turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Düşsel mekanda peyzaj

İlkyaz Gürleşen Feyza, Düşsel Mekanda Peyzaj, Yüksek Lisans Sanat Eseri Raporu, Ankara, 2005 Düşsel mekanda peyzaj konulu bu yüksek lisans sanat eseri raporunda, peyzajdan yola çıkılarak resmin renk-çizgi-yüzey ilişkisi gibi problemlerine çözüm bulunması amaçlanmıştır. Bu doğrultuda oldukça zengin görsel veriler barındıran doğadan yararlanılmıştır. Doğadaki parçalanma, renk alanları, geometri, dağılım, denge ilişkileri resim dilinin olanaklarıyla çözümlenmeye çalışılmıştır. Giriş bölümünde, konunun seçiliş, ele almış nedenlerinden, çalışmaları oluşturma aşamasında yönlendirici unsurlardan, temel uyaranlardan bahsedilmiştir. Çözüm aranan sanatsal problemler doğrultusunda doğadan ne şekilde yararlanıldığı özetlenmiş ve doğanın çıkış alınması nedeniyle de manzara resim geleneği, başlangıcından günümüze özetlenmeye çalışılmıştır. Zaman içinde manzara geleneğinin geçirdiği süreç ve değişen manzara yorumlarından söz edilmiş, modern sanatla birlikte, önemli olanın dış dünyanın yüzeysel görüntüsü değil, onu oluşturan koşulların yani sanatın kendi iç dinamiklerinin önemli olduğu ifade edilmiştir. Rönesans'la çizgi, Cezanne ile renk perspektifinin bulunmasıyla farklı biçimlerde çözümlenen derinlik probleminden söz edilmiştir. Sanattaki hızlı değişimler ve deneysel çalışmalarla ortaya çıkan farklı manzara yorumlarına değinilmiştir. Birinci bölümde, batı resminde manzara geleneğinin oluşmaya başladığı 16. yüzyıldan modernizme kadar uzanan dönemde manzaranın ele alınış biçimleri ve değişim aşamaları irdelenmiştir. Giorgione'den Van Gogh'a manzara resminin geçirdiği değişiklikler üzerinde durulmuş, modernizmin oluşum süreci, özellikleri ile sanatçı-doğa ilişkisi ve resimde soyutlama konusu ele alınmıştır. İkinci bölümde sanat yapıtının içerdiği düşsellik ve modern sanat kapsamında düşsel manzara yorumlarındaki çeşitliliklere yer verilmiştir. 11 Üçüncü bölümde doğanın lirik anlatımı başlığı altında, geleneksel Çin ve Japon resminde manzara konusuna değinilmiştir. Dördüncü bölümde, resimde mekan oluşturma probleminde önemli rol oynayan derinlik ve perspektifin sanat tarihi sürecinde kullanım biçimleri konusunda açıklamalarda bulunulmuştur. Beşinci bölümde kişisel uygulama sürecinde resimsel mekan yaratımında yüzey derinliği probleminden bahsedilmiştir. Altıncı bölümde düşsel mekanda peyzaj konusu başlığı altında araştırma süresince karşılaşılan sorunlar ve çözümlemeleri, genel açıklamalardan sonra, uygulamalar kapsamında ayrıntılı olarak irdelenmiştir. Uygulamalı çalışmalarda doğa görünümlerinden yola çıkılarak oluşturulan düşsel manzara önerileri sunulmuştur. Ele alınan resimsel problemlere ilişkin çözümlemelere ulaşmak için benzer problemleri ele alan sanatçıların çalışmaları incelenmiş ve kişisel bir resim dili yaratılmaya çalışılmıştır. Sonuç bölümünde ise, doğa görünümlerinden yola çıkılarak çözüm aranılan mekan problemine ulaşmaya çalışırken varılan noktalar belirtilmiştir.
19. yüzyılda İngiliz kadın ressamların gözünden Osmanlı dünyası: VAM Searight koleksiyonu

Bu çalışma, çeşitli nedenlerle Doğu coğrafyasında bulunan İngiliz kadınların, Victoria & Albert Müzesi Searight Koleksiyonu'nda yer alan Doğu konulu resimleri üzerinden, kadınların Oryantalizmini, Doğu'ya ve Doğulu hemcinsine olan yaklaşımını ele almaktadır. Çalışmanın amacı, Searight Koleksiyonu öncelikli olmak üzere, kadın gezginlerin Doğu serüveninin izlerini sürmek, yerli halk ve kültürlerle olan ilişkisini belirlemek, bunların kadın belleğinin yazılı ve görsel kayıtları üzerindeki yansımalarına ışık tutmak, bunları veriler üzerinden belgelemek ve değerlendirmektir. Sanayileşme atılımlarıyla dünyanın en güçlü İmparatorluğu haline gelen 19. yüzyıl İngiltere'sine damgasını vuran romantizm ve Oryantalizm akımlarının etkisi, Doğu-Batı ilişkilerinin ve iki kültür arasındaki yakın temasın giderek artmasını ve bunları karşılamak üzere eserler üreten bir sanatçı grubunun oluşmasını beraberinde getirmiştir. Bir akım olmaktan çok, Doğu konulu olması bakımından ayrı bir kategoride yer alan ve zaman içinde kendine has özellikleriyle gelişim gösteren Oryantalist eserler, kimi zaman sanatçıların Doğu seyahati deneyimi olmaksızın hayali tasvirler üzerinden üretilen, belirli imgeler aracılığıyla yerel toplulukları hedef alan bir ötekileştirmenin ve ayrımcılığının hissedildiği örnekler olmuştur. Batılı hegemonyanın kurguladığı tasvirlerde durağan, bakımsız, sefil, vahşi, egzotik ve erotik imgeleriyle sunulan Doğu sahneleri, eril gözün bir yansıması olarak çeşitli biçimlerde varlığını göstermiştir. Doğu kadını da bu yerleşik anlayıştan payını alarak odalık figürlerinde, hamam sahnelerinde, köle pazarlarında, cariyelerin günlük yaşam sahnelerinde Batılı erkin bakış açısı üzerinden temsil edilen bir özellik kazanmış, 20. yüzyıla uzanan tarihi süreçte yerleşik bir imge haline gelmiştir. Çalışmada, geçmişşten beri Batılı erkek gezginlerin egemenlik alanı olan Doğu kentlerinde, 19. yüzyılın ortalarından itibaren kendine yer bulmaya başlayan Batı kadınının, bu Oryantalist geleneğe olan tavrı ve Doğulu hemcinsiyle olan ilişkisinin eserler üzerindeki yansımalarının belirlenmesine çalışılmıştır. Bu amaçla VAM'da eserleri olduğu tespit edilen kadın sanatçıların biyografileri, eğitimleri, seyahat metinlerinde neleri kayıt altına aldıkları, Doğu topraklarına geliş nedenleri ve eserlerine ilişkin detayları, dönemin siyasi ve kültürel koşulları göz önüne alınarak aydınlatılmaya çalışılmıştır.
Heykelde modüler kurgu ve arthropoda yorumları

Doga ve insan kültüründeki yerlerine bakıldıgında, modüler formların vearthropodanın çesitli benzerlikler içerdigi gözlemlenir. Bu benzerlikler gerek biçimsel, gerekse betimledikeri kavramsal özelliklerinden yola çıkılarak saptanabilir. Dogayı gözlemleyerek elde ettigi verilerle kültürünü biçimlendiren insan, bu iki farklı olgudan da esinlenerek, üretimlerinde kullanmıstır. Modüler formlar, dogada, mimaride ve sanatta, matematiksel altyapılarının sagladıgı ortaklıkla, benzerlik gösterirler. Modüler biçimler, iterasyona dayalı, geometrik, simetrik ve ritmikögeler olarak ele alındıgında, illüzyon yaratarak mekanik bir algılamaya yol açtıgı, dolayısıyla genelde sonsuzluk, hız ve hareket gibi süreklilik gerektiren kavramlarınbetimlenmesinde kullanıldıgı görülür. Klasik ve çagdas heykel uygulamalarında da bu kavramlar genelde modüler biçimlerle kurgulanır. Arthropodaya bakıldıgında da, benzer biçim ve kavram betimlemelerindekullanıldıkları göze çarpar. Biyolojik ve fizyolojik özellikleri incelendiginde, her ne kadar organik varlıklar olsalar da, genelde modüler görünümleri sayesinde mekaniketki yarattıkları gibi aynı zamanda sonsuzluk anlatımlarında da kullanıldıgıgözlemlenir. Sonuç olarak, modüler biçimlerin ve arthropodanın, mekanik etkilerdogrultusunda gösterdigi ortaklıkla insana uzak ve yabancı bir durus sergiledigisaptanabilir. Uygulamalarıma kaynaklık eden bu etkenler, günümüz heykel sanatında da benzer nitelikler içererek kurgulanmıstır.
Soyutlama, biçmbozma, başkalaşım ve eğretileme kavramlarının güzel sanatlar fakülteleri resim bölümü dersleri bağlamında incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, soyutlama, biçimbozma, başkalaşım ve eğretilemekavramlarının Güzel Sanatlar Fakülteleri Resim Bölümü lisans programlarındaişlenişine ilişkin görüşlerin belirlenmesidir. Bu niteliklerin belirlenmesi için Gazi Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi ve Marmara Güzel Sanatlar Fakültesi Resim Bölümü ders programlarında kavramların işlenişi incelenmiştir. İlgili kavramların işlenişindeki verimliliğinin tespit edilmesi amacıyla oluşturulan görüşme formu ile akademisyenlerin görüşleri saptanmaya çalışılmıştır. Bu araştırma, tarama yöntemi ile yapılmıştır. Yönteme ilişkin veriler, kaynak taraması ve bilgi toplama formları ile elde edilmiştir. Bu araştırmanın çalışma grubu, Gazi Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi, Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi ve Atılım Üniversitesi Güzel Sanatlar Tasarım ve Mimarlık Fakültesi'ndeki sanat eğitimcilerinden oluşmaktadır. Araştırmada, bilgi toplama formu ile elde edilen veriler, yüzde % ve frekans içeren betimsel istatistik tekniklerinden yararlanılarak analiz edilmiştir. Araştırma bulgularına bakıldığında; sanat eğitimcilerinin soyutlama, biçimbozma, başkalaşım ve eğretileme kavramlarını öğrenmenin, tartışmanın ve analiz etmenin sanat eğitiminde bireylerin estetik bakış açısını geliştireceğivkonusunda görüş birliği içinde oldukları gözlemlenmektedir. Sanat eğitimi alanöğrenci, gözlemi üzerinde düşünmeli, biçim araştırmaları yaparken de soyutlama, biçimbozma, başkalaşım ve eğretileme kavramlarından yararlanmalıdır. GSF Resim Bölümü lisans ders programlarının, öğrencilerin görsel biçimlendirme kavramlarını yeterli düzeyde anlayıp uygulamasına elverişli olmaması, ders içerik ve sürelerinin kısıtlılığı, atölyelerin fiziki ortamı ve kuramsalderslerdeki teknoloji kullanımının yetersizliği, ilgili kavramların işlenişini olumsuz yönde etkilemektedir. Öğretim elamanlarıyla yapılan görüşme sonuçları da bu görüşü desteklemektedir. Bu araştırma sonuçlarına göre, soyutlama, biçimbozma, başkalaşım ve eğretileme kavramlarının ders programlarında işlenişine, ortam boyutunun yeniden yapılanmasına, kavramlar işlenirken öğretim elamanları ve öğrencilerin tutumlarına yönelik öneriler getirilmiştir.
Yeniler Grubu Ressamları'nın resimlerindeki insan-doğa ilişkisi

Araştırmamız 1941- 1952 yılları arasında etkinlik göstermiş olan 'Yeniler Grubu' nu ve ressamlarının resimlerindeki insan-doğa ilişkisini konu almaktadır. Kapsamlı olarak üzerinde yoğunlaştığımız on bir sanatçının isimleri alfabetik sıraya göre şöyledir: 'Abidin Dino, Agop Arad, Avni Arbaş, Ferruh Başağa, Fethi Karakaş, Haşmet Akal, Mümtaz Yener, Nejad Melih Devrim, Nuri İyem, Selim Turan ve Turgut Atalay.' Cumhuriyet dönemi Türk resminde, özellikle erken dönemler için, devletin sanatçıyı koruyucu yöndeki desteği, bizim insanımızı yansıtmaya yönelik çabaların I özendirilmesi ve bir takım yurt gezilerinin düzenlenmesi doğrultusunda olmuştur. Çağdaş Türk Resim Sanatı tarihinde Grupların yeri ve önemi de yadsınmamalıdır. Zira, halkın sanat faaliyetleri ile yakından tanışması, sanatçının toplumdaki statüsünü kazanması, sanat faaliyetlerinin hareket kazanması, bir takım yeni akım ve tekniklerin yurda getirilmesi gibi önemli rolleri olmuştur. Sözünü ettiğimiz gruplardan birisi de 'Yeniler Grubu' dur. 1941'de kuruluşu ile toplumsal gerçekçi anlayışlarını, çoğunlukla figüratif ağırlıklı olan tüm resimlerinde vurgulanmışlardır. Bu tarihten sonra her yıl bir ya da iki sergi açmışlardır. Bu sergilerden çoğu basında, halk ve aydınlar arasında büyük ilgi uyandırmış, olumlu ve olumsuz pek çok eleştiri almıştır. Sanat etkinliklerini, başka grupların faaliyetlerine de katılarak sürdüren Yeniler Grubu, 1952'de dağılmıştır. Yeniler Grubu'nun ülkenıizin sanat yaşamına büyük katkıları olmuştur. Halkın beğenisine önem veren grup; onların yaşamının tüm gerçeklerini eserlerinde başarıyla yansıtmış, günümüz Türk resminin gelişimi açısından da önemli bir adım atmıştır. Onlarla ön plana çıkan toplumsal gerçekçi sanat yaklaşımında, sonraki yıllarda farklı gruplara ve sanatçılara birer çıkış noktası teşkil etmiştir. Kısacası Yeniler Grubu, Çağdaş Türk Resim Sanatı'na küçümsenemeyecek katkılar sağlanmış olarak, gruplar arasındaki yerini almıştır.
Anadolu seramiğinde kuş ögeleri

Tarih sahnesi boyunca olagan üstü bir yaratık olarak algılanan kus figürü, ilkel toplumların sembol ve değerlendirmelerinde, tanrısallık ve bagımsızlık kavramlarında, kutsal dogurganlık ve ruhun sembolü olarak algılanmıs ve totemlestirilmistir. Kusfigürü, gökyüzünü temsil eden, gelecekten haber getiren, ölen ruhları öte dünyayagötüren ve yeniden canlı olarak gökten asagı indiren, gökle yer arasında aracılık yapankutsal bir hayvan olarak kabul edilmistir. Anadolu sembolizminde ise; kus figürünün ayrıcalıklı bir yeri vardır. Bazensevgi ve sevgiliyi bazen de ölen kisinin ruhunu temsil eder. Kuvvet ve gücün sembolüolarak, gelecekten haber getiren ve ruhları öbür dünyaya götüren kutsal bir hayvan olarak algılanmıs ve ilk kez Anadolu yerlesim yerlerinden biri olan Çatalhöyükfresklerinde kullanılmıstır. Daha sonra da mühürlerde, seramik formlarda ve seramikçanak-çömlek bezemelerinde betimlenmistir. Anadolu Selçuklu sanatında ve Osmanlı sanatının çinilerinde ve seramiklerinde bolca kullanılmıstır. Çagdas seramik sanatında ise, kus figürü, birçok sanatçının kullanmaktan haz aldıgı bir hayvan olarakçalısmalarda betimlenmistir. Bu çalısma dört bölümden olusmaktadır. Birinci bölümde; Anadolu Seramigindekus figürünün anlamı, kinci bölümde; Tarih öncesi dönemlerde kus figürününbetimlenmesi, Üçüncü bölümde; Seramik Teknikleri, Anadolu Selçukluları ve Osmanlı dönemi seramik sanatında kus figürü kullanımı, Dördüncü bölümde ise; Seramik Sanatına genel bir bakıs ve Kus figürü kullanan bazı seramik sanatçıları incelenmistir
Endüstriyel üretim aşamasında STEAM uygulamaları örneği ve sofra seramiği alanında kullanımı

Günümüzde endüstriyel sektörlerdeki rekabet, küreselleşme ile birlikte artmıştır. Bu sektörlerden biri de sofra seramiği sektörüdür. Sofra seramiği üretimi yapan firmalar, ürettikleri ürünlerindeki farklılığı, kullandıkları masse ve sır hammaddeleri, teknolojik makinelerin olanakları, proses yöntemleri, form ve dekor tasarımlarındaki özgünlük ve sayısal hesaplamaları ile ortaya koymaktadır. Günümüzün en önemli konularından biri olduğu varsayılan STEAM, özellikle endüstriyel ürün üretimi sürecinde birçok disiplinin birbirini tamamlayacak şekilde uygulanması ile rekabetin, özgünlüğün, inovasyonun ve farklılığın önemine vurgu yapmaktadır. STEAM yaklaşımı birçok sektörde yararlanılan bir yaklaşım olmakla birlikte, sofra seramiği sektöründe nasıl uygulandığının araştırılması, bu çalışma kapsamında hazırlanan uygulama örnekleri sürecinin gözlenmesi, bu çalışmanın gerekçesini oluşturmuştur. Bu çalışmada genel tarama modellerinden ilgili literatürün incelenmesi ve nitel araştırma yöntemlerinden gözlem tekniğinden yararlanılmıştır. Araştırma kapsamında Kütahya ilinde bulunan Keramika firmasının sofra seramiği üretim yöntemleri gözlemlenmiş, dekor ve form tasarımları incelenmiştir. Araştırmada ürünlerin fikir aşamasından, üretim süreçlerine kadar geçen tüm süreçteki olgular, STEAM'ın bilimsel boyutunu; kullanılan malzemeler, ürün üretilmeden önce modellenmesi ile ilgili tüm süreçler ve sır gibi tüm unsurların teknoloji alanı ile ilgili olduğu; hem malzeme hem de üretimindeki araç ve gereçlerin kullanım sürecinin mühendislik alanı ile ilişkili olduğu; ürünlerin formları, renkleri, özgün yapısı, benzerlerinden farkı, çekiciliği ve dokusu ile ilgili olan tüm olguların sanat ile ilgili olduğu ve ürünlerin oran-orantıları, ergonomileri, kalınlık veya incelikleri, üretim sürecindeki diğer tüm mantıksal süreçlerin ise matematik alanı ile ilişkili olduğu anlaşılmıştır.
İstanbul bölgesi endemik bitkilerin araştırılması ve seramik yüzeylerde resimsel uygulamalar

İstanbul Bölgesi jeopolitik olarak oldukça önemli bir bölgede yer almaktadır. Bunun yanı sıra iki kıtada da yer alması özelliği taşıyan tek şehirdir. Avrupa ve Asya kıtalarının birleştiği noktadaki İstanbul'un özel bir yeri vardır. Bu sebepten dolayı bitki örtüsü oldukça çeşitlilik arz etmektedir. İstanbul'daki bitkileri incelediğimizde sayıca çok fazla olmasının dışında sadece İstanbul'a ait endemik bitkiler vardır. Ancak bilim insanları bu endemik bitkilerin birçoğunun zaman içinde kaybolduğu yakın bir gelecekte de bir kısmının yok olma tehlikesi ile karşı karşıya olduğunu söylemektedir.. Yıllarca insanlar yaşadığı coğrafyayı incelemiş ve doğadan beslenmiştir. Bu bazen kullandıkları kap kacaklarda şekillenmiş, resimlerde can bulmuş bazen de türkülerde yer almıştır. Bu yansıma sonucunda döneme ait bilgiler sonraki nesillere ulaşabilmiştir. Seramiğin geçmişşten günümüze bilgi aktarma da önemli bir yeri olduğu bilinmektedir. Nesli tükenmekte olan endemik bitkilerin yok olma tehlikesine sanatsal bir yaklaşımla dikkat çekip farkındalık oluşturmak ve bu endemik bitkileri tanıtmak amacı ile bir seramik sergi çalışması yapılmıştırBilimsel çalışmalarla tespit edilmiş olan 56 adet İstanbul endemik bitkisinin fotoğrafları incelenerek seramik formlar üzerine aktarılmıştır. 56 endemik bitkinin farklı açılardan resimlendiği seramik formlar bir düzenleme içerisinde sergilenmiştir. Günlük hayatta yanında geçilip dikkat edilmeyen bu bitkiler bir sergi salonu içerisinde izleyicilerle buluşturulmuştur.
Bir güncel sanat pratiği olarak ekolojik ve simgesel ifade biçimleri ışığında topografik değişimler

'Bir Güncel Sanat Pratiği Olarak Ekolojik ve Simgesel İfade Biçimleri Işığında Topografik Değişimler' başlıklı sanatta yeterlik sanat çalışması raporunda geçmişşten başlayarak, dünyamızın oluşumundan günümüze kadar hangi etkenler de varlık alanlarda meşruiyet bulduğunun sorgulaması yapılmıştır. Bu terimin özellikle mimariye bağlı olarak başlangıç göstermesinden sonra güncel sanat alanı ile bütünleşen, daha sonra doğayı simgesel bir bağlamda inceleyerek dünyadaki gelişmelere paralel bir biçimde nasıl bir değişim ve dönüşüm gösterdiği, özellikle aydınlanma çağından sonra modernizm ve postmodernizm ışığında gelişen teknolojiyle birlikte doğaya ve ekolojiye ait dinamikler ile bu kavramın yıllara göre değişen eklektik yapısında bu olguya ait yeni simgelemlerin ne olduğu ve eski simgelerle arasında ne gibi farklar bulunduğu da ayrıca ele alınmıştır. Bu bağlamda, çalışmanın birinci bölümünde, araştırmanın bazı temel kavramları üzerinde durulmuş olup topografiye bağlı doğa, ekolojizm, haritacılık ve simge kavramlarının başat tanımlamaları yapılmış ve bunların sanat alanı altında özellikle heykel plastiği ile nasıl bir birliktelik içinde olduğu irdelenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise Felsefi bir açıdan İnsanoğlu'nun Doğaya Hükmetme Serüveni'nin doğal ve güncel topografik simgelerle olan ilişkisinin yanında İslam Sanatında bu kavramın ne ölçüde yer aldığı ve bunların İslam coğrafyalarında nasıl bir varlık ve tefekkür alanına sahip olduğu araştırılmıştır. Buna ek olarak 1950 sonrası sanat oluşumları içerisinde topografya kavramının heykel ve simge ile olan ilişkisinin postmodernizmden başlayarak günümüzün melez, multidisiplinli yani post-postmodernist sanat uygulamalarına kadar değişen yapısında ne tür bileşkeleri içerdiği de ayrıca araştırılmıştır. Bu başlıklara ek olarak, Doğa kavramına bağlı olarak gelişen çoğulcu tanımın 19, 20 ve 21. yüzyıllardaki karşılığının birçok farklı disiplinde nasıl yer bulduğu da ayrı bir başlık altında incelenmiş olup; bu konuda gerek ulusal, gerek uluslararası alanda ün yapmış sanatçılardan söz edilmiş ve topografya, simge ve bu kavramlara bağıl olarak gelişen alanlarda doğrudan veya dolaylı olarak çalışmalar yapmış bazı sanatçılardan bahsedilmiş, bazıları ile röportajlar yapılmıştır. Çalışmanın üçüncü ve son bölümünde ise Araştırma ve Uygulamalar sürecinde yapılan çalışmaların doğa, topografya ve simge üçlemi içerisindeki bağının içsel ve düşünsel boyutu ön plana çıkarılmaya çalışılmıştır.
Anima: Media in bodily terms as a multi-sensory artwork

Bu tez 'Anima' adlı projenin yazınsal dile çevirsidir. Bunu yapmak adına projenin ardındaki düşünce ve süreçler, sanat tarihsel, kuramsal ve teknik olarak açığa çıkartılmıştır. Ayrıca, bir sanatçı ve Güzel Sanatlar Yüksek Lisansı yapan bir öğrenci olarak izleğimi ve konumumu ortaya koyar. Gözmerkezcilik kavramı dikkate alınarak, onun sanatta ve ortamların kullanımda soluklaşma yaratan bedensizleşmleri getirdiği savlanmıştır. Bu tartışmanın ardından, söz konusu bedensizleşmeler, beden, ortam/ortamlar kavram ve terimleri üzerinden tartışılmıştır. Bunun sonrasında, gözün diğer duyular ile bütüncül ve ortaklaşa çalışması ile oluşturulacak bedensel terimlerde kalan ortamlar fikri ortaya atılmıştır. Böyle bir sanat ve ortam kavrayışı üzerine oluşturulan yaklaşım ve Anima adlı yapıt, seçilmiş sanatçı ve yapıtlar ile karşılaştırılarak açıklanmıştır.
Cevahirname-i Nizami kitabında yer alan lüster reçetelerinin günümüz koşullarında uygulanması

''Değerli taş' anlamına da gelen 'cevher' ve bunun çokluğu 'cevahirin'' 'name' kelimesiyle birleşmesinden oluşan 'cevher name' veya 'cevahir-name' değerli taşlar hakkında yazılan kitaplara verilen isimdir. Bu eserler, genellikle değerli taşların nasıl meydana geldiklerini, nerelerde bulunduklarını, cinslerinin isimlerini, kıymetlerini, nasıl korunacaklarını, tıpta kullanılışlarını ve bunlara ilişkin diğer inanışları ortaya koyan ilmi ya da hurafe birçok bilgiyi içermektedirler. Kimi cevahirnamelerde madenler, süs eşyası olarak kullanılmayan diğer taşlar, taşlar gibi yararlarına inanılan bazı maddeler ve ıtırlar hakkında bilgi veren bölümlerin de yer aldığı görülmektedir. Muhammed İbn Abul Berekat Coheri Nişaburi tarafından 1195 yılında yazılmış olan Cevahirname-i Nizami kitabı, lakabı Nizami olan o dönemin vezirine hediye edildiği için kitaba Cevahirname-i Nizami denilmiştir. Cevahirname-i Nizami'nin günümüze ulaşan 5 adet el yazması nüsha, İraj Afshar'ın çabaları sonucunda belirlenmiş ve bu nüshaların karşılaştırmalı olarak incelemesi sonucunda, literatüre Cevahirname-i Nizami kitabının güncel bir basımı kazandırılmıştır. Kitabın güncel basımı İran'da bulunan Miras-i Mektup yayınevi tarafından 2004 yılında 2000 adet olarak yayımlanmıştır. Kitap 4 ayrı makaleden oluşmaktadır. Birinci bölümünde madenler ve bileşikler, ikinci bölümünde mücevherler ve taşlar, üçüncü bölümünde metaller, dördüncü bölümde ise seramik bölümü ile mineler ve televihat konularının anlatıldığı bölümdür. Cevahirname-i Nizami kitabını özel kılan ise seramik bölümü ile mineler ve televihat konularının anlatıldığı son bölümdür.''Cevahirname-i Nizami Kitabında Yer Alan Lüster Reçetelerinin Günümüz Koşullarında Uygulanması'' başlığı altında yapılan bu tez çalışmasında, kitapta yer alan seramik bölümü üzerine yapılan incelemeler ve araştırmalar ile o dönemin seramik teknolojisi hakkında veriler sunulmuştur. Seramik bölümü içerisinde geçen macun lüster reçeteleri ile ilgili bölüm üzerinde de analizler yapılmış, o dönemde kullanılan macun lüster reçeteleri bugünün koşullarında denenmiş ve başarılı olduğu düşünülen lüsterler elde edilmiştir. Bu anlamda 1195 yılında yazılmış fakat yeni gün yüzüne çıkmış olan ''Cevahirname-i Nizami'' kitabı, bu tez çalışması ile elde edilen veriler sayesinde hem geçmişş ile günümüz arasında bir köprü oluşturacağı, hem de seramik sanatı tarihine ve seramik sanatçılarına ışık tutacağı düşünülmektedir.