turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Üniversite gençliğinin evlilik öncesi cinselliği inşası ve ataerkil değerler

Bu çalışma, üniversite gençliğinin, evlilik öncesi cinsel ilişki ve bekarete yönelik algı, düşünce ve tutumlarının belirlenmesini amaçlamaktadır. Evlilik öncesi cinsel ilişki ve bekaret, gençlerin gündelik yaşamlarında önemli oranda etkisinin olduğu varsayılan olgulardır. Ataerkil değerlerin bu olgulara yüklediği anlamların gençler üzerinde belli oranda etkisinin olduğu da düşünülmektedir. Geleneksel ve modern değerlerin bir arada hissedildiği toplumumuzda, gençlerin, evlilik öncesi cinsel ilişki ve bekarete yönelik inşasının ortaya konması çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Sosyal inşa kuramı, çalışmanın kuramsal çerçevesi olarak kullanılmıştır. Nitel araştırma yöntemiyle tasarlanan çalışma, Nevşehir ve İzmir'deki iki üniversitede, öğrencilerle yüz yüze derinlemesine görüşme yapılarak betimsel bir biçimde yorumlanmıştır.
Postmodernizmin ekolojik anlayışlara yansıması

Postmodernizm, modernizmden kopuk olmayan ama onu eleştirerek aşmaya çalışan bir dönemin, bir çabanın adıdır. Bu çaba akim ilkelerini, modernizmin pembe vaatlerini eleştirirken, akim karşısında yer alan sezginin ve kaybolan 'eski'nin yeniden kazanılmasını göstermeye çalışmaktadır. Bu anlamda postmodernizmin çeşitlilik, parçalanmışlık, bütünsellik, şüphe, eklektiktizm gibi özellikleri doğa-insan ilişkisine olan bakışta da kendini göstermiştir. Postmodernizmin özelliklerinden olan 'şüphe', modernizmin mutluluk vaatlerine artık kuşkuyla bakıldığını; 'çeşitlilik', yaşamın biyolojik çeşitlilik ile çok daha zenginleşeceğini ve ekolojik dengenin devamlılığı için gerekliliğini; 'parçalanma', her canlı türünün kendine özgü yaşam koşulların] ; 'bütünsellik', canlılar ne kadar çeşitlense de aynı bütünün birer parçası olduğunu; 'eklektizm' ise, eski ve yeniyi, aklı ve sezgiyi, ruh ve maddeyi, geleneksel ile moderni birlikte düşünmeyi ifade etmektedir. Bu anlamda araştırmamızın konusu bir değişim sürecini anlatan postmodernizmin, çevre sorunları tartışmasında önemli bir yere sahip olduğu düşünülen ekolojik anlayışlara yansımasıdır. Bir tür betimlemenin yapıldığı araştırmamız üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde postmodernizmin gelişimi anlatılmış ve özellikleri betimlenerek kapitalizmle ilgisi kurulmuştur. İkinci bölümde çevre ve ekoloji gibi konuyla ilgili kavramların tanımlan yapılmış ve bu kavramlar birbirleriyle ilişkilendirilmiştir. Daha sonra ekolojik anlayışların sınıflandırılarak postmodernizmle olan ortak özellikleri gösterilmiştir. Saptanan ortak özelliklerin Türkiye'deki çevre anlayışına yansıyıp yansımadığı üçüncü bölümde tartışılmıştır.
La question de genre dans le monde académique:étude sur la lutte des rectrices dans l'enseignementsupérieur en Turquie

Türkiye'de bölüm başkanlığı, dekanlık, rektörlük gibi akademideki üst düzey idari pozisyonlarda çalışan kadın akademisyenlerin yüzdesi, profesör kadın oranları düşük olan ülkelerle kıyaslandığında oldukça düşük rakamlar olarak karşımıza çıkmaktadır. Üstelik, akademinin göreli olarak diğer sektörlere oranla kadınsılaşmış bir meslek kolu olduğu düşünüldüğünde bu oranlarıaçıklamak konuyu daha da ilginç kılmaktadır. Tüm bunları eksenine alarak bu çalışma, 2016 yılındarektör kadınlarla yapılan görüşmeler ışığında, akademide çalışan kadınların hangi nedenlerden ötürü üst düzey idari pozisyonlara başvuramadıklarını incelemeye dönük bir çalışmadır. Söz konusu nedenler arasında, çocuk bakımı, ev eksenli çalışma ve yaşlı bakımı gibi toplumsal cinsiyet rolleri irdelenmiştir. Bu konuyu inceleyebilmek adına, eril tahakküm, işgücünün kadınsılaşması ve cam tavan gibi olgu ve kavramlara başvurulmuştur.
Denetimli serbestlik sisteminden faydalanan madde bağımlıları üzerine sosyolojik bir araştırma: İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğü örneği

Bu araştırma hakkında denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiş uyuşturucu madde kullanan bireyleri konu edinen bir araştırmadır. Çağın sorunu olan ve oldukça mücadele gerektiren uyuşturucu madde kullanımı konusu çerçevesinde oluşturulan bu araştırmada madde kullanan kişilerin sosyal, ekonomik ve kültürel profillerinin incelenmesi, bu kişilerin uyuşturucu madde kullanımı konusundaki bilgilerinin, davranış düzeyleri ve tutumlarının ölçülmesi ve bu kişileri madde kullanımına iten sebeplerin anlaşılması amaçlanmıştır. Bunun yanı sıra devletin uyuşturucu ile mücadele eden birçok kurumundan biri olan denetimli serbestlik merkezinde uyuşturucu madde kullanan kişilere uygulanan uygulamaların kişiler açısından yeterliliğinin ve faydasının anlaşılması, tüm bulgular ışığında ilgili literatüre katkı sağlanmak amaçlanmıştır. Bu amaçlar ışığında İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Merkezinde bulunan 200 madde kullanıcısı ile anket çalışması yapılmıştır. Gerçekleştirilen analizler sonucunda bu kişilerin çoğunluğunun medeni durumunun bekar olduğu, orta gelirli olduğu, eğitim seviyesinin düşük olduğu, madde kullanımlarında en etkili nedenin arkadaş ortamı olduğu, madde kullandıkları için hayatlarında en çok aileleriyle ilgili problemler yaşadıkları, maddeyi ilk kez arkadaşları sayesinde temin ettikleri, ilk kez esrar maddesini denedikleri, en çok esrar maddesini kullandıkları, denetimli serbestlik uygulamalarından fayda aldıkları, denetimli serbestlik uygulamalarında eksik bir yön bulmadıkları ve haklarında denetimli serbestlik kararının verilmesinden sonra hayatlarında birçok alanda iyileşme yaşadıkları sonuçlarına ulaşılmıştır. Elde edilen bulgular ilgili literatüre katkı sağlamak amacıyla sonuçlar bölümünde tartışılmıştır.
Sosyal değerlerdeki değişme süreci içinde aile içi sosyal sapmalar ve değişme yönünün tespiti

Sosyal değişme, her toplumda görülmüş ve görülmekte olacak bir olgudur. Sosyal değişme toplumu ve bireyleri etkilemektedir. Ve etkilemeğe devam edecektir. Hızlı sosyal değişme ve gelişme içinde olan toplumda ise, çeşitli çözülmeler ve bütünleşmeler meydana gelmektedir. Toplumdaki hızlı değişme sonucu, sosyal, kültürel, politik ve ekonomik faktörlere bağlı olarak meydana gelen değişme süreci içinde, kurumlarda değişmeler olmakta, sosyal sapma, sosyal organizasyonsuzluk, düzensizlik, anomi, yabancılaşma ve yeniden bütünleşme görülebilmektedir. Aile, sosyal ve kültürel değerleri içeren toplumun temel bir birimidir. Toplumsal değişme aileyi de etkilemektedir. Burada aile, toplumda insan üreten, yetiştiren, bireyi topluma hazırlayan ve uyumunu sağlayan, terbiye ve iç disiplini vererek, sosyalizasyon süreci içinde, şahsiyet oluşturma fonksiyonuyla) daima önemli olan ve olacak evrensel bir kurumdur. Sosyal değerlerdeki değişme, aileyi etkileyen en önemli faktörlerdendir. Çünkü aile, sosyal değerlerin içerenidir. Bu özelliğiyle de toplumun çekirdeğini oluşturur. Bu tezde, toplumun temelini teşkil eden, aileyi etkileyen sosyal değerleri ve faktörleri değişim süreci içerisinde tespit etmeye çalışarak, değer değişmelerini ve etkilerini değerlendirmeye çalıştık. Bunun için de Türk toplumunun, Cumhuriyet öncesi ve sonrası çok önemli ve kritik bir döneminin dört büyük şahsiyetini ve onların aksiyon ve eserlerinde seçkinleşen kavramları incelemeye konu ettik. Bunlar Ziya GÖKALP, Mehmet Akif ERSOY, Ömer SEYFETTİN ve ATATÜRK 'tür. Bu insanlar, belli bir döneme damgasını vurmuş, aynı zaman ve mekan şartlarında yaşayarak, toplumun değerlerini kavrayarak, birer şahsiyet olarak var olmuş ve bu şahsiyet özelliklerini aksiyon ve eserlerinde yansıtmış insanlardır. Ortak kavram, III değer ve değerlere atfettikleri anlamlar olarak ahlak, terbiye ve eğitim, adalet ve hürriyet, hukuk ve iktisat ve aile görüşleri sosyolojik açıdan ele alınarak incelenip, değerlendirilmiştir.
Türkiye ve Almanya' da sosyal hizmet uygulamalarının karşılaştırılması

Akyüz, Nuriye, 'Türkiye ve Almanya'da Sosyal Hizmet Uygulamalarının Karşılaştırılması' Yüksek Lisans Tezi, Kırıkkale, 2019. Bu araştırma, toplumdaki dezavantajlı grupların belirli konularda desteklenerek diğer gruplar ile eşit rekabet ve yaşam şartlarına ulaşabilmesine yardımcı olmak için geliştirilen sosyal hizmetlerin ülkemizdeki durumunun Almanya ile karşılaştırılması amacı ile yapılmıştır. Araştırmada, öncelikle ülkemizde çok erken dönemlerde gelişmeye başlayan sosyal hizmet olgusunun tarihsel seyri incelenmiştir. Ardından cumhuriyet döneminde gelişen sosyal hizmetlerin model bir ülke olan Almanya ile karşılaştırması yapılmıştır. Araştırma sonucunda iki ülkenin de dezavantajlı gruplar için benzer uygulamalar yaptığı fakat hizmetlerin uygulama biçimi ve finansal alt yapısı hakkında bir takım farklılıkların olduğu görülmüştür. Edinilen bu bulgular sonuç kısmında tartışılmıştır.
Yurtlarda kalan üniversite öğrencilerinin toplumsal sorunları 'Cumhuriyet Üniversitesi örneği'

Bu çalışmada, üniversite gençliğinin önemli bir barınma biçimi olan yurt barınması hakkında bilgiler verilmiş ve konuyla ilgili uygulama yapılmıştır. Araştırmada, barınma sorununun üniversite gençliğinin en önemli sorunu olduğu ve yurt yaşamının toplumsallaşma sürecinde etkili olduğu vurgulanmıştır. Çünkü; öğrencilerin yaşamlarının önemli bir bölümünü geçirdikleri yurt yaşantısı, öğrencinin gelecekteki yaşamı üzerinde önemli oranda belirleyicidir. Ayrıca barınmaya ilişkin fiziksel olanaklar, öğrenme kapasitesi üzerinde doğrudan etkilidir. Bu nedenle, yurtlardaki fiziki ve sosyal şartların iyileştirilmesi gerektiği belirtilmiştir. Ama her şeyden önce amacımız, Yurtkur ve özel yurtlarda barınan öğrencilerin sorunlarım belirleyerek, öğrencilerin özel yurt ve devlet yurdunu tercih etme nedenlerini ortaya koymaktır. Araştırmamızın bulgularına göre, öğrencilerin önemli bir kısmı fiziksel olanakların kötülüğü ve siyasal ve dinsel tercihlerinden dolayı devlet yurtlarım tercih etmemektedirler. O halde, devlet yurtlarının fiziksel olanakları iyileştirilmeli ve sunulan hizmetlerin kalitesi artırılmalıdır. Odaların küçük ve kalabalık oluşu, ders çalışma, beslenme, temizlik ve sosyal faaliyet olanaklarının yetersizliği Yurtkur'un en önemli sorunlarındandır. Çalışmada, bu sorunlar çözüm önerileri ile birlikte ortaya konulmuş ve yurt barınmasının üniversite gençliği açısından önemi belirtilmiştir.
Türkiye'ye göç eden İranlıların Abd'nin iran ambargosuna karşı tutum ve tavırları

ABD, İran'a yönelik nükleer silah geliştirdiği gerekçesiyle uzun yıllardır ambargo uygulamış ve bir dizi yaptırımlar getirmiştir. Soğuk savaş döneminden sonra süper güç haline gelen ABD, kendisi ambargo uygulamakla kalmamış uluslararası sistemi de buna zorlamıştır. Uluslararası finansal sistemi domine eden ABD'nin başlattığı bu süreçten sonra gönüllü/gönülsüz birçok ülke ambargo kurallarına dahil olmuş ve İran'a yaptırım uygulamışlardır. Yaptırım süreçleri, gelişen ABD-İran ilişkilerine göre belli dönemlerde ağırlaştırılmış ya da hafifletilmiştir. Ambargo süreci bugün de devam etmekte olup şiddetini artırmıştır. ABD, her fırsatta ambargonun İran devletini hedef aldığını, İran halkıyla sorunları olmadığını dillendirse de ambargo sürecinden en çok İran halkı etkilenmiştir. Daralan ülke ekonomisiyle birlikte enflasyonlar olmuş, yoksulluk artmış ve birçok sorun baş göstermiştir. Gelişen bu şartlar başta gençler olmak üzere İran halkını göç etmeye yönlendirmiştir. Türkiye gerek komşuluk ilişkileri, gerekse İran'la yüksek miktardaki dış ticaretinden dolayı ambargoyu olumlu görmemekle birlikte içinde bulunduğu finansal sistemden dolayı asgari seviyede de olsa uygulamak zorunda kalmıştır. Bu zorunluluk Türkiye'de olduğu gibi yurtdışında yaşayan İranlılar üzerinde de olumsuz etkiler ortaya çıkarmıştır. Başta bankacılık ve serbest ticaret olmak üzere birçok alanda kısıtlanmışlardır. Katı ambargo uygulamaları İran'da olduğu gibi göç ettikleri ülkelerde de peşlerini bırakmayan İran halkı birçok problem yaşamaktadır. Türkiye'ye göçen İranlılar banka hesabı açmakta zorlanmakta, bankacılık işlemlerinde kısıtlamalara tabi tutulmakta ve buna bağlı olarak birçok imkandan faydalanamamaktadır. Ticari ve finansal güvenlik sorunları yaşamaktadırlar. Türkiye'ye göç eden İranlıların ABD ambargosu bağlamında yaşadıkları sosyal ve finansal problemler ve bunlara karşı geliştirdikleri tutum ve tavırlar anlaşılmaya çalışılmıştır. Çalışmanın ulaşmış olduğu sonuçlar sadece Türkiye'deki İranlı göçmenler için değil, benzer durumda başka ülkelere göç eden İranlılar ve taraflar açısından da kaynak sunacaktır.
Adıyaman Alevi köylerinde yaşanan sosyal değişim üzerine nitel bir araştırma

Sosyal bir varlık olan insanoğlu, içinde bulunduğu sosyal çevrede, tarih boyunca kimliğini oluştururken ortaya koyduğu değerler incelendiği zaman, karşımıza en geniş anlamıyla kültür onun içini dolduran gelenek ve onu da kapsayan inanç, örf, adet ve bir dizi ritüel gelir. Tüm bu değerler üzerinden kendini tanımlayan toplumlar, tarih boyunca özgünlüklerini korumak adına kapalı cemaat yaşamı sürdürmüşlerdir. Bu bütünlük içinde özgün değerleriyle yaşayabilmiş bir örnek toplum ise şüphesiz Anadolu Alevi toplumu olmuştur. Fakat dünya toplumlarını etkileyen modernleşme rüzgarları, Alevi toplumunu da etkilemeden geçmemiştir. Alevi toplumun değerleri üzerinden kent kültürün ve modernleşmenin oluşturduğu değişim parametreleri, birçok sosyal bilimci tarafından ele alınmıştır. Fakat günümüzdeki modern gelişmeler, Alevi kırsalı üzerinde nasıl bir değişim oluşturduğu, sosyal bilimlerce yetirince çalışılmamıştır. İşte bu çalışmanın temel amacı, modern gelişmelerin Adıyaman Alevileri özelinde geleneği temsilen dağlık kırsalı ve modernleşmenin değişim etkisine örnek olarak da ovalık kırsalı şeklinde iki bölgede nasıl hissedildiği ve temel değerleri üzerinde nasıl bir değişim oluşturduğunu sorgulamaya yönelik olmuştur. Araştırma alanı, Merkez ilçeye bağlı dağlık kırsaldan dört köy ve ovalık kırsaldan dört köy olmak üzere şehir merkezine paralel olacak şekilde toplamda sekiz köy ele alınmıştır. Her bir köyde saha gözlemleri ve bölgeye dair arşiv taraması haricinde toplamda elli kişi ile yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın amacına yönelik toplanan görgül veriler ve saha gözlemleri yorumlanarak belirli temalar altında metin içinde sunulmuştur. Sonuç itibariyle gelenek ve modernlik arasında dağlık Alevi kırsalı ovalık Alevi kırsalına nazaran daha muhafazakar veya geleneksel bir toplum modeli sunarken ovalık Alevi kırsalı ise modernleşmenin etkisinde kalarak kültürel, sosyal ve iktisadi olarak her alanda değişmekte ve seküler bir yönelim içinde olduğu anlaşılmıştır.
Reha Erdem sinemasında erkeklik halleri: Korkuyorum Anne filmi örneği

Sinema günümüzün en önemli kitle iletişim araçlarında biridir. Popüler sinema ürünleri gişe başarısını birinci sırada tutarken bir grup yönetmen sinemaya farklı bir soluk getirmişlerdir. Bu yönetmenler sinemayı ticari bir kazanç konusu olarak görmeyerek kendilerine has bir üslupla oluşturdukları sinema filmlerine imza atmışlardır. Reha Erdem de bu yönetmenlerden biridir. Yaptığı filmlerde kendi sinema dilini başarıyla kullanmış, sinemasal özelliklerini filmlerine yerleştirmiş ve gişe kaygısı gütmeden de başarılı bir sinemacı olunacağını kanıtlamıştır. Filmleri önemli sinema platformlarında ilgiyle karşılanmış ve pek çok ödüle layık görülmüştür. Reha Erdem, insanla ve toplumla ilgili konuları filmlerinin odağına almış bir sinemacıdır. Filmlerinde bilinen anlamda bir gerçeklik algısını reddedip kendi gerçekliğini oluşturmayı başarmıştır. Reha Erdem filmleri, güçlü sinemasal özelliklerinin yanında insana ve topluma dair konuları ele alan güçlü anlatımlardır. Bu çalışma Reha Erdem'in Korkuyorum Anne filminin erkeklik halleri bağlamında incelenmesini konu edinmiştir. Toplumsal cinsiyet rolleri göz önünde bulundurularak erkek cinsiyetinin toplumdaki konumu irdelenmektedir.
Suriye'den gerçekleşen göç sonrasında Gaziantep'te yerli ve göçmen yoksulluğu

Bu çalışma, Suriye'den yoğun göç almış kentlerden biri olan Gaziantep'te kentsel yoksulluğu ve kent yoksullarının temel hane geçim stratejilerini ele almaktadır. Öncelikle, çalışmada göçmen ve yerli yoksulların beklenmedik durumlar ve riskler karşısındaki savunmasızlıklarını şekillendiren unsurlar ve yoksulluk deneyimleri ele alınmıştır. Sonrasında, bu çalışma katılımcıların yoksullukla başa çıkmada kullandıkları stratejilere odaklanmıştır. Gaziantep'e gerçekleşen yoğun göç sonrasında bu kentte Suriyeli yoksulluların daha fazla dikkat çektiği bir kentsel yoksulluk tablosu ortaya çıkmıştır, bu tabloda yerli yoksullar daha az göze çarpan aktörler haline gelmişlerdir. Yerli katılımcılar, bu durumda kendilerinin hem emek piyasasında pazarlık güçlerinin azaldığını hem de hayat koşulların kiraların ve gıda fiyatlarının artması gibi etmenler nedeniyle koşullarının zorlaştığını ifade etmişlerdir. Bunların yanı sıra yerli katılımcılar, daha önce kentte yararlanabildikleri yardım kanallarından bugün eskisi kadar faydalanamadıklarını ve bu durumun hanelerinin yaşadığı kırılganlığı arttırdığını aktarmışlardır. Öte yandan göçmen katılımcıların yaşadıkları zorunlu göç kendilerini bir yandan maddi olarak güçsüzleştirmiş, sosyal dışlanma ve geleceğe dair belirsizlik gibi unsurlar ise göçmen katılımcıları daha da savunmasızlaştırmıştır. Geliştirilen geçim stratejileri yerli ve göçmen katılımcılar arasında zaman zaman benzeşmekte ve bazı noktalarda da farklılaşmaktadır. Her iki yoksul grubunun da başvurdukları geçim stratejileri olarak kayıt dışı çalışarak gelir elde etmek, hanedeki kadınların ve çocukların emeğine yönelmek, akraba ve aile dayanışmasına başvurmak, hane havuzları oluşturmak, tüketimden kaçınmak ve sosyal yardımlara ulaşmaya çalışmak olarak belirginleşmiştir. Her iki grupta da kullanılan bu stratejilerin yoğunluğunun ve uygulanış biçimlerinin ise yerlilik ve göçmenlik unsurlarına göre şekillendiği tespit edilmiştir. Yerli katılımcılar arasında görülen fakat göçmenlerin kullanmadığı geçim stratejisi ise kır ile bağları sürdürmektir. Zorunlu göç ile Gaziantep'e gelmiş olan göçmen katılımcıların iç çatışma ve zorunlu göç süreçleri nedeniyle kır ile bağları kopmuş görünmektedir. Göçmen katılımcıların bahsettikleri fakat yerli katılımcılar arasında vurgulanmayan geçim stratejisi ise Türkiye içerisinde başka bir şehre göç etmek olarak dikkat çekmektedir. Ayrıca göçmenler arasında bahsedilen bu geçim stratejilerini şekillendiren ve bu stratejilerin başarısını belirleyen unsur olarak Türkçe bilmek belirginleşmektedir.
İkinci Dünya Savaşı yıllarında Konya'da günlük yaşam

İngiltere'nin yatıştırma politikası Almanya'nın isteklerini azaltmadı ve tam tersi olarak Almanya, yeni hayat sahası bulabilmek için Polonya'yı işgal etmiştir. Böylece 1 Eylül 1939'da başlayan II. Dünya Savaşı altı yıl sürmüş ve 1945 yılında sonra ermiştir. İnsanlığın görmüş olduğu en yıkıcı savaş olan, II. Dünya Savaşı'nda Türkiye savaş dışı kalmayı başarmıştır. Savaşın bitmeye yüz tuttuğu en son safhasında Türkiye BM'ye girebilmek için formalite icabı savaşa girmiştir. Her ne kadar savaşa girmemiş olsa da sınırlarında kadar gelen savaştan Türkiye'nin ve Konya'nın etkilenmemesi kaçınılmazdı. Savaşın başlaması ile gıda fiyatlarında hızlı bir artış başlamıştır. Bu artış daha sonra giyecek, eşya, ev ve yakacak fiyatlarına da sirayet etmiştir. Halkının büyük bir kısmının toprakla uğraştığı Konya'da fiyat artışlarının, mahsullere verilen paraya yansıtılmaması, tam tersi olarak devletin narh koyarak bunları satın alması sonucu, alım gücü çok düşmüştür. Tabi günün koşullarını fırsata çevirenlerde olmamış değildir. Türkiye'nin tahıl ambarı olan Konya'da ekmek, halkın alım gücüne göre çok pahalanmış ve devlet çareyi kalitesi düşük olan tek tip ekmek çıkarmakta bulmuştur. Hayvancılıkta da çok gerileme olmuş, çok sayıda hayvanda savaş yıllarında telef olmuştur. Konya Ovası'nın sulanması sorunu da, Konya'nın önemli bir gündem maddesini oluşturmuştur. Konya'da eğitim ve sağlık alanında da önemli problemler ortaya çıkmıştır. Devlet yeterli sayıda okul yaptıramamış, okul ve öğretmen açığı daha da artmıştır. Konya Halkevleri vasıtasıyla çeşitli alanlarda kurslar açılmıştır. Halkevi Konya'nın bilinçlenmesi ve gelişmesi gibi konularda kendisini vazifeli olarak görmüştür. Bunun yanında sağlık alanında önemli sorunlar yaşayan Konya'da özellikle Sıtma olmak üzere çeşitli hastalıklar salgın hale gelmiştir. Tüm bu zor yaşam koşullarına karşı Konya insanı birçok branşta yapılan spor müsabakalarına ilgi göstermiş, Belediye veya Yeni Sinema'da gösterilen filmlere gitmiştir. Mesire yerlerine ve özellikle Meram'a giderek savaşın getirdiği psikolojik baskılardan kurtulmaya çalışmıştır. Konyalılar dini ve milli bayramları coşkuyla kutlamışlar, gelenek-göreneklerine her zaman sahip çıkmışlardır. Evlilik törenlerinde mutluluklarını paylaşmışlar, cenaze törenlerinde kenetlenmişlerdir.
Açık ve uzaktan öğrenenlerin öğrenme strateji ve ortam tercihlerinin Hofstede'nin kültürel boyutlarına göre farklılıkları

Bu çalışmanın amacı, açık ve uzaktan öğrenenlerin öğrenme ortam ve strateji tercihlerinin Hofstede'nin kültürel boyutlarından biri olan Bireycilik ve Toplulukçuluk boyutuna göre farklılık gösterip göstermediğinin belirlenmesidir. Araştırmanın katılımcıları Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi'ne 2018- 2019 eğitim-öğretim yılında kayıt yaptırmış olan öğrencilerdir. Araştırmada kesitsel araştırma modeli kullanılmıştır. Bu araştırmada kullanılan ölçekler Bireycilik ve Toplulukçuluk ölçeği ve Kaynak yönetimi ve öğrenme stratejileri ölçekleridir. Ölçekler 420 katılımcıya uygulanmış fakat geçerli olan 408 katılımcı üzerinden analizler yapılmıştır. Öğrenme ortamları da ölçeklere eklenmiş ve katılımcılardan en çok kullandıkları ortamları seçmeleri istenmiştir. Analiz sonuçlarına göre Bireycilik-Toplulukçuluk 2 ayrı boyut olarak ele alınmıştır. 'E-öğrenme hizmetlerindeki deneme sınavlarını uygulama' ve 'e-öğrenme hizmetlerindeki danışmanlık hizmetlerinden yararlanma' ile bireycilik arasında anlamlı bir ilişki çıkmıştır. 'E-öğrenme hizmetlerindeki alıştırma sorularında yer alan uygulamalardan yararlanma', 'e-seminer hizmetlerindeki soru çözümlerinden yararlanma' ve 'akademik danışmanlık etkinliklerine katılma' ile de toplulukçuluk arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bireycilik ile zaman yönetimi, öz düzenleme ve yardım/destek arama arasında negatif bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Ancak bireycilik ile devamlılık gösterme arasında doğrusal bir ilişki olduğu saptanmıştır. Toplulukçuluk ile zaman yönetimi, öz düzenleme ve yardım/destek arama arasında pozitif, devamlılık gösterme ile arasında negatif bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Yüksek düzeyde toplulukçuların ve düşük düzeyde bireycilerin öğrenme stratejilerini düşük düzeyde toplulukçular ve yüksek düzeyde bireycilerden daha çok kullandıkları görülmüştür.