turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Evsel atıksu arıtma tesislerinin optimum tasarımı

Bu tez çalışmasında, temel olarak evsel atıksu arıtma tesislerinin optimum tasarımı incelenmiştir, özellikle sistem verimini önemli ölçüde etkilediği bilinen aktif çamur ünitesi son çökeltme havuzuna ilişkin hesaplar akı modeline göre yapılmış ve bunun sistem seçimine olan etkisi araştırılmıştır. Bu amaçla çeşitli maliyet kriterlerinin minimum yapılmasını sağlayacak sistemin seçimi, çeşitli debilerde incelenmiş sonuçlar tablo ve grafik olarak verilmiştir. Tezin birinci bölümünde, bu tez çalışmasının amaç ve kapsamı açıklanmıştır. İkinci Bölümde, modellerin çözümünde kullanılan optimizasyon tekniklerinden genel olarak bahsedilmiş, tez çalışmasında kullanılan tamsayı programlama tekniği daha detaylı bir şekilde incelenmiş, ayrıca arıtma sistemlerinin optimizasyonu konusunda daha önce yapılmış çalışmalar sunulmuştur. Ayrıca çalışma sırasında kullanılan ve EPA tarafından geliştirilen EXEC-OP bilgisayar programı tanıtılmıştır. Üçüncü Bölümde, Atıksu Tasfiye Metodları hakkında kısa bilgi verilmiş, çökeltme prosesinin atıksu arıtımındaki yeri ve önemi açıklanmış ve akı modeli hakkında bilgi verilmiştir. Dördüncü Bölümde, su kalite standartları ele alınmış, Türkiye'de kullanılan standartlar incelenmiştir. Tezin beşinci bölümünde, tasarımı düşünülen evsel atıksu arıtma tesisi ile ilgili veriler sunulmuş, çeşitli debilerde ve farklı çökelme özelliğine sahip çamurlarla, standartlara uygun çıkış suyu kalitesini sağlayan en iyi sistemler belirlenmiş, akı modelinin optimum sistem seçimi üzerine etkisi incelenmiştir. Çamur çökelme özelliğinin modele dahil edilmesinin hem sistem seçimini hem de maliyetleri önemli ölçüde etkilediği belirlenmiştir. Altıncı bölümde ise bu tez çalışmasında elde edilen sonuçlar özetlenmiştir. XI
Ardahan havzası örneğinde zamansal-mekansal karbon ve azot dinamiklerine ait süreç temelli model

Toprak organik karbon ve azot bütçeleri; gerek birbirleri ile gerekse de ekosistemin tüm biyotik bileşenleri ile sıkı sıkıya bağlaşıktır. Diğer bir deyişle, biyolojik, toprak ve ekosistem verimliliği ile sürdürülebilirliğinin en önemli göstergesidir. TOC-N bütçelerinin zamana ve mekana bağlı dinamiklerinin modellenmesi geçmişş, güncel ve gelecekteki ekosistem sağlığını daha iyi anlama, izleme, tahmin etme ve yönetmede en temel basamaktır. TOC-N zamansal-mekansal dinamikleri sadece küresel iklim değişikliği, arazi kullanımları, yönetim pratikleri ve diğer tüm beşeri baskılar arasındaki etkileşimi yansıtmakla kalmaz aynı zamanda gıda güvenliği ile de bağlantılıdır. Bu tezde; CENTURY (Parton vd., 1993) ve SOCRATES (Grace vd., 2006) model algoritmaları referans alınarak, STELLA programlama dili ile mekanistik bir TOC-N modeli geliştirilmiştir. Modelin zamansal-mekansal birimi t C-N/ha/ay'dır. Senaryo analizleri gerçekleştirilerek bu model ile Ardahan havzası TOC-N dinamiklerinin nasıl değiştiği ve hangi sürdürülebilir yönetim pratiklerinin benimsenmesi gerektiği konusunda tespitler ve öneriler yapılmıştır.
Ankara ili mücavir alanı dışındaki endüstriyel tesislerin atıksu deşarjlarının denetlenmesi

Çevresel denetim, bir kuruluşun, yönetimin veya donanımın kendi faaliyetleri sırasında çevreyi koruma amacını ne kadar iyi yerine getirdiği hakkında sistematik, belgeye dayalı, periyodik ve objektif bir değerlendirme aracıdır. Bu çalışmada Ankara ili mücavir alanı dışında arıtma tesisi kanalizasyon sistemine bağlı olmaksızın faaliyet gösteren endüstri kuruluşlarında, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği kapsamında 02.03. 2000 ile 24.12. 2005 tarihleri arasında yapılan denetimler sonucu elde edilen analiz sonuçları incelenmiştir. Çalışmada hedeflenen temel unsur, denetim faktörünün su kirliliği özelinde incelenmesidir. Öncelikli olarak, Türkiye'de çevre politikasını oluşturan hukuki ve idari yapı, su kaynaklarının yönetimi irdelenmiş ve su kirliliği denetimi uygulamaları Ankara ili bazında detaylandırılmıştır. Elde edilen bilgilerden ekonomik ve sosyal yapılanmakonularında da çıkarımlar yapılabileceği gözlenmiştir. Bulgular çoğu tesisin deşarj kriterlerine uyduğunu göstermektedir. Verilerin analizi sonunda artan sanayitesisilerinin denetim mekanizması üzerinde baskı oluşturduğu, denetimyapılmayan tesis oranının zaman içinde arttığı gözlenmiştir. Balık zehirlilik testi gibi yapılması gerekli analizler yapılmazken, yönetmelikte istenmeyen BOİ5 testlerininyapılmaya devam ettiği belirlemiştir. Çalışmanın sonucunda ise, denetimlerindüzenli ve sürekli olarak yapılması ile yasalara uyan işletme sayısının artacağı, düzenli bir izleme için sağlıklı ve doğru değerlendirmelere olanak verecek nitelikte veri tabanının oluşturulması gerektiği ortaya çıkmaktadır.
Aktif çamur proseslerinin biyomas eklenmesi ile nütrient giderimi için upgrade edilmesi

Bu çalışmada, N-P gideriminin birlikte yapıldığı geri döngülü tek çamurlu aktif çamur sistemi kullanılmıştır. Sistemde nitrifıkasyon sağlandıktan sonra; alternatif anaerobik ve anoksik şartlar sisteme eklenerek; N-P gideriminin birlikteliğinin sağlanması, denitrifıkasyon bakterilerinin fosfor giderimine etkisi araştırılmıştır. Kesikli testleri; aerobik, anaerobik ve anoksik zonlar için tekrarlanmıştır. Fosfor gideriminin denitrifıkasyon bakterilerince kısmen engellendiği görülmüştür. Bu sırada düşük fosfor ve düşük nitrat giderimleri elde edilmiştir. % 60 civarında NO3-N giderimi, % 15 civarında PO4-P giderimi gözlenmiştir. Tekrarlanan deneylerde besleme çözeltisindeki var olan substratın sistemde yetersiz olduğu gözlenmiş, sisteme etanol ve asetat gibi dışardan karbon kaynağı eklenmiştir. Karbon kaynağı eklendiğinde PO4-P gideriminin % 40'lara çıktığı görülmüştür. KOI gideriminin % 90-95 mertebesinde olduğu bulunmuştur. Çamur yaşının 15 gün sağlanması için reaktörden her gün çamur atımı yapılmıştır. Zaman zaman çökeltim havuzunda şişkin çamur görülmüş; bu SVI parametresiyle kontrol edilmiş, sistemde pH dengesi asit-baz ilavesi ile sağlanmıştır. Sistemdeki MLSS konsantrasyonunun düşmesi ve şişkin çamurun görülmesi üzerine; çamur geri devir oram r=l'den r=1.5'e yükseltilmiştir. Bu durumda verimin yükseldiği görülmüştür. Aynı zamanda çalışmanın ortalarında MLSS konsantrasyonunu artırmak için; sistem için sünger parçaları eklenerek; sistem biyofilm şekline dönüştürülerek verim artırılmıştır.
Arıtma tesislerinde işletme problemleri

Arıtma tesisleri, evsel ve evsel nitelikteki endüstriyel atıksuları, alıcı ortamın karakteristik özelliklerini değiştirmeden, tehlikeli ve zararlı etkilerini ortadan kaldırmak ya da minimuma indirmek için kurulmuş sistemlerdir. Bu sistemler, evsel veya evsel nitelikteki endüstriyel atıksuların özellikleri, jeolojik yapı, topoğrafik durum, gelişmişlik düzeyi v. b faktörler göz önüne alınarak projelendirilir. Bu faktörler tespit edilirken gerekli fizibilite çalışmalarının titizlikle yapılmaması, bugün ve gelecekte arıtma tesislerinin çalışma verimlerini kötü yönde etkileyecektir. Çok pahalı sistemler ile en iyi verimin elde edileceği yanılgısına kapılarak arıtma tesislerinin çok ileri teknolojilerle donatılarak büyük yatırımların bu tip tesislere aktarılması tesisin ekonomik olma özelliğini ortadan kaldıracaktır. Ülkemizdeki arıtma tesislerinin büyük çoğunluğu ya aşırı verimle çalışmakta ya da istenilen verimi sağlayamamaktadır. Bu çalışmada Bursa Doğu ve Batı Atıksu Arıtma Tesisleri, Hamitler Süzüntü Suyu Arıtma Tesisi, Ankara Merkezi Atıksu Arıtma Tesisi, Cumhuriyet Üniversitesi Atıksu Arıtma Tesisi ve Kayseri İleri Biyolojik Atıksu Arıtma Tesisi başta olmak üzere atıksu arıtma tesislerinin işletilmesi sırasında karşılaşılan problemler, uygulanmış çözümler ve uygulanabilecek çözümler sunulmuştur.
Organik atıkların süs bitkisi yetiştirme ortamı olarak kullanılabilirliğinin incelenmesi

Tarımsal aktiviteler ve tarımsal üretim sürecinde, geniş bir yelpazedeki her bir organik atık türü miktarı bir süreden sonra artış göstermektedir. Bu atıklar çoğunlukla rastgele seçilen bir yere atılmakta ya da yakılarak imha edilmeye çalışılmaktadır. Bu gibi uygulamalar çok yoğun biçimde çevresel kirliliğe ve hava kirliliği, kötü koku, patojen üremesi ve vektör çekiciliği gibi elverişsiz durumlara sebebiyet vermektedir. Bu atıklar işe yarar atık değerlendirme yöntemleri kullanılarak uygulanabilir ve etkili bir üretime dönüştürülebilir. En iyi seçeneklerden biri bu atıkları süs bitkisi yetiştirmede alt madde olarak kullanmaktır. Bu çalışmayla amaçlanan Türkiye'de tarımsal etkinlikler sürecinde meydana gelen ve substrat olması mümkün olan organik atıkların mikro ölçekli yapısını, fiziksel ve hidro-fiziksel karakterizasyonunu saptamaktır. Çalışmada kullanılacak organic atık numuneleri Fındık Zürufu, Mısır Samanı, Çam Kabuğu, Çay atığı, Ağaç Talaşı, Pirinç Kabuğu, Atık Mantar Kompostu, Evsel Atık Kompostu olarak belirlenmiştir. Çalışmada elde edilen sonuçlara göre, organik atık numunelerinin yüzey ve iç yapıları ayrışma derecelerine göre farklılık göstermektedir. İleri derecede ayrışmış numunelerde mikro gözenekler çoğunlukta iken az ayrışmış numunelerde makro gözenekler fazla olmuştur. Yetiştirme ortamı için elde edilen fiziksel ve fiziko-kimyasal özellikler ideal değerlerle kıyaslandığında HH'de (Hacimsel yoğunluğu (0.169 g/cm3), Partiküler yoğunluk (1.489 g/cm3), Porozite (88.6% v/v), Hava kapasitesi (55. 1 % v/v), Su tutma kapasitesi (335 ml l-1 ), Islanabilirlik kapasitesi (1.92 minute), Büzüşme ((16. 1 % v/v), pH (4.82), EC (2.975 mS/cm) ve Organik madde (94. 22 %)) olarak en iyi sonuçlar saptanmıştır. RH'de (Hacimsel yoğunluk (0.099 g/cm3), Partiküler yoğunluk (1.524 g/cm3), Porozite (93. 47 % v/v), Hava kapasitesi, (84. 53 % v/v), Su tutma kapasitesi (89 ml l-1), Islanabilirlik kapasitesi (< 1 minute), Büzüşme (24. 99 % v/v), pH (7.57), EC (0.315 mS/cm), Organik madde (89. 24 %)) elverişsiz sonuçlar saptanmıştır. Sonuç olarak test edilen organik atıkların yetiştirme ortamı bileşeni olarak kullanımı doğal torfa bir alternatif olarak kullanım potansiyeli barındırır.
Alıcı su ortamı bazlı deşarj limitlerinin simülasyon-optimizasyon modelleri kullanılarak belirlenmesi

Bu çalışma kapsamında Avrupa Birliği Su Çerçeve Direktifi ve ülkemizde kullanılan su kalitesi standartlarını dikkate alarak alıcı ortam bazlı deşarj limitlerinin belirlenebildiği entegre bir simülasyon-optimizasyon yaklaşımı önerilmiştir. Önerilen simülasyon-optimizasyon yaklaşımı kullanılarak alıcı su ortamında çevresel kalite standartlarını aşan parametrelerin ilgili ÇKS limit değerlerine çekilmesini sağlayacak şekilde noktasal kaynaklardan deşarj edilen kirletici yükleri belirlenebilmektedir. Geliştirilen yaklaşımın simülasyon aşamasında farklı su kalite parametreleri için kirlilik konsantrasyon değerleri ilgili sistemin AQUATOX su kalitesi modeli üzerinde modellenmesi ile belirlenmiştir. Bu noktada dikkat edilmesi gereken husus AQUATOX'un bağımsız bir model olması ve üretilen yük kombinasyonu için optimizasyon modeli içinden doğrudan çalıştırılamayacağıdır. Bu nedenle doğrudan AQUATOX model sonuçları kullanılarak bir konsantrasyon tepki matrisi geliştirilmiş ve simülasyon modeli kapsamında kullanılmıştır. Bu aşamanın ardından geliştirilen konsantrasyon tepki matrisi genel indirgenmiş gradyan yaklaşımının kullanıldığı bir optimizasyon modeline entegre edilmiştir. Önerilen simülasyon-optimizasyon yaklaşımının performansı Küçük Menderes Havzası'nın bir bölümü üzerinde NH3&NH4, NO3, TP, TSP ve CBOD 5 su kalitesi parametreleri dikkate alınarak değerlendirilmiştir. Ayrıca, farklı optimizasyon parametrelerinin, yük tahsis katsayılarının ve başlangıç çözümlerinin sonuç duyarlılığı üzerindeki etkisini test edebilmek amacıyla detaylı bir duyarlılık analizi yapılmıştır. Elde edilen sonuçlar önerilen simülasyon-optimizasyon yaklaşımı kullanılarak modellenen her bir su kalitesi parametresi için ÇKS limit değerleri sağlanacak şekilde noktasal kaynaklara yük tahsisinin etkin bir şekilde yapılabildiğini göstermiştir.
Çanakkale ilinin hava kalitesinin inorganik kirleticiler ve meteorolojik parametreler açısından araştırılması

Bu tez çalışmasında Çanakkale Merkez, Lapseki ve Çan'da mevcut hava kalitesini farklı özellikteki bölgelerinde belirlemek amacıyla, iç ortamlar ve eş zamanlı dış ortamlarda hava kalitesi ve meteorolojik ölçümler yapılmıştır. Ağustos 2013 -Nisan 2014 tarihleri arasında (9 ay) gerçekleştirilen çalışmada, toplam Partikül Madde, Karbondioksit (CO2), Karbon monoksit, Ozon (O3) ve meteorolojik parametreler anlık ölçüm yapan cihazlarla 122 farklı iç ortam ve eş zamanlı olarak dış ortamlarda ölçülmüştür. Genel olarak, dış ortam sıcaklığı ile dış ortamda ölçülen toplam PM ve CO2 konsantrasyonları arasında korelasyonlar bulunmuştur (p<0,05). Dış ortamda yapılan hava kalitesi ölçümleri sonuçlarına göre, toplam PM konsantrasyonu ve bağıl nem seviyelerinin özellikle kış döneminde Çan ilçesinde daha yüksek olduğu gözlenmiştir. Çalışma sonucunda iç ortam hava kalitesinin evden eve farklılık göstermekle beraber, ilçeler arasında da farklılıklar gösterdiği gözlenmiştir. İç ortam havasında ölçülen ortalama PM seviyesi Merkez, Lapseki ve Çan'da sırasıyla 179. 815 sayı/L, 247. 090 sayı/L ve 268. 345 sayı/L'dir. İç ortamda ölçülen ortalama CO2 seviyesi Merkez, Lapseki ve Çan'da, sırasıyla 768 ppm, 796 ppm ve 830 ppm'dir. İç ortamda ölçülen ortalama sıcaklık 22 oC ve ortalama bağıl nem seviyesi %49'dur. Ölçülen hava kalitesi parametreleri için hesaplanan İç ortam/Dış ortam oranları, toplam PM ve CO2'nin kaynağının iç ortam olabileceğine işaret etmektedir. Bu nedenle yeterli seviyede havalandırmanın yapılmalıdır. Bazı hava kalitesi parametrelerinin zamansal olarak değişim gösterdiği; genellikle kış aylarında yüksek olduğu gözlenmiştir.
Titanyum dioksit nanopartikülünün Chlorella vulgaris mikroalgi üzerindeki lipid peroksidasyonuna ve antioksidan enzim aktivitesine olan etkisinin incelenmesi

Nanopartiküller boya, gıda, seramik, kağıt, cam, ilaç, plastik, kozmetik, tekstil ve kaplama gibi pek çok sektörde yaygın olarak kullanılmaktadır. Artan kullanım ile çevresel ortamlara yayılımı da artmaktadır. Mikroalgler nanopartiküllerin besin zincirine alımında önemli bir yere sahiptir. Bu zamana kadar nanopartiküllerin mikroalgler üzerindeki toksik etkisiyle ilgili çok az sayıda çalışma yapılmıştır. Bu çalışmada TiO2 nanopartikülünün C. vulgaris mikroalgindeki antioksidan enzim aktivitesine, MDA, H2O2, klorofil ve toplam lipid miktarına olan etkisi incelenmiştir. Yapılan doz çalışması sonucunda SOD ve APOD enzim aktivitesi azalış gösterirken, MDA, H2O2, klorofil-a miktarında artış meydana gelmiştir. Farklı aydınlık/karanlık oranlarındaki sürelere bağlı olarak SOD, APOD enzim aktivitesinde ve MDA, H2O2 miktarında hem artış hem de azalış meydana gelmiştir. Klorofil-a miktarında ise artış olmuştur. Süre çalışmasında ise SOD ve APOD enzim aktivitesi artış gösterirken, MDA ve H2O2 miktarında azalma meydana gelmiştir. Klorofil-a miktarı ise artmıştır. Toplam lipid çalışmasında nano TiO2'li olan gruptaki toplam lipid miktarı kontrol grubuna göre artış göstermiştir. Aynı zamanda her iki grupta da yağ asidi metil esteri olarak C18: 2 T bulunmuştur.
Genleştirilmiş perlite manyetik özellik kazandırılarak atıksulardan ağır metallerin giderimi

Ağır metal iyonları; çimento üretimi, demir çelik sanayi, termik santraller, cam üretimi, çöp ve atık çamur yakma tesisleri vb. endüstriyel faaliyetler sonucu çevreye yayılmaktadır. Ağır metaller içme sularına, toprağa, toprakta yetişen bitkilere, bu bitkilerle beslenen hayvanlara ve son olarak insanların bünyesine ulaşmaktadır. İnsanda, başta kanser olmak üzere birçok hastalığa sebep olmakta ve bu sebepten dolayı doğaya bırakılmadan önce mutlaka arıtılmalıdır. Ağır metal içeren atıksuların su standartlarına göre izin verilen kirlilik seviyesi altına düşürülebilmesi için belli arıtım aşamalarından geçmesi gerekmektedir. Geleneksel arıtım yöntemleri ile karşılaştırıldığında adsorpsiyon yöntemi, düşük metal konsantrasyonlarında yüksek giderim verimleri sağlamaktadır. Adsorpsiyon yönteminde çok çeşitli malzemeler kullanılmakla birlikte doğal adsorban malzemeler son yıllarda yaygın olarak kullanılmaya başlanmıştır. Bu tez çalışmasın da doğal adsorban malzeme olan genleştirilmiş perlit kullanılmış olup 1g genleştirilmiş perlite 0.1g atık toner tozu ile manyetik özellik kazandırılmıştır. Manyetik özellik kazandırılmış adsorban malzemenin adsorbat ile Van der Waals bağları kurmasının yanı sıra manyetik bir alan oluşturarak adsorpsiyon veriminin arttırılması amaçlanmıştır. Deneyler laboratuvar ortamında gerçekleştirilmiş olup Mangan ve Bakır'ın sulu çözeltideki adsorpsiyonunda farklı başlangıç metal konsantrasyonları adsorban madde miktarı ve temas sürelerine bağlı giderim verimleri yüzde olarak ifade edilmiştir. Mn+2 metali ile gerçekleştirilen adsorpsiyonda elde edilen verim yüzdeleri, 5, 10, 25 mg Mn/L konsantrasyonlarında sırasıyla manyetik genleştirilmiş perlit için; %98, %83, %71, genleştirilmiş perlit için; %90, %78, %45'dir. Cu+2 metali ile gerçekleştirilen adsorpsiyonda elde edilen verim yüzdeleri, 5, 10, 25 mg Cu/L konsantrasyonlarında sırasıyla manyetik genleştirilmiş perlit için; %82, %80, %58, genleştirilmiş perlit için; %95, %90, %75'dir. Manyetik genleştirilmiş perlit Mn+2 metalinin adsorpsiyonunda Langmuir izotermine, Cu+2 metalinin adsorpsiyonunda ise Freundlich izotermine uyduğu belirlenmiştir.
İş sağlığı ve güvenliği kapsamında çevre projelerinin risk analizi

Bu çalışmada, iş sağlığı ve güvenliği kapsamında, belirlenmiş çevre projelerinde gerçekleştirilen saha çalışmaları esas alınarak, tesislere ilişkin risk analizlerinin yapılması ve risk skorlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu kapsamda iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili kavramlarla birlikte, risk analizinin ulusal ve uluslararası mevzuatta ve standartlarda geçen farklı tanımları da ortaya konulmuştur. Risk analizi çalışmalarının, iş sağlığı ve güvenliği içindeki yeri OHSAS 18001 ve risk yönetimi kapsamında irdelenmiş ve risk analizi çalışması sürecinde yaşanabilecek problemler belirlenmiştir. Dünyada ve Türkiye'de risk analizi çalışmalarında işletmelerin kullandığı ve literatürde de yer alan farklı yöntemlerin detayları açıklanmıştır. Bu çalışmada, İçme suyu Arıtma Tesisi, Katı Atık Düzenli Depolama ve Yakma Tesisi ve Biyolojik Arıtma Tesisi olmak üzere 3 adet çevre projesinde 5x5 L tipi matris yöntemi kullanılarak risk analizi çalışması yapılmıştır. Tesisler ziyaret edilerek, ana tehlikeler başta olmak üzere, görünen tüm tehlikeler listelenmiş, olasılıkları ve şiddetleri belirlenmiş ve bu değerler kullanılarak risk skoru hesaplanmıştır. Bağlı olarak, her bir tesise ait hesaplanan risk skorları karşılaştırılarak, her bir tesis için, en yüksek değere sahip riskler belirlenmiştir.
Sulardan mikrokirletici gideriminde ozonlama, perokson (O3/H2O2) ve adsorpsiyon proseslerinin arıtma performansının karşılaştırılması

Bu çalışmada alıcı ortamda çevre ve insan sağlığını tehdit eden toksik ve kalıcı mikrokirleticilerden olan, organoklorlu pestisitlerden endrin, dieldrin veorganofosforlu pestisitlerden chlorpyrifos bileşiklerinin, ileri oksidasyon proseslerinden klasik ozonlama, perokson (O3/H2O2) ve karbon nanotüp adsorpsiyon yöntemleri kullanılarak alıcı ortamdan giderilmesi üzerine çalışmalar yapılmıştır. Adsorpsiyon deneylerinde tek duvarlı karbon nanotüp ve çok duvarlı karbon nanotüp adsorbentleri ile pestisit gideriminde adsorban dozu, temas süresi ve sıcaklık gibi farklı parametrelerin optimizasyonu üzerine çalışılmıştır. SWCNT ve MWCNT ile adsorpsiyonda optimum adsorban dozu 6 ,6mg/L, temas süresi 120 dk ve sıcaklık 20 C olarak belirlenmiştir. Ozon oksidasyonu deneylerinde dieldrin, endrin ve chlorpyrifosbileşiklerinin giderimi için pH, süre ve ozon dozu gibi farklı parametlerin etkileri incelenmiştir. Optimum sonuçlar pH 9.0, ozonlama süresi 5 dk ve 54 mg/dk ozon dozunda dieldrin, endrin ve chlorpyrifos bileşikleri için yüksek giderim verimleri sağlanmıştır. Perokson deneylerinde ise dieldrin, endrin ve chlorpyrifos bileşiklerinin giderimi için pH, ozonlama süresi, ozon dozu ve hidrojen peroksit dozu gibi farklıparametlerin etkileri incelenmiştir. Optimum giderim verimleri pH 6.0, 5 dk reaksiyon süresi, 54 mg/dk ozon dozu ve 113 mg/L hidrojen peroksit dozu ile sağlanmıştır.
Berdan çayının kirlilik durumunun araştırılması ve coğrafik bilgi sistemi 'nin oluşturulmasına yönelik kriterlerin belirlenmesi

Berdan Çayı Tarsus ve Mersin'in içme ve kullanma sulan ile bölgenin sulama suyu ihtiyacını karşılamaktadır. Tarsus sınırları içerisinde bulunan fabrika ve kuruluşların evsel ve endüstriyel atıksularının büyük bir kısmı DSİ drenaj kanalları ve diğer su kaynaklan yolu ile Berdan Çayı'na taşınmaktadır. Bu araştırmada Berdan Çayı üzerinde belirlenen 8 noktadan EylüM 997 ile Aralık- 2000 tarihleri arasında alınan su örneklerinde pH, sıcaklık, çözünmüş oksijen, nitrat, fosfat, deterjan, sülfat, askıdaki katı madde, ağır ve toksik metaller açısından kirlilik durumu araştırılıp elde edilen analiz sonuçlan su kalite kriterleri ve sulama suyu standartları ile karşılaştırılmış, ortaya çıkan kirlilik kaynaklan araştırılmıştır. Araştırmada, ayrıca yersel ve uydu verileri kullanılarak, Berdan Çayı-Tarsus İlçesi çalışma alanında çok amaçlı ve dinamik bir Coğrafik Bilgi Sistemi oluşturulmuştur.
Combustion and co-combustion of olive cake and coal in a fluidized bed

Bu çalışmada, prinanın ve prina+kömür karışımının 102 mm iç çapında ve 900 mm yüksekliğinde olan bir kabarcıklı akışkan yatak sisteminde yanma ve emisyondavranışları incelenmiştir. Deneylerde kullanılan kömür ve prinanın ortalama parçacık boyutları sırasıyla 1.57 mm ve 1.52 mm'dir. Yakma deneyleri sırasında oluşan baca gazında O2, CO, SO2, NOx ve toplam hidrokarbon konsantrasyonları ölçülmüştür. şletme parametreleri değiştirilerek bu parametrelerin kirletici konsantrasyonları ve yanma verimi üzerindeki etkileri incelenmiştir. Yakma testleri esnasında yakıcı kolon boyunca yapılan sıcaklık ölçümler, prinayakıldığında oluşan serbest bölge sıcaklıklarının kömür yakıldığındaoluşan sıcaklıklardan daha yüksek olduğunu göstermiştir. Bu da yakıttakihidrokarbonların daha çok serbest bölgede yanmasından kaynaklanmaktadır. En1yüksek sıcaklığın gözlendiği bölge, yakıt içindeki uçucu madde miktarı arttıkçayatağın daha üst kısımlarına kaymaktadır. Prina yakıldığında 1.12-2. 30 aralığındaki fazla hava oranı için %83.6-90.1arasında değişen yanma verimleri elde edilmiştir. Kömür için aynı koşullarda bu değerler %98.4-99. 7 olarak tespit edilmiştir. Baca gazındaki CO ve hidrokarbon konsantrasyonları arttıkça yanma veriminin düştüğü gözlenmiştirAyrıca, prina ile kömürün farklı karışım oranları için de yanma deneyleri yapılmıştır. Yakıt karışımında prina oranı arttıkça, prinadaki çok düşük kükürtoranından dolayı baca gazında SO2 emisyonları azalmıştır. Yanma verimini arttırabilmek için yatak üzerindeki serbest bölgeye ikincil hava enjeksiyonu yapılmıştır. Bu uygulama, yanma gazları içinde bulunan CO ve hidrokarbon konsantrasyonlarını azaltan iyi bir çözüm olmuştur. Bu çalışmada kullanılan deney sistemi için, NOx ve SO2 emisyonlarının en aza indiği optimum koşullar, %75 prina-% 25 kömür içeren karışımın 1.35 fazla hava oranı ve 30 L/dak ikincil hava miktarı ile yakıldığı koşullar olmuştur. Ayrıca, en yüksek (%99.8) yanma verimi, 1.7 fazla hava oranı ve 40 L/dak ikincil hava miktarı ile yakıldığı durumda elde edilmiştir.