turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Aspergillus oryzae ile procion blau boyar maddesinin renk giderimi

Teknolojik gelişmeler, değişik sanayilerde kullanılan çok sayıda ve değişik yapılarda kimyasal maddelerin üretimine ve bu maddelerin de yaygın kullanımına yol açmıştır. Üretilen ve kullanılan maddeler arasında en önemli paylardan birini boyar maddeler almaktadır. Bu maddeler tekstil ve boyar madde üretim fabrikalarının atıksularında bulunmakta ve çevreye de verilmektedir. Bu maddelerin çevrede zararsız olabilmeleri ve çıkış noktalarında giderilmeleri için yeni teknolojilerin geliştirilmesi gerekmektedir. Çalışmada, Procion Blau boyar maddesinin Aspergillus oryzae ile aerobik koşullarda renk giderimi araştırılmıştır. Ayrıca pH, sukroz konsantrasyonu ve çalkalama hızının boyakonsantrasyonlarına etkileri araştırılmıştır. Optimum koşullar belirlendikten sonra ( 150 rpm, pH=5,5, 10 g/L sukroz) 50-200 mg/L derişimleri arasında değişen boyar maddeler içeren 100 mL'lik karışım, 250 mL'lik erlenlerde, 4 gün boyunca 30 oC'de çalkalanarak inkübe edilmiştir. Her gün erlenlerden numune alınarak renk giderim verimi hesaplanmıştır. Çalışma sonunda 150 rpm'in; 5,5 pH'nın ve 10 g/L sukroz derişiminin Aspergillus oryzaeile renk giderimi için optimum koşulları oluşturduğu bulunmuştur. Karbon kaynağı olarak kullanılan sukroz mikroorganizmayı çok fazla etkilememiştir. En düşük sukrozkonsantrasyonunda (1 g/L) dahi düşük boya derişminde (50 mg/L) % 60'a varan renk giderimi elde edilmiştir. Aerobik ve optimum koşullarda Aspergillus oryzae'nin % 68-86 arasında renkgiderdiği saptanmıştır. Sonuç olarak, renk giderimi biyolojik parçalanma ile değil, mantarmisellerine boyanın adsorpsiyonu şeklinde gerçekleşmiştir.
Zeytin karasuyunun arıtılması

Zeytin karasuyu, asidik PH ve yüksek organik madde içeriğine sahip olmakla birlikte, büyük oranda da askıda katı madde pektinler, fenol bileşikleri ve şeker içermektedir. Öteki yandan karasu; içeriğinde bulunan aromatik bileşikler, basit ve kompleks şekerlerden dolayı yüksek enerji kaynağı potansiyeline sahiptir. Zeytinyağı üretimine bağlı olarak meydana çıkan karasu miktarı ve karasuyun kirlilik özellikleri; zeytin çeşidinden, zeytinin yetiştirilen topraklarından, iklim özelliklerinden, ürün alınan ağacın yaşından, hasat döneminden, işletmecelerce kullanılan suyun kimyasal özelliklerinden dolayı değişiklik göstermektedir. Zeytin karasuyu, içerdiği yüksek organik kirlilik nedeni ile çevre kirliliğine sebep olmasıyla birlikte, içerdiği azot ve potasyum gibi besin maddeleri ile organik maddeler göz önüne bulundurularak ve fiziksel, kimyasal özellikleri de göz önünde bulundurarak, sıvı ve katı gübre olarak da kullanılabilirler.
Tehlikeli maddeler için iç ortam hava kalitesi ve insan sağlığı risk değerlendirmesi modeli

Tehlikeli maddeler modern hayatın gelişen ihtiyaçlarına paralel, endüstriyel alanlarda yaygın olarak kullanılmaktadır. Uçucu özellik gösteren tehlikeli maddeler endüstriyel alanlarda hava kirliliği denilince akla gelen baca gazı emisyonları dışında kalan iç ortam hava kalitesini belirleyen ortam emisyonlarının oluşumuna neden olmakta ve İnsan sağlığı açısından risk oluşturmaktadırlar. Bu konu İle ilgili ulusal ve mevcut uluslararası standartlar ve yönetim şekilleri gelişen teknoloji ve yapılan araştırma sonuçlan ile geliştirilmektedir. Bu çalışmada uçucu tehlikeli maddelerin insan sağlığı açısından risk değerlendirmesini yapan bir model geliştirilmiştir. Modelde bulunan iki indeksten biri ile uçucu tehlikeli maddelerin risk dereceleri tespit edilmiş, bu derecelere uygun olarak alınabilecek önlemler için öneriler getirilmiş, bir diğeri ile bireysel uçucu tehlikeli maddenin %50 ölümcül konsantrasyonu ile izin verilebilir maruz kalma limiti arasında bir korelasyon aralığı belirlenmiştir böylece ölümcül konsantrasyonlar gibi kesinliği olmayan ve yönetim politikasına bağlı olarak belirlenen PEL değeri için yeni bir yaklaşım getirilmiştir. Modelin yönetmelik, standartlar ve çevre etki değerlendirme yöntemlerine kolaylık getireceği umulmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde tezin kapsamı, anlam ve önemi açıklanmıştır. İkinci bölümde, Uçucu özellik gösteren tehlikeli maddeler ağırlıklı olmak üzere tehlikeli maddelere ait literatür araştırması sonucu elde edilen bilgiler ile ülkemizdeki yasal mevzuat hakkındaki bilgiler sunulmuştur. Üçüncü bölümde, Risk değerlendirmesi hakkında bilgiler aktarılmıştır. Dördüncü bölümde, model yaklaşımı ve modelin fonksiyonları anlatılmış ve model tanıtılmıştır. Beşinci bölümde, bireysel uçucu tehlikeli maddeler için üretilen senaryolar ile elde edilen model sonuçlan değerlendirilmiş ve öneriler getirilmiştir. IX
Türkiye'deki bazı sulak alanların yönetim planı, biyoçeşitliliği, yasal statüleri ve koruma durumları açısından değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı Türkiye'deki sulak alanların mevcut durumları hakkında bilgi yermek ve ileride yapılacak izleme ve koruma çalışmaları için veri tabanı oluşturmaktır. Bu amaçla Türkiye'deki bazı sulak alanların fiziksel, ekolojik, biyolojik özellikleri, koruma statüleri ve sorunları araştırılmıştır. Sonuç olarak, gerek ekolojik dengenin sağlanmasında, gerekse biyolojik çeşitliliğin korunmasında büyük önem taşıyan sulak alanlar Türkiye'de hala büyük tehlikelerle karşı karşıyadır. Sulak alanların en önemli sorunları, su rejimine yapılan müdahaleler, tarımsal faaliyetler ve kirliliktir. Diğer bir tehlike de aşırı ve düzensiz avlanmadır. Ayrıca sekiz sulak alanın koruma statüsü yoktur. Türkiye'de yönetim planı hazırlanan sulak alanlar ise Uluabat Gölü, Manyas Gölü, Sultan Sazlığı ve İğneada Longozu' dur.
Rize ilindeki atıksu derin deniz deşarjlarının performanslarının incelenmesi ve alternatif öneriler

Derin deniz deşarjı sistemleri kıyısal alanda en sık kullanılan atıksu bertaraf yöntemidir. Bu çalışmanın amacı Rize ilinde bulunan mevcut atıksu toplama ve ön arıtım sonrası derin deniz deşarjılarının performanslarının araştırılmasıdır. Rize-İslampaşa ve Rize-Fındıklı ilçelerinde olmak üzere iki adet derin deniz deşarjı sistemi incelenmiştir. Genel olarak sistemler incelendiğinde özellikle ızgaralarda problem olduğu, artan yağış durumlarında hattın yükü kaldıramadığı ve atıksuyun hiçbir işlem uygulanmadan by-pass yapıldığı gözlenmiştir. Özellikle pompa hasarlarının çok olduğu, sistemlerde kullanılan kelebek vanaların uygunsuz olduğu yerine bıçaklı ya da iğne uçlu vanaların kullanılmasının daha uygun olduğu gibi bazı işletme problemleri görülmektedir. Hatların pek çoğunda şamandıraların kopmuş olduğu yerinde bulunmadığı, detaylı incelenen bazı hatlarda difüzör bacalarının kırık olduğu da tespit edilmiştir. DDD uygulamalarının deniz ekosistemine verdiği olumsuz etkilerinin analiz edilebilmesi amacıyla tüm DDD uygulamalarının izlenmesi gerekmektedir. Bu kapsamda, mevcut izleme prosedürlerinin gözden geçirilmesi, daha etkin ve ülkemiz şartlarında uygulanabilir bir izleme yöntemi önerilmiştir. SKKY Tablo 4 ve Tablo 23'e göre alıcı ortamda izlenecek parametrelerden özellikle ağır metal başlığı altında olanlar için öncelikle difüzör etrafındaki 10 m alan içerisinden alınması, yılın aynı döneminde alınması ve öncelikle karşılaştırma yapabilmek için bu alanda ulusal referans değerlerimizin geliştirilmesi gerekliliği belirtilmiştir. Tesislerin debilerine bağlı olarak yılda iki ya da bir kez izlenmeleri, bu izlemelerde zehirlilik ve radyoaktivite değerlerinin mevcut tesisin durumuna göre istenmesi tüm DDD sistemlerinden istenmesinin kaynak kaybı olacağı sonucuna varılmıştır.
Termik santral katı atıklarından zeolit üretim potansiyelinin araştırılması

Tez çalışması, ülkemizde kömürle çalışan termik santrallerde (Çatalağzı, Çayırhan, Seyitömer, Tunçbilek, Orhaneli, Çan, Soma B1-4, Soma B5-6, Yatağan, Yeniköy, Kemerköy, Kangal ve Afşin-Elbistan) atık olarak oluşan uçucu küllerden laboratuvarda ve pilot tesiste sentetik zeolit elde edilmesini ve gelecekte endüstri bazında üretim için önerilerde bulunulmasını amaçlamaktadır. Sentez çalışmaları için 13 termik santralden alınmış uçucu kül örnekleri kullanılmıştır. Kül örnekleri ve sentez ürünlerinde, XRD, SEM-EDX, değişebilir katyon ve CEC analizleri ile adsorbsiyon/desorbsiyon deneyleri yapılmıştır. XRD çalışmaları ile uçucu küllerde amorf maddenin en önemli kısmı oluşturduğu belirlenmiştir. Ön deneysel çalışmalar için Çatalağzı, Çayırhan, Tunçbilek ve Çan uçucu külleri örnek olarak seçilmiştir. Bu çalışmalar, KOH çözeltisine göre NaOH çözeltisi kullanılarak karıştırmalı kapalı reaktörde endüstriyel uygulamaya sahip zeolitlerin uçucu küllerden oluşturulabileceğini göstermiştir. Tez çalışması kapsamında üretimi gerçekleştirilen reaktörde uçucu küllerin, bilgi edinmek amacıyla manyetik olmayan fraksiyonlarının ve %10 HCl ile ön işlemden geçirilmiş uçucu küllerin sentezleme çalışmaları yapılmıştır. Uçucu küllerin sentezlenmesinde 2 M NaOH çözelti konsantrasyonu, 1/2 kül-çözelti oranı ve 150 C'de 8 saat reaksiyon süresi kullanılmıştır. Bu çalışmalar ile Çatalağzı, Çayırhan, Seyitömer, Tunçbilek, Orhaneli, Soma B5-6 ve Kangal ürünlerinde Na-P1; Çatalağzı, Çayırhan ve Tunçbilek'de fillipsit; Çayırhan ve Afşin-Elbistan'da analsim; Çan, Soma B1-4, Yatağan ve Kangal'da hidroksi-sodalit; Soma B1-4 ve Yatağan'da tobermorit mineralleri tanımlanmıştır. Sentez ürünlerinde en düşük ve yüksek CEC değerleri, Yeniköy (32 meq/100g), Çatalağzı ve Seyitömer (156 meq/100g) sentez ürünlerinde saptanmıştır. Sentez ürünlerinde Na-P 1 ve şabazit içeren örneklerin yüksek su buharı adsorbsiyonuna sahip olduğu tespit edilmiştir. Tüm çalışmalar ışığında gelecekte endüstri bazında uçucu küllerden sentetik zeolit üretim için öncelikle Çatalağzı, Tunçbilek ve Seyitömer; ihtiyaç halinde de Çayırhan, Orhaneli, Çan, Soma B5-6 ve Kangal uçucu küllerinin değerlendirilmesinde yarar görülmüştür.
Use of bio-nano composites as protective coating on natural stone surfaces

Tarihi anıtlar kültürel bilgilerimizi gelecek nesillere taşıyan önemli kültürel miraslarımızdır. Tarihi anıtlar büyük çoğunlukla mermer benzeri doğal taşlardan yapılmıştır. Atmosferde bulunan SO2 ve NOx gazları su buharı ile birlikte, mermeri oluşturan kalsit kristalleri ile kuru depolanma yöntemiyle reaksiyona girmekte ve alçı taşı (CaSO4.2H2O) ve nitro kalsiti (Ca(NO3)2.4H2O) oluşturmaktadır. Bu çalışmada mermerler reaksiyona girmeden önce, polilaktik asit biyo-bozunur polimeri ve 2, 5 ve 7% montmorillonit kil eklenmiş PLA (PLA/MMT2, PLA/MMT 5 ve PLA/MMT7) biyo-nano kompozitleri ile kaplanmış ve kaplanmamış mermer yüzeylerinde kılcal su abrorpsiyonu, su buharı geçirgenliği, yüzey kontak açısı ve renk analizleri yapılmıştır. Yapılan bu analizler sonucunda kaplama mazlemelerinin, orjinal mermer renginde önemli bir değişikliğe neden olmadığı, mermer yüzey hidrofobisini ve barrier özelliklerini artırdığı belirlenmiştir. Katmanlı silikatların, PLA polimer ana yapısı içerisinde katmanlarına ayrılma düzeyi ve PLA biyo-nano kompozitlerin yapısall karakterizasyonu, kompozit kaplamanın bariyer performansını etkilemektedir. Bu nedenle, biyo-nano kompozitler, X-ışınlarıkırınımı, atomsal kuvvet mikroskopisi ve taramalı geçirimli elektron mikroskopisi analizleri kullanılarak incelendi. Bu çalışmalar sonucunda özellikle PLA/MMT 5 için katmanlı silikatların polimer ana yapı içerisinde homojen olarak dağıldığı, bazı kısımlarda ise eksfoliye oldukları görülmüştür. Kompozit kaplamaların koruyuculuk kapasiteleri, laboratuvarda (8 ppm SO2) ve şehir atmosferinde (8 ppb SO2 and 64 ppb NO2) araştırılmıştır. Laboratuvarda gerçekleşen 180 günlük SO2-kalsit reaksiyonu sonunda, PLA/MMT 5 kompozitleri bozunma ürünleri oluşumunu azaltmıştır (~5 kat). Dış atmosferde gerçekleştiren çalışmalarda ise 20 ay sonunda bozunma ürünleri azalma oranı 9-10 kata çıkmıştır. kompozit kaplamalar mermer yüzeylerinde reaksiyon hız sabiti ve efektif difüzyon değerlerini azaltmıştır. Sonuç olarak, PLA/MMT biyo-nano kompozit kaplamaların gelecek vaad eden malzemeler olduğu ve mermer yapıların atmosferik kirleticilere karşı korunmasında önemli bir argüman olarak kullanılabileceği belirlenmiştir.
Evsel atıksularda yeni bir katı/sıvı ayırımı teknolojisinin incelenmesi

Anahtar Kelimeler: Evsel atıksu, fiziksel arıtım, katı/sıvı ayırımı, bant sistemi Bu çalışmada, evsel atıksularda yeni bir katı/sıvı ayırımı teknolojisi incelenmiştir. Bant sistemi ile evsel atıksuların fiziksel arıtımının yapılabileceği mümkün görünmektedir. Bant sistemiyle evsel atıksu kirlilik parametrelerinin giderimi çalışmaları yapılmıştır. Birinci bölümde çalışmanın amacı ve kapsamı üzerinde durulmuştur. ikinci bölümde evsel atıksular hakkında genel bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde arıtma sistemleri hakkında bilgi verilmiştir. Dördüncü bölümde bant sistemi tanıtılmıştır. Beşinci bölümde bant sisteminin optimum çalışma şartları araştırılmış ve sonuçları tablolar ve grafikler şeklinde verilmiştir. Altıncı bölümde deneysel çalışmalarda elde edilen sonuçlar verilmiştir. Tezde çalışılan evsel atıksu için bant sisteminde %55 BOİ5, %86 AKM giderme verimi elde edilmiştir. Bant sisteminden elde edilen sonuçlar diğer klasik fiziksel arıtma yöntemlerinden daha iyi sonuç verdiği tesbit edilmiştir. Yedinci bölümde bant sisteminin verimliliği tartışılmış ve gelecek çalışmalar için bazı önerilerde bulunulmuştur. XII
Evsel atıksularda çözünmüş organik azotun biyolojik parçalanabilirliğinin incelenmesi

Teknolojik gelişmelerin, tüketim alışkanlıklarının artması ve hızlı nüfus artışıyla birlikte, su kirleticilerinin de miktar ve türleri artmaktadır. Bu nedenle atıksu arıtma tesisleri çıkış deşarjları sucul ortamlara nutrient yüklenmesinde önemli bir kaynaktır. Atıksu arıtma tesisleri çıkışındaki çözünmüş azot inorganik ve organik formları içermektedir. Nitrifikasyon/denitrifikasyon prosesleri ile donatılmış olan AAT'lerinde yüksek çözünmüş inorganik azot giderimi (% 95'in üzerinde) gerçekleştirilebilmektedir. Son yapılan çalışmalar AAT çıkışlarında çözünmüş organik azotun, toplam çözünmüş azot içerisinde önemli bir kısmı oluşturduğunu ve genellikle bu aralığın çıkış TÇA'un % 25 -80'ı olduğunu göstermiştir. Kompleks oluşu nedeniyle, ÇOA verildiği sucul ortamlarda, azotlu dezenfeksiyon yan ürünleri için öncü bileşik olarak, bakteri, alg gelişiminde nutrient olarak davranabilir ve çözünmüş oksijeni tüketebilir. ÇOA, membran bozulması, ötrofikasyon ve diğer nitrifikasyon konularında reaksiyonlara katılabilir. Bunların bir sonucu olarak, atıksu arıtımında ÇOA yönetimi önemli bir konudur. Biyolojik parçalanabilen ÇOA, ÇOA'un belirli karışık bakteri kültürü tarafından mineralize edilebilen kısmıdır. Bu çalışmada, ÇOA ve BÇOA'nın 4 bölmeli Bardenpho prosesi bulunan bir Atıksu Arıtma Tesisi'nde arıtım hattı boyunca değişimi incelenmiştir. AAT'nde farklı noktalardan temin edilen atıksu örneklerinin biyolojik parçalanabilirliğinin belirlenebilmesi için 28 günlük inkübasyon prosedürünün öncesinde ve sonrasında çözünmüş azot türleri analiz edilmiştir. ÇOA değerleri ön arıtım çıkışında 1.9-56. 76 mg/L ve AAT çıkışında 4.1-19. 7 mg/L aralığında tespit edilmiştir. Karışık bakteri kültürü kullanılarak atıksu örneklerinde biyolojik parçalanabilirlik incelenmiş ve AAT arıtım hattında farklı örnekleme zamanlarında % 26-98 aralığında belirlenmiştir. BÇOA/TÇA oranı %6-85 aralığında bulunmuştur.
Phaeodactylum tricornutum ve Dunaliella tertiolecta tarafından metal biyokullanımı, biyobirikimi ve toksisite değerlendirmesi

çalışmanın amacı, ağır metallerin deniz algleri tarafından alımının, birikiminin, toksisitesinin, organizma sayılarında ve klorofil içeriklerinde meydana getirdiği değişimlerin incelenmesidir. Bu nedenle besin zincirinde önemli olan yeşil algDunaliella tertiolecta ve diatom kahverengi alg Phaeodactylum tricornutum kontrolorganizması olarak kullanılmıştır. Ağır metal olarak ise bakır ve çinko metalleriseçilmiştir. Seçilen ağır metallerin çalışmadaki konsantrasyonlarına karar verirken, sucul ortamda bulunacak maksimum ve minimum konsantrasyonları göz önünde bulundurulmuştur. Organizmaların bulunduğu ortama yalnızca 1 ağır metal eklenmiş ve 4-7 gün boyunca kesikli sistemde çalıştırılmıştır. Deneyler 3 aşamadan oluşmaktadır. Alg örneklerine 4-7 gün boyunca ilk aşamada yüksek konsantrasyonda metal; ikinci aşamada düşük konsantrasyonda metal; üçüncü aşamada da azot ve fosfor varlığındadüşük konsantrasyonda metal uygulanarak organizmaların ağır metalibiyoakümülasyonu, biyokonsantrasyon faktörü, hücre inhibisyon değerleri, klorofil içerikleri bulunmuş ve literatür değerleri ile kıyaslanmıştır. Genel olarak metal alımı ile organizma sayılarında, klorofilkonsantrasyonlarında ve biyokonsantrasyon faktörlerinde azalma, biyoakümülasyon değerleri ve inhibisyon yüzdelerinde ise artışlar gözlemlenmiştir. Ancak yüksek konsantrasyonlu uygulamalarda 5 mg/L'lik metaldozunda inbisyonun olduğu; daha yüksek olan 10 mg/L, 20 mg/L, 30 mg/L ve 50 mg/L'lik metal dozlarında ise inhibisyonun olmadığı gözlemlenmiştir. 0,05 mg/L, 0 ,25mg/L, 0,50 mg/L, 1 mg/L, 1,50 mg/L'lik düşük metal dozlarında ise inhibisyon yüzdelerinin arttığı gözlemlenmiştir. Deniz diatomu Phaeodactylum tricornutum ve yeşil alg Dunaliella tertiolecta'nın çinko alımlarının bakır alımlarından daha fazla olduğu belirlenmiştir. Bakır metali her iki organizmaya da çinkodan daha toksiktir. Metal konsantrasyonu ve maruziyet süresi arttıkça inhisyon oluşumunun yanı sıra hücre içine alınan metal miktarlarında azalma, hücre yüzeylerine adsorblanan metaliimiktarlarında ise artışlar elde edilmiştir. Phaeodactylum tricornutum'un düşük konsantrasyondaki bakır giderim verimliliği %72-%100, azot ve fosfor kaynağıvarlığında %87,33-%100; Dunaliella tertiolecta'nın ise düşük konsantrasyondaki çinko giderim verimliliği %98-%100, azot ve fosfor kaynağı varlığında %90,13-%100arasında değiştiği gözlemlenmiştir.
Erzurum'da çeşitli örnekleme yöntemleri kullanarak farklı ortamlardaki poliklorlu bifenillerin konsantrasyonlarının belirlenmesi

Bu çalışmada, Erzurum kent merkezinde çoklu noktada (22 nokta) pasif PCB örnekleyiciler kullanarak kentsel atmosferik PCB'lerin haftalık dikey ve yatay dağılımı belirlenmiş ve toplu yaşam alanlarından seçilmiş 6 noktada da iç ortam PCB bileşenlerinin konsantrasyonlarının haftalık tayini gerçekleştirilmiştir. Ayrıca, 2 noktada yapılmış atmosferik aktif örnekleme ve aynı noktalarda yapılmış atmosferik pasif örneklemelerinden elde edilen bulgular vasıtası ile haftalık aktif ve pasif örnekleme etkinliği araştırılmıştır. PCB'lerin ortalama toplam konsantrasyonları, Ziraat Bölgesi'nde konumlandırılmış atmosferik aktif örneklemesinde 26,69 pg/m 3 olarak hesaplanırken, Dağ Bölgesi'ne ait PCB'lerin ortalama toplam konsantrasyonları da 10,03 pg/m 3 olarak hesaplanmıştır. Özellikle sıcaklık başta olmak üzere, rüzgar hızı/yönü ve yağışlar gibi meteorolojik faktörlerin PCB konsantrasyon ve dağılımlarını önemli ölçüde etkilediği tesbit edilmiştir. Ayrıca Ziraat ve Dağ Bölgesi'nde yaz ve kış dönemine ait PCB'lerin gaz/partikül dağılımı da sırasıyla; %90-% 10 ve %82-% 18 olarak belirlenmiştir. Atmosferik pasif dış ortam 22 örnekleme noktasına ait yaz ve kış dönemi PCB'lerin ortalama toplam gaz faz konsantrasyonları ise sırasıyla; 89,43 pg/m 3 ve 36,05 pg/m 3 olarak hesaplanırken, pasif iç ortam 6 örnekleme noktasına ait yaz ve kış dönemi PCB'lerin ortalama toplam gaz faz konsantrasyonları da sırasıyla; 159, 29 pg/m 3 ve 70,81 pg/m 3 olarak hesaplanmıştır. Ayrıca yaz ve kış dönemi pasif dış ortama ait atmosferik gaz faz PCB'lerin kirlilik alansal dağılım haritaları da Surfer 32 paket programıyla çizilmiştir. Çalışmada, 6 aynı noktada eş zamanlı olarak yapılan pasif iç ve dış ortam örneklemesi ile PCB'lerin ortalama gaz faz konsantrasyonları bakımından, iç ortamın dış ortama oranları 0,89-6, 04 arasında değiştiği belirlenmiştir. Diğer taraftan atmosferik aktif ve pasif örneklemesinde homolog grupları bakımından sırasıyla; 3-, 4- ve 2 -CB'ler baskın bulunmuştur. Genel olarak Erzurum kent atmosferi literatürde verilmiş endüstriyel ve kentsel alanlara göre düşük PCB konsantrasyonlarına sahip olduğu gözlense de halen Erzurum kent atmosferi için ciddi organik kirlilik maruziyeti ölçülebilmektedir. 2016, 172 sayfa
Katı atık düzenli depo sahalarından kaynaklanan VOC emisyonlarının dağılımının modellenmesi

Günümüzde, artan nüfus ve şehirleşme ile birlikte artan katı atık miktarları, katı atıkların düzenli bir şekilde bertaraf edilmesi gereksinimini de gündeme getirmiştir. Bilindiği gibi, günümüzde uygulanan yakma, kompostlaştırma ve düzenli depolama gibi bertaraf yöntemlerinden en çok kullanılanı, şüphesiz düzenli depolamadır. Düzenli depolanan katı atıkların, kaynakta başlayan parçalanma işlemi, depolandıktan sonra sahada da devam eder. Biyolojik parçalanma işlemi sonucunda, depo sahalarında sızıntı suları ve gaz emisyonları oluşmaktadır. Gaz emisyonları arasında, bazı kokulu bileşiklerin de atmosfere atılması söz konusu olmakta; bu kokulu bileşikler, civar bölgelerde koku problemlerine yol açmaktadır. Bu çalışmada, Odayeri Düzenli Depo Sahası'ndan atmosfere atılan kokulu bileşiklerin yakın beldelerdeki atmosferik dispersiyonları, model yaklaşımıyla tahmin edilmiş; depo sahasına en yakın yerleşim yeri olan Göktürk beldesinde konsantrasyon modellemesi yapılmıştır. Model yaklaşımında, kokulu bileşiklerden bazıları (22 VOC ve hidrojen sülfür) çalışılmıştır. Çalışmaya konu olan kokulu bileşikler, literatürde KEK'u bilinenlerden seçilmiştir. Çalışmada öncelikle, uzun vadeli modelleme yapılmıştır. UVM'de ISCLT 3 kullanılmış olup, model sonuçları, iki spesifik VOC türünün, depo sahası içinde ve yakınında koku problemine yol açabileceğini, ancak bu problemin Göktürk'e ulaşmayacağını göstermiştir. UVM sonuçlarına dayanarak, bu iki spesifik türün, belirli meteorolojik şartlar altında Göktürk beldesinde de kokuya neden olabileceği düşünülmüş ve bir kısa vadeli model çalışması da yapılmıştır. KVM için MCGP 2.0 kullanılmış olup, sonuçlar, sadece bir VOC türünün, belirli meteorolojik şartlar altında, Göktürk beldesinde kokuya neden olabileceğini göstermiştir. Nitekim, bu bölgede, zaman zaman koku problemi olduğu bilinmektedir ki bu da model sonuçlarını desteklemektedir.
Removal of antibiotics from animal waste by chemical oxidation processes

Doğal ortamların antibiyotik kalıntıları ile kirlenmesi bakterilerde direnç gelişimine sebep olduğundan dünya çapında önem taşımaktadır. Bu çalışmada özellikle tarımsal alanların kirlenmesini engellemek amacıyla antibiyotik kalıntılarının hayvan atıklarından kısa sürede bertaraf edilmeleri amaçlanmıştır. Bu sebeple, ozon, Fenton reaktifi ve persülfat oksidan maddeleri oksitetrasiklin ve sülfametazin ile kirletilmiş hayvan gübresine doğrudan veya magnezyum tuzu ile ön arıtımından sonra uygulanmıştır. Magnezyum tuzu ile ön arıtımından sonra uygulanan bütün oksidasyon prosesleri hayvan gübresindeki antibiyotiklerin neredeyse tamamının giderimini sağlamıştır. Uygulanan deneysel şartlar altında, sadece ısı ile aktive edilmiş persülfat oksidasyonu antibiyotiklerin gübreden tamamen giderilmesini sağlamıştır. Gübreye ön arıtım uygulanması ozonlama prosesinin verimliliğini önemli ölçüde artırırken, Fenton ve persülfat prosesleri ile antibiyotik gideriminde önemli rol oynamadığı görülmüştür. Gübrenin altlık malzemesi ile karıştırılması, antibiyotiklerin gübreden desorpsiyonunu ve oksidasyonunu önemli bir şekilde etkilememiştir. Ozon ve persülfat oksidasyon proseslerinin hayvan yetiştiriciliğinden kaynaklanan atıksudan antibiyotik gideriminde de etkili olduğu ve biyolojik parçalanabilirliği yüksek ve hemen hemen toksik olmayan yan ürünlerin oluştuğu saptanmıştır.
Investigation of the spatial relationship of municipal solid waste generation in Turkey with socio-economic, demographic and climatic factors

Bu çalışmada, Türkiye'de belediye katı atık üretimini etkileyen önemli etkenler araştırılmıştır. Bu amaçla, hem mekansal hem de mekansal olmayan teknikler kullanılmıştır. Mekansal olmayan teknik en küçük kareler yöntemi, mekansal olan teknikler ise eş zamanlı mekansal otoregresyon ve coğrafi ağırlıklandırılmış regresyondur. Bağımsız değişkenler sosyo-ekonomik, demografik ve iklimsel göstergeleri içermektedir. Sonuçlara göre birbirine yakın olan iller benzer katı atık üretim oranına sahip olma eğilimindedir. Ayrıca, bağımsız değişkenlerin etkisi iller arasında farklılık göstermektedir. Eğitim durumu ve işsizliğin, Türkiye'de katı atık üretimini etkileyen önemli faktörler olduğu gösterilmiştir.