turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Osmanlı Dönemi'nde Burdur'da modern temel eğitim kurumları

Bu çalışmanın amacı 1895- 1921 yılları arasında, Burdur'da kurulmuş temel eğitim kurumlarını belgeler ışığında aydınlatmaktır. Çalışmanın giriş bölümünün dördüncü kısmında İlk çağlardan Kurtuluş Savaşı'na kadar geçen süreçte Burdur'un sosyal, siyasi, ekonomik ve kültürel yapısındaki değişimler hakkında tanıtıcı bilgilere yer verildi. Burdur temel eğitim kurumları anlatılmadan önce kuruluşundan Kurtuluş Savaşı yıllarına kadar Osmanlı'nın temel eğitim kurumları ele alındı. Önce klasik eğitim kurumları olan sıbyan mektepleri hakkında bilgi verildi. Sonrasında ise değişen dünya koşulları, Osmanlı Devleti'nin acil çözüm bekleyen iç ve dış sorunlarına çareler bulmak amacıyla Tanzimat Dönemi'nden itibaren eğitimdeki yeniliklere öncelik verildi. Temel eğitimde de bu anlamda Tanzimat'ın son yıllarında modern tarzda okullar açıldı. İptidai adı verilen bu okullar önce başkentte, Abdülhamit Dönemi'nden itibaren ise taşrada yaygınlaştırılmaya çalışıldı. Meşrutiyet Dönemi'nde bu çaba daha da hızlandı. Tabi bu değişim sadece temel eğitimde değil, eğitimin her kademesinde yaşandı. Değişim hareketi ile birlikte; önce yasal düzenlemeler yapıldı ve taşrada eğitimle ilgili idari birimler kuruldu. Ülkedeki bina, personel, ders araç gereçleri, ekonomik kaynak vb. pek çok alanda görülen eksiklikleri gidermeye yönelik çalışmalar yapıldı. Tezin ikinci ve üçüncü bölümünde Burdur'da, XIX. yüzyılın son yıllarından, İstiklal Savaşı'nın ilk yıllarına kadar öğretimde bulunmuş 49 iptidai ile bir tane anaokulu belgeler ışığında aydınlatılmaya çalışıldı. Sonuç itibariyle, Meşrutiyet yıllarında başlayıp yıkılışa kadar devam eden savaşlar ve 1914 Burdur depremi, eğitim-öğretimin yaygınlaştırılmasını kesintiye uğrattı. Bu olumsuz şartlara rağmen birçok okul Kurtuluş Savaşı yıllarına kadar öğretimini sürdürdü.
Anadolu efsanelerinin dil özellikleri ve eğitim işlevleri

Bu araştırmada yer alan 101 Anadolu Efsanesi, eğitim değerleri ve dil özellikleri açısından beş bölümde incelenmiştir. Giriş Bölümünde efsanenin tanımı yapılmış, bu konuda oluşturulmuş çeşitli tasnifler verilmiş ve efsane, diğer yazın türleriyle karşılaştırılmıştır. I. Bölümde efsanelerin eğitimsel işlevlerini örnekleyen ileti dizini oluşturulmuştur. Buna göre: A-Etik İletiler B-Sosyolojik İletiler C-Psikolojik İletiler D-Ekonomik İletiler E-Diğer İletiler olmak üzere toplam 5 ana, 26 ara başlık altında 273 ileti saptanmıştır. Ayrıca bu bölümde efsanelerde yinelenen iletiler, işlevsel nitelikleri bakımından genel olarak değerlendirilmiştir. II. Bölümde, efsanelerdeki kahramanlar kadın ve erkek bağlamında ele alınarak üstlendikleri tipsel özellikleri tüm boyutlarıyla incelenmiştir. III. Bölümde efsaneler dil özellikleri açısından; ses bilgisi, biçim bilgisi, söz dizimi, sözcük grupları, anlam bilgisi, ad bilimi ve söz varlığı ana başlıkları altında irdelenerek dil öğretiminde kullanılabilecekleri ortaya konulmuştur. IV. Bölümde ise efsane metinleri ve bunların ileti dizinleri; o efsanedeki özel olayları yansıtacak biçimde, iletinin yanında ifade edilerek metinden hemen sonra gösterilmiştir. Sonuçta ise, ilk dört bölümde incelenen konular topluca ele alınmıştır. Efsanelerin iletilerinden yola çıkılarak eğitimsel işlevleri belirtilmiştir. Bunun yanında efsanelerin, dil öğretimini tekdüze bilgi sıkıcılığından kurtaracakları ve tümdengelim yöntemi içerisinde öğretim materyali olarak kullanılabilecekleri gösterilmiştir.
Aday öğretmenleri hizmet içinde yetiştirme sorunları

Bu araştırma ile Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı okullara atanan aday öğretmenlerin bugünkü uygulama ile hizmet içinde yetiştirilmelerinde karşılaşılan sorunların Yozgat ili ölçeğinde belirlenmesi amaçlanmıştır. Aday öğretmenlerin hizmet içinde yetiştirilme sürecinde karşılaştıkları sorunlar tespit edilerek çözüm önerileri geliştirilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak anket kullanılmıştır. Yozgat ilinde 1999- 2000 öğretim yılında göreve başlayan 310 aday öğretmen ve 45 öğretici araştırma grubunu oluşturmaktadır. Verilerin çözümlenmesinde yüzde, frekans ve aritmetik ortalama kullanılmıştır. Aday öğretmen ve öğreticilerin ortalamaları arasındaki farkların manidarlığını saptamak için; cinsiyetlerine ve görev yaptıkları kuruma göre oluşturulan grupların görüşleri ile ilgili t-testi ve görev değişkenlerine göre oluşturulan grupların görüşleri ile ilgili varyans analizi yapılmıştır. Aday öğretmenlerin bugünkü uygulama ile hizmet içinde yetiştirilmelerinde karşılaşılan sorunların belirlenmesi amaçlanan araştırma sonucunda, şu bulgulara ulaşılmıştır: Aday öğretmenlerin bugünkü uygulama ile hizmet içinde yetiştirilmelerinde karşılaşılan sorunların, programa katılma biçiminde, programın içeriğinde, öğretici kadronun seçiminde, eğitim yapılan binaların fiziki olanaklanmn sağlanmasında, programın uygulanmasında ve değerlendirme yöntemlerinde daha çok ortaya çıktığı görülmüştür. Aday öğretmenlerin hizmet içi eğitiminde karşılaşılan sorunlar boyutlarmdaki ifadelere öğreticilerin katılma düzeylerinin aday sınıf ve branş öğretmenlerine göre daha yüksek olduğu bulunmuştur. Aday öğretmenler ve öğreticilerin; hizmet içi eğitimde karşılaşılan sorunlar boyutlarına verdiği cevaplar arasında görev, cinsiyet ve çalışılan kurum değişkenleri açısından anlamlı farklar ortaya çıkmıştır. Aday öğretmenler ve öğreticilerin; öğreticilerden ve uygulamadan kaynaklanan sorunlar boyutlarına verdiği cevaplar arasında görev, cinsiyet ve çalışılan kurum değişkem açısından anlamlı bir farklılık görülmemiştir.
Öğrenci, öğretmen ve idarecilerin görüşlerine göre iç göçün yaşandığı bölgelerdeki ilköğretim okullarında eğitim öğretim sürecinde karşılaşılan sorunlar: Esenyurt örneği

Bu araştırmanın genel amacı; idareci, öğretmen ve öğrencilerin görüşlerine göre iç göçün yaşandığı bölgelerdeki ilköğretim okullarında eğitim-öğretim sürecinde karşılaşılan sorunları belirlemektir. Ülkemizde yoğun göç alan şehirlerin başınsa İstanbul gelmektedir. İstanbul'un geçtiğimiz yıl en çok göç alan ilçelerinden olan Esenyurt'ta yapılan bu araştırmanın gerçekçi sonuçlar çıkaracağı düşünülmüştür. Araştırmaya veri toplamak amacıyla; beşli likert tipinde anket geliştirilmiştir. Anket soruları idareci, öğretmen ve öğrencilerin eğitim sorunlarına ilişkin görüşlerini belirlemek amacıyla eş değer formda hazırlanmıştır. Hazırlanan anketler için uzman görüşleri alınmıştır. Araştırma ön uygulama ve asıl uygulama olmak üzere iki basamakta gerçekleştirilmiştir. Anketin ön uygulaması İstanbul ilinin göç alan bölgelerindeki ilköğretim okullarında yapılmıştır. Asıl uygulama İstanbul ili Esenyurt ilçesinde tesadüfi örnekleme yöntemi ile seçilen 5 ilköğretim okulunda yapılmıştır. Öğrenci, öğretmen ve idarecilere uygulanan anketler ile elde edilen veriler uygun istatistiksel yöntemler kullanılarak tablolar haline getirilmiş ve yorumlanmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre göç alan bölgelerdeki ilköğretim okullarının sınıf mevcutları hızla artmaktadır. Bu durum derslerin işlenişini de aksatmaktadır. Göç eden ailelerin maddi sıkıntılar yaşamasından dolayı öğrenciler çalışmak zorunda kalmaktadır. Çalışan çocukların okula devamsızlıkları artmakta ve okul başarıları düşmektedir. Göç alan bölgelerdeki en önemli sorunlardan birisi de iletişim sorunlarıdır. Ayrıca okul içi çeteleşme ve öğrenciler arasındaki madde bağımlılığı önemli disiplin sorunları olarak ortaya çıkmaktadır. Öğrencilerin okul içinde ve dışında sosyal aktivitelere katılmakta istekli oluşları ise iyi bir sonuçtur. Araştırma sonuçlarında öğrenci, öğretmen ve idarecilerin görüşleri arasında farklılıklar olduğu, bu farklılığın öğrencilerde anlamlı derecede yüksek olduğu görülmektedir. Araştırmaya katılanların cinsiyetlerine göre ve öğretmen ile idarecilerin branşlarına göre görüşlerinde anlamlı bir fark olup olmadığı da incelenmiştir. Öğretmenlerin görüşleri arasında branşlara göre anlamlı farklar bulunmuştur. Bu sonuçlar doğrultusunda Esenyurt ilçesindeki ilköğretim okullarında eğitim öğretim sürecinde karşılaşılan sorunların çözümüne yönelik önerilerde bulunulmuştur.
Canlandırmanın uzaktan eğitim sürecine katkısının deneysel yöntemle incelenmesi

Bu çalışmada canlandırmanın uzaktan eğitim sürecine katkısının deneysel olarak incelenmesi ele alınmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde canlandırma bir kavram olarak ele alınmış ve tanımı yapılmıştır. Canlandırmanın tarihçesi ve kullanım alanları ile birlikte canlandırma sanatının üretim yöntemleri de bölümde yer alan konu başlıkları arasındadır. Ayrıca uzaktan eğitimin tanımı ve dünyadaki gelişimi de gene ikinci bölümde incelenmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise deneysel olarak uzaktan eğitim incelemesi ele alınmış ve uzaktan eğitim sürecinde canlandırma kullanımına ilişkin özgün bir materyal hazırlanarak uygulanma süreçleri anlatılmıştır. Dördüncü bölümde ise deneysel olarak incelemesi ele alınan uzaktan eğitimde canlandırma kullanımı süreçlerinin detaylı istatistiksel tablo ve grafikleri çıkarılmış ve ortaya çıkan her veri detaylı bir biçimde analiz edilerek yorumlanmıştır.
Türkiye'de uluslararası ilişkiler lisans eğitimi

İnsanlık tarihi boyunca eğitime ve eğitilmeye ihtiyaç duyulmuştur. Bu ihtiyaç çağa ve zamana göre de değişimler yaşamıştır. Ülkemizde de eğitim bu değişimleri zamanla yaşamıştır. İlk ve orta eğitim zorunlu hale gelmiştir ve zorunlu eğitimi tamamlayan bir bireyin daha sonra üniversite eğitimine geçiş süreci başlamaktadır. Bu süreçte kişinin kendi istekleri ve yetenekleri doğrultusunda farklı alternatiflerle gidebileceği bölümler, devlet ve vakıf üniversitelerinde mevcuttur. Bu tezde, ülkemizdeki devlet ve vakıf üniversitelerindeki Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler ile Uluslararası İlişkiler Bölümlerinin lisans eğitimi, zorunlu/seçmeli dersleri, zorunlu derslerin içerikleri ve hangi üniversiteler tarafından verildiği, öğretim üye/elemanları isimleri, unvanları, sayıları ve anabilim dalları verilmektedir. Ayrıca zorunlu/seçmeli derslerin yarıyıllardaki sayıları, vakıf ve devlet üniversitelerindeki mukayesesi, öğretim üye/elemanlarının unvanlara ve anabilim dallarına göre sayıları belirtilmiştir. Son olarak ilgili bölümlerde okuyan öğrencilerin yabancı dil eğitimleri, hangi dil eğitimini zorunlu/seçmeli olarak aldıkları, ÖSYM tarafından yapılan KPSS genel kültür/yetenek ve alan sınavlarındaki sorulan dersler ile bölüm dersleri mukayesesi yapılmıştır.
Bağlama metotlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi

Bu çalışma, Bağlama Metotlarının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesini konu almıştır. Araştırmada, üniversitelerin müzik eğitimi veren güzel sanatlar fakülteleri ve eğitim fakültelerinin güzel sanatlar eğitimi bölümü müzik eğitimi anabilim dallarında görev yapan bağlamayla ilgili öğretim elemanlarına anket uygulanmıştır. Anket üç bölümden oluşmuş, 1. Bölümde; ankete katılan öğretim elemanlarının demografik durumlarını belirlemeye yönelik sorular, 2. bölümde; bağlama metodunda olması gereken konularla ilgili 20 adet kapalı uçlu sorular sorulmuştur, 3. Bölümde ise; bir bağlama metodunda eğitim-öğretim açısından gerekli olan durumlarla ilgili 11 kapalı uçlu sorular sorulmuştur. Ankete katılan öğretim elemanlarının verdiği cevaplar doğrultusunda ve araştırmalardan elde edilen bilgiler ışığında, bir bağlama metodunda olması gerekenler tespit edilerek, bağlama metodu inceleme kriterleri oluşturulmuş ve oluşturulan kriterle ulaşılabilen bağlama metotları değerlendirilerek yorumlanmıştır.
Ziya Gökalp'in din eğitimi ile ilgili görüşlerinin tespit ve değerlendirilmesi

'Ziya Gökalp'in Din Eğitimi İle İlgili Görüşlerinin Tespit Ve Değerlendirilmesi' adı altında yapılan bu çalışmanın amacı; din eğitimi bilimi ve tarihini teorik ve pratik düzeyde katkıda bulunabilmektir. Çalışmanın Giriş Bölümü'nde araştırmanın amacı, önemi, metodu ve Ziya Gökalp'in hayatı ve eserleri hakkında bilgi verilmiştir. Birinci Bölüm'de eğitimin tanımı- amacı, eğitim-öğretim kurumları ve eğitimde öğretmenlerin yeri ile ilgili Gökalp'in görüşleri ele alnımştır. İkinci Bölüm'de Ziya Gökalp'in din anlayışı ve din eğitimine bakışı üzerinde durulmuştur. Üçüncü Bölüm'de ise Ziya Gökalp'in milli eğitim sisteminin yapılanmasına etkileri üzerine bir değerlendirmede bulunulmuştur. Çalışma genel bir değerlendirmenin yapıldığı sonuç ile tamamlanmıştır. IV
Bir yaygın din eğitimi türü olarak vaazlardan cemaatin beklentileri

Bir alan araştırması olan, 'Bir Yaygın Din Eğitimi Türü Olarak Vaazlardan Cemaatin Beklentileri ' konulu bu çalışmada, din eğitimine katkısı bağlamında vaazların verimliliğinin artırılmasına hizmet edecek şekilde, cemaatin/dinleyicilerin vaazlarla ilgili görüş ve beklentilerinin neler olduğu tespit edilmeye çalışılmaktadır. Araştırmada, Bursa'daki cami cemaatinin demografik özelliklerini, vaazlara ve vaizlere ilişkin görüş ve beklentilerini, vaazlarla ve vaizlerle ilgili mevcut durumu ne derecede yeterli bulduklarını tespit etmek ve çözüm önerileri sunmak hedeflenmiştir. Daha önce vaizlere uygulanmış anket verilerine dayalı bazı araştırmalar yapılmıştır. Bu araştırmanın diğerlerinden farkı, cemaatin vaazlardan beklentilerini tespit etmeyi amaçlaması itibariyle vaazlar üzerine yapılmış ilk araştırma olması ve Bursa ili özelinde yüksek sayıda anket verisine dayanmasıdır. Araştırmada Bursa özelinde vaazlar ve vaizlerle ilgili durum tespiti yapılarak gerekli teklif ve önerilerde bulunulmuştur. Uygulanan anket sonucu ortaya çıkan veriler değerlendirilmiş ve bir yaygın din eğitimi türü olan vaazlarla ilgili sorunlara çözüm aranmaya çalışılmıştır. Araştırmada, mevcut durumu olduğu gibi tespit edebilmek ve yorumlayabilmek için ''Tarama'' modeli uygun görülmüştür. Araştırmanın güvenilirliğini yüksek tutmak amacıyla, mülakat ve kişisel gözlem tekniklerinden de istifade edilmiştir. Bu inceleme, bir Giriş ile iki bölüm ve bir Sonuç'tan oluşmaktadır. Giriş'te araştırmanın konusu, amacı ve önemi, metodu, kaynakları, sınırları, hipotezleri ve kavramları üzerinde durulmuştur. Birinci bölümde Vaizlik ve Tarihi Gelişimi ana başlığı altında vaizliğin tarihi gelişimi ve günümüzde vaaz ve vaizlik konuları incelenmiştir. İkinci bölümde ise çalışmanın temelini oluşturan anket uygulamasından elde edilen bulgu, yorum ve korelasyonlara yer verilmiştir.
İŞKUR mesleki eğitim faaliyetlerinin yeterliliği: Sakarya ili araştırması

Dünyada küreselleşmenin hızlanması ve teknolojinin gelişmesiyle birlikte her alanda değişim yaşandığı gibi işgücü piyasalarında da değişimin yaşandığı görülmektedir. Teknolojinin gelişmesi işgücünün niteliğinin artırılması konusunu ön plana çıkarmış ve bu teknolojik dönüşüme ayak uydurmanın önemi her geçen gün biraz daha artmıştır. Bu nedenle işgücünün eğitimi, rekabet edebilirlik ve çağın gereklerine ayak uydurabilme bakımından gerekli hale gelmiştir. Eğitim, bireylerin yaşam standartlarının yükseltilmesinde önemli olduğu gibi işgücü piyasalarında yer alabilmeleri bakımından da önem arz etmektedir. Bireylerin işgücü piyasasına girişlerinde ve istihdamda sürekli olarak kalabilmelerinde etkili olan mesleki eğitim, günümüzde bireylerin istihdam edilebilirliğinin artırılması için uygulanan politikaların başında gelmektedir. Mesleki eğitim en genel tanımıyla bireyin niteliklerinin artırılması ve işgücü piyasasının ihtiyaçlarıyla uyumlu hale getirilmesidir. Türkiye'de mesleki eğitim faaliyetlerini yürüten kurumlardan biri olan Türkiye İş Kurumu, bu kapsamda mesleki eğitim kursları, işbaşı eğitim programları ve girişimcilik eğitim programları düzenlenmektedir. Çalışmada, Türkiye ve Sakarya ilinde 2010- 2016 yılları arasında düzenlenen bu programlar analiz edilmiştir. Bu çalışma, hazırlanan yapılandırılmış ve yarı yapılandırılmış anket ile katılımcılardan toplanan verilerin nicel ve nitel olarak analiz edilmesiyle yapılmıştır. Anketin oluşturulmasında Milli Eğitim Bakanlığı'nın Meslek Eğitiminde Meslek Kurslarının Değerlendirilmesi Ölçeğinden ve bu alanda daha önceden yapılmış bilimsel çalışmalarda kullanılan ölçek ve anketlerden yararlanılmıştır. Çalışmada kullanılan anket, araştırmanın temel hipotezine uygun biçimde orijinal olarak oluşturulmuştur. Oluşturulan anket Sakarya ilinde İŞKUR İşbaşı Eğitim Programlarına katılan toplam 258 kişiye uygulanmıştır. Anket ile toplanan veriler SPSS v.24'te analiz edilmiştir. Bu kapsamda elde edilen sonuçlar tablo ve grafikler yardımı ile yorumlanarak Sakarya ilinde İŞKUR aracılığıyla düzenlenen işbaşı eğitim programlarının yeterliliği değerlendirilmiştir.
Halk eğitimi merkezlerinde uygulanan kuaförlük meslek dalı, saç bakımı ve yapımı kursu eğitim programı hakkındaki katılımcı görüşlerinin değerlendirilmesi

Bu araştırma, Halk Eğitimi Merkezlerinde uygulanan Kuaförlük Meslek Dalı Saç Bakımı ve Yapımı Kursu Eğitim Programının, katılımcı görüşleri doğrultusunda değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma 2001- 2002 öğretim yılında Ankara İli Merkez İlçe'de bulunan Halk Eğitimi merkezlerindeki Saç Bakımı ve Yapımı kursuna katılan 128 katılımcı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma tarama modeli ile yapılmıştır ve veriler anket yöntemiyle toplanmıştır. Bu amaçla hazırlanmış olan anket iki bölümden oluşmuştur. Birinci bölümde kişisel bilgilerin edinilmesine, ikinci bölümde ise kurs programının değerlendirilmesine yönelik sorular mevcuttur. Anketin birinci bölümünde yer alan kişisel bilgilerin frekans ve yüzde dağılımları hesaplanmıştır. Anketin ikinci bölümünde yer alan görüşlerin ise frekans, yüzde, aritmetik ortalama ve aritmetik ortalamaların ortalaması bulunmuştur. Ayrıca görüşler arasında kişisel özelliklere göre farklılık olup olmadığı varyans analizi ve t testi ile belirlenmiştir. Bu araştırmada yapılan istatistiksel çözümlemeler sonucunda elde edilen bulgular kısaca şöyle özetlenebilir: 1. Katılımcıların, programın amacına iyi derecede ulaştığına inandıkları belirlenmiştir. 2. Katılımcıların, genel olarak öğretim programının içeriğinin iyi seçildiği görüşünde oldukları belirlenmiştir. 3. Katılımcıların, programın zamanlamasından genel olarak memnun oldukları belirlenmiştir. 4. Katılımcıların, kurs yöneticileri ve öğretmenleri hakkındaki görüşlerinin olumlu olduğu belirlenmiştir. 5. Katılımcıların, kursun başarılı olduğu görüşünde oldukları belirlenmiştir. 6. Katılımcıların kişisel özelliklerine göre öğretim programı ile ilgili görüşlerinde bazı farklılıklar belirlenmiştir.
İç mimarlık temel tasarım eğitimine performans sanatlarının entegrasyonunda yöntemler

Eğitimde yöntem konusu önemli bir yer tutar. Araştırmalar, disiplinler arası yöntemlerle eğitimde yararlı süreçler elde edildiğini göstermektedir. Tasarım kavramı birçok disiplinin bileşimi olduğu için tasarım eğitimi yapısının disiplinler arası bir yaklaşıma uygun olduğu söylenebilir. Bununla birlikte öğrenmede sürekliliği ve verimliliği sağlamak için deneyerek öğrenme, başka bir deyişle pragmatik eğitim, akademide önemle ele alınan bir eğitim yöntemidir. Öğrencinin mekan tasarlama yeteneği kazanmasında öğrenmenin yanı sıra yaratıcılığın da payı vardır. Tasarımda yaratıcılık ise beden ve onun hareketlerinin de düşünülmesini gerektirir. Bu çalışmada tasarım eğitimi sürecinde nasıl daha yaratıcı olunabileceği, ezbere dayalı bir ortaöğrenim sürecinden yükseköğrenime geçen öğrencinin kişisel farkındalık ile araştırmacı bir yaklaşımı nasıl kazanabileceği ve bu yaklaşımı nasıl sürdürebileceği soruları ele alınmıştır. Bu anlamda beden, tasarım eğitimi sürecinde performans sanatlarından yararlanılarak bir deneyimleme ve bilgi edinme aracı olarak kullanılabilir. Bu çalışmada öğrencilerin yaratıcı yanlarını açığa çıkarmak ve geliştirmek için temel tasarım eğitiminde yaratıcı drama ve yaratıcı dans tekniklerinin yöntem olarak kullanılması önerilmiştir.
Eğitim yöneticilerinin e-okul sisteminin işleyişine ilişkin görüşleri ve memnuniyet düzeyleri

Bu çalışma ile Milli Eğitim Bakanlığı bünyesinde 2007- 2008 eğitim-öğretim yılında uygulamaya konan E-Okul Yönetim Bilgi Sistemine ilişkin, eğitim yöneticilerinin kullanılabilirliğine dair görüş ve memnuniyet düzeyleri araştırılmıştır. Araştırmaya İstanbul Esenyurt ve Beylikdüzü ilçelerinde görev yapan 130 okul yöneticisi katılmıştır. Araştırmada, tüm eğitim kurumlarında uygulanması zorunlu olan ve internet üzerinden bilgi girişleri yapılan e-okul sistemine ilişkin eğitim yöneticilerinin görüş ve memnuniyetleri incelenmek üzere üç bölümden oluşan bir anket kullanılmıştır. Anketin birinci bölümünde yöneticilerin demografik bilgileri araştırılmış, ikinci bölümde e-okul sisteminin işleyişine yönelik görüşleri sorulmuş ve son bölümde ise e-okul sistemine ilişkin memnuniyet düzeyleri incelenmiştir. Yapılan çalışmanın sonucunda; yöneticilerin e-okul sisteminin güvenirliliği konusunda hala şüpheleri olduğu, öğretmenlerin sistemi yeterli düzeyde ve etkin kullanmadığını düşündükleri, velileri sistem hakkında yeterince bilgilendirmedikleri ve sistemin öğrenci devamsızlıkları sorununu çözmediğini düşündükleri bulunmuştur. Yöneticilerin e-okul sistemine ilişkin algılarında demografik özelliklerinin önemli olduğu bulunmuştur. Kadın, genç, eğitim düzeyi yüksek, müdür yardımcısı pozisyonunda olan, mesleki kıdemi ve yöneticilik tecrübesi düşük olan, görev yaptığı okulda öğretmen ve öğrenci sayısı daha az olan ve e-okul ile ilgili hizmet içi eğitim alan veya seminerlere katılan yöneticilerin e-okul sisteminden daha çok memnun oldukları bulunmuştur.
Danışma becerileri eğitiminin üniversite öğrencilerinin iletişim beceri düzeyine etkisi

Bu çalışmanın amacı, danışma becerileri eğitiminin üniversite öğrencilerinin iletişim beceri düzeylerine etkisini araştırmaktır. Bu araştırma 1995 - 1996 öğretim yılında Ondokuzmayıs Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Psikolojik Danışma ve Rehberlik Anabilim Dalına devam eden öğrenciler üzerinde yapılmıştır. Araştırmanın deney ve kontrol grubu 31, öğrenciden meydana gelmiştir. Deney ve kontrol grubunun iletişim beceri düzeyleri, İletişim Beceri Envanteri ile ön-test, son-test aşamaları ile ölçülmüştür. Psikolojik danışma ve rehberlik anabilim dalına devam eden öğrencilerin sağlıklı iletişimde bulunabilmeleri danışanları ile başarılı bir danışma sürecini geçirebilmeleri için, temel iletişim becerilerini kazanmış ve iletişim beceri düzeylerinin gelişmesi gerekmektedir. Bu da ancak, temel iletişim becerilerini kazandırıcı bir eğitimden geçmeleri ile mümkün olabilir. Bu araştırmada uygulanan danışma becerileri eğitimi, bireylerin iletişim beceri düzeylerini artırmaya yönelik bir eğitim programıdır. Danışma becerileri eğitiminde, bireylere temel iletişim becerilerini kazandırmak için grup içinde etkinlikler düzenlenmiş, sonra bu etkinlikler grup oturumlarında tartışılmıştır. Oturumlar 1,5 saat olmak üzere 12 hafta sürmüştür. 12 oturumluk çalışmanın sonunda deney ve kontrol gruplarına uygulanan İletişim Beceri Envanteri ön-test puan ortalamaları ile son-test puan ortalamaları arasında bir fark olup olmadığını belirlemek için t-testi kullanılmıştır t-testi sonuçlarına göre, deney grubununİBE ön-test puanlarının ortalaması ve son-test puanlarının ortalaması arasındaki farkın. 001 düzeyinde anlamlı olduğu buna karşılık, kontrol grubunun İBE ön-test, son-test puanlarının ortalamaları arasındaki farkın. 05 düzeyinde anlamlı olmadığı, deney ve kontrol gruplarının son-test puanlarının ortalamaları arasındaki farkın. 01 düzeyinde anlamlı olduğu anlaşılmıştır. Ayrıca, iletişim beceri düzeyleri düşük olan deney grubunun ön-test, son-test puanları arasında. 001 düzeyinde anlamlı fark olduğu bulunmuştur. İletişim beceri düzeyleri yüksek olan deney grubunun ön-test, son-test puanları arasında ise anlamlı fark olmadığı bulunmuştur. Tüm bu bulgular, deney grubu ön-test, son-test puanlarının ortalamaları arasındaki farkın uygulanan danışma becerileri eğitiminden ileri geldiğini, danışma becerileri eğitiminin üniversite öğrencilerinin iletişim beceri düzeylerini artırmada etkili olduğunu göstermektedir. Elde edilen bulgular literatür ışığında yorumlanarak, psikolojik danışma hizmetleri açısından tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur. Danışma becerileri eğitiminin üniversite öğrencilerinin iletişim beceri düzeylerini artırmada etkili olduğu ve bu yöntemin PDR dışındaki diğer bölüm öğrencilerine ve psikolojik danışma ve rehberlik hizmeti veren uzmanların iletişim beceri düzeylerini artırmak için kullanılabileceği önerilmiştir.