turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yaşlıların yaşlılık algısı: Antalya/Finike ve Polonya/Rzeszow örneği

İnsanlık tarihi ilk defa demografik değişim süreci ile karşı karşıyadır. Bu tarihi gelişim ve dönüşüm sürecinde, Dünya genelinde; yaşlı insan sayısının artış göstermesi, doğum oranlarının azalması, tıbbi teknolojinin ve hijyenik koşulların her geçen gün iyileştirilmesi önemli faktörlerdir. Gelişmiş olan birçok ülkede yaşlı nüfus sayıca ve oran olarak daha fazla olsa da, geleceğin yaşlı nüfus potansiyelini Türkiye gibi gelişmekte olan ülkeler oluşturmaktadır. Demografik yapıdaki bu değişim sadece niceliksel bir değişim olarak görülmemelidir. Toplumsal sistemin yaratıcısı olan sosyal, ekonomik, politik ve kültürel vb. yapılar da bu değişiklikten etkilenmektedir. Bu çalışmadaki amaç ise kültürel faktörlerin yaşlı algısını ne şekilde etkilediğini görebilmektir. Yani yaşlı algısında kültürel açıdan benzerliklerin ve farklılıkların neler olduğu bilgisine ulaşılmaya çalışılmıştır. Araştırmanın saha çalışması iki aşamalı yürütülmüş olup bunlardan ilki Polonya'nın Rzeszow şehrinde, diğeri de Antalya'nın Finike şehrinde gerçekleştirilmiştir. Saha çalışmasında veri toplama tekniklerinden anket yöntemine başvurulmuştur. Ayrıca tüm çalışma zengin bir literatür taraması ile desteklenmiştir. Çalışmanın sonuç kısmına baktığımızda farklılıklar mevcut olsa da uç noktada bir farklılık görülmemiştir. Yaşlıların gerek şehirlere göre gerekse cinsiyete göre vermiş oldukları cevaplar iki şehir arasında benzerliklerin de olduğu sonucunu ortaya çıkarmıştır.
Thinking gender, nature and power together: A hope for standpoint ecofeminism

Ekofeminizm, kadınlar ve doğa üzerinde kurulan egemenlik arasındaki ilişkiye odaklanır ve cinsiyetçilik, kapitalizm, ırkçılık ve heteroseksizm gibi çözümlemelerden beslenen feminizme diğer bir çözümleme olan insan merkezciliği de katarak genişletilmiş bir tahakküm eleştirisi; dolayısıyla insan olmayan varlıkları da kapsamayı hedefleyen bir özgürlük tahayyülü sunar. Kadınların doğa ile özdeşleştirilmelerinin onlar üzerinde üstünlük kurmanın en önemli araçlarından biri olarak kullanıldığını görüyoruz. Ekofeminizmin ortaya çıkması ve gelişmesinde önemli payı bulunan kültürel ekofeminizm, bunun üstesinden gelebilmek için, kadınlara atfedilen, özen, duygusallık, şefkat, fedakarlık gibi özelliklere ve doğa ile ilişkilendirilmeye olumsuz anlam yükleyen hakim değerler sistemini tersine çevirmeyi amaçlar. Bu çerçevede, söz konusu özellikler ve doğa ile ilişkilendirilme olumlanırken, erkeklere ve kültür alanına atfedilen idealler görmezden gelinir ya da reddedilir. Fakat bu, öz atfı ve bu özün genellenmesi üzerinden kurulan normatif kadın tanımlamasının sorgulanmadan kabul edilmesi anlamına gelir. Öte yandan, olumlanan özelliklerin karşı kutbunda bulunan, kadınlar ve doğa üzerinde kurulan egemenliğin meşrulaştırılmasında temel kavramlardan biri olan rasyonalitenin yeniden kavramsallaştırılabilir olduğunu göz ardı eder. Bu durum, kültürel ekofeminizmin beraberinde getirebileceği sınırlılıklara ve düalist düşünme biçiminin sınırlarının ötesine geçen bir ekofeminizm anlayışının önemine işaret eder. Bu tez çalışmasında, kültürel ekofeminizmin, feminist duruş kuramı çerçevesinde yeniden değerlendirilerek, özcü, evrenselci ve büyük ölçüde rasyonalite karşıtı argümanlarının üstesinden gelinebilmesi amaçlanmaktadır.
Türk kültüründe dua ve beddua fenomeni

Bu çalışma tüm din ve kültürlerin ibadet şekilleri içerisinde yer alan dua ve beddua olgusunu araştırmayı amaçlamaktadır. Bu bağlamda çalışmamızda bu kavramlarının önemini ortaya koyarak, ilahi olan ve olmayan dinlerde dua ve beddua anlayışını inceledik. Dua ve beddua anlamına gelen kavramların Türk coğrafyası içerisinde kullanılış farklılıklarını tesbit ederek dua ve beddua ifade eden diğer kavramları tesbit etmeye çalıştık. Kullanılan dua ve bedduaların sosyal hayattaki kullanım evrelerinden örnekler vererek, günümüzdeki yansımalarına değindik. Türk kültüründe geçmişş inançların izlerini taşıyan dua ve beddua örneklerinin varlığı sebebiyle Geleneksel Türk dini içerisinde dua ve bedduanın geçirdiği aşamaları tesbit etmeye çalıştık. Dua ve beddua etmenin insanlık tarihiyle paralel olduğu düşünülürse, insanı bu unsurları uygulamaya yönlendiren sebeplerin varlığı da önem kazanır. Çalışmamız bu nedenleri de incelemiş, dua ve bedduanın Türk halk kültürü içerisindeki yerini belirlemeye çalışmıştır.
Ütopya ve distopya edebiyatının toplumsal temelleri ve eleştirel kimliği

Edebiyat ve sosyoloji arasında derin bir ilişki bulunmaktadır. Çeşitli nedenlerle bir edebi eserin tam anlamıyla içerisinde şekillendiği toplumu yansıttığını iddia etmek mümkün olmasa da, edebi eser ne içerisinde bulunduğu toplumdan azadedir ne de onu etkileme gücünden yoksundur. Edebiyat ve toplum arasındaki bu çift yönlü ilişki bütün edebi türlerde olduğu gibi ütopya ve distopya edebiyatında da mevcuttur. Bu bağlamda, çalışma içerisinde ütopya ve distopya edebiyatının toplumsal temelleri, özellikle klasik kuramcılardan Marx, Durkheim, Weber, ve Simmel'in kuramları çerçevesinde ele alınmış ve ütopya ve distopya edebiyatının eleştirel kimliği üzerinde durulmuştur. Çalışmanın amacı, ütopya ve distopya edebiyatının toplumla ve dolayısıyla sosyoloji ile ne tür bir bağ kurduğunu ortaya çıkartmaktır. Bu amacı gerçekleştirmek için edebiyat, toplum ve sosyoloji ilişkisi üzerinde durulmuş, genel olarak ütopya ve distopyanın bahsi geçen dört klasik kuramcının kuramları ile ilişkisi irdelenmiş ve son olarak çalışma içerisinde ele alınan eserler bağlamında ütopya ve distopyanın, devlet, ekonomi ve sınıf, aile, toplumsal cinsiyet ve beden ve kente ilişkin yaklaşımlarının ilgili sosyoloji kuramları vasıtasıyla çözümlemesi yapılmıştır. Bu çözümleme için, yöntem olarak Becker'in 'Toplumu Anlatmak' adlı eserindeki kuramsallaştırmasından ve Marksist edebiyat teorisinden yararlanılmıştır. Çalışmanın en dikkate değer özelliğinin, klasik kuramcular ile genel olarak ütopya ve distopyanın özelliklerinin karşılaştırılması olduğu değerlendirilmektedir. Bu karşılaştırmanın, çalışmanın özgün yönünü oluşturduğu düşünülmektedir.
The Meaning, functions and psychological structure of Turkish family

Çalışmanın amaçlarından biri Türk ailesinin sorumluluğu olarak kabul ettiği işlevlerin neler olduğunu araştırmaktır. Yanısıra aile üyelerinin aileye nasıl bir anlam atfettikleri de araştırma konusudur. Bununla beraber, çalışmanın birincil amacı aileye atfedilen anlam ve işlevlerin ailenin psikolojik işleyişiyle ilişkilerini araştırılmasıdır. Ek olarak eğitim seviyesi, ailedeki statü ve kişinin yaşıyla aileye atfedilen anlam ve işlevlerin değişmeleri incelendi. En az bir çocuklu llo çekirdek aile çalışmanın katılımcılarını oluşturdu. Aileler İstanbul'da orta gelir seviyesine sahip aileler arasından seçildi. Ailelere orta gelir düzeyindeki bir semtte bulunan okulda öğrenci olan çocukları yoluyla ulaşıldı. Katılımcılara Aile Fonksiyonları Listesi, Aile için Semantic Differential Rating Instrument, Aile Yapısını Değerlendirme Aracı, Aile Yapısını Değerlendirme Aracı- İdeal Formu uygulandı. İstatistiksel analizlerde, korelasyon analizleri, t-and Family Structure Assesment Device-Ideal Form. In the Statistical analyses, correlational analyses, t- tests, Chi-square tests and One-way ANOVAs were used. Results indicated that family members attribute a very positive meaning to the family by associating the concept of family with positive adjectives. It was found that the meaning attributed to the family is positively related to the actual psychological functioning of the family. And, also negatively related to the difference between an ideal and actual family's psychological functioning. As the difference between an ideal and actual family's psychological functioning increases attributed meaning to the family by family members becomes less positive. It was also found that family members attribute mostly psychological functions to the family. The picture of family drawn according to the functions attributed to the family implies that family members hold a spritual rather than a pragmatic view of family.
İstanbul ahkam ve atik şikayet defterlerine göre 18. yüzyılda istanbul'a yönelik göçlerin tasvir ve tahlili

İstanbul Ahkam ve Atik Şikayet Defterleri'nden derlenen verilere dayanarak XVIII. yüzyıldataşradan İstanbul'a yapılan iradi göçleri tasvir ve tahlil etmeyi amaçlayan bu çalışmanın sonuçlarına göre söz konusu göçler yüzyılın ilk yarısında yoğunlaşmaktadır (% 67 .4). Göçfrekansı yüksek bölgelerden yapılan göçlerin tamamının 1760 yılından önce gerçekleşmiş olduğu dikkate alınırsa yüzyılın ilk yarısındaki yoğunluk % 83 .2'ye ulaşmaktadır. Bu yoğunlaşma, yüzyılın ilk yarısında vuku bulan ve yoğun göç veren bölgeleri yakından ilgilendiren İran seferlerinin etkisiyle açıklanabileceği gibi, yüzyılın ikinci yarısında ayanınbölgede sağladığı ileri sürülen güvenlik ve istikrarın da göç eğilimini azaltmış olabileceği düşünülebilir. Aynı yoğunlaşma yüzyılın ilk yarısında gözlenen ekonomik canlanmaolgusuyla da ilişkilendirilebilir. İstanbul'a yapılan toplam göçlerin yarısından biraz fazlasının (% 56.6) Anadolu kökenli olduğu görülmektedir. Bunu, İstanbul'un doğu, batı ve güney sınırları içinde gerçekleşen veyaburalardan şehir merkezine yönelen göçler (% 24.2) izlemektedir. Üçüncü sırada ise Rumelikökenli göçler (% 19.2) yer almaktadır. Anadolu kaynaklı toplam göçlerin yaklaşık dörtte üçünü (% 71.9) Kayseri, Divriği, Eğin, Niğde, Sivas ve Arapkir kökenli göçler oluşturmaktadır. XVIII. yüzyıl idari taksimatına göre bu kazaların dördü Sivas eyaletine bağlıdır. Dolayısıyla aynı veriler eyalet düzeyinde ifade edilecek olursa, XVIII. yüzyıl boyunca İstanbul'a yapılan iradi göçlerin çoğunun Sivas eyaletindenkaynaklandığı ve bunun Anadolu kökenli göçlerin yaklaşık yarısını (% 44) temsil ettiği söylenebilir. Bu durumda göç frekansı yüksek olan bölge merkeze alındığında XVIII. yüzyılda taşradanİstanbul'a yapılan göçler, ekonomik ve siyasi konjonktürden görece bağımsız, uzun süreli ve yapısall nitelikli nüfus hareketinin bir görünümü olarak da yorumlanabilir.
Paradigmatik devrim: 1688 İngiliz Devrimi

Bu çalışmada 'paradigmatik bir devrim' olarak 1688 tarihli İngiliz Şanlı Devrim'i merkeze alarak bu devrimin, Amerikan Bağımsızlık Savaşı'nın sonucu olan Amerikan Devrimi'nden ve özellikle de Fransız Devrimi'nden farkını ortaya konmaya çalıştık. Şanlı Devrim, hem Amerikan Devrimi'ni hem de Fransız Devrimi'ni öncelemesi nedeniyle bu devrimlere kaynaklık eden bir devrim olarak görülmüştür. Bilhassa, etkileri dünyaya bir virüs gibi yayılan Fransız Devrimi, öncelikle İngiltere'de 1649 yılında gerçekleşen İngiliz Devrimi'ne ve daha sonrasında aslında 1649 Devrimi'nin yaralarını sarma özelliği ile karşımıza çıkan Şanlı Devrim'e benzetilmiştir. Fakat hem İngiliz, Amerikan ve Fransız düşünce gelenekleri hem de siyaset anlayışları birbirinden kesin hatlarla ayrılır. Bu çalışmanın 'Giriş'inde incelememizle ilgili bazı temel kavramları, onun metodunu ve temel tezleri ya da argümanları takdim ettik. Diğer bölümlerde İngiliz Devrimleri, Amerikan Devrimi ile Fransız Devrimi ve bu ülkelerin Aydınlanma gelenekleri arasındaki farklılıkları ortaya koymaya çalıştık. Bu metinde Şanlı Devrim'in 'geleneksel düzenin ihyası' anlamına geldiğini, Amerikan Devrimi'nin 'özgürlük Devrimi' ve radikalizmin temsilcisi Fransız Devrimi'nin bir 'Akıl Devrimi' olduğunu göstermeyi denedik.
Neoliberalizmin duygu ekonomisi: Öfkenin toplumsal güzergahları

Bu nitel araştırma; neoliberal toplumda üretilen duygulanımsal öznelliklerin öfke özelinde eleştirel biçimde sorgulanmasına yönelik tasarlanmıştır. Dolayısıyla neoliberal rasyonelliğin bireye sunduğu toplumsal uyumlanma biçimleriyle öfkeli öznelliklerin üretilmesinin nasıl bütünleştiği anlaşılmaya çalışılmıştır. Bu amaca yönelik öfkenin anlatıldığı söylem alanı analiz edilmiş; bu söylem vasıtasıyla üretilen öfkeli öznelliklerin dolaşımı öfke ekonomisi olarak tanımlanmıştır. Araştırma verileri, neoliberal toplumda öfkenin; olumsuz bir duygu olarak kategorize edildiğini; medeniyet ve uygarlık dışı tanımlandığını, saldırganlık ve şiddet tehlikesi barındırdığına ilişkin yaygın bir kabulün varlığını işaret etmektedir. Öfke; neoliberal toplumda öne çıkan duygusal denge kavramının karşıtı olarak konumlandırılmakta; yalnızca ruh sağlığını değil beden sağlığını da tehdit ettiği düşünülmektedir. Dolayısıyla neoliberal toplumda öfke birey tarafından denetlenmesi ve düzenlenmesi gereken bir duygu olarak kabul edilmekte ve öfke yönetimi neoliberal özyönetim becerileri içerisinde yer almaktadır. Öfke yönetimi; öz farkındalık, fayda-maliyet analizi ve beden denetimi temaları aracılığıyla neoliberal öfkeli öznelliklerin üretildiği bir söylem alanıdır. Bu söylem alanı; duyguların akıl yoluyla yönetilmesini talep eden neoliberal rasyonellik anlayışı ile bütünleşmekte ve olumlu duyguların teşvik edildiği neoliberal makro kozmosta öfkenin yalnızca bireye fayda sağlaması halinde yerleşilebilecek bir duygulanım bölgesi olduğunu vurgulamaktadır. Araştırma; bu anlayış çerçevesinde üretilebilen öfkeli öznelliklerin otorite-tahakküm ilişkilerini üretebilen bir dinamik olabileceğinin yanı sıra toplumsal sorunların bireysel öfke kontrol problemine indirgenebileceğine dikkat çekmektedir.
Milli sinemada din dili: Yücel Çakmaklı filmografisi örnekliği

Bu çalışma, 'Milli Sinema'da Din Dili: Yücel Çakmaklı Filmografisi Örnekliği' adını taşımaktadır. Türkiye'de ilk örnekleri 1970 yılında ortaya çıkan Milli Sinema akımı, milli ve manevi değerleri sinemada yansıtmak amacını taşır. Yücel Çakmaklı ise Milli Sinema akımının ilk örneklerini vermiş öncülerindendir. Gençlik yıllarından itibaren yazıları ve asistanlığıyla sinema üzerinde çalışan Çakmaklı, Birleşen Yollar filmi ile yönetmenliğe geçmişştir. Çakmaklı, hayatı boyunca birçok filme ve TV dizisine imza atmıştır. Çakmaklı, eserlerinde düşünce yapısını ortaya koymaya çalışmış ve sinemayı bir araç olarak ele almayı amaçlamıştır. Filmlerinin tamamı Milli Sinema adı altında ele alınan Çakmaklı'nın sinema filmleri araştırma alanımızın kapsamını teşkil etmektedir. Çalışmamız, giriş, üç bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Giriş bölümünde çalışmamızın amacı, kapsamı, kaynakları ve yöntemi açıklanmıştır. Aynı zamanda sinemanın önemi ve günümüz Türkiye'sindeki gelişimine de yer verilmiştir. İlk bölümde, Yücel Çakmaklı'nın hayatı, düşünce yapısı ve eserlerine geniş yer verilmiş; ikinci bölümde, Türkiye'deki sinema serüveni üzerinden Milli Sinema tartışmaları ele alınarak, diğer Milli Sinema temsilcilerinin eserlerine değinilmiştir. Üçüncü ve son bölümde ise Çakmaklı'nın sinema filmleri üzerinden din dili çerçevesinde bir okuma yapılmıştır. Bu okuma çalışmamızda din felsefesi konularından olan, din-sanat-estetik ilişkisi, din, Tanrı, kötülük, ahlak ve tarih algısı başlıkları altında filmlerin incelenmesi olarak yer almıştır. Sonuçta ise Çakmaklı'nın filmlerinin genelde din felsefesi ana konuları özelde ise din dili açısından incelenmesinin bulguları olan Türkiye'de milli ve manevi değerleri işlemek suretiyle sinemayı araç olarak kullanmanın sinemanın sanatının neresinde durduğu ve günümüzde dini değerleri işleyen sinema filmlerinin neden devam etmediği sorununa değinilmiştir.
Faktoring şirketlerinde dönüşümcü liderliğin örgütsel bağlılığa etkisi

Örgütsel Bağlılık ve dönüşümcü liderlik konuları geçmişşte birçok araştırma ve incelemeye konu olmuş önemli faktörlerdendir. Bu araştırmada iki faktör arasındaki ilişkinin varlığı incelenmiştir. Türkiye'de bulunan 4 adet faktoring şirketi üzerinden anket uygulaması yapılmış ve veriler elde edilmiştir. Verilerin elde edilmesinde SPSS 25 paket programından destek alınmıştır. Yapılan araştırma sonucunda dönüşümcü liderlik ile örgütsel bağlılık arasında anlamlı bir ilişki olduğu sonucuna varılmıştır.
İranlı göçmenlerin din değiştirmesinde etkili olan sosyal ve psikolojik faktörler: İzmir örneği

Bu çalışma İzmir'de yaşayan din değiştirmiş İranlı göçmenlerin din değiştirmesinde etkili olan sosyal ve psikolojik faktörlerin neler olduğunun incelenmesini amaçlamaktadır. Araştırmada genel anlamda din değiştirmenin altında yatan sosyal ve psikolojik etkenler ortaya çıkarılmıştır. Özelde ise İzmir'e göç eden İranlıların din değiştirme eyleminden önceki yaşamları, din değiştirme ve din değiştirme sonrası yaşamış oldukları süreçler psikolojik ve sosyal boyutları ile üç aşamada ele alınmıştır. Ayrıca din değiştirme sırasında, öncesinde ve sonrasında yaşanan durumlar ve bunların çözümüne yönelik din psikolojisi, din sosyolojisi, din eğitimi vb. alanlarda yapılan çalışmalara katkı sağlamak amaçlı yapılan bir çalışmadır. Araştırmada veriler, İzmir'de yaşayan ve kartopu örneklemi ile ulaşılan 6 İranlı göçmenle derinlemesine mülakat yapılarak elde edilmiştir. Veriler toplanırken ses kayıt cihazı kullanılmıştır. Daha sonra toplanan veriler yorumlanmış ve değerlendirilmiştir. Bireylerin din değiştirmelerinde birçok psikososyal faktör etkili olmaktadır. Görüşülen bireylerin din değiştirmesinde İran'da siyasi ve dini ortamın etkisi görülmektedir. Bununla birlikte başta ekonomik olmak üzere çeşitli mahrumiyetler içindeki göçmenlere Hristiyan misyonerlerin gösterdikleri yakın ilginin de din değiştirmede etkili olduğu söylenebilir.
Aliağa Petkim işçileri ve siyasal katılım

TÜRKÇE ABSTRAKT Siyasal katılım, toplumsal ve siyasal yapının karmaşık ve heterojen yapısı içinde, 20. yy. da toplumsal bütünleşme ve toplumsal dengenin kurulması açısından önem kazanmaktadır. Batı demokrasilerinin çoğulcu ve özgür bir yapıya sahip olmalarında, işçi sınıfının siyasal katılımının büyük bir katkısı vardır. Tezin amacı, Aliağa'da Petkim işçilerinin siyasal katılımını belirleyen sosyolojik etmenler ve bağlamsal koşullar ile katılım düzeyini analiz etmektir. Bu bağlamda, Petkim'de çalışan 320 işçi ile anket yapılmıştır. Eğitim düzeyi ve endüstriyel deneyimi yüksek bir işçi grubu olan Petkim işçilerinin, ekonomik bilinç temelinde birlikte hareket etme yeteneğinin bulunduğunu, ancak işçilerin sınıfsal anlamda bir katılım veya siyasal bir eylemliliğe yönelmediği saptanmıştır. Bu durumun en önemli nedeni, 20 yy. daki teknolojik değişmelerin ve yönetim örgütlenmelerinin, işçi sınıfının iktidarsızlaşmasına yol açmasıdır. Bunun dışında, işçilerin siyasal alanda kendilerini gösterememesinin temelinde, işçi sınıfının, sınıf bilincine ulaşamaması etmeninin de önemli olduğu saptanmıştır. 156
Modern dönem ütopyalarında dirijizm ve disiplin

İnsanoğlu, genel anlamda toplumsal yaşam biçimini benimsemiş olan bir varlıktır. Bu bağlamda ortaya konan her türlü insani ürün Kültür adı altında toplanmaktadır. İnsan topluluklarının lisanlarından yazılarına, giyim-kuşam biçimlerinden yeme-içme alışkanlıklarına, bilimsel birikimlerinden sanatsal faaliyetlerine, örf-adet ve geleneklerinden siyaset ve hukuk sistemlerine varıncaya kadar ortaya koydukları tüm ürünler bu kapsamda değerlendirilmektedir. Farklı insan topluluklarından her birisi, kendine has koşullarda geliştirdiği kendi kültürel geleneğim sürdürürken bu farklı kültürler arasında zaman zaman çatışmalar, zaman zaman da etkileşimler-sentezlenmeler meydana gelmektedir. Yazı, kendisi de insana ait en önemli kültürel öğelerden birisi olarak diğer birçok kültürel öğenin kayıt altına alınmasında ve gerek başka toplumlara, gerekse gelecek nesillere aktanlmasmda rol oynayan önemli bir araçtır. Sanat ise insandaki estetik zevklere hitap edecek türde verilmiş olan kültürel ürünlerin genel adıdır. Bu durumda edebiyat, insandaki estetik zevklere hitap etmek üzere verilmiş olan yazılı ürünler olarak karşımıza çıkmaktadır. Sosyal hayatın bir parçası olarak diğer tüm kültürel unsurlar gibi Sanat ve Edebiyat da Sosyoloji biliminin alanına girmektedir. Sosyoloji bilimi içerisinde bu konularla ilgilenmek üzere 'Sanat Sosyolojisi' ve 'Edebiyat Sosyolojisi' alt dalları oluşturulmuştur. Öte yandan insanın fıtratında var olan her zaman daha iyiye daha güzele ulaşma arzusu, toplumsal yaşam alanında da aynı arayışları gündeme getirmiş, böylece ideal toplum projeleri ortaya çıkmıştır. Ütopya olarak adlandırılan ve tamamına yakım edebi türde yazılı olarak üretilen söz konusu projeler, toplumsal hedefler gözetmeleri ve toplumsal yaşamın akışında rol oynayan dinamikler için esin kaynağı olarak zaman zaman sosyal gerçekliğe etki etmeleri bakımından Sosyoloji bilimini ilgilendirmektedirler. Ütopya yazarlarının, kendilerince ulaştıkları ideal toplum modellerinden yola çıkarak sosyal hayatı en ince ayrıntılarına kadar güdümleme idealleri ile batı dünyasının öncülüğünde gelişen modernizm anlayışının, insanlığın tekamülü sürecine öncülük etme ve ulaştığı kesinlikler doğrultusunda bütün bir insanlığı aynı sürece dahil ederek güdümleme idealleri arasındaki paralellik ilgi çekicidir.
Üniversiteli gençlerin boş zaman değerlendirme davranışları üzerine bir inceleme: 'Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi örneği'

Boş zaman, insanın ihtiyaç ve zorunluluklarının dışında kalan zaman dilimidir. Bunun yanında boş zaman, insanın kendini tamamen özgür hissettiği ve seçimlerini ortaya koyduğu zaman dilimidir. Bu nedenle insan için en değerli zaman dilimlerinden biridir. Bu araştırma, üniversiteli gençlerin boş zaman davranışını konu edinmektedir. Üniversiteli gençlerin boş zamanının göreli fazla olması bu çalışmanın inceleme konusu olarak seçilmesinde etkili olmuştur. Üniversiteli gençlerin bu çalışma için seçilmesinin başka bir nedeni ise bu bireylerin sosyal anlamda birbirleriyle yakın çevreyi paylaşması ve ekonomik anlamda da genel olarak birbirlerine yakın durumda olmalarıdır. Yani üniversiteli gençlerin geneli ekonomik açıdan aileye ya da burs ve kredi veren kurumlara bağımlı bulunmaktadır. Bununla birlikte aralarında yarı zamanlı ya da tam zamanlı çalışan öğrenciler de bulunmaktadır. Bu çalışma toplumsal statü grupları üzerinden de yapılabilirdi. Fakat üniversite öğrencilerinin toplumsal statü grupları üzerinden değerlendirilmesi zordur. Bu çalışmadaki amaç sadece sınıfsal ayrım üzerinden bir değerlendirmede bulunmak değildir. Çalışmada Pierre Bourdieu perspektifi ile kültürel açıdan ayrıma başvurulması amaçlanmıştır. Bunun için öğrencilerin sermayelerinin görünür olduğu noktaların tespit edilmesi gerekmektedir. Buradan hareketle söz konusu çalışma bu noktaların tespit edilmesi ve analiz edilmesine dayanmaktadır.