turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tüketim kültürü ve eğitim: AVM'lerde düzenlenen eğitim etkinlikleri

Bu araştırmada, alışveriş merkezlerinde eğitim etkinlikleri düzenleniyor oluşunu, tüketim kültürünün eğitim üzerine etkileri ve eğitimin ticarileşmesi ekseninde irdelemek amacıyla, AVM'lerde düzenlenen eğitim etkinlikleri ve bu etkinliklerin tanıtım ve duyurusunda kullanılan söylemler incelenmiştir. Araştırmada nitel araştırma yöntemi benimsenmiştir. AVM'lerde düzenlenen eğitim etkinlikleri incelenmiş ve bu etkinliklerin tanıtımında kullanılan görsel dökümanların eleştirel bir çözümlemesi yapılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Ankara'nın Çankaya İlçesinde bulunan üç farklı AVM'nin bir yıl içinde düzenlediği eğitim etkinlikleri oluşturmaktadır. Araştırma bulgularına göre, her üç AVM'de düzenlenen eğitim etkinliklerinin de çoğunlukla kısa süreli etkinlikler olduğu belirlenmiştir. Ayrıca bu etkinliklerin içeriklerinde neoliberal politikaların günlük hayata dair yaşattığı dönüştürücü etkilerin izleri görülmüştür. Eğitimlerin piyasanın önem verdiği konularda yoğunlaştıkları, diğer tüketim malları gibi kolayca ulaşılıp, hızlıca tüketilebilen bir meta olarak sunulduğu ve eğitim etkinliklerinin AVM'ler tarafından daha fazla ziyaretçi çekmek amacıyla reklam olarak kullandığı belirlenmiştir. Eğitimin, tüketimin en yoğun olarak yaşandığı mekanlar olan AVM'lerde bu şekilde sunulabiliyor oluşunun altında, eğitimin neoliberal politikaların etkisiyle anlamsal ve içeriksel olarak değişime uğrayıp ticarileşmesi ve aynı politikaların etkisiyle günlük hayatın tüketimle iç içe geçmesi, eğitimin de bu durumdan etkilenmesi nedenlerinin olduğu sonucuna varılmıştır.
Toplumsal konumun sürdürülmesinde eğitimin rolü

Bu çalışma toplumsal eşitsizliklerin tedrisi eşitsizliklere dönüşüm sürecini ele almaktadır. Bu doğrultuda, yükseköğretime katılmış öğrencilerin sınıfsal pozisyonlarının üniversite ve bölüm tercihlerine etkisi incelenmektedir. Araştırmanın amacı ise bu bağlamda yükseköğretimdeki öğrencilerin ebeveynlerinden miras aldıkları ekonomik, kültürel ve sosyal sermayelerinin, üniversite ve bölüm tercihlerindeki rolünü ve sınıfsal pozisyonlarını nasıl yeniden ürettiğini anlamaktır. Bu doğrultuda Pierre Bourdieu'nün kavramsal ve kuramsal çerçevesinden faydalanılmıştır. Çalışmada nitel araştırma yöntemi benimsenmiştir. Bilkent ve Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitelerinde sayısal, eşit ağırlık ve dil bölümlerinde öğrenim gören toplamda 38 öğrenci ile derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Araştırmada bu iki üniversite öğrencileri arasında ebeveynlerinden miras aldıkları ekonomik, kültürel ve sosyal sermayelerin birbirinden önemli ölçüde ayrıştığı görülmüştür. Yüksek akademik başarı gösteren Bilkentli öğrencilerin ebeveynlerinin toplam sermaye hacimleri oldukça yüksektir. Bu ebeveynler çocuklarının eğitimi için bilinçli ya da farkında olmadan özel bir çabanın ve yatırımın içinde oldukları görülmektedir. Öğrencilerin, ailelerinden miras aldıkları sermayelerin avantajı sayesinde okul ve bölüm tercihlerinde çok daha kararlı bir şekilde hareket ettikleri ve ayrıcalıklı mevcut toplumsal konumlarını sürdürecek meslek yönelimlerinin olduğu anlaşılmaktadır. Öte yandan daha düşük akademik başarı gösteren AYBÜ'lü öğrencilerin ebeveynlerinin toplam sermaye hacimlerinin düşük olduğu görülmüştür. Ebeveynlerin çocuklarının eğitimi için yönlendirme ve yatırımdan uzak bir sürecin içinde oldukları anlaşılmaktadır. AYBÜ'lü öğrencilerin ailelerinden miras aldıkları dezavantajlı sermayeleri nedeniyle okul ve bölüm tercihlerinde doğal bir şekilde hareket ettikleri fark edilmiştir. Bunun yanında, bu öğrencilerin ayrıcalıklı olmayan toplumsal konumlarını yükseltecek mesleki yönelimlere sahip olduğu görülmüştür.
Avlonyalı Mehmed Ferid Paşa'nın Konya Valiliği (1898-1902)

XIX. yüzyılda Osmanlı Devleti'nin farklı memuriyet kademelerinde görev yapan Avlonyalı Mehmed Ferid Paşa, 27 Mart 1898 ile 30 Kasım 1902 tarihleri arasında yani yaklaşık dört buçuk yıl boyunca Konya Valiliği vazifesinde bulunmuştur. Disiplinli ve çalışkan bir devlet adamı olan Ferid Paşa, buradaki görevini layığıyla yerine getirebilmek için çok çalışmış; eğitim, sağlık, ticaret, ulaşım ve ziraat ile sosyal, kültürel ve endüstriyel alanlarda Konya'nın ıslahını sağlamıştır. Aynı zamanda Vali, Konya vilayetinin genelinde asayiş ve güvenliği temin etmiş, çeşitli faaliyetlerle bölgenin ekonomik yapısına katkıda bulunmuş, gerçekleştirdiği bayındırlık ve imar faaliyetleri ile de ahalinin takdirini ve sevgisini kazanmıştır. Bununla birlikte eğitim ve kültürel alanda başarılı sonuçlar elde ettiği çalışmaları diğer vilayetler için örnek teşkil etmiştir. Konya vilayetindeki bu başarılı çalışmalarından dolayı Paşa, padişah tarafından da takdirle karşılandığından sadrazamlık vazifesine tayin edilmiştir. Dolayısıyla bu tez çalışmasında, Ferid Paşa'yı sadrazamlığa terfi ettiren Konya vilayetindeki ıslahatları ve diğer çalışmaları incelenmiş ve Paşa'nın Konya'ya yaptığı katkıları ve bunların önemi tespit edilmeye çalışılmıştır.
Türkiye'de ve Ege'de turizm endüstrisine yönelik eğitimin analizi

özet Çalışmamın amacı, Türkiye'de, turizme yönelik okullardaki eğitimin ve Turizm Endüstrisi içinde faaliyet gösteren otel işletmelerinde çalışan personelin eğitim durumlarım araştırmaktır. Bu amaçla, genel olarak turizm eğitimi ve Türkiye'deki durum ele alınmıştır. Yapılan anket çalışması ile sorunların belirlenmesi ve çözüm önerilerinin üretilmesi hedeflenmiştir. Tezin birinci bölümünde; genel olarak turizm endüstrisi ele alınmış, bu kapsamda turizm endüstrisinin ayırt edici özellikleri ortaya konmuştur. Daha sonra, turizm eğitimi ve turizm eğitiminin gerekliliği konuları üzerinde durulmuştur. Turizm eğitimindeki farklılık konusu incelendikten sonra, dünyada turizm eğitimi üzerinde durulmuştur. Buna ilişkin olarak Amerika Birleşik Devletlerinde, İngiltere'de, Fransa'da ve gelişmekte olan ülkelerde turizm eğitimi konuları irdelenmiştir. Birinci bölümün son kısmında Türkiye'de turizm eğitimi ele alınarak turizm eğitimi toplumsal, genel ve mesleki yönden açıklanmıştır. Tezin ikinci bölümünde; Ege Bölgesi Turizm Endüstrisine ilişkin olarak, turizm endüstrisinde çalışan personelin durumu incelenmiştir. Daha sonra Ege Bölgesi turizm eğitimi veren okullar kapsamında Anadolu Otelcilik ve Turizm Meslek Liseleri, Meslek Yüksekokulları ve dört yıllık Yüksekokullar incelenmiştir. Tezin son bölümü olan üçüncü bölümde; uygulamaya yer verilerek, İzmir İli 4 ve 5 yıldızlı oteller araştırma kapsamına alınmıştır. Buna ilişkin olarak otellerin yatak kapasitesi, hizmet kalitesi, mülkiyet yönünden durumu, hedef pazarı oluşturan müşteriler, üretici sayısı, çalışan personelin eğitim durumları, otellerin hizmet içi programlan açıklanmıştır. Son olarak varılan sonuçlar ve belirlenen öneriler sunulmuştur.
Farklı eğitim düzeyleri bakımından paranormal inançların karşılaştırmalı olarak incelenmesi: Adana örneklemi

Tez çalışmasında; farklı eğitim düzeyleri bakımından paranormal inançlara olan eğilimlerin Adana örneklemi üzerinde incelenmesi hedeflenmiştir. Yaş, cinsiyet, kimlik, mezhep, meslek, siyasi eğilim ve eğitim düzeyi değişkenlerinin paranormal inançları ne derecede etkilediği, aralarında anlamlı farkların bulunup bulunmadığı çalışmanın kapsamını oluşturmaktadır. Paranormal inanmaların ne ifade ettiği, hangi toplumsal nedenlerden kaynaklandığı ve ne tür toplumsal sonuçlara götürdüğü, bu tür inanmaların din ve bilim alanlarında nasıl açıklandığı, farklı eğitim seviyelerine sahip gruplar arasında bu olgunun varlık düzeyinin ne olduğu ve gelinen modern toplumda şekillenmeye başlayan yeniçağ inanç olgusu da çalışmada yer alacak konulardır. Problemin toplumsal düzende neden olduğu gözle görülür bozulmalar sosyal bilimcilerin akademik çalışmalarını bu alana yönlendirmelerine neden olmuştur. Paranormal olgunun çoğunlukla kişilik bozukluklarına neden olmasından dolayı daha çok psikoloji akademik çalışmalarına konu olması ama bu problemin sadece psikolojik durumlara indirgenemeyeceği, toplumsal olgularla da açıklanması gerekliliği araştırmanın önemini vurgular. Ayrıca Türkiye'de bu probleme yeterince önem gösterilememekle birlikte yeterli akademik incelemeler de bulunmamaktadır. Bu durum ortaya çıkabilecek farklı örneklemlerin gizli kalmasına neden olmaktadır. Özellikle böyle bir çalışmanın farklı düzeydeki eğitim seviyelerine sahip gruplar arasında karşılaştırmalı olarak incelenecek olması farklı bir boyutu ortaya çıkaracaktır. Buradan çıkacak sonuçlar, daha farklı çalışmaların yapılmasına destek olacaktır.
Mısır Eyyübilerinde eğitim ve öğretim faaliyetleri

'Mısır Eyyubilerinde Eğitim ve Öğretim Faaliyetleri' başlıklı çalışmada, Eyyubiler döneminde Mısır'daki eğitim ve öğretim faaliyetleri ele alınmaktadır. Mısır'da hizmet veren eğitim ve öğretim müesseseleri, bu müesseselerde okutulan ilimler, öğretim yöntemleri, eğitim-öğretim faaliyetleri konusunda sağlanan maddi imkanlar ile etkin kişiler irdelenmektedir. Bu çalışma Giriş, Sonuç ve Önerilerden ayrı, üç bölümden oluşmaktadır: I. Bölüm: Bu bölümde Eyyubiler döneminde Mısır'da bulunan ve oluşturulan eğitim ve öğretim kurumları olan medreseler, camiler ve mescitler, kütüphaneler, ilim evleri, hanlar, tasavvuf eğitim kurumları, küttabler ve buralardaki eğitim ve öğretim faaliyetleri ele alınmıştır. II. Bölüm: Bu bölümde dönemin en düzenli eğitim ve öğretim kurumları olan medreselerin idari, mali ve mimari düzenlemeler ile siyasal ve toplumsal etkileri konu edinmiştir. III. Bölüm: Bu bölümde, genel anlamda Eyyubi Dönemi'nde Mısır'da bulunan eğitim ve öğretim faaliyetlerinden bahsedilirken, buradaki edebi ve ilmi canlılığın sebepleri, eğitim şekli ve eğitim müfredatı değerlendirilmiş, Eyyubi dönemi öncesi eğitim ve öğretim etkinliklerine yer verilmiştir. Sonuç: Bu kısımda ise, şu hususlara yer verilmiştir: Eyyubiler Döneminde Mısır'da eğitim ve öğretim faaliyetlerinin dini menşeli olduğu, önceki dönemlerden etkilendiği, miras aldığı eğitim kurumlarına sahip olduğu ifade edilmiş, düzenli eğitim kurumları olarak medreselerin öne çıktığına ve buralarda müderrislerin bireysel uygulamalarına işaret edilmiştir. Yine bu dönemin ilmi gelişmeleri ile Eyyubi yöneticilerinin ilim adamlarına verdiği destek vurgulanmıştır. Öneriler: Bu kısımda ise, Yapılan araştırma sonucunda Mısır'ın dışında kalan diğer Eyyubi bölgerinindeki eğitim ve öğretim faaliyetleri ile Eyyubi dönemi eğitiminin günümüz eğitimine katkısı ve eğitimciler ile din görevlilerinin halkın dini eğitimine katkılarının karşılaştırılarak araştırılması önerilmiştir.
Mühendislik fakültesi öğrencilerinde öz-duyarlık düzeylerinin algılanan ebeveyn tutumları açısından incelenmesi

Bu araştırmada mühendislik bölümlerinde öğrenim gören üniversite öğrencilerinin algıladıkları ebeveyn tutumları ve öz-duyarlık düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada betimsel yöntem kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini 2016- 2017 yılı sonbahar döneminde İstanbul Teknik Üniversitesi'nde öğrenim gören 121 kadın, 188 erkek toplam 309 mühendislik öğrencisi oluşturmuştur. Araştırma verileri Eldeleklioğlu (1996) tarafından geliştirilen Ana Baba Tutum Ölçeği, Neff (2003) tarafından geliştirilen ve Akın, Akın Abacı (2007) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Öz-duyarlık Ölçeği ve araştırmacı tarafından hazırlanan demografik bilgi formu aracılığıyla elde edilmiştir. Toplanan veriler üzerinde istatistiksel çözümlemelerin yapılabilmesi için SPSS paket programı kullanılmıştır. Analiz için bağımsız örneklem t testi, ANOVA, Pearson Korelasyon analizi gibi yöntemler kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda öz-duyarlık ve alt boyutları ile algılanan ebeveyn tutumları arasında ilişki olduğu bulunmuştur. Algılanan demokratik ebeveyn tutumuyla öz-duyarlık arasında pozitif yönde, algılanan otoriter ebeveyn tutumu ile öz-duyarlık arasında negatif yönde, algılanan koruyucu istekçi ebeveyn tutumu ile öz-duyarlık arasında negatif yönde ilişki olduğu sonucu elde edilmiştir. Bağımsız örneklem t testi analizinde algılanan anne tutumuna göre öz-duyarlık ortalama puanları arasındaki fark anlamlı bulunmuştur. Annelerini demokratik olarak algılayan katılımcıların öz-duyarlık ortalamaları (x =65,20) annelerini koruyucu olarak algılayan katılımcıların ortalamalarından (x =58,26) anlamlı şekilde yüksektir. Algılanan anne tutumuna göre diğer alt ölçeklerden alınan ortalama puanlar arasında anlamlı fark bulunmamıştır. Algılanan baba tutumuna göre öz-duyarlık ortalama puanları arasındaki fark anlamlı bulunmuştur. Babalarını demokratik olarak algılayan katılımcıların öz-duyarlık ortalamaları (x =66,34) babalarınu koruyucu olarak algılayan katılımcıların ortalamalarından (x =57,27) anlamlı şekilde yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular literatür eşliğinde tartışılmış ve ortaya çıkan sonuçlar doğrultusunda öneriler getirilmiştir.
Okul yöneticilerinin yönetimsel yaklaşımları

Bu araştırma, okul yöneticilerinin yönetimsel yaklaşımlarını, cinsiyet, kıdem, okul türü, branş ve eğitim durumu değişkenleri açısından belirlemeyi amaçlamaktadır. Araştırma grubu oranlı örnekleme yöntemine göre seçilen merkez ilçeden 10 lise 23 ilköğretim, Bor ilçesinden 1 lise 5 ilköğretim, Çamardı ilçesinden 1 lise 5 ilköğretim, Altunhisar ilçesinden 1 lise 3 ilköğretim, Ulukışla ilçesinde 1 lise 5 ilköğretim, Çiftlik ilçesinden 1 lise 5 ilköğretim okulundan toplam 87 yönetici oluşturmaktadır. Araştırmada, araştırmacı tarafından geliştirilen 'Yöneticilerin Yönetim Anlayışları ölçeği' veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Çalışma sonunda aşağıdaki bulgular elde edilmiştir; 1- Cinsiyet değişkeni açısından okul yöneticilerinin yönetim anlayışları karşılaştırıldığında, bayan yöneticilerin erkeklere göre daha fazla demokratik ve insancıl yönetim anlayışlarına sahip oldukları, diğer yönetim anlayışları açısından ise bay ve bayan yöneticiler arasında fark olmadığı bulunmuştur. 2- Kıdem değişkeni açısından okul yöneticilerinin yönetim anlayışları karşılaştırıldığında, 01-05 ile 11 -15, 16 -20, 06-10 ile 11 -15, 21 yıl ve üstü, 11-15 ile 16-20 yıl kıdeme sahip yöneticilerin insancıl yönetim anlayışları arasında 01-05 yıl kıdeme sahip yöneticiler lehine fark olduğu bulunmuştur. Bununla birlikte 06-10 ile 1 1 -15, 21 yıl ve üstü kıdeme sahip yöneticiler arasında da orta yol yönetim anlayışları açısından 06-10 yıl kıdeme sahip yöneticiler lehine fark olduğu bulunmuştur. Bunun dışında, diğer yönetim anlayışları arasında önemli bir fark olmadığı bulunmuştur. 3- Branş değişkeni açısından okul yöneticilerinin yönetim anlayışları karşılaştırıldığında, sosyal bilimler branşına mensup idarecilerin orta yol yönetim anlayışına daha fazla sahip oldukları görülürken, diğer branşlar açısından önemli bir fark olmadığı bulunmuştur. 4- Okul türü değişkeni açısından okul yöneticilerinin yönetim anlayışları karşılaştırıldığında, ortaöğretim yöneticilerinin orta yol yönetim anlayışına daha fazla sahip oldukları, diğer yönetim anlayışları arasında önemli bir fark olamadığı bulunmuştur. 5- Eğitim durumları değişkeni açısından okul yöneticilerinin yönetim anlayışları karşılaştırıldığında, eğitim fakültesi mezunu okul yöneticilerinin orta yol yönetim anlayışlarına daha fazla sahip oldukları, diğer yönetim anlayışları arasında önemli bir fark olmadığı bulunmuştur.
Eğitimde bir öncü: Selim Sabit Efendi, hayatı ve eserleri

Eğitimde Bir Öncü: Selim Sabit Efendi, Hayatı ve Eserleri Halil Özeçoğlu Bugün mevcut olan eğitim kurumlarımızın temeli, Tanzimat ve Cumhuriyet arası dönemle tarihlendirilebilir. Bu dönemde Türk eğitim tarihine hizmet etmiş, fakat çalışmaları detaylı olarak ortaya konamamış birçok aydın bulunmaktadır. işte bu biyografik çalışma, onlardan biri olan Selim Sabit Efendi'nin Türk eğitim tarihi içerisindeki hizmetlerini ve öncü rolünü ortaya çıkarma amacıyla yapılmıştır. Devlet ve maarif yıllıkları, arşiv belgeleri, dönemin gazete ve makaleleri, Selim Sabit Efendi'nin bizzat yazdığı eserler, araştırmamızın ana dayanağını oluşturmaktadır. Bu araştırma, Darülfünun'un ilk öğretmenlerinden olan, Arapça, Farsça ve Fransızca bilen, eğitimdeki son gelişmeleri takip edip, bunları, içinden çıktığı Osmanlı toplumunun değerlerini de göz önünde bulundurarak kullanan; öğretmen okulundaki öğrencilerine bilimsel bilginin ve pedagojinin önemini de anlatan Selim Sabit Efendi'nin, coğrafya öğretiminde haritaları, matematik öğretiminde tabloları kullanmış, tarih kitabında sadece siyasi değil, sosyal ve sanatsal olaylara, deprem ve yangınlara da yer vermiş, sıbyan mekteplerine 'usul-ı cedid'i ilk defa sokmuş, matematik, cümle bilgisi, coğrafya, Osmanlıca dilbilgisi, tarih, eğitim bilimi, ölçü çevirme, ilk okuma-yazma, kütüphanecilik gibi çeşitli alanlarda eserler verebilmiş, taassuba karşı bilimi savunmuş, öğrenciye, psikolojisine göre davranmayı önermiş, yazdığı eğitim bilimi kitabı ile öğretmenlere rehber olmuş; iki eseri Kazan'da dahi basılmış bir Osmanlı eğitimcisi olduğunu ortaya koymuştur.
Rönesans dönemi sanatçılarından Leonardo da Vinci'nin kullandığı teknik ve yöntemler

Sanatın ve bilimin dehası olarak bilinen Rönesans sanatçısı Leonardo Da Vinci'nin eserleri ve kullandığı yöntem ve tekniklere dayanan araştırma tezimde, Sanatın oluşması için en başta gerekli olanın doğru gözlem ve sıkı bir çalışma olduğu söylenebilir. Sanatçı gözlem gücünü kullanarak elde ettiği verileri zihninde canlandırır ve canlandırdığı bu şeylere şekil vermektedir. Sanatın gelişmesine katkısı olan sanatçılardan biri de usta sanatçı Leonardo Da Vinci'dir. Usta sanatçı Leonardo Da Vinci birçok alanda çalışmalar yapmış çok yönlü bir sanatçıdır. Leonardo Da Vinci başarıya ulaşmanın doğru gözlem ve bunun sonucunda da gerçekliğin doğru bir şekilde ortaya koyulabileceğini vurgulamıştır. Mühendislik, matematik, geometri, anatomi, tıp vb. gibi çok farklı alanlarda çalışmalar yaparak gerçek olanı ortaya koymuştur. Araştırmada kısa olarak Rönesans'a değinilmiş ve Leonardo'nun hayatından bahsedilmiştir. Leonardo Da Vinci'nin kullandığı yöntem ve tekniklerin birçoğuna yer verilmiş olup bunun sanat eğitimi için öneminden de kısaca bahsedilmiştir. Araştırma bilimle sanatın yan yana birbirinden ayrı değil birbirinin tamamlayıcısı olduğu belirtilmiş, bunun en güzel örneklerinden birisini de Leonardo Da Vinci'nin yaptığı çalışmalarla gösterdiği açıklanmıştır. Bilinen gerçeklikten hareketle sanat kavramı incelenmiş. Bilimsel olanın sanat ürünü oluşturmada ve kişiyi geliştirmede ne kadar önemli olduğu bunda da kullanılan yöntem ve tekniklerin ne kadar önemli olduğu üzerinde durulmuştur
Türk kültür ve modernleşmesinde kadın ve eğitimi

Bu çalışmada geleneği ve geleneksel olanı reddeden; yeniliği ve yeniyi savunan modernizmin, Türk kültür ve modernleşmesinde kadın ve eğitimine etkileri incelenmiştir. Çalışma da ilk olarak kültür ve medeniyet kavramları tanımlanmış, aynı zamanda kültürün unsurları açıklanmıştır. İkinci bölümde İslamiyet öncesi, İslami dönem ve Osmanlı dönemleri ayrı ayrı olmak üzere Türk kültüründe kadının yeri ve önemi ile kadının statüsü analiz edilmiştir. Daha sonra modernizm kavramının tarihsel gelişimi açıklanmış; Modernizm ve müslümanların konumuna değinilmiştir. Çalışmanın dördüncü bölümünde ise modernizm ve kadın konusu; modernleşmenin Batı toplumundaki kadına etkisi, modernleşmenin Türk kadınına etkisi, modernleşme ve müslüman kadının değişimi göz önüne serilmiştir. Araştırmanın son bölümünde ise Türk Modernleşme sürecinde kadın eğitimi; Tanzimat ve 1. Meşrutiyet, II. Meşrutiyet ve Cumhuriyet dönemleri olmak üzere eğitime etkileri yer almaktadır. Araştırmanın sonucunda, Türk kültüründe kadının toplum içerisinde ve siyasi hayatta bir değere sahip olduğu Türk modernleşmesinde ise kadının tüketim toplumunun hedefi olarak reklam yüzü ve eğlence aracı haline geldiği, bu gelişmenin toplum içerisinde ve siyasal hayatta kadına verilen statüsünün olumsuz yönde değiştiği ve kadın eğitiminin zorunlu olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
4-6 yaş grubu çocukların sosyal beceri eğitimine ilişkin öğretmen görüşleri.

4-6 Yaş Grubu Çocukların Sosyal Beceri Eğitimine İlişkin Öğretmen Görüşleri. Bu çalışmada 4-6 yaş grubu çocukların sosyal beceri eğitimine ilişkin öğretmen görüşlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma grubunu, 2013- 2014 eğitim-öğretim döneminde İzmir ili Menemen ilçesinde bulunan Milli Eğitim Bakanlığına bağlı, 56 tanesi üst, 27 tanesi orta 22 tanesi de alt, sosyo-ekonomik düzeyde bulunan bağımsız anaokulları ve ilkokulların anasınıflarında görev yapan öğretmenler oluşturmuştur. Veriler standartlaştırılmış açık uçlu görüşme formu aracılığı ile, yüz yüze görüşme tekniği kullanılarak toplanmıştır. Görüşmeye 21 öğretmen katılmış, veriler sözlü ve yazılı olarak kaydedilmiştir. Verilerin analizinde, nitel analiz tekniklerinden içerik analizi kullanılmıştır. Verilerin analizi sonucunda edinilen bulgular incelendiğinde; öğretmenlerin sosyal becerileri iletişim becerileri, arkadaşlık becerileri, akademik beceriler, duygularını yönetme becerileri olarak tanımladıkları sonucuna ulaşılmıştır. Öğretmenlerin, okul öncesi eğitimde iletişim, liderlik, sorumluluk, empati, paylaşma ve hoşgörü gibi sosyal becerilerin kazandırılması gerektiği düşüncesinde oldukları ortaya çıkmıştır. Öğretmenlere göre sosyal becerilerin sosyal yönleri kadar bireysel yönlerinin de olduğu belirlenmiştir. Çocukların sosyal beceri kazanmalarını etkileyen faktörlerin bireysel, çevresel ve akademik boyutlarının olduğu saptanmıştır. Okul öncesi eğitim programında yer alan sosyal duygusal gelişim alanında bulunan kazanımların, sosyal beceri kavramları açısından eksikliklerinin olduğu; programda bu kavramlara doğrudan yer verilmesinin, öğretmeni planlarında daha sık kullanmaya teşvik edeceği görüşündedirler. Öğrencilerinin sosyal beceri kazanımlarını gözlem yoluyla, değerlendirme etkinlikleri kullanarak, günlük ve aylık plan değerlendirmesi yaparak, soru-cevap yöntemiyle, değerlendirme panosu kullanarak değerlendirdikleri sonucuna varılmıştır. Öğretmenler çocuklara, 'problem çözme, uyum sağlama, iletişim, kendini ve duygularını ifade edebilme, kurallara uyma, katılım, liderlik, empati, özgüven, diğer kültürleri tanıma, sorumluluk, farklılıklara saygı gösterme, kendini kontrol etme, sıra bekleme, hakka riayet etme, paylaşma, nezaket kuralları' sosyal becerilerini kazandırırken zorlandıkları tespit edilmiştir.
Investigation of the relationship between teachers' readiness for organizational change and resilience

Bu çalışma, öğretmenlerin duygusal, bilişsel ve niyet açısından değişime hazır olmaları ile yılmazlık özellikleri arasındaki ilişkiyi araştırmak için tasarlanmıştır. Bu çalışmanın temel varsayımı, öğretmenlerin değişime hazır olmaları ile onların yılmazlık özelliklerinin ilişkili olabileceğidir. Çalışma, değişime hazır olma ve yılmazlık arasında bir korelasyon bulmayı hedeflemiştir. Bu çalışmanın katılımcıları, Ankara'daki ilköğretim ve ortaöğretim devlet okullarında çalışan 691 öğretmenden oluşmaktadır. Öğretmenlerin, değişime hazır oluşlarını ölçmek için, yeni bir değişime hazır olma ölçeği geliştirildi ve daha önce denenmiş bir yılmazlık ölçeği, öğretmenlerin yılmazlık düzeylerini ölçmek için uygulandı. İki ölçeğin değişkenlerinin çoklu doğrusal regresyon sonuçları, yılmazlığın bazı yordayıcı değişkenlerinin, değişime hazır olmayı anlamlı bir şekilde yordadığını göstermiştir.