Bölgesi stratejik bir coğrafya olarak uluslararası aktörlerin her zaman dikkatini çekmiştir. Farklı kültür ve uygarlıkların bulunduğu bu coğrafyanın okyanuslara açılan su yolları ile petrol ve doğalgaz gibi enerji kaynaklarına sahip olması bölgenin önemini daha da artırmaktadır. Avrupa Birliği kuruluşundan itibaren Akdeniz Bölgesi'ni ilgi alanı olarak belirlemiştir. Bu kapsamda Birlik, Akdeniz Bölgesi'ne yönelik çeşitli politikalar geliştirmiştir. İlk olarak ticari işbirliğini geliştirmeye yönelik politikalar uygulanmıştır. Ancak sadece ticari ilişkilerin geliştirilmesinin yeterli olmadığını gören Avrupa Birliği bölgeye yönelik daha kapsamlı bir politika oluşturmaya çalışmıştır. 1995 yılında ortaya çıkan Barselona Deklarasyonu bu çabanın bir sonucudur. Ancak bu süreç Ortadoğu Bölgesi'ndeki çatışmalar nedeniyle kesintiye uğramıştır. 2008 yılında Fransa Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy Akdeniz İçin Birlik politikasının temelini atmıştır. Günümüzde Avrupa Birliği'nin Akdeniz Bölgesi'ne yönelik uyguladığı bu politika Ortadoğu ve Kuzey Afrika'da meydana gelen çatışmalar nedeniyle askıya alınmıştır.
Avrupa Birliği'nin azınlık politikası ve Avrupa Birliği üyelik sürecinde Türkiye'deki azınlıklar

Azınlık kavramının ilk oluşumu 16. yüzyıl Avrupa'sına kadar gitmektedir. Esas olarak, Hıristiyanlık mezheplerinin birbirlerine karşı olumsuz etkilerini ortadan kaldırmak için kullanılan kavramın kapsamı, daha sonra dil ve etnik yapı ile genişletilmiştir. Kavramın dünya literatüründe asıl yerini alışı Fransız ihtilalinden sonra gelişen milliyetçilik akımıyla olmuş ve 1 inci Dünya Savaşı sonunda en yüksek konumuna gelmiştir. İkinci Dünya Savaşı sonrasında gelişen insan hakları konusu azınlık haklarının yerine daha çok kullanılmıştır. Günümüzde Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatı ve Avrupa Birliği ile azınlıklar konusu yeniden gündeme gelmektedir. Azınlıklar ve hakları konusu, yakın tarihimizde Osmanlı İmparatorluğu'nun son yüzyılında ortaya çıkmaktadır. Batıya yöneliş olarak başlayan süreçte azınlık hakları konusunda ilk hareket Tanzimat Fermanı'nda olmuştur. Özellikle 2. Meşrutiyet ve getirdiği özgürlük ortamı Osmanlıda gittikçe yükselen azınlık unsurlarının en fazla haklar kazandığı dönem olmuştur. Ancak şunu belirtmek gerekir ki, Osmanlıda azınlık olarak sadece gayrimüslimler kabul görmüştür. Lozan Barış Antlaşması yeni Türkiye Cumhuriyetini kurarken Osmanlıdan miras kalan azınlıklar meselesine de hukuki ve siyasi çözüm getirmiştir. Antlaşmada sadece gayrimüslim gruplar azınlık statüsünde kabul edilmiştir. Türkiye'nin Avrupa Birliğine tam üyelik süreci azınlık hakları konusunda yeni gelişmeler ve politik baskıların da başladığı dönem olmuştur. Avrupa Birliği oldukça gelişmiş bir hukuk sistemine sahiptir. Ancak, AB içerisinde bile azınlıklar konusunda farklı uygulamalar ve azınlıkların farklı kabulü görülmektedir. Bu farklılıklara rağmen AB Türkiye'den hukuki dayanağı olmayan çok farklı uygulamalar beklemektedir. Avrupa Birliği, azınlıklar konusunu müzakere süreci içerisinde sürekli olarak gündeme getirerek politik baskı uygulamakta ve Türkiye'de kendi istekleri doğrultusunda yeni azınlıklar yaratmak istemektedir. Türkiye için AB'nin azınlıklar konusundaki dayatmalarının kabulü çok derin olumsuz sonuçlar yaratabilecek potansiyeldedir.
AB ortak tarım politikasına uyum sürecinde Türkiye'de uygulanan tarım politikalarının ekonomiye etkisi

AB ülkelerinin tarım politikalarını siyasal ve ekonomik anlamda bütünleştiren OTP, belirlenen ortak fiyatların korunması amacıyla oluşturulmuştur ve AB'nin ilk ortak politikasıdır. OTP, 2. Dünya Savaşı sırasında ve sonrasında ortaya çıkan kıtlık sonucunda oluşan gıda yetersizliklerinin önüne geçebilmek ve AB'nin gıda alanındaki dünya rekabetine korunması hedefleyerek 1958 yılında Stresa Konferansı ile kurulmuş ve kuruluşundan günümüze tüm hedeflerine ulaşılmıştır. 17 Aralık 2004'te Brüksel'de yapılan AB Konseyi Zirvesinde Türkiye'nin AB katılım müzakerelerine 3 Ekim 2005 tarihinde başlaması kararı alınmıştır. Diğer aday ülkelerden farklı olarak Türkiye için ''açık uçlu bir süreç'' öngörülmüştür. Bunun anlamı müzakerelerin tam üyelikle sonuçlanamayabileceğidir. Müzakere sürecinde en zorlu başlığın tarım olacağı bilinmektedir. Türkiye'nin özellikle adaylık sürecinde başta Üniversiteler olmak üzere tüm sivil toplum örgütlerinin görüşleri alınarak yapısall ve bölgesel sorunları çözecek, maliyetleri düşürücü, rekabetçi, bilgi ve teknoloji kullanımıyla verimliliği sağlayacak politikalar izlemesi gerekmektedir. Ancak bu sayede OTP ile uyum sürecinde Türkiye tarımındaki tehditleri fırsatlara dönüştürebilir.