İlköğretimde Türkçe eğitimi ve öğretimi (2. kademe)

Bu çalışmada, Türkçe eğitim ve öğretiminde büyük bir verimsizlik olduğu gerçeğinden yola çıkılarak, ilköğretim II. Kademede (6. 7. 8. sınıflar) bu verimsizliğin sebepleri tespit edilmeye çalışılmıştır. III bölümden meydana gelen çalışmanın I. Bölümünde; dil, anadili, anadili öğretiminin fert ve toplum açısından önemi ve Türkçe'nin eğitim ve öğretiminin tarihi gelişimi hakkında bilgi verilmiştir. II. Bölümde ; dil becerilerinin geliştirilmesi konusu ele alınmıştır. Bu başlık altında dil becerisi olarak adlandırılan anlama ve anlatma becerileri, dolayısıyla anlama becerisini oluşturan dinleme ve okuma, anlatma becerisini oluşturan konuşma ve yazma konusu incelenmiştir. Bu çalışmalar sırasında anadili dersinin bir bilgi dersi olmaktan çok, bir beceri ve alışkanlık kazandırma dersi olduğu, bu beceri ve alışkanlıkların nasıl kazandırılması gerektiği tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu bölümün son konusu olarak dilbilgisi öğretimi incelenmiştir. III. Bölüm ise; Türkçe Eğitim ve Öğretimi'nin meseleleri ele alınmıştır. Türkçe eğitim ve öğretiminin bugün istenilen seviyeye ulaşmasının sebeplerinin, ya bu eğitimi veren öğretmenlerden, ya bu eğitim sırasında kullanılan araç - gereçlerin eksikliği yahut yetersizliğinden, ya da bu eğitim ve öğretim için kullanılan teknik ve yöntemlerin uygun olmaması veya eksikliğinden olabileceği mantığından hareket ederek, bu unsurlar teker teker ele alınarak incelenmiştir. En önemli unsur olarak görüldüğünden dolayı da öncelikli ve ağırlıklı olarak öğretmen konusu ele alınmıştır. Öğretmenin seçimi ve yetiştirilmesi ayrı ayrı incelenmiştir. Özellikle Türkçe ve Türk Dili ve Edebiyatı öğretmenini seçerken çoğunluğu üniversite sınavında şıkları doğru tahmin edip hasbel kadar bu bölümlere girmiş kişilerden değil, bu konuda yetenekli kişileri seçebilen bir sistemle bu bölümlere öğrenci seçilmesi gerektiği çünkü; Türkçe dersinin bir bilgi dersinden ziyade beceri dersi olduğu gerçeği önemle vurgulanmıştır. Öğretmenin yetiştirilmesi konusunda ise, yine bu istekli ve yetenekli öğrencilerin seçiminden sonra bugün uygulanan fakülte eğitiminin yanında buraya kadar gelmeden önce ortaöğretim döneminde öğretmenlik mesleğine hazırlık yapılmalı, bu listeler yaygınlaştırılmalı, hatta öğretmen olacak kişilerin çoğunluğu bu liselerden eğitim fakültelerine gelmeli böylece bu mesleğin ciddiyetini önemini çok daha uzun süre teneffüs etmelidir. Gibi bu ve buna benzer araştırma ve öneriler daha detaylı olarak sunulmuştur. II Türkçe eğitimi ve öğretimi kullanılan araç - gereç konusunda ise; Batıda anadili eğitimi verilirken kullanılan araç - gereçlerin özelliklerinin nasıl olduğu ve ne şekilde yararlanıldığı bu konuda yapılan araştırmalardan tespit edilmiştir. Mesela, kullanılan ders kitaplarında satır uzunluğunun ne kadar olması gerektiği, harf büyüklüklerinin yaşlara göre kaç punto olacağı vb. ilmi araştırmaların sonuçlan ülkeler değiştiğinde de pek fark etmediğinden dolayı aynı aynı şekilde uygulanabilmektedir. Bu ve buna benzer araç -/ gereçlerin Türkçe eğitim ve öğretiminde olumlu bir şekilde kullanılması için gerekli inceleme sonuçları tespit edilmiştir. Yine Türkçe eğitim ve öğretimi konusunda uygulanan teknik ve yöntemler incelenmiştir. Bu yöntemlerden özellikle ünlü Amerikalı eğitimci J. B. Bloom'un 'Tam Öğrenme Metodu' üzerinde ağırlıklı olarak durulmuştur. Bloom'un 'işin başından beri olumlu öğrenme şartları sağlanmış, ise, dünyada herhangi bir kişinin öğrenebileceği her şeyi hemen hemen herkes öğrenebilir'. Düşüncesiyle geliştirdiği bu yöntem Türkçe Eğitimi ve Öğretimi felsefesine de uymaktadır. Zaten anadili öğretiminde amaç; kişiler arasında farklar yaratılmasından ziyade, en alt seviyedeki kişide bile Türkçe'yi yeteri derecede ve hatasız olarak kullanabilmeyi ulaşılması gereken hedef olarak almalıdır. Bu amaçla bu amaçla bu yöntemin Türkçe eğitim ve öğretiminde nasıl uygulanması gerektiği konusunda tesbitlerde bulunulmuştur.