turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
1980 sonrası Türkiye'de kadın çalışmaları

Bu çalışma kadın çalışmaları ve feminist teori kavramları arasında niteliksel farklılıklar olduğu ve bu farklılıkların değişen dünya düzeni ve toplubilimlerden kaynaklandığı fikrinden hareket etmektedir. Kadın çalışmaları ve feminist teori arasındaki bu farklılıklar aşağıdaki şekilde ortaya konulmuştur: İlk olarak, feminist teori, toplumsal çatışma ve muhalefetten kaynaklanır ve 1980'lerden sonra kadın çalışmalarının gündeme gelmesi var olan toplumsal yapılara uyum sürecine dayanmaktadır. İkinci olarak, feminist teori, farklı kadın anlayışlarından yola çıkarak, farklı kuramsal açılımlar oluşturma yoluna gitmiştir. Öte yandan kadın çalışmaları kadın hakkında evrensele ve genele ulaşmaya çalışır. Üçüncü olarak, feminist teori, ataerkil sistem ve kadın ezilmişliğini teorik olarak açıklamaya çalışır. Kadın çalışmaları, kadının toplumdaki durumunu anlamak için uygulamalı çalışmalar yapmayı tercih eder. Bu amaçla yola çıkan bu çalışma, 1980 sonrası Türkiye'de ortaya konan kadın çalışmalarının eleştirel bir yeniden değerlendirilmesini amaçlamaktadır.
Kadın göçmenlerin spor algısı: Londra'da yaşayan Türkiyeli kadınlar üzerine bir çalışma

Sosyal entegrasyon, göç konusunda yapılan modern çalışmaların başlıca boyutlarından biridir. Bu boyut içinde göçmenlerin yaşadıkları bölgeye aidiyet duygusunu geliştirmek ise göçmenler için yapılabilecek en temel ve değerli hizmetlerdendir. Günümüze kadar yapılan çalışmaların çoğu, entegrasyonu sosyoloji ve siyaset sosyolojisi disiplinleri altında irdelemiştir. Ancak son yıllarda kadın göçmenlerin sayısının artması, göç çalışmalarını cinsiyet özelinde araştırmaya da yöneltmiştir. Buna rağmen, kadın göçmenlerin sosyal entegrasyonu konusunda hangi strateji ve politiklerin en iyi sonuçlara ulaşacağı sorusu hala çözülmekten uzaktır. Bu tezin literatür taraması kısmında da anlatıldığı gibi, sporun kadın göçmenlerin sosyal entegrasyonunu hızlandırmayı sağlayabilmesi, umut verici bir yöntem olarak görülmektedir. Çalışmamız, bu yüksek potansiyelli ihtimali daha derin araştırabilmek için Londra'ya göç etmiş Türkiyeli kadınların spora ilgilerini ve spor ile ilgili beklentilerini ve varsayımlarını anlamak üzerine yoğunlaşmıştır. Alan çalışmamız Türkiyelilerin yoğun olarak yaşadığı Enfield, Hackney, Dalston ve Haringay bölgelerinde, basit rastlantısal örnekleme yoluyla, farklı yaşlarda, farklı etnik ve dine mensup, farklı gelir ve eğitim düzeyine sahip 135 kadın üzerinde yapılmıştır. Çalışmamız kadınların spora katılım tercihlerini etkileyen faktörleri de tanımlamaya yönelmiştir. Bulgularımız onların belli bir ülke orijini ile ilişkilendirilmelerine rağmen, aslında kimlikleri ve yetiştirilme tarzları nedeniyle istatistiksel olarak önemli farklılıkları olduğunu göstermektedir.
Requisites for reaching positive peace: Women's inclusion in peacekeeping operations and in post-conflict orders

Çatışma sonrası bir ortamda barışçıl bir düzenin oluşturulması, yalnızca çatışma ve şiddete son vermeyi değil, aynı zamanda toplum içinde eşitliğin sağlanmasını da gerektirir. Bununla beraber, insan toplumunun bütünleşmesi, toplumsal cinsiyet eşitliğini, insani gelişmenin önemli bir boyutu olarak görmekte ve yokluğunu insani gelişime karşı büyük bir engel olarak değerlendirmektedir. Ayrıca, barışı koruma görevinin genişleyen rolü, kadınların bu operasyonlardaki genişletilmiş rolüne yol açmıştır; bu da kadınların çatışma sonrası bir toplumda yeniden yapılanma sürecine dahil edilmesinin kolaylaştırıcısı haline gelebilir. Aslında pek çok akademisyen, barışı koruma operasyonlarında kadınların varlığının yerel halklar arasında itibarını artırmak, yerel halkla daha iyi ilişkiler kurmak ve yerel toplumda rol modelleri olmak gibi pek çok yararı olduğunu öne sürmektedir. Ancak, şimdiye kadar olan literatür, bu argümanları test edecek olan ampirik çalışmaları kapsamamaktadır. Bu tez, BM barış gücü operasyonlarında kadınların varlığının çatışma sonrası düzenlerde kadınların yaşam koşullarında oynayabileceği olası role odaklanarak bu tartışmaya katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. Bu çalışmada, barış operasyonlarında toplumsal cinsiyet duyarlılığına daha az önem verildiği dönem olan 1325 sayılı karardan önceki dönemi temsil eden bir vaka olarak, Mozambik ve 1325 sayılı karardan sonraki döneme ait bir vaka olan Sierra Leone, cinsiyet odaklı yaklaşımın barış sürecine etkisini karşılaştırmak seçilmiştir. Bu çalışma, kadınların seçilen operasyonlardaki rolünün kadınların siyasi ve ekonomik katılımı üzerinde somut bir etkisi olmadığını, ancak toplumsal cinsiyete dayalı güvenlik sektörü reformları üzerinde önemli bir etkiye sahip olduğu sonucuna varmıştır. Toplumsal cinsiyet eşitliği konusuna açık bir şekilde odaklanan bu çalışma, toplumsal cinsiyet eşitliğinin anlaşılması olgusunu sürdürülebilir pozitif barış için kilit bir faktör olarak da geliştirebilecektir.
Gana'da kimlik ve siyaset:1969-1993 demokratik geçiş döneminde milli siyasette kadının konumu

Bu tez, Gana'da 1969'da İkinci Cumhuriyet'in ortaya çıkışından, 1993'te demokratik geçiş sürecine kadar uzanan kültürel ve politik değişim dönemini, ulusal politikada kadınların konumu üzerinden incelemektedir. Gana İstatistik Servisi tarafından hazırlanan ve Temmuz 2013'de basılan 2010 Nüfus ve Konut Sayımı Raporu'nda belirtilen sayıma göre kadınlar, nüfusun % 51.2 çoğunluğuna sahip olmalarına rağmen, ulusal siyasette henüz somut bir şekilde kendilerini temsil edememektedirler. Dördüncü Cumhuriyet döneminde Ganalı kadınların ulusal siyasete katılımı daha önceki yıllardan fazla olmasına rağmen kadınlar siyasette azınlık olarak kalmışlardır. Ganalı kadınlar, Gana'nın 1950 yılında bağımsızlık kazanmasından önce ve sonraki yıllarda Gana siyasetine önemli katkılarda bulunmuşlardır ve milliyetçi duygularının oluşturulmasında yer almışlardır. Bu noktada sorulması gereken kritik soru, Kadınların bağımsızlık yıllarının başından itibaren son yıllara kadar neden siyasette hep ikincil pozisyonda bırakıldıklarıdır. Bu çalışma, kültürün ve siyasi değişikliklerin toplumsal cinsiyet dinamiklerinin Ganalı kadınların kimliklerini, tutkularını ve özerkliklerini Gana'nın siyasi arenası içerisinde nasıl şekillendirdiğini incelemektedir. Tez, 1960'ların sonundan itibaren ulusal siyasette kadınların marjinalleştirilen rolü ile 1993 yılında kadınlara eşitlik ve siyasete katılım vadeden demokratik hükümete geçiş süreci arasındaki bağlantı kurmayı amaçlamaktadır.
The role of women in film with reference to feminism

Bu metin film-yapımı ve film kuramı içinde kadınların rolüne, 1960'ların sonundan günümüze feminist film pratiği ile feminist film kuramı arasındaki ilişkiye özel göndermede bulunarak bakıyor. İlk bölüm, film-yapımı ve film kuramı içinde kadınların rolüne, 1960'ların sonundan günümüze feminist film pratiği ile feminist film kuramı arasındaki ilişkiye özel göndermede bulunarak bakmaktadır. Öncelikle büyük bir arka plan tarihi kadınların film-yapımındaki yerinin izlerini sürmekte ve kadınların sinema sanayisinde otorite ve kontrol konumuna gelmelerindeki güçlüklere odaklanmaktadır. İkincisi, feminizmin yükselişi, feminist film kuramının gelişimi ve buna paralel olarak feminist film-yapımının ortaya çıkışı tartışılmıştır. 1970'lerde feminist film kuramı ve pratiği birbirine yakınlaşmış göründü ama 1980'li yıllarla birlikte ilişkiler daha kopuk hale geldi. Birçok film-yapımcısı marjinalleştiklerini hissetti ve daha geniş bir izleyici topluluğuna ulaşma gereksinimi duydu; egemenlik için temel olarak görülmüş olan bir filmi izlemedeki haz anlayışına sahip geleneksel sinema, feminist film kuramı ve pratiği tarafından reddedilmişti. Çok sayıda kadın sesini duyurmak istedi ve feminist sinemanın özelliklerinin potansiyel izleyicilerini kaçırma/yabancılaştırma tehlikesi içinde olduğunu hissetmişti. Üçüncüsü, 1990'lı yıllarla birlikte İngiltere'de ve Amerika'da giderek artan sayıda kadın ticari filmler yapmaya başlamıştı, ama daha önceden, sinemada çalışan kadınları fazlasıyla cesaretlendirmiş olan film ve video workshop'ları, özellikle de para bulunamadığı için gerileme içindeydi. Daha büyük bütçeli filmler yöneten kadınların sayısında bir artış olduysa da, küçük bütçeli koşullar içinde işgören bağımsız sektör giderek daha kötü hale geliyordu. Sonuncu olarak, sinemadaki kadınların değişen özelliklerine dair bir örnek çalışmalar seçkisi verilmiştir.
Demokrat Parti döneminde Kadın gazetesi (1950-1960)

Gazete bir bölgede kamuoyu oluşturan en önemli kuvvetlerdendir. Gazetenin amacı farklı konularda haber ve bilgilere yer vererek topluma hizmet etmektir. Bu görev anlayışı ve sorumluluk bilinciyle kurulan gazetelerden biri de Kadın Gazetesi'dir. Kadın Gazetesi'ni diğer gazetelerden ayıran özellik, kadınların neyi, nasıl yapması gerektiği konusunda okuyucuları aydınlatmayı bir hedef olarak koymasıdır. Kadın Gazetesi 1947'de başlayıp 1979 yılına kadar İstanbul'da yayınlanan haftalık gazetedir. Gazete çıktığı dönemden itibaren siyasi, sosyal, sağlık, eğitim, ekonomi, kültür gibi konuları ele almıştır. Gazeteyi, dönemindeki diğer yayınlardan ayıran en önemli özellik adından da anlaşılacağı gibi sahibi ve yazar kadrosunun kadınlardan oluşmasıdır. Ayrıca dönem içerisinde geçen tüm olaylara kadın gözünden bakması açısından dikkat çekicidir. 1950 seçimleri ile gelişen demokrasi sayesinde Türkiye'de basın anlayışında çalkantılı bir süreç yaşanmıştır. Tek parti iktidarından sonraki dönemlere bakıldığında basın anlayışı, daha dikkatli temeller üzerine kurulmuştur. Aksi takdirde gazetelerin ve gazetecilerin alacakları cezai uygulamalar ağır ve kaçınılmazdır. Bu şartlar altında Kadın Gazetesi, Atatürk'ün çağdaşlaşma anlayışına uygun olarak kadınların ruhuna derinlemesine inmeyi başarmıştır. Çalışmamızda, 32 yıl gibi uzun bir süre devam eden Kadın Gazetesinin sayıları tek tek taranmış ve Demokrat Parti Dönemine denk gelen 1950- 1960 yılları arası her yönüyle değerlendirilmeye çalışılmıştır.
Cerrahi girişim sonrası meme kanserli kadınların yaşadıkları deneyimler

S. S. ( 2014), Cerrahi Girişim Sonrası Meme Kanserli Kadınların Yaşadıkları Deneyimler. İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Cerrahi Hastalıkları ABD. Doktora TeziBu çalışma; mastektomili kadınların yaşadıkları deneyimleri belirlemek amacıyla yapıldı. Çalışmanın örneklemini İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nde Genel Cerrahi Anabilim Dalı'nda mastektomi uygulanmış meme kanserli 20 kadın oluşturdu. Örneklem seçiminde, amaçlı örnekleme yöntemlerinden ölçüt örnekleme yöntemi kullanıldı. Örnekleme, mastektomi ameliyatı olan, ameliyatın üzerinden en az 6 ay, en fazla 5 yıl süre geçen, iletişim kurabilen, okuma yazması olan, herhangi bir psikiyatrik hastalık öyküsü bulunmayan, araştırmaya katılmaya gönüllü olan kadınlar alındı. Araştırma verileri yüz yüze görüşme tekniği kullanılarak yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşme yöntemi kullanıldı. Görüşme verileri araştırmacı tarafından deşifre edilerek N-Vivo 7 programı kullanılarak içerik analizi yapıldı. Çalışmada; Yaş ortalamasının 41.1 olduğu, % 75'inin ailesinde meme kanseri hikayesi olmadığı, % 90'ının ilk menstürasyon yaşının 12-14 yaş arasında olduğu, % 65' inin düzenli menstürasyon olduğu, % 80'inin ilk çocuk doğurma yaşının 20-30 yaş arasında olduğu,% 100' ünün çocuğunu emzirdiği, % 70' inin doğum kontrol hapı ve sigara kullanmadığı, % 100' ünün alkol kullanmadığı, % 60'ının düzenli egzersiz yapmadığı ve stresli bir hayatı olduğu belirlendi. Nitel bulgularda; kitlenin fark edilmesi, tanın konulmasına ilişkin ilk tepki, sağlık çalışanları ile yaşanan deneyim, ameliyat kararı verilmesine ilişkin verilen tepki, tanıyı saklama, mastektomi sonrası tepki, cinsel yaşamda bozulma, beden imajında bozulma, bireyin hastalık hakkındaki duygu durumu, aile yaşantısı, hastalıkla baş etme yolları, günlük ve sosyal yaşam olmak üzere 13 kategori belirlendi. Sonuç olarak; meme kanserinin hem kadınların hem de ailesinin hayatını önemli ölçüde etkilediği bu nedenle de ameliyat öncesinde hasta ve ailesine psikolojik destek sağlanması önerilebilir.
The awakening of Kurdish women within Kurdish nationalist movement: Women as subject, women as symbol?

Bu çalışma, Kürt milliyetçi hareketinin Türkiye'deki Kürt kadın hareketinin uyanışında oynadığı temel rolü incelemektedir. Kadına kendi içinde bir yer açan, özgürlüğün bir sembolü olarak ele alan Kürt milliyetçi hareketi niyet edilmemiş bir sonuç olarak Kürt kadınları arasında kadın bilincinin ortaya çıkmasına yol açmıştır. Buradan hareketle, Kürt sorununun ve Kürt milliyetçi hareketinin tarihsel gelişimi ve buna ek olarak Kürt kadın hareketi bağlamında milliyetçi söylemin kadına yönelik anlamlandırmaları analiz edilmektedir. Bununla birlikte, özellikle 90'lardan sonra ortaya çıkan Kürt kadınının politik alandaki hareketliliğini anlayabilmek için hem teorik anlamda hem de pratik anlamda belirleyici olan feminizm ve milliyetçilik kavramlaştırmaları üzerinde durulmaktadır. Kürt kadının politik hareketliğinin arkasında yatan nedenleri ortaya çıkarmak, onların milliyetçilik ve özellikle Kürt milliyetçi hareketiyle olan ilişkisini, feminizmle ve Türkiye'deki feminist hareketle olan ilişkisini inceleyebilmek için politik olarak aktif olan Kürt kadınlarıyla derinlemesine görüşmelere gidilmiştir. Bu şekilde, Kürt kadınlarının Kürt olmaktan kaynaklanan kendine has kadınlık deneyimlerini ortaya çıkarmayı amaçlamaktayım.
Türk sinemasında femme-fatale karakterler

Kadın, sinemanın ilk yıllarından itibaren sinemanın vazgeçilemez unsurlarından biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Kadın oyuncular filmlerde rol almaya başladıktan sonra, 'femme-fatale karakter' gibi birçok farklı karakterleri de canlandırmaya başlamışlardır. Femme-fatale karakterler, zekaları ve cinsellikleriyle erkekleri ellerine alarak onlara istedikleri her şeyi yaptırabilen karakterler olarak tanımlanmaktadır. Tez çalışması kapsamında da Türk sinemasında 1950 ve sonrasında her 10 yıldan bir femme-fatale karakter seçilerek, incelenmiştir. Söz konusu karakterlerin incelenen filmlerinde, 1950 ve 1980 yılları arasında yer alan karakterlerin 'femme-fatale özelliklerini' net bir şekilde taşıdıkları görülürken, 1980 yılından itibaren yer alan karakterlerinse 'femme-fatale özelliklerini' eskisi kadar net taşıyamadıkları ve bazı özelliklerini de yitirmeye başladıkları görülmüştür.
Refah devletinin yeniden yapılanması ve AB ülkelerinde iş-yaşam dengesi

1970'li yıllardan itibaren Keynesyen iktisat politikalarından liberal politikalara geçişle başlayan ekonomik ve endüstriyel yeniden yapılanma, işin niteliği, istihdamın yapısı ve istihdamın sektörel dağılımı kadar aile hayatını da derinden sarsmıştır. İstihdamın hizmet sektörüne kayması, kadının istihdama girmesine neden olurken erkeğin ekmek kazandığı aile modeli tarihe karışmış, refah devleti ve vatandaşlık ilişkilerinin yeniden yapılanmasıyla iki gelirli aile modeli ortaya çıkmıştır. Bu değişim, amaç ve hedef olarak birbirinden ayrı fakat birbiriyle ilişkili iş ile yaşam alanlarını birleştirecek ve sağlıklı bir dengeyi sağlayacak yeni politikaların oluşturulmasını gündeme getirmiştir. Bu kapsamda, kamusal düzenlemelerle refah, cinsiyet ve bakım politikaları yeniden düzenlenmektedir. AB düzeyinde iş-yaşam dengesi politikaları, ebeveyn izni, çocuk bakım hizmetleri ve esnek çalışma düzenlemeleri gibi uygulamalardan oluşmaktadır. 1990'larda AB'de cinsiyet eşitliğinin ana akımlaştırılması ve eşitliğin esas olarak kabul edilmesi, iş ve aile hayatının birbiriyle nasıl uyumlaştırılacağına odaklanarak politikaları iş ve yaşam alanlarında bir denge arayışına yöneltmiştir. Bu çalışma, toplumsal çatışma ve bireysel ikilem oluşturan, iş ve aile yaşamı için çözümler sunan, iş-yaşam dengesi politika uygulamalarını, AB ülke düzeyinde çeşitli boyutlarıyla değerlendirmektedir. Bu çerçevede toplumsal değişime bağlı olarak cinsiyet ilişkilerini yeniden düzenleyecek iş-yaşam dengesi politikalarına ihtiyaç duyulduğu ileri sürülmektedir
Sekülerleşme sürecinin muhafazakar kadın algısı üzerindeki etkileri

Sekülerleşme süreci, günümüzde sadece batı toplumlarını değil İslam toplumlarını da etkisi altına alan kaçınılmaz bir süreç olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu süreç, ülkemizde sekülerleşme ve muhafazakarlık ilişkisinin, sosyal bilimler alanında önemli bir yer işgal etmesine neden olmuştur. Diğer taraftan muhafazakarlığın çok boyutlu bir kavram olması, içinde din, gelenek ve aile değerleri gibi pek çok öğeyi barındırması bu kesim için daha geniş araştırmaların yapılmasını gerekli kılmaktadır. Birey bazında toplumsal değişimin en açık tezahürleri ise kadın üzerinden görünür olmaktadır. Nitekim yeni bir kimlik inşası sürecindeki günümüz muhafazakar kadını oldukça sancılı bir süreçten geçmektedir. Seçmiş olduğumuz konu başlığı, ülkemizde muhafazakar kadının değişimini ve bu değişime neden olan faktörleri ana hatları ile ortaya koyması bakımından önemlidir. Ayrıca tezimiz, Sürmene ilçesinde muhafazakar kadın algısını ortaya koymaya çalışmış bir alan çalışmasını da kapsamaktadır.
İntrauterin gelişme geriliği riski taşıyan gebe kadınlarda hidroksiprolin düzeyinin incelenmesi

Ülkemiz ve dünya ülkelerinde intrauterin gelişme geriliği hem fetal hem de neonatal mortalite açısından önemli bir problemdir. İntrauterin gelişme geriliğinin erken ve doğru teşhisi fetal morbidite ve mortalite sıklığını azaltabilir. Bu nedenle çalışmamızda intrauterin gelişme geriliğinin tanı ve takibinde hidroksiprolinin anlamlı bir biyokimyasal parametre olup olmadığı araştırıldı. Bu araştırmada ultrasonografik olarak intrauterin gelişme geriliği riski taşıyan çalışma grubu ile herhangi bir risk taşımayan kontrol grubu tespit edildi. Her iki gruptan yaş, son adet tarihine göre gebelik haftaları gibi parametreleri aynı olan gebeler seçildi. Her iki grup gebeye 48 saat kollajensiz diet uygulandıktan sonra dietin 24. saatinde idrar toplanmasına başlandı. Toplanan 24 saatlik idrarda hidroksiprolin düzeyleri ölçüldü. Kontrol grubu 24 saatlik idrar hidroksiprolin değerleri 47.750 17.73 mg/gün, çalışma grubu hidroksiprolin değerleri 36.605 17.282 mg/gün olarak bulundu. Aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p < 0 .05). Bulgularımız intrauterin gelişme geriliğinin tanı ve takibinde anne hidroksiprolininin anlamlı bir biyokimyasal kriter olduğunu göstermekle beraber bu konuda gebelik haftası göz önüne alınarak daha ileri çalışmaların yapılması gerektiği kanısına varıldı. 41
Orta yaş dönemi kadınların menopozal yakınma ve öz-etkililik algılarının değerlendirilmesi

Menopoz, ovumlara ait aktivitenin azalmasını takiben bazı endokrinolojik ve vazomotor semptomlarla karakterize bir dönemdir. En basit şekliyle menstruasyonun sona ermesi olarak tanımlanan menopoz, biyolojik, psikolojik, sosyal ve kültürel faktörleri kapsayan kadın hayatındaki önemli bir geçiş dönemidir. Bu geçiş dönemi içinde kadınların yaşayabilecekleri birçok sorun bireyin öz-etkililik algısını olumsuz etkileyebilir. Menopoz dönemindeki kadınların sağlıklarını yükseltmek açısından da öz-etkililiklerini yükseltmek hemşirelerin görevlerinden biri olmalıdır. Bu tez çalışması; orta yaş dönemi kadınların öz-etkililik algılarını belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Kırşehir il merkezinde, 364 orta yaş dönemi kadına uygulanmıştır. Araştırmanın verileri; bireylerin tanıtıcı özellikleri, menopoza ilişkin bilgilerini içeren anket formu ve Öz-Etkililik-Yeterlik Ölçeği ile toplanmıştır. Toplanan veriler bilgisayar ortamında yüzdelik, ortalama, ortanca, Kolmogorov-Smirnov, Shapiro-Wilk, Kruskal Wallis Varyans Analizi, Mann Whitney U Testi, Bonferroni Düzeltmeli Mann Whitney U Testi, Cronbach Alfa katsayısı analizi kullanılarak değerlendirilmiştir. Araştırma kapsamına alınan menopoz dönemindeki kadınların %38.5'inin 55-59 yaşları arasında, %42.3'ünün ilkokul mezunu, %86'sının çalışmadığı, %78.8'inin evli olduğu saptanmıştır. Menopoz dönemindeki kadınların %82.6'sının sıcak basması ve gece terlemesi, %74.9'unun unutkanlık, %68.9'unun eklem ve kemiklerde ağrı yaşadıkları belirlenmiştir. Kadınların ÖEYÖ'nin davranışa başlama alt gurubundan aldıkları puan ortalaması 27 .40 7.66, davranışı sürdürme alt grubundan aldıkları puan ortalaması 23 .04 6.46, davranışı tamamlama alt gurubundan aldıkları puan ortalaması 16 .12 5.23, engellerle mücadele alt gurubundan aldıkları puan ortalaması 9.51 2. 84 olarak saptanmıştır. Kadınların toplam ÖEYÖ puan ortalaması ise 76.08 19. 97 olarak belirlenmiştir. Araştırmanın sonucunda; 50-54 yaşındaki, üniversite mezunu, çalışan, evli, eşi üniversite mezunu, çocuk sahibi, sağlık güvencesi olan ve kronik bir hastalığa sahip olmayan kadınların öz-etkililik algıları diğer gruplardan daha yüksek bulunmuştur. Menopoza normal zamanda giren, premenopozal dönemde olan ve menopoza yönelik tedavi alanların öz-etkililik algıları diğerlerine göre yüksek çıkmıştır. Sıcak basması, gece terlemesi, boğulma hissi gibi vazomotor; hüzünlenme, ağlama nöbetleri gibi emosyonel; üriner enfeksiyon, üriner inkontinans gibi ürogenital sorun yaşamayan kadınların öz-etkililik puan ortalamaları bu sorunları yaşayanlara göre daha yüksek çıkmıştır.
Okuma-yazma kurslarındaki öğrenme düzeyi farklılıklarının kursiyer kadınların toplumsal konumlarıyla ilişkisi üzerine bir çözümleme

Okuryazarlık sorunu, ulusal ve uluslararası ölçekte, özellikle kadınlar açısından kronik bir sorun olarak varlığını sürdürmektedir. Bu sorunun çözümünü hedefleyen okuma-yazma programları, kadınlara söz konusu becerileri kazandırma konusunda yetersiz kalmakta ve sorun kendini yeniden üretmektedir. Bu bağlamda, araştırmada, Ankara ili Çankaya ilçesinde düzenlenmekte olan okuma-yazma programlarına katılan kadınların temel okuma-yazma becerilerini öğrenme düzeylerindeki farklılıkları yaratan toplumsal dinamiklerin çözümlenmesi amaçlanmaktadır. Çalışmada, kurslara katılan kadınların okuma-yazma becerilerini edinebilme ve gündelik hayatta kullanabilme düzeyleri arasındaki keskin farklılık, toplumsal konumları ekseninde değerlendirilmektedir. Çankaya ilçesinde bulunan yedi farklı okuma-yazma kursundaki altısı söz konusu becerileri edinebilmiş, altısı edinememiş olan toplam on iki kadının yaşam örüntüleri üzerinden yapılan bu değerlendirmede, ilk olarak kadınlar yaş, doğum yeri, ekonomik durum gibi sosyo-demografik özellikleri bağlamında tanıtılarak gruplandırılmış; ardından katılımcıların toplumdaki konumlarına dair önemli veriler sunan bu özelliklerden ve kadınların anlatılarından yola çıkılarak, kadınların öğrenme farklılıklarını yaratan biyografik arka plan örüntüleri incelenmiştir. Kadınların öğrenme düzeylerini, içinde bulundukları bağlam çerçevesinde anlamlandırmaya çalışan bu araştırmada nitel araştırma yaklaşımı benimsenmiş olup; elde edilen veriler içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Araştırmanın bulguları özetle şu şekildedir: Kısa bir süre de olsa örgün eğitime devam etmiş olan kadınlar diğerlerine göre daha başarılıdır fakat eğer geçmişşteki örgün eğitim deneyimi yetersizlik hissiyle eşleştirilmişse, bu eşleştirme bugünkü öğrenme düzeyi üstünde negatif bir etkiye sahip olabilmektedir; yaş düştükçe okuma-yazma becerilerinin yükseldiği görülmüştür. Bu noktada, yaşa bağlı olarak güçlenen öğrenmeye dair yaşla ilişkilendirilen toplumsal tutumlar etkili olmaktadır; okuma-yazma becerilerini edinme konusunda kentsel yaşamla daha sıkı ilişkiler içerisinde olan kadınlar daha başarılıdır. Kentle daha sıkı bir ilişki kurmak, yazı ve yazılı kültürün düşünme ve bilme biçimlerinin hakim olduğu alanlarda daha fazla mesai harcamak anlamına gelebileceğinden, katılımcıların imgelemlerinde okuma-yazma ihtiyacını daha görünür kılabilmektedir; ev içi emek bölüşümünde daha az sorumluluğu olan ve öğrenmeleri konusunda yakın çevresince desteklenen kadınlar daha başarılı olabilmektedir.