İngilizce öğretmenlerinin erken yaşta yabancı dil öğretimine ilişkin yeterlilik düzeyleri

Yabancı dil eğitimine erken yaşta başlamanın dil becerilerinin gelişimini desteklediği bilinmektedir. Anadil edinimi sürecinde çocukların anne babaları nasıl etkili oluyorsa, yabancı dil öğrenmede de öğretmenler o ölçüde önemli olmaktadır. Türkiye'de 2012- 2013 eğitim öğretim yılından itibaren çocuklar 2. sınıftan itibaren yabancı dil öğrenmeye başlamıştır. Türkiye'de yabancı dil öğretmeni yetiştirme programları kapsamında ilkokul, ortaokul ve lise İngilizce öğretmeni ayrımı yoktur. Yabancı dil öğretmenleri her seviye ve yaştaki öğrenenlere yabancı dil dersi verebilmektedir. Ancak bu yaş grupları içerisinde özellikle erken yaş grubu olarak tanımlanan anasınıfı ve ilkokul öğrencilerine yabancı dil öğretecek öğretmenlerin sadece yabancı dil pedagojisine değil aynı zamanda anasınıfı ve ilkokul pedagojisine de hakim olmaları gerekmektedir. Dolayısıyla sahip olmaları gereken yeterlilikler açısından diğer yaş gruplarının yabancı dil öğretmenlerinden önemli ölçüde ayrılmaktadırlar. Bu araştırmada ilkokul düzeyinde İngilizce derslerini yürüten öğretmenlerin erken yaşta yabancı dil öğretimine ilişkin yeterlilik düzeylerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma nicel ilişkisel tarama desenlerinden nedensel-karşılaştırma modeline göre yürütülmüştür. Araştırmanın katılımcılarını Kütahya merkez ilçesindeki 62 devlet, 8 özel okuldaki 80 İngilizce öğretmeni oluşturmaktadır. Veriler araştırmacı tarafından uzman desteği alınarak geliştirilmiş olan erken yaşta yabancı dil öğretimine yönelik kuramsal bilgiyi ölçen bir başarı testi ve İngilizce öğretmenlerinin çocuklara yabancı dil öğretimi konusunda yeterlik algılarını belirlemek amacıyla Şad (2010) tarafından geliştirilen 'Çocuklara Yabancı Dil Öğretimi Yeterlik Ölçeği' kullanılarak toplanmıştır. Ayrıca araştırmadaki bağımsız değişkenlerle ilgili bilgi toplamak için araştırmacı tarafından geliştirilen 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Elde edilen verileri analiz etmek için istatistik paket programı kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda öğretmenlerin genel olarak erken yaşta yabancı dil öğretimine ilişkin bilgi ve özyeterlik düzeylerinin yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. İngilizce öğretmenlerinin erken yaşta yabancı dil öğretimine ilişkin kuramsal bilgi düzeylerinin; cinsiyetlerine göre, mezun oldukları fakülte türüne göre ve erken yaşta yabancı dil öğretimine ilişkin bir eğitim alma durumlarına göre benzer olduğu; ancak mesleki kıdemlerine göre anlamlı düzeyde farklılaştığı ve 6-10 yıl arası mesleki kıdeme sahip İngilizce öğretmenlerinin bilgi düzeylerinin diğer mesleki kıdemlere sahip öğretmenlere göre daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmada İngilizce öğretmenlerinin erken yaşta yabancı dil öğretimi uygulamalarına yönelik özyeterlik algılarına bakıldığında kendilerini yeterli gördüğü sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca İngilizce öğretmenlerinin erken yaşta yabancı dil öğretimi uygulamalarına yönelik özyeterlik algılarının cinsiyetlerine, mesleki kıdemlerine ve mezun oldukları fakülte türüne göre benzer olduğu, diğer taraftan erken yaşta yabancı dil öğretimine ilişkin bir eğitim alanların yeterlilik algılarının anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca araştırmada İngilizce öğretmenlerinin erken yaşta yabancı dil öğretimine ilişkin kuramsal bilgi düzeylerinin, erken yaşta yabancı dil öğretimi uygulamalarına yönelik özyeterlik algılarının istatistiksel açıdan anlamlı bir yordayıcısı olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Bu sonuçtan yola çıkılarak öğretmenlerin erken yaşta yabancı dil öğretimi uygulamalarına yönelik özyeterlik algılarının kuramsal bilgi düzeylerinden beslenmediği sonucuna varılabilir.