turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Aktif çamur sistemlerinde substrat inhibisyonunun modellenmesi

Bu çalışmada, endüstriyel atıksuların biyolojik arıtımında karşılaşılan temel problemlerden biri olan substrat inhibisyonu mekanizmasını açıklayan yeni bir matematik model geliştirilmiştir. Birinci bölümde, aktif çamur sisteminde substrat inhibisyonunun önemi vurgulanmış, öne sürülen modellerin bu olayı açıklamada yetersiz kalması nedeniyle yeni bir model geliştirilmesi gereği ortaya konarak çalışmanın amaç ve kapsamı açıklanmıştır. İkinci bölümde, aktif çamurda substrat giderim esasları ve kinetiği mevcut bilgiler dahilinde özetlenmiştir. Çoğalma kinetiğinin enzim mekanizması ile ilişkisi ve yaygın olarak kanlaşılan inhibisyon türleri hakkında genel bilgiler verilmiş, bu inhibisyon türleri için enzim mekanizmasından yola çıkarak oluşturulan modeller açıklanmıştır. Üçüncü bölümde, substrat inhibisyonunun tanımı yapılmış, substrat inhibisyonu ile ilgili gerek enzim mekanizması bazlı matematik modeller ile gerekse deney sonuçlarına göre en uygun eğriyi geçirme metodu uygulanarak oluşturulmuş ampirik modeller özetlenmiştir. Ayrıca, ürün oluşumu ve ürün inhibisyonu ile ilgili modeller ve çalışmalar da Özetlenmiştir. Substrat inhibisyonu ile ilgili yapılmış çeşitli deneysel veya teorik bazlı çalışmalar özetlenmiş ve değerlendirmeleri yapılmıştır. Dördüncü bölümde, aktif çamurda substrat inhibisyonunun ürün oluşum adımı ile kısıtlandığı kabulü ile oluşturulan yeni bir model tanımlanmıştır. Önerilen modelin iki aşamada teorik bazlı irdelemesi yapılmış, elde edilen sonuçlar özetlenmiştir. Beşinci bölümde, bu çalışmada önerilen modelin literatürdeki deneysel verilerden yararlanılarak kontrolü yapılmıştır. Bu kontrolde kullanılan literatür verilerinin seçim esasları ve kontrol yöntemi hakkında bilgi verilmiş, elde edilen sonuçlara göre modelin değerlendirmesi yapılmıştır. Altıncı bölümde, oluşturulan yeni modelin teorik irdeleme ve deneysel sonuçlarla karşılaştırılmasından yola çıkılarak varılan sonuçlar ve öneriler özetlenmiştir. XV
Enhanced coagulation of raw water of Ankara city

oz ANKARA ŞEHRİNE HAM SUYUNDA İLERİ KOAGULASYON ÇALIŞMASI ATLI, Esra Yüksek Lisans Tezi, Çevre Mühendisliği Bölümü Tez Danışmanı: Prof. Dr. Filiz B. Dilek Ortak Tez Danışmam: Prof. Dr. Ülkü Yetiş Eylül 2002, 105 sayfa Son yıllara kadar içme suyu arıtımında üzerinde en çok yoğunlaşılan parametreler, suyun içindeki organik, inorganik maddelerin ve patojenik mikroorganizmaların ortamdan uzaklaştırılmasıydı. İnorganik madde giderimi için çöktürme, organik madde giderimi için koagülasyon ve patojenik mikroorganizma giderimi için klorlama yeterli oluyordu. Ancak 19701i yılların sonlarında başlayan araştırmaların bulgularına göre içme suyu arıtma tesislerinde dezenfektan olarak kullanılan klorun, baraj sularındaki doğal organik maddelerle reaksiyona girerek 'dezenfeksiyon yan ürünleri ' olarak tanımlanan ve kanserojen oldukları bilinen klorlu-organik bileşiklerin oluşumuna yol açtıkları ortaya çıkmıştır. Bu ürünler arasından en yaygını trihalometan bileşikleridir. Dünyada gittikçe daha sıkı standartlara yer verilirken, ülkemiz içme suyu standartlarında bu yönde herhangi bir düzenleme bulunmamaktadır. Arıtma tesislerinde bulanıklığı gidermek için kullanılan kimyasal koagülasyon işlemi, optimize edildiğinde, bulanıklığın yanı sıra DYÜ oluşturan organik maddelerin dearıtımını sağlamaktadır ve bu işlemcileri koagülasyon olarak tanımlanmaktadır. Bu çalışmada Ankara İvedik İçme suyu Arıtma Tesisi girişinden alınan su numunelerine, 2 mg/L klor ile ön klorlama, alum ve polialuminyumklorür (PAC1) ile ileri koagülasyon uygulanmış, organik madde giderimi için optium dozlar ile pH belirlenmiştir. Organik madde miktarının takibinde uçurulamayan organik karbon ve ultraviyole absorbans (UV parametreleri kullanılmıştır. Koagülasyon çalışmaları sırasında pH'nın artan alum dozuyla azaldığı ve bu sonucun UOK ve UV giderimlerini olumsuz, toplam THM giderimini ise olumlu etkilediği görülmüş ve pH 5.5 değeri alum koagülasyonunda optimum değer seçilmiştir. Alum koagülasyonu pH kontrollü ile uygulandığında, 75 mg/L alum dozunda; % 70 UOK, % 79 UV ve % 53 TTHM giderimi sağlanmıştır. Koagülasyon çalışmaları PAC1 ile uygulandığında ise UOK, UV ve TTHM giderimlerinde % 30'dan daha fazla verim sağlanamamıştır. Kurtboğazı ve Çamlıdere su kaynakları TTHM oluşturma potansiyeli bakımından aylık olarak incelendiklerinde, en yüksek değerler Nisan 2002'de Kurtboğazı'nda 452 ug/L ve Çamlıdere'de 368 ug/L olarak ölçülmüştür. THMOP izleyici parametreleri arasından en uygununun UOK olduğu belirlenmiş. Bunlara ek olarak, DAT çıkış suyu da mevsimsel olarak incelenmiş ve Ankara şehrine dağıtılan suda TTHM seviyeleri ilkbahar mevsiminde 79 ug/L, diğer mevsimlerde ise 35 - 45 ug/L arasında ölçülmüştür. Bu değerler Amerika Çevre Koruma Örgütü'nün 1. kademe sınır değerlerinin altında olmasına rağmen, öngörülen 2. kademe sınır değeri olan 40 ug/L'nin üzerindedir.
Yün ve akrilik iplik boyahane atıksularında fenton ve elektrokoagülasyon yöntemleri ile renk ve koi giderimi

Tekstil endüstrisi bol miktarda su tüketen buna karşılık ülkemizin ekonomik ve endüstriyel faaliyetleri açısından önemli rol oynayan sektörlerden birisidir. Bu durum alıcı su ortamları üzerinde Tekstil Sektöründen kaynaklı kirlenme tehditinin boyutunu da artırmaktadır. Bu tez çalışmasında akrilik ve yün iplik boyahane atıksuları için Fenton, EK., KK ve EF proseslerinin arıtma performansları KOI ve renk parametreleri üzerinden incelenmiş, her bir prosesin birbirleriyle olan avantaj ve dezavantajları irdelenmiştir. E. K ve Fenton prosesleri için deneysel kurgu ve sonuçların değerlendirilmesinde cevap yüzey istatistiksel modeli kullanılmıştır. Deneysel sonuçlar doğrultusunda EK ve Fenton prosesleri ile rengin yüksek oranda giderilebildiği KOI gideriminde ise EK prosesinin kısmen etkili olduğu görülmüştür. EK prosesi ile KOI ve renk gideriminde optimum pH, Al elektrotlar için pH= 5.2 ? 5.8, Fe elektrotlar içinse pH=6,7- 7 aralığında elde edilmiştir. EK prosesi için KOI giderimi %30- 40 Renk giderimi ise %85- 95 oranlarında gerçekleşmiştir. EK prosesinde kullanılan elektrotlar, enerji tüketimi ve giderilen KOI başına oluşan çamur miktarlarına göre karşılaştırıldığında Fe elektrotların daha iyi sonuç verdiği gözlemlenmiştir. Fenton prosesinde boya banyosu tipine bağlı olarak 700- 800 mg/L (12,5- 14 mM) Fe2+ ve 1200 mg/L (35, 29 mM) H2O2 dozajlarında %70- 82 oranında KOI giderimi ve >%95 oranında renk giderimi sağlanmıştır. Fenton prosesi için optimum pH= 3 - 3,10 olarak belirlenmiştir. Elektrofenton deneylerinde ise Fenton deneylerine benzer oranda KOI giderimi elde edilmiştir. Giderilen KOI başına oluşan çamur miktarı açısından Fenton, EF ve KK prosesleri karşılaştırıldığında en az kg çamur/ kg KOI oranının EF prosesinde en çok kg çamur /kg KOIg oranının ise KK prosesinde oluştuğu görülmüştür.
Selülozik atıkların parçalama yöntemleri ile geri dönüştürülebilirliği

Son yıllarda hızlı nüfus artışı ve değişen çevre koşulları tüketicilerin ihtiyaçlarını arttırmıştır. Buna bağlı olarak, doğal kaynakların tüketimi ve oluşan atık miktarı artmıştır. Bu durum doğal kaynakların verimli kullanılması zorunluluğunu ortaya çıkarmıştır. Bunun sonucunda çevre dostu, sürdürülebilir, geri dönüşüm ürünlerinin önemi ortaya çıkmıştır. Yürütülen bu tez çalışmasında; mevsimsel döngülerden veya çeşitli çevresel faktörlerden kaynaklı oluşan selüloz içerikli bitkisel atıkların geri dönüştürülebilirliği tespit edilmiş, atık materyalden yeni çevre dostu ürünler üretilerek atık oluşumu azaltılmıştır. Bitkisel atıkların geri dönüştürülebilirliği işlemi için atık palmiye yaprak ve sapları kullanılmıştır. Bitkisel atığa çeşitli biyolojik, fiziksel ve kimyasal yöntemler uygulanmıştır. Selülozik atık havuzlama, alkali-asidik termal parçalama, ağartma gibi kimyasal işlemlerden geçirilmiş, lignin, hemiselüloz, pektin gibi yapı taşları sistemden uzaklaştırılmış ve selüloz içeriği yüksek çeşitli materyaller elde edilmiştir. Palmiye atıklarının hem yaprak hem de sap kısımları için ayrı ayrı biyolojik, fiziksel, kimyasal yöntemlerle, çeşitli dozlar uygulanarak farklı iplik formları, lif formları, pamuk formları ve kağıt formlarında ürünler üretilmiştir. Her form birbiriyle karşılaştırılmış, bu işlemler için uygun olan ve uygun olmayan kimyasallar tespit edilmiş, her işlem için optimum süre, sıcaklık gibi faktörler belirlenmiştir. Yapılan deneysel çalışmalarda genel olarak; uygun kimyasalların tespiti, çözelti sıcaklığı, bekleme süresi, çözelti pH'sı, sisteme beslenen atık kütlesi, çözelti konsantrasyonu gibi parametrelerin etkileri üzerine odaklanılmıştır. Üretilen selüloz içeriği yüksek materyallerin karakteristik özelliklerini tespit edebilmek için bu ürünler XRD, selüloz tayini, SEM, su tutma kapasitesi, % su emiciliği gibi çeşitli analizlere tabi tutulmuştur. Deneysel çalışmaların sonucunda, üretilen farklı ürünlerin kendilerine özgü karakteristik özellikleri belirlenmiştir. Bu özellikleri doğrultusunda kullanılabileceği alanlar da tespit edilmiş ve sonuçlar kısmında listelenmiştir.
Bitkisel atık küllerinin yapı malzemesi olarak kullanılabilirliğinin araştırılması

Bitkisel atıklar; tarımsal faaliyetler sırasında, bitkisel ürünlerin üretilmesi ve işlenmesinden kaynaklanan, büyük miktarı değerlendirilemeden kalan, bir kısmı gübre olarak değerlendirilebilen ve genellikle çeşitli bertaraf yöntemleriyle değerlendirilmesi gereken, ürün olarak kullanılamayan sap, küspe ve kabuk gibi atıklardır. Bitkisel atıkların oluşmasında, üretilen ürünlerin miktarlarının yanında, iklim, coğrafya, eğitim ve sosyoekonomik etkenler de mevcuttur. Nüfusun artmasıyla tarımsal üretim artmakta ve bu durum bitkisel atıkların miktarlarının da artmasına neden olmaktadır. Enerji ve hammadde ihtiyacının artması bitkisel atıkların yenilenebilir enerji veya yapı malzemesi olarak kullanılabilirliği üzerinde araştırmalar yapılmasına önayak olmuştur. Enerji ihtiyacının artmasıyla, son yıllarda dünyada ve ülkemizde yenilenebilir enerji kaynaklarının önemi artmış olup, organik atıkların enerji kaynağı olarak kullanılabilmesi büyük önem kazanmıştır. Yapı malzemelerinde en önemli maliyetlerden birisi çimentodur. Çimento üretimi için farklı küllerin geri dönüşümü ve atık döngüsünü sağlamak amacıyla dünyada giderek önem kazanmaya başlamıştır. Bu yöntemler, atık depolama alanı ihtiyacını asgari düzeye indirir ve bu alandaki maliyetleri azaltarak çevre dostu ikincil malzemeler üretilmesini sağlayabilmektedir. Bu çalışmada bitkisel atıkların küllerinin harç yapımında kullanılabilirliği üzerinde çalışmalar yapılmıştır. Çalışmalar neticesinde referans numunesine en yakın değerleri veren harç numunesi F2 kodlu fındık kabuğu külü ilaveli numunelerdir. Eğilme dayanımı 7,62 MPa, basınç dayanımı 31,19 MPa, ultrases geçiş hızı değeri 3,97 km/s ve su emme yüzdesi de %6,49 olarak bulunmuştur.
Ağır metallerin sulu ortamdan uzaklaştırılması amacıyla kalsiyum fosfat bileşiklerinin sentezlenmesi, tanımlanması ve kullanım kapasitelerinin belirlenmesi

Bu çalışmada, kalsiyum karbonat ve fosforik asit kullanılarak sulu, karışık-sulu(EtOH-H2O) ve susuz ortam koşullarında kalsiyum fosfat bileşiklerisentezlenmesi için en uygun koşullar belirlenmiştir. Sentezlenen bileşiklertanımlanarak bu bileşiklerin sulu ortamdan Pb2+ ve Cu2+ iyonlarını uzaklaştırmapotansiyelleri incelenmiştir. Yapılan deneysel çalışmalarda en iyi sonuca hacimce %50 etanol içeren ortamdaulaşılmış, 80 C sıcaklık ve 1 saatlik tepkime süresi sonucunda %93, 6 saflıkta amorfkarakterde ve 3 CaOA·P2O5A·2,5H2O kimyasal bileşiminde bir ürün elde edilmiştir. Su ortamında yeterli saflıkta ürün elde edilememesi yanında saf etanol ortamında da(NH4)2HPO 4 oluşumuna bağlı olumsuzluklarla karşılaşılmıştır. En uygun koşullardasentezlenen amorf bileşiğin 750 C sıcaklıkta kristalin hidroksiapatite (Ca5(PO4)3OH)dönüştürülebileceği anlaşılmıştır. Sentezlenen bileşiklerin tanımlanmasında kimyasal, XRD, FT-IR ve SEM analiz yöntemleri kullanılmış, amorf ve kristalin ürünlerin BET yüzey alanları sırasıyla 106, 55 m2/g ve 25,92 m2/g olarak belirlenmiştir. ACP ve HAp'nin sulu ortamdan Pb2+ ve Cu2+ iyonlarını uzaklaştırma potansiyellerini belirlemek için sorpsiyon deneyleri yapılmıştır. Bu deneylerde ACP'nin daha etkili olduğu görülmüş ve sulu ortamdan Pb2+ ve Cu2+ iyonlarını uzaklaştırmakapasitelerinin sırasıyla 220, 62 mg/g ve 76,40 mg/g olduğu belirlenmiştir. HAp için bulunan değerler ise 75,95 mg/g ve 27,05 mg/g'dır. Sorpsiyon işleminden sonra ayrılan ACP ve HAp örnekleri üzerinde yapılan XRD ve SEM analizleri Pb2+ iyonuuzaklaştırılmasının hidroksipiromorfit (Pb5(PO4)3OH) oluşumuna dayandığınıgöstermiş ancak, Cu2+ iyonu ile yapılan deneylerde herhangi bir kristalin fazoluşumu gözlenmemiştir. Mevcut veriler dikkate alınarak sulu ortamdan Pb2+ iyonlarının uzaklaştırılması çözünme-çökelme mekanizması ile açıklanmış vePb2+özellikle ACP'nin kirlilik yaratan sulu ortamlardan iyonlarının uzaklaştırılmasında başarıyla kullanılabileceği anlaşılmıştır.
Erzurum Ovası sulak alan sistemindeki zamansal alan değişimlerinin uzaktan algılama teknikleri ile belirlenmesi

Erzurum Ovası Sulak Alanı, sahip olduğu biyoçeşitlilik ve çevresine sunduğu sayısız değer ile ülkemizin uluslararası öneme sahip sulak alanlarından biridir. Erzurum kent merkezine çok yakın konumu ile Erzurum Ovası Sulak Alanı insan faaliyetlerinden kaynaklı pek çok tehdit ile karşı karşıyadır. Sulak alanın geleceği açısından koruma ve sürdürülebilir kullanım kararlarının acilen alınması önem arz etmektedir. Alanın uzun yıllara dayalı değişiminin ileri teknolojiler kullanılarak ekonomik ve etkin bir biçimde izlendiği çalışmalar ise bu süreçte karar alıcılar açısından yol gösterici niteliktedir. Bu çalışmada; Erzurum Ovası Sulak Alanı'nda 1989- 2017 yılları arasındaki yüzey alan değişimi uzaktan algılama teknikleri kullanılarak araştırılmıştır. Landsat 5 TM, Landsat 7 ETM, Landsat 8 OLI uydu görüntüleri kullanılarak yapılan değişim analizleri sonucunda sulak alan derin su ve sığ su alanlarında genişleme olduğu tespit edilmiştir. Çalışmada bu değişimin iklim değişikliği ve insan faaliyetleri ile ilişkisi değerlendirilmiş ve sonuç olarak Erzurum Ovası Sulak Alanı'nın genişlemesinde iklim faktörlerinden ziyade sulak alanın yeraltı su rezervinin artmasıyla hidrolojik yapısının değişmesinin etkili olduğu tespit edilmiştir.
Tanelendirme/yoğunlaştırma sistemi ile çamurun susuzlaştırılması

Bu çalışmada, çamur susuzlaştırma ve bertarafı ile ilgili problemleri ortadan kaldırmak için son yıllarda geliştirilmiş olan bir tanelendirme/yoğunlaştırma sistemi kullanılarak evsel atıksu çamurunun susuzlaştırılabilirliği incelenmiştir. Bu sistemdeki şartlandırma işleminde demir klorür ve alum, susuzlaştırma işleminde ise polimer kullanılmıştır. Susuzlaştırma çalışmalarında laboratuar ölçekli bir deneysel düzenek kullanılmıştır ve susuzlaştırma verimi; kapiler emme süresi, özgül filtre direnci ve filtrasyon süresi parametreleri ile değerlendirilmiştir. Tanelendirme/yoğunlaştırma sisteminden geçirilmiş çamurun su içeriğinin pH=7'de %94 iken pH=2.5'de %75. 5 değerine kadar düştüğü dolayısıyla en düşük su içeriği değerine pH=2.5'de ulaşıldığı tespit edilmiştir. Sistemin şartlandırma kademesinde çamur öncelikle demir klorür ve alum kullanılarak ayrı ayrı şartlandırılmış ve bu deneylerden elde edilen sonuçlar demir klorürün çamur şartlandırma işleminde alumdan daha etkili olduğunu ve aluma kıyasla daha iyi susuzlaştınlabilirlik sağladığını göstermiştir. Daha sonra, deneyler bu iki koagülantın belirli oranlarda karıştırılması suretiyle gerçekleştirilmiş ve en iyi şartlandırmanın FeCl3/alum=l/ 4 oranında meydana geldiği bulunmuştur. Elde edilen bu bulgular göz önünde tutulduğunda, şartlandırma işleminde bu koagülantların 1/4 oranında karıştırılarak kullanılmasının alum veya FeCVün tek basma kullanılmasından daha iyi bir susuzlaştırma verimi sağladığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak, tanelendirme/yoğunlaştırma sistemi ile yapılan susuzlaştırma işleminin klasik susuzlaştırma teçhizatları kullanılarak yapılan susuzlaştırma işlemi kadar iyi olduğu ve hatta kullanılan kimyasal tipine bağlı olarak daha da iyi verim sağladığı görülmektedir.
Havadaki SO2 konsantrasyonunun 'adaptive-neuro-fuzzy' ile modellenmesi ve tahmini

Çevre kirlenmesi günümüzde güncel ve önemli bir sorundur. Kirlenmenin eri önemli türlerinden birisi ise çevre mühendisliğinin en karmaşık yapıdaki alanını oluşturan hava kirlenmesidir. Hava kirlenmesinde her ne kadar insan sağlığı öncelikli bir etkilenme olarak alınıyorsa da, bütün canlı ve eşyalar ve doğal denge de bu etki alanının içine girmektedir. Bu çalışmada bir kent alanında günlük S02 kirlilik konsantrasyonlarını, meteorolojik faktörlerin etkisi altında tahmin edebilmek için neuro-fuzzy-logic metoduna dayalı olarak geliştirilen yeni bir metodoloji önerilmiştir. Atmosferin karmaşık ve lineer olmayan yapısı göz önüne alındığında % 65-80 oranında bir performansla tatmin edici bir sonuca ulaşılmıştır.
Kabarcıklı kolon fotobiyoreaktörde Botryococcus braunii ve Chlorella zofingiensis mikroalg türleri kullanılarak yağ üretiminin incelenmesi

Dünya nüfusundaki hızlı artış ve fosil kaynaklı enerji rezervlerindeki azalma yenilenebilir ve temiz enerji kaynaklarının daha fazla önem kazanmasına neden olmuştur. Bu çalışmada, Botryococcus braunii UTEX 572 ve Chlorella zofingiensis Dönz mikroalg türlerinin BBM, TAP ve mCHU- 13 besi ortamlarında kabarcıklı kolon fotobiyoreaktör kullanılarak biyokütle ve fotosentetik pigmentlerin üretimini, yağ verimini, yağ oranını, azot ve fosfor tüketimini ve fotosentetik enerji verimini etkileyen ışık parametreleri incelendi. Işık etkisinin incelenmesi amacıyla; 60, 175, 300 ve 450 mol-foton/m2·s olmak üzere 4 farklı ışık akısı, 12 :12, 16:8 ve 24:0 olmak üzere 3 farklı aydınlık:karanlık oranı ve 400, 420, 440, 510, 580, 620, 680 nm ve beyaz renk olmak üzere 8 farklı dalga boyu, RGB LED kullanılarak tasarlanan bir ışık ceketi ile fotobiyoreaktöre uygulandı. 25 C sıcaklıkta ve 3,6 L hacminde işletilen reaktördeki pH değeri, pH kontrolcü ile 6 ,8'de sabit tutuldu. Chlorella zofingiensis ve Botryococcus braunii türleri için optimum şartlarda sırasıyla üreme hızı 0,543 ve 0,518 gün-1; toplam klorofil 7,522 ve 6,525 g/mL; toplam karotenoid 1,892 ve 1,368 g/mL; yağ verimi 41,39 ve 21,06 mg/L·gün; yağ oranı %50, 45 ve %45,35; azot tüketimi %93, 61 ve %79,63; fosfor tüketimi %52, 31 ve %88, 89 ve fotosentetik verimlilik %4,045 ve %1,102 olarak hesaplandı. Botryococcus braunii türünde en fazla %31, 05 oleik asit ve %12, 32 linolenik asit; Chlorella zofingiensis türünde ise %30, 05 linoleik asit ve %6,96 araşidik asit tespit edildi. Sonuç olarak, uygun ortamda yetiştirilen her iki mikroalg türünün de biyodizel standartlarını karşıladığı belirlenirken Botryococcus braunii türünden elde edilen biyodizelin kış şartlarına daha uygun olduğu sonucu elde edildi.
Gri suların elde edilme ve kullanım potansiyelinin Alanya ilçesi için son teknolojik gelişmeler açısından değerlendirilmesi

Bu çalışmada, Antalya-Alanya ilçesi için var olan şehirleşme kapsamında gri suların toplanması, saklanması ve kullanılması konularının değerlendirilmesine yer verilmiştir. Elde edilen verilere göre, gri suların Alanya yerleşiminde nerede, nasıl kullanılabileceğinin değerlendirilmesi de yapılmıştır. Alanya bölgesi için su ve atıksu tesislerinin yeterlilik bakımından analizi yapılmış, gri suların nelerden meydana geldiği, gri suların kendi arasında kaç bölüme ayrıldığı, oluşan gri su debilerinin hangi arıtım teknolojileriyle arıtılabileceği, otel ve binalarda oluşan gri su debisinin ortalama değeri, arıtılacak olan gri suyun hangi amaçlarla kullanılabileceğiaraştırılıp, değerlendirilmiştir. Gri su arıtım teknolojilerinin desteklenmesi ile gri suyun yeniden kullanılıp ülke ekonomisine kazandırılması konusunda sayısal olarak tespitler yapılmıştır. İncelenen otel ve binalar için yıllık kazanılan su miktarı 23 893. 8 m3 olarak tespit edilmiştir. Bu kadar arıtılmış gri su ortalama toplamda kullanılan suyun % 45 .532'sini kapsamaktadır. Sürdürülebilir ekonomi ve çevresel faydalar açısından gri su arıtımı ve yeniden kullanımı bu çalışmada ilişkilendirilmiştir.
Performance assesment and enhancement of anaerobic digestion of organic wates from a snacks production facility

Patates, mısır ve mısır cipsi üretimi yapan bir cips fabrikası; toplam 4200 m3'lük hacme sahip bir anaerobik kofermantasyon tesisi kurmuştur. Bu tesiste gerçekleşen süreç; fabrika arıtma tesisinden kaynaklanan arıtma çamurları ile, fabrikanın organik atıkları anaerobik kofermentantasyonunu içermektedir. Anaerobik kofermantasyon sonucunda iki ürün elde edilir; %60 metan oranına sahip olan biyogaz, ve gübre özelliği ham atığa göre daha yüksek olan organomineral madde. Üretilen biyogaz, kojenerasyon tesisinde değerlendirilmekte ve bunun sonucunda elektrik ile ısı enerjisi elde edilmektedir. Bu çalışmanın temel amacı; organik atık kofermantasyon tesisinin biyogaz üretim kapasitesinin artırılmasıdır. Bu amaçla iki farklı yöntem kullanılmıştır; birincisi, laboratuar ölçekli deneyler yardımıyla OLR etkilerinin araştırılması; ikincisi ise işleyen tesiste üretilen biyogaz miktarının teorik miktarla karşılaştırmak; tesis OLR girdilerini değerlendirmek ve deney sonuçlarıyla karşılaştırmak suretiyle biyogaz üretim performansını değerlendirerek artırılmasını sağlamaktır.3.3; 5.3 and 6.4 kg VS/m3. d değerlerindeki OLRler ile yapılan deneylerde sırasıyla; 114 L/d; 207 L/d ve 246 L/d biyogaz üretimi gerçekleşmiştir. Bu değerlere dayanan biyogaz kazanımları ise 0 .396; 0.431 and 0.200 L/g VS eklenen olarak gözlenmiştir. Deney setiyle yapılan çalışmanın sonunda iki sonuca varılmıştır:En yüksek biyogaz üretim oranının 5,3 kg / VS/m3. d değerindeki OLR ile elde edilmiş ve 6,4 kg VS/m3. d değerindeki OLRnin anaerobik bakteri kültürünü baskıladığı; dolayısıyla biyogaz oluşumunu engellediği saptanmıştır.. Gerçek ölçekli tesiste yapılan çalışmalar sonucunda ise, besleme rejiminin yeniden düzenlenmesi ve OLRnin 1,8 kg VS / m3. d'den 3 kg VS / m3. d' ye çıkarılması sonucunda biyogaz üretiminde %50 artış sağlanmıştır; ve bu artışla yılda 1.534. 250 m3 sera gazı salımı tasarrufu sağlanacaktır.
Characterızatıon of landfıll leachates ın turkey and assessment of treatment alternatıves

Düzenli depolama ve sızıntı suyu arıtımı, katı atık yönetiminin en önemli unsurlarındandır. Yüksek kirletici miktarı nedeni ile sızıntı suyunun arıtımı oldukça zordur. Düzenli depo sahalarında stabilizasyon safhalarının anlaşılabilmesi ve uygun arıtma tekniklerinin belirlenebilmesi için sızıntı suyunun detaylı ve uzun vadeli fiziksel ve kimyasal karakterizasyonunun çıkarılması gerekmektedir. Bu tez kapsamında, yeni yapılacak olan sızıntı suyu arıtma tesisleri tasarımları için kılavuz olabilecek bir sızıntı suyu karakterizasyonu belirlenebilmesi amacıyla Istanbul, Bursa, Antalya, Ankara, Trabzon, Samsun, Gaziantep katı atık düzenli depo sahalarından toplanan sızıntı suyu numuneleri iki yıl süresince incelenmiştir. Sızıntı suyu kompozisyonunu etkileyen en önemli faktörlerin katı atık kompozisyonu, iklim, depo sahası yaşı ve depo sahası işletim prensipleri olduğu çalışma sonucunda açıkça ortaya konmuştur. Buna ek olarak, sızıntı suyu kompozisyonunun depo sahalarına özgü olduğu ve depo sahası işletim süreci boyunca önemli varyasyonlar gösterdiği de görülmüştür. Yüksek organik içeriğe sahip atıkların depolanması, olası yağışlar ve atıksu arıtma tesisi çamurlarının depo sahasına kabulü bu varyasyonların önde gelen sebepleri olarak belirlenmiştir. Sızıntı suyu artıma alternatiflerinin değerlendirilmesi amacı ile Şile Kömürcüoda düzenli depo sahasından temin edilen sızıntı suyuna bir dizi biyolojik ve kimyasal arıtma yöntemi kullanılmıştır. Organik maddelerin biyolojik olarak giderimi amacıyla Yukarı akışlı anaerobik çamur yatağı ve membran biyoreaktörü kullanılmış ve arda kalan organik maddeler ise ileri oksidasyon teknikleri kullanılarak arıtılmıştır. Uygulanan ardışık arıtmalar sonucunda organik içerik başarıyla yasal limitlerin altına düşürülmüştür. Çalışmada kullanılan ileri oksidasyon yöntemleri arasında Fenton ve ozon / H2O2 sızıntı suyundaki organik maddelerin tam olarak giderimi için en uygun teknikler olarak belirlenmişlerdir.