turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk sosyolojisinin Amerikan sosyolojisiyle ilişkisi ve bu ilişkinin gelişimi

Çalışmamızda, Türk sosyolojisinin Amerikan sosyolojisi ile ilişkisi ve bu ilişkinin gelişimi ele alınmıştır. Yapılmış pek çok araştırmaya rağmen, konunun sosyoloji birikimimize dayanarak yeniden incelenmesi ve değerlendirilmesi ihtiyacıyla yola çıkılmıştır. Mevcut incelemeler, sosyolojik bakış açısından ve bu bakış açısı çerçevesinde derinlikli araştırmalar yapmaktan çok antropolojik bir çerçeve sunmaktadır. Bu noktada, ülkemiz sosyoloji düşüncesi ile Amerikan sosyolojisi arasındaki ilişki konusu, Türk sosyolojisinin genel anlamda Batı sosyolojisi ile ilişkisinin anlaşılmasına katkı sağlayacak özelliktedir. Türk sosyolojisinin birikiminin özgünlüğünün bir kez daha görülmesi yanında, Batı'daki çeşitli sosyolojilerin ancak bu temelde anlaşılabileceği gösterilmeye çalışılmıştır. Üç bölümden oluşan tezin ilk bölümünde, bir bilim olarak sosyolojinin Kıta Avrupa'sından ülkemize ve ABD'ye gelişi ve kurumsallaşma sürecine yer verilerek ilk ilişkilerin başlangıcı, gelişim seyri ve ilk kırılma noktası ele alınmıştır. Tezin ikinci bölümünde, II. Dünya Savaşı sonrasında Türk ve Amerikan sosyolojisi arasında adeta yeniden kurulan ilişkinin bu yeni seyri ele alınarak, bu seyrin finali olan Türk Sosyal Bilimler Derneği'nin kuruluşuna gelinen süreçteki gelişmeler değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde, Türk Sosyal Bilimler Derneği'nin kuruluşuyla ivmelenen bir eşikten yola çıkılarak Sosyal Bilimleri Açın başlıklı yeni sosyoloji ve sosyal bilimler manifestosunun yayınlanışına kadarki süreçte Türk ve Amerikan sosyolojileri arasındaki ilişkiler ve etkileşimler ele alınmıştır. Çalışmamızda, Türk ve Amerikan sosyolojisi arasındaki ilişkinin sıklıkla değerlendirilenin aksine sınırlı bir dönemi kapsamadığı, başlangıcından itibaren sürekli olduğu ve aynı zamanda bu süreklilik içinde belli kırılmalar ve eşikler yaşadığı gösterilmeye çalışılmıştır.
Tanzanya'da modernleşme ve Ujamaa'nın köyleşme politikası

TANZANYA'DA MODERNLEŞME VE UJAMAA'NIN KÖYLEŞME POLİTİKASIUjamaa, dayanışma ya da aile içi bir toplulukta yaşamak anlamına gelen Svahilice bir kelimedir. Ujamaa'nın bir terim olarak kullanılması, 1967'de daha çok politik yönleriyle popülerlik kazandı. Bağımsızlıktan kısa bir süre sonra, ilk Tanzanya Cumhurbaşkanı Julius Nyerere, Ujamaa politikasını Tanzanyalıları birlikte yaşamaya ve birlikte çalışmaya teşvik etme aracı olarak ilan etti. Ayrıca, Ujamaa politikası, sömürgecilik sırasında kaybedilen geleneksel Afrika kültürlerini restore etmeyi amaçlayan Afrika kıtasında görülen sosyalizm türleri arasında yer almaktadır. Sosyo-ekonomik refahı artırmak için hükümet, Ujamaa politikası adı altında farklı alt politikalar uygulamaya koydu. Bu politikalar kamulaştırmayı arttırmayı, köylüleşmeyi ve köye dair imkanları yüceltmeyi ve kişilere özgüven eğitimini içermektedir. Ujamaa politikası köylerde yaşayan çok sayıda Tanzanyalı nedeniyle kırsal alanların gelişmesine dayanan bir politikadır. Ekonomik ve sosyal refahı geliştirmek için kullanılan birçok çabaya rağmen, Ujamaa politikası kapitalist ülkelerden, özellikle Amerika Birleşik Devletleri ve İngiltere'den, hükümet bürokratlarından ve köylülerden farklı itirazlarla karşı karşıya kaldı. Kapitalist ülkeler, IMF ve Dünya Bankası gibi finansal kurumlarını Tanzanya'daki Ujamaa politikasını baltalamak için kullandılar. Dolayısıyla, Ujamaa politikasının başarısızlığı, kapitalist sistemin başlamasına yol açtı. Tanzanya perspektifinde kapitalist sistemin tanıtılması modernleşme olarak biliniyordu.
Din ve moda

Moda Fransız ihtilalında aristokratların ayrıştırma aracı; Sanayi Devrimi'nde kapitalist patronların tüketimi artırma aracı, küreselleşme ile birlikte dünya milletlerini tek tipleştirme aracı olmuştur. Tekelci kapitalist gruplar moda ile dünya milletlerini tek tipleştirerek seri üretimleri için uygun hale getirmek istemektedir. Bu hedefte önlerine çıkan en önemli engel dindir. Çünkü dinler, başka dinden olanlara benzemeyi yasaklar. Dinler ayrıca modanın israf, lüks, müstehcen tarzıyla da çatışır. Dini değerleri çıkarlarına ters bulan moda sektörü, din ile girdiği mücadelede dini öğeleri küçük düşürmekte ve kendini yücelterek iktidarı ele geçirmek istemektedir. Modanın Kutsal olanla savaşı sanıldığı gibi bir özgürlük savaşı değildir. Kapitalist bir unsur olarak modanın tek savaşı 'para'dır. Bu amaçla basın yayını kullanarak insanlar üzerinde psikolojik baskı kurmaktadır. Çoğu insan küresel modaya teslim olurken, kimileri tamamen teslim olmak yerine modern moda ile uzlaşmaya çalışmıştır. Bu durum dindar modası denen modernize edilmiş dini bir yaşam tarzını ortaya çıkarmıştır. Öte yandan moda dünyasında özellikle son zamanlarda dini öğelerin sıklıkla kullanıldığı görülmektedir. Çalışmalarında dini öğelere yer veren modacıların az bir kısmı bunu inançlarının bir yansıması olarak değerlendirirken çoğunluğu dinlere bir mit olarak yaklaşmaktadır. Çeşitli mitlerden ve kültürel öğelerden faydalanan modacılar, dini öğeleri de mitolojik bir nesne gibi kullanmak istemektedir. Bu çalışma moda ve din arasındaki bu tür ilişkileri konu etmekte ve dini yaşamla modanın birbirlerini nasıl ve ne kadar etkilediğini araştırmaktadır.
Türk modernleşmesi ve Ahmet Hamdi Tanpınar

Geç modernleşme süreçlerini belirleyen, modernleşmenin kaçınılmazlığı ile kimlik kaybetme endişesi arasındaki gerilimdir. Modernleşme, otantik özün kaybedilmesi endişesine yol açmaktadır. Geç modernleşen ülkelerin aydınları bu soruna değişik cevaplar üretmeye çalışmışlardır. Tanpınar'ın bu soruna ürettiği cevap 'hayat retoriği' olmuştur. Hayat retoriği, emperyal ruh ile Batı tahayyülünün melezleşmesi sonucu ortaya çıkmıştır. Hayat retoriği, Batı tahayyülünün içselleştirilmesini sağlarken, kimlik kay-betme endişeni de teskin etmenin yollarını aramaktadır. Tanpınar'a göre, Batı tahayyülü sadece zorunluluktan ötürü değil, Doğu tahayyülünden daha gelişkin olduğu için de ka-bul edilmelidir. Diğer taraftan, emperyal ruh, imparatorluğun bekası için gerekli her türlü uygulamayı, eğitimi ve tekniği herhangi bir tereddüde yer bırakmadan içselleştirilmesini sağlayan Tanzimat dönemi pragmatizminin bir ürünüdür. Henüz ideoloji tartışmaları başlamadığından, bu dönem, imparatorluğun ideolojiler öncesi dönemidir. Bu dönemin pragmatizminde olduğu gibi, hayat retoriği de kimlik kaybetme endişesini ideolojisizleştirme süreciyle teskin etmektedir.
Ziya Gökalp, Hilmi Ziya Ülken ve Erol Güngör örneğinde dine yaklaşımları ile Türk aydını

Bu çalışmada Türk aydınlarının, toplumsal alandaki gücüne vurgu yapılarak din karşısında hangi tutum ve düşünce içerisinde yer aldıkları örneklemler çerçevesinde açıklanacaktır. Çünkü içinde yaşadığımız dönemin din anlayışını anlayabilmek, tarihsel değişim ve dönüşümde etkin olan aydınların dini tutumlarını incelemeye bağlıdır. Bu çerçevede; Ziya Gökalp, Hilmi Ziya Ülken ve Erol Güngör'ün din anlayışları incelenmiştir. Araştırmamızın neticesinde, sosyal bir kurum olan din ile aydınlar arasında bir ilişki olduğunu dönemin etkin aydınlarının din görüşlerini inceleyerek gördük. Bu ilişki kimi zaman dinin aydınları yönlendirmesi, kimi zamanda aydınların dini yönlendirmesi ile şekillenmiştir. Diğer taraftan Türk aydını ile din arasındaki ilişkiyi, Türk aydınının tarihsel nasıl bir süreç geçirdiğini inceleyerek temellendirdik.
Ali Fuat Başgil' de demokrasi ve laiklik

Demokrasi ve laiklik geçmişşten günümüze önemini yitirmeyen, hala üzerinde en çok tartışılan iki konudur. Türk siyasal hayatında önemini koruyan bu iki konuyu, döneminin önde gelen fikir adamlarından biri olan Ali Fuat Başgil' in bakış açısıyla birlikte yeniden incelemeye çalıştık. Çalışmamızın birinci bölümünde Başgil'in demokrasi ve laiklik anlayışlarına kavramsal bir çerçeve oluşturmayı hedefledik ve bu bağlamda demokrasi kavramı üzerinde durduk. Tarihsel süreçte düşün insanlarının demokrasiyi nasıl algıladıklarını ve demokrasi fikrine karşı nasıl bir duruş sergilediklerini belirtmeye çalıştık. Aynı amaçla laiklik kavramı üzerinde durarak dinin devletle olan ilişki biçimlerini irdeledik. Devletle dinin ilişkisinde son biçim olan laikliğin Batı'da nasıl oluştuğunu belirttikten sonra Türkiye'de laikliğin gelişimini sunmaya çalıştık. Çalışmamızın ikinci bölümünde Ali Fuat Başgil'in demokrasi anlayışını daha iyi açıklayabilmek adına hükümet kavramına yer verdik. İyi ve kötü hükümet biçimi olarak yaptığı ayrımı belirttikten sonra Başgil'in iyi hükmet biçimi olarak addettiği demokrasinin nasıl oluştuğuna yer verdik. Demokrasinin özellikleri olarak belirttiği ruhçuluk, akılcılık, fertçilik, hürriyetçilik, eşitlik kavramlarının demokrasi ile olan ilişkilerini inceledik. Ayrıca Başgil' in laiklik anlayışını incelemeden önce konumuzu daha anlaşılır kılmak adına genel bir çerçevede din üzerine düşüncelere ve Başgil' in din anlayışına yer verdik. Din ve vicdan hürriyetinin kavramsal tanımlamasını yaptıktan sonra ona göre, din ve vicdan hürriyetinin bir sınırının olup olmadığına ve varsa bu sınırın ölçüsünün ne olacağı sorularına cevap aradık. Başgil' in tam bir laiklik tanımı olmadığı için yanlış anlaşıldığını ifade ettiği laiklik kavramına yer verdik. Sonuç bölümünde de çalışmamızın temel yapısını oluşturan demokrasi ve laiklik kavramlarının genel bir değerlendirmesini yaparak ikisi arasında olmazsa olmaz olan ilişkiyi serimleyerek günümüz toplumlarında bu kavramlara olan gereksinimin toplumsal yapı ve sistemlere göre değişiklik gösterdiğinin üzerinde durduk.
Gendered spatial practices: Tophane as a gentrifying neighborhood in Istanbul

Bu çalışma, bireylerin cinsiyetlendirilen bedenlerin inşası üzerinden kent mekanlarındaki deneyimlerimi ve kent mekanlarını üretimini konu edinmektedir. Tophane, soylulaştırma sürecindeki bir semt olarak yeni ve eski sakinlerini aynı anda ve aynı yerde barındıran kritik bir pozisyonda olduğu için örnek saha olarak seçilmiştir. Çalışmada Tophane'de gündelik yaşamın belirleyicileri olan cemaat algısı, çatışma ve iktidar ilişkileri incelenmiştir. Bu belirleyicilerin sonucu olarak, toplumsal cinsiyet temsilleri ve toplumsal cinsiyet bağlamında mekan üretimi; ataerki, erkek bakışı ve kamusal ile özel alanın akışkanlığı kavramlarıyla, semtin dezavantajlı grubu olan kadınlara odaklanarak analiz edilmiştir. Çalışma, feminist bakış açısıyla gündelik hayat deneyimlerine dayalı olduğu için teze en uygun method olarak etnografik araştırma yöntemi kullanılmıştır.
Sürgün edilmiş topluluklarda etnik sınırlar ve kimlik: Türkiye'de ve ABD'de yaşayan Ahıska Türklerinin karşılaştırmalı analizi

Sürgün, göçün bir çeşidi olmakla beraber, uygulanış şekli ve sürgüne uğrayan göçmenlerin deneyimleri, sürgün toplulukları işçi göçmenlerden, mültecilerden ve sığınmacılardan farklılaştırmaktadır. Bu çalışmada sürgün edilen toplulukların göç deneyimleri, toplumsal hafızalarının oluşumu, etnik kimliklerini nasıl tanımladıkları ve etnik sınırlarını nasıl tasarladıkları keşfedilmeye çalışılmaktadır. Sürgün edilmiş topluluklarda etnik sınırların oluşumu ve kimliğin inşasını ABD'de ve Türkiye'de yaşayan Ahıska Türkleri örneği üzerinden açıklamayı amaçlayan bu çalışma Barth ve Wimmer'in etnik sınırlar kuramını temel almaktadır. Bu çalışma etnik sınırların şartlarla ve etkileşimde bulunulan aktörler ve yapılarla ilişkili olduğu varsayımına dayanarak Ahıska Türklerinin etnik sınırlarını oluşturan, kimliğini inşa eden ve sürdüren etkenler ve ilişkilerinin neler olduğunu keşfetmeyi amaçlamaktadır. Bu çalışmada Ahıska Türklerinin yaşadıkları sürgünün toplumsal hafızanın oluşması ve yeniden üretilmesindeki rolü incelenmiştir. Etnik sınırlar yaklaşımı 'aktörlerin etnik sınırları uygun gördükleri kültürel ayraçlarla imleyebileceklerini' iddia ettiğinden Ahıska Türklerinin kendilerini 'ötekilerden' veya 'diğerlerinden' ayırt etmelerini sağlayan din, dil ve gelenekler gibi ayraçlar çalışmada incelenmiştir. Ahıska Türklerinin yerel toplumla ve kendi etnik gruplarıyla olan ilişkileri ve ulusaşırı etkileşimlerinin etnik sınırların oluşmasındaki rolü keşfedilmeye çalışılmaktadır. Ayrıca Ahıska Türklerinin anavatan tahayyülleri diasporik davranışları bağlamında incelenmiştir. Ahıska Türklerinin kimlik tanımlamaları Wimmer'in etnik sınır oluşturma stratejileri bağlamında açıklanmıştır. Bu çalışma için Ahıska Türklerinin doğal ortamlarına girilerek etnografik bir çalışma yapılmıştır. Etnografik saha araştırması üç farklı aşamada, toplam 20 ayda, Türkiye'de Bursa ve İzmir'de, ABD'de Washington eyaleti Seattle şehrinde gerçekleştirilmiştir. Saha araştırmasında 48 derinlemesine görüşme yapılmış; Ahıska Türklerinin evleri ve sosyalleşme ortamları ziyaret edilerek enformel görüşmeler gerçekleştirilmiş; Ahıska Türklerinin evlerinde ve dışarda düzenledikleri sosyal ve kültürel aktivitelere, derneklerin ve kültür merkezinin düzenlediği programlara, düğün ve sünnetlere, dini programlara ve bayram kutlamalarına ve ziyaretlere katılınarak gözlem yapılmıştır.
Madde bağımlılığı ve manevi destek

Maddenin kötüye kullanımı çağdaş toplumun ciddi sorunlarından biridir. Toplumun ve bireyin sağlığı için etkili tedavi ve rehabilitasyon programlarının varlığı gereklidir. Madde bağımlılığı tedavisi ile birlikte uygulanan tıbbi rehabilitasyon ve sosyal rehabilitasyon uygulamaları, sağlıklı sonuçlar alınması için oldukça etkilidir. Son zamanlarda bu iki yöntemle birlikte manevi destek yaklaşımları da bu süreçte uygulanmaktadır. Tez çalışmasının amacı madde bağımlılığından uzaklaşmada manevi desteğin rolünü değerlendirmektir. Örnek olay çalışması bu tezin araştırma yöntemidir. Verileri toplamak için nitel araştırma yöntemlerinden biri olan mülakat ve gözlem tekniği seçilmiştir. Bu çalışmada öncelikle madde bağımlılarının yaygın olarak kullandıkları maddelere ve etkilerine yer verilmiştir. Sonrasında madde bağımlıları için Türkiye'de nasıl bir tedavi ve rehabilitasyon programının uygulandığına değinilmiştir. Madde bağımlılığından uzaklaşmada manevi destek değerlendirilmiştir. Son olarak sivil toplum kuruluşlarının gönüllü manevi destek uygulamalarına yer verilmiştir. Bu kapsamda bir dernek örnek olay olarak seçilmiştir. Ortaya çıkan veriler Bilişsel Davranışçı Psikoterapi Yaklaşımıyla Bütünleştirilmiş Dini Danışmanlık Modelinin yardımıyla temalar halinde sunulmuştur. Sonuç olarak bağımlı bireyin maddeden uzaklaşmasında manevi destek, iyileşme sürecini etkileyen bir boyuttur. Dini inancın ve maneviyatın madde bağımlılığından uzaklaşmada destekleyici faktörler olduğu söylenebilir. Manevi destek ile birlikte sosyal aktivitelerin uygulanması daha sağlıklı sonuçların elde edilmesini sağlayabilir.
1960-80 dönemi Türk romanında başkaldırı olgusu

216 + V Jüri : Prof. Dr. Sabahattin GÜLLÜLÜ Prof. Dr. Hüseyin AKYÜZ Prof. Dr. Mustafa YILDIRIM Prof. Dr. H. Bayram KAÇMAZOĞLU Yrd. Doç. Dr. Abamüslim AKDEMİR 1960- 80 Dönemi Türk Romanında Başkaldırı Olgusu adlı çalışmada, Türk romanlarında başkaldırı olgusu, toplumsal pratiklerde gözlemlenen başkaldırı olgusunun Türk romanlarına yansıyış biçimi ele alınmıştır. Bu çalışma, edebiyatla sosyolojinin kesiştiği bir odakta toplumsal yapıyı irdelemeyi amaçlamıştır. Romanların içinde yer aldığı toplumsal/siyasal yapı geniş biçimde irdelenerek bu yapının romana yansıma biçimleri araştırılmıştır. Çalışma üç temel bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde Kavramsal Çerçeve ve Metodoloji Bölümünde başkaldırı kavramı tarihsel ve kuramsal açıdan çözümlenerek, konuya ilişkin farklı kuramsal yaklaşımlara yer verilmiştir. Toplumla edebiyat arsındaki ilişkiyi açıklamayı amaçlayan bir çalışmada metodolojinin çok önemlidir. Çalışmada L. Goldmann'ın Oluşumsal Yapısalcılık yöntemi benimsenerek, romanlar bu yöntem çerçevesinde çözümlenmiştir. Çalışma daha çok toplumsal gerçekliğin metinlere yansıma biçimlerine odaklandığı için Oluşumsal Yapısalcılık hem metne odaklanması hem de topluma ağırlık vermesi nedeniyle benimsenmiştir. İkinci bölümde 1960- 80 döneminde toplumsal, siyasal ve kültürel yapı başkaldırı çerçevesinde irdelenmiştir. 1960- 80 Dönemi Türk toplumsal yapısı açısından önemli bir geçiş sürecini oluşturmaktadır. Yeni toplumsal ilişkilerin, yeni sınıfsal ilişkilerin belirdiği bu dönem üzerinde ayrıntılı olarak duruldu. Yine bu kısımda dönemin edebiyat anlayışları karşılaştırmalı olarak ele alınmış, farklı yaklaşımların başkaldırı konusunda nasıl bir tavır içinde oldukları irdelenmiştir. Ayrıca politik/siyasal roman konusu kavramsal açıdan çözümlenerek Türk edebiyatmda politik romanın yapısı tartışılmaya çalışılmıştır. Tezin ana kısmım oluşturan üçüncü bölümde örnek olarak seçilen romanlar başkaldırı bağlamında geniş biçimde çözümlenmiştir. Bu çözümlemede başkaldırı kültürünün olup olmadığı, romanlara yansıyıp yansımadığı araştırılmıştır. Bu doğrultuda Türk toplumunda başkaldırı kültürü konunda genel bir değerlendirme amaçlanmıştır. Sonuçta Türk toplumunda başkaldırı kültürünün çok fazla benimsenen bir tavır olmadığı ve Türk insanının çatışan değerler yerine uzlaşmayı içen değerleri benimsediği düşüncesine ulaşılmıştır.
Türkiye'nin uluslararası sosyal hizmetleri: Türk Kızılayı, Türkiye Diyanet Vakfı, Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı Başkanlığı

Çalışmanın konusu, Türkiye'nin dış yardımlarında etkili olan Türk Kızılayı'nın, Türkiye Diyanet Vakfı'nın ve Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı Başkanlığı'nın yurt dışı sosyal hizmet faaliyetlerinin araştırılması ve elde edilen veriler ışığında kurumların değerlendirmesini yapmaktır. Bu bağlamda çalışmanın amacı, araştırma yapılan sahaya ve sosyal hizmet çalışanlarının birikimlerine katkı yapmak, kamu ve sivil sosyal hizmet kurumlarına akademik anlamda bir farkındalık oluşturmak ve üç kurumun araştırmaya konu olan alandaki mevcut durumlarının tespitini yapmaktır. Tez çalışmasında, her üç kurumun dış yardım faaliyetleri resmi veriler ve kaynaklar ışığında incelenmiştir. Araştırmanın sonucu; Türk Kızılayı, TDV ve TİKA'nın, son yıllarda gerçekleştirdikleri yurt dışı sosyal hizmet faaliyetlerinin uluslararası kamuoyunda ülkemiz için olumlu bir imaj bıraktığıdır. Üç kurumun yurt dışında gerçekleştirdiği sosyal hizmet faaliyetlerinin, resmi kalkınma yardımları ile birlikte değerlendirildiğinde bugün Türkiye'yi insani yardımlar konusunda dünya sıralamasında ikinci sıraya yükselmekle beraber sosyal hizmetlerin önemine büyük katkı yaptıkları görülmüştür. Türk Kızılayı ve TDV yurt dışındaki insani yardım faaliyetleriyle ön plana çıkarken, TİKA insani yardım faaliyetleri ile beraber kalkınma yardımları ile ön plandadır. Dış yardımların ülkelerin uluslararası platformlarda imajını olumlu etkilediği sonucundan hareketle üç kurumun kalkınma yardımlarını artırarak sosyal hizmet bağlamında gerçekleştirdikleri faaliyetlerin, Türkiye'nin yeni küresel düzenin imarında söz sahibi olmasına olumlu katkı sağladığı sonucuna ulaşılmıştır.
Ralf Dahrendorf sanayi dönemi toplumlarında çatışma ve sınıf

Bu tez, sanayileşme dönemi Avrupa toplumlarının siyasal, iktisadi ve kültürel normlarının nasıl oluştuğu konusuna cevap aramıştır. Çalışmamız; sanayi toplumunda, toplumsal ilerlemenin kaynağının çatışma ve uyum diyalektiğiyle beraber gerçekleştiği vurgulamaktadır. Yalnızca; toplumsal ahenge yol açan olguların yeterli olmadığını, otorite alanları arasındaki çatışmalarında uzlaşma yoluyla toplumsal bütünleşmeye yardımcı olduğuna değinmektedir. Bu kuramın temsilcisi olan Ralf Dahrendorf; tam bir toplum tahliline ulaşmak maksadıyla, teorisini sanayi toplumlarının yaşadığı her bir evreyle sınamıştır. Sanayi toplumlarında, çıkar grupları arasında oluşan çatışma ve uyum süreçleri toplumsal ilerlemeyi sağlayarak, yeni örgütlenmeler teşkil etmektedir. Bu çatışmaların düzeyi, hiyerarşideki hareketliliğe bağlı olarak azalmaktadır. Bu toplumsal hareketlilik ise, yönetilen sınıftan bazı kişilerin yönetici sınıf kadrolarına sızmalarıyla ya da çatışan gruplar arasında koalisyon yapılması ve tolerans gösterilmesi ile gerçekleşmektedir. Sermayenin ayrışması, emeğin parçalanması ve yeni orta sınıfın ortaya çıkışı toplumsal hareketliliğin sanayi toplumuna yansımış örnekleridir. Dahrendorf; sanayi toplumunun, sağlıklı bir yapıyı sağlamasının diğer bir unsurunun, toplumsal değişmeye verdiği önem derecesinde görmektedir. Dahrendorfa göre; toplusal değişme, çatışmanın yönetilenler lehinde sonuçlandığında veya uzlaşma yaşandığında ortaya çıkmaktadır. Toplumsal değişme ve yeniliğe verilen önem; sanayi toplumunda sınıf çatışmasının kurumsallaştığı liberal toplum modelleriyle açıklanabilmektedir. Böyle bir toplum, siyasal ve iktisadi faaliyetlerine teşekkül etmiş liberal demokrasi, serbest pazar yapısı ile her türlü otoriteyi kısıtlayarak eşitlikleri ve özgürlükleri artırmaktadır.
Türkiye'de sivil itaatsizlik ve politik yansımaları

iktidarın ortaya çıktığı tarihten bugüne dek var olan direniş olgusu kendini aktif ve pasif direnme şekilde ortaya koymuştur. İktidarı ve gücü elinde bulunduranlara karşı insanların sergilemiş oldukları direniş çeşitleri kendisini farklı yöntemlerle göstermiştir. Bu direnme modellerinden biri olan sivil itaatsizlik, şiddetin reddedilmesi, kamuya açık bir şekilde yapılması, sistemi tamamen yok saymaması, kamuya çağrı özelliği taşıması gibi temel nitelikleriyle diğer direnme modellerinden ayrılmaktadır. Tezimde baskıya ve zulme karşı direnmek için insanların tarihsel süreçte geliştirmiş oldukları düşüncelerini, semavi dinlerin direniş hususundaki tutumlarını incelemeye çalışacağım. Sivil itaatsizlik kavramının içeriğinin analizi yaparak temel unsurları detaylı olarak irdeleyeceğim. Modern çağda itaatsizlik uğruna düşünce üreten ve bedeller ödeyen öncü şahsiyetleri incelemeye çalışacağım. Sivil itaatsizlik olgusunun pozitif ve doğal hukuk açısından meşruiyetini tartışmaya çalışıp, vicdani ve ahlaki ilkeler doğrultusundaki kabul edilebilirliğini izah edeceğim. Çalışmamın esas konusunu ise Türkiye'de 1980 sonrası dönemde ortaya çıkan belli başlı sivil itaatsizlik eylemleri ve eylemlerinin politik yaşamdaki etkileri oluşturmaktadır. Ülkemizde gerçekleşen sivil itaatsizlik eylemlerinin siyasete, demokratik yurttaşlık bilincine katkısını, iktidara karşı sivil bir muhalefet olma özelliğini irdeleyeceğim.
Gündelik yaşamın sosyoloğu: Georg Simmel

Modern sosyolojinin ve modernitenin kurucusu sayılan Georg Simmel, sosyolojiye getirdiği yeni bakış açısıyla çağdaşlarından ayrılır. Simmel, sosyolojiye yeni bakış açısı getirerek, makro sosyolojiyi yerine mikro sosyoloji ile ilgilenmiştir. Formel sosyolojinin kurucusu olan Simmel, formların toplumu meydana getirmediğini, aksine onların toplumun kendisi olduğunu söyler. Toplumun yok olmasını, ancak bütün formların yok olmasıyla açıklayan Simmel, bir formun varlığının toplumun varlığına eşit olduğu görüşünü savunur. O'nu sosyolojisinde anahtar kavramlar; ikililikler ve üçlülükler 'dir. Sayıların küçüklüğü ve büyüklüğü grup yapısı üzerinde önemli rol oynar. Zamanın modern ve metropol kenti olan Berlin'de doğması ve burada yaşaması, O'nun, moderniteyi iliklerine kadar yaşamasına sebep olmuştur. Bunun sonucunda modernite üzerinde çalışmalara yönelen Simmel, en önemli eserlerinden 'Metropol ve Zihinsel Yaşamı' yazarak, kent hayatının tüm özelliklerini yansıtmaya çalışmıştır. Metropolde hayat bulan; hesaplanabilirlik, dakiklik, aşknefret, fahişelik, cimrilik-cömertlik, paranın felsefesi, moda ve stil gibi konular onun en çok ilgilendiği konular olmuştur.
Feminist teori ve annelik: 'Feminist politika (2009- 2015) ve Amargi dergilerinde (2006- 2015) annelik olgusu'

Feminizm Fransız İhtilali sonucu ortaya çıkan ve kadınların hak arayışları olarak değerlendirilen bir harekettir. Bu hareket etrafında kadınlar kamusal-özel alan arasındaki rollerini değerlendirerek bazı taleplerde bulunmuştur. Feminizmin değerlendirmeye aldığı en önemli konulardan birini annelik oluşturmaktadır. Annelik kadınların biyolojik olarak erkeklerden en farklı olduğu noktadır. Feminizm de annelik algısının incelenmesi bu araştırmanın ana konusunu oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında işlenen konular Türkiye'de uzun yıllar yayın yapmış ve birçok feminist bireyin yazılarına yer vermiş olan Feminist Politika ve Amargi dergilerinde yer alan annelik, çocuk bakımı ve doğurganlık algılarının incelenmesidir.