turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Elektrokimyasal proses ile gıda endüstrisi atıksuyundan renk giderimi

Çalışmada, maya endüstrisi biyolojik atıksu arıtma tesisi deşarj atıksuyundan, grafit, titanyum ve paslanmaz çelik elektrotların kullanıldığı Elektrooksidasyon prosesi ile renk giderim etkinliği ve EO prosesi sonrası elde edilen suyun endüstrinin farklı proseslerinde kullanılabilirliği araştırılmıştır. pH, akım yoğunluğu ve elektroliz süresi gibi işletme parametrelerinin RES 436, RES 525 ve RES 620 renk parametrelerinin giderimi üzerindeki etkileri belirlenmiştir. Deneysel çalışmalarda optimum bağımsız değişkenlerin tespiti amacı ile yüzey yanıt metotlarından biri olan Box-Behnken istatistiksel modeli kullanılmıştır. İstatistiksel analiz sonucunda Quadratik modele uyumlu olduğu belirlenen modelin, grafit elektrotların kullanıldığı EO prosesinde R2 ve R2adj. değerleri RES 436, RES 525 ve RES 620 için sırasıyla 0,94-0, 83 0,92-0, 76 ve 0,95-0, 85 olarak, titanyum elektrodun kullanıldığı EO prosesinde R2 değerleri RES 436, RES 525 ve RES 620 için sırasıyla 0 ,99-0,97, 0,99-0, 97 ve 0,98-0, 95 olarak; paslanmaz çelik elektrotların kullanıldığı EO prosesinde R2 değerleri RES 436, RES 525 ve RES 620 için sırasıyla 0 ,99-0,98, 0,97-0, 93 ve 0,99-0, 98 olarak tespit edilmiştir. Sonuçlarda, R2 ve R2adj. değerlerinin 1'e yakın olması, renk giderim veriminin Box-Behnken istatistiksel modeli ile açıklanabileceği sonucuna ulaşılmıştır. Grafit, titanyum ve paslanmaz çelik elektrotların kullanıldığı EO prosesi için optimum pH değerleri sırasıyla, 4 ,57, 4 ,50, 4,84 olarak; akım yoğunlukları sırasıyla, 139, 84 A/m2, 84,23 A/m2 ve 60,15 A/m2 olarak; elektroliz süresi sırasıyla 58 dak., 43 dak. ve 45 dak. olarak belirlenmiştir. Optimum şartlarda grafit, titanyum ve paslanmaz çelik elektrotlar için renk giderim verimleri sırasıyla RES 436 %97, RES 525 ve RES 620 parametreleri için %99,99; RES 436 %89, RES 525 %98 ve RES 620 %99,99; RES 436 %98, RES 525 %95 ve RES 620 %99, 99 olarak belirlenmiştir. Enerji tüketimleri grafit, titanium ve paslanmaz çelik elektrot için sırasıyla 30-117, 86 / 34,2-122, 2 / 4,64-42, 86 kWsa/m 3 aralıklarında değişim göstermiştir.
Stabilization of expansive soils by using red mud

Şişen killi zeminler genellikle Dünya'nın kurak ve yarı kurak iklimlerindebulunmaktadır. Bu tip zeminler su aldığında şişip, içerisindeki suyu dışarı attığındabüzüşmektedir. Şişen zeminler hafif yapılarda sorunlara neden olmaktadır. Bu çalışmanın amacı, bu problemlerle başa çıkmak için, ekonomik açıdan uygun alternatif bir yöntem önermektir.. Geleneksel ve yaygın olarak kullanılan yöntem, zeminin çeşitli katkı maddeleri ile iyileştirmesi yöntemidir. Bu araştırmada, kızılçamur ve atık uçucu kül iyileştirici katkı maddeleri olarak kullanılmıştır. Şişen killizemin, kaolin ve bentonit karıştırılarak, laboratuvar ortamında hazırlanmıştır. Daha önce yapılan çalışmalarda; uçucu kül, kireç ve çimento zeminin şişme ve dayanıklılık özelliklerinin iyileştirilmesi için kullanılmıştır. Bu çalışmada kızıl çamurun zeminiyileştirmesi amacıyla kullanımının etkileri incelenmiştir. Katkı maddeleri zeminefarklı yüzdelerde ve ayrı ayrı eklenerek karışımların etkileri gözlenmiştir. Hazırlanan numunelerin tane boyutu dağılımları, kıvam limitleri, şişme yüzdeleri, şişme hızları, tek eksenli basınç dayanımları, direkt ve yarma çekme dayanımları belirlenmiştir. Numuneler şişme yüzdeleri, şişme hızları, drenajsız kayma mukaveetleri ve çekmemukaveetlerine göre değerlendirilmiştir. Bu kriterler eklenen maddelerin etkilerini göstermektedir. Bu çalışmanın sonuçları; kızıl çamur, uçucu kül ve çimentoeklenmesiyle, A numunesinin drenajsız kayma mukaveetinin 4 kat arttığını, şişmeyüzdesinin 3 kat azaldığını ve şişme süresinin 4 kat azaldığını kanıtlamıştır.
Ardışık modifiye pirit-fenton ve biyolojik arıtım sistemleri ile klorlu fenol bileşiklerinin arıtımı

İlaç, kağıt gibi çeşitli endüstriyel atıksu akımlarında bulunan klorofenolik bileşikler, biyolojik atıksu arıtma sistemlerine toksik etki göstermektedir. Biyolojik atıksu arıtma sistemlerinden önce ön arıtım metotlarının uygulanması, atıksuların toksisitesini azaltmak için kullanılabilmektedir. Bu çalışmada, modifiye edilmiş pirit-Fenton metodu ile ön işlem görmüş klorofenolik bileşikler (2-klorofenol, 4 -klorofenol, 2 ,3-diklorofenol, 2 ,4-diklorofenol ve 2 ,4,6-triklorofenol) içeren sentetik atıksu, aerobik ve anaerobik seri reaktörlere beslenmiştir. Deneyler klorofenollere aklime ve aklime olmayan çamurlarla yürütülmüştür. Klorofenollere pirit-Fenton ön arıtımı uygulanarak biyolojik reaktörlere beslendiğinde elde edilen sonuçlar, ön arıtım uygulanmadan reaktörlere beslendiğinde bulunan sonuçlarla karşılaştırılmıştır. Ayrıca sadece biyolojik olarak ayrışabilir karbon kaynağı içeren bir şahit reaktör de aerobik ve anaerobik şartlarda işletilmiştir. Kesikli reaktör sonuçları biyolojik reaktörlerin ön arıtılmış CP'nin türüne bağlı olarak değiştiğini göstermiştir. Tek bağlı klorlu bileşiklerin pirit-Fenton prosesi ile ön arıtımlı ve ön arıtımsız sonuçları arasında belirgin fark gözlenmezken, iki bağlı ve üç bağlı klorlu bileşiklerde pirit-Fenton ön arıtımın gerekli olduğu belirlenmiştir. Anaerobik aklime olmamış biyokütle ile yapılan kesikli deneylerde ön arıtımsız reaktörde %3 KOİ verimi elde edilirken, aynı şartlarda işletilen pirit-Fenton ön arıtımlı reaktörde %86 KOİ giderim verimi elde edilmiştir. Aerobik aklime olmamış ön arıtımsız reaktörlerde (2,4-DCP ile işletilen reaktör hariç) biyokütle parçalanmasından dolayı KOİ artışı mevcuttur. Aerobik aklime olmuş biyokütle ile ön arıtımsız işletilen reaktörlerde iyi bir KOİ giderim verimi elde edilmiştir. Ancak pirit-Fenton ön arıtım sonrası aklime biyokütle ile işletilen reaktörlerde verim daha da yükselmektedir. Sonuçlar genel olarak incelendiğinde, pirit-Fenton ön arıtımının CP içeren atıksuyun toksisitesini azalttığını ve bu prosesin toksik organik atıksuları arıtan aerobik ve anaerobik biyolojik sistemlere etkili bir biçimde entegre edilebileceğini göstermektedir.
Mısır'ın Cr biriktirme kapasitesinin araştırılması

Bu çalışmada, yeşil ıslah tekniği kullanılarak mısır bitkisinin Cr6+ biriktirme kapasitesi araştırılmıştır. Çalışma düzeneği 1'i şahit olmak üzere toplam 6 grup ve 3 tekerrürden oluşmaktadır. Yetiştirme ortamı olarak pomza, suluma suyu olarak ise K2Cr2O 7 ile hazırlanan 13, 26, 39, 52 ve 65 ppm'lik konsantrasyonlarda Cr6+ çözeltisi kullanılmıştır. Çalışma mısır bitkisinin yetiştirilme süresi olan 120 gün boyunca devam etmiştir. Cr6+'nın bitki gelişimi üzerine etkisinin belirlenmesi ve farklı büyüme evrelerinde mısır bitkisinin Cr6+ alımının belirlenmesi amacıyla 3 farlı zamanda bitki sökümleri gerçekleştirilmiştir. Çalışma sonucunda mısır bitkisinin kök, gövde ve yaprağında biriken Cr6+ miktarı belirlenmiştir. Mısır bitkisinde en yüksek Cr6+ birikiminin köklerde olduğu görülmüştür. Mısır bitkisi, en fazla uygulanan 65 ppm'lik konsantrasyona karşı dayanıklılık göstermiştir. Kökte en fazla Cr6+ birikimi 65 ppm'lik konsantrasyonda gerçekleşmiştir (713, 4 29,5 mg/kg). Gövdedeki (21, 9 1, 2 mg/kg) ve yapraktaki (26, 7 1,3 mg/kg) en fazla birikim ise 52 ppm'lik konsantrasyonda gerçekleşmiştir. Çalışmada 65 ppm'lik Cr6+ konsantrasyonu uygulanan gruptaki mısır bitkilerinin koçan vermediği, buna karşılık 13, 26, 39 ve 52 ppm'lik konsantrasyonlardaki bitkilerde ise koçan oluşumu gözlenmiştir. Uygulanan konsantrasyona bağlı olarak koçandaki Cr6+ birikiminin sırasıyla 0,6; 0 ,65; 0,70 ve 0,80 mg/kg olduğu görülmüştür.
Ağır metallerin fosfonik asit bazlı bileşiklerle gideriminin incelenmesi

Bu çalışma kapsamında, atıksularda ağır metal arıtımı için, fosfonik asit bazlı bileşiklerin kullanım potansiyellerinin araştırılması hedeflenmiş, ağır metal giderim mekanizmaları ve oluşan katı fazın özellikleri incelenmiştir. Deneysel çalışmalar ile, Cu2+, Ni2+, Cd2+ içerikli, sentetik olarak hazırlanmış numuneler kullanılarak ağır metallerinin, fosfonik asit türevleri olan, hidroksietilen difosfonik asit ve etilen diamin tetrametilen fosfonik asit ile çöktürme yoluyla arıtılabilirliği incelenmiş, koşullara bağlı olarak yüksek düzeylerde ağır metal giderildiği gösterilmiştir. pH, giriş metal/fosfonik asit molar oranı, çöktürme süresi, kompeks yapıcı maddelerin varlığı ve başlangıç metal konsantrasyonunun çöktürme sistemine etkileri araştırılmış, bu çerçevede en uygun arıtma koşulları belirlenmiştir. Fosfonik asit türevi olarak EDTMP kullanılması durumunda ağır metal giderimi gerçekleşmez iken, HEDP kullanımı ile 0.2 mg/l Cd2+ konsantrasyonun altına inilebildiği gösterilmiştir. Cu-HEDP sistemiyle ise %85'lik bakır giderim verimine ulaşılmıştır. Ayrıca çöktürülen katı fazın yapısının belirlenmesi, giderim mekanizmasının saptanması ve değişken koşullardaki kararlılığının incelenmesi için katı faz deneyleri yürütülmüştür. 1:1 giriş Cd/HEDP molar oranında, 3 farklı kristal yapı oluşumu gözlenirken diğer molar oranlarda amorf yapılar gözlenmiştir.
Tekstil endüstrisi atıksularındaki reaktif boyaların giderilmesinde alternatif düşük maliyetli adsorbantların kullanılması

Bu çalışmada Reaktif bir boyar madde olan Reactive Black 5 (RB5) tekstil boyasının sulu çözeltilerden düşük maliyetli bir adsorbant olan Pamuk Çekirdekleri kullanılarak giderimi araştırılmıştır. Pamuk çekirdekleri çalışma öncesinde uygun formasyona getirilmiştir. Bu işlem sırasında çekirdekten arta kalan iki materyal çekirdek kabuğu ve kabuğun iç hücreleri adsorpsiyon çalışmalarında adsorbant olarak kullanılmıştır. Çalışmada bulunan veriler langmuir ve freundlich izotermlerine göre yorumlanmış ve en uygun değerler ÇİH için Langmuir ve ÇK için freundlich izotermleri sonucunda bulunmuştur. En yüksek adsorpsiyon ise ÇİH için 50 C sıcaklıkta pH 6'da % 89.98 ve ÇK için 20 C'de pH 2'de % 96.24 olarak bulunmuştur. Adsorpsiyon kinetik mekanizmalarının değerlendirilmesi için birinci derece kinetik modeli, ikinci derece kinetik modeli ve yalancı ikinci derece kinetik modelleri kullanılmış ve en uygun açıklama pseudo ikinci derece kinetik modeli ile elde edilmiştir.
Doğal ve modifiye kil ile sulu çözeltilerden boyar madde giderimi

Bu çalışmada; tekstil endüstrisinde yaygın olarak kullanılan metilen mavisi boyasının Nevsehir yöresine ait ham kil ve ultrasonik + asit ile modifiye edilmiş kil ile sulu çözeltilden giderimi araştırılmıştır. Adsorpsiyon, MM için 500 mg/L, konsantrasyon hacminde, farklı adsorbant miktarlarında, temas süresinde, çözelti pH'ında, sıcaklığında ve karıştırma hızında gerçekleştirilmiştir. Adsorpsiyon sürecinin Freundlich ve Langmuir izotermlerine uygunlukları araştırılmıştır. Bu çalışmada metilen mavisi boyası gideriminde kullanılan ham kil (R2= 0 .9737, Qo=3333 mg g_1) ve ultrasonic + asit ile modifiye edilmiş kil (R2=0.9914, Qo=5000 mg g_1) için deneysel verilerin Langmuir izoterm modeline uyum gösterdiği bulunmuştur. Sonuç olarak; ham kilin katyonik MM boyasının gideriminde kulanılabileceği ve modifiye edilmiş bu kilin ham kile oranla yüksek tutma kapasitesine sahip olduğu belirlenmiştir. Düşük maliyetli olan kil, MM boyasının giderimi için diğer absorbantlara tercihen kullanılabilir. Ultrasonic + asit modifikasyonunun adsorbent modifikasyonu için alternatif önemli bir metot olduğu belirlenmiştir.
Pestisit monochrotophos'un sulu çözeltilerinden elektrokimyasal yöntemlerle giderimi

Başlangıç MCP konsantrasyonunun ve akım yoğunluğunun etkilerini belirlemek için, 50 A/m2 ve 100 A/m2 farklı iki akım yoğunluğunda, elektrolit çözeltisi içerisinde (6 g NaCl), anot ve katotta titanyum elektrotlar kullanılarak, 90 dakika, farklı başlangıç konsantrasyonlarında (50, 100, 200 ve 300 mg/L) pestisit monochrotophos'un sulu çözeltilerinden elektrooksidasyon prosesiyle bozunumu karşılaştırmalı olarak araştırılmıştır. Başlangıç MCP konsantrasyonu ve akım yoğunluğu artışı bozunum proseslerinin reaksiyon hızlarında artışa neden olmaktadır. İkinci proseste, demir ve alüminyum elektrotlar kullanılarak, sırasıyla 93 A/m2 ve 85 A/m2 akım yoğunluklarında, elektrolit çözeltisi içerisinde (6 g NaCl), 90 dakika elektrokoagülasyon prosesiyle 300 mg/L MCP çözeltisinin bozunumu araştırılmıştır. Demir ve alüminyum elektrotlar kullanılarak uygulanan elektrokoagulasyon MCP'nin sırasıyla % 78 ve 77 giderimini başarmıştır. Sonraki proseste, 50 A/m2 akım yoğunluğunda, elektrolit çözeltisi içerisinde (6 g NaCl), 15 dakika titanyum elektrotlarla elektrooksidasyona yardımcı 93 A/m2'de, 60 dakika demir elektrotlarla birleşik elektrokoagülasyon prosesiyle 300 mg/L MCP çözeltisinin bozunumu ayrıca araştırılmıştır. Bu proseste MCP giderimi % 72 oranında başarılmıştır. Son olarak, 50 A/m2 akım yoğunluğunda, elektrolit çözeltisi içerisinde (6 g NaCl), 15 dakika titanyum elektrotlarla elektrooksidasyona yardımcı 93 A/m2'de, 30 dakika 10 mmol H2O2 ilavesiyle demir elektrotlarla yardımcı elektro-Fenton birleşik elektro-Fenton prosesiyle; ve yine 50 A/m2 akım yoğunluğunda, elektrolit çözeltisi içerisinde (6 g NaCl), 15 dakika titanyum elektrotlarla elektrooksidasyona yardımcı 30 dakika 10 mmol H2O2 ilavesiyle birleşik UVA fotokatalitik prosesiyle 300 mg/L MCP çözeltisinin bozunumu ayrıca araştırılmıştır. Bu proseslerde sırasıyla MCP'nin bozunumu % 100 ve 60 oranında başarılmıştır. Ayrıca, tüm prosesler için kg MCP'nin bozunumu için harcanan enerji kWh/kg MCP olarak hesaplanmıştır. Sonuç olarak, Ti elektrooksidasyonla yardımcı Fe elektro-Fenton prosesiyle MCP tamamen bozunmuştur.
İstanbul atmosferinde hava kirleticilerinin dağılımının modellenmesi

Istanbul 2000 yılı nüfus sayınıma göre 13 milyonluk nüfusu ile ülkemizin en kalabalık şehridir. Daha iyi yaşam, iş ve eğitim koşullarına ulaşmak gibi sebeplerden dolayı İstanbul özellikle son 30 yıldır küçük şehir ve kırsal bölgelerden yapılan göçe maruz kalmıştır. Bu yüzden meydana gelen hızlı şehirleşme ve plansız büyüme sonucu ciddi hava kirliliği problemleri ile karşı karşıya kalınmıştır. Hava kirliliği özellikle evsel ve endüstriyel alanların içice olduğu, yüksek nüfus yoğunluğuna sahip bölgelerde etkili olmuştur. Bu çalışmada İstanbul'da, hava kkliUğinin etkili olduğu ve farklı emisyon kaynaklarma sahip bir bölge seçilmiş ve bölgeden kaynaklanan PMıo ve PM2. 5 emisyonlannm konsantrasyon dağılımları hava kalitesi model programı kullanılarak belirlenmiştir. Çalışma bölgesinde oluşan PMıo emisyonları, emisyon envanter çalışması ile tespit edilmiştir. Her bir emisyon kaynağının toplam PMıo emisyonu içindeki yüzdeleri saptanmıştır. Ayrıca seçilen çalışma bölgesinde mevcut bulunan ve PMıo ölçümlerinin gerçekleştirildiği Yenibosna Hava Kirliliği Ölçüm İstasyonu'na partİküler madde ölçüm cihazı yerleştirilmiş ve PM2. 5 ölçümleri yapılmıştır. Eş zamanlı yapılan bu ölçümler sonucu PMıo ve PM2. 5 arasındaki korelasyon istatistiksel analiz yardımıyla belirlenmiş ve PM2. 5 emisyonları tahmin edilmiştir. Modelleme çalışmasında 1999, 2000 ve 2001 yıllan meteorolojik verileri kullanılmış ve 3 ayrı meteoroloji dosyası oluşturulmuştur. Meteorolojik dosyanın oluşturulmasında gerekli parametrelerle, 1999- 2001 yıllan arasında Yenibosna Hava Kirliliği Ölçüm İstasyonu'nda kaydedilen PMıo kirlilik değerleri arasındaki ilişkiler istatistiksel yöntemlerle incelenmiştir. Modelleme çalışması 1999, 2000 ve 2001 yıllan için yapılmış, PMıo ve PM2. 5 için 24 saatlik ortalamada maksimum konsantrasyon değerleri hesaplanmıştır. Model performansının belirlenmesi için gerçek ölçüm değerleri ile model tahmin değerleri karşılaştınlmış ve istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. Model performansının korelasyonu, Yenibosna Hava Kirliliği Ölçüm İstasyonu'nda 1999- 2001 yıllan arasında yapılan 24 saatlik ortalama PMıo ölçüm değerleriyle model tahmin değerleri arasında yapılan karşılaştırmada r=0. 56 olarak bulunmuştur. Aynca Mart-Nisan 2004 döneminde çalışma bölgesinde farklı noktalarda gerçekleştirilen 8 saatlik xmortalama PMıo ve PM2. 5 ölçüm sonuçlan ile model tahmin değerleri arasında karşılaştırma yapılmış ve korelasyon sırasıyla r=0. 53 ve r=0. 51 olarak bulunmuştur. Ayrıca çalışma alanında hava kirliliği kaynaklarının tespiti ve kontrolü ile hava kirlenmesinin denetim altına alınabilmesi amacıyla Coğrafi Bilgi Sistemi kullamlarak Hava Kirliliği Kontrolü Bilgi Sistemi oluşturulmuştur. Hava Kalitesi Model Programı ile 1999 yılı için tahmin edilen PMıo konsantrasyon değerleri kullamlarak konsantrasyon haritaları oluşturulmuş ve mekansal analiz yapılmıştır. Yapılan mekansal analizde hava kirliliğine neden olan kaynaklar konumsal olarak gösterilmiş ve her emisyon kaynağı için sorgulama sistemi geliştirilmiştir. xıv
Hastane laboratuvar atıksularındaki ağır metal düzeylerinin belirlenmesi

ölçekli yapılan bu çalışma kapsamında; Ankara'daki bir hastanenin biyokimya ve mikrobiyoloji laboratuvar atıksularını nötralize ve dezenfekte eden sistemde ağır metal giderimi incelenmeye çalışılmıştır. Sadece patojen giderimi ve pH ayarlaması yapan bu sisteme bir aktif karbon filtresi eklenerek ağır metal giderim performansı izlenmiştir. Araştırmalar süresince tıbbi atık nötralizasyon ve dezenfeksiyon sisteminin giriş ve çıkış suyundan aylık periyotlarda alınan örneklerde ağır metal düzeyleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Yapılan analiz sonuçlarına göre genel olarak, tıbbi atık nötralizasyon ve dezenfeksiyon sisteminin giriş ve çıkış suyundan alınan numunelerde, ağır metal içeriklerinin literatürde verilen sınır değerlerin oldukça altında olduğu görülmüştür. Böylece mevcut sisteme eklenen aktif karbon filtresi, seçilen pilot ölçekli hastanede kanalizasyona deşarj edilen atıksuların ağır metal düzeylerini düşürmüştür. Sistemden çıkan hastane laboratuvar atıksularının ağır metal konsantrasyonları, ASKİ Atıksuların Kanalizasyon Şebekesine Deşarj Yönetmeliği'ndeki sınır değerlerin oldukça altında kalmaktadır. Bu çalışma sonucunda; sağlık kuruluşlarından kaynaklanan sıvı tıbbi atıkların kanalizasyona verilmeden önce dezenfeksiyon ve nötralizasyonunu yapan bu tür sistemlere basit bir fiziksel arıtım elemanının eklenmesiyle ciddi oranda ağır metal gideriminin de sağlanabildiği görülmüştür.
Determination of effects of selected veterinary antibiotics on biogas production in anaerobic digestion systems and analysis of resistance gene promotion

Bu çalışma OTC ile aşılanmış büyükbaş hayvan dışkısıyla çalıştırılmış birçok lab ölçekli çürütücü çalışmasının sonuçlarını sunmaktadır. OTC tedavisi sonrasında atılım düzeni gözlemlenmiş ve atılan miktar hesaplanmıştır. Büyükbaş gübresinin havasız çürütme süreci gözlemlenmiş ve sistem performansları antibiyotik ve değişen işletme parametreleri altında incelenmiştir. Toprak gübre ile karıştırılmış ve çürütücü mikrobiyal komünitelerin ve oksitetrasiklinin toprak mikrobiyal yapıları üzerindeki etkisi ve akıbeti gözlemlenmiştir. Bu doktora tezi kapsamında, OTCnin çürütücü performansını ciddi bir şekilde düşürdüğü tespit edilmiştir. OTCnin etkisi bakteriler üzerinde arkelerdeki etksine kıyasla daha fazladır. OTC hayvan vücudundan aşılanan miktarın en az %18i oranında katı dışkı ile atılmaktadır. Bu miktar ardı ardına enjeksiyon ve sıvı dışkı eklenmesiyle daha da artacaktır. OTC içeren dışkılar çiftlik tipi çürütücüler için kullanılan genel işletme şartlarında işletilmiş ve sistem performansı üzerindeki inhibisyonu incelendiğinde biyogaz üretimini %50 azalttığı görülmüştür. Sıcaklık en etkin parametre olarak bulunmuş katı oranı ve karışım hızı onu takip etmiştir. Sıcaklık OTC bozunması üzerinde en etkili parametre olmuştur. Karışma hızı az da olsa OTCnin bozunmasına yardım etmektedir. Katı oranı da OTC inhibisyonu ile negatif etkileşim halindedir. OTCnin yarı ömrü mezofilik çürütücülerde 22-28 gün arasında, termofilik çürütücülerde 16-18 gün arasında bulunmuştur. Çürütücülerdeki bakteriyal komünite Firmicutes grubuna bağlı fermantasyon ve hidroliz yapan bakterilerden ve Proteobacteria grubuna bağlı asidojen bakterilerden oluşmaktadır. Methanobacteriales, Methanomicrobiales ve Methanosarcina türleri metanojen populasyonunu oluşturmaktadır. FISH analizleri mikrobiyal aktivitenin 20 gün boyunca arttığını sonrasında ciddi bir biçimde düştüğünü göstermiştir. Dışkı ve çürütücü çıkışı toprağa karıştırılarak antibiyotiğin topraktaki akıbeti ve mikrobiyal yapılar üzerindeki etkisi gözlemlenmiştir. OTCnin topraktaki yarı ömrü (135 gün) çürütücülerdekinden (18- 24 gün) çok daha fazla olarak bulunmuş ve dışkı eklenmesi mikrobiyal yapıları değiştirmiştir. Tetrasiklin direnç geni analizleri çürütücü çalışmalarında 10000- 1000000 direnç geni kopyası, toprak çalışmalarında ise 1000- 100000 direnç geni kopyası tespit etmiştir. Analizler direnç genlerinin bakteriyal 16S rRNA genlerine oranının mezofilik çürütücülerde 50 kat, termofilik çürütücülerde ise 100 kat arttığını göstermiştir. Toprak çalışmalarında bu oran belirgin bir değişiklik göstermemiştir.
İçme suyundan arsenik giderimi

İçme sularında arsenik kirliliği ülkemizde ve diğer dünya ülkelerinde çevre ve insan sağlığını önemli derecede tehdit etmektedir. İnsanlar üzerinde çok düşük konsantrasyonlarda bile kronik olarak zehirleyici etkisi bulunan arsenik, yaygın olarak içme sularında bulunur. İçme suyunda bulunan arseniği hem ekonomik hem de verimli yöntemlerle gidermek mümkündür. Koagülasyon yöntemiyle su içerisinde bulunan askıda ve çözünmüş maddeler, bulanıklık ve rengin yanı sıra arsenikte sudan etkili bir şekilde uzaklaştırılabilir. Kimyasal koagülasyon işleminde koagülant olarak demir klorür, demir sülfat ve alüminyum sülfat kullanılmıştır. Kullanılan koagülant dozunun ve pH'nın arsenik giderim verimi üzerine etkisi araştırılmıştır. Arsenik giderim teknikleri arasında elektrokoagülasyon, gelecek yıllarda yaygınlaşması beklenen arıtma yöntemlerinden biridir. Bu çalışmada, demir anot-demir katot ve alüminyum anot-alüminyum katot elektrot çiftleri kullanılarak elektrokoagülasyon ile içme suyundan arsenik giderimi incelenmiştir. Arsenik giderim verimi üzerine akım yoğunluğu, pH ve elektroliz süresi gibi parametrelerin etkisi araştırılmış ve enerji tüketimleri hesaplanmıştır. Adsorpsiyon yöntemi, arsenik giderimi için en çok tercih edilen arıtım yöntemlerinden biridir. Bu çalışmada limonit, demir oksitle kaplanmış pomza ve demir oksitle kaplanmış sepiyolit kullanılarak adsorpsiyon ile içme suyundan arseniğin giderimi incelenmiştir. Sonuç olarak, kimyasal koagülasyon, elektrokoagülasyon ve adsorpsiyon yöntemleri içme suyundan arsenik giderimi için uygulanabilir yöntemlerdir.