turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sanat eğitiminde resim tekniklerinin ortak kullanımı ve yaratıcılığa etkisi

Bu tez çalışmasının konusu; sanat eğitiminde resim tekniklerinin aynı yüzey üzerinde ortak kullanımının yaratıcılık aşamasında bireye katkısını incelemek ve ortaya koymaktır. Bu çalışmada tarihsel süreç içinde Sanat Eğitimi ve Sanat Eğitiminde Yaratıcılık, Sanat alanına ilişkin gelişmeler incelenmiş ve teknik açılımlarının ve hangi evrelerden geçtiği ve nasıl geliştiği araştırılmıştır. Bu bilgilerden yola çıkarak, Sanat Eğitimi kapsamında uygulanan teknikler, tarihçeleriyle beraber, bu teknikleri kullanan sanatçılardan örneklerle ele alınmıştır. Nitelikli bir sanat eğitiminin, hızla değişen ve gelişen çağa ayak uydurabilecek, yaratıcı bireylerin yetiştirilmesindeki olumlu etkilerinin önemi vurgulanmaya çalışılmıştır. Sanatın tarihi sürecinde tekniğin gelişmesi, insanın ihtiyaçları doğrultusunda olmuştur. Maddenin şekil almasıyla beraber teknik gelişmeler de başlamıştır. Sanat ve teknik, insana özgü iki farklı faaliyet alanı olmalarına karşın, ortaya çıkan ürünler bu iki olgunun aslında iyi bir sentezi niteliğindedirler. Çünkü, sanat donanımsız yapılamaz. Ayrıca bu ürünleri sanatsal ifade içinde ortaya koyarken, dönemin teknikleri de kullanılmış olur. Özgürlüğü, dünyayı, yepyeni açılardan yansıtmak için yeni anlatım yolları ya da farklı teknikleri yüzey üzerinde kullanarak yeni dil bileşimleri bulma arayışı, sanatçıyı özgürleştirmiştir. Bu bağlamda, birleştirilmiş teknikler ile ilgili bir grup öğrenciye uygulamalı çalışmalar yaptırılmış ve çalışmalarla ilgili bireyin görüşleri alınarak değerlendirmelerle sonuca gidilmiştir.
Ankara Anadolu Güzel Sanatlar Lisesi müzik bölümü temel piyano eğitiminde öğrenme stratejilerinin kullanılma durumları ve örgütleme stratejisinin etkililik düzeyi

Bu arastana, Ankara Anadolu Güzel Sanatlar Lisesi Müzik Bölümü 'temel piyano eğitimi'nde öğrenme stratejilerinin yeri ve önemi ile bu alanda kullanılabilir ve kullanılmakta olan öğrenme stratejilerini saptamak ve bunlardan biri olan 'örgütleme stratejisi'ni kullanmanın etkililik derecesini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma, güdülen amaca bağlı olarak, hem betimsel hem de deneysel bir çalışma niteliği taşımaktadır. Araştırmanın betimsel kısmında konuyla ilgili yurtiçi ve yurtdışı kaynaklar taranmış, öğrenme stratejileri incelenmiş, bunların piyano öğrenme sürecindeki yeri ve önemi belirlenmiş ve bunlar arasından piyano eğitiminin temel aşamasında kullanılabilir olanlar saptanmıştır. Ayrıca, anket tekniğiyle, öğrencilerin temel piyano eğitiminde kullandıkları öğrenme stratejileri tespit edilmiş, öğrenciler ve öğretmenlerin bu stratejilerle ilgili görüş ve önerileri alınmıştır. Öğrenci görüşlerine göre, öğrencilerin 'duyuşsal' ve 'örgütleme' stratejilerini, öğretmen görüşlerine göre ise, piyano öğretmenlerinin 'örgütleme' ve 'anlamlandırma' stratejilerini daha çok kullandığı ortaya çıkmıştır. Araştırmanın deneysel kısmında ise, gözlem tekniğiyle, öğretilen 'örgütleme stratejisi'nin öğrenciler tarafından nasıl kullanıldığı gözlenmiş, toplanan veriler üzerinde yapılan istatistiksel çözümlemeler sonunda, 'örgütleme' stratejisini öğrenipkullanan deneme grubu ile bu stratejiyi öğrenmeyip kullanmayan kontrol grubunun ortalamaları arasındaki farkın deney grubu lehine anlamlı olduğu saptanmıştır. Sonuç olarak, 'örgütleme stratejisi' öğrencinin piyano öğrenmesinde olumlu yönde ve anlamlı derecede etkili olmakta, önemli ölçüde gelişme sağlamaktadır. Öğrenme stratejilerini kullanmada öğrencilerin daha çok bilinçlendirilmelerinin, öğretmenlerin de öğrencileri daha çok teşvik etmelerinin gerekli olduğu anlaşılmaktadır. Bu tür araştırmaların yalnız piyano eğitiminin temel aşamasında değil, diğer aşamalarında da yapılmasında yarar görülmektedir.
Ortaöğretim kurumlarında görev yapan öğretmenlerin mesleki eğitimleri üzerine bir araştırma

Bu çalışmada ortaöğretim kurumlarında görev yapan öğretmenlerin mesleki eğitimleri araştırılmıştır. Araştırma örneklemi İstanbul Beşiktaş ilçesinde bulunan okullarda görev yapan öğretmenlerden oluşmuştur. Örneklem seçimi çok aşamalı örnekleme ile gerçekleştirilmiştir. Örneklem n sayısı 153'ü kadın 75'i erkek toplam 228 öğretmenden oluşmuştur. Araştırma kapsamında kullanılmak üzere mesleki eğitim ölçeği geliştirilmiştir. Bilgi formu ve mesleki eğitim ölçeği veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Verilerin analizinde parametrik tekniklere başvurulmuştur. Araştırma sonucunda, katılımcıların büyük bir kısmı mesleki eğitimin gerekli olduğunu belirtmişlerdir. Araştırmanın diğer bir sonucu da kadın öğretmenlerin erkek öğretmenlere göre mesleki eğitim alma konusunda daha olumlu tutumlara sahip olduğu görülmüştür.
İsmet İnönü dönemi öğretmen yetiştirme politikaları (1938-1950)

Türk eğitim tarihi bize, en eski tarihlerden itibaren Türk milletinin öğretmenler ve eğitimcilere sahip olduğunu gösteriyor. Bu öğretmen ve eğitimciler örgün ve yaygın eğitim yoluyla eğitim ve öğretim yapmışlardır. Örgün ve yaygın eğitim kurumlarında görev yapan bu öğretmenlerin yetiştirilmesine büyük önem verilmişir. Osmanlı Devleti Döneminde öğretmen yetiştirme politikaları devrin siyasal özelliklerine göre şekillenmiş, siyasal gelişmeler eğitim ve öğretmen yetiştirme politikalarını doğrudan etkilemiştir. Osmanlının öğretmen yetiştirme politikaları ve uygulamaları Batı etkisine girdiği dönemlerde farklılaşmış ve gelişmiş, Mutlakiyet ve Meşrutiyet Dönemlerinde farklı politika ve uygulamalar yer almıştır. Eğitimi bir toplum kalkınması vasıtası olarak gören Atatürk, öğretmeni bu kalkınmanın ve eğitim-öğretimin vazgeçilmez unsuru olarak görmüş, öğretmenlere aktif görevler vermiştir. Cumhuriyetle birlikte milli, çağdaş ve laik eğitim sistemini kurmak ve Cumhuriyet'i yaşatacak yeni nesli yetiştirecek öğretmenler yetiştirilmesi amaçlanmıştır. Bu görüşten hareketle bu dönemde öğretmen yetiştirme politikaları konusunda pek çok adım atılmıştır. Atatürk'ten sonra Cumhurbaşkanlığı görevini devralan İsmet İnönü Türkiye Cumhuriyeti'nin 'Milli Şef' i olmuştur. İsmet İnönü Döneminde Türkiye'de köy ve köylü, milli meselenin temel davası olmuştur. Bu doğrultuda İsmet İnönü Döneminde Cumhuriyet rejiminin, devrimlerin köye ve köylüye ulaşması ve benimsenmesi için eğitim alanında radikal uygulamalar yapılmıştır. Bu uygulamaların öncelik alanı da ilköğretim olmuştur. İsmet İnönü millet olma davasının vazgeçilmez unsuru olarak ilköğretimi görmüştür. Bu sebeple öğretmen yetiştirme politikalarının da öncelik alanı bu dönemde ilköğretim öğretmeni yetiştirme olmuştur. Bu politika doğrultusunda Türkiye'de eğitim ve öğretmen yetiştirme tarihine damgasını vuran pek çok uygulama bu dönemde başlamıştır.
Etkileşim Temelli Erken Çocuklukta Müdahale Programı'nın otizm spektrum bozukluğu sergileyen çocukların sosyal etkileşim becerileri ve anne - çocuk etkileşimi üzerindeki etkililiği

Bu araştırmada, Etkileşim Temelli Erken Çocuklukta Müdahale Programı'nın, otizm spektrum bozukluğu sergileyen çocukların sosyal etkileşim becerileri ve anne-çocuk etkileşimi üzerine etkililiği araştırılmıştır. Çalışmanın temel amacı, ETEÇOM Programı'nın OSB'li çocukların sosyal etkileşim becerileri üzerine etkisini belirlemektir. Bu temel amaç çerçevesinde alt sorular oluşturulmuştur. ETEÇOM Programı'nın sırasıyla; 1 )Anne katılımcıların etkileşim davranışları, 2) Çocuk katılımcıların temel davranışları, 3) Çocuk katılımcıların genel gelişim düzeyleri, 4) Çocuk katılımcıların OSB sergileme düzeyleri üzerine etkililiği incelenmiştir. Araştırma, üç OSB'li çocuk ve OSB'li çocukların anneleri ile gerçekleştirilmiştir. Katılımcı çocukların cinsiyetleri, biri kız diğer ikisi erkektir. Birinci katılımcı çocuğun yaşı, çalışmaya başlandığı tarih itibariyle 6 yaş 0 aylık, ikinci katılımcı çocuk 4 yaş 0 aylık, üçüncü katılımcı çocuk 3 yaş 2 aylıktır. Katılımcı annelerin yaşları 33-35 yaş arasıdır. Bu araştırmanın uygulamaları, Ankara'da bir devlet üniversitesinin özel gereksinimli çocuklar için açılmış araştırma ve uygulama merkezi ile bir katılımcı çocuğun devam ettiği kurumda gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın izleme oturumları ise katılımcıların evlerinde doğal ortamlarında gerçekleşmiştir. Araştırmada, ETEÇOM Programı'nın çocuk katılımcıların sosyal etkileşim becerilerine etkisi tek denekli deneysel desenlerden denekler arası çoklu başlama desenine yer verilerek uygulama öncesi, sırası ve sonrası gözlem verileri yoluyla toplanmıştır. Aynı zamanda a) çocukların temel davranışlarının düzeyi, b) çocukların gelişimsel düzeyi, c) çocukların OSB sergileme düzeyi ve d) anne katılımcıların etkileşim davranışları kullanılan ölçeklerle bağlantılı (EDDÖ-TV, ÇDDÖ-TV, GOBTÖ2-TV ve GEÇDA) öntest-sontest verilerle betimsel özetine yer verilmiş, sosyal geçerlilik verisi için, yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla anne katılımcılardan toplanmıştır. Araştırmanın uygulamaları 4 aşamada tamamlanmıştır. Bu aşamalar, katılımcıların başlama düzeylerinin belirlenmesi, ETEÇOM Programı'nın uygulanması, ETEÇOM Programı sonu değerlendirme ve izlemedir. Araştırma sonunda, çocukların sosyal etkileşim becerilerinde, anne ve çocuk katılımcıların anne-çocuk etkileşimi davranışlarında, çocukların bilişsel, iletişim ve sosyal-duygusal alanlardaki becerilerde ilerlemeler gösterdikleri belirlenmiştir. Ayrıca anneler ETEÇOM Programı'nın uygulama kolaylığına, anne-çocuk etkileşimine ve çocuklarının sosyal etkileşim becerilerine ilişkin olumlu yönde görüş belirtmişlerdir.
Çizgi filmlerin eğitilebilir zihinsel engelli öğrencilerin resimlerine anlatım, biçim ve renk olarak yansıması

Bu araştırmada, çizgi filmlerin Eğitilebilir Zihinsel Engelli öğrencilerin resimlerine; anlatım, biçim ve renk yönünden etkileri araştırılmıştır. Araştırma, 2008 / 2009 Eğitim-Öğretim yılı 2. döneminde Ankara ilinde Sincan ilçesine bağlı Sincan İş Okulu birinci sınıftan 15-20 yaş arası 10 öğrenci ile yapılmıştır. Araştırmanın verilerini öğrencilerin resim uygulamaları oluşturmuştur. Araştırma nitel bir çalışma olup deneysel yönteme dayanmaktadır. Araştırma yönteminin ilk verilerini, araştırmada yer alan öğrencilerin, çizgi film izlemeden önce yaptıkları resimler oluşturmuştur. Araştırmanın ikinci basamağında, öğrencilere izletilen çizgi filmlerdeki sahnelerin, zihinlerinde oluşturduğu etkilerin, kağıda yansıtılması sonucu elde edilen resimler uygulama verilerini sağlamıştır. Deney grubunun, çizgi film izlemeden önce ve izledikten sonra yaptıkları çalışmalar, üç alt başlıkta 23 kriterin yer aldığı resim değerlendirme formuna göre puanlandırılmıştır. Yapılan resimlerin, değerlendirme formuna göre elde edilen sonuçları incelenerek, karşılaştırılmıştır. Araştırma sonucunda, çizgi film izlettirilmesinin resimlere, anlatım, biçim ve renk yönünden %47 oranında olumlu yönde etki ettiği tespit edilmiştir.
Atatürk düşüncesinde gençlik eğitim ve spor

115 Jüri: Yrd. Doç. Dr. Selami SÖNMEZ Mustafa Kemal Atatürk'ün, gençlik-eğitim ve spor hakkındaki düşünce ve söylemlerinden faydalanarak ve yine Mustafa Kemal'in kısa fakat ilkeli, idealist, hızlı fakat heyecanlı ve anlamlı hayatından kesitler alarak, onu tanımaya anlamaya çalıştık. Türk gençliğinin Mustafa Kemal Atatürk'ü, dağları ve duvarları süsleyen resim ve sözlerinden, bahçeleri ve sokakları renklendiren büstlerinden ve içi boş slogan vari anlatımlardan yeterince anlayamayacaklarını ve onu tanıyamayacaklarını; Türk gençliğinin, kişiliğiyle, karakteriyle, idealizmi ve inancıyla M. Kemal'i ancak yaşayarak anlayacaklarını ifade etmeye çalıştık. Çalışmamızın birinci bölümünde M. Kemal'in doğumundan önceki dönemde Osmanlı İmparatorluğu ve İslam Dünyasındaki son durumundan tespitler yaparak, Batı dünyasındaki gelişmelerle kıyaslamaya çalıştık. İkinci bölümde M. Kemal'in ailevi, çocukluk, tahsil ve meslek hayatını inceleyerek, İstiklal mücadelesini ve başarımını, Cumhuriyetin Kuruluşu ilk meclis ve Cumhurbaşkanlığı sürecini, Mustafa Kemal'in kişilik ve felsefi yapısını yansıtan ilkeleri, inkılapları ve onun ve onu sağlığında tanıyan kişilerin sözleri ışığında tahlil etmeye çalıştık. Üçüncü bölümde Mustafa Kemal'in kendi ağzından söylemleri ile sosyal-siyasal-ekonomik-kültürel vb. birçok konuya bakış açısını yansıtan düşünce yapısını inceleyerek Eğitim-Kalkınma ve Çağdaşlaşma üçlü sac ayağı çerçevesindeki Mustafa Kemal'in idealize etmeye çalıştığı Türk Gençliğinin ve Türk sporcusunun ideal profilini onun sözleri ışığında çizmeye çalıştık. Çalışmamızın sonuç bölümünde ise M. Kemal Atatürk'ün Gençlik-Eğitim ve Spor hakkındaki fikir ve söylemlerinin genel değerlendirmesi ışığında, Türk Gençliğinin halde ve gelecekte taşıması gerektiği tutum, davranış ve sorumlulukların tespitini yaparak ideal Türk Gençliği önerimiz ortaya konmuştur.
Okul öncesi eğitimde Reggio Emilia yaklaşımı'ndan esinlenerek yapılan proje çalışmaları: Bir eylem araştırması

Reggio Emilia Yaklaşımı İtalya'da aynı adlı bölgede II. Dünya Savaşı'ndan sonra Loris Malaguzzi tarafından başlatılmış bir eğitim felsefesidir. Yaklaşım daha sonra dünyanın pek çok ülkesinde araştırılmış ve olumlu sonuçlara ulaşılmıştır. Yurtdışında pek çok ülkede bu yaklaşımı kullanarak eğitim veren okullar bulunmaktadır. Ülkemizde bu yaklaşımı uygulayan okul sayısı oldukça sınırlıdır. Bu yüzden bu araştırmanın yapılmasına gerek duyulmuştur. Bu çalışmada, mevcut programda okul öncesi eğitimde Reggio Emilia Yaklaşımı'ndan esinlenenen proje uygulamaları yürütülmüştür. Çalışma bu yaklaşımdan esinlenen etkinliklerin uygulanma süreçlerini anlattığından nitel araştırma desenlerinden eylem araştırması şeklinde yürütülmüştür. Araştırma araştırmacının görev yaptığı Eskişehir İl'i Seçil AKKURT Anaokulu'nda öğrenim gören 12 çocuk üzerinde 12 hafta süresince uygulanmıştır. Veriler kişisel bilgi formu, araştırmacı günlüğü, video ve fotoğraflar, yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla toplanmıştır. Veriler betimsel analiz yoluyla analiz edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre çocuklar Reggio Emilia yaklaşımına uygun olarak projeler oluşturmuşlar ve projelere katılmışlardır. Uygulama sürecinde programda yer alan kazanımların büyük bir kısmının kısa uygulama sürecinde edinildiği görülmüştür. Veli, öğretmen ve okulun yöneticisi de projelerle ilgili olumlu görüş belirtmişlerdir.
Modification of language laboratories into computer assisted language learning laboratories

Dil, insanların dört temel becerisini kelime bilgisi ve dilbilgisi ile bütünleştirerek hem yazılı hem de sözlü iletişim kurdukları bir araçtır. Dil öğrenimi, bu bütünleşmeyi sağlayan bir süreçtir. Dil öğretiminin bilgi ve iletişim çağında daha da önemli hale gelmesinden beri, bu konuda birçok yöntem ve yaklaşım ortaya çıkmıştır. Bilgisayar Destekli Dil Eğitimi, çağımızın en meşhur yaklaşımlarından biridir ve dil öğrenimini kolaylaştırmak için bilgisayarın kullanılmasını ifade eder. Bilgisayarın dil öğretiminde kullanılması 1960'lardan beri gündemdedir. Bilgisayar teknolojisindeki gelişmelere bağlı olarak, özellikle internet ve web'in yaygın bir şekilde kullanılmasından sonra, BDDE son yıllarda daha da güncel ve önemli hale gelmiştir. BDDE'nin ses, renk, benzetim, görüntü ve grafiklerin bolca kullanımı ile öğrencilerin daha fazla güdülenmesini sağlamak, öğrencilerin kendi hızlarında çalışmalarına olanak sağlamak ve sürekli olarak dönüt sunmak gibi belirli avantajları vardır. BDDE'nin bazı eksiklikleri olmasına rağmen, bu sürece birçok değişik okuma, yazma, konuşma, dinleme, kelime bilgisi ve dilbilgisi alıştırmaları sağlamasından dolayı dil öğretiminde yardımcı ya da tamamlayıcı olarak kullanılabilir. Bu çalışmada, alanyazın taramasından sonra, hem ilk yıl hazırlık sınıfında hem de ilk yıl boyunca iki ya da üç saatlik zorunlu derslerle İngilizce öğretilen üniversitelerde, BDDE uygulanmasına uygulanabilir çözümler bulmak amaçlanmıştır. Bu yüzden, geleneksel ve BDDE laboratuarlarının tarihçeleri, etkinlikleri, olumlu ve olumsuz yönleri ile bileşenleri incelendikten sonra, özellikle yüksek eğitim seviyesinde uygulanabilir, ekonomik ve verimli bir dönüşüm yaratmak için geleneksel dil laboratuarlarının BDDE laboratuarlarına dönüştürülmesi incelenmiştir.
Okul öncesi öğretmenlerinin ölçme değerlendirmeyi kullanma düzeylerinin belirlenmesi

Doğumdan ilköğretime kadar geçen zaman insan yaşamının temellerinin atıldığı, gelişimin büyük ölçüde tamamlandığı kritik bir dönemdir. Ülkemizde de 0-6 yaş çocuklarının eğitimine verilen önem son yıllarda giderek artmış, okul öncesi eğitim kurumları yaygınlaştırılmış ve zorunlu hale getirilmiştir. Okul öncesi eğitim, çocuğu okula hazırlamanın yanı sıra kişilik gelişimine de katkıda bulunmaktadır. Bu denli önem taşıyan okul öncesi eğitimin iyi yetiştirilmiş öğretmenler aracılığıyla verilmesi esastır. Eğitim etkinliklerini çocuğa göre düzenleyen, uygulayan ve uygulama sonuçlarını değerlendirebilen nitelikli öğretmenlere ihtiyaç vardır. Özellikle yapılan eğitimin etkililiği hakkında bize yol gösteren değerlendirme aşaması eksiksiz uygulanmalıdır. Bu araştırma okul öncesi öğretmenlerinin hangi ölçme değerlendirme yöntemlerini hangi nedenle tercih ettiklerini ve yöntemler hakkındaki görüşlerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma, karşılaştırma türü ilişkisel tarama modeli kullanılarak yapılmış ve veriler anket yoluyla toplanmıştır. Araştırma sonucunda okul öncesi öğretmenlerden okul öncesi 2 yıllık ön lisans mezunu öğretmenlerin ölçme değerlendirme araç ve yöntemlerini kullanması, okul öncesi 4 yıllık lisans mezunu öğretmenlerin ölçme değerlendirme araç ve yöntemlerini kullanmasından fazla olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca okul öncesi öğretmenlerin çoğunluğunun ölçme değerlendirme araçlarını uygulamakta olduğu, ancak bu araçların yeterliliği konusunda kararsız oldukları, bazı araç ve yöntemlerin geçerlik ve güvenirlikleri yüksek bulmadıkları, bazı araç ve yöntemlerin ise objektif olmadıklarını düşündükleri görülmüştür. Sonuçta hizmet içi eğitim faaliyetleri düzenlenerek öğretmen katılımının sağlanması, okul öncesi eğitim programında yöntemlere ilişkin örneklerin sayısının artırılması gibi öneriler sunulmuştur.
Birleşmiş Milletler çocuk haklarına dair sözleşme ve ilkeleri doğrultusunda çocuk polisi eğitimi ve yönetimi

tarihinde Birleşmiş Milletler Genel Kurul'unda onaylanarak, 02 Eylül 1990 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Ülkemiz söz konusu sözleşmeyi 14 Eylül 1990 tarihinde imzalamış, 09 Aralık 1994 tarihinde 17, 29 ve 30 uncu maddelerine T. C. Anayasası ve Lozan Antlaşması hükümleri çerçevesinde çekince koyarak kabul etmiş ve sözleşme 27 Ocak 1995 gün ve 22184 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Ülkemizde kişilerin can, mal ve namus emniyetlerinin güvence altına alınması ve genel güvenliğin sağlanması sorumluluğu İçişleri Bakanlığına aittir. Bu görevin yanında tüm bireylerin kötü alışkanlıklardan, tehdit ve tehlikelerden korunmasında, diğer kuruluşlarla birlikte Emniyet Genel Müdürlüğününde önemli görev ve sorumlulukları bulunmaktadır. '... yardım isteyenlere, yardıma muhtaç sakat, çocuk ve güçsüzlere yardım...' kolluk kuvvetlerinin görevlerinin başında gelmektedir. Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme çocuklarla ilgili faaliyet gösteren tüm kurum ve kuruluşlarda ihtisas birimleri oluşturulmasını, personelin özel eğitim almış, konusunda uzman olmasını öngörmektedir. Bu kapsamda; Emniyet Teşkilatınca tüm ulusal ve uluslararası mevzuat esas alınarak hazırlanan 'Emniyet Genel Müdürlüğü Çocuk Şube Müdürlüğü/Büro Amirliği Kuruluş, Görev ve Çalışma Yönetmeliği' 13.04. 2001 gün ve 24372 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Söz konusu yönetmelik ile; Küçükleri Koruma Şube Müdürlükleri/Büro Amirlikleri Çocuk Şube Müdürlüğü/Büro Amirliklerine dönüştürülerek suç işleme şüphesi altındaki çocuklar da dahil olmak üzere, çocuklar konusundaki adli-idari tüm işlemler hizmet içi eğitim almış, konusunda uzman, sosyal çalışmacılarla desteklenmiş, 'Çocuğun polisi değil, polisin çocuğu anlayacağı', çocuk polisi tarafından gerçekleştirilmeye başlanmıştır. 11 Bu araştırmanın amacı: Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme ilkeleri doğrultusunda çocuk polisi eğitimi ve yönetiminin nasıl olduğunun açıklanması ve bu çerçevede; mevcut çalışmaların, müfredatın ve uygulamaların ortaya konulması ile yapılması gereken düzenleme ve yeniliklerin tespit edilerek ulaşılan ve hedeflenen durumun ortaya çıkarılmasıdır. Sonuç olarak; Dünya da ilk kez çocuklar ile ilgili çocuk polisi adı altında özel bir birim kurmuş olan Türk Emniyet Teşkilatının çocuk polisinin eğitimi ve yönetimi konusunda uygulamalarının yaygınlaştırılması ve daha etkin hale getirilmesinin yol ve yöntemleri araştırılmıştır.
Okul öncesi 5 yaş çocukları için eğitici drama temelli okula uyum programının değerlendirilmesi

Bu araştırmada, 5 yaş çocuklarının okula uyum sürecinde yaşayabileceği güçlüklerin araştırmacı tarafından geliştirilen ve uygulanan uyum programı ile mümkün olduğunca aza indirilmesi ve çocukların okul uyumlarının yüksek düzeyde olmasının sağlanması amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2013- 2014 eğitim öğretim yılında İstanbul İli, Ataşehir Küçükbakkalköy ilçesinde, Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı Kemal Berktan Ortaokulu Anasınıflarına devam eden çocuklar arasından deney ve kontrol gruplarına tesadüfi atama yöntemiyle seçilen 5 yaş (60- 68 ay) grubu 60 çocuk (20 kız, 40 erkek) oluşturmuştur. Her grupta 30'ar çocuk yer almıştır (20 erkek, 10 kız). Araştırma için verilerin toplanması, deney ve kontrol gruplarının oluşturulması, çocuklarla ilgili Demografik Bilgiler Formu doldurulması ve 5-6 Yaş Çocukları İçin Okul Uyumu Öğretmen Değerlendirme Ölçeği ön testinin yapılması, programın uygulanması, son test ve izleme testlerinin yapılması şeklinde gerçekleştirilmiştir. Deney grubundaki çocukların okul uyumlarının daha ileri düzeyde sağlanması için ise araştırmacı tarafından hazırlanan program uygulanmıştır. Çalışma öncesinde araştırmaya dahil olan deney ve kontrol gruplarındaki tüm çocuklara ön test olarak 5-6 Yaş Çocukları İçin Okul Uyumu Öğretmen Değerlendirme Ölçeği (Önder ve Gülay, 2010) uygulanmıştır. Deney grubunda 3 haftalık (15 oturum) eğitici drama temelli okula uyum programı uygulanmış, kontrol grubunda ise sadece diğer bazı oyun ve drama etkinlikleri uygulanmıştır. Bu uygulamaların ardından 5-6 Yaş Çocukları İçin Okul Uyumu Öğretmen Değerlendirme Ölçeği her 2 gruba da son test olarak uygulanmıştır. Son testten 2 hafta sonra çocukların okula uyum düzeylerini belirlemek amacıyla kalıcılık testi olarak 5-6 Yaş Çocukları İçin Okul Uyumu Öğretmen Değerlendirme Ölçeği bir kez daha uygulanmıştır. Araştırmanın sonucunda eğitici drama temelli okula uyum programı alan çocukların okulu sevdikleri, işbirlikli katılımın arttığı, okuldan kaçınma davranışının azaldığı ve kendi kendini yönetme becerilerinin geliştiği, diğer bir değişle uygulanan programın etkili olduğu sonucuna varılmıştır. Eğitici drama temelli okula uyum programına katılmayan çocukların program süresince üç hafta sonunda, programa dahil olmasalar da süreç içerisinde ilerleme kat ettikleri söylenebilir. Her iki grubun öntest- son test puan ortalamaları karşılaştırıldığında deney grubundaki çocukların okula uyum düzeylerinin kontrol grubundan daha yüksek olduğu bulunmuştur. Bu doğrultuda deney grubunda uygulanan eğitici drama temelli okula uyum programının, diğer etkinliklerin yapıldığı programa göre daha etkili olduğu sonucuna varılmıştır.