turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mersin kenti için Esenli Köyü ve civarının katı atık depolama alanı olarak jeoloji ve jeoteknik yönden değerlendirilmesi

ÖZ: Bu çalışım, Mersin - Esenli Köyü civarının Mersin Kenti için alternative katı atık depolama alanı olarak jeolojik ve jeoteknık yönden incelemesini içerir. Çalışma alanında yer alan litolojik birimler, Miyosen yaşlı küffldreçtaşı - marn, kiltaşı - silttaşı birimlerinin egemen olduğu çökellerden meydana gelmiştir. Çalışma alanının jeoteknık özelliklerini ortaya çıkarmak amacıyla dört ayrı noktada rotary sondaj yöntemi ile karotlu sondaj kuyuları ve çeşitli noktalarda araştırma çukurları açılmıştır. Sondaj sırasında yerinde ve laboraruvarda karotlar ve diğer numuneler üzerinde yapılan zemin mekaniği deneylerinde çöp alam taban zeminini oluşturacak olan killi reminin özellikleri araştırılmış ve zeminin CH sınıfinda, geçirimsiz, orta katı - katı özellikte olduğu anlaşılmıştır. Yapılan incelemelerde killi birimlerin mineralojik ve jeokimyasal incelenmesi için; sondajdan alman karotlar üzerinde XRF ve XRD analizleri ve ateş kaybı deneyleri yapılmıştır. Analiz sonuçlarına göre, birim mineralojik olarak kuvars, kalsit, dolomit, plajıoklas ve kil minerallerinden oluşmuştur. Bu sonuçlar, depolama alanının tabanım oluşturan killi birimin dolgu ve örtü malzemesi için jeoteknık ve mineralojik yönden uygun olduğunu göstermiştir. Sahanın en büyük olumsuz özelliği ulaşım yolunun dar olması ve araçların Dikilitaş beldesi içinden geçmesidir. Bu Sri olumsuzluk Deliçay ırmağının vadisinden alternatif bir yolla veya mevcut yolların düzenlenmesiyle berteraf edilebilir. Yapılan tüm jeolojik ve jeoteknik çalışmalar içel İli Esenli Köyü ve civarının katı atık depolama alam olarak, uygun bir projeyle kullanılabileceği ortaya çıkmıştır.
Batık anaerobik membran biyoreaktörde farklı modül şekli ve modül lif aralıkları ile biyogaz geri devrinin arıtma verimine etkileri

Membran biyoreaktörler, suyun yeniden kullanımı ve geri dönüşümü gibi mükemmel çıkış suyu kalitesi gerektiren atıksu arıtımında giderek artan oranlarda kullanılmaktadır. MBR? lar sıvı karışımdaki askıda katı maddelerin giderimine ve düşük atık çamur üretimine, kimyasal oksijen ihtiyacı ve biyolojik oksijen ihtiyacı açısından yüksek giderme verimine ve su ıslahına imkan verirler. Bu tez çalışmasında amaç, sentetik atıksuların arıtılması için batık AnMBR? ın fizibilitesi, çeşitli kimyasal parametrelerin giderim verimi, biyogaz üretimi ve reaktör çamur özelliklerinin karekterizasyonu ile membran modül geometrik şekli ve biyogaz geri devri arasındaki ilişkiyi değerlendirmektir. Deneylerde kimyasal oksijen ihtiyacı, toplam organik karbon, toplam katı maddeler, toplam fosfor, toplam azot, sülfat gibi parametreler periyodik olarak ölçüldü. Analiz sonuçlarında, akıların KOİ giderimleri %95- 98 ve konsantrasyonları 40-280 mg/L olarak ölçüldü. Reaktör işletme süresince, KOİ, SO4= ve TOK uzaklaştırma verimleri, sırasıyla %95-98, %15-70, %96- 98 olarak bulundu. Aynı zamanda uçucu katı madde verimi %97- 98 in üzerinde gerçekleşti. Akılardaki toplam katı maddenin önemli bir kısmının çözünmüş katı maddelerden oluştuğu belirlendi. Atıksulardaki optimum pH? ın belirlenmesi için yapılan araştırmalar süresince, pH 6,3-8, 45 aralığında kaldı. Reaktördeki alkalinite ve TUA değerleri, sırasıyla, 1500- 3500 mg CaCO3/L ve 80-180 mg HoAc/L arasında ölçüldü. TUA/Alkalinite oranı tüm deneysel çalışmalar için 0,1 değerinin altında kaldı. Yüksek KOİ giderimine ilaveten yüksek biyogaz kalitesi elde edildi. Batık anaerobik membran reaktörün işletilmesi süresince elde edilen biyomas konsantrasyonu 5,6-9, 2 g/L aralığındaydı. Sonuçlar batık anaerobik membran biyoreaktörün spesifik bakterileri tutmak için etkili bir proses olduğunu ve atıksuların arıtımı içn mezofilik şartlar altında anahtar bir faktör olabileceğini gösterdi. Bu çalışmada arıtım etkinliği üzerine membran geometrik şeklinin farklılıklarının fazla etkili olmadığı görüldü. Fakat batık anaerobik membran biyoreaktörlerin verimi üzerine biyogaz püskürtme daha etkiliydi.
İlaç aktif maddelerle yüklenmiş aktif karbonun biyorejenerasyonunda çamur yaşının etkisinin araştırılması

Bu tez çalışmasında Diklofenak ve Sulfametoksazol ile yüklenmiş toz aktif karbonun iki farklı çamur yaşında işletilen biyolojik sistemde biyorejenere edilebilirliği araştırılmıştır. Biyorejenerasyon denemeleri, hastane atıksuyunun arıtıldığı bir aerobik membran biyoreaktör sisteminden temin edilen aktif çamur ile yürütülmüştür. 30 çamur yaşında yürütülen biyorejenerasyon deneyi sonucunda DIC ve SMX için TAK biyorejenerasyon verimi sırasıyla %27, 6 ve %12, 9 bulunmuştur. DIC için çamur yaşı 60 günde yüksek çamura adsorpsiyon nedeniyle biyorejenerasyon belirlenememiştir. SMX için TAK biyorejenerasyon verimi 60 çamur yaşında %28, 3 olarak hesaplanmıştır. SMX ile yüklenmiş TAK, 60 çamur yaşında daha iyi biyorejenere olmuştur. Biyorejenerasyonda konsantrasyon gradyanı ve enzimler etkin olan iki mekanizmadır. Her iki madde için de biyorejenerasyonun küçük bir kısmının (%1,6-4,6) konsantrasyon gradyanı ile gerçekleştiği ve biyorejenerasyonda hücre dışı enzimlerin etkin olduğu ortaya konmuştur (%95,4-98,4). Biyorejenerasyon verimleri ile abiyotik desorpsiyon verimleri arasındaki farklar çok belirgin bir şekilde yüksek bulunmuştur. Biyorejenerasyon, TAK'ın düşük desorbe edilebilirliğine rağmen enzimatik etkiler ile gerçekleşebilmiştir. Genel olarak çamur yaşına bağlı olarak enzimatik biyorejenerasyonun artma eğilimi gösterdiği söylenebilir. Bunun nedeninin artan çamur yaşında ilaç aktif maddelerine daha fazla adapte olmuş mikroorganizmaların bu bileşiklerin degredasyonunu kataliz edebilecek uygun hücre dışı enzimleri üretmesi olduğu söylenebilir. Sonuç olarak, çalışmamız koşullarında bir adet ağrı kesici DIC ve bir adet antibiyotik SMX için biyorejenere edilebilirlik ortaya konmuştur.
Nanotechnologic methods for water treatment

Bu çalışmanın en önemli amacı yeni nesil fotokatalizörlerle suyun içinde zor parçalanan bazı bileşiklerin fotokatalik parçalanma verimlerinin araştırılmasıdır. Bu çalışmada pH, kirletici konsantrasyonu ve ışık şiddetinin etkileri incelenmiştir. Yeni gelişen katmanlı perovskit yapıdaki fotokatalizör sol-jel metoduyla üretilmiştir. Sol-jel tekniği kolloidal nanopartiküllerin sıvı fazdan oluşturulmasıdır. Nanomalzemelerin ve kaplamaların üretimleri gün geçtikçe ilerlemektedir. Bugün, en önemli ve sürekli artan problem su kirliliğidir. Su kirliliği evsel ve endüstriyel atıklar ile doğal kirleticilerden meydana gelmektedir. Mevcut arıtma yöntemlerindeki en önemli problem çamur oluşumudur. Çamur oluşumunu önlemek amacıyla nanoteknolojik bir metod olan sol - jel yönetimi ile üretilen yeni nesil fotokatalizörler kirleticinin oksidasyonu için kullanılmıştır. Kristografik harmoniyi arttırmak için buffer layer uygulaması ile katalizör geliştirilmiştir. Seryum oksit buffer layer olarak seçilmiştir. Üretilen filmlerin yapısall ve morfolojik karakterizasyon işlemleri DTA, FTIR, XRD ve SEM analizleri yapılmıştır. Fenol, metilen mavisi ve siyanür gibi kirleticiler kullanılarak fotokatalitik oksidasyon ile güneş simülatörü yardımıyla performans testleri yapılmıştır. Üretilen filmlerle yapılan deneyler sonucunda, fenol ve metilen mavisi ikinci derece reaksiyon kinetiğine uyduğu görülmüştür. Siyanür testlerinin sonucunda ise siyanür birinci derece reaksiyon kinetiğine uyduğu çıkmıştır. KLTO siyanür ve metilen mavisi arıtımında fenol arıtımından daha başarılı olmuştur. Yüzey kaplaması ile üretilen katalizörlerin partikül haldeki katalizörlere göre daha çevreci ve insan sağlığı açısından daha az zararlı olması sebebiyle böyle bir çalışma yapılmasına karar verilmiştir.
Halojenli güç tutuşur katkıların sulardan giderimi

Çevre mühendisliğinin en önemli çalışma alanlarından biri olan su, hayatımızın ayrılmaz bir parçasıdır. Suyun arıtılması insanlar, hayvanlar ve diğer canlılar için hayati önem taşımaktadır. Alev geciktirici katkılar, tutuşmayı zorlaştırıp alevin yayılmasını önlemeyi amaçlayan ürünlerdir. Halojenli alev geciktirici ürünlerin çevreye ve canlılara karşı olumsuz etkileri bulunmaktadır. Tris (2-kloroetil) fosfat ya da kısacası TCEP, halojenli alev geciktiricilerin bir çeşitidir. Plastiklerde, otomobillerde, mobilyalarda ve yapı yalıtımında sert köpüklerde kullanılmaktadır. Çevresel olarak alınan numunelerde; evsel atıksularda, endüstriyel atıksularda, içme sularında, yüzeysel sularda, yeraltı sularında, yağmur sularında ve hatta evlerden alınan toz örneklerinde TCEP alev geciktiricisi saptanmıştır. TCEP, biyolojik olarak bozunmaz olarak kabul edilmektedir. Atıksuların arıtımında aerobik ve anaerobik koşullar altında TCEP bozunma oranı düşüktür. Bu nedenle de birçok belediyenin bu konuda çalışması bulunmamaktadır. Tüm bu nedenlerle tez kapsamında hazırlanan bu çalışmada; atıksulardan halojen esaslı bir güç tutuşur kimyasal maddesi olan TCEP'ın ileri oksidasyon yöntemleri ile arıtımı amaçlanmıştır. Bu doğrultuda çalışmaların, kimyasal oksijen ihtiyacı ve toplam organik karbon giderimine olan etkisi araştırılmıştır.
Ulubat gölü ve gölü besleyen su kaynaklarında organoklorlu pestisit kirliliğinin araştırılması

Pestisitler doğrudan veya dolaylı yollarla insan ve çevresine olumsuz etkiler göstermektedir. Toksikologlara göre bugün insanlar 'kimyasal maddelerin oluşturduğu bir okyanus içinde yaşamak' zorunda kalmışlardır. 1986 yılında pestisitler de dahil olmak üzere bilinen kimyasal maddelerin sayısı iki milyonu aşmıştır. Pestisitler canlıların çeşitli hayat formlarına karşı farklı toksik etkiler göstermektedir. Buna rağmen genel bir kural olarak bitki koruma ilaçlarının insanlar ve hayvanlar için zehirli olduğu kabul edilmektedir. Zira bir ekosistem içerisindeki bütün canlı organizmalar dikkate alınırsa, bu ekosisteme sokulan pestisitlerin bazı gruplara direkt olarak zehirli etkileri olmasa bile sonradan bunlara endirekt şekilde toksik olması mümkündür. Bitki koruma ilaçlarının çevredeki sirkülasyonu çok yönlü ve karmaşık bir yapıya sahiptir. Örneğin tarla, bahçe ve orman ağaçlarının hastalık veya zararlılara karşı ilaçlanması sırasında ilaç zerreleri havaya, toprağa, yağmurlarla yeraltı sularına ve dolayısıyla su ekosistemine karışabilmektedir. Bu nedenle tarım potansiyeli yüksek bir bölgede bulunan Uluabat Gölü ve gölü besleyen su kaynaklarında Organoklorlu Pestisit Kirliliği Araştırması yapılmıştır. Bu araştırmada Hewlett Packart marka Gas Cromatograph ve ECD kullanılmıştır. Yapılan çalışmada Gölü besleyen su kaynaklarından olan Uluabat Pompa, Atabay Pompa ve KaraoğlanPompa istasyonlarından alınan Su örneklerinde değişik konsantrasyonlarda alfa-BHC, beta-BHC, gamma-BHC, endosülfan ve dieldrin gözlenmiştir.
Spatio-temporal analysis of particulate matter concentrations of Turkey

Partikül madde kirliliği insan sağlığı üzerindeki zararlı etkisi nedeniyle, gelişmekte olan ülkelerde en önemli sorunlardan biri olmuştur. Atkinson ve diğerlerinin (2001) çalışmasına gore, PM10 konsantrasyonundaki 10 g'lık artış genel ölümlerde %0.6'lık bir artışa sebep olmaktadır. Türkiyedeki hava kirliliği seviyesini belirleyebilmek için, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'na ait 118 hava kalitesi izleme istasyonunun 2008- 2010 yılları arasındaki PM10 ölçümleri kullanılmıştır. 81 il arasında 12 ilde birden fazla istasyon bulunmaktadır. Bu ölçüm istasyonları kırsal, kentsel ve yarı kentsel olarak sınıflandırılıp bu çalışmada 2 tane kırsal istasyon analizlerde kullanılmamıştır. Mekansal ve zamansal analizler ile yüksek PM10 konsantrasyonlarının sınıflandırılması ve olası eğilimler incelenmiştir. Yıllık PM10 ortalamaları 2008, 2009 ve 2010 yılları için sırasıyla 82.3, 76.5, 73.9 g/m 3 'tür ve bu ölçümlerin hepsi Avrupa Birliği yıllık PM10 standardı olan 40 g/m 3 değerinin üstündedir. Zamansal analizler sonucuna göre yıllık ortalamalardaki düşüş belirgin bir düşüş eğilimi olarak açıklanmamaktadır. Mekansal analiz için kullanılan K-means sınıflandırma method, Türkiye'deki 118 istasyonun 5 gruba ayrılabileceğini göstermiştir. Analiz 5 aşamada gerçekleştirilmiştir. İlk aşamada tek değişken, ikinci aşamada 4 değişken (ortalama, %2.5, medyan ve %97.5), son olarak 5 değişken (50%, 75%, 90%, 95%, 97 .5%) kullanılmıştır. Son iki aşama olarak ta K-means sınıflandırma metodu uygulanırken iki farklı uzaklık hesaplama yöntemi kullanılmıştır; Manhattan ve Öklid uzaklıkları. Bu analizlere ek olarak, seçilen parametrelere Temel Bileşenler Analizi uygulanmış ve sonuçlar tekrar sınıflandırılmıştır. Doğu Anadolu Bölgesi, yüzde elli değeri 81.8 g/m 3 ile 126.9 g/m 3 olan en yüksek PM10 konsantrasyonu sınıfında yer almıştır. Bunun yanı sıra daha kalabalık nüfusa ve daha geniş endüstriyel alana sahip olan batı bölgeleri yüzde elli değeri 32.6 g/m 3 ile 51.7 g/m 3 olan en temiz PM10 konsantrasyonu sınıfında yer almıştır. K-means sınıflandırma sonuçlarında ortaya çıkan mekansal dağılımdaki değişkenliği açıklamak için TNO emisyon envanteri, NCEP-NCAR verilerinden elde edilen farklı basınç seviyelerindeki sıcaklık farkı ve 2008 yılı için WRF modeli çalıştırılarak elde edilen PBL değerleri analiz edilmiştir. TNO emisyon envanteri ve NCEP-NCAR verilerinin analizi sonucunda PM10 dağılımındaki değişkenliğe kesin bir açıklama getirilememiştir. Bununla birlikte, PBL yükseklikleri zamansal ve mekansal analizi sonuçları PBL yüksekliklerinin PM10 dağılımında etkili bir parameter olduğunu göstermiştir. Bu çalışma PM10 seviyelerinin mekansal ve zamansal analiz sonuçlarını belirtip, mekansal değişikliklerin sebeplerini açıklayacaktır.
Doğal Bir Taş Olan Pomza ile Gürültü İzolasyon Malzemesi Üretimi

Rahatsız edici sesler olarak nitelendirilen gürültü kirliliği, ne yazık ki insanları ciddi boyutlarda etkilemeye başlamıştır. Araç kullanımının artması, inşaatların çoğalması ve konutların sanayi alanları ile neredeyse iç içe bulunması gürültü kirliliğini en üst seviyelere kadar çıkarmıştır. Çalışmamızın amacı, ülkemizde oldukça fazla bulunan kullanım alanı gittikçe artan ve hem ısı hem de ses izolasyon özelliği bulunan pomza madeninden yararlanarak insanları ciddi boyutlarda rahatsız eden gürültüye karşı yeni bir ses izolasyon malzemesi üretmektir. Çalışmamız Akrilik, EPS köpük ve Pomza kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmanın amacı yeni bir alternatif ses yalıtım malzemesi üretmektir. Akrilik ve pomza taşı ise birbiri ile belirli bir oranda kuruma süresi de hesaba katılarak karıştırıldı. Kullanılan malzemeler ile 5 farklı numune tipi meydana getirilmiştir. Numunelerimizin tamamı laboratuvar ortamında ses empedans cihazında belirli frekanslarda ses geçiş kaybı işlemine tabi tutulmuştur. Çıkan sonuçların karşılaştırılması sonucunda 1 cm kalınlığında 5 katmandan oluşan numunemizde maksimum verim 21,7 dB olarak belirlenmiştir. Geliştirilmeye açık olan bu çalışmamızda ürün hazırlanması esnasında yeni teknolojik sistemlerin kullanılmasının verimimizi arttıracağı belirlenmiştir.
Development of benchmarking criteria for Turkish water organizations

Bu çalışmada amaç, çağımızın en genç ve en etkin performans geliştirme yöntemlerinden biri olan kıyaslama yöntemini kullanarak Türkiye'deki su işletmeleri için kıyaslama ölçütleri önerisi geliştirmektir. Belirlenen su işletmeleri incelenerek verimin artırılması ve kıyaslama için ölçütler geliştirilmiştir. Bu amaçla önce mevcut uygulamalar ve Türkiye'de belirlenmiş su işletmeleri incelenmiş, daha sonra Türkiye koşulları da dikkate alınarak ölçüt önerileri ileri sürülmüştür. öncelikle dünyadaki uygulamalar ile ilgili bilgiler araştırılmış ve daha sonra proje için belirlenen iki su işletmesi arasında kıyaslama yöntemi uygulanmıştır. Kıyaslama Türkiye gibi küresel rekabette büyük hedefler koyan ülke sektörleri için ucuz ve kullanışlı bir güçlendirme şeklidir. Bu çalışma ile, bir kurumun gerekli bilimleri incelenerek düşük maliyette gerçekleştirilecek servis seviyesi belirlenebilmektedir. Ayrıca kurum karını yükseltmek ve maliyetleri düşürmek için kıyaslama ölçütleri belirlendiğinde, su işletmeleri için yol gösterici araştırmalar elde edilebilir.
Batık membran biyoreaktörlerde eş zamanlı elektrofiltrasyon ve elektrokoagülasyon uygulamaları ile membran kirlenmesinin azaltılması

Membran biyoreaktörlerde karşılaşılan en önemli problem, membran kirlenmesine bağlı olarak ortaya çıkan süzüntü akısındaki azalma veya transmembran basıncındaki artış olmuştur. Genel olarak membran kirlenmesi, çözünmüş kirleticilerin ve partiküllerin membran yüzeyinde birikmesi ve/veya membran gözeneklerini tıkaması sonucu meydana gelmektedir. Elektrik alan altında yapılan filtrasyon çalışmaları membran kirlenmesini azaltmaya ve membran akısını arttırmaya neden olur. İki elektrot arasına yerleştirilen membrana elektriksel alan uygulandığında elektroforez, elektroozmoz ve elektroliz reaksiyonları gibi çeşitli elektokinetik prosesler meydana gelmektedir. Membran negatif yüklü olduğunda EO katot yönünde gerçekleşir. Bu durumda katyonlar beraberinde taşıdıkları su molekülleri ile katot yönüne doğru net bir su geçişine sebep olurlar. EF ise yüklü olan kolloidlerin yüklerine bağlı olarak anot ve katot yönünde hareketini sağlar. Genel olarak negatif yüklü olan kirleticiler bu proses sonucunda membran yüzeyinden uzaklaşırlar. Bu çalışma kapsamında, deneyler batık membran elekto-biyoreaktör sistemde iki farklı gözenek boyutundaki (0.05 ve 0.22 m) polietersülfon membranlar ile farklı membran tipleri; polietersülfon (PES 0.10 m), karışık ester (ME 0.10 m) ve polikarbonat (PC 010 m) membranları kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Elektriksel alan, membran modüllerde membranların arkasına katot yüzey olarak yerleştirilen çözünmeyen paslanmaz çelik materyal ile belli bir uzaklığa yerleştirilen (2 cm) platinyum kaplı titanyum anot yüzey arasında oluşturulmuştur. Elektriksel alan altında meydana gelen iki temel olay olan; elektroforetik kuvvet ve elektoozmotik akış ile gerek sürekli gerekse aralıklı verilen farklı voltaj değerlerinde membran kirlenmesinde ve süzüntü akısında meydana gelen değişimler gözlenmiş ve hiç voltaj uygulanmayan membran modülleri ile karşılaştırılmıştır.
Beytepe Yerleşkesi'nin uzun dönem elektrik isteminin güneş elektrik dönüşüm sistemleri ile karşılanması

Günümüz teknolojisi yüksek miktarda elektrik enerjisine ihtiyaç duymakta, bu enerjinin büyük bölümü fosil yakıtlar aracılığı ile elde edilmektedir. Türkiye gibi enerji isteminin büyük çoğunluğunu ithal enerji kaynaklarından karşılayan ülkelerde, temiz tükenmez enerji kaynaklarının kullanımı hem enerji sunum güvenliğinde hem de çevre sorunlarının azaltılmasında önemli bir çözüm yoludur. Hacettepe Üniversitesi Beytepe Yerleşkesi'nin elektrik tüketimi geçtiğimiz on yıl içinde iki katına çıkarak 2009 yılında 12 GWh'e ulaşmıştır. Bu yüksek miktardaki elektrik tüketimi aynı zamanda yüksek CO2 salımına da neden olmaktadır. Bu çalışmada, Beytepe Yerleşkesi'nin uzun dönem elektrik istemi belirlenerek, bu istemin güneş enerjisinden elektrik üretilerek karşılanabilirliği ve üretilen elektrik sayesinde yerleşkenin elektrik tüketiminden kaynaklanacak CO2 salımındaki azalma miktarı incelenmiştir. Bu bağlamda, Beytepe Yerleşkesi için elektrik istem tahmin modeli oluşturulmuş ve 2020 yılına kadar olan istemin üç senaryo için tahmini yapılmıştır. Elektrik isteminin önümüzdeki on yılda %40 artış göstererek 2020 yılı itibariyle 16,9 ile 17,5 milyon kWh arasında olacağı tahmin edilmiştir. Yerleşkeye kurulabilecek güneş elektrik dönüşüm sistemi tasarımı yapılarak, üretilebilecek elektrik miktarı hesaplanmış ve bu sistemin ekonomik çözümlemesi yapılmıştır. Kurulacak 1.63 MW'lık sistem ile üretilebilecek toplam elektrik miktarı 2.391. 026 kWh olarak bulunmuştur. Elektrik isteminden kaynaklanan CO2 salımı miktarları ile elektrik üretimi ile bu miktarlardaki olası azalma 2010, 2015 ve 2020 yılları için hesaplanmıştır. 2009 yılı için 6232 ton olarak hesaplanan CO2 salımı, 2020 yılında 8.000-8. 500 ton aralığına ulaşacağı tahmin edilmiştir. Kurulacak sistem ile bu miktarın %12 ile %18 oranında azaltılabileceği hesaplanmıştır.
Pseudomonas fluorescens (NRRL B-2641) ile pektin liyaz, ekzo pektinaz ve endo pektinaz üretiminin tepki yüzey yönetimi ile optimizasyonu

Bu çalışmada, pektinaz grubu enzimlerden pektin liyaz, ekzo pektinaz ve endo pektinaz üretimi Pseudomonas fluorescens ile kesikli sistemde gerçekleştirilmiş ve çeşitli parametrelerin enzim üretimine etkileri tepki yüzey yöntemine göre incelenmiş ve modellenmiştir. Deneylerde derin kültür ve katı hal fermantasyonu yöntemleri kullanılmıştır. Araştırmanın ilk aşamasında derin kültür fermantasyonu deneyleri gerçekleştirilmiş, tepki yüzey yöntemi kullanılarak çalışma koşulları belirlenmiştir. % 0.17 amonyum sülfat konsantrasyonunda ve pH 6 .5'da başlangıç pektin konsantrasyonunun enzim üretimine etkisi incelenmiş ve % 1 pektin konsantrasyonu optimum pektin konsantrasyonu olarak belirlenmiştir. Amonyum sülfat azot kaynağı olarak kullanılmış, en yüksek pektin liyaz, ekzo pektinaz ve endo pektinaz aktiviteleri % 0.17 amonyum sülfat içeren ortamda elde edilmiştir. Daha sonra enzim aktivitelerine sıcaklık ve pH'ın etkisi incelenmiştir. Pektin liyaz, ekzo pektinaz ve endo pektinaz aktiviteleri için optimum pH sırasıyla 8, 10 ve 9 olarak; optimum sıcaklıkları ise sırasıyla 50, 40 ve 40 oC olarak belirlenmiştir. Tepki yüzey metodunda enzim üretimi için başlangıç pH'ı, pektin ve amonyum sülfat konsantrasyonları bağımsız değişkenler olarak seçilerek, ikinci dereceden polinominal katsayıları Design Expert Software istatistik paketi kullanılarak hesaplanmış ve analizlenmiştir. Modelin istatistiksel analizi, varyans analiz modeli ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın ikinci aşamasında katı hal fermantasyonu çalışmaları yapılmış, katı substrat olarak şeker pancarı küspesi seçilmiştir. Tepki yüzey yöntemi kullanılarak çalışma koşullarını belirlemek amacıyla şeker pancarı küspesi, amonyum sülfat ve maya özütü bağımsız değişkenler kullanılmıştır. Öncelikle şeker pancarı küspesinin enzim aktiviteleri üzerine etkisi çalışmaları yapılmıştır. En yüksek pektin liyaz, ekzo pektinaz ve endo pektinaz aktivitelerinin % 4.25 konsantrasyonunda elde edildiği görülmüştür. Daha sonra amonyum sülfatın enzim üretimine etkisi araştırılmış ve en yüksek aktiviteler % 0.30 derişimde tespit edilmiştir. Son olarak maya özütünün etkisi test edilmiş ve optimum derişimin % 0.30 olduğu gözlenmiştir. Çalışmanın son aşamasında katı hal fermantasyonu tepki yüzey metodu ile optimize edilmeye çalışılmıştır. Modelin istatistiksel analizi, varyans analiz modeli ile gerçekleştirilmiştir.
Tekstil atıksularındaki katyonik boyar maddelerin fizikokimyasal arıtımı

Bu çalışmada tekstil atıksularında bulunan methylene mavi katyonik boyar maddesinin, Lewatit CNP 80 katyonik reçine adsorban maddesi kullanılarak giderilmesi amaçlanmıştır. Ayrıca bu çalışmada, katyonik boyar maddenin, sıcaklık, pH, reçine dozajı, karıştırma hızı gibi parametrelerin giderim verimi üzerine olan etkisi araştırılmıştır. Bu adsorpsiyon çalışması kesikli olarak incelenmiştir. Ayrıca reçinenin rejenere edilip edilmediği ve reçinenin rejenerasyondan etkilenip etkilenmediği araştırılmıştır. Yine bu çalışamda adsorpsiyon izotermlerinin Freundlich, Langmuir ve Temkin izotermlerine ve 1. ve 2. mertebeden Pseduo kinetiklerine uyumlulukları araştırılmıştır. Elde edilen deneysel sonuçlara göre adsorpsiyon sürecinin Langmuir izoterm teorisine ve 2. dereceden Pseduo kinetiğine uyduğu gözlemlenmiştir. Ayrıca bu deneysel çalışmada aktivasyon enerjisi belirlenerek aktivasyon prosesinin mekanizması belirlenmeye çalışılmıştır.