turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Biopulp üretiminde ortam şartlarının optimizasyonu

76 5 .0ZET Bu tez çalışmasında tarımsal bir atık olan pamuk sapının kağıt ve kağıt hamuru üretiminde alternatif bir kaynak olabilmesi ve çevreye daha az zararlı kağıt ve kağıt hamuru üreten teknolojilerinin geliştirilmesi için gerekli ortam şartlan optimize edilmeye çalışılmıştır. Çalışmalar sırasında, ortam sıcaklığı (39 1 C), bağıl nem (%65), O2 transferi ve SBM içeriği gibi koşullar sabit tutulmuştur. Farklı substrat / SBM oranlan ve değişen pH değerlerine bağlı olarak, Phanerochaete chrysosporium ME 446 'run pamuk sapı üzerinde yirmi günlük inkübasyon periyodu süresince maksimum delignifikasyon aktivitesi belirlenmiştir. Maksimum delignifikasyon aktivitesi için optimum koşullar ; ortam pH'sının 5 .0'te ve substrat / SBM oranının 1/10 oranında olması gerektiği saptanmıştır. Daha düşük veya daha yüksek substrat / SBM oranlarında delignifikasyon aktivitesinin daha az olduğu saptanmıştır. Pamuk sapında selluloz / lignin miktan, 1 .7330, fungal ön iyileştirme sonucunda oldukça değişikliğe uğramaktadır, lg / 30 mL (pH=5.0), 3 g / 30 mL (pH=6.0) ve 5g / 30 mL (pH=5.0) ortamında selluloz / lignin oranı 1 .7330'dan daha düşük değerlerde bulunurken, 3 g / 30 mL (pH=5.0) ortamında bu oran 1.8023 olarak elde edilmiştir. P. chrysosporium'un günlere bağlı ksilanaz enzim aktivitesi kültür ortamlanndan alman hücre dışı kültür filtratında ölçülmüştür. Farklı substrat / SBM oranlanna bağlı olarak pH=5.0'te ve pH=6.0'da yirmi günlük inkübasyon periyodu süresince ksilanaz enzim aktivitesinin maksimum olduğu gün belirlenmiştir. Maksimum ksilanaz aktivitesi çalışılan kültür ortamlarının tümünde inkübasyon periyodunun başlangıcında elde edilmiştir. Ksilanaz enzim aktivitesinin maksimum olduğu ortam 3 g / 30 mL (pH=5.0) ortamıdır. Bu ortamda ksilanaz enzim aktivitesi 53.20 U /mL ile 2. günde maksimum seviyededir. 77 3 g / 30 mL ortamında ksilanaz enzim aktivitesinin maksimum olması lignin- karbonhidrat bağlannın kopmasına neden olmakta ve pamuk sapından uzaklaştırılan lignin miktarının maksimum seviyede olmasını sağlamaktadır. Bu aktivite aynı ortamdaki fungal iyileştirmeden sonraki selluloz / lignin oranı ile karşılaştırıldığında, maksimum ksilanaz aktivitesinin pamuk sapında selluloz / lignin oranını iyileştirdiği açıkça ortaya çıkmaktadır. P. chrysosporium'un pamuk sapında optimize ettiğimiz ortam koşullarında % 30.95 lignin yıkım kapasitesi ile kağıt ve kağıt hamuru üretimi proseslerine biyoteknolojinin uygulanabilirliği açısından oldukça ilgi çekicidir. Biyopulp üretiminin ekonomik bir proses olması için, reaktör büyüklüğünün ve inkübasyon periyodunun azaltılmasına yönelik çalışmaların yapılması gerekmektedir.
Modeling surface water quality and nutrient correlation with sediment oxygen demand at dam water reservoir

Burada sunulan çalışma, Ankara'daki Kurtboğazı baraj rezervuarının yüzey ve dip çökellerindeki kirleticileri temsil etmek üzere simüle edilen bir su kalitesi modeli olan WASP8'e dayalı bir model yaklaşımıdır. Çalışmada yer alan su kalitesi değişkenleri şunlardır: sıcaklık, nitrat, toplam fosfor, toplam Kjeldahl, çözünmüş oksijen, Klorofil a ve amonyum. Rezervuardaki gerçek durumu temsil etmesini sağlamak için simülasyon modelimizin sonuçları Kurtboğazı baraj sahasından alınan gerçek veriler kullanılarak kalibre edilmiş ve istatiksel verilerden yararlanılmıştır. Bu çalışmada özgün olarak, su kütlesinde meydana gelen durum değişkenlerinin tepkilerini, birbirleriyle nasıl etkileşime girdiklerini ve bunların Kurtboğazı rezervuarının genel kalite durumu üzerindeki etkilerini tahmin etmek için bir kalite modelinin geliştirilmesi araştırılmıştır. Modelin doğruluğu, simüle edilmiş modelimizin rezervuar alanındaki özellikleri temsil edebildiğini gösteren mükemmel sonuç aralıkları üreten belirleme katsayısı ve bağıl hata biçimindeki istatistik teknikleri kullanılarak kontrol edilmiştir. Kurtboğazı baraj rezervuarı, tabakalaşma dönemlerinde hipolimnetik tabakada çözülmüş oksijen tükenmesi gibi olumsuz etkilerden etkilenmiştir. Bununla birlikte, tortu-su arayüzündeki oksijen tüketimi süreçlerini kavramak hala zordur. Temel olarak, tortu oksijen tükenmesi ve tortu oksijen talebi SOD ile bağlantılıdır. Bu nedenle, bu model, su yöneticileri için anoksik durumu ve bentik akıyı etkileyen parametrelerin tahmini için faydalı bir araç olarak hizmet edebilir.
Samsun-Atakum bölgesinin atıksu arıtım stratejileri ve derin deniz deşarjı

çalışmanın amacı Samsun-Atakum bölgesinin mevcut atıksu toplama ve önerilenarıtım projelerinin incelenmesi ve bu bölgeye ön arıtım sonrası derin deniz deşarjıprojelendirilmesinin araştırılmasıdır. Samsun'un özellikle önemli gelişim ve rekreasyon alanı olan Atakum bölgesinin mevcut atıksu toplama sistemi incelendiğinde iki adet pompaistasyonunun bölgede kullanılıyor olduğu görülmektedir. Samsun için önerilen yeni atıksu arıtma tesisi ve toplama sisteminde ise, Atakum'daKürtün Çayı alanında bir adet terfi istasyonu tasarlanmıştır. Bu istasyonun ıslak hacmi13,50x5,50m ebatlarında bir alan kaplamaktadır. 120 m3'lük ıslak hacim gereksinimi için ana kollektör akar seviyesinin altında 1 ,75m'lik bir derinlik bulunmaktadır. Bu çalışmada kullanılacak en uygun derin deniz deşarjı noktası, terfi istasyonu olarak planlanan KürtünDeresi alanı içerisinde düşünülmektedir. Samsun için fizibilitesi hazırlanan atıksu arıtma tesisi için önerilen sistem; fiziksel arıtmadan sonra biyolojik arıtım olarak aktif çamur sistemikullanılması, ardından dezenfeksiyon üniteleri ve derin deniz deşarjı ile son bulmasıdır. Turizm faaliyetlerinin önem taşıdığı tüm yörelerde olduğu gibi, Atakum bölgesinde de kullanılmış suların halk sağlığı açısından sakınca yaratmayacak şekilde, bakımı ve işletilmesien kolay olan ön arıtım sonrası derin deniz deşarjı sistemi ile uzaklaştırılması doğru bir alternatif olarak araştırılabilir. 2005 yılında yaklaşık nüfusu 45000 kişi olan Atakum'un, llerBankası projeksiyonlarına göre 2030 yılında nüfusu 90000'e ulaşacaktır. Artan nüfusla birlikte 2005'te 70 lt/sn'lik olan atıksu debisi, 2030'larda 190 lt/sn'ye varacaktır. Başlangıçtaatıksudaki koliform konsantrasyonu 1 x 108 e. koli/ 100 ml civarlarında iken yapılanhesaplamalarla, seyrelmeler sonunda kıyı koruma bandına ulaştığında 204 e. koli/ 100 ml'yedüştüğü gözlemlenmiştir. Bu yöntemle arıtma veriminin % 90'a yakın olduğu görülmektedir. Çalışmada ayrıca Türkiye'de ve dünya ülkelerinde derin deniz deşarjı uygulayan sahil kentlerinden örnekler verilerek Atakum için önerilen sistem ile karşılaştırmalar yapılmıştır.
Anaerobik membran biyoreaktörde ilaç endüstrisi kimyasal sentez atıksularının arıtılabilirliğine ozonlamanın etkisi

İlaç endüstrisinin hızla gelişmesi ile ilaç atıksuları ciddi bir su kirliliği kaynağı haline gelmiştir. İlaç endüstrisi atıksuları kompleks yapıda olup, yüksek KOİ değerine sahiptirler. Avrupa Birliği Su Çerçeve Direktifi'ne 2014 yılında yapılan revizyonda izleme listesine bazı ilaç aktif maddeleri eklenmiştir. Bu kapsamda gelecekte ilaç atıksularının arıtımının sadece organik madde giderimi göz önüne alınarak yapılamayacağı açıkça ortadadır. Yüksek çıkış suyu kalitesi sağlaması ve biyokütle bekletme süresinin çökelme ve granülasyon özelliklerinden bağımsız olarak istenildiği gibi ayarlanabilmesi nedeniyle Anaerobik Membran Biyoreaktör'ler kuvvetli atıksular için tercih edilmektedirler. Bu tez çalışmasının amacı, kimyasal sentez prosesi ile etodolak ilaç aktif madde üretimine ait yüksek kirliliğe sahip ilaç endüstrisi atıksuyunun hibrit ozonlama-AnMBR sistemi ile arıtılabilirliğini araştırmak ve uygun arıtım teknolojisi önermektir. 66 cm2 flat sheet membran (0.05 m, Polietersülfon-PES) modülünün takılı olduğu AnMBR sistemi 2500 mg/L, 5000 mg/L, 7500 mg/L, 10000 mg/L ve 15000 mg/L giriş KOİ değerlerinde pH: 7 ve sıcaklık: 35 oC'de toplam 390 gün işletilmiştir. AnMBR'de 2500- 10000 mg/L KOİ ile besleme süresince, %85- 90 arasında KOİ giderim verimi elde edilmiştir. 15000 mg/L KOİ ile yapılan besleme sürecinde ise KOİ giderim verimi sürekli olarak azalmış ve tüm işletme süresince en düşük giderim verimleri elde edilmiştir (%60). İnhibisyon nedeniyle atıksuyun giriş KOİ değeri olan 20000- 23000 mg/L'ye kadar çıkılamamıştır. KOİ 7500 mg/L'de başlayan sülfit inhibisyonunu engellemek amacıyla reaktör 167 gün ön ozonlanmış ham ilaç atıksuyu ile beslenmiştir. Ozonlama sonrası KOİ giderim verimi tekrar artış göstermiş ve %85'e kadar çıkmıştır. 557. günden sonra aynı deney şartlarında AnMBR sistemine hollow fiber modül takılmış (0.05 m-Polipropilen-PP) ve modül tipinin sistem performansına etkisi incelenmiştir. Sistem hollow-fiber membran modülü ile 168 gün işletilmiştir. Hollow fiber membranın işletime alındığı ilk günlerde KOİ giderimi %85- 86 civarında olup daha sonra %90-94'lere kadar çıkmıştır. Sonuç olarak, hibrit ozonlama ve AnMBR ile verimli işletme koşulları sağlanabilmiştir. %90'ın üzerinde KOİ giderim verimleri elde edilmiştir. Ozonlama aynı zamanda %99'lara varan etodolak gideriminde etkin rol oynamıştır. Real-time PCR ve FISH analizi ile mikrobiyal türler belirlenerek inhibisyona açıklık getirilmiştir. AnMBR'nin işletim performansını göstermek ve membran tıkanmasına yol açan temel nedenleri belirlemek amacıyla modelleme çalışmaları yapılmıştır. Membran otopsi çalışmaları ile membran kirlenme mekanizmaları incelenmiş ve membranlardaki kirlenme mekanizmalarına açıklık getirilmiştir.
İçme suyu arıtımında doğal maddelerin kullanımı

2001, Sayfa Jüri : Prof. Dr. Kemal GÜR Doç. Dr. Ali BERKTAY ' Yrd. Doç. Dr. Yüksel KAN İçme suyu arıtımından gaye, suyun kullanma maksadına uygun hale getirilmesidir. Tabiatta mevcut su kaynakları, bazı istisnalar dışında içme, kullanma ve sanayii su ihtiyaçları için doğrudan doğruya kullanılmaya uygun değillerdir. Bu nedenle suların bir arıtma işleminden geçirilmesi gerekir. İçme suyu arıtımında, koagülasyon ve fıltrasyon yaygın uygulanan arıtma yöntemlerinden birisidir. Bu çalışmada, koagülasyon amaçlı kullanılan kimyasal maddelere alternatif olarak, meşe palamudu, at kestanesi, kırmızı-yeşil mercimek ve mısır koçanı gibi doğal maddelerin kullanımı araştırılmıştır. Filtrasyon çalışmalarında ise, çift yataklı filtrelerde Kayısı Çekirdeği Kabuğunun filtre üst malzemesi olarak kullanımı araştırılmıştır. Sonuç olarak; doğal koagülant maddesi olarak kullanılan meşe palamudu, at kestanesi ve kırmızı-yeşil mercimeğin suya renk verdiği ve sadece düşük pH değerlerinde sonuç verdiği, bunun için içme suyu arıtımında kullanımının uygun olmadığı belirlenmiştir. Mısır koçanının ise 30 mg/L dozda, 6.0-8. 5 pH aralığında, çok yüksek bulanıklık değerlerinde (95 NTU), %98'lere varan bir verimle iyi bir koagülant madde özelliği gösterdiği ve bu özelliği ile kimyasal koagülantlara alternatif olarak kullanılabileceği belirlenmiştir. Filtrasyon işleminde ise, Kum+KÇK ile teşkil edilen çift tabakalı filtrelerde özellikle 25 NTU bulanıklıkta 100 ml/dak (3.6 m /m /sa) süzme hızında, bulanıklık giderim verimi, sadece kum ve sadece KÇK ile oluşturulan tek tabakalı fıltrelerdeki bulanıklık giderim veriminden yüksek olmuştur. Kum+KÇK ile teşkil edilen çift tabakalı filtrelerde, filtrasyon süresi tek tabakalı filtrelerden daha uzun olmakta ve aynı zamanda geri yıkama periyodu da uzamaktadır.
İstanbul'da ozon kirliliğinin modellemesi ve kontrol stratejileri

Bu çalışmada fotokimyasal smog mekanizması genel fiziksel ve kimyasal kabuller esas alınarak açıklanmış ve İstanbul kentinde 2002 Mart-Ekim döneminde ozon ölçüm sonuçlan için hava kalitesi modeli uygulanmıştır. Geliştirilen modele, ozon oluşum prosesine katılan temel fiziksel parametreler dahil edilmemiş, sadece kimyasal faktörler, esas olarak NO ve NOx ölçüm değerleri dahil edilmiş ve model bu parametreler üzerine kurulmuştur. Ozon oluşuma etki eden diğer parametrelerin model hesabında dahil edilmediği düşünülürse sonuçların doğruluk derecesi kabul edilebilir düzeydedir. Çalışma döneminde ölçülen ozon düzeyi İstanbul için ozon kirlilik düzeyinin tehlikeli boyutta olmadığını ve dünyadaki diğer metropolitan kentlere oranla düşük fotokimyasal smoğa maruz kaldığını göstermektedir. Fakat İstanbul için araç trafiğinin günden güne arttığı ve nüfusun bunun paralelinde arttığı göz önünde bulundurulursa, özellikle yaz aylarında fotokimyasal smoğa maruz kalma riskinin giderek artacağını göstermektedir. Bu nedenle fotokimyasal smog ile ilgili olarak kontrol stratejilerinin belirlenerek, uygulamaya geçirilmesi yararlı olacaktır.
Tekstil endüstrisi atıksularında ileri arıtma prosesleri kullanılarak organik madde giderimi

Toksik ve kalıcı özellikteki organik maddelerin tekstil atıksularındaki konsantrasyon artışı günümüzde önemli bir sorun haline gelmiştir. Konvansiyonel biyolojik arıtma sistemleri, bu tür dirençli kirleticilerin biyolojik olarak gideriminde yetersiz kalmaktadır. Fizikokimyasal prosesler ise atıksulardan bu özellikteki kirleticilerin gideriminde etkin olarak uygulanabilen arıtma prosesleri olarak tanımlanmaktadır. Yüksek arıtma performansı sergileyen ileri oksidasyon prosesleri de bu tip kirleticilerin arıtılmasında uygulanan yöntemler arasında yer almaktadır. Bu çalışmada bir tekstil endüstrine ait atıksuya uygun pH ve sıcaklık değerlerinde fenton oksidasyonu, ozonlama ve aktif karbon adsorpsiyonu gibi ileri arıtma prosesleri uygulanmış; bu kapsamda organik madde giderim parametreleri incelenmiştir. Farklı günlerde ve zaman dilimlerinde alınan 5 farklı tekstil atıksuyu; fenton oksidasyonu, fenton + aktif karbon adsorpsiyonu, fenton + ozon, fenton + ultraviyole ve fenton+UV/ZnFe2O 4 olmak üzere 5 ayrı arıtma konfigürasyonu sürecine tabi tutulmuştur. Deneysel çalışmalar sonucunda fenton prosesi için optimum şartlar pH 3,0, FeSO4.7H2O/H2O 2 oranı 30 mM/100 mM ve oksidasyon süresi 1 saat olarak belirlenmiştir. Fenton + Adsorpsiyon deneyleri için optimum şartlar için adsorbent konsantrasyonu 4000 mg/L ve adsorpsiyon süresi 2 saat olarak tespit edilmiştir. Fenton+ozonlama deneylerinde optimum değerler pH 11 ve temas süresi 120 dakika olarak belirlenmiştir. Fenton+UV oksidasyonu için optimum temas süresi 120 dakika olarak elde edilmiştir. Fenton+UV/ZnFe2O 4 prosesinde ise optimum koşullar FeSO4.7H2O/H2O 2 oranı 30 mM/100 mM, fenton oksidasyon süresi 2 saat, ZnFe2O 4 dozu 0,5 g/L ve UV temas süresi 30 dakika olarak seçilmiştir. Deneysel çalışmalar sonucunda fenton oksidasyonu, fenton+aktif karbon adsorpsiyonu, fenton+ozonlama, fenton+UV ve fenton+UV/ZnFe2O 4 proseslerinde KOİ gideriminde %70'in üzerinde, UV254 gideriminde ise %80'inin üzerinde verim elde edilmiştir.
Eğitim kurumları iç ortam tozlarında ağır metal konsantrasyonlarının incelenmesi ve risk değerlendirilmesi

İnsan sağlığının yanı sıra yaşam kalitesini de önemli ölçüde belirleyen, hava kalitesini bozan tipik kirleticiler bulunmaktadır. Bu kirleticiler dış ortamlarda yaygın olmakla birlikte iç ortamlarda da sağlık açısından tehdit oluşturmaktadır. Bunların izlenmesi ve kontrol altına alınması gerekmektedir. Bu çalışmada eğitim kurumlarında iç ortam tozlarında ağır metallerin tespiti ve sağlık açısından riskleri değerlendirilmiştir. Arsenik, kurşun, cıva, kadmiyum gibi yoğunlukları nedeniyle farklı adlandırılan ağır metallerin tespiti yapılmış, özellikle çocuklar üzerindeki etkileri belirlenmiştir. Vakitlerinin çoğunu bu ortamlarda geçiren çocuklar bu kirleticilere maruz kalmakta, bu tip kirleticiler öğrenme ve yetişme dönemlerinde tehdit oluşturmaktadır. Yapılan çalışmada Konya ili genelinde belirlenen okullardan alınan örneklerden elde edilen veriler ile beraber ortam şartları, öğrenci sayısı, kişi başına düşen alan, sıcaklık, nem gibi faktörler de göz önüne alınarak sağlık açısından risk değerlendirilmesi yapılmıştır. Kirletici kaynakların sebepleri ve alınması gereken önlemler belirlenmiştir.
Yeşilırmak deltası ve kıyı şeridinde kirlilik araştırılması ve kirliliğin biyolojik canlılar üzerinde etkilerinin incelenmesi

Bu tez çalışmasında, Samsun ili, Çarşamba ve Dikbıyık ilçeleri sınırlan içerisinde yer alan Yeşilırmak deltasına önemli etkisi olan Yeşilırmak nehrinde, Nisan 2001 ile Mart 2002 tarihleri arasında aylık su numunesi alınarak nehir su kalitesindeki değişimler incelenmiştir. Yeşilırmağın Karadeniz'e döküldüğü noktadan su ve midye örnekleri alınarak, Yeşilırmağın Karadeniz'e olan mevcut kirlilik seviyesi tespit edilmiştir. Çarşamba ilçesinden geçen Yeşilırmak nehrindeki köprü üzerinden ve Yeşilırmağın Karadeniz'e döküldüğü noktadan aylık su örnekleri alınarak sıcaklık, pH, iletkenlik ölçümleri yapılmış, askıdaki katı madde, nitrit, nitrat, üretkenlik, fosfor, klorofil-a, deterjan, fekal koliform, fekal streptokok, toplam koliform, biyolojik oksijen ihtiyacı (BOI5) ve kimyasal oksijen ihtiyacı analizleri yapılmıştır. Yeşilırmaktaki mevcut kirliliğinin Karadeniz'e etkilerinin belirlenmesi için Yeşilırmağın Karadeniz'e döküldüğü noktadan biyomonitör olarak seçilen midye örnekleri alınmıştır. Midye örnekleri Karadeniz'de yaygın olarak bulunan Mytilus gallopprovincalis türünden seçilmiştir. Biyomonitör olarak seçilen midyelerde Nötral-red yöntemi kullanılmış ve midye örneklerinde lizozom parçalanması incelenerek Nötral-Red analizleri Eylül 2001 ve Haziran 2002 tarihleri arasında alınan midyelerde yapılmıştır. Yeşilırmak nehrindeki Nötral-Red analizi sonucunda midyelerdeki kirlilik birikimi en yüksek Ocak 2002 tarihinde görülmüştür. Yeşilırmak nehrinin organik kökenli kirlilik miktarının araştırılması için poliaromatik hidrokarbonlar seçilmiştir. Yeşilırmak nehrinin Karadeniz'e döküldüğü noktadan alınan su ve Mytilus galloprovincialis türü midye örneklerinde PAH analizi yapılmıştır. Su ve midye örnekleri aynı zamanda ve birbirine yakın yerlerden mevsimsel olarak alınmıştır. Böylece PAH analiz sonuçlarının su ve midyedeki değerlendirmeleri yapılmıştır. Alınan midye örneklerinde Ekstrakte Olabilir Organik Madde miktarı belirlenerek PAH analiz değerleri ile istatistiksel olarak karşılaştırılmıştır. u Su ve midyedeki dört adet PAH bileşiği tayin edilmiştir. Bu bileşikler su ekosisteminde en yaygın bulunan krisen, benzo piren, naftalen ve antrasendir. PAH analizlerinde elde edilen su ve midye ekstraktları Gaz Kromatografisi Cihazında, Alev İyonlaştırma Detektöründe analiz edilmiştir. PAH analizlerinde geri alım verimini hesaplamak için iç standart kullanılmıştır bu iç standart ekstraksiyon aşamasında geri alınmıştır. Analizlerin sonucunda su ve midyedeki poliaromatik hidrokarbon miktarları karşılaştırılmış ve midyelerdeki kirliliğinin sudaki miktardan daha yüksek olduğu saptanmıştır. Bunun nedeninin midyelerdeki yüksek filtreleme, organik kökenli maddeleri besleyici olarak kullanma ve uzun süreli dayanıklılık özelliklerinden kaynaklandığı anlaşılmıştır.
Engir Gölü ekosistemindeki zamansal ve mekansal değişimlerin uzaktan algılama teknikleri kullanılarak belirlenmesi

Sulak alanlar, insan yaşamı, doğal denge ve biyolojik çeşitliliğin korunması bakımından önemli etkilere ve işlevlere sahip sistemlerdir. Bu çalışmada Kayseri'de bulunan Engir Gölü sulak alan sisteminde gerçekleşen zamansal ve mekansal değişimler uzaktan algılama teknikleri kullanılarak belirlenmiştir. Çalışmada 1987- 2011 döneminden seçilmiş dört adet Landsat TM görüntüsü kullanılmıştır. Görüntüler öncelikle geometrik olarak düzeltilmiş ve çalışma alanı kesilerek analizler için hazırlanmıştır. Daha sonra görüntüler kontrolsüz sınıflandırma yöntemi ile sınıflandırılmış ve farklı yıllarda Engir Gölü'nün sınırları ve kapladığı alanlar belirlenmiştir. Göldeki bitki yoğunluğunda meydana gelen değişimler normalize edilmiş bitki durum indeksi değerleri hesaplanarak belirlenmiştir. Analizler, 1987- 2011 döneminde Engir Gölü'nün kapladığı alanın azaldığını göstermiştir. 1987- 2011 döneminde azalma yaklaşık %50'dir. NDVI haritaları aynı dönemde sazlığın bitki yoğunluğunda da azalmalar olduğunu göstermiştir. Meydana gelen değişimler iklimsel faktörlerle olduğu kadar insan faaliyetleri ile de ilişkilidir. Engir Gölü'nün sürdürülebilirliği için alanın hidrolojik yapısını bozabilecek uygulamalar engellenmelidir.
Anaerobik membran biyoreaktörde 'de çöp sızıntı suyunun arıtımının araştırılması

Evsel katı atıkların yönetiminde nihai bertaraf yöntemi olan katı atık depolama sahalarının en önemli sorunlarından biri çöp sızıntı suyu oluşumudur. Sızıntı suları, kompleks yapılara sahip ve yüksek kirletici konsantrasyonları içeren, arıtımı oldukça zor atıksulardır. Bu nedenle, günümüzde sızıntı sularının arıtımı için birçok metot denenmektedir. Kompleks bileşimi, çöp sızıntı sularının konvansiyonel yöntemlerle arıtımını zorlaştırmaktadır. Bu amaçla son zamanlarda membran biyoreaktörü umut verici bir alternatif olarak ortaya çıkmıştır ve membran ayırma ve biyodegradasyon işlemlerinin bir birleşimi olan MBR teknolojisi, karmaşık ve geri dönüşümlü bileşikler içeren yüksek kirlilik içeren atıksuların arıtılması için tercih edilen proses haline gelmiştir. Bu tez çalışması kapsamında anaerobik membran biyoreaktör kullanılarak Kahramanmaraş Katı Atık Bertaraf tesisinde üretilen çöp sızıntı suyunun arıtılabilirlik çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Reaktörde içi boşluklu membran kullanılmıştır. Çalışma iki bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci aşamasında reaktördeki akı ve transmembran basıncı ilişkisi farklı su kaynakları ve mikroorganizma konsantrasyonlarında ortaya konmuştur. Çalışmanın ikinci bölümünde AnMBR, çöp sızıntı suyu arıtımı için optimize edilmiştir. Optimizasyon çalışmalarında farklı hidrolik bekletme süreleri (48- 24 saat) ve farklı geri yıkama-dinlenme periyotları (30 dk çalışma-5dk geri yıkama ve 5 dk çalışma-30sn geri yıkama) kullanılarak çöp sızıntı suyu arıtımı ve membran performansı araştırılmıştır. Reaktör performansı toplam organik karbon, kimyasal oksijen ihtiyacı, renk, fenol, azot pH, MLSS, ORP, SMP ve EPS, SEM-EDX ve akı-TMP ölçümleri ile değerlendirilmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde membranın kirlenme eğilimi, akı ve TMP davranışı ile ortaya konmuştur. Çalışma sonuçlarına göre, suyun kirlilik seviyesi arttıkça kritik akı azalmıştır. Kritik akı; çeşme suyu, mikroorganizma+çeşme suyu içeren çalışma koşullarında, çöp sızıntı suyu+mikroorganizma içeren işletme koşullarında, sırasıyla 78 LMH, 40 LMH, 15LMH olarak belirlenmiştir. En yüksek membran tıkanma hızı ise 12 mbar/dk olarak belirlenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde gerçekleşen artılabilirlik çalışmalarında en yüksek 24 saat HRT'de 2,6 LMH akı elde edilmiştir. Arıtılabilirlik çalışmasında TOK, KOİ, renk, fenol, amonyum, nitrat ve toplam azot giderim verimleri sırasıyla %30, %45, %45, %50, %0-1,%0-2, %0-3 olarak belirlenmiştir. En yüksek akı 24 saat HRT'de gözlemlenmiştir. Yüksek HRT arıtım verimlerini iyileştirmiştir.
Hidrojen sülfür gazının elektrokimyasal yöntemle giderilmesi

Gaz akımlarından hidrojen sülfürün giderimi sağlık, güvenlik, çevreye etkisi, taşınım ve dağıtım sırasında kullanılan donanımların aşınmasının ve katalizör zehirlenmelerinin önlenmesi yönünden gereklidir. Geleneksel giderim süreçlerinde büyük miktarda çözücü ve katalizör kullanılması maliyeti artırmaktadır. Yukarıda belirtilen olumsuzlukları nedeniyle ileri arıtım teknikleri araştırılmaktadır. Son zamanlarda ileri arıtım tekniklerinden elektrokimyasal yöntemler üzerinde yoğunlaşılmıştır. Bu çalışmada hidrojen sülfür gazının elektrokimyasal yöntemle giderimi çalışılmıştır. Bu amaçla hidrojen sülfür başlangıç derişiminin, akım yoğunluğunun, gaz akış hızının, sıcaklığın, gaz karışım bileşenlerinin ve elektrolit döngüsünün hidrojen sülfür giderim yüzdesine, akım verimine ve enerji tüketimine etkileri araştırılmış, kütle aktarım katsayıları hesaplanmıştır. Çalışmada yüksek hidrojen sülfür giderim yüzdesi ve düşük enerji tüketimi elde edilmiştir.