turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Using bird education to promote biology teachers' use of place-based education: An exploratory inquiry through action research

Bu çalışmanın amacı, kuşlar ile ilgili çalışmalar yapan öğretmenleri desteklemek ve Türkiye'de yer temelli eğitimi geliştirmek için stratejilerin ve kaynakların araştırılmasıdır. Öğretmenleri motive etmek ve kuş eğitim çalışmalarına hazırlamak için kuş eğitim seti, eğitim çalıştayı, iki arazi gezisi ve bir Facebook grubu olmak üzere farklı stratejiler ve kaynaklar uygulanmıştır. Bunların yanı sıra, araştırmacı da öğretmenlere danışmanlık hizmeti sağlamıştır. Çalıştay değerlendirme anketi ve altı öğretmen ile yedi öğretmen adayına uygulanan mülakatlar yoluyla veri toplanmıştır. Ayrıca, çalışma boyunca çabalarının etkilerini incelemek için ne tür verilere ihtiyaç olduğunu belirlemek için araştırmacı tekrarlayan yansımalardan yararlanmıştır. Öğretmenler, bu çalışmada kendilerine sunulan stratejilerin ve kaynakların öğrencileriyle kuş eğitim çalışmaları yapmak açısından motivasyon sağladığını belirtmiştir. Zaman, müfredatla ilgili gereksinimler, yönetimsel konular, arazi çalışmalarının zorluğu, okul bahçesinin uygunluğu ve öğrenci profilleri gibi engel ve zorluklar öğretmenlerin hazır olma ile ilgili algılarını etkilemiştir. Çalışmanın en önemli bulgularından biri yer temelli eğitim yaklaşımının arazi gezileri için izin alma, bu izinleri almak için gereken zaman ve uzak alanlara yapılan gezilerle ilgili güvenlik kaygıları gibi bazı engel ve zorlukların aşılması açısından yardımcı olabileceğidir. Bu çalışma ile araştırmacı, öğrencilerini etkilemeleri için öğretmenleri motive ederek sahip olduğu kuş gözlem tutkusunu öğretmenlerle paylaşabilmiştir. Öğretmenler, araştırmacının çabalarını takdir ettiklerini ifade etmişlerdir ve araştırmacı öğretmenleri desteklemek için uzun vadeli işbirliklerinin gerekli olacağını anlamıştır.
10. sınıf psikoloji dersinin işlenmesinde yaratıcı dram yönteminin kullanılması

Bu çalışmada 10. sınıf (lise 2. sınıf) derslerinden biri olan Psikoloji dersinde yaratıcı drama yönteminin kullanılmasını sağlayabilmek amacıyla ders planı örnekleri geliştirilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla araştırma tarayıcı betimleyici bir desenle düzenlenmiş olup deneysel yöntem kullanılmamıştır. Araştırmanın evreni Psikoloji dersi ve örneklemi bu dersten beşinci bölümde sözü edilen ölçütlere göre seçilen ünitelerin bazı konularıdır. Araştırmada veriler Türkçe kaynaklardan edinilmiştir. Araştırmanın dördüncü bölümünde verilen kuramsal bilgiler yaratıcı dramanın bir yöntem olarak nasıl kullanılabileceğine dayanak oluşturmuştur. Bu bölümde yaratıcı dramanın kısa bir açıklaması yapılarak eğitimle ilişkisi incelenmiştir. Yaratıcı dramanın eğitimde bir yöntem olarak nasıl kullanabileceğine ilişkin veriler de bu bölümde yer almaktadır. Beşinci bölümde ise Psikoloji dersi ile ilgili genel bilgilere ve Psikoloji dersi programına yer verilmiştir. Bu programdan yaratıcı drama yöntemi ile işlenecek konular ve bu konuların seçilme ölçütleriyle yaratıcı drama yöntemine göre düzenlenmiş ders planları da beşinci bölümde yer almaktadır. Araştırma bir tarayıcı- betimleyici araştırma olduğu için bulgular ders planı olarak biçimlendirilmiştir. VII
Öğretmenlerin eğitimde sanal gerçeklik uygulamalarının kullanımına ilişkin görüşleri

Bu araştırma, öğretmenlerin eğitimde sanal gerçeklik uygulamalarının kullanımına ilişkin görüşlerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Araştırmada açıklayıcı karma yöntem kullanılmıştır. Araştırmanın katılımcılarını, nicel boyutta 2018- 2019 Akademik Yılı Güz Dönemi'nde Bahçeşehir Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü'nde yüksek lisans veya doktora öğrencisi olan 234 öğretmen, nitel boyutta ise nicel araştırmaya katılan 15 öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmanın nicel boyutu için tarama modeli, nitel boyutu için ise içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak, araştırmacı tarafından hazırlanan 'Eğitimde Sanal Gerçeklik Uygulamalarının Kullanımı Anketi' ile görüşme formu kullanılmıştır. Anketten elde edilen verilerin analizinde SPSS programı kullanılarak frekans ve yüzde hesaplamaları yapılmıştır. Görüşmelerden elde edilen veriler için ise içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Bulgulara göre öğretmenlerin eğitimde sanal gerçeklik uygulamalarının kullanımı konusunda olumlu görüş bildirdikleri; motivasyon, öğrenme ve beceri geliştirmeye katkı sağladığını düşündükleri, derslerinde sanal gerçeklik uygulamalarını kullanmaya ve bu konuda eğitim almaya istekli oldukları, bu uygulamaların en çok Fen Bilimleri alanında kullanılabileceği görüşünde oldukları ve derslerinin dikkat çekme ve içeriği sunma aşamasında kullanmayı tercih edecekleri tespit edilmiştir. Katılımcılara göre yaparak yaşayarak öğrenmeye imkan tanıması, kalıcı öğrenme sağlaması, bilgiyi gerçek hayata transfer etmeyi kolaylaştırması ve verdiği gerçeklik hissi sanal gerçeklik uygulamalarının güçlü yönleri arasında görülürken; yüksek maliyet ile okullardaki alt yapının yetersiz olması zayıf yönleri olarak gösterilmektedir.
Sosyal hizmet bölümü öğrencilerinin problem çözme becerilerinin ölçülmesi: Yalova örneği

Sosyal hizmet, sosyal sorunlara çözüm getirme amacı ile doğmuş bir meslek ve bilim dalıdır. Sosyal hizmetin ilgilendiği sorun alanları mikro, mezzo ve makro boyutları içerir. Bu bağlamda sosyal hizmet, toplumsal yaşamdaki problemlere, bireysel problemlere ve bireyin içinde bulunduğu grup ve çevrenin problemlerine çözüm üretmeyi amaçlar. Sosyal çalışmacılar diğer mesleklere oranla daha fazla sorunla karşılaşırlar. Problem çözme sosyal hizmet mesleğinin temel dinamiklerinden biridir. Bu nedenle sosyal hizmet lisans eğitiminin problem çözme becerisini artıracak bir niteliğe sahip olması gerekir. Nitekim sosyal çalışmacıların problem çözme becerilerinin artması yalnızca mesleki başarı getirmekle kalmaz aynı zamanda sosyal adaletin sağlanmasına da aracılık eder. Bu çalışmanın amacı sosyal hizmet öğrencilerinin problem çözme becerisini ölçmektir. Yalova Üniversitesi sosyal hizmet bölümünde eğitim gören lisans öğrencilerinin problem çözme becerileri değerlendirilmiştir. 255 öğrencinin katılımıyla gerçekleşen çalışmada problem çözme envanteri ve kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına bulgular kısmında yer verilmiştir.
Medya okuryazarlığı eğitimi: Öğrenci, öğretmen, aile bağlamında örnek bir araştırma

Bu çalışmanın amacı, ilköğretim okullarında seçmeli ders olarak okutulan medya okuryazarlığı dersini kapsamı, etkisi ve aktörleri bağlamında öğrenci, öğretmen ve aile üçgeni çerçevesinde incelemek, söz konusu aktörlerin medya kullanım alışkanlıklarının teknik ve eleştirel düşünme yeterliklerine nasıl yansıdığını ortaya koymaktır. Medya okuryazarlığı çalışmalarının en somut uygulama alanı olarak ilköğretimde, uygulayıcı, etkin alımlayıcı ve okul-aile işbirliği kapsamında dersin bir ayağı olarak aile üzerindeki etkilerin ve olası eksikliklerin belirlenmesi amaçlanmaktadır. Kuramsal literatür taraması ve araştırma bölümlerinden oluşan çalışma öğrenci, öğretmen ve ebeveynlerden oluşan katılımcıların görüşlerine dayanan nitel bir çalışma olup, 'Belge İnceleme' ve 'Görüşme' teknikleri kullanılmıştır. Araştırma grubunun ilk ayağını Antalya'nın beş merkez ilçesinden rastlantısal olarak seçilen beş ayrı ilköğretim okulunda medya okuryazarlığı dersi alan/almış 15 kız ve 10 erkek öğrenci oluşturmaktadır. İkinci araştırma grubu ise, araştırma grubu içinde yer alan öğrencilerin velilerinden (10), üçüncü grubu ise yine araştırma grubunda yer alan ve velileri ile görüşme yapılan 10 öğrencinin medya okuryazarlığı dersi öğretmenlerinden (10) oluşmaktadır. Ebeveynleri ile görüşme gerçekleştirilen 10 öğrenci maksimum çeşitlilik örneklemesi ile seçilmiş, böylece farklı sosyo-ekonomik çevrelerden gelen kişilerden bilgi alma olanağı elde edilmiştir. Geriye kalan 15 öğrencinin aileleri ile görüşme gerçekleştirilmemiş, bu öğrencilerden alınan bilgiler verilerin desteklenmesi amacıyla kullanılmıştır. Görüşmelerde açık uçlu sorulardan oluşan 'Görüşme Formu' uygulanmıştır. Verilerin çözümlenmesinde betimsel analiz ve içerik analizi yöntemleri uygulanmıştır. Çalışmanın kavramsal çerçevesini oluşturmak üzere gerçekleştirilen belge incelemesi sonucunda elde edilen bilgiler betimsel analiz, katılımcılar ile yüz yüze gerçekleştirilen görüşmelerden elde edilen veriler ise içerik analiz yöntemi ile çözümlenmiştir. Çözümleme sonuçları medya okuryazarlığı dersinin; medya kullanıcısı bireylerin ilgi ve gereksinimleri doğrultusunda program geliştirme, öğretmen yetiştirme, veli işbirliğini sağlama, okulların teknolojik altyapısını oluşturma alanlarındaki eksiklikler nedeniyle medya kullanıcılarının teknik ve eleştirel yeterliklerinin geliştirilmesinde amacına uygun işlev göstermediğini ortaya koymuştur.
Bireyselleştirilmiş eğitim planı geliştirilmesi ve uygulanması sürecinde öğretmenlerin yaşadıkları sorunlar ve bu sorulara yönelik çözüm önerileri

Bu araştırma, kaynaştırma uygulaması yapılan ilköğretim okullarının birinci kademesinde görev yapan sınıf öğretmenleri ve rehber öğretmenlerin Bireyselleştirilmiş Eğitim Planı geliştirilmesi ve uygulanması sürecinde yaşadıkları sorunlar ve bu sorunlara ilişkin çözüm önerilerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini Muğla İli Merkez İlçesinde kaynaştırma uygulaması yapılan resmi ilköğretim okullarının birinci kademesindeki 10 sınıf öğretmeni ve 5 rehber öğretmen oluşturmuştur. Araştırma verilerinin toplanması, niteliksel araştırma yöntemlerinden olan yarı-yapılandırılmış görüşme tekniği ile gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler tümevarım analiz tekniğiyle analiz edilmiştir. Araştırmaya katılan okullarda öğrencinin performans düzeyinin belirlenmesini daha çok sınıf öğretmenlerinin, amaç yazımını ise rehber öğretmenlerinin yaptığı saptanmıştır. Sınıf ve rehber öğretmenlerin çeşitli nedenlerle öğrencinin performansını değerlendirmede, amaç yazımında, ailelerle birlikte çalışmakta, destek hizmetlerin ile öğretim ve öğretimsel uyarlamaların planlaması ve uygulamasında, ilgili kaynaklara ulaşmada, amaçların değerlendirilmesinde ve öğrencinin sınıfa kabulünde sorun yaşadıkları belirlenmiştir. Öğretmenler bilgi eksikliklerine ilişkin yaşadıkları sorunlar da daha çok hizmet içi eğitimin gerekliliğini belirtirken, BEP'i uygulamada yaşanan sorunların çözümü ise destek eğitim odasının gerekliliğine vurgu yapmışlardır.
Tanzimat'tan Cumhuriyet'e kadar eğitim sistemi, yönetimi ve denetimi

Bu araştırmanın temel amacı Osmanlı Devleti'nin Tanzimat öncesi dönemi de kapsayacak şekilde Tanzimat'tan Cumhuriyet'e kadarki (1839-1923) eğitim sistemini, yönetimini ve denetimini inceleyip, ortaya koymaktır. Bu sebeple bu araştırma kaynak tarama yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evrenini İstanbul ili Fatih ilçesinde bulunan Beyazıt Devlet Kütüphanesi ve İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi'ndeki mevcut konu ile ilgili kaynaklar oluşturmuştur. Altı asır dünyaya hükmetmiş olan Osmanlı İmparatorluğu'nun eğitim sistemindeki mükemmeliyetin temelinde disiplinli bir yapı ve liyakat sahibi eğitmenler yer almaktaydı. Öyle ki medreselerin bu yapısı ve bu yapı paralelinde yetiştirdiği öğrenciler, devrin tarih yazmış askerleri, hakimleri, mimarları, doktorları ve kısaca bilim adamları olarak her daim karşımıza çıkmaktadır. Anadolu Selçuklularından örneklenen medrese yapısı, devrin şeyhülislamına bağlı olarak ve padişahların da ilgisinde eğitim vermişler ve Osmanlı'nın gerileme devrine kadar nitelikli kimseler yetiştirmişlerdir. Tanzimat'a gelindiğinde, maalesef ki bu yapı liyakat ve medreselerin çatısı altında yer aldığı vakıf yapısı bozulmaya uğramış, dolayısıyla eğitim sistemi ağır bir yara almıştır. Tanzimat'ın ilanı, askeri alandaki ihtiyaçlardan kaynaklı olmasına karşın, eğitim yapısının doğrudan etkilediği, ülkenin tüm karolarında yapılması planlanan yenilikler, eğitimden bağımsız düşünülememiş ve başarıya ulaşamayacağına kanaat getirilmiştir. Böylelikle, askeri ihtiyaçlarla yola çıkan Tanzimat hareketi, kelimenin tam anlamıyla bir eğitim hamlesine dönüşmüştür. Başta, medreseler ve sıbyan mekteplerinin alternatifleri aranmış, sonrasında da eğitim sisteminin iyileştirilmesi için diğer seviyede okullar hayata geçirilmiştir. Ancak hayata geçirilen bu okulların nitelikli öğretmenlere olan ihtiyacı, gelişimin eğitimci alanında da yapılmasını zorunlu kılmıştır. Meşrutiyet dönemine gelindiğinde, ülkenin bugünkü yapısına temel teşkil eden bir eğitim teşkilatı ve okulları oluşmuş olmakla birlikte, gösterilen çabaların ilk meyveleri de toplanmış olmaktadır. Sonuç olarak Osmanlı Devleti 17. Yüzyıldan itibaren eğitim alanında çeşitli düzenlemeler yoluna gitmişse de bunlar daima eski eğitim sisteminin üstüne inşa edilmeye çalışıldığı için çok da verimli sonuçlar elde edilememiştir. Bütün bu olumsuzluklara rağmen, tüm bu yenileşme çabaları günümüz eğitim sistemi ve yönetimine yol gösterici mahiyettedir.
MEGEP bilişim teknolojileri alanı modüllerinin öğretmen görüşleriyle değerlendirilmesi

Teknolojide yaşanan gelişmeler ve nitelikli insan gücüne ihtiyacın artması mesleki ve teknik eğitim sisteminde yeni arayışları beraberinde getirmiştir. Bu arayışlar sonucu, MEGEP projesi 2005- 2006 öğretim yılında tüm mesleki ve teknik ortaöğretim kurumlarında uygulamaya konulmuştur. Projeyle birlikte daha önce bilgisayar bölümü adı altında eğitim-öğretim faaliyeti yapan bölümler, bilişim teknolojileri alanı adıyla, geliştirilen yeterliliğe dayalı modüler programları uygulamaya başlayarak yeni bir yapılanma içerisine girmiştir. Modüler sistemin uygulanmasıyla, öğretim materyali olarak kullanılmak üzere modüller geliştirilmiş ve MEGEP web sitesinde yayınlanmıştır. Modüler sistemde modüller, öğrencilere mesleğe yönelik yeterlikleri kazandırmak amacıyla bireysel öğrenime fırsat verecek şekilde hazırlanmalıdır. Bu yüzden sistem içerisinde büyük bir önemi olan bu modüllerin hassasiyetle, uzman ekipler tarafından hazırlanması gerekmektedir. Bu çalışmada, modüllerin uygulanmasında rehber konumunda bulunan öğretmenlerin görüşleriyle modüllerin değerlendirilmesi, modüllerin niteliği ve etkililiğinin ortaya konması amaçlanmıştır. Öğretmenlerin modüllerle ilgili görüşleri belirlenmiş, görüşlerin öğretmenlerin çeşitli demografik özelliklerine göre farklılaşma durumu incelenmiştir. Araştırma kapsamında yerli ve yabancı kaynaklar taranarak, modüler öğretim sistemi, modüler öğretim materyalleri, MEGEP projesi, bilişim teknolojileri alanında modüler öğretim sisteminin uygulanması konuları ile ilgili bilgiler tez konusu çerçevesinde ilgili alan yazın bölümünde sunulmuştur. Çalışma 2009- 2010 öğretim yılı birinci yarıyılında, İstanbul ilinde bulunan mesleki ve teknik ortaöğretim kurumlarında görev yapan 195 bilişim teknolojileri alanı öğretmeninin katılımıyla gerçekleştirilen nicel bir çalışmadır ve genel tarama modeline göre yürütülmüştür. Öğretmenlerin bilişim teknolojilerinin temelleri dersi modülleriyle ilgili görüşlerini almak amacıyla, beşli likert tipi sorulardan oluşmuş Modüllere İlişkin Görüş ve Tepkileri Belirleme Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Anket ile modüllerin, değerlendirme ölçütleri ve çalışma soruları, modülün amaçları ve amaçlara ulaşmada rehberlik, modüllerin öğrenci-öğretmen etkileşimine ve derse karşı ilgiye etkisi, modüllerde etkinlikler ve öğrenilen uygulamaya dönüştürme, modüllerin biçimsel özellikleri, modüler öğretim düşüncesi, öğrencinin kendisini değerlendirmesi ve eğitim ortamına aktif katılması, etkinlikler ile ilgili açıklamalar ve içerikle uyumu boyutlarında değerlendirilmesi sağlanmıştır. Anket sonuçlarının istatistiksel yöntemlerle değerlendirilmesiyle, öğretmenlerin modüler sistemle ilgili olumlu görüş bildirdikleri, modüler öğretim sistemini benimsedikleri fakat modüler öğretim materyallerini birçok açıdan yetersiz buldukları sonucuna ulaşılmıştır. Modüler sistemle ilgili yeterli bilgiye sahip olduğunu düşünen öğretmenler modüllerle ilgili daha olumlu görüşe sahiptir. Elde edilen bu sonuçlar doğrultusunda uygulamaya yönelik olarak ve bundan sonra yapılacak araştırmalara yönelik olarak öneriler sunulmuştur.
İlköğretim yapılarında tip proje uygulama sorunları

Eğitim; Türkiye'nin ekonomik, sosyal ve kültürel açıdan gelişiminin sağlanması için çözülmesi gereken sorunlar arasında önde gelmektedir. Değişen ekonomik, sosyal ve teknolojik koşullara paralel olarak eğitiminde yenilenmesi ve geliştirilmesi gerekir. Türkiye'de 18 Ağustos 1997 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 4306 sayılı kanun ile eğitim alanında büyük bir reform yapılmış, 5 yıllık olan zorunlu ilköğretim, 3 yıllık ortaokul ile birleştirilerek zorunlu temel eğitim, 8 yıla çıkarılmıştır. Yeni sisteme geçiş ile ortaya çıkan okul yapısı açığı, hızlı nüfus artışı ve kentlere göç nedeniyle büyük boyutlara ulaştığından olanaklar ölçüsünde yoğun bir okullaşma çabasına girilmiştir. Her okula ayrı ayrı özel proje hazırlamanın; zaman sıkışıklığı, eleman yetersizliği ve finansman darlığı gibi nedenler ile imkansızlığı görülerek, yaygın tip proje uygulamasına devam edilmek zorunda kalınmıştır. Milli Eğitim Bakanlığının girişimleriyle Türkiye'deki bazı üniversitelerin mimarlık fakültelerine ve bazı müşavir firmalara farklı büyüklükte ilköğretim okulu projeleri yaptırılmıştır. Üretilen yeni projelerde, aynı tiplerin farklı çevre koşullarında inşa edilmesi nedeniyle, yapım sırasında ek maliyetler gerektirerek, çevreye uyum sağlamaya çalışmaktadır. Bu araştırma kapsamında yeni eğitim sistemine göre tasarlanmış tip ilköğretim okulu projeleri arasından İstanbul İli sınırları içerisinde uygulanmış örnekler seçilerek incelenmiş, uygulama aşamasında ortaya çıkan sorunlar saptanmıştır. Bu tez çalışmasında, öncelikle eğitim-ilköğretim ve ilköğretimin Türkiye'deki gelişimi ayrıntılı olarak incelenmiştir. İlköğretim temel ilkelerinin, ilköğretim yapılarının tasarımına yansıması için sağlanması gereken özellikler açıklanmıştır. Ülkemizdeki tip ilköğretim uygulamaları hakkında bilgi verildikten sonra İstanbul genelinde uygulanmış tip ilköğretim okulu örnekleri üzerinden değerlendirme yapılmıştır.
Üniversite öğrencilerinde çevre eğitimi gereksiniminin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, geleceğin eğitimli bireyleri arasında olacak ve topluma yön verecek lisans öğrencilerinin yetiştirildiği sınıf, bölüm, fakülte farkı gözetilmeksizin; her branşta, branşın doğasına uygun olarak çevre eğitimi dersi verilmesinin gerekliliğini ortaya çıkarmaktır. Araştırma, betimsel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modelinde yapılmıştır. Araştırmanın evrenini 2013 2014 eğitim-öğretim yılı Pamukkale Üniversitesinde eğitim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini Pamukkale Üniversitesinden Fen Bilgisi Öğretmenliği, Çevre Mühendisliği, Biyoloji ve İşletme bölümlerinde okuyan 1. ve 4. sınıf öğrencilerinden seçkisiz olmayan örnekleme yöntemlerinden amaçsal örnekleme yoluyla seçilmiş 851 öğrenci oluşturmaktadır. Verilerin toplanması için Çevre Bilgi ve Çevre Tutum ölçekleri ile Yeni Çevre Paradigma ölçeği kullanılmıştır. Çevre bilgi puanları ortalamalarına bakıldığında anlamlı farkın, İşletme bölümü son sınıf öğrencileriyle Biyoloji, Fen Bilgisi Öğretmenliği ve Çevre Mühendisliği bölümü son sınıf öğrencileri arasında olduğu görülmüştür. Çevre tutum ile çevre paradigma ortalamalarına bakıldığında anlamlı farkın, İşletme bölümü son sınıf öğrencileriyle Fen Bilgisi Öğretmenliği bölümü son sınıf öğrencileri arasında olduğu görülmüştür. Sınıf düzeyinin öğrencilerin çevre bilgileri üzerindeki etkisine bakıldığında Çevre Mühendisliği, Fen Bilgisi Öğretmenliği ve Biyoloji bölümlerinde öğrenim gören 1. sınıf ile 4. sınıf öğrencilerinin çevre bilgileri arasında anlamlı fark bulunmuştur. Sınıf düzeyinin öğrencilerin çevre tutumları üzerindeki etkisine bakıldığında İşletme, Çevre Mühendisliği, Fen Bilgisi Öğretmenliği ve Biyoloji bölümlerinde öğrenim gören 1. sınıf ile 4. sınıf öğrencilerinin çevre bilgileri arasında anlamlı fark bulunmuştur. Sınıf düzeyinin öğrencilerin çevre paradigma puanları üzerindeki etkisine bakıldığında İşletme, Çevre Mühendisliği, Fen Bilgisi Öğretmenliği ve Biyoloji bölümlerinde öğrenim gören 1. sınıf ile 4. sınıf öğrencilerinin çevreci dünya görüşleri arasında anlamlı fark bulunmuştur. Genel olarak sonuçlar değerlendirildiğinde, çevre eğitimi alan bölümlerin çevresel bilgi, çevresel tutum ve çevreci dünya görüşlerinin daha olumlu olduğu bulunmuştur. Bu doğrultuda çevre derslerinin, üniversitelerin bütün fakültelerinde, bölümlerin ve sınıfların yapısına uygun olarak verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
İlköğretimde buluş yolu ile fen eğitimi

Bu çalışmada; öğretim yöntemlerinden Buluş Yoluyla Öğretim Yönteminin İlköğretim Fen Bilgisi Dersindeki öğrenci başarısına ve hatırlamaya etkisi araştırılmıştır. Araştırmada; öğrencilerin akademik başarısını ve hatırlamayı etkilediği düşünülen temel faktörler belirlenmiş, 1. Buluş Yoluyla öğretim Yönteminin başarıya ve hatırlamaya etkisi, 2. Öğrencilerin yaşının ve cinsiyetinin başarıya etkisi, 3. Öğrencilerin Fen ile ilgili tutumunun ve ilgisinin başarıya ve hatırlamaya etkisi, 4. Ailelerin sosyo-ekonomik durumu ile eğitim düzeyinin başarıya etkisi, 5. Öğretmenin kullandığı öğretim yönteminin başarıya etkisi, 6. Öğrenci alışkanlıkları ve çevresi ile etkileşiminin başarıya etkileri incelenmiştir. Araştırmanın evrenini, İstanbul İli Üsküdar İlçesi Selimiye İlköğretim Okulu 5. Sınıfında okuyan 80 öğrenci ve Maltepe İlçesi Ataköseoğlu İlköğretim Okulu 5. Sınıfında okuyan 80 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmaya toplam 160 öğrenci katılmıştır. Her okuldaki öğrenciler Kontrol ve Deney grubu olarak ikiye ayrılmıştır. Uygulamaya başlamadan önce 'Elektrik' ünitesinin amaç ve davranışları dikkate alınarak hazırlanan test sorularıyla ön test uygulaması yapılmıştır. Bu uygulamanın amacı; öğrencilerin önceki bilgilerinin eşit olup-olmadığını ve 4. sınıfta 'Elektrik' ünitesini öğrenmiş olduklarından bilgi seviyelerini ölçmektir. Bu uygulama ünitenin bitiminde de yapılarak Buluş Yoluyla Öğretim Yönteminin başarısı somut olarak görülmeye 111 çalışılmıştır. Yöntem farklılığının hatırlama üzerindeki etkisini görmek için ise, son testten 8 hafta sonra hatırlama testi uygulanmıştır. Ayrıca öğrencilerin başarılarına; aile çevresi, çalışma alışkanlığı ve sosyo-ekonomik düzeylerin etkilerini değerlendirilmek amacıyla, 29 sorudan oluşan öğrenci kişisel bilgi formu hazırlanmıştır. Bu araştırmada elde edilen bulgulara dayanılarak ortaya çıkardan sonuçlar şunlardır:. Buluş Yoluyla Fen Bilgisi Öğretimi ile geleneksel Fen Bilgisi Öğretimi arasmda, Buluş Yoluyla öğretim lehine anlamlı bir farklılık bulunmuştur.. Buluş Yoluyla Fen Bilgisi Öğretimi ile cinsiyet ve yaş arasmda anlamlı bir farklılık bulunamamıştır.. Buluş Yoluyla Öğretim Yöntemi hatırlamayı olumlu olarak etkilemektedir.. Anne-Babanın mesleği ile başarı arasmda anlamh bir ilişki bulunamamıştır.. Anne-Babanın eğitim durumu ile başarı arasmda olumlu yönde anlamh bir ilişki olduğu görülmüştür.. Ailelerin sosyo-ekonomik durumu ile başarı arasmda anlamh bir ilişki bulunmuştur.. Eve ödev veren öğretmenlerin, öğrencilerinin daha başardı olduğu bulunmuştur.. Konuyu anlama durumu ile başarı arasmda anlamh bir ilişki bulunmuştur. iv. Öğrencinin kendini başarılı bulma durumu ile başarı arasında anlamk bir ilişki bulunmuştur.. Öğrencinin konu ile ilgili test ve alıştırma yapma durumu ile başarı arasında anlamk bir ilişki bulunmuştur.. Öğrencinin düzenli tekrar yapma durumu ile başarı arasmda anlamk bir ilişki bulunmuştur. Bulunan bu sonuçlar ışığında öneriler getirilmiştir. Yapılan araştırmanın bugüne kadar yapılan araştırmalara bir katkı sağlaması ve bundan sonra yapılacak olan araştırmalara ışık tutması beklenmektedir.
Çocuk Duygusu dergisinin eğitim bilimleri açısından incelenmesi

Bu çalışma eski harfli çocuk dergilerinden 'Çocuk Duygusu' dergisinin eğitim bilimleri açısından incelenmesini hedeflemektedir. Bu doğrultuda derginin çocuk eğitimine yönelik olarak neleri içermekte olduğu incelenmiştir. Çalışma, tarihi yöntem kullanılarak gerçekleştirilmiştir. 1913 1914 yılları arasında çıkarılan 61 sayılık dergi taranmış, çocuk eğitimiyle ilgili olarak ele alınan temel konular tespit edilmiş, bu konulara uygun metinler seçilmiş, derginin fihristi çıkarılmış ve bazı metinler günümüz Türkçesiyle çalışmaya eklenmiştir. Derginin döneminde çıkarılan diğer çocuk dergileri gibi hem çocuk eğitimine hem de bu alandaki dergicilik faaliyetlerine büyük katkısı olduğu tespit edilmiştir.