turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
XVI. Milli Eğitim Şurasın'da program geliştirmeye yönelik alınan kararların yürürlüğe konma oranı

Bu araştırmada, XVI. Milli Eğitim Şurası'nda alınan kararların, Milli Eğitim Bakanlığı tarafından ne oranda yürürlüğe konulduğu belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırmanın giriş bölümünde ilk 15 Milli Eğitim Şurasında program geliştirme ile ilgili karar maddelerine yer verilmiştir. Bu 15 şuranın kararlarının hiçbir dönemde tam olarak uygulamaya konulmadığı söylenebilir. Çeşitli sebeplerle aksamalar olmuştur. Bu durumun yakın tarihte yapılan XVI. Milli Eğitim Şurası kararları için geçerli olamaması ümit edilerek konunun program geliştirme boyutu araştırmanın amacı olarak belirlenmiştir. Araştırma sonucunun, diğer şuralara ışık tutacağı düşünüldüğünde, araştırmanın önemli olduğu düşünülebilir. 'Belgesel Tarama' yöntemi ve 'Tarihi Yöntem' ile 'Görüşme ' tekniği kullanılmıştır. Konu ile ilgili resmi yazılar, belgeler, kitaplar, araştırmalar, yönetmelikler kaynak olarak incelenmiş, Milli Eğitim Bakanlığı yetkilileri, siyasi parti yetkilileri ve konu uzmanları ile görüşülmüştür. IVKonu ile ilgili çalışma yapılırken: 1- İl komisyon raporlarında program geliştirme alanına bakılmıştır. Coğrafi bölgeler kendi içinde bir bütün olarak ele alınmışlardır. 2- XVI. Milli Eğitim Şurası konularında program geliştirmeye ilişkin maddelerin az olduğu belirlenmiştir. 3- Şura kararlarından Milli Eğitim Bakanlığı'nın uygulamaya koyduğu maddeler için icra planının ilgili kademelerine yer verilmiştir. 4- Komisyonların şuraya yaptığı önerilerin çok olmasına karşın şura kararlarında az yer aldığı ortaya çıkmıştır. Ancak Bakanlığın bu kararları icra planında göstererek uygulama oranını % 100'e çıkardığı ortaya çıkmıştır. 5- Güneydoğu Anadolu Bölgesi önerileri % 60 oranında şura kararlarında yer almıştır. Bu oran bölgeler arasında en düşük değerdir. 6- Karadeniz Bölgesi, öneri sayısının en fazla olmasına karşın % 53,3 oranı ile şura kararlarında öneri sayısı ile en az yer alan bölge olmuştur.
İlköğretim okullarında demokrasi eğitimi üzerine bir araştırma

Demokrasi ilk olarak Yunan şehir devletlerinde görülür. Avrupa'da baskılardan kurtulma arayışlarındaki insanlar, eski Yunan-Roma biçimsel, sosyal değerlerini yaşatmaya yöneldiler. Bu anlayış, bireyin kendi değerini anlamaya yönelikti. Her alanı etkileyen düşünsel ve sosyal gelişim eğitimde de kendini gösterdi. Önceleri disiplin ve formalitenin hakim olduğu geleneksel eğitim; yerini deneysel öğretime bıraktı. Bireye, bireyin gelişimine önem veren yeni eğitim anlayışı benimsendi. Bu süreç günümüzdeki çağdaş eğitim anlayışına kadar uzanır. Çağdaş eğitim; demokratik, özgür, bilimsel düşünceye dayanır; bireyi değer olarak ele alır, kendi gelişimi içerisinde değerlendirir. Bu değerlendirmeler sonucunda demokratik eğitimin nitelikleri, amaçları tespit edilmiş olup; eğitim öğretim faaliyetleri içerisinde göz önünde bulundurulacak esaslar belirtilmiştir. Buna göre araştırmanın amacı, toplumun farklı kesimlerini oluşturan çocuklara verilen eğitim modelindeki demokratik yaklaşımları belirlemek, evrensel ilkelere uygun olan ya da uygun olmayan unsurları tespit etmektir. Araştırmanın evrenini Manisa'nın merkezindeki devlete bağlı 8 ilköğretim okuluyla iki özel ilköğretim okulu ve Demirci merkezindeki 9 ilköğretim okulunun 5. - 8. sınıf öğrencilerinin tamamı olan toplam 3628 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini 5. - 8. sınıflardaki toplam 3628 öğrencinin %10'u olan 370 öğrenci oluşturmaktadır. Hazırlanan anketler, 5 .-8. sınıf öğrencilerine uygulanmış olup, sonuçlar frekans, yüzde s Aritmetik Ortalama, Z testi, ANOVA, Kikare'yle değerlendirilerek, tablolara aktarılıp yorumlanmıştır. Araştırmanın sonucunda; 1. 5. sınıfların 8. sınıflara göre daha demokratik tutum içerisinde oldukları anlaşılmaktadır. 2. Manisa Merkez devlete bağlı, Manisa Merkez Özel Okul, Demirci Merkez devlete bağlı İlköğretim okullarının 5-8. sınıflarında kendi aralarında yapılan değerlendirmede anlamlı fark görülmemektedir. 3. Demokratik tutumu kazanma, cinsiyete göre farklılık göstermektedir. 4. İkametgah, annenin-babanın öğrenim durumlarıyla mesleklerinin öğrencilerin demokratik tutum ve davranışlarını etkiledikleri görülmektedir.
İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin kesirlerde tahmin becerilerinin incelenmesi

Bu araştırmada ilköğretim 6 .-8. sınıf öğrencilerinin kesirlerde tahmin becerileri bazı değişkenler açısından incelenmiştir. Araştırmanın bağımsız değişkenlerini matematik başarısı, cinsiyet, sınıf düzeyi ve kesirlerde işlem performansı oluşturmaktadır. Kırşehir il merkezinde farklı sosyoekonomik düzeylere sahip bölgelerde bulunan altı ilköğretim okulunda öğrenim gören toplam 683 ilköğretim ikinci kademe öğrencisi bu araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Araştırma öğrencilerin kesirlerde tahmin becerileriyle ilgili durumları belirlemeyi amaçladığından korelasyonel araştırma modelindedir. Öğrencilerin tahmin ve işlem başarılarını ölçmek amacıyla araştırmacı tarafından 25 soruluk Kesirlerde Tahmin Testi ile 14 soruluk Kesirlerde İşlem Testi geliştirilmiştir. Elde edilen verilere dayalı olarak öğrencilerin kesirlerde işlem başarıları ve okuldaki matematik başarılarının kesirlerde tahmin başarısıyla olan ilişkisini ortaya çıkarmak için Pearson korelasyon katsayısı hesaplanmıştır. Tahmin başarılarının öğrenim gördükleri sınıf düzeyine göre nasıl değiştiğini incelemek için önce Levene istatistiği hesaplanmış ve grupların varyanslarının homojen olmadığı görülerek Tamhane T2 testi yapılmıştır. Öğrencilerin tahmin başarı dağılımlarının her iki cinsiyet grubu içinde oldukça düşük seviyelerde olması nedeniyle bu grupların evrenlerinin normal dağılmayabileceği ihtimali göz önünde bulundurularak hem Mann Whitney U hem de t-testi sonuçları karşılaştırılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda ilköğretim ikinci kademe öğrencilerinin kesirlerde tahmin başarıları dağılımlarının oldukça düşük seviyelerde olduğu görülmüştür. Kesirlerde tahmin becerisinin işlem ve matematik başarısı ile pozitif yönlü orta dereceli istatistiksel olarak anlamlı bir ilişkisi olduğu tespit edilmiştir. Sınıf düzeyi arttıkça kesirlerde tahmin başarı ortalamalarının da arttığı görülmüştür. Tahmin testi sonuçlarına göre 7. ve 8. sınıfların kesirlerde tahmin başarılarının 6. sınıflara göre istatistiksel olarak daha yüksek olduğu saptanırken, 7 ve 8. sınıfların arasındaki farkın ise istatistiksel olarak anlamlı olmadığı belirlenmiştir. Kesirlerde tahmin başarılarının cinsiyet değişkeni açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermediği de ortaya konan bulgular arasındadır.
Erken çocukluk döneminde sosyo-kültürel eğitim: Türk tarihine ait bazı olay ve olgular üzerine bir eylem araştırması

Araştırmanın amacı; öğrenmenin hızlı olduğu erken çocukluk döneminde çocukların, sosyo-kültürel eğitim ile kültürümüze ait bazı önemli olay ve olguları tanımalarını sağlamaktır. Bu amaçla önemi tarihi olay ve olgular kapsamında belirlenen 4 tema ve bu temalar bağlamında çocukların hatırlaması hedeflenen 17 etkinlik uygulanmıştır. Araştırma; 2010- 2011 eğitim öğretim yılı bahar döneminde, Sakarya ilinde yer alan iki okul öncesi eğitim kurumunda, 6 yaş grubundaki 24 çocuk ile gerçekleştirilmiştir. Nitel araştırma desenlerinde eylem araştırması kullanarak toplanan veriler; gözlem, görüşme ve doküman incelemesi yoluyla elde edilmiştir. Çalışmada kullanılan etkinlikler Okul Öncesi Eğitim Programı (MEB, 2006 )'nda yer alan amaç ve kazanımlar bağlamında hazırlanmıştır. Bu veriler; nitel içerik çözümlemesi ve yorumsal analiz kullanılarak yorumlanmıştır. Elde edilen verilerin analizi ile çocukların sosyo-kültürel eğitim bağlamında belirlenen temalar kapsamında tanıtılan konuları hatırladıkları, geçmişşi ve zaman kavramını algıladıkları, geçmişş ile günümüz arasında neden sonuç ilişkisi kurdukları ve temel becerileri sergiledikleri sonucuna ulaşılmıştır.
Sovyetler Birliği döneminde Azerbaycan'da eğitim hareketleri

Bu tez, Sovyetler Birliği döneminde (1920-1991) Azerbaycan'da mevcut olan eğitim sistemini, eğitim haraketlerini, özellikle bu dönem için karakteristik olan ateizm halk eğitimini, bu eğitimin nüfus açısından, mevcut dini durum açısından ve din eğitimi açısından etkilerini inceleyen bir çalışmadır. Çalışmamız giriş, iki bölüm ve sonuçdanoluşmaktadır. Giriş bölümünde, çalışmanın amacı ve öneminden bahsedilmiştir. Birinci bölümde, genel olarak Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği ve Azerbaycan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti ele alınmıştır. Çalışmamızın esas bölümü olan ikinci bölümde, SSCB'nin ve Azerbaycan SSC'nin eğitim sistemleri, ateizm eğitimi, din eğitimi ve bunların karşılıklı etkileşiminden bahsedilmiştir. Sonuç kısmında ise çalışmamız sırasında ortaya çıkan fikirler, neticeler dile getirilmiştir. Araştırma neticesinde, SSCB döneminde Azerbaycan'da esasen ateizm eğitiminin hakim rol oynadığı, bu eğitimin mevcut dönemde nüfusun dini durumunu ve dini eğitimi önemli şekilde etkilediğini, ama Azerbaycan halkının, kendi dinine, maneviyatına, kültürüne olan inançı ve bağlılığı sonucu, SSCB devletinin ateist rejimine karşı tarihi yüzyıllara dayanan değerlerini, örf ve geleneklerini koruyub saklaya bildiğini ortaya çıkardık.
Prens Sabahaddin ve Ziya Gökalp'in eğitim görüşlerinin karşılıklı olarak incelenmesi

Prens Sabahaddin ve Ziya Gökalp, 19. yüzyılın sonu ve 20. yüzyılın başında yaşamış iki düşünce adamıdır. Prens Sabahaddin, Anglo-Sakson tipi bireyci eğitimi savunurken, Ziya Gökalp gücünü milli kültürden alan çağdaş bir eğitimi savunmaktadır. Bu çalışmada Prens Sabahaddin ve Ziya Gökalp'in, eğitim görüşleri ayrı ayrı ele alınmış ve sonrasında çeşitli açılardan karşılaştırılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde; araştırmanın amacı, önemi, sınırlılıkları, konuyla ilgili daha önce yapılmış çalışmalar ve araştırmanın yöntemi açıklanmıştır. İkinci bölümde; Prens Sabahaddin ve Ziya Gökalp'in yaşam öyküleri, yaşamış oldukları tarihsel dönem, ideolojik görüşleri ve eserleri açıklanmıştır. Üçüncü bölümde; Prens Sabahaddin'in ilm-i içtima, adem-i merkeziyet, toplumsal yapı ve toplumsal yapının entelektüel birikim, eğitim ve dinle ilişkisine dair görüşleri açıklanırken; Ziya Gökalp'in hars-medeniyet dikatomisi ve çağdaşlaşma, millet ve milli mefkure, dil, din, ahlak, milli dayanışma, aile ve kadın, sanat ve estetik ile iktisat görüşleri, varsa eğitimle bağlantısı kurularak açıklanmıştır. Dördüncü bölümde Prens Sabahaddin ve Ziya Gökalp'in eğitim görüşleri incelenmiştir. Prens Sabahaddin'in Osmanlı eğitim sisteminin içinde bulunduğu durumla ilgili tespitleri, eleştirileri ve getirdiği çözüm önerileri üzerinde durulurken; Ziya Gökalp'in milli eğitim, eğitim-öğretim, yaygın-örgün eğitim kavramları ve öğretim kademeleriyle ilgili görüşleri açıklanmıştır. Beşinci bölüm, Prens Sabahaddin ve Ziya Gökalp'in eğitim görüşlerinin benzerlikleri ve farklılıkları açısından karşılaştırıldığı bölümdür. Çalışmanın sonunda ise, her iki düşünürün de idealize ettiği toplum yapısına varılabilmesi için ortaya koyduğu farklı eğitim modelleri değerlendirilmiş ve araştırmadan çıkarılan genel sonuçlar açıklanmıştır.
Yüksek öğretim kurumlarının sanat eğitimi dersleri olmayan programlarında sanat eğitiminin gerekliliği

Yükseköğretim kurumlarının sanat eğitimi dersleri olmayan programlarında öğrenim gören öğrencilerin mesleki alanları ve özel yaşamlarıyla, sanat eğitim sanat eğitimi bağlantısının multidisipliner yaklaşımlar göz önünde bulundurularak incelenmesinin, kendilerine sağlayacağı değerlere ilişkin etkileri ve yeri araştırılıp, yeni açılımlar yaratılmaya çalışılmıştır.
Görme engellilerin ana dili eğitiminde kavram geliştirme süreçleri

Ana dili eğitiminde bireylerin kavram gelişimleri oldukça önemlidir. Kavramlar bireylerin düşünce ve dil gelişimlerinin temelini oluşturur. Bu araştırmada ana dili eğitiminde görme engellilerin kavram geliştirme süreçleri incelenmiştir. Görme engellilerin kavram geliştirme süreçleri incelenerek onların hangi kavramları nasıl geliştirdikleri araştırılmaktadır. Bu araştırmada görme engellilerin kavram geliştirme süreçleri araştırmanın temel sorusunu oluşturmaktadır. Bu kapsamda görme engellilerin dokunarak öğrenme, soyut öğrenme, işiterek öğrenme, akademik öğrenme gibi özellikleri alt başlıklar olarak ele alınmıştır. Araştırma sürecinde nitel araştırma modellerinden durum araştırması kullanılmıştır. Açık uçlu sorularla elde edilen veriler betimsel analiz yöntemiyle tahlil edilmiştir. Araştırma nitel bir araştırma olduğundan sınırlı sayıda kişilerden amaca uygun bir örneklem seçilmiştir. Bu araştırmada amaçlı örneklem kullanılmıştır. Amaçlı örneklem türlerinden ölçüt örneklem kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler derinlemesine irdelendiği için beş kişiden oluşan bir çalışma grubu yeterli görülmüştür. Veri toplama aracı olarak bu araştırma nitel bir araştırma olduğu için açık uçlu sorular tercih edilmiştir. Veri toplama tekniği olarak ise yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda görme engelli bireylerin işitme, dokunma, tatma ve koklama duyularını çok etkin bir biçimde kullandıkları ve üst düzeydeki bilişsel ve duyuşsal öğrenmeleri rahatlıkla gerçekleştirdikleri görülmüştür. Ayrıca bu bireylerin akademik öğrenmeler dahil her konuda kendi içlerinde benzerlikleri olduğu gibi çok sayıda bireysel farklılıkları olduğu da anlaşılmıştır.
Türkiye'de beşeri sermaye kaynakları ve beşeri sermayenin gelecekte Türkiye'nin büyümesine katkısı: Bitlis ili örneği

Bu çalışmanın amacı, Türkiye, bölgeler ve Bitlis ilinin beşeri sermaye durumu ve kaynaklarını araştırmak, beşeri sermayenin gelecekte Türkiye'nin büyümesine, eğitim ve sağlık sektörü açısından ne tür olumlu katkılarının olabileceğini incelenmektir. Bu çalışmada, beşeri sermayenin temel unsurları olarak kabul edilen eğitim ve sağlık alanlarında gerekli istatistiki verileri toplamak suretiyle sonuca ulaşmaya çalışılmıştır. Ayrıca beşeri sermayenin, Türkiye, bölgeler ve Bitlis'in geleceğine olan olumlu katkısı, kamu ve özel kurumlar tarafından yapılan inceleme ve araştırmalar da dikkate alınarak, sağlık, eğitim ve gayri safi yurtiçi hasılaya ait verilerin daha gerçekçi bir şekilde analiz edilmesini sağlamayı amaçlamaktadır. Bu çalışmanın diğer amacı, beşeri kaynağın tanımlanması ve geliştirilmesinin Bitlis kentinin geleceğine nasıl katkıda bulunacağını araştırmaktır.
Mesleki eğitimde bütünleştirme uygulamalarının değerlendirilmesi

Bu araştırmanın amacı mesleki eğitimde bütünleştirme uygulamalarının değerlendirilmesidir. Bu amaçla, Ankara Sincan ilçesi, Sincan İMKB Ticaret Meslek Lisesi'nde görev yapan yönetici/öğretmen ve özel eğitim ihtiyacı olan öğrenciler ile velilerinin tamamına Likert ölçeğinde yapılandırılmış anketler uygulanmıştır. Araştırma, betimsel tarama modelindedir. Mesleki eğitimde bütünleştirme uygulamaları sekiz boyutta ele alınmıştır. Araştırmanın hipotezlerini test etmek üzere betimsel istatistik teknikler ve ANOVA yöntemi kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre; öğrencilerin %38,9'u zihinsel, %44,4'ü bedensel engelli, yönetici ve öğretmenlerin %61,4'ü bayan ve 15 yıl ve daha az çalışmış olanların oranı %71,4'tür. Bireyselleştirilmiş Eğitim Programı hazırlanması ve uygulanması konusuyla ilgili olarak yönetici/öğretmen, öğrenci ve veliler, %50 ve üzerindeki oranlarla BEP hazırlandığını ve öğrencileri değerlendirme aşamasında gerekli uyarlamaların yapıldığını, ancak %50'nin üzerindeki oranlarla destek eğitim hizmetlerinden hiçbirisinin uygulanmadığını düşünmektedirler. Ayrıca, Mesleki Yönlendirme boyutunda yönetici, meslek dersi ve kültür dersi öğretmenleri arasında %97, 4 düzeyinde istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olduğu belirlenmiştir. Bu konuda en yüksek ortalamaya sahip grup yöneticilerdir. Kültür dersi öğretmenleri ise bu konuda olumsuz görüşe sahiptir.
Hasan Ali Yücel dönemi ve plastik sanatlar

Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşunda önce, XIX. yüzyıl da Osmanlı İmparatorluğu'nun toplumsal ve siyasal alanda yaşadığı dönüşümler, sanatsal alandaki değişimlerinde itici gücünü oluşturur. Mimari ve resim alanındaki sanatsal ifade, üst düzey bürokrasinin estetik anlayışını yansıtır ve sanatın biçimsel dilini belirler. Sanatçılar tarafından ortaya konan bu sanatsal dil, Osmanlı'da alınan mirasla Cumhuriyet'in ilk yıllarında kendini gösterir. Cumhuriyet'in, çağdaş bir geleceğin yaratımı için ortaya koyduğu devrim ideolojisi ve bu ideolojiye bağlı köklü değişimler, sanat alanında biçimsel değişimleri de beraberinde getirir. Mimari, resim ve heykel bu değişim iradesine bağlı olarak yeni ideale bağlı estetik değerleri oluşturur. Mimarideki Uluslarası üslup, resim de kübizmden, dışavurumculuğa ve konstrüktivizme kadar farklı akımların benimsenmesi ve heykelin devrim ideolojisine bağlı olarak anıt heykel olarak simgeleştirilmesi, devrim ideolojisine paralel bir gelişim gösterir. Hasan Ali Yücel'in bakanlığı dönemi, mili sanat tartışmalarının yoğun yaşandığı ve sanatın bu tartışmalar etrafında yeniden şekillendiği bir dönemi kapsamaktadır. Mimarlık kültüründe milliyetçi söylem ile resim alanındaki devlet destekli Yurt Gezileri, Devlet Resim ve Heykel Sergileri gibi etkinlikler, halk ile sanatçı arasındaki kopukluğu giderme amacının yanı sıra, aynı kültürü paylaşan ulus devlet anlayışının da ifadesi olur. Hasan Ali Yücel Dönemi ve Plastik Sanatlar adlı tez çalışmamız, mimari, resim ve heykel sınırlandırılması getirilerek, modernleşme doğrultusundaki kültür politikaları ile birlikte sanatsal alanındaki bu değişimlerin hangi yönde bir çizgi izlediği ve dönemin koşulları içerisinde nasıl ele alındığını kapsamaktadır.
Cumhuriyet Dönemi eğitim sisteminde Ayşe Sıdıka Avar ve eğitim faaliyetleri

Cumhuriyet Döneminde Ayşe Sıdıka Avar ve eğitim faaliyetlerini konu alan araştırmamız girişle birlikte üç kısımdan oluşmaktadır. Giriş kısmında Cumhuriyet dönemi Türk eğitim sistemi üzerinde durmaya çalıştık. İkinci kısımda Ayşe Sıdıka Avar hayatı ve faaliyetleri ile ilgili tartışmaları izah ettik. Üçüncü kısımda ise Sıdıka Avar'ın eğitim anlayışı ve faaliyetleri üzerinde durduk. Cumhuriyet Dönemi gerek eğitim açısından gerekse diğer alandaki yenilikler bakımından yepyeni bir dönemdi. Bu dönemde özellikle eğitim cephesiyle birçok yeniliğe girişilmiş ve çağdaşı diğer devletler seviyesine çıkmak için daha önce olmadığı kadar çaba sarf edilmiştir. Özelikle kızların okullaştırılması çok büyük önem arz etmekteydi. Bu amaçla memleketin birçok yerine Kız Enstitüleri açılmış bu enstitülerde iyi bir anne, çalışan bir kadın, topluma model insan kadın figürü çizilmiş ve bu gayede kızlar yetiştirilmişti. Bu dönemde Koyu bir Mustafa Kemalci ve Kemalizm ülküsüne bağlı bir öğretmen olan Ayşe Sıdıka Avar Elazığ Kız Enstitüsünün yolunu tutacaktır. Orada insanlık dışı muamele gören çocukların koruyuculuğunu üstlenecek, Çoğunluğunu Dersim olaylarında yetim ve öksüz kalmış kız çocuklarına anne-baba olacaktır. Bu çocukların eğitimi, çevrelerinde model olmaları için gecesini gündüzüne katıp çalışacaktır. Kendi öz evladından kıstığı şefkati onlar için harcayacaktır. Kızları okula kazandırmak için Elazığ, Tunceli, Bingöl'ün köylerini at sırtında tek tek gezen Avar öğrencilerine olmadığı kadar sevgi ve emek harcayacaktır. Onlardan bahsederken daima dağ çiçeklerim, kızlarım diye söz eden Avar'ın sevgisini ifadelerinden anlamak mümkündür. Elazığ da çalıştığı belli bir müddetin sonunda Tokat Kız Enstitüsünde görev alan Ayşe Sıdıka Avar buradaki kısa eğitim hayatında kendisinden büyük işler başaracaktır. Sonraki dönemlerde döndüğü Elazığ Kız Enstitüsünde faaliyetlerine kaldığı yerden devam edecektir. Çocukları uğruna ildeki devlet erkanıyla sürekli münakaşalar yaşayacak ama o bildiğinden asla şaşmayacaktır. 1960 Yılında yaşlılığı nedeniyle yorulacak ve memleketi İstanbul'a tayin isteyecektir. Elazığ'dan ayrılışı şehirde büyük üzüntü meydana getirecek onu sevenleri, öğrencileri tarafından vefa ve sevgiyle istasyondan uğurlanacaktır. İstanbul da belli bir süre daha çalışan Avar 1967 yılında emekli olacaktır. Satın aldığı evinde, çiçeklerine öğrencilerinin adını verecek ve onların hayali, anılarıyla yaşayacaktır. 1979 yılında bu eğitim neferi İstanbul da kızının kolları arasında vefat edecek ve Erenköy mezarlığına defnedilecektir.
Eğitimin iktisadi kalkınmadaki işlevinin Türkiye'de yükseköğretim örneğinde incelenmesi ve değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı, eğitim ile kalkınma arasındaki pozitif ilişki göz önüne alarak, Türkiye'nin kalkınmaya yönelik eğitim politikalarını incelemek ve yükseköğretime yapılan eğitim harcamalarının kişisel ve toplumsal getirileri inceleyerek, eğitim yatırımlarının geri dönüşünü, ülkenin kalkınma süreci açısından değerlendirmektir. İktisadi kalkınmanın temel noktası eğitimdir. Araştırmada kişinin eğitim düzeyi ile kalkınmanın unsurları olan ekonomik, sosyal ve toplumsal gelişme arasında doğrusal ilişki olduğu ortaya çıkmıştır. Eğitim kalkınmanın en etkili araçlarından biri olarak görülmesi nedeniyle, en değerli yatırımın beşeri sermayeye yapılan yatırım olduğu fikri de artık geniş ölçüde kabul görmektedir. Çalışmada Türkiye'nin eğitim sorunları ve bu sorunları çözmeye yönelik Beş Yıllık Kalkınma Planları uygulamaları dönemsel olarak kullanılmıştır. Sonuç olarak çalışmada yükseköğretime ilişkin sorunlar, finansman sorunları, eğitime yapılan yatırımların geri dönüşü ve kalkınma planlarında Türkiye'nin eğitim uygulamalarının değerlendirilmesi yapılmıştır. Türkiye'nin ekonomik kalkınma sürecinde eğitimin durumu ile ilgili sonuç ve öneriler son bölümde yer almaktadır.
Integrating sustainability into early childhood education through in-service training: An effort towards transformative learning

Bu çalışmanın amacı iki kıvrım içermektedir. İlk amaç, erken çocukluk eğitimi öğretmenleriyle uygulanacak sürdürlebilirlik için öğrenme ve sürdürülebilir kalkınma için eğitim hedeflerine yönlendirilmiş dönüştürücü öğrenme çerçevesinde oluşturulmuş bir hizmet içi eğitim örneği ortaya koymaktır. Çalışmanın ikinci amacı, oluşturulan dönüştürücü öğrenme örneğinin katılımcıların perspektif dönüşümlerine etkilerini ve bu dönüşüme nelerin katkı sağladığını araştırmaktır. Bu çalışma, uygun örnekleme yoluyla seçilen 24 okul öncesi öğretmeni ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma metodu iki temel veri toplama ve analiz etme metodunu içermektedir. Katılımcılarla 7 yarım günlük bir hizmet içi eğitim gerçekleştirilmiş, eğitimin sonunda Öğrenme Etkinlikleri Anketi tüm katılımcılarla uygulanmış, veri toplama süreci daha sonra 6 kişiyle yapılan mülakatlarda desteklenmiştir. Her iki değerlendirme aracı da Kathleen P. King (1997) tarafından geliştirilmiş olup bu çalışmanın amacı doğrultusunda Türkçe'ye çevirilmiştir; adaptasyon ve güvenirlik çalışmaları yapılmıştır. Çalışmanın sonucunda katılımcıların tümünün (%100) uygulanan hizmet içi eğitim dolayısıyla farklı seviyelerde perspektif dönüşümü yaşadığı ortaya konmuştur. Çalışmada elde edilen en önemli bulgular: perspektif dönüşümü öğrenme deneyimleri, öğrenenin kendi hayatını ve dünyayı anlamlandırmasında önemli değişimleri içermektedir, dönüştürücü öğrenme yolculuğunu her öğrenen farklı şekilde deneyimlemektedir, çalışmanın örneklem grubu, sürdürülebilirlikle ilintili farklılaştırılmış referans iskeletine intikal ettikçe, kanaatlerinde, varsayımlarında ve bakış açılarında değişimler yaşamıştır, destek ve hizmet içi eğitimde yer alan sınıf içi görevleri perspektif dönüşümüne katkı yapan faktörler olarak bulunmuştur, tartışmalar, grup projeleri, eleştirel düşünme etkinlikleri, katılımcıların özdeğerlendirmeleri, eğitimin geleneksel olmayan yapısı, eğitmenin desteği, diğer katılımcıların desteği ve eğitmenin katılımcıyı başa çıkması gereken durumlarla karşı karşıya bırakması perspektif dönüşümüne katkı sağlayan temel unsurlardır.