turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
An analysis on the translation process of EU acquis communautaire texts from English into Turkish

Avrupa Birliği, 28 Üye Devlet ve 24 resmi dile sahip çok uluslu ve çok dilli bir yapıdır. Tüm AB vatandaşlarının, Birlik mevzuatına kendi dillerinde erişim hakkına sahip olması dolayısıyla, Birlik vatandaşlarının hukuk önünde eşitliğini korumanın bir göstergesi olarak bütün resmi diller eşit statüye sahiptir. Bu bağlamda, Birlik bünyesi ve sınırları dahilinde kurumsal çok dilliliğin düzgün biçimde işleyişinin sağlanması açısından çeviri vazgeçilmez bir araçtır. AB müktesebatı metinleri çevirisi literatürde özellikle, hedef metinlerin kurumsal ortama ait gerekliliklerden kaynaklı belli bir takım sınırlamalar ile şekillendiği kurumsal çeviri kapsamında ele alınmıştır. Türkiye'de AB katılım öncesi süreçte çeviri, revizyon ve terminoloji çalışmalarının koordinasyonu, Avrupa Birliği Bakanlığı Çeviri Eşgüdüm Başkanlığı tarafından yürütülmektedir. Bu çalışmada, ilgili koordinasyon süreci temel olarak bu birimden üç personel ile yapılan röportajlar yoluyla toplanmış birinci elden verilere dayanılarak analiz edilmiş ve müktesebat metinlerinin İngilizceden Türkçeye çevirisinde en önemli sorunun, hedef metinlerde alana özgü teknik terminolojinin metin içi ve metinlerarası tutarlılığı sağlayacak şekilde doğru ve uygun kullanımı konusunda olduğu sonucuna varılmıştır. Çevirilerde terminolojik tutarlılık ve dilsel birliğin sağlanması amacıyla ÇEB tarafından yürütülen çalışmaların incelendiği bu çalışmada ayrıca seçilmiş üç örnek metne ait çevirilerin, metin gelenekleri ve terminolojik hususlar açısından analizine de yer verilmiştir.
Oteller çevre uygulamalarının AB çevre uygulamaları kapsamında değerlendirilmesi: 5 yıldızlı zincir oteller üzerine bir araştırma

Yerel ölçekte başlayan ve gün geçtikçe artarak tüm dünyada hızla yayılmaya başlayan çevre kirliliği çağımızın en önemli sorunu haline gelmiştir. Özellikle büyük ölçekli işletmelerin kullandığı, su, elektrik, ısınma ve oluşturdukları atıklar çevresel bozulmaya ve çevre kirliliğine yol açmaktadır. Hizmet sektörleri arasında yer alan ve turizm işletmeleri içinde en fazla tüketimin yapıldığı otel işletmelerinde de benzer durumlar söz konusudur. Bu alanlara yönelik yapılan araştırmalar çevreye verdikleri zararın farkına varan bazı otel işletmelerinin çevresel uygulamalara başvurduğunu göstermektedir. Yapılan çalışmalar aynı zamanda bu tür çevresel uygulamaların gün geçtikçe farkındalık yarattığını uygulama yapmaya başlayan otel işletmesi sayısının arttığını da göstermektedir. Bu çalışmada, dünya genelindeki otel işletmelerinin çevre duyarlılığına dair ne tür uygulamaların bulunduğu tespit edilmiştir. Turizm destinasyonları arasında en çok turist alan bölge olan Avrupa Birliği'ndeki çevre koruma uygulamaları ile ve Türkiye'deki uygulamalar karşılaştırılmaya çalışılmıştır. Karşılaştırma yapılırken Avrupa merkezli otel işletmelerinin uygulamalarının neler olduğu, ne tür ödüllendirme sistemlerinin bulunduğu ve çevre uygulamaları konusunda müşterileri nasıl konuya dahil ettikleri de tespit edilmeye çalışılmıştır. Ayrıca çevre dostu otel işletmelerinden ve söz konusu işletmelerin turizmin olumsuz etkilerini azaltan ve işletmeye kar sağlayan uygulamalarından örnekler verilmiş; öneriler ortaya konmuştur.
Türkiye'de vergi denetiminde etkinlik sorunu: Avrupa Birliği ve OECD üyesi devletler bağlamında bir inceleme

Kamu hizmetlerinin temel finansman kaynağı olması vergileri diğer kamu gelirlerinden daha önemli hale getirmektedir. Buna bağlı olarak vergi gelirlerinin doğru ve zamanında tahsil edilmesi gerekir. Vergi denetimi, mükelleflerin devleti kayba uğrattığı vergi gelirinin tespitini ve denetim sonucunda mükelleflere uygulanan yaptırımlar ile vergi mevzuatına göre yükümlüklerini yerine getirmeyen mükelleflerin kanunlara uygun davranmasını sağlamaktadır. Vergi denetimi ne kadar etkin olursa vergi sistemi de o derece başarılı olacaktır. Vergi denetime etkinlik ise vergi toplama maliyetinin minimalize edilmesi ile birlikte kaliteli bir hizmet sunumunun da sağlanmasını gerektirmektedir. Vergi denetiminde etkinliğin tam olarak ölçülmesi mümkün olmasa da bu amaçla bazı parametrelerden yararlanılmaktadır. Bunlardan denetim oranı, vergi toplama maliyeti ve denetimde etkinliğin bir sonucu olarak kayıtdışı ekonomi parametreleri dikkate alındığında, 2012- 2017 yıllarında arasında vergi denetiminin en etkin olduğu yılın 2013 yılı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Vergi denetiminin etkinliğinde etkili olan temel faktörleri idari yapılanma, denetim elemanlarının sayısı, otomasyon kullanımı, vergi cezalarının caydırıcılığı, uzlaşma müessesesi, vergi afları ve vergi ahlakı şeklinde özetlemek mümkündür. Vergi denetiminde etkinliğin belirleyicileri sadece bu faktörlerden meydana gelmemektedir. Söz konusu faktörler literatürde ortak kabul gören faktörleri ifade etmektedir. OECD ve diğer çeşitli uluslararası kuruşlardan temin edilebilen bilgiler yardımı vasıtasıyla bu çalışmada bazı ülkeler ile Türkiye'de vergi denetimindeki etkinlik karşılaştırılmıştır.
Soğuk savaş sonrasından Avrupa Birliği'ne üyelik kiriterlerinin neo fonksiyonalist teori açısından analizi

Soğuk Savaş Sonrasında Avrupa Birliği'ne Üyelik Kriterlerinin Neo Fonksiyonalist Teori Açısından Analizi Elif Toprak Doktora, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Danışmanı: Prof. Dr. Mehmet Genç Bu tez, Avrupa Birliği'nin son genişleme süreci olan Orta ve Doğu Avrupa genişlemesini, neofonksiyonalist ve sosyal yapısallcı kuramlar açısından incelemektedir. Tezin temel argümanı, referans alınan iki kuramın sosyal ve kurumsal varsayımlarına dayanarak; genişleme sürecinde elitler başta olmak üzere resmi ve gayri resmi grupların, kurumların, hatta bireylerin ve dolayısıyla öğrenme ve sosyalleşme süreçlerinin, devletlerin tercih ve kararlarının oluşumunda önemli rol oynadığıdır. Bu amaçla, neo fonksiyonalizmin tarihsel gelişimi, etkilediği teoriler ve bunların hükümetlerarası entegrasyon yaklaşımlarından farklılıkları ortaya konmuştur. Neofonksiyonalizmin esin kaynağı olduğu sosyal yapısallcı yaklaşımın Avrupa Birliği çalışmalarına uygunluğu; ve sosyolojik ve kurumsal yaklaşımın gerekliliği üzerinde durulmuştur. Olay incelemesi olarak, AB'nin Orta ve Doğu Avrupa genişlemesi, Birliğin politika ve stratejileri açısından tarihsel ve teorik olarak analiz edilmiştir. Üyelik kriterleri, Orta ve Doğu Avrupa devletleri ve Türkiye açısından karşılaştırmalı olarak incelenmiş ve süreçlerin ve yaklaşımların farklılıkları ortaya konmuştur. Uluslarüstü ve hükümetlerarası öğelerin dengesi açısından sorgulanan genişleme sürecinde, varılan sonuç hükümetlerarası unsurların ağır bastığı olmuştur. Ancak ulusaşın etkilerin bireysel, toplumsal ve kurumsal tabanda yoğun olduğu argümanı, neofonksiyonalist ve sosyal yapısallcı çerçevede savunulmuştur. Soğuk Savaş'in sona ermesi ile beraber Birlik, genişleme-bütünleşme tercihi aşamasında, kurumsal reformlar ile esnek entegrasyon anlayışım birleştiren bir genişleme stratejisi seçmiştir. Amsterdam, Nice ve Anayasal Andlaşmalar ile gerçekleştirilen kurumsal değişiklikler sınırlı ancak önemli adımlar olarak kabul edilmektedir. Ortak Anayasanın onaylanması sürecinde olan AB için yeni üye devletlerin adaptasyonu ve aday devletlerin hazırlıkları süreci, ortak AB kimliği açısından önem taşımaktadır.
Dayton Sonrası Bosna-Hersek ve Avrupa-Atlantik entegrasyonu

Bu tez çalışmasının amacı, Dayton Anayasasına göre kurulan Bosna Hersek'teki yeni düzenin, ülkenin geleceği ve Avrupa-Atlantik entegrasyonu yolunu nasıl etkilediğini ortaya koyup analiz etmektir. Bosna Hersek'in mevcut siyasi sisteminin karmaşıklığından çıkmak için hangi reformları yapması gerektiğini araştırarak bu reformları gerçekleştirmek için kritik bir siyasi gücün olup olmadığını da araştırdım. Dayton sonrası Bosna Hersek'in problematiğini ele alarak, ülke içindeki karmaşık düzenin Avrupa-Atlantik entegrasyonlar ile nasıl bir ilişki içinde olduğunu inceledim. Ülke içerisinde yapılması gereken reform hareketlerinin yerli siyasetçiler tarafından nasıl ele aldığını ve uluslararası toplumun bu problematiğe hangi gözle baktığını araştırdım. Tez konumu daha iyi incelemek amacıyla dört bölüme ayırdım. Çalışmamın birinci bölümünde Dayton sonrası Bosna-Hersek'in yeni siyasi düzenini inceleyerek, Dayton Anayasasına göre kurulan Bosna Hersek'in yeni anayasal düzenini araştırdım. Bosna Hersek'in iki devletçiğin ile özerk bölge Brçko'nun siyasi yapısını araştırdım. Bosna Hersek'te bulunan uluslararası aktörler olan; Barış Uygulama Konseyi, Yüksek Temsilci Ofisi, Avrupa Birliğin Özel Temsilcisi, Avrupa Güvenliği ve İşbirliği Organizasyonu gibi kurumların Bosna Hersek'te oynadıkları siyasi rollerini inceledim. İkinci bölümünde Dayton Anayasasının Bosna Hersek'in siyasi sürecinde gösterdiği işlevsizliği değerlendirdim. Dayton'un işlevsizliğini çözmek için anayasa reformu konusundaki çabaları da ele aldım. ABD ve AB'nin Bosna'daki anayasa reformuna ilişkin tutumu ve etkisinin nasıl olduğunu da değerlendirdim. Anayasa reformunun başarısızlık nedenlerini de ele aldım. Çalışmamın üçüncu bölümünde, Bosna Hersek'in AB ile ilişkilerinini araştırdım. Savaş dönemindeki, Bosna Hersek'e ilişkin AB'nin tutumu ve politikasını da ele aldım. Özellikle Dayton sonrasındaki dönemde AB'nin Bosna Hersek'e karşı olan tavrı ve politikasını araştırdım. Bosna Hersek'in AB'ye üye olma yolundaki İstikrar ve Ortaklık Sürecindeki pozisyonunu detaylı olarak değerlendirdim. Çalışmamın son bölümünde, Bosna Hersek'in NATO'ya üye olması yolundaki pozisyonunu değerlendirdim. Özellikle NATO'nun Bosna-Hersek'ten talep ettiği reformları ele aldım. Bosna'daki siyasi liderlerin savunma reformu konusunda nasıl bir tutum sergilediklerini de değerlendirdim. NATO'ya üye olmak için Bosna Hersek'in dış ilişkilerde yapması gereken görevleri olan; Barış için Misyonlara Katılım, Komşu Ülkelerle İlişkiler ve Eskı Yugoslavya Uluslararası Ceza Mahkemesi ile İşbirliği konusunda nasıl bir yol izlediğini de değerlendirdim.
Avrupa Birliği'nde çevreye duyarlı tarım politikaları ve Türkiye'nin durumu

Tarımın çevre üzerindeki olumsuz etkileri günümüzde ciddi boyutlara ulaşmıştır. Dünya gıda talebinin sürekli olarak artması, tarım arazileri alanının azalması ve tarım topraklarının niteliklerinin düşmesi, gıda güvencesini tehlikeye düşürmektedir. AB, 1990'lı yıllardan sonra tarımda yaptığı reformlarla üretimi doğrudan etkileyen müdahale alım fiyatları düşürülürken, bunun yerine doğrudan ödemelere ve çevreye duyarlı tarım için verilen destekler artırılmıştır. Bu reformlar AB'de tarımın çevresel performansını artırmıştır. AB tarım politikası giderek liberalleşmekte, tarım politikası ile çevre politikası giderek daha çok uyumlaştırılmaktadır. Türkiye'de tarımsal üretim destekleme alımı, girdi desteği ve diğer destekleme araçlarıyla uzun süre desteklenmiştir. Girdi ve fiyat destekleri üretimi artırırken çevre üzerinde olumsuz etkiler oluşturmuştur. DTÖ, IMF, DB ve AB ile yapılan müzakereler sonunda 2000'li yılların başından itibaren üretimi doğrudan etkileyen fiyat desteği ve girdi desteklemeleri kaldırılmış, tarımda liberalleşmeye gidilmiştir. Türkiye ile AB arasında sosyo-ekonomik yapı, tarımsal yapı, tarımsal üretim, tarımsal ve tarımsal-çevreye ilişkin sorun ve önceliklerinde farlılıklar bulunmaktadır. Bu nedenle farklı politikaların benimsenmesi doğaldır. Türkiye'de çevreye duyarlı tarımsal üretim yöntem ve tekniklerinin uygulanması yeterince gelişmemiştir. Çevreye duyarlı tarımsal üretimin geliştirilmesi çeşitli politika araçları sağlanmalıdır. Doğrudan ödemeler ve diğer desteklemeler AB'de olduğu gibi çevresel bazı koşullara bağlanabilir.
Türk makine halıcılığı ve Gümrük Birliği'nin Türk makine halıcılığı üzerindeki etkileri

Türk makine halıcılığının Gümrük Birliği'nden beklentilerinin değerlendirildiği çalışmanın 1. Bölümünde Türkiye'de halıcılığın gelişimi ve Türk makine halıcılığı sektörünün Gümrük Birliği sonrası uyum çalışmaları incelenmiştir. 2. Bölümde Avrupa halıcılığının gelişimi, çalışma şartları incelendikten sonra Gümrük Birliği öncesi Türk Halı İhracatı incelenmiştir. Son bölümde ise Gümrük Birliği ve sonrası Türk Halıcılığı incelenmiştir.
Avrupa-Akdeniz ortaklığı ve Türkiye açısından değerlendirilmesi

Farklı medeniyet ve kültürlerin beşiği olan Akdeniz Havzası dış etkilere, değişimlere, çatışma ve gerilimlere açık bir kavşak noktasıdır. Akdeniz gerek coğrafi konumu gerekse bölgesel özellikleri nedeniyle Avrupa Birliği'nin istikrar ve güvenliğini doğrudan etkileyen stratejik bir alan olarak değerlendirilmektedir. Bu doğrultuda Akdeniz, uzun yıllardır Birliğin dış ilişkileri kapsamında öncelik tanıdığı önemli bölgelerden birisi olmuştur. Avrupa Birliği, Akdenizli komşularıyla ilişkilerini 1960'lı yıllarda ikili antlaşmalarla başlatmıştır. Birlik, Akdeniz politikasını 1972- 1989 yıllan arasında 'Global Akdeniz Politikası', 1989- 1994 yıllan arasında ise 'Yenileştirilmiş Akdeniz Politikası' çerçevesinde şekillendirmiştir. Barselona Konferansı ile 1995 yılında başlatılan Avrupa-Akdeniz Ortaklığı ile Avrupa Birliği ile on iki Akdenizli ortağı arasındaki ilişkiler yepyeni bir sürece girmiştir. Avrupa-Akdeniz Ortaklığı, 'siyasi diyalog ve güvenlik alanlarında ortaklık', 'ekonomik ve mali ortaklık', 'sosyal, kültürel ve insani boyutlarda ortaklık' olmak üzere üç temel unsura dayalı olarak kurulmuştur. Ortaklık, Birliğin önceki politikalarından farklı olarak bütüncül bir yaklaşımı benimsemiştir. Ancak Ortaklığın oldukça iddialı hedefleri bulunmasına rağmen bir takım etkenler gelişimini zorlaştırmaktadır. 1999 yılından bu yana Avrupa Birliği üyeliğine aday ülke olan Türkiye, aynı zamanda Avrupa-Akdeniz Ortaklığı'nın da bir parçası konumundadır. Bu nedenle Avrupa-Akdeniz Ortaklığı ile ilgili gelişmeler Türkiye açısından da önem taşımaktadır. Diğer taraftan, 1963 yılından bu yana Avrupa ile bütünleşme amacı taşıyan Türkiye'nin Ortaklığa yaklaşımının büyük oranda bu amaç ile bağlantılı olarak şekillendiği söylenebilir.
The Organization for Security and Co-operation in Europe in the post-cold war era: An analysis of its comprehensive approach to security

Bu tezin temel amacı Soğuk Savaş sonrası dönemin yeni güvenlik ortamında Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatı'nın kendi coğrafyasında güvenliğe kapsamlı yaklaşımını analiz etmektitr. Çalışma, 'kapsamlı güvenlik' kavramı çerçevesinde, AGİT'in siyasi-askeri, ekonomi-çevre ve insani olmak üzere güvenliğin üç boyutu üzerinden yürüttüğü faaliyetlerinin ayrıntılı bir analizini sunmaktadır. AGİT'in anlamlı bir güvenlik örgütü olup olmadığına dair süren tartışmalara ve katılımcı devletlerin güvenliğe ve AGİT'in rolü ve kurumsal gelişimine dair gittikçe farklılaşan görüşlerine rağmen, bu tez AGİT'in Soğuk Savaş sonrası dönemde güvenliğin askeri olmayan boyutlarına veya geleneksel olmayan güvenlik meselelerine odaklanmak suretiyle anlamlı bir örgüt olarak varlığını devam ettirdiğini iddia etmektedir. AGİT, Soğuk Savaş sonrası dönemde, odak noktasını önemi gittikçe artan askeri olmayan güvenlik meseleleri ile uyumlu bir şekilde kaydırmıştır. Buna karşın, AGİT'in askeri olmayan güvenlik konularına odaklanması, Örgütün güvenliğin üç boyutu üzerindeki etkisi ve görünürlüğü açısından dengeli bir gelişim göstermemiştir. AGİT askeri olmayan güvenlik konularında çatışmaların önlenmesi, Polis faaliyetleri ve insan hakları ve demokratikleşme gibi alanlarda başarılı sonuçlar kaydederken, Örgütün ekonomi-çevre boyutundaki etkinliği ve görünürlüğü, insani boyut ve siyasi-askeri boyut kapsamındaki askeri nitelikte olmayan güvenlik konularına oranla oldukça sınırlı ve ikincil kalmıştır.
Avrupa Birliği doğu ortaklık Gürcistan'a etkisi

Demokrasinin, hukukun üstünlüğünün ve insan haklarının geliştirilmesi, üye devletlerin ortak değerlerine dayanan Avrupa Birliği dış politikası için temel ilkelerdir. 1990'ların başında komünist rejimlerin dağılmasından sonra AB, Orta ve Doğu Avrupa ülkelerini destekleyip bütünleştirerek demokrasinin sağlamlaştırılmasına başarıyla katkıda bulundu. Bu başarılı sonuç, genel olarak AB'nin üyelik koşulluluğu politikasına veya 'aktif kaldıraç' prensibine atfedilir ve AB'nin etkili bir dış eylem örneği olduğu ifade edilir. Bu çalışma, Avrupalılaşmanın üyesi olmayan Doğu komşuları üzerinde oluşturmuş olduğu etkiyi incelemektedir. Bu etkiyi analiz edebilmek için Gürcistan'ı ampirik bir örnek olarak seçip, Lavenex ve Schimmelfenning'in dışsal yönetişim kavramını kullanarak, AB Komşuluk Politikası ve onun halefi Doğu Ortaklığının Gürcistan'da demokrasinin geliştirilmesine ne ölçüde katkıda bulunduğunu incelemek tezin en önemli amacıdır. Gürcistan, AB komşuluk politikalarına uymak istemesi sonucunda iç politikasında bir takım değişim ve dönüşümlere gitmiştir. Bu bağlamda, tez çalışmasında özellikle insan hakları, suç ve yolsuzlukla mücadele, tarife serbestleştirme, enerji sektörü, gıda güvenliği ve eğitim üzerinde durularak, AB'nin Gürcistan üzerinde yaratmış olduğu Avrupalılaşma etkisi incelenmiştir. Çalışmada birincil ve ikincil kaynaklardan yararlanılarak ve daha çok nitel bir analiz yöntemi kullanılarak yorumsaycı bir yaklaşım uygulanmıştır. Çalışmada önemli bir takım bulgulara ulaşmıştır. Bu bulgular şu şekilde ifade edilebilir: Gürcistan AB'nin taleplerine cevap olarak iç politikasının dönüşümü AB'nin ilkeleri, pratikleri, normları ya da kurallarını kendi ulusal politika alanına uyarlamıştır. Kendi politikalarında yapılan değişimler ve dönüşümlerin sonucu olarak Gürcistan Doğu Ortaklığın dikkat çekici başarılı sonuçlarından birisi olmuştur. Doğu Ortaklığınin başarısı, AB'nin kendi siyasi sınırlarının ötesinde bir dönüşüm gerçekleştirerek başarıya ulaştığını göstermektedir.
Bulgaria's EU membership process and its effects on Turkish minority

Avrupa Birliği'nin genişleme politikasında Doğu Avrupa ülkelerine yaklaşımı söz konusu ülkelerdeki azınlıklar ve azınlık hakları üzerinde olumlu etkilere yol açmış ve onların toplumla entegrasyonunu kolaylaştırmıştır. Her ne kadar Doğu Avrupa'ya genişleme sürecinde AB'nin tutarlı bir azınlık hakları politikası yoktu ise de ve bu konuda ancak son dönemde Lisbon anlaşması ile önemli bir adım atılabilimiş olsa da, Kopenhag Kriterleri ile getirilen demokratik koşulluluk Orta ve Doğu Avrupa Ülkelerini azınlıkların durumularını iyileştirmeye zorlamıştır. Bu tez Bulgaristan'ın Avrupa Birliği üyelik sürecini ve ülkedeki Türk azınlığın konumu dikkate alarak, yukarıdaki ifadenin doğruluğunu ileri sürmektedir. Geçmişte yaşanan sıkıntılar ve zorluklar dikkate alındığında, her ne kadar bazı ciddi sorunlar halen devam etse de, Bulgaristan'ın AB üyelik süreci ülkedeki Türk Azınlığın yaşamını olumlu yönde etkilemiş ve onların ülkenin sosyal, ekonomik ve siyasal yaşamına entegrasyonunu kolaylaştırmıştır. Bu bağlamda, bu tez ilk olarak demokratikleşme öncesi dönemde Türk Azınlığın durumunu ortaya koymaktadır. Bu dönemde her ne kadar uluslararası konjektür Bulgar hükümetlerinin Türk Azınlığa karşı daha baskıcı politikalar yürütmesini engellese de, özellikle komünist dönemin son yıllarında temel hak ve özgürlük ihlalleri yoğunlaşmıştır. Sonunda, AB üyelik süreci ile doğrudan bağlantılı olarak gerçekleşen demokratikleşme ile Türk Azınlığın temel hakları daimi olarak garanti altına alınmıştır. Ancak bu defa milliyetçi Bulgarlar Türklerin iyileşen yaşam koşullarından ve özellikle siyasal yaşama katılımlarından rahatsız olmuşlardır. Günümüzde Bulgaristan Türkleri geçmişş ile karşılaştırıldığında daha iyi yaşam koşullarına sahiptirler. Ulusal ve uluslararası düzenlemeler ile siyasal, dini ve anadil hakları garanti altına alınmıştır. Bununla birlikte aşırı milliyetçilerin saldırıları, ekonomik ve sosyal zorluklar hala onları rahatsız etmekte ve gelecek planlarını olumsuz etkilemektedir.
Avrupa mevzuatı ile karşılaştırmalı olarak Türkiye'de medya okuryazarlığı ve karşılaşılan sorunlar

20. yüzyılda teknikten teknoloji dünyasına kayış hızla yayılırken her alanda temelden gelen değişiklik kendini göstermiştir. Böylece karmaşık sanayi toplumu, kitlesel toplum yavaş yavaş oluşmaya başlamıştır. Bu değişmenin ortaya çıkardığı 'kitle toplumu', 'kitle iletişimi' ve 'kitle iletişim araçları' araştırmaların ilgi odağı haline gelmiştir. Kitle iletişim araçlarının, çok sayıdaki yararlarının yanında, bireyleri ve toplumu olumsuz yönde etkilediğine yönelik çeşitli araştırmalar yapılmış, kuramlar ortaya konmuş ve tüm bunların sonucunda 'medya okuryazarlığı' ihtiyacı ortaya çıkmıştır. Daha sonra başta Batı Avrupa Ülkeleri ile Avustralya ve Kanada gibi devletler ile sivil toplum kuruluşları kitle iletişim araçlarının faydalı ve verimli bir şekilde nasıl kullanılacağı ve bunların sakınca ve zararlarından nasıl korunmak gerektiği hususlarında çeşitli faaliyetlerle öğrencileri, öğretmenleri ve anne-babaları eğitme ve bilinçlendirme yoluna gitmişlerdir. Bu çalışmada genelinde Avrupa nezdinde uluslararası antlaşma ve beyannamelerde düzenlenen ifade hürriyeti, kitle iletişim hürriyeti ve çocuğun kitle iletişim araçlarının zararlarından korunmasına ilişkin hükümler ve medya okuryazarlığı kavramı çeşitli yönleriyle incelenmiştir. Avrupa Birliği müktesebatı ise tez bakımından ayrı bir öneme sahiptir. 2005 yılında Türkiye Avrupa Birliği'ne 'üye' olma yönünde müzakerelere başlaması ile birçok alanda olduğu gibi medya mevzuatında da uyumlaştırma çalışmalarına başlamıştır. 2011 yılında çıkarılan 6112 sayılı Kanun'un m. 37/ hükmünde medya okuryazarlığı düzenlenmiştir. Tezde güçlü medya karşısında çocukların savunmasız olma halleri dikkate alınarak medya okuryazarlığı eğitimine ciddiyetle yaklaşılması gerektiği vurgulanmıştır. Fakat medya okuryazarlığının ders olarak okullarda hangi seviyede ve statüde verileceği, dersin içeriğinin ne olacağı, öğretmen ve aile eğitimi hala tartışılan başlıca sorunlardır. Çalışmada medya okuryazarlığı bakımından Türkiye'de karşılaşılan meseleler tartışılmış ve çözüm önerileri sunulmuştur.
Kimlik-güvenlik ilişkisinin bir örneği olarak Avrupa komşuluk politikası ve Avrupa Birliği güvenliği

Güvenlik kavramı, AB kimliğinin vazgeçilmez önceliklerinden olmuştur. Bu çalışmada; bu nedenle Soğuk Savaş sonrası AB'nin güvenlik politikasında ötekileştirme örneği olarak Avrupa Komşuluk Politikası çerçevesinde Akdeniz politikasına bakılmıştır. Çünkü çeşitli toplumsal yapıları barındıran Akdeniz, Avrupa güvenliğini etkileyen önemli bölgelerden birisi olmuştur. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır: İlk bölümde, uluslararası ilişkilerde kimlik-güvenlik ilişkisi Konstrüktivizm Teorisi yardımıyla incelenmiştir. İkinci bölümde, AB güvenlik anlayışı içinde kimlik oluşum sürecinin etkisine bakılmıştır. Son bölümde, tezin ana konusu olan Avrupa Komşuluk Politikası'nın Akdeniz bölgesinde uygulanmasına bakılmıştır. Böylece Avrupa Komşuluk Politikası'nın Akdeniz'e genişletilmesiyle oluşturulan kimlik-güvenlik ilişkisinin AB güvenliği üzerindeki etkisine bakılmıştır. Teorik ve Pratik açıdan bakıldığında, uluslararası ilişkilerin merkezinde yer alan bir kavram olan güvenlik konusunda, güvenliği sağlanacak olan Ben ve tehdit eden Öteki şeklinde bir ikilik meydana gelmiştir. Ben kimliği, Öteki üzerinden tanımlandığı için kimliğin oluşum süreci aynı zamanda bir ötekileştirme sürecidir. Soğuk Savaş döneminde güvenlik barış ve istikrar için Avrupa'da birlik yani bir güvenlik topluluğu oluşturulmaya çalışılmıştır. Soğuk Savaş döneminin bitimiyle tehdit algılamaları ve buna bağlı güvenlik anlayışı değişmiştir. Bu nedenle AB uluslararası düzeyde küresel bir aktör olabilmek için siyasal bir kimliğe ihtiyaç duymuştur. Sonuçta, Soğuk Savaş sonrası dönemde AB, Akdeniz'in güneyini Avrupa güvenliği için tehditlerin kaynağı olarak düşünmüştür. Bu nedenle denilebilir ki; AB, Akdeniz'in güneyini ötekileştirmiştir. Bu şekilde AB, Avrupa kimliğinden farklı olarak ayrı bir kimlik ve güvenlik alanı yaratmayı amaçlamaktadır. Üstte anılan üç bölüm çerçevesinde bu amaç irdelenmeye çalışılmıştır.