turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kentsel atmosferde poliaromatik hidrokarbonların gaz fazında ve partikül boyut dağılımında incelenmesi

Yarı uçucu organik bileşikler sınıfından olan poliaromatik hidrokarbonlar çevre atmosferinde yaygın olarak bulunmaktadırlar. US-EPA tarafından 16 adet PAH türü öncelikli kirletici olarak tanımlanmış ve muhtemelen kanser yapıcı özellikte olduğu bildirilmiştir. US-EPA tarafından öncelikli kirletici olarak belirlenen PAH türleri, yüksek hacimli ortam örnekleyicileri ile TSP, gaz fazı ve basamaklı ayrıştırıcada >7,2; 7 ,2-3; 3 -1,5; 1 ,5-0,95; 0 ,95-0,49; <0,49 m boyut aralıklarında toplanan partiküllerde analiz edilmiştir. Örnekleme bölgesi YTÜ Davutpaşa kampüsüdür. Örnekler Şubat 2013 Haziran 2014 tarihleri arasında alınmıştır. Elde edilen sonuçlar mevsimsel ve yıllık bazda değerlendirilmiş, meteorolojik verilerle karşılaştırılmıştır. İnsan sağlığı üzerine maruziyeti görebilmek amacıyla toksisite değerleri ve solunum sistemi üzerinde PAH türlerinin birikimi hesaplanmıştır. Örnekleme dönemi boyunca ölçülen PAH konsantrasyonlarının %70'i gaz fazında bulunurken, %30'u partikül fazında bulunmuştur. Fenantren, Antresen, Florenten, Piren gibi 3-4 halkalı PAH türleri gaz fazında baskın olurken, Benzo florenten, Benzo florenten, Benzo piren, Benzo perilen gibi 5-6 halkalı PAH türleri partikül fazında baskın olarak görülmüştür. Genel olarak boyut aralıklarındaki halka sayılarına bağlı PAH türleri incelendiğinde, partikül boyutu azaldıkça 4, 5 ve 6 halkalı türlerin konsantrasyonunun giderek arttığı görülmüştür. Temel bileşen analizi ve kaynak tanımlama oranları ile kirleticilerin temel kaynak türleri belirlenmiştir. İstanbul atmosferinde ölçülen PAH konsantrasyonlarının en temel kaynakları taşıt emisyonları olarak bulunmuştur. TSP fazında taşıt emisyonları %50 gibi bir katkı ile birinci faktör olmuşken, gaz fazında taşıt emisyonları %32, 8 lik bir katkı ile ikinci faktör olmuştur. Bu çalışma ile kentsel atmosferde partikül ve gaz fazında PAH konsantrasyon seviyelerinin belirlenmesinin yanında, farklı partikül boyutlarına ait konsantrasyon verileri literatüre kazandırılmıştır.
Deri sanayi atıksularının kimyasal koagülasyon ve elektrokoagülasyon ile arıtımı

BAŞLIĞI: Deri Sanayi Atıksularının Kimyasal Koagülasyon veElektrokoagülasyon İle ArıtımıYAZAR ADI : Neslihan ŞANLIBu çalışmada, deri sanayilerine ait olan merkezi Atıksu Arıtma Tesisinin önçöktürme atıksuyunda farklı kimyasal koagülan maddeler kullanılarak kimyasal koagülasyon ile arıtılabilirlik çalışmalarının yanında, ön çöktürme ve son çöktürmehavuz çıkış atıksuları elektrokimyasal metodlardan biri olan elektrokoagülasyon ile arıtılabilirliği araştırılmıştır. Bu amaçla kimyasal koagülasyon deneylerinde Al2(SO4)3.18H2O, AlCl3.6H2O, Fe2(SO4)3.7H2O ve FeCl3.6H2O tuzları koagulan olarak kullanılmıştır. Arıtım verimi üzerinekoagulan dozajı ve pH etkisi incelenmiştir. Bu deneylerde demir içeren koagülanmaddeler kullanıldığında daha etkili bir biçimde verimlerin arttığı gözlenmiştir. Atıksuyun kendi pH değerinde daha iyi sonuçlar elde edilmiştir. EC 'da demir elektrodlar kullanılarak; COD, TS, TCr, NH3-N, AKM giderimi üzerine akım yoğunluğu ve zaman gibi parametrelerin etkisi araştırılmıştır. Elektrokoagülasyon uygulamaları sonunda ön çöktürme atıksuların da %60 AKM ve %30KOİ giderim verimi elde edilmiştir. Son çöktürme atıksuyun da ise %85 AKM ve %35KOİ giderim verimi elde edilmiştir. Her iki atıksuda da %20'lerde amonyak azotu (NH3-N) giderimi elde edilmiş ancak, bu sonuçların yeterli görülmemesi sebebi ile NH3-Ngiderimi uygulaması için ayrı bir sistem üzerinde çalışmalar yapılmıştır. Son çöktürme havuzu çıkış atıksuları bir zeolit türü olan clinoptilolit kullanılarak farklı zaman ve pH değerlerinde NH3-N giderimi araştırılmıştır. Atıksu pH = 7-9 ve 15 dakikalık bir adsorpsiyon süresinde yaklaşık 16 mg NH3-N/g zeolit adsorpsiyonusağlanmış olup, son çöktürme atıksuyu NH3-N'nun %40'ı giderilmiştir.
Kentsel organik atık bertaraf yöntemlerinin yaşam döngüsü analizi ile incelenmesi: Antalya örneği

Son yüzyılda dünya nüfusu yaklaşık olarak üç katına çıkmıştır. Bununla birlikte katı atık üretimine büyük etkisi olan tüketici alışkanlıkları, gelir ve eğitim durumu da önemli ölçüde değişmiştir. Atık üretimindeki ve kompozisyonundaki bu kritik değişiklikler katı atık sorununu yönetmeyi zorlaştırmaktadır. Katı atığın yönetilmesi, artan çevre ve sağlık bilinci ile birlikte belediyeler tarafından çözülmesi gereken öncelikli sorun haline gelmiştir. Bu tez çalışmasında, Antalya ilinde oluşan organik atıklardan alınan örneklerden atığın nem tayini, elementel ve ağır metal analizi yapılmıştır. Elde edilen veriler ve literatürden alınan bilgiler ile senaryolar oluşturulmuş, Yaşam Döngüsü Analizi metodolojisi kullanılarak çevresel etkileri belirlenmiştir. Yaşam döngüsü analizini uygulayarak, atık bertaraf senaryolarını oluşturmak ve etkileri karşılaştırmak için GaBi 6 yazılımı kullanılmıştır. Düzenli depolama, kompostlama ve anaerobik ayrıştırma oluşturulan senaryolardır. Senaryo sınırları atığın üretiminden tesise getirilmesine kadar olan kısmı kapsamamaktadır. Oluşturulan senaryoların YDA ile değerlendirilmesi sonucu kompostlama yöntemi belirlenen etki kategorilerinde çevreye daha az zarar veren yöntem olarak belirlenmiştir. YDA metodolojisinin amacı seçilen yöntemlerin önceden belirlenmiş olan etki kategorilerinde karşılaştırılmasıdır. Yalnızca belirli etki kategorilerinde karşılaştırılan yöntemlerden elde edilen sonuçlar YDA metodolojisinin son ve yoruma açık bölümü ile değerlendirilmiştir.
Tekstil endüstrisi atıksularının sülfat radikali-bazlı oksidasyon yöntemleriyle arıtılması

Bu çalışmada tekstil endüstrisi atıksuların arıtımı için kullanılan ileri oksidasyon yöntemlerinden Persülfat ile Peroksimonosülfat oksidasyon yöntemleri kullanılmıştır. Yapılan araştırmaya göre kullanılan atıksu işletim ve üretim koşullarından dolayı oldukça fazla KOİ ve renk içeriğine sahiptir. Atıksularda genel olarak bulunan pH, KOİ, renk, askıda katı madde, amonyak vb. kirleticiler sebebiyle bu kirleticilerim gideriminde verimliliği arttırmak için ileri oksidasyon yöntemlerinin tercih edilmektedir. Çalışmada tekstil endüstrisi atıksuyunun UV/PS ve UV/PMS oksidasyonu ile arıtımında en iyi organik madde ve renk giderimi sağlanan KOİ/PS ve KOİ/PMS oranı ve pH değeri belirlenmiştir. Teksitl atıksuyunun arıtımında KOİ, TOK, UV254, UV280 ve renk (RES436, RES 525 ve RES620) konsantrasyonlarının değişimi zamana bağlı olarak incelenmiştir. Tekstil atıksularının arıtılmasında UV/PS ve UV/PMS oksidasyonu renk giderimi olarak birbirine yakın giderim sağlamış ve %95'in üzerinde renk giderimi her iki proseste de elde edilmiştir. Atıksuyun arıtımında KOİ, TOK gibi organik madde içeriğinin arıtımı karşılaştırıldığında ise UV/PS oksidasyonu ile daha yüksek giderim gözlenmiştir. UV/PS oksidasyonu ile KOİ/PS 1/5 oranında ve pH 7 değerinde %86, 5 KOİ, %65, 7 TOK giderimi elde edilirken, UV/PMS oksidasyonunda ile KOİ/PMS 1/10 oranında ve pH 7 değerinde %67, 3 KOİ, %36, 9 TOK giderimine ulaşılmıştır. Sonuç olarak tekstil atıksularının arıtımında organik madde ve renk giderimi açısının da UV/PS oksidasyonunun UV/PMS oksidasyonundan daha iyi olduğu kanısına varılmıştır.
Reaktif orange 14 ve reaktif blue 2 tekstil boyalarının beyaz çürükçül fungus Lentinus concinnus ile giderimi

RFungal biyosorpsiyon, organik kirleticilerin sulu ortamlardan uzaklaştırılması için, ekonomik, kolay ve verimli bir yöntemdir. Bu çalışmada, pahalı olmayan malzemelerle kolayca üretilebilmesi ve birçok kirletici için yüksek biyosorpsiyon kapasitesi sağlamasından dolayı, bir beyaz çürükçül fungus, biyosorbent olarak kullanılmıştır. Lentinus concinnus, sulu ortamdan, iki reaktif tekstil boyasının uzaklaştırılması işlemi için kullanılmıştır. Model olarak, Reaktif Orange 14 ve Reaktif Blue 2 tekstil boyaları seçilmiştir. Biyosorpsiyon deneyleri, canlı ve ısıl işlem uygulanmış inaktif fungal preparasyonlarla gerçekleştirilerek, ön işlemin, biyosorpsiyon kapasitesine etkisi araştırılmıştır. Sulu ortamdan tekstil boyalarının biyosorpsiyonuna, pH'nın ve başlangıç boya konsantrasyonunun etkisi incelenmiştir. Optimum pH değeri, pH 1,0-10, 0 aralığında araştırılmış ve her iki fungal preparasyon ve boya için, pH 2,0 olarak bulunmuştur. Canlı ve ısıl işlem uygulanmış fungal biyokütlelerle, Reaktif Orange 14 boyası için, maksimum biyosorpsiyon kapasitesi sırasıyla 201 mg/g ve 158 mg/g olarak, ve Reaktif Blue 2 tekstil boyası için sırasıyla 194 mg/g ve 116 mg/g olarak bulunmuştur.
2,4-D herbisitleri ve endüstriyel atık sularının ekotoksik etkilerinin azaserin-sıçan modelinde karaciğer ve pankreasta araştırılması

Bu çalışmada; ülkemizde yaygın olarak kullanılan 2 ,4-D asit dimetilamin tuzu ile 2 ,4-D asit isooktilester herbisitleri ve içerisinde 2 ,4-D asitin de bulunduğu pestisit endüstrisi komposit atıksuyunun, pankreas ve karaciğerdeki ekotoksik ve/veya kanserojenik etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Araştırmada; Longnecker ve Curphey tarafından geliştirilen Azaserin-sıçan modeli uygulanmış olup her grupta 8 adet olmak üzere toplamda 56 adet Wistar Albino türü erkek sıçan kullanılmıştır. Grup 1 ve Grup 2'de bulunan sıçanlar standart diet ile Grup 7 sıçanları ise komposit atıksu içeren diyetle beslenmiştir. Grup 2, Grup 4 ve Grup 6'da bulunan sıçanlara, 14 günlük iken 3 hafta boyunca azaserin (30 mg/kg/hafta), i. p. olarak enjekte edilmiştir. Azaserin uygulandıktan 1 hafta sonra, azaserin uygulanmayan (Grup 3, Grup 5) ve azaserin uygulanan (Grup 4 ve Grup 6) tüm gruplar pestisitli yemler ile (200 mg/kg/gün) 4 ay beslenmiştir. Çalışma sonucunda; grupların vücut, karaciğer ve pankreas ağırlıkları karşılaştırıldığında; gruplar arasında fark görüldüğü fakat gruplar bakımından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olmadığı tespit edilmiştir (P>0,05). Standart diet ile beslenen sıçanların (Grup 1) karaciğer ve pankreaslarında atipik hücre fokusları, adenoma ve karsinoma gözlenmemiştir. Azaserin, 2 ,4-D asit D-amin tuzu ve 2 ,4-D asit isooktilester ile komposit atıksuyun verildiği gruplarda bulunan sıçanların, karaciğer ve pankreaslarında ekotoksik ve histopatolojik değişiklikler ile atipik hücre fokuslarının oluştuğu belirlenmiştir. Fokusların kantitatif yükleri hesaplanmış olup pestisitlerin buğday ve topraktaki kalıntı miktarları da tespit edilmiştir.
Diffused pollution modelling as a component of coastal zone management

İnsan faaliyetleri, ticaret bağları; iklimsel uygunluk; düz, verimli aliüvyal toprakların varlığı; büyük miktarlarda balık stoklarının bulunması veya estetik ve rekreasyon amaçlan nedeniyle kıyı alanlannda yoğunlaşmıştır. Arazi kullanım şekilleri kıyısal sulann kalitesini etkilemekte ve noktasal olmayan kirletici kaynaklan önem kazanmaktadır. Kıyı alanlan yönetimi programı çerçevesinde, kıyısal suları etkileyen noktasal olmayan kaynaklan belirleyecek, kıyısal yaygın kirlilik kontrolü programlannın geliştirilip sonuçlandırılmasına ihtiyaç duyulmaktadır. Su toplama havzalan, önemli bir planlama aracı olan değişik modeller kullanılarak, noktasal olmayan kirletici kaynaklarının kontrolü konusunda yönetilebilirler. Bu modeller, sınırlı kesinlik derecelerinde, değişik senaryolar altında, arazi kullanım şekillerinin alıcı su ortamlanna etkilerini su miktan ve kalitesi cinsinden çözümleyebilmektedirler. Bu çalışma, yaygın kirleticilerin kıyısal ortamlardaki etkilerini değerlendirmede kullanılan bu modelleme sistemi için gerekli olan değerleri tanımlamaktadır. Havza ölçekli bir model olan SWRRBWQ (Simulator for Water Resources in Rural Basins; Williams ve diğerleri, 1985; Arnold ve diğerleri, 1990) bu amaçla kullanılmıştır. Model, Gediz Havzasının bir alt havzası olan Nif Havzasına uygulanmıştır. Bu çalışmanın kapsamında ilk adım olarak geniş çaplı arazi ve literatür verileri derlenmiştir. Sulama, gübreleme ve sürüm uygulamaları gibi tarımsal uyguiamalann yüzey akışı miktan ve kalitesi üzerindeki etkilerini görebilmek için dört simulasyon sürdürülmüştür.
İki aşamalı termofilik anaerobik sistemde tavuk gübresinden biyogaz üretimi: Zeolit etkisinin araştırılması

Bu çalışmada, yumurta üretimi tesislerinden kaynaklanan tavuk atıkları ile, iki aşamalı, mezofilik asetojen ve termofilik metanojen anaerobik reaktörlerinde biyogaz üretimi ve zeolitin biyogaz üretimine etkisi araştırılmıştır. Öncelikle, ağırlıkça % 1.8 uçucu katı madde (% 3 toplam katı madde, TKM) içeriğe sahip tavuk atıkları, sırasıyla 16, 12 ve 8 günlük hidrolik bekleme sürelerinde, tek ve iki aşamalı reaktör sitemine beslenerek biyogaz üretimlerinin karşılaştırması yapılmıştır. Buna göre en uygun hidrolik bekleme süresi belirlenerek, iki adet iki aşamalı reaktör sisteminde, ağırlıkça % 2.3 UKM (% 3.8 TKM) ve % 5.85 UKM (% 8.25 TKM) aralığında konsantrasyona sahip tavuk atıklarından üretilen, biyogaz miktarı, biyogazın metan içeriği ve iki aşamalı reaktör sistemlerinden birine eklenen zeolitin (10, 20, 30 g/L) biyogaz ve metan üretimine, amonyum azotu konsantrasyonuna, organik asit giderimine, toplam katı madde ve uçucu katı madde giderimine etkisi araştırılmıştır. Deneyler sonucunda toz zeolitin partikül çapının 0.5 mm'den daha küçük olmasından dolayı, biyogaz ve metan üretimine, TKM, UKM ve organik asit giderimine etkisi olmadığı, ancak az da olsa amonyum azotu giderimi açısından olumlu bir etkisi olduğu gözlemlenmiştir. En yüksek biyogaz dönüşüm oranı, 549 ml/g UKM-gün olarak, ağırlıkça % 2.3 (% 3.8 TKM) içeriğine sahip atık beslenmesi esnasında olmuştur. Organik asit giderimi % 93'e kadar yükselmiştir. Amonyum azotu giderimi de 30 gr zeolit/L konsantrasyonunda % 26 olmuştur. Çalışma boyunca iki aşamalı sistemlerde üretilen biyogazın CH4 oranı % 74-82 arasında değişmiştir.
Çeşitli kurşun konsantrasyonlarının Hordeum vulgare üzerine etkisi

Bu çalışmada; önemli çevre kirleticilerinden biri olan kurşunun arpa tohumları, kök büyümesi ve kök ucu hücreleri mitozbölünmeleri üzerine etkileri araştırıldı. Kullanılan konsantrasyon modelleriolarak, Çamlıca-Sakarya arasında D100 (E5) Karayolu ve TEM Otoyoluboyunca toprak numunelerinde daha önce tespit edilmiş olan kurşundeğerleri (0.027, 0 .327, 0 .627, 0.927 ve 1.227 mM) alındı. Bu değerler;kurşun nitrat ile laboratuar ortamında tekrar hazırlanıp, tohumlarınçimlenmesinde kullanıldı. Kök uçlarından alınan meristematik dokuda olasımutajenik etkiler araştırıldı ve kontrol grubu hariç, hazırlanan tüm gruplarda etkilenmenin doğru orantılı olarak arttığı gözlendi. Bu sonuç;adı geçen otoyollar civarındaki kurşun konsantrasyonlarının, genotoksik etki yapacak potansiyelde olduğunu göstermektedir. Çimlenme oranlarının; kurşunun konsantrasyonlarıyla ters orantılı olarak azaldığı, düşük konsantrasyonlarda ise, belirgin bir fark olmadığı gözlendi. 0 ,427mM ve 1 ,227mM gruplarının, 24., 48. ve 72. saatlerde tespit edilen çimlenme oranları kontrol grubuyla kıyaslandı ve I2 testine göre aralarındaki fark ileri düzeyde anlamlı bulundu (p<0.001). Aynı zamanda, kurşunun yüksek konsantrasyonlarında (0,427mM ve 1 ,227mM) tohumlardayer yer kararmalar olduğu gözlendi. Mitotik indeksin, kurşun konsantrasyonunun artışıyla ters orantılı olarak azaldığı tespit edildi. Mitotik indeks; en düşük kurşun konsantrasyonu olan 0,027 mM grubunda kontrol grubuna en yakın değer olarak tespit edilirken, diğer kurşun grupları ile kontrol grubu arasındaki fark anlamlı bulundu (p<0.0001). vKurşun konsantrasyonu ile, hücrelerdeki mitotik anormallik arasında anlamlı bir pozitif ilişki gözlendi (p<0.0001). İncelenen hücrelerde; anafazdaköprü oluşumu, multipolarlık ve geri kalma, kromozomlardafragmentasyonlar, çözülmeler ve yapışmalar, kromozomların metafazplağında toplanamaması, trizomi (14+1) ve poliploidi tespit edildi.
Aljinat esaslı mikrokürelerin hazırlanması, karakterizasyonu ve sulardan ağır metallerin uzaklaştırılmasında kullanımı

Sunulan çalışmanın amacı aljinat/perlit ve manyetik aljinat/perlit komposit mikrokürelerin hazırlanması, karakterizasyonu ve üretilen mikrokürelerin sulu çözeltilerden ağır metal iyonlarının uzaklaştırılmasında kullanılabilirliğinin araştırılmasıdır. Mikrokürelerin ağır metal adsorpsiyon kapasitesine, perlit konsantrasyonun, başlangıç metal iyon derişiminin, çözeltinin pH'nın ve karıştırma süresinin etkileri kesikli sistemde araştırılmıştır. Demir oksit partikülleri basit çöktürme yöntemiyle sentezlenmiştir. Mikrokürelerin sentezinde iyonik jelasyon yöntemi kullanılmıştır. Optik mikroskop ıslak ve kurutulmuş mikrokürelerin çaplarının sırasıyla 2.4-2. 8 mm ve 1.7-1. 9 mm arasında olduğunu göstermiştir. Perlit ve demir oksit eklenmesi ile mikrokürelerin şişme oranları azalmıştır. SEM ve SEM-EDX analizi perlitin plaka şeklinde olduğunu ve ağırlıklı olarak silisten oluştuğunu göstermiştir. SEM-EDX aljinat/perlit mikrokürelerin C, O, Na, Al, Si ve K içerdiğini ortaya koymuştur. Manyetik aljinat/perlit mikrokürelerin bu elementlerin yanı sıra Cl ve Fe'de içerdiğini göstermiştir. TGA analizi perlit ilavesi ile mikrokürelerin termal dayanıklılıklarının arttığını belirtmiştir. Pb ve Ni giderimi için mikrokürelerin optimum pH değeri 6 ila 7 arasında değişmektedir. Mikrokürelerin Cr iyonlarını adsorplamadığı bulunmuştur. Perlit/aljinat oranı= 2 olduğunda mikrokürelerin adsorpsiyon kapasitesi maksimuma ulaşmış fakat bu orandan fazla perlit ilavesi mikrokürelerin adsorpsiyon kapasitesinde azalmaya neden olmuştur.
Pestisit endüstrisi zararlı atıklarının arıtılmasında inhibisyon

Zararlı atık olarak tanım ve tespiti yapılan pestisit endüstrisi sıvı atıklarının atıksu arıtma yöntemleri ile arıtılmasında en uygun yönetim mekanizmasının tespiti için, kimyasal arıtma, ozonlama ve bakteriyel çoğalma inhibisyon testinden oluşan bir deneysel plan uygulanmıştır. Endüstrinin dengeleme tankından farklı tarihlerde üç adet numune alınmıştır. Öncelikle numunelerin karakterizasyonları yapılmış daha sonra deneysel bir plan çerçevesinde bu numunelere arıtma alternatifleri uygulanmıştır. Öncenumunelere kimyasal arıtma uygulanmış daha sonra bu numuneler ozonlanmış ve 15, 30, 45, 60 ve 90. dakikalarda alınan numunelerle KOİ giderim verimi belirlenmiştir. İkinci aşamada numuneler önce ozonlamış daha sonra kimyasal arıtmaya tabi tutulmuşlardır. Böylece KOİ giderimi bazında hangi sistemin daha verimli olduğu ortaya çıkarılmıştır. Daha sonra ham atıksu ve arıtma seçeneklerinin hepsine bakteriyel çoğalma inhibisyon testi deneyleri uygulanmıştır. Sonuçlar sadece ozonlama uygulaması yapılan numunelerde elde edilen EC50 değerlerinin (sırasıyla %24, %9, ve %8)hamsuyun EC50 değerlerinden (%21, %6.5, ve %6) çok farklı olmadığını göstermiştir. Sadece kimyasal arıtma veya kimyasal arıtmayla birlikte ozonlama seçenekleri EC50değerlerini belirgin bir şekilde arttırmaktadır. İnhibisyon sabiti Ki içinde benzer sonuçlar elde edilmiştir.
İstanbul'u çevreleyen denizlerde gemi kaynaklı evsel atıksu ve sintine suyu kirliliği

İstanbul, Marmara Bölgesi'nde yüksek nüfus yoğunluğu ile sanayi merkezlerinin bulunduğu ve bununla beraber Karadeniz ile Akdeniz'i birbirine bağlayan önemli bu su yolu olması sebebiyle yoğun gemi trafiğinin yaşandığı bir kenttir. İstanbulu çevreleyen denizler her geçen gün gemilerden kontrolsüz bir şekilde deniz ortamına bırakılan evsel atıksu ve sintine sulan ile hızla kirlenmektedir. Bu çalışmada İstanbul deniz trafiğinin çerçevesi çizilerek, gemilerin rutin işlevleri sırasında oluşturduğu evsel atıksu ve sintine suyunun neden olduğu deniz kirliliğinin boyutunun belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu çalışma kapsamında, deniz araçlarında oluşan ve denize deşarjı söz konusu olan evsel atıksu miktarı 2080 m3/gün olarak bulunmuştur. Bu miktar 25.679 kişilik bir nüfusun oluşturduğu kirliliğe eşdeğerdir. Böylece İstanbul'da denize her gün orta büyüklükte bir kent nüfusuna denk gelen bir nüfusla gemi evsel atıksu deşarjı söz konusudur. Gemi kaynaklı evsel atıksular ile İstanbul'da, Adalar ve Şile İlçelerinin nüfusundan büyük bir nüfusa eşdeğer kirlilik oluşmaktadır. İstanbul deniz trafiği dikkate alınarak, özellikle açık deniz seferi yapan gemilerde oluşan sintine suyu miktarı, yapılan kabuller sonucunda 55.000 m3/yıl olarak hesaplanmıştır. Bu çalışmada mevcut sintine suyu alım hizmetleri de incelenmiştir. Açık deniz seferi yapan gemilerde oluşan ve kontrolsüz bir şekilde denize deşarj edilen sintine sulan ile İstanbul'u çevreleyen denizlerde her yıl yaklaşık olarak 2000 m3 petrol taşıyan bir tankerin neden olduğu gemi kazası sonucu oluşacak kirliliğe eşdeğer büyüklükte bir deniz kirliliği oluşacağı söylenebilir. Aynca bu çalışma kapsamında ulaşılan sonuçlar doğrultusunda İstanbul'daki mevcut deniz trafiği ile oluşan gemi kaynaklı evsel atıksu ve sintine suyunun neden olduğu deniz kirliliğini önlemeye yönelik alınması gereken tedbirler belirlenmeye çalışılmıştır.
Sanayi tesisleri için su hazırlanması

Suların niteliğini, içerisindeki çözünmüş maddelerin, katı suspansların ve kolloidal maddelerin ttirti ve miktarı belirler. Özellikle ham suların karakterlerinin belirlenmesinde bu suyun içerisindeki her turlu yabancı maddenin sınıflandırılarak miktarlarının saptanması önemli bir unsurdur. Suların özelliklerini belirleyen unsurları dört grupta toplayabiliriz: 1 -Süspans (askıdaki D katılar. 2 -Çözünmüş C erimiş} katı maddeler. 3 -Çözönmüş gazi ar. 4 -Ortak özellikler. Endüstride kullanılan suyun içerdiği askıdaki maddeler suyun kullanıldığı donanımlar da ve geçtiği devrelerde çok çeşitli sorunlara neden olur. Bunun için suspans maddelerin neler olduğunu, ne gibi sorunlara neden olduğunu ve nasıl giderildiğini bilmek, çeşitli endüstri kollarında karşılaşılan birçok sorunun giderilmesinde oldukça önemli bir rol oynayacaktır. Bu çalışmada çözünmüş katı ve gaz maddeler ile çözünmüş gazlar ve suyu kullanımdan önce gerekli standarta getirmeyi gerektiren iletkenlik Ckondukti vite>, pH daha asidik ya da bazik2>, pHs Csertlik oranı) gibi ortak özelliklerden söz edilmekte ve bunları giderme yolları anlatılmaktadır. Kullanılmış suların içindeki kimyasal, biyolojik ve diğer atıkların giderilmesi de uçuncti bolumtin konusunu oluşturmaktadır. Dördüncü bolümde teknolojik su ıslah işlemlerinden söz edilmekte ve korozyon Cyeniıru türleriyle bunların giderilmesi açiki anmaktadır. Son bolümde ise kazanların maliyet ve masraflarının azaltılmasına yönelik bir uygulama ile bunu kolaylaştıran ve hesaplamaların yapıldığı program akış diyagramı verilmiştir.