turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Evaluation of RDF production from municipal solid waste: A case study for Izmir city-Turkey

Katı atık insan aktiviteleri sonucu ortaya çıkan kaçınılmaz bir sonuçtur. Bu yüzden katı atık yönetimim önemli bir konu haline gelmiştir ve artan katı atık miktarıyla birlikte yeni katı atık teknolojilerine olan ihtiyaç da artmaktadır. Bu kapsamda 'Atıktan Türetilmiş Yakıt ' atıktan enerji üretim tesislerinde ve çimento fabrikalarında ek yakıt olarak kullanılmak üzere geliştirilmiştir. Bu çalışma İzmir şehri katı atığından üretilen ATY'nin karakterizasyonunu, sınıflandırmasını, üretim yöntemlerini, özelliklerini ve uygulama alanlarını içermektedir. Çalışma kapsamında Karşıyaka, Bornova ve Konak'tan üç farklı gelir seviyesinden mahallelerden örnekler gelmiş ve ayıklama işlemi gerçekleştirilmiştir. Sonrasında 9 bölgenin ayıklanmış katı atıkları çeşitli boyutlarda eleklerden geçirilip 7 farklı fraksiyon elde edilmiştir. Sonuç olarak elde edilen 63 örneğe su muhtevası, net ısıl değer, organik madde, kül içeriği, toplam organik karbon, inorganik karbon ve ağır metal analizleri uygulanmıştır. Su muhtevası Atıktan Türetilmiş Yakıt Tebliğine göre yüzde 35'in altında olmalıdır. Aynı yönetmeliğe göre klor içeriği yüzde 1'den az ve ısıl değeri 2500 kcal/kg'dan fazla olmalıdır. Bu çalışmada ortalama su içeriği yüzde 62,6, klor değeri yüzde 0,86 ve ısıl değeri 2941 kcal/kg bulunmuştur. İzmir ili katı atığı ısıl değer ve diğer parametreler açısından ATY üretimine uygundur; ancak sahip olduğu yüksek su muhtevası yanma verimini etkilemektedir. Eğer biyo-kurutma ile su muhtevası yeterli düzeye indirilebilirse ve gerekli klor ayarlamaları yapılırsa İzmir şehrinin katı atığının biyobozunabilir kısmından ATY üretimi yapılabilir.
İstanbul Boğazı'ndaki su akıntılarının deniz suyu kirlenmesine etkileri

Karadeniz ve Marmara Denizi'ni birbirine bağlayan İstanbul Boğazı'ndaki iki tabakalı akıntı sistemine ilişkin birçok araştırma ve model çalışması yapılmıştır. Mevcut verilerin analizi, İstanbul Boğazı'ndaki akım sisteminin iki tabakalı yapısını bazı meteorolojik koşullar dışında sürekli olarak koruduğunu göstermiştir. İstanbul Boğazı'nın Batı Karadeniz, Marmara Denizi ve Akdeniz su kütlelerinden etkilendiği görülmektedir. Akdeniz suyunu tanımlamada genellikle tuzluluk izleyici parametre olarak ele alınmıştır. Büyük bir kısmı topoğrafik oşinografik etkilerle üst suya karışarak Marmara Denizi'ne geri dönen Akdeniz suyunun Karadeniz'de dipte kuzeybatı yönünde çok sınırlı alanda 3-4 metre kalınlığında bir tabaka halinde dağıldığı gözlenmiştir. Yapılan gözlemler genellikle Akdeniz suyunun sürekli olarak Karadeniz'e taşındığını doğrular nitelikdedir. İstanbul Boğazı'nın Karadeniz geneline göre yüzeyde daha az tuzlu ve sıcak, alt tabakalarda ise daha çok tuzlu ve sıcak olduğu saptanmıştır. İstanbul Boğazı'nda yüzeyde en düşük ortalama sıcaklık 5.78 C ile %o 17.99 ortalama tuzluluk değeri ile Şubat ayında gözlenirken, Karadeniz'de en düşük aylık ortalama yüzey suyu sıcaklığı 7.10 C ile %o 1 8.25 tuzluluk değeri ile Şubat ayında gözlenmektedir. Yapılan hesaplamalara göre Karadeniz'den Marmara'ya yılda yaklaşık 0.93x 1 04 ton TP, 1.9xl 05 ton TN ve 1.53xl 06 ton da TOC taşınmaktadır. 1990 yılı İstanbul toplam nüfusu ve bölgedeki mevcut sanayii kuruluşlarının kimyasal atık yükleri baz alınarak yapılan hesaplamalara göre ise Boğaz'ın yüzey sularına ve Boğaz'a yakın Marmara kıyı sularına verilen İstanbul bölgesi atıksularıyla Marmara Denizi'ne yılda 0.58xl 04 ton TP, 0.3xl 05 ton TN ve 0.1 2x1 06 ton TOC karışmaktadır. Marmara'nın üst tabakasına bu iki kaynaktan giren yıllık kimyasal madde yükleri karşılaştırıldığında, Karadeniz girdilerinin İstanbul kentsel atıklarının taşıdığı kimyasal yüklerden parametre bazında 4 ila 20 kat daha fazla olduğu görülmektedir. Batı Karadeniz ekosisteminin nehirlerle taşınan insan kaynaklı kimyasalların etkisiyle son 20 yılda dramatik değişimlere uğradığı dikkate alınırsa, Boğaz akıntısıyla üst tabakasındaki sulan yılda en az 2 kez Karadeniz kökenli sularla yenilenen Marmara Denizi'nin ciddi bir tehdit altında olduğu açıktır. Karadeniz kökenli kirleticiler Marmara Denizi'nin açık sularını etkilerken, Boğaz dışında kalan bölgelerden Marmara'ya deşarj edilen atıksular akıntıların zayıf olduğu kıyı sularda birikime uğrayarak bu alanlardaki canlı yaşamını etkilemektedir. XIV
Organize sanayi bölgelerinde çevre yönetimi ve İkitelli Galvano Teknik Sanayi Sitesi örneği

Tez çalışmasında öncelikli olarak organize sanayi bölgelerinde çevre yönetimi ele alınmıştır. Bu kapsamda atık, atıksu, emisyon ve iş güvenliği kapsamında değerlendirmeler yapılmıştır. Endüstriyel faaliyetlerden biri olan metal kaplama sanayisi, hızla gelişen sanayi dalları arasında önemli bir yere sahiptir. Metal kaplama sektörünün ele alındığı bu tez çalışmasında, öncelikle sektörde uygulamada olacak süreçler ayrıntılı olarak açıklanmıştır. İncelenen örnek sanayi sitesinde yer alan tesislerden oluşan emisyon, atık ve atıksu kaynakları belirlenerek, oluşan atıksu ve emisyonlarla ilgili alınan önlemler ile yönetmelikler kapsamında değerlendirilmesi yapılmıştır. Oluşan tehlikeli atıkların önlenmesi ve azaltılması ile ilgili bilgiler verilmiştir. Metal kaplama sanayisinden kaplama işlemi sonrası uygulanan durulama banyo işlemi sonrasında çevre kirliliğine sebep olan atıksular incelenmiştir. Oluşan atıksular ortak arıtma tesisinde arıtılmaktadır. Arıtma tesisinde kullanılan prosesler ve deşarj kriterlerine ilişkin bilgiler Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği kapsamında değerlendirilmiştir.
Otomotiv yan sanayi olarak faaliyet gösteren bir fabrikanın çevre yönetim sisteminin ISO 14001:2015 revizyonuna adaptasyonu ve atık yönetiminin iyileştirilmesi

Otomotiv Sektörü 2016 yılı itibariyle 4 trilyon dolar ile dünya ekonomisinin yaklaşık %5'ini oluşturmakta olup dünyanın en büyük dördüncü ekonomisine tekabül etmektedir. Otomotiv Sektörünün olmazsa olmaz olan otomotiv yan sanayi; mamul üretim kapasitesi, mamul çeşitliliği ve ulaştığı standartlar itibariyle, ülkemizde imal edilen taşıt araçları için gerekli olan yedek parçaların en az %85'ini karşılayabilecek düzeye erişmiştir. Otomotiv endüstrinin gelecek 5-10 yıl içinde yapacağı yeniliklerin geçtiğimiz 50 yılda ortaya koyduğu ilerlemelerden çok daha büyük boyutta olacağı tahmin edilmektedir. Fosil yakıtların belli süre sonra azalacak olması, petrol fiyatlarının çok fazla dalgalanması ve fosil yakıtlı arabaların çevreye olumsuz etkileri gelişmeleri daha da hızlandırmaktadır. Otomotiv sanayisindeki en büyük gelişmeler; özellikle de çevre ve enerji konularında beklenmektedir. Dünya çapında artış gösteren olumsuz çevre şartları ve çevre kirliliğinden oluşan yüksek maliyetler, tedarikçi ve tüketici talepleri; otomotiv üreticilerinin emisyon düşürücü, yüksek enerji verimliliğine sahip ürünlere, kaynakları israf etmeyen çözümlere, yeni nesil malzeme kullanımına, çevre yönetim sistemi kurmalarına ve sürekli iyileştirmeye yönlendirmektedir. ISO 14000 Çevre Yönetim Sistemi Standartları, işletmelerin yürütmekte olduğu faaliyetlerin çevre boyutlarını ve bu boyutların çevresel etkilerini kontrol altına alabilmeleri için gerekli yapıyı kurmalarını sağlayan gönüllülük esasına dayalı standartlar serisidir. ISO standartları dünya genelinde işletmeler için ortak bir dil oluşturması ve ticari beklentiler bu standartları zorunluluk halini getirmiştir. Bu çalışmada çevre yönetim sistemi standartları hakkında bilgiler verilerek, ISO standartlarından 14001: 2004 versiyonundan 14001: 2015 versiyonuna geçiş süreci incelenmiştir. Çevre Yönetim Sistemi Standardı ve Atık Yönetimi kapsamında yapılan çalışmalar ve bu çalışmaların sağladığı yararlar üzerinde durulmuştur.
Şeftali çekirdeğinden elde edilen aktif karbonun brıllıant green boyar maddesinin giderimine uygulanması

Günümüzde su kaynaklarının çeşitli kirleticilerle kirlenmesi global bir çevre sorunu oluşturmaktadır. Boyar maddelerin birçok endüstride kullanımının artması ile de kirleticiler içerisinde büyük bir grubu oluşturmaktadır. Aktif karbon en yaygın kullanılan adsorbenttir. Yüksek yüzey alanı ve gözenek hacmi sayesinde ağır metallerin, organik bileşiklerin, boyar maddelerin sulu çözeltilerden giderilmesinde kullanılmaktadır. Ancak aktif karbonun fiyatı yüksektir. Fiyatın yüksek olması kullanımını sınırlamakta ve düşük maliyetli adsorbent arayışına yol açmaktadır. Bu çalışmada, bazik özellikteki boyar madde olan Brilliant Green'in, sulu ortamdan giderimi incelenecektir. Boyar madde içeren atıksudan düşük maliyetli adsorbent olarak şeftali çekirdeği kullanılarak farklı deneysel şartlarda kesikli çalışan bir sistemde adsorpsiyon yöntemiyle renk giderimi yapılması amaçlanmıştır. Farklı zaman, sıcaklık, pH, adsorbent miktarı, boyar madde konsantrasyonu parametreleri denenerek optimum koşullar belirlenmiş ve en yüksek giderim verimi elde edilmeye çalışılmıştır. Yapılan deneyler sonucunda en iyi boyar madde adsorpsiyonun pH=9, 25 mg/L, 150 rpm, 2 gr/L ve 60 C'de uygun şartlar altında % 98 ,27'lik verim elde edilmiştir. Elde edilen deneysel verilerden, çeşitli denge izoterm modellerinin ve kinetik modellerinin adsorpsiyon sürecine uygunluğu araştırılmıştır. Denge izotermleri, en iyi Langmuir denge izoterm eşitliği tarafından tanımlanmıştır. Adsorpsiyon kinetiğinin, en iyi yalancı ikinci dereceden kinetik modeline uyduğu görülmüştür. Termodinamik parametreler hesaplanmıştır. Pozitif entalpi değeri adsorpsiyon sürecinin endotermik olduğunu, negatif Gibbs serbest enerji değeri adsorpsiyon işleminin kendiliğinden gerçekleştiğini ve entropi değeri çözelti-adsorbent ara yüzeyindeki rastlantısallığın artışını göstermektedir. Sonuçlara göre, hazırlanan aktif karbonun sulu çözeltilerden Brilliant Green giderimi için düşük maliyetli bir adsorbent olarak kullanılabileceği görülmüştür.
Türkiye'de çevre eğitiminin durumu

oz TÜRKİYE'DE ÇEVRE EĞİTİMİNİN DURUMU ÖZDEN DEMİRDÖVEN POLAT Yüksek Lisans Tezi, Çevre Bilimleri Anabilim Dalı Haziran, 1999, 106 sayfa Bu çalışmada 'Türkiye'de Çevre Eğitiminin Durumu' incelenmiştir. Türkiye'de çevre eğitimi okul öncesi, ilköğretim ve yükseköğretim düzeyinde ele alınmış, aynı seviyeler için sanayileşmiş ülkelerde uygulanan çevre eğitimi ile karşılaştırılmıştır. Bu seviyelerde eğitim verecek öğretmenlerin yetiştirilmesi de önemli olduğundan öğretmen eğitimi de incelenmiştir. Türkiye'de eğitim sistem ve programlarının çevre duyarlılığı ve çevre bilinci oluşturacak şekilde verilmediği belirlenmiştir. Çevre bilinci oluşturmak için yapılan öneriler yeni çalışmalar için bir araç olacaktır.
Esnek hesaplama yöntemleri ile polimer içerikli membranlarda Cr giderme veriminin tahmin edilmesi

Bu çalışmada Yapay Sinir Agları ve Adaptif Sinirsel Bulanık İlişkisel Sistem gibi esnek hesaplama yöntemleri ve Çoklu doğrusal regresyon yöntemi kulanılarak Polimer İçerikli Membranlar ile sulu çözeltilerden Cr ağır metali giderim veriminin tahmin edilmesi amaçlanmıştır. Çalışma kapsamında üç ayrı modelin tahmin kabiliyetlerinin ve performanslarının karşılaştırılması yapılmış ve bu yöntemlerin Cr giderme verimi tahmini amacıyla kullanılabilirliği test edilmiştir. Bu amaçla PİM kullanılarak farklı işletme şartları altında Cr giderimi deneylerinden elde edilen 460 adet deneysel veri seti modelleme çalışmasında kullanılmıştır. Deneysel sonuçlar YSA, ASBİS modeli ve ÇDR tekniklerinden elde edilen sonuçlar ile Kök Ortalama Karesel Hata, Ortalama Mutlak Hata ve Regresyon katsayısı (R2) performans kriterlerine göre karşılaştırılmıştır. Ayrıca çalışmada her bir işletme parametresinin Cr giderme verimi üzerindeki etkisini incelemek için farklı yöntemler kullanılarak duyarlılık analizi yapılmıştır. YSA, ASBİS ve ÇDR modellerin sonuçları için KOKH sırasıyla 0 ,00556, 0,00924 ve 0,0232 ve OMH 0 ,00163, 0,00493 ve 0,0148 olarak bulunmuştur. Ayrıca YSA ve ASBİS modeli sonuçları için Regresyon katsayısı (R2) sırasıyla 0 ,973, 0,867 elde edilirken ÇDR için 0,242 elde edilmiştir. Performans sonuçlarına göre Cr giderim verimi tahmininde YSA tabanlı tahmin modelinin en iyi sonuçları verdiği, ASBİS yaklaşımının ise kabul edilebilir sonuçlar verdiği, ancak ÇDR yönteminin ise tahmin performansının çok düşük olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak, Esnek Hesaplama Yöntemlerinin Polimer içerikli membranlarda Cr giderim verimi tahmininde kullanılabileceği anlaşılmıştır. Çalışma kapsamında yapılan duyarlılık analizi sonuçlarına göre en önemli işletme parametrelerinin; ekstraktant tipi, zaman, film kalınlığı, plastikleştirici tipi olduğu ve giderim verimi üzerindeki katkı yüzdelerinin sırasıyla % 33 ,61, % 26 ,85, % 21,07 ve % 8,917 olduğu tespit edilmiştir.
Şeker endüstrisi atıksularının elektrokimyasal yöntemlerle arıtımı

Bu çalışmada, tıkaç akım reaktörde, bor katkılı elmas elektrotlar kullanılarak, şeker endüstrisi atıksularının elektrokimyasal yükseltgeme ile arıtımı araştırılmıştır. Alkol fabrikasıatıksuyunda; akım yoğunluğunun, destek elektrolit derişiminin, çözelti akış hızının, sıcaklığın ve pH'ın, şeker fabrikası atıksuyunda ise; akım yoğunluğunun, destek elektrolit derişiminin ve çözelti akış hızının arıtma verimine etkileri incelenmiştir. Başlangıç KOİ'si a1⁄44500 mg/L olan alkol fabrikası atıksuyunda%96, a1⁄41000mg/L olan şeker fabrikası atıksuyunda ise a1⁄4%95 KOİ giderimi elde edilmiş olup, her iki atıksu için verilen deşarj limitleri sağlanmıştır.
Investigation of wind energy potential in Turkey via statistical analysis

Bu çalışmada, Türkiye'deki rüzgar klimatolojisini araştırmak için 1980- 2013 yılları arasındaki 34 yıllık zaman periyodu için saatlik rüzgar hızları incelenmiştir. Weibull dağılımları incelenerek, rüzgar enerji potansiyeli analiz edilmiştir. Türkiye'deki 1980- 2013 yılları arasındaki saatlik rüzgar hızları Devlet Meteoroloji Genel Müdürlüğü'nden alınmıştır. Verilerin kalite kontrolü yapıldıktan ve homojen olmayan istasyonlar elendikten sonra 77 tane kaliteli veriye sahip istasyon kalmıştır. Rüzgar hızı trendinin zamansal ve konumsal olarak değişim durumunun incelenmesi için parametrik olmayan Mann-Kendall testi kullanılmıştır. Yıllık ortalama rüzgar hızı verilerinin Mann-Kendall istatistikleri nüfus ile ilişkilendirilerek analiz edilmiştir. Sonuçlar pek çok istasyonda zamana bağlı rüzgar azalışları olduğunu göstermektedir. Rüzgar hızlarının azalışında şehirleşmeye paralel olarak yüksek katlı binaların yapımının ventilasyonu önleyeceğine ve bu azalışta önemli bir rol oynayacağına inanılmaktadır. Kireçburnu ve Şile gibi kırsal istasyonlar şehir merkezinden uzak olmalarına rağmen rüzgar hızında azalış göstermektedirler. Bu durum, bölgeyi etkileyen alçak basınç sistemlerinin sayısı ve gücüyle açıklanabilir. Soğuk ve nemli dönemlerde bölgeyi etkileyen siklonlar sıcak ve kuru dönemlere nazaran daha fazla sayıda ve güçte olabilirler. Çanakkale'deki rüzgar gücü yoğunluğu 2010 yılında diğer yıllara göre daha yüksek bulunmuştur. 2010 yılındaki 10 metredeki ortalama güç yoğunluğu 41,31 W/m2; 2007 yılındaki 26,10 W/m2'dır. Mevsimsel olarak incelendiğinde kış ayında 81,34 W/m2 olarak en yüksek güç yoğunluğuna sahiptir. İlkbahar, yaz ve sonbahar mevsimlerinde ortalama güç yoğunluğu sırasıyla 49,01 W/m2, 51,12 W/m2 ve 50,13 W/m2 olarak hesaplanmıştır.
Sakarya ili entegre atık yönetimi ve ambalaj atıklarının geri dönüşümü

Bu çalışmanın amacı örnek bir kent alarak katı atık yönetim sisteminin kurulmasının yanı sıra geri dönüşümü mümkün olan atıkların yönetiminin ayrıca ele alınması, izlenmesi, optimum atık yönetimi ve geri dönüşüm sistemi için gereken tüm adımlar, ilgili birimlerle koordinasyon sağlanması, kurumlar ve bireyler arası iletişimin etkilerini ele almak ve incelemektir. Yapılan bu çalışma sonucunda, geri dönüşümü mümkün olan atıkların yönetimi ele alınmış, ürün girdi çıktıları değerlendirilmiş, Sakarya ili potansiyeli göz önüne alınarak mevcut sistem değerlendirilerek yeni öneriler ve denenmiş uygulamalar önerilmiştir. Poşetle toplama sisteminin daha verimli olabileceği öngörülmüştür.
Biyolojik arıtılabilirlik bazlı atık su karakterizasyonu ve atık aktif çamur üzerinde ozonlamanın etkisi

Bu çalışmanın birinci ayağında, biyolojik arıtma sırasında ozonla kimyasal oksidasyon işlemi için optimum ozonlama noktasının belirlenmesi araştırılmıştır. Deri endüstrisi atıksuyu numunelerinde yürütülen deneylerde; ön ozonlama prosesinde, ozonlama işleminin biyolojik açıdan daha kolay ayrışabilir niteliğe dönüştürülmesi istenen çözünmüş ve partiküler inert organik madde üzerinde herhangi bir etki yaratmadığı ve biyolojik arıtma ile rekabet edici şekilde çalıştığı saptanmıştır. Biyolojik ? kimyasal ? biyolojik şeklinde sıralanan biyolojik oksidasyon sırasında kimyasal oksidasyon işlemi uygulamasında, birinci biyolojik arıtma adımında biyolojik olarak ayrışabilir organik maddeler giderilmiş; ara ozonlama prosesi olarak uygulanan kimyasal arıtma fazında ise ? ikinci biyolojik arıtma adımı için ? kalıntı organik maddelerin biyolojik ayrışabilirliği iyileştirilmiştir. Son ozonlama prosesinde ? ozonlama işleminin daha konsantre çözünmüş inert KOİ bileşeni içeren atıksu üzerinde uygulanması gerekçesiyle ön / ara / son ozonlama prosesleri içerisinde ? en yüksek toplam inert KOİ giderimi / kullanılan ozon oranlarına erişilmiştir. Ara ve son ozonlama proseslerinin hangisinin en uygun çözüm olduğunun belirlenmesi aşamasında, aralarında teknik ve ekonomik etmenlerin de yer aldığı çok sayıda faktör göz önünde bulundurulmalıdır. Çalışmanın ikinci ayağında ise, literatürde tanımlanan değerlere oranla çok daha düşük spesifik ozon dozları (4~11 mg O3/g AKM) uygulanarak ozonlama işleminin ve ozon besleme süresinin çamurun dezentegrasyonu, katı madde türleri, bileşenleri, çökelebilirliği, filtre edilebilirliği, solubilizasyon karakteristikleri ve biyolojik olarak ayrışabilirliği üzerindeki etkileri incelenmiştir. Aerobik biyodegradasyon deneylerinde, ozonlama işleminin biyolojik degradasyon ile rekabet edici şekilde çalışmadığı ve organik maddenin dekompozisyonu sırasında birinci adımda gözlemlenen solubilizasyon mekanizmasının baskın tutularak atık aktif çamurun biyolojik ayrışabilirliğinin iyileştirildiği; dolayısıyla da kısmi oksidasyona dayalı ozonlama işleminin ardışık biyolojik degradasyon adımı için bir ön-oksidasyon basamağı olarak işletilebileceği saptanmıştır.
Şehir ve kırsal atmosferlerde organik karbon ve elementel karbon ilişkisinin araştırılması

Bu çalışmada, yarı kırsal bir alan olan Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Kampüsünde ve Kütahya ili şehir merkezi ve Kırsalında günlük kaba ve ince partikül örneklemeleri yapılmıştır. Bolu ilinde yapılan örneklemelerde elde edilen sonuçların yetersiz kalması nedeni ile Bolu atmosferine ait çalışma tez kapsamından çıkartılmış, yalnızca Kütahya şehir ve kırsal atmosfer verileri teze dahil edilmiştir. Kütahya şehir merkezinde, Meteoroloji Genel Müdürlüğü bahçesinde 251 adet PM2, 5 örneği Ocak 2014 - Aralık 2014 tarihleri arasında ve 105 adet PM2,5- 10 örneği de Mart 2014 - Aralık 2014 tarihleri arasında günlük olarak toplanmıştır. Kırsal alan örneği olarak, Tavşanlı Göbel Kaplıcaları mevkiinde 294 adet PM2, 5 ve 105 adet PM2,5- 10 örnekleri aynı tarihler arasında yine günlük örnekler olarak toplanmıştır. Her iki istasyonda da düşük hacimli (16, 7 L/dak) örnekleyici kullanılarak, 37 mm çapındaki kuvars filtreler üzerine toplanmıştır. Kuvars filtreler üzerine toplanan PM örneklerinde Elementel karbon ve Organik Karbon fraksiyonları Termal/Optik yöntemle çalışan Sunset marka OK/EK analizörü kullanılarak NIOSH 870 metodu ile tayin edilmiştir. Kütahya şehir merkezinde PM2, 5 için OK ve EK konsantrasyonlarının ortanca değerleri sırasıyla 11,07 g/m 3 ve 2,31 g/m 3 olarak bulunmuştur. PM2,5- 10 örneklerindeki OK ve EK konsantrasyonlarının median değerleri sırasıyla 2,6 g/m 3 ve 0,2 g/m 3 olarak hesaplanmıştır. Tavşanlı Göbel kırsalında PM2, 5 için OK ve EK konsantrasyonlarının ortanca değerleri sırasıyla 3,79 g/m 3 ve 0 ,33 g/m3. Kırsal istasyondaki kaba partikül örneklerinde OK ve EK konsantrasyonlarının ortanca değerleri sırasıyla 2,52 g/m 3 ve 0,09 g/m 3 olarak bulunmuştur. Kış mevsiminde özellikle PM2, 5 fraksiyonunda organik karbon ve elementel karbon değerleri artış göstermiştir. Partikül örneklemeleri ile paralel olarak ölçümleri yapılan NO, NO2, SO2 ve O3 gazları da EK ve OK konsantrasyonları ile ilişkilendirilerek, ikincil organik karbon oluşumu ve kirlilik kaynakları ve kaynak bölgelerinin belirlenmesinde kullanılmıştır.
Avrupa Birliği su çerçeve yönergesi ve yönergenin Türkiye'de uygulanması: Büyükçekmece havzası örneği

Aralık 1999'da gerçekleşen Avrupa Birliği Helsinki Zirvesi'nde, Türkiye'nin resmi olarak aday ülke statüsünü almasıyla AB uyum süreci başlamış ve 3 Ekim 2005 tarihinde de ilgili AB kurumları ile üyelik müzakerelerine başlanılmıştır. Müzakere çalışmaları 35 konu başlığı altında devam etmektedir. Müzakere konularından biri olan çevre başlığı, uyum çalışması sırasında Türkiye'yi en fazla meşgul etmesi beklenen ve yüksek maliyetli yatırımlar yapılması gereken konulardan birisi durumundadır. Çevre konusunda AB uyum çalışmalarının önemli bir kısmını, AB yönergelerine uyumlu yeni Türk Çevre Mevzuatının çıkarılması oluşturmaktadır. Oluşturulacak yeni mevzuatın en önemli kısmını ise, AB yönergelerinden Su Çerçeve Yönergesi ve bu yönerge kapsamında yer alan diğer yönergelerin çıkarılması ve uygulanması oluşturmaktadır. Avrupa Parlamentosu ve Konseyi tarafından 18 Temmuz 2000 tarihinde imzalanan Su Çerçeve Yönergesinin, AB'ne üye ve aday ülkelerce uygulama zorunluluğu bulunmaktadır. Yönergenin amacı, 2015 yılına kadar bütün su kaynaklarının, kimyasal ve ekolojik açıdan iyi duruma ulaştırılmasıdır. Bu bakımdan SÇY'nin uygulanması, Türkiye'nin hem su kalitesinin iyileştirilmesi hem de AB'ne üyelik alabilmesi açısından büyük önem arz etmektedir. Ayrıca SÇY'nin uygulama çalışmalarının yapılabilmesi için SÇY'de belirtilen, diğer AB yönergelerinin dikkate alınması zorunludur. Ancak AB tarafından her yıl düzenli olarak çıkarılan İlerleme Raporu'nda (en son yayınlanan Kasım 2006) SÇY uygulanması çalışmaları açısından Türkiye'nin yeteri kadar çalışmadığı ve önünde kat etmesi gereken önemli mesafeler olduğu belirtilmektedir. SÇY'nin uygulanabilmesi için Türkiye'de, nehir havza bölgeleri oluşturulmalı, su kalitesi ile ilgili bütün kurumların işbirliği içerisinde çalışması, SÇY'de belirtilen yönergelere uyumlu yeni mevzuatın oluşturulması, uluslararası havzalarla ilgili olarak komşu ülkelerle ortak çalışılması, uygulama maliyetinin elde edilmesi ve uygulama adımlarının yapılması gerekmektedir. Bu çalışmaların gerçekleştirilmesi sürecinde, Türkiye büyük oranda zorluklar yaşayacaktır. Bu tez çalışmasında, SÇY'nin Türkiye'de uygulanmasına bir örnek teşkil etmesi amacıyla, elde edilebilen veriler ışığında Büyükçekmece Havzasında SÇY için bir uygulama planı hazırlanmış ve uygulama adımları pratik olarak verilmeye çalışılmıştır. Ayrıca AB'nin ve Türkiye'nin çevre politikaları, Su Çerçeve Yönergesi, yönerge kapsamında belirtilen AB'nin diğer yönergeleri ve yönergelerin Türk Mevzuatı ile karşılaştırılması, yönergenin uygulama adımları, yönergenin Türkiye'de uygulanması ile ilgili yapılan çalışmalar ve yönergenin uygulanmasında karşılaşabileceği problemler belirtilerek değerlendirme ve önerilerde bulunulmuştur.