turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Cam elyaf takviyeli polyester atıklarının farklı yöntemlerle değerlendirilmesi

Bu tezde, giderek artan cam elyaf katkılı polyester atıklarının değerlendirilmesi hedeflenmiştir. Tez çalışması, CTP atıklarının Çok Ölçütlü Karar Verme Teknikleri ile karşılaştırılması, en uygun yöntemin örnek atık üzerinde uygulanması, elde edilen yan ürünler ile yeni ürün eldesi ve atıktan elde edilen ürünün fiziksel özelliklerinin testi olmak üzere dört aşamadan oluşmaktadır. Çalışmanın ilk aşamasında CTP atıkları için uygulanan mekanik geri dönüşüm, yakma, piroliz ve kimyasal geri dönüşüm alternatifleri bir MCDM yöntemi olan Analitik Serim Süreci ile karşılaştırılmış ve CTP atığının değerlendirilmesi için piroliz en uygun yöntem olarak belirlenmiştir. CTP atığı 400, 500 ve 600 C sıcaklıklarda piroliz işlemine tabi tutularak, ürün karakterizasyonları gerçekleştirilmiştir. Piroliz sonucu oluşan katı ürünlerden cam elyaf elde edilmiş ve el yatırması yöntemiyle yeni CTP ürünler üretilmiştir. Elde edilen ürünlerde çekme mukaveeti testleri gerçekleştirilmiş ve piroliz sonrası elde edilen cam elyafın, polyester reçinenin çekme mukaveetini yaklaşık %43 oranında arttırdığı tespit edilmiştir.
Elucidation of ammonia inhibition in anaerobic treatment process by using 16S rRNA/DNA based microbial identification techniques

Yüksek amonyak ihtiva eden bir katı atık depo sahası sızıntı suyu 1000 günden fazla bir süreyle yukarı akışlı çamur yatağı ve hibrit olarak dizayn edilen iki laboratuar ölçekli anaerobik reaktörde arıtılmıştır. Serbest amonyak konsantrasyonunu inhibisyon seviyesinin altında tutmak için girişte pH 4.5' e ayarlanmış ve her iki reaktörde de %90'nm üzerinde KOİ giderimi gerçekleştirilmiştir. Ancak, pH ayarlamasından vazgeçilince, birçok defa ciddi serbest amonyak inhibisyonları görülmüştür. İnhibisyon olayını daha net açıklayabilmek için, yüksek amonyak konsantrasyonunun reaktör performansı üzerindeki etkileri, 16S rRNA/DNA bazlı FISH, DGGE, klonlama ve DNA dizi analizi teknikleri kullanılarak tespit edilen metanojen dağılımı ile ilişkilendirilmiştir. Ancak, sızıntı suyu kompozisyonundaki ani ve beklenmedik dalgalanmalar sonuçların yorumlanmasında karmaşıklığa sebep olmuştur. Bu problemi ortadan kaldırmak için, farklı çamurlar ile aşılanan laboratuar ölçekli beş anaerobik reaktör 450 gün boyunca sabit KOİ yükü ve kademeli olarak 1000 mg/l'den 6000 mg/l'ye kadar artırılan toplam amonyak konsantrasyonu altında işletilmiştir. Yükselen toplam amonyak miktarına paralel olarak serbest amonyak azotu 50 mg/l'den 750 mg/l'ye kadar yükselmiştir. Aşamalı adaptasyon sonrası %77 ile % 90 arasında değişen yüksek sayılabilecek KOİ giderimleri elde edilmiştir. SAN 100 mg/P yi aşınca aşı çamurlarında baskın olarak bulanan Methanosaeta türleri Meihanosarcina türleri ile yer değiştirmiştir. SAN miktarı daha da arttıkça, tür dağılımında başka belirgin bir değişim meydana gelmemiş, tekli yuvarlak yapıda bulunan Methanosarcina hücreleri çok hücreli dayanıklı yapılar oluşturmuştur. Fakat, SAN seviyesi 600 mg/Pyi aşınca ise, Methanosarcina kümelerinin dağıldığı gözlenmiştir. Bilakis R4, aşı çamurundan gelen inorganik partiküllerin Methanosarcina kümelerinin tutunması için uygun bir ortam sağlaması sayesinde, 750 mg/1 SAN seviyesine bile dayanabilmiştir.
Monitoring of changes in methanogenic populations during operation of anaerobic reactors with molecular biology tools

ANAEROBİK REAKTÖRLERİN İŞLETİLMESİ SIRASINDA METANOJENİK POPULASYONDAKİ DEĞİŞİMİN MOLEKÜLER BİYOLOJİ TEKNİKLERİ İLE İZLENMESİ Bu çalışmada, üç farklı laboratuar ölçekli anaerobik reaktör, yukarı akışlı çamur yatağı, anaerobik filtre ve hibrit reaktör, yüksek amonyak ihtiva eden sızıntı suyu ile 1000 günden fazla süre beslenmiştir. Serbest amonyak konsantrasyonu inhibisyon seviyesine ulaşmadığı sürece, her üç reaktörde de benzer performanslar gözlenmiştir. Sonuçlar anaerobik filtre veya hibrit reaktör' ün yüksek amonyak konsantrasyonlarında sızıntı suyunu başarıyla arıtabildiğim göstermektedir. Yukarı akışlı çamur yatağı serbest amonyak ve organik yük artışlarına karşı en duyarlı reaktör tipidir. Ham sızıntı suyunun pFFı 175- 860 günleri arasında serbest amonyak inhibisyonunun metanojenler üzerindeki etkisini engellemek için düşürülmüştür. DGGE ve FISH metotları aynı sızıntı suyunu arıtan üç farklı anaerobik reaktörden alman çamur numunelerindeki mikrobiyolojik popülasyonun tanımlanmasında kullanılmıştır. Moleküler tekniklerden elde edilen bulgular, aynı sızıntı suyu ile uzun süreli beslenen reaktörlerde reaktör konfıgürasyonunun mikroorganizma türlerinin dağılımı üzerinde etkisi olmadığını göstermektedir. DGGE sonuçları bakteri ve archaea topluluklarının yapısının tüm reaktörlerde aynı olduğunu göstermiştir. Bir diğer manada, aynı sızıntı suyu ile uzun süreli beslenen reaktörlerde, reaktör konfıgürasyonunun mikroorganizmalar üzerinde önemli bir etkisinin olmadığını gösterilmiştir. Sonuçlar aşı çamurundaki metanojenik türlerin reaktörlerde tutunamayıp kaybolduğunu yerine büyük ihtimalle ham sızıntı suyu ile gelen türlerin dominant olduğunu göstermiştir. FISH deneyleri sonucunda reaktörlerde, archaea türlerinin bakterilere karşı daha baskın, asetoklastik metanojenler arasında ise Methanosaeta'nm Methanosarcina'ya karşı daha baskın olduğu gözlenmiştir. Reaktör yüksekliği boyunca alman numunelerde de benzer sonuçlar gözlenmiştir. II
Mersin körfezindeki deniz suyu kalitesinin istatistiksel olarak incelenmesi ve uydu verilerinin değerlendirilmesi

Üç tarafı denizlerle çevrili olan ülkemizin, mevcut deniz kaynaklarını akılcı ve sürdürülebilir bir yöntemle kullanabilmesi, sosyo-ekonomik kalkınma açısından çok önemlidir. Denizlerimizi sahiplenmenin ve onlardan doğru şekilde yararlanmanın en önemli aşaması ise batimetrik ve oşinografik özelliklerinin iyi tanımlanmasının yanı sıra, kirlilik yükünün de çok iyi analiz edilmesidir. Bununla birlikte, ülkemizin taraf olduğu Barselona Sözleşmesi ve Bükreş Sözleşmesi gibi uluslararası sözleşmeler ve bu sözleşmelere Avrupa Birliği'nin yürürlüğe koyduğu direktiflerde atıfta bulunması, yaptırımları açısından izleme çalışmalarının önemini daha da arttırmaktadır. Öte yandan, ülkemizdeki deniz çevresi izleme çalışmaları farklı kurumlar tarafından dağınık halde yapılmakta ve izleme sonuçları yasa koyucular ve uygulayıcılar tarafından etkin olarak değerlendirilememektedir. Bu tez çalışmasında, Akdeniz'de Uzun Süreli Kirlilik İzleme Projesi kapsamında Mersin Körfezi deniz suyunun çeşitli yerlerinden ve derinliklerinden elde edilen veri setleri Statgraphics Plus İstatistik Programı ile analiz edilmiş, analizler sonucunda elde edilen uç değerler internet üzerinden yayınlanan uydu görüntüleri ile karşılaştırılmıştır. Yapılan çalışmalar ile ötrofikasyona neden olan bileşenlerin yalnızca kara kökenli kirleticilerden değil, atmosferik girdilerden de oluştuğu ileri sürülmüştür.
Demir iyonu bazlı foto-fenton oksidasyon proseslerinde ışık şiddetinin ve türünün irdelenmesi: K-asit üzerine bir çalışma

Bu çalışmada, azo boyarmadde sentezinde kullanılan, ticari önemi yüksek, sahip olduğu üç sülfonat grubu nedeni ile polaritesi yüksek ve oksidatif reaksiyonlara direnç gösteren bir naftalen sülfonat olan, K-asit model kirleticisinin sulu çözeltilerinin foto-Fenton benzeri (Fe3+/H2O2/UV-A) ileri oksidasyon prosesi kullanılarak arıtılabilirliği araştırılmıştır. Başlıca proses değişkenlerinin (başlangıç pH değeri, giriş KOİ konsantrasyonu, başlangıç H2O2 ve Fe3+ konsantrasyonları), arıtma verimleri üzerindeki etkileri incelenmiş, deneysel çalışmalar sonucunda, KA içeren atıksularda tipik giriş KOİ konsantrasyonu olan 450 mg/L için optimum proses koşulları (pHo = 3; H2O2o = 30 mM; Fe3+ = 0.5 mM, Işık şiddeti = 5550 lüks) belirlenmiş, 120 dakikalık reaksiyon süresi sonunda KA % 100, KOİ % 95, TOK ise % 97 oranında giderilmiş ve ortamda ancak Fe3+, H2O2 ve ışığın bir arada bulunması durumunda etkili bir arıtım sağlanabileceği sonucuna varılmıştır. Farklı ışık türleri ile gerçekleştirilen deneylerde yüksek giderim verimleri elde edilmiş, ışık şiddetinin azalması ile KA giderim verimlerinin düştüğü belirlenmiştir. Klorür, sülfat, fosfat ve nitrat iyonları kullanılarak yapılan çalışmalarda; düşük iyon konsantrasyonunda PO43- ve SO42- iyonlarının, yüksek iyon konsantrasyonunda ise PO43- ve Cl- iyonlarının KA giderimine inhibisyon etkisi gösterdiği belirlenmiştir. KOİ ve TOK giderimleri incelendiğinde ise her iki konsantrasyonda da PO43- ve Cl- iyonları inhibe edici etki göstermekte, SO42- ve NO3- iyonları giderim hızlarını arttırmaktadır. Ortamda fenol bulunması durumunda, proses verimlerinde ve reaksiyon hız sabitlerinde önemli mertebe düşüş olduğu gözlenmiştir. KA model kirleticisinin HO? radikali ile ikinci derece reaksiyon hız sabiti, 1.16 x 109 M-1 s-1 olarak hesaplanmıştır. Çalışma sonunda elde edilen sonuçlar değerlendirildiğinde, foto-Fenton benzeri ileri oksidasyon prosesinin K-asit arıtımında oldukça etkin olduğu, ancak proses hakkında daha detaylı bilgi edinmek için proses sırasında oluşan ara ürünlerin ve bu ürünlerin toksisitelerinin belirlenmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
Kentsel atmosferde pcb konsantrasyonlarının gaz ile partiküllerde fraksiyonel değişiminin incelenmesi

PCB'ler 1970'lerden önce açık, yarı-açık ve kapalı sistemlerde yoğun kullanılmaları, toplamda 1,3 milyon ton kadar üretiminin gerçekleşmesi sebebiyle çevrede genel bir yayılım göstermişlerdir. Bu yayılıma ek olarak yarı uçucu özellikleri de göz önüne alındığında bu bileşiklerin uzun süre bozunmadan çevrede kaldığı tespit edilmiştir. Bu tespitin akabinde üretimleri durdurulmuş ve PCB içeren ekipman kullanımına sınırlama getirilmiştir. Bu tez çalışmasında kalabalık bir il olan İstanbul'da PCB'lerin atmosferdeki konsantrasyonları araştırılmıştır. Bu araştırma gaz ve partikül fazında yürütülmüştür. Partikül ile ilgili daha detaylı bilgi edinmek adına basamaklı ayrıştırıcı ile partiküller boyutlarına ayrılarak örneklenmiştir. Toplam atmosferik konsantrasyonlar ortalama olarak 392 pg. m-3 olarak tespit edilmiştir. PCB'lerin partikül boyutunda ise 1 m civarında daha yoğun olarak bulunduğu belirlenmiştir. Hava örnekleri ile beraber topraktan da numune alınıp toprak hava arası geçişler incelenmiştir. Ortalama toprak konsantrasyonu 6 ng. g-1 KM olarak belirlenmiştir. Mevcut modellerde yapılan hesaplara göre bölgede çoğunlukla topraktan havaya geçişin olduğu belirlenmiştir. Kaynak tespitinde etkin kirlilik bölgelerin belirlenmesi adına ülke genelini kapsayan emisyon envanteri hazırlanmıştır. Bu envanterde PCB atmosfere salan endüstriler belirlenmiş ve kapasitelerinden faydalanılarak muhtemel emisyonları ortaya çıkarılmıştır. Ülke genelinde ortalama olarak yıllık 920 kg PCB'nin atmosfere salındığı hesaplanmıştır. Kirliliğin en yoğun olarak bulunduğu bölge olarak Dilovası belirlenmiştir. Gaz/partikül dağılımında kullanılan Junge-Pankow modeli bulanık mantık ile modellenip mevcut model daha gerçeğe yakın sonuçlar verecek şekilde düzenlenmiştir. Uzun mesafeli taşınımda kullanılan Clausius-Clapeyron denkleminin ise karışım yüksekliğine göre düzeltilerek kullanılması gerektiği öne sürülmüştür. Yapılan modelleme çalışmaları sonucunda ise kısa mesafede Marmara Denizi'nin buharlaşma yoluyla önemli katkısının olduğu belirlenmiştir. Uzun mesafeli taşınımlar ise daha çok Karadeniz üzerinden gerçekleşip muhtemel kaynakların Rusya ve Doğu Balkan ülkeleri olabileceği tahmininde bulunulmuştur. Sonuç olarak ise her ne kadar küresel dolanıma sahip olan bileşikler olsalar da, yerel kaynakların etkisinin önemli seviyede olduğu tespit edilmiştir.
Model development for evaluating remediation of contaminated sediments: pcbs and pbdes as cases for halogenated hydrophobic organics

Hidrofobik organik kirleticilerin taşınımı ve akıbetini anlamak çevre yönetimi açısından büyük önem taşımaktadır. Bu çalışma, HOKları ayrı ayrı bileşik olarak ve anaerobik dehalojenasyonunu da ele alarak sedimandaki taşınım ve akıbetlerini belirleyen mekanizmalarını modellemeyi hedeflemektedir. Bu amaçla, hidrofobik kirletici taşınım ve akıbet modeli geliştirilmiştir. Literaturden farklı olarak bu model, ayrı ayrı bileşiklerin dehalojenasyon reaksiyonlarını, taşınım ve akıbetlerini belirleyen mekanizmalarla birlikte dikkate alarak her bir bileşiğin ve toplamlarının gelecekteki derişimlerini tahmin etmeyi hedeflemektedir. Anaerobik dehalojenasyon hız sabitlerini tahmin etmek için daha önce geliştirilen model modifiye edilerek Anaerobik Dehalojenasyon modeli geliştirilmiştir. Hız sabitleri 0.0001 0.129 d-1 ve 0.001 0.024 d-1 arasında olarak PCBlerle kirlenmiş Baltimore Limanı'ndan alınan laboratuvar sedimanları ve PBDElerle kirlenmiş Çin Guangdong'dan alınan toprak verileri ile tahmin edilmiştir. Bu değerlerin medyanlarının literatürdeki az sayıda çalışmada verilenlerle karşılaştırılabilir olduğu belirlenmiştir. FTHP modeli PCBlerle kirlenmiş Michigan Gölü'ndeki ve PBDElerle kirlenmiş San Fransico Körfezi'ndeki sedimanlara uygulanmıştır. Kalibrasyon, validasyon, duyarlılık ve belirsizlik analizleri modelin başarılı bir şekilde uygulandığını göstermiştir. Model kalibrasyonu uyum verileri literatürdeki benzer modellerle karşılaştırılabilir veya daha iyi bulunmuştur. Oluşturulan gelecekle ilgili senaryolarda, biyoaugmentasyon yöntemiyle toksisitenin azaldığı görülmüş tekil toksik bileşiklerin derişimleri modellenebildiğinden, senaryolardan hangisinin daha iyi toksisite azalmasını sağlayacağı belirlenebilmiştir. Benzer şekilde PBDEler için, sediman biyobirikim potansiyelinin biyoaugmentasyon ile düşürülebileceği bulunmuştur. Ancak, toplam kirletici miktarı sadece sedimanın çıkarılması senaryosuyla gerçekleşebilir. Diğer yandan, biyoremediasyonun FTHP modeli ile toksik bileşşiklerin tekil reaksiyonlarının ele alınarak tahmin edilmesi, iyileştirme sürecinde kullanıcının toksisite değişimlerini zamana bağlı olarak değerlendirebilmesini sağlamaktadır. Genel olarak anaerobik dehalojenasyon reaksiyonlarının sistematik olarak tanımlanması ve kantifiye edilmesi, ve de bu tip taşınım ve akıbet modellerinde kullanılması sedimanların temizlenmesine katkı sağlayabilir. Böylece, hidrofobik kirleticilerle kirlenmiş sedimanlar gözlemleme aşamalarında ve de biyoremediyasyonun iyleştirilmesinde kullanılabilir.
Tıbbi atıkların yönetimi: Şanlıurfa örneği

Günümüzde artan insan yoğunluğu nedeni ile atık tipleri ve atık miktarlarındaki artış, sağlık hizmeti veren hastaneler ve benzeri kuruluşlar için çok ciddi problemlerin meydana gelmesine sebep olmaktadır. Sürekli artan hasta sayısı ve yatak başına düşen tıbbi atık miktarının artışına rağmen hastaneler atık yönetimi konusunda gereken duyarlılığı ve ehemmiyeti yeterince göstermemekle birlikte atık yönetimi ve bertarafı konusunda yapılması gereken işlemleri ciddiye almamaktadır. Günlük sağlık hizmetleri sonucu meydana gelen atıkların birlikte ve ayrılarak atılması, toplanması, taşınması, en uygun yöntemlerle bertaraf edilmesi atık yönetimi konusunda en önemli aşama olmakla birlikte hastaneler bu işlemlerin yapılması ile kanuni olarak yükümlüdürler. Bu çalışmanın amacı Şanlıurfa ilinde ve ilçelerinde bulunan ve faaliyetleri sonucu tıbbi atık üretimine sebep olan hastane vb. sağlık kuruluşlarının tespit edilerek meydana getirdikleri tıbbi atık miktarlarını incelemek ve hastane içerisinde bu atıkların ne şekilde yönetildiği ve bertaraf edildiğini belirlemektir. Elde edilen sonuçlara göre; yatak başına düşen tıbbi atık miktarı 0.8 kg/yatak-gün olarak hesaplanmıştır. 2016 yılında yaklaşık olarak 902 ton, 2017 yılında ise yaklaşık olarak 1123 ton tıbbi atık bertaraf edildiği görülmüştür.
Büyükçekmece Gölü'nde polisiklik aromatik hidrokarbon konsantrasyonunun belirlenmesi

Polisiklik Aromatik hidrokarbonlar 2-7 halkalı hidrokarbon bileşikleri olup her türlü yanma prosesi sonucu atmosfere verilmektedir. İnsan ve doğal kaynaklı olmak üzere başlıca iki kaynağı bulunan bu kanserojenik bileşiklerin antropojenik kaynaklarından başlıcaları, evsel ısınma, trafik ve endüstrilerdir. İstanbul'un ikinci büyük içme suyu rezervuarı olan Büyükçekmece Gölü'nde farklı fazlarda bulunan PAH konsantrasyonları belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlarla, İstanbul'da ilk olarak bir içme suyu rezervuarında PAH gibi kanserojenik bir organik kirletici grubu belirlenmiştir. Örnekleme matriksinin bir içme suyu rezervuarı olduğu göz önüne alındığında, farklı numune alma noktalarında farklı zamanlarda ve farklı fazlardan alınan bu örnekleme sisteminden elde edilen bilgilerin gerek kamu sağlığı açısından faydaları gerekse literatüre kazandırdığı bilgiler açısından önemi açıktır.
Treatability of pharmaceutical process effluents by advanced oxidation

Antibiotik üretim proses çıkış sulan, kompleks karışımlı kimyasallar içermektedir. Bu sular biyolojik olarak arıtılabilmelerine rağmen, çoğu kalıcı olan organik maddelerin bu yolla giderilmesi mümkün olamamaktadır. Bu nedenle, son yıllarda bu atıksuların ileri oksidasyon teknolojileri ile arıtılması büyük önem kazanmıştır. İleri oksidasyon prosesleri, kirli sulardaki organik birleşiklerin parçalanmasını sağlayan güçlü ve kısa ömürlü hidroksil radikallerini oluşturur. Bu çalışmanın amacı, farklı ileri oksidasyon proseslerinin antibiotik üretim atıksularının ön ya da nihai arıtımı üzerindeki etkisininin incelenmesidir. Böylece, bu atıksuların doğal sulara direkt deşarjı ve/veya biyolojik arıtıma uygun hale gelişimi belirlenmiştir. Bu çalışma, i) UV/H202, ii) UV/(Fe -H202), in) Fe -H202 ile katalize edilen 300 kHz'lik ultrasonik yöntemlerinin uygulanmasını ve performans değerlendirmesini içermektedir. UV/(Fe -H202) kombinasyonunun antibiotik üretim proses çıkış sularının arıtılmasında en etkili metot olduğu bulunmuştur.
BDD ve farklı KMO elektrotlar kullanılarak elektrokimyasaloksidasyon prosesi ile tekstil atıksuyunun arıtılabilirliğininaraştırılması

Çevre ve sağlık problemlerine yol açan ve biyolojik olarak giderilemeyenorganik içerikli atıksuların arıtımında çevreye zararlı etkilerini azaltacak ya da tamamen giderimini sağlayacak ileri arıtma metotlarına gereksinim duyulmaktadır. Tekstil endüstrisinde, boyama ve yıkama işlemlerinden sonra fazla miktardaboya içeren atıksu oluşmakta ve sürdürülebilir çevre yönetimi için bu atıksuların uygun bir arıtma metoduyla arıtımı büyük önem taşımaktadır. Özellikle boyama işlemlerinde kullanılan çeşitli kimyasal maddelerin arıtılmadan alıcı ortama ulaşması, bu maddelerin zehirli etki göstererek ekolojiye zarar vermesine yol açmaktadır. Dolayısıyla bu atıksuların içinde bulunan boyar maddelerin arıtılması için inovatifçözümler üretebilecek çalışmalar yapılmasına ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışmada Çorlu ilçesinde bulunan bir tekstil firmasının atıksuyunun elektrokimyasal oksidasyon yöntemi ile arıtılması araştırılmış olup, literatür çalışmaları ışığında belirlenen optimum çalışma şartlarında ön denemeler yapılmıştır. BDD elektrot referans seçilerek, laboratuvarda üretilen ve ticari olmak üzere dört farklı elektrotun arıtım verimi değerlendirilmiştir. Ön denemeler sonucunda BDDelektrotundan sonraki en yüksek verim laboratuvar üretimi Ti/IrO2-RuO2elektrotunda elde edilmiştir. BDD ve Ti/IrO2-RuO 2 elektrotu ile yapılan deneysel çalışmalarda akım, pH ve süre değişken olarak seçilmiş olup, arıtılmış atıksularda renk, KOİ, TOK, enerji tüketimi ve toksisite analizleri yapılmıştır. Yapılan çalışmalar sonucunda pH 4 en yüksek arıtım verimine ulaşılmıştır. Uygulanan farklı akım değerlerinde ise zaman faktörü de göz önüne alınarak 5 saatlik 80 mA/cm2'lik akım uygulanması ile en yüksek arıtım verimi elde edilmiştir. Bu değerler BDD elektrotu için sırasıyla renk, KOİ ve TOK için %93, %75 ve %48, laboratuvar üretimi Ti/IrO2-RuO 2 elektrotu için sırasıyla %88, %62 ve %41 olarak hesaplanmıştır. Süre ve akım değeri arttıkça arıtımverimininde arttığı tespit edilmişitir. Toksisite analizleri sonucu ham numunenininhibisyon değeri %72 iken BDD analizi sonucu değerin %68'e düştüğü, Ti/IrO2-RuO 2 elektrot ile yapılan toksisite analizleri sonucu ise %100 INH değeri ölçülerektoksisitenin azalmadığı görülmüştür.
Batık membran biyoreaktör sisteminde aktif çamur reolojisi

Konvansiyonel aktif çamur sistemlerine nazaran, membran biyoreaktör sistemlerinin, biyolojik aktivitenin iyi kontrolü, patojenler ve birçok bakterinin olmadığı yüksek kalite çıkış suyu, daha küçük tesis büyüklüğü, daha uzun çamur bekletme süreleri, hidrolik bekleme süresinin bağımsızlığı, daha yüksek organik yükleme oranları, azalan çamur üretimi ve biyolojik prosesin hızlı devreye alınması gibi avantajları vardır. Bu çalışmada evsel atıksular 3 farklı SRT'de (20, 40, 80 gün) MBR sistemlerinde arıtılmış, kararlı hale gelen aktif çamurda reolojik ölçümler yapılmıştır. Bu reolojik veriler dört farklı matematiksel modele uygulanmış ve aktif çamur numunelerinin reolojik özelliğinin belirlenmesinde en etkin model belirlenmiştir. Tüm uygulamalar sonucunda Bingham modelinin 3 farklı SRT'de işletilen sistemlerde aktif çamur numunelerini en iyi şekilde temsil ettiği sonucuna varılmıştır.
Hurda akümülatörlerin geri kazanımı ve çevreye etkileri

Tehlikeli atık sınıfına giren hurda akülerin, çevreye ve insan sağlığına en az zarar verecek şekilde berteraf edilmesi gerekmektedir. Ekonomik değere sahip atık akü bileşenlerinin değerlendirilmesi için akü geri dönüşüm tesisleri kurulması yasal zorunluluktur. Ancak gelişmekte olan ülkelerde akü geri dönüşümü, yetersiz teknoloji ve arıtım sistemleri nedeni ile hem çevreye hem de insan sağlığına olumsuz etkilere neden olmaktadır. Bu çalışmada akülerin özellikleri ve hurdalarının çevreye ve insan sağlığına olan etkileri, hurda akülerin geri dönüşümü araştırılmıştır. Hurda akü berterafında dünya çapında uygulanan geri dönüşüm faaliyetleri, bu faaliyetler nedeni ile insan sağlığı ve çevre üzerinde meydana gelen olumsuz etkiler incelenmiştir. Ayrıca Türkiye'de bir akü geri dönüşüm tesisi hakkında genel bilgiler verilerek, etkileri incelenmiş, atıksu ve baca gazı analizleri yapılarak sonuçları değerlendirilmiştir. Örnek tesiste, deşarj edilen atıksuda kurşun değerlerinin uygun arıtılmadığı (8,95 mg L-1), pH değerinin çok düşük olduğu (2,15) ve baca gazı değerlerinin standartlara uygun olmadığı (CO, 1521, 12 mg m-3 ve NOx, 453, 1 mg m-3) tespit edilmiştir. Akü geri dönüşümünün çevreye en az zarar verecek şekilde uygulanması için atıksuda kurşun gidriminin iyileştirilmesi ve yakma sisiteminin daha verimli yakılması gerekmektedir.
Elektrodiyaliz yöntemi ile SO4-2 ve BO3-3'ün endüstriyel atık sulardan gideriminin incelenmesi

Atiksu aritiminda, elektrokimyasal teknolojilerin kullanilmasi oldukça yenidir. Ülkemizde ise henüz kullanilmamaktadir. Endüstriyel atiksulara yeni uygulanmaya baslanan bu teknolojiler büyük endüstrilerde atiksu aritma verimini %90- 95 degerlerine kadaryükselterek atiksudaki değerli maddenin geri kazanilmasini sağlam aktadir. Elektrokimyasaltekniklerle atiksu aritimi farkli yöntemlerle yapilabilir. Bu yöntemler; katodik indirgeme, elektroadsorpsiyon, anodik yükseltgeme, elektrodiyaliz, elektrokoagülasyon veelektroflotasyondur. Elektrodiyaliz 21. yüzyilda yaygin olarak kullanilmasi tasarlanan aritma proseslerindenbir tanesidir. Klasik aritma prosesleri ile çok zor aritilabilen atiksular bu teknolojilerle daha yüksek düzeylerde aritilabilmektedir. Dolayisiyla bu yöntem teknolojik ve endüstriyelislemleri basitlestirir ve aritma sistemleri için gereken alani azaltir. Ayrica hiçbir kimyasala da ihtiyaç yoktur. Bu çalismada sentetik numune kullanilarak, elektro-diyaliz yöntemiyle paslanmaz çelik elektrot kullanarak sabit sicaklikta, farkli gerilimde, farkli akim yogunluklarinda, ve farklisürelerde BO3- 3 ve SO4- 2 giderimi incelenmistir.