turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tüketici olarak insan etkeninin endüstriyel seramik tasarımındaki belirleyiciliği

Seramiğin üretilişinin öncelikli nedeni, insanın yapay çevresinde bulunan bütün nesnel gerçeklikte olduğu gibi işlev gereksinimlerinin karşılanması içindir. İlerleyen süreçte, başta insan ve toplum olmak üzere, gereksinimler ve karşılanış biçimi, malzeme, tasarlama, üretim ve tüketim olgularındaki birçok değişim ve gelişimin oluşması, ürünlerde işlevi yerine getirmenin dışında birçok kavramın bulunmasını da zorunlu kılmaktadır. Bu etkileşimlerin getirişi olarak, insan bilincinde yer alan, psiko sosyolojik, sosyo-kültürel ve sosyo-ekonomik etkenler bütünü, süreç içerisinde değişimler gösterip gelişerek, endüstriyel seramik ürün tasarımında önemli ölçütler durumuna gelmiştir. İnsana ilişkin söz edilen değer ve kavramlar, tasarımı ve üretimi etkilerken, bu olgulardan karşılıklı olarak etkilenmiştir. Bu nedenler ile yeni tüketici ve tüketim eğilimleri, tasarlama ve üretimde yeni anlayış ve ölçütler oluşmuştur. Tüketicilerin, satın alacakları ürünlerde, pratik işlevi yerine getirme niteliğinin yanı sıra tinsel gereksinimleri ve kişisel duyguları karşılama istekleri ve ürünün bu nitelikleri bulundurabilmesi pazar başarısını etkileyen koşutlar olmaktadır. Bu nedenler ile endüstriyel seramik tasarımcıları ve üreticiler söz edilen etkenleri ürün kimliğini belirleyici ölçütler olarak tasarımlarına belirgin biçimde yansıtma eğilimine girmektedirler. Çalışmanın birinci bölümünde; gereksinim, üretim, tüketim ve bir tüketici olarak insan ve insana ilişkin kavramsal değerler ortaya konmuştur. İkinci bölümde; bu kavramların endüstriyel seramik tasarımını ve ürünü belirleyici, tasarımcıyı yönlendirici ölçütler olarak etkileri incelenmiştir.
İstanbul Çinili Köşk Müzesi teşhirinde bulunan Kütahya kullanım çinileri ve Çanakkale seramiklerinin kataloglanması

Topkapı Sarayı'nın gölgesinde kalan İstanbul Çinili Köşk, farklı dönemlere ait eser guruplarını içerisinde bulunduran bir müze konumundadır. Müze teşhirinde bulunan eserlerden Kütahya kullanım çinileri ve Çanakkale Seramiklerine ait kapsamlı ve titiz bir çalışma yapılmıştır. Bu eser guruplarının yanı sıra müzede İznik kullanım çinileri, Selçuklu dönemi eserleri ve Osmanlı dönemi duvar panoları da bulunmaktadır. Müze teşhirinde bulunan Kütahya kullanım çinileri ve Çanakkale Seramiklerine ait toplam 44 adet eser bulunmaktadır. Bunlardan Kütahya teşhirinde bulunan kullanım çinileri 28 adet eserle müzedeki en kalabalık eser guruplarının başını çekerken az sayıdaki üretimlerle müzenin en küçük teşhir salonunu dolduran Çanakkale Seramikleri, 16 adet eserle teşhirde yer alır. Bu eserlerle ilgili olarak ilk önce eserlerin yüksek çözünürlükte fotoğrafları çekilmiş daha sonra eserlere ait envanter bilgileri tek tek çıkarılarak eserlere ait tüm kayıtlar alınmıştır. Eserlere ait kayıtlar belirli bir düzen dahilinde fotoğrafları ile birlikte künyelenmiştir. Çinili Köşk Müzesi, farklı dönemlere ait zengin eser guruplarının bir arada bulunduğu, köşkten müzeye çevrilmiş bir ziyaret mekanıdır. Dünyanın birçok yerinde bulunan müzeler gibi geçmişşin korunup muhafaza edildiği bir barınak niteliği taşımaktadır. Kitaplarda, yazılı kaynaklarda gördüğümüz, işittiğimiz bilgilerin nesneler aracılığıyla canlandırmalarının yapıldığı mekanlardır. Bu mekanların koruduğu, içinde barındırdığı zenginlikler, kültürel miraslar sadece mekanın korumasına teslim edilmemeli, aynı zamanda ortaya konulacak belgeleme ve arşivleme çalışmaları ile de gelecek kuşaklara bırakılacak bir hazine olmalıdır. Böylece ilerisi için geçmişşte yapılan çalışmalar gelecekte yapılacak olanlarla karşılaştırılarak yeni çalışmaların ve metotların oluşturulmasına destek olacaktır aynı zamanda bu eserlerin korunmasına ilişkin olarak yeni yöntemlerin oluşturulmasında ve bu eserlerin zamanla üzerinde oluşan çeşitli fiziksel değişikliklere dair verilerin farklılıklarını ileride görebilme imkanı sağlayacaktır. Türkçe
Sanat eğitiminde kitle iletişim araçlarının rolü ve önemi

bölümde giriş ve problem cümlesi, kinci bölümde iletişim kurma nedenlerimiz, iletişimin tanımı, temel unsurları, niteliği ve çeşitleri, kişiler arası iletişimin önündeki engeller, farklı toplumsal ortamlarda iletişim, Üçüncü bölümde kitle ve kitle toplumunun özellikleri, kitle iletişim kitle iletişim araçlarının işlevleri, kitle iletişim araçlarının birey, toplum ve kültür üzerine, sosyalleşmeyle ilgili ve çocuklar üzerindeki etkileri ve konuyla ilgili görüşler, gelişmekte olan ülkelerde kitle iletişimi ve eğitim ilişkisi ile ilgili görüşler, kitle iletişim araçlarının özellikleri, eğitim ve öğretimde kitle iletişim araçlarından yararlanma ve kitle iletişimin etkileri üzerine araştırmalar, Dördüncü bölümde sanat eğitimi tanımı, amacı ve gerekliliği, sanat eğitimi ile ilgili sorunlar, öğretim donanımları, öğretmen görüşleri, Kitle iletişim araçlarıyla sanat eğitimi, Beşinci bölümde ise sanat eğitiminde kitle iletişiminin rolü ve önemi çerçevesinde;kitle iletişim araçlarıyla sanat eğitimi ve kitle iletişim araçlarından öğrencilerin yararlanmakültürü ve etkilenme düzeylerine katkılarını tespit etmek üzere öğrencilere uygulanan anket çalışmasının gerekliliği ve istatistiksel olarak değerlendirmesi ve yorumu çalışması yapılmıştır. Altıncı bölümde ise sonuç kaynakça ve ekler kısmı oluşturulmuştur. Ekler kısmına ise öğrencilere konuyla ilgili uygulanan anket formları ile kitle iletişim araçları resimlerikonulmuştur.
Karikatürize edilmiş seramik boğa figürleri

İnsanoğlunun varoluşundan günümüze kadar olan gelişim süreci boyunca bazen tapınılacak bir tanrı, bazen düşmanı, kimi zaman da kendisinden ve gücünden faydalanabileceği bir canlı olarak gördüğü boğanın, mizahın bir alt dalı olarak kabul edilen karikatürün yardımıyla, karakterize edilerek seramik formlara yansımasını amaç edinen bu raporda, karikatürün tarihsel süreçteki gelişimi, üç boyutlu formlarla betimlenmesi ve sanatta hayvan figürleri, boğa figürleri ve bunlar üzerine çalışan sanatçılar ayrı ayrı incelenerek yapılan çalışmalarla varılmak istenen sonuca ulaşılabilmek amaçlanmıştır. Raporun birinci bölümde karikatür ve tarihi ve sonraki süreç içerisinde üç boyutlu formlarla birleşmesi ve özellikle seramik formlardaki yansımaları incelenmiş, alt başlıklar halinde, önce karikatürde hayvan figürleri, sonra karikatürde edilmiş boğa figürünün tarihsel süreci ve günümüzdeki etkileri verilmektedir. İkinci bölümde seramik ve heykelde, hayvan formlarının kullanılması ve karikatürize hayvan formlarının kullanılması ve dünyada buna örnek teşkil eden sanatçılar ve bazıları verilmektedir. Raporun devamında, boğa figürünün tarihsel süreç içerisinde gelişimi ve mitolojideki etkisi incelenmiştir. Boğa figürünün seramik ve heykelde kullanımı ve bu konu üzerine çalışan sanatçılardan bazıları incelenirken, karikatürize boğa figürleri üzerine çalışan sanatçılar da araştırılmıştır. Bu araştırmalar ışığında, boğa figürünün karikatürize edilerek seramik formlarla betimlemeleri yapılmıştır.
Sanayi ve endüstri ürünü hazır eşya'nın sanat nesnesi olarak plastik sanatlar eğitiminde kullanılması

plastik sanatlar eğitimi, batılı anlamda, Sanayi-i Nefise Mektebiyle başlamıştır. Daha sonraki süreçlerde öğretmen yetiştirmek amacıyla açılan öğretmen okullarında bu eğitim sürdürülmüştür. Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü, Marmara Eğitim Enstitüsü ve Buca Eğitim Enstitüsü uzun yıllar plastik sanatlar alanında eğitim vermiştir. 1982 yılında bu enstitüler fakülteye dönüştürülmüştür. Ancak, bu değişiklik sadece bir isim değişikliğinden öteye geçememiştir. Aynı öğretim elemanı kadrolarıyla, aynı mekanlarda, aynı ders programları ve ders içerikleriyle öğretime devam etmişlerdir. Avrupa sanatında 1900 yıllarının başlarında Emprestyonistlerle başlayan sanatta farklı ifade arayışları, birçok sanat akımının doğmasına da sebep olmuştur. Daha sonraki yıllarda bazı sanatçıların hazır eşyayı sanat nesnesi olarak kullanmasıyla, sanatta farklı ifade yolları da denenmeye başlamıştır. Özellikle 1960'lı yıllarda hız kazanan bu uygulamaların etkisi Türkiye'de çok daha sonraları görülmeye başlamıştır. 20. Yüzyılın başlarında, sanatın gelenekçi ifade biçimlerinden ve malzemelerinin sınırlı olanaklarından kurtarılıp, sınırsız malzeme ve teknoloji zenginliğine kavuşturulan yaratıcı süreç, yaratma eyleminde sanat nesnesi olarak kullanılan malzemelerin zengin olanaklarına paralel olarak gelişti. Günümüzde her türlü teknik ve malzeme, sanatsal yaratım sürecinde sanat nesnesi olarak kullanılmaktadır. Ancak, Türkiye'de güzel sanatlar eğitimi veren kurumlar daha çok geleneksel yöntemlerle ve malzemelerle eğitim vermektedirler. Bu yazının temelini oluşturan ana fikir; plastik sanatlar eğitiminde, sanat nesnesi olarak kullanılan geleneksel malzeme ve tekniklerin sınırlı olanaklarının getirdiği kısırlığın, yaratım sürecini engellediği görüşüdür. Oysa ki; sanat nesnesi olarak kullanılabilecek malzemelerin ve tekniklerin zenginliği, yaratıcı düşüncenin de gelişmesini hızlandıracak, böylece zengin bir sanat kültürünün oluşmasını sağlayacaktır. Bu yazıda konunun sınırlarını belirleyebilmek adına, hazır eşya diye nitelendirilen sanayi ürünü hazır nesnelerin kullanım olanakları, bugüne değin süregelen kullanım istemleri ve sanatçı çalışmaları örneklenmeye ve felsefi temelleri çözümlenmeye çalışılmıştır.
Günümüz resim sanatı ve teknoloji

Teknoloji ve sanat başından beri karşılıklı ilişki içinde olmuşlardır. Bu tez çalışmasında günümüz resim sanatının teknoloji bağlamındaki özellikleri araştırılmış ve örneklenmiştir. Resim sanatında teknolojik gelişmeler sonucu ortaya çıkan ilk önemli dönüm noktası, fotoğrafın keşfiyle ortaya çıkan temsil kriziyle yaşanmış ve sanat eserlerinin mekanik olarak çoğaltımının sağlanmasından sonra sanat eserinin özgünlüğünün ve halesinin kaybolması gündeme gelmiştir. Teknoloji ve resim sanatı arasındaki ilişkinin ana belirleyici olduğu ikinci dönüm noktası da dijital teknolojinin büyük atılımıyla olmuştur. Günümüzde bilgisayar ve internet teknolojilerinin gelişmesi hem yeni sanatsal alanlar yaratmış, hem de resmin yapılış tekniklerinde farklılaşmalara yol açmıştır. Yeni teknolojilerin katkısıyla farklı bir estetik algısının ortaya çıkması, imgelerin ulaşılırlığının ve çoğaltımının kolaylaşmasıyla resim sanatı açısından sorgulama alanı daha da genişlemiştir. Her an geri çağrılmaya hazır halde, kültürümüzün bilgisayarlaşmış hafıza bankalarında depolanmış olan geçmişşe ve bugüne ait teknikler, biçimler ve imgelerin sanatçının kullanımına açık olarak beklediği günümüzde resim yapmak artık özgür ve yaratıcı ve bir o kadar da sorunlu bir süreçtir. Bu tez çalışmasında bu sürecin getirdiği postmodernist özellikler bağlamında çeşitli sanatçıların çalışmaları örneklenmiş ve irdelenmiştir. Bu saptamalardan sonra ulaşılan sonuç, teknolojik ilerlemenin gerçekleşmesinden sonra onun dışında kalmanın olanaksızlığı ve anlamsızlığıdır. Sanatçıya düşen gelecek çağın sanatının tohumlarını içinde taşıyan günümüz teknolojik ortamının olanaklarından yararlanmak, ancak bunu yaparken sanatın günümüze kadar gelen gelişimi ve birikiminden haberli olmak, çokça düşünüp, araştırmak ve uygulamaktır.
1950 sonrası Türk resim sanatında doku

Araştırmada 1950 sonrası Türk resim sanatında doku öğesi kuramsal bir çerçevede incelenmiştir. Ayrıca resimlerinde dokunun öğesini kullanmasıyla öne çıkan sanatçıların doku öğesine ilişkin görüşlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın birinci bölümünde; doku'nun tanımı, dokuların ortak özellikleri, dokuların algılanması, dokuların oluşumları açıklanmış ve doku çeşitleri olarak; doğal doku, görsel doku, güncel doku, optik doku ve dinamik dokulara yer verilmiştir. 1950 sonrasında Türk resim sanatına değinilmiş, Türk resim sanatında dokunun kullanımı, yeri ve öneminden bahsedilmiştir. Araştırmanın ikinci bölümünde, araştırmanın modeli, katılımcılar, veri toplama süreci, verilerin analizi ve yorumlanması yer almaktadır. Araştırma tarama modelinde desenlenmiştir. Araştırmada, amaçlı örnekleme yöntemi ile Türk resim sanatında, tuval resminde doku unsuru ile dikkat çeken altı sanatçı, örneklem olarak belirlenmiştir. Resimlerinde doku öğesine yer vermelerinden dolayı Devrim Erbil, Mehmet Güleryüz, Halil Akdeniz, Erkan Özdilek, Ahmet Yeşil ve Ünsal Kınıklı ile yapılan görüşmelere yer verilmiştir. Bu araştırmada, araştırmanın problemi doğrultusunda hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme soruları kullanılmıştır. Verilerin analizleri yapılırken, içerik analizinden yararlanılmıştır. İçerik analizinde temelde yapılan işlem, birbirine benzeyen verileri belirli kavramlar ve temalar çerçevesinde bir araya getirmek ve bunları okuyucuların anlayabileceği bir biçimde düzenleyerek yorumlamaktır. Araştırmada, tanımlanan bulgular araştırmacı tarafından açıklanmış, ilişkilendirilmiş ve yorumlanmıştır. Bulguların yorumlanmasında, katılımcıların görüşlerinden doğrudan alıntılar yapılmıştır. Araştırmanın üçüncü bölümünde, görüşme yapılan sanatçıların, dokunun önemine ilişkin görüşleri, 1950 sonrası Türk resim sanatında doku unsurunun tuval resminde değişimine ilişkin görüşleri, Avrupa resim sanatçılarıyla Türk resim sanatçılarının yapıtlarındaki doku farklılıklarına ilişkin görüşleri, sanatçıların kendi resimlerindeki doku ve kullandıkları malzemelere ilişkin görüşleri yer almaktadır.
Çağdaş sanatta politik imge ve sembol uygulamaları

Politika'nın tarih boyunca sanatçıyı ve sanat akımlarını şekillendirdiği bilinmektedir. Küreselleşen dünyada yer edinebilme rekabetinde, devletlerin yerlerini aldığı çağda, politikanın sanatta temsil ediliş biçimleri ve sanatçının muhalif tavrı ayrı ve önemli bir yer edinmiştir. Bu tez çalışmasında Politik Sanatın sembolik yapıya nasıl dönüştüğü ya da nasıl bir muhalif tavır sergilediği tartışılmaktadır. Tez çalışmasında öncelikle Politik Sanatta imge kullanımı ele alınmış, dünyadaki global süreç üzerinden yürütülen siyasi sistemler sorgulanmıştır. Politik imgenin temsil ediliş biçimlerinin altında yatan siyasi, ekonomik ve kültürel dönemeçler ve tarihsel bir süreç içerisindeki oluşumu irdelenmiştir. Sanatçının ve sanat akımlarının sanat ortamındaki temsil ediliş biçimlerinin altındaki kültürel, siyasi ve ekonomik ilişkiler bağlamında tarihi bir perspektif içinde irdelenmiştir. Ardından, politik imgenin savaş ortamında değişen politika olgusu değerlendirilmiştir. Dünya üzerinde yaşanan savaşlar ve siyasal sistemlerinin sanat üzerine yaptırımları ve dönüşüme uğrayan sanatın yüklendiği yeni görevler sorgulanmıştır. Politik imgeye tarihsel bir çerçeveden bakılmış, imgelerin çoklu anlamları üzerinde durulmuştur. Politikadan beslenen sanatçıların, sanata yaklaşımları üzerinde durulmuş ve nasıl bir muhalif tavır sergiledikleri saptanmıştır. Daha sonra Politik İmge'nin oluşum biçimlerini tartışabilmek için, görüntü bombardımanının ve sansürün etkisiyle sanata dönüşen ve imgelerin anlamlarının yüklendikleri yeni görevlere değinilmiştir. Siyasi sistemlerin altında yatan hedef politikaların kitle iletişim araçlarıyla nasıl üzerinin örtüldüğüne vurgu yapılmıştır. Politik imgenin, sadece plastik çözümlemenin dışında bir sanat eserinin düşünsel ve ideolojik boyutuyla, nasıl bir sanat eserine dönüştüğüne değinilmiştir.
Türkiye Eğitim Gönüllüleri Vakfı 'na bağlı düşler atölyesi programı'nın sanat eğitimindeki yeri ve önemi

Bu arastırmada, Türkiye Eğitim Gönüllüleri Vakfı'na bağlı Düsler Atölyesi Programı incelenerek sanat eğitimindeki yeri ve öneminin tespit edilmesi amaçlanmıstır. Arastırma, konuyla ilgili kavramsal bilgilerin verilmesinin ardından; Düsler Atölyesi Programı'nın incelenmesini; görüsmeler, gözlemler ve arastırmalar sonucunda Düsler Atölyesi Programı'nın sanat eğitimindeki yeri ve önemine iliskinelde edilen bulguları ve sonuçları içermektedir. Konu dahilinde; gözlem, görüsme, literatür taraması, doküman analizi gibi veri toplama tekniklerinin kullanıldığı; durum tespiti yapmaya yönelik betimsel bir yol izlenmistir. Konuyla ilgili fotoğraflara da arastırmada yer verilmistir. Düsler Atölyesi Programı'nın, gelistirdiği özgün sanat eğitimi modeliyleöğrenciler ve programa katılan gönüllüler açısından yararlı olduğu gözlemlenmistir. Arastırma sonunda Düsler Atölyesi Programı'nın, sanat eğitimi açısındançesitli sorunların yasandığı Türkiye'de; sanat eğitimi açısından yeterli imkanlara ve çağdas bir sanat eğitimi anlayısına sahip, önemli ve özgün bir proje olduğu tespit edilmis ve Türkiye genelinde daha da yaygınlastırılması önerilmistir.
Impacts of the Immersive Interface Design Model on Image-Spectator Interaction in New Media

Bu çalısma temel olarak, yeni medyada izleyicilerin imgelerle etkilesim içine girmelerini sağlayan baslıca faktörleri psikolojik ve fiziksel bağlamda inceler. Bu faktörler, var olma deneyimini etkileyen faktörler adı altında analiz edilmistir. Genel olarak var olma kavramı fiziksel bir kuramın parçasıdır, fakat yeni medyada bu kavram sadece fiziksel değil, aynı zamanda zihinsel ve psikolojik bir etkilesimin parçası olarak ele alınmıstır. Apparatus Modelidiye adlandırlan geçirgen seffaf arayüz tasarım modelinin, yeni medyada izleyiciler ve imgeler arasındaki etkilesimi gelistirdiği ve güçlendirdiği savunulmakla beraber, bu modelinimge etkilesimi üzerine olumsuz etkisi olan etmenleri ortadan kaldırdığı öne sürülmektedir.
Renklerin duygusal etkileri; fovizm ve ekspresyonizm

Bu tez çalışmasında Avrupa'da 20. yüzyılın başında ortaya çıkmış çağdaş sanat akımları Ekspresyonizm ve Fovizm incelenmiştir. Modern akımlara temel oluşturan ekspresyonizmin ve fovizmin doğmasındakitoplumsal olgular, tarihçesi, gelişim süreçleri, düşünselliği ve sanatçıları araştırılmıştır. Zamanın ilk dönemlerinden günümüze değin insanlığı etkileyen renk, bu iki sanat akımında farklı noktaya ulaşmıştır.20. yüzyılda ressamlar arasında özgürce bir renk uygulanması görülmektedir. Avrupa resim sanatınınfovist ve ekspresyonist eğilimlere geçtiği dönemin düşünsel, biçimsel değişimleri belirtilerek, renk özellikleri ve sanatçıları ile ilgili incelemeler yapılmıştır. Rengin duygusal etkileri ve sanattaki yeni önemi anlatılmak istenirken, rengin kısa tarihi de incelenmiştir. Bu araştırmanın amacı, rengin sanat tarihi içindeki yolculuğuna bir giriş yapmak ve sanatçıların 20. y. y.'ınbaşından itibaren rengin duygusal etkilerini nasıl kullandığını göstermektir. Bu bağlamda rengin eski çağlardan itibaren geçirdiği değişiklikler, fovizm ve ekspresyonizm sanat eserleriyle ele alınmış ve incelenmiştir.
Bezeklik duvar resimlerindeki 9. tapınak pranidhi sahnelerinin desen ve tasvir analizi

Orhun kitabelerinde, 717 yılında adı geçen Uygurlar, yerleşik hayata geçen ilk Türk topluluğudur ve Uygur sanatı bu yüzden Türk sanat tarihinde özgün bir yere sahiptir. 745'te Göktürk hakimiyetini yıkarak, Ötüken'de devlet kuran Uygurlar, yaklaşık 100 yıl kadar süren bir gelişmeden sonra bir kısmı Turfan Uygurları diğer bir kısmı olan Sarı Uygurlar olarak ayrıldılar ve bugün hala Sincan Özerk Bölgesinde, batı Çin sahasında yaşamaktadırlar. Uygurlar Türkleri Doğu Türkistan'da Murtuk, Bezeklik, Turfan, Sengim, Karabalsagun ve Kızıl gibi pek çok şehri sanat merkezi haline getirmiştir. Turfan Havzası olarak bilinen bu bölgenin kültürel mirasına 19. yüzyıly sonu ile 20. yüzyılın başlarında yapılan arkeolojik kazılar sonucunaulaşılmıştır. Bu kazılarda Uygur kültürüne ait pek çok heykel, duvar resmi, mimari yapı ve belgeler gün ışığına çıkartılmıştır. Klasik Uygur sanatının en güzel örneklerinin bulunduğu Bezeklik Bin Bu da Külliyesi, Murtuk Vadisi'nde kayalara oyulmuş kırk tapınaktan oluşmuştur. Kumda gömülü halde bulunan Bezeklik Tapınaklarının da bulunduğu bu alan, devrin en önemli tarihini gözler önüne sermektedir. Bezeklik Tapınaklarında Uygurların o devrinde mensup oldukları dinlerden en yaygın olan Bu da dinine adanmış heykel ve freskolar yer almaktadır. Birçok sembolik, kozmolojik ve mitolojik anlamların yanı sıra bu heykel ve freskolar sanat tarihi için önemli belgeler; sanat nesnesi olarak da orijinal birer eserdir. Alman arkeolog ve Orta Asya kaşifi Albert Von Le Coq'un 20. yüzyılda yapmış olduğu bu kazılar sonucunda, gün ışığına çıkartılan 9. tapınak ve içindeki on üç sunum sahnesi, 8. ve 13. yüzyıllar arasına tarihlendirilmiştir. Bu sunum sahneleri, 8. yüzyılda Asya'nın orta kesiminde yaşayan ve yaşamış oldukları çağın koşullarına göre, farklı dinlerin etkisinde olup, çeşitli yaşayış biçimleri deneyimleyen bir toplum için oldukça zengin bir mirastır. Resim ve yazının aynı karede olduğu bu sahnelerde, imgelerin sonsuzluğu, kutsal sözcüklerle bir kere daha vurgulanmıştır. Söz merkezli metafiziksel vurgular, yapılan resmin ait olduğu düşünsel boyut hakkında bize çeşitli mesajlar iletmiştir.
Kara film türünün dijital oyuna etkisi bağlamında 'Max Payne' incelemesi

Sinema ve dijital oyun benzer sanatsal üretim yöntemlerini kullanan disiplinler arası kültür ürünleridir. Her iki mecra arasındaki paylaşımlar endüstriyel, sanatsal yönden incelemeye değer geniş bir çalışma alanı sunmakta ve akademik alanda da sosyolojiden pedagojiye, iletişimden psikolojiye kadar birçok farklı disiplin tarafından incelenmektedir. Sinema ve dijital oyunların tarihsel, endüstriyel ilişkileri sırasıyla incelenerek, eğlence kültür endüstrisinin bu iki mecrası ortak ve farklı yönleriyle ortaya konulmuştur. Sinemada tür kuramları ve kara türü belirleyen türsel sözleşmeler belirlenerek, dijital oyunlarda ve Max Payne yapımında bu sözleşmeler, sinemada türü belirleyen tanımlara dayanarak sinematografik bir bakış açısı ile tartışılmıştır. Kara filmin türsel özellikleri, bir kara oyun örneği olarak Max Payne yapımında bu türsel sözleşmeler ve dijital oyunların kendi belirleyenleri de gözetilerek soruşturulmuştur. Max Payne yapımlarının dijital oyun ve kara türe kendine özgü katkıları olduğu düşüncesiyle önemsenerek incelenmiştir. Konuyla ilgi araştırmada elde edilen veriler tez dahilinde değerlendirilmiştir. Max Payne'nin Düşüşü yapımının, dil, anlatım, görsel betimleme, kültürel dışavurum gibi film türü kuramlarının, tanım yöntemleri belirlenerek bu yöntemler üzerinden dijital oyunlarda sinematografik tür incelemesi gerçekleştirilmiştir. Dijital oyunlarda tür kavramının belirleyenleri tanımı tartışılarak, elde edilen veriler ve yapılan kaynak taraması sonucunda, dijital oyunlarda tür tartışmasının çözümlemesi yapılmıştır.
Görsel iletişim aracı olarak afiş tasarımı: 2009 yılı yerel seçimlerinde İzmir Büyükşehir Belediye başkan adayı afiş tasarımlarının göstergebilimsel çözümlemesi

Görsel iletişim aracı olan afiş konusunun ele alındığı tezde, 2009 yılı yerel seçimlerinde yer alan İzmir Büyükşehir Belediye Başkan adayı afiş tasarımları göstergebilimsel çözümleme yöntemiyle incelenmektedir. Görsel ve yazılı kodları gösteren ve gösterilen, düzanlam ve yan anlam açısından incelememize olanak sağlayan bu yöntem görünenin arkasında yatan anlamın ortaya çıkarılmasına olanak sağlamaktadır. Çalışmanın konusunu oluşturan afiş çağdaş grafik sanat yapıtlarındandır. Tezin ilk bölümünde görsel iletişimin tanımı yapılarak, öğeleri ve uygulama alanları açıklanmaktadır. Afiş sanatının tanımı ve tarihsel gelişimi belirtildikten sonra afiş türleri sergilendikleri mekanlar ve içerikleri açısından ele alınmaktadır. Biçimi ve içeriği açısından incelenen afiş tasarımında kullanılan teknikler belirtilmektedir. Seçim afişleri birer siyasal reklam aracı olduğu için tezin ikinci bölümünde siyasal reklamcılık konusu siyasal iletişim bağlamında açıklanmaktadır. Siyasi afişlerin amaçları belirtilerek, propaganda, savaş, savaş karşıtı ve seçim afişlerinin günümüze kadar nasıl kullanıldığı örneklerle anlatılmaktadır. Genel seçim ve yerel seçim afişleri siyasal iletişim kampanyalarının bir parçası olarak adayın tanınırlığını arttırmak, seçmenin aklında kalmasını sağlamak ve adayın görüşünü dile getirmek açısından tercih edilen görsel iletişim araçlarıdır. İlk bölümde değinilmiş olan afiş sanatının özelliklerinin tasarımlarda nasıl yer aldığı ve afişlerde hangi amaçla kullanıldığı tespit edilmeye çalışılmaktadır. Adayların afişlerinin tasarımları görsel göstergeler ve yazılı göstergeler açısından ele alınmıştır. Afiş fotoğraflarında adayların kendinden emin, güler yüzlü, halkın sorunlarını dinleyecek ve bunları çözebilecek ciddiyete sahip bir görünüm sergiledikleri görülmektedir. Sloganlarda bir önceki dönem iktidarda olan aday İzmir kenti ve halkı için çalıştığına vurgu yaparken, muhalefette olan adayların İzmir'in sorunlarını çözeceklerine dair çağrışımlar içeren ifadeler kullanmaktadır.