turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Modernizm sürecinde sanat nesnesi

Bu tezin amacı, dünyanın oluşumundan bugüne dek varlığını kaybetmeden, çeşitli şekillere bürünerek yaşamımızın bir parçası haline gelen sanat nesnesinin, modernizmle beraber dünyadaki gelişmelere ayak uydurarak büyük bir hızla kendini değiştirmesi ve sonsuz dönüşümünün izlediği yolun tarihsel gelişimini özetleyerek sunmaktır. Aynı zamanda bu süreç içinde sanat nesnesinin gelişiminde etkili olan sanatçılar ve önemli sanat akımlarının birbiriyle olan etkileşimlerini, dünyada cereyan eden siyasi ve ekonomik olayların sanat hayatına etkisi, bu etkilerin sanatçılar tarafından nasıl ele alındığı ve sanatçıların eserlerine nasıl yansıdığı araştırılmıştır. Dört bölümden oluşan Tez'in Birinci Bölümünde Çağdaş Sanatın oluşumuna dair bir giriş yapılmış, ikinci bölümde ise Modern Sanatın tarihsel süreci hakkında, dönemin önemli sanat akımları ve önemli sanatçıları hakkında detaylı bilgi verilmiştir. Tezin üçüncü bölümünde 1950 sonrası sanattan bahsedilmektedir. Son bölümde ise tez konusuyla ilgili, farklı malzemelerden yapılmış eserler bulunmaktadır.
II. Dünya Savaşı sonrasında meydana gelen kültür değişmeleri ve Türk resim sanatına etkileri

II. Dünya Savaşı sonrasında oluşan değişimlere ve dönüşümlere bakıldığında ekonomik, siyasi, toplumsal, kültürel vb. birçok alanda meydana gelen değişmeler sanatçıyı ve doğal olarak sanatı da etkilemiştir. 1939- 1945 yıllan arasında meydana gelen bu savaşa Türkiye katılmamış; fakat sonuçlarından hem savaşın yaşandığı dönemde hem de sonrasında etkilenmiştir. Savaşın bittiği yıllarda ülkemizde çok partili döneme geçiş yaşanmış ve bunun sonucunda siyasal anlamda yeni oluşumlar meydana gelmiştir. Siyasi, ekonomik, sosyal ve teknik gelişimlerin günümüze doğru yaklaştıkça daha hızlı ve sıklıkla gerçekleştiğini; beraberinde ise sanatın da aynı şekilde başkalaştığı gözlenmiştir. 1950 sonrasında Batı'ya açılımda ve kültür yapımızdaki yenilenme hareketleri ile resim sanatımızda gelişmeler olmuştur. Sanatımız toplumun her kesimine ulaştırılmış, galerilerin sayısı artmış, sanatçı sayısında oldukça büyük bir artış görülmüş, yabancı eserler çeviri yoluyla dilimize kazandırılmış, Batı ile olan ilişkilerdeki artış sonucu bilgi alışverişlerinde artış meydana gelmiştir. Bütün bunlar sanatımızdaki gelişmelerin bir göstergesidir.
Seramikte alternatif fırınlar ve bir fırın uygulaması

Günümüze kadar süregelen arkeolojik çalışmalar doğrultusunda elde edilen bilgilere göre seramiğin yaklaşık M. Ö. 30 bin yılından bu yana insanoğlu hayatında var olduğu bilinmektedir. Neolotik Çağ ile yerleşik hayata geçen toplumlarda kap, kacak ya da saklama kabı, dini ya da dekoratif figür olan seramik, teknoloji, endüstri ve sanatın gelişmesi sonrasında geleneksel kimliğinin yanı sıra endüstriyel ve sanat alanında yerini almıştır. Seramiğin yapım aşamalarından biri olan pişirim aşaması, tarihsel süreç boyunca farklı arayış ve deneyim aşamalarından geçmişştir. Bulunulan coğrafi konumun ve bu konumun koşullarına bağlı olarak farklı malzeme ve pişirim teknikleri arayışlarına gidilmiştir. Bu çalışmada seramik malzemesi, seramik yapım aşamaları ve fırınları ile ilgili bilgi vermek, seramiğin ve seramik sanatının tarihçesi hakkında bilgiler sunmak, bu tarih sürecinde yapılmış alternatif fırınları örneklerindirerek bir fırın heykel uygulaması sunmak amaçlanmıştır. Bu amaçtan yola çıkarak, seramik ve pişirim tarihi ile ilgili bilgiler araştırılmış, daha önce yapılmış alternatif fırınlar örneklendirilerek sanatçıları ve fırınların yapım aşamaları ile bilgiler verilmiş, uygulamalı olarak bu alternatif fırın çalışmalarından biri olan fırın heykel çalışması ile sonlandırılmıştır.
Rus resim sanatında sembolizmin öncüsü Mihail Aleksandroviç Vrubel

Bu çalışmamızda 19. yüzyıl Rus resim sanatında Sembolizm akımının öncüsü olan Mihail Aleksandroviç Vrubel'in yaşamı ve sanatsal çalışmalarına yansıyan akımın özellikleri incelenmiştir. Çalışmadaki amaç, Vrubel'in yaşamını ve akımın yansıdığı çalışmalarını incelemenin yanı sıra, Türkiye'de çok fazla tanınmayan sanatçının kimliğini öne çıkarmak ve ülkemizde tanınmasına destek olmaktır. Çalışma resim sanatıyla ilgili olduğundan, söz konusu olan resimler ayrıca sunulmuştur. Sanatçının yapıtları incelenirken araştırma yöntemi kullanılmış ve karşılaştırma yapılmıştır.
Heykel sanatında ahşap çerçeve ile büyültme tekniği

Jüri : Doç. Dr. Görüş BABAYEV Doç. Dr. Fikret HAŞİMOV Yrd. Doç. Dr. Mustafa BULAT Ahşap çerçeve ile heykel büyültme tekniğinin uygulama aşamalarında çeşitli araç ve gereçler kullanılmaktadır. Ahşap çerçeve ile büyültme tekniğinin uygulanabilmesi için öncelikle bir model heykelin yapılması gerekmektedir. Bu model heykelin kilden oluşturulup alçı dökümünün büyültülmesi faydalar sağlayacaktır. Ahşap çerçeve ile büyültme tekniği, bir model heykelin çerçeveler yardımıyla istenilen ölçeklerde büyültülerek oluşturulmasıdır. Çerçeveler içine sabitlenen model heykel üzerinde formları büyültmede kullanılacak noktaların belirlenmesi gerekmektedir. Belirlenen bu noktaların çerçevenin sol başlangıcından alınacak bir cm cinsinden genişlik ölçüsü, çerçevenin üst başlangıcından alınan yükseklik ölçüsü ve noktaların çerçeve yüzeylerine olan derinlik ölçüleri tespit edilmektedir. Bu ölçüler büyültme oranları kadar artırılarak oluşturulacak büyük ebatlardaki heykel yapıtı üzerine taşınmaktadır. Ahşap çerçeve ile heykeller büyültüldüğü gibi küçük ebatlardaki model rölyeflerde istenilen oranlarda büyültülebilmektedir.
2000 sonrası Türk sinemasında mekan kullanımı

Bu çalışma mekan ve sinema arasındaki çok boyutlu ilişkiyi 2000'li yıllar sonrası Türk sinemasını merkez alarak incelemeyi amaçlamaktadır. Mekan kavramı özü itibarı ile çok geniş bir çalışma alanına sahiptir. Bu noktada mekan kavramı değişen üretim ve tüketim ilişkileri bağlamında ele alınarak, gerçek mekanın uğramış olduğu değişim halinin sinemasal mekana olan etkilerini belirlemek için filmlerde kullanılan mekansal kodlamalar analiz edilmiştir. Tezde belirlenen amaca ulaşmak için çalışma, dört ayrı bölüm üzerinden kurgulanmıştır. Birinci bölümde, mekan kavramı üzerinde durulmuştur ve mekanın uğramış olduğu değişimler kentsel mekanlarla desteklenmiştir. İkinci bölümde sinema ve mekan arasındaki ilişkiden yola çıkılarak 2000 sonrası Türk sinemasında mekan kullanımı incelenmiştir. Üçüncü bölümde sinemasal mekanın oluşum sürecinde filmdeki teknik unsurların ne derece etki ettikleri detaylı bir okumaya tabi tutulmuştur. Tezin son bölümü olan dördüncü bölüm ise çalışmanın örneklem kısmını oluşturmaktadır. Sinemasal mekanın kullanım doğasını belirlemek için Türk sinemasında 2000'den sonra çekilmiş olan altı film ve bu filmlere öncülük eden 1997 yapımlı film, ayrıca Türkiye ve Türkiye sinemasıyla örtüşen çeşitli acılardan dolayı Avrupa göçmen sinemasından bir film incelenmiştir. Belirlenen filmlerin seçilmesinde amaçlı örneklem kullanılmıştır. Filmlerin analizinde ise nitel içerik ve biçimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. Çalışmanın sonucunda gerçek mekanın uğramış olduğu değişimlerin sinemasal mekana yansıdığı görülmüştür.
Güzel sanatlar eğitimi bölümlerinde uygulanan geleneksel baskıresim tekniklerine alternatif olabilecek teknik önerileri

Bu araştırma Güzel Sanatlar Eğitimi bölümlerine uygulanan geleneksel baskıresim tekniklerine alternatif olabilecek tekniklerin ortaya konmasını amaçlayan bir çalışmadır. Güzel Sanatlar Eğitimi bölümleri baskıresim derslerindeki teknikler, okulların sahip olduğu baskıresim atölyesi donanımı ve imkanları doğrultusunda öğretilmektedir. Her okuldaki baskıresim atölye imkanlarının aynı olmaması, alan uzmanlarının olmaması gibi nedenlerle geleneksel baskıresim tekniklerinin bazıları ders kapsamı dışında tutulmakta ve öğretilememektedir. Bu araştırma atölye imkanlarının kısıtlı olduğu okullarda yapılabilecek alternatif baskıresim teknikleri ve bu tekniklerde kullanılabilecek malzemelerle ilgilidir. Geliştirilen ve uyarlanan alternatif baskıresim teknikleri, Güzel Sanatlar Eğitimi bölümlerindeki öğrencilere yöneliktir. Söz konusu bu öğrenciler, birer görsel sanatlar öğretmeni adayıdır. Bu nedenle alternatif tekniklerin muhatabının ilk, orta ve lisedeki öğrencilerin olduğunu da söyleyebiliriz. Alternatif baskıresim tekniklerini öğrenen öğrenci, öğrendiği teknikleri uygularken, kazandığı deneyim sonunda farklı malzemeleri kullanma becerisini kazanacak ve bu kazanımlarını öğretmen olarak gittiği okulda uygulama ve uygulatma imkanına sahip olacaktır. Geleneksel baskıresim teknikleri yüksek, çukur, düz ve elek baskıresim olarak dört ana başlık altında toplanmıştır. Yüksek, çukur ve elek baskıresim teknikleriyle ilgili uygulama çalışmaları yapılarak uygulama görselleri kaydedilmiş ve teknikler ayrıntılı olarak açıklanmıştır. Düz baskıresim tekniklerinden biri olan litografi tekniğini gerçekleştirmek için gerekli olan araç ve gereçlerin olmaması nedeniyle uygulama yapılamamış, tekniğin yapım aşamaları ayrıntılı olarak açıklanmıştır. Geleneksel baskıresim tekniklerine alternatif olabilecek teknikler ve malzemeler denenerek uygulamalar yapılmış ve bu uygulamalar kaydedilmiştir. Alternatif baskıresim tekniklerinin geleneksel baskıresim tekniklerine göre karmaşık işlem basamakları içermediği için çok daha kısa sürede tamamlanabildiği sonucuna varılmıştır. Geleneksel baskıresimde kullanılan toksik maddeler alternatif baskıresim tekniklerinde kullanılmadığı için sağlık açısından avantajı olduğu görülmüştür. Alternatif baskıresim tekniklerinde kullanılan malzemeler kolay temin edilebilir ve maliyeti geleneksel baskıresim tekniklerinde kullanılan malzemelere göre düşüktür. Geliştirilen ve uyarlanan alternatif baskıresim teknikleri tam donanımlı bir atölyeye ihtiyaç duymadan yapılabilecek tekniklerdir. Alternatif baskıresim tekniklerinin bu avantajları nedeniyle baskıresim derslerinde uygulanabilecek teknikler olduğu öngörülmektedir. Bu teknikleri öğrenen öğretmen adaylarının gittikleri okullarda atölye, araç-gereç eksikliği gibi zorlukları yaşamadan baskıresim tekniklerini uygulatabilecekleri öngörülmektedir.
Toplumda şeffaflığın görsel tanımı

Bu çalışmada 'Şeffaflık', bilinen şekliyle 'saydam, arkasını gösteren' anlamının ötesinde, 'bilinçlilik konumunu' tanımlamak üzere kullanılmıştır. Burada şeffaflık, tek tek bireylerin aydınlanmaya giden yolda kendi benlikleriyle karşılaşmaları ve bilinç arınması sonucunda varılan noktadır. Aydınlanma, başta Kant olmak üzere birçok düşünür tarafından araştırılmış ve tanımlanmıştır. Bu anlamıyla şeffaflık ve aydınlanma, sanat tarihinde ve özellikle günümüz sanatında sonsuz açılımlar bulur. Toplumsal olaylara ve gerçeklere ilgi duyan birçok sanatçı, toplumda gerçekleşen değer çöküşünü, ahlak sistemini, siyasi yapılanmaları eserlerinde sorgulamaktadır. Dolayısıyla sanatın varoluşunun doğal sonucu olarak nitelendirilebilecek bir şekilde toplumda zoraki bir yüzleşme yaşanmakta; sanat, toplumu zoraki bir şeffaflaşmaya yöneltmekte, bu şekilde toplumsal gelişim süreci hızlanmaktadır. Şeffaflık ve toplumsallık üzerine yapılan sanatsal çalışmalarda, toplumda varlığını sürdüren çelişkiler, kültürel çöküş, ahlaki değerler ve yönetim sistemleri gibi konularda karşılaşılan çıkmazlar ironik bir tavırla ele alınmıştır. Bunun yanı sıra, dünya mitolojisinden dinsel ya da tarihsel çeşitli simgeler yoluyla, bilgeliğin, özgürlüğün ve kitlesel bir aydınlanmanın olası görüntüleri kurgulanmıştır.
Kentsel mekanlarda yer alan işaret sistemlerinin grafik tasarım açısından incelenmesi ve Ankara Mogan Parkı için uygulamalar.

Konuşmanın yeterli ya da mümkün olmadığı ortamlarda çevremizle bağlantı kurmamızı 'görsel iletişim' sağlamaktadır. Görsel iletişim, bir takım sembol ve işaretler aracılığı ile insanlar arasında, söze gerek duyulmaksızın iletişim sağlayan evrensel bir iletişim şeklidir. Görsel iletişim sistemleri sayesinde insanlar kolayca bilgilenmekte, işaretlerin verdiği mesaja göre hareket etmekte ve böylece yaşanılan kolaylaşmaktadır. Bu yüzden yazılı ve sözlü anlatımlardan daha hızlı bir iletişim sağlayan görsel iletişimin önemi her geçen gün artmaktadır. Ulaşım, haberleşme, alışveriş, ürün kullanımı gibi yaşamın her anında karşımıza piktogram diye adlandırılan kendini açıklayıcı sembol sistemleri çıkmaktadır. Hızla gelişen teknoloji, her gün yeni boyutlar kazanan toplumsal ilişkiler farklı din, dil, ırk, kültür alışkanlıklarına sahip insanlar için yeni ortak sembolleri gerekli kılmaktadır. 'Kentsel Mekanlarda Yer Alan İşaret Sistemlerinin Grafik Tasarım Açısından İncelenmesi ve Ankara Mogan Parkı İçin Uygulamalar' başlıklı bu çalışmada bilgi ve görüntü akışının evrensel düzeyde gerçekleşmesine yönelik görsel elemanların tartışılması amaçlanmıştır. Bu bağlamda, toplumun farklı kesimlerine hitap edecek ortak bir görsel dil oluşturacak, kentsel mekana kimlik kazandıracak özgün bir çalışmanın oluşturulması için çaba harcanmıştır. Çalışma kapsamında öncelikle I. Bölüm'de metin için yararlı olacak görsel iletişim, grafik tasarım konularında bilgi verilmiştir. Görsel iletişimin önemli bir öğesi olan piktogramın genel özellikleri 'Görsel İletişim' başlığı altında incelenmiştir. Çalışmanın amacını oluşturan yönlendirme işaretleri hakkında bilgiler ise 'Grafik Tasarım' başlığı altında verilmiştir. Kentsel mekanlarda yer alan işaret sistemleri ise EL Bölüm'de incelenmiştir. Bu bölümde kentsel çevre, kentsel çevrede işaret sistemleri, kentsel mekanlar ve grafik tasarım konularına değinilmiştir. Ill III. Bölüm'de işaret tasarımının bileşenleri, uygulama alanları, planlama ve üretim süreçleri 'işaret Sistemi Tasarımı' başlığı altında incelenmiştir. Tarihsel verilerden yararlanılarak çeşitli spor faaliyetleri, sosyal aktiviteler ve hayvanat bahçesi ile ilgili çeşitli çalışmaların analizi yapılmıştır. IV. Bölüm'de işaret tasarımına örnek olarak parklar ele alınmıştır. Parklarda yer alan 'Harita Yöneticisi', 'Yön İşaretleri' ve 'Kural ve Düzen İşaretleri' alt başlıklar halinde incelenmiştir. Tüm bu araştırmalardan elde edilen veriler doğrultusunda; park kimliği ön planda tutularak, genel tasarım ilkeleri çerçevesinde, Ankara Mogan Parkı için evrensel iletişimin gerçekleşmesine yönelik uygulama çalışmaları ve analizler ile çalışma sonuçlandırılmıştır.
The Empire's exhibition and the city's biennial: Contemporary implications of world as picture

Bu çalışma, liberalizm ve neoliberalizm çağlarında dünyayı temsil etme biçimlerine dair tarihsel bir perspektif sunmayı amaçlıyor ve bu iki dönemde ortaya çıkan iki sergi modeline odaklanıyor: Geç 19. Yüzyılın dünya sergileri ve geç 20. Yüzyılın çağdaş sanat bienalleri. Görkemli sergi formları olarak bu iki model, ekonomik gelişmenin zirve yaptığı dikkate değer dönemlerde ortaya çıkmış veya yaygınlaşmıştır. Dünya sergileri imparatorluklar ve sömürgeler üzerine kurulu bir dünya düzeninin temsilini sunarken, dünyadaki çağdaş sanat bienallerinin sayısı 1980'lerde, düzenleyici temel birimin çok kültürlü, rekabetçi kent olduğu değişen neoliberal dünya düzeniyle beraber ciddi bir artış kaydetmiştir. Bu çalışma, iki sergi biçimi arasında anakronistik bir karşılaştırma veya sergi yapma pratiğiyle ilgili sanat tarihsel bir perspektif sunmayı hedeflemiyor. Tez, daha ziyade, bu iki sergi modelinin bir paralel okumasının toplumsal ve ekonomik yeniden düzenlendiği bu iki dönüm noktasının temsiliyet diyagramlarını incelemek için farklı bir kavrayış arz eden bir temel sunduğu fikrinden yola çıkıyor. Dünya sergileri bilim ve üretim teknolojilerindeki gelişmeleri sunan, insan faaliyetlerinin ilk defa daha önce olmadığı kadar doğrudan bir biçimde kültür adı altında sergilendiği temsili dünya resimleriydi. Dünya sergileri çağı aynı zamanda dünya resmi çağıydı: Bu resmin metaforik olarak geleneksel pentürü temsil ettiği düşünülebilir. Öte yandan, bienallerin çizdiği dünya resmi metaforik olarak çağdaş sanatın kendisi gibi görülebilir: Evrensel sanat ve demokratikleşme bütünlüğünü temsil etmek üzere teşhir edilen çeşitlilik, demokrasi ve özdüşünümselliğin eskisi kadar elle tutulamayan, çok katmalı, parçalanmış, karmaşık ve geçici bir enstalasyonu.
17. yy ve sonrası resim sanatında tematik bağlamda mekan-figür ilişkisi

Bu çalışmada, öncelikle tarihsel ve kültürel perspektif içerisinde, sanatsal üretimi temellendiren, düşünsel eğilimi ve içeriği oluşturan konunun, resim biçimlendirme elemanları ile birlikte incelenmesine yer verildi. Kompozisyonu oluşturan öğelerin, içerik ile olan ilişkisi ve espası oluşturan yapının farklı bakış açıları incelenmiştir. İnsan figürü, Sanat Tarihi boyunca resim sanatının konusu olmuştur. İnsan, yaşadığı mekan ve coğrafyası ile kültürel formunu oluştururken, yaşama ve sanata dair ilkeler ve kanonlar belirlemiştir. Çağlar ve dönemlerle birlikte resim sanatındaki değişimler, bütün bu coğrafi ve kültürel yapılarla biçimlenip resmin geleneklerini oluşturmuştur. Antik dönemlerden günümüze insanlık tarihi, yaşadığı süreçlerle oluşturduğu değer-lerini sanat diliyle biçimlendirmiştir. Resim sanatı bütün süreçleri içerisinde, insan ve mekan kavramını, Fizik, Metafizik dünyası ile semboller, kavramlar, mitler oluşturarak çok tanrılı ve tek tanrılı dinlerle sanatın meselesi haline getirip günümüze kadar süregelen karşıtlıklarıyla birlikte, büyük dramların yaşandığı sanatsal formunu yapı-landırmıştır. İnsanın merkezde olduğu rönesans dönemiyle başlayan büyük buluşlar, bilimi olduğu gibi sanatı da biçimlendirmiştir. İçeriğin oluşumunda figür ve mekan ilişkisi resimsel düşüncenin baş sorunu haline gelirken, sanat tarihi ve gelenekleri içerisinde ustaların resim kompozisyonlarını bu bağlamda değerlendirip yorumlamaya çalıştım.17. yy ve sonrası resim sanatında, dönemlerle birlikte ele aldığım ressamların resimlerini, tematik bağlamda içeriğe dayalı insan ve sosyal yapısının temel resimsel elemanlarla nasıl biçimlendirildiği ve kompozisyonlarında insan figürünün kişisel üslup da gözetilerek oluşturdukları ifade ve form tasaları üzerine yorum yapmaya çalıştım. Bu konularla ilgili farklı düşünceler, bakışlar oluştukça, resmin bakışı, duyumsanması, yorumlanması zenginleşir ve çoğalır. Resim üzerine bağlayıcı ve doğrulayıcı düşünceler resmin algısını daraltır. Ben her zaman farklı bakışlarla sanat nesnesinin anlamının çoğalacağını, zenginleşeceğini düşünüyorum. Mutlak hiçbir şey yoktur, doğa değişim halindedir; bu dinamik yapı içerisinde hem dünya görüşümü hem sanatsal formumu oluşturma çabası içerisindeyim. Yaptığım bu çalışma da bana böyle bir olanak sağlayarak, bulunduğum yolda sürprizleriyle birlikte resimsel heyecanım, toplumsal içerikle formunu oluşturmaktadır.
İktidar kavramı üzerinden görsel çözümlemeler

Sanat ilk insan kümelerinden başlayarak bugüne değin kat ettiği yollarda, her zaman etkililiğini korumayı bilmiştir. Bir toplumsal bellek niteliğini taşıyan sanat, girdiği dönemlerin sosyolojik, psikolojik ve ekonomik alanlar başta olmak üzere diğer alanlarında karakterlerinin şekillenmesinde etkili bir rol almıştır. Sanatın öncelikli olarak toplum ve birey nezdinde algı yaratma yeteneği, sanatı iktidarla ilişkilenmeye yönlendirmiştir. İktidarın büsbütün bir toplum üzerinde başat olma güdüsü, bu ilişkilenmeyi paradoksal olarak destekler niteliktedir. İktidar olgusunun kavramsal içeriğinin tek bir düzlemde sınırlandırılamaması, sanatla ilişkilenme tarzının da çeşitlenmesine neden olmuştur. İktidar kavramı üzerinden görsel çözümlemeler adlı çalışmamızda, iktidar olgusunun görsel sanatlar ile bağlantısının, tarihsel evrelerin karakteristik özelliklerine göre irdelemekteyiz. Tek başına geniş bir araştırma konusu olan iktidarın, kendi yaratım biçimlerini, dayandığı unsurları ve farklı düşüncelerin iktidara dair perspektiflerini çalışmamızın olgunlaşmasına katkı niteliğinde, araştırmamıza dahil etmekteyiz. Tarihsel süreçle beraber daha da karmaşık hale gelen iktidar olgusunun, modern dönemle beraber sanatla olan dirsek temaslarını, dönemin sanatçılarının belirli görsel çalışmalarıyla ifade etmeye çalışmaktayız. İnsanlığın varoluş sürecinde dönüm noktası olarak bilinen olayların iktidar ve sanat bağlantısı üzerinde incelemekte, yaşanan toplumsal krizlerin iktidarı ve sanatı nasıl etkilediğini araştırmamıza konu etmekteyiz. Çalışmamızın birinci bölümünde iktidar olgusunun kelime olarak ne olduğu, iktidarın kavram olarak içinde neleri barındırdığı ve iktidarla aynı anlamda kullanılan, güç ve otorite kavramları üzerinde durulmuştur. Michel Foucault'nun iktidarla ilgili görüşlerine yer verilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde sanat ve iktidar ilişkilenmesi irdelenmeye çalışılmış, dinin sanat üzerindeki iktidarına, modern dönemle beraber kapitalizmin sanatla olan ilişkilenme tarzına, kapitalizmin sanatta marka oluşturma gayretlerine ve son olarak iktidar ve sanatın cinsiyet ve beden üzerindeki etkisine değinilmiştir. Üçüncü bölümde sanat ve iktidar ilişkilenmesi, yapılan görsel uygulamalarla farklı tekniklerle yorumlanmıştır. Sonuç olarak yapılan uygulamaların kavramsal olarak analizi gerçekleştirilmiştir.
Nagidos antik kenti kazısı sonuçlarının sunumunda kullanılacak görsel ögelerin tasarımı

Sunu, bir projenin ya da bir ürünün tanıtımı, bir eğitim sürecinin ya da birgörüşmenin; iletişim bakımından daha anlaşılır bir duruma getirilmesiyle oluşan bir iletişim eylemini ifade eder. İnsan yaşamının her yönünde gözlemlediğimiz hız vedinamizm, iletişimin her alanına yön vermektedir. Böyle bir ortamda bir görsel iletinininsan zihninde yer edebilmesi gerçekten güçtür. Bu nedenle iletilerin doğru kodlanmasıgerekir. Bu doğru kodlama da tasarımlanmış olmayı gerektirir. Bu gereklilik sunularda da kendini göstermektedir. Sunuların belirli bir zaman akışı içinde sözlü anlatım ile beraberilerlediği ve görsel ögelerin ekranda belirli bir süre kaldığı düşünülürse, sunuların nedentasarlanması gerektiği daha iyi anlaşılabilir. Bu durumda disiplinler ve uzmanlıklar arası işbirliği büyük önem taşımaktadır. Sunularda kullanılacak görsel ögeleri hazırlamak, sunuyu yapacak olana görsel tercümanlık yapmak demektir. Tasarımcının görevikonuşmacının söz, mimik ya da jestlerle anlatamayacağı karmaşıklıktaki bilgilerin görsel dil yardımıyla dinleyicilere basitleştirilerek aktarılmasını sağlamaktır. Tasarımcı olasıteknik olanakları ve yöntemleri bu amaç doğrultusunda bilinçli olarak kullanmalıdır. Bazıdisiplinlerde yapılan bilimsel çalışmaları hedef kitleye iletirken, yalnızca işlenmemişfotoğraf ya da video görüntüleri yeterli olmamaktadır. Bu durumlarda çoklu ortam kavramı içinde değerlendirebileceğimiz teknikler, bilimsel amaçlı sunularda etkili biçimde kullanılabilmektedir. Bu tezde örnek uygulama olarak 'Nagidos Antik Kenti Kazısı' sonuçlarınınsunumunda kullanılabilecek görsel ögeler, özellikle 3 boyutlu modelleme tekniği ve diğer teknikler kullanılarak tasarlanmıştır. Beş bölümden oluşan bu tezin ilk bölümü, 'Nagidos Antik Kenti Kazısı'çalışmaları hakkında ayrıntılı bilgi vermektedir. İkinci bölüm, kazıda elde edilen sonuçlar hakkında bilgileri içermektedir. Üçüncü bölümde, sunuların genel kapsamı ve grafik tasarımın bu uygulamalara olası katkıları hakkında bilgi verilmiştir. Dördüncü bölüm, kazı sonuçlarının sunumunda kullanılacak ögelerin hazırlanma aşamalarını kapsamaktadır. Son bölümde ise kazı sonuçlarının sunumu için hazırlanan görsel ögelerin değerlendirmesi yapılmıştır.