turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yeldeğirmeni as creative cluster in the framework of creative city

Geçmişte bilgi, ekonomik büyüme ve yaşam standardının yükselmesi için bir itici güç olarak görülmese de 20. yüzyılla beraber toplumların bilginin önemini fark etmeye başlaması ile günümüzde artık tüm gelişmiş ülkelerin ekonomilerinin bilgiye dayalı olduğunu söyleyebiliriz. John Hartley'e göre bilgi yaratımı insani bir süreçtir ve bu durum yaratıcı endüstrilerin temelini oluşturur. Refahın, olası istihdam olanaklarının kaynağı olan ve kökeninde bireysel yaratıcılık, beceri ve yetenek yatan yaratıcı endüstriler ise yaratıcı ekonomilerin temelini oluşturur. Bilginin ve yaratıcılığın bu etkin yapısı ve günümüz ekonomilerinin temel kaynağı olması ile beraber tüm toplumlar ve yaşamın her noktası bir yaratıcı ortam ile sarılmaya başlamıştır. Teknolojinin ekonomik büyümenin lokomotifi olduğu, yeni fikirlere, insanlara açık, tolerans ikliminin hakim olduğu bu ortamlar yaratıcılıkları sayesinde ekonomik değer yaratan yaratıcı sınıf tarafından kullanılır. Sanatçı, yazar, tasarımcı, yazılımcılardan vb. oluşan yaratıcı sınıfın kümelenmeye başladığı bu yaratıcı ortamlar yenilikçi işletmeler ve yeni ekonomik aktiviteler için birer çekim alanı haline gelir ve bu alanlar birer yaratıcı şehre ya da adacığa dönüşmeye başlar. Bir yaratıcı şehir olarak İstanbul'da yaratıcı sınıfın kümelendiği pek çok yaratıcı bölge bulunmaktadır. Günümüzde bu bölgelerden biri olan Kadıköy Yeldeğirmeni bölgesi, yaratıcı endüstrilerin kentsel yenilemeyi destekleme potansiyeli sebebiyle soylulaştırma tehdidi altındadır. Ülkenin sosyal, ekonomik ve kültürel olarak geçirdiği değişim ve dönüşümler sonucunda İstanbul'un genelinde genellikle Avrupa yakasında konumlanan yaratıcı kümelerden göç almaya başlayan Yeldeğirmeni, Anadolu yakasında ortaya çıkan bir yaratıcı kümelenme örneği olması sebebiyle önemlidir. Bu çalışma çerçevesinde literatür taraması yapılarak, kültür/yaratıcı endüstrilerin tanımı yapılacak, yaratıcılığı odağına almış kültür politikaları sonucunda ortaya çıkan yaratıcı şehir kavramına vurgu yapılacaktır. Yaratıcı şehir ve endüstrilerin kümelenme eğilim ve kriterleri belirlenerek bir yaratıcı kent olarak İstanbul'da kültür sanat ortamının gelişimi ile yaratıcı endüstrilerin şehrin hangi bölgelerine yoğunlaştığı incelenecektir. Tezin son bölümünde literatür taraması sonucu elde edilen veriler üzerinden Anadolu yakasındaki ilk yaratıcı kümelenme örneklerinden biri olan Yeldeğirmeni bölgesinde yaşanan demografik değişimler sonucunda yıllar içerisinde geçirdiği değişim ve dönüşüm süreçleri irdelenecektir. Günümüzde bölgeye yerleşen yaratıcı sınıfın yer seçim kriterleri ve yapılan yenilenme faaliyetleri sonrası bölgenin karşıya karşıya kalmış olduğu soylulaştırma tehdidi ve bölgedeki yaratıcı endüstrilerin varlığı sonucunda yaşanan gelişmeler incelenecektir.
20. yy. Heykel sanatında erotizm

Uygarlık tarihi, bedeni, iktidar pratiklerinin merkezine yerleştirmiştir. Düzenin oluşturulmasında bedenin kendini ifade etme şekilleri iktidarın üzerinde en çok oynadığı alandır. Bireyin cinselliği, üzerinde tasarlanabilir bir olgu, cinsiyeti ise biyolojik ayrımının ötesinde sosyal farklılık olarak ifade bulmuştur. Ataerkil ailenin sembolik örüntülerinin ilk görüldüğü Antik Yunan kültüründe cinsiyet olgusu toplum yapısının temel hareket noktasıydı. Tüm yasaklar ve teşvikler bu çerçevenin içinde yer alırdı. Ortaçağa gelindiğinde ise Antik Yunan kültüründen köklerini alan erdemli bedenler cinsiyetsiz, cisimsiz ruhani bedenlere dönüşmüşlerdi. Dünyevi tutkularından tamamıyla soyutlanmış Ortaçağ bedeni, din çerçevesinde baskı altına alınıyor ve hayattaki tüm erdemlerini öteki dünyada huzurlu olabilmek için kullanıyordu. Tanrının gözünde tüm bedenlerin eşit olduğu söylemiyle aslında beden dış görünüşüne verilen önem azalıyordu. Ancak Rönesans ile bedene geri dönüldü, azizler, tanrıçalar dünyevi zevkler içinde tasvir edildi. Beden yeniden sahneye çıktı, güzelden de güzel olarak sergilendi. Bu, bedenin seyirlik olma durumuydu. Çünkü tarihte cinsellik ister belirli sınırlarda özgürce ifade bulsun, ister bastırılsın, daima ele alınan bedenin hazzı değil, bedenin görüntüsüydü. Bu da bedeni, kendisini karşısındakinin arzusuna hazırlayan bir imge olarak konumlandırıyordu. Ancak Modern çağ bu anlayışları yıktı, hazzı baş tacı yaptı. Bedenin görünümlerini çeşitledi, parçaladı, alt üst etti. Tüm tanımları kabul etti, tüm görünümleri yadsıdı. Bu, cinsellik adına büyük bir devrimdi. Ancak bu devrim, söyleminin aksine sadece cinsel göstergelerin farksız bir dolaşım halinde özerkleşmesini sağladı. Kadını da, erkeği de, çocuğu da özgürleştirdi ve dev bir sektör oluşturdu. Her şey o kadar özgürleşti ki tüm söylemler aynılaşarak sıradanlaştı. Bu bir iktidar stratejisi idi. Cinselliği mikro düzeyde bastırıp, makro düzeyde meşrulaştıracaktı. Dolayısıyla bedenin cinselliği daima tasarlanabilir bir olgu olarak özetleniyordu. Ve sanat da bedenin bu dönüşümüne kayıtsız kalamazdı. İster Antik Yunan toplumunda mitoloji aracılığı ile bedenlere nasıl olmaları gerektiğini öğütlesin, ister Orta çağda kurduğu baskıyla cinsiyetsiz bedenler yaratsın, isterse de Modern çağın getirdiği devrimlerle yeni bir sanat anlayışı oluştursun, merkeze bedeni yerleştirmiş ve kendi dilinin araçlarıyla bedenin çeşitli görünümlerini oluşturmuştur.
Tipografide sayfa ekran değişkeni

Bu tez çalışmasında, Gutenberg matbaasından 20. yüzyılın başına basım, çoğaltma ve okunaklılık - okunabilirlik gibi gereksinim ve sınırlamalarla ile gelişim göstermiş tipografinin temel aşamaları incelenmiştir. Çalışmada öncelikli olarak sayfadan ekrana geçişte ortaya çıkan değişkenler belirlenerek tipografi, dolayısıyla grafik tasarım literatürüne yeni eklemlenen çoklu ortam, yatay ve dikey içerik akışı, bağlantılı okuma, hareket, çözünürlük ve arama motoru okuması gibi farklı kriterler göz önünde bulundurularak sayfa tasarımını ekrana aktarma denemesi gerçekleştirilmiştir. Çalışma kapsamında ekran, inceleme alanı olarak seçilmiş, sayfadan ekrana içerik aktarımında kullanışlı ve akıcı bir tasarım oluşturmak hedeflenmiştir. Bu bağlamda esas hedef temel grafik tasarım prensiplerden ödün vermeden, farklı işletim sistemlerinin görüntüleme özelliklerine uygun ve farklı ekran ölçülerine adapte edilebilir bir tasarım hazırlamaktır. Bunun yanı sıra hazırlanan tasarım denemesinde genel okuma ve algılama eğilimleri dikkate alınarak akılda kalıcı, anlaşılabilir ve okunaklı bir tasarım ön planda tutulmuştur. Ekran ortamında okuyucuya sunulan tasarımlar, geleneksel sayfadan farklı olarak kullanıcıya tasarımı değiştirebilme olanağı sağlayabilir. Ne var ki değişken tasarım, sentaks ve hiyerarşi kuralları çiğnendiğinde ise içerik takibi zorlaşır. Bu türden sorunlar, farklı ekran türlerine duyarlı ve uyarlanabilir tasarımlar ile aşılmaktadır. Farklı görüntüleme ve ekran türlerine uyumluluk, değişken tasarımın kişisel okuma alışkanlıklarına uyumluluğu ve IOS-Windows gibi farklı işletim sistemlerine uyumluluk, bu çalışmanın stres noktası olarak belirlenmiştir. Çalışma kapsamında, yazı karakterinin ekranda gösterimi, hinting, grid, hiyerarşi ve yörüngesel okuma gibi kavramlar incelemiştir. Ekranda okunaklılık başlığı altında üzerinde durulan konular ise, sütun genişliği, boşluk, tipografik süreklilik, değişken sayfa tasarımı ve içeriği farklı ölçeklendirmedir. Sonuç olarak 'Tipografide Sayfa - Ekran Değişkeni' başlıklı bu çalışma, teknolojik olanaklarla gelişen tipografi ile geleneksel tipografi arasındaki farklılıkların ortaya konulmasını ve basılı sayfadan ekrana içerik aktarımı sırasında oluşan tasarım sorunlarına çözüm önerilmesi amacıyla yapılan bir tasarım denemesini kapsamaktadır.
Ukiyo-e'den mangaya japon pop sanatı

Tarihte insan düşüncesine dair ilk ürünler hep tanrı fikri ve doğayala ilişkiler ekseninde şekillenmişlerdir. 20. yüzyılla birlikte gelişen teknoloji metanın en önemli değer haline gelmesi çeşitli sosyo-kültürel değişimlere yol verirken, üretim teknikleri kadar görecelik teorisi bile kişinin varoluşunu çevresiyle ilişkilendirerek konumlandırdığı bir bireyselliğe varmıştır. Doğuyla batının ilişkisisye sanatsal üretim gözetildiğinde, birbirlerine karşılıklı etkileşimleri her türlü üretim bazında kendini göstermiştir ve Bu dönemde dünyanın farklı bölgelerinde yaşayan toplumların kültür ve sanatına taşıdıklarına inandıkları, farklı tekniklerle dışa vurulan tinsellik de metayla birlikte paylaşıma maruz kalırken 20. yüzyıl boyunca Japon çizgi sanatı her türlü medyumda varoluşunu sürdürmüştür.
Yerli sinema sektöründeki komedi filmlerinde kullanılan afişlerin tasarım özellikleri açısından tüketici üzerindeki etkilerinin incelenmesi

Bu araştırmada Grafik Sanatları alanında önemli yere sahip olan afiş; tanımı, tarihçesi, türleri, tasarım elemanları, tasarım ilkeleri, kullanım alanları, mesajları, etki- ileti kitleleri açısından ele alınarak incelenmiştir. Araştırmanın ana temasını oluşturan sinema afişleri içerisinde önemli bir yere sahip olan 'Komedi' tarzındaki filmlere ait afişler derlenip, incelenmiştir. Görsel örnekleri ve içeriklerinin incelendiği bu araştırmada afişlerin izleyici kitlesi üzerindeki etkilerini görmek ve afişlerin seyircinin film hakkındaki algılarını ne denli değiştirebildiğini tespit etmek üzere likert tipi bir anket geliştirilmiştir. Anketin güvenirliği üç alan uzmanı tarafından test edilmiştir. Anket uygulaması Türkiye'deki dört farklı üniversiteden 320 öğrenciye dijital ortamdan uygulanmış ve veriler elde edilmiştir. Veriler, nicel veri tabloları ve grafikler olarak araştırmada yer almaktadır. Dijital ortama aktarılan anket soruları üniversite öğrencilerine gönderilmiştir. Dört farklı üniversiteden 320 öğrenci 111 Erkek ve 209 kız öğrenci olmak üzere anket uygulamamıza katılım sağlamışlardır. 296 kişi=18-25, 22 kişi= 26 -33, 2 kişi=34- 41 yaş aralığındadır. Bir aylık zaman dilimi içerisinde uygulanan anketin sonuçları betimsel olarak yorumlanmıştır.
1950 sonrası çağdaş Türk resminde gemi imgeleri

İnsan yaşamı ve doğası gereği sürekli bir yerden başka bir yere gitme yeni yerler keşfetme çabası içinde olmuştur. Bunun içinde yeni uğraşlar, yeni teknikler ve materyaller kullanmışlar, bunun sonucunda da bugünkü gemiyi icat etmişlerdir. Bu sayede deniz aşırı yeni topraklar, yeni kıtalar keşfedilmiştir. Bugüne gelindiğinde ise teknolojinin de ilerlemesi ile daha ileri seviyede malzemeler kullanılarak hem seyahatte hem de ticarette gemi yapımında büyük atılımlar yapılmıştır. Üç tarafı denizlerle çevrili Anadolu'nun yaşamında da gemi çok önemli bir unsur olmuştur. Gemi imgesi zamanla Türk kültürüne ve sanatına da yansımıştır. Minyatürlerde de yer yer rastladığımız gemi imgesi geçmişşte ve günümüzde çoğu sanatçımıza ilham kaynağı olmuştur. Bu bağlamda gemi imgelerinin Türk resim sanatında yeri önemlidir. Bu açıdan tez konu başlığı olan 1950 Sonrası Çağdaş Türk Resminde Gemi İmgeleri, Ercüment Kalmık, Ferruh Başağa, Nuri Abaç, Mustafa Pilevneli, Abdullah Aydın Baykara, Alaybey Karoğlu, İsa Eliri ve Orhan Zafer'in resimlerinden örnekler ele alınarak incelenmiş ve yorumlanmıştır. Gemi imgelerinin plastik bir değer olarak 1950 sonrası Türk Resim Sanatında kullanımı bu konuda yapılacak literatür araştırmalarına katkı sağlayacağı düşünülmüştür.
90'lı ve 2000'li yıllarda heykelde figür kullanımının incelenmesi

Bu çalışmada 1990'lı ve 2000'li yıllarda figüratif heykel'in en çok öne çıkan örnekleri, sanat akımları üzerinden incelenerek ele alınmıştır. Birinci bölümde figürün tanımına ve figüratif heykelin geçirmiş olduğu sürece kısaca değinilmiştir. Ek olarak modernizmle birlikte değişen figür algısı ve Rodin'in heykelleri incelenmiştir. İkinci bölümde ise postmodernizm tanımlanmış ve figuratif heykele etki eden akımların içinde 90'lı ve 2000'li yıllarda en çok öne çıkan heykeltıraşlar incelenmiştir. İlk çağdan 19. yüzyılın sonuna kadar heykel, din ve toplumsal kuralların belirlediği sınırlar çerçevesinde üretilmiştir. Bütün bu dönem boyunca figüratif heykel gerçeklikten uzaklaşmadan ama değişim göstererek modernizme kadar gelmiştir. Modernizmle birlikte figüratif heykel bu sınırlarından kurtulmuştur. Heykelde modernizm Rodin ile birlikte başlasa da erken örnekleri Donatello'nun Mary Magdelena'sında, döneminin ideal güzellik anlayışına uymayan ekspresif yüz ifadesi ile görülmüştür.1990'lar ve 2000'li yıllar sanatta akım birlikteliği olmayan bir dönem olmuştur. Bu anlamda, figüratif heykel açısından değerlendirdiğimizde karşımıza teknik ve içerik olarak birçok farklı akım çıkmıştır. Bu nedenle çalışma içerisinde ele alınan dönem dört başlık altında incelenmiştir. Günümüzde figüratif heykel üretimi yapan önemli sanatçılardan olan Antony Gormley, Marc Quinn ve Berlinde De Bruyckere, kullandıkları tekniklerin aynı olması nedeniyle 'mulaj' başlığı altında incelenmiştir. Takashi Murakami ve Jeff Koons 'pop sanat' altında incelenmiştir. Louise Bourgeois ve Kiki Smith 'feminist sanat' altında incelenmiştir. Ron Mueck ve Carole Feuerman 'hiperrealist sanat' akımı içerisinde incelenmiştir.
Rudolf Edwin Belling ve atölyesi

Atatürk'ün üniversite reformu çerçevesinde Güzel Sanatlar Akademisi heykel bölümünü yeniden yapılandırmak üzere ülkemize davet edilen Rudolf Edwin Belling, 20. yüzyılın öncü heykeltraşknndandır. Nazi flctidannca dışlanan modern yapıtlar üretmesi ve sanat politikalarına ters düşmesi nedeniyle, sanat yapma olanaklarından yoksun bırakıldığı Hitler Almanyası'ndan ayrılarak yurdumuza gelmiştir. Tezin amacı, Rudolf Edwin Belling'in ülkemizdeki geçmişşi çok az okn heykel eğitimine katkılarının tartışılmasıdır. Araştırma, Belling'in karşılaştığı çeşitli güçlüklere rağmen Akademi heykel bölümünde yürürlükte olan tekdüze eğitim sistemini yeniden organize ederek farklı bir yaprya oturtabildiğim göstermiştir. Hazırladığı programın, günümüzde de uygulanmakta olan disiplinin teorik ve teknik temelini oluşturması nedeniyle Çağdaş Türk Heykel Sanatı eğitimine katkılarının yadsmamayacağının belirlendiği sonucuna ulaşılmıştır. Belling Atölyesinden yetişen sanatçılarımız ise; Yaptıkları anıt ve heykellerle yurt içinde bu sanatın benimsenmesine katkıda bulunurlarken, çağdaş heykel alanında uluslararası platformlarda da sesimizi duyurmayı başarmışlardır.
Situasyonist enternasyonal ve 1960 sonrası sanatta başkaldırı

1960'lı yıllara doğru muhalif dozu yükselen avangard sanat hareketleri içinde Situasyonist Enternasyonal, radikal tasarılarıyla dikkat çeken bir harekettir. Sanatın siyasi olasılıklarını araştıran avangard akımlar içerisinde Situasyonistler; sanatsal olduğu kadar politik bir avangard akımdır. Situasyonist Enternasyonal; Gerçeküstücülük, Cobra gibi avangard sanat akımlarından dağılan sanatçıların katılımıyla oluşmuştur. Ve dünyanın değişmesi gerektiğine karar veren; büyük çoğunluğunu sanatçıların oluşturduğu üyelerinin desteğiyle, kapitalist sisteme karşı eleştirel teori ve pratik tasarılar geliştirmiştir. Bu araştırmanın konusu; avangard sanat tarihi içerisinde, gerçekleştirdiği total redle diğer akımlardan ayrılan Situasyonist Enternasyonal grubu ve grubun kendinden sonraki sanat hareketlerine etkisidir. Situasyonist fikirlerin 1960 sonrası sanatsal uygulamalara etkisi araştırıldığı kadar, bu fikirlerin kendinden önceki avangard hareketlerden nasıl etkilendiği de araştırılmıştır. İlk bölümde; Gerçeküstücülük, Cobra, Letrizm ve Letrist Enternasyonal akımlarının Situasyonist Enternasyonal'le bağı araştırılmış, bu akımların birbirleriyle teorik ve pratik ilişkileri ortaya konmuştur. İkinci bölümde, Situasyonist Enternasyonal'in kuruluşuna, temel kavramlarına ve varlığını devam ettirdiği yıllar içerisindeki teorik ve pratik uygulamalarına değinilmiştir. Situasyonist fikirlerin kuramsal ve kılgısal yapısı, modern kapitalist toplum analizleriyle sıkı bir ilişki içinde olduğundan, 1968 Mayıs ayaklanması gibi dönemin siyasi olaylarına ve genel politik atmosferine dair bilgilere de yer verilmiştir. Üçüncü bölümde Situasyonist fikirlerle ilişkilendirilen 1960 sonrası sanatsal hareketlerden, uygulamalardan ve sanatçılardan örneklere yer verilmiştir. Situasyonist teori ve pratiklerin politik ve görsel kültür içerisindeki kullanımı ve sanatsal uygulamaların situasyonist fikirlerle ne ölçüde örtüştüğü irdelenmiştir.
Seladon sırları

Dünya seramik sanatının gelişiminin önemli dönemlerinde, Uzakdoğu seramiklerinin yadsınmayacak rolleri ve etkileri bilinmektedir. Pek çok farklı teknik ve üslup ile birlikte Uzakdoğu felsefesinin zenginliği, doğa koşulları ve hammadde çeşitliliği, sanat anlayışlarının gelişmesini sağlamıştır. Uzak Doğu'ya özgü, artistik sırlardan birisi olan ve özel bir pişirim tekniği gerektiren seladonlar, Dünya seramik sanatına önemli katkılarda bulunmuştur. Seladon sırlı seramikler, genellikle demir içeren pekişmiş killerin yüzeylerine yine demir oksit katkılı sırlar uygulandıktan sonra redüksiyonlu, oksidasyonlu ve nötr ortamda pişirilmeleri sonucunda oluşmaktadır. Seladonların gri-yeşilden, mavi-yeşile kadar değişen mat ve saydam renk varyasyonları bulunmaktadır. Seladon sırları uygulandıkları formların estetik değerini arttırırken aynı zamanda minimal bir görsellik kazandırmaktadır. Ülkemizde, hak ettiği gerçek değere ulaşmaya ve özgün bir kimlik kazanmaya başlayan seramik sanatı; farklı kültür ve bölgelere ait tekniklerle birlikte zenginleşmekte ve özgün bir dil kazanmaktadır. Bu araştırmada, Uzak Doğu seramik tekniği olan Seladon sırlarının tarihi ve yapım teknikleri araştırılmış, ülkemizde mevcut seramik hammaddeleriyle deneysel çalışmalar yapılmış ve formlar üzerinde uygulanmıştır. Bu nedenle bu araştırmanın Türk Çağdaş Seramik Sanatına katkı sağlayacağı da düşünülmektedir.
Bilgisayar destekli kolaj tekniği ile yeniden üretimler

'Bilgisayar Destekli Kolaj Tekniği İle Yeniden Üretimler' başlığı altında gerçekleştirilen bu çalışma, modern sanatta ortaya çıkışı 20. yüzyılın başına dayanan kolaj tekniğinin gelişimini; tekniğin gelişim sürecinde icat edilen bilgisayarla dijital ortama taşınarak bilgisayar kolajına evrimini; sanat tarihi içerisinde de yer alan ve günümüzde de sıklıkla başvurulan alıntı, öykünme, taklit vb. yeniden üretim yöntemlerini ele almaktadır. Çalışmanın İkinci Bölümünde kolaj tekniğinin modern sanattaki keşfi ve ardından kronolojik sıralamayla Kübizm, Dadaizm, Sürrealizm ve Pop Art'taki gelişimi irdelenmiştir. Bu doğrultuda söz konusu sanat hareketleri içerisinde yer alan sanatçıların kolaj tekniğiyle oluşturdukları yapıtlarına yer verilmiştir. Üçüncü Bölümde ise Endüstri Devrimi ekseninde gerçekleştirilen icatlarla birlikte uygulama olanakları artan kolajın, pek çok sanatsal pratik gibi bilgisayar ekranlarına taşınmasıyla bilgisayar kolajına dönüşümü ele alınmıştır. Bununla birlikte, yaşadıkları dönemin olanaklarından faydalanan ve bilgisayar sanatının destekçisi olan sanatçıların bu yönde gerçekleştirdikleri çalışmalardan örnekler verilmiştir. Dördüncü Bölümde, metinlerarasılık/göstergelerarasılık kavramları çerçevesinde, sanatsal bağlamda bir yeniden üretim yöntemi olarak kolaj ile birlikte alıntı, öykünme, taklit vb. kavramlara değinilmiştir. Genellikle Postmodern dönem ile ilişkilendirilen yeniden üretim yöntemlerine, aslında sanat tarihinin her döneminde sıkça başvurulduğu gözlemlenmiştir. Çalışmanın Beşinci Bölümü ise, söz konusu teknik ve yöntemlerle gerçekleştirilen uygulama çalışmalarını kapsamaktadır. Tez çalışması kapsamında yapılan araştırmada, önce baskı ve fotoğraf tekniklerinin, ardından da bilgisayar ve internet teknolojilerinin kolaj tekniğine ve yeniden üretim yöntemlerine yeni olanaklar sağladığı gözlemlenmiştir. Bu doğrultuda da, tez çalışması kapsamında yapılan uygulama çalışmalarında, günümüzde önemli bir sanatsal araç haline gelen bilgisayardan yararlanılmıştır. Bununla birlikte, yeniden üretim yöntemlerine başvurulan uygulama çalışmalarında kullanılan kesitler, yeni bir bağlamda değerlendirilmiştir.
Erken dönem Türk mitolojisinde kanatlı hayvan motiflerinin araştırılması ile seramik form ve yüzeylerine uygulanması

Kanatlı hayvan figürleri Türk kültürü ve mitolojisinin önemli olgularındandır. Günümüzden 3000 yıl ve daha öncesinde de varlıkları kabul edilen Proto Türklerden günümüze Türklerin, siyasal, sosyal ve kültürel hayatlarında bu motiflerin büyük öneme sahip olduğu görülmektedir. Eski Türk oluşumlarında kanatlı hayvan karakterleri farklı nitelik ve sıfatlar ile dikkat çekmektedirler. Eski Türk topluluklarının sosyo-kültürel yaşamlarını konu edinen mitolojilerinde bu motifler sıklıkla yer almaktadır. Kanatlı hayvan figürlerine birçok tarihi yazılı ve görsel buluntular da rastlanmaktadır. Günümüzde Türk toplumu için önemini koruyan bu motiflerin sanatın birçok disiplininde kullanıldığı ve bu disiplinler içerisinde en çok seramik sanatında görülmesi dikkat çekmektedir. Seramik sanatında sır altı, sır üstü, rölyef tekniği gibi farlı uygulama teknikleri kullanılarak yapılan kanatlı hayvan motifleri mevcuttur. Bu tez üç bölümden oluşturulmuş; Birinci bölüm kavramsal çerçeve ve ilgili araştırmadan, ikinci bölüm bulgular ve yorum kısmından, üçüncü bölüm ise tezin araştırma modeli ve uygulama çalışmalarından oluşmaktadır. Bu araştırmada, Erken Dönem Türk Mitolojisinde Kanatlı Hayvan Motifleri'nin tarihçesi ile yapılış amaçları araştırılmış, sonuçları ile birlikte uygulama örneklerinin paylaşılması amaçlanmıştır.
Figüratif heykelde biçim geliştirme üzerine uygulamalar ve bir sergi

Her heykel elbette ki biçimlerin organizasyonu sayesinde oluşturulmuştur. İnsan yaratısı olarak varlık bulan heykel, başka bir deyişle heykelin sahip olduğu biçim, toplumun ilerlemesine, çevrenin değişimine, üretenin gelişimine bağlı olarak farklılaşarak dönüşmüş ve kültür tarihi boyunca evrilmiştir. Farklılaşmaların kaynağı ne olursa olsun, biçime dair temel unsurlar her zaman heykelin bütünlüğünde varlık bulmuştur. Dönüşürken açığa çıkan biçim farklılıkları, geç de olsa sanatçı olarak kabul gören heykeltıraşın, sanatçı kaygılarını öne alarak yarattığı eserini yeniden değerlendirmekte ve biricikliğini aramakta kullandığı araçlar haline gelmiştir. Bu çalışmada, figüratif heykelde varlık gösteren biçim kavramının değişmez unsurları üzerinde yoğunlaşılmıştır. Kişisel tepki ve duyarlılık nedeniyle, bir üreten tavrı olarak biçimde 'abartı' kavramı tercih edilmiş ve bu kavram üzerinden gidilerek oluşturulmuş uygulamalar aracılığıyla da değerlendirmeler yapılmıştır. Türkçe
Video sanatın görsel disiplinlerle etkileşimi

Endüstri devrimi insanlık tarihini birçok açıdan etkilemiş toplumsal bir olaydır. Toplumsal düzen yeniden belirlenmiş, farklı sınıflar ortaya çıkmış ve teknolojik anlamda gelişmeler meydana gelmiştir. Bu teknolojik gelişmeler arasında topluma ve sanata en çok tesir eden ise kitle iletişim araçları olmuştur. Bu araçların dezenformasyona açık anlatım biçimi kitle kültürünü yaratmış, yeniden üretim imkanı ise sanatçılara kendilerini ifade etmek için farklı yollar arama ihtiyacı hissettirmiştir. Farklı ifade biçimi arayışındaki bazı avangart sanatçılar ise bulundukları dönemin kitle iletişim araçlarını sanatsal bir malzeme olarak değerlendirme çabası içine girmişlerdir. Fotoğraf ve filmin yaşadığı bu farklı geleneksel işlevinin dışındaki değerlendirilme süreci, elektronik görüntü için de geçerli olmuştur. Elektronik görüntü, kendisini var eden televizyonun toplum üzerindeki etkisine karşı sanat ortamına dahil edilmiştir. Bu eylemi gerçekleştiren öncü sanatçılar bir nevi çözümü, problemin kendisinden sağlamışlardır. Birinci bölümde videonun keşfini hazırlayan toplumsal ve teknolojik gelişmeler incelenmiş, videonun fiziksel ve teknik özelliklerinden bahsedilmiş ve sanatsal ortamına dahil olma süreci değerlendirilmiştir. İkinci bölümde ise video sanatının temelini oluşturan Fütürizm, Konstrüktivizm, Dada, Pop Art, Kavramsal Sanat ve Fluxus sanat akımları incelenerek, tarihsel süreç içeresinde sanat malzemesinin değişimi gözlenmiştir. Üçüncü bölümde ise resim, heykel, enstalasyon, fotoğraf ve film gibi sanat disiplinleri estetik ve teknik açıdan video ile karşılaştırılmış benzerlik ve farklılıklarından bahsedilmiştir.