turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği bölgesel kalkınma politikası: Polonya örneği

Avrupa Birliği, bölgesel politikaları her genişleme döneminde giderek önemli konuma gelmiştir. Bugün 27 üyesi olan Birlik, farklı ekonomik ve sosyal yapılara sahip ülke/bölge profillerine sahiptir. Birlik sınırları içerisinde ekonomik ve sosyal açıdan hem çok gelişmiş bölgeler hem de az gelişmiş hatta geri kalmış bölgeler bulunmaktadır. AB, birlik bünyesinde bölgesel gelişmişlik farklarının giderilmesine yönelik ekonomik ve sosyal bütünleşmeyi yaymak amacıyla Bölgesel Kalkınma Politikaları geliştirmiştir. AB, sosyo-ekonomik düzeylerine göre bölgeleri yeniden tanımlamış, sınıflandırmış ve başta yapısall fonlar olmak üzere mali araçlar kullanarak bölgesel farklılıklarının giderilmesini amaçlamıştır. AB Bölgesel Kalkınma Politikası çerçevesinde aktarılan bölgesel kalkınma fonundan 2004 yılı ve sonrası katılım yapan ülkeler arasında en çok desteği Polonya almıştır. Polonya'da bölgesel kalkınma politikasını çok iyi uygulanmış, çok fazla proje geliştirilmiştir. Günümüzde Polonya, AB'nin bölgesel kalkınma politikası doğrultusunda en başarılı ülke konumunda gösterilmektedir.
Geçmişten günümüze Kıbrıs sorunu ve çözüm yollarına ilişkin çabalar

Kıbrıs Sorunu ve bu sorunun çözüm yollarına ilişkin olarak hazırlanan bu çalışmada, Kıbrıs Sorunu'nun tarihi süreci, sorunun uluslararası alana kayması, Kıbrıs Barış Harekatları, Uluslararası Antlaşmalar ve Birleşmiş Milletler öncülüğünde girişilen Annan Planı ile Kıbrıs- Avrupa Birliği ilişkileri incelenmektedir. Birinci bölümde Kıbrıs Adası'nın tarihi geçmişşi, Kıbrıs Sorunu'nun ortaya çıkışı ve sorunun uluslararası alana kayması anlatılmaktadır. İkinci bölümde Kıbrıs Barış Harekatları ve sonuçları ile KKTC'nin kuruluşu irdelenmektedir. Üçüncü bölümde Türkiye ve Kıbrıs ile Yunanistan ve Türkiye arasındaki çatışma ve işbirliği değerlendirildikten sonra, Kıbrıs Sorunu'nun çözümüne yönelik öngörülen Annan Planı ayrıntıları ile sunulmaktadır. Dördüncü ve son bölümde ise Kıbrıs-Avrupa Birliği ilişkileri, ilişkilerde gelinen son nokta ve Avrupa Birliği-Kıbrıs ilişkilerinin Türkiye'ye etkilerine değinilmektedir. Ayrıca sorunun çözümü konusundaki öneriler ve sonuç kısmı da bu bölümde ele alınmaktadır.
Avrupa Birliği'nin enerji politikaları ve Türkiye'nin uyumu

İnsanoğlu, bütün yaşamı boyunca enerjinin farklı formlarının kesin ve sürekli bir şekilde akışının sağlanması için doğal çevreye bağımlıdır. Enerji, bol ve yeterli olduğunda; refah, büyüme ve gelişme kolaylaşmakta; enerji, ülkelerin sanayileşmesinde hayati derece önem arz etmektedir. 1970'li yıllarda yaşanan petrol krizleri bu durumu açıkça ortaya koymuştur. Yaşamın her alanında enerjiye duyulan ihtiyaç, çevreden arz güvenliğine kadar, enerjinin çok boyutlu karakterini ortaya çıkarmaktadır. Bu durum, enerji konusunda alınacak kararları karmaşık hale getirmektedir. Enerji politikaları, enerjinin çok boyutlu karakterini göz önünde bulundurarak bu boyutlar arasında bir denge kurmalıdır. Türkiye ve ABD'de, dünyadaki diğer ülkeler gibi enerjinin öneminin farkındadır. Enerjinin farklı boyutlarını dikkate alarak, birincil enerji kaynaklarına odaklanan ve üç bölümden oluşan bu çalışmada, AB ve Türkiye'nin enerji tablosu incelenmiş; AB'nin, enerjinin farklı boyutlarının dikkate alındığı bir enerji politikası geliştirme çabası içinde olduğu; ancak, AB ve Türkiye için uygulanması güç politika hedefleri bulunduğu sonucuna varılmıştır.
Migration-security nexus in the European union through Copenhagen School's conceptualization of security: France and the United Kingdom as case studies

Bu çalışmanın amacı Avrupa Birliği'nde göçün güvenlik meselesi haline getirilmesini araştırmaktır. Günümüzdeki AB ve ulusal düzeyde göç politikalarını kavrayabilmek için, öncelikle göçün güvenlik meselesi haline nasıl geldiğini araştırmak gerekmektedir. Bu nedenle söz konusu çalışma, Kopenhag Okulu'nun güvenlikleştirme kuramını, göç-güvenlik ilişkisini göz önüne alarak incelemektedir. Bu nedenle göç-güvenlik bağlamının, 11 Eylül sonrası dönem ve 2004 Madrid ve 2005 Londra saldırılarını da kapsayarak nasıl ilişkilendirildiğini, ulusal seviyede Fransa ve İngiltere örnek ülkelerini seçerek araştırmaktadır. Bu analiz, İkinci Dünya Savaşı sonrası harap düşmüş ekonomilerini inşa etmek amacıyla eski sömürgelerinden gelen insan gücüne ihtiyaç duyan Fransa ve İngiltere'nin, göçe yönelik nasıl bir güvenlik anlayışı geliştirdiğine imkan sağlamaktadır. Araştırmacı, AB, Fransa ve İngiltere'de göçün siyasi argumanlar tarafından nasıl şekillendiğine cevap aramaktadır. Araştırmacı, AB, Fransa ve İngiltere'de göçün siyasi argumanlar tarafından nasıl şekillendiğine cevap aramaktadır. Araştırma, AB ve ulusal düzeyde göçün bir güvenlik sorunu olarak yapılandırılmasına yönelik bir eğilim olduğunu ortaya koymaktadır. Ancak sunulan araştırma, göçün güvenlikleştirilmesinin, ABD ve Avrupa topraklarında meydana gelen elim saldırılardan sonra oluşmadığını ortaya koymaktadır. Bu durum, güvenlikleştirmenin yeni bir kavram olmadığını, göçmenlere karşı ortaya konan güvensizliğin terör saldırıları ile arttığı sonucunu doğurmuştur. Böylelikle, terörle mücadele, göçten kaynaklı tehditlerle ilintilenmeden neredeyse imkansız hale gelmiştir.
Türkiye'de sivil-asker ilişkileri ve Avrupa Birliği

Türkiye-AB ilişkilerinde özellikle adaylık sürecinden sonra sivil-asker ilişkileri önemli bir yere sahip olmuş, AB Türkiye'den sivil-asker ilişkilerini NATO, AGİT ve AK tarafından kabul edilen ilkeler ışığında demokratikleştirmesini ve reformlar yapmasını istemiştir. İlerleme raporlarında reform yapılması istenilen alanlar ve konular her yıl açıkça belirtilerek koşulluluk stratejisi hayata geçirilmiştir. Sivil-asker ilişkilerinin demokratikleştirilmesine yönelik olan bu talepler, TSK tarafından üniter devlet yapısına bir tehdit olarak algılanmış ve tepkiyle karşılanmıştır. TSK bu reformlara AB üyeliği kapsamında ilkesel olarak karşı çıkmamış olmasına rağmen değişime karşı bir direnç ortaya çıkmıştır. Bu kapsamda TSK, 1990'lı yıllarda geliştirilen Yeni Kurumsalcılık kuramının yaklaşımlarından biri olan Tarihsel Kurumsalcılık yaklaşımının getirdiği kurum tanımı çerçevesinde analiz edilmiştir. TK kurumları, siyaset ya da ekonomik politik örgütsel yapısında gömülü resmi veya gayri resmi prosedürler, rutinler, norm ve sözleşmeler şeklinde tanımlamıştır. TK kurumların, aktörlerin eylemlerini önlemek veya sınırlamak için kurulduğunu söylemektedir. Ayrıca kurumların ilk kuruluş aşamasında tercih edilen politikaların kurumların varlığı boyunca, gelişimlerinde ve yaptıkları politika seçimlerinde belirleyici rol oynadığını söyleyen TK bu durumu izlek bağımlılığı kapsamında ele almıştır. İzlek bağımlılığının değişmesi ve farklı politika tercihlerinin yapılmasına neden olan süreçte kritik kavşak olarak adlandırılmaktadır. Bu çerçevede AB üyelik sürecinin izlek bağımlılığından sapmayı sağlayacak kritik kavşak olup olmadığı araştırılmıştır. Türkiye'de sivil-asker ilişkilerinin demokratikleştirilmesinde, AB'nin koşulluluk stratejisinin oluşturduğu dış baskı gerekli kritik kavşak süreci oluşturamamıştır. Bununla birlikte 2007 yılından sonra yaşanan gelişmeler sivil-asker ilişkilerinin farklı bir şekilde ilerlemesine neden olduysa da TSK bu süreçte değişimin sınırını kontrol etmeyi başararak kurumsal çıkarlarını muhafaza etmiş ve izlek bağımlılığını sürdürmüştür.
Data protection and intellectual property in the EU and Turkey

Bu araştırmanın iki ana amacı bulunmaktadır. İlk olarak bu tez, Avrupa Birliği'nin kişisel verilerin korunması ve fikri mülkiyet ile ilgili yasal çerçevelerini inceleyerek, gelişmiş ülkelerde dijital hak yönetimi sistemlerinin mahremiyetin korunması konusunda yarattığı sıkıntıları ortaya koymayı amaçlamıştır. Bu araştırma ayrıca, dijital hak yönetimi sistemlerinin gelişmekte olan ülkeler açısından yarattığı sorunları da ortaya çıkarmayı hedeflemiştir. Bu doğrultuda Türkiye'nin fikri mülkiyet rejimi incelenmiştir. İnceleme, Türkiye'de kullanılan dijital hak yönetimi sistemlerinin fikri mülkiyet mevzuatının kapsamını aştığını ve adil kullanım hakkı kapsamına giren eylemlerin de sınırlandığını ortaya koymuştur. Dijital hak yönetim sistemlerinin ayrıca eğitim araçlarına ve kültürel çalışmalara erişimi kısıtlayarak gelişimi engellediği anlaşılmıştır. Türkiye'nin kişisel verilerin güveliği rejiminin araştırılması, taslak kanunun imzalanmamasının arkasındaki temel nedeninin yasama organının birinci ve üçüncü sütun kişisel veri güvenliği hususlarını birbiri ile karıştırması ile ilgili olduğunu göstermiştir. Türkiye'nin bir kişisel veri güvenliği politikası bulunmadığı ve bu gibi bir politika eksikliği nedeni ile kişilerin nerede ise kendilerine özel alan bırakmayacak şekilde izlenmelerinin mümkün olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bu araştırmanın ana bulgusu, Türkiye'nin kişisel veri güvenliğine yönelik kurallardan yoksun oluşu ve mevcut fikri mülkiyet rejimi ile dijital hak yönetimi sistemlerinin uygulanması açısından en iyi piyasalardan biri olduğudur. Araştırma, dijital hak yönetimi ve kişisel veri güvenliği ile ilgili aksiyon önerileri ile son bulmaktadır.
Gümrük Birliği'nin Türkiye ekonomisine etkileri

1959'da tam üyelik için Avrupa Ekonomik Topluluğu'na başvuran Türkiye ile1963'de Ankara Anlaşması imzalanmıştır. Bu anlaşmayla başlayan ortaklık süreciningelişimini, Katma Protokol ile ilişkilerde yeni bir aşamaya geçilmesini ve gelinen süreçte 1996 yılından itibaren Avrupa Birliği ile Türkiye arasında imzalanan Gümrük Birliği Anlaşmasının Türkiye'nin dış ticareti üzerinde yapmış olduğu etkiyi konu edinmektedir. Bu kapsamda Ekonomik bütünleşmenin tanımına ve safhalarına yer verilmiş, Gümrük Birliği teorisi anlatılmış ve Türkiye-AB tarihsel sürecine değinilerek Gümrük Birliği'nin Türkiye ekonomisi üzerindeki etkileri incelenmiştir
Avrupa Birliği azınlık politikaları ekseninde Yunanistan ve Türkiye'nin azınlık politikaları

Tez çalışmamızda Avrupa Birliği üyesi bir ülke olan Yunanistan ve Avrupa Birliği aday ülkesi olan Türkiye'nin azınlık politikaları karşılaştırmalı olarak analiz edilmiş ve açıklanmıştır. Çalışma meydana getirilirken kitaplardan, dergilerden, gazetelerden, raporlardan, resmi kararlardan ve internet kaynaklarından yararlanılmıştır. Tez çalışması dört bölüme ayrılmıştır. Birinci bölümde azınlık kavramı üzerinde durulmuş ve uluslararası alandaki durumu açıklanmıştır. Azınlık kavramının tanımının çeşitliliği ve azınlıkların kabul edilen türlerinden bahsedilerek, tarihsel süreçte ve uluslararası örgütler nezdinde durumu irdelenmiştir. İkinci bölümde çalışmanın odak noktası olan Avrupa Birliği'nin azınlık politikası üzerinde durulmuştur. Avrupa Birliği'nin bir barış projesi olarak doğduğu bilinmektedir, bu sebeple de Birliğin azınlıklar konusunun üzerine düştüğü söylenebilir. Ancak Avrupa Birliği'nin üye ülkeleri üzerinde uygulayabileceği ne standart azınlık hakları vardır, ne de azınlığın kim olduğuna dair bir ortak Birlik anlayışı geliştirilebilmiştir. Üçüncü bölümde Avrupa Birliği'nin oluşturmaya çalıştığı azınlık rejimi dışında kalan Yunanistan'ın azınlıklar konusundaki genel durumu ortaya konmuştur. Dördüncü bölümde Türkiye'nin Avrupa Birliği aday ülkesi olarak azınlık politikası incelenmiştir. Türkiye'nin Avrupa Birliği'nin aday ülkeler için hazırladığı Kopenhag Kriterleri ile uyumu kapsamında yaptığı uyum paketleri ve yasa değişiklikleri incelenmiştir. Çalışmanın sonucunda iki saptamaya varılmıştır. Varılan saptamalardan birisi, Avrupa Birliği'nin bir üst kurum olarak görüldüğünde kendi içinde azınlıklar konusunda başarılı olamadığıdır. İkinci saptama, Türkiye ve Yunanistan'ın aday ve üye ülke olma statüleri düşünüldüğünde, iki ülkenin de ülkesinde bulunan azınlıkları reddetme politikası uyguladığıdır.
Türkiye'nin Avrupa Birliği üyeliği sürecinde lobi faaliyetleri

Farklı aktörlerin AB kurumlarına yönelik lobi çalışmaları, üye ülkelerden Birlik kurumlarına yetki aktarımına paralel olarak, zaman içinde artış göstermiştir. Geniş bir yelpazeden birçok farklı grup, AB düzeyinde lobi çalışmaları yürütmektedir. Bu tezin amacı sosyal inşacı bir perspektifle, bir AB adayı ülke sıfatıyla Türkiye'nin ekonomik ve siyasi aktörlerinin AB düzeyinde yürüttüğü lobi çalışmalarını ve bu çalışmaların hangi koşullarda etkili olabildiğini ortaya koymaktır. Tezde, AB adaylık süreci neredeyse 20 yıla ulaşan ve bu yönüyle özgün bir örnek olan Türkiye'den dört sivil toplum kuruluşu ve iki siyasi partinin 1997- 2017 yılları arasındaki lobi çalışmalarına odaklanılmıştır. Yapılan inceleme, grupların faaliyet raporları, basın bültenleri, seçim bildirgeleri gibi dokümanlarının yanı sıra, grup temsilcileriyle, lobi çalışmalarının muhatabı olan AB kurumlarından bürokrat ve politikacılarla ve konunun uzmanlarıyla yapılan derinlemesine mülakatlara dayandırılmıştır. Çalışmada elde edilen bulgulara göre, incelenen aktörlerin lobi çalışmalarının Türkiye-AB ilişkilerindeki dalgalanmalardan etkilendiği görülmüştür. Fakat Türkiye'nin üyelik sürecinden ziyade kendi çalışma alanına odaklanıp, bu alanda teknik düzeyde lobi yapan ve özellikle ulusüstü çatı kuruluşlar düzeyinde sosyalizasyonunu gerçekleştiren gruplarda bu etkinin azaldığı saptanmıştır. Diğer yandan tezde incelenen grup türleri arasında tipolojik bir ayrıma gidilmiş ve sivil toplum kuruluşlarının siyasi partilere kıyasla, AB düzeyinde daha etkili lobi çalışmaları yürüttüğü sonucuna ulaşılmıştır.
Textuality in EU texis and the methods used in their translation

'Avrupa Birliği Metinlerinin Metinsel Özellikleri ve Çevirilerinde Kullanılan Yöntemler' konulu bu tez kapsamında, Avrupa Birliği metinleri, metinsellik ve çeviri yöntemleri düzeyinde ele alınmaktadır. Avrupa Birliği metinleri, kaynak dilde yedi metinsel belirleyici altında melenmektedir. Bunlar, amaç, kabul edilebilirlik, yerlemleme, bilgisellik, bağdaşıklık, bağlaşıklık ve metinlerarasılık özelliklerinden oluşmaktadır. Bu metinlerin çevirilerinde kullanılan yöntemlerinde, anlam bazında biçemsel eşdeğerükleri ve sözcük ve tümce düzeyinde işlevsel eşdeğerlikleri olmak üzere detaylı olarak açıklanmaktadır. Avrupa Birliği metinlerinin metinsel özelliklerini incelemek amacıyla önce 'Metinsellik ve Avrupa Birliği Metinlerinin Metinsel Özellikleri' ana başlığı altında metinsellik ve metinsel belirleyiciler ele alınmaktadır. 'Metinsellik' başlığını altında yukarıda bahsedilen metnin yedi belirleyicisi kuramsal olarak açıklanmaktadır. Bu kuramsal bilgiler, 'Avrupa Birliği Metinlerinin Metinsel Özellikleri' konulu uygulamalı çalışmaya temel oluşturur niteliktedir. Dolayısıyla bu bölümde, hukuk, siyaset, sosyal ve ekonomik konulan içeren Avrupa Birliği Metinlerinden yapılan alıntılarla metnin yedi belirleyicisi teker teker ele alınmaktadır. 'Avrupa Birliği Metinlerinin Çevirisinde Kullanılan Yöntemler' altında 'Eşdeğerlik Sorunu' ve 'Çeviri Yöntemleri' Ill kuramsal açıdan ele alınmaktadır. Bu kuramsal bilgiler doğrultusunda, kaynak dildeki metnin içeriğinin hedef dile aktarımı sırasındaki yanlışlıkların ortadan kaldırılması hedeflenmektedir. 'Avrupa Birliği Metinlerinin Çevirisinde Kullanılan Yöntemler' kapsamında Avrupa Birliği metinleri İngilizce-Türkçe karşılaştırmalı olarak incelenmektedir. Bu uygulamalı çalışma, eşdeğerlik sorunu da dahil olmak üzere, kuramcı Martin Weston'in öne sürdüğü, sözcüğü sözcüğüne çeviri, açımlama, işlevsel eşdeğerliğin sağlanması, ödünç alma, yeni sözcük üretme olmak üzere beş yönteme dayanmaktadır. Diğer kuramcılara kıyasla Weston'in yöntemlerinin tercih edilmesinin nedeni, bu yöntemlerin genelde hukuk dili kapsamında ele alınan Avrupa Birliği metinlerinde kullanılabilir olmasından kaynaklanmaktadır. 'Metinsel Özellikler altında Çeviri Yöntemlerinin Değerlendirilmesi' konulu çalışmada, İngilizce kaynak dil ve Türkçe hedef dil olmak üzere Avrupa Birliği metinlerinden yapılan alıntılar, metnin yedi belirleyicisi altında, Weston'in ileri sürdüğü çeviri yöntemlerinden en çok hangisiyle en iyi biçimde ne derece yansıtıldığım görmek açısından teker teker incelenmektedir. Bu tezin 'Sonuç' bölümünde, metnin yedi belirleyicisinden en çok hangisinin, verilen çeviri yöntemlerinden en fazla hangisiyle en uygun biçimde yansıtıldığı ele alınmakta ve bu konuda bir sentenze varılmaktadır.
Avrupa Birliği'nde nüfus yapısında değişmeler, ekonomik etkileri ve Türkiye

İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Avrupa nüfusu ciddi bir demografik sürece girmiş. Doğum oranları yükselmiş, ölüm oranları ise düşüş kaydetmiştir. 2000'li senelere gelindiğinde doğum oranları iyice düşmüştür. Buna ek olarak nüfusta ciddi bir yaşlanma gerçekleşmiştir. Yaşlı nüfusun çalışan nüfusa oranına bağlı olarak bütçe, sosyal güvenlik sistemleri, işgücü piyasaları üzerinde önemli bir baskı oluşmaya başlamıştır. Avrupa Birliği'ne adaylık sürecinde bulunan Türkiye, benzer bir demografik süreci geriden takip etmektedir. Sahip olduğu demografik potansiyelin, hem kendi ekonomisini iyileştirmek hem de Avrupa Birliği'ne üyelik sürecine olumlu katkı yapmak adına çok geç olmadan kullanılması büyük önem taşımaktadır. Bu amaca yönelik hangi konulara öncelik verilmesi gerektiğinin altı çizilmiştir.
The Impact of recent enlargements and the eastern enlargement on the institutions and decision-making mechanisms of the European Union

ÖNCEKİ GENİŞLEMELERİN VE DOĞU GENİŞLEMESİNİN AVRUPA BİRLİĞİ KURUMLARI VE KARAR ALMA MEKANİZMALARI ÜZERİNDEKİ ETKİSİ Bu tezde genişlemenin Avrupa Birliği kurumları ve karar alma mekanizmaları üzerindeki etkisi tarihsel bir açıdan incelenmiştir. Bu kurumlar dört ana karar alma organını kapsamaktadır: Avrupa Konseyi, Komisyon, Bakanlar Konseyi ve Parlamento. Genişleme, Avrupa'nın bütüleşmesinde önemli bir rol oynamıştır. Tezde temel vurgu Doğu genişlemesinin kurumsal yapı üzerindeki etkisine verilmiştir. Bu noktada Doğu genişlemesi öncekilerden ayrılmaktadır. Doğu genişlemesi altı üyeli bir örgüt için tasarlanmış olan kurumsal yapıya bir tehdit olarak görülmüştür. AB kapsamlı bir kurumsal reforma ihtiyaç duymaktadır. Bu gereksinmenin bir sonucu olarak AB on yıldan daha az bir sürede üç yapısall anlaşma ile sorunu çözmeye çalışmıştır. Doğu genişlemesi aynı zamanda üye devletler arasındaki AB'nin geleceği konusunda yaşanan tartışmaları alevlendirmiştir. Son olarak şunu söyleyebiliriz ki Doğu genişlemesinden kaynaklanan kurumsal reform tanışması AB'nin geleceğini belirleyecektir. Bu süreçte kurumsal reform en temel gösterge olacaktır.
The process of reform of the structural funds in European Union

Yapısal Fonlar Avrupa Topluluğu Bölgesel Politikasının en önemli araçları olarak kuruluşlarından itibaren Avrupa Birliği bütünleşmesinin bir sonucu olarak reform sürecinden geçmektedirler. Bu tez, Yapısal Fonların reform sürecini, Avrupa Birliğinin genişleme ve derinleşme süreçlerini tetikleyici faktörler olarak ele alarak incelemeyi hedeflemektedir. Bu tez aynı zamanda, Yapısal Fonların tarihsel gelişmini ve her bir ana reform hareketinin sonuçlarını da ele almaktadır.
AB üyelik sürecinde Türkiye'nin sınır güvenliği

AB'ye tam üyelik müzakereleri sürecinde Türkiye'nin sınır yönetimi sisteminin, sınırların güvenliğinin daha etkin olarak sağlanabilmesi amacıyla AB sınır yönetimi müktesebatına uyumlaştırılması, bu çerçevede atılması gereken adımların ortaya konulması, araştırmanın konusunu oluşturmaktadır. Schengen Müktesebatı temelinde iç sınırlarda kontrolleri kaldıran Avrupa Birliği, ortak dış sınırları korumak ve Birlik içinde serbest dolaşım hakkını sağlamak için entegre sınır yönetimi modeli olarak adlandırılan ve ülke içinde sınır yönetiminden sorumlu bütün kurumlar arasında etkili koordinasyon, ülke dışında ise komşu ülkelerle ve diğer uluslararası örgütlerle işbirliği temeline dayanan bir sistem oluşturma çabası içerisindedir. Bu çerçevede sivil otoriteye bağlı askeri olmayan uzman bir sınır muhafız gücü tarafından bütün sınırların güvenliğinin ve kontrolünün sağlanması en iyi sınır yönetim modeli olarak sunulmaktadır. Türkiye'de ise sınır yönetim sistemi birçok kurumun sorumluluğu altındadır. Başka bir deyişle çok başlı bir sınır yönetim sistemi bulunan Türkiye'de, bu kurumlar arasında etkili bir koordinasyon ve işbirliği olduğu da söylenemez. AB Müktesebatı'nın gereği olarak Türkiye, sınır yönetimi sistemini AB standartlarına uygun olarak yeniden yapılandırma süreci içerisindedir. Bu çerçevede yapılan araştırmalar ve incelenen AB Müktesebatı ışığında Türkiye'nin sınır yönetimi sisteminin yasal ve yapısall eksiklikleri tespit edilerek, Türkiye'nin sınır güvenliği konusunda bugüne kadar kaydettiği mesafe ve tam üyelik müzakereleri boyunca yerine getirmesi gereken yükümlülükler üzerinde durulmuştur.
Avrupa Birliği'nde yoksullukla mücadele ve Türkiye'nin uyum sürecindeki yeni uygulamalar

Yoksulluk, insanlık tarihinden bu yana var olan bir yaşamsal sorundur. Yoksulluk değişen zamana ayak uydurmakta, varlığını ekonomik ve sosyal yaşam içerisinde başkalaşım geçirerek sürdürmektedir. Değişen ve büyüyen yoksulluk sorununa karşı, yoksullukla mücadele politikalarının da sürekli gelişebilen bir yapıda olması gerekmektedir. Bu çalışmada yoksulluk kavramı ve modern yoksullukla mücadele politikaları incelenmiştir. Türkiye'nin Avrupa Birliğine üye olma hedefi doğrultusunda, Birliğin yoksullukla mücadele politikaları ve Türkiye'deki yoksullukla mücadele uygulamaları değerlendirilmiştir. Üç bölümden oluşan bu çalışma ile Avrupa Birliği'ne uyum sürecinin Türkiye'nin yoksulluk algısını geliştirdiği ve yoksullukla mücadelede modern politikalar üretilmesine vesile olduğu sonucuna varılmıştır.
The European Union and 'Asylum shopping': A comparative analysis

Tarih boyunca insanlar, çeşitli sebeplerle bireysel olarak veya gruplar halinde bir yerden bir yere göç etmiştir ve bu nedenle göç, her zaman yerde görülebilen yaygın bir olgu olmuştur. Göç eden gruplar arasında zulüm korkusu, çatışma ve şiddet gibi sebeplerle yerlerinden edilen insanlar olarak tanımlanan mülteciler, mültecilerin korunmasının kendine has dinamikleri olan çok yönlü bir konu olması nedeniyle özel bir yere sahiptirler. Avrupa ve özellikle Avrupa Birliği tarihinde birçok kez kitlesel göç hareketleriyle karşılaşmıştır. Ancak 2011 yılında Orta Doğu ve Kuzey Afrika ülkelerini etkisi altına alan çalkantılarla başlayıp 2015 yılında zirveye ulaşan ve halen devam etmekte olan mülteci koruma krizi, AB için benzeri görülmemiş bir insani krize dönüşmüştür. AB, topraklarına ulaşan sığınmacıların korunma ihtiyaçlarına Avrupa Ortak Sığınma Sistemi çerçevesinde yanıt vermeye çalışsa da bu krizi yönetmeyi başaramamıştır. Bunun sonucunda ise AOSS'nin temel eksiklikleri ortaya çıkmıştır. Bu bağlamda bu tezin amacı, sığınma ve göç alanlarında AB için ciddi bir sorun teşkil eden mükerrer iltica talepleri sorununun incelenmesi ve son dönemde yaşanan mülteci koruma krizi odağında bu sorunun boyutu ve sebeplerinin belirlenmesidir. Bu amaçla dört AB Üye Ülkesi Yunanistan, Almanya, Macaristan ve İsveç örnek ülkeler olarak seçilmiş ve sığınma alanındaki politika ve uygulamaları karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Bu analizden yola çıkarak bu çalışmada AB Üye Ülkelerinin sığınma politika ve uygulamaları arasında ciddi farklılıklar olduğu ve AB'nin tam uyumlaştırma konusundaki başarısızlığı nedeniyle mükerrer iltica talepleri sorununun son yıllarda yaşanan mülteci koruma krizi esnasında da devam ettiği sonucuna varılmıştır.