turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Enhanced biomediation of contaminants in soil

Toprak kirliliğinin sadece toprak verimliliği ve ekosistem fonksiyonları üzerinde değil aynı zamanda besin zinciri yoluyla hayvan ve insan sağlığı üzerinde de önemli etkileri vardır. Toprak kirliliği çeşitli endüstrilerin gelişmesiyle günden güne global bir problem halini almaktadır. Mikroorganizmalarla veya mikroorganizmaların kullanıldığı proseslerle kirlenmiş topraktaki kirliliğin ayrıştırılması son yıllarda pek çok uygulama alanı bulmuştur. Biyolojik ayrışma; kirleticinin organik karbonunu kendi hücre büyümesini sağlamak için enerji kaynağı olarak kullanan mikroorganizmalarca yapılır. Toprak arıtım metotlarından birisi; hızlandırılmış ayrıştırma yöntemidir. Bu yöntemde toprakta besi maddesi ya da mikroorganizma ilavesi ile ayrışma hızlandırılarak, topraktaki kirliliğin arıtılması sağlanır. Topraktaki organik kirliliğin bakteriyel ayrışmasında görülen değişiklikler ve bu ayrışmanın veriminin nasıl artırabileceği bu tez çalışmasında incelenecektir. Biyolojik ayrışma hızını, yöntemin güvenirliğini, verimini geliştirebilmek için çok sayıda prosedürler vardır. Biyolojik arıtma metotlarıyla ayrışmanın meydana gelebilmesi; uygun çevre koşullarında, uygun yerde, uygun mikroorganizma ile yöntemin uygulanabilmesine bağlıdır. Bu çalışmada makine yağı ile kirletilmiş toprak ve Raman'da petrolle kirlenmeye maruz kalmış toprak örneklerinde ayrışma hızını artırmak amacıyla kompost, aktif çamur ve biyosurfaktant eklenerek denemeler yapılmıştır. Deneysel çalışma sonuçları ayrışma hızının arttığını ortaya koymaktadır.
Ankara-Mogan gölünün kirlenmesi

Güncelliğini koruyan ve zaman geçtikçe önemi daha da artan en önemli konulardan birisi çevre kirlenmesidir. Kendi içinde bir dengeye sahip olan doğa, çevresel kirlenmeyi bir dereceye kadar arıtıma tabi tutabilse de, bu çevrede yasayan ve onu kullanan insanın kendi yapısından kaynaklanan ve zamanla artan kirletme faktörleri, doğanın ekolojik dengesini bozmaktadır. Mogan ve bu gölün kirlenmesiyle doğrudan etkilenecek olan Eymir gölünde bugüne kadar oluşmuş ve halen devam etmekte olan kirlenmenin belirlenebilmesi amacı ile yapılan çalışmada, Mogan gölünden, Eymir gölü giriş ve çıkışlarından ve Mogan gölünü besleyen akarsulardan, oldukça homojen bir dağılım gösteren 25 adet örnekleme noktasında, Agustos- 1988 - Agustos- 1989 döneminde su örnekleri alınarak, değişik kirlilik parametrelerinin analizi yapılmış, ayrıca bu parametrelerin yer ve zamana göre değişimleri incelenmiştir. Toplanan veriler hidrojeolojik açıdan değerlendirilerek, Türk Standartları Enstitüsü ve Çevre Genel Müdürlüğü standartlarıyla karşılaştırılmış ve bu standartlara göre gölün mevcut su kalitesi belirlenmiştir. Ankara-Mogan gölünden alınan örneklerin analiz sonuçlarına göre, gölde doğal kirlenmenin yanı sıra halen, evsel, besi, tarımsal ve göl çevresindeki sazlıkların ilaçlanmasından oluşan atıklar tarafından kirlenme meydana geldiği ve göldeki suyun elektriksel iletkenlik, çözünmüş oksijen içeriği, pH gibi parametreler açısından, sudaki canlı hayatını etkileyecek derecede düşük kalitede olduğu görülmüştür. Ayrıca çalışma kapsamında, Ankara'nın önemli günübirlik dinlenme alanlarından olan Mogan ve Eymir göllerinin hızla devam etmekte olan kirlenmesinin azaltılmasına yönelik olarak, inşaatı halen devam etmekte olan kanalizasyon şebekesinin ivedilikle bir arıtım tesisine bağlanmasının yanı sıra diğer gerekli önlemler hakkında öneriler getirilmiştir.
Yumurta tavukçuluğunda inert koi ve kirletici yüklerin belirlenmesi

Endüstrilerden kaynaklanan kirletici yüklerin belirlenmesi, su kirliliği kontrolü doğrultusundaki çalışmaların önemli bir bölümünü oluşturmaktadır. Atıksu karakterizasyonunda kullanılan parametreler arasında organik içeriği ifade eden KOİ, biyolojik arıtımda ayrı bir öneme sahiptir. Bunun nedeni, KOİ'nin organik substrat, biyokitle ve elektron dengesi açılarından ilişki kurulmasına olanak sağlamasıdır. Atıksulardaki organik maddelerin biyolojik faaliyetler yolu ile ayrışma hızları doğal olarak aynı olmamaktadır. KOİ testi atısulardaki organik maddelerin arıtma koşulları altındaki ayrışma hızlarının farklılığını ortaya koyamamktadır. Yani atıksulardaki inert ile ayrışabilir KOİ fraksiyonlarını ayıramayan KOİ testi, bu bakımdan BOİ testine göre yetersiz kalmaktadır. Bu nedenle KOİ'nin inert kısmını tayin edecek bir yönteme ihtiyaç duyulmuştur. Biyolojik arıtım sürecini hiçbir değişime uğramadan geçen çözünmüş inert kısım, özellikle arıtma tesisi çıkışında endüstriyel atıksularda önem taşımaktadır. Bu çalışmada yumurta tavukçuluğunda devre arası temizlik işleminden kaynaklanan atıksular karakterize edilmiş ve kirletici yükleri hesaplanmıştır. Ayrıca Germirli ve diğerleri (1992) tarafından geliştirilen inert KOİ saptama yöntemi doğrultusunda atıksu numuneleri için aerobik ve anaerobik koşullarda deneyler gerçekleştirilmiştir. Bu deneylerin sonucunda yarkahane ve yumurta kümesi devrelerinden kaynaklanan atıksular inert KOİ bazında karakterize edilmiş ve uygulanabilecek arıtma tipi açısından irdelenmiştir. VIII
Toluene and butyl acetate removal in gas phase with a biofilter

oz TOLUEN VE BÜTİL ASETATIN GAZ FAZINDA BİOFİLTREDE ARITIMI Bolcu, Emine Yüksek Lisans, Çevre Mühendisliği Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Aysel Atımtay Ağustos 1997, 93 sayfa Günümüzde biofiltrelerde kirli gazların arıtımında kullanılmakta olan filtre maddeleri ile işletme problemleriyle karşılaşılmaktadır. Bu çalışmada, önerilen yeni filtre maddeleri toluen içeren gazın arıtımı için, ağaç ve kök parçalan karışımı ise bütil asetat içeren gazın arıtımı için denenmiştir. Laboratuvar boyutlarında 46 cm çapında, 200 cm yüksekliğindeki bir biofiltre, filtre yatağım üç bölüme ayıracak şekilde bu çalışmada önerilen filtre maddeleri ile doldurulmuştur. Filtreye giriş gazının akış hızı ve konsantrasyonu değiştirilerek ölçümler yapılmışta. Filtredeki her üç bölümün giriş ve çıkış gazlarında organik karbon ve karbondioksit konsantrasyonları ayrı ayrı ölçülmüştür. Proses, karbon dengesi kurularak analiz edilmiştir. Yapılan çalışma sonunda, yatağa gönderilen gaz hızı 10 m3/saat ve toluen konsantrasyonu 290 ppm ile 350 ppm arasında iken, filtrenin toplam hacmi baz alınarak (86. 8 saniyelik kalış süresi) hesaplanan maksimum arıtma verimi % 34 olarak bulunmuştur. Bütil asetat içeren gazın ağaç ve kök parçalan karışımı ile arıtımında ise, giriş gazı konsantrasyonu 60 ppm ile 150 ppm arasında iken ortalama % 95 arıtma verimi elde edilmiştir. Gaz hızı 15 m /saat, yani yatakta gaz kalış süresi 22 saniye iken, 250 ppm ile 960 ppm arasındaki bütil asetat konsantrasyonu için ortalama % 60 arıtma verimi elde edilmiştir. Buna karşın, kalış süresi 22 saniyeden 13 saniyeye düşürüldüğünde (yani gaz akış hızı 25 m /saat'e artırıldığında) ortalama arıtma veriminin yaklaşık aynı aralıktaki giriş gazı konsantrasyonu için % 60'dan % 30' a düştüğü gözlenmiştir.
Değişik konsantrasyonlarda nitrat içeren hoagland çözeltilerinde yetiştirilen Urtica dioica L. bitkilerinde nitrat birikimi

DEĞİŞİK KONSANTRASYONLARDA NİTRAT İÇEREN HOAGLAND ÇÖZELTİLERİNDE YETİŞTİRİLEN Urtica dioica L. BİTKİLERİNDE NİTRAT BİRİKİMİ Akan musluk suyu altında 24 saat ıslatılan Urtica dioica L. tohumlan petri kutularında nemli filtre kağıdı üzerinde çimlenmeye bırakıldılar. 7 gün sonra iyi çimlenmiş tohumlar seçilerek 0.05 mM nitrat içeren Hoagland çözeltilerine aktanldılar. 14 gün sonra iyi gelişmiş fideler seçilerek değişik konsantrasyonlarda nitrat içeren Hoagland çözeltisi bulunan deney setlerine aktanldılar. Değişik konsantrasyonlarda nitrat içeren Hoagland çözeltilerinde yetiştirilen bitkiler 35 gün sonra hasat edilerek taze ağırlıklan ve kum ağırlıklan tayin edildi ve her birinin kök, gövde ve yapraklann nitrat içerikleri saptandı. 0.5 mM nitrattan daha düşük konsantrasyonlarda nitrat içeren Hoagland çözeltilerinde yetiştirilen bitkilerde büyüme hızının yavaş olduğu ve azot eksikliği semptomlanmn ortaya çıktığı gözlendi. Bu bitkilerin kök ve gövdelerinin nitrat içeriğinin yapraklara göre daha yüksek olduğu saptandı. 15-50 mM nitrat içeren Hoagland çözeltilerindeki bitkilerin iyi geliştiği, ancak 50 mM'dan daha yüksek nitrat konsantrasyonlannda bitkilerin iyi gelişmediği ve nitratın toksik etkileri gözlendi. Sonuç olarak bu çalışmada 15 mM ve daha yüksek nitrat konsantrasyonlann Urtica dioica'nın kök, gövde ve yapraklarında nitrat birikimine yol açtığı ve bu birikimin insan sağlığı için kabul edilebilir düzeyin üstünde olduğu tespit edildi.
Sintine sularından kaynaklanabilecek deniz kirliliğinin değerlendirilmesi

Sularından Kaynaklanabilecek Deniz Kirliliğinin DeğerlendirilmesiNecla DEM RAYSintine atıksuyu, yüksek miktarda kirlilik içermesinin yanı sıra korozif, toksik veyanıcı/patlayıcı özelliğe sahiptir. Sintine atıksuyu gemilerin makine dairesinde uzun süre bekletilmeden pompalar vasıtasıyla gemiden uzaklaştırılması gerekmekte fakatdeniz ortamına boşaltılmaktadır. Sintine atıksuyunun gemiden direkt olarak denize deşarj edilmesi deniz ortamı için oldukça zararlıdır. Bu çalışma kapsamında, yakıt cinsi motorin olan sintine, petrol/kimyasal tanker, sıvıyük, akaryakıt, kuru yük, kargo gemileri ve yük gemilerinin sintine sularından örnekler alınmıştır. Ayrıca alınan örnekler deniz suyuyla karıştırılarak da, karışımıniçindeki yağ-gres oranı belirlenmiştir. Türkiye, denizlerin korunması ve deniz kirliliğinin önlenmesi konusunda çeşitli uluslararası anlaşmalar imzalamıştır. Bu anlaşmalardan birisi olan MARPOL sözleşmesi, 15 ppm'den daha az yağbulunan suyu, temiz su olarak öngörmekte ve hiçbir sınırlama olmadan denizepompalanabileceğini belirtmektedir. Yakıt cinsi motorin olan gemilerin sintinesuyundan elde edilen değerlerin 15 ppm'in üstünde olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca bu çalışma kapsamında ulaşılan sonuçlar doğrultusunda, sintine sularındankaynaklanabilecek kirliliğinin denizlerde yaratacağı etkiler incelenmiş ve sözleşmekurallarıyla birlikte ulusal ve uluslararası mevzuat kuralları değerlendirilmiştir.
Süt endüstrisi atık sularının yeraltı atıksularına etkisi

Ülkemizde nüfusun artması, endüstrileşme ve tarım metodlarındaki gelişmeler sonucunda su kaynaklarımız gün geçtikçe kirlenmekte ve bazılarında kritik noktalara gelinmektedir. Süt endüstrisi en yaygın endüstri dallarından biridir. Genellikle ilçe ve illerde bir veya birkaç süt ve ürünlerinin üretildiği kuruluşlar vardır. Önceleri ilkel metodlar uygulanırken daha sonraları tüketimin artması ve insan gücünün yerini makinaların alması ile büyük fabrikalar kurulmuştur. Bu çalışma su gereksinmesi ve buna bağlı olarak atıksu miktarı fazla olan Süt Endüstrisi Kuruluşlarının atıksu kalitesini ve atıksuyun YERALTISULARINA etkilerini belirlemek amacıyla yapılmıştır.
Domestic wastewater treatment with the help of aquatic plants

Toplumların yaşam koşullarım iyileştirmek için, pahalı teknik ekipmanlar yerine eldeki doğal kaynaklatın kullanılması gerektiği inancı ile son yıllarda araştırmacılar, bazı sucul bitkilere yeni kullanım alanları yaratmışlardır. Bu bitkilerin sudaki organik maddeleri özümleyip nitrat, fosfat ve ağır metalleri uzaklaşnrabilme yetenekleri vardır. Bu nedenle, sıkı bir kontrol altında yetiştirilip toplandıklarında, kirli suların arıtılmasında bir filtrasyon sistemi olarak, biyogaz üretiminde hammadde, yüksek protein ve mineral içerikleri nedeniyle hayvan yemine katkı maddesi ve gübre olarak değerlendirilebilecekleri anlaşılmıştır. Bu tezdeki temel amaçlar; evsel atıksu arıtımında, pilot tesisin kurulduğu Selçuk yöresinin hava koşullarına en iyi adapte olabilen su sümbüllerinin giderim verimini hesaplamak ve giderilen BOD ile üretilen biomass arasındaki ilişkiyi incelemektir.
Bioflocculation of activated sludge in relation to calcium ion concentration

ÖZ AKTİF ÇAMUR YUMAKLAŞMASINDA KALSİYUM İYONU KONSANTRASYONUNUN ETKİSİ Vatansever, Aysun Yüksek Lisans, Çevre Mühendisliği Bölümü Tez Danışmanı: Doç. Dr. F. Dilek Sanin Temmuz 2005, 134 sayfa Bakteri kümelerinin bir araya gelmesiyle oluşan aktif çamur yumaklaşması çamurun fiziksel özelliklerinin belirlenmesinde önemli rol oynamaktadır. Yumaklaşmanın tam olarak gerçekleşememesi, toplam arıtım maliyetini önemli ölçüde etkileyen çökelme ve susuzlaştırma sistemlerinde ciddi sorunlar meydana getirerek arıtma veriminin azalmasına neden olmaktadır. Aktif çamur sistemlerinde çökelebilirliği etkileyen temel sorunlardan biri ise mikroorganizmaların çökmek için yeterli yoğunluğa ulaşamaması olarak tanımlanan çamur şişmesi durumudur. Bu araştırmanın amaçlarından ilki kalsiyum iyonunun fosforca yetersiz ortamda çamur şişmesi üzerine olan etkisini araştırmak, diğeri ise giriş suyundaki kalsiyum iyonu konsantrasyonunu ayarlayarak çamurun çökelebilme, susuzlaştırılabilme ve pompalanabilme gibi özelliklerinin iyileştirilmesidir. Bu amaçla, 7 yan-sürekli laboratuar ölçekli aktif çamur reaktörü karışık kültür mikroorganizmalar kullanılarak çalıştırılmıştır. Reaktörlerin çamur alıkonma süresi 8 gün olup hava pompaları ile vıçözünmüş oksijen konsantrasyonu en az 3 mg/L olacak şekilde havalandırılmışlardır. Bütün analizler reaktörler kararlı denge durumuna ulaştıktan sonra yapılmıştır. Araştırmanın ilk kısmında fosfor yetersizliğinin çamur şişmesine olan etkisi kalsiyum iyonu konsantrasyonuna bağlı olarak incelenmiştir. Kalsiyum konsantrasyonları 5, 10 ve 20 meq/L olacak şekilde 3 ayrı reaktör çalıştırılmıştır. Sonuçlar incelendiğinde, fosfor yetersizliğinin kalsiyum iyonu varlığında kalsiyum iyonu konsantrasyonundan bağımsız bir şekilde viskoz çamur şişmesine neden olduğu gözlenmiştir. Fosfor yetersizliği sonucu oluşan çamur şişmesi probleminin fosfor eklenerek giderilebileceği bulunmuştur. Ayrıca fosforca yetersiz durumdan fosforca yeterli duruma geçildiğinde mikroorganizmaların polifosfat granülleri biriktirdiği görülmüştür. Çalışmanın ikinci bölümünde ise kalsiyumun çamurun fiziksel, kimyasal ve yüzey kimyasal özelliklerine olan etkileri 4 ayrı konsantrasyonda (0.27, 5, 10 and 20 meq/L) araştırılmıştır. Kalsiyum eklenmesi hücre dışı polimerlerin nicelik ve niteliğinde önemli değişikliklere sebep olmuştur. Toplam HDP kalsiyum konsantrasyonuna bağlı olarak artmış ve 5 meq/L ve üzerindeki konsantrasyonlarda HDP'deki karbonhidrat miktarı protein miktarından her zaman daha fazla olmuştur. Çamurun yumak yapısına giren kalsiyum iyonu miktarı da artan kalsiyum dozuna bağlı olarak artmıştır. Çamurun çökelebilirliği ve susuzlaştırılabilirliği 5 meq/L kalsiyum dozu ile birlikte önemli oranda iyileşmiştir. Bununla birlikte, çökelebilirlik daha fazla kalsiyum artışı ile değişmemiş susuzlaştırılabilme ise kalsiyum artışına bağlı olarak bütün konsantrasyonlarda gelişme göstermiştir. Çamurun viskozitesi de 5 meq/L'ye geçildiğinde önemli ölçüde azalmış olup pompalanabilirliğin iyileştirildiğini göstermektedir fakat 10 meq/L kalsiyum dozunun üzerinde daha fazla azalma saptanmamıştır.
Ankara / Birlik Parkı örneğinde kalite göstergelerinin değerlendirilmesi

Bu araştırma; kentsel yeşil alan sistemleri içerisinde kent parklarının önemini, nasıl planlanması, tasarlanması ve yönetilmesi gerektiği doğrultusunda peyzaj kalite göstergelerinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Kalite göstergelerinin belirlenmesi sonucunda yerel yönetimlere, tasarımcı ve peyzaj mimarlarına rehberlik edebilecek bir kent parkı değerlendirme kalite indeksi hazırlanmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde, öncelikle kentsel açık yeşil alan ve kent parkı kavramları, işlevleri, yurtdışı ve Türkiye'deki kent parkları örnekleri üzerinden tasarım yaklaşımları, yönetim modellemeleri incelenmiştir. Yapılan literatür çalışmaları ve örnekler üzerinden, kent parklarının kalite sürekliliğini sağlamak amacıyla bir kalite indeksi hazırlanmıştır. İkinci bölümde, belirlenen kalite kriterlerinden yararlanarak Birlik Parkı kullanıcılarına anket hazırlanmıştır ve kullanıcıların bu anketlere verdikleri cevaplar değerlendirilmiştir. Son bölümde ise, bu çalışma ile Birlik Parkı örneği üzerinden yerel yönetimlere ve tasarımcılara kalite göstergeleri konusunda rehber olabilecek bir çözüm önerisi sunulmaya çalışılmıştır.
Hybrid reactor application in anaerobic treatment

Anaerobik filtreler özellikle konsantre atıkların arıtılması amacıyla uzun süredir kullanılmaktadır. Hybrid reaktörler yukarı akışlı anaerobik filtrelerin bir modifikasyonudur. Hybrid reaktör, yukarı akışlı çamur yataklı anaerobik reaktör ile anaerobik filtrenin kombinasyonu olan sistem olarak tanımlanabilir. Bu nedenle de hybrid reaktör ile bu iki reaktörün avantajlarım bir arada elde etmek mümkün olurken kullanım kısıtlan da minimuma indirgenmektedir. Bu çalışmada, laboratuvar ölçekli, içinde herhangi bir gaz/katı/sıvı ayırma düzeneği bulunmayan standart tip hybrid model reaktör kullanılmıştır. Model reaktör, mesofilik şartlarda çalıştırılmıştır. Sıcaklık reaktör içinde bulunan termostat sistemi ile 35 C civarında sabit tutulmuştur. Çalışmanın başında seyreltilmiş melas, üre ve K2HPO 4 kullanılarak KOİ/N/P oranı 100/5/ 1 olacak şekilde ayarlanmış sentetik su kullanılmıştır. 4.5 mg/L FeCfe. öHaO ve 0.44 mg/L NİSO 4 iz element olarak besleme suyuna ilave edilmiştir. Reaktörün verimi değişik hidrolik ahkonma sürelerinde (0.5 gün, 1 gün ve 2 gün) ve değişik organik madde yükleme değerlerinde (1-10 kgKOİ/m 3 gün) irdelenmiştir. Deneysel çalışmalar sırasında minimum %77, maksimum %90 KOİ giderme verimi elde edilmiştir. Model reaktör, 2 gün hidrolik akkoruna süresinde 15,000 mg/L KOİ konsantrasyonuna sahip konsantre atıksuyu dahi başarıyla artabilmiştir. Çalışmanın sonunda, elde edilen verilere, biyolojik sistemler için en yaygm olarak kullanılan biyokinetik modeller uygulanmıştır. Kullanılan sistem için en uygun model belirlenerek uygulanan işletme koşullan için kinetik parametreler hesaplanmıştır. Bu proje TÜBİTAK ve Dokuz Eylül Üniversitesi Araştırma Fon Saymanlığı tarafindan desteklenmiştir.
Tekstil sanayi atıksularının arıtımı

Bu çalışmada dünya, ülkemiz ve özellikle, Denizli kentinin önemli endüstriyel çalışma alanı olan, Tekstil sektörünün. çeşitli birimleriyle, çevreye verdiği zararlı atıksuların, çeşitli fiziksel, kimyasal ve biyolojik yöntemlerle arıtılarak, ekolojik dengenin korunması ve kurtarılması incelenmiştir. Doğal yaşama, büyük ölçüde etki eden, atıksuların önemli bir bölümünü meydana getiren endüstriyel atıksular içinde, tekstil sektörü büyük bir alan işgal etmektedir. Dokuma, terbiye, boya, apre gibi çeşitli fiziko-kimyasal ve kimyasal işlemleri içine alan bu sektör, aynı zamanda kimyasal girdiler yönünden de önemli ekonomik bir durum göstermektedir. Anorganik-organik kimyasalların reaksiyonlarından dolayı, atıksu problemlerinde çeşitli metot ve işlemler uygulanmaktadır. Kullanılan suyun mümkün olan reaksiyon ve metotlarla önemli olan bazı kimyasalların geri kazanılması ekonomi mühendisliği açısından ayrı bir önem arz etmektedir. Bu çalışma ile, tekstil sektörü çeşitli işlemleri ve birimleriyle çevreye verdiği zarar, bunların bertaraf edilmesi, arıtılması, ekolojik sisteme uygun hale getirilmesi incelenecektir. Özellikle Türkiye ve Denizli kenti açısından çok önemli olan tekstil atıksularının arıtılması, kentimizin ekolojik dengesi yönünden çok önemlidir. Çünkü Denizli'de atıksu tesisleri henüz yeni kurulmaktadır. Bu alanda DEBA ve KÜÇUKER firmaları çalışmaya başlamak üzeredir. Organize sanayide de hazırlık çalışmaları yapılmaktadır. Bunun dışında birçok işletme atıksularını çevreye, Çürüksu' ya ve Menderes nehrine vermektedir. Bu yüzden toprak-su kirliliği ve buna bağlı çevre sorunları ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmada, tekstil sanayii ile ilgili su kirliliği ve parametreleri geniş bir şekilde incelenmiştir. Yünlü, pamuklu, sentetik elyafla ilgili prosesler, atıksu kaynakları, atıksu arıtım sistemleri araştırılmıştır. Denizli tekstil sektöründe atıksu yönünden öncü kuruluş olan DEBA'nın prosesleri atıksu kaynakları, atıksu analizleri ve uygulanacak arıtma sistemi kısaca açıklanmıştır. Buna benzer diğer tesislerde faaliyete geçtiği zaman, Denizli ilgili çevre kirliliği sorunları büyük bir şekilde çözümlenmiş olacaktır.
Zararlı atıkların yönetim planlaması ve uygulanması

Bu çalışmada zararlı atıkların yönetim planını oluşturmayı sağlayacak bir modelin yapılması amaçlanmıştır. Zararlı atıkların var olan tüm yönetim biçimleri araştırılarak gerek yasal gerekse teknolojik bazda değerlendirilmesi yapılmıştır. Uygun bir yönetim planı önerilerek bir endüstriyel atık üzerinde uygulaması örneklenmiştir. Birinci bölümde çalışmanın amaç ve kapsamı içerisinde konuya esas olan zararlı atıkların çevresel önemi ve yarattığı tehlikeler üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde zararlı atıklarla oluşan çevre problemlerinin tanımı yapılmış ve zararlı atık kavramının gelişimi incelenmiştir. Bu bölümde zararlı atık yönetimine esas olan atık tanımlama ve saptama yöntemleri ve bunların kriterleri ve listeleme yöntemleri araştırılmıştır. Zararlı atıkların yönetimi kavramında arıtım ve uzaklaştırma teknikleri, yönetim planlaması yapılarak üçüncü bölümünde verilmiştir. Dördüncü bölüm zararlı atıkların yönetimini düzenleyen yasal ve idari çerçevenin araştırılmasını içermektedir. Bu bölümde gerek yurtiçi gerekse yurtdışı yasal ve idari çerçeve ayrıntılı bir biçimde irdelenmiş ve eleştirilmiştir. Zararlı atık yönetim planlaması için benimsenen bir model ve mekanizmalar beşinci bölümün içinde verilmektedir. Benimsenen plan ve bunun sonucu olan listelerin bazıları da ekler bölümünde verilmiştir. Bölüm altıda bir endüstriyel arıtma çamurunun uzaklaştırılma yöntemi, çamurun kaynağından başlayarak incelenmiş ve zararlı atık yönetim modeline uygunluğu araştırılmıştır. Uygulama örneği ile vanlan sonuçlar ve öneriler ise son bölümde verilmiştir.
Evaluation of bioplastics biodegradation under landfill conditions

Kullanışlı ve uygun maliyetli olmalarından ötürü birçok uygulamada plastiklerden faydalanılmaktadır. Dayanıklılıkları nedeniyle yaygın bir şekilde kullanılan bu materyallerin çevresel etkileri göz ardı edilemez. Çoğunlukla yenilenebilir kaynaklardan üretilen biyoplastikler, geleneksel plastiklere alternatif olarak görülmektedir. Polilaktik Asit, çeşitli uygulamalar için uzun raf ömrü sunabilmesi nedeniyle en çok üretilen biyoplastiklerden biridir. Son zamanlarda biyoplastikler üzerindeki ilgi giderek artmasına karşın, depolama sahalarındaki nihai durumları bilinmemektedir. Bu çalışmada, PLA'nın depolama sahası koşullarındaki biyobozunumunu değerlendirmek için standart laboratuvar ölçekli lizimetre deneyi kullanılmıştır. Reaktörler, işletim halindeki bir depolama sahasından alınan evsel katı atıklar, PLA bardaklar ve aşı çamuru ile doldurulmuştur. Depolama sahalarının stabilizasyonundaki farklı aşamalar göz önünde bulundurularak; reaktörler sırasıyla aerobik, yarı-aerobik ve anaerobik koşullar altında işletilmiştir. Deney boyunca, hem reaktörlerdeki sızıntı suyu hem de üretilen biyogaz niteliği ve niceliği bakımından düzenli olarak izlenmiştir. Biyoplastik bardaklar kütle değişimi, dokunsal ve görsel yönleri göz önüne alınarak incelenmiştir. Deneysel sonuçlar, biyoplastiklerin 106 gün süren ilk iki faz altında önemli bir biyolojik bozunmaya maruz kalmadığını göstermektedir. Gravimetrik ve görsel değişikliklere göz ardı edilebilir ölçüde rastlanmıştır. Bunun yanı sıra, son reaktörden alınan biyoplastik bardakların diğer fazlarda çıkanlara kıyasla çok daha yumuşak ve beyaz olduğu görülmüştür. Bardakların yüzeyi belirgin bir şekilde hasar görmüş ve kütlesel olarak yaklaşık %13 oranında bir düşüş gözlenmiştir.