turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bina yaşam döngüsünde enerji analizi ve yeşil binalar

Bu çalışmanın temelini yeşil binalar ve yeşil binalarda enerji kullanımı oluşturmaktadır. Güçlü bir yeşil bina enerji kavramı inşa edebilmek içinde, enerji çok boyutlu ve geniş açıdan ele alınmıştır. Bu bağlamda, fosil yakıtlar, nükleer enerji ve yenilenebilir enerji kaynaklarının çevresel etki değerlendirmeleri, enerji rezervlerinin mevcut ve gelecekteki durumu, gelecek senaryoları, enerji güvenliği, Türkiye'nin enerji politikası ve vizyonu, Türkiye ve dünyada yenilenebilir enerji sistemi ve teşvikler, enerji tasarruf sistemleri, potansiyeli ve mevzuat, yeni nesil-ekolojik-A sınıfı-yeşil-sürdürülebilir binalar ve sertifikalandırma sistemleri, yaşam döngüsü değerlendirme sistemi, ömür boyu maliyet analizi, enerji simulasyon yazılımları, kısıtları, avantaj ve dezavantajları incelenmiştir. Son olarak yeşil bir binanın elektrik enerjisi ihtiyacı, şebekeden bağımsız-optimum açıda güneye yerleşik fotovoltaik sistem büyüklüğü ve maliyet analizi Visual Basic programlama dili ile Access veri tabanı kullanılarak simule edilmiştir. Bu çalışma sonucunda, PV sistemlerinin ilk yatırım maliyetinin yüksek, ancak ömür boyu maliyetinin konvansiyonel enerji kaynaklarıyla rekabet edebilir olduğu ve teşvik sistemleri olmadığı ya da yetersiz olduğu sürece fotovoltaik sistemlerin yapılabilir olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Zeytinyağı atıksularının Fenton prosesi ile arıtılması

Bu çalışma kapsamında, zeytinyağı endüstrisine ait atıksudaki KOİ ve Fenol parametrelerinin fenton oksidasyonu ile arıtılabilirliği araştırılmıştır. Çalışmada kullanılan atıksu Kilis ili sınırları içerisinde faaliyet gösteren ve zeytinyağı üretimi yapan bir işletmeden temin edilmiştir. Ham atıksuya uygulanan fenton oksidasyonu işlemi sonucunda istenen KOİ ve Fenol gideriminin elde edilmesi için optimum pH, H2O2, FeSO 4 miktarları belirlenmiş ve KOİ ile Fenol giderimi araştırılmıştır. Optimizasyon çalışmaları sonucunda zeytinyağı tesisi atıksuyunda optimum pH 4.5, 1500 mg/l FeSO4, 1750 mg/L H2O2 dozlarında KOİ giderim verimi % 82,3 ve Fenol Giderim verimi % 62 olarak bulunmuştur. Modifiye fenton prosesinde ise optimum pH 3, 2000 mg/l Demir Tozu, 2000 mg/L H2O2 dozlarında KOİ giderim verimi % 80,5 ve Fenol Giderim verimi % 62,2 olarak bulunmuştur.
Membran arıtma sistemiyle evsel atıksuların arıtılması

Uygulanan çapraz akış mikrofiltrasyon sistemi ile evsel nitelikli atıksulann arıtımı araştırılmıştır. Sistemin arıtma verimi, KOİ ve bulanıklık giderme verimleri üzerinde gözlenmiştir. Çalışmada 0,2 um ve 0,45 um gözenek çapına sahip membranlar kullanılmıştır. KOİ üzerindeki verim, 0,45 um gözenek çaplı membran kullanıldığında %65, 0,2 um gözenek çaplı membran kullanıldığında % 73 olarak gözlenmiştir. Sistemin verimi üzerinde, atıksu karakteristiğindeki değişimlerin etkisi de incelenmiştir. pH ve sıcaklık arttıkça, atıksudaki organik maddenin çözünülürlüğünün arttığı bu çalışmada gözlenmiştir. Bu olay tıkanma artışına yol açmıştır.
Application of membrane processes for whey treatment

suyu, peynir üretimi esnasında yan ürün olarak ortaya çıkan ve yüksek miktarlarda protein ve laktoz içeren bir sıvıdır. Kimyasal Oksijen htiyacı değeri yaklaşık100, 000 mg O2/L olan bu sıvının arıtımı büyük bir problem olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmada, ultrafiltrasyon, nanofiltrasyon, ve ters ozmos gibi membran prosesleri kullanılarak iki tip peynir altı suyunun arıtımı incelenmiştir. Peyniraltı suyu muhteviyatındaki protein söz konusu prosesler ile geri kazanımı da araştırılmıştır. 6 değişik membran modülü tek kademeli ve bu modüllerin kombinasyonları ile oluşturulan birden fazla kademeli sistemler halinde test edilmiştir. Tek kademeli uygulamalarda, nanofiltrasyon, arıtım kapasitesi ve protein geri kazanımı göze alındığında en iyi sonuçları vermiştir. Tek kademeli nanofiltrasyon uygulaması ile, 8 bar'lık transmembran basıncında 30.8 L/m2/hpermeat akısı ve 88 %'lik bir protein geri kazanımı sağlanmıştır. Buna ilave olarak, peyniraltı suyu original hacminin 6.8 katı kadar konsantre edilmiştir. Ancak, aynı uygulamanın KO giderim verimi 77 % ile çok düşük bir değerde kalmış ve membranın tutamadığı laktoz sebebi ile 23, 502 mg O2/L KO değerine sahip permeat üretmiştir. Arıtım kapasitesi, protein geri kazanımı, ve KO giderim verimi açısından en iyi sonuçlara ulaşabilmek için birden fazla kademeli membran prosesleri içeren sistemleraraştırılmıştır. Mevcut membran modülleri ile yapılan kombinasyonlar arasında en verimliolanının, protein geri kazınımı amacıyla uygulanan birincil nanofiltrasyon prosesini takip eden ve KO giderimi için uygulanan ikincil bir ters ozmos prosesi olduğu ortaya çıkmıştır. Bu kombinasyon 2,450 mg O2/L KO değerine sahip, konvansiyonel arıtma yolları ile kolaylıklaarıtılabilecek bir permeat akısı üretmiştir. Bu kombinasyonun bir diğer avantajı ise, ilk kademede protein ikinci kademede ise laktoz geri kazanımına olanak vermesidir.
Ağır metal içeren atık sulardan doğal kil minerali beydellit ile kadmiyum ve kurşun giderimi

Ağır metal kirliliği, önemli ve üzerinde durulması gereken bir çevre sorunlarından biridir. Su ve atıksuda bulunan ağır metaller genellikle, kimyasal çöktürme, iyon değiştirme, filtrasyon, ters ozmos ve elektrodiyaliz yöntemleriyle giderilebilir. Ancak bu yöntemler çoğu zaman pahalı ve zaman alıcı olduklarından ucuz ve yeni proseslere ihtiyaç duyulmuştur. Bu nedenle adsorpsiyon, atık arıtımında maliyet düşüklüğü ve çevre dostu olması nedeni ile tercih edilen ileri bir arıtım yöntemi olarak tercih edilmiştir. Bu çalışmada Pb2+ ve Cd2+ iyonlarının beydellit ile gideriminde adsorbent dozajı, sıcaklık, pH gibi parametrelerin etkileri araştırılmış ve bu metallerin maksimum adsorpsiyonu için optimum şartlar tespit edilmiştir. Metallerin ikili olarak adsorpsiyonunun etkilerine de bakılmıştır. Pb2+ ve Cd2+ iyonlarının beydellit ile giderimi izoterm ve kinetik çalışmaları yapılmıştır. Yapılan kinetik model çalışmalarında her ikisi için de deneysel sonuçların yalancı ikinci dereceden kinetik modele uyduğu tespit edilmiştir. İzoterm çalışmalarında prosesin Langmuir izoterm modeline uyduğu bulunmuştur. Sonuç olarak optimum şartlar sağlandıktan sonra doğal beydellit minerali, Pb2+ ve Cd2+ iyonlarının giderilmesinde adsorbent olarak kullanılabileceği ortaya konmuştur.
Adana kent merkezi için kükürt dioksit kirlenmesi ile meteorolojik koşullar arasındaki ilişkinin mevsimsel değişiminin istatistiksel yöntemlerle değerlendirilmesi

Bu çalışmada, Adana İli merkezindeki Valilik hava kalitesi ölçüm istasyonundan alınan ve önemli bir hava kirleticisi olarak tanımlanan SO2 verilerinin meteorolojik parametrelerden sıcaklık, basınç, nem ve rüzgar hızı ile ilişkisi Minitab17 programıyla istatistiksel analizleri yapılmak suretiyle mevsimsel olarak incelenmiştir. Çalışma dönemi Haziran 2012 -Haziran 2014 arasında 8 dönemi kapsamaktadır. Dönemsel verilerin regresyon analizinde bu 8 dönemden 7 tanesinde SO2 hava kirleticisinin meteorolojik koşullardan rüzgar hızı hariç en az biriyle ilişkili olduğu görülmüştür. İlişki tespit edilen 7 dönemin 6 sında sıcaklığın, 3 ünde basıncın ve nemin etkili olduğu görülmüştür.
Normal ve işlenmiş göknar kozaları ile sentetik sulu çözeltilerden Cd2+, Hg2+ iyonlarının biyosorpsiyon giderim verimleri, kapasiteleri, seçicilik, termodinamik çalışmaları ve biyosorpsiyon kinetikleri

Normal ve İşlenmiş Göknar Kozalarını kullanarak sentetik sulu çözeltilerden Cd2+ ve Hg2+ iyonlarının biyosorpsiyonu ve seçicilik çalışmaları yapılmıştır. Biyosorpsiyon işlemleri farklı deneysel şartlarda gerçekleştirilmiştir. Normal Göknar kozaları 0.01 M NaOH ile muamele edilerek İşlenmiş Göknar kozaları elde edildi. Cd2+ ve Hg2+ biyosorpsiyonu ve seçicilik çalışmalarında Normal biyosorbent ve İşlenmiş biyosorbent ile elde edilen sonuçlar birbirleriyle mukayese edildi. Normal ve İşlenmiş biyosorbentlerin biyosorpsiyondan önce ve sonra elde edilen zeta potansiyel değerleri, Brunauer-Emmett-Teller yüzey alanları, por hacmi, partikül çapları, pH diyagramları, Fourier Transform Infrared Spektrumları analiz sonuçlarına dayanarak Cd2+ ve Hg2+ biyosorpsiyon giderim mekanizmaları açıklandı. Elde edilen deneysel veriler; Freundlich, Langmuir, Dubinin-Radushkevich ve Temkin izotermlerine göre değerlendirildi. Elde edilen pozitif H değerleri, Normal ve İşlenmiş biyosorbent ile gerçekleştirilen biyosorpsiyon prosesinin endotermik, G değerleri ise biyosorpsiyon prosesinin yüksek sıcaklıklarda daha kolay olduğunu göstermiştir. S 'nin pozitif değerleri ise katı ile çözelti ara yüzeyindeki rastlantısallığın artışını göstermektedir. Biyosorpsiyon kinetikleri; yalancı birinci dereceden, yalancı ikinci dereceden ve partikül içi difüzyon kinetik modelleri kullanılarak açıklanmıştır. Farklı deneysel şartlarda biyosorpsiyon çalışmalarında 30 dakikalık bir biyosorpsiyon süresi sonucunda Cd2+ ve Hg2+ iyonları için yüksek biyosorpsiyon verimleri ve kapasitelerine ulaşılmıştır.
Lead-free organometallic perovskite characterization for environmentally friendly solar cells

Güneş enerjisi, ucuz ve temiz enerji olması avantajlarıyla, alışılagelmiş enerji kaynaklarının yerini almak için hızlı bir yükseliş gösteriyor. Güneş hücrelerinden enerji üretmek de enerjisinin neredeyse yarısını ithal eden Türkiye için çok önemlidir. Bunu gerçekleştirmenin en iyi yollarından biri de güneş hücrelerinde kurşunsuz Perovskite kullanımıdır. Bu çalışmanın amacı, metilamonyum iyodür ile çeşitli kalay halojenür tuzlarının tepkimelerinden farklı polar-aprotik çözücülerin de yardımıyla elde edilen kurşunsuz ve organometalik Perovskitelerin hazırlanma ve kararterizasyon metotlarını tetkik etmektir. Bu tür bir Perovskite üretimi, kurşun-Perovskitelerin -güneş panellerinin ticari ömürleri bittiğinde ortaya çıkabilecek- kurşun kaynaklı çevresel zararlarını engeller. Zira olası kurşun maruziyeti doğurganlığın düşmesine, sinir hastalıklarına, yüksek kan basıncına ve hafıza ya da konsantrasyon problemlerine sebep olabilir. Ayrıca, literatürde genellikle kullanılan DMF'in DMSO ile değiştirilmesi, Perovskite tabakasının üretimi aşamasında oluşabilecek çözücü solunumlarının olası kanserojen etkilerini engeller. Deneysel kullanım amacıyla homojenleştirilmiş kurşunsuz Perovskite üretimi için, tek adım metodu, iki adım metodu ve katı hal metodu uygulandı. Homojenleştirilmiş kurşunsuz Perovskite tabakası geliştirildikten sonra, tabaka; boşluk iletim malzemesi, blokaj tabakası, ön kontak ve arka kontak ile birlikte yüksek verimli Perovskite tabakalı güneş hücresi elde etmeye hazır hale getirilmiştir. Araştırma sonucunda farklı türde Perovskite türleri başarıyla sentezlenerek, malzeme karakterizasyon metotlarıyla karakterize edilmişlerdir. Güneş hücrelerini tüm tabakalari ayrı ayrı optimize edilmesi gerektiğinden elektriksel karakterizasyon bu çalışmada yer almamaktadır.
Biyokütle ile kurşun sorpsiyonu

çalışmada inaktive edilmiş aktif çamur biyokütlesi, diyatomit toprağı ve sepiyolit ile sulu çözeltilerden kurşun iyonlarının sorbsiyon kapasiteleri incelenmiştir. Adsorban malzemeleriyle kurşun sorbsiyonu için farklı konsantrasyonlar (1 mg/L, 10 mg/L, 100 mg/L) ve farklı pH değerleri (2, 3, 4, 6, 8) için adsorbsiyon izotermleriincelenmiştir. Kullanılan adsorban malzemeler için dengeye ulaşma süreleri tayin edilerek belirlenen sürelerde adsorbsiyon deneyleri gerçekleştirilmiştir. Sulu çözeltilerden belirlenen aralıklarda alınan örneklerin kurşun konsantrasyonları atomik absorbsiyon spektrofotometresinde ölçülmüştür. Kullanılan farklı adsorbanlar için de düşük pH değerlerinde adsorbsiyon verimlerinin daha yüksek olduğu gözlenmiştir. Bütün sistemlerde kurşun adsorbsiyonu verilerinin Freundlich adsorbsiyon izotermine daha uyumlu olduğu belirlenmiştir. Langmuir adsorbsiyon izotermi için en yüksek adsorbsiyon kapasiteleri inaktive aktif çamur biyokütlesi için 19,845 mg/g (pH = 3), diyatomit toprağı için26, 158 mg/g (pH = 4), sepiyolit için 33,93 mg/g (pH = 2) olarak bulunmuştur. Freundlich adsorbsiyon izotermi için en yüksek adsorbsiyon yoğunluğu değerleriinaktive aktif çamur biyokütlesi için 1,26 (pH = 2), diyatomit toprağı için 1,174 (pH =2 ve pH = 6), sepiyolit için 1,233 (pH = 6) olarak bulunmuştur. Dubinin-Kaganer-Radushkevich adsorbsiyon izotermi için sorbsiyon kapasitesi için en yüksek değerler inaktive aktif çamur için 4,935 (pH = 2), diyatomit toprağı için 4,756 (pH = 2), sepiyolit için 6,434 (pH = 2) olarak bulunmuştur. İ değerleri ise inaktive aktif çamur için -0,1886 (pH = 2), diyatomit toprağı için -0,1945 (pH = 2), sepiyolit için -0,1678 (pH= 2) olarak bulunmuştur.
Atık çamurlar ve doğal malzemeler ile sulardan florür iyonu gideriminin araştırılması

Su ortamlarındaki florür iyonunun kaynağı doğal formasyonlardan kaynaklanabildiği gibi yüksek konsantrasyonda florür içeren elektronik, cam, alüminyum ve demir çelik gibi endüstrilerin atıksu deşarjlarından da kaynaklanmaktadır. Florür iyonu, yüksek konsantrasyonlarında sucul ortam canlı hayatına ve içme sularında standart değerin üzerinde bulunması ile de konsantrasyona bağlı olarak, dişlerde kalıcı lekelere, iskelet sisteminde florosis hastalığına ve ileri boyutta toksik etkilere sebep olmaktadır. Bu tez çalışmasında, sulardan florür iyonu gideriminde alüminyum içeren bazı doğal malzemeler, endüstri tesisi atığı ve içme suyu arıtma tesisi alüm çamurlarının rolü araştırılmıştır. Mukayese yapabilmek ve giderme mekanizmaları hakkında deliller elde edebilmek için, alüminyum sülfat, alüminyum hidroksit, alüminyum oksit ve metalik alüminyum tozu gibi saf alüminyum bileşikleri ile de florür iyonu giderme çalışmaları yapılmıştır. Çalışmanın tümünde toplam 10 malzeme için deneysel araştırmalar yapılmıştır. Doğal malzemeler olarak, pomza, bentonit ve perlit, endüstriyel atık olarak, Seydişehir Alüminyum Tesisinden alman boksit çamuru ve içme suyu arıtma tesisi atığı olarak da Kağıthane ve Ömerli İçme Suyu Arıtma Tesislerinden alınan alüm çamurları kullanılmıştır. Çalışmalar, kesikli deney şartlan kullanılarak, içme suyu ve endüstriyel ölçekte florür iyonu gideriminin araştırılması, materyallerin aktifleştirilmesi/rejenerasyonu ve su ortamındaki bazı farklı anyonların florür giderimi üzerindeki etkisinin belirlenmesi hedeflerine yönelik olarak gerçekleştirilmiştir. Yapılan çalışmalar sonucunda, pomza ve bentonitin yapılarında bulunan alüminyum bileşiklerine ve yapılan aktifleştirme işlemlerine rağmen, florür iyonu giderimi sağlamadığı görülmüştür. Boksit çamuru ve perlit ise aktifleştirilerek iyi bir florür iyonu tutucu materyal özelliği kazandırılmıştır. Kurutulmuş Kağıthane ve Ömerli alüm çamurları ile doz ve da ne çapma bağlı olarak %50-% 90 aralığında florür iyonu giderimi başarılmıştır. Alüm çamuru ile elde edilen basan nedeniyle yüksek konsantrasyonda florür iyonu içeren endüstriyel atıksulan antmak için de araştırma yapılmış ve uygulamaya yönelik tatminkar sonuçlar elde edilmiştir. Çalışılan malzemelerin aktifleştirme ve rejenerasyondan sonra kullanılması sonucunda meydana gelen madde kaybı ve malzemelerin kullanılması ile su kalitesi üzerine olan etkileri de araştmlmış ve aktifleştirme ve rejenerasyondan sonra alüm çamurunun daha iyi tutma kabiliyeti kazandığı belirlenmiştir.
Pomza/nZVI ve modifiye seramik membran ile sulardan bakır giderimi

Bu tez çalışmasının genel amacı malzeme yüzey modifikasyonlarıyla atıksulardan bakır gideriminde etkin malzemelerin geliştirilmesidir. Tez iki ana fazda yürütülmüştür. Birinci fazda bakır gideriminde etkisiz olduğu bilinen seramik membranlarda yüzey modifiksayonu ile membrana adsorptif özellik kazandırılmış ve bakır gideriminin yanı sıra uygulanan rejenerasyon prosedürü ile model çözeltilerden bakır geri kazanılmıştır. Ham seramik membran ve Kaplanmış seramik membranın yüzey özelliklerinin detaylı karakterizasyonları ile tespitinin yanı sıra kinetik deneyler ile optimum işletme koşulları belirlenmiştir. Yapılan giderim testlerinin sonuçlarına göre KSM'ın bakır gideriminde HSM'a göre daha başarılı olduğu belirlenmiştir. İkinci fazda bakır giderimi amacıyla; doğal gözenekli bir malzeme olan pomza, yüksüz nano demir partikülü ile kaplanmıştır. Pomza-destekli yüksüz nano demir partiküllerinin detaylı karakterizasyonu ile optimum işletme şartlarında bakır giderim verimlerinin belirlenmesi için şişe nokta adsorpsiyon metodu ile kinetik testler yapılmıştır. Her iki fazda da uygulanan kaplama ile bakır giderim verimlerinde artış gözlenmiştir. Kaplanan malzemeler üzerinde yapılan karakterizasyon çalışmalarıyla malzemelerin yüzey özellikleri belirlenmiş ve bakır giderim mekanizması tespit edilmiştir.
Küçük yerleşim birimlerinde hareketli yataklı biyofilm reaktör ve klasik aktif çamur paket atıksu arıtma tesislerinin verimliliğinin incelenmesi

Hareketli Yataklı Biyofilm Reaktörler, aktif çamur ve biyofilm sistemlerinin birlikte uygulanarak avantajlarının birleştirildiği hibrid proseslerden biridir. Bu çalışmada Bursa ilinde küçük yerleşim birimlerinde faaliyet gösteren paket hareketli yataklı ardışık kesikli biyofilm reaktörleri ile paket klasik aktif çamur sistemlerinin organik giderim verimliliği açısından karşılaştırılması yapılmıştır. Benzer karakterli atıksuların arıtımı amacıyla işletilen tesislerden Hasanağa Paket Atıksu Arıtma Tesisi geleneksel aktif çamur sistemi olarak faaliyet gösterirken, Ekinli paket atıksu arıtma tesisi 650 m2/m 3 yüzey alana sahip Polietilen sentetik taşıyıcı malzemesi içeren hareketli yataklı biyofilm reaktör ile çalıştırılmıştır. Aquaflex BioAqua sentetik taşıyıcı malzemesi, içinde 19 adet odacık bulunan, genişliği 10 mm ve çapı 26mm olan HDPE malzemeden üretilmiştir. Bir sene boyunca organik madde, azot ve fosfor giderimi açısında izlenen tesislerdeki giderim verimleri Mann-Whitney yöntemi ile istatistiksel olarak karşılaştırılmıştır. HYBR olarak çalışan Ekinli PAT'ta gözlemleren BOİ giderimi %75, KOİ giderim verimi ise %65 olarak saptanmış olup, bu değerler klasik aktif çamur sistemi olarak çalışan Hasanağa PAT'ta ise %41 ve %45 olarak gözlemlenmektedir. Çalışma sonucuna göre, benzer özellikteki atıksularda eş hacimli ünitelerde HYBR ve aktif çamur sisteminin hibrid uygulamasının giderim verimine yüksek etkisi bulunmaktadır.
Cr iyonunun süs bitkileri kullanılarak topraktan gideriminin araştırılması

Bu çalışmada, Aptenia Cordifolia, Brassica Juncea, Brassica Oleracea ve Alyssum Maritima süs bitkileri ile farklı konsantrasyonlarda K2Cr2O 7 kullanılarak hazırlanmış olan sentetik atıksu verilen topraktaki Cr iyonunu en yüksek düzeyde alabilen, yüksek Cr konsantrasyonu seviyelerinde yaşayarak Cr iyonunu tolere edebilen bitki çeşidinin tespiti ve bu bitkiler yardımıyla topraktan Cr iyonunun temizlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada hazırlanan sentetik atıksuyun Cr konsantrasyonları 2,6 ppm, 13 ppm, 26 ppm, 52 ppm olarak belirlenmiştir ve çalışmada bitkilerin gelişimi için torf yaşam ortamı kullanılmıştır. Çalışma 120 gün devam etmiş ve ilk 45 gün çeşme suyu ile sulama yapılmıştır. Geri kalan 75 gün de farklı konsantrasyonlarda hazırlanan Cr çözeltileri ile sulama yapılmıştır. Çalışma sonucunda bitkiler yetiştirildiği ortam, kök, gövde ve yaprak olarak ayrılmıştır ve bitkilerin bünyelerinde kalan Cr iyonu miktarları belirlenmiştir. Torf ile hazırlanan bitki ortamlarına uygulanan en yüksek konsantrasyondaki Cr iyonunu bünyesine alabilen bitkiler ise sırasıyla Alyssum Maritima> Brasssica Juncea> Brassica Oleracea> Aptenia Cordifolia'dır. Yapılan Cr analizine göre Brasssica Juncea, Brassica Oleracea, Aptenia Cordifolia bitkilerinde ki birikim mg/kg cinsinden en çok kök bölgesinde sonra gövde+yapraklarda olacak şekilde belirlenmiştir. Ancak yapılan Cr analizine göre Alyssum Maritima bitkisinde ki Cr mg/kg cinsinden en çok gövde+yaprak bölgesinde sonra kök bölgesinde olacak şekilde belirlenmiştir.
Bitkisel tanen ile deri işleme teknolojisinin çevresel etkilerinin araştırılması

Deri sanayi hammadde olarak et üretim sanayinin bir yan ürünü olan ham deriyi kullanan, sulu ortamda ham deriyi bir takım kimyasal ve mekanik işlemle modifiye ederek mamul hale dönüştürmektedir. Ham derinin mamul hale dönüştürülmesi sırasında uygulanan kimyasal işlemlerde birçok farklı kimyasal madde kullanılarak mamul derinin kullanım ve görünüm özellikleri geliştirilmeye çalışılmaktadır. Bununla birlikte; deri üretim işlemlerinde kullanılan bazı kimyasal maddeler çevre ve insan sağlığına karşı tehlike oluşturabilmektedir. Deri endüstrisi atıksuları genel olarak üretim, hammadde, su kullanımı ve kullanılan teknolojiler yönünden farklılık gösterir. Son zamanlarda çevre ve insan sağlığı açısından tehdit oluşturabilecek her tür zararlı kimyasal madde kullanımına sınırlamalar getirilmesi nedeniyle mamul deriler toksikolojik açıdan daha fazla irdelenmektedir. Farklı kimyasal maddelerin yoğun kullanılması sonucunda atıksu değerlerinde yüksek KOİ, TOC, azot değerleri elde edilmekte ve atıksuların toksisitesi yükselmektedir. Deri üretiminin en önemli prosesi olan tabaklama prosesinde kullanılan krom mineralinin çevre ve insan sağlığı açısından bazı riskler taşıması sonucu krom tabaklamaya alternatif tabaklama yöntemlerinin önemi giderek artmaktadır. Son yıllarda organik tabaklama yöntemlerine ilgi giderek artış göstermektedir. Bu yöntemlerin başında ise bitkisel tanenlerle yapılan bitkisel tabaklama gelmektedir. Yapılan bu çalışmada, mimoza, tara, myrobalan ve gambir gibi bitkisel tanenlerin tabaklama sonrası atıksu özellikleri ve ekotoksikolojik değişimleri incelenmiştir.
İlaç sanayinde ISO 14001 çevre yönetim sistemi uygulamasıyla atık minimizasyonu

laç sanayinde atık minimizasyonunun Çevre Yönetim Sistemi kapsamındayapılması, kuruluş içi ve dışı kazançlar sağlanabilir, dahası minimizasyonunsürdürülebilirliği gerçekleşir. ncelenen ilaç firmasında, yi Üretim Uygulamalarını sektörün gereği olarak zorunlu uygulayan bir kuruluşun ÇYSuygulamalarının firma çalışanlarınca algılanması anket uygulaması ile değerlendirilmiştir. Çalışanların çevreye olan duyarlılığının atıkminimizasyonunu sağlamadaki rolleri de değerlendirilmiştir. laç üretimi yapan kuruluşlarda en çok karşılaşılan atık türü katı atık ve tehlikeli atıklar olduğu belirlenmiştir. Katı atıkların en fazla oluştuğu depo bölümünün (%60 oranında) ve tehlikeli atıkların en fazla oluştuğu üretim, işletme ve kalite kontol bölümlerindeatık minimizasyonuna gidilebileceği belirlenmiştir. Öncelikle kaynak kullanımındakiazaltım, daha sonraki aşamada ise oluşan atıkların azaltılması için üst yönetiminçevre konusunda bilinçli olması ve uygulamada desteğinin önemi anket sonuçlarıyla kanıtlanarak gösterilmiştir. Model firma olan A Firmasında yapılan ankette kalite güvence bölümü çalışanlarının çevre yönetim sistemleri, çevresel problemler hakkında en düşük bilgi seviyesinin % 60 olması, fakat atıkminimizasyonun uygulamasının gerçekleşeceği ve en çok atık miktarının oluştuğuüretim ve depo bölümlerindeki çalışanların bilgi seviyelerini % 40 civarında olması, çevresel problemlerin oluştuğu bu bölümlerde verilecek eğitimin ne kadar önemli olduğunu göstermektedir. A Firması ile karşılaştırılan ve ISO 14001 sertifikasına sahip B Firmasındaki atık miktarlarına bakıldığında Çevre Yönetim Sistemininvarlığında atık yönetiminin daha etkili bir şekilde uygulandığı, tehlikeli atıkların miktarının az olması ve geri dönüştürülebilir atıkların fazla olması maliyet açısından Firma B için bir avantajdır. Geri dönüştürülebilir atıklardan elde edilen gelirin belli bir yüzdesini paydaş eğitime harcıyarak çevre için tekrar yatırım yapmak çevre duyarlılığının artması ve uygulamanın sürekliliğini sağlamaktadır. Kimyasal atıkların azaltılması için sunulan alternatifler ise bertaraf maliyetlerini azalttığı gibi bu kimyasallardan etkilenecek çalışan sayısını da azaltacaktır. BuIIIçalışma ile ISO 14001 uygulaması kolay ve çevreye zarar vermeyi engelleyen bir sistem olmanın ötesine taşınmaktadır; kazanç sağlanabilecek, atıkminimizasyonunu gerçekleştirecek ve en önemlisi, çalışanlar ve çevrelerineküresel fayda sağlayacak bir uygulama haline dönüşmektedir.