turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Haliç sedimentinin kirliliği ve ağır metal içeriğinin incelenmesi

Haliç yüzyıllar boyunca, bölgede var olmuş bütün medeniyetlere tanıklık etmiş ve İstanbul'un en gözde yeri olma özelliğini korumuştur. Fakat endüstriyel gelişmeler, nüfusun hızla artışı, kontrolsüz yapılaşma ve deşarjlar, trafik kaynaklı atmosferik girdiler gibi nedenlerle, Haliç bölgesi ağır bir kirlilik yükü altında kalmıştır. Çevre ve halk sağlığı açısından alarm vermeye başlayan Haliç bölgesini iyileştirme çalışmaları yürütülmüş, Haliç sedimenti 4-5 m'ye kadar çekilerek ağır metal kirliliği büyük ölçüde azaltılmıştır. Ayrıca bölgeye kanallar döşenerek Haliç'e gelen atıksular da büyük ölçüde engellenmiştir. Canlıların sağlıklı bir çevrede yaşaması için toprak, su ve hava kalitesinin belirlenmesinde ağır metal seviyelerinin analiz edilmesi; kirliliğe sebebiyet veren kaynaklarının tespit edilmesi ve alınabilecek önlemlerin saptanması açısından büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmanın amacı İstanbul Haliç sedimentinden örnekler alınarak, sedimentte mevcut olan metal kirliliğinin belirlenmesidir. 2014 yılında Haliç sedimentinden alınan örnekler, farklı kimyasallar ile asitlendirilerek mikrodalga ile parçalama ön işlemine tabi tutulmuştur. Daha sonrasında Çinko, Krom, Bakır, Kurşun, Kadmiyum, Demir ve Nikel konsantrasyonları İndüktif Eşleşmiş Plazma Optik Emisyon Spektrometresi ve Atomik Absorpsiyon Spektrometresi ile analiz edilmiştir. ICP-OES ile yapılan ağır metal analizinde Bakır konsantrasyonu TEC'in üzerinde olmakla birlikte, ölçüm yapılan diğer tüm ağır metal konsantrasyonları TEC ve PEC'in altındadır. Bu sonuçlar Haliç'te yapılan çalışmalarla Haliç kirliliğinde iyileşmenin sağlandığı fakat sedimentte konsantre hale gelebilen kirleticilerin uzun yıllar sediment yapıda varlığını sürdürebildiğini göstermektedir.
Büyük Melen havzasının su kalitesinin belirlenmesi

Çalışma alanımız olan Büyük Melen Havzası, Düzce sınırları içerisinde bulunmaktadır. Havza; Yığılca İlçe'sinden gelen Küçük Melen Çayı, Bolu Dağı'ndandoğup Kaynaşlı ve Düzce'den geçen Asar Suyu, Düzce Ovası'nın güneyinden gelenUğur Suyu ve Gölyaka İlçesi'nin güneybatısından gelen Aksu Çayı'nın; Efteni Gölümevkiinde birleşerek, Büyük Melen Çayı olarak çıkmasıyla oluşmaktadır. Havzaki akarsular; sanayi yoğunluğu, alt yapı yetersizliği, düzensiz kentleşme, katı atıkların düzensiz depolanması, atmosferik emisyonlar, tarımsal gübreleme ve ilaçlama gibi etkiler nedeniyle yoğun bir kirlilik problemiyle karşı karşıyadır. Kirliliğin en yoğun olarak görüldüğü akarsular ise; Küçük Melen Çayı, Asar Suyu ve Büyük Melen Çayı'dır. Bu çalışmada; Büyük Melen Havzası'ndaki akarsuları etkileyen önemli kirletici kaynaklar tespit edilmiş; akarsular üzerinde kirletici kaynaklara bağlı olarak 6 farklı numune alma noktası (2 nokta Büyük Melen üzerinde, 3 nokta Küçük Melenüzerinde, 1 nokta Asar Suyu üzerinde) belirlenmiştir. Nehirler üzerinde belirlenennoktalardan, Kasım 2005 ve Eylül 2006 tarihleri arasında ikişer aylık periyotlarla su numuneleri alınmış ve SKKY Tablo 1'de yer alan parametrelerden bazılarının analizleri yapılmıştır. Elde edilen analiz sonuçları grafiksel olarak gösterilerek, akarsuların su kalitesi belirlenmiştir. Sonuç olarak, bu akarsularda su kalitesinin korunması ve kontrolü için gerekli olan önlemler ortaya konmuştur.
Selüloz asetat üzerine immobilize edilen bioadsorbant Aspergillus niger kullanılarak Pb iyonunun bioadsorbsiyonunun incelenmesi

Selüloz asetat üzerine immobilize edilmiş Aspergillus niger kullanılarak Pb iyonunun biyoadsorpsiyonuna etki eden faktörlerden pH, akış hızı, iyonik şiddet ve biyokütle konsantrasyonunun etkileri araştırılmıştır. En iyi biyoadsorpsiyonun gerçekleştiği pH 4,2; akış hızı 0,28 mL/dakika ve biyokütle konsantrasyonu 0,025 g/L, 0,050 g/L ve 0,15 g/L olarak belirlendi. Her üç konsantrasyonda % 100 biyoadsorpsiyon gerçekleştirilmiştir. İyonik şiddetin biyoadsorpsiyona etki etmediği belirlenmiştir.
The potential of osmotic power for Turkey

Osmotik enerji, tuzluluk değişimin farkına bağlı olarak yarı geçirgen zar arasındaki su moleküllerinin fiziksel hareketi sonucu elde edilen yenilenebilir bir enerji kaynağıdır. Basınç gecikmeli ozmos, tuzluluk gradyeninden türetilen ve nehir ve denizin gerekli tuzluluk farkını sağlayan nehir ağızları gibi yerlerde türbin yardımıyla osmotik basınç kuvvetlerini enerji üretmek için kullanıldığı bir sistemdir. Hala araştırma ve geliştirme aşamasında olan osmotik enerji oldukça yeni bir teknolojidir. Irmaktan gelen tatlı su, Türkiye'yi çevreleyen, farklı tuzluluk oranlarına sahip denizlere dökülmektedir. Nehirlerin bu buluşma noktalarında osmotik gücün potansiyeli henüz çalışılmamıştır. Bu tez Türkiye'nin büyük nehirlerinin potansiyelini değerlendirmekte ve osmotik enerjinin kullanılabilirliğini tartışmaktadır. Çalışma alanları, tuzluluk derecesi, akış hızı, su kütlelerinin sıcaklığı ve membran su ilişkileri verilerine göre seçilmektedir. Osmotik güç üretimi için gerekli parametrelerin yıllık olarak değişimi analiz edilmiş ve Türkiye için BGO tesislerinin potansiyel kapasiteleri hesaplanmıştır. Önerilen BGO kapasiteleri için membranlara gerekli arsa alanı da belirlenmiş ve çalışma sahalarında olası yerler seçilmiştir.
Detection and enumeration of acetoclastic methanogens in anaerobic bioreactors by quantitative fluorescent in situ hybridisation technique

Floresanlı yerinde hibritleşme tekniği, 16S rRNA hedefti oligonukleotid problar ile Hexham Kanalizasyon Arıtım İşlerindeki tam ölçekli konvensiyonel anaerobik biyoreaktörden ve mezofilik Hexham çamuru ile inokule edilmiş laboratuvar ölçekli anaerobik membran biyoreaktörden alman örneklerdeki milffoorganizmalann saptanması ve sayımı için kullanılmıştır. Her iki örnek; bakteri, arke ve asetoklastik metanojenlere spesifik floresanlı oligonukleotid problar ile hibritlenmiştir. İstatistiksel analiz için yerinde hibritleşme ve konfokal lazer tarama mikroskobisi kombine edilerek spesifik hücre sayımlan yapılmıştır. Kantitatif FISH prosedürünün sonuçlan, tam ölçekli anaerobik reaktörden alman örnek için, Methanoseate ve Methanosarcina konsantrasyon değerlerinin birbirine çok yakın olduğunu göstermiştir. Laboratuvar ölçekli reaktör örneği için ise Methanoseate konsantrasyonu, Methanosarcina konsantrasyonundan çok daha yüksektir. Bunun yanında, her iki örnek içinde arkeal hücre konsantrasyonun, bakteriyel hücre konsantrasyonundan daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Analitik sürecin sonuçlan, bu çalışmadaki her bir örnek için yürütülen üç farklı dual hibritleşmede de arkeal hücre değişkenlilerinin homojen olduğunu göstermiştir. Aynca, dağılım tipleri Archaea, Methanoseate ve Eubacteria için poisson dağılım; Methanoarcina için ise negatif binominal dağılım olarak belirlenmiştir. Aynca, i) sıklık dağılım eğrileri çizilerek, ii) Anderson-Darling testleriyle normalite kontrol edilerek, iii) Box-cox çizimlerine göre normal dağılım için gerekli olan hücre konsantrasyonu dönüşümleri yapılarak ve iv) değişkenlik analizi kullanılarak; tam ve laboratuvar ölçekli anaerobik reaktörlerden alman örneklerin istatistiksel açıdan birbirlerinden farklı olduklan belirlenmiştir.
Düzenli depolama alanlarının planlanması ve Osmaniye ili örneği

Bu çalışmanın, düzenli depolama tesislerinin planlanmasında; kurulum öncesi teknik ve yasal çalışmalarda, tasarım, inşaat, kapatma ve kapatma sonrası izleme ve kontrol sürecini içeren tüm aşamalarda rehber olması amaçlanmıştır. Çalışma kapsamında, düzenli depolama alanlarının planlanması genel olarak ele alınmış olup örnek olarak Osmaniye İli 2. Sınıf Düzenli Depolama Tesisi incelenmiştir. İncelemeler, Mart 2016 -Şubat 2018 tarihleri arasında gerçekleşmiştir. Bu süre zarfında yer seçiminin alternatif alanlar içerisindeki uygunluğu ile depo tabanının ve sızıntı suyu lagününün teşkili Atıkların Düzenli Depolanmasına Dair Yönetmelik çerçevesinde değerlendirilerek uygunluğu tespit edilmiştir. Aynı zamanda üstel fonksiyon yöntemi ile 40 yıllık nüfus projeksiyonu yapılarak, günlük kişi başı üretilen kentsel katı atık miktarı bulunarak, 40 yıllık atık projeksiyonu oluşturulmuştur. Atık projeksiyonu sayesinde düzenli depolama tesisinin 2020 yılı sonunda ömrünü tamamlayacağı hesaplanmış ve yeni lotların faaliyete hazır hale getirilmesi gereken zaman belirlenmiştir. 3 aylık periyodlarla sızıntı suyu ve yeraltı suyundan numuneler aldırılarak akredite laboratuvara analizleri yaptırılmış ve yeraltı suyu seviyeleri ölçtürülmüştür. Yüzeysel su kaynağı olarak yağmur suyu kalitesinin tespiti için bir kereye mahsus olarak yağmur suyu drenaj hattından numune aldırılarak akredite laboratuvara analizi yaptırılmıştır. Biyometanizasyon tesisinde toplanarak değerlendirilen depo gazları, biyometanizasyon tesisi girişinde otomatik gaz ölçümü yapan cihazda düzenli olarak ölçülüp aylık olarak kayıt altına alınmıştır. Tüm analiz ve ölçümler incelenerek bulgular ortaya konulmuştur. Meteoroloji İşleri İl Müdürlüğü'nden temin edilen aylık meteorolojik verilerin düzenli depolama tesisine etkisi irdelenmiştir. Son olarak düzenli depolama tesisinin depolama ömrü tamamlandığında kapatılması ve kapatma sonrası kontrol ve izleme çalışmalarının yeterliliği ortaya konmuştur. Çalışma sonucunda, Osmaniye 2. Sınıf Düzenli Depolama Tesisinin iyi bir şekilde işletildiği, sızıntı suyu ve bilhassa depo gazının etkin bir şekilde yönetildiği ancak inşaat aşamasında açılan membanın konumunun uygun olmadığı ve yapılan hesaplamalar sonucunda kişi başına evsel atık miktarının 0,66 / olduğu ve buna bağlı olarak yapılan hesaplamalarda depolama alanının ömrünü 2020 yılı sonunda tamamlayacağı hesaplanmıştır.
Yakıt hücresi sisteminde elektrokimyasal ve mikrobiyolojik yaklaşım ile elektron transfer mekanizmasının incelenmesi

Yakıt hücresi sistemleri, enerji üretimi için gerçekleşen reaksiyonların sonucunda yan ürün olarak sadece su oluşması sebebiyle çevre dostu bir alternatif enerji sistemi olarak göze çarpmaktadır. Fakat bu sistemlerin ticari olarak kullanılabilirliğini arttırmak için katalizör maliyetinin azaltılması gerekmektedir. Son yıllarda alternatif enerji sistemleri üzerine yapılan çalışmalarda Mikrobiyolojik Yakıt Hücreleri, basit yapısı ve atıksu arıtımına da olanak sağlayan çalışma sistemi nedeniyle dikkat çekmektedir. MYH'lerinde katalizör olarak inorganik moleküller ya da enzim yerine mikroorganizmalar kullanılır. Yakıt hücrelerinde geleneksel yöntemlerle yapılan metal katalizör kaplamaları sırasında katalizörün büyük bir çoğunluğu kayıp olmaktadır. Bu tez çalışmasında katalizör malzemesi olan Pt, elektrotlar üzerine magnetron saçtırma yöntemi ile kaplanarak kaplama sırasındaki katalizör kayıpları sıfıra indirilmiştir. Bununla birlikte kullanılan katalizör miktarı 20 kat azaltılmıştır. Katalizörlerin bu yöntemle kaplanması sırasında farklı güçler uygulanarak Pt'in partikül boyutu kontrolü sağlanmıştır. Elde edilen Pt kaplı karbon elektrotlar hem bir proton geçirgen membranlı yakıt hücresi hem de bir MYH sisteminde denenmiştir. MYH sisteminin katotunda demir oksidasyon bakterisi olan Thiobacillus ferrooxidans, anotunda ise karışık kültür anaerobik bakteri kullanılmıştır. Pt elektrotların kullanımı ile MYH elektrot iletkenliği arttırılarak performansları arttırılmıştır. Her iki yakıt hücresi siteminin de çalışma performansları elektrokimyasal ölçümler yapılarak incelenmiştir. Ayrıca Thiobacillus ferrooxidans'ın porfirin yapısı kuantum mekaniksel metotla incelenerek katottaki elektron transfer mekanizması açıklanmıştır.
Badem kabuğu ile kayısı ve şeftali çekirdeğinden hazırlanan ligno-selülozik karışımdan kimyasal aktivasyonla aktif karbon eldesi

Aktif karbonlar; yüksek yüzey alanı, gözenek hacmi ve adsorptif özellikleri nedeniyle çevre, kimya, ilaç ve gıda endüstrisinde adsorbent, katalizör, katalizör destek malzemesi ve elektrot malzemesi olarak yaygın bir şekilde kullanılan malzemelerdir. Bu nedenle aktif karbona olan ihtiyaç günden güne artmaktadır. Aktif karbonlar yüksek karbon ve düşük inorganik madde içeriğine sahip materyallerden fiziksel ve/veya kimyasal aktivasyon işlemleriyle elde edilirler. Aktif karbonlar; kullanılan hammadde, aktivasyon metodu ve şartlarına bağlı olarak nispeten pahalı adsorbentlerdir. Yüksek maliyeti yaygın kullanımını sınırlandırmaktadır. Aktivasyonda uygulanan temel işlemler değiştirilemediğinden, daha düşük maliyetli aktif karbonlar elde edebilmek amacıyla, son zamanlarda ekonomik değeri olmayan veya çok düşük olan bitkisel artık ve atıkların bu amaçla kullanılabilirliği araştırılmaktadır. Bu çalışmada; tarım/gıda endüstrisinin birer artığı olan badem kabuğu ile kayısı ve şeftali çekirdeği karışımından hazırlanan üçlü hammaddeden fiziksel ve kimyasal aktivasyon yöntemleriyle farklı iki aşamada aktif karbon elde edilmiştir. Birinci aşamada; saf karbondioksit atmosferinde farklı sıcaklıklarda fiziksel aktivasyonla, ikinci aşamada ise farklı ZnCl2/üçlü karışım oranlarında çinko klorürle, farklı süre ve sıcaklıklarda kimyasal aktivasyona tabi tutulan karışımın saf karbondioksit atmosferinde farklı sıcaklık ve sürelerde karbonizasyonuyla aktif karbonlar elde edilmiştir. Elde edilen aktif karbonlar; BET yüzey alanı, toplam gözenek hacmi, por çapı, kül içeriği, elementel analiz, pHzpc, FTIR, Boehm titrasyonu, termogravimetrik ve SEM analizleriyle karakterize edilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre; fiziksel aktivasyonla tatminkar özelliklere sahip aktif karbonların elde edilemediği ancak ZnCl 2 kimyasal aktivasyonuyla ticari aktif karbon özelliklerine sahip aktif karbonların elde edilebildiği belirlenmiştir. Özellikle impregnasyon oranı, süresi ve sıcaklığı ile karbonizasyon sıcaklığının aktif karbon özellikleri üzerinde önemli etkiye sahip olduğu tespit edilmiştir. Üçlü hammadde karışımının 15/40 ve üzerinde ZnCl2/üçlü karışım oranında ZnCl 2 ile 25 C'de 24 saat kimyasal olarak aktive edilip, 700 C sıcaklıkta, 60 dk süreyle karbonize edilmesiyle ticari özelliklere sahip aktif karbonlar elde edilmiştir. Bu şartlarda elde edilen aktif karbonların; 792. 33 2073. 04 m2/g arası BET yüzey alanı, 0.2302 1.0918 cm3/g arası toplam gözenek hacmi, 1.8332 2.4700 nm arası por çapı, % 0.16 - 0.30 arası kül içeriği, 5.68 6.59 arası pHzpc değerine sahip olduğu ve yüzeylerinde asidik fonksiyonel grupların baskın olduğu belirlenmiştir.
Biological denitrification in drinking water

İçme sularında biyolojik denitrifikasyon deneyleri yöntemi sabit yataklı kolon ile laboratuar ortamında yürütülmüştür. Kullanılan dolgu materyali; çapı 1.3 cm, et kalınlığı 0.2 mm olan helezonik boru parçalandır. Sistem yukarı akışlı olarak farklı C:N oranlarında işletilmiştir. Kullanılan nitrat-N konsantrasyonları 100 mg/1. 50 mg/1. 15.8 mg/1' dir. Reaktör çıkış suyu ise organik ve askıda katı maddeleri gidermek amacıyla yavaş kum filtresinden geçirilmiştir. Karbon kaynağı olarak üzüm ve elma sirkesi kullanılmıştır. Biyolojik denitrifikasyon ünitesinde, üzüm sirkesinin karbon kaynağı olarak kullanıldığı deneyde 1.5 C:N oranında % 85 nitrat-N giderimi sağlanmıştır. Yavaş kum filtresinin yüksekliğinin yetersiz olması nedeniyle çıkış suyundaki KOI konsantrasyonu ve bulanıklık değerleri amaçlanılan standartların üzerinde kalmıştır.
Kızılırmak Deltası yüzeysel sularında nitrat, nitrit, amonyak ve toplam koliform parametrelerinin incelenmesi

- Mayıs 1995 tarihleri arasında bu kanallardan ve Kızılırmak Nehri'nden 28 örnekleme noktasından bir aylık periyotlarla örnekler alınarak çeşitli parametrelerin analizleri yapılmıştır. Bu parametreler, pH, iletkenlik, sıcaklık, alkalinite, çözünmüş oksijen, bulanıklık, amonyak, nitrit, nitrat ve toplam koliformdur. Laboratuvar bulgularına dayanılarak Kızılırmak Deltası'ndaki bu yüzeysel suların kirlilik dereceleri değerlendirilmiş ve kirlenme sebepleri üzerine yorumlar yapılmıştır. Çalışmada ayrıca kirlenmenin önlenmesi amacıyla alınması gereken bazı önlemler hakkında öneriler getirilmiştir.
Yerüstü madenciliğinde kullanılan partikül madde emisyon faktörlerinin Türkiye ve uluslararası uygulamalarla değerlendirilmesi

İşletilebilir bir maden yatağının tasarımlara uygun olarak yer yüzeyinden çıkarılması ve işlenmesini kapsayan yerüstü madenciliği faaliyetleri sırasında atmosfere bir miktar toz emisyonu gerçekleşmektedir. Çevresel etkilerinin yanı sıra, insan sağlığı, iş güvenliği ve operasyonel yönden risk oluşturan toz emisyonunun madenciliğin hazırlık aşamasında değerlendirilmesi ve emisyonun önlenmesi konusunda en iyi teknolojiye uygun önlemlerin geliştirilmesi gerekmektedir. Yerüstü madenciliği faaliyetlerinden kaynaklanan toz emisyon miktarının belirlenmesinde, ölçüm yöntemlerinin kullanılamadığı durumlarda emisyon faktörleri ile hesaplama yöntemine başvurulmaktadır. Malzeme miktarı ile atmosfere yayılan kaçak toz miktarı arasındaki ilişkinin karakteristik değeri olan emisyon faktörleri mevzuat ve düzenlemeler çerçevesinde belirlenmiştir. Ulusal mevzuatta 'taş çıkarma, kırma ve sınıflandırma tesisleri' için belirlenen emisyon faktörleri sayısal olarak belirtilmiş olup Türkiye'deki birbirinden farklı pek çok yerüstü maden işletmesinin çevresel etki değerlendirme çalışmalarına dahil edilmektedir. Ancak madencilik faaliyetleri oldukça çeşitli olduğundan üretilen/işlenen malzeme özellikleri, madencilik yöntemi, operasyonel-işleme faaliyetlerinin yanı sıra atmosferik koşullar gibi maden sahaları karakteristik özelikleri, tüm madenler için geçerli olacak toz emisyonu hesaplamalarında göz önüne alınmalıdır. Özellikle hava kalitesi modellemesi hesaplamalarında kullanılan toz miktarlarının daha hassas ve gerçeğe yakın emisyon değerlerini temsil edebilmesi amacıyla uluslararası düzenlemelerde belirlenen, faaliyet karakteristiğine ait parametrelerin de dikkate alındığı emisyon faktörleri formülleri bu tez çalışması kapsamında araştırılmış ve sunulmuştur. Ulusal mevzuatta ve diğer ülkelerde belirlenen emisyon faktörü formüllerinin bir yerüstü maden modeli üzerinde ortaya koyduğu tahmini emisyon miktarları bu çalışma kapsamında karşılaştırılmış ve Türkiye için hesaplanan emisyon değerlerinin diğer ülkelere göre önemli derecede farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Ayrıca, belirlenen bu değerler üzerinde hava kalitesi modellemesi yapılmış ve yer seviyesi konsantrasyonlarının dağılımları sınır değerler açısından değerlendirilmiştir.
Mineral tozları ve çevresel etkileri: Siverek örneği

Bu çalışma, mineral tozların sadece mesleki maruziyetten dolayı hastalığa sebep olmadığı bunun yanı sıra çevresel maruziyet sonucu da insanları etkilediği ve hastalıklara sebebiyet verdiğini belirlemek amacıyla 2014 yılında yapılmıştır. Siverek bölgesinde mineral tozlar ve başta asbest kaynaklı hastalıkların ortaya çıktığı yerleşim yerleri belirlenmiştir. Bu belirlenen bölgelerde ve çevresinde çevresel maruziyet sebebiyle hastalığa yol açabilecek mineral tozlarla bölge halkının ne şekilde temas ettiği araştırılmıştır. Bununla beraber, doğal mineral tozların kaynak noktaları belirlenmiş ve hastalığın görüldüğü yerleşim yerleriyle coğrafi ilişkileri irdelenmiştir. Tüm bu çalışmalar sonucunda başta asbest olmak üzere doğal mineral tozların çevresel maruziyet sonucunda insanları etkilediği ve ilgili hastalıklara sebebiyet verdiği kanısına varılmıştır.
Investigation into the microbiology of activated sludge treating pulp and paper industry wastewaters

oz KAĞIT SANAYİİ ATİKSULARI ARITIMINDA KULLANILAN AKTİF ÇAMUR SİSTEMİ MİKROBİYOLOJİSİ Demirbaş, Gülefşan Yüksek Lisans, Çevre Mühendisliği Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Celal F. Gökçay Ortak Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Filiz B. Dilek Eylül 1998, 98 sayfa Kağıt sanayii atıksuları diğer endüstri atıksuları kıyasla en fazla kirletici özelliğe sahip olanlar arasındadır. Kağıt sanayi atıksuları yüksek klorlu organik bileşenleri içermektedir. Bu çalışmada kraft kağıt hamuru üreten bir kağıt fabrikasının atıksularının, laboratuvar ölçekli bir aktif çamur sistemi kullanılarak üç değişik fazda arıtılması incelenmiştir. İlk faz olarak sadece kağıt sanayi atıksuyunun arıtılması planlanmış ve bundan dolayı başlangıç safhasında bir kereye mahsus olmak üzere evsel atıksu aşılaması yapılmıştır. İkinci faz, evsel atıksu ile beraber kağıt sanayi atıksuların arıtılması olmuş ve bunu sağlamak amacıyla her kararlı durum öncesi evsel atıksu aşılaması yapılmıştır. Bu fazda ayrıca günde 100 mL evsel atıksu ilavesi yapılmış, ek besin kaynağısistemden uzaklaştırılmış ve böylece evsel atıksu ile beraber kağıt sanayi atıksuların arıtımı incelenmiştir. İlk fazda, düşük biyokütle alıkonma süresinin düşük AOX giderimi sağladığı görülmüştür. 20 gün çamur yaşındaki % 17 n'lik arıtımın 5 gün çamur yaşındaki % 9' luk arıtıma oranla çok daha yüksek olduğu ortaya çıkmıştır. Yüksek çamur yaşındaki AOX giderim mekanizmasının % 99 oranla metabolizasyon olduğu hesaplanmıştır. Tam tersi durum ikinci modelde ortaya çıkmıştır; düşük biyokütle alıkonma süresi yüksek AOX giderimi sağlamıştır. 5 gün çamur yaşı ve 800 mg/1 başlangıç pepton konsantrasyonunda % 1 8.4' hık AOX giderimi ve bu giderimin % 71 .8lik kısmının metabolizasyon olduğu hesaplanmıştır. 20 Gün çamur yaşı ve 1000 mg/1 başlangıç pepton konsantrasyonunda sadece % 4 .8'lik AOX arıtımı sağlanmış ve bu arıtım % 82.4' unun metabolizasyon olduğu kurulan madde dengesi sonucunda ortaya çıkmıştır, ikinci model, ek besin kaynağı ortamdan uzaklaştırıldığı zaman tekrar çalıştırılmış fakat bu durumda flok oluşumu gözlenmemiştir. Ek besin kaynağının ortamdan çekilip bunun yanında her gün evsel atıksu ilavesi (%2) yapıldığı durumda flok oluşumu tekrar sağlanmıştır. PCP gibi küçük molekül ağırlığına sahip bileşenler laboratuvar ölçekli aktif çamur sisteminde arıtılmış Bu durum kağıt sanayi atıksulanndaki toksik etkilerin sebebi görülen küçük molekül ağırlığına sahip bileşenlerin giderilmesi anlamına gelmektedir. Yapılan mikrobiyel teşhislerden ilk iki fazdaki bakteri çeşitliliğinin çok farklılık göstermediği anlaşılmaktadır. Ayrıca bakteri sayısında büyük bir değişiklik veya belli bir oran söz konusu değildir. Bulgular VIincelendiğinde sadece Acinetobakter sp/nin AOX arıtımıyla bir çeşit korelasyon verdiği sonucuna varılmıştır.
Geri kazanılabilir atıkların yönetimi ve sıfır atık projesi uygulamaları: Kadıköy Belediyesi

Bu çalışmada İstanbul İli Kadıköy ilçesinde sıfır atık uygulamaları kapsamında sürdürülebilir bir çevre için geri kazanılabilir atıkların kaynağında ayrı toplanıp etkin geri dönüştürülmesi sağlanarak depolama alanlarına çöp olarak gönderilen değerli nitelikteki atıkların minimize edilebilmesi çalışmalarının örnek teşkil etmesi hedeflenmiştir. Yapılan saha incelemelerinde ambalaj atıkları, cam atıklar, atık elektrikli ve elektronik eşyalar, bitkisel atık yağlar, atık pil ve akümülatörler, tekstil atıkları, atık ilaç ve organik atıklarla ilgili çalışmaların yapıldığı tespit edilmiş, ilçedeki toplama ve geri dönüştürme verileri, yapılan enerji tasarrufları ve doğal kaynakların korunumu incelenmiştir. Kadıköy ilçesi İstanbul'un en büyük 13. ilçesi olup Türkiye İstatistik Kurumu'nun 2017 yılı verilerine göre nüfusu 451. 453 olmuştur. yıllık atık geri kazanım çalışmalarında; ilçeye toplam 792 adet atık toplama kumbaraları yerleştirilmiştir. Toplanılan 25.187 ton kağıt atıklarının yeniden kazanılması ile 328. 182 ağacın kesilmesi, 906. 732 m sera gazının (CO2) atmosfere atılması, 6.725 ton kirletici gazın atmosfere atılması, 652. 343 m suyun harcanması ve 111.074. 670 lt petrol eşdeğerinde enerji tüketilmesi önlenmiş olup ortalama 100. 000 m3 depolama alanından tasarruf sağlanmıştır. 11.743 ton atık camın yeniden kazanılmasıyla 1.174. 300 lt. petrol eşdeğer enerjiden tasarruf edilmiştir. 36.858 lt bitkisel atık yağın kaynağında ayrı toplanması ile 36.858 milyon litre içme suyunu kullanılamaz hale gelmesi önlenmiştir.294. 298 kg AEEE, 739. 680 kg tekstil atığı kaynağında ayrı toplanılarak geri kazanımı sağlanmıştır. Ayrıca 30.860 kg atık pil ve 337 kg evsel atık ilaç da uygun yöntemlerle bertaraf edilmiştir.