turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Fibromiyalji sendromlu kadın hastalarda hipermobilite ve yaşam kalitesi

Giriş ve Amaç: Fibromiyalji Sendromu, nedeni tam bilinmeyen, kronikyaygın ağrı, yorgunluk, uyku bozuklukları, kognitif disfonksiyon gibi birçoksemptomla karakterize kompleks bir hastalıktır. Hipermobilite, eklemlerin artmışhareket açıklığı ile karakterizedir ve kronik ağrı etyolojisinde önemli rol oynar. Bu çalışma ile fibromiyalji sendromlu hastalarda ve sağlıklı kontrollerde hipermobilitesıklığını belirlemek, hipermobilitenin fibromiyaljili hastalarda yaşam kalitesine etkisini araştırmak amaçlanmıştır. Materyal ve Metot: Çalışma grubumuzu Ankara Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon polikliniğine başvuran, 18-60 yaş aralığında fibromiyalji tanısı alan 50 gönüllü kadın hasta ve 50 sağlıklı kadın kontrololuşturdu. Fibromiyalji tanısı American Collage of Rheumatology 1990 ve 2010 sınıflama kriterlerine göre konuldu. Hastalar hipermobilite için Beighton skoru;yaşam kalitesi için Fibromiyalji Etki Anketi ile değerlendirildi. Bulgular: İki grup arasında yaş ve BMI skorları arasında anlamlı fark yoktu. Hastaların %16'sında FMS'ye eşlik eden hipermobilite bulundu. Fibromiyalji grubunun FEA skorları kontrol grubuna göre anlamlı yüksek bulundu. Fibromiyalji ve kontrol gruplarında hipermobilite oranları arasında anlamlı fark yoktu. FEA skoru hassas nokta sayısı, semptom şiddeti skalası ve VAS istirahat ile pozitif koreleydi. Tüm grupta Beighton skoru yaş ile negatif koreleydi. Fibromiyalji hastalarında hipermobilite olan ve olmayan hastaların yaşam kalitesi skorları arasında anlamlı fark yoktu. Sonuç: Fibromiyaljili hastalar ile sağlıklı kontroller arasında hipermobilite oranlarıbenzerdi. Hipermobilite ile fibromiyalji arasında bir ilişki saptanmamış olup, fibromiyalji hastalarında hipermobilitenin yaşam kalitesine anlamlı bir etkisi bulunamamıştır.
Kadınların evsel katı atıklar ile ilgili bilgi düzeyleri ile uygulamalarının saptanması ve bir eğitim modelinin uygulanması

Bu araştırma, kadınların evsel katı atıklar ile ilgili bilgi düzeyleri ile uygulamalarım saptamak ayrıca verilen eğitimin etkinliğini değerlendirmek amacıyla Ankara ilinin Kızılay semtindeki Belmek kurslarına devam eden 120 evli kadın üzerinde yürütülmüştür. Yüz yüze eğitim, el kitabı, yüz yüze eğitim ve el kitabı ayrıca kontrol grubu olmak üzere dört grubun her birine 30'ar kadın alınmıştır. Araştırmacı tarafından veri toplamak amacıyla geliştirilen görüşme formu, ön test olarak kullanılarak durum saptaması yapılmış ve bir eğitim programı hazırlanmıştır. Yüz yüze eğitim ve yüz yüze eğitim ile el kitabı verilen gruplara dört hafta boyunca evsel katı atıklar, çevre bilinci ile satın alma, evsel katı atıkların geri dönüşümü ve azaltılması, ambalaj malzemelerinin değerlendirilme şekli konularında eğitim verilmiş, el kitabı grubuna da bu konulan içeren el kitabı verilmiştir. Daha sonra, aynı görüşme formu son test olarak uygulanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde SPSS bilgisayar programından yararlanılmış; t-testi, korelasyon, varyans analizi uygulanmış, sayı ve yüzdeler verilmiştir. Gruplar arası farkın belirlenmesinde ise P<0. 05 önemlilik düzeyi kullanılmıştır. Kadınların %45.8'inin 45 ve üstü yaşta, %42.5'inin lise ve dengi okul mezunu olduğu ve %60.0'ının çalışmadığı, %94.4'ünün bir dernek veya vakfa üye olmadığı, %96.7'sinin ise çevre eğitimi almadığı saptanmıştır. Ayrıca ikamet ettikleri sokakta özel atık kumbarası bulunmayanların oranının %68. 1 olduğu belirlenmiştir. Araştırma sonuçları; tüm grupların ön test ve son test puanlan arasındaki farkın önemli olduğunu göstermiştir. Bununla birlikte; yüz yüze eğitim ve yüz yüze eğitim ile el kitabı verilen gruplann puanlannın diğer gruplardan daha fazla oranda önemli bulunduğu saptanmıştır. Kadınlara evsel katı atıklarla ilgili olarak verilecek eğitimde, görsel ve işitsel araçlann birlikte kullanılarak verilmesi önerilmektedir.
Alt sosyo-ekonomik düzeye sahip kadınların yoksullukla baş etme stratejileri ve yaşam mücadelesi üzerine nitel bir araştırma: Ümraniye örneği

Kadın, toplumsal yaşamdaki ikincil konumu nedeniyle ve bunun sonuçları ile birlikte birçok sorunla karşılaşmaktadır. Bu çalışmada, toplumsal cinsiyet bakış açısıyla kadınların yoksulluk deneyimleri, yoksulluktan nasıl etkilendikleri, nedenyoksulluğa düştükleri, yoksullukla baş etme stratejileri, kendilerine sunulan hizmetler hakkındaki farkındalık düzeyleri ve sunulan hizmetlerin yeterliliğine ilişkin görüşlerine yer vererek yoksulluğu nasıl deneyimlediklerini anlamak amaçlanmıştır. Kadınların yoksullukla baş ederken güçlü/güçsüz yönlerine değinilerek yoksulluk alanında sosyal hizmet perspektifiyle yürütülen çalışmalardagüçlendirme yaklaşımının uygulamadaki görünürlüğünü yansıtması açısından çalışmanın önemli olduğu düşünülmektedir. Çalışma nitel araştırma yöntemi ile yürütülmüş olup kartopu örnekleme yöntemi ile ulaşılan Ümraniye'de ikamet eden 20 yoksul kadın ile yüz yüze görüşmeler yapılmıştır. Çalışmada yukarıda belirtilen konular hakkında katılımcıların deneyimlerini ve algılarını ortaya koyabilmek için yarı-yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla derinlemesine mülakat yöntemi tercih edilmiştir. Çalışmanın sonucunda, kadınların yoksulluk olgusundan psiko-sosyal durumlarının oldukça etkilendiği, eğitime erişim ve istihdama katılımda ciddi sıkıntılar yaşadıkları, hemen hemen hepsinin çocuklarının yoksulluktan kurtulabilmesi adınaeğitimin gerekliliğine vurgu yapılmıştır. Görüşülen bireylerin çoğunda kendilerine ait bir gelirinin bulunmadığı, önemli bir bölümünün küçük yaşlarda evlendikleri ve bu konudaki kararda özgür olamadıkları, çoğunluğunun göç öyküsünün bulunduğu, geleceğe ilişkin bir planlarının olmadığı ve gelecek konusunda karamsar oldukları, yoksulluk nedeniyle sosyo-kültürel ihtiyaçların karşılanamadığı, yoksullukla baş etme stratejileri arasında çoğunlukla kamu kurumlarından yardım almak, ev içi üretim modelleri yanında merdiven ve ev temizliğine gitmek, tasarruf yapmak, öğün sayısını azaltmak, komşuda veya akrabada vakit geçirmek, marketlerden, pazarlardan, çöpten atık ürünler almak olduğu ulaşılan sonuçlardır.
Türkiye'de kadına yönelik aile içi şiddetle ilgili araştırmaların sistematik derlemesi

Bu çalışmanın temel amacı Türkiye'de kadına yönelik şiddetin boyutlarını gösterebilmek adına kadına yönelik şiddet alanında yapılmış çalışmaların değerlendirilmesidir. Çalışmanın çıkış noktası şiddet kavramını, onun nedenlerini ve etkilerini ele almak, hem Dünyada, hem de Türkiye'de kadına yönelik aile içi şiddet alanında yapılmış önemli ampirik çalışmaları incelemek ve kadına yönelik şiddetin yaygınlığını, risk faktörlerini ve kadınlar üzerindeki etkilerini açıklığa kavuşturmaktır. Çalışmada öncelikli olarak şiddetin ne olduğu, şiddetin nedenleri ve sonuçları açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmada varılan sonuçlar aşağıdaki gibidir:İlk olarak, Türkiye'de kadına yönelik şiddet alanında yapılmış çalışmalar kadına yönelik fiziksel şiddet yaygınlığının %9 ile %80 arasında, sözel şiddet yaygınlığının %32 ile %93 arasında, duygusal şiddet yaygınlığının %12 ile %89 arasında, cinsel şiddet yaygınlığının %2 ile %75 arasında, ekonomik şiddet yaygınlığının ise %3 ile %78 arasında değiştiğini ortaya koymaktadır. İkincisi, Türkiye'de kadına yönelik şiddetin nedenleri, risk faktörleri ve şiddetin kadınlar üzerindeki etkileri alanında yeterli bilimsel çalışmalar yoktur. Yapılan ampirik çalışmalar daha çok kadına yönelik şiddetin yaygınlığı alanındadır. Bunun yanı sıra, kadına yönelik şiddetin nedenleri konusunda yapılmış çalışmaların çoğunluğunda teorik arka planın olmaması ile birlikte, şiddeti açıklayan teoriler ele alınmamış, şiddetin nedenleri katılımcılarla yapılan anketler, sorulan sorular ile açıklanmaya çalışılmıştır. Dolayısı ile, bu çalışmalar kadına yönelik şiddetin nedenlerini, risk faktörlerini açıklamak ve kadına yönelik şiddeti önlemek için çalışmalar yapmak açısından yetersizdir. Son olarak, Türkiye'de kadına yönelik şiddet alanında yapılan çalışmalar sadece bir veya birkaç bölgede yapıldığından, elde edilen sonuçlar tüm ülke genelini temsil etme yeteneğine sahip değildir. Bu yüzden, Türkiye'de kadına yönelik şiddetle ilgili ülke genelini temsil edecek düzeyde daha fazla araştırmaların yürütülmesine ihtiyaç vardır.
İktisatta feminist bir bakış: 2000 sonrası dönemde kadın işgücünün ekonomideki yeri

Bu tezde kadın işgücünün değerlendirilmesine 'Feminist İktisat' aracılığı ile değinilmiştir. Çünkü Feminist iktisat, kadını ekonomide görünmez kılan görüşlerin aksine eril nitelikli tüm uygulamaları yeniden gözden geçirerek sadece erkeğin değil, sadece kadının da değil fakat kadının da dahil olduğu bir iktisat yaklaşımını savunmaktadır. Başta ana-akım iktisat ve diğer bilinen tüm iktisat yaklaşımlarında, kadın tecrübeleri çalışmalara yansımamış ve genellikle kadının dahil olmadığı ekonomi modelleri üzerinde durulmuştur. En eski tarihten günümüze dek kadının erkekten hep bir adım geride oluşu ve bunun sadece iktisatta değil diğer tüm alanlarda da zihinlere işlenmiş olması toplumsal cinsiyet algısına dayanmaktadır. Dolayısıyla 'Feminist İktisat''ın yanı sıra 'Feminizm''in doğuşu da önem arz etmektedir. Buradan hareketle ilk bölümde Feminizm'in ortaya çıkışıyla toplumda kadına ait geçmişşten günümüze tüm görüşlere değinilmiş olup, öncelikle kadının toplumdaki sosyal statüsü değerlendirilmiştir. Akabinde Feminist İktisat'ın ortaya çıkışı ve kapsamı işlenerek işgücünde akılcılığın yanı sıra, kadının duygusallığının da üzerinde durulduğu ikinci bölüm ele alınmıştır. Çalışmanın son bölümünde ise belirlenen dönemde kadın işgücünün Türkiye ekonomisindeki yerine sektörler ele alınarak istatistikler eşliğinde değinilmiş ve kadının ekonomiye dahil oluşundaki tüm etkenlere ilgili dönem içinde yer verilmeye çalışılmıştır.
Going public: Women s experience of everyday urban public space in Ankara across generations between the 1950s and the 1980s

Bu çalışmanın ana konusu, kadınların kentsel kamusal mekanlardaki gündelik hayatlarına odaklanarak, mekan ve toplumsal cinsiyet arasındaki ilişkilerin ortaya konmasıdır. Türkiyenin başkenti Ankara özelinde, kent gündelik hayatında kamusal mekanların kadınlar tarafından erişimine ve kullanımına ilişkin yapılan bu kapsamlı araştırmanın temel amacı, kadınların evin dışındaki dünyayı nasıl algıladıkları ve onunla nasıl ilişkilendiklerini anlamaktır. Çalışma ayrıca, kadınların kamusal mekan deneyimlerini nasıl yorumladıklarını ve nasıl anlattıklarını incelemektedir. Farklı kuşaktan kadınların gündelik hayatlarındaki mikro pratikler ve mikro hedefler incelenerek, Türkiye modernleşmesinin toplumsal cinsiyet ve mekan ilişkisi perspektifinden eleştirel bir irdelemesi yapılmıştır. Bu ampirik çalışma, kamusal mekanın kadınlar tarafından erişimine ve kullanımına ilişkin belirli kültürel normların ve pratiklerin kuşaktan kuşağa nasıl aktarıldığına ışık tutmaktadır. Çalışma temel olarak Türkiye modernleşme sürecinin olgunlaşma evresi sayılabilecek olan 1950 ile 1980 yılları arasındaki zaman dilimine odaklanmaktadır. En büyük hedeflerinden biri yeni laik rejime uygun olarak toplumda kadınların rollerini dönüştürmek olan Cumhuriyetçi modernleşme projesinin ortaya çıkışından hemen sonraki bu süreç, çalışmanın ana araştırma dönemidir. Ankaranın üç eski orta sınıf geleneksel mahallesinde, iki kuşaktan yirmi yedi kadınla görüşme yapılarak, belirtilen dönemde kadınların kentteki kamusal yaşantıya hangi faaliyetlerle katıldığı ve ne ölçüde katkıda bulunduğunun ortaya çıkarılması hedeflenmiştir. Bu bakımdan çalışma, Türkiye bağlamında kamusal mekanın tarihsel olarak inşa edilmesi ve şekillendirilmesinin toplumsal cinsiyet ilişkileri ile bağlantısını anlamak için kapsamlı bir çerçeve geliştirmeyi amaçlamaktadır.
İstanbul ili Halkalı yöresindeki kadınların gebelik ve doğuma ilişkin geleneksel inanç ve uygulamaları

7, ö Z ET Sağlık, toplumsal çevreden etkilenen bir olgudur. Bu yüzden toplumsal kültür, sağlığın dinamik etkeni olarak görülmektedir. Halkımızın kültüründen kaynaklanan geleneksel tıp uygulamaları oldukça zengindir. Bu uygulamaların bilinmesi ve tanınması, yararlı olanların desteklenmesi, zararlı olanların düzeltilmesi açısından oldukça önemlidir. Toplumun sağlık kültürünün öğrenilmesi, etkin sağlık eğitimi ve temel sağlık hizmeti sunulmasında, en büyük görev sağlık ekibine ve özellikle hemşireye düşmektedir. Çalışmamız, kadınlarımızın, gebelik, doğum ve doğum sonrası dönemine ilişkin geleneksel inanç ve uygulamalarının saptanması amacıyla planlanmıştır. Halkalı ve yöresinde oturan, ileri yaşlarda, çok doğum yapmış, sosyo-kültürel durumu düşük, bölgeye yakın yıllarda göç etmiş yüz denek materyelimizi oluşturmuştur. Kadınların demografik özellikleri jinekolojik ve obstetrik anam- nezi, gebelik, doğum ve doğum sonrası dönemlerine ilişkin geleneksel inanç ve uygulamaları ile ilgili veriler değerlendirilmiştir. Deneklerimiz genellikle 35 ve üzeri yaş grubunda ve okuma-yazma oranı düşüktür. Toplum sağlık düzeyini olumsuz etkileyen gebelik, doğum ve düşük oranının yüksekliği, erken evlenme gibi özelliklere sahip olan deneklerimizin büyük çoğunluğu evde, sağlıksız koşullarda ve ehil olmayan kişilerce doğurtulduğu saptanmıştır.
Ordu ilindeki kadın derneklerinin kadın sorunlarına bakışı: Kadına yönelik şiddet, çalışma yaşamı ve siyasal katılım

Bu tezin amacı kadın derneklerinin, kadın sorunlarından; şiddet, çalışma yaşamı ve siyasal katılıma nasıl yaklaştıklarını incelemektir. Çalışmada, kuramsal çerçeveyi feminizm oluşturmaktadır. Çalışma nitel bir araştırma özelliği taşımaktadır. Veri elde etme sürecinde görüşme tekniği kullanılmıştır. Ordu İlinde faaliyette bulunan ve araştırmaya katılmayı kabul eden 3 kadın derneğiyle görüşülmüştür. Bu dernekler; Eskad, Orkad ve Gül Sultan'dır. Her bir dernekten 8'er kadınla görüşme gerçekleştirilmiştir. Değerlendirmelerde tematik analiz tekniği kullanılmıştır. Seçilen yöntem gereği çalışmanın sonuçları temsiliyet iddiası taşımamaktadır. Gül Sultan dışındaki derneklerde kadına yönelik şiddetin sebebi 'ataerkillik ve 'ailede yetişme biçimi' olarak görülmektedir. Bu bağlamda Eskad ve Orkad derneklerinin üyeleri, radikal feminist savlarla örtüşür şekilde, ataerkil zihniyetin yeniden üretildiği ailede kadın emeğinin şiddet aracılığıyla denetim altında tutulduğu ve 'erkek devletin' kadını ceza sistemiyle korumadığı görüşüne katılmaktadır. Öte yandan radikal feministlerin tüm erkek egemen kurumlarla birlikte ailenin de yıkılmasını esas alan çözüm önerilerinin üyeler tarafından paylaşılmadığı belirtilmelidir. Eskad ve Orkad derneklerinin üyelerine göre kadınların çalışma yaşamına katılımı önündeki en önemli engellerden biri 'erkeğin paylaşmadığı ev işleri'dir. Bu noktada dernek üyelerinin, kadınının çalışmasıyla birlikte ev içindeki işlerin erkekle paylaşılması gerektiği yönündeki beklentileri liberal feminizmle örtüşmektedir. Bunun dışında iki derneğin 'ev işlerinin yardımcıyla çözülemeyeceği' yönündeki tespitleri sosyalist feminizmde de tartışılmaktadır. Ancak derneklerin, sosyalist feminizmin ev ve bakım işlerinin toplumsallaştırılmasını öngören çözümüne katılmadıklarını da not düşmek gerekir. Tüm derneklerden az sayıda üyenin, devletin kreş açması ve çalışan kadına doğum sonrası ücretli izin verilmesi gibi liberal feminist çözümleri dile getirdikleri tespit edilmiştir. Kadın derneklerinin tümü kadınların siyasal katılım sorununun sebeplerinin 'evi işleri ve koca baskısı' ile 'erkek egemen siyaset' olduğu görüşündedir. Derneklerin, ataerkil aile ideolojisinin kadınların kamusal yaşama çıkışını engellediği ve siyasete girebilmiş kadınların bile bu ideoloji içinde kalmaya zorlandıklarına yönelik görüşleri radikal feminist akımda yer bulmaktadır. Keza, derneklerin siyasette kadınların sayısal eşitliğinin sağlanmasına yönelik çözüm önerileri de liberal feminizmde görülmektedir. Ancak dernekler bunu yeterli görmemekte, siyaset kurumunun ataerkil zihniyetten temizlenmesinin gerekliliğine vurgu yapmaktadır. Eskad ve Orkad üyeleri siyasetteki kadınların erkeksi dili bırakmalarının önemine dikkat çekmiştir. Nitekim bu düşünce, radikal feminizmde de görülmektedir.
İslam Hukukunda kadınların siyasal hakları

113 Jüri: Prof. Dr. H. Ezber BODUR Yrd. Doç. Dr. Nuri KAHVECİ Yrd. Doç. Dr. İzzet SARGIN Hak ve hukuk kavranılan, toplumların kültürlerinden, sosyal yaşantılarından ve felsefelerinden etkilenerek gelişim göstermiştir. Geçmiş dönemlerde bu kavramların realiteye dönüştürülmesi sırasında 'cinsiyet ayrımı' önemli derecede etkin olmuş ve kadınların varlığı sürekli olarak göz ardı edilmiştir. Bu durum son zamanlarda feminizm akımının doğmasında etkin olmuştur. Böylece kadınlar, gerekli haklarını hem elde etmek hem de kullanmak için aktif hale gelme çabası içerisine girmişlerdir. Buna paralel olarak kadınların devletin bütün yapılanmalarında söz sahibi olmalarım sağlayan siyasal haklar alanında da gözle görülür bir gelişme kaydedilmiştir. Müslüman toplumların uygulamalarının aksine din olarak İslam ve doktrin olarak İslam hukukunda hakların edimi ve kazanımında ne erkek ne de kadın için bireysel ayrıcalıklar bulunmaktadır. Bilakis, hakları kullanmada ehliyet sahibi olma, temel şart olarak gösterilmekle birlikte insana hizmet edecek sosyal şartlardan hareketle toplum düzenini bozmayacak önemli kararlar alırken elbette yine toplumsal şartların oluşturduğu gerçeklerle hareket etme fikirlerin ortak paydası olmuştur. Dolayısıyla bundan ne kadm ne de erkek soyutlanabilir. Çünkü önemli olan, hukukun insana hizmet etmesi, insanın ise gerçek hukuku uygulatacak davranışlarla hukuka yön vermeye çalışmasıdır.
Ev kadınlarının yaşam doyumları ve eş-bağımlılık durumlarının incelenmesi

Ev Kadınlarının Yaşam Doyumları ve Eş-bağımlılık Durumlarının İncelenmesi Tanımlayıcı nitelikte olan bu araştırma, ev kadınlarının yaşam doyumları ve eş-bağımlılık durumlarını incelemek ve yaşam doyumu ve eş-bağımlılık arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma Kasım 2017 -Mart 2018 tarihleri arasında Ankara Altındağ Kadın Eğitim ve Kültür Merkezleri'nde kayıtlı, 18-65 yaş grubundaki ev kadınları ile yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini Gültepe, Plevne, Sakarya, Gülveren, Alemdağ, Hacılar Ankara Altındağ Kadın Eğitim ve Kültür Merkezleri'ne kayıtlı olan, anketleri doldurmalarına engel olacak herhangi bir sağlık sorunu olmayan, bekar olmayan ve araştırmaya katılmayı kabul eden 381 ev kadını oluşturmuştur. Veriler araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu, Yaşam Doyumu Ölçeği ve Eş-bağımlılık Belirleme Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde; her iki ölçek normal dağılım göstermediği için; Mann Whitney U ve Kruskal Wallis testleri kullanılmıştır. YDÖ ve EşBBÖ arasındaki ilişkiyi saptamak için Spearman Korelasyon analizi yapılmıştır. Araştırmada kadınların eğitim durumu, ön lisans ve üstü düzeyde ve sosyoekonomik durumu yüksek olanlarda, çocuk bakım ihtiyaç düzeyi orta olanlarda, eşi çalışan ve kamuda olanlarda, eşinin eğitim durumu ön lisans ve üstü düzeyde olanlarda, kendini fiziksel ve psikolojik olarak çok sağlıklı algılayanlarda, şu ana kadar psikolojik tedavi almayan kadınlarda, ev işlerine 4 saat ve daha az süre ayıranlarda, çevre ile ilişkilere 3 saat ve daha fazla süre ayıran kadınların yaşam doyumlarının daha yüksek olduğu saptanmıştır (p<0,05). Araştırmaya katılan ev kadınlarının 10 ve daha fazla yıldır evli olan, çocuk sahibi ve 3 ve daha fazla çocuğu olan, eşinin eğitimi okuryazar değil / okuryazar olan, kendini fiziksel ve psikolojik olarak biraz sağlıklı algılayan, şu ana kadar psikolojik tedavi alan, ev işlerine 5 saat ve daha fazla süre ve çevre ile ilişkilerine 3 saat ve daha fazla süre ayıran kadınların eş-bağımlılık puanlarının daha yüksek olduğu saptanmıştır (p<0,05). Kadınların yaşam doyumlarının ve eş-bağımlılık durumlarının orta düzeyde olduğu saptanmıştır (p<0,05). Yaşam doyumu ve eş-bağımlılık arasında negatif yönlü zayıf bir ilişki olduğu belirlenmiştir (p<0,05).
Hamilelerin ev ve aileye ilişkin sorumluluklarını yerine getirmede karşılaştıkları sorunların araştırılması

Bu araştırma, kadınların hamilelik döneminde değişen duygu ve davranışlarını, ev işlerini kolaylaştırmak için kullandıkları ev aletlerini, ev işlerinde destek aldığı kişileri ve çalışan hamile kadınların işlerinde, evlerinde ne kadar zorlandıklarını saptamak amacıyla planlanıp yürütülmüştür. Araştırma, Ankara ili Altındağ ilçesi Zekai Tahir Burak Kadın Sağlığı Araştırma ve Eğitim Hastanesine 2008 yılı içerisinde başvuran 400 hamile üzerinde yapılmıştır. Araştırma verileri hazırlanan anket formlarına bağlı kalınarak, hamile kadınlarla yüz yüze yapılan görüşmeler sonucunda toplanmıştır. Araştırmaya katılan hamile kadınlar, yaş grubu olarak en çok (%42.0) 24 yaş grubunda ve 26.3 yaş ortalamasındadırlar. Kadınlardan ilköğretim (%43.8) mezunu olanlar çoğunluktadır. Hamilelerden 2 yıl ve 2 yıldan daha az zamandır evli (%39.8) olanlardan, ilk hamilelikleri (%45.0) ve hamileliklerinin son trimesterende (%46.8) olanlar çoğunluktadır. Hamile kadınlar (n=400) arasında çalışanların (58) oranı yaklaşık %15 kadardır. Kadınların ailelerinin yarıya yakını (%40.3) 601 -1000TL arasında ve ortalama 1105 .8TL aylık aile gelirine sahiptir. Araştırma sonucuna göre; kadınların hamileliklerinin ilk trimesterende aşırı bulantı ve kusmaları, II. trimesterende ise düşük tehdidi olduğu zaman ev işlerinde desteğe ihtiyaçlarının arttığı saptanmış, yapılan istatistiksel araştırma sonucuna göre de aradaki farkın önemli olduğu tespit edilmiştir (p<.05). Hamile kadınlardan 31 yaş ve üzerinde olanların diğer yaş gruplarına (24 yaş ve 25-30 yaş) göre ev süpürmede ve yer silmede daha çok zorlandıkları belirlenmiştir, yapılan istatistiksel araştırma sonucuna göre de fark önemli bulunmuştur (p<.05). Kadınların hamileliklerinin son trimesterende ev süpürmede ve alışverişe çıkmada daha çok zorlandıkları saptanmıştır, bu dönemde görülen zorlanmalar anlamlı bulunmuştur (p<.05). Kadınların hamileliklerinin her üç trimesterlerinde de halı silmede ve kapı-pencere temizliğinde çok zorlandıkları tespit edilmiştir (p<.05). Yemek yapmada ise her üç trimesterde olanların yaklaşık yarısının zorlanmadığı fakat en fazla zorlanmaların ilk trimesterde olduğu görülmüştür, yapılan istatistiksel araştırma sonucuna göre de aradaki farkın önemli olduğu saptanmıştır (p<.05). Eşlerin hamilelik döneminde öncesine kıyasla eşlerine daha çok yardım ettikleri saptanmıştır. Bununla birlikte kadınlara hamilelik esnasında yükseköğretim mezunu eşlerin, ilköğretim ve ortaöğretim mezunu eşlerden daha fazla yardım ettikleri bulunmuştur. Araştırma sonucunda; kadınlar hamilelikleri süresinde çeşitli zorlanmalarla yüz yüze gelmekte ve eğitim düzeyi yüksek erkekler hamilelik döneminde eşlerine daha fazla destek olmaktadırlar.
Hak odaklı gazetecilik perspektifinden günlük gazetelerde kadının temsili

Medyada yer alan haberler incelendiğinde yapılan hataların genellikle insan haklarına yönelik olduğu görülmektedir. Bu durum gündelik dilimize yerleşmiş olan dilin ideolojik kullanımlarından kaynaklanmaktadır. Gazetecilerin günlük iş rutinleri içerisinde fark etmeden yaptıkları hatalar insan haklarını ihlal eder niteliktedir. Bu çalışma haberde yer alan hak ihlallerine göreceli olarak yeni bir kavram olan hak odaklı habercilik perspektifinden bakmaktadır. Tezin amacı, haberin seçimi ve sunumunda yer alan ideolojik temelleri biçimlendirip, ideoloji, söylem ve dil arasındaki bağı gözler önüne sererek bu kavramların, hak odaklı habercilik ve insan haklarının medyada temsili ile içselleştirilmesini sağlamaktır.