turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Hidrojene dayalı membran biyofilm reaktörlerinde denitrifikasyona endosülfanın etkisi

Hızlı nüfus artışı ve yetersiz çevresel önlemler sonucunda ihtiyaç duyulan temiz yüzeysel su kaynakları her geçen gün azalmaktadır. Bu yüzden yeraltı su kaynaklarının kullanımı ve önemi her geçen gün artmaktadır. Günümüzde endüstriyel ve zirai aktivitelere bağlı olarak yeraltı su kaynaklarında bulunan kirleticilerin varlığı artmaktadır. Söz konusu kirleticilerin büyük çoğunluğunu okside olmuş kirleticiler oluşturmaktadır. Dünyada ve ülkemizde yasaklanmış olmasına rağmen bazı pestisitler halen kullanılmaktadır. Bu pestisitler zamanla yeraltı sularına bulaşmakta, insan ve çevre sağlığını ciddi bir şekilde tehdit etmektedir. Yeraltı su kaynaklarında bulunan kirleticilerin arıtılması için teknoloji ve bilimdeki gelişmelere bağlı olarak araştırıcılar yeni arıtma metotları aramaktadırlar. Bu çerçevede özellikle yüzeysel ve yeraltı sularının arıtımında hidrojene dayalı membran biyofilm teknolojisi de bu yeni arıtma teknikleri içerisinde yer almaktadır. Membran Biyofilm Reaktör ile yapılan çalışmalarda okside olmuş kirleticilerin arıtımında oldukça başarılı sonuçlar elde edilmektedir. Bu çalışmada, membran biyofilm prosesi ile yeraltı sularında denitrifikasyon kapasitesinin geliştirilmesi ve organoklorlu pestisit grubuna giren endosülfan adlı insektisitin denitrifikasyon prosesine etkisi ve arıtılabilirliği araştırılmıştır. Denitrifikasyon için kullanılan MBfR reaktörü sürekli sistem olarak çalıştırılmıştır. Uygun hidrolik bekleme süresini tespit etmek için reaktör 12, 6, 3, 1 ve 1/ 2 saatlik hidrolik bekleme sürelerinde işletilmiştir. Bu çalışma sonucunda en yüksek denitrifikasyon verimi veren hidrolik bekleme süresi 1 saat belirlenmiştir. Araştırmanın ikinci safhasında farklı nitrat konsantrasyonları kullanılarak denitrifikasyon için en yüksek denitrifikasyon oranını veren NO3-N konsantrasyonu belirlenmiştir. Belirlenen optimum HRT ve NO3-N konsantrasyonunda çalıştırılan MBfR sistemine farklı konsantrasyonlarda endosülfan verilerek bu şartlar altında giderimi araştırılmıştır. Araştırma sonuçları, hidrojene dayalı membran biyofilm reaktörlerin denitrifikasyon için verimli olarak kullanılabilecek bir sistem olduğunu ortaya koymuştur. Bu sistem endosülfanın düşük konsantrasyonlarının bile giderilebildiği ve düşük endosülfan konsantrasyonunun denitrifikasyonu olumsuz etkilemediği sonucuna varılmıştır.
Çevre teknolojilerinin yaygınlaştırılmasında kitle iletişim araçlarının rolü

Anahtar kelimeler: Enformasyon Feedback Kamuoyu Kitle Kitle iletişimi Küreselleşme Mesaj Propaganda Slogan Bu çalışmada, toplumda çevre bilinci uyandırma ve çevresel kamuoyu oluşturmada kitle iletişim araçlarının kullanımı konusu incelenmiştir. Tema Vakfi'nın yaptığı çalışmalar ve kamuoyu araştırma sonuçlarından yola çıkılarak istatistiksel veriler ışığında kitle iletişiminin etkisi çevre koruma alanında değerlendirilmiştir. ıv
Kanatlı hayvan kesimhane atıksularının elektrokoagülasyon yöntemi ile arıtılabilirliği

Dünya nüfusunun büyük bir kısmına temiz su temini bugün insanlığın karşılaştığı en önemli konulardan biridir. Atıksuların tekrar kullanımı mutlak gereklidir ve gelişmiş, çok etkili ve pahalı olmayan atıksu arıtma teknikleri geliştirilmesi gereklidir. Bu araştırmada; kanatlı hayvan kesimhane atıksularının özellikleri ve arıtım sistemleri incelenerek, yeni bir teknoloji olan elektrokoagülasyon metodu ile kan katılan atıksuda toplam organik karbon, toplam azot, kimyasal oksijen ihtiyacı ve yağ-gres giderimi ele alınacaktır. Bu incelemede; kanatlı hayvan kesimhane prosesinin atıksuyuna kan katılarak toplam organik karbon, toplam azot, kimyasal oksijen ihtiyacı ve yağ-gres giderimine etki eden faktörlerin laboratuvar deneyleri ile incelenmesi amaçlanmıştır. Bu çalışmada kesikli sistem düzenekleri kurularak TOK, TN giderme verimleri üzerine iletkenlik, pH, akım yoğunluğu, elektroliz zamanı; KOİ giderme verimi üzerine iletkenlik, pH, akım yoğunluğu, elektroliz zamanı, elektrik enerji tüketimi ve kan oranları etkiler incelenmiştir. Ayrıca, yağ-gres giderme verimine; pH, akım yoğunluğu ve elektroliz zamanının etkileri incelenmiştir.
Sularda çözülmüş oksijen miktarının belirlenmesi için otomatik analiz sisteminin geliştirilmesi

Çevre sorunlarının önemli bir bileşenini oluşturan su kirlenmesinin önlenmesi ya da kontrol edilmesi için yapılması gereken işlerin başında alıcı su ortamlarının veya bunların kirlenmesine neden olan atıksuların kimyasal özelliklerinin bilinmesi gelmektedir. Günümüz teknolojisindeki gelişmeler ile otomatik analiz sistemleri çevre sorunlarının önceden belirlenmesi ve önlenebilmesinde önemli bir rol oynamaktadır. Gerek alıcı su ortamlarının gerekse bunları tehdit eden atıksuların karakterizasyonunu belirlemede en çabuk sonuca ulaşabileceğimiz parametrelerin başında çözünmüş oksijen miktarının tespit edilmesi gelmektedir. Çözünmüş oksijen, sudaki yaşamın tüm formları için gerekli bir elementtir. Doğal sularda, aerobik yaşam formları ile kendiliğinden arıtma işlemi için yeterli oksijen düzeyi gerekmektedir. Bu tez çalışmasında, su kalitesinin belirlenmesindeki en önemli parametrelerden biri olan çözünmüş oksijeni tamamen otomatik olarak analizini gerçekleştirecek ucuz maliyetli bir sistemin geliştirilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla sulardaki çözünmüş oksijenin tespit edilmesi için, Winkler spektrofotometrik yöntemini esas alan örnek ve reaktif alımlarının tam kontrollü sıvı alım kaplarının solenoid valflar ile kontrol edildiği analiz sistemi geliştirilmiş ve prototipi yapılmıştır. Geliştirilen sistem ile 0 ile 14,5 mg O2/L'ye arası sağlıklı analiz sonuçları elde edilebileceği tespit edilmiştir. Bu prototip için gerçekleştirilen kalibrasyon çalışmaları sonucunda elde edilen grafiklerin korelasyon katsayısı R2=0.99'un üzerinde bulunmuştur. Geliştirilen sistem laboratuvar kullanımları için hazır durumdadır. Sistem kontrolünü sağlayan elektronik donanım ve yazılımda yapılacak değişiklikler ile sistemin saha koşullarında, izleme amaçlı kullanılması mümkün olabilecektir.
Removal of chloridazon herbicide from wastewaters using FE/H2O2, UV/H2O2 AND UV/FE/H2O2

Pirazon adıyla bilinen Kloridazon herbisiti, organoklorlu bileşikler olarak sınıflandırılmakta ve şeker pancarı üretiminde yaygın olarak kullanılmaktadır. Suda yüksek çözünürlüğe sahip olan Kloridazon herbisitinin, topraktaki yüksek mobilitesi nedeniyle yerüstü ve yeraltı sularına ulaşması yüksek olasıklıktadır. Toksik özelliklere sahip olması nedeniyle de insan sağlığı ve ekolojik döngü üzerinde ciddi problemler yaratması söz konusudur. Yapılan bu çalışmada, CLZ herbisitinin İleri Oksidasyon Proseslerinden Fe/ H2O2, UV/H2O 2 ve UV/Fe/ H2O2 prosesleri ile sudan giderimi araştırılmıştır. Her bir proses için H2O2, Fe+2, başlangıç CLZ konsantrasyonu, sıcaklık ve pH parametrelerinin etkisi incelenmiştir. UV/H2O2, Fenton ve Foto-Fenton prosesleri için optimum şartlar, sırasıyla, 20 mg/L H2O2, 20 mg/L CLZ, pH 3 ve 20oC; 7.5 mg/L Fe2+, 50 mg/L H2O2, 40 mg/L CLZ, pH 3 ve 20oC; 5 mg/L Fe2+, 50 mg/L H2O2, 60 mg/L CLZ, pH 3 ve 20oC olarak belirlenmiştir. CLZ degradasyon yan ürünleri olarak Desphenyl CLZ, Pyridazine-3,4,5-trione, Oxaluric acid ve 5 -hydroxyhydantion tespit edilmiştir. Buna bağlı olarak, her bir proses için degradasyon mekanizması da önerilmiştir. CLZ'nin reaksiyon kinetiği Fenton ve Foto-Fenton proseslerinde BMG modelini takip ederken, UV/H2O 2 prosesinde psödo birinci derece kinetiğini takip etmiştir.
Atıksulardan azot gideriminde son 15 yıl ve yeni eğilimler

Günümüzde giderek artan çevre kirliliğine bağlı olarak artan su kirliliği gelecekte canlılar için içme ve kullanma suyu erişimini kısıtlayacak boyutlara gelmektedir. Su kirliliğine neden olan en yaygın ve etkili maddeler grubundan birisi de azotlu maddelerdir. Bu çalışmada, son 15 yılda literatürde yayınlanmış olan azotlu madde giderimiyle ilgili makaleler incelenmiş olup, bu çalışmalar atıksu arıtımında kullanılan azotlu madde giderim proseslerine göre sınıflandırılmış ve değerlendirilmiştir. Çalışma süresince göze çarpan en önemli nokta son 10 yılda bu konu üzerine yapılan çalışmaların sayısındaki büyük artış ve daha çok, az çamur üreten, ekonomik ve işletme stabilitesine sahip çalışmalar üzerinde durulduğudur.
Çevre kirliliğinin önlenmesi ve daha temiz teknolojiler ile atık yönetimi üzerine bir araştırma

2000'li yıllara girerken, taraf olunan uluslararası sözleşmelerden doğan yaptırımlar, küreselleşen pazar ilişkileri ve uluslararası ticarette karşılaşılan tarife dışı teknik engellerin yanı sıra, çevre ile ilgili yaptırımlar da fazlalaşmıştır. Başta Avrupa Birliği olmak üzere birçok ülke yasalarında ve standartlarında 'kirleten öder' prensibi yerine 'kirlilik önleme teknolojilerini kullanımın teşvik edilmesi' prensibini benimsemiştir. Bu nedenle bu ülkelere yapılan ihracatlar da da haksız rekabeti ortadan kaldırmak için bazı standartlar belirleyerek (Eko Tex 100, CE vb.), firmaların buna uymasını istemişlerdir. Avrupa Birliğine uyum çalışmaları çerçevesinde Türkiye'nin de Avrupa Birliği üyelerinin uyguladıkları yasa ve standartları sadece ihracat sırasında değil iç piyasaya yapılan satışlarda da sağlaması gerekmektedir. Bu nedenle sanayicilerin çevresel yükümlülüklerini yerine getirebilmeleri için yeni yaklaşımlara ihtiyaçları vardır. Bu çalışmanın ilk bölümünde çevre dostu teknolojiler hakkında genel bilgi verildikten sonra, kirlilik kontrolü ile kirlilik önleme karşılaştırması yapılmış, kirlilik önlemenin sağlayacağı yararlardan bahsedilmiştir. İkinci bölümde ise atık azaltımı ile ilgili Dünya'da ve Türkiye'deki çalışmalar hakkında, üçüncü bölümde ise Türkiye sanayisinin çevresel profili, seçilen tekstil sektörü hakkında, bilgi verilmiştir. Dördüncü bölümde ise bir tekstil fabrikasında yapılan pilot çalışmaya yer verilmiştir. Fabrikanın şu andaki durumu, yapılan çalışmalar incelenmiş, tüm proseslerindeki girdiler ve çıktılar hesaplanmıştır. Yapılan bu çalışma sonucu hangi proseslerde iyileştirme yapılırsa enerji, su, hammaddede azaltımı olabileceği belirlenmiş ve bu kapsamda belirlenen kirlilik önleme seçenekleri uygulanmıştır. Ayrıca pilot çalışma sonucu uygulanmaya karar verilen kirlilik önleme seçenekleri ile ilgili teknik, ekonomik ve çevresel değerlendirme yapılmış, kirlilik önleme seçenekleri ile şu andaki durum karşılaştırılmıştır. Çalışmanın beşinci bölümünde ise yine bir tekstil fabrikası ele alınarak, yeni kurulacak bir fabrikada kirlilik önleme teknolojileri dikkate alınarak yapılacak planlamaya yer verilmiştir. Bu planlama, fabrika yerinin seçimi, makina ve ekipman seçimi, yerleşimi, altyapı, arıtma tesisi bilgileri verilmiştir. Başlangıçta kirlilik önleme teknolojileri ele alınmadan kurulan bir tesisin yatırım maliyetlerinin daha az olmasına rağmen, işletme maliyetinin, çevresel maliyet nedeniyle daha yüksek olduğu görülmüştür.
Atıksu arıtma tesisi için proje aşamasında öngörülen ve mevcut durumda sağlanan verimin sürekliliğinin karşılaştırılması: Azerbaycan Nahçıvan Atıksu Arıtma Tesisi örneği

Dünyamızdaki hızlı nüfus artışı ve buna paralel hızlı teknolojik gelişmeler ekolojik sistemi olumsuz yönde etkilemektedir. Ekolojik sistemin en önemli parçası olan su kaynakları hızla kirlenmekte, oluşan atıksu miktarları nüfus artışı ve teknolojik gelişmelere paralel olarak artmaktadır. Atıksuların deşarj edildiği ortama olumsuz etkilerini en aza indirmeyi amaçlayan Azerbaycan Nahçıvan Atıksu Arıtma Tesisi 2012 yılında projelendirilmiş bir A2O prosesidir ve 2018 yılında yapımı tamamlanarak işletmeye alınmıştır. Bu tez çalışmasında, Azerbaycan Nahçıvan Atıksu Arıtma Tesisi'nin proje aşamasında hedeflenen kirlilik giderim verimi ve işletme aşamasındaki kirlilik giderim verimi kıyaslanarak projelendirmenin ne derece isabetli ve rasyonel olduğunun belirlenmesi amaçlanmaktadır. Bunun için; tesiste bizzat incelemelerde bulunulmuş, tesisin giriş ve çıkış suyundan alınan numunelerin laboratuar analizleri değerlendirilmiş, ünitelerde yaşanan aksaklıklar araştırılmıştır. Yapılan araştırmalar arıtma tesisi proje aşamasının en az yapım aşaması kadar önemli olduğunu göstermektedir. Proje hazırlanırken, oldukça düşük maliyetlerle gerçekleştirilebilecek deney ve gözlemler neticesinde daha sonra geri dönüşü imkansız hatalardan kaçınılabilir. Projeyi hazırlayan ve denetleyen mercilerin projelere daha fazla hassasiyet göstermeleri ve zaman harcamaları gerekmektedir.
Niğde ili evsel atıksularının arıtımı için en uygun metodun teorik olarak araştırılması

Bu çalışmada, Niğde İli evsel atıksularının arıtımı için en uygun arıtma metodu araştırılmıştır. Bu amaçla Niğde İli'nin gelecekteki nüfusu İller Bankası yöntemi ile tahmin edilerek, gerekli su ihtiyacına göre atıksu miktarı hesaplanılmıştır. Daha sonra numune alınacak noktalar seçilmiş ve bu noktalardan alınan numuneler analiz edilerek Niğde İli için atıksu karakteristikleri belirlenmiştir. Bölgenin iklimi sosyo-ekonomik şartları, teknolojik yeterlilik ve kalifiye eleman durumu dikkate alınarak en uygun arıtma metodu araştırılmıştır. Ayrıca arıtımdan çıkan suların tarımsal sulamada kullanılacağı düşünülerek bölge şartlarına en uygun çözümün fakültatif havalandırmalı havuz metodu olabileceği sonucuna varılmıştır. Ancak arıtma ihtiyacına bağlı olarak en uygun arıtma teknolojisi arıtma kademeleri olarak da ifade edilebileceğinden, sistem ilk aşamada fakültatif stabilizasyon havuzu olarak işletilmesi ve zamanla ihtiyaca bağlı olarak mekanik havalandırıcıları eklemek suretiyle fakültatif havalandırmalı havuz metoduna dönüştürülmesi daha ekonomik ve doğru bir metod olacağı kanaatine varılmıştır.
Süt endüstrisi atıksuyu ile beslenen membran biyoreaktörde çamur karakteri ve arıtma veriminin izlenmesi

Doğaya kontrolsüz bir şekilde bırakılan atıksular çevreyi ve insan sağlığını olumsuz yönde etkilemektedir. Endüstriyel faaliyetlerden kaynaklı birçok çeşit atıksu ortaya çıkmaktadır. Bu tez kapsamında süt endüstrisi atıksuyunun membran biyoreaktörde arıtılması üzerine çalışılmıştır. Hollow fiber membran kullanılarak kurulan MBR sisteminde günlük olarak çözünmüş oksijen, membran basıncı, arıtılmış su miktarı, sıcaklık, pH takip edilmiştir. Çamur karakterindeki değişikliklerin izlenebilmesi için MLSS, MLVSS, SVI, CST, Hidrofobisite, EPS, SMP analizleri yapılmıştır. Belirli aralıklarla yapılan KOİ, NH3, PO4-P analizleri ile arıtma verimi izlenmiştir. Sırasıyla %99, % 82,78 ve %76, 5 giderim verimleri elde edilmiştir. Sonuç olarak, membran biyoreaktörde kirlilik yükü yüksek olan süt endüstrisi atıksuyunun arıtma veriminin yüksek olduğu tespit edilmiştir. MBR kaliteli çıkış suyu, yüksek MLSS ve düşük HRT şartlarında işletme, daha azalan gereksinimi, son çökeltim havuzu ihtiyacının ortadan kaldırılması gibi özellikleriyle klasik aktif çamur sistemlerine kıyasla avantajlı bir proses olduğu tespit edilmiştir.
Diol üretiminde rol alan mikroorganizmaların izolasyonu ve diol üretiminin optimizasyonu üzerinde araştırmalar

Bu çalışmada, önce toluen yıkımında rol oynayan, dolayısıyla çevre kirletici etkisi büyük olan diğer sentetik aromatik bileşikleri de parçalayabilen 10 Pseudomonas türü çeşitli toprak ve su karışımlarından izole edilmiştir. Uygulanan çeşitli biyokimyasal testler ve mikroskobik incelemeler sonunda, izole edilen bu türlerden 2 'sinin, P. putida, 4 'ünün P. Jliwrescens ve 4'ününde, P. aeruginosa olduğu belirlenmiştir. Bunlardan P. putida türü toluenli ortamda üretilerek onu diol üzerinden bir organik asite kadar parçaladığı ve bu türün mutant ırkı kullanılarak diol üretilebileceği sonucuna varılmıştır. Diğer taraftan, toluen diol üretimi ile ilgili optimizasyon çalışmaları yapılmıştır. Bu amaçla, önce P. putida 39/D mutant ırkı, toluenli PMSB vasatında üretilmiştir. Supernatant, etil asetat ile ekstrakte edilmiş, elde edilen ürün asetat esterine çevrilmiş ve NMR spektrumu alınarak, oksidasyon ürünündeki hidroksil gruplarının cis konfigurasyonunda olduğu belirlenmiştir. Ayrıca, biyomas verimi ve diol üretimi üzerine sıcaklık, pH, havalandırma hızı ve karıştırma hızının etkisi araştırılmış ve elde edilen verilerden kinetik hesaplamalar yapılmıştır. Bu hesaplamalar sonunda mikroorganizma üremesi ve diol oluşumu için optimum sıcaklıkların sırasıyla 28 C ve 29 C olduğu bulunmuştur. Üreme için aktivasyon enerjisi 12 kcal/mol, diol oluşumu için aktivasyon enerjisi ise, 2.75 kcal/mol olarak hesaplanmıştır. Havalandırma hızının mikroorganizma üremesi üzerine inhibe edici etkisi olmamasına rağmen, 0.375 wm'den büyük havalandırma hızlarında, ürün veriminde düşüşler gözlenmiştir. Ayrıca, gerek mikroorganizma üremesi, gerekse ürün oluşumu için optimum pH ve optimum karıştırma hızlarının sırasıyla 7.0 ve 200 rpm olduğu sonucuna varılmıştır.
Samsun'da hava kirliliğinin matematiksel modellerle incelenmesi ve modellerin karşılaştırılması

Hava kirleticilerinin atmosferdeki dağılımını tahmin etmek için değişik difüzyon modelleri geliştirilmiştir. Bu çalışma kapsamında Samsun Büyükşehir Belediyesi sınırları dahilinde kükürt dioksit (SO2) konsantrasyonunu tahmin edebilmek için ISCST 3 ( Industrial Source Complex-Short Term 3) modeli ve Gauss dispersiyon denklemi geliştirilerek QBASIC dilinde yazılmış bir bilgisayar programı kullanılmıştır. Öncelikle Samsun Büyükşehir Belediyesi dahilinde ısınma ve ulaşımdan kaynaklanan CO, HC, NOx, partikül madde ve SO2'nin yıllık emisyon miktarı QBASIC dilinde yazılmış bir bilgisayar programı yardımı ile hesaplanmıştır. Emisyon miktarı verilerinden yararlanılarak örnek olarak seçilen 1, 2, 3 Ocak ve 1, 2 Ağustos 1998 tarihlerinde ISCST 3 ve bu çalışmada geliştirilen bilgisayar programı kullanılarak çalışma alanında kirleticilerin dağılımları hesaplanmıştır. Her iki model sonuçları birbirleri ile ve aynı zamanda Hıfsıssıha Bölge Müdürlüğünce yapılan hava kalitesi ölçüm sonuçları ile karşılaştınlmıştır. Geliştirilen program ve ISCST 3 modeli sonuçları dikkate alındığında kirletici konsantrasyonu tahmininde iyi bir yaklaşımda bulunulduğu ve çeşitli kontrol stratejileri için kirletici konsantrasyonu tahmininde kullanılabileceği gösterilmiştir.
İstanbul'un Karadeniz kıyılarında mikroplastik kirliliğinin araştırılması

Çevresel problemler arasında en önemli konulardan birisi deniz kirliliğidir. Evsel ve endüstriyel atıksuların arıtılmadan denizlere boşaltılması, tanker kazaları nedeniyle petrol sızıntısı, gemilerin sintine ve balast suları, tarımsal alanlardan gelen sular, turizm faaliyetleri vb. denizlerin kirlenmesine neden olmakta ve insan yaşamını olumsuz etkilemektedir. Bu kirleticiler arasında mikroplastikler (boyutu 5 mm'den küçük plastikler), hem biyotik hem abiyotik faktörler de birikim göstermeleri, uzun süre ortamda kalabilmeleri, sucul canlılarda toksik etkiler meydana getirmeleri ve besin zinciri yoluyla canlılar arasında aktarılabilmeleri nedeniyle sucul ekosistemlerde büyük önem taşırlar. Denizel ortamlara çeşitli yollar ile karışan mikroplastikler su, sediman ve organizmalar arasındaki döngüye katılmakta, bir kısmı çözünürlük kapasitelerine bağlı olarak su içerisinde taşınım gösterirken, bir kısmı ise sedimanda birikmektedirler. Sedimanda bulunan mikroplastikler suyun hareketi ile birlikte kıyılara taşınmaktadır. Mikroplastikler kıyılara deniz suyu ile birlikte taşındığı gibi drenaj sistemleri, akarsular, rüzgar ve antropojenik kaynaklı da ulaşabilmektedirler. İstanbul'un Anadolu yakası Karadeniz kıyılarında mikroplastik kirliliğinin araştırılması amacıyla gerçekleştirilen bu çalışma, Mayıs 2017 -Şubat 2018 tarihleri arasında İstanbul ili Anadolu yakasının Karadeniz Sahili'nde akarsuların denize döküldüğü sahil kesiminde belirlenen altı istasyondan mevsimlik numuneler alınarak yürütülmüştür. Çalışma alanı Riva-Ağva arasındaki bölgeleri kapsamaktadır. Alınan numunelerde mikroplastik miktarı belirlenerek boyut, renk, tip, ağırlık sınıflandırması yapılmış ve polimer türleri incelenmiştir. 5 mm'nin üzerindeki plastiklerle ilgili bulgular da bölgedeki plastik kirliliğine ışık tutmak amacıyla sunulmuştur. Elde edilen bulgular, hem mekansal hem de mevsimsel olarak karşılaştırılmıştır. Numunelerin alındığı mevsimlere ve istasyonlara bağlı olarak plastik miktarına ait veriler incelendiğinde genel olarak en fazla mikroplastik miktarına Riva istasyonunda, en az mikroplastik miktarına ise Şile Liman'da rastlandığı belirlenmiştir. Plastik numuneler içerisinde en sık rastlanan plastik renginin mavi renk, en sık rastlanan plastik tipinin ise plastik parçası olduğu görülmüştür. Mikroplastiklerin polimer yapısını belirlemek için gerçekleştirilen Fourier Dönüşümlü Kızılötesi Spektrofotometresi analizlerinde, en yaygın polimer tipinin polipropilen ve polietilen olduğu tespit edilmiştir.
İçme suyu arıtma çamuru ile atıksulardaki nikelin (Ni2+) adsorpsiyonunun incelenmesi

Bu çalışmada, Sivas içme suyu arıtma çamurundan elde edilmiş sorbent ile Ni+2 iyonlarının adsorpsiyon yöntemi ile gideriminde optimum ortam koşulları belirlenerek; proseslere ait denge, kinetik ve termodinamik parametreler belirlenmiştir. Ni+2 iyonlarının içme suyu arıma çamuru ile adsorpsiyonunda, optimum başlangıç pH'sı 5.0, sıcaklık 25 oC, dengeye ulaşma süresi 20 saat, karıştırma hızı 125 rpm, sorbent dozu 0,3 g/L ve başlangıç Ni+2 iyon derişimi 25 mg/L olarak saptanmıştır. İçme suyu arıtma çamuru ile iyonlarının adsorpsiyonunda denge verilerinin Langmuir, Freundlich, Temkin ve D-R izoterm modellerine uygunluğu araştırılmıştır. Dört izoterm modellerinde de yüksek korelasyon değerleri elde edilmiştir. Kinetik çalışması kapsamında yalancı birinci dereceden, yalancı ikinci dereceden ve tanecik içi difüzyon modellerine uygunluğu incelenmiştir. Ni+2 iyonlarının İSAÇ sorbenti ile adsorpsiyonunun yalancı ikinci derece kinetik hız ifadesine uyum sağladığı görülmüştür. Son aşamada ise İSAÇ sorbentin yüzey özelliklerini ve kimyasal yapısını incelemek için FTIR, SEM, EDX ve XRD analizleri yapılarak sonuçlar değerlendirilmiştir. Çalışma sonucunda İSAÇ'ın atıksudaki gideriminde yüksek verime sahip bir sorbent olduğu belirlenmiştir.
Kompleks olarak bağlı ağır metal içerikli atık suların elektrokoagülasyon ile arıtımı

Bu çalışmada, bir metal son işlemleri endüstirisi asidik çinko nikel kaplama banyosundan kaynak bazında temin edilen atıksu numunesi ile elektrokoagülasyon yönteminin kompleks olarak bağlı metal içeren atıksulara uygulanabilirliği araştırılmıştır. Bu amaç doğrultusunda başlangıç pH'sının, klorür konsantrasyonunun, akım yoğunluğunun ve sürenin organik madde ve metal giderim verimi üzerine etkilerini belirlemek amacıyla hazırlanan kompozit numuneler üzerinde çelik elektrotlar kullanılarak çeşitli elektrokoagülasyon denemeleri yürütülmüştür. Yapılan deneysel çalışmalar sonucunda söz konusu atıksuda elektrokoagülasyon prosesi ile etkin çinko ve nikel giderimi elde edilmiştir. Elektorokoagülasyon yönteminin incelenen atıksu kapsamındaki, etkin metal ve organik madde giderimi için en uygun işletme koşularında (akım yoğunluğu: 22.5 mA/cm2, başlangıç pH: 6, numunenin kendi bünyesindeki elektrolit konsantrasyonunda) % 60'lara varan giderme verimi ile TOK konsantrasyonu 80 mg/L civarına düşürülmüştür. Bu çalışmada ayrıca metal son işlemleri endüstirisi için en uygun arıtma teknolojisi olarak tanımlanan hidroksit çöktürmesi ile elektrokoagülasyon sonuçlarını kıyaslamak adına NaOH, KOH, Ca 2 ile bir seri deney yürütülmüştür. Ayrıca organik madde giderimini maksimize edebilmek amacıyla H2O2'in uygulamanın başlangıcında ilave edildiği elektro-Fenton denemesi yürütülmüş ve TOK gideriminde % 15'lik bir artış elde edilmiştir. Elde edilen bu başarılı sonuçlar ile kompleks olarak bağlı metal içeren atıksuların arıtımında elektrokoagülasyon prosesinin alternatif bir arıtma yöntemi olarak kullanılabilirliği gösterilmiştir.