turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Optimal adaptive operation of multiple reservoir systems

Bugüne kadar dünyada doğal kaynakların korunması için yapılan çalışmaların hiçbiri kolay olmamıştır. Ama bu konuda en önemli gelişme II. Dünya Savaşı esnasında geliştirilen sistem analizi yöntemlerinin karmaşık problemleri çözülmesi için kullanılmaya başlanmasıdır. Sistem analizi günümüzde de sürekli kullanılan başarılı bir yaklaşımdır. Bugüne kadar kompleks problemleri çözmede kullanılan en başarılı uygulamalar, matematiksel modeller üzerine temellendirilmiş olanlardır. Çevresel problemlerin çözümü için belli amaçlar veya, alternatif çözümlerin karşılaştırılabileceği kriterler olması gerekir. Bu amaçların en belirgin olanı sosyal faydaların maksimize edilmesidir. Konvansiyonel optimizasyon modellerinde bu amaçla bugüne kadar pek çok farklı yöntemler kullanılmıştır va bu yaklaşımlar gelişimlerine devam etmektedir. Ancak 20. yüzyılda hızla artan nüfus, kuraklık, sera etkisi nedenlerden dolayı su kaynakları üzerinde beliren aşırı baskılar bu konudaki yönetim modellerinin daha etkin ve pratik olması gerektiğini açığa çıkarmıştır. Böylece çeşitli matematik modellerin yanında 'Fuzzy Mantığı' olarak adlandırılan ve 1965 yılında ilk kez L. A. Zadeh adlı bir Hintli tarafından geliştirilen değişik bir çözüm yöntemi ortaya çıkmıştır. Fuzzy mantığı, insan mantığına yakın formu ve sözel terimlerle çalışılabilme rahatlığı sayesindeki kolaylıklar nedeniyle son yıllarda pek çok alanda hızla kullanılmaya başlanmıştır. Bu çalışma kapsamında da, olasılığa bağlı kısıt sistemiyle oluşturulan lineer programlama tekniği ile, fuzzy tekniği yarı- adaptiv bir rezervuar işletme çalışmasına uygulanarak sonuçları irdelenmiştir. - ıı -
Arıtma çamurlarının anaerobik çürütülmesinde hidrodinamik kavitasyonun biyogaz verimine etkisi

Bu tez çalışmasında konserve gıda üretimi yapan bir işletmenin atıksu arıtma tesisinden alınan atık aktif çamur hidrodinamik kavitasyon sistemi ile laboratuvar ölçeğinde dezentegre edilmiştir. Optimum işletme şartlarının belirlenmesi amacıyla gerçekleştirilen dezentegrasyon işleminde 3 mm çaplı orifis plaka tercih edilerek 0,3; 0,5; 0,7 ve 0,9 olmak üzere dört farklı kavitasyon sayısında çalışılmıştır. Belirlenen optimum işletme şartlarında gerçekleştirilen hidrodinamik kavitasyonun atık aktif çamur fiziksel ve kimyasal özelliklerinde meydana getirdiği değişimlerin irdelenmesi amacıyla kavitasyon süresince belirli periyotlarla alınan numunelerde ÇKOİ, AKM, UAKM, viskozite, ÇTKN, ÇTP, çözünebilir karbonhidrat, çözünebilir protein analizleri ve mikrobiyal analizler gerçekleştirilmiştir. Hidrodinamik kavitasyonun anaerobik çürütme işlemleri öncesinde bir ön arıtma metodu olarak kullanılabilme potansiyelinin belirlenmesi amacıyla ise birbirine paralel iki adet anaerobik reaktör işletilmiştir. 20 L hacme sahip olan anaerobik reaktörlerde substrat olarak ham atık aktif çamur ve hidrodinamik kavitasyon ile ön işlem uygulanmış atık aktif çamur kullanılmıştır. F/M oranı 3:1 olacak şekilde yükleme yapılarak mezofilik koşullarda çalışılmıştır. Katı bekletme süresi 63 gün seçilerek belirli aralıklarla alınan çamur numunelerinde pH, uçucu asit, alkalinite, KOİ, TKM, UKM, AKM ve UAKM analizleri gerçekleştirilmiştir. Günlük üretilen biyogaz miktarları ve belirli aralıklarla tespit edilen gaz kompozisyon verilerinden yola çıkılarak günlük üretilen metan gazı miktarları hesaplanmıştır. Optimum işletme şartlarında (orifis plaka çapı: 3 mm, kavitasyon sayısı 0,3) gerçekleştirilen hidrodinamik kavitasyon çalışmaları neticesinde ÇKOİ, ÇTKN, ÇTP, çözünebilir karbonhidrat ve çözünebilir protein konsantrasyonlarında belirgin bir artış, viskozite, AKM ve UAKM konsantrasyonlarında ise belirgin bir azalma meydana geldiği, Escherichia Coli, Bacillus Subtilis ve Pseudomonas Aeruginosa türleri için giderim oranlarının %94-% 99 aralığında değiştiği tespit edilmiştir. Anaerobik çürütme çalışmaları süresince pH değerlerinin metanojenik bakterilerin optimum çalışma aralığı olan 7,8-8, 2 aralığında olduğu, alkalinite değerlerinin sistem pH'sını yeterli düzeyde tamponlamaya yetecek kapasite olduğu, uçucu yağ asidi konsantrasyonlarının metanojenik bakteriler için aşılması önerilmeyen seviyeleri geçmediği açıkça ortaya konmuştur. Hidrodinamik kavitasyonun üretilen biyogaz miktarını %31, metan gazı miktarını %35 oranında arttırdığı belirlenmiştir. Hidrodinamik kavitasyon ile ön arıtmanın KOİ, TKM, AKM, UKM, UAKM giderimi üzerindeki olumlu etkileri tespit edilmiştir.
Lise çağındaki öğrencilerin çevre bilimine ait bilgi düzeyi

İçinde bulunduğumuz çevrede birbirlerine bağlı ve sürekli etkileşim halinde olan çevresel unsurlardan birinin bozulması ile diğer unsurlar da olumsuz etkilenmektedir. Özellikle nüfus patlaması, küresel ısınma, iklim değişikliği, ozon tabakasının incelmesi, hava, su ve toprak kirliliği, asit yağmurları, erozyon, ormansızlaşma, biyolojik çeşitliliğin azalması, radyasyon gibi faktörler dünyamızı tehdit etmektedir. Genel hedefi bireylerin ve toplumun çevrebilimi ve çevre sorunları hakkında bilinç, bilgi, tutum, beceri ve katılımım sağlamak olan 'çevre eğitimi'; çevrenin korunması, çevre kirliliğinin önlenmesi ve çevre sorunlarının çözümü için oldukça önemli bir etkendir. Bu araştırmada, çağımızın en önemli sorunları arasında olan çevre sorunları ele alınmış ve ortaöğretim düzeyinde çevre eğitimi üzerinde durulmuştur. Yapılan anket çalışması ile lise çağındaki öğrencilerin çevre bilimine ait bilgi düzeyleri belirlenmeye çalışılmıştır.
Kuzey Doğu Akdeniz'de deniz suyu, sediman ve biyotada organik klorlu pestisit kirlilik düzeyinin araştırılması

Bu çalışmada; önemli bir tarımsal potansiyele sahip olan Kuzey Doğu Akdeniz'de organik klorlu pestisitler düzeyi araştırılmıştır. Bu amaçla; belirlenen 5 ayrı noktadan, Mart 2008 -Mart 2009 tarihleri arasında 4+1 mevsimsel değişimi kapsayacak şekilde alınan deniz suyu, yüzey sedimanı ve biyota numuneleri analiz edilmiştir. Genel olarak deniz suyu, yüzey sedimanı ve Patella sp. numunelerinde en yüksek konsantrasyon Deliburun istasyonunda saptanmıştır. Farklı mevsimlerde alınan deniz suyu numunelerinde saptanan organik klorlu pestisit konsantrasyonları 0,012 ppb-0, 031 ppb aralığındadır. Patella sp. numunelerinde saptanan organik klorlu pestisit konsantrasyonları değerlendirildiğinde en yüksek konsantrasyon 3,248 ppb ile kontrol ilkbahar mevsiminde, en düşük konsantrasyon ise 2,840 ppb ile yaz mevsiminde saptanmıştır. Çalışmada Körfez'i temsil edecek şekilde örneklemesi yapılan Liza ramada numunelerinin kas ve karaciğer dokularında saptanan organik klorlu pestisit konsantrasyonları değerlendirildiğinde kas en düşük konsantrasyon 0,798 ppb değeri ile İlkbahar mevsiminde elde edilirken en yüksek konsantrasyon 1,557 ppb olarak kontrol ilkbahar mevsiminde elde edilmiştir. Liza ramada karaciğer dokuları ortalama organik klorlu pestisit konsantrasyonları açısından değerlendirildiğinde, en düşük konsantrasyon 2,975 ppb değeri ile ilkbahar mevsiminde elde edilirken en yüksek konsantrasyon 4,271 ppb olarak kontrol ilkbahar mevsiminde elde edilmiştir. Kontrol noktası olarak seçilen Tisan'da saptanan ortalama organik klorlu pestisit konsantrasyonu örnekleme yapılan ve karasal kirliliğin etkisini belirlemek için seçilen 4 noktadan daha düşüktür. Bu çalışmada elde edilen bulgularla, Mersin Körfezi'nden alınan deniz suyu yüzey sedimanı ve biyota numunelerinde saptanan organik klorlu pestisit konsantrasyonunun örnekleme noktalarında ve örnekleme yapılan mevsimlerde farklılık gösterdiği saptanmıştır. Liza ramada numunelerinin kas dokusunda saptanan organik klorlu pestisit konsantrasyonunun karaciğer doksundan daha düşük olduğu belirlenmiştir.
Afşin-Elbistan linyit işletmeleri drenaj suları ile kömür havzası su kalitesinin incelenmesi

AEL İşletme Müdürlüğü işletme sahasında yaklaşık 350 kuyu ile drenaj yapılmakta ve ayda ortalama 4.4 milyon m3 su drene edilmektedir. Bu suların %96'sı AEL'nin sadece GD'sunu kapsayan ve karstik Köseyahya Napı'nın kireçtaşlarından, diğer kısmı Ahmetçik formasyonu olarak adlandırılan sedimanter araziden kaynaklanmaktadır. Drenajı yapılan sular 16 km uzunluğundaki üstü açık drenaj kanalı ile Hurman Çayı'na boşaltılmaktadır. Bu suların bir kısmı Hurman Çayı'na ulaşmadan alınarak tarımsal sulamada kullanılmaktadır. Karstik sahadaki bazı kuyular İl Özel İdare'ye ve çevre belediyelere tahsis edilerek içme suyu olarak kullandırılmaktadır. Ayrıca, AEL'nin ihtiyacı olan içme ve kullanım suyu karstik arazideki su kuyularından sağlanmaktadır. Bu çalışma kapsamında öncelikle drene edilen suların içme suyu açısından TSE-266'ya sulama suyu açısından Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği Teknik Usuller Tebliği Sulama Suyu Kriterlerine uygunluğu değerlendirilmiştir. Bunun için sedimanter, karstik su kuyularından ve yüzey drenaj sularından örnekler alınmış, su kimyası analizleri yaptırılmıştır. Ayrıca Afşin-Elbistan Kömür Havzasının su kalitesini incelemek ve İşletmenin etkilerini görebilmek için yüzey ve yeraltı olmak üzere havza giriş ve çıkışından örnekler alınmıştır. Su kalitesini belirlemek için alınan örnekler farklı diyagramlar yardımıyla değerlendirilmiştir. Sonuç olarak; AEL'nin yeraltı sularına ve Hurman Çayına olumsuz bir etkisine rastlanmamıştır. Yeraltı drenaj suları sulama suyu olarak kullanılmaya, karstik sahadaki sular ise içme suyu olarak değerlendirilmeye uygundur. Yüzey drenaj sularının ise bir kısmı kullanmaya uygun bulunmuş, bir kısmı ise uygun bulunmamıştır.
İstanbul'un hava kalitesinin zamansal ve alansal değerlendirilmesi

Hava kirliliğindeki artışa bağlı olarak dünyadaki hava kalitesi giderek kötüleşmektedir. Bu anlamda bölgesel olarak kirleticilerin kaynağı, atmosferde bulunma yüzdeleri ve süreleri göz önüne alınarak hava kalitesi tayin edilebilir. Bu çalışmada İstanbul ilinde bulunan 9 adet hava izleme istasyonundan elde edilen veriler yardımıyla kirletici parametrelerin (SO2, PM10, CO ve NO2) 11 yıllık alansal analizi yapılmış, zamana bağlı olarak konsantrasyon değişimleri izlenmiş ve istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. Çalışmada uygulanan yöntem Kriging metodudur. En çok kirliliğe sahip olan Esenyurt, Aksaray ve Göztepe gibi İstanbul'un merkezi kesimlerinde yoğun trafik, kentsel dönüşüm ve yerleşim yerlerinin çoğalması gibi nedenler ile kirliliğin arttığı görülmektedir. Diğer bir yandan Sarıyer, Silivri, Şile ve Adalar merkeze uzak ve az nüfusa sahip ilçelerde havanın daha temiz olduğu kabul edilmektedir. Yapılan çalışma 2007 ve 2017 yıllarını kapsamaktadır. Günümüze yaklaştıkça ölçülen kirletici parametrelerde azalma olduğu görülmektedir.
Tekstil endüstrisi atıksularının elektro-fenton prosesi ile arıtımı

Tez çalışmasında tekstil endüstrisi atıksuyunun arıtımını sağlamak için elektro-Fenton prosesi ile araştırılmıştır. Deneysel çalışmalar tekstil endüstrisi biyolojik arıtım çıkışından alınan atıksu numunesi ile gerçekleştirilmiştir. pH, elektriksel iletkenlik, renk, kimyasal oksijen ihtiyacı ve toplam organik karbon analizinin giderim verimliliği araştırılmıştır. Oluşan çamur miktarı ve tüketilen enerji miktarı hesaplanmıştır. Elektro-Fenton çalışmalarında öncelikle 13 farklı elektrot çifti denenerek uygun elektrot çiftleri olarak grafit plaka, grafit keçe ve çelik anot seçilmiştir. Belirlenen elektrot çiftleri için kesikli sistemde optimizasyon denemeleri yapılarak uygun pH (2.5, 3, 3 .5), akım şiddeti (0.35-0.55-0. 75 A) ve Fe2+ dozu (1, 2, 3 mM) belirlenmiştir. Grafit keçe ve grafit plaka anot için pH: 3 iken çelik anot için pH: 2.5 seçilmiştir, Fe2+ dozu 2 mM, akım olarak da 0.55 A optimum şartlar olarak kabul edilmiştir. Doğal bir materyal olan sepiyolitin de giderim verimlerine etkisi incelenmiştir ve optimum sepiyolit dozu (2.5, 5, 10 g/L) araştırılmıştır. Tüm denemelerde optimum sepiyolit dozu olarak 5 g/L kullanılmıştır. Uygun elektrot çiftleri ile gerçekleştirilen optimizasyon çalışmaları giderim verimleri sonucunda iki farklı sürekli sistem çalışması yapılmıştır. Sürekli sistem 1 olarak adlandırılan çalışmada 25 ml/dk ve 50 ml/dk akışta belirlenen elektrotlar ve optimum deneysel şartlarla çalışmalar gerçekleştirilmiştir. 25 ml/dk akış hızı tüm elektrot çiftleri için uygun akış hızıdır, bu nedenle sürekli 2 denemesi bu akışta ve en iyi sonuç alınan grafit plaka anot elektrot çiftinde gerçekleştirilmiştir. Tüm denemeler için enerji tüketimi ve akım etkinliği hesaplanmıştır. KOİ giderimi arttıkça enerji tüketimi tüm denemelerde azalmıştır. Sonuç olarak tekstil atıksuyunun elektro-Fenton ile iyi arıtıldığı ve yönteminin uygun olduğu görülmüştür.
Doğal zeolitle atıksulardan amonyak giderimi

DOĞAL ZEOLİTLE ATIKSULARDAN AMONYAK GİDERİMİ Rabia Betül Karadeniz Hacettepe Üniversitesi, Çevre Bilimleri Anabilim Dalı ÖZ Bu çalışmanın amacı, doğal bir zeolit türü olan klinoptilolitin, amonyak tutma kapasitesinin arttırılması için değişik şartlandırma yöntemlerinin araştırılmasıdır. Bu çalışmalarda CaCle, KCI, NaCI ve NaOH ile şartlandırma yapılarak, zeolitin iyon değiştirme kapasitesi arttırılmaya çalışılmıştır. Yapılan çalışmalarda, Bigadiç ve Gördes yörelerine ait, >3,35mm, >2,80mm, >2,36mm, 0 ,85<x<1,7mm ve toz (<0,3mm) boyutlarında klinoptilolit kullanılmıştır. En uygun ve verimli şartlandırma koşulunun yanı sıra, en uygun tane boyutu ve en çok tutma kapasitesine sahip yöre klinoptiloliti belirlenmeye çalışılmıştır. Değişik başlangıç amonyak konsantrasyonu içeren çözeltiden, kesikli çalışmalarla zeolitin amonyak giderim kapasitesi belirlenmeye çalışılmış ve başlangıç amonyak konsantrasyonu azaldıkça, amonyak gideriminin arttığı, diğer taraftan amonyak tutma kapasitesinin ise azaldığı gözlenmiştir. Bigadiç ve Gördes klinoptilolitleriyle yapılan çalışmalar sonucunda, Bigadiç klinoptilolitinin en yüksek % amonyak giderimi %95, Gördes klinoptilolitinin en yüksek % amonyak giderimi ise %78 olarak belirlenmiştir. Yapılan deneyler sonucunda tüm başlangıç amonyak konsantrasyonlarında, Bigadiç klinoptilolitiyle en iyi sonuçlar, 1 mol/l CaCle solüsyonuyla karıştırılıp, 24 saatte bir solüsyon yenilenerek 70 C'de 10 gün bekletilen şartlandırmada elde edilirken, Gördes klinoptilolitinde en iyi sonuçlar 24 saat 2 mol/l NaCI, ardından 24 saat 1 mol/l NaOH solüsyonuyla karıştırılıp 20 C'de bekletilen örneklerde elde edilmiştir. Bu şartlandırmalar sonucu, Bigadiç klinoptilolitinde şartlandırmanın amonyak giderim verimini %15, Gördes klinoptilolitinde ise %4,4 oranında arttırdığı gözlenmiştir. Tane boyutunun amonyak giderim kapasitesinde önemli etkisinin olmadığı görülmüştür. Analizlerin sonuçları adsorpsiyon izotermlerine uygulanmış ve sonuçların, Freundlich ve Langmuir izotermlerinden her ikisine de uyduğu fakat izoterm katsayıları ele alındığında Freundlich izotermine daha uygun olduğu ortaya çıkmıştır. Ayrıca klinoptilolitin amonyak giderme sürecinin kinetik incelemesi de yapılmış, amonyak gideriminin büyük bir kısmının ilk 3-7 saat içerisinde gerçekleştiği gözlenmiştir.
Endüstriyel atık sulardan kaynaklanan nikel'in klinoptilolit kullanımıyla giderimi

Anahtar Kelimeler : Metal kaplama endüstrisi, Nikel, Klinoptilolit, izoterm, giderimBu çalısmada Ni ağır metali için sentetik çözelti ve metal kaplama endüstrisine ait arıtma tesisi giris suyuyla kesikli deney çalısmaları gerçeklestirilmis, adsorbent olarak Manisa iline bağlı Gördes mevkiinden elde edilen klinoptilolit kullanılarakucuz ve kolay bulunur bir ülke kaynağını endüstriyel hale getirmek amaçlanmıstır. Kesikli deneysel çalısmalarda adsorpsiyon prosesini etkileyen konsantrasyon, adsorbent dozu, karıstırma hızı, sıcaklık gibi faktörler ayrıntılı olarak incelenmis, metal kaplama endüstrisi atıksuyu için çalısılacak en uygun sartlar belirlenmistir.25 2 oC 'de yapılan deneysel çalısmalarda 8 gr/L adsorbent dozu ile 50 mg/L konsantrasyonda 50 dakikalık karıstırma sonucu en iyi verim olan % 81,59 aulasılmıstır.45 2 oC 'de de optimum sartlarla kesikli deney çalısmaları yapılarak sonuçlarınFreundlich ve Langmuir izotermlerine uygunluğu arastırılmıstırZeolit ile nikel gideriminin 25 2 C sıcaklığında her iki izoterme de uygunluk gösterdiği belirlenmistir. Fakat 45 2 C sıcaklığında nikel giderimi Freundlich izotermine Langmuir izoterminden daha iyi uygunluk göstermistir. 45 Csıcaklığındaki nikel gideriminin Freundlich izotermindeki korelasyon katsayısı%97'dir. 25 C için izotermlerin korelasyon katsayıları Langmuir için %99, Freundlich için %94 olarak tespit edilmistir.
Folik asitin biyolojik arıtma verimi üzerindeki etkilerinin belirlenmesi

FOLIKASIDIN BİYOLOJİK ARITMA VERTMI ÜZERİNDEKİ ETKİLERİNİN BELİRLENMESİ Biyolojik atıksu arıtma tesislerinde çeşitli nedenlerden dolayı verimsizlik yaşanabilmektedir. Bu konuda Amerika'da yakl. 35 yıl önce yapılan araştırmalarda bu tür tesislerde vitamin eksikliği üzerinde durulmuştur. Bunun sonucunda en çok eksikliğine rastlanan vitamin olarak Folikasit tespit edilmiştir. Biyokütle'için antistres maddesi ya da oksijen vitamini görevi gören Folikasit kullanımı sonucunda arıtma veriminde artışlar görülmüştür. Folikasidin biyolojik atıksu arıtma tesislerine sürekli beslenmesinin yam sıra, hangi dozajda kullanıldığı, nasıl seyreltildiği ve biyolojik atıksu arıtma tesisinin neresinden dozlandığı da büyük önem taşımaktadır. Bu çalışma sırasında, çeşitli biyolojik arıtma sorunlarıyla karşı karşıya olan seçilmiş bir evsel (300 m3/gün) ve bir endüstriyel (250 m3/gün) atıksu arıtma tesisinde biyolojik havuza Folikasit dozajı uygulanmış ve bu ilavenin söz konusu arıtma tesislerinin verimi üzerine olan etkileri incelenmiştir. Bu esnada arıtma tesisine gelen atıksu debileri, biyolojik arıtma verimi ile ilgili parametrelerin biyolojik havuza giriş ve çıkıştaki değerleri, biyolojik havuzdaki biyokütle ile ilgili değerler mümkün olduğunca izlenmeye çalışılmıştır. Çalışma sırasında metal sanayi atıksu arıtma tesisinde çıkış KOİ değeri 88-106 mg/L gibi son derece iyi bir düzeye kadar indirilmesi başarıldı. Evsel atıksu arıtma tesisinde ise çıkış KOİ değerleri maksimum 60 mg/L civarına kadar indirildi ve son derece stabil deşarj değerleri elde edildi. Folikasit dozajının kesildiği durumlarda elde edilen yukarıdaki sonuçların sürdürülemediği belirlendi. Dozaj 1 ppm'den 0,2 ppm'e düşürüldüğünde çıkış KOİ ve BOİ5 değerlerinde % 80-100 arasında kötüleşme görüldü. Folikasit dozajı 0,4 ppm'e yükseltildiğinde ise tesis çıkış değerleri eski değerlerine yükseldi. XII
Mezbaha atıksularının elektrokimyasal yöntemlerle arıtımının incelenmesi

Bu çalışmada mezbaha atıksularının elektrokimyasal arıtım yöntemlerinden biri olan elektrooksidasyon yöntemi ile arıtımı incelenmiştir. Yapılan tüm çalışmalarda anot materyali olarak Ti/Pt ve Ti/IrO2/RuO 2 elektrotlar, katot elektrot materyali olarak ise elek tipi kaplanmamış titanyum kullanılmıştır. Deneysel çalışmalar 3 saatlik reaksiyon süresinde ceketli cam reaktörde ve kesikli sistemde gerçekleştirilmiştir. 5 mm aralıklarla yerleştirilen 70x100x 2 mm boyutlarındaki elek tipi elektrotların ıslak yüzey alanı yaklaşık 2464 cm2 olarak hesaplanmıştır. 4 anot ve 4 katot olmak üzere toplam 8 elektrot kullanılmıştır. Giderim verimine etki eden farklı parametre çeşitleri olarak destekleyici elektrolit türü ve konsantrasyonu, atıksu başlangıç pH'sı ve akım yoğunluğu çalışılmıştır. Ti/IrO2/RuO 2 anot için 0.2 M NaCI, atıksu doğal pH değeri ve akım yoğunluğu 4.06 mA/cm 2 olarak seçilen optimum koşullarda KOİ giderimi %66, 46 ve elektrik sarfiyatı 183, 6 kwsaat/m 3 olarak hesaplanmıştır. Ti/Pt anot ile yapılan çalışmalarda ise aynı koşullarda KOİ giderimi %80. 05 elektrik tüketimi ise 210. 7 kWsa/m 3 olarak bulunmuştur. Her iki anot için renk, bulanıklık ve askıda katı madde giderimi %95'in üzerinde bulunmuştur.
Atıksulardan sülfidin thiobacillus thiooxidans aşılanmış aktif çamur ve arıtımı

ABSTRAKT Atıksularda sülfidin bulunması koku, toksisite, oksijen ihtiyacının artması ve korozyon gibi etkilere neden olmaktadır. Sülfidin atıksudan gideriminde biyolojik yöntemlerin, kimyasal yöntemlere göre daha hızlı ve etkin olduğu belirtilmektedir. Bu çalışmada, sülfid giderimi aktif çamurda, ThiobacHlus thiooxidans (DSM, 505 )'ın saf kültüründe ve ThiobacHlus thiooxidans aşılanmış aktif çamurda incelenmiştir. Atıksudan (5 mg/l) sülfid giderimi evsel aktif çamurda 20 gün boyunca incelenmiştir. Aktif çamurda COD, BOD, ve sülfid giderim verimleri sırasıyla % 33 .00, % 43.42 ve % 28.00 olarak bulunmuştur. ThiobacHlus thiooxidans'ın saf kültürü kullanılarak farklı sülfid konsantrasyonlarında sülfid giderimi 30 C'de sulu çalkalayıcıda 20 gün boyunca incelenmiştir. Maksimum ve minimum sülfid giderim verimleri sırasıyla 10 mg/l ve 20 mg/l sülfid için %72 ve %8.5 olarak bulunmuştur. Bu da sülfidin 20 mg/l gibi daha yüksek konsantrasyonlarda sülfidin biyolojik oksidasyonunu inhibe ettiğini gösterir. Thiobacilllus thiooxidans ile aşılanmış aktif çamurda sülfid giderimi ile aktif çamura ait özellikler belirlenmiştir. Farklı sülfid (5,10,15mg/l) ve oksijen konsantrasyonlarında giderim verimleri mikroorganizma aşılanmış aktif çamurda da incelenmiştir. Yedinci gün sonunda maksimum ve minimum sülfid giderim verimleri sırasıyla %75 (başlangıç sülfid konsantrasyonu 10 mg/l ve oksijen konsantrasyonu 6 mg/l) ve %45 (başlangıç sülfid konsantrasyonu 15 mg/l ve oksijen konsantrasyonu 4 mg/l) olarak bulunmuştur. Mikroorganizma aşılanmış aktif çamurda sülfid giderim veriminin evsel aktif çamur ve saf kültür sonuçlarına göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir.
Determination of ambient levels and sources of volatile organic compounds in Izmir-Aliaga region

Bu çalışmada, Aliağa bölgesinde ortam atmosferindeki VOC seviyeleri ve kaynakları incelendi. Bunun için 2005 ve 2006 yıllarında yaz ve kış saha çalışmaları ile iki gözlem istasyonunda ölçümler yapıldı. Örnekleme istasyonlarından birisi Aliağa şehir merkezinde, diğeri ise Horozgediği köyünün yaklaşık 500 m güney doğusuna kuruldu. Yaz örneklemesi sonunda, PETKİM ve TÜPRAŞ'ın arasına bir geçici istasyon kurulmuş ve bu istasyon, TÜPRAŞ İstasyonu olarak adlandırılmıştır. Her istasyonda 50'den fazla bileşik ölçüldü. Toluen, bütün istasyonlarda VOC konsantrasyonlarına toplam katkısı en yüksek olan bileşiktir. Tolueni m, p-ksilen ve benzen takip etmektedir. Aliağa istasyonunda trafik kaynaklı bileşikler daha yüksek gözlenirken, Horozgediği istasyonunda endüstriyel solvent ve endüstriyel proseslerden kaynaklı bileşiklerin daha yüksek olduğu görülmüştür. Aliağa ve Horozgediği istasyonlarındaki VOC düzeyleri literatürde bildirilen diğer sanayi bölgelerinde rapor edilen değerlerle karşılaştırılabilir düzeylerdedir. Episodlar, VOClerin gün içindeki değişimleri ve meteorolojik parametreler incelendiğinde PETKİM ve TÜPRAŞ emisyonlarının Aliağa ve Horozgediği istasyonlarında ölçülen değerleri etkilediği görülmüştür. TÜPRAŞ istasyonu veri seti kullanılarak PETKİM ve TÜPRAŞ kaynak profilleri belirlenmiştir. 2 -metil-heksan, benzen ve 2 ,2,3-tri-metil-butan +2,3-di-metil-pentane bileşiklerinin PETKİM'in emisyonları için iz bileşikleri olduğu görülmüştür. Bölgede on farklı VOC kaynağı belirlenmiştir. Bunlar, benzinli araç egzozu, dizel araç egzozu, doğal gaz kullanımı, yakıt buharlaşması, endüstriyel emisyon-1, doğal gaz inşaatı, endüstriyel olmayan solven kullanımı, endüstriyel emisyon-2, PETKİM emisyonları ve PETKİM ve gemi söküm tesislerinden kaynaklı karışık emisyondur.