turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
TACİS ve Azerbaycan

TACIS Programı, Avrupa Birliği tarafından Yeni Bağımsız olmuş Devletler ve Moğolistan için taraflar arasında uyumlu ve güçlü ekonomik ve politik ilişkilerin gelişmesine yardım amacıyla geliştirilmiş bir programdır. Programın amacı, taraf devletlerde siyasi özgürlüğe ve iktisadi retaha ulaşmış toplumların kurulmasına yönelik teşebbüsleri desteklemekten ibarettir. TACIS bu amaca yeni teknolojilerin devri için karşılıksız finansman sağlama, piyasa ekonomisine ve demokratik topluma geçiş döneminde destek verme yoluyla ulaşmaktadır. Faaliyetinin ilk 6 senesinde (1991- 1996 yıllan arasında) TACIS, karşılıksız olarak taraflara 3 milyar 390 milyon ECU tahsis etmiştir ki, bu da 2500'den fazla projenin gerçekleşmesine imkan vermiştir. Taraf devletlerle sıkı ilişkide bulunarak, TACIS kaynakların nasıl harcanacağını belirlemektedir. Bu durum, TACIS Programına taraf ülkelerin reform politikalarının belirlenmesi ve esas sorunlarının çözümlenmesi işlemlerinin finansmanına imkan vermektedir. Daha geniş uluslararası teşebbüslerin ışığında, TACIS gereken zamanlarda diğer yatırımcılar ve uluslararası örgütlerle işbirliği içinde de çalışmaktadır. TACIS, en geniş alanları temsil eden kamu ve özel örgütlerin sahip oldukları yeni teknolojileri taraf devletlere devretmektedir, bu da piyasa ekonomisi ve demokrasi tecrübesini ve yerli uzmanların tecrübe ve bilgileri ile karşılaştırmağa imkan vermektedir. Yeni teknolojilerin devri: uzman kişilerden oluşan takımların gönderilmesi, uzman kişiler tarafından araştırmaların yapılması ve mesleki hazırlığın 96 temini, kurumların, örgütlerin yasal ve normatif çerçevelerinin oluşturulması ve reform edilmesi yoluyla, taraflar arasında ilişkilerin kurulması, uluslararası iletişim yapıların geliştirilmesi, tarafların birbirine yakınlaşmasının teşvik ve pilot projelerin hazırlanması anlamına gelmektedir. TACIS, aym zamanda katalizatör rolünü oynamaktadır, esas kreditörlerin ve yatırımcıların mali kaynaklan için yol açmaktadır, yatırım Öncesi araştırmalarda ve teknik, ekonomik incelemeler sayesinde politikalar konusunda ilgili kurumlara danışmanlık yapmaktadır. TACIS, taraf ülkelerin dahilindeki örgütlerle ve onların AB'deki meslektaşları ile ilişkilerin ve güçlü bağlantıların teşviki yoluyla, demokrasini ve piyasa ekonomisine yönelmiş sosyo-ekonomik sistemin anlaşılmasına ve gereken kıymetin verilmesine imkan sağlamaktadır. TACIS Programının ilgi alanına giren diğer konular ise şunlardır: Kamu yönetiminin reformu, devlet işletmelerin özelleştirilmesi, özel sektörün geliştirilmesi, ulaştırma ve iletişim altyapıların modernleştirilmesi, enerji sektörü, nükleer güvenlik ve çevre, verimli üretim, altyapıların kurulması, gıda maddelerin işletilmesi ve dağıtımı, sosyal güvenlik ve eğitim sistemlerin geliştirilmesi. Her taraf devlet kendi ihtiyaçları doğrultusunda öncelik oluşturan alanları kendisi tercih etmektedir. 97
Avrupa'da Ermeni lobiciliği: Türkiye-AB ilişkilerine etkisi

20. yüzyılın ikinci yarısından itibaren ivme kazanan küreselleşme beraberinde siyasal, sosyo-kültürel ve ekonomik radikal bir dönüşümü getirmiştir. Ulus-aşırılaşan yeni düzendeuluslararası sistemin geleneksel normları, değerleri, aktörleri ve gündemi çeşitlenmiş ve farklılaşmıştır. Bu yapısall dönüşüm ve gelişim, ulus-devlet sınırlarını aşan boyutlarda sivil bir mobilizasyon ağı oluşturmuş ve yeni değerleri sisteme taşımıştır. Devlet dışı aktörler ve ulus-ötesi topluluklar sisteme dahil olmuş, uluslararası sistem çoğulcu bir karaktere bürünmüştür. Karşılıklı bağımlılığın artması ve küresel etkileşimin yoğunluğu hükümetlerarası ve hükümetler dışı yeni bir takım aktörlerin ortaya çıkması ile sonuçlanmış, politik karar alma süreçleri karmaşıklaşmıştır. Yeni aktörleryeni sorunlarla yeni düzene dahil olmuştur. Ulus-ötesi veya ulus-aşırı mekanizmalar ulusdevletmeşruiyetlerini sorgulamış, egemen otoritelerini aşındırmış ve politik manevrasahalarını daraltmıştır. Çoğulculaşan bu sistemin akademik alana yansıması olan ulusötesicilikyaklaşımı, yeni düzeni devlet dışı aktörlerin var olduğu, herhangi bir ulusalotoritenin kontrolünde yer almayan çok yönlü ve çok aktörlü uluslararası toplumsal ilişkiler ağı olarak tanımlar. Çok kutuplu bu yeni düzende diasporalar da kimliksel-kültürel referanslıulus-ötesi sivil aktivist örgütler olarak ortaya çıkmıştır. Bu tez çalışmasında diasporik ulus-ötesicilik bağlamında Ermeni Diasporası'nınAvrupa Birliği-Türkiye ilişkilerindeki etkinliği sorgulanmaktadır. Ermeni Diasporası, ulusötesicilikbağlamında AB-Türkiye ilişkilerinde bir vaka değerlendirmesi olarak ele alınmıştır. Çalışmada görülecektir ki Türkiye'nin AB'ye entegrasyon sürecinde diasporik faaliyetlerulus-aşırı ağlar olarak etkin bir rol oynamaktadır. Çalışmanın temel amacı Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne katılımı yolunda önemli bir sorun haline gelen Avrupa'da Ermeni diasporiklobiciliğine dair akademik alanda güncel analizlere katkı sunmaktır.
Soğuk savaş sonrası dönemde Avrupa Birliği - Türkiye ilişkilerinde göç olgusunun analizi

Soğuk Savaş Sonrası Dönem'de küreselleşen dünyada göç olgusu ve bu olgunun sebep olduğu sorunlar herhangi bir devletin tek başına etki edemediği bir karaktere bürünmüştür. Önemli göç güzergahları arasında yer alan ve geçmişşten günümüze göç olgusunun farklı boyutları ile karşılaşan Avrupa Birliği göçe yönelik politikalarını ve yaklaşımlarını zamanın koşullarına göre uyarlamak zorunda kalmıştır. AB'nin göç politikasının temellerinden biri olan üçüncü ülkelerle işbirliği kapsamında Türkiye gerek Birlik'e tam üyelik sürecinde olması gerekse de bölgeye geçişlerde sıkça kullanılan göç güzergahlarından biri olması sebebiyle önemli bir aktör olarak görülmektedir. Bu bağlamda çalışmamızda AB ve Türkiye'nin göç politikalarının gelişimi incelenerek, düzensiz göç sorunun AB ile Türkiye ilişkilerine etkisi analiz edilmiştir. Analizler yapılırken resmi belgeler, anlaşma metinleri ve söylemler kullanılırken aynı zamanda konuyla ilgili eserlere ve görüşlere de yer verilmiştir. Hipotezimize göre AB'nin sorumluluğu üçüncü ülkelere bırakan güvenlik odaklı göç politikası iki aktör arasında halihazırda var olan güvensizliğin derinleşmesine sebep olmuştur.
The making of the Visegrad initiative: Crises and survivals, dilemmas and prospects

Bu tez, Orta Avrupa Ülkeleri'nin dünya politikalarına ve Avrapa'daki yeniden müzakerelere katılma sürecinde bir araç olarak Visegrad Dörtlü Girşimi'nin incelenmesini amaçlamaktadır. Tez, Visegrad grubunun değişim halindeki Avrupa ve Avro-Atlantik yapılanımı taleplerine cevap vermek ve böylece geçiş ve bütünleşmenin çifte sürecini atlatmak için kurulduğunu savunmaktadır. Ancak bu, Visegrad bölgesel işbirliğini başlatmak için tek geçerli sebep değildir. Grup, üyelerinin geçiş sürecindeki diğer ülkelerden ayırt eden ve bu sayede üyelerinin 'Avrupa'ya dönüş'te bir hep bir adım önde olduklarım içeren olumlu bir argüman üretmiştir. Hem NATO hem de AB'nin doğu genişlemeleri sonucunda grubun Batıyla bütünleşmek şeklindeki temel görevi başarıyla yerine getirildi ve bu grubun bekası hakkında derin bir tartışma yarattı. Bu tezde de savunulduğu gibi, başarılı ve önemli bir bölgesel işbirliği olan grup, yeniden müzakereler sürecinde daha fazla söz sahibi olmak için işlemeye devam etmelidir. Tezin bir başka argümanı da, devamlılığı açısından Benelux grubunu kendine örnek alan Visegrad grubu, üyelerinin çıkarları örtüştüğü sürece ortak dış politika eğilimi üretmek için yararlı olmaktadır, yoksa grup, üyelerinin bölgesel düzenlemeler gibi alanlarda fikirlerini paylaşabilecekleri siyasi platformdan başka bir şey değildir. vı
Bölgesel kalkınma ajasları ve Türkiye uygulaması

Bölgelerarası gelişmişlik farkları ülkelerin geçmişşten günümüze kadar uğraştıkları en önemli sorunlardan biri olmaktadırlar. Bu sorunların çözümünde hükümetlerin bölgeler arası gelişmişlik farklarını azaltmak için finansal teşvikler ve alt yapı yatırımları gibi çeşitli politikalar uyguladığı dönem, 1970'li yıllarda yaşanan kriz süreci ile birlikte önemini kaybetmeye başlamıştır. Bu dönemde üretim sisteminde yaşanan dönüşümler, teknolojide yaşanan gelişmeler ve tüm dünyayı içine alan küreselleşme süreci ile birlikte uygulanan bölgesel politikalarda da değişim gündeme gelmiştir. Bölge artık geçmişşin ulus devlet denetiminde ve ulus devlet dışına kapalı bir ekonomik sistemden, uluslararası direk ilişkilere açık olan bir birim halini almıştır. Bölge kavramı ile birlikte bölgesel politikalarda yaşanan değişim, bölgesel farklılıkları giderme problemi olmaktan çıkmış bölgenin küresel rekabetçiliğini arttırmaya yönelik yerel aktörlerin başını çektiği bir yenilikçi ve sürdürülebilir rekabetçi bir model yaratma sorununa dönüşmüştür. Bu doğrultuda bölgesel politikaların uygulanmasında, kamu kesimi, özel kesim, sivil toplum kuruluşları ve üniversiteleri bir araya getiren, bölgeler arası gelişmişlik farklarını eşitleyici değil bölgeler arası rekabet anlayışını benimseyen, bölgenin sorunlarına çözüm bulmayı amaçlayan kurumlar ortaya çıkmaya başlamıştır. Bu kurumlardan biri olan Bölgesel Kalkınma Ajansları tüm dünyada uygulama alanı bulmuştur. Bu çalışmada, bölgesel politikalarda yaşanan değişim süreci ve bu sürecin kurumsal yansıması olan kalkınma ajanslarının ortaya çıkışı ve Avrupa Birliğine aday ülke konumundaki Türkiye'nin bu süreç ile birlikte bölgesel politikalarındaki yapısall dönüşüm incelenmiştir.
Avrupa Birliği'ne uyum ve dezenflasyon sürecinde Türk bankacılık sistemi

Ekonomideki istikrarsızlığın nedeni ve sonucu olan enflasyonun hakim olduğu ortamda faaliyetlerini sürdüren bankalar, küreselleşmenin etkileri nedeniyle uluslararası boyutlara ulaşırken, dünyada yaşanan krizlerin diğer ülkeler finans sistemlerini de etkilemesiyle bankacılık faaliyetlerinde değişen atmosferin sonucunda ortaya çıkan dezenflasyonist sürece uygun yönetim anlayışları ve biçimleri uygulamaya başlamışlardır. Bu kapsamda dünyada ve ülkemizde piyasa kavramı oluşurken, yaşanan sürecin sonucunda dünyada meydana gelen pazarda ülkemiz de kendine yer bulmaya ve Avrupa Birliği' ne doğru adımlar atmaya başlamıştır. Avrupa Birliği'ne giriş ve dezenflasyonist süreç esnasında ekonomide istikrar hedeflenirken, varlık ve kaynak yapısı enflasyonist ortamda yıpranan finans sektörü, karşılaşabilecekleri sorunları iyi analiz ederek bu sorunlara yönelik tedbirleri faaliyete geçirmelidir. Sektörde maliyetleri düşürmek ve verimliliği artırmak üzere ortak projeler üretilmeli ve uygulamaya konulmalıdır. Dezenflasyonist süreçte tek yabancı kaynak olma özelliğini kaybedecek olan mevduatın yeri, sektörde daralacak olan kar marjı nedeniyle bankaların geliştirip ve çeşitlendirecekleri yeni ürünlerle doldurulmaya çalışılacaktır. Tüm bunları gerçekleştirirken hizmetlerden optimum finansal verim sağlanması esas alınmalı, mali yapıya ve operasyonel faaliyetlere yönelik efektif tedbirler yerine getirilmelidir, öte yandan küreselleşmenin gereği olan mevzuatsal yenilikler en kısa sürede yürürlüğe konulmalıdır. Ekonominin tabanına kaynak tahsisi bankacılık sisteminin asli fonksiyonu olup, ekonomide süregelen geçiş döneminde gerekli önlemlerin zamanında alındığı ve uygulamaya konulduğu durumda, yeniden yapılanacak olan finans sistemimizin uluslararası piyasalarla rekabet edebilecek etkin bir yapıya kavuşması kaçınılmazdır. vn
Avrupa Birliği'nin enerji arz güvenliğinin sağlanması

Son yıllardaki dünya enerji pazarındaki değişimler, enerjiye makul fiyatta ve kesintisiz olarak ulaşmanın gittikçe zorlaşacağına işaret etmektedir. Petrol ve doğal gaz hala dünya enerji tüketiminde başat enerji kaynaklarıdır. OPEC dışı ülkelerin enerji üretiminde düşüş yaşanmaktadır. Dünya enerji talebi giderek artmaktadır. Talep artışının büyük bir kısmı Çin ve Hindistan'dan gelmektedir. Çin ve Hindistan'ın dünya enerji pazarına girmesiyle yeni türden enerji ilişkileri meydana gelmiştir. Enerji ihracatçısı devletler, enerjiyi kullanarak ulusal çıkar arayışına girmişlerdir. Dolayısıyla, enerji arz güvenliğine yönelik riskler artmaktadır, devletler enerji arz güvenliklerini sağlamlaştırma çabasındadırlar. Enerji arz güvenliğini sağlamaya yönelik iki ana yaklaşım vardır. Enerji kaynaklarının ve pazarlarının kontrolü ile ilgilenen stratejik yaklaşım ve enerji arz güvenliğini uluslararası enerji pazarının düzgün işleyişine bırakan piyasa yaklaşımı. AB yüksek ithal enerji bağımlılığı nedeniyle enerji arz güvenliği ile ilgili kaygıları yoğun olarak yaşamaktadır. AB'nin enerji arz güvenliği ilgili kaygılarını yoğunlaştıran ise Rusya'nın enerjiyi AB'ye ve AB üye devletlerine karşı kullanma çabasıdır. AB'nin karşı karşıya kaldığı sorunlar, ortak enerji politikası ve dış enerji politikasının gerekliliğini ortaya çıkarmıştır, fakat üye devletler enerjiyi ulusal bir mesele olarak değerlendirdiklerinden bu alandaki yetkilerini AB'ye devretmekteki gönülsüzlüklerini sürdürmektedirler. AB, enerji iç pazarını tamamlayarak ve serbestleşme ilkelerine dayalı kurallarını yayarak enerji arzını garantiye almaya çalışmaktadır. AB bu bağlamda, ikili ve bölgesel seviyede enerji arzını sağlayan devletlerle ilişkilerini kurumsallaştırma gayretindedir
Gümrük Birliğinin Türkiye'nin dış ticareti üzerindeki etkileri

tarihi itibarıyla yürürlüğe giren, 6 Mart 1995 tarihli ve 1/95 sayılı OKK, AA ve KP'den kaynaklanan bir yükümlülük olan GB'nin sağlıklı bir şekilde işlemesinin sağlanması ile Türkiye - AB arasında yeni bir dönemin başlatılması bakımından büyük bir öneme sahiptir. GB sonrasında Türkiye'nin ihracat ve ithalat politikalarının çerçevesi DTÖ Nihai Senedi ile OKK tarafından belirlenmektedir. Türkiye ihracat ve ithalata yönelik kararlar alıp stratejiler belirlerken bu yükümlülüklere uymak zorundadır. GB'nin statik ve dinamik etkileri Türkiye'nin ihracat ve ithalat yapısını değiştirecektir. GB'nin dinamik etkileri ekonominin orta ve uzun dönemli yapısında büyük değişiklikler yaratması bakımından statik etkilerden daha önemlidir. Türkiye'yi AB ile ilişkilerini yeniden gözden geçirmeye ve ticaretinde yeni alternatifler bulmaya iten 12-13 Aralık 1 997 tarihli Lüksemburg Zirvesi ' nden sonra taraflar arasındaki ilişkiler 10-11 Aralık 1999 tarihli Helsinki Zirvesi ile yeni bir boyut kazanmıştır. 240 Zirve ' de Türkiye'nin AB ' ne tam üye adaylığı kabul edilmiştir. Bu kabulden sonra Türkiye için uzun ve zorlu bir süreç başlayacaktır. Her şeyden önce Türkiye, demokrasi, hukuk, insan haklan ve ekonomi alanlarındaki geleneksel uygulamalarını değiştirmek ve yeni bir vizyon kazanmak zorunda kalacaktır. 241
Turkey's export competitiveness in the EU-15 market

Bu tezin amacı, Türkiye'nin Avrupa Birliği- 15 piyasasına (AB-15) yaptığı ihracatta rekabet gücünün AB-15 dışındaki rakip ülkelere karşı incelenmesidir. Çalışma, 1995 sonunda AB ile imzalanan Gümrük Birliği anlaşmasını izleyen yakın dönemi kapsamaktadır. Türkiye'nin AB-15 piyasasındaki durumu, 'ihracat benzerliği', 'ihracatta çeşitlenme', ihracatta 'yoğun-yaygın marjlar', 'açıklanmış karşılaştırmalı üstünlükler', 'dinamik piyasa konumlanması' ve 'rekabetçi tehdit' gibi ihracatta rekabet gücünün temel boyutlarına odaklanarak ayrıntılı olarak incelenmektedir. Bunun için bu tezde ilgili yazında yer alan çeşitli endeksler kullanılmaktadır ve kendi katkımız olarak bazı orijinal endeksler geliştirilmiştir. Tezde yer alan tüm endeksler, çalışmamızın konusu, zaman boyutu ve veri ayrıntısı bakımlarından Türkiye için ilk kez uygulanmıştır. Türkiye'nin AB-15 piyasındaki rekabetçi konumu, 30 ülke ile karşılaştırmalı olarak ve teknolojik özelliklerine göre sınıflandırılmış 3000'in üzerinde ihracat ürün-grubu için ülkeler arası ve endüstriler içi fiyat ve miktar farkları ele alınarak analiz edilmektedir. Analiz sonuçlarına dayanarak, Türkiye'nin AB-15 piyasasındaki rakipleri karşısında kullanamadığı fırsatları değerlendirebilmesi için ihracat stratejisini geliştirmesine ilişkin öneriler ülke, ürün ve teknolojik kategori düzeylerinde sunulmaktadır. Türkiye'nin rekabet gücünün daha yüksek katma değer yaratan ürünlere doğru akılcı ve stratejik biçimde yönlendirilmesine ilişkin politika olanakları da tartışılmaktadır.
Türkiye'deki turizm eğitimi ile Avrupa Birliği üyesi ülkelerdeki turizm eğitiminin karşılaştırılması ve sektörün turizm eğitiminden beklentisi

Bütün Dünya'da gerek ekonomik gerek sosyolojik gerekse psikolojik etkilerinden dolayı turizme olan ilgi her geçen gün artmaktadır. Turizme hareketlerinde yer alan bireylerin turizmi algılayış şekilleri ve turizmden beklentileri farklılıklar göstermektedir. Bireylerin istek ve ihtiyaçlarım karşılamak, sadece tesislerin fiziksel özelliklerine değil, aynı zamanda sunulan hizmetin kalitesine de bağlı hale gelmektedir. Artan rekabet koşullan içerisinde hizmet kalitesindeki farklılıklar, işletmelere ve ülkelere rekabet avantajı sağlamaktadırlar. Kaliteli bir hizmetin sunulmasının en önemli şartı ise eğitimdir. Turizm eğitiminin etkin ve yeterli düzeyde verilmesi, sektörde çalışacak personelin nitelikli olmasını, işletmelerin ve ülkelerin hizmet kalitesinin yükselmesini sağlayacaktır. Bu çalışmada, Türkiye'deki turizm eğitimi geniş kapsamlı olarak incelenmiş ve AB üyesi ülkelerden Fransa, İngiltere, İspanya ve İtalya'nın eğitim sistemleri ile karşılaştırılması yapılmıştır. Aynı zamanda, Ankara'daki 4 ve 5 yıldızlı otellerin yöneticilerinin Türkiye'deki mevcut turizm eğitim sistemi hakkındaki düşünceleri ve turizm eğitiminden beklentileri, anket yoluyla araştırılmıştır. Araştırma sonucunda, sektörün Türkiye'deki turizm eğitimi veren kurumlarının sayılarım yeterli buldukları, ancak uygulamalı eğitimin arttırılması ve uzmanlaşmaya gidilmesi ve eğitim programlarının hazırlanmasında sektörün de etkin bir rol oynaması gerektiği gibi sonuçlara ulaşılmıştır.
Avrupa Birliği'nin Türkiye ve Orta Doğu politikası

Jüri : Doç. Dr. Osman DEMİRDÖĞEN : Yrd. Doç. Dr. Alaattin KIZILTAN Bu çalışma; Türkiye'nin en önemli meselelerinden biri durumunda olan AB ile ilişkilerimizin geleceğine ilişkin bir öngörü ortaya koyarak, bu süreçten avantajlı çıkabilmemiz için alınması gereken tedbirleri tespit etmek maksadıyla hazırlanmıştır. Çalışmada; öncelikle AB'nin bir ekonomik topluluk, yani üye ülkelerin imanlarının refah seviyesini artırmak amacı, varoluş gayeleri içerisinde çok önemli bir yer tutan bir birlik olduğu, bu gerçekten hareketle; genişleme politikalarında, diğer etkenlerin yanında fakat daha ağırlıkla ekonomik açıdan fayda-zarar muhasebesi yaparak genişleme sürecine yön verdiği ortaya konmuştur. Genişleme sürecinde yaşanan son gelişmenin AB'ne maliyeti ortaya konularak, AB'nin bu maliyeti karşılayacağı yaklaşık 20 yıl süreceği değerlendirilen bir zaman zarfında, Türkiye'nin mevcut ekonomik şartlarında çok büyük değişiklik olmadığı müddetçe, Türkiye'nin üyeliğinin getireceği maliyete katlanmayacağı değerlendirilmiştir. Bu kapsamda; AB-Türkiye arasında 1996 yılından beri uygulanan Gümrük Birliği sürecinde, Gümrük BMiğinin her iki taraf için de sonuçlan bugün itibari ile değerlendirilmiş ve Gümrük Birliği uygulamasının AB için daha fazla olumlu sonuçlar vermiş olduğu, AB'nin, Türkiye'nin üyeliği ile elde edebileceği faydaların büyük bir kısmım zaten bu süreçte elde etmiş olduğu ortaya konulmuştur. Yukarıda sıralanan değerlendirmelere ilave olarak; AB'nin son yıllarda aldığı kararlar da dikkate alındığında; AB'nin yakın gelecekte Türkiye'yi üye olarak kabul etmeyeceği, ancak Akdeniz ve Ortadoğu ülkelerinden bir kısmım da içine alan, daha entegre ticari ilişkiler içinde olacağı bir kuşak oluşturma yönündeki politikasına bir köprü ülke olarak rol vereceği, bu bağlamda Türkiye'nin avantaj sağlayabileceği, Türkiye açısından GB uygulamasının da devamının bu tarihten itibaren artık Türkiye'nin faydasına olacağı değerlendirilmiştir.
Avrupa Birliği'nde ekonomik ve parasal birlik ve Türk bankacılık sisteminin Avrupa Birliği'ne uyumu

Bu tez çalışmasında Avrupa BMiği'nde 'Ekonomik ve Parasal Birlik' oluşumunun tarihsel gelişimi incelenmiştir. Birinci bölümde, Kısaca EMU olarak adlandırılan bu sürecin tanımı ve temel unsurları üzerinde durulmuştur. EMU'nun aşamaları ve nihai hedefi ortaya konulmuş, Avrupa Merkez Bankası ve Avrupa Para birimi konusundaki gelişmeler aktarılmıştır. Üye devletlerin ekonomilerini yakınen ilgilendiren oluşumda onların giriş ve tutumları dikkatle takip edilmiştir. İkinci bölümde ise Avrupa BMiği'nde Bankacılık Sistenıinin Yasal Çerçevesi ana başlığı altında Avrupa Bankacılık Sistemini yönlendiren temel yönergeler ayrı ayrı incelenmiştir. Bu yönergeler Birinci Bankacılık ve İkinci Bankacılık yönergeleri olup AB bankacılık mevzuatının temelini oluşturmaktadır. Üçüncü bölümde AB Bankacılık ve Türk bankacılık sektörleri ve geçirdikleri gelişmeler özetlenmiş, Gümrük Birliği'nin Türk Bankacılık sektörüne etkileri incelenmiştir. Dördüncü bölümde, Türk Bankacılığı'nın Avrupa Birliği karşısında rekabet edebilme ve etkinlik sağlayabilmesi konusu ele alınmış ve karşılaştırmalar ile uyum konusunda yapılan çalışmalara tek tek değinilmiştir. Sorunlar yapısall ve yasal olarak iki başlıkta toparlanmış, revizyon ihtiyacı konusunda görüşler ve öneriler derlenmiştir. Ayrıca etkinlik ve verimlilik konularında karşılaştırmalı bir inceleme bu bölüme ilave edilmiştir. Sonuç bölümünde, Türk Bankacılık sektörünün Gümrük Birliği sürecindeki durumu ve Türk Bankacılık sektörünün AB Bankacılık piyasasma entegrasyonu için alınması gereken önlemler ortaya konulmuş ve çalışma öneriler ile sona ermiştir.
Subranationalism in the context of EU's approach to the crisis in the former Yugoslavia

Bu çalışma, Avrupa Birliği'nin uluslar üstü politik sisteminin post-modern olma iddiasını incelemektedir. Post-modern çağda politikanın anlamının açığa kavuşturulmasından sonra tez, AT/AB'nin Yugoslavya'daki ihtilafa, Batı Avrupa'nın post-modern varsayılan uluslar üstü söylemine ile Balkan modern milliyetçilik söyleminin çakışması bağlamında içice geçmesini anlatmaktadır. Bu tür bir çakışma pratik sonuçlar ortaya çıkarmakta ve bu da bizi başka bir sonuca götürmektedir ki, o da, Batı Avrupa politik sisteminin henüz postmodern çağma girmemiş olduğudur. Bu politik sistemin kendisi tamamen modern olan kavramlarla anlattığı, söz konusu inceleme ile de görülmektedir.
European neighbourhood policy, As a hegemonic project: The case of Ukraine

Bu tez, Avrupa Komşuluk Politikasını, Avrupa'daki transnasyonel güç ilişkilerini de ortaya koyarak; ekonomik, siyasi ve toplumsal süreçleri tarihsel değişimleri ışığında, Ukrayna örneğinde Neo-Gramcsian perspektifte incelemeyi hedeflemektedir. Tez, böylece Avrpua Birliği Hegemonya Projesinin nasıl oluşup uygulandığını göstermeyi amaçlamaktadır. Ayrıca bu projenin yeniden tanımlanmaları olup olmadığı ve kalıcı olup olmadığı da sorgulanmaktadır. Komisyon'un neo-liberal stratejileri ile bölgenin serbest sermaye, hizmet ve mal dolaşımının güvence altına alınabileceği bir bölgeye dönüştürüleceği, fakat kişilerin serbest dolaşımının kısıtlı tutulacağı ve üyelik taahhüdünde bulunulmadığı ileri sürülmektedir. Gerçekte, Tez, Avrupa Komşuluk Politikasının tarihsel bloğa dönüşüp dönüşmeyeceğini ve tarafların rızası ile kalıcılığının sağlanıp sağlanamayacağını araştırmaktadır. Bu çalışma, toplumsal güç ilişkilerine, onların örgütlenmesine ve ulusal / transnasyonel düzeyde devlet-sivil toplum kompleksi içerisinde, Avrupa Birliği hegemonya projesinde hangi derecede güç ve rıza kullanıldığını analiz etmektedir. Bu sayede projenin başarı olasılığının ne olabileceği değerlendirilebilecektir. Avrupa Birliği'nin komşularına karşı genel stratejisi, çatışan siyasi ve kültürel ajanlar ve örgütler tarafından idare edilen entellektüel / ahlaki liderlikle oluşan bir hegemonya projesi olarak gösterilmektedir.