turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Regional policy after renewed Lisbon Strategy and implications for Turkey: A comparison between East and West

Yeni binyılda küresel liderlik sadece etkin bir dış politika ya da büyük askeri güç ile mümkün olmamakta aynı zamanda yenilikçi ve ekonomik bir güç olmayı gerektirmektedir. Bu bağlamda, Avrupa Birliği'ni 2010 yılına kadar dünyanın en rekabetçi ve dinamik ekonomisine dönüştürmeyi amaçlayan Lizbon Stratejisi, Birlik'in daha derin ve geniş entegrasyon sürecinin bir sonraki aşaması olan küresel liderlik arayışında önemli bir yol haritası olmuştur. Ancak hedefleriyle gelecek dönemdeki zorlukları iyi tahlil eden Lizbon Stratejisi, çoğunlukla üye ülkeler arasındaki idari, ekonomik ve sosyal kapasite farklılıklar nedeniyle, ilk beş yıllık sürede amaçlarına ulaşamamıştır. Bu farklılıklar uzun vadede Birlik'in küresel liderlik hedefine de sekte vurabileceği için önce 2005 yılında Lizbon Stratejisi gözden geçirilerek yeniden sunulmuş ve hemen ardından da 2006 yılında, birlik içindeki mevcut farklılıkları azaltmayı ve gelecekte oluşabilecek farklılıkları önlemeyi amaçlayan Bölgesel politika, stratejinin hedefleriyle uyumlu olarak yenilenmiştir. 2006 Reformu genel amaçları bağlamında bölgesel politikaya başarılı yenilikler getirmiştir. Bu yenilikler arasında önemli bir yer tutan ve aday ülkelerin Avrupa standartları ve politikalarıyla uyum çabalarını destekleyen Katılım Öncesi Mali Yardım Aracı, aday bir ülke olan Türkiye açısından en önemli mekanizmayı oluşturmaktadır. Bununla beraber bu araçla sağlanan destekler, Türkiye'nin kendi içindeki ciddi bölgesel farklılıklar ve bunları aşmak için kullandığı bölgesel kalkınma yaklaşımlarının Avrupa Birliği'nden farklılığı göz önüne alındığında yeterli olmayacaktır. Bu bağlamda zayıf ilerleyen bir Avrupalılaşma süreci ise üyelik durumunda Avrupa Birliği'nin gelecekteki dinamizmini zayıflatan bir Türkiye'ye neden olabilecektir.
Avrupa Birliği'ne entegrasyon sürecinde Bulgaristan'daki Türk azınlığının hakları

Avrupa Birliği'nin genişleme stratejisi çerçevesinde, Birliğe aday ülkelerle yürütülen ilişkilerde gözetilen siyasi kriterler içerisinde 'azınlıklara saygı' önemli bir yer tutmaktadır. Bu bağlamda azınlık haklarının korunması, çoğunluğu eski Doğu Bloku üyesi olan diğer aday ülkelerde olduğu gibi Bulgaristan'da da Avrupa Birliği'ne entegrasyon süreciyle birlikte önem kazanmıştır. Soğuk Savaş döneminde Türklere uyguladığı asimilasyon politikası ve buna bağlı insan hakları ihlallerinin izlerinden kurtulmak isteyen Bulgaristan, Türklerin haklarını tanıma yoluna gitmiştir. Ancak Bulgaristan'daki Türk azınlığının haklarının tanınmaya başlaması 1995 yılında ülkenin adaylık statüsünü kazanmasından önce başladığı için, AB'ye entegrasyon sürecinin ülkedeki azınlık haklarının tanınması yönündeki etkileri daha erken yıllarda başlamıştır. Bu çalışmada Bulgaristan'ın Avrupa Birliği'ne entegrasyon sürecinde yaşadığı dönüşümün Türk azınlığa yansımaları ele alınmıştır. AB'ne adaylık döneminin başlamasıyla birlikte Bulgaristan'ın ülkesindeki azınlıklar konusundaki yükümlülükleri artmış bulunmaktadır. Bu çerçevede konuya AB hukukunun azınlıklara ilişkin mevzuatı çerçevesinde yaklaşılmış ve ardından AB'nin dış ilişkilerinde başvurduğu azınlık haklarının korunması mekanizmaları ele alınmıştır. Bu bağlamda azınlık haklarına ilişkin söz konusu AB mevzuatının, Birliğe üyelik sürecinde Bulgaristan hukukuna yansıma biçimleri incelenmiştir. Çalışmanın sonunda, Türk azınlık hakları açısından günümüzde devam eden sorunlara dikkat çekilmekle birlikte, ülkede ilk demokratik yönetimin kurulmasından bugüne doğru, güderek Türkler lehine bir değişim gerçekleştiği saptamasına ulaşılmıştır.
Türkiye ve Avrupa Birliği'nin göç politikaları: suriyeli sığınmacılar örneği

Göç olgusu insanlık tarihinden bu yana devam eden ve günden güne ölçeği artan bir meseledir. Bu bağlamda uluslararası göç; nedenleri ve sonuçlarıyla beraber incelendiğinde bireyler ve toplumlar nezdinde bir takım etkiler oluşturduğu görülmektedir. Yeryüzünde artan iletişim ve ulaşım olanakları toplumları birbirine yaklaştırmış ve dünyanın eskisine nazaran daha küçük bir hal almasını sağlamıştır. Bu sayede bireyler ya da kitleler bulundukları toplum ile diğer toplumlar arasında imkan ve gelişmişlik düzeylerini kıyaslama olanağı elde etmiştir. Bazen de bireyler yaşanan çatışmalardan dolayı zorunlu olarak göç etmektedir. Bu tür göçlerde de hedef ülke genellikle gelişmiş ülkeler olmaktadır. Bu durumun en somut örneklerinden birisi olan Suriye iç savaşı sonucunda milyonlarca sığınmacı ortaya çıkmıştır. Suriye'de meydana gelen iç savaşın sonucunda can ve mal güvenliği tehlikede olan Suriyeli sığınmacılar Türkiye gibi komşu ülkelere yönelim gösterirken aynı zamanda daha iyi bir yaşam umuduyla Avrupa Birliği ülkelerine yasadışı yollardan ulaşma gayreti içerisinde girmiştir. Bu tez içerisinde, Türkiye ve Avrupa Birliği'nin göç politikalarında hangi tarafın ne ölçüde daha başarılı olduğu, Suriyeli sığınmacılar nezdinde bir karşılaştırma yapılarak ifade edilmeye çalışmıştır. Bu bağlamda karşılaştırma yapılırken tarafların sığınmacılara uyguladıkları politikaların test edilmesi amacıyla niceliksel verilerden yararlanılmıştır. Tarafların sınırları içerisinde bulunan Suriyeli sığınmacı sayısının yerel nüfuslarıyla oranlaması yapılmıştır. Aynı zamanda Türkiye ve Avrupa Birliği'nin Suriyeli sığınmacılar nezdinde yapmış oldukları harcamaların bir değerlendirilmesi yapılarak hangi tarafın bu meselenin çözümünde sorumluluk üstlendiği görülmeye çalışılmıştır. Karşılaştırmanın bir diğer ayağı ise sığınmacılara sağlanan entegrasyon politikalarıdır. Bu kapsamda sığınmacılara sağlanan eğitim, çalışma ve sağlık gibi alanlardaki haklar değerlendirilmiştir. Son olarak ise tarafların gerçekleştirdiği uygulamaların insan hakları bağlamında değerlendirmesi yapılmıştır. Bu sayede tezin araştırma sorusuna bir cevap aranmaya çalışmış ve bazı bulgular elde edilmiştir.
Lizbon Antlaşması'nın Avrupa Birliği bütünleşmesine etkileri

Roma Antlaşması'nın 1957'de imzalanmasından çok daha önce Avrupa'da birlik kurma fikri bazı yazarlar tarafından dile getirilmişti. Ancak ilk defa somut ve kapsamlı bir birlik oluşturulması Avrupa Birliği sayesinde gerçekleşti. Avrupa Birliği bütünleşmesinin açıklamaya çalışan birçok teori bulunmasına karşın tek bir teorinin sürecin tamamını açıklama kapasitesi bulunmamaktadır. Roma Antlaşmasında öngörülen hedefleri gerçekleştirmek, işleyişteki arızaları gidermek ve genişlemeler öncesi Birliği hazırlamak için daha sonra Avrupa Tek Senedi, Maastricht, Amsterdam ve Nice Antlaşmaları imzalandı. Birliği anayasal bir statüye kavuşturmayı amaçlayan Anayasal Antlaşmanın Fransa ve Hollanda'da 2005 yılında yapılan referandumlarda kabul edilmemesi, derin bir meşruiyet krizini beraberinde getirdi. 13 Aralık 2007 tarihinde imzalanan ve 1 Aralık 2009 tarihinde yürürlüğe giren Lizbon Antlaşması ise genişleyen Birliğin ihtiyaçlarına cevap vermeyi amaçlamaktadır. Antlaşma'da yer alan konuların birçoğu Anayasal Antlaşma taslak metninin içeriğine benzemektedir. Yeni antlaşmada sembolik unsurlar dışarıda bırakılırken daimi Avrupa Konseyi Başkanlığı, Yüksek Temsilcilik makamı, değiştirilen nitelikli oylama sistemi, sütun sisteminin ortadan kaldırılması, Birliğe tüzel kişilik kazandırılması gibi bütünleşme açısından önemli değişiklikleri içinde barındırmaktadır. Mevcut haliyle Lizbon Antlaşması, bütünleşme taraftarları ve Birliğin bir hükümetlerarası örgüt olarak kalmasını isteyeler arasında bir dengeyi yansıtmaktadır.
Turkish and European perspectives on Syrian migration since 2011

Göç insanlık tarihi kadar eski bir olgudur, ancak günümüzde dünyanın en büyük sorunlarından biri haline gelmiştir. Türkiye, Ortadoğu daki sorun yaşanan bölgelerestratejik olarak yakınlığı nedeniyle son yıllarda çok fazla göçe maruz kalmıştır. Avrupa Birliği bu konudan rahatsızlık duymaktadır. Çünkü Türkiye sınırını aşan mültecilerKorunaklı Kale Avrupası'nın sınırlarına dayanmaktadır. Bu konuda hem Türkiye hem de AB derhal yeni çözümler üretmek zorundadır. Aksi taktirde iki bölgede geri dönüşü olmayan bir mülteci akınıyla karşı karşıya kalacaktır. AB ve Türkiye, bu konuya farklı yaklaşmakta ve farklı politikalar üretmektedir. Bu çalışmada, 2011 yılı sonrasında Suriye de başlayan iç savaş, Türkiye'ye doğru yaşanan Suriyeli göç dalgası ve bu konuya Türkiye ve AB'nin yaklaşımları incelenecektir. İlk olarak, Türk hükümeti, sivil toplum kuruluşları ve halkının bu göç dalgasına yönelik bakış açıları değerlendirilecektir. İkinci olarak, AB Komisyonu, sivil toplum kuruluşları ve halkının konuya yaklaşımı analiz edilecektir. Son olarak, Türkiye ve AB'nin yaptığı yardımlar ve uyguladıkları politikalardaki farklılıklar karşılaştırılacaktır. Bu çalışma sırasında kamuoyu yoklamaları, Avrupa Komisyon raporları ve AFAD'ın raporlarıkullanılacaktır. Türk yetkilileri AB'nin bu konuda yeteri kadar inisiyatif almadığını düşünmektedir. Fakat AB durumu farklı değerlendirmektedir. Bu çalışmada AB'nin Türkyetkililere hangi konularda, ne kadar yardımcı olduğuna cevap bulunmaya çalışılacaktır.
Avrupa Birliği ve Türkiye'de kadın haklarının mevcut görünümü ve gelişimi üzerine bir inceleme

İlk olarak Türkiye'nin 1957 yılında Avrupa Ekonomik Topluluğu'na üye olmak istemesiyle gündeme gelen Türkiye-Avrupa Birliği ilişkileri, elli yılı aşkın bir süredir devam etmektedir. Geçen bu süreçte kadın haklarına yönelik çeşitli yasalar oluşturulmuş ve aday ülkelerden de ulusal mevzuatlarını bu doğrultudauyumlaştırmaları istenmiştir. Bu çalışmada, Avrupa Birliği'nde ve Türkiye'nin AB'ye tam üyelik sürecinde demokrasi ve insan haklarına verilen önem, kadın hakları özelinde incelenmiştir. AB'nin demokrasi anlayışının temelinde yer alan insan hakları, hukukun üstünlüğü gibi kavramların önemine ve uygulamaya yansımalarına yer verilmeye çalışılmıştır. Türkiye Avrupa Birliği'ne üye olabilmek ve kamu politikalarında dengeyi sağlayabilmek adına çeşitli çalışmalarda bulunsa da, siyasi ve sosyal boyutu uzun süre ihmal edilmiş, birliğe katılabilmek için genelde ekonomik ilişkilerin boyutunu derinleştirilmeye çalışılmıştır. Günümüzde ise tam üyelik arzusu her dile getirilişinde 'insan hakları-demokrasi' engeli ile karşılaşılıyor olmak, Türk halkını derinden etkilemektedir. Tezin kapsamı içinde, AB'ye adaylık kriterleri çerçevesinde Türkiye'nin tam üyelik yolunda kaydettiği ilerlemeler de ele alınmıştır.
Sosyoekonomik açıdan Avrupa Birliği adayları içerisinde Türkiye'nin konumu

Bu çalışmada temel bileşeler analizinin kuramsal yönü anlatılmış ve Dünya Bankası'nın 2001 yılı sosyoekonomik istatistiklerine uygulayarak, Türkiye'nin Avrupa Birliği aday ülkeler arasındaki sosyoekonomik konumu belirlenmeye çalışılmıştır.
Avrupa Birliği sürecinde küçük ve orta ölçekli işletmelerin ekonomideki yeri ile finansman sorunları ve Denizli örneği

tarihinde yürürlüğe giren Gümrük Birliği Anlaşmasının genel etkileri ve dolayısıyla KOBİ'lere muhtemel etkileri incelenmiştir. İkinci bölümde, Avrupa Birliği'nde KOBİ tanımı ve KOBİ'lerin önemi, uygulanan KOBİ politikaları, KOBİ destekleme politikaları ve KOBİ'lere yapılan yardımlar incelenmiştir. Üçüncü bölümde Türkiye'de KOBİ'lerin genel özellikleri, KOBİ tanımı ve KOBİ'lerin tarihsel gelişimi ve KOBİ'lerin yarar ve sakıncaları incelenmiştir. Dördüncü bölümde ise, KOBİ'lerin Türkiye ekonomisindeki yeri, üretime, dış ticarete, diğer sosyo-ekonomik ve toplumsal katkıları yani bölgeler arasındaki dengesizliğin giderilmesi, istihdam ve yeni iş olanakları oluşturulması vb. katkıları incelenmiştir. KOBİ'lerin en önemli sorunlarından finansman sorunlarına yönelik çözüm önerileri incelenmiştir. Son bölümde saha çalışmamız olan Denizli'deki KOBİ'lerin genel durumu ve finansman sorunları başta olmak üzere, ihracat, pazarlama, üretim, yatının, hammadde, kalifiye personel vb. konularında karşılaştıkları sorunları ve çözüm önerileri gerçekleştirilen anket uygulamasıyla ortaya konmaya çalışılmıştır. Beytullah YILMAZ
The comparative roles of the European Union and the African Union in peacekeeping

Barışı koruma kavramı Soğuk Savaşın sona ermesinden bu yana pek çok çalışmanın konusu olmuştur. Bu tez, Avrupa Birliği ve Afrika Birliği'nin Afrika kıtasındaki uygulamalarına dair örneklerden yola çıkarak, barışı koruma kavramı ve uygulamalarının kavramsal ve pratik düzeydeki evrimine odaklanacaktır. Bu genel kapsamda, Avrupa Birliği ve Afrika Birliği'nin Darfur, Demokratik Kongo Cumhuriyeti ve Merkezi Afrika Cumhuriyeti'nde meydana gelen çatışmalardaki karşılaştırmalı kapasiteleri ve etkinlikleri üç örnek-olay çerçevesinde incelenecektir. Barışı korumanın yalnızca güç kullanımı değil, aynı zamanda diplomasi ile ilişkili olduğunu göz önünde bulundurarak, söz konusu iki örgütten hangisinin Afrika kıtasında barışı-korumada daha etkili olduğu sorusunun cevaplanması bu tezin ana temasını oluşturmaktadır. Bu çerçevede tezde, Afrika Birliği'nin, Avrupa Birliği ile kıyaslandığında barışı korumada daha az deneyime sahip bir örgüt olmasına karşın, her iki örgütün de çatışmaları sona erdirme ve önlemede çeşitli sorunlarla karşılaştıkları ve tam olarak başarı sağlayamadıkları savunulmaktadır.
Mali yakınsama ve konjoktürel dalgalanmalar: Avrupa Birliği ekonomilerine ilişkin ampirik inceleme

1992 yılında Avrupa Birliği'nde, Maastricht Kriterleri çerçevesinde, bir takım mali kurallar hayata geçirilmiştir. 1990'ların başında uygulamaya konulan bu mali kurallar ile birlikte ülkelerin bütçe dengelerinin GSYİH'ye oranlarının birbirlerine yaklaştığı görülmüştür. Bu durum, literatürde, mali yakınsama olarak adlandırılmaktır. Bu yakınsamayı sağlamak üzere uygulanan maliye politikalarının ekonomide meydana gelen konjonktürel dalgalanmaları nasıl etkilediği ise literatürde önemli araştırma konularından biri haline gelmektedir. Çalışmada, AB ülkelerinin bütçe dengelerinin birbirlerine yaklaşması anlamına gelen mali yakınsamanın konjonktürel dalgalanmalar üzerindeki etkisini inceleyen doğrusal bir model kurulmuştur. Tahminler, 15 temel Avrupa Birliği ülkesinin 1995- 2015 arası yıllarına ait 21 yıllık verileri kullanılarak, heterojen panel eşbütünleşme yaklaşımıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışmada elde edilen sonuçlara göre, Maastricht Kriterleri'ne uyum çerçevesinde ülkelerin bütçe dengelerinin birbirlerine yakınsamasının, bu ülkelerde uygulanan maliye politikalarının ihtiyariliğinin eşanlı olarak azalmasına ve bu bununla birlikte konjonktürel dalgalanmaların düşmesine katkıda bulunduğu görülmüştür. Bu etki kontrol değişkenleri modele dahil edildiğinde de değişmemiş ve anlamlılığını korumuştur. Diğer taraftan sağlamlık sınaması yapmak amacıyla ikinci bir mali ıraksama değişkeni hesaplanmış ve bu mali değişkenle tahmin edilen modellerde de, mali yakınsama ve konjonktürel dalgalanmalar arasındaki ilişkinin değişmediği ortaya koyulmuştur.
Türkiye Avrupa Birliği ilişkilerinde Gümrük Birliğinin geleceği

Küreselleşmeyle birlikte dünyadaki birçok ülke, ekonomi olarak büyümeyi ve kalkınmayı hedeflerken, ayrıca piyasadaki mevcut rekabetlerden korunmak ve dünyadaki diğer ülkelerle ekonomik birleşmelere girip ülkelerinin ticaretini geliştirmeyiamaçlamışlardır. Bu amaçla bir araya gelen birçok ülke ekonomik bütünleşme ile iktisadibölgeler oluşturarak yeni bir kavram oluşturmuşlardır. Ekonomik bütünleşme, ülkeler arasındaki malların serbest dolaşımını kısıtlayan engellerin ortadan kaldırılması için oluşturulan geniş pazarları ifade etmektedir. Ekonomik bütünleşme şekillerinden olan gümrük birliği, Türkiye'nin AB'ye üyelik müracaatı ile günümüzde daha önemli hale gelmiş ve ekonomi üzerindeki olumlu ve olumsuz yönleri tartışılıp güncellenmesinin gerekliliği ortaya çıkmıştır. Türkiye'yi Avrupa Birliği'nde gümrük birliğine ulaştıran süreç, Türkiye'nin 1959 yılında Avrupa Topluluğuna başvurusu ile başlamış, 1964 tarihinde yapılan Ankara Anlaşması ile resmi nitelik kazanmış, 1996 yılında da Gümrük Birliği'nin imzalanması ile ekonomik bütünleşme aşamasına geçilmiştir. Bu çalışma ile ekonomik bütünleşmenintanımı ve bütünleşme türlerinden biri olan gümrük birliğinin tanımı yapılarak, gümrük birliği teorisinin ekonomiler üzerindeki etkileri incelenmiştir. Daha sonra gümrük birliğitemel alınarak Türkiye-AB ilişkileri ile Gümrük Birliğinin gerçekleşme süreci anlatılmıştır. En son bölümde ise, Türkiye-AB ilişkileri bağlamında Gümrük Birliği'nin Türkiye ekonomisi üzerindeki etkileri detaylı olarak incelenmiş, olumlu, olumsuz etkileri ile kayıp ve kazançları karşılaştırılarak revize edilmesi ile geleceği ve öngörülerinedeğinilmiştir.
Fundamental principles of European Union Banking Law

Avrupa Birliği Bankacılık Hukukunun dayanğı olan Temel İlkelerin evrimlerinin irdelenerek, ilkelerin analiz edilmesi ve karşılaşılan sorunlara ve ekonomik krize karşılık çözüm önerisi olarak Avrupa Merkez Bankasına bankaların makro düzeyde kontrolü için yeni rol verilmesi tezi.
Türkiye Avrupa Birliği ilişkileri

Fransa, italya, Almanya, Belçika, Hollanda ve Lüksemburg'un AKÇT'nin kuruluşuyla başlattıkları entegrasyon hareketi, Avrupa Topluluklarının kurucusu bu altı ülke ile sınırlı kalmamıştır. Maastricht Antlaşması ile AB adını alan Avrupa bütünleşmesi hareketi, 1995 yılına kadar gerçekleşen dört genişleme dalgası ile on beş üye devleti kapsayan bir yapı haline dönüşmüştür. AB'nin genişlemesi, 1980'li yılların sonlarından itibaren, Birliğin gündemindeki öncelikli konular arasındaki yerini muhafaza etmektedir. Günümüzde Avrupa Birliği, Türkiye, Malta, Kıbrıs ve on Orta ve Doğu Avrupa ülkesini - Polonya, Macaristan, Çek Cumhuriyeti, Slovenya, Estonya, Litvanya, Letonya, Bulgaristan, Romanya, Slovakya - kapsayan yeni ve benzersiz bir genişleme dalgasıyla karşı karşıyadır. 'Türkiye-Avrupa Birliği ilişkileri' başlığını taşıyan bu çalışma, AB'nin genel tarihsel gelişimini ve Türkiye ile AB'nin ilişkilerim detaylı bir biçimde ele almaktadır. Birinci bölümde AB'nin tarihsel gelişimini ve önemli olan Maastricht, Amsterdan antlaşmalarının getirdiği yenilikleri değerlendirilmiştir. Ayrıca AB'nin siyasal ve yapısall görünümünü anlatılmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde, Türkiye - AB ilişkilerinin tarihsel süreç içerisinden günümüze kadar olan ilişkilerini değerlendirilmiştir. Son bölümde ise Türkiye'nin jeopolitik açısını, AGSP ile Türkiye ilişkilerini, son gelişmeler ışığındaki olaylara değinilmiştir. Başka da Türkiye'de bulunan siyasi partilerin Türkiye'nin AB üyeliğine bakışını, Toplulukla ilişkilerde ortaya çıkan sorunları kısa ve öz olarak çerçevelendirilmeye çalışılmıştır.
Avrupa Topluluğu'nda sermaye piyasalarının entegrasyonu ve Türkiye için öneriler

Bu çalışmada finansal piyasaların özellikleri, uluslararası finansal piyasalarda karşılaşılan riskler ve finansal piyasaların gelişimini etkileyen faktörler ele alınmıştır. Finansal entegrasyon kavramı, sermaye mobilitesinin etkileri, finansal ölçme teknikleri ve bu tekniklerin kullanılmasından elde edilmiş olunan neticelere değinilmiştir. Daha sonra, Avrupa Birliği'nde Roma Anlaşması'ndan bugüne kadar yer alan gelişmeler, Avrupa Birliği'ne üye ülkelerin sermaye piyasalarının özellikleri, Tek Finansal Pazar oluşumunun ve Euro'nun Avrupa Birliği'nin tek parası haline gelmesinin Avrupalı finans kurumlarının faaliyetlerini ne şekilde etkileyeceği, Avrupa Birliği'ne üye ülkelerin finans piyasalarının tam anlamı ile entegre olup olamayacakları anlatılmıştır. Son olarak, Avrupa Birliği üyeliğine aday olan Türkiye'nin makroekonomik durumuna değinilmiş, Türk sermaye piyasasının yapısı incelenmiş, Türk sermaye piyasasının Avrupa Birliği sermaye piyasalarına uyumu için neler yapılması gerektiği üzerine durulmuştur. Kullanılan yöntem kaynak tarama ve yorumlamadır.
An analytical perspective on the European Union's oil supply security in the aftermath of the Iranian nuclear crisis: Modeling the future

Bu çalışma, 2012 yılında İran'a uygulanan ambargonun etkisiyle değişen Avrupa Birliği petrol arz planını incelemektedir. Globalleşen dünyada, artan enerji talebi ile birlikte tüketilen enerji miktarı da günden güne artmaktadır. Özellikle, petrole verilen değer geçmişşten günümüze önemini sürdürmeye devam etmektedir. Her ne kadar, büyük miktarda rezervlere sahip olmak bir ülkeyi hem stratejik hem de ekonomik olarak değerli kılsa da, bir ülkeyi enerji açısından zengin bir ülke olarak tanımlamaya yetmemektedir. Çünkü, enerji konusunu ele alırken uygulanan politika ve planlanan stratejilerin önemi azımsanmayacak ölçüde fazladır. Bu yüzden, global bir etken olan enerjiyi, izlenilen politika, bulunulan coğrafya ve dış ilişkiler yönetimi kapsamında değerlendirmek daha doğru olacaktır. Öyle ki, yanlış politika uygulamaları ve dış ülkeler ile kötü ilişkiler içerisinde bulunmak büyük rezervlere sahip bir ülkenin düşüşe geçmesine sebep olabilir. Şu anda, 2012'den beri petrol alımında ambargo uygulanan Iran, bu duruma bir emsal teşkil etmektedir. Tabi ki bu durum, İran'ın dünyanın en büyük petrol ithalatçılarından biri olan Avrupa Birliği ile olan petrol ticaretini de etkilemiş ve AB'nin daha önce İran'dan ithal ettiği petrolü karşılamak için başka ülkelere yönelmesine sebep olmuştur. Bu çalışmanın amacı, Iran ambargosundan sonra AB'nin petrol tedariki planına ışık tutmak ve petrol fiyatları, petrol kaynakları ile ülke riskleri gibi parametrelerle, GAMS modeli kullanılarak geliştirilen senaryolar karşısında, AB'nin petrol alımına ilişkin tepkilerini gözlemlemektir.
Çocuk istismarı ve ihmali açısından sokakta çalışan çocuklar ve Avrupa Birliği uygulamaları

Çocuk istismarı ve ihmali, sokakta çalışan ve sokakta yaşayan çocuklar sorunu günümüzde çözüm bekleyen sorunlardan biridir. Genel olarak sokak çocukları olgusu, dünya gündeminin en üst sıralarında yer alan ve ivedilikle çözüm bekleyen bir toplumsal sorundur. Çocukların sokakta bulunma nedenleri ve sokakta bulundukları süre içinde maruz kaldıkları ihmal ve istismar biçimleri, onların fiziksel ve psikolojik sağlıklarını bozmakta, geleceğe güvenli hazırlanmalarını engellemektedir. Çağımızda bir ülkede çocuk politikasını etkileyen pek çok ulusal ve uluslararası güç bulunmaktadır. Uluslararası güçler arasında, küresel ölçekte, Birleşmiş Milletlerin yanı sıra Avrupa Konseyi, Avrupa Birliği gibi bölgesel örgütlenmelerin etkisi dikkat çekicidir.
Avrupa Birliği 'nin girişimcilik politikasının istihdam yaratmada rolü ve Türkiye

Gelişmişliğin ve gelişme hızının en önemli göstergelerinden biri olan girişimcilik; çağımızın ekonomik ve sosyal açıdan da en önemli güçlerinden biridir. Girişimciliğin bu derece önemli bir güç haline gelmiş olması, ülkelerin girişimciliği daha etkin politikalarla destekleyebilmeleri için bütüncül bir yaklaşımla hareket etmelerine neden olmuştur. Bu doğrultuda girişimcilik politikası ya da girişimciliği destekleyen her türlü politika küçük ölçekte işletmelerin, büyük ölçekte ise ülkelerin dünya piyasalarında rekabet güçlerini artırmayı, çalışma ortamlarını iyileştirmeyi ve ekonomik değişimlere ayak uydurmalarına destek olmayı hedeflemektedir. Girişimcilik özellikle kalkınmada geri kalmış bölgelerde toplumsal ve ekonomik uyumun güçlendirilmesine, ekonomik faaliyetlerin canlanmasına ve iş yaratılmasına ya da işsizlerin iş yaşamıyla entegrasyonuna katkıda bulunmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Avrupa Birliği'nin istihdam yaratmada girişimcilik politikasının rolünü ve Türkiye'nin girişimciliği teşvik için uygulanan politikalarda göstermiş olduğu performansı analiz etmektir. Bu amaçla ilk olarak Avrupa Birliği'nin girişimcilik performansı incelenecek, birliğin KOBİ yaklaşımı ele alınacak ve girişimcilik kavramının piyasadaki karşılığı olan KOBİ'lerdeki istihdam analiz edilecektir. Daha sonra Türkiye'nin de girişimcilik röntgeni çekilecek ve girişimciliği desteklemek için atılması gereken adımlar ortaya konacaktır. Çalışmada Avrupa Birliği'nde nüfus artış hızları düşük olmasına rağmen var olan ve artan işsizliği önlemek için gerekli olan girişimlerin birlik vatandaşları tarafından gerçekleştirilmediği, Avrupa'nın girişimciliği desteklemek için uygulamaya koyduğu politikaların, üretilen yeni teknolojiyi ticarileştirme konusunda yetersiz kaldığı görülmüştür. Türkiye'de ise bu girişimlerin gerçekleşmesi için uygun ortamın olmadığı ve atılan adımların istenilen ölçüde başarıya ulaşmadığı sonucuna varılmıştır.