turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Piyano eğitiminin müziksel işitme, okuma ve yazma davranışlarına etkisi

Bu araştırma, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü, Müzik Eğitimi Anabilim Dalı öğrencilerinin, lisans eğitiminde ve lisans eğitimi öncesinde aldığı piyano eğitiminin, 'Müziksel İşitme, Okuma ve Yazma' dersindeki davranışlarını etkilemesine yönelik tutumlarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada ele alınan problemlere yanıt bulabilmek için geçerli ve güvenilir bir tutum ölçeği geliştirilmiştir. Daha sonra bu ölçek araştırmanın evren ve örneklemini oluşturan Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü, Müzik Eğitimi Anabilim Dalı öğrencileri üzerinde uygulanmıştır. Elde edilen bulgulara göre; piyano eğitiminin; öğrencilerin müziksel işitme, okuma ve yazma davranışlarına yönelik tutumlarını etkilediği görülmüştür. Araştırmada; öğrencilerin lisans eğitimi gördükleri sınıf düzeylerine göre, ders dışında gün içerisinde çalıştıkları piyano dersinin ortalama süresine göre, ders dışında gün içerisinde çalıştıkları 'Müziksel İşitme, Okuma ve Yazma' dersinin ortalama süresine göre ve 'Bireysel Piyano Eğitimi' dersini almadan önce dersin amacını bilip bilmemelerine göre, 'Müziksel İşitme, Okuma ve Yazma' dersindeki davranışlarının etkilenmesine yönelik tutumları arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. ivBu doğrultuda öğrencilerin dersin hedeflerinden önceden haberdar olmaları ile piyano çalma ve müziksel işitme okuma yazma çalışmalarının birlikte yürütülmesinin en belirleyici etkenler olduğu saptanmıştır. Bu nedenle öğretmenler öğrencilerini ders öncesinde mutlaka dersin hedeflerinden haberdar etmeli ve onları; müziksel işitme, okuma ve yazma derslerini, piyano başında sistemli olarak çalışmaya teşvik etmelidir.
Anadolu Uygarlıklarındaki savunma silahlarından kalkan, zırh ve miğferin plastik açıdan değerlendirilmesi ve bu formların seramik yapıtlarına etkisi: Urartu Uygarlığı'nda

Tarihleri boyunca Urartular hep güçlü düşmanların baskıları altında yaşamışlardır. Bugünkü arkeolojik buluntulara göre, Urartular'ın maden işçiliği sanatında son derece ilerledikleri görülmektedir. Bu sanatlarını çeşitli sembol ve figürlerle savaş malzemelerine de aktaran Urartular, kalkanları, zırhları, at-koşumlarını, kemerleri, miğferleri görkemli ve çarpıcı biçimleri ve boyutları ile işlemişlerdir. Amaç, savunma silahlarının düşman üzerindeki etkisini güçlendirmektir. Bu biçimleri ile Urartu savunma silahlan, günümüzde birçok sanatçıya motivasyon kaynağı olmuştur.
Dijital ınkjet yazıcılarla sofra eşyası ürünlerinin dekorlanması ve örnek uygulamalar

Bu tez dört ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde porselen endüstrisinde kullanılan dekor teknikleri ve baskı çeşitleri anlatılmıştır. Dekal baskı, silikon baskı, inkjet hakkında fotoğraflarla beraber genel bilgi verilmiştir. İkinci bölümde ise dijital inkjet baskı yöntemi ile dekorlamada kullanılan makine, inkjet boya türleri, dijital inkjet yazıcısının çalışma prensibi, püskürtme kafalarının bakımı ve temizlenmesi fotoğraflarla ve grafiklerle anlatılmıştır. Üçüncü bölümde tasarımcılar için önem arz eden dijital baskıda renk yöntemi, ICC profil oluşturma, desen oluşturma yöntemleri bilgisayar ekran görüntüleri ve fotoğraflar kullanılarak anlatılmıştır. Dördüncü bölümde dijital inkjet baskı ile ''Hayat Çizgisi'' adlı çalışma endüstriyel tabakların yüzeylerine örnek uygulama yapılmıştır. Sonuç bölümünde ise porselen endüstrisinde kullanılan dijital baskı teknolojisinin üreticiye, tasarımcıya, ürüne ve alıcıya etkisi sorgulanmış, gelişimi devam eden bu teknolojinin ileriki zamanlarda sofra eşyası endüstrisinde ulaşacağı düzey öngörülmüştür.
Tasarım girişimciliği ve bir sosyal sorumluluk proje önerisi

Günlük yaşantıda sıklıkla kullanılan tasarım, insanlara bir konu hakkında bilgi vermek, satışı yapılacak ürün ya da hizmetlerin tanıtımını yapmak gibi birçok amaç için kullanılmaktadır. Özellikle 1990'lı yıllardan sonra internetin yaygınlaşması ve teknolojinin hızlı değişimiyle birlikte tasarımın tanımı ve tasarımcının rolü de değişmeye başlamıştır. Dijital bilgi çağında gerçekleşen bu hızlı dönüşüm, tasarım sektörü de dahil olmak üzere birçok mesleğin dinamiklerini değiştirmiştir. Bu değişimler işletmeleri ve yeni iş girişimlerini de etkilemiştir. Girişimciliğin amacı piyasada tespit edilen ihtiyaçlara yaratıcı ve etkin çözümler sunacak işletme ve organizasyonlar kurmaktır. Bu bağlamda tasarım ve girişimciliği başarılı kılan ortak özellikler yenilikçi, yaratıcı ve çözüm odaklı olmalarıdır. Hem bir tasarım projesinde hem de piyasada çözümlenmeyi bekleyen bir iş girişiminde, hedef kitle ile empati yaparak problemi doğru tespit etmek oldukça önemlidir. Tasarım odaklı düşünme yöntemi ile iş girişimcisinin tasarımcı gibi düşünmeyi öğrenerek girişiminin başarısını artırması mümkündür. Diğer bir yandan ise geleneksel girişimcilerin gözlem ve araştırma yetenekleri, tasarımcıların iş fikirlerini hayata geçirmelerini desteklemektedir. Bu araştırmada, girişim ve tasarım kavramlarının ilişkisi analiz edilmiş ve tasarım girişimciliği kavramına değinilmiştir. Tasarım odaklı düşünme yöntemi ile problem ve ihtiyaç tespiti yapılmış ve bir sosyal sorumluluk proje önerisi sunularak tasarım girişimciliğine bir örnek oluşturulması amaçlanmıştır. Bu çerçevede, tezin 1. bölümünde, tasarım kavramının geçmişşten günümüze kadar olan dönemde geçirdiği önemli değişimler ve tasarımcının tarihsel süreçteki rolü anlatılmıştır. 2. bölümde girişimcilik kavramının tanımı ve türlerine değinilmiş, sosyal girişimcilik odaklı örnek proje incelemeleri yapılmıştır. 3. bölümde tasarımcı özelliklerinin girişimciliğe olan etkileri ele alınmış ve tasarım girişimciliği kavramı vurgulanmıştır. 4. bölümde, tezde yapılan araştırmalar ve uygulanmış anket sonucunda kullanıcı ihtiyaçları tespit edilerek bir sosyal girişimcilik örneği olarak 'Gülsün Çocuklar' isimli bir proje önerisi sunulmuştur.
Türk minyatür tekniği ile çizgi roman tasarımı

Minyatür; zengin tarihe ve kültüre, kendine has teknik ve özelliklere sahiptir. Geçmişten günümüze gelişen, kalıcı ve sağlam temeli olan bir değerdir. Yüzyıllar boyunca resim sanatının önemli bir parçası olmuştur. Minyatür günümüze kadar gelmiş ve Türk kültürünü yansıtmaktadır. Günümüzde, geleneksel yöntemlerden sıyrılmadan nitelikli eser üreten minyatür sanatçısı oldukça azdır. Minyatür sanatçıları minyatürde farklı tarz ve alanlarda yeni uygulamalar denemişlerdir. Bu denemeler Türk minyatürünün, özünü kaybetmeden, yenilenerek dünyaya açılmasını sağlamıştır. Çizgi roman art arda gelen çok resimli kareler, gerçekçi, fantastik, destansı, ironik öyküleri anlatan metinler, olayı destekleyen konuşma balonları ile akıcı ve güçlü bir anlatım şeklidir. Çizgi romanın gelişmesi baskı tekniklerinin ilerlemesiyle doğru orantılı olduğundan günümüzde ulaşması ve bu sanattan faydalanması daha kolaydır. Bu araştırmanın konusu: 'Türk Minyatür Tekniği İle Çizgi Roman Tasarımı'dır. Bu konu kapsamında, Türk minyatür sanatı incelenmiş ve bu sanat tarzı kullanılarak, yeni bir çizgi roman tekniği yapılması hedeflenmiştir. Bu araştırmanın ürünü olarak hazırlanan çizgi romanda, bir Osmanlı efsanesi 'Osmanlı Robotu Alamet' in öyküsü yer almaktadır. Araştırmacı bu öyküdeki metni, kompozisyonu ve kurguyu kendi hayal gücüne dayanarak detaylandırmış ve tasarlamıştır. Araştırmacı 'Osmanlı Robotu Alamet' adlı çizgi romanında Osmanlı tarihine ait bir efsaneyi yeniden canlandırmış ve araştırma konusu doğrultusunda Türk minyatür sanatını güncel sanat anlayışına uyarlayarak gelecek kuşaklara hem yazılı hem görsel bir bilimsel kaynak bırakmıştır.
Boyaresim - baskıresim etkileşimi

Boyaresim-Baskıresim Etkileşimi adlı bu sanatta yeterlik eser-metin çalışmasında tarih öncesi çağlardan günümüze, araştırmacının murad ettiği sonucu ortaya çıkarmaya dönük olmak üzere, bazı dönem, medeniyet ve sanatçılardan örnekler ele alınmıştır. Ele alınan örneklerde boyaresim ve baskıresim yapımında uygulanan temel ilkelerle birlikte uygulanan teknik ve kullanılan materyallerin tercihine neden olan ihtiyaç ve kaygılar ve bunların giderilmesi sonrasında ortaya çıkan durumun sanatçıya kazandırdığı sanatsal imkanlara dikkat çekilmeye çalışılmıştır.
Güncel sanatta oyun kuramı ve oyun kavramı

'Güncel Sanatta Oyun Kuramı ve Oyun Olgusu' başlıklı tez çalışmasında oyun olgusunu anlaşılır hale getirmek amacıyla, öncelikle oyun kavramı üzerine çalışmış düşünürlere yer verilmiştir. Oyun kavramı tarihsel, toplumsal, mitolojik, felsefi, sanatsal ve bireysel olmak üzere çeşitli açılardan kısaca ele alınmıştır. Güncel sanatın, günümüzde kavramsal anlamda sürekli değişime uğrayan zemininde tanımlanmasının önem arz ettiği düşünülmüş; güncel sanata ve oluşum sürecine değinilmiştir. Sanatsal bağlamda oyun kavramı ve günümüz sanatında oyunsal unsur incelenmiştir. Oyun ve Güncel Sanat'ın ortak noktaları ve benzerlikleri açıklanarak, bu bilgiler ışığında 'Güncel Sanatta Oyun Kuramı ve Oyun Olgusu' başlıklı tez çalışması, oyun kavramından esinlenen ve oyun olgusunu kullanmaya eğilimli, 1960 sonrası güncel sanatçılarla desteklenmiştir. Son olarak, tez yazarının konu ile bağlantılı olan çalışmalarından örnekler verilerek tez tamamlanmıştır. Bu tez çalışması aracılığıyla günümüz sanatının olmazsa olmazı durumuna gelen ve yapıtta samimiyeti, varoluşu, yapıtın sanat yapıtı olmasını sağlayan unsurlardan en önemlisinin oyun olduğu sonucuna varılmıştır. Oyunun teoride kavranması yanında uygulanabilirlik düzeyinde tespitlerde bulunulmuştur. Böylece tez çalışmasının başlıca hedeflerinden biri olan, genç sanatçıları sanat alanındaki oyun kavramı ile tanıştırıp, kendi sanatsal oyunlarını kurmalarında vizyon kazandırma hedefine ulaşıldığı düşünülmektedir.
Soyut dışavurumculuk ve Richard diebenkorn'un soyut ve figüratif resim arasındaki yolculuğu

Bu tez çalışmasında, 1950'ler ve sonrasında, Amerika'da değişen sanat ortamı, Soyut Dışavurumculuk ve Bay Area Figüratif Hareketi incelenmiş, ve bu değişimleri sanatına başarılı bir şekilde yansıtan Amerikalı, Batı Sahili sanatçısı Richard Diebenkorn derinlemesine araştırılmıştır. 1950'lerde soyut çalışmaları ile tanınırken, 1955'lerde figüratif resme dönmüş, 1967 yılında tekrar soyuta geri dönerek, Ocean Park serisi olarak bilinen, yirmi yıllık uzun ve başarılı bir soyut resim dönemi geçirmiştir. Richard Diebenkorn'un, döneminin geçerli trendlerine karşı olacak şekilde, soyut ve figüratif resim arasındaki sürekli yolculukları nedeniyle, pek çok kişi Diebenkorn'un gerçekten kim olduğunu anlamakta zorlanmıştır. Richard Diebenkorn devrim yaratacak bir sanat hareketinin içinde olmamasına ve sanat tarihinde adının fazla yer almamasına rağmen, bu çalışmada da gösterildiği üzere, Soyut Dışavurumculuk, Renk Alanı Resmi ve Avrupa Resmini başarılı bir şekilde birleştiren, çağdaş bir ressamdır. Richard Diebenkorn'un sanat yaşamı dönemlere ayrılarak incelenmiş, yaşadığı çevreye ne kadar duyarlı olduğu gösterilmiştir: Erken dönem (1942-1953), Berkeley serisi (1953-1966), Ocean Park serisi (1967-1988) ve Ocean Park sonrası dönemi.
1960 sonrası Türkiye'de sanat ve siyaset ilişkisi: Bedri Baykam'ın siyasi kimliğinin sanatsal pratiğine yansıması

Modern dönem genel anlamda siyasi, sanatsal ve toplumsal alanlarda büyük kırılma, dönüşüm ve çalkantılarla nitelenir. Uzun ve köklü bir geçmişşe dayanan sanat ve siyaset ilişkisi; siyasal erkin ve dinsel otoritenin sanat ortamındaki baskın rolünün giderek artmasıyla oto-sansür ve yasaklamalara maruz kalan sanatçıların üretimlerinde de yansımasını bulmuştur. Bu çalışmada, 1960 sonrası Türkiye'de sanat ve siyaset öznelerinin birbirleriyle olan etkileşimi, siyasi eğilimlerin ve söylemlerin sanat alanında yarattığı etkiler ve dönüşümler, Batı'daki gelişmelere paralel olarak ele alınmaktadır. Türkiye'de sanat-siyaset ilişkisi üzerine güncel çalışmalar bulunsa da, tek bir sanatçı üzerine yoğunlaşan çalışma eksikliği söz konusudur. Bu bağlamda elinizdeki çalışma Türkiye'de hem sanat hem de politikada etkin bir figür olan Bedri Baykam'ı ve onun yerel ve uluslararası düzlemdeki yerini odağına almaktadır.
Batı resim sanatında tıp ve mikroskobik anatomi olgusu

Sanat, bilim ve tıp ilk çağlardan günümüze kadar varlığını sürdüren ve birbirleriyle etkileşim içinde olan üç olgudur. Estetik değerlerin dışavurumu olan sanat ile birlikte tıp, bilim ve teknoloji, insanın yaratıcı gücünü bünyesinde barındıran ortak özelliklere sahip kültür elemanlarıdır. Tıbbın babası olarak kabul edilen Hipokrat, tıbbın sanat olduğunu söyleyen ilk kişidir. Leonardo da Vinci ise hem sanat hem bilim yönü olan bir Rönesans ustası olarak kabul edilmektedir. 20. yüzyılda tıbbın hiç olmadığı kadar insan yaşamına eklemlendiği ve bu yüzyılda başat olgunun 'insan sağlığı ve tıbbi uygulamalar' olduğu görülmektedir. İnsan yaşamının kendisi olarak görülen sanat ise, tıp ile yakın bir bağ içerisinde bulunmaktadır. Bu noktada Batı'da 1900- 1950 arası dönemde hekim ya da cerrah olan aynı zamanda sanata ilgi duyan ve resim yapan kişilerin varlığı dikkat çekmektedir. Ayrıca bu dönemde pek çok sanatçının eserlerinde tıbbi ögelere yer verdiği görülmektedir. 1590 yılında Hollandalı bilim adamı Zacharias Janssen'in iki mercekten oluşan basit bir mikroskop yaptığı bilinmektedir. Mikroskobun icadı ve x-ışınlarının keşfi gibi tıbbi gelişmelerin sanata da yansıdığı ve Bauhaus okulunda mikroskop ve x-ışını fotoğraflarının öğretim unsuru olarak kullanılmaya başlandığı görülmektedir. Kandinsky ve Klee gibi pek çok sanatçı da bu görüntülerden etkilenerek, eserlerinde insan bedeninin derinini resmetmeye çalışmışlardır. Bu çalışmada sanatın bilimsel düşünce ve malzemelerden nasıl yararlandığı irdelenmeye çalışılmıştır. Mikroskobik anatominin, mikroorganizmaların, embriyolojik ve zoolojik formların sanatçıların eserlerinde nasıl bir dönüşüme uğradığı araştırılmıştır.
20. yy. resminde sanatsal ifade açısından biçim bozmanın kaynakları ve uygulamaları

20. YY. sanat açısından köklü değişikliklerin olduğu yıllardır. Bu dönemde sanat ilgi alanını nesneler dünyasından, sanatın iç dünyasına yöneltmiştir. Bu yeni tavır, farklı bir sanat gerçeğini belirler. Sanatçı açısından dış dünya ve onun nasıl göründüğü önemini yitirmeye başlamıştır. Sanat herhangi bir dış gerçeklikten öte tinsel, zihinsel değerleri ifade etmeye başlamıştır. Bu durum kişilik olarak sanatçının 'ben'inin öne çıkmasına neden olmuştur. 20. YY. 'la birlikte sanatçı 'ben'i dış dünyaya üstünlük sağlar. Gerçeklik sanatçının gerçekliğine dönüşür. Sanatçı dünyaya 'ben' açısından, ifade açısından bakmaya başlar. Sanatçının kendi gerçekliğine yönelmesi toplumsal, bilimsel ve teknolojik gelişmelerin etkisi ile olmuştur. 20. YY.'la birlikte başlayan hızlı bilimsel ve teknolojik gelişmeler, toplumsal açıdan yeni ufukların açılmasına yol açmıştır. Ancak bu gelişmeler toplum adına bazı kolaylıkları sağlamışsa da insanları bir o kadar da yalnızlaştırmıştır. Böyle bir ortamda gittikçe yalnız ve yabancılaşan, sanatçı da doğal olarak kendi gerçeklerine yönelmiş ve kendini ifade etmeye başlamıştır. Bu açıdan 20. YY. resminde ifade unsurunun oldukça önemli ve ön planda olduğunu görüyoruz. Nitekim 20. YY. 'in ilk yıllarında ifade kavramı felsefe ve sanatta öne çıkmıştır. Tezin birinci bölümünde ifade ve sanatsal ifadenin oluşumuna etki eden unsurlar incelenmeye çalışıldı. İkinci bölümde, biçim bozma ve biçim bozmaya etki eden unsurlar incelenmeye çalışıldı. Üçüncü bölümde ise Biçim Bozma içeren sanat akımları düşünsel altyapıları ve örneklerle incelenmiştir.
Türkiye'de sanat galericiliği

Türkiye de sanat galericiliği uzun bir tarihsel geçmişşe sahip değildir. Bu konuda öncü atılımlar İstanbul'da başlamış ve oradan da Ankara'ya yayılmıştır. Ankara'da sanat galericiliği alanındaki girişimler, 1980 yılının başından itibaren hızlı bir gelişmeye sahne olmuştur. Ancak; Türkiye'de sanat galericilği hakkında yeterli kaynak bulunmaması, bu konuyu araştırılması gereken bir sorun olarak ortaya çıkarmıştır. Araştırma bulguları literatür taramasının yanı sıra, sanatçılar ve galeri yöneticileri ile yapılan görüşmelerden elde edilmiştir. Girişten sonra I. Bölüm'de; Avrupa ve Türkiye'de kolleksiyonculğun tarihsel gelişimi verilmiş, ardından Türkiye'deki önemli resim sergilerine değinilmiştir. Daha sonra kısaca sanat fuarları hakkında bilgi verilmiştir, n. Bölüm'de; Avrupa'da sanat galericiliğinin doğuşu ve tarihsel gelişimi, sanat galerilerinin sınıflandırılması, sanat galerisi ve müze ilişkileri, sanatçı-galerici-kolleksiyoncu ilişkileri ve sanat galerilerinin sanat eğitimi içerisindeki yeri açıklanmıştır. Di. Bölüm'de; Türkiye'de sanat galericiliği, galeri yöneticilerine uygulanan anket aracılığı ile irdelenmiştir. Son olarak özet, sonuç ve önerilerle araştırma tamamlanmıştır. Sonuç olarak, Türkiye'deki sanat piyasasında, bu piyasanın ilişkilerin düzenleyen, organize eden, sanat yapıtının başlı basma bir yatırım aracı olmasını sağlayan, sanatçı ile alıcı arasındaki ilişkiye toplumsal bir boyut kazandıran ve eğitim programlarıyla sanat eğitimine de katkıda bulunan sanat galerileri, bu piyasanın vazgeçilmez kurumlarıdır. Ancak, Türkiye'de sanat galerilerinin çalışma koşullarının iyileştirilmesi, etkinlik alanlarının genişletilmesi, uluslararası kuruluşlara katılmaları, sanat piyasasındaki işlevlerin güçlendirilmesi ve ortak çıkarlarının gözetilmesi, örgütlenmeleri yolu ile gerçekleşecek olgulardır. rv
Günümüz tasarım anlayışında iç mekan donatısı olarak mobilyanın biçim-işlev-malzeme yönünden değerlendirilmesi

İnsan doğumundan itibaren yaşamsal fonksiyonlarını devam ettirebilmek adına kendi mekanlarını ve gereksinimlerini karşılayacak nesneleri tasarlar. Toplumlar zaman içinde kültür, adalet, inanç, çevresel faktörler, yaşayış şeklinden de etkilenerek doğa ile mücadele edebilmek için gelişim gösterir. Bu gelişim sürecinde, çevresini ve içinde bulunduğu koşulları değiştiren insan, zamanla mimari, iç mekan, mobilya gibi kavramları ortaya koyar. İnsan ölçülerine hizmet eden mekan-mobilya döngüsünün en önemli sebebi ihtiyaçların karşılanması ve insanın yaşamını sürdürebilmesidir; bu noktada en değerli yol gösterici de ergonomi, biçim, işlev, malzemedir. 20. yy.'da sanayi alanında olan gelişmelerle, mobilya sektörü daha hızlı gelişim göstermiş, çeşitli tasarım kriterleri ve türleri ortaya çıkmıştır. Günümüz mobilya türleri de bu gelişim süreci sonunda; malzeme elverişliliği teknolojik gelişimler, yeni ihtiyaç bulguları, kolay ve seri üretim faktörlerinden etkilenerek bugünkü halini almıştır. Günümüz tasarım anlayışında, iç mekanda mobilyanın daha az yer kaplaması gerekliliği, mekanı oluşturan zemin, duvar ve tavan yüzeylerinde bütünleşik olarak şekillenen, iç mekan donatı mobilyalarını ortaya çıkarmıştır. Bu mobilyaların oluşumunda etken diğer bir faktör de doğadaki formların taklidi sonucu ortaya çıkan organik form benzetimlerinin, insanın tükettiği doğaya olan özleminden meydana gelmiş olmasıdır. Bu çalışmada günümüz tasarım anlayışında iç mekan donatısı olarak mobilyanın Biyomimetik etkileşimleri de göz önünde bulundurularak, bütünleşik mobilya tasarımları biçim-işlev-malzeme yönünden değerlendirilmiştir. Mobilya tarihi bölümünde ise, tarihçe geniş tutularak günümüz mobilya anlayışının temellerinin sorgulanması acısından değinilmeye ihtiyaç duyulmuştur. Tez, konusu itibari ile mümkün olduğu ölçüde kaynaklara bağlı kalınarak kanıtlar üzerinden yapılandırılmıştır.
Grafik ögelerin belgesel filmdeki etkileri ve Hacettepe Sanat Müzesi için belgesel film çalışması

Sinemanın ve türleri içerisinde belgesel filmin tarihi gelişimine bakıldığında filmlerde kullanılan grafik öge ve tasarım ilkelerinin filmin biçimsel sunumunu değiştirdiği, izleyiciyi bilgilendirirken güzel duygusal etkiler bıraktığı ve de filmin görsel anlatım dilinin oluşmasında özgünleştirici katkılarda bulunduğu görülmektedir. Belgesel filmlerdeki biçimsel değişimin ve izleyici üzerindeki etkilerin tespitini ve değerlendirmesini kapsayan bu çalışma dört ana bölümden oluşmaktadır. 1. Bölüm'de Tarihi Süreç İçerisinde Grafik Ögelerin Belgesel Filmde Kullanımı ana başlığı altında belgesel filmin gelişim süreci bu süreç içerisinde grafik ögelerin varlığı, nasıl ve ne amaçla kullanıldığı, grafik ögelerin neler olduğu üzerinde durulmaktadır. 2. Bölüm'de Belgesel Filmde Tasarım İlkeleri Ve Ögeleri ana başlığı altında belgesel filmin yoğrumsal bir öge olarak ele alınarak tasarımlama, görüntü dili, estetik, grafik öge olarak değerlendirilmesine değinilmekte ve görüntü denetiminde önemli olan ögelerin kompozisyon ile olan sıkı ilişkisi üzerinde durulmaktadır.3. Bölüm'de Belgesel Filmlerin Grafik Ögeler Açısından İncelenmesi ana başlığı altında dünyada ve Türkiye'de çekilmiş amatör ve profesyonel belgesel filmlerde grafik ögelerin kullanımı ve filmi ne açıdan ve nasıl etkilediği ele alınmaktadır. Uygulama çalışmasının ele alındığı 4. Bölüm'de: Hacettepe Sanat Müzesi Ve Belgesel Film Çalışması ana başlığı altında sanat müzelerinin ve üniversite müzelerinin oluşum süreçlerine değinilmekte ve Hacettepe Sanat Müzesi'nin birçok yönden önemi vurgulanmaktadır. Uygulama çalışması olarak hazırlanan Hacettepe Sanat Müzesi belgeseli ve filmde kullanılan grafik ögelere yer verilmektedir. Filmin görsel anlatım dilinin oluşturulması üzerinde durulmakta ve sahneler üzerinde analizler yapılmaktadır.
Orhan Taylan yaşamı ve sanatı

Türk Resim Sanatı içinde önemli bir yeri olan Orhan Taylan'ın yaşamı, sanatı, gerçekleştirdiği yapıtlar, Türkiye'de gelişen sosyal, kültürel, siyasal, sanatsal vb. olgularla birlikte ele alınarak değerlendirilmiştir. Araştırma sırasında sanatçı hakkındaki yazılı, görsel dökümanlar araştırılmış, sanatçı ile yüz yüze görüşmeler yapılmış, kataloglar, kitaplar taranmış ve bugüne kadar sanatçıya ait ulaşılabilen tüm veriler bir araya getirilmeye çalışılmıştır. Bu çalışma yöntemi izlenirken özellikle eski tarihlere ait dökümanlarda görülen bazı tarih ve bilgilere ulaşmada zorluklar çekilmiştir. Bunun dışında sanatçı hakkında yapılmış görsel belgelerin metne dökülmesinde bazı teknik sorunlarla karşılaşılmıştır. Bunun dışında çalışmayı kolaylaştıran en büyük etken sanatçı ile yüz yüze görüşme imkanının bulunması olmuştur. Orhan Taylan'ın da içinde bulunduğu sanat ortamı, eldeki bütün verilere dayanılarak sanatçı ile paralellik içinde verilmeye çalışılmış ve daha önce hakkında kapsamlı bir çalışma yapılmamış olan sanatçının Türk resim sanatı içindeki yerinin belirlenmesine çalışılmıştır. Orhan Taylan, figüratif üslubuyla Türk resim sanatında belirli bir yer edinmiş, figürü izleyicide uyandırmak istediği anlatımın aracı olarak kullanmış bir sanatçıdır. Sanatçının desen gücü, çalışmalarında hissedilir derecededir. İnsana ait tüm duyguları figürlerinde hissedilen sanatçı, bu sayede izleyicisiyle bir ilişki kurmayı başarmış ve günümüz Türk resim sanatında önemli bir yere sahip olmuştur.