turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Francisco Goya'nın 'Kaprisler' baskı serisi ile Ingmar Bergman'ın 'Yedinci Mühür' filmi arasındaki eleştirel ve estetik kesişim noktalarının incelenmesi

Bu çalışmada, Bergman'ın Yedinci Mühür filmi ile Goya'nın Kaprisler baskı serisi arasında; ele alış, üslup, estetik, yaşadıkları dönem, anlatım yöntemi gibi açılardan bakılarak bir bağ kurulmuş ve bu kesişmeler ortaya yeni bir çalışma yolu açmıştır. Farklı çağlar ve farklı sanat dalları arasında tespit edilen bu kesişme noktalarını göz ardı etmemek ve ufuk açıcılıkları sayesinde çıkan çalışmaları ortaya koymak, kesişim noktalarının ilhamıyla başlayan bu yolculuğun başlangıcı olmuştur. Kitlelerin etkisinde kaldığı, büyülendiği, çağını aşan bu sanatçılar; bu çalışmaya yön vermiş, iki sanatçı arasındaki paralellikler ve etkilendikleri zaman dilimi, yeni eser üretiminin bugünle bağ kurmasına ve yeni tekniklerle geleneksel tekniklerin bir arada ele alınmasına vesile olmuştur. Kesişim noktaları fark edildiğinde, bu iki eserin göz ardı edilmemesi gereken öneme sahip etki alanlarındaki hazine avcılığı süreci başlamıştır.
Seramik malzeme ile enstalasyonun seramik sanatındaki yeri ve kişisel uygulamalar

Enstalasyon kavramı geleneksel sanat eserlerine karşı mekanın nitelikleri kullanılarak oluşturulan sanat nesnesinin izleyici katılımıyla bir araya gelen, deneyimlenen sanat anlayışıdır. 20. yüzyılda Marcel Duchamp'ın kavramsal bir dil ile oluşturduğu hazır nesneleri ve Kurt Schwitters'nin kolajlarına kadar uzanan sanat olarak nitelendirilen enstalasyon, yerleştirme, düzenleme, montaj anlamlarına gelmektedir. 1960'larda bu sanat nesnesini oluşturma düşüncesi, 1980'lerden itibaren müze ve galeri mekanlarının benimsenmesiyle ABD ve Avrupa'da kolaj ve çevre kavramlarının, farklı sanat disiplinlerinden beslenmesiyle kullanılan malzemelerin sergileme şekli günümüz sanat anlayışında da yerini korumaktadır. Tarihsel süreç içerisinde mekan yaratma sorununu resim ve heykel gibi sanat dallarının dışında seramik sanatında da görülmüştür. 1970'lerde seramik sanatının özel mekanlara gereksinim duyması ve farklı materyaller kullanılmasıyla yeni mekan üretimleri başka disiplinlerdeki sanatçıların seramik malzeme kullanmasına olanak sağlamıştır. Bu araştırmada, enstalasyon kavramı yazar ve eleştirmenlerin düşünceleri ile açıklanmıştır, Mekan, nesne ve izleyici arasındaki ilişkisinde amacı belirlenip, bu amacın tarihsel süreçteki yeri araştırılmıştır. Seramik malzemeyi tercih eden sanatçılar tarafından mekan düzenleme örneklerine yer verilerek sanatın mekana yeni bir öneri olarak sunulması amaçlanmıştır.
Geçmişten günümüze doğal taşlar ve Isparta Gönen Trakitinin seramik bünyelerde kullanımı

Trakit volkanik kökenli bir kayaçtır. Günümüzde andezit ve riyolit diye adlandırılankayalar geçmişşte trakit olarak isimlendirilmiştir. Trakit bol olmasına rağmen az bilinmektedir. İnce taneli ve genelde gri, beyaz, pembe, sarımsı ve açık tonlardagörülmektedir. Kaba bir yüzeye sahip, volkanik kayalar arasında bulunan feldspatçazengin kayaç türüdür. Ülkemizde, doğal yapı malzemeleri, ekonomik olması ve kolay elde edilmelerinden dolayı inşaat sektöründe değişik amaçlarla kullanılmaktadır. Trakit çok eski dönemlerden bu yana dini mimaride, mezar taşlarında, inşaat ve çevre düzenlemelerinde yaygın olarak kullanılmaktadır. Ülkemizde trakit jeolojik ismiyle bilinmesinin haricinde yöreselisimlerle farklı şekillerde adlandırılmıştır. Isparta bölgesinde volkanik oluşumlardan dolayı oluşan doğal taşlar bulunmaktadır. Oluşan doğal taşlar çok safhalı bir patlama ve püskürmeyle gelişmiştir. Aynıvolkanizmaya bağlı farklı mineraloji doku ve renkte volkanik kayaç toplulukları ilekayaçlar oluşmuştur. Bu bölgede trakit- traki-andezit ve andezit oluşumları yoğun görülmektedir. Isparta çevresinde bulunan trakitler ve traki-andezitler yöre halkı tarafından yüzyıllardır yapı taşı olarak kullanılmaktadır. Son yıllarda, kaliteli hammadde rezervlerinin hızla tükenmekte olması geleneksel seramik üretimine yönelik olarak; ekonomik, sanatsal ve çevresel faktörlerin dikkate alındığı alternatif hammadde arayışlarını ön plana çıkarmıştır. Türkiye'nin çeşitli bölgelerinde yer alan hammadde kaynaklarının seramik çamur, sır ve astar gibi farklı bünyelerde değerlendirilmesi ile ilgili olarak çok sayıda araştırma yapılmaktadır. Isparta ili, Gönen ilçesinden temin edilen ve toplam alkali oksit oranı % 11,14 olantrakitin, yarı yaş ve yaş yöntemlerle şekillendirilebilen, 1120, 1160, 1180 oC'ler dekipişirim sonrası açık beyazımsı krem renginden, açık sarı, kum beji, açık kahverengi, terakota ve koyu kızıl kahverengi tonları arasında değişen bünyelerin sonuçları ve sanatsal çalışmalarda kullanabilirliği araştırılmıştır. Birinci bölümde doğal taşlar ve insan başlığı ile doğal taşların insan yaşamında ne kadar önemli olduğu, yaşamda nerelerde kullanıldığı ve tarihi eserlerde doğal taş kullanımı ile bu eserlerin günümüze kadar ulaşabilen örnekleri anlatılmaya çalışılmıştır. Mineraller ve kayaçlar, magmatik kayaçların sınıflandırılması ve örneklemeler görsel bir şekilde aktarılmış, feldspatik minerallerinin oluşumu, jeolojisi, özellikleri, kullanım alanları açıklanmıştır. İkinci bölümde trakitin tanımı ve özellikleri, geçmişşten günümüze trakit başlığı ile trakitin kullanım alanları ve bununla ilgili yapılan araştırmalar hakkında bilgilere yer verilmiştir. Üçüncü bölümde trakit katkısı ile oluşturulan reçetelerle bünyeler elde edilmiş ve deneysel çalışmalar, analizler görsellerle desteklenerek aktarılmış ve dördüncü bölümde bu deneysel çalışmalar sonucunda oluşturulan çamurlar ile seramik uygulamalar yapılarak tez oluşturulmuştur.
Kültürel miras öğesi olarak Karagöz'ün dijital oyun tasarımı

Kültürel miras, bir birey üzerinde, belirli bir zaman noktasından itibaren, o kişinin düşüncelerini, kanaatlerini ve fikirlerini başkalarına seslendirmesini etkileyen çeşitli etkilerin toplamıdır. Somut kültür, sembolik, tarihi, sanatsal, estetik, etnolojik veya antropolojik, bilimsel ve sosyal önem taşıyan çeşitli değerlere sahip eserleri, anıtları, bir dizi bina ve mekanı ve müzeleri içerir. Bu, manzaraları, kitapları, sanat eserlerini ve diğer somut öğeleri de kapsar. Aynı şekilde, somut olmayan kültüründe, dil, inançlar, gelenekler, ritüeller, müzik ve dans gibi soyut ifadeleri içerir. Doğal miras ise, kültürel açıdan önemli manzaraları ve biyolojik çeşitliliği içerir, böylece doğal ortamların korunması ve ekosistemlerin önemli bölgelerinin sürdürülebilirliği sağlanır. Kültürel miras, insanlara kimlik ve süreklilik duygusu sağladığı için önemlidir. İnsanların geçmişşlerini ve bugünlerini nasıl şekillendirdiğini anlamalarına yardımcı olur. Aynı zamanda insanların diğer kültürleri ve bugün içinde yaşadığımız dünyaya nasıl katkıda bulunduklarını anlamalarına yardımcı olur. Kültürel miras, video oyunlarının önemli bir yönüdür. 'Kültürel mirasla ilgili oyunlardan' bahsederken, kültürel mirası somut veya soyut, doğal veya insan yapımı herhangi bir biçimde temsil eden ve kültürel miras ilişkisine yönelik mekanik ve dinamiklere sahip dijital oyunları kastediyoruz. Bunlar ekran tabanlı oyunlar, sanal gerçeklik veya artırılmış gerçeklik oyunları olabilir. Video oyunları sadece korunması gereken bir kültürel miras olarak değil, aynı zamanda kültürel mirasın korunması amacına hizmet eden bir araç olarak da değerlendirilebilir. Bu nedenle video oyunları, modern kültürel mirasın önemli ve bütünleşik bir parçasıdır ve kendilerinin de koruma çabalarına ihtiyacı vardır. Bu çalışma, video oyunlarını sanat, hikaye anlatımı ve dijital teknolojiyi bütünleştirerek kültürel mirası sunmak için modern bir araç olarak araştırıyor ve gölge oyununu dijital oyun mecrasında sunmak için gerekli araştırmayı sunup bir uygulama üzerinden tasarım çıktısını gerçekleştirmektedir.
Lem'i Atlı'nın eserlerinde müzik-edebiyat ilişkisi

İstanbul Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitiisu'nde hazırlamış olduğum Yüksek Lisans tezimde, Türk Musikisi değerli şarkı bestekarlarından Lem'i Ath'nm 82'si aruz vezinli ve 14 ü hece vezinli olmak üzere toplam 96 adet eserinin edebi - estetik yönden tahlilleri yapılmıştır. Bu incelemede Lem'i Ath'nm Türk Dilini nasıl kullandığı, edebi - müzik kültürünü şarkılarına ne ölçüde yansıttığı araştırılmıştır. Tahlil sonucunda, bestekarımızın dili, edebi kültürü ve sanat gücüyle birlikte devrinin estetik anlayışına bağlılığı tespit edilmiştir. Bu vesileyle, 'sözlü musikimizle edebi kültürümüzün içice olduğu' bir kere daha ispatlanmıştır. Böylece Lem'i Ath'nm bestekar olarak Türk Musikisi'ndeki yeri, değeri ve önemi anlaşılmaktadır. Bunun yanında, TRT İstanbul Radyosunun 1989 tarihli repertuar kitapçığında yer almayan 18 farklı eser bulunmuş ve bunlar da aynı incelemeye alınmıştır. Bütün bestecüerimizin bu açıdan ele alınıp tahHl edilmesi, musiki sanatımızın yeterince aydınlatılarak sağlam temeller üzerine oturtulması ve musikimiz için daha bilinçli bir gelecek hazırlanması bakımından büyük önem taşımaktadır. zv
Resim iş öğretmenliği programındaki öğrencilerin yaşam boyu öğrenme eğilimleri

Bu araştırmanın amacı, resim-iş öğretmenliği programındaki öğrencilerin yaşam boyu öğrenme eğilimlerini çeşitli değişkenler açısından incelemektir. Araştırmada tarama model kullanılmıştır. Araştırma, 2017- 2018 öğretim yılında Dicle Üniversitesi, Harran Üniversitesi ve İnönü Üniversitesinin birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü sınıflarında öğrenim gören toplam 307 öğrenci üzerinde yürütülmüştür. Araştırmada iki bölümden oluşan bir veri toplama aracı kullanılmıştır. Veri toplama aracının birinci bölümde araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu, ikinci bölümde ise Coşkun (2009) tarafından geliştirilen Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimleri Ölçeği yer almaktadır. Araştırma soncunda, resim-iş öğretmenliği programındaki öğrencilerin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin yüksek düzeyde olduğu belirlenmiştir. Öğrencilerin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin cinsiyet, akademik başarı, öğrenim gördükleri programı tercih etme şekli ve lisansüstü eğitimi isteme durumları açısından anlamlı farklılık gösterdiği saptanmış; öğrenim görülen üniversite, sınıf düzeyi, sosyoekonomik düzey, anne ve baba eğitim durumu değişkenleri açısından ise farklılaşmadığı tespit edilmiştir.
Savaş propaganda afişlerinde renk ve slogan kullanımı

Bir haberi veya olayı sosyal, siyasal, ekonomik, sanatsal ve kültürel açıdan topluma duyurmak amacıyla hazırlanan afişler I. Dünya Savaşı ile beraber tarihi etkileyebilen bir unsur haline gelmiştir. Savaş dönemlerinde savaşın nedenleri, halkın durumu, düşman stratejileri gibi konularda hedef kitleye ışık tutmuştur. Afişin akıcılığını sağlayan renkler aracılığıyla çok eski çağlardan itibaren simgesel iletişim kurulmuştur. İlk insanlardan bu yana çeşitlilik kazanan renklere farklı coğrafyalar ve farklı kültürler değişik anlamlar vermişlerdir. Propagandalar kimi zaman reklam kimi zaman siyaset olgusuyla ilişkilendirilmiştir. Afişler propaganda sürecinde çok önemli bir etkiye sahiptir. I. ve II. Dünya Savaşları'nda da bu yöntem sıkça kullanılmıştır. Propagandanın afiş yönetimi ile tesirli bir silaha dönüşmesi ve bunun farklı dil, ırk ve farklı kültürel geçmişşi olan kişilere sunulması afişin aynı zamanda farklı kültürlere seslenebilme yeteneğini gösterir. Bundan dolayı da afişlerde esas sembolik öğeler tercih edilmiştir. Yapmış olduğumuz çalışmada bir propaganda aracı olan afişlerin kurgulanması esnasında kullanılan renk ve sloganlar incelenmeye çalışılmıştır. Bu süreçte kaynak olarak savaş propagandası üzerine yazılan kitaplar ve süreli yayınlar incelenmiş farklı internet kaynaklarından o döneme ait savaş propagandası afişlerine ulaşılmış ve afişler renk ve sloganları açısından analiz edilmeye çalışılmıştır.
Ontolojik bir değer olarak plastik dilde ontik anlam çözümlemesi

Ontoloji, yunanca varlık bilgisi anlamını taşır. Sınıflandırma ve ele alış biçimlerinde temel farklılıklar olsa da hem klasik hem de modern ontoloji, varlığı tabakalardan oluşmuş piramidal yapılı bir bütün olarak kabul eder. Klasik ontoloji varlığı ilgi bazında ele alırken modern ontoloji varlığı varlık tarzı bazında ele alır. Sanat ontolojisi günümüzde modern ontolojinin içinde yer alır. Modern ontolojide varlık, birbiri üzerinde yükselen dört tabakadan oluşan piramidal varsayılan heterojen bir bütündür: maddi tabaka, organik tabaka, ruhi tabaka ve tinsel varlık tabakası. Sanat, tinsel varlık alanında tanımlanabilir. Tinsel varlık alanı yine piramidal yapıda üç tabakalı bir düzendir: kişisel tin, nesnel tin ve en üstte nesnelleşmiş tin tabakası. Estetik nesne kendisini tinsel varlık alanının en üstünde nesnelleşmiş tinsel varlık tabakasında bulur. Estetik nesne iki tabakalı heterojen bir bütündür; reel ön yapı ve irreel arka yapı. İrreel arka yapının kendisi de bir tabakalar düzeninden oluşur. Bu çalışmada çözümleme yapılırken arka yapının tabakaları incelenmektedir. Plastikte arka yapının tabakalarının sayısı ve ardışıklığı değişkendir. Eserin estetik değeri arka yapının derinliği ile koşuttur. Bu çalışmanın birinci bölümünde temel oluşturması amacıyla klasik ve modern ontoloji kavramları incelenmiştir. İkinci bölümde estetik nesnenin ontik değer ve nitelikleri ile varlık tabakaları kuramsal olarak ele alınmıştır. Üçüncü bölümde sanat tarihinden seçilen eserler ontolojik kurama dayanan yöntemlerle çözümlenmeye çalışılmıştır. Çalışmanın son bölümünde seçilen uygulamalar önceki bölümlerde elde edilen saptamaların ışığında değerlendirilmiştir. Estetik nesnelerin tek tek varlık tarzlarına göre değerlendirilmesini öngören sanat ontolojisinin, estetik nesneyi çok katmanlı bir bütün kabul eden bütüncül bir kuram olduğu sonucuna varılmıştır.
Heykelde malzeme ve tekniklerin biçimlemeye etkileri

Ill OZEI Malzeme ve tekniklerin heykel biçimlemesine etkileri heykelin bir sorunu olarak ele alınmış, raporun içeriğini oluşturan çalışmalarla irdelenmiştir. Bu çalışmanın amacı, malzeme ve teknik seçiminin heykel dilini bulma endişesi ile ilişkisini ortaya koymaktır. Asıl soruna bağlı olarak, heykel dilinin oluşumunda plastik yapıyı etkileyen diğer etmenler de incelenmiştir. Bu raporda, ele alınan 'malzeme ve tekniklerin heykel biçimlemesine etkileri' konusu kapsamında, çalışmalar üzerinde yapılan gözlemler, bunların dayandığı birikimler, oluşum süreçleri, fotoğraflarla açıklanmaya çalışılmıştır.
Grafik anlatım diliyle farklılık yaratan çizgi romanlar ve yaratıcıları

Günümüzde çizgi roman çağdaş kültürü oluşturan unsurlardan biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Birçok ülkede bir sanayi kolu olarak kabul edilebilecek kadar gelişmiştir. Ancak hala, özellikle ülkemizde hak ettiği değeri görememiş bir alan olarak yaşamını sürdürmektedir. Çizgi romanların, özellikle ülkemizde yeterince değer görmemesi süregelen yıllar boyunca ve günümüzde hala çoğunlukla bayağı ve boş bir uğraş olarak tanımlanması, tüm bunlara bağlı olarak yetersiz olan kaynaklara bir katkıda bulunmak bu çalışmayı yapmaktaki niyetimin gerekçeleridir. Çizgi roman, sadece okunup bir kenara kaldırılacak bir şey olmadığından, kolleksiyonculuk, sabır ve zaman gerektirdiğinden göreceli olarak pahalı bir uğraştır;Çizgi romanlarının baz alındığı araştırma sayısının yetersiz olması, türkçe kaynakların yok denecek kadar az olması, günümüzde koleksiyon değeri nedeniyle maddi olarak da ulaşılması zor olan çizgi roman yapıtları bu çalışmada karşılaşılan en önemli zorluklardır. Bu çalışmada, grafik anlatım dili, çizgi roman teriminin tanımı, imaj-metin öğelerinin çizgi roman ile olan ilişkisi, çizgi romanın Türkiye ve Dünyadaki kısa tarihi ve tarihin çok bilinen çizgi romanları değil belki de hiç bilinmeyen ama biçim ya da içeriğiyle farklılık yaratan çizgi romanlar konu başlıkları olarak yer almaktadır.
Yaratıcı drama alanında H. Caldwell Cook'un drama anlayışının incelenmesi

Bu çalışmada yaratıcı drama alanının öncülerinden olan H. Caldwell Cook'un drama yaklaşımının ve drama alanına getirdiği katkıların incelenmesi amaçlanmıştır. Nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelemesi çalışma türünde gerçekleştirilen araştırmada veri toplama aracı olarak H. Caldwell Cook'a ilişkin dokümanlardan yararlanılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak 15 farklı doküman incelenmiştir. İncelenen dökümanların biri H. Caldwell Cook tarafından yazılmış kitabı, 14'ü ise başka araştırmacı ve alan uzmanlarının Cook'a ilişkin yaptığı çalışmalardan oluşmuştur. Araştırmaya ilişkin elde edilen veriler çözümlenmiş, verilerin çözümlenmesinde betimsel analizden yararlanılmıştır. Bu araştırmadan elde edilen bulgular, H. Caldwell Cook'un, öğrencilerin kendiliğindenliğine saygı duyan, proaktif tiyatro yapımı için onlara 'alan', 'özgürlük' ve 'kolaylık' sağlayan, okulun kendi içindeki dünyasında toplumsal oluşumun yetkilisi olarak görülmüş öğrenci merkezli öğretimi üzerine bir uygulama modeli ortaya koyduğunu göstermektedir. Cook'a ve Cook'un drama anlayışına yönelik çalışmaların, konulu atölyelerin, uygulamaların yapılmasıyla eğitimin tarihsel döngüsü araştırılıp, anlamlandırılabilir. Süreç içinde değişen anlayış ve kavramların drama eğitmenlerini nasıl etkilediğini betimleyebilmeyi sağlayabilir. Eğitim ve dramanın değişim ve gelişim süreci etkileşimleri incelenebilir.
M. Ö. 3000-M. Ö. 500 yılları arasında Anadolu uygarlıklarında kullanılan mühürler ve seramiğin mühürlerdeki yeri

MÖ3000-MÖ 500 yılları arasında Anadolu'da yaşamış olan Erken Tunç Çağı, Hatti-Hitit uygarlıkları ve Urartu Krallığı dönemi içerisinde seramiğin malzeme olarak kullanım alanları incelenmektedir. Bu uygarlıkların kullanmış olduğu, o dönemlerin örneklerini yansıtan mühürler, kompozisyonel ve sanatssal açıdan değerlendirilmiştir.
Aidiyet ve sınır kavramlarının sanattaki yansımaları

Aidiyet kavramı bireyin kim olduğunu tanımlar. İlişkinlik anlamına gelen aidiyet, kişinin kendini ifade etmesinde, toplumda yer bulmasında önemli rol oynamaktadır. Bireysel aidiyetin oluşması için mekansal aidiyetin düzenlenmiş olması gerekmektedir. Birey ve mekan ilişkisinde, mekanın kişiye ait birleşenlerinin olması, yer kimliğini oluşturur. İnsanlar tarih boyunca birçok nedenden dolayı bulundukları yerden ayrılmak durumunda kalmışlardır. Bu ayrılma durumunun aidiyet ve mekan ihtiyacı üzerindeki etkisi/sonuçları gözle görülür boyutta önemlidir. Toplumsal hiyerarşinin etkilerini modern çağda görmek mümkündür. Tüm dünyada, bir sınıflandırılma biçimi olan hiyerarşi, toplumda bir düzen ve uyum sağlama amacındadır. Toplumdaki üyelerin sorumluluklarını alan ve bir uyum oluşturan hiyerarşik yapı, günümüzde bozulmalar yaşamış; sınırlar, göç, mültecilik, kimlik ve aidiyet gibi kavramların zedelenmesine yol açmıştır. Sınır, iki ülkenin coğrafi bitiş noktalarını belirleyen ayrımdır. Fiziki sınırların önemi, insani duyguların önüne geçtiğinde, aidiyet duygusunun gelişimini engellemiştir. Tez içerisinde modern çağda fiziki sınırların, insan hallerini nasıl etkilediğini, aidiyetin ne olduğunu, göç ve göçebelik hallerinin sanatçılar tarafından nasıl ele alındığı incelenmiştir. Tez çalışmasında sınır kavramı üzerinden, sanatçıların bu noktada neler yaptıkları araştırılmıştır. Aidiyet kavramının üzerine yapılan sorgulamalar sonucunda, sınırların ne olduğu üzerine hem uygulamalı hem yazınsal araştırmalar incelenmiştir.
Ondokuz Mayıs Üniversitesi Atakum Kampüsü bağlamında görsel bildirişim simgelerinin tasarım ve uygulama sorunlarına genel bir bakış ve model önerisi

Görsel bildirişim, gösterge olarak bilinen anlamlı biçimlerden yararlanarak bir gönderici tarafından alıcı üzerinde etki yaratmak amacıyla belli bir bildiri aktarma eylemidir. Görsel bildirişim simgelerinin yazılı anlatımlara göre daha özlü bilgi aktarabiliyor olmaları tarih içerisinde sürekli kullanılmalarına neden olmuştur. Dünyanın birçok yerinde hastanelerde, otellerde, tarihi ve turistik yerlerde, otobüs terminallerinde, karayollarında, havaalanlarında, olimpiyatlarda, bilişim teknolojilerinde, üniversite kampüslerinde ve her türlü kullanım ürünlerinde görsel bildirişim simgeleri, insanlığın dil, kültür ve din gibi farklılıkları olsa da ortak sorunlarına görsel bir dil ortaklığı oluşturmak açısından yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu çalışma teorik ve pratik olmak üzere iki planda yürütülmüştür. Teorik planda yürütülen çalışmada, görsel bildirişim ve iletişimle ilgili kavramlar, algı, anlam, anlamlandırma, haberleşme, semiyotik, görsel bildirişim simgelerinin tasarım kriterleri, ilkeleri, yöntemleri ve yapısall özellikleri gibi konular araştırılmıştır. Pratik planda yürütülen çalışmada ise, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Atakum Kampüsü bağlamında görsel bildirişim simgelerinin tasarım ve uygulama sorunları tesbit edilmiş, yeni görsel bildirişim simgeleri öneri niteliğinde hazırlanmış, daha sonra iç ve dış mekanda kullanılabilecek bir 'Görsel Yönlendirme Sistemi' modeli önerilmiştir. Önerilen modelin başarı düzeyini belirleyebilmek ve eski yönlendirme sistemini değerlendirmek amacıyla kampüs içerisinde bir anket yapılmıştır. Anket sonuçlarından elde edilen bulgular, eski yönlendirme sisteminin sorunlu olduğunu, öneri niteliğinde hazırlanan görsel bildirişim simgelerinin ise insanlar tarafndan doğru algılandığını ve anlamlandırıldığını göstermiştir.
Anadolu Selçuklu dönemi mimarisi taş yüzey süslemelerinin incelenmesi ve seramik yorumları

Anadolu, Selçuklu Devletinin hakim olduğu m. s. 11. ve 13. yüzyıllar arasında, yaklaşık iki yüz yıllık süre boyunca yeni kültür ve sanat ortamına sahip olmuştur. Selçuklu'nun Anadolu'yu fethi ile coğrafi konum bu ortamı oluşturmuştur. Dönemin karışık siyasal ve kültürel yapısı içinde mimari cephelerde yüzeyler pek sınırlamanın olmadığı hoşgörü içinde işlenmiş, İslam'ın yanı sıra İslam öncesi inanışların ve yerli öğelerin birlikte kaynaştığı biçim ve kompozisyonlar taş, kil, ahşap veya madene aktarılmıştır. Çalışmanın özünü oluşturan mimari yüzeylere işlenen taş süslemeleri, Selçuklu kültür ve sanatının günümüze ulaşmış somut örneklerindendir. Bu doğrultuda ele alınan dönemin tarihi, sosyal, siyasal ve düşünce ortamı ile süsleme elemanlarının özellikleri incelenmiş, 5 önemli merkezdeki 2002'den fazla mimari örnek ele alınmıştır. Bu çalışma sonunda, yapılan tüm araştırma ve incelemelerden elde edilen bilgilerin değerlendirilmesiyle, zengin birikimin günümüz mimarisinde uygulama alanı bulması özünden çıkarak yeni anlatım ve biçimlendirmeler seramik malzeme üzerinde uygulanmıştır.
2010 sonrası Türk sinemasında yönetmen odaklı filmlerde zaman-mekan-hareket kavramlarının incelenmesi

Bu çalışma mevcut gerçekliğin film araçları ile estetize edilerek sinemaya özgü bir biçimde yeniden yaratıldığını göz önünde bulundurmakta ve yaratım sürecindeki etkisini ön plana çıkararak yönetmenin konumunu sinemasal gerçeklik kavramı etrafında tartışmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde, gündelik hayatta olduğu gibi sinemada da gerçekliği meydana getiren üç temel unsur olan zaman-mekan-hareket kavramlarına ilişkin tanımlara ve kuramsal yaklaşımlara değinilmektedir. Kavramların felsefe tarihi içindeki gelişiminin açıklandığı bu bölümde, felsefe ve sinema arasında ilişki kurulmakta ve sinemanın bir 'zaman sanatı' olduğunu iddia eden Fransız filozof Gilles Deleuze'ün düşünceleri irdelenmektedir. Bununla birlikte, çalışmanın konusunu oluşturan kavramlar, farklı sinema kuramları açısından da ele alınmaktadır. Çalışmanın ikinci bölümünde, sinemada 'yönetmen odaklı' yaklaşımlara ilişkin tanımlara yer verilerek, yönetmenin 'sanatçı' ya da 'yaratıcı' olarak kabul edildiği tek kuramsal yaklaşım olan auteur düşünce tartışılmaktadır. Sinemanın mevcut gerçekliği film araçları ile yeniden yarattığını ve benzerlik derecesi ne olursa olsun bu gerçekliğin sinemaya özgü olduğunu ifade eden sinemasal gerçeklik kavramı, auteur kuramıyla ilişkili olarak irdelenmektedir. Bu bağlamda, zaman-mekan-hareket gibi film evrenini oluşturan temel unsurların senaryo, çekim ve kurgu gibi yaratıcı süreçlerde yönetmen tarafından nasıl biçimlendirildiği araştırılmaktadır. Bu bölümde Türk sinema tarihine ilişkin yönetmen odaklı bir değerlendirme yapılması da amaçlanmaktadır. Üçüncü bölümde ise, 2010 sonrası Türk sinemasında senaryo, çekim ve kurgu aşamalarında doğrudan yer aldığı tespit edilen Pelin Esmer, Nuri Bilge Ceylan, Reha Erdem, Zeki Demirkubuz ve Semih Kaplanoğlu'ndan oluşan beş yönetmenin son filmleri olan İşe Yarar Bir Şey (2017), Ahlat Ağacı (2018), Koca Dünya (2016), Kor (2016) ve Buğday (2017) zaman-mekan-hareket unsurları çerçevesinde irdelenmektedir.