turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
19. yüzyılda inşa edilmiş olan, Beyoğlu Botter apartmanı mimari tezyinatının incelenip tezhip ve minyatür sanatıyla yorumlanması

19. yüzyılda Tanzimat dönemi ile birlikte hız kazanan Batılılaşma hareketinin etkisiyle Osmanlı Devleti, mimari açıdan değişim göstermeye başlamıştır. Özellikle Beyoğlu bölgesi, 19. yy. da en parlak dönemine ulaşan sosyal yapısı ve bu yapının fiziksel yansıması olan mimari karakteri ile İstanbul için önemli bir yere sahip olmuştur. Beyoğlu bölgesinin önemli yapılarından biri olan BotterApartmanı İstanbul'da inşa edilen Art Nouveau mimarisinin ilk örneğidir. İstanbul'daki tarihi bilinen en eski Art Nouveau yapısı olan Botter Apartmanı hem sahibi Hollandalı terzi olan Jean Botter hem de yapının mimarı RaimondoTomassoD'Aronco'nun bu dönemin önemli kişileri olması Botter Apartmanının önemini daha da arttırmıştır. Tezin eser bölümü olan Beyoğlu Botterapartmanı mimari süslemeleri araştırılmışincelenen bilgiler doğrultusunda, tezhip ve minyatür sanatınıD'Aronco'nun kullanmış olduğu Art Nouveau üsluplu mimari ögeleri ve süslemeleri bir araya getirilmiştir. Yapılan araştırmanın bıraktığı iz ile uygulama tasarlanıp, minyatür ve tezhiptekniğiyle özgün bir eserortayaçıkarılmıştır.
Oryantalist resimlerde doğu tekstilleri

Hızla sanayileşme sürecine giren ve Batının gerçeklerinden kaçan Avrupalı sanatçılar için ütopya, geçmişş, gelecek ve ortaçağlar kadar Doğuda bir sığınaktır. Doğuyu konu alan edebiyat örnekleri, romantizm düşlerini geçmişşin ve Doğunun beslediği pek çok yazar ve şairi kendi ülkesinin sınırlan dışına çekmiştir. Doğu Avrupalı için Napolyon Savaşları'ndan beri özgürlüklerin ve zenginliklerin simgesi haline gelmişti. Doğu'ya yönelmiş sanatçılar, Avrupalı okurların hayal gücünü, Doğu'dan esinlenmiş olağanüstü görüntülerin yanında, yaptıkları gezilerin anılarıyla da zenginleştirilmişlerdi. Türkiye dışında gezginlerin rahatlıkla seyahat edebildikleri yer Mısır'dı. İstanbul; coğrafi konumu kültürel ve diplomatik ilişkilerin etkeniyle, Oryantalist çalışmalar için çok önemli bir doğu kenti olmuştur. Büyük bir egzotizm besleyen bu ortam; olağanüstü, göz kamaştıran kıyafetleri ve mimarisi ile Oryantalist sanatçılar için bitip tükenmeyen kaynak oluşturuyordu. Batı'da Türk kıyafetlerine ve Doğu mimarlığına karşı duyulan bu ilgiye, resimli albümlerin yanı sıra Osmanlı İmparator lu'ğundan Batı'ya gönderilen Türk kumaş ve işlemeler, maden ve deri işleri ile bezeli eşyaların etkisi büyüktür. Bu dönemde Avrupa'da kitap ciltlerinin büyük bölümü Osmanlı tarzında bezeniyor, Türk ebruları kullanılıyordu. Bu ciltlerin yapımında basım evlerinde Türklerde çalışıyordu ve bu ustaların kullandıkları motif lerde, ciltçilikten, kitap süslemesine, maden işçiliğinden nakısa, dokumaya kadar bütün sanat dallarında etkili oluyor. Türk kadife ve dibaları, Bursa ipeklileri ve işlemeleri Avrupa'da çok ilgi görüyor ve kopye ediliyordu. Brüksel'deki halı doku macıları tarafından ticari bir görevle İstanbul'a gönderilen Coecke bir yıl kalmış İmparatorluktaki hayatı yansıtan resimler yapmıştır. Doğuya olan bu ilgili alanda kendini gösteriyor. Türk kıyafetleri, Türkiye'den insan panoramaları kullanılıyordu. Hatta bu dönemde, Avrupa'da halı tezgahları kurulup, Türk halı tarzında, halılar üretiliyordu. Oryantalist sanatçılar; yabancı oldukları doğu yaşantısının kullanım eşyalarını onlara egzotik gelen hayat tarzını, özellikle hiç görmedikleri, anlatılanlardan ve kullanılan malzemelerden yola çıkarak oluşturdukları, harem sahnelerini, resmederken kendi kültürlerini ve hayal güçlerini de kullanmışlardır. VI
Cam tornası ve çömlekçi çarkı ile artistik cam uygulamaları

'Cam Tornası ve Çömlekçi Çarkı İle Artistik Cam Uygulamaları' araştırması, torna kültürü içinde özellikle cam torna yönteminin, cam sanatçıları ve akademik camiada yeni bir konu olması nedeniyle seçilmiştir. Bu araştırma ile seramik disiplinini ve eğitimini almış kişilerin, seramik şekillendirme yöntemlerini, özellikle çömlekçi çarkını kullanarak cam malzemeyi nasıl şekillendirebileceğini göstermek ve artistik cam tabak formları şekillendirmek amaçlanmıştır. Çalışma iki bölümde ele alınmış; birinci bölümde; camın tanımı, tarihi, özellikleri ve çömlekçi çarkının tarihinden cam tornanın bugün mevcut formuna nasıl ulaştığı konusu, cam torna yönteminin ne olduğu, tanımı, nasıl çalıştığı incelenmiştir. Endüstriyel yöntem olarak kullanılan cam tornasının ve borosilikat cam malzemenin sanatsal cam form elde emek için, cam şekillendirme ve dekor süreçleri fotoğraf görselleri ve açıklamalar şeklinde anlatılmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde ise, çömlekçi çarkı yöntemiyle, seramik açık kalıplar imal edilmiş, kalıplar üzerinde şeffaf, renkli ve genellikle 3 mm kalınlığında yuvarlak, düz cam plakaların füzyon fırınında ısıl işleme tabii tutularak şekillendirilmeleri yapılmıştır. İki cam arasına kil, emay ve cam boyaları ile yapılan dekor uygulamaları, çökertme ve cam hamuru teknikleri ile geleneksel Çanakkale seramiklerinin yayvan tabak formları ve desenleri yorumlanmıştır. Geleneksel ve endüstriyel alanda evrensel düzeyde bilinen ve kullanılan tornanın, sanatsal ifade olanakları seramik torna ve cam tornası çerçevesinde çok yönlü olarak incelenmiş ve araştırma kapsamında özgün uygulamalar yapılmıştır.
Osmanlı mavi-beyaz tasarımlarında çin etkisi

İznik mavi-beyaz seramiklerinin kaynağı, Osmanlılara İpek Yolu üzerinden ulaşan ve sarayda kullanıldığı birçok yayında belirtilmiş olan Çin porselenlerine dayandırılmakta ve bunun sonucunda saray nakkaşlarının Osmanlıya özgü yeni üsluplar geliştirdikleri kabul edilmektedir. Çalışmamızın başlangıcında, konumuz doğrultusunda odaklandığımız Çin Yuan ? Ming ve Klasik Osmanlı Mavi Beyaz Dönemlerinden genel hatlarıyla bahsettikten sonra, çalışmamızın kaynağını oluşturan New York Metropolitan Müzesi'yle ilgili genel bilgiler vermekteyiz. Oniki parça Osmanlı seramiği ve on bir parça Çin porseleninden oluşan katalog bölümünde her bir parça titizlikle tanımlanmaktadır. Karşılaştırma ve değerlendirmede, tüm Osmanlı katalog seramiklerinin, form, kompozisyon şemaları, motif detayları ve renklendirme programları tasarım odaklı bir yaklaşımla incelenerek, seçilen Çin örnek veya örnekleriyle ilişkilendirilmektedir. Eşli karşılaştırmalar, çeşitli resim, kompozisyon şema çizimleri ve motif detay görüntülerinden oluşan tablolarla desteklenmektedir. Bu karşılaştırmalar sonucunda, Osmanlı mavi-beyaz seramikleri ve Çin porselenlerindeki, vazo, şamdan, sürahi, maşrapa ve bunlar gibi su kabı formlarının ağız ve gövdelerinde, kaselerin iç ve dış yüzeylerinde, tabakların merkez, çanak ve bordürlerinde yer alan kompozisyon şemalarının genel kurgu itibariyle birbirlerine benzediklerini görmekteyiz. Birebir aynı olan şemaların yanı sıra Osmanlı saray nakkaşlarının özgün yorumlarıyla ortaya çıkan ve araştırmalarımız esnasında Çin örneklerinde rastlamadığımız kompozisyon şemalarıyla da karşılaşmaktayız. Motiflerin, Çin örneklerinde daha gerçekçi bir anlatımla, Osmanlı örneklerinde ise daha iki boyutlu ve simetrik stilizasyonlarla tasarlandığı görülmektedir. Bu anlatımlar doğrultusunda, birçok yayın, özel koleksiyon ve müze koleksiyonlarından derlediğimiz resim bölümümüzdeki örneklere göndermeler yaparak, bulguların her iki dönem genelinde nasıl görüldüklerinden söz etmekteyiz. Benzerliklerin yanı sıra Osmanlı örneklerindeki farklı ve özgün yaklaşımlara da dikkat çekmeye çalışmaktayız.
Organik malzeme kullanımı ile özgün seramik formlar

Çalışmamızda, organik malzemenin seramik sanatında kullanılması ve kullanılma yöntemleri üzerinde durulmuştur. Organik malzemenin sanatta kullanılmasının tarihsel gelişimi ele alınmış, bu süreç içinde seramik sanatındaki kullanılma nedenleri ve uygulama aşamaları araştırılmıştır. Seramikte kullanılan organik malzeme çeşitleri ve bunları kullanan sanatçılardan bahsedilip bu sanatçıların özgün olan tekniklerinden örnekler verilmiştir. Bir organik malzeme olan paperclay tekniği araştırılmış, bu yöntemi kullanan sanatçıların çalışmaları ve teknikleri incelenmiştir. Paperclay tekniğinin nasıl kullanıldığı ve kullanım aşamaları görsellerle açıklanmış ve örnek çalışmalara yer verilmiştir. Diğer bir organik malzeme olan sargı bezi ve keten lifinden yapılan seramik çalışmalar görseller ile desteklenmiştir. Teknik bilgiler için literatür taraması yapılmış, basılı ve yazılı birçok kaynaktan faydalanılmıştır.
Simülasyon kuramının güncel sanat pratiği içerisinde çözümlenmesi

İSimülasyon Kuramının Güncel Sanat Pratiği İçerisinde Çözümlenmesi? adı altında hazırlanan bu çalışma, Günümüz sanatının durumuna simülasyon kuramı açısından bir bakış denemesidir. Çıkış noktası ise; Sanatın önemli sorunlarından biri olan gerçeklik kavramına, bugünün dünyasında nasıl bakıldığı ve bugünün gerçeği olarak sunulan simülasyon kavramının nasıl tanımlandığıdır. Gerçek ve Sanat Felsefesi Bağlamında Gerçeğin Sanattaki Dönüşüm Noktaları adını taşıyan birinci bölümde, felsefe-bilim ve sanat açısından gerçeğin uzlaşılmış tanımı yapılacak, günümüz yaklaşımlarından biri olan sanal gerçeklik kavramı ise sanat üzerinden çözümlenmeye çalışılacaktır. Postmodernizm isimli ikinci bölümde ise, postmodernizmin tarihsel sürecinin anlatımından sonra, bu sürecin gerçek ve sanat üzerindeki etkileri açıklanmaya çalışılacaktır. Simülasyon adıyla sunulan üçüncü bölüm ise, insanlığın ulaştığı yeni bir gerçeklik anlayışı olarak sunulan simülasyonun ve simülasyon kuramının sanat üzerindeki etkileri anlatılacaktır. Simüle Edilmiş Sanat isimli son bölümdeyse, bu kuram üzerinden hareket eden sanatçıların yaklaşımları açıklanacaktır.
Anselm Kiefer; sanatının anlam ve biçimlendirme kaynakları

Bu tezin temel amacı, günümüz sanatının önemli isimlerden biri olan Anselm Kiefer'in sanatının çözümlenmesi, kullandığı özel tema ve materyallerininanlamlarının ortaya koyulmasıdır. Yapıtlarda rastlanan temaların, sanatçınınkimliği ve özel yaşamı ile ilgisi, kullandığı çok çeşitli materyallerin uygulanma biçimleri ve yapıtların resimsel çözümlemeleri de bu anlamda araştırmaya dahil edilmiştir. Bu anlamda sanatçının yaşamının ilk yıllarından itibaren kendisini etkileyereksanatını şekillendiren kavramlar, anılar ve imgeler, yapıtların görselleri ve çözümlemeleri ile beraber ilk bölümde ele alınmış, ikinci bölümde sanatçınınolgunluk dönemine kadar sanatının gelişim süreci ve kendisini etkileyen temalar üzerinde durulmuş ve araştırma sanatçının olgunluk dönemiyle beraber, günümüzde ilgilendiği temalar, gerçekleştirdiği çalışmalar ve çalışma alanları incelenerek sonlandırılmıştır.
Effects of hue, saturation, and brightness on attention and preference

Renk-fon ilişkilerinin dikkat çekme ve tercih üzerindeki etkilerini araştırmak amacıyla Ankara'da eğitim gören 123 üniversite lisans öğrencisinden, 8 fon rengi üzerinde renk türleri, doymuşlukları, ve parlaklıkları değişen karelere bakmaları istenmiştir. Deneklere dikkatlerini en çok çeken kareyi ve gösterilen fon rengi üzerinde en çok tercih ettikleri kareyi göstermeleri söylenmiştir. Dikkat üzerine olan bulgular, tüm fon renklerinde en doymuş ve parlak karelerin seçildiklerini göstermiştir (%67). San-yeşÜ, yeşil, camgöbeği mavi bölgesi (%45) ve kırmızı, çingene pembesi bölgesi (%30) dikkat çekici bulunmuştur. Tercih üzerine olan bulgular, en doymuş ve parlak karelerin tercih edildiklerini göstermiştir (%25). Mavi, fon renginden bağımsız, en çok tercih edilen renk türü olmuştur (%2S). Çalışmaya renk-fon ilişkilerini dikkat çekme ve tercih açılarından irdeleyen bulgular da eklenmiştir.
Viyola öğretiminde kullanılan Mazas 'special etudes op.36' metodunun sağ el ve sol el teknikleri yönünden incelenmesi

Bu araştırma, ülkemizde viyola eğitiminde en çok kullanılan metotlardan biri olan J. F. Mazas'in 'Speciales Etudes op.36' metodunu inceleyen betimsel bir çalışmadır. Viyola öğrenci ve eğitimcilerinin derslerde ele alacakları 'Mazas' etüt ve eserlerin çalışılmasında yardımcı olması amacı ile yapılmıştır. Metot kapsamındaki etütler, sağ el ve sol el teknikleri yönünden incelenmiştir. Her iki elin tekniksel gelişimine katkıda bulunacak 30 etüdün, çağdaş öğretim programında yer alan ve öğrencilere kazandırılması planlanan öncelikli hedefleri ve hedef davranışları tablolar ile sunulmuştur. Etütler ile ilgili diğer açıklamalar ise tabloların altında yer almaktadır. 11
Lirik resim ve sanatçıları

20. yüzyıl başlarından itibaren ekonomik-politik yapılaşmanın getirdiği değişim, toplumların tüm değerler sistemini alt üst etmesiyle beraber kültür ve sanat yaşamında yeni oluşumlara neden olmuştur. Bu araştırmada; Avrupa ve Türk resminde bu değişime paralel olarak, soyut sanat akımlarında yer alan sanatçılar ve oluşum sürecinde ortaya çıkan lirik dilde ürün veren sanatçılar incelenmiştir. Soyut sanatın ortaya çıkışı tüm ayrıntılarıyla açıklanamaz belki ama Picasso ile Braque'in 1909- 1911 yıllarında yaptıkları resimlerde betimlemeye karşı soyutlama sorunu ilk olarak ortaya çıkmıştır. Delaunay, çözümsel kübizmin esnek geometrisinden aldığı öğelerle resimlerine belirgin bir güç, gerilim kazandırmıştır. Geometrik renk lekeleriyle oluşan belli incelikte lirik kompozisyonları 1912 yıllarına rastlar. 1912 -1913'te şiirsel havayı geliştirir. Anlatımını, konusu belli olmayan renk ve eğri biçimlerle sağlar öyle ki, bunlara renk ve biçimlerin çağrıştırdıklarından başka temaları olmayan soyut resimler denebilir. Kandinsky ile ana yönünü bulan soyut sanat, 'yeni bir sanat ilkesinden yola çıkar'. Bu ilke, sanatı artık doğanın ve nesnenin bir anlatımı olarak göstermez; doğanın sanatı bozduğuna inanır. Sanat giderek doğa ile ilgisini azaltarak, doğanın bir deformasyonu olur. Sanat yapıtı doğa ile ilgisi olmayan figür dışı bir düzen olarak anlaşılır. Soyut sanatın nesnesi, renk ve çizgilerin matematik düzenidir. IV İki ana non-figüratif oluşur: 1. Salt geometrik ve konstrüktif bir resim anlayışı 2. Yalnızca renk ve biçim ilgilerine dayalı bir resim anlayışı Türk resim sanatındaki soyut gelişimler, geometrik non-figüratif çerçevede olmuştur. 1926- 1930 yılları arası Avrupa'da eğitim gören sanatçılar yapıtlarında doğa biçimini koruyarak renkle ilgili bağımsızlıklarını vurgulamışlardır. Renk soyutlamasının anlaşılmasındaki gecikme, lirik non-figüratif anlayışın gecikmesine neden olmuştur. Türkiye'de soyut grafik sınıflama şöyledir; 1. Geometrik soyutlamalar, 2. Lirik soyutlamalar, 3. Geometrik non-figüratifler, 4. Lirik non-figüratifler. Resimsel lirizm, çağımız sanatçısının iç dünyasmdanki fırtınaların, bir çeşit yazısal boya tuşlarıyla anlatımıdır. Lirik soyutlama eğiliminde olan sanatçılarımız, geometrik non-figüratif resimlerde bilincine varılan, modlesiz, oylumlu biçimi yapıtlarında sürdürür. Bu hacim yani oylum boyasal anlatımdaki renk tonlarının zıtlığına ve farklılıklarına dayanır. Lirizm, serbest ve biçimsiz bir tutum değil, akılcı bir soğukkanlılığın yansımasıdır. Ülkemizde başlayan non-figüratife, geometrik bir soyutlama ile girişimde bulunulmuş ve sonra lirik, renkçi bir non-figüratife varılmıştır. Böylece Türk Resim Sanatında, hacimli, figüratife bağımlılık terk edilir ve modleye bağlı olmayan boya anlatımı, sanatsal değer olarak benimsenir. Türkiye'de Dışavurumcu-Soyut sanat araştırmaları, akademik resme tepki olarak başlar ve çağdaş sanat akımlarına katılma düşüncesiyle bu eğilimde sanatçılar ürün verirler.
Sokak sanatında: İçerisi-dışarısı

Sanat tarihinde çok da eskilere dayanmayan sokak sanatı, yıkıcı ve eleştirel tavrı ile kısa sürede tüm dünyaya yayılmıştır. Doğası gereği kamusal alanı kullanan sokak sanatçıları zamanla galeri, müze ve sanal medya gibi platformlarda yerini almıştır. Sokak sanatçılarının yeni yerler keşfetme arayışı beni de alternatif mekanlar arama yoluna sokmuştur. Ayrıca sokak sanatının uygulandığı alanlara farklı bir yaklaşım getirilmek istenmiştir. Ölçeği değiştirilen mekanlar yeniden modellenmiş veya fotoğraflanan alanlar üzerine uygulamalarda bulunulmuştur. Bu da sokak sanatı adına alternatif yollar ve mekanlar üretilmesini sağlamıştır. Bu tezde sokak sanatının geçmişşine inilmiş ve kamusal alanın genel olarak ne olduğu konusu üzerinde durulmuştur. Tez süresince sokak sanatının içindeki değişimlerde kendimi nerede konumlandırdığımın genel bir çerçevesi çizilmiştir. Tez kapsamında üretilen çalışmaların kamusal alanda sergilenmesi planlanmış fakat pandemi şartları sebebiyle oda gibi sınırları belli bir alana taşınmıştır. Dolayısı ile tezin araştırma konularından biri olan kamusal alan deneyimi bu dönemde yaşanılan alana, belli kent mekanları modellenip veya fotoğraf çıktısı alınıp üzerine grafitiler yapılarak deneyimlenmiştir. Tez süresince yaşamda hiçbir şeyin durağan kalmadığı, her şeyin sürekli değişime uğradığı görülmüştür. Bu bağlamda da sokak sanatı tekniklerini kullanmak için sadece kamusal alanlara çıkılmasına gerek olmadığı ve yeni yolların da üretilebileceği görülmüştür.
Sanatta yeni figürasyon olgusu ve yeni dışavurumcu resim anlayışı

Bu tezin temel amacı, sanatta Yeni Figürasyonun ortaya çıkışı, bunu hazırlayan sanat oluşumları, Yeni Dışavurumculuğa zemin hazırlayan Dışavurumcu sanatın, resimsel bağlamda oluşum süreçlerini ortaya koymaktır. İlk bölümde öncelikle Dışavurumcu Sanatın ortaya çıkışını, 1950 öncesindeki Amerika ve Avrupa'daki sanat oluşumlarını, sonraki bölümde ise Soyut Dışavurumculuk ve buna karşı gelişen Pop Art'tan başlayarak, Foto Gerçekçilik ve Yeni Gerçekçilik hareketleri ele alınmıştır. Daha sonraki bölümlerde ise Yeni Dışavurumcu Sanatın Almanya, İtalya ve Amerika üçgenindeki öne çıkan sanatçıları, son bölümde de Postmodernizm ve resimde yeni dönem ile beraber Yeni Figürasyon ve Yeni Dışavurumcu Sanat'ın Türkiye'deki yansıması irdelenmiştir.
Modern batı sanatlarında tipografinin kullanımı

Tipografi, yazı tipi, punto büyüklüğü, satır uzunluğu, satır arası boşluk ve benzer etkenlerin kombinasyonları ile yapılır. Harf ve yazınsal-görsel iletişime ilişkin diğer elemanların hem görsel, fonksiyonel ve sanatsal düzenlemesi hem de bu elemanlarla oluşturulan bir tasarım dili, anlayışıdır. Tipografi yazı karakterleri, kitap, kitap kapakları, afiş, dergi, broşür, gazete, web sayfaları v. s. gibi her türlü alanda kullanılmıştır. Yazının bulunuşuyla birlikte farklı coğrafyada yaşayan insanlar arasında teknik alanda birçok ilerleme kaydedilmiş, bu teknik ilerleme nesilden nesile bir uygarlıktan diğer uygarlığa kadar aktarılmıştır. Yazının uygulanışından sonra ortaya çıkan teknik gelişmeler sayesinde tipografi sanatı ortaya çıkmış ve böylece tipografi sanatı teknik yöntemler sayesinde yazının genel uygulaması olmuştur. Böylece söz ve düşünceler tipografi sayesinde görsel kimliğe bürünerek insanlara ulaşmıştır. Grafik tasarım içerisinde tipografinin yeri ve önemi çok büyüktür. Modern sanatın doğuşundan günümüze hem sanatın hem de grafik tasarımının geldiği boyutlar hızla değişmekte ve her geçen gün yeni teknolojilerin üretilmesiyle hem günlük hayatımızın içinde, hem de tasarım dünyasının içinde değişimler yaşanmaktadır. Sanat her zaman sanatla beslenmiş, sanatçılar da başka sanatçıların buluşlarını olumlu ve olumsuz yönde kullanmışlardır. Modern sanatın öyküsü çoğu zaman 20. Yüzyılın başlarında ortaya çıkan Kübizm, Fütürizm, Dada, Sürrealizm, De Stijl, Süprematizm, Konstrüktivizm, Bauhaus gibi modern sanat akımları ele alınarak anlatılmış ve bu sebeple dönemin grafik tasarımını da yakından etkilemişlerdir.
Hava fotoğrafı ve çağdaş fotoğraf sanatında kullanımı

İlk hava fotoğrafçılığı 1856'da Nadar'ın bir balonu ile çekilmiştir. Ardından, hava fotoğrafçılığı I. Dünya Savaşı sırasında düşman bölgelerin keşfi için yararlı bir veri kaynağı haline gelmiştir. İlerleyen süreçlerde arkeoloji, antropolojik araştırma, haritalandırma, coğrafya ve şehir planlaması gibi alanların çoğunda yaygınlaşmaya başlamıştır. Bu gelişmelerle birlikte fotoğraf sanatçıları, farklı bir bakış açısıyla dünyayı gökyüzünden çekmeyi tercih ederek hava fotoğrafçılığını estetik bir düzlemde ele almaya başlamışlardır.21. yüzyılda teknolojinin her alanda gelişerek hayatımıza girdiği gibi görüntüleme ve resimleme alanında da hayatımızın önemli bir parçası haline gelmeye başlamıştır. Hava fotoğraflarının da bu doğrultuda günümüz çağdaş fotoğraf sanatındaki kullanımı gün geçtikçe geniş bir alana yayılmaya başlamıştır. Son teknolojiyle birlikte dronelar ve insansız hava uçakları sayesinde yeryüzünde kuşbakışı ile yakalanan tüm görüntüler, yüksek çözünürlük performansıyla çekilebilmektedir. Sanata bakan yönüyle fotoğraf daima tartışılmıştır. Fotoğrafın bir sanat olup olmadığına dair bir tartışma, sanattaki insan yaratısının arka plana atılıp teknolojik yaratının ön plana çıkmasından kaynaklanmaktadır. Söz konusu fotoğraf, genellikle sanatsal yanı haricinde toplumlarla iç içe olduğu için, yani teknik, endüstriyel ve bilimsel yönden olan hizmetleri insan topluluklarına daha çok sunulmuş olduğundan sanat olarak gerçek değerinin farkına varılamamaktadır. Tüm bunlarla birlikte bu çalışma giriş ve sonuç bölümlerinin haricinde üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde fotoğrafın tarihi gelişimine değinilerek hava fotoğrafçılığının tarihsel temelleri üzerinde durulmuştur. Yine aynı bölümde hava fotoğrafının ve hava fotoğrafçısının özellikleri değerlendirilmiştir. İkinci bölümde hava fotoğrafından kullanılan teknik ekipmanlara dile getirilerek hava fotoğrafının kullanım alanları olan askeri, arkeoloji ve coğrafya disiplinleri için ifade ettiği önem açıklanmıştır. Son bölüm olan üçüncü bölümde ise çağdaş bir sanat çerçevesinden hava fotoğrafçılığının estetik algısı ve bu estetik algıyı şekillendiren görsel faktörler değerlendirilmiştir. Bunlara ek olarak dünyaca ünlü hava fotoğrafçılarının sanat tavırları ve eserleri üzerinden hava fotoğrafı estetik düzlemde değerlendirilmiştir. Ayrıca ulusal bazda hava fotoğrafçısı olan isimlere ve onların eserlerine de yer verilmiştir. Sonuç kısmında hava fotoğrafının diğer bilimsel disiplinlere kaynaklık eden görsel bir veri olmasının yanında sanatsal bir estetik kaygı ile ortaya konulduğu üzerine genel bir değerlendirme yapılarak çalışma nihayete erdirilmiştir.