turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Elektrik tüketimi ve ekonomik büyüme arasındaki ilişki: Avrupa Birliği ve Türkiye üzerine ampirik bir inceleme

Bu çalışmada 1980 yılında dünya genelinde uygulamaya konulan serbestleşme politikalarının sonrasında Türkiye ve Avrupa Birliği'nin ekonomik büyümesinde elektrik enerjisinin rolü incelenmiştir. Çalışmanın temel amacı, Türkiye ve Avrupa Birliği'nde elektrik tüketimi ile ekonomik büyüme arasındaki ilişkiyi ortaya koyarak iktisadi açıdan etkin ve uygulanabilir enerji politikaları önerilerinde bulunmaktır. Bu amaç doğrultusunda, 1980- 2014 dönemindeki yıllık veriler ile uzun dönem ilişkisinin tespiti için ARDL Sınır Testi Yaklaşımı, nedensellik ilişkisi içinse Toda-Yamamoto Nedensellik Analizi kullanılmıştır. Elde edilen bulgular Avrupa Birliği ve Türkiye açısından benzerlik göstermektedir. Ulaşılan sonuçlar uzun dönemde elektrik enerjisi tüketiminin ekonomik büyüme üzerinde pozitif etkisinin olduğunu göstermektedir. Ayrıca, Toda-Yamamoto nedensellik analizi sonuçları hem Türkiye'de hem de Avrupa Birliği'nde çevre iktisatçılarının desteklediği elektrik tüketiminden ekonomik büyümeye doğru tek yönlü nedensellik ilişkisi olduğunu savunan Büyüme Hipotezi'ni doğrulamaktadır.
Avrupa Birliği CORINE Biyotop Projesi'nin Türkiyede uygulanabilirliği üzerinde bir araştırma

Bu çalışmada, Avrupa Birliği'ndeki doğa koruma bakımından önem taşıyan alanları belirleme amacı ile gerçekleştirilen CORINE-Biyotoplar Projesi'nin Türkiye'de uygulanabilirliği araştırılmıştır. Çalışma yöntemi olarak, sözü edilen projede kullanılan ve mevcut yazılı kaynaklardan bilgi toplamak suretiyle doğa koruma açısından önem taşıyan alanları belirleme esasına dayanan bir yöntem kullanılmıştır, üç aşamada gerçekleştirilen çalışmanın birinci aşamasında, CORINE-Biyotoplar Projesi'nde kullanılan kodların ülkemize uyarlaması yapılmıştır. Bu aşamada ayrıca, ülkemizdeki önemli biyotoplan içeren alanların belirlenmesine de çalışılmıştır, ikinci aşamada, uyarlanan kodlar kullanılarak, elde edilen bilgiler özellikle 5 alan için Standart Alan Biyotop Kayıt FormlanYıa işlenmiştir. Son aşamada ise, saptanan 586 alanın ülke ve bölgeler düzeyinde haritalaması yapılmıştır. Çalışma sonucunda, bazı ayrıntılı çalışmaların yapılması halinde, Avrupa Birliği CORINE - Biyotoplar Projesi'nin Türkiye'de kolaylıkla uygulanabileceği kanısına varılmıştır.
Doğu ve Güneydoğu Anadolu'da akademik dünyanın Avrupa Birliği'ne bakışı

Türkiye, 1963 Ankara Anlaşması ile başladığı Avrupa Birliği'ne tanı üyelik yolunda bugün farklı toplumsal kesimlerin farklı beklenti ve özlemleri arasında hızla ilerlemektedir. Başta halk olmak üzere, siyasi çevreler, sivil toplum kuruluşları, özel ve kamu sektörleri açısından; ekonomik, kültürel, siyasal, hukuki ve sosyal anlamda yüz on bin sayfalık bir müktesebata sahip ve gittikçe derinleşme ve genişleme gösteren supranasyonel bir yapı olan AB konusunda rasyonel temelli bilgilere ihtiyaç söz konusudur. Avrupa Birliği'ne uzanan yolun haritasını anlamlı kılacak, beklenti ve özlemleri yerli yerine oturtacak kurumlardan biri olarak üniversiteler ön plana çıkmaktadır. Doğu ve Güneydoğu Anadolu'da bulunan sekiz üniversite üzerinde yapılan söz konusu çalışma üniversitelerin AB'ye adaylık sürecinde bilgi üretme ve bilgilendirme anlamında nasıl bir yoğunluk içinde bulunduklarım tespit etmek, akademik yapıda AB ile entegrasyona yönelik kurumsal çabaların varlığım saptamak ve akademik hayatın aktif üyelerinin bu sürece bakışlarım ortaya çıkarmak amacıyla yapılmış bir alan araştırması niteliğindedir. Araştırmanın genel amaçlarım ortaya koymak, sorgulanacak iddiaları test etmek ve bu alandaki boşluğu doldurmak amacıyla AB ile ilgili yüksek lisans ve doktora tezleri taranmış, üniversitelerin lisans ders programları incelenmiş, Avrupa Birliği Araştırma Merkezlerinin varlığı/yaygınlığı vurgulanmış, merkezi kütüphane kayıtlarında AB ile ilgili akademik materyaller tespit edilmiş ve akademisyenlerin AB konusundaki tutum ve beklentileri ortaya konulmuştur. Bu çalışmada geri plan bilgisi olarak adlandırılabilecek kısımda konuyla ilgili olarak üniversitelerin fonksiyonları, Türkiye'nin bilim politikası, Doğu ve Güneydoğu Anadolu'da akademik yapı, AB'nin tarihsel gelişimi ve Türkiye ile İlişkiler konularına değinilmiştir.
Avrupa Birliği genişlemesi ve Türkiye'nin birliğe tam üyeliği

Kuruluşundan bugüne genişleme konusu AB'nin gündemini belirli aralıklarla işgal etmiştir. Kuruluşunda 6 üyeye sahip olan AT, 4 genişlemenin ardından 15 üyeli bir Birlik haline gelmiş olup bugün de beşinci bir genişlemeyle karşı karşıyadır. Bu genişleme dalgası, 10 Merkezi ve Doğu Avrupa ülkesi ile Kıbrıs, Malta ve Türkiye'yi kapsamaktadır. 1997'deki Luxemburg Zirvesi'nde katlimi sürecini başlatan Birlik, bugün itibariyle Türkiye dışındaki 12 aday ülkeyle müzakereleri sürdürmekte ve bu ülkelerden hazır durumda görülen 10'unu 2004'teki Parlamento seçimlerinden önce üyeliğe kabul etmeye hazırlanmaktadır. Türkiye, 13 aday ülkeyi kapsayan yeni genişlemede en eski başvuran ülke olmakla beraber, sürece en son dahil edilen aday konumundadır. Bu çerçevede reddedilen 1987'deki üyelik başvurusundan sonra Türkiye'yi 1997'deki Luxemburg Zirvesi'nde yeni genişlemeden de dışlayan AB, bu dışlayıcı tavrı çok fazla devam ettiremeyerek 1999'daki Helsinki Zirvesi'nde Türkiye'ye adaylık statüsü tanımıştır. Zirve'nin ardından diğer adaylar gibi Türkiye için de bir katılım öncesi strateji hazırlanmış ve Türkiye ile bir katılım ortaklığı kurulmuştur. Türkiye de bunun karşılığında katılım ortaklığındaki önceliklere odaklanan bir Ulusal Program hazırlayarak üyelik yolundaki kararlılığını göstermiştir. Bugün için Türkiye ile henüz müzakere aşamasına geçilememiş olup, AB'nin Türkiye ile müzakere aşamasına geçmesi Türkiye'nin katılım ortaklığındaki öncelikleri yerine getirmesi koşuluna bağlanmıştır. Sonuç olarak, Türkiye'nin katılım kriterlerini karşılamadaki performansına göre ilerleyen sürecin sonunda, üyelik ancak tüm kriterlerin karşılanması ile mümkün olabilecektir.
EU - Israel relations(2009-2016)

Bu tez, AB İsrail'in yerleşiminci siyasetine karşı sözel yanıtlarının ötesine geçtmesi sebebiyle, AB'nin İsrail'e karşı olan politikasında yeni kaymanın olduğunu araştırmayı hedeflemektedir. AB - İsrail ilişkilerinin modelini analiz ederek, ikili ilişkilerin 2009 - 2016 yılları arasındaki gerilmesini inceleyerek, AB'nin 2015'te İsrailli yerleşmelerin mallarını etiketleme kararı Tel Aviv'deki sağcı politikalara şiddetli bir ret mesajı göndermek için alınan siyasi bir karar olarak değerlendirilebilir. Bu tez, AB'nın dış politikanın araçlarının teoresine dayanarak, ve onun işgal edilmiş veya tartışmalı/kavgalı bölgelerin malları ile alaklı ticari anlaşmalarını analiz ederek, yerleşmelerin mallarını ayırmanın AB'nin Orta Doğu'daki rolünü kurtarmayı hedefleyerek AB'nin çıkarlarını koruduğunu ve güvenlik önceliklerine hizmet ettiğini teyit etmektedir. Bu tez Avrupalı seçkinlerin AB'nin dış politikasındaki karar verme süreçlerindeki rolünü inceleyerek, etiketleme kararının AB'nin ve İsrail'in Orta Doğu'daki çıkarlarının çeliştiğini iddia etmekte. Bu kanaat anlamlı Avrupalı seçkinler arasında büyüyüp İsrail ile çelişen çıkarlar ile ele almanın şeklinde, şiddetli eleştiriden dış politika araçlarını aktifleştirmeye doğru, bir değişmeyi zorlamıştır.
Avrupa Birliği'nin deniz ulaştırması politikalarının güvenlik boyutu

Bu çalışmada; günümüzde meydan gelen korsan eylemlerinden ve deniz ticaretinin ve taşımacılığının artan öneminden hareketle AB'nin deniz güvenliği alanında yaptığı çalışmaları incelenmiştir. Taşımacılık maliyetlerin artmasının doğal sonucu olarak meydana gelen güvenlik ihtiyacı ve bunun sonucu yapılan çalışmalar konunun nüvesini oluşturmaktadır. Konunun öncelikle güvenlik boyutu ele alınmış uluslararası hukuk boyutu, bu konuda faaliyet gösteren diğer uluslararası örgütler, deniz ulaştırması alanındaki genel rejim ve nihayet AB'nin yaptığı çalışmaları da incelenerek ortaya konmuştur.
Bilgi toplumu sürecinde Avrupa Birliği ve Türkiye

Bu çalışmada, yirminci yüzyılın son on yılından bu yana dünya gündemine yerleşen 'Bilgi Toplumu ' kavramı ve olgusu, bilgi çağı, bilgi ve iletişim teknolojileri ve bilgiye dayalı ekonomi gibi kavramlarla bağlantılı olarak, hem literatürde ele alınışı, hem de küresel güncel gelişmeler bakımından, teknoloji, ekonomi, toplumsal ve siyasal açıdan irdelenmiştir. Çalışmanın temel konusu olan, bilgi toplumuna dönüşüm sürecinde üyesi olmak için çaba gösterdiğimiz Avrupa Birliği ile, ülkemizdeki mevcut durumun analizi, tarafların özellikleri, öncelikleri ve sorunlarının farklılaşması veya istatistiki veriler nedeniyle birebir karşılaştırma yapılamayan unsurlar haricinde, aynı başlıklar altında olacak şekilde yapılmıştır. Avrupa Birliği'ne ayrılan bölümde, küresel çapta yaşanan gelişmeleri yakalamak adına Birlik düzeyinde başlatılan ve Türkiye'ye kılavuz olacak çok çeşitli girişimler ve değerlendirme raporları konu edilmiş, 15 üye ülkenin bu sürece ilişkin ulusal çabaları ayrıca ele alınmamıştır. Türkiye başlığı altında ise, bilim ve teknoloji alanındaki çabalardan başlayarak bilgi toplumuna dönüşümle bağlantılandırılabilecek gelişmeler, tarihsel perspektifte ele alınmış, kayda değer politika çalışmaları konu edilmiş ve sorunlarımız çerçevesinde, e-Avrupa+ ve bağlantılı e-Türkiye dahil, Avrupa Birliği tarafından uygulamaya konan ve ülkemizin faydalanabileceği inisiyatifler üzerinde durulmuştur. Sonuç bölümünde, bu çalışmada en genel tanımı ile 'bilgi ' olarak ifade edilen kavram, farklı anlamlarıyla irdelenmiş ve bilgi toplumuna dönüşüm sürecinde, Türkiye için 'ne yapılması' gerektiği, ister istemez öne çıkmıştır. 302
Avrupa Birliği'nin doğalgaz arz güvenliği ve belli başlı tedarikçileriyle ilişkileri

Bu tezin amacı, Avrupa Birliği ve en önemli tedarikçilerinin doğalgaz sektöründeki temel motivasyon kaynağının ne olduğunu ortaya koyarak AB'nin doğalgaz arz güvenliğinin iç ve dış boyutlarını incelemektir. Bu tezin temel sorusu, AB üyesi devletlerin ortak bir enerji politikası ve bir dış enerji politikası geliştirmek istemelerine rağmen niçin bunu gerçekleştiremedikleridir. Tezin hipotezi, AB üye devletlerinin enerji alanında ortak hareket edememelerinin nedenini, enerji güvenliğini ekonomik yaklaşımla öne çıkaran yazarların aksine siyasi faktörlere vurgu yapan siyasal realist yaklaşımın daha iyi açıkladığını savunmaktadır. Bu çalışma başlıca beş bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde teorik ve metodolojik çerçeveye yer verilmiştir. İkinci bölümde AB doğalgaz arz güvenliğinin iç boyutu incelenmiştir. Üçüncü bölümde AB'nin doğalgaz arz güvenliğinin dış boyutu, en önemli doğalgaz tedarikçisi RF, Norveç, Cezayir ile ilişkisi çerçevesinde analiz edilmiştir. Dördüncü bölümde Avrupa Güney Gaz Koridoru, SWOT Analizi ile incelenmiştir. Beşinci bölümde, Türkiye'nin AB'ye doğalgaz merkezi olabilme potansiyeli değerlendirilmiştir. Çalışma sonucunda AB üye devletlerinin enerji, özelinde de doğalgaz alanında, ulusal çıkarları çerçevesinde realist yaklaşımla farklı farklı hareket ettiklerinden ortak bir enerji politikası ve bir dış enerji politikası izleyemedikleri sonucuna varılmıştır.
Çalışma hayatında cinsiyete dayalı ayrımcılık; Avrupa Birliği politikaları ve Türkiye

Bu tez çalışmasında, çalışma hayatında kadına yönelik ayrımcılık anlatılmaya çalışılmıştır. Birinci bölümde eşitlik ve ayrımcılık kavramları cinsiyet temelli anlatılarak, iş hayatındaki görünüş şekilleri üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde, kadının çalışma hayatında maruz kaldığı ayrımcı muamelelerin iş piyasalarına yansıması Avrupa Birliği ve Türkiye bazlı incelenmiştir. Yine aynı bölümde, hem Türkiye'de hem de Avrupa Birliği'nde kadın istihdamının görünüş şekilleri ve istihdam arttırıcı tedbirlerden bahsedilmiştir. Üçüncü ve son bölümde ise, Avrupa Birliği ve Türkiye'de çalışma hayatında kadına yönelik geliştirilen politika ve yasal düzenlemeler ele alınarak, Türkiye'nin Birlik'e üyelik sürecinde kadına yönelik çıkardığı yasa ve düzenlemeler anlatılmıştır.
NATO'nun askeri ve sivil alanlarda AB ile işbirliği ve Türkiye'ye etkileri

Bu tezin amacı NATO ve AB arasındaki işbirliğinin gelişimini ve değişimini incelemek ve ayrıca bu değişimlerin Türk dış politikasına etkilerini ortaya çıkarmaktır. NATO, Türkiye'nin Soğuk Savaş döneminin başından itibaren güvenlik ve savunma politikalarında önemli bir rol oynamıştır. Soğuk Savaş sonrasında NATO'nun değişimi Türk dış politikasının değişimine yol göstermiştir. Bu dönemde NATO ve AB arasındaki işbirliği de Türk dış politikası üzerinde daha fazla etkili olmuştur. Bosna Hersek, Kosova ve Afganistan sorunları, NATO, AB ve Türkiye arasındaki işbirliğinin somut şekilde ortaya konulması amacı ile seçilmiştir. Bu örneklerin incelenmesi ile işbirliğinin Türk dış politikasına etkileri açıkça anlaşılabilir.
Küreselleşmenin Türk kamu maliyesine etkileri

Küreselleşme süreci, 1980'li yıllardan sonra hız kazanarak tüm gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeleri ekonomik bakımdan bir dönüşüme uğratmıştır. Bu dönüşümün sonucu olarak ulus devletlerin ekonomideki ağırlığı gün geçtikçe azalmış ve ülkeler ekonomi politikaları alanında karar verirken çeşitli kuruluşlara bağımlı hale gelmişlerdir. Devletler, ekonomik hayatta etkinliğini yavaş yavaş kaybederken mali istikrarı sürdürebilmenin çaresini aramışlardır. Bu nedenle maliye politikası aracı kullanılarak kamu bütçesinin etkinliğini artırmanın yolu aranmıştır. Kamu bütçesinin hazırlanmasında mali alanda sınırlandırmalara gidilerek mali disiplinin sağlanması amaçlanmıştır. Türkiye'de de kamu mali disiplini anlayışı AB ve IMF gibi uluslar üstü kuruluşların etkisiyle önem kazanmış ve bir takım anayasal düzenlemeler yapılarak devletin yeni ekonomik sisteme uyum sağlanmasına çalışılmıştır. Bu bağlamda, çalışmada küreselleşmenin Türk kamu maliyesine etkisi 24 Ocak kararları sonrasında tarihsel süreç içerisinde incelenmiştir.
Dış ilişkiler ve güvenlik çerçevesinde soğuk savaş sonrası dönemde AB-ABD ilişkileri

Soğuk Savaş süresince Sovyetler Birliği güvenlik açısından Batı dünyası için ortak tehdit unsuru olarak algılanmıştır Sovyetler Birliği'nin dağılması dış politika ve güvenlik gündemini önemli bir biçimde etkilemiştir. Bu etki Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri ilişkilerinde de görülmektedir. Savaş süresince, AB ve ABD Sovyet tehdidi sebebiyle işbirliğine dayalı ilişkiler geliştirmiştir. Ancak savaş sonrası dönemde dış politika ve güvenlik konularında farklı öncelikler belirlemişlerdir. Bu çalışmanın amacı Soğuk Savaş sonrasında AB ve ABD'nin dış politika ve güvenlik ilişkilerindeki ayrışmayı incelemektir. Savaş sonrasında uluslararası sistemin yapısına ilişkin tek kutupluluk-çok kutupluluk tartışmaları Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü'nün rolüne ilişkin tutumları AB ve ABD ilişkilerindeki ayrışmayı gösteren örneklerden biri olarak kabul edilmektedir. Bir yandan uluslararası sistemin yapısı ABD'nin baskın konumu sebebiyle tek kutuplu olarak tanımlanmıştır. Diğer yandan çok kutupluluk destekçileri ise AB ve diğer aktörlerin de sistem içerisinde önemli bir yere sahip olduğunu savunmuşlardır. Özellikle AB'nin artan bütünleşmesinin çok kutupluluğa katkı sağladığı düşünülmektedir. Sisteme ilişkin tartışmaların yanında AB ve ABD'nin NATO algısı da güvenlik ilişkilerindeki farklılaşmayı göstermiştir. ABD, Savaş sonrasında NATO'nun temel uluslararası güvenlik örgütü olması gerektiğini ileri sürmüştür. AB ise ABD liderliğindeki NATO'dan bağımsız olarak özerk bir dış ve güvenlik politikası geliştirmeyi amaçlamıştır. AB ve ABD'nin dış politika ve güvenlik konularındaki ayrışması bazı örnek dış politika olayları incelendiğinde de görülmektedir. Çalışmada AB ve ABD arasındaki temel ayrışmalar ve çatışma alanları 2003 Irak Savaşı, İsrail-Filistin meselesi, İran nükleer krizi, Bosna Savaşı, Ukrayna Krizi olayları üzerinden ele alınmıştır.
Adjustment to European Union: The case of judiciary

Bu tezimde Türk yargısının Avrupa Birliği çerçevesinde çıkarılan yasalara neden uyum sağlamakta zorluk çektiğini anlamaya ve anlatmaya çalıştım. Tezin birinci bölümünde entegrasyon teorileri ve bu teoriler açısından Türkiye'nin durumunu ele aldım. İkinci bölümde Avrupa Birliği'nin istediği kriterler ve Türkiye'nin bu kriterleri karşılamak için attığı yasal adımlardan bahsettim. Üçüncü bölümde Türk yargısının sorunlarından bahsederken dördüncü bölümde de Türk yargısına yönelik diğer kurumların yaptıkları eleştirilerden bahsettim.
Sermaye Piyasası kanunu açısından ekonomik suçlar ve içerden öğrenenlerin ticareti

Sermaye piyasası hukuku, hem kamu, hem de özel hukuk özellik ve kurallarını bünyesinde toplayan bir hukuk dalı olmasına rağmen, kamu müdahalesi ve kamu kuralları daha fazla görülmektedir. Sermaye Piyasası Kanunu açısından ekonomik suç olarak kabul edilen içerden öğrenenlerin ticareti ve manipülasyon suçları da bu müesseselere bağlı olarak düzenlenmiştir. Böylece, ekonomik anlamda suçlar, ceza hukuku anlamındaki suçlardan ayrı kategoriye bağlı kılınmıştır. 'İçerden öğrenenlerin ticareti' suçu, 70'li yıllardan itibaren Avrupa Toplulukları Komisyonu tarafından bir takım düzenlemelerle yasaklanmaya çalışılmıştır. Uzun süren bu çalışmalar sonucunda, 89 /592/EEC sayılı Direktif Avrupa Parlementosunun desteği ile kabul edilmiş ve 1992 yılına kadar üye ülkelerin bu Direktife uyum sağlaması öngörülmüştür. Ülkemizde Sermaye Piyasası Kanunu'nun 47/A- 1 maddesinde düzenlenen içerden öğrenenlerin ticareti suçu da, Avrupa Toplulukları düzenlemelerine paralel olarak 1992 yılında gerçekleştirilen Sermaye Piyasası Kanunu değişikliği ile yürürlüğe girmiştir. Ülkemizde içerden öğrenenlerin ticareti suçunda yıllar itibariyle artış gözlenmesine rağmen, çok az sayıda dava sonuçlandırılabilmiştir. Yavaş işleyen kovuşturma nedeniyle davaların sonuçlanamadığı ve yargılama süreçlerinde genelde hakimlerin bilirkişi incelemesine başvurdukları ve bilirkişilerin de konuyu yeterince bilmemeleri nedeniyle doğru tespitlere ulaşamadıkları gözlenmiştir. Bu noktada ulaşılabilecek en ideal aşamanın ihtisas mahkemeleri olduğu düşünülmekte, mevcut yapı içerisinde sistemin tüm unsurlarını kapsayacak eğitim çalışmalarının önemine inanılmaktadır.
Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne üyelik sürecinin Gümrük Birliği bağlamında değerlendirilmesi

Tarih boyunca çeşitli nedenlerle karşı karşıya gelen Türk ve Avrupalı devletler, birbirleriyle uzun yıllar süren sosyal ve ekonomik ilişkiler içerisinde bulunmuşlardır. Günümüzde bu sürecin temsilcisi olan Türkiye, farklı dine ve kültüre mensup olmasına rağmen Batının muassır medeniyetine ulaşmayı bir hedef olarak belirlemiştir. Nitekim Avrupalı devletlerin bir araya gelerek oluşturduğu Avrupa Birliği'nin bir parçası olmak için çaba göstermektedir. Bu amaçla 1959 yılında Avrupa Ekonomik Topluluğu'na Ortaklık başvurusu yapmış, 1963 yılında Ankara Antlaşması ile bu ilişkiyi resmileşmiştir. Bu durum Türkiye'nin iç ve dış politikasını değiştiren bir sürecin de başlangıcı olmuştur. Bu Antlaşma ile hazırlık, geçiş ve nihai aşamalar belirlenmiştir. Türkiye, tam üyeliğe giden yolun başlangıcı kabul edilen Gümrük Birliğine nihai aşamada dahil olmuştur. Türkiye'nin Avrupa Birliği süreci Gümrük Birliği bağlamında başlamıştır. Gümrük Birliğine üye olması ile birlikte Türkiye'nin dünya ticaretinde ve Birlik üyesi ülkelerle yaptığı ticarette önemli oranda artışlar meydana gelmiştir. Bu da Türkiye'nin ekonomisine olumlu yansımış ve Makroekonomik göstergelerinde pozitif etki oluşturmuştur. Ankara Antlaşması'nın nihai aşamasıyla birlikte AB Gümrük Birliği üyesi olan Türkiye, bu kapsamda birçok yasal ve kurumsal değişiklikler de gerçekleştirmiştir. Ayrıca mevzuata uyum çerçevesinde yaptığı değişikliklerle, AB üyeliği için şart koşulan birçok kriteri de yerine getirmiştir. Bu bağlamda gerek öncesi değişikler olsun ve gerekse dahil olduktan sonraki değişikler olsun; Gümrük Birliğinin Türkiye'nin Avrupa Birliği üyelik sürecine önemli katkılar sağladığı görülmektedir. Bununla birlikte, nihai amacı tam üyelik olan süreçte, geçen uzun süreye rağmen üyeliğin kısa vadede mümkün görünmemesi, Gümrük Birliğinin güncellenmesi gerekliliğini de ortaya çıkarmaktadır. Güncellenen Gümrük Birliğinin, Türkiye'nin Avrupa Birliği üyelik sürecinde sosyo-ekonomik kalkınmaya doğrudan ve dolaylı etkileri olacağı yapılan çalışmalarla ortaya çıkmaktadır. Güncelleme olması durumunda aynı zamanda 2005 yılında başlanan müzakere fasıllarının yerine getirilmesinde de önemli katkılar sağlayacağı görülmektedir. Bu bağlamda Gümrük Birliğinin ticari, mevzuata uyum ve güncellemeyle birlikte müzakerelerin yerine getirilmesinde ve tam üyelik sürecinde büyük etkileri olması ve katkılar sağlaması beklenmektedir.
Avrupa ahengi'nin yapısal özellikleri çerçevesinde 'Güç Dengesi' ve 'Politik eşitlik' kavramlarının karşılaştırılması

Bu çalışma, 'Güç Dengesi' ve 'Politik Eşitlik' kavramlarının incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Avrupa Ahengi çerçevesinde yapılan çalışmada, realist bir yaklaşım temel alınmış ve seçilen kavramlar üzerinde karşılaştırma yöntemi kullanılmıştır. Çalışmanın sonucunda, Avrupa Ahengi'nin nasıl Napolyon Savaşları'nın bitimi nedeniyle siyasi düşünüşte yaşanan dönüşüm ile iyi huylu bir hegemonya; aktörler arası çıkarları ve tatminleri dengeleyen bir politik eşitlik ve neredeyse yüzyıllık bir kalıcı barış ürettiği tartışılmıştır.
Avrupa Birliği ticaret politikasında Türk mobilya sanayinin uyumu

YÜKSEK LİSANS TEZ ÖZÜ AVRUPA BİRLİĞİ TİCARET POLİTİKASINA TÜRK MOBİLYA SANAYİNİN UYUMU Esra TURKÖZ Uluslararası İktisat Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eylül 2002 Danışman: Yrd. Doç. Dr. Erol KUTLU Gümrük birliğinin, üye ülkeleri Topluluk dışından yaptıkları ithalatta aynı Ortak Gümrük Tarifesi uygulamalarını zorunlu kılması, üçüncü ülkelerle ticari ilişkilerinde ortak bir tutum içinde olmalarım da gerektirmektedir. Dış ticaret müzakerelerinin yürütülmesi, ihracat ve ithalat politikalarının ve ticaret haklarının korunması politikasının tarif edilmesi ve ortak politikalar şeklinde belirlenmesi Topluluğun görevidir. Bu politikalar bir arada Ortak Dış Ticaret Politikasını oluşturur. Topluluk Ortak Ticaret Politikası, uluslararası müzakerelerde, üye ülkelere, münferiden sağlayamayacakları bir pazarlık gücü kazandırmıştır. Türk sanayisinde, Orman Ürünleri Sanayisinin alt sanayi kolu olarak anılmakta olan mobilya sanayindeki talebin artışı, üretim kapasitesini ve dolayısıyla akılcı ve geliştirici rekabetin oluşumuna olanak sağlayacaktır. Tüketici de bu doğrultuda daha da bilinçlenerek, kalite, çeşit ve estetik yönünden istekleri artmakta ve değişmektedir. Bunlara cevap verebilmek arzusuyla mobilya sanayisiyle ilgili araştırma ve geliştirme çalışmaları hızlanmakla beraber önemli gelişmeler gerçekleşmektedir. Bu gelişmenin içerisinde mobilya sektörü de beklenenin çok üzerinde bir gelişme göstermekle birlikte halen bu sektörde sağlıklı ve modern bir seri üretim teknolojisine geçilememiştir. Bu da sektörde arz-talep dengesizliğine neden olmaktadır. İmalatın tamamına yakınının klasik marangoz makineleriyle yapılması kaliteyi düşürmekte ve imalat süresinin uzamasına sebep olmaktadır. Aynca mobilya sanayiinde çalışan işçilerde, sosyal güvence ve sağlık imkanları yeterli ölçüde sağlanamadığından gerekli verim alınamamaktadır. Mobilya sanayiinin dağınık binlerce küçük atölyelerden oluşması ve bu sanayi kolunda faaliyet gösteren firmaların marka olma düşüncesini destekleyecek güçlü dayanışmaların olmayışı da mobilya alt sanayi kolunun tek basma sektör olarak gelişmesine engel olmaktadır. Mobilya sektöründe talebi etkileyen bu olumsuz faktörler incelendiğinde; kurulacak olan işletmelerin uzun vadedeki değişimlere uyum sağlayabilecek, ani talep ve model değişikliklerini karşılayabilecek bir yapının göz önünde tutulması gereği ortaya çıkmaktadır. Mobilya uluslararası ticaretin gereklerine doğal olarak uyum sağlayan küresel ürünlerin tipik bir örneğidir. Bu alanda faaliyetlerini sürdüren birçok mobilya firması farklı ülke pazarlarında tutunmaya çalışmaktadır. Mobilya sanayinde yer alan firmaların dış pazarlara açılmada karşılaştıkları sorunlar, bir firmanın uluslararası pazarlara girmesi ya da var olan pazarlarım genişletmesini engelleyen her türlü yönetimsel, işlevsel, yapısall kısıtlamaları içermektedir. Buradan hareketle sektörel yapı göz önüne alındığı zaman, piyasanın ve buna bağlı talebin iyi takip edilmesi piyasa araştırması ve ürün tasarımına önem verilmesi gerekmektedir.