turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Fitoekstraksiyon sonrası kanola ve soya bitkilerinin biyokütlesinden toksik metallerin elektrokimyasal yöntemle giderimi ve geri kazanımının araştırılması

Toksik ağır metallerle kirlenmiş toprakların arıtımı, çesitli fiziksel, kimyasal, termal ve biyolojik yöntemler ile mümkün olmaktadır. Biyolojik temizleme yöntemleri içinde yer alan fitoekstraksiyon, toprakta kirliliğe neden olan ağır metallerin, bitki kökleri vasıtası ile alınarak bitkinin yesil aksamına taşınması ve biriktirilmesi işlemidir. Genellikle fitoekstraksiyon teknolojisinde, topraktaki metal iyonlarını, hasat edilebilen kısımlarına yani gövdeye nakledebilen hiperakümülatör bitkiler kullanılmaktadır. Ancak fitoekstraksiyon ile arıtım sonrası üretilen ve hasat edilerek topraktan uzaklaştırılan bitkiler, ikincil kirleticidir. Dolayısıyla fitoekstraksiyon sonrası hasat edilen bitkilerin ileri arıtımı gerekir. Çünkü toprağı temizleyen bitkiler, bu işlemden sonra kendileri kirlenmektedir. Bu çalışma kapsamında, fitoekstraksiyon sonrası hasat edilen kanola ve soya bitkilerinin biyokütlesinden toksik metallerin giderimi/ geri kazanımı amacıyla sıvı ekstraksiyon yöntemi, elektrokimyasal çöktürme yöntemi ile kombine edilmiştir. Toksik metallerin analizinin doğruluğu, metal içeriği belli standart sertifikalı iki bitki örneğinin (SRM 1573A) aynı yöntemle analiz edilmesi ile kontrol edilecektir. Çözeltiye HCl ile alınan toksik metaller 2 h içinde elektrokimyasal olarak çöktürülmüştür. Böylece kirliliğe yol açan iyonlar, indirgenerek doğrudan metalik forma dönüştürülecektir. Bu kombine yöntem sonrası kalan sıvı ve katı materyal, organik gübre, hayvan yemi veya biyogaz üretiminde doğrudan kullanılabilir.
Investigating the toxicity and genotoxicity of Büyükçekmece Lake, Çorlu and Ergene streams

Bu çalışmada Büyükçekmece gölü, Çorlu ve Ergene derelerinden su numuneleri alınıp, kirliliğin toksik ve genotoksik etkileri araştırılmıştır. Bu analizlerin yanında çeşitli fizikokimyasal analizler de yapılmıştır.. Yapılan bu analizlerle, İstanbul gibi bir megakentin en önemli içme suyu kaynaklarından olan Büyükçekmece gölündeki ve Türkiye'nin önemli havzalarından olan ve yoğun sanayinin olduğu Ergene havzasındaki Çorlu deresi, Ergene deresi ve bu iki derenin birleşmesinden oluşan Ergene nehrindeki kirliliğin sebep olduğu toksik ve genotoksik etkiler incelenmiştir. Yapılan incelemeler sonucunda Büyükçekmece gölündeki numunelerden TEM otoyolu köprüsünden alınan BL-2 örnekleme noktasında SOS IF değerinin iki mevsimde 1, 2 den büyük olduğu yani genotoksik etkinin görüldüğü saptanmıştır. Bu noktada TU değeri 0-1 arasında görüldüğünden hafif toksik etki her mevsimde görülmüştür. Çorlu ve Ergene derelerinde ise özellikle sanayinin yoğun olduğu noktalarda toksik ve genotoksik etkiler saptanmıştır. Çorlu deresinde sanayi kirliliğine maruz kalmış CS-5 noktasında SOS IF değeri 2,4 ile 3,8 arasında, TU değeri ise 2,4 ile 4 ,1olarak görülmüştür. Bu da bu noktada hem toksik hem de genotoksik etkinin varlığını göstermektedir. Ergene deresinde ise yine sanayi atıksu girişiminin fazla olduğu ES 10 noktasında hem toksik hem de genotoksik etkiler saptanmıştır. Bu noktada SOS IF değeri 0,9 ile 2,2 arasında, TU değeri ise 1,7 ile 2,6 arasında görülmüştür.
Sivas ili dolayının sel ve taşkınlar açısından incelenmesi ve alınması gereken önlemler

Sunulan çalışmada; Sivas ili dolayının sel ve taşkınlar açısından incelenmesi ve alınması gereken önlemler irdelenmiştir. Önce sel ve taşkınlara ilişkin temel bilgiler sunulmuş, Dünya'da ve ülkemizde, özellikle Sivas yöresinde sel ve taşkınların tarihi bilgileri ve neden olduğu zararlar sergilenmiştir. Ayrıca sel ve taşkınların analizine ilişkin genel bilgilerin yanı sıra Sivas ili sınırları içindeki su havzaları tanıtılmış ve Yukarı Kızılırmak boyunca önemli yerleşim alanlarının sel ve taşkın analizi ilk kez yapılmıştır. Böylece büyük can ve mal kaybına yol açan sel ve taşkınların Sivas ili içindeki potansiyelinin anlaşılmasına katkı amaçlanmıştır. Sel ve taşkınlara ilişkin değerlendirmelere göre bu afetlerin, yağışların düzensiz ve ani olmasına, yağış alam büyüklüğüne, yörenin topografik ve akaçlama yapısına, toprak bileşimine ve üzerindeki bitki örtüsüne, akan suyun yatak kapasitesine bağlı olarak meydana geldiği görülmektedir. Sivas ili tarihi sel ve taşkınları ve son yıllara ait yağış verileri irdelendiğinde, Sivas yöresinde sel ve taşkın olasılığının en yüksek olduğu ayların Mayıs ve Haziran ayları ile Eylül, Ekim ve Kasım aylan oldukları görülmektedir. Ancak genel olarak Sivas ilinin düzensiz bir yağış rejiminin etkisi altında olduğu dikkat çekmektedir. Dolayısıyla hangi ayda ne kadar yağış olabileceğini önceden belirlemek ve buna göre önlemler almak bir hayli güçtür. Onun için; acil bir eylem planı oluşturulmuş ve bu planın daha da geliştirilerek yerel yönetimlerin hizmetine sunulması önerilmektedir.
Antalya Aksu-Fettahlı bölgesinde bulunan seraların topraklarında polisiklik aromatik hidrokarbon seviyelerinin belirlenmesi

Polisiklik Aromatik Hidrokarbonlar biyobirikimli, kalıcı ve kanserojen oldukları için yıllardır araştırmacıların ilgisini çekmiştir. Yaşamsal bir kaynak olan tarım toprağı, gıda ve biyokütle üretiminde kilit bir işlev göstermesinden dolayı kirlilikten korunmaya muhtaçtır. Tarımsal alanların PAH'lara maruz bırakılması, besin zinciri ve direkt temas ile insanlarda ve hayvanlarda PAH'ların birikimine sebep olmaktadır. Dolayısıyla, topraktaki bu bileşiklerin konsantrasyonlarını ve kaynaklarını belirlemek önem taşımaktadır. Bu çalışmada örtü altı üretim gerçekleştirmekte ülkemizdeki öncü illerden olan Antalya'da bulunan Aksu-Fettahlı bölgesinde domates üretimi gerçekleştirilen cam ve plastik sera topraklarındaki PAH seviyeleri incelenmiştir. Bu kapsamda gerçekleştirilen çalışmada cam ve plastik seralardan toplamda 50 toprak numunesi olmak üzere hem sonbaharda hem de kış aylarında örnek alınmış ve GC/MS ile analiz edilmiştir. Plastik seralar ve cam seralardaki PAH konsantrasyonların mevsimsel değişimleri incelenerek değerlendirilmiştir. Özellikle kış aylarında sonbahar aylarına göre PAH konsantrasyonlarının yüksek olduğu gözlenmiştir. Cam seralardaki PAH konsantrasyonları plastik seralardakilere oranla daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Gözlenen PAH konsantrasyonlarının literatürde gözlenen değerlerin altında olduğu bulunmuştur. 4 halkalı PAH'ların her iki sera türünde de baskın olduğu belirlenmiş, bunları sırasıyla 5 halkalı, 3 halkalı, 6 halkalı ve 2 halkalı PAH bileşikleri izlemiştir. Sonuçlar sınır değerler ile karşılaştırıldığında tespit edilen konsantrasyonların hem düşük hem de kanserojen açıdan risk teşkil etmediği görülmüştür. Gerçekleştirilen kaynak belirleme çalışması ile dizel araç emisyonları, sera emisyonları, kömür yanması ve benzinli araç emisyonları kaynaklı PAH'ların bu bölge toprağında etkili olduğu gözlenmiştir. Seralarda PAH kontaminasyonuna sebep olan en büyük kaynağın dizel araç emisyonları olduğu belirlenmiştir. Bunu sırasıyla sera emisyonları, kömür ve odun yanması, benzinli araç emisyonları ve jet yakıtı emisyonları izlediği tespit edilmiştir.
Akrilik ve yünlü boya banyosu karma atıksularının arıtılmasındaelektrokoagülasyon proses performansının cevap yüzey metodu ile incelenmesi

Yüksek lisans tezi olarak hazırlanan bu çalışmada, tekstil endüstrisi atıksuyunda elektrokoagülasyon prosesiyle renk ve KOİ giderimi: Cevap yüzey metodu ile optimizasyon konusu incelenmiştir. Bu tez çalışmasında akrilik ve yün iplik boyahane atıksuları için elektrokoagülasyon prosesi ile demir ve alüminyum elektrotlar kullanılarak ayrı ayrı renk ve KOI parametreleri üzerinden arıtma performansı incelenmiş, her bir prosesin birbirleriyle olan avantaj ve dezavantajları araştırılmış. Elektrokoagülasyon prosesi için cevap yüzey istatistiksel modeli, deneysel kurgu ve sonuçların değerlendirilmesi için kullanılmıştır. Renk ve KOİ giderim verimini belirlemek amacıyla modeller oluşturulmuş ve varyans analizleriyle modellerin uygunluğu ve modellerde kullanılan her bir terimin anlamlılık düzeyi araştırılmıştır. Yaptığımız deneyler sonucunda elektrokoagülasyon prosesi ile renk ve KOİ gideriminde yüksek oranda verim elde edilmiştir. Fakat kullanılan demir ve Alüminyum elektrotlar karşılaştırıldığında demir elektrotların alüminyum elektrotlara oranla iyi renk ve KOİ giderimi sağladığı görülmüştür. Sırasıyla Fe KOİ ve renk giderimi %90, 45 ile %95'dir, Al KOİ ve renk giderimi %77, 52 ve %99,6'dır. KOI ve renk gideriminde optimum şartlar Fe elektrot için; zaman 27,35 dk, pH 9, Akım 1,82 A, Akım yoğunluğu 61,53 A/m2 olduğu görülmüştür. Al elektrotlar için reaksiyon süresi 27,13 dk, pH 7, Akım 1,75 A, Akım yoğunluğu 59,17 A/m2 olarak elde edilmiştir. Optimum şartlarda İşletme maliyetleri, optimize edilmiş koşullarda elektrokoagülasyon prosesi Fe ve Al elektrotları için 2,31 TL/m 3 ve 0.68 1,89 TL/m 3 atıksu olarak hesaplanmıştır. Yapılan çalışmalar neticesinde her iki elektrot için işletme maliyetlerinin arasında önemli bir fark olmadığı görülmüştür.
Effects of arbuscular mycorrhizal fungi interactions and sewage sludge application on heavy metal phytoremediation in mine tailings

Maden atıklarına uygulanan fitoremediasyonun verimi, Arbuscular Mikorizal Mantarlar ile hiperakümülator bitkiler ile kurduğu önemli simbiyotik ilişki ile geliştirilebilir. AMF, bitki kökü ile iç içe mantar yapısı kurar ve besin, su ve ağır metal alımını sağlar. Bunlara ek olarak, atıksu çamurunun maden toprağında büyüyen bitkilere ekstra besin sağlayarak bitkilerin büyümesini teşvik ederek fıtoremediasyon verimini arttırır. Bu çalışma, AMF etkileşimlerinin ve atıksu çamuru uygulamasının, maden atıklarında ağır metal fitoremediasyonu üzerindeki etkilerini araştırmayı amaçlamaktadır. Çok yüksek ağır metal içeriğine sahip krom madeni atıkları, Glomus mosseae veya Glomus intraradices inokülasyonu ve üç farklı dozda atıksu çamuru ve tampon toprağı tatbik edilmesiyle güçlendirilmiş ve fitoremediasyon ile iyileştirilmiştir. Sonuçlar, AMF inokülasyonunun, bitkilerin metal alımını artırarak fıtoremediasyonun etkinliğini arttırdığını gösterdi. Çamur uygulaması bitkilerin büyümesini artırdı. Glomus mosseae inokulasyonu ve çamur (20 g / kg) eklenmesi, en yüksek bitki ağır metal alımını sağladı. Ayrıca en yüksek fitoremediasyon verimi de bu bitkilere aitti. Bu çalışma, bitki biyokütlelerinin ve fito-ekstraksiyon verim etkileşimlerinin Cr madeni atıklarının yanı sıra mikorhizal birliktelikler üzerindeki rolünü ve atıksu çamurunun bitkilerin büyümesine katkısı hakkında bir onay sunmaktadır. Çalışmanın sonucu, Glomalin ile ilişkili proteinin, mikorhizal ilişkilerle ortaya çıktığını doğrulamaktadır. Bunun yanında, arıtma çamuru da toprağın glomalin proteininin çoğaltmasına yardımcı olmuştur.
Determination of environmental quality standard - based discharge limits and mixing zones: a case study for Tersakan sub-basin of Yeşi̇lirmak River

Çevresel Kalite Standartlarının kabulünden itibaren akarsulara yapılan noktasal deşarjların kontrolü daha ayrıntılı hale gelmiştir. Türkiye de dahil birçok ülke çeşitli dikkate değer kirleticiler için ÇKS değerleri, yani insanların veya genel olarak çevrenin sağlığına zararlı etkilere sebep olmayacak maksimum konsantrasyon sınırları belirlemiştir. Bu ÇKS'leri sağlamanın önemli bir zorluğu teknik ve ekonomik olarak ulaşılabilir olan atıksu sınır değerleriyle ÇKS'lere erişmek için gerekli olan sınır değerleri uzlaştırabilmektir. Yeşilırmak Nehrinin Tersakan alt havzası, mevcut yoğun sınai ve tarımsal faaliyetleriyle bu zorluğun iyi örneklerini barındırmaktadır. Bu çalışmada, bu uzlaşmaya yardımcı olacak bir yaklaşım geliştirilerek alt havza bünyesinde bulunan tüm elverişli noktalarda uygulanmıştır. Bu yaklaşımın temelinde atıksuların, ÇKS aşımının izin verilebilir olabileceği, deşarj noktasından ihmal edilebilir ölçüde kısa mesafelerde karışarak seyrelebilmesi yatmaktadır. Geliştirilen yaklaşım advektif-dispersif kütle taşınımı denkleminin farklı karışım koşullarında uygulanabilir olan farklı analitik çözümlerini modüler bir biçimde bir araya getirmekte ve DDK'ler için izin verilebilir maksimum deşarj konsantrasyonu tahminleri yapmaktadır. 20 örneği içeren vaka çalışmasının sonuçları, hiçbir deşarjın ÇKS'leri sağlayabilmek için yük azaltmaya ihtiyacı olmadığını göstermektedir. Ancak farklı noktalarda tridekan, nikel, bis(2-etilhekzil) tereftalat, NH4-N, toplam fosfor ve serbest CN mevzubahis yaklaşım vasıtasıyla ölçülen deşarj kotalarının %10'unu doldurmuş durumdadır. Dolayısıyla bu altı DDK ve bunlara ilişkin iki deşarj noktası gelecekte daha çok dikkat gerektirebilecektir.
Ultrasonik ortamda sıfır yüklü çinko ile nitrit içerikli suların arıtımı

Bu tez kapsamında, sıfır değerlikli çinko partikülleri (Zn0) ile nitritin denitrifikasyonu pH kontrolsüz ve nötr seviyelerde pH, MOPs tamponuyla kontrol edilerek araştırılmıştır. MOPs tamponu kullanıldığı durumda çinko partikülleri ile nitritin indirgenme hızı artmıştır. Bu noktadan itibaren, önerilen yöntemin sistematik analizine yönelik yürütülen tüm deneysel testlerde MOPs tamponu kullanılmıştır. 1, 2, 4, 8 ve 16 g/L çinko toz partikülü içeren nitrit çözeltilerin manyetik karıştırıcıda 60 dk karıştırılması sonucunda sırasıyla %35, %40, %44, %45 ve %48 civarında nitrit giderimi elde edilmiştir. Deneysel testlerde MOPs tamponu ile pH nötr seviyelerde tutulmuş olmasına rağmen yüksek dozlarda dahi çinko partikülleri ile nitritin standart değerin (1 mg/L NO2--N) altına indirgenmesi mümkün olmamıştır. Sıfır değerlikli çinko partikülleri ultrases ile aktive edilerek nitritin standart değerleri sağlayacak düzeyde arıtılması amaçlanmıştır. Çinko partikül dozu sabit tutulduğunda ultrasonik genliğin artmasıyla birlikte nitrit giderimi ciddi anlamda artmıştır. Ultrasonik dalgalar yüksek genlikte partikül yüzeyinde biriken oksit tabakaları temizleyerek uygulama süresince partiküllerin suda aktif kalmasını sağlar. Bu nedenle yüksek oranda elde edilen nitrit gideriminin ultrasesin yüzey korozyon etkisinden kaynaklandığı düşünülmektedir. Nitrit başlangıç konsantrasyonu arttıkça ultrasonik ortamda çinko partiküllerin nitriti indirgeme kapasitesi azalmıştır. Başlangıçta 2.5, 5 ve 10 g/L nitrit azotu (NO2--N) içeren çözeltilere ultrases %75 genlikte ve çinko partikül dozu 8 g/L olarak uygulandığında tüm çözeltilerde nitrit konsantrasyonu 10 dk'da kritik seviyenin altına indirgenmiştir. Ultrases ve metalik çinko birleşimi ile nitrit ağırlıklı olarak azot gazına (%95) indirgenirken sıfır değerlikli çinko partikülleri çinko hidroksite (Zn 2) oksitlenmiştir.
Zeytinyağı üretimi proses atıksularının fizikokimyasal ön arıtımı

Bu çalışmada, kuvvetli bir atıksu olan zeytinyağı üretim prosesi atıksularının fizikokimyasal ön arıtılabilirliği araştırılmıştır. Bu amaçla öncelikle zeytinyağı endüstrisi atıksuları ve fizikokimyasal arıtma yöntemleri ile ilgili genel bilgi edinilmiş, daha sonra zeytinyağı endüstrisi atıksularına uygulanmış olan çeşitli arıtma teknikleri incelenmiştir. Deneysel çalışmalarda, FeSO4, FeCl3, Alum gibi koagülantların yanında asit kraking yöntemi uygulanarak atıksuyun KOİ ve yağ-gres giderim verimleri incelenmiştir. Daha sonra bu yöntemlerden hangisinin KOİ gideriminin daha iyi ve ekonomik olduğuna bakılarak fenton oksidasyonundan önce hangi yöntemin kullanılacağına karar verilmiştir. Fizikokimyasal arıtılabilirlik çalışmaları sonunda asit kraking sonrası fenton oksidasyonu uygulanmasına karar verilmiştir. Asit kraking metodunda pH=1. 75 için KOI giderim verimi %47 ve Fenton oksidasyonu sonunda toplam KOİ giderim verimi %91'dir. Fizikokimyasal arıtma maliyetleri hesaplandığında, karasuyun toplam fizikokimyasal arıtma ve fenton oksidasyonu birim maliyeti 12 032 000 TL / m3 (8,80 $/m3) olarak hesaplanmıştır. Bu maliyete atıksuyun arıtımı esnasında elde edilen sabunluk yağ dahil edilmemiştir. Bu çalışma sonuçlan incelendiğinde, önerilmiş olan ön arıtma işlemlerinin uygulanması sonucu zeytinyağı üretimi proses atıksularının evsel atıksularla birlikte arıtılmak üzere şehir kanalizasyon hattına deşarj edilebileceği görülmüştür.
Sızıntı sularının ardışık kesikli bir reaktörle arıtımı

SIZINTI SULARININ ARDIŞIK KESİKLİ BİR REAKTÖRLE ARITIMI Devrim Bağla ÖZ Çöp depolama sahalarında meydana gelen, sızıntı suları, yüksek konsantrasyonlarda organik ve inorganik maddeler içermektedir. Bu nedenden dolayı toprak, yüzey suları ve yeraltı suları için tehlike yaratmaktadır. Bu çalışmanın amacı sızıntı sularında bulunan yüksek amonyak ve KOl konsantrasyonları, deşarj standartlarına uygun değerlere indirmektir. Sızıntı suyunun arıtımı 5 farklı sette incelenmiştir. Bu setler giriş atıksu özellikleri ve faz sürelerine bağlı olarak farklılık göstermiştir. İlk 2 sette sentetik atıksu kullanılmış ve yaklaşık % 80 KOl ve amonyak giderimi elde edilmiştir. 3. sette sızıntı suyu seyreltilerek sisteme beslenmiş ve KOl ve amonyak giderimleri düşmüştür (%60). Sızıntı suyundaki parçalanabilir organik madde konsantrasyonunun arttırılarak denitrifikasyonun iyileştirilmesi amacıyla 4. sette glikoz eklenmiş, ancak, giderimler % 40 civarında gerçekleşmiştir. Bakteriyel aktivite için gerekli olan karbon, azot ve fosfat oranlarının sağlanması amacıyla, besleme suyuna fosfat eklendiği 5. sette verim yükselmiş, amonyak % 69 ve KOİ % 74 oranında arıtılmıştır. Ancak sürekli fosfat eklenmesi, flamentli organizma gelişimini arttırmış ve çamurun çökelebilirliği düşmüştür. Sistemin işleyişinin kontrolü amacıyla pH, ORP ve çözünmüş oksijen döngü içinde sürekli ölçülmüş ve pH'ın nitrifikasyonu, ORP' nin de denitrifikasyonun izlenmesinde bilgi verdiği gözlenmiştir.
İçme sularından nitrat ve perkloratın elementel kükürt bazlı ototrofik süreçlerle giderimi

Perklorat (CIO4-), perklorik asitten elde edilen tuzlardır. Füze roket üretimi, otomotiv endüstrisi ve ilaç endüstrisi faaliyetleri sonucunda yeraltı sularına karışabilmektedir. Amonyum perklorat, sudaki yüksek çözünürlüğü ve düşük adsorpsiyon eğilimi nedeniyle kullanım alanından içme sularına kolaylıkla karışabilmektedir. Nitrat, yüzeysel ve yeraltı sularında en çok karşılaşılan kirleticilerden biri olup, en önemli kaynakları tarımsal gübre kullanımı ve ileri arıtma yapılmadan deşarj edilen evsel ve endüstriyel nitelikli atıksulardır. Nitrat ve perklorat yeraltı sularında birlikte bulunabilen kirleticilerdir. Bu tez çalışmasında içme sularında bulunabilen nitrat ve perkloratın elementel kükürt bazlı ototrofik denitrifikasyon prosesi kullanılarak eş zamanlı giderim koşulları araştırılmıştır. CIO4- indirgenmesi CIO3- ve CIO2- ara ürünlerini oluşturarak CI- ve O2 üretir. Farklı alkalinite kaynaklarının sistem performansı üzerine etkisi tez kapsamında çalışılan iki farklı sürekli sistemde ve bu sistemlerden alınan aşı çamur ile kurulmuş kesikli reaktörlerde araştırılmıştır. Alkalinite ihtiyacı, reaktörlerden birinde (R1) reaktör malzemesine eklenen kireçtaşıyla sağlanırken diğer reaktörde (R2) giriş suyuna NaHCO 3 eklenmesi ile sağlanmıştır. Her iki reaktör 150 gün boyunca hidrolik bekleme süresi 12 saatte 25 mg/L giriş nitrat (NO3--N) konsantasyonunda 30 C'de işletilerek %100'lük nitrat indirgemesi sağlanmıştır. Bu sürecin ardından reaktörlerde HRT kademeli olarak 2 saate indirilmiş ve perklorat sisteme 50 g/L başlangıç konsantrasyonunda eklenmiş, kademeli olarak 1000 g/L'ye arttırılmıştır. Perkloratın sisteme verilmesi her iki reaktörde de nitrat giderim verimi üzerinde ihmal edilebilir bir etki yaratmıştır (R1 için %100'den %95.48'e; R2 için ise %100'den %96.4'e). Perklorat indirgemesi ise CIO3- ya da CIO2- ara formları şeklinde sistemde birikmeden CIe indirgenmiştir. Her iki reaktörde çıkış pH değeri asidik bölgelere ulaşmadan nötral değerlerde kalmıştır. Paket yataklı reaktörlerde nitrat; 165 mg NO3--N/L. gün ve perklorat; 50-1000 g/L. gün'lük yükleme oranlarında birlikte giderilebilmektedir. Alkalinite hem reaktör içine yerleştirilen kireçtaşı ile hem de giriş suyuna eklenen NaHCO 3 ile sağlanabilirken, çözünmüş formda bulunan NaHCO 3 daha etkin bir alkalinite kaynağı teşkil etmiştir.
ZnO, Fe3O4 ve ZnO/Fe3O4 nanopartikülleri immobilize luffa sponge lifleri kullanılarak atık sulardan direkt mavi 15 azo boyar maddelerin giderilmesi; kinetik ve denge modellemesi

Bu çalışmada Luffa sponge ve ZnO, Fe3O 4 ve ZnO/Fe3O 4 nanopartiküllerinin kullanımı ile oluşturulan membran formlarıyla (saf Luffa sponge, Luffa s.+ZnO, Luffa s.+Fe3O4, Luffa s.+ZnO/Fe3O4) Direkt Mavi 15 azo boyalarının sulardan uzaklaştırılması çalışılmıştır. Bu amaçla ilk olarak ZnO ve Fe3O 4 nanopartikülleri yeşil sentez yöntemi ile Euphorbia amygdaloides'den kısmi olarak 149, 5 kat ve 29,5 verimle saflaştırılan peroksidaz enzimi katalizörlüğünde elde edilmiştir. Sentezlenen nanopartiküllere yönelik karakterizasyon çalışmaları yapılmıştır. ZnO için 304 nm, Fe3O 4 için 481 nm'de ölçüm alınmıştır. 30 C'de ZnO için pH 6,0 ortamı Fe3O 4 için pH 8,0 ortamı optimum pH ortamları olarak belirlenmiştir. 5 mM ZnCl 2 ve 1 mM FeCl2-Fe2Cl 3 konsantrasyonları ile maksimum nanopartikül sentezi sağlanmıştır. Nanopartiküllere ait SEM, FT-IR ve XRD ölçümleri alınmıştır. Acinetobacter calcoaceticus strain ve Pediococcus acidilactici bakterilerine karşı disk difüzyon metodu ile nanopartiküllerin antimikrobiyal aktivitesi bulunmuştur. Bu nanopartiküller kullanılarak saf Luffa sponge, Luffa s.+ZnO, Luffa s.+Fe3O4, Luffa s.+ZnO/Fe3O 4 membran formları oluşturulmuştur ve SEM, FT-IR ve XRD karakterizasyonu yapılmıştır. Membran formları ile Direkt Mavi 15 azo boyasının adsorpsiyonu çalışılmıştır. Yapılan optimizasyon çalışmaları doğrultusunda optimum temas süresi 45 dk, optimum pH 8,0, optimum sıcaklık 20 C, optimum boya konsantrasyonu 200 mg/L, optimum Luffa sponge miktarı 0,025 gr olarak belirlenmiştir. Membran formları ile boyanın adsorpsiyonuna yönelik SEM, FT-IR ve XRD karakterizasyonu yapılmıştır. Her bir membran formu yapılan analizlerde farklı değerler sergilemekle birlikte birbirine yakın değerlerde sergilemişlerdir. Nanopartikül yüklü membran formları saf Luffa sponge membran formuna kıyasla avantaj sağlamıştır. Langmiur ve Freundlich adsorpsiyon izoterm, birinci ve ikinci dereceden reaksiyon kinetiği, termodinamik sabitlerin hesaplanması çalışmaları yapılmıştır.
Evsel ve endüstriyel atıksuların yukarı akışlı anaerobik çamur yatağı reaktörlerde arıtılabilirliğinin incelenmesi

Yüksek Lisans Tezi EVSEL VE ENDÜSTRİYEL ATIKSULARIN YUKARI AKIŞLI ANAEROBİK ÇAMUR YATAĞI REAKTÖRLERDE ARITILABİLİRLİĞİNİN İNCELENMESİ Serdar AKKOYUN Cumhuriyet Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Çevre Mühendisliği Anabilim Dalı Danışman : Yrd. Doç. Dr. Meltem SARIOĞLU CEBECİ Bu çalışmada, mezofılik (37C 1) yukarı akışlı anaerobik reaktörde KOI giderim verimi ve KOI giderim verimine ağır metallerin toksik etkisi incelenmiştir. Sürekli çalışmalarda KOI konsantrasyonu 3000 mg/1 olacak şekilde 3 farklı hidrolik alıkonma süresi (24, 18 ve 12 sa) olacak şekilde çalışılmış ve en iyi KOI giderim verimi 24 saatte bulunmuştur. Reaktörde işletme parametreleri sürkli giriş ve çıkıştan ölçülmüştür. Kesikli çalışmalar 300 mi çalışma hacmi olan serum şişelerinde anaerobik çamurun eklendiği, başlangıç KOI'sinin 3000 mg/1 olacak şekilde 2 haftalık sürelerde çalkalamalı inkübatörde 37C de, 120 rpm'de çalışılmıştır. Substrat, ağır metal serum şişesine eklenmiştir. Ağır metallerin toksik etkisi 4 farklı ağır metal ile yapılmıştır. Başlangıç konsantrasyonları 1-1000 mg Cu/1, 1-10. 000 mg Pb/1 1-1000 mg Zn/1 ve 1- 3000 mg Ni/1 olarak seçilmiştir. Serum şişelerinden şiringa ile günlük olarak alman örnekler santrifujlendiktan ve 0,45 um lik kağıttan süzüldükten sonra; KOI, ve ağır metal ölçümleri yapılmıştır. Metan gazı ölçümleri ise serum şişelerinden bileşik kaplar sistemine göre çalışan sistem ile ölçülmüştür. Yüksek ağır metal konsantrasyonlarının KOI giderimine ve metan gazı üretimini inhibe ettiği, (1-10 mg/1) gibi ağır metal konsantrasyonlarının etkilenmediği bulunmuştur. En az toksik etkinin Pb'da, en yüksek toksik etkinin Ni'de olduğu belirlenmiştir. Çıkışta okunan ağır metal konsantrasyonlarına bakıldığında en düşükten yükseğe doğru çıkış değerleri Pb > Cu > Zn > Ni olarak gözlenmiştir. Çıkış değerlerindeki bu düşüşlerin anaerobik çamurda adsorbsiyon ve absorbsiyon mekanizması ile olduğu söylenebilir. IV Sonuç olarak UASB sistemleri KOI'si 1500 mg/1 den yüksek olan evsel ve endüstriyel atıksu arıtımında kullanılabilir.