turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Hurda arabaların resim çalışmalarına yansıması

Tüketim kültürünün en önemli parçalarından biri de hurda arabalardır. Gelişen teknolojiyle birlikte, sürekli gelişen ve değişen araba teknolojisi arkasında hurda yığınları bırakmaktadır. Unutulmaya yüz tutmuş, bir kenara itilmiş hurda arabalar, malzeme ve biçim bakımından zenginlik göstermektedir. Farklı modellerde yapılan yüzey ve görünüm açısından zenginlik gösteren arabalar, farklı alanlara mal olup esin kaynağı olmuştur. Bu araştırmanın içerisinde yer alan çalışmaların amacı hurda arabaları resimsel açıdan irdeleyip imgeleştirme yolu ile resimsel ifadeye dönüştürmektir. Araştırma sürecinde; dergi, makale, tez, kitap ve koleksiyon eser dergilerinden veriler elde edilip literatür taraması yapılmıştır. Tez kapsamında, araba imgesini resimlerinde kullanan Batılı ve Türk sanatçılar araştırılmıştır. Araştırmada elde edilen verilere göre sanatçıların araba imgesini resimlerinde peyzaj içinde bir öğe olarak veya çalışmanın merkezinde kompoze ettikleri görülmüştür. Bu tez çalışması üç bölümden oluşup birinci bölümde kavramsal çerçeve ilgili araştırmalar yapılarak arabaların geçmişşten günümüze gelişimi ve araba imgesini kullanan sanatçılara yer verilmiştir. İkinci bölümde 20. yüzyıl sanatına değinilerek resim sanatında tüketim kültürüne, atık nesnelere ve sanat akımlarına yer verilmiştir. Araştırmanın Üçüncü bölümünde ise tez kapsamında yapılan uygulamaların gelişim süreci, uygulamalar ve çözümlemelerine yer verilmiştir. Çalışma kapsamında ele alınan hurda arabanın imgeye dönüşümü, görselliği ve anlam bakımından da biçim-içerik ilişkisi üzerinde durulmuştur. Çalışmaları oluştururken kurgulanan kompozisyon düzeni, kullanılan teknik, oluşturulan doku, seçilen armoni ve renk kullanımı ile ilgili açıklamalar yapılmıştır. Boya kullanımındaki ve fırça hareketlerindeki rahatlık, dışavurumcu bir tavırla örtüşür biçimdedir. Çalışmaların gruplara ayrılmasıyla önce genel açıklamalar daha sonra ise tek tek çalışmaların çözümlemeleri oluşturulmuştur. Araştırmalar neticesinde hazırlanan bu çalışma; en başta yaşadığımız çevrede sokaklarda terk edilmiş olarak gördüğümüz ve hurdalıklarda yok edileceği ana kadar muhafaza edilen hurda arabaların aslında hayatımızdan bütün olarak çıkmadığı ve sanat ile arasındaki etkileşim sonucunda oluşturulan uygulamaların geçirdiği estetik süreci ispat niteliğindedir denebilir.
Renk bağlamında güncel sanat pratikleri ile yeni propaganda estetiğinin etkileşimleri

Bu eser metni çalışmasının amacı, 'Renk Kataloğu' isimli eserin kavramsal çerçevesini oluşturmak, görsel propagandanın 20. yu zyıldaki seyrinin sanat tarihiyle ilişkisini incelemek, gelişen dijital göru ntu kaydetme teknolojileri ve internetle ortaya çıkan yeni propaganda yöntemlerinde renk kullanımını vaka ve verilere dayanarak araştırmak, propaganda materyallerinde kullanılan renklerin uluslararası siyaset sahnesinde yaşanan gelişmelerin etkisiyle yu klendikleri yeni sembol ve motif değerlerini ortaya koymaktır. Çalışmanın 'Propaganda ve Savaş' isimli ikinci bölu mu nde modern propaganda kurumlarının doğuşu, örgu tlenme ve çalışma mekanizmaları, modern görsel propagandanın Birinci Du nya Savaşı, İkinci Du nya Savaşı ve İkinci Körfez Savaşı'ndaki örnekleri ve niteliği incelenmiş ve propaganda metodolojilerindeki ve söylemlerindeki kimi dönu şu mler ortaya konmuştur. Bu dönemlerde yaşananların ele alınışında, bugu ne kadar u retilen akademik çalışmaların ortaya koyduğu gerçekleri tekrar etmek yerine, her dönem, kendi özgu nlu klerini belirleyen unsurlarıyla ele alınmıştır. Örneğin, İkinci Du nya Savaşı'nda Görsel Propaganda (2.3) isimli bölu mde, savaşın tamamı boyunca sergilenen propaganda faaliyetleri analiz edilmemiş, savaşan tarafların propaganda yöntemlerinde, özgu n olduğu değerlendirilen özellikleri ele alınmıştır. 'Renk ve Yeni Propaganda Yöntemleri' ismini taşıyan uçu ncu bölu mde, değişen iletişim teknolojileriyle yeni imkanlara ve yöntemlere kavuşan propaganda politikaları incelenmiş ve bu yeni olanaklar dahilinde gerçekleştirilen propaganda faaliyetlerinde renk kullanımı, turuncu renk özelinde değerlendirilmiştir. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki kimi cezaevlerinde tutuklu ve hu ku mlu lere giydirilen tek tip u niformaların rengi olan turuncunun, İkinci Körfez Savaşı sonrasında kazandığı politik anlamlar bu tu nu incelenmiş ve tanımlanmıştır. 'Renk Kataloğu İsimli Eserin Kavramsal Çerçevesi' ismini taşıyan dördu ncu bölu mde ise, Hasan Özgu r Top'un 2016 yılında u rettiği 'Renk Kataloğu' isimli eserin u retiminde yapılan anlatısal ve plastik estetiğe dair tercihler gerekçelendirilmiştir.
Sokullu Mehmet Paşa Camii çinileri ve örnek uygulamaları

Tezime konu olan Sokollu Mehmet Paşa Camisi, Sinan'ın eseri olmasının yanında, 16. yy. İznik çinileriyle süslenmiş olmanın bir ayrıcalığınada sahiptir. Konu olarak İznik çinileriyle ilgili bir araştırma yapmaya karar verdiğimde bu yapının çinileri hakkında kapsamlı bir araştırma yapılmadığını gördüm. Bunun üzerine hem yapının çinilerinin bir envanterini hem de çini dekorasyonunda kullanılan süsleme çeşitlerinin kökensel araştırmalarını yaptım. Ayrıca bir İznik çinisinin hangi aşamalardan gerçek oluşturduğunu göstermek açısından da kimyasal yapıları ve yapım evreleri hakkında 'İznik' kitabını referans olarak aldım. IV
Türkiye'deki üniversitelerin amblemleri

Üniversiteler, eğitim ve öğretimde, bir ülkenin kalkınmasında, insanlarının bilinç düzeyinin yükselmesinde, çağdaş medeniyet seviyesine yükselmede, ekonomik, kültürel, sanatsal gelişimde bir ülkenin en temel ve vazgeçilmez yapı taşlarıdır. Bu kadar önemli olan bu kurumların amblem ve logolarının iddialı ve özgün olması gerekmektedir. Üniversitenin vizyonuna ve misyonuna yaraşır bir tasarım ürünü olmalıdır. Araştırmalarımda üniversitelerin ambleme yeteri kadar önem vermediğini gördüm. Hatta bariz kötü olan amblem tasarımlarının düzeltilmemesi veya yeniden tasarlanmaması bana göre büyük bir eksikliktir. Çünkü sunulan vizyon ve misyonu taşıyacak imaja sahip değiller. Bu kadar önemli kurumların iddialı amblemlere sahip olmaları gerektiği düşüncesini taşıyorum. Vakıf üniversiteleri devlet üniversitelerine göre amblem tasarımlarına daha çok önem vermiş ve daha iyi tasarımlar yapmış veya yaptırmıştır. Bu çalışmamda, Türkiye'deki üniversitelerin amblemleri kurumun adı, amblemin tasarımcısı, üniversitenin kuruluş tarihi, üniversitenin bulunduğu il, tasarım türü, amblemde kullanılan renkler, kullanılan form, amblemin içeriği, üniversitenin web adresi araştırılmış ve incelenmiştir.
Ebru ve estetik

Bu tez çalışması geleneksel sanatlarımız kuşağında yer alan ebru sanatının tarihsel süreç içerisinde geçirdiği evre ve bu evreler süresince temel aldığı esasları içermektedir. Ebru sanatında estetik değerin belirleyici unsurlarının neler olduğunu, atalarımızın geleneksel sanatlarımızın icrasında nasıl bir yol izlediklerini, duygu ve düşüncelerini hangi felsefe üzerine bina ettikleri kapsamlı bir şekilde ortaya konulmuştur. Çalışmamızda ebru sanatının tarihi ile ilgili yazılı, görsel kaynaklar incelenmiş ve günümüzde yaşayan ebru ustalarının atölye ortamları ziyaret edilerek derin bilgilerine başvurulmuştur. Ayrıca ebru sanatına dair makalelerden yararlanarak, konumuzla ilgili çalışmaların tespitinde de internet ortamından faydalanılmıştır. Daha önce estetik bakımdan kapsamlı bir şekilde ele alınmamış olan ebru sanatının bu çalışma sayesinde Geleneksel Türk-İslam sanatları arasındaki müstakil yerine ve sanat değerine katkı sağlayacağını ümit etmekteyiz.
Eleştirel yaklaşımla kentsel yaşamdan plastik çözümlemeler

Endüstriyel gelişmelerin hız kazandığı dönem birey için yeni sorunları da beraberinde getirmiştir. Gelişmelerin en çok hissedildiği alan kentleşme politikaları olmuştur. Kent mekanının oluşumunda ekonomik ve sosyal alandaki katılımıyla mekanı belirleyen birey, sonradan kent mekanının etkisiyle adeta bir nesneye dönüşmüştür. Kent mekanı, özünde sosyal ilişkilere dayanan bir yaşam alanının tanımlaması niteliğinde iken, kapitalist üretim biçiminin de bir sonucu olarak yaşamsal edimlerin göz ardı edildiği bir çevrenin oluşumu ve şeyleşmiş- şeyleştirilmiş bir insan kümesinin iletişimsizlik sorunları incelenmiştir. Bu bağlamda eleştirel yaklaşım, biyolojik ve ruhsal yönden insani değerlerin yok sayıldığı bir büyüme anlayışına tepki olarak ele alınmıştır. Bireyin kent mekanıyla kurduğu ilişki kent tanımlamalarından sonra günlük yaşamdaki yeriyle ve bireyin imge dünyasındaki kent oluşumlarıyla resim uygulamalarında ele alınmıştır. Teorik yaklaşımlarla belirlenmeye çalışılan kent ve kent günlük yaşamı sanat tarihinde romantik dönemle birlikte eleştirel anlayışla incelenmiştir. Plastik anlatımda kent; sosyo-psikolojik yanı ile mutsuz, tedirgin; psikolojik ve fizyolojik yönden bozukluğa uğramış insan tiplerinin izlerini taşımaktadır. Kent mekanları, güzelleştirilmiş vitrinlerin yerine, kenti ayakta tutan endüstriyel görüngülerle iç içe olan bireyle ilişkilendirilmiştir. İzlenim olarak kenti tanımlayan beton yığını yerleşim yerleri, günlük yaşamdan kent sokakları, vitrinler ve eğlence mekanlarının yerine gittikçe çoraklaşan, yozlaşan bir yaşam kesitinin eleştirisi günlük yaşamda fark edilemeyen, sıradan ya da iğrenç olarak nitelenen nesnelerle ele alınmıştır. Oluşturulmaya çalışılan kent kompozisyonlarında doğrudan bir aktarım söz konusu değildir. Kompozisyonlar imgesel tasarımların ürünüdür. Günlük yaşamın sıradanlığı - gerçekliği, bireye yansıyan yanıyla plastik olarak ifade edilmiştir. Eleştirel yaklaşım, kent günlük yaşamında kalabalığa rağmen yalnızlaşıp, iç dünyasına çekilen bireyin kent yaşamının dramatik yapısına karşı aldığı tavrı ve görme biçimini belirlemiştir.
Eski Türk Kam Kostümlerinde mistik imgeler

Eski Türkler, şaman kelimesi yerine 'kam' kelimesini kullanmaktadırlar. Pek çok imgesel motifin, çeşitli hayvanların derilerinin, tırnaklarının ve kamın kendisine özgü tasarlanan kostümleri kullanmaktadırlar. Eski Türk Kam kostümünün üzerinde mitolojinin, tarihin, dinin, felsefenin, kozmo lojinin, astrolojinin özünü bulmanın mümkün olduğu bilinmektedir. Kam kostümünün yanında bazı kozmik imgeleri ve izlenecek meta-psişik yolları da açığa vurmasından dolayı önem arz etmektedir. Kam kostümünün üzerinde bulunan aksesuar parçalarına baktığı- mızda, ilk olarak kamın kostümden güç alışı, kutsal saydığı değerler, aksesuarların taşıdığı mistik değerler dikkat çekmektedir. Kam kendini bir kuş gibi özgür, bir ayı gibi güçlü, bir at gibi hırçın hissettiğin de, onun hissettiklerini anlarız çünkü bize bunu ruh hali ile, dansı ile çok güzel tasvir etmektedir. Aksesuarların ve nesnelerin, Kam'ın dünya görüşünü ve büyüsel simgesini mistik bir kişiliği yansıtarak, koruyucusu olarak görev aldığı düşünülmektedir.
Leke, ışık ve dokunun plastik değer olarak resimde irdelenmesi

Sanat eserinin incelenmesi, hem genişliğine, hem derinliğine bir araştırma gerektirmektedir. Bu genişlik dünyanın bütün yüzeyi, derinliği de tarihin geçmişş yüzyıllarıdır. Onun içindir ki, dünya Plastik Sanatların irdelenmesine yönelme, sanat kültürünün tanınmasında tek yoldur. Bunu yapmadan yöresel değerlendirmelere gitmek, kimi iddialar çerçevesi içinde kalmak durumunu ortaya çıkarır. Bu çalışmanın amacı da yapıtlarındaki somut ve soyut nesnelerin plastik olarak zihinsel duyumlama yeteneğimizde bambaşka etkiler uyandırmak amacını gütmesidir. Bu bağlamda dünya sanatında, resmin dilini oluşturan öğelerin yapıtlarımda da irdelenmesi problem olarak ortaya konulan sorunlara çözüm getirmiştir. Plastik Sanat'ın en belirgin özelliği ve onu bilimden ayıran niteliklerinden biri aynı amaç içinde değişik zaman zaman apayrı çözümler verebilmesi- bu durumdan ötürü de çağlan, toplumları, kişileri birbirinden ayıran değişik estetik tercihlerin ortaya çıkmasını sağlamasıdır. Fonksiyonu belirli ve sınırlı bir öge için dahi, görsel açıdan farklı, hatta bambaşka etkiler uyandırabilecek algılama söz konusu olabilmektedir. Bu olgu Sanat'ın niteliği ve gücü hakkında basit fakat ilginç, aynı zamanda kesin bir yargı olarak ifade edilebilir. Resim düzlemindeki görsel elemanlar, plastik bir düzen oluşturacak şekilde kullanılması biçimi oluşturmaktadır. Resimde biçimi oluşturan öğeler çizgi ve renk olarak karşımıza çıksa da leke çizgiden ve renkten daha etlilidir. Birinci bölümde homojen bir yüzeyle zıtlaşan alan olarak tanımlanan lekenin çizgiden ve renkten etkili olduğu irdelenmekte; ikinci ve üçüncü bölümlerde ışığın ve dokunun resimdeki yerleri saptanmaktadır. Dördüncü bölümde Görsel etkileri bilinç düzeyinde belli bir süreçten geçirmek için, sözlü olarak tanımlamak, irdelemek vasıflandırmak kuramsal içeriğe dönüştürmek amacı güdülmüştür. Bu amaçla Geştalt teorileri kapsamında var olan tüm ilkeler ve etmenler göz önüne alınarak komposizyon bütünlüğü aranmaya çalışılmıştır. Beşinci bölümde örnek olarak önerileni yapıtlarındaki Leke-doku ve ışığın bütüne anlam kazandıran, onu oluşturan parçalar olarak değil; bu parçaların ne şekilde bir araya geldikleri ve parçalar arasındaki ilişki açıklanmaya çalışılmıştır. Bunun için biçimsel organizasyon, alan kuvvetleri ve izomorfizim kavramları ile görsel etkinlik irdelenmiştir.
Toplumsal cinsiyet rolleri açısından 'aile' ve günümüz sanatındaki yansımaları

Toplumsal cinsiyet kavramı cinsiyetin bir toplumsal ilişkiler ağı içerisinde kurulduğunu ifade etmektedir. Cinsiyet kavramı ele aldığı nesneyi tarihin her türlü kültürel bağlamının dışında değişmez bir öze sahip olarak değerlendirirken, toplumsal cinsiyet kavramı tarihsel ve sosyokültürel bağlamların farklılaştırıcı etkisinin altını çizmektedir (Becerikli, 2004, s. 1). Toplumsal cinsiyetin inşasının temelinde yer alan ataerkillik sistemi ise, eril bir söylem üzerinden kurulduğu için yalnızca kadının toplum içindeki rolünün değil, aynı zamanda emeğinin, cinselliğinin, bedeninin ve doğurganlığının da denetlendiği bir toplumsal sisteme gönderme yapmaktadır (Atan, 2015, s. 8 -9).1970'li yıllardan itibaren, kadın hareketlerinin de etkisiyle, ataerkil sistemin erkek merkezli bakış açısına karşı çıkarak, kadınlığı inşa edilen bir süreç olarak ele alan ve kadınsı duyarlılığı ön plana çıkarmaya çalışan kadın sanatçıların ataerkil döngünün içinde sıkışıp kalan kadınların sorunlarını görerek daha yoğun dillendirmeleri feminist sanatın yükselişi ile doğru orantılıdır. Sanat alanında toplumsal cinsiyet tanımının karşılığı 1970- 80 arası sürece denk gelmektedir. Sanat pratiği doğrultusunda toplumsal cinsiyet kavramına yönelik sorgulamalar, daha çok kadın sanatçılar tarafından gerçekleştirilir ve kadın sanatçıların üretimine odaklanılır. Nitekim toplumsal cinsiyeti biyolojik cinsiyetten farklı bir olgu olarak kavramaya, dişil ya da eril olarak cinsiyetlendirilmiş bir toplumsal alan içine doğmanın ve böyle bir alanda var olmanın anlamını sorgulamaya ve yansıtmaya çalışan sanatçılar öncelikle kadın sanatçılardır. Bu sanatçılar cinsiyetle ilgili kavrayışların üzerine genel kabullerle değil de soru işaretleri ile gitmekte ve eril söylemin kurguladığı toplumsal cinsiyetin rollerine karşı geliştirdikleri söylemleri sanat pratiğine taşırken kendi özgün kimliklerini oluşturmaya çalışmaktadırlar. Cinsiyet eşitsizliklerinin olduğu alanlardan özel alan ve bunun tezahürü olarak aile ve evlilik kavramları kadınların ezildiği ve ölümle yüz yüze geldiği alanlar olmaktadır. Bu bağlamda Toplumsal cinsiyet Rolleri üzerinden Aile ve Günümüz Sanatına Yansımaları başlıklı Yüksek Lisans Sanat Çalışması Raporunda, sanatçıların çalışmalarında toplumsal cinsiyet rollerini hangi nedenlerle ele aldığı, aile kavramı/kurumu ile olan ilişkilerinin eserlerine nasıl yansıdığı irdelenmiş ve kişisel uygulamalar ile aile kavramına öznel bir bakış açısı getirilmeye çalışılmıştır.
Doğudan batıya kültür nesnesi olarak porselen

Porselen, beyazlığın, gösterişliliğin, ışık geçirgenliğinin yanı sıra, doğudan batıya toplumları tarih boyunca etkileyen, onların yaşam biçimlerinden etkilenen, insanların birbiriyle iletişim kurmasını sağlayan prestijli bir kültür nesnedir. Tez araştırması sırasında literatür taraması yapılmış, İngilizce, Almanca, İtalyanca, Çekçe kaynaklardan yararlanılmıştır. Tez kapsamında porselenin sosyo-ekonomik boyutu, sosyo-politik ve sosyo-kültürel boyutu olduğu araştırılmıştır. Birinci bölümde porselenin ihtişamından yola çıkarak, bunun ötesinde bir anlamı olduğu vurgulanmıştır. Sosyo-ekonomik boyutunun alt başlıkları içerisinde porselenin evlilik, çeyiz ve düğün kültürünün de önemli rol oynadığına değinilmiştir. Koleksiyonerleri önemli ölçüde etkilediğinden ve doğudan batıya bir kültür yarattığından bahsedilmiştir. Porselen Odalar bunun en güzel örnekleri arasındadır. Ekonomik bir değeri olduğundan, takas nesnesi, para, kumar fişi olarak kullanıldığından da bahsedilmiştir. İkinci bölümde porselenin sosyo-politik boyutu olduğu vurgulanmış, diplomatik hediye nesnesi olarak kullanıldığı, iktidarın gücüyle ilişkilendirildiği ve propaganda nesnesi olarak kullanıldığı ifade edilmiştir. Üçüncü bölümde ise porselenin sosyo-kültürel boyutu olduğu, inanç nesnesi olarak kullanıldığı dile getirilmiştir. İnanç nesnesi altında; heykelcikler, sunak kapları, tütsü kapları, pipolar ve çay kapları, şifa kapları olarak sınıflandırılmıştır. Sosyal yaşamı betimleyen porselen heykelcikler kategorisi ise, tiyatro ve dans kültürü, müzik kültürü, günlük yaşam, soylular ve köleler, porselen bebekler olarak alt başlıklar altında incelenmiştir. Bununla birlikte porselenin mimari, resim gibi diğer sanat dalları ile kurduğu ilişki örnekler aracılığıyla ortaya konmuştur. Son olarak, araştırılan konular arasından tütsü kapları seçilerek, hazır porselen nesneler üzerine rezinat lüsteri ile uygulama yapılmıştır. Hazır nesneler arasında mırra fincanı, reçellik, yumurta altlığı olarak kullanılabilen mini formlara yer verilmiştir. Bu nesnelerin seçilmesinin sebebi Osmanlı döneminde de var olan, hazır nesnelerin buhurdan olarak kullanılmasıdır. Yapılan örneklerde doğu ve batı kültürünün köprü oluşturması amaçlandığı için, ağır süslemelerden kaçınılmıştır ve sadeliğe yer verilmiştir. Uygulamalarda farklı gruplara yer verilmiştir. Çin sanatından ve fırça darbelerinden etkilenilmiştir ve bu doğrultuda seriler oluşturulmuştur. Bazılarında doğunun egzotik havasını yansıtan doğa temalı hazır dekaller uygulanmıştır.
Gösteri-sanat ilişkisi şeklinde bakıldığında Happeningler'in çağdaş sanat içindeki yeri

Teknolojinin gelişimiyle beraber, bilim ve kültür alanında olduğu kadar sanatsal alanda da bir takım değişimler ve yenilikler görülmektedir. 20. yüzyılın sonlarını yaşadığımız şu yıllarda sanatın tanımının, kapsamının yeniden sorgulanması, geleneksel biçim ve anlayışların tekrar gözden geçirilmesi kaçınılmaz olmuştur. Artık sanatta biçim ve maddenin yerini tavır ve düşüncenin aldığına tanık olmaktayız. Bundan böyle salt görüntü yerine, imgeyle ve onun çok an- lamlılıklarıyla ilgilenen sanatçı, 'Çağdaş Sanatın da sınırlarının değiştiğini sezmektedir. Giderek sanatlar arası sınırların kalktığını, geleneksel biçim ve anlayışların sona erdiğini, yaşam ve sanat olgularının birbiri içerisinde eridiğini, kaybolduğunu görmekteyiz. Bu bağlamda; izleyici ile sanatçı arasında birebir ilişki kurmayı, izleyiciyi aktif hale getirmeyi amaçlayan Happeningler için; günümüz sanat ortamında izleyici ile sanatçı arasındaki ilişkiyi en diri tutan sanatsal hareketlerden biridir denilebilir. Toplumsal ve kültürel gelişmenin, sanatsal bir ifadesi olarak günümüzde görsel-işitsel-mekansal alanlar yaratan sanatın söylev ve işlev olarak değişimler geçirdiğini gözlemliyoruz. 'Çağdaş Sanat' kapsamı içerisinde ele alınması gereken Happeningler, yarattığı zihinsel ve mekansal boyutlarla, yeni algılama düzlemleri, farklı düşünme biçimleri ortaya koymuştur.
Heykel ve takı plastiği arasında eklektik oluşum denemeleri

Eklektik oluşumlu heykel ve takı, yazılı tarihte olduğu kadar günümüz sanatında da geçerliliğini korur. Çağımızın getirisi olan çok alanlı çalışmalar sayesinde takı ve heykel sanatı arasında eklektik bir bağ kurulabilmesi olanaklıdır. Bu çalışmanın plastik deneme ortamı, eklektizmin bütününde yer alan seçicilik ve birleştiriciliğin ışığında yönlendirilmiştir. Heykel sanatının geleneksel modelleme malzemeleri ve tekniklerinin yanında kavramaları ve tarihi göz önüne alınarak çalışılan süreçte, daha önce kuyumcu tezgahında edinilmiş bilgi ve tecrübelerle, takının yapısall özellikleri, biçim öğeleri, heykel sanatıyla buluşan ortak yönlerle birleştirilerek yeni bir form yaratma yoluna gidilmiştir. Heykel sanatı ve takı, eklektik fikir yapısıyla ilişkilendirildiğinde her ikisinin de plastik süreçleri ve geçirdikleri evreler benzerlik gösterir. Bu benzerlikten hareket edilerek çalışmanın temeli oluşturulmuştur. Araştırmanın özünü eklektik nitelikli heykel ve takıya örnek olan dönem, akım ve sanatçılar, eklektizm, yapısall özelliklerin ortaklıkları, teknolojileri, yöntemleri ve bireysel üretim ortamındaki deneysel süreç oluşturmaktadır.
Dört altı yaş arası okulöncesi dönemde resim-iş faaliyetlerinin çocuğun zihinsel ve bedensel gelişimine etkileri

2002-SAYFA: 70 Jüri: Yard. Doç. Ömür KOÇ Yard. Doç. Dr. Fikri KOKSAL Prof. Dr. Babek KURBANOV Resim-iş Faaliyetlerinin çocuğun bilişsel, duyuşsal ve devinimsel gelişimi üzerindeki etkilerini kuramsal çerçeve içinde incelenmesi bu tezin amacım oluşturmaktadır. Bu tez okul öncesi eğitiminde, özellikle dört altı yaş arası çocuklara verilen resim-iş faaliyetlerim kapsamaktadır. Yöntem olarak kaynak tarama çalışmasına uygun bir betimsel çalışmadır.
S. Freud'un tekinsizlik kavramı bağlamında sanatta mekan-nesne-korku ilişkisi

Bu çalışma, psikanalizin temel dinamiklerinden olan Freudyen 'tekinsizlik kavramı' ile bağlantı kurarak, sanatta mekan nesne korku ilişkisinin sorgulanması üzerinde odaklanacaktır. Psikanalitik bir kavram olan tekinsizlik; 'görünmeyenin görünür kılınması', bastırılan 'şey' lerin başkalaştığı ancak öteden beri tanıdık olan, beklenmeyen, öngörülemeyen, muğlak, 'rahatsız eden' in gün yüzüne çıkma durumunun bireyin kontrolü olmaksızın biçim değiştirerek temsil edilebilir hale gelmesi durumudur. Bu bağlamda bireyin, nesnenin ve mekanın karanlık ve rahatsız edici tarafına işaret eden; mekan, nesne ve korku ilişkisini tartışmasız muhtemel kılan tekinsizlik kavramı tez boyunca Sigmund Freud'dan ödünç alınacak, sınırları genişletilerek sanatsal estetiğin üretim sürecinde nasıl yer aldığı, sanat disiplinleri arasında bir ifade biçimi olarak nasıl temsil edildiği sorguya açılacaktır. Çalışmada bu alanda etkinlik gösteren sanat temsilleri ve medyumları konu bağlamında incelenecek ve bu medyumlarla üretilen eserler incelenecektir. Sanat Tarihinin farklı zamanlarında üretilmiş tekinsizlik kavramı ile ilişkilendirilebilir sanat üretimlerinin mekan nesne ve korku ilişkisi araştırılarak; 'tekinsizlik kavramı' bağlamında üretilen kişisel çalışmalar eklenerek; tez çalışması ile kişisel sanat üretimim arasındaki düşünsel bağlantılara ve kurgulamalara yer verilecektir.
İlişkisel estetik bağlamında fotoğrafın kullanımı

Bu çalışmanın amacı, İlişkisel Estetik kuramı çerçevesinde, fotoğraf mediumunu kullanarak üretilen çalışmaların oluşturduğu sanatsal bağlamları incelemektir. Yöntem olarak öncelikle Nicolas Bourriaud'nun İlişkisel Estetik kuramı analiz edilmiştir. Sonra kuram içerisinde fotoğraf ile iş üreten sanatçılar ele alınarak fotoğraf üzerinden kurmuş oldukları sanatsal bağlamlar incelenmiştir. Sanat eleştirmeni ve küratör Bourriaud'ın geliştirdiği İlişkisel Estetik kavramına dair metinde, gündelik ilişkiler üzerinden örgütlenen ve toplumsallık alanları üreten yapıtlara ilişkin yeni bir form kuramı önerilir. Bu kuram bağlamında üretilen yapıtlar toplumsal modellerdeki mekanizmaların işleyiş süreçlerini görünür kılmaktadır. Ayrıca kuram bu sistemlere alternatif yapılar da önermektedir. Fotoğraf, İlişkisel Estetik kuramı bağlamında iş üreten sanatçılar için önemli bir mediumdur. Dolayısıyla bu sürece paralel bir yaklaşım içinde fotoğrafı medium olarak kullanan sanatçı Sophie Calle, Felix Gonzalez Torres, Pierre Huyghe, Nan Goldin'ın çalışmaları ve sanat anlayışları ele alınarak, bu tez kapsamında, bu sanatçıların incelenmesi doğrultusunda fotoğrafın İlişkisel Estetik kuramı içerisinde ne denli etkin bir rol üstlendiği irdelenmektedir.