turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çağdaş sanatta organik ve inorganik malzemelerin kullanımı

Sanat tarihi boyunca sanatçı farklı malzemelerle çalışmalar yapmıştır. Bir kısmını doğadan hazır alıp bir kısmını da form vererek eser oluşturmuştur. Bu kendine özgülüğün ifadesidir. Sanatçının kullandığı her bir malzeme sanatçının dünyasını bize yansıtmaktadır. Bu durum sanat eserinin özgünlüğünü niteler. Özgünlük, sanatçılara doğadaki her şeyi çalışmalarına aktarmaya yardımcı olmuştur. Doğadaki, somut malzemeler sanatçının yaratıcı düşünme yetisine kaynak olmuştur. Örneğin ağaç, toprak, taş, kaya, demir ve metal parçaları... vb. organik malzemeler. Ayrıca inorganik olan boya, atıklar, kimyasal maddeler gibi malzemeler de sanat oluşumunda sanatçıya ilham kaynağı olmuştur. Tüm bunlar aslında doğa felsefesinin ve estetiğin uyandırdığı biçimlerdir. Bu biçimleri kolaj, asamblaj gibi tekniklerle ve döneme göre değişen Kübizm, Dadaizm, Sürrealizm, Fluxus, Neo Dada, Pop Art gibi akımlarla sanat eseri düşünce ve formda şekillenen bir nitelik kazanmaya, insanlığın var olduğu müddetçe devam edecektir. Çalışmadaki amacımız doğadan yola çıkarak kullanılan organik ve inorganik malzemelerin modern sanatlarda kullanımını ve yansımasını görmektir. Kullanılan bu malzemelerin organik ve inorganik ayrışmasını görmek, sanatçıların bu malzemelerin nereden geldiğini, nasıl kullanması gerektiğini belirtmeye çalıştık. Bazı sanatçılar organik malzeme kullanmayı ön plana çıkarırken bazıları da geri dönüşüm malzemesi olan inorganik olan malzemeleri eserlerinde kullandığını görülmüştür. Bazı sanatçılar ise organik ve inorganik malzeme ayrımı yapmadan her ikisini de sanat eserlerinde yansıtmıştır. Bu çalışmayı yaparken yerli kaynaklardan yararlanıldığı kadar yabancı kaynaklardan da çeviri yapılarak tezde yer verilmiştir.
Modern dönem baskıresminde politik eğilimler

Modern Dönem içerisinde baskıresmin politik eğilimlerini ortaya çıkartmayaodaklanmış bu çalışma, üç eksen üzerinden konuya yaklaşımını belirlemiştir. Üç ana ekseni oluşturan; Tarihsel Süreç, Sanatsal Süreç ve Siyasal Sürecin birbirleriyle olan ilişkisi baskıresim merkezli bir bakma şekliyle bir araya getirilmiştir. İlk bölümde sanat ve siyaset ilişkisinin kökeni açığa çıkartılmış, modern döneme yansımaları olan bu ilişkinin süreç içerisinde nasıl bir yapıda varlık gösterdiği ne gibi değişimlere uğradığı kuramsal bir yapıda ele alınmıştır. İkinci bölümde ise modern dönem içerisinde bu ilişkinin nasıl bir dönüşüme uğradığı ortaya konulmaya çalışılmış, kuramsal olarak bu değişimlere değinilmiştir. Toplumsal, sosyolojik ve siyasal anlamda önemli farkların oluştuğu Modern dönemde, sanat ve siyaset ilişkisinin sergilediği özel yapılar yine bu bölümde açıklanmıştır. Üçüncü bölümde sanat ve siyaset ilişkisinin baskıresime yansımaları incelenerek, baskıresimin süregelen yapısı içerisinde bu ilişkinin başlangıcından itibaren varlık gösterdiği örneklerle ortaya konulmuştur. Tarihsel başlangıcı oldukça gerilere kadar giden bu ilişki içinde baskıresim sanatının tarihsel süreç içerisinde siyasetin aktif bir öznesi olduğu ve modern dönem içerisinde de bu geleneğini sürdürdüğünü örneklerle ortaya konulmaktadır. Modern dönem içerisinde baskıresimin gelenekselleşen buyapısının ele alındığı son bölümde, önceki süreçlerle kıyaslandığında daha girift bir hal alan ve özel yapılar kuran sanat ve siyaset ilişkisi içerisinde baskıresimin konumu, 'Ulusİnşası', 'Sanatsal Özerklik' ve 'Avangard' olarak adlandırılan üç model üzerinden sorgulanmış ve sonuca ulaşılmıştır.
Sanatsal tekstillerin endüstriyel tekstil tasarımında uygulanışı

İlk çağlardan beri insanoğlunun en eski yaratılarından biri olan tekstil; insanoğlunun kültür tarihi ile birlikte gelişerek, değişimlere uğramış ve zamanla sanat, tasarım, endüstri gibi farklı kavramlarla varlığını sürdürmüştür. İSanatsal Tekstillerin, Endüstriyel Tekstil Tasarımında Uygulanışı? başlıklı tez çalışması, sanatsal tekstillerin, zamanla endüstriyel tasarımlara ilham olması ve endüstriyel tasarımlarında sanata ya da giyilebilir sanata dönüştürülebilme döngüsünü açıklayan: Giriş, Sanat ve Tekstil, Tekniklerine ve Malzemelerine Göre Tekstil Sanatları, Sanatsal Tekstillerin Sanat Kavramı İçindeki Yeri, Akıllı Tekstiller ve Tekstil Sanatları başlıklı bölümlerden oluşmaktadır. Tezin amacını ve sınırlarını kısaca açıklayan Giriş bölümünden sonra Birinci bölümde, sanat, sanatçı ve sanat eseri kavramlarını açıklayarak; ilkel çağlarda sanatın doğuşu ve İlkel toplumlardaki tekstillerin günümüze yansımalarını irdeleyen bölüm gelmektedir. İnsanoğlunun ilk çağlardan beri inançları, yaşam biçimleri, giyinme ve süslenme ihtiyaçlarının şekillendirdiği tekstillerin günümüzde nasıl sanat ve tasarıma dönüştüğü açıklanmaktadır. Bu bölüm Sanat ve Tekstil başlığı altında toplanmıştır. İkinci bölüm ise, tekniklerine ve malzemelerine göre tekstil sanatlarının sınıflandırması, tarihsel gelişimleri, üretim teknikleriyle birlikte, sanat alanında ve endüstriyel tekstil tasarımında kullanımlarını irdelediğimiz bölümdür. Bu bölümde tekstili plastik değerlere ulaştıran sanatçıların aynı zamanda estetik değerleri harmanlayarak tasarımlama gücü göstermeleri ve bir sonraki adım olan endüstriyel teknikleri ve tasarımları tekrardan sanata dönüştürebilmeleri açıkça ortaya konuşmuştur. Bu bölüm Tekniklerine ve Malzemelerine Göre Tekstil Sanatları başlığı altında toplanmıştır. Üçüncü bölümde, endüstri devriminin ve Bauhaus'un yarattığı teknolojik gelişmelerinin etkileriyle tekstil sanatına getirdiği yenilikler incelenmiştir. Ayrıca bu bölümde sanatsal giyim kavramı içinde, giyilebilir sanat ve moda kavramları da incelenerek sanatsal tekstillerin sanat kavramı içindeki yeri ortaya konmuştur. Sanatsal Tekstillerin Sanat Kavramı İçindeki Yeri başlığı altında toplanmıştır. Dördüncü bölümde ise, yaklaşık son on yılda daha çok gündeme gelmiş, nanoteknolojik gelişmeler sayesinde tekstilde bir devrim gerçekleşmiştir. Akıllı tekstiller ve nanotekstillerin tekstil sanatlarına etkileri ve akıllı giysilerin fonksiyonel moda kavramını ortaya çıkarmasıyla geleceğin yönü bir bakıma şekillenmiştir. Bu bölüm Akıllı Tekstiller ve Tekstil Sanatları başlığı altında toplanmıştır. Günümüzde her geçen gün gelişmeye devam eden yeni teknolojiler baktığımızda hepimizin hayatını endüstrileştirmiştir. Bu yüzdendir ki sanatın değeri bir kere daha anlaşılmış herkes tek olanın farklı olmanın peşine düşmüştür. Bu toplumsal eğilim sonucunda endüstri sanatın ve tasarımın hizmetinde çalışmaya başlamıştır. Sanatsal tekstillerin endüstriyel tekstil tasarımına ilham olması ve endüstriyel tasarımlarında sanata ya da giyilebilir sanata dönüştürülebilme döngüsü devam etmektedir.
Günümüz seramik sanatında bir ifade aracı olarak insan bedeni sembolleri üzerine bir araştırma

Bu araştırma insan bedeni sembollerinin seramikte kullanımı ve çağdaş seramik sanatçılarının eserleriyle değerlendirilmeye çalışılmıştır. Tarih öncesi çağlarda ilk insanın mağara duvarlarına çizdiği resimler sembolik bir arayışın ürünleri olarak ortaya çıkmıştır. Bu sembolik ifadeler; insanın doğadan edindiği izlenimlerle birlikte, sanatın temelini oluşturmuştur. Bu bağlamda insan, çevresiyle etkileşime geçtiğinde duygu ve düşüncelerini, aklını kullanarak, bu birlikten doğan sonuçla sembolleri yaşamının her alanında kullanmaya başlamıştır. Sembolik düşünmeye başlayan insan kendi bedenini ve diğer bedenleri keşfetmeye başlar. Onu algılayabilmek, öğrenmek ve şekillendirebilmek ancak onu en iyi şekilde tanımayla kazanılır. Duygu ve düşünceleri sembollerle ifade etme anlayışı insanlar için bir anlamda ihtiyaçtır. Sembolik düşünmeyi başarabilen insan, yine duygu ve düşüncelerini aktarırken soyut olanı somutlama yolunda ilerlerken sembollerle anlatabilme yetisine sahiptir. Beden belli bir zamana, toplumsal işleyişe ve alana işaret eder. İnsan ve insan bedeni sembollerinin en eskisi ve en evrenseli olması da bundan kaynaklanır. İnsan bedeni yaşamı, ölümü, cinselliği içinde barındırdığı için yaşamın somutlaştığı bir alan haline de gelmektedir. Bu somutlaşmayı sağlayan insanoğlu, sembolleri kullanarak insan bedenini daha okunur hale getirmiştir. İnsan bedeninin belli bölümlerinin sembolik ifadeye dökülmesi, anlam ve dönemsel özelliklerinin bilinmesi ve bu anlamda çağdaş seramik sanatçılarının eserleri, yeni bir yönelim ve bakış açısı kazanma sağlaması açısından önem taşımaktadır.
Bazı killerin astar olarak değerlendirilmesi ve indirgen ortamdaki etkilerinin araştırılması

Bu tez çalışmasında; günümüz seramik teknolojisinden yararlanılarak, toprağın doğadan alındığı hali ile astar üretiminde kullanılmasının araştırılması ve bu araştırma sonuçlarının sanatsal seramiğe uygulamasının gerçekleştirilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçtan yola çıkılarak, Konya yöresinden alınan üç farklı kil üzerinde çalışılmıştır. Killer pişme rengi beyaz olan düşük dereceli döküm çamuru ve kırmızı çamurdan yapılan plakalar üzerine astar şeklinde uygulanmıştır. Killere aynı zamanda %30- 60 arasında ergitici ilave edilerek bir miktar sırsı özellik kazanmaları sağlanmıştır. Astarlanan plakalar elektrikli fırın ortamında pişirilerek gözlenmiş, olumlu sonuç verenlere raku pişirimi ve sagar pişirimi teknikleri uygulanmıştır. Doku ve renk skalasını genişletmek amacıyla killere %1-3 arasında renklendirici oksit ilave edilmiş ve aynı pişirim şartlarında denenmiştir. Kullanılan killerden elde edilen verilerin sanatsal uygulamaları yapılmıştır. Çalışmanın sanatsal uygulama aşamasında biçimsel olarak kutu formundan hareketle yapılan soyutlamalarda, elde edilen renkli astarlarla formlara doku ve renk özellikleri kazandırılmıştır. Yapılan araştırma ve uygulamalar, mevcut bilimsel ve sanatsal kaynaklar ışığında yazılı ve görsel olarak sunulmuştur.
Giysi modasında dekonstrüksiyon kullanımının incelenmesi

Giysi modasında dekonstrüksiyon kullanımın incelenmesini temel alan bu araştırmada, tasarımın teori ile buluşma noktalarından biri olan dekontrüksiyon kullanımına ilişkin saptamalar yapılmaya çalışılmıştır. Çalışmada öncelikle felsefe içinden türemiş dekonstrüksiyon kavramı ve bu kavramı ortaya çıkaran Jacques Derrida'nın fikir ve görüşleri ayrıntıları incelenmiştir. Araştırmanın amacı giysi modasındaki dekonstrüksiyon uygulamalarını inceleyerek kullanımını belirlemektir. Bu doğrultuda dekonstrüksiyona öykünen tasarımcıların dekonstrüksiyon eğiliminde olduğu varsayılan tasarımlarından gerekli veriler elde edilmiştir. Bu veriler aracılığıyla Derrida'nın dekonstrüksiyon fikirleri özümsenerek giysi modasında nasıl yer edinebildiği kuramsal ve pratiksel olarak araştırılmıştır. Görsel analiz yönteminin kullanıldığı bu araştırmada, giysi modasında hangi uygulamaların dekonstrüksiyon kapsamında incelenebileceğine dair kategorilendirme yapılması ihtiyacı doğmuştur. Bu ihtiyacın doğma sebebi dekonstrüksiyon kavramının sınırsızlık içermesidir. Yapılan kategorilendirmenin ardından özgün bir görsel analiz formu oluşturulmuştur. Görsel analiz formu, dekonstrüktif giysinin görünüm özellikleri ve giysinin dekonstrüksiyon analizi adlı iki kategoriden oluşmaktadır. Giyside dekonstrüksiyon kullanımının belirlenmesi için seçilen görseller bu görsel analiz formunda değerlendirilmiştir. Bu değerlendirmeler araştırmanın bulgularını, kullanımına dair sayısal veriler ise araştırmanın sonuçlarını oluşturmaktadır. Bu araştırma, giysi modası alanında dekontrüksiyon kullanımının incelendiği ilk kapsamlı araştırma olması ve bundan sonraki araştırmalara ışık tutabilmesi bakımından önemlidir.
Tekstil yüzeylerde grafik tasarım uygulamaları

Teknolojideki gelişmeler doğrultusunda grafik tasarım disiplininin üretim alanlarına yeni araçlar ve ortamlar dahil olmakta ve iletişim olanakları da genişlemeye devam etmektedir. Günümüzde yaşanan bu yenilikler grafik tasarımı daha da önemli bir disiplin haline getirmektedir. Bugün baskı alanındaki yenilikler, bir düşünceyi ya da bir duyguyu ifade etmek için ürün oluşturan grafik tasarım disiplinin, tekstil yüzeyleri de etkili şekilde kullanan bir alan haline gelmesine olanak sağlamıştır. Çalışmanın birinci bölümünde, tezin konusu olan tekstil yüzeylerde grafik tasarım uygulamaları genel olarak ele alınmıştır. Tekstil kavramı, grafik tasarım alanındaki yenilikler ve tekstil yüzeylerin grafik tasarımdaki yeri hakkında kısaca bahsedilmiştir. Araştırmanın amacı, önemi ve sınırları doğrultusunda neler yapılacağı belirlenerek açıklanmıştır. Tez çalışmasının ikinci bölümünde, grafik tasarım disiplininin uygulama yüzeylerinden biri haline gelen tekstil alanı genel olarak ele alınmıştır. Öncelikle, tekstilin tanımı yapılıp, tekstil yüzeyler ve bu yüzeylerin oluşum sürecinden kısaca bahsedilmiştir. Tekstil yüzeylerin oluşum sürecinde yer alan malzemeler ve kullanılan teknikler örneklerle birlikte sunulup tekstil ürünleri ve kullanım alanları açıklanmıştır. Üçüncü bölümde, grafik tasarımın tanımı yapılarak grafik tasarım ilke ve elemanları örneklerle açıklanmıştır. Grafik tasarım disiplini içerisinde görsel oluşturma biçimlerinden birkaçı olan illüstrasyon, fotoğraf ve tipografi tekstil yüzeylerde grafik tasarım uygulama örnekleri ile birlikte incelenmiştir. Çalışmanın dördüncü bölümünde ise tez uygulamasının başlangıç noktası olan İskandinav ülkeleri, İskandinav tasarımı ve tarihçesi hakkında bilgi verilmiştir. Ayrıca İskandinav tasarımı ve grafik tasarım arasında ilişki özellikleriyle birlikte açıklanmıştır. Bu bilgiler doğrultusunda İskandinav tarzı iç mekanlara yönelik olarak gerçekleştirilen tekstil yüzeylerde grafik tasarım uygulamalarına yer verilmiştir. Araştırmalarda elde edilen veriler doğrultusunda örnek uygulamalar yapılmıştır.
Batı anlayışına dönük Türk resim sanatında doğa-insan ilişkisi ?

İBatı Anlayışına Dönük Türk Resim Sanatında Doğa-İnsan İlişkisi ? isimli bu eser metin çalışmasında, batı resim sanatı ile başlayarak günümüze kadar Türk Resim Sanatı içerisinde, sanatçılar ve eserleri üzerinden hareket edilerek doğa-insan ilişkisi irdelenmeye çalışıldı. Doğa ve insan olgusu anlam olarak irdelenip, batı resim sanatındaki belli başlı resim örnekleri, kuramlar ve fikirler çerçevesinde resim sanatının gelişimi bağlamında ele alınmıştır. Batı Anlayışına Dönük Türk Resim Sanatından önce minyatür sanatının belli başlı örneklerinde doğa-insan ilişkisine değinilmiş, sonrasında başlangıcından günümüze kadar kaynağını batıdan alan Türk Resim Sanatı, dönemler, gruplar, sanatçılar ve onların eserleri üzerinden irdelenmiştir. İnsanın gördüklerinden hareket ederek anlamaya çalıştığı doğa ve içindeki ben hiç bitmeyen, tüketilemeyen yeni tanımlarla geliştirilerek incelenmiş, sanat eserlerine de bu bakış açısıyla yaklaşılmıştır. Türk Resim Sanatı'nın bir bakıma kendisi yani temel sorunsalı olan doğa-insan ilişkisi batılılaşma öncesi ve sonrasında önemini hiç yitirmemiştir. Bu bağlamda bu çalışmada, resim yüzeyinde plastik değerlendirmelerin yanı sıra insana dair varlık ve anlam sorgulaması üzerinde durulup 'doğa-insan' kurgusunu oluşturan yaşama dair; 'din, gelenek, toplumsal yapı, coğrafya' gibi birçok etken ele alınmaya çalışılmıştır. Son bölümde, İsmail Tetikci'nin resimleri üzerinde durularak, geçmişşle bağları, düşünsel yapısı ve plastik kurguları göz önünde tutularak Doğa-İnsan ilişkisi değerlendirilmeye çalışılmıştır. Bütün çalışmanın başından beri irdelemeye çalıştığı doğa-insan ilişkisine dair çıkarımlar sonuç bölümünde belirtilmiştir.
Doğadan elde edilen doğal nesnelerin kil malzeme ile birlikte yeniden yorumlanması

1960'lı yıllarda kendini gösteren ve dünyada Arazi Sanatı, Toprak Sanatı, Doğa Sanatı, Yeryüzü Sanatı, Çevre Sanatı gibi kavramlarla bilinen, sanat oluşumu Yüksek Lisans Tezi olarak araştırılıp değerlendirilmesinin ardından yapılması planlanan çeşitli düzenleme uygulamalarıyla ele alınmıştır. Tezde, dünya'da ve Türkiye'de doğa içinde yapılmış olan sanatsal üretimler incelenmiştir. Tezin amacı, konu kapsamında doğadan elde edilen nesneleri kil malzeme ile yorumlayarak sanat yapıtına dönüştürmek ve galerilerin dışına çıkarak, doğal nesneleri ve üretilen formları kendi mekanlarında doğada sergilemektir. Tezin ilk bölümü olan giriş bölümünde çalışma hakkında genel bir bilgi aktarılmaya çalışılmıştır. İkinci bölümünde ele alınan konu, tarihsel bir düzen içinde incelenmiş, elde edilen bilgilere, öncü sanatçılara ve özgün eserlerine yer verilmiştir. Tezin üçüncü bölümünde, seramik malzeme hakkında bilgi verilmiştir. Tezin dördüncü bölümünde üretimlerini doğa, doğadaki oluşumlardan ilham alarak üreten, eserlerini doğada kısa süreli ya da uzun süreli sergileyen sanatçılar araştırılmıştır ve sanatsal üretimlerine yer verilmiştir. Tezin beşinci bölümünde yapılan araştırmaların ve incelemelerin ışığında, kişisel sanat çalışmalarının oluşum süreç, yorumlamalar ve çeşitli düzenleme çalışmaları yer almaktadır. Tezin altıncı bölümünü ise, çalışmaya genel bir bakış, uygulama esnasında kazanılanlar ve değerlendirmenin aktarılmaya çalışıldığı sonuç bölümü oluşturmaktadır.
Art Nouveau mimarisinde seramik malzeme kullanımı ve Antoni Gaudi

19. y. y. sonlarında ortaya çıkan Art Nouveau sanat akımının yaratıcıları, doğadan alınmış figürlerle bezeli sanat eserlerinde ve mimaride seramik malzeme kullanımına ağırlık verdiler. Akımın en önde gelen sanatçılarından biri olan Katalan mimar Antoni Gaudi, mimaride doğadan esinlenmenin en çarpıcı örneklerini vermiş ve yapıtlarında yoğun olarak seramik kullanmıştır. Bu çalışmada; Art Nouveau sanat akımının tarihsel gelişimi ve özellikleri, Türkiye'deki örnekleri; seramik malzemenin mimaride kullanımının tarihsel süreci ve Art Nouveau dönemindeki uygulamalar; Antoni Gaudi'nin yaşamı ve yapıtlarındaki seramik malzeme uygulamaları belgeler toplanarak ve eserler yerinde incelenerek araştırılmıştır. Aynı zamanda seramik malzemenin mimaride işlevsel ve dekoratif amaçlı kullanımının öneminin ve yapıta katkılarının Art Nouveau döneminde vurgulanmasının ve Gaudi'nin seramiğe verdiği önceliğin, seramik malzemenin sonraki yıllarda da mimaride ağılıklı olarak yer alışındaki etkisi ortaya konmuştur.
Çağdaş seramik sanatında ifadeci yaklaşımlar ve figüratif dışavurumculuk

İnsanlık tarihinin en eski ürünü olan seramik, yüzyıllar içinde gelişim göstererek evrensel bir dile sahip güçlü bir ifade aracı olmuştur. Tarihsel süreç içinde toplumların yaşama biçimlerini, kültürlerini etkilemiş ve kültürel olgulardan etkilenerek şekillenmiştir. Dolayısıyla seramik malzeme, her çağın sanat üretiminde özel bir alanda yer bulmuştur. Sanatın ne olduğu ya da olmadığı Antik Çağ'dan itibaren tartışılagelmektedir. Platon ile başlayan ve günümüzde yoğunlaşan bu tartışmalar aynı zamanda sanatın kuramsal söylemlerini doğurmuştur. Bu çalışmada, 'Dışavurumcu Sanat Kuramı' çerçevesinde çağdaş seramik sanatında figüratif dışavurumculuk incelenmektedir. Sanat eserinin subjektif görünüşleriyle ilgilenen 'Dışavurumcu Sanat Kuramı'nda sanat eserinin anlatımcı niteliği önem kazanmaktadır. Bu kurama göre sanat eseri, sanatçının duygularının bir yansımasıdır. Sanatı bilişsel, yaratıcı, tinsel bir edinim olarak gören Croce'ye göre sanatçı: İçindekileri dışa vuran, ifade eden kişidir. İfadeci yaklaşımlar çerçevesinde figüratif temalı eserlere yönelen bu çalışmada, Çağdaş Seramik Sanatı'nda figüratif ifadeci tavrın yeri amaçlı örnekleme yöntemi ile belirlenen sanat yapıtları üzerinden incelenmiştir. Araştırmanın son bölümünde kişisel yaratım sürecine değinilmiş, konu ile ilgi içerisinde üretmiş olduğum eserlerimin kuramsal temelleri metinleştirilmek istenmiştir.
Gender representation in the League of Legends

Video oyunları, 1990'lardan sonra gençler arasında popüler hale geldi. 2000'lerin başlarında çevrimiçi video oyunları, oyuncuların birbirleriyle etkileşim içerisinde olmasına olanak sağlaması nedeniyle, çevrimdışı video oyunları gölgede bıraktı. Amerikan oyun yayıncısı Riot Games'e ait olan League of Legends (2009), aylık 67 milyon aktif oyuncusuyla, resmi olarak dünyada en çok oynanan PC oyunudur (Riot Games, 2014; Tassi, 2014). Binlerce kişinin aynı anda internet üzerinden oynayabildiği oyun ücretsiz olarak piyasaya sürülmüştür. Video oyunları, erkek oyun tasarımcıları, yapımcılar, ve oyuncuların egemen olduğu bir çevrede gelişip popülerleşti. Bu sebeple, oyun piyasasının erkek oyuncuları kayırmaya yönelik eğilimi kaçınılmaz bir durumdur. Birçok oyun avatarlar aracılığıyla, gerçek hayattaki toplumsal cinsiyet rollerini oluşturmaya ve sürdürmeye katkı sağlamaktadır. Oyun dünyası özgür ve sanal bir dünya iken, oyuncuların ve yapımcıların gerçek hayattaki toplumsal cinsiyet rollerini niçin sanal hayatlarında dahi sürdürmeyi tercih ettiklerini anlamak önemlidir. Gençler ve yetişkinlerin büyük bir tabanına hitap eden League of Legends, oyun içerisindeki karakterleriyle toplumsal cinsiyet temsillerini dengede tutmaya çalışmaktadır. Binlerce kişinin aynı anda çevrimiçi olarak birlikte oynadığı oyunlarda oyuncular, genellikle oyun karakterinin cinsiyetini, ırkını ve sınıfını seçme şansına sahiptir. Fakat, League of Legends'da oyun karakterlerine cinsiyet ve yetenekleri zaten atanmış durumdadır. Oyun içerisinde erkek avatar egemenliğini büyük ölçüde azaltan League of Legends, kadın avatarların oyundaki sayısını arttırdı (Gameinfo. na. leagueoflegends. com, 2014). Bu tez, League of Legends'daki erkek ve kadın toplumsal cinsiyet temsillerini karşılaştırmakta ve analiz etmektedir. League of Legends'ın, toplumsal cinsiyet rollerinin temsilindeki değişime yönelik olumlu eğilimi, toplumun toplumsal cinsiyet rollerine bakışını zamanla değiştirebilir.
Seramik sanatında Sgraffito süslemeleri

İnsanoğlunun yerleşik hayata geçişi ile, farklı ihtiyaçların ortaya çıkması sonucu, biraz da tesadüfi olarak toprak; ilk kez pişirilerek seramik haline dönüştürülmüştür. Seramiğin bulunuşundan itibaren onu süsleme düşüncesi de var olmuştur. Çünkü, insan denilen yeryüzünün en akıllı canlısı kabul edilen varlık, her zaman güzel olana ilgi duymuş, sahip olduklarım güzelleştirme çabası vermiştir. Bu çaba sonucunda farklı süsleme yöntemleri gelişmiştir. Seramik süsleme yöntemlerinden biri de sgrafitodur. Sgrafito, ham, bisküvi, sırlı pişirimi yapılmış ürün üzerine uygulanan astar, boya, oksit ya da sırı alttaki bünye görünüp bir kontrastlık oluşturacak şekilde kazıma yöntemidir. Sgrafitonun seramikle buluşması, insanoğlunun güzele olan düşkünlüğünün sonucunda M Ö 3000'lerde başladığı belirtilmektedir. Üretilen formlar, uygulaması en kolay yöntemlerden biri kabul edilen sgrafito ile süslenerek estetik bir değer kazanmıştır. Seramiğin varoluşu ile neredeyse aynı tarihe sahip olan sgrafitonun bu sanat dalında dekoratif bir öğe olarak geçmişşten günümüze kadar geçirdiği evre, yapılan araştırmayla yeniden yorumlanarak değerlendirmeye alınmıştır. Bu amaçla araştırma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde sgrafitonun tanımı ve tarihsel gelişimi ele alınmıştır. İkinci bölümde yapım şekli anlatılmış, kullanılan malzeme ve aletler tanıtılmıştır. Üçüncü bölümde, günümüzde sgrafito, bu konu üzerine çalışan sanatçılar ve eserlerinden örnekler verilmiştir. Dördüncü bölümde ise, seramik yüzeyler üzerinde dekoratif bir öğe olarak sgrafito süsleme uygulamaları tarafımdan yapılmış ve bunlar yorumlanmıştır.