turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bilimsel botanik sanatı ve Nebahat Yakar örneği

Bitkiler, insanoğlunun varlığından beri sanatın ilham kaynağı olmuştur. Fakat bitkilerin bir sanat teması olarak kabul görmesi, hayvan figürlerinden çok daha sonraya dayanmaktadır. Bitkilerin stilize edilmiş motif olarak işlenmeye başlandığı dönemlerde ayrıntıdan uzak, şifalı yönlerinin ve yaşam döngülerinin yazılı metin ile açıklandığı bilgisine ulaşılmaktadır. Botanik kitabı yazarı Carolyn Fry'a göre, 18. yüzyılda ilk bilimsel bitki sınıflandırmasının yapılmasıyla, bitki çizimleri kendi yaşam döngüsüne hizmet etmeye başlamıştır. Bu süreçte bitki illüstrasyonlarının anlatımı güçlenmiş ve beraberinde metinler yer almaksız bir bütün olarak botanik biliminin bir parçası olmuştur. Bilimsel botanik sanatı olarak tanımlanan bu alanda, birçok ülkede ciddi anlamda politikalar yürütülmekte, üniversitelerde bölümler açılmakta, çizerlere çok yönlü olarak kendilerini geliştirme imkanları sunulmaktadır. Bitki çizimleri ülkelerin kendi yetiştirdikleri sanatçılar tarafından yapılmakta ve bu alan bir meslek gurubu olarak kabul görmektedir. Resimli Türkiye Florası Projesinin ilk mezunlarından bilimsel bitki ressamı Hülya Korkmaz'a göre; bu gelişmenin Türkiye'de başlayıp yol alması, 20. yüzyılı bulmuştur. Dünya'da bu gelişmeler olurken Türkiye'deki botanik araştırmalarında bitki çizimleri çok ciddi meblağlarda yurt dışındaki çizerlere yaptırılmıştır. Bu araştırma; nitel araştırma yönteminin betimleyici kaynak tarama modeli kullanılmıştır. Çalışmada tarihte önemli yere sahip görsel verilerden, yerli ve yazılı kaynakların sınırlı oluşu sebebiyle çoğunlukla yabancı kaynaklardan faydalanılmıştır. Araştırma altı bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüme giriş ile başlanmıştır. İkinci bölümde, bilimsel botanik sanatının genel tarihi üzerinden Türkiye'deki gelişimine ayrıntılı bir şekilde değinilmiştir. Üçüncü bölümde, Bilimsel botanik sanatı kavramı açıklanmış, bitki morfolojisi ve anatomisinin bilimsel botanik sanatı açısından öneminden söz edilmiş, bu alanda kullanılan yöntem ve tekniklerin avantajlı ve dezavantajlı yönleri alandaki sanatçıların eserleri üzerinden ele alınmış, bilimsel botanik sanatının botanik sanatı ile ayrıştığı noktalara değinilmiştir. Dördüncü bölümde bir sanat eseri eleştirisinde bulunurken izlenen yöntemler görsel tasarım ilke ve elemanları açısından betimlenmiştir. Beşinci bölümde 1933 Üniversite Reformu sonrası ilk bilimsel botanik sanatçısı Nebahat Yakar'ın hayatına değinilerek, sanatçının seçili 15 bilimsel botanik illüstrasyonu; botanik bilimi ve sanat eseri inceleme yöntemleri aracılığıyla değerlendirilmiştir. Ayrıca araştırmacının, Resimli Türkiye Florası Projesi ikinci nesil mezunlarından İrem Sönmez'in bilimsel bitki illüstrasyonu çizimi eğitiminde yapılmış olduğu çalışmalara analizleri ile beraber yer verilmiştir. Altıncı bölüm sonuç ve önerilerden oluşmaktadır. Değerlendirmeler sonrası elde edilen sonuçlardan en önemlisi bilimsel botanik sanatçısı olarak kabul gören Nebahat Yakar'ın eserlerinde; bilimsel botanik sanatında kullanılan ölçeklendirme yöntemine yer vermeyişidir.
Ankara'da seçilmiş sanat galerilerinin sergileme olanaklarının incelenmesi ve bir uygulama çalışması

Günümüzde sürekli gelişen ve değişen sanat anlayışı, günlük yaşantımızı etkilemesinin yanı sıra hayat tarzlarımızı ve buna bağlı diğer unsurları da değiştirmiştir. Örneğin, tasarım sürecine ve üretimine sayısız olanak sağlamaktadır ve bu, kaçınılmaz olarak yenilikleri ve değişimleri beraberinde getirmektedir. İnsanların ihtiyaçları, sanat tarihi boyunca tasarımların oluşumunu şekillendirmeye neden olmuştur. 20. yüzyılda, değişen kavramlar, estetik anlayışının farklılaşmasına sebep olmuştur ve bu farklılaşan estetik anlayışı, hayat tarzları ve onun getirdiği istek ve imkanlar dahilinde günümüzde pek çok alanda yeniliklere yol açmıştır. Sanat alanında her geçen gün artan bu gelişim, diğer alanlarda olduğu gibi, tasarım alanında da değişikliklere yol açmıştır. Bu çalışma; sergileme mekanlarının daha işlevsel bir biçimde şekillendirilmesi gerektiği düşüncesinden yola çıkılarak; Ankara İli'ndeki random yöntemle seçilmiş 10 adet galerinin incelendiği dört bölümden oluşmaktadır. giriş bölümünde; sergileme kavramı ve sergileme tasarımı üzerinde durulmuş ve sergileme tarihçesi, gelişim süreci ve önemiyle beraber anlatılarak ülkemizin bu konudaki gelişiminin daha anlaşılır olması sağlanmıştır. İkinci bölümde; resim sergilemeleri üzerinde durularak sergileme mekanlarının temel özellikleri anlatılmıştır. Son olarak üçüncü bölümde ise; diğer bölümlerde yapılan araştırmalar ve incelemeler doğrultusunda, belirlenmiş galerilerin belirli mimari ve mekansal parametrelere göre irdelenmesi ve değerlendirilmesi yapılmıştır.
Muse of the museum: An allegoric story of a non existent photography museum in Turkey

Müzeler, maddi bir varoluş simgesi ve kültürel yapının en sağlam temelleridir. Bu sebeple müzelerin varlığı ait olduğu toplumun kültürel durumunu anlatan en önemli kaynaklardandır. Türkiye'deki ilk müzeler korunmaya ve toplanmaya değer bulunan arkeolojik ve etnografik koleksiyonlardan oluşmuş, sanatsal eserler çoğunlukla ikinci planda kalmıştır. Fotograf sanatı da bu durumdan nasibini almış ve bir sanat dalı olmaktan çok ülke tarihini gelecek nesillere aktaracak görsel bir araç olarak görülmüştür. Bu bakış açısının bir yansıması olarak gözlemlenebileceği üzere, Türkiye'de halen çağdaş bir fotograf müzesi bulunmamaktadır. Bu çalışmanın amacı Türkiye'de var olmayan bu müzeyi tüm yönleri ile ele almak ve bu eksikliğin altında yatan sosyal, ekonomik, politik ve kültürel sebepleri tüm katmanları ile incelemektir. Çağdaş fotograf müzesinin bu alegorik analizde temel alınmasının sebebi Türkiye'deki müzecilik çalışmaları ile benzer bir yol izleyen Türk fotograf tarihinde yatmaktadır. Bu sebepleri ortaya koyacak olan en şeffaf araç ise fotograf olacaktır. Bu çalışmada Türkiye'de fotograf ve müzeciliğinin geçmişşten günümüze geldiği konum irdelenmekte, ulusal ve uluslararası müzecilik pratikleri Türkiye'deki örnekler ile karşılaştırılarak özellikle Türk fotografçılar, genç sanatçılar ve Türk fotografı üzerine yapılacak akademik çalışmalar için en uygun ortamı sağlayabilecek bir çağdaş fotograf müzesi modeli sunulmaktadır.
Cumhuriyet Dönemi heykel etkinlikleri (1950-1960)

1883 yılında Sanayi-i Nefise Mektebi'nin açılması ile başlayan Türk heykel sanatı Cumhuriyet'in ilanına kadar Sanayi-i Nefise Mektebi sınırları içinde kalmıştır. Cumhuriyet'in ilanı ile gelişme sürecine giren heykel sanatı cumhuriyet ideolojisinin halka öğretilmesinde bir araç olarak kullanılmıştır. Heykel sanatının halka ulaşmasında Atatürk heykellerinin payı büyüktür. Heykel sanatı 1950'lere kadar devlet kontrolünde ve Batı'yı takip ederek devam etmiştir. Bu nedenle dünya çapında kendine özgü bir Türk heykel sanatı oluşamamıştır.1950'den itibaren devlet desteğinin kesilmesi, ekonomik değişimler, yurt dışından daha çok yayının gelmesi ve Türk sanatçıların dünya sanat ortamında daha aktif olarak rol almaları Türk sanatının farklı bir yönde ivme kazanmasına neden olmuştur. Bu gelişmeler sonucunda sanat ortamı 1950 öncesine göre daha canlanmış, etkinlikler artmıştır. Sanatçılar devletten bağımsız olarak sergi, yarışma, bienal gibi etkinliklerde kendini ifade etmenin çeşitli yollarını bulmuşlardır.1950'lerde figüratif çalışmaların yanında soyut çalışmalar da yapılmıştır. Dönemin yapıtlarında plastik değerler, denge ve biçim arayışları ön plana çıkmaktadır. Yapıtlarda konu seçimi ikinci plandadır, hatta yoktur. Bunda heykellerin biçim arayışlarıyla oluşturulmaları etkilidir. Heykellerin yapımında biçim arayışlarının yanında malzeme arayışları da önemli bir etkendir. Biçim arayışlarında her türde yeni malzeme denenmiştir. Dönem yapıtlarında konstrüksiyonu doğrudan gösterecek, kullanımı ve saklanması kolay malzemeler tercih edilmiştir. 1950- 1960 yılları arasında üretilen sanat yapıtlarında özellikle de soyut anlayışla yapılanlar da biçim ve malzeme arayışlarının çeşitli türleri denenmiştir.1950- 1960 döneminde sanatçılar biçim ve malzeme arayışlarıyla özgün yapıtlar üretmiş ve kendi çabalarıyla bir modernleşme süreci başlatarak yeni bir sanat ortamı oluşturmuşlardır. Bu yolda kazandıkları başarılarla Türk sanatında yeni bir dönemin başlamasını sağlamışlardır.
Dijital sanat uygulamalarının Türkiye'deki durumu

Geçmişi 1960'lı yıllara kadar götürülebilecek dijital sanat 70'lerden itibaren, dijital teknolojilerin geçirdiği hızlı gelişimin de etkisiyle bilgisayar sanatı, multimedya sanatı, sayısal sanat ve yeni medya sanatı gibi isimler altında gelişip yaygınlaşmış bir sanat dalıdır. Yaratım veya sunum sürecinde dijital teknolojilerin temel rol oynadığı dijital sanatın Türkiye'deki miladı olarak 20. yüzyılın son on yılı gösterilebilir. Dijital sanatın Türkiye'deki durumuna odaklanan bu çalışmada ilk olarak dijital sanatın tanımı ve niteliği ele alınmış ve değerlendirilmiştir, bununla birlikte; dijital sanatın, bu sanatın dünya çapında geçirdiği gelişim süreci ele alınmış ve sonrasında da Dijital Sanatın Sınıflandırılması başlığı altında dijital sanat türleri incelenmiştir. Ayrıca araştırma içerisinde çalışmanın ikinci bölümünde dijital sanatın Türkiye'deki tarihsel gelişimi incelenerek kronolojik olarak değerlendirilmiştir. Türkiye dijital sanatının gelişimine katkıda bulunmuş ve bulunmakta olan kişi, kurum ve etkinlikler ayrıntılı olarak tanıtılmıştır.
Undoing recognition: A critical approach to pose in photography

Bozmak: :Fotoğrafa Poz Verme Anına Eleştirel Bir YaklaşımFulya ErtemDanışman: Yard. Doç. Dr. Mahmut MutmanEylül, 2006Bu çalışma, fotoğrafa poz verme hakkında, öz/imge arasındaki ilişkiyi göz önünde tutarak, poz vermenin şimdiye kadar vurgulanmamış olan, öz-tanı ma veözdeşleşme'yi sorgulamasına değinmektedir. Farklı kültür ve tarihlere ait portrefotoğraflarının incelenmesinden yola çıkarak, görsel ve teorik metinlerin yapıcı bir şekilde buluştuğu bu çalışma, poz verme anına eleştirel bir yaklaşım sunmaktadır.
İmaj değişikliği açısından kurum kimliği yaratmada amblem/logo tasarım trendleri

Amblem/logo tasarımlarının görsel anlatım şekli tarihsel süreç boyunca içerisinde bulunulan döneme göre farklılık göstermiş fakat temel fonksiyonu, kimlik ve kişilik özelliklerini özetlemesi, hiçbir zaman değişmemiştir. Dünyamızda iletişim kanalları teknolojik gelişmelere bağlı olarak her geçen gün çoğalmakta ve çeşitlenmektedir. Artan mesaj yoğunluğu bilginin öğrenilebilir, anlaşılabilir ve ilgi çekici bir biçimde sunulmasını gerektirmektedir. İnsanoğlunun yaşamış olduğu bu görsel değişimden hiç kuşkusuz amblem/logo tasarımları da etkilenmektedir. Geleneksel temsil sistemlerinde logo biçimleri statiktir ve bu yapı çeşitli kurallarla korunmaktadır. Statik logo tasarımlarının çoklu ortam uygulamaları kullanılmaya başlamadan önceki medyalar için önerilmiş bir çözüm olduğu söylenebilir. Dolayısıyla basılı malzemelerde geçerli olan görsel kurallar dijital ortamda büyük ölçüde değişikliğe uğramaktadır. Görsel, teknolojik ve kültürel gelişmelerin bir sonucu olarak karşımıza çıkan dinamik logo tasarımlarının, alışılmış temsil sistemlerinin dışında yeni bir ifade biçimi olduğu söylenebilir. Çoklu ortam uygulamalarına uyumlu bir görsel araç olan dinamik logolar, internet sitelerinde kısa animasyonlar ile canlandırılabilmekte ve bu uygulamalar tasarımcılar tarafından geleneksel medyaya da yansıtılabilmektedir. Yeni bir algılama önerisinde bulunan dinamik logolar günümüzün bilgi teknolojilerinin gereksinimlerine yanıt verebilmektedirler. Dinamik logo tasarımları yeni bir dönemin habercisi konumundadır. Hayatımızın teknoloji ve internetle kuşatıldığı bu dönemde görsel algımız bugüne kadar hiç olmadığı kadar hızlı bir biçimde değişmektedir. Yeni görüntü arayışı içinde olan bireyler günümüzde statik imgelere duyarsız hale gelmektedir. Bu nedenle tasarımcılar bu gerçeğe uygun refleksler geliştirmelidirler. Bu çalışmanın temel amacı; çağımızın gerekleri doğrultusunda kurum ve kuruluşları daha iyi temsil etmesi açısından yeni eğilimler bağlamında yapılan amblem/logo tasarımlarının hangi kriterlere göre yapıldığını belirlemek, yeni eğilimler bağlamında yapılan amblem/logo tasarımları ile diğer amblem/logo tasarımları arasında ne tür farklar olduğunu açıklamaktır. Bu çalışmada imajın kavramsal çerçevesi, kurum kimliği ve amblem/logo tasarımlarının çeşitleri açıklanarak, imaj değişikliği açısından kurum kimliği yaratmada amblem/logo tasarım trendleri farklı ve özgün örnekler üzerinden değerlendirilmiştir. Yapılan değerlendirmeler bağlamında günümüz iletişim teknolojilerinin yol açtığı niteliksel dönüşüm dikkate alınarak algılama sürecine etkileri açısından tasarım sürecinde logo tasarımlarına dikkat edilmesi, çağımızdaki yeni eğilimler bağlamında yapılan amblem/logo tasarımları için oldukça önemli olabileceği sonucuna varılmıştır.
Klasik müzik albümlerinde görsel imge sorunları ve Bilkent Akademik Senfoni Orkestrası konser CD'leri için görsel tasarım önerileri

Mehmet Murat ÖZKOYUNCU. Klasik Müzik Albümlerinde Görsel İmge Sorunları ve Bilkent Akademik Senfoni Orkestrası Konser CD'leri için Görsel Tasarım Önerileri 'Klasik Müzik Albümlerinde Görsel İmge Sorunları ve Bilkent Akademik Senfoni Orkestrası Konser CD'leri için Görsel Tasarım Önerileri' başlıklı bu araştırmada, Klasik Müzik için düzenlenen CD tasarımları, 'inüziğin görsel bir imgesini oluşturma' anlamın da ele alınmış, ilk bölümde Klasik müziğin yapısı, dönemleri, biçemleri, bir ürün olarak pazarlanmasında hangi hedef kitleye yönelik olduğu ve diğer müzik türleriyle arasındaki sunum farkları açıklanmıştır. İkinci bölümde tasarım yapılan alanın özellikleri belirtilmiş ve albüm tasarımın tarihsel dönem içindeki gelişim süreci örneklerle incelenmiş, değişen bakış açılan belirtilmiştir. Üçüncü bölümde seçilen örneklerin tasarım kuralları ve klasik müziğin kendi soyut yapısı ışığında görsel analizleri yapılmıştır. Bu analizlerde ürünlerin başarılı ve başarısız yanlan sergilenmiştir. Dördüncü bölümde Klasik Müzik albümlerinin görsel sunumunda ve uygulama aşamasında karşılaşılan sorunlar ve olumsuz olarak kabul edilen uygulama biçimleri örnekleriyle sergilenmiştir. Beşinci bölümde ise, elde edilen bulgular ışığında Bilkent Akademik Senfoni Orkestrası'nın var olan sekiz CD'lik dizisi için üç farklı tasarım önerisi gerçekleştirilmiş, ayrıca bu diziler için ambalaj ve tanıtım afişi tasarımlan gerçekleştirilmiştir.
Heykelde iç-dış sorgulamaları yöneliminde araştırmalar ve uygulamalar

Sanatsal yaratımda bulunan kişinin içsel mekanı, imgeleri oluşturan ve bunları, belli bir düzene sokarak dışlaştırdığı zihinsel anlamda bir üretim merkezidir. Bu merkezin oluşumunda, gelişiminde, zenginleşerek yapılanmasında en büyük etken, kişinin içinde yaşadığı, sınırsız varlığı ile birlikte kavradığı, bir dış dünya ve bu dünyaya ait nesneler, olaylar, olgulardır. Sanatçının, iç dünyası ile yaratım sürecinin biçimlenmesi büyük ölçüde dış dünyayla arasındaki alışverişe ve kurduğu ilişkiye bağlıdır. Yaratım süreci içerisinde bulunan sanatçının kendi dışından etkilenimde bulunması ise, algılamanın ve duygulanımların yoğunluğuna bağlı olarak gelişen estetik bir tavırla, dış dünyaya ait belli öğelerle karşı karşıya gelmesi anlamını taşımaktadır. Sanatçı dış dünyadan izlenimler alan, bunları biriktiren ve senteze tabi tutarak bir sanat yapıtı aracılığıyla ifade eden, dış gerçekliğe kendi duygularını ruhsal yaşamını, öznelliğini yükleyerek nesneler aracılığıyla dışlaştıran kişidir. Yaratıcılık ya da sanatsal yaratım adına yaşanan tüm serüven, kişinin dış çevresini tanımasıyla birlikte, iç dünyasına dalarak kendi kendini keşfedeceği bireysel bir yolculuktur. Sanat yapıtını üreten kişi, hem kendi varlığı dışında gelişen koşullar, olgu ve nesnelerle, dış dünyada olup bitenlerle; hem de iç dünyasının, duygularının, düşlerinin oluşturduğu farklı iki boyutla karşı karşıya gelmek zorundadır. Yaratma eylemi bu iç ve dış etkenlerin toplamı sonucunda oluşur ayrı düşünülemez. Sanat yapıtını oluşturan gerçek kütle, gerçek bir boşlukta bir uzay parçasında, gerçek bir mekanda yer alır. Yapıtın iç mekam, maddi kütlesi ile görünüşe ulaşır, malzemenin birlikteliğiyle anlam oluşturur. Sanat yapıtının 'iç'i dendiğinde sanatçımn imgelem dünyasını yansıtan, sanat yapıtının 11 oluşturduğu imgeleri kapsayan bir alan; sanat yapıtının 'dış'ı dendiğinde ise, sanat yapıtının fiziksel yapısı ve onu çevreleyen dış mekan kastedilmektedir. İşte, hem sanatı üretenin imgelem dünyası olan kendi iç dünyası ve bunu etkileyen, oluşumuna katkıda bulunan dış dünyası; hem de buna bağlı olma koşuluyla, sanat yapıtının oluşturduğu kendi mekanı ve dış mekanla etkileşimi iç-dış bağlamını oluşturmaktadır. Bu çalışma, sanatçının iç ve dış dünyası ile, sanat yapıtının oluşturduğu iç ve dış mekanları genel olarak 'iç' ve 'dış' kavramları etrafında toplamaktadır.
Görsel iletişim bağlamında sessiz grafik roman illüstrasyonları ve bir uygulama

Sessiz veya sözsüz grafik romanlar, sessiz sıralı illüstrasyonların bir alt türüdür. Diğer sessiz sıralı anlatı örnekleri gibi, metin içermeyen, yalnızca resimlemelerle anlatının kurulduğu grafik romanlardır. Sessiz grafik romanlar, kendine özgü kurgu anlayışı ile aktif bir okuma deneyimi sunmakta; okuyucuyu kendi hikayelerini yaratmaya yönlendirmektedir. Birinci bölümde, genel olarak iletişimin nasıl sağlandığı ve sözel iletişim ile görsel iletişimin hangi yönleriyle benzer olup hangi açılardan birbirinden ayrıldığı; illüstrasyonları ve dolayısıyla sessiz grafik romanları, sözel iletişimden farklı olarak, evrensel kılan özellikleri incelenmektedir. İşitsel dili oluşturan ögeler sözcükler, sözcüklerden oluşan cümleler ve cümlelerden meydana gelen daha büyük anlatı birimleri iken; illüstrasyonun dili renk, çizgi, doku vb. ögelerden oluşmaktadır. İkinci bölümde bu ögeler ayrı ayrı ele alınarak, illüstrasyonun sanatsal dil bilgisi araştırılmaktadır. Tekil illüstrasyonlar, belli bir sırada bir araya gelerek anlatıyı meydana getirmektedir. Üçüncü bölümde, sıralı illüstrasyonlar, görsel anlatının yapısı ve sessiz sıralı anlatılar incelenmektedir. Dördüncü bölümde, yapılan araştırmalar doğrultusunda oluşturulan sessiz grafik roman uygulamasının incelemesi yer almaktadır. Sessiz kitap ve grafik romanlarda, başlık dışında anlamı sabitleyecek dilsel bir iletinin bulunmaması nedeniyle, anlamlama sürecinde okuyucuya her zamankinden fazla rol düşmektedir. Farklı yorumlara açık olmalarıyla birlikte, yapılabilecek yorum sayısının sınırlı olduğu; başka bir ifadeyle, anlatının okuyucuya açık bir şekilde iletilebildiği ortaya konmaya çalışılmıştır. Böylece, yalnızca illüstrasyonlarla kurulan bir anlatının, yazılı anlatılar kadar etkili bir biçimde iletişim kurabileceği gösterilmeye çalışılmaktadır.
Hikaye anlatan su oyunları

İnsanlar binlerce yıldır işlevsel ve dekoratif amaçlarla çeşme ve su oyunları inşa etmektedirler. Bu çalışma raporunda su oyunu ve su oyunlarının hikayeler anlatmak için nasıl kullanılabilecekleri üzerinde durulmuştur. Bu Çalışma Raporu'nun ilk bölümünde çeşme ve su oyunu arasında fark ve bunların tarihi ve teknolojileri açıklanacaktır. Çalışma Raporu'nun ikinci bölümünde su oyunlarının hikaye anlatımında neden bu kadar etkili olabileceği üzerinde durulacaktır. Bu bölümde hikaye anlatan çeşme örnekleri verilecek ve bu çeşmelerin kullandıkları hikaye anlatma yöntemleri açıklanacaktır. Üçüncü bölüm ise çeşme ve su oyunu yapımında kullanılan seramiğin rolü üzerinde durulacaktır. Çeşme yapımında kil kullanmanın avantaj ve dezavantajları tartışılacak ve seramik çeşme örnekleri verilecek ve incelenecektir. Dördüncü bölümde yazarın kendi projesi olan Big Wave'den bahsedilecektir. Bu projede 13 tane seramik çeşmenin ve 13 sayfalık bir metnin, izleyici/okuyucunun hikayenin ana karakterinin kaderini kontrol edebildiği bir hikayeyi anlatmak için nasıl kullanıldığı görülmektedir. Big Wave, yazılı metin, seramik çeşmeler, ışık, müzik ve stop motion kil animasyonu aracılığıyla bir hikaye anlatan interaktif ve karışık tekniklerin kullanıldığı bir projedir. Dördüncü bölümde bu projenin ortaya çıkmasında etkili olan unsurlar ele alınacak, sanatçının çalışması sunulacak ve sanatçının metodolojisi incelenecektir.
WEB tasarımında kompozisyon

Bütün sanat dalları başkalaşım temeli üzerinde gelişerek ilerlemekte, bu sayede farklılık göstererek, özgünleşmektedirler. Günümüzde ise teknolojinin hızla gelişerek yaşam ve tasarım kültürlerini benzeştiği küresel bir çağda yaşamaktayız. Bu küresel çağ web sayfa kompozisyonlarını da etkileyerek benzer birçok web sayfasının ortaya çıkmasına ve web sayfa kompozisyonlarının kısırlaşmasına sebep olmaktadır. Birçok web sayfası incelendiğinde kompozisyondaki kurgulama yanlışları, sayfanın 'güzellik' dürtüsüyle yapılıp amacının dışına saptığı veya görsel unsurların hatalı bir biçimde ele alınarak uyumsuz bir bütün oluşturduğu görülmektedir. Bu çalışmada web sayfa tasarımında kompozisyonun tanımı yapılarak görsel sanatlardaki önemine ve farklılıklarına değinilmiş kompozisyonu oluşturan öğeler ve bu öğeler arasındaki ilişkiler ele alınmış. Bu öğelerin özellikleri irdelenmiş, tasarım ilkeleri ve görsel algı prensiplerine değinilerek bazı web sayfa kompozisyonları incelenerek, yukardaki bahsettiğimiz sorunlar ele alınmıştır. Çeşitli kaynakların taranması ve incelemeler sonrası elde edilen bilgi ve bul-gular ışığında örnek uygulama projesi yapılarak elde edilen sonuçların görselleşmesi sağlanmıştır.
On the relationship between images and words and their relation to body and perception

Tarih öncesi çağlarda duvara işlenen im tarih sürecinde çatallandı. Bu çatallanma sonunda kelime ve imge oluştu. İmgeler el üstünde tutulurken, kelime yavaş yavaş imgeyle bağını kopardı. Bu çalışma imgeler ve kelimeler arasındaki ilişkiyi, algı ve beden ile olan bağlantısı üzerinden araştırmaktadır. İmge ve kelime ayrılığının nasıl oluştuğunu, beden ile yazı yazma arasındaki bağlantıyı araştırmakta ve Modern Sanat'ın bu konuya yaklaşımlarını incelemektedir. Bu çerçevede tez, yapmış olduğum sanat işi üzerinden, imge ve kelime arasındaki ayrılmaz ilişkinin bedenin temel varoluşuna tekrar bağlanarak somutlaştırılabileceğini tartışmaktadır.
Çağdaş sanat eğitimi üzerine model araştırması

Bu çalışmada yüksek öğrenim sanat eğitiminin günümüz sanatının gereklerini karşılayacak yeterlilikte olmadığı varsayılmış ve problemlerin saptanıp, aşılması için gerekenler tartışılmıştır. Artık Türkiye'deki sanat eğitiminin güncel gereksinimleri karşılayabilmesi için yeni modellerin önerilmesi gerektiği vurgulanmıştır. Araştırmada öncelikle sanat eğitimi ile ilgili kavramların açıklaması yapılmış, ardından eğitimde problemli alanlar belirlenerek ifade edilmiş, mevcut eğitim modelleri çeşitli bakış açılarıyla incelenmiş ve nasıl iyileştirmeler yapılabileceği tartışılmıştır. Ayrıca güncel sanat eğitimine örnek olarak kabul edilebilecek bazı üniversitelerin programları incelenmiştir. Yurt dışındaki üniversiteler ile ülkemizdekiler karşılaştırılmıştır. Problemlere çözüm ararken çeşitli üniversitelerdeki öğretim üyelerinden görüşler de alınmıştır. Sonuç olarak üniversitelerde sanat eğitiminin disiplinler arası yaklaşımınla yeniden yapılanmasına yönelik öneriler getirilmiştir.