turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tekstil fabrikası atıksularının biyolojik arıtımından elde edilen dipçamurundan biyogaz üretimi koşullarının araştırılması

Ill oz Organik yükü yüksek evsel ve endüstriyel atıksulann arıtımı biyolojik olarak gerçekleştirilmektedir. Biyolojik atıksu arıtımı sonucunda fazla miktarda dipçamur üretilmektedir. Atıksu arıtım tesislerinin yasal kurulma zorunluluğu dolayısıyla her geçen gün tesis sayısı arttıkça dipçamur miktarı da artmaktadır. Bu nedenle, organik yükü fazla olan bu dipçamurlarının değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu çalışmada, Berdan A. Ş. atıksu arıtım tesisinde üretilen dipçamuruna termokimyasal önişlemler uygulanmış ve bu önişlemlerin biyogaz verimi üzerine etkileri araştırılmıştır. Bu amaçla, uçucu madde miktarı bilinen dipçamurunun kütlece %20'lik sulu karışımma uçucu maddenin %5-10-15'i kadar NaOH eklenerek 100 C'de, 1-2- 3 saatlik sürelerde, geri soğutucu altında ısıl kimyasal önişlem uygulanmıştır. Önişlem uygulanan her örnek süzülmüş ve örneklere ait kalıntılarda uçucu madde miktarı saptanmıştır. Böylece her önişlem sonucunda sulu faza geçen organik madde miktarı hesaplanmıştır. %15 NaOH eklenerek 2 saat ısıl işlem uygulanan örnekte, organik maddenin sudaki çözünürlüğünün maksimum olduğu belirlenmiştir. Bu örneğe ve organik madde çözünürlüğü maksimuma yakın bir diğer örneğe, bio-assay teknikle 37 C'de 30 gün süresince anaerobik fermentasyon işlemi uygulanmıştır. Bu süreçte COD, BOD5, pH, biyokütle derişimi ve üretilen biyogaz miktarı üçer gün ara ile tespit edilmiştir. Elde edilen sonuçlar önişlem uygulanmamış kontrol grupları ile karşılaştırılmıştır. Bu çalışmanın sonucunda %5 NaOH ile 100 C'de 2 saat ısıl işlem uygulanan örnekte biyogaz veriminin maksimum olduğu saptanmıştır.
Mühimmat endüstrisi atıksularının süperkritik su oksidasyonu ile arıtılabilirliğinin araştırılması

Bu tez çalışmasında mühimmat üretiminde farklı aşamalarda oluşan ve biyolojik olarak parçalamayan özellikteki toksik Nitroaromatik ve Nitramin yapıdaki TNT, HMX, RDX ve Octol gibi askeri patlayıcıları içeren atıksuların Süperkritik su oksidasyonu prosesi ile arıtılabilirliği araştırılmıştır. Bu amaçla deneysel çalışma süresince süperkritik arıtım prosesinin mühimmat atıksularındaki patlayıcıların giderim verimini etkileyen sıcaklık, zaman, bekleme süresi ve oksidant oranı parametreleri incelenmiştir. Ayrıca çıkış suyunda oluşan organik ve azot türlerinin tesbiti yapılarak her bir türün toksitite etkileri de incelenmiştir. Bu amaçla, meydana gelen reaksiyon mekanizmaları tahmin edilerek reaksiyon adımları belirlenmiş ve oksidasyon reaksiyonlarının aktivasyon enerjileri her bir kirletici için hesaplanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre; konsantrasyon giderimi açısından 250 bar basınçta Oksidant Oranı 1.5 değerinde, 150 sn 550 oC'de TNT, HMX ve RDX için ve 120 /sn 500 oC'de oktol için % 99.9 giderim verimi elde edilirken toksisitenin tamamen bertaraf edildiği değerler 250 bar basınçta OR=1. 5 değerinde TNT ve HMX için sırasıyla 150 sn 550 oC, 120sn 550 oC; RDX için 500 oC 180 /sn ve Oktol için 500 oC 120 /sn'dir. En iyi arıtma performansının sağlandığı bu şartlarda son oksidasyon ürünleri TNT için çok düşük konsantrasyonlarda Octadecanoic acid, 13 -Docosenamide ve HMX RDX için lineer yapıdaki alkan yapılar olarak tesbit edilmiştir. Ek olarak gerçekleşen reaksiyonların aktivasyon enerjileri hesaplandığında; TNT, HMX ve RDX için sırasıyla aktivasyon enerjisi değerleri, 27 kJ/mol, 34.92 kJ/mol, 43 .13kJ/mol ve Oktol ile yapılan denemelerde TNT ve HMX türleri için sırasyıla 34.5 ve 32.3 kJ/mol olarak bulunmuştur. Bu tez kapsamında elde edilen deney verilerinin işletme maliyetleri analiz edilerek değerlendirildiğinde SKSO prosesinin birim işletim maliyetinin, literatürdeki yakma prosesine göre % 50 daha düşük olduğu hesaplanmıştır.
Sapanca Gölü'nde dezenfeksiyon yan ürünlerinin belirlenmesi

Suların zararlı mikroorganizmalardan arındırılması amacıyla dezenfeksiyon uygulanmaktadır. İçme suyu arıtımında kullanılan en yaygın dezenfeksiyon yöntemi klorlamadır. Doğal organik madde içeren suyun klorlaması sonucunda dezenfeksiyon yan ürünleri oluşmaktadır. Dezenfeksiyon yan ürünlerine trihalometanlar ve haloasetik asitler ler örnektir. Bu deneysel çalışmada; Trihalometanlar ve haloasetik asitlerle ilgili deneysel çalışmalar yapmak üzere organik madde oranı yüksek Sapanca Gölü'nden alınan su numuneleri laboratuvara getirilmiştir. Artan konsantrasyonlarda eklenen dezenfektanlarla ortaya çıkan THM oluşum potansiyeli gözlemlenmiş ve numunelerde trihalometan araştırması yapılmıştır. Oluşum potansiyeli incelenen THM'lara etki eden pH, bekleme süresi ve dezenfektan miktarı gibi bazı faktörler de dikkate alınarak, bu faktörlerin etkilerinin hangi yönde olduğu araştırılması yapılmıştır. Yapılan bu deney sonuçları göstermiştir ki; artan klor miktarıyla, pH ve bekleme süresiyle ortaya çıkan THM'lar artmıştır. Sonuç olarak, bu çalışma ile yukarıdaki bilgiler ışığında, gerek Türkiye'de gerekse yurtdışında faaliyet gösteren içme suyu arıtma tesisleri işletmecilerine ışık tutacak, ham su kaynaklarındaki organik maddelerin klorlanma işlemi sırasında ortaya çıkabilecek zararlı yan ürünlerin tür ve miktarca incelenmesi kolaylaşacaktır. Böylece klorun ham sudaki zararlı mikroorganizmalara, organik maddeye ve diğer parametrelere etki sırası göz önünde bulundurularak optimum konsantrasyonu belirlenebilecek ve en az THM oluşacak şekilde kullanımı gerçekleştirilebilecektir.
Bursa Organize Sanayi Bölgesi atıksu arıtma tesisi çamurlarının susuzlaştırma alternatiflerinin değerlendirilmesi

Çamur susuzlaştırma, çamurdaki toplam katı madde konsantrasyonunu kimyasal ilavesi ile arttırmak olarak tanımlanabilir. Çamurdaki toplam katı madde konsantrasyonu, çamurun içindeki su oranına ve çeşidine bağlı olarak değişmektedir. Sadece çamur içerisindeki serbest su mekanik yollar ile aynştınlabilmekte diğer bağ yapmış olan su molekülleri kimyasal şartlandırma ile ortamdan uzaMaştırUabilmektedir. Kimyasal şartlandırma esnasmda çamurun yüzey yüküne bakılarak anyonik veya katyonik polimer ilavesi ile suyun ayrıştırılması hızlandınlmaktadır. Polielektrolitler, çamur şartlandırmada en çok kullanılan kimyasallardır. Polimer ihtiyacı, miktarı ve çeşidi çamurun anyonik yüzey yükü ile belirlenir. Aüksu çamuru içerisinde bulunan su çeşitleri katı maddelerle oluşturdukları bağ yapılarına göre sınıflara ayrılmıştır. Afcksu arıtma tesislerinin susuzlaştuılabilmesi değerlendirilirken pek çok yöntem kullanılmasına karşın, en yaygın metot spesifik filtrasyon direnci ve kapiler emme zamanı gibi parametrelerin ölçümü ile çamurun filtre edilebilirliğinin saptanmasıdır. Bu parametreler akışkanın gözenekli bir ortam boyunca hareketine dayanır ve filtre edilebilirliğin iyi birer göstergesidir. Yüksen SRF ve CST değerlerine sahip bir çamur genellikle 'zor susuzlaşünlabilir' olarak değerlendirilir. Bu çalışmada; Bursa Organize Sanayi Bölgesi Atıksu Arıtma Tesisi Çamurunun susuzlaşunlabilirliği değerlendirilmiştir. Değişik konsantrasyon ve dozlarda sekiz farklı katyonik polimer ilavesi ile çamura Büchner Hunisinde filtre edilebilirlik testi uygulanacak ve SRF değerleri saptanmıştır. Bulunan SRF değerlerinden en düşük SRF değerine sahip olan polimerler seçilecek ve mekanik susuzlaştırma öncesi ve kimyasal şartlandırma sonrası çamurlara uygulanarak çamurun karakterizasyonu yapılarak ve tesis için konsantrasyon ve ekonomik açıdan en uygun polimer belirlenmiştir.
Denizlerde petrol kirlenmesi ve kontrol yöntemlerinin incelenmesi

Denizlerin gemilerden İdrletilmesinin önlenmesi idari mevzuatın ve teknik literatürün birlikte düşünülmesi gereken bir konudur. Özellikle Boğazlar gibi ağır deniz trafiğine maruz ve smirk navigasyon imkanı sunan bir bölge için problem daha da büyüktür. Ayrıca Marmara ve Boğazlar'in uzun süredir kara kökenli ağır kirlenme yükü altında olması daha da düşündürücüdür. Bölgemizde gelişen deniz trafiği ve taşımacılık yükünün yanı sıra meydana gelen kazalar incelendiğinde konunun daha da vahim olduğu görülmektedir. Marmara'da deniz trafiğinden kaynaklanan kirliliğin önlenmesi için ilgili ulusal ve uluslararası mevzuatımız mcelenmiş, ilgili bırumlar belirlenmiş, acil durumlarda görev alacak kurum ve launüuşlarm yapacağı işbirliği, görev ve sonrauulukları mcelenrniştir. Kazayla deniz kirlenmesinde, kazanın kaçınılmaz olması durumunda denize dökülen veya dökülmesi muhtemel petrolün temizlenmesi, iyi planlama ve uygulama gerektiren teknik bir problemdir. Kirlilikle mücadelede esas önem petrol ve türevlerinden oluşan ürünlerin temizlenmesidir, zira deniz yoluyla petrol taşımacılığı son yıllarda büyük önem kazanmıştır. Bu amaçla Akdeniz Eylem Planı çerçevesinde Akdeniz Petrolle Acil Mücadele Merkezi tarafından hazırlanan MEDIPOL baz alınarak kazayla deniz kirlenmesine karşı mücadelede uygulanacak yöntemler, alınacak kararlar ve laıllanılacak teknik metodlar mcelenmiştir. Ulusal Acil Plan çerçevesinde bu teknik esasların uygulanabilirliği, verimi, yeterliliği araştırılmıştır. Uygulanabilecek metodlann çeşitliliğine rağmen bunların verimliliği muhtelif faktörlere bağlıdır ki bunların yorum ve değerlendirilmesi Ulusal Acil Plan dahilinde önem taşımaktadır. Esasen, denizlerin gemilerden ldrletilmesinin önlenmesi ve acil durum eylemlerinin geliştirilmesi, hem merkezi ve taşra teşkilatları açısından idari bir yönetim meselesi hem de denizlerin özellikle petrolle kirlenmesi durumunda verim, fizibilite açısından hangi metodlann seçileceğine dair teknik bir problem olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu bilgilerin ışığında yerel bir acil müdahale esasları bazında istanbul için bir acil plan geliştirilmeye çalışılmıştır.
Inventory of air pollutant emissions from domestic heating in residential areas of Izmir

Son yıllarda başta gelişmiş ülkelerde olmak üzere kentsel hava kirliliği temel çevre sorunlarından biri haline gelmiştir. Hava kalitesi seviyelerinin iyileştirilmesi için en temel gereksinim emisyon envanterleridir. Bu çalışmanın amacı İzmir'de evsel ısınmadan kaynaklanan hava kirleticilerin miktarlarının belirlenmesidir. Bu amaçla 2008- 09 kış dönemi için başlıca hava kirleticilerden olan havada asılı partikül madde (PM10), kükürt dioksit (SO2), azot dioksit (NO2), uçucu organik bileşikler ve karbon monoksit ile karbondioksit (CO2), diazot monoksit (N2O) ve metan (CH4) gibi sera gazlarının miktarları USEPA, CORINAIR ve IPCC emisyon faktörleri kullanılarak hesaplanmıştır. Hesaplanan emisyon sonuçlarında doğalgaz kullanımının daha yaygın olduğu yerleşim bölgelerinde emisyonların azaldığı, en yüksek emisyonların kömür kullanımının daha fazla olduğu Karabağlar ve Konak ilçelerinden kaynaklandığı belirlenmiştir. Sera gazı emisyonları hesaplanırken üç farklı metot karşılaştırılmış ve IPCC emisyon faktörleri ile belirlenen emisyonların CORINAIR ve USEPA' ya ait faktörlerle hesaplananlardan yüksek olduğu anlaşılmıştır. Bu çalışmanın ikinci bölümünde, hesaplanan emisyonlar CALMET/CALPUFF dispersiyon model sistemi ile hava kalitesi tahminlerine dönüştürülmüş ve coğrafi bilgi sistemleri kullanılarak kirlilik haritaları çizilmiştir. Model sonuçları kentteki yedi hava kalitesi izleme istasyonuna ait 2008- 2009 kış dönemi verileri ile test edilmiştir. Karşılaştırılan ortalama yıllık tahmini ve ölçüm değerleri arasında partikül maddeler için bir uyum gözlenirken; kükürt dioksit için karşılaştırmasında tahmin edilen değerler beklenenin aksine ölçülen değerlerden düşük çıkmıştır.
Düzce biyolojik atık su arıtma tesislerinde mikrobiyolojik gideriminin araştırılması

Anahtar Kelimeler : Evsel Atıksu, Biyolojik arıtma tesisi, mikrobiyolojik giderim, Düzce. Bilindiği gibi evsel atıksuların arıtılmadan alıcı ortamlara boşaltılması, çevrenin telafisi mümkün olamayacak şekilde kirlenmesine yol açmakta ve insan sağlığını tehdit edici rol oynamaktadır. Evsel atıksular çok sayıda patojen içerdiğinden dolayı, arıtılmadan alıcı ortamlara verildiğinde, bulaşıcı hastalıklara sebep olmaktadır. Bu hastalıklardan bazıları; Tifo, Dizanteri, Kolera, Çocuk Felci ve paraziter hastalıklardır. Hastalık etkeni mikroorganizmalar, biyolojik atıksu arıtım tesislerinde önemli ölçüde giderilmektedir. Böylece bu atıksuların alıcı ortamlara vermiş olduğu zararlar azalmaktadır. Bu çalışmada; Düzce Biyolojik atıksu arıtma tesisine giren ve arıtıldıktan sonra çıkan mikrobiyolojik yük ölçülmüştür. Bu ölçüm 4 bakteri türü baz alınarak yapılmıştır. Böylece mikrobiyolojik giderim oranı belirlenmiştir.
Metal sanayi atıksularının arıtımı ve bu atıksuların çevre üzerindeki etkilerinin araştırılması

Dünyada sanayileşmesinin hızlanmasıyla birlikte metal sektörü ve beraberinde metalden üretilen yapı ve yapı parçaları imalatı hızla büyüme ve gelişmeye başlamıştır. Bu gelişmelerle birlikte küçük sanayi olarak görülen metalden üretilen yapı ve yapı parçaları üretiminin çevreye olan etkileri de artmıştır. Bu çalışmada metal yapı ve yapı parçaları üretimi atıksularının özellikleri belirlenmiş ve oluşan atıksuların kimyasal çökelme ile arıtımı gerçekleştirilmeye çalışılmıştır. Günlük 3 metreküp atıksu oluşturan metalden yapı ve yapı parçaları imalatı yapan bir tesis pilot alan olarak seçilmiştir. Mevcut atıksu özellikleri bölge kanalizasyon deşarj standartları çerçevesince incelenmiş ve kritik parametreler saptanmıştır. Kimyasal çökelme işleminde yumaklaştırıcı olarak kireç, demir klorür ve katyonik polielekrolit kullanılmıştır. Uygun koagülant dozlarını belirlemek için literatür araştırması yapılmıştır. Kesikli reaktöre koagülantlar ilave edildikten sonra hızlı bir karıştırma yapılmış ve daha sonra flok oluşumu için karıştırma yavaşlatılarak 20 dakika tankta bekletilmiştir. Sistemdeki giderim verimi aylık olarak giriş ve çıkış sularının kirletici derişimlerine bakılarak belirlenmiştir. 5 aylık gözlem periyodu sonunda atıksuda %90, 1 AKM, %72 KOİ, %80, 4 toplam Fe, %99, 6 toplam Cr, %86, 6 Zn ve %80, 4 yağ-gres giderimi sağlanmıştır. Elde edilen sonuçlar kimyasal çökeltme işleminin, bu tür atıksuların kanalizasyon şebekesine verilmeden önce yapılabilecek bir ön arıtım süreci olarak kullanılabileceğini göstermiştir.
Kocaeli ilindeki içme suyu kaynak sularının incelenmesi

Bu çalışmada; Kocaeli ilindeki içme suyu kaynaklarının karakteristik özellikleri belirlenmiş ve bu suların kalite kategorilerinin tespiti yapılmıştır. Kocaeli ilinin su ihtiyacının yaklaşık % 90'ını karşılayan Yuvacık baraj gölü ve bu gölü besleyen dereler ile kaynak sularını temsilen belirlenen noktalardan iki dönem ham su numuneleri alınmıştır. İçme suyu kaynaklarına ait analiz sonuçları değerlendirilerek ham su karakterizasyonu ve kalite kategorisi yapılmış bununla birlikte baraj rezervuarının trofik seviyesi belirlenmiştir. İçme suyu kaynakları, Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliği ve Yerüstü Su Kalitesi Yönetmeliği' ne göre değerlendirildiğinde; pH, elektriksel iletkenlik, kimyasal oksijen ihtiyacı, çözünmüş oksijen, biyolojik oksijen ihtiyacı, amonyum azotu, nitrat azotu, ortofosfat fosforu, florür, toplam kjeldahl-azotu, toplam fosfor, mangan ve selenyum parametreleri açısından I. Sınıf su kalitesi özelliği göstermektedir. Baraj rezervuarının uzun dönem ortalama toplam fosfor, toplam azot, klorofil-a ve Seki-disk derinliği sonuçları değerlendirilerek baraj gölünün trofik düzeyi belirlenmiştir. Ölçülen parametreler değerlendirildiğinde toplam N ve toplam P konsantrasyonu açısından baraj gölü mezotrofik, klorofil-a açısından oligotrofik trofik düzeyi, ışık geçirgenliği açısından ise dönemsel olarak mezotrofik trofik düzeyi olduğu belirlenmiştir. Trofik seviyelerden en az iki parametrenin trofik seviyesinin aynı çıkması durumunda, bu trofik seviye geçerlidir. Bu açıdan değerlendirildiğinde baraj gölünün trofik düzeyinin mezotrofik olduğu görülmüştür.
Tıbbi atık yakma tesisi gaz emisyonları ve küllerinin kimyasal ve mikrobiyolojik açıdan incelenmesi: Toksisite ve mutajenite tayinlerinin yapılması

Bu çalışmada, laboratuvar ölçekli borusal bir insineratörde tıbbi atıkların yakılması işlemi fizikokimyasal ve mikrobiyolojik açıdan eş anlı incelenmiştir. Deneyler 500, 600, 700, 800 ve 900 C'de gerçekleştirilmiş ve yakma sonrası oluşan dip ve uçucu küllerde ağır metal, kalsiyum, sodyum, potasyum, azot, karbon, hidrojen, kükürt ile gaz emisyonlarından çıkan HC1 miktarı tayini, insineratörün dip külünde X ışınları difraktometre analizi, bakteriyolojik analizler, Ames Salmonella mutajenite testi çalışmaları, toksisite deneyleri, endüstriyel ölçekli bir tehlikeli atık insineratörünün dip külünde yapılan kimyasal analizler ve X ışınları difraktometre analiz çalışmaları yapılmıştır. Dip ve uçucu küllerin fizikokimyasal ve mikrobiyolojik bulgularına bakıldığında, dip külündeki ağır metal derişimlerinin daha yüksek olduğu, gaz emisyonlarında HC1 miktarının sıcaklığa bağlı olarak düştüğü, indikatör mikroorganizma olarak kullanılan Bacillus stearothermophilus sporlarının uygulanan yakma sıcaklıklarında yaşayamadıkları, AMES testi ile yapılan sitotoksisite sonuçlarına göre 500 C'de yanma sonucu kalan dip külünün mutajenik bir genotoksik etkide ve tersinmez olduğu ve aynı zamanda akut letal toksisite düzeyinin düşük olduğu görülmüştür.
Endüstriyel atık sulardan elektrokoagülasyon yöntemi ile bor giderimi

Bor elementi ve bileşikleri, sularda ve toprakta yüksek konsantrasyonlarda bulunduklarında insan ve çevreye zararlı etkilere neden olmaktadır. Bu nedenden dolayı bor ve bileşiklerinin çevrede müsaade edilen konsantrasyonlarda olması gerekmektedir. Bu çalışmada borun endüstriyel atıksulardan elektrokoagülasyon yöntemi ile giderimi ve bu prosese etki eden çeşitli parametreler incelenmiştir. Çalışmalarda elektrot malzemesi olarak alüminyum ve demir elektrot kullanılmıştır. Borun uzaklaştırılmasına pH'nın, akım şiddetinin, başlangıç bor konsantrasyonun, destek elektrolit türü ve konsantrasyonunun, karıştırma hızının ve sıcaklığın etkileri incelenmiştir. Yukarıda bahsedilen parametreler arasında, elektrokoagülasyon prosesine etki eden en önemli parametrenin pH olduğu görülmüştür. Proses süresince pH'daki artış çözünen Al+3 iyonlarının yumak oluşturamadan çözeltiye geçmesine sebep olmuştur. Bu yüzden çözelti pH'sı sabit tutularak denemeler gerçekleştirilmiştir. Akım şiddetinin artması birim zamanda daha fazla koagülantın çözünmesini sağladığı için giderim verimini artırmıştır. Başlangıç bor konsantrasyonunun artması bor giderim verimini az da olsa düşürmüştür. Bunun sebebinin, çözeltideki sabit koagülant madde miktarına karşın kirletici konsantrasyonun artmasından kaynaklandığı düşünülmektedir. Destek elektrolit tür ve konsantrasyonundaki değişim bor giderim veriminden çok enerji tüketimini etkilemiştir. Karıştırma hızı oluşan yumakların reaktör içerisinde homojen bir şekilde dağılmasını ve kirletici ile temasını etkinleştirmiştir. Sıcaklığın artması bor giderim verimini artırmıştır. İncelenen bütün parametrelerin belirlediği optimum şartlarda, sentetik olarak hazırlanmış atıksulardan % 95'in üzerinde bor giderilebileceği görülmüştür.
Sülfat içeren atıksuların kalsiyun ile çöktürülmesine etki eden faktörlerin incelenmesi

Bu çalışmada endüstriyel atıksulardaki sülfatın kalsiyum tuzlan kullanılarak kimyasal çöktürme yöntemi ile arıtılması konusu incelenmiştir. Birinci bölümde, yapılan çalışmanın önemi vurgulanarak, amaç ve kapsamı açıklanmıştır. İkinci bölümde, sülfat içeren atıksuların özellikleri ve kaynaklan incelenerek, deşarj standartları verilmiş ve arıtma ihtiyacı saptanmıştır. Üçüncü bölümde, sülfatın kalsiyum ile çöktürülmesinde çöktürmeye etki eden faktörler doğrultusunda kapsamlı bir literatür taraması yapılmıştır. Dördüncü bölümde, kimyasal çöktürmeye etki eden faktörlerden iyonik güç ve kompleks oluşumunun çöktürme mekanizması üzerine olan etkilerini göstermek amacıyla üç farklı sistem için teorik çalışmalar yürütülmüştür. İyonik güç düzeltmelerinde aktivite katsayısı hesabında çeşitli aktivite katsayısı bağıntılarının kullanılabilirliği araştırılmış ve elde edilen teorik çözümlerle karşılaştırılmalarına imkan sağlanmıştır. Sodyumun, sülfatla NaS04' kompleksi oluşturarak çözünürlükte meydana getireceği artış teorik olarak incelenmiş ve önce 0.4-0. 45 M daha sonra 0.3-0. 45 M iyonik güç aralıklarında bu komplekse bağlı olarak çözünürlüğü ifade eden teorik bir model geliştirilmiştir. Beşinci bölümde ise teorik çözüm sonuçlarının deneysel olarak elde edilebilirliğini görmek amacıyla sentetik ve gerçek numunelerle yürütülmüş olan deneysel çalışmalar yer almaktadır. Böylece stolriyometrik üstü kalsiyum ilavelerinde sülfatın 1000 mg/l'ler seviyesine düşürülebileceği gösterilmiştir. Altına bölümde bu çalışmayla varılan sonuçlar ve bunların değerlendirilmesi yer almaktadır. xı
Pestisit atıkların ozonla oksidasyonu

Bu çalışmada zararlı atıklar tanıtılarak yönetim politikaları verilmiş ve zararlı atık kaynağı olduğu saptanan pestisit endüstrisi tanıtılmıştır. Bu atıksuların arıtım bütünü içindeki proseslere yardım amacıyla yüksek organik madde içeriğinin ozonla oksidasyonu ve detoksrfikasyonu da incelenmiştir. Birinci bölümde çalışmanın amaç ve kapsamı içerisinde konuya esas olan zararlı atıkların çevresel önemi üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde zararlı atıklar tanım ve kavramı üzerinde durulmuş, zararlı atık yönetimine esas olan atık tanımlama ve saptama yöntemleri ve buniann kriterleri, listeleri ve kaynakları incelenmiştir. Zararlı atıkların yönetimi kavramında antım ve uzaklaştırma teknikleri, yönetim planması yapılarak yurtiçi ve Amerika'daki yasal ve idare çerçeve üçüncü bölümde verilmiştir. Dördüncü bölümde pestisit endüstrisi incelenerek proses ve atık tanımı yapılmıştır. Pestisit endüstrisinde atık minimizasyonu seçenekleri örnek bir endüstrinin tanıtılması ile beraber beşinci bölümde verilmiştir. Altıncı bölümde ise örnek endüstri üzerinde yapılan bir deneysel çalışma ile bu atıksuların ozonla oksidasyonu incelenmiştir. Uygulama örneği ile varılan sonuçlar ve öneriler ise son bölümde verilmiştir.
Biyolojik sülfid oksidasyonu ile sülfid giderimi

Sülfıdin (H2S), kimyasal ve biyolojik sülfid oksidasyonu ile sülfata, elementel kükürde dönüştürülerek giderimi üzerine çevresel şartların etkileri laboratuar ölçekli bir kesikli reaktörde çalışılmıştır. Çalışmada, aktif çamura iki farklı elektron alıcı kaynağı ve stok sodyum sülfid çözeltisi ilave edilerek sülfid giderimi gerçekleştirilmiştir. pH, sıcaklık ve aktif çamur konsantrasyonunun spesifik sülfid oksidasyon hızı üzerine etkileri incelenmiştir. pH arttıkça spesifik sülfid oksidasyon hızının azaldığı ve sıcaklık arttıkça spesifik sülfid oksidasyon hızının arttığı bulunmuştur. Aktif çamur olmaksızın saf su ve oksijen ile yapılan sülfid oksidasyonunda, %33, mikroorganizma içermeyen atıksu ve oksijen ile yapılan sülfid oksidasyonunda %57 sülfid giderimi elde edilmiştir. Mikroorganizma içermeyen saf su, atıksu ve nitrat ile yapılan sülfid oksidasyonunda ise yaklaşık olarak %5-10 sülfid oksitlenmiştir. Aktif çamur ve oksijenle yapılan sülfid oksidasyonunda %79 sülfid giderimi sağlanırken, aktif çamur ve nitrat yapılan biyolojik sülfid oksidasyonunda neredeyse %100 sülfid giderimi sağlanmıştır. Bu da aktif çamurun katalitik etkisini göstermektedir. Nitrat ile yapılan biyolojik sülfid oksidasyonunda aktif çamur konsantrasyonunun arttırılmasının, spesifik oksidasyon hızını %87- 88 attırdığı ve ilk 6 dk'da ortamdaki sülfıdin tamamen tükendiği bulunmuştur. Elektron alıcı olarak oksijen kullanıldığında ise spesifik oksidasyon hızının %91- 92 arttığı ve aktif çamur konsantrasyonu arttırılsa bile ortamda bir miktar sülfıdin kaldığı bulunmuştur. Termodinamik yaklaşım ile nitrat ve oksijen için farklı son ürünler kabul edilerek sülfid oksidasyon stokiyometrisi hesaplanmıştır. Bu stokiyometrik hesaplama kullanılarak proses ekonomisi önerilmiştir.