turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği 15 ülkeleri ve Türkiye için emeğin gelir payının incelenmesi

Dünya genelinde emeğin gelir payı 1980 yılından beri bir azalma eğilimi içerisindedir ve bu azalışın nedenleri üzerinde ise hala bir fikir birliği sağlanamamıştır. Bu azalışın nedenleri üzerine çok sayıda çalışma bulunmaktadır. Fakat, bildiğimiz kadarıyla, yapılan çalışmalarda Avrupa Birliği gibi entegrasyonun yüksek olduğu ülkeler için mekansal etkileşimlerin göz ardı edildiği görülmektedir. Ayrıca, Türkiye için de makro dinamiklerin emek gelir payı üzerinde etkisinin incelenmediği görülmüştür. Bu çalışmanın temel amacı da, AB-15 ülkelerinde ülke ve bölge düzeyinde mekansal etkileşimin emek gelir payı üzerindeki etkisini incelemek ve Türkiye'nin emek gelir payının makro dinamikleri araştırmaktır. Çalışma sonucunda edilen bulgulara göre, emeğin gelir payı AB-15 ülkeleri ve Türkiye'de zaman içerisinde azalma eğilimindedir. AB-15 ülkelerinde küreselleşme ve entegrasyon sürecinin emek gelir payı üzerindeki etkisi negatiftir. Ayrıca, AB-15 ülkelerinde mekansal etkileşimin emeğin gelir payı üzerindeki etkisi negatif olup, Tek Piyasa Programı ile bu negatif etkide artış gözlenmiştir. Ayrıca, toplam faktör verimliliği, sermaye çıktı oranı ve dışa açıklığın emek gelir payı üzerindeki etkisi de negatiftir. Bununla birlikte, AB-15 ülkelerinde bölgesel düzeyde, tarım ve sanayi sektör paylarının emek gelir payı üzerindeki etkisi negatifken, hizmet sektörünün payının etkisi pozitiftir. Sanayi ve hizmet sektöründe ülkeler arası etkileşim negatifken, tarım sektöründe pozitiftir. Ayrıca Türkiye'de ekonomik büyümenin ve enflasyonun emek gelir payı üzerindeki etkisinin negatif olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
The European Union environmental policy and integrated coastal zone management

Bu tezde, Bütünlesik Kıyı Alanları Yönetimi yaklasımlarını Avrupakıyılarında tesvik etmek yolunda Avrupa Birliği tarafından sarf edilen çabalarınAB Çevre Politikası ekseninde ortaya konulması amaçlanmaktadır. BKAY, 1990'lı yıllarda geleneksel sektörel yönetim yaklasımlarına alternatif olarak uluslararası alanda resmi kabul görmüstür. Bu yaklasım, kıyı alanlarında farklı kaynakkullanımlarından dogan çatısmaları en aza indirebilmek amacıyla farklı sektörler arasında bütünlesik bir yönetim mekanizması olusturmayı amaçlamaktadır. Uzun dönemli hedefi kıyı alanlarında sürdürülebilir kalkınma idealini gerçeklestirebilmekolan BKAY yaklasımın temelinde yatan düsünce de sürdürülebilir kalkınmakavramıdır. Bu nedenle BKAY yaklasımı uluslararası alanda kabul görmüssürdürülebilir kalkınma ilkeleri üzerine kurulmustur. Birlesmis Milletler Çevre ve Kalkınma Konferansı'nın resmi bir çıktısı olan Gündem 21 ve onun 17. Bölümü, kıyı ve okyanus alanlarının sürdürülebilirligini saglayabilmek için bütünlesikyaklasımların gerekliligini açıkça ortaya koymus ve konferansa katılan devletleri bu konuda gerekli adımları atmaya davet etmistir. Bu ve benzeri uluslararasıgelismelerin merkezinde bulunan ve sürdürülebilir kalkınmayı politikalarının genel bir amacı olarak benimseyen AB, Avrupa kıyılarını korumak ve BKAY yaklasımınıgerek AB düzeyinde gerekse üye devletler düzeyinde desteklemek yolunda hedefbelirlemistir. 1990'lardan itibaren AB kurumları bu hedefe ulasmak için önemli bir çaba baslatmıslar ve bu yolda bazı kararlı adımlar atmıslardır. Bu tez kapsamında AB'nin süregelen ve öngörülen çabaları incelenmistir. AB'nin mevcut BKAYçabaları diger topluluk politikalarının ve yasal düzenlemelerinin ekseninedayandırılmaktadır. Bu çerçevede, AB'nin Avrupa kıyılarında sürdürülebilir kalkınma hedefine ulasmak dogrultusundaki temel yöntemi mevcut politikalarının ve yasal araçlarının bütünlestirilmesi ve aralarında esgüdüm saglanması olarak ortaya konulmustur. Bu politikalar ve yasal düzenlemeler su anki AB BKAY çabalarınıniskeletini olusturdukları için bu tez çalısması kapsamında incelenecek baslıcareferans belgelerdir. Bu çalısma Avrupa'da BKAY yaklasımlarının tesvik edilmesi yolunda AB düzeyinde sarf edilecek çabaların önemini vurgulamakta ve uzun vadedeAB'nin daha kural koyucu bir yaklasıma yönelme ihtimali üzerinde durmaktadır.
Endüstri - içi ticaret kavramı: Nedenleri, ölçüm yöntemleri ve Türkiye ile AB arasında endüstri - içi ticaretin gelişimi (2004 - 2014)

Günümüz uluslararası ticaretini açıklamakta kullanılan Yeni Dış Ticaret Teorilerinin içinde Endüstri-İçi Ticaret dikkat çekmektedir. Aynı endüstrilerde tanımlanmış ürünlerin eş zamanlı olarak ihraç ve ithal edilmesi anlamına gelen EİT'nin dünya ticareti içindeki payı artış göstermektedir. Uluslararası karşılaştırmalı üstünlüklere dayalı Endüstriler-Arası Ticaret'in yerini alan, dünya ticareti içinde önemli bir yere sahip olan bu ticaret şekli, Faktör Donatımı Teorisi ile kısmen açıklanabilmektedir. Ülkelerin, farklı faktör donanımlarına sahip olmaları nedeniyle ticaret yaptıklarını savunan FDT, özellikle benzer faktör donanımına sahip gelişmiş ülkeler arasında gerçekleşen bu ticaret şeklini açıklamakta yetersiz kalmaktadır. Bunun nedeni, ürün farklılaştırması, ölçek ekonomileri ve eksik rekabet piyasaları gibi etkenlerin FDT ile göz önüne alınmamasıdır. Çalışmanın amacı, Türkiye ile seçilen Avrupa Birliği 15 arasında gerçekleşen dış ticaret içindeki Endüstri-İçi Ticaretin, SITC Rev. 3 sınıflaması nezdinde, boyutunu ve gelişimini analiz etmektir. Bu analiz literatürde en çok kullanılan Grubel-Lloyd endeksine göre 2004- 2014 yılları aralığında hesaplanmıştır. Hesaplamalar sonucunda Türkiye ile Avrupa Birliği 15 arasında yüksek Endüstri-İçi Ticaret oranları bulunmuştur. Bununla birlikte Türkiye'nin Avrupa Birliği ile yapmış olduğu dış ticaretinde seçilen Avrupa Birliği 15'in hem dış ticaretinin arttığı hem de bu dış ticaretin %90 seviyelerinde Endüstri-İçi Ticaret niteliğinde olduğuna dair bulgular elde edilmiştir. Dolayısıyla bu sonuç Türkiye ve Avrupa Birliği 15 arasındaki dış ticaretin Endüstri-İçi Ticaret niteliğinde olduğunu ve önümüzdeki yıllarda ise bu yönde ilerleyeceği olasılığını göstermektedir.
Bölgesel kalkınma ajansları ve İzmir kalkınma ajansı örneği

Bu çalışmanın amacı, Avrupa Birliği kalkınma ajanslarının deneyimleri, Türkiye'de oluşturulan kalkınma ajanslarının kanun ve yönetmelik esasları ve İzmir Kalkınma Ajansı'nın faaliyetleri, henüz kurulan 8 kalkınma ajansına ve kurulacak olan kalkınma ajanslarının kuruluş çalışmalarını kolaylaştırıcı katkı sağlamak olarak belirlenmiştir. Çalışmada kalkınma, bölgesel kalkınma ve Bölgesel Kalkınma Ajansları kavramsal olarak anlatılmıştır. AB bölgesel kalkınma politikalarının gelişimi, hedefleri ve fon kaynaklarından bahsedilmiştir. AB ülkelerindeki örneklerinden Alsace Kalkınma Ajansı ve North West Kalkınma Ajansı'nın faaliyetlerine değinilmiştir. Türkiye'de bölgesel kalkınma amaçlı plan ve projelerden bahsedilmiş ve bunların kalkınma ajansları ile bağlantısı ortaya konmuştur. Ardından Türkiye'de kurulan ve kurulacak olan kalkınma ajanslarının yasal dayanağı olan kanun ve yönetmelikler özetlenerek anlatılmıştır. Bu kanun ve yönetmeliklere dayalı olarak kurulan Çukurova Kalkınma Ajansı, İzmir Kalkınma Ajansı ve henüz kurulan 8 adet kalkınma ajanslarının halihazırdaki durumları sergilenmiştir. Ayrıca, İZKA'nın 3 yıl içindeki faaliyetleri ayrıntılı olarak anlatılmıştır. Alsace Kalkınma Ajansı ve North West Kalkınma Ajansının birbirlerine ve İZKA'ya göre uygulamadaki farklılıkları ve benzerlikleri ortaya konmuştur. Çalışmanın sonucunda kısa bir özet sunulmuş, İZKA faaliyetleri ile ilgili önemli tespitler eleştirel bakış açısıyla değerlendirilmiştir.
Türk ve Avrupa Birliği Hukukunda iltica hakkı

Mülteci haklarının korunması ile ilgili düzenlemeler Birinci Dünya Savaşı sonrasına dayanmakla birlikte mülteci haklarının korunmasına ilişkin gelişmeler devam etmektedir. Mülteci hakları ile ilgili olarak uluslararası ve bölgesel örgütler, bağlayıcı anlaşmalar ile etkin bir koruma sağlamayı amaçlamaktadır. Bu konuda en önemli sözleşme Birleşmiş Milletler tarafından hazırlanan 1951 Cenevre Sözleşmesidir. Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği tarafından sığınma talebinde bulunan kişilere 1951 Cenevre Sözleşmesine göre mülteci statüsü verilir ve koruma sağlanır. 1951 Cenevre Sözleşmesi'nin sağladığı uluslararası korumanın yanı sıra bölgesel düzeyde ve devletlerin iç hukuklarında da mültecilere koruma sağlayan düzenlemeler bulunmaktadır. Avrupa Birliği'nin de mülteci ve sığınmacılara ilişkin birçok düzenlemesi bulunmaktadır. Bu tezde mülteci ve sığınmacıların uluslararası hukukta korunması açıklandıktan sonra Avrupa Birliği ve Türk Hukukunda iltica hakkı incelenecektir.
The Analysis of the Turkish political system with respect to progress reports of the EU

Bu çalışmanın amacı, Avrupa Komisyonu tarafından her yıl aday ülkeler için hazırlanan ilerleme raporları doğrultusunda, Türkiye'nin politik sisteminin değerlendirilmesidir. Türkiye'nin bu yolda ne kadar gelişme gösterdiğinin anlaşılmasına da yardımcı olacaktır. Türkiye-AB ilişkilerine genel olarak bakıldığında, Avrupa standartları olan Kopenhag kriterlerine uyulmasını gerektiren AB üyeliğinin, Türkiye'nin uzun vadeli hedefi olduğu kolaylıkla anlaşılabilir. Kopenhag politik kriterleri ışığında incelendiğinde, Türk Politik Sisteminin temel organları demokratik özellikleri taşımasına rağmen, yasama, yürütme ve yargı sistemlerinin işleyişi ile ilgili bazı problemli konular mevcuttur. Bu konular, ilerleme raporlarına göre karşılaştırmalı olarak detaylı şekilde incelenmiştir. İktidara gelen hükümetlerin yapmış oldukları anayasal düzenlemeler ve uyum paketleri aracılığıyla yapılan reformlar ile Ulusal Programla ilgili olarak yapılan düzenlemeler, Türkiye'nin tam üyeliği yolunda kaydedilen önemli gelişmelerdir. Reformların ve üyelik doğrultusunda gösterilen kararlılığın devam etmesi gerekir.
Avrupa'da radikal sağ partiler ve göç karşıtlığı: Güvenlik temaları ekseninde göç karşıtı söylemin inşası

Uluslararası göçler, Avrupa'nın İkinci Dünya Savaşı sonrası yaşamakta olduğu sosyal ve ekonomik dönüşümün en önemli deneyimlerinden birini teşkil etmektedir. Ancak Avrupa'daki genel resme bakıldığında, son yıllarda göç olgusuna ve göçmenlere giderek artan oranda güvenlik kaygılarıyla rol biçme eğilimi dikkat çekmektedir. Avrupa'da radikal sağ siyasi partiler, göç karşıtı ve popülist politikalarıyla göç konusunda bu yaklaşımları inşa eden en etkin aktörlerdendir. Bu tez çalışması, Avrupa'da göç karşıtı politikaların güvenlikleştirme sürecinin bir ürünü olduğunu ve bu sürecin en etkin aktörlerinden olan radikal sağ partilerin göç karşıtı söylemlerini ve yaklaşımlarını bazı ortak güvenlik temalarını kullanarak bir inşa süreci kapsamında oluşturmakta olduklarını ortaya koymaktadır. Bu temalar ulusal güvenlik, ekonomik güvenlik, kültürel güvenlik ve iç güvenlik şeklinde sınıflandırılabilmekte; temaların kullanım ağırlıkları ülkelerin tarihsel, sosyal ve kültürel farklılıklarından yoğun biçimde etkilenmektedir. Tez çalışmasında bu farklılıkların etkileri, güvenlikleştirme sürecini incelemek için bir şablon geliştirilerek ve göç karşıtı politikalarıyla seçim başarısı kazanmış iki radikal sağ parti olan Avusturya'dan FPÖ ve İsveç'ten SD partileri bu şablon kapsamında analiz edilerek incelenmiştir. Bunun yanı sıra, genel olarak bakıldığında sanayi sonrası toplumda üretim şekillerinin uğradığı dönüşümle birlikte küreselleşme ve bütünleşme gibi deneyimlerin Avrupa'da refah devleti anlayışını tartışmaya açtığı ve aslında göçün bu tartışmada bir mücadele alanı olarak örnek olay işlevi gördüğü çıkarımına ulaşılmıştır. Bu kapsamda birçok politika gibi göç politikaları ve entegrasyon stratejilerinin de yeniden tanımlanması gerekmektedir. Ancak bu tanımlamayı yapabilme konusunda hız, etkinlik ve dahil etme açısından ulusal ve ulusüstü düzeydeki farklılıklar, Avrupa ülkelerinde göç konusunda karşıt seslerin var olmasına ve gelişimine katkıda bulunmaktadır.
Tarımsal destek uygulamaları: IPARD desteklerinin Kütahya tarımına etkisi

Bu çalışmada; Türkiye ekonomisinde önemli bir yere sahip olan tarım sektörüne yönelik yapılan desteklemeler ve Avrupa Birliği destekleme programı olan IPARD, Kütahya örneğinde incelenmiştir. Tez çalışması dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Türkiye tarımı ve şimdiye kadar uygulanan tarım politikaları ele alınmıştır. Bu bölümde Türkiye tarımı ekonomik yönden ele alınmış olup ekonomi açısından ne denli önemli olduğu incelenmiştir. İkinci bölümde AB'de tarım ve tarım politikaları ele alınmıştır. Bölümün devamında ise Türkiye tarımı ile AB tarımı karşılaştırılarak uyum sürecinden bahsedilmiştir. Üçüncü bölümde tezin konusu olan IPARD ve tezin uygulama alanı olan Kütahya ile ilgili bilgilere yer verilmiştir. Son bölümde IPARD'ın Kütahya'daki uygulaması; büyükbaş süt üretimi ve et tavukçuluğu üretimi ile tıbbi ve aromatik bitki yetiştiriciliğine yönelik destekleri ve tarımsal eğitime sağladığı katkılar boyutunda incelenmiştir. Çalışmada bir taraftan; AB fonları ile Türkiye tarımının sorunlarının çözülmeye çalışılması anlatılırken, diğer yandan bu tür programların şimdiye kadar Türkiye'de uygulanmaması eleştirel bir bakış açısıyla ele alınmıştır. IPARD'ın Kütahya ili tarımına katkıları incelenmiş olup, ulaşılan olumlu yansımalar sonucunda benzer desteklerin yaygınlaştırılarak sürdürülmesi gerekliliği vurgulanmıştır.
AB ülkeleri ve Türkiye'de bütçe açığının yönetişim göstergeleri ile ilişkisi: Panel veri analizi

Bütçe açıkları, hükümetlerin ekonomik performansını yansıtan önemli göstergelerden biridir. 1970'lerden itibaren birçok gelişmiş ve gelişmekte olan ülkede bütçe açıklarındaki artış, akademik ve politik çevrelerin dikkatini bu konu üzerine yoğunlaştırmıştır. 1990'lı yıllara kadar yapılan çalışmalar, bütçe açıklarına neden olan makroekonomik faktörler üzerine odaklanmıştır. Sonraki yıllarda ise makroekonomik değişkenlerin, bütçe açıklarının incelenmesinde tek başına yeterli olmadığı; bu açıkların ortaya çıkmasında politik ve kurumsal faktörlerin de etkisinin olabileceği tartışılmaya başlanmıştır. Bu çalışmanın amacı, bütçe açıkları ile politik ve kurumsal faktörleri içeren evrensel yönetişim göstergeleri arasındaki ilişkiyi Avrupa Birliği ülkeleri kapsamında araştırmaktır. Belirtilen amaç doğrultusunda bütçe açıkları ile politik ve kurumsal faktörler ilişki teorik olarak incelendikten sonra, bu ilişki Avrupa Birliği ülkelerine ait 2002- 2012 dönemi yıllık verileri kullanılarak panel regresyon analizi vasıtasıyla incelenmiştir. Analiz sonuçları, evrensel yönetişim göstergelerinden politik istikrar, hukukun üstünlüğü ve hükümet etkinliği ile bütçe dengesi arasında istatistiksel olarak anlamlı ve pozitif ilişki olduğunu göstermektedir. Ayrıca, modelde kullanılan ekonomik değişkenlerden ekonomik büyüme ve kamu borç stoku istatistiki olarak anlamlıdır. Elde edilen bulgular, politika yapıcıların bütçe açıklarıyla ilgili olarak politik ve kurumsal faktörleri de dikkate almaları gerektiğini göstermektedir.
Türkiye'nin ulusal güvenlik politikasının Avrupalılaşması

Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne uyum süreci Türk siyasetinde önemli değişimleri beraberinde getirmiştir. Bu süreç Türkiye'nin ulusal güvenlik politikasında yaşanan değişim ile aynı döneme denk gelmiştir. Dolayısıyla AB'nin Türkiye üzerindeki dönüştürücü etkisi ulusal güvenlik politikasında da kendisini göstermiştir. Tezin konusunu AB'nin Türkiye'nin ulusal güvenlik politikası üzerindeki etkileri oluşturmaktadır. Bu etkiler bazı alanlarda çok net bir şekilde gözlemlenirken diğer bazı alanlarda aynı netlik söz konusu olmamaktadır. Yine de tezin ana argümanı Türkiye'nin ulusal güvenlik politikasında yaşanan değişimin en önemli nedeninin AB üyelik süreci olduğudur. Tez boyunca AB'nin Türkiye'nin ulusal güvenlik politikasını neden ve nasıl etkilediği ve Türkiye karşısında hangi siyasal araçları kullandığı incelenmektedir. En önemli değişim ulusal güvenlik politikasını tanımlayan aktörlerin sivilleşmesi ve politika yapım sürecinin demokratikleşmesidir. Bir diğer önemli değişim ise güvenlik odaklı dış politikanın çok boyutlu bir politikaya yerini bırakmasıdır. Böylece Türkiye geleneksel güvenlik sorunları ile yüzleşme ve komşularıyla ilişkilerini iyileştirme fırsatı yakalamıştır. Bu bağlamda, ulusal güvenlik kavramının sunduğu kuramsal çerçeve genel olarak Türk siyasetinin ve Türk dış politikasının son yıllarda geçirdiği değişime ışık tutmaktadır. Türkiye'nin ulusal güvenlik politikasındaki değişim Avrupalılaşma kavramı ile açıklanabilmektedir. Avrupalılaşma literatürü, Türkiye'nin uyum sürecini ve AB'nin bu süreçte kullandığı politik araçları tanımlamamıza ve kavramsallaştırmamıza yardımcı olmaktadır.
AB'ye üyelik sürecinde AKP hükümetlerinin Alevi sorununa yönelik politikaları

Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne adaylık sürecinin başlamasından itibaren Adalet ve Kalkınma Partisi hükümetleri Kopenhag kriterlerini yerine getirmek amacıyla anayasal değişiklikleri ve uyum paketleri ile bir dizi reform gerçekleştirmiştir. Alevilik sorunu da Türkiye'nin Kopenhag kriterlerinin insan hakları ve azınlıkların korunmasının sağlanması çerçevesinde çözmesi beklenen sorunlarından biri olmuştur. AKP hükümetlerinin bu sorunu çözme amacıyla Alevilik açılımı adı altında çalıştaylar düzenlenmesi ve din eğitimi konusunda bazı değişikliklerin yapılmasını da içeren olumlu girişimlerde bulunmasına rağmen, AB'nin de Türkiye için yayınladığı İlerleme Raporları'nda da belirtildiği gibi Alevilerin tanınması, din eğitimi ve Cemevlerine yasal statü verilmesi sorunlarının çözümü konusunda fazla bir ilerleme kaydedilmemiştir. Bu çalışma AB'ye adaylık sürecinde AKP hükümetlerinin Alevilik sorunu konusunda bazı adımlar atmasına rağmen neden hala bu sorunun çözülemediği sorusuna cevap aramaktadır. Alevilik sorununun AKP hükümetleri tarafından AB'ye giriş sürecinde gösterilen bazı çabalara rağmen çözülmemesinin sebeplerini Uluslararası İlişkiler yaklaşımlarından sosyal inşacılık ve de hem Uluslararası İlişkiler hem de Karşılaştırmalı Siyaset kuramlarından olan akılcı seçim kuramı ile inceleyecektir. Sosyal inşacılık yaklaşımı AKP'nin Alevi sorununa yaklaşımını Muhafazakar Demokratlıktan Sünni Muhafazakarlığa dönüşen kimliği ile açıklayacaktır. Akılcı seçim kuramı ise bu sorunun AKP hükümetleri tarafından çözülememesini aldığı bazı rasyonel kararlar ve fayda-maliyet analizleri ile açıklayacaktır. Sonuç olarak bu çalışma, AKP hükümetlerinin Alevi sorununun çözümünde fazla ilerleme kaydedememelerini sahip oldukları Sünni Muhafazakar kimliklerinden ve de bu kimlikteki seçmenlerine hesap verme durumunda olmalarından kaynaklandığını savunmaktadır.
Bütünleşme, milliyetçilik ve Avrupa'da ulus-üstü yapılanma

Bu çalışmada, İkinci Dünya Savaşı sonrası Avrupa'da gelişip AB ile somutlaşan ulus-üstü bütünleşme sürecinin, milliyetçilik ideolojisi ve uluslaştırma araçlarıyla gerçekleştirilen ulusal bütünleşme süreçlerine kıyasla farklılıkları ve benzerlikleri konu edilmektedir. Bu kapsamda ulusal bütünleşme süreçlerinin sonucu olan bir sosyo-politik örgütlenme modeli ulus-devletlerin milliyetçilik ideolojisi aracılığıyla inşa ettiği uluslar ile buna dayalı ulusal egemenlik ve kimlik anlayışlarından farklı, yeni bir kimlik ve egemenlik anlayışının Avrupa'daki ulus-üstü bütünleşme süreciyle yaratılıp yaratılamadığı sorunsallaştırılmaktadır. Bu konu çerçevesinde çalışmanın üç özel amacı bulunmaktadır: Bunlardan birincisi, bütünleşmeyi ulusal ve uluslararası düzeylerde sosyo-politik ve sosyo-ekonomik bağlamda analiz etmeye katkı sunacak tanımları, nedenleri, boyutları, etki ettiği dönüşümleri, işleyişleri, göstergeleri kavramsal-kuramsal bir çerçeve doğrultusunda anlatmaktır. İkincisi, değişen siyasal, toplumsal ile ekonomik gelişmeler çerçevesinde ulusal ve ulus-üstü bütünleşme arayışlarını, temel ideolojileri, yöntemleri, hedefleri, sonuçları ve sorunları çerçevesinde mukayese etmeye olanak tanıyacak şekilde izah etmektir. Üçüncüsü, ortaya koyulan kavramsal-kuramsal bilgiler ışığında AB ekseninde Avrupa bütünleşme sürecinin bugüne kadar kaydettiği aşamayı, hedefleri, kimlik, egemenlik boyutları, sonuçları ve aktüel sorunları çerçevesinde yorumlayıp değerlendirmektir. Çalışmada, Avrupa deneyimi ekseninde ulus-üstü bütünleşme süreçlerinin, ulusal egemenlik ve kimlik algılarını dönüştürmekte olduğu, ancak ulus-devletlerin temel ideolojisi olan milliyetçiliği aşıp mevcut egemenlik ve kimlik anlayışlarının gücünü kıramadıkça, AB'nin uluslar üzerinde kısıtlı değişim yaratıyor olduğu anlatılacaktır. Başka bir deyişle, çalışmada Avrupa bütünleşme süreci boyunca milliyetçi anlayışlar etkisini, gücünü ve belirleyiciliğini devam ettirdiği müddetçe, AB'nin bundan farklı bir siyasal model sunamayacağı iddia edilmektedir.
Avrupa Birliği'nde parasal birlik Avrupa para sistemi ve Türkiye

tarihinde Avrupa Merkez Bankası ve ortak para birimi - EURO oluşturularak geçilecektir. Bu çalışmanın ana konusu, Avrupa Para Sistemi ve Parasal Birlik'tir. Birinci Bölüm'de Parasal Birlik ve Para Sisteminin özellikleri detaylı bir şekilde incelenmiştir. ikinci ve son Bölüm'de Avrupa Para Sisteminin uygulamadaki sonuçları üzerine değerlendirmeler ve olası sorunlar incelenmektedir. Son olarak da Türkiye'nin sisteme katılımı konusu tartışılmıştır.
Türkiye'nin istihdam politikaları ve Avrupa Birliği'ne uyumu

Avrupa Birliği düzeyinde yaşanan düşük istihdam ve yüksek işsizlik sorunları, bir ortak eylem planı olarak Avrupa İstihdam Stratejisi oluşturma zorunluluğunu doğurmuştur. Bu çalışmada, Avrupa Birliği'nin Avrupa İstihdam Stratejisi kapsamında son olarak belirlediği 2020 hedefleri ve bu hedeflere ulaşmak için ortaya koyduğu reçete olan güvenceli-esnek işgücü piyasası yapısı, çeşitli ülke uygulamalarıyla ele alınarak, kavramsal ve teorik olarak incelenmiştir. Ayrıca Türkiye'nin 1980 öncesi ve sonrasından günümüze uzanan istihdam politikaları ele alınarak, istihdam politikalarının Avrupa Birliği'ne uyumu çerçevesinde, güvenceli-esnekliğin Türk işgücü piyasasına uygulanması için gerekenler ve önündeki engeller de ortaya konulmuştur. Çalışmanın uygulama bölümünde esnek, katı ve güvenceli-esnek olmak üzere üç farklı işgücü piyasası yapısına sahip ülkeler sınıflandırılmış, bu yapıların ortaya koydukları ekonomik performanslar analiz edilerek güvenceli-esneklik modelinin, esnek ve katı işgücü piyasa yapılarına göre üstünlüğü ortaya konulmuştur. Sonrasında yapılan panel regresyon analiziyle de bu üstünlüğü sağlayan faktörler belirlenmiştir. Türkiye'nin, istihdam politikalarının Avrupa Birliği'ne uyumu çerçevesinde, Avrupa İstihdam Stratejisi ile belirlenen politikaları hızla hayata geçirerek mevcut işgücü piyasasını güvenceli-esnek piyasa modelinin gereklerini sağlayan bir yapıya dönüştürmesi gerekmektedir.