turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Resimde çokluk-birlik kavramları üzerine resimsel yorumlar

Çokluk- Birlik, felsefede varlığın tanımına ilişkin ele alınır. Felsefeciler varlığın birbiriyle ilişkin pek çok tabakadan oluştuğunu iddia ederler. Onlara göre bu varlık tabakaların ardında 'birlik' yatmaktadır. Evrendeki çoklu yapının ardında bir birlik aramışlardır. Resim sanatında ise 'çokluk-birlik' ; Rönesans ve Barok resminin biçimsel özelliklerinin anlaşılmasına dayalı tarihçi H. Wölfflin tarafından ortaya atılan kavramlar olmuştur. Klasik resmin çoklukta birliğe gidişi Barok resminde ise birlikte birlik unsuruna değinilmiştir. Çokluk- birlik kavramlarıyla bu her iki üslubu açıklamaya çalışan Wölfflin'in bu kavramları aynı zamanda diğer sanat alanları içinde uygulanabilir olacağından bahseder. Buradan yola çıkılarak çokluk-birlik, 20. yüzyıl sanatı içerisinde özellikle 1960'sonrası sanat hareketleriyle sınırlandırılır. Bundan sonra çokluk-birlik plastik çözümlemenin dışında bir sanat eserinin düşünsel boyutuyla, kavramların anlamına uygun olarak değişmiştir. Çokluk-birlik kavramlarının; 1960 sonrası sanatı içerisinde; seri, çoğaltım teknikleriyle farklı bir boyutta ele alınır. Bu çalışmada da tekrara, çokluğa dayalı resimsel yorumlamalar yapılmaya çalışılmıştır. Bu amaç doğrultusunda I. Bölüm; çokluk-birlik kavramlarının Antik felsefede ve estetikte anlamına ilişkin genel bir tanımlamaya gidilmiştir. II. Bölümde ise; çokluk-birlik kavramları resim sanatı içerisinde 16 ve 17 yy. resim sanatının üslupsal özellikleri ve 20. yy sanatında çoğalma, seri üretime dayalı bir bağlamla ilişkilendirilerek bazı sanatçı eserleri üzerinden incelenmiştir. Son olarak III. Bölümde uygulamalı çalışmalara ilişkin olarak; çokluk içinde tekrara dayalı, benzer öğedeki nesnelerden yola çıkılarak resimsel yorumlamalar gerçekleştirilmiştir.
Resim sanatında dekoratif eğilimler

Bu arastırmada resim sanatında dekoratif anlatım egilimleri, bu egilimlerin tarihsel süreçleri ve gelisimleri incelenmistir. Birinci bölümde, temel olarak dekoratif kavramı ele alınmıstır. Dekoratifin yanı sıra, süsleme ve bezeme gibi kavramların da üzerinde durulmustur. Dekoratif kavramının sanat tarihi içindeki yeri ile zanaat ve sanat kavramlarının olusum ve gelisim süreçleriirdelenmistir. kinci bölümde ise, dekoratif anlatımların sıklıkla rastlandıgı inanç sistemlerininetkisinde olan tarihsel dönemler ele alınmıstır. Mısır sanatından baslamak üzereRönesans'a kadar Avrupa sanat tarihinin dekoratif yorumları arastırılmıstır. Bununla birlikte slam sanatının da dekoratif anlatımları göz önünde bulundurularak, dekoratifegilimleri incelenmistir. Üçüncü bölüm irdelenirken, Avrupa sanatı dısında, dünyadan, degisik kıtalardangenel olarak sanat tarihini etkileyen uygarlıkların, yerel sanat anlayısları ele alınmıstır. Bu yerel sanatların, dünya sanat tarihine dekoratif katkıları islenmistir. Dördüncü bölümde, Modern zamanların basladıgı XX. yüzyılın ilk yıllarındakidekoratif egilimler irdelenmistir. Dekoratif egilimlerin tekrar dikkate alındıgı ve zanaatanlayısının yeniden gündeme geldigi dönemler, içerdikleri akım, anlayıs ve hareketlerle birlikte incelenmistir. Besinci bölümde, bireysel olarak ressamların dekoratif egilimleri ve bu egilimlerleyaptıkları resimler irdelenmistir. Altıncı bölümde ise, günümüz dekoratif anlayısını gösteren hareketler ele alınmıs, dekoratifin Avant-Garde yorumları incelenmistir.
Galericilik ve sanat eğitimi

Bu araştırmanın konusunu Türkiye'de Galericilik ve Sanat Eğitimi oluşturmaktadır. Sanat galericiliği, sanat eğitimi, galeri eğitimi konuları araştırılırken belirli bir tarihsel gelişim süreci ve oluşum ilişkilerinin incelenmesi gerekmiştir. Bu nedenle çalışmanın bölümlerinde bu süreçler çeşitli başlıklar halinde yer almıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak anketten yararlanılmıştır. Anket çalışmaları iki farklı alanda yapılmıştır; Türkiye'de sanat galerilerinin sanat piyasası içindeki yeri ve etkileri, galerilerin genel özellikleri, galeri-toplum ilişkileri ve galerilerin eğitimsel işlevlerini belirleyebilmek amacıyla farklı illerde bulunan 22 sanat galerisine anket çalışması uygulanmıştır. Galerilerin eğitimsel işlevlerini belirleyebilmek ve örnek bir galeri eğitim programı uygulaması yapabilmek amacıyla, İzmir ili içerisinde bulunan 12 İlk Öğretim ve Orta Öğretim okulundan 500 öğrenciye anket çalışması yapılmış, sonuçlar değerlendirildikten sonra 50 kişilik bir deney grubu oluşturularak, Galeri Eğitim Programı Örnek Uygulama Çalışması yapılmıştır. Uygulama sonucunda elde edilen verilerin analizinde Statistical Packages for Social Sciences programı ve 't' istatistiği kullanılmıştır. Galeri Eğitimi Programı ile; 1- Deneklerin sanat eğitimi kavramı hakkındaki bilgi edinme süreçleri gelişmiştir. 2- Deneklerin sanat galerisi ve galerilerin işlevleri hakkındaki bilgi edinme süreçleri gelişmiştir. 3- Deneklerin sanatsal etkinliklere ilgi duyma ve katılma istekleri gelişmiştir. 4- Deneklerin galeri mekanlarında sanatsal çalışmalar yapma ve etkinlik düzenleme istekleri oluşmuştur.5- Deneklerde kendini ifade edebilme, sanatsal bakış açısı kazanma süreçleri oluşmuştur. Yapılan uygulama ile elde edilen sonuçlar ışığında, böyle bir çalışmanın bireylerin sanat eğitimi ve gelişimi süreçlerinde yararlı olacağı ifade edilmiştir. VI
Sanatçı ve sanat eğitimcisi olarak Zafer Gençaydın

Bu arastırmada, Zafer GENÇAYDIN'ın yasam öyküsü, sanatçı ve sanat egitimcisiyönleri ile irdelenmis ve bulgulanmıstır. Sanatçının yasam öyküsü, almıs olduğu egitim ve basamakları, çalıstıgıkurumlar, sanat egitimcisi olarak görüsleri, sanat çalısmaları, çalısmalarından örnekler, katıldıgısergiler ve ödüller bu arastırmada yer almaktadır. Sanatçının yasam sürecinde birey olarak içinde bulundugu toplumdan, çevresinden ve olaylardan nasıl etkilendigi ve bu etkiyle olusan iç dünyasını eserlerine nasıl aktardıgıincelenmeye çalısılmıstır. Sanatçının çok küçük yaslarda baslayan doga ve resim ilgisinin, geçirdigi egitimevreleri ile gösterdigi degisim ve sanatçının kendi evrenini yaratma süreci irdelenmektedir. Sanatçının soyut ifadelere yönelimi ve kendini gerçeklestirme süreci bu arastırmada yer almaktadır. Sanatçının dogayı nasıl özümsedigi, görünür biçimle görünmeyeninasıl sentezledigine dair, sanatçıların ve sanat elestirmenlerinin görüsleri ve yazıları incelenerek belirginlestirilmeye çalısılmıstır. Bir sanatçı da bulunması gereken sanatsal etkinligin gerektirdigi çok yönlülügü, ilerigörüslülügü, cesur ve dolaysız anlatımı, çevreye ve toplumsal olaylara duyarlı yaklasımının, GENÇAYDIN' ın kendi tarzına ve Türk Resim Sanatı içerisindeki özgün yerine ulasmada etkili olduğu gözlenmektedir. Çagdas dünya görüsü ile yola çıkmıs olan Zafer GENÇAYDIN, Türk Kültür veEgitim yasantısına gerek sanatçı kimligi, gerek sanat egitimcisi kimligi ile önemli katkılarda bulunarak gelecek nesillerin saglıklı bireyler olarak yetistirilmesinde uzun yıllar çabaharcamıs olmakla beraber, bu çabayı yılmadan günümüzde de sürdürmektedir.
Resmin nasıl asıldığının tarihi; Form-fonksiyon ilişkisi

Resmin sunumuna yönelik tarihsel seyir; mağara duvarlarına yapılan resimlerden günümüzde sanat olup-olmadığı tartışılan iş'lere kadar baktığımızda gördüğümüz şeylerin, sanat eserlerinin ve sergileme mekanlarının birbirine nasıl etki ettiğinin, toplum-birey bağlamında sanatın ne işe yaradığının, bir ifade biçimi olarak sanat yapıtının niteliğinin sanatçı/izleyici arasındaki mesafeyi nasıl görünür kıldığının sorgulanması aşamasındadır. Bu aşamayı anlamlandırmak, tarihsel süreçteki değişen ve gelişen durumları form-fonksiyon ilişkisi bağlamında değerlendirmek amacında olan tez çalışmamızda, mekanlara ve çağlara yayılan sanatsal yaratıların hem biçimsel hem ifadesel farklılığına yol açanın, sanatçının üretmiş olduğunun nasıl, nerede, ne zaman ve niçin sanatsal yaratıya dönüştürüldüğü, neyin nasıl sunulduğu, sunulanların izleyicide ne tür tepkilere yol açtığı eş deyişle sanat yapıtının konum belirleyicilerinin ne olduğu incelenmiştir. Kapalı kutudaymış izlenimi veren yaratılardan; yerde-ayakaltına, gökte-ulaşılamaz noktaya, duvarda-göz hizasına ve hatta bir el çantasının içinde gidilen her yere götürülebilen ve seyyariyet kazanan sanatsal yaratılara değin her şey, -resim olarak nitelendirilebilirlilik arzeder- bulunulan konuma göre kazanılan anlam farklılıklarının ispatı olarak örneklendirilmişlerdir. Sanat ve hayat arasındaki mesafeyi yok eden- -in, illa ki asılması ya da izlenmesi için bir galeri/sergi salonu olması, açık-kapalı yer, mekanın içerisi-dışarısı, yukarısı-aşağısı fark etmeksizin tüm olasılıklar dahilinde konumlanması söz konusudur. Tez çalışması, elde edilen verilerin tasarım sırasında ve sonrasında uygulanabilirliğini değerlendiren bir dizi resim- -form ile de desteklenmiş, sanat nesnesinin, üretiminin ve tüketiminin, izleyiciyle yapıtı etkileşime sokma çabasının görünürlüğü sağlanmıştır.
Türkiye'de seçim kampanyalarında grafik tasarımın politik algılanması (7 Haziran - 1 Kasım 2015 Seçimleri)

Tarih boyunca devletler ve halklar varlıklarını sürdürebilmek, bununla birlikte yurt içinde ve yurtdışında güçlü görünmek ve rakiplerine karşı zafer kazanmak amacıyla siyasete ve siyasi liderlere ihtiyaç duymuşlardır. Siyaset uluslararası sahada ülke menfaatini ön plana alırken yurtiçi siyasette ise, toplumun nabzını tutmak ve kitleleri harekete geçirmek için kullanılan bir güç oyunu olmuştur. Bütün siyasi liderlerin toplumda kabul görmek, desteklenmek ve siyasi görüşlerini yaymak için siyasi bir oluşum olan partilere ve bu partileri iktidara taşıyacak olan seçmenlere ihtiyaçları olmuştur. Bu bağlamda toplumu harekete geçirmek ve kendilerini ifade etmek için bütün siyasi partiler ve siyasi aktörler günümüzde etkin bir yol olan reklamcılık ve grafik tasarımdan faydalanmaktadırlar. Grafik tasarım çalışmaları ile desteklenmiş siyasi tanıtım kampanyaları siyasilerin reklamını yaptığı gibi, toplumda karşı görüşteki politikacıların tasfiyesi için de kullanılan bir propaganda aracı haline gelmiştir. Bu tez; yapılan grafik tasarım çalışmalarının Türk toplumu üzerindeki olumlu veya olumsuz yöndeki etkisini incelemek için yapılmıştır.
Hollanda ve flaman resim sanatında Osmanlı halılarının betimlemeleri (17. yüzyıl örneğinde)

17. Yüzyıl Hollanda ve Flaman resim sanatında Osmanlı halılarını incelendiği yüksek lisans tez çalışması iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Hollanda ve Flaman resminde yer alan konular incelenmiştir. Tespit edilmiş konuları sıklıkla resimlerinde işleyen ressamların biyografilerine yer verilmiştir. Her ressamın bir eseri analiz edilmeye çalışılarak ressamın üslubu, bakış açıcı tanıtılmaya çalışılmıştır. Çoğunlukla dönem insanının günlük yaşantısını gördüğümüz resimlerde, müzik içerikli sahneler, mektup yazan, mektup okuyan insanlar, çocuk ve onunla ilgilenen bakıcı ya da anneleri, coğrafyacı ya da tarihçiler, denizciler ve deniz yaşantısı, manzara resimleri ve az sayıda da olsa dinsel içerikli konular resimlerde gördüğümüz betimlemelerdir. Resimlerde en çok kadın ve çocuklar karşımıza çıkar. Bunun sebebi evin erkeğinin evden uzakta uzun deniz seferinde olduğu olabilir. Bunun yanı sıra mesleki loncaların çok yaygın olduğu bu bölgede lonca üyelerinin portreleri ve grup portreleri de talep görmüş resim konuşları arasındadır. Birinci bölümde on dokuz ressamın biyografileri ele alınmıştır on dokuz resim analiz edilmiştir. İncelenen resimlerdeki konular araştırılırken görülmüştür ki çoğunluklu olarak kullanılan mekan, insan figürlerinin duruşu, figürlerin kıyafetleri, hayvanlar ve her türlü objenin simgesel bir ifadesi, karşılık gelen bir gizli bir anlamı mevcuttur. Bu simgesel anlatım biçiminin kullanılış nedenlerinin ise toplumsal dinsel ahlaki ticari olduğu araştırmalar sonucunda ortaya konulmuştur. İkinci bölümde resimlerin içerisindeki halı türlerine göre altı başlık altında toplanmıştır. Bu başlıklar altında on dokuz ressam ve yirmi iki tablosu analiz edilmeye çalışılmıştır
Sosyolojik araştırma sürecinde toplumcu belgesel fotoğrafın kullanımına bir örnek; Hocalı katliamı

Görsel çalışmalar içinde oldukça geniş yer tutan fotoğraf, icadından günümüze kadar toplumun farklı alanlarında önemli işlevler üstlenmiş; kimi zaman sanat akımlarını yönlendirmiş, kimi zaman da toplumsal dönüşümlerde etkili olmuştur. Fotoğraf tarihi içerisinde toplumcu belgesel fotoğraf türleri, sosyal bilim araştırmalarında referans olmaktadır. Sosyal yaşamın birçok alanına ilişkin ve özellikle modernizmin yarattığı toplumsal problemlere odaklı bu tür fotoğraflar, görüntülerle çalışmayı amaçlayan sosyologlar için günümüzde temel kaynaklar olarak ele alınmaktadır. Dolayısıyla çalışma kapsamında, Birinci Bölümde, sosyolojik araştırma sürecinde sosyal olgu ve olayları kaydetme aracı ve bunları yorumlama vasıtalarından birisi olarak kullanılmasına ilişkin fikir ve düşüncelere dair veriler örneklerle ele alınmış ve sorgulanmaya çalışılmıştır. Sosyal hayatın keşfedilmesinde görsel imajlar dizisi aracılığı ile iletilen görüş ve değerlendirmelerin, çoğu kez kelimeler dizisi yoluyla bildirilenlerden daha az olmadığı gösterilmeye çalışılmıştır. Sosyolojik iletişim alanlarından birisi olarak görülen fotoğrafın, sosyolojik araştırma esnasında fonksiyonu, kullanımının artıları ve zorlukları açıklanmaya çalışılmıştır. İkinci Bölümde ise tezin ağırlık noktasını oluşturan 'toplumcu belgesel fotoğraf'ın etkin kullanım alanlarına değinilmiş ve belgesel fotoğrafın bir alt başlığı olan savaş fotoğraflarının, toplumsal olay ve problemleri yansıtmadaki işlevi üzerinde durulmuştur. Üçüncü Bölümde ise, 1992 Hocalı Katliamı Fotoğraflarıyla ele alınmıştır. Burada yerli ve yabancı basın fotoğrafçılarının kaydettiği fotoğraflar üzerinden ve tanıkların anlatımları da dikkate alınarak bir sorgulamaya gidilmiştir.
19. yüzyıl sanayi devriminden sonra gelişen sanat akımlarının grafik tasarıma etkisi

Tarih boyunca, sanat ve tasarım her zaman birbirinden etkilenmiştir. 19. yüzyılın sonunda dünyada etkileşim sağlayan endüstri devrimi ile birlikte gelişen sanatsal hareketler sayesinde mümkün olmuştur. Bu araştırmada, sanayi devriminin etkilerini, ortaya çıkan sanat akımlarını ve zaman ile gelişen kavramlar sonucu ortaya çıkan grafik tasarımı, akımların grafik tasarıma olan etkileri araştırılmış ve yorumlanmaya çalışılmıştır. Tezin ilk bölümünde, problem durumu özetlenmiş, araştırmanın amacı ve önemi belirtilmiştir. Bu bölümde tezin sınırlılıkları, varsayımlar ve tezde geçen tanımlar açıklanmıştır. İkinci bölümde, araştırma konusuna giriş yaparak sanayi devriminin gelişim süreci ve etkileri ile ilgili açıklamalarda bulunulmuştur. İnsanların yaşam biçiminden, kültür ve inançlarından hareketle ortaya koymuş oldukları anlayışlar değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde, Sanayi devrimi ile beraber ortaya çıkan sanat anlayışları ve gelişim süreçleri ele alınmıştır. Resimde işlenen tarih, mitoloji, din, günlük yaşam ve manzara yorumlanarak sanatçıların duygu ve düşüncelerinin yapıtlarına yansıyan üslupları yansıtılmıştır. Dördüncü bölümde, sanayi devriminin grafik sanatına etkileri ele alınarak grafik tasarımın sanayi devrimi sürecindeki gelişimine olan etkileri, gelişen sanayi devrimi ile grafik tasarım ilişkisi ve devamında fotoğrafın bulunuşu, baskı tekniği, tipografi, arts and crafts akımı ve kelmscott basımevinin dönüşümü üzerinde durulmuştur. 19. Yüzyılın sonu ve 20. Yüzyılın başlarında grafik tasarım sürecinde oluşan hareketler ile grafik tasarımda Fransız ve İngiliz art nouveau etkileri ve hareketleri ile birlikte, Glasgow okulu, Amerikan art nouveau, secession, jugendstil, yeni nesnelcilik, sonuç ve özet şeklinde açıklamalarda bulunulmuştur. Beşinci son bölümde ise özet sunularak, çalışmanın literatüre katkısı, araştırmanın kısıtları ve geleceğe yönelik çalışma alanları üzerinde durulmuştur.
Amblem ve logo tasarımlarında yalınlaştırmalar

Bireylerin sosyal bir varlık olarak bir arada yaşamaya başlamalarıyla birlikte ortaya çıkan kimlik kavramında, ticaretin gelişmesi ve üretimin hızlanması sonucunda biçimsel ve içeriksel farklılaşma görülmüştür. Sanayi devrimi sonrasında kitlesel tüketimin fazlalaşmasıüretici kurumların artmasına neden oluşturmuştur. Bu doğrultuda kurumlar, rakipleri arasında fark edilebilmek, değişen/gelişen hayat standartları ve beklentileri doğrultusunda ayakta kalabilmek için kurumsal yapılarını ifade eden bir kimliğe gereksinim duymuşlardır. Bu durum çok yönlü bir kavram olan kurum kimliğinin kolay olarak algılanmasında en önemli ve hızlı iletişim unsuru olarak görsel kimliğe olan ihtiyacı karşımıza çıkarmıştır. Araştırmanın birinci bölümünde kurumsal kimlik kavramı tanımlanmış, tarihsel süreci incelenmiş ve yapıları açıklanmış; kurum kimliğinin unsurları ve etkileşim içerisinde olduğu alanlar üzerinde durulmuştur. Görsel İletişim ve Görsel Kimlik başlığı adı altındaki ikinci bölümde, görsel iletişim ve görsel kimlik kavramları tanıtılmış, görsel kimlik tasarım unsurları ele alınmıştır. Araştırmanın son bölümü olan Görsel Tasarımda YenidenYapılanma'da ise yeniden yapılanma sebepleri açıklanmış ve yeniden yapılanmanıngerekliliğinden bahsedilerek, örneklerle desteklenmiştir. Araştırma kapsamındaki örneklem seçimi iki temel başlık üzerinden kurgulanmıştır. Bu doğrultuda kurumların oluşum sürecinde ilk logolarına sadık kalanların ve/veya logolarınıtamamen değiştirenlerin, görsel tanınırlığın göstergesi olan imajlarını nasıl kurdukları incelenmiştir.
Anadolu'da Roma Dönemi mozaik sanatında konu biçim anlayışı, bu anlayışı oluşturan kültürel etkiler ve bu etkilerin Erken Hıristiyanlık sanatına kadar ki evrimi

Mozaik, çok eski çağlardan beri iç mekanların bezenmesinde sevilerek kullanılan bir sanat tekniği olmuştur. M. Ö. IV. binlerde ilk örneklerine rastlanılan mozaik sanatı, zaman içinde teknik ve estetik önden çok ilerlemiştir. Özellikle Helenistik çağda yaşanan teknik yeniliklerin ardından Roma döneminde bol miktarda kaliteli ve göz alıcı mozaik eserler yaratılmıştır. Çok odalı Roma villalarının - başta triclinium olmak üzere oda zeminlerinin çok renkli, geometrik ve figürlü mozaik eserlerle tezyinedilmesi sevilen bir gelenek haline gelmiştir. Figürlü mozaik eserler, genellikleav sahneleri, doğa betimleri ve mitolojik öyküleri konu edinmiştir. Roma döneminde, Antakya ve Zeugma, Roma ve İskenderiye kadar kalabalık ve kültürel merkez sayılmakta idi. Felsefe ve teolojinin şekline yön veren merkezlerin başında olan Antakya'da mozaik Romalı vatandaşların hayatında mimari ve heykel kadar önemli bir yer almıştı. Mitolojik hikayelerin anlatıldığı emblematalar genellikle geometrik bitkisel ve hayvan figürleri ile çerçevelenmiştir. Figürlerde ve objelerde kullanılan modülasyon yöntemi renk konusundaki vritiöziteyi gözler önüne sermektedir. XIX. y. y'la kadar ressamlar renk konusunda bu kadar spontane davranamamıştır. Romalı sanatçı elindeki doğal ve yapay tesseraları yan yana dizerek günümüzde kullanılan teknolojik mediumların efekt gücüne ulaşmayı bilmiştir. Başta Antakya ve Zeugma olmak üzere bu çalışmada Anadolu'da mozaik sanatı ikonografik ve tarihsel verilerin ışığında estetik kaygılar ve biçimsel öğeler değerlendirilerek hazırlanmıştır.
Tarihsel gelişim içinde kadın figürünün yorumu

Kadın ilkel ana tanrıçadan, günümüze sanatçıların sık sık kullandığı bir tema olarak tarih boyunca hep gündemde kalmıştır. Daha ilkçağda kadının toplumsal önemi fark edilmiş bereket ve doğurganlık sembolü bir inancın yansıması olan 'Ana tanrıçalar' yaratılmıştır. Hıristiyanlık dininin doğuşu ile kucağında İsa'yı taşıyan kadının kutsal imgesi, yüzyıllar boyu süren bir gelenek olmuştur. Resim geleneği dünyasal konulara yönelince, kadın cinsel bir nesne, seyirlik bir varlık olarak resim sanatında yer almaya başlamıştır. Kadın seyirci erkeklerin açlığını gidermek için, çıplaklığını, cinselliğini sunan seyirlik bir nesnedir artık. Kadının modern toplumlara özgü bir kişiliği de yosmanın gerçekliğinden başka bir şey değildir. Güzellik bakımından saf ama hafifmeşrep kadınlar erkeği ölüme götürecek güzelliği, bir vampiri simgeler. Ve erotizmin vazgeçilmez unsurudur.
Modern sanatta nesne ve mekan ilişkisi

Mekan kavramı geçmişşten günümüze özellikle mimari disiplinin temel kavramlarından biri olmanın yanında, fizik, felsefe, sosyoloji ve sanat tarihi içerisinde sürekli olarak üzerine düşünülüp tartışılan bir kavram niteliğini taşımaktadır. Özellikle sanat alanında estetik bir sorunsallık taşıyan mekan kavramı tarih boyunca sanatsal disiplinlerde önemi giderek artan bir konu olmakla kalmamış aynı zamanda sanatçının eser üretiminde yeni bir anlatım dili olmuştur. Sanat tarihi içerisinde mekan kavramı kimi zaman odak noktası olmuş, kimi zaman ise döneminin referansları dışında kullanılmıştır. 21. yüzyılda ise Land art Kavramsal Sanat, Enstalasyon gibi sanat anlayışlarıyla birlikte sanat nesnesine dönüşmüştür. Bu çalışmada mekan kavramı ve mekanın sanat nesnesiyle ilişkisi ortaya koyan sanat eserlerinin, bu eserler üzerine ortaya konan görüşler ve tartışmalar ışığında ele alınarak yorumlanması amaçlanmaktadır. Özellikle plastik sanatlarda 1960'lı yıllarda ortaya çıkan ve eş zamanlı olarak gerçekleşen farklı sanat hareketleri üzerinden günümüze dek süren eser-mekan ilişkisi sanat nesnesinin mekanla oluşturduğu bütünlük ve Mekan'ın sanat yapıtı üzerindeki etkisi üzerine yoğunlaşılacaktır. Yapıt mekan ilişkisi 20. yy ile birlikte sorgulanmaya başlanmış, sanat eserinin izleyicisiyle bütünleşmesini sağlamıştır. Bu çerçeveden bakıldığında geleneksel izleyici anlayışı, günümüzde yerini sorgulayan, deneyimleyen, mekan ve sanat nesnesinin bir parçası haline gelen izleyici profilini ortaya çıkarmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde, genel tanımlar ve örneklerle sanat nesnesi, mekan kavramı bununla birlikte geçmişşten günümüze nesnenin mekanla ilişkisi incelenmeye çalışılmıştır. İkinci bölümde, modern sanat disiplinlerinde sanat yapıtının mekanla ilişkisi konusu, sanatçıların ürettiği eserler üzerinden örnekler verilerek açıklanmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde ise mekanı bir sanat nesnesi haline dönüştüren, bu duruma izleyiciyi de dahil eden Land Art, Kavramsal sanat ve Enstalasyon gibi modern sanat disiplinleri ele alınmıştır.