turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Gören, az gören ve görme engelli çocuklar için kitap önerisi

Normal gören bireyler gibi görme engeli olan veya az gören çocukların da eğitimlerine erken yaşlardan itibaren sistemli olarak başlamaya dikkat etmek gerekir. Bu gruplarda yer alan çocukların özelliklerine göre hazırlanacak uygun eğitim programları gerekli ihtiyaçlara cevap verecektir. Görme engelli çocuk için eller ve kulaklar gözler gibidir. Dokunma ve işitme duyusu ile bilgi alımı gerçekleşir. Çeşitli sesli kaynakların yanında özellikle parmak ucuyla kabartılmış noktaları, Braille alfabesini okuyabilmek son derece önemlidir. Diğer taraftan braille ile hazırlanmış kitaplar rahatlıkla okunabilirken, bu kitapların çoğunda resimler ve şekiller henüz yer almaktadır. Günümüzde bu konuyla ilgili çalışmalar yapılmakla birlikte oldukça kısıtlıdır. Eser çalışmasının amacı görme engelli çocukların algı dünyasını genişletmek ve eğitimlerini destekleyecek bir araç tasarlayabilmektir. Herkes için yapılabilecek bir şeylerin olduğunu öngörerek görme engellilere elbette yeni materyaller kazandırılabilir. Her ne kadar dokunarak tüm kavramları, iki boyutlu formları, nesneleri algılatmanın oldukça zor olduğu sonucuna varılsa dahi, görme engellilerin dünyalarını genişletmek amacıyla yapılan her çalışmanın, heyecan ile karşılandığı bir gerçektir.
Heykelsi mimarilerde seramik yüzey kaplamaları

Bu çalışmada, heykel, mimari ve seramik arasındaki bağlantılar incelenmiştir. Tarih öncesi dönemden başlayarak heykel, mimari ve seramiğin etkileşimi ve gelişimi araştırılmıştır. Batı sanatında daha çok görülen heykelsi mimari yapıların tarihsel gelişimi ve değişimi sanayi devrimi ile İngiltere'de başlamıştır. Bireysel ve toplumsal gelişmelerin sanat ve sanatçılar üzerindeki etkileriyle tüm Avrupa kıtasına yayılmıştır. Sanayi devriminin getirmiş olduğu siyasi, ekonomik, toplumsal ve kültürel gelişmeler bilim ve sanat alanına da yansımıştır. 21. yüzyıla gelinceye kadar geçen bu süreçte, mimari biçimlerde değişik form arayışlarına gidilmiş ve seramik malzemenin kaplamalar şeklinde kullanıldığı görülmüştür. Sanat alanları arasında keskin sınırlar kalkmış ve üç farklı sanat disiplini olan heykel, mimari ve seramik tek bir alanda birleşerek mimari sanatına kullanılmıştır. Tezin ilk bölümünde mimari sanatının gelişimi, çeşitleri ve tasarım ilkeleri incelenmiştir. İkinci bölümde, heykel sanatının mimari ile ilişkisi ele alınmış ve sanatçılar tarafından nasıl yorumlandığı araştırılmıştır. Üçüncü bölümde, seramik sanatının mimari tasarımda Batı'da kullanımı ve Türkiye'deki yansımalarına yer verilmiştir. Dördüncü bölümde heykelsi mimarilerde seramik yüzey kaplamaları incelenmiştir. Sonuç bölümünde ise, araştırma konusu ile ilgili genel değerlendirmeler ve önerilerle bitirilmiştir.
Tuvalet kullanımı ve sağlık ilişkisi bağlamında yeni helataşı tasarımı önermesi

İnsanoğlunun yaşamsal olan temel ihtiyaçlardan birisi olan tuvalet alışkanlığı insanlık tarihi kadar eskidir. Farklı dönemlerde yaşayan toplumlar ile tuvalet alışkanlıkları arasındaki ilişki incelendiğinde tuvaletlerin medeniyetin göstergesi olduğu söylenebilir. Zengin Roma döneminde inşa edilen ihtişamlı toplu tuvaletler ile ortaçağ dönemindeki sokakların pislik içinde kaldığı karanlık dönem incelendiğinde bu ilişki daha iyi görülebilir. Sanayi devrimi ile ortaya çıkan birçok değişim toplumsal yapıyı etkilerken pek çok alışkanlığın da değişmesine yol açmıştır. Beslenme alışkanlığı ve buna bağlı olarak tuvalet kullanım alışkanlığı, bu değişimlere örnek olarak verilebilir. Klozetin ve sifonun icadından sonra, toplumların daha önce kullandıkları alaturka tuvalet taşlarını veya tuvalet kaselerini, birer alt sınıf nesnesi olarak niteleyip küçük görmeleri dikkat çekici bir durumdur. Değişen dünya düzeni ile birlikte ortaya çıkan yeni bakış açıları, tüketim toplumunun imgelenebilen her nesnesini bireyin sosyal sınıf tabakası ile ilişkilendirmesine sebep olmuştur. Hem üreticiler hem de tüketiciler için 'tuvalet taşı' nesnesi de toplumsal değişimlerde gösterge olabilen nesnelerden birisidir.. Tuvalet kullanım alışkanlığının insan sağlığı üzerindeki etkileri, günümüzde sıkça görülen kabızlık, hemoroit veya iltihaplı barsak hastalığı beslenme, stres, genetik faktörler ile birlikte araştırılmalıdır Bu bilgilerin ışığında insanlardaki tuvalet taşlarındaki eksiklikler ele alınarak çeşitli çözüm önerileri getirilmiştir.
Matrakcı Nasuh minyatürlerinde mekan ve zaman anlayışı

Minyatür, kendine özgü bir biçimi olan Türk sanatıdır. İlk örneklerini Uygurlarda gördüğümüz minyatür sanatının, en verimli dönemi 16. yüzyıla denk gelmektedir. Bu dönemde yaşamış isimlerden biri ise Nasuh b. Abdullah el-Silahi el-Matraki el-Bosnavi'dir. Günümüzde bilinen diğer adı ile Matrakçı Nasuh'un hayatı hakkında kesin bir bilgiye ulaşılamasa da II. Beyazıd döneminde küçük yaşta saraya alınıp Enderun'da eğitim gördüğü bilinmektedir. Ressam ve tarih yazarı olan Nasuh, Kanuni Sultan Süleyman ile birlikte katıldığı seferlerde gördüğü yerleri kendine özgü bir üslupla resmetmiştir. Bu nedenle minyatür sanatında yeni bir üslubu oluşturması bakımından önemli bir yere sahiptir. Sanat tarihi sürecinde Batı sanatını ve minyatür sanatını mekan ve zaman açısından değerlendirdiğimizde iki farklı mekan anlayışıyla karşılaştığımızı görmekteyiz. Fakat zamanla mekan-zaman Batı sanatında değişime uğrarken, minyatür sanatında mekan-zaman iki boyutlu yüzeyde ve mutlak zaman anlayışıyla ifade edilmesi fikri değişmemektedir. Bu bağlamda minyatür sanatında mekan ve zaman kavramları ele alınarak, Matrakçı Nasuh eserlerindeki mekan ve zaman anlayışı açıklanmaya çalışılmıştır.
The stylization of sea waves and its characters reflection for ceramic art form

Seramik sanatı çalışması, sanatseverler arasında rağbet gören ve genelde dekorasyon amaçlı kullanılan, sanatçıya anlam taşıyan veya özel konuların dışavurumunu gösteren sanat biçimidir. Bir sanat çalışmasının etkileyiciliği, sanatçı tarafından verilmek istenen mesaja ve sanat eserinin yaratılmasında gereken ilhama bağlıdır. Sanat çalışmasının yapım aşamasında elde edilen fikir veya konu doğadan ilham almışsa daha büyük etkiye sebep olur çünkü doğada bulunan birçok şey sanat eserine dönüştürülmesi ve yaratılması için çeşitli çekici özelliklere sahiptir. Bundan dolayı, bu araştırmada, deniz dalgaları, araştırma konusu olarak ele alınacak ve seramik sanat eserleri elde etmek amacıyla nasıl uyarlanabilecekleri incelenecektir. Deniz dalgasının öğe değişkenliğinden ve özelliğinden bu araştırmanın yürütülmesinde tamamıyla yararlanılacaktır. Araştırmanın sonucu deniz dalgalarından etkilenmiş üç boyutlu seramik sanat çalışmasının üretiminde açığa çıkacaktır.
Kişiye özel moda tasarımında dijital baskı tasarım süreci

Esin kaynağını bireysel tasarımlardan alan moda, sanatın bütünleştirici etkisi ile günümüz sanat dünyasında sanatsal yorumlara alternatif yeni bakışlar getirmiş ve uluslararası ölçekte bir olgu haline gelmiştir. İlk olarak on sekizinci yüzyılda sanat ve zanaat kavramlarıyla birlikte ortaya çıkan terzilik sanatı, 1860'lardan sonra moda ile sanatı bütünleştiren 'Kişiye Özel Moda Tasarımı ' ile özgünlük, yenilik ve yaratıcılık değerleri yüksek giysi tasarımlarına doğru bir dönüşüm geçirmiştir. Endüstriyel devrime karşı olan Arts&Crafts hareketinin felsefik anlayışıyla taban tabana örtüşen Haute Couture, günümüze kadar uzanan tarihi gelişimi içinde 'bireysel olarak kendini ifade etmenin bir yükselişi' olarak görülmüş, özgün giysi tasarımları üzerinde yarattığı etki 'tek olma' ve 'biricik olma' görüşleriyle de giderek daha fazla önem kazanmaya başlamıştır. Giysi tasarımlarının 'çoğaltılabilirliği', tasarımın sanatla olan bağını zayıflatmış, kitlesel üretimle elde edilen nesnelerin sanat unsurlarından uzak ve sanat değeri düşük nesneler olarak ortaya çıkmasına sebep olmuştur. Çoğaltılarak oluşturulan ve sanat değeri düşük nesnelerin aksine, bireysel sanat eserlerinin tek ve biricik olması, onu tüm sanat dalları içinde tek ve eşsiz kılmıştır. İnsanın sanat ile olan bağını teknolojinin sanatsal sürece ve eyleme katılımıyla kuran dijital sanat, 1960'lı yıllardan sonra özellikle tekstil ve moda sanatlarının desen ve yüzey-baskı tasarımlarına yeni bir ivme kazandırmıştır. Sanatçıya özgü yaratıcı fikirlerin dijital teknolojilerle tamamlandığı desen tasarımları, sanat ile teknoloji arasında güçlü bir bağ kurarak özgün bir dilin gelişmesine de yardımcı olmuştur. Desen-yüzey tasarımlarının dijital tekstil baskı tekniği ile özgün giysi tasarımlarına aktarılması sanatçıların, sanat yapıtlarındaki deneyimleme, tasvir etme, üç boyutlu tasarlama gibi sanatın yeni formlarının kişiye özel formlarla birleşimesine de olanak sağlamıştır.
Kavramsal sanat kapsamında enstalasyon ve Türk sanatçılar üzerindeki etkisi

İlk zamanlar sadece doğadan aldıkları ile yetinen insan, daha sonraları çevresiyle de ilgilenmeye başlamış, zamanla bilinçlenerek inançlarını, fikirlerini, ideallerini ifade eden çevreler yaratmaya çalışmıştır. 17. yüzyılda Akademilerin en önemli konusu olan modernizm 1900'İerde Kübizmin başlatmış olduğu öncü modernizmin temellerini oluşturur. Bu gelişmelerle beraber 20. yüzyılın ilk yarısında ortaya çıkan Kübizm, Dadaizm, Konstrüktivizm, Soyut Sanat gibi akımları yaratan avand-garde düşünceler, ürünlerini 1950'li yıllarda vermeye başlamıştır. 1950'lerin Soyut-Dışavurumculuk akımının doğal sonucu olarak ortaya çıkan minimal sanat, mantıklı kavramsal düzenleme yöntemiyle, nesnelliği ve rastlantısallıktan uzaklığı, kavramsal sanatın gelişmesini sağlamıştır. Yeni bir yaşam biçimi olarak ortaya çıkmış olan Kavramsal sanat, sanatı kuramsal düzlemde çözümlemeyi, yapısını araştırmayı ve yeniden tanımlamayı amaçlayan, mantık-felsefe gibi zihinsel süreçlerle yakından ilişkili bir sanat olarak tanımlanmaktadır. Kavramsal sanat, modern sanata karşı olmasına rağmen ona gönderme de yapan bir sanat akımıdır. Sanatsal üretimin fazla olmasına rağmen, günümüz müzelerinde en az örneği olan birtakım oluşu, diğer akımlardan farklı bir yanını gösterir. Geleneksel sanatın sınırlarını aşarak sanatın boyutların değiştirme çabasında olan kavramsal sanatçıların görüşleri, çağdaş düşünceyle temellenmiş ve onunla bütünleşmiştir. Aslında kavramın sanattaki önemi, 20. yüzyıl başında Marcel Duchamp'ın hazır yapım bulunmuş nesneleri, bunları sanat nesnesi olarak değerlendirmesi, düşüncenin yapıta üstünlüğü inancını, ortaya koyan bir görüştür. 1965'lerde yapıtın nasıl göründüğü değil, düşünsel yönü ağırlıklı olarak öne çıkmıştır. Bununla beraber çok sayıda sanatçı, yapıtın gerçekleştirilmesi üzerinde değil, daha çok sanatın kendisi, anlamı ve amacı üzerinde düşünceleriniIll yoğunlaştırmıştır. 60'lı yıllarda, sanat ortamında daha önce olmayan bir şeyler olmaya, düşünceler eskiden olmadığı bir biçimde önem kazanmaya başlar. Düşüncelerle ilgilenen ve 'Resmin fiziki görünüşünü terk etmeye karar vermiş olan ' Marcel Duchamp'ın görüşü bunlar arasında en önde gelenidir. Kavramsal sanattan, dünya sanat piyasalarının baskısından kurtulmak için ortaya atılan alternatif olarak da söz edilebilir. Sanat yapıtı, eskiden olduğu gibi sanat galerilerinde sergilenmeyebilir. Sokak, çöl, bahçe, dünyanın uzak ve ıssız köşelerinden biri, sanat yapıtının mekanı; tüm bu mekanlar da sanat yapıtının kendisi olabilir. Ortaya çıkan bu sonuç, Kavramsal sanatla beraber, Yeryüzü Sanatı, Sözcük Sanatı, Süreç Sanatı, Vücut Sanatı, Enstalasyon, Video Sanatı gibi sanat akımlarının gelişmesine yol açmıştır.
'Kapalı yapıt' olarak resim 20. yüzyılda görsel sanatlardaki minimalist yaklaşıma eleştirel bir bakış

Bu eser metni çalışması 20. yüzyıl görsel sanatlarında minimalist tavrın oynadığı rolü farklı sanatçıların söylemlerini ve pratiklerini karşılaştırarak açıklamayı amaçlar. İkinci bölümde ilk 'soyut' resimleri yaptığı düşünülen sanatçıların eserleri ve ilk modernist soyutlama teorileri ele alınmıştır. Üçüncü bölüm Amerika'da soyut sanatın seyrini Barnett Newman, Mark Rothko ve Ad Reinhardt odağında inceleyip, bu sanatçıların ortak ve farklı yanlarını ortaya koyar. Dördüncü bölümde birtakım olarak Minimalizm'in kuramı ve yapıtları yine bazı Amerikalı sanatçılar özelinde araştırılıp Minimalizm ile o dönemki Avrupa sanatının arasındaki farka değinilmiştir. Beşinci bölümde ise Minimalizm, Gilles Deleuze'ün düşüncesindeki soyutlama kavramı bağlamında tartışılmıştır.
Latin yazı karakterlerinde anatomik melezlik

Bu eser metin melezliğin yazı karakterlerine etkisini incelemek için hazırlanan araştırma, eser ve eserin açıklaması olmak üzere üç bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde melezlik kavramına, bu kavramın çeşitli disiplinler içindeki anlamlarına ve ilgili terminolojilere değinilmiştir. Buradan yola çıkılarak tipografide melezliğin inşası kurgulanmaya çalışılmıştır. Bu kurgu eser metin konusu bağlamında Latin yazı karakterlerinde anatomik melezlik konusuna odaklanmıştır. Araştırma için seçilen yurt dışı ve yurt içinden seçilen yazı karakterlerinin anatomik yapıları ve grid sitemleri; tasarlandıkları dönemin sanat üslupları ile kurdukları ilişki, teknolojik gelişmeler, okunaklılık ve okunabilirlik bağlamlarında incelenmiştir. Eser metin araştırma çalışması, giriş bölümünde değinilen melezliğin sosyal ve teknolojik nedenlerle ortaya çıktığı Endüstri Devrimi sonu ve sonrasındaki süreç, modernizm ve postmodernizm olmak üzere üç ana dönemi kapsamaktadır. Böylelikle melezlik ve saflık arasındaki döngüsel yapının bütünlüğü göz önüne serilmeye çalışılmıştır. Yapılan kaynak taraması, yurt dışı ve yurt içinden tipograflar ve tipografi tasarımcıları ile konu ile ilgili röportajlar yapılarak hazırlanan bu çalışmanın sonucunda, yazı karakterlerinde görülen anatomi bağlamındaki melezlik değerlendirilerek Latin yazı karakterleri anatomik melezliğin çeşitlilikleri bakımından sınıflandırılmış, melezliğin sınırları tanımlanmaya çalışılmıştır. Eser metin çalışmasının sonucunda çift yönlü okumalara elverişli melez bir yazı karakteri tasarlanmıştır.
Türkiye'deki müzik eğitimi anabilim dallarının kalite kriterleri doğrultusunda değerlendirilmesi

Günümüzde bilim ve teknolojideki hızlı gelişmeler, insanların ve toplumun değişen beklentileri ve istekleri, her türlü kurumu, hizmetlerinde daha iyiye ulaşmak için farklı çalışmalar yapmaya yöneltmektedir. Bu çalışmalar içinde son yıllarda en çok duyulan ve dikkat çeken, toplam kalite yönetimini temel alan çalışmalardır. Kurumlar, bu çalışmalarla, toplam kalite yönetimi felsefesini anlamaya çalışmakta ve bu felsefenin ilkeleri doğrultusunda kendi çalışmalarına yön vermektedirler. Kısaca, uygulandığı kuruluşlarda tüm faaliyetlerin sürekli olarak iyileştirilmesi şeklindeki tanımıyla çok farklı alanlarda uygulanan kalite anlayışının, eğitim alanında da uygulanması, eğitim anlayışına farklı bir bakış açısı getirmektedir. Bir kurumun kalite anlayışının neresinde olduğunu, hedeflenen sonuçlara ne ölçüde yaklaşıldığım, başka bir deyişle kalite sisteminin gereklerinin yerine getirilip getirilmediğini değerlendiren sisteme, özdeğerlendirme denilmektedir. Bu araştırma, Türkiye'deki Müzik Eğitimi Anabilim Dallarının Avrupa Kalite Yönetimi Vakfı Kalite Ödülü kriterlerine göre özdeğerlendirmesinin yapılması ve mevcut durumun bu kriterlere göre değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmada veriler kaynak taraması yapılarak ve anket uygulanarak elde edilmiştir. Örneklem grubuna, Türkiye'de 2003- 2004 yılları arasında eğitim yapan ve en az bir mezun vermiş olan 18 üniversitenin eğitim fakültelerine bağlı MEABD'nda görevm yapan öğretim elemanları, lisans düzeyinde öğrenim gören öğrenciler ve çalışan personel alınmıştır. EFQM kalite ödülü kriterlerinin girdi kriterleri temel alınarak hazırlanan anket örneklem grubuna uygulanmıştır. Böylece, örneklem grubunun MEABD ile ilgili görüşlerinin EFQM kalite ödülü kriterlerine uygunluğu değerlendirilmiş ve bu üç grubun görüşleri arasında anlamlı fark olup olmadığı araştırılmıştır. Araştırmada MEABD'ndaki mevcut uygulamaların personel tarafından EFQM Kalite Ödülü Kriterleri doğrultusunda yeterli, öğretim elemanları ve öğrenciler tarafından ise orta ölçüde yeterli bulunduğu, üç grubun görüşleri arasında ise anlamlı farklılıklar olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır.
Küreselleşme-tüketici-tasarım kavramlarının etkileşimi ve Türkiye'de endüstriyel karo üretimi

Tüm dünyayı etkisi altına alan küreselleşme kavramı, dünya genelinde bir etkileşim ve değişim yaratmıştır. Tüketici-tasarım ve küreselleşme kavramları birbirleri ile etkileşim içerisindedir. Tasarım ve üretimin öznesi olan tüketici, ürün tasarımlarını doğrudan etkiliyor olmakla birlikte, küreselleşme kavramı içerdiği dünya insanı olma, evrenselleşme ya da modernleşme kavramlarıyla, tüketicinin tüketim anlayışlarını dolayısıyla ürün tasarımını etkilemektedir. Diğer ürünlerde de olduğu gibi seramik karo endüstrisinde de durum böyledir. üretici, modayı ve uluslararası trendleri belirleyen şirketlerin verilerine göre hareket etmek ve aynı zamanda inovatif olmak durumundadır.
Türkiye' de lirik soyut sanatın 1940-1980'lerdeki örnekleri üzerinden sanatçı psikolojisi ve renk kullanımı

20. yy. başlarında sanatçılar için birey ve bilinçdışı gibi konular oldukça önemli bir hal almıştır. Yaşanmış gerçekliklerin de peşine düşerek yeni ifade yolları aramışlardır. Bu çalışma, soyut resim yapmayı seçerek objeyi ve kuralları bir kenara bırakmış sanatçıların kullandığı renklerin ve renkleri seçmelerindeki etkilerin neler olabileceği üzerine yapılmıştır. Birinci bölümde, soyut sanatın başlangıç süreci ve bunun Türkiye'deki yansımaları ele alınmıştır. Soyut resim üzerine bir grup sanatçı Cezanne'den etkilenerek geometrik soyut düzenlemelere yönelirken; bir grup sanatçı da Freud ve Jung'ın bilinçdışı çalışmalarından etkilenerek temellerini bilinçdışına, yaşanan ruhsal olaylara dayandırmıştır. Bu doğrultuda birinci bölümün içerisinde soyut sanat ve otomatizm de incelenmiştir. İkinci bölümde, Türk resminde lirik soyutun yeri ve bu doğrultuda öne çıkmış sanatçı çalışmaları incelenerek sanatçıların resimlerini yaparken yaşadıkları bunalımlar ve düşünceler incelenmiş, renk tercihlerinin sebepleri açıklanmaya çalışılmıştır. Tüm bunları yaparken parçadan bütüne giden tümevarım yöntemi kullanılmıştır. Bu tez çalışmasının sonuç bölümünde, 1940- 1980 yılları arasında lirik soyut çalışmalar yapmış sanatçıların yaşadıkları bir takım ruhsal bunalımların ve arayışların renk tercihlerini etkilediğine netlik kazandırılmıştır.
Transformation of the city and possibilities of artistic expression:the İstanbul case & Tumulus

Modernizmin başlangıcıyla kent ve yapılı çevre gittikçe hızlanan bir dönüşüm içerisine girdi. Bu dönüşüm ilk bakışta ve genel analizde negatif bir eleştirininnesnesi olsa da, aynı zamanda sanatçılara sosyal ve fiziksel alanda, Modernizm'in daha önceki aşamalarında, veya şehrin özgül tarihinin herhangi bir noktasında mümkün olmayan yeni ifade biçimleri yarattı. Bu tez modern kentin dönüşümünü tarihsel sürecin ve fiziksel çevrenin dönüşüm dinamikleri açısından inceleyecektir. Bu dönüşümün izleri, tez çalışmanın odak noktasını oluşturan İstanbul şehri bağlamında sürülecek, Osmanlı İmparatorluğununreform veya çöküş- yıllarına kadar götürülecek, ancak asıl örnekleriniCumhuriyet sonrası İstanbul'undan verecektir. Bir sonraki aşamada, şehrin bu sayısız ve çeşitli dönüşümünün kendisi de gelenek, 'yeni', yerellik, uluslararasılık/üstülük gibi bir dizi meseleyle çeşitli araç ve yöntemlerle sürekli bir hesaplaşma içerisinde bulunan sanat alanında nasıl algılandığına veişlendiğine bakılacaktır. Bu analizin ana izleğini ürettiğim Tümülüs üçlemesi oluşturacak, bu izlek yakınlık duyduğumyerel ve evrensel çalışmalarla desteklenecektir.
Doğa-toplum-insan üçgeninde nesne ve değerlerle kuşatılmış bireyin plastik imge yaratma sürecinin çözümlenişi

Sanayi sonrası tüketim kültüründe teknolojik harikalar insan bilincini ipotek altına alıp, onu bloke ettikçe, insanlarda, sanayi ürünü gibi tek tipleşmektedir. Yaşamsal ortamın insan algısını olumsuz yönde etkilemesi, yaratma eyleminin belli odaklar tarafından örgütlenmesi ve denetim altında tutulması, insanın nesnel gerçeklikle yüzleşmesini engellemektedir. Tüketimi körükleyen ve konfor vaadeden çağdaş ortam, özneyi düş kurma zahmetinden kurtarıp; bilincini sanal gerçekliğe teslim etmektedir. Oysa öznenin yaşamsal ortamı kavraması ve anlamlandırması sanal değil, ancak real dünyayla ilişki içinde olmasına bağlıdır. Özne, içine doğduğu ortamın bir parçası olmakla birlikte, ondan, bağımsız bir varlıktır. Ama varoluşunu anlamlandırıp, dışındaki dünyaya karşı tavır alması gereken öznenin konumu, teknolojik iplerle oynatılan kukladan farksız görünmektedir. Yaşamsal ve yaratımsal enerjisi bastırılan, imgelem gücü elinden alınarak kimliksizleştirilen öznenin, doğa ve toplumsal hayat karşısındaki konumu trajikomiktir. Öznenin bilişine konu olması gereken nesne, tüketim kültürünün ürettiği eşya ve mana dünyasının ötesine geçememektedir. Sanal gerçekliklerle 1 realiteyi perdeleyip tüketimi üreten, nesneyi yaşamsal bir ikona dönüştürüp, insan bilincine tahakküm eden Sanayi Sonrası plastik imge üretiminin temel kaynağıdır. bilincine tahakküm eden Sanayi Sonrası İletişim Çağı'nın toplumsal vizyonu, 2 1 Sanal gerçeklik: 'Ne olursa olsun, sanal kamera kafamızın içindedir. Her varoluş kendisi ile tele- mevcudiyet ilişkisi içindedir. Televizyon ve kitle iletişim araçları uzun bir sureden bu yana, aynen bir virüsün normal bir hücreye yaptığı gibi 'gerçek' özel yaşamın içine girip yerleşmek için kitle iletişim uzamının dışına çıkmışlardır. Ne başlığa ne de dijital giysiye gerek yok: Sonunda irademiz dünya içinde sentetize edilmiş bir görüntü içindeymiş gibi dolaşmaya başladı. Hepimiz alıcıları yuttuk.' (Baudrillard 1988: 40). 2 Çağdaş toplumsal vizyon: Üretim araçlarını ve ilişkilerini elinde tutan güçlerin, belirleyip insan bilincine dayattığı yaşama biçimi ve anlayış. 11 İmgenin oluşumu, öznenin bastırılmış duygusal ve düşünsel enerjisinin bu vizyonla çatışıp biçim bulmasıyla mümkündür. Dış dünyayla sezinsel olarak çatışması halinde, özne; ruhsal enerjisini ve özgürlüğünü imlediğini varsaydığı spontan lekeler aracılığıyla, dışındaki dünyaya tepkesel yanıtlar verir. Lirik soyut ya da lekesel hırçınlık denebilecek bu tepkeler, toplumsal ortamın iticiliği karşısında tüketilemeyen yaşamsal ve ruhsal enerjinin tuval yüzeyine fışkırması olarak nitelenmekte; özne için sıkıştırılmış ruhsal enerjisinin patlamasını imgelemektedir. Fırlatıp savrularak ya da akıtılarak oluşturulan spontan lekeler, çağa ve sisteme fırlatılmış birer molotof kokteyl olarak nitelendirilebilir. Kapalı ve aşın öznel biçimler olarak değerlendirilen lekeler, öznenin dışındaki dünyayı yorumsamasıyla simgesel biçimlere döküldükçe, plastik imge; çağın insan doğasıyla çelişkisini somutlayan daha okunaklı göstergelere dönüşür.
Doğanın hiperrealist seramik yansımaları

Doğa ilkel insanlardan beri türümüz için her zaman bir öğretici konumunda olmuştur. İnsanların doğaya karşı olan tutumları ise dönemsel olaylara göre şekillenmiş ve değişmiştir. İnsan türü ihtiyaçları doğrultusunda doğayı taklit edilmesi gereken mükemmel bir tasarım olarak görmüş, savaşılması gereken dehşet verici bir güç olarak değerlendirmiş ya da sömürebileceği bir kaynak olarak kullanmıştır. Sanat ise tüm bu süreç içerisinde doğa ve insan arasında bir köprü olarak varlığını sürdürmüştür. Özellikle Rönesans'a kadar yaşanan dönemde doğaya yaklaşım saf bir hayranlık ile taklitten ibaret kalmışken modern zaman akımlarından Hiperrealizmin ortaya çıkışı ile tekrar benzer bir tavırla ancak daha detaylı ve teknik bilgi fazlalığı ile incelenmiştir. Bu araştırma doğanın sanat ve bilim ekseninde tarih boyunca nasıl incelendiği ile ilgili gözlemler içermekte ve Hiperrealizmin seramik alanında doğayı nasıl ele aldığını değerlendirmektedir.