turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tokat kenti içme ve kullanma suyu kaynaklarının kalite ve kirlilik durumunun incelenmesi

Yüksek Lisans Tezi TOKAT KENTİ İÇME VE KULLANMA SUYU KAYNAKLARININ KALİTE VE KİRLİLİK DURUMUNUN İNCELENMESİ Seken ÜNVERDİ Cumhuriyet Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Çevre Mühendisliği Anabilim Dalı Danışman: Doç. Dr. Mustafa DEĞİRMENCİ Sunulan çalışmada Tokat kent merkezine içme ve kullanma amaçlı su sağlayan yeraltı suyu kaynaklarının su potansiyeli, kalite ve kirlenme açısından mevcut durumunun ortaya konulması; kirlenme riski taşıyan bölgelerin belirlenip gerekli koruma önlemlerinin ortaya konulması ve ayrıca ileriki yıllarda nüfus artışına paralel olarak ortaya çıkabilecek ek su gereksiniminin karşılanabilmesi amacıyla gerekli hidrojeolojik araştırmaların yapılıp alternatif su kaynaklarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla, eski çalışmalardan da yararlanarak bölgenin 1/50. 000 ölçekli hidrojeoloji haritası hazırlanmıştır. Bu haritanın üzerine mevcut ve alternatif su kaynaklarının işlenmesine ek olarak bölgedeki çöp deponi alanı, fabrikalar, sanayi bölgesi gibi kirlilik yaratan tüm kaynaklar işlenmiştir. Söz konusu kirlilik kaynakları ile su noktalarının mevcut konumları aynı haritada birlikte değerlendirilerek kirlenme riski olan bölgelerin ve koruma alanlarının belirlenmesine çalışılmıştır. Tokat kent merkezine içme ve kullanma suyu sağlayan mevcut kaynak ve kuyular ile alternatif su kaynağı olarak düşünülen Tokat'ın Artova ilçesine bağlı Tahtaoba köyündeki Su dökülen, Koca pınar ve Çaput suyu kaynaklarından numuneler alınmıştır. Bu numunelerin laboratuarda kimyasal analizleri (Ca+2, Mg+2, Na+, K+, HCCTs, Cl', SO'24, N<T3, NCT2, NH3, Fe ve Mn ) ile ağır metal analizleri yapılmıştır. Analiz sonuçlarına göre mevcut içme suları 18-35 Fransız sertliğinde, orta sert ve sert su sınıfında olduğu, sularda hakim katyonun Ca+2, anyon ise HCO' 3 olduğu ve kalsiyumbikarbonatlı sular sınıfına girdiği belirlenmiştir. Tokat Halk Sağlığı Laboratuvarı analiz sonuçlarına göre şehir şebekesinde herhangi bir kirlenmenin bulunmadığı, ancak şebekeyi besleyen kuyu ve kaynak sularının bazılarında özellikle Nisan döneminde NH3 miktarının 7,52 mg/Tye kadar ulaştığı belirlenmiştir. Bu durum, bölgede yapılan tarım ve hayvancılık faaliyetleri sonucunda özellikle hayvan gübrelerinin yağışlarla yıkanıp sulara karışması şeklinde yorumlanmıştır. Mevcut su kaynaklarında herhangi bir ağır metal kirlenmesine rastlanmamıştır. Tokat kentinin ileriye yönelik su gereksinimi hesaplanmış, 2023 yılında 48 l/s, 2033 yılında 231 l/s su açığının olacağı saptanmıştır. Alternatif kaynak olarak Tokat'ın Artova ilçesine bağlı Tahtaoba köyünde üç farklı kaynak incelenmiş debisi 280 l/s ile Kocapınar kaynağının Tokat'a cazibeyle gelmesi halinde içme suyu açığını karşılayabileceği sonucuna varılmıştır. Ancak söz konusu suyun, bölgedeki köyler ile olan hukuksal sorunları nedeniyle alınamayacağı belirlenmiştir. Alternatif olarak Yeşilırmak alüvyon akiferinde yeni kuyuların açılıp istenilen miktarda su alınabileceği, ancak yeni kuyuların kirlenme riskinin çok daha az olduğu dolayısıyla mevcut kuyuların doğu bölgelerinde açılmasının daha uygun olacağı belirlenmiştir.
Büyük ölçekli atıksu arıtma tesislerinde yağışın işletme parametrelerine etkisi

Atıksu Arıtma tesislerinin işletilmesini etkileyen en önemli faktörler debi ve organik yükteki ani artışlardır. Bu ani artışlar arıtma verimini olumsuz etkileyebilmektedir. Bu tez kapsamında büyük ölçekli bir atıksu arıtma tesisinin özellikle yağışlı dönemlerde giriş karakteristiklerinin ve arıtma veriminin nasıl etkilendiği araştırılmıştır. Bu amaçla, Türkiye'deki en büyük ve Avrupa'daki 4. büyük tesis olan Ankara metropolitan alanına hizmet eden, Tatlar Atıksu Arıtma Tesisine ait 2001 yılına ait işletme parametreleri incelenmiştir. Tesisin giriş ve çıkış verilerin yıllık ve aylık değerlendirilmesi yapılmıştır. Yıllık değerlendirmede yağışın tesis giriş ve çıkış parametrelerini nasıl etkilediğini araştırmak amacıyla tesis kuru ve yağışlı dönem olmak üzere ikiye ayrılmıştır. Bu dönemlerin ayrılmasında 2001 yılında Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Kasım, Aralık yağışlı dönem ; Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim kuru dönem olarak belirlenmiştir. Bu iki dönemdeki tesis giriş ve çıkış parametreleri karşı laştı n İm tştı r. Yağışın bu parametrelerin değişimleri üzerindeki rolünün araştırılması amacıyla yıl içerisindeki ayların çoklu karşılaştırılması yapılmış, ayrıca çoklu regresyon ve korelasyon analiziyle tesis giriş-çıkış parametreleriyle yağış, debi, organik yükün ilişkisi araştırılmıştır. Tatlar AAT'nin 2001 yılına ait verilerinin değerlendirilmesinde; veri seti içinde extreme ve outlier değerlerinin belirlenmesine yardımcı olan Steam- and-leaf ile boxplot grafiği, verinin normallik sınanmasının yapılması amacıyla Kolmogrov-Simorov testi, basit istatistiksel hesaplamaların yapılmasıyla beraber parametreler arasındaki ilişkileri, varsa ilişkilerin yönünü, gücünü ve matematiksel formülasyonlarını, araştırmada çoklu regresyon ve %95 önemlilik derecesine sahip Pearson korelasyon analizi, kuru ve yağışlı havaların karşılaştırılmasında varyans homojenliğinin test etmek için Levene test, ikili grup karşılaştırılmalarında değişkenlerin normal dağılıma uyma durumuna göre Mann-Witney-U ile independent Sample test, çoklu karşılaştırmalarda normallik sınamasına göre ANOVA veya Kruskal-Wallis H testi, karşılaştırmalarda varyansların homojenliğine göre Post Hoc testlerinden Dunnett T3 ve Tukey HSD kullanılmıştır. Arıtma tesisinin işletme parametrelerinin incelenmesinde kuru ve yağışlı dönem karşılaştırmaları sonucunda tesis giriş parametreleri arasında %95 güvenilirlikte istatistiksel anlamda BOl, KOI, El, pH, BOl, KOl yükünün farklı olduğu, bu farklılığın artış yönünde olmasına rağmen; kum, debi, BOl/KOl oranı ve AKM girişlerinin her iki dönemde de benzer düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Tesis çıkış parametrelerinden BOl ve KOl değerlerinin %95 güven aralığında kuru ve yağışlı dönemde farklılık göstermediği görülmüştür. Tesis 2001 yılı çıkış parametrelerinin yağışlı dönemde kurak dönemde de olduğu gibi mevcut SKKY ve AB deşarj standartlarını sağladığı ve tesisin hala dizayn debisinin altında çalışıyor olmasından dolayı değişen yüklemelerde de verimli olarak çalıştığı görülmüştür.
Numerical model development for Güzelyurt aquifer, North Cyprus

Basınçlı bir kıyı akiferi olan Güzelyurt, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde yer alan en önemli ve aynı zamanda en büyük içme, kullanma ve sulama suyu kaynağıdır. Fakat, akifer yıllar içinde aşırı ve kontrolsüz çekim nedeniyle güvenli verim kapasitesini aşmış ve deniz suyu girişimi nedeniyle su kalitesi ciddi şekilde bozulmuştur. Haziran 2016'da tamamlanan 'KKTC Su Temini Projesi' ile, KKTC'deki su sıkıntısı sorununun çözümü için Türkiye Cumhuriyeti Anamur Alaköprü Barajı'ndan Akdeniz'e döşenen boru hattıyla yılda yaklaşık 75 milyon m3 su Kuzey Kıbrıs'taki Geçitköy Barajı'na temin edilecektir. Toplam transferden yıllık yaklaşık 38 milyon m3 su, evsel su ihtiyacına tahsis edilmiştir. Sulama için kullanılması planlanan kalan 37 milyon m3 su akifere suni besleme yapmak için kullanılabilir ve buna karşılık akiferdeki bozulmuş su bütçesi orta ve uzun vadede yeniden kurulabilir. Bu çalışmanın amacı, su kullanımına ilişkin olarak önceden tanımlanmış beslenim/boşalım senaryoları altında akiferin hidrolik davranışını tahmin etmektir. Bu amaçla, Güzelyurt Akiferi'nin 3 boyutlu detaylı kavramsal ve sayısal simülasyon modelleri, günümüzün modern Coğrafi Bilgi Sistemleri teknolojileri ve sayısal simülasyon teknikleriyle entegre edilen sistem modelleme yaklaşımı kullanılarak geliştirilmiştir. KKTC'nin Jeoloji ve Maden Dairesi tarafından temin edilen ve daha önce yayınlanmış saha raporlarından derlenen mevcut jeolojik, hidrolojik ve hidrojeolojik veriler model geliştirme sürecinde kullanılmıştır. Geliştirilen sayısal model ilk olarak kararlı durum ve zamana bağlı koşullar altında kalibre edilmiştir. Kalibre edilmiş model daha sonra akiferdeki bozulan su dengesinin rehabilitasyonunu içeren üç farklı senaryodan oluşan simülasyonlar için çalıştırılmıştır. İlk senaryoda, akifer sulama amaçlı pompaj olmadan simüle edilmiştir. İkinci ve son senaryoda, birinci senaryodaki pompalama koşullarına ek olarak, Türkiye'den sağlanan suyun 28 milyon m3'lük miktarı, sırasıyla Güzelyurt barajından, ve hem baraj hem enjeksiyon kuyuları aynı anda kullanılarak akifere suni olarak beslenimi sağlanmıştır. Her üç senaryoda da, ortalama 12 yıldan sonra, 'sıfır' konturunun deniz seviyesine ulaşarak ve depresyon bölgesinin ortadan kaybolduğu bir toparlanma sağlanmıştır. Ayrıca, akiferdeki su seviyesinin etkin bir şekilde yükselmesini sağlamak için, sulamaya tahsis edilen suyun en az % 76'sının suni besleme için kullanılması gerektiği bulunmuştur. Sulama için gelen suyun yarısından fazlasının bu amaçla kullanılmasına rağmen, akifer, simüle edilen yıllara dayanarak yakın bir gelecekte doğal koşullarına geri dönmemiştir. Enjeksiyon kuyularının ve barajın birleşimi ile yapılan besleme yöntemiyle en erken doğal duruma, 48 yılda ulaşılabilmiştir. Bu nedenle, bu seçenek en etkili yöntem olmuştur.
Elektrodiyaliz yöntemiyle sulardan florürün giderilmesi

Bu çalışmada, elektrodiyaliz yöntemiyle SB-6407 anyon değiştirici membran kullanılarak sulardan florür'ün giderimine çalışılmıştır. Öncelikle, Donnan diyaliz şartlarında, besleme fazının optimum pH'ı 6 olarak saptanmıştır. Daha sonra elektrodiyaliz durumunda, akım yoğunluğunun etkisi, besleme fazı konsantrasyonu ve birlikteki iyonların florür giderimi üzerine etkisi araştırılmıştır. Uygulanan akım yoğunluğu arttıkça florür gideriminin arttığı tespit edilmiştir. İlave olarak, besleme fazının konsantrasyonunun artışıyla florür giderimi azalmıştır. Son olarak, besleme fazında diğer anyonların bulunması akış değerlerini ve florür giderimini azaltmıştır. Elde edilen sonuçlar akış değerleriyle de ilişkilendirilmiştir.
Asfalt plent tesisinde karbon ayak izinin değerlendirilmesi

Sera gazlarının atmosferdeki birikimlerinin çeşitli insan etkinlikleri nedeniyle sanayi devriminden beri hızla artması ile kuvvetlenen sera etkisinin en önemli sonucu, dünya ikliminin daha sıcak, bazı bölgelerde daha kurak ve daha değişken olmasını sağlamasıdır. Küresel ısınmaya sebep olan sera gazlarının hepsi birden karbon ayak izini oluşturmaktadır. Bu gazlar, insanların bireysel ve toplumsal ihtiyaçlarını karşılamak için yapılan tüm aktiviteler ile ortaya çıkmaktadır, günümüzde karbon salımı için en büyük etken sanayidir. Bu çalışma, asfalt üretim işlemine bağlı emisyonların karbon eşdeğeri olarak hesaplanmasını içermektedir. Asfalt üretim faaliyetlerinden kaynaklanan karbon ayak izi IPCC Tier 1 ve Tier 2 metodolojisi kullanılarak hesaplanmış yapılan hesaplamalar sonucunda tesiste oluşan karbon ayak izleri; ulaşımdan kaynaklı 1,772 Gg CO2, doğalgazdan kaynaklı 1,47 Gg CO2, elekrik kaynaklı 0,86 Gg CO2 ve su kaynaklı 0,008 Gg CO2 toplamda 4,11 Gg CO2 bulunmuş ve azaltım önerileri araştırılmıştır. Tesis için en çok karbon ayak izi ulaşım kaynaklı çıkmıştır. Hesaplama ve raporlama yöntemleri, insan sağlığı ve iklim değişikliği üzerine karbon ayak izi etkileri ve karbon azaltım önerilerine değinilmiştir. Karbon ayak izi, üretim sürecinde yaşam döngüsünün her aşamasında hesaplanmalıdır. Hesaplamada kullanılan tüm veriler Sivas İl Özel İdaresi Asfalt Plent Tesisinden, ilgili emisyon faktörleri ise Hükümetlerarası İklim Değişikliği Paneli, Dünya Kaynakları Enstitüsü ve Dünya Sürdürülebilir Kalkınma İş Konseyi gibi çeşitli uluslararası organizasyonları tarafından geliştirilmiş Sera Gazı Protokolü gibi ISO 14064- 1 standardına göre alınmıştır. Sonuçta, asfalt üretiminden kaynaklanan karbon emisyonlarının çok yüksek değerlerde olmadığı ancak diğer sektörlere göre sayıca fazla plent tesisi olduğu için asfalt plent üretim sektörel olarak bu emisyon miktarında diğer üretim tesisleriyle kıyaslandığında küresel açıdan önemli CO2 salım miktarı verdiği düşünülmektedir.
Batıklardan kaynaklanan kirlilik ve uluslararası batıkların çıkarılması sözleşmesi uygulamaları

Dünya ticaretinin önemli bir oranı gemiler ile gerçekleştirilmektedir. Gemilerin bu zorlu yolculuklarında istenmeyen durumların ortaya çıkarak en kötü koşullardan biri olan geminin batması ile sonuçlanan olaylar zincirinin son halkası ilgili batığın çıkarılması konusudur. Meydana gelen olayın devletlerin egemenlik haklarının yanı sıra bayrak devleti ve kıyı devleti gibi farklılıklar gösteren olayın bileşenleri bakımından uluslararası kurallar ile yönetilmesi gereken bu durumun özellikle insanlığın ortak mirası olarak değerlendirilmesi gereken çevre tehdidi ile beraber ifade edilerek, Nairobi Sözleşmesinin uygulamalarına yönelik çalışma yapılmıştır.
Evsel nitelikli atıksu arıtma tesisinin bilgisayar destekli tasarımı

Anahtar Kelimeler: Atıksu, Merkezi Arıtma Tesisi, Tasarım, Bilgisayar Programlama. Günümüzde insan hayatının ayrılmaz bir parçası haline gelen bilgisayar, hızlı gelişen teknoloji sayesinde bilime yardımcı olmaktadır. Çevre Mühendisliği'nde bilgisayar uygulamaları geliştirilmeye açık bir branştır. Bu çalışmada, evsel nitelikli merkezi atıksu arıtma tesisinin ana ünitelerini boyutlandıran Windows tabanlı bir bilgisayar programı hazırlanmıştır. Amaç; merkezi atıksu arıtma tesisini bilgisayar yardımıyla projelendirerek zamandan tasarruf sağlamak, değişik alternatiflerini hızla deneyerek optimum tesis dizaynını sağlamaktır. x
Kümes atıklarının yanma karakterizasyonunun ve hava emisyonlarının belirlenmesi

Anahtar Kelimeler: Kümes atıkları; Karakterizasyonu; Yanma; Yanma gazı emisyonlarıBroyler tavuk üretim faaliyetleri farklı türlerde, yüksek miktarlarda, kolay bozulabilir organik atıklar ve yan ürünler üretirler. Mevsimsel ve mekansal varyasyonun yanı sıra çiftlik yönetimi uygulamaları ile birlikte kullanılan yatak malzemesi türüne bağlı olarak, kümes atıkları esas olarak yüksek enerji verimliliğine ve çevresel etki yaratan pirinç kabukları, talaş, tüyler ve yem çöplerinden oluşur. Doğrudan yanma vasıtasıyla mono yanma ya da uygun biyoyakıt kaynaklarıyla birlikte yanma seçenekleri kümes atıklarının güvenli atık bertarafının sağlanması için tercih edilebilinecek bir yöntem olabilir. Kümes hayvanlarından elde edilen tavuk gübrelerinin ölçülen yüksek ısıtma değerleri 13.49 14. 62 KJ/kg- 1 aralığındadır ve düşük ısıtma değerleri sırasıyla 12.90 13. 60 KJ/kg- 1 dir. Kümes atıklarının enerji potansiyelinin azalması, içeriğindeki kül ve nem oranının artmasıyla ilişkilidir. Nihai analiz sonuçları şu şekildedir; C (% 28.01 % 0 .48), O (% 33.23 % 0 .48), H (% 3.56 % 0 .48), N (% 3.90 % 0 .48) ve S (% 0.92 % 0 .48). Kümes atıklarının azot konsantrasyonları NOx (155 ppm) emisyonlarını önemli ölçüde arttırmış, ancak ilgili standartlara uygun bulunmuştur. Elde edilen SO2 (8 ppm) emisyonları da altlıkta ki S içeriğiyle tutarlı ölçülmüştür, fakat emisyon konsantrasyonları çok düşük bulunmuştur. Yüksek tükenmiş gaz ve kül emisyonlarına rağmen, enerji geri kazanım uygulaması olan doğrudan yanma gibi yöntemler, kümes atıkları için kullanıma hazır ve çevre açısından güvenli bir yönetim seçeneği sunar, aksi takdirde sağlık üzerinde önemli etkiler yaratabilir ve çevre için kirletici riskler oluşturabilir.
Hava kirliliğinin çevresel ve mekansal modellenmesi, analizi ve tematik haritalarla görselleştirilmesi

Sanayileşme ile birlikte, artan enerji ihtiyacı ve enerji elde etmek için fosil yakıt kullanımı nedeniyle çevresel sorunlar artma eğilimindedir. Kentleşmenin ve sanayinin yoğun olduğu bölgelerde fosil yakıtların daha yoğun kullanılması nedeniyle çevresel sorunlar özellikle de hava kirliliği yaşamı olumsuz etkileyecek şekillerde görülebilmektedir. Bu durum hava kirliliği konusunda farklı disiplinlerin bir araya geldiği yeni çalışmalar, kontrol stratejileri ve yeni yasal düzenlemeler gerektirmektedir. Karar vericiler tarafından gerekli önlemlerin alınabilmesi için çevre problemlerinin mekansal değişkenliğinin belirlenmesi ve izlenmesi son derece önemlidir. Coğrafi bilgi sistemi ve tematik kartografya, farklı konulara ilişkin mekansal verilerin entegrasyonu, modellenmesi, analizi ve görselleştirilmesi için çeşitli teknikler sağladığından çevresel problemlere yönelik stratejiler geliştirilmesinde yararlı birer araç olarak kullanılmaktadır. Bu tezde, hava kirliliğinin çevresel ve mekansal modellenmesi, analizi ve görselleştirilmesi hedeflenmiştir. Bu amaçla ilk olarak Küçükçekmece ilçesine ilişkin nokta, çizgi ve alan kaynakları içeren bir emisyon envanterine dayalı olarak kirletici kaynaklara ilişkin NOx, SO2 ve PM10 emisyon değerleri hesaplanmıştır. Daha sonra meteorolojik veriler ve sayısal yükseklik modeli kullanılarak bu kirleticilerin çalışma bölgesindeki hava kalitesine etkileri, AERMOD View yazılımıyla EPA'nın önerdiği modellerden biri olan ISCST 3 modeline göre belirlenmiştir. Hava kirliliğinin bina ve mahalle bazında nüfusa etkisini belirlemek üzere bu model ile üretilen kirletici konsantrasyon değerleri, MapInfo Professional yazılımına aktarılıp grid model haline getirilmiş ve bina ve mahallelere ait vektör veriler ile entegre edilmiştir. Ardından mahalleler ve binalarda yaşayanlara ilişkin olası bir etkilenme alanı içindeki ortalama konsantrasyon değerleri elde edilmiştir. Bu sonuçlar çeşitli tematik haritalar aracılığıyla görselleştirilmiştir.
Sıfır değerlikli alüminyum nanopartikülleri kullanılarak endokrin bozucu bisfenol A kirleticisinin giderimi ve toksisite değişiminin izlenmesi

Bisfenol A, doğal sularda bulunan önemli endokrin bozuculardan biri olarak kabul edilen kirleticidir. Bu çalışmada, 2 mg/L sulu BPA çözeltisinin arıtılması için nanopartiküler sıfır değerli alüminyum kullanımı incelenmiştir. Çalışmalar gerçek su numunelerinde gerçekleştirilmiştir. Çalışmada, oksidasyon reaksiyonunu hızlandırmak için SDA ile hidrojen peroksit ve persülfat radikaller kullanılmıştır. Gerçek su numunelerinde arıtma performansının yanı sıra toksisite değişimi de izlenmiştir. Çalışmanın diğer bir kısmında SDA nanapartiküllerinin yeniden kullanımı incelenmiştir. Saf suda, HP veya PS ile birlikte SDA, özellikle PS oksidan olarak kullanıldığında etkili bir BPA giderimi sağlamıştır. Deniz fotobakteri Vibrio fischeri ve tatlı su mikro algleri Pseudokirchneriella subcapitata ile yapılan biyolojik analizlere göre BPA'nın akut toksisitesi, saf ve gerçek yüzeyli su numunelerinde SDA/PS prosesi sırasında önemli dalgalanmalar sergiledi.
Buğday saplarından biyoetanol üretimi: Asit hidrolizi ve enzimatik hidrolizin etkisi

Biyoetanol, günümüzde petrole alternatif olarak kullanılan bir yakıt olmakla birlikte yenilenebilir enerji kaynağı olması nedeniyle de büyük önem taşımaktadır. Biyoetanol üretimi ve kullanımı açısından diğer Avrupa devletlerine kıyasla geride olan ülkemiz için bu konuda yapılan ve yapılacak olan çalışmalar büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmada atık olarak buğday sapları kullanılmıştır. Çalışmanın ilk aşamasında atık miktarının, asit konsantrasyonunun ve buhar hidroliz bekletme süresinin şeker birikimine ve etanol üretimine etkisi incelenmiştir. Asit konsantrasyonu artıkça açığa çıkan şeker miktarının da arttığı gözlenmiştir. Asit konsantrasyonunun yanı sıra buhar hidroliz süresinin etkisi de incelenmiştir. Buhar hidroliz süresinin 15 dakikadan 45 dakikaya çıkarılması buğday saplarının hemiselülozik kısmının hidrolizini artırmıştır. Buharla hidroliz süresi artırıldığında ortaya çıkan ksiloz miktarı artmış ancak glukoz miktarında bir artış olmamıştır. Çalışmanın ikinci aşamasında asit miktarının enzimatik hidroliz ve fermentasyona etkisi incelenmiştir. Yüksek asit konsantrasyonu enzimatik hidrolizi ve maya aktivitesini dolayısıyla fermentasyonu ve etanol üretimini negatif yönde etkilemiştir. Saccharomycess cerevisiae ATCC maya hücrelerinin etanol üretimi incelenmiştir. Atık miktarının, asit konsantrasyonunun ve buhar hidroliz bekletme süresinin etanol üretimine etkisi incelenmiştir. Buğday sapları, öncelikle yüksek sıcaklıkta buhar basıncı ve asitle ön hidrolize tabi tutulmuş, daha sonra enzimatik hidrolizle monomer şekerlere parçalanmıştır. Oluşan şeker içerikli sıvının içine Saccharomycess cerevisiae maya hücreleri ekilerek etanol fermentasyonu yapılmıştır. Glukoz, ksiloz ve etanol miktarları HPLC kullanılarak ölçülmüştür. %1 asit konsantrasyonunun enzim aktivitesi ve etanol üretimi için optimum olduğu görülmüştür. %1 asit hidrolizinin ardından yapılan enzimatik hidroliz özellikle glukoz üretiminde etkili olmuştur. Üretilen glukoz miktarı 4 g/l'den 16 g/l'ye, ksiloz miktarı ise 7 g/l den 18 g/l'ye çıkmıştır. Etanol üretim verimi % 20 civarında bulunmuştur.
Sentezlenen yeni membranların kimyasal yöntemlerle modifiye edilerek membran biyoreaktörde kullanılması

Su kaynaklarının giderek azalması atıksuların arıtımının daha etkili bir şekilde yapılmasını zorunlu kılmaktadır. Bu amaçla membran teknolojisi kullanımı giderek artmaktadır. Bu çalışmada Batık MBR sistemi kullanılarak meyve suyu atıksuyunun arıtımı gerçekleştirilmiştir. İlk aşamada atıksuyun karakterizasyonu yapılmış ve değerler esas alınarak sentetik bir atıksu hazırlanmıştır. Çalışmada aktif çamur iki farklı organik yükleme (KOİgiriş= 500 mg/L ve KOİgiriş= 1000 mg/L) ve iki farklı çamur yaşı (ÇY= 15 gün ve ÇY=30 gün) uygulanmıştır. Arıtımda kullanılmak üzere polieterimid ve poliakrilonitril membranlar sentezlenmiş ve daha sonra bu polimerlere polivinilpirolidon kimyasalı eklenerek membranlar modifiye edilmiştir. Sentezlenen membranlar modüllere takılarak aerobik batık MBR sistemine batırılmış ve paralel olarak işletilerek membranlardan süzüntü elde edilmiştir. Buna bağlı olarak modifikasyonun arıtıma etkileri, modifiye edilmemiş membranlarla kıyaslanmıştır. Aktif çamur için pH, çözünmüş oksijen, çözünmüş mikrobiyal ürün, hücre dışı polimerik maddeler, mikroorganizmaların flok yapısı ve yüzey özellikleri, KOİ, azot, fosfor, zeta potansiyeli ve atıksuyun viskozitesi incelenmiştir. Membranlar için ise temas açısı, SEM, FT-IR, AFM, porozite, su tutma kapasitesi ve membran çözeltileri için viskozite analizleri gerçekleştirilmiştir. Yapılan analizlere göre en verimli arıtımı sağlayan ve en az kirlenen membran tespit edilmeye çalışılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre; en iyi akı performansı ve yüksek süzüntü hacmi ile kirliliğe karşı uzun süreli kullanım sağlayan ve ekonomik açıdan en etkili olan membranın PVP katkılı kimyasal modifikasyonla sentezlenmiş PANmod membran olduğu belirlenmiştir. Ayrıca KOİ giriş konsantrasyonunun 1000 mg/L ve çamur yaşının 30 gün olduğu koşullarda arıtılabilirlik daha etkili bir şekilde gerçekleştirilmiştir (Giderim verimi KOİ=98,5%, denge akısı Jd = 14 L/m2. h).