turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
A 3-Dimensional model for coastal and estuarine waters embedded in A Pc-based ide

Bu çalışmada 3 boyutlu bir hidrodinamik model oluşturulmuş ve bu modelin sayısal çözüm tekniği ile üretilen program paketinin kutanımı konularında detaylı bilgi verilmiştir. Bu model Navier-Stokes eşitliklerinin, düşeyde Orkoordinat dönüşümü yapılmış, 3 boyutlu çözümüdür. Tabakalar arası ilişki sabit bir eddy viskozite katsayısı alınarak veya Prandtl'in kanşım boyu kavramı kullanılarak hesaplanabilen düşey difüzyon terimi aracılığıyla sağlanmıştır. Her iki hesaplamanın sonuçlan detaylı olarak karşılaştırılmış ve tartışılmıştır. Hazırlanan entegre geliştirme ortamı günümüz derleyicilerindekilere, özellikle de Turbo Vision paketi ile yazıldığı için, Borland International, Inc. 'in ürettiklerine çok benzemektedir. Grafik Sonişleme Programı mouse ile kontrol edilerek boyutları ve konumlan değiştirilebilen, büyültülüp, küçültülebilen pencereleri içeren, kolay kullanımlı ve nesne yapısında bir grafik kullanıcı arayüzeyidir ve tüm işlemler diyalog kutulan kullanılarak yapılmaktadir. Program, model kontrolü için gerekli olan kontur ve vektör çizimlerini içeren plan görünüşlerini, noktalarda ve kesitlerde zaman boyunca değişimleri, derinlik profillerini, kesit/erdeki uzaysal değişimler ile kontur değerlerini ve diğer bazı yararlı araçlan kullanıcıya sunmaktadır.
Tekstil atıksularının membran prosesleri ile geri kazanımında ön arıtmanın etkisi

Tekstil endüstrisindeki üretim işlemlerinde kullanılan suyun belirli bir kalitede olması gerekmektedir. Kullanılan suyun özellikleri tekstil fabrikalarında üretilen malzemenin kalitesini belirlemede önemli bir faktördür. Proses suyunun ihtiyaç duyulan özelliklerde olmaması ürün kalitesine olumsuz etki göstermektedir. Dolaysıyla, ideal bir ürün hazırlamak için proses suyunun kalitesi çok önemlidir. Tekstil atıksularının geri kazanımında membran prosesleri bu ihtiyacı yüksek performanslarıyla karşılayabilmektedir. Yüksek performanstaki membran sisteminin başarılı üretimine ön arıtma uygulaması son derece katkı göstermektedir. Ön arıtmanın seçimi tüm tesisin performansını belirlemektedir. Bu çalışmada, farklı proseslere ait atıksuların arıtılması ve geri kazanılması konusunda farklı membran filtrasyon sistemleri ve membran sistemleri öncesi ön arıtma metotları uygulanarak membran türleri arasında en yüksek arıtma verimini sağlayabilecek membran türlerini ve en uygun ön arıtma metotlarını belirlemeye çalışılmıştır, ve aynı zamanda, ön arıtma alternatifini değerlendirerek giderim verime etkisi araştırılmıştır. Laboratuvar ölçekli bu çalışmada, Zorlu Linen Dokuma Emprime Konfeksiyon San. ve Tic. A. Ş.'de kumaş terbiye fabrikasının dokunmuş kumaş terbiye kısmındaki yıkama prosesi sonucu oluşan atıksuları ve örgü kumaş terbiye kısmındaki kadar prosesi sonucu oluşan atıksuları arıtımında mikrofiltrasyon ( MF-0, 05 m, MF-0, 2 m) , ultrafiltrasyon (UC010T), nanofiltrasyon (270) ve ters osmoz membran sistemleri kullanılmıştır. Ön arıtma işlemlerinde mikrofiltrasyon, ultrafiltrasyon, ozonlama, UV-TiO2, mofiyesiz ve modifiye edilmiş zeolit ve ses dalgası kullanılmıştır. Sonuç olarak, Uygulanan ön arıtma alternatifleri için denenen farklı kombinasyonlarının her biri için elde edilen sonuçlar farklılık göstermiştir. Ayrıca her ön arıtma alternatifinin üstün giderme sağladığı su kalitesi parametresi farklılık göstermektedir. Dolayısıyla ön arıtma alternatifinin seçiminde arıtma işlemi gerçekleştirilecek atıksuyun karakteri iyi bilinmeli ve bu doğrultuda istenen kirlilik parametresinin giderilmesi göz önünde bulundurularak uygun ön arıtma alternatifi seçilmelidir.
Kireç koagülasyon yöntemi kullanılarak elde edilen proses sularının hazırlanması sonucu ortaya çıkan atık çamurun bazı boyar maddelerin adsorpsiyonunda kullanılması

ÖZYÜKSEK LİSANS TEZİ KİREÇ KOAGÜLASYON YÖNTEMİ KULLANILARAK ELDE EDİLEN PROSES SULARININ HAZIRLANMASI SONUCU ORTAYA ÇIKAN ATIK ÇAMURUN BAZI BOYAR MADDELERİN ADSORBSİYONUNDA KULLANILMASI Yener BÜLBÜL ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ ÇEVRE MÜHENDİSLİĞİ ANABİLİM DALI Danışman : Doç. Dr. Mesut BAŞIBÜYÜK Yıl 2005, Sayfa: 67 Jüri : Doç. Dr. Mesut BAŞIBÜYÜK Prof. Dr. Ahmet YÜCEER Doç. Dr. İlyas DEHRİ Bu çalışmada meşrubat üretiminde kullanılmak üzere, kireç koagülasyon yöntemi kullanılarak su hazırlanması sırasında açığa çıkan demir sülfat çamurunun Basic Blue 41 (BB41) ve Lanaset Yellow 4GN boyar maddelerini adsorblama özelliği incelenmiştir. Başlangıç adsorbsiyon testlerinden her iki boyar maddenin de çamur tarafından adsorplandığı görülmüştür. Elde edilen veriler Langmuir ve Freundlich modellerine uygulanmış ve Basic Blue 41 boyar maddesinin hem Langmuir ve hem de Freundlich modeline uyduğu ancak Lanaset Yellow 4GN boyar maddesinin ise yalnızca Freundlich modeline uyduğu görülmüş ve her iki boyar madde içinde sabitler elde edilmiştir. Ayrıca, elde edilen veriler çeşitli kinetik modellere de uygulanmıştır. Buna göre her iki boyar madde için de adsorbsiyonun en iyi yalancı ikinci derece model tarafından temsil edildiği görülmüştür. Elde edilen verilerden Gibbs serbest enerjisi de hesaplanmış ve negatif değerler bulunmuştur.
Sulu ortamlarda tetrasiklinlerin mikro boyutlu sıfır değerlikli demir partikülleri ile giderimi

Bu çalışmanın temel amacı, mikro boyutlu sıfır değerlikli demir ile tetrasiklin, oksitetrasiklin ve klortetrasiklin'in giderim mekanizmalarını ve giderim çalışmaları sırasında dönüşüm ürünlerinin oluşumunu belirlemektir. TC, OTC ve CTC'nin giderim verimliliğini ve adsorpsiyon kinetiklerini değerlendirmek amacıyla çözelti pH'sı, mZVI dozajı ve reaksiyon sıcaklığı, kesikli deney serileri ile çalışılmıştır. Artan sıcaklık ve demir dozajı, giderim verimlerini arttırmasına rağmen sonuçlar, her üç tetrasiklin bileşiğinin gideriminde pH'nın önemli bir unsur olduğunu göstermiştir. Optimum pH tetrasiklin ve oksitetrasiklin için benzer olarak bulunurken klortetrasiklin'de tamamen farklı bir durum gözlenmiştir. TC ve OTC için optimum pH, 3 iken CTC için bu değer 9 olarak belirlenmiştir. Adsorpsiyon kinetikleri, yalancı ikinci dereceden modele uyum sağlamıştır. mZVI üzerine sırasıyla, TC, OTC ve CTC'nin 23 .98, 34.01 ve 28.17 mg/g maksimum adsorplanma kapasiteleri ile Langmuir Modeli'ne göre hesap edilmiştir. TC için ana dönüşüm ürünü, 15 dk içinde mZVI üzerine hızlı bir şekilde sorplanan 4 -epi-tetrasiklin idi. Dönüşüm ürünleri, OTC için -Apo-OTC ve -Apo-OTC ve CTC için 4 -epi-klortetrasiklin ile anhidroklortetrasiklin olarak bulundu. TC, OTC ve CTC'nin mZVI ile birlikte kullanıldığı deneysel araştırmada giderim mekanizmasının parçalanma proseslerinden ziyade adsorpsiyon olduğu sonucuna varılmıştır.
İlaç aktif maddelerinin abiyotik-biyotik adsorpsiyon prosesleriyle giderimi ve biyorejenerasyonu

Bu çalışmada, parasetamol ve karbamazepinin, toz aktif karbon ile adsorpsiyon, desorpsiyon ve biyorejenerasyonu araştırılmıştır. Biyorejenerasyon çalışmalarına paralel olarak kontrol amaçlı, ilaç aktif maddesinin biyodegradasyon çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Abiyotik ortamda gerçekleştirdiğimiz adsorpsiyon deneylerinde adsorban olarak ahşap bazlı toz aktif karbon kullanılmış olup, her iki maddenin uygun temas süresi ve uygun TAK dozu ile adsorpsiyonu yüksek verimle (>%99) gerçekleşmiştir. Desorpsiyon deneyleri abiyotik ortamda 25 oC'de gerçekleştirilmiş olup, her iki madde için yüksek desorpsiyon verimi elde edilememiştir. Her iki madde için aynı aktif karbon kullanıldığı için maddenin fizikokimyasal özelliğine bağlı olarak PAR'ün konsantrasyon gradyanı ile gerçekleşen kümülatif desorpsiyon verimi (%26,3) CBZ'e (%5,4) göre daha yüksek bulunmuştur. Bu sonuç, maddenin tersinirliği adsorban özelliği dışında adsorbatın özelliğine de bağlı olduğunu göstermiştir. Biyorejenerasyon çalışmalarında, ilaç aktif maddesiyle yüklenmiş toz aktif karbonun biyorejenere edilebilirliliği üç farklı çamur yaşında araştırılmıştır. Hastane atıksuyu ile beslenen membran biyoreaktör sisteminden alınan biyokütle ile gerçekleştirilen biyorejenerasyon deney sonuçlarına göre, PAR'ün SRT 10 gün'deki biyorejenerasyon verimi %17,3, SRT 30 gün'deki biyorejenerasyon verimi %26,8, SRT 60 gün'deki biyorejenerasyon verimi %20, 1 olarak, CBZ ise SRT 10 gün'deki biyorejenerasyon verimi %11,5, SRT 30 gün'deki biyorejenerasyon verimi %29,3, SRT 60 gün'deki biyorejenerasyon verimi %26, 2 olarak bulunmuştur. Bu sonuçlar, 30 gün çamur yaşının biyorejenerasyon için optimum çamur yaşı olduğunu göstermiştir. CBZ'in desorpsiyon verimi çok düşük olduğu için, CBZ'in biyorejenerasyonu esas olarak hücre dışı enzimlerin etkisi ile gerçekleşmiştir. PAR'ün biyorejenerasyonu ise hem konsantrasyon gradyanı hem hücre dışı enzimlerin etkisi ile gerçekleşmiştir. Sonuçlar, tersinir olmayan bileşiklerin de aktif hücre dışı enzimler sayesinde biyorejenerasyonun mümkün olduğunu göstermiştir. Bu nedenle, hücre dışı enzimlerin aktif olmasında çamur yaşının çok önemli bir faktör olduğu öngörülmüştür. Havalı ve havasız ortamda yürütülmüş olan biyodegradasyon çalışmalarında PAR, her iki ortamda yüksek miktarda (>%98) parçalanabilmektedir. CBZ ise, havalı ortamda %30- 40 civarında biyolojik olarak parçalanabilirken, havasız ortamda parçalanamamaktadır. Bu sonuçlar, mikroorganizmaların aktif olduğu her koşulda PAR'ın kolay parçalanabildiğini göstermektedir. Biyolojik olarak parçalanmaya dirençli olan CBZ'in parçalanabilirliği çamur yaşına bağlı olarak gerçekleşmektedir.
Atıksu arıtma çamuru ve zirai atıkların birlikte kompost olarak kullanılabilirliği

Nüfus artışına paralel olarak gelişen şehirleşme ve endüstrileşmeyle artan gıda ihtiyacı yeni ve yenilenebilir üretim tekniklerini de gerektirmektedir. Çevresel sorunlar içinde katı atıkların bertafının önemli olmasının yanı sıra besin üretiminde de kullanımı çok önemlidir. Bunlar içinde arıtma çamurlarının belirli şartları sağlaması durumunda Çevre Bakanlığı tarafından toprak iyileştirilmesi için kullanımına izin verilmiştir. Bu çalışmanın amacı, artıma çamurlarının hacim artırıcı malzemelerle karıştırılarak arazi üzerindeki etkilerini araştırmaktır. Şeker endüstrisinden temin edilen arıtma çamuru ile hacim artırıcı olarak kullanılan mısır sapı farklı oranlarda karıştırılarak oluşturulan kompostun, arazi yapısını ve bitki gelişimini nasıl etkilediği araştırılmıştır. Uygulama; tarımsal atık ve arıtma çamurunun faklı oranlarda kullanılarak 5 farklı parselde (2m 2m) ve 3 tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Yaklaşık 1 yıl süren çalışma için pH, EC, KOİ, kuru madde miktarı, organik madde miktarı, penetrasyon direnci, infiltrasyon hızı gibi parametre değerlerine bakılmıştır. Ayrıca bitki gelişimi açısından da incelenen bu uygulamada ıspanak bitkisi kullanılmıştır. Bitki gelişimi açısından değerlendirildiğinde genel olarak arıtma çamuru ve mısır bitkisi atıklarının kullanıldığı parsellerde etkili bir büyüme gerçekleştiği görülmüştür. Bu araştırma ile çamur ve hacim artırıcı malzemelerin birlikte kompostlanmasının çamur bertaftı için uygun nitelikte olduğu gözlenmiştir.
Sulu çözeltilerden alkol etoksilatların H2O2/UV-C prosesi ile arıtımı

Bu çalışmanın amacı, sulu çözeltilerden alkol etoksilat bileşiklerinin H2O2/UV-C yöntemiyle arıtılabilirliğinin araştırılması, optimum koşulların belirlenmesi, H2O2/UV-C prosesiyle oksidasyonun modellenmesi ve alkol etoksilat içeren sulu çözeltilerin inhibisyon etkisinin belirlenmesidir. Bu amaç doğrultusunda deneysel çalışmalar model kirletici olarak seçilen Brij 30 üzerinde yürütülmüştür. Gerçekleştirilen deneysel çalışmalarda H2O2/UV-C prosesinin alkol etoksilatların gideriminde etkin bir proses olduğu belirlenmiştir. Düşük H2O2 başlangıç konsantrasyonlarında bile hızlı ve yüksek giderim sağlanmıştır. H2O2/UV-C prosesiyle oksidasyon Brij 30 model kirleticisi kullanılarak modellenmiştir. Hesaplanan teorik sonuçlar ile deneysel çalışmalar sonucu elde edilen veriler birbirine çok yakın çıkmıştır. Kinetik modellemede Brij 30 bileşiği için organik maddenin hidroksil radikali ile ikinci derece reaksiyon hız sabiti 2.28x107 0.667x 107 M-1s- 1 olarak bulunmuştur. İnhibisyon testleri sonucunda ise H2O2/UV-C oksidasyon prosesi ile oluşan ikinci kademe ara ürünlerin toksisiteyi arttırdığı belirlenmiştir.
Atık lastiklerinin yönetimi ve monofillerdeki fiziksel ve kimyasal davranışlarının incelenmesi

Endüstrinin hızla gelişimi ile atık miktarı ve çeşitliliği her geçen gün artmaktadır. Katı atıklar halen tüm dünyanın temel problemlerinden birisidir. Bu çalışmada atık araç lastiklerinin çevreye verebilecekleri zararları ve yararlı şekillerde yeniden kullanımları araştırılmıştır. Atık lastikler, geçici ve nihai depolanmaları esnasında toprak ve su ile temas halindedir. Özellikle farklı iklim ve zemin şartlarında lastiklerin, etkileşimde olduğu çevreye çeşitli ağır metaller karışmakta ve bu metaller çevresel riskleri beraberinde getirmektedir. Bu etkilerin ortaya çıkmasıyla atık lastiklerin çeşitli şekillerde yeniden değerlendirilmesi önem kazanmış, bu çalışmada atık lastiklerin yönetimine değinilerek monofillerdeki depolanmaları sırasındaki fiziksel-kimyasal davranışlarının incelenmesi için çeşitli deneyler gerçekleştirilmiştir. Bu çalışma sonunda elde edilen veriler ile atık lastiklerin yönetimi, yasal durum ile ilgili temel bilgileri ve lastiklerin atıldığı/depolandığı alanlarda çözünme reaksiyonları sonucu oluşan sızıntı sularının toprak ve yeraltı suyunu inorganik ve organik maddelerle kirletebileceği ortaya konmuştur.
Tekstil sektörü ram bacası uçucu organik bileşiklerinin kaynak ve kontrol yöntemlerinin araştırılması

Çevre Mühendisliği Ana Bilim Dalı'nda Yüksek Lisans Tezi olarak hazırlanan bu çalışmada, tekstil sektöründe kullanılan ram makinelerine bağlı ram bacalarından salınan uçucu organik bileşiklerin kaynak ve kontrolü hakkında bilgi verilmiştir. Tekstil sektörünün yoğun olduğu bölgeler uçucu organik bileşiklerin birikimi yönünden risk altında sayılmaktadır. Tekstil sanayisinin yoğun olması sebebi ile Ergene Havzası, hava kirliliği ve uçucu organik bileşiklerin birikimi yönünden ilk sıralarda karşımıza çıkmaktadır. Atmosfere salınan uçucu organik bileşikler sebep oldukları koku problemi ile hissedilmektedir. Bu sebeple kokunun içerik ve kompozisyonu uçucu organik bileşiklerin analizi ile belirlenmektedir. Yapılan bu çalışmada koku emisyonu temel alınarak uçucu organik bileşiklerin kontrolünde kullanılabilecek yöntemlerin araştırılması ve koku giderimi sağlayabilecek pilot ölçekli aktif karbon ile kombine edilmiş scrubber filtre sistemi üzerinde çalışılmıştır. Koku emisyonun yoğun olduğu bir endüstriyel tesiste kurulan sistem 720 000 m3/gün hava temizleme kapasitesi ile çalıştırılmıştır. Olfaktometre cihazı ile yapılan ölçümde koku giriş konsantrasyonu 17.000 KB/m 3 iken çıkış koku konsantrasyonu 215 KB/m 3 olarak ölçülmüştür.
Atık akülerin değerlendirilmesinde oluşan cürufların bertarafı

Günlük yaşantımızda teknolojinin bize sağlamış olduğu kolaylıklardan sürekli olarak istifade etmekteyiz. Ancak bu ürünlerin bize gelene kadar hangi aşamalardan geçtiğini pek dikkate almayız. Çoğu zaman kullanırken bile nasıl bir tehlike ile karşı karşıya olduğumuzu bilmemekteyiz. Hayatımızı kolaylaştıran ancak bir o kadar tehlikeye atan yardımcılarımızın başında akümülatörler gelmektedir. Aküler içerdiği kurşun ve asit ile ekosistemi tehdit etmektedir. Üretiminden son kullanıcıya, son kullanıcıdan geri dönüşümüne kadar her aşaması incelenen akülerin çevreye verebilecekleri zararlar tespit edilmiştir. Akülerin geri dönüşümünde cüruf adı verilen atık oluşmaktadır. Bu atıklar içerdikleri kurşundan dolayı tehlikeli atık olarak nitelendirilmektedir. Normal atıklardan ayrı depolanan bu atıklar için ayrıca depolama ücreti ödenmektedir. Bu çalışma ile önemli bir sorun oluşturan cüruf atıklarının çeşitli doğal ve atık materyallerle immobilizasyonu sağlanarak tehlikeli atık sınıfından çıkarılması hedeflenmektedir. Dolayısıyla bertaraf maliyetleri önemli ölçüde azaltılmış tehlikeli atık depolama tesislerinin yükü de hafiflemiş olacaktır. Cüruf atıklarının tehlikelilik özelliklerini belirlemek amacıyla kullanılan çeşitli sızdırma testleri bulunmaktadır. Yapılan tez çalışmalarında bu testlerden kurşun salınımının tespitine yönelik olarak ülkemizde kullanılmakta olan TS EN 12457- 4 testi ve dünyada yaygın olarak kullanılan TCLP testi uygulanmıştır. Çıkan kurşun salınımını azaltmak amacıyla adsorbent olarak kil ve deniz kabuğu gibi doğal materyaller ve ayrıca kırmızı çamur ve uçucu kül gibi endüstriyel atıklarda denenmiştir. %10, %30 ve %50 oranında ilave edilen adsorbentlerin sıcaklığın artmasıyla etkinliğindeki değişim de incelenmiştir. Yapılan incelemelerde adsorbent olarak deniz kabuğu, liçing yöntemi olarak TS EN 12457-4, dozaj olarak %50 ve sıcaklığın 60 oC olduğu durumda kurşun salınımının daha az olduğu tespit edilmiştir. Çalışmalarda cüruf atığının stabilizasyon / solidifikasyon yöntemiyle bertarafı da araştırılmış bu amaçla çimento deneyleri de gerçekleştirilmiştir. Deneyler sonucu çimentoya %10 oranına kadar cüruf ilave edildiğinde çimentonun basınç dayanım değerlerinde düşme olmasına rağmen standartları karşıladığı ancak çimentonun donma süresinin 4 saatten 16 saate çıkarak uzadığı görülmüştür. Çimento örneklerine uygulanan liçing testlerinde ise kurşun salınımının olmadığı gözlenmiştir. Çalışmalarda faktöriyel dizayn yöntemi de uygulanmış olup deney sonuçları istatistiksel olarak değerlendirilmiş olup sonuçların istatistiksel olarak anlamlı çıktığı bulunmuştur.
Aktif çamurda çözünmüş kalıcı ürün oluşumu modeli

Bu çalışmada aktif çamur sistemlerinde çözünmüş ürün oluşumu mekanizmasını da içeren bir matematik model geliştirilmiştir. Birinci bölümde, aktif çamur sistemlerinin tasarım ve işletilmesinde model kullanmanın önemi vurgulanmış, kon- vansiyonel modellerin özellikle çıkış KOI konsantrasyonunun bulunmasında yetersiz kalması nedeniyle yeni bir model geliştirilmesi gereği ortaya konmuştur. Çalışmanın amaç ve kapsamı açıklanmıştır. ikinci bölümde, aerobik arıtmanın temel prensipleri ele alınmış ve aktif çamur kinetiği ve stokiometrisi hakkında daha önce yapılmış çalışmalar değerlendirilmiştir. Bu bölümde özellikle aktif çamurda çözünmüş ürün oluşumu süreci üzerinde durulmuş, ürünlerin yapıları ayrıştırıla- bilirlikleri araştırılmış ve mikrobiyoloji literatüründe ürün oluşumu için verilen kinetik ifadelerin aktif çamura uygulanabilirliği tartışılmıştır. Üçüncü bölümde, aktif çamur modelleri tarihsel gelişimi içinde ele alınmış ve her modelin vurguladığı ve ihmal ettiği konular açıklanmıştır. Dördüncü bölümde,. aktif çamurda substrat ve biyokit- le ölçümünde kullanılan parametrelerin anlamı üzerinde durulmuş ve bunların model değişkenleri olan büyüklükleri ne derece yansıttığı tartışılmıştır. Aktif. çamur modellerinde kullanılan kinetik katsayıların hesaplanma yöntemleri ele alınmış ve bulunan sabitlerin ölçüm yöntemlerinden nasıl etkilendiği araştırılmıştır. Beşinci bölümde, bu çalışmada geliştirilen 'çözünmüş kalıcı ürün oluşumu' modeli anlatılmış ve çeşitli tipteki reaktörler için belirlenen model denklemlerinin çözümü verilmiştir. Altıncı bölümde, model yardımı ile elde edilen sonuçların bir değerlendirmesi yapılmış ve son bölümde çalışmada elde edilen sonuçlar özetlenmiştir. -
Factors affecting the selection of polyhydroxyalkanoate storing microorganisms

Plastiklerin. olusturdukları kirlilik, dogada ayrısmalarının çok uzun yıllar alması sebebiyle giderek büyüyen bir çevre sorunu haline gelmektedir. Polihidroksialkanat olarak isimlendirilen polimerler ise dogada biyolojik olarak ayrısabilenmaddelerdir. Bu çalısmada Biyolojik Asırı Fosfor Giderme mekanizmasındanyararlanılarak bir biyoplastik olan PHA'nın aktif çamur sistemlerindemikroorganizmalar tarafından üretilmesi için laboratuvar ölçekli deneysel çalısmalargerçeklestirilmistir. Deneysel çalısmalarda Ardısık Kesikli Reaktör sistemikullanılmıs, reaktörlerin farklı isletme kosulları altında çalıstırılmasıyla PHA depolayanbakterilerin seçimini etkileyen faktörler incelenmistir. AKR'ler anaerobik/aerobik sartlar altında isletilmis olup organik madde kaynagı olarak sentetik atıksu kullanılmıştır. Deneysel sonuçlar incelendiginde sitemde fosfor ve PHA biriktiren organizmaların üremedigi gözlenmistir. Düsük sıcaklık kosulları, yetersiz havalanma, anaerobik/aerobik sartların tam olarak gereçeklesememesi, organik maddenin anearobik fazda tüketilememesi sebebiyle aerobik bölgeye organik karbongirisi gibi faktörlerin varlıgı sistemde PHA depolayan bakteriler yerine çökelmeözelliklerinin bozulmasına ve çogu kez tüm çamurun yıkanarak sistemden kaçmasına neden olan flament bakterilerin sistemde dominant hale gelmesi ile sonuçlanmıs ve PHA depolayan bakterilerin üremesinin olumsuz etkilendigi gözlenmistir. Bununla birlikte, uygun sartlarda çalıstırılan setlerde bile anaerobic fosfor salımı ve takiben aerobik fosfor alımının olmaması ası çamurunda fosfor gideren bakteri bulunmadıgınıdüsündürmüstür. Bu yönde farklı ası çamurları ile degisik çalısmaların yapılmasıgerekliligi görülmüstür. . Bu çalısma, PHA depolayan bakterilerin üremesini olumsuz etkileyen sartların ortaya konması açısından daha sonra yapılacak çalısmalara bazteskil etmek üzere degerlendirilebilecek bir kaynak özelligi tasımaktadır.
A Case study on the treatment of cotton textile wastewater

Yakın geçmişşe kadar tarım geçerli bir geçim kaynağı idi. Fakat günümüzde endüstriyel gelişmeler sonucu ülkeler birbirlerine ürettikleri mallan satmaktadırlar. Ülkemizde özellikle pamuklu tekstil üretimi büyük miktarlarda ve yüksek kalitede yapılmaktadır. Bilindiği gibi İstanbul, İzmir ve Bursa gibi büyük şehirlerde oldukça yüksek yatırımlar yer almaktadır. Günden güne yatırımlar Denizli, Gaziantep ve Kahramanmaraş gibi endüstrileşmekte olan ve gelişen illerimize kaydırılmaktadır. Bu endüstrileşme ve gelişmeler beraberinde bazı sorunları da getirmektedir. Sınırlı kaynakların yanlış kullanımı ve çevre kirliliği, endüstrileşmekte olan illerin en önemli sorunlarıdır. Tez çalışmamdaki amacım değişik kimyasallarla, değişik arıtma teknolojileri kullanarak pamuklu tekstil atıksuları üzerinde arıtma çalışmaları yapmaktır. Yaklaşık 1995 yılının başından günümüze dek Denizli'de Gümüşsü Endüstriyel Atıksu Arıtma Tesisi Projesinin başında çalışmalarımı sürdürmekteyim. İlk olarak projenin fizibilitesini yaptım. Daha sonra yüklenici müteahhit firma mühendisleri ile birlikte laboratuar ve büro çalışmaları yaparak projeyi hazırladık. Tezimde baştan sona yaptığım tüm çalışmalardan ve deneyimlerimden bilgiler verdiğimden pamuklu tekstil sektörüne yabancı tüm girişimcilere yardımcı olacağını umuyorum. İzmir, İstanbul gibi endüstrileşmiş şehirlerimizde arıtma tesisleri oldukça fazla sayıda bulunmaktadır. Buna karşın Denizli'de bu sayı çok azdır. Hatta, özellikle pamuklu tekstil atıksuyunu arıtan bir arıtma tesisi yoktur. Bu nedenle projemiz bölgede çok büyük bir öneme sahip olup gerek devlet gerekse yerel yönetimden valilik tarafından desteklenmektedir.
Analitik Network Prosesi yöntemi kullanılarak Ankara ili için entegre katı atık tesisi uygun yer tayini

Nüfus artışı, endüstriyel gelişmeler ve artan tüketim eğiliminin sebep olduğu katı atık miktarı ve türündeki artış, her bir atık türü için ayrı yönetim sistemi kurmak yerine tüm atıkları içine alan bir Entegre Katı Atık Yönetimi yaklaşımını ortaya çıkarmıştır. Ankara ili, aldığı yüksek orandaki göç nedeniyle çok hızlı ve kontrolsüz olarak büyümekte olup gelecek yıllar göz önüne alındığında mevcut katı atık bertaraf alanlarına alternatif olacak yeni alanların belirlenmesi önemli bir araştırma konusu haline gelmektedir. Bu amaçla Ankara il sınırları içerinde doğal yaşama ve ekonomik şartlara en uygun bölgenin araştırıldığı bu çalışmamızda; ilk olarak Entegre Katı Atık Tesisi yer seçimi için konuyla ilgili yapılan diğer araştırmalar ve çalışma alanının mevcut durumu da göz önünde bulundurularak 3 ana kriter 17 alt kriter ve 7 alternatif bölge belirlenmiş sonrasında bu kriterler ve alternatifler ikili karşılaştırmalar ile ağırlık değerleri belirlenmek üzere anket vasıtasıyla uzman görüşlerine sunulmuştur. Uzman görüşleri sonrası elde edilen sayısal verilerin, çok kriterli karar verme tekniklerinden Analitik Network Prosesi yöntemi ile değerlendirilmesi neticesinde Ankara ili için en uygun Entegre Katı Atık Tesisi yeri olarak Bala ilçesi belirlenmiştir.