turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bir siyasal lider olarak Ecevit'in AB'ye yaklaşımı: Süreklilik mi, kopuş mu?

Türkiye'nin AET/AB ile günümüz itibariyle yarım asırdan fazla süren ilişkisi 1959 yılında ortaklık başvurusunda bulunması ile başlamıştır. Söz konusu başvurunun onaylanması ile birlikte 1963 senesinde Ankara Anlaşması taraflarca imzalanmıştır. Türkiye'nin AET/AB ile ilişkilerinin günümüze kadar devam ettiği bu süreçte siyasal hayatı en az bu ilişkiler kadar eski olan ve Türkiye siyasal hayatı ile birlikte ilişkilerin akıbeti konusunda aktif rol alan kişilerden biri olarak Bülent Ecevit gösterilebilir. Türkiye siyasal hayatında önemli bir siyasi aktör olan Bülent Ecevit, Türkiye- AET/AB ilişkilerine yön vermede önemli bir rol oynadığını söylemek mümkündür. Bülent Ecevit, 1970'li yıllarda başbakan olduğu dönemlerde AET'ye temkinli yaklaşmıştır. Bunun sebebi ise Ecevit'in Türkiye'nin o dönemki mevcut ekonomik altyapısının AET üyesi ülkeler ile rekabet edemeyeceği düşüncesinde yatmaktadır. 1990'larda tekrar başbakanlık yapan Ecevit'in, aradan 20 yıl geçmesine rağmen AB ile ilgili benzer ekonomik endişeleri taşıdığı söylenebilir. Bu dönemde de Ecevit, 1970'lerdeki Katma Protokol hakkındaki düşüncelerine benzer şekilde, Türkiye ekonomisinin taraflar arasında kurulacak olan Gümrük Birliği'nin yükümlülüklerini kaldıramayacağını savunmaktadır. Hem 1970'lerde hem de 1990'larda Ecevit'in AB ile ilgili olarak benzer kaygılar taşıdığı söylenebilir. Bu çalışmanın ana problemini, Türkiye siyasal hayatında önemli bir siyasal elit olan ve Türkiye-AET/AB ilişkilerinde kritik dönemlerde başbakanlık yapmış olan Bülent Ecevit'in Türkiye-AB ilişkilerine yaklaşımının bir süreklilik mi yoksa bir kopuş mu içerdiğinin irdelenmesi oluşturmaktadır.
Avrupa Birliği güvenlik ve savunma yapılanması ve Türkiye

Avrupa Birliği, ekonomik ve mali gelişimini tamamlamasının ardından bu alanda elde ettiği gücü uluslararası alandaki siyasi gelişmelere yön vermek amacıyla kullanmak istemiştir. Bunda amaç, uluslarası alanda bütün Avrupa Birliği'ni temsil edecek Ortak Dış ve Güvenlik Politikası oluşturmaktır. NATO'nun Avrupa'nın güvenliğine katkı ile ilgili geçmişşten gelen rolü AB üye ülkeleri arasında yeni bir güvenlik ve savunma mekanizmasının gerekliliği konusunda derin tereddütler oluşturdu. Avrupa'nın özerk siyasal bir yapıya kavuşmasını isteyenler ve NATO ve ABD'ninAvrupa'daki güvenlik ve savunma ağırlığının azalmasını istemeyen gruplar arasındatartışmalar olmaktadır. Bazı Avrupa Birliği üye ülkeleri savunma bütçelerine ilave yükgetirmek istememektedirler. Türkiye, AB üyesi olmadığı halde birçok fırsatta Avrupa güvenliğine ilişkin faaliyetlerin içinde bulunmuştur. Ancak, AB üyesi olmaması, Avrupa Güvenlik Savunma Politikası planlamaları ve icraatlarında bir takım zafiyetler yol açmıştır. Bu zafiyetbir takım anlaşmalarla kısmen çözülmüştür. AB, NATO ve ABD ile, görevlerle ilgili olarak koordinasyon yapmıştır. Berlin-artı, her iki kurum arasındaki detaylı görevleri göstermektedir. Bu koordinasyon sürecinin amacı kurumlar arasındaki tekrarlamaları önlemektedir. Türkiye'nin üyelikle ilgli tutumu ve AB'nin olumsuz tepkisi Türkiye'ninAGSP'deki belirsiz pozisyonunu devam ettirmekte ve mevcut durumu daha da karmaşık hale getirmektedir.
Kıbrıs meselesinin Türkiye-Avrupa Birliği ilişkilerine etkileri

Kıbrıs, Avrupa Birliği, Türkiye ve Yunanistan üçgeninde birçok siyasi, ekonomik, iç ve dış politika stratejileri içeren ve bununla birlikte birçok problemleri de barındıran bir bölgedir. Kıbrıs kuzeyde Türkler, güneyde ise Rumların bulunduğu iki uluslu bir yapıya sahiptir. Bu iki ulusun kendi aralarındaki çözümsüzlükler/ sorunlar uyrukları olduğu Türkiye ve Yunanistan'ın da karşılıklı olarak sorunların çıkışı ve çözümü konusunda karşı karşıya getirmektedir. Son elli yıl içerisinde Kıbrıs Adasında gelişen bir dizi olaylar döngüsü, özellikle Rum tarafına ideolojik amaçları, Yunanistan'ın Kıbrıs üzerinde hak iddaları, Enosis- Megali İdea düşünceleri, Türkiye'nin Kuzey Kıbrıs'taki vatandaşlarını uluslararası arenada tanınmasını sağlamaya dönük çalışması ve Türk varlığının kabul edilmesi yönünde siyasi hareketler, bununla birlikte bölgenin jeostratejik ve jeopolitik önemi, Türkiye ve Yunanistan arasında günümüzde de güncelliğini koruyan bir mesele haline gelmiştir. Sorunların bütünleşmeci temelinde veya bütünleşmeye/birleşmeye yönelik Birleşmiş Milletler, Avrupa Birliği bir dizi anlaşmalar, planlar uygulanılmaya çalışılmış, lakin tarafların bölgedeki çıkarlarından, stratejilerinden vazgeçmemesi sebebiyle başarısızlıkla sonuçlanmıştır. Aynı zamanda Kıbrıs arasındaki sorunlar dinamikliğini korurken 1998 yılında Kıbrıs Rum Kesiminin Avrupa Birliği ile Müzakerelere başlaması ve 2004 yılında da Avrupa Birliği'ne tam üye olması sorunu daha da karmaşık hale getirmiştir. Bu karmaşıklık, Türkiye'nin AB ilişkilerinde yeni bir dönemi başlatmış, Avrupa Birliği devletler hukuku açısından mümkün olmadığı halde Kıbrıs'ı temsilen Kıbrıs'taki Rum Yönetimi'ne vermiş olduğu üyelik statüsü, Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne yönelik politikalarının ve Kıbrıs ile ilgili stratejilerinin de değişmesine neden olmuştur.
AB-Türkiye Gümrük Birliği'nin endüstriyel konumlanma ve uzmanlaşma etkileri

Çalışmanın temel amacı, AB-Türkiye Gümrük Birliği'nin Türk imalat sanayinin konumlanma ve uzmanlaşma etkilerinin belirlenmesidir. Bu amaçla ilk olarak, 1992- 2001 dönemi için 22 imalat sanayi endüstrisi için istihdam verileri kullanılarak, Gini ve Krugman endeksleri kullanılarak bölgesel uzmanlaşma ve endüstriyel yoğunlaşmalar hesaplanmıştır. Elde edilen sonuçlarla bölgesel uzmanlaşmada artış, endüstriyel yoğunlaşmada azalma bulunmuştur. AB-Türkiye Gümrük Birliği'nin, Türk İmalat Sanayinin konumlanması ve yoğunlaşma üzerindeki etkilerinin incelenmesi için iki ayrı model tahmin edilmiştir. Birinci model Midelfart-Knarvik ve diğerleri (2000) tarafından geliştirilen, endüstrilerin konumlanmalarının, sanayilerin ve bölgelerin karakteristikleri tarafından belirlendikleri varsayımına dayanan modeldir. Model, sıradan küçük kareler yöntemiyle, 1992 -2001, 1992- 1995 ve 1996- 2001 dönemleri için ayrı ayrı tahmin edilmiştir. Tahmin neticesinde, tarımsal donanım ve tarımsal yoğunluk, Pazar potansiyeli ve ara malı tüketim yoğunluğu ve dış pazarlara ulaşım ve ihracat yoğunluğu etkileşimlerinin, pozitif ve anlamlı olduğu görülmüştür. Modelimizde, Türkiye-AB Gümrük Birliğinin etkilerini araştırmak için kullandığımız kukla değişkenimiz pozitif ve istatistiksel olarak anlamlıdır. Bu sonuç bize, ekonomik entegrasyonun endüstrilerin konumlanması üzerinde etkili olduğunu göstermektedir. İkinci model endüstrilerin yoğunlaşmalarının belirleyenlerini ortaya çıkarmak amacıyla, bağımlı değişkenin yoğunlaşma endeksi, endüstri karakteristiklerinin ise bağımsız değişkenler olduğu regresyon denkleminin tahmin edilmesidir. Sonuçlar incelendiği zaman, nitelikli emek, teknoloji, ölçek, ihracat ve ticaret yoğunluğunun endüstrilerin yoğunlaşmalarının temel belirleyenleri olduğu görülmektedir. Türkiye-AB Gümrük Birliğinin etkilerini araştırmak için kullandığımız kukla değişkenimiz negatif ve istatistiksel olarak anlamlıdır. Bu sonuç bize, ekonomik entegrasyonun endüstrilerin yoğunlaşması üzerinde etkili olduğunu göstermektedir. Kukla değişkenin katsayısının negatif olması ise bize GB'nin endüstriyel yoğunlaşmayı azaltıcı etkisi olduğunu göstermektedir. Çalışmamızda bulduğumuz sonuç Krugman ve Elizondo (1996)'nun dış ticaret liberalizasyonun imalat endüstrilerini yayılma yönünde teşvik ettiğini savunan hipotezini desteklemektedir.
Avrupa birliği'nde ortak göç politikası oluşturma çabaları ve ulusal farklılıklar sorunu

Kurulduğundan itibaren üyeleri arasında birçok alanda entegrasyonu başaran Avrupa Birliği, yakın dönemde göç alanında da üye ülkeler arasında entegrasyonu sağlamayı ve ortak bir göç politikası oluşturmayı kendisine bir hedef olarak belirlemiştir. Bu çalışma, oluşturulmak istenilen Avrupa Birliği ortak göç politikasını üye ülkeler arasında mevcut ekonomik, sosyal ve politik ulusal farklılıklar ışığında ele almaktadır. Çalışma ile üye ülkelerde mevcut ekonomik, sosyal ve politik farklılıkların Birlik düzeyinde oluşturulmak istenilen ortak göç politikası önünde büyük bir risk teşkil ettiği ve üye ülkelerin kendi belirledikleri önceliklere göre Birlik düzeyinde alınan kararlardan kolayca sapabildikleri savunulmaktadır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın ilk bölümünde örnek ülke olarak seçilen Fransa, İngiltere, İtalya ve Almanya'nın ulusal göç politikaları ele alınarak, söz konusu üye ülkelerin göç politikalarında mevcut ulusal farklılıklar ortaya konulmaktadır. Çalışmanın ikinci bölümünde ise göç politikasının Avrupa Birliği düzeyinde gelişimi ele alınmakta ve gelinen son nokta araştırılmaktadır. Çalışmanın son bölümünde ise Avrupa Birliği ortak göç politikası oluşturulma çabaları ulusal farklılıklar ışığında değerlendirilmektedir.
Avrupa Birliği'nde kurumsal yapı çerçevesinde karar verme mekanizmaları

Uluslararası ilişkiler çerçevesinde Avrupa Birliği, oluşturduğu 'uluslarüstü' yapı dolayısıyla farklı bir yer edinmiştir. Bu özelliği, kendine özgü kurumsal yapılanması ve kurumların bu doğrultudaki tasarrufları ile bu yapı çerçevesinde oluşturulan karar verme mekanizmaları dolayısıyla ortaya çıkmaktadır. özellikle Parlamento, Konsey ve Komisyon yapılanma sürecinde temel öneme sahip olup, aynı zamanda diğer kurumlarla organizasyonu sağlayarak yasama faaliyetlerini de yürütmektedirler. Kurucu Antlaşmaları içeren birincil mevzuat dışında oluşturulan ikincil mevzuat, kurumların farklı prosedürler izleyerek oluşturdukları bir takım tasarruflarından oluşmaktadır. Tüm bu tasarruf ve prosedürler farklı yapı ve uygulama alanı içermektedirler. Ancak tümü için geçerli olan bir ortak nitelik, yurttaşların insiyatifini Birlik bünyesinde yansıtma gayretidir. Ortak politikalar ve bunların uygulamaları da bu kaygıyı içerir. Tüm bu veriler ışığında net olarak görülmektedir ki, Avrupa bütünleşmesi amacına ulaşma yolunda, 'karar verme'nin son derece önemli rolü mevcuttur. AB bünyesindeki kurumsal karar verme sisteminin analizi, tüm sistemin işleyiş mantığı hakkında bilgi verecek en rasyonel kaynaktır. 104
Küreselleşen dünyada Avrupa Birliği ve Türkiye'nin yeni güvenlik ihtiyacı ve savunma sanayii konsepti

Özellikle 1990 yılından itibaren dünyada meydana gelen olayları açıklamak için küreselleşme kavramı kullanılmaya başlanmıştır. Bu çalışmada, 'küreselleşme' ile 'güvenlik' arasındaki ilişkiyi ortaya konulmuş ve bu kapsamda, Avrupa Birliği ve Türkiye'nin savunma sanayii anlayışlarının nasıl değiştiği incelenmiştir. Çalışmanın hipotezi, küreselleşmenin ülkelerin güvenlik ihtiyaçlarını etkilediği ve bu nedenle savunma sanayii anlayışının değiştiği yargısıdır. Bu hipotezi desteklemek için, küreselleşmenin güvenlik anlayışını değiştiren iki ana özelliği üzerinde yoğunlaşılmıştır. Bunlar, küreselleşmenin 'homojenleştirme' ve 'heterojenleştirme' özellikleridir. Küreselleşme bu özelliği ile toplumların 'Batı' ve 'Öteki' olarak ayrılmasına neden olmaktadır. Böylece, birbirinden ayrılan toplumlar, sürekli olarak karşı tarafın kendilerine tehdit oluşturduğunu düşünerek güvenlik önlemlerini artırmaya çalışmaktadır. Güçlü ülkeler veya Batı için ekonomi - politik çıkarlarını koruyamamak tehdit anlamına gelirken, geri kalmış veya 'Öteki'ler için ise tehdit, küreselleşen dünyada kendilerinin bir aktör olarak görülmemesidir. 'Batı' ve 'Öteki'lerin bu güvenlik endişeleri, onları en etkili ve kolay yöntem olan silahlanmaya yöneltmektedir. Bu nedenle, gelişmiş Batı'lı ülkeler dışında savunma harcamalarında ciddi oranda azalma olmamaktadır. Ancak, yeni yöntemler geliştiren Batı'lı ülkelerin savunma sanayilerini güçlendirmekte oldukları görülmektedir. Bu kapsamda, AB üyesi ülkeler savunma sanayilerini yeniden yapılandırmak için ortak üretim yöntemlerine yönelmekte ve ortak tedarik kuruluşları oluşturmaktadır. Bu anlayış çerçevesinde Türkiye ile AB ortak projeler başlatmıştır. Sonuç olarak, güvenlik ihtiyacı küreselleşme süreciyle birlikte artmakta ve buna paralel olarak savunma sanayiinde dönüşümler yaşanmaktadır.
Avrupa'da Müslümanlar ve İslamofobi

Bu çalışma Avrupa'daki Müslüman göçmenleri ve İslam korkusu ve endişesi anlamlarına gelen İslamofobi olgusunu ele almaktadır. 11 Eylül saldırılarıyla beraber hızla yükselişe geçen İslam korkusunu Hollanda örneğinde incelemektedir. İslamofobi olgusu, ABD'de ve Avrupa'da 11 Eylül saldırılarıyla birlikte yükselişe geçmesine karşın, tarihi arka plana sahip bir olgudur. Batı dünyası ile Müslüman dünya arasındaki gerilimlerin ve mücadelelerin günümüzdeki neticesi olarak İslamofobi, soğuk savaş sonrası dünya ölçeğinde tehlikeli boyutlara ulaşan bir problemdir. Saldırıların ABD'de olmasına rağmen, İslamofobik tutumların daha çok Avrupa'da görülmesi dikkatlice değerlendirilmesi gereken bir husustur.
Avrupa Birliği sürecinde farklı ideolojik kamplardaki gazete ve köşe yazarlarının yaklaşımları üzerine bir inceleme

1999 Aralık'ında Helsinki Zirvesi'nde Türkiye'nin adaylığının kabul edilmesinin ardından, Kitle İletişim Araçları'nın büyük çoğunluğu, Avrupa Birliği'yle ilgili tartışmalara yer vermiş ve AB sürecinde Türkiye'nin ve AB'nin yapması gerekenler üzerine çeşitli kanaatların oluşması yönünde yayınlar yapmışlardır. Burada dikkat çeken bir konu, farklı ideolojik kamplardaki gazete ve köşe yazarlarının Avrupa Birliği ile ilgili fikirlerinin birbirine paralel olmasıdır. Fikir ayrılıkları ise sadece AB'ye girmenin yöntem ve koşulları üzerinedir. Bu araştırma çerçevesinde, incelenen, sol fikirleri temsilen Cumhuriyet, sağ, muhafazakar fikirleri temsilen Yeni Şafak, merkez, liberal fikirleri temsilen Hürriyet gazetesindeki yayınlar konuya ilişkin önemli örnekler içermektedirler. Tekellerin, sermayesine sahip oldukları KİA' da yayın politikasına etkide bulunacağı doğal olarak beklenir. Sermaye sahiplerinin yayın politikasına olan etkisinin, farklı ideolojik kamplardaki basın kuruluşlarını aynı siyasal zeminlerde buluşturacak kadar artacağı yine bu kuramsal varsayımlardan biridir. Gazetelerin yayın politikalarını, günlük pratiklerinde nasıl yansıttıkları, gazetelerde konu ile ilgili olarak çıkan haberler ve köşe yazıları incelendiğinde ortaya çıkmaktadır. Kapitalist üretim ilişkilerinin hakim olduğu Türkiye'de, AB sürecinin geliştirilmesi bir devlet politikasıdır. Bu nedenle ülke içerisinde AB lehine ideolojik bir atmosfer de bu Ummaktadır. Tekellerin KİA alanına girmesi ve bu alandaki tekelleşme çağımızın bir olgusudur. Aynı zamanda AB süreci, sermayenin lehine olan bir gelişmedir. Dolayısıyla tekellerin denetimindeki KİA'nın yayın politikasında AB'ye karşıt bir tutum bu Ummamaktadır. Sermaye sahiplerinin yayın politikasına olan etkisi, farklı ideolojik kamplardaki basın kuruluşlarını ve köşe yazarlarını aynı siyasal zeminlerde buluşturacak kadar artmıştır.
Avrupa Birliği'nde eğitim hakkı

Bu çalışmanın amacı; eğitim hakkını tarihsel gelişim içerisinde kronolojik bir sırayla ve hukuksal boyutuyla hem ulusal hem de uluslararası seviyede incelemek ve elde edilen kazanımları irdelemektir. Konu gereği Avrupa Birliği'nde eğitim hakkı detaylı bir şekilde incelenmiştir. Avrupa Birliği üye ülkelerinde eğitim, üye ülkelerin kendi sorumluluğunda yürütülmektedir. Ancak, Avrupa Birliği'nin eğitimin koordinasyonu, geliştirilmesi ve yaygınlaştırılması, özellikle teknik mesleki eğitim konusundaki ve Avrupa Yükseköğretim Alanı ile ilgili uygulamaları hakkındaki politikaları büyük katkılar sağlamaktadır. Tezde hem ulusal hem de Avrupa Birliği dahil olmak üzere uluslararası alandaki eğitim hakkının oluşum aşamaları ve bugünkü sonuçları ele alınmıştır. Avrupa Birliği'nin, aday ülkeler de dahil olmak üzere, bireylerin eğitim seviyelerini daha üst konuma getirmek, Avrupa boyutunu oluşturmak, eğitimin kalitesini artırmak ve karşılıklı kültür alışverişini desteklemek üzere düzenlenen ve uygulanan eğitim programları, konu kapsamında incelenmiştir. Avrupa Birliği üye ülkelerinin anayasalarındaki eğitim hakkını içeren hususlar özetle incelenmiştir. Ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve Komisyona açılan eğitim hakkına ilişkin örnek davalar tezde yerini almıştır.
Türkiye'nin çokkültürlü yapısının Avrupa Birliği'ne üyelik sürecindeki etkileri

Bu çalışmada, Avrupa Birliği sürecinde Türkiye ve çokkültürlülüğü net bir şekilde açıklamak adına kültür kavramının genel, sosyolojik, Batı ve Türkiye'deki farklı tanımlamalarıyla siyasal kültür kavramının farklı yorumlarına yer verilmiştir. Ülke olarak kültürün, siyasi anlamda da farklı yorumları bulunmaktadır ve Avrupa Birliği sürecinde olduğumuz şu günlerde, aynı zamanda da tüm dünyada süregelen küreselleşme sebebiyle hem Türkiye'de hem de Batıda ve Doğuda yer alan farklı ülkelerde de küreselleşme ile birlikte kültür alanında da yaşanan değişimlerin ve kültür değişimlerinin etkileri incelenmiştir. Bu etkilerin ışığında Türkiye ve kültürel yapısı itibariyle Avrupa Birliği karşılaştırılarak, Türkiye'nin içinde bulunduğu koşullarla ve de yaşanılan değişimlerle beraber Avrupa Birliği'ne katılıp katılamayacağı konusundaki incelemelere değinilmiştir. Bu konuda yorumlara yer verilmiştir. Yapılan ve devam etmekte olan yasa değişikliklerinde ise kültür ve farklı kültürlere yer verildiğinden, mevcut yasa ve önerilerin maddeleri kültür ve çokkültürlülük ile bağlantılı olarak açıklanmıştır. Oluşmakta olan yeni kimlik kavramları tanımlanmıştır.
A Democratisation project in the age neoliberalism: The historical specificity of the TÜSİAD reports

oz NEOLtBEREALİZM ÇAĞINDA BİR DEMOKRATİKLEŞME PROJESİ: TÜSİAD RAPORLARININ TARİHSEL ÖZGÜLLÜĞÜ Güveloğlu, Nazım Yüksek Lisans, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Dr. Galip YALMAN Eylül 2003, 171 sayfa 1990'larm sonlarına doğru Türkiye'de, Avrupa Birliği'ne olası bir üyeliğe bağlı olarak bir demokratikleşme projesi gündeme gelmiştir. Bu tez, bu demokratikleşme projesini buna ilişkin olarak TÜSİAD tarafından yayımlanmış olan raporlara referansla değerlendirmektedir. Tez kapsamında, raporların kuramsal temellerinin yanı sıra TÜSİAD'in bu projeye verdiği desteğin arkasındaki saikler de ele alınacaktır. Hem TÜSİAD' m bu desteğinin hem de demokratikleşme projesinin kendisinin özgüllüğünün anlaşılabilmesi için bunların yer aldığı tarihsel sürecin özelliklerinin hesaba katılmasının gerekli olduğu savunulacak ve bu doğrultuda, ulusal ve uluslararası bağlamdaki belli başlı gelişmeler incelenecektir. Bu inceleme için Nicos Poulantzas'ın devlet kuramına dayanan ilişkisel bir yaklaşımdan ve Bob Jessop'un 'hegemonya projesi' kavramsallaştırmasından faydalanılacaktır. Ele alman konularm, devlet biçimi, rejim biçimi ve smıfsal ilişkiler açısından ne gibi anlamları olduğu değerlendirilecektir.
Kıbrıs sorununun Türkiye'nin AB'ye üyelik sürecine etkileri

Kıbrıs sorunu, Türkiye ile Yunanistan arasında yakın geçmişşte ortaya çıkan, günümüze kadar somut bir çözüm bulunamayan büyük bir sorundur. Bu sorunun Türkiye-AB ilişkileri açısından da önemi vardır. Türkiye uzun zamandır AB'ye tam üye olarak katılmak için çaba göstermektedir. AB tarafı ise Türkiye'nin önüne birliğe katılabilmesi için Kıbrıs sorununun çözüme kavuşturulması şartını koymaktadır. Fakat Güney Kıbrıs Rum Yönetimi'nin adayı tek başına temsil eden şekilde AB'ye katılması, sorunu çözümsüz hale getirmiştir. Kıbrıs sorununun çözümsüzlüğünde başka esaslı faktörler de etkili olmaktadır. Bu faktörler; taraflar arasında tarihte yaşanmış birçok sorundan kaynaklanan husumetler neticesinde bir güvensizlik ve birbirini anlamama sorunu, tarafların bölgedeki çatışan menfaatleri, Yunan idealleri ve Enosis fikri, tarafların aralarındaki ihtilafı sona erdirecek ortak bir çözüm felsefesi üzerinde uzlaşamamaları, tarafların NATO ve uluslararası örgütlere üyeliklerinin sorunun çözülmesinde etkisinin olmaması, GKRY'nin negatif tutum ve tehlikeli oyunları, Yunan savunma politikası ve askeri ittifak arayışlarının doğurduğu güvenlik kaygıları ve ayrıca bölgede bulunan petrol ve doğal enerji kaynaklarının varlığı ile bu enerji kaynakları üzerinde tarafların yaptığı hesaplar, olarak belirtebilmekteyiz. Bu faktörlerin analiz edilmesiyle yapılacak değerlendirmelerle ve tarafların sorunun çözümü için iyi niyetli tutumlarıyla Kıbrıs soruna bir çözüm bulunulabilirdir.
Gümrük Birliği sürecinde Türk tekstil sektörü

Günümüzde ülkelerin gelişmişlik düzeyleri, sanayileşme düzeyleri ile eş kabul edilmektedir. Bu bakımdan, ülkeler sanayileşme çabası içindedirler. Tarım toplumu ülkeler emek-yoğun, sanayileşmiş ülkeler ise sermaye-yoğun bir yapıya sahip olduklarından, tarımdan sanayie geçiş önemli olmaktadır. Bu aşamada, ülkeler hammaddesini tarım sektöründen alan ve yoğun bir istihdam hacmine sahip olan tekstil sektörüne öncelik vermektedirler. Ayrıca; tekstil ürünleri ticaretinin dünya ticareti içinde çok önemli bir yerinin olması da, gerek sanayileşmiş gerekse sanayileşmekte olan ülkeleri bu sektöre yöneltmektedir. Tekstil sektörünün, Türkiye'nin sanayileşmesinde de önemli bir yeri vardır. Sektör; yarattığı katma değer, istihdam olanağı ve ihracat içindeki yüksek payı ile Türkiye ekonomisinin lokomotif sektörü durumundadır. Türk tekstil ihracatında ilk sıralarda yer alan AB ile imzalanan Gümrük Birliği Anlaşması, tekstil sektörü açısından son derece önemli bir dönemeç olmuştur. Bu çalışmanın temel amacı, Gümrük Birliği sürecinde Türk tekstil sektörünü incelemek ve Türkiye açısından beklentileri karşılayıp karşılamadığını ortaya çıkarmaktır. Çalışma kapsamında; dünya tekstil sektörü, Türk tekstil sektörünün dünyadaki ve Türkiye ekonomisi içindeki yeri ve Gümrük Birliği'nin sektöre etkileri ele alınmıştır.
AB bütçesi ve Türkiye'nin muhtemel üyeliğinin AB bütçesine etkisi

oz Bu çalışmada Avrupa Birliği Bütçesi tarihsel süreç içerisindeki değişimleriyle birlikte ele alınmaya çalışılmış; AB'nin daha güçlü bir entegrasyon doğrultusunda uyguladığı ortak politikaları hayata geçirebilmesinde kullanmış olduğu en önemli araç olan bütçenin yapısı, AB'ye üye ülkelerin bütçeye olan katkıları ve bütçeden aldıkları paylar ile irdelenmeye çalışılmıştır. Çalışmanın Türkiye ile ilgili bölümündeyse Türkiye'nin AB'ye muhtemel üyeliği halinde AB Bütçesi'ne yapacağı etki, Türkiye'nin 1999 yılında Helsinki Zirvesi'nde elde ettiği adaylık göz önünde bulundurularak ve bu adaylık statüsünün muhtemel bir üyelik olması ihtimali üzerinde durularak incelenmeye çalışılmıştır.
A problematic triawgle: Turkey, Cyprus and the EU

Bu çalışma, Türkiye-Avrupa Birliği ilişkilerini Kıbrıs sorunu çerçevesinde incelemektedir. Bu tez'in asıl amacı önemli olaylara ışık tutmak ve Türkiye, Kıbrıs ve Avrupa Birliği tarafından oluşturulan sorunlu bir üçgenin değişken ve karmaşık ilişkilerini detaylı bir biçimde incelemektir. Bu konu, detaylı bir inceleme istemektedir, çünkü Kıbrıs sorunu, Türkiye'nin Avrupa Birliği yolunda Kopenhag Kriterleri kadar önem arz etmektedir. Aslında, Türkiye uzun bir süre Kıbrıs sorunu'nun Türkiye'nin Avrupa Birliği üyeliğinde bir önkoşul olmadığını savunmuştur. Öbür tarafdan'da, Avrupa Birliği'nde her zaman Kıbrıs sorunu'nu masaya taşımayı başarmıştır. Örneğin, 1995'de, Türkiye ile yapılan Gümrük Birliği anlaşması, Türkiye'nin Kıbrıs Rum tarafının katılım sürecine başlamasına ses çıkarmaması ile mümkün olmuştur. Olaylar her zaman böyle gelişmiştir. Türkiye, Avrupa Birliğin' den ne zaman bir talep'te bulunsa, Kıbrıs konusunda taviz vermeye zorlanmışta-. Örneğin, Helsinki'de, Türkiye 'Aday Ülke' olarak adlandırılmış, fakat, aynı zirvede Kıbrıs sorununa çözümün'ün Kıbrıs Rum Tarafının üyeliği için bir önkoşul olmayacağı da zirve tutanaklarına işlenmiştir. Bu ve bunun gibi birçok ömeğe bakarak, Kıbrıs sorunu'nu Türkiye-Avrupa Birliği BişkUeri'nin sıcaklaşmasını engelleyen en önemli unsur olarak tanımlayabiliriz. Bütün bunlara rağmen, Türkiye'nin gerek Annan Plan'ın tartışılmasında, gerekse referandum sürecinde oynadığı olumlu ve yapıcı rol sayesinde Avrupa Birliği üyeliğin' deki en önemli sorunu bertraf ettiğini görmekteyiz. Sonuç olarak, Kıbrıs sorunu tam olarak çözüme ulaşmış değildir, fakat, artık Türkiye'nin önüne bir sorun veya önkoşul olarak getirilemeyeceğide bir gerçektir. Bu yüzden, bu sene Aralık'ta yapılacak Zirve' de Türkiye sadece Kopenhag Kriterleri çerçevesinde değerlendirilmesi muhtemel bir yaklaşımdır.