turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ardışık anaerobik hareket yatak biyoreaktör ve aerobik membran biyoreaktör kullanılarak gerçek tekstil atıksularının arıtılabilirliğinin araştırılması

Tekstil endüstrisi atıksuları dünyadaki en önemli endüstriyel kaynaklı atıksulardan birini oluşturmaktadır. Tekstil endüstrisinde oluşan atıksular genel olarak miktar ve bileşim yönünden oldukça değişkenlik göstermektedir. Karşılaşılan en büyük problem ise atıksuların yüksek miktarlarda renk içermesidir. Bu nedenle, günümüzde tekstil atıksularının arıtımı için birçok metot denenmektedir. Bu kapsamda bağlı büyüme biyofilm sistemlerinden biri olan geleneksel aktif çamur ve biyofilm prosesine dayalı olarak geliştirilen hareket yatak biyofilm reaktörü son derece etkili bir biyolojik arıtma işlemidir. HYBR prosesi son yıllarda farklı evsel ve endüstriyel atıksuların arıtımında etkili bir şekilde kullanılmaktadır. HYBR prosesinin genel işleyişi biyolojik reaktörde serbest halde hareket eden taşıyıcı materyal üzerinde sabit biyofilm büyümesidir. Bu tez çalışması kapsamında ardışık anaerobik hareket yatak biyoreaktör ve aerobik membran biyoreaktör kullanılarak Kahramanmaraş İskur Boya Tekstil ve Ticaret Sanayisinde üretilen atıksuyunun arıtılabilirlik çalışmaları gerçekleştirilmiştir. AnHYBR'de Kaldnes K1 taşıyıcı materyali kullanılırken AeMBR'da plaka membran kullanılmıştır. Çalışma iki aşamada gerçekleşmiştir. Çalışmanın ilk aşamasında AnHYBR çıkış atıksu AeMBR sistemine beslenmiştir ve AnHYBR 24 saatlik HRT ile işletilirken, AeMBR sistemi 48 saatlik HRT ile işletilmiştir. Çalışmanın ikinci aşamasında, anaerobik reaktör hacmi %40 Kaldnes K1 ile doldurulmuş ve hidrolik bekletme süresinin (24- 6 saat) sistem performansı üzerine etkisi araştırılmıştır. AeMBR çalışmalarında farklı hidrolik bekletme süreleri (48- 12 saat), farklı dur-kalk periyotları (5dk çalışma-1dk durma, 1 dk çalışma - 30 sn durma) ve toz aktif karbon kullanılarak anaerobik arıtım sonrası oluşan aromatik aminlerin giderimi ve membran performansı araştırılmıştır. Reaktör performansı toplam çözünmüş organik karbon, kimyasal oksijen ihtiyacı, renk, sülfat, pH, MLSS, ORP, SMP ve EPS, SEM-EDX ve akı-TMP ölçümleri ile değerlendirilmiştir. Çalışmanın birinci aşamasının sonuçlarına göre, AnHYBR en yüksek TÇOK, renk ve sülfat giderim verimleri sırasıyla %71, %79 ve %99 olarak belirlenirken AeMBR'ın renk giderimine katkısı olmadığı gözlemlenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde gerçekleşen artılabilirlik çalışmalarında AnHYBR'de TÇOK, renk ve sülfat giderim verimleri sırasıyla %45, %43 ve %71 olarak belirlenmiştir. AeMBR'a eklenilen PAC ilavesi ile en yüksek 12 saat HRT'de 16 LMH akı elde edilmiştir.
Linyit yakıtlı pilot termik santral için baca gazı emisyon azaltma seçeneklerinin yaşam döngüsü değerlendirmesi

Büyüyen dünya ekonomisi, nüfus artışı, sanayileşme ve kentleşme nedeniyle, doğal kaynaklara ve enerjiye olan talebi önemli ölçüde artmaktadır. Ülkemizde önemli yerli kaynaklardan biri olan linyit kömürü kullanımının, diğer fosil bazlı enerji kaynakları içerisinde devamlı ve güvenilir rolünü sürdürebilmesi için potansiyel çevresel etkilerinin azaltılması gerekmektedir. Bu çalışmada, linyit yakıtlı pilot bir termik santralin elektrik üretim aşamasının yaşam döngüsünü değerlendirmek için GaBi Education yazılımı ile CML 2001 etki değerlendirme metodu kullanılarak çevresel etki potansiyelleri altı kategoride değerlendirilmiştir. 1 kWsaat elektrik üretimi için; küresel ısınma potansiyeli 1,81 kg CO2 eşdeğeri, asidifikasyon potansiyeli 3,98 g SO2 eşdeğeri, ötrofikasyon potansiyeli 0,32 g fosfat eşdeğeri, fosil kaynaklar için abiyotik bozundurma potansiyeli 11,6 MJ, insan toksisite potansiyeli 30,2 g DCB eşdeğeri, fotokimyasal ozon oluşturma potansiyeli 0,18 g etilen eşdeğeri ve bulunmuştur. Pilot termik santralden kaynaklanan baca gazında bulunan SO2 miktarının azaltılmasına yönelik olası üç iyileştirme seçeneğinin etkileri ne düzeyde değiştireceği belirlenmiştir. GaBi YDD yazılımı ile yapılan sistem analizi sonuçlarına göre; 1. Seçenek olan 'baca gazı desülfürizasyon ünitelerinin iyileştirilmesi ile baca gazı SO2 emisyonu konsantrasyonunun %50 azaltılması' sonucu AP'de %27 ve FOOP'de %24 azaltım belirlenmiştir. 2. Seçenek olan 'baca gazı desülfürizasyon sistemi öncesi kuru sorbent enjeksiyonu prosesinin eklenmesi' ile AP'de %94, ÖP'de %22 ve FOOP'de %31 azaltma sağlanırken KIP'ta kuru sorbent olarak sodyum bikarbonat kullanımına bağlı olarak %3 artış olacağı tespit edilmiştir. 3. Seçenek olan 'kritikaltı pulverize kömür yakma sistemi yerine akışkan yatak teknolojisinin adaptasyonu' ile mevcut tesiste bulunan kazanlarla eşdeğer üretim kapasitesine sahip akışkan yataklı kazanlar için tam kapasite çalışma ile yakılan linyit miktarının azalmasına bağlı olarak ABP'de %23 ve KIP'de %19, emisyon değerlerinin düşüşü sonucu AP'de %94, İTP'de %2 ve FOOP'de %36 azaltım sağlanmıştır. Linyitin gelecekte enerji kaynakları arasında yerini koruması için bu tez kapsamında belirlenen ve diğer olası iyileştirme alternatiflerine geçişinin sağlanması için ilgili politika ve programların geliştirilmesi gerekmektedir.
İZAYDAŞ çevresindeki topraklarda PAH ve PCB'lerin incelenmesi

Bu çalışmada, İzmit Klinik ve Tehlikeli Atıkları Yakma ve Enerji Üretim Tesisi çevresi Ali Kahya bölgesinden yaklaşık 2,5 km yarıçaplı dairesel bir alanda örnekleme yapılmıştır. Koordinatları önceden belirlenen 1,25 km ve 2,5 km uzaklıktaki 5 cm ve 30 cm derinliklerden toplam 22 adet toprak numunesi alınmıştır. Alınan numunelerde ekstraksiyon işlemi yapılmıştır. Poliklorlu Bifeniller ve Poliaromatik Hidrokarbonların tayinleri Gaz Kromatografisi-Kütle Spektrometrisi ile incelenerek konsantrasyonları belirlenmiştir. PCB konsantrasyonun 2,5 km kuzey yönünde PCB 28'in 0,218 g/kg kuru ağ. ve PCB 101'in 0,493 g/kg kuru ağ., 1,25 km doğu yönünde ise PCB 194'ün 0, 213 g/kg kuru ağ.'da, PAH konsanrasyonunun 2,5 km batı yönündeki PAH türevlerinden Benzo antrasen 0,00232 g/kg kuru ağ. , Benzo floranten 1,02886 g/kg kuru ağ., Benzo floranten 0 ,20891 g/kg kuru ağ., benzo piren 0,00189 g/kg kuru ağ., dibenzo antrasen 0 ,00061 g/kg kuru ağ. sınır değerlerin üzerinde olduğu görülmüştür. Toprakta bulunan bu kirleticilerin konsantrasyonları Toprak Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği'ndeki sınır değerleri ile karşılaştırılmıştır.
Atıksu arıtma çamurlarından biyohidrojen elde edilme potansiyelinin değerlendirilmesi

Kentsel atıksu arıtma tesislerinde üretilen arıtma çamurunun, arıtımı ve bertarafı önemli bir çevresel problemdir. Kullanılmadan deşarj edilen bu biyokütle kalıntıları potansiyel bir enerji kaynağıdır. Ancak iyi bir yönetim olmadığı için önemli çevresel problemler yaratır. Son zamanlarda, anaerobik fermantasyonla hidrojen üretmek için çamur kullanımına odaklı bazı çalışmalar yapılmıştır. Bu çalışmada atıksu arıtma tesislerinden çıkan önemli bir atık türü olan atık aktif çamurdan, karanlık fermantasyonla hidrojen gazı üretimi araştırılmıştır. Kesikli sistem anaerobik fermantasyonda, pH ve sıcaklık parametreleri için optimum işletme koşulları belirlenmiştir. 45 1 C'de ve pH 5'de en iyi verimin alındığı görülmüştür. Atık çamur yapısında bulunan doğal mikroorganizmalarla optimum koşulların belirlenmesinin ardından, atık çamura yapılacak anaerobik aşılamanın etkisi araştırılmıştır. Ancak anaerobik kültür içinde bulunan mikroorganizmalar, yüksek miktarda metan üretimine neden olmuş ve hidrojen üretiminin inhibe olmasına yol açmıştır. 24 saat sonunda atık aktif çamurdan elde edilen verim 92894 mL/m 3 iken, aşılama sonrası verim Set 2'de 1803 mL/m3'e düşmüştür. Metanojenlerin etkisini ortadan kaldırmak için anaerobik kültüre ısıl ön işlem uygulandığında (Set 3), 24 saat sonunda elde edilen H2 verimi ise 61533 mL/m3'dür. Bu nedenle karanlık fermantasyon deneylerine aşılama yapılmadan devam edilmiştir. En son aşamada atık aktif çamurdan elde edilecek biyohidrojen üretimini geliştirmek ve atık çamurun çözünebilirliliğini artırmak için atık çamura altı farklı ön işlem metodu uygulanmıştır. Uygulanan tüm önişlemler, çamurun yapısında bulunan protein, karbonhidrat ve KOİ'nin çözünürlüğünü artırmıştır. En iyi çözünürlük değerleri, bazik ön işlem, ısıl ön işlem ve sterilizasyon uygulanan atık aktif çamur örneklerinde görülmüştür. Sadece asidik ve bazik ön işlem uygulanan reaktörlerde, kontrol reaktörüne kıyasla daha yüksek konsantrasyonda hidrojen gazı çıkışı olduğu gözlemlenmiştir. Bir günün sonunda işlem görmemiş atık çamurda okunan H2 değeri 53256 mL/m 3 iken, asidik ön işlem uygulamasından sonra 64806 mL/m3, bazik ön işlemde ise 77495 mL/m 3 olmuştur.
Endüstriyel atıksu arıtma tesisi arıtma çamurlarının reolojik özelliklerinin belirlenmesi

Tez çalışmasında endüstriyel atıksu arıtma tesisinden iki farklı mevsimde, tesisin iki farklı kademesinden alınan çamur numunelerinin reolojik özellikleri belirlenmiştir. Çamur numuneleri, kimyasal arıtma ünitelerini takiben aktif çamur prosesi ile işletilen Isparta Süleyman Demirel Organize Sanayi Bölgesi Atıksu Arıtma Tesisi'nden alınmıştır. Çalışmanın ilk aşamasında çamur numunelerinin fiziksel ve kimyasal özellikleri tespit edilmiş, ikinci aşamasında ise Brookfield DV-II+Pro viskozimetre cihazı ve Rheocalc V3 1.1 programı kullanılarak speed ramp mode'da numunelerin farklı kayma hızlarına karşılık kayma gerilmeleri ve viskoziteleri belirlenmiştir. Reolojik veriler, Power Law Modeline göre değerlendirilmiştir. Ekim ayında meyve suyu üretim tesisi kaynaklı atıksuyun arıtma tesisi prosesine dahil olması nedeniyle, inorganik kirlilik artış göstermiş ve ekim ayı AKM konsantrasyonları şubat ayına göre her iki çamur numunesinde de daha yüksek tespit edilmiştir. Hem kimyasal hem de biyolojik arıtma çamur numuneleri için artan kayma hızı ile görünür viskozite değerlerinin azaldığı, kayma geriliminin ise artış gösterdiği belirlenmiştir. Bütün numunelerde Power Law Modeli'ne göre akış davranış indeksi 1'den küçük olduğu belirlenmiştir. Katı madde konsantrasyonundaki artışla beraber akışkanlık katsayısı olan K değerinde de artış görülmüş, akış davranış indeksi ise azalmıştır. Çamur numunelerinden elde edilen görünür viskozite değerleri KAÇ EKİM > KAÇ ŞUBAT > BAÇ EKİM > BAÇ Şubat şeklindedir. Tüm numuneler Newtoniyen olmayan akış özelliğine sahip psödoplastik akış davranışı göstermiştir. Sonuç olarak, arıtma tesisi giriş atıksuyunda meydana gelecek mevsimsel değişimlerin tesis çamurunun reolojik özellikleri açısından etkili bir faktör olduğu tespit edilmiştir. Belirli mevsimlerde, giriş suyunun inorganik içeriğine ve çamurun reolojik özelliklerine göre ön arıtma prosesinde kimyasal değişikliğine gidilebilir ve çamurun viskozitesindeki artışlar kontrol altına alınabilir. Böylece çamur pompalarının daha verimli çalışması, arıza problemlerinin azaltılması ve iletim hatlarının korunması sağlanabilir.
Şehir merkezi ve il ölçeklerinde hava kalitesi tahmini için alan kullanımı regresyon modelleri geliştirilmesi: kütahya örneği

Hava kirliliği çalışmalarında adrese dayalı hava kalitesi değerlendirmeleri oldukça önemli bir yer tutmaktadır. Kirlilik seviyesi belirlenirken sınırlı sayıda ölçüm yapılabildiğinden diğer bölgelerdeki kirliliğin belirlenmesi için interpolasyon, AKR modelleme gibi çeşitli yöntemler kullanılmaktadır. Son yıllarda yapılan çalışmalarda AKR yöntemine ağırlık verildiği ve başarılı sonuçlar alınabildiği görülmüştür. Bu çalışmada, Kütahya ilinde gerçekleştirilen 1306F 272 no'lu Anadolu Üniversitesi Bilimsel Araştırma ve 112Y 305 no'lu TÜBİTAK projeleri kapsamında, proje çalışanları tarafından 2014 yılı yaz ve kış mevsimlerinde 106 noktada yapılan NO2 pasif örnekleme verileri ile 3 adet istasyon verisi kullanılmıştır. Model geliştirmede, her noktada bağımlı değişken olan NO2 seviyesi için; örnekleme noktalarının yollara olan en yakın mesafeleri, termik santrallere olan en yakın mesafeleri, diğer önemli nokta kaynaklara olan en yakın mesafeleri, nüfus yoğunluğu, yükseklik gibi bağımsız değişkenler belirlenmiştir. AKR modelleme yönteminin amacına uygun olarak başlangıçta belirlenen bağımsız değişkenlerin sayısı etki derecelerine göre azaltılıp kirliliğin en az sayıda değişkenle ilişkilendirilerek mekansal değerlendirme ve hava kalitesi tahmini yapılmaya çalışılmıştır. Analizler sonucunda kurulan modelde bağımsız değişken olarak yüksekliğin, örnekleme noktalarının devlet karayollarına ve termik santrallere olan en yakın mesafelerinin, 500 metre tampon bölge içinde kalan ana yolların uzunluklarının toplamının ve 200 metre tampon bölge içindeki toplam nüfusun kullanılabileceği görülmüştür. Yıllık ortalama olarak kurulan model, NO2 derişimlerinin belirlenen bağımsız değişkenlerle olan ilişkilerini %72 oranında açıklamıştır.
Ionic composition of precipitation in Marmaris station

Yağmur suyunun kimyasal bileşimi bir bölgeden diğerine kirletici taşınımının önemli bir göstergesidir. Kıyı alanlarında daha da önemlidir, çünkü ıslak kirleticilerin birikmesi deniz ortamında önemli bir kirlilik kaynağı olabilir. Bu çalışmada, Temmuz 2011 - Kasım 2016 tarihleri arasında Meteoroloji Genel Müdürlüğü tarafından yüksek rakımlı bir kırsal alanda yağmur örnekleri toplanmıştır. Örnekleme istasyonu, Marmaris Meteoroloji Radarı'na 1000 m. deniz seviyesi ve Marmaris'in 15 km kuzeyine bulunmaktadır. Toplanan örnekler, iyon kromatografısi ile ana iyonlar (SO42-, NO3-, NH4+, H+, Ca2+, Mg2+, K+ ve Na+) için analiz edildi. Çalışma süresi boyunca yaklaşık 300 örnek toplanmış ve analiz edilmiştir. Kalma süresi hesaplamaları, istasyonun batı Türkiye ve Balkan ülkelerindeki emisyonların etkisinde olduğunu gösterdi. Ortalama yağış suyu pH'ı, Türkiye'nin Akdeniz kıyılarındaki alkali topraklarda bol miktarda bulunan CaCO3'a atfedilebilecek olan, geniş nötrleşme olduğunu gösteren 6 .0'dır. Yağmur suyunun asitliğinin nötralizasyonu yaz döneminde neredeyse tamamlanmakta ve kışın toprağın yeniden süspansiyon haline gelmesi nedeniyle kışın azalmaktadır. İstasyonun yörüngeleri 5 kümeye ayrılır, 500 m'den daha düşük rakımlı yörünge bölümlerinin oturma süresi analizi, Türkiye'nin batı bölgelerinin, Balkan ülkelerinin, Ukrayna'nın ve Rusya'nın Karadeniz kıyılarının, Doğu Akdeniz'de yağmur suyunun bileşimini etkileyen potansiyel kaynak bölgeler olduğunu göstermiştir. Bu çalışmada ölçülen iyonların çoğu yaz mevsiminde daha yüksek konsantrasyonlara sahiptir. Pozitif matris faktoring modeli, iki antropojenik, bir deniz ve bir kabuksal faktör olarak tanımlanan dört faktör ortaya koydu. Yağmur suyundaki antropojenik bileşenlerin potansiyel kaynak bölgelerinin batı Ukrayna, Türkiye'nin Batı Karadeniz kıyıları, Balkan Ülkeleri, Kuzey Afrika ve Gürcistan olduğu tespit edildi.
The role of ozonation in sludge thickening by foam filtration and its cost analysis

Atık sulardan kaynaklanan çamurların uzaklaştırılması atıksu mühendisliği sahasının en zor ve en pahalı problemi olmaya devam etmektedir. Atıksu arıtma tesisleri, kullanılan sisteme göre ön çöktürme çamuru, aktif çamur, kimyasal çamur veya anaerobik çamur gibi farklı çamurlar üretmektedir. Bu artık çamurlar, uzaklaştırılmadan önce hacimlerininazaltılması ve stabilize hale getirilmesi gibi işlemlere tabi tutulmak zorundadırlar. Bunun için genellikle kullanılan yöntemler koşullandırmayla birleştirilmiş yoğunlaştırma vesusuzlaştırmadır. Çamur yoğunlaştırma ve susuzlaştırma ya büyük bir ilk yatırım ya da büyük bir yüzey alan gerektirmektedir. Bundan başka, mekanik ekipmanlar susuzlaştırma işleminden öncepolimer takviyesine ihtiyaç duymaktadırlar. Bu polimerler masrafı mekanikyoğunlaştırma ve susuzlaştırmayı ekonomik olmaktan uzaklaştırmaktadır. Bu çalışmada sünger filtre ile çamur yoğunlaştırma ve susuzlaştırmada ozonun etkisi araştırılmış olup bu sayede, çamuru yoğunlaştırmak su muhteviyatını mekanik aletlerkullanılmış gibi mümkün olmuş ve ayrıca maliyet analizi yapılmıştır. Polimer ilavesi ile daha yoğun ve daha susuz bir çamur elde etmek mümkündür ve bunun ilk yatırım maliyetiozonlama sistemine göre daha düşüktür. Fakat ozonun benzer etkiyi gösterdiği anlaşılmış olup, yaklaşık 10 yıl kadar bir süre sonra çamuru ozonlamanın daha ekonomik olacağı anlaşılmıştır. Çamuru ozonlamanın, filtrat üzerinde olumlu ve olumsuz etkileri olmuştur. Filtrattakikatı madde konsantrasyonu düşerken kimyasal oksijen ihtiyacı artmıştır fakat bu artış İSKİdeşarj limitlerini aşmamıştır.
Sulu çözeltilerden reaktif red 45 boyar maddesinin fenton, fenton benzeri ve elektro-fenton prosesleri ile arıtımının incelenmesi

Bu çalışmada azo boyar madde grubuna ait Reaktif Red 45 (RR45)tekstil boyar maddesinin Fenton, Fenton-benzeri ve Elektro-Fentonprosesleri ile parçalanabilirliği incelenmiştir. Bu boyar maddenin parçalanabilirliğini belirlerken renk ve KOİ parametreleri üzerinden değerlendirmeler yapılmıştır. Çalışmalarda boyar madde konsantrasyonu, H2O2 konsantrasyonu, Fe+2 ve Fe+3 konsantrasyonu, Akım şiddeti, pH, sıcaklık parametrelerinin etkisi araştırılmıştır. Fenton oksidasyonu ile yapılan çalışmalarda RR45 boyar maddesi için optimum şartlarda %99. 9 renk, %91. 1 KOİ giderim verimleri elde edilmiştir. Fenton-benzeri oksidasyonlarında optimum şartlarda giderim verimleri %98. 6 renk,%87. 6 KOİ olarak belirlenmiştir. Elektro-Fenton prosesleri ile yapılan çalışmalarda ise renk ve KOİ için optimum giderim verimleri sırasıyla %99. 8 ve %82. 8 olarak tespit edilmiştir. Fenton, Fenton-benzeri ve Elektro-Fentonproseslerinin üçünde de optimum pH=3 olarak belirlenmiştir.
Evaluation of the best management practices to control agricultural diffuse pollution in lake mogan watershed with swat model

Ankara ilinin Gölbaşı ilçesinde yer alan Mogan Gölü, Türkiye'nin en önemli sulak alanlarından bir tanesidir ve 1990 yılında Özel Çevre Koruma Bölgesi olarak ilan edilmiştir. Yarı kurak Mogan Gölü havzası toplam alanı 970 km2'dir ve havzanın yaklaşık %40'ında kuru tarım gerçekleştirilmektedir. Bu sebeple, tarımsal yayılı kirlilik havzada ciddi bir sorundur. Bu tez kapsamında, farklı tarımsal en iyi yönetim uygulamalarının sediman, toplam azot ve toplam fosfor yükleri üzerindeki etkisi Soil and Water Assessment Tool modeli kullanılarak değerlendirilmiştir. SWAT modelini oluşturmak için meteorolojik veriler, sayısal yükseklik modeli, arazi kullanımı/arazi örtüsü haritası, toprak özellikleri ve tarımsal uygulamalar hakkında bilgiye ihtiyaç duyulmaktadır. Model, Yavrucak izleme istasyonundan elde edilen aylık veriler (2007 2010) ile SWAT-CUP kullanılarak debi, azot ve fosfor için kalibre edilmiştir. Model doğrulaması, Sukesen izleme istasyonunda kalibrasyon ile aynı zaman periyodunda gerçekleştirilmiştir. Kalibre edilmiş ve doğrulanmış model kullanılarak 11 farklı tarımsal iyi yönetim uygulaması senaryosu geliştirilmiştir. Kirletici yüklerinin azaltılması açısından en etkili senaryo %30 gübre azaltımı, toprak işlemesiz tarım ve teraslama uygulamalarının kombine edildiği senaryo olmuştur. Bu çalışma karar vericilerin Mogan ve Mogan'a benzer özellikler gösteren diğer havzalarda en verimli iyi yönetim uygulamalarını belirlemesinde ve sürdürülebilir havza yönetimi planları geliştirmesinde yardımcı olmayı amaçlamıştır.
Agricultural reuse of water and nutrients from wastewater treatment in Izmir region

Hızlı kentleşme ve nüfus artışı su kaynakları yönetiminde büyük bir tehlike oluşturmaktadır. Kentsel bölgelerden kaynaklanan atıksular konvansiyonel olmayan bir kaynak olduğundan, atıksuların yeniden kullanımı sürdürülebilir bir su yönetimi yaklaşımı olarak tanımlanmaktadır. Bu araştırma İzmir bölgesinde atıksuların yeniden kullanımı için gerekli olan teknolojilerinin potansiyeli ve uygulanabilirliği; özellikle de tarımsal amaçla geri kullanımına odaklanılmiştir. Bu amaçla kalitatif ve kantitatif tarimsal su ihtiyaci dikkate alınmıştır. Bu tez atıksuyun yeniden kullanılmasını planlayan bir model ve optimizasyon yöntemi sunmaktadır. Sunulan bu çalışmada atıksu arıtma teknolojileri ve bununla birlikte çalışılan bölgenin tarımsal su ihtiyaci dikkate alınmıştır. Model su kalitesi, atıksu arıtımı ve deşarjı göz önüne alarak geliştirilmiştir. Kullanım amacı tarımsal sulamaya yönelik olarak mevcut atıksu arıtma tesislerini geliştirmek veya yeni atıksu arıtma tesisleri tasarlamaktır. Model aynı zamanda arıtma teknolojilerini tasarım ve maliyet açısından da karşılaştırma olanağı sağlamaktadır. Modelin kullanımını ve tarımsal sulama için gerçekleştirilen optimizasyon sonuçlarını göstermek için üç adet örnek çalışma sunulmuştur
Balık yetiştiriciliği atıksularının akuaponik tekniği ile arıtılabilirliğinin incelenmesi

Su kirliliğinin sebeplerinden birisi olarak sayılan su ürünleri yetiştiriciliği tesislerinin çıkış suları, ülkemizdeki su kaynaklarını kirleten unsurlardan bir tanesidir. Buna benzer şekilde tarımsal faaliyetlerde kullanılan gübreler, balık yetiştiriciliğinde olduğu gibi alıcı ortamlara azot ve fosfor yükleyerek benzer bir kirliliğe sebebiyet vermektedir. Bu sistemler de su kaynaklarının düzgün kullanımı, bilinçli gıda üretimi ve canlı yetiştiriciliğini de beraberinde getirmektedir. Bu yüzden, akuaponik sistemler farklı bir tarım yöntemi olarak son zamanlarda Dünya'da ve Türkiye'de oldukça popülerlik kazanmaya başlamıştır. Bu tez çalışmasında laboratuvar ortamında ve kapalı bir alanda pilot bir akuaponik sitem kurulmuş ve deneysel parametreler araştırılmıştır. Kurulan akuaponik pilot sisteminde, tilapia olarak bilinen balık ve kıvırcık marul bitkisi gelişimi incelenmiştir. Sistem paralel ve eş zamanlı olarak iki farklı şekilde çalıştırılmıştır. Bu sistemlerden bir tanesinde diğerinden farklı olarak bir adsorpsiyon ünitesi ilave edilmiştir. Her iki sistemde de sudaki besin elementleri değişkenlerine bağlı olarak balıklarda yem değerlendirme ve büyüme performansları ile marul bitkisinde kök ve gövde gelişimleri incelenmiştir. Deneme süresince her iki sistem için farklı tanklardan alınan numunelerde suyun fiziko-kimyasal parametreleri, tankların giriş ve çıkışlarından alınan numunelerde amonyum azotu (NH4-N), nitrit azotu (NO2-N), nitrat azotu (NO3-N), fosfat (PO4) miktarlarına bakılarak iki sistem karşılaştırılmıştır. Adsorpsiyonlu sistemde amonyum azotu (NH4-N), nitrit azotu (NO2-N), nitrat azotu (NO3-N) ve fosfat (PO4) miktarlarının giriş ve çıkış ortalama değerleri sırasıyla giriş için 0 ,18, 0 ,05, 2,49 ve 4,5 mg/L, çıkış için 0 ,09, 0 ,05, 2,7, 9,48 mg/L olarak bulunmuştur. Adsorpsiyonsuz sistemin amonyum azotu (NH4-N), nitrit azotu (NO2-N), nitrat azotu (NO3-N), fosfat (PO4) miktarları giriş ve çıkış ortalama değerleri ise sırasıyla giriş için; 0 ,38, 0 ,04, 2,7 ve 3,01 mg/L, çıkış için; 0 ,14, 0 ,03, 2,32 ve 2,8 mg/L olarak bulunmuştur. Bulunan değerlerin benzer çalışmalarla literatür karşılaştırması yapılmıştır. Kıvırcık marul tohumları süngerlere delik açılarak sisteme koyulmuş ve 15 gün adaptasyon sürecinden sonra filizlenen tohumlar viyollere alınıp sistem 15 hafta süreyle çalıştırılmıştır. Deneme başlangıcında her iki sistem için 660 g balık yoğunluğu ile başlanmış ve deneme sonunda her iki sistemde de 2,180 kg balık ağırlığına ulaşılmıştır. 15 haftalık periyot sonunda marulların toplam ağırlığı adsorpsiyonsuz sistemde deneme sonunda 1,400 kg'a, adsorpsiyon ünitesi olan sistemde ise 1,420 kg'a ulaşmıştır. Fiziko-kimyasal ve kimyasal parametreleri ölçülen sistemlerin akuaponik sistemlerde yetiştirilen balık ve bitki için optimum aralıklara uygun olduğu tespit edilmiştir.