turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sekiz haftalık egzersiz programının kadınlarda postür bozukluğu ile yaşam kalitesi ve vücut farkındalık durumu üzerindeki etkisinin değerlendirilmesi

Bu çalışma kadınlarda yaşam kalitesi, vücut farkındalığı, postür bozuklukları ve bu bozuklukların egzersizle ne seviyede düzelebileceğini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Çalışma grubunu Siirt il merkezinde bulunan egzersizle ilgili riski olmayan, menopoza girmemiş, doktor tarafından postür bozukluğu teşhisi konmuş 20-45 yaş arası 82 hasta; 32 Egzersiz, 24 Yelek ve 26 kişi Kontrol olmak üzere üç gruba ayrılmıştır. Çalışma öncesi ve sonrası postür eğriliği skolyometre, Yaşam Kalitesi; Rand Corporation (1998) tarafından geliştirilen, Koçyiğit ve ark. (1998)'nın Türkiye'de geçerlik ve güvenirliği yaptığı Short Form- 36 ile Vücut Farkındalığı; Shields ve ark. (1998) tarafından geliştirilen, Erden ve ark. (2013) tarafından Türkiye'de kullanılan Vücut Farkındalık Ölçeği, Ağrı; Görsel Analog Skala ile yapılmıştır. İstatistik analizler SPSS programında ve anlamlılık düzeyi p<0. 05 olarak değerlendirilmiştir. Sekiz haftalık egzersiz uygulaması sonrasında hem eğrilik derecesi bakımından hem de çalışma grubu değişkeni bakımından öntest ile son test arasında anlamlı bir farklılık olduğu görülmüştür (p<.0001). Yaşam kalitesi alt bileşenlerinden; Fiziksel Fonksiyon, Ağrı, Genel Sağlık, Enerji Düzeyi, Sosyal Fonksiyon, Mental Sağlık alt ölçeklerinde öntest ile son test arasında anlamlı bir farklılık izlenmiş olup (p<.0001), Rol Güçlüğü ve Emosyonel ölçeklerinde son test bakımından farklılık gözlenmemiştir (p>0.05). Yaşam kalitesinin tüm alt ölçeklerinde çalışma grupları arasında anlamlı bir farklılık ortaya çıkmıştır (p<.0001). Vücut farkındalığı bileşenlerinde de son alınan ölçümlerde farklılık olduğu görülmüştür (p<.0001). Sonuç olarak postür eğrilik derecesinde en çok iyileşme egzersiz yapan grupta saptanmıştır. Yelek grubunda da kontrol grubuna göre olumlu değişim gözlenmiştir. Araştırmamızda egzersiz yapmanın ve yelek kullanımının postür eğriliği, yaşam kalitesi, ağrı, vücut farkındalık durumu üzerinde olumlu etkileri olduğu kanaatine varılmıştır.
Kadının kapitalist sisteme ve insan sömürüsüne karşı direnişi ve bir model oyun 'Ben Ulrike bağırıyorum'

Kadının kapitalist sisteme ve insan sömürüsüne karşı direnişi ve bir model oyun 'Ben, Ulrike, Bağırıyorum' başlıklı yüksek lisans tez çalışmasında; Dario Fo'nun kadınoyunlarından olan 'Ben, Ulrike, Bağırıyorum' adlı tek kişilik kadın oyunu ele alınmıştır. Bu incelemede kadın ve erk olgusu üzerine çalışmalar yapılmıştır. Kapitalizm ve kapitalist sistem nedir sorularına cevap aranmış, dünyadaki tarihsel süreci, toplumlara etkisi farklı bakış açıları incelenerek ve kişisel bir süzgeçten geçirilerek incelenmiştir. 1968 dönemi gençlik hareketleri hakkında bilgi verilerek, 1968 hareketinin tüm dünyadaki etkileri incelenmiştir. Dönemin ruhunu şahsi anlayışıma oldukça yakınbulmakla beraber; temel çelişkiler konusunda tarafsız bakış yeğ tutulmuştur. Yaşadıkları dönemin ateşli atmosferinde Ulrike Meinhof'un kim olduğu, yaşamı, yaptıkları, ideolojisi ve mücadelesi ve oyunun yazarı olan Dario Fo'nun kim olduğu, yazdığı, yönettiği, oynadığı oyunlar hakkında bilgi verilmiştir. Gerek yaşadıkları çağ ve gerekse görüşleri açısından pek çok ortak nokta barındıran Meinhof ile Fo bu bakımdan sa incelenmiştir. Diğer bir bölümde ise ''Ben, Ulrike, Bağırıyorum'' adlı oyunun dramaturji çalışması yapılmıştır. Asıl metin esas alınır ve oyun metninin ana meselesi oluşturur. Üzerinde çalışılan oyunun reji yorumu yapılır.
Mektup-roman ve kadın yazarlar: Fatma Aliye, Halide Edip Adıvar ve Şükufe Nihal Başar

Bu çalışmada Türk Edebiyatı'nda Osmanlı İmparatorluğu'ndan Cumhuriyet'e geçiş döneminde kadın yazarlar tarafından yazılmış mektup-roman örnekleri incelenmektedir. Bu mektup-romanlar, ortaya çıkardıkları kadın ben anlatıcılar açısından değerlendirilmişlerdir. Bu doğrultuda Türk Edebiyatı'nda Tanzimat dönemi ile erken Cumhuriyet dönemi arasında yazılan Fatma Aliye'nin Levayih-i Hayat, Halide Edip Adıvar'ın Handan ve Şükufe Nihal Başar'ın Çöl Güneşi adlı mektup-romanları kadın anlatıcı çerçevesinde incelenmiştir. Bu romanlarda, her bir dönemde evlilik, kadının eğitimi, kadın-erkek rolleri konuları hakkındaki yeni fikirler kadın anlatıcılara tartıştırılarak ve sorgulatılarak dönemin kadın kimliği ortaya koyulur. Bu doğrultuda, bu çalışmada kadın yazarların mektup-roman türünü kadının sesinin duyurulması amacıyla tercih etmiş olduklarını ve türün kadın ben anlatıcı vasıtasıyla kadın bireyselliğinin ifade edilmesine imkan verdiğini savunuyorum. Bu çalışmanın sonucunda, üç romanın da dönemlerine göre oldukça ileri bir kadın sesini açığa çıkarmakla beraber kadın cinselliğinin sınırlandırıldığı anlatılar olduğunu göstermeye çalıştım.
Türkiye'de 2001-2015 döneminde kadın işgücünün istihdamı

Osmanlı Dönemi'nde kadınların sosyal hayatta yer edinebilmeleri ilk olarak Tanzimat Fermanı sonrasına denk gelmektedir. Özellikle Meşrutiyet döneminde çalışma hayatının görünümü değişmiş ve kadınlar için hem sosyal hayat hem de eğitim anlamında olumlu bir döneme girilmiştir. Bu adımlar 19. yüzyıl sonlarında özellikle dokuma fabrikalarında çalışan kadınlarla somutlaşmıştır. Cumhuriyet sonrasında ise ilk kez 1924 Anayasası ile kadın ve erkek ayrımı yapılmaksızın herkesin ilköğretim mezunu olması koşulu getirilmiştir. Bu gelişmeyi 1926 Türk Medeni Hukuku'yla güvence altına alınan kadın-erkek eşitliği ve 1934 yılında geçerli olan kadınların seçme-seçilme hakkı izlemiştir. Bu tarihten sonra kadınların gerek toplumsal hayatta gerekse iş hayatında ayrımcılığa uğramaması adına birçok gelişme yaşanmıştır. Ancak bu gelişmeler ve kadınların çalışma hayatına katılımlarının artması kadın-erkek işgücü ayrımını ortadan kaldıramamıştır. Bu ayrım kadın işgücünün vasıfsız işlerde kullanılması, ucuz emek olarak görülmesi, toplumsal cinsiyet ayrımcılığı, taciz ve sosyal güvence olmadan çalıştırılması gibi konularda karşımıza çıkmaktadır. 2015 yılında Türkiye'de kadınların işgücüne katılım oranı %30 seviyelerindedir. Bu oran erkeklerde %70 seviyelerindeyken OECD ülkelerinde kadınların işgücüne katılım oranı %60 seviyesindedir. Bu çalışmada Türkiye'de 2001- 2015 döneminde kadın işgücü istihdamının analizi yapılmaya çalışılacaktır. Bu bağlamda birinci bölümde kavramsal ve kurumsal çerçeve çizilecek, işgücü, istihdam ve işsizlik gibi tanımlara yer verilecektir. İkinci bölüm kadın istihdamının tarihsel ve teorik geri planını içermektedir. Üçüncü bölümde ise konuya ilişkin istatistikler incelenmeye çalışılacak, bölgesel ve uluslararası karşılaştırmalar yapılarak Türkiye'deki kadın işgücü istihdamının durumu ortaya konmaya çalışılacaktır.
Üriner inkontinansı olan kadınların konfor düzeyi ve öz bakım gücünün belirlenmesi

Bu çalışma, üriner inkontinansı olan kadınların konfor düzeyi ve özbakım gücünün belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Tanımlayıcı ve kesitsel yapılan çalışma, Şubat 2016- Nisan 2018 tarihleri arasında, Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesi Kadın Doğum Servisinde yapılmıştır. Araştırmanın evrenini Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesi Kadın Doğum Servisinde yatan, üriner inkontinans tanısı alan kadınlar oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemini Kadın Doğum servisinde yatan, henüz üriner inkontinans sebebiyle cerrahi operasyon geçirmemiş, 18 yaş ve üzerinde, iletişim güçlüğü ve mental yetersizliği olmayan, Türkçe bilen ve araştırmaya katılmayı kabul eden 124 kadın oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında 'Kişisel Bilgi Formu', ''Üriner İnkontinans & Sıklık Konfor Skalası'' ve ''Özbakım Gücü Ölçeği'' kullanılmıştır. Veriler, yüz yüze görüşülerek toplanmıştır. Verilerin istatistiksel analizleri SPSS Windows version 24.0 paket programında yapılmıştır. Üriner inkontinansı olan kadınların Üriner İnkontinans & Sıklık Konfor Skalası toplam puan ortalaması 3,35 0, 59 ve Öz Bakım Gücü Ölçeği toplam puan ortalaması 88,09 14, 59 olarak saptanmıştır. Kadınların idrar kaçırma çeşidi, idrar kaçırma süresi ve idrar kaçırma sıklığı ile Üriner İnkontinans & Sıklık Konfor Skalası puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0,05). İdrar kaçırma süresi ve idrar kaçırma sıklığı ile Öz Bakım Gücü Ölçeği puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0,05). Üriner İnkontinans & Sıklık Konfor Skalası ile Öz Bakım Gücü Ölçeği arasında, istatistiksel olarak pozitif yönde orta şiddette anlamlı bir ilişki bulunmuştur (r=0, 479 P=0,001). Araştırmada üriner inkontinansı olan kadınların konforlarının orta düzeyde olduğu ve öz bakımlarını gerçekleştirmede bağımsız ve yeterli oldukları belirlenmiştir.
Kadın tarihi açısından statünün değişen görünümleri (1876-1935)

XVIII. yüzyılda Kıta Avrupa'sında ortaya çıkan ve XIX. yüzyılda hemen her toplumda bilinmeye başlayan feminist akımın Osmanlı düşün dünyasında tanımlanması ve algılanması tartışma yaratmıştır. Ortodoks İslam'ın devlet kurumlarındaki dokunulmazlığı, Orta Asya ve Anadolu'nun otantik esintisi ve Osmanlı toplumunun patriarkal aile yapılanması gibi nedenlerle dönem aydınları arasında feminizmle ilgili bir konsensüs oluşamamıştır. Klasik feminizm, Osmanlı Devleti'nin değerleriyle uyuşmadığı gerekçesiyle reddedilerek, örfi ve şeri yapıyla senkretik olan 'Müslüman/Türk/Osmanlı Feminizmi' yaratılmıştır. Osmanlı feminist söylem, II. Meşrutiyet yıllarında kabuk değiştirmiştir. Toplumun kaybedenlerinden olan kadınlar, sistemin devamını arz eden 'Müslüman Feminizmi' yerine, formal ve informal hayatta toplumsal cinsiyet kalıplarını yok etmeye çalışan ve kadın özgürlüğünün garantörü olan bir feminizm rotası çizmişlerdir. I. Feminist Dalga olarak nitelendirilen bu süreçte, Osmanlı kadını ilk defa ev dışına çıkarak bütçeye katkıda bulunmuş; dernek kurarak, dergi çıkararak siyaset tartışmaya başlamış; hukukta, ekonomide, eğitimde erkeklerle 'eşit olma' hakkı istemiştir. XX. yüzyılın ulus-devlet modelinde ise kadın ile bütünleşen 'vatanına vatansever evlatlar yetiştiren milliyetçi anne' profili, Cumhuriyet Türkiyesi'nin kadın kimliğinin belirleyicisi olmuştur. Yaratılan bu yeni kadın; modern giyimli, eğitimli, siyaset yapan, kamuda görünürlüğü kabul edilen ve ulus-toplum projesinin modernlik simgesi haline gelen 'Cumhuriyet Kadını' olmuştur. Cumhuriyet kadını, meşum imajından sıyrılıp, kız kardeş sıfatını edinmişse de resmi ve gayr-i resmi hayatı retrospektif biçimde kurgulanmıştır. Bu çalışma, Türkiye'de kadın hakları ve hukukunun Cumhuriyet Dönemi'nde başladığını iddia eden söyleme, dönem kaynaklarıyla cevap vermeyi hedeflemiş ve Türkiye kadınının hak arama mücadelesinin kökenlerini XIX. yüzyıldaki kanıtlarla ortaya koymaya çalışmıştır. İki dönem arasındaki kesiklik ve devamlılığı ortaya koymayı amaçlayan çalışma, Osmanlı'nın Meşrutiyet Dönemi'nden (1876) Erken Cumhuriyet Dönemi'ne (1935) kadar, kadının statüsündeki değişmeleri yasa ve uygulamalarla belirlemeye çalışmıştır. Araştırma sırasında, Kadın statüsünün siyasi, hukuk, ekonomik ve sosyo-kültürel alanlarda nasıl değişikliğe uğradığı ve dönüştüğü araştırmanın temel problemi çerçevesinde incelenmiştir. İnceleme sırasında kadının milli ya da dini kimliği ayırt edilmeyerek, Müslüman kadınla birlikte gayrimüslim kadının da statüsü değerlendirilmiştir.
Farklı gelişme aşamalarında bulunan kırsal yerleşimlerde kırsal kadının sosyal ve ekonomik statüsü üzerine bir araştırma

FARKLI GELİŞME AŞAMALARINDA BULUNAN KIRSAL YERLEŞİMLERDE KIRSAL KADININ SOSYAL VE EKONOMİK STATÜSÜ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA SAYGILI, Yeşim L. Yüksek Lisans Tezi, Tarım Ekonomisi Anabilim Dalı Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Tayfun ÖZKAYA Nisan 2001, 73 sayfa İzmir'in Kemalpaşa İlçesi'ne bağlı Bağyurdu Beldesi'ne ait gelişmişlik düzeyi farklı iki köy seçilerek, burada yaşayan kadınların sosyo-ekonomik düzeyleri araştırılmış ve ekonomik olarak gelişmiş ve sunni Yiğitler Köyü kadınları ile daha az gelişmiş ve alevi Sarıçalı Köyü kadınları arasında yaşam düzeyleri ve kadınların sosyo-ekonomik statüleri bakımından aralarında çok büyük farklılıklar bulunmamıştır. Sosyo-ekonomik statüyü pozitif yönde etkileyeceği düşünülen gelişmişlik düzeyi ve alevi kültürün iki köy arasındaki farklılıkları eşitlediği ve bu etkenlerin statü üzerinde tek başlarına belirleyici bir rol oynamadığı bu araştırmada ortaya çıkmıştır. VI Araştırma sonuçlarına göre okur-yazar oranı Yiğitler'de %86.5, Sarıçalı'da %93. 3 olarak belirlenmiş ve okuma-yazma bilenlerin her iki köyde de büyük bir kısmının ilkokul mezunu (%73. 4 ve % 64.3) olduğu saptanmıştır. Kız çocuklarının eğitime devam edememe nedeni olarak ailenin izin vermemesi gösterilmiştir. Eğer okusaydınız ne olmak isterdiniz? sorusuna Yiğitler' deki kadınların %34'ü öğretmen, Sançalı'dakilerin % 35 .7'si doktor olmak istediklerini belirtmişlerdir. Her iki köydeki kadınlarda kitap okuma alışkanlığı fazla olmamakla birlikte küçümsenmeyecek orandadır (%34. 6 ve %46.7). Evlilik yaşının Türkiye ortalaması ile (18 yaş) uyum gösterdiği, Yiğitler'de resmi ve imam nikahının birlikte yapıldığı belirlenmiştir (%100). Kadınların istemedikleri evliliğe zorlanmadığı, eşler arasındaki yaş farkının Türkiye ortalamasından fazla olmadığı, çocuk sayısının ortalama 3 olduğu ve gençlerde bu sayının 2'ye düştüğü, her iki köyde de doğum kontrolü uygulandığı saptanmıştır. Her iki köy kadınlarını karar alma sürecindeki rolleri açısından karşılaştırdığımızda Sarıçalı'daki kadınların, tek başna karar verme yetkisine biraz daha fazla sahip olduğu tespit edilmiştir. Görüşülen kadınların çoğu ücretli bir işte özellikle de sosyal güvencesi olan işlerde çalışmak istediklerini belirtmişlerdir. Kadınların sahip oldukları arazi varlığı ailenin sahip olduğu arazi miktarı ile karşılaştırıldığında oldukça düşük kalmakta, genelde arazi, baba veya eşe ait olmaktadır. Sahip olunan ev eşyalarına baktığımızda ise her iki köyde bütün evlerde televizyon ve buzdolabı olduğu fakat çamaşır ve bulaşık makinelerinin her evde olmadığı, Yiğitler'de bu oranın daha fazlaVII olduğu belirlenmiştir. Yiğitler' deki kadınların çoğu Sarıçalı' dakilerin ise hepsinin kadınların politikaya atılmasına sıcak baktıkları belirlenmiştir.
Zülfü Livaneli romanlarında kadın

Bu çalışmada, Zülfü Livaneli'nin, seçilmiş olan dört romanında kadın ve kadına bakış açısını, feminist edebiyat kuramı çerçevesinde incelemeye çalışmaktayız. Zülfü Livaneli'nin yaklaşımı feminen olmaktan öte, öncelikle kadını bir insan olarak gören, toplum içerisinde tıpkı erkek gibi roller üstlenmesini arzulayan bir yaklaşımdır. Livaneli, doğrudan okura romanın nasıl kurgulandığını anlatarak, onu eserinin içine çekmekte oldukça başarılıdır. Yazarın incelediğimiz romanlarında, en önemli ortak konu, başkarakterlerinin kadın olmasıdır. Yazar, romanlarında, Cumhuriyet'in kadına vermiş olduğu sosyal ve hukuki haklarla, erkeklerle birebir aynı haklara sahip olan kadınların birey olarak var olma mücadelesinde yaşadıkları sıkıntıları konu etmektedir. Livaneli, romanlarında kadın-erkek ilişkilerinde, kadının ezilmişliğini ve toplumsal baskılar sonucunda varlığına cevap bulamamasının üzerinde durur. Üzerinde durduğu bu konuları ise, Mutluluk, Leyla'nın Evi, Serenad ve Kardeşimin Hikayesi romanlarında dile getirmektedir. Zülfü Livaneli eserlerinde olayların gelişim sürecinde ziyade, olaylar sonucunda verilmek istenilen mesaja önem verir. Livaneli'nin en belirgin özelliklerinden biri de, eserlerinde bir ana karakter belirleyerek olayların onun etrafında gelişmesini sağlamasıdır. Yazarın, romanlarındaki ana kahramanlarının çoğu zaman kadın olması bilinçli bir seçimdir. Kadınların, dilinde, beyninde, üsluplarında kendini yaşatır. Zülfü Livaneli'nin eserlerinde 'kadın' öğesi; sevgi, yalnızlık, cinsellik, şiddet, yasak aşk, toplumun değer yargıları, kadın-erkek ilişkileri gibi birbirine bağlı sosyal ve bireysel olgularla ilişkilendirir. Livaneli, kendisinin erkek yazar olmasına rağmen kadınının toplumda sosyal statüsü, ekonomik bağımsızlığı, düşünce ve yaşam özgürlüğü gibi konularda kafa yormaktadır. Bu konularda genel kabullerin ötesinde bireysel ve özgün görüşlere sahiptir. Eserlerini kaleme aldığı modernlikle geleneği farklı şekillerde harmanlayarak romanlarında ustalıkla kullanabilmektedir.
Kadınların doğum sonrası bireyselleştirilmiş bakımı algılama ve memnuniyet düzeyleri

Bu araştırma, kadınların doğum sonrası bireyselleştirilmiş bakımı algılama ve memnuniyet düzeylerini belirlemek amacıyla analitik-kesitsel olarak yürütüldü. Araştırma, Kasım 2018 ve Temmuz 2019 tarihleri arasında, Aydın Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi'nde vajinal doğum yapan ve Obstetri Servisinde yatan 524 kadın ile gerçekleştirildi. Verilerinin toplanmasında, tanıtıcı bilgi formu, doğum sonrası ebelik hizmetlerinden yararlanma tespit formu, bireyselleştirilmiş bakım skalası-B hasta versiyonu ve doğum sonrası ebelik bakımı memnuniyetini değerlendirme formu kullanıldı. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatikler, student T testi, Mann Whitney-U, Tek Yönlü Varyans analizi, Kruskall Wallis-H, korelasyon, cronbach alfa ve çoklu regresyon analizi kullanıldı. Kadınların doğum sonrası ebelik hizmetlerinden yararlanma durumu toplam puan ortalaması 17 .76 4.58'dir. Yapılan çoklu regresyon analizinde gebeliği isteme durumu ebelik hizmetlerinden yararlanma durumunu pozitif yönde etkiledi. Bu modelin açıklayıcılık oranı %2.2'dir. Kadınların bireyselleştirilmiş bakım algısı madde puan ortalaması 4 .23 0.40, alt boyutlarına ilişkin madde puan ortalamaları; Kararlara Katılmada Bireysellik 4 .50 0.44, Klinik Durumda Bireysellik 4.42 0. 48 ve Kişisel Yaşamda Bireysellik 3 .48 0.49'dur. Yapılan çoklu regresyon analizinde doğum sayısının 1-3 olma durumu bireyselleştirilmiş bakım algısını pozitif yönde etkiledi. Bu modelin açıklayıcılık oranı %2.1'dir. Kadınların doğum sonrası ebelik bakımı memnuniyeti toplam puan ortalaması 16 .94 2.52'dir. Yapılan çoklu regresyon analizinde gebeliği isteme durumu ebelik bakımı memnuniyetini pozitif yönde etkiledi. Bu modelin açıklayıcılık oranı %5.4'tür. Bu çalışmada kadınların doğum sonrası ebelik hizmetlerinden yararlanma durumları, bireyselleştirilmiş bakım algıları ve doğum sonrası ebelik bakımı memnuniyetinin obstetrik özelliklerden etkilendiği ve kadınların doğum sonrası bireyselleştirilmiş bakım algıları ile memnuniyet düzeylerinin ilişkili olduğu sonucuna varıldı. Doğum sonu dönemde verilen bakım hizmetlerinin planlanması ve sunumunda bu sonuçların dikkate alınması ile anne-bebek sağlığının korunması ve gelişimine katkı sağlanabilir.
Kadına şiddet olaylarının medyaya yansıması: Milliyet, Zaman ve Yeni Akit gazetelerinin incelenmesi

Şiddet genel anlamda sahip olunan güç ve kudretin, yer alanma veya kayıpla sonlanma olasılığı yüksek bir biçimde başka insana, kendine, bir gruba veya bir topluma karşı tehdit yoluyla bizzat uygulanması olarak tanımlanmaktadır. Kadına yönelik şiddet, cinsiyete dayanan, kadını inciten, ona zarar veren, fiziksel, cinsel, ruhsal hasarla sonuçlanma olasılığı bulunan, toplum içerisinde ya da özel yaşamında ona baskı uygulamasına ve özgürlüklerinin kısıtlanmasına neden olan her türlü davranış olarak tanımlanmaktadır. Kadına yönelik şiddet, Türkiye'de ve dünyada, gün geçtikçe artan ve çözülmesi oldukça güç bir sorun haline gelmiştir. Hemen her gün yazılı ve görsel basında kadına yönelik şiddet ile ilgili haberlere yer verilmektedir. Bu durum kadına yönelik şiddeti gündelik yaşamın olağan bir parçası haline dönüştürmüş, şiddeti normalleştirme ve şiddete karşı toplumu kayıtsızlaştırmayı da beraberinde getirmiştir. Bu çalışma, incelenen haberlerde kadınlık imgesi ve kadının medyada nasıl sunulduğunu, şiddetin medyada temsilini irdelenmeyi ve medyada kullanılan eril dil ve kadına yönelik şiddet haberlerinde söylem yolu ile yeniden üretilen ataerkil ideolojiyi ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışmanın diğer bir amacı ise, kadına yönelik şiddetle mücadelede basının rolünü ortaya koymak ve kadına yönelik şiddet haberlerine dair ulusal ve uluslararası gazetecilik kuruluşları tarafından yirminci yüzyılın ikinci yarısından itibaren geliştirilen haber etiğinin temel hatlarına dikkat çekmektirÇalışmamızda öncelikle kadına karşı şiddet ile ilgili literatür taraması yapılmış, sonrasında Milliyet, Zaman ve Yeni Akit gazeteleri incelenmiştir. Bunun sonucunda gazetelerin kadına karşı şiddet haberlerinde, kendi yayın ideolojilerine göre haber yaptıkları sonucu ortaya çıkmıştır.
Türk kamuoyunda kadın ve kadın hakları (1929-1935)

Büyük bir dönüşüm projesi olarak Cumhuriyet ve devrimler sadece toplumsal hayatı ve ilişkileri değil, kavranılan ve bunların anlayış ve yorumlanış şekillerini de yeniden belirlemiştir. Bu dönüşüm projesinin yoğun olarak yaşandığı (1929-1935) yıllan ele alınarak; değişen toplumun, yeniden şekillenen devlet yapısının, gündeme yeni girmiş olan anlayış şekillerinin ve dünyada yaşanan değişimlerin ışığında, 'Kadın' denilen varlığa toplumca nasıl bakıldığını, bu bakış açısının eski ve yeni arasındaki değişimi, ideolojinin mutlak anlamda ve getirdikleriyle kadını değerlendirişi, toplumsal değişim içerisinde kadına hangi rollerin biçilmeye çalışıldığı ve kadının da değişen her şey ile birlikte kendisini 'nasıl ve nerede' gördüğü aktanlmıştır. Gerek devlet yapısını ve gerekse toplumsal hayatı ve ilişkileri düzenlemeye yönelik olarak gerçekleştirilen pek çok devrimin toplumsal tabanda yerleşme ve yayılmasıyla birlikte ortaya çıkan kabul ve tepkiler arasında; bu devrimlerin önemli bir kısmından yararlanabilmiş olan kadının, ev ve iş hayatından sanata, siyasetten spora, kılık-kıyafetten sosyal etkinliklere kadar pek çok alanda gerçekleştirilen 'özgürleştirme' operasyonuna, hangi koşullar altında ve ne derece katıldığım, bu katılımın sebep, sonuç ve sınırlan o günün kamuoyu tarafından dile getirilen görüşler yardımıyla sunulmuştur. 'Kadının Haklan'ndan öte, kişiliğinin bile yargılanabildiği bir dönemde, bir yeniden doğuşun ifadesi olan Cumhuriyet'in, bu geri anlayışı yıkma çabasını gerçekleştiren önderlerinin ve buna tanık olan o günkü kamuoyunun görüşlerinin 'dün' olduğu kadar bugün de insanı, toplumu, dünyayı ve hayatı değerlendirmemizde bize rehber olması en büyük dileğimizdir. IV
Milli Mücadele'de kadınlar (1918-1922)

Bu çalışmada, 20. yüzyıhn en büyük kurtuluş savaşlarından biri olarak kabul edilen Milli Mücadelemizde Türk kadınının üstlendiği rol; sosyal, ekonomik, askeri açılardan incelenip, tarih biliminin yöntemleri ile ortaya konmuştur. Birinci bölümde, Kurtuluş Savaşı öncesinde Türk kadınının savaşlardaki rolü incelenmiştir. Ve kitlesel hale geldiği sonucuna ulaşılmıştır. ikinci bölümde, kurtuluş ideolojisinin oluşmasında kadınların rolü incelenmiştir. Ve özellikle Kurtuluş Savaşı'nın hazırlık döneminde Türk kadınının yaptığı mitinglerle ve kurduğu cemiyetlerle mücadele ruhunun oluşmasını sağladığı görülmüştür. Üçüncü bölümde ise Kurtuluş Savaşı sonucunda Türk kadınının toplumdaki konumu incelenmiştir. Ve savaş sonucunda Türk kadınının hak ettiği yeri alması için devrimler yapıldığı, bu devrimlerle kadınların statüsünde önemli değişikliklerin meydana geldiği belirlenmiştir. Sonuç olarakjtürk kadınlarının Kurtuluş Savaşı'nın sosyal, ekonomik ve askeri yükünün taşınmasında en az erkekler kadar belki de daha fazla olmak üzere yer almışlardır. Bunun bilincinde olan Türk kadını, bugün Cumhuriyetine daha iyi sahip çıkacaktır.
Türkiye'de bir kadın müzesi için program oluşturma

Türkiye'de bir kadjn müzesi kurulması için koleksiyon ve sergileme programı sunan bu çalışmanın birinci bölümünde, Türk kadınının tarih öncesi çağlardan başlayarak, İslamiyet öncesi ve sonrası ile Cumhuriyet öncesi dönemlerdeki konumu ele alınmış, Cumhuriyet döneminde eşit eğitim ve eşit hukuksal hakların elde edilmesiye birlikte oluşmaya başlayan çağdaş Türk kadını kimli ğininin gelişimi incelenmiştir. İkinci bölümde, çağdaş Türk kadını kimliğinin korunacağı, sergileneceği ve geliştirileceği bir mekan olacak olan kadın müzesinin koleksiyonunun belirlenmesi ve sergilenmesi ile ilgili öneriler getirilmiştir. Bu çerçevede, koleksiyonun oluşturulması için örnek olarak yüz Cumhuriyet kadınının yaşamları ile çalışma ve eserleri değerlendirilmeye alınmış, bu değerlendirmeden yola çıkılarak sergi tasarımı için model önerileri ve ileriye yönelik çalışma programı sunulmuştur. Üçüncü bölüm, Türkiye'de kadın kültürü ve Türkiye'nin kadın politikası üzerine kısa bir değerlendirme yapılarak sonuçlandırılmıştır.