turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Entropinin görsel sanattaki izi

Günümüzdeki sanat anlayışı modernizim ve öncesi sanat anlayışına göre diğer bilimlerle daha fazla işbirliği içersindedir. Bu bilimler ister sosyal bilimler olsun ister fen bilimleri olsun, çağdaş sanatta önemli rol oynamaktalar. Bu gerçek sanatta disiplinler arası çalışmaların önemini göstermektedir. Yaklaşık son yirmi senedir fizik evrene ve insana farklı bir bakış açısıyla yaklaşmaktadır. Bu bakış açısı, felsefe ve insani bilimlerin de konusu olan yaradılış ve başlangıç meselesi ile varlık ve yokluk gibi temel konuları yeniden yazmaktadır. Dolaysıyla sanatında bu tartışmalara ilgi duyması ve dahil olması kaçınılmazdır. Evrenin yavaşca yıpranması ve yokluğa doğru yolculuğu olan entropi, bu konuların en önemlilerinden sayılabilir. Bu çalışmanın birinci bölümünde fizik açısından entropi, zaman, kuantum, düzen ve düzensizlik ve bilginin önemi gibi konular ele alınmıştır. İkinci bölümdeyse entropinin karşı anlamına gelen negantropi çerçevesinde kültür ve sanatın anlamını tanımlamaya çalışılmıştır. Yakın tarihlerde konuyla ilgili bazi sanat eserleri de bu bölümde irdelenmiştir. Son bölümde tanımlanan konseptler çerçevesinde çalışılan sanat yapıtları yer almaktadır. Bu tezde yer alan çalışmalarımın görsel açıdan soyut dışavurumculuk akımındakı eserlere benzerliğine rağmen, temel olarak konsept açısından onlardan farklıdır. Çalışmalarımdaki bu farklılık entropinin merkezi konsept olmasından kaynaklanır. Yok oluşa doğru giden tekrarlanmaların asıl nedeni entropinin tanımında açıkca ortaya konulmuştur. Fizik, özellikle yeni fizik ve konuları üzerinde bir takım araştırmalarla birlikte yaratılan bu çalışmalar, konsept açısından yeni fizikten esinlenmiştir. Çalışmalarımda anlatılan konularda ilham kaynağı olmuş ve onlarla birebir ilişkilidirler.
Şiddet imgeleri ve çözülmeler

Günümüzde kontrol altına alınamayan bir olgu olarak şiddeti anlamak, insanın doğa içindeki evrimini inceleyen antropolojik yaklaşımlar ışığında ele almayı gerektirmektedir. Bu bakış açısıyla şiddetin ortaya çıktığı kültürel ortam herhangi bir eylemin şiddet olup olmadığı konusunda belirleyici olmaktadır. Yani bir toplumun şiddet olarak nitelendirdiği bir eylemi bir başka toplum ibadet olarak görebilmektedir. 18 yy. da uygarlaşmanın ve gelişmişliğin, insanlığı şiddetten arındıracağı görüşleri yaygın iken, bugün, tersine gelişmişliğe paralel olarak şiddetin de arttığı görülmüştür. Yani modeırdzmin bir karakteristiği olan devrimcilik, şiddete de olumsuz yönde alternatif boyutlar kazandırmıştır. Tıpkı önceki dönemler gibi, modernizm de kendi yapısından kaynaklanan ve bu yapıya uygun bir şiddet ortaya çıkarmıştır. İlk çağlardan günümüze değin, ilk şiddet davranışlarının ortaya çıkmasıyla, sanatta da bununla ilgili imgeler, tıpkı şiddet gibi yaşamın vazgeçilmez birer öğesi olmuşlardır. Bu imgeler mağara resimlerinde yaşamı korumak ve doğa koşullarıyla mücadele etmenin bir aracı olurken, Mezopotamya'da, Mısır'da, Yunan' da, ve Roma'da kahramanlıkları anıtsallaştırma işlevi görüyordu. Fransız devrimiyle birlikte, sanatta şiddetin olumsuz yönlerinin ortaya koyulduğu, ona karşı eleştirel bir sorgulamanın başladığını görmekteyiz. Şiddet artık otoritenin beklentilerine göre yüceltilen ve anıtsallaştırılan bir olgu değil; mpsum insanların maruz kaldığı acımasızlığın ve vahşetin adı olmuştur. Bu noktada sanatın da yaşamı zenginleştiren bir güç olarak şiddetin karşısında yer aldığım görmekteyiz. Yirminci yüzyılın başında, Ekspresyonistler ve Dadaistler başta olmak üzere pek çok sanatçı, kitlesel yok oluşa ve yaygınlaşan yıkıcı kültüre karşı insancıl bir dünya talebinin seslendiricisi olmuştur. İçgüdüsel bir dürtü olarak varoluşumuzdan beri, çeşitli şekillerde kontrol altma alınmaya çalışılan şiddet, geçmişşte olduğu gibi günümüzde de varlığını sürdürmekte ve sanatçıların ilgisini çekmektedir. Her iki dünya savaşı, soğuk savaş ve sonrasındaki etnik ve dinsel kökenli çatışmalar, bu ilgiyi daha da kışkırtmıştır. Bu süreç, aym zamanda şiddetle ilgili olarak pek çok sanatçının yapıtında zengin bir imge yaratımım da beraberinde getirmiştir. Sadece tuval resminde değil heykelde ve 1960'lardan sonra yaygınlaşan ara disiplinlerde de şiddet önemli bir konu olmaya devam etmiştir. Yaşamı tehdit eden bu olguya karşı, onu koruyan, zenginleştiren ve yücelten sanat, her defasında geliştirdiği alternatif imgeler diliyle alaycı ve ironik sorgulamanın kapılarını açık tutmuştur. Şiddete karşı, bir güç olmuştur sanat. Bu bağlamda gerek sanat tarihindeki konu ile ilgili örnekler, gerekse şiddet ile ilgili kuramsal araştırmalar kışkırtıcı bir rol oynamış; bu doğrultuda ortaya çıkan yeni uygulamalarda plastik olanaklar bağlamında yeni bir bakış sunulmuştur. Bu bakışla süreğen olduğu ve yaşamı tehdit ettiği düşünülen şiddete ilgi çekilmek istenmiştir.
Kitap tasarımında grafiksel ögelerin işlevleri Murathan Mungan'ın kitapları için tasarımlar

Günümüzde kitap, toplumsal yapı içinde her alanın gereksinimine uygun olarak üretilmektedir. Yazılı ve görsel kültürün toplamı sayılan kitap, gerek iletişim gereksinimi açısından gerekse kendi anlamıyla olsun işlevsel ve estetik bir yapı olarak karşımıza çıkar. Tüm bu açılardan bakıldığında toplumsal gereksinimlerin değişmesi ve farklılaşmasıyla artması, kitap gibi çok amaçlı bir iletişim aracının farklı yönlerini tanımada yardımcı olacak ve böyle bir araştırmaya önem kazandıracaktır. Klasik anlamda bilgi iletişim aracı olarak gelişim gösteren kitap, 20. yy. başlarında çeşitlenen ve farklılaşan yeni kitle iletişim araçları içinde çok önemli bir yere sahiptir. Eğer, Goethe'nin dediği gibi tarihin ikinci bölümünün matbaanın icadıyla başladığını kabul edersek, o zaman dijital devrimle de üçüncü bölümün başladığı varsayılabilir. Tarih gösteriyor ki; basım teknolojisindeki gelişmeler/devrimler dili etkilemiş, değiştirmiştir. İletişim dillerinin çoğalmasıyla klasik olarak tanımladığımız kitabın anlamı yerine görsel anlamlarda oluşturulmuş kitap tasarımları almıştır. Her çağın kendi göstergesi olarak ele alınan kitap, işlevinin de ötesinde estetiksel ve anlamsal açıdan bir değer olarak düşünülmektedir. Bu anlamda kendi çağının tanıklığını da üstlenen kitap ve kitap tasannu zamanlarının bir yansımasıdır. Kitap tasarımının ele alındığı bu araştırmada grafiksel öğelerinin seçilişi, bir araya getirilişi ve düzenlenişiyle yeni anlamlar yaratmak hedeflenmiştir. Bu tasarımlarda yeni bir anlam, yeni algılama biçimleri önerme, tarif eden, açıklayan bir tasarım anlayışından uzak durmak ya da günün geçerli tarzlarına bağlı olmayan, bir tasarım anlayışı düşüncesi geliştirilmiştir. Kitap tasarımında grafiksel öğelerin işlevleri kitabın anlamına yönelik olarak ele alınmıştır. Kitap boyutu, seçilen renkler, tipografinin ve illüstrasyonun kullanımı, ııyazı-resim ilişkisi, yazı sayfa ilişkisi ve bunlarla yaratılan kontrastlar, gerilim ve ritmlerle kitap bir bütün olarak 'görsel ve düşünsel' açıdan araştırmanın hedefe ulaşmasında yardımcı olmuştur. ııı
Anadolu güzel sanatlar lisesi resim bölümü öğrencilerinin sanatsal yeterliliğini ölçme ve değerlendirmede eğitsel gelişim dosyasının rolü

Bu araştırmanın amacı, Anadolu Güzel Sanatlar Lisesi atölye derslerinde resim bölümü öğrencilerin sanatsal yeterliliğini ölçme ve değerlendirmede kullanılan yöntemleri belirlemek ve sanat atölye derslerine özgü hazırlanan EGD değerlendirme tekniğinin sanatsal öğrenmeyi ölçme ve değerlendirmede uygulanabilirliği ile öğrenme sürecine katkıları açısından değerlendirmektir. Nitel Araştırma yöntemi ile gerçekleştirilen bu çalışma, bir güzel sanatlar lisesi resim bölümünün 9. sınıf IIBSA dersi ve 11. sınıf GT derslerinde yürütülmüştür. Araştırmada tipik durum örneklemi çerçevesinde IIBSA derslerine giren 9. sınıf öğrencileri (n=25) ile GT derslerine giren 11. sınıf öğrencileri(n=21) olmak üzere 46 öğrenci ve bu dersleri yürüten araştırmacının da içinde bulunduğu 5 resim öğretmeni yer almıştır. Uygulama süreci on beş haftadan oluşmuştur. Araştırma verileri; öğretmen ve öğrencilerle yapılan görüşmelerden, gözlem ve EGD kayıtlarından elde edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bu veriler içerik analizi ile çözümlenmiştir. Nitel bulguların geçerliliği ve güvenirliği alandan üç uzmanın yardımıyla ve iç-dış geçerlilik ve güvenirlik çalışmalarıyla sağlanmıştır. Araştırma sonunda hali hazırda uygulanan ölçme ve değerlendirme tekniklerinin öğrenciyi ve programı gerçekçi ve ayrıntılı olarak izleme ve değerlendirmede yetersiz kaldığı belirlenmiştir. EGD değerlendirme tekniğinin sanat atölye derslerinde uygulanması sonucunda EGD'nin derin ve kapsamlı değerlendirmeye olanak tanıdığı ve öğrenme sürecini desteklediği, öğrencilere kendilerini ve öğrenme stillerini tanıttığı, öğrencinin üretimsel, eleştirel, kültürel ve estetik anlamda sınıf ödevlerinde neler yapabileceği yönünde örnekler sunduğu sonucuna varılmıştır. Öğrenciler tarafından toplanan verinin niteliği öğrencinin sanatsal öğrenmesinin niteliğini de ortaya koymuştur. Bu çerçevede EGD değerlendirme tekniğinin kullanımına yönelik iyi bir eğitim ve planlama ile uygulanabileceği önerilmektedir.
Resim-iş öğretmenliği lisans programı öğrencilerinin desen başarı düzeylerinin arttırılmasında üç boyutlu uygulamaların etkisi

Görsel sanatlar eğitiminin en önemli halkalarından biri olan desen, birçok sanatçı tarafından sanat eğitiminin vazgeçilmez unsurlarından biri olarak kabul edilmektedir. Desenin önemine karşın, sanat eğitimi veren kurumlarda desen dersiyle ilgili çeşitli sorunların yaşandığı araştırmalarla ortaya konmaktadır. Konuyla ilgili yapılan araştırmalar incelendiğinde, desen dersinde karşılaşılan önemli sorunların başında, üç boyutlu formların doğru bir şekilde algılanarak iki boyutlu yüzeye başarılı bir şekilde aktarılamaması konusunun geldiği görülmektedir. Bu sorunun altında teorik ve pratik pek çok sebep yatıyor olsa da insan figürü gibi üç boyutlu ve karışık detaylara sahip konuların sadece görme duyusuyla yeterince kavranamamasından kaynaklandığını söylemek mümkündür. Öğrenme üzerine yapılan araştırmalar, öğrenme sürecinin duyu organlarıyla olan ilgisini ortaya koymakta ve etkili bir öğrenme sürecinin çoklu duyusal etkileşim sonucu gerçekleşebileceğini vurgulamaktadır. Bu yaklaşımla, desen eğitiminin önemli konularından biri olan anatominin, görme duyusuna ek olarak dokunma/hissetme duyularının da aktif olduğu üç boyutlu uygulamalar yoluyla öğretiminin, öğrencilerin formları algılama ve kavrama kabiliyetlerinin arttırabileceği, bu yolla da desen başarı düzeylerinin yükseltilebileceği öngörülmektedir. Bu noktadan hareketle bu araştırmada, görsel sanatlar eğitimi alan öğrencilerin desen başarı düzeylerinin arttırılmasında üç boyutlu uygulamaların etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Batı Karadeniz bölesindeki bir devlet üniversitesinin resim-iş öğretmenliği lisans programında okuyan farklı sınıf düzeylerindeki 8 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma, uygulanacak olan yöntemin etkilerinin belirlenebilmesi ve uygulama sürecinde karşılaşılabilecek sorunların çözülerek sürecin iyileştirilebilmesi amacıyla nitel araştırma yöntemlerinden eylem araştırması modeliyle yürütülmüştür. 8 haftalık uygulama sürecini kapsayan araştırmada desen değerlendirme formu, araştırmacı ve öğrenci günlükleri, bireysel ve odak grup görüşme formları ve video kayıtlar yoluyla çeşitli veriler veri elde edilmiş ve elde edilen veriler nitel analiz yöntemleriyle çözümlenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre üç boyutlu uygulamalar kapsamında gerçekleştirilen kil büst çalışması, uygulamaya katılan öğrencilerinin desen başarıları üzerinde anlamlı düzeyde gelişime neden olmuştur. Ortaya çıkan bu sonuç öğrenci görüşleriyle de desteklenerek, uygulamanın faydaları ve desen başarısına etkileri ortaya konmuştur.
17. ve 18. yüzyıllarda batı resminde hayvan figürü

/ Çalışmanın amacı; 17. yü2yıldan 18. yüzyıla uzanan süreç içersinde, batı resminde 'hayvan figürünün'yeri ve bu yüzyıllar içinde yer alan ressamlar tarafından ele almış biçimlerini, yazılı ve görsel belgelerle açıklamaktır. Çalışmada seçilen süreç Barok sanattan, Romantik Alam' m başlangıcına uzanmaktadır. Çünkü bu yüzyıllarda hayvan figürü sanat tarihi içersinde, tek basma konu olacak kadar önemli bir yere gelmiş ve hayvanların ifadelerini, karakterlerini tam olarak yansıtan eserler yine bu yüzyıllar arasında yapılmıştır. Çalışmanın ilk aşamasında, etkisini Romantik Akım' a kadar gösteren; Pıeter Paul Rubens'in sipariş üzerine yaptığı dört büyük av tablosunun oluşumu; sanatçının bu yapıtlar için hazırladığı ön çalışmaları, etkilendiği kaynaklan, hayvan figürünü kullanım biçimi ve ifadeleri üzerinde durulmuştur. Buradaki amaç Rubens' in hayvan betimlemeleri konusundaki ustalığını vurgulayıp, yaşadığı dönemdeki ressamların bu janr içersindeki yerini, Rubens' le olan işbirliklerini ve Ondan farklılıklarım ortaya koymaktır. 18. yüzyıl İngiliz hayvan resminde farklı yerleri olan iki İngiliz ressamla devam eden araştırmada; anatomisyen George Stubbs ve Sır Edwin Landseer' m hayvan figürüne bakış açılan ve kompozisyonlan incelenmiştir. 18. yüzyılm sonlarına doğru ortaya çıkan Romantik akınım en büyük temsilcilerinden olan Delacroix'nin ve dönemi ressamlarının hayvan figürünü ele alış biçimleri araştınlarak konuya son verilmiştir. Tezin bundan sonraki aşamasında ise resimlerime temel oluşturan etmenler, araştırmayla bağlantılar kurularak açıklanmıştır. Konu içersindeki ustaların benim resimlerimde nasıl bir rol üstlendiği açıklanıp, kompozisyon kurgusu ve tekniksel özellikler üzerinde durulmuştur.
20. yy'da İznik çinilerinin yeniden ortaya çıkışı ve bu süreci etkileyen bir çini ustası: Faik Kırımlı

İznik, kuruluşu tarih öncesi çağlara kadar uzanan ve bu süreçte üzerinde Eski Yunan, Roma, Bizans, Selçuklu ve Osmanlı Devleti gibi büyük kitlelere hitap etmiş uygarlıkları barındıran, köklü ve önemli bir merkezdir. Geçirmiş olduğu her dönemde stratejik konumu ile siyasal, sosyal ve dinsel olarak ön plana çıkmaktadır. Tüm bunların yanında asıl çıkışını 15. yüzyıldan itibaren ortaya koyduğu eşsiz güzellikteki çinileriyle yapmıştır. Osmanlı Devleti'nin gelişip, ilerlemesine paralel olarak varlığını sürdüren İznik Çiniciliği 16. yüzyılda en parlak dönemini yaşamış ve yine devlet yönetimine bağlı olarak geçen sürede güç kaybederek 18. yüzyılın ilk yarısına gelinen noktada tamamen ortadan kalkmıştır. Yüzyıllarca Osmanlı Çiniciliğinin en önemli çini ve seramik üretim merkezi konumunda olan İznik, değişen dünya düzeniyle birlikte 20. yüzyıla kadar çinicilik faaliyetlerinden uzak kalmıştır. 20. yüzyılda Faik Kırımlının asırlar önce tüm sırlarıyla ortadan kaybolan İznik çinisine ulaşmak için yaptığı çalışmalar ve araştırmalar sonuç vermiş, ürettiği çiniler yapılan deneyler sonucunda İznik çinisi özelliklerini barındırması açısından tescillenmiştir. İznik Çiniciliği açısından önemli bir adım olan bu gelişmeler Faik Kırımlının İznik'e giderek çalışmalarını sürdürmesiyle devam etmiştir. 300 yıl aradan sonra kurduğu fırınla çininin ateşini yeniden yakan Kırımlı, burada İznik Çiniciliğinin tekrar başlamasını sağlamıştır. Bu yönüyle İznik'te yeni bir başlangıç yaratan Kırımlının başarıya giden bu yolda geçirdiği süreci, İznik çiniciliğinin tarihsel gelişiminden sonra ele alarak günümüze kadar değerlendirmiş durumdayız. Günümüz İznik çiniciliğinin temellerinin atıldığı bu sürecin bilinmesi, Türk Çini Sanatı tarihi içindeki yeri açısından önem arz etmektedir. Bu sebepten dolayı tezimizde 20. yüzyılda İznik Çiniciliğinin yeniden doğuş sürecini, Faik Kırımlının hayatıyla birlikte tüm detaylarıyla ele almış bulunmaktayız.
Tekstil ve kağıt yapılı kompozit uygulamalar ve sanatsal çalışmalar

Tarihsel süreci incelendiğinde kağıdın kullanım amaçlarının çok geniş bir çeşitliliğe sahip olduğu görülmektedir. Kağıt; günlük hayatın içinde temizlik, ambalajlama en çok da bilgi aktarımı gibi amaçlarla kullanılarak işlevsel niteliğiyle ön plana çıkan bir malzeme olmuştur. Bu durum kağıdın, doğal ve el üretimi olma özelliğinden sıyrılarak tek tip, sanayi ürünü bir materyal olmasına kapı aralamıştır. Kağıdın sanayileşmesi ise, gelir artışına yönelik alternatif üretim yöntemlerini geliştirmiştir. Kağıt, başta kitap sanatları olmak üzere, sanatın hemen hemen tüm kollarında kullanılmaktadır. Fakat görülen odur ki; bu malzeme daha çok üzerinde çizgi, şekil, renk veya motif bulunan, bir ifadeyi ya da duyguyu ileten araç olarak kullanılmıştır. Kağıdın kendisinin sanatsal bir çalışma ya da tasarım olduğu örnekler ise oldukça az sayıdadır. Malzemenin kendisini tasarlamak, onu yakından tanıma koşulunu da beraberinde getirmektedir. Çalışmada da deneyimlendiği üzere; ifade yöntem ve şekillerinin çerçevesinin bu sayede genişletilebileceğini söylemek mümkündür. Bu noktadan hareketle ve çevreci bir hassasiyetle, kağıt malzemesinin elde üretim olanakları araştırılmış ve ikincil liflerden oluşan kağıt hamurunda, büyük çoğunluğu geri dönüşümden elde edilen tekstil lifleri ve atıkları kullanılarak kumaş benzeri kompozitler oluşturulmuştur. Sistematik bir çalışma düzeniyle, optimum sonuca ulaşılana kadar reçeteler hazırlanarak, ortaya çıkan sonuç ve deneyimler sanatsal bir söyleme dönüştürülmüştür. Geleneksel metotlarla başlayan elde kağıt yapımı; kompozit üretim şekilleri, kullanılan malzemelerin sağladığı olanakların farkındalığı, el becerileri ve edinilen deneyimlerle birleştirilerek, daha güncel bir söylemle sanatsal ifadeler ortaya çıkarma olanakları vurgulanmıştır. Elde edilen kompozitlerin üretim şekilleri, kağıdın biçimsel olarak da yorumlanabilmesini sağlamış ve böylelikle, esin kaynağı tılsımlı gömlekler olan sanatsal çalışmalar yapılmıştır. Bu da sanatsal anlamda duyguyu aktaran değil, kendi bünyesinde barındıran tasarımlar yapılmasına olanak sağlamıştır.
Açık kamusal mekanlarda seramik heykel uygulamarında farklı malzeme kullanımı

Yapılan bu tez çalışmasında, açık kamusal mekanlarda uygulanan seramik heykeller ve farklı malzeme kullanımı ele alınmıştır. Üç bölümde hazırlanan raporda açık kamusal mekan kavramı irdelenmiş, bu mekanlarda yapılan sanat çalışmaları seramik heykeller incelenmiştir. Çalışmada ayrıca seramik ve heykel disiplinlerinde, yerli ve yabancı pek çok sanatçı tarafından açık kamusal mekanlar uygulanan seramik heykellerin yanı sıra, bu tez konusu için uygulanmış seramik heykellerin farklı malzeme ile birlikteliğinden oluşan uygulamalara yer verilmiştir. Birinci bölümde, kamusal alanın tanımı, açık kamusal mekan çeşitleri, halka açık kamusal mekanlar, tarihsel süreci ve kentsel gelişim olarak kamusal alanın kullanımı incelenmiştir. Raporun ikinci bölümünde kamusal alanda sanatın tanımı yapılmış, açık kamusal mekanlarda sanatsal uygulamaların tarihsel süreçleri ve türleri ile açık kamusal mekanlarda kullanılan seramik heykel uygulamaları, sanatçıların uyguladıkları açık kamusal mekan için seramik heykellerin anlatımlarına ve yorumlarına yer verilmiştir. Raporun üçüncü ve son bölümünde, teze yönelik gerçekleştirilmiş olan seramik uygulamaların açıklamalarına yer verilmiştir. Tez kapsamında açık kamusal mekanlarda uygulanmak amacıyla iki farklı çalışma üretilmiş, bu çalışmalarda seramik malzemenin yanında taş ve metal malzemeyle birlikteliği tercih edilmiştir. Birinci uygulamada seramik malzemeyle birlikte taş malzeme kullanılmış, ikinci uygulamada ise seramik malzemeyle birlikte metal malzeme kullanılmıştır.
Hilye tezhibi

Eser konusu olarak ele alınan 'hilye tezhibi', 5 bölüm altında sunulmuştur. Eser olarak sonuçlandırılan uygulamanın oluşturulmasın sürecinde Hafız Osman hilyelerinden bu yana klasik hilyelerin oluşumları, formları incelenmiştir. Eserde klasik hilye formundan farklı olarak serbest bir tasarım yapılmıştır. Eserde, tezhip süslemelerinde kullanılan Selçuklu geçmelerinden günümüze kadar yüzyıllar boyu gelen farklı üsluplar bir arada tutulmuş, sanatın yüzyıllardır süregelen farklı arayışları, bu sanatların ekol olmuş isimleri Şah Kulu ve Kara Memi dönemlerine de işaret edilerek günümüz 20. yüzyıl tezhibi ile buluşturuldu ve sonsuz sanat anlayışının devam edeceği ve sürekliliği eserde sunulmaya çalışıldı.
Sanat eğitimi alan ortaokul, lise ve üniversite öğrencilerinin sanat eğitimi kavramına ilişkin metaforları

Bu araştırma, sanat eğitimi alan ortaokul, lise ve üniversite öğrencilerinin sanat eğitimi kavramına ilişkin sahip oldukları metaforları ortaya çıkarmak için yapılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2014- 2015 eğitim-öğretim yılında Kahramanmaraş Osmangazi Ortaokulu, Kahramanmaraş Güzel Sanatlar Lisesi, Kahramanmaraş Atatürk Anadolu Lisesi ve Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'nde öğrenim gören 269'u kız ve 266'sı erkek toplam 535 öğrenci oluşturmuştur. Araştırma verileri yarı-yapılandırılmış anket formu yoluyla elde edilmiş olup, form iki bölümden oluşmaktadır. İlk bölümünde demografik değişkenler, ikinci bölümde ise 'Sanat eğitimi... gibidir, çünkü...' sorusu yer almaktadır. Araştırmada, hem nitel hem de nicel araştırma yöntemlerinden yararlanılmıştır. Elde edilen nitel veriler içerik analizi tekniği ile değerlendirilirken, niceliksel verilerin karşılaştırılmasında 'Ki-Kare testi' kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara bakıldığında, sanat eğitimi kavramına yönelik 255 farklı metafor tespit edildi. Oluşturulan metaforların ortak özelliklerine göre, elde edilen veri Osmangazi ortaokulu için 12 kavramsal kategori, Güzel Sanatlar lisesi için 10 kavramsal kategori, Atatürk Anadolu lisesi için 11 kavramsal kategori ve Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi için 8 farklı kavramsal kategori altında toplanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre Ortaokul, Anadolu Lisesi ve Üniversite öğrencilerinin sanat eğitimi kavramı algılarında cinsiyetlere göre anlamlı bir ilişki olmadığı sonucuna varılırken, Güzel Sanatlar Lisesi öğrencilerinde ise cinsiyetlere göre anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Öğrencilerin sanat eğitimi kavramına ilişkin algıları, okul düzeylerine göre değerlendirildiğinde ise bu iki değişken arasında anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir.
Geleneksel anadolu kültüründe bez bebek geleneği ve günümüz örnekleri

Bu Çalışmada, Anadolu geleneğinde bez bebek ve günümüz örnekleri tespit edilerek, tarihsel gelişimi günümüze kadar ele alınmıştır. Bez bebek sanatına uygun olarak düşünülüp tasarlanmış bebeklerin oluşum aşamaları dört ana bölümde irdelenmeye çalışılmıştır. Birinci bölümde; araştırmanın tanımı, ilk çağlardan günümüze kadar tarihsel sürecine değinilmiş. Ayrıca insan ve bez bebeğin ilişkisinde büyü, oyun ve insan kavramları tanımlarıyla birlikte ele alınmıştır. Bu bölümün sonunda insan ve bez bebek ilişkisi, doğum geleneği, yağmur duası, kukla oyunu ve bostan korkuluğu başlığı altında günlük hayatta insanın bebeği kullanış şekilleri incelenmiştir. İkinci bölümde; günümüzde Anadolu'da üretilen bez bebekler yöresel kıyafetlerle karşılaştırılarak örneklerle tek tek anlatılmıştır. Üçüncü bölüm; bez bebeğin yapım aşamaları iskelet, baş, gövde ve yüz başlıkları altında resimler eşliğinde detaylı anlatılmıştır. Dördüncü bölümde; Bez bebek üretiminin sanatsal boyutu ve bu boyutta üretim yapan sanatçıların eserleri ile birlikte incelenmiştir. Ekonomik boyutta Anadolu bebeğinin ticari gelişim süreci ve günümüz üreticileri irdelenmiştir. Beşinci bölüm; araştırmalarımdan elde edindiğim bilgileri dikkate alarak yeni tasarımlar oluşturulmuştur. Bez bebek tasarımlarımın yapım süreci, geçirdiği evrelerine de içine alarak anlatılmıştır. Tüm bu sonuçların ışığında, ortaya çıkan bez bebeklerin yazınsal bir ifadesi olan bu çalışma eser metni olarak sonuçlandırılmıştır.