turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Muz kabuklarından frükto-oligosakkarit karışımlarının özütlenmesinin optimizasyonu

Yapılan çalışmada ana materyal olarak, gıda sanayisinin bir atığı olan muz kabukları kullanılmış, bu kabuklar içerisinde bulunan frükto-oligosakkarit karışımlarının ekstraksiyon yöntemi ile geri kazanımı gerçekleştirilmiştir. Araştırmada ön deneylerde çalışılan parametreler; çözücü türü, muz parçacıklarının boyutu, ekstraksiyon süresi (10- 210 dk) ve sıcaklığıdır (40-600C). Oldukça düşük bir sıcaklıkta (500C), 90 dakika süreyle saf aseton ile optimum parça boyutundaki muz kabuklarının özütlenmesiyle, %30'luk bir verim elde edilmiştir. Özütlerin frükto-oligosakkarit içeriklerinin, früktoz ya da glikozla neredeyse aynı olduğu ve muz kabuklarındaki frükto-oligosakkaritlerin polimerizasyon derecesinin, diğer frükto-oligosakkarit içeren bitkisel kaynaklara göre daha düşük olduğu (<6) ön deneyler sonucunda belirlenmiştir. Çalışmada bu aşamadan sonra, üç parametreli üç merkez deneyli Box-Behnken dizaynlı cevap yüzey yöntemi kullanılarak ekstraksiyon prosesinin farklı çözücüler için optimizasyonu gerçekleştirilmiş ve toplam karışımın maksimum miktarını sağlayan en uygun proses koşulları belirlenmiştir. Prosesin modellemesi yapılarak muz kabuklarının farklı çözücüler içindeki difüzyon katsayısı belirlenmiştir. Bu çalışma sonucunda atık olarak çevreye dönen muz kabukları atık pozisyonundan kurtarılmış ve değerlendirilmiş olacaktır. Frükto-oligosakkarit karışımlarının sağlık etkileri kanıtlanmış temel fonksiyonel gıda bileşeni olduğu, ülkemizde üretilmediği, ithalatının %148 vergiye tabi tutulduğu gerçekleri göz önüne alındığında, bu çalışmayla atık bir maddeden hem insan sağlığı hem de ülke ekonomisi açısından fayda sağlanabilecektir.
Dilderesi drenaj alanının fiziksel ve kimyasal karakteristiklerinin belirlenmesi

Dilderesi Havzası, plansız yerleşim alanları, yoğun nüfus, kontrolsüz tarım ve hayvancılık alanları, organize sanayi bölgeleri, atıksu arıtma tesisleri, kontrolsüz ve kontrollü düzenli depolama alanları, tarihi zenginliğin yanı sıra taş ocakları, tabiat parkı, verimli su kaynaklarını bir arada barındırmaktadır. Bu nedenle karmaşık bir yapıya sahiptir. Bu karmaşık yapı, geçmişşten gelen doğal bir ortamın hala bazı kesimlerinde izlerini taşırken, insan kaynaklı faaliyetler sonucunda yerini kirli ve tahrip olmuş bir çevreye kademe kademe nasıl bıraktığının kanıtı olarak görülebilmektedir. Pek çok açıdan stratejik öneme sahip olan Dilderesi Havzası, bu çalışmada 7 alt havzaya bölünmüş, yüzey suları kimyası ve sediment karakterizasyonu incelenmiştir. Kurak ve yağışlı sezonlardaki değişimin gözlenmesi için 16 noktadan su ve sediment örnekleri alınmıştır. Analiz sonuçlarında maksimum BOİ (538 mg/L), KOİ (916 mg O2/L), TOK (235, 1 mg/L), amonyak (34, 21 mg NH3_N/L), nitrat (45, 72 NO3_N/L), AKM (97 mg/L), iletkenlik (2218 s/cm) ve minimum çözünmüş oksijen değeri (0,33 mg/L) ölçülmüştür. Analiz sonuçlarında ölçülen maksimum Al (21, 06 mg/L), Fe (11, 20 mg/L), Cu (374, 5 g/L), Zn (180 mg/L), Pb (226, 40 g/L), Ni (4377 g/L), Cd (1,42 g/L), Cr (967, 91 g/L), Mn (2,76 mg/L) ve Co (14, 66 g/L) değerleri genel olarak Kocakaya Alt Havzasında tespit edilmiştir. Sediment örneklerinde çoğunlukla çakıl yüzdesinin daha yüksek olduğu, kurak sezonda baskın litolojinin Kumlu Çakıl ve Çakıllı Kum, yağışlı sezonda ise Çamurlu Kumlu Çakıl, Kumlu Çakıl ve Çakıllı Çamurlu Kum olduğu görülmüştür.
Atık sulardaki fenolün adsorpsiyon yöntemiyle uzaklaştırılmasında termik santral uçucu küllerinin kullanılması

oz YÜKSEK LİSANS TEZİ ATIKSULARDAKİ FENOLÜN ADSORBSİYON YÖNTEMİYLE UZAKLAŞTIRILMASINDA TERMİK SANTRAL UÇUCU KÜLLERİNİN KULLANIMI Ash ATUK ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ ÇEVRE MÜHENDİSLİĞİ ANABİLİM DALİ Danışman: Yrd. Doç. Dr. Belgin BAYAT Yıl: 2003 Sayfa: 57 Jüri: Yrd. Doç. Dr. Belgin BAYAT Prof. Dr. Ahmet YÜCEER Prof. Dr. Hunay EVLİYA Bu çalışmada Afşin-Elbistan'dan temin edilen uçucu kül kullanılarak evsel atıksulardaki fenolün adsorbsiyonu, ortam pH'ının, çalkalama süresinin ve adsorban dozunun fonksiyonu olarak incelenmiştir. Uçucu külün etkinliği ticarette adsorban olarak yaygın kullanım alanına sahip toz aktif karbon ile karşılaştınlmıştır. Deneysel bulgular uçucu kül ve aktif karbon ile gerçekleştirilen fenol adsorbsiyonu için optimum pH'ın 5 olduğunu göstermiştir. Bu pH değerinde denge koşullarına 6 saatte ulaşılmıştır. Uçucu kül ve toz aktif karbon için başlangıç konsantrasyonu yaklaşık 1 mg/L'de sırasıyla %51 ve %74 fenol giderimi sağlanmıştır.
Valence molecular connectivity model in the prediction of compartmental distribution of selected aromatic pollutants

Bu çalışmada Çizit Kuramının bir parçası olarak son yıllarda özellikle farmasötik kimya dalında yapı-etki ilişkilerinin incelenmesinde yaygın olarak kullanılan Valans Moleküler Ko- nektivite İndeks ' lerine bağlı matametiksel bir modelin geliştirilmesi amaçlanmıştır. Bu model yardamı ile Polisiklik Aromatik Hidrokarbonlar, Alkilbenzenler, Poliklorine Siklik Aromatik Hidrokarbonlar ve Halojen Substitüye Benzenlerin çevredeki denge dağılımlarının hesaplanması ve böylece bu kimyasalların çevrenin çeşitli kom- partmanlarında hangi bağıl konsantrasyonlara ulaşacakları hesaplanmıştır. Son yıllarda atık olarak çevreye giren ve sağlığı tehdit eden çeşitli maddelerin çevredeki dağlımının sudaki çözünürlükleri, buhar basınçları ve oktanol-su oranı katsayıları gibi fiziko-kimyasal bazı özelikleri kullanılarak hesaplanması OECD Çevre Analiz Grubu tarafından ele alınmış ve bu amaçla Mackay tarafından geliştirilen maddenin bir fazdan kaçınım yatkınlığı il-XIV kesine dayalı 'fugasite Modeli' esas olarak belirlenmiştir. Bu çalışma ile geliştirilen matamatiksel modelin bu konuya katkısı ise, söz konusu dağılımı, yukarıda sözü edilen ve ö- özellikle çevre bilimlerinin ilgi alanına giren büyük moleküller için literatürde bulunması zor olan birçok fizikn- kimyasal parametreye gereksinim olmadan hesaplayabilme kolaylığını sağlamasıdır. Sözü edilen dört aromatik grup üzerinde yapılan detaylı bir istatistik inceleme sonucu elde edilen veriler OECD tarafından benimsenen fugasite modeli ile elde edilen verilerle karşılaştırıldığında modelin yüksek bir korrelasyonla çalıştığı gözlenmiş ve bu tür hesapların yapılabilmesi için sadece moleküler geometri ve moleküler ağırlığın yeterli olacağı kanıtlanmıştır.
Kırmızı çamurun granülleştirilmesi ve sudaki florürün gideriminde kullanılması

Bu çalışmada kırmızı çamur granül hale getirilmiş ve sudaki florürün giderimi için hem kesikli sistemde hem de kolon sisteminde adsorben olarak kullanılmıştır. Kesikli adsorpsiyon tekniğinde, süre, çözelti pH'ı ve florür konsantrasyonunun giderim üzerine etkisi incelenmiştir. Kırmız çamur ile maksimum florür gideriminin pH 4 .7'de olduğu tespit edilmiştir. Gerekli temas süresinin 6 saat olduğu ve adsorpsiyonun 2. dereceden kinetik modele uyduğu belirlenmiştir. Kesikli sistemde granül kırmızı çamur ile florür gideriminde Freundlich izoterm modeli Langmuir modeline kıyasla adsorpsiyon verilerini daha iyi temsil etmektedir. Kolon deneyleri sabit adsorben miktarı ve florür konsantrasyonunda farklı akış hızlarında gerçekleştirilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, akış hızının artmasıyla maksimum kolon kapasitesinin azaldığı belirlenmiştir. Thomas modeli kolon deneylerinden elde edilen sonuçlar için kullanılmış ve model sonuçları ile deneysel sonuçların uyum içinde olduğu belirlenmiştir. Kolonda kullanılan granül kırmızı çamur 0.2 M NaOH ile rejenere edilmiş ve yeniden kullanılabilirliği araştırılmıştır.
Filamentli bakterilerin sebep olduğu kabarma ve şişme problemleri

Anahtar kelimeler: Adasu Atıksu Arıtma Tesisi, kabarma ve şişme problemleri, filamentli mikroorganizmalar, aktif çamur süreciYüksek Lisans Tezi olarak hazırlanan bu çalışmada; incelenecek tesisi olarak seçilen Adasu Atıksu Arıtma Tesisi'nin aktif çamur ünitesinden haftalık olarak alınan numunelerin flok yapısı, filamentli ve filamentli olmayan mikroorganizmaları incelenmiştir. Tesisten alınan analiz sonuçları ile su ve çamur kalitesi arasındaki bağlantılar kurulmuştur. Öncelikle; atıksu özellikleri, arıtma yöntemleri, kirlilik parametreleri ve kirlik analizi parametreleri hakkında bilgi verilmiş ve atıksuda bulunan mikroorganizmalara değinilmiştir. Ardından; aktif çamur süreci ve tez konusunu teşkil eden çok önemli mikroorganizmalardan bahsedilmiştir. Kabarma ve şişme problemlerinin nedenleri ve önlemleri hakkında bilgi verilmiştir. Sonuç bölümünde tesis numunelerinin mikroskobik incelemeleri yapılmış, inceleme metotları ve tür teşhisi için gerekli boyama yöntemleri hakkında bilgi verilmiştir. Tespit edilen türler fotoğraflanarak; elde edilen sonuçlarla analiz sonuçları arasındaki ilişkiler kurulmuştur. Son kısımda da bu konuyla ilgili yapılabilecek araştırmalar ve alınabilecek önlemlerle ilgili öneriler sunulmuştur.
Evsel atıksuların çapraz akışlı mikrotiltrasyon membranlı anaerobik reaktörlerde arıtımı

Bu çalışmada, Erzurum kenti evsel atıksularının arıtımı için aşağı akışlı, tam karışımlı, anaerobik reaktör ile, çapraz akışlı mikrofiltrasyon membran hücresi birlikte kulanılmış, membran ünitesinin arıtım üzerinde gösterdiği ilave arıtım performansı incelenmiştir. Sistemden, denge şartları altında 87.5 l/m2. h akı ve 0.35 kg/cm 2 membran basıncında ortalama %95 KOİ, %15 Nitrit azotu ve %75 Fosfat fosforu giderim verimleri ile en iyi verimler elde edilmiştir. Bu şartlar altındaki hidrolik bekletme süresi 5.56 gün 'dür. Çalışmada kullanılan en büyük akı olan 450 i/m2. h 'de ise giderim verimleri sırası ile % 69, %14 %64 olurken hidrolik bekletme süresi 1.08 gün 'dür. Elde edilen veriler, membran ünitesinin anaerobik arıtıma ilaveten ortalama olarak %40- 50 Tık bir fayda sağladığını göstermiştir. Ayrıca % 100 civarında olan AKM giderim verimi ile hem çok üstün bir performans göstermekte, hem de biyokütle kaçışına engel olarak arıtma verimini artırdığı gözlenmiştir.
Effects of heavy metal inhibition on activated sludge microorganisms

Endüstriyel atıkların çoğunlukla, insan ve çevre üzerinde olumsuz etkileri olan ağır metalleri içermeleri nedeniyle ağır metallerin toksik etkileri üzerine olan çalışmalar, son yıllarda büyük dikkat toplamıştır. Toksisite etkisinin derecesi prosesteki yaşam formlarına bağlı olmakla birlikte, inhibisyon etkisine sahip maddenin konsantrasyonu, pH, atıksu karakterizasyonu, sistemdeki biyokütle miktarı ve mikrobiyal aklimasyona da bağlı olmaktadır. Son zamanlarda yapılan çalışmalar, mikroorganizmaların inhibitörlerin toksik etkilerini bertaraf etmelerindeki en temel fenomenin aklimasyon olduğunu ortaya çıkarmıştır. Bu çalışmanın amacı nikel, bakır, ve kobaltın; glikoz, pepton, nişasta-asetik asit; ve 15 mg/l nikel ilaveli ve nikelsiz koşullarda beş karbon bileşeni içeren sentetik atıksuları arıtmakta olan aktif çamur prosesleri üzerindeki toksik etkilerinin belirlenmesidir. Bu amaçla, seçilen ağır metaller için ISO 8192 metodu kullanılarak öncelikle EC50 değerleri belirlenmiştir. İkincil olarak, 1000 mg KOİ/l glukoza aklime edilmiş sistemde ağır metal ilaveli ve ağır metalsiz respirometrik deneyler gerçekleştirilmiştir. Sonuç olarak metallerin aktif çamur üzerindeki inhibisyon etkileri değerlendirilmiştir. Çalışmalar 30 mg/I'ye kadar nikel ilavesinin glikojen depolanmasını, KOİ ve glukoz giderimini az da olsa etkilediğini göstermektedir. Sonuçlara göre nikelli sistemlerde Ysto değeri 0.91-0. 94 mg KOİ/mg KOİ ve 0.90 mg glikojen/mg KOİ aralığında bulunmuştur. Yine respirometrik analizler göstermektedir ki, 15 mg/I'ye kadar bakır ilavesinin aktif çamur mikroorganizmalarının glukoz giderimine ve glikojen depolamasına önemli bir etkisi bulunmamaktadır. Ysto 0.94 mg KOİ/mg KOİ ve 0.92 mg glikojen/mg KOİ olarak bulunmuştur. IX
Karadeniz deniz suyundan bipolar membranlı hücrede elektrodiyaliz ile içme suyu üretimi

Bu çalışmada, Karadeniz bölgesinden temin edilen deniz suyundan bipolar membranlı ve üç odalı elektrodiyaliz ile içme suyu, hidroklorik asit ve sodyum hidroksit üretimi incelenmiştir. Bu amaçla, PC Acid 60-ED anyon değişim, PC SK-ED katyon değişim ve bipolar membranlardan oluşan üç odalı bir elekrodiyaliz hücresi kullanılmıştır. Deneylerde deniz suyu, asit ve baz çözeltilerinin; besleme akış hızının (0,1 L/dak-0, 3 L/dak-0, 5 L/dak), potansiyelin (10V-12,5V-15V) ve sıcaklığın (25oC-30oC-35oC) içme suyu, hidroklorik asit ve sodyum hidroksit üretimi üzerine etkisi incelenmiştir. Na+, K+, Ca+2, Mg+2, Cl-, pH ve mikrobiyolojik analizleri yapılarak, elde edilen içme suyunun İTASHY'e uygun olup olmadığı değerlendirilmiştir. Herhangi bir zararlı atık oluşturmadan, içme suyu, hidroklorik asit ve sodyum hidroksitin üretimi gerçekleştirilmiştir. Artan potansiyel, akış hızı ve sıcaklığın içme suyu, asit ve baz üretim hızını da artırdığı görülmüştür. En uygun çalışma koşulları; 35oC sıcaklık, 0,5 L/dak akış hızı ve 12,5V çalışma potansiyeli olarak belirlenmiştir. Elde edilen içme suyunun 189 mg/L Na+, 192 mg/L K+, 276 mg/L Mg+2, 198 mg/L Ca+2, 236 mg/L Cl- içerdiği, pH değerinin 7,31 ve mikrobiyolojik olarak yönetmeliklere uygun olduğu tespit edilmiştir. Bu çalışmada ortalama akım yoğunluğu 2,40 mA/cm 2 ve enerji tüketimi 0,005444 kWh/L olarak hesaplanmıştır. Ayrıca pompa ve sirkülatör için harcanan enerji de 0,453 kWh olarak hesaplanmıştır. Üretilen NaOH'in ürün saflığı %99, 2 ve HCl'nin ürün saflığı ise %31, 5 olarak hesaplanmıştır.
Copper removal from ammoniacal spent etchant by using magnetic nanoparticles

Bu çalışmanın ana amacı kapsız ve polimer kaplı Fe3O 4 manyetik nanoparçacıkların amonyaklı aşındırıcı atık sıvılardan bakır iyonu (Cu2+) giderim kapasitesini değerlendirmektir. Bu amaca yönelik olarak, Fe3O 4 manyetik nanoparçacıkları üretilerek kitosan, polivinil pirolidon, oleik asit ve polivinil alkol polimerleri ile kaplanmıştır. 20 oC sıcaklık ve pH 9.5 koşullarında elde edilen maksimum bakır adsorpsiyon kapasiteleri sırasıyla 204. 6 mg/g, 189. 3 mg/g, 165. 3 mg/g ve 160. 7 mg/g olarak ölçülmüştür. Buna karşılık, hem laboratuvarımızda hazırlanmış olan hem de ticari olarak satılan kapsız Fe3O 4 manyetik nanoparçacıkların-ın adsorpsiyon kapasiteleri sadece 23.6 mg/g ve 15.4 mg/g olduğu laboratuvar çalışmaları ile ortaya konmuştur. FTIR analizi, polimerlerin Fe3O 4 MNP yüzeyine başarılı olarak kaplandığını göstermiştir. Zeta potansiyel sonuçları, kapsız MNP'lerin sıfır yük noktası pH'ının 3.8 civarında olduğunu göstermiştir. Bununla birlikte bu çalışmada kullanılan tüm MNP'ler pH 9.5 civarında negatif zeta potansiyel değeri göstermiş olup bu durum daha fazla Cu2+ iyonunun MNP yüzeyine adsorplanabilirliği anlamına gelmektedir. Genel olarak, bu çalışmada elde edilen sonuçlar, literatürdeki sonuçlarla uyumludur ve yüzeyi polimer ile kaplanmış Fe3O 4 MNP'lerin kapsız MNP'lere göre daha iyi adsorpsiyon sağlayabildiği ve bu MNP'lerin su ve atıksularda bakır ve diğer ağır metallerin giderimine yönelik adsorpsiyon çalışmalarında kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.
Waste management in leather industry

Bu tezde Deri Endüstrisi atıkları hakkında Dünya ve Türkiye'deki yönetmelikler ve yapılan çalışmalar incelenmiş ve seçilen 2 deri İşletmesi esas alınarak karşılaştırmalar yapılmıştır. İncelemede yer alan tesisler Menemen Serbest Bölgesi'nde halen faaliyette bulunan A işletmesi ve Torbalı'da faaliyette bulunan B işletmesidir. Bu tesislerde derinin ham ya da yarı işlenmiş halinden itibaren elde edilen son ürüne kadar uygulanan işlemler, işletim aşamasında meydana gelen atıklar atıklara uygulanan arıtım prosesleri ve sonuçları ayrı ayrı incelenmiştir. Her iki tesiste' de Dünya'da en çok uygulanmakta olan Kromla Tabaklama işlemi kullanılmaktadır. A işletmesinde talebe göre Bitkisel tabaklama da yapılmaktadır. A işletmesinde sadece küçükbaş hayvan derisi kullanılırken işletmesinde hem büyükbaş hem de küçükbaş hayvan derisi işlenmektedir. A işletmesinden çıkan budama atıkları çeşitli yan kuruluşlarda hammadde olarak değerlendirilmektedir. B işletmesinde hem budama hem de tıraş atıkları değerlendirilmekte olup yine çeşitli kuruluşlara hammadde olarak sağlanmaktadır. Böylece mevcut atıkların bir kısmı değerlendirilip, atık miktarı azaltılmış olmaktadır. Tesislerde bir ön arıtma olduğundan dolayı çevreye verilen etki aza indirgenmektedir. Menemen Serbest Deri Bölgesi'nde faaliyette bulunan A işletmesi bünyesinde bir ön arıtma tesisi mevcut olmayıp, atıksular 3 ayrı kanalla bölge içerisinde bulunan bir ön arıtma tesisine terfi edildiği gözlemlenmiştir. B İşletmesinde tesis bünyesinde bir ön arıtma tesisi mevcuttur. Her iki arıtımda da kanalizasyona verilen çıkış suyunun kirlilik yükü Türkiye'de bu konuda yayımlanmış olan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği'nde bulunan standartlara uyduğu görülmüştür. A işletmesinin atıkları IDESBAS tarafından düzenli olarak toplanmaktadır. B işletmesinin atıkları ise tesis içerisinde çöp depolama alanında toplanarak, bertaraf edilmektedir. Deri atıkları hakkında Avrupa Birliği'nde alınan net bir karar mevcut değildir. Türkiye'de de Deri atıkları üzerine mevcut yönetmelikler incelenmiştir.
İleri biyolojik atıksu arıtma tesislerinin dekantör çıkış suyunda mikroalg yetiştirilmesi

Mikroalgler güneş ışığını ve inorganik maddeleri kullanarak farklı organik maddeler üretebilen tek hücreli canlılardır. Günümüzde mikroalglerden elde edilen değerli ürünler enerji, ilaç, gıda, kozmetik gibi birçok farklı alanda kullanılmaktadır. Atık sular, nütrient içeriği bakımından Mikroalglerin büyümesi için uygun ortamlardır. Ayrıca mikroalgler ile atıksu arıtımının yanı sıra değerli ürün eldesi de mümkündür. Bu çalışmada; atıksu arıtma tesislerinde yüksek azot ve fosfor yüküne sahip olan sentrat atıksuyunun mikroalgler ile arıtımı gerçekleştirilmiştir. En iyi büyüme oranının saptanabilmesi için farklı seyreltme oranları kullanılarak setler oluşturulmuş, arıtım ve büyüme performansları karşılaştırılmıştır. Yapılan çalışmalarda göletlerden izole edilen yerli karışık mikroalg kültürü kullanılmıştır ve bu setler laboratuvar ortamında kurulmuş olan fotobiyoreaktör sisteminde yürütülmüştür. Setler; %2,5, %5, %7,5, %10, %12, 5 hacimsel seyreltme faktörlerindeki sentrat atıksuyu ile hazırlanmıştır. Aynı zamanda bu setlerin dışında %2,5, %7,5, %25 oranlarındaki sentrat atıksuyuna BBM besi ortamı; %7,5, %15 oranlarındaki sentrat atıksuyuna ise evsel atıksu ilave edilerek setler kurulup düzenli olarak kontrol edilmiştir. Mikroalglerin atıksuya aklimasyonunun sağlanabilmesi için başlangıç setinde kullanılan mikroalgler, seyreltme faktörü arttırılmış olan bir sonraki sete ilave edilmiştir ve optimum sonuç bulanana kadar setler bu şekilde devam ettirilmiştir. Mikroalg büyümesi optik yoğunluk, klorofil-a ve askıda katı madde ölçümleri ile takip edilmiştir. Ayrıca nütrient giderim verimleri amonyak azotu ve Ortofosfat parametrelerinin ölçümü ile gerçekleştirilmiştir. Yapılan bu çalışmaların sonucunda en iyi büyümenin gerçekleştiği setler; %10 sentrat atıksuyu seyreltme oranın sahip olan ile %7,5 sentrat atıksuyu+ BBM besi ortamına sahip olan set olarak bulunmuştur. Klorofil-a sonuçları maksimum olarak 12 mg/l (%10 Sentrat) ile 19 mg/l (%7, 5 Sentrat+BBM) konsantrasyonuna ulaşmıştır. Ortofosfat giderim verimleri sırası ile %98, %81 bulunmuştur. Oluşan biyokütle miktarları ise %10 sentrat atıksuyu oranı ile kurulan sette 1405 mg/l bulunurken, %7,5 oranı ile kurulan sette 1360 mg/l bulunmuştur. Amonyak giderim verimleri ise sırasıyla %84, 97 ve %91,54'tür. Genel olarak ulaşılan bu sonuçlara göre; sentrat atıksuyunda mikroalg yetiştirilmesi üzerine yapılacak olan bir çalışmanın %10 seyreltme oranı ile yapılması hem ekonomik açıdan ve hem de hacim olarak giderim yapılabilen sentrat atıksuyu ve oluşan biyokütle miktarı açısından en optimum seyreltme oranı olarak bulunmuştur.
Yukarı akışlı çamur yataklı reaktör tasarımı ve anaerobik ortamda atıklardan biyogaz eldesi

Anaerobik ortamda biyogaz üretimi dünyada yaygın olarak kullanılan bir teknolojidir. Ülkemizde ve dünyada bu sürece etkiyen temel parametrelerin değiştirilmesi üzerine bilimsel çalışmalar yapılmakta ve bu çalışmaların biyogaz üretim verimine etkileri incelenmektedir. Bu çalışma kapsamında, öncelikli olarak yumurta tavuğu dışkısının karakteristik özellikleri tespit edilmiştir. Daha sonra bu dışkı üzerinde yapılan asidik ve bazik ön işlemli ve ön işlemsiz uygulamaların biyogaz üretim miktarları üzerinde oluşturacağı etkileri ve biyogaz içerisindeki metan oranları incelenmiştir. Bu inceleme neticesinde, anaerobik ortamda çürütülmek üzere fermantöre beslenecek olan %22, 66 katı madde ve %74, 92 uçucu katı madde içeren yumurta tavuğu dışkısının; ön işlemsiz olması ve %7,42 toplam katı madde oranına seyreltilmesi gerekliliği ortaya konmuştur. Fermantasyon sonucu açığa çıkan gazın %78, 35 CH4 değerine sahip olduğu gözlemlenmiştir. Böylece yumurta tavuğu dışkısından maksimum düzeyde biyogaz üretiminin sağlanabilmesi için, ideal ortam koşulları tespit edilmiştir. Elde edilen bu verilere göre iki adet yukarı akışlı çamur yataklı reaktör uygulamalı biyogaz tesisi tasarımı yapılmış ve Sanayi Bakanlığından alınan destek kapsamında bir adet biyogaz tesisinin kurulumu gerçekleştirilmiştir. Bu tesise %7,42 toplam katı maddeli tavuk dışkısı beslemesi yapılmıştır. Mevcut çalışma 3 farklı uygulama ile olmuştur. İki reaktör beraber çalışma, tek reaktör çalışma ve tek reaktör geri besleme sistemi ile çalışma. Deneysel çalışmalara göre tek reaktörlü sistemde %5-10 arasında daha düşük gaz çıkışı sağlamıştır. Çift reaktörlü uygulama arasında tek reaktörlü sisteme göre %10- 12 arasında fazla gaz çıkışı sağlanmıştır. Ayrıca sisteme adapte edilen geri dönüşüm sistemi ile ilk reaktöre göre %3-5 arasında gaz artışı sağlanmıştır.
Ön arıtılmış çamurun mikrobiyal yakıt hücreleri performansı üzerine etkilerinin araştırılması

Enerji kaynağı olarak kullanılan fosil yakıtlar sadece küresel ısınmaya neden olmakla kalmayıp, önemli çevresel problemler de yaratmaktadır. Enerji talebindeki artış, fosil yakıtların giderek tükenmesi, çevresel konulara olan ilginin artması, araştırmacıları, yenilenebilir enerji kaynaklarının kullanılması ile ilgili, temiz ve sürdürülebilir enerji üretecek yeni teknolojik proseslere yöneltmektedir. Bu çalışmada, çamurun yüksek organik içeriğe sahip olması avantajından yola çıkılarak, atıksu arıtma tesisinden alınan geri devir çamuruyla mikrobiyal yakıt hücresi işletimi ile hem çamur arıtımı hem de elektrik üretimi gerçekleştirilmiştir. Çamurun parçalanmasındaki hız sınırlayıcı adım olarak bilinen hidroliz aşaması uygulanan Fenton ve termal/alkali gibi ön arıtım yöntemleri ile hızlandırılmaya çalışılmış ve mikrobiyal yakıt hücresi performansı üzerine etkileri araştırılmıştır. Geri devir çamuru ile işletilen mikrobiyal yakıt hücresinde anaerobik bölmedeki çözünüş kimyasal oksijen ihtiyacı ve organik madde giderimleri sırası ile % 53 ve % 64'tür. Fenton Proses uygulanan çamurla işletilen mikrobiyal yakıt hücresinde bu giderimler sırası ile % 59 ve %60 ve termal/alkali mikrobiyal yakıt hücresinde ise sırası ile % 83.3 ve % 85 olarak bulunmuştur. Bu durumda, çözünüş kimyasal oksijen ihtiyacı ve organik madde giderimlerine göre en verimli sistemin termal/alkali mikrobiyal yakıt hücresinde olduğu görülmüştür. 0.38 mA/cm 2 akım yoğunluğu ile aynı mikrobiyal yakıt hücresi, elektrik üretiminde de en yüksek performansı göstermiştir. Ham geri devir çamur ile işletilen ve Fenton Prosesli çamur ile işletilen mikrobiyal yakıt hücrelerindeki akım yoğunlukları da sırası ile 0.002 mA/cm 2 ve 0.221 mA/cm2'dir. Sonuç olarak, ön işlem görmüş çamurla beslenen mikrobiyal yakıt hücresi, anaerobik bölmedeki hız sınırlayıcı adımı hızlandırarak organik maddenin parçalanmasını geliştirerek hem çamur arıtımı açısından hem de elektrik üretimi yönünden olumlu sonuçlar elde edilebileceğini göstermiştir.