turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ailesi mevsimlik tarım işçisi olarak çalışan çocukların yaşantılarının resimlerine yansıması ve plastik açıdan incelenmesi

Resim, çocukların dünyasında, kendilerini özgürce ifade edebilecekleri en önemli araçlardan biridir. Çocukların yaptıkları resimler, duygularını, isteklerini, yaşantılarını ve gelişim süreçlerini anlamamızda bizlere birçok bilgi vermektedir. Araştırmanın genel amacı, Ailesi mevsimlik tarım işçisi olarak çalışan çocukların bu süreçten nasıl etkilendiğini çocukların yaptıkları resimlere nasıl yansıdığını, plastik açıdan araştırmaktır. Araştırma genel tarama modeline dayalı betimsel bir araştırmadır. Anket formu ile toplanan ön bilgiler sonrasında yapılan uygulama çalışmaları projektif bir yöntem olan resim yorumlama tekniği ile değerlendirilmiştir. Araştırmanın evreni, Şanlıurfa ilinde ailesi mevsimlik tarım işçisi olarak çalışan çocuklar, örneklemi ise Şanlıurfa'nın Eyyübiye belediyesine bağlı 3 ilkokulda okuyan 7-9 yaş grubu toplam 120 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma verileri 8 bölümden ve 40 sorudan oluşan bir 'Öğrenci Değerlendirme Formu' ile çocukların 'Yaz Tatilinde Neler Yapıyorsunuz? ve 'Hayalinizdeki Yaz Tatili' konularında resmettikleri çalışmaların değerlendirilmesi ile elde edilmiştir. Anketler ve resimler betimsel istatistiki hesaplarla değerlendirilmiş ve tablolandırılmış, ayrıca resimler Lowenfeld'in resimsel gelişim evreleri kuramı ile Piaget'nin zihinsel Gelişim evreleri kuramı ile eşleştirilerek hazırlanmış gelişim evreleri dikkate alınarak oluşturulmuş 'Resim Değerlendirme Formu' ile 3 alan uzmanı tarafından çizgisel gelişim basamakları bakımından ele alınarak değerlendirilmiştir. Anketlerin değerlendirilmesi ve resimlerin yorumlanması sonucunda, Ailesi mevsimlik tarım işçisi olarak çalışan çocukların bu süreçten eğitim, sağlık, beslenme, barınma, sanat, spor ve kültürel yaşantıları bakımından olumsuz olarak etkilendikleri, Ailesi mevsimlik tarım işçisi olarak çalışan çocukların yaptıkları resimler, plastik açıdan incelendiğinde çizgisel gelişim düzeylerinin normal olduğu ancak geride ve ileride olan çocukların da olduğu, verilen resim konularında resmedilen konulara bakıldığında, çocukların bildikleri, gördükleri, yaşadıkları konuları resmederken, hayallerindeki konulara oranla daha başarılı oldukları gözlemlenmiştir. Ailesi mevsimlik tarım işçisi olarak çalışan çocukların yaşantılarının, figür, nesne, renk ve resmedilen kompozisyonlar bakımından resimlerine yansıdığı ortaya çıkmıştır. Araştırma sonuçları dikkate alındığında, ailesi mevsimlik tarım işçisi olarak çalışan çocukların eğitim sorunlarının giderilmesi için, gittikleri yerlerde eğitimlerine devam edebilmelerine olanak sağlanacak koşulların ilgili kurumlarca hazırlanması, belediyelerin ve halk eğitim merkezlerinin mevsimlik tarım işçisi çocuklar için sanat, spor ve kültürel aktiviteler düzenlemesi ve Kurumların ailesi mevsimlik tarım işçisi olarak çalışan çocukların sorunlarını çözmek için disiplinler arası işbirliği yapmaları önerilmektedir.
Bireyi bedene dönüştüren baskı politikalarının sanata etkisi

Kültür endüstrisi, sanat yapıtlarını kendi zevkine göre düzenlediği siyasi sloganlar olarak seyirci kitlesine sunmaya devam ediyor. İzleyici kitlesine sunulan yapıtların alt yapısını ise; dünyanın dört bir yanında sanat hamiliği yapan, özerkliğini maddiyatla perçinlemiş global kurumlar oluşturmakta. Bu kurumsal yapıların oluşturduğu yönetim şekilleri içerisinde geliştirilen, temelini tahakküm mantığının oluşturduğu propaganda ve tanıtım afişlerinin dağıtım görevi ise sanatçı ve sanat eserine verilmiştir. Yönlendirme ve uyum stratejilerinin farklı bir kolu haline gelen sanat ve sanat ortamının, etkileşimde bulunduğu çok uluslu sermaye tarafından nasıl kullanıldığı ve yönlendirildiği bu çalışmanın konusunu oluşturur. Sanat ve sermaye ilişkisinin geliştirdiği süreçte oluşturulan politik tavırlar, politik sanat üretim yöntemleri, sanat atmosferi içerisinde öne çıkarılan kurum destekli sanatçı projeleri, sermaye ve milli politika odaklı sanatçı tanıtımı, yüzeysel nüfus odaklı sanatçı transferleri gibi tanımlamalar ise çalışmanın ana eksenini oluşturmaktadır.
Batılılaşma sürecinde Darüşşafakalı ressamların resimlerinde üslup analizi

Türk resim sanatı, Orta Asya'dan başlayarak, Anadolu'ya kadar çok geniş coğrafyada, çeşitli kültürlerin etkileşimleriyle şekillenmiştir. Hun, Göktürk ve Uygurları takiben Karahanlı ve Gazneli dönemlerinde kendine özgü bir kimlik kazanan Türk resmi, çeşitli kültürlerden aldığı etkilerle Anadolu'ya taşınmıştır. Selçuklu döneminde hazırlanan minyatürler, Orta Asya resim geleneğinin sentezi şeklinde, Osmanlı minyatür sanatı için temel oluşturmuştur. Özünde geçmişşin kültürel izlerini taşımış, bu birikimlerle süreklilik halinde tüm evrelerini tamamlayarak ve minyatür geleneğinden uzaklaşarak XVIII. yüzyıla kadar gelişimini sürdürmüştür. Bu yüzyılda yavaş yavaş Batı kültürüne özgü yaklaşımların başlaması, Batılı resim anlayışında da bir takım çözülmeleri beraberinde getirmiştir. Böylece yüzyılın ikinci yarısından itibaren minyatür, yerini büyük ölçüde duvar resimlerine bırakmış, XIX. yüzyılda ise bu devinim, bilim ve teknoloji alanındaki gelişmelere bağlı olarak, yeni bir sanat dilinin oluşumunu zorunlu hale getirmiştir. XIX. yüzyıl sonlarına gelindiğinde ise Batılı anlamda tuval resmine geçiş başlamıştır. Türk resim sanatının yeni bir aşamaya dönüştüğü XIX. yüzyılın ikinci yarısında, Asker Ressamların etkinliklerini sürdürdüğü yıllarda faaliyet gösteren bir diğer ekol de Darüşşafakalı Ressamlar grubudur. 'Türk Primitifleri', 'Foto-Yorumcular', 'I. Kuşak Türk Ressamları', 'Türk İptidaileri' ve 'Öğrenci Ressam Kuşağı' olarak da anılan grubun içerisinde yer alan Darüşşafakalılar, çağdaş Türk resminin tanıtılıp yaygınlaşmasına olanak sağlayarak, her şeyden önce minyatür geleneğinden sıyrılıp Batı görüş ve tekniğine geçişin öncüsü olmuşlardır. Bu grubun üyeleri aynı zamanda Türk resminde, daha sonraki kuşakların sanat anlayışlarını etkilemeleri açısından önemli bir konuma sahip olmuşlar ve ortak bir üslubun yerleşmesine katkıda bulunmuşlardır.
Türkiye'de tasarlanan tiyatro afişlerinin tasarım ilkeleri açısından analizi

TASARLANAN TİYATRO AFİŞLERİNİN TASARIM İLKELERİ AÇISINDAN ANALİZİ Bu araştırma sanatsal yaratıda kullanılan teknik ve yöntemler ne olursa olsun sanatçının yaratıcı dehası ile temel tasarım ilkelerinin bütünleşmesi zorunluluğuna dayandığı varsayımıyla hazırlanmıştır. Bu araştırmanın amacı; nitel veri toplama yöntemlerinden doküman incelemesi yoluyla plastik sanatların teknolojik gelişmelerle etkileşimini dünyadaki ve ülkemizdeki tarihi sürecini gözlemleyip dijital teknolojinin yaşamımıza girişinden günümüze kadar olan süreçte, plastik sanatlarla olan etkilerini, geleneksel, mekanik yeniden üretim ve dijital ortamda hazırlanan Türk tiyatro afiş tasarımı uygulamalarını dönemsel olarak inceleyip temel tasarım ilkeleri doğrultusunda değerlendirip yorumlayarak katkılarını ortaya koymaktır. Bu araştırma dört bölümden oluşmaktadır: Araştırmaya giriş yapılarak ortaya konan problem, konuyla ilgili sınırlamalar, araştırmanın amacı ve önemi belirtilmiştir. Birinci bölümde araştırmada kullanılan yöntem yer almaktadır. İkinci bölümde araştırmanın kavramsal çerçevesi oluşturulmuş plastik sanatların teknoloji ile etkileşimi dönemsel olarak incelenmiş, grafik sanatlar ve afişin tanımı yapılmış, dünyada ve Türkiye'de tarihsel gelişimleri incelenerek afiş türleri, afiş tasarımında uygulanan teknikler ve tasarım ilkeleri ile ilgili kurumsal temeller ve literatür taraması yapılmış, görsellerle desteklenmiştir. Üçüncü bölümde sınırlılıklar belirlenerek Türk tiyatro afişlerinin örnekleri dönemsel olarak ele alınmış, tasarım ilkelerinden oluşan, afişlerin çözümlenmesinde araştırmacı tarafından üç uzman görüşü alınarak geliştirilen analiz formatı kullanılmıştır. Eserler bu formata göre incelenmiş, araştırmada elde edilmiş olan bulgular ve yorumlar ifade edilmiştir. Dördüncü bölümde, yine araştırma ile ilgili sonuçlar ve öneriler verilmiştir.
Canlandırma filmciliğinde kültür ve karakter tasarımı etkileşimi: Anadolu giyim ve aksesuar tasarımları çerçevesinde ışık adası projesi

Canlandırma sanatı yazıyla başlayan ardından görsel tasarımların oluşturulup hareket, ses ve müzik ile birleştirildiği çok yönlü bir sanat disiplinidir. Karakter tasarımı canlandırma sanatının üretim sürecinde geniş bir yer kaplaması nedeni ile canlandırma sanatının önemli bir noktasıdır. Pek çok canlandırma yapıtı başrol karakterinin adı ve görüntüsü ile anılmaktadır. Canlandırma karakterlerinin nitelikli bir şekilde tasarlanması, başarılı canlandırma projelerinin gerçekleştirilmesindeki kilit noktalardan biridir. Gerçekleştirilecek canlandırma projelerinin başarısını arttırmak için öncelikle başarılı karakter tasarımlarının oluşturulmasının gerekmektedir. Bu nedenle başarılı canlandırma karakterlerinin nasıl gerçekleştirilebileceği çalışmamızın ana konusu olarak seçilmiştir. Başarılı canlandırma karakter tasarımlarının yazınsal ve görsel olarak nasıl oluşturulduğunu belirlemek için öncelikle konu hakkında yazılmış yazılı kaynaklar taranmış ve çalışmamız içerisinde bulduğumuz sonuçlar paylaşılmıştır. Yaptığımız yöntem araştırmasının ardından, yaklaşık 150 kadar canlandırma örneği canlandırma tarihindeki yerleri ve ait oldukları coğrafya çerçevesinde incelenmiştir. Yapılan yöntem araştırmaları ve örnek incelemeler sonucunda, canlandırma karakter tasarımlarının üretildiği farklı coğrafya ve zaman periyotlarının, yöntem ve tekrar eden temaları ortaya çıkmıştır. Karakterlerin yazınsal tasarımlarının oluşturulmasında kullanılan yöntemler pek çok hikaye anlatımı içeren sanat ile ortak olurken, karakterlerin görsel tasarımının oluşturulmasında kullanılan yöntemlerin de pek çok plastik sanat dalları ile ortak noktalara sahip olduğu ortaya çıkmıştır. Örnek incelemelerde, farklı tarih dönemleri ve coğrafi konumların, farklı canlandırma sanatı izleyicilerini hedef aldığı ve bu doğrultuda karakterler geliştirdikleri ortaya çıkmıştır. Yapılan araştırmalar çerçevesinde elde edilen yöntemler araştırmanın son kısmında uygulanarak, elde edilen yöntemlerin deneyleri gerçekleştirilmiş ve çalışmanın son kısmına karakter tasarım örnekleri olarak eklenmiştir. Tez çerçevesinde elde edilen araştırma sonuçları uygulamacılara kuramsal bir kaynak oluştururken, örnek karakterler de gelecekte üretilecek olası canlandırma projeleri için bir başlangıç noktası oluşturmaktadır.
Şamanizmin günümüz sanatına yansımaları

Icinde yasadigimiz dunyada her sey doganin bir parcasidir. ilkel insan, kendi imgesini olustururken tamamen dogal malzemelerle, dogal alanlarda hareket etmistir. Doga bir anlamda sanatcinin sozlugudur. Sanat insanin yeryuzunde var olabilme nedeni, dayanak noktasi, yol gostericisi olmustur. Sanat ozunde bir buyudur. Bu yuzyilda gelisen avangart sanat kavramlari ise sanatciya ilkel kulturlerde olduğu gibi bir saman degeri yuklemistir. Samanizm'in etkileri, bati sanatinda olduğu gibi çagdas Türk sanatcilarinin eserlerine yansimistir.
Şair -yayınevi - tasarımcı bağlamında bir dizi şiir kitapları tasarımı için öneri

Bu araştırmada, uygarlığımızın gelişiminde büyük yeri olan kitapların tasarımlanma gerekliliği ele alınmıştır. Genel olarak şair- yayınevi- tasarımcı biraradalığı düşünülerek -aynı zamanda bir grafik ürün olan- kitabın, tasarım sorunları irdelenmiştir. İrdelenen sorunlardan elde edilen bulgulara dayanarak hazırlanan bir dizi şiir kitapları tasarımı, ele alınan soruna öneri bir çözüm olarak sunulmuştur. Şair- yayınevi- tasarımcı bağlamında bir dizi şiir kitapları tasarımının konu edildiği bu araştırma dört bölümden oluşmaktadır: Birinci bölümünde, kitabın tanımı yapılarak, gelişim süreci ve önemi üzerinde durulmuş; Türkiye'de kitabın gelişimi ve tasarımına ilişkin açıklamalar yapılmıştır. Ayrıca kitap türleri açıklanarak, şiir hakkında bilgiler verilmiştir. İkinci bölümünde, şiir kitaplarında tasarımın önemi, gerekçeleri ve tasarımlama süresince dikkat edilmesi gereken etmenler vurgulanırken genel olarak 'kitap tasarımı' da göz önüne alınmıştır. Üçüncü bölüm, tasarımı yapılacak şiir kitapları ve şairlerden oluşmaktadır. Şairlerin yaşam öyküsü, edebi yönü, şiir anlayışı ve tasarımlanacak şiir kitabı incelenmiştir. Dördüncü bölüm, tasarımı yapılacak dizi şiir kitapları hakkında genel bilgileri, kitapların çıkacağı yayınevi hakkında genel bilgileri, tasarımlanan şiir kitaplarının görünümleri ve dizi bütünlüğünde tasarımlanan dizi şiir kitaplarının analizlerini kapsamaktadır. Bu araştırmada konu edinilen sorunun çözümüne ilişkin bulgular, sonuç ve öneri bölümünde yer almaktadır.
Cumhuriyet dönemi yazı sanatının incelenmesi

Yazı, konuşma dilindeki sözcüklerin ve düşüncelerin, işaretler aracılığıyla gösterimidir. Bir gösterge aracı alarak, açık, yalın, zihinde kalıcı etkisiyle herkes tarafından anlaşılabilecek bir görevi üstlenmiştir. İnsanlık, yaşamı içersinde bütün faaliyetlerini, ilişkilerini ve ilerlemelerini onunla gerçekleştirmiş ve kuşaktan kuşağa aktarmıştır. Sanatkarlar ise, yazılanın içeriği kadar biçimini de aynı şekilde önemseyerek, değişik yazı karakterleri ve görsel, biçimsel, estetik açıdan değeri elan ürünler vermişlerdir. Zaman içersinde resimi bünyesinden atarak, yazıyı benimseyen devletler çıkmıştır. İslamiyetten bugüne kadar onu benimseyen, hislerini, düşüncelerini yansıtma aracı olarak kullanan ve yücelten bir ulus olarak Türkleri gö-rüyoruz. Türk Ulusu, dünya ulusları içersinde yazıyı en mükemmel şekilde yazmayı başarmış ve onu gerçek bir sanat dalı haline getirmiştir. İslamiyetin bütün diğer sanat dallarını bünyesinden- çıkardığı sırada, yazı üstün özellikleri sayesinde, Türk Sanat Tarihi içersinde kendine köklü, sarsılmaz bir yer edinmiştir. Fakat Arap Harflerinin, geçmişşte sanatkarlarımız elinde ulaştığı sanatsal değeri, Latin Alfabesinden sonra görmek mümkün alamamıştır. Hızlı ve bozuk kentleşme, beraberinde Yazı Sanatı ile ilgili çalışmalarda bozulma ve kargaşayı doğurmuştur. Düzen ve estetik kaygısı güdülmeden yapılan afişler, reklam panoları, yönlendirme tabelaları gibi yazı ağırlıklı uygulamalar, kent insanlarını rahatsız edici boyutlara ulaşmıştır. Hazırlanan bu araştırmada yazı sanatı ile ilgili çak az basılı yayın olmasına rağmen Cumhuriyetten bu yana sanatsal açıdan yazıda ne gibi çalışmalar ve ilerlemeler olduğu, ayrına bununla ilgili eğitime düşen görevler üzerine bir inceleme yapılmıştır. Bu inceleme ile yazı sanatının, sanatsal açıdan hangi aşamada bulunduğu araştırılmış, ileriye yönelik çalışmalar yapılabilmesi açısından bir pencere açılmıştır.
Sinema sanatında oyun kuramı ve bir uygulayıcı olarak Reha Erdem

Oyun kavramı, 19. YY başlarından itibaren kültür, toplum sanat gibi alanlar üzerine yazan birçok düşünür tarafından kullanılmıştır. John Huizinga'nın 1938 yılında yayınlanan Homo Ludens kitabı bu literatürde çok önemli bir yere sahiptir. Huizinga oyunu kültürden önce gelen, kültürü doğuran temel bir eylem olarak tanımlarken sanatla olan yakın bağlarını ortaya koymaktadır. Yaratıcı eylemin bir örneği olarak sinemada da oyuncu unsurlar oldukça fazladır. Filmdeki karakterlerin yaratılış sürecinden izledikleri yola, yönetmenin filmiyle kurduğu ilişkiden seyirciye aktarımına kadarki pek çok süreçte, oyun kavramının çizgilerini bulmak mümkündür. Bu çalışma, Türkiye sinemasının en önemli auteurlerinden Reha Erdem'in filmlerinde oyun kavramı dinamiklerinin izini sürer. Oyun kavramı ile sinema arasındaki ilişkinin daha anlaşılabilir olması adına dünya sinemasından seçilen örnek filmler üzerinden incelemeler yapılmıştır. Çalışmanın temelinde ise Reha Erdem sinemasının Oyun Kuramı çerçevesinde incelenmesi, yönetmenin sanatsal üretimini ve bu üretimin kültürel bağlamının analizi hedeflenmektedir. Böylece çoğunlukla gözden kaçan, ancak canlıların en temel eylemlerinden biri olan oyun oynamanın önemine sinema ve Reha Erdem filmleri bağlamında ışık tutulmaya çalışılacaktır.
(1938- 43) yurt gezileri ve resim sanatına yansımaları

Cumhuriyetin ilanıyla beraber her alanda olduğu gibi kültür ve sanatta da öneli yenilikler olmuş, kültür sanat faliyetleri devlet destekler hale gelmiş Galatasaray sergilerinde resin satın almayla başlayan destekler yurt genelinde sanatı halka tanıtmak sanatı halka öğretmek için halkevleri ve daha sonra köy enstitüleri kurulmuştur. İnkılap ve Devlet Resim Heykel Sergileri düzenlenmiştir. Halkevlerinin güzel sanatlar kolu vasıtasıyla her yıl 10 ressam farklı yerlere gönderilerek 1938 yılının Eylül ayında yurt gezileri başlamış olup 1943 yılında son bulmuştur. Bu süre zarfında 6 kez yurt gezisi düzenlenmiş ve 49 ressam 63 vilayete gitmişler ve buralarda 675 resimle dönmüşlerdir. Ressamlar gittikleri yerde belli bir süre çalışıp eserlerini gezi dönüşünden sonra belirlene tarihlerde Ankara'da sergilemişlerdir. Ressamların konu seçmekte serbest olmakla beraber gittikleri illerin doğal güzelliklerini, tarihini, folklorunu, mahalli renklerini yansıtmaları istenmektedir. Yurt gezilerinde yapılan resimlerin büyük bir çoğunluğu ilgisizlikten kaybolmuş ancak çok az sayıda resim günümüze kadar gelmiştir. Geziler bazı ressamlar için bir dönüm noktası olmuş sanatına yön vermiştir ve bazı sanatçılar için ise geçici bir kıvılcım olup gitmiştir.
İç mekan tasarımında modüler seramik separasyonlar

Bu araştırmada öncelikle mekan kavramı ve tasarımı üzerinde durulmuştur. İnsan-mekan ilişkisi açıklanmış ve ardından esneklik kavramının mekan düzenlemelerine nasıl aktarıldığına dair örnekler incelenmiştir. İkinci bölümde, 'Modülerlik Kavramı' başlığı altında; modülerlik, oran ve standardizasyon tanımları yapılmış ve aralarındaki ilişki ele alınmıştır. Modüler tasarım sürecinde insan ölçülerinin ne derece belirleyici olduğu açıklanmıştır. Ayrıca pek çok yerde karşımıza çıkan Altın Oran'ın doğada ve sanattaki yerinden bahsedilmiştir. Üçüncü bölümde, mimarlık ve seramik arasındaki kuvvetli bağ üzerinde durulmuştur. Öncelikle seramik yapı malzemelerinin üretimi, sınıflandırılması, kalite özellikleri ve kullanım alanlarından bahsedilmiştir. Malzeme özelliklerinin ardından, seramik kullanımı olan mimari örnekler incelenmiştir.'Separasyonlar' başlığı altındaki dördüncü bölümde, separasyonun tanımı yapılmış, kullanım alanları ve tarihsel süreçteki gelişiminden söz edilmiştir. Bunun yanı sıra; hangi malzemeden oluşturulabileceği, hangi beklentileri sağlaması gerektiği üzerinde durulmuştur. Ayrıca bu bölümde seramik separasyon örneklerinin yanında farklı malzeme kullanılarak oluşturulan tasarımlara da yer verilmiştir. Beşinci ve son bölümde ise modüler birimlerden oluşturulan seramik separasyon uygulamaları bulunmaktadır. Tasarımların fikir aşamasındaki çıkış noktaları, aktarılmak istenen duygu ve düşünceler ve üretim aşamaları açıklanmıştır. İlk dört bölümün ve gerçekleştirilen uygulamaların sonucunda çalışma raporunun genel değerlendirmesi yapılmıştır.
Sanat alanı olarak mizah: Sanat, mizah, karikatür ilişkisi ve Türkiye'den üç örnek

Araştırmada geçen temel kavramlar, gerek yurtiçi çalışmalarda olsun, gerekse yurtdışı çalışmalarında olsun günümüze kadar yeterli düzeyde incelenmemiştir. Söz konusu kuvramlardan araştırmanın özellikle üzerinde durduğu 'inizah', gerçek anlam ve içeriğinden çok uzaklaştırılmış, yanlış ya da eksik sayabileceğimiz pek çok anlamla bağdaştırılmıştır. Bir sanat alanı olarak kabul ettiğimiz 'inizah', araştırma içerisinde sanat ve karikatürle birlikte ele alınıp irdelenmiştir. Böylece sanat-karikatür-mizah üçlüsü arasındaki ilişki hakkındaki belirsizlikler çözülmüştür.
Aesthetics and politics: Criticism in art

Bu tez tarihsel bir perspektifle güncel pratiklerde sanat ve politika arasındaki ilişkiyi araştırmayı amaçlamaktadır. Bu tarihsel analizde, modern sanatın avangardla nasıl bir ilişki kurduğu ele alınırken, aynı zamanda bu ilişkinin arkasındaki dinamikler ve başarısızlığının nedenleri tartışılmaktadır. Araştırma daha sonra bienal kavramı çerçevesinde güncel sanat pratiklerindeki farklılaşma noktalarını incelemektedir. Bu araştırma Uluslararası İstanbul Bienali'ni bir örnek olarak alarak sanatçı, sanat yapıtı ve kavramlar gibi sanatın alanının bileşenlerinin modern sanattan bu yana nasıl oluştuğunu ve dönüştüğünü tartışmaktadır. Bu tez spesifik olarak Foucaultcu nominalist bir yaklaşımı takip ederken, sanatı belli söylemler bağlamında oluşan bir bilgi alanı olarak ele almaktadır. Böylece, süreksizlilikler açısından sanat alanının tarihsel dönüşümüne odaklanırken, bunu 'arkeolojik' bir analiz üzerinde ele almaktadır. Modern sanattan güncel sanata geçişte Hegel'in sanatın sonu tezinden hareketle büyük anlatıların sonu ve sanat yapıtının büyük anlatılara bağlı kalma zorunluluğu olmadan kendi tekilliği içinde var olabileceği savı çıkış noktasını oluşturmaktadır. Son olarak, bu tez 'cemaat' fikri temelinde güncel pratiklerde politik olanın alternatif bir kavramsallaştırmasını tartışmaktadır.
Sanat eserleri toplumsal sınıfları nasıl temsil eder?

Bu tez 'sanat eseri neyi temsil eder? retorik sorusu yerine, 'sanat eserleri top-lumsal sınıfları nasıl temsil eder? sorusunu sorarak, bu hat üzerinde belirli bir tartışmanın izini sürer. Sanatsal temsiller siyasal/sınıfsal bir nitelik barındırır. Bu önermeden hareketle sanat eseri yalnızca basit bir temsil ya da yansıtma aracı olmasının dışında aynı zamanda sanatçısının düşünsel ve duygusal dünyasının, ait olduğu sınıfın, top-lumun ve tarihin de eseridir. Düşünceyi belirleyen şey, toplumsal yaşama egemen olan maddi ilişkileridir. Bu egemen maddi ilişkiler, toplumda egemen bir düşünme biçimini doğurur. Bir birey olarak sanatçının düşünme biçimi de işte bu egemen düşüncelerin etkisi altında-dır. Sanatçının eseriyle ifade ettiği şey ise, onun hem sınıfsal karakterinin hem de toplumla kurduğu organik bağın özgün anlatısıdır. Tez içeriğinde sanatçının değişen maddi/sınıfsal koşullarıyla birlikte eserlerindeki değişimin ilişkisi incelenecek. Bu inceleme otobiyografik bir anlatıyı içereceğin-den, bazı yapıtlar 'otobiyografik yapıt' ismi ile anılacaktır. İncelemenin destekleyici öğesi olarak da sanat tarihindeki bilinen örnekler ve sanatçılar konu özelinde iliş-kilendirilmeye çalışılacaktır. Bu tartışmalardan çıkarılan derslerle beraber, bir yan-dan, sınıfların sanat eseri aracılığıyla arı bir temsilinin yolları aranarak gerçekçilik tartışması yapılacak, bir yandan da sanatçının eylem insanı olarak portresi üzerine durulacaktır.
Resimde gerçekçiliğin yeniden değerlendirilmesi ve güncel yaklaşımlar

Bu çalışma tarihsel olarak toplumun gördüğü baskıları, yaşanan savaşları ve yıkımları konu alan sanatçıları ve bu sanatçıların değindiği toplumsal gerçekçiliği ve zaman içinde gerçekçiliğin geçirdiği evreleri konu almaktadır. Sanat; toplumun içinde bulunduğu durumu gözler önüne sermek ve tarihe not etmek adına çok önemli bir göreve sahiptir. Sanatçı ise bunu en çarpıcı şekilde, estetik bir dil ile ifade etmektedir. Topluma dayalı sanat anlayışı 17. yüzyıldan beri süregelmektedir. Eleştirel tarzda eserler Realizm akımı ile birlikte sanat tarihinde yerini almıştır. Gerçekçilik zamanla yerini toplumsal gerçekçiliğe ve toplumcu gerçekçiliğe bırakmıştır. Gerçekçilik bağlamında toplumsal olaylara ilk tepki veren sanatçılardan biri İspanyol ressam Francisco Goya'dır. Toplumda yaşanan, gerçekçilik sorunu ve travmatik gerçeklik bağlamında eser üreten sanatçı sayısı oldukça fazladır. Toplumun trajedisini anlatan sanatçılar arasında Gustave Courbet, Pablo Picasso, Andy Warhol, Anselm Kiefer, Cihat Aral, Neş'e Erdok, Osman Kader Ahmad gibi isimler sayılabilir. Travmatik gerçeklik bağlamında eser üreten sanatçılar, toplumda yaşanan doğal afet veya insanlar tarafından yapılan trajik olayları resmederek farkındalık yaratmayı hedeflemişlerdir. Yapılan çalışmalarda punctum etkisi yoğun bir şekilde karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmalar ve kavramlar tez içerisinde çözümlenmiştir. Son olarak tez çalışması çerçevesinde yapmış olduğumuz eserleri temellendirmek ve çözümlemek hedeflenmiştir. Sanat tarihinde geçmişşten günümüze değin Gerçekçilik sorunu 'Resimde Gerçekçiliğin Yeniden Değerlendirilmesi ve Güncel Yaklaşımlar' adı altında araştırılmıştır.