turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Liselerde güreş eğitimi

Bu araştırmanın problem bölümde, liselerdeki beden eğitim dersleri içerisinde, güreş eğitiminin günümüzdeki durumu ve karşılaşılan problemlerin neler olduğu incelenmiştir. Ayrıca, beden eğitimi ve sporun önemi belirtilmiş, güreş eğitimi ve tarihi gelişimi ile ilgili literatür taraması verilmiştir. Liselerde beden eğitimi ders programları içerisinde, güreş eğitiminin sunuluşunda, beden eğitimi derslerine giren öğretmenler ve öğrenci sporcuların davranışlarını analiz etmek, bu araştırmanın amacını oluşturmaktadır. Araştırmanın genel evrenini, Türkiye'deki bütün liseler, çalışma evrenini ise Konya ilinde 1991- 1992 öğretim yılında 15-16 yaş grubu güreş yarışmalarında dereceye giren liseler oluşturmaktadır. Araştırmanın Örneklem grubu ise, 88 sporcu öğrenci ve beden eğitimi dersine giren 15 öğretmenden oluşmaktadır. Araştırma ile ilgili veriler, öğrenci ve öğretmenlere uygulanan, 'Evet', 'Kısmen', 'Hayır' tercihlerinin bulunduğu anket formları ile edinilmiştir. Kimlik bilgileri ile öğrenci ve öğretmenlere yöneltilen genel bilgi sorularına verilen cevaplar, tablolaştırı 1 ip yüzde ve frekansları alınmış ve bulgular, tabloların altında yorumlanmıştır. Hedef amaç davranışlar ile ilgili öğrenci ve öğretmenlere yöneltilen sorulara verilen cevaplar, tablolaştırılarak X3 formülü uygulanmış ve elde edilen bulgular tabloların altında yorumlanmıştır
Sırp ve Türk güncel tarih ders kitaplarının karşılaştırmalı incelenmesi

Bu tezde Türk ve Sırp resmi tarih ders kitapları, ortak tarih ve Türk-Sırp ilişkileri açısından kıyaslanmıştır. İki devletin okullarında öğrencilere okutulan tarih kitaplarının ortak tarih, ikili ilişkiler ve öbür taraf hakkındaki anlatımı incelenirken, kitapların yansıttığı tarih versiyonlarını belirlemek ve bu iki tarih versiyonunun aynı mı, farklı mı, farklı ise ne kadar farklı olduğunu belirlemek tezin ana konusudur. Sadece güncel resmi tarih ders kitaplarını analiz eden bu tezde Türk ve Sırp öğrencilere okutulan tarih kitaplarının dayandığı tarih anlatımlarının tamamen farklı olduğu ispat edilmişti. Türk kitapları Türklerin Balkanlara kurtarıcı olarak geldiklerini, Balkan uluslarının Osmanlı İmparatorluğu'nun egemenliği altına isteyerek girdiklerini ve Osmanlı İmparatorluğu'nda barış, refah ve Türk komşularla dostluk içinde yaşadıklarını anlatırlar. Yine bu anlatıma göre, Sırplar istedikleri için değil, Rusya'nın kışkırtması nedeniyle Osmanlı İmparatorluğu'ndan ayrılmak istediler. Sırp kitapları ise Türklerin Balkanlara 'vahşi işgalciler' olarak geldiklerini, Sırbistan'ı zorla fethettiklerini ve Sırpları 'karanlıkta ikinci sınıf teba' olarak tuttuğunu ileri sürerler. Fakat, kurtuluştan sonra anlatım değişir ve Sırp kitapları, Yugoslavya iç savaşına kadar olan dönemde Sırbistan'ın ve sonra Yugoslavya'nın Osmanlı İmparatorluğu ve sonrasında Türkiye Cumhuriyeti ile ilişkilerini olumlu bir çerçevede ele alırlar. 1990'larda ortaya çıkan savaş ve bugünkü Balkan politikası hususunda iki ülkenin kitapları yine anlaşmazlıklara ve farklı bakış açılarına dönerler. Söz konusu farklı tarih versiyonları iki devletin öğrencilerine sistematik olarak benimsetilirler ve bu iki devletin kamuoyları arasında anlaşmazlıklara neden olur. Bu sebeple söz konusu farklılıklar önemlidir ve hem Türk-Sırp ilişkilerini hem de genel Balkanlar politikasını anlamak isteyen birinin bu çalışmanın bulgularını göz önünde tutması faydalı olacaktır.
The quality of immigrant human capital and immigrant labor market outcomes

Bu çalışma birkaç eğitim kalitesi ölçüsü verisi ile Amerika Birleşik Devletleri'ndeki göçmenlerden oluşan bir veri setini kullanarak eğitim kalitesi ile eğitimin parasal getirisi arasındaki ilişkiyi incelemekte. Ana sonuçlar, eğitim kalitesinin getiriler üzerinde pozitif ve istatistiksel olarak anlamlı bir etkiye sahip olduğunu göstermekte. Fakat, eğitim yılının maaşlar üzerindeki doğrusalsızlığını dikkate aldığımızda ve buradan hareketle eğitimin parasal getirisini eğitim seviyelerini baz alarak oluşturduğumuz iki farklı gruba göre (12 yıl üstü ve 12 yıl ve altı) hesapladığımızda, eğitim kalitesinin iki farklı grubun getirilere farklı etki gösterdiğini bulduk. 12 yıl üstü eğitime sahip olanların getirisi pozitif ve istatistiksel olarak anlamlı bir etkiye sahipken diğer grup için hiçbir etki saptanamamıştır.
Aile ve akrabalık ilişikilerinden kaynaklanan sorunlar ve bu sorunların çözümünde din eğitiminin rolü

Aile toplumun en önemli bir kurumudur. Toplumu ayakta tutar, kültür aktarımını sağlar. İlk insan Hz Adem'den bugüne kadar gelen bütün dinlerde aileye özel önem verilmiş ve aile her türlü olumsuzluklardan korunmaya çalışılmıştır. Bu çalışmada İslam öncesi aile ve İslam da ailenin yeri ve önemi belirtildikten sonra aileyi oluşturan fertlerin karşılıklı hak ve sorumlulukları hakkında bilgi verildi. Yine çalışmada aile kurumunun etrafında oluşan akrabalık ve önemi üzerinde duruldu. Toplumun ayakta kalmasında en etkili olan aile ve akrabalık kurumunda olan bazı sorunlar ve bu sorunların çözümünde din eğitimi çözüm önerileri neler olabilir, kısaca bilgi verildi.
Çağdaşlaşma sürecinde Adana: 1839-1876

Tanzimatla başlayan çağdaşlaşma süreci kent alanını ilgilendirmekteydi. Tanzimat'ın ilk yıllarından itibaren devlete güç kazandırmak için yapılan yönetim reformları ile kentler merkezi güçlü kontrol merkezleri haline getirilmeye çalışıldı. Kuşkusuz Adana kentinde meydana gelen değişmeler, Osmanlı Devleti'nin çağdaşlaşma sürecinden bağımsız değildi. 19. yüzyılın çağdaşlaşma çabaları içinde, ilk dönüşüm idari yapılanmada oldu. Merkezce tayin edilen yöneticiler, her yerde olduğu gibi Adana'da da yönetime geldi. Tanzimat döneminin gerektirdiği kurumlar Adana'da da oluştu. Tanzimat döneminde başta kent içi ulaşım olmak üzere modern belediye hizmetlerinin verilebilmesi için yeni bir idari yapılanmaya gidilme ihtiyacı doğdu. Dönemin gereği olarak Adana Belediyesi 16 Temmuz 1868'de oluşturuldu. Osmanlı Devleti'nde sosyal yapıda gerçekleşen dönüşümü Adana'da gözlemlemek olanaklıdır. Tanzimat dönemi gereği yargı alanında yapılan düzenlemeler doğrultusunda oluşturulan meclisler Adana'da da yerini aldı. Nitekim 1854'de Tahkik Meclisi, 31 Temmuz 1861 tarihinde Adana Ticaret Mahkemesi oluşturuldu. Yüzyılın ortalarına doğru okullaşma başladı. 1870'de Rüştiye Mektebi kentteki yerini aldı. Tanzimat döneminde çağdaşlaşma çabaları mesleki ve teknik eğitimde de hisedildi. Haberleşme alanında bu dönemde atılan en büyük adım kuşkusuz Osmanlı Devleti'nin telgrafı haberleşme aracı olarak kullanmasıydı. Diğer Anadolu kentlerinde olduğu gibi Adana'da telgrafla 19. yüzyılın ortalarında tanıştı. Adana'ya ilk hattın yapımı 1865'te gerçekleştirildi. 1864 Vilayet Nizamnamesi ile her vilayette bir matbaa kurulması benimsenmiş ve uygulamaya konulmuştu. Adana'da da diğer Anadolu kentlerinde olduğu gibi matbaa yerini aldı. Yaşanan değişimler ulaşımın değişmesinde zorunlu kılmaktaydı. 19. yüzyıldaki gelişmeler ulaşım ağını etkiledi. Mevcut yollar değişen konjoktürel yapıya ayak uyduramamaktaydı. Devletin yol politikası çehresini değiştirmişti. Tabi bu değişimler Adana'da gerçekleşti. Nitekim dönemin modern yol yapım şekli olan şose 1868'lerde Adana'ya ulaştı. Dönemin gereği olarak merkezin tarımı geliştirmeye yönelik atılımları genelde Çukurova'nın özelde ise Adana'nın dönüşümünde etken oldu.
Okul öncesi öğretmenlerinin öğretmen yeterlikleri ve hizmet içi eğitim ihtiyaçları

Bu araştırmanın amacı; okul öncesi eğitimde görev alan öğretmenlerin öğretmen yeterliklerini mesleki kıdem, yaş, mezun oldukları program, öğrenim durumu, görev yaptıkları okul türü, statü ve çocuk sahibi olma/olmama değişkenlerinin nasıl etkilediğine ilişkin yönetici görüşlerini, okul öncesi öğretmenlerinin öğretmen yeterliklerine ilişkin öğretmen ve yönetici görüşlerini ve buna bağlı olarak hizmet içi eğitim ihtiyaçlarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini-çalışma gurubunu, Düzce ili merkez ilçesinde bulunan resmi/özel bağımsız anaokulları ve ilköğretim okulları ile kız meslek liselerinin anasınıfları arasından oranlı küme örnekleme yöntemiyle seçilen 20 okulda görev yapan, 62 okul öncesi öğretmeni ile bu okulların yöneticileri oluşturmaktadır. Araştırmanın amaçları doğrultusunda veri toplama araçları olarak 'Milli Eğitim Bakanlığı Okul Öncesi Öğretmeni Özel Alan Yeterlikleri' anketi ile 'Okul Öncesi Öğretmeni Özel Alan Yeterlikleri ve Hizmet İçi Eğitim İhtiyacı Görüşme Formu' kullanılmıştır. Araştırmanın amaçları doğrultusunda, anket verilerinin çözümlenmesinde frekans, yüzde gibi betimsel istatistiklere yer verilmiştir. Araştırmadaki görüşme verilerinin çözümlenmesinde betimsel analiz kullanılmıştır. Araştırmanın sonunda, okul öncesi öğretmenlerinin Milli Eğitim Bakanlığı özel alan yeterliklerine göre kendilerini, mesleki gelişimlerini belirleme, okulun kültür ve öğrenme merkezi haline getirilmesinde toplumla işbirliği, aile eğitimi ve eğitim programları alanlarında kendilerini diğer alanlardan daha az yeterli gördükleri ve bu alanlarda hizmet içi eğitimle desteklenmeleri gerektiği sonucuna ulaşılmıştır. Yöneticilerin ise Milli Eğitim Bakanlığı özel alan yeterliklerine göre okul öncesi öğretmenlerini; gelişim alanları, ailelerle iletişim, aile katılımı ve aile eğitimi alanları ile iletişim alanları ile mesleki gelişimi sağlama alanında en az yeterli olarak gördükleri ve okul öncesi öğretmenlerinin bu alanlarda hizmet içi eğitimle desteklenmesi gerektiğini düşündükleri sonucuna ulaşılmıştır. Yöneticilerin okul öncesi öğretmenlerinin hizmet içi eğitim almasını istedikleri konular ise en çok iletişim, drama, sınıf yönetimi ve çocuk gelişimi olduğu görülmüştür. Yöneticilere göre mesleki kıdemin ve yaşın öğretmen yeterliğine olumlu etkisi bulunmaktadır, çocuk gelişimi mezunları ile okul öncesi eğitimi mezunları diğer alan mezunlarına göre daha yeterlidir. Yöneticilere göre, yüksek lisans mezunu olmanın, anaokullarında görev yapmanın ve çocuk sahibi olmanın öğretmen yeterliklerine olumlu etkisi vardır.
Ortaöğretim öğretmenlerinin politik beceri ve dalkavukluk hakkındaki görüşleri

Araştırmada ortaöğretim öğretmenlerinin politik beceri ve dalkavukluk hakkındaki görüşlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklem grubunu, 2018- 2019 öğretim yılında Afyon ili Dinar ilçesinde yer alan ortaöğretimde çalışan ve tesadüfi örnekleme yöntemi ile seçilen 175 öğretmenden oluşmaktadır. Verilerin toplanmasında kişisel bilgi formu, Dalkavukluk Ölçeği ve Politik Beceri Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel ve kanıtlamasal istatistik teknikleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, öğretmenlerin dalkavukluk davranışına ilişkin görüşlerine göre en yüksek yönetici odaklı dalkavukluk, sonrasında iş arkadaşı odaklı dalkavukluk davranışı sergiledikleri, genel dalkavukluk davranışının düşük düzeyde olduğu bulunmuştur. Ayrıca öğretmenlerin görüşlerine göre, cinsiyetin, yaşın, medeni durumun, çalıştığı okul türünün, kıdemin ve okuldaki görev süresinin onların dalkavukluk davranışlarında anlamlı bir farklılık oluşturmadığı tespit edilmiştir. Öğretmenlerin görüşlerine göre politik becerilerinin en yüksek düzeyde samimi görünme sonra sırası ile kişilerarası etki, ilişki ağı kurma ve sosyal zeka şeklinde olduğu, genel politik beceri düzeylerinin ise yüksek olduğu bulunmuştur. Araştırma kapsamında incelenen öğretmenlerin cinsiyetinin, yaşının, çalıştığı okul türünün, kıdeminin ve okuldaki görev süresinin onların politik beceri düzeylerinde anlamlı bir farklılık oluşturmadığı ancak medeni durum değişkeninin politik beceri alt boyutlarından ilişki ağı kurma ve samimi görünme ile genel politik beceri düzeylerinde anlamlı bir farklılık oluşturduğu tespit edilmiştir. Medeni durum değişkenine göre evli öğretmenlerin bekar öğretmenlere oranla ilişki ağı kurma, samimi görünme ve genel politik beceri düzeylerinin daha yüksek olduğu ortaya çıkmıştır. İlave olarak, öğretmenlerin görüşlerine göre dalkavukluğun geneli ile boyutları arasında pozitif yüksek, politik beceri ile boyutları arasında orta ve yüksek düzeylerde pozitif anlamlı ilişki olduğu, politik beceri ile dalkavukluk arasında anlamlı ilişki olmadığı tespit edilmiştir.
Kız teknik öğretim kurumlarında moda tasarımı eğitiminin sektörel bazda incelenmesi

Moda Tasarımı, ülkemizde yeni olmakla birlikte hızla yaygınlaşmakta olan bir alandır. Türk Ekonomisinin belkemiğini teşkil eden tekstil ve giyim sektörlerinin önümüzdeki yüzyılda Dünya pazarlarında rekabet gücünü koruyabilmeleri, diğer unsurların yanı sıra, iyi yetişmiş moda tasarımcılarının çabalarına da bağlıdır. Hazır Giyim Sektörü hem modaya uyum sağlayacak, hem de özgün Türk motiflerini Avrupa çizgileri ile birleştirebilecek moda tasarımcılarına artan ölçüde ihtiyaç duymaktadır. Bu itibarla, çalışmamızda, Kız Teknik Öğretim Genel Müdürlüğüne bağlı okullardaki Moda Tasarımı Eğitimi sektörel bazda incelemeyi ve bu alanda kaliteli örgün, yaygın eğitimin önemini ortaya koymayı öngörüyoruz. Birinci bölümde, Hazır Giyim Sektöründe Moda Tasarımı Eğitiminin önemine işaret edilmektedir. Ayrıca, hedeflenen amaçlar da kısaca anlatılmaktadır. İkinci bölüm, Kız Teknik Öğretim Kurumlarını ana hatları ile tanıtıldıktan sonra, bunların kuruluş felsefesi izah edilmektedir. Daha önce yapılmış olan ve bu çalışma ile ilgisi olduğu düşünülen üç özel araştırmayı da yine bu bölümde uygun şekilde tahlil edilmeye çalışılmıştır. Üçüncü bölümde, çalışmayı yürütürken benimsemiş olduğumuz metodoloji ile ilgili bilgiler aktarılmıştır. Bu kapsamda araştırma malzemesi ve ilgili belgelerin elde ediliş şekli, yapılan ikili mülakatlar ve anketler hakkında kısa açıklamalara da yer verilmektedir. Hazır Giyim Sektörüne uygulanan anket sonucu ortaya çıkan veriler dördüncü bölümde değerlendirerek, veriler gerekli istatistiki değerlendirmelere imkan vermek için marjinal tablolara yerleştirilmiştir. Araştırmanın sonuç ve öneriler bölümünde ise ülkemizdeki Moda Tasarımı Eğitimini daha da iyileştirmeye dönük bir dizi öneri ile, araştırma sırasında varılan sonuçlara yer verilmiştir.
Training the saviours: Educational transformation and elitism in the Ottoman Empire 1876-1918

öz KURTARICILARI EĞİTMEK: OSMANLI İMPARATORLUĞUNDA EĞİTİMİN DÖNÜŞÜMÜ VE SEÇKİNCİLİK 1876- 1918 Yalçınkaya, Alper M. S., Sosyoloji Bölümü Danışman: Yrd. Doç. Dr. Ayşe Saktanber Aralık 1999, 132 sayfa Bu çalışma Osmanlı İmparatorluğu'nda eğitimin organizasyonunu seçkincilik ve seçkinlerarası rekabet kavramları ile ilişkilendirerek incelemektedir. Osmanlı toplumunun temel tanımlanma biçimi olan yönetenler ve yönetilenler anlayışının eğitim terimleriyle de açıklanabileceği, bu ayrımın eğitim görmüş olanlar ve olmayanlar şeklinde de ifade edilebileceği gösterilmektedir. Osmanlı toplumunda seçkinlerin homojen bir bütün olmadığı ve eğitimin rekabet halindeki seçkin gruplarının tanımlanmasında rol oynadığı da vurgulanmaktadrr. Dönüşüm süreci üzerinde yürütülen çalışma Klasik Çağ'daki yapının bu döneme büyük etkisi olduğunu, bu etkinin özellikle devlete atfedilen önemin sürekliliğiyle ilgili olduğunu göstermektedir. Bu nedenle eğitimin devleti kurtaracak seçkinleri üretme yolu olarak görülmeye başladığı tespit edilmektedir. Bu gözlem rakip seçkin grupları arasında süren mücadele çerçevesinde incelenmekte ve bu grupların devletin kurtarıcısı olan seçkin kavramının ortaya çıkışındaki göreli rolleri tartışılmaktadır.
Eğitimde bilgisayar teknolojisine ilişkin uygulamaların değerlendirilmesi

Eğitimde bilgisayar teknolojisinin kullanımına yönelik işlevsel öneriler sunmak üzere, Bilgisayar Deneme Okulları'ndaki yönetici, öğretmenler, öğrenci ve veli görüşlerine göre Bilgisayar Deneme Okulları Projesi'ni değerlendirmeyi amaçlayan bu çalışmada tarama modeli kullanılmıştır. Literatür taraması ve proje okullarında gerçekleştirilen durum saptaması çerçevesinde; yönetici, öğretmen, öğrenci ve velilerin görüşlerini yansıtabilecekleri likert türü anket formları geliştirilmiştir. Anket formları kişisel bilgilerin elde edilmesine ve uygulamalarla ilgili görüşlerin belirtilmesine yönelik sorulan içeren iki bölüm halinde düzenlenerek, Ankara İli'ndeki yedi Bilgisayar Deneme Okulu'nda 48 yönetici, 83 öğretmen, 230 öğrenci ve 230 veli olmak üzere toplam 591 kişiye uygulanmıştır. Uygulama sonunda elde edilen veriler frekans, yüzde ve t testi kullanılarak analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular çerçevesinde, proje okullarında istenilen düzeyde bilgisayar destekli öğretim yapılmadığı belirlenmiştir. Bilgisayar destekli öğretimin istenen düzeyde yapılmamasında, öğretmenlerin yeterli bilgi ve becerilerinin bulunmaması önemli bir neden olarak ortaya çıkmıştır. Yönetici, öğretmen ve öğrencilere göre, yazılımlar birçok açıdan yetersiz görülmüştür. Bilgisayar derslikleri fiziksel açılardan yeterli olmasına rağmen, öğretim sırasında ve öğretim saatleri dışında verimli kullanılamadığı belirlenmiştir. Öğretme-öğrenme süreçlerinde bilgisayar kullanımı deneklerce olumlu karşılanmıştır. Ancak, yönetici ve öğretmenlere göre yaşanan aksaklıkların giderilmesi için istenen düzeyde değerlendirme ve geliştirme çalışmaları yapılmamıştır. Formatör öğretmenlerin alanlarında kısmen yeterli olduğu, bu nedenle görevlerini tümüyle yerine getiremedikleri belirlenmiştir. Araştırmaya katılan denekler, uygulamaların geliştirilmesi için düzenlenen hizmet-içi eğitim etkinliklerini sayı, süre, kazandırdığı davranışlar ve kaynak materyaller açısından yetersiz olarak değerlendirmiştir. Velilere göre çocuklarının çalışma alışkanlıkları okulda bilgisayar kullanımından olumsuz etkilenmemiştir. Veliler, ilkokuldan başlayarak üniversiteye kadar çocuklarının bilgisayar okur-yazan olarak yetişmesini ve okuldaki bilgisayar laboratuvarlarının kendilerine de hizmet vermesini istemişlerdir. Ulaşılan bulgular çerçevesinde, bilgisayar deneme okullarındaki uygulamaların istenilen nitelikte gerçekleşmediği sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmanın son bölümünde, uygulamaların istenilen düzeye getirilebilmesi için; yazılım, donanım, bilgisayar dersliği, bilgisayarların öğretme-öğrenme süreçlerinde uygun kullanım biçimi, formatör öğretmen ve öğretmen eğitimi gibi çalışma alanlarında nitelikli bir altyapının kurulması, uygulamada işe koşulacak değişkenlerin organizasyonu ve yönetiminin sağlanmasına yönelik öneriler sunulmuştur.
Eğitimde fırsat eşitliği temelinde okul profillerine yönelik okul avantajları endeksi geliştirme

Amaç: Bu araştırmada nihai amaç Türkiye'nin eğitimde fırsat eşitliğini arttırmaya yönelik çabalarına katkıda bulunabilmektir. Bu genel amaç çerçevesinde Türkiye'de eğitimde fırsat eşitliğinden yola çıkılarak öğrenci başarısını açıklayabilecek değişkenlerin ortaya konulması, bu değişkenlerin görece önemliliklerinin belirlenmesi ve böylece eğitimde fırsat eşitliği temelinde okul profillerine yönelik olarak avantajlı ve dezavantajlı okulların belirlenmesini sağlayacak bir endeks geliştirmek hedeflenmektedir. Yöntem: Araştırma nicel araştırma paradigması içinde yapılandırılmış ve ilişkisel araştırma deseni benimsenmiştir. Araştırmanın evrenini Eskişehir ili Tepebaşı ve Odunpazarı ilçelerindeki ortaokullarda 2018- 2019 eğitim öğretim yılında öğrenim gören sekizinci sınıf öğrencileri ile bu okullarda görev yapan öğretmenler ve yöneticiler oluşturmaktadır. Bu anlamda araştırma, belirlenen evrenin kapsadığı 52 ortaokulda gerçekleştirilmiştir. Araştırmada 1143 öğrenci, 1600 öğretmen ve 141 okul yöneticisi üzerinden analizler yapılmıştır. Araştırmanın verileri toplanırken bağımlı değişken olan öğrenci başarısını ölçmek için başarı izleme sınavı yapılmıştır. Bağımsız değişkenlerle ilgili veriler öğrenci, öğretmen ve yönetici anketleriyle toplanmıştır. Veriler çözümlenirken hiyerarşik lineer modelleme ve oran analizlerinden yararlanılmıştır. Bulgular: Araştırmada öğrenci düzeyindeki değişkenlerin okul düzeyindekilere oranla başarıyı daha fazla açıkladığı bulunmuştur. Öğrenci ve okul düzeyinde toplamda yirmi farklı değişkenin öğrenci başarısı üzerinde etkili olduğu görülmüştür. Bu değişkenlerden yola çıkılarak okul avantajları endeksi oluşturulmuştur. Okulların 29,71 ile 74,04 arasında endeks puanına sahip olduğu bulunmuştur. Okul avantajları endeksi yüksek olan okulların ortalama başarı bakımından da daha iyi durumda oldukları görülmüştür. Ancak okul avantajları endeksi ile beraber değerlendirildiğinde okulların etkinlik sıralarının değiştiği ortaya çıkmıştır. Sonuç ve Öneriler: Araştırma sonucunda dezavantajlı öğrencilerin avantaj endeksi puanı düşük okullarda öğrenim gördükleri belirlenmiştir. Bu durumun eğitimde fırsat eşitliği bakımından olumsuzluklar yarattığı görülmektedir. Bu nedenle Türkiye'de yerleşim yeri temelli kayıt alanı uygulamasından vazgeçilerek sosyo-ekonomik göstergelere dayalı bir öğrenci yerleştirme sisteminin uygulanması gerekir.
Ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi dersine yönelik tutumlarının bazı değişkenlere göre incelenmesi: Sakarya ili örneği

Bu araştırmanın amacı ilköğretim öğrencilerinin beden eğitimi dersine ilişkin tutumlarını bazı değişkenlere göre incelemektir. Araştırmaya Sakarya il merkezi ile bazı ilçelerindeki ilköğretim okullarında öğrenim gören 640 öğrenci katılmıştır. Araştırmaya katılan öğrencilerin beden eğitimi dersine ilişkin tutumlarının belirlenmesinde Güllü ve Güçlü (2009) tarafından geliştirilen Beden Eğitimi Dersi Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin istatistiksel analizlerinde SPSS 15.0 for Windows programında frekans, One-Sample Kolmogorov Smirnov, Mann Whitney U ve Kruskal Wallis H analizleri kullanılmıştır. Araştırmanın sonunda öğrencilerin büyük bir bölümünün düzenli spor yapma alışkanlığının bulunduğu (%63,9), herhangi bir spor kulübünde spor yapan öğrencilerin oranının da oldukça yüksek olduğu (%43,8) tespit edilmiştir. Öğrencilerin anne-babalarının spor yapma oranlarının düşük olduğu, genel olarak öğrencilerin ailelerinin %42,8'inin ekonomik durumunun iyi olduğu, öğrencilerin %46'sının ders başarı durumlarının iyi olduğu, öğrencilerin %71,1'inin dershaneye gitmediği, bunun yanında öğrencilerin %66,2'sinin okulunda yeterli spor tesisi, malzemesi ve araç-gereç bulunmadığı belirlenmiştir. Öğrencilerin beden eğitimi dersine ilişkin tutumları değerlendirildiği zaman, öğrencilerin beden eğitimi dersine yönelik tutumlarının genel olarak yüksek olduğu bulunmuştur. Öğrencilerin beden eğitimi dersine yönelik tutumlarının cinsiyetlerine, yaş gruplarına ve ailelerinin ekonomik gelir durumlarına göre anlamlı farklılık göstermediği tespit edilmiştir (>0.05). Bunun yanında öğrencilerin herhangi bir spor kulübünde lisanslı olarak spor yapması, ailesinde spor yapan ebeveyn bulunması, ders başarı düzeyleri, yeterli tesis ve araç-gereç bulunma durumu, arkadaşlar arası ilişkiler ve öğretmen davranışlarının öğrencilerin beden eğitimi dersine yönelik tutumlarını anlamlı düzeyde etkilediği sonucuna ulaşılmıştır (p<0.05). Sonuç olarak ilköğretim öğrencilerinde yaş, cinsiyet ve ailenin ekonomik gelir düzeyinin beden eğitimi dersine yönelik tutumlarını etkilemediği, spor yapma, ailede spor yapan birey bulunması, arkadaşlar arası ilişkiler, beden eğitimi öğretmeni gibi faktörlerin beden eğitimi dersine yönelik tutumu etkilediği söylenebilir.
II. Abdülhamid Dönemi'nde Sivas'ta eğitim

Bu tez çalışmasında, II. Abdülhamid döneminde Sivas'ta bulunan eğitim kurumlarının arşiv belgeleri, salnameler, araştırma ve inceleme eserleri ışığında tanıtılması ve Sivas'ın eğitim durumunun ortaya konulması hedeflenmiştir. Öncesinde, Osmanlı Devleti'nin bu döneme kadarki eğitim durumu ve eğitim kurumları tanıtılarak konuya alt yapı oluşturulmaya çalışılmıştır. İki bölümden oluşan tezimizin birinci bölümünde Sivas'ın Selçuklular ve Osmanlılar döneminde eğitimde geldiği nokta ortaya konmuştur. Daha sonra ise Sivas'ta Osmanlı'nın temel eğitim kurumları olan sıbyan mektepleri ve medreseler, ardından yeni tarzda açılan ibtidaiye, rüşdiye, idadi, darülmuallimin, mesleki ve teknik okullar incelenmiştir. Ayrıca azınlık okulları ve yabancı okulları da incelemeye dahil edilmiştir. İkinci bölümde ise bu eğitim kurumlarında çalışan personeller ve görevleri, talebe işleri, mekteplerin tatil zamanları, idareci ve muallimlerin izinleri, cezaları, nişan ve terfileri incelenmiştir. Mektep binalarının tamir ve inşaat işleri, mekteplerde çalışanlarının aylıkları ve masraflar da ele alınmıştır. Sonuç bölümünde ise Sivas'ın eğitim durumu değerlendirilmiştir.