turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Participants' civic engagement behavior: Evidence from a non-formal training on democracy and human rights

Bu çalışmanın amacı, yaygın eğitim yoluyla katılımcıların sivil katılım davranışlarını Toplum Gönüllüleri Vakfı Demokrasi ve İnsan Hakları Projesi örneği üzerinden incelemektir. Bu amaçla, TOG Demokrasi ve İnsan Hakları Eğitmen Eğitimi'ne katılmış ve evreni 154 olan tüm gönüllülere ulaşılmaya çalışılmıştır. Ancak, bu evrenden 56 kişi çalışmaya katılmıştır. Çalışma, TOG yönetimine göre projenin hangi açıdan değerlendirilmesi gereksinimi olduğunu görebilmek için bir ihtiyaç analiziyle başlamıştır. Daha sonra, ihtiyaç analizi sonuçlarına, literatür taramada elde edilen bilgilere ve Center for Information and Research on Civic Learning and Engagement tarafından geliştirilen sivil katılım göstergelerine dayanarak açık ve kapalı uçlu sorulardan oluşan bir anket hazırlanmış ve bu bağlamda katılımcıların sivil davranışları değerlendirmeye alınmıştır. Verilerin Survey Monkey adında çevrimiçi bir program aracılığıyla toplandığı çalışmada tüm evrenden 56 katılımcı sağlanmıştır. Ankete katılım oranı %43.4'tür. Araştırmanın sonuçları, TOG Demokrasi ve İnsan Hakları Projesi Eğitmen Eğitimi'ne katılan gençlerin; sivil toplum etkinliklerine ve siyasi faaliyetlere katılan, güncel olay ve haberleri takip eden aktif vatandaşlar olduklarını göstermektedir. Çalışma buna ek olarak, sivil toplum faaliyetlerine katılım oranlarında zaman içinde bir düşüş eğilimi olduğunu göstermektedir. Son olarak, sivil katılım ve yaygın eğitimin birlikte değerlendirilebileceği çalışma önerileri sunulmuştur.
Kesintili ve zorunlu (4 + 4 + 4) eğitim sisteminde okul yöneticileri ve öğretmenlerin mesleki tükenmişlik düzeylerinin belirlenmesi

Bu araştırma; kesintili ve zorunlu (4+4+4) eğitim sisteminin öğretmenlerin mesleki tükenmişlikleri üzerinde etkisini belirlemek ve öğretmenlerin tanımlayıcı özelliklerine göre tükenmişlik düzeylerini incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Amaç doğrultusunda hazırlanan anket formu; 2013/ 2014 Eğitim öğretim yılında Uşak ilinde görev yapan 491 öğretmene uygulanmıştır. Anketlerden elde edilen veriler bilgisayar ortamında SPSS istatistik programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Verilerimizin analizinde normallik testi olarak Kolmogorov-Smirnov testi kullanılmıştır. Normal dağılım gösteren gruplar için t testi ve tek yönlü varyans analizi, varyansların eşitliğini test etmekte Levene testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda; Okul yöneticileri ve öğretmenlerin kesintili ve zorunlu (4+4+4) eğitim sistemine geçilmesi sonrasında düşük düzeyde duyarsızlaşma yaşadıkları, orta düzeyde duygusal tükenmişlik ve kişisel başarı boyutlarında tükenmişlik yaşadıkları sonuçlarına ulaşılmıştır. Ayrıca öğretmenlerin okuttukları sınıflara, branşlarına, alan değiştiren öğretmenlerin değiştirdikleri alanlara göre tükenmişlik düzeylerinde farklılaşma olmadığı, cinsiyet, yaş, kıdem, eğitim durumlarına göre tükenmişlik düzeylerinde farklılaşmaların olduğu belirlenmiştir.
Anadolu lisesi öğretmenlerinin eğitimdeki değişime uyumu ve öğretmen eğitiminin rolü: İnsan kaynakları yönetimi açısından bir değerlendirme

Değişimi kavramak öğretmenler ve eğitim kurumları için gelişimleri açısından önemlidir. Bu sebeple eğitimdeki değişim ve gelişmeler öğretmenlere yansıtılması gerekmektedir. Öğretmenler, eğitim ile ilgili geleceği planlamada değişimleri izlemeleri gerekmekte olup, değişim öğretmenlere aktarılırken günün şartlarına da katkı sağlamalıdır. Bu çalışma, Anadolu Liselerinde çalışan öğretmenlerin eğitimdeki değişime uyumda öğretmen eğitiminin rolü üzerine düşüncelerini belirlemeye yönelik betimsel bir araştırmadır. Araştırmanın evrenini Ankara ili, Çankaya ilçesinde M. E. B 'lığına bağlı bulunan Anadolu liselerinde çalışan öğretmenler oluşturmaktadır. Evrenden hareketle araştırmanın örneklemini ise 310 öğretmen belirlenmiştir. Öğretmen görüşlerinin belirlenmesi için model İlişkisel tarama, ölçme aracı olarak araştırmacı tarafından hazırlanan anket uygulaması yapılmış olup, anket sayısı örneklem sayısı dikkate alınarak 310 olarak belirlenmiştir. Araştırmada öğretmenlerin eğitimdeki değişime uyumda, öğretmen eğitimi temel alınarak, eğitimlere yönelik olumlu veya olumsuz görüşlerinin alınması, değişim uygulamalarının başarı ile uygulanması açısından önemlidir. Bu araştırma ile öğretmenlerin eğitimdeki değişime uyumda, öğretmen eğitiminin rolü üzerine görüşleri alınarak, eğitimdeki değişim programlarının ve hizmet içi çalışmaların değerlendirilmesi imkanı sağlamaktır. Değişim ile ilgili eğitime katılan öğretmenlerin; kalma/barınma yerinin rahat olması, okul yöneticilerinin de aynı eğitime katılmış olması önemlidir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, okul yönetiminin değişim ile ilgili eğitimleri olumlu yönde etkilediği gözlemlenmiştir. Yine edinilen bulgulara göre, Üst düzey yöneticilerin değişim eğitimlerine hazırlıklı olması ve yapılacak çalışma duyurularının planlı bir şekilde zamanında yapılması görüşüne katılmaktadırlar. Okul yöneticileri eğitimdeki değişime hazırlıklı ve öğretmen eğitimi sürecine olumlu bakmaktadırlar. Öğretmenlerin eğitimlerdeki değişime uyumda öğretmen eğitimlerindeki eğitici modellerin gösterilmesine daha fazla önem verilmesi sonucuna varılmıştır.
Kontrbasın icrasında yeni sol el teknikleri

Bu tezde kontrbasın tarihçesinden ve eğitiminde kullanılan metotlardanbahsedilerek yaylı sazlar ailesinde sıkça kullanılan ve metotlastırılmıs bazı icra tekniklerinin kontrbasa adapte edilmesi hedeflenmistir. Kontrbasın mimari ve teknik tarihiyle, klasik metotların tekniğe bakıs açıları anlatılarak, keman ve viyolonsel için yazılan bazı metotlardan yararlanılmıs ve alternatif bir bakıs açısı getirilmeye çalısılmıstır. Bu düsüncenin bir ürünü olarak daVahram MÜHENDİSYAN'ın keman için yazdığı Ekstansiyon Etüdleri adlı metodunun bir kısmı kontrbasa uyarlanarak, ek kısmına bu metodun bir kopyasıeklenmistir.
Müzakere ve arabuluculuk eğitiminin ergenlerin kişiler arası problem çözme ve öfke düzeylerine etkisinin incelenmesi

Bu araştırmanın genel amacı, ergenlere uygulanan müzakere ve arabuluculuk eğitimi programının kişilerarası problem çözme ve öfke düzeyine etkisini incelemektir. Bu araştırma Diyanet İşleri Başkanlığına bağlı üç kuran kursunda 2013- 2014 öğretim yılında yapılmıştır. Deneme grubunda 14, kontrol grubunda da 14 öğrenci bulunmaktadır. Araştırmada ön-test, son-test kontrol gruplu yarı deneysel model kullanılmıştır. Araştırma kapsamında deneme grubundaki öğrencilere haftada 4 saat olmak üzere 8 hafta süresince müzakere ve arabuluculuk eğitim programı uygulanmıştır. Kontrol grubuna ise herhangi bir eğitim verilmemiştir. Müzakere ve arabuluculuk eğitim programı; kişilerarası çatışmaların doğasının anlaşılması, iletişim becerileri, öfke yönetim becerileri, kişilerarası çatışmalarda çözüm becerileri'nin yer aldığı dört bölümden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; Çam ve Tümkaya (2008) tarafından geliştirilen ''Kişilerarası Problem Çözme Envanteri'' ; Özer (1994) tarafından Türkçeye uyarlaması gerçekleştirilen ''Sürekli Öfke Ve Öfke Tarz Ölçeği'' kullanılmıştır. Deneme ve kontrol grubunun ön test ve son testleri arasında anlamlı fark olup olmadığı Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi ile deneme ve kontrol grubu puanları arasındaki farkın anlamlılığı için Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Müzakere ve arabuluculuk eğitiminin deneme ve kontrol grubunun kişiler arası problem çözme ve öfke kontrol düzeylerini ön test-son test fark puanlarına yönelik yapılan analizler sonucunda, yapıcı problem çözme, ısrarcı-sebatkar yaklaşım ve öfke kontrol düzeylerinde deneme grubu lehine anlamlı farklılık olduğu tespit edilmiştir. Fakat sürekli öfke alt boyutunda deneme grubunun puan ortalamalarındaki düşüş ile kontrol grubunun puan ortalamalarındaki düşüş arasında manidar düzeyde bir fark olmadığı, dolayısıyla sürekli öfke puan ortalamalarının deneme grubu lehine olmadığı tespit edilmiştir.
İşletmelerde sürekli gelişmenin anahtarı olarak eğitim ve eğitim yönetimi

Kişinin bilgi, beceri ve tutumunda olumlu yönde meydana gelen değişim şeklinde tanımlanan eğitim kavramı bilgi çağına giriş sürecinin yaşandığı günümüz dünyasında özellikle önem kazanmış bulunmaktadır. Bilgi çağına paralel birçok sahada gözlemlenen değişimler bireylerin mevcut bilgi, beceri ve tutumlanm sürekli yenilemelerini gerekli kılmaktadır. Birey gibi onların oluşturduğu bu işletmeler de bu oluşumun etkisinde kalmaktadır. Toplumsal, ekonomik ve teknolojik alanlardaki değişim, dünyanın tek bir pazara dönüşüm aşamasında artan rekabet koşullarına işletmelerin insan kaynaklarının uyum sağlayabilmesi önem kazanmış bulunmaktadır. Dolayısıyla işletmeler insan kaynaklarının eğitimine önem vermeye başlamış ve bünyelerinde insan kaynaklan ve eğitim birimleri oluşturarak insan kaynağına yatırım yapmaya başlamışlardır. Bu doğrultudaki ihtiyaç ve çabalar özellikle kalkınma sürecini hızla sürdürme mecburiyetinde olan Türkiye'de daha da önem kazanmıştır. Türkiyenin dünya pazarlarında rekabet etmesi kalite, verimlilik, maliyet, tasarım ve pazarlama gibi dinamiklerin varlığına bağlıdır. Bu ise nitelikli insan gücüyle mümkün olabilmektedir. Böyle bir ihtiyaçtan hareketle hazırlanmış olan bu çalışma işletmelerin etkin bir eğitim organizasyonunu gerçekleştirirken hangi süreçleri takip etmesi gerektiğini açıklamayı hedeflemektedir. Birinci bölümde eğitim ve işletme ilişkisi içinde eğitimin yeri ve önemiyle birlikte eğitim kavramı üzerinde teorik olarak bilgi vermektedir. ikinci bölümde ise eğitim fonksiyonu ve eğitimin yönetimi ele alınmaktadır. Özellikle etkin bir eğitim organizasyonu gerçekleştirme süreçlerinin aktarıldığı bu bölümde; eğitim ihtiyaç analizi, eğitimin planlanması, eğitimin uygulanması ve eğitim sonrası faaliyetler tüm yönleri ile incelenmektedir. Üçüncü bölümde ise öğrenme süreci ve ölçme değerlendirme faaliyetleri üzerinde durulmuştur. Tezin son kısmında, bir işletmede sürekli gelişme amacım toplam kalite yönetimi anlayışı ile sağlamak isteyen işletme yönetiminin, insan kaynaklarını geliştirmek üzere oluşturduğu eğitim yönetim sistemi konusunda gerçekleştirilenler aktarılmaktadır. V1H
Planlı dönemde ulusal eğitimimizin temel hedefleri ve finansman kaynakları (1963-1992)

Bu araştırma; Türk Ulusal Eğitim Politikasının oluşturulmasında temel kaynaklar olan; Anayasa, eğitim ile ilgili Temel Yasalar (222, 1739, 2547 sayılı vb) ve Kalkınma Planlarında belirlenmiş olan hedeflere ulaşmak için ayrılan parasal kaynakları belirlemek üzere, tarama modeli kullanılarak yapılmıştır. Milli Eğitim Bakanlığı ve Üniversitelere ilişkin harcamaları, Resmi Gazetede yayınlanmış olan Milli Eğitim Bakanlığı ve Üniversite kesin hesaplarındaki veriler ile öğrenci, öğretmen, öğretim elemanı, öğretim üyesi sayıları; Milli Eğitim Bakanlığı, Devlet İstatistik Enstitüsü, öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi yayınlarındaki veriler temel alınarak çözümlenmiştir. Türkiye'nin gayri safi milli hasıla, kamu harcamaları gibi başlıca ekonomik göstergelere oranla eğitime ayırdığı mali kaynaklar incelenmiş, kamu eğitimi harcamaları, ilköğretim, ortaöğretim ve yükseköğretim harcamaları en küçük kareler yöntemiyle esneklik, korelasyon, determinasyon hesaplanarak çözümlenmiştir. Araştırmadan şu sonuçlar çıkarılmıştır: 1. 1963- 1992 döneminde, kamu eğitimi harcamalarının hem GSMH hem de kamu harcamaları içindeki oranının, zaman zaman azalması, hatta 1985 yılında sırasıyla % 1.97 ve % 9.92 düzeyine kadar düşmüş olması, planlı dönemde, eğitimde plansız bir politika izlendiğini göstermektedir. 2. 222 sayılı İlköğretim ve Eğitim Yasası ile on yıl içinde zorunlu eğitim çağındaki nüfusun okullaştırılması hedeflenmiş bu yasaya göre öngörülen kaynaklar ayrılmadığından, hedeflerde gerçekleştirilememiştir. 3. Tüm Kalkınma Planlarında ilke olarak mesleki-teknik öğretime önem ve ağırlık verilmesine karşın, hedefe ulaşılamamıştır. Bunun temel nedeni, mesleki-teknik öğretim maliyetinin genel ortaöğretimden daha pahalı olması ve bu nedenle yeterli kaynak ayrılmamasıdır. 4. İlköğretim ve ortaöğretim cari harcamaları ile öğrenci sayısı arasındaki ilişkinin, çok anlamlı olmadığı görülmüştür. Eğitim kesimine ödenek ayrılmasında, öğretim tür ve düzeylerine göre belli bir ölçütün belirlenmediği anlaşılmaktadır: İlköğretim (r= 0 .03097), genel ortaöğretim (r= 0 .00254), ETÖ (r= 0 .363), KTÖ(r= 0 .26), TTÖ ( r= 0 .71), DÖ'de ( r= 0 .76) 5. Yerleşim birimi, yörelerarası ve cinsiyet bakımından incelenen ortaöğretim çağ nüfusunun okullaşma ve öğrenci/öğretmen oranlarında büyük farklar görülmektedir. Bu nedenle Türkiye'de bu öğretim tür ve düzeyinde fırsat ve olanak eşitsizliğinin bulunduğu söylenebilir. 6. öğretim tür ve düzeylerine göre en pahalı eğitimin, üniversite eğitimi olduğu tespit edilmiştir. Ancak parasal kaynakların artmış olmasına bakılarak, üniversitelerde verilen eğitimin niteliğinin yüksek olduğu söylenemez.
İvan Galamian keman teknikleri ve 2. metodun incelenmesi

Bu tez çalışmasında, keman öğretmenliğini XX. yüzyıl standartlarına taşımış olan büyük keman öğretmeni ve pedagog Ivan Galamian'in keman öğretim yöntemleri ve ikinci keman metodu incelenmiştir. Dört bölümden oluşan tezin ilk bölümünde, geçmişşten XX. yüzyıla uzanan süreç ve XX. yüzyıl müziğini hazırlayan etmenler genel olarak incelenmiş, başlıca besteciler hakkında bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde Ivan Galamian'in yaşamı ve anıları, üçüncü bölümde ise keman sağ el tekniği hakkında Ivan Galamian'in önerileri araştırılmıştır. Keman sol el tekniği ile ilgili ileri seviyede egzersizler içeren 2. Metot kitabı ise, tezin dördüncü ve son bölümünü oluşturmaktadır.
Okulöncesi öğretmenlerince sunulan gömülü öğretimin kaynaştırma öğrencilerinin hedef davranışlarını edinmelerindeki etkileri

Bu araştırmada okul öncesi öğretmenlerince sunulan gömülü öğretimin kaynaştırma eğitiminden yararlanan çocukların hedef davranışlarını edinmelerindeki etkileri incelenmiştir. Araştırmada genel eğitim ortamlarında çalışan dört okul öncesi öğretmenine, sınıflarında bulunan gelişimsel yetersizliği olan dört çocuğa eş zamanlı ipucuyla öğretimle gömülü öğretim sunmaya ilişkin personel eğitimi sunulmuştur. Araştırmacı tarafından sunulan personel eğitiminin ardından okul öncesi öğretmenleri sınıflarında kaynaştırmadan yararlanan gelişimsel yetersizliği olan çocuğa hedef davranışlarına ilişkin eş zamanlı ipucuyla öğretimle gömülü öğretim sunmuşlardır. Araştırmanın bağımsız değişkeni, öğretmenler tarafından eş zamanlı ipucuyla öğretimle sunulan gömülü öğretim sürecinin uygulanmasıdır. Araştırmanın bağımlı değişkeni, öğretmenler tarafından eş zamanlı ipucuyla öğretimle sunulan gömülü öğretim sürecine ilişkin gelişimsel yetersizliği olan çocukların hedef davranışlarına ilişkin doğru tepki yüzdeleridir. Araştırmada tek-denekli araştırma yöntemlerinden 'çiftler arası yoklama denemeli çoklu yoklama modeli' kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular, okul öncesi öğretmenlerinin eş zamanlı ipucuyla öğretimle sunulan gömülü öğretime ilişkin öğretim planlarını doğru bir biçimde hazırladıkları ve edindikleri bu becerileri farklı tek-basamaklı bir davranışa genelleyebildiklerini göstermektedir. Öğretmenler tarafından yüksek uygulama güvenirliğiyle sunulan öğretim sonunda, tüm çocuklar hedef davranışlarında ölçütü karşılamışlardır. Araç-gereçler arası genellemeye ilişkin tüm planlama öğretmenler tarafından doğru bir şekilde hazırlanarak uygulanmıştır. Araştırmada öğretim sona erdikten beş hafta sonra öğretmenlere yönelik gerçekleştirilen izleme oturumunda, okul öncesi öğretmenlerinin edindikleri becerilerde kalıcılığı sağladıkları belirlenmiştir. Gelişimsel yetersizliği olan çocuklara yönelik bir, dört ve sekiz hafta sonra gerçekleştirilen izleme oturumlarında, çocukların edindikleri davranışlarda kalıcılığı sağladıkları görülmüştür. Ayrıca gelişimsel yetersizliği olan çocuklar, edindikleri davranışları farklı kişi, ortam ve araç-gereçlere genellemişlerdir. Sosyal geçerliğe ilişkin sosyal karşılaştırma verileri incelendiğinde, gelişimsel yetersizliği olan çocukların hedef davranışlarda akranlarının performans düzeylerine ulaştıkları görülmüştür. Bunun yanı sıra, okul öncesi öğretmenlerinin ve çocukların ailelerinin de araştırmaya ilişkin olumlu görüşlere sahip oldukları belirlenmiştir.
Ortaöğretim kurumlarındaki öğrencilerin beden eğitimi ve spor dersine yönelik tutumları ile sosyal beceri düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Çalışmanın amacı, ortaöğretim kurumlarındaki öğrencilerin beden eğitimi ve spor dersine yönelik tutum ve sosyal beceri düzeyi arasındaki ilişkinin incelenmesi. Çalışmanın evreni, Ankara ili, Yenimahalle İlçesindeki 10 Anadolu Lisesi'nden müteşekkildir. Toplamda 7398 öğrenci kapasitesine sahip bu evrenden 500 Ortaöğretim öğrencisine ulaşılmıştır. Çalışmada veri toplama aracı olarak kullanılan anket 3 bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde katılımcıların kişisel bilgilerinin belirlenmesi için kişisel bilgi formu yer almaktadır. Veri toplama aracının ikinci bölümünde öğrencilerin sosyal beceri düzeyini ölçmek amacıyla Matson, Ratatory ve Helsel (1983) tarafından geliştirilen ve Erdoğan (2002) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Matson Çocuklarda Sosyal Becerileri Değerlendirme Ölçeği yer almaktadır. Öğrencilerin beden eğitimi dersine yönelik tutumlarını değerlendirmek amacıyla Pehlivan (1997) tarafından geliştirilen Beden Eğitimi Tutum Ölçeği yer almaktadır. Verilerin değerlendirilmesi için SPSS 21 istatistik paket programı kullanılmıştır. Puanların normallik sınamasında Çarpıklık katsayısı kullanılmıştır Ölçek ve alt boyut puanlarının cinsiyet, yaş ve ailede spor yapan bireyin varlığına göre karşılaştırılmasında bağımsız iki örneklem t testinden; okuduğu sınıf, anne ve baba öğrenim düzeyi, anne ve baba mesleği, okuldaki başarı durumu, ailenin spor yapmasına izin verme durumu ve beden eğitimi dersleri dışında düzenli olarak katıldığı etkinlik değişkenlerine göre karşılaştırılmasında tek yönlü varyans analizinden yararlanılmıştır. ANOVA testinde gruplar arasında anlamlı farklılık görüldüğünde farkın hangi gruplar arasında olduğunu belirlemek amacıyla ikili karşılaştırmalar için LSD post hoc testinden yararlanılmıştır. Ölçek ve alt boyutlar arası ilişki analizi için Pearson korelasyon analizinden yararlanılmıştır. Analizlerde anlamlılık düzeyi 0,05 (p<0,05) olarak belirlenmiştir.
Mesnevi'de Mevlana'nın eğitim ve eğitim yöneticisine dair görüşleriyle modern anlayışı bir karşılaştırma denemesi

Mesnevi 13. yüzyılda Konya'da yaşayıp yine orada vefat eden Türk dünyasının en büyük düşünürlerinden Mevlana Celaleddin tarafından yazılmıştır. Altı cilt ve 25618 beyitten oluşan bu eser, edebiyatta her beyti ayrı ayrı kafiyeli nazım şekli olan mesnevi tarzında yazıldığı için bu ad ile anılmaktadır. Bu çalışmada Türk kültür tarihinde önemli bir yeri olan Mevlana'nın Mesnevi'sindeki eğitimle ilgili görüşlerini, Türk eğitiminin ondan yeniden yararlanması adına farklı bir perspektifle ortaya koyarak, modern eğitim ve eğitim yöneticisinde aranan yeterlilikler ışığında analitik bir bakış açısıyla değerlendirdik. Mevlana'nın insan merkezli bakışı bu eserinde de görülmektedir. İnsan akıl ve nefisten yaratılmış; ancak aklıyla tanımlanmıştır. İnsanın gerçeğe ulaşması için sadece aklın varlığı da yeterli değildir. Zira insan; akıl, gönül, aşk, nefis, sabır v. b. unsurlardan oluşan bir değerler manzumesidir. Eğitim ipekböceğinin ördüğü koza gibi, bu değerlerin insan üzerindeki iç İçe ve barışık örüntüsünün adıdır. Modern eğitimcinin görüşleriyle geniş ölçüde mutabık olan Mevlana, eğitim ve eğitimci bazında kendine özgü metodlar geliştirmiştir. İnsanın gerçek varlığını gizleyen nefsani benliğin yok edilmesini metod ve ilke olarak eğitim anlayışının merkezine yerleştirmiştir. Mevlana eğitim örgütünün işletilmesinden sorumlu eğitim yöneticisine, eğitimci kişiliğinin yanı sıra, adaletli, kararlarını danışarak alan ve çevre desteğini sağlayan, örgüt içerisinde etkili bir iletişimle güçlü bir motivasyon sağlayan, yönetim süreçlerini etkili bir biçimde kullanan sağlam bir karakter ve kişilik sahibi, rasyonel bir bakış açısı ile yöneticilik mesleğinin gerektirdiği bilgi ve yeteneklere sahip bir formasyon yüklemiştir. VI
Eğitim amaçlı binalarda yangın tehlikesinin risk analizi

Bu çalışmada, eğitim amaçlı binalar bünyesinde çıkabilecek yangın tehlikelerine karşı önceden hazırlıklı olmak veya olası yangın esnasında can ve mal kaybını asgariye indirmek amacıyla alınacak gerekli yangın önlemleri ve bu önlemlere ait kurallar belirlenmiştir. Söz konusu binalarda aşağıda verilen hususların belirlenmesi için mevcut yasa ve yönetmeliklerin yeterli olup olmadığını örnek bir bina üzerinden ortaya koyulmuştur. Bu hususlar; yangının çıkış yeri ve nedeni, cinsi ve özelliklerinin belirlenmesi, mevcut bina bünyesinde veya çevresinde çıkabilecek muhtemel yangın çeşitlerinin belirlenmesi, oluşan yangınların can ve mala verebileceği zararların tespiti, yangın olaylarının vuku bulması halinde ortaya çıkaracağı maddi zararların belirlenmesi, yangın ortaya çıkaracak risk faktörlerinin minimum seviyeye çekilmesi ve bunun için gereken tedbirlerin önceden alınması, binada yangına karşı önceden alınacak önleyici tedbirlerle meydana gelecek ekonomik zararların minimum düzeyde tutulacağının belirlenmesi, oluşturulacak bir risk dosyası içerisinde tespit edilen tüm risk faktörlerinin çekilmiş ve tespit edilmiş görsel efektlerinin muhafaza edilmesidir. Kullanılan yöntem ve teknikler, konu ile ilgili mevcut yasa ve yönetmeliklerin incelenip değerlendirilmesi, konu ile ilgili mevcut yasa ve yönetmeliklere göre tasarlanmış eğitim amaçlı örnek bir bina üzerinde, yangın değerlendirmesi yapabilen bazı benzetim programları kullanılarak, risk değerlendirmesi yapılması, bu değerlendirme kapsamında ilgili mevcut yasa ve yönetmeliklerin yeterlilikleri değerlendirilmesidir.
Din eğitiminde Mücadele suresi

Din Eğitiminin önemli konularına Mücadele Suresi çerçevesinde bakılan tez üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm 'Mücadele ve Kadın Hakları', ikinci bölüm 'Adab-ı Muaşeret', üçüncü bölüm de 'Allah Dostluğu ve Allah'ı Anma'dır. Tezin araştırması aşamasında 'mücadele', 'kadın', 'adab', 'iletişim', 'dostluk', 'zikir' gibi konular incelenmiştir.
Cahiliye Dönemi eğitim anlayışı

Bu çalışma Cahiliye Dönemi eğitim anlayışını konu edinmiştir. Çalışma Cahiliye Dönemi'nde eğitim faaliyetleriyle daha çok kimlerin ilgilendiğini, Cahiliye Dönemi kurumlarını, eğitim faaliyetlerini ve dönemin eğitimcilerini tespit etmeyi amaçlamıştır. Bu konuya yeni katkılar sağladığı için çalışma önemli görülmüştür. Çalışma Cahiliye Dönemi eğitim anlayışının ve bu anlayışın bir sonucu olan eğitim faaliyetlerinin ilk dönem ve sonraki dönem İslam eğitim anlayışına ve faaliyetlerine bir etkisinin olup olmadığını tespit etmeye çalışmıştır. Bu bakımdan çalışma, İslam eğitim tarihine önemli katkılarda bulunmuştur. Sonuç olarak literatür/belgesel taraması yapılarak ana kaynaklardan dönemin eğitim anlayışı, içerik ve betimsel analiz yöntemleriyle ele alınmış ve konuyla ilgili çeşitli sonuçlara varılmıştır.