turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Arıtma çamurlarının elektrokoagülasyon prosesi ile dezentegrasyonu

Atıksu arıtma tesislerinde çeşitli proseslerden geçirilerek elde edilen arıtma çamurlarının anaerobik satabilizasyon ile çamur içerisindeki organik madde içeriği azaltılabilir ve bünyesinde bulunan patojen mikroorganizma içeriği azaltılmak amacı ile kullanılabilir. Ancak anaerobik satbilizasyon prosesinin yavaş ilerleyen bir süreç olması, çamur muhtevası içerisindeki patojenlerin tam olarak giderilememesi ayrıca proses sonucu elde edilecek biyogaz miktarının düşük seviyelerde seyretmesi sebebi ile dezentegrasyon prosesi son yıllarda araştırılan ve uygulanmaya geçirilen bir proses olarak yerini almıştır. Dezentegrasyon prosesi, çamura fiziksel, kimyasal ya da biyolojik gibi birçok dış etkene maruz bırakılarak; çamur flok yapısı bozulabilir, mikroorganizma hücre duvarları tahrib edilebilir ve çamur muhtevası içindeki organik bileşenler akışkan hale geçebilmektedir. Bununla beraber çamur katı maddelerinin çamur bünyesinde organik madde barındırma seviyesi düşer. Stabil bir çamur elde edilmesi sağlanabilir. Bu çalışmada arıtma çamuru elektrokoagülasyon prosesi ile dezentegrasyona maruz bırakılarak çamur karakterizasyonundaki değişimler incelenmiştir. Ayrıca dezentegre edilmiş çamura kireç ile şartlandırma uygulanmıştır. Böylece elektrokoagülasyon ile dezentegrasyon derecesi arttırılan çamurun şartlandırma kabiliyetindeki iyileştirme araştırılmıştır. Bu kapsamda numunelerde ÇKOI, AKM, NH4-N, NO3-N, NO2-N, partikül boyut dağılımı, Vizkozite, Kapiler emme süresi, TOC, Toplam koliform ve Alkalinite parametrelerine bakılmıştır. Çalışma farklı pH 2-10 aralıklarında ve farklı voltajlarda (25-50-75-100-150A/m2), monopolar bağlı demir elektrodu kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Optimum koşullar pH 7 voltaj 150 volt(A/m2) ve işletme süre 30 dakika olarak belirlenmiştir. Optimum koşullarda dezentegrasyon derecesi 84.23 olarak bulunmuştur. Dezentegrasyon işleminin çamurun şartlandırmasına etkisi yapılan çalışmada ortaya konmuştur.
Treatment of reactive dyeing wastewater and recovery of brackish water by applying ultrafiltration

Tekstil sanayi kaynaklı reaktif boyama atıksuları, yüksek renkliliğe, yüksek toplam organik karbon, bulanıklık ve tuzluluk içeriğine sahiptirler. Burada önerilen ultrafiltrasyon senaryosu, RBA'nın tuz içeriğini süzüntü içerisinde muhafaza etmeyi ve elde edilen süzüntüyü boyama işleminde tekrar kullanmayı amaçlamaktadır. Bu amaçla, RBA örnekleri 5 kDa PES ve 2 kDa Thin Film GEOsmonics UF membranları kullanılarak arıtılmıştır. İlk aşama filtrasyonuygulamalarından sonra iki aşamalı '5 kDa+ 5 kDa', '5 kDa+ 2 kDa' ve '2 kDa+2kDa' seri uygulamaları 2 barda ve konsantre etme faktörü 2.5 olacak şekilde gerçekleştirilmiş ve bu aşamaların her birinde tuz giderimi %10 değerinin altında kalmıştır. İlk senaryo %94 ile en düşük renk giderimini sağlarken, diğer iki senaryoda bu değer %98'in üzerindedir. Seri uygulamardan '5 kDa+ 2 kDa' ve '2kDa+ 2 kDa' seçeneklerinde bulanıklık ve TOK giderim değerleri birbirine yakın ve sırasıyla %97- 98 ve %78- 83 olacak şekilde gözlenmiştir. Ancak 5 kDa ilk aşamauygulamasında ölçülen akı değeri 2 kDa ilk aşama değerinden en az 3 kat fazladır. Boyama testleri sonucu, '5 kDa + 2 kDa' süzüntü suyu orta ve koyu tonlu yeşilboyamada başarılı olurken, '2 kDa + 2 kDa' süzüntü suyu açık ve orta tonlu yeşilboyamada başarılı olmuştur. Her iki süzüntü suyu da koyu kırmızıya boyamadabaşarılı sonuçlar vermiştir. Bu seri uygulamalar, konsantre etme faktörü 10 olacak şekilde tekrarlandığında, süzüntü suyu kalitesinde kötüleşme gözlenmemiştir. Filtrasyon basıncı iki katına çıkarıldığında ise, filtrasyon akıları da iki katına çıkmıştır. Ancak ilk aşama 5 kDa ile gözlenen akı düşüşü 2 kDa için gözlenendendaha fazla ve hızlı olmuştur.
Çark deresinde su kalite modellemesi

- Nisan 2003 tarihleri arasında 8 ay boyunca su kalite sınıfını belirlemek ve uygulanacak modele veri sağlamak amacıyla Çevre İl Müdürlüğü'nün yapmış olduğu analiz sonuçlan kullanılmıştır. Çevre İl Müdürlüğünün yapmış olduğu 2002 mayıs, haziran, temmuz, ağustos, eylül aylan ve 2003 ocak, şubat, nisan aylan analiz sonuçlan doğrultusunda Çark Deresi'ndeki BOİ5, ÇO ve sıcaklık parametreleri için su kalitesi tespit edilmiştir. Yine bu sonuçlar kullanılarak dereye QUAL2E su kalite modeli uygulanmıştır. Modelleme sonucu Çark Deresi'ne ilişkin BOİ5 ve ÇO reaksiyon sabitleri belirlenmiştir. Bunun sonucu Çark Deresi için bir su kalite modeli kullanıma hazır hale getirilmiştir. Böylelikle Çark Deresi'nde oluşabilecek herhangi bir değişikliğin etkisi önceden tespit edilecek ve gerekli önlemler zamanında alınabilecektir. Model yardımı ile farklı senaryolar üretilerek yapılması gerekenler ortaya konulmuştur. Senaryo sonuçlarına göre Arıtma Tesisinin işletimine ilaveten Çark Deresi kenarında bulunan tesislerin dereye deşarjı engellenmeli ve yan kolların kirlilik yüklerinin nedenleri tam olarak ortaya konularak bunlara çözümler üretilmelidir. XII
Nişasta bazlı polimer kullanılarak arıtma çamurlarının şartlandırılmasının araştırılması

Bu tezin amacı Özgül Filtre Direnci ve Kapiler Emme Süresi parametreleri kullanılarak gizli formül katyonik polimer ile nişasta bazlı polimerin çamur şartlandırma işlemindeki performanslarını karşılıklı olarak değerlendirmektir. Bu amaçla, farklı iki tip nişasta bazlı polimer ve bir çeşit gizli formül katyonik polimer kullanılmıştır. Deneysel çalışma Denizli'de bulunan kenstsel nitelikli atıksu arıtma tesisinden alınan aktif çamur ve yoğun çamur örnekleri ile yürütülmüştür. Şartlandırma denemeleri, çamur örnekleri farklı dozlarda kullanılan polimerler ile klasik jar testi metodu ile yürütülmüştür. Sonuçlar, her bir uygulama için yoğun çamur örneklerinin aktif çamur örneklerine kıyasla daha fazla su verme kapasitesine sahip olduğunu göstermiştir. Anyonik yapılı nişasta bazlı polimer şartlandırma işleminde en yüksek filtrelenebilirlik performansını göstermiştir. Yoğun ham çamurun KES değeri 399, 4 s iken 5g/ kg Kuru Madde anyonik yapılı nişasta bazlı polimer uygulamasında KES değeri 11,5 s olarak belirlenmiştir. Ancak benzer sonuçlar ÖFD testi uygulamalarında elde edilememiştir.
Arttırılmış yüzeylere sahip tanklarda çökeltim

YÜZEYLERE SAH P TANKLARDA ÇÖKELT MNazire MAZLUMBu çalışmada yumaklı çökeltimde sedimentasyon tanklarının çökelme yüzeylerininarttırılması halinde katı partiküler madde giderimi deneysel gözlem verileri kullanılarak değerlendirilmiştir. Çalışmada sürekli akışlı çökeltim testleri yukarı akış işletim koşullarında yapılmıştır. Kütle transfer denkleminin belli başlangıç ve sınır koşulları altındaki kararsız hal çözümünden dispersiyon katsayıları elde edilmiş; kararlı halçözümünden ise konsantrasyonun derinlikle değişimini veren analitik çözüm elde edilmiştir. Ayrıca kesikli işletim verileri ortalama değer metodu ile değerlendirilerek bu verilerin sürekli akış koşullarını temsil yeteneği irdelenmiştir. Çalışmada katı partikül madde olarak yumaklaşma eğilimine sahip ve mineral yapısıbilinen bentonit kili kullanılmıştır. Aglomerasyon etkisini ortadan kaldıran lazeryöntemi ile yapılan analizde testlerde kullanılan kil materyalinin partikül boyut dağılımının 0,4 A m ile 150 A m arasında olduğu belirlenmiştir. Test çalışmaları öncesinde kil materyali metilen mavisi ile boyanarak spektrofotometrede daha iyigörünür hale getirilmiştir. Kil materyalinin süspansiyon içerisindeki dispersiyonkatsayısı sürekli akışta kararsız hal koşullarında deneysel olarak belirlenmiştir. Bu amaçla belli konsantrasyonlarda katı partikül içeren kil süspansiyonu su ile dolu koloniçerisine yukarı akış koşullarında terfi ettirilerek kolon içerisinde konsantrasyondakiartışlar ölçülerek dispersiyon katsayıları belirlenmiştir. Kararlı halde sürekli akışlı testlerde tank çıkışından alınan numunelerlekonsantrasyonun yüzeysel hidrolik yükleme hızı ile değişimi irdelenmiştir. Sürekli akışlı koşullarda tüplerle kolon yüzeyi arttırılmış halde 50A , 60A , 70A ve 80A eğimliişletim koşulları test edilmiş ve eğimin azalmasının giderimi olumlu etkilediği görülmüştür. Kesikli test çalışmalarında zamanla ve derinlikle değişimi belirlenenkonsantrasyonlar ortalama değer metodunda kullanılarak sürekli akış halinin yüksek güvenirlikte tahmin edilebileceği görülmüştür.
Heavy metal biosorption by anaerobic biomass

oz ANAEROBİK BIYOKUTLE İLE AĞIR METAL GİDERİMİ HAYTOGLU, Betül Yüksek Lisans, Çevre Mühendisliği Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Ülkü YETİŞ Yardımcı Tez Yöneticisi: Doç. Dr. N. Göksel DEMİRER Aralık 2000, 106 sayfa Anaerobik reaktörlerde büyük hacimlerde atık anaerobik çamur üretilmekte ve genellikle geniş hacimleri kaplayan depolama alanlarına atılmaktadır. Ağır metaller ile kirlenen endüstriyel atıksulann arıtılmasında bu atık çamurun faydalı kullanımı, hem çamurun atılım hem de atıksulann arıtılmıası problemlerine umut veren bir çözüm gibi görünmektedir. Laboratuar ortamında sürekli kanştıncılı kesikli anerobik reaktör, 35 C sıcaklıktaki sıcak odada çalıştırılmış ve bu reaktörden çıkan atık çamur Imhoff cone'da konsantre edilmiş, sonra 121 C sıcaklıkta bir saat otoklavlanmıştır. Daha sonra bu çamur, ağır metal adsorplama kapasitesinin tayini için hazır hale getirilmiştir. Deneyler üç bölümde gerçekleştirilmiştir. Deneylerin birinci bölümünde kinetik çalışmalar yapılmıştır. İki farklı başlangıç Pb iyon konsantrasyonuyla yapılan kinetik çalışmalar göstermiştir ki, adsorpsiyonun %80'i atık anerobik ölü biyokütlenin metal solüsyonuna temas ettiği birkaç dakika içinde tamamlanmıştır. Altı saat içinde dengeye ulaşılmış ve yirmi dört saat boyunca denge değişmemiştir. İkinci bölümde AAÖB'nin ağır metal adsorpsiyon eğilimi araştırılmıştır. AAÖB'nin adsorpsiyon kapasitesi test edilen beş ağır metal için; Pb, Ni, Cu, Cr ve Zn isoterm deneyleri gerçekleştirerek belirlenmiştir. Sonuçlar da göstermiştir ki Pb metal iyonun AAÖB tarafından seçici adsorpsiyonu söz konusudur. AAÖB için adsorpsiyon kapasitesi serisi Pb >Zn >Cu >Ni >Cr olarak saptanmış ve elde edilen adsorpsiyon kapasiteleri sırasıyla 1250, 625, 315, 227 ve 225 mg metal/g biyokütledir. Üçüncü bölümde başlangıç pH'sının ve sıcaklığın Pb ve Ni adsorpsiyonuna etkisi çalışılmıştır. Pb adsorpsiyonu için optimum sıcaklık ve başlangıç pH'sı, sırasıyla 25 C ve 4 olarak saptanmıştır. Ni adsorpsiyonu için optimum sıcaklık ve başlangıç pH'sı ise, sırasıyla, 28 C ve 4 olarak bulunmuştur. Üçüncü bölümünde ayrıca, biyokütle ön hazırlığının, yıkamanın, AAÖB adsorplama kapasitesi üzerine etkisi saptanmıştır. Buna göte 28 C sıcaklıkta ve başlangıç pH'sının 4 olduğu koşullarda AAÖB'nin Pb iyonlarını adsorplama yetisi neredeyse yan ya, 750 den 365'ye mg/g düşmüştür.
Deri endüstrisi atıksularında biyosorpsiyon yöntemiyle renk gideriminin araştırılması

Bu çalışmada, Aspergillus niger tarafından Acid Black 210 boyasının biyosorpsiyon yöntemiyle renk gideriminin etkinlik dereceleri tayin edilmiştir. Kesikli karıştırmalı sistemdeki çalışmanın ilk aşamasında; optimum koşulları belirlemek amacıyla sırasıyla optimum pH'ı belirlemek için pH 4 - 6,5 aralığında altı farklı pH aralığında çalışmalar yürütülmüş ve optimum pH= 4.0 olarak belirlenmiştir. 1 - 10 g/L arasında değişiklik gösteren dört farklı biyosorban dozu incelenerek, optimum biyosorban madde miktarı tayin 1.0 g/L olarak tespit edilmiştir. Optimum sıcaklığı belirleyebilmek için 20 - 40 C arasındaki üç farklı sıcaklıkta çalışma yürütülerek, optimum sıcaklık 40 oC olarak belirlenmiştir. Son olarak da, karıştırma hızının etkisini belirlemek amacıyla 100 - 150 rpm arasında üç farklı karıştırma hızıyla çalışmalar yapılarak, optimum karıştırma hızı 130 rpm olarak tespit edilmiştir. Bütün çalışmalara belirlenen optimum koşullarda devam edilmiştir. Çalışmanın ikinci aşamasında; Temkin, Freundlich ve Langmuir İzoterm Modelleri uygulanmıştır. Buna göre biyosorpsiyon çalışmasının Langmuir İzotermine uyumlu olduğu belirlenmiştir. Çalışmanın üçüncü aşamasında ise, termodinamik ve kinetik parametreler hesaplanmış ve reaksiyonun endotermik olduğu sonucuna varılmıştır. Yapılan tez çalışmasında; optimum şartlarda gerçekleştirilen deneysel çelışmalarda AB 210 boyar maddesinin A. niger tarafından biyosorpsiyonunda boyar madde giderim verimi % 58,96 olarak hesaplanmıştır. Bu çalışmanın sonucunda; AB 210 boyar maddesinin, flamentli küf mantarı özelliğine sahip A. niger tarafından biyosorpsiyonunda giderim veriminin düşük olması nedeniyle A. niger biyosorbentinin uygun bir biyosorbent olmadığı sonucuna varılmıştır. Bu nedenle; aynı biyosorbentin farklı boyar madde giderimi için kullanılabilirliğinin araştırılması gerektiği ya da AB 210 boyar maddesi giderimi için farklı biyosorbent kullanılması gerektiği sonucuna varılmıştır.
Elektrokinetik işlem ile kentsel arıtma çamurundan ağır metallerin giderimi

Bu çalışmada, elektrokinetik işlem ile anaerobik olarak çürütülmüş arıtma çamurundan ağır metallerin giderimini ve hareketliliğini araştırmak amacıyla farklı deneysel işlemler yürütülmüştür. Farklı akım uygulaması, farklı asitlerle ön asitleştirme, EDTA uygulaması ve kaolin-çamur karışımı ile elektrokinetik işlemler yürütülmüştür. Aynı zamanda ağır metallerin çevresel hareketliliğini ve ağır metal formlarını belirlemek amacıyla tüm deney serilerinde elektrokinetik işlem süresince ardışık kimyasal ekstraksiyon işlemleri yapılmıştır. Çalışmanın sonuçlarına göre Cr için en yüksek giderim oranı % 56, Pb ve Zn için ise %39 olarak belirlenmiştir. Farklı akım uygulaması, EDTA ilavesi ve kaolin-çamur karışım uygulaması metallerin kimyasal formlarında belirgin bir değişikliğe neden olmamıştır. Fakat asetik asit ve nitrik asit ile yapılan ön asitleştirme deneylerinde metallerin anoda yakın kısmında değişebilen ve indirgenebilen, katoda yakın kısımda ise yükseltgenebilen ve kalıntı türleri artmıştır. Daha yüksek ağır metal giderim verimlerinin sağlandığı uygulamalarda toplam maliyet artmıştır. % 54 Cr ve % 39 Zn giderim verimi elde edilen asetik asit ile çamur pH'nın 3'e ayarlandığı deney serisinde toplam maliyet 315, 3 $/ton kuru çamur olarak hesaplanmıştır. Nitrik asit ile çamur pH'nın 3 olduğu deney serisinde ise toplam maliyet 171 $/ton kuru çamur olarak belirlenmiştir.
Aksaray atmosferi eser element düzeylerinin ve kaynaklarının belirlenmesi

dBu çalışmada, Aksaray Üniversite kampüsünde kurulan bir istasyonda 2019 yılı Temmuz Aralık ayları arasında boyut dağılımlı PM2, 5 ve PM2,5- 10 madde örnekleri günlük olarak toplanmıştır. İnce ve kaba fraksiyonda toplanan PM örnekleri eser element kompozisyonu için EDXRF ile analiz edilmiştir. Kaba fraksiyonda ölçülen elementlerin konsantrasyonları Ca için 10651, 385 ng m-3 ve Rb için 0,0008 ng/m 3 aralığında değiştiği gözlenmiştir. İnce fraksiyonda ise ölçülen elementlerin konsantrasyonları Ca için 9235, 568 ng m-3 ve Rb için 0,002 ng m-3 aralığında değiştiği gözlenmiştir. PMF analizinde Aksaray atmosferinde 5 farklı kaynağın etkili olduğu görülmüştür. Bu kaynakların; araç aşınmaları bağlı emisyonlar, odun yanması emisyonları, kontamine toprak parçacıkları, yanma kaynaklı emisyonlar ve yol tozu parçacıkları olduğu belirlenmiştir. Yol tozu parçacıkları %46 ile toplam PM2, 5 kütlesine en fazla katkıda bulunan kaynak olarak belirlenmiştir. Bu kaynağı toplam PM2, 5 kütlesine katkıda sırasıyla; ısınma amaçlı odun kullanımı (%23), yanma emisyonları (%16), araçlardaki aşınmalardan kaynaklanan emisyonlar (%13) ve son olarak kontamine toprak parçacıkları (%2) izlemiştir.
İçme suyundaki siyanotoksinlerin aktif karbonla zenginleştirilmiş koagülasyon-batık membran sistemi ile arıtımı

Bu tez çalışmasının amacı, içme suyunda bulunan siyanotoksinlerin aktif karbonla zenginleştirilmiş koagülasyon ve batık membrandan oluşan bütünleşik membran sistemi ile arıtım veriminin ortaya konmasıdır. Bu amaç doğrultusunda koagülasyon ve aktif karbon ön arıtma olarak kullanılmıştır. Bu aşamada aktif karbonla zenginleştirilmiş koagülasyon deneylerinde belirlenen optimum şartlar uygulanmıştır. Deneylerde tespit edilen optimum şartlar dikkate alınarak; 60 mg/l miktarındaki aluminyum sülfat koagülasyon tankına ilave edilmiş ve 200 rpm' de 2 dk karıştırılmıştır. 0,2 mg/L miktarındaki polielektrolit ve 20 mg/L miktarındaki aktif karbon flokülasyon tankına ilave edilmiş ve 30 rpm' de 20 dk karıştırılmıştır. Çöktürme tankında 60 dk bekletildikten sonra sular PES-5kDa ve PES-10kDa batık UF membran sistemine verilmiştir. Bütünleşik membran sistemi kullanılarak gerçekleştirilen mikrosistin-LR giderim deneylerine göre elde edilen sonuçlarda; sentetik suda bulunan mikrosistin-LR' nin aluminyum sülfat ile % 65 ,10' u, polilektrolit ile % 67 ,60' ı, aktif karbon ile % 91 ,36'sı, PES-5kDa membran ile % 98 ,80' i PES-10kDa membran ile % 98 ,91' i giderilmiştir. Giderim sonrası süzüntüde kalan mikrosistin-LR konsantrasyonları sırasıyla aluminyum sülfat için 1,67 g/L, polilektrolit için 1,55 g/L, aktif karbon için 0,41 g/L, PES-5kDa membran için 0,06 g/L, PES-10kDa membran için 0,05 g/L olarak tespit edilmiştir. PES-5kDa ve PES-10kDa membran öncesinde ön arıtma işlemi uygulandığı deneylerde, her iki membranda mikrosistin-LR giderimi ön arıtma işlemi olmayan duruma oranla daha yüksek bulunmuştur. Ayrıca PES-5kDa ve PES-10kDa bütünleşik membran sistemi ile yapılan çalışmalarda mikrosistin-LR konsantrasyonu WHO'nun içme suları için belirlemiş olduğu sınır değerin (1 g/L) altına düşmüştür.
Bir oktilfenol polietoksilatın persülfat ile aktive edilmiş sıfır değerlikli demir nanopartikülleri ile ileri oksidasyonu ve toksik etkisindeki değişim

Biyokimyasal olarak zor ayrışan, arıtmaya karşı dirençli, toksik ve/veya mutajenik etkileri olan bazı endüstriyel kirleticilerin su kaynaklarımızdaki varlığı ekosistemleri tehdit etmektedir. Endokrin bozucu özellikleri olduğu bilinen ve noniyonik yüzey aktif maddelerin bileşiminde bulunan alkil fenol polietoksilat metabolitlerinin konvansiyonel fiziksel, biyolojik ve kimyasal arıtma yöntemleri ile giderimleri yetersiz kalmaktadır. Bu nedenle alkil fenol polietoksilatların ve alkil fenollerin ileri oksidasyon prosesleri gibi ileri arıtma yöntemleri ile giderim çalışmaları ve uygulamaları son yıllarda önem kazanmıştır. İleri oksidasyon prosesleri arasında hızları ve yüksek giderim verimleri nedeniyle Fenton, Fenton-benzeri ve Foto-Fenton proseslerinin atıksu ve su arıtımında sorunlu kirleticilerin oksidasyonu için tercih edilmektedir. Son yıllarda ekonomik, kolay uygulanabilir ve etkin olması nedeniyle hidrojen peroksit ve persülfat gibi oksidanlarla aktive edilebilen sıfır değerlikli demir ile arıtma prosesleri dikkat çekmektedir. Yukarıdaki bilgiler ışığında bu tez kapsamında, bir oktil fenol polietoksilat bileşiği olan noniyonik bir yüzey aktif maddenin (ticari ismi : Triton X-45), persülfat (S2O82-) iyonları ile aktive edilmiş sıfır değerlikli demir kullanılarak arıtımı incelenmiştir. Yüzey aktif maddenin Persülfat/Sıfır değerlikli demir ileri oksidasyon sistemi ile arıtılabilirliği üç aşamada çalışılmıştır. Birinci aşamada, prosesi etkileyen parametrelerin oksidasyon verimi üzerindeki etkileri araştırılmış, yüzey aktif madde (20 mg/L sulu çözelti) ve TOK giderimi bazında optimize edilmiştir. En uygun pH değeri 5, optimum persülfat konsantrasyonu 2.5 mM, optimum katalizör konsantrasyonu 1 g/L, optimum arıtma süresi 60 dk. olarak belirlenmiştir. Çalışmanın ikinci aşamasında arıtma sisteminin ekotoksikolojik etkilerini incelemek üzere seçilen deneysel koşullarda arıtılmış numunelerde akut toksisite testleri gerçekleştirilmiştir. Toksisite biyodeneylerinde test organizmaları olarak Vibrio fischeri fotobakterileri ve bir tatlı su mikroalgi olan Pseudokirchneriella subcapitata kullanılmıştır. Yapılan deneysel çalışmalar neticesinde, belirlenen en uygun arıtma koşullarında OPEO' nun % 95 TOK'un ise %40 oranında giderimi sağlanmıştır. Vibrio fischeri ve Pseudokirchneriella subcapitata ile yürütülen akut toksisite deneyleri ile 120 dakikalık reaksiyon süresi sonucunda % bağıl toksisite değerleri Vibrio fischeri için %66'dan %20'ye düşürülmüş, Pseudokirchneriella subcapitata için ise %16 olan bağıl toksisite tamamen giderilmiştir.
Aksaray ilinde tıbbi atık yönetiminin incelenmesi

Sanayileşme teknolojinin hızla gelişmesiyle çevresel sorunlar da zaman içerisinde artmakta, bu sorunlar yaşam ve çevre sağlığı üzerinde tehdit oluşturmaktadır. Ayrıca şehirleşme ve göç çevre problemlerinin etkisi giderek çoğalmakta, özellikle nüfusun yüksek olduğu yerlerde nüfustaki artış hızı kamuda verilen hizmetlerin daha da güç bir şekilde sunulmasına neden olmaktadır. Kaynakların süratle tüketilmesi, kullanımdaki bilinçsizlik ve yetersiz atık yönetimi giderek büyük bir problem haline gelmektedir. Atık yönetimindeki sorunlardan birisi de özel atık sınıfına giren tıbbi atıklardır. Tıbbi atıklar doğa ve insanlar için büyük risklere sebep olmaktadır. Ayrıca sağlığımız için tehlikelerin en aza indirilmesi, hem sağlık kurumları yönüyle hem de ekonomi yönüyle daha az kayıp oluşması için tıbbi atıklar hakkında bazı tedbirlerin alınması, kaynakta ayrıştırma ve belli yollarla bertarafa gönderilmesi gerekmektedir. Bu çalışmamdaki amaç, Aksaray İlinde tıbbi atıkların doğaya ve insana etki eden tehditlerini minimize etmektedir. Tıbbi atıkların doğru şekilde yönetilerek bertarafa yönlendirilmesi hem dünyada hem de ülkemizde önemli problemlerden biridir. Bu sebepten bu tez çalışması, sağlık hizmeti veren kurumlarda meydana gelen tıbbi atık miktarının belirlenip, bu atıkların toplanıp iletimin sağlanması ve bertarafı ile ilgili çalışmaların mevzuata uygunluğunun araştırılması, alternatif olarak uygulanabilecek bertaraf yöntemlerinin değerlendirilmesi üzerinedir. Yapılan bu çalışma Aksaray ilinde tıbbi atık yönetimi incelemesidir. Sağlık kurumlarında üretilen atıkların miktarı ve karakterizasyonu birimler bazında araştırılmış, mevcut durum ortaya konulmuş ve karşılaşılan problemlere öneriler sunulmuştur.
Et kesim ve paketleme atık sularının borusal reaktörde elektrokimyasal arıtımı

Mezbahalarda kesimden ve et işleme sürecinden kaynaklanan atıksular yüksek miktarda organik madde içermektedir. Bu atıksuların nehirlere, kanalizasyon ağına veya toprağa boşaltılması önemli derecede çevre kirliliği yaratmaktadır. Bu çalışmada büyükbaş hayvan ve kanatlı hayvan kesimhaneleri atıksularının elektrokimyasal pıhtılaştırma yöntemiyle arıtımı incelenmiştir. Deneysel çalışmalarda demir elektrotlar kullanılarak ile kesikli geri döngülü ve sürekli işletim sisteminde akım yoğunluğunun, akış hızının, destek elektrolit derişiminin, hidrojen peroksit derişiminin (H2O2) ve farklı pH değerlerinin KOİ giderim verimi ve enerji tüketimi üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Ayrıca işletim maliyetleri de hesaplanmıştır. Büyükbaş hayvan kesimhanesi atıksuyunun kullanıldığı kesikli geri döngülü deneylerde KOİ değeri 840 mg/L'den 84 mg/L'ye düşürülerek %90, 00 giderim verimi elde edilmiştir. Kanatlı hayvan kesimhanesi atıksuyunun kullanıldığı sürekli akışlı deneylerde ise KOİ değeri 9400 mg/L'den 425 mg/L'ye düşürülerek %95, 48 giderim verimi elde edilmiştir.