turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yirminci yüzyılın ikinci yarısında plastik sanatlarda anlatım ögesi olarak tekrarlanan elemanlar

Sanatta yeterlik programı dahilinde final savunması olarak sunulan heykel projesine yönelik eser metni olan bu çalışma, sergilenen projenin temelini de oluşturan, plastik sanatlarda yapıtın biçimsel ve düşünsel kurgusunun oluşumunda 'tekrar' olgusunun kullanım biçimlerini, rolünü ve zaman içinde değişen konumunu inceleme amacı ile yapılmıştır. Çalışma dört ana bölüme ayrılmıştır. Birinci bölümde 'tekrar' kavram olarak irdelenmektedir. Bu bölümde 'tekrar'ın sözlük anlamı açıklanarak ve varoluş biçimleri incelenerek teknik rölevesi çıkarılmaktadır. İkinci bölümde insan yaşamında ve uğraş alanlarında tekrarın rolü araştırılmıştır. Bu bölümde ilk bilgi birikimim mantık yolu ile değil etrafındaki olayların tekrarlanmasından çıkardığı sonuçlarla oluşturan insanın yasanımda ve uğraş alanlarında tekrarın varlığı incelenmiştir. Toplumsal ilişkilerin ve ideolojilerin oluşumunda bir öncekinin izlerinin varlığı, bu oluşumların sürekliliğinin sağlanmasında; edebiyat, müzik, felsefe, mimarlık ve teknoloji alanlarında tekrarın varlığı ve kullanımı araştırılmıştır Üçüncü bölümde plastik sanatlarda anlatım öğesi olarak tekrarlanan elemanların kullanımı incelenmiştir. Bu bölüm kendi içinde dört alt başlığa ayrılmıştır. Birinci alt başlık, kullanım gereksinimleri nedeni ile kendine özgü kurgu biçimi olan dekoratif sanatlara ayrılmıştır. İkinci ve üçüncü alt başlıklargüzel sanatlar alanında tekrarlanan elemanların kullanımına ayrılmıştır. Bu alt başlıklar 'tekrar' olgusuna yaklaşımın farklılığım göstermek için 1950 yılı öncesi ve sonrası dönemlere ayrılarak incelenmiştir. Dördüncü alt başlıkta ise Türk sanatından örnekler gösterilmiştir. Dördüncü bölüm sanatçının sanatta yeterlik programında final savunması için sunduğu heykel çalışmaların oluşum sürecine ve sunulan çalışmalarının konu ile bağlamının açıklanmasına ayrılmıştır.
Gustav Klimt'in sanatı ve günümüze yansıması

Gustav Klimt, femme fataleleri ile yozlaşmış, modası geçmişş kültür ahlakını ince bir sanat anlayışı ile eleştirerek avangard çıkışını gerçekleştirmiştir. Özellikle desenleri, zamanın ahlak kurallarına karşı bir protesto niteliği taşımaktadır. Kadınların içinde gizlemiş olduğu duyguları yüzlerinde nakış gibi işleyerek, çıplak ve elbiseler giydirerek resimlemiştir. Doğu sanatı, özellikle Japon resimleri Klimt'i ve Art Nouveau'yu etkileyerek diğer sanatçılara da ilham verici kaynak oluşturmuştur.
Toplamalı sırların seramik form ve yüzeylere uygulanması

Toplanmalı sırlar, artistik sırlar arasında yer almaktadır. Bu sırlar pişme sırasında damarlar ve adacıklar şeklinde çekilerek, yüzeyde alttaki sır veya çamur görülecek şeklinde toplanır. Toplanmalı sırlar, uygulandıkları seramik ürünlere sanatsal anlamda değer katmaktadır. Artistik sırların en önemli özelliği, doku ve renk özellikleridir. Toplanmalı Sırların Seramik Form ve Yüzeylere Uygulanması konulu araştırma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde artistik seramik sırların tanımı ve sınıflandırılması ve toplanmalı sırların tanımı, genel özellikleri ve toplanmalı sır yapımında kullanılan hammaddelerin özellikleri belirtilmiştir. İkinci bölümde toplanmalı sırlarla çalışan ulusal ve uluslararası seramik sanatçıları eserlerinden örnekler verilmiş, üçüncü bölümde ise toplanmalı sır reçeteleri oluşturularak özgün uygulamalarla çalışma tamamlanmıştır.
Hayat ağacı sembolünün seramik form ve yüzeylerde yorumu

'Hayat Ağacı Sembolünün Seramik Form ve Yüzeylerde Yorumu' başlıklı bu çalışma raporu üç ana bölümden oluşmaktadır.'Hayat Ağacı Sembolü' başlıklı birinci bölümde; Sembolizmin anlamı incelenerek, insanlık tarihinin ilk başlarından bugüne dek kabul gören, çeşitli kültürlerde inanç unsurlarından biri olan Hayat Ağacı sembolünün özellikleri anlatılmaktadır.'Çeşitli Dinlerde Hayat Ağacı Sembolü' başlıklı ikinci bölümde; Farklı dinlerdeki hayat ağacı sembolünün kutsallığından ve bu kutsallığın, benimsenen dinlerdeki özelliklerinden bahsedilmektedir.'Sanatta Hayat Ağaç Sembolünün Kullanımı' başlıklı üçüncü bölümde; Hayat Ağacı sembolünün sanattaki yeri konu edinilmiş, resim ve seramik sanatı üzerinden incelenmesiyle çalışmalarında bu sembolü konu edinen çeşitli sanatçılar araştırılmıştır. Kişisel seramik uygulamalarla devam eden raporda; seramik sanatında form ve yüzeylerde hayat ağacı sembolünün özgün kullanımı ve uygulamalarına yer verilmiştir.
Grafik tasarım disiplinlerinde temel sanat eğitiminin etkileri

Temel sanat eğitimi, lisans düzeyinde grafik tasarım eğitimi alan bireylere verilmekte olan bir eğitimdir. Ancak grafik tasarım bölümlerinde eğitim veren eğitimciler ve grafik tasarım sektöründe çalışan diplomalı ve diplomasız bireylerce bu eğitimin yapılan tasarımlara ve tasarımcılara etkilerinin tartışıldığı gözlemlenmiştir. Bu çalışmada, temel sanat eğitiminin grafik tasarımcının eğitimi için yetersiz bulunduğu izlenimi doğrultusunda, temel sanat eğitiminin kapsamları grafik tasarım disiplinleri ile birlikte incelenmiş ve bu eğitimin etkin bir biçimde verildiği varsayılarak grafik tasarım disiplinlerinde ne ölçüde etkisi olduğu araştırılmıştır.
Teknolojik ve yapay malzemelerle çağdaş heykel uygulamaları

Bu çalışma modern ve çağdaş sanat arasındaki geçişi heykel sanatının malzemeye yüklediği anlam üzerinden okumaya çalışmıştır. Heykel sanatında malzemenin değişimi beraberinde bir üslup ve sanatsal değişimi de ifade etmektedir. Bu nedenle değişimin başlangıç noktası olarak modernizmin başlangıcından itibaren konu araştırılmıştır. Bu değişim ilk olarak modern sanatın figür üzerinden yaptığı avangard denemelerle başlamıştır. Zamanla figürün değişimi yeni malzemelerin ortaya çıkışına zemin hazırlamıştır. Öte yandan modern zamanlarda bilimin ve teknolojinin hızlı ilerleyişi beraberinde sanatta da büyük değişim ve gelişimlere yol açmıştır. Bu bakımdan modern sanat tarihi bir bakıma sanatsal malzemenin de tarihidir. Çalışmada heykel sanatındaki değişimler ve dönüşümler modern sanatın ilk dönemlerinden itibaren ele alınmıştır. Burada ana sorun sanatsal değişimin hangi sebeplerden dolayı zorunlu olarak sanatçıların yeni malzemeleri kullanmaya yönelttiğidir. Bu amaçla ilerleyen çalışma çağdaş sanat olarak nitelendirilen günümüz sanat örneklerinin incelenmesiyle tamamlanmıştır. Araştırma, çağdaş sanat tarihi alanında yapılan çalışmalarda, malzemeye özel bir yer vermek bakımından önemli bir boşluğu doldurmaktadır.
Reklam verenlerin beklentileri odağında açıkhava reklamları: Hatay örneği

Bu çalışmada, kamusal yaşantımızın bir parçası haline gelen açık hava reklamlarının güncel durumu Hatay ilinde reklam verenler odağından araştırılmıştır. Reklam verenleri açık hava reklamlarına yönlendiren amaçlar ve sebepler incelenerek keşifsel olarak beklentileri değerlendirilmiştir. Birinci bölümde reklam kavramının tanımı yapılmış, reklamın tarihi, amacı, özellikleri ve reklam araçları hakkında bilgiler verilmiştir. Bu bölüm, açık hava reklamlarıyla ilgili yapılan incelemelere temel teşkil etmektedir. Çalışmanın ikinci bölümde açık hava reklamının tanımı yapılarak, tarihsel gelişimi ve türleri incelenmiştir. Dünyada ve Türkiye'de açık hava reklamlarının gelişim süreci araştırılmış, açık hava reklamlarının kitlelere ulaşma şekilleri incelenmiştir. Ayrıca bu bölümde açık hava reklamının uygun hedef kitlelere ulaşmada üstün ve zayıf yönleri tartışılmıştır. Üçüncü bölümde ise; reklam sektörünün bileşenleri incelenerek, Türkiye'de ve Dünyada günümüz açık hava reklamcılığının güncel durumu araştırılmıştır. Aynı zamanda bu bölümde açık hava reklamlarında kullanılan farklı yaklaşımlar, ülkemizden ve dünyadan örneklerle anlatılmıştır. Dördüncü bölümde araştırmanın problem durumu, araştırmanın amacı, önemi, sınırları ve yöntemi hakkında bilgiler verilmiş, elde edilen bulgular yine bu bölümde tartışma olarak sunulmuştur. Beşinci bölüm tezi sonlandıran bölüm olup, sonuç ve önerilerden oluşmaktadır. Bu tez çalışmasında Hatay ilinde reklam verenlerin; günlük kent yaşantımızın içinde yer alan ve oldukça sık başvurulan bir reklam iletişim yöntemi olan açık hava reklamlarından beklentileri hakkında keşifsel bir araştırma ve değerlendirme yapılmıştır.
Basılı gazete sayfalarında bir tasarım elemanı olarak beyaz alanlar

Gazete sayfalarında bir tasarım elemanı olarak beyaz alan kullanımının Türkiye'de50'ye yakın ulusal gazetede göz ardı edildiğinin bilgisi, tezin çıkış noktasını oluşturmaktadır. Ayrıca alan yazına ilişkin yapılan ön araştırma sonucu bu konuda hatırı sayılır bir çalışmanın bulunmaması, mütevazı bir adım olarak tezin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Basılı gazete sayfalarında beyaz alanın bir tasarım elemanı olarak kullanımına ilişkin çözüm önerisi sunan tez 5 bölümden oluşmaktadır. Tezin birinci bölümü, beyaz alanın ne olduğuna ilişkin genel bir tanımı; Gestalt ilkeleri bağlamında beyaz alanların nasıl algılandığına ilişkin bilgileri; fotoğraf, müzik, ve mimari gibi sanat ve tasarım disiplinlerindeki karşılıklarının yanı sıra iletişimdeki önemini içermektedir. İkinci bölüm Fütürizm, Konstrüktivizm, Dada, Bauhaus ve Yeni Tipografi, Uluslararası Tipografik Stil, 1970 sonrası Modernist Tasarım Anlayışı, Yeni Dalga ve Postmodernizm gibi sanat ve tasarım hareketlerinin beyaz alana bir tasarım elemanı olarak nasıl yaklaştığı bilgisi üzerine kuruludur. Bu bilgi, söz konusu sanat ve tasarımhareketlerinin önde gelen isimlerinin birer çalışması üzerinden de ele alınarak değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde ise, ister sayısal ortamda ister kağıt yüzeyinde olsun bir sayfanınüzerinde bulunan görsel ve tipografik tasarım elemanlarının neler olduğunun ve bu tasarım elemanlarının sayfa yüzeyinde grid sistemiyle nasıl kurgulandığının bilgisi yer almaktadır. Ayrıca, tezin temelini oluşturan bir tasarım elemanı olarak beyaz alanın grafik tasarımda ne olduğu, diğer tasarım elemanlarıyla ilişkisi ve bu tasarım elemanlarının üzerindeki etkisi incelenmiştir. Dördüncü bölüm olan 'gazete sayfa tasarımlarında beyaz alanlar', bir gazetesayfasının nasıl olması gerektiğine ilişkin temel ölçütleri ve bir tasarım elemanı olarak beyaz alanın gazete tasarımındaki kullanımına ilişkin değerlendirmeleri içermektedir. Elde edilen verilerden hareketle beyaz alanları sayfa tasarımlarında bir tasarım elemanı olarak kullanmaları bakımından Zaman, Hürriyet ve The New York Times gazete tasarımlarıçözümlenmiştir. Uygulamaların yer aldığı beşinci bölüm ise, yüksek tirajlı ulusal gazetelerden olanHürriyet'in birinci ve iç sayfalarında beyaz alanların bir tasarım elemanı olarak nasıl kullanılabileceğine ilişkin tasarım önerilerini içermektedir.
Görsel iletişimde Kıtsch olgusu üzerine bir araştırma

Kapitalizmle birlikte her şeyin metaya çevrildiği sanayi devriminde, kitlesel üretimin çoğalmasıyla, biriciklik yok olmaya başlar ve ilk Kitsch formlarının ortaya çıkışı bu döneme rastlar. Kitsch, Alman dilinde Werkitschen sözcüğünden kendine dayanak bulur. Ucuzlatma, serileştirme, ticarileştirme, estetik yoksunluk gibi kavramlarla açıklanabilir. Kitsch, aşırı özenti olarak kabul edilen, seri üretilen, estetik kaygı gütmeyen, düşündürmeyen bir popüler kültür yaratımıdır. Güzel olması, kitlenin beğenisine sunulması için yapılmış oldukça duygusal bir kavramdır. Ancak seçkin beğeniye hitap etmediği için çoğu zaman dışlanır. Bununla birlikte, kitleler de bir türlü ondan kopamaz. Daha çok resim ve porselen objelerde yer alan ve basit estetizme işaret eden Kitsch kavramı, günümüzde görsel iletişimde de karşımıza çıkmaktadır. Kitlenin her gün karşılaştığı logolar, amblemler ve bunun gibi diğer grafik çizgilerde yer almaktadır. Bu çalışma görsel iletişim ürünlerinin konu dahilinde araştırılmasına başvuracaktır. Bu çerçeve içerisinde, var olan ürünlerin estetik değerleri ve Kitsch ile olan ilişkisi incelenecektir.
Resim-iş eğitimi lisans programlarındaki seçmeli seramik dersine yönelik uzman görüşleri

Bu çalışmada Resim-İş Eğitimi lisans programlarında verilen Seçmeli Seramik Atölye dersinin amaçlarını uzman görüşlerine göre değerlendirmek ve Resim-İş Eğitimi Lisans Programlarındaki yerini incelemek amaçlanmıştır. Bu amaçla görüşme için sekiz açık uçlu soru hazırlanmıştır. Araştırmanın çalışma gurubunu, Trakya üniversitesi, Gazi Üniversitesi, Ordu Üniversitesi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Fırat Üniversitesi ve Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültelerinin Resim-İş Eğitimi Lisans programlarında Seçmeli Seramik Atölye dersini veren öğretim elemanları oluşturmuştur. Açık uçlu sorulardan oluşan görüşmeler sesli ve yazılı olarak kayıt altına alınmıştır. Resim-İş Eğitimi lisans programlarında yer alan Seçmeli Seramik Atölye dersinin değerlendirilmesine yönelik uzman görüşleri nitel araştırma yöntemlerinden, betimsel analiz tekniği ile değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda üç boyutlu seramik eğitiminin sanat eğitiminde oldukça önemli olduğu ancak; Ülkemiz eğitim fakültelerinin çoğunda dersin verilemediği, verilen programlarda ise ders saati ile kısıtlandığı, sınırlı sürede bitirilmesi gereken üç boyutlu çalışmaların öğrencide motivasyon sorunlarına neden olduğu, ders sürelerinin ivedi arttırılması gerektiği bulgulanmıştır.
Sanat akımlarının seramik sanat yapıtlarına etkisi

Seramiğin sanat olarak kabul edilme ve sanat olarak olgunlaşma sürecinde, seramik sanatında önemli etkileri olan Bauhaus ve Leach okulu incelenmiş, modern sanat akımlarını hazırlayan 19. y. y. sanat akımları, modern ve modern sonrası sanat akımları bağlamında seramik sanat eserleri değerlendirilmiş, seramik sanatı alanında ortaya çıkan hareketler incelenmiştir. Sanat akımlarının günümüze dek ulaşan etkileri çağdaş seramik sanatçılarının yapıtlarından örneklerle anlatılmıştır. Renoir den Picasso' ya, Robert Arneson'dan Yayomi Kusama'ya kadar, sanat akımlarının etkileri ve sürekliliği görülmüştür. Modern ve özellikle Postmodern çağın seramik sanatçılarının çalışmalarında, bu etkiler artarak devam etmekte ve güncelliğini korumaktadır. Tez kapsamında gerçekleştirilen enstalasyon çalışması ile modern sonrası sanat akımlarından olan enstalasyon sanatı başta olmak üzere, kübizm, fütürizm ve postmodernizm gibi akımlarla, seramiğin belli başlı plastik değerlerini ortaya çıkaran etkileri anlatılmıştır.
Topkapı sarayı harem dairesinde bulunan çinilerin incelenip kataloglanması ve desen uygulaması

Topkapı Sarayı Harem Dairesi mimarlık bakımından son derece önemli olmasının yanı sıra 17. Yüzyıl çinilerini bulundurması bakımında da önemlidir. Ayrıca 16. Yüzyıl çinileri, 18. Yüzyıl Tekfur Sarayı çinileri, Avrupa'dan ithal edilen çinileri de yer yer görmek mümkün. Harem Dairesinde çininin ağırlıklı olması 1665 yılında meydana gelen yangından sonradır. Harem Dairesi birçok kere yüzyıl bakımından, tasarım bakımından, yerleştirildikleri yerler bakımından incelenmiş ve araştırılmıştır. Bu araştırmanın amacı da Şadırvanlı sofa, Kadın Efendiler Taşlığı ve Dairesi, Valide Sultan Dairesi ve Taşlığı, Saltanat Kapısı, Çeşmeli Sofa, 3. Murat Has Odası, 1. Ahmed Has Odası, Veliaht Dairesi bulunan çinilerin hangi duvarda hasarlı, eksik, yaklaşık sayıları, planları çini motiflerinin eskizleri ve motiflerden esinlenerek yeni tasarımlar yer almaktadır.
20. yüzyıldan günümüze heykel sanatında insan figürünün değişimi

Heykel sanatında insan figüründeki değişimden hareketle, 20. Yüzyıl insanlık tarihinin gelişimi içerisinde figürü etkileyen faktörler, sanat akımları, sanatçı biyografi ve eser çözümlemeleri yapılarak, kapsamlı bir araştırma yöntemi izlenilmeye çalışılmıştır. Bu çalışmanın birinci bölümünde, Yirminci Yüzyılda heykel sanatında, Modernist süreçte yaşanan gelişmelerle birlikte 1960'lara kadar incelenmektedir. Heykel sanatında insan figürünü ele alan sanat akımlarına, manifestoları ile birlikte açıklayarak değinilmektedir. Klasik anlatımlı yapılan heykel üretimlerindense, malzeme ve form araştırmasına dayalı, sanatçının isteği doğrultusunda farklılaşan üretimlerine, çağının teknik olanaklarıyla yapılan heykellere yer verilmektedir. Büyük bir hızla gelişen sanayileşme, üretim artışı, keşifler, buluşlar, yönetim biçimlerinin ve toplumsal yapının değişmesi, yaşanan büyük savaşların etkilerinin insan yaşamlarına ruhsal ve fiziksel olarak yansımasıyla birlikte, heykel sanatında yaşanan biçimsel ve içeriksel değişimler, sanatçı ve eserleri incelenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise, Modernizmin bitmesiyle 1960'lı yıllarda ortaya çıkan sanat oluşumları ve Postmodernist süreç, günümüze kadar yaşanan gelişmelerle birlikte incelenerek, heykel sanatında insan figürüne yansımalarına değinilmektedir. Ortaya çıkan sanat oluşumlarıyla birlikte sanatçı bedenlerinin de sanata bizzat dahil olup, disiplinler arası sanatın ortaya çıkarak, sadece figürün tek başına değil, birçok disiplin ya da araçla desteklenerek ifade etme yöntemine geçildiği görülmektedir. Günümüze yaklaştıkça sanat artık, sadece Avrupa ve Amerika'da değil, Doğu'da da yaygın bir şekilde yapılmış olmasına tanıklık edilmektedir. Bu yüzyılda insan figürü geri planda kalmış gibi görünse de, nesnel anlamda heykel sanatçılarının kendi üsluplarıyla oluşturmuş oldukları eserleriyle ilerlemeye devam etmişlerdir. Ortaya çıkan sanat oluşumlarıyla beraber, bir kısım sanatçılar bedenlerini performanslar üzerinden kullanmayı tercih ederek, bedeni hem özne hem de nesne olarak konumlandırmışlardır. Yaşadıkları çağın olanaklarını kullanarak anlatım dili oluşturan sanatçılar kendi bedenleri üzerinden gerçekleştirdikleri performatif ya da nesnel heykel sanatı aracılığıyla oluşturdukları eserlerin değişimi gözlemlenmektedir. Bu araştırmada özellikle heykel sanatında 'insan figürünün değişimi' kapsamlı bir şekilde ele alınmaktadır ve tarihsel süreçte yaşanan toplumsal değişimlerin heykel sanatından örneklerle insan figürünün yapıt ve dönem kapsamında figür anlayışının zaman içerisinde nasıl değişmekte olduğu analiz edilip, ayrıca bu değişikliğin heykel sanatında yer alan yapıtlara nasıl yansıdığı incelenmiştir. İki bölümden oluşan tezde, seçilen sanatçıların yaşadıkları süreçteki değişimleri ifade tarzı araştırılarak tezin yapısına uygun olarak seçilmiş olup, tezi sınırlandırabilmek için kısıtlı tutulmuştur.
Yeniden üretim ve yeni plastik algı

Yeniden üretim ve onunla birlikte sürekli bir dönüşüm içerisinde olan plastik algının izleğinin sürüldüğü bu çalışmada, antikiteden bu yana oluşan yaratma dürtüsü ile ilişkili olarak ortaya farklı olgular, sanat temel alanı içerisinden irdelenmiştir. Üç ana bölümden oluşan bu çalışmanın ilk bölümünde yeniden üretim kavramının tanımlanması üzerine durulmuş ve bu kavramın tüketim ve tüketim toplumu ile ilişkileri ele alınmıştır. Yine bu bölüm içerisinde yeniden üretim kavramının sanat alanında nasıl tezahür ettiği üzerine durularak, araştırma yapılan sınırlılıklar içerisindeki durumu belirlenmiştir. Ayrıca, algının genel bir tanımı yapılarak yeniden üretim ile ilişkisi de ortaya konmuş, böylelikle, yeniden üretimin bellekte yarattığı dönüşümler saptanmıştır. İkinci bölümde klasik plastik algıdan hareket ederek, yeniden üretimin tarihsel süreç içinde kendiliğinden yapıldığı çağları içeren süreç izleğe alınmıştır. Bu inceleme yapılırken, doğanın taklit yoluyla yeniden üretimi üzerinde durulmuş, mimesis yoluyla yeniden üretim biçimlerinin resim alanında 19. yüzyıla kadar izlediği yöntemlere değinilmiş, usta çırak ilişkileri üzerinden yeniden üretimin 19. yüzyıl öncesindeki durumu irdelenmiştir. Ayrıca, Baskıresim ve Camera Obscura gibi teknik yöntemlerin, yeniden üretim ile ilişkileri de ele alınarak bölüm tamamlanmıştır. Üçüncü bölüm ise, bilinçli yeniden üretimi odağına taşıyarak sırasıyla çağdaş sanatta formun ve kavramın yeniden üretimini sebep sonuç ilişkileri içerisinde ele almış ve 21. yüzyılın üretim biçimi olan dijital alanın yeniden üretim kavramı ile ilişkileri üzerine durularak güncel bir bakış açısıyla çalışma tamamlanmıştır.
Günümüz sanat yapıtlarında ütopik stratejiler: Andrea Zittel, Superflex ve Ai Weiwei üzerine bir inceleme

Günümüz sanat yapıtında ütopik stratejilerin yerini araştırmayı hedefleyen bu çalışma, ütopya fikrinin geçmişşten günümüze nasıl bir değişime uğradığı ve bunun günümüz sanat yapıtlarına nasıl yansıdığı incelenmektedir. Uzunca bir zaman daha iyi hayatın düşleri olan ütopyalar geçerliliklerini hiçbir zaman kaybetmemişlerdir.. Ütopyanın günümüzdeki karşılığının ne olabilceğini sorgulayarak, seyirlik bir müze objesinden stratejik bir yola girdiği tartışılan bu çalışma günümüz yapıtları içinden bu kavramın araştırılmasını hedefler. Güncel sanatçılar tarafından ütopyanın stratejik olarak ideolojik bir fikir olarak kullanılışı, eleştirel bir tavra bürünmesi ve vaad ettiği alternatif gelecek hayalleri çalışmanın özünü oluşturur.
Logotypelarda optik kurallar ve tipografik özellikler

Bu çalışmada günlük yaşamımızda sürekli karşılaştığımız logotypeların, amblemlerin kuralları ve önemi incelenmiştir. Çünkü logolar firmalara başka hiçbir şeyin yapamayacağı kadar imaj kazandırır. Bu denli önemli olmasına rağmen pek çok firma tarafından önemsenmemektedir. Bakıldığında çoğu firmanın ya sahip olduğu bir logosu yok ya da gelişigüzel logolar kullanmaktalar. Fakat logolar firmanın yaptığı iş hakkında bizleri fikir sahibi kılar. Logo, yapılan iş ile müşteri arasında bir bağ kurar. Başarılı bir logo, firmanın müşteriye yansıtmak istenileni en hızlı şekilde yansıtan ve akılda kalan logolardır. Bizler bir firmanın adını, yerini kolayca unutabiliriz ancak logosu hafızamızda kalır. Örneğin; isimlerini unuttuğumuz yüzlerini hatırladığımız kişiler gibi. Yüzümüz bizler için ne ise logolar da odur. Bununla beraber renk seçimleri de çok önemlidir. Renkler bakışları yakalamakta önemli bir işleve sahiptir. Renkler logoda garip durmamalı, konunun dışına çıkıp aykırı olmamalıdır. Basit gibi görünen bir logo rengiyle, duruşuyla, harf aralığıyla, oranıyla, dengesiyle, fontuyla aslında ne kadar çok aşamadan geçip başarılı bir hale getirilmiştir.
Degas'nın eserlerinde at teması

1834 yılında Paris'te doğan Fransız ressam ve heykeltıraş Edgar Degas (1834-1917) döneminin ve tüm zamanların en büyük sanatçılarından biridir. Büyük ustaları çok iyi inceleyen ve çalışan Degas üslubu ve kullandığı tekniklerle çağının önünde giden bir sanatçı olmuş ve akademik sanatla modern sanat arasında bir köprü kurmuştur. Empresyonistlerin ilk sergisinden itibaren (1874-1886) önemli bir organizatör ve katılımcıdır fakat kendisi için bu terimi reddetmiştir. Yine de özellikle 1880'lerden itibaren eserlerinde Empresyonist etkiler görülebilmektedir. Empresyonistler gibi açık havada resim yapmayı reddeden modern hayatın ressamı Degas, Paris hayatını en iyi gözlemleyen ve tasvir eden sanatçılardan biridir. Eserlerinde çalışmayı seçtiği balerinler, şarkıcılar, şapkacılar, çamaşırcı kadınlar, hayat kadınları ve yıkanan, kurulanan ve saçlarını tarayan kadınlar temaları dışında at teması da önemli bir yer tutmaktadır. Sanatçının hareketi tasvir etmeye olan tutkusu için atlar ideal yaratıklardır. Döneminde Fransa'da altın çağını yaşayan at yarışlarında Degas özellikle yarış atlarını yarış sırasında değil fakat yarış öncesinde gözlemlemeyi ve tasvir etmeyi tercih etmiştir. Degas'nın döneminde onun kadar at temasını yoğun işleyen ve bu kadar çok eser üreten başka bir sanatçı yoktur. Değişik tekniklerde deney yapmayı seven Degas, at temalı eserlerinde daha çok çizim, yağlıboya, pastel ve balmumu modelleme tercih etmiştir. Sanatçı hayatı boyunca sadece bir heykelini sergilemiştir ve diğer bütün balmumu heykelleri ölümünden sonra gün ışığına çıkmıştır. Degas neredeyse tüm kariyeri boyunca at temasına ilgi duymuştur fakat 20. yüzyılda bu temaya karşı ilgisinin bir ipucu yoktur. 'Degas'nın Eserlerinde At Teması' başlıklı bu çalışmada, Degas'yı ve sanatını daha iyi anlamak adına yaşadığı dönem, hayatı ve eserleri çalışılmıştır. Tezin ana konusu olan sanatçının at temalı resimleri ve heykelleri detaylı olarak incelenmiştir. Bu bağlamda, Degas'nın at temalı eserlerinin sanatındaki ve sanat tarihindeki yeri ve önemi değerlendirilmiştir.