turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Anadolu neolitiğinde görülen mimari ögelerin seramik form ve yüzeylerdeki izdüşümleri

İnsanoğlunun geçmişşinde dönem dönem birçok kültür ortaya çıkmıştır. Bu kültürler günümüz yaşantısına evrensel boyutta etkiler yaratmıştır. Devrim niteliğinde olan Neolitik Dönem günümüze kadar etkili olmuştur. Neolitik Dönem MÖ 10500 - 7000 yılları arasında süregelen evrim sonucunda gelişmiştir. Bu dönemde insanların geçim ve yaşam tarzı köklü değişimlere uğrayarak günümüz uygarlığın alt yapısını oluşturmuştur. Bu uygarlığın en önemli özelliği göçebe hayattan yerleşik hayata, avcı ve toplayıcılıktan besin üretimine ve hayvancılığa geçiş yapmasıdır. Birçok teşkilatlanma, uzmanlaşma, sanat, zanaat ve mimarinin alt yapısının oluştuğu bir önemli bir dönemdir. Bu tez çalışması kapsamında çalışmanın ilk bölümünde Neolitik Dönem ve Anadolu'daki Neolitik Dönem genel olarak incelenmiş ve Anadolu'daki Neolitik Dönem yerleşim merkezleri olan; Çayönü, Göbekli Tepe, NevaliÇöri, Aşıklı Höyük, Cafer Höyük, Çatal Höyük, Köşk Höyük, Kuruçay, Hacılar, Can Hasan, Erbaba, Yumuktepe, Gözlükule ve Fikirtepe Höyükleri konumu, araştırma tarihçesi ve kültür özellikleri bakımından bilgiler verilmiştir. Neolitik Dönem Mimarisi ve Mimari Ögeleri genel olarak araştırılmış ve Anadolu'daki Neolitik Dönem yerleşim merkezlerinin mimari yapıları incelenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde Anadolu Neolitiği Mimarisinin dikdörtgen planlı düz damlı, tek veya üst üste kurulan çok katlı mimari yapılardan esinlenerek sarı şamotlu çamur ve beyaz creaton çamuru ile kişisel uygulamalar yapılmış ve yorumlanmıştır.
Funk Akımı'nın seramik sanatındaki etkileri

Amerika'da, 1960'larda Batı Sahili bölgesinde ortaya çıkan ve etkilerini günümüze kadar görebildiğimiz Funk Art, seramik sanatında önemli bir yer tutar. Önceleri resim ve heykel sanatçılarını etkisi altına alan bu hareket daha sonra seramik sanatında etkisini yogunlaştırır. Funk Art'ın temelleri başka birçok akımda olduğu gibi, daha eski dönemlere Sürrealizm ve Dadaizm'e dayanmış, aynı zamanda ortaya çıkmış olan Pop Art'tan etkilenmiş ve o dönemdeki sosyal, kültürel ve çevresel etkenlerle ortaya çıkmıştır. Funk Art'ın öncü isimleri heykeltraş Edward Kienholz, William T. Wiley, Bruce Conner, seramikçi Peter Voulkos, David Gilhooly, Clayton Bailey, Fred Bauer ve seramik Funk'ının Prometheus'u olan Robert Arneson'dir. Funk sanatında belirli karakteristik özellikler olsa bile yine de tamamen sanatçıların irade gücünebırakılmıştır. Bu bakımdan Fnk Art sübjektif ve kişisel sanat değerlerini ön planda tutan birtakım olmuştur. Funk Sanatı, 18. yüzyıl Avrupa'sının zarif heykellerine, duygulu figürlerine ve aynı dönemde üretilen sınıırlı sayıda, yüksek fiyatlı porselenlere karşılık, seri üretilen, kaba, bağıran renklerde, ucuza maledilen, düşük ısıda pişirilmiş tuhaf diye adlandırılan heykeller yapmışlardır. Funk heyykellerinin baştan savma, bir anda yapılmış gibi görünen özensizliği, ele aldığı konularında yoktur. Konularında günlük hayattan sahneler ve çevresel tasvirleri işleyebildiği gibi, politik ve sosyal olayları da ustalıklı bir dille hicvedebilir. Pornografi, nesnelerin, hayvanların veya sebzelerin kişileştirilmesi, dinsel ve politik taşlamalar usta bir nüktedanlık ve ironi ile işlenir. Kullandıkları sırlar, hobi dükkanlarından alınmış basit ve ucuz sırlardır. Stoneware' den sonra beyaz Earthenware'i kullanmışlardır. Sanatçılar kalıpla döküm tekniği, slip tekniği, sıraltı kullanımı, emay ve lüster, birden fazla pişirim, airbrush ve fotoğraf teknikleri son olarak da video sanatı ve performansa dönük seramik çalışmalarına doğru ilerlediler. Funk Sanatı, çok kısa bir zaman içinde gelişip ürünlerini ortaya çıkartmış, genel anlamda çömlekçilikten modern seramik sanatına geçişi gerçekleştirmiştir. Funk'ın etkileri günümüzde de sürmektedir.
Latin harflerinin anatomik yapılarının incelenmesi

Yazı geçmişşten günümüze gelişerek gelen büyük bir buluştur. Düşüncelerimizi kısa yoldan en rahat aktarabileceğimiz, görsel biçimdir. Yazı sadece bir iletişim aracı değil, simgesel düşüncenin dönüştüğü ve yol aldığı bir dönüm noktasıdır. İlk yazı, insanlığın yerleşik hayata geçmesi ile doğmuştur. Görsel iletişimin başlangıcı olan bu buluş, mağara resimlerinden, çivi yazılarına kadar uygarlıkların belirleyicisi olmuştur. Tipografinin gelişimi 15. yy Avrupa'da Johannes Gutenberg'in matbaayı icat etmesinden, Endüstri devrimine kadar devam eden zaman dilimleri, görsel iletişimin gelişerek, teknolojiyle birlikte yeni tipografik hareketlerin doğuşuna kadar sürmeye devam etmektedir. 20 yy'da birlikte yeni tipografik tasarımlar, gelişen yeni teknikler, harflerin birbirinden ayıran karakteristik özellikleri, sanattaki değişimler ve ilerlemeler tipografik tasarıma yön vermiştir. İlerleyen zaman içerisinde alfabeyi oluşturan harflerin tipografi uzmanları tarafından incelenip, harfin iskelet yapısını oluşturan temel özelliklerini görebileceğimiz harf terminolojilerini geliştirmişlerdir. Harfin karakteristik özellikleri, anatomik yapıları, geometrileri, kontrastlıkları, optik denge ve vurgu farklılıkları görseller ile serifli ve sans serif yazı karakterlerinin ayrıntılı yapıları bu tezde incelenmiştir.
Çağdaş sanatta gündelik yaşam ve birey idealinin eleştirisi

Sanat Eseri Raporu olarak ele alınan çalışma, birey idealinin tarihsel süreç içerisindeki dönüşümünü; iletişim araçları, tüketim kültürü ve kent olgularının gündelik yaşama etkisi üzerine kurulu bir araştırmadır. Bu bağlamda sanat aracılığıyla, içinde yer aldığımız koşullar, durumlar, olaylar, toplumsal ve bireysel sorunlar üzerinden ilişkilendirilmektedir. Çağdaş sanata yoğunlaşan inceleme, aydınlanma döneminde tasarlanan birey idealinin neden günümüzde karşılık bulamadığı yönündeki sorular çevresinde şekillenmektedir. Bu soruların kişisel sanat yaklaşımında öne çıkma nedeni, gündelik yaşamda karşılaşılan durumlara dikkat çekmek ve günümüz bireyin değişkenliğini yorumlamak oluşturmaktadır. Çalışma ile amaçlanan, günümüzde birey ideolojisinin geldiği durum araştırmalar üzerinden analiz edilerek bir farkındalık oluşturmaktır. Oluşturulan raporda birey idealinin doğuşu ve sonraki süreç incelenirken, birey idealinin eleştirisi seçilen sanatçı eserleri ve kişisel uygulamalar üzerinden yapılmaktadır. Yürütülen raporda sanat ile toplumsal ve bireysel kaygılar ele alınmış ve kişisel uygulamalarla yorumlanmıştır.
Wandering

Tamamlayıcı metin niteliğindeki bu çalışma, zaman, bellek, deneyim, home movie, ve deneysel video gibi kavramlar çerçevesinde son iki yılda ürettiğim beş işin okumasını yaparak, bu işlerin metinsel altyapısını sunmayı amaçlamaktadır. Tartışılan tüm kavramlar, özelde fotoğraf ve hareketli görüntü bağlamında anlamlandırılmaya çalışılmış ve bunu takiben işlerim bu kavramlar üzerinden yorumlanmıştır. İşlerimin özünde deneyim, performativite ve bunların temelini oluşturduğuna inandığım zaman ve bellek kavramları yatmaktadır. İşlerimde genellikle farklı araçlar ile topladığım imgeleri yeniden bir araya getirerek başka bir anlam ve algı yaratmaya çalıştım. Yani normalde ancak birer anı, belge, gerçeğin yeniden sunumu olabilecek bu kişisel imgeler, süreç içerisinde bağlamlarından soyutlanarak çeşitli okumalara imkan verecek nitelikler kazanmaktadır.
Türkiye'de moda illüstrasyonunun gelişimi

Bu araştırmada, Türkiye'de moda illüstrasyonunun gelişimi başlığı altında; illüstrasyon, Türkiye'de illüstrasyonun tarihçesi, illüstrasyonun çeşitleri örnekler ile desteklenmiş olup, günümüzde etkin çalışmaları ile önemli Türk illüstrasyon sanatçılarından bazıları incelenmiştir. Ek olarak; moda ve moda illüstrasyonu, moda illüstrasyonunda kullanılan yöntemler, farklı silüet tipleri, basılı kaynaklardan silüet elde etme yöntemleri, insan vücudunda ölçü ve oran, moda illüstrasyonunda baş, portre, el, ayak çizimleri, klasik oranlardaki silüet çizimleri ve moda siluetlerinin karşılaştırılması konuları yer almaktadır. Üçüncü bölümde; moda illüstrasyonunun moda ile bağlantılı bir şekilde değişip, gelişeceği düşünülerek geçmişşten günümüze giyim modasından bahsedilerek, Türkiye'de Moda İllüstrasyonunun Gelişimi başlığı desteklenmiştir. Günümüzde etkin çalışmaları ile önemli Türk moda illüstrasyon sanatçılarından bazıları incelenmiştir. Ek olarak; araştırmanın nitel bulgularına ulaşabilmek için, 6 soruluk görüşme formu 5 kişiden oluşan moda illüstratörleri ve akademisyen katılımcılara gönderilerek, kayıt altına alındıktan sonra döküm haline getirilmiş, düzenlenerek yorumlanmıştır.
Türkiye'de yeni ekspresyonist resimde beden imgesi

20. yy. da üç farklı zaman diliminde; Ekspresyonizm, Soyut Ekspresyonizm, Yeni Ekspresyonizm biçiminde ortaya çıkan, İfadecilik olarak da anılan, Ekspresyonizm akımı, sanatçı merkezli bir anlatımın düşünsel bir eğilimi olarak görülmüştür. Yaygın olduğu yüzyıla bir başkaldırı niteliğinde yansıyan bu anlayış, 1900'lü yılların başlarında Almanya'da ortaya çıkmıştır. Ekspresyonizm, özellikle savaş sonrası dönemde sanatçıların iç dünyasındaki birikimlerini, duygularını ve acılarını yansıttıkları bir anlatım dilini sunmuştur. Gerçekçi bir resimsel tavrın nesnenin ruhunu yeterince yakalayamadığını savunan dönemin sanatçıları, bu zaman diliminde nesnelerin ruhuna inip, biçimi bozarak, renkçi bir tavırda çalışmalar ortaya çıkarmışlardır. 1980'lerde Yeni Ekspresyonizm adı altında kendini tekrar var eden bu anlayış; 1960- 1980 arası yıllarda kavramsal temelli, sanatın boyadan uzak kalışı ile yaşanan sürece karşı resmin tekrar doğuşunu sağlamış ve boyaya, tuvale, renge duyulan özlemi geri getirmiştir. Bu Postmodern yaklaşımla resmin içine farklı disiplinlerde birçok tekniğin katıldığı geniş bir çerçevede figüratif ağırlıklı işler elde edilmiştir. Eşzamanlı olarak Türkiye'de de kendini gösteren Yeni Ekspresyonizm, günümüze kadar gelen süreçte farklı anlatımlarla kendine yer bulmuştur. Bu araştırmada resmin figüratif anlamda gelişimi ve beden imgesi ile kurduğu diyalog; Yeni Ekspresyonizm'e kadar gelen süreçle, sonrası ve günümüz sanatına yansımaları incelenmiştir. Türk resmindeki figüratif eğilimlerde, beden imgesinin ifadeciliği üzerinden sanatçı ve eserlerinden örnekler verilerek araştırmanın detayına inilmiştir.
Çukurova bölgesi arkeolojik değerlerinin seramik yüzeylerde resimsel yorumları

Arkeoloji tarihi Çukurova Bölgesinin çok eski yerleşim bölgelerinden biri olduğunu göstermektedir. Doğu Akdeniz Bölgesinin iki önemli su kaynağının bölgede bulunması birçok medeniyete ve kültüre yerleşim olanağı sağlamıştır. Çukurova Bölgesi Anadolu ile Mezopotamya medeniyetleri arasında ticaret yollarının aracılığı ile kültürel, ekonomik ve jeopolitik köprü görevi görmüştür. Bu durum Çukurova Bölgesinin oldukça zengin arkeolojik kültür varlıklarına sahip olmasını beraberinde getirmiştir. Bu Tez Çalışmasında disiplinler arası bir yaklaşımla Çukurova Bölgesinin arkeolojik ve jeomorfolojik zenginliklerinden faydalanılarak seramik teknolojisi ve resim sanatının birleşiminde uygulama çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Çalışma süresinde bölgenin ovalık Kilikya olarak isimlendirilen kısmının tarım dışı toprak yapısı incelenilerken Arkeoseramiklerin Bölgede üretilebilirliği gözlenmiştir. Ve dolayısıyla seramik teknolojisi açısından kullanılabilirliği anlaşılmıştır. Tez Çalışmasının ikinci bölümünde Çukurova Bölgesi hakkında arkeolojik ve jeomorfolojik açıdan genel bilgi verilmiştir. Üçüncü Bölümde resimsel etkileri vermek üzere uygulama çalışmalarında kullancağımız malzemelerin hammaddeleri hakkında genel araştırmalar yapılmıştır. Özellikle Doğu Akdeniz Bölgesindeki seramik olabilecek topraklar araştırılmıştır. Dördüncü Bölümde Seramik Teknolojisi yöntemleri kullanılarak çeşitli çamur karışımları ve astar boyaları hazırlanılarak iki aşamalı, çamur ve astar deneyleri çalışmalar yapılmıştır. Bu deneysel çalışmalarda çamur karışımlarının 9000 C,10000C,11500C lerdeki mikroyapısall değişimleri ile verdiği görsel etkileri incelenmiştir. Çamur karışımlarından uygun görülenler resimsel etki vermeleri amacıyla yapılacak uygulama çalışmasında tuvale eşdeğer malzeme olarak kullanılmıştır. Çalışmanın bu aşamasında boyar madde olarak kullanılmak amacıyla astar boya malzemeleri hazırlanmıştır. Deneysel çalışmalar aşamasında gerek çamur karışımların gerekse astar malzeme hazırlanmasında hiçbir boya malzemesi kullanılmadan tamamen Çukurova Bölgesinin topraklarından faydalanılmıştır. Çalışmanın beşinci bölümünde ise elde edilen veriler doğrultusunda çeşitli yöntem ve tekniklerle resimsel etkiler vermek üzere seramik yüzeylerde pano ve 3 boyutlu uygulama çalışmaları yapılmıştır. Altıncı ve son bölümde tez çalışmasının deneysel süreci ve sonuçları değerlendirilmiştir. Seramik malzemenin resimsel çalışmalardaki kullanılabilirliği ve etkileri hakkında genel yorumlar yapılmış ve seramik malzemeler ile de resim sanatında kullanılan yöntem ve teknikler kullanılarak istenilen görsel etkilerin verilebileceği sonucuna ulaşılmıştır
Art nouveau tarzda biçimlenen fresk ve sgraffito uygulamaların Belçika merkezli mimari örnekler üzerinden analizi

Yaklaşık 4500 yıllık geçmişşi olan fresk resim tekniklerinin ve süslemelerin mimari yapıların tamamlayıcısı olması, bu tekniklerin her zaman gündemde olmasını sağlamıştır. Endüstri devrimiyle birlikte Batı Medeniyetinin makineleşen üretim biçimleri yaygınlaşmış olsa da her dönem insan elinden çıkan sanatsal çalışmalar ya da günlük kullanım nesneleri değerini sürdürmektedir. Bu doğrultuda ele alınan çalışmada - günümüz sanat eğitimi içindeki yerini halen koruyan - fresk ve sgraffito uygulamaların mimari ile ilişkisi; en güçlü hissedildiği Art Nouveau akımına ait örnekler üzerinden ve Brüksel'deki araştırmaların sonuçlarına göre analiz edilmiştir. Ayrıca, eğitim sürecine yansıyan boyutları ile de değerlendirilmiş ve özgün örnekler üzerinden yorumlanmıştır. 19. yüzyıl Batılı düşünür ve sanatçıların fikirleri doğrultusunda 'El Sanatları Hareketi' temelinde ortaya çıkan Art Nouveau akımı içerisinde modern bir anlayışa dönüşen üretim anlayışı makineleşmeden kurtulamasa da bu anlayış sayesinde eskiyi yeni bir format içerisinde tekrar üretmeyi başarmış ve yayılmıştır. Tezin ikinci bölümünde ele alınan bu konu çerçevesinde Art Nouveau'nun gelişim süreci etki alanlarına da değinilerek irdelenmiştir. Üçüncü bölümde, fresk ve sgraffito tekniklerinin mimari cephelerde yeniden görüldüğü dönem olarak tanımlayabileceğimiz Art Nouveau tarzın Brüksel merkezli incelemelerine bağlı olarak, cephe-biçim ilişkisinin yanı sıra iç mekan uygulamalarına da yer verilmiştir. Mimari, biçim, teknik ve malzeme ilişkisi üzerinden mevcut uygulamalar analiz edilmiştir. Çalışmanın son bölümünde, fresk ve sgraffito uygulamalarda kullanılan malzemeler, bu malzemelerin nitelikleri, kullanım biçimi, uygulama süreçleri ve uygulama yüzeylerinin altyapı hazırlığı gibi detaylara değinilerek bir video çalışmasıyla belgelenmiştir. Analiz edilen örnekler çerçevesinde elde edilen biçimsel ve teknik saptamalara dayanarak teze örnek oluşturacak eserler üretilmiştir. Değerlendirmeler, yapılarda yer alan eserlerin biçim ve teknik açılardan mimari yapının tamamlayıcısı olması gerektiği savını destekler niteliktedir. Ancak yapılan özgün çalışmalar, küçük boyutlu taşınabilir özellikte olan işlerin sergi salonlarında izleyici ile buluşmasının hiç de zor olmadığını göstermiş ve bu tekniklerin mimariden bağımsız olarak da uygulanabileceği fikrine katkı sağlamıştır.
Tepme keçe yüzeylerde bitim işlemleri üzerine deneysel bir çalışma

Türklerin bilinen en eski tekstil sanatlarından biri olan keçenin ilk olarak kim tarafından bulunduğu ve keçenin ilk defa nasıl yapıldığı, kullanıldığı hakkında kesin veriler elde edilememiştir. İlk örnekleri Uygurlar döneminde görülmekle birlikte Türk kültürünün ve yaşantısının hemen her döneminde keçe kullanılmıştır. Keçe, keratin yapılı deri ürünü hayvansal liflerin örtü hücrelerinin alkali, nem, ısı, basınç ve hareket etkisinde birbirlerine çözülmeyecek şekilde kenetlenmesiyle elde edilen tekstil yüzeyleridir. Keçe, günümüzde geçmişş yıllara oranla farklı kullanımlarla artış göstermiş, ülkemizde ve dünya ülkelerinde keçe ürün çeşitliliği önemli hale gelmiştir. Araştırmada betimsel ve deneysel araştırma modelleri kullanılmıştır. Araştırmanın ilk aşamasında konunun temellendirilmesi ve yönlendirilmesi için literatür taraması yapılmıştır. Araştırmanın mekanik ve kimyasal bitim işlemlerinin tepme keçe yüzey üzerindeki etkilerinin denenmesinde deneysel araştırma modeli uygulanmıştır. Araştırma sonucunda; uygulanan anket değerlendirmelerinden geleneksel olarak uygulanan yıkama ve kurutma bitim işlemlerinden farklı olarak günümüzde atölyelerde gerçekleştirilen çeşitli bitim işlemlerinin olduğu, keçe ürünlere estetik görünüm kazandırmada çoğunlukla kenar düzgünleştirme bitim işleminin uygulandığı, uygulanan yöntemler açısından jilet ile temizleme ve el ile düzgünleştirme işlemlerinin örneklemdeki atölyelerde benzer şekilde gerçekleştirildiği görülmüştür. Bunun yanında pres gibi işlemler için atölyelerin yeterli donanıma sahip olmaması nedeniyle dışarıdan yardım aldıkları tespit edilmiştir. Araştırmada farklı atölyelerden elde edilen bilgilerle, deneysel işlemler görseller ve işlem basamakları ile ayrıntılı olarak incelenmiştir. Keçe üzerinde farklı özellikler kazandırmada uygulanan kimyasal bitim işlemleri bakıldığında; testler sonucunda güç tutuşurluk deneysel işleminin kontrol ve deney numuneleri arasında negatif yönde su-yağ iticilik ve güve yemezlik işlemlerindeki kontrol ve deney numuneleri arasında pozitif yönde sonuçlar elde edildiği görülmüştür.
Endüstriyel atıkların plastik çözümlemeleri

'Endüstriyel Atıkların Plastik Çözümlemeleri' başlıklı bu raporda, endüstriyel atıkların sanatta kullanılması üzerinde durulmuş ve endüstriyel atıklara ek olarak farklı plastik çözümlemeler şeklinde sanatta kullanılmasına da değinilmiştir. Günümüz teknolojisinin hızlı değişim süreci içerisinde, sistemin kendisini yeniledikçe dışarıya bırakıp attığı maddelerin, kendine özgü plastik değerler ve çözümlemelerle sanatsal formlara dönüştürülmesi amaçlanmıştır. Plastik sanatlarda endüstriyel atıklar kullanılarak bir yandan geri dönüşümün önemi vurgulanmaya çalışılırken, diğer yandan da meydana getirilen plastik formlarla yeni sanatsal yaşam alanları oluşturulmaya çalışılmıştır. Endüstriyel atıkların plastik sanatlarda kullanılmasıyla endüstri toplumunun tüketim konusunda bilinçlendirilmesi de sağlanmaktadır. Doğal maden kaynaklarının sonsuz olmadığının, bilinçli bir şekilde kullanılmazsa bu madenlerin zamanla azalacağı vurgulanmaktadır. Bu nedenle de endüstriyel atıklara yeni bir işlevsellik kazandırılıp çeşitli teknik ve yöntemler kullanılarak endüstriyel atıklar sanat alanına dahil edilmek istenmektedir. Bu durumun farkına varan pek çok sanatçı kaynak israfının önlenebilmesi için endüstriyel atıkları yeniden kullanma yönünde girişimlerde bulunmuşlardır. Birçok endüstriyel atık malzeme geri dönüşüm veya kullanım yöntemiyle tekrar kazanılmış, bu kazanımlar doğal kaynakların azalmasını sorununa olumlu yönde bir farkındalık oluşturmuştur.
Geçici mimari yapılarda grafik ögelerin kullanımı

Dünya'nın değişmesi ve gelişmesi sırasında artan tüketim eğilimi ile mimari yapılar da dahil olmak üzere hemen hemen tüm tasarım disiplinlerinin ürünleri daha kısa sürede tüketilir olmuştur. Bu gelişmeler sonucunda güçlenen bir kavram olarak ortaya çıkan mimaride geçicilik kavramının ürünü olan yapıların karakteristik olarak barındırdıkları eksikliklerin büyük bir kısmı grafik tasarım ile tamamlanmaktadır. Bu tezde iki disiplin arasındaki ortak ve farklı olgular incelenerek aralarındaki ilişkiler ve bir disiplinin diğerini ne şekilde tamamladığı hakkında çıkarımlar öne sürülmüştür.
Pop sanatının günümüz heykel sanatına yansıması

Pop Art ya da Pop Sanat günümüzün önemli sanat akımlarından biridir. 1960'lı yıllarda kavramsal sanat etkinlikleriyle birlikte kendine has birtakım olarak meydana gelmiştir. Bir bakıma modern sanatın içerisinde 'sanatın sonu' tartışmaları içerisinde en çok adı geçen sanat akımlarından biridir. Bu bakımdan konunun araştırması bir bakıma modern sanatın da araştırması anlamına gelmektedir. Öncelikle modern sanatın ortaya çıkışı ele alınarak, pop sanatı hazırlayan koşullar hakkında incele yapıldı. Modern sanat akımlarının pop sanatının ortaya çıkmasındaki etkileri sorgulanarak, konuya hem teorik hem de pratik nedenler bağlamında yaklaşıldı. Önemli Pop Art sanatçılarına yer verilmeye çalışıldı. Günümüzdeki etkileri sanat eserleri ve sanatçılar üzerinden değerlendirildi.
Mental aritmetik eğitiminin 5 yaş çocuklarının görsel algı gelişimlerine etkisi

Bu araştırmada mental aritmetik eğitiminin 5 yaş çocuklarının görsel algı gelişimlerine etkisi incelenmiştir. Araştırmanın uygulaması, Tarım Bakanlığı Kreş ve Gündüz Bakım Evi'nde okul öncesi öğrenimini gören 5 yaş grubu öğrencileri üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmada ölçme aracı olarak Frostig Görsel Algı Testi kullanılmıştır. Yansız olarak seçilen kontrol ve deney gruplarına ön test olarak Frostig Görsel Algı testi uygulanmıştır. Daha sonra kontrol grubu normal eğitimine devam ederken deney grubuna normal eğitim müfredatına ek olarak mental aritmetik eğitim programı uygulanmıştır. Sürecin sonunda deney ve kontrol grubuna son test olarak Frostig Görsel Algı testi tekrar uygulanmıştır. Test sonucunda elde edilen istatistiksel verilerin çözümlemeleri SPSS Version 22.0 istatistik programı ile yapılmıştır. Mann Whitney U ve Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi ön test ve son test arasındaki farkları belirlemek için kullanılmıştır. Deney grubundan 5 kişilik bir öğrenci grubu ve deney grubu öğretmenleri ile mental aritmetik eğitimi sonunda görüşme yapılmıştır. Görüşmeden elde edilen nitel veriler içerik çözümlemesi ve tematik kodlama yapılarak örgütlenmiştir. Araştırmada elde edilen sonuçlar değerlendirildiğinde; test genelinde alınan puana göre iki grubun son testleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı, son test toplam puanlarının sıra ortalamasına bakıldığında ise kontrol grubunun puanının deney grubu puanına göre düşük olduğu görülmüştür. Deney grubu ön test ve son test sonuçları arasında ise istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur. Öğrenci ve öğretmen görüşlerine göre, mental aritmetik eğitiminin matematiği sevdirdiği, çocuklar üzerinde farkındalık etkisini artırdığı, dikkat algısının artmasına yardımcı olduğu, renk ve şekil algısında gelişim sağladığı yönünde sonuçlar çıkmıştır.