turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
EU and Turkish Competition Law: A comparison

Bu tezin amacı Avrupa Birliği ve Türkiye'deki hukuk sistemlerini rekabet hukuku ışığında incelemek ve bu iki sistemin benzerlikleri ile farklılıklarını hukuki ve tarihsel arka planları da göz önünde bulundurarak ortaya koymaktır. Bu tezin konusu yalnızca her iki hukuk sisteminin uygulama yöntemleri ve birbiri ile uyumluluk seviyesini ortaya çıkarmak değil, aynı zamanda aralarındaki uyumluluğu arttırabilmek adına hayata geçirilebilecek yenilikleri de öngörebilmektir. Dolayısıyla bu tez, Avrupa Birliği ve Türkiye'deki rekabet hukuku sistemlerinin birbiri ile uyumunu iyileştirmeye yönelik çözüm önerilerini de sunmayı amaçlamaktadır.
Avrupa Birliği tekstil piyasasında rekabet gücü: Çin ve Türkiye karşılaştırmalı analiz

Çin Halk Cumhuriyeti bugün ki sınırları içerisinde 1949 yılında Mao tarafından kurulmuştur. Mao'nun başa geçmesiyle birlikte ülkeyi geliştirmeye yönelik birçok olay meydana gelmiştir. Bunlardan ilki Büyük İleri Atılım Projesi ve ikincisi de Kültür Devrimidir. Mao'nun ölümünden sonra devletin başına Deng geçmişştir. Deng Mao'nun zıttı bir ekonomi politikası benimseyerek Çin'e özgü sosyalist piyasa ekonomisi yaratmak istemiş ve çalışmalarını bu yönde devam ettirmiştir. Ülke ekonomisini dışarıya açarak birçok devlete pazar haline getirmiştir. Küreselleşmenin hakim olduğu dünyada Çin'de 15 yıllık müzakerelerinin ardından DTÖ'ye üye olmuştur. Bu olayın sonrasında Çin, topraklarını diğer ülkelere sonuna kadar açmıştır. Yıllar itibariyle birçok ürünün ihracat yapıldığı bir ülke halini almıştır. Katma değeri yüksek bir sektör olan tekstil sektörü de ülke ekonomisi için önemli bir kalemdir. Dünya ihracatında artan bir değer halini alarak, Çin'i küreselleşme yolunda ilerleten sektörlerden ayrıca biridir. Çalışmamızda bu sektörde Türkiye ile Çin'in AB 27 piyasasına olan rekabet gücü incelenmiştir. Balassa tarafından geliştirilen AKÜ indeksi kullanılmıştır. Bu indekste amaçlanan ise; üstünlüğün nedenlerinden çok ülkenin karşılaştırmalı üstünlüğe sahip olup olmadığının incelenmesidir. Eurostat'dan alınan veriler sonucunda Çin ve Türkiye'nin AB 27 pazarına gerçekleştirdiği 65 ve 84. Grubun alt sektörlerinin durumları incelenmiştir. Çıkan sonuçlar ise şu şekildedir; 65. Grup alt sektörlerinde, genel itibariyle Türkiye Çin'e göre AB 27 pazarında rekabet üstünlüğü olmasına rağmen, Çin'in bu grupta Türkiye'yi zorladığı dikkat çekmektedir. 84. Grup ve alt sektörleri incelediğinde ise; Çin'in Türkiye'ye göre rekabet üstünlüğüne sahip olduğu gözlenmektedir.
Temel eğitim sistemleri açısından Türkiye ve Avrupa Birliği ülkelerinin karşılaştırılması

Bu araştırmada temel eğitim sistemleri açısından Türkiye ve Avrupa Birliği Ülkeleri incelenmiş ve ülkeler arasındaki benzerlikler ve farklılıklar belirlenmeye çalışılmıştır. Bu amaçla ülkeler; eğitim sistemlerinin yapısı, temel eğitimin amaçlan, temel eğitimde haftalık toplam ders saatleri ve haftalık ders çizelgeleri, yabancı dil eğitimi, ölçme ve değerlendirme sistemleri ve öğretmen eğitimi boyutları ile ele alınmış ve ülkeler arasındaki benzerlikler ve farklılıklar incelenmiştir. Araştırmanın amacı, temel eğitim sistemleri açısından Türkiye ve AB ülkeleri arasındaki benzerlik ve farklılıkları konusunun bilimsel açıdan ele alınarak, Türkiye'nin temel eğitim sistemindeki sorunların çözümünde ve AB'ye uyum sürecinde yol göstermesi ve yeni araştırmalara ışık tutmasıdır. Temel eğitim sitemlerine ilişkin verilere, konuyla ilgili mevcut basılı kitaplardan ve web sitelerinden ulaşılmıştır. Veriler tablolaştırılarak çözümlenmiş ve ülkeler arasındaki benzerlikler ve farklılıklar yorumlanmıştır. Araştırma sonunda elde edilen bulgular şunlardır: 1. Ülkelerin eğitim sistemlerini oluşturan eğitim basamakları açısından, ülkeler birbiri ile benzerlik göstermektedir. Zorunlu eğitim süresi (8-12 yıl), temel eğitim süresi (4-9 yıl), yıllık eğitim öğretim süresi ve temel eğitimde sınıflar açısından ülkeler arasında benzerlik ve farklılıklar görülmektedir. 2. Temel eğitimin amaçlan açısından ülkeler arasında benzerlikler bulunmaktadır. 3. Haftalık toplam ders saatleri sayısı açısından ülkeler arasında farklılıklar bulunmaktadır. 4. Yabancı dil eğitimine başlanan sınıf açısından ülkeler arasında farklılıklar bulunmaktadır; fakat öğretilen yabancı dil açısından ülkeler arasında benzerlik görülmektedir. Ölçme ve değerlendirme sistemleri açısından ülkeler arasında farklılıklar bulunmaktadır. Öğretmen eğitimi açısından ülkeler arasında farklılıklar bulunmakla birlikte, ülkelerde öğretmenlerin eğitim süresi 3-6 yıl arasında değişmektedir.
Türkiye ve Avrupa Birliği ülkelerinde planlama ve imar koşullarının karşılaştırılması

Doğal nüfus artışı ve köyden kente göçün etkisi ile kent mekanında ekonomik, toplumsal ve fiziki yeni oluşumlar doğmuş; iş, barınma, eğitim, sağlık, ulaşım ve diğer kentsel olanakların uygun şekilde sağlanması ve dağıtılması gerekliliği ortaya çıkmıştır. Ancak bu olanakların gerektiği gibi sağlanamaması, iş ve barınma isteminin çözülememesi, bunun yanında nüfus artışının hızla devam etmesi sosyo-ekonomik yapıda ve bu yapının mekana yansımasında olumsuzluklar doğurmuştur. Özellikle imar anlayışı ülkemizde; kadercilik, başıboşluk, eğitimsizlik, denetimsizlik etmenleriyle rüşvet ve yolsuzluk gibi her türlü özel niyetlerin gerçekleşmesi amacına yönelik bir durum ifade etmektedir. Bu durum özellikle kentlerimizi yaşanmaz hale getirmeye başlamıştır. Öyle ki, insanın ruh sağlığını bozucu şekilde çirkin yapılaşma, doğal afetler sonucu ortaya çıkan tablolar, can ve mal kayıpları, tarihi ve doğal dokunun birer birer yok olması artık benimsediğimiz, sıradan olaylar sayılmaktadır. Bu nedenlerden dolayı kentlerin mevcut durumları, özellikle altyapı, konut, sosyal donatı, ulaşım, açık alan ve dinlenme olanakları sadece göç edenlerin değil, mevcut sakinlerin bile beklentilerini karşılamaktan uzaktır. Oysa ki; Avrupa Birliğine girmeye hazırlandığımız şu günlerde planların yapılması ve uygulanmasına, yapılaşmanın plan, fen ve çevre koşullarına uygun olmasına önem verilmesi ve bu konudaki sorunların en aza indirgenmesi gerekmektedir. Bu çalışmada Türkiye'nin mevcut imar koşullarının Avrupa Birliği ülkelerinin imar standartları ile karşılaştırılarak, yeni bir oluşuma gidilmesi gerektiği düşüncesi vurgulanmıştır. Çalışmada AB'ne en son üye olan Avusturya, İsveç ve Finlandiya gerekli kaynak bulunamadığından dolayı incelemeye alınmamıştır. Bu doğrultuda yapılan çalışma altı ana bölümden oluşmaktadır: I. Bölümde, konuya giriş yapılmıştır II. Bölümde, Avrupa Birliği hakkında genel bir bilgi verilerek Avrupa Birliği ülkelerinin genel yapısı incelenmiştir. İÜ. Bölümde, Avrupa Birliği ülkelerindeki yapı izni çalışmaları incelenerek birbirleri ile karşılaştırılması yapılmıştır. IV. Bölümde, Avrupa Birliği ülkelerinde imar planı incelenerek birbirleri ile karşılaştırılmaları yapılmıştır. V. Bölümde ise, Türkiye'deki yapı izni ve imar planı çalışmaları incelenmiştir. VI. Bölümde ise, AB ülkeleri ile Türkiye karşılaştırılarak, bir çözüm önerilmeye çalışılmıştır.
Europeanization of foreign policy of a candidate counrty: An evaluation of Turkey's policy towards Cyprus (2002-2012)

Bu çalışma, Avrupa Birliği'nin, Birliğe aday bir ülke olan Türkiye'nin dış politikası üzerindeki dönüştürücü gücü ve bu gücü belirleyen dinamikler, koşullar ve etkenler üzerine bir inceleme sunmaktadır. AB katılım sürecinin aday ülke siyasalarında nasıl bir etki yarattığı sorusundan yola çıkarak hazırlanan bu araştırmada, ulusal faktörlerle etkileşim halinde olan Avrupalılaşma mekanizmasının, Türkiye'nin Kıbrıs politikasının şekillenmesindeki etkisi sorgulanmaktadır. Aday ülke Avrupalılaşması üzerine geliştirilen yazından ilham alınarak tasarlanan bu çalışma kapsamında, 2002- 2012 yılları arasında, AB'den kaynaklanan dış baskıların Türkiye'nin Kıbrıs politikasını nasıl şekillendirdiği tartışılmaktadır. Bu döneme ilişkin analizler ışığında, Türkiye'nin AB adaylığı sürecinde uzun vadede yaşanan politika değişikliklerini en iyi açıklayan yaklaşımın aktör-odaklı 'harici teşvik modeli' olduğu ileri sürülmektedir. Bu bağlamda, AB'nin iç kurumsal dengeler üzerindeki etkilerinin ve ulusal aktörlerin üyelik sürecine ilişkin yaklaşımın AB'nin dönüştürücü gücünü belirlediği tespiti yapılmaktadır
Bulgaristan'ın Avrupa Birliği'ne giriş süreci

Bulgaristan'ın tarihine bakıldığında Osmanlı Devleti'nden bağımsızlığına kavuştuktan sonraki dönemlerde revizyonist bir dış politika izleyerek savaşlara katıldığı ancak büyük kayıplar verdiği görülür. Soğuk Savaş döneminde de Sovyetler Birliği'nin bir uydusu haline gelen Bulgaristan, 1990'larda başlayan uluslararası sistemdeki değişimlere paralel olarak kendi içerisinde de değişimlere gitmiştir. Bundan sonra sosyalist bir devletten demokratik bir devlet olma çabasına girmiştir. Bulgaristan'ın bu yönde attığı en önemli adımlardan biri Avrupa Birliği'ne üye bir ülke olma amacı olmuştur. Avrupa Birliği'nin de bölgeye ilgisinin artması sonucunda ikili ilişkilerin başlatılmasına imkan sağlanmıştır. Nitekim 1993'teki Avrupa Konseyi'nin bölge ülkelerine yönelik almış olduğu karar bunu doğrular niteliktedir. Bundan sonraki süreçte yaşanan gelişmelerle Avrupa Birliği'nin Doğu'ya genişlemesi aşamalı olarak gerçekleştirilmiştir. Bulgaristan ve Avrupa Birliği arasındaki ilk ilişkiler 1988 yılında COMECON çerçevesinde gerçekleşip, daha sonra Avrupa Birliği ile ilişkiler sırayla Ticaret ve İşbirliği Antlaşması, Ortaklık Antlaşması, Katılım Ortaklığı Antlaşması ve Avrupa Birliği ile Katılım Antlaşması'nın imzalanmasıyla sağlanmıştır. Bulgaristan Avrupa Birliğine tam üyelik başvurusunu 1995 Aralığında gerçekleştirmiştir. Bulgaristan ve Avrupa Birliği arasındaki müzakere sürecinde reformların gerçekleştirilmesinde bir dizi zorluklarla karşılaşmasına rağmen birçok reformu uygulamada başarı göstermiştir. Buna yönelik Avrupa Birliği 1998 ? 2004 yıllarında komisyon tarafından ilerleme raporları, 2005'ten itibaren ise izleme raporları yayımlanmıştır. Bulgaristan, 1 Ocak 2007'den itibaren Avrupa Birliği üyesi bir ülke olmuştur. Bundan sonraki dönemlerde de reformların gerçekleştirilmesi için çabalarına devam etmesi gerektiği Avrupa Birliği tarafından belirtilmektedir. Bununla birlikte, Bulgaristan'ın 2012 yılı içerisinde Schengen ülkesi olması beklenmektedir.
Demokrasi ve insan hakları çerçevesinde endüstriyel demokrasinin değerlendirilmesi

Bu tez çalışması endüstriyel demokrasi kavramının çalışma hayatına olumlu etkilerinin araştırılmasına yönelik yapılmıştır. Demokrasi ve insan hakları kavramlarından yoksun bir endüstriyel demokrasinin olması mümkün değildir. Bu kavramlara önem veren ülkelerin endüstriyel demokrasi bakımından daha çok gelişme gösterdiği gözlenmiştir. Endüstriyel demokrasi ve endüstriyel demokrasinin demokrasi ve insan hakları ile birlikteliği Avrupa Birliği üye ülkeleri ve Türkiye çerçevesinde incelenmeye çalışılmıştır. Tüm veriler değerlendirildiğinde, Avrupa Birliği üye ülkelerinde demokrasi ve insan hakları geliştiği için endüstriyel demokrasilerinin de geliştiği görülmüştür. Türkiye, demokrasi ve insan hakları bakımından yol kat etmesi gereken ve dolayısıyla endüstriyel demokrasisi de yeterli gelişme gösterememiş bir ülke olarak öne çıkmıştır. Bu bakımdan, Türkiye ve Avrupa Birliği ülkeleri anayasalarına da değinilerek Türkiye'nin Avrupa Birliği ülkeleri düzeyinde bir endüstriyel demokrasiye ulaşabilme yolları, Türkiye'nin gelişmiş bir endüstriyel demokrasiye nasıl sahip olabileceği de değerlendirilmeye çalışılmıştır.
2005 yılından günümüze Türkiye-AB ilişkilerinde temel sorunlar

Bu tez çalışmasında, Avrupa Birliği ile Türkiye arasındaki temel sorunlar irdelenecektir. Türkler, Osmanlı İmparatorluğu döneminden itibaren Batı'nın bir parçası olmuştur. Osmanlı İmparatorluğu zor bir süreç yaşarken, Batılılar, Osmanlı'yı 'Hasta Adam' olarak adlandırmışlardır. Bu adlandırmada Osmanlı İmparatorluğu'nun, Batı'nın bir parçası olduğunun delilidir. Avrupa Devletleri, Birinci ve İkinci Dünya Savaşları'nın tekrar yaşanmaması için bir Topluluk kurmuşlardır. Türkiye'de 1950'li yılların ikinci yarısından itibaren bu Topluluğun bir üyesi olmak için politikalar üretmiştir. 1959 yılında Türkiye, bu Topluluğa ortak üye olmak için başvuruda bulunmuştur. 1963 yılında Türkiye ile AET arasında Ankara Anlaşması imzalanmıştır. 1963 ile 1999 yılları arasında AB ile Türkiye arasındaki ilişkilerde pozitif bir ilerleme sağlanamamıştır. 1999 yılında Helsinki Zirvesi'nde Türkiye aday ülke olarak ilan edilmiştir. 2005 yılında Türkiye ile Birlik arasında müzakereler başlamıştır. Ancak Birlikle yürütülen müzakerelerde kapatılması gereken 35 fasıldan sadece bir fasıl kapatılabilmiştir. Birçok fasıl, Fransa, Avusturya, Yunanistan ve Kıbrıs sorunu nedeniyle açılamamaktadır. Bu çalışma, Türkiye ile Birlik arasında duraklama noktasına gelen müzakeredeki temel sorunların anlamını ve yerini ortaya koymaya çalışmaktadır. Bu bağlamda birinci bölümde Türkiye ile Birlik arasındaki ilişkilerin arka planı tartışılacaktır. Türkiye'nin, AET'ye ortak üyelik başvurusundan itibaren gelişen politik süreç irdelenecektir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise, Türkiye ile Birlik arasında müzakere sürecinin başlamasının ardından ilişkilerinin gerilemesinin nedenleri incelenecektir. Üçüncü bölümde, AB'nin, Türkiye'nin tam üyeliğine bakışında temel tartışma konuları değerlendirilecektir. Üçüncü bölümün son kısmında ise Avrupa Birliğinin, Kıbrıs ve Ege sorunlarına karşı olan politikası irdelenecektir. Yapılacak inceleme sonucunda, AB ile Türkiye arasında imzalanan Müzakere Çerçeve Sözleşmesi'ne göre müzakerelerin uçunun açık olduğu vurgulanacak ve devam eden müzakerelerde yaşanan sorunlar ele alınacaktır. Bu incelemede ayrıca, AB ile Türkiye arasındaki temel sorunlar da irdelenecektir. Bu temel sorunlardan en önemlisi Türkiye ile Yunanistan arasındaki sorunlardır. Kıbrıs sorunu nedeniyle Birlik, Türkiye ile devam eden müzakerelerde sekiz başlığın açılmamasına karar vermiştir. Açılamayan müzakereler nedeniyle Birlik ile Türkiye arasındaki müzakere süreci durma noktasına gelmiştir. Bir diğer taraftan AB, Kıbrıs ve Ege sorunlarının çözümünde havuç-sopa politikasını yürütmektedir. Birliğin bu politikasının incelenmesinde, Birliğin bir parçası olan Yunanistan'a havuç politikası uygularken, Türkiye'ye karşı sopa politikasını uygulamasının analizi yapılacaktır.
Türkiye'nin Avrupa Enerji Topluluğu Antlaşması'na taraf olup olmamasının değerlendirilmesi

Bu çalışmanın konusu Türkiye'nin, Güneydoğu Avrupa Enerji Topluluğu'nu Kuran Antlaşma'ya günümüze kadar taraf olmamasının nedenlerini analiz etmektir. Çalışmanın amacı, Türkiye'nin bir yandan Enerji Şartı Antlaşması'na taraf olmuşken, diğer yandan Enerji Topluluğu Antlaşması bakımından sadece gözlemci statüsünde katılmayı tercih etmesinin sebeplerine açıklık getirmektir.
AB'ye üye ülkelerin rekabet gücü ile Türkiye'nin rekabet gücünün karşılaştırılması

Günümüz küresel ekonomik düzeni içinde, bir ülkenin bireylerinin refahını artırabilmesi, uluslararası rekabet gücündeki gelişmeler ile doğrudan bağlantılıdır. Bu nedenle; amacı bireylerinin refahını artırabilmek olan herhangi bir ülke, uluslararası rekabet gücünü artırıcı politikaları uygulamak zorundadır. Türkiye, Avrupa Birliği'ne girmeye aday olan, dış ticaretinin %50'sinden fazlasını Avrupa Birliği'ne üye ülkeler ile yapan bir ülkedir. Türkiye gibi gelişmekte olan bir ülkenin daha ileri bir atılım için geliştireceği stratejilerde AB'nin ayrı bir önem taşımaktadır. Bu yüzden, Türkiye'nin AB'ne üye ülkelere karşı rekabet gücü detaylı olarak analiz edilmelidir. Bu çalışma, uluslararası rekabet gücünün küreselleşme ile beraber artan önemini ve uluslararası rekabet gücünü etkileyen temel faktörleri incelemektedir. Çalışma ayrıca, AB'ne üye ülkeler ile Türkiye'nin uluslararası rekabet gücünü kıyaslamaktadır. Uluslararası rekabet gücünü etkileyen faktörler tespit edildikten sonra bu faktörlere göre Türkiye ile AB'ne üye ülkeler arasındaki uluslararası rekabet gücü kıyaslanmaktadır. Kıyaslama konusu yapılan faktörler ulusal bazda ele alınmakta ve ekonomik, sosyo-kültürel ve siyasi olmak üzere 9 ana, 14 alt başlık ve 100'ün üzerinde farklı kriterden oluşmaktadır. Çalışmanın ana amacı; Türkiye'nin AB'ne üye ülkeler karşısındaki uluslararası rekabet gücünün güçlü ve zayıf yönlerini tespit etmektir. IV
Demokratikleşme kriteri açısından Türkiye, Macaristan, Polonya ve Çek Cumhuriyeti'nin Avrupa Birliği'nde entegrasyonu / karşılaştırmalı bir inceleme

tarihinde gerçekleştirilen Lüksemburg Zirvesi'nin ardından ise yeni üye devlet adaylarının isimleri resmiyet kazanmış ama Türkiye aday listesinde yer alamamıştır. 1993 Kopenhag Siyasi Kriterleri ile aday ülkelerin müzakereleri başlatabilme tarihleri açısından bir demokratikleşme takvimi sunan AB, Komisyon Düzenli Raporları ile 2004 Almanya Avrupa Konferansında kimlere 'hoşgeldiniz' diyecektir belli olmaktadır. Ancak AB ile 1959'da ikili ilişkilerini başlatan ancak 1999 Helsinki Zirvesi ile adaylık statüsüne yeni ulaşan Türkiye için 2004 biraz hayal olmaktadır. Demokratikleşme açısından AB'ye entegrasyonlarını karşılaştırarak incelediğimiz bu ülkelerden Türkiye hariç diğerleri baş döndürücü bir hızla ve istikrarlı bir kararlılıkla tam üyeliğe hazırlanmaktalar ancak Türkiye, kendisini etkileyen birçok iç ve dış parametrelerden ötürü yavaş ilerlemektedir. AB mi bu ülkeleri alacaktır yoksa bu ülkeler mi AB'ye katılacaklardır, bu belli değildir Ancak açığa çıkan, gizlenemez bir bulgu vardır ki o da Türkiye'nin bir demokrasi geçmişşi olmasına rağmen, Macaristan, Polonya ve Çek Cumhuriyeti'nin Türkiye gibi bir demokrasi gelenekleri bulunmamaktadır; fakat onların sahip oldukları bir Avrupa kültürü vardır ve bu farklı bir şeydir. Adı geçen dört ülkeye de dış dinamikler, demokratikleşme yönünde ateşleyici olsalar da Türkiye'deki milliyetçilik devam ettiği ve Cumhuriyet ile demokrasi orta yolda buluşmadığı; bununla birlikte AB'nin Türkiye'yi algılamasında bir değişiklik olmadığı sürece, Türkiye'nin engelli koşusu, daha önce hiç yapılmamış bir biçimde uzun olacaktır. Yanşa en dış kulvardan başlayan Macaristan, Polonya ve Çek Cumhuriyeti ise şu anda en iç kulvardadırlar ve 'yumuşak engelli' koşularını 'Golden League' son ayağı 2004 Almanya Avrupa Konferansında 7'de 7 yaparak tamamlayacaklardır.
Avrupa Birliği'nde anti damping uygulamaları

Uluslararası ticarette meydana gelen gelişmeler, teknolojik ilerlemeler ve devletlerarası sınır tanımındaki değişiklikler yeni ticari kavramları ve önlemleri de beraberinde getirmiştir. Bu kavramlardan biri de damping veya anti-damping kavramıdır. Avrupa Birliği de iç rekabetini ve sanayilerini korumak için anti-damping önlemlerini önemli bir mekanizma olarak kullanmaktadır. Avrupa Birliği'nde ilk anti-damping düzenlemesi 22 Aralık 1995 tarihli 384/ 96 sayılı Konsey Tüzüğü'dür. Bu tüzük Avrupa Birliği üyesi olmayan ülkelerden gelen düşük fiyatlı dış ticaret mallarına karşı iç pazarı ve rekabeti koruma maksatlı olarak yapılmıştır. Bu tüzük, Avrupa Birliği üyesi olmayan bütün ülkelere karşı uygulanmaktadır. Böylece Birlik, piyasa ekonomisi olmayan veya ekonomisi geçişte olan ülkelerle ilgili spesifik önlemler alabilmektedir. Bu tüzükte zamanla değişiklikler yapılmışsa da ana hatları korunmuştur. Avrupa Birliği'nde anti-damping önlemi alınmasına veya alınmamasına ilişkin kararlara karşı, ilgili taraflar Birlik Mahkemeleri nezdinde bireysel korunma yollarına başvurabilmektedir. Birlik Mahkemleri'nin verdiği kararlar taraflar açısından bağlayıcıdır ve vermiş olduğu kararlar Birlik anti-damping hukukunun ve uygulamasının işleyişine önemli katkılar sunmaktadır.
Türk ve Avrupa Birliği Rekabet Hukuklarında uyumlu eylemler

Doktora tezi olarak hazırlanan bu çalışmada Türk ve Avrupa Birliği Rekabet Hukuklarında Uyumlu Eylemler konusu incelenmiştir. Avrupa Topluluğu Antlaşmasının 81. maddesi, üye ülkeler arasındaki ticareti olumsuz yönde etkileyebilecek, ortak pazar dahilinde rekabeti kısıtlayıcı, engelleyici ya da bozucu amaç ve etkiye sahip teşebbüsler arası danışıklı ilişkileri yasaklamaktadır. Bu anlamda m.81 in ihlal edilmiş olması için; 1 )teşebbüsler arasında anlaşma, karar ya da uyumlu eylemlerin olması, 2 )bunun üye devletler arasındaki ticareti olumsuz yönde etkilemeye müsait olması ve 3 }ortak pazar dahilinde rekabeti kısıtlama, engelleme ya da bozma amacı ya da etkisine sahip olması gerekir. Rekabetin Korunması Hakkında Kanunumuzun 4. maddesine göre de, doğrudan ya da dolaylı olarak rekabeti engelleme, bozma ya da kısıtlama amacını taşıyan ya da bu etkiyi doğuran yahut doğurabilecek nitelikte olan teşebbüsler arası anlaşmalar, uyumlu eylemler ve teşebbüs birliklerinin bu tür karar ve eylemleri hukuka aykırı ve yasaktır. Rekabetin Korunması Hakkında Kanunumuzun 4. maddesi, Avrupa Topluluğu Antlaşmasının 81. maddesine uygun olarak düzenlenmiştir. Uyumlu eylemlerin varlığı için, öncelikle, teşebbüsler arasında bir bağlantının ve bu bağlantıya istinat eden paralel davranışların varlığının gösterilmesi gerekir. Türk ve Avrupa Birliği rekabet hukuklarında uyumlu eylemlerin düzenlenme amacı anlaşma olarak nitelendirilmeyecek teşebbüslerin yasa hükümlerini dolanma amacı taşıyan danışıklıktı davranışlarını engelleyebilmektir. Kanaatimizce, uyumlu eylemler Türk ve Avrupa Birliği rekabet hukuklarının anahtar kavramıdır. Zira uyumlu eylemler, rekabet kurallarının daha geniş kapsamlı uygulanabilmesi; emarelere ya da bir takım ölçüt ve karinelere dayanılarak rekabetin korunabilmesi için kullanılmaya oldukça elverişlidir.
Avrupa Birliği üyeliğinin Polonya ve Macaristan ekonomileri üzerindeki etkisi

Bu çalışmada, ilk olarak, Avrupa Birliği'nin tarihsel yapısı incelenmiştir. Çalışmanın temel amacı, Avrupa Birliği'nin 2004 genişlemesinin Polonya ve Macaristan ekonomileri üzerindeki etkisini araştırmaktır. Düşünürlerin fikir ve görüşlerine yer verilmiştir. Birlik fikrinin ortaya çıkışına değinilmiş ve etkisi tartışılmıştır. Entegrasyon teorileri araştırılmış ve entegrasyon çeşitlerinden bahsedilmiştir. Bu çalışmalar, Avrupa Birliği'ni anlamak için yardımcı olmuştur. Daha sonra, Avrupa Birliği'nin oluşum süreci araştırılmıştır. Entegrasyon için somut ekonomik ve siyasal adımların II. Dünya Savaşı'ndan sonra atılmıştır. Bu nedenle, oluşum süreci bu tarihten başlayarak incelenmiştir. Avrupa Birliği'ni kuran antlaşmalar anlatılmıştır. Son olarak, seçilmiş ülkelerin ekonomik yapıları incelenmiştir. Bu incelemeler bazı makroekonomik rakamlar yardımı ile yapılmıştır. İncelemeler sonunda ise ülkelerin durumları değerlendirilmiştir. Bu değerlendirmelere Sonuç Bölümü'nde yer verilmiştir.
Güney Kore AB-STA anlaşmasının Türk hazır giyim sektörü üzerine yansımaları

Günümüz uluslararası ticaretinin kural ve sınırlarını Dünya Ticaret Örgütü belirlemektedir. DTÖ'nün altyapısı Tarifeler ve Ticaret Genel Anlaşması'na dayanmaktadır. Serbest ticaret anlaşmaları da GATT'ın 'En Çok Kayrılan Ulus Kuralının' istisnasını oluşturmaktadır. Bu istisna sayesinde DTÖ üyesi ülkeler, üçüncü ülkeler ile serbest ticaret anlaşması yapabilmektedir. Bu anlaşmalar ülkelerin dış ticaret hacmini yükseltmekte ve siyasi olarak da ülkeleri birbirlerine yakınlaştırmaktadır. Bu çalışmada, dış ticaret kavram ve politikaları ile serbest ticaret anlaşmaları incelenmiş olup AB'nin G. Kore ile gerçekleştirdiği STA'nın Türkiye hazır giyim sektörü üzerine yansımaları incelenmiştir. Bu bağlamda, AB ve Türkiye'nin gerçekleştirmiş olduğu STA'ların nedenleri ve taraf ekonomilerine etkileri araştırılmıştır. Bu amaçla Türkiye ve G. Kore hazır giyim sektörleri incelenmiş ve her iki ülkenin hazır giyim sektörü dış ticaret verileri baz alınarak değerlendirilmeye çalışılmıştır.