turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Nevşehir/Avanos ilçesinde kullanılan seramik fırınlarının araştırılması ve seramik uygulamalar

Seramik olarak isimlendirilen nesnelerin insanlar tarafından yaklaşık olarak 30 bin yıl önce, ilk kez üretildikleri bilinmektedir. Ancak seramik kapların ortaya çıkış tarihi çok daha sonraki tarihlere karşılık gelmektedir. Çömlekçiliğin ortaya çıkmasına paralel olarak, seramik üretim tekniklerinin de geliştiği söylenebilir. Özellikle pişirim teknolojisi açısından seramik fırınları çömlekçilikte ve çömlekçilik tarihinde önemli bir yere sahiptir. Günümüzde kullanılan seramik fırınlarının kökeni de bu ilk fırınlara dayanmaktadır. Avanos gibi geleneksel çömlekçiliğin devam ettiği yörelerde bu eski fırınların devamları olarak düşünülebilecek fırınların, varlığını hala koruduğu gözlemlenmektedir. Tez üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümünde, seramik fırınlarının tarihi hakkında genel bilgi verilmiştir. Günümüzde kullanılan endüstriyel seramik fırınları ve sanatsal seramiklerin pişiriminde kullanılan fırınlar tanıtılmıştır. İkinci bölümde ise, Nevşehir/Avanos ilçesi hakkında, genel bilgiler verilmiş ve Avanos'ta bulunan seramik fırınları ve çeşitleri araştırılarak günümüzde hala kullanılmakta olan fırınlar ayrıntılı olarak anlatılmıştır. Avanoslu sanatçı ve ustaların yapmış oldukları çalışmalar hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde ise, bölgede bulunan fırın çeşitlerinden olan kara fırın, tuz fırını ve anagama fırınlarında pişirilen, bireysel uygulamalar sonucunda elde edilen veriler değerlendirilmiş ve tezde sunulmuştur. Bu çalışma ile Avanos geleneksel seramik ve çömlekçilik pişirim tekniklerinin belgelenmesi amaçlanmakta, böylece bu fırın ve teknikleri kullanmak isteyenlere yardımcı olabilecek bir kaynak ortaya konulmaya çalışılmaktadır.
Görsel sanatlar dersinde tezhip sanatının batı resim sanatı tekniğine uygun olarak verilmesine ilişkin örnek bir çalışma

Araştırmanın amacı; Ankara ilinde sekizinci sınıfta eğitim gören öğrencilere geleneksel tezhip sanatının batı resim tekniği ile uygulanmasını müteakip, bu uygulamanın tezhip sanatının yaşatılmasında rolünün olup olmadığını araştırmaktır. Araştırmanın evrenini; Ankara Valiliğince alınan izin doğrultusunda Ankara/Pursaklar Altınova Ortaokulunda 2015- 2016 eğitim-öğretim yılında sekizinci sınıfta eğitim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi ise 8/A ve 8/B sınıflarında gönüllülük esasına göre seçilmiş otuz öğrencidir. Çok alanlı sanat eğitimi yöntemi ile hazırlanan çalışma, sanat tarihi, sanat eleştirisi, estetik ve uygulama çalışmalarını kapsamakta olup, ayrıca öz değerlendirme formu vasıtasıyla da anket tekniği kullanılmıştır. Genel olarak geleneksel sanatlar tanıtılmış, tezhip sanatı ayrıntılı olarak tanıtılıp örnekler gösterilmiştir. Müzehhip Mehmet Karamemi'nin tezhiplediği Muhibbi Divanı'ndan bir sayfa seçilerek, eserin, sanat tarihine ve sanatçısına ilişkin bilgiler verilmiştir. Seçilen tezhip eseri, sanat eleştirisi, betimleme, çözümleme, yorumlama, yargı yolu ile ele alınmıştır. Eserin taşıdığı estetik değerler irdelenmiş ve belirlenen 'Odamdan bir ilkbahar manzarası' konusu çerçevesi içerisinde öğrencilere tezhip motifleri kullandırılarak resim çalışması yaptırılmış ve veriler elde edilmiştir. Sekiz ders saati yapılan uygulamanın sonunda öğrenciler öz değerlendirme formunu doldurmuşlardır. Öğrenciler, tezhip motifleriyle zengin kompozisyonlar oluşturmuş, çeşitli boyalarla, görsel düzenleme öğelerini ve ilkelerini dikkate alarak, renkli resim teknikleriyle çalışmalarını yapmışlardır. Elde edilen veriler doğrultusunda, öğrenciler, klasik tezhip eserlerini kopya etmek yerine onlardan yararlanıp, yorumlarını da katarak yaratıcı ve özgün eserler vermiş, tezhip sanatı ile batı sanatı tekniğinin birleştirilmesiyle, ulusal kimliği kaybetmeden batı uygarlığına erişme yollarını öğrenmişlerdir. Ayrıca milli duygu ve düşüncelerin gelişmesinde öğrencilerin tezhip sanatının öneminin kavranmasıyla bu sanata karşı farkındalıklarının artacağı düşünülmektedir.
Geleneksel Türk seramik sanatında çicek: Bir tasarım ögesi olarak ele alınışı ve kişisel yorumlar

İnsanoğlu, ateşi buluşu ile kabaca şekillendirdiği toprağı daha dayanıklı hale getirebilmiştir. Bu sürecin ardından ürettiği seramik kapların yüzeylerini farklı çamurlarla astarlayarak, kazıyarak ya da parlatarak süsleme kaygısı geliştirmiştir. Zaman içinde de bu bezeme kaygıları değişiklikler göstermiştir. Türklerin İslamiyet'i kabul etmesi ile Türk Sanatı figürsüz döneme girmiş ve bunun bir sonucu olarak da bitkisel bezeme kullanılmaya başlamıştır. İlk zamanlar tamamen stilize olarak yapılan bezemeler yaprak ve dallardan oluşmaktadır. Daha sonraları iyi bir doğa gözlemi ve tüm fiziksel özelliklerinin irdelenmesiyle çalışılan çiçekler, ustalarının üsluplarıyla hayat bulmuşlardır. Gerçekçi çalışılan çiçeklerin yanında çiçeğin dikey kesiti olarak tanımlanan hatayi adı verilen desenler ve kılıç yaprakları, kıvrımlı dallar ile birlikte kompoze edilmiştir. Zaman içinde gelişen bu gerçekçi bezeme anlayışı birçok el sanatında hayat bulmuş ve günümüze kadar taşınabilmiştir. Yapılan araştırma gereği Geleneksel Türk Seramik Sanatında Osmanlı dönemi çini ve seramiklerinde natüralist çiçeklerin yeri önemlidir. Burada kullanılan çiçek çeşitliliği oldukça geniştir. Çiçeklerin büyük bir çoğunluğu ilk bakışta genel özellikleriyle tanınmaktadır. Bazıları ise çok fazla stilize edildiği için adlandırmakta sıkıntı çekilmiştir. Çiçeklerle yapılan bezeme anlayışı Osmanlıdan günümüze kadar etkisini sürdürmüştür. Günümüzde kullanım eşyası olmaktan çıkan çini tabaklar, vazolar, sürahiler artık dekorasyonda kullanılan birer süs eşyasına dönüşmüştür. Bunun sonucunda da çiçekli bezemelerde yeni arayışlar ortaya çıkmıştır. Bu arayışları ele alıp geçmişşi ile olan bağını incelemek için Geleneksel Türk Seramik Sanatındaki çiçek desenli seramikler evren olarak belirlenmiş, bu evren içerisinde daha net sonuca ulaşabilmek için geçmişşi ile İznik ve Kütahya, modern seramik sanatında ise çiçeği tasarım unsuru olarak kullanmış bazı seramik sanatçıları örneklem olarak ele alınmıştır. Modern seramik sanatında çiçek, sanatçının kendine özgü çalışma tarzı olmak yerine sanat yaşamında belki bir ya da birkaç defa ele aldığı bir konu olmuştur. Seramik sanatında çiçek denilince en çok kullanılan çiçeğin lale olduğu gözlemlenmektedir. Osmanlının önemli bir mirası olan lale bir döneme adını vermesinden de anlaşılacağı gibi seramik sanatında kullanılan çiçeklerin başında geldiği görülmektedir. Bu doğrultuda yapılan çağdaş seramik çalışmalarında diğer çiçeklerin pek de fazla yer verilmediği dikkate alınarak çiçek konusu tekrar incelenmiş ve geçmişşte kullanılma nedenleri tekrar gözden geçirilmiştir.
Türk resim sanatının gelişimi ve çağdaş Türk resim sanatı içinde Bedri Rahmi Eyüboğlu'nun yeri

Türk Resim Sanatı evrensellik boyutuna ulaşmak amacıyla Cumhuriyet'in kurulduğu yıllara kadar, çeşitli dönemlerde batı etkisi içinde kalmıştır. Ancak bu etkiler genellikle çok küçük çapta kalarak belirli bir sonuca ulaşılmamıştır. Cumhuriyet'in kurulmasıyla birlikte batı uygarlığı hedef alınmış ve Atatürk ile başlayan toplumların kendi kendilerine yeterek üretici olmaları düşüncesi doğrultusundaki görüşlerle politik alanda da değişiklikler oluşturmuştur. Bu değişiklik sanat alanında da kendini göstermiş, Halk Sanatı ve Halk Kültürü'nde bulunan değerler çağın gereği oluşan yeni değerler ile harmanlanılarak işlenmiştir. Türk Resim Sanatı'nı evrensellik boyutuna ulaştırmayı amaçlayan çağdaşlaşma çabaları içinde görülen en önemli sanatçılardan biri olan Bedri Rahmi Eyüboğlu çağdaşlık ilkesinden ödün vermeden çalışmış, araştırmacı kimliği ile Anadolu'da yaşamış uygarlıkların, görülen etkilerini Halk Sanatı ve Halk Kültürü'nde bulunan değerlerini taklitçilikten kaçınarak kaynaştırmış bir sanatçı olarak karşımıza çıkmaktadır. Halk Sanatı'nda bulunan biçim, renk, motif ve düzenlemelere olan hayranlığını evrenselliğe ulaşma yolunda bir durak olarak kullanmıştır. Eserlerinde Doğu Sanatı ile Batı Sanatı'nı birleştirmeye çalışan Bedri Rahmi Eyüboğlu farklı teknikleri de birlikte kullanarak değişik etkiler yakalamıştır. Araştırmacı kimliği, bilgisi, zekası ve çok yönlü sanatçı kişiliği ile Anadolu Halkı'na yabancılaşmamış, halka dönük bir ressam olmuştur. IIÇağdaş Türk Resim Sanatı'nda görülen özgünleşme eğilimleri Bedri Rahmi Eyüboğlu ile başlamış olarak değerlendirilir. Enerjisini araştırmalarına harcayan Bedri Rahmi Eyüboğlu kendini her zaman yenileyen ve bunu yaparken de sanatçı duyarlılığını hiçbir zaman kaybetmeyen bir sanatçı olarak kabul edilmektedir. III
Figür ve mekan ilişkisi içerisinde tuvaldeki ben

'Figür ve Mekan İlişkisi İçerisinde Tuvaldeki Ben' adlı tez konusu ile ilgili özellikle figüratif resim bağlamında, resimsel mekanın ve bu mekan etkisini yaratmaya yönelik fıgür-mekan ve ben sorunsalının algılanışı üzerinde değerlendirmeler yapılmaya çalışılmıştır. Tarihsel evrim içerisinde, figür ve mekan kavramlarının ilkel toplumlardan günümüze kadar ele almış biçimleri incelenmiştir. Bu çalışmada 'ben' kavramına yönelik psikolojik, felsefi tanımlar ve açıklamalardan sonra, felsefi düşünürlerin bu kavrama yaklaşımlarından örnekler verilmiştir. Çalışmalarda 'ben' kavramından hareket edilerek, üreten kişinin resmin dışında değil, izleyici ile birlikte incelenmesi, kendi imgeleminde yarattığı 'ben'i ile resmin içinde ve izlenen durumunda olması düşünülmüştür. Ayrıca sanavçı-eser-izleyici üçgenine yeni bir yaklaşım olarak sanatçı-tuvaldeki ben-izleyici ilişkisi getirilmeye çalışılmıştır. Uygulamalı çalışmalarda biçimsel olarak irdelenmeye çalışılan realist anlatım, zamanla yerini renklerle oluşturulan soyut aktarıma bırakmıştır. Aynı zamanda, çizgisellikle oluşturulan figür ve mekan ilişkisi, lekesel bir anlatıma dönüşmüştür.
Grafik tasarımın kurumsal kimliğe yansıması: Karadeniz Teknik Üniversitesi örneği

Bir kurumun kendini temsil etme şekillerinin tamamı o kurumun kimliğini meydana getirmektedir. Kurumun kendini temsil ederken ne şekilde algılanacağınıyönlendiren görsel çalışmaların tamamıysa kurumsal kimlik sürecini oluşturmaktadır. Kurumsal kimliğe sahip kurumların kendilerini tanıtmada ve hedef kitleninbelleklerinde yer etmede, görsel kurumsal kimlik oluşturmanın ilk adımısayılabilecek olan amblem ve logoların önemi göz ardı edilemez. Hazırlananlogoların yalın ve özgünlüğü sayesinde kurumlar kendilerini bulunmadıkları yerlerde de rahatlıkla temsil edebilmektedirler. Bu çalışmanın amacı ise görsel kurumsal kimlik hazırlama sürecinde, grafik tasarımının kurumsal kimliğe olan yansımasına ve kurumsal firmalar için grafik tasarımının büyük rolü olduğunun vurgulanmasına yöneliktir.
Illustrated chilrens books in Turkey

Bu çalışmada amaç, Türkiye'de ilüstrasyonlu çocuk kitapları alanındaki problemlerin ışığı altında kendi yaratıcılığımla bu konunun uzmanlarının görüşlerini birleştirerek ortaya görsel alternatif teşkil edecek bir ürün çıkartmaktır. Bu ürün açıklamalı bir raporla desteklenecektir.
Seramik sırlarında kullanılan renklendirici oksitlerin, karbonatların ve tuzların etkilerinin araştırılması

Seramik sırının keşfedilmesiyle renklendirici olarak oksitler kullanılmıştır. Günümüzde renklendirici olarak oksitlerin yanı sıra seramik boyaları da kullanılmaktadır. Renkli sırların oluşturdukları dekoratif etkilerinden ve yüzeye görsel etkilerkazandırdığından dolayı tercih edilmektedir. Boyaların sır içinde dağılma özellikleriyleendüstriyel üretimlerde daha çok tercih edilmektedir. Tez araştırmasında seramik sırlarında kullanılan renklendirici oksitler ve buoksitlerin karbonatları ve tuzlarının saydam sır bünyesinde renk etkileri araştırılmıştır. Tez araştırması dört bölümden oluşmaktadır. Bölümlerde sırasıyla seramik sırının tanımı, tarihçesi, kullanılan hammaddelerin tanımları ve renkli sırlarla çalışan sanatçılardanbazılarına yer verilmiştir. Sır denemeleri 1000oC ve 1200oC sıcaklıkta artan oranlardasulu ve ispirtolu öğütme yapılarak çalışılmıştır. Pişirim sonuçlarında farklı sıcaklık veöğütmelerde değişen renk etkileri oluşmuştur. Olumlu sonuçlar alınan reçetelerçoğaltılarak, kişisel uygulamalarda kullanılmıştır.
Suyun döngüsündeki oluşumların seramik yüzeylerde yorumu

'Suyun Döngüsündeki Oluşumların Seramik Yüzeylerde Yorumu' konulu çalışmanın içeriğinde; suyun doğal koşullarda, hidrolojik çevrim ile meydana gelen yer bilimsel ve iklimsel oluşumları irdelenmiş; suyun döngüsü ile oluşan doğal doku ve yapısall ilişkiler seramik çalışmalarda yorumlanmıştır. Hidroloji, Jeoloji ve Klimatolojinin verilerinden yararlanılan çalışmanın birinci bölümünde, suyun döngüsüyle meydana gelen oluşumlar ele alınmıştır. İkinci bölümde, uygulamaların temelinde yer alan düşünsel yaklaşımın dile getirilmesine, uygulamaların değerlendirilmesine, suyun döngüsüyle oluşan dinamizm ve dengenin ; kil ve sırın yarattığı doğal dokulardan yararlanılarak bir yorumlamaya gidilmesine çalışılmıştır. Bu çalışmada; ekolojik dengenin bir parçası olan, hidrolojik çevrimdeki oluşumlar esin kaynağı olarak seçilirken, kirletmeye ve yitirmeye başladığımız 'su'yun önemine de seramik sanatı araçları kullanılarak dikkat çekilmek istenmiştir.
16. yy'da yazılan Karahisarİ Mushafı'nın Surebaşı tezyinatlarındaki 'Rumİ motifinin incelenmesi ve tasnifi'

kadar pek çok yazma eser ulaşmıştır. Tezhip sanatı açısından çok nadide olanların da aralarında bulunduğu ve hala araştırma konusu olmayan pek çok eser bulunmaktadır. Tezhip sanatına büyük katkısının olduğunu düşündüğümüz 16. yy şaheseri Karahisari Mushaf-ı Şerifi de bu eserlerden birisidir. Eğitim çalışmamızda Karahisari Mushafı'nın çok zengin tezhiplerinden en azından bir kısmını gün yüzüne çıkarmak hedeflenmiştir. 16. yy Osmanlı dönemi Saray nakışhanesinde klasik dönemin desen anlayışı, renkleri ve ne kadar titizlikle bu çalışmaların yapıldığı aktarmaya çalışılmıştır. Bu araştırmalar sonucunda özgün tasarımlar yapılmıştır. İlk olarak Karahisari Mushafının tıpkıbasımına ulaşılmıştır. Bu şekilde eserin üzerinde çalışmak mümkün olabilmiştir. Mushafın surebaşı tezhipleri yarı profosyonel fotoğraf makinesiyle bilgisayara aktarılıp perspektif ve renk ayarları yapılarak çıktı alınıp çizim analizleri yapılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde Ahmed Karahisari ve Mushaf tezyinatı hakkında ve ikinci bölümde Türk tezyinatında rumi motifi hakkında genel bilgiler verilmiştir. Yine ikinci bölümde Ahmed Karahisari Mushaf-ı Şerifinin surebaşı tezyinatlarındaki rumi motifinin incelenmesi ve tasnifi yapılmıştır. Bu analizler sonucunda tablolar oluşturulmuştur. Hazırlanmış olan bu çizelgeler hem bu çalışma ve sürecinde bir başvuru rehberi olacağı gibi hem de daha sonra yapılabilecek çalışmalar için de adeta bir rehber bir klavuz işlevi görecektir. Üçüncü bölümde ise rumi motifinin ağırlıklı olduğu beş tane özgün tasarımımızın desen analizleri ve uygulamaların fotoğrafları bulunmaktadır.
1950 sonrası çağdaş Türk resminde illüstratif etkiler

İllüstrasyon; metinlerin ve fikirlerin tasvir edilmesi, açıklanması amacıyla uygulanan, çağlar boyu yaşanan tarihsel gelişim ve buna koşut olarak gelişen teknolojiyle birlikte, çeşitli tekniklere ve kullanım amaçlarına göre sınıflandırılmıştır. İllüstrasyon çalışmaları, kitapların sayfalarını karıştırırken okuyucuda görsel hafızada iz bırakma dışında roller de üstlenmiş, görsel anlatılarıyla bilim alanında ihtisas yapan kişilere yardımcı olmuş, zaman zaman da mimari proje uygulamalarının anlaşılabilmesi için üç boyutlu düşünülebilmesini sağlayan kaynaklar olmuşlardır. Çağdaş Türk resim sanatında sanatçıların, bazen izleyiciye iletilmek üzere işlenen konu üzerinden, bazen de dönemin kültürel unsurlarını adeta belgeler nitelikte açıkça sergilediği için birçok ressamın illüstrasyondan yararlandığı görülmektedir.' 1950 Sonrası Çağdaş Türk Resminde İllüstratif Etkiler' adlı yüksek lisans tez çalışmasında çağdaş Türk resim sanatçıları arasından Nurullah BERK, Turgut ZAİM, Mümtaz YENER, İbrahim BALABAN, Mehmet PESEN, Kayıhan KESKİNOK, Nedim GÜNSÜR, Nuri ABAÇ, Mustafa ASLIER, Yüksel ARSLAN, Mustafa PİLEVNELİ, Şükran PEKMEZCİ'nin yer alması uygun görülmüştür. Bu sanatçıların her birinden iki ya da üç eser belirlenip eser analizleri yapılarak incelenmiştir. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. 1. Bölümde Kavramsal Çerçeve, 2. Bölümde Bulgular ve Yorum, araştırmanın 3. Bölümünde ise uygulama çalışmaları yer almaktadır. Araştırma kapsamında gerçekleştirilen resimler için konular, hem çok sayıda imge ve öykü barındırıyor olmaları, hem de bütünlük sağlama açısından yararlı olacakları düşünülerek dini metinlerden seçilmiştir. Çalışmalardaki illüstratif öğeler yorumlanarak açıklanmaya çalışılmıştır. Daha önce bu konu hakkında çalışma yapılmadığı saptandığından, ilgili araştırmacılar için literatüre katkı sağlamak amaçlanmıştır. Bu araştırmada genel tarama modeli dikkate alınarak araştırma teknik ve yöntemleri uygulanmıştır. Araştırmanın nitel bulgularının temini için 'doküman incelemesi' yöntemine başvurulmuştur.
Dijital ortam grafik programlarında tipografinin kullanımı

MÖ 3500'lü yıllarda bulunan yazı o tarihten bu zamana kadar sürekli gelişimini sürdürmüştür. İçinde bulunduğu kültüre göre şekillenen, teknolojinin gelişmesine paralel bir gelişim izleyen yazının biz insanlar için iletişim ve gelecek nesillere bilgi aktarmak gibi çok önemli bir işlevi vardır. İlk olarak 1450 yıllarda ortaya çıkması, tipografi çağımızın en önemli ve etkili iletişim aracı olan bilgisayarla buluşmasıyla birlikte dijital ortama girmiş ve son otuz yılda çok ciddi bir evrim geçirmiştir. Hedef kitleyle doğru ve hızlı iletişim sağlamak ve grafik alanındaki önemi ve işlevi de göz önüne alındığında tipografinin dijital ortamdaki önemi artmıştır. Tipografinin günümüzde artan önemi ve işlevi nedeniyle konu hakkında araştırma yapma ihtiyacı görülmüş ve dijital ortam grafik programlarında tipografinin kullanımına yönelik çalışma yapılmıştır. Çalışma sonucunda tipografinin dijital ortamlardaki kullanımları hakkında daha fazla kişinin bilgi sahibi olması ve ülkemizde bu alanda yapılan çalışmaların artmasına yönelik katkı sunulması hedeflenmiştir.
Cumhuriyet Dönemi Türk resminde şaman sembollerinin görsel çözümlemeleri

ilk örnekleri verdikleri değerlendirilen Şamanlar, çağdaş antropolojik ve arkeolojik bulgular doğrultusunda plastik ve dramatik anlamda ilk sanatçılar olarak tarih sahnesindeki yerlerini almışlardır. Şamanizm, ilk çağlardan bugüne uzanan tarihsel ve kültürel geçmişşi ve doğa ve çevreyle barışık yaşamaya verdiği önem nedeniyle özellikle 20. Yüzyılda modern sanat alanında meydana gelen gelişmelerle birlikte resim, müzik ve tiyatro alanında birçok sanatçının ilgi odağı haline gelmiştir. Bugün birçok sanatçı farklı sanat dallarında verdikleri eserleri şamancıl olarak nitelendirmekte ve eserlerinde şaman sembollerine yer vermektedirler. Aynı zamanda İç ve Orta Asya'da Türklerin yaşadığı bölgelerde milattan önceki yıllardan bu yana uygulaya gelen bir inanç sitemi olan Şamanizm, Cumhuriyet dönemi modern Türk resminde farklı sanatçıların eserlerinde çoğunlukla Türk mitolojisinde de yer alan ve Anadolu'da halen yaşatılan farklı şaman sembolleri şeklinde kendisine yer bulmuştur. Şamanizmin ve şaman sembollerinin modern resim sanatında bu şekilde kendine yer bulması, şamanların yanında sanatçıların da Şaman kültür mirasının farkı coğrafyalarda korunmasına ve yaşatılmasına katkı sağlamalarına olanak sağlamıştır. Bu tez çalışmasında amaç, modern Türk resminde yer alan şaman sembollerinin görsel çözümlemesi ve araştırmacının kendi bireysel çalışmalarında yeniden üretilmesi yoluyla Türk kültür mirasının canlı bir şekilde yaşatılmasına ve gelecek nesillere aktarılmasına yönelik çabalara katkı sağlamaktır. Araştırma kapsamında elde edilen bulgulardan, örnekleme dahil edilen ve modern Türk resmini temsil eden eserlerde en sık kullanılan şaman sembollerinin hayat ağacı, at ve kuşlar olduğu anlaşılmıştır.
Türk resminde konstrüktivizmin etkileri

19. yüzyıl sadece sanat alanında değil, endüstriyel ve dolayısıyla teknolojik anlamda da hızlı gelişmelerin yaşandığı bir süreçtir. Buharlı trenler ya da gemiler, fotoğraf makinesinin icat edilmesi yanında, toplumsal hayattaki değişiklikler önemli gelişmelerdendir. William Turner, Monet ve Cezanne'ın çalışmaları modern sanata, dolayısı ile bir anlamda soyut sanata gidişin yolunu açmışlardır. Konstrüktivistler, renk, hacim ve espası incelerken, farklı malzemelerle yapılmış üç boyutlu çalışmalara da ilgi gösteriyorlardı. Konstrüktivistler Rusya'da kendi dönemleri içinde, başlangıçta oldukça ilgi uyandırmışlardı. Mesela Tatlin, köşe düzenlemeleri yanı sıra yapmış olduğu 3. Enternasyonal'e Bir Anıt adlı yapıtıyla, Ekim Devrimi kutlamalarının neredeyse sembolü haline gelmiştir. Naum Gabo, Pevsner, Rodchenko konstrüktivist anlamda çalışmalar üreten diğer sanatçılar arasındadır. Türk resim sanatının gruplardan bağımsız tek tek ressamları saymazsak, 1914 kuşağı sonrasında, Müstakil Ressamlar ve Heykeltraşlar Birliği ve D Grubu sanatçılarının çalışmaları kilometre taşlarıdır. Bu gruplarda bulunun sanatçıların çoğu yurtdışında eğitim almışlardır. Almış oldukları eğitim sonrasında genelde kübist ve konstrüktivist eğilimler içerisinde resimlerini yapmışlardır. Mesela Ali Çelebi, Zeki Kocamemi veya Cemal Tollu bu anlamda çalışan sanatçıların ilklerindendir. Özellikle 1980'lerden itibaren Ferruh Başağa veya Halil Akdeniz gibi sanatçılar çalışmalarıyla konstrüktivizme vurgu yapmışlardır. Ancak tüm bu sanatçıların, Rus konstrüktivizminin ideolojik yanıyla ilgisi yoktur. Onlar sadece, konstrüktivizmin biçimsel yanı ile ilgilenmişlerdir.
Avrupa sanatında endüstri resim ilişkisi

18. Yüzyılda yaşanan Endüstri Devrimi sonrası hızlı bir değişim içerisine giren modern toplum ile birlikte sanat tarihi açısından da devrimler çağı başlamıştır. Toplumun değişen yapısı ile birlikte sanatsal akımlar ortaya çıkmış, sanatsal ortam da toplumun tüm birimleri gibi hızlı bir değişim içerisine girmiştir. Endüstrileşmenin etkilerinin görüldüğü bir diğer önemli bir alan da sanatçının yaşadığı çevrede yaşanan değişikliklerdir. Kent ve kırsal kesim endüstrileşme ile görsel açıdan değişmeye başlamıştır. Fabrikalar, madenler ve demiryolları sanatçının gündelik yaşamda karşılaştığı nesneler olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmada endüstriye temaların Avrupa resim sanatı içerisinde nasıl ele alındığı araştırılmıştır.
Sentetik çevre, sanat ve algı ilişkisi: Günlük denemeleri

Yaşadığımız mekanlar hakkında çeşitli fikirlere sahibiz. Fakat aslında aklımızdaki imgelerin birçoğu gerçekliği ifade etmekten epeyce uzaktır. Bu yönüyle, zihnimizdeki imgeler, gerçekliğin bozulmuş bir taklidi olarak değerlendirilebilir. Örneğin; İstanbul denildiğinde akıllara 'mavi turkuaz boğaz' , 'Osmanlı İmparatorluğu', 'padişah' gibi imgelerin gelmesi kentin gerçekliğiyle belli oranlarda bağlantılıdır. Fakat var olan gerçeklik ile bu imgeler arasında farklılıklar da söz konusudur. Bu zihinlerimizdeki imgelerin gerçeklikle bağlı olduğu kadar başka nedenlerle de alakalı olduğunu ifade etmektedir. Bunun nedenlerin en önemlisi iletişim araçları aracılığıyla üretilen iletilere maruz kalmamızdır. Maruz kaldığımız bir takım iletiler gerçekliği tamamıyla yansıtmaz. Burada dikkat edilmesi gereken, iletişim araçları aracılığıyla yaratılan gerçek dışı algılar kitle tarafından kabul edilmekte ve gerçek olarak benimsenmektedir. Sanatın bir takım toplumsal işlevleri vardır. Bunlardan birisi sanatın algı yaratmaktaki rolüdür. Sanatçı görünen gerçekliğin karmaşıklığını sadeleştirir ve algılanabilir hale dönüştürür. Sanat bu bakımdan gerçekliği bir bakıma algılanır kılar. Kent ve onun küçük yapı taşları olan odalar, çağlar boyu sanat yapıtlarına konu olmuştur. Sanat yapıtlarında karşılaştığımız oda ve kent imgelerinde mekanların ötesinde mekanların içeriklerindeki değişimleri de izlemekteyiz bu eserlerde. Sanat kent üzerine imgeler oluşturur ve kent imgesinin oluşumuna ve insanların kentler ile girdikleri iletişimin kurulmasına katkılar sağlar. Sanatın doğrudan imge yaratmak dışındaki diğer bir önemli rolü ise, insan algıları açısından yaşamın günlüğünü tutmasıdır. Sanatçıların yaptıkları gözlemler bize, onların hayatlarından kareler sunduğu kadar, aynı zamanda insanın düşünsel tarihçesini de verir. Bu çalışmada kamusal alanda kurduğum atölyede, mekan ve algı bağlamında sanatın kimliğini sorguladım, doğal öğrenme yolu olarak kamusal alanda sanat üretimini deneyimledim.