turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Beyazıt Devlet Kütüphanesi'nde bulunan şemseli yazma Kur'an ciltleri

Türk Cilt Sanatı'nın tarihi çok eskilere dayanmaktadır. Cilt sanatının yaşatılması ve nesilden nesile aktarılması, Türk kültürü ve Türk Süsleme Sanatı açısından önemli ve gereklidir. Türk cilt sanatı ve özellikle bezemelerini içeren konularda tam anlamıyla bir araştırmanın yapılmamış olması dikkati çekmektedir. Türk kültür hayatında cildi ve süslemeleri olmaksızın kitabın yalnızca kendisi düşünülemez. Kitap ne kadar önemli ise kitabın kapağı ve muhafazası da o kadar önemlidir. Türk Cilt Sanatı'nın hem ulusal kültür mirasımız hem de dünya kültür hayatı içinde çok özel bir yeri vardır. Türk sanatı bir bütündür. Farklı sanat kollarında kullanılan desen ve motifler ana hatlarıyla ortak özellikler taşımaktadır. Ancak bu motifler kullanıldıkları ve uygulandıkları yerlere göre değişiklik göstermektedir. Hazırlanan tez, daha önce yapılan çalışmalara göre farklılıklar arz etmektedir. Cilt konusunda yapılan daha önceki çalışmalardan farklı olarak motif ve kompozisyon analizine girmesi tezin önemini artırmaktadır. Yapılan çalışmanın, araştırmacılara yararlı olacağına inanılmaktadır.15. yüzyıl, cilt sanatında Osmanlının en önemli eserleri vermeye başladığı dönemdir. 16. yüzyıl cilt sanatının da klasik dönemi olmuştur. Kanuni Sultan Süleyman devrinde Osmanlı cilt sanatı daha da gelişerek klasik üslubuna kavuşmuştur. 17. yüzyılda cilt kapakları izlendiğinde bir çözülme başlar, salbek ve köşebentler atılır, şemse büyür ve formu değişir. 18. yüzyıl ciltlerinde daha çok lake ciltler yaygınlaşır. 19 -20. yüzyıl ciltlerinde ise eskiye dönüş olmuştur. Eski motifler yenilenir. Kütüphanede tamir gören yazma ciltler üzerindeki uygulamalar, bu eserlerin yanlış tamir edildiğini göstermektedir. Dolayısıyla kütüphanede muhafaza edilen kitapların gerek korunmasına ve gerekse tanıtımına çok önem verilmesi gereklidir.
Nakkaş Osman minyatürlerinde kompozisyon düzeni ve sanatsal üretimler

Nakkas Osman, 16. yüzyılın ikinci yarısında Osmanlı saray nakkashanesindeçalısmıs önemli nakkaslardan biridir. Günümüzde farklı el yazmalarında bulunan birçok minyatür nakkas Osman'a mal edilmektedir. Fakat söz konusuminyatürlerin çogunun üretilme süreçlerine iliskin belgelere ulasılamamıstır. Bu nedenle Nakkas Osman'a mal edilen minyatürlerin tamamının sanatçı ilebaglantıları hakkında kesin bir bilgi vermek mümkün degildir. Diger taraftan, Nakkas Osman'a ait olduğu bilinen birçok portre ve konulu minyatür mevcuttur. Bu minyatürler: Kıyafetü'l-insaniye fi sema'ilü'losmaniye, 1579 (TSM. H. 1563), Sehname-i Selim Han, 1581 (TSM. H. 3595), Surname-i Hümayun, 1587 (TSM. H1344), Zübdetü't-tevarih, 1583 (TEM. T.1973) ve Hünername I. Cilt, 1584 (TSM. H. 1523) adlı el yazmalarındabulunmaktadır. Tez çalısması, yukarıda adı geçen el yazmalarında bulunan Nakkas Osmanminyatürleri arasından seçilen minyatür üzerinde yürütülmüstür. Kompozisyon düzeni arastırması ile minyatürlerde nesnel ortamın organizasyonunailiskin grafik mantıgın çözümlenmesi amaçlanmıstır. Bu amaç dogrultusundaminyatürlerde kompozisyon elemanlarının katman, boyut, konum, hareket ve renk açısından hiyerarsik düzenleri degerlendirilmis; elemanların, mekan olusturma ve mekanda bulunma durumlarına bağlı olarak dagılımı, sıralanma tarzı ve birbiri ilekaynasarak olusturdukları kompozisyon düzenleri çizimler esliginde incelenmistir. Birinci bölüm, Nakkas Osman'ın hayatı ve eserleri, yayınlarda minyatürün tanımı ve kelime anlamına iliskin bilgiler ve minyatür sanatında kompozisyon konuları ile ilgilidir. kinci bölümde Nakkas Osman minyatürlerinin kompozisyon düzenleri incelenerek genel bir değerlendirmesi yapılmıstır. Üçüncü bölüm ise, tezin uygulama asamasına ayrılmıstır. Uygulamalar kapsamında T. C. Cumhurbaskanlarının portreleri yapılmıstır.
Batı resim sanatında sembolizm bağlamında doğa metaforu

Bu çalışmada 19. yüzyılın ikinci yarısından başlayarak 20. yüzyılın ilk yarısına kadar geçen Batı Resim Sanatında Sembolizm Bağlamında Doğa Metaforu adlı konu, tarihsel süreçlerle bağlantılar kurularak araştırılmıştır. Tematik açıdan ise, sembolizm akımının oluşum süreci ve sembolizm akımı incelenmiştir. 19. yüzyılın ikinci yarısında realizmin heyecansız, tekdüze gerçekliğinin etkisinden kurtulmak isteyen sanatçılar, daha özgür arayış içerisine girerek, soyut düşüncelerini semboller aracılığıyla ifade etme yoluna gitmişlerdir. Bu düşüncelerin ilk adımı bir grup hareketi olan, Pre-Raphaelite Kardeşliği'nin resimlerinde görülmüştür. Sözü geçen grup, Kraliçe Victoria tarafından kurulan İngiliz Kraliyet Akademisinin, sadece Rönesans devamı zorunluluğu olan eser üretimi anlayışına tepki duyarak, realist fakat derin anlamlar taşıyan özgür anlatım yoluna gitmişlerdir. Böylece aradıkları bu tavrı, çoğu zaman doğadan beslenerek metaforik araçlar kullandıkları sembolik anlamlarda bulmuşlardır. Kısa zaman sonra bu özgür ifade anlayışı, realizmden tamamen uzaklaşarak, Fransa merkezli sembolizm akımına dönüşmüştür. Sembolizme giden süreç ve sembolizm, etki-tepki ilişkisi bağlamında kategorize edilerek, sanatçılar ve eserleri, beslendikleri kaynaklar ile ele alınmıştır. Sembolizmin doğa metaforlarıyla bağlantısı kurularak ve resimlerimle ilişkisine değinilerek çalışma sonlandırılmıştır.
1980 sonrası Türkiye'de spor giyimin gelişimi ve spor giysi tasarımında çağdaş yaklaşımlar

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de 1980 ve sonrasındaki popüler kültürü, tüketim toplumunu, Türkiye'deki gençlik kültürünü ve spor giyimin gelişimini, medya alanındaki gelişmeleri ele alarak bunların günlük yaşama etkilerini ve moda sektörüne etkilerini spor giyimin temeline dayandırarak spor giyim tarafından incelenmektedir. Ancak günümüzde ise spor giyimin ortaya çıkması ve spor yapmak ile kısıtlı olmayan kullanım şekilleri tasarımcılar tarafından ele alınmış, bilinen dışında yeni bir giyinme biçimi olarak tercih edilir hale gelmiştir. Odak noktası 1980 ve daha öncesinde spor giyim kavramının sadece insanlar tarafından ihtiyaç olarak tercih edildiği, bu yıllarda erkeklerin ata binme, avcılık, balık tutma gibi kırsal alanlarda yapılan aktivitelerde spor giyimi kullandıkları ya da spora giderken tercih ettikleri bir giyim tarzı olduğu görülmüştür. 1980 ve sonrasında popüler kültürün gelişimiyle beraber spor giyim yaygınlaşmıştır, tüketiciler medyanın gelişmesiyle beraber giyim davranışlarını taklit etmeye başlamış ve yeni giyim tarzlarını oluşturdukları görülmüştür. 1980'de yaşanan dönüşümlerle beraber ise spor giyim günlük yaşamın bir parçası haline gelmiş ve günlük giyimi etkileyecek şekilde giyim davranışlarına dahil olmuştur. İnsanlar yalnızca spora giderken değil, günlük yaşamalarında rahat edebilmek için alışılagelmiş giysi tüketim biçimini ortaya koymuştur. Sporun günlük yaşama dahil olması ve spor giyimin ise amacı dışında modaya dönüşmesi günümüz tasarımcılar tarafından yeniden ele alınmış ve yeni giyim türlerinin ortaya çıkmasına zemin hazırlamıştır.
Fatih Devri tezhip üslubu

İ Fatih Devri Tezhip Üslubu? başlığını taşıyan bu çalışma Sultan II. Mehmet'in Saltanat yıllarında bizzat padişaha sunulmuş olan ve bugün çoğunluğu Süleymaniye Kütüphanesinde yer alan farklı konulardaki yazma eserlerin tezhipleri esas alınarak hazırlanmıştır. Dört ana bölümden oluşan bu çalışmanın Giriş kısmında, kitap sanatlarında, Osmanlı klasik döneminin hazırlayıcı devirlerinden biri olan Fatih Devrinin Türk kitap sanatları açısından neden detaylı incelenmesi gereken bir dönem olduğu açıklanmıştır. Ayrıca, üzerinde çalışılan yazma eserlerin nasıl bir yöntemle incelendiği belirtilmiş, çalışma esnasında karşılaşılan güçlüklere değinilmiştir. Birinci Bölüm'de II. Mehmet'in hayatı ve kişiliği ile birlikte döneminin kültür ortamını oluşturan faktörler, kitap sanatları ve bu faktörlerden hangilerinin kitap sanatlarını ne ölçüde etkilediği incelenmiş, özellikle nakkaşhane ve sanatkarlara temas edilmiştir. İkinci Bölüm'de çalışmaya esas teşkil eden yazma eserlerin künyeleri, fotoğrafları, anlatımları ve desen analizlerini içeren bir katalog yer almaktadır. Üçüncü Bölüm'de kataloğa alınan eserler esas alınarak, kullanılan malzeme, uygulanan bezeme teknikleri, tercih edilen renkler, sayfa bezemesinde kullanılan ana formlar, kompozisyon çeşitleri, motifler, pervazlar, duraklar ve tığlar detaylı olarak incelenmiş ve dönemin tezhip üslubunun özellikleri ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Dördüncü Bölüm olan Değerlendirme Bölümü'nde II. Mehmed devri tezhip sanatının, hangi sanat çevrelerinden, nasıl bir etki aldığı, bu dönemin tezhip sanatına hangi yenilikleri getirdiği ve kendinden sonraki devri nasıl etkilediği açıklanmıştır. Değerlendirme yapılırken etkilenmelerin yazma eserlerdeki tezhiplere nasıl yansıdığı ayrıntıları ile belirtilmiştir. Sonuç bölümünde ise bütün bu çalışma esnasında II. Mehmed devri tezhip sanatı hakkında elde edilen neticeler bir araya getirilerek dönemin tezhip sanatının üslup özelliklerini ortaya koyan sonuç ifadeleri oluşturulmuştur.
Grafik sanatlarda sembolist göstergeler

Konusu 'Grafik Sanatlarda Sembolist Göstergeler' olan Yüksek Lisans çalışmamda, tarih öncesi dönem ve tarihsel süreçte görülmüş olan sembollerin çağdaş sanat eserlerindeki yansımalarını örnekleriyle açıklamaya çalıştım. Giriş bölümünde, simgenin tanımı ve sanat eserindeki önemi, I. bölümde, Simgeciliğin kökeni, dinlerde ve mitolojilerde ortak simgelerin, kuramsal ve görsel göstergeleri, II. bölümde, Simgeciliğin düşler ve sanat eserlerindeki psikolojik analizi, III. bölümde, Plastik Sanatlarda, Sembolizm Akımının, felsefesi, sanatçıları ve diğer akımlarla ilişkisi, IV. bölümde, Tanıtım Grafiğinde, Afiş Sanatında ve özgün Baskıda Sembolist Göstergeler, Sonuç bölümünde ise simgenin geçmişşten günümüze, iletişimin kaçınılmaz bir sonucu olarak gelişimini ve Grafik Sanatlardaki önemini vurgulamayı amaçladım.
Türk halk oyunları müziklerinin ritmik analizi

Türk folklorunun en önemli bölümlerinden birini oluşturan halk oyunları, müzikten ayrı düşünülemeyecek bir kavramdır. Halk oyunlarında müzikal yapıyı oluşturan en önemli etken ise ritmdir. Tezin konusunu oluşturan Türk halk oyunları müziklerinin ritmik analizi çerçevesinde Halay, Bar, Karşılama, Zeybek, Horon ve Kaşık oyunları olmak üzere toplam altı tür ele alınmıştır. Bu kapsamda incelenen 58 ezginin, yöresel kayıtlardan ritm notaları yazılmış ve matematiksel olarak ritmik oranlamaları çıkartılmıştır. Özellikle konu, enstrümantal icra değil de oyuna eşlik olduğunda, ritmik yapı ile hareket serileri paralellik göstermektedir. Aynı usule ait olsalar bile, farklı türlerdeki ezgiler, gerek ritmik yapıyı oluşturan unsurlar, gerekse figür karakteristikleri açısından değişik şekillerde belirmektedirler. Farklı şekillerde seçilmiş örneklerin düzümlerinin yapılıp oranlarının çıkarılması, oyun ezgilerinin ritmik açıdan mukayese edilmesini sağlamıştır. Bu sayede ise müzik ve oyunun kendi içlerindeki ritmik yapısının türler arasındaki ayırımları belirlenmiştir. Bütün bu aşamalardan sonra, halk oyunlarının karakteristik form özelliklerinin belirlenmesinde, en asli unsurun ritm olduğu saptamıştır.
Alternative photography in the digital age: Perfect photographs in an imperfect way

Bu tezin amacı fotoğrafçılığın kimyasal ve sayısal alanlarının birlikteliğiyle biçimlenecek olası bir alternatif fotoğraf geleceğini keşfetmektir. Bu çalışmada, Cyanotype, Salt Print ve VanDyke Brown olarak bilinen tarihi fotoğraf teknikleri, modern mürekkep püskürtmeli yazıcılar ile elde edilebilen sayısal negatifler kullanılarak oluşturulmuştur. Baskı sürecindeki türlü etmenlere karşı son derecede duyarlı olan alternatif fotoğraf baskıların her biri görsel açıdan kendine has ve eşsizdir. Bu bağlamda, alternatif fotoğraf tekniklerinin sergilediği görsel eşsizlik ile albinizmin görsel benzersizliği arasında bir bağlantı kurulmuştur. Fotoğraf üretme eyleminin öznesinde, vizyonunda ve zanaatında insan etmenine vurgu yapan bu çalışma benzersiz bir konu üzerine benzersiz fotoğraflar üretmeyi amaçlar.
Ev tekstili sektöründe sürdürülebilir tasarım uygulamaları

Günümüz dünyasında yaşanan teknoloji, inovasyon odaklı küresel dönüşüm, bölgesel ve küresel yaşanan gelişmelerle birlikte sosyo-ekonomik dengeler değişmekte, yeniden kurulmaktadır. Son yıllarda sıkça söz edilen çevresel sorunlar, küreselleşen dünyada toplumun, üretme ve tüketmede sürdürülebilir kararlar almasını zorunlu kılmaktadır. Çevresel sorunlar, günümüzde her alanda olduğu gibi tekstil sektörünün de en önemli sorunlarından biridir. Sürdürülebilirlik kavramı, geleceğin doğal dengeyi bozmadan, bilinçli bir şekilde tasarlanmasını ve korunmasını gerekli kılmaktadır. Sürdürülebilirlik kavramının yaygınlaşması, çevre dostu ev tekstili tasarımları ve üretimlerinin gelişmelerine yönelik çalışmaların artmasına neden olmuştur. Çalışmada; sürdürülebilirlik kavramı çerçevesinde ev tekstili sektöründe yürütülen sürdürülebilirlik faaliyetleri, standartları ve etiketleri araştırılmış, sektörde sürdürülebilir tasarımı etkileyen faktörler incelenmiştir. Bu amaçla; konuyla ilgili literatür taranmış, önceki çalışmalar/uygulamalar incelenmiş ve çalışmanın teorik alt yapısı bu yolla oluşturulmuştur. Çalışmanın deneysel kısmında ise; ev tekstili üretimi yapan bir fabrikadan alınan tekstil atıkları, ileri dönüşüm yöntemiyle yeniden tasarlanmış; bu yolla katma değeri yüksek, tekstilin yaşam ömrünü uzatan, sürdürülebilirliğe katkı sağlayan yeni ürünler elde edilmesi hedeflenmiştir.
Gündelik yaşamın sanatta kullanımı (1960-2000)

'Gündelik Yaşamın Sanatta Kullanımı (1960-2000)' başlıklı bu çalışma, gündelik yaşamın sanat olabileceğini öne sürer. Tezin amacı, sanatın ve gündelik yaşamın hangi kavram ve biçimler etrafında bir bütün oluşturabileceğini ortaya koymaktır. Gündelik yaşamı tanımlayabilmek için toplumun gündelikliği oluşturan değerlerinin bilinmesi gerekir. Tezin sınırlarını belirleyen tarihsel sürecin on yıllara bölünmesiyle dört ana bölüm oluşmuştur. Her bölümde ait olduğu on yıl içerisindeki gündelik yaşamı tammlayacak, sanatın etkileşimlerini ortaya koyacak bilimsel, sosyolojik, felsefi genel durum saptaması yapılmıştır. İlk bölüm, 1960 larda Pop Sanat'in gündelik yaşamın nesnelerini kullanarak popüler kültürü üst kültürle karşı karşıya getirmesiyle başlamıştır. Sitüasyonistlerin 68 Hareketi ile, Fluxus'un Felix Guattari'nin 'Üç Ekoloji' kavramıyla bağlantıları ve gündelik yaşamla olan ilişkileri de ilk bölümde incelenmiştir. İkinci bölümde Kavramsal Sanat, Sanat ve Dil, Yoksul Sanat, Yeryüzü Sanatı, Vücut Sanatı ve Feminist Sanat'in gündelik yaşamın içinde nasıl konumlandığı araştırılmıştır. Üçüncü bölümde sanatın değişen merkezleri, sanatçı-sanat kurumu arasındaki ilişkiler ve grafiti sanatı ele alınmıştır. Son bölüme ait dönemde sanatın ve diğer bilimlerin sınırlarının seyrekleşerek birbirlerine sızdığım görüyoruz. Küreselleşmenin sanata yansımaları ve internetin sanal ortamında yaşayan sanatçılar da örneklendirilmiştir. IV
Gitar eğitiminde makamsal nitelikli eserlerin seslendirilmesine yönelik hazırlanan alıştırmaların performansa etkisi

Bu araştırma gitar eğitiminde kullanılmakta olan makamsal karakterdeki gitar müziği eserlerinin seslendirilmesine yönelik hazırlanan alıştırmaların öğrenci başarısı üzerindeki etkilerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma, makamsal karakterdekigitar müziği eserleri ve bu eserlere yönelik alıştırmaların mevcut durumun betimlenmesine yönelik bir çalışma türü olmakla birlikte; literatür tarama, görüşme ve deney yöntemlerinin kullanıldığı karma bir model içermektedir. Nicel verilerin de yer aldığı deney ile ilgili bölüm bir 'Durum Çalışması' örneğini temsil etmektedir. Araştırmanın başlangıç sürecinde ilk olarak konuyla ilgisi olduğu düşünülen çalışmalar literatür tarama yöntemiyle betimlenmiştir. Akabinde üniversitelerin eğitim fakültelerine bağlı müzik eğitimi anabilim dalları ve güzel sanatlar fakültelerine bağlı müzik ile ilgili bölümlerde görev yapmakta olan 16 adet gitar öğretim elemanına yönelik hazırlanmış 10 soruluk bir görüşme formu uygulanmıştır. Araştırmanın hem betimsel özelliğini yansıtması hem de deney aşamasını başlatması bakımından önem arz eden bu veriler elde edildikten sonra analiz edilerek değerlendirilmiştir. Deney safhası Erciyes Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Müzik Bölümü'nde eğitim görmekte olan gitar öğrencileri üzerinde uygulanmıştır. Deney safhasında öğrenci icralarına yönelik olarak uzman görüş eşliğinde hazırlanmış alıştırmalar kullanılmış ve bu alıştırmaların öğrenciler üzerindeki etkileri sınanmıştır. Araştırmada öğrenci icraları değerlendirilirken yine uzman görüşü yardımıyla hazırlanmış olan PDÖ kullanılmıştır. Bu ölçekler 10 hakem tarafından puanlanmış ve bu ölçekler yoluyla elde edilen veriler bireysel ve toplu öğrenci kriterleri ile PDÖ kriterleri bazında değerlendirilmiştir. Hakemlere ait değerlendirmeler sonucu elde edilen veriler, içerisinde istatistiksel bulguların da yer aldığı tablolar yardımıyla yorumlanmıştır. Araştırma sonucunda;1.)Makamsal karakterdekigitar müziği eserlerinin gitar eğitiminde önemli ölçüde kullanıldığı ancak bu eserlerin makam yapılarını temsil eden etüt veya alıştırma niteliğindeki hazırlayıcı çalışmaların sayıca yeterli olmadığı ve kullanılmadığı, 2 .)Eğitim fakültesi müzik eğitimi anabilim dalları ve güzel sanatlar fakültelerine bağlı müzik bölümlerinde görev yapmakta olan gitar öğretim elemanlarının sıklıkla kullandıkları ve öğrencilerin icrasında zorlandığı eserlerin hem Türk hem de yabancı uyruklu bestecilere ait eser veya düzenlemeler olduğu,3.)Eğitim fakülteleri müzik eğitimi anabilim dalları ve güzel sanatlar fakültelerine bağlı müzik ile ilgili bölümlerde uygulanan gitar eğitiminde makamsal karakterdekigitar müziği eserlerine yönelik hazırlayıcı alıştırmaların işgörüsellik bakımından bireysel ve toplu öğrenci kriterleri ile PDÖ ölçekleri kriterlerine ait birçok kategoride olumlu etkiler sağladığı tespit edilmiştir.
Ortaokul öğrencilerinin görsel sanatlar dersi uygulamalarının grafik tasarım açısından değerlendirilmesi

İnsanın eğitiminde sanat vazgeçilmez bir değerdir. Birey, duygu ve düşüncelerini ifade ederken gayretle yaratıcılığını ortaya koymaktadır. Okullarda görsel sanatlar dersi, grafik tasarım uygulamalarıyla öğrencinin çizme, boyama, inşa etme, seçme, yenileme, tasarım yapma, yorumlama yeteneğini geliştirir. Sanat eğitimi, bu gayretin içinde, kendi yöntem ve ilkelerine sahip özel bir alandır. Tasarımların amaca uygun olması için grafik ve biçim ifadelerinin uyum içinde kullanılması gereklidir. Tasarımın temel ilkeleri olan hizalama, denge, karşıtlık, vurgulama, hareket, görüntü, oran, yakınlık, tekrarlama, ritim ve birlik grafik tasarım için de geçerlidir. Öğrenci bunları öğrendiği takdirde konuya daha hakim olacaktır. Araştırmanın birinci bölümünde, problem durumu, araştırmanın amacı, önemi, varsayımlar ve sınırlılıklar başlığında bilgi verilmiştir. Bölüm iki de sanat eğitimi, görsel sanatların gerekliliği, grafik tasarım öğeleri ve yaratıcılığa etkileri irdelenmiştir. Bölüm üçte görsel sanatlar dersi uygulamalarında grafik tasarım çalışmalarının tasarım öğeleri açısından değerlendirilmesi yapılmıştır. Bölüm dörtte, öğretmen ve öğrencilere uygulanan anket ve sonuçlarına yer verilmiştir. Tarama modelinin uygulandığı araştırma yöntemi ile İzmir iline bağlı 3 ilçedeki 4 ayrı ortaokulun 21 ayrı sınıfında yapılan anket çalışması sonrasında araştırmanın amacına yönelik veriler elde edilmiştir. Araştırmada nitel araştırma tekniğinden faydalanılmıştır. Görsel Sanatlar dersi uygulamalarında, resimlerde yaratıcılık kavramına daha çok önem verilip, özel yöntem ve tekniklerin uygulanabilirliğinin sağlanması ve grafiksel tasarım açısından bilgilerin güncellenmesi öngörülmektedir. Bu bağlamda, grafik tasarım teknikleri kullanılarak farklı okullarda görsel sanatlar dersinde öğrencilere uygulamalı çalışmalar yaptırılmış ve çalışmalarla ilgili değerlendirmelerle sonuca gidilmiştir. Yapılan anket sonucunda öğrencilerin gerçekleştirdikleri çalışmalarda, görsel tasarımın ilkeleri kullanılarak iki ve üç boyutlu özellikteki çalışmaların yapılabileceği belirlenmiştir. Ayrıca ünlü ressamların eserlerinden hareketle, öğrencilerin bu ressamların çalışmalarından yola çıkarak, farklı yöntemleri ve ilkeleri kombine etmeleri yoluyla yaratıcı tasarımlar oluşturabilecekleri kanısına varılmıştır.
Sanatçıların hayatları ve ortaya koydukları eserleri arasındaki düşünsel ve uygulamalı bağlantıların kuramsal çözümlemesi

Bu araştırmanın amacı; sanatın hayatla kurduğu birliktelikte, günümüz çağdaş sanatı içinde sanatçıların kendisi ve ortaya koyduğu sanat eseri arasındaki bağlantıların var olup olmadığının ortaya konmasıdır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden biri olan olgubilim uygulanmıştır. Araştırmanın bulgular kısmında Türkiye'den ve dünyadan güncel sanatçıların yaşamları ve eserleri incelenmiştir. Araştırma bulgularında yer alan sanatçıların hayatları ve eserleri incelendiğinde; kendilik nesneleri, yaşam deneyimlerinin eserlere aktarılması ve öznenesne ilişkisi gibi bağlamların sanata katkılarının olduğu görülmüştür. Bununla birlikte bu kavramların güncel sanatta önemli bir yere sahip olduğu anlaşılmıştır. Ayrıca Hakikat ve Sanat arasındaki bağlantılar ışığında, sanatçının kendi varlığının farkına varması üzerinden varlığın ne anlama geldiği ve hakikatle ilişkisi araştırmanın kapsamı içerisindedir. Sanatçıların çalışmalarının daha iyi okunması için; şuur, benlik, kimlik ve kendilik kavramları açıklanmıştır. Araştırmanın sonuçlarına bağlı olarak güncel sanatta 'kendilik'in sanata yansımaları ile sanat, hayat, teori ve uygulama gibi önerilere yer verilmiştir.
Türkiye'de soyut sanatın gelişimi içerisinde Burhan Uygur'un yeri

Sanayi devrimi sonrasındaki makineleşme; endüstriyel gelişme, sanatçıların daha farklı biçimsel dil arayışlarına girmeleri ve bunun yanında, II. Dünya Savaşı'nın trajik etkileri yaşanan yokluk, bunalım ve melankoli evreleri neredeyse bütün insanlığın sosyolojik ve düşünsel evrimine sebep olmuştur. Olumlu veya olumsuz tüm bu gelişmeler sanatsal üretim için bir kaynak teşkil etmiştir. 20. yy. sonlarına kadar resim sanatında karşılaştığımız insan figürünün varlığı tanımlanabilir haldeyken, yeni dünya ile beraber insanlar figürü artık yaşadığı ortamlardan çıkartıp ona dilediği formu ve rengi vererek yapılandırmıştır. Soyutlama ile birlikte artık resim için yeni bir dünya yaratılmıştır, insan - figür yeni kurulan evrende kendi mekanını ve algısını yaratmıştır. Doğadan iyice uzaklaşan insan kaybettiği değerlerle beraber yavaş yavaş silinmeye başlarken, kazandığı yeni bilinçle, anlam değişimiyle resimsel mekanda yeni bir boyut kazanmıştır. Modern batı sanatında soyutlama süreci yaşanırken; Türk resminde soyutlama Batı'da olduğu gibi doğal bir süreç geçirmeden resmimize girmiştir. İçinde yaşadığımız fiziksel gerçekliğe bakış açımızdaki değişikliğin sonucu olarak soyut bir dünya görüşünün oluşmasına neden olmuştur. Batı'ya pencerelerini açan Türk resim sanatı, 1950'den sonra gelişen toplum bilinci ile uluslararası kültür ve sanat yarışı ülkemiz sanatçılarını da etkilemiş, kendi kişilikleri doğrultusunda özgünlük ve yenilik kavramları üzerinde yoğunlaşmalarına sebep olmuştur. Dünyanın mekansal çizgisi ve figür orada yeniden yaşamaya başlamış yeni bir boyut kazanmıştır. Burhan Uygur'un şiirsel çığlıklı mekanlarında yeniden yaratılan figürleri bütün bunları destekler niteliktedir. Uygur, figürleri masallara sürükler, içlerini dışlarına giydirir ve yenden oluşturur. Yeniden anlamlanan figürler çıkartır karşımıza. Bohem bir yaşam tarzı olan Burhan Uygur özgün bir kişiliğe sahiptir. Bu duruşu sanatına da yansımış kendine has özellikleri olan eserler ortaya koymuştur. Hayatının her anında her türlü malzemeye yapmış olduğu resimleri, yaşamının her yönünü çizdiği, notlar bıraktığı defterleri, resimleri ile Burhan Uygur'un çalışmaları Türk resim sanatının çağcıl bir yapı doğrultusunda gelişimine yapı taşı oluşturmaktadır. Soyut ve figüratif öğeleri bir arada kullanarak gerçekleştirdiği çalışmalarıyla 1970 kuşağının önde gelen ressamları arasında olan Burhan Uygur resminin içeriksel kurgusuyla bütünleşen ve lekeci bir anlayış üzerinde gelişen biçim düzeniyle, özellikle özgün altyapı arayışlı içindeki genç kuşak üzerinde etkili olmuştur.