turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sanat tarihinde paradigmatik kırılmalar ve resim sanatına yansımaları

Bu çalışmanın amacı, sanat tarihinin kırılma noktalarına ve bu kırılmaların ardında yatan içinde bulunulan dönemin güç ilişkilerinin neden olduğu dinamiklere odaklanmak ve özgürlükçü, çoğunlukçu bir ortamda, resim sanatının çağdaş sanat sunumları içerisindeki yerini vurgulamaktır. Sanat tarihi toplumun sosyal ve ekonomik ilişkilerini belirleyen güç ilişkilerinden bağımsız değerlendirilemez. Batı sanatı, tarih boyunca düşünce yapılarındaki bu kırılmalar sonucu farklı biçimlerde şekillenmiştir. Çağdaş sanat yaklaşımına kadar geçen süre içinde bütün sanat dönemleri hakim akımların, büyük anlatıların etkisinde biçimlenmiştir. Ancak, çağdaş sanatla birlikte sanat gündelik hayatla bağlarını, yaşanılan dönemin gerçekliği ile tekrar kurmuş ve herkesi kapsayan bir niteliğe bürünmüştür. Bu anlayışın açtığı özgürlük alanı geçmişşteki sanat anlayışından farklı olarak herkese sanatçı ve her şeye de sanat eseri olabilme yolunu açmıştır. Çağdaş sanatın gelenekselin tam karşısında şekillendiğini ileri süren tezlere rağmen çağdaş sanatın içinde barındırdığı özgürlük ve çoğulculuk karakteri, resmin ve sanatın sonu gibi karamsar tezleri çürütmüştür. Günümüzde, geleneksel yöntemlerden dijital teknolojinin sağladığı yeni imkanlara kadar her türlü sunum yöntemi uygulanabilir durumdadır. Aksi, çağdaş sanatın avangardlarının eleştirdikleri, modern sanatın seçkinciliği sorununu tekrar doğuracaktır. Ancak, avangard çıkışların sanatçılara sağladığı özgürlük alanının, kapitalizmin ve kültür endüstrisinin kontrolünde olduğu da yadsınamaz bir gerçekliktir. Çağdaş sanatın özgürlükçülüğü ve çoğulculuğu bir kazanım olmakla birlikte sanatın ve sanatçıların para ile kurduğu ilişki sanatın metalaşması sorununu, sanat ve hayatın kültür endüstrisi koşullarında birleşmesini de gündeme getirmiştir. Çağdaş sanatın bu iki farklı gerçekliği ekseninde oluşan gerilim, günümüz sanatının karakterini oluşturmaktadır.
Görüntü-mekan ilişkisinde imge

'Görüntü Mekan İlişkisinde İmge' başlıklı sanat çalışmasında, görüntülerle çevrili yaşamımızın, sanatçı dünyasında nasıl sanatsal bir forma dönüştüğü ele alınmıştır. Görüntünün gelişen teknoloji ile birlikte yeni bir görme biçimi ve yeni algı oluşturması, bu yeni görme biçimlerinin sanat tarihinde nasıl bir etki yarattığı araştırılmıştır. Özellikle 20. yüzyılda ortaya çıkan Kübizm akımının, nesneleri parçalayıp yeniden düzenleyerek birleştirmesi sanata yeni bir bakış açısı getirmiş, gerçeklik ve algı açısından da sanatta yeni bir dönem başlatmıştır. Sanatçılar artık görüneni birebir değil yeniden biçimlendirerek sanat eserlerini oluşturmuş, böylece görünen gerçeklik sanatçı açısından yeni bir gerçekliğe dönüşmüştür. Teknolojinin gelişmesiyle birlikte görüntülerin değişmesi, sanat algısını da beraberinde değiştirmiştir. İlk çağlarda imgeler mağara duvarına aktarılırken teknolojiyle farklı yüzeylere aktarılmaya başlanmıştır. Bu durum da algılama da yeni bir olgu gündeme getirerek, görüntü, mekan, imge ve gerçeklik arasındaki ilişkinin sorgulanmasına sebep olmuştur.
Krom zenginleştirme tesisi atıklarının seramik malzemelerde kullanım olanakları

insan Madencilik kromit konsantresi üretmektedir. Bu üretim sırasında önemli miktarlarda (toplam 21.000 ton/yıl) konsantre atığı ortaya çıkmaktadır. Krom esaslı malzemelerin artan üretim hızı ile birlikte atıkların depolanma gereksinimleri de sürekli artmaktadır. Bu çalışmada serpantin bazlı kromit atığının duvar karosu sırlarındarenklendirici olarak kullanılan pigment yapımında ve yer karosu / porselen karo bünyereçetelerinde modifiye edici olarak değerlendirilmesi, dolayısıyla da çevreye ve insan sağlığına zarar vermeyecek yüksek katma değerli forma dönüştürülmeleri amaçlanmıştır. Porselen yer karoları ve yer karoları 1200 -1202oC'de pişirilmiştir. Yığınbileşimlerinde böylesi bir değişiklik sonrası üretilen karoların küçülmesi, su emme, mukaveet, krom çözünürlüğü, kimyasal direnç ve mikroyapısall karakterizasyonu için standart testler gerçekleştirilmiştir. Farklı kompozisyon ve özellikteki sırlar incelenmiştir. Sırlanmış duvar karoları 1135 oC'de pişirilmiştir. Son olarak sırlı yüzeylere harkort veotoklav testi uygulanmış, mikroyapısall karakterizasyonları, CIE-L a b renkparametreleri, % 10 HCl ve % 10 NaOH içerisindeki asit ve baz dayanımları gibi yüzey özellikleri araştırılmıştır. Sonuçlar kromit atığının son üründe hiçbir probleme ve hataya yol açmaksızınkolayca ve geniş çapta birçok sır reçetelerinde renklendirici olarak ve seramik yer karosu ve porselen yer karolarında modifiye edici olarak kullanılabileceği göstermiştir.
Resimde melankolik imgeler

'Resimde Melankolik İmgeler' başlıklı bu çalışmada, kavram olarak melankolinin ve resim sanatında melankolik imgenin ne olduğu, geçmişşten günümüze gelen süreçte kendisine nasıl bir yer bulduğu, nasıl imgeleştirildiği konusu üzerine bir inceleme yapmak amaçlanmıştır. Bir duygu durumu olarak melankoli incelenirken, melankolinin tarih boyunca hastalık, delilik, dahilik ve günah gibi nitelemeler arasında değişen anlam ve içerik farklılıkları üzerinde durulmuştur. Resim sanatı açısından yapılan incelemede, günümüze gelindiğinde özellikle endüstri devrimi sonrası ortaya çıkan ve bu tezde modern zamanın imgeleri olarak adlandırılan görsel içeriklerle, melankolik imgelerin ilişkisi üzerine bir inceleme yapılmıştır. Bu aşamada insanın yeni imgelerinin bir tür melankolik imge diline dönüşme sürecinin ortaya çıktığı ve melankolik imgenin anatomisinin değiştiği söylemi üzerinde durulmuştur. Yani modern zamanların kendisiyle özdeşleştirilen imgelerinin melankoli bağlamında imgeleştirilmesi incelenmiştir. Bunu yaparken ilişkili olduğu düşünülen bazı günümüz sanatından ve sanat tarihinden sanat eserlerine bu açıdan bakılarak eser çözümlemeleri yapılmıştır. Bu incelemede melankoli, konu açısından ve biçim açısından iki ana başlık altında incelenmiştir. Bununla birlikte bu sonuçlar ışığında, bu araştırma sürecinde yapılan çeşitli resimsel çalışmalar bu kavramsal çerçeve içerisinde açıklanmıştır. Resim sanatı açısından melankoli kavramı yaratıcılıkla, bir tür düşünme kaynaklı durum ve sorgulayıcı kişilikle ilişkilendirilmiş; bu kavramın imgeleştirilme sürecinde modern zamanın imgeleri başlıklı çalışmalarla yeni bakış açısı sağlamak amaçlanmıştır. Bu durumda hem nesnenin melankolisi kavramı tartışmaya açılmış, hem de melankolik imgenin günümüzdeki karşılığı araştırılmıştır.
XX. yüzyılı sanatın da enstalasyon

Bu tez çalışması sanatın içindeki heykelin geçirdiği evreleri ve bu evrelerin kırılma noktalarının anlatmaktadır. Heykel çığırla beraber ilerler, heykel ve mekan kavramı aynı zamanda, anıt mantığından heykelin kaidesinden kurtulmuştur. Duchamp'ın seçtiği, sıradan ve seri üretim nesneleri, hazır malzeme kullanımında ve heykel, mekanın kavramına yeni akış getirmektedir. Duchamp'ın Dada'da ve minimal tavrının, yarım yıl sonra gerçekleşecek olan yeniliğe getireceği devrim niteliği taşımaktadır ve daha sonra, minimal sanatı kavramsal sanatına esin vermiştir. Joseph'inin yaptığı iş ve edindiği yoğun varoluşsal deneyimlerle minimal sanatın getirilerinden, gelmektedir. Guert George'nin yapmış olduğu performanslar sanatı ve hayat arasındaki biçimlerin etkinliklerinden oluşmaktadır. Heykelin kabul görmüş genel tanımını yenilemiştir, bu devrimsel gelişmelerin ışığında sanatın tavır alanını, eleştiren toplumun gündelik gerçeklikle ve sokakla bütünleşen çağdaş sanatın evrimselleştirmiştir. Çerçevede heykel artık yeni malzemeler, yeni araçlar ve mekanlar kullanılmaya başlanmıştır. Heykel artık salt hacim, yüzey, ışık, gölge, renk gibi ögelerle tanımlanan ve mekanla bağlantı kuran kütle olmaktan çıkmıştır. Heykel, nesne, ses, film, insan bedeni vb. öğleleri de üretim sürecine katarak mekan ile bağlantısını arttırmıştır. Postmodern dönemde heykel, bir galeride, sokakla, çölde, gökte, bedende ve hatta sadece zihin de bile yer alabilmektedir. Sanatın seyrini, nesnenin serüveninden giderek değişime uğramış, kavrama ve yaklaşma aynı zamanda durmaya da yönlenmiştir. Çalışmanın içeriğinde, çağdaş sanatın devinişsel geçişi anlatılmaktadır.
Kuzgun Acar'ın yaşamı ve sanatı

Bu çalışmada, Türk heykel sanatının modernist hareketler içinde değişim ve gelişim geçirdiği bir evrede, çalışmalarıyla soyut sanat alanında öncü olabilecek değerde olan heykeltraş Kuzgun Acar'ın Yaşamı ve Sanatı incelenmeye çalışılmıştır. Çalışma, sanatçıyı daha iyi tanıtabilmek amacıyla iki bölüme ayrılmıştır. I. Bölüm'de, Kuzgun Acar'ın Yaşamı anlatılmış, II. Bölüm'de, Kuzgun Acar'ın Sanatı ve Yapıtları başlığı altında sanatçının eserleri zaman gözetilerek sıralandırılmış, yapıtlar üzerine açıklamalar getirilmiştir.
Sanatsal ifade aracı olarak holografi

Holografi, ışık ve sesin kaydedilmesini, depolanmasını ve istenilen bir zaman ve mekanda yeniden oluşturulmasını sağlayan özel bir tekniktir. Dalgaların girişim özelliğinden faydalanılan bu teknikte ışık veya sesin tüm özelliklerinin yani doğrultusunun, şiddetinin ve yönünün kaydedilmesi ve yeniden yapımı hedeflenmektedir. Bu teknikle tek boyutlu, iki boyutlu, iki/üç boyutlu ve üç boyutlu görüntü oluşturmak mümkündür. Çok sayıda çeşide sahip olan holografi, bilimsel ve teknolojik pek
At first sight: Creating an alternate reality game with transmedia experience

İmajlar bir araya geldiklerinde, izleyici kendi algılarına göre bir hikaye okumaya başlar. Hikaye anlatıcısının asıl amacı, izleyicilerin kendi süregelen önyargıları doğrultusunda bir hikaye oluşturmasına müsaade edip daha sonra beklenmeyen bir bakış açısı yerleştirerek yarattıkları hikayenin tamamını geriye dönük bir şekilde değerlendirmelerini sağlamaktır. Transmedya hikaye anlatımı yöntemini kullanmak, katılımcının kendisini hikayeye kapsamlı olarak girmiş hissetmesini, böylelikle de zihninde yarattığı hikayeyi güçlendirmesini sağlar. Bu yüzden, transmedya hikaye yöntemini kullanarak 'Katılımcıyı nasıl etkin bir biçimde projenin bir parçası haline getirebilir ve ortak bir dil yaratabiliriz? sorusuna cevap bulmak istemekteyim. Bu araştırmanın amacı; bu tez kapsamında geliştirilen ve transmedya hikaye anlatıcılığı aracılığıyla oluşturulan bir alternatif gerçeklik oyunu olan 'İlk Bakışta' adlı projenin, katılımcıların da yarattığı etkiyi incelemektir. Bu tez 'Blast Theory' adlı sanatçı grubunun çalışmalarını tanıtarak 'İlk Bakışta' projesi ile bu çalışmalar arasındaki ilişkilerin analizini yapmaktadır. 'İlk Bakışta' projesi ile birlikte, yine alternatif gerçeklik oyunundan ve interaktif oyun yerleştirmesinden yararlanarak gerçekleştirilmiş olan 'Play the Life, Live the Game' ve 'Confession' projeleri de bu anlamda tezin kapsamına dahil edilmiştir. Bu bağlamda, incelenen projelerin oluşturulma süreci ve gelişimi, desteklediği teoriler ve izleyici geri bildirimi çerçevesinde açıklanmaktadır.
Evin belleği ve taşınma

Kutu gibi evlerde, kutu gibi yerlerde yaşanoyor. Eve duyulan bağlolokgeçmişşteki gibi değildir. Gün gelir bu düz çatolo kutu evler, bizim ya da bizden sonraki aile bireylerinin ihtiyaçlarono karşolayamayabilir, çeşitli nedenlerlesatolabilir ya da bir müteahhitte verilebilir. Yaron taşonabiliriz. Böylece, bu evsilinir ve yerine yeni bir bina yapolor. Geçmişteki bu ev, artok imgelemde ve eşyalarda yerini alor. Bellek artok nereye gitsek yanomozda götürebildiğimizeşyalarda devinir: Bir varaklo aynada, dededen kalma bir kütüphanede ya da küçük ahşap bir kutuda... Ev, sonorlo biçimini yitirebilir. Taşonorken ev, aylar öncesinden toplanan koli kutularonon içine özenleyerleştirilir. Bir tüketim nesnesinin koli kutularona yerleşmesi gibi ev de kutuyagirer ve kutular vasotasoyla başka bir yere taşonor. Ev kutudador. Hatta ev, artokiçindekilerle bu kutudur. Taşonmayla ev fiziksel olarak yer değiştirir gibi görünse de, aslonda hep zihinlerde durmaktador. Yer değiştiren asol durum ise, anlam olarak, kutularon evle yer değiştirmesidir. Ev denilen yer bir alanon ötesinde, zaman kavramono da barondoran birmekandor. İmge olarak bir evden hala söz ediliyorsa, o ev bir yer olmaktançokan, bir mekan, bir tahayyüldür. Ve kutularla diğer yerlere bu mekan tahayyülü ve bellek taşonor. Sergilenen çaloşmalarda ev ve nesneleri, koli kutularoyla bir araya getirilir. Tüketim toplumunun ve taşonma zamanlaronon vazgeçilmez nesnesi olan koli kutularona, ev bağlamonda tekrar baktorolor. Kutularla oluşturulançaloşmalarla, bir ev imasonda bulunulur ve evin içtenlik mekano olarak düşünülen anlamo geri çağrolmak istenir.
Pentür'de 'dans ve müzik' konusunun Marc Chagall ve Henry Matisse'deki yorumu

Tezin ilk aşamasında, 'Dans ve Müzik' konusunda H. Matisse ve M. Chagall gibi önemli sanatçıları neden seçti ğim, Matisse ve Chagall' in yaşamı, sanat anlayışları ve eserleri incelenmiştir. İkinci aşamasında ise, kendi pentürlerimin resimsel özellikleri ve yorumu vardır.
Antik çağ biliminde Troas bölgesi

Bu yüksek Lisans tez çalışması antik Yunan düşüncesinde Troas bölgesinin oynadığı rolü değerlendirmeyi amaçlar. Antik Yunan Çağının Arkaik döneminde Sokrates Öncesi Düşünürler olarak adlandırılan düşünürler gurubu içinde kabul edilen İonyalı Düşünürler özellikle Batı Anadolu'nun İonya bölgesinde ön plana çıkar. İonya dışında Arkaik Çağda yine Güney İtalya coğrafyasının Yunan düşüncesinde önemli yer tuttuğu bilinmektedir. Klasik ve Hellenistik dönemlerde ise Atina'nın antik Yunan düşüncesinde ön plana çıktığı görülmektedir. Bütün bu gelişmeler içinde antik Troas bölgesinin de Arkaik, Klasik ve Helenistik dönemlerde önemli yerli bilgin ve düşünürleri yetiştirdiği gibi Atina ve benzeri diğer kentlerden Troas bölgesine düşünce üretmek üzere geldiklerine tanık olmaktayız. Bu bağlamda bu tez çalışmasının ana amaçlarından biri Troas bölgesinin önemli kentleri arasında yer alan Lampsakos, Assos, Tenedos ve Skepsis gibi kentlerde doğup yetişen veya bu kentlerden bazılarına dışarıdan gelip düşünce okulları kuran bilgin ve düşünürleri ve eserlerini tanıtmaktır. Bu yüksek tezinin ikinci amacı da Troaslı olmayan düşünürlerin neden söz konusu bu Troas kentlerinine gelipte düşünce üretmeyi seçtikleri konusunu irdelemektir. Troas kentleri arasında özellikle Lampsakos antik kentinin antik Yunan bilim ve felsefesinde hem bilgin ve düşünür yetiştiren hem de bölgeli olmayan bilgin ve düşünürler için cazip olan önemli bir okul olduğu görülmektedir.
Resimde tinin taşıyıcısı olarak beden

Dilbilimsel açıdan teolojik kökenden gelen tin kavramı, genel olarak felsefe alanında yer alması ve anlam bağlamlarının sürekli değişkenlik göstermesinden dolayı, mutlak bir tanıma ulaşılma olasılığı dar olan bir kavramdır. Felsefi dizgede ilkin maddeci düşüncenin karşısında yer alan tin kavramı nesnel beden ile ilişki içerisinde ele alınmış ancak kartezyen felsefe ve Aydınlanma süreçlerinin sonucunda Hegel'in kavramın somut olarak kavranmasına yönelik geliştirdiği ilişkisel yaklaşımla tin, fenomeneolojik bağlamlarla tüm teolojik ögelerden kurtularak nesnel varlıklar alanına taşınmıştır. Hegel düşüncesi ile sanat ve felsefe alanına taşınan tin, özne'nin belirlenimlerine eklemlenerek, bireyin yapma-etmeleri ile açıklanmaya çalışılmıştır. Bu yapma-etmelerin sanat alanındaki varlığını ise Hegel düşüncesinden beslenen Dilthey, ortak bir yorumsamaya dayalı bir yaklaşımla, Tin Bilimleri adı altında sosyolojinin alanına taşımıştır. Resim sanat tarihinin vazgeçilmez konusu olan beden, resim sanatında felsefi ve kültürel izlekte ele alınan tin ve beden ilişkisinin sorgulamaları ve sonuçlarına bağlı olarak biçimlenmşitir. Bu bağlamda öznenin nesnel görünümlerinin bir temsili olarak resimde beden ve bedenin tin ile olan ilişkisine yorum getirebilmek adına, tin kavramı ve bedenle olan ilişkisi felsefi bir izlekte ele alınarak açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmada ilk bölümü meşgul eden bu sorun, düşünürlerin ilgili kavramlara filozofik yaklaşımları bağlamında ele alınmıştır. İkinci bölümde kavramlara yönelik filozofik düşüncelerin ışığında resim sanatında beden temsillerine, ele alınan dönemlerin sanatçılarının ürettikleri beden temsillerini içeren çalışma örnekleri kapsamında tin ve beden ilişkisi bağlamında bir yorum getirilmeye çalışılmıştır. Bu inceleme ve yorumlamanın sonucunda resim sanatında beden temsillerinin tarihsel süreçte değişen biçim ve anlamlarının, tinsel olguların birer göstereni halini aldığı görülmüştür. Üçüncü bölümde ise konu bağlamında gerçekleştirilen uygulama çaılışmaları ile görsel çözümlemeler gerçekleştirilmiş ve konuyla ilişkili kuramlarla çalışmaların düşünsel zeminine değinilmiştir.
Anadolu'da Erken Neolitik Dönem çanak çömlek kültürleri ve Çatalhöyük örneği

Bu tez çalışmasında, Anadolu ve Yakındoğu'da, Çanak Çömleksiz Neolitik Dönemden, Çanak Çömlekli Neolitik Döneme geçiş ve Erken Neolitik Dönem çanak çömlek kültürleri için anahtar bir merkez olan Çatalhöyük ile aynı havzadaki Suberde ve Erbaba'nın şimdiye kadar incelenmemiş Neolitik çanak çömlek buluntu topluluklarım; mal ayrımları, kap biçimleri tipolojisi ve arkeometrik analizler açısından inceledim. Örnek yerleşme Çatalhöyük'ün, Mellaart döneminde ortaya çıkarılmış kesintisiz ve güvenilir bir kültürel sıradüzene sahip çanak çömlek malzemesi içinde üç farklı gelenek ayırt ettim. Yeni bir yaklaşım biçimi olarak 'Erken, Orta ve Geç Gelenek' terimleriyle ifade ettiğim bu geleneklerin, Suberde ve Erbaba' da da var olduklarım ortaya koydum. Her üç yerleşmeye ait malzemeden 'Ortak Çanak Çömlek Gelenekleri Tipolojisi' oluşturarak, bölgenin yerel kültürel karakterini anlamak ve bu karakteri çevre kültürlerle karşılıklı etkileşim ve zamandizin bağlamında karşılaştırabilmek amacıyla çanak çömleğin kullanıldığı bir yöntem geliştirmiş oldum. Erken Gelenek; Çatalhöyük'te MÖ. yak. 7000 - 6700/ 6600 ve XII-VIII Tabakaları arasındaki, açık yüzlü, kaim kenarlı, çoğu bitkisel katkılı ve çanak formundaki kapları nitelemektedir. Orta Gelenek; MÖ. yak. 6700/ 6600 - 6400/ 6300 ve VII-IV. Tabakaları arasındaki, çoğu koyu yüzlü açkılı, ince kenarlı, yoğun mineral katkılı ve çoğunlukla daralan ağızlı çömlekleri, Geç Gelenek ise; III - O Tabakaları arasındaki, çoğu kırmızı astarlı ve açkılı, 'S' kıvrımlı çanak ve çömlekleri tanımlamak için kullanılmıştır. Çatalhöyük, görece ve mutlak tarihlendirmelere göre bugün için Anadolu ve Yakındoğu'daki en erken çanak çömlek örneklerini vermiştir. Araştırma sonucunda, Konya Ovası ile Beyşehir-Suğla bölgesi arasında Erken Gelenekten başlayarak benzer ve çağdaş bir kültürden söz edilebileceği ve adı geçen geleneklere Anadolu Platosu ve Kuzeybatı Anadolu, Çukurova, Amik Ovası ve Kuzeybatı Suriye gibi bölgelerde de rastlanabileceği anlaşılmıştır.
Küreselleşme ve sanat

Bu çalışmada küreselleşme düşüncesini anlam açısından irdelemenin yanında sürecin sanat anlayışına olan etkilerini ve toplumsal değişimin bu etkileşimi ne kadar hızlandırdığını küresel tartışmalar ışığında incelenmiştir. Küreselleşmenin pazar yöntemlerinden etkilenen sanatsal üretiminin özneleri, sanatçıdan çok onun ürünlerinin tüketime sunum stratejilerinde rol oynayan küratör ve sanat eleştirmenleri olmuştur. Tez çalışmasında; bu üçlünün giderek değişen rollerini küreselleşme bağlamında açıklayarak, günümüzde resim sanatında gelinen noktanın nedenselliğine açıklık getirilmek istenmiştir. Birinci bölümde küreselleşme kavramı ve bu kavramın üzerinde yapılmış olan tartışmalar ele alınmıştır. Küreselleşmenin tanımı, küreselleşmeyi ortaya çıkaran faktörler, küreselleşmenin sanata yansıması, bu tartışmaların ışığında incelenmiştir. İkinci bölümde Türkiye de sanatın küreselleşme biçimleri incelenerek, sanatsal ortamın tanık olduğu yeni yargılar ve değerlere yönelik görüşler yorumlandı. Üçüncü bölümde ilk bölümde açıklanan kavramsal çerçeve doğrultusunda resim sanatında metalaşma süreci ve küresel alana yayılmış, önemli olduğu düşünülen son dönem ürünleri ele alınmıştır. Küresel sanat pazarının en karakteristik ortamı olan Uluslararası Bienaller incelenerek, Türkiye'nin bienallerde yer alma biçimleri ve küreselleşmeye uyum çabaları, çeşitli görüşler bağlamında ele alınmıştır.
Geleneksel Türk mimarisi ve kent dokusunun plastik dilde yorumlanması

Geleneksel Türk evleri, Türklerin Anadolu'ya ayak basmasından bu yana rastlanılan en önemli kültürel yapılardır. Geleneksel Türk evlerinde kullanılan kerpiç, taş gibi yapı malzemelerinin oluşturduğu doku, leke, ritim ve hareketlilik, aynı zamanda yaşanmışlıkla ortaya çıkan sıcaklık 'Geleneksel Türk Mimarisi ve Kent Dokusunun Plastik Dilde Yorumlanması' konusuna olan ilginin temel nedenleridir. Bu araştırmada, 'Geleneksel Türk Mimarisi ve Kent Dokusunun Plastik Dilde Yorumlanması' konusu incelenerek, kavramsal çerçevesi literatür taraması ile oluşturulmuştur. Çalışmada, kent dokusu üzerine resimler yapılması ve bunların çözümlenmesi amaçlanmıştır. Kent görünümünü resim sanatı içinde ele alan bu tez, iki bölüm ve sonuç kısmından oluşmaktadır. Tezin kavramsal çerçeve ve teorik araştırmalara yer verildiği ilk bölümünde 'Geleneksel Mimari', 'Kent Mimarisi', '1940 Öncesi Türk Resminde Geleneksel Türk Mimarisi Teması' ve '1940 Sonrası Türk Resminde Türk Mimarisi ve Kent Dokusundan Faydalananlar' başlıkları ele alınmıştır. Resimlerin plastik açıdan çözümlemelerinin yapıldığı ikinci bölümde ise resimler ile ilgili genel açıklamalar yapılarak resim uygulamaları ve analizlerine yer verilmiş ve mimari yapılardan ayrıntılar sunulmuştur. Bu süreçte, toplam 25 adet uygulama çalışması yapılmıştır. Çalışmaların her birinin ayrı ayrı plastik açıdan çözümlemesi yapılmıştır. Resim çalışmalarında, tekli geleneksel mimari yapılardan yola çıkılmış ardından sıkışık kent görünümleri resmedilmiş ve sonrasında yamaç evlerine karşı bir ilgi oluşmuştur. Yamaç evlerinin yerleşim merkezi olarak daha sağlıklı yerleşim yerleri olduğu bilinmektedir. Resimsel olarak da dağların yamaçlarının rengarenk bir görüntüye sahip olması ve evlerin yüzeyindeki dokular ile birleşerek espas haline gelmesi plastik açıdan zengin bir görünüme sahip olduğu sonucuna varılmıştır. Akrilik boya ile ele alınan resimlerde serbestlik ön planda tutulmuştur. Başta doku ve düz yüzey beraber kullanılarak çalışmalar oluşturulurken, sonrasında dokunun tüm yüzeye yayılmasının daha vurgulayıcı bir yöntem olduğu düşünülmüştür. Uygulama çalışmalarında yapılar üzerindeki çatı formu ile resimlere yeni bir hareketlilik kazandırılmıştır.
Grafik tasarımın fotoğraftan etkileşimi

Grafik tasarım ile birlikte fotoğraf tekniklerinin gelişimine en önemli desteği verenler arasında teknoloji ön plana çıkmaktadır. Fotoğraf analog dönemden sayısal döneme doğru bir süreç tamamlamış ve bu sayede sayısal verilere dönüştürülmüş görüntüler üretme olanağı sunmuştur. Dijital görüntüler görme biçimlerimizi ve algılarımızı değiştirerek, tasarım süreçlerinde daha yaygın bir şekilde kullanılmaya başlanmıştır. Bu gelişim sürecinde de olduğu gibi her teknolojinin arka planında birikimle birlikte ilerleyen temel bilgi vardır. Analog dönemin karanlık odası neyse dijital döneminki de bilgisayar olmuştur. Fotoğraf ortaya çıktığı andan itibaren anlatım dili bulunan ve mesajını izleyicisine direkt aktaran en güçlü iletişim aracı olarak grafik tasarım süreçlerinde iletişimsel bir işlev görerek kullanılmıştır. Bir grafik tasarımcı daha etkili tasarım ürünleri ortaya çıkartabilmek için fotoğraf ögesi üzerinde de uzmanlaşmalıdır. Çünkü fotoğraf tarihsel ilerleyişi ve toplumlar üzerinde yaratmış olduğu gerçeklik algısını günümüzde koruyarak, kendine has teknikleriyle geniş bir alandır. Fotoğrafın Grafik Tasarımın birçok alanında hizmet verdiği kaçınılmaz bir gerçek olarak karşımıza çıkmaktadır. Fotoğraf ögesinin yadsınamaz görsel algı gücü, bilgisayar ortamındaki yazılımlar ile görüntü işleme tekniklerinin aşamalarında kullanılması grafik tasarımın fotoğraftan etkileşimini göstermektedir. Bu nedenledir ki fotoğraf bilgisi doğrultusunda tasarlanacak görsellerin daha etkili ve doğru bir şekilde hedef kitleye iletildiği düşünülmektedir. Fotoğrafın, Grafik Tasarım alanlarındaki kullanımını ve iletişim sürecine olan etkisini gösteren, faydalı bilgiler sunmak amaçlanmıştır.