turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
1990'lı yıllarda Türk resim sanatında disiplinlerarası yaklaşımlar

1990'lı yıllar hem dünya da hem de Türkiye'de ciddi dönüşümlerin yaşandığı ve kutupluluğun etkilerinin ortadan kalktığı yıllardır. Bu dönemde, küreselleşme sayesinde Türk sanatında yeni eğilimlerin ve sanatsal oluşumların hızlı bir biçimde yaşandığı görülmektedir. Yeni sanatsal dillerin oluşması bilişim teknolojilerinin gelişimiyle birlikte gerçekleşmiştir. Bu gelişim, dünya ile paralel bir çizgide ilerleyişi ve farklı disiplinlerin aynı çatı altında buluşmasına yol açmıştır. Türk resim sanatında 1980'lere kadar tuval resmi büyük ölçüde etkin haldeyken, 1990'lı yıllarda farklı malzemelerin ve farklı disiplinlerin etkin olmaya başladığı görülmektedir. Bu yaklaşımlar doğrultusunda yerleştirme sanatı, performans sanatı ve video sanatı Türk resim sanatına yeni bir hareketlilik kazandırmıştır. Bu bilgilerin doğrultusunda günümüz sanat disiplinini anlamak açısından 1990'lı yıllar önemli bir konum olarak karşımıza çıkmakta ve anlamayı gerektirmektedir. Bu çalışmanın amacı dünyada yaşanan sanatsal değişimle birlikte, Türkiye'deki sanatsal dillerin oluşum sürecine bakabilmek ve kadın sanatçıların da ayrıca, gelişen yeni sanatsal dillere olan katkılarını, eserleri üzerinden betimsel bir inceleme yaparak, saptamak gerekmektedir.
2000 yılı ve sonrasında reklam fotoğraflarıyla kadın kimlikleri inşası

Teknolojik gelişmelerle birlikte toplumun her alanında yer bulan, etkili görsel malzemelerden biri fotoğraftır. Üretim ve tüketim sektörünün en önemli ihtiyacı olan reklam; bu etkili görsel malzemeden yer alanarak reklam fotoğrafçılığı olarak bilinen bir sektör oluşturmuştur. Modern yaşamın hızlı tüketim ağında, ulaşılmak istenen alıcı kitle üzerinde cümleler dolusu açıklamalar yerine bir reklam fotoğrafıyla çok daha gerçekçi, inandırıcı etkiler oluşturabilmiştir. Toplumun yapısını bu denli etkileyen reklam fotoğrafları, toplumsal kimliklerin oluşturulması ve yönlendirilmesinde de tercih edilen bir yöntem olmuştur. Erkek egemen bir sisteme sahip olan cinsiyetçi toplum, kadın kimliklerini oluştururken eril yapıyı devam ettiren ve sağlamlaştıran bir anlayış tercih etmiştir. Bu çalışma, 2000'li yıllar ve sonrasında çekilmiş olan reklam fotoğrafları aracılığıyla, toplumda kadının kimliğinin inşa edilmesindeki durumunu Feldman eleştiri yöntemiyle incelemeyi amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda toplumsal cinsiyet sorunsalı, kimlik oluşumunda etkili olan faktörler, kadının toplumsal kimliğinin oluşumunda reklam fotoğraflarının etkisi analiz edilmiştir. Araştırma verileri literatür taramasıyla elde edilmiş, üçüncü bölümdeki eser çözümlemelerinde Feldman eleştiri yöntemi kullanılmıştır. Sonuç olarak, Feldman eleştiri yöntemiyle yapılan çözümlemelerde, reklam fotoğraflarının biçim ve içerik açısından kadın kimliği oluşturmasında etkili olabileceği kanısına ulaşılmaktadır. Kadın kimlikleri üzerinden yapılan bu araştırma göstermiştir ki erkek egemen toplum yapısında kadınların sahip olması beklenen kimlik türleri reklam fotoğrafları aracılığıyla sunulmaktadır.
Bir güncel sanat pratiği olarak baba ve otorite

Toplumsal kurumlardan biri olan aile, toplumsal cinsiyetin inşasında birey ve toplum arasında aracı olurken, diğer kurumların yetersiz kaldığı noktada, iktidarın denetim görevini de üstlenerek, düzenin devamının sağlanmasında önemli bir rol oynamaktadır. Bu bağlamda baba; ataerkil toplum yapısını, ailedeki hiyerarşik yapıyı ve otoriteyi simgeleyen toplumsal cinsiyet figürü olarak kurgulanmaktadır. Çocuğun gelişiminde önemli bir rol oynayan babanın otoriter olması baba-çocuk çatışmasına, babanın yokluğundan kaynaklanan otorite eksikliği, çocuğun sosyo-psikolojik gelişiminde ve kimlik inşasında bazı olumsuzluklara neden olmaktadır. Otoriter baba ve çocuk arasında kaçınılmaz olarak yaşanan çatışma, insanlığın ortak meselelerinden biri olarak çok tanrılı dinlerden tek tanrılı kutsal dinlere, mit ve efsanelerden masallara, antropolojiden psikanalize, edebiyattan tiyatroya ve sinemadan plastik sanatlara kadar birçok alanda sıkça ele alınan bir konu olarak dikkat çekmektedir. Araştırmada, erkeğin ailenin babası ve çoğu zaman tek otoritesi olarak kurgulanmasının çocuk üzerindeki olumsuz etkileri ve baba-çocuk çatışması, toplumsal cinsiyet kavramı bağlamında incelenerek baba-çocuk ilişkisinin güncel sanata yansımaları üzerine bir okuma gerçekleştirilmiştir. Bu bağlamda örneklemini F. Kafka ve Oğuz Atay'ın babalarına yazdıkları mektupların oluşturduğu 'Babaya Mektup' serisinde 'otosansür' bireyin otoriter baba karşısında uyguladığı, uygulamak zorunda kaldığı bir davranış modeli olarak ele alınmıştır.
Tipografide kültürel etkilerin kinetik tipografi ile görselleştirilmesi

'Tipografide Kültürel Etkilerin Kinetik Tipografi ile Görselleştirilmesi' başlıklı bu tez, kültürün tipografinin tarihsel süreçteki gelişimi ve dönüşümü üzerine etkisini kinetik tipografi ile görselleştirmeyi amaçlamıştır. Bu kapsamda tez beş ana bölümden oluşmuştur. Birinci bölümde araştırmanın niteliği, kapsamı, önemi ve genel çerçevesinden bahsedilmiştir. İkinci bölümde tipografinin tanımı ve tarihsel süreci; yazının icadı, matbaanın bulunuşu ve Fütürizm, Dada, Konstrüktivizm, De Stijl gibi 20. Yüzyıl modernist sanat hareketleri ile Bauhaus okulu üzerinden ele alınmıştır. Bu akım ve ekollerin tasarım alanına etkisi irdelenmiş ve tipografi uygulamaları açısından sanatçı, tasarımcı örnekleri üzerinde durulmuştur. Bu bölümde, Yeni Tipografi, Amerika'da Modernizm, İsviçre Tasarımı, Türkiye'de Tipografi ve Postmodern dönemde tipografi üzerine görüşlere de yer verilmiştir. Üçüncü bölümde, tipografi ve kültür ilişkisi ele alınmıştır. Tipografinin kültürü aktarma özelliği ve kültürün tipografiyi biçimsel ve anlamsal olarak nasıl değiştirdiği irdelenmiştir. Dördüncü bölüm, araştırmanın görsel bir dökümantasyonu olarak uygulama projesine ayrılmıştır. Bu bölümde tipografinin günümüzde sunduğu uygulama olanaklarından kinetik tipografi kullanılmıştır. İtalya, Rusya, Hollanda, Almanya, İsviçre'nin tipografi dili, kültürle ilişkilendirilerek bir buçuk dakikalık video ile görselleştirilmiştir. Son bölümde ise araştırmanın genel sonuçları ele alınmıştır. Tüm bu akış, 'tipografinin günümüzde geldiği noktaya ve kültürle ilişkisine' kuramsal ve görsel bir yanıt niteliğinde olup; tipografinin anlatım olanaklarının ve alanının genişlemesi üzerinden sorulması gereken yeni soruları da beraberinde getirmiştir.
Taşkışla'da mekan ve heykel tasarımı

'Taşkışla 'da Mekan ve Heykel Tasannu' adı altında beş bölümde ele alınan bu çalışmada; mekanın anlam taşıyan ve ona kimlik kazandıran öğelerin heykel tasarımına katkısı araştırılmakta ve heykelin görsel bütünlüğü bozmaması, simgesel bir anlam ifade etmesi ve ortak bir dil oluşturması için gerekli sorunlar irdelenmektedir. Mekan içinde yer alacak heykel, mekansal bütüne ait olması gerektiğinden, tasarımlar mekanın geometrisi ve mekansal ilişkilerden yararlanarak oluşmaktadır. Çalışmalar her yeni süreçte yeniden yaratıp yeniden bir araya getirmeye dayalı tasarım anlayışına dayanmaktadır. Diğer bir deyişle geometrik formlar soyut ve kavramsal olmanın yam sıra görüntüsel ve algısaldır. Soruna bu açıdan yaklaşıldığında, geçmişş ve gelecek arasında köprü kurmak, kültürel sürekliliği sağlamak için çağdaş tasarım olgusunun mekan içinde zıtlıkların dengesini sağlaması gerekmekledir. Özgün düşüncenin görsel düzenlemede bazı ilkeler doğrultusunda odak noktasını oluşturulmasını sağlamak; bunun için şekil-zemin ilişkileri, pozitifnegatif alan kullanımı, renk, doku, ışık, oran öğelerinin kullanımında birlik-bütünlük, denge, ritm ilkelerinin, mekan içinde heykel tasarımına etkisi incelenmektedir. Tasarım sürecini yönlendiren yaratıcılık bir düşünce sisteminin temelini oluşturmaktadır. Yaratıcılığa, sanatçının yarattıkça sonsuza kadar giden eylem şekli olarak bakmaktayız. Bu süreç içinde sanatçı, eylemlerinden, düşüncelerinden, duygulardan her birinin, vereceği doku ile elle dokunulmaz, ama katı malzemeyi oluşturduğunu ve bunun için de özgür olduğunu bilmelidir. m
Kerkük-Dakuk kasabası çömlekçi kilinin sanatsal seramikte kullanımı

Seramik ürünlerinin hammaddesi kildir. Kilise doğanın olmazsa olmaz parçalarında biri olan bir tür toprak çeşididir. Kil, faklı mineralleri içerisinde barındıran yapısı ve kolayca şekillenebilmesinden dolayı yüzyıllar boyunca insanlar tarafından çeşitli amaçlarla kullanılmıştır. Killerden tabak, çanak, bardak gibi yaşamı kolaylaştıran çeşitli mutfak gereçleri elde edilirken, göze ve gönle hitap eden sanatsal çalışmalar da yapılmıştır. Bilhassa seramik sanatının olmazsa olmazlarından olan kil, seramik sanatçılarına farklı sanatsal çalışmaların kapılarını aralamıştır. Irak Kerkük Vilayeti Dakuk Kasabası civarında bulunan çömlekçi kili yörede bulunan birkaç atölyenin yanında Cemal Zeyn Abidin ustanın çömlekçi atölyesinde de kullanılmakta ve aynı zamanda bu atölyede kullanıma hazır hale getirilip bölgede yer alan üniversite seramik eğitiminde ana malzeme olarak kullanılmaktadır. Bu çalışmada öncelikle Cemal Zeyn Abidin ustanın çömlekçi atölyesi ve çömlekçi kilinin hazırlanması, kullanımı hakkında araştırma yapılmış ve sonra çömlekçi kilinin fiziksel ve kimyasal özellikleri incelenmiştir. Bu kapsamda kilin yoğrulma suyu, 900 C'den 1150 C'ye kadar artan sıcaklıklarda 50 C'lik aralıklarla gözeneklilik, su emme, bulk yoğunlukları, ölçülmüş ve yine bu sıcaklıklar için pişme renklerine bakılmıştır. Bu çalışmada Kerkük-Dakuk Kasabası çömlekçi kilinin sanatsal seramikte kullanımı incelenmiştir. Farklı pişirim teknikleri ile birbirinden değişik çalışmalar ve astarlama yöntemleri kullanılarak elde edilen sonuçların seramik sanatı ilgililerine bir referans olması amaçlanmıştır. Raku, macho, paperclay, sagar, obvarna gibi pişirim tekniklerinin uygulandığı çalışmada bazı tekniklerde ilk denemede olumlu sonuçlar elde edilirken, bazı tekniklerde daha fazla uygulama yapmak gerekmiştir. Çalışmanın son kısmında tasarımı yapılan sanatsal seramik objelerde Dakuk çömlekçi kili ve bu kil ile yapılan dekorlama tekniklerinden bir kısmı kullanılmıştır.
Kişisel iletişim ürünleri biçimsel dili ve kullanıcı-arayüz ilişkisi

Bu çalışmada, iletişim kavramı içinde ürün olarak cep telefonlarının tasarımında, nesne-insan ilişkisinin çok boyutlu etkisi vurgulanmaktadır. Teknolojik gelişme ve kullanıcının etkisi ile biçimsel değişim geçirmekte olan cep telefonları, anlam düzeyinde ele alınarak, değerlendirme ölçütleri ortaya konmuştur. Birinci bölümde, iletişim kavramı, insan-insan ve insannesne iletişimi olmak üzere iki farklı açıdan incelenmiştir. Kişisel iletişim kavramını somutlaştıran ve insanlar arası iletişimi en yaygın biçimde yerine getiren mobil telefonların telefon tarihindeki tarihsel gelişimi, biçimsel özellikleri incelenmiştir. İkinci bölümde, ürün, kendini anlatması bakımından ele alınarak, göstergebilim ve anlambilimin önemli kuramcıları tarafından ortaya konan görüşler doğrultusunda incelenmiştir. Tasarımda anlam ve yorumlama, ürün anlambiliminin kapsamına girmektedir. Bu nedenle, ikinci bölüm, ürün anlambilimine farklı bakışları içermektedir. Mobil telefonların biçimsel özelliklerine ait olan simgesel değerler, bu bölümde paralellik kurularak ele alınmıştır. Üçüncü ve son bölümde, Tasarım Ürünleri Biçimsel Değişimi', 'Biçim Olgusu' ve 'Biçim Neyi İzler?' gibi alt bölümlerle, iletişim ürünlerini etkileyen faktörler ortaya konmuştur. Kullanıcı açısından, kullanılabilirlik kavramı, algısal etkiler incelenerek, mobil telefonlar için değerlendirme ölçütleri çıkarılmıştır.
Resim sanatında mücevher estetiği ve kullanım alanları

Resim sanatında mücevher kullanım alanlarının anlatılabildiği yazılı kaynağın yetersiz olması, teknik ağırlıklı bir çalışmanın yapılmasına zemin oluşturmuştur. Bu çalışma genel olarak resim sanatında değerli metal ve değerli taş kullanımının etkilerinin araştırılması, anlam ve resimsel özellikleriyle irdelenmesi üzerinedir. Mücevher, etkiyi artırmak üzere resimlerde kullanılmış bir materyaldir. Resim sanatıyla olan ilişkisini örneklerle incelemek ve bu etkileşimin sebeplerini aktararak ilgili konuda bilgi edinmek isteyenlere yol göstericidir. Tarihsel gelişimde bölgesel kullanım ve zamana göre değişen mücevher modası farklılıkları karşılaştırmalı olarak incelenmiş, görsel örneklerle desteklenerek sonuçlandırılmıştır. Resim ve mücevher bireyin kendisini ifade etmesinde, çevresiyle ilişki kurmasında önemli araçlar olmuş, inanç, güç, estetik kavramlarıyla yaşamında ortak değerler oluşturmuş, mesajlar vermiştir. İktidar duygusuyla kimi insan tabloları yaşadığı alanın duvarlarında sergilemiş, kimi insanda servetini vücudunda sergileyerek iktidar duygusunu yaşatmıştır. Mücevherin sanatsal değeri, tasarımlandığı çağın ruhunu yansıtmasından ya da biçim ve form etkisi ile minik bir heykel niteliği taşımasından oluşur ve etkiyi artırmak üzere resimlerde kullanılmış bir materyal olmuştur. Altın ve renkli değerli taşların resim sanatıyla ilişkisi ve etkileşimi resmin çözümlenmesine önemli anlamlar katar. Bu anlamda resim döneme tanıklık eden belge niteliği taşırken, mücevher tasarımlarının dönemsel değişimlerinin moda tarihi açısından önemli ipuçları verdiği görülür. Mücevher ustası olduğu da bilinen saray ressamları, tasarımlarını resimlerde görselleştirmişlerdir. Antik dönemden günümüze kadar giysi modellerine göre mücevher tasarımları da değişim göstermiş ve bu değişim ressamların tablolarında belgelenmiştir. Mücevherin kullanım alanlarının ve amaçlarının geldiği noktayı belirlemek açısından bu araştırma önem kazanmış, sanatçıların eserleri incelenmiş literatür taraması ve gözlem verileri bileştirilerek sunulmuştur.
Yaratma sürecinde bir ifade aracı olarak sembollerin oluşumu üzerine bir inceleme

İnsanın varoluş süreci; doğa ve olaylar karşısındaki tavrının, bir bilinç ve bilgi durumuna dönüştürülmesi sürecidir. İnsanlığın yazılı ve sözlü kültürü başından sonuna, dünyayı algılayan, insanın zihinsel etkinliğinin bir ürünü ve gerçekliğin yerine geçen şeylerin oluşturduğu, işaret ve semboller sistemidir. Geometrik biçimlerden yazıya, masallardan şiire, sözcükler ve konuşma, bilimsel dilden, müziksel ses ve notalara, plastik sanatlardan tiyatro ve sinemaya kadar her şey, semboller ve işaretler bileşenleri olarak dil ve formlara dönüşmüş, duyusal algılarımızdır. Resim sanatında, insanın, dünyayı yorumlayıcının, renk ve çizgilerle anlatımıdır. Bu açıdan, sanat eserleri; insan bilgilerinin estetik özümlenişi ve bunun sembolik bir dil veya işaretler bütünü olarak ifadelendirilişidir. Ancak sanatçının öznel yanı, sanatı, üst bir dil olarak tanımlamamızı gerekli kılar. Semboller, üzerinde uzlaşılmış toplumsal bilgilerimizin, bir anlam yüklenip biçimlendirilmiş ifadeleridir. İlk sesli iletişim olarak dil, düzenli şekiller olarak süslemecilik, dinsel tapınma, mitoslar, sembolik ifadenin ilk örnekleridir. Sanatsal yaratmada, duyumların, zihinsel etkinlik ürünü olarak düşüncelerin yani insanın hayat hakkındaki bilgilerinin, dilsel ve anlatımsal özellikler taşıyan sembolik biçimlerle olan estetik uyumudur. Bu yüzden bilgilenme süreçleri olarak sembolik olgular ve estetik özümleme olarak sanatta, insandan insana, bir iletişim aracı olarak kabul edilebilir. İşaret ve göstergelerin, sembollere dönüşümü, dilsel işaretler ile sanatsal göstergelerin aynı kaynaktan beslendiklerini, sanatında, nesnel hayatın bir yansıması olarak, mitolojilerde ve dinde ilk anlamlı biçimlerini oluşturduğunu gösterir.
Japon kimonolarının geçmişten günümüze etkileri

Her milletin özünü oluşturan geleneksel bir kıyafeti vardır. Bu kıyafetler toplumların sanatlarını, kültürlerini ve yaşanan tüm geçmişşi üzerlerinde taşır. Sanat ve kültürlerin oluşumu ise toplumlar arası etkileşimle olur. Eski tarihlerde insanlar, savaşlar ve ticaret yolu ile pek çok farklı bilgiyi ve malzemeyi kendi kültürlerine katmış ve bunların birikimleri yeni biçimlerin oluşumuna yol açmıştır. Japonların özünü oluşturan Kimono giysisi de neredeyse tüm Asya'nın etkisini üzerinde taşımaktadır. Aslında Asya ülkelerinin tamamı birbirinden etkilenmiştir, fakat giydikleri giysiler hiçbir zaman birbirinin aynısı olmamıştır. Asya geleneksel kıyafetleri kendi içlerinde ayrılsa da karakteristik yapıları birbirine benzer. Örneğin yapısall olarak en belirgin özelliği olan ön açıklığı farklı tarzlarda birbirini anımsatmaktadır. Renk ve desen bakımından Japonya yakın çevresi ele alındığında göze çarpan karakteristik özellikler toplumların kimliklerini ortaya koymaktadır. Kimonolar da derine inildiği taktirde Moğol, Çin ve Kore esintilerini bünyesinde hissettirir. Japonlar öğrendiği her şeyin üzerine bir şey katarak onu geliştirir ve yeni bir şey haline getirir. Kimonoların ve Japon insanının farklılığı bundan kaynaklanır. Japon Kimonoları etkilenerek oluşturulmuş olsa da geçmişş dönemlerde Avrupa giyim sanatını etkileyebilmiştir. Günümüz modasında da pantolon, ayakkabı ve sezonluk üst giysi olarak stilizasyonları göze çarpmaktadır.
Türk grafik tasarımında Mesut Manioğlu

13 Şubat 1927 yılında İstanbul'da doğdu. 1944 yılında Güzel Sanatlar Akademisi'nin 'Süsleme Sanatları Bölümü Afiş Atölyesi' öğrencisi oldu. Akademi'nin kuruluş günü, geleneksel '3 Mart Balosu'nun afişlerini öğrenciliği süresince o yaptı. 1946 Birleşmiş Milletler afişi birincilik ödülü aldı. Aynı zaman da Amerika'da Türkiye'yi temsil eden ilk afişe imza atmış oldu. 1949 yılında akademiden mezun oldu. Aynı yıl, İstanbul Belediyesi tarafından organize edilen İstanbul Sergisi'ne katılarak, serginin afişini yapar ve dekorasyonunu düzenleyerek sanat hayatına ilk profesyonel adımını attı. 1951'de İzmir Beynelmilel Fuar'ında Amerikan Pavyonu tasarımı ve bunu izleyen yıl, Emlak Bankası Pavyonu'nun yeniden yapılanması işlerini alarak, fuar ve sergi düzenleme işlerini sürdürdü. Bu durum, Emlak Bankası ile on yıl sürecek çalışmaların başlangıcı oldu. 1954'te dönemin hükümeti tarafından Türkiye'nin modernleşme sürecinin dört afişle yansıtılması görevi de ona verildi. 30 yıl Verem Savaş Derneği ve ona bağlı sağlık kurumlarına gönüllü tasarımcı olarak katkıda bulundu. 1972'de Shell firmasının sanat danışmanı olmuş, 20 yıl firma için çeşitli tasarımlar yaptı. Tüm sanat yaşamı boyunca birçok amblem ve illüstrasyonlar yapmış ve ödüller almıştır. Uluslararası sergilere katılmış, yabancı yayınlarda yapıtlarına yer verilmiştir. 1968, 1970, 1976 yılında Varşova Afiş Sergisi, 1970 yılında Brno, 1976 yılında Listowel sergilerine katılmış, 1967'de Gebrauchghrafhik ve 1976'da Modern Publicity'de yapıtları yayımlanmıştır. 1980'lerden sonra yaptığı afişlerde yalın bir anlatım gözlenir. Özellikle 1995'te tasarladığı 'İstanbul' afişi, Mesut Manioğlu'nun işlerinin ve geldiği noktanın bir özeti gibidir. Modern anlayışını giderek minimalist bir anlatıma ulaştırmıştır. 1972'de başlayan akademideki hocalık serüveni 2000 yılına dek sürmüştür. Türk Grafik Sanatının başlangıç günlerini yaşamış. Türk Sanayisinin gelişim günlerinin tanıtımında önemli roller oynamış, tam 58 yıl sanatla iç içe yaşamış, grafikten fotoğrafa, mimarlıktan heykele kadar güzel sanatların içerdiği bütün alanlarda başarıyla üretimde bulunmuştur. 19 Ocak 2001 tarihinde hayata gözlerini kapamıştır.
Resim-iş eğitimi bağlamında Anadolu güzel sanatlar liselerinin kuruluş amaçları, bugünkü durumu, karşılaşılan sorunlar ve öneriler

Toplumların ihtiyacı olan insan modelinin yaratıcı insan modeli olduğu düşünülmektedir. Yaratıcı insan araştıran, merak eden, soru soran, deneyler yapabilen, bir takım sentezlere varabilen, doğaya ve nesneye daha sorgulayıcı bakabilen insandır. Sanat eğitimi aracılığı ile yaratıcılık ve yaratıcılık eğitimi desteklenebilmekte ve devamlılığı sağlanabilmektedir. Anadolu Güzel Sanatlar Liseleri, ortaöğretime bağlı eğitim kurumlarıdır. Güzel sanatlara yönelik programlar uygulayan yükseköğretim kurumlarının bulundukları yerler tercih edilmek suretiyle, güzel sanatlar faaliyetlerine elverişli yörelerde açılmaktadır. Bu tezin amacı, Anadolu Güzel Sanatlar Liselerinin kuruluş amacını, bugünkü durumunu ve karşılaşılan sorunlarını belirlemeye çalışmaktır. Bu amaçla Anadolu Güzel Sanatlar Liseleri Müdürleri, resim bölüm şefleri, Milli Eğitim Bakanlığı ve üniversite öğretim görevlileri ile görüşülmüş, sorunlar hakkında bilgi alınmıştır. Araştırmada sanat eğitiminin amaçları, önemi ve gereği vurgulanmıştır. Ayrıca yaratıcılık ve eğitim sistemimizdeki boyutu verilerek araştırma desteklenmiştir. Araştırma; İstanbul, Eskişehir, Ankara, Kırıkkale, Çorum, Samsun, Sinop illerindeki Anadolu Güzel Sanatlar Liselerini kapsamaktadır. Veri toplamak amacıyla anket hazırlanmış ve araştırma kapsamına alınan okullarda uygulanmıştır. Sonuçlar yorumlanmış ve okulların bugünkü durumu ve karşılaşılan sorunları tespit edilmiş, çözüm için uygun önerilerde bulunulmuştur. Yapılan anket sonucu bu okullarda müfredat ve yönetmelikten kaynaklanan problemler yaşandığı, okulların Anadolu Liseleri kapsamına alınmasından dolayı ayrıca bir kimlik bunalımı olduğu ve okulların fiziki donanımlarının yetersiz olması gibi pek çok sorun tespit edilmiştir. Bu okulların kuruluş amaçlarına ulaşabilmesi için, tespit edilen sorunların acilen çözümlenmesi ve çözümlenme aşamasındaki çabaların desteklenmesi gerektiği düşünülmektedir.
1950-1970 yılları arasındaki klasik Amerikan otomobillerinde plastik değerler

Teknolojinin hızlı değişim ortamında günümüze kadar çeşitli otomobiller gelip geçmişş, sahipleri tarafından miadı dolduğuna inanılan araçlar kaderine terk edilmiştir. Ancak otomobile karşı sıradan bir ilgiden öte bir vefa borcu besleyen kişiler de vardır. Onlar için otomobiller yaşamlarının en güzel anlarını paylaştıkları bir dost gibidir ve daima nostaljik bir duygunun temelini oluştururlar. Zaman geçtikçe de bu değer yargısı yerini kalıcı ve silinmeyen bir değer olgusuna bırakmıştır. Ortaya çıkan ise artık eski bir otomobil değil, klasik bir otomobildir.20. yy başlarında ortaya çıkan yeni dostlarımız, önceleri ihtiyaçlarımızı karşılarken, savaş sonrası 50'li ve 60'lı yıllara gelindiğinde duygularımıza yönelerek göz zevkimize hitap etmeye başlamış, karakterimizin bir parçasını oluşturup neredeyse yaşam tarzımızı haykırarak imajı önemsemiştir. 1950'li ve 1970'li yıllar arasındaki Amerikan otomobillerinin günümüze kadarki süreçlerinde, nerelerden esinlenilerek ve ne gibi plastik değişikliklere uğrayarak estetik harikalara dönüştüğüne dair analiz ve sonuçları ortaya koyan bu tez; tasarım ve estetik dialoğuna da dikkat çeken bir araştırmadır
Çağdaş seramik sanatında saf biçimsel ifade arayışı

I. ve II. Dünya Savaşı'nın ortaya çıkardığı toplumsal ve politik olaylar sonucu ortaya çıkan psikolojik bunalımın etkilediği sanat başta Rusya olmak üzere Almanya gibi iki büyük devlette yaşanan rejim değişikliği ile yeni oluşumlara kucak açmıştır. Avrupa'da yaşanan gelişmelerin ülkemizi etkilememesi düşünülemezdi. Ancak bu etkilenmeler eş zamanlı olmamıştır. Avrupa'daki gelişmeleri yaklaşık 40-50 yıl geriden takip eden Türkiye, ancak 1950'li yıllarda geometrik soyutla tanışabilmiştir. 20. yüzyıl teknoloji ve sanayisinin gelişmişliği ile oluşan modern sanat, bu farklılaşmayı kendi içinde özümsemiş ve izleyiciye farklı boyutta sunmuştur. Bilimin gelişmesiyle doğadan uzaklaşılmış ve modern dünyanın gereksinimlerini karşılamak amacıyla yapılan nonfigüratif çalışmalar sonucunda soyut kendini göstermiştir. Teknoloji çağıyla birlikte ortaya çıkan soyut sanat anlayışının dayandığı temellerden biri de geometridir. Geometrik biçimler evrensel biçimlerdir ve çağdaş-modern sanatın temel konularındandır. Yapılan bu çalışmada amaç geometrik soyutlama eğilimi ile Kübizm, Fütürizm, Süprematizm, Konstrüktivizm, De Stijl, Bauhaus ve Minimalizm sanat anlayışlarının modern-çağdaş sanatın gelişimi içindeki yerini, plastik sanatlara getirdiği yenilikleri ve bu alandaki öncü sanatçıların konuya ilişkin yorum ve düşüncelerini, yapıtlarını araştırmak, bu yolla çağdaş seramik sanatından örneklerle konuyu pekiştirmektir. Çağdaş-Modern sanat hareketlerinin seramik sanatındaki karşılıklarına, akımlar içersinde saptamalar yapılarak nasıl yöntemler ve biçimler ürettiğine değinilmiştir. Ayrıca Dünya ve Türk Çağdaş Seramik Sanatına'da, sanat akımlarının seramik objeler üzerindeki görsel ve nedensel etkilerine tarihsel süreci içerisinde yer verilmiştir.