turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de yazılı medya ve siyasi partiler açısından ideolojinin yeri: Eğitimde 4 + 4 + 4 sistemine geçiş ve ideolojik yansımalar

Bu çalışmanın temel amacı, Türkiye'deki medya kuruluşlarının basın ve yayın faaliyetlerini hakim siyasi partilerin ideolojik yaklaşımlarının etkisi altında sürdükleri varsayımını bilimsel verilere dayanarak kanıtlamaktır. Türkiye'deki farklı yayın organları, faaliyetlerini sürdürürlerken ilintili oldukları farklı siyasi partilerin ideolojik ve düşünsel etkisi altında kalmaktadırlar. Bir ülkedeki mevcut eğitim olgusu medya ile birlikte kuşkusuz bir ülkenin kültürünü ve insanların yaşam şeklini etkileyen en önemli araçlardan biridir. Ülkemizdeki çeşitli siyasi aktörler ve partiler ile basın yayın organları kendi ideolojik eğilimlerinin etkisi ile farklı eğitim stratejilerinin benimsenmesini savunmaktadırlar. Bu nedenle farklı ideolojilere sahip siyasi partilerin kendi ideolojik duruşlarına uygun eğitim politikalarının uygulanmasını savunmaları oldukça olağan bir durumdur. Bununla doğru orantılı olarak medya kuruluşlarının siyasi partilerin sahip oldukları görüşlerin toplumsal ve siyasal alanda yayılmasını ve benimsenmesini sağladığı yolundaki görüş birçokları tarafından açıkça kabul edilen bir olgudur. Bu araştırmada, yukarıda ortaya konulan görüşler doğrultusunda ilk önce ideoloji kavramının anlamı, tarihsel gelişimi, önemli düşünürlerin ideoloji üzerine yaptıkları değerlendirmeler, ideoloji kavramının kültür ve eğitimle olan ilişkisi ile medya, siyaset ve siyasal iktidarla olan ilişkisi genel hatları ile ortaya konulmaya çalışılmıştır. Ardından Türkiye'de milli eğitim ideolojisinin zamana göre gelişim ve değişim seyri ile Türkiye'deki medya ve ideoloji ilişkisi açıklanmaya çalışılmıştır. Son olarak bu araştırma, kamuoyunda 4+4+ 4 olarak da bilinen 6287 Sayılı Kanun'un eğitim kurumları üzerinde öngördüğü düzenlemelere ilişkin en çok okunan beş ulusal gazetenin yapmış olduğu haberler ile dönemin siyasi partilerinin milletvekillerinin aynı kanun kapsamında gerçekleştirdikleri meclis konuşmalarını söylem ve içerik çözümlemesi yöntemi ile analiz etmektedir.
Ruminant ön bacağında anatomik modellerin oluşturulması

Amaç: Dünyada anatomi eğitiminde kil modelleme, çizim ve boyama gibi uygulamaya yönelik etkinlikler alternatif eğitim yöntemi olarak kullanılmaktadır. Yapılan literatür taramalarında ülkemizde veteriner anatomi eğitiminde bu tür uygulama ve etkinliklerin kullanıldığını gösteren herhangi veriye rastlanılmamıştır. Bu tez çalışması ile ruminant ön bacağına ait çizim, fotoğraf ve grafik gibi görsel içeriklerin yanı sıra kemik, eklem, kas ve sinir modelleri oluşturulması hedeflenmiştir. Ayrıca uygulamalı eğitime yönelik, bu tür etkinlikleri içeren bir klavuz kitap hazırlanması amaçlanmıştır. Materyal ve metot: Büyük ruminantia ön bacağına ait kemiklerin detaylı fotoğrafları çekildi. Bu fotoğraflardan yararlanılarak kağıt üzerine desen ve suluboyaları yapıldı. Dijital ortamda grafik görselleri ve şablonları çizildi. Kil kullanılarak yapılan kemik modeller pişirilerek seramik hale getirildi. Bu modellerden slikon ile kalıp alınarak polyester dökümleri yapıldı. Eva süngerleri ve oyun hamurları bu plastik modeller üzerine giydirilerek eklem kas ve sinirler oluşturuldu. Bulgular: Büyük ruminantia ön bacağı kemiklerine ait fotoğraf, çizim ve grafik görseller elde edildi. Ayrıca 10 takım seramik ve plastik kemik modeller oluşturuldu. Plastik modeller üzerine eklem, kas ve sinirler eva süngeri ile uygulandı. Ayrıca ruminant ön ekstremite kemik-eklem-kas-sinir konularını içeren aşamalı çizimlerle desteklenmiş içerisinde teorik bilgiler, çizim ve boyama kil, eklem, ligament, kas ve sinir modelleme gibi kısımları bulunduran altı bölümden oluşan anatomi uygulama kitabı hazırlanmıştır. Sonuç: Ruminantia ön bacak kemik-eklem-kas ve sinir kil ve plastik maketleri ile konu anlatımlı, uygulamalı ruminanatia ön bacak uygulama kitabı ülkemizde bu alanda yapılan ilk alternatif modeller olmuştur. Ortaya çıkan çıktıların veteriner fakülteleri için farklı bir bakış açısı kazandıracağını, öğrenci ve akademisyenler için bir model olacağını ve yeni bir metota öncülük edeceği kanısındayız.
İlköğretim 5. sınıf sosyal bilgiler dersinde öğrencilere tarih kavramlarının kazandırılma düzeyinin araştırılması

'İlköğretim 5. sınıf Sosyal Bilgiler Derslerinde Tarih Kavramlarının Kazandırılma Düzeylerinin Araştırlılması' isimli bu çalışmada aşağıdaki hedefler saptanmıştır. Bunlar: 1. İlköğretim okulları 5. sınıf Sosyal Bilgiler derslerinde kullanılan tarih kavramlarının mevcut ilköğretim programına uygunluğu, 2. İlköğretim okullarında öğrencilerin 5. sınıf Sosyal Bilgiler derslerinde tarih kavramlarım kazanma düzeyinin sıklığı, 3. İlköğretim okullarında öğrencilerin Sosyal Bilgiler derslerinde tarih kavramlarım kazanamama nedenleridir. Bu hedefleri gerçekleştirmek için biri öğrencilere diğeri ise öğretmenlere uygulanmak üzere iki tür anket geliştirilmiştir. Bu anketler İstabnul İli'ne bağlı 3 ilçenin bünyesinde bulunan 30 okulun 5. sınıf öğrencilerine ve o okullarda görev yapan 5. sınıf öğretmenlerine 2001- 2002 öğretim yılı H yanlında uygulanmıştır. Araştırma verilerinin analizi bilgisayar ortamında 'SPSS for Windows 10.0' yardımıyla yapılmıştır. Verilerin analizinde frekans ve yüzde hesaplarının dışında, tarih kavramlarını kazanma düzeyi ile cinsiyet, sosyo-ekonomik durum, öğrenim durumu ve kıdem değişkenleri arasındaki ilişkileri sınamak amacıyla Ki Kare(x2) testi yapılmıştır. Araştırma sonunda elde edilen bulgulardan aşağıdaki sonuçlara ulaşılmıştır: 1. İlköğretim okulları 5. sınıf sosyal bilgiler programında öğretilmesi öngörülen kavramların bilgi basamağındaki kalıcılık düzeyleri anlamlı çıkmıştır, fakat yapılan eğitim-öğretim etkili görünmesine rağmen tam öğrenme alt sının olan %70 ve üstüne 39 kavramdan sadece 11'inde ulaşılmıştır. 2. İlköğretim okullan 5. sınıf sosyal bilgiler programında öğretilmesi öngörülen kavramların kavrama basamağındaki kalıcılık düzeyleri anlamlı çıkmıştır, fakat tam öğrenme alt sının olan %70 ile karşılaştırıldığında 1 1 kavramdan sadece 2'si tam öğrenme alt sınırı üzerindedir. 3. Cinsiyet değişkeni ile 5. Sosyal Bilgiler derslerinde tarih kavramlarım kazanma düzeyi arasında istatistiksel açıdan 50 kavramdan 34'ünde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. 4. 5. sınıf Sosyal Bilgiler derslerinde sosyo-ekonomik düzey değişkeni ile tarih kavramlarını kazanma düzeyi arasında istatistiksel açıdan 50 kavramın yarısından azında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. 5. 5. sınıf Sosyal Bilgiler derslerinde öğrenim durum değişkeni ile tarih kavramlarını kazanma düzeyi arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki bulunmuştur. 6. 5. sınıf Sosyal Bilgiler derslerinde mesleki kıdem değişkeni ile tarih kavramlarını kazanma düzeyi arasında istatistiksel açıdan 50 kavramdan 37'sinde anlamlı bir ilişki bulunmuştur.
Genel lise öğretmenlerine göre karakter eğitimi yoluyla öğrencilere kazandırılacak değerler: Çok boyutlu bir araştırma

Bu arastırma ile karakter egitiminde hangi degerlerin öncelikli olarak ögrencilerekazandırılması gerekliligi tespit edilmeye çalısılmıstır. Bu çalısma, stanbul ilindekiortaögretim seviyesindeki 300 ögretmen üzerinde gerçeklestirilmis olup demografikdeğişkenlerin toplanmasına yönelik bir bilgi formu ve Schwartz Degerler Ölçegi kullanılmıstır. Arastırmada bagımsız t-testi, tek yönlü varyans analizi, Post-Hoc LSD, nonparametrik Kruskal Wallis-H testi, nonparametrik Mann Whitney-U testi analizlerikullanılmıs olup manidarlık 0.5 düzeyinde sınanmıstır. Arastırma ile ögrencilere hangi degerlerin öncelikli olarak ögretilmesi konusuögretmenlerin cinsiyet, yas, medeni durum, meslekteki kıdem, brans, en son mezun olunan okul, en son mezun olunan fakülte değişkenleri açısından ortaya konmustur. Buna göre; brans ögretmenleri basarı, hazcılık, özyönetim, uyum ve güvenlik degerleriniögrencilere kazandırmada meslek ögretmenlerine nazaran daha önemli bulmaktadırlar, kadın ögretmenler erkek ögretmenlere nazaran özyönetim, basarı, uyum ve güvenlikdegerlerini daha çok önemsemektedirler, Egitim fakültesi mezunu olan ögretmenler ise güç ve hazcılık degerlerini diger fakültelerden mezun olan ögretmenlere göre daha önemli bulmuslardır. Ayrıca ögretmenlerin ögrencilere kazandırılmasını gerekli gördükleri degerlerinöncelik sırası su sekilde sıralanmaktadır; evrensellik, özdenetim, yardımseverlik, uyum, güvenlik, basarı, geleneksellik, hazcılık, uyarılma ve güç.
Türk eğitim sisteminde sınıf öğretmeni yetiştirilmesinde karşılaşılan sorunlar

Türkiye'de ilköğretime öğretmen yetiştirme problemi, Cumhuriyetin kurulduğu günden bu yana, ilgililerin üzerinde önemle durduğu, çözüm yolları aradığı ve uygulamaya koyduğu konulardan biri olmuştur. Eğitim kurumlarının en önemli unsuru öğretmendir. Ülkenin gelişmesi ancak ve ancak öğretmenlerin iyi yetiştirilmesine ve görevlerini en iyi şekilde yerine getirmelerine bağlıdır. İşte bu yüzden araştırmanın amacını 'Türk Eğitim Sisteminde Sınıf Öğretmeni Yetiştirilmesinde Karşılaşılan Sorunlaf'ın neler olduğunun belirlenmesi olmuştur. Araştırmada tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın belirlenen amaç doğrultusunda, Türk Eğitim Sisteminde sınıf öğretmeni yetiştirilmesinde geçmişşte yapılan çalışmalar, mevcut durum ve problemlerin tespiti için literatür taraması yapılmış, mevcut durum ve problemlerle ilgili sınıf öğretmenliği anabilim dalında görev yapan eğitimcilerin görüş ve önerilerinin belirlenmesi maksadıyla da anket kullanılmıştır. Üç fakültenin sınıf öğretmenliği anabilim dalında uygulanan anket formlarının frekans, yüzdeleri, ağırlıklı ortalamaları, varyans ve t testi hesaplanıp tablo haline getirilerek, elde edilen bilgiler yorumlanmıştır. Geçmişten günümüze sımf öğretmem yetiştirmek amacıyla birçok çalışma yapılmıştır. Fakat bu çalışmalar, sayısal olarak öğretmen ihtiyacını karşılamaktan öteye gidememiştir. Elde edilen bilgilere göre öğretmen adaylarının mesleğe yönlendirilmesi, hizmet öncesi ve hizmet içi eğitimleri halen büyük bir sorun teşkil etmektedir. Öğretmen adaylarının uygulamalardaki eksiklikleri göze çarpmaktadır. Ülkemizi çağdaş uygarlık düzeyine taşıyacak öğretmenlerimizin yetişmiş nitelikli eğitimcilerden eğitim almalarına, staj uygulamalarına daha fazla yer verilmesine, hizmet öncesi ve hizmet içi iyi yetişmelerine, maddi ve manevi imkanlarının iyileştirilmesine bağlı olduğu anlaşılmaktadır. Ümit SOMKAYA
Din görevlilerinin yüksek öğrenime bakışı: Karabük örneği

Modern zamanlarda sanayileşme ile başlayan toplumsal iş bölümü uzmanlaşmayı da beraberinde getirmiştir. Buna paralel olarak önce gelişmiş ülkelerde, ardından da gelişmekte olan ve az gelişmiş ülkelerde eğitime verilen önem gittikçe artmıştır. Türkiye'de ise Cumhuriyetin ilk yıllarından itibaren sürekli olarak yükselen eğitim düzeyi, son yıllarda üniversite kontenjanlarının artırılması ve her ile en az bir üniversite açılması politikası ile birlikte zirve yapmıştır. Din görevlisi olmak için üniversite mezunu olma zorunluluğu bulunmamasına rağmen, yükseköğrenim yapmak isteyen din görevlileri imkanları nispetinde örgün ya da uzaktan eğitim yoluyla yükseköğrenimlerini tamamlama yoluna gitmiştir. Diyanet İşleri Başkanlığının girişimleri sonucu din görevlilerine yönelik iki yıllık İlahiyat Ön Lisans Programlarının açılması ile birlikte yükseköğrenim yapmak isteyen din görevlileri, yeni imkanlar elde etmişlerdir. Günümüzde de din görevlileri arasında çeşitli sebeplerle yükseköğrenim yapmayı isteyenlerin sayısı artmaktadır. Bu araştırmada din görevlilerinin yükseköğrenim algısı incelenmektedir. Araştırma iki bölümden oluşmaktadır. Araştırmanın teorik bölümünde din görevlileri tanımlanarak din görevlileri ile eğitim arasındaki ilişkiler anlatılmıştır. Özellikle Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinden Cumhuriyet dönemine geçiş sürecinde ve Cumhuriyet döneminin ilk yıllarından günümüze kadar geçen süre içerisinde gerçekleşen yapısall ve zihinsel dönüşümler ele alınmıştır. Bu bağlamda Diyanet İşleri Başkanlığı'nın kurulması ve kanunla kendisine verilen görevler ele alınarak günümüzde din görevlisi yetiştiren kurumlar ile din görevlisi kapsamına giren sınıflar incelenmiştir. Araştırmanın uygulamalı bölümünde ise Karabük ili din görevlilerinin yükseköğrenim hakkındaki düşünceleri, yükseköğrenimin önündeki engeller, alan tercihleri, yükseköğrenimin manevi hayata etkileri vb. hususlara değinilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen çıkarımlar sonuç bölümünde değerlendirilmiştir.
Türkiye'de müzik öğretmeni yetiştiren kurumlardaki bireysel çalgı eğitiminde etüt ve eser seçimine ilişkin öğretim elemanı görüşleri

Bu araştırma, müzik öğretmeni yetiştiren kurumlardaki bireysel çalgı dersine giren öğretim elemanlarının, öğrencileri için etüt ve eser seçiminde nelere dikkat ettiklerini, ne tür etüt ve eserlere ağırlık verdiklerini, öğretim elemanlarının görüşleri doğrultusunda belirlemeyi amaçlamaktadır. Bu araştırmada uzman görüşleri doğrultusunda hazırlanan 39 soruluk bir anket kullanılmıştır. Anket Türkiye'de 2010- 2011 eğitim öğretim yılında ders vermekte olan müzik öğretmeni yetiştiren kurumlardaki keman dersine giren öğretim elamanlarına uygulanmıştır. Elde edilen veriler yüzde-frekans hesapları ile analiz edilmiştir. Bulgular sonucunda öğretim elemanlarının büyük bir kısmının etüt ve eser seçiminde programın yanında, öğrencilerin seviyelerine de dikkat ettikleri belirlenmiştir. Deşifre düzeyini geliştirici etütlere belli oranda yer verdikleri, etüt seçiminde öğrencinin görüşlerini fazlaca önemsemedikleri ve çoğunluğunun kendi müzikal beğenilerine büyük ölçüde ve kısmen önem verdikleri sonucuna varılmıştır. Öğretim elemanlarının çoğunluğunun etüt seçiminde kendi çaldıkları etütlere büyük ölçüde; çift ses çalışmaları, akor çalışmaları ve süsleme biçimlerini içeren etütlere orta düzeyde yer verdikleri tespit edilmiştir. Öğretim elemanlarının %82.5'inin düo etütlere kısmen ve az ölçüde yer verdikleri anlaşılmıştır. Eser seçiminde öğretim elemanlarının öğrencinin görüşlerine belli ölçüde dikkat ettikleri, Barok döneme ait eserlere ağırlıklı bir şekilde yer verdikleri, Çağdaş Türk bestecilerine ait eserlere daha az yer verdikleri, keman eğitimine uyarlanmış Geleneksel Türk Halk Müziği eserlerini çok az seçtikleri, keman eğitimine uyarlanmış Geleneksel Türk Sanat Müziği eserlerine ve okul şarkıları ile marşlara sınırlı düzeyde yer verdikleri belirlenmiştir. Öğretim elemanlarının çoğunluğunun eser seçiminde kendi müzikal beğenilerine büyük ölçüde önem verdikleri ve kendi çaldıkları eserlere büyük ölçüde yer verdikleri görülmüştür. Öğretim elemanlarının düo eserlere fazla yer vermedikleri belirlenmiştir. Bu bulgular doğrultusunda önerilerde bulunulmuştur.
Temel eğitim okullarında yaratıcı düşüncenin güdülenmesi

YÜKSEK LİSANS TEZ ÖZÜ TEMEL EĞİTİM EĞİTİM OKULLARINDA YARATICI DÜŞÜNCENİN GÜDÜLENMESİ Gülçin Mutlu Resim Anasanat Dahi Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Şubat 1999 Danışman : Yrd. Doç. Aydın Aşkan Çocuğun bize kendisini yansıtması ve olaylar hakkındaki düşüncelerini ifade etmesinde, yalın bir anlatım aracı olan resmin önemi büyüktür. Çocuk resimlerinin başlıca önemi, çocuğun düşünce şeklini yansıtmasıdır. Sözlü anlatım gibi, figüratif ifade de, basit bir oluşum olarak kabul edilmektedir. Çocuk, kendi resimlerinde bize imgelerini, düşüncelerini ayrıntılarıyla anlatma olanağı bulur, zaman zaman hatalara ve resmin fakir kalmasına sebep olabilir. Resim, çocukla iletişim kurmakta karşılaştığı güçlükleri aşma konusunda, yetişkine yardımcı olur. Oyun gibi, haberi olmadan onun kendini ifade etmesini sağlar. Resim, çocuğun dış dünyayı algılayışının bir göstergesi kabul edilir. Çizme, boyama, inşa etme gibi etkinlikler karmaşık süreçlerden oluşur. Çocuk bu çabalan sırasında çeşitli öğeleri birleştirerek anlamlı bir bütün oluşturur, böylelikle deneyim kazanır. Çocuk bize resmiyle kendisinin bir parçasını yansıtmakta, olaylar hakkındaki duygu, düşünce ve görüş biçimlerini dile getirmektedir. Çocuk için resim bir anlatım aracıdır. m Çocuklar, yaratıcı çalışma için özel bir uyanma gereksinim duymazlar. Her çocuk, herhangi bir engelleme olmaksızın, kendisinde var olan, derin yaratıcılık dürtülerini kullanabilir. Çocuk, okul öncesinden başlayarak, okul içinde ve okul dışında yapıcı ve üretken olarak sanatsal etkinliklerde rol alır. Ayrıca, sanatın, yaşına göre kendisini ilgilendirebilecek pek çok alanına izleyici, değerlendirici ve gereğince eleştirici olarak katılır. Böylece, çocuk, sanatın insan yaşamındaki yerini ve önemini algılar. Eğer çağdaş yaratıcı bireyler istiyorsak, yaratıcı süreçte yer alan sezgi, imgelem, araştırma, bulma, sınama, yeniden bulma gibi yetileri göz ardı etmemeliyiz. Çağdaş sanatında, eğitiminde temel amacı bunu gerçekleştirmektir.
Yaşam bilimleri profesyonellerinin iklim değişikliğinin sağlık etkileri konusunda eğitim ihtiyaçlarının tespiti

Bu araştırmanın amacı yaşam bilimleri profesyonellerinin iklim değişikliğinin sağlık üzerindeki etkileri konusundaki temel bilgi düzeylerini ve farkındalıklarını araştırarak; eğitim ihtiyacı olup olmadığını tespit etmektir. Bu araştırma aynı zamanda konu ile ilgili çözüm önerileri sunmak ve bu konu ile ilgili neler yapılabileceğine vurgu yapma amacı taşımaktadır. Eğitim ihtiyacı tespitinde yaşam bilimleri profesyonellerinin iklim değişikliğinin sağlık üzerindeki etkileri hakkında bilgi düzeylerini belirlemeye yönelik soruların yer aldığı anket hazırlanmıştır. Veri toplama görüşme tekniği ile, verilerin kantitatif analizi frekans ve yüzde hesaplamalarıyla yapılmıştır. Bu amaçla 158 katılımcıya araştırıcılar tarafından geliştirilen konu ile ilgili anket uygulanmıştır. Araştırma sonucunda yaşam bilimleri profesyonellerinin iklim değişikliği konusunda kısmen bilgi sahibi olduğu belirlenmiştir. İklim değişikliğinin sağlık etkileri konusunda katılımcıların yarısı kısmen bilgi sahibi olduğunu ifade etmişlerdir. Katılımcıların iklim değişikliğinin sağlık üzerine etkileri konusunda bilgi kaynakları başlıca internet ve yazılı basındır. Katılımcıların çoğu Türkiye'de iklim değişikliğinin sağlık etkileri ve uyumdan sorumlu bir kurum olduğunu bilmediğini belirtmiştir. İklim değişikliğinin sağlık etkileri konusunda hizmet içi eğitim veya herhangi bir kursa/seminere katılmayanların sayısının oldukça fazla olduğu tespit edilmiştir. Katılımcıların çoğu konu hakkında yetersiz bilgiye sahip olduklarını ve eğitime ihtiyaç duyduğunu belirtmiştir. Yaşam bilimleri profesyonellerinin iklim değişikliği ve sağlık etkileri konusunda eğitilmesi ve müdahale edebilirlik açısından uygulamalar geliştirilmesi gerektiği belirtilmiştir. Günümüzde önemli ve geri dönüşü olmayan, küresel iklim değişikliğinin Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi (BMİDÇS/UNFCC, 1994) kararları doğrultusunda yaşam bilimleri profesyonellerinin iklim değişikliğine adaptasyon sürecinde eğitim ihtiyaçlarının olup olmadığı tartışılmıştır. Elde edilen sonuçlar yaşam bilimleri profesyonellerinin küresel iklim değişikliğinin olası sağlık etkilerine karşı eğitime ihtiyaç duyduklarını göstermekte ve bu alanda eğitim verilmesinin gerekli olduğu düşünülmektedir.
Cumhuriyet Döneminde yapılan Milli Eğitim Şuraları ve alınan kararların uygulamaları: 1923 - 1960

Bu çalışma 1923- 1960 arasında yapılan Milli Eğitim şuraları ve uygulamalarını ele almaktadır. Çalışmada temel hedefler Şuraların programları, sonuçlan ve uygulamalarını verilen sürelere bağlı olarak ortaya koymak, Türk Milli Eğitiminde Şuraların yerini ve etkisini belirlemektir. Türk Milli Eğitimi, Osmanlı İmparatorluğu Dönemi ve Cumhuriyet Dönemi olarak iki temel bölüme ayrılır. Türkiye Cumhuriyeti de bütün modern devletler gibi Eğitim ve Öğretimi bir kamu görevi olarak üstlenmiştir. Türkiye Cumhuriyeti yöneticileri ve eğitimcileri Cumhuriyetin kuruluşu sırasında Osmanlı İmparatorluğu'ndan olumsuz bir eğitim teşkilatı devraldılar. Türkiye Cumhuriyetinin kurucuları eğitimde, Cumhuriyetin idealleri ve inkılaplarına uygun olarak 'çağdaş, milli, merkeziyetçi ve laik' bir sistemi hedef olarak kabul ettiler ve uygulamaları bu doğrultuda yaptılar. Milli Eğitim Bakanlığı eğitim ve öğretimin değişen ve gelişen ihtiyaçlara uygun olarak hızla teşkilatlanmaya yöneldi. Milli Eğitim Bakanlığı teşkilatı ikiye ayrılır. Bunlar merkez ve taşra teşkilatlandır. Merkez teşkilatının örgütlerinden birisi şuradır. Şura 22.6. 1933 tarih ve 2287 sayılı kanunla oluşmuştur. Milli Eğitim Şurası 1960'a kadar altı defa toplanmış ve önemli sonuçları olmuştur. Birinci Milli Eğitim Şurasının temel gündemleri ve konulan Milli Eğitimin planlan, esaslan, talimatlar ve müfredatlan, İkinci Şuranın; ahlak, Türk Dili ve Tarihi, Üçüncü Şuranın; Teknik ve Mesleki Eğitim ve Öğretim, Okul-Aile İşbirliği, Dördüncü Şuranın; ilköğretim, ortaokul ve liselerin okul programlan ile eğitim ve öğretimdeki demokratik esaslar, Beşinci Şuranın; İlköğretim Kanun Tasarısı ile Yönetmeliği, Özel Eğitim ve Okul Sağlığı, Altıncı Şuranın; Mesleki ve Teknik Eğitimle Halk Eğitimi olmuştur. Yapılan bu Şuralann sonuçlan tam olarak uygulanamamıştır. Nüfus artışı dolayısıyla Türkiye'de eğitime olan talep arttı. Hükümetler 1950'den sonra popülist politikalar uyguladıklan için Milli Eğitim Şuralanmn uygulamalan da yeterli olmamıştır. IŞura üyeleri toplantılarda görüşlerini, Şuranın konulan ile ilgili görüşlerini açıkça dile getirmişmişler, raporlar hazırlamışlardır. Bunun sonucunda Şura çalışmaları önemli sonuçlar doğurmuştur. Sonuç olarak 1923- 1960 arası Milli Eğitim Şuraları içerik ve hedefleri açısından vazifesini yerine getirmiş ama uygulamalarında eksiklikler görülmüştür. II
7-11 yaş grubu çocuklarda halk oyunları eğitiminin depresyon düzeylerine etkisi

Bu çalışmada, serbest zaman etkinliği olarak halk oyunları egzersizinin, öğrencilerin depresyon düzeyleri üzerindeki etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada ön test-son test modeli uygulanmış ve veri toplama aracı olarak Maria Kovaks'ın (1979) Beck Depresyon Ölçeğini (1961) kaynak alarak geliştirdiği çocuklarda depresyon ölçeği kullanılmıştır. Çalışma Konya merkez ilçelerinde öğrenim görmekte olan 7-11 yaş grubu 250 deney ve 250 kontrol olmak üzere 500 öğrenci üzerinde uygulanmıştır. Deney grubuyla 10 hafta boyunca halk oyunları egzersizleri yapılmış, deney ve kontrol grubuna çalışmanın öncesinde ve sonrasında beck depresyon ölçeği uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler elektronik ortama aktarılmış ve istatistiksel analizler için SPSS 16.00 programı kullanılmıştır. Verilerin normal dağılım gösterip göstermediği ve varyanslarının homojenliği test edildikten sonra farklılıkların tespitinde; One Way Anowa gruplar arası farklılıklar da ise Tukey testi kullanılmış ve hata düzeyi 0,05 olarak alınmıştır. Elde edilen bulgular sonucunda deney grubuna ait depresyon düzeylerinde düşüş gözlenirken, kontrol grubunda artış olduğu gözlemlenmiştir. Deney ve kontrol grubu ilk ve son ölçüm değerleri arasında istatistiki açıdan anlamlı farklılık tespit edilmiştir (P<0,05). Öğrencilerin depresyon düzeylerinin cinsiyet ve kardeş sayısı bakımından anlamlı bir farklılık bulunmazken (P>0,05)yaş grupları karşılaştırmasında 9-10 yaş grubu öğrencilerin depresyon düzeylerinde bir düşüş gözlenmiştir (P<0,05). Özel sektör ve kamu sektöründe çalışan anneye sahip bireylerin depresyon düzeylerinde anlamlı bir düşüş gözlenmiştir (P<0,05). Baba meslekleri bakımından karşılaştırılmasında, serbest meslekte çalışan babaya sahip olan öğrencilerin depresyon düzeylerinde artış gözlenirken, kamu ve özel sektörde çalışan babaya sahip olan öğrencilerin depresyon düzeylerinde düşüş gözlenmiştir. Yükseköğretim mezunu anneye ve babaya sahip olan öğrencilerin depresyon düzeylerinde anlamlı düşüş gözlenirken (P<0,05), ilköğretim mezunu babaya sahip olan bireylerin ortalamalarında ise artış gözlemlenmiştir. Yüksek gelir ortalamasına sahip bir ailede yaşayan öğrencilerin depresyon düzeylerinde istatistiki açıdan anlamlı düşüş görülmüştür (P<0,05). Sonuç olarak; Halk oyunlarının 7-11 yaş grubu öğrencilerinde depresyon düzeylerine etkisinin incelenmesi amacı ile yapılan çalışmada, halk oyunları egzersizinin, öğrencilerin depresyon düzeylerine olumlu etkisinin olduğu görülmüştür.