turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
AB'ye üyelik sürecinin Türk bankacılık sektörüne etkileri: Parasal birlik ve basel II perspektifinden değerlendirilmesi

Büyük değişimler gösteren Dünya ekonomisi, ülkelerin birbirine yakınlaşması ve çoğu zaman da birlikte hareket etmelerine neden olmaktadır. Küreselleşme olgusu ile milli ve kapalı ekonomiler yerlerini bölgesel entegrasyonlara bırakmış ve eski önemlerini kaybetmeye başlamışlardır. Yaşanan ekonomik ve finansal entegrasyon süreci, genelde Avrupa Birliği ve özelde de Türk bankacılık sistemlerinde birçok değişikliklere yol açmış ve bankacılık sistemlerinin birbirine yakınlaşmasını sağlamıştır. Bu çalışmada Avrupa Birliği sürecinde Türk bankacılık sektörünün yaşadığı değişim ve gelişmeler ile Türk bankacılık sektörünün Avrupa Birliği bankacılığı içerisindeki yeri analiz edilmeye çalışılmıştır.
Economic ıntegration process and foreign direct ınvestment: The case of Turkey-EU relations

Avrupa Birliği ile ekonomik entegrasyonun Türkiye'ye yönelik yabancı sermaye yatırımlarını artıracağı öngörülmektedir. Söz konusu durum ekonomik entegrasyon ile ilgili geniş litaretür tarafından da Kabul edilmektedir. Ancak, Avrupa Birliği ile gümrük birliğini tamamlayarak Avrupa pazarına erişim sağlayan Türkiye'nin yabancı sermaye girişleri ile ilgili göstermiş olduğu performans idda edilen durumun tersini göstermektedir. Türkiye'ye giren yabancı sermaye oranı beklenenin çok altında kalmıştır. Bu çalışmanın amacı Türkiye'nin Avrupa Birliği ile entegrasyon sürecinin Türkiye'deki doğrudan yabancı sermaye yatırımlarına etkisinin araştırılmasıdır. Bu doğrultuda, tez çalışması Türkiye'nin doğrudan yabancı sermaye yatırımlarına ilişkin göstermiş olduğu düşük performansın nedenlerini tespit etmeyi amaçlamaktadır.
The Role of Germany in the European Union and its foreign policy after the cold war

Bu tezin konusunu, Soğuk Savaş sonrası Alman dış politikası ve Avrupa Birliği'ne üyeliğin Alman dış politikasına etkileri oluşturmaktadır. Avrupa Topluluğu ile başlayan ve Avrupa Birliği olarak devam eden Avrupa bütünleşmesinin Alman dış politikasına etkilerinin yanı sıra, Batı Almanya'nın Doğu Almanya ile birleşmesinden sonra da Alman dış politikasında değişmeyen 'devamlılık' ilkesi tezin çekirdeğini meydana getirmektedir. Alman dış politikasında 'devamlılığın' ve 'çok taraflılığın' önemi, İkinci Dünya Savaşı sonrasında farklı dönemlerde Alman Başbakanların izledikleri dış politikaların değerlendirilmesi ile vurgulanmaktadır. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Batı Almanya'da iktidara gelen Başbakanların yaptıkları gibi. Doğu Almanya ile birleşmeden sonraki Başbakanların da, dış politikada, özellikle Avrupa bütünleşmesi konusunda 'devamlılık' ilkesine sadık kaldıkları görülmektedir. Bundan yola çıkılarak, Doğu ve Batı Almanya'nın birleşmesinden sonra Almanya'nın, uluslararası koşullara uyumlu hale getirilen 'devamlılık' ilkesi ve Avrupa bütünleşmesi çerçevesinde bir dış politika izlemekte olduğu fikri savunulmaktadır.
Bank concentration and economic growth: Evidence from EU

Bu tez Avrupa Birliği'ne üye yirmi beş ülke ve aday iki ülkenin 1993- 2006 yılları arasına ait verileri kullanılarak bankacılık sektöründeki yoğunlaşmanın ekonomik büyüme üzerindeki rolünü analiz eder. Örneklenen 27 ülke verileri panel data kullanılarak, panel birim-kök testi, panel koentegrasyon testi ve Granger-Sims nedensellik testleri uygulanmıştır. Panel koentegrasyon testleri ekonomik büyüme ile bankacılık sektör yoğunlaşması arasında zayıf bir koentegrasyon bulunduğunu göstermiştir. Granger-Sims nedensellik testi ise ekonomik büyüme ile bankacılık sektör yoğunlaşması arasındaki nedensellik ilişkisinin hangi yöne olduğu hakkında kanıt gösterememiştir.
Avrupa Birliği'nde ve Türkiye'de sürdürülebilir kalkınma ve sürdürülebilir bankacılık uygulamaları

kalkınma, gelecek nesillerin ihtiyaçlarını karşılayabilmelerini tehlikeye atmadan, bugünkü neslin kendi ihtiyaçlarını karşılayabilmelerini ifade eder. Bu kavramın temelinde insan yatar. İnsan ile doğa arasında denge kurarak doğal kaynakları bilinçli kullanmayı ifade eder. Sürdürülebilir kalkınma sürecinde başta devletler olmak üzere, şirketlere, sivil toplum örgütlerine ve tüketicilere önemli görevler düşmektedir. Ancak, bankacılık sektöründe çevresel ve sosyal konulara ilişkin farkındalık, diğer sektörlere kıyasla daha geç gelişme göstermiştir. 1990'lı yıllardan sonra sürdürülebilir kalkınma kavramı finansal kuruluşların faaliyetlerinin arasına dahil olmuştur. Sürdürülebilir bankacılık, bankaların finansal ürün ve hizmetlerinin sürdürülebilir kalkınmayı destekleyecek şekilde dizayn edilmesine denir. Sürdürülebilir bankacılık anlayışının günümüzde özellikle de Avrupa Birliği ülkelerinde çok sayıda finansal kuruluşlar tarafından benimsendiği görülmektedir. Türkiye'de ise sürdürülebilir bankacılık anlayışının gelişmesine engel olan nedenler; yasal düzenlemelerin yetersizliği, sürdürülebilir kalkınma politikalarının istikrarsızlığı, siyasal yapının sürekli değişmesi, finansal kuruluşların sürdürülebilir finansa ilişkin bilgi yetersizliği ve toplumun sürdürülebilir kalkınma konusundaki bilinçsiz oluşu olarak dikkat çekmektedir. Çalışmada, Türkiye'de ve Avrupa Birliği'nde faaliyet gösteren bankaların sürdürülebilir kalkınmaya katkıları, sürdürülebilir kalkınmaya destek vermek için hangi yöntemleri kullandıkları ve hedeflerine ulaşabilme konusundaki başarıları incelenmiştir. Bu doğrultuda, sürdürülebilir kalkınma kavramı ve geçmişşten günümüze geçirdiği evreleri araştırılıp, Türkiye ve Avrupa Birliği'ndeki bankaların sürdürülebilir kalkınmaya katkıları ortaya konulmuştur. Çalışmanın sonucunda Türkiye'deki bankaların Avrupa Birliği'ndeki bankalara kıyasla sürdürülebilir bankacılık konusunda rakamlarla geride olduğu görülmüştür. Ancak son yıllarda müşterilerin ve bankaların etik bilincinin artmasıyla bankacılık sektörünün sürdürülebilir kalkınmaya katkılarının arttığı söylenebilir.
Avrupa Birliği çevresel etki değerlendirmesi mevzuatı ve Türkiye'nin uyumu

Çevresel Etki Değerlendirmesi, planlama aşamasındaki faaliyetlerin gerçekleştirilebilmesi için, çevreye yapabileceği tüm etkilerin bilimsel ve teknik yöntemlerle tespit edilerek olumsuz etkilerin önlenmesi ya da çevreye zarar vermeyecek şekilde en aza indirilmesini ve olumlu etkilerin arttırılmasını amaçlamakta olup, çevre hukukunun ilkelerine hizmet eden önemli bir araçtır.20. yüzyılın sonlarında hem dünyada hem de başlangıçta ekonomik birliği sağlamak için kurulmuş olan AB'de çevre konusu önem kazanmaya başlamış ve ABD örneğini takiben ÇED'e ilişkin yasal düzenlemeler yapılmıştır. Avrupa Birliği, şeffaf ve halkın etkin katılımının olduğu bir süreç gerçekleştirmeyi amaçlamakta ve ÇED Direktifleri aracılığı ile Üye Devletler'de bu konuda birlik sağlamaya çalışmaktadır. AB'nin ÇED'e ilişkin ilk Direktifi 1985 tarihinde kabul edilmiş, daha sonra iki kere bu Direktif'te önemli değişiklikler gerçekleştirilmiştir. Belirtilen Direktifler, ÇED ile sağlanmak istenen korumayı artırmayı amaçlamış olup, halkın bu süreçte daha etkin olmasının sağlanması da AB tarafından en çok önem verilen konulardan olmuştur. AB'nin ÇED'e ilişkin yaklaşımının Türk hukukundaki yansımaları ise 1990'lardan itibaren çıkartılan ÇED Yönetmelikleri ile olmuştur. Halihazırda yürürlükte bulunan 2008 tarihli Yönetmelik, ÇED sürecini kapsamlı bir şekilde ve genel olarak AB Direktifi ile uyumlu olarak düzenlemektedir. Ülkemizde yürürlüğe giren ÇED Yönetmeliklerine ve bu yönetmelik çerçevesinde alınan kararlara karşı açılan davalar ise konuya ilişkin içtihadın oluşmasını ve çevresel korumanın güçlenmesini sağlamıştır. Bu çalışma ile ÇED'in ortaya çıkışı, gelişimi ve Türkiye'nin AB'ye uyum sürecinde çevre mevzuatı içinde yer alan ÇED'e yönelik çalışmaları incelenmiştir.
Avrupa Birliği'nin terörizmle mücadelesinde 11 Eylül saldırılarının etkisi

Terörizm, tarih boyunca var olmuş bütün devletler için tehdit iken ancak 11 Eylül saldırılarından sonra ne kadar büyük bir tehdit olduğu daha iyi anlaşılmıştır. Bu konuda başta Birleşmiş Milletler ve NATO olmak üzere Avrupa Birliği bünyesinde de terörizmle mücadele yollarıyla ilgili birçok düzenleme yapılmıştır. Bu çalışmanın amacı özellikle 11 Eylül saldırılarının Avrupa Birliği'nin terörizmle mücadelesindeki etkilerinin araştırılmasıdır. Terörizmle mücadele adına 11 Eylül sonrasında Birliğin ''Dış Güvenlik ve Savunma'dan'' ''Adalet ve İçişleri'' politika dallarında birçok değişim gerçekleşmiş ve temel hak ve hürriyetlerin kısıtlanması yoluna gidilmiştir. Yaptığım çalışma da ise, 11 Eylül saldırıları sonrasında Avrupa Birliği'nin terörizmle mücadelesinde, ''Güvenlik Politikaları'nın'' geçirdiği değişim incelenmektedir. Bu anlamda tezin birinci bölümünde terörizm kavramı ve 11 Eylül saldırılarının önemi incelenmiştir. İkinci bölümde 11 Eylül saldırıları öncesinde AB'de terörizm algısı ve güvenlik politikalarından söz edilmiştir. Son bölümde ise 11 Eylül sonrasında Birliğin ''Dış Güvenlik'' ve ''Savunma'' politikalarında meydana gelen değişimler açıklanmıştır.
Seçilmiş Avrupa Birliği ülkeleri ile Türkiye'de sosyal güvenlik ve sosyal harcamaların değerlendirilmesi

İnsan, yaratılışı itibariyle sosyal bir varlıktır. Dünya sahnesinde var olduğu andan bugüne hayatta kalmak adına çalışmış, bunu yaparken zaman zaman yer alandığı, sakat kaldığı ve hatta hayatını bile kaybettiği olmuş ancak durmamış kendini sürekli geliştirmek ve güvenli bir ortamda rahat bir yaşam sürmek adına durmadan çalışmıştır. İlk zamanlarda daha çok gündelik yaşamış kazandığını harcamış veya aile bireyleri arasında paylaşmıştır. Bakıldığında en ilkel haliyle tasarruf yapmak ve yardımlaşmak insanlığın doğası gereği sahip olduğu duygulardır. İlerleyen zamanlarda insanlık tarım ile tanışmış, akabinde mesleki topluluklar geliştirmiş ve sanayi devrimi ile zirveye ulaşan iş hayatında, karşılaştığı riskler, sağlık sorunlarına karşı kendisine belli başlı çözümler ve de standartlar belirlemiştir. İnsanlık gelişmesiyle birlikte belirlediği standartlar bizim bugün anladığımız haliyle sosyal yardım ve sosyal güvenlik kavramlarını çıkmıştır. Yapılan çalışmada gerek dünyada gerekse ülkemizde sosyal yardım ve sosyal güvenlik kavramlarının doğuşu tarihçesi ele alınmıştır. Yıllar itibariyle bu iki kavramın ne şekilde değiştiği ve geliştiği özellikle de sanayi devrimi sonrası nasıl bir yol izledikleri detaylı bir şekilde anlatılmıştır. Sanayi devrimi sonrası sosyal güvenlik kavramı üzerine geliştirilen sistemler ve özellikleri ile birlikte günümüze kadarki sürecine yer verilmiştir. Ayrıca Avrupa Birliği Ülkeleri ve Türkiye'nin bu alanda birbirlerine üstünlükleri ve eksik yönlerine değinilmiştir. Çalışmanın esas gayesi, gelinen noktada Türkiye ile seçilmiş bazı Avrupa Birliği Ülkeleri kıyaslanarak bu alanda yürütülen sosyal güvenlik politikalarının ne derece etkin olduğu, yürütülen bu politikaların ile ülkelerin gelişmişlik düzeylerini ve insanların refah seviyelerini ne derecede etkilediğini görmektir.
Avrupa Birliği'nin Balkan ülkelerindeki idari ve mali reforma etki ve katkıları

Batı Balkanlar'ın Avrupa Birliği ile bütünleşmesi sürecini diğer genişlemelerden farklı olmasını sağlayan bölgenin yapısı ve Birliğin genişleme açısından kullandığı dış politika enstrümanıdır. Batı Balkanlar birçok nedenle Avrupa açısından olumsuz anlamlarla yüklü bir bölgedir. Bu bakımdan, Batı Balkanlarda 1990'larda yaşanan çatışmalar Birliği çatışmalara yönelik çözümlemelere öncelik vermeye sevk etmiştir. Ancak 1990'ların sonuna gelindiğinde Birlik; sadece çatışmayı durdurmak, ya da çatışma mağdurlarını rehabilite etmek anlayışının yeterli olmadığını kavramıştır. Bölgenin sürekli istikrarı bölgedeki ulusların Avrupalıların sahip oldukları refah, demokrasi ve hukukun üstünlüğü düzeyine ulaşmalarıyla yakından bağlantılıydı. Bu andan itibaren de daha önceki Balkanları ehlileştirme projesi yerini Balkanları Avrupalılaştırmaya bırakmıştır. Bu mantalite değişikliğinin elle tutulur kısmı kendini Avrupa Birliği'nin bölgeye artan mali yardımlarıyla belli etmiştir. Avrupa Birliği'nin Batı Balkanlara yönelik mali yardımları buradaki ulusların dinamik ekonomik hayatlarını ve sonuç olarak da vatandaşlarının refahını etkileyen köhnemiş ve işlevini yitirmiş bürokratik yapılardan kendilerini kurtarmalarına önemli katkılarda bulunmuştur. Avrupa Birliği'nin rehberliği altında bürokratik alanda gerçekleştirilen reformlar bu uluslara yaygın yolsuzluk, mafya gibi yapısall arızalardan kendilerini kurtarmaları, ve ülkenin alt yapısını daha geniş bir ekonomik ortaklığa yanıt verecek biçimde yenilemeleri açısından önemli olanaklar sağlamıştır.
Avrupa Birliği'nin temelindeki insan anlayışı: Modern dayanışma kavramını yeniden okumak

Bu çalışma modern dayanışma kavramını ele almaktadır. Kavrama sosyolojik manada yeni bir yorum getiren yazar, Emile Durkheim'dır. Çalışmada kavramın değişimi, Durkheim öncesi ve sonrası olmak üzere, incelenmiştir. Kavramın incelenmesinde, teze, liberalizm ve toplulukçuluk dahil edilmiştir. Bunun sebebi, kavramın sosyal düzenin göstergelerinden biri olması, liberalizm ve toplulukçuluğun güçlü birer birey ve toplum görüşü önermeleri, dayanışmanın bu iki olgu arasındaki bir ilişkiye işaret etmesidir. Kavram, modern anlamını toplumun sınırlarının genişlemesi ile elde eder. Modernlikle birlikte, kadim rejimdeki gündelik ve siyasi yaşamın sınırları endüstrileşme, anayasacılık ve bunlarla ilintili ekonomi, siyaset ve hukuk alanında yaşanan dönüşümlerle genişler. Bu süreçte, birey ve meşruiyetini anayasa ve meclisten alan ulus-devlet kamusal alanı meydana getirir. Ortaya çıkan bu kamusal alan, bireyler arasındaki ilişkilerin daha soyut, daha karmaşık bir zemine oturması anlamına gelmektedir. Durkheim'a göre, böylelikle, kadim dünyanın yaşadığı, benzerlikler üzerine kurulan mekanik dayanışmanın yerini, bireyin toplumsal işlevlerindeki farklılıklardan tecessüm eden organik dayanışma alır. Modern toplumlar, kavramı Fransız devrimi ve sonrası dönüştürerek günümüze kadar gelirler. Batılı modern ulus-devletler, 2. Dünya Savaşı'nın ardından ekonomik bir topluluk oluştururlar (1958, Roma Antlaşması ile kurulan Avrupa Ekonomik Topluluğu). Bu ekonomik topluluk, zamanla siyasi bir birliğe (1993, Maastricht Antlaşması ile Avrupa Birliği) dönüşür. 2013 sonu itibariyle Birliğin üye sayısı 28'e ulaşır. Bu durum, yukarda bahsi geçen sınırların bir kere daha genişlemesi anlamına gelmektedir. Bu büyümenin toplumsal yansımaları, özellikle küreselleşmenin etkisi ile Avrupa tarafından daha derinden hissedilmektedir. Bu değişim modern dayanışma kavramı ve AB için ne anlam ifade etmektedir? Bu çalışma, tarihi ve gelişimi itibariyle modern dayanışma kavramını ele alıp, Avrupa ve siyasi bir entite olan AB için mevcut ve mümkün yönelimlerini sorgulamayı amaçlamaktadır.
Avrupa Birliği'nin Türkiye'de iş sağlığı ve güvenliğine etkisi

Bilimsel ilerleme ve teknolojik gelişmeyle birlikte üretim de gelişmiş ve çeşitlenmiştir. Bu gelişme İş Sağlığı ve Güvenliği alanına da yansımıştır. İş Sağlığı ve Güvenliği alanında Avrupa Birliği geniş ve ayrıntılı bir mevzuata sahiptir. Bu mevzuat her geçen gün daha da artmakta ve ayrıntılandırılmaktadır. Bu çalışma Avrupa Birliği'nin İş Sağlığı ve Güvenliği'ne yaklaşımını incelemekte ve Avrupa Birliği'nin, üyelik sürecinde Türkiye'deki İş Sağlığı ve Güvenliği uygulamalarına etkisini ortaya koymaktadır. 3 Ekim 2005 yılında başlayan Müzakere Süreci'yle birlikte Türkiye hem kanuni düzenlemeler yapma hem de sosyal projelerle insanları bilinçlendirme yükümlülüğünün altına girmiştir. İş Sağlığı ve Güvenliği ile ilgili Türkiye pek çok kanunu uyumlaştırmış ve yeni kanunlar çıkarmıştır. Ancak halen İş Sağlığı ve Güvenliği alanında Avrupa Birliği standartlarına ulaşılabilmiş değildir. Çıkarılması planlanan İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ve Avrupa Birliği mevzuatına uyumlaştırılması planlanan kanunlarla bu konuda önemli bir yol katedilecektir.
Azınlık hakları ve Avrupa Birliği kapsamında Batı Trakya Türklerinin sorunları

İçinde yaşadıkları toplumda din, dil, etnik köken vb. açılardan nüfusun büyük çoğunluğunu oluşturan gruptan farklılıklar gösteren topluluklar olarak açıklanan azınlıkların hakları, günümüzde çeşitli uluslararası metinler ve uluslararası örgütler tarafından korunmaktadır. Bu çerçevede azınlık hakları konusuna önem veren kurumlardan birisi de Avrupa Birliği'dir. Bir Avrupa Birliği üyesi olarak Yunanistan'da da çeşitli azınlık grupları yaşamaktadır. Bu gruplardan birisi de Batı Trakyalı Türklerdir. Yunanistan, Batı Trakyalı Türklerin azınlık haklarını ihlal etmekte ve onlara karşı baskıcı ve asimile edici politikalar geliştirmektedir. Bu çalışmada Avrupa Birliği üyesi olan Yunanistan'ın Batı Trakya Türklerine uyguladığı politikalar incelenmiş, 300 Batı Trakya Türkü ile yapılan anket sonucunda yaşanan sorunlar ve beklentiler değerlendirilmiştir.
AB'ye üyelik sürecinde Türkiye'nin Maastricht Kriterlerine yakınsama analizi

Çalışmada Türkiye'nin AB'ye üyeliği sürecinde sağlaması gereken ekonomik ve parasal birliğin aşamaları olan Maastricht kriterlerine yakınsayıp yakınsamadığı araştırılacaktır. Bu çalışmada literature yeni katılan birim kök testleri ile Türkiye ve AB'nin makro verileri incelenecektir. Bu bağlamda Maastricht kriterlerini oluşturan enflasyon, bütçe açığı/GSYİH, borç/GSYİH ve uzun vadeli faiz oranları Türkiye ve AB bazında karşılaştırılacaktır. Ele alınan makro iktisadi değişkenler öncelikle yapısall kırılmanın dikkate alınmadığı klasik birim kök testleri ile, daha sonra serilerin trend fonksiyonunda meydana gelebilecek kırılma veya kırılmaların birim kök testleri üzerindeki etkisini araştırmaya yönelik Phillips-Perron (1989), Zivot Andrews, Phillips-Perron (1997), Lumsdaine ve Papell (1997), Lee ve Strazicich (2003,2004), Kapetanious (2005) ve Carrion-i Silvestre (2009) birim kök testleri ile analiz edilecektir. Maastricht Kriterlerini ne derece sağlayıp sağlayamadığı konusu Türkiye'nin AB'ye üyeliği sürecinde önemli bir kriterdir. Maastricht Kriterlerinin alt kalemleri incelendiğinde Türkiye'nin bütçe açığı/GSYİH oranındaki başarılı politikaları ile Avrupa Birliği'ne yakınsadığı ancak enflasyon bazında ve uzun dönem faiz oranında AB'den ıraksadığı sonucuna ulaşılmıştır. Bu bağlamda yakınsamanın gerçekleşmediği kriterler için Türkiye'de ekonomik istikrarın sağlanabilmesi adına bir takım politik değerlendirmeler ve çözüm yolu sunulacaktır.
Avrupa Birliği'nde spor eğitimi politikaları ve bu politikaların Türk spor eğitim sistemine uyumu

Küreselleşen dünyada yükseköğretim kurumları kültürün ve değerlerin gelişmesinde önemli bir yere sahiptir. Avrupa Birliği'ne üyelik sürecinde bulunan Türkiye'nin yükseköğretim kurumlarındaki akademik ve eğitimsel standartlarının Avrupa Birliği'ne üye olan ülkelerdeki yükseköğretim standartlarıyla uyum içerisinde olması büyük önem arz etmektedir. Bu doğrultuda, Türkiye'nin yükseköğretim düzeyinde spor eğitimi hizmeti veren kurumları, topluma daha iyi spor hizmeti sunabilmek için spor eğitimi sistemleri ve müfredat yapılarını yeniden gözden geçirmeleri gerekmektedir. Bu çalışmada, Avrupa ülkeleri ve Türkiye'nin yükseköğretim kurumlarındaki spor eğitimi sistemleri AEHESIS Tematik Ağ Projesi kapsamında irdelenerek kavramsallaştırılmış, Türkiye'nin bu spor eğitimi sistemlerine ve Tematik Ağ Projesi sonuçlarına göre spor alanlarındaki müfredat yapılarına uyumu tartışılarak, bir dizi öneriler sunulmuştur. Çalışmada, kullanılan kavramların anlaşılmasına yardımcı olabilmek amacı ile konuyla bağlantılı Avrupa ülkeleri ve Türkiye ile ilgili genel bilgilere, Avrupa Birliği'ndeki eğitim ve spor politikalarına, AEHESIS Tematik Ağ Projesi'ne ayrıntılı olarak yer verilerek açıklanmıştır. Tematik Ağ Projesi kapsamında, Avrupa ülkeleri ve Türkiye'de yükseköğretim düzeyindeki spor eğitimi sistemleri ayrıntılı olarak ortaya koyularak karşılaştırılmış ve proje doğrultusunda Türkiye'nin spor eğitimi alanlarına ilişkin referans gösterilen müfredat yapılarına uyumu tartışılarak arkasından öneriler sunulmuştur. Sonuç olarak, Avrupa Birliği müzakere sürecinde olan Türkiye'nin yükseköğretim düzeyindeki spor eğitimi kurumlarında kapsamlı bir değişim süreci başlatması, spor eğitimi sistemlerini, spor eğitimi alanlarına yönelik müfredat yapılarını, Avrupa ülkeleri ile uyumlu hale getirmesi ve verilen önerilerin dikkate alınması gerektiği sonucuna varılmıştır.
Yenilenebilir enerji birincil üretimin ekonomik büyüme ve işgücü ilişkisi : AB-28 panel veri analizi

Dünyada tükenir enerji kaynaklarının kullanımının artması fiyatların artmasına, emisyon sorununun giderek büyümesine ve kaynakların giderek tükenmesine neden olmaktadır. Bunun sonucunda ülkeler yenilenebilir enerji kaynaklarına yönelmiştir. Tez çalışması yenilenebilir enerji birincil üretiminin ekonomik büyüme ve işgücüne olan katkısını araştırmıştır. Tez çalışmasının amacı Avrupa Birliği'ne üye olan 28 ülkenin panel olarak 2006 ile 2016 yılları arasındaki yenilenebilir enerji birincil üretimin ekonomik büyüme ve işgücüne katkısını panel veri analizi kullanılarak araştırmaktır. İlk olarak seriler arasında ilişkilerin tespit edilebilmesi için birim kök testleri kullanılarak durağanlık durumu incelenmiştir. Daha sonra uzun dönemli ilişkilerin varlığının sınanması amacıyla eşbütünleşme testleri kullanılmıştır. Sonuç olarak AB-28 panelinde çeşitli değişkenler kullanılarak oluşturulan modeller aracılığıyla yenilenebilir enerji birincil üretiminin ekonomik büyüme ve işgücü ile uzun dönem ilişkisi mevcuttur. Eşbütünleşme ilişkisine ait katsayılar FMOLS ile tahmin edilmiştir. Yenilenebilir enerji birincil üretiminin ekonomik ve işgücüne katkısı pozitif yönde ve istatistiki olarak anlamlı bulunmuştur. Elde edilen analiz sonuçları literatürdeki çalışmaları desteklemektedir.
Avrupa Birliği'nin ortadoğu politikası

Bugün Avrupa Birliği'ni oluşturan Avrupa Devletlerinin uluslararası ekonomik ve siyasi etkinliklerine bağlı olarak belirlenen Ortadoğu politikası tarihsel süreç içerisinde farklılıklar göstermiştir. Birinci Dünya Savaşı öncesi Avrupa Devletlerini kontrolü altında bulunan Ortadoğu bağlantılı ticaret yollan, devam eden yıllarda gelişen sanayinin hammaddesi olan petrolün bu bölgeden sağlanması ile Ortadoğu'nun önemini daha da arttırmıştır. Batı Avrupa'nın sanayileşme sürecinde yoğun ihtiyaç duyduğu petrol ve diğer doğal enerji kaynaklarının çıkış bölgesi olan Ortadoğu'ya Avrupa Devletlerinin ilgisi bu dönemden günümüze kadar dış politika ve dış ticaretleri açısından ciddiyetle ele alınmıştır. Avrupa birliğinin Ortadoğu politikasının tarihsel boyutunun belirlediği süreçte ekonomik istikrarın sağlanması amacıyla, sanayi ve buna bağlı gelişen teknolojinin bağımlı olduğu hammadde ve enerjinin güvenliğinin temel amacı oluşturduğu, ekonomik ve siyasal alanda ortaya çıkan politikalar ele alınacaktır. Ortadoğu'nun jeopolitik konumunun tanımını oluşturan etnik ve dinsel yapısı, devlet yönetimi ve en önemlisi doğal enerji kaynaklarının pazarlama stratejisinin belirlenmesi konularında genel bir tanım yapılmıştır. Avrupa Birliği'nin Ortadoğu politikalarında doğrudan etkili olan jeopolitik yapısı, belirlenecek yeni stratejilerde AB- Ortadoğu ilişkilerinin boyutunu ortaya koyabilecektir. Ortadoğu Bölgesi, jeopolitik konumunun yanı sıra doğal enerji kaynaklarının Avrupa ekonomisindeki büyüklüğü açısından belirlenmeye çalışılan AB politikalarında ekonomik yönü siyasi boyuttan kesin olarak ayrılmamaktadır. Bu nedenle ekonomik politikaların belirlediği siyasal yaptırımlar birlikte ele alınacaktır. IIIAB ve Ortadoğu devletlerinin ekonomik, siyasi ve askeri konularda bölgesel ve uluslararası ortaklarını ifade eden işbirliği örgütleri ve ekonomik anlaşmalar somut sonuçlar bakımından belirtilecektir. Soğuk Savaş yıllarının sona ermesi ile oluşan yeni dünya düzeninde AB- Ortadoğu ilişkileri ele alınacaktır. Soğuk Savaşın sona ermesi ile ortadan kalkan Sovyet tehdidi sonrası oluşan sorunlar da AB'nin Ortadoğu da bu dönemden sonra ekonomik ve siyasal rekabet ortamındaki etkinliği dikkate alınacaktır. Son olarak, AB'nin yeni dünya düzeninde büyük bir ekonomik güç olarak varlığım kabul ettirmesinin yanı sıra Ortadoğu ve buna bağlı Orta Asya'daki doğal enerji kaynaklarından faydalanmak amacıyla, bu bölgelerde ekonomik olduğu kadar siyasi olarak da etkinliğini kabul ettirmek adına yürütülen iki yönlü çalışmalar ele alınacaktır. IV