turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği'nde ve Türkiye'de yeni bölgeselcilik anlayışı çerçevesinde bölgeler arası gelişmişlik faklılıkları ve yakınsama

Yerel potansiyeli harekete geçirerek, diğer bölgelerle ve ülkelerle entegre olabilen, rekabetçi ve kendine güvenen bir bölge oluşturabilmek yeni bölgeselcilik anlayışının temel amacıdır. AB'de yeni bölgeselcilik, sosyo-ekonomik karar alma sürecinin yerelleştirilmesi ve ulus-altı kurumsal çerçeve için ortak bir politika uygulamaya konulması yollarıyla en iyi şekilde düzenlenmektedir. Bu anlayışın etkisi ile birlikte AB bölgesel politikaları, ekonomik belirsizlik ve siyasi değişiklik ortamında daha etkili stratejileri araştıran bir dönüm noktasından geçmişştir. Bu süreçte bölgeler arası yakınsama ve bölgesel kalkınma ajansları ön plana çıkmaktadır. AB'de bölgesel kalkınma ajansları, bütün üye ülkelere benimsetilen bir yaklaşım olmaktadır. Amaçları, bölgelerin potansiyellerini, sorunlarını göz önüne alarak geliştirdikleri politikalar ile bölge ekonomisini canlandırmak, bölge halkının gelişmeye katılımını ve gelişmeden yararlanmasını sağlamak olan ajanslar, bölgelerinin ekonomik gelişme açısından gittikçe özerkleşmesini ve bölgelerine dışarıdan yatırımcı çekerek bölgeler arası kalkınma yarışına katılması yönünde gelişime neden olmaktadırlar. Bölgesel eşitsizliğin ortaya konularak yakınsama ya da ıraksama olup olmadığı bu yeni süreçte ve bölgesel kalkınma ajansları bağlamında önemlidir. Çünkü AB, 1990'lar ile birlikte, yakınsama olgusuna önem vermiş, yeni bir bölgeselcilik anlayışına sahip olmuş ve bölgesel kalkınma ajanslarına bölgeler arası gelişmişlik farklılıklarını azaltmak görevini yüklemiştir. Türkiye'de fiziksel, ekonomik, toplumsal koşullara bağlı olarak bölgeler arasında önemli gelişmişlik farklılıkları görülmektedir. 1960'lı yıllardan bu yana, sorunu azaltma amacını güden politikalar uygulanmaktadır. 1999 yılında Helsinki'de toplanan Avrupa Konseyi'nde, Türkiye'nin AB üyeliğine adaylık süreci başlamıştır. 2001 yılından itibaren Türkiye, kurumsal ve yasal bazı düzenlemelerle AB'nin bölgesel politika alanına uyum sağlamaya çalışmaktadır. AB tarafından yapılan değerlendirmede Türkiye, üye ve aday ülkeler arasında en ciddi bölgesel sorunları yaşamakta olan ülke olarak tanımlanmaktadır. Türkiye'de yeni bölgeselcilik anlayışının benimsenmesi ve bölgesel kalkınma ajanslarının, AB ülkelerindeki gibi uygulama alanı bulması gerekmektedir.
Avrupa bütünleşme sürecinde Maastricht ve Amsterdam antlaşmaları

'de yürürlüğe giren Avrupa Birliği Antlaşması yeni hedefler belirlemiştir: 1999 yılma kadar Avrupa Parasal Birliğinin gerçekleştirilmesi, ortak dış ve güvenlik politikası, adalet ve içişlerinde işbirliği. Avrupa ekonomik ve parasal birliği, tek pazarın doğal bir sonucu olarak görülen tek para biriminin kullanılmasıdır. Avrupa Parasal Birliği Avrupa Birliği'nin bütünleşmeyi daha ileri götürme konusundaki istekliliğinin bir göstergesidir. Soğuk savaşın sona ermesi ve Avrupa'da yeni çatışmaların başlaması Avrupa Birliği için ortak dış ve güvenlik politikası oluşturulmasının zorunluluğunu göstermiştir ve bu çerçevede, üye devletler ortak dış ve güvenlik politikasını Maastricht Antlaşması kapsamına almışlardır. Maastricht Antlaşması adalet ve içişlerinde işbirliğini Avrupa Birliği -93-yapısına üçüncü sütun olarak eklemiştir. Bu sütun kapsamında, üye devletlerin göç, sığınma, gümrük gibi konularda karşılıklı işbirliği öngörülmüştür. Maasticht Antlaşması'nın N maddesi hükmü gereğince, 1996 yılında başlayan hükümetlerarası konferans Amsterdam Antlaşması'nın 2 Ekim 1997'de imzalanması ile sonuçlanmıştır. Amsterdam Antlaşması, Avrupa Birliği'nin üç sütunlu yapışım muhafaza ederken, supranasyonel nitelikte olmayan ikinci ve üçüncü sütun kapsamında etkinliği ve uyumu artırmak için önemli değişiklikler yapmıştır. Maastricht ve Amsterdam Antlaşmaları Avrupa bütünleşme sürecinde önemli adımlardır. Söz konusu Antlaşmalar, Avrupa Birliği'nin dinamik yapısının birer göstergeleridir. 1 1 Aralık 2000 tarihinde üzerinde anlaşılan Nice Antlaşması da bu dinamik sürecin bir parçasıdır. Avrupa bütünleşme sürecinin dinamik yapısı devam edecektir ve Maastricht Antlaşması, Amsterdam Antlaşması ve çok yeni olmakla birlikte Nice Antlaşması değişim sürecinin sonu değildir. -94-
Gümrük Birliği'nin Türkiye'de KOBİ'lere muhtemel etkileri ve dengeleyici teşvik tedbirleri

Avrupa Birliği'ne girmeden ilk adım olarak düşünülen GB çerçevesinde KOBİ'lerin önemli bir yeri vardır. Değişen şartlara hızla uyum sağlayabilen KOBİ'lerin, GB sürecinde, kısa devrede şok etkilere maruz kalabileceği tahmin edilmektedir. KOBİ'lerin, yerleşim alanlarına daha kolay yayılabildiği ve istihdam açısından önemli bir yere sahip olduğu açıktır. Toplam işletmelerin % 98 .8'ini oluşturdukları halde üretimdeki paylan % 40; istihdama katkısı % 53, katma değer içindeki paylan % 38 civarındadır. İhracat açısından % 8-10 gibi bir paya sahiptir. Halbuki AB ülkelerinde bu oran 3-4 kat daha fazladır. Bu yüzden GB sürecinde teknolojiyi yakalaması ve Avrupa Birliği ülkeleri seviyesine ulaşması için desteklenmeye ihtiyaçları vardır. İşte, az da olsa bir katkıda bulunmak amacıyla, tezimizi bu konudan seçtik. Tezimizin birinci bölümünde AB'nin doğuşunu, gelişmesini, amaçlarım, Türkiye ile olan münasebetlerini ve Türkiye'nin AB'ye uyumu konusunda yapılması gereken düzenlemeleri belirtmeye çalıştık. İkinci bölümde GB'ni ve GB sürecinde Türkiye'nin AB ile olan münasebetlerinin seyrini ve genel etkileri anlatmayı amaçladık. Üçüncü ve son bölümde Türkiye'deki KOBİ'ler ile, AB'deki KOBİ'leri karşılaştırarak takdim edip, problemlerini, teşvik tedbirlerini ve yapılması gerekenleri belirtmeye çalıştık. Diğer taraftan, alınacak tedbirlerin ve yapılması düşünülen teşviklerin sürekli olması gerektiğini, bankaların kredileri yanında özel finans kurumlan aracılığıyla çeşitli faizsiz yatırım fonlarının da bu alanda harekete geçirilmesi gereği belirtilmiştir. Ayrıca Türkiye ile AB'ndeki KOBİ'lerin problemleri ve teşvik tedbirleri karşılaştırmalı olarak ele alınmıştır. iv
Türkiye Avrupa Birliği ilişkilerinde egemenlik sorunu

Bu çalışmanın temel amacı Türkiye-AB ilişkilerinde egemenlik sorunukonusunda, uluslararası ilişkiler bağlamında, tarihi gelişim içerisinde teorik tartışmalaryapmaktır. Egemenlik, ulus devlet siyasasının iç ve dış ilişkilerini, ekonomik, hukuki ve sosyal düzenini şekillendiren bir normdur. Egemenlik, ulus devlet sonrası süreçte, ulusüstü AB yapılanmasıyla da gündeme gelmiştir. Egemenlik kavramının teorik olarak çeşitli tanımları yapılmıştır. Westphaliasonrası ortaya çıkan egemen Avrupa devlet sisteminin hukuki, siyasal, ekonomik ve sosyal yapısı, egemenlik boyutunda incelenmiştir. Modern uluslararası ilişkilerin gelişiminde önemli bir yer tutan egemenlik, Avrupa ulus devletler düzenini kuran önemli siyasi olay ve gelişmeler de tartışılır. Savaş sonrası Avrupa'sında Westphalia egemen ulus devlet sisteminin yerini almakta olan AB; siyasal, ekonomik ve sosyal açıdan egemenlik bağlamında ele alınır. Ekonomik entegrasyon, siyasal birlik, ulusal egemenlik, federalizm, konfederalizm vb. AB'yi betimleyen siyasaların egemenlik söylemi vurgulanır. Ayrıca AB kurumlarının tarihi gelişimi, anayasal yapılanma ve egemenlik tartışmalarını sürdürür. Türkiye'nin egemenlik anlayışı tarihi gelişim içinde ele alınmıştır. Türkiye, Kurtuluş Savaşı'yla birlikte, Batılılaşmak ve çağdaşlaşmak, muasır medeniyet seviyesine ulaşmak için siyasal, ekonomik ve kültürel reformlar yaparak Avrupa modern egemen ulus devlet sistemine geçmişştir. Türkiye, geleneksel toplum yapısınımodern, seküler, çağdaş, homojen bir ulus devlet siyasasına dönüştürürken; etnik, dini, bölgesel ve ideolojik temelli sorunlar da ortaya çıkar. Türkiye'de siyasal iktidarı ele geçiren partilerin iktidarları süresince kendi çoğunlukçu ve fraksiyoncu milli egemenlikanlayışına, Rousseau'cu anlamda genel iradeyi temsil ettiğini düşünerek, Hobbes'cumutlak devlet egemenliğini topluma ulusal egemenlik anlayışı gibi sunması bu partilerinLock'cu anlamda demokratik, sivil, sınırlı ve çoğulcu bir toplumsal egemenlik anlayışını yansıtmasına engel olmaktadır. Dolayısıyla, Türkiye'nin siyasal sisteminindemokratik süreci darbeli olmakta, jeopolitik konumu da istikrarsızlığıkolaylaştırmaktadır. Türkiye-AB ilişkilerinde egemenlik bağlamında; siyasal, ekonomik, sosyal, hukuk ve güvenlik sorunları vardır. Türkiye, AB'ye tam üyelik sürecinde, AB üyelerinden ve aday ülkelerden farklı olarak kendine has güçlü bir ulus devlet egemenlik kurgusuna sahiptir. Bu güçlü devlet egemenliği anlayışı; jeopolitik, siyasi, ekonomik, sosyal ve kültürel açıdanTürkiye'nin-AB ile ortak bir egemenlik inşasını, paylaşımını, transferinigüçleştirmektedir. Fakat Türkiye bu sorunları tek tek çözmektedir.
Vergi uyumlaştırması kapsamında Avrupa Birliği ve Türkiye'de katma değer vergisi

Avrupa Birliği, üyeleri arasında malların, hizmetlerin, sermayenin ve insanların serbest dolaşımının sağlandığı ortak pazarın oluşturulması amacını taşımaktadır. Bu hedefe ulaşılabilmesi iyi düzenlenmiş vergi sisteminin varlığını gerekli kılmaktadır. Dolaylı vergiler arasında önemli bir yere sahip olan Katma Değer Vergisi alanında yapılacak uyumlaştırma çalışmaları bu noktada önem kazanmaktadır. Avrupa Birliği'nde uygulanan Katma Değer Vergisi sistemi ile Türkiye'de uygulanan Katma Değer Vergisi sisteminin incelendiği bu çalışmamızda, öncelikle vergi uyumlaştırmasının kavramsal ve hukuki temellerine değinilmektedir. Sonrasında, Avrupa Birliği'nde yürürlükte olan Katma Değer Vergisi sistemi vergi uyumlaştırması kapsamında değerlendirilmektedir. Nihai olarak, Türk Katma Değer Vergisi mevzuatı ile Avrupa Birliği'nin bu konudaki müktesebatının birbirinden farklı veya benzer yanlarının değerlendirmesine yer verilmektedir.
Gümrük Birliği'nin Türkiye'nin dış ticaret üzerine etkileri

oz Bu tez, Avrupa Birliği iie Türkiye arasında 1996 yılında yürürlüğe giren Gümrük Birliği Anlaşması'nın Türkiye ekonomisi ve dış ticaretine olan etkilerini konu almıştır. Bu çalışmada ilk etapta uluslararası ticarette kısıtlamalar, uluslararası ticaretin serbestleştirilirle şekilleri ve bu serbestleştirme şekillerinden biri olan Avrupa Birliği konu edilmiştir. Türkiye'nin rekabet gücü Avrupa Birliği ile de kıyaslanarak incelenmiş ve Türkiye'nin Avrupa Birliği ile ilişkileri kronolojik bir biçimde irdelenmiştir. Son olarak Gümrük Birliği'nin Türkiye'nin dış ticareti üzerine etkileri incelenmeye çalışılmış Gümrük Birliği'nin Türkiye ekonomisi üzerindeki artıları ve eksileri araştırılıp sonuçlar ortaya konmuştur.
The principle of self-determination and secession - Kosovo's case

İspanya'da Katalonya topluluğunun düzenlediği referandum, özerklik belirleme ve uluslararası hukuka göre kimin ayrılma hakkına sahip olduğunu belirleme ihtiyacını yeniden gündeme getirmiştir. Bu olay aynı zamanda tüm dünyada yasal, siyasi hak, devletleri veya tek taraflı bağımsızlık - ayrılmayı ilan edecek iller hakkındaki tartışmaları gündeme getirmiştir. Bu olaylar, daha fazla araştırma yapma, kendi kaderini tayin etme ve ayrılma hakkının bugüne kadar yürüdüğü adımları anlama konusunda inancımı artırmıştır. Yugoslavya'nın dağılması kanlı savaşlara, çok sayıda can kaybının yaşanmasına ve birçok yeni devletin ortaya çıkmasıyla sonuçlanmıştır. Sonuncusu, devlet makamları nezninde insan haklarına karşı yapılan baskı ve şiddeti ilk olarak yüksek sesle dile getiren, bağımsızlığını ilan eden Kosova olmuştur. Bu tez, insan hakları ihlaliyle karşı karşıya kalan, evlerinden ayrılan ve savaştan sonra egemenliği kazanma sürecinden geçen vatandaşların ayrılma ve bağımsızlık haklarının gelişimini incelemeyi amaçlamaktadır.
Veri zarflama analizi yardımıyla etkinlik ölçümü ve bir uygulama

Bu çalışmada Bağcılardaki ortaöğretim kurumlarının etkinliği Veri Zarflama Analizi Yöntemiyle ölçülmüştür. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, ülkemizdeki eğitim sisteminin genel yapısı ve Avrupa Birliği ülkeleriyle karşılaştırılması açıklanmıştır. İkinci bölümde performans ve performans ile ilgili kavramlar tanıtılmış, ayrıca performans ölçüm modelleri verilmiştir. Üçüncü bölümde, performans ölçüm yöntemi olan Veri Zarflama Analizi tanımlanmıştır. Bu kısımda, Veri Zarflama Analizi oluşum süreci, matematiksel yapısı, grafiksel gösteriminin yanı sıra yönlendirmelere ve yaklaşımlara göre Veri Zarflama Analizi modelleri incelenmiştir. Dördüncü bölümde ise Veri Zarflama Analizi'nin ortaöğretimde bir uygulaması verilmiştir. Bağcılar ilçesindeki ortaöğretim kurumlarının 2006, 2007, 2008 ve 2009 yıllarındaki performansları DEA-Solver programı kullanılarak Veri Zarflama Analizi metoduyla değerlendirilmiştir.
Cooperation versus discord in the cypriot conflict: The role of Turkey

Kıbrıs Uyuşmazlığı yıllardır sürmektedir. Birleşmiş Milletler bu sorunu çözmek için çeşitli girişimlerde bulunmuş olmasına ragmen, bir sonuca varamamıştır. Bu bağlamda, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetinde ve Kıbrıs Cumhuriyetinde cumhurbaşkanlarının değişimi, bu kısır döngünün değişebileceği yönünde umutları arttırmıştır. Son dönemlerde, KKTC ve Türkiye arasında su boru hattı projesi başlamıştır. Bunun dışında Doğu Akdenizin Levant havzasında hidrokarbon keşifleri yapılmıştır. Bu bölge Kıbrıs'ın münhasır ekonomik bölgesinin bir parçasıdır. Bu konjonktürü göz önünde bulundurarak, bu çalışmanın amacı, yapı/yapan teorik çerçeveyi kullanarak doğal kaynakların Kıbrıs sorunundaki rolünü analiz edip, bunların çözümdeki rolünü incelemektir. Aynı zamanda Türkiye'nin de rolü bu soruya dahil edilmiştir. Aktörlerin değişiminden sonra, su ve doğal gaz kaynaklarının paylaştırımı bu bağlamda iki aktör için teşvik sağlamaktadır, fakat bu kaynaklar geçmişşten gelen sorunları çözmekte yeterli değildir. Aksine, kaynakları ilave bir engel haline gelmiştir.
Avrupa Birliği ve Türkiye arasındaki Gümrükbirliği'nin Türk otomotiv sektörü üzerindeki etkisi

Türk otomotiv sektörü, Türk ekonomisinin lideri durumunda olup, demir-çelik, petrokimya, lastik gibi temel sanayi dallarında ve başka birçok dallarda başlıca alıcı ve bu sektörlerdeki teknolojik gelişmenin baş aktörüdür ve ülke içerisinde istihdam yaratıcı gücü söz konusudur. Bu çalışmanın amacı, Gümrük Birliği'nin Türk otomotiv sektörüne etkisinin araştırılmıştır. Çalışmada Gümrük Birliği'nin ekonomik analizi yapılmış, Türkiye'nin Avrupa Birliği ile Gümrük Birliği ile Gümrük Birliği öncesi ve sonrasında Türk otomotiv sektörünün durumu araştırılmıştır.
İlköğretim okullarında görev yapan öğretmenlerin Avrupa Birliğinin eğitimle ilgili amaçları hakkındaki görüşleri

Bu araştırmada ilköğretimde görev yapan öğretmenlerin Avrupa Birliği'nin eğitim amaçlarına dair görüşlerini tespit etmek amaçlanmıştır. Tarama modeline göre yapılan bu araştırmada, öncelikli olarak literatür taraması yapılmış daha sonra veri toplama aracı olarak kullanılan anket geliştirilmiştir. Bu işlemlerin tamamlanmasından sonra araştırmanın uygulama aşamasına geçilmiştir. Araştırmanın uygulanması İstanbul ilinin Ümraniye ilçesindeki 15 ilköğretim okulunda görev yapan 560 öğretmenle gerçekleştirilmiştir. Anketin ilk bölümünde kişisel bilgilerden oluşan 4 soruluk bilgi formu yer almakta, ikinci bölümde 'öğretmenlerin AB'nin eğitim amaçlarına dair görüşlerini ve üçüncü bölümde eklemek istedikleri görüşleri bulunmaktadır. Araştırmanın verileri toplandıktan sonra gerekli analiz işlemleri yapılmıştır. Bu kapsamda öğretmenlerin Avrupa Birliği'nin eğitim amaçlarına dair görüşleri ayrıntılı olarak analiz edilmiştir.
The essence of EU strategy in South East Europe: The Republic of Macedonia

Bu çalışma, 'Birleşik Avrupa' nihai amacına yönelmiş olan Avrupa Birliği'nin, Güney Doğu Avrupa politikasını incelemektedir. İki kutuplu dünya düzeninin sona ermesiyle, yüzlerini Batı kurumlarına çeviren Doğu Avrupa devletlerinin en büyük amacı, Avrupa Birliği ile bütünleşmek olmuştur. Bu nedenle başlattıkları değişme ve bütünleşme süreci, Avrupa Birliği ile ilişkilerinin temelini oluşturmuştur. Bununla birlikte, etnik çatışmaların neden olduğu savaşlar ve istikrarsızlık dolayısıyla, Doğu Avrupa tanımının alt bir bölgesi haline gelen Güneydoğu Avrupa ülkeleri, bu sürece çok geç katılabilmişlerdir. Bu dönemde, Avrupa Birliği'nin, bölge ile ilgili olarak oluşturduğu mekanizmalar, istenilen sonuçları getirmemiştir. Ancak, Kosova Savaşı sonrası kurulan İstikrar Paktı ve İstikrar ve Ortaklık Süreci ile, Avrupa Birliği bölge ile daha yakından ilgilenmeye başlamıştır. Diğer taraftan, 1 1 Eylül olayları sonrası, Amerika Birleşik Devletleri'nin bölgeden çekilmeye başlaması ile, Avrupa Birliği bölgenin sorumluluğunu üstlenmek durumunda kalmıştır. Bunun sonucunda da Birlik, İstikrar ve Ortaklık Süreci ile, bölge ülkeleri ile bütünleşme sürecini vihızlandırmış ve İstikrar Paktı'nın önemini kaybetmesine sebebiyet vermiştir. Bu çerçeve içinde, Makedonya Cumhuriyeti, hızlandırılan sürecin önemli bir elemanı haline gelmiştir. Özellikle, Nisan 2004 tarihinde yürürlüğe giren İstikrar ve Ortaklık Anlaşması ve ülkede konuşlanan ve Avrupa Birliği'nin ilk askeri gücü olan 'Concordia Görev Kuvveti' ile, Avrupa Birliği ülkeye olan ilgisini arttırmıştır. Dolayısıyla, Makedonya Cumhuriyeti, Avrupa Birliği'nin İstikrar ve Ortaklık Süreci çerçevesinde çizdiği bölgesel politikasının özünü oluşturmaktadır.
Türkiye'nin Avrupa Birliği üyeliğine sorgulayıcı yaklaşım

Özet olarak, bu çalışmada, öncelikli olarak Avrupalılık kimliğinin AB'de genel kabul görmesi için yapılan gayretli çalışmalar ve bu uğurda Türkiye'nin iyi niyetlerinin nasıl istismar edildiğine değinildi. Ayrıca AB'nin, Türkiye'ye ayrımcılık yaparak, Türkiye'yi 'Öteki' olarak değerlendirdiği ve hiçbir şekilde kendine yakın görmediği hususları ortaya koyuldu, özellikle, tarihsel, dinsel, kültürel vs. gibi temel değerler çerçevesinde AB'nin Türkiye'ye 'yabancı' veya 'öteki' damgası vurduğu ve üyelik konusunda Türkiye'yi bazı amaçları için oyaladığı ispatlanmaya çalışıldı. Diğer yandan, AB'nin bu tezgahları karşısında, Türkiye'nin 'AB'ye üyelik girişimlerinde' yaptığı çeşitli usul hataları, benimsediği anlaşılmaz takıntıları, sahip olduğu özenti sorunlarını, psikolojik yönlendirmelerin etkisinde kalışı ve AB'nin oyunlarına müsaade edişi özenle ortaya koyuldu. Ayrıca, AB'nin sahip olduğu çeşitli handikaplar, etnik ve kültürel heterojenlik sebebiyle ilerde yaşaması beklenen çeşitli sorunlar ele alındı. Bu bağlamda, küreselleşmenin ve AB'nin benimsediği bölgesel politikalarının Avrupa kıtasını mikro milliyetçiliklere ve parçalanmalara sürükleme ihtimali net olarak ortaya konuldu. Bu bağlamda, Amerika Birleşik Devletleri'nde ortaya çıkmakta olan 'grup kimliği' sebebiyle, ABD'yi bekleyen çeşitli sorunlar 'örnek olay' olarak ele alınarak, AB'nin 'ulusal kimlikleri' eritme uğraşlarının Avrupa kıtasını iyice parçalayacağı ispatlanmaya çalışıldı. Bu veriler ışığında, Türkiye'nin 'üyelik konusunda' daha akıla hareket etmesi gereği vurgulandı. Diğer yandan, AB'nin, sinsi ve stratejik hedeflerine ulaşabilme uğruna, Türkiye'yi çok yönlü oyunlarla, tezgahlarla, karalamalarla, suçlamalarla, tehditlerle, bölücü propagandalarla vs. köşeye sıkıştırdığını çok farklı kanıtlarla anlattım. Ek olarak, bütün bu oyunlar karşısında, Türkiye'deki bazı yetkili ve etkili çevrelerin beceri eksiklikleri, hataları ve çeşitli yönlendirmelere alet oluşları vurgulanıp; öncelikli olarak ikili ilişkilerin altyapısının kurulması tavsiye edildi. Sonuçta, üyelikte ısrarla, bu sürecinin akılcı bir şekilde sorgulanması savunuldu.
Avrupa'da yeşil hareketlerin gelişimi ve Avrupa Birliği bütünleşmesi

Yeşil hareketler altmışlı yıllarda Batı'nın varsıl ülkelerinde doğup tüm dünyaya yayıldı. Ekolojik tahribata dikkat çeken, modern sanayi toplumunun eleştirisini yapan, ekolojik ve toplumsal uyumu hedefleyen bu hareketler yaşadıkları dönüşüm süreci sonunda partileşip siyaset sahnesindeki yerini aldı. Yeşiller diye adlandırılan bu partiler, seksenlerden günümüze, yeni ve farklı birer aktör olarak hem yerleşik siyasal partileri hem de toplumu derinden etkiledi. Bu çalışmanın birinci bölümünde, yeşil hareketi anlayabilmek için, ilk olarak 'ekoloji' ile bağlantılı kavramlar açıklanmış; ardından ekolojik tahribatın tarihsel arka planı çıkartılmıştır. Kronolojik olarak tahribatın dökümü ortaya konulurken düşünce dünyasına da değinilmiş; çevre kirliliğine atıfta bulunan eserler de birer örnek olarak sunulmuştur. Bu bölümde, çevre tahribatının -sanılanın aksine- yeni bir olgu olmadığı; modern topluma özgü bir sorun gibi değerlendirilmesinin tarihsel gerçeklikle bağdaşmadığı ortaya konulmuştur. İkinci bölümde, bilim alanında kullanılan bir terimin nasıl siyasallaşıp bir ideoloji haline geldiğine bakılmış; toplumsal hareket teorileri ve postmateryalizm tezine başvurarak, her bir Avrupa Birliği üyesi ülkede yeşil hareket ve partilerin ortaya çıkışı ve buna sebep olan faktörler incelemeye alınmıştır. Eski Doğu Bloku ülkelerinde karşımıza çıkan faktörlerin Batıdakilerden farkı izah edilmiş; postmateryalizm tezinin Doğu Avrupa'daki yeşil hareketleri açıklamak için kullanmanın çok sağlıklı olmayabileceği veriler ışığında anlatılmıştır. Bölümün sonunda ise 1989'da orta ve doğu Avrupa'da yaşanan rejim değişikliklerinde yeşillerin oynadığı başat role değinilmiştir. Toplumsal hareket olarak ortaya çıkıp zamanla partileşen; parlamentolarda ve hükümetlerde yer alan yeşiller üçüncü bölümde, AB kapsamında incelenmiştir. Avrupa'daki yeşil partilerin oluşturduğu 'Avrupa Yeşil Partisi' tetkik edilmiş; partinin tarihsel gelişimi, yapısı, Avrupa Parlamentosu'ndaki yeri, politikaları ve AB ile olan ilişkisi değerlendirmeye tabi tutulmuş; yeşillerin AB bütünleşmesinde sergiledikleri tavır değişikliği vurgulanmıştır.
Göçün güvenlikleştirilmesi: Suriye krizi ve Avrupa Birliği

Göç ve güvenlik, Soğuk Savaş sonrası dönemde uluslararası sistemde yaşanan değişimlerin etkilediği en önemli alanlar arasında yer almaktadır. Özellikle 1990 sonrası dönemde derinleşen-genişleyen boyutlara ulaşan güvenlik ve iç savaşlar sonucu yaşanan yoğun göç akışı bu iki konuyu ön plana çıkarmıştır. Bu tez çalışması da bu iki alanı Avrupa Birliği kapsamında ele almaktadır. Çalışmanın amacı, temel olarak AB kurumlarının göç yaklaşımlarının güvenlik ile ilişkisini incelemektir. Bu kapsamdaki çalışma, Kopenhag Okulu kuramı ile AB tarafından 'mülteci krizi' olarak ele alınan dönem olan 2011 Suriye krizi çerçevesinde AB kurumlarının göç yaklaşım benzerliklerini ve farklılıklarını incelemektedir. Dolayısıyla çalışma, Birliğin ortak göç politikasını tanıtırken Avrupa Komisyonu, Avrupa Konseyi ve Avrupa Parlamentosu'nun göç söylem haritasını çizmektedir. Çalışmada ele alınan Suriye krizi, 2011 yılı öncesi 22 milyona sahip nüfusundan yaklaşık olarak 12 milyon kişinin ülke içinde ve dışında yerinden edilmesine neden olan bir vakadır. Aynı zamanda mülteci krizi dönemi, göçün AB'nin gündemine yoğun bir şekilde yerleşmesi açısından önemlidir. Böylece bu örneklem, AB kurumlarının Avrupa'ya yönelen yoğun göç akışı karşında göçü nasıl ele aldığını araştırma imkanı sağlamaktadır. Bu kapsamdaki çalışma, AB kurumlarının göçü güvenlikleştirdiğini ve bu kurumların söylemlerinde ekonomik, kültürel ve iç güvenlik temaları kapsamında benzeşen ve farklılıklaşan yaklaşımların bulunduğunu savunmaktadır.