turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Televizyon dizilerinde kadın temsili

Ataerkil toplumun öğretileriyle şekillenen toplumsal cinsiyet, günümüzün en önemli tartışma konularından biridir. Ataerkil ideolojinin eril yapısı sonucu kadınlar, toplumumuzda erkeklerden yana olan kurallara uymak zorunda bırakılmaktadır. Bu kurallar ekonomi, siyaset, aile, eğitim, din ve devlet gibi toplumsal yapı içerisinde yer alan kurumlar tarafından hem kadın hem de erkekler üzerinde bir sosyal kimlik inşası yapmaya olanak tanımakta, ancak kadınları toplumsal yapı içerisinde erkeklerle eşit bir konuma taşımamaktadır. Günümüzde ataerkinin görevini üstlenen kitle iletişim araçları toplumsal cinsiyet kurallarını, içerdiği örtük mesajlarla modern topluma sunmaktadır. Modernleşmeyle birlikte toplumdaki kadın tanımları ve imgelerindeki değişimlere rağmen, televizyon; dizileri aracılığıyla hiyerarşik yapı, hegemonik erkeklik, eril tahakküm, kamusal alan özel alan ayrımı, töre, namus ve şiddet gibi ataerkil değerlere hizmet etmektedir. Medya sektörünün erkek egemen yapısı nedeniyle ataerkil değerleri yeniden inşa eden televizyon dizilerinde kadınların kalıplaşmış toplumsal cinsiyet rolleriyle temsil edilmesi kadınların toplumsal alanda ötekileştirilmesini dayatmaktadır. Televizyon dizilerinde farklı kadın özelliklerine yer verilmesi nedeniyle kadınların ataerkil toplumsal değerler sistemi içindeki eşitsiz konumları yeniden öğretilmektedir. Bu çalışmada gündelik yaşantımızın önemli bir parçasını haline gelen televizyon dizilerinin baskı altına aldığı kadın bedeni ve temsilleri eleştirel sosyoloji açısından değerlendirilmektedir. Araştırma kapsamında televizyonun en çok izlenen türü olan dizilerin, kalıplaşmış toplumsal cinsiyet rollerini yansıtırken, ataerkil toplum düzenini yeniden inşa etmesi ve erkeğe nazaran kadını toplumda ötekileştirmesi eleştirilmektedir. Tasarlanan araştırmada televizyon dizilerinin yeniden ürettiği ataerkil sistem özellikle kadın bedeni ve temsili ile ilgili görseller sosyal, kültürel ve ekonomik bağlamda incelenmektedir.
The Turkish Cosmopolitan magazine as translation: An analysis of representations of women

Bu çalışmanın amacı, Amerika Birleşik Devletleri'nde on dokuzuncu yüzyılın sonlarından beri yayınlanan ve zamanla kadın dergisine dönüşen ünlü kadın dergisi Cosmopolitan'ın ve 1992 yılından beri yayında olan Türkçe baskısındaki kadın temsiliyetlerinin kullanımını incelemektir. Kaynak dergi hedef kitle olarak genç, çalışan, kariyerine ve cinsel hayatına önem veren kadınlara hitap etmektedir. Türkçe Cosmopolitan dergisi de benzer bir kitleye seslenmektedir ancak derginin Türkiye baskısının temsillerin kaynak dergiden bir şekilde farklı olduğu düşünülmektedir. Bu nedenle çalışma, Türkçe Cosmopolitan'ı kaynak dergiyle karşılaştırarak iki dergi arasındaki benzerlik ve farklılıkları araştırmakta ve farklı temsiliyetlerin Türk ve Amerikan kültürlerindeki farklılıklara işaret edebileceğini öne sürmektedir. Bu noktada, yeni temsiller yaratmakta çevirinin çok önemli bir rol oynadığı ve manipulatif bir araç işlevi gördüğü düşünülmektedir. Dolayısıyla, tez çalışması boyunca; Kaynak dergi nasıl bir kadın temsiliyeti sunmaktadır? Bu temsiller erek dergiye ne ölçüde aktarılmıştır? Erek dergide kadın temsiliyetlerinin yeniden yaratılmasında çeviri nasıl bir rol oynamaktadır? Temsiliyetlerdeki bu farklılıklar neden kaynaklanmaktadır? gibi sorulara yanıt aranmaktadır.
Sosyal dışlanmanın engelli kadın istihdamı üzerine etkisi

Kadının engelli olmasına sosyolojik bir boyuttan bakmayı amaçlayan bu çalışma, engelli kadının istihdam edilme boyutundaki vurgulara odaklanmıştır. Engelli kadınların istihdam sorunlarının ele alınması; kadınların erkeklerle eşit haklara ve özgürlüklere sahip olması gerektiğini savunarak, onların toplumsal hayatta dezavantajlı durumunu değiştirmeyi amaçlayan feminist hareket açısından önemlidir. Çünkü feminist hareket ile engellilik hareketi toplumda var olan baskılara ve sosyal dışlanmaya karşı koyabilmek için örgütlenmişlerdir. Toplumumuzda, hem kadının hem de engelli kadının evden dışarı çıkması istenmemektedir. Bu bakımdan bu iki düşünceyi de bir potada ele almak ve sorunları ayrı ayrı değil de birlikte değerlendirip çözüme kavuşturmak daha kolay olacaktır. Bu açıdan her iki hareket için de istihdam sorunu büyük önem arz etmektedir. Engelli istihdamı konusunda ülkemizde bazı sorunlar yaşanmaktadır. Bu sorunların başında; temel eğitim, mesleki eğitim, iş yerlerindeki fiziksel çalışma koşulları vb. gelmektedir. Ülkemizde engellilerin, mesleki eğitim yönünden yetersiz bir yapıya sahip olduğu görülmektedir. Bunun temel sebebi de mesleki eğitimlerin istihdam odaklı olmayışıdır. Bu nedenle engelli kadınlar kamusal alana dahil olamamakta, ihtiyaçlarını karşılayamamakta ve toplumsal hayatla bütünleşememekte kısaca sosyal dışlanmaya maruz kalmaktadırlar. Engelli kadının istihdam sorunu eğitimle bağlantılıdır. Ailelerin engelli kızlarının 'kendini kurtaracak kadar okusun yeter' anlayışı ile hareket etmesi nedeniyle engelli kızlar, eğitim olanaklarından yeterince yararlanamamaktadırlar. Bu duruma her ilde engelliler için bir meslek lisesinin olmaması da eklenince engelli kadının eğitim hakkını kullanmasını güçleştirmektedir. Eğitim ile ilgili olarak yaşanan bu eksiklikler kadının istihdamı konusunda da bazı sıkıntıları beraberinde getirmektedir. Eğitim düzeyi ve niteliklerinin düşük olmasının yanı sıra istihdam konusundaki politikaların yetersizliği, toplumun ve işverenlerin engelli kadına karşı olumsuz önyargı ve tutumları, vb. engelli kadın istihdamını olumsuz etkileyen etmenlerdir. Dolayısıyla engelli kadın yaşadığı toplumla bütünleşememekte ve sosyal olarak dışlanmaya maruz kalmaktadır.
Women's writings under state feminism in Turkey: An analysis of 'Kadın azetesi' from 1947 to 1960

Bu tez 'Kadın Gazetesi' adındaki kadın dergisini devlet feminizmi kavramıyla ilişki içinde analiz etmektedir. Bu çalışma derginin 1947'den 1960'a kadar basılan sayılarını esas almaktadır. Bu tez derginin kadın imajlarını kadınlığa dair hegemonik söylem ile ilişki içinde nasıl tarif ettiğini incelemektedir. Bu nedenle çalışmanın temel amacı kadınların dergideki resmedilişlerinin anlamını Türkiye'deki kadın yazınının tarihine bu alandaki değişimleri takip etmek için yer vermektedir. Millet ile toplumsal cinsiyet arasındaki ilişki, Cumhuriyet'in ilkelerinin Türk kadınının konumu üzerindeki etkileri bu tezin temel araştırma noktalarını oluşturmaktadır. Sonuç olarak, bu amaçlar ışığında derginin devlet feminizminin etkisi altında bir kadın gündemi ve söylemi oluşturduğu dolayısıyla, kadınlara atfedilen rolleri yeniden üretmekle sınırlı kaldığı gözlenmiştir.
Postmenopozal kadınlarda fiziksel aktivite düzeyinin depresyon, anksiyete, yaşam kalitesi, yorgunluk ve uyku kalitesiyle ilişkisi

Fiziksel aktivitenin tüm yaş gruplarındaki kadınlarda sağlıkla ilişkili olumlu etkilerinin olduğu bilinmektedir. Çalışmanın amacı postmenopozal dönemdeki kadınların fiziksel aktivite düzeylerini belirlemek ve fiziksel aktivite düzeyinin depresyon, anksiyete, yaşam kalitesi, yorgunluk, uyku kalitesiyle ilişkisini incelemektir. Çalışmaya 50-64 yaş aralığında, menopoz döneminin üzerinden en fazla 8 yıl geçmişş 60 kadın dahil edildi. Katılımcılar menopoz döneminin üzerinden 1-4 yıl geçenler ve 5-8 yıl geçenler olarak iki gruba ayrıldı. Katılımcıların demografik bilgileri alındı. Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi uzun formu ile fiziksel aktivite düzeyleri belirlendi. Beck Depresyon Ölçeği kullanılarak depresyon düzeyleri, Beck Anksiyete Ölçeği ile anksiyete durumları değerlendirildi. Yaşam Kalitesi SF-36 ile değerlendirildi. Yorgunluk durumu Yorgunluk Şiddet Ölçeği, uyku kalitesi Pittsburgh Uyku Kalite İndeksi ile değerlendirildi. Çalışmanın veri analizi SPSS Version 25.0 istatistik programı kullanılarak yapıldı. Grup I ve Grup II karşılaştırıldığında çalışılan işte yapılan fiziksel aktivite skorlarında anlamlı fark tespit edildi.(p<0,05) Orta şiddetli, şiddetli ve total fiziksel aktivite skorlarında anlamlı fark vardı.(p<0,05) Postmenopozal 1-4. yıl içinde bulunan kadınların fiziksel aktivite skorları daha yüksek bulundu. SF-36'nın emosyonel rol güçlüğü parametresinde gruplar arasında anlamlı fark görüldü.(p<0,05) İki grubun BDÖ ve BAÖ puanları arasında anlamlı fark bulunmadı.(p 0,05) Grupların YŞÖ ve PUKİ ortalamaları arasında anlamlı fark görülmedi.(p 0,05) Tüm katılımcılar içinde IPAQ total skoru ile menopozdan sonra geçen süre arasında istatiksel olarak anlamlı negatif yönde bir ilişki gözlendi.(r=0,429, p<0,05) IPAQ total skoru ile SF-36'nın emosyonel rol güçlüğü parametresi arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulundu.(r=0,402, p<0,05) Çalışma sonucunda menopoz sonrası geçen süre uzadıkça fiziksel aktivitenin azaldığı, emosyonel problemlerin arttığı düşünülmektedir.
1990 - 2007 yılları arası hükümetlerin kadına dair politikalarının Türkiye yazılı basınına yansıması

Bu çalışmada, Türkiye'de 1990 2007 dönemleri arasındaki hükümetler tarafından yürütülen kadına yönelik politikaların ve alınan kararların, Türk yazılı basınına gazeteler özelinde, nasıl yansıdığı analiz edilmektedir. Farklı kesimlere hitap eden üç gazetenin haber başlıkları, metinleri ve görselleri söylem analizi çerçevesinde incelenmiş, ataerkil kuram ve kadın çalışmaları perspektifine uygun olarak yorumlanmıştır. Tek bir günlük basımıyla bile milyonlarca insana ulaşabilen gazetelerin ülkenin gündeminden önemli konuları kamuoyuna yansıtırken, toplumsal cinsiyet eşitsizliğini de yeniden üretmekte ve ataerkil toplum düzenini korumaktadır. Toplumun kadından beklentilerini, haberlerin içinde doğal bir durum gibi vermekte, okuyucunun düşüncelerini etkilemekte ve bu süreci sürekli olarak yenilemektedir. Bu çerçeveden bakarak, Milliyet, Cumhuriyet ve Hürriyet gazetelerinin kadına dair söylemlerinin üretim şekilleri incelenmiş ve üçünün de birbirinden farklı tutumları olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Sonuç olarak, bu üç gazetenin, ataerkil düzeni ve toplumsal cinsiyet eşitsizliğini inşası netleştirilmiştir.
Aristoteles'in devlet kuramında kadın imgesinin yeri

Bu çalışma, uygarlığın temellerinin belli bir sisteme kavuşturulduğu Antikçağ Yunan döneminde, rasyonalizmin temsilcilerinden olup, aynı zamanda düşünceleriyle diğer çağları büyük oranda etkileyen Aristoteles'in devlet yönetimi anlayışında kadın-erkek ilişkisinin biçimi nedir sorusunun yanıtlanmasına ilişkin bir çabadır. Yaşadığı dönemle bağlantılı olarak, cinsiyet rollerindeki eşitsizlik, kadının ikinci sınıf vatandaş olarak görülmesi, yoksunluk, eksiklik, tamamlanmamış erkek gibi kavramlarla kadını tanımlama yaklaşımlarını tartışmayı amaç edinmektedir. Bu tartışma içerisinde aklın erkeği temsil ettiği ve kadının da bu bağlam dışına çıkarılarak erkeğe göre tanımlandığı, Antik Yunan dünyası ve Aristoteles felsefesi cephesinden zorunlu bir inceleme alanıdır. Günümüzde yapılmış veya yapılan araştırmalarda, felsefe, mitoloji, edebiyat ve sanat alanlarının Antik Yunan döneminde, toplumsal cinsiyet rollerinin inşasının, Aristoteles'in düşünceleri üzerinde etkisi olup olmadığı ele alınacaktır. Aristoteles'in politik dil ve söylemine feminist eleştiriler ayrıca ele alınacaktır. Ancak, Feminizmi de salt kadın sorunuyla sınırlamadan aklın erkeği temsil ettiği felsefeyi, felsefenin içinde kalarak, adeta tüm düşünme biçimlerine nüfuz etmiş cinsiyetçi anlayışları serimlemek asıl amacımız olacaktır.
İnsülin direnci olan 30-55 yaş aralığındaki kadınlarda insülin direnci ile obezite arasındaki ilişkinin saptanması

Bu çalışma Doktor Gürkan Kubilay kliniğine başvuran insülin direnci tanısı almış olan 30-55 yaş aralığındaki 50 kadınla yürütülmüştür. Retrospektif olarak planlanan araştırmada klinik bilgi işlem sisteminde kayıtlı dosya ve tahlil verileri incelenmiş, diğer veriler Mart-Nisan 2018 tarihleri arasında uygulanan anketlerle elde edilmiş bu kapsamda; kadınların sosyo-demografik durumları, vücut yağ-kas-su ölçümü, kilo, boy, genel beslenme alışkanlıkları, besin tüketim sıklığı ve aynı laboratuvarda saptanmış mevcut açlık kan şekeri, açlık insülini ve HOMA-IR saptanmıştır. Araştırma sonucu elde edilen bulguların istatistiksel analizleri için SPSS 23 programı kullanılmıştır. Verilerin analizinde Ki-Kare testi, t testi ile non-parametrik hipotez testleri uygulanmıştır. Bulgular değerlendirildiğinde insülin direnci olan kadınların %68'inin 42-55 yaş aralığında olduğu, %76'sının evli olduğu, %48'inin ev hanımı olduğu, %38'inin lisans mezunu olduğu görülmüştür. Araştırmaya katılanların %38'inin çocukluk çağında şişman olduğu, %68'inin ise ailede obezite öyküsünün olduğu, %52,6'sının günde 2 öğün tükettiği görülmüş olup öğün atlamalarına bakıldığında %88'inin kuşluk öğününü atladığı, % 58'inin ikindi öğününü atladığı, % 42'sinin öğle öğününü atladığı görülmüştür. BKI ile insülin hormonu arasında pozitif yönlü, %52, 7 düzeyde ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuş, BKI ile HOMA-IR arasında pozitif yönlü, % 47,5 düzeyde ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p<0.05). Çalışmamızda insülin direnci olan kadınlarda insülin direnci ile obezite arasında istatistiki açıdan anlamlı bir fark bulunmuştur. Çalışmamızdaki kadınların %50'sinin obez olduğu, %46'sının morbid obez olduğu, %4'ünün hafif şişman olduğu tespit edilmiştir. İnsülin direnci olan kadınlar normal ağırlığının üzerindedir. Bu çalışmada bulunan sonuçlarla ilgili daha kesin önerilerin yapılması için sonuçların daha geniş popülasyonlarda analitik bulgularla desteklenmesi gerekmektedir.
Menarş ve menstruasyon hijyeni hakkında annelerin yaptığı eğitimin değerlendirilmesi

Çalışmamız annelerin menarş ve menstraasyon hijyeni hakkında yaptıkları eğitimin değerlendirilmesi amacıyla, tanımlayıcı yönteme göre planlanmıştır. Araştırmanın örneklemini, İstanbul'daki Üsküdar, Gültepe, Beşiktaş Sait Çifçi ve Okmeydanı Ana Çocuk Sağlığı Merkezlerine başvuran 8-18 yaşları arasında kızları bulunan, küme örnekleme yöntemiyle seçilen toplam 288 anne oluşturmuştur. Araştırmanın verileri, karşılıklı görüşme ile uygulanan 33 sorulu anket formuyla elde edilmiştir. Elde edilen sonuçlar yüzdelik ve ki-kare testi ile değerlendirilmiştir. Annelerin %64.6' sının 30-39 yaş grubunda, %75.4' ünün. en az ilkokul mezunu, %85.7' sinin ev hanımı, ailedeki kız çocuklarının %71.2'sinin 8-16 yaş grubunda olduğu ve %54.2' sinin adet gördüğü belirlenmiştir. Çalışmamız sonucunda annelerin ergenlik dönemindeki bedensel ve psikolojik değişiklikler,, menstruasyonun ritmi ve süresi, menstruasyon sırasında yaşanan fizyolojik ve psikolojik rahatsızlıklar, kullanılacak materyalin türü ve değitirilme sıklığı, taharet temizliğinin şekli hakkında bilgilerinin sınırlı ve yetersiz olduğu görülmüştür. Annelerde hala adet sırasında banyo ve spor yapılamayacağı görüşünün yaygın olduğu saptanmıştır. Annelerin menarş ve menstruasyon hijyeni eğitimini adet olmadan önce yapılmasını uygun gördükleri, kızlarının konu hakkında kendilerinden bilgi edinmelerini istedikleri ve %85. 8 oranında kızları ile konuştukları, dismenore ve menstruasyon sırasında yaşanan psikolojik rahatsızlıkları gidermek için yaptıkları önerilerin yetersiz olduğu belirlenmiştir. 25-39 yaş grubu annelerin, adet sırasında yaşanabilecek bazı psikolojik: rahatsızlıklar, bu rahatsızlıkları gidermek içirt ve: dismenore durumunda yapılabilecek bazı uygulamalar hakkında daha bilgili oldukları görülmüştür. Annelerin Öğrenim düzeyi yükseldikçe menarş ve menstruasyon hijyeni, menstruasyonun ritmi ve taharet temizliğinin şekli hakkında daha bilgili oldukları, konu hakkında kızları ile konuşma oranının arttığı görülmüştür. Eğitim düzeyi yüksek olan annelerin eğitime başlama zamanı, adet sırasında kullanılacak hijyenik materyal ve adet sırasında spor ve banyo yapma hakkında daha bilinçli oldukları saptanmıştır. Çalışmamızda ergenlik döneminde görülen bedensel ve psikolojik değişiklikleri, menstruasyon sırasında olabilecek fiziksel ve psikolojik rahatsızlıkları bilme durumu ve dismenore durumunda yapılabilecek bazı önerilerin öğrenin düzeyi düştükçe arttığı görülmüştür. Çalışan annelerin menstruasyon sırasında kullanılacak materyalin türü değiştirilme sıklığı ve banyo yapılabileceği; menstruasyonun ritmi ve süresi ve taharet temizliği hakkında ev hanımı annelerden daha bilinçli oldukları belirlenmiştir.
35-45 yaş arası obez kadınlarda bitkisel zayıflama ürünleri kullananlar ve kullanmayanların antropometrik ölçümler açısından değerlendirilmesi

Bu çalışma, 35-45 yaş arası obez kadınlarda bitkisel zayıflama ürünü kullananlar ve kullanmayanların beslenme alışkanlıklarını belirlemek, bireylerin BKİ, BKO ve antropometrik ölçümler açısından değerlendirilmesi amacı ile yapılmıştır. Çalışma, Kasım 2017 Şubat 2018 tarihleri arasında İstanbul'un Şişli ilçesinde bulunan bireczaneye gelen, gönüllü olarak çalışmaya katılmayı kabul eden 35-45 yaş arası toplam 100 obez kadının katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya katılanların demografik özellikleri, beslenme alışkanlıkları, sağlık durumu anket formu ile sorgulanmış, antropometrik ölçümleri alınmış, besin tüketim sıklığı ve 3 günlük besin tüketim kaydı alınmıştır. Çalışmaya katılan yaş gruplarına göre (35-38, 39 -42, 43 -45) BKİ ortalamaları sırasıyla 31 ,07 2,46, 31 ,64 2,99, 31,63 2, 35 olarak belirlenmiştir. Çalışmaya katılanların yaş gruplarına göre BKO ortalamaları ise 0 ,94 0,06, 0,94 0,08,0,93 0, 08 olarak belirlenmiştir. Bitkisel zayıflama ürünü kullanan kişilerin BKİ ortalamaları 31 ,44 2,71, BKO ortalamaları ise 0,93 0, 06 olarak bulunmuştur. Bel/Kalça oranı açısından bitkisel zayıflama ürünü kullanan ve kullanmayankatılımcılar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamıştır (p>0,05). Aynı zamanda BKİ açısından da bitkisel zayıflama ürünü kullanan ve kullanmayanlar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamamıştır (p>0,05). Katılımcıların eğitim seviyesi ile obezite derecesi arasında istatiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p<0,05). Çalışmaya katılanların çocuk sayısı ile obezite arasında istatiksel olarak anlamlı bir ilişki vardır (p<0,05). Fiziksel aktivite yapan ve yapmayanlar arasında BKİ ve BKO açısından istatiksel olarak anlamlı ilişki bulunmuştur (p<0,05). Sonuç olarak bitkisel zayıflama ürünleri kullanan ve kullanmayan katılımcılar arasında antropometrik ölçümler açısından anlamlı bir fark bulunamamıştır.
Feminist bakış açısından evlilik ve kumalığa dair kadın anlatıları: Bir sözlü tarih çalışması

Tarih boyunca toplumun dışına itilen kadınların görünmezliği, tesadüfi değildir. Erkek merkezli bakış açısıyla kurulan pek çok disiplin gibi, Tarih disiplininde de kadınlar 'öteki' olarak değerlendirilmiştir. Feminist Teori'nin bakış açısı, mevcut kurulu düzeni ters yüz etmeyi amaçlamıştır. Bilinçli şekilde sembolik dışlamaya maruz kalan kadın kimliği, bireysel deneyimlerin benzerliği sonucunda kolektif bir bellek inşa etmiştir. Kadınların Tarihinin gelişmesi sayesinde organik, etkileşimli, yatay ve çoğul yeni bir tarih bilinci oluşmuştur. Kadınları, toplumsal aktörler olarak gören feminist teori, iktidar mekanizmaları tarafından yıllardır dikte edilen cinsiyetçi yaklaşımı yıkmaya çalışmışlardır. Bu çalışmada Feminist bakış açısından kadın anlatıları etrafında örgütlenen bir deneyim olarak kuma olgusunun erkek/kadın ilişkisi üzerinden işlenerek ele alınması oluşturmaktadır. Bu bağlamda çalışmada yöntem olarak anlatı, bellek ve hafıza gibi yeni analiz teknikleri üzerinden yeni bir tarih yaratma bilinci merkeze alınmıştır. Çalışmada Güneydoğu'nun Şanlıurfa ilinde yaşayan kadınların gündelik yaşam pratikleri, evlilik ve kuma olgusu üzerinden ele alınmış, anlatıcı ve aktarıcı konumda olan kadınların, geçmişşe yönelik deneyimlerini anlatırken yaşadıkları duygu yoğunlukları yanında kuma olgusunun üretilme ve sürdürülme mekanizmaları feminist metodolojinin perspektifinden değerlendirilmiştir. Bu bağlamda çalışma, kadın anlatıları etrafında örgütlenen bir deneyim olarak, kadınların evlilik ve kuma olmaya ilişkin dayanışma, kızgınlık ve düşmanlık gibi duygularını açığa çıkarma yanında kuma olgusuna ilişkin bir bellek oluşturmuştur. Böylelikle çalışma kuma olgusuna ilişkin sözlü kültürün, bir kadın deneyimi olarak kalıcı kültüre dönüşmesine bir örnek oluşturmayı amaçlamıştır. Çalışmanın temel bulguları, özne olarak kadınların evlilik konusunda söz sahibi olmadıkları, evlilik kurumunun birer kuluçka makinesi olarak görüldükleri, ev içi emekleri açısından bir 'proletarya' konumuna sahip oldukları ve eşleri tarafından suskunlaştırıldıklarıdır.
Cinsiyete göre yetişkin karate ve taekwondo sporcularında el tercihi ve başarı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada mücadele branşlarında yer alan yetişkin Karate ve Taekwondo sporcularının el tercihi ve başarı arasındaki ilişki araştırılmıştır. Çalışmaya katılan sporculara el tercihlerinin belirlenmesi için ilk olarak geliştirilen 'Oldfield Anketi' uygulanmıştır. Sporcuların başarı durumlarını değerlendirmek için Türkiye üniversiteler arası karate ve taekwondo şampiyonlarına katılan 144 erkek 111 bayan olmak üzeri toplam 255 sporcu katılmıştır. Müsabaka değerlendirme sonuçları takip edilerek elde edilen verilerle el tercihi ve başarı arasındaki korelasyon farkı SPSS programında değerlendirilmiştir. Her iki branşta yer alan sporcuların dominant el tercihi, sportif başarı ve madalya kazanma durumları karşılaştırılmıştır. Elde edilen bulgulara göre kadın karate ve taekwondo sporcularının dominant el tercihi ile madalya kazanma arasında negatif yönde zayıf bir ilişki bulunmuştur (p<0,05). Dominant el tercihi ile branşlar arasında anlamlı bir ilişkiye rastlanmamıştır (p>0,05). Erkek karate ve taekwondo sporcularının ise dominant el tercihi, madalya kazanma durumları ve branşlar arası anlamlı bir ilişki görülmemiştir (p >0,05). Sonuç olarak sol elini kullanan kadın karate ve taekwondo sporcularının dominant el tercihleri ile madalya kazanma durumları arasında dominant solak sporcular lehine zayıf bir ilişki bulunmuştur. Ancak erkek sporcularda herhangi bir ilişkiye rastlanmamıştır.
Kadın futbolcularda gövde kuvvetinin sportif performansla ilişkisi

Bu çalışmanın amacı, gövde stabilizasyon kas kuvvetinin kadın futbolcularda sportif performansla ilişkisini değerlendirmekti. Çalışmaya 36 (yaş ortalaması 16 ,58 1,13) profesyonel kadın futbol oyuncusu dahil edildi. Sporcular spor yapma süresine göre deneyimli (spor süresi ortalama 51,33 10, 73 ay) ve deneyimsiz (spor süresi ortalama 6,39 2, 03 ay) olarak iki grupta ele alındı. Sporcuların değerlendirilmesinde, gövde stabilizasyon kas kuvvet testleri (izokinetik dinamometre ile 60 /sn, 90 /sn, 120 /sn açısal hızlarda, ön abdominal güç testi, derin abdominal kas kuvveti) ve sportif testler (Y denge testi, dikey sıçrama testi, 20 m sprint testi, T-test, tek bacak çömelme testi) kullanıldı. Deneyimli sporcuların deneyimsizlere göre daha iyi performans gösterdikleri saptandı. Gövde kas kuvveti ile sportif performans arasındaki ilişkiyi incelemede tüm sporcular için korelasyon yapıldı. İzokinetik 60 /sn açısal hızda fleksör kas kuvveti ile posterolateral yöne uzanma mesafesi; dikey sıçrama mesafesi (r =,766); dikey sıçrama tepe güç (r =,657); 20 m sprint (r = -,714); T test (r = -,510) arasında korelasyon bulunmuştur. İzokinetik 60 /sn açısal hızda ekstansör kas kuvveti ile sıçrama mesafesi (r =,810) ve tepe güç (r =,643); 20 m sprint (r = -,629); T-Test (r = -,442) arasında korelasyon bulunmuştur. 90 /sn ve 120 /sn açısal hızlarda da benzer sonuçlar elde edilmiştir. Ön abdominal güç testi sonuçlarında ise Y denge testinde sağ ayak üzerinde posterolateral yöne uzanma mesafesi, sıçrama mesafesi (r =,841) ve tepe gücü (r =,737), 20 m sprint testi (r = -,683) ve T-Test ile (r = -,574) korelasyon bulunmuştur. Sonuçta, gövde kas kuvveti ile sporcuların özellikle anaerobik güç, çeviklik ve hız performansları arasında ilişki bulunmuştur. Bu nedenle gövde kas kuvvetinin geliştirilmesiyle sporcuların performanslarının artacağı görüşüyle kadın futbol takımlarında gövde stabilizasyon kuvvetine yönelik eğitim protokollerinin antrenman programları içine dahil edilmesini önermekteyiz.