turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Resim sanatında biçimsel öge olarak yazı

YÜKSEK LİSANS TEZ ÖZÜRESİM SANATINDA BİÇİMSEL ÖĞE OLARAK YAZI H. İlker SAK Resim Anasanat Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eylül 2004 Danışman: Prof. Abdullah DEMİR Yazı, tarihinde ilk kullanımından günümüze kadar, görsel, işlevsel ve içerik olarak büyük değişimler göstermiştir. Aynı yazı, farklı dil kökenlerinden doğan farklı yazılar halini almış bu yazılar farklı dillerde farklı biçimlerde değişim göstermiştir. Bu zengin tarih, dolayısıyla çok zengin bir görsellik taşımaktadır. Bu görsellik yazının ve resmin tarihi içerisinde birçok zaman ortak noktalarda buluşmuş birbirlerini etkilemişlerdir. Dili aktarmak için simgeler sistemi olarak kullanılmış olan yazı resim sanatı dilinin de bir parçası olmuştur. Bu etkileşim, resimde yazının kendi varlık nedeni dışında kullanılmasıyla da yeni bir anlam kazanmıştır. İşte resim sanatının ayrılmaz bir aracı olan biçim, sonsuz kapsama alanına yazının biçimini de dahil etmiş, varoluş nedeninden sıyırarak içsel bir içerik yüklemiştir. Resim sanatında biçimsel öğe olarak yazı adlı yüksek lisans tezinin Bulgular ve Yorum bölümünde birinci başlıkta yazının tarihine, ikinci başlıkta Kaligrafi'ye, üçüncü başlıkta Resimde biçimsel öğe olarak yazıya, dördüncü başlıkta yazının ressamlarına yer verilmiş ve araştırılmıştır.
Çocuk kitaplarında illüstrasyon

Çocuk kitabı resimleme sanatı üzerine yapılmış olan bu araştırma altı bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; genel olarak, resimli kitap sanatının önemi ve gelecekteki gelişiminden söz edilmektedir. İkinci bölümde; Çekoslovakya' daki resimleme sanatına genel bir bakışla çocuk kitabı resimlemeleri anlatılmaktadır. Ardından, kitap resimleme sanatının ustası ve aynı zamanda Doğu'nun Walt Disney'i olarak nitelendirilen, Çek sanatçı Jiri Trnka'nın tutkuyla bağlandığı kukla animasyon film yapma süreci anlatılmaktadır. Üçüncü bölümde; Polonya'daki çocuk kitabı resimleme sanatı ve Polonya sanat kitapları sergisinden söz edilmektedir. Polonya' mn ünlü kitap resimleme ustası Jozef Wilkon ile Projekt Dergisi editörünün röportajının aktarıldığı bu bölümde, ayrıca; Polonyalı illüstratörler Elzbieta ve Marian Murawski'nin kitap resimleme anlayışı, Olga Siemaszko ve Anita Lobel'in kısa özgeçmişşleri ile Peter adlı siyahi bir çocuğun maceralarının anlatıldığı öykülerin yazan ve illüstratörü Ezra Jack Keats'in kitap resimleme süreci yer almaktadır. Bu bölümün son kısımda da tipografi sanatçısı Andrzej Kofun sanatından söz edilmektedir. Dördüncü bölümde sırasıyla, Macaristanh kitap resimleme sanatçıları William Andrew Pogany, Paul Galdone, Krisztina Renyi ve Katalin Szegedi'nin sanatı tanıtılmaktadır. Beşinci bölümde, Japonya'daki resimli kitap sanatı genel olarak anlatılırken, Japon illüstratörler Mitsumasa Anno ve Satoshi Kitamura'nın sanatı tanıtılmaktadır. Altmcı ve son bölümde ise ülkemizdeki kitap resimleme sanatının tarihçesi anlatılmaktadır. Türkiye'deki kitap resimleme sanatının ustaları olan Can Göknil, Feridun Oral ve çok değerli hocam, Prof. Dr. Nazan Erkmen'in sanat anlayışları açıklanmaktadır. Günümüzdeki adıyla Çek Cumhuriyeti. Yararlanmış olduğum kaynaklar Çekoslovakya dağılmadan önce yazılmış olmasından dolayı, ben de ülkenin ismini, kaynakta yazıldığı şekilde, orjinaline sadık kalarak yazmayı tercih ettim.
Tekstil sanatında zanaatin yeri

Bu çalışma, tekstil sanatında kullanılan en yaygın tekstil zanaarleri göz önünde bulundurularak düzenlenmiştir. Tekstil zanaatlerinin tekstil sanatı eserlerinde kullanılmasının araştırılması amaçlanmıştır. Tekstil sanatının geçmişşten günümüze değişimi, gelişimi incelenmiştir. Beş bölüm şeklinde hazırlanan bu çalışmanın ilk bölüm giriş bölümüdür. İkinci bölümde tekstil olgusunun tarihi ve gelişimi araştırılarak, insanların ihtiyaçlarına yönelik gelişimlerinden kısa bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümde, genel olarak Dokuma, Örme, Keçecilik, Baskı, Boyama, Düğüm, Dikiş, Nakış, Yorgan ve Kırkyama zanaatleri incelenmiştir. Dördüncü bölümde, sanat olgusu ve tekstil sanatı genel bir bakış ile açıklanmıştır. Bu bölümde duvar halıları, Arts and Crafts Hareketi, Bauhaus Dokuma Atölyesi ve atölye sanatçılarının yanı sıra ilk Lozan Bienali'nden ve Lif Sanatından bahsedilmiştir. Beşinci bölümde, ikinci bölümde anlatılan tekstil zanaatlerini kullanan tekstil sanatçıları ve eserleri incelenmiştir. Kullandıkları tekniklerin eserlerinde oluşturduğu etkileri gösteren görsellere yer verilmiş ve sanatçıların tekstil sanatına bakış açılarına değinilmiştir. Ayrıca tekstil sanatçısı olmadıkları halde tekstil malzeme ve zanaatlerini kullanan sanatçıların çalışmalarına da yer verilmiştir. Bu çalışmanın sonuç kısmında ise, tekstil sanatında kullanılan teknikler hakkında yapılan tüm araştırmalar ve elde edilen veriler sonucunda, tekstil sanatında tekstil zanaatlerinin önemi ve potansiyeli irdelenmiş ve yorumlanmıştır.
Temmoku sırlarının araştırılması

Temmoku sırlar, artistik sırlar arasında yer almaktadır. Temmoku sırların elde edilmesinde özel seramik hammaddelerinin kullanılmasına gerek yoktur. Bu sırlar çok yaygın olarak bulunan feldspat, talk, dolomit ve mermer gibi hammaddeler içerirler. Temmoku sırların elde edilmesinde önemli iki faktör vardır. Bunlardan birinci faktör sır reçetesi ve kalınlığıdır. İkinci önemli faktör ise pişirme atmosferidir. Temmoku sırlar pişirme sırasında demir oksidin sır içinde termal olarak indirgenmesi sonucunda oluşurlar. Temmoku sırlar genelde yüksek dereceli pişirim sıcaklıklarında başarılı sonuçlar vermektedir. Bu çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde temmoku sırların tanımı, tarihsel gelişimi ve teknik özellikleri ele alınmıştır. İkinci bölümde temmoku sırlarla çalışan seramik sanatçıları tanıtılmış ve eserlerinden örnekler verilmiştir. Üçüncü bölümde, temmoku sırların yapımında kullanılan hammaddeler, renklendiriciler ve pişirim tekniği anlatılmıştır. Dördüncü bölümde ise, temmoku sır uygulamaları için farklı hammadde karışımlarından sır reçeteleri oluşturulmuş, stoneware bünyeler üzerine uygulanmış 1200 C sıcaklıkta pişirilerek, çıkan sonuçlar değerlendirmiş ve temmoku sır oluşturabilecek reçeteler seçilerek temmoku sırlar elde edilmiştir. Olumlu sonuçlar veren temmoku sırları, tasarımı yapılmış seramik formlar üzerine uygulanmıştır.
Tokat yazmaları bağlamında Bedri Rahmi Eyüboğlu'nun ağaç baskılarının kompozisyon öğeleri bakımından incelenmesi

Cumhuriyet döneminin ve Türk resim tarihinin en önemli ve üretken sanatçılarından biri olan Bedri Rahmi Eyüboğlu, 'Güzel faydalı olmalıdır' düşüncesiyle sanat serüveni içerisinde geleneksel Türk el sanatlarına ve bu sanatlardaki motif zenginliğine ilgi duymuştur. Ona göre sanatçı geçmişşinden, yaşadığı çağdan ve gelecekten sorumludur. Bu felsefeden yola çıkan sanatçı, sanat hayatının bir döneminde kumaş üzerine baskı tekniği ile yazma adı verilen eserler üretmiştir. Bu tarz baskı çalışmalarını kuşkusuz halk sanatları içinde en çok etkilendiği Anadolu yazmacılığından yola çıkarak yapmıştır. Anadolu'da yazmacılık sanatı deyince akla ilk gelen yöre Tokat yöresidir. Bu sebeple çalışmada Bedri Rahmi'nin bu dönemini kapsayan ve sekiz ana tipte olmak üzere toplam on altı baskı çalışması Tokat yazmaları bağlamında incelenmiştir. Bu incelemede çalışma örnekleri kompozisyon ilke ve elemanları doğrultusunda çözümlenmiştir. Çalışmada, batılı anlamda sanat eğitimi almış sanatçının bu iki farklı üslup geleneğini ne ölçüde birleştirdiği ve bunu hangi kompozisyon ilke ve elemanlarını kullanarak yaptığı ortaya konulmaya çalışılmıştır. Ayrıca çalışma sonucunda kendi öz kültüründen ve geleneksel motif anlayışından yola çıkan bir sanatçının bunu aldığı çağdaş sanat eğitimiyle birleştirmesiyle özgün sanat eserleri ortaya koymasının mümkün olduğu ve her iki alana da ne denli katkı sağladığının belirlenmesi açısından önemlidir.
Minyatürde mekan algısı ve Erol Akyavaş

Araştırmada geleneğe dair verilerin, kendimize has bir sanatsal anlatı oluşturmak için önemli olduğu vurgulanmıştır. Geleneğe ait olan minyatürün ifade edilmesi ve bu resimsel ifadenin uzama yönelik bilincin çözümlenmesi, Doğu'ya özgü ideolojik algılamayı açıklar. 20. yüzyıldan itibaren Batı resim anlatısının birçok sanatsal algılamayı etkilemesi, kendimize has algılamaların değişmesine veya önemsenmemesine sebep olmuştur. Bu durumla özgün bir anlatı oluşturmaktan ziyade, Batı kompleksine dayanan resimsel anlatımlar ortaya çıktığı görülür. Bu noktadan hareketle, geleneğe dair önemli kültürel bir veri oluşturan minyatür ve minyatürdeki mekan algısı incelenmiştir. Böylece Modern resim mantığı, kendi koşullarımıza göre yeniden ele alınmış olacaktır. Bu mantığı yapıtlarında özellikle kullanan Erol Akyavaş araştırmamız için önemli bir örnektir. Akyavaş Batı'da eğitim almasına rağmen, çalışmaları geleneğe dayanır. Araştırmamızda, minyatürün tarihsel süreci ve bu süreçte oluşan farklı mekan algılamalarına değinilecektir. Aynı zamanda Batı ve Doğu'nun doğa algılamaları tartışılacak, Batı sanat anlatısını Doğu ile karşılaştırarak açıklamaya çalışan Worringer'in, özdeşleyim ve soyutlama kavramları incelenecektir. Örnek aldığımız sanatçının daha çok Osmanlı Minyatürü ile ilgilenmesi, Osmanlı minyatür resmini ve mekan çözümlemelerini araştırmayı gerekli kılmıştır. Erol Akyavaş incelendiğinde aynı anda bulunduğu sanat ortamındaki sosyal-felsefi algılamalara değinilecek ve minyatür mekan çözümlemelerinin Erol Akyavaş resmindeki yeri tartışılacaktır. Böylece geleneğe ait verilerin, 'özgün olma' adına bir anlamı olup olmadığına dair kuramsal bilgilerin tekrar incelenmesi amaçlanmaktadır.
Günümüz heykel sanatında soyut form ve malzeme ilişkisi

Bu tez çalışması, heykel sanatında soyut eğilimlerin malzemesiyle kurduğu ilişkiyi incelemiştir. Tez, günümüzde heykeltıraşları yeniden soyut forma yönlendiren sebepleri, geçmişş pratiklere göre nasıl ve hangi yönden yeni biçim ve içerikler ürettikleri ve bu yeni olan yaklaşımların kültürel alanda bir karşılık oluşturup oluşturmadığı sorularına yanıt bulmaya çalışmıştır. Malzemenin seçimi ve kullanım teknikleri üzerinden soyut formu değerlendirmek tezin sorunsalını çözümlemede doğru bir veri olarak kabul edilmiş ve tezin konusunu belirlemiştir. Eser-metin olarak hazırlanan çalışma geçmişş, günümüz ve eser metni oluşturan üretimlerin irdelendiği üç ana başlık altında toplanmıştır. Birinci bölümde XX. yüzyılda soyut form ve malzeme ilişkisi, farklı formalist üslupların ele alındığı alt başlıklarda incelenmiştir. Günümüz heykelinin irdelendiği ikinci bölüm 'yeni formalizm' tanımı altında ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise eser metne dahil üretimlerin biçim, malzeme ve içerik ilişkisi değerlendirilmiştir. Bu araştırma ve incelemeler ışığında günümüz sanatında malzeme seçimi ve kullanım biçimiyle soyut formun yeniden ele alındığı sonucuna varılmıştır. Günümüz heykelinde soyut form, yeni malzemeler yardımıyla yeni içerikler ve bakışlar yaratmaktadır. Yeni formalist yaklaşım günümüzde değişen ve devinen toplumsal ve kültürel yapıyı anlamak için heykelin önemli bir mecra olarak değerlendirilmesine imkan sunmaktadır.
Jackson Pollock ve Jung ilişkisi

Bu tez çalışmasında Jackson Pollcok'un resimlerinde kullandığı sembollerin kökenleri araştırılarak, o dönem içerisinde Analitik Psikoloji çalışmaları ile ön plana çıkmış olan Carl Gustav Jung'un görüşleri ile bağlantısı incelenmiştir. Jung'un kişisel bilinçaltı ile kollektif bilinçaltından tezahür ettiğini söylediği arketipal sembollerin Pollcok'un eserlerine yansımaları araştırılmıştır. Öncelikle Soyut Dışavurumculuk akımının oluşum süreci ve II. Dünya Savaşı'ndan sonra ABD'deki sanat ortamı incelenmiştir. Jackson Pollock'un hayatı, sanat anlayışı, Action Painting incelenmiş ve son bölümde resimlerindeki Jung psikolojisinin etkileri ortaya koyulmuştur.
İlköğretim okullarında piyano ve diğer klavyeli çalgıların müzik öğretmenleri tarafından kullanımı ve eğitime katkıları

'İlköğretim Okullarında Piyano ve Diğer Klavyeli Çalgıların Müzik Öğretmenleri Tarafında Kullanımı ve Eğitime Katkıları' araştırma problemine ilişkin olarak geliştirilen ak problemler şunlardır: İlköğretim okullarında görev yapan müzik öğretmenlerinin, 1 - Piyano ve diğer klavyeli çalgıları tercih etme sebepleri nelerdir? 2- Piyano ve diğer klavyeli çalgıların müzik eğitimine katkısına yönelik görüşleri nelerdir? 3- Piyano ve diğer klavyeli çalgıları müzik eğitiminde ne derecede kullanmaktadırlar? 4- Klavyeli çalgılar dışındaki çalgı gruplarını tercihine yönelik görüşleri nelerdir? 5- Yüksek öğrenim kurumlarında aldıkları piyano ve piyano eşlik derslerinin süre ve içeriğine yönelik görüşleri nelerdir? Araştırmada veri toplama aracı olarak likert tipi beşli derecelendirme ölçeği kullanılmıştır. Kişisel bilgi formu ve araştırmaya yönelik olarak hazırlanan 44 yargının oluşturduğu iki bölüm halindeki anket, Ege Bölgesinde random yöntemiyle belirlenen Aydın, Burdur, Denizli, Muğla ve Uşak İl ve ilçe merkezinde İlköğretim okullarında görev yapan branş müzik öğretmenlerine uygulanmıştır. Verileri toplama aracı olarak kullanılan anketteki yargıların frekans değerleri, yüzde değerleri, standart sapmaları alınmış ve 't' testi yapılarak elde edilen sayısal değerler bulgular bölümünde tablo şeklinde verilmiş ve değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda, müzik öğretmenleri görüşleri piyano ve diğer klavyeli çalgıların öğrencinin bilişsel, duyuşsal ve psikomotor gelişimine olumlu katkı sağladığı ve çağdaş müzik eğitiminde önemli bir yeri olduğu yönündedir. Aynı zamanda öğretmenlerin, klavyeli çalgıları ders içi ve dışı etkinliklerde büyük oranda tercih ettikleri saptanmıştır. Ancak müzik öğretmenlerinin eğitsel müzik eğitimi açısından yüksek öğrenim kurumlarında almış oldukları piyano ve piyano eşlik derslerinin süre ve içeriğini yeterli bulmadıkları gözlenmiştir. Dolayısıyla da piyano ve diğer klavyeli çalgıları müzik eğitiminde istenilen etkinlikte kullanamadıkları belirlenmiştir. Bu nedenle, piyano ve diğer klavyeli çalgıların çağdaş müzik eğitiminde doğru, etkin ve estetik bir yapı içerisinde kullanılmasında müzik eğitimi bölümlerindeki piyano, piyano eşlik ve armoni derslerinin ihtiyaç doğrultusunda düzenlenmesinin gerekli olduğu düşünülmüş, piyano dışında kullanılan org gibi klavyeli çalgıların ise derslerde daha verimli kullanılması için, müzik eğitimi bölümlerinde ders olarak verilmesi ve açılacak hizmet-içi kursların önemi ve gereği bir kez daha vurgulanmıştır.
Özgün seramik tasarımlarla şişe formlarının yorumu

'Özgün Seramik Tasarımlarla Şişe Formlarının Yorumu ' başlığı altında sürdürülen bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, tasarımın tanımı yapılarak, tasarım açısından seramik alanındaki gelişmeler tarihsel süreç içinde ele alınmış ve günümüzdeki son gelişmelere değinilmiştir. Şişe formlarının incelenmesine ayrılan ikinci bölümde, ilk olarak Neolitik çağda kullanılmaya başlayan şişelerin, XX. yüzyıla kadar geçirdiği evreler örneklenerek anlatılmış, değişen yaşam biçimlerine ve farklılaşan gereksinimlere paralel olarak şişe tasarımlarının gelişimi üzerinde durulmuştur. Kullanıma yönelik çağdaş şişe formları; parfüm şişeleri bazında değerlendirilirken. Şişe formlarında insan bedeni-form ilişkilendirmesi, farklı kültürden sanatçıların eserleri ile örneklenerek kurulmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde ise, bu çalışmanın konusunu oluşturan şişe formundan yola çıkılarak gerçekleştirilen uygulamaların, hedeflenen plastik etkiye ulaşma çabaları üzerinde durulmuştur.
Karşılaştırmalı dramaturjik yorum ile tiyatro oyunundan televizyon dizisine 'Keşanlı Ali Destanı'

Temellerini tiyatrodan alan dramaturji kavramı bugün modern sahnelemeler, dizi ve sinema gibi görsel sanatları içinde barından birçok alanda kullanılmaktadır. Dramaturjinin önemi her ne kadar bilinmese de yapılan çalışmalar, üzerine yazılan kaynaklarla giderek aranan ve yapılması zorunlu bir çalışma haline gelmiştir. Bugün birçok yönetmen dramaturglarla çalışmakta, masa başı çalışmalarında dramaturjik metin yorumunu öne çıkararak farklı okumalar yapabilmektedir. Edebi metinleri günümüz üzerinden okumak ve bugün bu metinler okunsa nasıl anlamlar çıkar derdi artık dramaturjinin vazgeçilmezi haline gelmiş ve yeniyi, tüketim ortamında farklıyı arayanların, çıkış noktası dramaturjik yorumla, okumayla olmuştur. Bu çalışmada da oyun yazarı olan Haldun Taner'in epik tiyatro akımından etkilenerek yazdığı Keşanlı Ali Destanı oyunu 2011 yılında yirmi bölüm olarak çekilmiş, yönetmenliğini Çağan Irmak'ın senaristliğini Özen Yula ve Özlem Havuzlu'nun yaptığı Kanal D yapımı olan Keşanlı Ali Destanı televizyon dizisi, yapısall ve görsel olarak dizi dramaturjisi kapsamında incelenmiştir. Tezin ilk kısmında tiyatro ve sinema sanatlarının dramaturji ile olan ortak noktaları incelenmiş, dramaturji kavramının çıkışı, günümüze kadar kullanımı araştırılmış daha sonra Haldun Taner'in de etkilendiği Bertolt Brecht'in epik diyalektik dramaturji kuramından bahsedilerek oyun ve televizyon dizisi üzerinden karşılaştırmalarına bakılmıştır. İkinci kısımda ise dramaturji meselesi karşılaştırmalı olarak ele alınmıştır. Keşanlı Ali Destanı oyununun ekrana yansımış hali olan dizi uyarlaması, kuramsal dramaturjik yorumlamayla ve epik diyalektik dramaturji kuramıyla yapılmıştır. Böylece iki farklı görsel sanatın ortak ve farklılıkları dramaturji yorumuyla verilmiş ve tezin son kısmında sonuçlanarak yargı ve öneriler saptanmıştır.
Bir güncel sanat pratiği olarak algı yanılsaması

İki boyutta üç boyut etkisi ve görünenin olduğundan farklı şekillerde algılanması gibi durumları nitelemekte kullanılan yanılsama sözcüğü/kavramı sanat dinamiklerinin mesajı iletme kaygısına yönelik çözümlemelerinde çeşitli şekillerde yer almıştır. Özellikle de güncel sanatta yanılgı ve yanılsama kavramlarına yaklaşım biçimleri teknolojik olanaklara paralel olarak değişmekte ve daha çok algı sürecini hedefleyen sorgulamalar olarak karşımıza çıkmaktadır. Sanal yaşamı ve taklitçi yapıyı kusursuz bir şekilde bize sunan modern teknoloji, doğal olarak gerek sanat gerekse diğer alanlarda farklı paradigmalara rehberlik etmekte ve radikal değişimlerin de tetikleyicisi olmaktadır. Disiplinlerarası ilişkiler bağlamında üretilen ve alternatif sorgulamalara sahip olan güncel sanat pratiklerinde; manipülasyonlar, yanılsamalar ve simülasyonlar sayesinde izleyiciyle interaktif bir sanatsal iletişim gerçekleştirilmektedir. Algıyı şaşırtan ve izleyiciyle olağan dışı şekillerde etkileşimler sağlayan bu sanat dinamiklerinin görsel tuhaflığı ise her geçen gün daha da ilgi çekici hale gelmektedir. Bu çalışmada yanılsamaların sanatsal aktarımlara dönüştürülme biçimleri üzerinde durulmuştur. Buna istinaden izleyicinin algı mekanizmasından yararlanarak ve düşünmeye zorlayarak, uygulanan yanıltma teknikleriyle paradoks, manipülasyon, simülasyon, sanal gerçeklik ve ütopya gibi kavramların izleyici tarafından da sorgulanması istenmektedir. Çalışmanın sınırları 1980 sonrası güncel sanat pratiklerini kapsamaktadır. Söz konusu sanat pratiklerinin üretiminde kullanılan görsel yanılsama teknikleri bağlamında; mekan, uzam, espas, yüzey, perspektif, renk, ışık ve gölge gibi kavramlara odaklanılmaktadır. Dolayısıyla, çalışma içerisinde araştırmacının başta anamorfoz olmak üzere alternatif yanıltma yöntemlerinin yer aldığı sanatsal üretimlerine de yer verilmektedir. Çalışmanın bağlamına uygun biçimde görünen gerçekliğin ardındaki gerçekliği sorgulamak üretimlerin kavramsal alt yapısını nitelerken, çeşitli fenomenler de işlenen konular arasında yer almaktadır.
Anadolu Selçuklu Devleti mimarisinde kullanılan bitkisel ve geometrik motiflerin halıya yansıması

Göçebe atlı yaşamın dünya tarihindeki en büyük örneğini oluşturan Türkler yüzyıllar boyu yaşam şekillerini, inançlarını, doğa sevgisini, gelenek- göreneklerini, kanunlarını kısacası 'töre' dedikleri yasalarını kendi yaşamlarındaki değer yargıları içinde yaşatmışlar, doğru kabul ettikleri her şeyi kendi toplulukları içinde yüzyıllar boyu sürdürmüşlerdir. Türkler, değerli gördükleri motifleri ve sembolleri İslamiyet dinine geçtikten sonra da önce de kullanmaya devam etmişlerdir. Asya'dan Avrupa'ya ve Anadolu'ya gelişlerinde ve gittikleri her yerde yaptıkları mimari eserlerde sahip oldukları bu figüratif ve geometrik motifleri, hayvan figürlerinin tasvirlerini yer yer stilize ederek yer yer gerçekçi figürler halinde tasvir etmişlerdirBu çalışmada genel olarak Anadolu Selçuklu Mimarisinde çokça karşımıza çıkan Türklerin inancında ve hayat anlayışında önemi olan, mimari eserler üzerine sıklıkla işlenen hayat ağacı ve yıldız motifi hakkında bilgi verilmeye çalışılmıştır. Bu motiflerin Anadolu Selçuklu mimari eserleri üzerine işlenmeden çok daha önce yer sergilerinde ve gündelik eşyalar üzerinde görselleştirildiği ve bu motiflerin toplumca ne anlama geldiği üzerinde durulmuştur. Konuyu görsel anlamda desteklemek amacıyla mimari ve el sanatları eserlerinden örnekleri çalışmaya dahil edilmiştir. Bu araştırma ile atalarımızdan kalan mimari sanat eserlerimizin kültürel kimliklerinin korunması gerektiği bilincine ulaşılması, geçmişşine sahip çıkan, geçmişşindeki tarihsel dokusundan heyecan duyan, geçmişş kültürlerin çağdaş yaşamın da bir parçası olduğu bilincinde bireylerin yetişmesinde katkı sağlayacağı düşünülmüştür.
İstanbul anıtsal yapı gravürlerinin seramik yüzeye uygulanması

Fransızca gravüre teriminden dilimize giren gravür, en basit anlatım şekliyle, kazıma resim sanatı demektir. Ağaç ve metal gibi çeşitli materyal üzerine kazınarak ya da taş üzerine yağlı kalem ile işlenip, baskı yapılarak elde edilen resim ya da yazıya gravür adı verilmektedir. Bu teknik kitaplardan önce resimlerde kullanılmıştır. Resim sanatı ortaya çıkmadan gelişen ve eski yaşantıları belgeleyen gravür, duyguları geçmişş yaşam ve mekanları günümüze taşıyacak eserler bırakmıştır. Bu çalışmada İstanbul anıtsal yapı gravürlerinin seramik yüzeye uygulanması amaçlanmıştır. Bu amaçla gravür sanatının yapılışında kullanılan hammaddeler, teknikler ve kullanım alanları çeşitli kaynaklardan yararlanarak tanıtılmış, anlatılmıştır. Uygulama aşamasında İstanbul anıtsal yapı gravürlerini örneklendirmek için İstanbul'daki tarihi yapılar belirlenmiştir. Seçilen yapının gravürü klasik yapım tekniklerinin dışına çıkılarak fırça tekniği ile farklı numaralardaki fırçaları kullanarak yapılmıştır. Seçilen gravür, bisküvi karolar kullanılarak ışık-gölge etkisini oluşturacak şekilde siyah tahrir çini boyası ile seramik yüzeye aktarılmıştır. Son olarak çalışmalar daldırma tekniği ile sırlanıp fırına verilerek oluşabilecek tehditlerin önüne geçilmiştir.
Ayrılık konulu türkü hikayelerinin seramik yüzeylere yansıması

Türk kültürünün temel unsurlarından ve sözlü geleneğin vazgeçilmez icra ürünlerinden biri olan türküler, geçmişşten günümüze Türklerin sosyal, kültürel ve dini hayatının her aşamasında yer almıştır. Türk insanı çoğu zaman kendini ifade edemediği duygularını türkülerle anlatmıştır. Endişelerini türkü dizelerine aktarmış; sevincini, heyecanını, hüznünü, acısını türkülerle dile getirmiş ve söyleyemediği sırlarını türkülerle paylaşmıştır. Türküler bazen bir ölüm ya da ayrılığın acısıyla yoğrularak ağıta dönüşmüş, bazen kadere boyun eğmenin sessizliğini bazen de zulme, haksızlığa, vefasızlığa, soysuzluğa ve saygısızlığa başkaldırının güçlü bir sesi olmuştur. Türkülerde insana dair özelliklerden; yiğitlik, aşk, heyecan ve gizem yanında doğadan toprak, ateş, su ve hava da konu olarak işlenmiştir. Mitoloji, edebiyat, tarih, felsefe, gelenek, görenek, hukuk, töre, renk, desen, güç, enerji ve sayamadığımız birçok konular türkülerdeki dizelerde yerini almıştır. Bu açıdan bakıldığında bulunduğu coğrafik özelliklerden dolayı Anadolu, çok zengin ve köklü bir türkü geleneğine sahip olduğu görülür. Araştırmanın literatür taramasında seramik sanatında daha önce türkü hikayeleri ile ilgili bir çalışmaya rastlanmamıştır. Bu nedenle özgün sayılabilecek bu çalışma kapsamında türküleri seslendirilmek yerine, seramiğin plastik ve zengin anlatım dili ile yüzeylerde yorumlanması araştırılmıştır. Ayrılık konulu hikayeli türkülerde geçen karakterler için söylenmiş türkülerin ezgileri dinlenmiş ve her türküye uygun tasarımlar o döneme göre düşünülmüş ve uygulanmıştır. Çalışmalarda ahşap, tel vb. materyaller, sır altı dekoru, renkli ve renksiz sırlar ve dokular birlikte kullanılarak ortak bir dil oluşturması amaçlanmıştır.