turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Impacts of airborne toxic components on Lumistox bacteria

Lumistox bakteriyel toksisite testi ile İzmir'de atmosferik çökelme seviyesindeki 5 adet ağır metalin ekotoksikolojik değerlendirmesi yapılmıştır. Lumistox Vibrio fischeri deniz bakterisi optimum çevre koşullarında ışık yayar. Bakteri toksik maddelerle aynı ortamda bulunduğunda ışık yoğunluğu azalır. Toksisite derecesi bakterinin yaydığı ışığın yoğunluğundaki azalmanın belirlenmesi ile değerlendirilebilir. Lumisox testinin özel potometresi ile 5, 15 ve 30 dakika maruz kalma sürelerinde ışık emisyonundaki azalma ölçülmüştür. Hassas bir ölçüm sağlayabilmek için Lumistox testi sabit 15 C sıcaklıkta ölçülmüştür. Metal çözeltileri bakteriler için uygun ortam sağlamak içim 2% tuzluluk seviyesine NaCl eklenerek getirilmiştir. Cr, Cd ve Zn çözeltilerinin pH'ı bakteriyel toksisite testlerinde sağlanması gereken 5.5-8. 5 pH aralığına en yakın değere ayarlanmıştır. Ağır metallerin havada düşük konsantrasyonlarda bulunmasından dolayı test aralığı düşük konsantrasyonlarda seçilmiştir. Havadaki metal toksisitesini değerlendirebilmek için IC20 değerleri bulunmuştur. VI Bu çalışmada elde edilen IC50 değerleri diğer araştırmalarda elde edilen değerlerle karşılaştınlmıştır. Çinko ve kadmiyum çözeltilerinin IC50 değerleri diğer araştırmalarla uygunluk göstermiştir. Krom çözeltisi düşük toksisite göstermiştir bunu nedeni pH ayarlaması olabilir. Nikel ve kurşunun konsantrasyonları arttıkça inbibasyon oranlarını azalır. Bu durum düşük konsantrasyondaki bu metallerin mikrobiyal besin gibi davranmasından kaynaklanmış olabilir.
Investigation of spatial and historical variation of air pollution in industrial regions using PAHs and PCBs in tree components, soil and air

Türkiye'deki önemli sanayi bölgelerinden olan İskenderun ve Aliağa'da 27 farklı noktadan toplanan çam ağacı örneklerinin ibre, dal, kabuk ve yıllık halkalarında bulunan polisiklik aromatik hidrokarbonların ve poliklorlu bifenillerin konsantrasyonları ölçülmüştür. Aynı noktalardan toprak, ölü örtü ve dış hava örnekleri de alınarak toprak-ölü örtü-ağaç bileşeni-hava arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Kirletici konsantrasyonları kaynaklardan uzaklaştıkça azalmış, en düşük değerler bu bölgelerden uzak kontrol noktalarında ölçülmüştür. Kalıcı organik kirleticilerin yerel dağılımı bölgelerdeki önemli kirletici kaynakların demir-çelik tesisleri, petrol rafinerisi, gemi-söküm faaliyetleri ve petrokimya tesisleri olduğunu göstermektedir. Dış hava ile toprak, ölü örtü ve ağaç bileşenleri arasında önemli korelasyonların bulunması bu ortamlar arasında etkileşim olduğunu belirtmektedir. Yıllık halkalardaki kalıcı organik kirleticilerin konsantrasyonları endüstrileşmeye paralel olarak iki örnekleme bölgesinde de zamanla artış göstermiştir. Bu bulgular, bir bölge atmosferinde bulunan KOK'ların tarihsel gelişimi incelenirken ağaç halkalarının, yerel dağılımı incelenirken ise ağaç bileşenleri, ölü örtü ve toprağın kullanılabileceğini göstermektedir. Dış havadaki KOK'ların konsantrasyonları bir ağaç kabuğu-hava faz dağılım modeli kullanılarak da hesaplanmıştır. Modellenen-ölçülen KOK konsantrasyon oranları birçok bileşik için 1 ,0'e yakın bulunmuştur. Bu durum ağaç kabuğunda ölçülen KOK konsantrasyon miktarının havada ölçülen KOK konsantrasyon miktarını tahmin etmek için kullanılabileceğini göstermiştir. Yapılan envanterleme çalışması sonuçlarına göre ağaç bileşenleri içerisinde en fazla birikimin sırasıyla yıllık halka ve ibrelerde olduğu görülmüştür. Envanterleme sonuçları ağaç, toprak ve ölü örtü dahil olmak üzere genel olarak incelendiğinde en yüksek birikim miktarları İskenderun'da sırasıyla toprak, ağaç ve ölü örtüye aittir. Aliağa'da ise, PAH'lar en fazla ağaçlarda, PCB'ler ise toprakta birikmiştir. Bu durum ise bir bölgede toprağın yanı sıra bitkilerin de önemli miktarda KOK biriktirme özelliğine sahip olduğunu göstermektedir.
Speciation of arsenic in surface and subsurface water resources

Önceki çalışmalarda arsenik konsantrasyonlarının yüksek olması nedeniyle SimavOvasında baskın arsenik türünün belirlenmesi için çalışmalar yürütülmüştür. Laboratuvar ve arazide türlendirme metotlarının avantaj ve dezavantajlarıkarşılaştırıldığında, laboratuvarda türlendirmenin, örnek arazide korundukça ve analiz için hızlı bir şekilde laboratuvara taşındıkça daha hassas olduğu bulunmuştur. Bu bağlamda, Şubat 2011'de seçilen üç noktadan farklı karakterlerde örnekler alınmış ve en uygun koruma metodunun seçimi için bazı deneme testleri uygulanmıştır. EDTA içeren vakumlu tüpler en uygun koruma metodu olarak seçilmiş ve sonraki çalışmalarda kullanılmıştır. Bu prosedürü takiben, kurak (Eylül,2011) ve ıslak (Nisan, 2011) dönemi temsil eden iki örnekleme periyodunda izlemeyapılmıştır. Çalışma kapsamında 28 yeraltı suyu, 9 yüzeysel su ve 3 jeotermal su örneği alınmış ve fiziksel parametreler, toplam organik karbon, temel anyon ve katyonlar, arsenik türleri, ağır metal ve iz elementlerin analizleri yapılmıştır. Yeraltı sularında gözlenen maksimum arsenik değerleri Nisan ayında 956, 137 g/L As,87, 362 g/L As ve toplamda 1.043, 499 g/L, Eylül ayında 909, 811 g/L As,91, 100 g/L As ve toplamda 1.000, 911 g/L'dir. Diğer taraftan yüzeysel sulardamaksimum arsenik değerleri Nisan ayında 21,367 g/L As, 59,190 g/L As ve toplamda 80,557 g/L, Eylül ayında 62,049 g/L As, 55,661 g/L As ve toplamda 117, 710 g/L'dir. Sonuçlar incelendiğinde, yeraltı sularında As 'ün, yüzeysel sularda As'in baskın olduğu bulunmuştur. Jeotermal sularda da yüksek arsenik değerleri saptanmıştır. As çoğunlukla ovanın orta kesiminde baskındır ve bu bölgedeki akifer çoğunlukla indirgen koşullar altındadır. Yüzeysel sularyükseltgen koşullar altındadır ve yüzeysel sularda As baskın tür olarak bulunmuştur. Genel olarak bu çalışmanın sonuçları, Simav ovasında yüzeysel ve yeraltı sularında yüksek arsenik varlığını doğrulamış ve bu çalışmada yeraltı sularında arseniğin çoğunlukla en toksik formu olan As formunda olduğu bulunmuştur.
Elektrodepolama yöntemi kullanılarak atıksudan bakır geri kazanımının araştırılması

Elektrodepolama metodu, metal kaplamacılık, metal işleme ve elektronik endüstrisiatıklarından metal iyonlarının uzaklaştırılması ve geri kazanımında kullanılan cazipmetotlardan biridir. Bu çalışmada bakır içeren endüstriyel atıksudan elektrodepolamayöntemiyle bakırın atıksudan hem uzaklaştırılması hem de geri kazanılmasısağlanmıştır. Katot olarak bakır ve çeliğin kullanıldığı iki seri çalışma yapılmıştır. Yapılan her iki çalışmada elektrodepolama üzerine akım, pH, iletkenlik ve konsantrasyonun etkileri incelenerek optimum değerler elde edilmiştir. Bu yöntemlebakır içeren endüstriyel atıksudan optimum koşullarda bakır katot ile yapılan çalışmalarda % 66, çelik katot ile yapılan çalışmalarda % 80 oranında bakırınuzaklaştırılması sağlanmıştır. Çalışmalar sonucunda atıksudan uzaklaştırılan bakırınkatot üzerinde biriktiği de gözlenmiştir. Ayrıca yapılan reaksiyon hız kinetiğiincelemeleri ile reaksiyon hızları hakkında yorum yapılmıştır.
Reuse of textile dyebaths by treatment with advanced oxidation

Dünyanın sınırlı su kaynaklarının korunması, yeniden kullanılması ve geri çevrimdeki acil ihtiyacı, insanoğlunu endüstriyel proseslerin atıksularının arıtılması ve yönetimi için yeni metotlar araştırmaya ve keşfetmeye zorlamıştır. Bu özellikle boyama, yıkama ve durulama proseslerinde büyük miktarda su kullanan tekstil boyama endüstrileri için önemlidir. Bu çalışmanın amacı tekstil boya kazanı atıksularının UV ışığının varlığında ve yokluğunda, H202 ve demir sülfat içeren homojen ileri oksidasyon sistemi ile tekstil doldur-boşalt boyama prosesinde geri kazanabilirliğinin araştırılmasıdır. Sentetik boya kazam çıkış sulan, endüstrideki yaygın kullanımından dolayı reaktif azo boyası, Procion Kırmızı HE-7B kullanılarak hazırlanmıştır. Sistemin verimliliği renk ve toplam organik madde giderimi izlenerek tespit edilmiştir. Ayrıca kimyasal oksijen ihtiyacı ve toplam çözünmüş madde miktarı da tespit edilmiştir. Arıtılmış suyun geri kullanılabilirliği boya kazanında değişik azo boyalar kullanılarak test edilmiştir. Belirlenen deneysel koşullar ve 20 dakika UV ışığı altında tam renk giderimi ve %71 toplam organik karbon giderimi bulunmuştur. Arıtılmış çıkış suyunun kumaş üzerinde istenilen boya kalitesini sağladığı belirlendiğinden doldur-boşalt pamuklu boyamada geri kullanılabilirliğine karar verilmiştir. Geri kullanılan boyama kazam çıkış suyunun önerilen teknik ile arıtılmasının tahmini maliyeti 1.54 USD/m 3 bulunmuştur. Buna karşılık ticari su kullanımı tahmini maliyeti 2.42 USD/m 3 olarak hesaplanmıştır.
Cyanex-921 ile polimerik kapsüllerin aktive edilmesi ve sucul ortamdaki Cr gideriminde kullanılması

Bu çalışmada, arayüzey polimerizasyon tekniği ile ekstrakttant olan Cyanex 921 polisülfon esaslı polimerik kapsülün yüzeyine immobilize edilmiş, bu sayede Cyanex 921 ile polimerik kapsüller aktive edilmiştir. Elde edilen kapsüllerin kesikli adsorpsiyon tekniği ile sudaki kirleticilerden Cr gideriminde kullanılma potansiyeli araştırılmıştır. Önerilen arayüzey polimerizasyon tekniği, daha önceki çalışmalarda immobilizasyon tekniği olarak yaygın bir şekilde kullanılan faz inversiyon prosesine alternatif bir yaklaşım olarak sunulmuştur. Bu yaklaşım ile immobilize edilen ekstraksiyon ajanının polimerik destek maddesinden kaybının önlenmesi amaçlanmıştır. Bu alternatif yaklaşım ile Cyanex 921 immobilize edilmiş kapsül (KapsülCyanex 921) TGA, SEM, EDX haritalama teknikleri yanında BET yüzey alanı ve toplam gözenek hacminin ölçülmesi ile karakterize edilmiştir. Karakterizasyon çalışmaları, önerilen yaklaşımın Cyanex 921'in polimerik destek maddesine immobilizasyonunda başarılı olduğunu göstermiştir. KapsülCyanex 921 ile gerçekleştirilen kesikli adsorpsiyon denemelerinde, Cr'nın gideriminde en uygun sonuçlar %8'lik Cyanex 921 içeren dispers faz ile hazırlanan kapsülün kullanılması ve çözelti pH'ının 1.0 olması durumunda elde edilmiştir. Adsorpsiyon için dengeye gelme süresi 90 dakikadır. Adsorpsiyonda, pseudo-ikinci derece kinetik modeli yanında, film difüzyonu ve partikül içi difüzyon modelleri etkindir. İzoterm analizleri, adsorpsiyon verilerinin Langmuir izoterm modeli ile daha iyi izah edildiğini ve Langmuir adsorpsiyon kapasitesinin 0.139 mmol/g-kapsül olduğunu göstermiştir. Rejenerasyon çalışmaları adsorpsiyon kapasitesinde bir değişiklik olmadan hazırlanan kapsülün dört adsorpsiyon-desorpsiyon döngüsünde kullanılabileceğini göstermiştir. Cr ile fortifiye edilmiş gerçek su numunesi üzerinde yapılan denemeler ise olumsuz bir matriks etkisi olmadan kapsülün Cr gideriminde başarılı bir şekilde kullanılabileceğini göstermiştir.
Atıksulardan pseudomonas putida yardımı ile fenol uzaklaştırma kinetiği

Bu tez çalışmasında endüstriyel kaynaklı bir kirleri olarak ele alınan fenolün, biyolojik parçalanması incelenmiş, konu hakkındaki zengin literatür dikkate alınarak, fenolün biyolojik parçalanmasına yeni bir kinetik yaklaşım getirilmeye çalışılmıştır. Fenolün biyolojik parçalanması Biostat-M tipi tam otomatik bir fermentörde, yabanıl bir ırk olan P. Petida Fİ saf kültürü kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Fenol ve mikroorganizma konsantrasyonları standart metotlarda önerilen yöntemlerle, spektrofotometrik olarak belirlenmiştir. Literatürde 20 mg/L ile 200 mg/L arasında değiştiği ifade edilen fenolün inhibisyon etkisi, yapılan optimizasyon çalışmaları ile 210 mg/L'ye kadar geciktirilmiştir. Kesikli reaktör denemelerinden elde edilen bulgular, MOSER eşitliği kullanılarak modellenmiş ve aşağıdaki kinetik sabitler bulunmuştur. n =6.03 K = 98.76 1W =5.70-10- 2 Tezin sonunda halihazırda işletilmekte olan fenol içeren atıksuların antıldığı tesislerde sözü edilen optimizasyon basamaklarının işletmeye hiçbir ekonomik yük getirmeyecek şekilde uygulanabileceği sonucuna varılmış, bu durum gerek ve nedenleri ile açıklanmaya çalışılmıştır. Ayrıca ortamdaki ilave karbon kaynaklarının fenolün parçalanma hızı üzerine etkisi incelenmiş ve hıza organik karbon konsantrasyonunun etkili olduğu tespit edilmiştir.
Atıksularda farklı konsantrasyonlarda bulunan kafeinin ozonlama yöntemiyle giderimi

Yeryüzünde bulunan su kaynakları insan faaliyetleri sonucu sürekli kirletilmekte olup bu kaynakların kullanılabilirliği gün geçtikçe azalmaktadır. Nehirlerden ve yeraltı sularından su çekilmesi, kentsel ve tarımsal kaynaklı akışlar, arıtılmış veya arıtılmamış atıksuların deşarjı su kaynaklarının azalmasına ve su kalitesinin bozulmasına neden olmaktadır. Son yıllarda su kalitesini bozan atıksuların içeriğinde ve çevresel ortamda ilaç atıkları ve onların türevlerine sıkça rastlanmaktadır. Bu maddeler sucul çevreye, hastane atıksuları, evsel ve endüstriyel atıksular ile taşınmaktadır. Çevresel ortamda yer alan bu maddeler içerisinde kafein önemli bir yer oluşturmaktadır. Canlılar tarafından alınan kafeinin tamamı metabolizmadan dışarı atılamamaktadır. Kafein ve onun metabolitleri atıksu arıtma tesislerine kanalizasyon sistemi ile ulaşabilmektedir. Atıksu arıtma tesisinde konvansiyonel yöntemlerle yeteri kadar arıtılamayan kafein alıcı ortama deşarj edilmektedir. Dolayısıyla yeraltı ve içme sularına da karışabilmektedir. Bu nedenle konvansiyonel arıtma yöntemleriyle giderilemeyen kafein için ileri arıtma yöntemlerinin uygulanması iyi bir alternatif oluşturmaktadır. Bu çalışmada biyolojik olarak arıtılmış evsel atıksularda farklı konsantrasyonlarda bulunan kafeinin ileri arıtma yöntemlerinden biri olan ozonlama metodu kullanılarak giderim miktarı belirlenmiştir. Kafein miktarlarını ölçmek için yüksek basınçlı sıvı kromatografisi kullanılarak giderim miktarları hesaplanmıştır. Sonuçta optimum ozonlama süresinde optimum kafein giderimi tespit edilmiştir.
Atıksulardan ağır metallerin elektrokimyasal metodla giderilmesi

Anahtar Kelimeler: Atıksu, bakır, ağır metal, elektrokimyasal metod, koagülasyon, verim. Metal iyonları sulu ortamlarda zehirlilik etkisi gösterdiği için atıksulardan giderilmesi gerekmekte; bu giderme işlemleri diğer metotların yanı sıra elektrokimyasal metotlarla da yapılabilmektedir. Bu çalışmada sentetik atıksudaki bakır iyonunu giderebilmek için Cu - Al elektrodlan kullanılarak 1 litrelik (çalışma hacmi 900 mi) reaktör dizayn edilmiş ve atıksulardan hem kesikli, hem de sürekli sistem ile düşük konsantrasyonlu bakır iyonlarının elektrokimyasal metotla giderilme potansiyeli araştırılmıştır. Bakırın elektrokimyasal yolla uzaklaştırılması hızlı bir olay olduğu için, büyük kısmı ilk 30 dakikada olmak üzere, işlem yaklaşık 60 dakikada tamamlanmış ve sistemden giriş konsantrasyonuna bağlı olarak %96- 99 bakır giderilme verimi elde edilmiştir. Sisteme alüminyum çökeltme kademesi ilave edilerek daha verimli hale getirilmiş ve bakırın yanında Pb2/ Ni2+, Co2+, Cd2+, Fe2+, Cr3+, Zn2+, Mn2+ iyonlarım; Fe2+, Cr3+, Zn2+ (%100), Pb2+ (%98), Ni2+ (%41), Co2+ (%33), Cd2+ (%24) ve Mn2+ (%16) oranında, sentetik atıksudan gidermek mümkün olmuştum. Sonuçlar, elektrokimyasal metodun sıvı ortamlardan veya atıksulardan metal iyonlarının giderilmesinde kullanılabileceğim göstermiştir.
3. Organize Sanayi Bölgesi'nde yeraltısuyu kirliliği

Bu çalışma kapsamında Konya'nın gün geçtikçe kapasitesini arttıran III. Organize Sanayi Bölgesi'ndeki sanayileşmenin, üzerinde yer aldığı akiferin hidrokimyasal özellikleri üzerinde herhangi bir değişime neden olup olmadığı ortaya konulmaya çalışılmıştır. Proje alanını temsil edebilecek nitelikte 11 kuyu tespit edilerek inceleme alanındaki akiferde su kalitesinde oluşan değişimi belirleyebilmek amacıyla 2010 yılı kurak dönemi ve 2011 yılı yağışlı dönemi temsil edecek şekilde örneklemeler yapılmıştır. Su örneklerinden yapılan analizlerin Piper, Schoeller, Üçgen, Wilcox ve ABD tuzluluk laboratuvarı diyagramlarında su kalitesi bakımından değerlendirilmesi yapılmıştır. Çalışma alanında yeraltı suyu örneklerinin yerinde ölçüm ve analizlerine ait pH, iletkenlik, toplam alkalinite (CaCO3), toplam sertlik, bulanıklık, NH3, NO3, SO4, B, Ca, Cl, Co, Cr, Cu, Cr, Fe, Ga, K, Li, Mg, Mn, Na, Ni, Sr, V ve Zn dağılım haritaları hazırlanmıştır. Ayrıca su örnekleri TS 266'ya göre değerlendirildiğinde; her iki örnekleme döneminde örneklerin neredeyse tamamının B, Fe ve SO4 açısından riskli olduğu belirlenmiştir. II. dönemde ise birinci dönemden farklı olarak örneklerin tamamında Cr ve Ni değerlerinde bir artış gözlenmektedir. Genel olarak II. dönem örneklerinde standartları aşan örnek sayısının I. döneme göre daha fazla olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak bölgede yeraltı suyundaki yüksek iletkenlik değerlerinin akiferdeki jipsli seviyelerden kaynaklandığı tespit edilmiştir. Na, Mg, Cl, Ca ve SO4 değerlerinin yüksek olmasının litolojiden kaynaklandığı belirlenmiştir. Ancak sanayileşmeden kaynaklanan bir kirliliğin tespitine rastlanmamıştır.
Türkiye akarsularında debi, pH, alkalinite ve sülfatta yıllar boyu eğilimlerin belirlenmesi

Bu çalışmada, Türkiye genelindeki akarsuların asit yağmurlarından veya antropojenik kaynaklardan etkilenip etkilenmediğini tesbit etmek için debi, pH, alkalinite ve sülfat değerlerinin eğilimleri incelenmiştir. Zaman serilerinin incelenmesinde parametrik olmayan Mevsimsel Kendall Eğilim Testi kullanılmıştır. Bu uygulama için gerekli olan veriler Elektrik İşleri Etüd İdaresi Genel Müdürlüğü'nün 'Türkiye Akarsularında Su Kalitesi Gözlemleri, 1996' yayınından alınmıştır. Türkiye'nin değişik bölgelerinden seçilen 25 istasyonun 1983- 1994 su yıllarını kapsayan aylık debi, pH, sıcaklık, CO32', HCO3', SO42' değerleri alınmış ve alkalinitenin hesaplanmasında pH, CO32', HC03_'dan yararlanılmıştır. Debi, pH, alkalinite ve sülfat verilerine Mevsimsel Kendall Eğilim Testi uygulandıktan sonra %95'lik güvenilirlik aralığında toplam eğilim değerleri incelenmiştir. Eğilimin olup olmadığı, varsa hangi yöne doğru olduğu ve büyüklüğü saptanmış ve debi, pH, alkalinite ve sülfattaki bu eğilimler birbirlerine göre değerlendirilmiştir.
Polimer içerikli membranlarda kompleksometrik yöntem kullanılarak Cr metal katyonunun taşınım kinetiğinin incelenmesi

Bu çalışmada toksik bir metal olan Cr'nın sulu ortamdan uzaklaştırılması amaçlanmış olup polimer içerikli membranlar aracılığıyla kaliks aren taşıyıcıları kullanılarak transportu gerçekleştirilmiştir. Taşıyıcı olarak iki farklı kaliks aren türevinin kullanıldığı polimer içerikli membranlarda, asidik donör fazdan pH 5 tampon çözeltisinin bulunduğu akseptör faza Cr'nın taşınımı etkili ve verimli bir şekilde sağlanmıştır. Polimer içerikli membranlar yoluyla Cr metal katyonunun taşınımında destek maddesi olarak selüloz triasetat ve plastikleştirici olarak 2 -NPOE kullanılmıştır. Hazırlanan membranlar temas açısı ölçümlerinin yanı sıra Atomik Kuvvet Mikroskobu, FT-IR spektroskopisi, Taramalı Elektron Mikroskobu ve SEM-EDX ile karakterize edilmiştir. Gerçekleştirilen polimer içerikli membran çalışmalarında, Cr'nın transport verimine membran kompozit bileşimi, taşıyıcı derişimi, plastikleştirici türü, akseptör fazın pH'sı, donör faz asit türü ve derişimi, karıştırma hızı, donör faz dikromat derişimi ve membran kararlılığı ve kalınlığının etkileri incelenmiştir. Transport deneylerinin sonunda hız sabiti, geçirgenlik katsayısı, akı ve difüzyon katsayısı gibi kinetik parametreler hesaplanmıştır. Optimum şartlarda gerçekleştirilen deneylerde 6 saat sonunda Cr'nın transport verimi Ligand 1 için %99, 38 ve Ligand 2 için ise %97, 69 olarak bulunmuştur. Ayrıca farklı sıcaklıklarda yapılan deney sonuçları kullanılarak elde edilen aktivasyon enerjileri her iki taşıyıcı için transport prosesinin difüzyon kontrollü olduğunu ortaya koymuştur. Hazırlanan polimer içerikli membran yapısının hidrofobik yapıya yakın olması membranın uzun ömürlü olduğunu göstermekte olup, gerçekleştirilen kararlılık deneylerinde tekrar tekrar kullanılabilirliği gözlemlenmiştir.
Farklı elektrotların kapasitif iyonsuzlaştırma proses verimine etkilerinin araştırılması

Kapasitif iyonsuzlaştırma prosesi, enerji verimli bir iyon giderim prosesi olup son yıllarda özellikle tuz giderimi konusunda verimli, ekonomik ve yenilikçi bir proses olarak öne çıkmaktadır. Bu konuda yapılan çalışmalar temel olarak iyonların toplandığı elektrotların prosesin önemli bir parçası olduğunu ve bu konuda önemli gelişmelere ihtiyaç olduğunu göstermektedir. Kapasitif iyonsuzlaştırma temel olarak adsorpsiyon ve desorpsiyon süreçlerini içerir. Adsorpsiyon sürecinde, karşıt iyonlar elektrostatik güç altında voltaj uygulandığında elektrot üzerine depolanmakta ve çözelti içerisinde karşı tarafa taşınmakta böylece çözeltinin tuzu alınmaktadır. Desorpsiyon sürecinde ise voltaj ters çevrilerek adsorbe edilmiş iyonlar elektrottan geri püskürtülmekte ve su akışına dönmesi sağlanmaktadır. Bu işlem yapılarak elektrot üzerindeki iyonlar elektrotu yeniden oluşturmak için tamamen ayrıştırılmakta ve adsorpsiyon kapasitesi yenilenmektedir. Kapasitif iyonsuzlaştırma prosesinde yüksek verim elde etmek birçok çalışma şartına bağlıdır. Bunlardan biri de çalışmada kullanılan elektrot çeşitidir. Bu tez kapsamında kapasitif iyonsuzlaştırma ve membran kapasitif iyonsuzlaştırma proseslerinde kullanılabilecek yüksek verimli elektrotların üretilmesi amaçlanmıştır. Üretilen elektrotların farklı iyonların gideriminde kullanılması planlanmıştır. Temel olarak üç farklı elektrot tipi incelenmiştir. Birisi grafit folyo üzerine yerleştirilen aktif karbon diğeri yine grafit folyoya sabitlenmiş grafit ve son olaraksa tez kapsamında üretilen grafen oksit. Çalışmalar dönüşümlü voltametri deneylerinden alınan sonuçlar ışığında hem kapasitif iyonsuzlaştırma hücresi hem de membran kapasitif iyonsuzlaştırma hücresi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Elde edilen sonuçlar pH, iletkenlik ve elektrosorpsiyon gibi parametreler incelenerek karşılaştırılmıştır.
Solidification/stabilization of hazardous

oz TEHLİKELİ ATIKLARIN SOLİDİFİKASYONU/STABİLİZASYONU YILMAZ, Olcay Yüksek Lisans Tezi, Çevre Mühendisliği Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Kahraman Ünlü Aralık 2000, 81 Sayfa Türk Tehlikeli Atık Kontrol Yönetmeliği tehlikeli atıkların yönetimi ve güvenli bertarafi için yurt çapında yasal ve teknik bir çerçeve oluşturmaktadır. Bu yönetmelik solidifikasyon/stabilizasyon'u tehlikeli atıkların güvenli bertarafi için yeni ve umut verici bir teknoloji olarak görmektedir. Bu çalışmanın amacı metal ve organik kirleticiler içeren tehlikeli atıkların güvenli bertarafinda portland çimentoyla S/S teknolojisinin etkinliğini araştırmak ve farklı çeşit ve içeriğe sahip tehlikeli atıklar için uygulanabilir uygun teknik kriterleri belirlemektir. Tehlikeli atık olarak ağır metal yüklü maden artığı, adsorbe olabilen organik halojenler içeren atıksu ve çamur ve poliklorlu bifenil ile kirletilmiş toprak kullanılmıştır. Atıkların solidifikasyonu/stabilizasyonu için, bağlayıcı katkı maddesi olarak portland çimento atıklarla değişik oranlarda karıştırılmıştır. Başlangıç atık karakterizasyonu olarak, kirletici konsantrasyonları ve danecik dağılımı, Atterberg limitleri, özgül yoğunluk, optimum su muhtevası, maximum kuru yoğunluk gibi bazı fiziksel atık karakteristikleri belirlenmiştir. Her bir atık grubu 28 günlük kür ve katılaşma için istenilen atıkçimento karışımı optimum su muhtevası ve buna karşılık gelen maximum kuru yoğunlukta silindir kalıplar içine sıkıştırılarak hazırlanmıştır. 28 günlük kür periyodunun sonunda, katılaşmış örnekler üstünde serbest basınç dayanımı ve hidrolik iletkenlik ölçümleri yapılmıştır. Daha sonra, katılaşmış numuneler iki farklı danecik fraksiyonuna (1 ve 2 mm arasında ve 2 mm'den büyük ayrılmış ve A. B. D. Çevre Koruma Örgütü'nün sızıntı suyunda toksisite belirleme yöntemi ve Türk Tehlikeli Atık Kontrol Yönetmeliği'nin sızıntı yöntemine tabi tutulmuştur. Atık: çimento karışımının başlangıç kimyasal kompozisyonu ile sızıntı suyunun kimyasal kompozisyonu ve dayanım ve hidrolik iletkenlik değerleri karşılaştırılarak, S/S'in etkinliği değerlendirilmiştir. Maden artığı için her durumda S/S'in etkin uygulanması başarılmıştır. AOX içeren atıksu ve çamur dayanıklılık ve hidrolik iletkenlik ölçümlerinde iyi sonuçlar vermiştir fakat sızıntı suyu AOX konsantrasyonları standartların üzerindedir. AOX konsantrasyonu bu çahşmadakine benzer olan çamurlara S/S'in başardı olarak uygulanması için çimento miktarı arttırılabilir ya da çimentonun yanı sıra diğer katkı maddeleri kullanılabilir. PCB ile kirletilmiş toprak için S/S'in etkinliği, özellikle %35'in altında çimento oranında, başarılı değildir.