turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Rahmi Bey'in eserlerinde prozodi

Rahmi Bey'in 38 eserinin prozodi açısından tahlilini yaparak musikisimizin 19. yüzyıl ikinci yarısı ile 20. yüzyıl ilk çeyreği içerisinde bulunduğu sanat anlayışını detaylarıyla yazıya dökmüş oldum. Rahmi Bey Hacı Arif Bey'in başlattığı romantik ekolün önemli bestekarlarındandır. Rahmi Bey bir tekbir, 37 şarkı bestelemiştir. Çeşitli kaynaklarda Rahmi Bey'in 38 şarkı bestelediği belirtilmektedir. Ancak bu şarkılardan iksinin bestekarı Rahmi Bey değildir. Bunlar kürdil-i hicazkar makamındaki 'Bais Figan ü naleme aşk iptilasıdır' isimli şarkıyla yine kürdil-i hicazkar makamındaki 'Karşıyaka'da İzmir'in Gülü' isimli şarkıdır. Bu şarkılardan ilki Hacı Arif Bey'e, ikincisi de Hristaki Efendi'ye aittir. Yalnız Hristaki Efendi tarafından bestelenen şarkısının güftesi Rahmi Bey'e aittir. Böylece bu kaynakların belirttiği rakam 36'ya düşmektedir. Rahmi Bey'in bugüne değin bilinmeyen ve prozodik tahlilini yaptığım Uşşak makamındaki 'Niçün Nalendesin Böyle' isimli şarkısı tezim vasıtasıyla resmi arşivlere kazandırılmış olacaktır. Bu eser danışman hocam sayın Alaeddin Yavaşça'ya nota merakı olan ve kimsede bulunmayan eserleri toplayan Eyüb baş müezzini Hayrullah Efendi (19 ? - 1960) tarafından verilmiştir. Tarafıma da hocam vesilesi ile geçmişş bulunmaktadır. Rahmi Bey'in tüm eserleri üzerine yaptığım incelemeler hem bestekarın beste tekniğinin özelliklerini açığa çıkarmakta hem de devrini tamamlamakta olan romantik dönemin son zaman dilimi hakkında fikir vermektir.
Hititlerde bir kült objesi olan boğa başı ve boynuz formunun çağdaş seramik yorumları

Bu çalışma kapsamında Anadolu, tarih öncesi çağlardan Hitit Uygarlığı sonuna kadar incelenmiş, aynı çağda farklı coğrafi bölgelerde ya da farklı çağlarda aynı coğrafya üzerinde yaşamış olan topluluk ve toplumlar arasında görülen kültürel aktarım, etkileşim ve değişim sonucu ortaya çıkan 'Kültlerden, özellikle boynuz, boğa başı ve doğurganlık kültü üzerinde durulmuştur. İlk bölümde tarih öncesi çağlarda Anadolu, din, dil, sanat, mitoloji gibi alanlarda incelenerek boynuz ve boğa başı kültü, oluşum ve gelişim süreci, ele alınış biçimleri ve önemi açısından araştırılmıştır. Daha sonra Hitit Uygarlığı'nın sosyokültürel yapısı içinde bu kültlerin yansımaları ortaya konulmaya çalışılmıştır. Ayrıca, tarih öncesi çağlarda oluşan boğa başı ve boynuz kültünün Hitit figüratif sanatına yansıması, en büyük tanrıların imgesi olması, gücü ve kudreti sembolize etmesi de bu bölümde ele alınmıştır. II. Bölümde ise, bir kült objesi olan boğa başı ve boynuz formunun geçmişşten günümüze göndermeler yapılarak çağdaş bir anlayışla oluşturulduğu çalışma kapsamındaki seramik formların değerlendirilmesine yer verilmiştir.
Veri görselleştirme ve ı̇nfografiklerin tasarım eğitimi ı̇çerisindeki yeri

Veri modern çağın en çok değer atfedilen kavramlarından bir tanesidir. Temel ihtiyaçlardan sosyal ilişkilere kadar insan hayatının her alanında, her an veri aktarımı söz konusudur. Kişisel verilerden küresel ölçektekilere kadar modern yaşamın sürdürülebilmesi için verinin üretimi ve tüketimi zorunludur. Ancak bu yoğun enformasyon akışında önemli olan elde edilen verilerin herkes için hızlı ve kolay anlaşılır olmasıdır. Çok büyük miktardaki karmaşık veriyi yalnızca rakamlar ve dağınık olgular olmaktan çıkarıp, işleyip sadeleştirerek, yeni bağlantılar ve hikayeler ortaya çıkaran tasarımcılar ise verinin aktarılmasında önemli bir role sahiptir. Bu nedenle analitik düşünme becerisine sahip, analiz yapabilen, hiyerarşik yapılar oluşturabilen ve grafik ve görselleri etkili kullanabilen tasarımcıların yetiştirilmesine ihtiyaç duyulmaktadır. Görsel iletişim, iletişim tasarımı veya grafik tasarım eğitimi alan öğrencilerin veri yığınına yaratıcı bir ortam olarak yaklaşarak, görsel bilgi aktarımı konusunda kendisini geliştirmesi oldukça önemlidir. Araştırma değişen tasarım pratikleri içerisinde giderek daha önemli bir yere sahip olan veri görselleştirme ve infografik disiplinlerinin tasarım eğitimi içerisindeki yerini ortaya koyma amacı ile gerçekleştirilmiştir. Öncelikle son yıllarda gelişim gösteren veri görselleştirme ve infografik disiplinlerine ilişkin kavramsal bilgi verilmiştir. Tanımları, aralarındaki farklılıklar, tarihsel gelişimi, uygulama alanları ve ortamları ve görsel algı süreçleri gibi başlıklar yoluyla kapsamlı bir şekilde ele alınmıştır. Tasarım eğitimi içerisindeki yerini ele almak amacıyla, akademisyenler, sektörde çalışan uzmanlar ve öğrencilerin görüşleri doğrultusunda bu disiplinlerin verildiği dersler nicel ve nitel araştırma yöntemleri kullanılarak çok yönlü bir biçimde incelenmiştir. Öncelikle dönem başında öğrencilere bir beklenti ölçeği uygulanmış, sonrasında ise yarı yapılandırılmış görüşme yöntemi ile tüm çalışma gruplarının görüşleri alınmıştır. Elde edilen nitel verilerin analizinde içerik analizi kullanılarak veriler çözümlenmiş, ihtiyaç görüldüğünde beklenti ölçeği sonuçları ile karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Sonuçta, tasarım eğitimi içerisinde infografik ve veri görselleştirme alanlarına yer verilmesi ile öğrencilerin yoğun bilgi kümesini analiz edip kurgulayarak bilgiyi estetik ve etkili bir biçimde aktarabileceği, daha yaratıcı görsel çözümlemeler ortaya koyabileceği, uygun grafik ve diyagramları kullanmayı öğreneceği, tasarımda araştırma yapmanın önemini kavrayacağı, tasarıma disiplinler arası bir anlayışta yaklaşarak verilerin ötesinde düşünebileceği, düşünsel boyutta gelişim göstererek problem çözme becerisi kazanacağı ve edindiği tüm kazanımları ilerideki projelerine yansıtacağına ulaşılmıştır. Bu doğrultuda ileride yapılacak olan çalışmalara yönelik bazı önerilerde bulunulmuştur.
Resim sanatında plastik öge olarak doku ve doku-anlam ilişkisi

Hazırlanmış olan bu araştırmada plastik bir öğe olarak doku kavramı açıklanmıştır. Araştırmanın birinci bölümünde dokunun tanımı, dokunun özellikleri, dokuların algılanması, doku oluşturma teknikleri, dokunun perspektif etkileri açıklanmış ve doku çeşitleri olarak; doğal doku, yapay doku, güncel doku, optik doku, dinamik doku, taklit doku, kristal doku, geometrik doku ve icat edilen dokulara yer verilmiştir. İkinci bölümde ise batı resminde dokunun plastik yansımaları ve Türk resminde doku imgelemine yer verilmiştir. Bu araştırmada, araştırma doğrultusunda içerik analizinden yararlanılmıştır. Birbirine benzeyen verileri, belirlenmiş olan kavramlar ve temalar çerçevesinde toplamak ve bu verileri okuyucular tarafından anlaşılır bir dilde düzenlemek ve yorumlamak. Araştırmada tanımlanan veriler araştırmacı tarafından açıklanarak ve ilişkilendirilerek yorumlanmıştır. Okuyucuların tabiattaki cisimlerin ve canlıl
Grafik tasarımda yeni nesil font tasarımları üzerine inceleme; deneysel bir font tasarımı

Font tasarımının gelişim sürecinin temeli yazı ve tipografinin tarihsel sürecine dayanmaktadır. Yazının kil tabletlerle başlayan macerası matbaanın bulunuşuyla hareket kazanmıştır. Gutenberg, Texture yazı karakteriyle klasik basımcılık döneminde font üzerine gelişim başlatmıştır. Ardından Venedik Old Style Fontlar, Geçiş Döenmi Fontları ve Modern Fontlar bu döneme eşlik etmiştir. Art and Craft, Art Nouveau, Modernizm ve ardından gelen Postmodernizm gibi sanat akımları ile birlikte oluşan teknolojik gelişmeler yazı karakterleri üzerinde etkili olmuştur. Teknolojik gelişmeler söz konusu olduğunda ise, 20. yy'da masaüstü yayıncılık ve bilgisayar çağının başlamasıyla birlikte tasarımcılar, bilgisayar ortamında sayısal fonta dönüştürebilme imkanı bulmuşlardır. Font tasarımı yapmayı mümkün kılan yazılımlar tasarımcıların vazgeçilmez araçları olmuştur.'Grafik Tasarımda Yeni Nesil Font Tasarımı Üzerine İnceleme; Deneysel Bir Font Tasarımı' başlıklı bu çalışmanın birinci bölümünde, yazı karakteri ve font teriminin tanımı ile ilişkisi, tipografinin tanımı ve grafik tasarımda yeri ve önemi irdelenmiştir. İkinci bölümde, Gutenberg ve basımcılık dönemi ile tipografinin tarihsel gelişimi üzerinde durulmuştur. Bunun dışında Venedik Old Style Fontlar, Geçiş Dönemi Fontları ve Modern Fontlar ele alınmıştır. Örnek fontlarla dönem fontları özellikleri incelenmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde, 19. ve 20. yy. fontları ele alınmıştır. 19. yy'ın font tasarımları ile basım ve font döküm teknolojileri hakkında bilgi verilmiştir. Ayrıca, Modernizm etkisinde gelişen 20. yy fontları ve 20. yy'ın son çeyreğinde gelişen bilgisayar teknolojisi ile oluşturulan fontlar irdelenmiştir. Dördüncü bölümde, Yeni Milenyumda tasarlanan fontlar incelenmiştir. Mac OS X ve MS-xp işletim dizgeleri ve mobil işletim dizgeleri için geliştirilen font tasarımlarının yapıları, özellikleri ele alınmıştır. Bunlar haricinde internet ve web tasarımları için geliştirilen fontlar irdelenmiştir. Beşinci bölüm ise uygulama projesinin yer aldığı bölümdür. Uygulama çalışması olarak yeni nesil font tasarımı niteliklerine uygun fontlar tasarlanmıştır. Bu fontların yapım süreçleri incelenerek, bilgiler ve önermeler tartışılmıştır. Sonuç bölümünde, çalışmada elde edilen veriler ve çıkarımlar ortaya konmuştur. Bu sorunların giderilmesine yönelik çözüm önerileri getirilmiştir.
Resim yüzeyinde nesne çözümlemeleri

'Resim Yüzeyinde Nesne Çözümlemeleri' adlı bu tez kapsamında yapılan sanat yapıtlarındaki araştırma, bir sanatçının sanat yapıtında materyal olarak kullandığı nesneleri ve resim öğelerini çözümlemektedir. Sanatçıların yapıtlarında uyguladıkları nesne, renk, biçim vb. sanat öğeleri ile birey toplum ilişkilerini göz önünde bulundurarak, duygu düşünce kavramlarına yönelik yapıtlardaki kurgusal biçimler araştırılmıştır. Öte yandan sanat yapıtında sanatçının kullandığı materyallerin ne anlam ifade ettiği, kurguladığı nesne ve biçim üzerinde araştırmalar yapılmıştır. Gelişen sanayi, bilim, teknoloji üretimleri ile aşırı üretim ve tüketim çağındaki nesnelerin kullanılış biçimleri tarihsel ölçüde sanat eserleri üzerinden araştırılmıştır. Birey toplum ilişkilerinin bu gelişmeler ile nasıl evirildiğini, sanatçıların böyle bir durum içerisinde duygu ve düşüncelerini hangi nesne, renk, biçim ile nasıl ifade edeceği ve nasıl bir sanat yapıtına dönüştürdüğü değişen sanat olgusu içerisinde açıklanmıştır. Bu değişimin resim yüzeylerindeki çözümlemeleri kişisel çalışmalar üzerinden değerlendirilip nesne-imge arasındaki ilişkiyi sorgulatmak hedeflenmiştir.
Okul öncesi dönemde etkinliklerle desteklenmiş sanat eğitiminin estetik beğeni düzeyine etkisi

Araştırma, okul öncesi dönemde etkinliklerle desteklenmiş sanat eğitiminin çocukların estetik beğeni düzeylerine etkisinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Ayrıca çocukların estetik beğeni düzeylerine etki ettiği varsayılan cinsiyet düzey değişkenleri de incelenmiştir. Geliştirilen okul öncesi görsel sanat eğitimi etkinlikleri değerlendirilmiştir. Araştırmanın evrenini, 2007- 2008 öğretim yılında Ankara il merkezinde Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumuna bağlı Çocuk Yuvasına devam eden 60-72 ay çocukları oluşturmaktadır. Bu evren içinden SHÇEK'na bağlı Çocuk Yuvasına devam eden öğrenciler arasından basit rasgele örnekleme yöntemi ile seçilen, 11 kız ve 18 erkek, toplam 29 öğrenci örneklemi oluşturmak üzere belirlenmiştir. SHÇEK A Çocuk Yuvası'nda ikamet eden 16 çocuk deney grubuna ve SHÇEK B Çocuk Yuvasında ikamet eden 13 çocuk ise kontrol grubuna dahil edilmiştir. Araştırma kapsamında, deney grubuna, haftada bir gün Görsel Sanat Eğitimi Etkinlikleri uygulamalı olarak verilmiş, kontrol grubunda ise geleneksel yöntemle ders işlenmiştir. Deney ve kontrol grubuna dahil çocukların estetik beğeni düzeylerini ölçmek için ön test, son test ve kalıcılık testinde, Taylor-Helmstadler Çift Karşılaştırmalı Estetik Yargı Ölçeği kullanılmıştır. Veriler; Mann Whitney U testi ve Wilcoxon işaretli-sıralar testi ile analiz edilmiştir. Mann Whitney U testi, iki ilişkisiz örneklemden elde edilen puanların birbirlerinden anlamlı bir şekilde farklılık gösterip göstermediğini test etmek için; Wilcoxon işaretli-sıralar testi ise ilişkili iki ölçüm setine ait puanlar arasındaki farkın anlamlılığını test etmek amacıyla kullanılmıştır. Araştırma sonucunda,1. Görsel Sanat Eğitimi alan deney grubuna dahil çocukların estetik yargılarında anlamlı bir farkın olduğu (p< 0 .05) belirlenmiştir. Geliştirilen Okul Öncesi Görsel Sanat Eğitimi Etkinliklerini almış çocukların, geleneksel yöntemle öğretim yapılan çocuklara göre daha başarılı oldukları belirlenmiştir. 2. Deney grubuna dahil çocukların cinsiyet düzey değişkeninin estetik yargılarında anlamlı bir farklılık oluşturmadığı tespit edilmiştir. Son testten (U=14.500, p>0.05) aldıkları puanlar ile kalıcılık testinden (U=23.500, p>0.05) aldıkları puanlar arasındaki fark istatistiksel olarak manidar çıkmamıştır. 3. Kontrol grubuna dahil çocukların son testten (U=12.500, p>0.05) aldıkları puanlar ile kalıcılık testinden (U=17.500, p>0.05) aldıkları puanlar arasındaki fark istatistiksel olarak manidar çıkmamıştır.
Görsel iletişim tasarımında çevre odaklı sosyal sorumluluk tasarımları

Sanayi devrimiyle birlikte tüketimi merkeze alan kapitalist düşünce biçimi dünya geneline hakim olmaya başlamış ve kitle iletişim teknolojilerinin propaganda araçları haline gelmesi toplumu aşırı tüketime yönlendirmiştir. Bununla beraber plansız bir sanayileşme sonucu toprağa, suya karışan kimyasallar, fosil atıklar ekolojik döngüye zarar vermiş ve küresel sorunları meydana getirmiştir. Küresel çevre sorunlarından rahatsızlık duyan sivil toplum kuruluşları ve aktivist sanatçılar, farkındalık yaratıcı çeşitli sosyal sorumluluk tasarım projeleri oluşturmuşlardır. Çevre odaklı bu proje çalışmalarında çevresel sorunlara dikkat çekmek için dil sınırlarını ortadan kaldırarak iletişime evrensel bir boyut kazandıran görsel iletişim teknolojileri kullanılmıştır. 'Görsel İletişim Tasarımında Çevre Odaklı Sosyal Sorumluluk Tasarımları' konulu bu çalışma çevresel sorunlara ilişkin yapılmış nitelikli sosyal sorumluluk çalışmalarının incelenmesini ve çevre odaklı farkındalık yaratıcı bir görsel iletişim uygulama projesinin tasarlanmasını kapsamaktadır. Uygulama projesi kapsamında, çevresel bir bakış açısıyla oluşturulan tasarım çalışmalarının sürdürülebilir bir boyutta toplumu bilgilendirici, bilinçlendirici nitelikte olması hedeflenmiştir. Deniz canlılarının mide ve sindirim sistemlerinde rastlanan mikroplastiklerin insan vücudunda da bulunması uygulama projesinin görsel tasarım çalışmalarının çıkış noktasını oluşturmuştur. Zengin bir alan yazın taraması sonucu oluşturulan araştırma, sürdürülebilir bir gelecek için insanların tüketim alışkanlıklarının acilen değiştirmesi gerektiğini ortaya koymaktadır.
Kapı ve bellek

Kapılar iç ve dış mekanı birbirine bağlayan devingen bir yapıya sahip olup bölmek, korumak ve iletişimi sağlamak gibi karşıtlıkları içeren gerilimli anlamları içinde barındıran mimari öğelerdir. Antik çağlardan günümüze yapılara ve mekanlara girip çıkmayı sağlayan kapıların bu somut işlevlerinin yanı sıra sanattan felsefeye kadar birçok alanda da simgelediği soyut anlamları vardır. Kapılar, yaşam var olalı mağara girişlerindeki doğal yapılarından, surlarla çevrili şehirlerin girişlerine; dini yapıların mimarisinde tanrıya yükselen taç kapılardan, Lahit kapılarına; Roma Döneminde imparatorun başarısını simgeleyen, günümüzde ise şehirlerin simgesi olmuş zafer taklarına kadar çeşitli biçimlerde varlıklarını sürdürmektedirler. Kapıların zengin çeşitliliğinden ve kapı imgesinin çok anlamlılığından yola çıkılarak, bu tezde eski boş mekanların ahşap kapıları ele alınmıştır. Bu boş mekanlardaki kapıların kimi çocukların çizgileriyle, kimi yıkıntıların arasından çıkan sarmaşıkla, kimi sessiz yığınların gölgesinde kısaca yaşayan ahşabın yorgunluğuyla geçmişşe, şimdiye ve geleceğe tanıklık ederek bellek oluşturmaya devam etmesindeki rolüyle ele alınmıştır. Çalışmalarımda metaforları çok olan bu nesnenin mekan ve zamanla ilişkisini sorgulamak ve tarihten gelen yaşanmışlıkların gizini sürmek, geçmişş, şimdi ve gelecek arasındaki ilişkiyi harmanlayarak yeniden bir kültür nesnesine yani resme dönüştürülmesini amaçladım. Bu bağlamda çocuklarımın çizimleri, gölgeler; yani zamanın akışını bana duyumsatan biçimler, boya katmanlarının oluşturduğu dokularla kaynaşarak eski ahşap kapıların temsili olmuştur. Kapının çok anlamlılığı, farklı anlam katmanlarının oluşmasına izin verirken; tarihsel ve kültürel yaşanmışlıkların belleğini de oluşturur. Sanatçılar tarafından güçlü tasvirlerle oluşturulan bu kapıların bellekleri bu çalışmada ele alınmıştır. Ayrıca, söz konusu olan kapı bellek ilişkisinin güncel sanat pratiklerine yansıma şekilleri incelenerek, konuyla ilgili felsefi metinlerle bağlantıları kurulmuştur.
Gerçeküstü dönem sanatçılarının yapıtları üzerinden dijital fotoğraf, manipülasyon ve grafik tasarım uygulamalarıyla gerçeküstücülüğün yorumlanması

Gerçeküstücülük, on dokuzuncu yüzyılın ilk çeyreğinde, Dadacılık'tan, Puslu Hareket'ten ve Freud'dan etkilenerek Fransa'da ortaya çıkmış ve İkinci Dünya Savaşı sırasında, temsilcilerinin bir kısmının ABD'ye kaçmasıyla birlikte, tüm dünyaya yayılmış bir sanat akımıdır. Aklın ve geleneklerin yadsınmasına dayanan bu hareket, sanat yapıtlarının yaratımı sürecinde, bilincin paranteze alınmasını önermekte ve sanatçının bilinçdışının bütünüyle serbest bırakmasını öğütlemektedir. Bilinçdışının yön göstericiliğinde, düşlere ve olağanüstülüklere kapı açan gerçeküstücülük, gerçekliğin, nesnel gerçekliğin daha ötesinde bir yerde, 'gerçeküstücülükte' bulunduğunu savlar ve 'gerçek' gerçekliğin, 'gerçeküstücülük' olduğunu ileri sürer. Aklın tamamını kavrayamadığı gerçekliğin, artık gerçeküstücülük aracılığıyla ulaşılabilir olduğunu savunur. Bu çalışmamda, öncelikle gerçeküstücülüğü ortaya çıkaran entelektüel birikimi ve kaynakları ele aldım, ardından gerçeküstücülüğün kuramsal ve tarihsel aşamalarını incelemeye çalıştım. Daha sonra gerçeküstücü resmin özelliklerini tartışmaya açtım ve bunu takiben resim ile fotoğraf arasındaki ilişkiyi analiz etmeye çabaladım. Son olarak, gerçeküstücülüğün en tanınmış sanatçılarından olan Dali, Magritte, Man Ray ve Picabia'ya odaklanarak, bu sanatçıların gerçeküstücülük çerçevesindeki katkılarını araştırdım ve bu dört sanatçının çeşitli yapıtlarını hem eleştirel biçimde inceledim, hem de onları fotoğraf, manipülasyon ve grafik tasarım uygulamalarıyla yeniden yorumlamayı denedim.
Türk resminde mezarlık ve mezar taşı imgesi

Sanat, kavramların üzerine giderek sorgulayan, analiz eden, vurgulayan veya olduğu gibi yansıtan bir olgudur; bu nedenle sanatçılar çalışmalarında sayısız kavrama yer vermiş ve vermeye de devam etmektedirler. Kaçınılmaz bir son olan ölüm ise bu kavramların en önemlilerinden biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Ölenin ardına bıraktıkları, yaşayan varlıklar ile arasındaki bağlar çeşitli ritüeller oluşturarak günümüze kadar ulaşan kültürlerin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bu ritüellerin bir parçası olarak mezarlık ve mezar taşları Türk kültüründe çağlar boyunca değişmiş, yeni biçimler kazanarak estetik bir forma evrilmiştir. Mezarlıklar adeta taştan tuvallerin yer aldığı bir sanat galerisine dönüşmüştür. Görsel açıdan oldukça zengindirler. Bir sanat ürünü olarak nitelendirilebileceğimiz Türk mezar taşları, tüm sanat dallarının birbirini etkilemesi gibi Türk ve yabancı sanatçıları etkilemiştir. Bu çerçevede onları betimleyen, anlatan, bu fikirlerden yola çıkarak eser ortaya koyan ressamların varlığına olanak sağlamıştır. Türk tarihinde, bir heykeltıraş işçiliğiyle işlenen mezar taşları ölüm ve sanatın harmanı gibidir. Tüm yönleriyle birçok sanatçıyı, özellikle de ressamları geçmişşten bugüne plastik değerleriyle halen etkilemektedirler. İşte bu noktada taşlardan yapılan sanat nesnelerinden etkilenen, onları tuvallerinde ölümsüz kılmak isteyen Osman Hamdi Bey, Hoca Ali Rıza, Şevket Dağ, Avni Lifij, Sami Yetik, Süleyman Saim Tekcan gibi birçok ünlü Türk ressam eserlerinde mezarlık ve mezar taşlarına yer vermişlerdir. Böylece taşların estetik yapılarına vurgu yapılmış ve tablolarda birçok anlamlandırmalar ile tekrar hayat bulmuşlardır. Bu çalışmada amaç, muhtelif kaynaklar ile bu akışı belgeleyip dönemlere aktarabilmektir.
Çamur tornası çıkışlı seramik heykel yapımı

Seramik şekillendirme aracı olan 'çamur tornası' ya da diğer adıyla 'çömlekçi çarkı' el, ayak, ya da motor yardımı ile kendi ekseninde, merkezkaç kuvveti ile üzerindeki tablaya konulan kilin şekillendirilmesini sağlayan araçtır. Çamur tornası, yapılan kazılarda ilkel hali ile M. Ö. 5000 yılına kadar dayandığı görülmektedir. Özellikle L. Woolley kazılarında araba tekerleği buluntuları farklı sistemin kullanıldığını kanıtlamaktadır. Çamur tornası geçmişşte gündelik ihtiyaç malzemeleri yapmak için kullanılırken, süregelen zaman zarfında seri üretim amacıyla kullanılmaya başlamıştır. Günümüzde ise çamur tornası, sanatsal objeler üretiminde ve heykel yapımında da kullanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, çamur tornasında simetrik formlar üreterek oluşturulan birimlerin sonradan ekleme, kesme ve deforme edilmesi ile sanatsal alanda heykel yapımına olanak sağlamasının araştırılmasıdır. Bu araştırma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde çamur tornasının genel anlamlarıyla açıklanarak, tarihsel gelişimi üzerindeki yeri ve türlerine yer verilmiştir. İkinci bölümde çamur tornasında şekillendirme yönteminin nasıl yapıldığı ve çamur tornasında heykel üreten sanatçıların çalışmaları örneklerle açıklanmıştır. Üçüncü bölümde ise yapılan araştırma kapsamında literatür değerlendirilerek kişisel uygulamalar ile sonuca ulaşılmaya çalışılmıştır.
Nakkaş Osman'ın Surname yapıtından resim yorumları

Her dönemin sanatı, kendinden önce üretilen yapıtlardan etkilenmiştir. Bir kültür öğesi olan eski yapıtlar, sanatçılara yaratıcı süreçlerinde kaynaklık etmiştir. Türk resim sanatının tarihi incelendiğinde, Çağdaş Türk resminin batı sanatı anlayışı etkisinde 150 yılı aşkın bir geçmişşiyle karşılaşılır. Oysa minyatür sanatını da içine katarsak, 15 asır gibi uzun ve zengin bir tarihe sahip olduğu görülecektir. Böyleuzun bir geçmişşe sahip olan minyatür, bir resim geleneği olarak, sanatçı için yeni yaratımlara katkı sağlayabilecek öğeleri de içinde barındırmaktadır. Bu araştırmada, Surname yapıtının sanat tarihsel süreci incelenerek, minyatürlerinde seçilen motiflerle, yeni yorumlara ulaşan uygulama çalışmaları yapılmıştır. Çalışmada üç ana bölüm bulunmaktadır. Birinci bölümde minyatürüntanımlanması ve Türk minyatür sanatının tarihsel sürecine ilişkin bilgiler verilmiştir. Bu ilk bölümde, Cumhuriyetten sonra Batı resim tekniklerini benimseyen Çağdaş Türk resim sanatının gelişimi incelenirken, her dönem geleneksel, yerel ya da ulusal olana yönelen sanatçı ve yapıtlarına değinilmiştir. kinci bölümde, tezin ana başlığını oluşturan Surnameyapıtının Osmanlı dönemi ve Türk minyatür sanatı içindeki yeri ve önemi irdelenmiştir. Üçüncü bölümde, Surname yapıtından esinlenilerek üretilen uygulama çalışmalarının analizi yapılmıştır.
Türk resim sanatında 1914 kuşağı ve sonrası manzara resminde insan ve doğa ilişkisi

Türk resminin gelişiminde payı olan Batı sanatı ile Türk sanatının sentezlenmesinde başlıca katkısı olan Türk asker ressamlarında, 1914 kuşağından itibaren Batı resminin etkisi tam anlamıyla görülmeye başlamıştır. Sanatçılar, doğayı gördüklerinden çok kendi kişisel üsluplarıyla yorumlamışlar fakat doğadan kopmamış, onu bir öğretmen olarak görmüşlerdir. Kendi yaşam kültürünü, sanatçılar, dönemleri içinde resmeden Türk Sanatının ustaları Batı'dan gelen İzlenimcilik etkileri ile açık havada çalışmaya başlayarak, günlük hayat ve toplumsal gerçekçilik temalarını konu olarak işlemeye başlamışlardır. Doğa ve insanı bir bütün olarak ele almışlardır. Günümüze doğru, dönemsel olarak incelediğimizde, doğa ve insan teması daha kişisel ifadeci bir tutum almıştır. Konu, üzerinde yapılan araştırmalarda belirlenen kaynaklardan alınan görsellere bakılarak dönem ressamlarının eserlerindeki kompozisyon, desen, açık-koyu, renk armonileri, figür ve dış mekan konuları altında incelenmiştir. Sonuç olarak, elde edilen veriler doğrultusunda ''1914 Kuşağı'' ve sonrasını, Türk resminde doğa insan ilişkisi üzerinden irdeleyip, farklı eğilimleri ve tavırları, sanatçıları karşılaştırarak form, içerik ve plastik sorunlar ilişkisiyle incelemiş ve elde edilen bilgiler ile kendi çalışmalarımdaki plastik ve içeriksel çözümlemeler arasında ilişki kurulmuştur.