turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Niğde Halkevi (1933-1951)

Türkiye Cumhuriyeti, bağımsızlık mücadelesini kazandıktan sonra yeni Türkiye'nin inşası için çalışmalar başlatmıştır. Şüphesiz bu çalışmaların en sistemlisi ve halk tarafından da büyük bir memnuniyetle karşılanan inkılaplardan birisi de Atatürk tarafından kurulan halkevleridir. 19 Şubat 1932 tarihinde, başlangıçta 14 vilayette açılan, büyük bir hızla yayılarak 478 Halkevi ve 4322 Halkodasına ulaşan halkevleri ülkenin kültürel kalkınmasında, Cumhuriyetin getirdiği değerlerin geniş halk kitlelerine ulaşmasında çok önemli bir işlev yerine getirmiştir. Halkevleri ve Halkodaları sayesinde, bilim, kültür ve sanat faaliyetleri Anadolu'nun en ücra köşelerine kadar yayılmıştır. Siyasi iradenin de desteğini alan Halkevleri, dokuz farklı şube olarak; teşkilatlanmıştır. Türk inkılabını halka benimsetmek ve modern Türkiye'nin kurulması için çalışmak görevini üstlenmiştir. Bu Halkevlerinden birisi de Niğde Halkevi'dir. Yaptığı yayınlarla, açtığı kurslarla, verdiği konferanslarla halka ulaşan Niğde Halkevi, halkın bilgi ve kültürünün artmasında önemli görevler üstlenmiştir. Aynı zamanda köylü kentli vatandaşın kaynaşmasını da sağlayan bu halkevi, ulus devleti ve milli birliği sağlamada devletin öncü kolu olmuştur. Halkevleri Demokrat Parti'nin TBMM'ye girmesiyle zayıflamaya başlamış; DP iktidar olduktan sonra çeşitli nedenlerden dolayı 8 Ağustos 1951 tarihinde kapatılmıştır. Halkevleri kapatıldığında biri yurt dışında olmak üzere 478 Halkevi ve 4322 Halkodası mevcuttu. Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşu ne kadar büyük bir mücadeleyse, bu Cumhuriyetin yaşatılması için yapılanlar da en az o kadar büyük ve önemli bir mücadeledir. Okuma yazma oranının % 5'lerde olduğu bir ülkeden modern bir Cumhuriyet meydana getirmek Türk Milleti gibi büyük milletlerin başarabileceği bir mucizedir.
Ortaöğretim sanat eğitiminde Rönesans resim sanatının yeri ve önemi

Hazırlanan bu tez çalışması; günümüz resim sanatında kullanılan ve sanat eğitimi programlarında yer alan birçok sanatsal kavramın ortaya çıkış dönemini temsil eden Rönesans sanatının ışığı altında, Ortaöğretim sanat eğitimi programının uygulama biçimine yönelik, alternatif bir eğitim programı önermeyi amaçlamaktadır. Çalışmada, öncelikli olarak Rönesans sanatı hakkında bilgi verilmiş; Rönesans sanatının sanat eğitimi ve öğretiminde değerlendirilmesi gereken yönleri örneklerle açıklanmaya çalışılmıştır. Bu noktada, önerilen sanat eğitimi programım uygulayacak eğitimci için, gerekli donanımın sağlanabilmesi hedeflenmiştir. Ortaöğretim resim dersi Lise 1, 2, 3. sınıf müfredat programı içinde yer alan konular içerisinde, Rönesans dönemi yapıtlarının kaynak olarak kullanılabileceği konular belirlenerek, programın nasıl yürütülmesi gerektiği konusunda öneriler sunulmuştur. Ortaöğretim döneminde uygulanacak sanat eğitimi programının, yaratıcılığı arttırıcı ve bilgilendirici bir nitelik taşıması gerekmektedir. Eğitim sürecinde konulara ilişkin kaynak olarak seçilecek sanat yapıtlarının, evrensel nitelikte ve yaratıcılığı geliştirici özellikte olması gerektiğinden; Rönesans dönemine ait başyapıtların ışığında bir program uygulamak, öğrencilerin sanatsal gelişimlerine ve yaratıcılıklarına katkıda bulunacaktır. Bu noktada sanat eğitimcisinin sorumluluğu büyüktür. Eğitimci, sanat eleştirisi yöntemlerini doğru bir biçimde uygulayarak, seçilen sanat yapıtı üzerinde öğrencilerin etkin katılımıyla birlikte bir çalışma gerçekleştirmelidir. Bu çalışmanın başarısı, eğitimcinin öğrenciye öncelikli olarak gerekli bilgileri vermesi, daha sonra öğrencinin yapıt inceleme sürecine aktif katılımım sağlayabilmesi ile mümkündür. Bu tez çalışması; Rönesans resim sanatına ait başyapıtların ışığı altında uygulanması önerilen yapıt inceleme sürecinin, nasıl uygulanabileceği konusunda eğitimci için bir rehber olabilmesi çabasıyla hazırlanmıştır.
Kazım Karabekir paşa'nın eğitim faaliyetleri

Kazım Karabekir Paşa İstiklal Mücadelemizin başarıyla sonuçlanmasında büyük emekleri olan cesur bir komutan ve aynı zamanda büyük bir devlet adamıdır. Karabekir Paşa Milli Mücadele Dönemi'nin en çetin yıllarında özellikle Doğu Anadolu'da Ermenilerin yapmış olduğu terör faaliyetleri ve katliamlara karşı ordusuyla beraber kahramanca karşı koymuştur. 'Ben Erzurum'un şarkında oldukça Erzurum'a ecnebi hakim olamaz' sözleriyle Milli Mücadele'deki kararlılığını ortaya koyan Karabekir Paşa bu tutumuyla milletine özgüven aşılamış ve mücadelenin topyekün sürdürülebilmesine de öncülük etmiştir. Bu mücadeleyi önce 15. Kolordu Komutanı sıfatıyla yürüten Karabekir Paşa daha sonra Doğu Cephesi Komutanlığı'na atanmış, kararlı ve cesur tutumu sayesinde Doğu vilayetlerinin birçoğunu Ermeni ve Rus zulmünden kurtarmıştır. Yıllarca Ermeni ve Rus zulmünün altında inleyen Anadolu'nun vefakar halkı da bu büyük komutanlarının verdiği mücadeleyi unutmamış ve kendisini 'Şark Fatihi' unvanıyla onurlandırarak bağrına basmıştır. Kazım Karabekir Paşa Doğu'ya geldiği ilk zamanlardan itibaren bir yandan askeri mücadeleyi yürütürken diğer yandan toplumun eğitim ve kültür açısından da gelişip ilerlemesine öncülük etmiş ve bu anlamda çeşitli faaliyetler yürütmüştür. Sarıkamış'tan başlayarak Kars ve Erzurum gibi yerlerde birçok okul açan ve çeşitli alanlarda kurslar düzenlenmesine öncülük eden Karabekir Paşa bir yandan toplumun eğitim ve kültür alanında ilerlemesine vesile olmuş diğer yandan ise bakıma muhtaç binlerce şehit çocuğunun istikbalini kurtarmıştır. Karabekir Paşa bu çalışmalarıyla milletinin gönlünde 'Yetimler Babası' unvanıyla taht kurmuş, onun açtığı okullarda okuyan yetim çocukları 'Paşa Babamız' diye hitap ettikleri bu değerli komutan ve devlet adamını ölümünden sonra da minnet ve saygıyla anmaya devam etmiştir. Kazım Karabekir Paşa Doğu'da görev yaptığı süre içerisinde askerlikten ayrıldıktan sonra ise Türkiye Büyük Millet Meclisi çatısı altında görev yaparken eğitim konusuyla ilgili önemli fikirler ortaya koymuştur. Karabekir Paşa bu anlamda gerek kendi yazdığı eserleri vasıtasıyla gerekse görüş, öneri ve tavsiyeleriyle dönemindeki eğitim problemlerine etkili çözüm yolları sunmuş aynı zamanda eğitim sisteminin gelecekte karşılaşabileceği sorunlara da bu fikirleriyle ışık tutmuştur.
İlköğretimde kullanılan etkileşimli CD'lerin görsel açıdan çözümlenmesi ve öneriler

İlköğretim kurumlarında kullanılan birçok eğitim aracı bulunmaktadır. Bu eğitim araçları içinde eğitim CD'leri ön plana çıkmaktadır. Modern teknolojinin olanaklarıyla hazırlanmış olan eğitim CD'lerinin ereği, doğru belirlenmiş olmasına rağmen, alıcıya bilginin aktarılmasında yardımcı olacak görsel tasarımların, genellikle uzman tasarımcılar tarafından yapılmadığı gözlemlenmiştir. İlköğretimde kullanılan etkileşimli eğitim CD'leri, eğitim alanında olduğu gibi, görsel tasarım alanında da kullanımı yenidir. Eğitim CD' si ekran tasarımım oluşturan öğeler, diğer tasarım ürünlerindeki öğelerle aynı özelliktedir. Birden çok ara yüzden oluşması, hareketli görüntüler içermesi gibi yeni tasarım sorunlarının çözümü araştırmamızın kapsamı içindedir. Eğitim CD'leri etküeşimli özelliği ile, çocuğun etkin katılımım sağlayarak yaratıcılığımn ve düşünsel etkinliliğinin geüşimine çok yönlü katkı veren, çağdaş bir eğitim aracı olarak önemi artmaktadır. Araştırmanın son bölümünde, İlköğretimde kullanılan etkileşimli Eğitim CD'lerinin görsel iletişim elemanlarının aynntılannna bakılarak çözümlenmesine olanak sağlayan çözümleme örneği oluşturulmuştur. Elli adet eğitim CD'si incelenmiş ve içerisinden seçilen farklı iki konuda hazırlanmış eğitim CD'sine, bu çözümleme örneği uygulanmıştır.
Demokrasiye geçiş sonrası Arnavutluk'ta din eğitimi (1991-2016)

Arnavutluk'ta 1991 yılında başlayan rejim değişikliği ve demokrasiye geçiş süreci ile birlikte din eğitimi alanında yaşanan gelişmeler ve tartışmalar bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Demokrasiye geçişin ardından Arnavutluk'ta din-devlet ilişkisi ve bu ilişkinin tarihsel olarak seyri, özellikle demokratik yönetimle birlikte örgün ve yaygın din eğitimi alanındaki değişim ve gelişmeler bu çalışmada incelenmiştir. Müslüman, Katolik ve Ortodoks cemaatlerin katkı ve himayelerinde açılan okulların mahiyeti, ders müfredatları, öğrenci sayıları, vb. gibi konular da karşılaştırmalı olarak bu çalışmada ele alınmıştır. Araştırmanın verileri kaynak taraması, literatür ve doküman incelemesi yanında ilgili resmi veya gayrı resmi makamlarla yapılan görüşmeler ve yazışmalar yoluyla elde edilmiştir. Araştırma neticesinde, demokrasiye geçişle birlikte bazı dini dernek, vakıf ve kuruluşların yeniden açılmasına yasal olarak izin verildiği, özel eğitim kurumlarında yaygın ve örgün din eğitimi faaliyetlerinin daha canlanma eğiliminde olduğu tespit edilmiştir. Devlet okullarında din eğitimine yer verilip verilmemesi mevzuu ise ancak 2016 yılı itibariyle ciddi olarak tartışılmaya başlanmış, fakat bu hususta uygulamaya yansıyan önemli bir gelişmenin kaydedilmediği görülmüştür. Ayrıca, Arnavutluk'taki dini kuruluş ve cemaatlerin, din eğitimi alanında faaliyetlerini gerçekleştirme hususunda yeterli düzeyde yasal bir yetki ve güvenceye sahip olduğu, ancak dini toplulukların iç ve dış imkanları ile açılmış olan eğitim kurumlarında ortak bir eğitim felsefelerinin bulunmadığı tespit edilmiştir.
Johann Friedrich Herbart'ın eğitim felsefesi

Bu araştırmanın amacı J. F. Herbart'ın eğitime dair görüşlerini incelemek, tanıtmak ve Türkçe literatüre kazandırmaktır. Filozofun pedagojik görüşlerinin felsefi görüşleri ile bağını, onun yaşadığı ve sonraki dönemlere muazzam etki edecek olan pedagojiyi bilim halinde sunmasının aşamalarını incelemek ve ortaya koymak da amaçlar arasındadır. Bu araştırmada, Herbart'ın pedagojiye getirdiği orijinal bakış açısının aşamalarını gerek arka planında bulunan araştırmalar gerekse kendi kaleminden çıkmış olan yazılarla ortaya koymak hedeflenmektedir. Filozofun bakış açısını dile getirmek ve filozofu detaylı incelemek adına çok eski tarihli araştırmalardan başlayarak önceki eğitimci ve filozofların eğitim felsefesine katkılarını, Herbart'ın kendi eserlerini ve onu takip ederek fikirlerini hayata geçiren eğitimcilerin çalışmalarını mercek altına alabilmek için içerik analizi yöntemine başvurulmuştur. Araştırma bu eserler üzerine yapılandırılarak Herbart'ın görüşlerinin orijinalliği tartışmaya açılmıştır. Nihayetinde onun modern eğitim düşüncesine arka planda yaptığı katkıların belirlenmesine olanak verileceği düşünülmektedir. Araştırma kapsamında ulaşılan bilgiler ile Herbart'ın dönemin diğer eğitim filozoflarından farklı, çok yönlü bir kişilik olarak hem felsefe hem de bilime katkı sunmuş; pedagojiyi bilimsel bir konsepte oturtarak onu çağdaş eğitim anlayışından hiç de aşağı kalmayacak şekilde zihinsel süreçlerin bir ürünü olarak ele almış olduğu görülmektedir. Günümüzdeki anlayışta eğitimin yalnızca uygulamaya dönük olması, teorik eğitimin küçümsenmesi ve bilginin yalnızca işlevselliği bağlamında görülmesine karşıt olarak, bilimsel paradigmaları içermeyen bir eğitim kuramının öğretimi de içermeyeceği görülmektedir. Bu bağlamda eğitimin bilimsel ve felsefi temellerinin de ülkemizde daha fazla irdelenerek onun ancak zihinsel süreçlerle ve bilimsel yöntemlerle mümkün olduğunun anlaşılması sağlanacaktır. Bu ilerlemenin sağlanması biraz da bu temellere daha önce dayanak oluşturan Herbart gibi önemli eğitim filozoflarının bilinirliği ile mümkün olacaktır.
İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi derslerinde yaratıcılığa yolculuk

Her alan her insan var olmak için değişmek ve gelişmek zorundadır. Gelişen dünya için yeni düşünme biçimlerine bilhassa yaratıcılığı geliştiren yeni ufuklar açabilen yöntemler gereklidir. Öğrencilerinde kendilerini ifade edebilme, kendilerini gerçekleştirebilmesi için öğrenciyi toplumla, toplumun kültürüyle baş başa bırakan drama önem arz etmektedir. Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersinin müfredatında yer alan konuların günlük hayatla olan sıkı ilişkisi, derslerde drama tekniğinin kullanılmasına uygun bir zemin hazırlamaktadır. Bu sebeple tezimizde drama, dramanın öğeleri, dramanın özellikleri, dramanın eğitimdeki yeri ve Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi derslerinde dramanın uygulanması ele alınmıştır.
Ailenin dini eğitimi

Bu araştırmanın amacı, ailede anne babaların din eğitimi durumlarını tespit edip, ihtiyaçlarının giderilmesi konusunda kendi düşüncelerini de dikkate alarak çözüm önerileri sunmak ve bu alanda yapılan çalışmalara katkıda bulunmaktır. Samsun'da yaşayan ve tesadüfi yöntemle seçilen 341 denek üzerinde yapılan araştırma, anne babaların çocukluk ve okul dönemlerinde aldıkları dini eğitimlerinin yeterlilik durumu, günlük hayatta karşılaştıkları dini problemlerim çözme durumları, camilerde dinledikleri hutbe ve vaazlara yönelik düşünceleri, dini eğitimlerini geliştirme adına katıldıkları etkinlikleriyle, bu konudaki görüş ve beklentilerini incelemektedir. Ayrıca anne babaların din eğitimleri için düzenlenecek bir ders planıyla kendilerine ders verecek öğretmenlerin nitelikleri konusundaki görüşleri de alınmıştır.
Okul öncesi eğitim kurumlarında anne baba eğitimine ilişkin veli, öğretmen ve yönetici görüşleri

Bu araştırmanın amacı, çocukları okul öncesi eğitim kurumlarında eğitim gören velilerin ve okul öncesi eğitim kurumlarında görev yapan öğretmen ve yöneticilerin anne-baba eğitimine ilişkin görüşlerinin belirlenmesidir. Bu çalışmada, nitel araştırma yaklaşımı doğrultusunda olgubilim deseninden yararlanılmış, amaçlı örnekleme yöntemlerinden maximum çeşitlilik örneklemesine uygun olarak belirlenen 16 okul öncesi eğitim kurumunda çocukları eğitim gören 32 veli, bu kurumlarda görev yapan 16 öğretmen ve 15 yöneticiyle yarı yapılandırılmış görüşme formları kullanılarak görüşülmüştür. Araştırma sonucunda:1. Veli, öğretmen ve yöneticilerin anne-baba eğitimini bazı farklılıklar dışında benzer şekilde tanımladıkları ve yaptıkları tanımların alanyazındaki anne-baba eğitimi tanımlarıyla hemen hemen örtüştüğü,2. Veli, öğretmen ve yöneticilerin hepsinin anne-baba eğitimini gerekli gördüğü ancak yarısından fazlasının okullarda düzenlenen anne-baba eğitimi ile ilgili çalışmaları yetersiz bulduğu,3. Velilerin, öğretmen ve yöneticilerden anne-baba eğitimiyle ilgili kurs ve seminerler düzenlenmesini, velilerin çalışmalara katılımlarının sağlanmasını ve öğretmen ve yöneticilerin velilerle iletişim içinde olmalarını bekledikleri,4. Öğretmen ve yöneticilerin, velilerden yapılan çalışmalara katılmalarını, çocuk eğitimi konusunda kendilerini geliştirmelerini ve öğrendiklerini uygulamalarını bekledikleri belirlenmiştir.
İlköğretim 6.,7. ve 8. sınıf Türkçe ders kitaplarında yer alan kelime grupları üzerine bir değerlendirme

Türk dilinin yapısı konusunda net bir fikir verilmesi amacıyla kullanılan araçlardan en yaygın, en sık ve en kolay ulaşılır olan Türkçe ders kitaplarının ana dili öğretimini ne derecede gerçekleştirdiğinin belirlenmesi konusunda günümüze kadar pek çok çalışma yapılmıştır. Bu çalışmalarda, İlköğretim Türkçe ders kitaplarının öğreticiliğinin saptanması konusu gerek içerik gerekse öğretim metotları açısından pek çok kez irdelenmiştir, ancak Türkçe ders kitaplarının sözdizimsel olarak kelime grupları açısından daha önce incelenmediği gözlemlenmektedir. Bu çalışma, Türkçe ders kitaplarında yer alan kelime gruplarının yapı, çeşit ve kullanım özelliklerini belirlemek amacıyla hazırlandı. Türkçede kelime gruplarının tanımı, çeşit ve sınıflandırma farklılıklarıyla başlayan çalışma, daha sonra 6., 7. ve 8. sınıf Türkçe ders kitaplarındaki kelime gruplarının tespitine ve kullanım özelliklerine sayısal veriler eşliğinde yer verir. Sonuç olarak ise, sayısal veriler üzerinden kitap hakkında değerlendirmeler yapılmıştır.
Eğitim örgütünün etkililiğinin öğretmen görüşleri çerçevesinde incelenmesi

Bu araştırmanın amacı eğitim örgütü olan okulların etkililik düzeylerini, yöneticilerinin yönetsel alanda yeterli olup olmadıklarını belirlemek ve okulların yöneticilerinin yönetici yeterlikleri ile okul etkililiğinin arasındaki ilişki ortaya koymaktır. Araştırmada genel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma yapılan evrenin büyük olması nedeni ile genel bir sonuca ulaşmak için evrenden seçilen bir örneklem üzerinden tarama yapılmıştır. Okul yöneticilerinin yönetici yeterliklerini ve okulların etkililik düzeylerini belirlemek amacıyla, Çanakkale merkezde yer alan ilkokul, ortaokul ve liselerden 195 öğretmene iki nicel ölçek uygulanmıştır. Araştırma evreni tabaka örneklem yöntemi kullanılarak ilkokul, ortaokul ve lise olmak üzere 3 kümeye ayrılmıştır. Daha sonra bu 3 kümeye seçkisiz örnekleme yöntemi ile 5'er adet okul atanmıştır. Yöneticilerin yeterlikleri ve okulların etkililikleri öğretmenlerin cinsiyet, kıdem, branş, yaş ve hizmet süreleri değişkenlerine göre incelenmiş ve veriler SPSS 13.0 programı ile analiz edilmiştir. Öğretmenlerin görüşlerine göre yöneticilerin yeterlikleri ve okulların etkililikleri ortalama ve standart sapma değerleriyle verilmiştir. Cinsiyet değişkenine göre yönetici yeterliği ve okul etkililiği belirlenmesinde bağımsız gruplar için T-test, diğer değişkenler için ANOVA kullanılmıştır. Yönetici yeterliği ölçeğinin alt boyutları arasındaki ilişki ve okul etkililiği ile yönetici yeterliği alt boyutları arasındaki ilişki için Pearson korelasyon kullanılmıştır. Yönetici yeterliğinin okul etkililiğine etkisini ortaya koymak için basit doğrusal regresyon analizi yapılmıştır. Öğretmenlerin demografik özelliklerinin yöneticileri yeterliğini ve okul etkililiğini belirlemede etkisinin olup olmadığını ortaya koymak için MANOVA yapılmıştır. Araştırmada yönetici yeterlik ve okul etkililiği ölçeklerinin nicel verilerine göre, okul yöneticilerinin yönetici yeterliklerinin ve okulların etkililiklerinin yeterli seviyede olduğu görülmüştür. Okul yöneticilerinin yönetici yeterlikleri, öğretmenlerin demografik özelliklerine göre değişmektedir. Öğretmenlere göre yöneticiler en çok örgütsel davranış boyutunda yeterli görülmüştür. Yönetici ölçeği alt boyutları arasında ve okul etkililiği ile yönetici ölçeği alt boyutları arasında pozitif korelasyon bulunmuştur. Eğitim örgütü yöneticilerinin yönetsel yeterliklerinin, okulların etkililiklerinin belirlenmesinde anlamlı bir yordayıcı olduğu ortaya konulmuştur. Öğretmenlerin demografik özelliklerinin yönetici yeterliğini ve okul etkililiğini belirlemede anlamlı bir etkisinin olmadığı bulunmuştur.
İstanbul Modern Sanat Müzesi ile Avusturya Lentos Kunst Museum Linz'in eğitim odaları etkinliklerinin 2009-2010 döneminde incelenmesi ve karşılaştırılması

İİstanbul Modern Sanat Müzesi İle Avusturya Lentos Kunst Museum Linz'in Eğitim Odaları Etkinliklerinin 2009- 2010 Döneminde İncelenmesi Ve Karşılaştırılması? isimli çalışma ile amaçlanan müzelerin sanat eğitimindeki yerlerini tespit etmek, müze eğitim odası olan müzelerin çocuklara, katılımcı bireylere ve gruplara ne kadar katkıda bulunduklarını ortaya koymaktır. Örneklemimde bulunan müzelerin ne kadar çeşitli etkinlikler düzenlediklerine ve bu etkinliklerin düzenledikleri sergileri ile olan ilişkilerine dikkat çekilmiştir. Türkiye'de müze gezme bilinci halen çok düşük seviyelerde bulunmakta olup, öğrenciler okullarının düzenlediği geziler ile, okul öncesi, ilköğretim veya ortaöğretim çağındaki çocukların bir kısmı ise aileleri ile müzeleri gezmektedir. Çocuklara müze bilinci çok erken yaşlarda verilmelidir. Bu sebeple; yaşayarak, yaratıcılıklarını kullanarak, üreterek öğrenme mekanı sağlayan müzeler, okul ortamından, okul ders programlarından, her zaman kullandıkları sanatsal malzemelerden farklı ortamlar sunmaktadırlar. Sadece rehberli turlar değil, sanatsal, yaratıcı ve eğitsel mekanlar sunan müzelerin sundukları etkinlik imkanları, etkinlik raporları ile tek tek anlatılmıştır. Bu raporlar sonucunda ortaya çıkan önerilerin başında her müzenin bir eğitim odasına sahip olması ve eğitsel etkinlikler düzenlemesi gerekliliği bulunmaktadır. Bu araştırma; eğitim bölümlerinin görevleri, eğitmenlerin görevleri, eğitim odasının düzeni, eğitim odasında gerçekleşen yaratıcı etkinlik örnekleri hakkında bilgiler vermekte, eğitim odası olan müzelerin eksiklerini tamamlamaları için fikirler verebilmekte ve eğitim odası olmayan birçok müzeye eğitim odası kurmaları yönünde ışık tutmaktadır.
Çocukta değerler eğitimi açısından Üzeyir Gündüz'ün eserleri

Çocuklar geleceğimizdir. Geleceğini düşünmeyen toplumlar idari ya da psikolojik açıdan başka toplumlarca yönetilmeye mahkumdur. Çocukluk dönemi bilişsel, duyuşsal ve zihinsel gelişimin yoğun olduğu bir dönemdir. Çocuk duyduklarını, gördüklerini ve okuduklarını aklında tutar; geleceğini besler. Çocukların bilişsel ve duyuşsal beslenmeleri bu açıdan önemlidir. Çocuktan iyi çıktılar almak için çocuğa iyi girdiler verilmelidir. Bu yüzden çocuklar için yazılan eserler çocuğa görelik açısından incelenmeli, ona kazandıracakları tespit edilmelidir. Bu çalışmada Üzeyir Gündüz'ün çocuklar için yazdığı eserlerden hikaye ve romanlar incelenmiştir. Çocuk edebiyatı alanındaki bu eserlerde bulunan eğitsel iletilerin; ahlaki, manevi ve karakter geliştirici değerlerin tespit edilmesi bu çalışmanın temelini oluşturmaktadır.
Öğretmen adaylarının sosyal bilgiler öğretiminde müze kullanımına ilişkin görüşlerinin incelenmesi

Günümüzde okul, eğitim-öğretim için kullanılan tek kurum olma özelliğini yitirmiştir. Uygulamada olan ilköğretim programına göre, öğretim tek başına ne sınıf ortamında yapılır ne de başlıca kaynağı okul kitaplarıdır. Sosyal Bilgilerin ise temel amacı bireyi topluma hazırlamaktır. Bu nedenle gerçek kaynakların sınıf dışında olduğu düşünüldüğünde öğrencileri sadece sınıf içinde tutmak, bu amacın gerçekleşmesinde yeterli olmayacaktır. Bu bağlamda temel işlevlerinden biri eğitim olan müzeler, Sosyal Bilgiler dersinde de eğitim-öğretim amaçlı kullanılmalıdır. Bu çalışmanın ana amacı, Sosyal Bilgiler öğretmen adaylarının Sosyal Bilgiler öğretiminde müze kullanımına ilişkin görüşlerinin belirlenmesidir. Araştırmanın çalışma grubunu, Abant İzzet Baysal Üniversitesi ve Gazi Üniversitesi Sosyal Bilgiler Öğretmenliği Anabilim Dalının 3. ve 4. sınıflarında öğrenim gören 39'u erkek 36'sı kız olmak üzere toplamda 75 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Nitel araştırma yöntemiyle yürütülen çalışmada, veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen görüşme formu kullanılırken verilerin analizinde ise betimsel analiz tekniği kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda Sosyal Bilgiler öğretmen adayları müze kavramlarına ilişkin olarak; tarihi eser, tarih, kültür, kalıntı, sanat, geçmişş, tarihi mekan, kültürel miras, somut bilgiler, coğrafya, sınıf dışı etkinlikler şeklinde görüş bildirmişlerdir. Öğretmen adayları müzelerde işlenecek konuların öğrenciye sağlayacağı yararlara en fazla, öğrenilenlerin kalıcılığına ve soyut bilgilerin somutlaştırılmasına katkı sağladığı yönünde görüşlerini ifade etmişlerdir. Katılımcı öğretmen adayları müze eğitimini gerekli görmekle birlikte müzelerimizin eğitime uygun olmadığı görüşünü bildirmişlerdir. Ayrıca adayların büyük çoğunluğu müze ve tarihi mekanların kullanımı dersinin kendilerine kazandırdıkları veya kazandıracaklarına ilişkin olarak; müze hakkında teorik bilgi edinme, müze öncesi, müze gezi esnasında ve sonrasında yapılması gerekenleri öğrenme şeklinde ifade etmişlerdir. Adaylar çoğunlukla dersin teorik olarak işlendiği, uygulama kısmının göz ardı edildiği görüşünü belirtmişlerdir. Sosyal Bilgiler öğretmen adaylarının staj yaptıkları okullarda müze eğitimine yönelik uygulamaların olmadığı, yapılanların ise müze gezilerinden ibaret olduğu tespit edilmiştir. Öğretmen adaylarının büyük çoğunluğu müze gezileri planlamada kendilerini yeterli görmekle birlikte, uygulama safhasında kendilerini yetersiz gördükleri sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmada ayrıca elde edilen bulgular neticesinde, müze ve tarihi mekanların kullanımı dersinin uygulamalı olarak verilmesi, öğretmen adaylarına bu konuda gereken bilgi, beceri, değerlerin kazandırılması ve müzelerin eğitimde etkin kullanılmasına yönelik önerilerde bulunulmuştur.