turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İbrahim Çallı

'İbrahim Çallı' başlıklı tez çalışmasında, geç Osmanlı erken Cumhuriyet dönemine damgasını vuran ressam İbrahim Çallı'nın (1882-1960) hayatı ve yapıtlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Mensup olduğu 1914 Kuşağı'nın en renkli karakteri olan Çallı'nın sanat ve meslek hayatının az bilinen noktalarını aydınlatmak hedeflenmiştir. İbrahim Çallı'nın hayatını ve yapıtlarını konu alan diğer çalışmalardan farklı olarak 1915 yılında İbrahim Çallı'nın katıldığı Çanakkale Gezisi ele alınmış, sanatçının 1918 yılında İzmir'de gerçekleştirdiği üretimlerin izi sürülmüş, Ukrayna asıllı Rus ressam Aleksis Griçenko ile tanıştığı, sanatından etkilendiği 1920- 1921 yılları mercek altına alınmıştır. İbrahim Çallı'nın Güzel Sanatlar Akademisi'ndeki meslek hayatı, sanatçının öğrencileri ve dönemin diğer tanıklarının beyanatlarına başvurularak tekrar gözden geçirilip değerlendirilmiştir. İbrahim Çallı'nın meseni, yakın ahbabı Salah Cimcoz'un sanat koleksiyonu, sanat koleksiyonundaki Çallı yapıtları tek tek incelenmiş, Cimcoz'un 1930'lu yıllarda sanatçıya verdiği destek aydınlatılmıştır. Çallı ve Cimcoz'un emekleriyle gerçekleşen yurtdışı sergi gezileri, Cimcoz'un kültürel diplomasi alanındaki hizmetleri bu çalışmanın kapsamına alınmıştır. Çallı yeniliklere açık bir sanatçı bir hoca olmuştur. Kuşağının en cesur, yeniliklere en açık üyesi olarak karşımıza çıkar. Çallı ülkemizde ressamlığın saygın bir meslek olarak kabul görmesinde önemli bir rol oynamış, gençleri resim sanatına özendirmiş, Cumhuriyet Kuşağı sanatçılarının yetişmelerinde büyük emeği geçmişştir.
The relevancy of art and time in Heidegger's philosophy

Bu çalışma, Martin Heidegger'in felsefesinde sanat ve zaman kavramları arasındaki olası ilişkileri ortaya koymayı amaçlamaktadır. Heidegger'in düşünüşünün farklı dönemlerinde temel Varlık sorusu çerçevesinde önemli yer tutan zaman ve sanat olguları, bu tezde sanat eserinin zamansal karakteristiği ekseninde bir arada ele alınmıştır. Söz konusu zamansallık özellikle sanat eserinin doğasını açıklayan yeryüzü ve dünya kavramları üzerinden ve eserin otantiklik ile ilişkisi bağlamında irdelenmiştir. Bu çerçevede tez, sanat eserinin kendine özgü bir zamansallığı olduğunu iddia etmekte ve bu zamansallığın sanat deneyiminde nasıl gerçeklendiğini açıklamayı amaçlamaktadır.
Anamorfik sanat üzerine araştırmalar ve seramik uygulamaları

'Anamorfik Sanat Üzerine Araştırmalar ve Seramik Uygulamaları' adı altında hazırlanan bu çalışma, temelde perspektif etkiyle oluşturulan görsel algıya dayalı bir illüzyon ortaya koyan eserlere merak duyulması sonucunda başlamıştır. Tasarımların temelinde esas alınan düşünce Anamorfik sanatın tarihi üzerine yapılan araştırmalar sonucunda incelenen ilk örneklerinde işlenen konular doğrultusunda yön bulmuştur. Anamorfik sanatın tarihi araştırıldığında üretilen eserlerde çeşitli tekniklerle uygulanan çizimlerin daha çok dönemin kralları gibi siyasi kişilikler ve öğeler ya da dini inançları temsil eden çeşitli sahnelere rastlanmıştır. Bu sanatın ilk örnekleri 'Anamorfik Perspektif' yanılsamaları tekniğinin özelliklerini taşımaktadır. Daha sonraları silindirik ve konik biçimli aynaların üzerine çarpıtılmış görüntülerin yansıtılarak asıl görüntünün ortaya çıkmasının amaçlandığı 'Anamorfik Ayna' yanılsamaları olarak bilinen eserler üretilmiştir. Günümüzde plastik sanatlarda mimaride ve sokak sanatlarında kullanımı yaygınlaşan bu sanatın anamorfik perspektif etkiyle üretilen eserleri genellikle geniş alanlarda uygulamalar olarak karşımıza çıkmaktadır. Ayna yardımıyla oluşturulan kompozisyonlar belirli sınırları olan düz yüzeyler üzerine çarpıtmayauğramış çizimlerin uygulanmasıyla ya da iki veya üç boyutlu deforme edilmiş formların kullanılan çeşitli aynalara yansıtılması sonucu gerçek görüntünün ortaya çıkmasıyla oluşturulmuştur. Bu çalışma kapsamında uygulanan tasarımlarda Anamorfik sanatın tarihindeki örneklerde görülen dini konulu kompozisyonlardan yola çıkılarak Hıristiyanlık tarihi inancında rastlanılan yedi ölümcül günahın temsil ettiği şeytanların illüstrasyonları doğrultusunda kavramsal bir yaklaşımla seramik formlar üzerine uygulamalar yapılmıştır. Formlar üzerindeki deforme görüntülere, belirli açılardan bakılarak ve çeşitli araçlar yardımıyla asıl kompozisyonun ortaya çıkarılması amaçlanmıştır.
Modern resim sanatında fotoğrafın rolü

İnsanoğlu, tarih sahnesine çıktığı günden itibaren, günlük hayatını devam ettirebilmek için bir takım gereksinimlere ihtiyaç duymuştur. Temel olarak beslenme, barınma ve korunma gibi ihtiyaçlarını giderme amacıyla, çeşitli faaliyetlerde bulunan insanoğlu, böylece teknolojik gelişmelerin de yolunu açmıştır. İlk zamanlarda teknoloji, bilimden bağımsız, günlük ihtiyaçları giderecek yöntemler çerçevesinde gelişmiştir. Zamanla değişen toplumsal şartlar, insanoğlunun ihtiyaçlarını ve beklentilerini de çeşitlendirmiştir. Sanat ve teknoloji birbirleriyle sürekli etkileşim halinde olan ayrılmaz iki parça olmuştur. Bu etki, özellikle Endüstri Devrimi sonrasında, sanat, makine ve bilimin birbirleriyle daha da fazla kaynaşmaya başladığı dönemlerde belirgin hale gelmiştir. Görüntü kimyasal olarak kaydedilmeye başladıktan sonra resim farklı bir kimlik kazanmaya başlamıştır. Fotoğrafın özelliklerinden etkilenen resim sanatı,1900'lü yılların başında modernizmle birlikte birçok akım ile kendini göstermiştir. Fotoğraf teknolojisi, sanat ve toplum arasındaki etkileşimi gözler önüne sermektedir. Buna bağlı olarak, sanat akımları insanlığın kronolojikleşme sürecinde, teknolojik kültürün aşılanmasında ve yayılmasında kayda değer bir rol üstlenmiştir. Bu tezde, tarihsel süreç içinde teknoloji ve sanatın birbirleri üzerindeki etkileri irdelendi. Günümüzde gelinen noktayı en iyi şekilde anlayabilmek için tarihsel süreçte yaşanan gelişmelerin ortaya konması gerektiği düşüncesinden yola çıkılarak, gelişme evreleri kronolojik bir sırayla aktarıldı. Dönemsel ayrımlar yapılırken, dünya tarihinde önemli dönüşümlerin yaşandığı dönemler baz alındı. Fotoğraf teknolojilerinin sanat üretimi üzerine etkisi, bunların yarattığı olanaklar ele alındı.
Bir sanat pratiği olarak yapısöküm bağlamında videoda yeniden inşa

Hareketli görüntünün sanat alanında kullanımı fotoğraf ve kameranın gelişimiyle başlamıştır. Günümüz sanatında medya sanatlarının da temel malzemesi olmuştur. Sanata ilişkin kabuller ve önermeleri sorgulayan, alternatif malzeme ve düşünsel yollara giden, izleyiciye de yeni bir rol veren sanatçı, yapıyı bozma ve yeniden üretme ile yeni yaklaşımlar oluşturmuştur. Video sanatının tarihsel olarak gelişimini, belirlenen başlıklar çerçevesinde ele alan bu araştırma, yapısöküm ve yeniden inşa kuramları doğrultusunda değerlendirilmiştir. Burada adı geçen yapısöküm terimi yöntem olarak Derrida'nın tanımları üzerinden şekillenmektedir. Postyapısallcı argümanlar sanat alanında yeni okumaların olmasını sağlamıştır. Yapısöküm ile sanat nesnesinin anlam zinciri kırılmıştır. Derrida köktenci bir bilginin zamanla yeniden okumalarla, gösterilenin başka anlamlar içinde olabileceğini savunur. 1960'lı yılların önemli bir düşünce hareketi olan yapısökümü ve Jean-Luc Godard'ın oluşturduğu yeni bir sinema anlayışı bağlamında günümüz video sanatçılarının oluşturduğu sinema diline sahip videolar, deneysel olarak devam eden videolar değerlendirilmiştir. Godard, 'Scenario Du film Passion' filminde, sinemanın kavramsal ve imge oluşturma sürecini anlatan arzu ve emek üzerine inşaa edilmiş mizahi bir rüya yapmıştır. Godard 1960 larda, Fransız Yeni Dalga Sinemasının da içinde yer alarak, anlatım tarzı, kamera kullanımı, montajda sıçramalar ve anlatımın sürekliliği ile yoruma açık bir tavır içinde olan yönetmen olarak bilinir. Araştırmanın son bölümünde ise uygulama çalışmalarına yer verilmiştir. Sinema estetiğine sahip videolar ile anlatım dili ve içeriği klasik sinema anlayışından farklı üretilen videolar uygulama bölümünde yer almaktadır.
Toplumcu gerçekçilik akımının Türk resim sanatına etkisi ve Abidin Dino

Toplumsal içerikli sanat eserlerinin üretiminde toplumsal olgu ve değerler önemli bir etkendir. Toplumun bir parçası olan sanatçı, yaşadığı çevrenin toplumsal özelliklerini, toplum yaşamını kendisine konu alır. Genel olarak kaynaklarını toplumsal yaşamdan alarak topluma yönelik bir anlatım biçimi oluşturmuş sanat akımları, SSCB, ABD, Almanya, Meksika, İtalya ve Fransa'da etkili olmuş, politik ve ekonomik gelişmelerle güçlü bir etkileşime geçmişşlerdir. Eserleriyle toplumsal ve eleştirel bir tutum sergileyen sanatçılar gerçekçilik, toplumcu gerçekçilik, eleştirel gerçekçilik gibi akımlar adı altında sınıflandırılmışlardır. Dünyada başlayan bu akım, Türk resminde toplumcu gerçekçi sanat çalışmaları için bir kaynak oluşturmuştur. Bu çalışmada, 'Toplumcu Gerçekçilik' akımının doğuşu, gelişim süreci, Türk resim sanatına etkileri ve bu yönde yapılan çalışmalara yer verilmiştir. Toplumcu Gerçekçi akımın Abidin Dino'nun, sanat hayatına ve eserlerine etkisi incelenmiştir.
Mimari mekan tasarımlarında yer alan grafik tasarım öğelerinin anlamsal analizi

Çeşitli ürünlerin ve markaların bulunduğu mekan olan Alışveriş Merkezleri hem mimari hem de grafik tasarım alanında kesişim noktası olmaktadır. Bu bağlamda AVM'lerde tercih edilen grafik tasarım öğelerinin mekan içerisinde nasıl uygulandığı önem arz etmektedir. Bu kapsamda çalışmanın amacı, AVM'lerde yer alan, kolon giydirmelerinde, yönlendirme levhalarında, bilboardlar da, zemin uygulamalarında ve yanı sıra aydınlatmalarda kullanılan grafik tasarım uygulamalarının, mekana kattığı anlamsal boyutu ortaya çıkarmaktır. Alan çalışması, Şişli bölgesinde bulunan, ödül almış üç farklı AVM üzerinden yapılmıştır. Birincisi Trump AVM, tasarım ödülü, ikincisi Kanyon AVM, mimari ödülü, üçüncüsü ise ÖzdilekPark AVM, çevrecilik ödülü almış, AVM'ler üzerinden gerçekleşmiştir. Araştırmada, bütüncül çoklu durum deseninde nitel araştırma yöntemi kullanılarak AVM'lerde yer alan grafik tasarım öğeleri illüstrasyon, tipografi, piktogram ve renk unsurları bakımından incelenmiştir. Her AVM kendi içinde başlıklar altında analiz edilmiştir. Bu bağlamda Trump görsel grafik öğelerinin niteliği yönünden, Kanyon AVM, teknik anlamda mimari tasarımsal unsurların yerine getirilmeye özen gösterildiği ve standartları bir üst seviyeye çıkaran mimari özellikleri bakımından, Özdilek AVM'de Çevreye gösterdiği duyarlılık bakımından her biri kendi alanlarında ödüle layık görülmüştür. Trump AVM, Kanyon AVM ve ÖzdilekPark AVM her biri farklı alanlarda gösterdikleri özen ve deneyimi ortaya koyarak mekanlara kazandırdıkları anlam ve mimari mekan tasarımına kattıkları boyut ile diğer yapılara öncülük etmektedirler.
Kavramsal sanatın resim sanatı tanımını etkileyişi ve resim-iş eğitimine getireceği katkılar

ekonomik, bilimsel ve sanatsal alanlarda yaşanan gelişmeler doğrultusunda değişen toplumsal standartlar ve bireysel ihtiyaçlarla birlikte güzel sanatlar bölümlerinde resim eğitimi alan bireylerin gereksinimleri ve beklentileri de değişime uğramaktadır. Özellikle 20. yüzyıl sanat ortamınınboyutları ve nitelikleri bakımından hızlı değişimlerin yaşandığı bir süreci içermektedir. Bu süreç içersinde ortaya çıkan kavramsal sanat sanatın kendi sınırlarını aşan, yeniden düşünme olgusunu meydana getiren bir görüşeyönelmiştir. Kavramsal sanatla düşünce olgusu, sanat nesnesinin biçimselgerçekliğinden daha üstün tutulmaktadır. Yani sanat kendini giderek düşünce nesnesi durumuna dönüştürmektedir. Bu doğrultuda kavramsal sanatın; sanat, düşünce ve yaşam olgularını içselleştiren yönelimlerinin güzel sanatlar bölümleri resim eğitimi alan bireyler için oluşturulan süreçlere ve sanat ortamlarına taşınması amaç haline dönüştürülmektedir. Kavramsal Sanat, geleneksel resim sanatı anlayışında sanat nesnesineduyusal algı sınırları ve doğal gerçeklik dışına çıkarak onu düşünselalgıya dönüştürmesi ve yeni sorgulama biçimleri geliştirmesi yönünden incelenmiştir. Bu kapsamda yapılan inceleme ve araştırma yöntemleri Güzel Sanatlar Resim-İş Ana Sanat Atölye derslerinin bu görüşlerle paralellik gösteren bir anlayış doğrultusunda ele alınmasının daha yapıcı, yaratıcı, özgürdaha olumlu ve demokratik bir sürecin oluşumunda önemli olduğu düşünülmektedir.
Basın ilanlarında kadın imgesi ve cinsellik

Üç bölümden oluşan bu araştırma tezinde, 'kadın imgesi ve cinsellik' kavramları, görsel iletişimin en etkili ortamlarından biri olan 'basın ilanı' çerçevesinde eleştirel bir bakış açısıyla incelenerek, örnek görseller ile çalışma desteklenmektedir. Görsel dünyanın bitmez/tükenmez bir kaynak olarak kullandığı kadın imgesinin ve cinselliğin, basın ilanlarındaki temsilinin doğru bir açılımla anlatılabilmesi için, öncelikle 'imge' kavramını açıklamak gerekmektedir. Bu amaçla araştırmanın birinci bölümünde; görmek ve imge arasındaki ilişki, imgelerin anlamı ve basın ilanlarında en çok kullanılan görsel öge olması nedeniyle fotoğrafik imge anlatılmaktadır. İkinci bölümde; kitle ve tüketim kültürü bağlamında, yirminci yüzyılda kadınların temsil biçimleri ve bu tarihsel süreç boyunca basın ilanlarında kadın imgesi ve cinselliğinin nasıl yer aldığı anlatılmaktadır. Araştırmanın son bölümünde ise, basın ilanlarında kadın cinselliğinin kullanımı 'toplumsal cinsiyet' kavramı ile ilişkilendirilerek, cinsiyet rollerinin, bedenin, güzellik ve cinselliğin reklamlara nasıl yansıdığı, güncel basın ilanı örnekleriyle irdelenmekte; reklamcılığın sömürmeye devam ettiği kadın imgesinin, modern yaşamın en büyük sorunlarından biri olan 'cinsiyetçilik'ten kurtulup kurtulamayacağı sorgulanmaktadır.
Kübist biçim fov renk birlikteliğinin irdelenmesi

Pablo Picasso, Braque ve diğer kübist sanatçılar resmettikleri nesnelerin göründükleri gibi değil oldukları gibi resmedilmesi gerektiğini düşünüyorlar. Zaman zaman resmettikleri şeyin ön yüzünü gösterdikten sonra yan ve arka görüşlerini de resmettikleri ön düzlemin yanma getirip resmediyorlardı. Bir dönemde, önceki dönemin aksine resimdeki figürler hiç anlaşılmıyor, ki benim resimlerimde kesinlikle figür espas ayrımı barizdir ve bu benim resmimin özelliğidir. Bu arada renkler yeşilimsi griler, kahve griler gibi tonlardan oluşuyor. En son atılan siyan kontürler biçimi belirliyordu. Fovizmde de konu neredeyse tam tersinden okunuyor; renk tuvalin en önemli değerini temsil eder, biçim ikinci plandadır. Kübist biçim Fov renk birlikteliği birçok sanatçının irdelediği konulardan biri oldu. Bazen eleştirmenler olumladı, bazen de bu iki akımın bir arada olmayacağı ileri sürüldü. Olmamasının nedeni olarak da biçimin öne çıktığı kübizm kendini anlatabilmek için saf renklerden vazgeçmişş grilerin, kahve tonlarının hakim olduğu tuvaller oluşturmuştu. Fov akımı da saf, canlı ve parlak renklerin hakim olduğu tuval düzleminde biçimi ikinci plana atmıştı. Benim de gerçekleştirmeye çalıştığım resimde tek problem olarak karşımıza çıktı. Bazen biçimleri yumuşatıp fovist sterilizasyonlara biçimde abartma ve deformasyonlara gittim ve yer yer canlı, parlak ve saf renk değerlerinden vazgeçip, saf renklere en yalan grilere az olmakla birlikte başvurdum. Böylece her iki problemi çözümleme yoluna gittim. VI
Soyut resimde içerik ve biçim

'Soyut resimde içerik ve biçim' adlı bu araştırma iki bölüm üzerine kurulmuştur. Birinci bölümde resim sanatının soyutu 'gereksinme' nedenleri üzerinde durularak, soyut ve soyutlama kavranılan açıklanmaya çalışılmış; Braque, Kandinsky, Mondrian, El Lissitzky Mholy Nagy gibi sanatçıların eserlerinden örnekler verilmiştir. Modern resimde soyutluk anlayışı doğadan tamamen uzaklaşmanın bir sonucu olurken 'içerik' olarak asıl araştırılma alanım, sanatsal ve felsefi düşüncede bulur. Çünkü doğa dışı bir sanat anlayışının biçim nesnesi, somut olmayan görsel ilgilerin zihinsel olarak ifade edilmesine dayanmaktadır. Aynı zihinsellik, fenomenoloji felsefesinin geliştirilmesiyle felsefe alanında da görülmüştür. Bu saptamalardan hareket edilerek, felsefede gerçeklik anlayışı çeşitli filozofların görüşleri açısından ele alınmış ve fenomenoloji felsefesi soyutu belirleyen bir varlık kavrayışı olarak incelenmiştir. Nesnel gerçekliğin kavranış biçimine karşılık soyutun, gerçekliğin asılmasıyla elde edilen bir 'kavramlar ve sezgiler' dünyası oluşu üzerinde durulmuştur. Bu anlamda, soyut sanatın, gerçekliği aşarak elde ettiği biçim anlayışı itkisel biçimlendirme olarak 'sezgi ve ifade'olgularıyla desteklenerek açıklanmıştır. İkinci bölümde ise içerik ve biçim ilişkileri ele alınmıştır. Biçim ve içerik konusuna girilmeden önce, biçimi kapsayan temel olgu olan 'özdek' kavrayışı üzerinde durulmuştur. Özdek anlayışı içerik olarak diyalektik çelişki, biçim ve bilinç arasında bir takım bağıntılar kurarak biçimi kapsar. Dolayısıyla biçimin anlamı tek basma belirlenemeyeceği gibi 'özdeksel' içerik anlayışından koparılarak da açıklanamayacaktır. İçeriğin biçimi etkileyecek 'bilgi' nesnesini oluşturması, yine felsefi ve sanatsal düşünce anlayışını gerektirmektedir. İçeriğin yaratacağı bilgi nesnesi, içeriğin biçim dili olarak anlamlandırma, anlamlandırmanın varoluş biçimi olan soyut sanat açısından incelenmiştir. Ayrıca bu bölümde; biçimlendirme konusunda yapılan teorik belirlemeler dikkate alınarak eserlerin görsel analizleri yapılmıştır. Böylece biçimin içerik boyutundaki macerası, içerik bilgileriyle birlikte 'resimsel uygulama' süreciyle son bulmuştur.
Modest Petrovitch Mussorgsky'nin bir sergiden tablolar çalışmasının yeniden anlamlandırma denemesi

Resim ve müziği iki farklı dil olarak tanımladığımızda, bu iki dilin birbirlerini etkileyerek sanat tarihinde hep olageldiğini görürüz. Bu iki farklı dilin birbirlerine dönüştürülebilir savında hareketle; Modest Petrovitch Mussorgsky'nin 'Bir Sergide Tablolar' adlı çalışmasında bu dönüşüm denenmiştir. Müziğin altyapısı, ses armonisi, ritm, akor kalıplan, yazılış teknikleri incelenerek resim dilindeki karşılığı bulunmak istenmiştir. Genel dönüştürme sorunları göz önüne alınarak, bu özel dönüşüm de aktarıldığı dilde yeniden üretilmiştir. Bu çalışma özel iki dilin karşıtlık ve benzerlik sınırlarını ortaya koymayı amaçlanmıştır. Aynı zamanda, Modest Petrovitch Mussorgsky'nin 'Bir Sergide Tablolar' adlı çalışmasının ürün analizleri yapılarak ilk ürün olan Victor Hartman'nın resimlerine dönülüp süreç incelenerek ürünler dizini oluşturulmuştur. Hartman'ın ürünleri ile Mussorgsky'nin ürünü arasındaki dönüşüm bağlan incelenip ikinci bir üretim olan resimleme arasında karşılaştırmalar yapılmıştır.
İllüstrasyonda görsel göstergelerin alatılması ve mesaj: Gürbüz Doğan Ekşioğlu

tasarımın bir alanı olan illüstrasyon, görsel bir dil oluşturmaktadır. Tasarlamak, resimlemek, duyguları ve düşünceleri somutlaştırmaktır. İllüstrasyon, verilmek istenen mesajı veya bir fikri, görsel yolla anlatan etkili bir iletişim aracıdır. Tarihsel süreçte çağın gerekliliklerine uyum sağlayarak yenilik göstermekte, teknolojinin gelişmesiyle de bu alanda birçok yeni teknik kullanılmaya başlanmış ve sanatçılara yeni olanaklar sunulmuştur. Gürbüz Doğan EKŞİOĞLU da, geleneksel teknikle devam edip illüstrasyon tasarımlarını dijital boyuta taşıyan fakat geleneksel yöntemlerden vazgeçmeyen sanatçılar arasındadır. Ekşioğlu, toplumsal olaylara cesur ve mizahi yaklaşımı ile insana ait duyguları kendine has üslubuyla betimleyen ve Türk grafik sanatında önde gelen bir sanatçıdır. İllüstrasyon tasarımlarında, göstergelerde, gizli iletilerin açıklanmasında kullanılan bir yöntem olan göstergebilimden yararlanılmaktadır. Göstergebilim, göstergelerin açıklanmasının yanı sıra, verdiği mesajlar ve yan anlamlar üzerinde durmaktadır. Bu yöntemle, GDE illüstrasyonlarının daha iyi anlaşılması sağlanmaktadır. Araştırma üç ana bölüm oluşmaktadır. Birinci bölümde, illüstrasyon sanatı genel olarak tanımlanmaktadır. Tarihi gelişim sürecinde illüstrasyon sanatının geçirdiği evreler ele alınarak, gelişen tekniklere, türlerine ve önde gelen illüstrasyon sanatçılarına değinilmiştir. İllüstrasyonun grafik tasarım ile olan ilişkisine de bu bölümde yer verilmiştir. İkinci bölümde, çözümleme alanında önemli bir bilim dalı olan göstergebilim yönteminin açıklamalarına ve tanımlarına yer verilmiştir. Üçüncü bölümde ise, illüstrasyonda anlamı oluşturan göstergelerin, göstergebilimin kullanılış biçimlerini örnekleyen çözümlemelere yer verilmiştir. Böylelikle GDE ile görüşmeler ve göstergebilim ışığında illüstrasyonlardaki göstergelerin anlatılması ve verdiği mesaj açıklığa kavuşturulmaktadır.
Kendiliğindenlik bağlamında 'heykelde doğaçlama' ve uygulamalar

Kendiliğindenlik kavramı, amaçların ve hedeflerin olmadığı, belirli bir şeyin düşünülüp tasarlanmadığı, anlık ve aşkın bir durumu tarif eder. Gündelik yaşantının büyük bir bölümünde işleve sahip olan doğaçlama ise müzik, tiyatro, resim ve heykel gibi sanatın pek çok alanında, bireyin an itibariyle kendini ifade etmesidir. Doğaçlama eylemlerde genellikle ayrıntılar önceden saptanmamış, hazırlık ya da bir tasarı süreci yaşanmamıştır. Kişinin kültürel, eğitimsel ya da bilinçdışı edinmiş olduğu bilgilerin bir geri bildirimi söz konusudur. Deneysel bir süreç olarak 'Heykelde Doğaçlama' kavramı ile yaratım sürecinin bizzat kendisini bir performans olarak ele almaktadır. Ortaya konulan ürünün, yapım süreci ve bu süreçte edinilen deneyimler bir anlatım dili olarak kurgulanmaktadır. Üç bölüm olarak ele alınan 'Kendiliğindenlik Bağlamında 'Heykelde Doğaçlama' Ve Uygulamalar' adlı bu çalışmada, ilk bölümde doğaçlama kavramı ile doğrudan ilgi içinde olan sezgi, alırlık, rastlantı, oyun, bilinçdışı ve otomatizm kavramları ele alınmış ve doğaçlama ile ilgileri incelenmiştir. İkinci bölümde ise yukarıda bahsettiğimiz bu kavramların Doğu ve Batı sanatlarına yansıması, Modern sanat ile birlikte Batı sanatında daha bilinçli bir süreç olarak kullanılması incelenmiştir. Son bölümde ise yaratıcılık olgusuna değinilerek tasarım ve üretim sürecinde doğaçlamanın etkinliği, sanatçılar üzerinden incelenmiş ve örnek uygulamalar gerçekleştirilmiştir. Türkçe
Tasarım yarışmalarının değerlendirilmesinde çevrim içi tasarım ve yazılımı

Sanat/tasarım ve teknoloji, gerek sanatsal/tasarımsal ürünlerin teknoloji yardımıyla üretimi, gerek sanatsal/tasarımsal faaliyetlerin teknolojik olanaklar sayesinde duyurulması, gerekse sanatsal/tasarımsal yarışmaların düzenlenmesi gibi alanlarda ilişkisini her geçen gün artırmaktadır. Poster/afiş yarışmalarının çevrimiçi değerlendirilmesine yönelik sistem tasarlamayı, bu konuda katılımcı ve yarışma jürisi üyelerinin görüşlerini alarak tasarlanan yazılımın içeriğini geliştirmeyi amaçlayan bu çalışmada hem nicel hem de nitel yöntem kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini posterland. org 2. yarışmaya katılan 1440 katılımcı ve yarışma jürisi, örneklemini ise ankete katılan 724 yarışmacı ile 5 jüri üyesi oluşturmuştur. Araştırmada elde edilen bulgulara göre çevrimiçi sistemin yarışmalara katılımı teşvik ettiği anlaşılmıştır. Ayrıca katılımcılara göre çevrimiçi yarışma değerlendirme sistemi daha objektiftir. Jürilerin görüşlerine göre ise çevrimiçi bir değerlendirme sistemi objektif, ekonomik ve ulaşılabilirdir. Bu nedenlerden, tasarım yarışmalarının değerlendirilmesinde çevrimiçi sistem kullanımı katılımı artıracaktır denilebilir.
Syntactic versus semantic stand: Analysis of Jonty Harrison's klang and surface tension

1980'li ve 1990'lı yıllarda, İngiliz elektroakustik müzik bestecisi Jonty Harrison (1952-) bir dizi elektronik müzik parçası yapar ve 2000 yılında Evidence materielle adlı bir albüm çıkarır. Bu tez, Klang ve Surface Tension isimli parçaları Pierre Schaeffer, R. Murray Schafer ve Simon Emmerson tarafından çizilen bağlamsal çerçeveye tam olarak yerleştirmek için incelendi. Bu ekollerin ilişkisini keşfetmek için yazar, esas olarak Pierre Schaeffer'in Treatise on Musical Objects (1966 baskısı), R. Murray Schafer'in The Soundscape: Our Sonic Environment and the Tuning of the World (1977 baskısı) ve Simon Emmerson'ın The Language of Electroacoustic Music (1986 baskısı) adlı kitaplarını araştırdı. Bu çalışmanın amacı, Pierre Schaeffer ve R. Murray Schafer'in müzikal yaklaşımlarına ilişkin Jonty Harrison'ın Klang ve Surface Tension isimli parçalarındaki ses kaynağının sözdizimsel ve semantik kullanımı arasındaki müzikal bağlantıların araştırılmasıdır.