turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çağdaş Türk resminde çizgi

1950'den bu yana Türkiye'nin dışa açılma, endüstrileşme ve sanayileşme çabalarını arttırması, Türk resminde dışa açılma süreçlerini de artırmıştır. 1960'lı yıllarda, dış ülkelere gönderilen Türk ressamlarının Türkiye'de açmış oldukları sergilerin yankılan, yine bu dönemde tartışma konusu yapılmıştı. Biz de batılı anlamda resim sanatı, yeni yeni tanındığı dönemlerde batı sanatıyla bütünleşmekteydi. Bu bütünleşmenin hangi açılardan incelenmesi gerektiği konusu gündeme gelmiştir. Türk resminin kendi içine ve çevresine yönelik sorunları, dar bir çevrenin dışına taşınlmış, genel kültür yaşam içinde resmin yerini sağlam temellere oturtacak önlemler üzerinde daha yoğun bir şekilde durulmuştu. 1950'den bu yana, sosya-ekonomik yapının liberalleşmesi çabalarına paralel olarak sanatsal davranışlar ve üslup değerlerinin bireysel özellikler kazanması, resimsel temaların seçiminde sanatçıların iç dünyalarını ve kişisel yaşantılarına ilişkin gerçekleri ön plana taşı- malanyla kişisel yorumlan da belirmeye başlamıştır. Batıdaki sanatçısının kendi toplumu ve sanat içerisindeki işlevi fark edilmeye başlanmıştır. Bu sanatçılardan bazılan kendi toplumlann kültürel yapısına yönelirken; biçimsel ve içeriksel arayışlara girmiştir. Bir kısımda yeni bir yorumun oluşmasını düşünerek; yeni düşünce yaşamanın, yeni oluşumlann peşine düşmüş. Bu çalışmalar esnasında ifadenin sade, estetik, grafiksel, duygusal etkilerini; çizgi ağırlıklı vermeye çalışan sanatçılanmızı seçerek, Türk resmine getirdikleri çizgisel yorumu ortaya çıkarmayı amaçladık. Çizgiyi 'sözsel' iletişim dışında plastik sanatlarda aktif bir şekilde kullanırken; dışavurumcu anlatımda 'ifade şekli olarak seçtiklerini araştırdık. Bu incelemelerin sonucunda sanatçının; doğadan aldığı izlenimlerini kendi iç dünyasında oluşturduğu düşünce yoğunluğunu ifade ederken, çizginin ne kadar karakteristik bir yorum olduğunu- 79 gördük. Türk resminin çağdaşlaşma yolunda ki, hızlı gelişim sürecinde çizginin, 'Çağdaş Türk Resim Sanatındaki' büyük önemini ön plana çıkarmaya çalıştık. Böyle bir inceleme ve sınıflandırma yaparken, çizginin insan yaşımının ayrılmaz bir parçası olduğunu ve insanın yaratıcılık yönünden ortaya çıktığı her alanda çizginin de ön planda olduğu hatırlatılmaya ve kanıtlanmaya çalışılmıştır.. Ve son olarak da, çağdaş Türk Ressamlarının, Türk resminde getirdikleri bu çizgisel yorumun dışında; çizginin benim resim anla yışımda ki, yerini vurgulamaya çalıştım. Çalışmalarımda görülen leke, figür ilişkisindeki çizgisel yorumunu anlatarak, çizginin benim içinde önemli bir ifade aracı olduğunu kanıtlamak istedim. Figüratif ve soyut eğilimler içerisinde, üslup çalışmalarımdafafklflaşahçizgiyi. yeni boyutlara yönelterek çalışmalarımı geliştirme çabası içerisindeyim.
Hafif düzeyde zihinsel engelli bireylerde sanat beceri eğitimine ilişkin uzman görüşleri ve bir program önerisi

Zihinsel engelli bireylerin eğitimi, dünya genelinde gün geçtikçe daha fazla önem kazanmaktadır. Bu bireylere meslek edindirilmesi amacıyla verilen eğitimlerin önemi konusunda uluslararası birçok çalışma bulunmasına karşın, Türkiye'de bu eğitimlere verilen önem yeterli seviyede değildir. Mevcut eğitim-öğretim programı ile verilen okuma-yazma, öz bakım, sosyal beceri eğitimlerinin yanı sıra, meslek sahibi olmalarına yardımcı olabilecek sanatsal beceri eğitimlerine de gerekli önemin verilmesi gerekmektedir. Bu çalışmada, hafif düzeyde zihinsel engelli bireylerde, sanatsal beceri eğitiminin faydaları ve etkinliği araştırılmıştır. Bu çalışma temelinde; mevcut görsel sanatlar eğitim-öğretim programının, sanatsal beceri eğitimi açısından yeterliliği, eksik olan yönleri, olması gereken durumu ve hangi konuların iyileştirilebileceği konuları incelenmiştir. Bu genel amaç çerçevesinde; mevcut görsel sanatlar dersi eğitim programının sanatsal beceri açısından yeterliliği, olması gereken durumu ve iyileştirme çalışmaları ele alınmıştır. Çalışma sürecinde; konu alanında uzman akademisyenlere ve öğretmenlere; zihinsel engelliler, görsel sanatlar eğitim programının iyileştirilmesi amacıyla, 9 açık uçlu sorudan oluşan bir görüşme formu uygulanmıştır. Formun sonuçlarına göre müfredat geliştirme konu ve başlıkları belirlenmiş, sonuç olarak da, bu konu ve başlıkların düzeltilmesi amaçlanan 18 haftalık yeni bir sanatsal beceri eğitimi program önerisi hazırlanmıştır.
Enformasyon tasarımı, veri görselleştirme ve infografik kullanımı

Enformasyon, günümüz insanının hayatını devam ettirebilmesi için ulaşması, elde etmesi, kazanması, ayrıştırması, kullanılabilir hale getirmesi, doğrulaması veya kısacası sağlıklı bir şekilde sahip olması gereken ilk ve en büyük şeydir. İşte bu tezde bu 'şey'in öncesi ve sonrasının ne olduğu, sağlıksız ve sağlıklı edinimi sonucunda neye dönüştüğünü bulmak amaçlanmıştır. 'Enformasyon Tasarımı, Veri Görselleştirme ve İnfografik Kullanımı' adlı bu tez kapsamında öncelikle enformasyonun ne olduğu ile ilgilenilmiş, günümüzdeki varlığını nasıl sürdürdüğü, ne tür anlamlar taşıdığı ve hangi mecralarda hangi anlamlarla var olduğu incelenmiştir. Enformasyon üzerine yapılacak tanımlamaların zorluklarına dikkat çekilen bu çalışmada kavramın ortak anlamına ulaşmak için evrensel düzeyde yapılmış en güncel yaklaşımlar bir araya getirilmiştir. İlk bölümde enformasyonun kuramsal incelenmesi yapıldığı gibi ikinci bölümde enformasyon tasarımına da kuramsal açıdan yaklaşılıp güncel tanımlamalara ulaşma amacı güdülmüştür. Bu açıdan veri gazeteciliği, yeni medya ile internet ve insan bilgisayar etkileşimi alanlarına da değinilmiştir. Yazılı dökümanların incelenmesi suretiyle veri toplama yöntemi tercih edilmiştir. Sonuç olarak enformasyon tasarımının alt başlıkları sayılabilecek veri görselleştirme ve infografik konularına yer verildikten sonra enformasyon tasarımı ile görselleştirmenin ortak ve ayrı yönleri tespit edilmiştir. Veri görselleştirme ile infografiklerin benzerliği ve enformasyon tasarımında kapladıkları alan ve veri görselleştirme yöntemlerinin kullanıldıkları yerlerin iyi anlaşılması için 'Görselleştirme Yöntemleri Periyodik Tablosu' isimli çalışmanın önemi vurgulanmıştır. Araştırmacılara, eğitimcilere, tasarımcılara alanla ilgili çalışma yol ve yöntemler önerilmiştir.
Roma Dönemi mozaiklerinin Efes örneğinde incelenmesi

Temelleri Antik Yunan ve Roma'nın muhtesem dekorasyon sanatına dayanan Mozaik sanatı en eski, en dayanıklı ve sanat tarihinde daima gözdoldurmus sanatsal ifadelerden biridir. Mozaik denince akla Roma döneminde yaratılan eserler gelmektedir. Bu çarpıcı eserlerin yaratılmasında eyaletlerin etkisi açıkça görülmektedir. Bueyaletlerin en önemlilerinden biri de Anadolu'nun batıya açılan kapısı Efes'tir. Antik Efes Kenti buluntuları da bu etkiyi kanıtlamaktadır. Tez kapsamında bu etkiyi gözden kaçırmayarak, Roma dönemi mozaiklerinin sanat tarihiyönünden incelenmis ve Efes mozaikleri ile yakınlık dereceleri örneklerlebelirtilmistir. Yüksek lisans bitirme tezim, üç bölümden olusmaktadır. Birinci bölümde ilk olarak mozaigin tanımı ve hangi kelimeden türedigi, daha sonramozaigin tarihi ve tarihsel gelisimini saglayan yöntemleri, son olarak da romasanatı ve roma dönemi mozaikleri örneklerle açıklanmıstır. kinci bölümde Antik Efes Kenti'nin topografyası, adı ve kurulusu, Efes'in önemi, Selçuk EfesMüzesi'nin kazı ve restorasyon çalısmaları, yamaç ev kronolojisi, romaçagında günlük yasam ve yamaç evleri ve son olarak da Roma çagı yamaç evmozaikleri incelenmistir. Üçüncü bölümde ise mozaik teknigi, uygulanısı ve mozaik çesitleri kısaca açıklanmıstır.
Atık ve hazır nesnelerin sanat objesine dönüşümü

Bu çalışma, Dadaizm ile başlayan, sanatta hazır ve atık nesnelerin sanat objesine dönüşüm sürecinin gelişimini Gerçeküstücülük, Pop-Art ve Fluxus gibi avangart sanat akımları üzerinden inceleyerek, atık ve hazır nesnelerin neden ve nasıl kullanıldığını ortaya koymaya çalışmaktadır. Bu amaç çerçevesinde, önce hazır nesne fikrini ortaya atan Dada hareketinin en önde gelen temsilcilerinden Marcel Duchamp, Pop-Art sanatının öncülerinden Andy Warhol ve Fluxus sanat hareketi içerisinde yer alan Joseph Beuys'unçalışmalarında hazır ve atık nesne kullanımı ile ilgili yaklaşımları ve çalışmalarıincelenmektedir. Daha sonra bu akımların, sanatta atık ve hazır objelerin kullanımı açısından, günümüzdeki sanat akımlarına etkileri değerlendirilmektedir. Çalışmada ele alınan Dadaizm, Gerçeküstücülük, Pop-Art ve Fluxus gibi avangart sanat akımları estetiği terk ederek, sanatta yeni bir karşı duruşun ortaya çıkmasını sağlamış, alışılmış sanat anlayışının dışına çıkarak sanatla yaşamı bütünleştirmeyi amaçlamıştır. Bu doğrultuda, araştırmada, sanatta hazır ve atık objelerle üretilen çalışmaların yeni, kışkırtıcı ve güçlü iletişim yöntemleri yarattığı fikri ortaya konulmaktadır. Avangart sanatçılar, resmi tuvalin dışına çıkarmış ve her türlü malzemeyekapılarını açarak sanatta yeni olanakların ortaya çıkarılmasında köklü bir değişime zemin hazırlamıştır. Bu sanatçılardan Marcel Duchamp'ın, günlük hayat içinde hiçbir değervermediğimiz çeşitli nesneleri kullanarak bu nesneleri sanat objesine dönüştürmesi sanatsal bir devrime yol açmıştır. 20. yüzyılın önemli sanatçılarından olan Andy Warhol'unçalışmalarında kullandığı nesneler, modern sanayi toplumunun kitle üretim tekniğiyleürettiği tüketim objeleridir. Fluxus sanatçılarından Joseph Beuys, hazır ve atık nesnelerleivürettiği işlerle sanat yapıtının satın alınabilen bir nesne ve sanatçının ayrıcalıklı bir insanolmadığını kanıtlamaya çalışmıştır. Hazır ve atık nesnelerin kullanılmaya başlandığı Gerçeküstücü, Pop-Art, Fluxusve Dadaist dönemler günümüzde hazır nesnelerle üretilen postmodernist sanattan çok farklıdır. Bu avangart akımlar, yapılarında kışkırtıcı, kuşkucu, alaycı ya da alçaltıcı unsurlartaşırken günümüz sanatında hazır ve atık nesnelerle üretilen işler böylesi özelliklertaşımamakta daha çok kapitalist sistemde tekelleşen sanat piyasasında var olan düzenleuyum içinde beslenerek var olmaktadır. Günümüzde kapitalist küresel kültürün elindenşekillenen sanat yapıtında, yaratıcılık ve orijinallik ortadan kalkmış görünmektedir.
Modernizmden günümüze resim sanatında ütopik ve distopik mekanlara bir bakış

Ütopya, Distopya ve Mekan kavramları bu eser metni çalışmasının konusu olmuştur. Farklı disiplinlere konu olan bu kavramlar sanatta da önemli bir yere sahiptir. Konu bölümlere ayrılmış ve detaylandırılarak ortaya koyulmuştur. Sanatçı çalışmaları ütopya ve distopya kavramları ile buluşturulup, tarihsel koşullar ile birlikte dikkate alınarak mekan anlayışları incelenmiş ve sunulmuştur. Sanatçıların bu kavramlarla resim sanatına yaklaşımları ve üretimleri araştırılmış ve tartışmaya açılmıştır. Sanat tarihinin birçok döneminden örnekler verilerek, ütopya ve distopya kavramlarının ele alınışı, resim sanatındaki anlamı ve kendi çalışmalarımdaki yansıması incelenmiş ve örneklerle aktarılmıştır. İlk olarak, bahsi geçen kavramların tanımları ve birbirleri ile ilişkileri açıklanmıştır. Sanat tarihi süresince bu kavramların ortaya çıkması ve birçok disiplin tarafından konu haline gelmesi, süregelen bakış açılarına etkisi sanat tarihinden örnekler verilerek ifade edilmiştir. Konu bütünlüğünün sağlanması ve konunun daha iyi anlaşılması için çeşitli sınırlamalar yapılmış ve konuya ilişkin örnekler verilmiştir. Ütopyanın ve distopyanın resmin olağan geleneğine dahil olması ve resim sanatının ütopyaya dönüşme süreci incelenmiş ve konuya karşılık bulunmaya çalışılmıştır. Eş zamanlı olarak mekan kavramına olan yaklaşımın yüzyıllar içerisindeki değişimi ve mekanın kendisinin bir sanatsal unsur haline dönüşmesi incelenmiş ve ortaya koyulmuştur. Kent tasarımları ve ideal kent kavramının resim sanatınındaki karşılığı araştırılmış ve sunulmuştur. Kendi çalışmalarımda ise yaşantımın bir yansıması olarak ütopya-distopya kavramlarını tarihsel süreçleriyle birlikte içselleştirerek ortaya koyulmaktadır. Yüzyıllara özgü kaos durumlarından etkilenerek, günümüzdeki yansımalarıyla ideal yaşam alanı arayışı, bu eser metni çalışmamda ifade edilmektedir. Deneyimlediğim mekanlar üzerinde resimlerimi şekillendirmem ve bu kavramların yaşantıma ve sanatsal bakış açıma etkisini bu çalışma ile açıklama imkanı bulmaktayım.
Building a community platform for artisans and designers: Artisans in İstanbul

'Teknoloji' Yunanca'da 'techne' kelimesinden türetilmiş olup 'zanaat' anlamına gelmektedir. '-loji' eki ise 'logos' kelimesinden türeyip 'mantık yürütme' anlamındadır. 'Teknoloji' kelimesinin anlamı kelimenin kökünde yatmaktadır: Zanaat ve üretimle bilmek. Bu tez görünüşte küresel bir soruna da kayda değer bir örnek teşkil eden İstanbul zanaatkarları için sürdürülebilir bir çözüm bulmayı hedeflemektedir: Zanaatkarların şehirdeki konumu, çırak sisteminin açmaza gidişi ve zanaatkarların endüstriyel üretimlerde önemli rol alamamaları araştırmayı zanaatkarların geleceği ve geçimi için bir çözüm arayışına yönlendirmiştir. Zanaatkarlar, seri üretim sistemlerinin dışında bulunan profesyoneller olup, az sayıda el üretimi yapmakta, geleneksel üretim tekniklerini ustadan çırağa aktarmaktadırlar. Öbür yandan tasarımcılar, seri üretim zincirinin başındaki halkalardır. Zanaatkalarlara kıyasla, tasarımcılar yaptıklarını genelde kendileri üretmektense prototip ve şablonları ürün olmak üzere hazırlayarak bunları yukarıda bahsedilen zincirin diğer halkalarına aktarmaktadırlar. Halbuki zanaatkarlar da yeni teknikleri ve prosedürleri öğrenme becerisini sergilemektedirlerdir. Bu durum araştırmayı formel bilgisi olan tasarımcıların örtük bilgisi olan zanaatkarlara sosyal bir değişim için araç olup olamayacağını sorgulamaya teşvik etmiştir. Bu görünüşte farklı iki meslekleğin işbirliği sayesinde, zanaatkarların geleneksel el sanatları odaklı becerilerini, özerk benzersiz tasarım süreçleriyle ve küçük ölçekli üretimlerle yeniden adapte edebileceği ortak bir strateji geliştirilebilir.
Vivaldi'nin mevsimler konçertosu afişlerinde ileti ve dinleti ilişkisi

Tarihsel süreç içerisinde insanlar yaratıcı eylemlerini diğer insanlara duyurmak, paylaşmak istemişler; hatta tarih öncesi devirlerde duvarlara resmederek iletişimi sağlamak amacında olmuşlardır. Sanatçılar, müzik konusunu farklı biçimlerde ele alarak kendi yapıtlarında görselleştirmişlerdir. Ancak görüntüyle yaratılan bir anlamın, bir kitleye iletilmesi söz konusu olduğunda, önümüze kitle iletişim sürecinde var olan sorunlar çıkmıştır. Bu sorunların çözülmesinde, afişler sanatsal etkinliklerin kitlelere iletilmesi işlevini gerçekleştirirler. Grafik tasarım, görüntü üreten ve görsel yolla ileti ileten bir disiplin olarak, öncelikle görüntü ve bunun izleyicide çağrıştıracağı anlam arasındaki ilişkiyi doğru saptamak ve tasarladığı iletiyi bir kitleye ulaştırabilmek için, görüntüyü kurgulayabilmek zorunluluğunu taşımaktadır. Çalışmada müziksel öğeler görselleştirilirken, müziğin anlatı yapısı, dönemin ve bestecinin özellikleri incelenmiş, belirlenen nitelikler afişlerdeki iletiye yansıtılmıştır. İncelenen 'Mevsimler' konçertosunun özellikleri, kendi içerisinde üç bölüme ayrılması dolayısıyla on iki adet afiş tasarlanılmıştır. Tasarlanan afişlerin hem her biri, hem de bütünü bir afiş olarak düşünülmüştür. Bilgisayar desteğiyle gerçekleştirilen tasarımlara bakan izleyici, mevsimlerin değişim sürecini izlerken, bir yandan da müziğin simgeleşmiş yapısını görecektir.
Heykelin, Gotik mimarideki yeri ve önemi

Bu çalışmada, heykelin Gotik dönem içerisinde, mimarideki yeri ve önemi, Gotik dönemi oluşturan özellikler göz önüne alınarak incelenmiştir. Tüm sanat tarihi içersinde, dönemin felsefesinin ve sanatının en eş zamanlı gelişim gösterdiği dönem, Gotik dönemdir. Bu dönemde, dogmatik bir Hıristiyan felsefesi olan Skolastik tüm alanlarda etkili olmuş ve sanattan eğitime tüm alanları kendi düşünce sistemine göre şekillendirmiştir. Gotik biçem de, ortaya çıkışını ilk olarak, bu düşüncenin ürünü olan katedrallerde gerçekleştirmiştir. Böylelikle de mimari bir biçem olarak başlamış ve diğer sanat dalları çoğunlukla mimari eleman olarak kullanılmıştır. Gotik dönemde heykel, mimariden bağımsız bir sanat olmamasının yanında, Hıristiyan dinine ait hikayeleri anlatan bir araç olarak görülmüştür. Konularını Hıristiyan dini hikayelerinden almış, formunu ve yerini mimarinin öngördüğü alanlarla kısıtlamıştır. Bunun yanında Skolastik felsefeyle eş zamanlı olarak heykelde, erken ve klasik dönemlerini yaşamış, Skolastik'in etkisini kaybetmeye başlamasıyla heykel de tarz değiştirmiştir. Gotik biçem Fransa'da başlamış, buradan diğer Avrupa ülkelerine yayılmıştır. Biçemin ilk ve en katışıksız örnekleri yine burada verilmiştir. Avrupa'da pek çok önemli Gotik yapı bulunmakla beraber, biçem özelliklerinin en klasikleşmiş ve en önemli örnekleri Fransa'da bulunmaktadır. Dolayısıyla da çalışmaya alınan örnekler, yine bu ülkeden seçilmiştir. IVHeykel, katedral kapılarının üzerindeki kabartmalarda, taşıyıcı sütunlarda, iç-dış cephelerde bulunan nişlerde vb. yer almıştır. Tüm bu alanlardaki heykel çalışmaları, mimarinin öngördüğü alanlarda, mimari formla uyum içersinde ve yapıdan daha ön plana çıkmayacak şekilde tasarlanmıştır. Diğer bir deyişle, Gotik mimaride heykel, Hıristiyan dini hikayelerini anlatan, formlarında ve ifadelerinde doğaya öykünmek yerine formun altında yatan anlama önem veren, bir mimari eleman olarak var olmuştur.
Üniversite mezunlarının resim sanatına ilgileri ve resim eğitimine yönelik görüşleri:Kırıkkale ili örneği

Bir toplumda yaşayan bireylerin sanat eğitimine ilgisi, sanat eğitimi ve sanatın gerekliliği hakkındaki düşünceleri gelecek kuşakların eğitimi ve toplumsal kültüre olan katkısı açısından önemlidir. Bu çalışma, üniversite mezunlarının resim sanatına ilgilerine ve sanat eğitimine yönelik görüşlerini betimlemek amacı ile gerçekleştirilmiştir. Bu araştırmada tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmada amaçlı örnekleme yöntemlerinden 'kolay ulaşılabilir durum örneklemesi' kullanılmıştır. Çalışma grubunu Kırıkkale ilinde yaşayan üniversite mezunları (390) oluşturmuştur. Katılımcıların %56.2'si kadın, %43.8'i erkektir. Yaşları 22 ila 64 arasındadır. Katılımcıların % 50 .5'i çalışmakta %49.5'i ise çalışmamaktadır. Çalışan katılımcıların meslekleri; memur/işçi, unvanlı memur ve serbest meslek biçiminde gruplandırılmıştır. Araştırmanın verileri araştırmacı tarafından hazırlanan 'tamamen katılıyorum' ile 'hiç katılmıyorum' arasında değişen beşli dereceleme ölçeği ile toplanmıştır. Anket formu toplam 56 maddeden oluşmaktadır. Anketin resim sanatına ilgiye ilişkin 31 maddeden oluşan kısmının Cronbach Alpha güvenirlik katsayısı. 96; sanat eğitimine ilişkin 25 maddeden oluşan kısmının Cronbach Alpha güvenirlik katsayısı ise.91'dir. Araştırma sonuçlarına göre üniversite mezunlarının resim sanatına ilgilerine ilişkin görüşlere bakıldığında katılımcıların az ve orta düzeyde resim sanatına ilgili oldukları anlaşılmıştır. Katılımcıların sanat eğitimine ilişkin görüşlerinde ise daha olumlu ifadelere rastlanmıştır. Katılımcılar, sanat eğitiminin önemine inanmakta, eğitim kurumlarında verilen sanat eğitiminin yetersiz olduğunu düşünmektedirler. Sanat eğitimin niteliğinin geliştirilmesi ve yaşam boyu öğrenme kapsamında sanat eğitiminin her düzeyde verilmesi gerektiği görüşündedirler.
Kimlik-bellek: İstedim ki bilineyim

Kimlik ve Bellek, savaşlar ve yarattığı bir sonuç olarak göçlerle, milli kimlik bilinci ve kolektif belleğin sorgulanmasıyla ya da farklı kültürel kimliklerden oluşmuş devletlerin başka bir üst kimlik oluşturma çabasıyla, popüler bir konu olarak günümüzde tartışılmaktadır. Konu, 1980'li yıllardan beri de sanatta bir sorun olarak yerini almıştır. Etnik farklılıklar, 'öteki'leşme süreçleri, özellikle kadınlarla veya cinsel tercihi farklı olan insanlar aracılığıyla cinsel kimlik konusu da sanat aracılığıyla sorgulanmıştır. Kimlik ve belleği ayrı kavramlar olarak birbirinden kopuk düşünmek ve birbirinden ayrı anmak kavramların tanımlarını eksik bırakır. Kimliğin bellek ile ilişkisi vazgeçilmezdir. Kişinin biriktirdiği anılar ve tecrübeler toplamı aracılığıyla oluşan bellek; kimliği oluşturur. Tez bu ilişkiyi tanımlayacak, sorgulayacak ve sanatsal alanda yeni bir kurguya dönüştürecektir. 'Kimlik-Bellek Kavramının Günümüz Sanatına Yansımaları' konulu bu tezin eseri 'İstedim Ki Bilineyim ' ile farklı seramik teknikleri kullanılarak kimlik ve bellek kavramları yeni bir bağlamda değerlendirilmiş olacaktır.
Tasarımda stereotipi

Gündelik yaşamımızda, hayatımızı kolaylaştırmak, farklı gereksinmelere cevap vermek üzere yararlandığımız çeşitli nesne ve hizmetlerin anlaşılır, kolay kullanılır olması gerekmektedir. Kullanıcının, bu ürünleri tercih etmesi, kolayca anlaması ve beklentilere paralel davranışları ortaya koyması tasarımların stereotipiler çerçevesinde oluşturulması ile mümkündür. Stereotipiler, bir hareketin düşünmeye gerek kalmaksızın kolaylıkla oluşmasını sağlarlar. Belirli tasarım alanlarındaki güçlük ve olumsuzlukların giderilmesinde ve yanılgıların önlenmesinde önemli avantajlar getirirler. Bu tez çalışmasının amacı stereotipi ve tasarım kelimelerinin önderlik ettiği saptamalar doğrultusunda çeşitli bakış açılarına ulaşmak, örnekleri incelemek ve sonuca ulaşmaktır. Konu, beş ana başlıkta ele alınmaktadır. İkinci bölümde tasarım kelimesi ve kavramı açıklanmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde stereotipi kavramı, çeşitli kıyaslamalar yardımıyla incelenmiş, stereotipilerin temelinde yatan sebepler ve stereotipilerin hedefleri ortaya konmuştur. Dördüncü bölümde tasarım ve stereotipi kelimelerinden yola çıkılarak oluşturulan bakış açılan açıklanmıştır. Beşinci bölümde bu bakış açılan doğrultusunda kontrol, gösterge ve kullanım nesneleri örnekleri incelenmiştir. Altıncı bölümde görsel tasarımda stereotipilere değinilmiş ve daha sonra sonuca ulaşılmıştır. vn
Soyut kavramında lekenin yeri

SOYUT KAVRAMINDA LEKENİN YERİ Resimlerimdeki sentez; somut duyurulmasında kullanılabilen real ve irreal lekelerin yeni bir mantık içinde bireşim kazanmaları ana sorunu mu oluşturdu. Bu sorunumun her tablomdaki ayrı çözümü, yeni organik bir bütünü, yeni bir sistemi görselleştirir. Soyut biçimlere resimde kuşatma görevi yüklemek, somut biçimlerle de merkezi odaklaştırmalar yaparak resimde ritm ve biçim organizesi sağlanmıştır.
1980 sonrası Türk sinemasında din adamı temsili

Mcluhan'ın, küresel köy tanımlamasından sonra kitle iletişim araçlarının yaygınlaşması ile dünyanın bir mahalle telaşına kadar indirgendiği günümüzde sinema, kültürü üreten etkili bir sanat dalı halini almıştır. Sinema icadından birkaç on yıl sonra dünya genelinde büyük bir endüstriye dönüşmüştür. Türkiye'de ise sinema sanat olarak varoluşunu 1960 yıllardan sonra ortaya koymaya başlamıştır. Gerçek anlamda sanatsal bir sinema dilinin oluşması ise 1990 yıllarından sonra, Türk yönetmenlerin Avrupalı yönetmenlerle yaptıkları ikili çalışmalar neticesinde oluşmaya başlamıştır. Bu araştırma Türk sinemasının dönüm noktasını oluşturan 12 Eylül sonrası filmleri özelinde Türk sinemasında kullanılan din adamı karakterlerinin temsil şekillerini sosyolojik film çözümleme yöntemi çerçevesinden değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Cumhuriyet yönetimi ve dönemin aydınları yeni Türkiye'nin inşası konusunda batı tipi modernliğin ülkeye kazandırılmasını amaçlamışlardır. Bu doğrultuda modernizmin bireye ulaşması için her yol kullanılmaya başlanmıştır. Sinema da bu durum sürecinde etkili bir biçimde kullanılmaya başlamıştır. Aydınların batı tipi modernlik karşısında bir engel olarak görüp her fırsatta dillendirdiği din ve geleneksel yaşam şekli bu dönemde yapılan filmlerde fazlaca eleştirilmiştir. Din adamlarının olumsuz karakterler olarak temsil edildiği bu filmlerle dinin ve geleneksel yaşam şeklinin halkın üzerindeki etkinliği törpülenmeye çalışılmıştır. Bu çalışma 1980 sonrası çekilen Türk filmlerindeki din adamı temsillerini farklı yönetmenler çerçevesinden ele alarak, topluma yansıtılma biçimlerini anlamaya çalışmaktadır.