turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Uygulamalı sanat eğitimi derslerinde kuramsal çalışmaların yeri ve önemi

Bu yüzyılın insanı, endüstrileşmenin ve aydınlanmanın getirdiği çağdaş yaşam tarzıyla bireyselliğini üst düzeyde oluşturmuş ; fakat doğadan uzaklaşmış, insanla doğa arasındaki ve doğanın kendi içindeki çok yönlü ilişkileri tanımada yetersiz, 'yığın insanı' olarak da 'özgür insana' yabancı bir varlıktır. Özgür insan düşünen, yaratan, kendisiyle barışık bir varlıktır. Özgür insanı yetiştirmenin yolu, onu yalnızca akıl ve irade varlığı olarak değil, aynı zamanda duygu varlığı olarak da geliştirmektir. Bu nedenden dolayı sanat eğitimi düzencesi eğitim programlarındaki yerini almıştır. 'İnsanın Ben' liginin ve yaratıcı karakterinin oluşturulmasında, eğitiminde en etkili araç olan sanat eğitimine çağımızda daha fazla ihtiyaç vardır.' Sanat eğitimi herkes tarafından bilinen fakat içeriğinin ne olduğu, ne olması gerektiği, eğitim sistemi içinde sanat ağırlıklı olarak veya eğitim ağırlıklı olarak bireyin eğitiminde nasıl uygulanacağı tam anlaşılamayan, kendisine pek çok amaç yüklenmiş bir alandır. Bu paradoks sanat eğitimi anlayışlarım meydana getirmiştir. Her anlayışın sanatsal veya eğitimsel kaygılan bir diğerine göre daha farklı olmuştur. Bugün, sanat eğitiminin başat ilkesinin yaratıcılık olduğu göz ardı edilmektedir. Bunun nedeni, kavramla ilgili araştırmaların 1950'lerden sonra yapılmaya başlanması ve bu çalışmaların sanat eğitimine geç yansımasıdır. Sanatsal yaratma, bir düşünme süreci olmakla birlikte duyu, duyum ve duyguların yetenekle birleşmesi sonucu oluşan bilişsel bir edimdir ; bilinmeyen 'ilahi' bir güç olmadığı gibi eğitimle geliştirilmesi şarttır. Uygulamalı sanat eğitimi derslerinde ; öznel olarak insanın ele alınması, çocukluktan itibaren geçirdiği evrelerin ve özelliklerinin bilinmesi, bu özelliklere göre sanat eğitimi programlarının konu, amaç, teknik, davranışlar gibi başlıklardan oluşturulması gerekir. Bu programlar oluşturulurken gerekli ilkelerin göz ardı edilmemesi ve öğretim yöntemlerinin belirlenmesi yaratıcılığı geliştirici olarak üç boyutlu çalışmalara, malzeme ve tekniklere daha fazla yer verilmesi gerekir. Bu tekniklerin, çocuğun yaş ve gelişim basamakları, yaratıcı tipler ve kişilik oluşumu göz önüne alınarak seçilmesi, düzeylere göre sanat eğitimi derslerinin sadece kılgısal alanla sınırlı kalmayıp, Müze Eğitimi, Sanat Eserleri İnceleme, Estetik, Sanat Felsefesi, Sanat Tarihi, Çağdaş Sanat Yorumu, Çağdaş Türk Resmi gibi kuramsal alanların da bir ders olarak veya uygulama içinde teorik sunum halinde işlenmesi gerekir. VII
Organik atık küllerinin seramik sır bünyesinde kullanımı

162 Danışman: Yrd. Doç. Serap ÜNALOrganik atık küllerinin seramik sır bünyesinde kullanımı ile ilgili literatür taraması yapılarak, atık küllerinin seramikte kullanım alanları, atıkların tekrar kullanılabilirliği ve bu katı atıkların seramik sır bünyesindeki etkileri araştırılmış ve konu ile ilgili uygulama çalışmaları yapılmıştır. M. Ö. 1500 yıllarında Uzak Doğu ülkelerinde rastlantısal olarak bulunduğu düşünülen kül sırları, geçen süreç içersinde sır bünyesine karıştırılmış ve çeşitli teknikler ile farklı renk, doku ve efektler yaratılarak artistik sırlar oluşturulmuştur. Yapılan bu çalışmada, çok sayıda kül sırı denemesi hazırlanarak 1000 oC ve 1040 oC' lerde pişirimleri yapılmıştır. Sır bünyelerinin oluşturulmasında çeşitli kül ve seramik hammaddeleri kullanılmıştır. Kül sırlarının etkisinin elde edilebileceği uygun bünyelerin hazırlanması ve artistik sırlar elde edilmesi amaçlanmış, deneysel çalışmalarda olumlu sonuçların yanı sıra olumsuz sonuçlarda elde edilmiştir. Deney sonuçlarından uygun olanlar seramik form yüzeylerine uygulanmıştır.
Etkileşimli e-yayınların kullanılabilirliği

Sürekli yenilenen teknoloji ile birlikte geliştirilen cihazların, insanlara yeni deneyimler sunarak günlük hayatı kolaylaştırdığı bir gerçektir. Teknolojik yenilikler, hayatımızın her alanında olmasının yanında, iletişim alanında dijital içerikli materyallerinin çeşitlenmesinde ve farklı teknolojik ürünler olarak karşımıza çıkmaya başlamıştır. Yeni teknolojilerle birlikte içeriklerin farklı platformlarda üretilmesi, farklı görsel unsurların bir arada bulundurulması, farklı dağıtım ve paylaşım kanallarının kullanılması, kısa sürede güncelleme yapılabilmesi gibi imkanların sunulması kullanma alışkanlıklarının değişmesine imkan sağlamıştır. Teknolojide bu tür imkanların sunulması ile yayıncılık sektörü geleneksel yayın hazırlama yöntemlerine ek olarak elektronik yayınlara yönelmiş ve e-yayınların ortaya çıkmasını sağlamıştır. E-yayınların kullanıcılara farklı görsel unsurlar ile birlikte farklı deneyimler sunmasıyla kullanıcıların ihtiyaç duydukları kaynak ve servislere etkili ve etkin bir şekilde erişebilmeleri, onları kullanabilmeleri ve bu kullanımdan memnun kalabilmeleri için kullanılabilirlik önemli bir etken olarak karşımıza çıkmaktadır. Kullanım kolaylığı olarak tanımlayabileceğimiz kullanılabilirlik; insan bilgisayar etkileşimi alında gündeme gelen, üretilen ve geliştirilen; uygulama, makine, yazılım, web sitesi, herhangi bir süreç ya da insan bilgisayar etkileşimi gerektiren ne varsa akla gelen her türlü ürünlerde kullanım kolaylığı sağlayan kavram olarak karşımıza çıkmaktadır. Kullanılabilirlikte amaç, kullanıcının ürünü kolay, verimli ve alışkanlıklarına uygun kullanmasını, bu kullanım sonucunda amacına ulaşabilmesini ve sonuçtan memnum kalmasını sağlamaktır. E-yayınların kullanılabilirliğinin araştırıldığı ve genel olarak iki ana yapı üzerine kurulan bu çalışmada, ilk olarak etkileşimli e-yayınların temel çalışma prensipleri, etkileşim özelliklerinin neler olduğu, bu yayınların nasıl hazırlandığı, kullanıcılara nasıl sunulduğu, etkileşim özelliklerinin kullanıcılara nasıl bir deneyim sunduğu açıklanmaya çalışılmış, ikinci olarak da bu çalışma için tasarlanan ve tasarım programının sunmuş olduğu temel etkileşim özelliklerini kapsayan e-yayının, deneysel bir araştırma modeli çerçevesinde kullanılabilirliği araştırılmıştır.
Hayat ağacı sembolü ve bazı Türk sanat eserlerinde yer alan hayat ağacı figürüne birleştirilmiş sanat eğitimi yöntemi ile bir yaklaşım

Çağlar boyunca sanat, insanların yaşamında önemli bir yer tutmuştur. Özellikle teknolojik alandaki gelişmelere paralel olarak, sanata ve sanat eğitimine ihtiyaç artmıştır. Günümüzde sanat kurumlarının çalışmalarında karşılaşılan sorunlar ancak sanat eğitiminin öneminin anlaşılması ile çözüm bulacaktır. Ülkemizde bugün uygulanmakta olan sanat eğitiminin 2000'li yılların ihtiyacına cevap vermediği bir gerçektir. Sanat eğitiminin evrensel boyutları ve kültür değişimi içinde gelişim süreci araştırılarak sorunlara çözüm aranmalıdır. Sanat eğitiminde izlenecek yolların ve yararlanılacak yöntemlerin toplumsal gelişime bağlı olarak yeniden yapılanması gerçekleştirilmeye çalışılmalıdır. Bu düşüncelerden yola çıkılarak bu tez-çalışmasında, çağdaş bir sanat eğitimi yöntemi olarak sunulan ve gelişmiş ülkelerin sanat eğitimi programlarında uygulanan 'Birleştirilmiş Sanat Eğitimi' yöntemi ile Türk Sanat eserlerinde yer alan hayat ağacı motifi incelenmiştir. Konu bu yöntem kapsamında eleştiri, estetik, sanat tarihi ve uygulamalı çalışmalar olmak üzere dört disiplin çerçevesinde işlenmiştir. Böylece öğrencilerin, Türklerin günlük yaşantılarının estetik, kültürel özelliklerini anlamaları, değişik görüş açıları kazanmaları hedeflenmiştir. Ankara'da seçilen bir ilköğretim okulunda yürütülen çalışmada, önce yaşları 14-15 arasında olan 8. Sınıf öğrencilerinden 'Deney ve Kontrol Grubu' olarak 10'ar kişilik iki grup oluşturulmuştur. Deney Grubu öğrencilerine sözü edilen yöntem ile konu aktarılmış ve uygulama örnekleri toplanmıştır. Kontrol Grubu öğrencileri ise kendi sanat öğretmenleri ile bugün geçerli olan sanat eğitimi kapsamında konuyu işlemişler ve uygulamalı çalışma yapmışlardır. Her iki gruptan elde edilen sonuç ürünler karşılaştırılarak değerlendirildiğinde Birleştirilmiş Sanat Eğitimi yönteminin öğrencilere çevrelerini daha iyi görebilme, kişiliğe bağlı anlatımı daha etkin bir biçimde ortaya koyma yeteneklerini kazandırdığı ve böylece sanat eğitiminin çağdaş amacına ulaşabildiğini söylemek mümkündür.
Kentsel alanda sanatsal müdahale aracı olarak gösterimsel platformlar

Eser metin olarak hazırlanan bu tezin öncelikli olarak ele aldığı konu, 1990'lardan bugüne kentsel alanda yapılmış geçici, katılıma dayalı sanat yapıtları ve bu yapıtlar aracılığıyla izleyici ile kurulan yeni ilişki modelleri üzerinedir. Bu bağlamda, mekana özgülük, sanat kurumlarına yönelik kurumsal eleştiri, sanat yapıtlarının ve kentsel alandaki sanatsal müdahalelerin gösterimsellik başlığı altında değerlendirilmesi incelenmiştir. Sanat yapıtı, sanat kurumu ve izleyici ilişkisinin, deneyime dayalı ekonomi modeline uygun olarak 1990'lardan bu yana köklü bir değişim içinde olduğu gözlemlenmiştir ve bu değişimin sanat yapıtlarında izleyicinin deneyimini merkeze koyan bir üretim biçimine yönelik değişim geçirdiği ve bu değişimin de sanat kurumlarının yapısına etkisi tespit edilmiştir. Bu yeni modele göre gerek sanat yapıtları, gerekse kurumları, sanatın üretimi, gösterimi de dahil olmak üzere tüm aşamalarda izleyicinin katılımını sağlamaya çalışmaktadırlar. Kentsel alanda gerçekleşen, özellikle geçici bir müdahaleye ve katılıma dayalı sanat yapıtları açısından gösterimsellik karmaşık bir süreç olarak karşımıza çıkmaktadır. Buna göre, kamusal alandaki izleyicilerin çeşitliliği göz önünde bulundurularak, sanat müzeleri ve galerilerindeki izleyiciden farklı diyalog modellerinin geliştirilmesi gerekmektedir. Bu eser-metin bağlamında üretilen Kayısı Kent A4 adlı, katılıma dayalı ve küratöryel bir boyutu da bulunan çalışma, bu türde bir izleyici ile kurulan yeni bir diyalog modelini öne sürer ve uygulamasının değerlendirilmesi bu eser-metninin ele aldığı temel çalışmadır. Kayısı Kent A4, on sanatçının işbirliğiyle, İstanbul'da kentsel alanda, anonim bir tasarım ürünü olarak fotokopi hizmeti veren portatif tezgahları kullanmaktadır. Bu tezgahlar aracılığıyla sanatçıların ürettiği fotokopiyle çoğaltılan çizim ve metinlerin bulunduğu fanzinler yeni izleyici kitlesiyle şehir sokaklarında buluşmaktadır.
Taner Ceylan'ın altın çağ serisi bağlamında günümüz resminde mitolojik imge kullanımı

Doğa güçlerini ve doğaüstü yaratıkları vurgulayan hayal ürünü öyküler olan mitler; doğası gereği, bütün yaratılarında sanatla bağlantılıdır. Sözlü, yazılı yazın ve sanat dallarının hepsinde konu edilip işlenen ve işlendikçe değişen mitoslar ne kadar ozan, yazar ve sanatçı varsa o kadar biçim almıştır. Geçmişten günümüze, mitolojiyi değiştiren ve geliştiren sanatçılar günümüze değin mitolojiyi eserlerinde sıkça kullanmış, kimi zaman doğrudan mitolojik hikayeleri canlandırarak, kimi zaman da kendi hikayeleriyle mitlerini yaratarak üretimler yapmışlardır. Özellikle Yunan mitolojisi etkisini başta Avrupa sanatı olmak üzere neredeyse tüm dünya sanatlarında göstermiş ve göstermektedir. Taner Ceylan'ın 'Altın Çağ' serisinde de sanatçı, bir medeniyetin mutlu olduğu zamanlarını ya da bir ürünün özellikle parlak olan dönemini belirten 'Altın Çağ' kavramından yola çıkarak, Yunan mitolojisinden de aldığı ilham ve hikayelerle kendi mutluluk vadeden 'Altın Çağ' ütopyasına ilişkin görüntüler içeren eserler üretmiştir. Geçmişten günümüze mitolojiyi konu edinen Avrupa ve dünya sanatından örnekler verilen bu tezde; aynı zamanda Taner Ceylan'ın 'Altın Çağ' serisindeki karakalem ve yağlıboya resim, heykel gibi farklı medyumlarda ürettiği eserleri mitolojik ve anlamsal bağlamda incelenmiş ve verileri sunulmuştur. Bu bağlamda sanatçı, işlediği konu ve resimlerde, mitolojik hikayelerin klasik sanatta işlenen alışılmış görüntülerin dışına çıkarak, resim ve heykelin geleneksel dilini kullanarak günümüz sanatında kendine has farklı imgeler oluşturmuştur.
Şeffaflık kavramı üzerine görsel çözümlemeler

Bu çalışmam, kendini gösteren şeffaflık kavramının, tüm kompozisyonu nasıl etkilediği, resime nasıl derinlik kazandırdığı ve ilk bakışta görülemeyen bir dinamizmin, plastik biçimlemeler ile resmi nasıl bambaşka bir deneyime dönüştürdüğü üzerinedir. Şeffaflık kavramının, tinsel ve felsefi anlamından çok görsel çözümlemelere dayalı tekniklerle, resmin kendine özgü niteliğinin, algı boyutunda nasıl farklılıklara neden olabileceği üzerinde durulmuştur. Biçimin, rengin ve çizginin kompozisyonda sağladığı çeşitlilik ve bu kavramların, doğanın karşıtlıkları anlatılırken yüklendikleri roller üzerinde durulmuştur. Şeffaflık olgusunun hangi tekniklerle oluşturulabileceği ve tuvaldeki boşluk ve doluluk arasındaki dengenin resmi nasıl bir bütün olarak tuttuğu veya tutamadığı hakkında ipuçları verilmiş, türlü ışık oyunlarıyla resimde zaman, hareket, ritm ve kompozisyon bütünlüğünün nasıl kurulacağı sorusuna cevap aranmaya çalışılmıştır. Uygulama çalışmalarımı anlatırken ise, kompozisyonlarımda renk ve çizgilerle resimlerimin hikayelerini nasıl etkilemek istediğim anlatılmıştır. Her resmin bazen pastel, bazen coşkulu müdahalelerle sabırla ve hislerimi dışavurucak şekilde nasıl oluşturulduğu üzerinde durulmuştur.
Heykelde yabancılaştırma

Bu sanat eseri çalışmasında seyircinin alışkın olduğu, 'göremediği' gerçekleri yabancılaştırmak amacıyla her türlü biçimsel yollar denenmiştir. Doğaya ait biçimler ele alınarak, onları izleyiciyi yabancılaştıran, esrarengiz, tekin olmayan formlara dönüştürerek, grotesk biçimler oluşturulmaya çalışılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde; grotesk kavramının doğayla ilişkisi ve yabancılaştırma kavramının edebiyatta daha sonra plastik sanatlara biçimsel anlamda nasıl yansıdığı anlatılmıştır. İkinci bölümde ise yabancılaştırma kavramıyla birlikte dışavurumculuğun ve gerçeküstücülüğün şekillenmesi ve böylece grotesk formların ortaya çıkışı amaçlanmıştır. Uygulamaların değerlendirilmesi başlığı altında hazırlanan son bölümde; doğadan alınan nesneler, grotesk imgeler bağlamında biçimlendirilerek, yabancılaştırma kavramıyla birlikte dışavurumcu biçimler oluşturulmaya çalışıldı.
Varoluşsal kaygıların görsel açılımları

İnsanın kendi varlığını sorgulaması, geçmişşten bu yana değişmeyen bir ihtiyaç olmuştur. İnsan, kendini bilme ve varlığını anlamlandırma yolunda ilk önce 'Ben neyim? sorusuna cevap arar. Bu çalışmada, insanın varoluşunun sırları sorgulanmıştır. İnsan, kimlik veapoletlerinden sıyrıldığında geriye kalan nedir? İnsanın ne olduğunun anlaşılmak istenmesininamacı, sanatçının ne olduğuna cevap aramak ve bu bağlamda sanatçının yolculuğundakendisinde gerçekleşen değişimleri gözlemlemektir. Bu soruya cevap aranırken insanı 'ben'yapan diğer hakikatlerin ne olduğu araştırılarak felsefe, mitoloji, doktrinler, masallar ve toplumsal hikaye ve anlatılardan faydalanılmıştır. Pamuk Prenses masalında yedi cüceler bir dağın madeninde çalışırlar. Maden işlenecek cevherin bulunduğu yerdir. Yedi cüce, yediçakra, yedi uyurlar. Tüm bu anlatılarda üzerinde durulan, insanda mevcut olan ve işlenmesi ya da uyandırılması gereken cevher ya da hakikattir. Bu araştırmada sanatçının kendigerçekliğinin sırlarını çözmesinin, kendi sanatına etkileri sorgulanmıştır. İç sesin ya da ruhuninsan bilincindeki imgesel dönüşümleri sanat ve sanatçı bağlamında incelenmiştir. 'Benneyim? sorusuna cevap arayan sanatçı ya da insan, öleceğini bilen bir varlık olarak, dahamutlak, zamana ya da koşullara göre değişmeyen bir cevaba ulaşmaya çalışır. Bu sorunun cevabı ile kimliklerinden ve bildiklerinden sıyrılıp, varlığını bedensel olarak açıklamaktanöte, ruhsal olarak açıklama ihtiyacı içindedir. İşte burada mitler ve doktrinler o sonsuz ve sınırsız gerçeklikten haber verir. Günümüzde her alandaki hızlı değişimin insan üzerinde yarattığı karmaşa yerine, bu kaynaklar insana huzur verici mutlak bir gerçeklik sunar. Sanatçılar üretim sürecinde bu yüzleşmenin arzusunu duyar. Bu yüzden arayışları veyolculukları sürekli devam eder. Bu arayış, sanatçının sezgilerini harekete geçiren ve merakınısürekli canlı tutan bir heyecan yaratır. Sanat, bu yolculuğun en tabii sonucudur. Sanatçının kendini ifade biçimindeki özgünlüğü, kendi gerçekliğine ve bulduğu cevaplara yakınlığı ile doğru orantılıdır
Üniversite web sayfalarındaki arayüz tasarımlarının incelenmesi: www. sanaluniversite. org uygulama örneği

Bu araştırmanın amacı: Üniversite web sayfalarının arayüz tasarım problemlerini tespit etmek ve nitelikli arayüz tasarımlarının ortaya çıkmasını sağlayacak kriterleri belirlemektir. Araştırmada üniversite web sayfaları bilgi mimarisi ve tasarım olarak iki ana yapıda incelenmiştir. Arayüz tasarımlarına tasarım ilkeleri temelinde sanatsal bir bakış açısı geliştirilmeye çalışılmıştır. Araştırma kapsamında temel tasarım prensipleri incelenmiştir. Tasarım prensipleri ile web sayfalarının bilgi mimarisi ve web sayfalarını oluşturan diğer bileşenler arasındaki ilişki tespit edilmeye çalışmıştır. Bu bağlamda dördü yerli yerli dördü yabancı olmak üzere sekiz üniversite web sayfası incelenmiştir. Arayüz tasarımlarındaki eksikleri saptamak için değerlendirme kriterleri belirlenmiştir. Web sayfalarının bilgi mimarisi yapıları tespit edilmiştir. Elde edilen bilgiler tasnif edilerek arayüz tasarımındaki konumları saptanmıştır. Kurumsal ve sanatsal çerçevede arayüz tasarımı oluşturulmaya çalışılmıştır. www. sanaluniversite. org uygulaması XHTML, CSS ve JAVASCRIPT dilleri kullanılarak hazırlanmıştır. Uygulama safhasında biçimsel farklılıkların oluşmasına engel olacak kodlama yöntemleri kullanılmıştır. Uygulamanın çalışmasının hem sanatsal hem de teknik açıdan nitelikli bir örnek teşkil etmesi amaçlanmıştır.
Hazır giyimde hedef kitle bilgilerinin üretime dönüşü ve gelişimi

Günümüzde tekstil ve hazır giyim sektöründe koleksiyonların hedef kitle eğilimleri göz önüne alınarak, tasarımcı ve marka kimiliğini kaybetmeden belirli bir konu içerisinde tasarlanması ulaşılmak istenen hedef olarak görülmektedir. Bu noktada, hedeflenen kitle bilgilerinin doğru bir şekilde tasarımcı tarafından algılanıp, pratiğe dönüştürülmesi tasarımlarda yer alması işletmeler ve tasarımcı açısından büyük önem taşımaktadır Tüketimin her alanda ve sürekli yaşanıyor olması da tasarımcının 'üretim' içerisindeki yerinin önemini de arttırmaktadır. Satın alınan her ürün ve tasarım yeni yaşam tarzları oluşturmakta ve bununla birlikte ekonomik, siyasi ve sosyal hareketleri de etkilemekte ve ürünler bu zorunlulukların da etkisiyle değişime uğrayarak, karşılıklı bir etkileşim içerisine girmektedir. Tasarımcı, hedef kitlenin istek ve ihtiyaçlarına cevap verebilen kişi olmakla kalmayıp, aynı zamanda kitlelere yön verebilen ve hedef kitle anlamında da tüketici davranışlarını etkileyen ve yönlendiren de olmaktadır. Hedef kitle olarak görülen tüketici kitlesinin satın alma fikrinin pek çok şekilde yönlendirilmesiyle, ürünlerin sembolik ve kültürel değerleri ön plana çıkmaktadır. Bu noktada tasarımcının görevi; tasarlayacağı ürünün özelliklerini özümsemekle birlikte ürün ile hedeflenen tüketici kitlesi arasındaki bağlantıları bilmesi ve ürünün hedef kitlenin hangi gereksinimine cevap vereceği, tasarım kimliğinde biçimsel, sembolik ve kültürel değerlerin nasıl kullanılması gerektiğini görebilmelidir.
Toplumsal gerçekçi resim bağlamında Nuri İyem

Bu tez toplumsal gerçekçiliği araştırmak ve Türk sanatı üzerindeki etkilerini ortaya çıkarmak için yazıldı. 1900'lü yıllarda çeşitli sebeplerden ötürü işçiler üzerinde ağır baskılar oluşmaya başlar. O dönemde yaşayan sanatçılar bu durumu fark edince eserlerinde yaşanılan olayları anlatmaya başlar. Sanatçılar ezilen halkı, köylüyü ve işçiyi eserlerinde savunmak ister. Onların yaşadıkları sorunlara bu şekilde çare olmak isterler. Çünkü sanat insanların düşüncelerini değiştirebilecek enerjiye sahiptir. Toplumcu Gerçekçilik sosyalist bir alt yapıya sahiptir. Bu sebeple ideolojik olarak birkaç madde üzerinde şekillenir. Toplumcu gerçekçi sanatçının kişiye ideolojik olarak vermek istediği mesaj şu şekildedir. Bugünkü durumunun ne olduğu önemli değil. Yarınki durumunun nasıl olması gerektiğini düşünmelisin. Burada siyaset sanat birleşimi görülür. Türk resim sanatındaki toplumcu gerçekçi eserlerde de çıkış şekli aynıdır. Sanatçılar halkın yanında olduklarını eserlerinde ifade ederler. Bu eserler, geçiş dönemini görmezden gelirsek, 1970'li yıllarda üretilmeye başlandı. Nuri İyem de her toplumcu gerçekçi sanatçı gibi yaşadığı toplumdan kendisini ayrı tutmaz. Sanatına bu şekilde yön verir.
Zen'den manga ve otaku kültürüne Japon sanatı ve boşluk bağlamında değerlendirilmesi

Bu tezin amacı; Japon sanatının son derece heterojen yapısı içerisindeki kimi spesifik alanları derinlemesine analiz ederken, temelinde birbirinden çok uzak gibi görünen kavramların iç içe geçmişş ilişkisini ortak bir noktadan hareketle sunmak ve Japon sanatını 'boşluk' gibi pek çok farklı role bürünebilen bir bağlam çerçevesinde okumak. Kronolojik biçimde ilerlendiğinde araştırmaların başlangıç noktası ve tez boyunca yinelenen düşüncelerin temeli Zen olurken; çerçevesi önce manga, buna bağlantılı olarak otaku kültürü ve bir sonuç niteliği taşıyan superflat akımı perspektifinden Japon sanatına bakılacak şekilde daralıyor ve tüm bu konular, farklı açılardan ortak noktaları olan 'boşluk' bağlamında ele alınıyor. Bu çerçeve içinde ve bu bağlam doğrultusunda, Zen temelinden hareketle, Japon çizgi romanı 'inanga', hayatını kimi alt kültür, kişi, kahraman veya objelere adayan obsesif fanatik grubu 'otaku' ve tüm bunlardan ilhamla yaratılmış bir çağdaş sanat akımı olan 'superflat' tezin temelini oluşturuyor. Burada boşluk Zen düşüncesinin temel öğesinden, bir sanat akımının analizinde kullanılan kavrama, formsuz alanlardandan, içerik ve anlam yoksunluğuna dönüşüyor. Bu şekilde Japon kültüründe hem düşünsel açıdan, hem de sanatsal uygulamada önemli bir yeri olan 'boşluk' kavramı 'hissedilen-hissedilmeyen, görülen-görülmeyen' şeklinde sadece fiziksel değil, aynı zamanda spirituel, dinsel hatta psikolojik ve sosyolojik açılardan da kendini göstererek, belli bir kronolojide düzenlenmiş farklı konu başlıklarını bir arada tutan bağlam oluyor.
Postmodern sanat ortamında yapıtlararası ilişkiler

960 sonrası sanat ortamında yapıtlar arasında biçimsel, kavramsal benzerlikler, bağlam yakınlıkları gibi ilişkiler karşımıza çıkmaktadır. Kimi zaman birbiriyle ilişkili yapıtlar arasında birebir örtüşme görülmekte ve bu sıradan bir reprodüksiyon şeklinde sunulmamakta ve algılanmamaktadır. Daha çok postmodern sanat anlayışının getirisi olan bu ilişkiler ağı postmodern dönemin özellikleri olan disiplinlerarasılık, öznenin/yazarın ölümü ve izleyiciye atfedilen yeni değerler, metinlerarasılık gibi anlayışların sonucu gelişmiştir. Ayrıca yine postmodern dönemin özelliği olan ontolojik sorgulamanın sonucudur. Yapıtlararası ilişkiler modern sanatın yüksek sanat anlayışına, küresel kültürün sarmalayıcı atmosferine karşı direnme; başka bir sanatçının yapıtının biçimlerini, imgelerini kullanrak özgünlük ve kopya, üretim ve tüketim gibi geleneksel ayrımları sorgulama; başka bir sanatçının yapıtının anlam kodlarını kullanarak yeni bağlamlar yaratma, açılım sağlama amacını işaret etmektedir. Bu çalışmada, 1960 sonrası sanatındaki değişimlere yapıtlararası ilişkiler bağlamında bakılmış ve yapıtlararası ilişkiler salt bir sanat yapma pratiği olarak değil aynı zamanda bir sanat problemi olarak ele alınmıştır. Bunu yaparken öncelikle postmodern anlayış irdelenmiş, yapıtlararası ilişkilere uzanan yol aydınlatılmaya çalışılmıştır. Ardından yapıtlararası ilişkilerin kendi iç dinamikleri üzerinde durulmuş, örneklerle açıklanmaya çalışılarak sonuca ulaşılmıştır.