turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Lirik soyut söylem

İki büyük dünya savaşını acılarla geride bırakan 20. Yüzyıl insanı için bu çağ, derin bir yabancılaşmayı, duygu yitimlerini, modernizm ve usun insanın doğasıyla ihtilafa düşen egemenliğini temsil ediyordu. Sanata da hiç şüphesiz yansıyan bu durum, onu kendiliğinden bir yol ayrımına getiriyor; her türlü yanılsamaya ve temsili ifadeye karşı çıkan sanatçı, ruhunu özgür kıldığı ve soyutu uç noktalara taşıdığı yeni bir söylem geliştiriyordu. 1945 sonrası soyut sanat yönelimleri arasında, söylem gücünü sezgiden alarak içe bakışı derinleştirdiği felsefesi, büyük bir duygusal coşkuyla ortaya koyduğu kural tanımaz sanatı ve bireyselliğini göklere çıkardığı ayrıksı tutumu ve isyankar tavrıyla lirik soyut, Avrupa sanatı içinde hızla yayılan etkisiyle ayrıcalıklı yerini kaçınılmaz bir şekilde alır. Diğer yönelimlerden farklı olarak sanata yeni, özgün ve bir o kadar da asi bir ruh getirir ve en az resmin kendisi kadar resim yapma sürecinin, eylemin önemi üzerinde durur. Bu yaratıcı edime, özdevinim ve çağırışımlar ilkesine dayalı otomatizmle hız kazandırarak bilinci devre dışı bırakıp, bilinçdışı ve bilinçaltının gizemi ve zenginliğine ulaşılmaya çalışılır ve böylece rastlantının da yapıttaki yerini alması sağlanır. Coşkusal ritmi, renk duyarlılığı ve malzeme estetiğiyle hayli özgün çizgideki yapıtları bünyesinde toplayan lirik soyut eğilimlerin çağdaş Batı resim sanatındaki başlıca temsilcileri Georges Mathieu, Jean ? Michel Atlan, Wols, Hans Hartung, Serge Poliakoff, Jean Fautrier, Roger Bissiere, Jean Dubuffet, Zao Wou ? Ki ve Vieira da Silva'dır. Çağın yaftalarına karşı duruş sergileyen ve bireyselliği farklı yönleriyle mercek altına alan Psikanalizm'den Uzak Doğu sanatı ve felsefelerini, varoluşçuluktan yabancılaşmaya ve ben/lik arayışlarına kadar pek çok görüş, yöntem ve felsefelerden doğası gereği uzak kalmayan lirik soyut sanatçı, bunlarla dayanak noktalarını sağlamlaştırarak, entelektüel anlamdaki farklılığını bir kez daha ortaya koyar.
Bir sanat nesnesi olarak tekinsiz ev

Kişinin yaşadığı çevreyi anlamlandırma ve ona kök salma biçimi olan mesken tutma, fiziksel ve düşünsel karşılığını, inşa ederek sığındığı bir kabuk olan evde bulur. İnsanlığın geçirdiği evrime paralel olarak çeşitli disiplinlerdeki kavramsal uzantılarıyla en çok ele alınan konulardan biri olan ev, bu anlamda tez çalışmasının ana kavramını oluşturur. Sigmund Freud'un Almanca 'heimlich' kelimesinin çift yönlü anlamlandırılmasından yola çıkarak psikanaliz alanında geniş çaplı ele aldığı; tanıdık olanın bastırılarak ve ötekileştirilerek zihinsel olarak yabancılaşmasını ifade eden 'tekinsiz ' terimi ise bu tezin ana iskeletini oluşturan bir diğer kavramdır. Onun felsefe, mimarlık, sanat gibi farklı disiplinlere uzanan yankılamaları sonucu ev kavramı tekrar ele alınır. Bu doğrultuda, Jacques Derrida'nın 'hayalet metaforu' etrafında şekillenen tartışmalar; Mark Wigley'in mekansal bağlamda onun izini sürerek ev ile ilişkilendirmesi ve Nermin Saybaşılı'nın 'sınır kavramı, yerinden edilme, göç, sınır yerleşimleri' gibi eşikte olma deneyimi üzerinden yaptığı okumalar yol gösterici olur. On sekizinci yüzyıl modernleşme hareketi sonrası hayatın birçok alanında yaşanan anlam değişimi kamusal alanları olduğu kadar özel alanları da etkiler. Dolayısıyla, ev de bu değişimden payını alır. Söz konusu tez çalışması, evin modernleşmeden bugüne yaşanan toplumsal dönüşümlere paralel olarak değişen anlamı ve mekanı üzerinde odaklanarak tekinsiz kavramı ile ilişkilendirir, çağdaş sanattaki yansımalarına bakar ve eve dair gerçekleştirilen çalışmalar ile yeni bir anlam ve deneyim önerir.
Tekstil yüzey tasarımında yeni bir eğilim: Mordan baskı

Tekstil yüzey tasarımında yaygın olarak kullanılan tekniklerden bir tanesi debaskıdır. Baskı teknikleri kendi içerisinde birçok farklı malzemeyi ve yöntemibarındırmaktadır. Bu teknikler içerisinde henüz sayılmayan mordan baskı ise bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Doğal boyanın, tekstil yüzeyine sabitlenmesini sağlamak amacı ile kullanılan 'mordan maddesi' baskı malzemesi olarak kullanılmaya başlanmıştır. Hintli ustalar tarafından yaklaşık olarak 5000 yıl kadar önce başladığı düşünülen mordan baskıyönteminin, nesilden nesile aktarılarak günümüze kadar geldiği düşünülmektedir. Aynı zamanda doğal malzeme ve doğal yöntemlerle çevreye duyarlı üretimin hız kazandığı son 20 yılda, mordan baskı tekrar uygulanmaya başlanmıştır. Türkiye'de bu mordan baskı yöntemini uygulayan tek sanatçının Beste Bonnardolduğu tespit edilmiş olup, bu teknik kendisi tarafından verilen atölye çalışmalarındaöğrenilmiştir. Kendisiyle röportaj yapılarak gerekli tüm bilgiler alınmıştır. Gelenekselmotiflerden yola çıkılarak yapılan yedi tasarım iç mekan tekstil ürünlerine uygulanmıştır. Kalıp/ağaç baskı olarak yapılan tasarımlar bambu ağacı üzerine lazerkesimle yapılmıştır. Sürdürülebilirlik açısından da önem arz eden mordan baskı yönteminin daha fazla kişiye ulaşması en büyük amaçtır. Pamuklu kumaş üzerine yapılan uygulamalarda, şap, demir sülfat ve bakır sülfat mordanları kullanılmıştır.
Grayson Perry'nin Walthamstow Tapestry işi üzerine ikonografik çözümleme

Grayson Perry'nin Walthamstow Tapestry işi üzerine ikonografik çözümleme; bu çalışma çerçevesinde, imge-anlam ilişkisinde ilk olarak İmge kavramı ele alınmıştır. İmgenin ne olduğu, ilk zamanlarda neyi temsil ettiği, imgenin var olma amacının ilk etapta hayatta kalmak olan insan için ilk dönemlerde mağara duvarlarına yapılan resimlerle gösterilmesine, zamanla anlamının farklılaşarak içinde bulunduğu toplum yapısıyla bütünleşmesi ve zamansal anlamda farklılık göstermesine değinilmiştir. İmgelerin taşıdığı mana ile neye eş değer oldukları, toplum ve kültürün üretiminden etkilenmesine, imgelerin anlamlarının, savaşı, gücü ve zaferi temsil etmelerine ve Milat'tan önce de aynı anlamı taşıyan imgelerin eskiden günümüze kadar kanıt olarak kullanılmasından ve küresel dünyada da bir aktarım olarak gösterilmesi üzerine hazırlanan bu tez alt başlıklar halinde sunulmuştur. İkinci olarak, sanatsal imge ile sanatın ne olduğu tartışılarak terimlerle ve yorum yapılarak, sanatın amacının kültürler arasındaki farklılaşmaya gitmesinden, fakat temelde güzeli arayıp, sanatın imgelerle ve motiflerle sanatsal imgeyi oluşturmasından, sanatçının veya sanat okuyucusunun anlam farklılığına göre yorumlanmasına ve anlam kazanmasına değinilmiştir. Sanatsal imgenin, içinde bulunduğu toplumdan, kültürden beslenip izler taşıması görsel imgelerle açıklanarak örneklerle desteklenmiştir. Üçüncü bir alt başlıkta, Modern sanat eleştirisinde imge-anlam ilişkisine, H. Wölfflin' den imgeye bakışla, temel kavramlar alanında çalışmalarına, yöntem bilimselliğe ve sanatçıların birbirinden ayrılma nedenlerine değinilerek, sanat yapıtının özünde öncelik olan görsel temanın verdiği kültürlere, tarihsel dönemlere değin, resim sanatında imge; resim, heykel ve mimari üzerine çalışmalarıyla örneklemelere gidilmiştir. Resim sanatında imgenin ikonografik olarak çözümlenmesinde E. Panofsky'e göre ise, Ortaçağ, Roman, Gotik ve Rönesans dönem sanatı üzerine yoğunlaşan ve bu dönem eserlerini kuramsal ve üslup açısından inceleyen ikonografyacılığına ve metodolojik açıdan resim sanatındaki çözümlenme yöntemlerinden bahsedilmiştir. Grayson Perry'nin 'Walthamstow Tapestry' adlı çalışması ele alınarak resmin künyesi ve plastik analiziyle Erwin Panofsky'nin 'doğal, uzlaşmalı ve içsel' anlamları üç aşamada ikonografik çözümlemeler olarak yapılmıştır. Son bölümde ise, sonuç, kaynakça ve özgeçmişş ile çalışma sonlanmıştır.
Egitim fakülteleri grafik tasarım ana sanat atölyeleri ders içerikleri

Devrimi'nin, üretim olanakları ve buna bağlı olarak tüketim alışkanlıkları üzerinde yol açtığı önemli değişimlerin sonucunda 18. ve 19. Yüzyıllardan başlayarak tasarım kavramı hayatımızda vazgeçilmez bir yer edinmiştir. Hayatı kolaylaştıran, süsleyen ve insanlar arasındaki iletişimidüzenleyen tasarım ürünleri, işlevselliklerinin yanı sıra estetik beğenimizehitap eden nitelikleriyle de ön plandadırlar. Günümüzde ülkelerin uluslararası alanda etkin olabilmeleri, sanat eserlerden çok, tasarım ürünlerinin başarısına bağlıdır. Grafik tasarım ise görsel bir mesaj oluşturarak, iletişimle ilgili önemli bir fonksiyonu üstlenmektedir. Bu çalışma, bilgi çağında ilk ve ortaöğretime öğretmen yetiştirmek amacıyla etkinliklerini sürdüren eğitimfakültelerinin; öğretmen adaylarına kattığı tasarım ve grafik tasarım bilincinin düzeyi hakkında bir incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada, günümüz lisans eğitiminde uygulanan grafik tasarım ders programları ve eğitim fakülteleri grafik ana sanat atölyelerinin ders içerikleri betimsel modelle ortaya konmaya ve karşılaştırmalı bir yaklaşımla değerlendirilmeye çalışılmıştır. Bu çalışmayla eğitim fakültelerinin dün olduğu gibi bugün de uygulamalı sanatlar konusundaki etkinliğinin sürmesi için olumlu bir katkı yapılması amaçlanmıştır.
Ukiyo-e: Yüzen dünya resimleri

Bu tez çalışmasında, Japonya adasında, Edo döneminde süresince üretilmiş ve geleneksel bir baskıresim türü olan ukiyo-e kendisinin oluşturan tarihsel etmenlerden yola çıkılarak teknik, biçimsel ve sosyal açıdan incelenmiştir. Bu araştırma esnasında, başlangıçta yüzen dünya resimlerinin kendisi ile teknik olarak benzer özellikler taşıyan diğer örneklerden nasıl ayrıldığı üzerine bir yaklaşımla öncelikle 'Ukiyo-e nedir? sorusuna bir yanıt bulmak hedeflenmiştir. Ardından teknik özelliklerinin yanı sıra ukiyo-e'yi tanımlayan, zaman ve mekanla ilişkilendiren 'yüzen dünya' kavramını anlamak adına Japon sanatı sosyal ve tarihsel açıdan dönemlere ayrılarak incelenmiştir. Sonrasında ukiyo-e'nin Edo dönemi sonrası sanatsal düzlemde nasıl etkileşimler yarattığı akademik tarama yolu ile araştırılmıştır. Bu araştırmalar ile öncelikle tekniğin temel özellikleri belirtilmiş ve bu özelliklerin geleneksel bir anlatım biçimine dönüşmüş olduğu ve bir dönemin ruhu ile anlatıcı bir özellik edindiği aktarılmıştır. Ukiyo-e'nin akademik olarak incelenmesi sırasında, genelde batı kaynaklı bir bakış açısı ile neredeyse oryantal bir çerçevede değerlendirilmiş olduğu gerçeği ile karşılaşılmıştır. Fakat ukiyo-e'nin Japon resim geleneğinin ulaştığı ve ustalık gerektiren bir popüler kültür aracı oluşuna değinilmiştir. Aynı zamanda batı ile ilişkilendiğinde önemli ve farklı açılımlara sebebiyet verdiği ve nihayetinde halen bu alanda üretim yapan sanatçı ve zanaatkarların var olduğu ve bu geleneğin soluğuna katkıda bulunmak için farklı etnik ve kültürel geçmişşlerden birçok insanın üretimlerde bulunduğu aktarılmıştır. Sonuç olarak bu araştırma, gerek akademik olarak önyargısız ve doğru bir biçimde araştırılmamış olması, gerek Türkçe kaynak yetersizliği gerekse hali hazırda sayılı sanatçı ve zanaatkar kalmış olması sebebiyle yüzen dünya resimlerinin farklı yaklaşımlara sebep olabilmesi adına yapılmıştır.
Günümüz sanatında kültürel farklılık bağlamında öne çıkan kimlik tartışmalarına ilişkin yeni temsil stratejileri

Kültürel farklılık bağlamıyla vurgulanan kimlik olgusu, sosyal ve politik literatürde sıkça tartışılan bir konu olmasıyla birlikte, günümüzde geniş ölçüde sanatsal üretimlere de kaynaklık etmektedir. Sanatın öznel bakışla şekillenmesi, bu alanda üreten sanatçıların konumlarının, yönelimlerinin ve temsil biçimlerinin dahil olduğu niteliklerle çalışmaları değerlendirmeyi beraberinde getirmektedir. Kimliğin farklılık temelinde temsili ise, modernist ve postmodernist yaklaşımlarda ele alınan özne tartışmalarından etkilenmektedir. Modernist inşada evrensel değerler ve Batı merkeziyetiyle biçimlenen öznenin, farklı kültürel değerleri ötekileştirme girişimi çeşitli düşünürlerden faydalanarak gözlemlenmektedir. Bu doğrultuda eleştirel bakış da temsilin söylem boyutuyla ilişkili bir sorgulamaya yönelmektedir. Tarih yazımındaki belirleyici kıstasların açığa çıkması, kültürel incelemelerde temsilin parametrelerini görünür kılmıştır. Sanatçılar tarihsel bilginin özne tasvirleriyle oynamaktadır ve dahil edilmeyen bireysel hikayelerin peşinden gitmektedir. Çalışmanın amacı güncel olarak yaşanan toplumsal koşullar altında kültürel farklılığın sanat üretimleriyle bağlantısını ve temsil ilişkileriyle gösterimini incelemektir. Bu nedenle metnin birinci bölümü kimlik kavramının toplumsal ve kültürel bağına yoğunlaşmaktadır. İkinci bölümde, modernist yapıda özne inşasının sınırları üzerinde durulmakta, tarihselliğin reddi ve söylemin eleştirisiyle gerçekleşen kültürel ortam ve gerçeklik boyutu tartışılmaktadır. Üçüncü bölümde, çağdaş sanatın seyrinde kimlikte farklılığın ve kültürel boyutlarının izi sürülmekte, tartışılan kavramların sanatsal üretimlerle bağlantısı araştırılmaktadır. Ayrıca sanatçıların ve sanatsal üretimlerin küresel sanat ortamındaki temsili üzerinde durulmaktadır. Son bölümde ise, metinde üzerinde durulan olgulara temas eden sanatçılardan Walid Raad, Akram Zaatari, Rabih Mroue ve Mona Hatoum'a geniş ölçüde yer verilmektedir.
Bir çömlekçi ürünü olarak şekillendirilmiş ocaklar ve ekolojik dengeye etkileri

Yemek pişirme kültürü, insanlığın tarihi ile eş zamanlıdır. Hayatta kalmak için beslenmeye mutlak bir ihtiyaç duyulması, yemek kültürünün adeta bilim alanındaki gibi aktif gelişmelere tanık olmasına sebep olmaktadır. Amaç temel insan ihtiyacının karşılanması olmakla beraber, yemek pişirmek için çok çeşitli araç ve malzemeler kullanılmaktadır. Her ne kadar dünya nüfusunun büyük çoğunluğu modern mutfaklara ve donanımlara sahip olsa da, az gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde en yaygın kullanılan yemek pişirme ve ısınma araçları, odun veya fosil yakıtlar yakan basit ocaklardır. Bu ocaklar ile, kullanılan yakıttan alınan enerjide büyük kayıplar yaşanıyor da olsa, söz konusu halkların yaşadıkları ortam ve maddi kaynaklar paralelinde elde edebildikleri en teknolojik araçlar olmayı sürdürmektedirler. Bu araştırma çalışmasında; kilden üretilen yemek pişirme amaçlı katı yakıtlı ocaklar incelenmiş; kullanıldıklarında sosyal ve coğrafi çevreye bağlı farklılıkları ele alınmış, yerel özellikleri yansıtan kullanım amaç ve alanları tarif edilmiştir. Çok geniş bir coğrafyada ve kalabalık bir insan grubu tarafından kullanılma sebepleri irdelenerek; özellikle az gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerdeki kırsal alanlarda temel yemek pişirme araçları olmalarının, ekolojik dengeye ve kullanıcı aile fertlerinin sağlığına etkileri incelenmiştir.
Sanatta sağaltım ve güncel sanat terapisi

Sanatta sağaltım üzerine şekillenen bu çalışmada, sanatın var olduğu günden beri tarihsel süreçte, ilkel toplumlardan günümüz modern toplumlarının sanat yoluyla yaşadıkları ruhsal tecrübeleri ve sonucunda sanatın sağladığı ruhsal yenilenme, arınma, kaybedilmiş değerlerin geri kazanılmaları ile ilgili kültür, deneyim ve örneklerden bahsedilmektedir. Yöntemsel olarak bu çalışma, dünyanın hemen hemen her bölgesinde genel bağlamda aynı, ufak detaylarda kültürel farklılıklar gösteren Şamanist yaşam şeklini ve şamanın ilk ve en önemli sağaltıcı figür olmasını ve bugünün modern sanat terapisinin belirlenmiş bir disiplin dahilinde sanatın aktif olarak iyileştirici, tedavi edici bir yol olarak başvurulmasını bu konudaki uzmanların aktarımlarına dayanarak göstermeye çalışmaktadır. Modern sanat terapisi bağlamında terapötik yaklaşımların dışında sanat yaratımını kendi sağaltım veya toplumsal sağaltım yolu olarak görmüş Joseph Beuys hakkında bir bölüm de yer almaktadır. Bunun yanında yaşanılan coğrafyanın Şamanist tedavi uygulamalarından, İslamiyet sonrası özellikle Osmanlı İmparatorluğu döneminde ruhun sağaltımı üzerine Osmanlı Tıbbı ile ilgili bilgiler verilmektedir. Çalışmanın sonunda ise, başlangıçtaki amaç dahilinde kişisel tecrübelere dayanarak sanatın sağaltım gücünün sosyal bir birey olabilme çabasında ne kadar önemli olduğu gösterilmek istenmiştir.
Mitoloji ve Anadolu söylencelerinin özgün seramik form ve yüzeylere yansıması

Anadolu topraklarının süregelen efsanelerinden Şahmeran söylencesi, hem hayranlık beslenen hem de korkulan bir varlık olarak kültürümüzde yer almaktadır. Özellikle yılan temasının çoğu kültürde önemli yer edindiği gözlemlenmiş ve tarih boyunca pek çok söylencesel figürün Şahmeran ile benzer özellikleri olduğu görülmüştür. Diğer kültürlere ait söylencesel figürler sanatla beslenerek tüm dünya tarafından bilinirliği sağlanırken; bulunduğumuz coğrafyaya ait Şahmeran uluslararası platformlarda yeterli düzeyde anlatılamamıştır. Bu çalışma Şahmeran'ın korkulan yönünü yumuşatmak, söylencede verilmek istenen mesajları ve figürün karakter özelliklerini ön plana çıkarmak, yılan formunu da yok saymadan onu daha estetik ve modern bir forma dönüştürmek, böylelikle yeni nesillerin ilgisini çekerek, nesiller boyunca anlatılagelen bu söylencenin unutulmasına izin vermemek amacıyla yapılmıştır. Bu amaçtan yola çıkarak, çalışmada yılan temalı söylenceler incelenmiştir. Şahmeran söylencesinin farklı anlatımlarına, diğer kültürlerdeki bazı söylencelerle benzerliklerine ve farklılıklarına bakılmıştır. Ülkemizde yapılan, Şahmeran temalı filmler, tiyatro oyunları, edebi çalışmalar, el sanatları, camaltı resimler, resim, heykel ve seramik çalışmaları araştırılmıştır. İncelemelerden elde edilen bilgiler günümüze göre yorumlanarak, yapılan uygulamalarla çağdaş bir dille seramik sanatına yansıtılmıştır.
Günümüz Türk resminde sembol

'Sembol' ve 'Simge' toplumların kültürel birikimlerinin, anlam ve düşünsel yapılarının net ve en yalın anlatım biçimidir. Bu biçimsellik, sanatta simgenin anlam olarak açılımındaki varoluşu ile biçimselliği aşarak daha kavramsal bir alana doğru yol almıştır. 'Metafor' ve 'örnek' olarak bakıldığında nesnelerin birleşimi, birlikteliği karşılıklı bir tasvirin ifade edilişidir. Bu ifade ediliş biçiminin gündelik hayata yansıyışı, tekrar tekrar kendisini üretişi ve bu süreçte kavramsal alanla temas edişi kültürel etkinlikleri de belirler. Bu tez çalışmasında; Türk Resminde sembol kavramının önemi, etkileri ve gelişim evreleri araştırılarak Günümüz Türk Resminde önde gelen ressamların eserlerindeki 'Sembol' ve resmin ilişkisi ele alınacaktır.
Selçuklu, Osmanlı ve Endülüs Dönemi kaplama seramiklerinin karşılaştırmalı değerlendirmesi ve günümüz karo endüstrisine yansımaları

Neolitik Çağda, Anadolu ve Mezopotamya topraklarındaki barınma mekanlarında yapı malzemesi olarak kullanılan kil, insanoğlunun ellerinde amaçları doğrultusunda şekillendirilmiş ve onun çağlar boyu süren serüveni içinde zamanla keşfedilmiştir. Yalıtım amaçlı kullanılan pişmiş toprağın kaplama malzemesi olarak kullanımı ilk kez Tunç Çağında, dekoratif amaçlı kullanımı ise ilk kez Demir Çağında gerçekleşmiştir. Asırlar boyunca birçok medeniyet tarafından kullanılan kaplama seramikleri sırla renklendirilmeye başlandıktan sonra insanoğlu, onu yaşadığı alanları daha güzel kılmak amacıyla kullanmaya başlamıştır.13. yüzyılda İslam kültürü çerçevesi içinde kalarak figürlü duvar resmini geliştirememiş devletler, mimari yüzeyleri iki boyutlu ve rengarenk seramiklerle kaplayarak, seramik sanatını büyük sanat düzeyine ulaştırmıştır. Selçuklu, Osmanlı ve Endülüs dönemi seramikleri, yüzey kaplamalarında renk ve desenleriyle olduğu kadar oluşturdukları kompozisyonlarla da mimarinin ayrılmaz parçası haline gelmiştir. Selçuklu döneminde, geometrik kompozisyonlar geliştiren sanatkarlar, Osmanlı döneminde stilize bitkisel desenlerle hem dini hem de sivil mimarideki kullanım alanlarını muhteşem seramiklerle süslemişlerdir. Endülüs dönemi, mimaride seramik kullanımının İslam kültürü üzerindeki etkisiyle, Avrupa topraklarında eşsiz yapılar miras bırakmıştır. İslam kültüründe kaplama seramiklerinin gelişim sürecinde önemli rol oynayan Selçuklu, Osmanlı ve Endülüs dönemi, yalnızca söz konusu dönemlere değil, günümüz seramik endüstrisine de teknik açıdan ışık tutmuş, modern karo tasarımında, form ve desen arayışlarında kaynak oluşturmuştur. Tez kapsamında Selçuklu, Osmanlı ve Endülüs dönemi kaplama seramikleri ve bu geleneksel seramik kaplamaların günümüz seramik endüstrisine yansımaları, üç bölümde ele alınmıştır. Birinci bölümde; kaplama seramiklerinin tarihsel gelişimine yer verilmiştir. Selçuklu, Osmanlı ve Endülüs dönemi kaplama seramikleri, dönemlerine göre; form, desen ve teknik açısından ele alınarak görsel örneklerle karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. İkinci bölümde; Selçuklu, Osmanlı ve Endülüs dönemi kaplama seramiklerinin dönemin mimari yapılarında kullanım alanları incelenmiştir. Söz konusu dönemlerin sivil ve dini mimari yapılarında kaplama seramiklerinin kullanımı, iç ve dış mekanda olmak üzere, ayrı başlıklar altında örneklendirilmiştir. Üçüncü bölümde; Türk ve İspanyol seramik karo firmalarının ürünleri başta olmak üzere, günümüz seramik karo endüstrisinde yer alan geleneksel kaynaklardan beslenerek tasarım ve üretimleri gerçekleştirilen karolar; form, desen ve teknik açısından, orijinal kaynakları ile ilişkilendirilerek örneklendirilmiştir.
Bir tanık olarak mekan

Günlük hayatta mekana girmek için açılan kapı, bu teze giriş için bir metafor olarak kullanılır. Mekanla hem kavram hem de biçim olarak karşılaştığımız tez, içerik ve biçim bağlamında mekanın kendisi olarak sunulur. Toplumsal, sosyolojik ve felsefi açıdan bir yapı olarak ele alınan mekan bu tezde boşluk üzerinden kurulan öznel bir yer olan evi temsil eder. Bu ev, bize kapısını açıp içeride yürüme, odalar arasında gezinme olanağı verir. Kimi odaları kapısını açıp girebileceğimiz gibi kimisine içeriye girmeden duvar ya da kapı aracılığıyla tanık oluruz. Metnin kapısı açıldığında, girişten itibaren, kişisel hikayenin anlatıldığı, olaylar, durumlar, tarihler, örneklerle karşılaşırız. Kapıyı açtığımızda, mekanın tanık olduklarını, mekanın nesnesini ve öznesini görürüz. Boşluğun içinden geçerek evin kapısından içeriye girdiğimiz mekanda ilerleyen tez, aynı kapıdan çıkıp kapıyı kapattığımızda sona erer.
20. yüzyıldan günümüze kentsel yaşam-resim sanatı etkileşimi

19. yüzyılın ikinci yarısında başlayan endüstri devrimi ile birlikte kentleşme hareketi de hız kazanmış ve teknolojinin kent hayatına girmesiyle daha önce görülmemiş bir düzeyde dinamizm kazanan kent yaşamındaki bu gelişmelerin, sanata yansımaları çok kısa bir sürede kendini göstermiş ve yeni ifade biçimleriyle de yaratma olanakları bulabileceğini kanıtlamıştır.20. yüzyıldan günümüze modern kentin geçirdiği yapısall değişimler, çağdaş resim sanatını da kaçınılmaz şekilde etkilemiş ve farklı sanat akımlarıçevresinde, farklı üsluplara sahip ressamlar çeşitli kentsel imgelemleri ve algıları yorumlamış, kentleşme sürecindeki ekonomik, politik, sosyal ve psikolojik sorunları ele alan yapıtlar üretmişlerdir. Bu yapıtlar aynı zamanda, dönemlerinin kent yaşamlarına ilişkin ipuçları veren birer belge niteliğindedir. Çağdaş anlamdaki sanat akımlarımlarından ve resim sanatından kent ve kentsel yaşam da etkilenmiş ve bu etkiler kendilerini, sanatçılar tarafından yapılan kent planlarında, sokak resimlerinde ve sokağa yansıyan resim esaslı sanat dallarında, müze ve sanat galerilerinde göstermişlerdir. Günümüzdekikozmopolit megapollerdeki kaotik ortamların renkliliği, kendine ait ahengi ve çelişkileri, bir bakıma çağdaş resmin yeni tatları ve sentezleri yakalaması için bulunmaz birer fırsat olmaktadır.