turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İlhanlılar zamanında kültür ve eğitim

Cengiz Han'ın Moğol boylarını bir siyasi çatı altında toparlayıp gerçekleştirdiği fetihler sonucunda Moğolların Yakın-Doğu'da belirmeleri ve burada siyasi bir teşekküle dönüşmeleri neticesinde kurulan İlhanlılar Devleti, Yakın Doğu'da süregelen yaşamın pek çok noktasında köklü değişimlerin yaşanmasına yol açmıştı. Buna paralel olarak İlhanlı Devletini oluşturan Moğol unsurları da köklü değişimlere uğramışlardı. Yaşanan bu karşılıklı değişimin en çok hissedildiği alan kuşkusuz kültür hayatı ve eğitim kurumları olmuştur. Burada en köklü değişim ise dini hayatta yaşanmıştı. Kadim inançlarından vazgeçen Moğollar İlhanlılar döneminin sonucunda Müslüman olmuşlardı. Fakat İlhanlıların siyasi faaliyetlerinin büyük tesiri altında Yakın Doğu'da İslamiyet yorumunda da hissedilir değişimler yaşanmıştı. Bunun en güçlü örneği tasavvufun güçlenmesi ve yaygınlaşması ve Şiiliğin kurumsallaşma ve güçlenme imkanı bularak yeni coğrafyalara yayılabilmesidir. Bilim ve Eğitim dünyasında başlangıçta büyük yıkımlar yapan İlhanlılar ilerleyen süreçte yaptıkları yıkımları telafi ettikleri gibi devraldıkları eğitim ve bilim mirasını daha da ileri seviyelere taşıyacak hayır ve ilim kurumları da inşa etmişlerdi. İlk Moğol akınlarının kurulu ilim ve düşünce hayatını sarsıntıya uğratmasına rağmen İlhanlılar döneminde pek çok alim ve müellif bizzat devlet tarafından himaye edilmiş ve düşünce hayatında yeni canlanma yaşanmıştır. Kuşkusuz en dikkate değer hareketlilik ise tarih yazıcılığında görülmüştür. İlk dünya tarihi Reşidüddin tarafından İlhanlıların sarayında yazılmıştır. İlhanlıların yaşadığı en büyük kültür değişimi ise göçebe hayattan yerleşik hayatta geçmeleri olmuştur. Orta Asya Bozkırında göçebe yaşayan Moğollar Yakın Doğuda muazzam şehirler kurmayı başarmışlardı. Tez, İlhanlıların gerek kendilerinde gerekse hakimiyet kurdukları coğrafyanın kültür ve eğitim dünyasında yaşanan dönüşümü ve gelişimi içermektedir.
Eğitimde takım çalışması ve okul başarısı: İstanbul okullarında amprik bir çalışma

Günümüzde yasanan hızlı değişimler bütün örgütleri olduğu gibi egitim örgütlerini de etkilemektedir. Örgütler yapılarını, yönetim anlayıslarını gözden geçirip birçok degisimibenimsemektedir. Türkiye gibi birçok ülke de egitim sorunları ile karsı karsıyadır. Simdiye kadar gelistirilen sistemler ve klasik anlamdaki yenilesme çabaları ile bu sorunları çözümekavusturamamıslardır. Yıllardan beri süregelen çözüm arayısları egitimdeki sorunları çözmede yeni yaklasımları ortaya çıkarmıstır. Bunlardan birisi de Toplam Kalite Yönetimi'dir. Toplam kalite yönetimi sadece üretilen ürün ve hizmetin degil, bir bütün olarak yönetimin kalitesini ve verimliligini artırmayı amaçlamaktadır. Verimliligin artırılmasında temel olarak takımçalısmalarını alan bu yönetim biçiminde insan unsuru ön plandadır. Bu arastırmada takım çalısması uygulayan ve uygulamayan ilkögretim okullarından mezun olan ögrencilerin basarı düzeyleri karsılastırılmıs, takım çalısmaları uygulayan okullarınögrencilerinin digerlerine göre daha basarılı olduğu saptanmıstır. Ayrıca uygulanan anket ile ögretmen ve yöneticilerin takım çalısmalarına bakısları incelenmis, demografik özelliklerine göre bazı farklılıklar olduğu görülmüstür. Buna göre, 21-30 yas arası ile 41 ve üzeri yas aralıgında bulunan isgörenlerin, bekar isgörenlerin ve ögretmenlerin takımçalısmalarına daha olumlu baktıkları saptanmıstır.
Eğitim örgütlerinde çatışma ve çatışma yönetimi üzerine bir araştırma: İzmir Balçova örneği

Okullarda hem öğretmenler arasında hem de idareciler arasında çatışmalar yaşanabilmektedir. Fakat yaşanan bu çatışmaların mümkün olduğu kadar etkili şekilde yönetilmesi gerekmektedir. Bu aşamada eğitim kurumlarının sağlıklı bir şekilde eğitim vermeye devam edebilmesi için kullanılan yöntemlerin çatışmalara etkili çözümler sunması gerekmektedir. Bu çalışmada öğretmenlerin yaş grupları, kıdemleri, öğrenim durumları, medeni durumları, cinsiyetleri, çatışma sebebi olabilecek olası durumları incelenmiştir. Çalışma, 2013- 2014 öğretim yılının ilk döneminde İzmir ili Balçova ilçesinde bulunan ilköğretim kurumlarında görevli 301 öğretmenle yürütülmüştür. Çalışmada, Gümüşeli (1994) tarafından Türkçeye uyarlanmış olan 'Rahim Örgütsel Çatışma Ölçeği' nden' yararlanılmıştır. Sonuç olarak, İzmir ili için araştırılan literatürlerde yapılan böyle bir çalışmaya rastlanmamıştır. Balçova ilçesinde görevli olan öğretmenlerin yaş durumu % 40 ,9'u 41-50 yaş arasındadır. Yaşı daha genç öğretmenlere oranla tecrübeleri doğrultusunda yaşanabilecek ya da yaşanan çatışmalara daha yumuşak tepkiler vermektedirler. Genel olarak çalışmanın sonucunda anlamlı bir sonuca ulaşılmamıştır.
Mobil cihazların eğitim/öğretime etkisinin belirlenmesi

Bu araştırmada Tablet PC'lerin Eğitim/Öğretime etkisinin belirlenmesi amaçlanmaktadır. Bu amaç çerçevesinde oluşturulan ölçekler yardımıyla veri toplama işlemleri gerçekleştirilmiştir. Tablet PC'lerin eğitim öğretime etkisinin araştırılması ile günümüzde hızla yaygınlaşan mobil cihazların eğitim sistemine dahil edilmesi yoluyla, bilimsel ve toplumsal açıdan öğrencilerin okula, eğitim ve öğretime olan ilgisinin artacağı düşünülmüştür. Bu araştırmanın mobil cihazların eğitimde kullanılması bağlamında öğretmen-öğrenci, öğrenci-öğretmen, öğrenci-öğrenci, öğretmen-öğretmen arasında etkileşim ve dayanışma kültürünün oluşturulması açısından yarar sağlaması amaçlanmaktadır. Araştırmada dört adet ölçek, Amasya il merkezinde Tablet PC dağıtımı yapılmış olan Amasya Anadolu Lisesi ve Amasya Anadolu İmam Hatip Lisesi'nde öğrenim gören 10'uncu sınıf öğrencilerine uygulanmıştır. Tutum ölçeği, 'Tablet PC'nin Derslerde Kullanımına Yönelik Öğrenci Tutumlarını' ölçmek amacıyla, Tablet PC kullanan 216 öğrenciye uygulanmıştır. Tutum ölçekleri sonucuna göre araştırmaya katılan lise öğrencileri genel olarak Tablet PC'nin derslerde kullanılıp kullanılmaması konusunda kararsız görüş belirtmişlerdir. Gözlem formları ve başarı testleri, deney grubu ve kontrol grubu olarak ayrıştırılan sınıflara ayrı ayrı uygulanarak iki grup arasındaki fark bulunmaya çalışılmıştır. Gözlem formu, deney ve kontrol gruplarında sözel derslerden seçilen 'Dil Anlatım' ve sayısal derslerden seçilen 'Matematik' derslerinde belirtilen konu ve üniteler ders öğretmeni tarafından anlatılırken araştırmacı tarafından doldurulmuştur. Gözlem formu sonuçlarına göre, deney grubundaki ders anlatım sürelerinin, kontrol grubundaki ders anlatım sürelerinden kısa olduğu belirlenmiştir. Başarı testleri deney ve kontrol gruplarına, 'Dil Anlatım' ve 'Matematik' derslerinde konu anlatımları yapılmadan önce Ön-Test olarak uygulanmış, konu anlatımları yapıldıktan sonra Son-Test olarak uygulanmıştır. Başarı testleri sonuçlarına göre deney grubundaki Ön-Test ve Son-Testler arasındaki farklar, kontrol grubundaki Ön-Test ve Son-Testler arasındaki farklardan önemsenmeyecek derecede fazladır.
Yalnızız, Onuncu Köy ve Bozkırdaki Çekirdek romanlarındaki değerler ve eğitim anlayışı

Eğitim ve eğitim ile yakın bir ilgisi olan değerler insanların yaşamında önemli bir yer tutar. Eğitimi ve değerler aktarımını sosyal bir sorumluluk görüp bu konulara eserlerinde değinerek kendi eğitim anlayışını ortaya koyan yazarlarımız vardır. Peyami Safa, Fakir Baykurt, Kemal Tahir; eserlerinden hareketle eğitime ve değer aktarımına görüşleriyle katkıda bulunmuş olan, tanınmış yazarlarımızdandır. Bu çalışmanın temel amacı; Peyami Safa'nın Yalnızız, Fakir Baykurt'un Onuncu Köy, Kemal Tahir'in Bozkırdaki Çekirdek romanlarındaki değerler ve eğitim anlayışlarını karşılaştırarak benzerlikleri ve farklılıkları ortaya koymaktır. Çalışma, betimsel nitelikte olup tarama modeliyle yürütüldü. Çalışma kapsamında; Peyami Safa'nın Yalnızız, Fakir Baykurt'un Onuncu Köy, Kemal Tahir'in Bozkırdaki Çekirdek romanı değerler ve eğitim unsurları açısından taranarak elde edilen veriler doküman incelemesi yöntemiyle analiz edilip araştırma amacına göre sınıflandırıldı. Genç nesillerin yetiştirilmesinde önemli olan değerler ve eğitim kavramlarının romanlardaki yansımaları incelenerek yazarların sahip oldukları değerler ve eğitim anlayışları / felsefeleri karşılaştırıldı. Böylece bu üç roman ve üç yazar bağlamında Cumhuriyet Dönemi'nde yaşanan eğitim-öğretimle ilgili gelişmelere ışık tutulmaya çalışıldı.
Hemşirelik öğrencilerinde vaka temelli öğretim yönteminin algilanan öz-yeterlilik ve eleştirel düşünme düzeylerine etkisi: Karma yöntem

Hemşirelik öğrencilerinde öz-yeterlilik ve eleştirel düşünme düzeylerinin genellikle orta/düşük olduğu, hem öz-yeterlilik hem de eleştirel düşünme düzeylerinin bazı özel girişimlerle yükseltilebileceği belirtilmektedir. Bu nedenle, klasik ve vaka temelli öğretim yönteminin hemşirelik öğrencilerinin algıladıkları öz-yeterlilik durumu ve eleştirel düşünme düzeylerine etkisini değerlendirmek ve öğrencilerin vaka temelli öğretim yöntemi hakkında düşünce ve önerilerini belirlemek amacıyla bu araştırma yapılmıştır. Araştırmada; randomize, öntest kontrollü deneysel bir tasarım ve karma yöntemlerden; açımlayıcı sıralı desen kullanılmıştır. Çalışma, 2017- 2018 yılı eğitim öğretim döneminde Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Hemşirelik Bölümü 2. Sınıf öğrencileri ile gerçekleştirilmiştir. Randomizasyon uygulanarak müdahale ve kontrol grubu belirlenmiş, kontrol grubuna girişim uygulanmazken müdahale grubuna dört oturum halinde vaka temelli öğretim programı uygulanmıştır. Çalışma grubu; 37 müdahale, 37 kontrol olmak üzere 74 kişiden oluşmuştur. Vaka temelli öğretimde kullanılan vakalar, Dünya Sağlık Örgütü'nün belirttiği önemli hastalık başlıklarını içerecek şekilde seçilmiştir. Gerekli tüm izinler alındıktan sonra veriler; Veri Toplama Formu, Genelleştirilmiş Algılanan Öz Yeterlilik Ölçeği, Eleştirel Düşünme Eğilimi Ölçeği ve Yapılandırılmış Görüşme Formu ile toplanmıştır. İstatistikler; SPSS 22 ve OpenMeta programında yapılmıştır. İstatistiklerde sayı, yüzde, standart sapma, ki kare, t testi, Pearson Korelasyon Analizi, Hedge's formülü kullanılmıştır. Müdahale ve kontrol grubunda; yaş, cinsiyet, aile yapısı, anne/baba eğitimi, algılanan ekonomik durum, en uzun yaşanılan yer, bölümü isteyerek seçme, mezuniyet sonrası planı ve algılanan okul başarısı benzer dağılım göstermektedir (p>0.05). Eğitim sonrası müdahale grubunda hem öz-yeterlilik puanı hem de eleştirel düşünme puanı yükselmiştir. Puanlardaki yükseliş anlamlı (p<0.05) bulunmuş ve etki büyüklüğü (0.20<d<0.80) orta düzeyde saptanmıştır. Sonuç olarak vaka temelli öğretimin hemşirelik ikinci sınıf öğrencilerinde eleştirel düşünme eğilimi ve algılanan öz-yeterlilik puanlarını anlamlı olarak etkilediği ve her iki puan arasında pozitif bir ilişki olduğu saptanmıştır. Odak grup görüşmesindeki öğrenciler, uygulanan yöntemi beğendikleri ve yararlı olduğu yönünde görüş bildirmişlerdir. Hemşirelik öğrencilerine eleştirel düşünmenin ve öz-yeterliliğin geliştirilmesinin sağlanması amacıyla vaka temelli öğretim yöntemi önerilebilir.
Current state of environmental education in Turkey: A case from Ankara

Bu çalışmanın amacı, öğretim üyeleri, fen bilgisi öğretmen adayları ve fen bilgisi öğretmenlerinin Türkiye de ilköğretim ve üniversite eğitimi boyutunda çevre eğitimi ile ilgili yapılan uygulamaların ve ihtiyaçların mevcut durumu hakkında görüşlerini araştırmaktır. Bu çalışmada hem nicel hem nitel veri toplama stratejilerini içeren karma yöntem kullanılmıştır. Bu çalışma, ilgili alan yazını tarama, örneklem oluşturma, veri toplama araçlarını geliştirme, pilot çalışma ve veri toplama basamaklarından oluşmaktadır. Örneklem olarak, Ankaradaki ulaşılabilir olan 4 öğretim üyesi, 150 fen bilgisi öğretmen adayı ve 250 fen bilgisi öğretmeni seçilmiştir. Çalışmada, araştırmacı tarafından geliştirilen iki veri toplama aracı kullanılmıştır. Bunlardan birincisi Çevre Eğitimi Gelişme Seviyesi Anketi olarak adlandırılan, Türkiye de ilkokullarda çevre eğitimi içeren uygulamalar ve ihtiyaçlar ile ilgili mevcut durumu ortaya koymayı hedefleyen ankettir. İkinci veri toplama aracı olarak, hem ilkokul hem de üniversite eğitiminde yer alan çevre eğitimi ile ilgili mevcut durumu ortaya koymak için görüşme protokolü geliştirilmiştir. Veri toplamak için, anket fen bilgisi öğretmen adaylarına ve fen bilgisi öğretmenlerine; görüşme protokolü ise öğretim üyelerine uygulanmıştır. Çalışmada toplanan veriler sonucunda, katılımcıların görüşleri çalışılarak kesişen ve ayrışan noktalar ortaya konmuştur ve Türkiyedeki çevre eğitiminin geliştirilmesine katkı sağlanmıştır.
Eğitim düzeyleri farklı bireylerin küresel ısınma konusundaki bilgileri ve aile yaşamındaki uygulamaları

Bu araştırma, Konya ili Ereğli ilçesinde yaşayan eğitim düzeyleri farklı bireylerin küresel ısınma konusundaki bilgilerinin ve aile yaşamındaki uygulamalarının belirlenmesini saptamak amacıyla planlanmış ve yürütülmüştür. Araştırma kapsamına alınan bireyler, araştırmacının görev yaptığı ilçe merkezinde görev yapan öğretmenler ve öğrenci velileri basit tesadüfi örneklem yoluyla seçilmiştir. Elde edilen verilerin sayı ve yüzde oranları tablolara yansıtılmıştır. Araştırmaya 125 üniversite öğrenim düzeyi ve 125 lise ve altı öğrenim düzeyine sahip olmak üzere toplam 250 birey katılmıştır. Verilerin toplanması amacıyla, bireylerin demografik bilgileri, küresel ısınma ve konutta enerji tasarrufu konusundaki bilgileri ve küresel ısınma, konutta enerji tasarrufu ve çevre koruma ile ilgili davranışlarının tespitine yönelik 76 sorudan oluşan anket formu kullanılmıştır. Değerlendirmeler sonucunda, üniversite düzeyinde öğrenim gören bireylerin küresel ısınma, ev araçları, ısınma, aydınlanmaya ilişkin bilgilerinin lise ve altı düzeyinde öğrenim gören bireylerden daha fazla olduğu saptanmıştır. Üniversite düzeyinde öğrenim gören bireylerin küresel ısınma, evsel atık, su tasarrufuna ilişkin davranışlarına lise ve altı düzeyinde öğrenim gören bireylerden daha fazla dikkat ettikleri, lise ve altı düzeyinde öğrenim gören bireylerin elektrik tasarrufuna ilişkin davranışlarının üniversite düzeyinde öğrenim gören bireylerden daha fazla dikkat ettikleri görülmüştür. Araştırmalardan elde edilen sonuçlar doğrultusunda, bireylerin küresel ısınma, enerji tasarrufu, su tasarrufu, evsel atık, aydınlanma, ev araçları konusundaki bilgi ve uygulamalarının yükseltilmesine yönelik gerekli önlemlerin alınması önerilmektedir.
Development of an intelligent tutoring system for distance education at master's level

oz YÜKSEK LİSANS DÜZEYİNDE UZAKTAN EGITIM İÇİN BİR AKILLI ÖĞRETİM SİSTEMİ GELİŞTİRİLMESİ Yeşiltaş, Yalın Yüksek Lisans, Bilim ve Teknoloji Politikaları Çalışmaları Bölümü Tez Yöneticisi : Doçent Dr. Ferda Nur Alpaslan Ağustos 2003, 81 sayfa Bu çalışma, Yüksek Lisans seviyesinde kullanılmak üzere geliştirilmiş bir Akıllı Öğretim Sistemini tanımlamaktadır. Sistem, öğretmenlere çevrimiçi öğretim için ders içeriği geliştirmede yardım etmek ve öğrencilere ders içeriği üzerinde bilgi seviyelerine göre dolaşmada yardımcı olmak üzere tasarlamış ve gerçekleştirilmiştir. Sistem pek çok yeni teknolojiyi birleştirmekte ve öğrenciler için en iyi öğrenme yollarından birisi olan bireysel öğrenmeyi sağlamaktadır. Öğrencinin ders içeriğini ne kadar iyi öğrendiği her en küçük öğrenme biriminden sonra hemen kısım-sonu-testleriyle test edilmektedir ve öğrencinin bilgi seviyesi bu testlere verilen yanıtlardan çıkarılır. Bu bilgi seviyesi bir kullanıcı modeli inşa etmek için kullanılır. Bu tez bu kullanıcı modelinin öğrenciler için ıııders içeriği üzerinde çalışırken nasıl dolaşım desteği için kullanıldığını tanımlar.
El-Ezher'in eğitim sistemi ve müslüman toplumlar üzerindeki etkileri

Hicri 359 / Miladi 971 yılında Fatımi Halifesi el-Mu'izu Lidinillah'ın talimatıyla komutan Cevher es-Sıkılli tarafından inşa edilen el-Ezher Üniversitesi, Tunus'taki Zeytune ve Fas'taki Karaviyyin Üniversitelerinden sonra dünyanın en eski üçüncü üniversitesidir. Mısır'ın başkenti Kahire'de bulunan el-Ezher Üniversitesi'ni diğer üniversitelerden ayıran en önemli özelliği kuruluşundan itibaren sahip olduğu eğitim sisteminin farklılığıdır. Nakli ve akli ilimlerin birlikte verildiği El-Ezher Üniversitesi, 1000 yılı aşkın süredir İslam aleminin en köklü eğitim kurumlarından biri olmuştur. Yine el-Ezher'de oluşturulan 'ders halkaları' ile öğretmen öğrenci münasebetindeki verim artmıştır. 'Ders halkaları' yöntemiyle birlikte mütalaa ve müzakere yapılabilmesi sağlanmıştır. Çeşitli şehir, bölge ve ülkeden gelmiş öğrencilerin yerleştirildiği özel yurtlar ile de kurulduğu günden bu yana İslam aleminde her zaman önemli bir yere sahip olan el-Ezher Üniversitesi, vermiş olduğu yerli ve yabancı mezunlarla da etkisini hem Mısır içine hem de dışına taşımıştır. Bu çalışma ile İslam medeniyeti mirasçısı misyonunu üstlenen el-Ezher Üniversitesi'nin eğitim yapısı ve Müslüman toplumlar üzerindeki etkileri ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Language instructors' perspectives on textbook content in terms of intercultural communicative competence: Gazi Üniversity case

Bu çalışmanın amacı Gazi Üniversitesi, Yabancı Diller Yüksekokulunda İngilizce öğreten dil okutmanlarının Kültürlerarası İletişimsel Yeterlilik açısından ders kitabı içeriği konusunda bakış açılarını almaktır. Mevcut çalışma 2012- 2013 akademik yılında Gazi Üniversitesi, Yabancı diller yüksekokulunda çalışan dil okutmanlarından anket ve görüşme ile alınan bakış açılarının analizine dayanmaktadır. Çalışmaya ilişkin veriler, 20 maddelik 'Öğretim Materyalleri Değerlendirme Rehberi' ve 3 soruluk görüşme aracılığıyla elde edilmiştir. Çalışmanın sonucunda, 'English for Life' isimli ders kitabını öğretim materyali olarak kullanan okutmanlara göre ders kitabının içeriği öğrencilerin Kültürlerarası İletişimsel yeterliliklerini artıracak yeterlilikte olmadığını düşündükleri bulunmuştur. Kültürlerarası İletişimsel Yeterliliğin bileşenlerinden tutum, bilgi ve kültürlerarası farkındalık ile ilgili olan bölümlerin sonuçları dil okutmanlarının Kültürlerarası İletişimsel Yeterliliğin alt dallarının ders kitabı içeriğinde sunulmadığını düşündüklerini göstermektedir. İlaveten, sonuçlar, dil okutmanlarının Kültürlerarası İletişimin önemi konusunda ve ders kitabı içeriğine dahil edilmesi hususunda bilinçli olduklarını göstermektedir.
Futbol eğitiminde yüksek irtifa maskelerinin fiziksel performans üzerine etkileri

Bu çalışmanın amacı, yükseklik antrenman maskesi ile yapılan kronik antrenmanın futbolcuların performansına etkisinin incelenmesidir. Bu çalışmaya, Bursaspor Kulübü U17 ve U19 takımlarında futbol hayatına devam eden yaş ortalaması 17.81 0.89 yıl, vücut ağırlığı ortalama 65.95 5.72 kg, boy 177. 06 4.56 cm olan 36 erkek gönüllü futbolcu katılmıştır. Denekler rastgele seçim yöntemiyle deney ve kontrol grubu olmak üzere iki gruba ayrılmış, deney grubu yükseklik antrenman maskesiyle futbol antrenmanı yaparken kontrol grubu da aynı antrenmanı maskesiz uygulamıştır. Katılımcılara, sezonun 2. Müsabaka döneminin ilk haftasında 10 dakikalık genel ısınmanın ardından fiziksel özelliklerini tespit eden testler uygulanmıştır. Testlerin ardından katılımcılara 6 hafta boyunca, birer gün aralıklarla haftada 3 gün günde ortalama 90 dakika futbola özgü antrenman programı uygulanmıştır. Ön test ve son testte katılımcılara Yo-yo aralıklı toparlanma seviye 2 testi, dikey sıçrama testi, tekrarlı sprint yeteneği testi, 30 metre sürat ve otur eriş esneklik testleri uygulanmıştır. Maskeler, çalışma boyunca 2750 metre yüksekliği simüle eder şekilde ayarlanmıştır. Antrenman protokolünün tamamlanmasının ardından ön testte uygulanan testler tekrarlandı. Verilerin analizi için SPSS 23.0 for Windows paket programında iki grup arasındaki farkın karşılaştırmalarında Mann Whitney U testi kullanılmış ve anlamlılık değeri 0,05 olarak kabul edilmiştir. Verilerin analizi sonucunda, iki grubun ön test ve son test verileri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamamıştır (p<0,05).
Cumhuriyet Dönemi din öğretimi program anlayışları

Araştırmada Cumhuriyet dönemi din öğretimi programlarının program anlayışı belirlenmeye çalışılmıştır. Cumhuriyet öncesi dönem ile benzerlikler olsa da Cumhuriyetten sonra hazırlanan programlar farklı din ve eğitim anlayışlarıyla hazırlanmıştır. Bununla birlikte Cumhuriyetin ilk yıllarında özellikle önceki dönemin din anlayışından farklı bir anlayış benimsenmiş, bu anlayış da din öğretimi programlarına yansıtılmaya çalışılmıştır. Cumhuriyetin ilanıyla birlikte pozitivist felsefenin ve özellikle de laikliğin etkisiyle rasyonel bir din anlayışı hakim olmaya başlamıştır. Bu anlayışın en önemli yansımaları, 1926 ve 1930 İlk Mektep Din Dersi Müfredat Programında ortaya çıkmıştır. Cumhuriyetin kuruluşu ve tek parti döneminin programları, konu merkezli programlardır ve özellikle esasicilik ve daimicilik eğitim akımlarının izlerini taşırlar. Çok partili dönemde hazırlanan din öğretimi programları, ahlaki endişe ve komünizm tehlikesine karşı bir güvenlik tedbiri olarak programlarda yer almıştır. Dönemin din öğretimi programlarında tek parti dönemi ile karşılaştırıldığında rasyonel bir din anlayışının ağırlığı daha fazla görülür. Program anlayışı açısından dönemin din öğretimi programlarında bazı yeniliklere yer verilse de önceki dönemin konu merkezli, esasici ve daimici anlayışında çok fazla bir değişiklik yoktur. Tek parti ve çok partili dönem birlikte değerlendirildiğinde din öğretimi programlarında, program geliştirme ilkeleri açısından istikrar bulunmamaktadır. Bu yönde bazı programlarda ilerlemeler görülürken ileriki yıllarda tekrar geriye dönülmüştür. 1980 sonrası din öğretimi programları açısından en önemli gelişmelerin yaşandığı dönem olmuştur. Dönem içerisinde hazırlanan 2000 İlköğretim Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Programının bilgilerin doğrudan dinin ana kaynaklarından yararlanılarak temellendirilerek mezheplerüstü bir yaklaşımı benimsediğini ifade etmesi, açık bir şekilde hangi yaklaşımı benimsediğini ortaya koyan ilk program olması itibariyle Cumhuriyet tarihinin en önemli programı olarak kabul edilebilir. Program, konu merkezli yaklaşımın yerine sorun ve hedef merkezli yaklaşımı benimsemiştir. Program, birçok yönüyle sonraki din öğretimi programlarına öncülük etmiştir. Daha sonra hazırlanan 2005 Ortaöğretim ve 2006 İlköğretim Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersi Öğretim Programları ise çoklu zeka ve yapılandırmacılık gibi yaklaşımları temel almıştır. Sonuç olarak Cumhuriyet dönemi din öğretimi programlarının tarihi süreci incelendiğinde din öğretimi programlarının davranışçı öğrenme kuramlarına dayalı konu ve öğretmen merkezli anlayıştan yapılandırmacı öğrenme kuramına dayalı sorun merkezli program anlayışına doğru dönüşüm yaşadığı tespit edilmiştir.
Sosyal sermaye ve eğitim ilişkisi

Sosyal sermaye ve eğitim ilişkisinin aile, sosyal yapı, ilişkiler ve ağlar ile eğitim ortamı ve kültürünün etkileşimi bağlamında değerlendirilmesinin eğitim amaçları ve politikaları açısından önemli sonuçlar ortaya koyabileceği açıktır. Bu bağlamda, literatür taramasına dayalı bu kuramsal araştırmanın amacı, sosyal sermayenin eğitimle olan ilişkisini literatür taramasıyla elde edilen veriler ışığında saptamak ve değerlendirmektir. Tarama modeliyle oluşturulan bu çalışmada, meslek, güven düzeyi ve eğitim seviyesi arasında güçlü bir bağlantı olduğu, eğitim kültürü ve eğitsel faktörlerin sosyal ağlara katılıma, güven kavramına ve sivil katılıma olumlu etkisi olduğu, eğitimin beşeri kalkınmaya etkisi ile güven ve sosyal refah ortamına katkıda bulunduğu, eğitim ortamı, eğitsel faaliyetler, müfredat ve pedagoji başta olmak üzere tüm eğitsel faktörlerin sosyal sermaye oluşumunu etkilediği bulgularına ulaşılmıştır. Çalışmada, ele alınan soruna; bir sosyal sermaye belirleyicisi ve beşeri kalkınma göstergesi olarak eğitimin önemi, sosyal sermaye unsurları, eğitim ve öğretim süreçleri, sosyal uyum ve eğitim politikaları, aile ve sosyal çevrenin eğitim ortamına etkisi başlıkları altında cevap aranmıştır. Sonuç olarak, eğitim ve sosyal sermaye arasında güçlü bir etkileşimin bulunduğu görülmüştür. Eğitim, sosyal becerileri geliştirerek sosyal sermaye birikimine katkıda bulunabilir. Eğitim kurumları, bireylere kültür ve değerlerin aktarılması yanında, bireylerin statü ve gelir düzeyine olan etkisiyle sivil katılıma ve sosyal uyuma etki edebilir. Eğitim kültürünü oluşturan faktörlerin, vatandaşlık eğitiminin boyutlarını olumlu etkileyerek sosyal sermaye düzeyine katkıda bulunabileceği söylenebilir.