11. sınıf öğrencilerinin İngilizce dersine yönelik tutumları ve özyeterlik inançları arasındaki ilişkiler

Araştırmanın amacı 11. sınıf öğrencilerinin İngilizce dersine yönelik tutumları ve özyeterlik inançları arasındaki ilişkileri incelemektir. Araştırma ilişkisel tarama modeliyle yürütülmüştür. Araştırmanın çalışma grubunu 2015- 2016 eğitim öğretim yılında, Bartın ili Merkez İlçesinde bulunan 12 ortaöğretim kurumunda öğrenim gören 1256 11. sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Kırkız (2010) tarafından geliştirilen 'İngilizce Dersine Ait Tutum Ölçeği' ve Yanar ve Bümen (2012) tarafından geliştirilen 'İngilizce İle İlgili Özyeterlik İnancı Ölçeği' kullanılmıştır. Her iki ölçeğin bu araştırmanın verileri üzerindeki Cronbach Alpfa değerlerine bakılmıştır. İngilizce Dersine Ait Tutum Ölçeği'nin Cronbach Alpfa güvenirlik katsayısı 0 .887, İngilizce İle İlgili Özyeterlik İnancı Ölçeği'nin Cronbach Alpfa güvenirlik katsayısı ise 0.966 olarak bulunmuştur. Araştırmadan elde edilen bulgular şöyledir: Öğrencilerin cinsiyet değişkenlerine göre İngilizce dersine yönelik tutumlarında yapılan t-testi sonucunda anlamlı farklılıklar görülmüştür (p < 0 .05). Yine öğrencilerin bölüm türü ve okul türü değişkenlerine göre, yapılan ANOVA testi sonucunda İngilizce dersine yönelik tutumlarında ve özyeterlik inançlarında anlamlı farklılıklar görülmüştür (p < 0 .05). Ayrıca, Pearson Korelasyon analizi sonucunda öğrencilerin İngilizceyle ilgili özyeterlik inançları ile İngilizce dersine yönelik tutumları arasında 0.01 manidarlık düzeyinde 0 .52'lik bir ilişki bulunmuştur. Yordayıcı değişkenlerle bağımlı değişken arasındaki ikili ve kısmi korelasyonlar incelendiğinde, okuma ile tutum arasında pozitif ve orta düzeyde bir ilişkinin (r=0.52) olduğu, ancak diğer değişkenler kontrol edildiğinde iki değişken arasındaki korelasyonun r=0. 21 olarak hesaplandığı görülmektedir. Yazma ile tutum arasında pozitif ve orta düzeyde bir ilişki (r=0.47) bulunmuş, ikili korelasyonun ise diğer iki değişken kontrol edildiğinde, pozitif ve düşük düzeyde (r=0.07) olduğu görülmektedir. Dinleme ve tutum arasında pozitif ve orta düzeyde (r=0.48) bir ilişki bulunmuş, ancak diğer değişkenler kontrol edildiğinde iki değişken arasındaki korelasyon r=0. 10 olarak hesaplanmıştır. Konuşma ve tutum arasında pozitif ve ortaya yakın düzeyde (r=0.41) bir ilişkinin olduğu, ancak diğer değişkenler kontrol edildiğinde iki değişken arasındaki korelasyonun r=0. 01 olarak hesaplandığı görülmektedir. Yordayıcı değişkenler birlikte bağımlı değişken durumundaki tutuma ait varyansı % 29 oranında açıkladığı, diğer bir ifadeyle tutumun toplam varyansının % 29'unun adı geçen değişkenlere bağlı olduğu anlaşılmaktadır (R2=0.288, p < 0 .01). Standardize edilmiş regresyon katsayına göre, yordayıcı değişkenlerin İngilizce dersine yönelik tutum üzerindeki göreli önem sırası; okuma, dinleme, yazma ve konuşma şeklindedir. İngilizce ile ilgili özyeterlik inancının alt boyutlarından olan okuma'nın beta değerinin ( =0.318) diğerlerine göre mutlak değerce daha büyük olması nedeniyle İngilizce dersine yönelik tutumu etkileyen en önemli yordayıcı olarak ifade edilebilir. Dinleme ve yazma değişkenlerinin tutumu yordamaya yönelik etkisi az iken konuşma alt boyutunun ise önemli bir etkiye sahip olmadığı görülmektedir. Ayrıca, Durbin-Watson istatistiği 1.665 olarak bulunmuştur. Bu değerin 2 nin altında olması pozitif, 2'nin üstünde olması ise negatif bir korelasyonun olduğunu gösterir, fakat bu istatistiğin 1'den az ya da 3'ten fazla olması endişe veren bir durum olabilir. Regresyon analizi sonuçlarına göre, tutumun yordanmasına ilişkin regresyon eşitliği şu şekildedir: Tutum = 1.776 + 0.303 okuma + 0.089 yazma + 0.120 dinleme + 0.008 konuşma.