turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kırsal yoksulluk ve kırsal emeğin proleterleşmesi: Gökçe ve Bakırca köylerinin karşılaştırmalı incelemesi

Türkiye'de ve Dünya'da kırsal alanda özellikle son otuz yılda neo-liberal politikaların uygulanmasıyla birlikte büyük değişimler gerçekleşmektedir. Kırsal alanda meydana gelen değişimler toplumu doğrudan ya da dolaylı yollardan etkilemektedir. Kırsal alandaki toplumsal yapı da bu değişimlerden etkilenmekte, kırsal emeğin konumu değişmekte, sosyo-ekonomik boyutta dönüşümler geçirmektedir. Buna bağlı olarak, kırsal alanda yoksulluk yeni bir boyut kazanmakta bu durum kırsal emeğin dönüşümünü de tetiklemektedir. Bu çalışmanın konusunu Muğla'nın Ula İlçesi'ne bağlı Gökçe köyü ve Tekirdağ'ın Çorlu İlçesi'ne bağlı Bakırça köyü üzerinden, kırsal emeğin proleterleşmesi ve yoksulluğun kırsal boyutunun karşılaştırmalı olarak incelenmesi oluşturmaktadır. Bu kapsamda seçilen iki köyün şu andaki sosyo-ekonomik yapısının ele alınmasıyla birlikte, yoksulluk ve proleterleşme arasında nasıl bir ilişki olduğu, Türkiye kırsalı da göz ardı edilmeden tarihsel süreç içerisinde sosyo-ekonomik ve tarımsal yapılarda olan değişimler de göz önünde bulundurularak irdelenmiştir. Araştırma sonucunda genel olarak, iki köyde kırsal yoksulluğun varlığı ve kırsal yoksulluğun proleterleşme eğilimlerini etkilediği tespit edilmiştir.
The Evalution of the value of child in Turkey: Questioning the roles of the state and family

öz TÜRKİYE'DE ÇOCUĞUN DEĞERİNİN GELİŞİMİ: DEVLET VE AİLENİN ROLÜNÜN SORGULANMASI Çelik, Kezban Yüksek Lisans, Sosyoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. H. Sibel KALAYCIOĞLU Ocak 2001, 156 sayfa Bu çalışmanın amacı, modern çocukluk kavramını referans noktası alarak, kavrama uzak olduğu düşünülen çocukları anlamaya yöneliktir. Bu çocuklar hangi çocuklardır? Nasıl ailelere sahiptirler? Aile ve devlet, bu çocukların yaşamlarında nerede durmaktadır? Nasıl yaşarlar, neler beklerler ve geleceklerini nasıl kurarlar? Aüe ve devletin bu çocuklara verdiği değer nedir? Bu çocukların üretilen modern değerlerle ilişkileri nasıl biçimlenmektedir? Bu sorulara ıslahevinde kalan, çıraklık merkezine devam eden ve sokakta çalışan çocuklardan oluşturulan 180 kişilik bir çalışma grubu ile cevap bulunmaya çalışılmıştır. Çok temel olarak; yaş, eğitim, geçim, yaşanılan sosyal, kültürel ve ekonomik yapı incelenmeye çahşılmıştır. Mevcut yapının; aüe, yakta çevre ve sosyal çevre ile günlük yaşamı ve çocukların geleceğini nasıl etkilediğine bakılmıştır. Anne baba eğitim düzeyi, yaptıkları iş, yaşadıkları ev ve çevre şardarı, mülkiyet durumları ve sahip olduklarımla çocuğa verilen değer arasında bir ilişki olduğu anlaşılmıştır. Ailenin ekonomik, sosyal ve kültürel sermaye düzeyi çocuğun yer alacağı alam belirlemekte ve kendisine verilen değeri oluşturmaktadır. Bu sermaye düzeyleri arttıkça çocuğa verilen ekonomik değer azalmakta, buna karşın modern değer anlayışının biçimlendirdiği değer artmaktadır. Ale ve devletin birlikteliği ile oluşturulan 'korunan çocuk' kavramının, kurumlardan birinin ya da her ikisinin de birlikteliğinde oluşan aksamalar, farklı düzeylerde yeni değerler üretmektedir. Bu birliktelikte devletin yerinin önemli olduğu ve devletin aüe y aşanıma az ya da hiç ulaşmamasına aileye yeni stratejiler ürettirdiği ve çocukların da üretilen bu pOKfUUKTASYOMstratejilerin önemli bir parçası haline geldiğini söylemek mümkündür. Devlet, ailenin yaşamı yeniden üretme sürecinde ne kadar az yer alırsa, o ölçüde ailenin yaşamını sürdürme yolları ile ilgili kararları tek başına verdiği ve çocukları ile ilgili her türlü kararı da kendisinin belirlediği görülmüştür.
Pierre Bourdieu kavramsallaştırmaları açısından kentsel dönüşümün toplumsal etkileri: İzmir, Gürçeşme ve Uzundere örneği

Fransız sosyolog Pierre Bourdieu'nun habitus, sermaye, alan, simgesel şiddet gibi kavramsallaştırmaları bugün sosyoloji literatüründe bazı toplumsal olay ve olguların açıklanmasında referans noktası olarak kullanılmaktadır. Bu kavramlarla sosyal tabakalaşma çözümlemeleri, eğitim sisteminin dezavantajlı yanları, din sosyolojisiyle ilişkisi, televizyon izleme alışkanlıkları gibi konular tezlere konu olmuştur. Ancak bu tezin konusunu Bourdieu'nun bahsi geçen kavramsallaştırmalarıyla kentsel dönüşüm alanının açıklanmasıdır. Tezi kent sosyolojisi genelinde ve kentsel dönüşüm çalışmaları özelinde yapılan diğer çalışmalardan ayıran da budur. Pierre Bourdieu'nün kent sosyolojisiyle ilişkisi, kentlerin dönüşüme uğramadan ve uğradıktan sonraki süreçleri tez kapsamında incelenecek ve konuyla ilgili yapılan görüşmeler neticesinde yorumlanacaktır. Kentsel dönüşümün kent habitusu üstündeki etkisi, bölgede yaşayan sakinlerin sosyal, kültürel ve ekonomik sermayelerine olan etkisi ve sonuçları değerlendirilecektir. Ayrıca Pierre Bourdieu'nun sermaye kavramı ve çeşitleri kentlerdeki kentsel dönüşüm projelerinin arkasındaki güç ve iktidar ilişkilerini açıklama noktasında kullanılacaktır.
Cezaevi sonrası denetimli serbestlik sürecindeki hükümlülerin suç, damga ve sosyal dışlanma bağlamında incelenmesi

Bu tezde koşullu salıverilme ile cezaevinden çıkarak denetimli serbestlik altına alınan hükümlülerin suç, damga ve sosyal dışlanma bağlamında analiz edilmesi amaçlanmıştır. Hükümlülerin cezaevi sonrası toplumsal yaşamda ve iş bulma süreçlerinde karşı karşıya kaldıkları toplumsal tepkiler ortaya çıkarılmıştır. Ayrıca bu çalışmada sabıkalı olmanın toplumsal yaşamdaki izdüşümlerine odaklanılmıştır. Bu araştırma ile suç ve ceza kavramlarının tarihine bakılarak, suç ve cezalandırma anlayışının zaman içinde nasıl evrildiği incelenmiştir. Bununla birlikte, Avrupa'da ve Türkiye'de denetimli serbestliğin doğuşu ve tarihsel gelişimini üzerinde durulmuştur. Aynı zamanda hükümlülerin denetimli serbestlik süreçleri, denetimli serbestlik sistemine bakış açıları ve denetimli serbestlikten beklentileri anlaşılmaya çalışılmıştır. Ayrıca hükümlülerin demografik özellikleri, aile bilgileri, suç algıları, şiddet hikayeleri, boş zaman değerlendirmeleri ve bedenleri ile ilişkileri analiz edilmiştir. Bu doğrultuda İstanbul Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nde infaz süreçleri devam eden 40 hükümlü ile yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Bu araştırma ile cezaevi sonrası hükümlülerin 'sabıkalı' ve 'hükümlü' gibi damgalarla etiketlenerek toplumsal yaşamdan ve özellikle de çalışma hayatından dışlandığı tespit edilmiştir.
Osmanlı İmparatorluğu'nda yönetici seçkinlerin toplumsal kökenleri

Bu araştırma, Osmanlı toplumunda yönetici seçkinlerin feodal toplumlardan daha az kalıtımsal olduğu sayıltısından hareketle, Osmanlı yönetici seçkinlerinin toplumsal kökenlerini belirleyerek -temelde iki grup altında toplanan- Osmanlı toplum yapısı tartışmalarına yeni bir boyut kazandırmayı amaçlamaktadır. Yani, Osmanlı toplumundaki hareketliliği yönetici seçkinler açısından tesbit etmeyi hedefleyerek, Osmanlı toplum yapısı tartışmalarına bir katkı sunmak çabasındadır. Gerek yönetici seçkinlerin etnik köken tabloları, gerekse baba meslekleri tablolarından yola çıkılarak, Osmanlı İmparatorluğunda tabakalar arası bir geçirgenliğin olduğu belirlenildi. Yönetici seçkinler kökenleri bakımından incelendiğinde, devşirme sisteminin etkin olarak uygulandığı dönemlerde özellikle vezir-i azamlar arası Türk kökenliler oldukça az İken, devşirme sisteminin bozulmasıyla bu oran artmaya başlamıştır. Başdefterdarlar, nişancılar ve reis'ül küttabların çoğu ve şeyh'ül islamların hemen hemen hepsi Türk kökenlilerden oluşmaktadır. Babalarının meslekleri belli olmayanların alt tabakadan oldukları kabul edildiğinde, Osmanlı divan üyelerinin büyük bir çoğunluğunun babalarının seçkin olmayan kesimlerden geldiği söylenebilir. Bu da bize Osmanlı İmparatorluğunda katı tabaka ayrımlarının bulunmadığım ve sosyal tabakalar arasındaki sınırların bireyin yeteneğine ve başarısına bağlı olarak esneklik gösterdiğinin kabul edilebileceğini gösteriyor.
Toplumsal değişme açısından kentleşme

Toplumsal değişme kaçınılmaz bir süreçtir. Toplumların değişim yönlerinden birisi de kentleşmedir. Kentleşme kendi başına bir değişimdir ve köklü dönüşümleri içerir. Batılı toplumlarda kentleşme sanayileşme ile birlikte anılır. Kırsal toplumlar kentleşme süreci yaşarken çeşitli sorunlarla karşılaşırlar. Kentleşmenin sonuçları bazı toplumlar için büyük problemler yaratabilir. Bu problemlerin başında konut sıkıntısı gelmektedir. Daha sonra çevre ve kimlik sorunları kaçınılmaz olarak baş gösterir. Toplumsal değişim sürecinde Türkiye, 1950'lerden itibaren hızlı bir kentleşme ve kentlileşme sürecine girdi. Bu süreç hala devam etmekte ve beraberinde pek çok sorunu da getirmektedir. Ancak Batı toplumlarının aksine, Türkiye kentleşme olgusunu sanayileşme ile birlikte değil, kendine özgü şartları ile gerçekleştirmek durumunda kalmıştır. Bunun sonucunda ise Türkiye'de daha fazla sorun gün yüzüne çıkmıştır. Bu sorunların başında gecekondulaşma gelmektedir. Daha sonra ise, işsizlik, kimlik, alt yapı ve konut sorunu çağdaş Türkiye'nin diğer çözüm bekleyen sosyal problemleridir.
İlkokul ders kitaplarında çocukluk anlayışı

Toplumsallaşmanın aileden sonraki ilk basamağı olan okullar ve okul yaşantısına dair tüm unsurlar çocukların yaşamına etkileyen önemli faktörlerdir. Ev, okul gibi mekanlarda ellerinden düşürmedikleri düşünüldüğünde ders kitapları ise bu unsurların en önemlisidir denebilir. Bu düşünceyle, ilkokul ders kitaplarının yeni çocuk anlayışını yansıtıp yansıtmadığının araştırıldığı bu tez çalışmasında öncelikle ilgili alan yazın taranmıştır. Metodoloji bölümünde, problemin belirlenmesi, örneklem grubunun seçilmesi, analiz kategorilerinin belirlenmesi ve değerlendirme yapılarak bir sonuca varılması basamaklarını içeren içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Bu doğrultuda, sosyal olguların yoğunlukta yer aldığı ilkokul hayat bilgisi, sosyal bilgiler, Türkçe ve din kültürü ve ahlak bilgisi kitaplarından her sınıf seviyesinde rastgele birer örnek seçilmiş ve seçilen kitaplar belirlenen altı kategoride değerlendirmeye alınmıştır. İncelemeler neticesinde ders kitaplarının modern dönem çocukluk anlayışını yansıttığı, bazı yönlerden yeni çocukluk anlayışına yaklaştığı fakat bunun da günümüz çocukları için yeterli olmadığı sonucuna varılmıştır. Bu tez çalışması Milli Eğitim Bakanlığınca çocuklara yönelik yürütülen çalışmalarda bir yol gösterici olabilir.
Tarsus Kazası'nın sosyo-ekonomik yapısı (1856-1914)

Tarihsel süreçte bir yerleşim yeri olarak sürekliliğini koruyan Tarsus, doğu ile batıyı birbirine bağlayan güzergah üzerinde bulunması nedeniyle, önemli bir stratejik konuma sahipti. Anadolu'nun en eski kentlerinden biri olma özelliği ile de Tarsus, kültürel anlamda büyük bir zenginliği bünyesinde barındırmaktaydı. Osmanlı Devleti'nin dünya ekonomisiyle eklemlenme sürecinde, özellikle denizle bağlantısı olan kıyı bölge ve kentlerinde, kapitalizm ve yabancı sermaye daha fazla yayılma alanı bulmuştur. Bu anlamda Tarsus, içinde bulunduğu bu stratejik konumu ile çevreselleşme sürecinin etkilerini doğrudan yaşayan mekanlardan biri olmuştur. Bu çalışmanın amacı, dünya kapitalizminin bu ekonomik ve toplumsal dönüşümünün, Osmanlı coğrafyasındaki yansımalarını ve Çukurova Bölgesi'ndeki kendine özgü gelişim sürecini ortaya koymaktır. Söz konusu bu süreçte, Tarsus Kazası'nın sosyo-ekonomik yapısında görülen değişimleri ve bu değişimlerin nedenlerini ortaya koymak, çalışmanın temel araştırma problematiğini oluşturmaktadır. Çalışmanın en önemli hipotezi ise, 19. Yüzyılın ikinci yarısında Tarsus'ta pamuk üretimindeki artışla birlikte, yabancı sermayenin bölgede yerleşmesine koşut 1838 ticaret sözleşmesiyle başlayan kapitalist iktisadi ilişkilerin, kent ekonomisini tam anlamıyla ele geçirdiğidir. İktisadi alanda ivme gösteren yeni sektörlerle birlikte yeni toplumsal sınıflar oluşmuş ve kentsel dokuda da değişmeler ortaya çıkarılmıştır. Böylece kapitalist modernleşme olgusu, ekonomik alanla birlikte toplumsal alanda da yayılma fırsatı bulmuştur.
Gediz'in sosyo-ekonomik ve sosyo-kültürel yapısında değişim

Sosyo-kültürel ve sosyo-ekonomik yapıda görülen değişim, bütün toplumları yakından ilgilendiren ve aynı zamanda sosyolojinin inceleme alanlarından birisini oluşturmaktadır. Bu anlamda geleneksel toplum yapısına sahip Gediz'de aile, kültür, ekonomi ve din gibi sosyal kurumlarda değişim yaşandığı ve bunun sosyal yapıyı etkilediği görülmektedir. Özellikle daralan istihdam alanları ve tarımsal alanların yetersizliği, Gediz ekonomisinin kalkınma imkanlarını sorgulamayı gerekli kılmaktadır. Bu doğrultuda ilçenin sosyo-kültürel yapısındaki değişim, geleneklerden yavaş da olsa uzaklaşmayı, çağın gereklerine göre düzenlemeyi beraberinde getirmektedir.
Sosyal dışlanma bağlamında evsizlik:İstanbul örneği

Bugün geçerliliğini yitirmiş bir kavram olarak yoksulluk, neoliberal küresel süreçler ve 1980'lerle beraber değişen ve dönüşen dünyada, yaşanan toplumsal sorunları anlatmak adına yetersiz kalmıştır. Bu noktadan itibaren sosyal dışlanma yaklaşımı kullanılmaya başlanmış ve dışlanma, yoksulluk kavramının değinmediği boyutlarla ele aldığı için kabul görmüştür. Hayata aktif bir özne olarak katılamamayı konu edinen sosyal dışlanma Fransa kökenli bir kavram olsa da artık evrensel bir öneme sahiptir. Evsizlik ise dışlanmanın en yoğun şekilde yaşadığı bir konudur ve dışlanma yaklaşımı altında ele alınan bir konudur. Evsizlik, bireyin barınma hakkından mahrumiyetini, başını sokacak fiziki bir yapıdan yoksunluğunu ifade ediyor gibi gözükse de daha derin ve önemli sorunlara yol açan çok önemli bir konudur. Evsizlik, bir evin bireye sağladığı sosyal, psikolojik ve dahi kültürel faydalardan yoksunluk, sosyal tecrit, özgüven sorunu gibi ciddi sonuçlara yol açan bir sorundur. Dışlanmanın en şiddetli halinin görüldüğü evsizliği ve İstanbul'da yaşayan evsiz insanları konu edinen bu çalışmada, 1980 sonrası gündeme gelen neo-liberal uygulamalar ve küreselleşme süreçleriyle farklı bir boyut kazanan yoksulluk ve evsizlik olgusu sosyal dışlanma yaklaşımı ekseninde ele alınmaktadır. Sözü edilen yoksulluk, sosyal dışlanma ve evsizlik olgularına dair yapılan literatür taramasının ardından evsizlere nicel araştırma tekniklerinden olan anket tekniği uygulanmıştır. Evsizlerin sosyal dışlanma boyutlarını analiz etmeyi amaçlayan bu çalışmada İstanbul sokaklarında evsizlerin yoğun olarak bulunduğu bölgelerde 270 evsiz insanla görüşülmüş ve farklı başlıklar altında sorular sorulmuş ve cevaplar tablolar halinde yorumlanmıştır. İstanbul evsizleriyle yapılan araştırma sonuçları göstermiştir ki evsizlik ilk olarak toplumsal ilişkilerden dışlanma, ikinci olarak ekonomik alandan dışlanma ile ilgili bir mesele olarak önümüzde durmaktadır. Meselenin çözümü ekonomik politikalarla ilgili yapısall çözümlerle olduğu kadar toplumsal ilişkilerle alakalı insani bir mesele olarak da karşımızda durmaktadır.
Aile İrşat ve Rehberlik Bürolarında yapılan dini danışmanlık: Çorum örneği

İAile İrşat ve Rehberlik Bürolarında Yapılan Dini Danışmanlık-Çorum Örneği adlı tezimiz giriş ve dört bölümden oluşmaktadır: Giriş bölümünde çalışmanın konusu, amacı ve yöntemi üzerinde durulmuştur. Birinci bölümünde çalışmamızın önemli kavramı olan aile kavramının tahlili, ailenin tarihsel gelişimi, çeşitli toplumlarda ve dinlerde ailenin konumu ve bunlar da görülen aile tipolojileri, bireyin şekillenmesinde etkili olan ailenin işlevi ve önemi ele alınmıştır. Zira insanın mutlu olması ve neslinin devamı ancak evlenerek kurulan aile ile mümkün olabilmektedir. Dolayısıyla aile kurumu, hem birey hem de toplum için hayati öneme haizdir. İkinci bölümünde, anne-baba psikolojisi ve ilişkileri, ailede çocukların psikolojisi, anne-baba ve çocuk ilişkileri ve özellikle anne-babanın çocuğa karşı tutumları, ailede sağlıklı iletişim ve kuralları hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümünde, aile irşat ve rehberlik bürolarının tanımı, işlevi, amaçları ve ilkeleri öncelikli olarak verilip daha sonra ise din psikolojisi ve dini danışmanlık, dini danışmanlığın amacı, konusu, işlevi, alanları ve sınırlılıkları ele alınmıştır. Dördüncü bölümünde ise bu ilk üç bölümdeki teorik bilgilerin akabinden Çorum Aile Bürosu'nda yapılan dini danışmalık hizmetinin profili çıkarılarak analizi yapılmıştır. Sonuç olarak, aile büroları çeşitli eksiklerle beraber toplum ve aile için gerekli ve faydalı birimler olduğu tespit edilmiştir. Bununla beraber burada hizmet veren görevlilerin rehberlik ve danışmanlık alanlarında donanıma sahip olmaları durumda daha iyi hizmet verebilecekleri kanaatine varılmıştır.
Nijerya'da yoruba kabilesi'nin aile yapısı

Yoruba Kabilesi; Afrika'nın tarihi çok eskilere dayanan ve zengin bir kültürü olan kabilesi olup aynı zamanda diger Afrika kabileleri içinde önemli bir yere sahiptir. Yoruba Kabilesi; geleneksel Yoruba Kabilesi ve Batı egitimi, sanayilesme ve gelisenteknolojiyle birlikte ortaya çıkan modern Yoruba Kabilesi olarak iki ana gruptadegerlendirilebilir. Geleneksel Yoruba Kabilesi'nin halkları arasında geleneksel dini anlayıs yer almaktadır. Genelde çok tanrı inancına sahiptirler ama bütün bu tanrılar arasında en büyük olarak kabul edilen yüce bir tanrı vardır. nançlarına göre diger küçüktanrılar kendilerini bu yüce Tanrı'ya götürecek ya da baska bir ifadeyle kendilerini bu yüce Tanrı'nın önünde temsil edecektir. Bundan baska çesitli halk inançları ve tabularbulunur ki, bunlar aileden aileye göre degismektedir. Bu inançlar her ailenin üyelerininkültürleri, davranısları, düsünceleri ve yasam tarzlarını derin bir sekilde etkilemektedir. Ayrıca geleneksel Yoruba Kabilesi'nde aile kelimesi son derece önemlidir ve aile söz konusu olunca çok hassas olmaktadırlar. Ailenin temeli evlilik olduğu için, evlilige de büyük önem vermektedirler. Geleneksel Yoruba Kabilesi'nde birden fazla esli evlilik yaygın olduğundan genis aile yapısı daha çok yer almaktadır. Modern Yoruba Kabilesi ise geleneksel dini reddedip artık slam ve Hıristiyanlık dinini benimsemektedir. Bu yeni benimsenen iki din, modern Yoruba halklarınınkültürleri, düsünceleri ve yasam tarzlarını tamamen etkilemektedir. Eskisi gibihayatlarında aile çok önemli yeri tutmaktadır. Ancak modern Yoruba Kabilesi'nde tekesli evlilik bulunabildigi gibi, çoksesli evlilik de bulunmaktadır. Yani modern Yoruba Kabilesi'nde hem çekirdek hem de genis aile yapısı bulunmaktadır. Çekirdek aile yapısına daha çok Yoruba Hıristiyanları arasında, genis aile yapısına YorubaMüslümanları arasında daha çok rastlanmaktadır. Geleneksel Yoruba Kabilesi'nden modern Yoruba Kabilesi'ne geldikçe önemli farklılıklar görülmektedir. Bunun en büyük sebebi, geleneksel inançların, kültürIIIkalıplarının günümüzde etkisini kaybetmesidir. Baska bir ifadeyle, bunların günümüze kadar zamanla degismesi ya da tamamen yok olmasıdır. Baska bir sebep olarak da yenibenimsenen dinlerin halkların üzerindeki etkileri söylenebilir. Batı egitimi, sanayilesme ve teknolojinin ortaya çıkması, halklar arasında çok önemli bir yer tutarak onları ciddi bir sekilde etkilemesi bu degisimin önemli nedenlerindendir. Son olarak geleneksel Yoruba Kabilesine göre modern Yoruba Kabilesi'ndebosanmalara daha çok rastlandıgını söylemek gerekecektir. Ancak yine de modern Yoruba kabilesinde aile merkezi kurum olma özelligini sürdürmektedir. Tez Danısmanı: Yard. Doç. Dr. Vejdi BLGNJüri Üyeleri : Yard. Doç. Dr. Vejdi BLGNDoç. Dr. Abdurrahman KURTDoç. Dr. smail GÜLER
Islamization of the modern state how the Egyptian Muslim Brothers imagine the Islamic state

Bu tez 'modern' ve 'İslami' devlet arasındaki özsel çelişkiler ve farz olunan İslami devletin modern bir devleti ne ölçüde temsil edip etmeyeceğinin beklenebileceği hakkında basit, ancak kritik sorular sorarak, Mısırlı Müslüman Kardeşler tarafından önerilen modern devlettin İslamcılaşması projesini tartışmakta ve analiz etmektedir. Dolayısıyla, Mısırlı Müslüman Kardeşlerin devlet, hükümet, İslamcılaşma ve farz olunan modern İslami devlet hakkındaki temel beyanlarının; ayrıca Müslüman Kardeşleri destekleyen Özgürlük ve Adalet Parti'sinin politik programı ile 2012 Mısır Anayasası'nda ifade olunan pratiklerin metinsel ve söylemsel analizine yaslanan bir araştırmaya yönelik niteliksel bir metodoloji kullanmaktayım. Varılan sonuç MK'nın ilkesel olarak modern devlete dair bir reddiye ortaya koymadığı ve söz konusu grubun modern devleti İslam yönetiminin zorunlulukları olduğuna inandıkları şeylerle uzlaştırmayı amaçladığını öne sürmektedir. Dolayısıyla, İslamcılaşma projesi modern devletin egemenlik, şiddet kullanma tekeli, hukuk devleti, güçler ayrılığı vs. gibi tartışılmaz karakteristiklerini tehdit etmez. Ancak, MK üstün ilahı referansa dayanan Şeriatı bir yaşam sistemi olarak, ulusal egemenlik kavramına dayanan modern devletin yönetimsel özüyle ve dolayısıyla neyin meşru olup neyin olmadığı tanımını yasallaştırma ve tekelleştirme hakkıyla uzlaştırmakta muazzam bir başarısızlığa uğramıştır. MK ayrıca İslami yönetim tecrübesinde tarihsel ve insani olanı ilahi veya kutsal olandan ayrıştırma yeteneksizliği bakımından da bir meydan okumayla karşı karşıyadır; dolayısıyla, yakın zaman içinde modern devletler dünyasında İslami yönetimin yapısı ve biçimi hakkında yaratıcı formüller sunmaları da muhtemel görünmemektedir. Kilit sözcükler: Modern Devlet, Arap Devleti, İslami Devlet, Müslüman Kardeşler, Siyasal İslam.
Göç, kimlik, müzik: Karaağaçlı Pomak topluluğunda Balkanlılık tahayyülleri ve kültürel kimliğin müziksel inşası

Manisa Karaağaçlı'da, Osmanlı-Rus savaşlarıyla başlayan ve günümüze kadar gelen zaman diliminde, çeşitli göç dalgalarıyla Bulgaristan'ı terk ederek yerleşmiş, aynı kökenden olsalar da, hem kökenden hem de birbirlerinden farklı tutumlar sergileyen iki Pomak grubu bir arada yaşar. Coğrafi ve kültürel kökenlerinden 100 yılı aşkın arayla kopmuş olan bu gruplardan biri, 93 Muhacereti'nden başlayarak 1989'a kadar devam eden süreçte yaşadığı göç deneyimine ithafen 'Muhacir' diye adlandırılan grubun torunlarından oluşur. Diğeri de 1989'da başlayan süreçte yaşadığı göç deneyimine bağlı olarak 'Göçmen' olarak adlandırılan üyelerden kuruludur. Göçmenler'in Karaağaçlı'ya gelişine kadar Muhacir olarak adlandırılan grup, Göçmenler'in gelişiyle 'Yerli/Buralı' olmuştur. 93 Muhaciri Pomaklar, Karaağaçlı'ya gelirken, köken kültürün bir bölümünü de yanlarında taşımışlardı. Grubun göçü deneyimleyen bireyleri yaşamdan ayrılmış, onların Karaağaçlı'da doğup büyüyen torunları, hem dedelerinden onlara aktarıla gelen hem de doğup büyüdükleri kültürden edindikleri kolektif sermayeden oluşmuş bağlam içinde varlık sürdürmüşlerdi. Ta ki, 1989 yılında, dedeleriyle aynı kökenden başka bir göç ile Karaağaçlı'ya gelen, farklı bir kültürel yapıya sahip, Göçmen Pomaklar'la karşılaşana kadar. Aynı kökenden aynı hedefe göçmüş olsalar da, göç sürecinin ve kültürel deneyimlerin farklı özellikleriyle, sonuçta, iki farklı kültürel grup doğmuştu: Yerliler ve Göçmenler. İki farklı grubun, Karaağaçlı'da bir arada yaşaması zorunluluğundan doğan çatışma ortamı, her iki grupta da kimliksel müzakereleri hızlandırdı ve yeniden kültürleşme sürecini başlattı. Aynı kökenden olmanın bilinciyle, iki ayrı kültürel grup kimliğine sahip olsalar da tekrar 'biz' olabilmenin yolunu, Balkan coğrafyasına aitlik tahayyülüyle buldular. Bu tahayyüllerden temellenen, farklılıklarıyla birlikte her iki kimliğe de yanıt veren ve aynı zamanda, benzer göç süreçleriyle Karaağaçlı ve çevresine yerleşmiş, aynı çevreyi paylaştıkları diğer gruplarla ve kökenle de bir olmayı sağlayan 'Balkanlı' kimliğinin inşa süreci de böylece başlamış oldu. Müzik de bir farklılık unsuru olarak, bu yeni kimliğin inşasında hem aidiyeti kurmada ve onaylamada, hem de aidiyete bağlı anlamları temsil etmede ve her temsilde yeniden üreterek sonraki kuşağa aktarmada bir araç ve ifadesel bir alan rolü oynadı.