turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'nin AB Görsel İşitsel Politikalarına Uyum Çabaları

Bu çalısmada, AB'de Bilgi Toplumu ve Medya baslıgı altında incelenen politika alanlarından seçilen Görsel-sitsel Politikalar bölümü incelenmistir. Türkiye'nin bu alandaki çalısmalarının özellikle son AB uyum paketlerinin ve pratige yönelikyasal-idari düzenlemelerin getirdikleri açısından dikkat çekici olduğu, ancak uygulamadaki eksikliklerin yanı sıra, idari kapasite eksigi ve düzenleyici çalısmaların bazı noktalardatıkanması veya cesur adımlara ihtiyaç duyması nedeniyle elestirilebilecegi tezi, çalısmanın esas baslangıç noktasıdır. Bu kapsamda Sınır Tanımayan Televizyon Yönergesi ve Televizyon yayınlarında içerikkonusuna agırlık verilmistir. Tezin birinci bölümünde Avrupa Birliği'nin ilgili mevzuatı incelenmistir. kinci bölümde ise Türkiye'nin Topluluk Müktesebatı'nda konuyla ilgili bölümlere karsılık gelen mevzuatı ve bu mevzuatın AB normları ile ne kadar örtüstügü incelenmistir. Son olarak da Türkiye'de son dönemde Görsel-sitsel alanda AB normlarına uyum için gerçeklestirilen bazı düzenlemeler ile güncel bazı gelismeler incelenmistir. Tezin sonuç bölümünde, Görsel-isitsel politika alanında, Türkiye 2005 sonunda yayınlananlerleme raporundan bu yana dahi ilerleme kaydedildigi tespiti yapılmıstır. Ancak fiilimüzakere süreci içinde Türkiye'nin bu alanda kat etmesi gereken hala önemli bir yol bulunmaktadır. Türkiye'de yayıncılık sektörünün son derece yenilikçi, renkli, dünyaya açık ve teknolojik açıdan güçlü yapısı, bu uyumu sağlam akta güçlük çekmeyecektir. Türkiye'de Görsel sitsel Politika uyum sürecinde yasanması muhtemel sorun, diger pek çokmüktesebat baslıgında olanın tam tersine, genel olarak sektörün kendisinden degil, yasa koyucu, düzenleyici ve denetleyicilerin cesur adımlar atmakta siyaseten tereddütetmelerinden, teknik bilgi yetersizliklerinden ve bürokrasiden kaynaklanmaktadır.
Bask sorunu ve İspanya-Avrupa Birliği ilişkilerindeki yeri

Bask sorunu, geçmişşten günümüze İberya'da bağımsızlık mücadelesi içinde olan ya da özel statülere kavuşabilmek için yoğun çaba sürdüren Bask toplumunun milliyetçi hareketi olarak nitelendirilmektedir. Bu çalışmanın konusu İspanya'daki Bask sorunu ve bu sorun karşısında Avrupa Birliği'nin İspanya'ya karşı takip ettiği ortak bir politikanın olup olmadığının araştırılmasıdır. Ayrılıkçı Bask hareketinin İspanya içindeki talepleri ve kazandığı ayrıcalıkların geldiği noktaya bakılırsa Bask sorunu, günümüz İspanya siyasal sistemi açısından son derece önem taşımaktadır. Bu tezde ayrılıkçı Bask hareketinin ideoloji olarak dayandığı noktadan başlayarak zaman içinde kat ettiği yol ve uğradığı siyasal değişikler üzerinde durulmaktadır. Ek olarak Bask toplumunun İspanya içinde sürdürdüğü milliyetçi hareketin günümüzde geldiği nokta ve İspanya'nın demokratik yollarla sürdürdüğü terör karşıtı politikalara yer verilmektedir. İspanya'nın demokratikleşmesi, Avrupa Birliği'ne üyelik süreci ve üyeliği sırasında Bask sorununun evrimi; Bask sorununa Avrupa Birliği'nin yaklaşımları; İspanya-Avrupa Birliği ilişkilerinde Bask sorunu; Bask Bölgesi'nin İspanya Merkezi Hükümeti ve Avrupa Birliği ile ilişkileri incelenmektedir.
Bilgi ekonomisine dönüşüm sürecinde Türkiye'nin göreceli performansı: Avrupa Birliği ülkeleri ile karşılaştırmalı ampirik bir analiz

Bilgi ekonomisi, üretimde bilginin temel faktör haline geldiği ekonomik sistemi ifade etmektedir. Dünya üzerindeki ülkelerin durumları incelendiğinde, ekonomik yapılarını bilgiye dayalı kuran ülkelerde kalkınma ve gelişmişlik düzeyi bilgi ekonomisinin önemini göstermektedir. Avrupa Birliği ve Türkiye bilgi ekonomisi oluşturabilmek için pek çok ekonomik adımlar atmış ve farklı politikalar uygulamıştır. Bu bağlamda araştırmanın amacı, Türkiye'nin ve Avrupa Birliği ülkelerinin bilgi ekonomisi performanslarını incelemek ve mevcut durumlarını veriler ile değerlendirmektir. Bu amaca ulaşabilmek için Avrupa Birliği ülkeleri ve Türkiye'nin bilgi ekonomisi performansları 2008 ve 2018 dönemlerine ait veriler kullanılarak faktör analizi, hiyerarşik kümeleme analizi ve diskriminant analizi ile incelenmiştir. Çalışmada bilgi ekonomisini temsil eden 13 gösterge kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre Türkiye'nin bilgi ekonomisi performansı, Avrupa Birliği ülkeleri arasından en çok Bulgaristan, Romanya, Hırvatistan ve Güney Kıbrıs Rum Yönetimi ile benzerlik göstermektedir.
Avrupa Birliği üyesi ülkelerde kaçak işgücü göçü ve Türkiye

Göç olgusu, insanların ihtiyaçları doğrultusunda ulusal sınırlar içerisinde veya uluslararası düzeyde gerçekleşmektedir. Küreselleşme süreciyle birlikte Avrupa Birliği üyesi ülkeler tarafından uygulanan kısıtlayıcı göç politikaları daha da belirginleşmiştir. Bu bağlamda, özellikle Balkan, eski Doğu Bloğu, Kafkas, Ortadoğu, Asya ve Afrika ülkelerinden birçok göçmen, Avrupa Birliği üyesi ülkelere kaçak şekilde göç etmektedir. Kaçak göçmenler, daha çok kendi ülkelerinde var olan işsizlik, yoksulluk ve savaş gibi nedenlerle Avrupa Birliği üyesi ülkelere göç etmektedir. Diğer yandan, kaçak göçmenler, Avrupa Birliği'ndeki işverenler için ucuz işgücü konumundadır. Türkiye ise, Asya, Avrupa ve Afrika kıtaları arasında bir köprü vazifesi görmektedir. Diğer bir ifadeyle Türkiye, Doğu-Batı ya da Kuzey-Güney arasında önemli bir transit noktadadır. Bu açıdan, Türkiye, özellikle Ortadoğu, Asya ve Afrika ülkelerinden gelen kaçak göçmenlerin Avrupa Birliği üyesi ülkelere ulaşabilmeleri için transit ülke özelliği göstermektedir. Ayrıca, Türkiye, Balkan, eski Doğu Bloğu ve Kafkas ülkelerinden gelen kaçak göçmenler için hedef ülke konumundadır. Bu bağlamda, Türkiye, kaynak, transit ve hedef ülke özelliklerini taşımaktadır. Dolayısıyla Avrupa Birliği üyesi ülkelere ve Türkiye'ye gelen kaçak göçmenler, emek-yoğun, düşük nitelikli, düşük ücretli, ağır çalışma koşulları ve çalışma süresi uzun olan işlerde istihdam edilmektedir. Bir başka ifadeyle kaçak göçmenler, yerli işgücünün pek çalışmadığı ev hizmetleri, inşaat ve tekstil gibi sektörlerde kayıt dışı çalışmaktadır. Bu çerçevede, kaçak göçmen istihdamı, istihdam sorunlarını yaygınlaştırmakta ve işsizliği kısmen arttırmaktadır. Öte yandan, kaçak göçmenler, çalışma koşulları, işsizlik riski ve ücret açısından yerli işgücüne göre birçok ayrımcılık ve eşitsizliğe uğramaktadır. Bu durumdan dolayı, kaçak göçmenler, yoksulluk ve sosyal dışlanma riskiyle karşı karşıya kalmaktadır.
Avrupa Birliği'nde parlamentonun yapısı ve işleyişi

Başlangıçta, Avrupa Parlamentosu; Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğu Ortak Meclisi olarak başlamıştır. Parlamentonun asıl rolü; Konseye tavsiyelerde bulunmak ve Komisyon faaliyetlerini izlemekle sınırlıydı. Avrupa Parlamentosunun yetkileri birkaç aşamayla genişletilmiştir; İlk olarak; 1970 yılında zorunlu olmayan harcamalar üzerinde karar verme hakkı elde etmiştir. İkincisi; 1979 yılında Parlamento ilk defa doğrudan genel oyla seçilmiştir. Üçüncüsü; 1987'de yürürlüğe giren Tek Avrupa Senediyle iki yeni prosedür kabul edilmiştir. Dördüncüsü; 1993 yılında Avrupa Birliğinin Maasricht Antlaşması yürürlüğe girmiştir. Maasricht Antlaşması, 189b maddesi ile Parlamentoya ortak karar prosedürü yetkisini sağlamıştır. Beşincisi; altıncı hükümetlerarası konferans 29 Mart 1996'da başlayıp 17 Haziran 1997'de Amsterdam Antlaşmasıyla birlikte, Avrupa Parlamentosunun karar yetkisinin artmasıyla birlikte bu karar sürecinde daha güçlü bir pozisyon elde etmiştir. Avrupa Parlamentosu yasama ve diğer kurumlar üzerinde yetki sahibi olsa da gerçek bir yasama gücüne sahip bir kurum olmadan önce yapılması gereken birçok şey bulunmaktadır. v
Avrupa Birliğinin normatif ve rasyonel dış politika aktörlüğü açısından Doğu Ortaklığı girişimi

Uluslararası ilişkilerde rasyonalizme karşı konstrüktivizm tartışması ışığında Avrupa Birliği dış politika aktörlüğünün doğasının ve bundan kaynaklanan temel güç unsurlarının kuramsallaştırılmasından yola çıkan tezin konusu, Avrupa Komşuluk Politikası'nın doğu istikametini oluşturan bir dış politika aracı olarak Doğu Ortaklığı girişiminin uygulama ve sonuçlarının incelenmesinden oluşmaktadır. Çok yönlü, çok yöntemli ve çok düzeyli sui generis dış politikaya sahip devlet dışı yapı olarak AB'nin dış eylemlerinde normatif ve rasyonel güç unsurlarına dayanması, muğlak bir dış politika aktörlüğüne yol açmaktadır. AB dış politika aktörlüğündeki bu muğlaklık, Doğu Ortaklığı girişimi bağlamında içsel ve dışsal nitelikli yapısall ve jeopolitik sınırlıklarla birleşince, söz konusu girişimi başarısız kılmıştır. Değerleri ile çıkarları arasında doğru dengeyi kuramayan, dolayısıyla doğu sınırlarındaki komşularına yönelik politikasını bir stratejiye donüştüremeyen AB, refah, istikrar ve güvenlik alanı oluşturma hedefinin aksine, bölgeyi daha fazla istikrarsızlaştırmış, Ukrayna krizi sonucu kötüleşen AB-Rusya ilişkileri ile birlikte jeopolitik çıkmaza sürüklemiştir. Bununla birlikte, Doğu Ortaklığı girişimi nedeniyle değişen bölgesel dinamikler, AB dış politika söyleminde bir paradigma kaymasına yol açmış ve ortak ülkelerde değer temelli dönüşüm hedefi yerine pragmatizm ve istikrarlaştırma, Birliğin temel önceliği haline gelmiştir. Bu varsayım bağlamında, tezde Doğu Ortaklığı girişiminin yeniden yapılandırılması ve bu sürecin, girişimi daha dengeli, dolayısıyla, daha stratejik bir politika haline getirme doğrultusunuda yürütülmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
Türk imalat sektöründe iş sağlığı ve güvenliği uygulamalarının etkinliğinin belirlenmesi ve Avrupa Birliği uyum süreci çerçevesinde değerlendirilmesi

Bu çalışmada, imalat sektöründeki iş sağlığı ve güvenliği uygulamalarının etkinliği belirlenerek, ülkemizde yapılan çalışmaların Avrupa Birliği uyum süreci çerçevesinde değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda biri kamu sektöründe, diğeri özel sektörde olmak üzere iki büyük sanayi kuruluşumuzda araştırma yapılmıştır. Araştırma yapılırken işletmede çalışan yönetici ve işçilerle birebir görüşülmüş ve daha sonra çalışanlar üzerinde istenen verileri elde etmek amacıyla iki ayrı anket uygulanmıştır. İlk anket, işletmenin genel bilgilerine ulaşmak amacıyla yöneticilere uygulanmıştır. İkinci anket ise işletmede iş sağlığı ve güvenliği uygulamalarını görmek amacıyla işçilere uygulanmıştır. Anket soruları hazırlanırken imalat sektörünün genel yapısı dikkate alınarak, A sınıfı sertifikaya sahip iş güvenliği uzmanları, istatistik uzmanları ve imalat sektörü çalışanlarının görüşleri dikkate alınmıştır. Yapılan çalışmada elde edilen veriler SPSS 15.0 programına aktarılarak araştırmanın güvenirlilik analizi için test edilmiştir. Daha sonra verilerin güvenirliliğinden emin olunmuş ve elde edilen sonuçlar değerlendirilmiştir. Yapılan değerlendirmeler sonucunda imalat sektöründe iş sağlığı ve güvenliği alanında bazı olumlu uygulamalar olmasına rağmen bazı uygulamalarda eksiklikler olduğu görülmüştür. Ayrıca ülkemizde Avrupa Birliği'ne uyum süreci çerçevesinde bir takım yasalar çıkarılmasına rağmen bu yasaların uygulanmasında da eksiklikler olduğu tespit edilmiştir.
Avrupa Birliği'nin bölgesel ve yapısal iyileştirmeler amacıyla yapmış olduğu çeşitli mali yardımlar ve bu kapsamda Türkiye'nin durumu

Avrupa Birliği, üye ülkeleri arasındaki bölgesel ve yapısall farklılıkları gidermek amacıyla bir takım politikalar izlemektedir. Bu politikalar çerçevesinde üye ülkelere çeşitli fonlardan mali yardım sağlanmaktadır. Aynı zamanda, üye olmayan ülkelerle de ekonomik ve siyasal çıkarları doğrultusunda ilişkilerini sürdürmekte ve gelişmekte olan bu ülkelere de, gelişmiş ülkelerle uyumunu sağlamak amacıyla, mali yardımlarda bulunmaktadır. AB'nin Türkiye ile ilişkileri ise, Birliğin kurulduğu ilk yıllardan itibaren devam etmektedir. Bu ilişkiler çerçevesinde yapılan anlaşmalarla da Türkiye'ye, mali protokoller kapsamında, bir takım yardımlar sağlanmaktadır. Bu kapsamda, AB'nin sağladığı mali yardımlar ortaya konulmuştur. Özellikle Akdeniz ülkelerine sağlanan yardımlar ve birer Akdeniz Ülkesi olmasına rağmen, üyelik statüsünü kazanmış olan Yunanistan, İspanya ve Portekiz'e sağlanan yardımlar, Türkiye'ye sağlanan yardımlarla karşılaştırılmıştır. Bu karşılaştırmalar sonucunda, yapılan yardımların sınırlı olduğu saptanmış, uyumun gerçekleşmesi konusunda olumsuz etki yaratan ve mali işbirliğini engelleyen sorunlar belirlenmiş ve bazı çözüm önerileri de getirilmiştir.
Science and technology as an area of cooperation among Western Balkan countries on their way to the European Union

Batı Balkan ülkelerinin 1990'lı yıllarda yaşamış oldukları savaşın sonrasındaki süreçte en büyük ihtiyaçları bölgede kalıcı barış ve istikrar olarak ortaya çıkmıştır. Avrupa Birliği bu ihtiyacın karşılanmasına katkıda bulunmak için Batı Balkan Ülkeleri'ne üyelik perspektifi ile yaklaşmaktadır. Ancak, bu ülkelerin Avrupa Birliği'ne üye olabilmeleri için öncelikle kendi aralarında en üst seviyede işbirliğini gerçekleştirmeleri beklenmektedir. Bu işbirliğini gerçekleştirebilme ihtimalinin en yüksek olduğu alanlardan biri olarak Bilim ve Teknoloji bu sürece olumlu katkılar sağlamaktadır. Bu kapsamda bu çalışmada ilk olarak Avrupa Birliği tarafından Batı Balkanlar'a yönelik olarak ortaya konulmuş olan Bölgesel İşbirliği Politikası'nın temelleri incelenmiştir. Bölgede işbirliği ihtiyacının ortaya çıkmasına neden olan yakın tarih ele alınmış ve Bölgesel İşbirliği Politikası'nı doğuran süreç ortaya konulmuştur. Daha sonra Bilim ve Teknoloji alanındaki girişimlerin Bölgesel İşbirliği'ne katkısı değerlendirilmiştir. Sonuç olarak; Batı Balkan Ülkelerinin sürdürülebilir barış ve istikrar ortamını gerçekleştirebilmeleri için Avrupa Birliği'ne ve Avrupa Birliği tarafından uygulanan işbirliği politikalarına ihtiyaçlarının devam ettiği sonucuna ulaşılmıştır. Bilim ve Teknoloji ise kendine has özellikleri ve artan önemi nedeniyle işbirliği politikalarının merkezinde yer almaya devam edecektir.
AB Güney Kafkasya ilişkilerinin hukuki-siyasi boyutu

Bu çalışmanın amacı Avrupa Birliği'nin Azerbaycan, Gürcistan ve Ermenistan'dan oluşan Güney Kafkasya bölgesi ülkeleriyle ilişkilerinin hukuki-siyasi boyutunu ve bu çerçevede bölgeye yönelik politikalarını incelemektir. Bu bağlamda, tezde Avrupa Birliği'nin geliştirdiği politika araçları ele alınırken, Güney Kafkasya politikasının belirleyici unsurları ve bölgede uyguladığı dış politikanın etkinliği incelenmiştir. Ekonomik refah, barış ve güvenlik saikleri ile kurulmuş ve temel dış politika hedefi özellikle çevre ülkelerde güvenlik ve istikrarın sağlanması olan Avrupa Birliği için zorlu bir sınav niteliği taşıyan Güney Kafkasya'da, mevcut çatışmalar/anlaşmazlıkların çözüme kavuşması ve ekonomik kaynaklara birlik menfaatlerine uygun koşullarda erişim için izlenen politikaların etkinliği bölgenin öznel koşulları, bölgede çıkarları olan uluslararası aktörlerin oluşturduğu konjonktür bağlamında araştırılmıştır. Tezin temel argümanı, hem AB'nin kendi politikaları, hem de bununla ilişkin dış politika araçlarının bölgeyle ilgili temel hedeflerine ulaşma konusunda yetersiz kaldığı yönündedir. Bu yetersizlik, AB'nin bölgesel çatışmaların çözümüne ilişkin izlediği politikaların başarısızlığından, AB'nin amaçları ve stratejik araçlarında tespit edilen zayıflıklardan ve bu amaçları gerçekleştirme konusunda uluslararası aktörlerle işbirliğinin yeterli düzeyde mevcut olmamasından kaynaklanıyor. Bu tezin üç bölümü vardır: Birinci Bölüm AB'nin yakın Komşuluğuna yönelik politikalarını ele almaktadır. İkinci Bölüm AB'nin Güney Kafkasya politikasının belirleyici hukuki ve siyasi unsurlarını analiz etmektedir. Son bölümde AB'nin bölgede uyguladığı dış politikanın etkinliği incelenmiş ve tez sonuçlandırılmıştır.
Avrupa'daki ikiz kriz ve Türk bankacılık sektörüne etkisi

Çalışmada 2008 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde başlayan ve daha sonra Avrupa Birliği ülkelerine yayılan kriz ile, bu krizlerin Türk bankacılık sistemi üzerindeki etkisi incelenmiştir. Öncelikle finansal krizlerin yapısı ve türleri üzerinde durulmuştur. Sonrasında ise global krizin başlamasına neden olan etkenler açıklanarak, krizlerin yarattığı etkiler açıklanmaya çalışılmıştır. Krizin Avrupa ülkelerini etkisi altına alması ve bazı Avrupa ülkelerinde borç kriziyle birlikte bankacılık krizinin bir arada yaşanması sonucu oluşan Avrupa ikiz krizi anlatılmıştır. Dünyada yaşanan tüm bu gelişmeler ile birlikte, Avrupa'daki ikiz krizin ve global krizin Türkiye ekonomisine ve Türk bankacılık sistemine olan yansımaları incelenmiştir. Türk bankacılık sisteminin kriz döneminde ve sonrasında göstergeleri incelenerek, krizin bankacılık sektörüne etkisi araştırılmıştır.
Avrupa Birliği kırsal kalkınma politikaları, fonları ve Türkiye'nin yararlanma olanakları

Kırsal kalkınma günümüzde dünyanın farklı bölgelerinde çeşitli amaçlarla sıkça kullanılan ve ülkeler arasında farklı tanımlamaları yapılan bir kavramdır. Küreselleşme ile dünyada kırsal kalkınma politikaları değişim göstermiş çok fonksiyonlu katılımcı ve sürdürülebilir yaklaşımlar ön plana çıkmıştır. AB üye devletleri yakın zamana kadar kırsal kalkınmanın için tarım sektörünü doğrudan destekleyen tarım odaklı politikalar izlemişlerdir. AB'nin sınırlarının genişlemesi ve geniş kırsal alanlara sahip olmasıyla kırsal kalkınma politikaları gündemde yer almıştır. Günümüzde AB tarımsal üretimindeki yetersizliklerini aşmış ve kırsal kalkınmaya daha fazla önem vermeye başlamıştır. Türkiye'nin ise Cumhuriyet'in ilk yıllarından itibaren kırsal kalkınma konusuna önem vermesine rağmen başarılı olduğu söylenemez. Türkiye'nin kendine has koşulları, bölgesel ihtiyaçları ve karmaşık sorunlarının varlığı kırsal kalkınmanın genel anlamda sağlanmasını engellemiştir. AB'ye aday ülke konumundaki Türkiye ulusal kırsal kalkınma politikalarını belirlerken AB kırsal kalkınma politikalarını dikkate alarak ülke gerçeklerine uygun, sorun çözücü bir yapıda olmasına önem vermektedir. Dolayısıyla Türkiye AB'nin kırsal alanların geliştirilebilmesi için üye ve aday ülkelere tahsis ettiği fonlardan yararlanabilecektir. Kırsal kalkınma alanına tahsis edilen IPARD fonlarının kullanılabilmesi için Türkiye akreditasyon sürecini başarıyla tamamlaması gerekmektedir. Bu noktada bu sürecin doğru ve hızlı bir şekilde ilerlemesi için SAPARD deneyimi olan AB ülkelerinin karşılaştığı sorunlar dikkatle incelemek yararlı olacaktır. Türkiye bu dönemde çeşitli fırsat ve tehditlerle karşılaşacaktır. Bu çerçevede önemli değişimlerin yaşanmasını kaçınılmazdır. Bu çalışmada, AB'nin genişleme perspektifinde uyguladığı kırsal kalkınma politikaları ve Türkiye'nin, mevcut durumu dikkate alınarak, AB'ye uyum sürecinde kırsal kalkınma fonlarından yararlanma olanakları incelenmiştir.
Avrupa Birliği rekabet ve fikri mülkiyet kuralları çerçevesinde hakim durumun kötüye kullanılmasının bir sonucu olarak zorunlu lisanslama

Fikri mülkiyet hukuku ve rekabet hukuku karşılaştırıldığında, her iki hukuk dalının da teknolojik gelişim ve yeniliğin artırılmasını, dolayısıyla da sürdürülebilir ekonomik ve sosyal refaha ulaşılmasını hedeflediği görülür. Ancak hedefler konusundaki uyumun, bu hedeflere ulaşırken kullanılan araç ve yöntemler bakımından da geçerli olduğunu söylemek zordur. Zira rekabet hukuku, bu hedeflere, tekelleşmeyi ve hakim durumun kötüye kullanılmasını önleyip serbest rekabet ortamını koruyarak ulaşmaya çalışırken, fikri mülkiyet hukuku ise hak sahiplerine tekel hakkı bahşetmektedir. Bu tekel hakkı da çoğu zaman fikri mülkiyet sahibi lehine hakim durum yaratmakta ya da mevcut hakim durumun güçlenmesine sebep olmaktadır. Her ne kadar salt hakim durumda olma rekabet kuralları kapsamında yasaklanmamışsa da bazı koşullar altında, hakim durumdaki teşebbüslerin faaliyetleri, rekabet hukukunun getirdiği yöntem ve araçlarla denetlenebilmektedir. Bu tez çalışmasının amacı, rekabet hukuku tarafından getirilen bu denetim araçlarından biri olan ve hakim durumdaki teşebbüslere belli koşulların varlığı halinde uygulanabilen, zorunlu lisanslama yükümlülüğünü ve uygulama koşullarını, Avrupa Birliği hukuku kapsamında değerlendirmektir. Sözleşme özgürlüğünün ve mülkiyet haklarının sınırlandırılması anlamına da gelen zorunlu lisanslama, istisnai nitelik taşır ve somut olaya ancak koşulların tamamının bir arada gerçekleşmesi şartıyla uygulanabilir. Zorunlu lisanslama yolu ile hakkın varlığı ve özü korunup kullanım şeklinin denetlenmesiyle, hakim durumdaki teşebbüslerin sahip oldukları fikri mülkiyet haklarından kaynaklanan tekel gücü ile kamu yararı arasındaki hassas dengenin korunmaya çalışıldığı da söylenebilir.
Uluslararası insani yardım sistemi: AB Türkiye ilişkileri çerçevesinde Suriyeli mülteciler örneği

Günümüzde karşı karşıya kalınan ve çözüm bekleyen en önemli sorunlardan biri mülteci sorunu olarak görülmektedir. Mültecilerin durumunu iyileştirmek ile ilgili çözüm yöntemlerinin başında ise insani yardım gelmektedir. Son yıllarda Suriye'de yaşanan savaş sonrası neredeyse 10 milyon Suriyelinin mülteci konumuna düşmesiyle birlikte Suriyeli mültecilerin durumunun ne olacağı sorusu mülteci krizi bağlamında çözüm bekleyen en acil konulardan olmuştur. Suriye'de 2011 yılında savaş başlamış ve aradan neredeyse 7 yıl geçmişş olmasına rağmen henüz bir sonuca varılamamıştır. Bu durum ise uluslararası camiada sorumluluk ya da yük paylaşımına dair tartışmaları gündeme getirmiştir. Suriyeli mülteciler konusunda en fazla sorumluluk alan ülke Türkiye'dir. Türkiye neredeyse 3,5 milyon Suriyeli mülteciyi ülkesine kabul etmiştir. Bu durum karşısında Türkiye'ye en fazla mali desteği sağlayanlar arasında AB gelmektedir. AB dünyanın en büyük insani yardım bağışçısı olarak görülmektedir. Bu doğrultuda AB'nin bu yöndeki özellikle Suriye krizi sonrası yakın tarihli politikaları incelenecektir. Bu çalışma boyunca AB'nin yayınlamış olduğu insani yardım ilkelerine uymak konusunda ne kadar eksik kaldığı, özellikle insani yardımların politikleştirilmesine nasıl katkıda bulunduğu ve İnsani yardımların nasıl AB dış politikasının bir aracı olarak araçsallaştırıldığı konular tartışmaya açılacaktır. Yanı sıra insani yardım politikası üretmede dayanak olan temel insani ilkelere ne derece bağlı kaldığı gibi konular Suriyeli mülteci krizi sonrası Türkiye ile insani yardım konusundaki ilişkilerine odaklanarak ele alınacaktır. Bu çalışmadaki temel argüman AB'nin Türkiye'deki Suriyeli mültecilerle ilgili insani yardımlarının temel insani yardım ilkelerine bağlı kalmak konusunda zayıf kaldığını ve bu doğrultuda siyasi ve güvenlik çıkarlarından bağımsız olmadığını, hatta insani yardımın politikleşmesine katkıda bulunduğu şeklindedir.
2000-2006 Döneminde Avrupa Birliği'nden ve Türkiye'den örnek projelerle Leonardo programının mesleki teknik eğitimi geliştirmesindeki rolü

Türkiye yönünü Avrupa Birliği'ne dönmüş bir ülke olarak, oluşturulmuş AB stratejileri çerçevesinde eğitim alanındaki reformlarını hızla yapmalıdır. Yakın geleceğin rekabetçi ekonomik dünyası için bu gereklidir. Ülkemizdeki mesleki okullar tüm sistem içinde %35 paya sahiptir. Olması gereken ise %65'tir. Ayrıca ekipman, altyapı ve eğitmen olarak ta oldukça eksikliklerimiz vardır. Ülkemizin bu potansiyelle geleceğin ekonomisine hazırlanması mümkün gözükmemektedir. Leonardo ve Socrates gibi AB eğitim programları bu durumu daha açık hale getirmişlerdir. Bu programlar çerçevesinde yapılan projeler sonucunda; öğrenci değişimleri yapılmıştır. Değişimler sadece öğrencilerle kalmamıştır. Üniversitelerde ve Milli Eğitim bakanlığı'ndan başta olmaküzere tüm birimlerden katılım olmuştur. Ülkeler arası kişi değişimi beraberinde fikir değişimini de getirmiştir. Proje araştırmacıları, globalleşen dünyamızda, dil bilmenin önemini ve yapılan işlere bakış açısındaki farklılığı saptamışlardır. Projelerde özellikle ortak olarak Almanya ve dil olarak ise İngilizceye yoğunlaşma vardır. Dünya devleti olmak için daha geniş hareket etmeli ve vizyonumuzu genişletmeliyiz.