turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Görsel algılamanın fotoğraf izlenmesi ile etkileşimi

Benzeri bugüne kadar yapılmamış olan bu araştırmanın amacı, izleyen bireylerinfotoğraftaki deneyimlerine göre izlenen fotoğrafların insanların görsel algıları üzerine etkilerini incelemektir. Bunun sonucunda fotoğraf eğitiminde içerik olarak nereyebakılması gerektiği konusunda bilgilere ulaşılması hedeflenmektedir. Fizyolojik olarak sadece merkezdeki 1 derece açıda net gören göz, istemsiz ve istemli taramahareketleri ile net algılamayı gerçekleştirir. Sabit baktığı düşünüldüğü sırada bilesaniyede 1.000 hareket yapan gözün hareketleri sadece eye tracker ismi verilen göz takip cihazları ile takip ve kayıt edilebilir. Fotoğraf eğitiminde eğiticiler fotoğraftanereye baktıklarını tarif ederek usta-çırak ilişkisi içinde bir eğitim verirler. Göz takipcihazları ile eğiticilerin tam olarak nereye, ne kadar süre ile v. s. baktıklarını veya neyitakip ettiklerini saptayarak, fotoğraf eğitimini elde edilen veriler ile yönlendirmekmümkün olabilir. Bu amaca yönelik olarak duayen veya deneyimli fotoğrafçılara, fotoğraf öğrencilerine ve her iki grubun yaş ve genel eğitim olarak eşdeğer kontrol gruplarına dört farklı test akışı içinde toplam 24 fotoğraf 5-7 saniye süre ilegösterildi ve testeler sırasında deneklerin göz takip cihazı ile göz hareketlerininölçümleri yapıldı. Fotoğraf yarışma jürisi testinde duayen grup ile kontrol grubu arasında hem 'Kalsın-Gitsin' yaklaşımında, hem de göz takibinde on fotoğraftansadece birinde fark tespit edildi. Dikkat testinde bazı fotoğraflarda duayenlerin daha fazla doğru yanıt verdiği, göz takip cihazı ile de bazı parametrelerde fark oluştuğu tespit edildi. Fotoğraf öğrencisi ile kendi kontrol grubu arasında fark saptanamadı. Dikkat testindeki ölçümlerde gruplar arasında değil, doğru yanıtları vermiş aynı grup üyeleri arasında doğru yanıt için bakılması gerekn yere bakma konusunda farklar tespit edildi. Tanınmış fotoğrafları izleme senaryosunda fotoğraf deneyiminden çok, cinsiyet v. b. başka etkenlere bağlı olarak farklar tespit edildi. Göz tarama cihazı eşliğindefotoğraf kadrajlama ise, kısmen başarılı oldu. Daha detaylı ölçüm yapan göz takipcihazları ve kullanıcıların alışması ile ileride kullanılabilecek bir yöntem haline gelebilir. Sonuç olarak fotoğraf duayeni, fotoğraf öğrencisi ve yaş ve eğitim eşdeğerikontrol gruplarında genelde benzer göz takibi ve fotoğraf jürisi kararları saptanmıştır. Bu durum resim sanatında olduğu gibi, fotoğraf sanatında da insanlar arasında bir konsensüs oluşmuş olduğunu düşündürmektedir. Bazı fotoğraflarda ve detaylarda ise fark bulunmuş olması, farklı senaryolar ve farklı teknikteki fotoğraflar ile farklı sonuçlara ulaşılabileceğini düşündürdü.
Beyaz kavramı üzerine görsel çözümlemeler

Üç bölümde incelenen bu çalışmada ilk bölümde renk algısı ve beyaz kavramı ele alınmış; toplumsal boyutta renk ve kavram ilişkisi incelenmiştir. Bilinçaltındaki renk algısı kültürel boyutta ele alınırken renklere verilen simgesel değerlerin kaynağı geçmişşten günümüze ilişkilendirilerek araştırılmıştır. Beyazın plastik sanatlarda ve sanatçı açısından geçirdiği tarihsel sürecin konu edildiği ikinci bölümde; romantik bir ifade olarak beyaz, beyazın boşluk ve minimalist etkisi ve beyazın monokrom kullanımı olmak üzere üç satır başlığı altında ele alınmıştır. Bu süreç içerisinde beyaz renk üzerine eserler üretmiş sanatçılar; William Turner, Claude Monet, Turan Erol, Teheodore Gericault, Paplo Picasso, Kazimir Malevich, Robert Ryman, Robert Rauschenberg, Adnan Turani, Atilla İlkyaz ve Mübin Orhon'ın çalışmalarına yer verilmiştir. Üçüncü bölümde konuya ilişkin sanat üretimleri ve bunların analizlerine ve sonuç kısmına yer verilmiştir. Bu çalışmada sosyal algıda beyaz kavramı ve beyazın plastik alanda anlatım olanaklarının açıklanmasına yer verilirken beyazın günümüz sanatı içinde bulunduğu durumdaki yaklaşımlara alternatif yeni ifade biçimleri sunulması amaçlanmıştır. Bu çalışma beyazı konu alan sanatçıların yapıtları ve bu yapıtlar arasındaki plastik girişkenlikleriyle birlikte, sanatçıların beyaza sübjektif yaklaşımları ile sınırlı tutulmuştur. Yapılan araştırma sonucunda beyazın kültürel anlamdaki etkileri az da olsa bir kısım sanatçıların yapıtlarında rastlanırken birçoğunda plastik anlamda kompozisyonun tonlama ögesi olarak kullanıldığı görülmüştür. Sanatçıların üretimlerindeki bu çeşitliliğin beyazın duygusal ifadesine de olanak taşıdığı düşüncesine yapıt analizleri ve sanatçı röportajları sonucunda varılmıştır. Beyazın kavramsal olarak taşıdığı değer ile plastik anlamdaki beyazla olan ilişkisinde sınırlılıkların olduğu durumuyla karşılaşılırken, sanatçı tarafından tuval yüzeyine aktarılan beyazın toplumsal algıya dönüşümünde kavramsal ifadesinin önemi görülmüştür. Sanatçı her ne kadar beyazı plastik anlamda kullanmış olsa da beyazın tuval yüzeyindeki etkisi, alımlayıcı da uyandırdığı toplumsal algısı ile zenginleşmektedir. İçinde yaşanılan toplumun kültürel yapısına dahil olan günümüz sanatı ile de bu olgusunu kuvvetlendirmektedir. Beyaz, toplumun kültürel yapısıyla toplumsal algıda kavramsal olarak var olmaktadır. Böylelikle yaşadığı toplumdan beslenen insanın algısında yer eden beyaz onun yaşamsal döngüsünün bir parçası olarak doğum, düğün, ölüm kavramlarıyla olduğu kadar iyilik, masumiyet ve sonsuzluk kavramlarıyla olan birlikteliğiyle de karşımıza çıkmaktadır. Bu durumun varlığından yola çıkarak oluşturulan uygulama çalışmalarında plastik anlamdaki beyazın ve onun algısının tuval yüzeyinde kendiliğinden varoluşu çözümlenmiştir. Bu durumu gözler önüne sererken kullanılan sargı bezi ile hem beyazın kendi içinde tonlamaları gerçekleştirilmiş, hem de kavramsal anlamdaki vurgusuna dikkat çekilmeye çalışılmıştır. Yaşanılan kültürdeki bu durumun toplumsal algıdaki önemi ifade edilmiştir.
Anadolu kapı kilitlerinin seramik malzeme ile kurgulanması

Bir mimari yapıyı ele aldığımızda; projesi, kullanıldığı malzemeleri, işçiliği dikkat çeken unsurlar olmakla beraber; o mimarinin girişi de kişiye nasıl bir mekan olduğu ve nasıl bir yaşamın sürdüğü ile ilgili ilk izlenimleri verir. 'Kapı Girişi' ile vurgulanmak istenen; kapılar ve o kapıların ardındaki sırları ortaya çıkaran, mahremiyeti simgeleyen kilitledir. Kilit, kapalılık düşüncesini canlandırırken; anahtar, açma ve ferahlama duygusunu vermektedir. Kilitsiz bir anahtar yolculuğa çağrıdır. 'Anadolu Kapı Kilitlerinin Seramik Malzeme İle Kurgulanması' adlı araştırma ile; çıkılacak yolculukta oldukça renkli hayatlar, kapalı kapılar ardındaki gizler, her yöreye, her kapıya göre yapılan özel kilit çeşitleri irdelenmiştir. Üç bölümden oluşan bu araştırmada; Kilidin Tarihsel Gelişimi ile geçmişşten günümüze kadar gelen kilit zenginliğine; ikinci bölümde, kilidin mecazi-simgesel anlamlan ile birlikte sanata da ne şekilde ve anlamda konu olduğuna değinilmiştir. Son bölümde ise; özgün uygulamalara dönük kilin çeşitliliğinden ve farklı pişirim tekniklerinden yararlanılmaya çalışılmıştır.
Bağımsız grafik romanda queer eylem

Terimsel olarak kullanımı çok eskiye dayanmamakta olan grafik romanın; içerik bakımından daha doyurucu hale gelmesi, sosyal meselelere, otobiyografik hikayelere yer vermesi ve tıpkı romanlarda olduğu gibi; konuyu bütünlüklü olarak inceleyen ve belli bir sonuca bağlayan tek bir yapıt oluşu, onun çizgi romana sağladığı itibarın güçlü göstergeleridir. Literatürde queer kuramla ilgili birçok makale, rapor ve yayın bulunmakla beraber queer kuramın, görsel sanatların bu denli çarpıcı bir alanında, böyle bir inceleme yok denecek kadar azdır. Bu nedenle, bu tez çalışmasında amaçlanan; 60'lar karşı kültür hareketinin oluşumundan beslenen, -böylece yaratılan- comixlerden başlayarak, grafik romanlarda queer'in ele alınışını incelemek ve ana akım çizgi romanlarda pek de gerçekleşmeyen, yeraltı kültürünün bir parçasını oluşturan comix'lerde; cinsel kimlik ve rollerin incelemesini yapmaktır. Bu bağlamda yeraltı 'comix'ler öncülüğünde, grafik romanlarda bu konuların incelenmeye başlanmasını, incelemenin nasıl gerçekleştiği üzerine araştırma yapılarak, çarpıcı örneklerden yola çıkılarak queer eylem incelenmiş ve araştırma kısmında; queer eylem özelinde, iyi bir örnek olan grafik romancı; Alison Bechdel'in Fun Home ve Are You My Mother? grafik romanlarında analiz yapılarak, romanlardaki performatiflik incelenmiştir.
Siyasal seçimlerde kullanılan görsellerde anlamın yaratılması: 2011 Genel Seçimlerinde AKP ve CHP kampanyaları

Siyasal reklam görsellerinde anlamın yaratılmasındaki bazı değişkenleri ortaya koymak üzere yapılan bu çalışmanın ilk bölümünde kavramsal bilginin yanında, siyasal iletişim süreci ve bu süreçte kullanılan ikna unsurları; siyasal reklamın, propagandanın ortam ve teknikleri ele alınmıştır. İkinci bölümde ise siyasal reklamcılığın diğer ülkelerdeki uygulaması irdelenmiştir; Türkiye'nin yanı sıra Amerika Birleşik Devletleri, Fransa ve İngiltere tarihindeki siyasal reklam kampanyaları örneklerle incelenmiştir. Çalışmanın alan araştırması olan son bölümünde ise 2011 Türkiye Genel Seçimleri öncesinde; mevcut durumda iktidarda olan Adalet ve Kalkınma Partisi ile ana muhalefet konumundaki Cumhuriyet Halk Partisi'nin kullandığı görsel propaganda malzemeleri ve bu malzemelerin içerdiği mesajlar ele alınmış; iki partinin afiş, billboard, clp/raket, megalight, roll-up gibi açık hava görselleri grafik tasarım ilkelerine göre, televizyon reklamları ise Christian Metz'in göstergebilim yöntemine göre çözümlenmiştir. Sonuç olarak AKP'nin kullandığı grafiklerde bütünlük, denge, vurgu, oran-ölçü ve ritim ilkelerine CHP'ye oranla daha fazla bağlı kalındığı (AKP=%88, 34 CHP=%70); AKP reklamlarında çoğunlukla eskiyle bugün arasında dönemsel karşılaştırmalar yapan (%80,77) pozitif söylemin, CHP reklamlarında ise mevcut durumun çarpıklıkları öne çıkaran negatif söylemin (%88,89) ağırlıkta olduğu rakamsal verilerle de doğrulanarak ortaya koyulmuştur.
Hitit tabletlerinin yeni bir boyut kazanması

Hititler, Anadolu'da yaşamış en köklü devletlerden biridir. Kültürlerini ise günümüze kadar başarıyla taşımışlardır. Sanatsal uygulamaları ve yazılı belgeleri ile kültürlerini yaşatan Hititler, ele geçirilen Çivi yazılı tabletleri ile hem bir tarihi yaşattığı hem de sanatsal degori olduğu için önemli belgelerdir Tabletlerin kaligrafik değeri, üzerindeki yazının dekoratif uygulamalara olan benzerliğinden kaynaklanmış olabilir. Hititlerde yalnız tabletlerde değil, birçok günlük kullanım eşyası üzerinde dekoratif uygulamalara rastlanmıştır. Kil, dekoratif uygulamalarda en iyi sonucu veren malzeme olmuştur. Çivi yazısının da kil tabletlerde uygulanması bu yüzden doğaldır. Tabletler üzerindeki çivi yazısı, formların yüzeyi üzerinde doku oluşturur. Yazının sanat olarak kabul edilmesi, Anadolu'da İslam sanatı ile ortaya çıkmıştır. Yazının dekoratif olarak kullanılması ve kil üzerinde yarattığı doku, 'Hitit Tabletlerinin Yeni Bir Boyut Kazanması' başlığı altındaki araştırmama zemin hazırlamıştır. Hitit tabletlerinin yeni bir boyut kazanması, Çivi yazısının karakteri bozulmadan, harf unsurunun değiştirilmesi ile yapılmaya çalışılmıştır. Modernize edilen Çivi yazısı uygulanan formlar üzerinde, formun yalınlığı ile uyumlu olarak doku oluşturacaktır. Böylece, Hitit kültürünün günümüzde yaşatılmasına yardımcı olunmaya Çalışılacaktır.
Türk resminde çocuk tasvirlerinin üslup-biçem özellikleri

Çocuk, bebeklik ve ergenlik çağları arasındaki insandır. Genellikle konuşma ve yürüme kabiliyetleri kazanıldıktan sonra bebeklikten çocukluğa geçildiği cinsel gelişimin başladığı ergenlik dönemi ile birlikte çocukluk döneminin bittiği kabul edilmiştir. İnsanlığın ilk çağlarından günümüze kadar çocuk teması birçok sanat dalına konu olmuştur. Özellikle resim alanında da insanlığın ilk yıllarından itibaren çocuk teması yoğun olarak işlenmiştir. Çocuk, çok geniş ve anlatım duygusu çok yüklü bir konu olduğu için her konuyla bağlantısı vardır. Kısacası insanı ilgilendiren her şey çocuğu da ilgilendirmiştir. Bu kadar geniş önemli bir konu olması yanı sıra her dönemde ele alınan ve üzerinde durulan çocuk kavramına dair yorumlama anlayışı resim sanatında özel bir yer işgal etmiştir. Söz konusu temanın Türk Resminde Çocuk Tasvirlerinin Üslup Biçem Özellikleri başlığı altında ele alınması konuya yeni bir boyut kazandırmaktadır. Çağdaş Türk ressamlarından; Osman Hamdi, Cihat Burak. Mihri Müşfik, Malik Aksel, Şeref Akdik, Turgut Zaim, Nedim Günsur, Nuri Abaç, Hamit Görele, Neşet Günal, Fikret Otyam, Neşe Erdok, Ömer Adil, Tuncay Betil gibi birçok sanatçının çocuk üzerine yaptıkları çalışmaları zengin bir sözlük oluşturur. Tematik olarak çocuk figürlerinin ele alınarak faklı biçem özellikleri ile yansıtılması Çağdaş resim pratiklerinde yeni bir kapı aralayacağı gibi, konu hakkında kapsamlı bir araştırma ve inceleme yapılarak elde edilen bilgilerin sanat dünyasına aktarılması anlamlı görülmektedir.
Avanos çömlekçi çamuru üzerine ham sırüstü dekor uygulaması

Mayolika dekorları, ilk olarak 15. yy. da Kuzey Afrika ülkelerinden gemilerle İspanya'ya getirilip, oradan da İtalya ve birçok ülkeye yayılmıştır. Adını İspanya yakınlarındaki Mayorka adasından alan mayolika birçok ülkelere göre de farklılıklar göstermektedir. Önceleri porselenleri taklit etmek amacıyla, kırmızı renkli olan seramik yüzeyin, bisküvi pişirimi yapıldıktan sonra beyaz opak sır ile sırlanıp, üzerine değişik boyalarla desenler yapılmıştır. Sonraları farklı renkteki çamurlara da mayolika dekor yöntemi uygulanmaya başlanmıştır. Bu çalışmada Nevşehir ilinin, tarih öncesi ilk yerleşim yerlerinden biri olan Avanos ilçesinin çömlekçi çamurundan yapılan seramik formların, beyaz opak sır ile sırlanıp, ham sır üzerine mayolika dekorunu uygulayarak 1050 C de pişirilmesine yer verilmiştir.
Yenikapı kazı buluntusu sırlı seramiklerinin değerlendirilmesi

ve Marmaray- Yenikapı kazısının yapıldığı Langa Bölgesinin tarihi, eski yazılı kaynaklardan bilinmektedir. Roma ve Bizans Döneminde doğal liman bölgesi olan alan, zamanla Lykos deresinin getirdiği alüvyon dolgu tarafından doldurulmuştur. Marmaray- Yenikapı Kazılarında bulunan sırlı seramikler Bizans ve OsmanlıDönemlerine tarihlendirilmiştir. Buluntular 9. yüzyıldan başlayarak 19. yüzyıla kadar kesintisiz tarih vermektedir. Birinci bölümde; stanbul, Yenikapı bölgesi ve stanbul Arkeoloji MüzeleriMüdürlüğünce yürütülen arkeolojik araştırma kazısı çalışmalarından bahsedilmiştir. kinci bölümde; Kazı buluntusu Bizans ve Osmanlı dönemi sırlı seramikleri hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde; toprak altında bulunan seramiklerin bozulmalarına yol açan nedenler üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölümde ise; kazı alanından alınmış 27 adet seramik örnek üzerinde yapılan laboratuar çalışmaları ( stereo ve polarizan mikroskopları altında ince kesitincelemeleri, 15 adet toprak örneğinin spot-testleri ) ve sonuçları yer almaktadır.
Pop sanatta portre imgesi

Yüzyıllar boyunca sanatta uygulamalar ve fikirler sahip oldukları üslup ve anlatımlarla bir araya gelip etkilendikleri yönde belli dönemlere göre akımlar oluşturmuşlardır. Bu akımlar belirli zaman dilimi içerisinde birbirinden ayrılıp yeni fikirleri desteklemişlerdir. 20. Yüzyılda 'Modern Sanat'' hareketleri, kitlelerin sahip olduğu sosyal, kültürel ve ekonomik değişimlerden etkilenerek yeni dönem olan 'Çağdaş Sanat''ın oluşmasına neden olmuştur. 1960'lara doğru İngiltere ve Amerika'da endüstrinin etkileri insanlarda olduğu gibi sanatta da hissedilmeye başlanmıştır. Bu dönemlerde ortaya çıkan Pop Sanatı, özünde reklam araçları, popüler nesne ve ikon karakterleri kullanan bir sanat akımı olmuştur. Pop Sanatı, kitle kültürünün oluşturulması ve Amerika'nın yükselmesinde büyük etkisi olmuştur. Bu tezde pop sanatçılarının, ikon karakterin portrelerini işlemesi ve değişen dünyayı tek cümleyle anlatan Andy Warhol'un 'Herkes bir gün on beş dakikalığına ünlü olacak'' sözüyle yola çıkılarak oluşturulmuştur. Uygulama olarak çalışılan portreler serisinde yakın çevrede bulunan kişilerin ve popüler insanların yan yana sergilenişini ve aslında popülerliğin Warhol'un dediği gibi kolaylaşacağının bir ispatı olarak çalışılmıştır.
1950 sonrası Türkiye'deki tipografik tasarımın gelişimine genel bir bakış

'1950 Sonrası Türkiye'deki Tipografik Tasarımın Gelişimine Genel Bir Bakış' isimli bu araştırma dört ana bölümden oluşmaktadır. Konuya giriş niteliğin taşıyan ilk bölümde tipografı kısaca tanımlandıktan sonra Endüstri Devrimiyle birlikte dünyada, toplumsal, kültürel ve sanatsal alanda gözlenen değişimler aktarılmaya çalışılmıştır. Bunun ardından 1950 sonrası gelişen tipografik anlatım tarzlarına geçilmiştir. İkinci bölüm, Türkiye'deki tipografinin oluşum ve gelişimiyle ilgilidir. Türkiye'de Cumhuriyet öncesi ve sonrasında grafik sanatı incelendikten sonra, Türkiye'deki grafik ve tipografik tasarım üzerinde başlıca düşünceler iletilmiş ve üçüncü bölüme geçilmiştir. Türkiye'deki tipografinin 1950- 80 arası dönemini konu alan bu bölümde, dönemin sosyo-ekonomik koşulları ile genel tipografik özelliklerine yer verilmiştir. Grafik, sanat olmaktan çıkıp tasanm olmaya başladığı bu dönemde, aynı zamanda yazı da kaligrafi olmaktan çıkıp tipografi olmaya başlamıştır. Ülkenin değişen sosyal ve siyasal koşulları içinde ekonomide ve baskı tekniklerinde görülen değişimler, dünyadaki sanat ve tasanm akımları ile bunların ülkemizdeki yansımaları üzerinde durulur. 80'lerden sonra oluşan yeni iletişim ortamı, teknolojik gelişmeler ve koşullarıyla birlikte değişen üretim teknikleri dördüncü ve son bölümde yer alırlar. Bununla birlikte dünyada görülen post-modem eğilimler ve Türkiye'deki tasanma olan etkilerini, önde gelen temsilcileri ve tasanm örneklerini bulmak mümkündür. Sonuç olarak da Türkiye'deki grafik tasanm ve tipografisinin ulaştığı son nokta işaret edilmiştir. Araştırmanın konusu '1950 Sonrası Türkiye'deki Tipografik Tasanmın Gelişimine Genel Bir Bakış' olması nedeniyle çalışma, baştan sona işlenen konulann örnekleriyle görüntülenerek zenginleştirilmiştir.
Merleau-Ponty, Sartre ve Lacan'ın yaklaşımları ekseninde sanatta 'bakış'

Bu tezin temel amacı, Merleau-Ponty, Sartre ve Lacan'ın sanatta 'bakıs' görüslerini ortaya çıkarmaktır. Bunu yaparken de, sanattaki 'bakıs'ın değişkenligini;çaga, zamana, zamanın ruhuna dönük biçimlenmesini anlamak, anlatmaktır. Tezdeöncelikle; ilk bölümde bakmak, görmek arasındaki fark belirtilerek, felsefe ile sanatın ortak izdüsümü olan algının ifadesi, diger bölümlerde ise; Merleau-Ponty, Sartre ve Lacan'ın sanatta 'bakıs'ın izdüsümü irdelenmistir.
Tiyatroda kültürlerarası etkileşim ya da çağdaş sahnelemede kültürlerarasılık sorunsalı ve üç yönetmen:

Bu tezde dünyada son otuz senedir son derece ilginç bir olgu olarak yaygınlaşan kültürlerarası tiyatronun önermeleri, özellikleri ve gelişim çizgisi üç yönetmenin özelinde verilmiştir. Araştırmanın evrenini, birbirinden farklı rotalarıyla kültürlerarası tiyatronun yapı taşlarını oluşturan üç yönetmen, Peter Brook, Eugenio Barba ve Robert Wilson oluşturmuştur. Çalışmanın örnekleminde ise bu yönetmenlerin sanat geçmişşleri ve görüşleri üzerinden, toplam on kültürlerarası tiyatro yapımı seçilmiş ve tiyatro histografisi yöntemiyle incelenmiştir. Bu örneklemlere ulaşabilmek için, söz konusu tiyatro adamlarının tüm oyunları taranmış ve en tipik olduğu düşünülen çalışmaları seçilmiştir. Son aşamada ise Türkiye'de kültürlerarası tiyatronun geldiği nokta, belli başlı kültürlerarası tiyatro yapımlarının dökümü üzerinden aktarılmıştır. Verilerin karşılaştırılmasıyla hem her yönetmenin ulaştıkları nihai nokta, hem de kültürlerarası tiyatro çalışmalarının neresinde durdukları saptanmıştır. Böylece Brook ve Barba'nın kültürlerarası ve ultrakültürel eğilimleri, Wilson'in kültürel kolajından ayrılmıştır. Bu verilere göre kültürlerarası tiyatronun hala global bir teori VIIIsayılması için erken olduğu, kendi içinde pek çok farklılığı, kategoriyi ve alt sınıflamayı barındırdığı ortaya çıkmıştır. Ancak kültürlerarası tiyatronun Dionissosçu ilkeyle özdeşleşen Artaud'nun mirasını sahiplenen bir tür olarak, coşkusal, farklı dil arayışlarına yönelen, tiyatronun iletişim kodlarını sınayan, metnin hakimiyetini sorgulayan, izleyici ve sahne ilişkisine alternatifler arayan, ötekinin temsili üzerinde duran, mit ve ritüeli tiyatronun özü olarak gören, takası ve kültürel alışverişi temel dinamiklerinden birisi olarak içinde barındıran postdramatik tiyatro içinde değerlendirilebilecek ortak özellikleri saptanmıştır. Ülkemizde ise kültürlerarası bir tiyatrodan söz etmek pek kolay olmamakla birlikte, kültüriçi ile kültürlerarasını birleştiren yapımların özgün bir Türk tiyatrosu için alternatif sunabileceği sonucuna varılmıştır. IX
Postmodern süreçte Kitsch olgusu

Almanca Werkitschen sözcüğünden gelir. Kiç, ucuzlatma, bayağılaştırma, ticarileştirme, estetik uygunsuzluk gibi kavramlarlaaçıklanır. Kiç formlarının ilk ortaya çıkışı Romantizm ve Sanayi devrimiylegörülür. Sanayi devrimiyle kiç formlar kitlesel olarak üretilip dağıtılma imkanıbulur, zenginleşen orta sınıf kendi tercihleri doğrultusunda sipariş yoluyla çeşitli ürünleri talep eder. Bu da sanatınticarileşmesine, satılmak için yapılmasına yol açar. Modernistlerce kiç, kültür endüstrisinin ideolojisi doğrultusunda bilinçli olarak, kar amacıyla üretilir. Modernizm özerk bir sanat, yaratıcılığa, eşsizliğe dayanan, hayattan ayrı, kurmaca bir evrensel estetik tesis etme amacındaydı. Bunun dışındakigirişimleri kötüleyip kiç olarak tanımladılar. Kulka kiç'i sanat olmayan farklı bir estetik kategori olarak tanımlar ve tanım için net bir formül önerir.1950-60'larla birlikte başladığı düşünülen postmodern dönüşüm, Modernizmin tüm değerlerine saldırdı. Modernizmin kötü saydığı tüm formlar, özellikle popüler kültür geniş bir kabul görüyordu. lk kırılma noktası pop-art'ın kiç olarak kabul edilen ticari kültürü sanata dahil etme girişimiydi. Postmodernizmin en önemli hedefi yüksek kültürle diğer kültürler arasındaki ayrımı eşitlemekti. Temeli eklektisizme dayanan bir yapıydı. Postmodernizmsanat sınırlarını kiç'i de içine alacak şekilde genişletti. Modernizmin, yaratıcılık, otantiklik kavramlarını parçalamak için her türlü alıntılamayı, kopyayı, yeniden üretimi meşru saydılar. Postmodern sanatçılar geçmişşin tümformlarını diledikleri gibi kullanıp yan yana getiriyorlardı. Artık her şeye izinvardı. Kiç'e bile. Kiç bazen kavramsal bir yapının içinde bazen farklı bağlamlardayeniden sunularak bazen de geleneksel resim yoluyla kullanılıyordu. OddNerdrum, Jeff Koons, Komar ve Melamid bu kullanımlar için örnek teşkil eder. Kiç, modernist karşıtı bir biçim olarak, sanata dahil edilmişti. vi
Kemanede yeni yapım teknikleri

Çalışmanın ilk bölümünü kemanenin tarihçesi oluşturmaktadır. Konu önce en genel biçimi ile ele alınmış, kademe kademe özele geçilerek, ana meseleye giderilmeye çalışılmıştır. Kemane yapımı konusundaki en eski tarif, XIV. yüzyılda Ahmedoğlu Şükrullah tarafından yazılmıştır. Bu tarif organoloji çalışmaları bakımından da çok önemli ve tarihi bir belge niteliği taşımaktadır. Bu nedenle Ahmedoğlu Şükrullah'ın ıklığı başlıklı yazısı orjinal şekli ile bölüm sonunda aynen verilmiştir. Kemane yapımında denenerek iyi sonuçlar alman ağaç türleri ayrı bir bölümde ele alınmıştır. Bu ağaçların, yapım için önemli olan bazı özellikleri kısaca tanıtıl-mıştır. Yeni yapım tekniklerine geçmeden önce geleneksel yapımcılık ve yapan malze-meleri de yine bir bölüm olarak ele alınmıştır. Bu bölümde, geleneksel yapımcılığın neden olduğu bazı hatalar ortaya konmaya çalışılmıştır. Çalgının sanat değerini, görsel yönü, zaman ve dış etkilere karşı mukaveet gücü belirler. Görsel ahenk ve mukaveet gücünü ise bilinçli, kaliteli el işçiliği meydana çıkartır. Bu nedenledir ki, çalgının işitsel yönü kadar, görsel yönü de büyük bir önem arz etmektedir. Bir çalgının, günün ihtiyaçlarına cevap verebilmesi büyük ölçü-de bu dengelerin iyi kurulmasına bağlıdır. Görsel ve işitsel bütünlük içinde ideal yapıma ulaşmak, yeni yapım tekniklerini gerektirir. Diğer taraftan çalgının otantik yapısının korunması da bir gerekliliktir. Bu noktadan hareketle halk arasında yaygınlık gösteren iki otantik formda kemane baz alınarak, iki ayrı model oluşturulmuştur. Bu modellerin standart yapım-lannı sağlamak amacı ile kendi bünyelerine uygun olarak bir orantı sistemi oluşturulmaya çalışılmıştır. Bu tez dahilinde ve süresinde bir de ses tablası denemesi yapılmıştır. Denemenin sonuçlan bölüm sonunda verilmiştir.