turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Resim sanatında yaşanan gelişmelerin çağdaş Türk resim sanatına etkisi

Bu araştırmanın amacı uluslararası sanatsal gelişimlerin Çağdaş Türk Resim sanatına yansımasını ortaya koymaktır. Çağdaş Türk Resim Sanatının Batı ile etkileşiminin Türk Resmin sanatına yansımalarını ortaya koymak ve bu doğrultuda Çağdaş Türk Resim Sanatına sanata yön veren, etkileyen uslüp, akım ve biçimleri değerlendirmek de araştırmanın amaçları arasındadır. Çalışma kapsamında alan yazın tekniği kullanılmıştır. Çalışmanın meydana getirilmesi aşamasında Çağdaş Türk Resim Sanatının doğuşu, uluslararası sanatsal gelişimlerden etkilenme evreleri, Çağdaş Türk Resim Sanatına yön veren üslup, biçem ve akım türleri ile konu ile doğrudan ya da dolaylı yoldan ulaşılan kitap, dergi, tezler detaylı olarak incelenerek sentezlenmiştir.1950'lere kadar Batı sanatı etkisinde kaldığı anlaşılan Türk resminde, 1950'lerde yaşanan sosyo-ekonomik gelişmeler doğrultusunda gruplaşma eğilimi giderek azalmış, bireysellik ön plana çıkmıştır. 1950'den itibaren birey kavramının önem kazanmasıyla birlikte, kendilerini bireysel olarak ifade etmeye başlayan sanatçıların, daha özgün ve çağdaş kimliğe dönük çalışmalara imza attığı anlaşılmaktadır.
Grafiksel bağlamda kurgusal kolaj

Kolaj, sanatsal arayışların en yoğun yaşandığı 20. yüzyılın başlarında yeni bir sanatsal görsellik olarak meydana geldi. Özellikle fotoğrafın icat edilmesinden sonra fotoğraf görüntülerinin grafiksel bağlamda kolaj elemanı olarak kullanılması Dada döneminden günümüze kadar olar süreçte, grafik tasarıma alternatif tasarım olanakları sağladı. Ancak günümüze kadar yapılan bu çalışmalarda, konunun içeriğine göre belirlenen bütün kurgu tek bir tasarım alanına uygulanıyordu. Grafiksel bağlamda kurgusal kolaj, Dada'dan günümüze kadar yapılan kolaj çalışmalarının tekniği ve mantığından esinlenerek hazırlanmış bir çalışmadır. Fakat amaç farklıdır. Kurgusal kolajın temel amacı: görüntüyü bir senaryo dahilinde kurgulayarak, birçok tasarım alanına birbirinin devamı olan, görüntüye uygun mesaj, mesaja uygun görüntü kavramlarını içinde barındıran kompleks bir tasarım mantığı oluşturmaktır.
Çağdaş fotoğraf sanatında metafor olarak beden

birlikte sanat yapıtında düşüncenin ön plana çıkması, sanatçıları farklı medyum ve konu arayışlarına yöneltmiştir. Bu arayışlarla birlikte postmodern dönem içerisinde, sanatçıların kullanmayı en çok tercih ettikleri disiplinlerden biri de fotoğraf olmuştur. Tarihsel süreç boyunca sanatın her alanında bir temsil nesnesi olarak ele alınan beden, fotoğraf sanatının da başlıca konularından olmuş ve çağdaş sanat anlayışında bir özne olarak sorgulanmaya başladığı görülmüştür. Bedenin, bir tüketim ve temsil nesnesi olmasını reddeden çağdaş sanatçılarca ele alınması, postmodern süreçte başlı başına bir yapıt haline gelmesini sağlamıştır. Dolayısıyla fotoğraf sanatında beden; sanatçının kendini, toplumu, iktidarı sorguladığı bir araç olmuş ve işaret etmek istediği olgunun metaforik bir sunumu haline gelmiştir. Bu bağlamda araştırmanın temel problemi, çağdaş fotoğraf sanatında metafor olarak bedenin yerini tespit etmektir. Seçilen sanat yapıtlarında bedenin metafor olarak nasıl ele alındığı da araştırmanın konusunu teşkil eder. 'Çağdaş Fotoğraf Sanatında Metafor Olarak Beden' başlıklı araştırma kapsamında öncelikle fotoğrafın tarihsel süreci özetlenmiş olup fotoğrafın bir medyum olarak çağdaş sanat içerisindeki yerine değinilmiştir. Ardından bedenin fotoğraf sanatı içerisindeki konumu irdelenmiştir. Aynı zamanda postmodern süreçte, fotoğraf sanatında işler üreten sanatçıların eserlerini yorumlayabilmek adına, postmodern kavramlar ve stratejiler genel bağlamlarıyla incelenmiştir. Çalışılan konu kapsamında seçilen on dört sanatçının eserleri tema odaklı ele alınmıştır. Araştırma betimsel yöntem ile yapılmıştır. Bulgular ise, sanatçıların biyografi ve eserlerine ait dokümanların içerik analizlerinden elde edilmiştir. Çalışmada çağdaş fotoğraf sanatında bedenin metafor olarak nasıl kullanıldığıyla ilgilenilmiştir. Konu, sanatçıların bedeni metafora dönüştürmede faydalandıkları kavramlar ve stratejilerle birlikte ele alınmıştır. Sonuç olarak bir çağdaş sanat formu olan fotoğraf sanatında beden, sanatçıların kendilerine sıklıkla konu edindiği bir olgu yaratmakla birlikte, sosyo-politik bağlamda ele alınabilecek meselelere göndermede bulunduğu en iyi ifade araçlarından biridir. Bu meselelerin kimlik, cinsiyet, ırk, göç olgularıyla bağlantılı olduğu görülmüştür. Ayrıca çağdaş sanat bağlamında fotoğraf sanatçılarının yöntem ve anlam oluşturmada; pastiş, ironi, parodi, eklektisizm, kendine mal etme, juxtaposition, projeksiyon, betimleme stratejilerinden yararlanarak, bedeni metafora dönüştürdükleri anlaşılmıştır.
Dijital araçların görsel sanatlar dersinde kullanılmasının öğrencinin yaratıcılığına yönelik görsel sanatlar öğretmenlerinin görüşleri

Araştırma kapsamın da dijital araçların kullanımının görsel sanatlar dersinde yaratıcılığa etkileri incelendi. Bu başlık doğrultusunda görsel sanatlar öğretmenleriyle görüşme yapıldı. Görüşme yapılan dokuz farklı görsel sanatlar öğretmenlerin de belli özellikler arandı. Bu özellikler, öğretmenlerin MEB' e bağlı okullarda çalışması, derslerinde teknolojiyi kullanmasıdır. Görüşmecilerden oluşan grup altı kadın, üç erkek görsel sanatlar öğretmeninden oluşmaktadır. Öğretmenlerin görüşmeleri için açık uçlu sorular veyarı yapılandırılmış görüşme planlandı, uzman görüşler alındı. Görüşme dokümanları, durum çalışması yöntemi çerçevesinde, verilerin içerik analizi yapılarak teoriyi kanıtlayacak sonuçlara ulaşılması hedeflendi. Nitel araştırma yöntemleri uygulanmış olan bu tezin içinde katılımcı tanıma soruları ve görüşmeci soruları yer almaktadır. Nitel araştırma yaklaşımı olan durum çalışmasında detaylı görüşmeler planlanarak konuya açıklık kazandırılacak açık uçlu sorular yer almaktadır. Görüşme soruları öğretmenin yaşı, mesleki tecrübesi, eğitim düzeyi, çalıştığı kurum, dersinde veya günlük hayatta teknoloji kullanımı, dijital sanat eserleri ve dersinde kullanım derecesi hakkında bilgiler içermektedir. Ders işleyişindeteknoloji kullanımının yaratıcı etkilerinin ne düzeyde olduğu hakkında fikir vermektedir. Görsel sanat öğretmenlerinin fikirlerini almak adına düzenlenen görüşmeler bir saati kapsamaktadır. Bu süreçte görüşmeler kaydedilerek yazılı dokümana çevrildi. Görüşme verileri tek tek incelenerek genel bir görüşme tablosu oluşturuldu. Görüşmelerden elde edilen veriler incelendiğinde alt kategoriler ortaya çıkmaktadır. Bulguların alt kategorileri tablo halinde yapılandırılarak olumlu ve olumsuz sayı değerlerine ulaşılmaktadır. Kelime tekrarlarından ve düşünce yakınlıklarından oluşan sayısal veriler bizim teorimize açıklık kazandıracak sonuçları içermektedir. Sonuç olarak, elde edilen veriler ve bulguların alt kategorilerinden oluşan sayısal değerlerin yüzdeleri incelendiğinde görüşme yaptığımız görsel sanatlar öğretmenlerinin verdiği cevaplara göre, dijital araçların kullanımının görsel sanatlar dersine etkileri % 77, öğrencilerin dijital araçların kullanımına tepkileri % 88, öğrencilerin dijital sanat uygulamalarına tepkileri % 55, görsel sanatlar dersinde teknoloji kullanımının amaçları % 77, dijital araçların kullanımıyla oluşan yaratıcı etkiler % 88 olduğu ortaya çıkmaktadır. Bu bağlamda bu araştırmanın sonuçlarına dayanarak, görsel sanatlar derslerinde teknoloji kullanımı yüksektir, öğrencileri olumlu etkilemektedir ve teknolojinin görsel sanatlar dersinde kullanımı yaratıcılığı olumlu etkilemektedir denebilir.
Air brushing and texture

Pistole tekniği açıklanırken, bu teknikle oluşturulmuş dokular örnek olarak gösteriliyor. Bu tezde, pistole tekniğinin serbest el kullanım ve değişik objelerden yararlanarak yeni dokular ve etkiler elde edilmesi açıklanıyor. Pistole tekniği statik formlar dışında daha yumuşak tarzlarla elde edilebilecek doku zenginliği ile kullanılabilir.
Avustralya yerli halk sanatının modern dünya grafik tasarımına bilinmeyen etkisi; Aborjin kültürü

Sanatın doğuşundan bugüne dek hem sanat hem de sanatın alt dalı olan grafik tasarımı sürekli bir değişim ve gelişim içerisindedir. Grafik tasarımın bir iş disiplini olarak kabul edilmesiyle birlikte Bu alan, iletişim kurmanın bir yolu olmuş, teknolojinin gelişmesiyle doğru orantılı bir şekilde gelişip günlük hayatımızın içine girmiş, tasarım dünyasında da yerini almıştır. Bu noktadan hareketle çalışmamız, sanat tarihi içinde Batı uygarlığı ve Batı sanatı dışında kalan uzak bir kıtanın kültürüne ait yerli halkın ürettiği tasarım ve ürünlerin modern dünyaya geçiş sürecini ve bilinmeyen etkisini grafik tasarımı açısından ele alınmıştır. Beş bölümden oluşan tez çalışmasının birinci, ikinci bölümlerinde konuyu daha kapsamlı aktarabilmek için tasarım, grafik kavramları ve temel tanımlarına yer verilmiştir. Tezin üçüncü bölümünde farklı kıtalarda mağara duvar resimlerinden örnekler verilerek grafik dilinin ilk örneklerine yer verilmiştir. Dördüncü bölümde Avusturalya kıtasının karakteristik özelliği, Aborjin kültürünün renk, çizgi ve grafik anlayışı, yapmış olduğum İngilizce çevirilerden incelenerek ortaya konulmuştur. Tez çalışmasının son bölümünde ise Avustralya kıtasının izole kalmasının aslında Aborjin kültürüne ait sanat eserlerinin dejenere olmadan günlük yaşantının içinde yer aldığının ve incelenmesi gereken bir konu olduğunun sonucuna varılmıştır
1980 sonrası Türk resminde fantastik eğilimler

Fantastiğin temel perspektifini vermeye yönelik olan fantastik kavramına genel bir şekilde yer verdim. Daha sonra Türk Sanatı Fantastik eğilimine nelerin yol açtığına, karşılaşılan sorunların neler olduğuna ve 1980 sonrası eğilimin durumuna genel bir yaklaşımda bulundum. Bu eğilimi düşünce ve tavır boyutunda daha geniş kapsamlı ve iyi anlayabilmek için fantastik eğilimi içinde yer alan sanatçılarla yaptığım söyleşilerle ve edindiğim kaynaklarla Türk Resimin de fantastik eğilimi daha açıklayıcı olarak ifade edebileceğimi düşünüyorum.
Göstergebilimin grafik tasarım dersi alan öğrenciler üzerindeki etkisi

Göstergebilim kendisini daha çok yazılı metinlerde gösteren bir düşünce-yaklaşım sistemidir. Her düşüncenin ilk yaklaşımı metinler üzerinden olduğu gibi göstergebilimin de metin ile olan bu ilişkisini yadsımamak gerekir. Göstergebilim metinleri, sözleri, kelimeleri ve hatta kimi zaman sesleri; algılanması, çözümlenmesi, sosyal-kültürel durumlardan etkilenmesi gibi pek çok öğe açısından derinlemesine incelemektedir. Grafik tasarım da resim ve yazıyı yüzeyler üzerinde buluştururken belli kurallar çerçevesinde hareket eder. Grafik tasarım basılarak çoğaltılması sebebiyle kitlesel iletişim yanı güçlü bir alandır. Bu durum da grafik tasarımı özellikle tanıtım, reklam gibi amaçların aracısı haline getirmektedir. Bu alan da kendi sistem ve kurallarından hareket ederek kendisini eleştirir. Araştırmada söz konusu bu iki alanın birbiriyle olan ilişkisi, öğrencilerin bilgi düzeyleri üzerinden yorumlama yoluna gidilmiş, bu amaçla üniversitelerin ilgili bölümlerinde her iki dersi de alan ve sadece grafik eğitimi alan öğrencilere anket uygulanmış, verilen cevaplar değerlendirilerek iki alan ilişkisi ortaya konmaya çalışılmıştır.
Türk resminde kadınlar, kadın sanatçıların gözünden kadın temsili ve semboller

Tarih boyunca, insan, yaşadıklarını dışarıya aktarmak, etrafında olanları göstermek ve betimlemek için birçok farklı yöntem kullanmıştır, resim de bu ifade yöntemlerinden biridir. Bu çalışmada Osmanlı İmparatorluğu'nda, 18. yüzyılda başlayan Modernleşme süreci ve bu süreçte kendine yer bulmaya çalışan sanat üretimi incelenmiştir. Bu durum incelenirken, sanat ile benzer yollar kat eden, toplumdaki kadın figürüne dair araştırmalar yapılmış, kadının toplumda kendine yer edinmek için nasıl yollar bulduğu ve sonrasında bunun sanat alanında kendini nasıl gösterdiğine ilişkin incelemeler yapılmıştır. Bu incelemeler dahilinde, bu sürecin öncesinde ve bu süreçte kadın temsiliyetine dair yaratılan, ortaya çıkan eserler incelenmiştir. Sanatın toplumumuzda, Osmanlı'dan Cumhuriyet'e geçiş süreci ve sonrasında kat ettiği evreler araştırılmış, bu değişim sürecinde yapılmış, üretilmiş çalışmalara bakılmıştır. Kadının, modernleşme ve çağdaşlaşmanın bir sembolü durumunda olduğu bu dönemde kadınların toplumda, eğitimde yer bulma ve yer edinme konularına değinilmiş, bu bağlamda 1914 yılında kadınlar için de açılan İnas Sanayi-i Nefise Mektebi'nde yetişen ilk kadın sanatçılarımızdan Güzin Duran'ın hayatı ve ürettiği işler incelenmiştir.
Resim sanatında melezleşmenin portre üzerine yansımaları

Bu tez çalışması, Batı resim sanatında 20. yüzyıldan günümüze kadar gelen portre çalışmalarındaki sanatsal gelişim, dönüşüm ve yeniden üretim biçimlerinin melez görüntüler üzerinden incelenmesini içermektedir. Sanayi devrimiyle birlikte makineleşmeye bağlı olarak yaşanan toplumsal hareketlenme yaşam koşullarını ve hayata dair algılama biçimini değiştirmiştir. Aklın, mantığın, bilimin ve evrensel değerlerin standartlarına uyan yeni bir toplumsal yapıyı hedefleyen modernizm, modern dönem öncesinin mevcut toplumsal kimlik kalıplarını parçalayarak sabit, bütünlüklü ve sınırlandırılmış bir kimlik yapısı oluşturmuştur. Toplumun yapısında görülen parçalanma, modern çağın koşulları içerisinde gerçekleştiğinden sanatı da etkilemiş; sanat alanındaki Avangard akımların biçimsel anlayışında görüntünün parçalanmasını da beraberinde getirmiştir. Çağımızın değişen değerleri, bireyleri ve toplumları kültürel etkileşimle birlikte hızla dönüştürmektedir. Küreselleşme, kültür endüstrisi ve kitle iletişim araçları aracılığıyla bireylere ve toplumlara yeni bir kültürel yapı aşılanmaktadır. Bu aşılanma sayesinde postmodern toplumun kimlik yapısı farklılıkları ön plana çıkaran, heterojen, parçalı, çoğulcu, esnek, değişken ve süreksizlik kavramlarını içeren kimlik yapısına dönüşmüştür. Kitle kültürü öğeleri ve kitle iletişim araçları vasıtasıyla semboller, marka ve sloganlarla toplumlar ortak bir paydada etki altına alınarak birbirine benzeşmekte ve eş zamanlı olarak melezleşmektedir. Günümüzde teknoloji ve bilgi sistemlerinin gelişmesine bağlı olarak yoğunlaşan iletişim, üretimin artması ve kitle iletişim araçları tarafından dayatılan imgeler, tüketim kültürünün dolayısıyla tüketici kimliklerinin oluşturulmasını sağlamıştır. Küreselleşmenin etkisiyle toplumlar çok kültürlü, heterojen ve melez bir yapıya dönüşmüştür. Bu dönüşüm sürecinde küreselleşmenin, medya ve kitle iletişim araçlarının melezleşmenin oluşumu üzerindeki etkisi; portre yaklaşımlarıyla sanatsal ve sosyolojik olarak incelenmiştir.
Çok yönlü kişiliğiyle Pİerre Montani

XlX. yy.'da Osmanlı İmparatorluğu'nun batılılaşma yönelimlerinde, yabancı, gayrimüslim ve Levantenler etkilidir. Bununla birlikte, Türk kaynaklarında, 19. yy. İstanbul'unda, Batılı ve Levanten sanatçıların yapmış oldukları çalışmalarla ilgili yeterince bilgi yoktur. Bu yüzyıl için, bu kişilerin tanınması önemlidir. Bu çalışma, Pierre Montani'nin yaşamını ve çalışmalarını içerir. Osmanlı kaynaklarına göre Montani Efendi olarak bilinen Pierre Montani İtalya'da doğmuş bir Levantendir. Montani, XlX. yy. Osmanlı kültür ve sanatında önemli rol oynamıştır. Montani'nin çalışmalarının en erken örneği, 1867 Paris Uluslararası Sergisi'ndeki Osmanlı pavyonlarıdır. Bunlar L. Parvillee, Barborini ve Montani tarafından tasarlanıp inşa edilmiştir. Ayrıca bu sergide, Montani'nin yağlı boya tabloları ve çizimleri sergilenmiştir. 1873 Viyana Uluslararası Sergisi'nde, Osmanlı pavyonları Pierre Montani tarafından tasarlanmıştır. Montani'nin en önemli çalışması ise bu sergi için hazırlanmış olan Usul-u Mimari-i Osmani'dir. Montani, eserin teknik bölümünün yazarı olarak bilinir. 1873 Viyana Sergisi için hazırlanan eseri ortaya koyan komisyonda, Montani en önemli kişidir. O, Usul-u Mimari-i Osmani'de, Osmanlı mimari örneklerinin ölçülü çizimlerini yaptığı gibi, aynı zamanda pek çok süsleme çizimleri hazırlamıştır. Ayrıca, Montani 1860'larda İstanbul'daki Osmanlı abidelerinin araştırılmasında çalışmıştır. Paris ve Viyana sergilerinde önemli görevler üstlenen Pierre Montani, 1875 yılında, İstanbul'da Ahmet Ali Bey tarafından düzenlenen sergiye bir yağlı boya resimle katılmıştır. Ayrıca Montani dönemin bazı yayınları için gravürler hazırlamıştır. VI Pierre Montani, Çırağan Sarayı'nın dekorasyon programına da katılmıştır. Montani, arşiv belgelerinde Çırağan Sarayı baş ressamı olarak tanımlanır. Çırağan Sarayı süslemeleriyle ilgili çizimleri de Usul-u Mimari-i Osmani'de yer almıştır. Montani aynı zamanda Aksaray Pertevniyal Valide Sultan Camii projesinde de çalışmıştır. Pierre Montani Osmanlı mimarisi ile ilgili kendini iyi yetiştirmiştir. Montani daha çok mimar olarak tanınır. Fakat resmi işi, kayıtlarda ressam olarak geçer. Sonuç olarak o, iyi eğitim görmüş bir mimar ve ressamdır. Bütün bunların yanında, dekoratör, yazar, teorisyen ve en önemlisi yaptığı çalışmalardan dolayı bir sanat tarihçisidir.
Avrupa resim geleneğinde çocuk ve oyun kavramı

Rönesanstan günümüze Çocukluk ve Oyun olgularının resim sanatındaki yansımaları, bu yansımaların zaman içerisindeki değişimlerinin incelenmesi söz konusu olduğunda, Çocukluk'un Batı toplumunun tarihinde nasıl evrildiğine göz atmak gerekir. Batı resim sanatındaki çocuk imgesinin yansımaları mitoloji ve dini konularla başlamış olup geçen yüzyıllar zarfında birçok değişime uğramıştır. Çocuğun ve oyunun dini ve mitolojik konulardan bağımsız olarak resmedilmeye başlanması 17. yüzyıl sonlarına dayanır. Ortaçağ Avrupasında Çocukluk'un özel bir dönem olarak görülmediği ve çocukların minyatür yetişkinler gibi resmedildikleri bilinmektedir. 16. yüzyıldan başlayan saray portreciliği geleneğinde resmedilen çocukların zaman içerisinde nasıl bir hareketlilik, karakter ve çocuksuluk kazandığı gözlemlenmektedir. Çocuğa bakış açısının değişimi ile onunla bağlantılı her şey; eğitim, oyunlar, oyuncakçılık, hukuk, pedagoji, edebiyat ve elbette resim sanatı oldukça büyük değişime uğramıştır. 18. yüzyıl boyunca ve 19. yüzyıl başlarında yaygın olan janr resminde, çok sayıda çalışmada bu değişimin izlerini sürmek ve toplum yaşayışında çocukluğun şekillenişi ile ilgili bilgi edinmek mümkündür. Modern zamanlarda ise çocuk ve oyun kavramı birçok ressamı sanat yaşamının belli dönemlerinde meşgul etmiştir.
Resimde lirik-soyut eğilimler

20. yüzyılın hemen başında yaşamın tüm alanlarında görülen köklü dönüşümler, sanatın geleneksel anlatım dilinden uzaklaşmasına neden olmuştur. Bu değişim, yaratmanın hem felsefi temellerinin yeni bakış açılarıyla yapılanmasında hem de resimsel elemanların arasındaki dinamik ilişkilerde kendini hissettirmiştir. Sanatın özerkleşme süreciyle birlikte geleneksel anlatım dilinden uzaklaşma; resimsel araçlar olarak renk, leke, çizgi, doku, vs. gibi öğelerin artık tuval yüzeyi üzerinde kendi iç gerilimleriyle biçimlenmesi, dolayısıyla piktural kompozisyon kaygılarıyla oluşturulmasıdır. Bu yeni durum; yüzyılın başlarındaki bilimsel-teknolojik buluşların gelişimiyle gerçekliğin değişen görünümü, fenemenoloji felsefesi ve bilinçaltına yönelik araştırmalar, bunun yanında sosyo-ekonomik bunalımların sonucunda ortaya çıkmıştır. Lirik Soyut sanat, bu şartların bir sonucu olarak diğer yönelişlerden farklı bir şekilde kendini ortaya koyar. Yeni teknolojik gelişmeler, insanlara tüm bu olağanüstü hızlı değişimi sindirmek adına hiç zaman tanımaz, ekonomik bunalımlar, toplumsal krizler ve bunun yanında yaşanan iki büyük savaş; Modernizmin felaketlerle yüklü yanım temsil eder. Aslında modern bir anlatım biçimi olarak ortaya çıkan lirik soyut yönelişler, zaman içinde Modernizme eleştirel bir yaklaşım göstererek oluşturulan yeni sanatsal söylemle bir yerde sanatın boşalan yaşantı içeriğine dair bir takım önerilerde bulunmaktadır. Tezin birinci bölümünde Lirik soyut sanatı hazırlayan etmenler incelenirken; mimessiz sorunundan yola çıkılmış, lirizm kavramının ortaya çıkışıyla yön değiştiren bu kuram ve lirizm arasındaki diyalog, özellikle en eski iki karşıt kavrayış olan ethos ve pathos ikiciliğiyle birbirini tamamlayan yönelişler olarak özellikle gelişme dinamikleri açısından sorgulanmıştır. vnİkinci bölümde lirik soyut sanatın temellerini oluşturan köklü dönüşümler, İkinci Dünya Savaşına kadarki evrede Avrupa'da yaşanan sanatsal değişim süreci, özellikle lirizmin plastik açıdan öne çıktığı, kaynağını bulduğu bireyselleşme bazında ve akımlar aracılığıyla ortaya konmuştur. Üçüncü bölüm, Lirik Soyut yönelişlerin paralelinde Amerika'da ortaya çıkan Soyut Dışavurumcu yaklaşımların, Avrupa ile karşılaştırmalı olarak incelenmesiyle başlar. Bu noktada üzerinde önemle durulan şey; bu iki ülkenin sanatsal yaratım içeriklerinin farklı şekillerde biçimlenişidir. Yaratma dinamikleri açısından Avrupa ile Amerikalı sanatçıların yapıtları incelenerek Avrupa'nın yaşanmışlıktan kaynaklı, dolayısıyla çok daha etkili ve insansı sıcaklıklarla dolu sanatının ayırt edici yam ortaya konulmaya çalışılmıştır. VIII
Varoluşçuluk bağlamında, gündelik yaşam nesnelerinin sanat yapıtının imgesi - nesnesi dönüştürülmesi

Resim, ressamın dünyayı tanıma biçimidir. Tractatus'un ilk iki maddesinde geçtiği gibi 'Olguların toplamı' ve ' olduğu gibi olan her şey'dir dünya. Dünyadan kastedilen, sanatçının dünyaya dair tanıyabildiği her şeydir. Tanıyabildiği yerler, tanıyabildiği nesneler, tanıyabildiği duygular, insanlar, tanıyabildiği olgulardır... Ressamın resminde kullandığı her birim de bu tanışıklığın sonucudur. Resim için, amacı bu olmasa da, ipuçlarını sanatçının belirlediği bir oyun da denebilir. Paylaşıma hazırdır. Sanat tarihine de bakıldığı zaman resim ve ressam ilişkisini bu şekilde anlamlandırabiliyoruz. Sanatçının dünyayı algılama ve anlamlandırma süreci diyebiliriz sanat için. Gerçeğin bir taslağı olan tasarım, sanatçı ile tasarladığı şey arasındaki ilişkinin meyvesidir. 'Tasarımlayıcı ilişki, tasarım öğeleri ile şeylerin karşılıklı konumlarından oluşur.' Buradan çıkarak sanatçının, tasarlayabilmesi için ilişki kurabileceği gerçekliği tanıması gerekliliğinden söz edebiliriz. Bu tanışma gerek nesne gerek olgu gerek duygu olsun, içsel niteliklerinin keşfiyle olur. Benim yaptığım resim de sözünü ettiğimiz ilişki bağlamında oluşmakta. Bu içsel ilişkiden çıkmakta. Çabam, algıladığım dünyayı anlamlandırma ve bu anlamlandırma çabası içinde kendini bulma, öğrenme çabasıdır. Yapacağım çalışmada, bu anlamlandırma çabasını, kişisel bakış açımı, sanatsal anlayışı mı, sanat tarihinden de referanslar bularak, kendimi, kendi sözümü doğrulama ve olumlama çabasıdır. Sanatçı, öz ve var oluşu, imgelemsel ve gerçeği harmanlayarak, dünyayı anlamaya ve öğrenmeye yarayan benzerliklerden ve anlamlandırmalardan oluşan kendi düşsel dünyasını ortaya koyar. Yaratıcılık, yeni bir şeye varlık kazandırma sürecidir. Bu yeni şeyden kasıt, sanatçının sunumudur. Yani sanatçı, varlığın kendisini kendince ifade ederek yeni bir şey sunar ve o şeye varlığını kazandırır. Ve bu arada da kendi var olma sürecini yaşar. O şey, ya da o yer ile sanatçının karşılıklı konumundan doğan ilişki, yaşama değer katacak olan eylemdir. Benim üzerinde durduğum, nesne/obje ile sanatçının arasında olan ilişkinin sonucu imgelem ve dolayısıyla eser arasındaki ilişkinin varoluşsal bir edim olduğudur.