turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
17. yy Hollanda resim sanatında mitolojik konulu yapıtlar; İkonografik yaklaşımlar

oz Bu çalışmada, 17. yy Hollanda resminde mitolojik konulu yapıtlar incelenmiştir. I. Bölümde çalışmanın amacı ve sınırları ortaya konmuş, II. Bölüm'de Hollanda Cumhuriyeti'nin politik, siyasal ve ekonomik tarihinin bir özeti sunulmuştur. III. Bölüm'de 17. yy Hollanda resim sanatı genel olarak değerlendirilmiştir. Güney Hollanda'dan Kuzey Hollanda'ya göç eden sanatçılar ve bunların Kuzey sanatına katkıları, getirdikleri yeni temalar irdelenmiştir. IV. Bölüm'de mitolojik konulu sahnelerin Avrupa resminde ilk kez ortaya çıkışı ele alınmıştır. V. Bölüm'de ise tezin esas konusu olan 17. yy Hollanda resmindeki mitolojik konulu yapıtlar ele alınmış ve bu konular beş grupta toplanmıştır. Tanrı ve tanrıçalar, düğün ve şenlik sahneleri, aşk sahneleri, dehşet sahneleri ve gruplandırma dışında kalan sahneler başlıkları altoda yapıtlar incelenmiştir. Sonuç olarak, mitolojik yapıtların ikonografik değerlendirilmesi yapılmıştır. m
Avusturyalı iki dışavurumcu sanatçı Egon Schiele ve Oskar Kokoschka'nın yapıtlarının karşılaştırmalı incelenmesi

1800'lerin sonlarında, Avusturya'nın başkenti Viyana'da, sadece yeni toplumsal bakış açılarının gelişmesini değil aynı zamanda sanatın yönünü de tamamen değiştiren bir dönüşüm başlamıştır. Akademik sanattan uzaklaşıp özgürleşen ve temelini psikolojide bulan bir anlatım diline geçiş olmuştur. Viyana'nın değişen düşünce dünyasından ilham alan dışavurumcu sanatçılar, modern sanatın değerli eserlerini yaratmışlardır. Bu dönemin sanatçıları geleneksel güzellik görüşlerine karşı durup, insan ruhuyla ilgili ortaya atılan kuramları eserlerinde yansıtmaya çalışmıştır. Araştırmada öncelikle, Dışavurumculuk kavramının farklı sanat ve düşünce alanlardaki tanımları sunulmuştur. Sanat ve düşünce dünyasında bir söylem, hareket, ifade biçimi ya da eğilim olarak adlandırılan Dışavurumculuğun psikolojik, felsefi, düşünsel ve toplumsal boyutlara olan etkileri incelenmiştir. Araştırma sürecinde, Dışavurumculuğun temelini oluşturan 19. yüzyıl sonu küçük hareketlenmeler, 20. yüzyıl başlarında Alman sanatçı grupları ve hemen arkasından gelen Birinci Dünya Savaşı'nın sarsıcı etkileri değerlendirilmiştir. Dışavurumculuğun etkilediği diğer sanat dalları, sanatçıları ve yapıtlarından kısaca söz edilmiştir. Araştırma kapsamında, Dışavurumculuğun Avusturya merkezi ele alınarak, buradaki etkisi, süreci ve özelliği incelenmiştir. Geniş kapsamlı bu sanat akımının içinde, örnekleme alınan Avusturyalı iki sanatçı Egon Schiele ve Oskar Kokoschka'nın öz yaşam öykülerine değinilmiş, yaşadıkları önemli olayların resimleri üzerindeki yansımaları incelenmiştir. Viyanada'ki çağdaşları Gustav Klimt'in, iki sanatçıya da yön veren sanatsal etkileri değerlendirilmiştir. Schiele ve Kokoschaka'nın, yapıtları üzerine yapılan incelemede, sanatçıların benzer ve farklı yönleri karşılaştırılmıştır. Schiele ve Kokoschka'nın, özgün ve bağımsız Dışavurumcu kimlikleriyle 20. yüzyıl modern sanat akımlarına öncü olduğu görülmektedir.
Üstün yetenekli resim öğrencilerinin sanatsal düzenleme öğelerine yönelik metaforik algıları

Bu araştırma, Tokat Bilsemde öğrenim gören üstün yetenekli görsel sanatlar/resimöğrencilerinin sanatsal düzenleme öğeleri olan 'çizgi, şekil, ışık-gölge, doku, renk, biçim, değer, ton, mekan' kavramlarına yönelik metaforik algılarını ölçmeyi amaçlar. Literatür geçmişşinde üstün yetenekli öğrencilerle ilgili birçok çalışma yapıldığı görülmüştür. Fakat görsel sanatların temelini oluşturan sanatsal düzenleme öğelerinin metaforik algısının ölçülmesine yönelik bir çalışmaya rastlanılmamıştır. Araştırmanın çalışma grubu Tokat Bilim ve Sanat Merkezinde görsel sanatlar/resim alanında öğrenim gören üstün yetenekli 31 öğrenciden oluşmaktadır. Bu araştırmada her bir sanatsal öğe için elde edilen metaforların analizinde IBM SPSS Statistics 22 ve Microsoft Office Excel 2016 programları kullanılmıştır. Elde edilen veriler bu programlara aktarılmış daha sonra frekans, ortalama ve yüzdelik dağılımları hesaplanmıştır. Öğrencilerin üretmiş oldukları metaforlar genel olarak değerlendirildiğinde en fazla birbirinden farklı metafor şekil ve değer öğeleri için, en az birbirinden farklı metafor ise çizgi ve renk öğeleri için oluşmuştur. Çizgi ve renk kavramları görsel sanatlarda en fazla kullanılan öğeler oldukları için öğrencilerin ürettikleri metaforlarda benzerlik gösterdiği söylenebilir. Öğrenciler tarafından sanatsal düzenleme öğelerine yönelik üretilen metaforlar, öğrencilerin oluşturdukları metaforun gerekçesine bakılarak kavramsal kategorilendirme yapılmıştır. Kavramsal kategori olarak sayı bakımından en az kavram oluşturulan öğeler 'doku, renk, biçim, ton' olduğu tespit edilmiştir. En fazla kavram oluşturulan öğe ise 'değer' kavramı olmuştur. Sonuç olarak sanat eğitiminde kullanılan sanatsal düzenleme öğeleri kullanılarak üstün yetenekli görsel sanatlar/resim öğrencilerinin metaforik algıları incelenmiştir. Elde edilen bulgular alan yazına bağlı olarak tartışılmış ve bulgulardan hareketle önerilerde bulunulmuştur.
Amerika ve Türkiye'deki üniversite Sanat Müzeleri'nin incelenmesi

Geçmişten günümüze kadar dönemine tanıklık ederek nesneler üzerinde araştırma yapan, onları toplayan, koruyan, onaran ve sergileyen müzeler çağdaş müzecilik anlayışında değişiklik gösterirken aynı zamanda iletişim kurma ve eğitim işlevlerini de üstlenmiştir. Günümüzde hızla yaygınlaşan Üniversite Sanat Müzeleri öğretmene, öğrenciye ve halka yönelik bir misyon ve vizyona sahiptir. Üniversite Sanat Müzeleri, ait oldukları kampüslerin kurumsal gelişimlerini arttırmak, kültürel birikimlerine katkı sağlamak, eğitim ve araştırmaya dayalı akademik, bilimsel ve sanatsal çalışmalarda bulunmak ve üniversite-çevre etkileşimini sağlamak gibi önemli görev ve faaliyetleri yürütmektedir. Bu araştırmanın amacı bir kampüs müzesinin; öğrenci-öğretmen, müze koleksiyonları, uygulanmakta olan müfredat ve dersler arasındaki ilişkinin 'modern müzecilik anlayışı' doğrultusunda bir model olarak örneklemler üzerinden incelemek ve bu anlayışta müzelerin kampüs içine ve kampüs dışına yönelik faaliyetlerinin nasıl olması gerektiğini araştırmaktır. Bu araştırmada belirlenen Amerika'daki ve Türkiye'deki Üniversite Sanat Müzelerinin 2014 2015 yılları arasındaki sanat eğitimi etkinlikleri incelenmiştir. Araştırmanın sonucunda üniversite sanat müzelerinin, alışılagelmiş eğitim kurumlarına alternatif birer eğitim ortamı olarak halka ve bağlı olduğu kuruma yönelik önemli işlevlerinin olduğu belirtilmiştir.
Volkswagen bağlamında tasarımın siyasallaşması

Endüstri devrimi ile başlayan süreçte, objenin insan hayatı üzerindeki etkisi özellikle 20. yüzyılda büyük önem kazanmıştır. Aynı dönemde burjuvazi ile birlikte yükselişe geçen modern totaliter devletler, objenin bu etkisini siyasi erki ele geçirmek ve uygulanan poltikaları halk karşısında olumlamak amacıyla kullanmışlardır. Almanya'da iktidarda olan Nasyonel Sosyalist Alman İşçi Partisi'nin halk arabası projesi olan Volkswagen, endüstriyel objenin siyasallaşması açısından ciddi bir örnek oluşturmaktadır. Ferdinand Porsche' nin halk arabası üzerine yaptığı çalışmalar, Nasyonel Sosyalist iktidar tarafmdan hayata geçirilerek, hem ufuktaki savaş için bir silah haline getirilmiş hem de modern dönemde Alman sosyal hayatını şekillendirerek halkı kitleleştirme politikası güden Nasyonel Sosyalist propaganda yöntemleri tarafından kullanılmıştır. Parasını ödeyen hiçbir alıcı arabasına kavuşamamış, Volkswagen 2. Dünya Savaşı sırasında Alman ordusunun en önemli hafif taaruz gücünü oluşturmuştur. Savaşın ardından ingiliz ordusu himayesi altına giren Volkswagen fabrikası büyük zorluklara rağmen tekrar üretime geçmişş ve daha sonra Heinz Nordoff başkanlığında gelişen yapısı ile dünyanın en büyük üçüncü otomobil üreticisi haline gelmiştir. Volkswagen'in bu başarıyı elde etmesi, tüketim ideolojisiyle gelişen postmodern toplumda, başarılı bir promosyon stratejisi yönetiminde Beetle ve Transporter modelleriyle popüler kültür kaynağı oluşturabilmesinde yatmaktadır. Volkswagen hem kapitalleşmiş, dolayısıyla tüketim ideolojisi etkisindeki toplumlarda siyaset için önemli bir taban oluşturmuş, hem de Üçüncü Dünya ülkelerinde sosyal ve ekonomik yaşama damgasını vurmuştur. IV
Günlük hayatta piktogram ve ikonların önemi ve kullanıcı üzerindeki etkileri

Günlük hayatta kullanılan piktogram ve ikonların başlangıcının ve gelişiminin nasıl olduğu, hangi alanlarda kullanıldığı, kullanılma amaçlarının nedenleri üzerinde durulduğu bu çalışmada, ayrıca piktogram ve ikonların günlük hayattaki önemleri ve kullanıcı üzerindeki etkileri anlatılmaya çalışılmıştır.
Dünya'da ve Türkiye'de bilgi-veri görselleştirme: İnfografik tasarım

İnfografik Tasarım sürecinde kullanılması gereken verili bilgiler infografiği etkilemiş, infografiğe ilham vermiş ve bu mecrayı güçlendirmiştir. İnfografik ve enfermasyon tasarımı arasındaki farklardan en büyüğü ise infografiğin daha büyük bir alan olarak görülmesidir. İnfografik tasarımın kullandığı unsurlar sahip olduğu farklı özellikler ile grafik tasarımdan ayrılır. Bir grafik tasarımın (örneğin 3d tasarımı) zenginliği son gölgeye kadar her bir ayrıntının gösterilmesi, alıcıya ulaşmasıdır. Fakat bu durum infografik için zararlı yaptırımlara sebep olabilmektedir. Çünkü bahsi geçen ayrıntılar, infografiğin amacı olan bilgilendirmeyi gizleyebilmektedir. Bu yüzdendir ki, birçok alanında uzman infografik tasarımcısı el çizimlerini veya dijital olan temiz çizgileri tercih etmektedir. Unutulmamalıdır ki iyi bir illüstrasyon bazen derinleyici fakat düz bir anlatımdan daha çok ilgi çekicidir. Bu tezde infografik tasarımı ile ilgili bilgilendirmeler, açıklamalar, örneklemeler verilmiş, söz konusu alanda Dünyaca ünlü infografiklere yer verilerek bu infografikler hakkında teknik açıklamalarda bulunulmuştur.
Uğur Seyrek'in sanatçı kişiliği ve koreografiye yaklaşımı

Bu araştırmada, Türk Devlet Balesi'nde önemli bir yere sahip olan Uğur Seyrek'in koreografiye olan yaklaşımı incelenmiştir. Ayrıca, kendisinin günümüze kadar yapmış olduğu sanat çalışmalarına ait verilerin bir araya toplandığı bir belge oluşturmak amaçlanmıştır. Çalışma sürecinde uğur Seyrek ile yapılan görüşmelerde; hayat, sanat, yaratıcılık ve bunların tümünde temel belirleyenlerden olan insana yaklaşımı kendi ifadeleriyle kayda geçirilmiştir. Birlikte çalıştığı sanatçılarla yapılan görüşmelerde Uğur Seyrek'in gerek yaratıcı, gerekse sanatçı bir birey olarak kimliğine dair ipuçlarına ulaşmak amacıyla; koreografileri, provalar sırasında dansçıya yaklaşımı, dansçıyla iletişim kurma biçimi, eserlerini yaratma sürecinde koreografinin ilerleyişi, müziğe ve harekete yaklaşımı hakkında bale sanatçılarının görüşlerini ve yorumlarını bir araya derlemek amaçlanmıştır. Birinci bölümde, kendisinin biyografisi ve sahnelenmiş eserleri kronolojik sıra ile yer almaktadır. İkinci bölümü, kendisi ile yapılan söyleşi oluşturmaktadır. Üçüncü bölümde, kendi ile birebir çalışmış olan Ankara Devlet Balesi yöneticilerinden Fahrettin Güven, bale sanatçıları, besteci, libretto yazarı, koreografi asistanları, kostüm kreatörlerinin görüşlerine yer verilmiştir. Dördüncü bölümde 'sahnelenmeyen eserleri'nin librettoları ve bu konu hakkında çıkan gazete yazılarından bir kısmına yer verilmiştir. Beşinci bölüm, Uğur Seyrek hakkında basında çıkan yazılardan oluşturulmuştur. Çalışma içerisinde yer alan fotoğrafların bir kısmı koreografilerinden seçilmiş olup: bir kısım görselde de Uğur Seyrek'in eserleriyle ilgili hazırladığı eskizler, heykel ve resim çalışmalarının koreografiye yansımasına, farklı sanat alanlarında dışa vurulan yaratıcılığın dansta somutlaştırılmasına dair örnekler yer almaktadır. Eserlerinin librettolarından derlenen bir seçkiye ise Ek'te yer verilmiştir.
Distopyan filmlerde mekan ve zaman ilişkisi

Günümüzün tartışmalı kavramlarından olan postmodernite, sinema anlatıları üzerine yapılan değerlendirmelerde, özellikle 1990'lı yıllardan itibaren söz konusu alanda giderek daha da görünür hale gelen parçalılık, süreksizlik, eklektizm, stilde ve karakterler düzeyinde şizofreni gibi nitelikler üzerinden okunmaktadır. Bu çalışmada modern ve postmodern mekan ve zaman kavramının bilim kurgu kategorisine de giren distopyan filmlerde ne şekilde yansıma bulduğunun ortaya konması amaçlanmıştır. Bu doğrultuda 2000 yılından günümüze kadar olan süreçte 5 örnek üzerinden distopyan filmlerdeki mekan ve zaman ilişkisi, postmoderniteye ilişkin değerlendirmeler çerçevesinde incelenmiştir.
Türkiye'de 2000 yılından sonra heykele uygulanan sansür ve sanatçının tutumu

İnsan doğası gereği çevresinde bulunduğu her şeyi kendisi için değiştirip dönüştürme eğilimindedir. Zorunluluklar, hayatı kolaylaştırma, çıkarlar vb. durumlar doğrultusunda bu yönelim içerisine girdiği görülür. Söz konusu değişim sürecinde kendisi için ters düşen herhangi bir eylem karşısında tepki göstermekte; onu kendi istekleri doğrultusunda yönlendirmekte, aksi bir durumda bunu engellemeye çalışmakta; hatta zaman zaman saldırganlaşmaktadır. Farklı kavramların çeşitli yollarla kontrol altına alınmasıyla birlikte, bireyleri ve toplumu engel koyarak biçimlendirme amacını güden saldırı, şiddet ve sansürün temelinde yatan pek çok gerekçe söz konusudur. Bu çalışma da Türkiye'de 2000 yılından sonra heykele uygulanan, sansür ve sanatçının tutumu üzerinden; saldırı, şiddet ve sansürün nasıl geliştiği, daha çok hangi zamanlarda ortaya çıktığı ve sanatçıların buna nasıl tepki verdiği örnekler üzerinden değerlendirilmeye çalışılacaktır. Sanat yapıtlarına karşı özellikle son yıllarda oldukça yoğun bir şekilde gündeme gelen saldırı, şiddet ve sansür gibi tutumların örnekleri ekseninde hareket edilecek; saldırıların altında yatan sosyolojik, psikolojik, siyasi ve inanç yoluyla açıklanan olgular incelenerek; sanat yapıtına olan, bu durum karşısında sanatçının ne gibi söylemlerde bulunduğu aktarılacaktır.
Türkiye'deki ilköğretim okullarının II. kademesinde müzik eğitiminde kullanılan okul şarkılarının prozodi yönünden incelenmesi

Bu araştırma Türkiye'deki ilköğretim okulları müzik derslerinde öğretilen şarkıların prozodi ilkelerine uygunluk durumlarının saptanması amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla Türkiye'deki İlköğretim Okullarının II. Kademesinde Müzik Eğitiminde kullanılan, Milli Eğitim Bakanlığı, Talim ve Terbiye Kurulunun 1. 5.1992 gün ve 126 sayılı kararı ile ders kitabı olarak kabul gören Salih AYDOĞAN ve 18. 05. 2001 tarih ve 136 sayılı kararı ile ders kitabı olarak kabul gören Salih AKKAŞ ? 'ın hazırladığı kaynak kitaplarda yer alan ve örneklemi oluşturan şarkılar;ritmik uyum, vurgu, ses sınırları ve ritmik yapı bakımından incelenmiştir. Bu inceleme sonucunda örneklemi oluşturan şarkıların ritmik uyum ve vurgubakımından prozodik kusurlar içerdiği saptanmıştır. Ayrıca bu şarkılar ses sınırları ve ritmik yapı bakımından incelendiğinde şarkıların söylenilebilir ve öğretilebilir olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak; Ritmik uyum ve vurgu konusundaki sorunların eğitim müziği şarkı dağarcığı oluşturan bestecilerin Türk dilini çok iyi bilmeleri ve dile hakim olmalarıyla giderilebileceği ve şarkı bestelemede eğitim müziği besteleme tekniklerinin iyi bilinmesi, uygulanması ve eğitim müziği ilkeleri göz önünde tutularak oluşturulması önerilmiştir.
Medya okuryazarlığının görsel kültür ve sanat eğitimi ekseninde çözümlenmesi

Bu çalışma ilgili alanlarda literatür değerlendirmesi yaparak, günümüzde medya okuryazarlığı kavramının ve eğitiminin görsel kültür ve sanat eğitimi ekseninde incelenmesini gerekli kılan nedenleri ortaya koymayı amaçlamaktadır. Ses ve görüntünün etkin bir şekilde kullanıldığı medya bütün kültürel ifadeleriyle birlikte 1980'li yıllardan sonra bütün Dünya'da bireysel ve toplumsal açıdan en önemli güç olarak öne çıkmaktadır. Medyanın üretimlerinin 'hangi görsel içerikle' ve 'hangi içerikle' nasıl verildiği önemli bir sorun alanı olarak görülmektedir. İncelendiğinde tasarım yöntemlerini ve prensiplerini kullanan medyanın, görsel kültürün hegemonyası altında olduğu görülmektedir. Analiz yeteneği açısından sanat eserlerindeki görsel elemanların aralarındaki ilişkiyi tespit etmek için referans gösterilen tasarım prensipleri medya üretimleri için de söz konusudur. Görsel kültür bu anlamda medya ve sanatın ortak bir çatısı niteliğindedir. Görsel kültür genel olarak tasarımsal ve estetik bağlamlar içinde düşünülen bir olgudur. Günümüzde görsellik kavramının görüntü üreten sistemler ve teknolojik araçlar sayesinde değişime uğradığını görmekteyiz. Bunu sağlayan en etkili unsur olarak, medya ve ona ait teknolojiler gösterilmektedir. Sonuçta, görsel kültürü büyük ölçüde medya üretimlerinin oluşturması, sanat eğitimi ile medya üretimlerini birlikte düşünme gereğini ortaya koymaktadır. Medya okuryazarlığı, görsel kültürün tüm sanatsal potansiyellerini anlama, değerlendirme, yorumlama, yansıtma ve alımlama süreçleri içinde önemli pedagojik bir konuma taşınmaktadır. Sanat eğitiminin kamusal açılımını sağlayan faktör olarak da dikkat çeken medya ve medya üretimleri, kitle kültürü eğilimleri açısından sanatsal motivasyonları etkileyebilecek potansiyellere sahiptir. Bu bağlamda, görsel okuryazarlık, medya okuryazarlığı, görsel kültür eğitimi, yaşam için sanat eğitimi ve medya eğitimi gibi pedagojik sahaların birbirleriyle etkileşimli olarak çağdaş sanat eğitiminin yeni doğrultularını oluşturdukları söylenebilir.
İnsan vücudunu konu alan heykel çalışmaları

OZST İnsan vücudu, geçmişşte ve günümüzde sanatın temel konularından biri olmuş, sanatçılarca çağın gerçeklik anlayışına göre farklı biçimlerde yorumlanmıştır. İnsan vücudu konusunun sanatçılarca sıkça işlenmesinde, zengin form olanaklarını sağlaması yanında, psişik bir yapıya sahip olması da gelmektedir. Gerçekleştirdiğim çalışmalarda, detaylardan arınmış sade formlar görülürken, figüratif bir anlayışla biçim çözümlemelerine gidilmiştir. Kompozisyonlarda figür kurgulama la rıyl a oluşan ve aşırıya varmayan deformasyonlar söz konusudur o Bu çalışmada heykelde psikolojik etki kompozisyon ve form sorunları, figürlerle kurgulanarak formsal yönde çözümler getirilmeye çalışılmıştır.
Ekspresyonizm akımı bağlamında James Ensor'un portre resimlerinin incelenmesi

Almanya'daki Sanayi Devrimi, köyden kente göç ve Birinci Dünya Savaşı gibi etmenler nedeniyle toplumsal dalgalanmalar birey üzerinde olumsuz etkiler bırakmıştır. Bu etmenler Ekspresyonizm akımının oluşumunda etkili olmuştur. Ekspresyonizm, bireyin duygularını, düşüncelerini ve içsel durumunu özgürce ifade edebilmesini sağlamıştır. Gerçekçi bir resimsel tutumun, nesnenin ruhunu yeterince yakalayamadığını düşünen bu dönemin sanatçıları, nesnenin ruhuna inip, şekil bozarak renkçi bir tutumla resimler ortaya çıkarmışlardır. Bu resimler zengin bir içerik ve ürkütücü görüntüler içermektedir. Ekspresyonist sanatçıların üzerinde önemli etkiye sahip olan James Ensor, belirli birtakım ya da üslup içinde değerlendirilemeyecek eserler yapmıştır. Mantığın, sanatın düşmanı olduğunu düşünen Ensor, grotesk figürler, iskeletler, cadılar, maskeler ve soytarılarla kapalı bir hayal dünyası yaratarak hayatı korkunç bir karnaval olarak betimlediği tablolarıyla tanınmıştır (Tanyeli, 2006: 15). Tablolarını, Kuzey Avrupa'nın ikiyüzlülüğü ve melankolisi ile beslemiş bir Ekspresyonizmle ortaya çıkarmıştır. Resimleri, içinde bulunduğu toplumun hayat şeklini yansıtırken maskeleri kullanarak, hem plastik açıdan yenilik yaratmış hem de toplumsal ikiyüzlülüğe karşı bir alay ve eleştiri niteliği taşımıştır. Düş ürünü olan sembol öğeler ve maskelenmiş figürler, çağdaş insanın içine düştüğü bunalımı ifade etmiştir (Nezir, 2010: 62). Bu araştırmada, Ekspresyonizm akımının ilk ortaya çıkışı, oluşmasına neden olan unsurlar, üslup özellikleri, öncü sanatçıları, James Ensor'un hayatı, sanat anlayışı ve eserleriyle sınırlandırılmıştır. Bu konu başlıkları ile ilgili yazılmış olan kitaplar, makaleler, dergiler ve tezler literatür tarama yöntemi ile incelenmiştir.
Çağdaş Türk resim sanatında Türk kadını imgesinin nesnel ifadeye dönüşümü

Türk Resim Sanatında Türk Kadını İmgesinin Nesnel İfadeye DönüşümüAnadolu insanının inanç temelinde ve sosyal yaşamında önemli bir yeri olan kadın tanım ve kavramının, buna bağlı gelişen imgelerin, günümüz Çağdaş Türk Resim sanatına ve estetiğine yansımaları nelerdir ve ne şekilde nesnel ifadeye dönüşmüştür? Bu bağlamda çeşitli soruların yanıtları aranmıştır. Bu araştırmada, Çağdaş Türk Resim Sanatı'nda Türk kadını imgesi ve bu imgeyle kullanılan folklorik ögeler belirlenmiştir. Turgut Zaim; yerel konuları, halk sanatını ve minyatürü temel alarak üslubunu belirlemiş ve bu anlatıma bağlı kalmıştır. Anadolu insanını, Yörükleri ve Avşarları resimlerinde betimlemiş, köylülerin kullandıkları, halı-kilim ve folklorik kıyafetler gibi unsurları ele almış ve kadın imgesini resimlerinde, folklorik kıyafetleriyle betimlemiştir. Bedri Rahmi Eyüboğlu, sanatının özünü, halk sanatı ve Çağdaş Sanat'ın coşkulu zenginliğiyle oluşturmuştur. Bu bağlamda kullandığı halı, kilim, heybe, çorap, yazma gibi objelerin; nakış ve motiflerini kullanarak kadın imgesiyle bağlantı kurmuştur. Nuri İyem, Türk halkının gerçeklerini 'Anadolu'dan İnsan Yüzleri' isimli eserlerinde, yüzlerdeki ifadelerle anlatmıştır. Kadın imgesini, portrelerinde bu bağlamda oluşturmuştur. Neşet Günal, Anadolu insanının toprağı, dramı, yılgınlığı, çaresizliği gibi olguları, trajik dramatik bir şekilde, toprak adam tipolojisinde betimlemiştir. Köylüleri betimleyen Neşet Günal, kadın figürlerini, yaşantıları hakkında bilgi verecek şekilde; bedenleri, kıyafetleri ve duygularıyla aktarmıştır. Nedim Günsür, yöresel sanat anlayışıyla resim yapmıştır. Resimleri, toplumu, çevreyi ve halkın değerlerini yansıtmaktadır. Resimlerinde kadın imgesi toplumun bir parçasıdır. Bu bağlamda ressam Turgut Zaim, Bedri Rahmi Eyüboğlu, Nuri İyem, Neşet Günal ve Nedim Günsür'ün eserlerinde kadın ve kadın kavramına bağlı imgelerin çalışmalarına yansıması bu çalışmada, nitel yöntemler kullanılarak incelenmiştir. Bu kapsamda nitel verileri elde edebilmek için, araştırma sürecinde doküman inceleme yöntemi uygulanmıştır.
Seçim afişlerinde semboller ve temsiller: 1983 - 2013 arası dönem

Seçim Afişlerinde Semboller ve Temsiller (1983- 2013 Arası Dönem) adlı bu çalışmada afişi oluşturan temel göstergeler ayrıntılarıyla ele alınmıştır. Seçim afişi ve afişte yer alan grafik özellikler, görsel ve sözsel öğelerin anlamı, seçmen üzerindeki etkileri, partilerin kendilerini halka nasıl sunduğu ve nelere vurguda bulunduğu, aynı zamanda partilerin kurumsal kimlik çalışmalarının bir bölümünü oluşturan renklerin, kullandıkları logo, amblem ve sembollerin anlamsal derinliği de incelenmiştir. Bu araştırmada 1983- 2013 döneminde genel seçimlerde %10 barajını aşıp mecliste temsil edilen ilk üç partinin seçim afişleri örneklem alınmıştır. Afişte yer alan göstergelerin çözümlenmesine başlanmadan önce siyasi partilerin parti programları, kurumsal kimlik çalışmaları ve temel göstergebilimsel temsilleri incelenmiştir. Bununla birlikte, bu araştırmada göstergebilim siyaset ilişkisi ele alınmış, reklam terminolojisi içerisinde yer alan negatif siyasal reklam ile ilgili bilgiler verilmiş, temsil kavramı üzerinde durulmuş ve siyasal kampanya iletişimine yönelik mevcut literatür incelenmiştir. Şu iki temel araştırma sorusu bu araştırmanın başlangıç noktasını oluşturmuştur: Bu afiş ne amaçlanarak tasarlanmıştır? Partilerin tüm sembolleri incelendiğinde ortaya çıkan düzanlamlar ve yan anlam nelerdir? Göstergeleri anlamlı kılan, renk, biçim, bedensel kodlar ve çeşitli semboller bu parti özelinde neyi ifade etmektedir? Göstergebilimsel çözümleme yapılan bu araştırmada afiş çözümlemelerinde siyasi partilerin logo, amblem, bayrak, kullandıkları renkler ve genel semboller temel alındığında kültürel altyapı, Türk mitolojisi, ideolojik zemin ve İslam gelenekleri etrafında şekillenen bir anlayışın benimsendiği görülmüştür.