turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Gelenekten evrensele ulaşmada Türk seramik sanatçısının kültür zenginliğinin çağdaş yorumlara yansıması

Sanatta Batı etkisi Osmanlı Devleti zamanında başladı. Matbaanın batıdan girmesi, 'Lale Devri' olarak adlandırılan devir içinde yaşanan hayat tarzı böyle bir anlayış içinde gerçekleşti. Türkiye'nin modern kültürler arasındaki yerini alma çabasının bir göstergesi, çağdaşlaşma olgusunun daha hızlı bir tempo kazanışında sorumluluk üstlenmiş etkin bir kimlik kazanmıştır. 19601ı yıllarda resim sanatının göstermiş olduğu bu tavır, diğer sanatlar ve edebiyat alanı ile de paralellik göstermiştir. Çağdaş Türk seramik sanatımız Hakkı İzet, Vedat Ar, İsmail Hakkı Oygar ve Füreya Koral'la başlayan altmış yıllık bir olgu. Oysa Anadolu'da M. Ö. 10.000 yılından bu yana seramik yapılıyor. Hakkı İzet, Vedat Ar, İsmail Hakkı Oygar ve Füreya Koral'ın Fransa ve Almanya'da aldığı seramik eğitiminin ardından, Çağdaş ve batılı sanat anlayışının Türkiye'ye gelmesi ve bu işi yapan kişilerin özgün kişilikleri ile seramiği bir ifade biçimi olarak ele almaları ile Anadolu da yüzyıllardır yapılan geleneksel seramiği, çağdaş sanat objesine dönüştürdü. 1950'den sonra Hakkı İzet, Füreya Koral, Ali Bütün, Kuzgun Acar kurdukları seramik atölyelerinde form ve dekor denemeleri yapmaya başlarlar. Türk sanatçılarının seramik sanatına yönelişi 1957- 1962 yıllarına rastlar. 1957'de Devlet Tatbiki Güzel Sanatlar Yüksek Okulu açılmış, seramik öğrenimi daha verimli duruma getirilmiştir. Eczacıbaşı'nın Kartal'daki atölyesinde Nasip İyem, Aloş, Erdoğan Ersen, Alev Ebüzziya, Attila Galatalı, Cevdet Altuğ, Melike Abasıyanık, Tüzüm Kızılcan, Candeğer Furtun, Nermin Baba, Burhan Toprak gibi isimler çalışmalar yapmışlardı. 1960 yılı Ocak ayında, Eczacıbaşı, Güzel Sanatlar Akademisi ve Tatbiki Güzel Sanatlar Yüksek Okulu öğretim üyelerinin ve ün yapmış seramik sanatçılarının katılmasıyla seramik sanatlarının gelişmesi için, Türk Seramik Sanatçıları Derneği kuruldu. 1967'de Beşinci Uluslararası Seramik Sergisi İstanbul'da düzenlendi. Seramik sanat eğitimi veren kurumlarımızın mezunlarından bazıları kişisel gayretleri ile sanatsal çalışmalarını sürdürerek Ülkemiz seramik sanatında önemli isimler haline geldiler. 1992 Ekim ayında İstanbul'da önemli sanat etkinlikleri düzenlenendi. Yirmi beş yıl sonra tekrar Uluslararası Seramik Akademisi Genel Kurul Toplantısı İstanbul'da yapıldı. 1993 yılında Seramik Derneği kuruldu. Tüm olumlu ve önemli gelişmelerin sonucunda Türk seramik sanatçısı gelenekten evrensele giden yolda, sahip olduğu zengin kültür mirasını çağdaş yapıtlarında yorumladı.
Seramik uygulamalarla tüketim kültürünün eleştirisi

Maddiyata dayalı tüketim kültürünün insanlık tarihinde ortaya çıkışını, evrimini ve sadece kar maksimizasyonu odaklı sermayenin insan hayatını psikolojik, sosyolojik ve ekonomik yönden nasıl etkilediğini kavramaya çalışmak ve bu amaçla günümüz insanının kendisini ve çevresini algılayışını, düşünce yapısını ve bu çerçevede yaptığı tercihler ile dünya üzerindeki yaşamı nasıl şekillendirdiğini eleştirel bakış açısıyla değerlendirerek sanatsal yoldan dile getirmek, bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Sanat çalışması raporunun birinci bölümünde, ikinci ve üçünü bölümde yer alan eserlerin içeriğinin temelini oluşturan bilgilere ve saptamalara yer verilmektedir. Bu bölümde insanın ilk ortaya çıkışından itibaren onu, çağımızın tüketim odaklı yaşayışına getiren süreç incelenmekte ve bu sürecin insan üzerindeki psikolojik etkileri; kibir, nesneleştirme, yabancılaşma gibi kavramlar ile, ekoloji üzerindeki etkileri ise küresel ısınma, kirlilik, çevre felaketleri gibi veriler üzerinden ele alınmaktadır. İkinci bölümde, çağımız kültürünün tüketim alışkanlıklarına ve bunların neden olduğu sonuçlara yönelik olarak çalışan sanatçılara ve eserlerine yer verilmektedir. Üçüncü bölümde, sanat raporu çalışmasında yer alan içerik kapsamında seramik form ve yüzeylerde gerçekleştirilen kişisel çalışmalar yer almaktadır
Kurumsallaşma ve markalaşma sürecinde kurumsal kimliğin yeri ve önemi örnek bir firmanın incelenmesi

Geçmişten günümüze kadar dünyada kurumların sayıları oldukça artmıştır. Bu artış rekabet ortamının doğmasına neden olup, hem kurumsallaşmayı hem de markalaşmayı beraberinde getirmiştir. Kurumlar rakipleri arasından sıyrılmak için kurumsal kimlik tasarımlarını yaratmaya başlamışlardır. Çalışma özellikle kurumsal kimlik tanıtım faaliyetleri ve bu faaliyetlerin kurumlar için içerdiği önemi etkileyen faktörlere odaklanmaktadır. Çalışmada ayrıca kurumsal kimliğin kurumsallaşma ve markalaşma sürecine olan katkısı da belirtilmiştir.
Giyim modasında pili

Özgün yüzey dokuları ve formlarıyla pili ve pilise'ler tarihsel gelişimleri içinde çeşitlilik göstermişlerdir. Antik dönemlerden başlayarak dikdörtgen bir kumaşı enine ve boyuna katlamalarla oluşturulan pilileme tekniği antik dönemlerden günümüze kalan kanıt niteliğindeki arkeolojik belgelerde görülmektedir. Giyimin tarihsel gelişimi içinde pili giysiyi şekillendiren ve giysininistenen en uygun şekilde bedene yerleştirilmesini sağlayan pens kadar önemlidir. Bu araştırmada pililer kumaş yüzeyinde oluşturulan dekoratif bir öğe olarak ele alınmıştır. Tez çalışması kapsamında pilinin tarihi gelişiminin yanı sıra yerli ve yabancı tasarımcılar ışığında ele alınış biçimleri incelenmiştir. Geçmişten günümüze birçok modacının koleksiyonlarında hayat bulmuş olan pili, özellikle hızla büyüyen teknolojinin yardımı ile daha da ileri noktada gelişen beklentilere cevap vermiş ve 3 boyutlu olarak adlandırılan görsel örnekleri incelenmiştir. Giyim modasında pili isimli tez çalışmasının birinci bölümünde antik dönem Mısır ve Yunan medeniyetinde pilinin ilk yaratılış ve biçimlendirme yöntemleri üzerinde durulmuştur. Ayrıca Ortaçağdan 20. yüzyıla geçiş döneminde sergilemiş olduğu değişim süreci anlatılarak devamında 68 farklı pili çeşidi türevleri ile tanımlanmıştır. Üçüncü bölümde ise çalışma kapsamında yer alan ve Mimari'de Pili Pleat in Architecture olarak adlandırılan 6 parçalık gömlek tasarımlarının stil çalışmaları görsel sunumları ve açıklamaları ile sunulmuştur. Türkçe
1960'larda Türkiye'de siyasi ve toplumsal değişimler bağlamında görsel kültür

1960'lar süresince tırmanan özgürlük arayışları Mayıs 1968 ile evrensel bir çehre kazanmış, bazı değişim ve eğilimler dünya çapında dolaşıma girmiş, bu arayışlar en dolaysız ifadesini resim, sinema, fotoğraf ve grafik sanatlarda bulmuştur. Türkiye'de 27 Mayıs askeri müdahalesi ile gerçekleşen iktidar değişikliği, 1961 Anayasası'nın getirdiği açılımlar, siyasal kutuplaşmalar ve toplumsal değişimler görsel dünya üzerinde önemli etkiye sahiptir. Çalışmamızda, bu süreçte Türkiye'de görsel sanatlar alanında dolaşımda olan imge, medya, tema ve kuramların batılı örneklerle ortak paydaları ve farklılaştıkları noktalar, eş zamanlı olarak dünyanın farklı ülkelerinin de deneyimlediği iktidar değişiklikleri, Mayıs 1968, işçi ve öğrenci hareketleri, iç göç ve kentleşme sorunları gibi başlıklar altında irdelenmiştir.
Sanatta sivil toplum ve hafrıyat sanatçı inisiyatifi

Sivil toplum tartışmaları, 1980'lerde sosyal bilimler alanında tekrar hatırlanan bir kavram olmuştur. Bu kavram, Türkiye gündemine 1990'larda girmiştir. 12 Eylül 1980 askeri müdahalesi, Türkiye'de sendikal, dernek, siyasal parti oluşumlarını kapatmış, halkın siyasal varlıklarına zarar vermiştir. 1980'lerin başında Türk toplumu, baskıcı ve sansürcü yönetimle, özgürlükçü, çoğulcu yeni söylemlerin arasında kalmıştır. Siyasallığını yitiren Türk toplumunun, demokratikleşme sürecinde sivil toplum tartışmaları 1990'larda yoğun olarak tartışılmış, hala da bu tartışmalar devam etmektedir. Her alanda gelişen sivil toplum, sanat alanında da genişlemiştir. Özel sektör ve devlet yardımıyla çeşitli sivil toplum kuruluşları sanata katkıda bulunmaya başlamıştır. 1950'lerden sonra hükümetlerin sanata verdikleri önem ve bütçe düşmeye başlamıştır. 1980 sonrası neo-liberal politikaların ve özel sektörün Türkiye'de etkisini göstermesiyle kültürel alanda sivil oluşumun sanata olan desteği kurtarıcı nitelik taşımıştır. Bu tez kapsamında, sivil toplum, Türkiye'de sivil toplumun algılanışı, sanatta sivil toplum ve sanatta bir sivil inisiyatif oluşumu olarak Hafriyat sanatçı grubu incelenecektir.
Pate de verre cam şekillendirme tekniği ile cam sanat objeleri araştırma ve uygulamaları

4,5 milyar yıldır var olduğunu bildiğimiz camın hayatımızda değişmez bir şekilde yerini alması insanoğlunu bu konuda hep daha ileriye bakmaya zorlamıştır. Çeşitli tekniklerle şekillendirilen cam, günlük kullanım malzemelerinin dışında üstün görselliğiyle sanatta da yerini almıştır. İlk olarak Mısırlılar tarafından 3000 yıl önce çalışılan Pate de verre cam şekillendirme tekniği zamanla unutulmuş, Fransız seramik sanatçısı Henri Cros'un yoğun çabalarıyla tekrar canlandırılmıştır. Pate de verre cam şekillendirme tekniği, farklı malzemelerden hazırlanabilen modelin ısıya dayanıklı hammaddelerden kalıbı alınarak, içindeki modelin çıkartılıp kontrollü bir şekilde cam parçacıklarının kalıp içine doldurulması ve uygun fırın programı ile pişirilmesinden oluşmaktadır. Bu çalışmada Pate de Verre tekniği kullanılarak çeşitli atık camlardan, cam sanat objeleri tasarlanmaya çalışılmış ve uygulaması yapılmıştır.
Anonim benler

Tezin konusu temel olarak 'ben' arayışı üzerinedir. Başlangıçta resimleri yapan kişinin ben arayışından yola çıkılmış belli bir okuma ve düşünme süreciyle, genelde ben, kimlik, kimlik gelişimi, çevre ve birey, toplumsallaşma, irdelenen kavramlar olmuştur. Metin oluşturulurken konuyla ilgili psikolojik, sosyolojik ve sanatsal kaynaklar kullanılmıştır. Yazının genel içeriği çeşitli düşünürlerin kimlik gelişimi ve kimlik hakkındaki görüşleri ışığında ve konuyla paralellik taşıdığına inanılan diğer disiplinlerdeki örnekler ile bireyin içinde yaşadığı mekan kullandığı nesneler ve resmedenin kişisel geçmişşi ile ilgili yaşantıların aktarımıyla harmanlanarak oluşturulmuştur. Resimsel süreç izlendiğinde başlangıçta, resmedenin kendi bedeninin kısmi görünüşüne tepeden, aracısız bakışı, daha sonra bu aşırı uğraşın bir 'sinek ' benzetmesiyle gelişerek resmedenin çeşitli kavramlar aracılığıyla kimliğini sorguladığı metaforik anlatım biçimine dönüşmüştür. Bu sürecin en sonunda ise prova mankenlerini ve terzilik nesnelerini de içeren öğelerle birlikte öznenin hem kendisini hem çevresindeki bireylerin olduğu durumu yansıtan, gerilimli bir atmosfere dönüşen çalışmalara ulaşılmıştır. Bu çalışmalarda, 'ben'i oluşturan toplumun belirleyici rolü altındaki bireyin yalnızlığı, toplumun onun için hazırladığı kimlikler içindeki tedirginliği, zaman zaman yaşadığı hiçlik ve sıkışmışlık duygusu gerilimi yaratan etkenlerdendir. Ayrıca daha çok kimlik edinimlerindeki umarsızlık ve belki de kendisine ait olmayan, bir şekilde edindiği bu sahte kimliği yüceltici tavırları resimlerin ana duygusunu oluşturmaktadır. Tez kapsamı içinde kullanılan 4-5 yıllık sürece ait çalışmalarda daha çok tuval üzerine akrilik ve karışık teknik kullanılmasına rağmen teknik ve yöntem kısıtlamalarına gidilmemiştir. Tezin asıl konusunu oluşturan 'Anonim Benler' isimli çalışmaların daha iyi aktarılabilmesi için ona kaynaklık etmiş olan daha önceki çalışmalardan da bahsedilmiştir. Bu rapor, tez kapsamında ortaya çıkan kişisel deneyimlerin kaynaklık ettiği çalışmaların yanı sıra kişinin yazdığı metin ve şiirler kullanılarak bir hikaye örgüsü altında, deneme niteliği taşıyan bir yapıya sahiptir.
Çin kaligrafisi temelinde plastik çözümlemeler

Araştırmanın konusu, uzun bir geçmişşe sahip Çin kaligrafisinin gelişimini etkileyen koşulları inceleyerek onun çağdaş sanatta nasıl yer aldığını tartışmaktır. Bunun yanı sıra küresel bir güç olduğunu iddia eden Çin'in kültürel siyasasında kaligrafinin öneminden söz edilirken günümüz sanatçılarının eserlerinde kaligrafinin etkisini araştırmaktır. Ayrıca çalışmalarımın özü olan kaligrafi sanatı ile ilgili yeni form arayışlarını takip ederek eserler üretmektir.'Çin Kaligrafisi Temelinde Plastik Çözümlemeler' başlıklı bu tezde, Doğu ve Batı'daki yazı, kaligrafi ve resim arasındaki ilişki, yazarın sanatsal pratiği ve düşünsel çevresince incelenmiş, yeniden yorumlanmıştır. Türk ve Latin alfabelerinin açıklayıcı anlamını ortaya çıkarmak için geleneksel Çin kaligrafisini bir araç olarak kullanarak Doğu ve Batı'daki yazı, kaligrafi ve resim arasındaki ilişki çalışılarak güncel kaligrafi ve resim sistemi keşfedilmiştir. Son bölümde, yazarın yaratıcı söylemi, süreçleri ve fikirleri incelenmiş, bunun yanı sıra yukarıda belirtilen araştırma detaylandırılmıştır.
Özdemir Altan'dan düşünce yansımaları

Türkiye'nin önemli, değerli resim sanatçılarından Özdemir Altan 1931 yılında doğdu, halen stanbul'da yaşamaktadır. DGSA Resim Bölümü Zeki Faik zer atölyesini 1956 yılında bitirdi. Çok sayıda uluslararası ve ulusal etkinliğe katıldı, birçok sergi açtı. Modern, avangard düşünce ve pop-art'ı Türkiye'ye ilk getiren kişidir. Altan, doğa vergisi yeteneği ve her çalışmasında yeniden var olan tükenmez enerjisi ile dinamik ve üretken bir sanatçıdır. Türkiye'de ve dünyada birçok ilke imza atan sanatçı, yine sanat hayatı içinde öncelikle kendini ve dolayısıyla resmi yenilemeye devam etmektedir. İYaptığı eserlerde değişik doku, malzeme, ışık vb.. aykırılıkların rastlantısal olarak bir araya gelmesiyle oluşan sanat anlayışını benimseyen Altan, 1988'den bu yana gittikçenetleşen bir düşünce ile sanatsal espasın birbirinden farklı kavram, köken, yapı veantıkların birleşmesiyle oluştuğunu uç noktada kanıtlamak amacıyla rastlantısalbuluşma yöntemini geliştirdi. İ (Özkan Eroğlu, Özdemir Altan; Özdemir Altan özet retrospektif sergikataloğu, 2007)Bu tez, Özdemir Altan'ın Türk ve dünya resim sanatına katmış olduğu devrim niteliğindeki yenilikleri anlatmak, Altan'ın sanatının ve düşünce tarzın daha iyi anlaşılmasını sağlamak amacıyla gerçekleştirilmiştir.
2000 yılı sonrasında İzmir ili ve çevresinde düğün fotoğrafı

İcat olduğu günden bugüne fotoğraf günlük hayatın dışında, toplum tarafından önemli olduğu kabul edilen günleri kaydedip görüntünün korunmasını sağlamış ve ritüellerin değişmeyen, önemli aktörü haline gelmiştir. Fotoğraf, insanların yaşantılarını değiştiren önemli zaman dilimlerini, kısacık bir anını dondurup kaydını yapmakta ve böylece bir anın yaşandığının ispatı, belgesi olmaktadır. Cumhuriyetin ilanından günümüze yaklaştıkça ritüellerin çeşitliliğinde artış olduğu, evliliğin özellikle görsel kısmına verilen önemin arttığı, bu durumun da fotoğraflara yansıdığı görülmektedir. Geçmişten günümüze düğün fotoğrafları içinde kişilerin, fotoğrafçının yönlendirmesi ve teknolojik imkanların da etkisiyle değişim yaşandığı görülmektedir. Artık belirli kurallar çerçevesinde objektifin önüne geçilen, bakışların uzaklara doğru yöneldiği fotoğraflardan aile bireylerinin duygularının fotoğrafa daha çok yansıdığı fotoğraflara doğru değişimin yaşandığı görülmektedir. Özellikle teknolojinin gelişmesiyle de fotoğrafçının fotoğrafta varlığı sadece poz verdirmenin ötesine geçmişş, fotoğrafçı fotoğraf düzenleme yazılımları ile fotoğrafı tamamen değiştirebilecek kadar görüntünün içine girmiştir. Fotoğraf bu değişimlerin kaydedilmesi amacıyla, bir yandan değişimin kabulü ve yaygınlaşmasını sağlarken diğer yandan da yapılan kayıt ile kültürel belleğin oluşturulması, saklanmasını sağlamıştır. Bu gelişmeler fotoğrafın saklanma, sergilenme biçimlerini de etkilemiştir. Geçmişte sadece albümlerde veya çerçevelerde sergilenebilen fotoğraflar; günümüzde cep telefonlarında, elektronik ortamlarda kaydedilmekte veya sosyal paylaşım sitelerinde yerini almaktadır.
Erkek imajının temsili

Erkek imajı konulu bu raporunu birinci bölümünde sanat tarihindeki erkek ve kadın imaj lan incelenmiştir. İmaj nasıl ortaya çıkar, neden çıkar ve toplumda nasıl hareket eder? Bu önemli bir sorundur. Çünkü insanların sadece kendi maddi varlıklarını değil, kendilerinin yanı sıra başkaları hakkında imaj oluşturmaları da söz konusu olabilir. Bu imajlar, toplum, sanat, bilim, edebiyat ya da felsefe tarafından oluşturulabilir. Bu çalışmada bu gibi sorunlar incelenmeye çalışıldı. Aynca sanatta kadın ve erkek imajları karşılaştırılarak, sanatçıların bu imajlar yaratması ya da onlan tekrarlaması için nasıl çalışmalar yaptıkları, ve onların kadın ve erkek rollerinde bu imajların nasıl etkisi olmuştu, bu da çalışmanın konusu kapsamı içindedir. Sanat tarihi erkek ve kadın, cinsiyetler arasındaki pek çok önemli farklılıkları ortaya koyar. Çıplak, atletik erkek, genç ve kahramanca çıplak olan özellikleriyle idealize edilmiş bir insanlığın sanatsal üretimleriydiler. Erkek çıplaklar her zaman kahraman olarak kalmış ve içindeki ilk yaratıcı dinamik enerjiyi korumuştur. Onun yapısı her zaman kesin, bilimsel, estetik kesinliği belirgin bir biçimdeydi. Kadın imaj ortaya çıktığında, eğer onunla karşılaştırırsak, temsil açısından, özellikle cinsiyet yönünden önemli farklılıklar olduğunu görürüz. İkinci bölümde reklam dünyasının kadın ve erkek imajlarının tüketim için kullandığı incelenmiştir. Kadın, erkeğe kıyasla daha tüketici olarak gösterilmeye başlanmıştır. Kadın bedeninin kamusal olarak sömürülmesi, özellikle reklam ve 'hafif pornografi alanında artarak yer almaktadır. Kadın imaj hem erkeklere ve hem de kadınlara bir takım mallan satmak için kullanılmaya başlanmıştır. Aslında kadınlar, erkeğin yarattığı bu durumdan pek de hoşnut değillerdir. Üçüncü bölümde Asyalı kadın sanatçıların çalışmaları ve onların özellikle erkek imaj hakkındaki çalışmaları incelenmiştir. Ayrıca onların bunun için nasıl mücadele ettiklerinden de bahsedilmiştir. En son bölümde uygulamaya konu olan çalışmalar ile ilgili açıklamalar ele alınmıştır. Sanatçının kendi toplumundaki toplumsal hayat tecrübesi ve kendi anılarından yola çıkılmış ve uygulamalı çalışmalar sunulmaktadır.
Grafik tasarımda bir tipografik eleman olarak yazı karakterleri ve tasarım ilkeleri

Tasarım, üretimi öncesinde bir ürünün görsel özelliklerinin ve işlevinin belirlenmesi olarak tanımlanırken, bir tasarım dalı olan grafik tasarım bir mesaj ileten, bir ürün ya da hizmeti tanıtan iki boyutlu bir tasarım dalı olarak tanımlanmaktadır. Grafik tasarımın temel iki bileşeni tipografi ve tercihe göre fotoğraf ya da illüstrasyonlardan oluşan görsellerdir. Tipografi insanın yazı ile geçirdiği binlerce yıllık yolculuk boyunca değişik anlamlara bürünen yazı yazma biçim, yöntem ve teknikleridir. Yazı kazıma uçları ve taştan kağıt ve kaleme doğru hem yöntem hem de malzeme değiştirirken; malzeme ve yöntem de yazının biçimini etkilemiş, yazının gelişmesine sebep olmuştur. Matbaanın Avrupa'ya ulaşması, kitapların seri bir şekilde üretilmesi ise yine malzeme ve yöntemdeki gelişmelere paralel olarak yazı karakteri kavramının doğmasına sebep olmuştur. Yazı karakteri bir alfabe, rakam ve noktalama işaretleri ile sembollerin ortak biçimsel özelliklere sahip olacak şekilde oluşturulması ile elde edilmektedir. Matbaalarda metal hurufatın dizilmesi ile oluşturulan sayfalar, bilgisayarların icadı ile sayısal dünyada yerlerini almışlardır. Basım ve yayımları gibi tasarımlarının da sayısal ortamda gerçekleştirildiği yazı karakterleri tür ve çeşitleri binlerle ifade edilmeye başlanmıştır. Peki, yazı karakterleri nasıl tasarlanmaktadır, hangi elemanlar yazı karakteri tasarımının elemanıdır ve tıpkı tüm tasarım dallarında olduğu gibi yazı karakteri tasarımının da ilkeleri var mıdır, var ise bunlar nelerdir? Yazı karakteri tasarımı tipografinin bir alanı, tipografi de grafik tasarımın bir elemanı olduğu varsayılarak tüm grafik tasarım ile tipografi eleman ve ilkeleri taranmış; bu ilkelerden yazı karakteri tasarımının kullandığı eleman ve ilkeler belirlenmeye çalışılmıştır. Böylece dünya çapında ve çok yaygın bir şekilde yapılmakta olan yazı karakteri tasarımı alanına bir çerçeve getirilmiş ve ilkeleri maddelenmiştir. Buna göre yazı karakteri tasarımının beş adet elemanı olan nokta, çizgi, ton, biçim ve espas ile çalışılırken uygulanacak olan olası on dört adet ilkesi bulunduğuna kanaat getirilmiştir. Bu ilkeler ise; ölçü ve oran, okunabilirlik, denge, bütünlük, devamlılık, hiyerarşi, kontrast, ritim, vurgu, alfabe türü, tarama ilkesi, uygulanabilirlik, harflerin anatomisi bilgisi, tasarım teorisi bilgisidir.
Soyut resim sanatında imge ve dokunun kullanılması

Soyut resim, adından da anlaşılacağı gibi, soyutlama işlemini içeren resim...., belli bir nesnenin bilinçli olarak biçim ve dokusunun ilk haliyle ilgisi kalmayıncaya kadar değiştirilmesi eylemi. 8u anlamda soyutlamanın başlangıcı olarak 1910 1ar gösterilse de, soyutlama olayı insanlık tarihi kadar gerilere gitmektedir.. Picasso'nun da dediği gibi ' Soyut sanat diye bir şey yok Daima bir yerlerden başlamak zorundasınız. ' Picaso burada bilinenin aksine soyut sanatı reddetmiyor, sadece soyut sanatın köklerini sanılandan eski olduğunu vurgulamak istiyor. Onun için resimde bilinçli soyutlamanın başlangıcı olarak Malaviç, Mondrian, Kandinsky veya Delaunay' m çalışmalarını gösterebiliriz. Eskiden Hristiyanhk' ta kahramanların acı çekişlerini ifade etmek için kullandıkları imgeler, L Dünya Savaşı sonrasındaki soyut estetiği benimseyen sanatçılar tarafından tersine çevrildi Azizlerin acı çekişleri onların ulaştıkları zaferin simgesiyken Burri' nin, Giacometti' nin, Mathie vb. sanatçıların resimlerinde din dışı, şan ve şerefle ilgisi olmayan şehitlik temasının, farklı bir gelenekle birleşen halk tabakasının, çektiği acıların simgesi oldu. Soyut resimde imge öğesi öğlesine güçlendi ki, yaşadığımız dünyanın bütün vahşi görüntüsünü, etkileyici bir dil ile verebilirken, estetik özellikleri ile de izleyiciyi tam anlamıyla kendine çekebiliyordu. Burri' nin resimlerindeki zulüm ve terörü simgeleyen, kalın boya tabakası, güçlü bir imge oluştururken, estetik olarak ta son derece zarif bir görüntü verebilmektedir. Aynı güçlü ifadeyi, farklı öğelerle elde etmeye çalışan Goya' nin resimlerinde bu estetik ve zerafeti göremiyoruz. Soyut resim, getirdiği yeni estetik anlayışla imgenin resimdeki yerini değiştirmekle kalmadı dokunun kullanımını da şekil ve görüntü olarak değiştirdi. Empresyonistlere gelinceye kadar resimde kullanılan doku ile hacim, derinlik ve ışık elde edilirken, empresyonistlerle beraber amaç bu olmasa da resme pcturel, görsel doku girmiş oldu. Resim yüzeyindeki bu farklılaşma soyut sanatla daha bir anlam kazanmış estetik bir tat olmanın ötesine geçerek yarattığı etkilerle tek başına resim olmayı başarmıştır. II
'Romantizm' ve 'nostalji' kavramlarına yönelik güncel okumalar ve sanatsal ifadeler

Başlığı 'Romantizm' ve 'Nostalji' Kavramlarına Yönelik Güncel Okumalar ve Sanatsal İfadeler' olan bu tezde geçmişş yaşantıya ait bellekte oluşan hatıralar ve izleri taşıyan ev imgesiyle, eşyalar ele alınmıştır. Teknolojik gelişim hızına bağlı olarak kültürel anlayışların hızla değiştiği bir dünyada söz konusu bu kavramlar, modernizm ve postmodernizm süreçleri içerisinde irdelenmiştir. Sanatta 'romantizm ve nostalji' kavramları; geçmişşin anlamlandırılmasına yönelik, kimi zaman konu, kimi zaman da sanatsal esini oluşturan bellekteki anıların izleri biçiminde ele alınmıştır. Bu çerçevede Van Gogh, Andy Warhol, Sarkis Zabunyan, Gülsüm Karamustafa, Hale Tenger, Gözde İlkin gibi sanatçıların, 'Tarihsellik', 'Bellek', 'Kimlik', 'Anı', 'Gizlilik', 'Saklama', 'Hatıra' gibi kavramlara ilişkin çalışmaları ve yapıtları üzerinde durulmuştur. Kişisel çalışmalarımın anlatıldığı dördüncü bölümde; geçmişş dönemlere ait imgelerin sanat alanına taşınmasıyla, bugün ve gelecek arasında bir bağ kurulması amaçlanmıştır. Aile fotoğrafları, eve ve aile üyelerine ait eşyalar kullanılarak özgün bir dil oluşturulmaya çalışılmıştır.