turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Güvenlik bağlamında Avrupa Birliği, NATO ve ABD ilişkileri: AGSK'dan ODGP'ye geçiş

Bu çalışmadan, Soğuk savaş sonrası ortaya çıkan küresel tehditler kapsamında Avrupa Güvenliği bağlamında AB'nin savunma boyutunda, AGSP'nin bağımsız güçlü Avrupa savunması yolunda mı ilerleyeceği, yoksa AGSP-NATO, dolayısıyla AB-ABD işbirliği içinde transatlantik bağı güçlü tutarak mı gelişeceğinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada başta Fransa olmak üzere AB ülkelerinin yaklaşımları ele alınmış, bulguların konjonktürel karşılaştırmalı bir analizi yapılarak, tarihi perspektif içinde incelenmiştir. Özellikle SS sonrası dönem, 1990- 2014 yılları arasındaki küresel dünya düzenindeki değişimler dikkate alınmıştır. AB'nin beklentileriyle AGSP icraatları arasındaki farklılıklar, AB içindeki değişik anlayış odakları incelenmiştir. Sonuç olarak, bugünkü tehditlerle baş edebilmenin yolu bir şekilde işbirliği ve ittifakları gerektirdiği ve AB'nin kendisine en uygun ortağının ABD ve dolayısıyla güçlü bir NATO olacağı, ABD için de durumun aynı olacağı sonucuna varılmıştır. Avrupa'da başta Fransa olmak üzere 1990'larda ifade edilen bağımsız Avrupa savunması, artık eskisi kadar cezp edici olmayıp, yüksek sesle dile getirilmemektedir. Avrupa savunması, AB'nin küçük ve Doğu Avrupalı ülkelerinin de istekleri kapsamında ABD ve NATO'nun ortak paydada yer alacağı ve işbirliği içinde yürütüleceği sonucuna varılmıştır.
DTÖ'ne Rusya'nın üye olmasının Rusya ve AB arasındaki ticaret ve ekonomik ilişkiler üzerinde etkisi

Araştırma konusunun önemi: Avrupa Birliği her zaman Rusya Federasyonu'nun en büyük ticari ve ekonomik ortağı olmuştur ve olmaya devam ettiği gerçeğinden kaynaklanmaktadır. Avrupa Birliği, öngörülebilir gelecekte de malların ihracat ve ithalatında, Rusya döviz rezervlerinin ikmalinde ana kaynağı ve ekonomisine en büyük yatırımcı olarak Rusya'nın ana ortağı olmaya devam edecektir. Avrupa petrol ve doğalgaz ithalatında Rusya'nın uzun yıllar boyunca ilk sırada gelmesi önemli ölçüde petrol üreten Arap ülkelerinden Avrupa'nın bağımlılığını azaltmıştı. 2014 yılı ikili ilişkilerde bir dönüm noktası olmuştu: Ukrayna'daki olaylar ve Kırım'ın Rusya'ya dönüşü önemli ölçüde taraflar arasındaki diyalogun gelişmesini gölgelemişti. İkili ilişkilerde, ciddi bir darbeye Avrupa Birliği tarafından Rusya'ya karşı yaptırımların uygulanması ve daha sonra Federasyonu'nun yanıtları neden olmuştu. Bu çalışmanın amacı, yaptırımlar ve jeopolitik çatışma altında Rusya ve Avrupa Birliği arasındaki ticari ve ekonomik ilişkilerinde yeni bir araç olarak Dünya Ticaret Örgütü rolünü tanımlamaktır. Rusya ile Avrupa Birliği arasındaki ticaret ve ekonomik ilişkilerin depolitizasyonu için bir dizi fırsat, 22 Ağustos 2012 tarihinde Rusya'nın Dünya Ticaret Örgütü'nün 156. üyesi olduğu gerçeğinin bir sonucu olarak ortaya çıkmıştı. Rusya'nın Avrupa Birliği ile ekonomik ve özellikle ilişkilerin ticaretle ilgili yönleri, yeni bir yasal düzleme girmişti. Bu çalışmanın en önemli sonuçları şunlardır: Avrupa Birliği - Rusya ilişkilerinde jeopolitik yönü fevkalade rol oynamaktadır; ülkeler arasındaki ekonomik ve ticari işbirliği, siyasi partilerin kararlarına açıktır ve Dünya Ticaret Örgütü'ye Rusya'nın üyeliği, onun Avrupa Birliği ile ilişkilerin normalleşmesi için önemli ölçüde potansiyel taşımamaktadır. Bu tezde sistemik, karşılaştırmalı ve eleştirel analizi, sistemleştirme, sınıflandırma, genelleme, benzetmeler ve ikincil verinin değerlendirilmesi gibi yöntemler kullanıldı. Avrupa Birliği ve Rusya entegrasyonunun etkinliği ve gelişiminin gelecekteki yönünü belirlemek için, SWOT analizi kullanıldı.
Avrupa Birliği sürecinde birliğin ortak tarım politikası ve Türk tarımına olası etkileri

Avrupa Birliği, yeryüzünde ikinci dünya savaşından sonra başarılı olmuş en önemli ekonomik ve siyasal birleşme hareketidir. Başlangıçta ekonomik amaçlı olmakla birlikte ilerleyen dönemlerde siyasal birliğe dönüşüp bugünkü yapısına bürünmüştür. Bu süreçte tarım sektörü önemli entegrasyon alanlarından biri olmuştur. Başlangıçta Fransa ve Almanya arasında tarım ve sanayi sektörüne yapılan destekler konusunda ihtilaflar çıkmasına rağmen ortak tarım politikası başarılı bir şekilde uygulanmıştır. Bu çalışmada, ilk olarak Ortak Tarım Politikasının tarihsel gelişimi, geçirdiği reformlar ve tarım sektörüne uygulanan politikalar, AB tarımının finansmanı ve genişleme sürecinde yeni katılan üyelerin durumu incelenmiştir. Daha sonra Türk tarımının genel çerçevesi, AB ile karşılaştırılarak analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular ışığında Türkiye tarımının Ortak Tarım Politikası'na uyum sürecinde ve müzakerelerde karşılaşacağı sorunlar ve dikkat çeken hususların altı çizilerek, uyumun tarımda dönüşüme olası etkileri irdelenmiştir. Sonuç olarak, Ortak Tarım Politikası'na uyum sürecinin doğru yürütülmesi halinde bütün olası maliyetlerine rağmen, tarımın köklü yapısall sorunlarının çözümüne yönelik ciddi kazanımların elde edileceği ve dönüşüm sürecinin ivme kazanacağı ortaya konulmuştur.
Avrupa Birliği eğitim ve gençlik programları ve Türkiye

Son birkaç yıldır ülkemizde kamu kurumlarından Sivil Toplum Kuruluşlarına, sanayicilerden eğitimcilere kadar pek çok kişi ya da kuruluş Avrupa Birliği'nin finanse ettiği çeşitli programlardan yararlanmaktadır. Bu programlardan biri de AB Eğitim ve Gençlik Programları'dır. 1999 Helsinki Zirvesi'yle adaylık statüsü verilen Türkiye, üye ve aday ülkelerin yararlandığı AB programlarına katılım ücreti yatırarak ve gerekli düzenlemeleri yaparak dahil olmuştur. Bu programlar, hem Türkiye'nin üye olmak istediği bu Birliğin eğitim, kültür ve toplum yapısını ve dilini tanıması hem de Avrupa ülkelerinin Türkiye hakkındaki yanlış, eksik ya da önyargılı bilgilerini bırakması için önemli bir fırsattır. Programlar, vatandaşlarımız ve kuruluşlarımız için de olumlu geri dönüşümler sağlamaktadır. İlerleme raporları, kurum raporları ve uzman görüşleri çerçevesinde, genel olarak Ulusal Ajans ve programların Türkiye'deki gelişiminin başarılı olduğu görülmektedir. Bu çalışmada, Avrupa Birliği'nin kuruluşundan bugüne izlediği Eğitim Politikalarından hareketle oluşturulan ve Türkiye'de Ulusal Ajans tarafından yürütülen Eğitim ve Gençlik Programları ve bu programların Türkiye'deki gelişimi açıklayıcı ve betimleyici bir yöntemle ele alınmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde; AB Eğitim Politikası'nın tarihsel süreci anlatılmaktadır. İkinci bölümde, Türkiye'de uygulanan ve Ulusal Ajans tarafından yürütülen AB Eğitim ve Gençlik Programları örneklerle ve ayrıntılı olarak açıklanmaktadır. Üçüncü ve son bölümde ise, bu programların Türkiye'deki gelişimi yetkililerin görüşleri ve raporlarla ele alınmaktadır.
AB bölgesel yardımlarının üye ülkelerin kalkınmışlık düzeylerine etkisi: İrlanda-Yunanistan örnekleri

Avrupa Birliği kuruluşundan bu yana üye ülkelerin refahını bir bütün olarak artırmayı temel hedef olarak benimsemiş ve bu amaca yönelik olarak ilk aşamada Ortak Tarım Politikası, Sosyal Politika, Ortak Rekabet Politikası gibi ortak politikalar oluşturmuş ve bu politikaları başarılı bir şekilde uygulamaya koymuştur. Birlik genelinde bir refah artışı sağlamanın zor olduğu dikkate alınarak, 1975 yılından itibaren üye ülkeler ve bu ülkelerin bölgeleri arasındaki ekonomik ve sosyal gelişme farklılıklarını azaltmayı amaçlayan Bölgesel Kalkınma Politikası oluşturulmuştur. Bölgesel yardımlar adı altında ekonomik ve sosyal uyumu sağlamak için alınan tedbirler, Yapısal Fonlara ve Uyum Fonuna dayanmaktadır. Yapısal Fonların etkileri üzerine yapılan çalışmalar, bölgesel farklılıkların azaltılmasında bu Fonların çok büyük katkısı olduğunu ve bu Fonlar olmasaydı bu derecede bir yakınsamanın yaşanamayacağmı ortaya koymaktadır. Yine de, Yapısal Fonların etkinliğinde diğer faktörlerin, örneğin ulusal düzeyde sağlam makro-ekonomik politikalar izlenmesinin ve bölgedeki ekonomik etkinliğin yapısının da rolü olduğunu vurgulamak gerekir. Bu tezin amacı, AB bölgesel yardımlarının üye ülkelerin kalkınmışlık düzeylerine etkisini İrlanda ve Yunanistan örnekleri üzerinden karşılaştırmalı olarak incelemektir. Bu çalışmaya konu olan kalkınmışlık olgusu, kişi basma düşen gelirin artırılması şeklinde özetlenebilecek iktisadi büyüme kavramının yanı sıra, yapısall ve insani gelişmeyi de içine alan birçok sosyal göstergeyi içermektedir. Çalışmada tüm bu göstergelerin gerek İrlanda ve Yunanistan, gerekse Topluluk ortalamaları bakımından incelenmesi ve karşılaştırılması sonucunda İrlanda lehine, Yunanistan aleyhine bir tablo ortaya çıkmaktadır. Bu da Yunanistan'ın aldığı bölgesel yardımların çokluğuna karşın bunları içselleştirmede İrlanda kadar başarılı olamadığını göstermektedir.
Representation of Turkey in the Italian media: Between Islam and Europe

Bu tez, İtalyan gazetelerinde Türkiye'nin simgesini araştırmayı hedeflemektedir. a) İtalyan halkının Türkiye hakkındaki düşük bilgi seviyesine paralel olarak klişe ve yanlış bilgilendirme içerip içermediğini; b) politik gündem ve medyanın arasında bir yakınsama olup olmadığını; c) Türkiye algısı yaratılmasında İslam'ın kullanılıp kullanılmadığını. Son yıllardaki Transatlantic Trends Anketlerine göre, İtalyanların Türkiye ve Avrupa Birliği üyeliği hakkında karışık ve sınırlı bilgi sahibi oldukları görülebilir. Politik düzeyde hükümet Türkiye'nin AB üyeliğini desteklemektedir. Siyasi partiler düzeyinde ise bu konudaki görüşler partilerin siyasi konumlarına göre farklılaşmaktadır. Bu tez, çoğunluğu Müslüman olan Türkiye'nin İtalyanların akıllarında yarattığı imaj da İslam algısının oynadığı önemli rolü tartışmaktadır. Bu konudaki sebepleri daha iyi araştırabilmek için İtalyan kitlesel medyası birincil kaynak olarak analiz edilmiştir. Kitlesel medyanın halk üzerindeki etkisini araştıran birçok araştırma; medyada yer alan haber sayısı ve halkın görüşleri arasında doğrusal bir iletişim olduğunu kapsamaktadır. İtalyan halkının Türkiye hakkındaki görüşlerinin medyada yer alan haberler ve daha da önemlisi bu haberlerin nasıl olduğu ile olan alakası incelenmektedir. Buna ek olarak medya gündemi ve siyasal gündem arasındaki benzerlikler ve bazı medya ajanslarının bazı politik partilerin görüşlerini yansıtması tartışılmaktadır. Bu tez, Türkiye imajının İtalyan gazetelerindeki yetersiz bilgilerle sınırlı olduğu sonucunu ortaya çıkarmış ve Türkiye'nin AB üyeliği, politik partilerin görüşleri ve medyadaki yansımaları konularında İslam'ın Türkiye'nin imajı için önemli bir etken olduğunu incelemektedir.
A survey of organic agricultural sector in the world in comparison with The European Union and Turkey practices

İnsan sağlığı üzerine önemli yan etkileri geniş kitleler tarafından bilinmeyen başlandıkça konvansiyonel tarım yerini organik tarım metoduna son yıllarda artan bir hızla bırakmaya başlamıştır. 1980 'lı yıllarda, dünya çapında genişlemeye başlayan alternatif tarım sistemi olan organik tarımın dünya ekonomisindeki yeri, üreticileri, tüketicileri önemli bir araştırma konusunu teşkil etmektedir. Ekonomik birliklerin önemi son on yılda giderek artmıştır, Avrupa birliği bunların en önemlilerinden biridir. Avrupa Birliği giderek genişleyen ekonomik birliği gerçekleştiren bir birliktir. Avrupa Birliği Türkiye için önemli bir birliktir. Avrupa Birliği'nin organik tarımı desteklemede öncü rolü bulunmaktadır. AB ekonomisinde önemli bir yere sahip olan organik tarım, Türkiye'deki büyük tarım potansiyeli ve önemli AB ilişkileri göz önüne alındığında bir adım daha ileri çıkmaktadır. 1990'lı yılların başında yurt dışından gelen talep doğrultusunda organik tarım Türkiye'de başlamıştır. Ancak Türkiye'deki organik tarım sektörü henüz istenilen seviyeye ulaşmamıştır. Türkiyedeki organik tarım bilgisinin paylaşılmasından doğan eksiklikten ötürü organik tarım gerekli desteği bulamamıştır. Bu da organik tarım ekonomisini olumsuz yönde etkileyen faktörlerden biridir. Türkiye'deki organik tarım bilgisinin daha geniş çevrelerce paylaşılabileceği bir yapının oluşturulması ile ve organik tarım tarafları desteği ile organik tarım potensiyel getirilerini daha hızlı sağlamasına önemli olumlu bir katkı sağlayacaktır. Türkiye'deki organik tarım ürünleri pazarı gelişecektir ve dünya organik ürün pazarlarıyla daha çok rekabet edebilecek konuma gelecektir. Organik tarım ürünleri tüketiciler için sağlıklıdır. Diğer yandan organik tarımın doğaya olumlu etkisi de bu çalışmada ele alınmıştır.
Türkiye ekonomisi'nin Avrupa Birliği Maastricht Kriterlerine uyumu

Bugün, Avrupa Birliği adını alan Avrupa ülkelerinin entegrasyon sürecinin başlangıcı, 2. Dünya Savaşı'nı izleyen yıllar olarak kabul edilmektedir. Dünya bir tarafta küreselleşmekte diğer taraftan da bölgeler arası bütünleşmektedir. Bu yeni dünya düzeninde, en başarılı bölgesel bütünleşme hareketini gerçekleştiren Avrupa Birliği olmuştur. AB'nin zaman içinde gösterdiği performansla uluslararası ekonomide ulaştığı güç, diğer Avrupa ülkeleri için bu blok içinde yer almayı cazip hale getirmiştir. Avrupa Birliği'nin Ekonomik ve Parasal Birlik sürecinde aday ve üye ülkelerden yerine getirmesini beklediği bazı kriterler vardır. Öncelikle, AB'ye üye olmak için karşılanması gereken üç kriter Kopenhag Kriterleri olarak bilinmektedir. Avrupa parasal entegrasyonu açısından ise, 1992 yılında imzalanan Maastricht Antlaşması ile kararlaştırılan Avrupa Para Birliği'nin, 1 Ocak 2002 tarihinde hayata geçmesi söz konusu olmuştur. AB üyesi ülkelerin Ekonomik ve Parasal Birlik alanına dahil olabilmek ve Euro kullanabilmek için yerine getirmeleri gereken ekonomik kriterler ise Maastricht Yakınlaşma Kriteri olarak isimlendirilmektedir. Bunlar parasal kriterler ve finansal kriterlerden oluşmaktadır. Bu çalışmada, AB fikrinin ortaya çıkışı, AB'nin ekonomik hedefleri ve AB üyesi ülkeler için Ekonomik Parasal Birlik alanına dahil olabilmek için belirlenen tutturulması gereken parasal ve finansal hedefler incelenmektedir. Yine, bir aday ülke olarak Türkiye'nin, AB üyesi ülkeler karşısında bu kriterleri ne kadar tutturduğu ya da bu kriterleri tutturmaya ne kadar yakınlaştığı üzerinde durulmakta ve Türkiye ile AB üyesi ülkeler karşılaştırılmaktadır. Türkiye parasal kriterler açısından Ekonomik Parasal Birlik alanına girebilecek kriterleri yakalayamasa da finansal kriterler açısından AB ve Ekonomik Parasal Birlik alanı ülkelerinden çok daha iyi durumdadır.
The effects and influnce of the US on EU-Turkey relations

Tezin amacı, Türkiye ile Avrupa Birliği ilişkilerinde ve özellikle dönüm noktası özelliği taşıyan olaylarda Amerikan dış politikasının etkisi olup olmadığını ve varsa bu etkinin oluşabilmesini sağlayan süreci ve sebeplerini anlamaktır. En başından bu yana topluluk üyeleri Türkiye'yi doğal olarak 'kendilerinden' görmekle mühim bir 'yabancı' olarak görmek arasında kararsızlık yaşamaktayken, sürecin ilerlemesi ve hızlanması adına müdahale eden ve ilişkileri etkileyen güçlü bir üçüncü tarafın varlığı hissedilmektedir. Bu çalışma, üçüncü oyuncunun Amerika Birleşik Devletleri olduğu fikrinden yola çıkarak bu etki gücünün nerede nasıl kullandığını incelemektedir. Bu tez transatlantik çerçeve içinde şekillendirilen bazı olayları incelerken, bu olayların hangi tarihi, siyasi ve teorik ilişkilerin bir sonucu olarak etkilendiklerini anlamaya çalışmaktadır. Tezin ilk bölümünde teze konu olan aktörlerin dış politikadaki tutumları realizm, idealizm ve rasyonalizm teorileri ile açıklanırken ikinci bölümde AB'nin dış politika mekanizmalarındaki zayıflıklar ve uluslararası platformdaki küresel aktör olma kapasitesi analiz ediliyor. Üçünce bölümde ise ABD'nin özel çerçevede 20. yy'ın ikinci yarısının başından günümüze kadar olan Avrupa ile ilgili dış politikası ele alınarak zaman içerisinde ABD'ye AB üzerinde etkili olmasını sağlayan tarihsel, politik, ekonomik ve güvenlik konularına değiniliyor. ABD-AB, AB-Türkiye ve ABD-Türkiye ilişkilerine yer verilen son bölümde ise ABD'nin AB-Türkiye ilişkilerinde oynadığı rolün ve etkilerin somut örnekleri kronolojik olarak sıralanıyor ve yorumlanıyor.
Yeni dünya düzeni

Geçmişe bakıldığında dünya düzeninde genelde bir anarşinin hakim olduğu görülür. Bu anarşi ortamının nedenleri, devletler arası ilişkileri düzenleyecek uluslararası bir otoritenin olmaması ve uluslararası ilişkileri içişleri gibi düzenleyebilecek bir yapılanmanın yokluğuyla izah edilebilir. Bu koşullardan kaynaklanan anarşi ortamının kontrol edilmesini sağlayacak ve kaosa dönüşmesini engelleyebilecek üç sistem vardır. Bunlar; güç dengesi, nükleer caydırıcılık ve merkezi koalisyon yönetimidir. Her biri değişik zamanlarda dünya sisteminde uygulanmış ama savaş çatışmaları önleyememiştir. Günümüzde SSCB'nin çöküşü, Doğu Avrupa devletlerinin bağımsızlığı, iki Almanya'nın birleşmesi, Körfez Savaşı ve ABD-SSCB yakınlaşması dünyaya yeni bir düzen getirmektedir. Bu düzen ise yine beş büyük güç tarafından şekillendirilmekte ve BM bunların bir manifestosu olarak kalmaktadır. Ancak, bu sefer sorunlar SSCB'nin çökmesinden ve onun mirasçısı olan yeni devletlerin siyasi anlayışlarından kaynaklanmaktadır. Avrupa ise parasal birliğini kurma yolunda ilerlemekte ve siyasal birliğini geliştirmek için yollar aramaktadır. Yeni bir federasyon şekli, tek para, AGİK süreci ve genişleme eğilimi ile Avrupa, sistemde bir güç olarak belirmektedir. SSCB'nin çökmesi ve iki kutuplu sistemin sona ermesi ile Türkiye'de Batı ittifaklarının sadık bir üyesi olma anlayışı değişmeye başlamıştır. Dünyanın en istikrarsız bölgeleri ile sınırdaş olan Türkiye için gelecekte etnik ve milliyetçi hareketlerin doğuracağı çatışma riskleri mevcuttur. Ancak, laik ve demokratik yapısı ve batılı anlayışı ile Türkiye kendi bölgesinde bir alt-güç olma fırsatını da yakalamıştır.
Çevre Vergisi bağlamında Motorlu Taşıtlar Vergisi: Türkiye için bir model önerisi

Motorlu taşıtlar vergisi Türk vergi sistemi içerisinde servet vergileri kapsamında değerlendirilmektedir. Ülkemizde, bu vergi aracın yaşı, motor gücü, toplam ağırlığı, oturma kapasitesi gibi bir takım spesifik değerler üzerinden hesaplanmaktadır. Avrupa Birliği'nde ise motorlu taşıtlar vergisi çevre vergileri kapsamında değerlendirilmektedir. 2000'li yıllardan sonra AB ülkeleri bu vergi sisteminde reformlar yaparak aracın neden olduğu karbondioksit emisyon salınımı üzerinden vergilendirme uygulamasına geçmeye başlamışlardır. Türk motorlu taşıtlar vergisi vergilendirmede adaleti sağlayamaması, servet unsurunu yeterince kavrayamaması ve çevre etmenlerini bu verginin dışında tutması nedeniyle sürekli eleştiri konusu olmaktadır. Avrupa Birliği'ne uyum süreci ve Kyoto protokolü kapsamında motorlu taşıtlar vergisi sistemimizin gözden geçirilmesi gerekmektedir. Bu çalışmanın amacı mevcut motorlu taşıtlar vergisi sisteminin yarattığı sorunları ortaya koymak ve Türkiye için bir model önerisinde bulunmaktır. Bu kapsam dahilinde ilk etapta motorlu taşıtlar vergisindeki mevcut yapı incelenmiş, daha sonra ise Avrupa Birliği'nde geçerli olan motorlu taşıtlar vergisi uygulamaları irdelenmiştir. Son bölümde ise MTV'ye eleştirisel bir bakış açısıyla yaklaşılmış ve çevresel bazlı bir MTV uygulaması önerilmiştir. Çalışmanın sonucunda mevcut MTV'nin servet vergisi kapsamında değerlendirilmesinin tam anlamıyla doğru olmadığı, özellikle değişen dünya şartlarına uygun olarak çevreyi dikkate alan bir yapıya dönüştürülmesi gerektiği ortaya koyulmaya çalışılmıştır.
Avrupa birliği ve teritoryalite: Birlik mekanının teritoryalleşmesi ve içerisi-dışarısı ayrımı

Mekansal kontrol, yönetimsel/siyasal örgütlenmelerin temel niteliklerinden biridir. Yönetimsel/siyasal örgütlenmeler, belli bir coğrafi alan üzerinde kontrol tesis ederek kompartımanlaştırılmış mekanlar oluşturmaya çalışırlar ve böylece varlıklarına mekansal bir biçem kazandırırlar. Bu şekilde hem mekan üzerinde kontrol kurulur hem de ekonomik, siyasal, toplumsal, kültürel vb. etkileşimler belli bir düzene oturtulmuş olur. Teritoryalite, yönetimsel/siyasal örgütlenmeleri fiziki mekana bağlayan ve sınırlandırılmış ya da kompartımanlaştırılmış mekanlar ortaya çıkaran rasyonel bir mekansal kontrol stratejisidir; başka bir ifadeyle belli coğrafi bir alanın sınırlandırılması ve bu alan içindeki süreçlerin tanzim edilmesine yönelik bir sahiplik iddiasıdır ve siyasal gücün coğrafi tezahürlerinden biridir. Bu çerçevede bir yönetimsel/siyasal örgütlenme olan ve mekanla etkileşime giren Avrupa Birliği de kendi mekanını dışarıdan ayırmaya çalışmakta ve dünya coğrafyası içerisinde düzenli etkileşimler kurmaktadır. Birlik, kendi içerisinde bir düzenlilik mekanı oluşturarak bu mekanı sınırlar yoluyla dışarıdan ayırmakta ve bu şekilde içeride bir güvenli fırsatlar mekanı tanzim etmektedir. Bunu yaparken de teritoryal bir kontrol stratejisi izlemektedir. Avrupa Birliği, kendisi ile dışarıdaki aktör ve mekanlarla düzenli etkileşimler kurmakta ve kendi coğrafi alanının kurumsallığını bu etkileşimler üzerinden güçlendirmektedir. Bu çerçevede çalışmanın temel önermesi, Avrupa Birliği'nin siyasal ve mekansal açıdan içeride teritoryal bir düzenlilik oluşturduğu ve bu şekilde Birlik mekanının dünya coğrafyası içerisinde bir coğrafi sabite olarak konumlandığıdır.
AB Sayıştayı ve Türk Sayıştayı'nın bütçe süreçlerindeki rollerinin karşılaştırılması

AB dünya tarihi içersinde çok önemli bir bütünleşme hareketini temsil etmektedir. Bu bütünleşme hareketi ekonominin bir sektörüyle başlamış ilerleyen zaman içinde ise tüm ekonomiyi içine alması öngörülmüştür. Ekonomik ve parasal birlikteki olumlu gelişmeler, bütünleşme hareketinin siyasi alanı kapsayacak şekilde yayılmasına öncülük etmiştir. Ancak Fransa ve Hollanda'daki referandumda Avrupa Anayasası'nın reddedilmesi, AB sürecindeki siyasi bütünleşme fikrinin yeterince olgunlaşmadığını göstermektedir. AB'ye dahil olabilmek adına, Türkiye zorlu bir süreçten geçmektedir. Bu amaçla Türkiye AB'ye uyum çalışmalarını hızlandırmıştır. Bu çalışmalara katılan sorumlu ve önemli kuruluşlarından birisi de Türk Sayıştayı'dır. AB'ye tam üyelik için aday olunmasıyla birlikte Türkiye'de uyum çalışmaları hızlandırılmış, bu doğrultuda dış denetime ilişkin mevzuatın AB ve uluslararası dış denetim standartlarına uyumlu hale getirilmesi amacıyla 1.1. 2006 tarihinden geçerli olmak üzere 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu kabul edilmiştir. Bu kanun ile kamu harcama ve denetim sistemi alanında köklü değişiklikler yapılmıştır. Bu tez çalışmasında, AB Sayıştayı ile Türk Sayıştayı'nın bütçe süreçlerindeki yerleri ve etkileri bakımından benzerlik ve farklılıkların durumu incelenmiştir. Bunun yanı sıra, Sayıştay Kanun Teklifi'nin yasalaşması sonrasında Sayıştay'ın denetim kapasitesinin gerçekten güçlenip güçlenmediği ve AB'ye uyum sağlamış bir kurum haline gelip gelmediği tartışılmıştır.
Avrupa birliği üyesi ülkeler ve Türkiye arasında GSYH açısından yakınsama analizi çalışması

Bu tez çalışması kapsamında, Türkiye'nin Avrupa Birliği üyesi ülkelere büyüme rakamları yani gayri safi yurt içi hasıla açısından yakınsama gösterip göstermediği araştırmıştır. Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne tam üye olma konusundaki, uyum çalışmaları uzun süredir devam etmektedir. Yapılan çalışma Türkiye'nin, tam üye olmak istediği Avrupa Birliği'ne büyüme rakamları açısından da hazır olup olmadığını göstermektedir. Çalışma kapsamında yakınsamanın tanımı, yakınsama olgusu ve türleri, beta ve sigma yakınsama, koşullu ve koşulsuz yakınsama kavramları incelenmiş ve literatür taramaları gerçekleştirilmiştir. Türkiye'nin, Avrupa Birliği üyesi ülkelerle yapılan yakınsama analizi kapsamında, Avrupa Birliği'nin kuruluşu, genişleme süreçleri ve bu genişleme süreçlerine yön veren önemli gelişmeler çalışma içerisinde incelenmiştir. Bununla birlikte, Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne tam üye olma hedefi kapsamında yapılan çalışmalar ve tarihsel süreçle birlikte, çalışmanın temel zaman aralığını oluşturan 1970 2017 yılları arasındaki önemli makroekonomik gelişmeler incelenmiştir. Çalışmanın son kısmında Türkiye'nin AB üyesi ülkelerle gsyh açısından yakınsama gösterip göstermediğine ilişkin olarak, AB'nin 4. Genişleme sürecindeki ülkelerle, 5 .-6.-7. Genişleme sürecindeki ülkelerle ve tüm AB üyesi ülkelerle belirlenen zaman aralıklarındaki yakınsama durumu incelenmiştir. Bu kapsamda sigma, beta ve birim kök testleriyle yakınsama durumu ortaya konmuştur.