turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Günümüz sanatında doğa-sanat ilişkisi üzerine plastik çözümlemeler

İlk bölümde insanın doğa ile olan ilişkisi ele alınmıştır. İnsanların çevrelerinde oluşturdukları yaşam koşulları zamanla farklılıklar göstermiş olsa da doğaya egemen olma düşüncesi değişmemiştir. Doğa ve çevre konusunda çeşitli tanımlara yer verilip, insanların yol açtığı tahribatların etkisinden bahsedilmişitr. Doğa, geçmişşten günümüze sanatta farklı şekillerde karşımıza çıkmıştır. İkinci bölümde, doğanın 1960'dan günümüze olan dönemde sanatın içinde nasıl var olduğu ve nasıl sanatın kendisi olduğu üzerinde durulmuştur. Yeryüzü sanatçıları, çevre sanatçıları, ekolojik sanatçılar hepsi aslında birbirine paralel çalışmalar üretmişlerdir. Günümüz sanatında, canlıların ve doğanın sanatın kendisi haline gelebileceği konusu bu tezde vurgulanmak istenen noktadır. Bu sürece gelirken yapılan çalışmaların, çeşitli toplumsal ve iklimsel olaylarla bağlantılı olması ve galerilerin hakimiyet kurduğu bir düzene karşı çıkmak için gerçekleştirilmiş olması, sanatın, insanın çevresinde olan biteni ve canlıları ne kadar fazla ilgilendirdiğinin bir göstergesidir. Malzeme ya da sergileme mekanı olarak doğayı kullanan çeşitli sanatçıların bu alandaki bazı çalışmalarına yer verilmiştir. Ayrıca, insanlar çok hızlı bir şekilde doğayı tüketirken günümüzdeki bazı sanatçılar bu olumsuz duruma herkesin dikkatini çekmek ya da bütün bu sebeplerden doğada bir takım yerleri iyileştirmeye çalışmak için çeşitli projeler üretmişlerdir. İkinci bölümde yer alan çalışmalar arasında bunlar da bulunmaktadır. Üçüncü bölümde ise; önceki bölümlerin başlıklarıyla bağlantılı olarak, canlıların sanattaki varlığını destekleyen çalışmalara yer verilmiştir. Bunlara ek olarak insanların hızlı tüketimi sonucu ortaya çıkan atıklara da sanatın eleştirel yapısıyla paralel olarak yer verilmiştir. Mekan olarak ya da malzeme olarak doğanın sanatta kullanımı bugünkü adıyla ekolojik sanatın vazgeçilmezidir. Bu tezde günümüz sanatının doğayla kesiştiği, birleştiği nokta vurgulanmıştır. Artık bütün canlı türleri ve çevreleri de sanattaki yerini almıştır.
Cam sanatında fırında cam biçimlendirme yöntemlerinde kullanılan refrakter kalıp karışımları ve cama etkileri

Cam dünyanın varoluşundan bu yana doğada bulunan bir malzemedir. İnsan yaşamında günlük hayattan ileri teknoloji malzemelerine kadar önemli bir yer tutmakta ve kullanılmaktadır. Bu araştırmada camın tanım ve tarihçesine değinilmiş, fırında cam biçimlendirme yöntemleri ve bu yöntemlerde kullanılan refrakter kalıp karışımları ele alınmıştır. Camın sanatsal bir malzeme olarak kullanımına ilişkin gelişmelere katkı sağlamak adına yerel ölçekte kolaylıkla bulunabilen malzeme denemeleri ve cama etkileri incelenmiştir. Araştırmanın temel amacı; yerel ölçekte kolaylıkla ulaşılabilen malzemelerle refrakter kalıp karışımları üretmek ve bu karışımların cam formlardaki etkilerini gözlemlemektir. Bu bağlamda bağlayıcı olarak alçı, ana refrakter olarak kuvarsın kullanıldığı karışımlara farklı malzemeler ilave edilerek denemeler yapılmış ve sonuçları gözlemlenmiştir. Ayrıca kolloidal silikanın ana refrakter olarak kullanımı da araştırılmıştır. Araştırmanın birinci bölümünde camın tanımı ve tarihsel sürecine değinilmiştir. Tarihsel süreç, Endüstri Devrimi ve etkileriyle ilişkilendirilerek, Endüstri Devrimi öncesi ve sonrası ayrı ayrı farklı başlıklarda ele alınarak irdelenmiştir. Endüstri Devriminin de getirisiyle gelişen sanat akımlarına ve sanatsal hareketlere de yer verilmiş, camın sanatsal gelişimi incelenmiştir. İkinci bölümde; 'Fırında Cam Biçimlendirme Yöntemleri' başlığı altında uygulama aşamasında refrakter kalıp karışımlarının kullanıldığı teknikler, bu tekniklerde kullanılan model, modelleme, kalıp ve kalıplama sistemleri incelenmiştir. Fırında cam biçimlendirme yöntemlerinde ısıya dayanıklı yani refrakter kalıp karışımları kullanılmaktadır. Üçüncü bölümde refrakter kalıp karışımlarında kullanılan malzemeler ve nitelikleri, dördüncü bölümde ise bu malzemelerle hazırlanan reçete örneklerine yer verilmiştir. Ayrıca bu bölümde sonuçlar ve kişisel uygulamalar paylaşılmıştır.
Kent, göç, sanat ve sanatçı ilişkisi

Kentlerin oluşum sürecini toplumların yapısı derinden etkilenmiştir. Kentlerdeki değişim, yaşayış biçimleri ve düşünce yapıları, sanat yoluyla yansıtılmakta ve kalıcı hale gelebilmektedir. Göç, dini, iktisadi, sosyal ve diğer sebeplerden dolayı insan toplulukların hayatlarının tamamını veya bir bölümünü geçirmek için başka bir yere yerleşmek suretiyle yaptıkları coğrafi yer değişim hareketidir. Sanatçılar, yaşadıkları mekan olan kenti ve kent yaşamını konu alan sanat eserlerini yaratarak sanat alanında üretimde bulunurlar. Göç ise kentlerin bir parçasıdır ve sürekli bir dönüşüm halinde kentleri nüfus yönünden besleyerek devam etmektedir. Sanatçılar da bu dinamik dönüşümün farkına varıp bunu çeşitli metaforlara dönüştürürler. Bu çalışmada Göç ve Kent kavramının ortaya çıkışından sonra kentlerde uygulanan sanat yapıtlarının uygulama süreçleri ve sonrasında yaşananların sanatçılara ve sanata olan etkisi incelenmiş olup yöntem olarak kapsamlı kaynak taraması yanında sanatçıların kişisel görüşleri, değerlendirmeleri ve karşılaştırmaları örneklerle verilmişti
Okul öncesi çocukların resimsel üretimlerinin göstergebilimsel açıdan çözümlenmesi

Geleneksel eğitim anlayışının genç bireyleri gelişen toplumun ve çağın şartlarına uygun hazırlamadığı inancı ülkemizde de kabul edilmeye başlamıştır. Burada geleneksellikle ifade edilen çocukları, öğrendikleri verileri tekrar eden, edilgin bir konuma düşüren sistemlerdir. Yerel algıdan evrensel algıya geçişin yaşandığı iletişim çağında ise bireylerin yaratıcı, yenilikçi ve ileri görüşlü olmaları gereksinim halini almıştır. Buradan hareketle geliştirilen çağdaş eğitim programlarında çocuklarınetkin ve yaratıcı düşünme becerileri üzerinde durulmaktadır. Eğitim alanında yaşanan bu gelişmeler, çocuğun toplumdaki konumunu değiştirmiş, genç bir birey olarak ortaya koyduğu her ürünün dikkate alınmasını sağlamıştır. Sanat eğitimi ise çocuğa görsel ve plastik sorunsallar üzerinden hem deneyim kazandırdığı hem de somut bir ürün sağladığı için çağdaş eğitim anlayışında önemli yer tutmaktadır. Özellikle okul dönemi öncesi çocuklarının motor, sosyal ve bişilsel becerilerinin gelişmesini sağlayan sanat eğitimi bilincinin yaygınlaşması çocuğun algılanmasına yönelik uygulanan yöntemlerin çeşitliliğini sağlamıştır. Çocukların sanatsal üretimlerinin arka planında yer alan anlamın algılanması için başvurulan bu yöntemlerden biri göstergebilimdir. Kendi dizgesindeki göstergelerle kurulan sanat yapıtının bir bildiri niteliği taşıdığı gerçeği, çocuk üretimlerinin barındırdığı iletişim sorununu çözümlemenin yalnız psikolojik açıdan yapılmasının yeterli olmadığı, göstergebilimsel açıdan da araştırılması gerektiği yaklaşımını beraberinde getirmiştir. Burdan yola çıkarak tez kapsamında 4, 5 ve 6 yaş çocuklarının sanat üretimlerine göstergebilimsel bir açıdan yaklaşılmış, çocukların anlamlandırma süreçlerinde beliren ortak yönelimler belirtilmiştir.
Birinci kuşak yaşayan Türk hattatları

Dini edebiyatın vasıtası olarak kabul edilen Arap yazısı, slam'ın ilk yılları boyunca herhangi sanatsal bir özellik tasımadı. Arap yazısı, Antik Yakın Doguyazıları arasında essiz bir konuma sahiptir. Arap yazısı dini metinlerde kullanılmayabaslayınca, önem kazanmaya basladı. Bu süreçten sonra bu yazı oldukça önemli bir yer ihraz etti. Nitekim, Arap harflerinin kendi özel formlarını kazanmaları, dini metinlerin anlasılması için çok önemli bir süreçti. Türkler slam Dinini Kabulettikten sonra, onlar devlet kurdukları bölgelere ve gittikleri yerlere bu yazıyıgötürdüler. Her seyden once, bu süreç, Arap yazısının estetik ve resmi seklinikazanmasında hayati bir rol oynamıstır. Bizim projemiz, Birinci Kusak Yasayan Türk Hattatları'nın bu safhadakikonumunu, onların form, içerik, kompozisyon, tasnif ve tarihsel degerleri açısından bugüne kadar verdikleri ürünlerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Ilaveten, günümüzde dahi, Türk hattatların Arap yazısının gelisimine katkılarının devam etmekte olduğuna örnekler vermektedir. Bu sebeple, birinci kusak yasayan Türk hattatlar üzerine yapılacak bir arastırma önemlidir. Bu çalısmanın pratik sonuçlarını almak amacıyla, biz, çalısmamızı iki bölüme ayırdık. Birinci bölümde, Hat Sanatı'nın kısa tarihçesi, Hattat tabiri ve Birinci Kusak Yasayan Türk Hattatların hocalarının hayatlarını inceledik. kinci Bölümde ise, Birinci Kusak Yasayan Türk Hattatlarını, hayatlarını, çalısmalarını, yetistirdikleri ögrencileri ve Hat Sanatına olan ilgilerini ele aldık. Nihayet, bu hattatların genel bir kritigini kendi çalısmaları ısıgında vermeye çalıstık. Ve tezimizin sonuna ilgili belgeleri ve ekleri ilave ettik.
Sanat eğitimi alan öğrencilerin popüler kültürden etkilenme durumları

Sanat eğitimi alan öğrencilerin popüler kültürden etkilenme durumlarını ele almak ve konu hakkında görüş elde edebilmek için planlanan bu araştırma nitel olarak tasarlanmış ve araştırmada olgubilim deseni kullanılmıştır. Araştırma kapsamında Gazi Üniversitesi, Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü, Resim-İş Eğitimi Anabilim Dalı'nda öğrenim gören 3. ve 4. sınıf öğrencilerinden toplam 15 kişi ile görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Toplanan veriler betimsel analiz tekniğiyle çözümlenmiştir. Araştırma bulguları incelendiğinde, öğrencilerin çalışmalarında genelde kendi ilgi ve dikkatlerini göz önünde bulundurdukları fakat buradaki ilgi ve dikkat unsurlarının da enformasyon çağı gereği popüler kültür piyasası içerisinde şekillendiği anlaşılmaktadır. Araştırma sonucunda, popüler kültürün sanat eğitimi öğrencilerinin özellikle düşünme becerileri üzerinde faydasız etkileri olduğu sonucuna varılmıştır. Bir diğer sonuç ise; sanat eğitimi ile popüler kültür arasında ciddi çelişkili durumların olduğudur. Sanat eğitimi, öğrencilerin anlam dünyalarını genişletirken aynı zamanda düşünsel becerilerini geliştirmeyi ve bu kapsamda üretkenliğini etkili kılmayı amaçlar. Popüler kültür ise, bireyin tüm etkili donanımlarını görmezden gelerek, onu daha önceden hazırda bulundurduğu ürünleri koşulsuz tüketmeye davet eder. Tüketim bireyin vazgeçilmez alışkanlığı haline gelirken bu ürünlerin sürekli olarak piyasa düzeninde hazır halde bulunmaları, düzeylerinin düşük seviyelerde tutulması endişe vericidir. Bu bağlamda düşünüldüğünde, popüler kültüre dahil olmuş ve tüketim çarkının bir kolu haline gelmiş sanat eğitimi öğrencisinin düşünme becerilerinin standartlaşması üretici ve yaratıcı kimliğinin yıpranması, taklit ve kopyaya yeltenmesi de kaçınılmaz görünmektedir. Sonuç olarak yaratıcı, eleştirel, entelektüel, düşünme becerilerinden yoksun öğrenci tıpkı popüler kültür merkezli ticari mekanizmaların amaçladığı gibi herkesleşir ve aynılaşır.
Türkiye'deki sosyal medya reklamlarında animasyon kullanımının incelenmesi ve bir uygulama örneği

İnsanın temel ihtiyaçlarından biri olan iletişim, tarihin ilk dönemlerinden beri sosyolojik, teknolojik ve bilimsel ilerlemelerin etkisiyle çeşitli biçimlerde evrilerek gelişimini sürdürmüştür. İletişimin günümüzde ulaştığı son nokta olan ve adeta sosyal yaşantımızın vazgeçilmez bir parçası haline gelen internetin keşfi, iletişim alanında bir devrim olarak nitelendirilmektedir. Bu yeni iletişim yöntemi sayesinde küreselleşen dünya ile birlikte etkileşim artmış ve bunun sonucunda iletişimin çehresi değişmiştir. Günümüzde ise; 'Yeni Medya' ve yeni medya unsurlarından olan 'Sosyal Medya' kavramı, bu değişim içerisinde önemli bir yer edinmiş durumdadır. Toplumları birer ağ toplumuna dönüştürebilecek kadar etki yaratan sosyal medya, markaların bu ortamlarda reklam amaçlı yer almasına neden olmuştur. Uzun yıllardan beri reklam üretiminde kullanılan animasyon sanatı ise; bu mecralarda yaratılan içeriklerin oluşturulmasında daha etkin rol oynar hale gelmiştir. Bu çalışmanın ilk bölümünde iletişim temelli internetin tanımı yapılarak, 'Yeni Medya' ve yeni medya unsurlarından olan 'Sosyal Medya' açıklanmıştır. Sonrasında; 'Reklam'ın tanımı yapılarak 'Sosyal Medya Reklamları' başlığı altında 'Doğal Reklam' kısaca ele alınmıştır. Daha sonra ise; animasyon sanatının tanımı ve belli başlı prensipleri incelenmiştir. Tezin amaçlarından biri olan incelemelerin yapılabilmesi için ihtiyaç duyulan bir model olmadığının tespitinden sonra, bu ihtiyacı karşılayabileceği düşünülen bir çalışma detaylı bir şekilde birinci bölümde incelenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise; sosyal medya mecralarında doğal reklam kullanımı olarak yer alan, 'Animasyon Tekniği ile Üretilen Reklam Filmlerinin İncelenmesi' yapılmış ve daha sonra bir uygulama ile çalışma sonlandırılmıştır.
Gösteren-gösterilen-gören bağlamında Dolmabahçe Sarayı sergileme politikasının irdelenmesi

Müze kurumsal olarak toplum içindeki duruşu ve koleksiyonu ile bir iletiye sahiptir. Çoğunlukla bu iletiyi sergileme yolu ile ziyaretçisine ulaştırır. Müzenin diki olarak gösterilen sergilemeye dilbilim yöntemleri ile bakıldığında, özellikle tarihi önem taşıyan saray müzelerde ziyaretçi açısından kullanılması gereken etkin yol olarak tanımlanmıştır. Tarihi ve sosyal değere sahip Dolmabahçe Sarayı, Tanzimat-Meşrutiyet-Cumhuriyet gibi üç farklı dönemi bünyesinde taşımaktadır. Sarayın sergileme politikası, müzenesne-ziyaretçi üçlemesi içinde değerlendirilerek ziyaretçi üzerinde oluşturduğu anlam irdelenmiştirGeçmişle bağlantısı olan bu tür yapıların sergilemelerinde kullandıkları dilin önemi üzerinde durularak yapısallcı ve tarih yazım yöntemlerine bağlı kalarak müzeye ve koleksiyonuna göstergebilimsel açıdan açıklamalar getirilmiştir. Özellikle Ferdinand du Saussure'nin ortaya attığı dilbilim tanımlamaları Barthes ve Pearce'in düşünceleri ile pekiştirilerek Dolmabahçe Sarayı için bütünsel sergilemenin tarih ile temellendirilmesi gerektiği belirtilmiştir. Bütünselliği oluşturmada tarihsel bilginin ışığında nesnelerin kullanımının da önemli olduğunun ifade edildiği çalışmada, nesnelerin kendi öz bilgisini ve bütün içindeki bilgisini iletmedeki rolü üzerinde durulmuş, belirlenen nesnelerin gösteren- gösterilen düzleminde dilbilim yöntemlerine dayanarak yorumlaması yapılmıştır.
Anadolu'da kullanılan ağırşaklar ve çağdaş seramik sanatında yorumları

Günümüzdeki gibi eskiçağda da insanların en temel ihtiyaçlarından biri giyimdir. İnsanların vazgeçemedikleri giysi için hayvansal ve bitkisel hammaddelerden ip üretimi ve bunların dokunarak kumaş elde edilmesi eskiçağın önemli endüstrilerinden birini oluşturmuştur. İp eğirme işi kadınların yaptığı en önemli görevlerinden biri olmuştur. Eskiçağ 'da, yunun eğrilerek ipe dönüştürülmesinde iğ, ağırşak kullanılmıştır. Elde yün eğirmeye yarayan kil, kemik, metal ve ahşaptan yapılmış araç olarak bilinen ağırşaklar Eskiçağda Anadolu'da birçok yerleşim biriminde kullanılmışlardır. Eski çağlardan yakın geçmişşe kadar varlığını koruyan bu nesneler arkeoloji biliminin ilgisi çekmiş ancak sanatın malzemesi haline yurt dışında birkaç çalışma hariç gelmemiştir. Bu çalışmada ağırşakların Anadolu'da eski çağlardan günümüze serüveni anlatılacak ve çağdaş seramik sanatı sınırları içerisinde yorumları hedeflenmektedir.
Kendini sabote etme imgeleri

Daha Sonra Doldurulacaktır. Benliğinin yapılanma aşamasında, öncelikli olarak ebeveynlerini rol model alan birey, bu süreçte kendini güvende hissetmek, değer görmek ve hem ailesi hem de toplum tarafından onaylanma ihtiyacı güder. Bireyin çocukluktan erişkinliğine kadar uzanan yolculuğunda, tinsel ve fiziksel ihtiyaçlarını doyumuna ulaştıracak kaynaklardan yeterince beslenememesi hatta bu yolculuğa travmatik deneyimlerin eşlik etmesi, benliğinde yıkıcı ve aşağılayıcı yönelimlerin yuvalanmasına sebebiyet vereceği gibi kimliğinin inşa aşamasında bölünme yaşamasına da neden olabilmektedir. Deneyimlenen bu bölünmüş benlik bireyin hem öznel hem de toplumsal konumunu kendi öznel varlığının arzuladığı biçimde inşa etmesini engelleyebilmektedir. Öznenin gerçek ve sahte benliği arasında gerçekleşen bu çatışma durumu, bireyin kendini sabote etme eğilimine iterek, birçok olumsuz duygu ve davranış öz-yıkıcı şiddete dönüşerek özünden uzak bir kimlik deneyimlemesine sebebiyet verebilmektedir. Bu çalışmada; kendini sabote etme eğilimi gösteren bireyin, kendi benliği ile ilgili yaşadığı çatışmaları ortaya çıkarmasında kinetik bir rol oynayan sanat ile ilişkisi ele alınacaktır. Bu ilişki ise sanatçının kimi zaman bedenini bir sanat nesnesi olarak kullanıp öznelliğini bozguna uğratarak, iç dünyasında barındırdığı ruhsal çatışmaları 'kendini sabote etme' kavramının izlerini taşıyan imgelerle sanat eserlerine yansıtılması altında incelenecektir. Kendini sabote etme kavramının yaratıcılık ve üretkenliğe olan etkileri, sanatçıya ve bilhassa sanata kattığı etkili dönüşümler özdeşleştirilecektir.
Türkiye'de şehir logolarının ikonografik açıdan kültürel belleği yansıtmadaki etkisi

Grafik tasarımın temel kavramlarından olan logo ve amblem; kurumların, şirketlerin, sektörlerin kendilerini tanıtmak için kullandıkları kimlikleridir. Logo ve amblem şehirlerin kendi kimliklerini, kültürlerini, ekonomik, sosyal, doğa ve tarihi tanımlayan renk ve işaretler bütünüdür. Tasarımı yapılırken şehir halkının bu kimliği benimseyip sevmesi ve kendi benliklerini yansıttığına inanması önem bulmaktadır. Şehirlerin logo tasarımlarında kullanılan renk, kompozisyon olgusu ikonografik açıdan incelenerek, kültürü yansıtma etkisine sahip logolarda vurgulanmaktadır. Şehirlerin kültür olgusu önemli bir etkiye sahip olmakla birlikte şehrin tarihine değer kazandırması da logoların şehre kattıkları bir kazanımdır. Logolar ve amblemler bir bakışta bireye şehirler hakında normalde ulaşamayacakları bilgiye tek bir sembolle verebilir. Başarılı bir logo ya da amblem; özgün, sade, akılda kalıcı olmalı ve bir ahenk içinde kurumun karakteristik yapısını yansıtabilmelidir.
Avrupa resim sanatında dans imgeleri

'Avrupa Resim Sanatında Dans İmgeleri' adlı bu çalışmada, Antikçağ'dan 20. yüzyıla uzanan geniş zaman diliminde, dans ve resim sanatlarının buluşması değerlendirilmiştir. Avrupalı ressamların dans eden imgeleri, Antik Çağ, Ortaçağ, Rönesans, Barok, Rokoko, Yeni Klasikçilik, Romantizm, Akademik Resim, Gerçekçilik, İzlenimcilik, Oryantalizm ve 20. yüzyıl başlıkları altında incelenmiştir. Yunan ve Roma mitolojilerinden esinlenen ressamların, horalar, kharitler, musalar, satirler ve nymphaları dans ederken betimlediği görülmüştür. Eski Ahit ve Yeni Ahit'in öyküleri içinde de dans sahnelerine rastlamak mümkündür. Eski Ahit'te Hz. Davut, Golyat'a karşı zafer kazanınca; Hz. Miryam, Hz. Musa ve İsrail halkı ile birlikte Kızıldeniz'i geçince dans etmişlerdir. Hz. Meryem ve Hz. İsa'nın doğum sahneleri ve Hz. Meryem'in cennet kraliçesi olarak taç giymesi gibi Yeni Ahit'in mutlu olaylarını yansıtan resimlerde dansın varlığı dikkat çekmektedir. Erotik dansı ile Kral Hirodes'i etkileyip Vaftizci Yahya'nın idamını isteyen Salome ise, dansın karanlık bir yönünü temsil etmektedir. Mitolojik ve dinsel kahramanların dışında, gerçek yaşamdan sahnelerde de dans eden figürlere rastlanmaktadır. Köylüler, soylular, çocuklar hatta hayvanlar bile dans adımları atarken betimlenmişlerdir. Dans sanatının usta isimleri özellikle Rokoko döneminde pek çok kez tuvallere konuk olmuştur. Tiyatro eseri ve şiir gibi edebi ürünlerdeki dansların da tuvallerde hayat bulduğu görülmüştür. Kimi sanatçılar ise, bale eserlerini betimlemişlerdir. Sanatçılar farklı ülkelerdeki yaşamlara ilgi duymuş, Doğu, Uzakdoğu, Rusya ve Tahiti gibi çeşitli kültürlerin danslarını yansıtmışlardır.
Kafkasya Günlüğü 1918-1923

1918 yılında bağımsızlığını ilan eden Azerbaycan Halk Cumhuriyeti, 1920 yılında Kızıl Ordunun işgaline uğrayarak Azerbaycan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin kurulmasına dek iki yıl boyunca dünya sahnesinde yer almıştır. İki yıl süren bağımsızlık boyunca verilen mücadele, kendisinden sonra gelen nesillere ilham kaynağı olmuştur. Bugünkü Azerbaycan Cumhuriyeti, kuruluş tarihini 1918'e dayandırmakta ve Müslüman coğrafyada kurulan ilk demokratik devlet olarak tarihte yer almaktadır. Bu çalışmada Azerbaycan Halk Cumhuriyeti'nin kuruluşu, kuruluşunun ardından meydana gelen olaylar ve Cumhuriyet'in son bulması ele alınmıştır.
Ürün ambalajı tasarımının tipografi ve renk faktörüne yansımaları

Ambalaj, ürün ile tüketicisi arasında diyalog kuran bir tanıtım ve iletişim aracıdır. Ürünündilidir, tüketicisiyle konuşma şeklidir. Ambalaj, tüketiciyi satın alma eylemine hazırlar. Ürünün rakiplerinden daha fazla bilinirliğe, farkındalığa ulaşmasına katkıda bulunur. Ambalajın ürüne ve markaya kattığı bu pozitif etki, beğeniyi artırmakta ve alım tercihlerini olumlu yönde etkilemektedir. Ürünün piyasada tutunabilmesi; doğru ve etkili bir ambalaj malzemesinin seçimine bağlı olduğu kadar, yapısına uygun seçilen renklerle, uyumlu yazı ve biçimlerle tasarlanmışgörünüme sahip olmasına da bağlıdır. Reklam ve tanıtım sektöründe markaların rekabet anlamında kıyasıya bir yarış içerisinde oldukları düşünülürse, raflarda satışa sunulmuş ürünlerin, görsel kimliklerine, tasarımlarına, ürün kalitelerine daha fazla özen gösterilmeye başlanmıştır. Raflarda satışa sunulan benzer ürünlerin arasından, fark edilebilinirliği yüksek, fiziksel yapısı ile iyi tasarlanmış bir ambalaj, ürünü diğer rakipleri arasında daha popüler yaparak tüketicisine ulaşmaktadır. Bu çalışmada öncelikle marka ve ambalaj kavramları incelenmiştir. Bu kavramların her ikisinin birbiriyle ilişkisini açıklayan başlıklar içeriğinde gıda ambalajı örnekleri kullanılmıştır.
Türkçenin özgün dil motifinin, frekanslarının araştırılması ve bu araştırmaya dayalı bir metin fontu tasarımı

Bu çalışma, okunaklı bir yazı karakteri ve okunabilir bir metin için gerekli olan mikro tipografik parametreler ile ilgilidir, alfabenin yanı sıra metnin yazıldığı dilinde, mikro tipografik parametreleri etkileyen bir unsur olarak değerlendirilmesi gerekliliğini savunmaktadır. Bu sava göre; mikro tipografik faktörler ; ortografi, alfabe genişliği, sık kullanılan harfler, harf grupları ve ortalama kelime uzunluğunu içine alan diller arası değişkenler ile birlikte ele alınmalıdır. Çalışma kapsamında, Türkçenin yapısı ve Türkçenin basılı tipografik dizgisi, yukarıda bahsedilen sava bir örnek olarak incelenmek üzere seçilmiştir. Kesintisiz okumaya dayalı basılı Türkçe metinde daha okunaklı ve okunabilir sonuçlar elde etmek amacıyla, Türkçenin özgün dil motifi ve frekanslarının araştırmasına dayalı yeni bir yazı karakteri tasarımı ve mikro tipografi parametreleri önerilmektedir. Türkçenin özgün dil motifi ve frekanslarının saptanması için, Türkçenin harf kullanım sıklığı profili, sık kullanılan harflerin biçimi, harf temas motifi, sık kullanılan harf grupları, sık kullanılan kelimeler, yaygın kelime başlangıçları ve bitişleri, sesli-sessiz harf dağılımı ve dilbilgisi kuralları incelenmiştir. Çalışmada elde edilen yazı karakteri, Türkçede okunaklılık problemi yaratan ve sık kullanılan harflerin, harf gruplarının biçim ve ilişki özellikleri göz önüne alınarak tasarlanmıştır. Yazı karakterinin temel konstrüksiyonu, satır vurgusunu artıran ve okunabilirliği destekleyen nitelikler üzerine kurulmuştur. Yazı karakterinin kerning ayarları, Türkçede sık kullanılan harf çiftlerine göre yapılmıştır. Ortografik olarak Türkçede büyük öneme sahip olan diyakritik işaretler; büyüklük, koordinasyon, yerleşim ve biçim açısından temel glifler ile bir bütün olarak tasarlanmıştır. İsteğe bağlı olarak kullanılabilecek stilistik ligatürler karakter setine eklenmiştir. Tasarlanan yazı karakterinin genel görünüşü, Latin Kökenli Yeni Türk alfabesinin kabul edildiği dönemin ve Türkçenin kültürel, tarihsel referanslarının güncel bir görsel yorumudur. Tasarlanan yazı karakteri ve Türkçe için önerilen tipografik parametrelerin test edilmesi amacıyla, roman türünde yazılmış iki basılı Türkçe kitap, yazı karakteri seçimi ve mikro tipografi parametreleri açısından eleştirilmiş, iki kitabın gövde metni yeni yazı karakteri ve önerilen mikro tipografi parametreleriyle dizilerek, yeni ve eski tasarım kıyaslanmıştır.