turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Biodizel atık sularının hegzan ekstraksiyonu ile arıtılması

Anahtar kelimeler : Ekstraksiyon; Atıksu; KOİ; Yağ gres; BiodizelBu çalışmada biodizel atıksularının belirli oranlarda seyreltilerek ekstraksiyon yöntemiyle arıtılabilirliği araştırılmıştır. Belirli zamanlarda alınan numunelerde KOİ, Yağ gres, pH tayinleri yapılmıştır. Deneysel çalışmalarda sıcaklık, pH, KMnO 4 miktarı parametreleri değiştirilerek, bunların KOİ, Yağ gres, KOİ % verim, Yağ gres % verim üzerine etkisi incelenmiştir. Atıksu içindeki KOİ ve yağ-gres konsantrasyonunun etkin bir şekilde giderilmesi için hegzan ve KMnO 4 kullanıldı. Atıksuyun içerisindeki ilk KOİ ve ilk yağ-gres konsantrasyonlarının çok yüksek olmasından dolayı çok iyi arıtma verimi sağlanamamıştır. (% 70). Birinci bölümde çalışmanın anlam ve önemi üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde biodizel hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde biodizel atıksularının özellikleri ve arıtılması konularına değinilmiştir. Dördüncü bölümde materyal ve metot kısmında yapılan deneysel çalışmalardan ve tayinlerden bahsedilmiştir. Beşinci bölümde deneysel sonuçlar belirtilmiş ve tablo ve grafiklerle gösterilmiştir. Ayrıca bazı parametrelerin KOİ ve Yağ gres giderimine etkilerinden bahsedilmiştir. Altıncı bölümde çalışmaların sonuçlarından bahsedilmiştir. Yedinci bölümde çalışmalar hakkındaki tartışma ve öneriler belirtilmiştir
Farmasötik ürünlerinin sulak alan sisteminde arıtılabilirliğinin araştırılması

Bu çalışmanın amacı, laboratuar ölçekli reaktörlerde yüzey altı akışlı sistemde Phragmites australis Trin. Ex. Steudel ile dolgu malzemesi olarak da Leca kullanılarak ve serbest yüzey akışlı sistemde ise Lemna minor L. kullanılarak hem evsel atıksuyun hem de seçilen farmasötik ürünlerin arıtılabilirliğini araştırmaktır. Sistemler öncelikli olarak zayıf evsel atıksu ile daha sonra kuvvetli evsel atıksu ile sürekli olarak çalıştırılmıştır. Hidrolik bekletme süresi üç gün olarak belirlenen yapay sulak alan sistemlerinin giriş ve çıkışından alınan numunelerde atıksu arıtım performansını ortaya koymak amacıyla pH, sıcaklık, elektriksel iletkenlik (EC25 C), çözünmüş oksijen, toplam azot, amonyum azotu (NH4-N), nitrat (NO3-), nitrit (NO2-), toplam fosfor, orto-fosfat (PO4-P), askıda katı madde, kimyasal oksijen ihtiyacı, biyokimyasal oksijen ihtiyacı belirlenmiştir. İşletim süresince, yüzey altı akışlı yapay sulak alan sisteminin serbest yüzey akışlı sisteme göre evsel atıksularının arıtımında daha iyi performans gösterdiği sonucuna varılmıştır. Elde edilen veriler Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinde doğal arıtım sistemleri için uygulanan deşarj standartlarına göre değerlendirildiğinde, her iki sistem için deşarj standartlarının sağlandığı görülmektedir. Farmasötik ürünlerin arıtımda, yüzey altı akışlı sistemde serbest yüzey akışlı sisteme göre daha yüksek giderim verimi elde edilmiştir. Yüzeyaltı akışlı sistemde Leca yatak malzemesinin kullanıldığı kontrol tankında arıtılan farmasötik ürünlerden karbamazepin ve sulfadiazinin Freundlich izotermine, sulfadiazin ise Langmuir izotermine uygunluk göstermiştir.
Akaryakıt istasyonlarındaki atık yönetimi ve geri kazanım

Günümüzde çevre kirliliğinin başlıca nedenlerinden biri de ulaşım sektörü ve petrol ürünlerinin yakıt olarak tüketimidir. Petrol ürünlerine olan bağımlılıktan kurtulmak amacıyla alternatif yakıtlar üzerinde çalışılmaktadır. Ancak dünya çapında petrol ve yan ürünlerinin egemenliği sonlandırılamamıştır. Çalışmamızda benzin, motorin gibi petrol ürünleri ile bunlara karşı geliştirilen bazı alternatif yakıtlara değinilecek, ardından bu yakıtların son kullanıcıya dağıtım merkezleri olan akaryakıt istasyonlarında atık yönetimine ilişkin planlar değerlendirilerek kurulacak nihai tesis seçilecektir.
İndigo yıkama ve pamuklu kumaş boyama yapan bir tekstil endüstrisinin arıtılmış atıksuyunda renk giderimi için en uygun koagülasyon/flokülasyon teknolojisinin belirlenmesi

Tekstil endüstrisi atıksuları yüksek KOİ ve renk içeriğine sahiptir. Tekstil endüstrisinden kaynaklanan atıksulardaki renk toksisite problemiyle birlikte estetik problemlere de sebep olmaktadır. Tekstil endüstrilerinden kaynaklanan atıksulardaki rengin uygun ve etkili yöntemlerle giderilmesi çevre açısından büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmada tekstil endüstrisi kapsamında indigo esaslı denim kumaşı yıkama ve pamuk esaslı dokunmuş kumaş boyama işlemlerini birlikte yürüten bir endüstrinin biyolojik olarak arıtılmış atıksularında pre-hidrolize yeni tip koagülantlar ile doğal koagülantların yumaklaştırıcı olarak kullanıldığı jar test çalışmaları yapılmıştır. Yapılan deneysel çalışmalarda, PACl ile atıksu doğal pH numunesinde; %74 renk giderimi, %53 KOİ giderimi, 79 kg/gün çamur oluşumu ve 81 $/gün koagülant maliyeti hesaplanmıştır. PAFCl ile pH4 numunesinde; %97 renk giderimi, %55 KOİ giderimi, 71 kg/gün çamur oluşumu ve 27 $/gün koagülant madde maliyeti tespit edilmiştir. PFS ile pH4 numunesinde; %79 renk giderimi, %47 KOİ giderimi, 31 kg/gün çamur oluşumu ve 20 $/gün koagülant madde maliyeti tespit edilmiştir. PFCl ile atıksu doğal pH numunesinde; %52 renk giderimi, %63 KOİ giderimi, 148 kg/gün çamur oluşumu ve 16 $/gün koagülant madde maliyeti tespit edilmiştir. Nişasta ile atıksu doğal pH numunesinde %52 renk giderimi, %60 KOİ giderimi, 509 kg/gün çamur oluşumu ve 1 $/gün koagülant madde maliyeti tespit edilmiştir. Kitosan ile pH3 numunesinde %88 renk giderimi, %56 KOİ giderimi, 24 kg/gün çamur oluşumu 14 $/gün koagülant madde maliyeti tespit edilmiştir. Yapılan deneysel çalışmalar değerlendirildiğinde; PAFCl'nin en iyi sonuç veren pre-hidrolize metal tuzlarından ve Kitosanın en iyi sonuç veren doğal koagülantlardan olduğu tespit edilmiştir. Endüstri renk ve KOİ giderimi açısından alıcı ortam deşarj standartlarını bu koagülant maddelerle atıksuyun hem doğal pH'sında hem de pH ayarı yapılmış numunelerinde sağlayabilmektedir. Dolayısıyla, bu çalışmada çamur bertaraf maliyetleri maliyet değerlendirmesinde dikkate alınmadığı için, tesis yetkililerinin bu maliyetleri de göz önünde bulundurarak optimum çözüme ulaşması daha uygun olacaktır.
Atıksularda koagülasyonla mikroorganizma gideriminin belirlenmesi

Yapılan bu çalışmada, alıcı ortamlar ve dolayısıyla insan sağlığını yakından ilgilendiren bakteriyolojik kirliliği oluşturan, atıksulardaki patojen mikroorganizmaların kimyasal koagü- lasyonla giderilebilirliği araştırılmıştır. Bornova Kanalizasyonundan alınan evsel atıksu, Süt Endüstrisi Kurumu'ndan alınan süt endüstrisi atıksuyu ve DYO boya fabrikalarından alınan boya endüstrisi atıksuyu ile biyolojik arıtmadan geçmişş boya endüstrisi atıksuyu numunelerinde, çeşitli koagülant maddeler ve koagülant yardımcısı polielektrolitlerle yapılan jar testi denemelerinde, izleyici parametreler olarak bulanıklık ve patojen mikroorganizmaların indikatörü olan fekal koliformlar kullanılmıştır. Yapılan jar testleri sonucunda, çeşitli koagülant ve koagülant yardımcısı maddelerin değişik atıksular için en uygun dozları; bulanıklık ve fekal koliform verilerine dayanılarak saptanmıştır. Bunun yanında jar testleri sonucunda elde edilen fekal koliform giderimlerine bakılarak üzerinde çalışma yapılan atıksuların, nihai dezenfeksiyon işlemi olan ve ülkemizde uygulanan klorlama işlemi yapılmadan alıcı ortamlara verilebilme olanakları araştırılmıştır. ıı
Ömrünü tamamlamış lastiklerden piroliz/gazlaştırma ile değerlendirilebilir ürün eldesi

Küresel çevre sorunlarından biri olan atık lastiklerin bertarafı özellikle gelişmiş ülkelerde ciddi bir problem olarak varlığını sürdürmektedir. Atık lastiklerin nakliyesi, depolanması ve çevreye zarar vermeden saklanması büyük maddi külfetler oluşturmaktadır. Bu problem üzerine dünyanın birçok yerinde çalışmalar yapılmaktadır. Piroliz ve gazlaştırma işlemleri hem atık lastiklerin bertaraf edilmesi hem de enerji geri kazanımında değerlendirilebilecek ürün elde edilmesine imkan vermesi sebebiyle ön plana çıkmaktadır. Bu çalışmada, termokimyasal işlemler ile ömrünü tamamlamış atık lastiklerinden değerlendirebilecek ürün elde edilebilirliği araştırılmıştır. Deneysel çalışmalar İstanbul Üniversitesi Mühendislik Fakültesinde bulunan Çevre Mühendisliği laboratuvarında gerçekleştirilmiştir. Laboratuvar imkanları dahilinde gerçekleştirilemeyen analizler akredite laboratuvarda yaptırılmıştır. Isıl proseslerde, yüksek kaliteli ürün elde edilmesi büyük ölçüde kullanılan yakıtın elementel içeriğine bağlıdır. Bu nedenle deneyler yapılmadan önce hammaddenin karakterizasyonu yapılmıştır. Elementel analiz sonucunda hammaddenin ağırlıkça karbon (%80,38) ve hidrojen (%8,67) içerdiği tespit edilmiştir. Piroliz ve gazlaştırma deneyleri siklon ayırıcılı sabit yataklı reaktörde yürütülmüş ve tüm deneylerde 100 gr hammadde kullanılmıştır. Piroliz deneylerinde farklı sıcaklık değerlerinde (300 C, 400 C, 500 C, 600 C ve 700 C), ajan gazı olarak azot sürekli ve kesikli verilerek işlem gerçekleştirilmiştir. Gazlaştırma deneyleri ise 600 C, 700 C ve 800 C sıcaklıklarda ve farklı kuru hava ve saf oksijen debilerinde (0,05 L/dk, 0,1 L/dk, 0,2 L/dk, 0,3 L/dk, 0,4 L/dk, 0,5 L/dk) yürütülmüştür. Farklı şartların ürün eldesine olan etkilerini gözlemleyebilmek için, piroliz ön işlemli gazlaştırma deneyi yapılıp, 1 ve 4 saatlik iki farklı pirolizin ardından gazlaştırma işlemi 0,05 L/dk kuru hava ve saf oksijen verilerek yürütülmüştür. Tüm deneylerde oluşan gazın içerisindeki CO, CO2, H2, CH4, ve O2 miktarları hacimsel yüzde olarak on-line gaz analizörüyle ölçülmüştür. Sıvı ve katı ürünlerin kütlesel tartımı alınıp, optimum şartlarda elde edilen sıvı ürünlerde elementel analiz ve kalorifik değer analizleri yapılmıştır. Deneysel çalışmaların sonuçları değerlendiğinde 0,05 L/dk kuru hava verilerek gerçekleştirilen gazlaştırma deneylerinde CH4 ve H2 açısından zengin ve ısıl değeri yüksek bir sentez gazelde edilmiştir. Atık lastik piroliz ve gazlaştırmasında elde edilen sıvı ürün miktarlarının 700 C ve 800 C sıcaklıkta en yüksek seviyede olduğu tespit edilmiştir. Çalışmada, elde elde edilen piroliz ürünlerinin kalorifik değerleri ise, sıvı ve katı ürünler için sırasıyla 9117 kcal/m 3 ve 8710 kcal/kg olarak tespit edilmiştir. Bu çalışmada elde edilen bulgular ışığında; ülkemizde ve dünyada büyük çevresel ve ekonomik zararları olan atık lastiklerin yönetiminde, piroliz ve gazlaştırma yöntemlerinin değerlendirilebilir ürün eldesi açısından alternatif bir yöntem olarak kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.
Simulation and performance of biofilter with isolated and characterized benzyl alcohol degrading bacteria

Bu çalışmada benzyl alkol ile kirlenmiş kirli havanın temizlenmesinde kullanılan lab ölçekli biofiltrenin performans ve davranış karakterleri degerlendirilmiştir. Benzil alkol, benzyl aldehid ve sodyum benzoat gideren bakteriler elde edilmiş ve sayıları arttırılmıştır. Bu bakteriler toprak, dere çökeltileri ve benzin istasyonlarının bulundugutopraktan elde edilmiştir. Substrata özgü saf bakteriler elde edilmiştir. Bu bakterilerin büyüme ve gelişme kinetikleri UV spektrofotometresi ve HPLC cihazları ile izlenmiştir. Bakteriler üzerinde biyokimyasal kısa testler, gram tanımlama ve API 20 NE ile tanımlama testleri uygulanmıştır. Benzil alkol, benzylaldehid ve sodyum benzoat kalibrasyon eğrileri HPLC analizi ile elde edilmiştir. Populasyonlarını ne kadar sürede iki katına çıkardıkları ve substrat metabolizmazaman tesleri yapılmıştır. Elde edilen bakteriler saf sıvı kültür hazırlanırkenkullanılmıştır. Bu hazırlanan saf sıvı kültürler daha sonra lab ölçekli biyofiltredeaşılayıcı olarak kullanılmıştır. Bu çalışmanın asıl amacı benzyl alkol ile kirlenmiş kirli havanın temizlenmesinde kullanılan lab ölçekli biofiltrenin performans ve davranışkarakterleri değerlendirimesidir. Bu amaç için biyofiltre oluşturulmuş ve farklı koşullarda çalıştırılmıştır.
Improving the salt rejection potential of membranes by using channel protein aquaporin of halophilic bacterium, Halomonas elongata

Aquaporinler su moleküllerinin geçişine izin veren ve diğer tüm çözünmüşmaddeleri iten membran proteinleridir. Çoğu canlının hücre zarlarında bulunan buaquaporinler yüksek su geçiş kapasitesi sağlamaktadırlar. Diğer biyolojik mekanizmalar gibi aquaporinlerde ilaç, biyokimya ve mühendislik benzeri alanlardaayırma proseslerinde kullanılmak üzere daha etkili ve hızlı ürünler geliştirmek için bir mimik malzeme olarak kullanılabilir. Bu tez kapsamında, Halomonas elongata'nın yüksek tuz konsantrasyonlarınayaşayabilmesine bağlı olarak aquaporinlerinin su transfer ve tuz itme özelliklerinin daha efektif olduğu düşünülmüş ve biyomimetik bir membran geliştirilmiştir. H. elongata'nın aquaporin geni ilk defa E. coli' de klonlanmış ve hücre zarından izole edilmiştir. H. elongata aquaporinlerinin su geçirme kapasitelerinin ölçülmesi içinproteolipozomlar hazırlanmıştır. Fonksiyonel formunda elde edilen aquaporinleriiçeren lipozomların su geçirme kapasitesi boş lipozomlarınınkinden 15 kata kadar daha yüksek bulunmuştur. H. elongata'nın aquaporinlerini içeren polysulfon bir membrane hazırlanmıştır. Hazırlanan biyomimetik membranın su akısı kontrol membranına kıyasla daha yüksek çıkmıştır. İmmobilizasyon metodunun geliştirilmesiyle tuz itme kapasitesinin daha fazla arttırılması mümkündür. Biyomimetik filtrasyon membranlargeliştirilmesi için H. elongata aquaporininin E. coli aquaporinine alternatif olarak kullanılabileceği gösterilmiştir.
Komili Zeytinyağı Fabrikası atık çamurunun toprakta mikrobiyolojik ayrışabilirliği ve tarımsal amaçla kullanılma olanaklarının araştırılması

Bu çalışmada Komili Yağ Fabrikası Arıtma tesisi atık çamurunun tarımsal amaçla kullanılabilirliğinin saptanması ve buna bağlı olarak topraktaki mikroorganizma grupları ve biyokimyasal o- laylar üzerine olan etkileri araştırılmıştır. Araştırma materyali olarak 2 çamur dozu ile 1 azot dozunun kombine edildiği 3 farklı bünyedeki toprak örnekleri kullanılmıştır. Atık çamur uygulaması yapılan topraklarda fiziksel, kimyasal, mikrobiyolojik ve biyokimyasal analizler yapılarak elde edilen sonuçlar değerlendirilmiştir. Değerlendirmelere göre atık çamur uygulamasından sonra genel olarak topraklarda mikrobiyolojik ve biyokimyasal aktivite kriterleri artmış, yalnız bazı kombinasyonlarda ve uzun inkübasyon süresinde aktivite düşüşleri meydana gelmiştir. En yüksek aktivite artışı çoğunlukla Atık2+N kombinasyonlarında ortaya çıkmıştır. Kum ve Tın bünyeli topraklarda Aerob Selüloz parçalayıcı bakteriler, Kil bünyeli topraklarda ise Azotobakter ve Aerob Selüloz Parçalayıcı Bakteriler en fazla aktive edilmişlerdir.
Photochemical fate of emerging pollutants in the urbanized river: effects of antropogenic and natural water components

Kentleşme ile tatlı su ekosistemlerinde ortaya çıkan mikrokirleticiler artmaktadır. Bazı EC'ler Avrupa Su Çevre Direktifi'ne göre spesifik kirleticiler olarak listelenmesine rağmen, çeşitli EC'larin fotokimyasal akıbeti hakkında nispeten az bilgi bulunmaktadır. Bu çalışmada, altı model EC'nin hem sentetik çözelti hem de Ergene Nehri su örneklerinde simüle edilmiş güneş ışığına maruz bırakılarak eş zamanlı bozulması araştırılmıştır. Bu çalışma sadece seçili EC'lerin nehir suyuna fotodegradasyonuna değil, aynı zamanda nehir suyunda bulunan kirleticilere de odaklanmıştır. Laboratuar deneyleri, doğrudan ve dolaylı fotoliz yolunu açığa çıkaracak şekilde gerçekleştirilmiştir. Su bileşenlerinin, model EC'lerin fotodegradasyon kinetiği üzerindeki etkilerini açıklığa kavuşturmak için, endüstriyel faaliyetlerden uzak, ancak tarımsal ve konut faaliyetlerine yakın olan bölgeden elde edilen sekiz nehir suyu örneği, organik ve inorganik parametrelerle karakterize edilmiştir. Numune alma alanından bağımsız olarak elde edilen nehir suyu örneklerinde EC olarak dört endüstriyel kirletici ve iki pestisit elde edilmiştir, ki bunlar fotodegredasyona dirençlidirler, ancak bir atıksu arıtma tesisinin atıksuyunu alan su matrisinde de 100 mg L-1 konsantrasyonda siprofloksasin, clothianidin, imazamoks, imidakloprid, tetrasiklin ve triklosan 1360 W m-2 ışık yoğunluğu ile 300 dakikalık ışınlama süresi içinde tamamen bozunmuştur. Doğrudan fotoliz, siprofloksasin, tetrasiklin ve triklosan için önemli bir yoldur. Hem nehir suyu numunelerinin hem de EC'larin farklı optik özellikleri, fotodegradasyon hızı sabitlerine katkıda bulunmuştur.
Ordu ilinde tehlikeli atık yönetiminin incelenmesi

Teknolojinin hızla gelişmesi, insanoğlunun yaşam düzeyinin yükselmesini sağlarken, doğal dengelerin giderek bozulmasına da yol açmaktadır. Tüketim ve üretim preseslerinin değişmesi, kimyasal madde kullanımında artışlara neden olduğu için tehlikeli atık miktarı gün geçtikçe artmaktadır. Söz konusu kimyasal ve tehlikeli atıkların bertarafı çevre ve insan sağlığı açısından risk oluşturmaktadır. Tehlikeli atık miktarında her yıl artan bu yükseliş, etkin ve akılcı bir yönetimin oluşturulmasını gerekli kılmaktadır. Tehlikeli atığın kaynağında azaltılması, özelliğine göre ayrılması, toplanması, taşınması, geçici ve ara depolanması, geri kazanılması, taşınması, bertarafı ve bertaraf işlemleri sonrası kontrolü tehlikeli atığın yönetimini oluşturmaktadır. Ülkemizde, pek çok ilde tehlikeli katı atık yönetimi konusunda çeşitli sorunlar yaşanmaktadır. Bu çalışmada, Ordu İlinde tehlikeli atıkların miktar ve türleri incelenmiş ve tehlikeli atık yönetimi araştırılmıştır. Tehlikeli atık yönetiminde karşılaşılan sorunlar belirlenerek, sorunlara çözüm önerileri getirilmiştir. Ordu İlinde tehlikeli atıklar için, güvenilebilir bir atık envanteri oluşturulamaması, kurumsal kapasitenin yetersiz olması, üreticilerin yeterince bilgilendirilmemesi, geri kazanım, geri dönüşüm ve bertaraf tesislerinin bulunmaması, atıkların yasal olmayan şekilde gelişigüzel alıcı ortama bırakılması gibi sorunlar; tehlikeli atık yönetiminin etkili bir şekilde yönetilememesinin önünde büyük bir engel teşkil etmektedir.
Enzymatic treatment effects on aerobic sludge stabilization

Su ve atıksu arıtma proseslerinde farklı özelliklere sahip ve farklı miktarlarda arıtma çamuru oluşmaktadır. Arıtma çamurları, çevre sağlığı kriterlerine uygun olarak işlenmeli ve bertaraf edilmelidir. Atıksu arıtma tesislerinden sorumlu olan kuruluşlar ve mühendisler için, etkin arıtma çamuru yönetiminin sağlanması, çamur arıtım proseslerinin yüksek ilk yatırım ve işletim maliyeti göz önünde bulundurulduğunda, hala büyük problemdir. Çamur susuzlaştırma prosesi, arıtma çamuru yönetiminde depolama ve taşıma gibi pek çok süreçte büyük bir öneme sahiptir. Bununla birlikte, çamur su verme özellikleri, çamurların geldiği kaynağa ve uygulanan işlemlere bağlı olarak değişkenlik göstermektedir. Arıtma çamurlarının işlenmesi ve bertaraf edilmesinde, yoğunlaştırma, stabilizasyon, şartlandırma ve susuzlaştırma önemli proses adımlarını teşkil ederken, yakma, tarımsal amaçlı kullanım, depolama gibi işlemler de nihai bertaraf alternatiflerini oluşturmaktadır. Bu tezin başlıca amacı; aerobik çürüme esnasında hidrolitik enzim ilave edilmiş aktif çamurun su verme performansının araştırılmasıdır. Bu reaktörler atık aktif çamur ile beslenmiştir. pH, elektriksel iletkenlik, tuzluluk, indirgenme-yükseltgenme potansiyeli, kapiler emme süresi, zeta potansiyeli, katı madde ve organik madde parametreleri analizlenerek çamur karekterizasyonu yapılmıştır. Reaktörler, enzim ilaveli ve kontrol amaçlı enzim ilavesiz olarak işletilmiştir. Deneysel sonuçlar enzim ilavesi yapılan reaktörlerden alınan çamurlarda daha iyi çamur parçalanmasının sağlandığını göstermiştir. Enzim ilaveli reaktörler kontrol reaktörü ile karşılaştırıldığında enzim ilaveli reaktörlerin organik madde azaltımı ve hücre dışı polimerik madde bozunmasında daha başarılı sonuçlar verdiği bulunmuştur. Bu tez, biyolojik çamur stabilizasyonunda hidrolitik enzimlerin etkisini araştıran kapsamlı bir araştırma projesinden üretilmiştir. Aerobik çamur çürüme esnasında hidrolitik enzimlerin flok parçalama mekanizması üzerindeki etkilerinin belirmesine yönelik araştırma sonuçları tez kapsamında sunulmaktadır.
Rekreasyonel aktivitelerin Gölcük tabiat parkına etkilerinin araştırılması

Gölcük Tabiat Parkı Türkiye'nin Batı Karadeniz Bölgesi'nde bulunan Bolu ili sınırları içerisinde yer alan, senede yaklaşık 400 bin kişinin rekreasyonel amaçla ziyaret ettiği bir yerdir. Son yıllarda Tabiat Parkında bazı ağaç çeşitlerinin kuruması, gölde alg büyümesi gibi sebeplerden ötürü yerel yönetimler acil eylem toplantıları düzenlemiştir. Bu çalışma kapsamında Tabiat Parkı'nın sürdürülebilir kullanımını sağlamak amacı ile mevcut kirlilik kaynaklarının, kirlilik dağılımlarının araştırılması ve ölçülmesi amaçlanmıştır. Bölgeden iki farklı mevsimde 21 farklı noktadan yüzey toprak örnekleri toplanmış ve bu numunelerde polisiklik aromatik hidrokarbon konsantrasyon seviyeleri, iyon miktarları ve yağ konsantrasyonları ölçülmüştür. Yüzey toprak örneklerinde tespit edilen PAH konsantrasyon seviyeleri 2016 yılı Haziran ayında 12 - 2003 ng/g KA arasında değişirken, 2016 yılı Kasım ayında toplanan örneklerde 84 - 3125 ng/g KA arasında tespit edilmiştir. Yağ konsantrasyonları Haziran ayı örneklerinde 2,0-28, 0 mg/g KA, Kasım ayında 0,8- 8 mg/g KA değerlerinde ölçülmüştür. Göl yüzeyi yaklaşık 50 eşit gride bölünerek bu gridlerden yüzey su örnekleri ile sediman örnekleri toplanmıştır. Su örneklerinde göl su kalitesini belirlemek amacı ile fiziksel parametreler, besin girdilerini belirlemek için anyon-katyon tayini ve mangal etkisini görmek amacıyla yağ tayinleri yapılırken sediman örneklerinde PAH ve yağ tayini yapılmıştır. Su örneklerinde tespit edilen yağ konsantrasyonu 1,2-41, 1 mg/L arasında, anyonlar 294,5-503, 6 eq/L değerleri arasında, katyonlar 1892- 1970 eq/L değerleri arasında ölçülmüştür. Sediman örneklerinde tespit edilen PAH konsantrasyon seviyeleri metot tayin limiti- 3820 ng/g KA arasında, yağ konsantrasyonu ise 0,4- 20 mg/g KA arasında bulunmuştur. Ayrıca haftalık atmosferik toplam çökelme örnekleri toplanarak, bu örneklerde PAH ve anyon-katyon tayini yapılarak lokal atmosferik yollarla göle gelen kirlilik düzeyleri belirlenmiştir. Ölçülen anyonların - akıları 2755- 13300 mg Anyon/m 2 yıl değerleri arasında, katyonların akıları ise 827- 11545 mg Katyon/m 2 yıl değerleri arasında bulunmuştur. Ölçülen parametreler doğrultusunda kirlilik dağılım haritaları çizilerek sonuçlar görselleştirilmiştir. Bu sayede mevcut kirlilik düzeyleri ve taşınım yolları belirlenmiştir.
Çamur arıtma metodları ve İstanbul İli atık çamur yönetimi seçimi

Atıksu arıtma tesislerinin sayısının artmasıyla birlikte oluşan arıtma çamurunun da bertaraf edilmesi büyük önem taşımaktadır. Arıtma çamurlarının, yoğunlaştırma, stabilizasyon, şartlandırma, susuzlaştırma, termal indirgeme, ısıl kurutma, kompostlaştırma işlemleri gibi arıtma metodları ve araziye uygulama, dağıtım ve pazarlama, depolama sahasına gömme gibi son arıtma alternatifleri 2. Bölümde verilmiştir. 3. Bölümde, konu ile ilgili olarak diğer ülkelerdeki uygulamalar anlatılmıştır. 4. Bölümde, İstanbul ili için hazırlanan atık çamur yönetim projesi ile ilgili önceki çalışmalar incelenmiş, yapımı planlanan 11 adet evsel atıksu arıtma tesislerinden kaynaklanacak olan arıtma çamurlarının nihai bertaraf yöntemi seçimi için dört alternatif belirlenerek maliyet hesabı yapılmıştır. Arıtma çamurlarının 2020 yılındaki değerleri kullanılmış, yoğunlaştırma, stabilizasyon, susuzlaştırma proseslerinden geçen çamurdaki katı madde muhtevasının % 30 olacağı kabulü yapılmıştır. 5. Bölümde, maliyet hesabı değerlendirilerek, atık çamurların evsel katı atıklarla birlikte depolanması en uygun çözüm olarak seçilmiştir.