turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Resim sanatında gelenekselden kavramsal sanata 'Aplike' (1960-)

Geleneksel el sanatlarında doğan aplike; kumaş, deri, metal gibi çeşitli malzemelerle yüzeye tutturularak desen elde edilen bir birleştirme tekniğidir. Aplike tarihsel süreçte kullanım amacına göre çeşitlilik göstermekle birlikte, genellikle içinde bulunduğu toplumdaki kültürel izleri yansıtmaktadır. Postmodern dönemin sanat-zanaat ayrımını belirsizleştirmesiyle kökü geleneğe dayanan dokuma sanatları; sonrasındatekstil sanatı, iplik sanatı, lif sanatı olmak üzere çağdaş sanatta yer almıştır. Aplike, dikiş, kapitone gibi geleneksel teknikler de çağdaş sanatçıların işlerinde kullandıkları ifade araçlarına dönüşmüştür. Güncel sanatta bu çeşitliliği ve zenginliği birçok sanatçı, işlerinde sıklıkla kullanmaktadır. Sanatçı tarafından seçilen teknik ve malzemeler, yansıtılmak istenen düşüncenin hizmetinde araç olarak dil halini almaktadır. Kullanılan malzemelerde birer göstergeye işaret eden dil, kavramsal kolajın en belirgin özelliğidir. Bu açıdan incelendiğinde, aplikenin yapısını oluşturan ve düşüncenin aktarılmasına araç olan malzeme ya da teknik, yöntem ve stratejinin kendisinin bir düşünceye hizmet etmesi kaçınılmaz olur. Bu nedenle araştırmada, çağdaş sanatta yer alan kavramsal kolajın, önceden bir geleneksel teknik olan aplike ile bağını saptamak önem taşımaktadır. Özellikle günümüz sanatında sıkça kullanılan bu teknik, yöntem ve stratejileri ortaya çıkarma gerekliliği doğmaktadır. Tez çalışmasında yapılan araştırmada 1960'lı yıllardan günümüze feminist sanatçılar başta olmak üzere birçok sanatçı tarafından aplikenin çeşitli amaçlarla kullanıldığı görülmüştür. Bu doğrultuda aplike ve kavramsal kolajın Altan Gürman, Gülsün Karamustafa, Burhan Doğançay, Füsun Onur, Güneş Terkol, Nevin Engin, Ayfer Kalsın, Gözde İlkin, Damla Yalçın, Mehmet Aksoy, Ramazan Can, Ömer Ünsal, Rabia Demir ve Deniz Sağdıç'ın yapıtları üzerinden incelenerek güncel sanatta kullanılma amacı saptanmıştır. Dolayısıyla bu tez çalışması; gelenekselden aplike ve güncel sanattan kolajın strateji, yöntem ve tekniklerinin ilişkisini, mevcut çalışmalar ve araştırmacının sanat temelli araştırma yöntemi kullanarak ürettiği işler aracılığıyla gösterecek olması bakımından özgündür. Araştırmada karma yöntem kullanılmıştır. Literatür taraması, söylem analizi, göstergebilim yöntemlerinin yanı sıra nitel araştırmanın görüşme tekniğinden faydalanılmıştır. Araştırmacı süreçte problem durumuna ilişkin sanat temelli araştırma yöntemiyle uygulama da gerçekleştirmiştir.
Rembrandt'ın portrelerinde ışık gölge

Günümüzde resim sanatının vazgeçilmez bir ögesi olarak görülen ışık kavramı, Barok üsluptan ön plana alınmıştır. 17. Yüzyılda kendini gösteren Barok üslup sanatçılarının başlıca uğraşı yapaylıkla savaşmak olmuştur. Barok üslubun en önemli isimlerinden sayabileceğimiz Rembrandt Van Rijn (1606-1669) genellikle portre ressamı olarak bilinse de bunun haricindeki çalışmaları da dikkate değerdir. Diğer Barok üslup ressamları gibi canlılığa önem verdiği için çok canlı ve çok koyu renkleri bir arada kullanmaktan kaçınmamıştır. Sanatının ana unsurları desen, açık-koyu zıtlığı ve renktir. Rembrandt'ın resim tarihindeki önemi, özellikle ışığı ve gölgeyi kullanım şeklinde yatar. Onun sanat anlayışında ışık kavramı, resmin asıl ögesidir. Rembrandt, önceki üslupları reddederek aydınlık ve karanlık zıtlığın etkisinden faydalanarak ışığın görsel etkisini tuvaline yansıtmayı amaçlamıştır. Rembrandt'ın resimlerinde kullandığı aydınlık ve karanlık zıtlığının yarattığı canlılığın etkisi bugüne kadar gelmiş ve sanat tarihinde 'Rembrandt Aydınlatması' gibi kavramları doğurmuş ve Rembrandt'ın yarattığı ışık canlılığı, görsel sanatların her alanını etkilemiştir. Rembrandt'ın özellikle portre çalışmaları, ışık gölgenin özenle ve canlılıkla uygulandığı eserlerdir. Bu çalışmada Rembrandt'ın portre resimleri detaylı bir şekilde incelenmiş ve ışık gölgenin resimlerindeki önemi üzerinde durulmuştur.
Kübist ve konstrüktivist yorumdan günümüze nesnenin soyutlama sürecinde form ve algı

Anlatım dilinde oluşan problem yoğunlaşmasında konstrüktivist ve minimalist dilin etkisi, öğrenim dönemi ve çalışmalarda önemli bir yer tutmaktadır. Konstrüktivizm, metal malzeme etkisi, kare ve küp benzerisimetrik geometrik formlar, Türkiye'deki yüksek lisans, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki M of F A ve daha sonraki çalışmalarda kendileriniaçıkça göstermektedirler. Metal çalışmalardaki endüstriyel dil, ilk dönem çalışmalarında etkili olsa bile, Amerika Birleşik Devletleri'nde yapılan çalışmalarda simetrikgeometrinin yanında, güncel tüketim malzemeleri, tüketim gerçekliğidışında yerel bağlantılarının güçlü olabileceği bir yapıda kullanılmaya çalışılmıştır. Uygulamalarda dikkat edilen başka bir husus, malzemedeki, içerikteki veya biçim ? içerik ilişkisindeki zıtlıklardır. Bu zıtlıklar bazen siyah ? beyaz, bazen pas ? altın, bazen yumuşak ? sert, bazen de güncel ? geleneksel olarak ortaya çıkmaktadır. Çalışmalarda büyük etkisi olan Konstrüktivizm, konstrüktivistdüşüncenin sosyal yapısı, kültürel ilişkileri ve tasarım mantığı üzerinde durulmuştur. Ayrıca, bu dönem sonrası oluşan minimalist sanatın oluşum ve etkileri tartışılmıştır. Minimalizmin günümüze kadar gelen sürecinde etkili olan Modernizm ve Post-Modernizmin kültür ve sanatla olan ilişkisi açıklanmaya çalışılmış, Minimalist anlatım dilini oluşturan sanatın ve sanatçıların işleri diğer dönemler üzerindeki ürünlerle karşılaştırmalı olarak açıklanmıştır. Ayrıca, Amerikan Post-Modernizminin dönem sanatı ve kültürü üzerindeki etkileri tartışılmıştır. Post-Modernizmin sosyal yapısı, Postmodernizmi oluşturan modernistfelsefenin bu dönemin oluşumundaki etkileri üzerinde durulmuştur. Post-modernist dönemde ortaya çıkan ikinci dönem minimalist sanatın, diğer sanat ve sanatçılarla olan ilişkisi birinci dönem minimalistlerlekarşılaştırmalı olarak açıklanmıştır. 2003 yılında ve yapılan yorgan çalışmalarında gerçekleştirilen, sanatta yeterlik çalışmalarının çıkış noktaları, biçim ? içerik ilişkileri, ve malzemenin gerçekliği tartışılmış ve açıklanmıştır. Bu yeni gerçekliksanatta yeterlik sergisinde, üzerinde dijital baskıların olduğu yorgançalışmalarında uygulanmaya çalışılmıştır.
Görsel sanatlarda kolajın modern resim uygulamalarına etkisi

Modern resim görsel sanatlar öğretmeni adaylarının yetkinliği açısından önemli bir yere sahiptir. Modern resmin düşünsel temellerini Sanayi Devrimi ile ilişkilendirebiliriz. Modern resmin sanayi devriminin getirdiği yeni toplumsal düzene sonucu ortaya çıktığı ileri sürülebilir. Yeni toplumsal düzen sonucunda resim sanatı kavram temelli bir anlayışa sahip oldu. Modern resim ile kolajın birbiriyle bağlantılı olduğu söylenebilir. Bu bağlamda kolajın modern resmi öğretmede önemli bir alan olduğu düşünülmektedir. Görsel sanatlar öğretmen adaylarının modernizme öykünen yapıtlar ortaya koyabilmeleri, kendilerinin de bu sanat alanını daha iyi özümsemesini sağlayacağı hem de modern sanatı öğrencilere daha yeterli bir biçimde öğretebilecekleri ileri sürülebilir. Bundan dolayı görsel sanatlar öğretmen adaylarının modern resmin düşünsel ve biçimsel boyutları hakkında farkındalık sahibi olması gerekmektedir. Söz konusu eğitim programlarında, anasanat Atölye derslerinde kolaja fazla yer verilmediği görülebilmektedir. Araştırmanın temel amacı, resim eğitimi alan öğrencilerin modern resmi ifade etme becerilerini geliştirmede kolajın etkisini biçimsel, düşünsel ve kalıcılık boyutlarıyla ölçmektir. 'Görsel sanatlarda anlatım yöntemi olarak kolajın modern resim uygulamalarına etkisi'nin ölçülmesini amaçlayan araştırma nitel araştırma yöntemlerinden eylem araştırması biçiminde desenlenmiştir. Araştırmanın katılımcıları Bir devlet üniversitesi eğitim fakültesi resim - iş öğretmenliği anabilim dalında öğrenim gören on bir üniversite 3. sınıf resim anasanat atölye öğrencisidir. Araştırma sekiz hafta süresince yürütülmüştür. Araştırma süresince öğrencilere modern resmin düşünsel ve biçimsel temelleri ve bu temellerle kolajın ilişkisi düz anlatımla aktarılmıştır. Araştırmanın verileri öğrenci günlüğü, haftalık ders değerlendirme formu, alan günlükleri, program değerlendirme formu ve görüşme ile toplanmıştır. Ayrıca; öğrencilerin uygulama öncesi, uygulama sırası ve uygulama sonrası yaptıkları resimlerin DPA ile değerlendirilerek toplanmış ve değerlendirilmiştir. Araştırmanın bulguları, betimsel analiz ve öğrencilerin uygulama öncesi, uygulama sırası ve uygulama sonrası kolajla yaptıkları resimlerin DPA değerlendirmeleri sonucunda modern sanatı düşünsel ve biçimsel yönden yansıtma aşısından gelişme kaydettiklerini gözlemlemeye dayalıdır. Ayrıca uygulama bittikten üç ay sonra öğrencilerin yaptıkları resim ile uygulanan programın kalıcılığı DPA kullanılarak ölçülmüş, ve kolaj temelli etkinlik programının, öğrencilerin kalıcı bir biçimde modern sanatı yansıtan yapıtlar ortaya koymalarına yarar sağladığı görülmüştür.
Mısır pastası tekniğinde seramik takı uygulamalar

Araştırmanın genel amacı seramik takı uygulamaların mevcut durumunu incelemek ve mısır pastası tekniği ile seramik takı uygulamalar yapmaktır. Günümüz teknolojisi ile değişen sanat anlayışı ile birlikte farklı malzemelerin kullanılması seramik sanatını da etkilemiştir. Araştırma amacı doğrultusuna yönelik seramik takı üreten yerli ve yabancı sanatçılar ile görüşülmüş ve sanatçı çalışmalarından örneklere yer verilmiştir. Sanatçıların; farklı çamur, sır, farklı pişirim teknikleri, şekillendirme yöntemleri, dekor uygulamaları kullanarak takı ürettikleri gözlemlenmiştir. Fakat mısır pastası tekniği ile takı yapımının pek fazla tercih edilmediği görülmüştür ve bu araştırma kapsamında mısır pastası tekniği kuru sementasyon yöntemi ile ilgili deneysel uygulamalar yapılmıştır. Elde edilen olumlu reçete sonucu; takı uygulamalar yapılmış ve farklı metallerle birleştirilerek takı objeleri elde edilmiştir.
Islık çalan seramikler ve yeni önermeler

Seramik, Anadolu toprağında doğmuş 8000 yıllık bir gelenektir. Tarihi insanoğlunun tarihi kadar eskidir. Seramik tarih boyunca farklı formlarda, farklı medeniyetlerin içinde ortaya çıkmıştır. Kimi zaman bir çanak olarak karşılaştığımız seramikler, kimi zaman özel bir kap, bir süs eşyası veya oyuncak ve hatta enstrüman olarak karşımıza çıkmışlardır. Yapısı itibariyle ses iletimine çok uygun olan seramiğin bu özelliğini insanoğlu çok önceleri fark etmiş, özel ve dini törenlerinde seramiği enstrüman olarak kullanmaya başlamışlardır. İ Islık Çalan Seramikler ve Yeni Önermeler ? konulu bu çalışmada Peru'nun yüksek kesimleri, merkez ve kuzey kıyılarında M. Ö. 500 den, İspanyolların M. S. 1522 de Peru'yu işgaline kadar devam eden düdüklü seramik kapların üretimi ve köklü geçmişşi konu seçiminde etkili olmuş ve detaylı incelemeler gerçekleştirilmiştir. Bu noktadan hareketle 17. yy. başlarına dayanan Çanakkale seramiklerinin biçimsel özellikleriyle, Peru'nun ıslık çalan seramikleri arasında bir sentez oluşturarak, ıslık çalan seramikler için özgün ve deneysel bir çalışma gerçekleştirilmiştir. Bu deneysel çalışmalar sonucu orijinal Çanakkale seramiklerinin ıslık çalan önermelerinin yanı sıra, Çanakkale seramiklerinden yola çıkarak yeni önerme ve özgün seramiklerin üretimi de gerçekleştirilmiştir.
Video oyun tasarımında değişen paradigmalar ve bir sanal gerçeklik uygulaması

Günümüzün en dikkat çeken konularından biri olan sanal gerçeklik, video oyunları perspektifinden araştırıp sorunlar deneyimlenerek tasarım sürecine katkı sağlamayı hedefleyen bu tez çalışması üç bölümden oluşmaktadır. Bu çalışmada literatür taraması ve nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Birinci bölümde video oyun ve video oyun tasarım paradigmalarının ne anlam ifade ettiği, söz konusu paradigmaların değişimine dair nedenleri ile aktarılmaktadır. Paradigma değişimine tasarım ve teknolojileri ile katkı sağlamış oyunlar, özel olarak seçilmiş ve üç başlık altında incelenmiştir. Böylece video oyun tasarımında yaşanan gelişmelerin günümüzde şekillenmekte olan sanal gerçeklik tasarım paradigmasına dair katkıları gözler önüne serilmiştir. İkinci bölümde sanal gerçekliğin tanımı yapılıp, sanal dünya, etkileşim, sarmalanma, bulunuşluk ve duyusal geri bildirim gibi ilgili kavramlar hakkında teorik bilgiler verilmiş ve sanal gerçekliğin kullanım alanları, cihazların teknolojik yapısı ve günümüze değin tarihsel serüveni aktarılmıştır. Yine bu bölümde ana akım donanımlar detaylı olarak incelenmiştir. Sanal gerçekliğin sorunları ve geleceğine dair çıkarımlar yapılıp günümüz sanal gerçeklik uygulamaları ve oyunları gruplara ayrılarak sınıflandırılmış, incelenmiştir. Metaverse kavramına da bu bölümde yer verilmiştir. Üçüncü bölümde ise Göbekli Tepe'yi temel alan etkileşimli bir masaüstü sanal gerçeklik prototipi oluşturulmuştur. Gizemini hala korumakta olan ve her geçen gün yeni keşiflerle insanlığı şaşırtan Göbekli Tepe, bu uygulamada tarihsel tutarlılık kaygısından arındırılarak kurmaca tasarımlarla çeşitlendirilerek işlenmiştir. Söz konusu bu uygulamada HTC VIVE sanal gerçeklik donanımı ve Unreal oyun motoru kullanılmıştır. Geliştirilme sürecinde ise günümüz video oyun tasarım paradigmaları tecrübe edilmiş ve yazılım desteği alınmamıştır.
Bir karakter yaratmak: David Bowie

Bu çalışmanın amacı, 2. Dünya Savaşı sonrası var olan değerlerin anlamlarının sorgulandığı ve yeniden yapılandırıldığı toplumda, bir sanatçı olarak David Bowie'nin var olma yöntemini, albümlerinde yarattığı karakterlerin referanslarını ve yaratım sürecini anlamaktır. Aynı dönemde hız kazanan popüler kültürün önemli bir parçası haline gelen kimlik meselesi Bowie çalışmalarının odak noktasını oluştururken, kimlik mekanizması içerisinde yer alan ve dönemin önemli bir meselesi olan cinsiyet kavramı, Bowie'nin yarattığı Major Tom ve Ziggy Stardust karakterlerinde karşımıza çıkmaktadır. Bowie'nin karakterlerini yaratırken kullandığı yöntem ise, parçaların bütünden yani kimlikten ayrılması, öncelikle mekansal ve kavramsal yabancılaşmadan, sonra bu parçalara yeni anlamlar yüklenmesinden yani dönüşümden ve bir karakter aracılığıyla ikonografi yaratımdan geçmektedir. Günlük meseleleri, sanatının bir parçası haline getirmesi ve bu parçaları bir performans bütünlüğünde sunmasıyla dönemin Kavramsal Sanatlarından Pop Art ve Performans Sanatı alanlarıyla da yakından ilişkilendirilmiştir. Tüm bu özellikler David Bowie'yi bir ikon haline getirerek, onun hem popüler kültür dünyasında hem de sanat dünyasında önemli bir etken olmasını sağlamıştır.
Çok alanlı sanat eğitimi yönteminin temel tasarım dersi kapsamında öğrencilerin üç boyutlu tasarım çalışmalarında uygulanması

Bu araştırmanın amacı: Çok Alanlı Sanat Eğitimi Yönteminin Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Resim-iş Eğitimi Anabilim Dalı, ''Temel Tasarım II'' dersi alan 1. sınıf öğrencilerinin, üç boyutlu tasarım uygulamasında tasarlama becerilerinde anlamlı bir fark oluşturup oluşturmadığını konu almaktadır.2014- 2015 bahar dönemi eğitim ve öğretim yılında yapılan araştırma, Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Resim-iş Eğitimi Anabilim Dalı 1. Sınıf öğrencileri arasından seçkisiz örnekleme yöntemiyle, 2 şubeden 14 öğrenciyle yürütülmüştür. Araştırmanın kavramsal boyutunda belge ve arşiv tarama yöntemi ile içerik oluşturulmuş, uygulama aşamasında seçilen 2 sınıfa deneysel yöntem uygulanmıştır. Deney ve kontrol grubu oluşturularak, bir gruba ÇASEY'e dayalı eğitim uygulamaları gerçekleştirilirken, diğer gruba ise geneksel eğitim yöntemi uygulanmıştır. Konu olarak da üç boyutlu çalışmalara örnek teşkil edebilecek olan 1960 sonrası sanat akımlarından Enstalasyon sanatı seçilmiştir. Uygulama öncesinde ve sonrasında öğrenci bilgi düzeylerindeki farklılıkları ölçmek amacıyla her iki gruba da dersin ilk beş dakikasında ön test ve son dersin ilk beş dakikasında ise son test uygulanmıştır. Üç boyutlu tasarlama kriter ölçeği, deney ve kontrol grubunun çalışmalarını değerlendirmek amacı ile 3 uzman eşliğinde puanlama yapılarak, puanların ortalaması alınmıştır. Üç uzmanın görüşünün tutarlı olduğu, nonparametrik test Mann-whitney u sonucundan deneysel grupta anlamlı bir farklılık olduğu ortaya çıkmıştır. Araştırmada, ÇASEY'e dayalı eğitimin Üniversite 1. sınıf Temel Tasarım dersi müfredatına yansıtılması ve bu eğitimin üniversitenin her kademesinde uygulanması önerilmiştir.
Resim sanatında cinsellik ve erotizm imgesi

YÜKSEK LİSANS TEZ OZÜ RESİM SANATINDA CİNSELLİK VE EROTİZM İMGESİ Neslihan ÖZGENÇ Resim Anasanat Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eylül 2002 Danışman: Prof. Abdullah DEMİR Kendine özgü bütünlüğü içersinde, toplumsal ve kültürel bir varlık olan insan, tüm eylemlerini özünde kendine dönüştürerek ilerlemektedir. Tarih boyunca cinsel eylemlerini de farklı anlayışlara yükleyerek, kendine dönüşüm çarkına yeni tatlar katarak yaşamıştır. Toplumsal baskı ve iktisadi yapılanmalar, kadın olgusunu, cinsel eylemler kapsamına sokup, erkeğin hegemonyasına dayalı bir kültürün sanatında, sanatçısıyla ve alıcısıyla ortak bir güç yaratmıştır. Cinsel güdülerinden korkup, kaçan kültürler, ket vurmanın yarattığı sonuçlarını, farklı alanlarda meydana gelen kültürel patlamalarda telafi etmeye çalışmışlardır. Toplumun tüm bu baskılarına karşın sanat, cinselliği dolaylı yollardan da olsa günceliğine almıştır. Bir iletişim alam olan resim, cinselliğin ve erotizm imgelerinin kattığı renk ile kültürün değerlerine karşı gelirken, geleceğini tespit eden psikanaliz yaklaşımlara da ayna tutmaktadır. Erotik anlatım, resim alanında plastik değerlerin etkisinde, sanatçının üretim süresince yaşanan, küçük ölümlerin rengini, alıcısına uzatmaktadır. Sanatçının kendini bulma edinimi erotik imgelerle özleşirken, alıcı yaşamından bir kesit olarak gördüğü imgeler karşısında, bir hesaplaşmanın içine düşmektedir. Erotizmin bedensel dilinin, çizgi, renk, form ve biçimlerle resim alanına uzanışı, üreme içgüdüsünden tamamen uzaklaşıp, cinsel güdünün yaratım alanında, Eros'un attığı ok ile şekillenmektedir. Erotizmin resim ile iç içe geçişi, en mahrem anında bile, estetizmin kuralları arasında sınırlı kalmaktadır.' Bu sınır yanlızca alıcısında sonsuz boyuta ulaşmaktadır.
Debussy'nin müzikal dilinin seçilmiş piyano eserleri üzerinden incelenmesi

Bu tez, Debussy'nin müzikal dilinin gelişimini, hayatının farklı dönemlerini temsil eden dört adet seçilmiş piyano eseri üzerinden açıklamaktadır. Çalışma ayrıca, bu eserlerin 20. yüzyıl müzikal dili bağlamındaki yerini ve önemini göstermektedir. Çalışmanın ilk kısmı, Debussy'nin hayatının biyografik yönüne ve yaşadığı dönemdeki farklı sanatsal trendlerin bestecinin müzik dilini nasıl etkilediğine odaklanır. İkinci bölüm, Debussy'nin müziği analiz edilirken karşılaşabilecek zorlukları açıklamak için, Debusy'nin müziği ile 20. yüzyıl müzik kompozisyonun arasındaki ilişkiye ışık tutmayı amaçlamaktadır. Çalışmanın üçüncü ve son bölümünde ise bestecinin piyano müziğinin gelişimi, ikinci bölümde anlatılan analitik metotlarla belirlenir. Bu bölümde, söz konusu olan dört piyano eseri analiz edilmiştir.
Kinetik tipografi: Bir müzik videosu tasarımı

İKinetik Tipografi: Bir Müzik Videosu Tasarımı? başlıklı bu çalışmanın birinci bölümünde, kinetik tipografi uygulamalarının grafik tasarım ve hareketli grafikler alanları içerisindeki yeri ve önemi ele alınmıştır. Hareket ve tipografi olguları incelenerek kinetik tipografi tanımı, tarihsel gelişimi ve uygulama alanları incelenmiş, verilen örneklerlehareket kazandırılarak anlam yaratma amacı güden tipografik yaklaşımlar ve uygulamalar irdelenmiştir. İkinci bölümde, kinetik tipografi uygulamalarında tasarım öge ve ilkeleri üzerinde durulmuştur. Örnek videolarda öge ve ilkelerin kullanım biçimleri ve ölçütleri incelenmiştir. Bunların dışında, hareketli ortamlara özgün, kinetik tipografi kullanımında etkin bazı konular ele alınmıştır. Yazı karakteri seçimi ve bunun anlama olan katkısı ile video ortamında tipografi ve font kullanımı konuları örneklerle açıklanmıştır. Raporun üçüncü bölümünde müzik videosu kavramı ele alınmış, bir görsel işitseltasarım uygulama alanı olarak tarihsel gelişimi irdelenmiştir. Kinetik tipografi uygulamalarının müzik videolarında kullanım biçimleri tanımlanmış, çeşitli örnek müzik videolarının incelenmesiyle irdelenmiştir. Uygulama projesi olarak 3 müzik videosu tasarlanmış, ve bu videoların yapım süreçleri incelenerek, bilgiler ve önermeler tartışılmıştır. Sonuç bölümünde, elde edilen veriler ve çıkarımlar ortaya konmuştur.
Güzel sanatlar liseleri görsel sanatlar alanı öğrencilerinin eleştirel düşünce becerileri

Görsel sanatlar eğitimi alan bireyden özgün anlatım çabası olan ürünler vermesi beklenir. Özgün anlatım çabası olan eserler verebilmek ise bireyin yaratıcı ve eleştirel düşünce becerileri ile donanmış olmasıyla mümkündür. Bu araştırmanın amacı Güzel Sanatlar Liseleri Görsel Sanatlar ve Müzik Alanı öğrencilerinin eleştirel düşünme becerisi düzeylerini belirleme ve sonuçlarını değerlendirme çalışmalarını ortaya koymaktır. Çalışma gurubunu T. C. Milli Eğitim Bakanlığı Ankara Güzel Sanatlar Lisesi ve Çorum Güzel Sanatlar Lisesi Görsel Sanatlar ve Müzik Alanlarında öğrenim gören 270 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada Kaliforniya Eleştirel Düşünme Eğilimleri Ölçeği (Kökdemir, 2003) kullanılmıştır. Araştırmanın bulguları Görsel Sanatlar Alanı öğrencilerinin eleştirel düşünce becerisi eğilimleri düzeylerinin Müzik Alanı öğrencilerine kıyasla düşük olduğunu, ölçeğin altı farklı alt boyutlarında değişiklik gösteren her iki eğitim alanı öğrencileri lehine anlamlı farklılıklar olduğunu göstermiştir. Güzel Sanatlar Lisesi Görsel Sanatlar Alanı Eğitimi öğrencilerinin eleştirel düşünce becerileri düzeylerinin geliştirilmesi amacıyla 'Yaratıcı ve Eleştirel Düşünme Eğitimi Atölyesi' derslerinin tanımlanması gerektiği sonucuna varılmıştır.
Çağdaş Türk resmindeki geleneksel simgelerin yapı, anlam, biçim bakımından Türk resmine katkıları

Çağdaş Türk Resminin kimi örneklerinde zaman zaman kültürel kaynaklara atıfta bulunulan simgeler yer alır. Bu simgeler; kimi zaman geleneksel motiflerin birebir yansıması olduğu gibi, kimi zaman da bu motiflerin yeni bir yapıyı temellendirir nitelikte olması şeklinde ortaya çıkar. Sanat her dönemde kendinden önceki yapıtlardan da esinlenmiştir. Bu bağlamda kültürel köklerden etkilenen sanatçıların yapıtlarında doğa, insan yapısı, çevre kadar öteki sanat yapıtlarının da etkileri görülür. Bu etkiler kimi zaman romantik anlamda kendi köküne dönmek biçiminde, kimi zaman bir öykünme şeklinde, kimi zaman da ulusal olma kaygısı doğrultusunda ortaya çıkar. Bu çalışmada, Çağdaş Türk Resmindeki geleneksel simgelerin yapı, anlam ve biçim yönleriyle kullanılırken geleneksel yapının ne zaman taklit, ne zaman eklektik ve ne zaman yaratıcılığa destek verir şekilde ele alındığı, yine ne zaman romantik, ulusal olma ve öykünme biçiminde ortaya çıktığı irdelenmiştir. İncelemeye temel olarak dört sanatçı; Bedri Rahmi Eyüboğlu, Turgut Zaim, Adnan Turani ve Hüsamettin Koçan seçilmiştir.