turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Elektrik üretiminde kullanılan linyitin madencilik aşamasına ait yaşam döngüsü değerlendirmesi

Fosil enerji kaynaklarından olan kömürün dünya üzerinde yaygın olarak bulunması, fiyat istikrarı, nükleer santrallere karşı oluşan kamuoyu tepkisi ve yenilenebilir kaynakların yüksek maliyetleri gibi nedenlerle elektrik üretimindeki payının önümüzdeki iki on yılda değişmeyeceği öngörülmektedir. Türkiye'de son yıllarda gerçekleştirilen kömür arama çalışmaları sonucu önemli rezerv artışı elde edilmiş olması, elektrik üretiminde kömürün kullanımının önümüzdeki yıllarda artarak devam edeceğini desteklemektedir. Elektrik üretiminde kullanılan linyitin ağır metal emisyonu ve asidifikasyon olmak üzere önemli yaşam döngüsü etkileri bulunmaktadır. Bu etkiler arasında en fazla yoğunlaşılan ve bilinen etkiler yakma süreci kaynaklıdır. Maden sahalarında gerçekleştirilen madencilik ve kömür hazırlama faaliyetleri kaynaklı etkilere ise daha az önem verilmektedir. Bugüne kadar uluslararası literatürde bu etkileri inceleyen birkaç çalışma bulunmakla birlikte, ulusal literatürde bu konuda gerçekleştirilmiş bir çalışma yoktur. Bu tez çalışmasında, kömürün sahadan çıkarılmasından termik santrale verilinceye kadar olan aşamalarına ait çevresel etkileri Yaşam Döngüsü Değerlendirmesi yöntemi kullanılarak incelenmiştir. İnceleme yapılırken Türkiye'deki termik santrallere kömür veren maden sahalarından temin edilen saha verileri ile çalışılmıştır. Arazi kullanımı potansiyeli için erozyon direnci, mekanik filtrasyon, yeraltı suyu birikimi ve biyolojik üretim olmak üzere dört adet indikatör hesaplanmıştır. İnceleme sonucunda seçilen etki kategorileri için etki sonuçları hesaplanmıştır. Çevreye etkilerin azaltılması için madencilik uygulamalarında bazı değişiklikler içeren iyileştirme senaryoları geliştirilmiş ve bu senaryolara göre elde edilen iyileştirme yüzdeleri hesaplanmıştır. Bu senaryolar; iş makinesi çalışma kapasitelerinin artırılması, yıkama prosesi atıksuyunun susuzlaştırılması ve atığın geri kazanımı, biyodizel karışımlı yakıt kullanımı ve yolların sulanması gibi madencilik faaliyetlerinde uygulanabilir değişiklikleri içermektedir. Madencilik uygulamalarında gerçekleştirilecek bu değişikler ile % 12 ile % 60 arasında iyileştirme sağlanabilmektedir
Aktif çamur sistemlerinde metal toksisitesinin respirometrik metod kullanılarak belirlenmesi

Bu çalısmanın amacı; Zn+2 ve Cr+6' nin aktif çamur prosesi üzerindeki toksik etkisinin respirometrik olarak incelenmesidir. Zn+2 ve Cr+6' nin çesitlikonsantrasyonlardaki toksik etkisini belirlemek için laboratuar ölçekli sürekli klasik ve aerobik seçicili aktif çamur sistemi isletilmistir. Aktif çamur prosesinde toksik etkiyideğerlendirmek için 12, 24, 36, 48, 72 mg/l konsantrasyonlarında Zn+2 ve 4 ,10, 16, 24,32 mg/l konsantrasyonlarında Cr+6 ile çalısılmıstır. Aktif çamur prosesi üzerinde bu metallerin Oksijen Tüketim Hızı ' na etkileri ve IC50 (%50 solunum inhibisyonumeydana getiren toksik madde konsantrasyonu) degerleri respirometrik metot kullanılarak test edilmis ve karsılastırılmıstır. Zn+2 ve Cr+6' nin konsantrasyonlarının artması ile OTH degerlerinin azaldıgı gözlenmistir. Sonuç olarak, IC50 degerinin klasik aktif çamur sisteminde Zn+2 için 44,71 mg/l ve Cr+6 için 12,04 mg/l olduğu, aerobik seçicili aktif çamur sisteminde ise Zn+2 için 54,31 mg/l ve Cr+6 için 17,04 mg/l olduğu belirlenmistir. Bu da Cr+6 metalinin aktif çamur sistemine karsı daha toksik olduğunu göstermistir. Bulunan sonuçlar ve yapılan değerlendirmelerde; klasik sistemden alınan aktif çamurun yapılan toksisite izleme çalısmalarında, aerobik seçicili aktif çamur sistemine göre daha hassas olduğu görülmüstür. OUR ile bulunan metallerin IC50degerleri; aerobik seçicili sistemin %50 solunum inhibisyonu meydana getirenkonsantrasyonlarının klasik aktif çamur sistemine göre Zn+2 için % 18, Cr+6 için % 30 daha fazla konsantrasyonda olduğunu göstermistir. Ayrıca Zn+2 ve Cr+6' nin aktif çamur sistemlerine yaptıgı etkinin farklı konsantrasyonlara bağlı olarak degistigi tespit edilmistir.
Kot kumaşı üretim tesisi atıksularının elektrokimyasal yöntemlerle arıtılabilirliği

Kot kumaşı üretim sektörü son yıllarda tüm dünyada ve ülkemizde talebe bağlı olarak sürekli gelişmekte ve değişmektedir. Kot kumaşı üretiminden kaynaklanan atıksular, kumaşın üretilmesi ve işlenmesi proseslerinde meydana gelmektedir. Kot kumaşın işlenmesi sırasında indigo boyalar ve diğer kimyasal maddeler; ürününün mukaveetini arttırmak, boyayı ürüne sabitlemek için kullanılmaktadır. Ayrıca kotun yıkama işlenmesi sırasında değişik kimyasal maddelerin kullanımı nedeniyle de yüksek KOİ ve renk değerlerine sahip atıksular oluşmaktadır. Bu çalışmada kot kumaşı üretim tesisi atıksularının elektrokimyasal yöntemlerle arıtılabilirliği araştırılmıştır. Çalışmanın ilk aşamasında, kot kumaşı üretim tesisi atıksuyu alüminyum, demir, paslanmaz çelik, grafit elektrotların her biri anot ve katotda kullanılarak 16 farklı kombinasyonda deneyler yapılmıştır. En yüksek giderim verimleri demir-paslanmaz çelik elektrot materyali ile elde edilmiştir. Arıtılan atıksuyun pH, iletkenlik, elektrotlar arası mesafe, süre, akım ve voltaj değişkenlerine bağlı olarak bulanıklık, KOİ renk giderim veriminin nasıl değiştiği de incelenmiş ve toplam arıtma maliyetleri hesaplanmıştır. Elektrokimyasal metotlar sonucu demir ve çelik elektrotları ile %91, 25 KOİ giderim verimi, %94, 25 renk giderim verimleri elde edilmiştir. Çalışmanın ikinci aşamasında işletme parametrelerinin doğrusal olmayan Regresyon metodu kullanılarak modellemesi yapılmıştır. SPSS programı ile farklı işletme parametrelerinin kot kumaşı üretim tesisi atıksularının elektrokimyasal arıtım üzerindeki etkisi gözlemlenmiştir. Bu parametrelerinin bireysel ve sinerjik olarak etkileri incelenmiş ve en yüksek verimi elde etmek için uygun işletme şartları belirlenmiştir. Doğrusal Olmayan Regresyon metodu kullanılarak geliştirilen ikinci dereceden model ile deneysel ve tahmini değerler arasında anlamlı bir ilişkinin olduğu belirlenmiştir.
Farklı fiziksel, kimyasal ve biyolojik yöntemlerle zeytinyağı karasuyunun arıtılabilirliği

Bu çalışmada zeytinyağı üretimi yapılan tüm Akdeniz ülkelerinde olduğu gibi ülkemizde de büyük bir çevre problemi yaratan zeytinyağı üretimi sonucu ortaya çıkan ve karasu olarak adlandırılan atıksuyun farklı fiziksel, kimyasal ve biyolojik yöntemlerle arıtılabilirliği incelenmiştir. Karasu yüksek organik içeriği ve içerdiği toksik maddelerle arıtımı zor bir atıksudur ve kompozisyonu zeytin ağaçlarının bulunduğu bölgeye, zeytinlerin üretime kadar bekletildiği süreye ve üretim şekline kadar birçok faktörle değişmektedir. Konuyla ilgili çalışmalarda faklı özelliklerdeki numuneler üzerinde farklı arıtma verimleri elde edilmektedir. Bu sebeple uygulanan farklı arıtma metodları arasında bir karşılaştırma yapmak mümkün olmamaktadır. Bu sebeple yapılan çalışmada Adana ili Kozan ilçesinde mevcut bulunan 3 fazlı üretim yapan köklü zeytinyağı üreticilerinden tek seferde 250 L kadar dinlendirilmiş zeytinyağı karasuyu temin edilmiştir. Bu atıksu üzerinde farklı yöntemler denenmiş ve bu yöntemlerin karasu için yeterli olup olmadığı incelenmiş ve yine bu metotlar arasında bir karşılaştırma yapma imkanı sağlanmaya çalışılmıştır.
İçme suyu arıtma tesisinde tehlikelerin, risklerin belirlenmesi ve risk değerlendirmesi

6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu kapsamında 31 Ocak 2013'ten itibaren tüm işyerlerine risk değerlendirmesi yapma zorunluluğu getirilmiştir. Bu uygulamaya yönelik akademik çalışmalara katkı sağlamak amacıyla iş sağlığı ve güvenliği temel konuları incelenip örnek bir risk değerlendirme uygulaması gerçekleştirilmiştir. İçme suyu arıtma tesislerinde iş sağlığı ve güvenliğine yönelik tehlikeler ve riskler belirlenerek hazırlanan bu risk değerlendirme çalışmasında Gaziantep Su ve Kanalizasyon İdaresi Hacıbaba İçme Suyu Arıtma Tesisi ele alınmıştır. Saha çalışmaları ve bütün bölümler incelenerek hangi bölümde hangi tehlikelerin bulunduğu ve bu tehlikelerin nasıl ortadan kaldırılacağı veya en aza indirgeneceği tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu çalışmalar sırasında yasal mevzuat temel alınıp ulaşılan sonuçlara yönelik öneriler dile getirilmiştir. Hazırlanan risk değerlendirmesi tablosunda Fine-Kinney metodu uygulanmıştır. Kullanılan bu metotta belirlenen tehlike ve riskler karşısında alınması gereken önlemler ayrıntılı bir şekilde belirtilmiştir. İçme suyu arıtma tesislerinde iş sağlığı ve güvenliğine yönelik çalışmaların, tesiste arıtılıp şebekeden musluğa kadar gelen suda aranan kalite kadar önemli olduğuna dikkat çekilmiştir.
Deri endüstrisi atıksuyunun ultrasonik ve elektrokimyasal yöntemlerle arıtılması ve toksisitesinin değerlendirilmesi

Deri üretimi sonucunda oluşan atıksuyun içeriğinde bulunan kirleticilerin canlı hayatı için ciddi bir tehdit oluşturması ve canlılarda kalıcı hasarlar oluşturma potansiyeli bu tezde deri üretiminden kaynaklanan atıksuyun arıtımının araştırma konusu olarak seçilmesinin temelini oluşturmaktadır. Gerçekleştirilen bu tezde, deri endüstrisi atıksuyunun arıtımında geleneksel arıtım yöntemlerinin sağladığı giderim verimini arttırmak amacıyla ileri arıtım yöntemleri uygulanmıştır. İzmir'de faaliyetlerine devam eden deri üretim ve işleme tesisinden alınan atıksu ile arıtım çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Deri endüstrisi atıksuyun deşarjında dikkate alınan Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliği'nde yer alan kirlilik parametreleri göz önüne alınarak, arıtımın verimliliğinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Deri endüstrisi atıksuyunun deşarjında dikkate alınan Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliği'nde yer alan kirlilik parametreleri göz önüne alınarak, arıtımın verimliliğinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Elektrokimyasal, ultrasonik ve sonoelektrokimyasal sistemlerin uygulanması ile deri endüstrisi atıksuyunun arıtım çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Bu tezde giderim verimini arttırmak amacıyla elektrokimyasal ve ultrasonik sistemlerin hibrit olarak uygulanması ile özgün bir arıtım sistemi tasarlanmıştır. Bahsi geçen arıtım süreçleri sonrasında, en iyi giderim verimine ulaşıldığı koşullarda toksisite değerlendirilmesi yapılmıştır.
Impacts of land use change on soil respiration and elemental carbon in the forests of Karasu district

Karasu Bölgesi son yıllarda yoğun olarak tarım üretimi yapabilmek amacıyla ormansızlaştırılmaya maruz kalmaktadır. Bu bölge ormansızlaştırılmış alanlar içerisinde Türkiye'de en önemli ve hassas yörelerden bir tanesidir. Bu çalışmanın amacı Karasu Bölgesi'ndeki arazi kullanım değişiminin toprak solunumu ve elemental karbon uzerine olan etkisini belirlemektir. Ayrıca, mevsimsel değişimlerin bu parametreler üzerine olabilecek etkilerinin belirlenmesi bu projenin diğer bir amacıdır. Bu nedenle proje süresi boyunca dört ayrı mevsimi kapsayacak şekilde 2008 ve 2009 yıllarında saha çalışmaları yapılmıştır. Koordinatları belirlenmiş ormanlık ve ormansızlaştırılmış noktalardan toplam 900 toprak numunesi alınarak ölçümler yapılmıştır. Çalışmanın kapsamında coğrafi bilgi sistemleri ve uzaktan algılama teknikleri, arazi ve laboratuar çalışmaları ile birlikte kullanılmış ve çıkan sonuçlar İstatiksel olarak değerlendirilmiştir. Yapılan saha çalışmalarında toprak solunumu ölçülmüş ve bu çalışmalar esnasında alınan toprak örnekleri üzerinde de laboratuar çalışmaları yürütülerek, toprak elemental karbon, karbon / azot oranı, mikrobiyal solunum, pH, elektriksel iletkenlik, toprak organik maddesi, toprak gravimetrik nemi ve toprak tekstür yapısı belirlenmiştir. Arazi kullanımı değişimi ile mevsimsel değişimin toprak solunumu ve elemental karbon ortalama değerleri arasında anlamlı istatistiksel farklar oluşturduğu gözlenmiştir. Genel olarak, arazi kullanımındaki değişim sonucunda ormanlık alanlardaki elemental karbonun %27, ve toprak solunumunun %34 oranlarında ormansızlaştırılmış alanlardaki değerlerden daha yüksek olduğu istatistiksel olarak bulunmuştur. Ayrıca, toprakta bulunan kil mineralleri ile toprak solunumu ve özellikle elemental karbon değerleri arasında yüksek korelasyon bulunmuştur. Jeoistatistik analizler kullanarak Karasu Bölgesi için elemental karbon ve toprak solunumu uzaysal ortalama değerleri hesaplanmıştır. Bu çalışma kapsamında geliştirilen veri analizi ve değerlendirme metotları farklı bölgelerde yapılacak toprak karbonu ve emisyonu konulu başka çalışmalarda örnek olarak kullanılabilecektir.
Membran arıtma sistemiyle florürün arıtılması

Mikrofiltrasyon çapraz akış membran filtrasyonu ile birlikte florürün arıtımı amaçlanmış olup çalışma için fıltrasyon tesisi laboratuarda tesis edilmiştir. Belirli miktarlardaki florür çözeltisi farklı koagülant maddelerle çökeltilerek membran sistemine verilmiştir. Deney sonuçlarında %95'lik yüksek bir verim sağlayan CaSU 4 miktarı tespit edilmiştir. Florür elektrotu ile ölçülen, CaSCVün florür miktarını 87,1 mg/L'den 3,94 mg/L'ye düşürdüğü gözlenmiştir. Netice olarak florür arıtımında, ilk maliyeti düşük bir sistem ile birlikte daha az koagülant madde dolayısıyla daha az çamur miktarı sağlanmıştır.
Bitkisel yağ endüstrisi atıksularının arıtılması ve bir uygulama örneği

oz YÜKSEK LİSANS TEZİ BİTKİSEL YAG ENDÜSTRİSİ ATIKSULARININ ARITILMASI VE BİR UYGULAMA ÖRNEĞİ DEMET BİNGÖL Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Çevre Bilimleri Anabilim Dalı Danışman : Prof. Dr. Ahmet YÜCEER Yıl: 2001, Sayfa: 130 Jüri : Prof. Dr. Ahmet YÜCEER Doç. Dr. İlyas DEHRİ Yrd. Doç. Dr. Mesut BAŞIBÜYÜK Bu çalışmada, bitkisel yağ üreten bir fabrikadan alman atıksu nunmuneleri ile yağlı atıksuların karakterizasyonu araştırılmıştır. Karakterizasyon belirleme çalışması sonunda elde edilen sonuçlar literatür ile birlikte değerlendirildiğinde, söz konusu atıksuların klasik yöntemlerle arıtılamayacağı, atıksu kirlilik yükünün kaynağında azaltılması gerektiği görülmektedir. Alman tesis içi önlemlerle, KOI, Yağ-gres ve AKM konsantrasyonları 1/3 - 1/10 oranlarına düşürüldükten sonra bu atıksuların fızikokimyasal arıtılabilirliği koagülasyon - sedimentasyon çalışmaları ile belirlenmiş, en yüksek verim alüm + kireç kullanılması durumunda elde edilmiştir. Deneyler sonrasında elde edilen bulgular prototip arıtma tesisine uygulanarak tesisin işletme verimi ve aylık kimyasal madde tüketimi önceki durumu ile karşılaştırılmıştır.
Eskişehir atmosferindeki polisiklik aromatik hidrokarbonlarin derişimlerinin ve kaynaklarinin belirlenmesi

Bu tez kapsamında Eskişehir kent merkezinde atmosferik Çok Halkalı Aromatik Hidrokarbonlar'ın mevsimsel derişimlerinin, gaz-partikül dağılımlarının, profillerinin ve kaynaklarının belirlenmesine yönelik monitorlama çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Monitorlama çalışmaları kapsamında 2006 yılının Ocak, Şubat ve Mart aylarında Kış Dönemi Örneklemesi, Temmuz, Ağustos ve Eylül aylarında Yaz Dönemi Örneklemesi gerçekleştirilmiştir. Örnekleme işlemi için Poliüretan Köpük Örnekleyicisi kullanılmıştır. Gaz ve partikül faz örnekler ayrı olarak toplanmış ve atmosferik askıda katı madde derişimleri belirlenmiştir. Toplanan örnekler uygun ekstraksiyon ve temizleme aşamalarından geçirilerek Gaz Kromatografi-Kütle Spektrometrisi cihazında analiz edilmiş ve Amerikan Çevre Koruma Ajansı'nın öncelikli kirleticiler listesindeki 16 hedef PAH bileşiğinin derişimleri belirlenmiştir. Analizler öncesi GC-MS cihazı analiz metodu optimize edilmiş, kalibrasyon ve güvenilirlik testleri gerçekleştirilmiştir. Yine örneklerin analizinden önce yapılan özütleme ve temizlik işlemlerinin uygunluğuna ait testler laboratuvarda gerçekleştirilmiştir. Eskişehir'de yapılan örnekleme çalışmasına göre kış ve yaz mevsimlerinde toplam ortalama PAH derişimlerinin sırasıyla; 1185 ve 178 ng/m 3 seviyelerinde olduğu görülmüştür. Ölçülen yüksek derişimlerin sebepleri ve PAH bileşiklerinin kaynakları araştırılmıştır. Kaynak belirleme çalışması kapsamında diagnostik oranlar yöntemi ve faktör analizi testleri yapılmıştır. Ayrıca PAH bileşiklerinin gaz-partikül dağılımları incelenerek Junge-Pankow adsorbsiyon modeline uygunlukları araştırılmıştır.
İçme suyu dağıtım şebekelerinde ekonomik su kayıpları seviyesinin belirlenmesi: Antalya Kaleiçi örneği

Gün geçtikçe artan su sıkıntısı ve kuraklık su kaynaklarının daha planlı kullanılmasını gerektirmektedir. Bu bağlamda kaynakların verimli kullanılması açısından içme suyu dağıtım şebekelerinde meydana gelen su kayıplarının da yönetilmesi ve azaltılması gerekmektedir. İçme suyu dağıtım şebekelerinde su kayıpları iki şekilde olabilir. Gerçek kayıplar; şebekede ana borulardan, servis bağlantılarından, depo, hazne vb. noktalardan meydana gelen fiziki kayıplardır. Görünen kayıplar ise sayaç ölçüm hataları, yasa dışı kullanım ve veri aktarım hatalarından meydana gelen fiziksel olarak kayıp olmayan ancak ticari anlamda kayıp olan sudur. Fiziki kayıpları azaltmanın su idarelerine maliyeti vardır. Bu maliyet, kayıp oranını azalttıkça artmaktadır. Su kayıpları arka plan sızıntısı şeklinde sürekli meydana gelecek ve hiçbir zaman sıfıra indirilemeyecektir. Kayıpları azaltmanın daha fazla ekonomik olmayacağı bir seviye bulunur. Bu seviyeye su kayıplarının ekonomik seviyesi denir. Su kayıplarının ekonomik seviyesi her şebekeye özgü olarak farklılıklar gösterebilir. Bulunulan bölgenin su kaynakları açısından zenginliği, enerji ve kimyasal maliyetleri, altyapı durumu, su basıncı, aktif sızıntı kontrolü maliyeti gibi faktörler etkilidir. Su kayıplarının yönetimi açısından su idarelerinin, şebekeye özgü ekonomik su kayıpları seviyesini tespit etmesi ve kayıplarını bu seviyeye kadar indirmeleri önemlidir. Su kayıplarının ekonomik seviyesi, sızıntıların meydana gelebildiği durumlar için ayrı ayrı hesaplanıp toplanarak bulunur. Kısa dönem ya da uzun dönem için hesap edilebilir. Bu çalışma kapsamında Antalya, Kaleiçi içme suyu dağıtım şebekesi 2015 ve 2016 yılı verileri incelenmiştir. Abone tüketim değerleri, SCADA verileri, su dengesi tablosunda kullanılarak su kayıpları oranı tahmin edilmiştir. Suyun değişken maliyeti, aktif sızıntı kontrolü maliyetleri ve debi verileri ile sızıntıların artış oranı yöntemi kullanılarak su kayıplarının ekonomik seviyesi tahmin edilmiştir. Sonuç olarak su kayıplarının ekonomik seviyesi, mevcut su kayıpları seviyesinden daha düşük çıkmış olup su idaresinin, su kayıplarını ekonomik seviyeye kadar indirmesi teşvik edilmiştir.
Effects of waste activated sludge on primary setting

Öz ATIK AKTİF ÇAMURUN ÖN ÇÖKELTME ÜZERİNE ETKİLERİ TARLAN, Esra Yüksek Lisans Tezi, Çevre Mühendisliği Anabilim Dalı Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Ülkü YETİŞ Yardımcı Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Aysel ATIMTAY Haziran, 1994, 108 sayfa. Ön çökeltme tankının verimi tüm arıtma tesisinin verimini direkt olarak etkilemektedir. Bu yüzden, özellikle büyük arıtma tesislerinde bütünleyici önem taşıyan bir ünitedir. Dolayısıyla, ön çökeltme tankı verimini arttırmaya yönelik çalışmalar da önem kazanmaktadır. Ön çökeltme tankının verimini arttırmak için giriş suyuna bir organik yumaklaştırıcı eklenmesi çeşitli araştırmacılar tarafından çalışılmış bir yöntemdir. Bu çalışmada ise biyolojik anüm son çökeltme tankından atılan aktif çamurun bir bölümü ön çökeltme tankına geri devredilmiştir. Ön çökeltme tankına eklenen bu aktif çamurun bu tank üzerindeki etkileri çökeltme deneyleri yapılarak araştırılmıştır. Deneylerde kullanılan aktif çamur laboratuvar koşullarında büyütülmüştür. Farklı çamur yaşlarına sahip bu aktif çamur, evsel atıksu ile değişen miktarlarda karıştırılarak çöktürme deneyleri gerçekleştirilmiştir. Sonuçta, aktif çamurun ön çökeltme tankındaki katı maddelerin çökebilirliğini arttırdığı gözlenmiştir. Ön çökeltme tankına eklenen aktif çamur, hem bu tankdaki başlangıç katı madde konsantrasyonunu yükseltmiş; hem de bir anlamda organik yumaklaşüncı etkisi göstererek tankdaki parçacıkların çökebilirliğini attırmışür. 4, 6, 8, 10, 14, 20 ve 26 gün olmak üzere yedi ayrı çamur yaşı, 0C ve her çamur yaşı için de en az beş ayrı başlangıç askıda katı madde konsantrasyonu çalışılmıştır. Sonuçta en iyi verimin 9C 8-10 gün aralığında olan aktif çamur kullanımı ile elde edildiği görülmüştür. Ayrıca çalışılan her bir çamur yaşı için en iyi verimi sağlayan başlangıç askıda katı madde konsantrasyonu va buna karşılık gelen hacimsel geri devir miktarı belirlenmiştir. Böylece, farklı bir çamur yaşında çalışmakta olan bir evsel atıksu arıtma tesisinde de verimi arttırmak için, ön çökeltme tankına aktif çamur geri devri yönteminin uygulanabileceği gösterilmiştir. Geri devredilecek çamur miktarının deneysel olarak belirlenmesi gerekmektedir.
Development of pollutant transport model and treatment strategies for Konya basin

Soyupak Ağustos 1990, (140) sahife Bu çalışma, Konya şehri drenaj suları ile birlikte evsel ve endüstriyel atıksularmın deşarj edildiği drenaj kanalı boyunca kirlilik taşınım modelinin geliştirilmesi, halihazırda ve gelecekte Tuz Gölü'ne girmesi beklenen kirlilik yüklerinin tahmini amacına yöneliktir. Ayrıca, gelecekte muhtemel kirlilik problemlerini en aza indirmek için pis su arıtım alternatiflerinin geliştirilmesi amaçlanmıştır. Arıtımsız ve önerilen arıtım alternatifi şartları altında Tuz Gölü'ne taşınan kirlilik yüklerinin tahmininde, su kalite idaresinde uygulanabilir bir yaklaşım plan kirlilik taşınım modelleme programı (QUAL2E) uyarlanıp kullanılmıştır. Pis su arıtım stratejilerinin geliştirilmesi ve önerilen arıtma tesisinin tasarımı, U. S. Environmental Protection Agency tarafından geliştirilen bir bilgisayar paket programı kullanılarak yapılmıştır. Arıtımlı ve arıtımsız kanal suyunun elde edilen simulasyon sonuçlarının mukayesesi, halihazırda kanalda, yılın yaz döneminde mevcut olan anaerobik şartların gelecekte aerobik şartlara dönüşeceğini ve arıtım teknolojileri uygulandığında nüfusa ve endüstriyel gelişime paralel olarak artacak olan muhtemel kirlilik probleminin kabul edilebilir bir seviyeye düşürülebileceğini göstermiştir.
Havzalar arası su transferine sistematik bir yaklaşım

Gereksinim duyulan yerde ve/veya havza içinde mevcut su kaynaklarının endüstriyel, tarımsal ve kentsel su ihtiyacını karşılayamaması, su kaynaklarının restorasyonu, kuraklık, mevcut su temin sisteminin performansını ve esnekliğini artırmak, enerji üretimi vb. gerekçelerle Güney Afrika, Almanya, ABD, Çin, Japonya, İran, Türkiye ve daha birçok ülkede su transfer projeleri hayata geçirilmiştir. Havza içerisinde diğer doğal kaynaklarla birlikte bir bütünü oluşturan su kaynaklarının yapay yollarla bir bölgeden bir başka bölgeye transfer edilmesi, dikkatli bir şekilde değerlendirilmesi ve analiz edilmesi gereken çevresel, sosyal ve ekonomik sorunları da beraberinde getirmektedir. Bu çalışmada, iki farklı su havzası arasında su transferinin yapılıp yapılamayacağı, transfer yapılacak ise ne kadar suyun transfer edilebileceği vb. kararların verilebilmesine yardımcı olabilecek güvenilir, basit ve ülkemizin koşullarınauyarlanabilecek, çevresel su ihtiyacı yaklaşımını esas alan bir karar destek sistemi geliştirilmiştir. Geliştirilen karar destek sistemi bir örnek olmak üzere Büyük Melen SuTransfer Projesi için uygulanmıştır.
Doğalgaz kojenerasyon tesislerinin kentsel sistemler içinde kullanımı: Esenyurt örneği

Bu tez çalışmasının konusunu günümüzün en önemli problemlerinden biri olarak ifade edilebilecek olan çevre kirliliğine alternatif bir çözüm yolu olarak düşünülen yenilenebilir enerji kaynaklarının ve doğalgazın kentsel sistemler içerisinde kullanımı oluşturmaktadır. Bu tez çalışmasında öncelikle yenilenebilir enerji kaynakları tanıtılmış bu kaynaklar ile ilgili kanunlar ve örnekler verilmiş, daha sonra doğalgaz kavramından bahsedilmiş ve kentsel sistem kavramı anlatılarak yenilenebilir enerji kaynaklarının kentsel sistemler içerisindeki uygulamalarından bahsedilmiştir. Son olarak birleşik ya da hibrid enerji tesisleri olarak ifade edilen kojenerasyon tesislerinden bahsedilerek Esenyurt Doğa Enerji Kojenerasyon Tesisi üzerinde uygulama yapılmıştır. Bu tesiste doğalgazla ısınmaya alternatif olarak elektrik enerjisi üretilirken elde eden ısı ile ısınma şeklinin uygulanmasının sağladığı faydalar ortaya konmuştur. Bu tesiste var olan enerji elde etme şeklinin başka yapılarda da kullanılmasının sağlayacağı faydaları ortaya çıkarmak için aynı tipte bir tesisin prorotipi Kayabaşı Toplu Konutları için gerçekleştirilerek, elde edilecek kar miktarı hesaplanmıştır.