turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Demir esaslı metal organik kafes yapının üretimi, modifikasyonu ve CO2 adsorpsiyonlarının incelenmesi

Metal Organik Kafesler yüksek gözeneklilik oranına sahip, organik-inorganik hibritlerin oluşturduğu yapılardır. Bu tez çalışmasında, demir esaslı metal organik kafes yapılardan biri olan MOF-235, mikro ve nano boyutta sentez yöntemlerine ve amin(NH2) ile modifiye edilmiştir. Bu işlemler sonunda, MOF-235, Nano MOF-235, NH2-MOF- 235 ve Nano NH2-MOF- 235 malzemeleri üretilmiş ve SEM, EDX, DLS, XRD, FT-IR, TGA, BET yüzey alanı ve gözeneklilik analizleri ile karakterize edilmiştir. MOF-235'in SEM görüntülerinde morfolojik yapının oktahedral olmasına karşın amin ile modifikasyonu sonucu hegzagonal mikrospindel yapıya dönüştüğü gözlenmiştir. Nano sentez yöntemiyle malzemenin boyutu küçülürken gözenek çaplarının arttığı saptanmıştır. N2 gazı kullanılarak gerçekleştirilen BET analizi sonuçlarına göre elde edilen aktif BET yüzey alanları sırasıyla 1026, 1433, 478, 712 m2/g'dir. Nano sentez yöntemi, yüzey alanında artış sağlarken amin ile fonksiyonlama işlemi gözeneklere amin moleküllerinin yerleşmesi sebebiyle yüzey alanlarında azalmaya neden olmuştur. Ancak amin modifikasyonu ile yüzeyin bazikleşmesi sonucunda, yüzey ile asidik karaktere sahip olan CO2 gazı molekülleri arasında elektrostatik etkileşimin artması sonucu CO2 gaz adsorpsiyonunda artış sağlanmıştır. Üretilen bu malzemelerin 0 C ve 25 'de CO2 adsorpsiyonları incelenmiş ve sıcaklığın CO2adsorpsiyonu için negatif etki yaptığı saptanmıştır. MOF-235, Nano MOF-235, NH2-MOF- 235 ve Nano NH2-MOF- 235 malzemeleri için 0 'de CO2 adsorpsiyonu için sırasıyla 4 ,87, 4 ,94, 5 ,87, 6,43 mmol/g değerleri elde edilmiştir. Sonuçlar, nano sentez yöntemin ve amin ile modifikasyonun, MOF malzemelerinin CO2 adsorpsiyon kapasitelerini arttırdığını göstermiştir.
Atıksu ortamında yetiştirilen mikroalglerin yağının karakterizasyonu ve değerlendirilmesi

Bu tez çalışmasında, evsel atıksu arıtma tesisi ikincil arıtım deşarj suyu kullanılarak mikroalg biyokütlesi üretilmesi ve bu biyokütlenin biyodizel üretim potansiyelinin değerlendirilmesi araştırılmıştır. Evsel atıksu ve karışık türlerden oluşan mikroalg biyokütlesi kullanılarak, laboratuvar şartlarında, açık havuzlarda yapay ışık ve sürekli CO2 gazı ilavesiyle gerçekleştirilen biyokütle üretim çalışmalarında, mikroalgler için gereken besin ortamı sadece atıksudan sağlanmıştır. Atıksuda sabit büyüme koşullarında membran filtrasyonu kullanımı ile reaktörler yarı-kesikli çalıştırılarak biyokütle konsantrasyonu 3000 mg/L'ye kadar çıkartılmıştır. Karışık kültürün toplam lipit içeriğinin belirlenmesinde Bligh and Dyer metodu modifiye edilerek kullanılmış ve karışık kültürün toplam lipit yüzdesi biyokütlenin %26,2 0,6'sı olarak ölçülmüştür. Mikroalgal lipitlerin içinde toplam gliserit yüzdesi ise GC analizleri sonucunda %74, 4 olarak belirlenmiştir. Mikroalglerden biyodizel üretiminde, asit katalizör varlığında üç farklı transesterifikasyon yöntemi kullanılmış, mikroalg biyokütlesinin yağ asidi metil esteri içeriği ve biyodizele dönüşüm verimleri belirlenmiştir. GC analizleriyle belirlenen yağ asidi profilinin temel olarak palmitik, palmitoleik, stearik, oleik, linoleik ve linolenik asit metil esterlerinden oluştuğu saptanmıştır. Bu sonuçlar ve gliserit yüzdesinin toplam lipit içinde yüksek olması üretilen kültürün biyodizel dönüşümü için uygun olabileceğini göstermiştir. Bu çalışmada en yüksek biyodizel dönüşüm verimi olan %93,0 4, 1 yüzdesine mikrodalga destekli in-situ transesterifikasyon yöntemi ile ulaşılmıştır. Çalışma sonuçları, evsel atıksu arıtma tesisi ikincil arıtım deşarj suyuna adapte olarak üreyen karışık kültürün, sentetik besin ve temiz su kullanarak üretilen saf kültürlerle benzer kalitede ve miktarda lipit ürettiğini ve dolayısıyla daha az maliyetli bir alternatif ortaya koyduğunu göstermiştir.
Çanakkale doğal su kaynaklarından Güzelyali deresi, Kepez çayı ve Sarıçay su kalitelerinin belirlenmesi ve karşılaştırılmalı analizi

Çanakkale, hemen hemen tüm Türkiye'de olduğu gibi, su kaynakları bakımından zengin değildir. Ancak ilin tüm yüzölçümünün yaklaşık yarısından fazlasının ormanlarla kaplı olması bakımından su kaynaklarının gelecek kuşaklara miras bırakılmasında nispeten şanslıdır. 2010 yılı itibari ile Çanakkale il nüfusunun yaklaşık %22'sine ev sahipliği yapan Çanakkale il merkezinin şebeke suyu Atikhisar Barajı'ndan sağlanmaktadır. Atikhisar Barajı, toplam uzunluğu 40 km kadar olan Sarıçay üzerindedir. Günümüze kadar belirli çalışmalarla Atikhisar Barajı su kalitesi hakkında veriler ve Atikhisar Barajı'ndan sonra Sarıçay üzerinde belirli su kalite parametreleri toplanmış olsa da Sarıçay'ın tümünü hedef alan bir çalışma mevcut değildi. Kepez Deresi ise günümüze kadar su kalitesi bakımından çalışılmış bir su kaynağı değildi. Öte taraftan kıyısal bölgede bulunmaları ve toplam uzunluklarının büyük havza olarak nitelendirilememesi nedeniyle bu akarsuların su kalitelerinin kapsamlı bir değerlendirmesi mevcut değildir. Bu çalışmada Sarıçay, Kepez Deresi ve Güzelyalı Deresi suyun seçilmiş fiziksel, kimyasal ve biyolojik özellikleri bakımından incelenmiştir. Yağışlarla su kalitesi arasındaki ilişki kurulmuş ve kirletici kaynakların su kaynaklarına yapabileceği olası etkiler incelenmiştir. Güzelyalı Deresi'nin düzenli akmaması her üç akarsuyun karşılaştırmalı analizini mümkün kılmamakla beraber birbirlerinin yanı başında olan Sarıçay ve Kepez Deresi'nin gerçekleştirilen 13 örneklemeye bağlı olarak zamansal değerlendirilmesi bu çalışma ile gerçekleştirilmiştir. Örneklemeler 2010- 2011 yılları arasında gerçekleştirilmiş olup çalışma kapsamında incelenen su kalite parametrelerinin mevsimsel değişimleri de ortaya konulmuştur.
Modeling of activated sludge process by using artificial neural networks

öz AKTİF ÇAMUR PROSESİNİN YAPAY SİNİR AĞLARI KULLANILARAK MODELLENMESİ Moral, Hakan Y. Lisans, Çevre Mühendisliği Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Celal F. Gökçay Ortak Tez Yöneticisi: Y. Doç. Dr. Ayşegül Aksoy Ekim 2004, 110 sayfa Günümüz aktif çamur modelleri belirleyici karakterlidir ve temel biyokinetiklere dayanarak kurulmuşlardır. Fakat bu modellerin kalibrasyonü fazlasıyla zaman alıcı ve zahmetlidir. Bu çalışmada, aktif çamur işletmelerinin kontrolü için yapay zeka tekniklerinden birisi olan Yapay Sinir Ağları'na dayanan kolay kalibre edilebilir ve kullanıcı dostu bir bilgisayar modeli geliştirilmesi denenmiştir. Bu modeler hem direk olarak belirleyici modellerin yerini alabilir hem de hata avcısı olarak belirleyici sistemlere eklenebilirler. YSA modelleri kullanılarak üç sistemin modellenmesi denenmiştir. Başlangıç olarak, Aktif Çamur Model No 1 (AÇM1) in bir uygulaması olan Tekil Çamur Prosesi Simulasyon programında kurulmuş hipotetik bir atıksu arıtma tesisi, giriş ve çıkış verilerine kaynak olarak kullanılmıştır. Diğer sistemler, Ankara Merkezi Atıksu Arıtma Tesisi AAT ve İskenderun AAT, gerçek arıtma işletmeleridir. TÇPS programındaki hipotetik işletme ve aynı işletmeyi simule eden geliştirilmiş YSA modeline bir sensitivite analizi uygulanmıştır. Sensitivite analizleri parallel vısensitivitiler gösteren iki modelin cevaplarının karşılaştırılmasıyla yapılmıştır. Hipotetik AAT modellenmesinde, YSA modeline karşı TÇPS'den elde edilen en yüksek bağlantı katsayısı yaklaşık 0 .980' dir. iskAAT den gerçek datalar kullanılarak YSA modelinden elde edilen en uygun R değeri 0 .795' in böyle hatalı verilerle çok yüksek olduğu düşünülebilir. Benzer olarak, AMAAT' de elde edilen R değeri 0.688 dir ki uyumluluğun doğruluğu tartışılabilir.
İklim değişikliğinin Seyhan havzası su kaynakları üzerindeki etkilerinin swat modeli ile değerlendirilmesi

Su kaynakları gerek ekolojik fonksiyonları korumada gerekse de sosyal ve ekonomik kalkınmayı sürdürmede önemli bir role sahiptir. Bu rol; özellikle iklim değişikliğinin Seyhan havzası gibi su kaynakları üzerinde büyük bir etkiye sahip olduğu, Akdeniz bölgelerinde geçerliliğini korumaktadır. Bu çalışmada, Seyhan havzasının su kaynakları üzerindeki gelecekte iklim değişikliğinin yarattığı değişimleri Toprak ve Su Değerlendirme Aracı kullanılarak ölçümlenmesi ve değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Seyhan Havzası'ndan gelen aylık akarsu akımı SWAT modeline göre simüle edilmiştir. Model parametrelerini kalibre etmek için 1988 1997 serisinden akış ölçümleri ve 1998 2000 serisinden ölçümler model validasyonu için kullanılmıştır. SWAT modeli performansı kalibrasyon ve validasyonda (R2 = 0 .70, NSE = 0 .60) bu sonuçlar, oluşturulan modelin akım simülasyonlarına başarıyla uygulanabileceğini göstermiştir. Hidrolojik modelleme için IPSL-CM 5 Modeli verileri kullanılarak beş bayas düzeltme yöntemi kullanılarak, değerlendirilmiştir. En iyi performansı gösteren dağılım haritalaması ve Yağışta Güç Dönüşümü daha ileri analizler için kullanılmıştır. Model sonuçları, Seyhan Havzasının ortalama akarsu akımının gelecek dönem için (2045-2080) RCP 4.5 ve RCP 8.5 senaryoları altında normal değerlerinden sırasıyla % 65 ve % 85' e kadar düşebileceği, verilerden elde edilen anlamlı sonuçlara göre analiz edilerek, öngörülmektedir.
Kıyı yerleşimlerinde kentsel atıksu arıtma tesislerinin bütüncül bir yaklaşımla planlanması

Kıyı alanları, sahip olduğu canlı ve cansız kaynak potensiyeline bağlı olarak özellikle son yüzyılda yoğun kentleşme, sanayi, ulaştırma, turizm gibi ekonomik ve toplumsal faaliyetler için çekici hale gelmeye başlamıştır. Özellikle kentsel atıksu ve tarımsal faaliyetlerden kaynaklanan organik madde ve besin maddesi girdileri, kıyı sularında doğal ekolojik özelliklerin aşırı değişimi ve yoğun plankton üretimine kadar varan ötrofikasyon probleminin ortaya çıkmasına neden olmaktadır. Benzer şekilde birbirleriyle ekolojik anlamda çatışma içerisinde bulunan farklı sektörlerin faaliyet gösterdiği ülkemiz Akdeniz ve Ege Denizi kıyı alanları da ötrofikasyon tehdidi altındadır. Bu kapsamda kentsel faaliyetler sonucunda oluşan atıksuların ekosistem yaklaşımlı yönetimi karar verici ve uygulayıcılar için giderek daha büyük önem kazanmaktadır. Bu sürecin en önemli aşamalarından birisi de AB 'Kentsel Atıksuların Arıtımı Direktifi 'ne (91/271/EEC) paralel olarak 2006 yılı başında 'Kentsel Atıksu Arıtımı Yönetmeliği ' yürürlüğe girmesidir. Bu tez çalışmasının amacı, KAAY'a uygun olarak Akdeniz ve Ege Denizi kıyı alanlarının ötrofikasyona duyarlılıkları açısından 'hassas' ve 'az hassas su alanları' olarak sınıflandırılması ve bütüncül bir yaklaşımla alıcı ortamın ötrofikasyon hassasiyetine göre kıyı alanlarında en uygun ve sürdürülebilir kentsel atıksu arıtım yönetim modelinin oluşturulmasıdır. Tez çalışması kapsamında, öncelikle KAAY'ın uygulanmasına yönelik hassas ve az hassas alan belirleme metodolojisi geliştirilmiş ve bu metodoloji yoğun yerleşim ve turizm faaliyetlerine bağlı olarak kirlilik tehdidi altında bulunan Akdeniz ve Ege Denizi kıyılarımız için uygulanmıştır. Daha sonra bu alanlardaki yerleşimler için eşdeğer nüfuslar belirlenmiş, mevcut kentsel atıksu arıtımı tesislerinin yeterlilikleri incelenmiş ve yeni kurulması gereken KAAT'lar için en uygun kentsel atıksu arıtımı teknolojileri tanımlamıştır.
Küresel iklim değişiklikleri ve Türkiye iklimi üzerindeki etkilerinin incelenmesi

Bu tez çalısmasında, küresel ısınmanın bir sonucu olan iklim degisikligi sorunun ne olduğu ve Türkiye'deki olası etkilerinin neler olabileceginin incelenmistir. klim degisikligi, dünya varolduğundan bugüne kadar yasanan dogal bir süreç olarak kendini göstermektedir. Ancak sanayi devrimiyle birlikte insan faaliyetlerinin de iklimi degistiren önemli faktörlerin basında gelmesi, durumun dogal bir süreç olarak degil, büyük bir çevre felaketi haline dönüsmesine neden olmustur. Yapılan çalısmada kendine özgü inceleme ve değerlendirme yöntemleri kullanılmıstır. klimdegisikliginin açıklanması amacıyla güvenilir kaynak ve litaretür arastırmaları yapılmıs ve sorununiçeriginin anlasılır olmasına dikkat edilmistir. Bu dogrultuda Türkiye'nin 7 cografi bölgesinden 28 üzerinde iklim degisim aralıgının sayısal verilerle belirlenmesi, ek bir yöntem olarak seçilmis ve bu verilerden elde edilen sonuçlar da yorumlanmıstır. Ortaya çıkan sonuçlar hem düsündürücü, düsündürücü olduğu kadar da üzücü boyuttadır. Türkiye'nin iklim degisikligi felaketini ciddi bir biçimde yasayacagı kaçınılmaz bir gerçek olarak ortaya çıkmıstır. Kuraklık, göç, susuzluk, çöllesme, bazı ekolojik türlerinin yok olması, tarım alanlarının azalması yasanabilecek önemli çevresel ve toplumsal sorunlar olarak karsımıza çıkacaktır. Eger hızla degismekte olan iklimin kötü gidisine; fosil yakıt tüketiminin yapılmaması ya da en aza indirilmesi, yenilebilir enerji kaynaklarının kullanılması, denetimsiz sanayilesmenin önüne geçilmesi ve orman alanlarının yok olmasının engellenerek yesil alanların artırılması gibi çözümler bulunmazsa, uzun vadede gelecekte yasanabilir bir çevre bulmak mümkün olmayacaktır. ANAHTAR KEL MELER: klim Degisikligi, Kuraklık, SusuzlukTarım Arazileri, Göç
Deri sanayii atık sularından kromun doğal zeolit yardımıyla adsorbsiyon yöntemi kullanılarak giderimi

Bu çalışmada, Bigadiç klinoptilolitinin yüze soğurma özelliğinden yararlanılarak deri sanayi atıksularından krom iyonlarının uzaklaştırılmasında kullanılabilirliği araştırılmıştır. Asit aktivasyonu ile klinoptilolitin adsorpsiyon kapasitesi arttınlmaya çalışılmış ve bu amaç için H2SO4, HNO3 ve HC1 kullanılmıştır. Asit aktivasyona etki eden beş parametre tesbit edilmiş olup bunlar; klinoptilolitin tane boyu, asit derişimi, asit/klinoptilolit oranı, sıcaklık ve aktivasyon süresidir. Bu parametreler, çözeltilerinin renkli olması ve spektrofotometrik analiz yoluyla kolaylıkla takip edilebilirliliğinden dolayı metilen mavisi kullanılarak incelenmiştir. Asit aktivasyonu deney çalışmaları 2n faktöriyel deney tasarımına göre yapılmış, incelenen parametrelerin aktivasyona etkisi Yates tekniğine göre hesaplanmış ve Yates tekniği ile Anova birleştirilerek her bir değerlendirme için, parametrelerin etkisini ifade eden doğrusal fonksiyonlar belirlenmiştir. Etken olan parametrelerin eğilimlerinin belirlenmesini takiben optimum aktivasyon koşullarının belirlenmesi deneyleri yapılmıştır. pH optimizasyonu çalışmalarıyla HCl'in aktivasyonda başarılı olmadığı belirlenmiştir. Yapılan çok adımlı deney çalışmalarında klinoptilolitin aktivasyonunda H2SO 4 ve HNO3 kullanılmıştır. Adsorpsiyon koşullarının optimizasyonu için çözelti derişimi, adsorpsiyon süresi ve klinoptilolit/Cr çözeltisi oranlannın etkisi incelenerek optimum koşullar tesbit edilmiştir. Sonuçta, HNO3 ile aktive edilen klinoptilolit ile adsorpsiyonda en uygun koşullar, besleme çözeltisi krom derişimi 10 ppm, adsorpsiyon süresi 60 dakika, klinoptilolit/krom çözeltisi oranı 1/2; H2SO 4 ile aktivasyonda ise aynı değişkenler sırasıyla 10 ppm, 120 dakika ve 1/2 olarak belirlenmişlerdir. Uğur-Gül Dericilik'ten alınan atıksu ile daha önceki çalışmalarla belirlenmiş olan optimum koşullarda, H2SO 4 ve HNO3 kullanılarak aktive edilmiş klinoptilolitler ile, krom adsorpsiyonu deneyleri yapılmıştır. 3120 ppm krom içeren atıksuyla yapılan deneyler sonucunda HNO3 ile aktive edilen klinoptilolitin çözeltiden krom iyonların giderimi %9.43, H2SO 4 ile aktive edilen klinoptilolitin ise %3.32 olduğu belirlenmiştir. Atıksuyun krom içeriğinin 100 ppm'e düşürülmesini takiben yapılan deneylerde ise krom iyonlarının giderimi HNO3 ile aktive edilen klinoptilolit için %22.37, H2SO 4 ile aktive edilen klinoptilolit için ise %9.43 olarak bulunmuştur.
Treatment of fluoride-laden wastewaters from electronics industry

Bu çalışmada TESTAŞ Ankara Tesisleri florlu atıksularının çeşitli tekniklerle arıtımı araştırılmıştır. TESTAŞ Ankara Tesisleri'nin atıksuları nitelik ve nicelik yönünden incelenmiştir. Flor arıtımında sönmüş kireç, kristal aşılama ve asit türü etkileri incelenmiştir. Bundan başka 20 mg/Vden az flor içeren atıksular için şap ile flor arıtımı araştırılmıştır. Deneyler sonucunda aşırı kireç dozlamasıyla flor konsantrasyonunun 11.2 mg/1 civarına düşürülebileceği gözlenmiştir. Kireç arıtımında en yüksek flor arıtımının pH 12.1 'de olduğu görülmüştür. Şap uygulamasının ise başlangıç flor konsantrasyonunun 19 mg/Vden 7.5 mg/1'ye düşürdüğü gözlenmiştir. Kalıntı flor konsantrasyonu ile flor arıtımını kontrol eden parametreler arasındaki ilişki doğrusal bir regrasyon şeklinde gösterilmiştir.
Tekstil boyasının sulu çözeltiden fotokatalitik reaktörle giderimi ve farklı katalizörlerin veriminin incelenmesi

Tekstil endüstrisinde kullanılan Metilen Mavi boyarmaddesinin sulu çözeltisinden fotokatalitik rektörde gideriminde TiO2 ve ZnO katalizörlerinin verimleri ve bu katalizör verimlerine etki eden parametreler incelenmiştir. Yüksek verim elde edilen katalizörle yine tekstil endüstrisinde kullanılan Reaktif Kırmızı 4 boyarmaddesinin giderimi denenmiştir. Verime etki eden parametreler olarak ortam pH'ı, başlangıç boyarmadde konsantrasyonu, katalizör konsantrasyonu ve lamba sayısı çalışılmıştır. UV ışık kaynağı olarak yapay UV-C lambalar kullanılmıştır. Renk giderim verimleri spektrofotometre ile absorbans değerleri ölçülerek hesaplanmıştır. Yapılan çalışmalar sonucunda TiO2 için pH 2,5 ve ZnO için pH 9,0 optimum pH değerleri olarak bulunmuştur. Boyarmadde konsantrasyon artışının her iki katalizörde yapılan çalışmalarda oksidasyon hızını düşürdüğü görülmüştür. 10 mg/L Metilen Mavi konsantrasyonunda her iki katalizörle yapılan çalışmada boyarmaddenin tamamen giderilebildiği görülmüştür. TiO2 katalizörü ZnO'ya göre %100 verime daha hızlı ulaşmıştır. Katalizör konsantrasyonunun artması verimi artırmıştır ancak konsantrasyon arttıkça verim artışı azalmıştır. Lamba sayısının artmasıyla ışık şiddeti arttığından oksidasyon hızı da artmıştır. Reaktif Kırmızı 4 boyarmaddesinin sulu çözeltiden giderimi için TiO2 katalizörü denenmiş ve giderim Metilen Mavi boyarmaddesinde olduğu kadar yüksek olmamıştır. Metilen Mavi sulu çözeltisinde TiO2 ile yapılan çalışmada KOI parametresine bakılmış, renkle birlikte KOI de %99'luk verimle giderilmiştir.
Kayseri ili melikgazi ilçesi evsel katı atık yönetimi için yaşam döngüsü analizi

Nüfus, kentleşme ve endüstriyel gelişmenin hızla artması katı atık problemini de beraberinde getirmiştir. Üretilen katı atık miktarının sürekli artması atık yönetiminde yaygın olarak uygulanan toplama, taşıma ve depolamanın yetersiz kalmasına neden olmaktadır. Bu durumda atık üretiminden başlayarak, atık yönetim sistemleri, çevreye etkileri en az düzeye indirgenene kadar izlenmeli, kontrol edilmeli ve en uygun sistemler seçilmelidir. Bu çalışmada, Kayseri İli Melikgazi İlçesi örneğinde evsel katı atık yönetimi alternatifleri yaşam döngüsü analizinde incelenmiştir. Katı atık yönetim alternatifleri olarak dört adet senaryo belirlenmiştir. Senaryo 1, atıkların tamamının sadece depolandığı, Senaryo 2, geri dönüşebilir atıkların kısmen kaynağında ayrıştırıldığı ve kalan atıkların düzenli depolandığı ve Senaryo 3, atıkların %100 kaynağından ayrıştırma ile düzenli depolandığı, Senaryo 4 ise atıkların %100'ü kaynağından ayrıştırıldıktan sonra %50'sinin kompostlama ve %50'sinin ise düzenli depolama ile bertaraf edildiği uygulamalardır. Bu senaryolar yaşam döngüsü analizinde değerlendirilirken, hesaplama yöntemi olarak IWM modeli kullanılmıştır. Melikgazi Belediyesi için Senaryo 3 ve Senaryo 4'ün hem enerji tüketimi hem de çevresel etkileri açısından diğer alternatiflere göre daha avantajlı olduğu tespit edilmiştir.
Kuzey Marmara denizi ve İstanbul Boğazı'nda hidrolojik değişkenlerle çözülmüş oksijen, fosfor, klorofil-A ve anyonik yüzey aktif maddelerin mevsimsel değişimi ve kirleticilerle ilişkileri

Marmara Denizi etrafında tarih boyunca önemli insan yerleşimleri yer almış, Boğazlar sistemiyle beraber önemli bir ticari su olarak kullanılmıştır. Marmara Denizi ve Boğazlar sistemi kendine özgü yapısı ve coğrafi konumuyla insanlık için önemli bir bölge olmuştur. Günümüzde Marmara Denizi çevresi ülkemizin en kalabalık nüfusu ve en gelişmiş sanayi bölgesini içermektedir. Marmara Denizi çevresindeki yerleşim ve sanayi bölgesinin etkisiyle gün ve gün ölmektedir ve bu durum ülkemizin en önemli su ürünleri üretim bölgesini yok etmekte ve etrafında yaşayan insanların yaşam kalitesini düşürmektedir. Çalışmamızda Marmara Denizi ve İstanbul Boğazı'nın oşinografik şartları, çözünmüş oksijen miktarı, fosfat ve anyonik yüzey aktif maddelerin mevsimsel değişimi ve kirleticilerle ilişkileri incelenmiştir. Çalışmayla deniz kirlenmesinin boyutları ve muhtemel çevresel etkileri hakkında bilgi üretilecektir. Bu arada arıtma tesislerinin verimliliği üzerinde de fikir sahibi olunacaktır.
Arıtılmamış atıksular ile sulanan zirai alanlardaki bazı organik kirleticilerin araştırılması

Günümüzde su kaynaklarının yetersiz olması nedeniyle alternatif kaynaklar bulma çalışmaları yapılmaktadır. Bu alternatif su kaynaklarından birisi de atıksuların tekrar kullanılmasıdır. Atıksuların hem maliyetinin düşük olması hem de sulamada kullanılacak su ihtiyacını karşılayacak alternatif bir çözüm olarak düşünülmesi sonucu kullanımı yaygınlaşmıştır. Ancak tarımsal sulamada kullanılan arıtılmış veya arıtılmamış atıksular pek çok organik kirletici ve ağır metal içerebilirler. Uzun süre atıksu ile sulanan toprak ortamında bu kirleticiler birikebilir ve besin zincirine taşınarak insan sağlığını ve toprak flora faunasındaki biyolojik faaliyetleri olumsuz şekilde etkileyebilirler. Konya kentinin evsel ve endüstriyel atıksuları birleşik kanalizasyon sistemi ile toplanmaktadır. Bu şekilde atıksular 2010 yılına kadar hiçbir arıtma işlemine tabi tutulmaksızın Ana Tahliye Kanalı ile Tuz Gölü'ne uzaklaştırılmıştır. Kurak dönemlerde Ana Tahliye Kanalındaki atıksular tarımsal alanların sulanması için çiftçiler tarafından kullanılmaktadır. Bu çalışmada Ana Tahliye Kanalı boyunca pompa istasyonları çevresinden alınan toprak ve atıksular ile sulanan topraklarda yetişen buğday örneklerinde bazı organoklorlu ve organofosforlu pestisit ve Poliklorlu Bifenil bileşiklerinin kalıntı miktarları araştırılmıştır. Pestisitlerin ekstraksiyon ve temizleme işlemleri için QuEChERS metodu, PCB'lerin ekstraksiyonu için sokslet ektraksiyon temizlenmesi için silika jel kolon kromatografi yöntemi kullanılmıştır. Pestisit ve PCB bileşiklerinin analizleri Gaz Kromatografi-Kütle Spektrometresi sistemi ile gerçekleştirilmiştir. Toplam OCP'ler referans toprak numunelerinde 105. 78 g/kg ile 176. 25 g/kg aralığında, toprak numunelerinde 70.78 g/kg ile 224. 47 g/kg aralığında tespit edilmiştir. Toplam OPP'ler referans toprak numunelerinde 83.75 g/kg ile 134. 65 g/kg aralığında, toprak numunelerinde 84.32 g/kg ile 403. 96 g/kg aralığında tespit edilmiştir. Toplam PCB'ler referans toprak numunelerinde 24.91 g/kg ile 28.58 g/kg aralığında, toprak numunelerinde 1.12 g/kg ile 29.71 g/kg aralığında tespit edilmiştir. Referans buğday numunesinde toplam OCP'ler, OPP'ler ve PCB'ler sırasıyla 0.83 mg/kg, 14.8 mg/kg, 10 g/kg olarak tespit edilmiştir. Buğday numunelerinde toplam OCP'ler, OPP'ler ve PCB'ler sırasıyla 0.73 mg/kg ile 2.33 mg/kg, 9.16 mg/kg ile 15.36 mg/kg, 1.8 g/kg ile 14.4 g/kg aralığında tespit edilmiştir. Toprak numunelerinde tespit edilen kalıntılar Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmelik'e göre değerlendirildiğinde numuneler genellikle İkinci Aşama Değerlendirme sürecine tabi Takip Gerektiren Saha olarak belirlenmiştir. Buğday numunelerinde tespit edilen OCP ve OPP bileşiklerinin miktarları Türk Gıda Kodeksi Pestisitlerin Maksimum Kalıntı Limitleri Yönetmeliği'ne göre değerlendirildiğinde 3. pompa 500 m içeriden alınan numunede tespit edilen malathion bileşiği hariç diğer tüm bileşikler limit değerlerin üzerinde tespit edilmiştir.