turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Fotoğrafın görsel iletişim tasarımındaki kurguları ve uygulamaları

Fotoğrafın bulunuşuyla başlayan ve günümüze kadar devam eden Fotoğraf sanatı, gelişimiyle birlikte görsel sanatlara da katkıda bulunmuştur. İlk fotoğrafın tarihsel gelişiminden günümüze varılan noktaya baktığımız zaman teknolojik gelişmenin fotoğraf sanatını üst noktalara taşıdığı görülmektedir. Bu gelişim, beraberinde görsel iletişimde gelişim ve değişim göstermiştir. Fotoğraf sanatı tek başına bir sanat olarak kabul edilebildiği gibi diğer sanatlara olan katkılarıyla birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Artık fotoğraf sanatı günümüzde birçok sanat dalına katkıda bulunmakta ve bu sanatların gelişimine öncülük etmektedir. Fotoğraf sanatı; Grafik, Heykel, Sinema, Geleneksel sanatlar vb. sanatlara da hizmet etmektedir. Teknolojik gelişimle birlikte artık fotoğraflar dijital olarak çekilmekte, anında müdahale edilmekte veya fotoğraflara değişik programlar sayesinde değişik etkiler verilebilmektedir. Bir tasarım yaptığımız zaman, bu bir grafik tasarımı, heykel, resim vb. sanatlar olabilir ama burada önemli olan fotoğrafın ve fotoğraf sanatının her zaman plastik sanatlarla iç içe olduğudur. Bu tez çalışmasın amacı fotoğraf sanatının görsel iletişim sanatlarındaki tasarıma ne denli katkısı bulunduğunu irdelemek ve gelecek nesillere aktarmaktır.
Türkiye'de güncel sanatta küreselleşme / aktörler, söylemler, yapıtlar

Küreselleşme fenomoni ile yapılanan sermaye-sanat ilişkisi, görsel sanatlar alanında ayrıcalıklı bir pazar bağlamında işleyen farklı bir mikroekonomi yaratmış; medya ve enformasyon teknolojilerine temellenen bu yeni paradigma, bir taraftan özgürlükdiğer taraftan ise 'denetim'e doğru işleyensermayenin sonsuz akışkanlığı üzerine temellenmiştir. Doğu Bloku'nun yıkılışıyla birlikte, İstanbul'un Türkiye'nin küreselleşme projesinin 'özne'si olarak megalopol olarak önem kazanması, güncel sanat alanı analitik ve yapısall aksta gelişimini sağlamış; bu bağlamda gelişen pazara paralel olarak yapılan sergiler, kullanılan malzemeler ve yeni ifade olanakları 1980'lerden başlayarak 1990'larda şekillenmek suretiyle sanat alanının aktörleri, söylemleri ve yapıtlarını radikal değişikliklere uğratmıştır. 2000'li yıllar ile birlikte de kurumsallaşmadan bahsetmek mümkündür. Küreselleşmeyle ile birlikte çağdaş'tan güncele kayan sanat pratiğini oluşturan bileşenler, epistemeden enformasyona kayış, küreselleşmenin kültürel sonuçları, sermaye güncel sanat ilişkisi değerlendirilmiş; küreselleşme içerisinde 'direnme ve eleştiri' odakları oluşturmak suretiyle 'dünyasallaşma' kavramı ortaya konmuştur
Seramik sanatında kişisel yaratım sürecine metodolojik bir yaklaşım

'Seramik Sanatında Kişisel Yaratım Sürecine Metodolojik Bir Yaklaşım' başlıklı bu Sanatta Yeterlik Sanat Çalışması Raporu, malzeme üzerinden yürütülen, kişisel sanat pratiklerinin bir analizi çalışmasıdır. Bu çalışmada uygulama araştırmaları bağlamında, tasarım süreç ve araçları da olan; bilimsel ve sanatsal araştırma metotları, zihin haritası, beyin fırtınası, eskiz, maket ve onlara eşlik eden yaratıcılık hakkında literatürden bilgiler aktarılmıştır. Ardından dünyada, sanat üzerinden yürütülen uygulama araştırmalarının yeri incelenmiştir. Malzemenin sanat yapma pratiğindeki etkisi tartışılmış ve son olarak kişisel araştırmalar tüm süreçleri ile belgeler eşliğinde anlatılmıştır. Bu çalışma ile amaçlanan örtük bir şekilde ilerleyen sanat pratiğini kişisel araştırmalar üzerinden analiz ederek üstbilişsel bir farkındalık oluşturmak ve deneyimden gelen bilgiyi raporlamaktır. Oluşturulan raporda, seramik sanatının ana malzemesi olan kilin, sınır ve olanaklarını keşfederken malzemeye dair daha derin bir kavrayış geliştirmek, kişisel olarak geliştirilen ilişkiyi okuyucu ile paylaşmak amaçlanmıştır. Malzeme üzerinden yürütülen araştırmada; incelik, katlanabilirlik, ses, dolu pişirim, sürdürülebilirlik, renk, doku, başka malzemeler ile birleşebilme gibi başlıklar belirlenmiş ve bu alanlarda uygulamalar yapılmıştır. Yürütülen araştırma ile sanat yapma pratiğinin doğrusal bir şekilde değil farklı ivmelerle ve ayrı yönlerde ilerlediği gözlenmiş, deneysel ve sezgisel ilerlemenin gücü keşfedilmiş, malzeme ile ilişkisi vurgulanmış ve tüm süreç metodolojik olarak ele alınmıştır.
Sinemada estetik bir tutum olarak iğrençlik

Kapitalist sistemin ve değerler bütününün yarattığı kültürel, ekonomik ve siyasal ideallerde yaşanan çöküş; modernitenin kuşku ile karşılanmasına, sorgulanmasına ve ciddi biçimde eleştrilmesine neden olmuştur. Sanat bu konuda öncü görevi üstlenmiş, yaşanan değer kaybı sanatsal karşılığını burjuva değerleriyle özdeşleşmiş olan 'güzel' niteliğinin yerle bir edilmesinde bulmuştur. 'Güzel' sanatın odağı olmaktan çıkmış; çirkin, grotesk, ya da iğrenç gibi estetik kategoriler sanata eklemlenerek toplumsal gerçekliğin temsilinde önemli bir yere sahip olmuştur. Günümüz çağdaş sanatında karşımıza çıkan iğrençlik temsilleri sinema alanında da ifade olanağı bulmuş ve iğrençlik estetik bir kategori olarak sinema araştırmalarına dahil edilmiştir. Buna rağmen iğrencin sinemada kullanımı üzerine yeterli incelemede bulunulmamış, yapılan çalışmalar sistematik bir yaklaşımdan uzak kalmıştır. Bu çalışmada sinema araştırmalarında önemli bir eksiklik olarak görülen iğrencin estetik sunumları sınıflandırılmak; iğrençliğin nasıl ve ne amaçlarla kullanıldığı saptanmak istenmiştir. Çalışmanın ileri sürdüğü sınıflandırmalar doğrultusunda sinemada iğrençlik kullanımının etkili bir örneği olan Taxidermia filmi incelemeye alınmış ve iğrencin filmin söylemiyle olan ilişkisi analiz edilmiştir.
Çin mitolojisindeki ejderha motifinin çağdaş seramik biçimlerde yorumlanması

Mitoloji ya da masal kahramanı olarak bilinen Ejderha, yüzyıllardır gelen anlatılardatanrı sembolü şeklinde karşımıza çıkmaktadır. Kültürlere göre farklılıklar gösteren bu tanrı, bazen iyi güçleri olduğuna inanılmış, bazense kötülük habercisi olarakkorkulmuş bir semboldür. Ejderha sembolü, özellikle Çin sanatında en çok rastlanan unsurlardan biridir. Bubetimlemeler Çin İmparatorlarınca, imparatorluk gücünün kutsal bir simgesi olarak kullanılmıştır. İnsanların hayal dünyasında mistik bir yer edinmiş olan bu figür, eski tarihlerden beri gerek güç, gerek korunma, gerekse inanç nedeniyle, toplumların sanat ve sosyal yaşamlarının bir parçası haline gelmiştir. Bu araştırmanın konusu; mistik öğelerin, yaşamış medeniyetlerin, efsanelerin, mitolojinin ve masalsı karakterlerin en önemlilerinden birisi olan Ejderha motifinin, çağdaş sanat anlayışı içerisinde, eski - yeni özdeşleşmesi kurularak yapılan soyut seramik örneklerle yorumlanmasıdır.
Tom Stoppard'ın oyun afişlerinin tasarımında stratejik bir yöntem olarak ironi'nin kullanılması

Tezin çıkış noktası, Tom Stoppard oyun metinleri üzerinden ironinin afiş tasarımlarında stratejik bir yöntem olarak kullanılabilirliğini denemektir. Bu bağlamda öncelikle ironinin geçmişşten günümüze aldığı tanımları üzerinde durulmuş, özellikle felsefe ve tiyatro alanındaki karşılıkları incelenmiştir. I. Bölüm, Antik Yunan'dan günümüze ironinin bir kavram olarak algılanışını ve bu algının değişim serüvenini içermektedir. İroninin tarihsel süreçte değişimini 'bilme'üzerine konumlanmış olması belirlemiştir. Bu bilgi, bireyin bilgisinin yanı sıra diğeryapıtlar ve disiplinlerle etkileşerek zenginleşmiştir. Özellikle Romantik dönemde bilme, yazara/sanatçıya aitken; Modern sonrası dönemde okurla yazarın nasıl yer değiştirdiğisaptamalarına ulaşılmıştır. Bilginin üstünlüğünün okura/izleyiciye ait olması durumu, eleştirmeni -dolayısıyla yorumcuyu- yaratmıştır. II. Bölüm, Tom Stoppard oyun metinlerinin ironisini anlamaya yöneliktir. Modern sonrası yazınbilimde ironi kavramının tanımlamaları, Stoppard ironisini anlamak için gereklidir. Stoppard'ın oyun metinleri tarihten ve gündelik yaşamdan beslenmiştir. Stoppard'ın geçmişş-şimdi bağlantıları üzerinden oyun metinlerini kurgulaması, ironininfarklı yöntemlerle uygulanmasına olanak tanımıştır. Stoppard'ın konuları birbirinden farklı dört oyununda ironiyi nasıl kullandığı araştırılmıştır. III. Bölümde ironinin günlük hayattaki yeri irdelenmiştir. Toplumda daha çok söz içerisinde varlık gösteren ironinin, iletişim açısından görünenin altında yatan asılgerçekliği 'kurban modeli' üzerinden tanımlanmaktadır. Günlük yaşamda ironinin kurban merkezli karşıt görüş ve başkaldırı niteliği irdelenmiştir. Grafik tasarımın yaklaşık 150 yıllık süreci içerisinde özellikle afiş tasarımında kullanılan çözümleme yöntemleri araştırılmış ve bazı saptamalarda bulunulmuştur. Bu bağlamda ironinin de bir yöntem olarak kullanıldığı afiş örnekleri incelenmiştir. Bu afişlerden ironik anlatıma sahip olan örnekler değerlendirilmiş ve ironinin afiş tasarımlarında stratejik bir yöntem olarak kullanılabilmesinin olasılığı üzerinde durulmuştur. Tezin IV. Bölümünde ise, Tom Stoppard'ın belirlenen dört oyunu için önerilenafiş tasarımları ve afişlerin tasarım süreci değerlendirilmiştir. Bu süreçte ironinin stratejik bir yöntem olarak nasıl ve neden kullanılması gerektiği açıklanmıştır.
Balıkesir Balya yöresi yörüklerinin heybe ve torba dokumaları

Balya, 1317 yılından önce 'Koca Gümüş köyü' adıyla anılmaktaydı ve Balıkesir Karesi sancağına bağlıydı. Balya isminin Osmanlı döneminde burada kadılık yapan 'Balı Bey'den' geldiği bilinmektedir. Balya yöresi Yörüklerinin geçim kaynaklarının başında gelen küçükbaş hayvancılığa bağlı olarak ürettikleri geleneksel dokumalar, sandıklarda saklanarak günümüze kadar ulaşmıştır. Bunda Balya köylerinde ve çevre yerleşimlerinde yaşayan Yörüklerin az da olsa geleneksel yaşamlarını günümüzde de devam ettirmelerinin önemi büyüktür. Yörük dokumaları Balya yöresinde kullanım alanlarına göre çuval, bez dokuma, aba dokuma, şal, ölüm dirim kilimi, heybe ve torba olarak yapılmaktadır. Dokumalarında yün kullanan Yörükler, heybe ve torba dokumalarında ağırlıklı olarak elma, dört elma, elma ve dadaları, yedibala, sığır sidiği, hamalibağı nakışı, kazayağı, tay kulağı, baklava tırnak motiflerinin yanında yörede goraf adıyla bilinen şeritli kilim örgüsü kullanmışlardır. Dokumalarda ağırlıklı olarak zemin rengi bordo, motiflerde ise mavi, turuncu, yeşil, mor, sarı, pembe renkleri kullanılmıştır. Günümüzde Balya yöresinde geleneksel dokumacılık neredeyse bitmiştir. Bunda; ekonomik şartların değişmesi ile genç nüfusun büyük şehirlere göç etmesinin, teknolojinin gelişmesi ile endüstriyel ürünlerin artmasının ve bunların kolay ulaşılabilir olmaları ve moda kaygısı ile yöre halkı tarafından tercih edilmelerinin etkisi büyüktür.
Türk resim sanatında yazı

İnsanın yeryüzünde varlığından bu yana yazı var olmakla birlikte gelişim göstermiştir. İnsanların birbirleri ile iletişim kurmak için yazıyı kullanmaları yazının gelişimine şüphesiz katkı sağlamıştır. Konuşma dilinin aracı ses olduğu gibi yazı dilinin aracı ise harflerdir. Yazı, insanların yaşam biçimlerine göre ve ilgilendikleri alanlara göre şekillenmiştir. İlkyazı örneklerinde insanlar anlatmak istediklerini sadece çizgi ve şekillerle ifade etmişlerdir. Daha sonraki süreçte bu çizgi ve şekiller geliştirilerek yazı ortaya çıkmıştır. Yazı, insanoğlu ile birlikte gelişip ilerlemiş ve farklı coğrafyalarda farklı yazı karakterleri ortaya çıkmıştır. Gelişen bu yazı karakterleri içinde I-IV. yy'da Nabati yazısı etkileri sonucu İbn Mukle adındaki bir hattat tarafından Aklam-ı Sitte adı altındaki altı çeşit yazı geliştirilmiştir. Bu altı çeşit yazı birçok hattat tarafından geliştirilerek İslam hat sanatı bugünkü halini almıştır. Değişen ve gelişen batı sanat dünyası XIX. yyla kadar egemen olan akademizm ve izlenimcilik ikileminden çıkış yolları aramıştır. Bu arayışın sonunda Uzak Doğu geleneksel motifleri ve yazı, resim sanatına girmiştir. Kaligrafi ve İslam hat sanatındaki estetikten batı ve doğuda birçok sanatçı etkilenmiştir. Yazı sanatları içinde estetik ve plastik değer açısından en zengin olanı İslam Hat sanatıdır. İslam hat sanatındaki bu estetik zenginlik, resimde bir unsur olarak kullanılmaktan da ötede birçok sanatçının resminde merkez haline gelmiştir.
Polonya afiş ekolünde Henryk Tomaszewski'nin yeri ve önemi

Polonya 2. Dünya Savaşı'ndan ağır yaralar almış, Varşova'daki konutların %90'ı yerle bir olmuş, yarısı Yahudi olmak üzere 6.000. 000 sivil işgal sürecinde, toplama kampları ve gaz odalarında hayatını kaybetmiştir. Dünya ülkeleri ve Sovyetler Birliği'nin de dahil olmasıyla savaş 1945 yılına kadar sürmüş, Almanya'nın yenilmesiyle son bulmuştur. Almanların nazizmi kadar Rusların komünizminden de korkan Polonyalılar, Sovyetler Birliği'nin egemenliği altında komünist rejimin ilkelerine uygun, kapalı bir yaşam sürmüştür. Savaş sırasında maddi & manevi kayıplar veren, savaştan sonraki süreçte ekonomik, kültürel ve toplumsal yapısı tamamen değişen bu ulus, gördüğü ideolojik baskıya rağmen afiş sanatında sınırlarını zorlayıp uluslararası bir ün elde etmeyi başarmıştır. Film afişleriyle başlayıp tiyatro, opera ve sirk afişleriyle devam eden bu süreçte sanatçılar sansürü yaratıcılıklarıyla aşıp sembol ve metafor gibi grafik kısa yollar kullanarak bir ilke imza atmıştır. Bireysel yaklaşımın ve çeşitliliğin ön plana çıktığı, zihni tahrik eden, hayal gücünü besleyen bu afiş türü 1950'lerde Polonya poster ekolü olarak bilinen bir fenomeni doğurmuştur. Aralarında Henryk Tomaszewski, Tadeusz Trepkowski ve Jozef Mroszczak'ın olduğu bir grup tasarımcının Varşova Güzel Sanatlar Akademisi'nde eğitim vermesiyle Polonya poster okulu bir kimlik kazanmaya ve bu tasarım eğilimi kemikleşmeye başlamıştır. Poster stüdyosunda otuz üç yıl eğitim veren Henryk Tomaszewski sunduğu farklı bakış açısı sayesinde benzersiz, özgün bir tasarım dili olan kuşakların yetişmesine büyük katkılar sağlamıştır. Bu çalışma, Henryk Tomaszewski'nin 2. Dünya Savaşı'ndan sonra gelişen Polonya afişi üzerindeki rolünü ve entelektüel kuşakları yetiştirmede ortaya koyduğu yöntemlerin önemini anlatmaya çalışmıştır.
Tasarım ve sanat üzerine ayrımlayıcı sorgulamalar

Günümüzde tasarım ve sanatın sınırlarının arada kaybolduğu bir noktadayız. Bu çalışma; Tasarım ve sanatın sözlük anlamlarından çıkarabileceğimiz sonuçtan farklı olarak başka pek çok kaynak ve felsefeden yararlanılarak hazırlanılmıştır. Çünkü sadece sözlük anlamlarından farklı olarak buluştukları ve birbirlerinden tamamen ayrıldıkları temel farklılıklar vardır. Bu temel farklılıklarının net bir şekilde ortaya konulabilmesi için; Birinci bölümde; tasarım nedir, tasarımın tarihçesi, Bauhaus gibi tasarım kavramı incelenmiştir. İkinci bölümde; kavram olarak sanat nedir ve sanat ve doğa ilişkisi incelenerek sanatçıların ve tasarımcıların temel anlamda eserlerini oluştururken doğal nesnelerden yola çıkmaları detaylı olarak irdelenip, sonuçları ortaya konmuştur. Üçüncü bölümde ise; birinci bölümde tasarımı tanımlarken bahsedilen, tasarım ve sanat arasındaki farklılıklar örnekle açık bir şekilde anlatılmıştır. Sanat fikri, sanat üretimiminin düşünsel ve biçimsel yapısıyla; tasarım fikri, tasarım üretiminin düşünsel ve biçimsel yapısı karşılaştırılarak varılan sonuçlar ortaya konmuştur.
Gerçeküstücü şiirde ve sinemada imge

Sinema ve diğer sanat dalları arasındaki ilişkiler, pek çok kez bilimsel araştırmalara konu olmuştur ve halen konu olmaya devam etmektedir. Sinema sanatı ile diğer sanat dalları arasındaki ilişkilerin yanı sıra, özellikle edebiyatla sinema arasında köklü bir ilişki vardır ve bu ilişki, daha çok roman/düzyazı ve sinema etkileşimi üzerinden incelenmiştir. Düzyazı ve sinema ilişkisinin konu edildiği çalışmalarla birlikte, şiir ve sinema arasındaki ilişkinin ele alındığı araştırmalar da alanyazında yer almaktadır. Ancak modern şiir ve modern şiirin temel, en önemli ögelerinden biri olan imgeyle sinema arasındaki ilişkiye değinen az sayıda çalışma olduğu görülmüştür. Bu bağlamda bu araştırma, modern şiirin 20. yüzyıldaki en güçlü karşılığı olan gerçeküstücü şiir ile sinema arasındaki ilişkiyi, imge aracılığıyla irdelemektedir. Bu kapsamda Rene Clair'ın Perde Arkası (1924) ile Man Ray'in Denizyıldızı (1928) filmleri sözü edilen ilişkinin ilk görünümlerinin yer aldığı film örnekleri olarak seçilirken, Luis Bunuel'in Bir Endülüs Köpeği (1929) filmi, gerçeküstücü şiir ve sinema etkileşiminin ilk güçlü örneği olarak seçilmiş ve her üç film nitel araştırma kapsamında, betimsel analiz modeliyle çözümlenmiştir.
Ambalaj grafiğinin satın alma kararına etkisi

Ambalaj, ürünün tanıtımı ve satılması için önemlidir. Tüketicinin ürünü alması için önce dikkat çekilmelidir. Bu da ambalaj ile mümkündür. Ambalaj grafiği bu aşamada önem kazanmaktadır. İyi bir ambalaj tasarımında seçilen renk, yazı ve biçimler uyumludur ve bu ürünün kalitesini ön plana çıkartarak tüketiciye de güven duygusu verir. Günümüzde rekabetçi piyasada ambalajlı ürünlerin önemi gün geçtikçe daha da artmaktadır. Günümüz piyasa şartlarında sürekli artan oranda ürün çeşitliliği karşısında tüketiciler tercih yaparken ürünlerin hemen hemen her özelliğine dikkat edip, oldukça seçici davranışlar göstermektedirler. Genellikle gıda maddeleri tüketicilere büyük marketlerin raflarında ambalajlı olarak sunulmakta ve müşterilerin ilgisini çekerek seçip alma yöntemiyle pazarlanmaktadır. Raflardaki hemen her ürün kendi ambalaj özellikleri çerçevesinde sergilenmekte ve adeta kendi kendine satış elemanı fonksiyonunu yüklenmiş olmaktadır.
Antalya Müzesi'nde teşhirde bulunan etnografik tekstil ürünlerinin konservasyon sorunu ve çözüm önerileri

Kültürel mirasımızın önemli bir parçası olan tekstil ürünleri, tarihimizle ilgili önemli ipuçları taşımaktadır. Geleneksel tekstil ürünleri toplumların yaşam tarzlarını, sosyal ve ekonomik statülerini, teknolojik gelişmeleri ve gelenek göreneklerinin yansıtıcı ögelerini barındırmaktadır. Tekstil ürünlerinin günümüze ulaşan örneklerinin az olmasının en büyük nedeni organik yapılarının, taş ve metal gibi diğer materyallere göre bozulmaya daha elverişli olmasıdır. Müzelerde ve özel koleksiyonlarda yer alan tekstil ürünlerine gerekli temizlik ve koruma şartları sağlanırken, ailelerinden kalan tekstil ürünlerini evlerinde muhafaza etmeye çalışan kişiler için uygun şartları sağlamak mümkün olamamaktadır. Temizleme, koruma ve saklama koşullarındaki bilgi eksikliği, fiziki koşulların yetersizliği gibi nedenlerle birçok ürünün sonraki nesillere aktarımı imkansız hale gelmektedir. Türkiye'nin sahip olduğu tekstil mirası göz önüne alındığında, konservasyon ve restorasyon konusunda yapılan çalışmaların yetersizliği görülmektedir. Özellikle tekstil ürünlerinin restorasyonu, alanında uzman elemanların yetersizliği, altyapı ve malzeme eksikliği gibi nedenlerden dolayı tam anlamıyla yapılamamaktadır. Bu şartlar altında çalışan konservasyon ve restorasyon laboratuvarında, konservasyon konusu daha da önem kazanmaktadır. Günümüze ulaşan tekstil ürününün en azından mevcut halini koruyabilmek adına konservasyon çalışmaları ön planda tutulmaktadır. Türkiye'de birçok müzede tekstil konservasyonu laboratuvarı bulunmakta ancak çalışma ve saklama koşullarındaki yetersizlikler konservasyon çalışmalarını sekteye uğratmaktadır. Bu çalışmada Antalya Müzesi Etnografya Bölümü'nde bulunan tekstil ürünlerinin envanteri, depolama ve sergileme koşulları, konservasyon çalışmaları incelenip, örnek tekstil konservasyon laboratuvarları ile birlikte değerlendirilerek problemler tespit edilmiştir. Bu problemlerin çözümü adına öneriler sunarak çalışma tamamlanmıştır.
Realism in Turkish painting

Tarihte sanatçıların çalışmaları ve yaşamları içinde bulundukları dönemin sosyal hareketlerini, fikirlerini, ve değişikliklerini yansıtmıştır. Gerçekten, Avrupa ve Osmanlı imparatorluğunda on dokuzuncu yüzyıl önemli bir dönemdir. Avrupanm bütün sosyal ve politik kurumlarında kökten değişiklikler oluyorken, Osmanlı İmparatorluğu yavaşça çökmekteydi. Böylece, zayıflamış olan Osmanlı imparatorluğu Batıdaki gelişmiş teknik ve askeri güce sahip olma ihtiyacı duydu. Batıdan gelen ve Batı ülkelerine gönderilen görevliler Avrupa kültürünün öncelikle Osmanlı imparatorluğunun seçkin sınıflarını etkilemesine neden oldular. Tanzimat Fermanıyla birlikte batılılaşma Osmanlı toplumunun sanatsal ve sosyal kuruml arma yayı İdi. Sonuçta, batılı resim anlayışı minyatür resmin yerini aldı. Türk sanatçısı batı resminden sadece teknik olarak değil, aynı samanda konu olarak da etkilendi. Gerçekçi tara tamamen yeni bir başlangıç olarak Türk resminde benimsendi.
Gündelik yaşama yönelik bisikletlerde kullanılan deri aksesuarların tasarım çözümlemeleri üzerine bir araştırma

Bisiklet, kullanıcı ve makine arasındaki bağın enerjiye dönüştüğü, kullanmak için kişinin kendi enerjisi hariç hiçbir şeye ihtiyaç duymadığı bir ulaşım aracıdır. Diğer tüm ulaşım araçlarının esin kaynağı olan bisikletin, günümüzde kullanımı oldukça yaygındır. 1800'lü yıllardan günümüze değin sosyal, toplumsal, ekonomik ve teknolojik değişimler ile artan bisiklet türleri, bireylerin ve toplumların istek ve ihtiyaçları doğrultusunda aracın çalışma dinamiklerine uygun ve sürüşe özel aksesuar tasarımlarının da ortaya çıkmasına neden olmuştur. Kullanım alanlarındaki çeşitlilik ve biçimsel yapısı gereği aksesuar kullanımına oldukça uygun olan bisiklet, 19. yüzyılın sonlarından günümüze kadar gündelik yaşam nesnesi olarak hayatımızda yer almıştır. Bu tez kapsamında, bisikletin gündelik yaşam nesnesi olarak ele alınışı ve sosyal, kültürel ve ekonomik yapı içerisinde ne gibi anlamlar kazandığı; bu anlamlar ve gündelik hayat içerisindeki gereksinimler nedeniyle bisiklet üzerinde ne gibi aksesuarlara ihtiyaç duyulduğu ve insanların bu aksesuarları hangi alanlarda kullandıkları araştırılmıştır. Birinci bölümde bisikletin tanımlanması, tarihsel gelişim sürecinde ne gibi evrelerden geçerek gündelik yaşamın içerisinde yer aldığı, özellikle farklı bisiklet türlerinin şehir yaşamındaki bisiklet tasarımına yönelik etkileşimlerini açıklamak üzere bisiklet türlerine yer verilmiştir. Bisiklet türlerine yönelik farklılıklar, şehir bisikletlerinde kullanılan aksesuar tercihlerini etkilemesi açısından önem taşımaktadır. Bisikletin farklı tür ve yapılarını tanımak, onlar üzerinde kullanılan aksesuar tasarımları hakkında bizlere altyapı sağlamaktadır. İkinci bölümde ise, şehirde oluşan bisiklet kültürünün altyapısı; sosyal, ekonomik ve bireysel nedenleri incelenmiş ve bunların sonucunda bisikletin günümüzdeki konumuna yer verilmiştir. Günlük kullanım esnasında, kullanıcıların ihtiyaçları incelenmiş, bu bağlamda kullanılan aksesuarlardan örnekler verilerek tasarım çözümlemeleri yapılmıştır. Bu aksesuar tasarımlarında malzeme olarak deri kullanımının, hangi formlar üzerinde ağırlıkla tercih edildiği ortaya koyulmuştur. Son bölümde ise, yapılan araştırmalar ve odak grup çalışması doğrultusunda hedef kitlenin problemleri tespit edilmiş, beklentileri araştırılmıştır. Bu doğrultuda hazırlanan aksesuar koleksiyonu ile şehirli bisiklet kullanıcısının günlük yaşamında pratik ve verimli çözümler sağlayan tasarımlar geliştirilmiştir.
Resimlerde biçem ve konu ilişkisi

Biçem bir dönemin, bir sanatçı grubunun ya da bir sanatçının, sanatsal anlatım elemanlarını kullanma yöntemi olarak tanımlanabilir. Zaman zaman, 'tavır ' kavramı da biçem ile anlamdaş olarak kulanılabilmektedir. Çağımızda artık eskiden olduğu gibi bütün bir döneme damgasını vuran, baskın ve uzun süreli biçemler yerine, birçok biçemin birlikte var olduğu bir ' biçemler çoğulculuğu'na tanık olunmaktadır. Sanatsal bir zenginlik olarak değerlendirilen bu çoğulculuk kendisini sanatçıların seçtiği konularda da göstermektedir. Biçem ve konuların karakterleri, sürekli değişim halinde bulunan, sanatçıyı kuşatan, onun bilincinden bağımsız olarak var olan nesnel koşullar ve bu koşullarla karşı karşıya kalan, algılayan öznenin birlikteliği tarafından belirlenir. Bu raporun birinci bölümünde, yukarıda sözü edilen konulara Örnek oluşturması için sanat tarihinden genel bilgiler ile örnek resimler verilmiştir. Tez sahibinin kendi kişisel çalışmaları üzerinde yoğunlaşılan ikinci bölümde ise, gerek biçem, gerek konu açısından resimlerin ortaya çıkış süreçleri sergilenmeye çalışılmıştır. Bu süreç içinde yaratılan resimlerin bulunduğu yer, figüratif anlatımdan non-figüratif anlatıma kadar uzanan bir alanda bulunmaktadır. Başka bir deyimle, pür bir biçem amaçlanmamış, tam tersine, - günümüzde bazı sanatçıların da benimsediği gibi - kendi içinde çoğulcu bir eğilim tercih edilmiştir. Çalışmalar, zaman zaman, farklı malzeme ve tekniklerle denenmiş ve aynı kompozisyonun bu malzeme değişikliğinden dolayı uğradığı etki farklılığı sergilenmeye çalışılmıştır.