turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ortaokul görsel sanatlar dersinde açık hava eğitim uygulamaları: Bir durum çalışması

Açık havada eğitim ; çoklu-duyusal deneyimleri vurgulayan, doğa, toplum ve bireysel çevreyi kapsayarak bütünleştirilmiş öğrenme yaklaşımını kullanan bir öğrenme ve öğretme etkinliğidir. Açık havada eğitim etkinliklerinde açık alanların kullanımı yoluyla bireyin; fiziksel, duygusal, bilişsel, sosyal ve ruhsal düzeyini yükseltmek amaçlanmaktadır. Bu bağlamda AHEE, birçok farklı disiplin için uygulanabilir öğrenme ve öğretme alternatifleri sunmaktadır. Sanat eğitimi de amaç ve uygulamaları bakımından AHEE ile benzerlik içeren bu disiplinlerden biridir. Bu araştırmada, AHEE ile gerçekleştirilen Görsel Sanatlar Dersi'nin uygulama sonuçlarının ortaya konulması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda görsel sanatlar öğretiminin temel öğrenme alanları olan görsel iletişim, görsel eleştiri ve kültürel bilinç bağlamında öğrenme süreci gözlemlenmiştir. Nitel araştırma yöntemi ile çalışılan araştırmada durum çalışması deseni kullanılmıştır. Araştırma, 2015 2016 eğitim öğretim yılında ortaokul 5. sınıf öğrencileri ile Görsel Sanatlar Dersi'nde altı hafta süresince gerçekleştirilmiştir. Araştırma kapsamında sekizi odak olmak üzere toplam 21 öğrenci yer almıştır. Araştırmada veri toplama araçlarından odak öğrenciler ile yarı-yapılandırılmış görüşme, dış ve iç gözlemci alan notları, gözlemci yarı-yapılandırılmış gözlem formları, kamera kayıtları ile araştırmacı ve öğrenci günlüklerini içeren dokümanlar kullanılmıştır. Doküman, gözlem ve görüşme yoluyla toplanan veriler betimsel analiz yoluyla analiz edilmiştir. Veriler NVivo programı kullanılarak analiz edildikten sonra elde edilen bulgular, alanyazın ile ilişkilendirilerek yorumlanıp ve tartışılmıştır. Araştırmanın bulguları kapsamında elde edilen temalar: Görsel ifade, eleştirel ifade ve kültürel ifade olarak belirlenmiştir. Araştırma bulguları doğrultusunda elde edilen sonuçlara göre Görsel Sanatlar Dersi'nin açık havada eğitim etkinlikleri ile uygulanması sonucunda öğrenme alanları düzeyinde olumlu yansımaları tespit edilmiştir. Buna doğrultuda görsel ifade teması bağlamında, yaratıcı fikir geliştirme, iletişim kurma becerileri, bir bilgiyi başka bir durumun çözümünde kullanma, yansıtma yaparak sonuca ulaşma ve imgesel düşünme becerileri geliştirme yönünde anlamlı sonuçlara ulaşılmıştır. Eleştirel ifade teması bağlamında, öz eleştiri yapma becerisi, farklı düşüncelere saygı duyma ve çözüm odaklı öneri sunma yönünde anlamlı sonuçlara ulaşılmıştır. Son olarak kültürel ifade teması bağlamında, müze bilinci kazanma, Görsel Sanatlar Dersi dersine yönelik olumlu algı geliştirme ve çevre bilinci geliştirme yönünde anlamlı sonuçlara ulaşılmıştır. Bu sonuçlar çerçevesinde Görsel Sanatlar Dersi için AHEE'nin kullanımının okul programları ve çevresel faktörler ile desteklenerek yaygın hale getirilmesi önerilmektedir.
İlköğretim 8. sınıf görsel sanatlar dersinde kavramsal sanat uygulamalarına ilişkin algılar

Bu araştırmanın amacı, Denizli İli ve ilçelerinde öğrenim gören ilköğretim 8. sınıf öğrencilerinin kavramsal sanat uygulamalarına ilişkin algılarını ve öğretmen görüşlerini belirlemektir. Öğrencilere gösterilen kavramsal sanat örnekleri yaş ve algı düzeyleri gözetilerek uzmanlar tarafından belirlenmiştir. Örneklem, Denizli İli genelinde 8. sınıf öğrencilerinden oluşan evreni temsil etmektedir. Denizli ili ve ilçelerinde toplamda 142 öğrenciden tarama yoluyla veri toplanmıştır. Veri toplama araçları olarak, Kavramsal Sanat Uygulamalarına İlişkin Öğrenci Görüş/Görüşme Anketi, Öğrenci Öz Değerlendirme Formu, Öğretmen Görüşme Formu ve Uzman Değerlendirme Formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde; ortalama, standart sapma, frekans ve yüzde dağılımı, T testi, scheffee testi gibi istatistiksel teknikler ve betimsel içerik analizi kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; kavramsal sanatla ilgili seçili görsellerin beğenilme oranları değişiklik göstermektedir. Beğenilerin video ve üç boyutlu çalışmalarda yoğunlaştığı saptanmıştır. Öğrencilerin büyük çoğunluğu, kavramsal sanat uygulamalarını emek yoğun çalışmalar oldukları için sanat eseri olarak görmektedirler. Öğrencilerin gördüklerini anlatma çabası içinde oldukları ve soyut duygu ifadeleri içeren kavramları kullandıkları tespit edilmiştir. Öğrencilerin kavramsal sanat örneklerini gördükten sonra resim ve sanata yönelik görüşleri olumlu yönde değişmiştir, görsel sanatlar dersinde çizgisel ve renkli mekan düzenlemeleri, üç boyutlu çalışmalar ve video çalışmaları yapmak istediklerini belirtmişlerdir. Kız öğrencilerin beğeni ve görüş toplam puanları, erkek öğrencilere göre daha yüksektir. Okullara göre beğeni ve görüş puanları değişiklik göstermektedir. Genelde gelir durumu yükseldikçe görsel beğeni ve görüş toplam puanları yükselmiştir. Ailesi sanat eğitimi alan öğrencilerin görüş puanları, ileride görsel sanatlar eğitimi almak isteyen öğrencilerin ise hem beğeni ve hem de görüş puanları daha yüksektir. Görseller hakkında bilgi sahibi olduktan sonra öğrencilerin beğeni ve görüş toplam puanları yükselmiştir. Deney grubu öğrencilerinin yaratıcı ve özgün çalışmalar üretmelerine karşın, malzeme ve teknik düzeyde genelde zayıf kaldıkları fakat anlatım bakımından kavramsal sanata yaklaşan örnekler ortaya koydukları saptanmıştır. Öğretmenler; kavramsal sanat uygulamalarını faydalı bulduklarını, Görsel Sanatlar eğitimine katkı sağlayacağını, öğrencinin bakış açısını genişleteceğini ve yeni açılımların yararlı olacağını, öğretim programında yer verilmesi gerektiğini belirtmişlerdir.
Türk resim sanatında gerçeküstücü ressamlar

Avrupa'nın dünya savaşları bunalımını yaşadığı dönemde ortaya çıkan bir sanat akımı olarak 'gerçeküstücülük', ya da diğer adıyla 'sürrealizm' akımı, gerçeğin insanların zihinlerinde yarattığı şuuraltı izlerinin; rüyaların peşinden gitmekte ve bu durumu konu alan eserlerin genel türü olarak kabul edilmektedir. Gerçeküstücülük akımı; edebiyat alanında Tristan Tzara ile başlamış, resim ve heykel alanında önemli bir çığır açmış, sanat alanında kendisine önemli bir yer edinmiştir. Salvador Dali, Pablo Picasso, Rene Magritte, Paul Delvaux, Max Ernst ve Giorgi De Chirico kurucular arasında yer alırken, Louis Aragon, Bohumil Hrabal, Andre Breton, Giorgio de Chirico, Salvador Dali, Anthony Earnshaw, Alberto Giacometti, Gilberto Hernandez Ortega, Frida Kahlo, Luis Bunuel, Man Ray, Max Ernst, Francis Picabia, Raymond Queneau, Ray Caesar, Roland Penrose, Kay Sage, Yves Tanguy ve Thomas Kinkade'ın en önemli temsilcileri arasında yer aldığı 'gerçeküstücülük akımı'', en genel tanımı ile gerçeğin zihinlerdeki yansıması olarak ele alınmaktadır. Gerçeküstücülük akımı Türk resim sanatını da yakından etkilemiştir. Türk ressamlar, gerçeküstücülük akımının ortaya çıkmasından kısa bir süre sonra, gerçeküstücülükten izler taşıyan eserler vermeye başlamıştır. Çağdaş Türk resim sanatında da gerçeküstücülük akımının hala ressamlar üzerinde önemli bir etkisinin bulunduğu görülmektedir. Bu nedenle, Türk resim sanatında gerçeküstücülük akımı kapsamında eserler veren Türk ressamların yaklaşım ve eserlerinin derlenmesi, konuya ilişkin bütüncül bir bakış açısı doğurması açısından önem taşımaktadır.
Heykel değerlendirmesinde estetik ve anti-estetik tartışması

Estetik ve anti-estetik yaklaşımlarla bir sanat yapıtının sağladığı bilgi ve yapıtın değeri görülememektedir. Bu çalışmanın amacı, İoanna Kuçuradi'nin sanat yapıtının değerinin bilgisine ulaştırabilen değerlendirme görüşünde ortaya koyduğu yol ile bir heykeli değerlendirmenin olanağını göstermektir. Bu amaçla bu çalışmanın birinci bölümünde, estetik kavramı ve sanata bu kavramla yaklaşmanın sonuçları irdelenmiştir. Estetiğin duyular, duygular ile ilgili olduğu, anlamının belirsiz olduğu ve sanata sanat felsefesinin ışığında yaklaşmanın estetikle yaklaşmaktan daha uygun olduğu ortaya konulmuştur. İkinci bölümde, sanata estetik dışında olan yaklaşımlar: anti-estetik, negatif estetik ve inaesthetics; Wölfflin'in Panofsky'nin, Danto'nun, Dickie'nin ve Carroll'un görüşleri; Hartmann'ın ve Ingarden'in tabakalar kuramları; sanatı bir tür bilgi olarak gören Schopenhauer'ın, Heidegger'in, Nietzsche'nin ve Kuçuradi'nin görüşleri irdelenmiştir. Bilgi ile sanat arasındaki ilişki bu çalışma için önemlidir, çünkü bir sanat yapıtı bilgi sağlar; sanatçı, plastik sanatların biçim dilinin bilgisini kullanarak, sanat ve sanattan başka konularla ilgili bilgiyi yapıtı ile iletir. Bu çalışmanın üçüncü bölümünde, 1580'lerden günümüze heykel örnekleri irdelenerek, heykellerin estetik yaklaşımlarla ulaşılamayan 'heykelleştirilmiş bilgiyi' sağladıkları ortaya konulmuştur. Bu bölümde anti-estetik denilen, sanat yapıtlarına dönüşen sıradan nesneler de irdelenerek, onları dönüştürenin bilginin gücü olduğu ortaya konulmuştur. Dördüncü bölümde, Kuçuradi'nin metodu, üçüncü bölümden seçilen sanat yapıtlarını değerlendirmek için uygulanmıştır. Bu metotla, bir sanat yapıtı tarafından sağlanan bilgi görülebilmekte; yapıtın değeri ve önemi ortaya koyulabilmektedir. Önerilen metot, sanatçı özgürlüğünü kısıtlamamakta, yapıtı belirli kriterlere uymaya zorlamamakta, yeni değerlendirmelere de açık görünmektedir.
Fundamentals of architectural design in comparison to filmmaking

Mimarlık ve sinema arasındaki ilişki, 20. yüzyılın başlarında oluşan hareketli görüntü teknolojisinin ilk adımları ile başlamış ve kendi bilgi sistemlerini yeniden şekillendirmek amacıyla zihinsel, anlatımsal ve pratik kullanıma yönelikaraçları birbirlerinden alarak bugüne kadar gelişerek devam etmiştir. Bu araştırmada, mimari tasarımın temel elemanları ve onların örgütlenmeprensipleri, sinema alanı içerisinde öykülemenin, mizansenin ve kurgunundüzensel özelliklerini analiz etmek amacıyla yöntembilimsel bir araç olarak kullanılmaktadır. Öncelikle, her iki alanın sonuç ürünleri bir kompozisyon formu olarak ele alınmakta ve bu bağlamda tasarım dinamiklerinin uyumluluğuincelenmektedir. İkincil olarak, hem mimari hem de sinemasal tasarımın temel tasarım elemanları ve prensipleri tanımlanmaktadır. Son olaraksa, filmin tasarım sürecinin yeniden tanımlanması ve mimari tasarım temel prensiplerinin film yapım sürecindeki varlığının ortaya çıkartılması amacıyla, her iki alan arasında kapsamlı ve karşılaştırmalı bir analiz yapılmaktadır.
1990-2000 yılları arasında Holywood sinemasında simgeleşmiş kostümler ve anlamları

Bu araştırmada 1990- 2000 yılları arasında Hollywood sinemasında, sinema akımları, türlere göre sinema filmleri, sembol ve sembolizm kavramları, sinemada karakter yaratmada tamamlayıcı unsurlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Bu tez kapsamında fantastik, dram ve bilim kurgu filmlerin incelenmesi ve incelenen bu filmlerde simgeleşmiş kostümlerin belirlenmesi, film türleri arasındaki kostümler ve varsa vermek istedikleri mesajların anlamları; bu anlamların karakter üzerindeki etkisi incelenmesi amaçlanmıştır. Bu araştırmada, nitel araştırma yöntemlerinden biri olan döküman incelenmesi kullanılmıştır. Bu yo ntem, araştırılması hedeflenen olgu veya olgular hakkında bilgi ic eren yazılı materyallerin analizini kapsamaktadır. Ayrıca seçilen üç filmin karşılaştırması yapılarak kendi içinde değerlendirmesi yapılmıştır. Sinemanın ilk çıkışı ile birlikte siyah beyaz filmler ve sinema çekim tekniklerinin henüz ilerlememiş olması ile birlikte belki kostümler tam olarak dikkat çekmemekte ve ilk planda olmamaktadır. Ancak ilerleyen süreçte renkli çekim tekniklerinin keşfedilmesi ile kostüm daha çok önem kazanmıştır. 1990 ile 2000 yılları arasında Hollywood sinemasında bazı filmlerde kullanılan kostümler filmlerin simgesi haline gelmiş, hatta bazı filmlerde kullanılan kostümler dönemin modasını etkilemiştir. Aynı zamanda sinema karakterini oluşturmakta fiziksel özellikler, saç, makyaj, dekor, nesne ve kostüm gibi unsurların tamamlayıcı olduğunu, karakter yaratım sürecinde önemli yerlere sahip olduğu gözlemlenmiştir. Bu araştırma fantastik türde Tim Burton yönetmenliğinde, Edward Scissorhands, 1990, Bilim Kurgu türünde Lana Wachowski, Lilly Wachowski Kardeşler'in yönetmenliğinde Matrix, 1999, dram türünde Quentin Tarantino yönetmenliğinde Pulp Fiction, 1994, filmlerinin izlenerek türlerinin incelenmesi ve kostümsel farkları, filmdeki karakterlerin simgeleşmiş kostümleri, kullandıkları nesneleri, film sahnelerinde bulunan dekorları incelenerek filmlere yaptığı katkılar araştırılmıştır. Tezin içerisinde bahsi geçen filmlerin kostümlerinin nasıl filmin simgesi haline dönüştüğü, kostümlerin yaratım süreci, karakterlerin kostümlere nasıl uyum sağladığı, karakterdeki tamamlayıcı unsurlardan kostümün hangi sıralamada olduğuna ve gözlemlenen farklara ayrıca yer verildi. Bu araştırmada bir kostümün fimi hatırlatmada, simgesi haline dönüşmede hangi yolları izlediği, bunun etkilerinin ve farklarının anlatılması amaçlanmıştır.
Bilimsel biyolojik illüstrasyonların grafik değerlendirmeleri

Bilimsel illüstrasyonun amacı; yok olma tehdidi ile karşı karşıya olan canlıların illüstrasyonlar aracılığıyla, canlı ya da kurutulmuş, dondurulmuş örnekleri kullanılarak bilimsel kriterlere uygun olarak yapılan çalışmalar, sonraki araştırmalara kaynak teşkil edebilmesi açısından büyük önem taşır. İllüstrasyon, konu ile ilgili duyguları ve yorumları fotoğrafla sağlanamayacak ayrıntı düzeyini bu yöntemle ifade edebilir ve görsel olarak daha etkilidir. Bu şekilde disiplinli çalışmanın estetik olarak ortaya çıkması daha büyük kitlelere ulaşmak açısından da önemlidir. Oluşan bu ilgi, flora ve faunayı bilen insan sayısının artmasını ve sadece bilim adamları değil, genel olarak insanların da aktif bir şekilde bu canlılarla ilgilenmesini sağlayabilir. Bilimsel biyolojik illüstrasyonlar, resmi yapılacak olan canlının basit yapı ve şekillerini inceleyerek, birebir çizim yapabilmek için gerekli teknikleri öğretilip, onların bilimsel kriterlere göre resmedilmesini sağlarken, yapıyı görüp algılama, açıyı doğru bir şekilde ölçeklendirerek çizim yapma, ışık-gölge kullanımını kavrama yeteneklerini geliştirmeyi amaçlar. Bu tez çalışmasında illüstrasyonun, özellikle bilimsel illüstrasyonun, canlılarla ilgili bilgilerden ve resimlerden oluşan rehber kaynaklar olmadan, bu canlıları teşhis edebilmenin ve bu faaliyetleri gerçekleştirmenin mümkün olmadığı vurgulanmıştır. Bilimsel illüstrasyonun bütün dalları kısaca açıklanmış ve bilimsel botanik illüstrasyonu açıklayıcı görsellerle anlatılmıştır.
Görsel iletişim tasarım odaklı e-dergilerin incelenmesi ve gorseliletisimtasarimidergisi. com uygulama örneği

Son yıllarda teknolojik gelişmeler sonucunda, bilginin sunulması, depolanması ve dağıtımında elektronik ortamın tercih edilmesinden dolayı, elektronik yayımcılık basılı yayının önüne geçmektedir. Elektronik dergiler, elektronik yayımcılığın en sık tercih edilen türlerinden biri olup, okurla görsel etkileşim içeren bir yayın biçimidir. E-dergiler genellikle basılı dergilerin elektronik ortama aktarılması gibi görülse de çoklu ortam özellikleri ile farklı tasarım türlerine sahiptir. Tasarım açısından etkili bir e-dergi çoklu ortam özelliklerinin amacına uygun kullanılmalıdır. Yapılan bu araştırma ile elektronik dergilerin tasarım anlamında taşıdığı önemi ve web sitelerindeki erişilebilirliği vurgulanarak alternatif bir çalışma ile gösterilmiştir. Bu araştırmanın amacı, Görsel İletişim Tasarımı odaklı elektronik dergilerin görsel kimlik açısından incelenmesidir. Bu amaca uygun olarak genel tarama modellerinden faydalanılmıştır. Araştırmanın birinci bölümünde dergi tasarımı ve elektronik dergi yayımcılığı, dergi türleri ve dergi tasarımında görsel kimlik kavramları ele alınmıştır. Araştırmanın ikinci bölümünde Dünya'da ve Türkiye'deki görsel iletişim dergilerinin örneklerine yer verilerek, görsel kimlik tasarımı prensiplerine göre incelenmiştir. Araştırmanın son bölümü ise; kurumsal kimlik tasarımına göre incelenen Görsel İletişim Tasarım Dergilerine alternatif olarak özgün gorseliletisimtasarimidergisi. com bir örneği tasarlanmıştır.
Geçmişten günümüze ekose

Ekose desen, dünya üzerindeki birçok farklı kültür tarafından kullanılan, oldukça popüler bir desendir. Dünyanın hemen her köşesinde kullanılan kareli ve ekose kumaşlar, ister gelişmiş ülkelerde, ister geri kalmış ülkelerde olsun, farklı amaç ve yöntemlerle; geçmişşte olduğu gibi günümüzde de kullanılmaktadır. Desen, sadece tekstilde değil; tekstil içi ve dışı birçok üründe, yaygın olarak kullanılmaktadır. Ülkemizde ve diğer birçok ülkede kullanılan bu desen, İskoçlar için çok başka bir anlam taşımaktadır. İskoçlar, ekose deseni oldukça fazla benimsemişler; ulusal kültürlerinin ve kimliklerinin sembolü haline getirmişlerdir. Bunda, tarih boyunca yaşadıkları birçok olayın, savaşların, isyanların etkisi olmakla birlikte; geleneksel değerlerin, sanat ve edebiyatın da katkıları çok olmuştur. İskoçlar, bugün ekose desene; neredeyse bayrakları kadar değer vermektedirler. Dünya üzerinde, bir tekstil desenine bayrakları kadar önem veren, böylesine başka bir ülke örneği bulunmamaktadır. İskoç halkı, ulusal kimliklerini vurguladığını düşündükleri ekose deseni, her zaman ve her yerde gururla taşımaktan duydukları mutluluğu, tüm dünyaya her fırsatta göstermiş ve bugün de göstermeye devam etmektedirler. Dünyadaki birçok kültür ise bu deseni; İskoçlar ve İskoçya ile bağdaştırmaktadır. Ekose denince, çoğunun aklına, asıl adı kilt olan ve ekose kumaşlardan yapılmış etekleri giyen İskoç erkekleri gelmektedir. Yüzyıllar boyunca bu kıyafet, önce dağlık alanlarda; sonra da geniş ovalarda yaşayanların geleneksel kıyafeti olmuştur. Kilt, İskoç'lar için çok önemlidir. Ekose desenin günümüzde kullanılmadığı alan ise yok gibidir. Bununla birlikte; en çok tekstil ve moda sektöründe kullanılan bir desen olan ekose desenin, belli tarzlar ve toplumsal olaylar neticesinde, zaman içinde farklı anlamlara bürünmesine de tanık olunmaktadır. Moda da kullanım alanı çok geniş olan ekosenin, bazı ünlü tasarımcılarla özdeşleştiği ve koleksiyonlarının vazgeçilmezi yaptıkları da bilinmektedir.
Piksel sanat kavramı ve Yeşilçam filmlerine uyarlanması

Sayısal sanatlardan biri olarak tanımlayabileceğimiz piksel sanatı, piksellerin yan yana gelmesiyle oluşturulan, günümüzde yeniden önem kazanmış bir tasarım formudur. Piksel sanatının kökeni 1982 senesinde Zerox firmasının Palo Alto araştırma merkezinde çalışan Adele Goldberg ve Robert Flegal'a dayanır. Pikseller binlerce ışık ve renk noktasından oluşur. Buna bağlı olarak bu noktaların birim yüzeyde fazla olmaları net bir görüntünün ilk kriteridir. Bunlar da yüksek çözünürlüklü görüntü olarak tanımlanır. Örneğin; bilgisayar ekranına yakından bakıldığında bu karecikleri yani pikselleri görmek mümkündür. Bu karelerin yan yana getirilmesiyle oluşturulan görsel sanat da piksel sanatı olarak tanımlanır. Özellikle 1980 ve 90'lı yıllarda oynanılan düşük çözünürlüklü oyunlar aslında birer piksel sanat örneğidir. Araştırma sürecinde; piksel sanatının nostaljik görüntüsünün günümüze hangi amaçlarda kullanılmak için geçtiği, hangi mecralarda kullanıldığı ve bu sanat stiliyle oluşturulan tasarımların Türkiye'deki ve dünyadaki önemi gözlemlenmiştir. Bu gözlemler sonucunda, ülkemizde piksel sanatı fazla bilinmemekle beraber, Türk sanatçılarımızın bu sanat kavramıyla ürettiği eser neredeyse hiç yoktur. Bu bağlamda piksel sanatını ülkemiz dijital sanatında yer edinmesini sağlamak, bu alanda eserler üretmek, dijital sanat dünyasındaki gelişmişlikte yer alabilmek önemlidir. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre; günümüzde piksel sanatı sadece video ve bilgisayar oyunlarında değil, çapını daha da genişleterek, afişlerde, logolarda ve animasyon filmlerinde kullanılmaktadır. Bu araştırmada, 8 -bit ve izometrik olmayan piksel sanat tekniğiyle, Yeşilçam filmlerinin en akılda kalıcı sahneleri animasyon olarak tasarlanmış ve piksel sanatın daha geniş kitlelere yayılması amaçlanmıştır.
1990?2010 yılları arasında Türkiye'de baskı teknolojilerinin gelişiminin grafik tasarım çalışmalarına etkisi

Günümüz sanatının geldiği boyutlar hızla değişmektedir. Her geçen gün yeni teknolojilerin üretilmesiyle hem günlük hayatımızın içinde, hem de sanat dünyasının içinde değişimler yaşanmaktadır. Yaklaşık bir yüzyıldır sanatın ve teknolojinin flörtünün hem sanata hem de teknik konulara değişik etkileri olmuştur. Bu tezin amacı son yirmi yıldır basım sektörünü yönlendiren teknolojinin grafik tasarım sanatını ve çalışmalarını nasıl olumlu ya da olumsuz yönde etkilediğini ve bu gelişimin, nasıl bir değişime neden olduğunu araştırmaktır.
Sanat ve bilim ilişkisinin eğitime yansıması hakkında öğretim elemanlarının görüşlerinin değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı öğretim elemanlarının sanat ve bilim ilişkisinin eğitime yansıması hakkındaki görüşlerini belirlemek ve bu görüşler doğrultusunda sanat ve bilim ilişkisinin sanat eğitimine olan katkısını ortaya çıkarmaktır. Bu doğrultuda öğretim elemanlarının yürütmüş olduğu derslerinde sanat ve bilim ilişkisine ne ölçüde yer verdiğini, öğrencilere bu konuda yönlendirme yapıp yapmadıkları belirlenmeye çalışılmıştır. Aynı zamanda bu çalışma sanat ve bilim ilişkisinin sadece teknolojiden ibaret olmadığını göstermesi açısından ve sanatı biyoloji, tıp, mühendislik, kimya ve fizik gibi birçok alanla ilişkilendirilip farklı sanatsal ifade biçimlerinin ortaya çıktığını göstermesi açısından önemlidir. Konuyla ilgili literatür incelendiğinde ülkemizde sanat ve bilim ilişkini destekleyen, teorik ve uygulama boyutunda günümüz sanat anlayışını anlamaya yorumlamaya ve öğretilmesine yönelik kapsamlı bir eğitim programına rastlanmamıştır. Yapılan çalışmaların ise genellikle dijital sanat ve teknolojinin sanat eğitiminde kullanılmasına yönelik olduğu görülmüştür. Aynı zamanda bu çalışma STEAM eğitiminin ne olduğu, neden önemli olduğu ve Türkiye'de bu konu ile alakalı olarak yaşanan gelişmelere yer vermektedir. Gerçekçi bir okul sistemi ya da akademik eğitim, bilim ve sanatın işbirliğine dayandırılmalıdır. Sanatında, bilimin de amacı yaşama hizmet etmek ve yeniyi keşfetmektir. Sanata ve duyguların eğitimine önem veren okul ya da eğitim sistemlerinde, duygular eğitilirken, zihinsel yeteneklerin, düşüncenin, zekanın da geliştiği gözlenmektedir. Bütün bu kapsam içerisinde sanat ve bilim arasındaki iç içe geçmişş bağlantıyı algılamak, eğitimle bağdaştırmak açısından önemlidir. Bu araştırma, nitel bir araştırma olup, nitel veri toplama yöntemlerinden yarı yapılandırılmış görüşme yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın verileri çeşitli Üniversitelerde bulunan Eğitim Fakültelerinin Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Resim-İş Eğitimi Bilim Dallarında ve Güzel Sanatlar Fakültelerinin Resim ve Grafik Bölümlerinde görev yapmakta olan 15 öğretim elemanının görüşleri doğrultusunda elde edilmiştir. Öğretim Elemanı Görüşme Formu, araştırmanın alt problemlerine ilişkin toplam 4 sorudan oluşmaktadır. Araştırmada öğretim elemanlarının gerçek isimleri kullanılmamış olup araştırmacı tarafından belirlenen kodlarla çalışılması uygun görülmüştür. Elde edilen veriler doğrultusunda, sanat ve bilim ilişkisinin sanat eğitiminde disiplinler arası bir alan sağlaması ve sanata farklı bakış açıları kazandırması açısından oldukça önemli olduğu, bu iki disiplin arasında etkileşimlerin kaçınılmaz olduğu fakat sanat bilim ilişkisinin eğitime yansıması noktasında çeşitli sorunlar olduğu, bu sorunların da eğitim sisteminden, ders içeriklerinin yetersiz olmasından, eğitimcilerin güncel gelişmelere ayak uyduramamasından ve eğitim kurumlarındaki fiziki alt yapının yetersiz olmasından kaynaklandığı sonucuna ulaşılmıştır.