turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de modernizm sonrası sosyal içerikli afişlerde görsel ve tipografik değişimler

Bu araştırma, Cumhuriyetin ilanı ile modernleşmeye başlayan Türkiye'nin önemli sanat dallarından biri olan afiş tasarımındaki biçim, içerik ilişkileri ve görsel değişikliklerin incelenmesi ve elde edilen verilerle gelecek nesillere kaynak olması amacı ile hazırlanmıştır. Araştırmada Türkiye'de tasarlanan sosyal içerikli afişler incelenmiştir. Grafik tasarımın ve afiş tasarımının temel ilkeleri araştırılmış ve afişlerin temel tasarım kurallarına uygun olup olmadıkları irdelenmiştir. Bu çalışmada literatür tarama tekniği ve eser analizi yöntemleri kullanılmış, elde edilen bulgular yorumlanmış ve afişin gelişim süreçleri anlatılmıştır. Araştırmada aşağıdaki sonuçlara ulaşılmıştır: Buna göre, Cumhuriyetin başlangıcından günümüze baktığımızda ilk zamanlar daha çok grafik tasarım, alanında eğitim alan ya da bu konu hakkında yeterli bilgiye sahip kişiler tarafından sunulmuş bir hizmettir. Sonraki zamanlarda teknolojik gelişmeler, paralelinde artan ihtiyaçlar ve mevcut tasarımcıların bu ihtiyaçları karşılayamaması, belirli alanların haricinde afişlerde bir bozulmaya, birbirinin taklidi özgünlükten ve işlevsellikten uzak işler haline dönüşmesine sebep olmuştur.
Karma gerçeklikte çoklu mekan tasarımı

Bu tez araştırması, varoluşundan beri gerçeği arayan insanın yeni çağda kendi gerçeğini yaratma çabalarına eğilmiştir. Günümüzde sanal ve artırılmış gerçeklikte teknolojik yeterliliğe ulaşılması sonucu artık karma gerçeklik ortaya çıkmıştır. Fiziki ve bedeni sınırlılıkların ortadan kalktığı karma gerçeklik çağı neredeyse başlamak üzeredir. İlk metaevren dönem yeni başlamaktadır. Tez çalışmasında karma gerçeklik ekipmanlarıyla tek bir fiziki mekanın ayrı ayrı sanal düzenlemeler ile aynı anda birçok kişi tarafından kullanılabilmesine yönelik grafik tasarım gerçekleştirilmiştir. Tezin birinci bölümü algı, gerçek, zaman, mekan ve simülasyon kavramlarını içermektedir. İkinci bölümde artırılmış gerçeklik, üçüncü bölümde sanal gerçeklik ve dördünce bölümde karma gerçeklik konuları geniş biçimde yer almaktadır. Karma gerçeklikte çoklu mekan tasarımı, örnek uygulama çalışması beşinci bölümde anlatılmaktadır. Tez Türkiye'deki ilk karma gerçeklik konulu tezdir. Bu nedenle sadece grafik tasarım alanına değil mimariden yazılıma kadar bütün alanlar için kaynak oluşturabilmesine yönelik derin bir araştırmanın ürünüdür. Karma gerçeklikte çoklu mekan tasarımı tezi kendinden sonraki karma gerçeklik çalışmaları için temel yapı oluşturma görevini üstlenmesi nedeniyle uzun bir araştırmanın son sözü değil, yepyeni bir düşüncenin ilk kelimeleridir.
Telkari sanatı alanında öğrenci yeterliklerinin öğrenci görüşlerine göre temel tasarım ilke ve öğeleri açısından değerlendirilmesi

Araştırmanın genel amacı, telkari sanatı alanında öğrenci yeterliklerinin inovatif tasarımlar ile temel tasarım ilke ve öğeleri açısından değerlendirilmesidir. Araştırmada nitel araştırma modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini Mardin, örneklemini ise Mardin ili Midyat ilçesinde bulunan Artuklu Üniversitesi Meslek Yüksek Okulunda öğrenim gören toplam 33 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma iki aşamalı olup 8 haftaya yayılmıştır. Araştırmanın ilk dört haftasında teorik dersler işlenmiştir. Teorik ders aşamasında öğrencilere temel tasarım ilke ve öğeleri konuları anlatılmış, bu konular çerçevesinde çizimlerin nasıl değerlendirileceği aktarılmıştır. Araştırmanın ikinci aşaması olan dört haftalık dönemde şu uygulamalar yapılmıştır. Uygulamalar her bir haftada; görüşme, gözlem, uygulama ve değerlendirmeden ibarettir. Araştırmada, nitel araştırma modeline göre hazırlanmış görüşme formu, gözlem formu ve kişisel bilgiler formu kullanılmıştır. Araştırmanın verileri değerlendirildiğinde;Araştırmaya katılan öğrencilerin telkari eğitiminin yaratıcılıklarını geliştirdiğini ve yaratıcılıklarının üzerinde etkili olduğunu vurgulamışlardır. Ayrıca bireyler telkari eğitiminin gümüşe şekil verme süreci olduğu, üç boyutlu çalışmalar yapıldığı, zevk alındığı, eğlenceli olduğu, el becerisini geliştirdiği, mutlu olmalarını sağladığı, sabırlı olmayı öğrettiği, kişisel doyuma ulaştırdığını belirtmişlerdir. Öğrenciler telkari sanatı uygulamalarının iyi vakit geçirmelerini sağladığı ve telkari eğitimine yönelik öz yeterliklerini geliştirdiğini belirtmişlerdir. Ayrıca öğrenciler tarafından telkari çalışmalarının aşamalarını bilmelerini sağladığı, el becerilerini geliştirdiği, huzur ve mutluluk verdiği, derse yönelik olumlu tutum geliştirdiği, üç boyutlu çalışmaların nasıl yapıldığını öğrettiği ve yaratıcılıklarını geliştirdiği belirtilmiştir. Sonuç olarak; bireylerin eğitimi üzerinde ailenin olumlu ya da olumsuz tutumunun etkili olduğu ve bu tutumun bireyin telkari sanatına bakışını etkilediği tespit edilmiştir. Dolayısıyla bu tutumların telkari sanatı alanında öğrenci yeterliliklerini bu anlamda etkilemiş olduğu söylenebilir. İnovatif tasarımlar üzerinde bireyin yaşı ve ailenin ekonomik düzeyi konusunda anlamlı bir fark bulunamamıştır. Bireylerin demografik özellikleri tasarım sürecini etkilemediği anlaşılmıştır. Araştırmaya bakıldığında toplumsal beklentilerinde birey üzerinde etkili olduğu görülmüştür. Araştırmaya katılan öğrencilerin görüşme formlarına verdikleri cevaplar değerlendirildiğinde, telkari çalışmalarından mutluluk duyduğu, bu çalışmaların onları iyi hissettirdiği ve onlara sabırlı olmayı öğrettiği ve estetik haz aldıkları sonucuna varmak mümkündür. Araştırma sonuçlarına dayalı olarak; inovatif tasarım konularını içeren ders saatlerinin artırılması, bu dersin lisans düzeyinde verilmesi, uygun fiziki şartları içeren atölyelerin oluşturulması ve bu sanatın tanıtılması amacıyla sanatsal ve bilimsel tanıtım faaliyetlerinde bulunulmasında yarar olduğu düşünülmektedir.
Troia kültürünün takı tasarımında porselen malzemeyle yorumları

Yaşamımızda her ne kadar fiziksel ve doğa koşullarına karşı ihtiyaç duyduğumuz nesneler olsa da ruhumuzu korumak ve rahatlatmak için de farklı objelere ihtiyaç duyarız. Büyü, korunma, inanış biçimleri ve sembolik anlamlarıyla kullanılan takılar bunu göstermektedir. Takılar ruhumuzu rahatlatmak için kullandığımız objelerin yanı sıra güzel görünmek, statü belirtmek gibi daha birçok anlamda karşımıza çıkmış ve insanoğlunun varoluşuyla beraber günümüze kadar gelmiştir. Biçimsel ve kullanım yönlerinde benzerlik görülmesine rağmen her ulus kendi kimliğini yansıtarak takılarını üretmiş, kullandıkları malzemeler yaşadıkları coğrafyayı, ticari gelişmişliği, el becerilerini, çağın olaylarını ve estetik anlayışlarını ortaya koymuş birer sanat eserine dönüşmüşlerdir. Gelişen dünya ve teknolojiyle birlikte takı ve süs eşyaları da gelişmiştir. 20. yüzyılda takı malzemelerinde ve tasarımlarında önemli değişikler görülmüştür. Günümüzde hala devam eden değerli metallerden ve taşlardan yapılan geleneksel takıların yanında atölyelerde ve kişisel üretimlerde çeşitli malzemeler kullanılarak özgün takılar üretildiği görülmektedir. Takıda kullanılan malzeme sınırlarının ortadan kalkmasıyla seramik, cam, porselen, takı sanatında görülmeye başlanmıştır. Sosyolojik ve coğrafi yapısıyla yüzyıllardır akıllardan çıkmayan Troia, tez çalışmasında kültürel olarak takı tasarımlarına ilham vermiştir. Takılar, Troia ören yeri ve İstanbul Arkeoloji Müzesi'nde fotoğraflanan Troia buluntularından esinlenilerek, yumuşak porselen çamuru ile üretilmiştir.
2000 sonrası Türk sinemasında taşradaki erkek çocuklarının erkeklik performansları: Beş Vakit (2005), Bal (2010), Sivas (2014)

Beş Vakit (Reha Erdem, 2006), Bal (Semih Kaplanoğlu, 2010) ve Sivas (Kaan Müjdeci, 2014) filmlerinde 2000 sonrası Türkiye Sinemasında taşradaki erkek çocuklarının sergiledikleri erkeklik rollerini incelemektedir. Bu erkeklik rolleri incelenirken, merkezin dışı kabul edilen taşranın perspektifinden gündelik yaşamın yansımalarına odaklanılmıştır. Taşra, kavram olarak farklılıklar gösterse de kendi dinamikleri olan bir yerdir. Yaşamın başladığı ve bittiği yerde kendi zamanını yaşayan taşra; erkekliğin ve iktidar savaşlarının kendini alenen gösterdiği bir mekan olarak nitelendirilebilir. Taşranın günlük yaşamında hakimiyet kuran kültürel kodlar kent yaşamına göre oldukça barizdir. Hal böyleyken toplumsal cinsiyet rolleri ve baskın erkekliğin temelleri taşranın dinamikleri ile iç içe geçmişş ve neden sonuç bağlamını taşımaktadır. Filmlerin mekanı olan taşradaki erkek çocukların betimlenmelerinde benzerliklerine ve farklılıklarına dair çözümlemeler yapılmıştır. Çözümlemeler öncesinde ise taşra ve toplumsal cinsiyetin getirdiği erkeklik kavramlarına dair sorgulamalar, Türk sinemasının ilk örneklerinden günümüze kadar geçen süreçte, öne çıkan kavramlar eşliğinde incelenmiştir.
Bauhaus tasarım okulu ve günümüze yansımaları

Bu tez çalışmasının amacı, Bauhaus sanatının günümüzdeki yansımalarını irdelemek ve gelecek dönemler için akımın etkisinin neler olabileceğini araştırmaktır. Bauhaus bir tasarım okuludur. Birçok sanatçının katkısı ile 1919 yılında kurulup, çeşitli dönemlerden geçerek, 1933 yılına kadar yani kapanışına kadar on dört yıllık bir süreyi kapsar. Bauhaus'un temel düşüncesi, sanatla zanaatı birleştirme ve disiplinleri bütünleştirme zorunluluğunu vurgulamasıdır. Mimarlığı bir araştırma nesnesi olarak ele almış, bu okulun üretim biçimleri, malzemeler, yeni denemeler asıl ilgi alanını oluşturmuştur. Görsel sanat dallarına katkıda bulunmuş ve yansımaları günümüze kadar sürmüştür. Bauhaus, sadece resim alanında değil heykel, temel sanat eğitimi, grafik-grafik tasarım, tipografi vb. birçok sanatsal alanda da hizmet vermiştir. Ayrıca mimari, endüstri, sanayi ve ev dekorasyonu alanında da etkisini göstermiş ve önemli eserlerin ortaya konulduğu bir dönem olmuştur. Teknolojinin ve endüstrinin gelişmesiyle beraber artık günümüzde Bauhaus tarzını yansıtan ürünler üretilmekte ve pazarlanmaktadır. Dönemin etkilerini daha çok mimari, mobilya ve aydınlatma ürünleri gibi alanlarda görmekteyiz.
Eski Türk resminde mekan-yüzey sorunu ve Dinçer Erimez

2QU0-Sayfa: 121 Jüri: Yrd. Doç. Dr. Erol KILIÇ Prof. Babek KURBANOV Yrd. Doç. Mehmet KAVUKÇU 1950'lere kadar Batı etkisinde gelişen Türk resmi Sanayi-i Nefise'nin alışılmış akademi tarzını aşamamıştır. Daha çok devlet güdümlü olan bu anlayışı, çok partili demokratik yapılanmaya geçiş sürecinde Türk resminde bir sorgulamanın, bir kimlik sorununun tartışılmaya başlamasıyla aşıldığını görüyoruz. Ulusallık ve evrensellik kavramlarının düşün hayatımıza girdiği o dönemlerde, bir kısım sanatçılarımız ulusal anlamda yerli kaynakların birikimlerinden esinlenmiş ve çağdaş yorumlarla yeni sentezlere gitmişlerdir. Tezimizin esas konusu olan sanatçı Dinçer Erimez'in resimlerinde özellikle Uygur resminin mekan-yüzey ve biçimsel yaklaşımları söz konusudur. Tezimizin amacı da Dinçer Erimez'in resimlerinin Türk resminin kesintisiz devam eden Uygur resmi ile ne denli benzerlikle kurduğunu, örtüşen yönlerini ve farklılıklarını, mekan-yüzey ilişkisi açısından değerlendirmeye tabi tuttuk. 1900 yılı başlarında Batı sanatçılarının alışılmış kendi resim geleneklerini terk ederken, doğu dünyasının Mistizmasını keşfettiğini ve Türk-lslam sanatları da dahil tüm doğu sanatlarından plastik anlamda nasıl etkilendiklerini biliyoruz. Bizim sanatçılarımız ise çağdaş resmin plastik sorunları ile 1950'lerden sonra ilgilenmeye başlamışlardır. Tezimizde yöntem olarak, eski Türk sanatlarını tek tek ele alarak bu dönemlerin resme yaklaşım biçimlerini ve resimlerdeki mekan-yüzey ve biçim ilişkilerini inceledik. İslam sonrası minyatür resmini de incelediğimizde gördük ki; Uygur'lar döneminde şekillenmeye başlayan figür biçimleri, mekan ve yüzey anlayışı minyatürlerde de kesintisiz olarak devam etmiştir. Son dönemin en önemli Nakkaşı Levni'nin minyatürlerinde dahi Uygur resminin etkileri görülür. 1950 sonrası, özellikle 1950- 70'lerdeki Türk ressamlarının eserlerinde eski Türk sanatlarının yansımalarını görmek mümkündür. Dinçer Erimez'in resimlerini incelediğimizde, sanatçının eski Türk resimleri ile olan ilişkisi daha çok plastik çözümlemelerle ilgilidir. Sanatçının eserlerinde ilk bakışta, eski Türk Otantizmi ile çağdaş sanat normlarının iç içe örtüştüğü ve bunun lirik bir Melankolizm içinde biçimlendiğini görürüz. Bizi eski Uygur resimlerine götüren yönü ise, biçimlerin yüzeysel plastiklendirilmesi, fonun dekoratifsel, renklerin yüzeysel, çocuksu, ve coşkulu anlatımıdır. Sanatçı resimlerinde görmeye alıştığımız deformasyonun dışında ironik konular ve nü, natürmort çalışmalarıyla eski konumunu yenileyen, yenilerken de arayışlarını farklı dinamiklerle sürdüren bir anlayış içerisindedir. Dinçer Erimez'i; bütün bu sanatsal çabaları ortaya koyarken; genlerine işlemiş olan, kendi tarihi coğrafyasının değerler birikimini çağdaş plastik bir biçimlendirme ile anıtsallastırdığını söylersek abartmamış oluruz.
Resimde ifadeye yansıyan gizli erotizm

Toplumsal ve kültürel anlamda bir iletişim aracı olan figüratif resim sanatında, sanat tarihinin başlarından bu yana ifade, beden, cinsellik ve erotizm kavramları bir anlatım biçimi olarak ortaya koyulmuştur. Bu araştırma kapsamında figürlerin erotik çizgideki bedensel hareketleri ile ifadeleri biçimsel olarak incelenmeye çalışılıp, insanın cinsel anlamda, hayvani güdülerinden uzaklaşıp, estetize edilmiş erotik ifade biçimlerine değinilmektedir. Sanat tarihinde önemli bir mesele olan kadın vücudu yüzyıllar boyu tartışmalı bir sürece maruz kalmış, bedende mükemmele ve eşsizliğe ulaşılmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda çeşitli sanatçıların kadın bedenine ve ifadelerine yaklaşımları incelenmiş; güzel olanın ne olduğuyla birlikte, ortaya çıkarılan eserlerin verdiği duygu durumları ele alınmıştır. Yaratılan her bir eserde, biçimsel ve estetik değerler gözlenip, erotizmin, insanı kıştırtan, hüzünlü ve tekinsiz yanları özellikle yüzde ve bedende gözlemlenmiştir. Sanatçılar eserlerinde gerçeği bulmayı ve resmetmeyi amaçlar. Erotizm insanlığın en saf halindeki gerçekliğidir. İnsanoğlunun yalnızlığa karşı olan bir tür zaafı vardır ve bunu aşmak için cinsel dürtülerini su yüzüne çıkarmaktadır. İkili ilişkilerde arzuladığı hisleri ortaya koyan insanoğlu bunu birbirine yasak meyveyi vererek başlatır ve bu cinsel dürtüler tarih boyunca evrilip sürer. Bu süreçte sürekli olarak baskı gören çıplak ve nü'ler sanat tarihinden hiçbir zaman silinememiştir. Öyle ki, bu baskılara karşı da, her zaman bir tür tepki olarak ayakta kalmıştır. Çıplaklık, araç olarak kullandığı kadın figürünü, estetik ve toplumsal anlamda bir simge haline getirmiş, cinselliğin üremekten bağımsız olarak görülmesine ve seyredilmesine aracı olmuştur. Aşkın, yaşamın ve ölümün izini bir arada barındıran çıplak ve nü, ekspresyonizmden romantizme birçok akımda kullanılmıştır ve insanın içinde bulunduğu dehşeti, hüznü ve korkularını dile getirmiştir. Sanatta, sonsuzluğa uzanan bir kapı açan erotizm, çıplağı bir simge haline getirmiştir.
Plastik sanatlarda temel yeryüzü şekillerinin kullanımı ve seramik sanatında yorumu

Bu çalışmada doğa, bir çekim alanı olarak insanların özlem duydukları, yaşam alanlarında aradıkları bir oluşum olarak ele alınmıştır. Doğanın sanat ile buluşturulmasına, sanat için önemli bir esin kaynağı olmasına ve ilk zamanlardan günümüze doğanın sanattaki ele alınışına değinilmiştir. Doğanın temel yeryüzü şekillerinden dağlar, ovalar ve platolar insan elinin bozmadığı yapılar olarak, çalışmanın temasını oluşturmaktadır. Bu yapılar, coğrafi birer terim olarak açıklanarak, örnek fotoğraflar ile desteklenmiştir. Plastik sanatlardan; resim, heykel ve seramik sanatında temel yeryüzü şekillerini işleyen sanatçılara, eserleri ile yer verilmiştir. Kişisel uygulamalarda; günümüzde aranan doğal imgeler seramik sanatında yorumlanarak, yaşanılan mekanlara bir güzelleştirme ve iyileştirme yapılmaya çalışılmıştır.
Kültür endüstrisinin çağdaş Türk resim sanatına ve sanat eğitimine yansımaları

Bu çalışma, 1947 yılında Theodor W. Adorno ve Max Horkheimer'ın birlikte kaleme aldıkları 'Aydınlanmanın Diyalektiği' başlıklı çalışmalarında ortaya konulan kültür endüstrisi kavramını irdelemekte ve bu kavramın çağdaş Türk resim sanatına ve sanat eğitimine yansımalarını nitel bir yöntemle araştırmaktadır. Araştırma alt amaçlarla doğru orantılı olarak iki bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, çağdaş Türk resim sanatının mevcut sanat pazarıyla olan ilişkileri incelenmiştir. İkinci bölümde ise, kültür endüstrisinin sanat eğitimi üzerindeki yansımaları araştırılmıştır. Çalışmanın her iki bölümüyle ilişkili olarak, çalışma grubundan görüş alınmış ve konu alanyazın taraması ile desteklenmiştir. Nitel araştırma desenlerinden durum çalışması yaklaşımında olan bu çalışmada veriler, ölçüt örnekleme yöntemi ile sanatçı ve öğretim üyesi kimliğine sahip altı katılımcıdan toplanmıştır. Verilerin toplanmasında nitel veri toplama yöntemlerinden görüşme formu yaklaşımı kullanılmıştır. Görüşmeler, çalışma grubundan randevu alınarak iki oturum halinde yapılmıştır. Ses kayıt cihazı ile kaydedilen görüşmeler Microsoft Word programında raporlaştırılmıştır. Görüşme formu ile elde edilen veriler nitel veri analizi yöntemlerinden betimsel analiz yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Analiz sonucunda kültür endüstrisinin, çağdaş Türk resim sanatına ve sanat eğitimine yansımaları betimlenmiştir. Araştırmanın son bölümünde, araştırma konusu ile ilişkili olarak önerilerde bulunulmuştur.
Güncel sanatta bir tema olarak korku

Bu çalışmada insanın geçmişşten bugüne korku kavramı ile olan ilişkisi, toplumsal, siyasal, kültürel ve hatta bilimsel gelişmelerle paralel olarak ele alınmıştır. Korku bazı durumlarda iktidar ilişkileri temelinde değerlendirilirken bazı durumlarda salt bir psikolojik durum olarak ele alınmıştır. Korkunun oluşum nedenleri ve dönemsel olarak değişiklik gösteren bu nedenlerin sanat tarihindeki yansımaları, sanatın dilindeki değişim de göz önünde bulundurularak değerlendirilmiştir. Temelde teknoloji bağlamından yola çıkılarak, gözetim toplumu, savaş, çevresel tahribat gibi olgulara dair korkuların altı çizilmiş, felsefe, sosyoloji ve psikoloji alanında yapılmış çalışmalar aracılığıyla, sanat tarihinde bu konulara duyarlılık göstermiş sanatçıların yapıtları okunmaya çalışılmıştır. Bu çalışmada güncel sanat yaklaşımları ve anlayışı temel alınmakla beraber korku temasının sanat tarihindeki yerini saptamak adına, geçmişş dönem sanatçılarının pek çoğunun eserlerinden referanslar alınmıştır. Korku temasının sanat tarihindeki yansımaları ele alınırken, yer yer edebiyat eserlerinden de yararlanılmış ve bu eserlerin günümüz toplumu üzerine yaptığı analizlerden faydalanılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünü korku ve onunla bağlantılı alt kavramlar oluşturmuştur. İkinci bölümde ise adı geçen alt kavramların yanı sıra gözetim toplumu, teknoloji, savaş, çevresel tahribatlar gibi konuların sanat tarihinden eserler üzerinden analizleri yapılarak sanatçı, kavram ve bağlam ilişkileri kurulmuştur. Çalışmanın üçüncü bölümünde yapılan uygulama çalışmalarında, sanat tarihinde örneklerine rastladığımız bu temalar, daha güncel bir dille işlenerek yorumlanmıştır. Çalışmanın sonunda problem olarak ele alınan korku kavramının diğer pek çok heyecan gibi sanatçının hayal gücünü son derece zorlayan ve yaratıcılığı artıran yönü gözlemlenmiştir. Bununla birlikte özellikle günümüz sanatın kavramlar üzerinden ilerlediği görüşünden yola çıkıldığında uygulama çalışmaları korku bağlamına oturtulmuş ve adı geçen kavrama dair ortaya konan çalışmalar çok yönlü olarak analiz edilmiştir.
Mehmet Hamdi Eyüboğlu yazmalarının örneklenmesinin sanat eğitiminde (İlköğretim 6. ve 8. sınıf düzeyinde) deneysel göstergeleri

Bu tez çalışmasında ilköğretim görsel sanatlar derslerinde Mehmet Hamdi Eyüboğlu ve çağdaş çizgilerle birleşen geleneksel Türk Yazmacılığı'nın tanıtılması ve değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmada ilk olarak Bedri Rahmi Eyüboğlu ve sanatı, sanatçının resimlerini motifleştirerek yaşattığı geleneksel Türk Yazmacılığı, bu geleneği günümüz şartlarında sürdüren ve geliştiren Mehmet Hamdi Eyüboğlu incelenecektir. İkinci aşamada ilköğretim ( 6. ve 8. sınıf) öğrencilerinin fiziksel, zihinsel, psikolojik ve resimsel özellikleri gözetilerek, yazma tekniklerinin görsel sanatlar dersindeki uygulama ve işleniş biçimi değerlendirilirken; tekniğin geçmişşten günümüze kullanım örnekleriyle sunulup tarihsel süreç içinde değerlendirilmesi yapılacak ve teknik olarak incelenecektir. Tezin son aşamasında, öğrencilere Bedri Rahmi Eyüboğlu ve onun sanatını devam ettiren Mehmet Hamdi Eyüboğlu hakkında uygun bir sunuma yer verilecek ve bu sunum doğrultusunda kalıpla yazma tekniği kullanılarak alternatif malzeme ve uygulama alanı arayışları içinde özgün uygulamalar yapılacaktır.
Bilgisayar animasyonunda prosedürelizm: Bir medikal animasyon uygulaması

Teknolojinin ilerlemesine paralel olarak gelişen bilgisayar animasyon teknikleriyle günümüzde birçok alanda animasyon filmi üretmek mümkün hale gelmiştir. Bu alanlardan biri de medikal animasyon alanıdır. Özellikle mikro ölçekte elektron mikroskobu kullanılarak hareketsiz ve siyah-beyaz olarak belli belirsiz fotoğraflanabilen bu alan, bilgisayar animasyon yöntemleriyle detaylı bir şekilde oluşturularak hareketlendirilebilmektedir. Eğitimsiz bir göz ile bu mikro ölçekli alan incelendiğinde rastlantısal bir yapıda olduğu düşünülebilir. Ancak, burada meydana gelen olguların temelini kimya ve fizik kurallarının sonsuz tekrarlarının oluşturduğu bilinmektedir. Öte yandan, bilgisayarlar söz konusu olduğunda, rastlantı kavramının sınırlandırılmış olarak kullanıldığı görülür. Bilgisayarlar kesin verilerin hesaplanması üzerine çalıştıklarından, rastlantı kavramının yapay ve sınırlandırılmış olarak yaratılması gerekmektedir. Bu noktada, bahsedilen kaotik alanın bilgisayar ortamında tekrar üretimi ve kontrol edilmesi söz konusu olduğunda, prosedürel bilgisayar animasyon araçları bir gereklilik haline gelmektedir. Bu çalışmada rastlantı kavramı, bilimsel bir değer ve sanatsal bir bakış açısı olarak incelenmiştir. Ardından bilgisayar animasyonunda içerik üretmek için bu rastlantısal alanın sınırlandırılması ve kontrolü için prosedürel animasyon süreçleri araştırılmıştır. Çalışmanın uygulama filminde ise, prosedürel animasyon araçları kullanılarak beyin hücrelerinin birbirleri arasındaki iletişim mekanizması ve bu mekanizmanın genel olarak uyarıcı etkisinde ne şekilde işlediği konulu animasyon filmi yapılmıştır.