turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bilgisayar programlama eğitiminin çocukların problem çözme becerileri üzerine etkisi

Bu çalışmanın amacı çocuklar için bilgisayar programlama eğitiminin öğrencilerin problem çözme becerileri üzerine etkisinin olup olmadığının incelenmesidir. Aynı zamanda öğrencilerin ve velilerin konuyla ilgili görüşlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya Ankara'da farklı okullarda 5. sınıfta öğrenim gören 17 öğrenci katılmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması kullanılmış ve hem nitel, hem de nicel veriler toplanmıştır. 8 hafta süren uygulama boyunca öğrencilerle bilgisayar programlama eğitimi gerçekleştirilmiş ve çeşitli etkinlikler yapılmıştır. Uygulama sonunda da öğrenciler öğrendikleri bilgiler ışığında projeler hazırlamışlardır. Öğrencilerin uygulama esnasındaki problem çözme süreçlerine ait veriler katılımcı gözlem yöntemiyle, öğrencilerin yaptıkları projelere ait veriler problem çözme derecelendirme ölçeğiyle, öğrencilere ve velilere ait görüşler de yarı yapılandırılmış görüşmelerle elde edilmiştir. Derecelendirme ölçeğiyle her bir basamağa ait puanlar elde edilmiş, nitel veriler ise içerik analizi yapılarak çözümlenmiş ve elde edilen sonuçlar yorumlanmıştır. Araştırmanın sonucunda çocuklar için bilgisayar programlama eğitiminin uygulanabilir olduğu, programlama eğitiminin çocukların problem çözme becerilerine olumlu yönde katkı sağladığı belirlenmiştir. Öğrenci görüşlerine bakıldığında bilgisayar programlama eğitiminden memnun kaldıkları, bilgisayarla neler yapabileceklerine ilişkin düşüncelerinde olumlu yönde değişiklikler olduğu ve bu tarz eğitimlere devam etmek istedikleri belirlenmiştir. Velilerin görüşlerine bakıldığında da bilgisayar programlama eğitiminin çocuklarının mesleki bilgi ve becerilerine katkıda bulunduğu, çocuklarının bilgisayar kullanımında olumlu yönde değişiklikler olduğu ve çocuklarının bu tarz eğitimlere ihtiyacı olduğu bilgileri elde edilmiştir.
Çeviribilim kuramları ışığında yazın çevirisi ve eğitimi

Gelişen dünyamızda çeviri etkinliği başlı başına bir ihtiyaçtır. Bu ihtiyaca koşut olarak çeviri alanındaki araştırmalar hızlanmış, bilimsel temellere ulaşmıştır. Çevirinin, 'doğal diller arasında yazı ve metin bağlantılı, belirli eşdeğerlik şartını yerine getirme işlemi' olarak belirlenen tanımı, bu olgunun kuram ve temel sorunlarının uygulama ağırlıklı olduğunu göstermektedir. Her dilin içerik ve biçim düzenleri kendine özgü olduğundan, çeviri işlemi sırasında belli bir bilgi yitimi olacaktır. Bu bilgi yitimini en az ölçüye indirme yollarının bulunabilmesi, çeviri işleminin temel sorununu oluşturmakla beraber çeviri kuramların içeriğini de oluşturur. Birinci bölümde çevirinin tanımının yanı sıra söz konusu edilen bu kuramlara giriş niteliği taşıyan genel bir altyapı oluşturulmaya çalışılmıştır. Bu anlamda, dil olgusu, toplumların aynası niteliğini taşıdığından, iki toplum arasındaki olguların algılanma ve yorumlanma biçimleri birbirinden farklıdır. Bu farklılığın başladığı noktada çevrilebilirlik sorunu ortaya çıkmaktadır. Çevrilebilirlik sorunu iki boyutta incelenmiştir. VI - Dil felsefesi açısından kuramsal boyut - Dilsel-Stilistik boyutu İkinci bölümde yazın çevirisinin temel sorunları ve kuramları, yazın metninin özel dil kullanımı, içeriği ve biçemi çerçevesinde incelenmiştir. Kendine özgü türsellik gösteren, belli bir yaratıcılığın ve kültürün ürünü olan yazın metninin çevirisinde karşılaşılan sorunların çözümünde, genel dilbilim çevirisinde geliştirilen çeviri kuramları yetersiz kalmaktadır. Yorumbiigisi ve yazın kuramı çerçevesinde ele alınması gereken yazın çevirisinin temel sorunları dört bölümde odaklaşmaktadır. - İçerik ve biçem, - Çevrilebilirliğin sınırları, - 'Yabancılaştırma' ya da 'uyarlama', - Anlam sadakati ya da biçem sadakati. Bu sorunlarla karşı karşıya olan yazın çevirmeni hem özgün metnin yazarına hem de amaç metnin okuruna karşı sorumludur. Çevirmenin amacı, yazarın biçemini koruyarak, kaynak metnin okurundaki etki eşdeğerliliğine yakın bir etkiyi kendi okurun da da sağlamak olmalıdır. Üçüncü bölümde Türkiye'deki uygulamadaki çeviri eğitimi programlarının yazın çevirmeni yetiştirmede yetersizliği üzerinde durulmuştur. Yazın çevirmeni yetiştirilmesinin yeterli olup olmadığı ya da böyle bir eğitim sürecinin mümkün olup olmadığı konusundaki görüşler geniş bir çerçeveye yayılmıştır. Bu tartışmalara belli bir yön verebilmek için Türkiye koşullarında yazın çevirisi eğitimi konusunda da modelsel bir yaklaşım ile yazın çevirisi eğitiminin mümkün olabileceği gösterilmiştir. vu Sonuç olarak geliştirilecek nesnel bir çeviri eleştirisi yönteminin çeviri uygulamalarına yarar sağlayacağı açıktır. Çevrilmiş ürünün amaca uygunluğu yeterliliği ve başarı derecesi gibi değerlendirilmelerin yapıldığı 'nesnel eleştiri', çeviri etkinliğini sürdüren çevirmenlere yol gösterici özelliktedir. Bu yönüyle çeviri eleştirisi, yazın çevirisi eğitiminin en önemli unsurlarındandır. Türkiye'deki yazın çevirmenlerinin koşulları ve niteliği, bağımsız bir çeviri politikasının ve eğitiminin gerekliliğini göstermektedir.
18. yüzyılda Osmanlılarda eğitim ve sıbyan mektepleri üzerine bir inceleme 2. CİLT

Osmanlı eğitim sisteminin ilk basamağını oluşturan sıbyan mektepleri, 5-6 yaşlarındaki kız ve erkek çocuklarının birlikte ya da ayrı ayrı din ağırlıklı eğitim aldıkları kurumladır. Osmanlı İmparatorluğunun kuruluşundan itibaren, özellikle şehirlerde inşa edilen bu eğitim ve öğretim kurumlarının kaynağı İslam dünyasında aranmalıdır. İslam dininin eğitime ve öğretime verdiği önem ayet ve hadisler ile açıkça ortaya konmuştur. İslam dünyasında her toplumda küçük çocuklara eğitim veren bu yapılatın inşa edildiği görülmektedir. Ancak bu eğitim kurumlan ' Osmanlı İmparatorluğu içinde en organize şeklini almıştır. Osmanlı devri sıbyan mekteplerinin, mimari açıdan incelendiğinde küçük ölçekli yapılar olduğu görülmektedir. Bunun sebepleri içinde küçük çocuklara hizmet etmesi ve birer vakıf yapısı olması verilebilir. Sıbyan mektepleri, zemin katlarında inşa edilen çeşme, sebil ve dükkan gibi dışa dönük fonksiyonel bölümleri ile halkın gündelik yaşamının bir parçası olmuştur. İster bir külliyeyi oluşturan yapılardan biri, isterse de mahalle bünyesinde tek bir yapı olarak inşa edilsin, halkın ibadet ve gündelik yaşamının kesiştiği noktada sıbyan mektepleri karşımıza çıkmaktadır. Yapılan bu araştırmanın konusu olan XVIILyuzyil Osmanlı devri sıbyan mekteplerinden günümüze az sayıda örnek ulaşabilmiştir. Bilinçsiz imar faaliyetleri sonucu ortadan kaldırılan birçok sıbyan mektebinin isimlerini ancak kaynaklardanöğrenebiliyoruz. Bu araştırmada da incelenen günümüze ulaşmış örneklerin de çoğunun yanlış kullanım sonucunda harap halde olduğu ve kapatıldığı görülmektedir. Bütün bu olumsuzluklar yanında 1999 depreminde istanbul'da bulunan birçok tarihi yapı gibi sıbyan mektepleri de çok zarar görmüştür. Eğitim tarihi ve mimarlık tarihinin bir parçası olan bu yapıların, yapılacak doğru restorasyon çalışmaları ve uygun kullanım şekli ile sürekliliği sağlanmalıdır.
Atılganlık eğitiminin ortaokul öğrencilerinin sosyal duygusal öğrenme becerilerine etkisi

Bu araştırmada ortaokul öğrencilerine uygulanan Atılganlık Eğitiminin öğrencilerin sosyal, duygusal öğrenme becerilerine etkisi incelenmiştir. Araştırmaya 25 (13K-12E) deney 25 (13K-12E) kontrol grubu olmak üzere 50 ortaokul öğrencisi katılmıştır. Eğitimin duyurusu okullarda afişlerle yapılmış ve öğrenciler gönüllü olarak eğitime başvurmuşlardır. Öğrenciler 10 oturumluk Atılganlık Eğitimine katılmışlardır. Katılımcıların sosyal, duygusal öğrenme becerilerini ölçmek için Sosyal Duygusal Öğrenme Becerileri Ölçeği kullanılmıştır. Uygulama öncesinde deney ve kontrol gruplarının öntest puanlarını analiz etmek amacıyla bağımsız örneklemler için t testi, uygulama sonrasında deney ve kontrol gruplarının öntest-sontest puanları farkını analiz etmek için bağımlı örneklemler t testi kullanılmıştır. Sonuç olarak 'atılganlık eğitimi' öğrencilerin sosyal ve duygusal öğrenmelerine, iletişim becerileri ve stres düzeylerine anlamlı şekilde etki ederken, problem çözme ve kendilik algılarına anlamlı şekilde etki etmemiştir.
Toplam kalite yönetimi uygulamalarının okul gelişimine katkısı

YÜKSEK LİSANS TEZİ OZU TOPLAM KALİTE YÖNETİMİ UYGULAMALARININ OKUL GELİŞİMİNE KATKISI Yalçın Fazıl EKER Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ocak 2003 Danışmanı: Prof. Dr. Coşkun BAYRAK Bu araştırma ile, Eskişehir merkez ilçedeki resmi ilköğretim okullarında yürütülen toplam kalite yönetimi uygulamalarının okul gelişimine etkisinin, okul yöneticileri ve toplam kalite yönetimi okul temsilcilerinin görüşlerine göre belirlenmesi amaçlanmıştır. Tarama modelinde desenlenen araştırma 2002- 2003 eğitim öğretim yılında Eskişehir merkez ilçedeki, 99 ilköğretim okulunda görev yapan, 99 okul yöneticisi ve 99 formatör üzerinde gerçekleştirilmiş, evrenin % 90'ından kullanılabilir veri elde edilmiştir. Okul yöneticisi ve formatörlerin kişisel özelliklerini ve toplam kalite yönetimi uygulamalarının okul gelişimine katkısına ilişkin değerlendirmelerini belirlemeye yönelik maddelerin çözümlenmesinde frekans ve yüzde hesaplamaları kullanılmıştır. Evren üzerinde çalışıldığından hipotez testine dönük çikanmsal istatistik yöntemler kullanılmamış, ayrıntılı frekans yüzde analizlerine olanak sağlayan betimsel istatistiksel yöntem kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, toplam kalite yönetimi uygulamalarının, okullarda, liderlik ve demokratik ortamın gelişmesi, sürekli iyileşme ve gelişme, müşteri memnuniyeti, tedarikçilerle işbirliği, konularında okul gelişimine katkı sağladığı ancak tam katılım boyutunda çalışanların kendiliğinden sorumluluk alma isteğinin artmasına ve sınıf yönetimi etkinliklerinin gelişmesine katkı sağlamadığı sonuçlarına ulaşılmıştır. Ill Toplam kalite yönetimi uygulamaları, okulların sürekli gelişmeye devam etmelerinde gerekli olan zihniyet değişikliğini yaratacak yöntem olarak benimsenmektedir. Okullarda yürütülen çalışmaların toplam kalite yönetimi anlayışı ile yemden yorumlanması, okulların gelişimi için harcanan çabalara ivme kazanacaktır.
Aytül Uncu Akal'ın öykü ve masallarında tema, dil ve eğitim öğeleri

Ahlak ve kişilik gelişimi yaşayan, fiziksel ve bilişsel değişim geçiren çocuk, soru sorup araştırma yaparak çevresinde yaşananlara ve dünyayı anlamlandırmaya çabalar. Küçük yaştan itibaren çocuklara anlatılan masallar, çocuğun merak ve öğrenme ihtiyacına cevap veren en önemli çocuk edebiyatı ürünlerindendir. Okul dönemi ve sonrasında rasyonel düşünmeye başlayan, karşılaştığı olaylar arasında sebep sonuç ilişkisi kuran çocuk, öyküye ilgi duymaya başlar.
Behiç Ak'ın çocuk hikayelerinin çocuk edebiyatının temel öğeleri açısından incelenmesi

Bu araştırmada Behiç Ak'ın çocuk hikayeleri, çocuk edebiyatının temel ögeleri açısından incelenerek, çocuk edebiyatının temel ilkeleriyle uyumluluğu araştırılmıştır. Araştırma, 'Behiç Ak'ın Çocuk Hikayelerinin Tasarım ve Resim Bakımından İncelenmesi' ve 'Behiç Ak'ın Çocuk Hikayelerinin İçerik/ Kurgusal Çerçevesinin Çocuk Edebiyatının Temel Ögeleri Açısından İncelenmesi' başlıklarında yapılmıştır. 'Behiç Ak'ın Çocuk Hikayelerinin Tasarım ve Resim Bakımından İncelenmesi' başlığında Tacettin Şimşek'in editörlüğündeki 'Kuramdan Uygulamaya Çocuk Edebiyatı El Kitabı' adlı kitapta Halit Karatay'ın belirlediği sekiz soruya cevap aranmıştır. Resimlerin estetik değerlendirmelerinde bu alandaki uzmanlarla işbirliğine gidilmiştir. 'Behiç Ak'ın Çocuk Hikayelerinin İçerik/ Kurgusal Çerçevesinin Çocuk Edebiyatının Temel Ögeleri Açısından İncelenmesi' başlığı, konu kurgu/kurulum, tema, kahramanlar/karakterler, çocuğa görelik, ileti ve değerler, çevre, dil ve anlatım alt başlıklarına ayrılarak incelenmiştir. Kitaplarda yer alan bazı sözcük ve sözcük öbekleri, kalıplaşmış sözler öğrencilerin düzeylerinin üzerinde olduğu düşünülmüştür. Bunu saptamak amacıyla belirtilen örneklem üzerinde 'anket' çalışması yapılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak doküman incelemesine, ankete ve gözleme başvurulmuştur. Elde edilen veriler betimsel analiz yöntemi ile yorumlanmıştır. Bu çalışmada Behiç Ak'ın ' Gülümseten Öyküler' dizisindeki on hikaye kitabı incelenmiştir. Çalışma materyallerini Behiç Ak'ın ' Gülümseten Öyküler' dizisindeki çocuk hikayeleri oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri literatür taraması, doküman analizi, gözlem ve anket yöntem ve teknikleriyle elde edilmiştir. Araştırma başında, literatür taraması yapılmış, çocuk edebiyatı ve Türkçe eğitimi ile ilgili kaynaklar taranmıştır. Bu çalışmaların ardından, Behiç Ak'ın çocuk hikayeleri ele alınarak çocuk edebiyatının temel ilkeleriyle uyumluluğu incelenmiştir.
Tarih eğitiminde minyatür kullanımının öğrenme üzerindeki etkileri

Bu araştırma, birer tarihsel kanıt olarak minyatürlerin, 7. Sınıf Sosyal Bilgiler dersi Tarih konularının öğretiminde kullanılması sürecinde, öğrencilerin sergilemiş oldukları bilgi, beceri, tutum ve değere yönelik öğrenmelerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Karma modele göre tasarlanan bu araştırma aşağıdaki şu sorulara cevap aramaktadır: (1) Minyatürlerin Tarih derslerinde kullanımının öğrencilerin bilişsel öğrenmeleri üzerine etkisi nelerdir? (2) Minyatürlerin Tarih derslerinde kullanımının öğrencilerin düşünme becerileri üzerine etkisi nedir? (3) Minyatürlerin Tarih derslerinde kullanımının öğrencilerin tutum ve değer gelişimine katkısı nedir? Araştırmanın çalışma gurubu Pendik ilçesinde yer alan orta ekonomik düzeyde bir devlet okulunun 7. sınıfına devam eden 30 kişilik bir öğrenci gurubudur. Araştırmada nitel ve nicel veri toplama araçları bir arada kullanılmıştır. Öğrencilerin minyatüre ilişkin bilgi, tutum ve görüşlerini ortaya koyan iki farklı anket formu ile öğrencilerin sergilemiş oldukları düşünsel becerileri betimleyebilmek amacıyla da üç farklı etkinlik çalışması planlanmış ve uygulanmıştır. Ayrıca süreç boyunca, öğrenciler minyatürlerle yapılan bu etkinliklere ilişkin duygu ve düşüncelerini yansıtmaları için süreç boyunca ders günlükleri tutmuşlardır. Araştırmadan elde edilen veriler betimsel ve tematik analiz yöntemleriyle analiz edilmiştir. Anketlerden elde edilen öğrenci görüşlerinin frekansları hesaplanmış, çalışma kağıtlarındaki öğrenci cevapları ise içerik bakımından temalara ayrılarak analiz edilmiştir. Sonuçlar hem nitel hem de nicel olarak betimlenmiş ve sergilenmiştir. Bu araştırma sonucunda elde edilen bulgular ise şu şekildedir: Öğrenciler minyatürler aracılığıyla tarihsel bilgiler edinmiş ve derslerde edindikleri bilgileri ise yine bu süreçte pekiştirmişlerdir. Öğrenciler minyatürleri birer kanıt gibi kullanabilmiş ve bir tarihçi bakış açısıyla minyatüre yönelik çeşitli çıkarımlarda bulanabilmiştir. Bu süreçte öğrenciler başta tarihsel düşünme becerileri olmak üzere çeşitli düşünme becerileri sergilemişlerdir. Ayrıca minyatürlerle yapılan bu etkinlikler sürecince, öğrencilerin derse ve minyatüre olan tutumu olumlu yönde gelişmiş ve öğrencilerin milli değerleri ve kültürel mirasa duyarlılık değerleri pekişmiştir
Işık konu alanı içinde ve dışında bilimin doğasının öğretiminin 5. sınıf öğrencilerinin bilimin doğasına yönelik anlayışlarına etkisi

Bu çalışmanın amacı, bilimin doğasının ışık konu alanı içinde doğrudan yansıtıcı ile konu alanı dışında doğrudan öğretiminin 5. sınıf öğrencilerinin bilimin doğasıyla ilgili anlayışlarına etkisini karşılaştırmaktır. Bu amaçla tez çalışması yarı deneysel metodoloji içinde karşılaştırmalı çalışma olarak tasarlanmıştır. Çalışma grubu, 2013- 2014 Eğitim-Öğretim Yılının İkinci Yarıyılında Rize İli Çayeli İlçesi Yamantürk Ortaokulu'nda 5. Sınıflarda okuyan iki şube olarak belirlenmiştir. Bu şubelerden biri kontrol, diğeri ise deney grubu olarak atanmış; kontrol grubunda bilimin doğasıyla ilgili etkinlikler ışık ünitesi bağlamı dışında, deney grubunda ise bağlam içinde uygulanmıştır. Bu yolla 4'er hafta süren uygulamalar sonunda her iki gruptaki öğrencilerin bilimin doğasıyla ilgili görüşleri bilimin doğası öğrenci anketi ve mülakat çalışmaları ile toplanmış, analiz edilmiş ve karşılaştırılmıştır. Elde edilen verilerden hareketle tez çalışmasında bilimin doğasının fen konu alanı bağlamının dışında doğrudan öğretilmesi ile fen konu alanının içinde doğrudan yansıtıcı bir yolla öğretilmesi uygulamaları arasında, boyutlar bazında bazı farklılıklar ortaya çıkmıştır. Bilimin kesin doğru olmayan unsuru dışında ya bir denklik ya da kontrol grubu lehine üstünlük söz konusu olmuştur. Bu durum, deney grubunda yapılan uygulamada süre eşitliğinin sağlanması ilkesine bağlı olarak çoğunlukla doğrudan etkinlikler üzerinde vurgu yerine konu alanı etkinlikleri üzerinde vurgu yapılması sonucu ortaya çıkmış olabilir. Yani, kontrol grubunda bizzat bilimin doğasının unsurlarına etkinlikler yoluyla odaklanılırken, deney grubunda konu alanı içinde sınırlı bir şekilde yapılmıştır. Bunun doğal bir sonucu olarak da bilimin doğasının boyutlarının anlaşılmasıyla ilgili olarak her iki çalışma grubu arasında açık bir üstünlük yerine kısmi farklılıklar ortaya çıkmıştır.
Grafik eğitiminde kullanılan baskı tekniklerinin ilköğretim ikinci kademe resim-iş programlarında yeterliliğinin saptanması

Bu araştırmada, ilköğretim ikinci kademe resim-iş dersi öğretim programının ve programın içinde yer alan baskı teknikleri konularının hedef, davranışlar, içerik, eğitim durumları ve sınama durumları boyutları hakkında öğretmen görüşleri alınmıştır. Araştırmanın evrenini Karabük ilindeki Milli Eğitim Bakanlığına bağlı ilköğretim ikinci kademe resim-iş dersine giren öğretmenler oluşturmaktadır. Örneklem Karabük ili Beşbinevler semtinde 5. Eğitim bölgesinde bulunan ilköğretim okullarının resim-iş dersine giren öğretmenler oluşturmaktadır, örneklem seçiminin sonunda örnekleme alınan 47 öğretmene görüşme yoluyla anket uygulanmıştır. Verilerin çözümlenmesinde Excel ve SPSS programından yararlanılarak öğretmenlerin görüşlerinin her bir maddeye ait frekans, yüzde dağılımları ve ortalamaları bulunmuştur. Araştırmanın bulgularına göre; resim-iş dersine alan öğretmenlerinin yanında farklı alandan öğretmenlerinde derslere girdikleri gözlenmiştir. Araştırmaya katılan öğretmenlerin tamamı resim-iş dersinin süresinin yetersiz olduğu ve arttırılması gerektiğini belirtmişlerdir. Öğretmenler ders saati yetersizliği nedeniyle ve sınıfların kalabalık olması, uygulama atölyesinin de olmamasına bağlı olarak öğrencilere resim-iş programlarında yer alan baskı teknikleri konusuna ait uygulamaları yaptırmadıklarını belirtmişlerdir. Programdaki hedef sayılan yetersiz olmasının yanında hedeflerin birbirini destekler nitelikte olmadığı konusunda öğretmenler hemfikirdirler. Resim-iş dersi öğretim programlarının baskı teknikleri ile ilgili içerik boyutuna ilişkin öğretmenlerin içeriğin sınıf düzeyine uygun olmadığı ve uygulanabilirliğinin bulunmadığı konusunda birleştikleri gözlenmiştir. Resim-iş dersi programında sadece baskı teknikleri konularının değil bütünüyle resim-iş programlarında değerlendirme yönünden yeterince önem verilmediği öğretmen görüşleri ile ortaya konmuştur. Sonuç olarak; programlar tekrar uzmanlar tarafından gözden geçirilerek öğretmen görüşleri de alınarak ve ders saatleri arttırılarak yeniden hazırlanmalıdır. Bu araştırma bulgularının öğretmen görüşleri doğrultusunda resim-iş dersi programına ışık tutacağı düşünülmektedir.
Eğitim fakültelerinde öğretmen adaylarının bilgisayara ve bilgisayarı eğitimde kullanmaya yönelik nitelikleri

Bu araştırma, eğitim fakültelerinde öğretmen adaylarının eğitimde bilgisayar kullanmayı olanaklı kılacak nitelikleri yeterince kazanıp kazanmadıklarını belirlemek; ayrıca eğitim fakültelerinde bilgisayar öğretimi ve bilgisayar destekli Öğretim derslerinde uygulanabilecek bir program modeli oluşturmak amacıyla yapılmıştır. 1995- 1996 öğretim yılında yapılan bu çalışmada tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmada Türkiye'deki eğitim fakülteleri ve bu eğitim fakültelerinde bilgisayar öğretimi ve bilgisayar destekli öğretim ile ilgili öğretim elemanları ve konu ile ilgili uzmanlarla çalışılmıştır. Araştırma verilerini toplamak üzere özel olarak iki anket geliştirilmiştir. Geliştirilen bu anketler Türkiye'deki tüm eğitim fakültelerinin dekanlıklarına, konu ile ilgili öğretim elemanlarına ve uzmanlara uygulanmıştır. Araştırma sonunda, eğitim fakültelerinde bilgisayar sayılarının ve donanımlarının farklılıklar göstermekte olduğu, ilgili dersleri verebilecek en az bir öğretim elemanı olduğu, bilgisayar öğretimine ilişkin dersler olmasına karşın bilgisayar destekli öğretim ile ilgili derslerin fakülte programlarında çok az yer aldığı, fakültelerde bilgisayarın öğretim dışında eğitim yönetimi ve araştırmalarda kullanıldığı belirlenmiştir. Eğitim fakültelerinde, öğretmen adaylarına bilgisayara yönelik nitelikler orta düzeyde kazandırılırken eğitimde bilgisayar kullanmaya yönelik niteliklerin kazandırılmasında yetersiz kalınmaktadır. Öğretmen adaylarının bilgisayara yönelik nitelikleri, öğrenim gördükleri fakülteye, öğretim elemanlarının aldıkları eğitimin türüne ve süresine göre değişmektedir. Öğretmen adaylarının eğitimde bilgisayar kullanmaya yönelik nitelikleri ise, öğrenim gördükleri fakülteye, öğretim elemanlarının aldıkları eğitimin türüne göre değişmezken, öğretim elemanlarının aldıkları eğitimin süresine göre değişmektedir. Bu sonuçlar doğrultusunda eğitim fakülteleri programında yer alması gereken bilgisayar öğretimi ve bilgisayar destekli öğretim derslerine ilişkin bir program modeli önerilmiştir.
Çokkültürlülük bağlamında Türkiye'deki Suriyeli sığınmacıların eğitim sorunu

Türkiye, 2011 itibariyle yoğun bir şekilde ülkeye göç etmeye başlayan sığınmacıların kısa sürede ülkelerine geri döneceğini düşünerek sorunlar karşısında geçici çözümler bulmaya çalışmış fakat zaman geçtikçe Suriyelilerin kalıcı olacağı anlaşılmış ve sorunları çözmeye yönelik hukuki ve kurumsal düzenlemeler yapılmıştır. Türkiye'nin çözüm bulmaya çalıştığı sorunlardan birisi de sığınmacıların eğitimidir. Bu amaçla yapılan düzenlemelerle 2014'ten itibaren Suriyeli öğrencilere Geçici Eğitim Merkezlerinde anadillerinde eğitim alma imkanı sağlanmıştır. 2016 itibariyle ise GEM'ler kapatılmaya başlanmış ve Türk okullarına geçiş süreci başlamıştır. MEB Suriyelilerin anadilde eğitim almalarına sıcak bakmamış fakat çok kültürlü eğitim kapsamında değerlendirdiği kapsayıcı eğitim modelini benimseyerek Suriyelilerin kültürel taleplerine duyarlı davranmıştır. Bu çalışmada Will Kymlicka'nın 'Çokkültürlü Yurttaşlık' kuramı temel alınarak Türkiye'nin Suriyelilere yönelik takip ettiği eğitim politikasının liberal çokkültürlülüğe uygun olup olmadığı incelenmiştir. Bu amaca ulaşmak için ilk olarak Türk eğitim sisteminde Suriyeliler bağlamında yapılan yasal düzenlemeler muhteva analizine tabi tutulmuş sonrasında ise Suriyeli ve Türk eğitimcilerle mülakatlar yapılmıştır. Bu mülakatlarla görüşülen kişilere Suriyelilerin Türk okullarına geçişi ve kapsayıcı eğitim ile ilgili sorular yöneltilmiştir. Mülakatlar sonucunda şu sonuçlara varılmıştır:-Suriyeliler Türk eğitim sistemine geçişi olumlu bir adım olarak değerlendirmekte fakat sürecin daha yavaş işletilmesi gerektiğini düşünmektedirler. -Suriyelilerin kimliklerini yaşatma ve anadillerini unutmama yönünde talepleri vardır.-Türk okullarında Suriyeli öğrencilerin yaşadığı en büyük problem Türkçe bilmemeleridir.-Türk öğretmenler Suriyeli öğrencilerde ciddi bir uyum problemi görmemektedir. Uyumun önündeki en büyük engel dil bilmemektir. Bu sorun çözüldüğü takdirde ki zaman içerisinde çözülecektir, uyum sorunu azalacaktır. Bu sonuçlar göz önünde bulundurulduğunda Türkiye'nin Suriyeli öğrencilere yönelik kapsayıcı eğitim uygulaması Kymlicka'nın 'Çokkültürlü Yurttaşlık' kuramına uygun düşmektedir.