turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
1945-1960: Paris ekolü ve Paris'te yaşayan soyut Türk ressamları

İkinci Dünya Savaşı ve işgal yıllarının yarattığı karışıklığa rağmen Paris savaş sonrasında da Avrupa sanatının önde gelen sanat merkezlerinden biri olmaya devam etti. Kent bu dönemde, çeşitli uluslardan sanatçıları, eleştirmenleri, koleksiyoncuları ve çok sayıda sanat galerisiyle hareketli bir sanat ortamına sahipti. Soyut sanat, resmi otoritelerin kayıtsız, kimi zaman da engelleyici tutumuna karşın, kısa sürede yaygınlaştı. Soyut sanatın kabulünde, küçük bir eleştirmen grubuyla, birkaç avant-garde galerinin büyük katkıları oldu. Bu yıllarda Paris'te 'soyutun çeşitli sınıflandırmalarının yapıldığı ve tanımlannın belirlendiği önemli bir kuramsal faaliyet söz konusuydu. Soyut sanat alanındaki bu canlılık Paris'in 'sanat başkentliği'ni 1960'larda New YorKa devretmesine kadar sürdü. Paris Ekolü terimi 1925'ten itibaren farklı grupları tanımlamak için kullanılmıştır. Anlamsal olarak iki genel tanım söz konusudur: ilk ve daha yaygın olanı, 1910- 1930 yıllarında Paris'te yaşayan ve Fransız olmayan sanatçıları ifade etmek için kullanılırken, savaş sonrasında, Paris Ekolü ve bazen da 'yeni' ekiyle, Nouvelle Ecole de Paris, Fransız ya da yabancı, Paris'te yaşayan ve Lirik Soyut resim yapan sanatçıları tanımlayan bir terim olarak karşımıza çıkar. 1945- 1960 yıllarında Paris sanat ortamı, çağdaş Fransız resmine büyük katkılar getiren çok uluslu bir yapıya sahipti. Türk sanatçıları ile bağlantısını kurduğumuz diğer Paris Ekolü sanatçıları arasında, Fransızların yanında Rus, Alman, Hollandalı ve Portekizli sanatçılar vardı. Nejad Melih Devrim, Mübin Orhon, Selim Turan, Hakkı Anlı, Albert Bitran, ve Fahr-el-Nissa Zeid'den oluşan bir grup soyut Türk ressamı da bu çok uluslu yapıda yer aldılar. Çağdaş Bat resim sanatı çizgisinde bir gelişmeyi hedefleyen Türk resim sanatı, Osmanlı'nın son dönemlerinden beri Paris'i merkez kabul etmekteydi ancak birkaç istisna dışında Türk sanatçıları sanat ortamına tam olarak dahil olamamış ve gündemi bir adım geriden izlemişlerdi. 1945- 1960 yıllarında Paris'te yaşayan soyut Türk ressamları, Paris Ekolü çatısı altında, olayların merkezinde yer aldılar. Sanatsal ve entelektüel güçlü bağlar kurdular, kentte açılan en önemli sergilere davet edildiler, sanatsal gündemi günü gününe izleyip, dönemin önemli eleştirmenlerinin beğenisini kazandılar. Katıldıkları sergilerin, haklarında yazılan sanat eleştirilerinin incelenmesi ve resimlerinin diğer Paris Ekolü sanatçılarıyla karşılaştırılması ve analizi 1945- 1960 arası Paris'te yaşayan ve soyut resim yapan Nejad Devrim, Mübin Orhon, Selim Turan, Hakkı Anlı, Albert Bitran ve Fahr-el-Nissa Zeid'in Paris Ekolü içerisinde önemli bir role sahip olduklannı açıkça göstermektedir. Bu altı ressamın çalışmalannın, Türk resim tarihinin Avrupa resmiyle eş zamanlı bir çizgide eserler üretilen, önemli bir evresini oluşturduğu kanısındayız. XII
2 boyutlu vektörel animasyon programlarının hareketli grafik yöntemlerinde kullanımı ve bir uygulama

Durağan görsel objelerin, belirgin bir kurguya göre hareketli hale getirilerek videoyadönüştürülmesine genel tanımıyla animasyon denilmektedir. Hareketli grafik tasarımı, hareketli grafikler, hareket veya dönme yanılsaması yaratan, dikkat çekiciliği artırmak amacıyla sesle birleştirilen animasyon veya dijital çekim parçalarıdır. Hareketli grafik tasarımı grafik tasarımın durağan olmadığını göstermektedir. Bu bakımından tasarım sektöründe önemli bir yere sahiptir. Bu çalışma, riskler içeren, masraflıvideo kurguları ile anlatımı zor olan bazı çalışmaların hareketli grafik tasarımı tekniği ile daha iyi anlatılıp anlatılamayacağını araştırmaktadır. Çalışma ayrıca hareketli grafik tasarım tekniklerini sadece risk ve maliyet boyutları açısından değil anlatım gücü ve yarattığı etkiler açısından da sorgulamaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde 'hareketli grafik tasarım kavramı tanıtılmakta, animasyonla bağlantısı kısaca anlatılmaktadır. İkinci bölümde dünyada ve Türkiye'de animasyonun gelişimi tarihsel süreç içerisinde incelenmektedir. Üçüncü bölümde grafik tasarımı ve animasyon arasındaki ilişki detaylandırılarakanlatılmaktadır. Dördüncü bölümde hareketli grafik üretim yöntemleri üzerinde durulmaktadır. Beşinci bölümde iki boyutlu vektör tabanlı animasyon tanımlanarak, ilgili programların ne işe yaradığı incelenmektedir. Altıncı bölümde hareketli grafik örneklerine yer verilmekte ve yedinci bölümde iki boyutlu vektör tabanlı animasyonun hareketli grafiklerde kullanımına ilişkin bir uygulamaya yer verilmektedir. Sonuç bölümünde iki boyutlu vektör tabanlı animasyonun hareketli grafiklerde kullanımının sağlayacağı katkılar tartışılmaktadır.
Tekstil baskıcılığında teknolojiye bağlı değişen tasarım anlayışı

Tekstil baskıcılığı, dokunmuş, örülmüş veya dokunmamış tekstillerin yüzeylerinin dekore edilmesinde kullanılan bir yöntemdir. El kalıp baskı ile başlayan baskı teknikleri, insanlıkla beraber gelişmiş, hız ve görüntü kalitesi bakımından bugün, dijital teknolojilere ulaşmıştır. Endüstri Devrimi'nin itici gücü ile tekstil baskıcılığında teknik gelişirken, tasarım dili de tekniğin olanakları ile değişmiştir. Tekniğin sınırları içinde, sanat ve sosyolojiye bağlı tasarım anlayışı; seri üretim, sanat akımları, sosyo-ekonomik ve kültürel gelişmeler, moda, sürdürülebilirlik, kavramsal sorgulamalar gibi daha karmaşık bir sürece girmiştir. 20. yüzyıl sanat akımları, ortaya çıktıkları dönem ve sonrasındaki tasarımcılar için ilham kaynağı olmuştur. Sosyo-ekonomik ve kültürel alandaki gelişmelere tasarım dünyası da kayıtsız kalamamış, etkisini üretim yöntemleri, malzeme, desen ve renklerde göstermiştir. Tasarımcılar ileri teknolojileri, üretimlerini kolaylaştırmanın yanında kavramsal çalışmalarını aktarmada da bir araç olarak kullanmışlardır. Teknoloji bazen tasarıma hizmet ederken kimi zaman da tasarımın ana öğesi olmuştur. 2000'lerden sonra bilinen 'tekstil baskısı' anlayışının değiştiği görülmektedir: Bu değişim için tasarımcıların, teknolojiyi reddederek zanaata dayalı işler ürettiği ya da eski tekniklerin görsel etkilerini teknoloji ile yakalama çabasında olduklarını söylemek mümkündür. Çalışma kapsamında; tekstil baskıcılığında teknolojiye bağlı gerçekleşen bu değişim Endüstri Devrimi'nden günümüze kadar seçilen baskı tasarımcıları ve markalar üzerinden açıklanmaya çalışılmıştır. Tekstil baskı tasarımını etkilediği düşünülen sanat hareketleri incelenirken, teknoloji-tasarım ekseninde eserler ve tasarımcıları üzerinde durulmuştur. Güncel tasarımcı ve firmalardan, tekstil baskı tasarımında teknoloji kullanımıyla fark yaratmış tasarımcı ve markalar seçilmiştir. Bu doğrultuda hazırlanan çalışmada, tekstil baskıcılığındaki gelişimi göstermesi açısından, Victoria & Albert, Musee de I'Impression sur etoffes, Metropolitan Museum of Art gibi tarihe tanıklık eden müzelerden temel kaynak olarak yararlanılmıştır.
Sanatsal üretim biçimlerinde ben çıkışlı anlatı

Yüksek Lisans Sanat Çalışması Raporu olarak ele alınan metin, sanatsal yaratı ile benlik arasındaki ilişki üzerine kurulmuştur. Doğası gereği öznel nitelikli olan sanatsal yaratımın ve bu öznel durumu merkeze alan üretim biçiminin yarattığı ben çıkışlı anlatının incelemesi yapılmıştır. Çalışma temelde üç ana başlıktan oluşmaktadır. İlk başlık altında, benlik, kimlik, ben olmak durumu gibi kişisel anlamlar taşıyan ve tam da kişisel olduğu için genel geçer bir tanımının yapılmasının zor olduğu kavramlar incelenmeye çalışılmıştır. Felsefi düşünce tarihi içinde bu kavramların ele alınış biçimlerine kısa bir bakışın ardından, psikolojik açıdan birey için varlığını keşfediş ve benliğinin oluşumu araştırılmıştır. Bir sonraki alt başlık içinde de sanatsal üretim içinde ben olmak durumu ve bu durumun yaşamsal pratiğe dönüşmesi irdelenmiştir. İkinci bölüm, sanatsal yaratının öznel yapısını merkeze koyan sanatçıların üretim biçimlerinin, konuyu ele alış yapılarının, ben olmak durumunu aktarış biçimlerinin, kendi kimliklerinin sanatsal üretim ile birlikte yeniden kurgulanışının kısa bir incelenmesi niteliğindedir. Son bölüm olan kişisel uygulamalarda ise, ben olmak durumu, ben'in öteki ile olan ilişkisi, kimlik, benlik, öteki, kişisel izler taşıyan nesneler üzerinden benlik okumaları gibi kurguları olan uygulamalar yer almaktadır. Uygulamalarda kullanılan temel malzeme seramik ve cam olmakla birlikte, malzemenin kendi doğasından kaynaklanan özelliklerinin yardımıyla ifade biçimleri kuvvetlendirilmeye çalışılmıştır.
Johannes Brahms'ın Op.99 Fa Majör Viyolonsel-Piyano Sonatı'nı yorumlama teknikleri

Kendini kusursuz yapıtlar bestelemeye adayan Johannes Brahms, müzik tarihinin sayılı büyük bestecileri arasında sayılır. Brahms'ın op. 99 Fa Majör Viyolonsel - Piyano Sonatı üzerine yapılan bu yazılı çalışmanın amacı, eseri yorumlamaya yönelik bir çalışma kılavuzu oluşturmaktır. Bu çalışmada sırasıyla Johannes Brahms'ın hayatı anlatılmış, eserin analizi yapılmış, bestecinin viyolonsel yazısının daha iyi anlaşılması için, bestecinin viyolonsel için yazdığı iki sonat karşılaştırılmış ve son olarak yapıtta karşılaşılacak teknik zorlukların, müzik dilini bozmadan aşılması için örnekler verilerek yorumlama teknikleri önerilmiştir.
Ülke tanıtımında sergileme tasarımı, stand ve stand üzeri grafik ürünlerin yeri, Türkiye'nin turizm tanıtımında Ayaş'a yönelik uygulama çalışması

DEMİR, Çiğdem. Ülke Tanıtımında Sergileme Tasarımı, Stand ve Stand Üzeri Grafik Ürünlerin Yeri, Türkiye'nin Turizm Tanıtımında Ayaş'a Yönelik Uygulama Çalışması, Sanatta Yeterlik Eseri Çalışması, Ankara, 2006 Turizmden gelir elde etmek isteyen birçok ülke, kendilerini dünyaya tanıtmak ve dünya turizm pazarından pay alabilmek için ülke tanıtımlarına yönelmişlerdir. Ülke tanıtımlarının yapıldığı uluslararası turizm fuarları gibi ortamlarda, tanıtım doğrultusunda kurulan sergileme standları ve üzeri grafik ürünler ile hedef kitlelere ulaşmak amaçlanmaktadır. Bu bağlamda 'Ülke Tanıtımında Sergileme Tasarımı, Stand ve Stand Üzeri Grafik Ürünlerin Yeri, Türkiye'nin Turizm Tanıtımında Ayaş'a Yönelik Uygulama Çalışması' başlıklı araştırmanın ilk bölümünde; ülke tanıtımı ve ülke tanıtımında sergileme tasarımının gerekliliği incelenmiştir. İkinci bölümde sergileme tasarımının ve stand tasarımının neden tercih edilen tanıtım araçları oldukları, sergileme tasarımının genel tarihçesi, günümüzdeki anlamı ve sergileme türleri incelenerek, sergileme mekanında görsel algılama unsurları irdelenmiştir. Ülke tanıtımında etkili birer tanıtım elemanı olan, stand sergilemeleri ülkeler ve hedef kitleler arasında bir köprüdür. Stand, stand kategorileri ve stand kapsamındaki basılı grafik ürünlere üçüncü bölümde yer ayrılmıştır. Dördüncü bölümde ise stand sergilemeleri kapsamında yer alan sergileme elemanları ele alınmıştır. Çalışmanın görsel dayanakları olarak her bölümde takip edilen turizm fuarlarından elde edilen örnek görüntülere yer verilmiştir. Zor bir tasarım alanı olan stand tasarımında dikkat edilmesi gereken görsel kurallar ile stand tasarımcısının dikkat etmesi gereken noktalara beşinci bölümün tamamı ayrılmıştır. Kültür ve coğrafyanın tasarım üzerindeki etkilerinin gözlemlenebilmesinin önemi düşünülerek, altıncı bölümünde on farklı ülkenin, tanıtım stand ve üzeri grafik ürünleri incelenmiştir. Tanıtımının ülkeden ülkeye nasıl farklılık gösterebileceği, ülkelerin kendilerini ifade etme yolunda nasıl yöntemler izledikleri, tasarımların bu doğrultuda nasıl yönlendirildiği irdelenmiştir. Araştırmanın son bölümünde; turistik özelliklere sahip küçük ilçeleri ve bilinmeyen bölgelerini turizm tanıtımlarında ön plana çıkaran ülke örneklerine değinilmiştir. Bu doğrultuda uygulama çalışması için seçilen, Ayaş ilçesi'nin özellikleri incelenmiştir. Uygulama çalışmasında ise; tezin içeriğine uygunluğu göz önünde bulundurularak Türkiye'nin turizm tanıtımına yönelik Ayaş örneğinde stand ve üzeri grafik ürünler tasarlanmıştır. Bu çalışmanın genel amacı; ülke tanıtımında önemli bir tanıtım aracı olan stand ve üzeri grafik elemanları kullanarak, bir ülkeyi onun bir biriminden yola çıkarak tanıtmaktır.
Web arayüz tasarımında görselliğin önemi

Bu araştırma, bir web sitesinin görsel tasarımını etkileyen unsurların irdelenerek örnek bir web arayüz tasarımı hazırlanmasını içerir. Web arayüz tasarımında görselliğin önemli olup olmadığının öğrencilere yapılan anket uygulaması ile tespit edilmesini kapsamaktadır. Literatür taraması sonucu elde edilen konu başlıkları incelenmiş ve araştırmacı tarafından Kütahya Dumlupınar Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi için örnek bir arayüz tasarımı hazırlanmıştır. Web arayüz tasarımının görsel estetiğe ve kullanılabilir bir yapıya sahip olması amaçlanmıştır. Bu doğrultuda görsel tasarım ilkeleri, kompozisyon, tipografi ve renk kavramları dikkate alınarak arayüz tasarım aşaması tamamlanmıştır. Hazırlanan arayüz tasarımı, ekran boyutlarına göre HTML, CSS, JavaScript dilleri kullanılarak duyarlı bir web sitesine dönüştürüldü. Ayrıca, tasarlanan arayüz hakkında öğrencilerin görüşleri sorulmuştur. Ankete katılım gösteren 156 öğrencinin görüşleri analiz edilerek yorumlanmıştır. Analiz sonuçlarına göre önerilerde bulunulmuştur.
Seramik kalıp ve üretim teknolojisinde organik malzemelerin kullanımı

Organik malzemeler grubu içerisinde yer alan plastikler yüzyılımızın önemli bir malzemesidir. Plastikler, doğal ve sentetik plastiklerden oluşmaktadır. Organik kimyada reaksiyon türleri içerisinde yer alan polimerileşme reaksiyonu sonucu oluşan sentetik plastiklerden, bugüne kadar birçok plastik keşfedilmiştir. Her plastik çeşidinin kendisine has kimyasal reaksiyonundan dolayı yapısall özellikleri farklılıklar gösterir. Malzeme çeşidinin çokluğu ve yapısall özelliklerin çeşitliliği göz önüne alındığında plastik çeşitlerinin her türlü üretim alanlarında kullanılmasına neden olmuştur. Günlük yaşantımızın her kesiminde plastiklerle karşılaşmaktayız. Endüstriyel seramik kalıp ve üretim teknolojisinde sentetik plastik malzemelerin kullamlmasıyla birçok avantajlar sağlanmıştır. Bu avantajlardan dolayı seramik sektöründeki kullanımı hızla artmaktadır. Kalıp tekniklerinde kullanılan alçı yerini yavaş yavaş sentetik plastiklere bırakmaktadır. Alçı ile gerçekleştirilen model, model kalıbı, teksir kalıbı ve iş kalıbı yapım aşamalarında, artık sentetik plastikler yaygın olarak kullamlmaktachr. Sağlık gereçleri üretiminde kullanılan basınçlı döküm sisteminde yer alan sentetik reçinelerin kullamlmasıyla, üretim aşamalarında büyük kolaylıklar sağlanmıştır. Sentetik plastik malzemenin özellikleri, biçimin özellikleri, sentetik plastiğin kullanılacağı aşama, ekonomik etkenler ve üretim kapasitesi seramik endüstrisinde sentetik plastik kullanımını belirleyen etkenlerdir. Kullanılacak olan sentetik malzeme seçiminde, bu aşamalar göz önüne alınarak belirlenmelidir. Seçilen malzemeler bazı kriterler içerisinde kullamlmalıdır. Bu kriterlere uyulmadığı takdirde hem çalışmaya hem de kişiye zarar veren sonuçlar ortaya çıkabilir. Seramik endüstrisinde sentetik plastik malzeme kullanımı ile, ürün kalitesi yükselmiş, kalıp kullanım süreleri uzamış, enerji tasarrufu sağlanmış, ölçüVI toleransları korunmuş ve üretim hızlanmıştır. Bu gibi birçok avantajlar nedeni ile sentetik plastik kullanımı seramik endüstrisinde yaygınlaşmaktadır.
Osmanlı dönemi İznik çini ve seramiklerinde görülen stilize çiçek motiflerinin incelenmesi, seramik form ve yüzeylerde yorumlanması

Tez çalışmasının ilk bölümünü kısaca özetlersek, Osmanlı Dönemi İznik seramiklerinin tanımı ve tarihçesinde, İznik çinisinin kendine özgü olan karakteristik özellikleri ile yeri ve öneminden bahsedilmiştir. İznik' de başlayarak Kütahya'ya kadar yayılan serüvenin en güzel örnekleri Türk çini ve seramik sanatında Osmanlı Döneminde görülmektedir. Osmanlı Döneminde seramik sanatı en çok İznik ile anılmıştır.16. yüzyıldan sonra saray Nakkaş Hanesinin çinilerindeki desenlerin katkısı ile dekorlarda değişiklik yapılmaya başlanmış ve bu değişim gül, karanfil, sümbül, lale gibi çiçekler; hatai ve rozet çiçekler, natüralist eğilimin ağır olduğu dekorlama üslubunu göstermiştir. Bu şekilde gelişmeye başlayan bitkisel motifler İznik seramiklerinde teknik ve üslup açısından seçeneklerinin ileri bir seviyeye geldiği söylenilebilir. İkinci bölümde ise; stilizasyonun tanımı ve Osmanlı Dönemi İznik çinilerinde görülen stilize çiçek motifleri konusuna değinilmiştir. Gerek zamanın geçerli üslubu, gerek sanatçının bireysel anlatımı doğrultusunda biçim bulan stilizasyon; alışılagelmiş görüntünün dışında olduğu için daha çarpıcı bir etki meydana getirmiştir. Stilizasyonun yapım aşamasına giren nesne gözlemleme sonucunda karakteristik özellikleri bozulmadan girinti ve çıkıntıları çizgisel bir hal alarak biçimlenmektedir. Böylece tasarımı hazırlayan kişinin duygu ve düşüncelerine uygun bir şekilde yalınlaşıp biçimlenerek yeni bir görünüme bürünmektedir. Örnek vermek gerekirse Türk Çini motiflerinde lale, karanfil, yaprak gibi motifler stilize edilmiş motiflerdir. Bitkisel motiflerin bir diğer türleri olan, stilize edilmiş; gül, lale, karanfil, sümbül, menekşe, küpe çiçeği, meryem ana kandili, sarıpapatya, süsen, zambak, ağlayan gelin, manisa lalesi, nergis, peygamber çiçeği, çiğdem, afyon, asma ve üzüm, selvi, meyvalı ağaç ve bahar açmış meyve ağacına bu çalışmada yer verilmiştir. Üçüncü bölümde ise; Yapılan araştırmalar sonucu, 16 yüzyıldan itibaren en çok kullanılmış olan penç motifinden esinlenildiği örneklere dayanarak, çamur tornasında çekilen silindirlerin yapım aşamalarına değinilmektedir. Çekilen formlar belli aşamalardan geçirilerek birleştirilmiş ve yeni çağdaş seramik formlar ortaya koyulmak amaçlanmıştır.
Sanatsal ifade şekli olarak dikme eylemi

'Sanatsal İfade Şekli Olarak Dikme Eylemi' isimli bu çalışma, sanat yapıtlarında uygulanan dikiş tekniğinin, düşünsel altyapısının araştırılmasını içermektedir. 1950'li yıllardan itibaren sanat ortamında yaşanan gelişmeler, yeni açılımlarla günümüze kadar uzanmış, günümüz sanatının ifade formlarını, düşünme biçimlerini değiştirmiştir. Geleneksel uygulamalardan uzak dikme eyleminin tarihsel süreçte, yeni sanat oluşumları ve feminizm üzerinden aldığı yol incelenmiştir. Amaç ve söylem sürekli bir değişim içerisinde olsa da farklı ve sembolik anlamlar yüklenebilen dikme eyleminin, zamanla kılık değiştirerek sanatın içinde kendine bir yer edindiği görülmüştür. Çalışmada ilk etapta sanatta ifade kavramı ele alınarak, dikişin yapısall özellikleri ve plastik olanakları üzerinde durulmuştur. Tekniğin, sanatın ifade şekillerini geliştirerek tekstil olgusuna ve materyallerine olan işlevsel yaklaşımıyla, plastik sanatlarda kullanımı sorgulanmıştır. Ardından tekstil sanatının konuyla ilgili tarihsel süreci ve söz konusu teknikle çalışmalar yapan sanatçılar araştırılmıştır. Elde edilen tüm verilerin yanında, konuyla ilgili gerçekleştirilen çalışmalarda özgün bir plastik dilin oluşturulması amaçlanmıştır. Bu çalışmalar yapılırken toplumsal bir sorun üzerinden gidilmiş, sosyal ve tarihsel anlamda süregelen çocuk gelinler sorununun özüne dikkat çekerek, göndermeler yapılmıştır. Çocuk gelinler konusu gelin, kadın, çeyiz ve bunun beraberinde gelenksel işi gibi kavramları çağrıştırdığı için, yapılan çalışmalar, tekstil malzemeleri olan kasnak ve kumaş üzerine uygulanmıştır. Aynı zamanda da dikme eylemi, çocuk gelinler konusunun anlatımında resimsel bir dil olarak kullanılmış ve dikişin plastik olanaklarından yararlanılmıştır.
Çağdaş Türk resminde otoportreler

İlk örneklerine Uygur döneminde rastladığımız Türk tasvir sanatı, duvar süslemelerinde, çini ve seramiklerde, el yazmalarında, mimari yapılarda, gölge oyunlarında yaşatılmıştır. İslam dinine girdikten sonra süsleme programında pek görülmeyen resim, metinleri açıklama amacındaki minyatürler şeklinde el yazmalarında varlığını korumuştur. Fatih Sultan Mehmet portrelerini dışarıda tutmak şartı ile Batılılaşma dönemine kadar uygulama programında ve karakteristiğinde değişiklik göstermeyen minyatür, Lale Devri ile birlikte değişim içine girmiştir. Hacimsellik kazanan figür ve natürmortlar albümlerde yer alır, minyatür-pentür özellikleri taşıyan duvar resimleri saray, kasır ve konaklarda uygulanırken, padişah portreciliği de imparatorlukta bir gelenek halini almıştır. Oryantalizm merakı içinde Osmanlı başkentini dolduran yabancı ressamların etkisi, eğitim kurumlarında perspektife dayalı teknik resim derslerinin verilmesi ve belki de en önemlisi sarayın resme destek vermesi, pentür teknikleri ile yaratılmış Batılı anlamda ilk Türk resimlerinin giderek artan sayıda ve yetkinlikte Türk sanatına kazandırılmasını sağlamıştır. Figürsüz manzara resimleriyle alışılan şövaleye, çok geçmeden resmin diğer türleri de konu olmuştur. Portre ve otoportre bunların başında gelir. Sanatçının kendini tanıtma ve kalıcı olma isteği sonucu hemen her ressamın çalıştığı bir konu olan otoportre, çıkış noktasından günümüze kadar biçim ve anlam kaymasına uğrasa da sanatçının sanatı ve izleyicisi ile ilişki kurmasının en yalın yoludur. Çalışmada Türk resim sanatının kaynaklarından başlayarak tarihi gelişim ve ayırdedici özellikler incelenmiş, portre-otoportre tanımı, amacı, belgeci niteliği, imgeleri kullanma biçimleri verilmiştir. Erken dönem eserleri ile günümüz eserlerinden derlenen Türk resminde otoportreler, Türk resim sanatının dinamik yapısının göstergeleri olmakta, kendini resmetmeye çekinceyle yaklaşan sanatçıların gelişen entellektüel kapasiteleri doğrultusunda bireyselliklerine ve sanatçı kimliklerine sahip çıkma süreçlerini yansıtmaktadır. Türk ressamlarının otoportrelerini konu edinen çalışmamız, sanatın süreklilik ve devinim içindeki yapısı gereği sınırlandırılmak zorunda kalınmıştır.
Yirminci yüzyılın çeyreğinde sanatta ölüm konusu

Ölüm duygusu sanatta en fazla kullanılan temalardan biridir. Bu çalışmada ilk uygarlıklardan, bütün disiplinlerin birbirini beslediği yirminci yüzyıl akımlarına kadar olan süreç incelenmiştir. Eski uygarlıklar, Ortaçağ resim anlayışı, dinlerin ölüme bakışı, Anadolu insanının ölümle ilgili gelenek ve görenekleri, Şamanizm, geçmişşte ölümün nasıl algılandığının ipuçlarını vermesi açısından ele alınan ana başlıklardandır. Günümüz sanatının incelenmesinde ise en önemli başlıklardan biri savaştır. Irkçı eğilimlerin, soğuk savaşların, hatta artık sıcak savaşların yaşandığı yüzyılımızda insanoğlunu etkileyen etkenlerden biridir. Bu duruma verilen tepkilerin en etkin şekillerini de sanat tarihinde görmekteyiz. Bilimin her gün yeni verilerle karşımıza çıkması, teknolojinin hızla gelişmesi çağın en önemli özelliğidir. Kişiliksizleşme, yabancılaşma ve duyarsızlaşma gibi kavramların sonucu olarak ölüm ile ilgili her türlü duygu-ölüm arzusu, korkusu, ötenazi, şiddet tutkusu- hemen her disiplinde kendisine sağlam bir yer edinmiştir. Bu kavramları inceleyen, çalışmalarında bu konulara eğilen sanatçıların çalışmalarını ve temel konseptlerini bilmek yüzyılın kavranması açısından önemlidir. Bütün bu başlıklar ele alındığında varılan nokta ise yaşanılan süreç açısından önemlidir, çünkü ölümün, bilinmeyenin, tecrübe edilmemiş olanın işlenmesi kişiye bir yandan bir kapıyı açarken, diğer taraftan bambaşka bir kapıyı da aralaması sebebiyle somut bir sonuç edilmesi çok zor görünmektedir.