turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tekstil atıksularından boyar maddelerin elektroadsorpsiyonla giderimi

Bu çalışmada, tekstil aüksulanndan Elektroadsorpsiyon yöntemi ile boyar madde giderimi çalışılmış ve adsorban olarak aktif karbon/perlit karışımı (8: 1 oranında) kullanılmıştır. Çalışmanın etkinliğini kanıtlayabilmek üzere kimyasal adsorpsiyon deneyleri de yapılmış ve iki yöntemin sonuçlan karşüaştınlmışür. Elektroadsorpsiyon deneylerinde iki kutuplu damlamah reaktör kullanılmıştır. 'Acilan Blau' boyar maddesi ile hazırlanan model atıksulann arıtılması için başlangıç boyar madde derişimi, elektrotlar arası uzaklık, uygulanan gerilim, akış hızı ve destek elektrolit parametreleri denenmiştir. Deneysel çalışmalardan sonra, optimum koşullarda, Sarar tekstil endüstrisinden temin edilen auksuyun arıtımı çalışılmıştır. Sonuç olarak elektroadsorpsiyon ile adsorpsiyona göre daha iyi giderim sağlandığı ve elektroadsorpsiyon ile atıksulardan boyar maddelerin başarılı bir şekilde uzaklaştırıldığı görülmüştür.
Bakü-Tiflis-Ceyhan ham petrol boru hattı projesi çevresel etki değerlendirme çalışmalarında karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri

ÖZYÜKSEK LİSANS TEZİBAKÜ-TİFLİS-CEYHAN HAM PETROL BORU HATTI PROJESİÇEVRESEL ETKİ DEĞERLENDİRME ÇALIŞMALARINDAKARŞILAŞILAN SORUNLAR VE ÇÖZÜM ÖNERİLERİÖzgün Püren SEYHANLIÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ ÇEVRE MÜHENDİSLİĞİ ANABİLİM DALI Danışman : Yrd. Doç. Dr. Zeliha SELEK Yıl: 2005, Sayfa: 121 Juri : Yrd. Doç. Dr. Zeliha SELEKProf. Ahmet YÜCEERDoç Dr. Recep YURTAL Bu çalışmada, Hazar Denizi petrollerinin Azerbeycan, Gürcistan ve Türkiye Üzerindentaşınarak Avrupa Ülkelerine ihracını amaçlayan Bakü-Tiflis-Ceyhan ham Petrol Boru Hattı Projesinin LOT-C kısmındaki Çevresel Etki Değerlendirme çalışmaları incelenmiştir. Projeyetemel olan konuları ve çevresel ögelere verilen değeri açıklayabilmek için çalışma inşaat öncesi, inşaat sırası ve inşaat sonrası olmak üzere sınıflandırılarak yürütülmüştür. Herbirbaşlık altında o süreç içerisinde gerçekleştirilen faaliyetler ayrıntılı olarak anlatılmış ve Çevresel Etki Değerlendirme raporunda öngörülen uygulama ve koruma detaylarınauygunluğu değerlendirilmiştir.
Iso 14000 çevre yönetimine dair bir inceleme: İstanbul ili elektronik atık firmaları örneklemi

Doğal kaynaklarımızın sınırlı olması ve artan ihtiyaçlardan dolayı yapılan faaliyetlerin çevreye olumsuz etkiler bıraktığı bir gerçektir. Bu durum yasal uygulamalar ile çevre etkilerinin kontrol edilmesi gerekliliğini ortaya çıkarmıştır. Artık tüketiciler piyasada faaliyet gösteren işletmelerden hem artan ihtiyaçlarını en üst düzeyde karşılanmasını hem de çevreye saygı gösterilmesini beklemektedir. Çevre yönetim sistemi, işletmelerin küresel piyasada var olmak ve varlıklarının devamlılığının sağlanmak için çevreye olan etkilerini kontrol altında tutabilmek için ortaya çıkmıştır. Çevre yönetim sistemi piyasada yer alan işletmelerin çevreye verecekleri veya verdikleri zararlı etkileri sistematik aşamalar ile azaltılması ve bu etkilerin ortadan kaldırılmasıdır. Bu çalışmada ISO 14000 çevre yönetim sistemine geçişte etken olan faktörlerin ve elde edilen iyileşmelerin ilişkisini ortaya çıkarmak ve değerlendirmek için anket çalışması yapılmıştır. Firma genel performansına firma yöneticilerinin ISO 14000 çevre yönetim sistemlerinin uygulanması sonucu elde ettikleri iyileşmeler, çevre yönetim faaliyetleri ile ilgili süreçlerde elde ettikleri iyileşmeler, rekabete ve paydaşlara yönelik iyileşmeler gibi alanlarda sağlanan başarılarda ISO 14000 çevre yönetim sistemi uygulanmasında hem ISO 14000 belgelerine sahip olan firmalar hem de belgelere sahip olmayan firmalar büyük oranda aynı görüşte olduğu gözlemlenmiştir. Bu tez çalışmasında elektronik atık geri dönüşüm firmalarının kanunlarla zorunlu kıldığı ISO 14000 belgelerinin alınmasında denetimin yeterli olmamasından dolayı firmaların belgeleri alma zorunluluğu hissetmediği tespit edilmiştir.
Antalya ili evsel katı atıklarının geri kazanılabilirliğinin araştırılması

Günümüzde tüm dünyada, katı atıklar önemli bir çevre sorunu olarak karşımıza çıkmaktadır. Son yıllarda ekonomik ve teknolojik gelişmelere paralel olarak, hem evsel, hem de endüstriyel katı atıkların miktarı ve çeşidi giderek artmaktadır. Ayrıca; bu atıklar teknik şartlara ve hijyenik koşullara uygun şekilde bertaraf edilmedikleri zaman hava, su ve toprak kirlenmesine neden olmaktadır. Bu nedenlerden dolayı, katı atıkların çevreye en az zarar verecek şekilde bertarafını sağlayacak yöntemlerin kullanılması gerekmektedir. Büyük yerleşim merkezlerinde katı atıkların toplanması, taşınması, transferi, yeniden kullanımı, geri kazanımı ve uygun bir metotla bertarafı, yerel yönetimlerin karşılaştığı başlıca sorunlar arasındadır. Bu çalışmada, evlerde oluşan ve ekonomik değeri bulunan katı atıkların, bertaraf yöntemlerinden atık geri kazanma sisteminin, Antalya Büyükşehir Belediyesi alanında uygulanabilme imkanı araştırılmıştır. Bu amaçla; Antalya'da katı atık miktarı, kompozisyonu ve değerlendirme metotlarıyla ilgili yapılan araştırmalar ve belediye katı atıkları hakkındaki bilgiler de, bu çalışmada araştırılmıştır. Öte yandan, 22 sorudan oluşan bir anket çalışması, mevcut katı atık toplama, bertaraf metotlarını ve halkın katı atıklar konusundaki bilinç düzeylerini belirlemek üzere, 194 kişiye uygulanmıştır. Çalışma sonucu olarak, sürdürülebilir katı atık yönetimi hakkında bazı çözüm önerilerinde bulunulmuştur. Bunun için; Antalya belediye katı atık probleminin çözümünde en iyi yol, katı atıkların geri kazanımı ve kompost yapımı olarak bulunmuştur.
Life cycle assessment of glassware products

Türkiye'de cam şişeler için iki çeşit yaşam döngüsü mevcuttur : bir kere kullanılıp atılan ve görsel kalitesi bozulana kadar toplanıp yeniden doldurulan. Üretilen şişelerin büyük bir bölümü depozitosuz olduğundan dolayı yüksek miktarda cam ambalaj atığı oluşmaktadır. Türkiye'de cam ambalaj atıkları toplamp işlenerek cam kırığı haline dönüştürülmektedir ve bu sistemden en büyük cam ambalaj üreticisi olan ŞİŞECAM A. Ş. sorumludur. Cam ambalaj atıklarının sırasıyla renksiz camda yüzde 10'u, bal rengi camda yüzde 14'ü ve yeşil camda yüzde 40'ı geri dönüşüm sistemi için toplanabilmektedir. Etkin bir şekilde cam kırığı üretilememesi yüksek oranda birincil hammadde kullanımına ve bu da emisyon değerlerinde artışa neden olmaktadır. Özellikle CO2 emisyonları küresel ısınmaya neden olduğu için önem arz etmektedir. Bu çerçevede, seçilmiş depozitolu ve depozitosuz cam ürünlerin potansiyel etkileri bütünleşik çevre yönetiminin bir parçası olan yaşam döngüsü değerlendirmesi metodolojisiyle incelenmiştir. Ayrıca fabrika içinde oluşan ve geri dönüşümden gelen cam kırığının kullamlmadığı durumun etkisi hem depozitolu hem de depozitosuz yaşam döngüleri için senaryo analizi olarak incelenmiştir. Bunun yanında Avrupa Birliği yönetmelilerinin Türk yönetmeliklerine uyarlanması göz önüne alındığında 2010. yılında tüm renklerde yüzde 50 oranında cam ambalajın toplanarak geri dönüşüm sistemine katılacağı düşünülmektedir. Bu durum seçilmiş cam ürünlerin çevresel etkilerinin değerleme kısmında hedef olarak kullamlmıştır. Ülkemizdeki mevcut depozitolu sistemde 2010 yılında değişim beklenmemektedir. Bu çalışmadaki analiz ve değerlendirmeler GaBi 4 paket programı yardımıyla yapılmıştır. Normalize edilmiş potansiyel etkiler 'Eco- Indicator' yöntemiyle ve 'Eco-Indicator95' katsayıları kullanılarak hesaplanmıştır. Sonuç olarak, en yüksek potansiyel çevresel etkilerin üretim aşamasından kaynaklandığı gözlenmiştir. Depozitolu sistemdeki çevresel etkiler incelen tüm etki kategorileri için depozitosuz sisteme göre daha az bulunmuştur. Ayrıca cam kırığı, geri dönüşüm sisteminin çevresel etkilerinde artış olsa da, üretim aşamasındaki çevresel etkileri azalttığı için mümkün olduğu kadar yüksek oranda kullamlmalidır.
A chemical substitution study for a wet processing textile mill in turkey

ÖZYAŞ PROSES ÇEREN B R TEKST L FABRİKASINDA YAPILANK MYASAL DEĞ Ş KL Ğ ÇALIŞMASIÖztürk, Ertan Yüksek Lisans, Çevre Mühendisliği Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Göksel N. DemirerYardımcı Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Filiz B. DilekMayıs 2007, 141 sayfa Tekstil endüstrisinin çevreye verdiği en önemli etki, proseslerden oluşan endüstriyel atık sular ile bu atıksuların içerdiği kimyasal maddelerden kaynaklanmaktadır. Tekstil fabrikalarında kullanılan toplam kimyasal madde miktarı, üretilen toplamkumaş ağırlığının %10'u ile %100'ü arasında değişiklik gösterebilmektedir. Bugün tekstil endüstrisinde kullanılan kimyasalların tür ve miktarı; ortaya çıkan atık tür ve miktarı ile bu atıkların alıcı ortamdaki ekosisteme yapacağı etkiyi belirlemektedir. Kirlilik önleme çalışmalarındaki kritik aşamalardan birisi de kullanılan kimyasalların denetlenmesi yöntemi ile toksik, tehlikeli, vb. özellikleri daha düşükkimyasallar ile değiştirilmeleridir. Kimyasal madde değişimi; ürünlerde veproseslerde kullanılan tehlikeli ve zararlı kimyasalların daha zararsız ve daha az tehlikeli olanlarıyla değiştirilmesi ve/veya kimyasal madde kullanımının azaltılmasıanlamına gelmektedir. Bu çalışma kapsamında, 20,000 ton denim kumaş üretim kapasitesi ile Türkiye'nin önde gelen tekstil firmalarından birinde kimyasal madde değişim çalışması yürütülmüştür. Bu çalışma süresince, fabrikanın kimyasal tüketim seviyesi, uygulanan reçeteler, çevresel açıdan problemli görünen kimyasallar ve alternatifleri incelenmiştir. Bu araştırmalarda Tekstil Endüstrisi için Mevcut En yi Teknikler, Entegre Kirlilik Önleme ve Kontrol Referans Dokümanı ana kaynak olarak kabul edilmiş olup, bu dokümana ek olarak, bu konuyla ilgili yapılmış örnek çalışmalar da incelenmiştir. Bu çalışmanın sonucu olarak, sülfid içeriği az olan boyarmaddeler kullanılarak sucul yaşam için toksik özelliği olan sülfid maddesi %60'ın üzerinde azaltılmıştır. Bunun yanında, yapılan kompleks oluşturucu madde değişikliğiyle, fabrika arıtma tesislerine gönderilen 3100 kg/ay KO yükünü engellemekle kalmamış, üretimden kaynaklı atıksuyun da biyolojik parçalanabilirliğini arttırmıştır. Diğer taraftan, bazikimyasal değişim seçenekleri üzerindeki çalışmalar hala devam etmektedir, bazıseçeneklerin ise uygulanmasından vazgeçilmiştir.
Zeytin karasuyunun arıtımında ileri oksidasyon proseslerinin uygulamaları

Zeytinyağı üretim sürecinde oluşan karasu içerdiği yüksek organik içerik sebebiyle geleneksel metotlar ile arıtımı engelleyen özellikler sergilemektedir. Yapılan bu çalışmada karasu arıtımında kullanılan İOP'nin literatürdeki uygulamaları incelenmiş, maliyet analizleri değerlendirilmiş ve uygulanabilirlik yönleriyle öne çıkan prosesler belirlenmiştir. Maliyet değerlendirmeleri genellikle yatırım ve işletim maliyetleri baz alınarak değerlendirilmiş ve IOP'nin temel prensipleri de çalışmada detaylandırılmıştır. Yapılan literatür araştırmaları sonucunda İOP'nin ön arıtım mekanizmaları ile entegre çalışması durumu öne çıkmaktadır. Ön arıtma metotları olarak kimyasal koagülasyon-flokülasyon prosesleri ağırlıklı olarak kullanılmıştır. Uygulanan H2O2/UV, O3/UV, O3, O3 /H2O2/UV prosesleri için yakın giderim verimleri görülmekte olup, işletme ve yatırım maliyetleri açısından bu proseslerin yüksek seviyelerde kaldığı görülmüştür. Giderim verimleri, maliyet analizleri baz alındığında Fenton/Foto fenton proseslerinin yüksek tercih edilebilirliğe sahip olması sonucu dikkat çekmektedir.
Investigation of the structured packing surface textures influence on CO2 absorption using openfoam

Bu tezin amacı, OpenFOAM'ı (açık kaynaklı Hesaplamalı Akışkanlar dinamiği yazılımı) etkin bir şekilde kullanarak, yapılandırılmış dolgu yüzeyinin CO2 absorbsiyonu üzerindeki etkisini incelemek ve yeni yüzey dokusu geliştirilme imkanı bulmaktır. Çalışma başlıca üç alana odaklanmıştır: CO2'in reaktif kütle transferini modellemek için OpenFOAM'da etkili bir yaklaşımın uygulanması, tüm kütle transferini etkileyebilecek yüzey dokusu tasarım parametrelerinin türetilmesi ve olası yeni bir yüzey tasarımının önerilmesidir. Yapılandırılmış dolgulunun HAD modellemesi üç ölçekte yürütülmektedir: küçük, orta ve büyük ölçekler. Küçük ölçekli analiz dolgunun performansında mikro ölçekli fenomenlerin etkisini belirlemek için yürütülmektedir. Mezo-ölçekli analiz genellikle Temsilci Temel Birimler kullanarak kuru ve ıslak basınç düşüşünü inceleyerek yürütülür. Büyük ölçekli analiz tam ölçekli kolon üzerinde sıvının dağılımını kolonu gözenekli ortam olarak modelleyerek yapılır. Bu tez küçük ve mezo ölçeğe odaklanmıştır. Bu tezin özgünlüğü, etkili bir işlem sonrası işlemler için gerekli olan kullanıcı kodu geliştirerek gaz sıvı arayüzünde kütle transferinin modellenmesi için bir akışkan formülasyonunun uygulanmasındadır. Bu tez, yapılandırılmış dolgulu kolonunun yüzey dokusunu modellemede 'genlik/taban oranını <0.2' tutulmasını önermektedir. HAD kullanılarak yeni bir doku geliştirilmiş ve daha yüksek ara yüzey alanı oluşturmadaki etkinliği için deneysel olarak doğrulanmıştır. Ayrıca bu tez, ilk kez mezo-ölçekte detaylı yüzey doku geometrisi göz önüne alınarak yapılandırılmış dolgulu kolonunun basınç düşüşü analiz sonuçlarını sunmaktadır.
Membran prosesleri ile kobalt giderimi ve geri kazanımı

Gerçekleştirilen tezin amacı çevresel ortamlara kontrolsüz deşarj edildiğinde kirliliğe neden olan ancak aynı zamanda endüstriyel anlamda kıymetli bir maden olan kobaltın giderilmesi ve geri kazanılmasıdır. Günümüzde etkin arıtma amacıyla en yaygın kullanılan proseslerden biri de membran prosesleridir. Membran prosesleri uygun olarak kullanıldığında yönetmeliklere uygun olarak arıtılmış su sağlayabilmektedir. Buna ek olarak günümüzde sadece arıtma odaklı yaklaşımlar gerekli sürüdürülebilirliği sağlamaktan uzak olup hammadde ve su geri kazanımı yaklaşımları da önemsenmektedir. Membran prosesleri ürettikleri yüksek kalitedeki suyun proseslerdeki geri kullanılabilirliği ve konsantre akımlardan hammadde geri kazanımı potansiyellerinin yüksek oluşu nedeniyle oldukça öne çıkmaktadırlar. Çalışma kapsamında CoCl2.6H2O kullanılarak sentetik kobalt çözeltileri hazırlanmıştır. Nanofiltrasyon ve ters osmoz membranları kullanılarak farklı pH (6 ve 9) ve işletme basıncı (225- 400 psi) değerlerinde çalışılmıştır. Kobalt giderimi için membran türlerinin, pH'nın ve basıncın etkisi ortaya konarak optimum işletme koşullarının ortaya konması hedeflenmiştir. Bu çalışmaların ardından oluşacak membran konsantrelerindeki kobalt konsantrasyonları (40 ve 800 mg/L) simüle edilerek sementasyon prosesi ile konsantrede kalan kobaltın geri kazanılması amaçlanmıştır. Böylece hem değerli hammadde geri kazanımı yapılarak proses fizibilitesinin arttırılması hem de arıtılması kritik önemde olan konsantre akımların kirlilik yükünün azaltılması hedeflenmiştir. Sementasyon prosesinde karıştırma hızı (200, 300 ve 400 rpm), sıcaklık (20, 30 ve 40C) ve stokiyometrik oranların (Fe:Co=1:1, 1:2, 2:1) proses verimi üzerindeki etkileri de değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, kobalt elementinin model çözeltilerden membran prosesleri ile etkin şekilde giderilebildiği bulunmuştur. Bunun yanında optimum işletme parametreleri tayin edilmiştir. Tezin en özgün yanı ise sementasyon prosesi ile konsantre akımların arıtımının ve hammadde geri kazanımının sağlanmasıdır.
Microalgae cultivation and production of bio-oil from microalgae biomass

Bu araştırmada, mikroalg biyokütlesinden yenilenebilir biyoyakıt olarak biyo-yağ üretimi incelenmiştir. Çalışma dört aşamadan oluşmaktadır. Birinci aşama, yerel habitattan elde edilen yabani tip mikroalg türleri izole edilmiş, tanımlanmış ve biyoyakıt üretimi ve/veya karbondioksit fiksasyon kapasitesi açısından potansiyellerine göre karakterize edilmiştir. Değerlendirilen türler içinde lipid içeriği en yüksek çıkan, % 47,32 ile Scenedesmus quadricauda türüdür. İkinci aşamada Mikroalg hücresinden lipit ekstraksiyon veriminin artırılması çalışılmıştır. Mikroalglardan ekstrakt edilen lipitin maksimize edilmesi için bir hücre parçalama arttırıcı olarak cam mikropartiküllerinin eklenmesi araştırılmıştır. 40 m'lik partikülün, kurutulmuş biyokütle miktarına 2,25 kütle oranında eklenmesiyle Chlorella türü için lipit miktarı % 46,60 oranında artmıştır. Üçüncü aşamada, seçilen mikroalg Scenedesmus türünün büyüme oranını maksimize etmek hedeflenmiştir. İlk aşamada Scenedesmus türü, biyo-yağ üretimi için en uygun mikroalg olarak tespit edilmiştir. Optimize edilmiş değerler, % 6,3 CO2, 1,03 vvm akış hızı, 1,47 mm difüzör çapı ve 0,230 g/l başlangıç inokülasyonu ile birlikte maksimum 0,513 g/l. d büyüme oranı tahmin edilmiştir. Dördüncü aşamada, mikroalg Scenedesmus ve Synechosystis türlerinin biyokütleleri, hızlı piroliz işleminde termokimyasal yöntemiyle biyoyakıta dönüştürülmüştür. Scenedesmus ve Synechosystis biyokütleleri için en iyi piroliz sıcaklığı sırasıyla 500 oC ve 600 oC'de en yüksek biyo-oil verimi % 80,0 ve % 71,0 olmuştur.
Integrated approach for pm characterization: A comparative analyses between ICP-MSMS and pixe, source location, source apportionment and probabilistic health risk assessment

Parçacık Kaynaklı X-ışını Emisyonu ve İndüktif Olarak Birleştirilmiş Plazma Kütle Spektrometresi, kırsal ve kentsel alanlardan PM2. 5 ve PM2.5-10'u karakterize etmek için kullanılmıştır. Bunu, PIXE ve ICP-MSMS arasında PM metal bileşenleri için çözüm potansiyellerine dayalı olarak sahaya özgü karşılaştırmalı analizler izledi. Coğrafi birikim indeksi ve pozitif matriks faktorizasyon modeli PIXE ile ölçülen PM metal kaynaklarının paylaştırılması ve profili için birlikte kullanılmıştır. HYSPLIT modeli, toz modeli, mineral toz izleyicileri ve uydu görüntüleri, bu çalışmanın alıcı yerlerinde yakalanan hava partiküllerinin potansiyel kaynaklarını / kaynağını bulmak için birleşik bir metodoloji olarak kullanılmıştır. Son olarak, Monte Carlo'nun olasılıksal yaklaşımını kullanarak, iyi PM'ye maruz kalmanın sağlık riski değerlendirmesi gerçekleştirilmiştir (PM2.5). İki yöntemle Na, Mg, Al, S, Ca, Ti, V, Cr, Mn, Fe, Ni, Cu, Zn, As, Se, Br, Rb, Sr, Zr, Mo ve Pb içeren 21 çözülmüş eleman gösterilmektedir. : PIXE için algılama yüzdesinin altındaki yüzde,% 0 ve% 83 arasında, Ca, S, K, Cl ve Na gibi önemli işaretleyicilerle% 4,% 8,% 11 arasında değişmiştir. Sırasıyla, % 12 ve% 21. ICP-MS için, % BDL, % 0 ve% 98 arasında değişirken Na, Al, Ca, Cr, V ve S gibi önemli belirteçler, saptamaların% 0 ila% 1'i arasındaydı. Hem regresyon analizi hem de mutlak bağıl fark, özellikle kabuklu türler için iki yöntem arasında çok iyi bir pozitif ilişki gösterdi. Hava kütlelerinin geri yörüngeleri, reseptörlere Bulgaristan, Yunanistan, Azerbaycan ve Gürcistan gibi ülkelere karışan kirleticiler izledi. Yeme içme yoluyla günlük maruziyet dozları en yüksek, en sonunda inhalasyon ve son olarak da dermal emilimdir. Yeme-içme, erişkin yaş grubundaki dozun% 85'ine ve çocuk yaş grubunda% 94'üne katkıda bulunmuştur. Tahmini risk, yani tüm metaller için artan yaşam boyu kanser riski, 10 -6'nın kanser eşik değerinin altındaydı. Duyarlılık analizine dayanarak, hem çocuklarda hem de yetişkin yaş gruplarında kanser riski üzerindeki en az ve en yüksek çarpma parametreleri sırasıyla ortalama ve maruz kalma süreleri idi.
Canlılar ve çevre eğitiminde yakın çevreye dayalı etkinliklerin ortaokul öğrencileri için geliştirilmesi ve uygulanması

Bu araştırmanın temel amacı Kastamonu ilinde yaşayan ve araştırmaya katılan ortaokul öğrencilerinin yakın çevrelerine yönelik farkındalıklarını ortaya koymaktır. Bu araştırmada ayrıca, yakın çevredeki olaylar ve varlıklar temel alınarak geliştirilen etkinliklerin uygulanması neticesinde öğrencilerin yakın çevreye yönelik farkındalıklarımdaki değişimler incelenmiştir. Ortaokul seviyesinde, ders kitapları ve kazanımlar incelendiğinde, öğrencilerin yaşadığı çevreye ait örneklerin yetersiz olduğu görülmektedir. Bu noktada görülen eksiklikler ve bu alanla ilgili eğitim-öğretim faaliyetlerinde verimliliği artırabileceği düşünüldüğü için, bu çalışmada uygulanan testler ve etkinlikler öğrencilerimizin yaşadığı yakın çevre temel alınarak tasarlanmıştır. Araştırmada nicel araştırma türlerinden tarama modeli kullanılmıştır. Çalışma iki bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın ilk bölümüne Kastamonu il ve ilçelerinde yaşayan toplam 720 ortaokul öğrencisinin yakın çevreye yönelik farkındalıkları farklı değişkenler bakımından irdelenmiştir. Çalışmanın ikinci kısmında ise, Kastamonu Merkez Ceritoğlu Ortaokulu 5. sınıf düzeyinde 30 öğrenci ile yakın çevreye yönelik geliştirilen etkinlikler tek gruplu yarı deneysel desen kullanılarak yürütülmüştür. Etkinlikler uygulandıktan sonra öğrencilerin yakın çevre farkındalıklarında değişim olup olmadığı SPSS programı kullanılarak analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular analiz edildiğinde öğrencilerin yakın çevre ve canlılara yönelik farkındalıklarının düşük olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Geliştirilen etkinliklerin uygulanması sonucunda elde edilen verilere göre öğrencilerin yakın çevreye yönelik farkındalıklarında olumlu yönde anlamlı farklılık ortaya çıktığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak, öğrencilerin yakın çevresinden yola çıkılarak uygulanan bir çevre eğitimi yaklaşımı, öğrencilerde daha kalıcı öğrenmelere imkan sağlayabilir.
Türkiye'deki katı atık depo sahalarında madde ve alan geri kazanım potansiyelinin değerlendirilmesi

Düzenli depolama sahaları düşük maliyeti ve kolay uygulanabilirliği ile atık bertarafında yaygın olarak kullanılmaktadır. İlk uygulandığı 1953 yılından sonra 90'lı yıllarda gündeme gelen ve günümüze kadar birçok projenin uygulandığı 'depolama sahası madenciliği' düzenli depolama sahalarının metal, cam, plastik, toprak geri kazanımı ve sahanın bizzat kendi arazisinin yeniden kullanımı amacıyla geleneksel madencilik yöntemlerini kullanarak kazılması prosesi olarak tanımlanmaktadır. Dünyadaki depolama sahalarında ve diğer atık depolarında bakırın, dünya genelinde bilinen cevherlerde kalan rezervlerin %30'undan fazlasına denk geldiği örneğinde olduğu gibi günümüzde atık depolama sahalarına potansiyel kaynak rezervleri olarak yaklaşılmaktadır. Depolama sahalarına kaynakların çıkarıldığı bir rezerv olarak yaklaşılıp ekonomik ve çevresel performansı bir sistem perspektifinden değerlendirilerek standart bir çerçeve belirlenmesi gerekmektedir. Bu yaklaşım, ülkemizde atıkların tamamının düzenli depolama sahalarında bertaraf edilmediği ve vahşi depolama sahalarının kullanıldığı yerlerin olduğu dikkate alındığında ülkemiz için oldukça yenidir. Özellikle İstanbul gibi büyük metropoller için büyük sıkıntılara sebep olan depolama sahası için uygun yer bulunmasına yönelik oldukça etkin alternatif bir yöntem olarak gözükmektedir. Bu çalışmada öncelikle ülkemizde geçerli olan ulusal ve uluslararası yasal mevzuata değinilerek düzenli depolama sahasının oluşturulması detaylandırılmış ve İstanbul'da bulunan düzenli depolama sahalarının yapılarına ilişkin teknik bilgiler sunulmuştur. Düzenli depolama sahası madenciliğinin İstanbul'a uygulanabilirliğini değerlendirmek için öncelikle standart bir çerçevenin geliştirilerek depolama sahası madenciliğinde ihtiyaç duyulan teknolojik kaynakların ve koşulların açıklığa kavuşması ve ekonomik kazanımların ortaya çıkarılması gerekmektedir. Bu çalışma ile dünyada halihazırda uygulanmakta olan düzenli depolama sahası madenciliği, teknik ve ekonomik çerçevenin belirlenmesi amacıyla incelenmiş ve değerlendirilmiştir. Bu çalışmada daha çok kazma ve ayırma işlemleri esnasında ortaya çıkan depolama sahası madenciliğinin çevresel etkilerini ortaya koyabilmek için düzenli depolama sahası madenciliği uygulamaları araştırılarak bütüncül bir bakış açısı oluşturulmaya çalışılmıştır. Depolama sahası madenciliğinin yalnızca teknik ve çevresel özellikleri değil ekonomik boyutu da önem arz etmektedir. Depolama sahası madenciliği maliyetleri uygulanan her projenin kendi dinamikleri olduğundan oldukça geniş aralıkta farklılıklar göstermektedir. Depolama sahası madenciliği maliyetleri tahmini olarak işlenmiş malzemenin metrik tonu başına 10 ila 100 $'a kadar değişebilmektedir. Bu çalışmada İstanbul'da uygulanması muhtemel bir depolama sahası madenciliği projesi için tespit edilmesi gereken ekonomik koşullar, fayda-maliyet analizi bileşenleri ortaya konularak konuya ışık tutması bakımından İstanbul'da bulunan düzenli depolama sahasına dair ekonomik değerlendirilmelere yer verilmiştir.