turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
An analysis on the use of cognitive abilities in the design stages of massively multiplayer online role-playing games

Bilgisayarın ve internet kullanımının hızla yaygınlaşması ile bilgisayar oyunları her geçen gün daha fazla kişi tarafından oynanmaktadır. Bilgisayar oyunu oynamanın oyuncuyu bağanlılığa iten birçok etkisi vardır. Bu tezin konusu, çok oyunculu çevirim içi rol yapma oyunlarının tasarım aşamalarında kullanılan bilişsel yeteneklerin analizi üzerinedir. Bu amaç doğrultusunda tez kapsamında, bilgisayar oyunlarının çeşitlerinden, tasarım aşamalarından, temel prensiplerinden ve oyunlar ile bilişsel yeteneklerin ilişkisi araştırılmıştır. Bu kapsamda bilgisayar oyunu hikaye anlatımı, karakter tasarımı, oyun dünya tasarımı, aşama tasarımı ve oyunu oynama aşamalarından oluşur. Bu doğrultuda, dünya genelinde hem en çok satan hem de en çok oyuncuyu barındıran 5 oyun incelenmiştir. Elde edilen sonuçlardan hikaye anlatımı, karakter tasarımı ve oyunu oynama aşamalarında sorular, hatırlatma, işbirliği yapma, alıştırma yaptırma, ezberleme, seçim yapma, deney yapma ve rekabeti arttırma gibi bilişsel özellikler görülmüştür. Ayrıca oyun dünya tasarımı ve aşama tasarımı aşamalarında, oyuncunun stratejik ve taktiksel düşünmesi üstünde bilişsel özellikler görülmüştür. Araştırmamızın sonucu doğrultusunda Yaptığımız araştırma sonucunda, eğer tasarımcılar oyun tasarım aşamalarını uygun şekilde kullanırsa bilgisayar oyunları daha başarılı olacaktır bunun özellikle gençlerin algısal, sosyal ve bilişsel gelişimine katkısı olacaktır.
Canlandırma sineması ve imgenin gerçekliği

Bu çalışma, canlandırma sinemasını live-action sinemadan farklılaştıran unsurların belirlenmesine ve özgün gücünün kaynağına dair bir keşif ihtiyacı ile ortaya çıktı. Hareketli fotografik imgeye dayandırılmış sinematik imgenin alanında, üretim biçimi ile özerk bir alan açan canlandırma sinemasında imge ve anlatı üzerine kuramsal ve uygulamalı bir çalışma gerçekleştirildi. Çalışma bünyesinde, Vişnu-Düş isimli kısa canlandırma filmi, canlandırma imgenin gerçek imge ile sınırlarını düş görme ve düş imgeleri üzerinden ele almak üzere, analog kağıt kukla stop-motion ve live-action çekim yöntemleri ile üretildi. Canlandırma sinemasında imgenin gerçeklik ve etkisinin anlaşılabilmesi için, sanatsal ve sinematik imgelerin özellikleri incelendi. Mimetik işleyen sinematik imgenin hareket ve zamanla ilişkisinin kamera ve kurgu aracılığıyla oluşturulduğu ve anlatıcının buralarda gözüken izinin diegetik anlatı ögelerini ortaya çıkardığı anlaşılarak hareket edildi. Canlandırma sinemasının şeffaflık etkisini sıklıkla göz ardı ettiği ve üretim süreci boyunca imgenin içerisine anlatıcının izini dahil ettiği görüldü. Canlandırma imgesinin her yönüyle dönüştürülebilir olma ve cansız olanı canlandırma özelliğinin, gerçekliğin yeniden-üretiminin ötesine geçtiği ve imgenin bu özelliğinin anlatıda özdüşünümsellik, anlatıcının varlığı, tutarlı bir evren ve olağandışı ögelerle desteklendiği gözlemlendi. Canlandırma sinemasında imgenin üretim zamanı, izlenme zamanı ve bakış süresi ile ilişkisi incelendi. Kuramsal incelemelerde, canlandırma sineması, sanatçının dolayımı ile boşluğa öge eklenmesiyle yapıldığı için eklemeli bir alan; fotoğraf ve sinema ise gerçeklikten bir çerçeve çıkartıldığı için eksiltmeli alanlar olarak ele alındı. Canlandırma sinemasında bu durumun anlatıcının imge dahilindeki iziyle birleşerek, daha diegetik özelliklerin vurgulanmasını sağladığı belirlendi. Kuramsal ve uygulamalı olarak canlandırmanın, içsel ve zihinsel hallerin ifadesinde sinema dahilinde imgesel ve anlatısal olarak daha derinlere inme imkanı tanıdığı saptandı.
Bezeme ve bezenen kadın figür kurgusu

Bezeme olgusu, içtepisel, duyusal alana hizmet eden işleviyle, doğayı taklit etme amaçlı, zanaat etkinliği ve sanatın ilk üslupsal niteliğidir. Bu üslupsal nitelik, Worringer'e göre inorganik, geometrik -çizgisel soyutlama üslubudur. İlkel insan hissettiği, duyumsadığı biçimiyle, bedeni dahil, tüm kullanım nesnelerini ve yaşam alanını bezekleme edimiyle anlamlı kılmış, sanatın, dinsel inancın temellerini de bu yolla var etmiştir. Doğu ve Batı ekolünde, sanat- din geleneğiyle yol alan, özü betimleyen bezeme/ minyatür ve ikonaların düzlemsel mekan algısı, soyut-çizgisel üslup olarak kendini var ederken, Oklid geometrisinin perspektif açılımıyla, Antik Yunan ve Rönesans sanatı, aklın ve bilimin ışığında görünür dünyayı betimleyerek üç boyutlu mekan algısını keşfetmiş, panteist içtenlik duyduğu, özdeşleyim içtepisiyle natüralist üslubun niteliğini oluşturmuştur. Araştırmada, tarih öncesinden günümüze her iki üslubu içeren yapıtlara yer verilmesindeki neden, sanatın varlığına kaynak olan bezemenin önemini vurgulamaktır. Modernist söylemde ilkel, akıl dışı ve işlevsiz bir öge olduğu yönünde değersiz kılınan bezemenin, çağdaş sanatta yeni bir söylemle dinamik, soyut, özü betimleyen sübjektif duyusal ve aynı zamanda ileri teknolojinin dijital tasarım teknikleriyle gelişen bir ifade biçimine dönüştüğü görülmektedir. Uygulama işlerinde kendiliğinden gelişen iki kategorik aşamada, bezemenin doğasıyla örtüşen özgün bir biçeme ulaşılmış, bilgisayar destekli teknolojinin olanaklarıyla, deneysel ve çoklu varyasyonlara ufuk açmıştır.
J. S. Bach altı viyolonsel süiti tema sergileri bağlamında bwv 1011 do minor beşinci suit

Klasik Batı Müziği'nde hem enstrümantal hem de vokal müziğe olan etkileri Müzik Tarihi'nin sonraki dönemlerinde de sürmüş Johann Sebastian Bach'ın Altı Viyolonsel Süiti, viyolonsel repertuarının başlıca icra edilegelen eserlerinden olmuştur. J. S. Bach'ın, Müzik Tarihi'nde kendinden sonraki dönemlerde de devam etmiş etkisi, viyolonsel için bestelediği süitlerinde adeta yansımasını bulmuştur. Sözü geçen süitler, viyolonselin ses sınırları ve sonoritesi ile çalış imkanlarının ortaya koyulduğu tematik malzemeler sergileri içermiştir. J. S. Bach Altı Viyolonsel Süiti karakter, tematik malzeme, armoni, form, stil ve icra açısından birbirlerinden farklılık göstermiştir. BWV 1011 Do Minör Beşinci Süit, diğer süitlerdeki sunumlar bağlamında ele alındığında özellikle form ve tematik malzemeler sergisi bağlamında farklılıklar içermiştir. Prelude ve füg ile başlayan, altı süit içinde Fransız Süiti olma özelliğine sahip tek süit Beşinci Süit'tir. Bunlardan dolayı Do Minör Beşinci Süit, diğer süitler bağlamında incelenmesine olanak tanımıştır. Bu çalışma, J. S. Bach BWV 1011 Do Minör Beşinci Viyolonsel Süiti'ndeki melodik ve armonik yapılara dair sergileri, bunların işleniş biçimi olan formal kurgular çerçevesinde, Do Minör Beşinci Süit'in diğer beş süit ile olan benzerlikleri ve farklılıkları ekseninde incelemeyi amaçlamıştır. Do Minör Beşinci Süit'in incelenmesi, J. S. Bach ve eserleri, Barok Dönem çalgı müziği formları ve viyolonsel repertuarındaki Barok Dönem Geleneği'nde viyolonselin yeri ve bu geleneğe kadar olan tarihi gelişmeler bağlamında ele alınmıştır.
Kişisel yaşantı ve atık malzeme ilişkisi

İçinde yaşadığımız tüketim toplumu, her türlü malzemeyi kullanıp değersizleştirerek atık hale dönüştürmektedir. 'Kişisel Yaşantı Ve Atık Malzeme İlişkisi' başlıklı bu araştırma, değerini yitiren malzemelerin günümüz sanatında kullanılmasını inceleyerek, sanat-malzeme ilişkisine odaklanmıştır. Araştırmada 20. yüzyılın başında Kübizm Akımıyla birlikte atık malzemelerin sanatta kullanımı, kronolojik sıralama esas alınarak incelenmiştir. Kolaj tekniğiyle birlikte atık malzeme kullanımının sınırları, hazırnesnenin sanat eseri olarak kabul edilmesiyle genişlemiş ve yaygınlık kazanmıştır. Atık malzemelerin sanatta kullanımı; sanatın malzemesini, nesnesini ve medyumunu değiştirirken sanatın sınırlarını da genişletmektedir. Sanat eseri olarak yapılmamış birçok nesne ve tüketim malzemesi, sanatçının elinde, birer sanat eserine dönüşmektedir. Bu dönüştürmelerin izleri, günümüz sanat pratiklerinden hareketle, sanatın sınırsızlaştığı ve atık malzemelerin yaratım sürecindeki rolü ile önemi, tarihsel süreçte yaşanmış olan gelişmelerle birlikte ortaya konulan yapıtlarda izlene gelmiştir. Sanatta atık malzemenin kullanımı, sanat-yaşam arasındaki sınırların kalkmasına neden olmuştur. Bu bağlamda araştırmanın uygulama bölümünü oluşturan çalışmalarda, araştırmacının kişisel yaşamından bellekte kalan izleri/anıları gösteren malzemeler sanat eserine dönüştürülmüştür.
İlkokul öğrencilerine yönelik hikaye kitaplarının grafik tasarım öğeleri açısından incelenmesi Keloğlan ve Nasreddin Hoca örneği

Nitel araştırma tekniği kullanılarak yapılan bu çalışmada, ilkokul öğrencilerine yönelik 27 farklı 'Keloğlan ve Nasreddin Hoca Türk hikaye kitabı; yayınevleri, yayın yılları, sayfa sayıları, fiziksel özellikleri, illüstrasyon, tipografi ve içerik özellikleri dikkate alınarak belirlenmiş ve hazırlanan hikaye kitaplarının bir grafik tasarım ürünü olarak nasıl incelenebileceği ortaya konulmuştur. Aynı zamanda Türk hikaye kitabı genel tarihi değerlendirilip Keloğlan ve Nasreddin Hoca karakterinin bu tarih içerisinde nerede yer aldığı ve hangi nitelikleri üzerinde barındırdığı yapılan literatür taraması ile belirlenmiştir. İnceleme için yapılmış olan grafiksel değerlendirme formu, alanında uzman ve farklı üniversitelerden 6 grafik tasarım bölümü öğretim üyesine ve 1 animasyon bölümü öğretim üyesine; 7 farklı grafik tasarımcıya ve 5 farklı çocuk gelişimi eğitim uzmanına danışılarak hazırlanmıştır. Hazırlanan değerlendirme ölçeğinde yer alan; hikaye adı, genel yayın yönetmeni, editör, resimleyen, kapak-iç tasarım, yayına hazırlayan, baskı-cilt, film, yıl, boyut, kağıt türü, olay, mesaj, anlatım yöntemi, hedef kitle, illüstrasyon türü, illüstrasyon tekniği, karakter ve yardımcı karakterler, renk, oran/orantı, özgünlük, dikkat çekicilik, akılda kalıcılık, hedef kitleye uygunluk, sayfa düzenlemesi, kompozisyon, illüstrasyon-tipografi oranı, boşluk düzeni, şekil-zemin bütünlüğü, görsel hiyerarşi, görsel bütünlük, vurgu, işlevsellik, yazı karakteri, yazı boyutu, okunurluk/anlaşılabilirlik, satır-sütun, boşluk düzeni, bloklama konuları ele alınarak Keloğlan ve Nasreddin Hoca hikaye kitapları incelenmiş ve yorumlamaları yapılarak literatüre eklenmiştir.
Düş, bellek ve gerçeküstücü yorumların paralelinde rüyaya dair imgelerin seramik sanatında kullanımı

Rüya; uyku esnasında görülen bir takım olaylara verilen, Arapça ''rü'ya'' kökünden düş görmek anlamına gelen bir kelimedir. Rüya; uyku sırasında zihinde ortaya çıkan ve bir kısmı belleğe kaydedilen ruhsal olaylardır. Uyku sırasında canlı, çarpıcı, görsel ve işitsel varsanımlarla ortaya çıkan yaşantıdır. Bu tez çalışmasının konusunu, rüya kavramı, bellek, rüya türleri, rüyaların yorumlanması, rüya ve gerçeküstücülük, bilinçaltı gibi kavramlar oluşturmaktadır. Düş, bellek ve gerçeküstücü yorumların paralelinde kapsamlı araştırmalar yapılmıştır. Yapılan araştırmalar doğrultusunda bilinçaltının oluşturduğu etkilerle gerçeküstü çalışmalar yapmış olan sanatçıların eserleri incelenmiştir. Çalışmada son olarak rüyaların bilinçaltında oluşturduğu etkilerle şekillendirilen özgün seramik formlara yer verilmiştir.
İç mekanda özgün seramik ve hareketlilik

Seramik, malzeme olarak binlerce yıl öncesinden günümüze ulaşan ve ihtiyaçlarımızı karşılayan önemli bir malzemedir. Gündelik yaşamdaki varlığı, çoğunlukla kullanım eşyası, süs eşyası ve mimaride yapı malzemesi şeklindedir. Onun işlevsel amaçlı bu kullanımı sanatsal amaçlı kullanımını gölgelemiş hatta geri planda kalmasına neden olmuştur. Onun, geleneksel kimliğinden çıkıp fonksiyonel kullanımından sıyrılarak çağdaş bir kimliğe kavuşması ve diğer sanat dallarıyla yakın ilişkiler içinde olması ise çok yakın tarihlere rastlamaktadır. Bu çalışma ile, seramiğin başka malzemelerle uyumlu kullanılması sağlanarak, geleneksel değer ve anlayışlardan sıyrılıp çağdaş bir kimliğe kavuşması ve statik form anlayışından çıkartılarak uygulamalara 'hareketlilik' özelliğinin kazandırılması sağlanmış, böylece, sanat seramiğinin sınırlarının dar olmadığı vurgulanarak gelişen çağın olanaklarından yararlanabilen çağdaş malzemelerden biri olduğu gösterilmeye çalışılmıştır.
1950'den sonra sanatta insan bedeni

Bu çalışmanın içeriği ağırlıkla, sanat bünyesindeki beden algısının 2. Dünya savaşı öncesinde sadece geleneksel sanat formlarında doğrudan konu iken, sonrasında özellikle sanat dünyasının merkezinin Paris ve Londra'dan New York'a taşınması ile beraber, varlık ve temsile sahip aktif bir özne biçimine geçişidir. Çalışma bu bağlamda, 1950'lerden günümüze sanatta bedenin yeniden yapılandırılmasını ve yorumlanmasını inceler. Çalışma aynı zamanda, 1950 sonrası sanatta insan bedeninin, Hiperrealist heykellerin konusu olmasına değinmiştir. Teknolojik gelişmelerin sanatta dil olarak kullanılışında, insan bedeninin tema oluşuna da değinir. Teknolojinin ilerlemesi ve bu sürecin sosyal yapıda yarattığı değişim, insanların kendilerine, birbirlerine yabancılaşması, yalnızlık duygusu ve psikolojik krizlerin sanatçı üzerindeki etkilerine değinilmiştir. Bedenin kişi için kendini var etmede ve varoluşunu sergilemede en önemli alan olduğu gerçeğine değinilir. Bedenlerini sanat nesnesi olarak kullanan bazı sanatçılar, bugünün dünyasında kapitalizme karşı bir tavır oluşturmuş, sanat ürünü alınıp satılabilir, el değiştirilebilir olmaktan çıkmıştır. Günümüzde giderek özgürleşen sanatçılar, bütün zamanların gözde konusu olan insan bedenini işlerken, teknolojinin de yardımıyla malzeme, form ve teknik alanda sınır tanımamaktadırlar.
Sanatlararası bağlamda moda tasarımına müziğin yansıması

İlişkilendirilecek sınırsız disiplin içerisinde 'moda ve müzik' etkileşimleri, konu bağlamında temeli teşkil eden bir sınırlılıkla çalışmanın temel niteliğini oluşturmaktadır. Bu bağlamda ortak yaratım pratiğiyle moda müzikten beslenirken yeni tasarımlara nasıl aktarıldığı; biçim, içerik, malzeme olarak nasıl dönüştürüldüğü, kavramsal bilgilerle desteklenerek ele alınmıştır. Aynı zamanda müziğin, kişinin üzerinde oluşturduğu ruhsal bağlantıyla şekillenen duygulara yönelik somut ve soyut kavramların, çeşitli materyaller aracılığıyla diğer sanat dallarına ve giysi tasarımlarına aktarımı örneklendirilerek açıklanmıştır. Müzik ve giysi tasarımının melezleşmesi sonucunda ortaya çıkarılan bu eserler, daha da özele indirgenerek L. V. Beethoven ve 9. Senfoni'nin giyilebilir sanata dönüştürülebilen uygulama çalışmalarıyla ortaya konulmuştur. Bu bağlamda çalışma altı ana bölümden oluşmuştur. Çalışmanın birinci bölümünde disiplinlerarasılık anlayışıyla özdeş ya da benzeşik bakış açılarına sahip kavramların, anlam karmaşası yaratmaması adına açıklaması yapılmış; sanatta sözü geçen disiplinlerarasılık terimlerinden kısaca söz edilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde müziğin disiplinlerarasılık bağlamında diğer sanatlarla olan ilişkisi irdelenmiştir. Bu bilgilerin ardından çalışmanın ana konusu olan müzik ve moda tasarım ilişkisi, belirli kategoriler ve örnekler eşliğinde açıklanmaya çalışılmıştır. Burada, müzik ve moda tasarımının etkileşimine dair ilk akla gelen alt kültür gruplarından ziyade, eserlerin sanatsal yaratım ile var edilmesi noktasındaki sorgulamalara rastlanılacaktır. Bir sonraki bölümde çalışmanın yöntemi açıklanmış ve sıradaki bölümde ise L. V. Beethoven ve 9. Senfonisi'nden esinlenilerek yeni malzeme ve formlarla farklı fikirlerin doğmasına olanak sağlayacağı ve sanatlararası anlayıştan var olan eserlerin diğer sanatçılar da temel bir esin kaynağı oluşturacağı temennisi ile oluşturulmuş beş adet tekstil yüzey ve giysi tasarımlarıyla çalışmanın sonuç bölümüne varılmıştır.
Dijital teknolojilerin özgün baskı resim sanatına etkileri ve yeni arayışlar

İnsanlığın var olduğundan beri var olan sanat, insanın doğa karşısında güç kurmaya yönelik mağara duvarlarına bırakılan el baskılarından günümüze kadar içinde bulunduğu zamanın koşullarından beslenerek kendine yeni anlatım biçimleri oluşturmuştur. Sanatın bir dalı olan özgün baskı resmin, mağara duvarlarındaki el izlerinden Sümer kil tabletlerine, tahta kalıplarla yapılmış mühürlerin basılmasına kadar geçen süredeki gelişimi, Çin'de M. S. 105 yılında kağıdın bulunmasıyla değişmiş ve günümüz baskı sanatının temelleri atılmıştır. 15. yy. da Gutenberg'in matbaayı icadıyla baskı alanında yeni bir çığır açılmıştır. Sanayi devrimiyle başlayan makineleşme toplumda yaşam biçimini değiştirmiş ve sanat da değişimler göstermiştir. Modern sanat akımları içinde özgün baskıresim, kullanılan malzeme ve teknik olarak akımların düşüncelerini ifade etmede kullanılmıştır. 1960'lı yıllarla birlikte farklı malzemeler ve farklı teknikler bir arada kullanılarak deneysel arayışlarda bulunulmuştur. Böylece özgün baskı resmin çoğaltılmasında kullanılan kurallar ve sınırlar yumuşamaya başlamıştır. 20. yüzyılın ikinci yarısından itibaren teknolojik bir araç olan bilgisayarın ortaya çıkmasıyla birlikte özgün baskıresimde dijital baskıların temeli atılmıştır. Sanatçılar yeni anlatım biçimi olan dijital sanatı benimsemiş ve 1990'lı yıllarla birlikte dijital sanatı daha fazla kullanmaya başlamışlardır. Ayrıca diğer baskı teknikleriyle birleştirerek yeni arayışlarda bulunmuşlardır. Her geçen gün gelişen yeni teknikler ortaya çıkaran ve kullanılan malzemeyle sınırsız üretim şekli geliştiren baskıresim dijital baskıyla bambaşka boyut kazanmıştır.
Çağdaş Türk seramik sanatında figür ve kişisel öneriler

Dünyadaki en büyük sayıdaki seramik figür buluntuları Anadolu'dadır. Seramik sanatı, Anadolu topraklarında en görkemli çağlarını yaşamıştır. Cumhuriyet dönemi çağdaş Türk seramiği hakkında genel yargılara varabilmemiz için, Türk seramiğine etki eden Anadolu uygarlıklarının bilinmesi gerekir. Bu nedenle önce figürün tarihsel sürecini ve birikim kaynaklarını göstermek istiyorum. Ardından figür konusunun çağdaşlaşma aşamasındaki tartışılmaz düzeyini örneklerle çoğaltıyor ve seramik sanatçılarımızla yeni bir boyuta taşımak istiyorum. Binlerce yıllık geçmişşi olan Anadolu toprağındaki figür zenginliği, günümüz sanatçılarının en büyük araştırma ve ilham kaynağını oluşturur. Çağdaş seramik sanatının gelişmesi, seramik endüstrilerinin kurulması, yaygınlaşması ile paralellik gösterir. Seramik sanatının diğer sanatlardan en büyük farkı, teknoloji ile bağımlı olmasıdır. Bu sanat, kültürel ve ekonomik gelişmeyi yakından izlemiş, toplumsal yapılara göre kimliğini oluşturmuştur. Cumhuriyetin ilk yıllarında diğer sanat dallarında olduğu gibi, seramik dalında da eğitim görmek üzere kimi sanatçılar yurt dışına gönderilmiştir. Günümüzde Türk seramiği, teknik zorunlulukların getirdiği bazı sınırlara rağmen değişik boyutlar kazanarak gelişimini sürdürmektedir. 1950 yıllarından sonra eğitim kurumlarının açılması ve yurt dışındaki sanatçıların eğitimlerini tamamlayıp yurda dönmeleri ile birlikte bir canlılık başlamıştır. Türkiye'de 1960 yıllarında, çeşitli nedenlerle, çağdaş seramik sanatı alanında toplu bir gelişme, gelişmenin ötesinde bir patlayış olmuştur. Bu bağlamda çağdaş Türk seramik sanatında figür çalışmaları da gelişme göstermiştir. Bugün figür konusunu sanatsal anlatım yolu olarak seçmiş birçok değerli sanatçımız vardır.
Dergi kapak tasarımlarında tipografik öğelerin analizi ve görsel algı ilkelerine göre değerlendirilmesi

Grafik tasarımı yapılan her türlü çalışmada; tipografik unsurlar tasarımın olmazsa olmaz yapı taşlarıdır. Tamamı resim olan bir tasarımda dahi en azından bir başlık, amblem ? logo veya bir fiyat kupürü veya ISBN numarası, olarak karşımıza çıkmaktadır. İnternet yayıncılığının yaygınlık kazandığı, klasik dergiciliğin can çekiştiği ve var olan dergilerin yoğun rekabetin içinde varlığını sürdürme mücadelesi verdiği günümüzde; satın alma tercihinde içerik kadar kapak tasarımı da önem taşımaktadır. Gelişmiş grafik tasarım teknolojilerinin sağladığı geniş imkanlar ve hedef müşteri kitlesinin dikkatini çekmek için sınırları zorlayıcı tasarım çabaları sonucunda ekstrem kapak tasarımları karşımıza çıkmaktadır. Böyle bir tasarım olgusunda bazen tasarımın ayak bağı olabilen tipografik unsurlar dahi, sanatsal ve teknik birikime sahip grafikerlerin elinde ve özenli bir çalışmanın neticesinde dikkat çekici unsurlara dönüşebilmektedir. Dergi kapakları, bugüne kadar oluşan tasarım olguları ve grafikerin sanatsal birikimi ile harmanlanarak tasarımda son şeklini almaktadır. Bu olgular doğrultusunda oluşturulan kapak, her dergi çeşidine göre farklılık göstermektedir. Dergi kapağında tipografik unsurlar, logodan başlayarak diğer öğelere kadar yayılım göstermektedir. Kapakta kullanılan tipografik öğeler, diğer öğeler ile de uyum sağlayarak okuyucunun görsel algısına en uygun biçimde tasarlanmalıdır. Okuyucu tipografi unsurlar yardımı ile istediği bilgiyi görür ve kapakta alması gereken mesajı alır. Eski dergi kapaklarında çoğunlukla o günkü sınırlı teknolojik koşullarlarında bir sonucu olarak tek bir görselle yer verilirken, günümüzde zengin görsel ve tipografik öğeler kullanılarak fazla boş alanlara imkan verilmeyen boğucu tasarımlar tercih edilmektedir. Böyle bir yapıda görsellerin ve tipografik öğelerin kullanımı daha hassas çalışma yapmayı beraberinde getirmektedir. Özellikle yüzlerce yazı karakteri içinden en uygun olanı seçebilmek en uygun renk ve büyüklüğü belirlemek; seçim yapmayı zorlaştırmaktadır.
Çağdaş Türk resim sanatı içinde Devrim Erbil'in yeri ve önemi

araştırma 'Çağdaş Türk Resim Sanatı İçinde Devrim Erbil'in Yeri ve Önemi' konusunu içermektedir. Araştırmada Çağdaş Türk resim sanatının tarihsel gelişimi ile birlikte Devrim Erbil'in yaşamı ve sanat anlayışı ele alınmıştır. Araştırma tarama modelinde desenlenmiştir. Bu modele dayalı nitel araştırma yöntemlerinden yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile gerçekleştirilmiştir. Devrim Erbil ile yapılan yarı yapılandırılmış görüşmede sanatçıya on üç adet soru yöneltilmiş, bu sorular; sanatçının yaşamı, eğitim hayatı, sanat anlayışı, çalışma tarzı, ileriye dönük planları ve tavsiyeleri şeklinde gruplandırılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, günümüzün yaşayan sanatçılarından biri olan Devrim Erbil, sanat anlayışındaki özgünlük ve üretkenlik, seçtiği temalardaki ve üslubundaki ısrar gibi özellikleriyle Çağdaş Türk resim sanatı içinde önemli yeri olan bir sanatçıdır. İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi'nin, Devrim Erbil'in sanat anlayışının şekillenmesinde önemli bir role sahip olduğu görülmüş, sanatçının bu dönemdeki hocaları ve atölye ortamı incelenmiştir. Resim çalışmalarının yanında; baskı, halı resim, marküteri, pleksi, seramik, mozaik, vitray gibi çalışmalarından örnekler verilmiştir. Bu çalışmalarında sanatçının üzerinde ısrarla durduğu çizgi ve ritim gibi plastik eleman ve ilkeler olduğu görülmüştür. Çoğunlukla uzaktan bir bakış açısıyla resmettiği görünümlerinde minyatür etkileri söz konusu iken, sanatçı geleneksellikle modernizmi harmanlayarak Türk resim sanatı içinde kendi uslübunu oluşturmuştur.