turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yaşam kalitesi bağlamında yavaş şehirlerde kamusal mekan üzerine bir analiz

Her şeyin aynılaşmaya başladığı bir dünyada farlılıkların ortaya çıkarılması adına birçok proje geliştirilmektedir. Doğaya ve insana yönelik bu projelerden biri olarak kabul edilen yavaş şehir hareketi, 1999 yılında İtalya'nın Orvieto kentinde 'Yavaş Yemek ' hareketine öncülük yapan Greve, Orvieto, Bra ve Positano kentlerinin belediye başkanları tarafından ortaya konulmuştur. Oluşum tarafından belirlenen 72 kriterin her biri yaşam kalitesinin yükseltilmesini hedeflemektedir. Yaşam kalitesinin yükseltilmesine birebir katkı sağlayan mekan kalitesi tezin bakış açısını oluşturmaktadır. Araştırmanın birinci bölümünde çalışmanın yapılmasını gerektiren süreçanlatılarak tezin amacı, kapsamı ve yöntemi açıklanmıştır. İkinci bölümde araştırmaya yön veren sakin şehir kavramının bir sürdürülebilir kent hareketi olması nedeni ile 'Sürdürülebilir Kent' başlığı altında 'Kent', 'Kentleşme', 'Kimlik', 'Kent Kimliği', 'Sürdürülebilir Kent' ve'Kent Mekanı' kavramları tanımlanmıştır. Aynı zamanda oluşumun bir kültür hareketi olarak tanımlanması sürdürülebilirlik kavramının 'Sosyo-Kültürel'boyutunun da ele alınmasını gerektirmiştir. Araştırma kapsamında 'yavaşlıkfelsefesi' ve 'yavaş yemek' kavramlarına açıklık getirilerek 'yavaş şehir' ve'yavaş şehir kriterleri' detayları ile ele alınmıştır. Sakin kentlerde kamusal mekan kavramı ülkemizden ve İtalya'dan verilen örnekler üzerinden incelenerek bölüm tamamlanmıştır. Araştırmanın üçüncü bölümünde ikinci bölümde detaylı bir şekilde ele alınan sakin şehir parametrelerinden yola çıkarak yavaş kentlerde yaşam kalitesi ve kamusal mekan arasındaki ilişkinin ortaya konması adına 'yaşamkalitesi', 'kentsel yaşam kalitesi ve ölçütleri', 'kamusal alan', 'kamusal mekan' ve 'kamusal mekanın sosyo-kültürel boyutu' kavramlarına açıklık getirilerek tanımlanmıştır. Aynı zamanda bu bölümde 'kamusal mekan kalitesi ve parametreleri' detaylı bir şekilde açıklanarak alan çalışması kapsamında değerlendirilecek olan kalite parametreleri belirlenmiştir. Araştırmanın dördüncü bölümünde alan çalışmasının gerçekleştirildiği sakin şehir Halfeti hakkında genel bilgiler verilmiş ve saha çalışması kapsamında belirlenen alanda yapılan anket sorularının veri analizleri yapılmış, SPSS 21.0 vasıtasıyla belirli regresyon analizleri yapılarak hem hipotezler hem de anlamlılık düzeyleri sınanmıştır. Tez çalışmasının sonuç bölümünde ise; yapılan alan çalışması sonrasında elde edilen verilerin araştırmanın başında belirlenen hipotezler ile olan ilişkisi değerlendirilmiştir. Ülkemizin 9. sakin şehri olan Halfeti özelinde gerçekleştirilen çalışma ile kentlilere ve ziyaretçilere uygulanan anket çalışması sonucunda önemli bulgular elde edilmiştir. Mekan kalitesinindolayısıyla yaşam kalitesinin yükseltilmesi adına bir takım eksikliklerin olduğu sonucuna varılmış ve bu anlamda değerlendirmeler yapılmıştır.
Tuğlanın günümüz sanatında kullanımı ve oluklu tuğla ile form araştırmaları

Tuğla, kilin en eski mimari unsurlarından biridir. On bin yıldan fazla bir süredir kilden üretilen yapı unsurları, insanlar için kalıcı barınak oluşturmak üzere şekillendirilmiştir. Artan beceri ve deneyim ile farklı boyut ve şekillerde üretilmiş, kemerler ve geçitler oluşturmak için karmaşık yapılarda kullanılmıştır. Duvarlarda ve zeminlerde kullanılan tuğla, taşıyıcı ve örtücü fonksiyonun dışına çıkarak dekoratif kullanımı ile estetik bir rol üstlenmeye başlamıştır. Bu noktada sanatsal açıdan da önemli örneklerini görebileceğimiz zengin bir mimari geleneğin oluşmasında önemli bir yere sahiptir. Mimaride işlevsel bir yapı elemanı olarak kullanılan tuğla malzeme bu özelliğinin yanı sıra, kamusal sanata olan ilginin artmasıyla sanatçılar tarafından da tercih edilen bir sanat malzemesi olarak sıklıkla kullanılmıştır. Geniş bir yelpazede çalışma fırsatı sunan bu malzeme, tuğla fabrikaları işbirliği ile makine gücünden faydalanılarak sonsuz uygulama alanları sunmaktadır. Üretim aşamasında, plastik kil formunda çalışılabildiği gibi pişmiş haldeki tuğla ile de heykeller üretmek mümkün olabilmektedir. Bu çalışmanın birinci bölümünde tuğlanın, tarihsel gelişim süreci, mimarideki kullanım alanları, ilkel ve modern üretim biçimleri üzerinden ele alınarak incelenmiştir. İkinci bölümde, tuğlanın yapısına dair bilgi, strüktürel rasyonalizm ve form-anti form kavramları çerçevesinde irdelenerek, işlevsel bir yapı malzemesinin sanat nesnesine dönüşme süreci üzerinden takip edilmeye çalışılmıştır. Bunun yanı sıra tuğla ile çalışmalar gerçekleştirmiş olan sanatçı ve mimarlardan örnekler sunulmuştur. Son bölümde ise, bu araştırmalar doğrultusunda tuğladan formlar üretilmiş ve bir sergi çalışması hazırlanmıştır.
Titanyum dioksit, çinko oksit ve magnezyum oksidintoplanmalı sır bileşimlerindeki etkilerinin araştırılması

Endüstriyel üretimde sır hatası olarak kabul edilen toplanma, yarattığı etki ile artistik anlamda kullanılmaktadır. Özellikle seramik formlara dokusal katkısından dolayı tercih edilen toplanmalı sırlar, dekoratif seramik ürünlerde hatta seramik takılarda dahi kullanım alanlarına sahiptir. Toplanmalı sırların elde edilebilmesi için kullanılan başlıca metal oksitler; titanyum dioksit, çinko oksit ve magnezyum oksittir. Araştırma kapsamında bu oksitlerin standart saydam sır ile üçlü ve dörtlü sistemde kombinasyonlarının 1160 oC'de döküm çamuru üzerine denemeleri yapılmıştır. Genel olarak üçlü sistemlerde sır oranı azaldıkça, titanyum dioksit, çinko oksit ve magnezyum oksit oranları arttıkça, sırın yüzeye tutunması azalmış, bünyeden kopmalar ve dökülmeler artmıştır. En iyi sonuçlar % 50-60 sır oranı ve % 10-40 arasında değişen oranlarda titanyum dioksit, çinko oksit ve magnezyum oksit oranlarına sahip 4-10 numaralı sırlarda gerçekleşmiştir. Tam olarak gelişen ve toplanma sağlanan sırlardan seçilen olumlu sonuçlar fırça, puar ve akıtma yöntemleri ile iki boyutlu ve üç boyutlu renkli ve renksiz döküm çamuru ile şekillendirilmiş formlar üzerine uygulanmış, seçilen toplanmalı sırlar renklendirilerek incelenmiştir ve kişisel uygulamalar yapılmıştır.
Yazının tarihsel süreci ve latin kaligrafisinin matbaanın keşfine kadar uzanan gelişimi

On binlerce yıllardan beri resimler, göstergeler ve tasvirler aracılığıyla mesaj iletmenin sayısız yolu bulunmuştur. Bütün bir insanlığın hafızası diyebileceğimiz bu muhteşem çizgiler alemi, kullanıcıların düşündükleri ve hissettikleri ya da ifade edebildikleri her şeyi somutlaştırıp açıkça belirleyebilecekleri düzenli bir gösterge ya da simgeler bütünü oluşturulduktan sonra ortaya çıkmıştır. İlk yazı benzeri imajlardan oluşan çalışmaların mağara resimleri ile başladığı ve zamanla insanlar arasında iletişim biçimine dönüştüğü görülmüştür. İnsanlar her zaman daha güzelini yapma ve bulma içgüdüsüyle hareket etmişler ve bundan dolayı yazı sanatı geliştikçe yapılan çalışmaların da daha estetik bir yapıya ulaştığı görülmüştür. Bu gelişim süreci, güzel yazı yazma sanatı yani kaligrafinin oluşmasını sağlamış ve sanatın ayrı bir dalı olarak gelişmeye başlamasına yol açmıştır. Bu yüzden Kaligrafi yazı sanatı akıl ve disiplin tutarlılığı sonucunda yüzyıllar boyunca canlı bir sanat olarak kalmayı başarabilmiştir. Güzel yazı ruhun sembolüdür, birçok bakımlardan, muhteşem harikalar alemidir. Binlerce yıllık insanlık tarihinin en önemli buluşu yazının sanatsal anlamda ifadesi olan kaligrafi sanatı, Avrupa da ve Dünyanın diğer gelişmiş ülkelerinde oldukça bilinçli bir şekilde eğitimi ve öğretimi yapılırken, aynı durum ülkemizde istenilen seviyede değildir. Her yazının olduğu gibi Latin Kaligrafi Sanatının da kendisine mahsus bir ilmi öğretim biçimi vardır. Ülkemizde bu sanatın gerçek manada anlaşılabilmesi için, Kaligrafi, Sanat Eğitiminin tüm eğitim kurumlarında geliştirilmesi ve yaygınlaştırılabilmesi gerekmektedir. Günümüzde yazı, bugüne gelene dek değişik tarihi süreçlerde farklı medeniyetlerden kaynak alarak gelişim göstermiştir. Bu tez kapsamında yazı sanatının geçmişşten günümüze nasıl geldiği, nasıl geliştiği ve bu yazı sanatının öğretim teknikleri üzerinde nasıl etkili olduğu araştırılmıştır. Bu tez; yazının 1450' lerde matbaanın bulunuş sürecine kadar uzanan tarihi sürecini, evre ve aşamalarını bölümler halinde ve sürekliliği içerisinde değerlendirerek konu ile ilgili literatür taramasına dayalı olarak hazırlanmıştır.
Kapı metaforu

'Kapı Metaforu' başlıklı raporda seçilen nesnenin metafor olarak öznenin yaşantısında evrilen süreci incelenmiş ve kapının sanat nesnesine dönüşebilirliği üzerinde durulmuştur. Bu amaç doğrultusunda birinci bölümde, nesne başlığı altında insanların sıradan nesnelerle olan temaslarının yaşamdaki yansımaları göz önünde bulundurularak incelenmiş, bu yansımalar sonucunda sıradan nesnelerin estetik nesneye dönüşmesi sanat tarihinden örneklerle desteklenmiştir. Nesnenin Yeniden Tarif Edilişi/ Naylon alt başlığı altında öznenin gündelik yaşantısında kullandığı bir nesnenin başka nesneler üzerinden yeniden deneyimlenebilirliği araştırmıştır. Gündelik yaşamda sıklıkla kullanılan naylonun araştırma kapsamında yeni verilerinin keşfedilmesiyle birlikte yaşantıdaki kullanım alanlarından çıkartılarak yeni soyut formlar üretilmiştir. İkinci bölümde, mimariye bağlı bir kapının, kapı olarak özne üzerindeki etkilerinin neler olduğu ve mimariyle olan temasındaki söylemleri üzerinde durulmuştur. Öznenin temasta olduğu mekan olarak odayı içselleştirmesiyle kapı metaforu başlığı kapsamında üretimlerin nesnellik kazandığı saptaması yapılmıştır. Bununla birlikte kapının mekanla olan ilişkisi kapsamında mekansal işler üreten sanatçı örnekleri ile rapor desteklenmiştir.
Türk halı sanatında hayvan figürlü halıların tahlili

'Türk Halı Sanatında Hayvan Figürlü Halıların Tahlili' başlıklı tezde 14 ve 15. yüzyıl halılarında görülen hayvan figürlerinin tespiti, ve tahlili ile bu dönemlerden günümüze ulaşan başlıca halı örnekleri gösterilmiştir. Bu dönemlere ait hayvan figürlü halı örnekleri çoğunlukla ülkemizde ve diğer ülkelerdeki müzelerde sergilenmektedir. Ayrıca, Avrupalı ressamların tablolarında yer verilen Anadolu Türk halı detayları da bu döneme ait hayvan figürlü halı örneklerinin tespiti bakımından önemli bir kaynak niteliğindedir. Tezin amacı, dönem halılarında kullanılan; teknik, renk, malzeme, kompozisyon ve figürlerin incelenmesi, geçmişşte kullanılan figür benzerliklerinin irdelenmesi ve devamlılığının sağlanmasıdır. 14 ve 15. yüzyıla ait hayvan figürlü halı örnekleri kapsamlı bir şekilde incelenerek, Anadolu'daki hayvan figürlü halılarında görülen geleneksel özelliklerin ortaya konulmasının yanı sıra bu halıların farklı dönem ve bölgelerde üretilen halılarla karşılaştırılması amaçlanmıştır.
Plastik sanatlarda rastlantının kullanılması

'Plastik Sanatlarda Rastlantının Kullanımı'' başlığını taşıyan bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci Bölüm, rastlantının tanımı ve onu oluşturan etkenlerin açıklanmasına yönelik olup bunlar; sezgi, bilinçaltı, coşku, doğaçlama, düş-düşlem, bellek gibi kavram başlıklarıyla ele alınmıştır. Yine bu bölüm içerisinde yaratım sürecinde rastlantı ; plastik sanatlarda malzemenin rastlantıdaki rolü ve batı sanatında da sıkça söz edilen Zen düşüncesinin yaratmadaki etkisine değinilmiştir. İkinci Bölümde; zaman içinde plastik sanatlarda akımlara yönelik rastlantısal oluşum ve etkileri analiz edilmiştir. Sonuç niteliğindeki üçüncü bölümde ise rastlantının kullanılması ve sonuçları açıklanmaktadır.
Seramik yüzeylerde görsel yanılsamalar

'Seramik Yüzeylerde Görsel Yanılsamalar' isimli çalışma dört ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölüme 'Duyum, Algı ve Yanılsama' adı verilmiştir. Bu bölümde Görsel Algı ve Yanılsamanın tanımı, Algıyı etkileyen faktörler ve yanılsama çeşitlerinden fizyolojik, bilişsel ve değişmez görsel yanılsamalar örneklerle açıklanmış, bu konular hakkında detaylı bilgiler verilmiştir.'Optik Sanat' başlıklı İkinci bölümde Op Art akımı ve tarihsel gelişimi, görsel yanılsamayı sanat eserlerinde kullanan Op Art sanatçıları gibi konulara değinilmiştir. Üçüncü bölümde ise, Seramik Sanatında Yanılsama başlığı altında, yanılsamanın seramik sanatında kullanımı ve yanılsamayı seramik sanatında kullanan sanatçılar araştırılmış, sanatçıların kullandığı teknikler, yanılsama örnekleri detaylı bir şekilde incelenmiştir. Dördüncü ve son bölüm olan 'Uygulamalar' bölümünde seramik yüzeyde oluşturulmuş görsel yanılsama uygulamaları ve yapım tekniklerine yer verilmiştir. Sonuç bölümünde ise seramik yüzeylerde görsel yanılsamanın sanat eserine kattığı değer incelenmiş, yapılan araştırmalar ve elde edilen veriler değerlendirilmiştir.
Evolution of visual depiction of elves in computer role playing games: From mythology to present

Elfler, insanları eski çağlardan beri etkileyen mitolojik yaratıklardır. Varlıkları o kadar kuvvetli ki, günümüzde rol yapma oyunlarının olmazsa olmaz bir parçası oldular. Elfleri bu kadar kuvvetli yapan unsur onların ötekiliğidir, onlar insanların olmadığı her şeyler. Oyun tasarımcıları, oyunlarında elfleri kendi özgün şekilleriyle tasvir edebilmek için bu yaratıkların betimlemelerini değiştirmişlerdir. Oyunların geçtiği dünyalarda, bu canlıların inandırıcı durabilmeleri için, elflere farklı kültürler ve görünümler yaratmak rol yapma oyunlarının önemli bir parçasıdır. Bu tezde, tarih boyunca farklı bilgisayar oyunlarında elflerin betimlemelerinin ne şekilde değiştirilmiş olduğuna baktım. Betimlemelerinin, Kuzey Avrupa halk hikayelerinden günümüz rol yapma oyunlarına kadar ne kadar değiştiği veya değişmediğini araştırdım.
Mimari karakterli inşai seramik çalışmalar

Sanat eseri ya da herhangi bir obje olsun, en saf haliyle okunduğunda bile seramik, kilin ve ateşin aracılığıyla varlık kazanmıştır ve öyle ki doğadaki toprak halinden bambaşka bir kimliğe bürünmüştür. Malzeme ve araç olmaksızın salt kendi varlığı dahi türlü tinsel iletiler içermektedir. İnsanoğlunun en eski biçimlendirme etkinliklerinden biri olan mimarlığın zamandaşı sayılabilecek seramik de tıpkı mimarlık gibi yüzyıllardır insani yaratıların etkisinde kalmıştır. Zaman içinde ilk varlığından farklı şeyler iletmeye başlamıştır; yeri gelmiş kült objesi, kap kacak, evi inşa eden kerpiç, teknolojinin en vasıflı materyali olmuş, yeri gelmiş sanatın en kadim malzemesi haline dönüşmüştür. Seramiğin bu üstün ve bitimsiz nitelikleri arasında en tanıdık gelen yüzü ise binalarda zemin döşemesi, iç mekanda dekoratif bir pano, belki bir şöminenin rengarenk mozaik süslemesi olmasıdır. Nitekim seramik zengin repertuvarıyla her dönem mimarlığa hizmet etmiştir. Mimarlık ve seramiğin arkhe' de barındırdığı tektonik kodlar, onların aynı dışavurum esaslarına dayandığını işaret etmektedir. Dolayısıyla çalışmanın asıl konusu, seramiği bir yapı malzemesi olarak görmek değil, arkitektonik biçimlerin seramik sanatında yorumlanması üzerinedir. Araştırmanın kazanımı, mimari karakterli öğelerin yarattığı plastik duyarlılıkları, seramik birimlerle inşa ederken deneyimleme olarak önerilmektedir.
18. yüzyıl sonu 19. yüzyıl başında yapılmış olan İstanbul gravürlerinin sır altı tekniğinde seramik ve çini bünye üzerine uygulanması

Anadolu, tarihi ve kültürel birikimiyle insanlığın ortak kültürel mirasına ev sahipliği yapmış ve çeşitli uygarlıklara ait kültürel mirasın günümüze kadar gelmesine vesile olmuştur. Bu mirasa sahip çıkmak ve kültürel birikimi hem Türkiye'deki gelecek nesillere aktarmak, hatırlatmak hem de dünyanın diğer ülkelerine tanıtmak önem arz etmektedir. 18 ve 19 ncu. Yüzyıllarda yapılan gravürlerin yeni uygulamalar ve tekniklerle geliştirmek kültürel mirasın devamlılığı ile korunmasını sağlamak ve disiplinler arası sanatsal çalışmalarla daha yaygın bir işlev alanı bulmak bu çalışmanın amaçları içerisinde yer almaktadır. Seramik yüzeyleri dekorlamak, seramik üretiminin başladığı Neolitik Çağ'dan itibaren günümüze kadar çeşitlilik bakımından zengin seçenekler sunmaktadır. 18. yüzyıl ve 19. yüzyılda yapılmış olan gravür sanatına bakıldığında çoğunlukla İstanbul resimlerinin kağıt, deri ve kumaş gibi farklı yüzeyler üzerine aktarıldığı görülecektir. Yapılmış olan Gravür baskı tekniği günümüzde çini ve seramik bünye üzerine genellikle sır altı tekniği ile yapılsa da sanatçının tercihine göre sır üstü tekniği olarak da uygulanmaktadır. Çinicilik sektöründe gravür uygulamalarının form olarak genellikle düz karo, vazo ve tabak gibi bisküvi yüzeylerine uygulandığı görülmektedir. Sıraltı tekniğinde yapılan gravür pano uygulamalarının Türkiye'de birçok ilde metro, hava alanı, turistik oteller, kamusal alanlarda duvar panosu olarak yer aldığı da görülmüştür.
Neyzen Emin YAZICI ve Hat Sanatındaki Yeri

Araştırmamızda, hat sanatımızda eserleriyle önemli bir yere sahip Neyzen ve Hattat Mehmet Emin Yazıcı'nın daha çok hattatlık yönü incelendi. Araştırma üç ana bölümden oluşmaktadır. Bunlar kısaca Emin Efendi'nin hayatı, hattatlığı ve eserlerini içeren Katalog bölümleridir. Bu çalışmada yazılı kaynaklar araştırıldığı gibi yaşayan kaynaklar ile de mülakatlar yapılarak ellerindeki orijinal belge, bilgi, defterler, fotoğraflar ve mektuplar da sunulmuştur. Teze resmi görevi hakkında Milli Savunma Bakanlığı arşivinden temin edilen belgeler ve nüfus kayıtları da eklenmiştir. Emin Efendi'nin ayrıca tezin Katalog kısmında 03, 04, 21 ve 26 no. larda yer alan celi sülüs eserlerinin kalıpları çıkarılarak ekler kısmına konmuştur.
19. yy. başında hayat bulan realizm akımının günümüz sanatında yeniden ortaya çıkmasının sanat ortamına etkisi

Bu araştırmanın amacını 19. yy.'da hayat bulan realizm akımının günümüze gelindiğinde farklı bir boyut altında yeniden sanatçılar tarafından ele alınması ve sanat ortamına olan etkilerinin araştırılması oluşturmaktadır. Bu araştırma nitel araştırma yöntem ve tekniklerinden yararlanılarak hazırlanmıştır. Araştırma kapsamında yerli ve yabancı kitaplara, makalelere ve tez çalışmalarına literatür tarama tekniğiyle ulaşılmıştır. Gerçeklik algısının farklı bir boyutta ele alındığı 19. yy.'a gelindiğinde, sanayi devrimi sonucu oluşan ortam içerisinde resim sanatını derinden etkileyen fotoğraf icat edilmiştir. Fotoğrafla birlikte değişen gerçeklik algısının ve toplumsal sınıf ayrımlarının sanatsal bir öğe olarak ele alındığı realizm akımının temel amacı, gerçekçi bir ifadeyle biçimiyle gerçeklik sorgulaması yaptırmaktadır. Realizm ve sonrasındaki sanat akımlarıyla birlikte ele alınan gerçeklik sorgusu, soyut ekspresyonizme gelen süreci hazırlamıştır. Soyut ekspresyonizm sonrasında oluşan hiperrealizm de bu akıma olan bir tepkinin sonucunda doğmuştur. Hiperrealizm akımı fotoğraftan hareketle daha gerçekçi eserler verirken, gerçekliğini de yüklediği imgelerle sorgulamıştır. Bu kapsamda literatür tarama tekniğiyle ulaşılan veriler kapsamlı bir şekilde ele alınarak, betimsel analiz yöntemine göre analiz edilmiştir. Araştırma kapsamında da 1960'lı yıllardan günümüze doğru gelindiğinde sanat ortamının disiplinler arası bir dönem olduğu gözlemlenmiştir. Çalışma kapsamında Nur Koçak, Mustafa Sekban, Taner Ceylan, Cömert Doğru, Mustafa Yüce, Ali Özhan Güneş, Rüstem Kasapoğlu, Yıldırım İnce ve Alican Leblebici'nin eserleri incelenmiştir. 'Fotoğraf çekmek' eyleminin bu kadar gelişmiş olması ve sanat dalı olarak benimsenmesine karşın, realist tavrın benimsenmesinin nedeninin 'resim yapmak'tan kaynaklı oluşan sanatçının nesneye yüklediği öznel gerçekliğin etkisi olduğu sonucuna varılmıştır.
Türk resim sanatında toplumsal gerçekçi eğilimler

11 YÜKSEK LİSANS TEZ ÖZÜ TÜRK RESİM SANATINDA TOPLUMSAL GERÇEKÇİ EĞİLİMLER Fatma DOĞAN Resim Anasanat Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mart, 2003 Danışman: Yrd. Doç. Zeliha AKÇAOĞLU Yeniler Grubu'nun 1940 yılında toplumsallık iddiasıyla başlayan sanat anlayışı toplumsal gerçekçi eğilime öncülük etmiştir. Günümüze kadar figüratif yenilenmelerle devam eden bu eğilim; sosyal, kültürel ve ekonomik olayları çarpıcı bir gerçekçilikle yansıtmıştır. Güncel olayları yansıtırken dünyada egemen olan sanat olaylarından etkiler alan sanatçılar konularım döneme damgasını vuran olaylardan seçmişlerdir diyebiliriz. Sanayileşme ve köyden kente göç, özgürlük arayışları ve öğrenci olayları başlıca konulan arasındadır. Günümüze kadar yeni figürasyon, yeni dışavurumculuk, eleştiri içeren anlatımcı resimlerle ve teknolojinin getirdiği imkanlarla bireysel ve grup etkinlikleriyle toplumun aynası olmuşlardır.
Türk ebru sanatında çağdaş bir tasarım öğesi olarak elibelinde motifi

Türk kültür ve sanat yaşamı, içinde bulunduğu farklı coğrafyalar ve kültürel kimlikler ile bir iletişim içinde olmuş bununla birlikte binlerce yıldır sürdürdükleri kendi öz kültürel ve düşün dünyalarını varlık gösterdikleri tüm coğrafyalarda göstermiş ve bulundukları yörelerin kültürlerini de özümseyerek daha zengin bir kültür ortaya koymuşlardır. Türklerin kültür ve inanç sistemleri içinde var olan olgu ve ritüellerin yer aldığı yeni kültürel yapıya uygun olarak dönüşmüş ve devamlılığını sürdürmüştür. Özellikle de Atalar Kültü ile biçimlenmiş Şamanist inanç sistemi içinde var olan çeşitli tanrılar, ongunlar ve ritüeller farklı isim, söylem ve mitlerle toplumsal yaşamın ayrılmaz bir parçası olmuştur Bu bağlamda Orta Asya Türk toplumlarının kültür ve sanatında karşılaşılan önemli etkenlerden biri de Umay Ana kültü/Ana Tanrıça Kültü'dür. Türk sanatında 'Elibelinde' motifi olarak isimlendirilen ve ortak biçimsel benzerlikler taşıyan bir sembolizmle görselleştirilen Umay Ana kültü mimaride, yapıların ahşap aksamlarında, seramik öğelerde çini uygulamalarında, diğer tezyini sanatlarda ve özellikle düz dokuma yaygılarda birçok farklı kompozisyonda hem detay hem de ana anlatım unsuru olarak kullanılmıştır. 'Türk Ebru Sanatında Çağdaş Bir Tasarım Öğesi Olarak Elibelinde Motifi' isimli Sanatta Yeterlik Tez çalışması Türk Kitap Sanatları içinde özel bir yere sahip olan Ebru Sanatı ile kültürel tarihimizde sürekliliğini çeşitli formsal değişiklik, ekleme ve çıkarmalara rağmen sürdüren Elibelinde Motifi'nin modern dünyada ve çağdaş sanat süreci içerisinde kendine özgü bir anlatı dili ve tasarım öğesi olarak kullanılabileceğini göstermesi amacıyla ortaya konulmuştur. Zira her biri farklı iki unsurun -Elibelinde Motifi'nin ve Ebru Sanatı'nın- Türk Kültür Tarihi içinde farklı amaçlara hizmet eden öğeler olmasına rağmen kültürel ve sanatsal devamlılığın içerisinde bir araya gelebileceği, faklı söylem ve düzenlemelerle bundan sonraki yapılacak sanatsal çalışmalara yol gösterebileceği, kültürel öğelerin zamanın yıpratıcı etkisi içerisinde yozlaşmasına ya da yok olmalarına göz yummak yerine yaşanılan dönemin beğenilerinin de göz önünde bulundurularak sürekliliğinin sağlanabileceğinin gösterilmesi hedeflenmiştir.