turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Attenuation of polychlorinated biphenyls under anaerobic conditions

Poliklorlu bifeniller toksik ve insan kaynaklı kalıcı kirleticilerdendir. PCBlerin sağlık üzerindeki olumsuz etkilerinden kaynaklanan endişeler, onların çamurun yanı sıra havada, suda ve/veya topraktaki miktarlarının sınırlandırılmasına dair düzenlemelere yol açmıştır. Böylece, PCBlerin çeşitli matrislerden, özellikle de trafo yağlarından giderimi öncelik kazanmıştır. Bu çalışmanın amacı, PCB- 118 ve Aroklor 1254'un klorsuzlaştırılması, bunlardan kaynaklı toksisitenin belirlenmesi ve değişen PCB ve trafo yağı dozlarının, elektron donör, bakteri kültürü gibi çeşitli kritik deneysel öğelerin etkilerinin anaerobik koşullar altında araştırılmasıdır. Bu sebeple, anaerobik toksisite testi reaktörleri, laboratuvar ölçekli anaerobik kesikli reaktörler ve sediman mikrokozmları kurulmuştur. PCB- 118 ve TO dozundaki artışın metanojenlerin aktivitesi üzerindeki etkisi negatif iken, sadece PCB-118'in dozundaki artış klorsuzlaştırılmasında pozitif yönde katkı sağlamıştır. Aklime olmayan kültür eklenen çamur reaktörlerinde, PCB- 118 giderimi en çok %22 bulunmuştur. Aklimasyon çalışmaları, Grasse River sedimanının, Baltimore Harbor ve Fox River'a nazaran daha aktif olduğunu göstermiştir. GR reaktörlerinde, PCB- 118 ve Aroklor 1254 giderim verimi %1 TO varlığında önemli olçüde düşüş gösterirken, %10 TO varlığında giderim tamamen durmuştur. Atık çamurun da yağ asitlerine benzer şekilde etkin bir eletron donör olduğu gözlenmiştir. Aroklor 1254'ün klorsuzlaştırılmasında, bakterilerin özellikle iki yanı ve/veya tek yanı klorlarla çevrili meta ve para konumlarındaki klorları hedeflediği gözlenmiş, TO varlığı ve yokluğunun klorsuzlaştırma yollarında farklılığa sebep olduğu bulunmuştur. Ortho veya etrafı diğer klorlarla çevrili olmayan klorlarda giderim gözlenmemiştir. Moleküler araçlar kullanılarak, PCBlerin parçalanmasında rol alan bakterilerin varlığı ispatlanmış ve klorsuzlaştırmanın bakterilerin büyüme hızıyla ilişkili olduğu tespit edilmiştir.
Changes in the chemical composition of soil in Ankara due to the deposition of atmospheric pollutants

Bu çalışmada, Ankara toprağındaki eser element düzeyleri atomik absorpsiyon spektrofotometre ve enstrümantal nötron aktivasyon analizi ile belirlenmiştir. Örnekler genellikle şehir içi yerleşim bölgelerinden alınmakla birlikte, kirlenmiş ve kirlenmemiş toprak ayrımını yapabilmek amacıyla şehir dışındaki bazı noktalardan alınan örnekler de incelenmiştir. Çalışmanın iki amacı bulunmaktadır (1) eser elementlerin, özellikle antropojen kaynaklı olanların, Ankara toprağındaki dağılımlarını belirlemek ve (2) atmosferik kirleticilerin çökelmesi sonucu yüzey toprağının bileşimindeki değişimin incelenmesidir. Yüzey toprağının kirlilik düzeyini belirlemek için literatür değerleriyle karşılaştırma, istatistiksel veri analizi, yüzey ve yeraltı toprağının karşılaştırılması gibi yöntemler kullanılmıştır. Eser elementlerin birikimi ile ilgili sayısal ifadeler elde etmek için toprak zenginleşme faktörleri hesaplanmıştır. Elementlerin miktarlarını belirleyen belli ortak faktörlerin belirlenmesi için faktör analizinden yararlanılmıştır. Yerel toprak bileşimi belirlenerek aerosol eser elementlerinin toprağa bağlı zenginleşmesi ile ilişkilendirilmiş ve daha önce yapılan bir aerosol bileşimi çalışmasının değerlendirmeleri gözden geçirilmiştir.
Muş il merkezi içme suyu şebekesinde dezenfeksiyon yan ürünlerinin mevsimsel değişimlerinin izlenmesi ve halk sağlığına etkilerinin değerlendirilmesi

İçme suyu arıtımında kullanılan en yaygın ve en ucuz dezenfeksiyon yöntemi klorlamadır. Klor sadece suda bulunan parazit patojen mikroorganizmaları gidermemekte ayrıca ham su kaynaklarının yapısında bulunan doğal organik maddelerle, reaksiyona girerek insanlar üzerinde kanserojenik etkiler gösterebilen dezenfeksiyon yan ürünlerinin oluşumlarına neden olmaktadır. Literatürde en bilinen ve en fazla oluşan yan ürün grupları trihalometanlar ve HAA'lardır. Bir kısmı kanserojen olan DYÜ'lerin sudaki miktarlarının izlenmesi ve azaltılmasına yönelik çalışmalar halk sağlığının korunması açısından büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmanın amacı Muş İl merkezine su sağlayan iki farklı şebekede HAA'ların mevsimsel ve mesafeye bağlı değişimlerinin izlenmesi ve halk sağlığına etkilerinin ortaya konmasıdır. Bu kapsamda 4 mevsimi içerecek şekilde örnekleme analiz çalışması yapılmıştır. Elde edilen sonuçlar sularda DOM miktarının 1 mg/L seviyesinin altında olmasına rağmen HAA düzeyinin zaman zaman sınır değerlerin üzerine çıkabildiğini ve halk sağlığı yönünden risk teşkil edebileceğini göstermektedir.
Implementation of article 12 of Seveso II directve in Turkey

Türkiye, büyük endüstriyel kazaların kontrolünü amaçlayan Seveso II Direktifini iç hukuka yakın tarihlerde aktarmıştır. Ancak, Direktifin uyumlaştırılması ile birlikte, Seveso kuruluşları ve etrafındaki gelişmeler için risk esaslı arazi kullanım planlaması için bir çerçeve tanımlayan Direktifin 12. Maddesi hususlarının nasıl uygulanması gerektiğine dair tartışmalar ortaya atılmıştır. Bu tezde, Seveso II Direktifi Madde 12 kapsamında belirtilen hususlarla ilgili olabilecek ulusal yasal çerçevesinin ve mevzuat uygulamalarının değerlendirilmesi, eksikliklerin ortaya çıkarılması ve bunların etkinliklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışma kapsamında, Türkiye'de bulunan Seveso Kuruluşlarının genel profili ve Direktife uyumu; bildirim bilgileri, denetim raporları, anketler, röportajlar ve geçmişş arazi kullanım uygulamalarını içeren uydu resimleri incelenerek belirlenmiştir. Risk esaslı arazi kullanım planlamasına karşılık gelebilecek mevcut yaklaşımlar, yasal mevzuat, ÇED raporları ve prosedürlerin uygulama sorunları; AB örneklerindeki iyi uygulamalar dikkate alınarak mercek altına alınmıştır. Uygulamalardaki temel sorunun, Seveso kuruluşların yer seçimi ve mevcut kuruluşların etrafında gerçekleşen arazi kullanım değişikliklerini dikkate alan Madde 12 yükümlülüklerini yerine getiren gelişmiş ve sistematik arazi kullanım planlaması uygulamalarının bulunmamasından kaynaklandığı tespit edilmiştir. Mevcut arazi kullanım planlaması kararlarının büyük kaza senaryolarını ve kuruluşlar etrafındaki nüfusun etkilenebilirlik derecelerini dikkate almadığı görülmüştür. Farklı yetkili idarelerce alınan kararların birçoğunun kendi içerisinde tutarsız olduğu ve mevcut risk seviyelerini gözetmediği ortaya konmuştur. Bu tez çalışmasında, uygun arazi kullanım planlaması kararlarının yerine getirilmesi için; alınacak kararlarının karşılaştırılacağı kabul edilebilir risk ölçütünün tanımlanması, büyük kaza riski olgusunu ve toplumun çeşitli kesimleri için tanımlanacak etkilenebilirlik sınıflarını dikkate alan bir teknik tavsiyenin zaruriyet arz ettiği sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca, mevcut uygulamaların iyileştirilmesi için çeşitli tavsiyelerde bulunulmuştur.
İstanbul arıtma çamurlarının yönetimi ve uzaklaştırılması

Bu çalışmanın amacı İstanbul için planlanan atıksu arıtma tesislerinin verilerini kullanarak her bir arıtma kademesi için her bir atıksu arıtma tesisinde oluşacak çamur miktarım belirlemek, günümüzde dünyada uygulanan çamur arıtma proseslerini tanıtarak ve ülkelerle örnekleyerek önerilen çanur arıtma sistemlerinin daha iyi anlaşılmasını sağlamak ve çeşitli alternatiflerin maliyet açısından karşılaştırılmalarında yararlı olacak veriler üretmektir. Yukarıdaki amaç doğrultusunda mevcut çamur arıtma prosesleri ve sistemleri tek tek tanıtılmış, miktarlarına yönelik yapılan çalışmalar karşılaştırılmış çamur üretiminin değişimleri garafiklerle gösterilmiştir. Böylece her bir atıksu arıtma sisteminde ortaya çıkacak çamurun nasıl bertaraf edebileceğine karar vermeyi kolaylaştıracak çok miktarda veri üretilmiştir. Örnek olması açısından Paşaköy tesisinden çıkacak çamurlar için bir maliyet çalışması da yapılmıştır. Evsel atıksu arıtma tesislerinden kaynaklanan arıtma çamuru için kompostlaştirma alternatifi bu çalışmada kayda değer bir alternatif olarak önerilmiştir. Kompostlar parkların oluşturulmasında, bozulmuş ve işlenmiş arazilerin yeniden bitkilendirilmesinde, sebze ve meyvelerin yetiştirilmesinde, bahçecilik ve fidancılık mahsullerinde kullanılır. Çamurlann tahsis edilmiş alanlara depolanması da kısa vadede uygulanabilecek bir çözüm olarak görülmüştür. İstanbul Büyükşehir Belediyesinin yapmış olduğu bir araştırmaya göre İstanbul Bölgesinde 118 tane taş ocağı bulunmaktadır. Bunların içinde Kartal Maden Ocağı en büyük olanıdır. Özellikle su havzalarının dışındaki alanlar ve yine özellikle kömür ocakları arıma çamurlarının depolanması için oldukça uygun alanlardır. Özellikle kömür ocaklarında taban zemini geçirimsiz olarak yapılmalıdır. Bu çamur deposu olarak kullanılması bakımından çok idealdir. Çamurlann terk edilmiş bölgelere, taş, kum ve maden ocaklarına depolanması için Katı Atıklar Kontrol Yönetmeliğine göre stabilize edilmesi gerekir. Böylece çamurun taşınması ve depolanması esnasında ve sonrasında sinek, haşere v. s. üremesi de engellenmiş olur. Çürütücü olmayan tesislerde çamur stabilizasyonu için oldukça ucuz bir malzeme olan kireç kullanılabilir. Bu durumda çamur miktarındaki artış göz ardı edilmemelidir. Ayrıca çamurlann bu dolgu alanlanna taşınması kapsamlı bir planlama çerçevesinde yapılmalı; özellikle trafiğin daha yoğun olduğu bölgelerde taşımacılığın, trafiğin daha az olduğu saatlerde yapılarak trafiği minimum etkileyecek önlemler alınmalıdır. IX
Gümüldür-Ürkmez bölgesinde gübre ve ilaç kullanımı üzerine bir araştırma

Bu çalışmada, Gümüldür-Ürkmez Bölgesinde pestisit ve gübre kullanımı ele alınarak çevresel etkileri irdelenmiştir. Çalışmada 50 kadar üreticiyle yapılan anketler ve yüz yüze görüşmelerle elde edilen verilerin değerlendirilmesiyle mevcut durum ortaya konulmaya çalışılmıştır. Mandarin üretiminde kullanılması önerilen optimum gübre miktarları bu yönde daha önce yapılmış çalışmalardan tespit edilmiş ve bölgede kullanılan gübre miktarlanyla karşılaştırılarak değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Araştırma sonuçlarına göre üreticilerin % 40'ının azotu ; % 8'i ise fosforu (P2O5) optimum düzeyin üzerinde kullandıkları saptanmıştır. Yine aynı şekilde, pestisit kullanım zamanı ve dozunun da yanlış olduğu ortaya konulmuştur. Bu bağlamda tarımsal üretimi arttırmak için pestisit ve gübre kullanımının daha bilinçli, kontrollü olması ve gereğinden fazlasını tüketmeden, kullanıma gidilmesi gerekmektedir.
Elektrokoagülasyon ve elektrooksidasyon yöntemi ile katı atık düzenli depolama sahası sızıntı suyunun arıtımı

Bu çalışmada üç farklı yöntem kullanılarak sızıntı suyunun elektrokimyasal yöntem olan elektrooksidasyon ve elektrokoagülasyon ile arıtılabilirliği incelenmiştir. Tek kutuplu alüminyum elektrotlar ile yapılan ilk çalışmada pH 5 ve 75mA/cm 2 akım yoğunluğunda 45 dakikalık elektrokoagülasyon işlemi sonucunda 4100 mg/L olan başlangıç KOİ derişimi %57 arıtım verimi ile 1766 mg/L değerine indirilebilmiştir. İkinci çalışmada ise Pt ve BDD olmak üzere iki farklı elektrot denenmiştir. pH 4, 65mA/cm 2 ve 0,5 M NH4Cl ilavesi ile gerçekleşen deneyler sonucunda; 4100 mg/L olan başlangıç KOİ derişimi BDD elektrot ile 300 dakikalık elektrooksidasyon işlemi sonunun da %98 arıtım verimi ile 100 mg/L derişimine indirilmiş ve %99, 91 renk giderimi gözlenmiştir. Pt kaplı elektrot ile 480 dakikalık elektrooksidasyon işlemi sonucunda %76 arıtım verimi ile 1000 mg/L derişime ulaşılmıştır ve %97, 2 renk giderimi gözlenmiştir. Üçüncü çalışmada ise 2-3- 2 delik düzenine sahip dönerli çakışık plaka demir elektrotlar ile elektrokoagülasyon denenmiş. Response Surface Metodu ile yapılan değerlendirmeler sonucunda (y = -20, 0528 + 26,1451 X1 + 0,583139 X2 -60, 5524 X3 + 22,9433 (X3) 2 -3,00792 (X1) 2 + 2,63792 X1X3) matematik modeline ulaşılmıştır.
Separation of volatile fatty acids from leachate via composite pervaporation membranes

Her yıl dünya çapında fermentasyon ile uçucu yağ asitleri gibi ticari kimyasallar üretilebilecek yaklaşık 1,3 milyar ton yiyecek çöpe atılmaktadır. Biyolojik yollar ile üretilen UYA'lar inhibisyon etkilerinden ve bu etkiye bağlı olarak UYA üretim hızlarını düşürdüklerinden dolayı fermentasyon sistemlerinden uzaklaştırılması gereklidir. Yakın geçmişşteki araştırmalar UYA'ları ayırmak için basınç farkı, elektriksel potansiyel farkı, konsantrasyon veya buhar basıncı farkı ile işleyen membran tekniklerine yoğunlaşmıştır. Günümüzde kullanılan membran ile ayırma teknikleri arasında buhar basıncına dayalı pervaporasyon işlemi sayesinde yüksek ayırma faktörleri ile saf ve konsantre süzüntülerin elde edilebiliniyor olması; fermentasyon sıvılarından UYA'ların ayırımı alanında pervaporasyon işlemine olan ilgiyi hızla artırmaktadır. Sunulan bu çalışmanın amacı UYA ayrımının anaerobik fermantasyon işlemi üzerine etkisini incelemektir. Anaerobik fermantasyon işlemi evsel katı atıkların organik kısımlarının besin olarak kullanıldığı süzülen yataklı anaerobik reaktör 'da gerçekleşmiştir. UYA ayrımının, UYA üretim verimliği üzerine etkisi araştırmak amacı ile değişik komposizyonlarda polidimetilsiloksan membranlar laboratuvar koşullarında üretilmiş, karakterize edilmiş ve test edilmiştir. Çalışmanın sonucunda; 0,1% hidrofililik nano-silika dolgulu düşük moleküler ağırlıklı PDMS-OH membran ile optimum ayrım faktörü (2,13 0 ,02) ve toplam asit akısı (7,04 1,08 g/(m2. h) elde edilmiştir. Optimum verimin elde edildiği membran (0,1% hidrofililik nano-silika dolgulu düşük moleküler ağırlıklı PDMS-OH membran), süzülen yataklı anaerobik reaktör- buhar basıncı membran kontaktörü- pervaporasyon sisteminde kullanılmıştır. Entegre SYAR-BBMK-PV sisteminin sonucunda test reaktöründe üretilen UYA'ların %94, 04 sistemden ayrımış ve %7,74 kadarı saflaştırılmıştır. Ayrıca test reaktörü kontrol reaktörüne göre 2,06 kat daha fazla UYA üretmiştir. Bu çalışmanın karboksilat platform çalışmalarına ışık tutacağı düşülmektedir.
TEM otoyolu ve D100 karayolunun Çamlıca-Sakarya arasındaki kesiminde, yol kenarı bitki ve toprak örneklerinde trafik sanayi kaynaklı kuşun kirliliğinin tespiti

Bu çalışmada, TEM otoyolu ve D 100 karayolunun Çamlıca-Sakarya arasındaki kesiminde, yol kenarlarındaki toprak ve bitkilerde trafik ve sanayi kaynaklı kurşun kirliliğinin miktarları ve boyutları araştırıldı. Araştırma konusu bitki ve topraklarda toplam kurşun içerikleri, aşağıda Yerilen miktarlarda bulundu. D100 karayolu toprak örneklerinin kurşun içerikleri; 10. 17 - 396. 16 mg/kg (ort.8.22) TEM otoyolu toprak örneklerinin kurşun içerikleri ; 9.94 ~ 424. 08 mg/kg (ort. 87 .30) D 100 karayolu bitki örneklerinin kurşun içerikleri, 2.54 -143. 73 mg/kg (ort. 18 .78) TEM otoyolu bitki örneklerinin kurşun içerikleri ; 2.73 -25. 98 mg/kg (ort. 10 .41) Bitki ve toprakların toplam kurşun içeriklerinde, toprak, derinliğine, yoldan uzaklığa ve yağış sulan ile akışa geçebilecek miktarlara bağlı olarak belirgin değişimler saptandı. Örnek alınan yerlerin kurşun değerleri ile o bölgelerin trafik yoğunluğu 1 arasında ilişki bulunmuştur. Yüksek trafik yükünün olduğu yerlerdeki Pb içerikleri orta ve düşük yoğunlukta trafik yükünün bulunduğu yerlere göre oldukça fijzla çıkmıştır. Diğer bazı şehirlerdeki büyük yollar boyunca toprakta bulunan kurşun içerikleri; Nijerya'nın lbadan şehrinde ortalama Pb 129 130 mg/kg (Fakayode and Olu-Owalabi, 2003), Kaliforniya'da ortalama Pb 170 mg/kg (Sutherland, 2003), Hırvatistan'ın başkenti Zagreb'te ortalama Pb 25.9 mg/kg (Romic and Romic, 2003) şeklinde rapor edilmiştir.
Kromatografik pestisit tayini öncesi kullanılan örnek hazırlama işlemlerinin kıyaslanması

Gıdalardaki pestisit analizi için kullanılan genellikle yöntem dört basamaktan oluşmaktadır. Bunlar ekstraksiyon basamağı, birinci temizleme basamağı, ikinci temizleme basamağı ve gaz kromatografisi ile tayin edilmesi basamağıdır. Bu çalışmanın amacı gıdalarda pestisit analizinde temizleme yöntemleri olarak kullanılan SPE ve GPC nin karşılaştırılması ve matriks benzetme kalibrasyon, dış kalibrasyon ve standart katma yöntemlerinin geri kazanımlar üzerine etkisinin incelenmesidir. Çalışmanın birinci aşamasında ürün örneği, aseton ve onu takip eden siklohekzan/etilasetat (1/1) karışımı ile ekstrakte edildi. Ekstrakte edilmiş örnek jel geçirgenlik kromatografisinden geçirildi. Ardından analitik tayine vermeden önce ikinci bir temizlik için silika jel katı faz kolonundan geçirildi. Analitik tayin DB-1 kapiller kolon, electron yakalama dedektör ve azot fosfor dedektör ile donaltılmış gaz kromatografisi ile yapıldı. BuVI yöntem Alman yöntemler koleksiyonunda 'Yöntem L 00 .00-34' olarak yer almaktadır. Çalışmanın ikinci aşamasında, yöntem L 00 .00-34' deki birinci temizleme basamağında kullanılan GPC yerine florisil katı faz kolonu kullanılarak geri kazanımların karşılaştırılması işlemi yapıldı, örnek domatese 0 .040, 0.080 ve 0.200 mg/kg olacak şekilde chlorpyrifos, cypermethrin, alfa_endosülfan, beta_endosülfan, endosülfan sülfat ve tetrad if on standartları katıldı. Geri kazanım hesapları matriks benzetme yöntemi ile yapıldı. Florisil kolon kullanılarak yapılan yöntem de kullanılan pestisitler için %65 ile %93 arasında geri kazanım gözlendi. GPC kullanılarak yapılan yöntemde ise %67 ile %109 arasında geri kazanım gözlendi. Belirtme sınırları her iki yöntemde de ECD için 0.002 mg/kg' in, NPD içinde 0.003 mg/kg' m altında tesbit edildi. Çalışmanın üçüncü basamağında, matriks benzetme kalibrasyon, dış kalibrasyon ve standart katma yöntemlerin geri kazanımları birbiriyle kıyaslandı. Matriks benzetme kalibrasyon yönteminin en doğru sonucu verdiği gözlendi. Çalışmanın dördüncü basamağında ise L 00.00- 34 yönteminin ikinci temizleme basamağında kullanılan silica jel kolon yerine cyano, diol, DMA ve amino katı faz kolonları kullanıldı ve geri kazanım üzerine etkileri incelendi. Domatese 0.040 mg/kg olacak şekilde chlorpyrifos, cypermethrin, alfa_endosülfan, beta_endosülfan, endosülfan sülfat ve tetradifon pestisit standartları katıldı. ECD kullanarak silika jel katı faz kolonun, diğer katı faz kolonlarına göre geri kazanımı %78 ile %109 arasında olan en iyi sonuçları verdiği saptandı.
Investigation of protein and carbohydrate components of extracellular polymeric substances in sludges having pin-floc characteristics and their role in dewaterability

çalışmada çökmeyen iğne başı yumak çamur yapısına sahipçamurların hücre dışı polimerik maddelerinin protein ve karbonhidrat bileşenleri ve bunların susuzlaştırma üzerindeki rolleri araştırılmıştır ve sonuçlar tipik atık aktifçamurlarla karşılaştırılmıştır. Araştırmada 5 farklı çamur numunesi analiz edilmiştir. Üç adet iğne başı yumak özelliği gösteren çamur numunesi sırasıyla Bursa Hamitler Sızıntı Suyu arıtma tesisinin ardışık kesikli reaktöründen, aerobik ve fakültatif havuzlarındanalınmıştır. Atık aktif çamur numulerinin biri laboratuarda üretilmiştir ve diğeri ilaçhammadde endüstrisi atıksu arıtma tesisinden alınmıştır. EPS, 75 g/g uçucu askıda katı madde dozajında, katyon değiştirici reçine kullanılarak çamurdan ayrılmıştır. Çamur numulerinin susuzlaştırma karakteristikleri kapiler emme zamanı ve spesifik filtrasyon direnci ölçülmesiyle filtrasyon cinsinden, kek katı konsantrasyonu cinsinden kompakt edilebilirlik olarak belirlenmiştir. Çalışma sonuçları, mikroflok yapısına sahip çamur numulerinin EPSproteindeğerlerinin laboratuar ortamında yetiştirilmiş çamura ve ilaç endüstrisinden alınan tipik atık aktif çamura gore çok yüksek olduğunu göstermiştir. Mikroflok çamur yapısına sahipçamurların EPSc/EPSp değerlerinin de düşük olduğu ve zayıf çökelmeye vesusuzlaştırmaya yol açtığı gözlemlenmiştir. EPSprotein'in azalmasıyla kek katı konsantrasyonu olarak kompakt edilebilirlikartmıştır ve EPSprotein'in artmasıyla özgül direnç cinsinden filtre edilebilirliği artmıştır. Tipik aktif çamur numulerine kıyasla pin flok yapısına sahip çamur numunelerininözgül dirençleri çok yüksektir. Spesifik filtrasyon direnci deneyleri sırasında pin flokçamur yapısına sahip çamurların süzülmeleri çok uzun zaman almıştır. Öte yandan tipikaktif çamur numuneleri kolayca süzülmüştür.
PHP köpüklerin su ve atıksu arıtımındaki kullanım potansiyeli

Çalışmanın amacı yeni bir metot ile hazırlanan düşük yoğunluklu polimerik mikroporozköpükleri araştırmak ve iyon değişimi uygulamalarında kapasitelerini belirlemektir. Bu çalışmanın konusu olan köpük materyaller, surfaktanla stabilize edilerek birbirleriylekarışmayan iki fazın yüksek iç faz dağılımına sahip emülsiyonunun polimerleşmesiyleelde edilir. Polimerleşen sürekli faz ya da dış faz bir stiren-divinil benzen kopolimeridir ve ürün hacminin % 20'sinden daha az hacme sahiptir. Ürün iyon değişimi uygulamalarında da kullanılabilen düşük yoğunluklu, yüksek poroziteli ve açık hücresel yapıya sahiptir ve polyhipepolimer olarak adlandırılır. Mikroporoz polyhipe köpüklerin üretimi, stabil bir yüksek iç faz dağılımına sahip emülsiyonunhazırlanmasına bağlıdır. Bu yüzden bu konuda mevcut literatür ışığında emülsiyon sistemleri, emülsiyon formasyon mekanizmaları, hazırlanmaları ve stabiliteleri, surfaktanların yapıları ve genel kullanım şekilleri, emülsifiye edici davranışlarının belirlenmesi için kullanılan hidrofil -lipofil dengeleri, demülsifikasyonu etkileyen faktörler ve iyon değiştirici ortam olarak polimerikmateryallerin hazırlanması ve kullanılması araştırılmıştır. Stiren esaslı PHP, sülfonasyon ve klorometilasyon-aminasyon prosesleri ile iyonik gruplar taşıyan PHP materyale dönüştürülebilir. Disk katyon değiştirici ortamlar olarak kimyasal modifikasyonu yapılan PHP' in şişmeye karşı mukaveeti ve etkin difüzyon hızı arasında optimizasyon yapılmıştır. Bu amaçla homojen ve heterojen sülfonasyon prosesleriTaguchi deney tasarım tekniği kullanılarak yürütülmüştür. Anyon değiştirici disk reaktörler, PHP'nin klorometilasyon - aminasyon reaksiyonlarından üretilmiştir. Dinamik iyon adsorpsiyon testleri ile güçlü anyon değiştirici disk PHP reçinesinin sulu çözeltilerden NO3-, PO4- 3 ve CrO4-2, güçlü katyon değiştirici disk PHP reçinesinin sulu çözeltilerden Cr+3 uzaklaştırma kapasiteleri incelenmiştir. Denge kapasiteleri meq/g reçine olarak Cr+3 için 3 ,655, NO3- için 2 ,145, PO4- 3 için 1,102 ve CrO4- 2 için 2,229 olarak bulunmuştur. Reçinelerin rejenerasyon potansiyelleri test edilmiştir. Dinamik adsorpsiyonprofilleri için deneysel sonuçlarla matematiksel modeller kıyaslanarak çalışma tamamlanmıştır.
Çanakkale ilinde uçucu organik bileşikler açısından iç ve dış ortam hava kalitesi seviyelerinin incelenmesi

Çanakkale ilinin Merkez, Lapseki ve Çan ilçelerinde belirlenen ölçüm noktalarında uçucu organik bileşikler açısından bir yıl boyunca (Ağustos 2013 -Temmuz 2014) aylık olarak hava örnekleri toplanmıştır. Hava örneklemeleri 121 farklı iç ortamda gerçekleştirilirken, eş zamanlı olarak dış ortam hava örneklemesi de yapılmıştır. Çalışma sırasında toplanan hava örneklerindeki hedef UOB türleri; Benzen, toluen, etilbenzen ve ksilenler ile diğer aromatik hidrokarbon bileşikleri ve halojenli aromatik bileşikler ile parafinler'dir. Örnekler, içerisinde Tenax TA ve Carbograph 1TD ikili sorbenti bulunan termal desorber tüplerine, düşük akışlı pompa vasıtasıyla aktif örnekleme prensibine göre alınmıştır. Hava örneklerindeki UOB'lerin, Gaz Kromatografi-Alev İyonlaşma Dedektörü vasıtasıyla kaynama noktalarına göre tür ve miktar tayinleri yapılmıştır. Ölçüm sonuçlarına göre; Merkez, Lapseki ve Çan ilçeleri için yıllık iç ortam toplam uçucu organik bileşiklerin ortalaması sırasıyla 508.8, 528. 2 ve 548. 1 g/m 3 olup iç ortamda ölçülen TUOB seviyeleri ortalama değer olarak en yüksek kış mevsiminde; en düşük ise yaz mevsiminde gözlenmiştir. İç ortamda ölçülen yıllık TUOB ortalamaları, dış ortamda ölçülenden daha yüksektir. Bu çalışmada, iç ortam yıllık ortalama toluen konsantrasyonu 13.74 g/m 3 değeri ile diğer BTEX grubu bileşiklere göre daha yüksek bulunmuştur. Genel olarak ölçümü yapılan çoğu UOB türünün iç/dış oranları 1'den büyüktür. Bu durum; çoğu bileşiğin iç ortam kaynaklı olduğunu göstermektedir. Merkez, Lapseki ve Çan ilçeleri için TUOB, benzen, toluen, m, p-ksilen ve o-ksilen ile ay ve mevsimler arasında pozitif yönlü anlamlı ilişki bulunmuştur (p < 0 .01). Meteorolojik parametrelerin mevsimsel olarak değişmesiyle, UOB seviyeleri de mekansal ve zamansal olarak değişmiştir.