turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği Hukukunun önceliği ilkesi kapsamında Avrupa Birliği'nde temel hak koruması

Avrupa Birliğinin oluşumundan bugüne geçirdiği evreleri ve temel hak koruması konusundaki gelişmelerin Birlik hukukunun vazgeçilmezi öncelik ilkesi ile olan ilişkisini ele aldığımız çalışmamız üç ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde Birlik hukukunun önceliği ilkesi ele alınmaya çalışılmıştır. Çalışmamızda da yer verdiğimiz sınıflandırmaya göre öncelik ilkesi anayasal denetim başta olmak üzere, temel hak ve kompetenz/kompetenz açısından üye devlet mahkemelerinin tepkisine neden olmuştur. Söz konusu tepkilerin giderilmesinin yanı sıra Avrupa Birliği kurumlarının hukuki tasarruflarının hukuka uygunluk denetiminin sağlanması için de Birlik kapsamında temel hak korumasının zorunlu olduğu kabul edilmektedir. Temel Haklar Şartının kapsamı, içeriği ve hükümlerinin öncelik ilkesine etkisini incelediğimiz ikinci bölümümüzde, yazılı bir temel haklar kataloğunun Birlikte siyasi bütünleşme yolunda bir araç olmadan öte, Birlik hukukunun etkin ve yeknesak kullanımına hizmet ettiği düşünülmektedir. Lizbon Antlaşmasının yürürlüğe girmesiyle birlikte hukuki bağlayıcılık kazanan Şart, Birlik birincil hukukuna dahil olarak gerek Birlik gerek ulusal mahkemelerde ileri sürülebilme imkanına kavuşmuştur. Çalışmamızın son bölümü Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ? Şart ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ? Avrupa Birliği Adalet Divanı arasındaki mevcut ilişkiye ve Lizbon Antlaşması ile Birliğin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine katılımının ardından söz konusu olabilecek ilişki türlerine ayrılmıştır. Bu kapsamda mevcut durum içtihad hukukundan anlaşıldığı üzere işbirliği ve höşgörü ilişkisine dayanmakta olup, Birliğin AİHS'ye katılımı ile ilk olarak mevcut durumun muhafaza edilip edilmeyeceği sorusu irdelenmiştir. Kanımızca, işbirliği ve hoşgörüye dayalı ilişki devam edecek olsa da AİHM'nin Divan'ın sağladığı temel hak korumasına ilişkin oluşturduğu doktrini gözden geçirmesi gerekmektedir.
ABD'nin Irak'tan çekilmesi sonrası ülkenin hidrokarbon yakıtları üzerine enerji-politik hamleler

Bu tezle küresel düzeyde; ABD, AB, Çin ve Rusya bölgesel düzeyde ise Türkiye gibi aktörlerin hangi nedenlerle Irak'a ilgi duydukları irdelenmekte ve bu ilgi neticesinde bu ülkelerin Irak'ın hidrokarbon kaynakları üzerine enerji-politik hamleleri ele alınmaktadır. Özellikle de ABD'nin ülkeden çekilmesinin bu politikalar üzerindeki etkisi gözlemlenmeye çalışılmıştır. Çalışmada uluslararası petrol şirketlerinin bu oyunda denklemin neresinde olduklarının da ortaya çıkarılmasını amaçlamaktadır. ABD'nin çekilmesi ülkede petrollerin paylaşımı konusunda etnik ve mezhepsel çekişmenin dozajının giderek artmasına neden olmuştur. ABD askerlerinin Irak'tan çekilmesinin en önemli etkisi doğal olarak bu ülkedeki etkinliğinin zayıflaması olacaktır. Ancak, bu durum ABD'nin Irak'tan tamamen vazgeçtiği anlamına gelmemektedir. Amerika'nın ülkedeki siyasal gücü kısmen zayıflasa da ekonomik etkinliği hala devam etmektedir. Ayrıca ABD'de Irak'tan çekilmesinin ardından doğan politik boşluğu petrol şirketiyle işbirliği yaparak doldurma yoluna gitmeyi amaçlamıştır. Avrupa Birliği her ne kadar enerjide Rusya'ya olan bağımlılığını azaltmak istese de Birliğin Irak'a karşı ortak bir siyaset geliştirmediği görülmektedir. İngiltere işgalle birlikte elde ettiği mevziiyi korumak isterken Fransa ve İtalya enerji pastasından daha fazla pay alma yarışındadır. Rusya ve Çin'in ise ABD'nin Irak'tan çekilmesi ile doğan boşluğu doldurmak isteyeceği açıktır. Türkiye ise ABD'nin çekilmesinden sonra dikkatini daha çok Kuzey Irak'taki enerji kaynaklarına yönlendirmiş durumdadır. Bu bağlamda çalışma 4 bölüm etrafında toplanmıştır. İlk bölümde enerji kavramı açıklanmakta, ikinci bölümde ise çalışmanın konusu olan Irak; tarihi ve ekonomisinin yanında coğrafi, demografik ve siyasi yapısıyla ele alınmaktadır. Üçüncü bölümde Irak'ın enerji profili çıkartılmakta, ülke petrollerinin küresel ekonomi için önemine dikkat çekilmektedir. Son bölümde ise küresel güçlerin Irak enerji kaynakları üzerine enerji-politik hamleleri üzerinde durulmaktadır.
2008 Global Krizi sonrasında Türkiye, Avrupa Birliği ve ABD bankaları karşılaştırmalı etkinlik analizi

Globalleşme ve teknolojik gelişmeler ile ülkeler arasındaki finans sınırları silikleşmiştir. Böyle bir ortamda ekonomileri etkileyen her türlü gelişme diğer ülkelere de sıçramaktadır. Bir ülkedeki durgunluk ya da kriz diğer ülkeleri de etkilemektedir. Özellikle bankacılık sektöründe yaşanan dalgalanmalar kısa sürede tüm dünyaya yayılmaktadır. 2008'de ABD'de başlayan bankacılık krizi tüm dünya bankalarını etkilemiştir. Bankaların etkinliklerinin azalmasına sebep olmuştur. Bu çalışmada Global Krizin Türk, ABD ve AB bankalarının etkinlikleri üzerinde yarattığı değişim, 2006- 2009 yılları içerisinde incelenmiştir. İnceleme esnasında Veri Zarflama Analizi kullanılmıştır. Analizin sonuçlarına göre kriz esnasında ve sonrasında ABD ve AB bankalarının etkinlikleri azalırken Türk bankalarının etkinlikleri artmıştır.
M. E. D. I. A. Programının Avrupa Birliği kültürlerinin korunmasına yönelik amaçları

tarihinde Avrupa Konseyi ile Komisyonun ortaklaşa yayınladığı 'Görsel-İşitsel Eureka Bildirgesi'nde kültürü ve ulusal kültürlerin korunması konusuna ilk defa kesin ve kararlı bir biçimde yaklaşılmış ve duyarlılık gösterilmiştir. Ayrıca, Komisyon, 1 Ocak 1993'te yürürlüğe giren 'Tek Avrupa Pazarı' politikasına bağlı olarak kişilerin, hizmetlerin, malların ve sermayenin serbest dolaşımı ilkesinden hareketle görsel-işitsel yayın politikasını üç temel strateji ile belirlemiştir. Bunlar: 1- Televizyon programlarının serbest dolaşımı. 2- Avrupa program pazarının güçlendirilmesi ve yeni teknolojilerin geliştirilmesi. 3- Kültürel farklılıkların korunması. Görsel-işitsel program endüstrisinin geliştirilmesi için alınacak önlemleri içeren ve bu bağlamda, Avrupa kültürlerinin korunmasına yönelik geliştirilen 'MEDIA Programı ve Etkinlikleri' bu stratejilerden en önemli ve ayrıntılısını oluşturmaktadır. Komisyonun 1987'de bir pilot uygulama ile başladığı ve 1 Ocak 1991'de yürürlüğe giren MEDIA 91-95 Programı ile Avrupa program pazarının önyapım, yapım, dağıtım, tanıtım, çok dilli TV yayıncılığı, arşiv programların açığa çıkarılması vs. gibi etkinlikler ile güçlendirilmesi, Avrupa'lı eserlerin meydana getirilmesi, rekabet koşullarının iyileştirilmesi ve bu konuda önlemler getirilmesi, gelişmiş ve uyumlaştırılmış teknolojilerin yardımıyla Pan-Avrupa yayınlarının yapılması, çok dilli ortak programlarla ana dilleri dar kapsamlı alanlarda konuşulan ülke ve bölgelere kendi ulusal kültürlerinin tanıtılması olanağı sağlanılacaktır. MEDIA Etkinlikleri aracılığıyla Avrupa program pazarının parçalanmışlığının giderilmesi, güçlü bir Pan- Avrupa dağıtım şebekesini kurulması ve doğrudan uydu yayınlarının kültürel sakıncaları karşısında çözümler ve önlemler getirilmesi olanağı da yaratılacaktır. Bu açıdan, MEDIA Program Etkinlikleri tek yönlü ileti akışına karşı ortak Avrupa kültürü ve ulusal kültürlerin korunmasına, geliştirilmesine önemli katkılarda bulunacaktır. Ayrıca, Türkiye'nin AB ile görsel-işitsel işbirliği çerçevesinde, MEDIA Programı ile oluşturulan ve ürünlerin dış piyasalara açılması olanağı yaratan EAVE, MBS, ESF, EF- DO, MIC ve EFA gibi kuruluşlara üye olması Türkiye-AB ilişkilerine daha tutarlı bir boyut ve seviye kazandıracaktır.
Avro ve bütünleşme krizinin demokrasi açığı tartışmaları bağlamında değerlendirilmesi

Çalışmanın konusu Avro krizinin demokrasi açığı tartışmaları bağlamında değerlendirilmesidir. Tezin kuramsal dayanağı Jürgen Habermas'ın demokrasi teorisi ve Avrupa bütünleşmesine dair tahayyülüdür. Tez üç ana bölüm halinde yazılmıştır. Birinci bölümde, demokrasi teorisi, demokrasi açığı teorileri, Jürgen Habermas'ın demokrasi teorisi ve Avrupa bütünleşmesine dair önerileri ile Avrupa Birliği'nde demokrasi açığının kuramsal boyutu ele alınmıştır. İkinci bölümde ekonomik ve parasal birlik politikasının tarihsel gelişimi, küresel finans krizi ile Avro krizi arasındaki ilişki, Avro krizinin farklı bütünleşme kuramları ve resmi AB söylemi tarafından nasıl açıklandığı, Avro krizinin nedenleri ve Avro krizine karşı geliştirilen politikalar incelenmiştir. Üçüncü bölümde, birinci bölümdeki kuramsal perspektif ile ikinci bölümde detaylı bir şekilde anlatılan Avro krizinin sonuçları analiz edilmeye çalışılmıştır. Bu amaçla, Avrupa yurttaşlarının ulusüstü ve Avrupa halklarının ulusal düzeyde demokratik siyasal alanlarındaki kayıp, Avro krizi sonrasında sosyoekonomik koşullardaki olumsuz değişim incelenmiş ve Avrupa Birliği'nin güncel siyasal gelişmeleri ile Habermas'ın kuramı bir arada düşünülerek bir analiz yapılmıştır. Tez bütününde, ulus devletlerin, küreselleşme, piyasa ve siyaset arasındaki asimetri ve ulusal yurttaşlık fikrinin bütünleştirici rolünü kaybetmesi gibi nedenlerle demokratik özünü kaybettiği; demokratik siyasetin ulusüstü düzeyde yeniden tesis edilebileceği; bununla beraber Avro krizinin ardından yaşanan süreçte, ulusüstü düzeyde bir demokratikleşmenin aksine, post-federal niteliği haiz demokratik siyaseti dışlayan bir siyasal düzenin tesis edildiği savunulmaktadır.
Nükleer enerjinin Avrupa Birliği - Türkiye ilişkilerine ekonomik yansımaları

Ekonomik istikrarı ve devamlılığı sağlamak için enerji arzının devamlılığını güvenceye almak gerekmektedir. Dünyanın sınırlı kaynaklarına karşın enerji talebi oldukça yüksektir ve her geçen gün artmaktadır. Günümüz koşulları çerçevesinde enerji ihtiyacının büyük bir bölümü halen fosil yakıtlardan elde edilmektedir. Basit bir yansıtım yapıldığı takdirde enerji talebinin günümüzdeki artış hızını koruması sonucunda fosil yakıt kaynaklarının 50 yıl içerisinde tükeneceği tahmin edilmektedir. Bu durum hükümetleri ve enerji piyasasına yön veren aktörleri yeni enerji kaynaklarına yönelmeye mecbur kılmaktadır. Fosil yakıtlara alternatif olabilecek seçenekler arasında nükleer enerji tercih edilebilecek seçenekler arasında başı çekmektedir. Enerji ihtiyacının büyük bölümünü ithal etmek zorunda olan Türkiye için kalkınma hamlesini sürdürülebilir bir seviyede tutmak ve sanayisini uluslararası alanda rekabete girebilecek seviyelere yükseltebilmesi için enerji üretiminde nükleer santralleri de enerji arzı portföyüne eklemesi gerekmektedir. OECD üyeleri arasında enerji talebi en hızlı artan devlet olarak nükleer santraller ile donanmış, enerji arzının güvenliğini sağlamış bir Türkiye kısa zamanda bu yatırımının iktisadi karşılıklarını almaya başlayacaktır. Çalışmada AB enerji politikasını çeşitli yönleriyle özetlemek ve okuyucuya anlaşılır bir şekilde aktarmak amaçlanmıştır. Ayrıca Türkiye'nin mevcut enerji politikası, enerji arzındaki tercihleri, nükleer enerjinin Türkiye için önemi ve potansiyel katkısı, Türkiye'nin AB ile üyelik müzakerelerinde AB enerji müktesebatına uyum sürecindeki çalışmalar ele alınarak AB ve Türkiye'nin ekonomik ilişkilerine etkileri araştırılmaktadır.
Avrupa Birliği'nin yasa dışı göç politikası ve bu politikanın Türkiye'nin üyelik sürecine etkileri

Küreselleşmenin sunduğu ulaşım ve haberleşme olanakları sayesinde insan mobilitesi önceki yıllara göre önemli ölçüde artmıştır. Yine küreselleşmeden kaynaklanan ekonomik sorunlar insan mobilitesine ivme kazandırmaktadır. Ülkeler arasındaki gelişmişlik ve refah uçurumunun derinleşmesi sonucu, gelişmekte olan ülkelerde yaşayan ve daha iyi bir yaşam arayışında olan insanlar, gelişmiş ülkelere göç etmektedir. Ayrıca iç savaş, kıtlık, doğal afetler gibi unsurlar da göçe katkıda bulunmaktadır. AB son küresel krize rağmen dünyanın pek çok bölgesiyle kıyaslandığında halen istikrarlı ve müreffeh bir coğrafyadır. Bu durum onu göç hareketlerinin hedefi haline getirmektedir. Göçün olumsuz etkilerinden uzak kalmayı amaçlayan Avrupa Birliği bir yandan yasa dışı önleyici tedbirler almakta, diğer yandan yasal göç kanallarını nitelikli göçmenlere uygun biçimde yeniden düzenlemektedir. Yasal göç kanallarının tıkanması AB ülkelerine gitmek isteyen göçmenleri yasa dışı yollara sevk etmektedir. Çoğu gelişmekte olan Asya ve Afrika ülkelerinden gelen göçmenlerin büyük bölümü Avrupa Birliği ülkelerine Türkiye üzerinden girmeye çalışmaktadır. Türk-Yunan kara sınırından ya da Ege kıyılarımızdan önce Yunanistan'a, ardından diğer AB ülkelerine geçen yasa dışı göçmenler, ülkemizi de yasa dışı göçün içine çekmektedir. Türkiye Avrupa Birliği'ne yönelik yasa dışı göç akımlarının kaynağını oluşturmamaktadır. Türkiye'nin Asya, Afrika ve Avrupa kıtalarını birleştirme özelliğinden yararlanan suç örgütleri, göçmenleri ülkemiz üzerinden yasa dışı geçiş yapmaya yöneltmektedir. Sonuçta Türkiye Avrupa Birliği'ne yönelik yasa dışı göç hareketlerinden transit ülke olarak etkilenmektedir. AB'ye yönelik yasa dışı göçün önlenmesi konusunda Türkiye olanakları çerçevesinde her türlü çabayı göstermektedir. Ancak bu çabanın başarıya ulaşması için Avrupa Birliği'nin Türkiye'ye gereken desteği vermesi gerekmektedir. Türkiye'nin coğrafi konumu nedeniyle Avrupa Birliği'nin yasa dışı göçle mücadelede ona her zaman ihtiyacı vardır. Yasadışı göç sorunu ile tek başına mücadele etmek zorunda bırakılmış bir Türkiye, Avrupa Birliği için her zaman risk oluşturacaktır.
Küreselleşme sürecinde uluslararası kuruluşlar ve devlet egemenliği

Egemenlik kavramı uluslararası ilişkiler, kamu hukuku ve siyaset biliminin üzerinde en çok durulan ve tartışmalara sıklıkla konu olan konularının başında gelmektedir. Egemenlikle ilgili genel kabul görmüş bir tanım elde etmenin zorluğunun yanında, kavram tarihsel süreç içerisinde tanımsal farklılıkları bünyesinde barındırmıştır. Bugünün dünyasındaki egemenlik anlayışı, genel olarak, bir devletin ülke toprakları üzerinde yönetme yetkisini kullanma hakkını işaret etmektedir. Bu kavramın hukuksal bir anlamı olduğu kadar siyasi bir anlamı da mevcuttur ve bu iki anlam iç içe geçmişş durumdadır. Egemenlik devletin gücünü nitelemektedir ki, devletler arasında işbirliği sahaları artıkça egemenliğin görünümü ve kapsamı yeniden gündeme gelmektedir. Devletler arasında işbirliği mekanizmalarının eriştiği derinlik, geleneksel egemenlik algılarını dönüştürmekte ve egemenliğe dair temel verilerin sorgulanması bir zorunluluk haline gelmektedir. Ülkeler arasındaki ekonomik, sosyal ve siyasal ilişkilerin gelişmesi, farklı toplum ve kültürlerin inanç ve beklentilerinin daha iyi tanınması, uluslararası ilişkilerin yoğunlaşması gibi birbirleriyle bağlantılı konuları içeren küreselleşme süreci, ulus devlet yapısı içindeki siyasi iktidarın etkinliğini azaltmaktadır. Hükümetler; ekonomik nesnelerin, teknolojik yeniliklerin, bilgi ve fikirlerin akışını kontrolde tekel noktasından uzaklaşmakta ve devletlerin müstakil olarak bir hukuk sistemini inşa etme erki zayıflamaktadır. Küreselleşme olgusu, devletlerin uluslararası ve ulus-üstü düzeyde ortak çıkarlarını gözeten ve koruyan örgütlenmelere katılımlarını ön plana çıkarmaktadır. Gelinen nokta itibariyle dünyada devlet egemenliğinin kurulu modelleri ve uygulamalarına meydan okuyan pek çok aktör bulunmaktadır. Bu paralelde önce evrensel uluslararası örgütlenmeler ardında da Avrupa Birliği örneğinde olduğu gibi uluslarüstü yapılanmalar egemenliğin dönüşümünde rol oynamaktadır. Birleşmiş Milletler ve Avrupa Birliği örgütlenmeleri, gerek hedefleri gerekse bu hedeflere ulaşma doğrultusunda oluşturulan teşkilatlanma yapısıyla diğer uluslararası örgütlenmelerde kaydedilmeyen sui generis uluslararası yapılanmalardır. Özellikle İkinci Dünya Savaşının ardından güvenliğe dayalı işbirliği mekanizmalarına yönelen ilgiyle birlikte, devlet egemenliği sorgulanmaya başlanmış; ortaya çıkan yoğun çatışma sürecinin işaret ettiği şekilde mutlak bir egemenlik anlayışının kişi hak ve özgürlüklerinin ihlaline sebep olabileceği fikri ön plana çıkmıştır. Bu noktada mutlak egemenlik anlayışı uluslararası kuruluşların etki sahası ve temel insan hakları paydaları nispetinde sınırlanmakta ve bir dönüşüm sürecine şahitlik etmektedir.
Türkiye ile Avrupa Birliği mesleki eğitim politikalarının değerlendirilmesi

Bu tezin amacı, Türkiye ile Avrupa Birliği Mesleki Eğitim Politikalarının araştırılarak değerlendirilmesidir. Çalışma kapsamında, Avrupa Birliği Mesleki Eğitim Politikaları ve Uygulamaları incelenmiş ve bunlara yönelik Türkiye'nin yaptığı yasal ve yönetsel çalışmalar tespit edilmeye çalışılmıştır. Teknolojik gelişmelerin çok hızla arttığı günümüzde, bu hıza ayak uydurabilecek eğitimli insan kaynağına ihtiyaç artmıştır. Bu nedenle eğitimli insan kaynağının yetiştirilmesi için mesleki ve teknik eğitimin de önemi artmıştır. Türkiye'nin gelişen teknoloji ve bilgi birikimine sahip olabilmesi için, AB ortak standartlarını uygulayarak rekabet ortamlarında mücadele edebilecek mesleki ve teknik eğitimin ihtiyaç duyduğu nitelikli insan gücünü yetiştirmesi gerekmektedir. Türkiye ilk olarak AB mesleki ve teknik eğitim politikalarına uygun yasal ve yönetsel çalışmalar yapmıştır. Bunun yanında AB'ye üyelik sürecinde kurumsal olarak değişiklikler ve yenilikler yapmıştır. Yasal ve yönetsel değişikliklerin yapıldığı süreçte, çok önemli projelerin planlanarak hayata geçirilmesiyle AB'nin mesleki ve teknik eğitim politikalarının uygulanması ve yaygınlaşması sağlanmıştır. AB ülkelerinin mesleki ve teknik eğitim sistemleri arasında belli bir standart olmamasına rağmen, ortak bir görüşte anlaşmaktadırlar. Araştırma altı bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde araştırmanın kuramsal çerçevesini oluşturan bilgiler ve sorun ile ilgili alan yazından yararlanılarak elde edilen bilgilerin paylaşımı, problem durumu, problem cümlesi, alt problemler, araştırmanın önemi, sayıltılar, sınırlılıklar ve tanımlar vardır. İkinci bölümde araştırmanın yöntemi, evren örneklem, ve verilerin toplanması ele alınmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde Avrupa Birliği'nde mesleki ve teknik eğitim, AB eğitim politikalarının tarihsel süreci, Avrupa Birliği'nin kurumları, Avrupa Birliği'nin mesleki ve teknik eğitim kurumları, Avrupa Birliği'nin mesleki ve teknik eğitim politikalarının ortak Avrupa araçları, Avrupa Birliği'nde uygulanan eğitim programları projeleri ve Avrupa Birliği Mesleki standardizasyon ve sertifikalandırma işlemleri ele alınmıştır. Çalışmanın dördüncü bölümünde ise Avrupa Birliği'nde uygulanan eğitim programları ve projenin Türkiye'ye yansımaları, Avrupa Birliği mesleki ve teknik eğitim politikalarına uyum için alınan kararlar ele alınmıştır. Beşinci bölümde araştırma bulgularına yer verilmiştir. Altıncı bölümde ise araştırma sonuçları ve öneriler yer almaktadır.
AB şeker rejimi reformunun Türk şeker sektörüne etkileri

AB'de aşırı korumacı tarım politikaları nedeniyle süregelen şeker arzı fazlalığı AB'nin DTÖ taahhütlerine uyması sonucunda ihracat kısıtlamaları ve 2006 Şeker Reformu ile gelen yeniden yapılandırma sisteminin uygulanması yoluyla dengelenmeye çalışılmış ve büyük ölçüde başarı sağlanmıştır. AB şeker reformu şeker üretiminde büyük ölçüde azalma ile sonuçlanırken, küresel ticaret dengesinde de değişimlere neden olmuştur. Yeniden yapılandırma planı çerçevesinde kaydedilen kota vazgeçmeleri ve reform sonucunda AB, şeker net ihracatçısı konumundan net ithalatçı konuma gelmiştir. AB şeker rejimine ilişkin reformlar arasında şeker üretiminin daha az rekabetçi şartlarda şeker üreten üye ülkelerden, daha fazla rekabetçi şartlara sahip ülkelere aktarılması yer almaktadır. Bu amaçla şeker kotalarının üye ülkeler arasında transfer edilebilmesine imkan sağlanacaktır. 2006 yılında uygulamaya konulan Şeker Reformu sonucunda AB şeker sektöründe ortaya çıkan gelişmeler AB'ye tam üyelik sürecine girmiş olan Türkiye'yi çeşitli fırsat ve tehditlerle karşı karşıya bırakmaktadır.
Globalization versus/ and regionalism EU in the face of globalization

Bu tezde, 1980'li yıllar itibarıyla yeniden ortaya çıkan ve uluslararası ilişkiler disiplini içerisinde giderek artan öneme sahip olmaya başlayan bölgeselleşme hareketleri ile küreselleşme arasındaki bağların ortaya çıkarılmasına çalışılmış ve bu çerçevede Avrupa Birliği ile küreselleşme arasındaki etkileşim incelenmiştir. Küreselleşmenin halihazırda var olan ya da oluşum aşamasındaki bölgeselleşme hareketlerini yaratıcı etkisinin incelenmesi ve hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkelerde karar alıcıların hangi şartlardan dolayı bölgeselleşme politikaları izledikleri hususunun açıklığa kavuşturulması tezde güdülen temel amacı oluşturmaktadır. Küreselleşmenin ortaya çıkardığı şartlar karşısında Avrupa Birliği'nin tepkileri ve tam olarak küreselleşmesini tamamlayamamış dünya ekonomisinin gidişatı/yönetimi hususundaki AB politikalarının ve uygulamalarının incelenerek açıklanması bu amaca ulaşılabilmesinde dayanak noktalarını teşkil etmiştir. Öte yandan, tezde, bölgeselleşme hareketleri ile küreselleşmenin birbirine zıt değil, tam tersine birbirlerini destekleyen süreçler olduğunun da altı çizilmiştir.
The EU's conflict resolution efforts in its neighbourhood: The case of the South Caucasus

Soğuk Savaş'ın bitişi uluslararası ilişkilere yeni kavramlar ve eski kavramlara yeni yorumlar getirmiştir. Yeniden yorumlanan ve insan güvenliği gibi boyutların da dahil edilmesiyle genişletilen güvenlik algısı, Avrupa Birliği'nin dış politika tercihlerini ve uygulamalarını etkilemiştir. Soğuk Savaş'ın çift kutuplu yapısının zayıflayan etkisiyle, daha önce bastırılan ya da üstü örtülü duran devlet içi etnik çatışmalar serbest kalmış ve artan sayıdaki bu etnik çatışmalar diğer uluslararası aktörler üzerinde geniş ölçüde olumsuz etkiler yaratmıştır. Küresel çapta artan karşılıklı bağımlılık, ülkeleri herhangi bir tehlikenin istikrarsızlık ve yıkım kaynağına dönüşebileceği daha savunmasız bir çevreye sürüklemiştir. Bu nedenle, AB, kendi güvenliği ve istikrarı üzerinde olduğu kadar küresel güvenlik boyutunda çok önemli yansımaları bulunan yakın çevresindeki çatışmaların da barışçıl yollarla çözümlenmesine dahil olma ihtiyacı hissetmiştir. AB'nin, güvenlik aktörü olarak uluslararası alandaki rolü, AB'nin etkinliği, imkanları ve köklü etnik çatışmaların barışçıl yollarla çözümlenmesine katkılarıyla birlikte uzun zamandır tartışılmaktadır. Güney Kafkaslardaki istikrarsızlık ve tehlike AB'nin kendi güvenliği ve refahı için öncelikli endişelerinden biri haline gelmiştir. Bu bağlamda, AB'nin Güney Kafkaslar'daki çatışmaların, Abhazya, Güney Osetya ve Nagorna-Karabağ, çözüm süreçlerine dahil olması AB'nin uluslararası bir aktör olarak çabalarının, yeteneklerinin, zayıflıklarının ve gücünün gözlemlenebileceği önemli olaylardır. Bu tez AB'nin bölgedeki çatışma çözümü çabalarının etkisini ortaya koymayı amaçlamaktadır. İleri sürdüğü arguman, AB'nin artan güvenlik ve ekonomik çıkarlarına rağmen, Güney Kafkasya çatışmalarında oynadığı rolün sınırlı olduğudur. Bunun nedeni AB'nin kendi iç kısıtlamaları ve aynı zamanda bölgedeki diğer aktörlerin etkisidir. Çalışmanın vardığı sonuç şudur: AB'nin bu bölgedeki çatışmaların barışçıl yollarla çözüm sürecine yapıcı katkıları, sadece Birliğin güvenliğini sağlamakla kalmayacak; aynı zamanda AB'nin uluslararası güvenlik aktörü olarak yetenek ve gücünü de arttıracaktır.