turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Aerobik depo sahalarında nanomalzemelerin davranışları ve atıkların ayrışma prosesleri üzerindeki etkilerinin araştırılması

Nano malzeme üretimine olan yoğun ilginin artmasına bağlı olarak, bu ürünlerin faydalı kullanım ömrü sonunda düzenli depo sahalarında bertaraf edilen miktarlarında da artışlar görülmesi beklenmektedir. Düzenli depo sahalarında depolanmış nano malzemelerin davranışlarının belirlenmesi, bu malzemelerin ayrışma prosesleri üzerindeki etkileri, sızıntı suyu özelliklerinde yol açabileceği değişikliklerin belirlenmesi, ayrışmayı gerçekleştiren mikroorganizma türleri üzerindeki etkileri ve depo sahası tabanından yeraltı sularına geçişinin incelenmesi, nano malzemelerin günlük hayattaki kullanım alanlarında meydana gelen artışa bağlı olarak kritik bir önem taşımaktadır. Bu çalışmanın amacı, nanoteknoloji alanında ürün geliştirmede yaygın bir şekilde kullanılan nanogümüş ve titanyum dioksit (TiO2) partiküllerinin aerobik depo sahalarındaki davranışları, ve sızıntı suyu ve katı özellikleri üzerindeki etkilerinin belirlenmesidir. Çalışma kapsamında, nano malzemelerin düzenli depo sahalarındaki davranışları ve ayrışma prosesleri üzerindeki etkilerinin araştırılması amacıyla aerobik depo sahalarını temsil eden 3 adet reaktör kullanılmıştır. Reaktörler aşağıda verilen alternatifler göz önünde bulundurularak işletilmiştir;1. Aerobik kontrol biyoreaktörü,2. TiO2 ilavesi ile işletilen aerobik biyoreaktör,3. AgNP ilavesi ile işletilen aerobik biyoreaktör, Tez kapsamında nanogümüş ve TiO2partiküllerinin aerobik depo sahalarındaki davranışları, taşınımları ve dönüşümleri ile bunların sızıntı suyu özellikleri üzerindeki etkilerinini belirlenmesi amacıyla sızıntı suyu miktarı, sızıntı suyu bileşenleri (pH, iletkenlik, klorür, alkalinite, KOİ, TOK, TKN, NH3-N), katı atık özellikleri depo gazı bileşenleri (CH4, CO2, O2) ve depo gövdesindeki sıcaklık değişimleri analiz edilmiştir. Yapılan çalışmalar sonucunda, nanopartiküllerin atıkların aerobik stabilizayonu üzerinde önemli bir etkilerinin olmadığı belirlenmiştir. Ancak depo sahasındaki şartların bu partiküllerin taşınım ve dönüşüm özellikleri üzerinde önemli değişikliklere sebep olabileceği belirlenmiştir. Bu sebeple, nanopartiküllerin depo sahalarında bertarafı sonucunda ortaya çıkabilecek yeraltı suyuna karışma potansiyeli ve/veya depo gövdesinde birikerek ayrışma prosesleri üzerinde ortaya çıkarabileceği risklerin önceden belirlenerek gerekli önlemlerin alınması gerekmektedir.
Mermer endüstrisi atıksularının elektrokoagülasyon yöntemiyle arıtılması

Bu çalışmada, Eskişehir ilinde bulunan bir mermer işleme tesisinden alınan atıksular, Monopolar Fe-Fe, Monopolar Al-Al, Monopolar Al-Fe, Bipolar Fe-Fe, Bipolar Al-Al, Bipolar Al-Fe elektrot tipleri ve geometrileri kullanılarak elektrokoagülasyon yöntemiyle arıtılmış; farklı akım yoğunluklarının, arıtma sürelerinin, destek elektrolit derişiminin ve başlangıç pH'ının arıtma üzerindeki etkileri incelenmiş ve maliyet hesaplamaları yapılmıştır. Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği'nde belirtilen deşarj kriterlerine göre yeterli arıtma verimin gerçekleştiği en ekonomik arıtma parametreleri; tüm elektrot tipleri ve geometrileri için 1 dk arıtma süresi ve 1 mA/cm 2 akım yoğunluğu olarak tespit edilmiştir. Çalışmada elde edilen verilere göre; tüm elektrotların çok yüksek düzeyde kirlilik giderimi sağladığı, en yüksek AKM giderimini Monopolar Al-Fe elektrotun (%99,40), en yüksek bulanıklık giderimini Monopolar Al-Al elektrotun (%99,91), en düşük enerji tüketimini Monopolar Al-Fe elektrotun (7,92x10- 3 kWh/m3), en düşük işletme maliyetini Monopolar Fe-Fe elektrotun (9,73x10- 1 kr./m3) sağladığı ortaya çıkmıştır. Destek elektrolit kullanımının ve başlangıç pH'ını ayarlamanın olumlu bir katkısı gözlenmemiştir. Son olarak mermer atıksuyunun tüm elektrotlarla, ideal arıtma koşullarında, elektrokoagülasyon yöntemi ile arıtılması sonrasında yağ-gres, renk, KOİ, zeta potansiyeli parametreleri incelenmiş ve çamur tartımları yapılmıştır. Yapılan deneyler sonucunda mermer atıksularının elektrokoagülasyon yöntemi ile arıtılmasının; zaman ve para yönünden tasarruflu olduğu ve mevcut yöntemlere kıyasla iyi bir seçenek olduğu ortaya çıkmıştır.
Seyreltik mezbaha boyun kanının membran biyoreaktör sistemi ile arıtımının incelenmesi

Yapılan çalışmada, membran biyoraktör sistemi ile seyreltik mezbaha boyun kanının arıtım verimi incelenmiştir. Çalışma sırasında 8, 10 ve 12 L/m2-sa akı değerlerinde KOİ, NH4+-N ve PO4-3-P giderim verimleri incelenmiştir. Bu çalışma prensibinde, laboratuvar ölçekte kurulan biyolojik reaktör sistemine, seyreltik mezbaha boyun kanı ile katı-sıvı ayrımını etkin bir şekilde gerçekleştirmek için peristaltik pompa ile besleme yapılmıştır. Sentetik olarak seyreltilen mezbaha boyun kanının KOİ, NH4+-N ve PO4-3-P konsantrasyonu sırasıyla 1000 -1200, 0,2-0, 4 ve 40-50 mg/L aralığında değişiklik göstermiştir. En yüksek KOİ ve PO4-3-P giderim verimi 8 L/m2-sa akı değerinde gözlemlenmiştir. Bu akı değeri için membran biyoreaktör sisteminde KOİ ve PO4-3-P giderim verimi sırasıyla %99 ve %98'in üzerindedir. Yapılan çalışmada, yüksek miktarda protein içeren mezbaha boyun kanındaki parçalanabilir protein ve protein olmayan azotlu bileşikler mikroorganizmalar tarafından parçalanarak serbest amino asit ve amonyak formuna dönüştüğü görülmüştür. Dönüşümün, nitrifikasyondan daha fazla olduğu görüldüğünden dolayı NH4+-N giderim verimi gerçekleşmemiştir. Elde edilen sonuçlar, seyreltik mezbaha boyun kanının, membran biyoreaktör sistemi ile yüksek verimlerde giderilebileceğini göstermiştir. Seyreltik mezbaha boyun kanı ile yapılan bu çalışmanın sonucunda elde edilen akı verisi, membran yüzeyindeki kirliliğin yüksek akı değerlerinde daha hızlı gerçekleştiğini göstermiştir.
Determination of the sources and scavenging coefficients of atmospheric particles

ATMOSFERİK PARÇACIKLARIN KAYNAKLARININ VE TEMİZLENME KATSAYILARININ BELİRLENMESİAtmosferik parçacıkların bulut altı temizlenme mekanizma ile verimli bir şekilde atmosferden ayrılması bilinmektedir. İstanbul da bu mekanizmayi incelemek amacıyla Eylül 2015 ile Şubat 2016 aylar arası yaş birikim örnekleri toplanmıştır. Ayrıca atmosferik parçacık örnekleri de alınmıştır. Yağmur suyundeki hacım ağırlıklı ortalama pH değeri 7.09 olarak gözlenmiştir. Yağmur su ve parçacık örneklerindeki sodyum, potasyum, magnezyum kalsiyum alüminyum, bakır, mangan ve demir konsatrasyonu İndüktif Eşleşmiş Plazma Optik Emisyon Spektometresi ile analiz edilmiştir. Yağmur suyunda en yüksek konsantrasyonu kalsiyum için 4 ,62ppm olarak ve sodyum için 3 ,92ppm olarak gösterirken parçacıklarda ise demir 0 ,35ppm ile en yüksek konsantrasyon göstermiştir. Pearson korelasyon katsayısı elementlerin ortak kaynakları bulmak amacıyla kullanılmiştir. Deniz ve toprağa göre zenginleştirme faktöru, non-sea salt değerleri ve non-sea salt fraksyonları da hesaplanmiştir. Elementlerin temizlenme özelliklerini incelemek için temizlenme katsayılar ve temizlenme oranları her yağmur olay için ayrı ayrı hesaplanmiştir. Elementlerin her yağmur olay için temizlenme özelliklerinde değişim gösterdiğini gözlenmiştir. Son olarak İstanbul'un yağmur suyun kimyasını etkileyen hava kütleleri ve bulutların kaynakları belirlemek için HYSPLIT geri yörünge hareketleri her yağmur olay içn hesaplanmiştir.
Ardışık yatay ve düşey akışlı yüzeyaltı arıtma sistemi ile azot gideriminin araştırılması

Bu çalısmanın amacı, ardısık yüzeyaltı akıslı sistemlerde nitrifikasyon ? denitrifikasyonpotansiyelinin incelenmesi ve bu potansiyelin artırılması için isletme parametreleri ve sistem konfigürasyonu optimizasyonunun saglanmasıdır. Organik madde gideriminde oldukça etkili olup azot gideriminde kısıtlılıkları olan yüzeyaltı akıslı sistemlerin bu alanda gelistirilmesi hedeflenmistir. Sistemde, azot giderimini buna bağlı olarak nitrifikasyon potansiyelini arttırmayı hedefleyen bu çalısmada seri bağlı YatayYüzeyaltı Akıslı Sistem ve Düsey Yüzeyaltı Akıslı Sistem 'denolusan ardısık yüzeyaltı akıslı sistem üzerinde, sabit sıcaklık altında hidrolik yükleme hızları optimizasyonu incelenmistir. Geri devirli ardısık yüzeyaltı akıslı sistemin, nitrat geri devrinin yapıldıgı anoksik/ oksik aktif çamur sistemlerine benzer sekildeisletilerek azot giderimi saglanabileceginin gösterilmesi hedeflenmistir. Ayrıca, nitrifikasyonun gerçeklestigi D-YAAS reaktörünün sürekli besleme ? kesikli bosaltmayöntemiyle çalıstırılarak oksijen transfer hızının, dolayısıyla nitrifikasyon veriminin arttırılması hedeflenmistir. Geri devirli ardısık yüzeyaltı akıslı sistemde, ortalama 22,9 gKO/m2. gün ve 6 gTN/ m2. gün yükü ile %95 KO, %55 TN giderimi saglanmıstır.
Investigation of an emission inventory for Turkey

Bu çalısmanın amacı ötrofikasyon, asidifikasyon, yer seviyesi ozon kirliligi sorunlarına neden olan kirleticiler üzerine Türkiye için bir emisyon envanteri gelistirilmesidir. Üzerinde çalısılan kirletici kaynaklar, mobil kaynaklar, yakma tesisleri, termik santraller, ve önemli endüstriyel proseslerdir. Data temini ve datanın islenmesiçalısmanın önemli bir adımını olusturmaktadır. Aktivite degerlerini hesaplamak için çok çesitli kaynaklardan faydalanılmıstır. Yakıt tüketimi verisi çalısmanın tabanınıolusturmus olmakla birlikte, endüstriyel prosesler için üretim kapasitesi verisikullanılmıstır. Sonuçlar en yüksek kirliligin olduğu bölgenin stanbul, Ankara, zmirgibi büyük sehirler olduğunu göstermektedir. Diger büyük sehirler Konya ve Adana'da ise stanbul, Ankara ve zmir'e oranla daha az ama diger illere göre daha yüksek emisyonlar hesaplanmıstır. Ayrıca termik santrallerin bulundugu illerde digerlerine göre yüksek emisyonlar hesaplanmıstır. Bu çalısma farklı sektörlerin neden olduğukirletici türlerinin belirlenmesi ve bu sektörler için emisyon azaltma teknolojilerininbelirlenmesi için önem teskil etmektedir. Çalısmada Türkiye'de kullanılan yakıt kalitesibelirlenmistir ve emisyon azaltma teknolojileri için yakıt kalitesinin iyilestirilmesiönemli bir baslangıç noktası sayılabilmektedir.
Kastamonu ilinde katı atıkların yönetimi, miktar ve kompozisyonlarının belirlenmesi

çalışmanın amacı, Kastamonu İli'ndeki mevcut katı atık depolama sahasınınincelenmesi ve seçilen pilot bölgelerdeki katı atıkların miktar ve kompozisyonu-nun belirlenerek, yeni katı atık deponi sahasının önerilmesidir. Bu amaç doğrultusunda önce katı atıkların tanımı, bertaraf yöntemleri hakkında genel bilgiler verilmiştir. Kastamonu İli'nde seçilen pilot bölgelerde anket çalışması yapılarak halkın çöp toplama eğilimleri belirlenmiştir. Bu bölgelerde kaynakta ayırma yöntemi uygulanarak, katı atık miktar ve kompozisyonları bulunmuş ve bu analiz sonuçları grafiklere dökülmüştür. Bunlara göre Kastamonu'daki çöp miktarı belirlenmiştir.
Atık sularda ağır metal kirliliğinin doğal zeolit ile gideriminin araştırılması

Doktora Tezi ATIKSULARDA AĞIR METAL KİRLİLİĞİNİN DOĞAL ZEOLİT İLE GİDERİMİNİN ARAŞTIRILMASI Nevzat BEYAZIT Cumhuriyet Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Çevre Mühendisliği Anabilim Dalı Danışman: Prof. Dr. İbrahim PEKER Doğal zeolit mineralleri, sulu çözeltilerde eser miktarlarda bulunan çeşitli katyonları iyon değişimi ve adsorplama yöntemiyle giderebilme kapasitesine sahiptirler. Bu çalışmada, Amasya-Doğantepe Yöresi'nden derlenen klinoptilolit tüf örnekleri kullanılarak sulu çözeltilerden Pb+2, Cu+2 ve Zn+2 iyonlarının giderimi amaçlanmıştır. Yapılan deneylerde, tane boyutu, klinoptilolit/çözelti oranı, karıştırma süresi metal derişimi ve girişim yapabilen iyonlar gibi parametrelerin metal giderimi üzerine etkileri araştırılmış ve giderim verimleri belirlenmiştir. Deneysel sonuçları en yüksek metal giderimlerinin yalnızca 5-100 mg/1 arasındaki metal derişimlerinde elde edildiğini ve Pb+2, Zn+2, Cu+2 çözeltilerinin pH değerlerinin deneyler esnasında arttığım göstermiştir. 5-100 mg/1 arasındaki derişimlerde, metal iyonlarının giderim verimleri yaklaşık olarak % 90-100 arasında değişmiştir. Oda sıcaklığında gerçekleştirilen deneylerden elde edilen denge verileri Langmuir ve Freundlich adsorpsiyon eşitliklerine göre incelenmiş ve Langmuir adsorpsiyon izotermine daha iyi uyduğu tesbit edilmiştir. Langmuir denklemlerine göre, klinoptilolitin sırasıyla 34.48 mg/g Pb, 19.49 mg/g Zn+2 ve 4.26 mg/g Cu+2 iyonlarını değiştirebildiği ve adsorplayabildiği belirlenmiştir. Bu verilere göre klinoptilolitin seçicilik sırası Pb+2>Zn+2>Cu+ 2 şeklinde bulunmuştur. Klinoptilolitin 2 M NaCl ile şartlandırılmasının iyon değişim kapasitesi üzerine olan etkileri araştırılmıştır. II Şartlandırılmış Na-klinoptilolit kullanımında metal giderim verimlerinin Pb, Zn+2 ve Cu+2 için sırasıyla % 86, 58 ve 51'den % 96, 88 ve 90'a arttığı belirlenmiştir. Klinoptilolitin asidik çözeltilerdeki yapısall kararlılığını belirlemek için X Işını Kırınımı analizleri yapılmıştır. Elde edilen kırınım diyagramları 2.52-2. 99 arasında değişen pH değerlerinde klinoptilolitin yapısall olarak kararlı olduğunu göstermiştir. Diğer bir deyişle kullanılan klinoptilolitte önemli yapısall bozulma olmamıştır. Araştırmanın diğer bölümünde Kayseri'deki çinko üretim tesisi (35. 02 Zn+2) ve Samsun' da bakır üretim tesisinden (6.44 mg/1 Cu+2) elde edilen atıksulardan Zn+2 ve Cu+2 iyonlarının klinoptilolit kullanılarak kesikli ve sürekli sistemde giderilebilirliği araştırılmıştır. Elde edilen sonuçlar atıksulardaki kalsiyum, potasyum va magnezyum iyonlarının ağır metal iyonlarının giderim verimini azalttığını ve aynı hacim ve derişimde bir atıksuyun arıtılması için gereken klinoptilolit miktarını arttırdığını göstermiştir. Sentetik çözeltiler için de kullanılan benzer deneysel şartlarda, endüstriyel atıksular ile yapılan deneyler Zn+2 ve Cu+2 giderim verimlerinin sırasıyla, yaklaşık olarak % 23 ve 45 kadar azaldığını göstermiştir. Tüm deneysel sonuçların değerlendirilmesiyle, Doğantepe Yöresine ait klinoptilolitlerin atıksulardan Pb+2, Cu+2 ve Zn+2 iyonlarını verimli olarak giderebileceği sonucuna varılmıştır.
Kuzey Marmara denizi ve İstanbul Boğazı'nda hidrolojik değişkenlerle çözünmüş oksijen, azotlu bileşikler ve klorofil-A'nın mevsimsel değişimi ve kirleticilerle ilişkiler

Bu çalışmanın amacı; Marmara Denizi ve İstanbul Boğazı'nda önceden tespit edilmiş istasyon noktalarından deniz suyu numuneleri alarak, çözünmüş oksijen, azotlu bileşikler ve klorofil-a'nın yaz ve kış dönemleri içerisindeki mevsimsel değişimini tespit etmek, kirleticilerle ilişkisini kurmaktır. Bu çalışmanın gerçekleştirmesi için Levent Artüz koordinatörlüğünde yürütülen MAREM Projesine dahil olunmuştur. Standartlaşmış derinliklerden su örneklemeleri yapılarak, bu su kesitlerinde yapılacak yerinde ölçümlere ek olarak amonyak azotu, nitrit azotu, nitrat azotu, çözünmüş oksijen ve klorofil-a analizleri yapılmıştır. Yaz döneminde Marmara Denizi ve Boğaz'dan 24 ayrı istasyon, kış döneminde ise 18 ayrı istasyondan çeşitli derinliklerden alınan su örnekleri üzerinde çalışılmıştır. Marmara Denizinde çözünmüş oksijen içeriğinin derinliklere bağlı olarak yaz döneminde 0,04 mg/L - 7,18 mg/L; kış döneminde 3,10 mg/L ? 9, 10 mg/L değerleri arasında değiştiği gözlenmiştir. Çözünmüş oksijenin içeriği yüzey sularında en yüksektir. Oksijence fakir sular (<5 mg O/L) yazın 10-25 m den daha derinlerde gözlenmektedir. Marmara Denizi yaz döneminde derinliklere bağlı olarak ölçülen amonyak değerlerinin 8 - 93 g N/L; nitrat değerlerinin 17 - 257 g N/L; nitrit değerlerinin ise 0 ? 3 g N/L arasında değiştiği tespit edilmiştir. Kış döneminde ölçülen amonyak değerleri 3 - 83 g N/L; nitrat değerleri 42 - 647 g N/L arasında, nitrit değerleri ise 0 ? 5 g N/L arasında gözlenmiştir. Bu çalışmada yaz dönemi klorofil-a değerleri 1,3 ? 41,4 g/L g/L arasında dağılım göstermiştir. Kış dönemi çalışmalarında gözlenen klorofil-a değerleri 0,3 ? 4,2 g/L arasında değişmektedir. Azotlu bileşiklerin değerleri önceki yıllara göre daha yüksek bulunmuştur. Bunun nedeni azot içeriğini arttıran yüksek evsel atıksu üretimi, endüstriyel atıksular ve bu suların arıtımındaki verimsizlik olarak görülmektedir.
Tekstil endüstrisinde kullanılan yardımcı kimyasalları taşıyan ayrık akımların arıtılabilirliği

Bu çalışma kapsamında, yerel bir tekstil endüstrisinin üretim proseslerinde kullanılan yardımcı kimyasalları içeren ayrık atıksu akımlarının, biyolojik ayrışabilirlik ve toksisitesi incelenmiştir. Bu bağlamda, öncelikle laboratuvar ortamında sentetik olarak iki farklı non-iyonik yüzey aktif madde ile hazırlanmış tekstil banyosu deşarj sularının toksisiteleri Vibrio fischeri üzerinde araştırılmıştır. Numuneler, reaksiyon koşullarını optimize edebilmek amaçlı bazik, nötral ve asidik olmak üzere farklı pH değerlerinde hazırlanmış ve her biri için ayrı toksisite deneyi yapılmıştır. Toksisite deneyi sonuçlarına göre, toksik ve/veya biyolojik olarak dirençli organik kirleticilerin gideriminde önemli bir alternatif oluşturan ileri oksidasyon proseslerinden UV-C prosesi seçilerek, her bir ham numuneye uygulanmıştır. Reaktörden belirli zaman aralıklarında alınan çıkış numunelerine de toksisite deneyi yapılarak, UV-C prosesinin toksisite üzerindeki etkileri saptanmıştır. Hazırlanan ham sentetik atıksuların ve UV-C reaktöründen belirli zaman aralıklarında alınan numunelerin toplam organik karbon içerikleri ve hidrojen peroksit (H2O2) düzeyleri tayin edilmiştir. Numunelerin karakterizasyonu yapılırken, inert KOİ için, daha önce yapılmış çalışmaların verileri kullanılmıştır. Kirliliği kaynakta önlemek amacı ile tekstil üretim proseslerinde kullanılan yardımcı kimyasalların olumsuz etkilerini, onları taşıyan ayrık atıksu akımlarına uygulanabilecek arıtma prosesleri ile azaltılabileceği ortaya konmuştur.
Anaerobic digestion of a chemical synthesis based pharmacentical wastewater

İlaç endüstrisi atıksulan, özellikle kimyasal senteze dayalı üretim yapıldığında, içerdikleri ağır metaller ve solvent benzeri bileşikler dolayısıyla alıcı ortamlarda ve biyolojik arıtma sistemlerinde ciddi problemler yaratabilmektedir. Bu sebeple ilaç endüstrisi atıksularmdan kaynaklanan kirlenmenin konrolü ve önlenmesi büyük önem taşımaktadır. Bu çalışma tam karışımlı bir anaerobik reaktörün kimyasal senteze dayalı üretim yapan bir ilaç endüstrisinin atıksulannın arıtma verimini belirlemeyi amaçlamaktadır. İlaç atıksuyu ham olarak, ön havalandırma sonrasında sisteme verilmiş ve arıtma verimleri karşılaştınlmıştır. Ayrıca oluşan inhibisyonun geri dönüşebilirliğinin belirlenmesi amacıyla glukoz çözeltisi de substrat olarak kullanılmıştır. Ham ilaç atıksuyunun substrat olarak kullanıldığı dönemde, 2 kg KOİ/m3. gün'lük bir organik yükleme ile reaktördeki KOİ giderimi %35 mertebesinde gerçekleşmiştir. Reaktördeki KOİ gideriminin düşük olduğu bu dönemde oluşan biyogazdaki metan gazı yüzdesi de %10 dolaymda kalmıştır. İlaç atıksuyuna 48 saatlik bir ön havalandırma yapılması da reaktör performansını önemli ölçüde etkilememiştir. Oluşan inhibisyonun geri dönüşebilirliğinin belirlenmesi amacıyla glukoz çözeltisi substrat olarak kullanılmaya başlanmıştır. Bu uygulama sonucunda reaktördeki KOİ giderim oram kısa sürede yükselmiş ve %85 mertebesine ulaşmıştır. Ayrıca çalışmanın sonunda, reaktörde oluşan biyogazdaki metan gazı oram %50 değerine yükselmiştir. vı
İkizce ve çevresindeki yer altı sularının kimyası ve bazı kirlilik parametrelerinin incelenmesi

Bu çalışma, İkizce 'de seçilen araştırma alanında yeraltı sularının kimyasal özelliklerinin ve bazı kirlilik parametrelerinin incelenmesini kapsar. Kuyulardan alınan yeraltı suyu örneklerinin pH, sıcaklık, elektriksel iletkenlik parametreleri yerinde ölçülmüş, Laboratuvarda ise katyon ve anyon analizleri yapılmıştır. Sonuçlar grafiksel yöntemlerle, standartlar ve yönetmeliklerle karşılaştırmalı olarak yorumlanmıştır. İnceleme alanına ait su kimyası verileri, Piper, Schoeller, Wilcox ve ABD Tuzluluk Laboratuvarı diyagramları çizilerek değerlendirmeleri yapılmış, bazıyeraltı sularındaki baskın hidrokimyasal fasiyesin mevsimsel etkilerle genelinindeğişmediği, bazılarının ise değiştiği tespit edilmiştir. Hidrojeolojik incelemeler kapsamında, bölgedeki hidrojeolojik oluşumlar tanımlanmıştır. Bölgenin jeolojisi ile, suların mineral doygunluklarıkarşılaştırılarak; su örneklerinin hangi jeolojiye ait akiferden geldiğiyorumlanmıştır. vStandart parametrelerin dışında, su örneklerinde bor ve florür analizleri de yapılmış ve yine içme suyu ve sulama suyu standartlarıyla karşılaştırılmıştır. Bu çalışmada yapılan analizler su örneklerinin içme suyu olarak kullanılmasınısaptamak için yeterli olmamakla beraber, elde edilen veriler genel anlamda fikir vermesi amacıyla içme suyu kriterleri yönünden de değerlendirilmiştir.
İleri biyolojik atıksu arıtma tesislerinde çalışan sağlığı ve güvenliği açısından risk faktörlerinin incelenmesi

Günümüzün önemli sorunlarından biri olan su kirliliğinin önüne geçmek için atıksu arıtma tesisleri işletilmektedir. Fakat atıksu arıtma tesisleri iş sağlığı ve güvenliği açısından çok tehlikeli sınıfta yer almaktadır. Bu çalışma, çalışanların sağlığı ve güvenliği açısından risk faktörlerini belirlemek ve değerlendirmek amacıyla İstanbul'da bulunan ileri biyolojik evsel atıksu arıtma tesisinde gerçekleştirilmiştir. Çalışmada konu ile ilgili literatür çalışmaları, saha incelemesi, bakteriyolojik ölçüm, partikül ölçümü ve gürültü ölçümü yapılmıştır. Risk analizi metodu olarak L Tipi matris kullanılmıştır. Yapılan ölçümler ve risk analizi sonucunda en fazla riskin çamur binasında partikül soluma olduğu bulunmuştur. Atıksu sıçraması nedeniyle oluşan hastalıklar ve bakım/onarım sırasında oluşan yer alanmaların da matris sonucuna göre önemli düzeyde olduğu belirlenmiştir. Havadan yapılan bakteri ölçümlerinde kış aylarında fekal bakterisi tespit edilmemiş olup haziran ayı ölçümünde maksimum 76 kob/m olarak havalandırma havuzu bölgesinde bulunmuştur. Mezofilik bakteri ve mantar, ölçüm yapılan her ünitede bulunsa da mezofilik bakterinin çamur ve ızgara binasında daha fazla olduğu ve sıcaklık ile doğru orantılı olarak artış gösterdiği bulunmuştur. Partikül ölçümlerinde özellikle silobastan sonra çamur binasında çok fazla partikül madde-toz olduğu gözlemlenmiştir. İnce partikül ile beraber kaba partikülün de çok olduğu ölçüm sonucunda tespit edilmiştir. Gürültü ölçümleri sonucunda 87,7 dBA bulunan blower ünitesi yönetmelikte yer alan en yüksek maruziyet eylem değeri olan (LEX, 8 saat) yönetmelikte yer alan 85 dBA'nın üstünde olduğu tespit edilmiştir. Blower ünitesinde kulaklık olmadan ve uzun süre ile çalışılmamalıdır. Blower ünitesi haricinde çamur kurutma bölümünde de 80dBA ölçüm sonucuna göre ciddi bir risk söz konusudur. Yapılan ölçümler ve risk değerlendirmesi sonucunda tarışma ve sonuç bölümünde tesis mevcut durumu ile değerlendirilmiş olup gerekli önerilerde bulunulmuştur.