turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Makedonya ile Yunanistan arasındaki isim sorununda rol oynayan temel parametrelerin analizi

Makedonya ile Yunanistan arasındaki 'İsim Sorunu' Makedonya'nın bağımsızlığını ilan etmesiyle başlar. Makedonya; Yugoslavya'nın dağılmasının ardından 1991 yılında 'Makedonya Cumhuriyeti' ismiyle bağımsızlığını ilan etmiş ancak ülkenin bu ismi kullanmasına Yunanistan kendi sınırlarındaki Makedonya isimli bölgede ileride hak iddia edeceği endişesiyle karşı çıkmıştır. Bu çalışmada iki ülke arasında ortaya çıkan 'İsim Sorunu'nun bugüne kadar çözülememesinin altında yatan nedenler araştırılmıştır. Sorun iki ülkenin milliyetçilik anlayışları, bölgenin tarihsel gerçekleri ve Avrupa Birliği'nin bölge politikaları kapsamında incelenmiştir. Yapılan çalışma sonucunda Makedonya ile Yunanistan arasındaki 'İsim Sorunu'nun çözümsüzlüğünde rol oynayan üç temel parametre belirlenmiştir. Araştırmada konunun daha iyi anlaşılması için iki ülke tezleri karşılaştırmalı olarak incelenmiş ve soruna neden olan bu tezler eleştirel teoriyle değerlendirilmiştir. Çalışmanın genelinde ağırlıklı olarak eleştirel bakış açısıyla hareket edilse de her bölüm de kendi konusuyla ilgili olarak farklı bir teoriyle açıklanmaya çalışılmıştır. İlk bölüm Milliyetçilik teorisiyle şekillenirken, ikinci bölümde Avrupa Birliği'ni oluşturan teoriler arasında sayılan ulus üstücülük, rasyonalite ve inşacılık teorileri, son bölümde ise tarihi gerekçelerin anlaşılması amacıyla iki ülke tarihi kıyaslanarak incelenmiş ve bu tezler eleştirel bakış açısıyla ele alınmıştır. Sonuç olarak Makedonya ile Yunanistan arasındaki 'İsim Sorunu' iki ülkenin milliyetçilik anlayışlarındaki farklar da ısrar etmeleri, tarihi nedeniyle bölgenin gerçek sahibi oldukları iddiasında bulunmaları ve Avrupa Birliği'nin sorunun taraflarına farklı politikalar uygulaması nedeniyle çözülememektedir. İki ülke arasındaki sorunun çözümü bu farklılıkların aşılması ve ortak politikalar üretilmesine bağlıdır.
Agricultural support policies for olive oil, wheat, milk and sugar in Turkey with reference to CAP

Bu tez çalışması, Türkiye'de dört tarım ürününde uygulanan tarımsal destek politikalarınınanalizidir. Destek politikaları, dört şekilde incelenmiştir. Birinci yöntem destek seviyesini ölçen Üretici Destek Eşdeğeridir. İkinci yöntem refah analizi yöntemiyle geçmişşteki ve şimdiki destek politikalarının karşılaştırılmasıdır. Üçüncü ve dördüncü yöntemler de Avrupa Birliği üyeliğinin etkisiyle, Doha Turu'nun olası etkisidir. Türkiye'de ürünlerin fiyatları referans fiyatların üzerinde olduğu için üretici destek eşdeğerleri yüksek çıkmaktadır. Refah analizinde kıyaslanan destekleme politikalarından fark ödemesi tüketici refahı açısından diğer politikalara kıyasla daha üstün çıkmıştır. Şekerde ise, toplam refah kota uygulamasında daha yüksek çıkmıştır. AB üyeliği sürecinde, tüketiciler düşük fiyatlardan olumlu etkilenecektir. Üretici refahında, AB'den gelecek yardımlar ve destekler etkili olacaktır. Doha Turu analizinde ise, tüketiciler tarife indirimi senaryosunda, düşen fiyatlardan faydalanacaktır. İhracat sübvansiyonlarının kaldırılmasının ciddi bir etkisi gözlenmemiştir. Türkiye süttozunda net ithalatçı konumunda olup tarife indiriminden olumlu etkilenecektir. Doha Turunun etkisi buğday ve şekerde görülmektedir. Türkiye açısından Doha Turu'nda buğday ve şekerin özel ürün kapsamına alınması üretimin devamı ve çiftçi geçimi açısından önemlidir. AB üyelik sürecinin daha yıllar süreceğini düşündüğümüzde, Türkiye için Doha Turu'nda kendi çıkarlarını göz önüne alması daha uygun olacaktır.
2008 yılı küresel ekonomik kriz sürecinde Türkiye'nin Maastricht Kriterlerine yakınlaşmasının kümeleme analizi yöntemiyle incelenmesi

Çalışmada 2008 Global Krizi'nin Avrupa Birliği ve Türkiye'yi Maastricht Kriterleri açısından ne denli etkilediğini ve bu kriz sürecinde Maastricht Kriterleri doğrultusunda Türkiye'nin AB'den uzaklaşıp uzaklaşmadığı saptanarak değerlendirme amaçlanmıştır. Bu nedenle çalışmanın ilk bölümünde Avrupa birliğinin tarihsel gelişiminden başlanılıp ilerleyen bölümlerde Türkiye'nin bu süreçteki durumunu ve Küresel Krizin hangi aşamalardan geçilerek, neden ve nasıl ortaya çıktığını ve ne tür önlemler alındığı ele alınmıştır. Uygulama bölümünde ise çok değişkenli istatistiksel tekniklerden biri olan Kümeleme Analizi hakkında genel bir bilgi verilerek, AB'ye Üye Ülkelerin ve Türkiye'nin kriz öncesi, kriz yılı ve sonrası yıllar Maastricht Kriterleri doğrultusunda seçilen ekonomik değişkenlere göre hangi küme grubunda olduğu ortaya konmuştur. Sonuç bölümünde ise, kümeleme analizi ile ulaşılan bilgilere dayanarak Türkiye'nin 2008 Global Krizi döneminde AB üyeliği yolunda Maastricht Kriterlerine ne ölçüde yakınlaştığı durumunudeğerlendirilmiştir.
Türkiyenin tam üyelik sürecinde Avrupa Birliği sivil havacılık müktesebatına uyum düzeyi ve Türkiye AB sivil havacılık sorunları

Türkiye'nin Avrupa Birliği ile 3 Ekim 2005 tarihinde tam üyelik müzakerelerine başlaması, diğer alanları etkilediği gibi Ulaştırma Faslının bir alt dalı olan sivil havacılık sektörünü de önemli ölçüde etkilemektedir. AB'ye tam üye olabilmenin temel şartı tüm alanlarda AB Müktesebatına uyumlu mevzuata sahip olmaktır. Ancak, diğer üye ülkelerin müzakereler sırasında yaptığı gibi ihtiyaç duyulan alanlarda derogasyon talep etmek de mümkün görülmektedir. Bu tez çalışmasında, sivil havacılık alanındaki AB müktesebatı ile Türk sivil havacılık mevzuatı karşılaştırılarak, Türkiye'nin uyum düzeyi ortaya konmaktadır. Uyum sağlamak amacıyla Türkiye'de bugüne kadar yapılan düzenlemeler ele alınmakta ve yapılması gereken çalışmalar tespit edilmektedir. Ayrıca, iki taraf arasındaki mevcut sivil havacılık sorunları detaylı bir şekilde incelenmektedir.
Yurttaşlık ve milliyetçilik bağlamlarında Avrupa Birliği'nin ortak kimlik arayışı

Kendine özgü ulusüstü bir siyasi yapı olan Avrupa Birliği, adına kararlar aldığı bir 'Avrupa halkı' olmadığı gerekçesiyle eleştirilmektedir. Maastricht Anlaşması ile oluşturulan AB yurttaşlığı Birlik'in demokratik meşruiyetini dayandıracağı ortak Avrupalı kimliğini şekillendirme yolunda önemli bir adımdır. Bununla birlikte, bu yapı içerisinde yurttaşlığın ulus-devletlerde rastladığımız geleneksel yurttaşlık yaklaşımlarıyla kurulamayacağı açıktır. Yurttaşlık, son iki yüzyılda ulusa bağımlı bir görünüm arz eder. Bu durum, söz konusu ortak kimliğin kaderini şekillendirecek etkenler arasında onun hala en güçlü aidiyetler olan ulusal kimliklerle ilişkisi öne çıkarır. Buradan hareketle, bu çalışmada AB'nin ortak kimlik arayışı, yurttaşlık ve milliyetçilik bağlamlarında ele alınacaktır. Bu doğrultuda, özellikle Jürgen Habermas'ın anayasal yurttaşlık konusundaki düşüncelerinden faydalanılacaktır.
Bazı Avrupa Birliği ülkeleri eğitim denetimi sistemlerinin Türkiye'deki okul yöneticileri tarafından değerlendirilmesi

Bu araştırma ile ilköğretim ve ortaöğretim kurumlarında görev yapan okul yöneticilerinin Avrupa Birliği'ne üye ülkelerden Fransa, İngiltere ve Almanya'nın eğitim denetimi sistemlerine ilişkin görüşleri doğrultusunda üyelik sürecinde olan ülkemizin birliğe uyum çalışmalarına katkıda bulunulması amaçlanmıştır. Araştırma genel tarama modeli kullanılarak yapılmıştır. Çalışma evrenini Kırıkkale il merkezinde görev yapmakta olan 180 okul yöneticisi oluşturmaktadır. Araştırmada ihtiyaç duyulan, katılımcılara ait 'Kişisel Bilgiler' ile ilköğretim ve ortaöğretim kurumlarında görev yapan yöneticilerin 'Fransa', 'İngiltere' ve 'Almanya' eğitim denetimi sistemlerinin yapı ve işleyişine ilişkin görüşlerine ait veriler, dört bölümden oluşan ve araştırmacı tarafından geliştirilmiş bir bilgi toplama formu ile elde edilmiştir. Araştırmanın amacı doğrultusunda toplanan verilerin çözümlenmesinde frekans, yüzde, aritmetik ortalama (3c), standart sapma, t-testi ve scheffe testi kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular şöyledir: Fransa ve İngiltere eğitim denetimi sistemlerinin yapı ve işleyişi ile ilgili olarak sunulan maddelere ilköğretim ve ortaöğretim kurumlarında görev yapan okul yöneticilerince verilen yanıtların tamamı değerlendirildiğinde yöneticilerin görüşlerinin 'katılıyorum' kategorisinde yer aldığı, Almanya eğitim denetimi sisteminin yapı ve işleyişi ile ilgili maddelere verdikleri yanıtların ise 'kesinlikle katılıyorum' kategorisinde bulunduğu görülmektedir. Bu sonuca göre, yöneticilerin Fransa, İngiltere ve Almanya eğitim denetimi sistemlerinin yapısı ve işleyişi ile ilgili sunulan maddelere katıldıkları anlaşılmaktadır. Bilgi toplama formunu yanıtlayan okul yöneticilerinin ilköğretim veya ortaöğretim kurumu yöneticisi olmalarının ve bulundukları kurumlarda müdür ya da müdür yardımcısı görevlerinde bulunmalarının Fransa ve İngiltere eğitim denetimi sistemlerine ilişkin görüşleri üzerinde anlamlı bir etkisi tespit edilmemiştir. Almanya eğitim denetimi sistemi ile ilgili görüşlerinde ise, görev yapılan öğretim kurumuna göre değişiklik olmamasına rağmen, okulda imüdür ya da müdür yardımcısı görevlerinde bulunmalarına göre anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Okul yöneticilerinin Fransa, İngiltere ve Almanya eğitim denetimi sistemlerinin yapısı ve işleyişi ile ilgili görüşleri arasında bir takım farklılıklar bulunsa da genel bir değerlendirme yapıldığında, yöneticilerin eğitim fakültesi veya başka bir yükseköğretim kurumundan mezun olmalarının Fransa ve Almanya eğitim denetimi sistemleri üzerine yaptıkları değerlendirmelere anlamlı bir etkisi tespit edilmemiştir. Ancak, mezun olunan okul değişkeninin yöneticilerin İngiltere eğitim denetimi sistemine ilişkin görüşleri üzerinde etkili olduğu anlaşılmıştır. Yöneticilerin idarecilikteki hizmet sürelerinin ya da toplam hizmet sürelerinin Fransa, İngiltere ve Almanya eğitim denetimi sistemlerinin yapı ve işleyişine dair düşüncelerini etkilemediği, aynı zamanda mesleki kıdemlerinin görüşlerinde herhangi bir farklılık meydana getirmediği görülmüştür. II
Türkiye'nin Avrupa Birliği'ndeki lobi faaliyetleri

Bu çalışmada, lobiciliğin gelişimi ve etkinliğinde sivil toplumun ne kadar önemli olduğu tespit edilmiştir. 19. yy. sonlarına doğru doğan lobiciliğin günümüze kadarki kullanım alanları, yöntemleri, ne kadar etkili olduğu, Avrupa Birliği ve Türkiye'deki durumu ele alınmıştır. Avrupa Birliği'nin ilk oluşum sürecindeki lobicilik ve günümüzdeki durumu, Türkiye'de lobicilik ve Türkiye'nin Avrupa Birliği nezdindeki lobi faaliyetleri incelenmiştir. Türkiye'nin Avrupa Birliği'ndeki lobi faaliyetleri üzerine; literatür taraması, literatür değerlendirmesi, iç ve dış politika analizi yöntemleri kullanılmıştır. Bu incelemelere göre; lobi faaliyetleri, doğduğu günden günümüze kadar hızla gelişen ve demokrasi yaşamının vazgeçilmezi haline gelen bir unsur olmuştur. Sonuç olarak lobicilik, özellikle sivil toplumun en önemli gelişimini yaşadığı Avrupa Birliği'nde, ilk dönemlerden itibaren sürekli başvurulan demokrasi aracı olmuş, Türkiye'nin de iç politikasında çok etkili olmasa da dış politikasında sürekli başvurulan bir demokrasi aracı haline gelmiştir.
Avrupa Birliği'nin enerji güvenliğinde Doğu Akdeniz: Hidrokarbon kaynaklarının Kıbrıs sorununun çözümüne etkisi (2000-2016)

Çalışmanın ilk bölümünde; çalışmanın dış politika yaklaşımı 'Doğu Akdeniz hidrokarbon kaynaklarının önemi' başlığı altında Avrupa Birliği'nin enerji ihtiyacının tespit edilmesine çalışılmıştır. Böylece Avrupa Birliği'nin enerji alanındaki durumu belirlenmiş, bu bağlamda Doğu Akdeniz coğrafyasının Birlik enerji politikasına nasıl bir katkıda bulunabileceği Doğu Akdeniz ülkelerinden bazılarının hidrokarbon kaynakları incelenmesiyle yapılmıştır. Belirtilen ülkeler dışındaki bölge ülkelerinin hidrokarbon kaynakları konusundaki görüşleri de bölüm içerisinde dolaylı olarak belirtilmiştir. Avrupa Birliği'nin enerji ihtiyacı ile Doğu Akdeniz hidrokarbon kaynakları arasındaki bağlantıyı sağlamak için Kıbrıs'ın enerji geçiş noktası kullanılarak, enerji kaynaklarının Avrupa Birliği'ne taşınması için gerekli olan koşullar, yapılan yatırım projeleri değerlendirilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde; Kıbrıs Sorunu, çalışmanın iç politika yaklaşımı olarak değerlendirilmiştir. Bölümde; Kıbrıs Sorunu'nun tarihsel sürecine kısaca değinilerek, sorunun günümüze kadar gelen süreci incelenmiştir. Kıbrıs müzakerelerinde mevcut görüşmeler dönemi, Kıbrıs ve çevresindeki hidrokarbon kaynaklarının keşfedilmesi ve çıkarılması süreçlerinin yaşandığı bir dönem olarak, sorunun çözümünde enerjinin nasıl bir rol oynyabileceği üzerine anlatımlara yer vermektedir. Bu nedenle bölümde Güney Kıbrıs ile Türkiye arasında Avrupa Birliği üyelik süreci içerisinde yaşanan gelişmelerin, tarafların hidrokarbon kaynakları konusunda yaşadıkları MEB ve kıta sahanlığı sorunları üzerine etkileri de yer almıştır. Çalışmanın son bölümünde; ilk iki bölümde incelenmeye çalışılan Avrupa Birliği enerji ihtiyacı özelinde Avrupa Birliği enerji güvenliğinin Doğu Akdeniz hidrokarbon kaynakları sağlanmasının nasıl olacağı, Kıbrıs Sorunu'nun enerji için kolaylaştırıcı olup olamayacağı üzrine değerlendirmeler yapılmıştır.
Türk siyasal yaşamında Ali Coşkun Kırca

Ali Coşkun Kırca, 27.03. 1927 tarihinde İstanbul'da doğdu. Babası Ali Haşmet Bey, annesi Nefise Celile Hanım, kız kardeşi Gönül Güvenç'tir. Coşkun Kırca'nın ikinci eşi olan Beyhan Köprülü'den Gönül, üçüncü eşi Bige Ergüder'den Selcan ve Gülcan isminde toplamda üç kızı oldu. Mürebbiyesinden aldığı Fransızca eğitimi, Coşkun Kırca'nın yaşamını büyük oranda şekillendirdi. Şişli Terakki İlkokulu'ndan sonra Galatasaray Lisesi'nde öğrenim gördü. Lise'yi bitirdikten sonra İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun oldu. Yüksek lisansını Paris Üniversitesi'nde tamamladı. Coşkun Kırca meslek yaşamına Dışişleri Bakanlığı'nda memur olarak başladı. 1956 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi İktisat Kürsüsü asistanlığı görevinde bulundu. Dönemin hükümeti tarafından üniversite öğretim üyeliğinden el çektirilen Turhan Feyzioğlu'na destek veren Kırca asistanlık görevinden istifa etti. Bu istifa onu siyasete taşıdı ve Hürriyet Partisi'ne üye oldu. Aynı zamanda çeşitli dergi ve gazetelerde makaleler yazdı. Daha sonra CHP'ye katıldı. 1960 İhtilali'nin ardından Meclis'e girdi. 1961 Anayasası'nı kaleme alanlar arasında yer aldı. Birçok önemli tasarının yasalaşmasında büyük katkıları oldu. Kıbrıs kazanımlarının elde edilmesinde ciddi emeği geçti. Büyükelçilik görevinde bulundu. Galatasaray Üniversitesi'nin kurulmasında rol oynadı. 'Devlet'te Yozlaşmayı Yenmek' adlı kitabında Türk politika ve idaresine yönelik önerilerde bulundu. 1995 yılında Dışişleri Bakanlığı görevinde bulundu. 24.02. 2005 tarihinde solunum yetmezliği sonucu vefat etti. Oyunculukta başarılı olan Kırca, opera ve yemek yapma yeteneğine sahip olup, düzgün Fransızcasıyla dikkat çekiyordu. Çok yönlüydü. Keskin zekası ve iyi bir belagati vardı. Hazırcevaptı. Siyasette 'şahin' olarak adlandırılırdı. Çok çalışkan ve azimliydi. Büyük bir Atatürk hayranıydı. Vatanseverdi. Doğuştan sahip olduğu yetenekleri itibariyle Türk bürokrasisinde ve siyasetinde ön plana çıkarak, kritik görevler üstlendi.
Avrupa Birliği ve ülkemizde uygulanmakta olan ihale mevzuatının irdelenmesi

öz YÜKSEK LİSANS TEZİ AVRUPA BİRLİĞİ VE ÜLKEMİZDE UYGULANMAKTA OLAN İHALE MEVZUATININ İRDELENMESİ Ömer PAYDAK ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ İNŞAAT MÜHENDİSLİĞİ ANABİLİM DALI Danışman: Doç. Dr. M. Emin ÖCAL Yıl: 2002, Sayfa: 294 Jüri : Doç. Dr. M. Emin ÖCAL Yrd. Doç. Dr. Seren AKAVCI Yrd. Doç. Dr. Cengiz Duran ATİŞ Bu çalışmada, öncelikle, 1 Ocak 2003 yılında yürürlüğe girecek olan 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu'nun tüm maddeleri Devlet İhale Kanunu'nun ilgili maddeleri ile karşılaştırılmak suretiyle irdelenmiştir. Ayrıca, Kamu İhale Kanunu'nun, Avrupa Birliğinin kamu ihale sistemini düzenleyen çerçeve Direktifler ile ne derecede uygunluk gösterdiği incelenmiştir. Böylece, ülkemizin ihale sisteminde öngörülen yeni düzenlemeler ve bunların mevcut ihale sistemine göre farklılık içeren yönleri ile, Avrupa Birliği ihale mevzuatına uygunluk göstermeyen hususlar tespit edilmiştir. Sonuç olarak, yeni Kanunların yürürlüğe girmesi ile, mevcut ihale mevzuatı kapsamında meydana gelecek değişimin ülkemiz inşaat sektörüne muhtemel yansımalarının irdelenmesi amaçlanmıştır.
Concerted practices and agreements in European Union Competition Law

oz Bu tezin temel konusunu Avrupa Topluluğu Antlaşmasının 81 (1). Maddesinde yer alan 'Anlaşmalar' ve 'Uyumlu Eylemler' oluşturmaktadır. 'Teşebbüs Birlikleri Kararlan' da tez kapsamında açıklanmıştır. Kurucu Antlaşma, Avrupa Birliği Rekabet Hukuku bakımından önemli hedefler koymuş, Avrupa Topluluğunun serbest piyasa sistemi üzerine kurulmasını öngörmüştür. Bu bağlamda etkin bir rekabet sisteminin tesis edilmesi, ortak pazarın gerçek anlamıyla meydana getirilebilmesi için gerekli olmuş, Avrupa Topluluğu Antlaşmasının 81. ve 88. maddeleri arasında düzenlenen rekabete ilişkin kurallarda bu çerçevede önem kazanmıştır. Avrupa Topluluğu Antlaşmasının 81 (1). Maddesine göre; Tek Pazar içerisinde rekabeti kısıtlayan, engelleyen veya bozan amaç veya konuya sahip olan veya bu etkiyi yapan teşebbüsler arasındaki anlaşmalar, teşebbüs birlikleri kararlan ve uyumlu eylemler hukuka aykın görülmüştür. 81 (1). madde kapsamında rekabetin bozulmasının koşullan şunlardır; a) Teşebbüsler arasında danışıklık olması gereklidir, b) Bu danışıklık rekabetin kısıtlanması, bozulması veya engellenmesi amaçlı veya etkili olmalıdır, c) Üye ülkeler arasında ticaret önemli ölçüde etkilenmelidir. Teşebbüsler arasındaki danışıklık; teşebbüslerin, rekabeti ortadan kaldırmak amacıyla görüş birliği içerisinde olmaları ve buna uygun olarak hareket etmeleri şeklinde tammlanmaktadır. Bu incelemede danışıklığı oluşturan haller; 'Anlaşmalar', 'Teşebbüs Birlikleri Kararları' ve 'Uyumlu Eylemler' olarak ele alınmıştır.
Negotiations in trade in agriculture: A comparative analysis of the EU and Turkish positions in WTO Doha Round

Bu çalışma, Türkiye'nin DTÖ tarım müzakerelerinde AB uyumluluğu konusunda sergilemesi gereken tutumu irdelemeyi amaçlamaktadır. Bu bağlamda, AB ile sürdürülen açık uçlu üyelik müzakereleri ve olası bir AB üyeliği göz önünde bulundurularak Türkiye'nin DTÖ'deki konumuna açıklık getirmeye çalışılmıştır. Çalışmanın odak noktası, söz konusu tarım müzakerelerinde, ilkinde Türkiye'nin kendi çıkarları doğrultusunda hareket etmesi, ikincisinde ise doğru bir gözlemleme ile AB'nin adım adım takip edilmesi şeklindedir. Varılan sonuç, Türkiye'nin bu iki hususu göz ardı etmeksizin kısıtlı bütçe, temel yapısall sorunlar, tarım sektöründeki yüksek istihdam oranı, kırsal kesimlerdeki nüfus yoğunluğu, sektörün rekabet gücünün olmaması ve tarımsal etkinliklerdeki düşük verimlilik gibi kendi ekonomik ve sosyal gerçeklerini de dikkate alarak gerekli tarım politikalarını izlemesi gerektiğidir. Bütün bunlar, AB ve Türkiye'nin içinde bulunduğu birbiriyle ilişkili iki üç-seviyeli oyun çerçevesinde değerlendirilmelidir.
Avrupa Birliği'nin dış politikası ve Arap Baharı sürecine yaklaşımı

Avrupa Birliği, 1951 yılında temelleri atılmış, zaman içerisinde bütünleşme ve derinleşme sürecinden geçerek bugün 28 üyeye ulaşmış, ulus üstü bir yapı olarak karşımıza çıkmıştır. Birlik, dünyadaki küresel güçler arasında yerini alabilmek ve dünya siyaseti ile ekonomisinde söz sahibi olabilmek adına, kurumsal yapısı içerisinde ciddi değişikliklere giderek Ortak Dış ve Güvenlik Politikasını hayata geçirmiştir. Bu çalışmada, AB ve üyelerinin Orta Doğu'ya ilişkin dış politikası ile Arap Baharı süreci ve sonrasına yönelik yaklaşımlarının ne olduğu sorusuna cevap aranmıştır. 2010 yılında başlayıp Orta Doğu ve Kuzey Afrika coğrafyasında hızla yayılan Arap Baharında, Tunus, Mısır ve Libya örnekleri özelinde Birliğin izlediği ortak dış politika, söz konusu politikanın üyeler nezdindeki yansımaları ve ne ölçüde uygulanabildiği, ne kadar başarılı olduğu konularında önemli ipuçları sunulmaya çalışılmıştır. Bu çalışma ile Arap Baharında, AB'nin ODGP'sinin ne yönde değişim gösterdiği, söz konusu değişimin üyeler arasında uyum ve birliktelik sağlayıp sağlayamadığı analiz edilmiştir. Çalışmada AB'nin; ODGP'si, Orta Doğu'ya ilişkin geçmişşten günümüze yürüttüğü dış politika ile Arap Baharı sürecine ilişkin politikası hakkında literatür taraması yapılmıştır. Bununla birlikte konuya ilişkin yayımlanan rapor, açıklama, bülten ve basın arşivleri taranarak gelişmeler saptanmıştır. Çalışmanın sonuç kısmında ise AB ve üyelerinin gerçek anlamda bir ODGP'ye sahip olup olmadığı, özellikle Orta Doğu bölgesi, Arap Baharı ve sonrasında yürütülmek istenilen 'ortak' dış politikanın nasıl uygulandığı, bu konuda AB ile üyeleri arasında yaşanan farklılıkların neler olduğu hususlarında değerlendirmeler yapılmıştır.
Avrupa Birliğine üye olmayan Batı Balkan ülkelerinin içsel büyüme dinamikleri

İktisadi büyüme kavramı, sadece gelişmiş ülkelerin sorunu değil, az gelişmiş ülkelerinin de ortak sorunudur. Bütün ülkelerin yakında takip ettiği en önemli konulardan biri, sürekli ve uzun vadeli büyümedir. Fakat, meşhur olan geleneksel büyüme modelleri, ekonomilerin uzun dönemli büyüme süreçleri açıklamakta yetersiz kalmaktadır, böylece içsel büyüme modelleri ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmanın amacı, 1980'lerden sonra ortaya çıkan içsel büyüme modellerinin en önemli temsilcileri ele almakta ve üye olmayan Batı Balkan ülkeler için bu tür büyümeyi açıklayan en iyi modelini kurmaktır. 2000- 2010 yıllar arası seçmiş olduğumuz ülkeler için en uygun model, dinamik panel veri analizi modeli olduğu kanıtındayız. Batı Balkan ülkelerde içsel büyümeyi etkileyen faktörler; hükümetin tüketim harcamaları, ticari açıklığı, total faktör verimliliği ve üniversitede kadınların kayıt oranları olarak sıralanmaktadır. Sırasıyla bu değişkenler büyümeyi negatif ve diğerleri pozitif bir yönde etkilemektedir.
Avrupa Birliği sürecinin Türk savunma harcamalarına etkisi

Savunma harcamaları tüm ülkelerde olduğu gibi ülkemizde de oldukça önemli bir yere sahiptir bütçeden önemli bir pay almaktadır. Türkiye soğuk savaş yıllarında Sovyetler Birliği'nin yayılmacı politikasına karşı 1952 yılında NATO'ya üye olmuştur. Türkiye NATO güvenlik şemsiyesine katılmakla savunma harcamalarını daha da artırmadan yüksek bir güvenlik düzeyine ulaşmıştır. Küreselleşme ile birlikte bölgesel entegrasyonlar da hız kazanmış çeşitli ittifak arayışları ortaya çıkmıştır. Bu entegrasyonu en iyi uygulayan Avrupa olmuştur. AB kendi güvenlik politikasını kurma yolunda, Türkiye ise AB'ye üyelik süreci içindedir. Türkiye'nin savunma ihtiyacını gerektiren nedenler gerek AB, gerekse NATO ülkelerinden farklılık arz etmektedir. Türkiye'nin tehdit algılaması daha farklıdır. Çünkü Türkiye dünyanın en istikrarsız bölgesinde bulunmaktadır. Ortadoğu, Balkanlar ve Kafkaslar dünyadaki en önemli kriz bölgeleridir. Avrupa'nın NATO dışında bir güvenlik sistemi oluşturması ciddi bir savunma gideri anlamına gelmektedir. Avrupa'nın bugünkü güvenlik yapısıyla üye devletler, soğuk savaşın sona ermesi ve halen devam eden NATO güvenlik şemsiyesine rağmen savunma harcamalarını azaltamamışlardır. AB AGSP'yi NATO'dan daha yüksek bir güvenlik düzeyine çıkaramadığından, bugüne kadar olan Türkiye'nin AB sürecinin Türk savunma harcamalarına önemli bir etkisinin olmadığı söylenebilir. Ayrıca AB'de savunma harcamaları incelendiğinde, özellikle AB'ye üye ülkelerin üyelikten önceki ve sonraki savunma harcamaları düzeyinin korunduğu görülmektedir. Bugünün güvenlik ortamında; Türkiye özellikle bölgesindeki istikrarsızlık ortamının barış ortamına bırakılmadığı ve komşu ülkelerin savunma harcamalarının azalmadığı sürece kedini güvende hissedemeyecektir. Bütün bunlara değişen yeni tehdit algılamasında da tanımlanan ve dış desteğe de sahip terör sorunu eklenince Türkiye'nin caydırıcılığı yüksek bir silahlı kuvvetler bulundurmaya, dolayısıyla savunma harcamalarını mevcut düzeyde tutmaya devam edeceği değerlendirilmektedir.