turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Elazığ ili kolan ve çarpana dokumaların incelenmesi

Bu araştırmanın genel amacı, Elazığ ilindeki kolan ve çarpana dokumaları incelemek bilimsel bir kaynak oluşturmaktır. Veri toplama aracı olarak; anket ve bilgi formu kullanılmıştır. Elde edilen veriler çizelgelere aktarılarak frekans ve yüzdeleri alınıp, değerlendirilip, yorumlanmıştır. Veri toplama araçlarının çözümlenmesi sonucunda; yörede dokuma yapan bireylerin, Elazığ doğumlu olduğu, orta yaş grubunda yer aldıkları, okuma yazma bilmedikleri, yörede el sanatları içerisinden yoğun olarak dokuma yaptıkları, dokuma yapmayı aile bireylerinden öğrendikleri ve küçük yaşlarda dokuma yapmaya başladıkları belirlenmiştir. Ana araç olarak; kolan dokumada yer tezgahı, gücü çubuğu ve kazık, çarpana dokumada ise çarpana ve kazık kullanıldığı tespit edilmiştir. Yörede çarpana aracına 'Si', yapılan çarpana dokumalara ise 'Kajik' adının verildiği, eskiden çarpanaların eşek, at, öküz derilerinden, günümüzde ise karton, plastik, plaka vb. hammaddeler ile yapıldığı tespit edilmiştir. Gereç olarak yörede çok bulunan, ekonomik ve dayanıklı olan yün ve kıl elyaftan yapılan iplikler kullanılmıştır. Çarpana dokuma tekniği olarak ayna simetriği ve desen aktarma tekniği kullanılmıştır. Kullanılan motiflere yörede kertik, hestik, nikirest isimleri verilmiş ve zeminde çoğunlukla lacivert, desende de ise bordo ve beyaz renkler kullanılmıştır. Yörede kolan dokumalara 'Navmal' ismi verilmekte ev süsü, çuval sapı, çadır süsü olarak kullanılmaktadır. Kolan dokumalarda atkı ve çözgüde kahverengi yün ve kıl iplik çoğunlukta olmakla birlikte beyaz, kırmızı, turuncu, bordo, lacivert vb. renklerde kullanılmaktadır. Dokumalar genellikle tek katlı iplikle, bahçede ve yaylalarda, ilkbahar ve yaz mevsimlerinde yapılmıştır. Bireylerin kolan ve çarpana dokumayı ihtiyaçlarını gidermek ve çeyiz hazırlamak için yaptıkları öğrenilmiştir. Kolan ve çarpana dokumaların kullanım alanları ve kullanılan gereçlerdeki farlılık boyut ölçülerini etkilemektedir.
Afiş tasarımında optik yanılsama

Afiş tasarımı 19. yy'ın sonlarından itibaren farklı üslupların sergilendiği bir gösteri alanı olmuştur. Varoluş nedeni tanıtım olan afişin rolü günümüze uzanan süreçte değişim göstermiş, bununla beraber kullanıldığı alanlarda genişlemiştir. İlk başlarda pazarlama amacı taşıyan bu sınırlı yüzey daha sonra çeşitli kavramların ve düşüncelerin yer aldığı bir platforma dönüşmüştür. Bu durum afiş tasarımında üslup sorununu da beraberinde getirmiştir. Grafik ürünler nitelikleri itibariyle sanat akımlarıyla paralel olarak ilerlemişlerdir. Bu nedenle sanat alanındaki gelişmelerin yansımaları görsel iletişim tarihine yön vermiştir. Görsel iletişim tasarımında önemli olan nokta, iletilen mesajın anlaşılabilir olmasıdır. Sanat alanındaysa bu kaygıdan söz edilemez. Çünkü sanat, yorumlanabilir olanın peşinde koşar. Bu açıdan değerlendirdiğimizde optik yanılsama, sanat ve görsel iletişim arasında tutarlı bir birliktelik sağlar. Bununla birlikte optik yanılsama, görsel bir mesajla bütünleşebildiği gibi aynı zamanda duyumsanabilir görüntüler sunar. Bu araştırmanın konusu, optik yanılsamaların afiş tasarımındaki yeri ve önemini incelemektir. Çalışma kapsamında optik yanılsamaların yer aldığı afiş tasarımları incelenerek, afiş ve optik yanılsama arasındaki ilişkinin deşifre edilmesi hedeflenmiştir. Araştırma için literatür taraması yapılmış, bununla beraber görsel iletişim alanındaki örnekler incelenmiştir.
Art Deco Stili'nin desen özellikleri ve baskılı tekstillere etkisi

1920 ve 1930'larda özellikle Fransa'da yaygınlaşan ve mimarlık, iç mimarlık, mobilya ve dekoratif sanatlar alanmda etkili olan stil, adını 1925 yılında Paris'te düzenlenen Uluslararası Modern Dekoratif Sanatlar ve Endüstri Sanatları Sergisi' nden alan Art Deco terimi, gerçekte ilk kez 1968 yılında kullanılmıştır. 20. yy'ın başlarında bu stil 'inodern' olarak tanımlanmaktaydı. Modernizmin modaya dönüştürülmüş biçimini oluşturan Art Deco tasarımları arasında elle yapılmış lüks eşyanm yanı sıra, seri üretim malları da bulunmaktadır. Her iki durumda da amaç, refah ve incelmiş bir beğeni düzeyini simgeleyen, gelenekselin dışında ve şık bir estetik yaratmaktı. Bu stilin ayırt edici özellikleri, çoğu zaman akışkan bir çizgiselliğin egemen olduğu yalın ve saf biçimlerin, geometrik ya da doğal biçimlerden stilize edilmiş bezemelerin, olağanüstü çeşitlilikte ve çoğu zaman da pahalı malzemelerin kullanılmış olmasıdır. Art Deco yapıtlarında seri üretime az rastlanmaktadır, ünlü Art Deco sanatçılarının çoğu öncelikle tek olarak ya da sınırlı sayıda üretilen eşyanın tasarımıyla ilgilenmiştir. Gene de bu stile özgü nitelikler, makinelerin modernliğine ve basitlik, düzlemsellik, simetri, öğelerin değişmeksizin yinelenmesi gibi makine ürünlerinde görülen tasarım niteliklerine duyulan hayranlığı yansıtmaktadır. Bu çok çekici ve popüler olan artistik stillerin birisinde birleşen çok yönlü 1925 Paris Sergisi, farklı şehirleri etkileyen global bir fenomen olarak Art Deco'yu araştıran ilk gösteridir. Art Deco, yaygın geçerliliği olan seri üretim objeleri gibi sanatın çok değerli ve özel işlerine egzotik ve canlı bir stil getirmiştir. Art Deco, 1920'ler ve 1930'larda dünya çevresinde hızla ilerleyen stildi, Art Deco'nun etkisi güçlüydü ve geniş alanlara yayılarak büyük şehirlerin ufuk çizgisini değiştirmiştir. Ayrıca Art Deco, Hollywood filmleri ve sinemalardan sigara paketlerine, aksesuarlar ve tekstilden lüks büyük yolcu VIIgemileri ve lokomotiflere, mimariden grafik sanatlara kadar her şeyin tasarımına dokunmuştur. Art Deco'nun egzotik kökleri, Doğu, Eski Mısır, Afrika ve Klasik eski çağlardan çıkmıştır. Fakat 20. yy'da olan Kübizm, Fü turizm ve Konstruktfivizm gibi birçok avant-garde sanatlardan, Sergey Diaghilev'in Rus Baletleri'nden etkilenerek farklı açdardan yaklaşılan eklektik bir stil olma özelliğine sahiptir. 1910 ve 1920'lerde baştan başa Avrupayı gezen Diaghilev'in Rus Baletlerinden kostümleri ve dekorları bu stil üzerinde önemli bir etkiye sahip olmuştur. Art Deco Stili her alanda olduğu gibi tekstil alanında da güçlü bir etkiye sahip olmuştur. Ancak tek bir biçimsel özellikte Art Deco tekstilini tanımlamak mümkün değildir, çünkü Art Deco tekstilleri stillerin bir koleksiyonuna sahiptir. Ne işlevsel ne de kavramsal Art Deco diye adlandırılabilecek tek bir tekstil formu yoktur. Kesinlikle Art Deco tekstilleri vardır, fakat bunu tarihsel bir zaman çerçevesinde sınıflandırarak adlandırmak mümkündür. vıu
18. yy. Kütahya çini motifleri'nin suluboya tekniği ile yorumlanması

Bu araştırma 18. yy. Kütahya çini form ve motiflerinin suluboya resim tekniği ile uygulamalarını ve plastik açıdan analizlerini içermektedir. Tarihsel süreç içinde Kütahya çini ve motiflerinin gelişimi ve 18. yy. Kütahya çinilerinin kullanım alanları incelenmiştir. Günümüze yaklaşıldıkça Kütahya çini formlarının hala kullanıldığı ve formlardaki yapılan değişikliklerle birlikte günümüzde de aynı ilgiyi gördüğü gözlenir. Kütahya çini motiflerinin kumaş baskısı, ebru sanatı, takı işlemeciliği sanatı, tezhip sanatı, resim sanatı birçok alanda kullanıldığı görülmektedir. Günümüzde form ve motiflerin üzerinde yapılan değişiklik arayışları hala devam etmektedir. Suluboya tekniği ile çini boyama tekniği arasındaki benzerlik dikkat çekicidir. Buradan yola çıkarak 18. yy. Kütahya çini form ve motifleri, on adet suluboya ile kağıt üzerine ve beş adet çini boyası kullanılarak çini karo üzerine suluboya tekniği uygulanarak yorumlanmıştır. Bu araştırma çini motiflerinin ve formlarının suluboya tekniğine uygun olarak suluboya kağıdı ve çini karo üzerine uygulanabilirliğini ortaya koymaktadır.
Soyut resimde derinlik etkileri

Soyut bir resimde; görsel algılama, bireyin psikolojisi, tecrübeleri, inançları, istekleri ve algıladığı şeyle olan ilişkisi gibi öğelerden etkilenir. Görsel algılamada bu unsurların yarattığı yanılsamalardan biri olan derinlik; perspektif, çizgi, ışık, renk, doku, zıtlık, espas vb. elemanların ilişkilerinin fizik, fizyolojik ve psikolojik etkileriyle oluşturulur. Çizgisel perspektifin kullanılmasıyla birlikte resim sanatında üç boyut etkisi daha doğru bir biçimde oluşturulabilmiş ve perspektif soyut resim dışında pek çok resim anlayışında derinlik etkisi yaratabilmek için sıklıkla kullanılmıştır. Soyut resim sanatında, resmin temel öğeleri olan çizgi, nokta, renk ve espas; perspektif unsurundan bağımsız bir şekilde farklı tekniklerde kullanılmıştır. Soyut resimde sanat eserleri yalınlaşmış, kompozisyonlar önceliği estetik olan, genellikle anlatım ve betimleme kaygısı gütmeyen anlayışlarla gerçekleştirilmiştir. Bu tez kapsamında; görsel algılamada derinlik yanılsaması oluşturan faktörler ve bu faktörlerin soyut resimde nasıl kullanıldığı açıklanmaya çalışılmıştır.
Sanat nesnesi olarak halı

Çağdaş sanat ifadelerinde, 1960'lı yıllarda ortaya çıkan felsefi ve sanatsal yaklaşımların etkisi büyük bir öneme sahiptir. Bu dönemin sanat düşüncesinin biçimlenmesinde etken olan çevre ve toplum bilinci; tüketim toplumuna karşı olmak, dünya barışı, insan hakları, feminizm ve kapitalist sistem karşıtı evrensel doğrular temelinde gelişmiştir. Sanatçı, ifade biçimi olarak fluxus, kavramsal sanat, enstalasyon, land art, eco-art, performans sanatı, yeni dışavurumculuk, street art, urban art, video art, dijital sanat, internet sanatı, yazılım sanatı olarak ifade edilen çeşitli biçimler ile kendisini ifade edebilmektedir. Sanat, kendini tanımlayan yeni ifade biçimleri ile her zaman sanatçının ve güncel sanatın zaman, mekan ve kavram olarak önünde bir yerde bulunmaya devam etmektedir. Sanatçıların ifade biçimleri içerisinde geleneksel üretimler de ya üzerlerinde yüklü anlamları ile ya da bu ifade biçimleri içinde yüklendikleri anlamları ile kendilerine yer bulabilmektedirler. Halı da bu geleneksel üretimlerden birisi olarak, kültürel ve yaşam alanı çağrışımlarından dolayı çağdaş sanatta sanatçı tarafından tercih edilen sanat nesnelerinden birisidir. Bu tez, çağdaş sanat çalışmalarında, sanatçının ifade biçimi içerisinde kullandığı 'halı'yı, 'sanat nesnesi' kavramı çerçevesinde sanatsal ve felsefi yaklaşımlar açısından ele alıp tartışmaktadır.
Drama yönteminin öğrencilerin görsel sanatlar dersine yönelik tutumlarına etkisi

Bu araştırmanın amacı, ilköğretim 5. sınıf görsel sanatlar dersinde uygulanan drama yönteminin öğrencilerin görsel sanatlar dersine yönelik tutumlarını ortaya koymaktır. Araştırmanın çalışma grubunu Şanlıurfa ili Akçakale ilçesinde bulunan bir devlet okulunda öğrenim görmekte olan İlköğretim 5. Sınıf öğrencilerinden 22'si kontrol grubu, 21'i deney grubu olmak üzere toplam 43 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada karma yöntem kullanılmıştır. Araştırma verileri; uygulanan yöntemin öğrencilerin derse ilişkin tutumlarına etkisini tespit etme amacıyla deney-kontrol grubuna uygulanan 'tutum ölçeği' ve öğretim sürecine yönelik öğrenci görüşlerinin saptanmasında deney grubu öğrencilerine uygulanan görüşme formu ile elde edilmiştir. Araştırmadan elde edilen verilerin analizinde SPSS 22.0 programı kullanılmıştır. İlişkili örneklemler için varyansların homojen olmadığı örneklemlerde Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi uygulanırken ilişkisiz örneklemler için varyansların homojen olmadığı örneklemlerde Mann-Whitney U Testi uygulanmıştır. Görüş formu verilerinin analizinde ise nitel veri analiz türlerinden biri olan betimsel analizden yararlanılmıştır. Araştırma verilerinin analizinden elde edilen bulgulardan hareketle, öğrencilerin görsel sanatlar dersine ilişkin tutumlarında deney grubu ile kontrol grubu arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Öğrencilerinin öğretim sürecine ilişkin görüşlerinin tespit edilmesi için deney grubuna uygulanan 'Görüş Formu'nun betimsel analiz sonuçlarına göre; drama yönteminin görsel sanatlar dersinde uygulanmasının, öğrencilerin görüşlerinde pozitif yönde olumlu etki yarattığı saptanmıştır. Araştırmanın sonunda, ortaya çıkan sonuçlardan hareketle bazı önerilerde bulunulmuştur.
1960 sonrası heykel sanatında işlevsel yaklaşımlar

Bu yüksek lisans çalışması işlevsellik taşıyan bireysel yapıtların sergilendiği, uygulamaya yönelik bir araştırmadır. Çalışmanın amacı, modernizm ile birlikte işlev alanını terk ettiği varsayılan sanatın, işlev ile olan günümüzdeki ilişkisini sorgulamaktır. Bu kapsamda, bireysel çalışmalara da ışık tutması amacıyla, literatür taraması ve yapıt incelemeleri yöntemiyle, işlevsel bağlamda üretim olgusunun kökenleri ve sanatın işlevsel açıdan dönüşümü kısaca irdelenerek sanat ve işlevsellik ilişkilendirilmiş; heykel sanatında işlevsel yaklaşımlar 1960 sonrası heykel sanatına ait kalıcı yapıt örnekleri yardımıyla incelenmiştir. Bu yolla, çağdaş heykel sanatının işlevsellik ile olan ilişkisi Batı Sanat tarihi ekseninde temellendirilmeye çalışılmıştır. Sonuç olarak sanatın günümüz dünyasında günlük fayda yoluyla kendisine daha fazla yer bulma şansı yakaladığı, fakat sanatın geçmişşten gelen esrik doğasının günümüzde de devam ettiği yargısına varılmıştır.
Representing romance: An investigation of design and signification in the posters of Turkish melodrama 1965-1975

Bu çalışmada 1965- 1975 Türk melodram afişlerinin romantik aşkın yeniden sunumu bağlamında tasarım ve anlam açısından incelenmesi amaçlanıyor. Öncelikle tarihsel ve toplumsal sürecin içinde ele alınan melodram afişleri daha sonra grafiksel ve imgesel özelliklerine göre sınıflandırılarak göstergebilimsel bir yoruma tabii tutuluyor.
Kentiçi ulaşım grafikleri üzerine bir uygulama çalışması

ilk çağlardan günümüze kadar, insanlar çeşitli iletişim şekillerinden yararlanmışlardır. Önceleri, anlatımda resimsel birimlerin kullanılması sonucu 'ideogram'lar oluşmuş, resimsel imgelerin yazınsal anlatımla birleştirilmesi ise 'hiyeroglifleri ortaya çıkarmıştır. Zamanla dile olan yönelme, sonucunda 'fonogram'laı oluşmuştur. Bundan sonra, somut veya soyut gerçeklikleri temsil eden 'logogram'lar kullanılmıştır. Tüm bu gelişmeler bizi günümüz ABeCe'sine ve dillerine ulaştırmıştır. Günümüzde anlatım biçimleri oldukça sadeleşmiştir. Böylece, iletilmek istenen mesaj hedef kitleye en kısa sürede ulaşabilmekte ve alıcı üzerinde istenilen etki elde edilebilmektedir. Özellikle ulaşımda kullanılan grafikler, bu konuda iyi birer örnek olmaktadır. Uzun uzun cümleler kurmak yerine, kırmızı bir dairenin içinde yer alan yatay beyaz bir çizgi 'taşıtın giremeyeceğini' göstermektedir. Bu şekilde, birbirlerinin dillerini bilmeyen insanlar dahi, uluslararası alanda geçerlilik kazanmış resimsel anlatım birimlerini kullanarak, iletişimi sağlayabilmektedir. Ulaşımda kullanılan grafikler konusuna örnek olabilecek en güncel proje olarak, ANKARAY ve METRO projeleri belirlenmiş ve bu konu üzerinde uygulamalar yapılarak bir öneri sunulmuştur. 1995 yılında bitmesi hedeflenen 11 istasyondan oluşan kısım için, çeşitli grafiksel çözümlemelere gidilmiştir. Bu istasyonlar sırasıyla; AŞ OT, Emek, Bahçelievler, Beşevler, Tandoğan, Maltepe, Demirtepe, Kızılay, Kolej, Kurtuluş ve Dikimevi olup, Kızılay hem Metro hem de Ankaray'ın ortak istasyonu oluşu nedeniyle spot olarak seçilmiştir. Sonuçta, oluşturulan hat şeması, yön levhaları, kart tasannu, taşıtiçi sembolleri, durak ve piktogram çalışmalarının, hem Metro, hem de Ankaray projelerinde kullanılması amaçlanmıştır. Ankaray projesi için logo ve amblem, Metro çalışması için de amblem çalışmaları yapılmıştır. ııı Bu projeye yönelik olarak yapılan tüm grafiksel çalışmaların, hem resimsel hem de tipografik çözümlemelerinde, anlatımın en etkili ve yalın biçimde gerçekleştirilmesine çalışılmıştır.
Çizgi romanda grafik tasarımın etkileri

Çizgi roman halkın içinden doğmuş bir eğlence biçimidir. Ucuzdur, dağıtımı ve üretimi kolaydır. Endüstri devriminin yükselişiyle birlikte yıldızı parlamıştır; Ürettiği ikonlar yirminci yüzyıl batı dünyasını ve popüler kültürü tanımlamıştır. Ancak çizgi romanın özellikle kent soylu gençler arasında bu denli popüler olmasının nedenleri nelerdir? Bir alt kültür eğlencesi ve ifade biçimi olmasının ötesinde çizgi roman, grafik öyküleme, görsel iletişim gibi disiplinlerin ilk defa uygulandığı bir sahadır. Dahası animasyon, sinema ve televizyon gibi mediaların doğumuna öncülük etmiştir. Görselliği, grafik tasarım prensiplerini bu denli yoğun bir dinamizm içinde kullanan çizgi roman türünü, grafik tasarım disiplininin bakış açısından incelemek, Scott McCloud, Will Eisner gibi çizgi roman türünün önde gelen fikir adamlarının çalışmalarından güç alarak, disiplinler arası etkileşime ışık tutmaya çalışan bu araştırma eğlenceli ve şaşırtıcı bir yolculuk olmuştur. Bu yolculuğun sonunda edinilen verilerle ülkemizde çizgi romanın hangi düzeyde durduğu ve özellikle genç tasarımcılarımızın, çizgi roman türünden nasıl faydalanabileceği tartışılmıştır. vm
Çizgi filimde sahne tasarımı

YÜKSEK LİSANS TEZ OZU ÇİZGİ FİLMDE SAHNE TASARIMI TahirK. AKSOY Animasyon Anasanat Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ocak 2002 Danışman : Yrd. Doç. Fethi KABA Günümüzde bilgi bir yandan en önemli değer haline gelirken, diğer yandan da artan bir hızla gelişmekte ve çeşitlenmektedir. Katlanarak büyüyen bilgi üretiminden yararlanmak isteyenler de, yeni olanaklar yaratma arayışı içerisine girmektedirler. Sürekli gelişen teknoloji ve artan gereksinimler görselliğin ve görsel iletişimin daha ön plana çıkmasına neden olmaktadır. Bunların sonucu olarak ortaya çıkan ve hızla gelişen fotoğraf ve sinema gibi sanat dallan yeni olanaklar kazanmışlardır. Özellikle bu iki sanat dalını temel olarak alan çizgi film sanatında, kendi ürünlerini bu gelişim ve değişim içinde, yaşamın hemen hemen her alanında vermeye başlamıştır. Fotoğrafı ve sinema sanatlarından yararlanan çizgi film, resim ve grafik tasannu da kullanarak, farklı bir gelişim süreci sergilemektedir. Birçok alana ve sektöre yayılan çizgi film, hızlı etkinleşme olanakları bulmuştur. Gelişim süreci bu kadar olumlu ilerlemesine karşın, sorunlar da ortaya çıkmaktadır. Bu sorunların en önemlilerinden biri, filmin biçeminin belirlenmesinin öneminin kavranamaması, atmosfer ve mizansen oluşturulurken dikkat edilmemesidir. Kısaca, film yapım sürecinin bir bütün olarak en iyi sahne tasarımı aşamasında görülüp, biçimlendirilebileceğinin fark edilememesi olarak özetlenebilir. Bu sorun, geleneksel, kukla, üç boyutlu bilgisayar, kum vb. gibi bütün çizgi film üretim tekniklerinde, üstesinden gelinmesi zor bir özellik ve anlayış olarak ortaya çıkmaktadır. Ill Bu çalışma, geleneksel çizgi film yapımında en önemli görevlerden birini üstlenen sahne tasarımı aşamasının gerekliliğini İncelemektedir. Temel amaç ise, sahne tasarımı aşaması sırasında, gereksinim duyulacak temel bilgileri aktarırken, bunları örneklerle ve aşamanın bir sonucu olarak ortaya çıkan sahne tasarımı dosyasını içeriğiyle tanımlayıp, nitelemektir.
Güncel sanatın manipülasyon yönelimlerine katkısında görsel retorik

Bu çalışmada güncel sanatın manipülasyon ve onun aracı olan görsel retorikle ilişkisinin ve ikna, yönelim ve inandırıcılık adına gerçekleştirilen eylemlerin güncel sanatın bir getirisi olarak görülmesinin tespiti yapılmaya çalışılmıştır. Bu amaçla güncel sanatın günümüze kadar geçirdiği değişimin anlaşılması adına modernizmden postmodernizme doğru kronolojik bir hatırlatma yapılarak çalışma açısından önemli görülen noktaların üzerinde durulmuştur. Sanatın dönüşümselliği ve geleceği göz önünde bulundurularak görsel retorik teknikler yoluyla manipülasyonun etkisi sorgulanmıştır. Meşrutiyet kazanma çabasındaki sanatçının konumu belirlenmeye çalışılmış, genel anlamda manipülasyon ve görsel retoriğin güncel sanat üzerindeki etkisi incelenmiştir. Manipülasyon ve retoriğin güncel sanatın doğasına uygun yöntemler olduğu ve birlikte işleyerek sanat nesnesinin konumunu belirlediği, ayrıca sanat dünyasında her türlü ikna ve yönelimi mümkün kıldığı sonucuna varılmıştır.
Graphagos: Evolutionary algorithm as a model for the creative process and as a tool to create graphic design products

Evrim, ortamdan ve malzemeden bağımsız, üç koşulla ? eşlenme, çeşitlenme ve seçilim ? işleyen bir algoritmadır ve çıktısı tasarımdır. Memetik kuramına göre insan kültürünün öğeleri, kendilerini kodlayan memler eşlenir, çeşitlenir ve seçilirken bu algoritmaya göre evrilirler. Bu bağlamda, insan yaratıcılığı da, beyindeki rastgele çeşitlenmelerin milisaniyeler içinde bilinçdışı seçilimlerden geçtiği evrimsel bir süreçtir. Dijital evrimsel algoritmalar bugün tasarım üretmek ve optimizasyon problemlerini çözmek için kullanılmaktadır. Grafik tasarımında, işlevsel doğası nedeniyle, evrimsel algoritmalar için verimli bir araştırma ve uygulama alanı olma potansiyeline sahiptir. Graphagos, insan kullanıcının yaptığı değerlendirme sonuçlarını kullanan ve rastgele değişiklikler ile yeni tasarımlar üreten bir genetik algoritma ile işlemektedir. Program, aslen, grafik tasarımcı ve onun eskiz ortamından oluşan sistem dahilinde gerçekleşen yaratıcı süreci modellemek üzere tasarlanmıştır. Graphagos, grafik tasarım ürünlerinin, rastgele değişikliklerin seçilmesi ve birikmesi ile ortaya çıkabileceğini gösteren bir örnektir. Ayrıca, grafik tasarım üretmek için yeni bir araç sunmaktadır. Bunlara ek olarak, görsel tercihlerimiz hakkında veri toplamak için bir araç olarak da kullanılabilmektedir.
1980 sonrası çağdaş Türk sanatında sosyokültürel ve estetik bağlamda arabesk kültür etkileri

Türkiye'de 1960'ların sonunda bir halk hareketi olarak ortaya çıkan arabesk müziğinin 1980'lerde toplumsal anlamı değişmiş, zamanla bir kültüre dönüşmüştür. Cumhuriyetin ilk yıllarından itibaren yaşanan toplumsal ve siyasal gelişmeler arabeskin kültürel zeminini belirlemiş, 1980 sonrası siyasetten sanata kadar yaşamın her alanına sıçrayarak etkileri günümüze kadar gelmiştir. Arabeskin ülke genelinde bu derece yaygınlaşmasında devlet politikalarının, sinemanın, teknolojinin ve kitle iletişim araçlarının büyük etkisi olmuştur. Çağdaş Türk Sanatında arabesk özellikle 1990'larda ortaya çıkan disiplinler arası yaklaşımın etkisiyle sosyokültürel ve estetik bağlamda ele alınmıştır. Arabesk kültürün yapı taşlarını oluşturan göç olgusu, gecekondulaşma, kentleşme, modernleşme gibi kavramlar 1980 sonrası sanatçıların çalışmalarına konu olmuştur. Günlük hayatımızın bir yerinde muhakkak deneyimlediğimiz arabesk kültürel durum hala Türkiye'nin toplumsal gerçeği olmaya devam etmektedir.