turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sanal gerçeklik teknolojisinin iç mimarlık eğitiminde kullanılmasına yönelik bir öğretim modeli önerisi

İçerisinde bulunduğumuz bilgi iletişim çağı, yeni teknolojilerin günlük yaşantımıza çok hızlı bir şekilde dahil olduğu bir dönemi temsil etmektedir. 'Sanal Gerçeklik' teknolojisi de söz konusu bu yeni platformlardan birisi olarak değerlendirilmektedir. Geçmişi uzun yıllar öncesine dayanan ancak son birkaç yıldır toplum tabanına yayılımına şahit olduğumuz VR teknolojisi, bugün sağlık, mühendislik, otomotiv, inşaat, askeri alanlar gibi farklı disiplinlerde kullanılmaktadır. Özellikle bu sayılan alanlarının eğitim süreçlerinde VR teknolojisinin bir eğitim aracı olarak aktif bir şekilde kullanıldığı görülmektedir. Dolayısıyla VR teknolojisinin, iç mimarlık eğitim sürecine entegrasyonunun da yüksek bir katma değer sağlama potansiyeli olduğu düşünülmüş, iç mimarlık öğretim süreçlerini hızlandırıcı, öğretim kalitesini arttırıcı olumlu bir etkisinin olacağı öngörülmüştür. Bu hedef doğrultusunda iç mimarlık eğitiminde kullanılmak üzere sanal bir şantiyeyi temsil eden sürükleyicilik etkisine sahip bir VR uygulaması öğretim modeli geliştirilmiştir. VR uygulaması içeriği, iç mimarlık eğitiminde önemli bir yer tutan bazı ince yapı detaylarının sanal şantiye içerisinde temsil edilmesi esasına göre tasarlanmıştır. VR öğretim modelinin deneyim süreci, MSGSÜ İç Mimarlık Bölümü öğrencilerinin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın veri analizi süreci hem nicel hem de nitel yöntemler kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Bu bağlamda, VR deneyimi sonrasında öğrencilere, kullanıcının sanal ortamdaki bulunma hissini ölçüldüğü 'Bulunuşluk Hissi Ölçeği' uygulanmıştır. Daha sonra öğrencilerle uygulamanın işlevselliğinin değerlendirecekleri açık uçlu sorulardan oluşan bir 'Görüşme Formu' süreci gerçekleştirilmiştir. BHÖ testinden elde edilen veriler tanımlayıcı istatistiki yöntemler uygulanarak analiz edilmiştir. Görüşme formunda elde edilen veriler ise 'Betimsel Analiz Yöntemiyle' nitel olarak ele alınmış öğrencilerin uygulama hakkındaki yorumlarının analizleri ile şekillenmiştir. Her iki testten de elde edilen sonuçlar, geliştirilen VR uygulaması öğretim modelinin iç mimarlık eğitimine entegrasyonunun olumlu sonuçları olacağını ve öğretim sürecini olumlu bir şekilde etkileyeceğini göstermiştir. Diğer taraftan elde edilen veriler neticesinde modelin olumlu ve olumsuz yönleri belirlenerek daha sonra yapılacak çalışmalara veya modeller için yol gösterici bazı öneriler ve tartışmalara yer verilmiştir.
Milli Türkistan Dergisine göre Sovyetler Birliği'nin Türkistan'daki eğitim ve kültür politikaları

1917 Ekim İhtilali ile birlikte Türkistan'da, Sovyetler Birliği hakimiyeti başladı. Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği resmi olarak 30 Aralık 1922'de kuruldu. Sovyet yöneticileri öncelikle, Türkistan'da siyasi ve idari yapılanmayı yeniden düzenledi. SSCB döneminde, Türkistan'da öncelikle eğitim alanında yeni düzenlemeler yapıldı. İhtilal öncesi eğitim kurumları kaldırılarak yerine Sovyet okulları açıldı. Eğitim dili Rusça olarak belirlendi. Eğitim müfredatı düzenlendi Sovyet yönetimi, din ve kültür alanında da yeni düzenlemeler yaptı. Din alanında ateizm propagandası yapıldı ve dini kurumlar kapatıldı. Edebiyat ve sanat çalışmaları, Sovyet yönetimi kontrolü altında yapıldı. Basın-yayın özgürlüğünün olmaması sebebiyle, Türkistan'da basın-yayın faaliyetleri yapılamadığı için, Türkistanlılar ülke dışında faaliyetlerini sürdürdüler.
Turkish women, education and missionary practices in the works of Hester Donaldson Jenkins

Bu doktora tezi, Hester Donaldson Jenkins'in eserlerini özellikle de içerisinde kadın, eğitim ve misyonerlik faaliyetlerine rastladığımız eserlerini Yeni Tarihselcilik bağlamında incelemeyi amaçlamaktadır. Bundan dolayı, Behind Turkish Lattices: The Story of a Turkish Woman's Life (1911), Ibrahim Pasha, Grand Vizir of Suleiman the Magnificent (1911), An Educational Ambassador to the Near East The Story of Mary Mills Patrick andan American College in the Orient (1925) ve bazı makaleleri önem kazanmaktadır. Bu çalışma, bir bakıma bu eserler ile Jenkins'in hayatının ve yazıldıkları dönemin aynı bağlamda okunması olarak adlandırılabilir. Ayrıca Jenkins'in eserlerinin ve bu eserlerin yazıldığı döneme rastlayan diğer tarihi eserlerin ve seyahat yazılarının da paralel olarak okunmasına dayanmaktadır. Bu çalışma, tek bir ana soruya dayanmaktadır. Türk kadınları, onların toplum içerisindeki konumları, onların eğitimleri ve cinsiyetler arasındaki ilişkileri Hester Donaldson Jenkins'in eserlerinde nasıl anlatılmıştır? Bundan dolayı dönemin tarihi altyapısı İlber Ortaylı, Feroz Ahmad, Bernard Lewis ve Carter Findley gibi yazarların eserleri dikkate alınarak incelenecektir. Hester Donaldson Jenkins'in yazdıklarına altyapı olarak, bu doktora tezi diğer seyehat yazarlarının da aynı dönemde yazdıklarını analiz edecektir. Bu yazarlar arasında İngiltere'den Grace Ellison; Amerikan seyahat yazarlarından Anna Bowman Dodd (1855-1929), Mary Mills Patrick (1850-1940, Yunanlı, Osmanlı İmparatorluğunda doğmuş Demetra Vaka Brown (1877-1946) ve yurt dışında seyahatler yapmış olan Türk yazarlardan Zeyneb Hanım (1883?-1923?), Halide Edib (1882-1964) ve Selma Ekrem (1902-1986) bulunmaktadır. Jenkins'in Osmanlı İmparatorluğu içinde yaşadığı dönemden sonra, İmparatorlukta birçok önemli olaylar olmuştur. Bir yandan II. Meşrutiyet ve Jön Türk hareketi ve diğer yandan Balkan Savaşları ve I. Dünya Savaşı, ülkede derin izler bırakan olaylardır. Bu bağlamda, Yeni Tarihselciliğin temelini oluşturan kavramlardan metinsellik, metinlerarası etkileşim ve tarihsellik dikkate alınacak ve Jenkins'in çalışmaları bu açıdan değerlendirilecektir. Jenkins'e göre, Türk kadınının ihtiyacı olan eğitim onların kurtuluşu için hayati önem taşımaktadır. Bu nedenle tezin dördüncü kısmında Jenkins'in tarihsel, dinsel ve biyografik temelleri aynı dönemin diğer yazıları referans alınarak açıklanacaktır.
Türkiye'de keman yapımcılığı, sorunları ve keman yapımcılığının Türkiye'nin sanat ve eğitim ortamına katkısının incelenmesi

Bu araştırma, Türkiye'deki keman yapımcılığının durumunu, sorunlarını, hangi şartlarda gerçekleştiğini, alanın müzik ortamına etkisini, müzik öğretmenlerinin ve öğrencilerinin alana bakışını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla Ankara, İstanbul, Antalya, Mersin, Tokat ve Sivas'ta bulunan müzik okullarında görev yapan öğretmenler ve Ankara ve İstanbul'daki keman yapımcıları ile görüşmeler yapılmış, elde edilen bilgiler gruplanarak tablolaştırılmıştır. Bu araştırmada elde edilen bulgulara göre, keman yapımcılığının Türkiye'de ilgi görmeyen bir alan olduğu ve müzik ortamına yeterince katkı sağlamadığı belirlenmiştir.
Antik çağlarda toplumsal cinsiyet ve patriyarkanın kökenleri ve eğitim

Bu çalışma, medeniyetin ortaya çıkışına ve gelişimine sahne olan antik çağlarda cinsiyet ile eğitimin rolleri ve karşılıklı ilişkileri üzerine bir araştırmadır. Çalışmamızda eğitim konusunun bu denli ağırlıklı bir yeri işgal etmesinin nedeni eğitimin toplumsal yaşamın ve düşüncenin şekillenmesinde oynadığı roldür. Çalışmamızın birinci bölümünde cinsiyetin, patriyarkanın ve medeniyetin ortaya çıkışı, eğitimin medeniyetin gelişim süreci içerisindeki evrimi ve farklı medeniyetlerin yaygın patriyarkal eğitim sistemleri ile felsefeleri incelenmiştir. İkinci bölümde ise, cinsiyet görüşleri medeniyetin egemen eğilimlerinden farklı olan felsefi akımlar, bu akımların mensupları, evrimleri ve eğitim felsefeleri ele alınmıştır. Çalışmamızın temel amaçlarından biri, cinsiyetin biyolojik temelde değil, toplumsal olarak inşa edildiğini tanıtlamaktır. Toplumsal cinsiyet açısından yaklaşıldığında eğitimle biçimlenen cinsiyet rolleri son derece olumsal, kırılgan ve değişken olabildiği gibi, cinsiyet olgusuna yaklaşım da çeşitli okulların eğitim anlayışları içerisinde farklılaşabilmektedir. Velhasıl incelememiz, toplumsal cinsiyet rollerinin çeşitli ekoller içerisindeki durumlarını ve pozisyonlarını irdelemiş, böylece cinsiyetin verili değil, inşa edilmiş bir kategori olduğunu ve patriyarkal bakışın, inşa edilmiş kategoriler üzerinden kendisini var ettiğini ortaya koymaya çalışmıştır.
Kültürel miras eğitiminin görsel sanatlar dersinde verilmesine yönelik öğretmen görüşleri

Görsel Sanatlar eğitimi, bireyin kendini ifade edebilme, estetik bilinç kazanma gibi kişisel yaşantısına katacağı olumlu edinimler ve toplumlar açısından avantajlar sağladığından her düzeydeki yaş grubundan bireyler için bir gereksinimdir. Görsel Sanatlar Dersi Öğretim Programı temel öğrenme alanlarına göre üç öğrenme alanına ayrılmıştır: Görsel İletişim ve Biçimlendirme, Sanat Eleştirisi ve Estetik, Kültürel Miras'dır. Araştırmada, 2018 2019 eğitim öğretim yılında Konya ilinde görsel sanatlar dersi eğitimi veren 40 öğretmene, 'Kültürel Miras' öğrenme alanının uygulanmasına yönelik ortaokullarda uygulamada neler yaptıkları ve ne tür zorluklarla karşılaştıklarına yönelik sorular yöneltilmiştir. Bu doğrultuda araştırmada görsel sanatlar öğretmenlerinin mevcut algıları, deneyimleri ve uygulamaları ortaya çıkarılmak istendiğinden nitel araştırma yönteminden yararlanılmıştır. Görüşmelerden elde edilen bulgular kodlara bölünmüş ve ilgili görüşlere yerleştirilmiştir. Tabloların altında ise bulgular doğrudan alıntılarla desteklenmiştir. Araştırmanın sonucunda görsel sanatlar öğretmenlerinin kültürel miras öğeleri konusundaki görüşleri, görsel sanatlar dersi ile kültürel miras eğitiminin ilişkisinin ne olduğu, görsel sanatlar dersinde kültürel miras eğitimine yeterince yer verilip verilmediği, kültürel miras eğitimi verilirken hangi yöntem ve teknikleri kullanılabileceği ve kültürel miras eğitimi verilirken karşılaşılan sorunların neler olduğu ile ilgili görüşleri ortaya çıkarılmıştır. Çalışmanın görsel sanatlar öğretmenlerine, öğretmen adaylarına, program geliştiricilere, sanat eğitim ile ilgili araştırma yapan kişi ya da kuruluşlara katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Kaynaştırma ortamlarında öğrenim gören 9. sınıf total görme engelli öğrencilere harita bilgisinin öğretimi

Araştırmanın amacı, ortaöğretim kaynaştırma okullarının 9. sınıflarında öğrenimlerine devam eden total görme engelli öğrencilerin coğrafya dersinde harita bilgisi konularının öğretiminde karşılaştıkları sorunlar, bu sorunlara çözüm önerileri ve uygulanacak öğretim yöntemiyle daha iyi öğrenmenin gerçekleştirilebileceğinin ortaya konmasıdır. Araştırmada, tek grup ön test, son test deneysel deseni kullanılmıştır. Ön test ve son test yöntemi, öğrencilerin geçmişşte öğrendikleri ya da halen var olan bilgi durumunu test ederek öğrencinin ilgili konuyla ilgili ne bildiğini ve bilmediğini ortaya koyan bir yöntemdir. Araştırma, MEB'e bağlı ortaöğretim düzeyindeki iki farklı kaynaştırma okulunun farklı 9. sınıf şubelerinde okuyan total görme engelli 6 kız ve 5 erkek öğrenciyle (N=11) 2009- 2010 öğretim yılında yürütülmüştür. Ölçülecek ve öğretilecek harita becerileri ise MEB, Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı, Program Dairesi Başkanlığınca hazırlanarak 2005 yılında yine Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı'nca kabul edilen coğrafya dersi 9. sınıf programının A. 9. 3, 4, 5, 6, 10, 11 ve C. 9. 1, 3, 5, 7 kazanımlarıdır. Uygulanan ön test yöntemiyle öncelikle total görme engelli öğrencilerin harita ve uygulamalarıyla ilgili ne bildikleri ölçülmüştür. Bunun için 45 adet çoktan seçmeli test sorusu hazırlanmış, bu sorularının uygunluğu konusunda akademisyenlerden uzman değerlendirmesi ve uygulanabilirliği konusunda da MEB, Ankara İl Milli Eğitim Müdürlüğünden izin alınmıştır. Ön test sonuçlarına göre bir öğretim programı hazırlanarak uygulanmış ve son test yöntemiyle de gelinen nokta tekrar ölçülmüştür. Bulgular, ön test sonucuna göre total görme engelli öğrencilerin harita bilgisi konusunda oldukça yetersiz bir bilgi düzeyine sahip olduğunu göstermiştir. Ancak uygulanan öğretim yöntemiyle bu bilgi düzeyinin önemli ölçüde yükseldiği son test sonuçlarının değerlendirilmesiyle ortaya konmuştur. Farklı öğrenim düzeylerine sahip 9. sınıf total görme engelli öğrencilerin ön test, öğretim programı ve son test sonrası harita bilgisinin öğretimiyle ilgili olarak anlamlı bir farkın olduğu saptanmıştır. Buna bağlı olarak bulgular; 9. sınıf total görme engelli öğrencilerin geçirilen süreçte harita bilgi düzeylerinin tatmin edici bir noktaya geldiği, uygulanan öğretim tekniklerinin yararlı ve etkili olduğunu göstermektedir. Bu sonuçlar doğrultusunda total görme engelli öğrencilere harita bilgisi ve diğer coğrafya konularının öğretimine yönelik yapılabilecekler konusunda öneriler sunulmuştur.
İlköğretim II. kademe ders dışı futbol çalışmasında uygulanan spor eğitimi modelinin öğrencilerin bilişsel, psikomotor ve oyun performansı erişi düzeylerine etkisi

Çankırı İlinde bulunan bir ilköğretim kurumunun 2. kademe öğrencileri üzerinde yürütülen ve 16 hafta süren bu çalışmanın amacı, spor eğitimi modeli doğrultusunda işlenen ders dışı futbol eğitim çalışmalarının öğrencilerdeki bilişsel, psikomotor ve oyun performansı alanlardaki gelişimine etkililiğini incelemektir. Araştırmada deneysel modellerden deney kontrol gruplu ön test ? son test modeli kullanılmıştır. Bu amaçla, Çankırı İlinde bulunan bir ilköğretim okulu 2. Kademede öğrenim gören öğrenciler, yansız atama yöntemi ile Spor Eğitimi Modelinin kullanılacağı deney grubu ve Geleneksel Öğretim Yaklaşımının kullanılacağı kontrol grubu olarak belirlenmiştir. Deney grubuna SEM ile hazırlanan çalışma programı uygulanırken, kontrol grubuna GÖY ile hazırlanan çalışma programı uygulanmıştır. Deney grubu 24, kontrol grubu 24 olmak üzere toplam 48 erkek öğrenciden oluşmaktadır. Çalışma başında ve sonunda deney ve kontrol gruplarındaki öğrencilerin bilişsel alandaki öğrenmelerini ölçmek için uzman görüşü alınarak araştırmacı tarafından hazırlanmış futbola ait başarı testi, psikomotor becerilerini ölçmek için Mor-Christian Futbol Genel Yetenek Testi ve oyun performansı erişilerini belirlemek için Oyun Performansı Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen verilerin çözümlenmesinde SPSS 15,0 paketi kullanılarak aritmetik ortalama, standart sapma, bağımlı ve bağımsız gruplar t-testi, Kolmogorov-Smirnov ve Wilcoxon İşaretli Sıralar testi kullanılmıştır. Sonuç olarak, spor eğitimi modeli ile hazırlanan çalışma programı uygulanan deney grubu ve geleneksel öğretim yaklaşımı ile hazırlanan kontrol grubunun, bilişsel alan erişi düzeyleri karşılaştırıldığında deney grubu lehine istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0,05). Deney ve kontrol grubunun psikomotor alanı oluşturan top sürme becerisi dışındaki şut ve pas becerisi erişi düzeyleri arasında deney grubu lehine istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0,01). Ayrıca deney ve kontrol grubu öğrencilerinin oyun performansı bileşenlerinden beceri performansı, destekleme ve oyun performansı bileşenlerine ait erişi puanları arasında deney lehine istatistiksel olarak anlamlı bir fark elde edilirken (p<0,05); karar verme bileşenine ait erişi puanları arasında deney grubu lehine istatistiksel olarak anlamlı bir fark elde edilmemiştir (p>0,05).
Sınıf öğretmenlerinin değerler eğitimine yönelik yeterliliklerinin incelenmesi

Bu çalışma, sınıf öğretmenlerinin değerler eğitimine yönelik yeterlilikleri incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışma, nitel ve nicel yöntemlerin birlikte kullanıldığı karma yönteme uygun olarak; tarama modelinde yapılmıştır. Araştırmada iki çeşit örnekleme tekniği kullanılmıştır. Nicel verilerin toplanması için tabakalı örnekleme tekniği kullanılmıştır. Bu yolla seçilen örneklem : 2014- 2015 eğitim-öğretim yılı içerisinde Antalya ili merkez ilçeleri olan Muratpaşa, Konyaaltı, Kepez, Döşemealtı ve Aksu ilçelerinde bulunan ilkokullar sosyo-ekonomik olarak alt, orta ve üst düzey tabakalar şeklinde sınıflandırılmıştır. Daha sonra tabakalı örnekleme tekniği ile bu tabakalar içinden 18 ilkokul seçilmiştir. Seçilen 18 ilkokulda görev yapan 210 sınıf öğretmeni çalışmaya dahil edilerek örneklem oluşturulmuştur. Nitel verilerin toplanması için amaçlı örnekleme tekniklerinden biri olan ölçüt örnekleme tekniği kullanılmıştır. Bu yolla 12 sınıf öğretmeni seçilmiş ve örneklem oluşturulmuştur. Çalışmada nicel veriler, araştırmacı tarafından hazırlanan Sınıf Öğretmenleri Değerler Eğitimine Yönelik Yeterlilik Ölçeği ve nitel veriler de yine araştırmacı tarafından hazırlanan gözlem formu kullanılarak toplanmıştır. Çalışmada nicel ve nitel veriler, SPSS 21 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışmanın nicel ve nitel bulgularından elde edilen sonuçlara göre sınıf öğretmenlerinin; değerler eğitimine yönelik yeterlilikleri, bir değeri geliştirebilmeye yönelik yeterlilikleri, değerler eğitimi yaklaşımlarını kullanabilmeye yönelik yeterlilikleri ve değerler eğitimini gerçekleştirebilmeye yönelik yeterlilikleri 'yeterli' düzeye olduğu görülmüştür. Ayrıca sınıf öğretmenlerinin değerler eğitimine yönelik yeterliliklerinin; cinsiyete, medeni duruma, mesleki deneyime ve hizmet içi eğitim alma durumlarına göre anlamlı bir şekilde farklılık göstermediği çalışmanın diğer bir sonucudur.
Translations of christian children's books into Turkish: Restrictions, strategies, outcomes

Bu çalışma, çeviri kitapların Türkiye'de yaşayan Hıristiyan çocukların dini ve ahlaki eğitimindeki rolü üzerine odaklanmaktadır ve çeviri süreci boyunca çevirmenlerle yayınevlerinin stratejilerini analiz etmeyi ve bu süreçte çevirmenlerle yayınevleri tarafından verilen kararların ardında yatan nedenleri çevirmen ve yayınevlerinin ideolojisi ve amacı kapsamında irdelemeyi amaçlamaktadır. Çevirmenler ile yayınevlerinin ideoloji ve amaçları, kaynak ve erek metinlerin betimsel karşılaştırmaları ile incelenir. Çevirmenlerin ve yayınevlerinin normları, amaçları ve stratejileri tartışılırken, Gideon Toury'nin betimleyici yaklaşımına, Hans Vermeer'in skopos kuramına ve Lawrance Venuti'nin çeviri üzerine görüşlerine yer verilmiştir.
Bilişim teknolojileri ve yazılım dersi öğretmenlerinin kodlama eğitimi hakkındaki görüşleri

Bu çalışmanın amacı, bilişim teknolojileri ve yazılım dersi öğretmenlerinin kodlama eğitimine yönelik düşünce ve görüşlerini incelemektir. Bu doğrultuda 2016- 2017 öğretim yılı bahar dönemi Bolu il merkezi, Mengen, Dörtdivan, Mudurnu, Yeniçağ, Seben, Göynük ve Gerede'den 22 bilişim teknolojileri ve yazılım öğretmeninden durum çalışması yöntemi ile nitel veri elde edilmiştir. Öğretmenlerle gerçekleştirilen görüşmelerde yarı-yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmıştır. Bu bağlamda öğretmenlerin kodlama eğitimi ile ilgili bilgi ve düşüncelerini ortaya çıkarmak amacıyla toplamda 10 sorudan oluşan bir görüşme formu hazırlanmıştır. Görüşme formunda yer alan sorular araştırmacılar tarafından araştırmanın amacı dikkate alınarak oluşturulmuştur. Araştırma verilerini toplamaya başlamadan önce yapılan pilot uygulama sonucunda iki soru üzerinde düzenleme yapılmış ve görüşme sorularına son şekli verilmiştir. Yüz yüze gerçekleştirilen ve ortalama 15 dakika süren görüşmeler ses kayıt cihazı ile kayıt altına alınmıştır. Elde edilen verilerin analizi için nitel içerik analizi kullanılmıştır. Araştırma sürecinde elde edilen bulgular 9 kategoride değerlendirilmiştir. Çalışmanın bulgularına genel olarak bakıldığında öğretmenlerin kodlama eğitimine yönelik düşünce ve görüşlerinin sınırlı olduğu gözlenmiştir. Öğretmenlerin kodlama eğitiminin temel yapılarından sadece düşünme süreci, problem çözme, yaratıcılık ve algoritmik düşünmeden bahsettikleri görülmüştür. Buna ek olarak öğretmenlerin büyük bir çoğunlunun bilgisayarsız bilgisayar bilimi etkinliklerinden haberdar olmadıkları ve haberdar olanların da alanyazında söylenen bilgisayar bilimi etkinliklerinin katkılarından hiç bahsetmedikleri görülmüştür.
Niyet kavramının din eğitimi açısından incelenmesi

Niyet, eylemin değerini doğrudan tayin ettiğinden İslam düşünce geleneğinde farklı anlamlarıyla ele alınmıştır. Ancak modern dönemlerde bu anlamların daralıp niyetin bazı disiplinlere münhasır kaldığı görülmektedir. Bunun sonucunda niyet kavramının bugüne kadar Din Eğitimi alanında hak ettiği ilgiyi görmediğini düşünmekteyiz. Bu çalışma, İslam düşüncesinin önemli şahsiyetlerinden biri olan Gazzali'nin görüşleri esas alınarak niyetin anlamlarını Din Eğitimi açısından yeniden gündeme getirmeyi amaçlamaktadır. Gazzali, niyetin eylemleri birbirinden ayırma anlamında temyiz, eylemin niçin yapıldığı manasında gaye ve bilinçli olarak eyleme yönelerek onun sorumluluğunu üstlenme kavrayışlarını harmanlayarak kendine özgü bir niyet anlayışı geliştirmiştir. Bu niyet anlayışında, Din Eğitimi açısından, bilinçlilik, amaç, yönelim ve sorumluk anlamları ön plana çıkmaktadır. Ona göre kişi bilinçli olarak bir gaye ile yöneldiği eylemlerin sorumluluğunu üstlenmektedir ve niyet bu süreci bütünüyle kapsamaktadır. Gazzali, kişinin yaratılış gayesi olan ma'rifetullaha dair bilinçli olmasının gerekliliğini, bunu gaye edinmesini ve buna ulaştıracak eylemlere yönelmesinin zorunluluğunu vurgulamaktadır. Bunun için öncelikle kişinin niyetinin eğitilmesi gerektiğini söylemektedir. Ona göre niyet eğitimi: insanı tanıma, kalp eğitimi ve niyetin ihlasa dönüştürülmesi aşamalarından oluşmaktadır. İhlasın, sadece Allah rızası gayesi ile eylemi gerçekleştirmenin yanı sıra doğru eylemin tercih edilmesi anlamına geldiğini ifade etmektedir. Böylece Gazzali'nin düşüncesinde niyet eğitimi, eylemin gayesine dair bilincin yanında hangi eylemin tercih edilmesi gerektiğini de kapsamaktadır. Elinizdeki metin, Gazzali'nin niyet anlayışının özellikle niyetin eğitilebilirliği bağlamında Din Eğitimi'ne yeni bir perspektif sunduğunu savunmaktadır.
Cumhuriyetten günümüze ilköğretim programlarının faydacı ve ilerlemeci ekole uygunluğu bakımından değerlendirilmesi

Türkiye'nin Cumhuriyet ile başlayan modernleşme atılımları, eğitim sistemini etkilemiş ve bu süreçte devletin kuruluş felsefesi ile eğitim sisteminin felsefi temelinin bütünleşmesi yönünden eğitimde olumlu gelişmelerin yaşanmasına neden olmuştur. Bu dönemde teokratik-monarşik bir ideolojiye göre düzenlenen eski ders programları yerini, pozitivist felsefe temelli, pragmatist bir tutumla ve en önemlisi de Cumhuriyet'in sahip olduğu ideolojiye göre hazırlanmış yeni ders programlarına bırakır; dinsel eğitimin yerini laik eğitim alır. Ancak, süreç içerisinde, eğitim felsefesinin etkin bir şekilde kullanılamayışı, bir takım sorunların yaratmış olduğu sonuçların kurumlaşmasına neden olmuş ve bu durum, eğitim sisteminde günümüzde bile geçerliliğini koruyan problemlere kaynaklık etmiştir. Cumhuriyet dönemi ilköğretim programlarının, program ögeleri açısından incelenerek, eğitim sistemimizin temel felsefesi kabul edilen faydacı ve ilerlemeci ekole uygunluğunun değerlendirilmesini esas alan bu araştırmada ilk olarak, çağdaş kültürün ve eğitimin felsefi temelleri incelenmiştir. Bulgular bölümünde Cumhuriyet dönemi ilköğretim programları program ögeleri açısından incelenerek faydacı ve ilerlemeci ekole uygun olup olmadığı belirlenmeye çalışılmıştır. Ayrıca görüşme formu kullanılarak 2005 ilköğretim programına yönelik öğretmen görüşleri değerlendirilmiştir. Görüşme formu, Kars ili resmi ilköğretim okullarında çalışan ilköğretim öğretmenlerinden merkez, Sarıkamış ve Selim ilçelerinde farklı okullarda görev yapan 60 öğretmene uygulanmıştır. Literatür taraması ve görüşme formundan elde edilen verilerin analizinde içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Sonuçta Cumhuriyetten günümüze ilköğretim programlarının teoride faydacı ve ilerlemeci ekole uygun olarak oluşturulduğu ancak uygulamada temel alınan felsefeye uyum sağlanamadığı ortaya çıkmıştır.