turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Seçilmiş OECD ülkelerinin eğitim ve ekonomik büyüme ilişkisi: 2002-2012 arası ekonometrik analizi

Ekonomik Büyüme, her üke için önemli bir ekonomi politikası hedefidir. Günümüze kadar tüm iktisatçılar ekonomik büyümenin belirleyicileri ve ülkeler arası farklılıkların nedenini açıklamada birçok çalışmalar yapmıştır. Bu çalışmalar arasında ekonomik büyümeyi ilgilendiren en önemli konulardan birisi de insan sermayesi olmuştur. İnsan sermayesi, bireyin bilgi, beceri ve hüner kazanabilmek için yaptığı eğitim harcaması olarak tanımlanır. Yapılan bu harcamalar diğer yanda da insan sermayesine yapılan yatırım olarak değerlendirilir. Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü'nün misyonu hükümetlerin finansal istikrarını korurken ülkelerin sürdürülebilir ekonomik büyüme ve istihdam ve yaşam standartlarını her geçen gün artırmayı hedeflemişlerdir. OECD ülkeleri sürdürülebilir ekonomik büyüme ve kalkınma için özellikle insan sermayesine dolayısıyla da eğitime oldukça önem vermektedirler. OECD ülkeleri geleceği için yükseköğretimde ihtiyaç duydukları gereksinimleri giderme yolunda ilerlemektedirler Bu tezin amacı 2002- 2012 yılları için OECD kurucu ülkelerinin eğitim ve ekonomik büyüme arasındaki ilişkisini incelemektir. Çalışmada OECD kurucu üye ülkelerinin eğitim harcamalarındaki yıllık değişim oranı ve yükseköğrenim okullaşmada değişim oranı ele alınarak analiz yapılmıştır. Yöntem ise panel veri analizini kullanarak En Küçük Kareler Yöntemi, Sabit Etkiler Modeli ve Rassal Etkiler Modeli kullanılmıştır. Çalışmada sonuç olarak OECD kurucu üye ülkeleri için eğitim harcamaları ve yüksek okullaşma oranının ekonomik büyüme üzerinde anlamlı ve pozitif bir etkisi görülmüştür. Fakat ilk ve ortaöğretimde herhangi bir sonuca varılmamıştır. Diğer taraftan yine 2002- 2012 yılları için yükseköğretimdeki okullaşma oranı kişi başı gelirde pozitif etki gösterirken, eğitim harcamalarının kişi başı gelir üzerinde daha fazla etkisi olduğu görülmüştür. Sonuç olarak OECD ülkeleri gibi diğer tüm ülkeler de sürdürülebilir ekonomik büyüme için insan sermayesine dolayısıyla da eğitim faktörüne önem vermelilerdir.
Öğretilebilir düzeyde zihinsel özürlü çocukların annelerinin ve öğretmenlerinin eğitim hedefleri ile ilgili düşüncelerinin araştırılması

Bu araştırmanın amacı, öğretilebilir düzeyde zihinsel özürlü çocukların annelerinin ve öğretmenlerinin eğitim hedefleri ile ilgili düşüncelerinin, cinsiyet, yaş ve eğitim süresi gibi değişkenlere göre araştırılmasıdır. Anne-babalar çocuklarının doğumundan beri onunla yoğun ilişki içinde olan ve onu en iyi tanıyabilecek kişilerdir. Bu kişilerin, ev-okul paralelliğinin sağlanması beceri kazandırma ve davranış değiştirme, problem davranışlarınının azaltılması gibi konularda eğitmciler kadar başarı ile çalışabildiklerini gösteren çalışmalar vardır. Ancak anne babaların çocuğu değerlendirme ve hedef belirlemede zaman zaman yanılgılara düştükleri görülmektedir. Çocuğun eğitiminde bir ekip çalışması gerçekleştirecek olan anne-baba ve öğretmenlerin, ortak eğitim hedefleri belirlemeleri ve bu hedefler doğrultusunda işbirliği içinde çalışmaları gerekmektedir. Çocukla daha çok birlikte olduğu ve bu nedenle çocuğu daha iyi tanıyabildiği düşünülen annelerin ve öğretmenlerinin eğitim hedefleri arasındaki farklılıkları, bu farkları etkileyen değişkenleri bulmak bu araştırmanın amacını oluşturmaktadır. Bu araştırmanın bulgularının anne ve öğretmenlerin yönlendirilmesi ve bilgilendirilmesi amacıyla planlanacak hizmetlere temel oluşturması ümit edilmektedir. Araştırma, Ankara ili sınırları içersinde bulunan ve yatılı olmayan eğitim kurumlarına devam eden öğretilebilir düzeyde zihinsel özürlü çocukların anneleri ve öğretmenleri ile yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini seksen iki anne ve otuz beş öğretmen oluşturmaktadır, örnekleme alınan anne ve öğretmenlere aynı çocuk için doldurmak üzere hazırlanan soru kağıtları verilmiştir. Aynı çocuk için eşleştirilen soru kağıtları istatistiksel işlemlerle değerlendirilmiş ve bulgular tablolar haline getirilmiştir. Annelerin ve öğretmenlerin eğitim hedefleri 105 arasındaki benzerlik ve farklılıklar WILCOXON eşleştirilmiş iki örnek testi ile test edilmiştir. Araştırma sonunda elde edilen bulgulara göre, öğretilebilir düzeyde zihinsel özürlü çocukların cinsiyet, yaş ve eğitim süresi gibi değişkenler annelerinin ve öğretmenlerinin eğitim hedefleri üzerinde etkili olmaktadır. Cinsiyet, yaş ve eğitim süreleri annelerin ve öğretmenlerin beklentilerini etkilemekte ve bunun sonucunda hedefler arasında hem kendi içinde hem de gruplar arasında farklılıklar görülmektedir.
Gönüllü kuruluşların okul öncesi sosyal girişimcilik eğitimindeki rolü

Sosyal sorunların giderek arttığı günümüz toplumlarında, sosyal refahın sağlanması ve var olan sorunların çözüme kavuşturulması için yenilikçi etkinliklere ihtiyaç duyulmaktadır. Sosyal girişimcilik, bu ihtiyacı karşılamaya yönelik ortaya çıkmış, sosyal sorunları yaratıcı çözümler üreterek çözüme kavuşturan ve sosyal fayda oluşturan bir kavramdır. Sosyal girişimciliğin sağladığı sosyal faydanın ve çözümlerin sürdürülebilir olması ise yeni neslin sosyal girişimcilik vizyonuna sahip bir şekilde yetişmesi ile mümkün olabilmektedir. Bu bağlamda, okul öncesi eğitim kurumlarında verilen sosyal girişimcilik eğitimi ile çevresine duyarlı, girişimcilik ruhu kazanmış, yaratıcı, yetenekli, aktif ve yenilikçi bir nesil yetiştirmek mümkündür. Etkili bir sosyal girişimcilik eğitimi verebilmek için okul öncesi eğitim kurumlarının gönüllü kuruluşlarla işbirliği yapmaya ihtiyacı vardır. Sosyal fayda ve sosyal kalkınma amaçlı çalışan gönüllü kuruluşların okul öncesi eğitim kurumlarıyla, sosyal girişimcilik eğitimi verme amaçlı yapacağı işbirliği çocuklara; sosyal hizmetler, eğitim, çevre, sağlık, kültür-sanat ve spor alanlarında anlamlı çevrelerde bulunma ve bu konularda farkındalığını artırma fırsatı sunacaktır. Bu nedenle, okul öncesi sosyal girişimcilik eğitiminde gönüllü kuruluşların rolü oldukça önemli ve bu eğitimi geliştirici niteliktedir. Bu kapsamda, okul öncesi eğitimde sosyal girişimcilik eğitiminin hangi düzeyde verildiğinin ve bu eğitimin verilmesinde gönüllü kuruluşların rolünün belirlenmesi amacı ile 111 okul öncesi eğitim kurumunun yönetici bölümündeki kurucu, müdür ve eğitim koordinatörü ile anket çalışması yapılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına araştırmanın bulguları kısmında yer verilmiştir.
Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının kültürel değerlere duyarlı eğitime hazır bulunuşluk düzeylerinin incelenmesi

Araştırmada; sosyal bilgiler öğretmen adaylarının kültürel değerlere duyarlı eğitime hazır bulunuşluk düzeyleri, çeşitli değişkenler açısından incelenmiştir. Araştırma kapsamında, sosyal bilgiler öğretmen adaylarının kültürel değerlere hazır bulunuşluk düzeyleri; cinsiyet, sınıf, yaş, Türkçe haricinde bildiği dil, ulusal ve uluslararası öğrenci değişim programlarına katılımı, sosyal bilgiler öğretmenliği lisans programının kültürel değerlere duyarlı eğitime hazırlama yeterliliği, anne ve baba eğitimi, anne ve baba mesleği, ilköğretimi bitirinceye kadar en uzun süre yaşadığı yerleşim yeri, mezuniyet durumu çeşitli değişkenler açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2018- 2019 akademik yılında Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Türkçe ve Sosyal Bilimler Eğitimi Ana Bilim Dalının, Sosyal Bilgiler Eğitimi Bilim Dalı Lisans Programı'nda ve Necmettin Erbakan Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi, Türkçe ve Sosyal Bilimler Eğitimi Ana Bilim Dalının, Sosyal Bilgiler Eğitimi Bilim Dalı Lisans Programı'nda öğrenim gören 394 sosyal bilgiler öğretmen adayı oluşturmaktadır. Araştırmada kullanılan veri toplama araçları, araştırmacı tarafından oluşturulan kişisel bilgi formu ile Karataş ve Oral (2018) tarafından geliştirilen 'Kültürel Değerlere Duyarlı Eğitime Hazırbulunuşluk Ölçeği' dir. Elde edilen veriler IBM SPSS 24.0 programı vasıtasıyla analiz edilmiştir. Bulgular tablolar aracılığıyla sunulmuş ve literatür kapsamında tartışılmıştır. Ayrıca çalışmanın sonunda araştırma bulguları ışığında çeşitli öneriler sunulmuştur.
İlkögretim II. kademe teknoloji ve tasarım dersine öğretmen ve öğrenci yaklaşımları

Yaratıcılık, özgünlük, pratik zeka, orijinal fikirlilik, hür ve bilimsel düsünme. Önceden adı bile geçmeyen bu özellikler artık günümüzde değerli ve tercih edilen kisiliközellikleridir. Bilgi Çagına dogru, ülkemizin gelecegi için Türk Milli Egitiminin genel amaçlarında da belirtilen bu özelliklere sahip bireyler yetistirmek gerekmektedir. Bu gereklilik okullarda Teknoloji ve Tasarım dersini zorunlu kılmıstır. Teknoloji ve Tasarım dersinde ögrencilerin, merak eden, gözlem ve arastırmaya hevesli, özgün fikirlerüretmeleri amaçlanmaktadır. Bu arastırmanın amacı, ilkögretim II. kademe Teknoloji ve Tasarım dersineögretmen ve ögrencilerin düsünce ve yorumlarını almak ve bir sonuca varmaktır. Yapıldıgı tarih açısından önemli olan bu arastırmada, Teknoloji ve Tasarım dersinin uygulandıgı ilk yıldaki görüsler belirlenmistir. Anket ve görüsme teknikleriyle elde edilen veriler SPSS programında analiz edilerek sonuçlara ulasılmıstır. Ögretmenler, dersin gerekli ve faydalı olduğunu; ancak ilk yılda adapte zorluguyasandıgını, bunun da hizmet içi egitim ile asılabilecegini kılavuz kitabın daha çok örnek etkinlik içermesi gerektigini, islik ve malzeme problemlerini belirtmistir. Ögrenciler, farklı bir ders olduğunu, yeni ürün ve projeler yapıldıgı ve hayal güçlerinin gelistigi için genel olarak dersi sevdiklerini fakat günlük tutmanın zorolduğunu, tasarım yapmakta zorlandıklarını belirtmislerdir.
Ortaokullarda okul kültürünün incelenmesi

Bu araştırmada ortaokullarda görev yapan branş öğretmenlerinin demografik yapıları ile çalıştıkları okulun, okul kültürü boyutları arasındaki ilişkiler belirlenmeye çalışılmıştır. Bu araştırmanın evreni, İstanbul ili, Fatih ilçesinde çalışan ortaokul öğretmenleri. Örneklemi ise bu ortaokullarında çalışan 237 branş öğretmeninden oluşmaktadır. Araştırmada veriler Ali Rıza TERZİ' nin geliştirdiği 'Okul Kültürü Ölçeği' ile toplanıp değerlendirilmiştir. Bu araştırmada elde edilen bulgular SPSS for Windows 22.0 programı ve Windows Office Excel 2007 programı ile analiz edilmiştir. Birbirinden bağımsız grup arasında sürekli verilerin karşılaştırılmasında t-testi, ikiden fazla bağımsız grup arasında ise tek yönlü Anova testi kullanılmıştır. Buna bağlı olarak tamamlayıcı olarak post-hoc analizi olarak Scheffe testi kullanılmıştır. Yapılan araştırmada bulunan bulgulara göre 'Görev Kültürü' boyutunun frekansı değeri daha yüksek çıkmıştır.'Başarı Kültürü' boyutunda; öğretmenlerin yaşları, öğretmenlerin eğitim durumları, okulun yer aldığı çevrenin sosyo-ekonomik düzeyi ve öğretmenlerin aynı okullardaki çalışma süreleri arasında anlamlı fark bulunmuştur.'Destek Kültürü' boyutunda; öğretmenlerin yaşları arasında ile bu boyut arasında anlamlı bir fark bulunmuştur.'Görev Kültürü' boyutunda; öğretmenlerin yaşları ve okulun bulunduğu çevrenin sosyo-ekonomik durumu ile bu boyut arasında anlamlı bir fark bulunmuştur. Araştırmada okul yöneticilerine ve Milli Eğitim Müdürlüklerine Destek Kültürü'' nü geliştirici çalışmalar yapmaları konusunda önerilerde bulunulmuştur.
Ortaöğretim okullarında Türkiye Cumhuriyeti İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük dersinin amaçlarının gerçekleşmesi düzeyine ilişkin öğretmen ve öğrenci görüşlerinin değerlendirilmesi

Bu araştırmada Ortaöğretim Okulu son sınıf öğrencilerinin Sosyo-Kültürel düzeyi Türkiye Cumhuriyeti İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük dersinin amaçlarının gerçekleşme düzeyine ilişkin tutumları, dersi okutan öğretmenlerin, branş ve meslek kıdemleri ile amaçların gerçekleşme düzeyine ilişkin tutumları araştırılmıştır. Araştırmada Türkiye Cumhuriyeti İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük dersinin amaçlarının gerçekleşmesine ilişkin güçlüklerin ve nedenlerinin belirlenmesi sorunların çözümünde yapılması gerekenlerin ortaya konulması amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini Osmaniye İli Merkez, Kadirli, Bahçe, Düziçi, Hasanbeyli, Toprakkale, ilçeleri ortaöğretim okulları son sınıf öğrencileri ile bu öğrencilerin Türkiye Cumhuriyeti İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük dersine giren öğretmenleri oluşturmaktadır. Bu ilçeler ve merkezdeki 19 okulda toplam 45 öğretmen, 405 öğrenci araştırmanın örneklerini meydana getirmiştir. Öğretmenlere ve öğrencilere Türkiye Cumhuriyeti inkılap Tarihi ve Atatürkçülük dersinin amaçlarım içeren tutum ölçeği anketi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular şu şekilde özetlenebilir. 1. Öğretmenlerin amaçların gerçekleşme düzeyine ilişkin görüşleri ile öğrencilerin tutumları arasında anlamlı benzerlikler bulunmuştur. 2. Öğrencilerin derse karşı tutumları ile amaçların gerçekleşme düzeyi arasında anlamlı bir ilişki olduğu öğretmen görüşlerinden ortaya çıkmıştır. 3. Öğrencilerin ailelerinin sosyo - kültürel durumları ile amaçların gerçekleşme düzeyi arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. 4. Öğrencilerin cinsiyetleri ile amaçların gerçekleşme düzeyi arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. 5. Atatürkçülükle ilgili konularda öğrenci ve öğretmenlerin amaçlan gerçekleşme düzeyine ilişkin görüşleri arasında anlamlı bir benzerlik bulunmuştur. Özellikle'günümüzün sorunlarına Atatürkçü yaklaşımlarla çözümler getirebilecek tutum ve davranış kazandırılması' ile ilgili ifadelere verilen cevaplarda diğer amaçlara göre anlamlı bir düşüş görülmüştür. 6. Öğretmenlerin tutum ölçeğinde amaçlara ilişkin olumlu ifadelere verdikleri kesinlik derecesi yüksek cevaplara karşı, öğrencilerin daha temkinli yaklaştıkları görülmüştür.
Masalların eğitim işlevleri ve dil öğretimindeki yeri

Bu araşurma-inceleme çocuk-yetişkin aynını gözetmeksizin, masalla- lann halk eğitimi konusundaki işlevi ile dilin öğretilmesine ve geliştirilmesine katkısını göstermeyi amaçlamaktadır. Türkiye'nin her bölgesinden derlenen ve ilk kez sözden yazıya geçirilen, bu yönüyle de tamamen özgün olan 90 masal üstünde çalışılarak gerçekleştirilmiştir. İncelenen bu 90 masalda toplam 517 ileti saptanmış, bu iletiler içeriklerine göre 5 ana grupta toplanmış, sonra da bunlar kendi içlerinde 19 ana başlık ve 1 62 ara başlık altında verilmiştir. 'önsöz' ve 'Giriş'ten sonra kendi içlerinde alt bölümlere ayrılan başlıca dört bölümden oluşmaktadır. I. Bölümde, genel olarak masalın ne olduğu belirtilmiş, sonra da araştırmada yer alan masallar sınıflandırılarak, bunların genel bir değerlendirilmesi yapılmış, yine bu masalların içerdikleri iletiler genel olarak değerlendirilmiş ve masalların öteki bazı türlerle ve sanat dallarıyla etkileşimleri gösterilmeye çalışılmıştır. II. Bölümde masalların eğitim işlevleri ve ileti dizini saptanmış, ileti dizininde yer alan ana ve ara başlıklar beürtümiştir. Sonra da en çok verilen ortak iletiler ayrıca belirlenerek genel olarak değCTİendirilmiştir. Yine bu bölümde, masalların insan kahramanlan- nın işlevsel özellikleri ve iletileri ulaştırmadaki rolleri üzerinde durulmuştur. IH. Bölümde masalların dil ve anlatım özellikleri, masal metinleri tek tek taranarak örneklerle gösterilmiş ve masalların dilin öğretilmesi ve geliştirilmesi bakımından önemi çeşitli yazarlardan ve yapıtlanndan örnekler verilerek gösterilmeye çalışılmıştır. IV. Bölümde 4 ana başlık ile 7 ara başlık altında sımflandınlan masal metinleri, her metinden sonra da içerdiği üetüer ve dizm numaralan, II. Bölümde verilen 'Mesaj-IndexH listesinden teker teker saptanarak verilmiş ve her iletiyi içeren olay da aynca bir cümleyle belirtilmiştir. Bu son bölümden sonra ise 'Sonuç'ta çalışmanın genel bir değerlendirilmesi yapılmış ve en sonda da 'Kaynakça' yer almıştır.
Türkiye'de tar eğitiminde görülen problemler ve çözüm yolları

Tar, Azerbaycan ve İran başta olmak üzere, Yakın Asya ülkelerinin bir bölümünde ve Türkiye'de Kars, Iğdır ve civarında yaygın olarak çalınan telli ve mızraplı bir halk çalgısıdır. 1960'lı yıllardan itibaren Türk halk müziği profesyonel icralarında kullanılmaya başlanan bu çalgının Türkiye'deki örgün eğitim kurumlarında eğitiminin verilebilmesi ise, 1976'da İTÜ Türk Musikisi Devlet Konservatuarının kurulmasından sonra mümkün olabilmiştir. Bu çalışma, Türkiye'deki örgün eğitim kurumlarında gerçekleştirilmekte olan tar eğitiminde yaşanan problemlerin doğru bir şekilde tespit edilebilmesi, belirlenen problemlerin sebep-sonuç ilişkileri kurularak sınıflandırılması ve bu problemlerin ortadan kaldırılabilmesi için gerekli olan teorik ve pratik çözüm yollarının ortaya konulması maksadıyla hazırlanmıştır. Böylelikle, Türkiye'de nitelikli ve çağdaş eğitim kıstaslarına uygun bir tar eğitiminin oluşturulabilmesi adına temel ilkeler belirlenmeye çalışılmıştır.
Bilgisayar destekli öğretim ve öğretmen eğitimi

DZET 'Bilgisayar Destekli Öğretim ve Öğretmen Eğitimi' konulu bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde bilgisayar ile ilgili tanıtıcı bilgiler, bilgisayarın ne olduğu, tarihi gelişimi, sistemin temel elemanları ve bilgi işlem sistemleri yer almaktadır. İkinci bölümde bilgisayarın eğitimde kullanılması, eğitsel yararları ve sınırlılıkları, bilgisayara dayalı eğitim-öğretim uygulamaları ve bu uygulamalardan Bilgisayar Destekli Öğretim ayrıntılı alarak verilmiştir. Üçüncü bölümde ise, Bilgisayar Destekli Öğretim 'de öğretmenlerin yazılım kullanımı için hizmet-içi öğretim programı hazırlama modeli yer almaktadır. Öğretmenlerin yazılım kullanımı için öncelikle bilgisayarı tanıması ve kullanabilmesi gerekmektedir. Bu çalışmada, halen çalışmakta olan öğretmenleri bilgisayar destekli öğretimde görev alabilecek yeterliliklerden, bilgisayarı tanıma ve kullanma yeterliliğine sahip kılacak bir hizmet içi eğitim programının, nasıl hazırlanabileceği model leştirilmektedir. Çalışma kaynaklara dayalıdır.
Türkiye'de yükseköğretimde felsefe eğitimi -Tarihsel gelişim ve lisans eğitiminin bir incelemesi-

oz Bu çalışmada, Türkiye'de Tanzimattan bu yana ve özellikle Cumhuriyet döneminin yükseköğretimde felsefe lisans eğitiminin, tarihsel gelişimi, önemli yönleri ve bu eğitimle ilişkili felsefe eğilimlerinin bir tablosu ortaya konulmaktadır. Çalışma iki kısımdan oluşmaktadır. Kültür tarihi yönteminin kullanıldığı birinci kısımda, ilk olarak İslam medeniyetinde -ve Osmanlılarda-felsefenin yeri ve konumu sorunu, özellikle medreseler açısından tarihsel gelişim seyri içinde tartışılmaktadır. Daha sonra, batılılaşma süreci ile birlikte Osmanlıların Batıyı algılama tarzında, bilim ve eğitim anlayışında meydana gelen değişmelerin etkisiyle Batı felsefenin girişi ve yükseköğretimde felsefe eğitiminin gelişme süreci, Tanzimat, Meşrutiyet ve Cumhuriyet dönemleri çerçevesinde irdelenmektedir. Cumhuriyet döneminde özellikle, Ankara'daki üniversitelerin felsefe bölümlerindeki lisans eğitiminin tarihsel gelişimine odaklaşılmaktadır. Tarihsel tablo ortaya konulduktan sonra, ikinci kısımda yedi üniversitenin felsefe bölümlerinde yapılan lisans eğitiminin çeşitli boyudan empirik yöntemle araştırılmıştır. Böylece var olan durum ve olması gereken boyutlarında mevcut felsefe lisans eğitiminin çeşitli değişkenleri ve sorunları belirlenmiştir. Araştırma sonucunda, batılılaşma süreci ile felsefesinin Türkiye'ye girişinde ve gelişimi arasında önemli ilişkiler olduğu; yükseköğretimde felsefe eğitiminin kültürel ve siyasal değişmelere bağlı olarak çeşitli boyutlar kazandığı ortaya konulmaya çalışılmıştır. Öte yandan öğretim üyelerinin öğrenim ve yetişme özelliklerine bağlı olarak felsefe bölümlerinde ortaya çıkan felsefe anlayışı ve felsefe eğitimi eğilimlerinin eğitimle öğrencilere benimsetilmekte genellikle başarılı olunduğu saptanmıştır. Bununla birlikte felsefe bölümlerinde felsefe eğitiminden beklenilen amaçlara, yapılan öğretimle, istenilen düzeyde ulaşılamadığı sonucuna varılmıştır. 441
Birleştirilmiş sınıflarda temel eğitim hakkının kullanılması

Çalışmanın amacı, birleştirilmiş sınıf öğretmenlerinin, birleştirilmiş sınıflarda temel eğitim hakkının kullanımına ilişkin görüşlerini ortaya koymaktır. Öğretmenlerin temel eğitim hakkının kullanımına ilişkin görüşlerinin belirlenip, sorunların hangi boyutlarda olduğunu saptamak ve çözümlenmesi için, bilimsel verilere dayalı olarak yetkililere ve araştırmacılara öneriler sunmak amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini, 2013 2014 eğitim - öğretim yılında Antalya iline bağlı tüm ilçelerdeki (19 ilçe) ve bu ilçelere sınır illerdeki yakın köylerde bulunan birleştirilmiş sınıf öğretmenleri oluşturmaktadır. Bu araştırmada evrenden örneklem almak yerine, birleştirilmiş sınıflı okulların sayılarının azlığı nedeniyle, tüm evrene ulaşılmaya çalışılmıştır. Araştırmaya birleştirilmiş sınıflı okullarda görev yapan 300 öğretmen katılmıştır. Birleştirilmiş sınıflarda temel eğitim hakkının kullanımı faktörlerine ilişkin veriler, araştırmacının geliştirdiği ve beşli likert tipi derecelendirme ölçeğine göre hazırlanmış 63 maddeden oluşan 'Birleştirilmiş Sınıflarda Temel Eğitim Hakkının Kullanımı' ile sağlanmış olup, ölçek 'eğitime erişim hakkı', 'kaliteli eğitim hakkı' ve ' öğrenme ortamlarında saygı görme hakkı' olmak üzere 3 boyuttan oluşmuştur. Verilerin analizinde; aritmetik ortalama, standart sapma, değişkenlerin ikili gruplamasında 't testi', üç veya daha çok gruplarda ise 'tek yönlü varyans analizi' istatik yöntemleri kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda elde edilen bulgular ise şöyledir: Öğretmenler, birleştirilmiş sınıfların temel eğitim hakkının kullanılmasına ilişkin yeterliliği 'az' düzeyde bulmuş ve birleştirilmiş sınıflı okulların 'devam etmemesi' gerektiğini düşünmüşlerdir. Boyutlar açısından bakacak olursak 'eğitime erişim hakkı' en yetersiz boyut, 'öğrenme ortamında saygı görme hakkı' boyutu ise en yüksek boyut çıkmıştır. Fakat temel eğitim hakkı boyutlarının hiçbiri 'orta' düzeyi geçememiştir. Bu da birleştirilmiş sınıfların temel eğitim hakkını yeterli düzeyde karşılayamadığı bulgusunu ortaya çıkarmıştır
Sürdürülebilir kalkınma için eğitim konusunda ilköğretim okulu yöneticilerinin görüşleri

Bu araştırma ile ilköğretim okullarında görev yapan okul yöneticilerinin sürdürülebilir kalkınma için eğitim konusundaki görüşleri hakkında bilgi sahibi olmak, okullarındaki uygulamaları örnek olarak meslektaşlarına sunmak amaçlanmıştır. Ayrıca, okul yöneticilerinin yaptığı uygulamaların, sürdürülebilir kalkınmanın alt boyutları olan toplum, çevre ve ekonomi ile hangi noktalarda örtüştüğü açıklanmıştır. Genel tarama modeline dayalı olarak; araştırma, Türkiye'de yürütülen sürdürülebilir kalkınma için eğitim konulu projelerine katılmış ve Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı resmi ilköğretim okullarında okul yöneticisi olarak çalışan 46 kişilik bir çalışma grubuna görüşme formu uygulaması aracılığıyla yapılmıştır. Çalışma grubuna, kapsam ve görüş geçerliği uzmanlar tarafından onaylanan görüşme formu yöneltilerek, buradan çıkan bulguların betimsel analizi yapılmıştır. Analizler sonucunda, ilköğretim okulu yöneticilerinin sürdürülebilir kalkınma için eğitim konusundaki bilgilerini çoğunlukla seminer, konferans ve eğitim gibi etkinliklerden kazandığı ve sürdürülebilir kalkınma için eğitim kavramını büyük oranda sürdürülebilir kalkınma kavramının tanımı ile ilişkilendirerek bunun eğitim sistemine yansıtılması olarak ifade ettikleri saptanmıştır. Bu bilgiye rağmen okul yöneticilerinin uygulamalarında toplumsal, çevresel ve ekonomik anlamda bütüncül olmadığı, çevresel boyuta daha ağırlık verildiğine ulaşılmıştır. Bununla birlikte, sürdürülebilir kalkınma için eğitim konusunda okul yöneticilerinin uygulamaları çerçevesinde; geri dönüşüm ve atık, enerji ve su tasarrufu, sağlıklı ve yerel beslenme gibi konulara önem verdikleri, okulun bina ve bahçesinin okuldakiler için uygun olmadığı, sürdürülebilir ulaşımla ilgili bir girişimi gerekli görmedikleri sonuçlarına varılmıştır. Bunlara ek olarak, sürdürülebilir kalkınmanın üç boyutunun eğitim programında yeteri kadar bütüncül sunulmadığını düşünen okul yöneticileri, okulla ilgili konulara ve alınan kararlara çoğunlukla velileri dahil ettiklerini ve diğer paydaşların fikirlerinin alınarak öncelikle ders dışı etkinliklerde işbirliğine gidildiği sonucuna ulaşılmıştır. Okul yöneticilerinin bu doğrultuda, eğitim esnasında gerekebilecek her malzemenin sağlanması, çevre konulu projelere destek çıkması ve okul içi iş bölümü yapması konusunda okulda liderlik özelliğini yerine getirdiği anlaşılmıştır.