turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği'nin Kıbrıs politikaları: Değişim mi süreklilik mi?

Bu tez, AB'nin Kıbrıs politikasının temel parametrelerini saptamak ve AB'nin izlediği siyasetin uyuşmazlığın gidişatına nasıl etki ettiğini ortaya koyabilmek amacıyla yazılmıştır. Bu çalışma konusunun seçilmesinin nedeni, AB'nin Kıbrıs politikasının hangi temeller üzerine inşa edildiğini anlayabilmektir. Tezde esasen GKRY'nin AB üyeliği için uyuşmazlığın çözümünün ön koşul olmaktan çıkarılmasının nedenleri sorgulanmıştır. Bu bağlamda yapılan strateji değişiklikleri araştırılırken, bu şekilde gelişen politikanın adadaki uzlaşı çabalarına etkileri de incelenmiştir. Sonuçta, AB'nin Kıbrıs meselesini adil ve kalıcı bir çözüme ulaştırıcı politikalar üretmek yerine, uzlaşmazlığı kendi politikaları lehine yönledirdiği görülmüştür. Dolayısıyla söz konusu politika çerçevesinde, Birliğin çıkarlarını korumaya odaklı süreklilik arz eden politikalar izlediği görülmüştür. Bu bağlamda AB'nin stratejik hedefleri doğrultusunda belirlediği Kıbrıs politikasının, adadaki uzlaşmazlığı daha da derinleştirdiği sonucuna ulaşılmıştır. Aynı zamanda AB'nin bu çerçevede belirlediği politikanın, Birliğin uluslararası alanda etkin bir aktör olma kapasitesini zedelediği sonucu ortaya çıkmıştır.
The impact of EU conditionality in affecting candidate countries' human rights reform making process: Turkish case

Bu çalışma, Avrupa Politik Şartlılık İlkesi'nin, AB'ye aday ülkelerin insan hakları reform sürecini tetiklemedeki etkisinin boyutlarını incelemeyi amaçlamaktadır. Tez bu amacına, politik şartlılık ilkesi ve insan hakları reform sürecinin ayırt edici özelliklerini analiz ederek ulaşır. Bu çerçevede, çalışma AB Şartlılık İlkesi'nin aday ülkelerin reform süreçleri üzerindeki etkisinin paha biçilemez bir teşvik edici unsur olduğunu kabul etse de, bu etkinin dış unsurlardan bağımsız olmadığını savunmaktadır.
Soğuk savaş sonrasında Avrupa Birliği'nin Avrupa güvenlik ve savunma kimliği oluşturma çabaları ve Türkiye'nin konumu

Bu çalışmada, Avrupa Güvenlik ve Savunma Mimarisinin yapısını oluşturan temel unsurlar - Avrupa Siyasi İşbirliği, Ortak Dış Siyaset ve Güvenlik Politikası, Avrupa Güvenlik ve Savunma Kimliği ve Politikası, Batı Avrupa Birliği, NATO - ve bu unsurlar arasındaki ilişki incelenmeye çalışılmıştır. Soğuk Savaş sonrası dönemde, uluslararası alanda sahip olduğu ekonomik güç ile orantılı bir siyasi güç olmak isteyen Avrupa Topluluğu/Birliği değişen güvenlik parametreleri ve tehdit algılamalarının bir sonucu olarak, bir güvenlik yapılanması işbirliğine gitmeden, kıtada güvenlik ve istikrarın tam olarak sağlanmış olamayacağını fark etti. Soğuk Savaş sonrası Avrupa'da yaşanan gelişmeler, Avrupa Birliği'ni dış siyaset, güvenlik ve savunma politikalarında daha uyumlu çalışmaya zorlamıştır. Avrupa güvenliğinin çatısını oluşturan NATO, Batı Avrupa Birliği, Avrupa Birliği Ortak Dış Siyaset ve Güvenlik Politikası ve Avrupa Savunma ve Güvenlik Politikası/Kimliği arasındaki ilişkiler ve bu kurumların Soğuk Savaş sonrası oluşan yeni şartlara uyum sağlama konusunda gösterdikleri dikkat ve çaba önemlidir. NATO ve Avrupa Birliği'nin. Merkez ve Doğu Avrupa ülkelerine doğru genişlemesi, ekonomik ve kültürel boyutundan daha ziyade, savunma ve güvenlik boyutu açısından önemlidir. NATO, Washington Zirvesi'nde, Yeni Stratejik Konsepti kabul ederek Avrupa güvenliği ve savunması için yeni düzenlemeler getirmiştir. Soğuk Savaş sonrasında, bir bölgeler arası aktör olarak, Türkiye, bölgesinde, güvenlik tehditleriyle karşı karşıyadır. Bu şartlarda Türkiye, güvenlik konularında planlı ve güçlü bir Avrupa'nın olmasını isterken, 'inasada güvenli bir yer' sahibi olmak istemektedir.
A conditional restriction of the member states: The state aids policy of the Eurepean Union

Hükümetler piyasalara konvansiyonel nedenler, stratejik ticaret politikası, vergi rekabeti ve ekonomi politik yüzünden müdahale etmektedir. Sübvansiyonlar hükümetmüdahalesi araçları arasında bulunmaktadır. Uluslararası ticaret bağlamında tahrifatyaratabilirler. Sübvansiyonlar genel olarak optimal olarak kullanılmazlar. Bu nedenleçoktaraflı olarak düzenlemeye tabi tutulurlar. Avrupa Birliği sübvansiyonları, piyasatahrifatları ile faydalar arasında bir denge kurmaya çalışan Devlet yardımları politikası iledüzenlemektedir. Devlet yardımları politikası esas olarak Komisyon tarafından uygulananuluslarüstü bir politikadır. Politikanın açıklanması için Cournot duopolü içeren üçüncü piyasalı bir stratejik ticaret politikası modeli geliştirilmiştir. Yazına Glowicka ve Collie tarafından yapılan en yeni katkılar takip edilerek çıktı sübvansiyonları yerine yatırım sübvansiyonları dikkate alınmıştır. Komisyon'un toplumsal refahı maksimize eden değil, kanunlara uyumu maksimize eden bir ajans olduğu varsayılmıştır. Model dışsallıklar aracılığıyla zenginleştirilmiştir. Farklıvarsayımlar altında dengeler hesaplanmıştır. Komisyon'un yardımlara dair kararlarını bir kar-zarar analizinden sonra verdiği gösterilmiştir. Ayrıntıların tartışılmasından sonra modelbasitleştirilmiş bir Grossman-Helpman çerçevesi kullanılarak ekonomi politiği kapsayacak şekilde genişletilmiştir. Sonuç olarak Devlet yardımları politikasına ilişkin karşılıksızdışsallıkları ve ekonomi politiği kapsayan ilk model temin edilmiştir.
Avrupa Birliği'nin karar alma usulleri

Uluslararası İlişkiler çalışmaları alanında çok uluslu örgütler hakkında pek çok araştırma yapılmaktadır. Bunlar iki grup altında toplanabilir: Kurumsal-betimleyici ve teorik yaklaşımlar. Bu tez Avrupa Birliği'nin kurumsal yapısını ve karar alma mekanizmalarını birinci yaklaşım çerçevesinde incelemeyi amaçlamaktadır. AB'nin karar alma yapılan bir dizi oylama usulü ve karar alma usullerinden meydana gelmektedir. Bu çalışma, söz konusu karmaşık yapıların detaylı bir açıklamasını mümkün olduğunca AB'nin birincil kaynaklarını kullanarak yapmayı ve AB hakkındaki Türkçe literatüre özgün bir katkı yapmayı amaçlamaktadır. AB yasamasına dair kilit terim ve kavramların açıklanmasına özel bir önem verilmiştir.
Bölgesel kalkınmada kalkınma ajanslarının rolü: AB ve Türkiye deneyimleri

Bütün dünya ülkelerinde 1929 Büyük Dünya Kriziyle birlikte ulusal sınırlar içinde görülen bölgesel dengesizlikler dikkat çekmeye başlamıştır. Bu dönemde kapitalist sisteme olan inançların azalması ve Sosyalist ülkelerinin büyüme konusundaki başarılarının artmasıyla piyasanın görünmez eliyle kendiliğinden dengeye geleceği görüşü önem yitirmiş ve aksine kamu müdahalesinin gerekliliği görüşü benimsenmiştir. 1970 ve özellikle 1980 yıllarında iktisadi kalkınma anlayışı neo-liberal politikalar ve uluslararası sermayeye dahil olmak için uygulanan serbest dış ticaret ve döviz politikaları paralelinde şekillenmiştir. Bununla birlikte iktisadi kalkınmanın uzantısı olan bölgesel kalkınma teori ve politikaları da aynı yönde değişim göstermiştir. 1990 sonrası dönemde ise bölgesel kalkınma teori ve politikalarının anahtar kavramlarını yönetişim ve katılımcılık oluşturmuştur. Bu kavramlar ışığında geleneksel yukarıdan aşağı uygulanan politikalar terk edilerek aşağıdan yukarıya politikalar uygulanmaya başlamıştır. Yeni bölgecilik akımıyla şekillenen bu politikalar, bütün aktörlerin katılımını sağlayan, girişimcilik ve yenilik odaklı bir kurumsal yapı ihtiyacı ortaya çıkarmıştır. Günümüz AB bölgesel kalkınma politikaları yeni bölgecilik akımıyla şekillenmiş olup Bölgesel Kalkınma Ajansları'na büyük önem vermektedir. Türkiye 1999 yılında Helsinki Zirvesi'nde AB'ye aday ülke olarak gösterilmesiyle bölgesel kalkınma politikalarını AB bölgesel kalkınma politikaları paralelinde uygulamaya başlamıştır. Bu bağlamda Bölgesel Kalkınma Ajansları'nı ülkemizde hayata geçmişştir.
Avrupa Birliği sürecinde Almanya'da kilise-devlet ilişkisi

Çalışma; giriş, iki bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Girişte; din ve devlet ilişkileriyle ilgili temel kavram ve tanımlara yer verilmiştir. Ayrıca Avrupa Birliği'nin din ve devlet ilişkilerine dair yaklaşımı genel olarak ele alınmıştır. Birinci bölümde, Avrupa Birliği öncesi dönemde ve tarihi süreç içerisinde Almanya'da yaşanan dini-siyasi tecrübeler incelenmiştir. Daha sonra bu anlamda Katolik ve Protestan Kiliseleri'nin uygulamalarına değinilmiştir. İkinci bölümde ise; Avrupa Birliği'ne katılım süreci sonunda Almanya'da Kilise-devlet ilişkilerinin hukuki, siyasi ve dini yönü ele alınarak, Almanya'nın durumuna genel bir bakış sağlanmıştır. Din-Devlet ilişkilerine ait modeller ve Almanya'nın bu konudaki tutumu ile Avrupa Birliği'nin buna ilişkin kararları ve uygulamalarına da ayrıca değinilmişitir. Son olarak konumuzla ilgili yaşanan bazı tartışma ve sorunlar ortaya konulmuş, bu bağlama gerek dini gerekse siyasi açıdan yaklaşılarak araştırmamız bir düzleme oturtulmaya çalışılmıştır.
The politics of global security in the EU: Transatlantic relations and terrorism

Bu yüksek lisans çalışmasının amacı Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri'nin küresel güvenlik politikalarının gelişimini ve bunun atlantik ötesi ilişkiler üzerindeki etkilerini terörizm bağlamında incelemektir. Bu çalışma AB ve ABD arasında klişeleşmiş bir sav olan uluslararası konulardan, terör hususundaki fikir ayrılıklarının analizini ve incelenmesini amaçlamaktadır. Bu iki aktörün terör konusundaki davranışları hakkında ortak bir anlayış sağlanması tasarlanmıştır. Terör, küresel güvenlik tehditlerinden biri olarak kabul edilmektedir. 11 Eylül (9/11) olayları uluslararası arenada, AB ve ABD gibi iki temel aktörün gözünde, bu tehdit algısını daha da görünür kılmıştır. Bu çalışma 11 Eylül'ün bir katalizör görevi görerek, AB'nin stratejik düşüncelerinin gelişmesinde ve tehditlerle mücadelede daha küresel bir role adapte olabilmesindeki önemini göstermektedir. 11 Eylül olayları AB'nin dış politika yapısındaki yeni mekanizmaların gelişimine ivme kazandırmakla beraber daha önceden eksik olan AB'nin stratejik vizyona sahip uluslararası aktörlük rolünü güçlendirmek için itici bir kuvvet yaratmıştır. AB'nin durumuna ek olarak bu çalışmada, 11 Eylül'ün Amerika'nın güvenlik algısı ve terör karşıtı politikalarındaki etkileri üzerinde de durulmuştur. Akademik çevrelerde, AB ve ABD'nin uluslararası tehditler karşısındaki tutumlarının farklılıklarının temelinde yatan farklı stratejik kültürleri ve farklı yöntem kullanmalarına dair bir varsayım üzerinde kuvvetli tartışmalar vardır. Bu çalışma, aktörlerin yasal belgeleri üzerinden, küresel güvenlik politikalarını terör bağlamında incelenmeye çalışmaktadır. Bu çabayla, her iki aktörün de güvenlik stratejileri dikkatle gözden geçirilmiştir. Belgelerin ve politikaların değerlendirilmesinden sonra, AB ve ABD arasında uluslararası sorunlar bağlamında kesin çizgilerle ayrılmış bir bölünme olmadığı ele alınmıştır. AB ve ABD'nin terör karşıtı politikalarında hem uyum hem de ayrılıklar bulunmaktadır. Bu uyum ve ayrılıkların ötesinde, küresel güvenlik tehditlerinin engellenmesi için terör karşıtı politikalar konusunda aktörlerin işbirliği ve uyumlu çalışmaları kaçınılmaz bir zorunluluktur.
Ticarette teknik engeller, standardizasyon ve CE işareti

GATT ya da bugünkü adı ile Dünya Ticaret Örgütü'nün ülkeler arasındaki gümrük vergilerinin kaldırılması konusunda gerçekleştirdiği başarılar 'Klasik Korumacılık'ın etkisini azaltmış, bunun karşısında 'Yeni Korumacılık' adı verilen ve etkisini Tarife Dışı Engeller 'le gösteren hareketlerin ortaya çıkmasına sebep olmuştur. Çalışmamızın temel amacım; TDE'in uygulanmasında önemli bir araç olarak kullanılan Ticarette Teknik Engeller'in çözümü ile ilgili olarak Avrupa Topluluğu ve dünyadaki gelişmeler yanında Türkiye'deki durumun incelenmesi, Gümrük Birliği çerçevesinde TTE ile ilgili olarak yapılan çalışmalar ve CE İşareti'nin Türkiye ekonomisi üzerindeki etkilerinin analizi teşkil etmektedir. Çalışmada Devlet İstatistik Enstitüsü'ne ait Yıllık İmalat Sanayi İstatistikleri yanında GB ile ilgili olarak İstanbul il sınırları içerisinde gerçekleştirilen anket sonuçlan baz alınmıştır. Türkiye, nihai hedefi olan tam üyelik doğrultusunda AT ile arasındaki TTE'in çözümü açısından tercihini daha önce AT'nun kendi içerisinde benimsediği ve uygulamaya koyduğu 'Mevzuat Uyumu' yönünde kullanmıştır. AT Sanayi Mevzuatı standardizasyon, belgelendirme ve TTE 'alanında son yıllarda ihracatçılarımızın önündeki en önemli engel olarak kabul edilen CE İşareti ile ilgili konulan da kapsamına almaktadır. Bu çalışmada CE İşareti kapsamına giren imalat sanayimizin oluşturduğu katma değerin, Türkiye ekonomisi içerisindeki payının çok yüksek bir değere sahip olmadığı tespit edilmiştir. Ancak; ihracatımızın büyük bölümünün AT ülkelerine gerçekleştirilmesi, CE İşareti kapsamına giren ihracatımızın yıllara göre gösterdiği artış hızı, AT'da CE İşareti kapsamının genişletilmesi ile ilgili yapılan çalışmalar ve 2000'li yıllara ait tahminler Türkiye'nin ihracat hacminin arttırılması doğrultusunda konuya gereken önemi vermesi gereğine dikkat çekmektedir.
Türkiye'de özel tüketim vergisi ve Avrupa Birliği özel tüketim vergisi ile uyumlaştırılması

Bu tezin amacı, Avrupa Birliği'ne üyelik sürecinde Türkiye'nin vergilendirme alanındaki en önemli müzakere başlıklarından birisi olan Özel Tüketim Vergisi alanındaki Avrupa Birliği ÖTV Müktesebatına uyumda yaşanılan sorunların anlaşılması ve bunlarla ilgili sağlıklı değerlendirme yapılabilmesi için; konuyla ilgili Avrupa Birliği müktesebatını ve 4760 sayılı ÖTV Kanunu mevzuatınıgenel hatları ile karşılaştırmalı olarak ele almaktır. Tezin kavramsal çerçevesi olan ilk bölümde, vergi kavramı ve temel özellikleri ile dolaylı vergiler kapsamında gider vergileri ile özel tüketim vergisinin tanımlanması, özellikleri ve gelişimi ele alınmıştır. Türkiye'deki özel tüketim vergisi uygulamasının ele alındığı ikinci bölümde; özel tüketim vergisinin tarihsel süreci, geçiş nedenleri, 4760 sayılı Kanun öncesi ve sonrası dönemde özel tüketim vergilerinin temel özellikleri aktarılmıştır. Üçüncü bölümde ise, Avrupa Birliği'nde vergi uyumlaştırması olgusu ve bu çerçevede özel tüketim vergisi alanındaki uyumlaştırma; tarihsel gelişim, yasal dayanak, uyumlaştırma nedenleri ile sonuçları etrafında aktarılmıştır. Avrupa Birliği'nde özel tüketim vergisinin ele alındığı dördüncü bölümde sırası ile bu alandaki müktesebattan geniş bir şekilde bahsedilmiş, daha sonra ise alkol, tütün ve enerji alt başlıkları etrafında bu alanlardaki mevzuat, vergilendirme rejimi ve güncel tartışmalar ele alınmıştır. Avrupa Birliği ve Türkiye'deki özel tüketim vergisi uygulamalarının alt başlıklar itibari ile karşılaştırmalı bir şekilde ele alındığı son bölümden sonra sonuç ve öneriler bölümünde genel değerlendirme yapılmıştır.
Avrupa Birliği eğitim ve değişim programları'nın yabancı dil öğreniminde kültürel etkileşime olan katkısı

Bu araştırmadaki amaç, Avrupa Birliği Eğitim ve Değişim Programları ile yurt dışına giden yüksek öğrenim öğrencilerinin dil eğitimi ve kültürel etkileşim açısından karşılaştıkları olumlu ve olumsuz olguları betimlemek ve eğitim ve değişim programlarının etkinliğinin artırılmasına yönelik geçerli önerilerde bulunabilmektir. Bu araştırma; Avrupa Birliği Eğitim ve Değişim Programları kapsamında yer alan Sokrates Programının, Yüksek Öğretimi kapsayan Erasmus Programı ile Avrupa Üniversitelerinden herhangi birine gitmiş ve dönmüş öğrencilerin Avrupa'da bulundukları sırada:?Sahip oldukları yabancı dil düzeyleri ile gittikleri ülkelerdeki yaşadıkları sorunları.Dil öğretimi sırasında gittikleri ülkenin kültürüne ait öğrendikleri öğelere, orada bulundukları süre içerisinde verdikleri tepkileri.Kültürel öğeler ile ilgili olarak kültürleşme, kültürlenme, kültür şoku ve kültürel değişim gibi konularda ortaya çıkan olumlu ve olumsuz değişimleri.Kendi ülkeleri ve gittikleri yabancı ülkelerin kültürel öğeleri konusundaki görüş, düşünüş ve davranışlarındaki olumlu ve olumsuz değişimleri belirlemek ve elde edilen bulguların ışığında Avrupa Birliği Eğitim ve Değişim Programlarını yöneten, bundan yararlanacak olan öğrenciler ve eğiticiler için geçerli ve yararlı önerilerde bulunabilmek için planlanmış ve yürütülmüştür. Araştırma kapsamına alınmış denekler Gazi ve Yıldız Teknik Üniversiteleri'nin AB Ofislerinin kayıtlarından Erasmus Programı ile yurt dışına gitmiş öğrencilerin listesi temin edilerek araştırmanın örneklem grubu oluşturulmuştur. AB Eğitim ve Değişim Programlarından yararlanan öğrenci sayısının çok olmaması nedeni ile araştırmayı anlamlı sonuçlara götürebilmek açısından evren aynı zamanda örneklem grubunu oluşturmaktadır.
Avrupa Birliği göçmenlik politikaları: Tarihsel geçmiş ve mevcut durum

Bu çalışmanın amacı Avrupa Birliği'nin göçe ve göçmene yönelik izlediği politikaları saptamak ve Avrupa Birliği düzeyinde ortak bir göç politikasının geliştirilip geliştirilmediğini belirlemektir. Bu amaçla öncelikle göç ve göçmen kavramlarının işaret ettiği anlam ve bunlarla ilgili tartışmalara, daha sonra da göçe neden olan faktörleri anlayabilmek için göç teorilerine kısaca değinilecektir. Çalışmanın içeriğinde göçün Avrupa Birliği algısının değerlendirilmesinde Everett Lee'nin itme-çekme kuramından ve ilişkiler ağı kuramından yararlanılmıştır. Bu yaklaşımlar ışığında temel varsayımlarımız Avrupa Birliği'ne göçün halen yoğun bir şekilde devam ettiği, Avrupa Birliği düzeyinde serbest dolaşım hakkının öncülük ettiği bir ortak göç politikasının var olmakla birlikte halen gelişme aşamasında olan bir politika çekirdeği olduğu varsayımlarıdır. Bu bulgulara ulaşabilmek amacıyla ilk bölümde çizilen kavramsal çerçevenin ardından Avrupa'ya yönelen göç akınlarının niteliği, uluslararası belgelerde göçmenlerin yeri ayrı bir bölüm halinde incelenecek, daha sonra Avrupa Birliği'nin göç ve göçmen konusundaki müktesebatı ve diğer ikincil hukuk kaynaklarında düzenlenmiş hukuki metinler incelenecektir. Son bölümde Avrupa Birliği'nin göç politikası; entegrasyon, ortak sığınma hukuku, ekonomik işgücüne yönelik politikalar, vize politikası ve sınır kontrolleri bağlamında irdelenecektir. Bu gelişmeler ışığında; Avrupa Birliği göç politikasının önümüzdeki yüzyıl içinde nasıl bir rota izleyeceği konusunda bazı değerlendirmeler ve elde edilen sonuçlar ortaya konulmaya çalışılacaktır.
AB'nin Kıbrıs sorununa bakışı ve Türkiye-AB ilişkileri

İAB'nin Kıbrıs Sorununa Bakışı ve Türkiye-AB? İlişkileri isimli yüksek lisans tez çalışmasında Kıbrıs sorununun ortaya çıkışı, AB'nin soruna dahil oluşu, BM gözetiminde yapılan çözüm müzakereleri ve genel olarak Kıbrıs sorununun Türkiye-AB ilişkileri üzerindeki etkileri incelenmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde; Kıbrıs tarihine ve Kıbrıs'ın tarihsel süreç içerisinde nasıl sorun haline geldiğine değinilmiştir. Bu bağlamda Osmanlının Kıbrıs'ı fethi, Kıbrıs'ın İngiltere tarafından ilhakı, Kıbrıs Cumhuriyeti'nin kuruluşundan dağılmasına kadar geçen süreç, 1974 Barış Harekatının öncesi ve sonrasında yaşanan gelişmeler ve BM gözetiminde gerçekleşen çözüm arayışları anlatılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde Avrupa Birliğinin Kıbrıs sorununa nasıl dahil olduğu Kıbrıs Cumhuriyeti kurulduktan ve dağıldıktan sonra AET ile kurulan ilişkiler, yapılan mali anlaşmalar ve Kıbrıs Türklerinin bu süreçte saf dışı bırakılması ele alınmıştır. İkinci bölümde ayrıca GKRY'nin 1990 yılında AT'ye yaptığı tam üyelik başvurusu ve bunun yol açtığı hukuksuzluğa değinilerek 1993 Kopenhag Zirvesi'nden başlayarak AB'nin Kıbrıs ile ilgili aldığı kararlar incelenmiş, bu kararlar çerçevesinde KKTC'nin ve Türkiye'nin verdiği tepkiler ortaya konarak konuya açıklık getirilmeye çalışılmıştır. Üçüncü bölümde genel olarak Kıbrıs sorununun, Türkiye-AB ilişkileri üzerindeki etkileri anlatılmaya çalışılmıştır. Bu doğrultuda, Türkiye-AB ilişkilerinin geçmişşine değinilip GKRY'nin tam üyelik başvurusu sonucu AB'nin Kıbrıs sorununu, Türkiye ile ilişkilerinde belirleyici unsur haline nasıl getirdiği ve bu durumun ilişkiler üzerindeki etkisi ele alınmıştır. Ayrıca meselenin anlaşılmasını kolaylaştırmak için o dönemde yapılan çeşitli yorumlara ve Türkiye hükümetlerinin tepkilerine yer verilmiştir. Çalışmanın dördüncü ve son bölümünde, Rum kesiminin Kıbrıs açıklarında yürütmüş olduğu petrol arama çalışmalarına değinilerek bu durumun Türkiye açısından yaratacağı avantajlar üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölümün son kısmında yakın dönem Türkiye-Yunanistan ilişkilerine ve bu ilişkilerin Kıbrıs sorunu üzerindeki etkisine değinilmiştir.
Türkiye'de kadın işgücünün gelişimi ve AB ülkeleri ile karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı Türkiye'de kadın işgücünün, günümüzde değişen ekonomik ve toplumsal yapı çerçevesinde gelişimi, değişimi ve Avrupa Birliği'ne üye ülkelerle karşılaştırılmasının yapılmasıdır. Çalışmada işgücü kavramı tanımlanıp bu kavramların özellikleri açıklanmış olup, Avrupa Birliği'nde ve Türkiye'de tarihsel süreç içerisinde kadın işgücünün durumu incelenmiştir. Çalışmamız da ayrıca kadın işgücü sorunlarına genel bir açıdan bakabilmek için çalışan kadınların sorunlarına da yer verilmiştir. Türkiye'de kadın işgücü konumu incelenirken Eurostat ve TÜİK' ten alınan istatistik verileri yorumlanarak sosyal ve ekonomik kriterler çerçevesinde analiz edilmiştir. Türkiye'de kadın istihdamına ilişkin mevcut durum ve AB'ye uyum sürecinde yapılan düzenlemeler bakımından Türkiye ve AB ülkeleri arasındaki farklılıklar tespit edilmeye çalışmıştır. Çalışma sonunda ülkemizde kadınların işgücüne katılımını kısıtlayan en temel sorun olarak ataerkil bir toplumsal yapı ve eğitimsizlik ortaya çıkmaktadır. Ülkemizde kadınların çalışma hayatına istenilen düzeyde katılımı sağlanamadığı tespit edilmiş ve kadınların istihdam sorunlarını ülkemizdeki genel istihdam sorunlarından bağımsız olarak ele almanın mümkün olmadığı görülmüştür. Kadın işgücü istihdamının arttırılması her şeyden önce genel ekonomik gelişmeyle ilgili olup, yeni yatırımların yapılması ve yeni iş sahalarının açılması gerektirmektedir. Devlet, işveren, işçi kuruluşları ve toplumun diğer kesimlerinin birlikte hareket etmeleri sonucunda kadın işgücü ile ilgili sorunlar azaltılarak, kadınlar işgücü piyasasında hak ettikleri yerlerini alabileceklerdir.
Avrupa Birliği'nin demokratik yapısının birliğin geleceği üzerindeki etkisinin incelenmesi

Avrupa Birliği'nin demokratik yapısının Birliğin Geleceği üzerindeki incelenmesi başlıklı çalışma, uluslar üstü bir yapılanmaya ulaşmaya çalışan Birliğin demokratik yapısını kendi tarihi gelişimi içerisinde incelemekte ve Birliğin siyasi entegrasyon çerçevesinde, günümüzde ulaştığı nokta olan Anayasal Anlaşma bağlamında gelişmeleri analiz etmektedir. Buna göre, ekonomik çıkarlar göz önünde bulundurularak oluşturulan Avrupa Birliği, kendi yönetiminde demokratikleşme ihtiyacını genişleme ve siyasi bütünleşme yönünde çalışmalar yaptıkça daha derinden hissetmeye başlamıştır. Fakat Birlik kapsamında demokratik açık problemini çözmeye yönelik gerçekleşen tüm çalışmalar demokrasi ve meşruiyete ilişkin sorunların tam olarak çözülememesiyle sonuçlanmıştır. Bu noktada son zamanlarda yaşanan Anayasal referandum krizleriyle birlikte, elitler grubu olarak nitelendirilen Konsey'in halen Birliğin yönetiminde ağırlıklı rol sahibi olması, kararların onaylanmasında son söz sahibi olması, yasamayı gerçekleştirmesi, geleceğe ilişkin köklü değişiklikleri engellemekte ve siyasi bütünleşmenin geleceğini de tehlikeli bir sürece sokmaktadır.
The prospects of Europeanization in the field of civil protection: The cases of Italy and Croatia

Sivil koruma, Avrupa Birliği'nin, Üye Ülkelerin acil durum ve afet etkilerini en aza indirme çabalarını koordine ettiği alanlardan biridir. Yerellik ilkesine uygun olarak, AB düzeyinde sivil koruma esas olarak Üye Ülkelerin ulusal kapasitelerine bağlıdır. Bu nedenle, sivil koruma, AB düzenlemelerinin bağlayıcı bir güce sahip olmadığı bir alandır ve Birlik, Üye Ülkelere sivil koruma çalışmalarında destek vermektedir. Bu çalışmanın temel amacı, tüm Üye Ülkelerin kendilerine özgü sivil koruma sistemlerine sahip olduğu ve AB düzeyindeki koordinasyonun temelde ulusal sistemlere ve kaynaklara bağlı olduğu sivil koruma alanında Avrupalılaşma imkanlarını anlamaktır. Çalışma Avrupalılaşma imkanlarını anlamak için, mevcut AB sivil koruma sisteminin temel özelliklerini incelemekte ve bağlayıcı olmayan yönetişimin Avrupalılaşmaya ne ölçüde zemin hazırladığnı göstermektedir. Bu amaçla, Birlik Sivil Koruma Mekanizması Katılımcı Ülkeleri, İtalya ve Hırvatistan, örnek olaylar olarak incelenmiştir.