turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Grafik tasarımda yeni bir alan: Bilgilendirme tasarımı ve bir uygulama

Bilgi, tarih boyunca onu elinde tutanlara güç vermiştir. Bir zamanlar yalnızca seçkinlerin sahip olduğu kısıtlı ve erişilmez bir olguyken, günümüzde teknolojik gelişmelerle bütün kitlelere kolaylıkla ulaşmaktadır. Ancak her geçen gün kendini katlayarak artan bilgi yoğunluğu, bir tür bombardıman etkisi yaratarak; insanları gereksinim duydukları bilgiyi seçme konusunda zorlamaya başlamıştır. Bu noktada kitleleri gereksinim duydukları bilgiye daha hızlı ve daha verimli biçimlerde ulaştırabilmek için ham verileri hedef kitlenin algılayabileceği hale dönüştürmeyi amaçlayan bir tasarım dalı devreye girmektedir: Bilgilendirme tasarımı. İGrafik Tasarımda Yeni Bir Alan: Bilgilendirme Tasarımı ve Bir Uygulama adlı tez çalışması, dünya üzerinde yeni yeni seslendirilen, ülkemizdeyse neredeyse hiç bilinmeyen bu yeni tasarım dalını ayrıntılı bir perspektiften incelemiştir. İlk olarak bilgilendirme tasarımının çeşitli tanımlamalarının ardından; kapsamlı bir araştırma ve açıklamalı örneklerle bilgilendirme tasarımının tarihsel gelişimi hakkında bilgi verilmiştir. Bilgilendirme tasarımı diğer tasarım dallarına göre konumlandırılmış; ortak ve ayrı noktalar analiz edilmiştir. Bilgilendirme tasarımı ve grafik tasarım arasındaki ilişki örneklerle açıklanmıştır. Bilgilendirme tasarımının uygulama alanları da tez kapsamında detaylı bir biçimde incelenmiştir. Bu alandaki önemli projelere, günümüzde ulaştığı noktaya ve belli başlı tasarımcılara işaret edilmiştir. Tezin uygulama projesi ayağını Dokuz Eylül Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi'nin yönlendirme ve işaretleme tasarımı oluşturmuştur. Dünyadaki belli başlı hastanelerde yapılan birebir incelemelerin ardından, tüm bilgilendirme tasarımı projelerine uyarlanabilecek bir uygulama süreci önerisinde bulunulmuştur.
Firçanin ucundaki cerrahlar:17. ve 18. yüzyil hollandasinda cerrahlar loncasi resimleri

Bu çalışmanın konusunu, özellikle 16., 17. ve 18. yüzyıllarda Hollanda sanatında yaygın olarak ele alınan grup portreciliği içinde 17. ve 18. yüzyıllarda sadece Hollanda'da ortaya çıkan ve gelişen cerrahlar loncası portreleri oluşturmaktadır. Üç ana bölümde incelenen çalışmada ilk bölüm; 17. ve 18. yüzyıllarda Hollanda'nın genel siyasi, sosyal ve sanat yaşamına odaklanmaktadır. Portre sanatının Hollanda sanatı içindeki yeri ve buna bağlı olarak söz konusu yüzyıllarda dini, ticari ve toplumsal yaşamın bir sonucu olarak daha da gelişen grup portreciliğinin ortaya çıkış nedenleri ve gelişimi, verilen çeşitli örnekler eşliğinde incelenmiştir. Birinci ve üçüncü bölümlerde, Alois Riegl'ın The Group Portraiture of Holland adlı yapıtı temel alınarak, yazarın grup portreciliği ile ilgili ortaya koyduğu ölçütlere yer verilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde; Avrupa'da anatomi çalışmalarının tarihine değinilmiş, önce Padua, Londra ve Paris gibi Avrupa şehirlerindeki anatomi tiyatroları, ardından da Leiden, Amsterdam ve Delft'teki anatomi tiyatroları ve çalışmaları irdelenmiştir. Üçüncü bölüm ise tezin ana bölümünü oluşturmaktadır. Söz konusu bu son bölümde, Amsterdam ve Delft Cerrahlar Loncaları'nın sipariş ettikleri yağlıboya resimler ve Leiden Üniversitesi cerrahlarının kitapları için yaptırdıkları illüstrasyonlar incelenmiştir. Bu yapıtların ortaya çıkışları, gelişimleri ve ele alınış biçimleri üzerinde durulmuş ve gelişimleri sırasında ortaya çıkan farklı betimleme biçimleri belirlenmeye çalışılmıştır. Sonuç bölümünde ise, Hollanda'da 17. yüzyılda ortaya çıkan cerrahlar loncası portrelerinin kompozisyon ve betimleme mantığı açısından gösterdiği gelişme hakkındaki görüşler ortaya konmuştur. 18. yüzyıldan itibaren ise söz konusu cerrahlar loncası portrelerindeki kompozisyonların kendini tekrarlayan ve yeni bir şey katmayan özellikleri gösterilerek ve bu geleneğin nasıl kaybolduğu anlatılmaya çalışılmıştır.
Rönesans, maniyerizm ve barok resim sanatında Hz. Musa tasvirleri

Resim sanatı canlı bir organizmaya benzer. Tarihin akışı içerisinde şekil ve ruh değiştiren bu eylem, insanın kendini ifade etme biçimlerinden yalnızca biridir. Hıristiyanlık dışındaki diğer semavi dinler tasviri yasaklamasına rağmen, bu uğraş Hıristiyanlıkta hem tarihi hem de dini açıdan önemli bir yere sahiptir. Yahudilerin tüm kutsal kitaplarını içine alan Tanah, Hıristiyanların da inandığı ve İncil'i temellendirdiği kitaptır. Bu nedenle Yahudi kutsal metinlerinde yer alan Adem, Nuh, İbrahim, İshak, Yakup, Yusuf, Musa, İlyas, Davut ve Süleyman gibi pek çok peygamber Hıristiyanlar tarafından saygı ile anılmaktadır. Ayrıca dinler tarihi açısından güçlü olan bu figürler, Hıristiyan sanat eserlerinin de ana konusunu teşkil eden karakterlerdir. Tüm peygamberler arasında Hıristiyanlar için Musa, İsa'dan sonra en çok saygı gören ve hayatı ilgi uyandıran peygamberdir. Avrupa Resim Sanatında Musa tasvirlerinin konu edindiği bu tez çalışmasında, din ve semavi dinler hakkında genel bilgiler verilip, Musa'nın hayatı kutsal metinlere göre ele alınmıştır. Ayrıca Avrupa Resim Sanatının gelişimi başlangıcından Barok Döneme kadar irdelenmiştir. Bu bilgiler ışığında Musa'nın Rönesans ve Barok Dönemi'nde birçok elit sanatçı tarafından oluşturulmuş yağlı boya tabloları çözümlenmiştir. Musa'nın doğumundan vefatına kadar geçen süreyi kapsayan konular kronolojik olarak tasnif edilmiştir. Ayrıca Rönesans ve Barok Dönemi'ne ait bu resimler, Musa'yı betimleyen en eski eserlerden günümüze kadar yapılmaya devam edilmiş tablolar ile mukayese edilerek ikonografik ve ikonolojik açıdan kavramsal çerçeve oluşturulmaya ve Avrupa resmindeki konumu saptanmaya çalışılmıştır.
Çargah makamında taksim yapılırken şube kuruluşları

Azerbaycan Halk Musikisindeki yedi esas makamdan biri de 'ÇARGAH' makamıdır. Çargah kelime olarak dört taraf, dünya ve dördüncü perde anlamlarına gelmektedir. Anadolu Musikisinde ise de Do Majör dizisini ihtiva eden yani kaba Çargah perdesinde karar veren çıkıcı arıza almayan, Çargah beşlisinin tiz tarafına Çargah dörtlüsünün eklenmesiyle meydana gelen bir makam olarak bilinmektedir. Bu makam ile Azeri Musikisindeki 'Çargah' Makamının, dizi bakımından hiçbir birlik ve beraberliği yoktur. Heyecan ve ihtiraslarımızı bu makamla ifade ederiz. Çargah Makamı ses sırası 1/2 +11/2+ 1/2+1/ 2 formülü ile kurulur. Çargah Makamının ses sırasındaki bütün perdeleri 'Mayeye' bağımlıdır. Bu perdelerin tümü 'Mayeye' hizmet eder ve onun melodideki durumunu kuvvetlendirir. - V - Diğer perdelerin isimleri şöyledir : Mayenin alt kıvartası Mayenin alt tersiyası Mayenin alt aparıcı tonu Maye Mayenin üst aparacı Mayenin üst tersiyası Mayenin üsk kıvartası Mayenin kıvıntası Mayenin kıvıntasının üst aparacı tonu Maye oktavının alt aparacı tonu Maye : Karar Perdesi Tersiya 3. derece Kıvarta : 4. derece Kıvınta : 5. derece Aparacı ton : 7. derece 'Çargah' Makamında taksim yapabilmek için şu şubeler kullanılır : 'Mayeyi Çargah', 'Hasar', 'Muhalif', 'Manendi Muhalif', 'Bestenigar', 'Mensuriye'. Bu şubeleri incelememizin amacı bir ya da birkaçını bir araya getirerek taksim yapabilmektir. Bunlardan 'Mayeyi Çargah' + 'Bestenigar' bir araya getirilerek bir taksim yapılabilir. 'Mayeyi Çargah' + 'Mensuriye' biraraya getirilerek bir taksim yapılabilir. 'Mayeyi Çargah' + 'Mensuriye' + 'Bestenigar' bir araya getirilerek bir taksim yapılabilir. Bu örnekler daha da artırılabilir. Bizim taksim modelimiz şöyledir : 'Mayeyi Çargah' + 'Mensuriye' + 'Bestenigar'. - VI - -
Görsel iletişimde üç boyut algısı; hologram tekniği ve bu teknolojinin eğitim ortamına aktarılması

Araştırmada hologram teknolojisinin eğitim ortamına aktarılmasının faydaları ortaya konmuştur. Bu amaçla bu araştırmada hologram teknolojisi temel sanat eğitimi dersi perspektif ünitesinde ders materyali olarak kullanılmıştır. Hologram teknolojisinin ders materyali olarak kullanılması ve öğrencilerin dersi öğrenmeye etkisini araştıran bir araştırma bulunmamaktadır. Bu araştırmada amaca yönelik ders materyali olarak hazırlanan hologram, temel sanat eğitimi dersini alan onuncu sınıf öğrencilerine uygulanmıştır. Ders materyali olarak kullanılan hologram örneklerin onuncu sınıf öğrencilerinin öğrenmesine etkisini bulgulamak amacıyla bilgi testi hazırlanmıştır. Temel sanat eğitimi dersi, perspektif ünitesi onuncu sınıf öğrencilerine ön test ve son test uygulanmış, sonuçları ise SPSS istatistik programı kullanılarak grafiklerle anlatılmıştır. Ön test başarı puanları ile son test başarı puanları arasında anlamlı bir farkın olup olmadığı bağımlı örneklemler için t-testi ile analiz edilmiştir. Öğrencilerin ve öğretmenlerin hologram tekniği ve hologramın ders materyali olarak kullanılmasıyla ilgiligörüşleri de alınmıştır. Araştırma sonucunda, deney gruplarının başarı puanlarının birbirinden anlamlı derecede daha yüksek olmadığı bulgulanmıştır. Öğretmen ve öğrenci görüşmelerinde hologram teknolojisinin eğitim sürecine olumlu katkılar sağlayacağı saptanmıştır.
Osmanlı Hanedanı'nda müzik

'Osmanlı Hanedanı'nda Müzik' isimli tezimizde Osmanlı Hanedanı'nm müziğe olan ilgisinin Osmanlı toplumu ve kültürü üzerindeki etkilerini ve şu konulan araştırdık. Osmanlı hanedanına mensup her ferdin aklen ve bedenen iyi bir eğitim ile yetiştirildiği bilinmektedir. Bu eğitimde erkek ve kadın ayırımı yapılmadığı gibi konu ayırımı da yapılmamış, her tür mevzuda eğitim önemsenmiştir. Akıl ve beden eğitiminin yam sıra ruh eğitiminin de müzikle tamamlandığını görüyoruz. Bu tezimizde diğer hanedan mensuplarının müzikle ilgisini de araştırmak istiyoruz. 39 padişahımızın 18'inin icracı ve hatta bestekar olarak müzikle ilgilenmiş olması, eş ve çocuklarının müzik eğitimlerini sağlamış olmaları tarihi belgelerle belli olmaktadır. Bu arada yine diğer ülke hanedanlarında görülmediğini tahmin ettiğimiz bir mevza daha dikkati çeker ki, bu da Osmanoğularm'da kadınların da müzikle bestekar olarak ilgilenmiş olmalarıdır. Tarihte yer alan en büyük medeniyetlerden birine sahip olmuş olan Çin'de bile, hanedan tarafından müziğin yasaklanma hareketine gidilmiş olduğu dönemler yaşandığı görülürken dünyadaki diğer hanedanlarda müziğe bu derece önem verilmemişken, Osmanlı hanedanındaki bu sanat ve müzik düşkünlüğü son derece gurur vericidir. -ııuı-
Türkiye'de heykel sanatının ideolojik bir araç olarak kullanımı

Egemen ideolojinin propagandasını yapmak sanatın tarihinde yaygın olarak görülen bir durum olmuştur. Özellikle geçmişş toplumsal savaşların, mücadelelerin ve sanat akımlarının yaratılmasında sanat yapıtlarının ve faaliyetlerinin rolü büyüktür. Bunun örneklerine Batı sanatında ve Türk sanatında rastlamamız mümkündür. Özellikle de heykel sanatı, ihtişamlı görselliği ile politik bir araç işlevi nedeniyle birçok dönemde siyasi hareketler tarafından kendi iktidarlarını pekiştirmek amacıyla yaratılmış, desteklenmiştir. Bundan hareketle araştırmanın amacı, sanat ve ideoloji arasındaki ilişkinin ve siyasi iktidarın sanat üzerindeki etkisinin nasıl oluştuğunu, özellikle çeşitli iktidar dönemlerindeki sanat politikaları ve bu politikaların sanatsal üretimde Türk heykeline etkisini görünür kılmaktır. Çalışmanın alanını oluşturan Türkiye'de heykel sanatının ideolojik bir araç olarak kullanımı incelenmeden önce Batı sanatının ve özellikle 20. yüzyılın ilk yarısında tek partiyle yönetilen devletlerde sanat ve ideoloji ilişkisi üzerine kısa bir irdeleme üzerinde durulmuştur. Türkiye'de devlet desteğiyle ya da siyasi hareketler öncülüğüyle yapılan anıt heykellerin hakim ideolojiye ne derece hizmet ettiği araştırılmış ve birkaç anıt heykel çalışması seçilerek çözümlenmeye çalışılmıştır. Kahramanlık, yenilmezlik, ulusallık, bağlılık, modernleşme, yükselme gibi kavramlarının üzerine inşa edilen Türk heykelinin ve sanatçılarının var olan rejime ister istemez nasıl hizmet ettiği, nasıl ilişkiler kurduğu incelenmiştir. Buna paralel olarak Türk heykeli, başlangıcı sayılan Cumhuriyet'in ilk yıllarından itibaren anlatım dili dışında ona farklı işlevler yüklendiği için özgür bir yapı oluşturamamıştır. Cumhuriyet'in ilk on yılında heykel, görselliğinin evrensel değil, ulusal sınırları olan bir kategori çizmiştir.
Türkiye ve İtalya'da yüksek öğretimde plastik sanatlar ve bilgi teknolojisinin sanat eğitimine katkısı

Sanat eğitiminin kavranması, öğretilmesi ve uygulanması; üretken, yaratıcı, çağdaş ve bilinçlitoplumların oluşmasına katkıda bulunur. Çağdaş ülkelerin kültür politikalarını takip edebilmek ancak modern bir eğitim alt yapısı ile mümkündür. Taklitten uzak, özgün, heyecan dolu ve yaratıcı kişilikli kimliklerin görsel kültür zenginliği ile geçmişşin cömertçe sunduğu ve geleceğe dair ipuçlarının araştırılması ve senteze dönüştürülmesiyle yakalana bilinir. O halde, eğitimde bireylerin görsel gelişim sürecinde tam bir evre kavramı vardır yerine kendisini sürekli yineleyen devingen ama geliştirici sanat ve sanat eğitimi mevcuttur. Bireyler kendi içsel davranış ve çevre faktörüyle bunu gerçekleştirebilirler. Bir disiplin olarak plastik sanatlar, tasarım ve eğitim kapsamında bilgi ve deneyim birikimini ortaya koyarken, yaratıcı bireylerin sanat yoluyla eğitilmesini ve sanatsal objeleri estetikselboyuta düşünmelerini ve fark etmelerini sağlamaktadır. Plastik sanatlar ve bilgi teknolojisikuşkusuz her toplumun kültür, ihtiyaç, sosyo-ekonomik ve önceliklerine göre değişiklik gösterir. Farklı toplumlarda sanat eğitimi ve plastik sanatlar disiplini de farklılık gösterir. İtalya'da ve Türkiye'de farklı lise ve Yüksek Öğretimde görsel sanat eğitimi verilen okullarda, öğretim programlarındaki gerekçeler, öğretim stratejileri, öğretmen yetiştirme yöntemleri ve bireyde var olan sanatsal potansiyelin değerlendirilmesi ve kullanılması, Batıda uygulanan sanat eğitiminin belirginlik kazanması, ülkemizle verilen sanat eğitiminin yaratıcı birey üzerindeki etkisi ve batıyla kıyaslanarak benzerlik ve farklılıkların netleştirilmesi açısından yararlı olacaktır. Böyle bir yaklaşım ve estetik duyarlılık, yıllarca sürecek birçok büyük ve önemli sanatsaldeneyim gerektirir. Ülkemizde daha çağdaş bir sanat eğitimine sahip olmak elbette tıpkıBatının kullandığı gibi çağın getirdiği imkanları ve sahip olduğu olanakları en iyi ve doğru şekilde kullanmakla gerçekleşebilir. İtalya ve Türkiye'de verilen mevcut sanat eğitiminin tarihçesi irdelenirken üniversite düzeyinde eğitim almak isteyen öğrencilerin nasıl bir sanat eğitimi aldıkları araştırılacaktır. Yukarıda değindiğimiz konular İtalya ve Türkiye'de farklı lise ve yüksek öğretim kademelerinde sanat eğitimcileri tarafından nasıl değerlendiriyor, farklı toplum kesimleri ve sınıf bölünmeleri karşısında verilen plastik sanat eğitimi ve bilgi teknolojisinin kullanımıylailintili problemler karşılaştırılırken, model olması bakımından önem taşımaktadır.
1960 ? 70 yılları arasında Türkiye'de kültür ve sanat ortamı

1960 ? 1970 Yılları Arasında Türkiye'de Kültür ve Sanat Ortamı? konulu tezde, 27 Mayıs 1960 ve 12 Mart 1971 askeri müdahaleleri arasındaki süreçte sanat ortamı, siyasi, ekonomik ve kültürel gelişmeler ekseninde incelenmiş ve değerlendirilmiştir. 1960 ? 1970 yılları arasındaki dönemde, 27 Mayıs askeri müdahalesi ve 1961 Anayasası'nın tanıdığı hak ve özgürlükler ile yeni bir siyasi sürece girilmiş, sürdürülen sanayileşme çabaları, özel girişimcilik ve tüccarların işlerini büyütmesi ile yerli bir ticaret ve sanayi burjuvazisi oluşmuş, iç göç ve gecekondulaşma ivme kazanmıştır. Söz konusu siyasal, ekonomik ve toplumsal dinamiklerdeki değişim/ dönüşümler kültür ? sanat ortamını da etkilemiştir. 1961 anayasası sanat sorunlarının kamuoyu önünde tartışılmasına ve sanatçı hak ve güvenliklerinin gündeme gelmesine zemin hazırlamış, sanatın toplumsal yaşam içindeki yeri, kitleleri eğitme aracı olarak anlamı, sanatçıların topluma karşı sorumluluğu gibi konular 'ulusal sanat' kavramıyla ilişkilendirilmiş ve tartışılmıştır. Öte yandan toplumsal olayların etkisiyle göç ve gecekondulaşma gibi konular sanatçıların sıklıkla işlediği temalar olmuştur. Bu süreçte ülke sanatını yurt dışında tanıtmak için gezici sergiler düzenlenmiş, heykel ve anıt uygulamalarında yoğun bir artış gözlenmiştir. Yeni açılan özel / yerel yönetim galerileri sanat ortamını hareketlendirmiş, sanat eğitimi veren kurumlarda yeni teknik ve konulara yönelen genç kuşak sanatçılar ortaya çıkmaya başlamıştır.
Tipografik imgelerin resimsel yorumları

Bu çalışma Gazi Güzel Sanatlar Enstitüsü Resim Anasanat Dalı'nda yapılmıştır. Plastik sanatlar bağlamında incelenen tipografik imgelerin resimsel yorumları, sanat tarihsel süreçte ve kamusal alan ile olan ilişkisi örneklerle incelenmiş ve bu etkileşimin sonucunda bir dizi uygulama çalışmasıyla desteklenmiştir. Tipografik kullanımların teknolojik gelişmelere paralel olarak yaygınlaşmasıyla birlikte tipografi, geleneksel kullanım alanlarının dışına çıkarak sanatsal açıdan da öne çıkmaya başlamıştır. Tipografinin görsel ve biçimsel tasarımının yanı sıra duygusal, algısal ve estetik boyutu sezgiye dayalı olması ve dışavurumcu bir anlatıma olanak vermesi açısından önem taşımaktadır. Bu çalışmada, konu ile ilgili öne sürülen görüşler uygulama çalışmalarında deneyimlenerek gerçekleştirilmiştir. Tezin birinci bölümünde araştırmanın kuramsal tanımlamalarının yanı sıra konunun tarihsel ve düşünsel bağlamlarına değinilmiştir. İkinci bölümde sanat tarihsel süreç içerisinde tipografi konusuna farklı bağlamlarla yaklaşan sanatçı örnekleri incelenmiştir. Son bölümde ise tez süresince okunan kitaplar, görsel deneyimler, izlenen filmler ve sanat yapıtlarının bıraktığı etkiler, düşüncelerde şekillenerek, sözün, imgede yer bulmasına olanak sağlamıştır. Ayrıca tipografi; uygulama çalışmalarında biçim, içerik etkileşiminde deneyimlenmiş, konu; toplumsal, felsefi, sanatsal ve politik düzlemde plastik sanatlarda anlamlandırılmaya çalışılmıştır.
Anadolu güzel sanatlar liselerinde verilmekte olan viyola eğitiminin değerlendirilmesi

Bu araştırmada, Anadolu Güzel Sanatlar Liseleri'nde uygulanan viyola eğitiminin genel durumu; öğretmen ve öğrenci yapıları, öğretim programları, öğretme ortamları ve donanım açısından ele alınarak değerlendirilmiştir. Araştırma var olan durumu ortaya koymak amacıyla betimsel yöntem kullanılarakgerçekleştirilmiş; veri toplama araçları olarak, kaynak tarama, anket ve görüşme tekniğinden yararlanılmıştır. Kaynak tarama çalışmasında konu ile ilgili kitaplar, bilimsel yazılar ve tezlerincelenmiş; Internet ortamından da kaynak tarama kapsamında yararlanılmıştır. Bu yöntemlearaştırmaya zemin oluşturacak toplum, çağdaş eğitim, sanat, sanat eğitimi, müzik, müzik eğitimi, viyola, viyola eğitimi, AGSL, konuları incelenmiştir. Verilerin büyük bölümü anket uygulanarak elde edilmiş; ülkemizde viyola eğitimi verilen 43 AGSL'den örneklem grubunu oluşturan 28'inde öğretmen ve öğrencilerin görüşlerine başvurulmuştur. Görüşmeler ise 5 üniversitenin Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Müzik Eğitimi Anabilim Dalı viyola öğretim elemanları ile gerçekleştirilmiştir. Öğretimelemanlarına, AGSL öğrencilerinin hazır bulunuşluk düzeylerini belirlemeye yönelik sorular yöneltilmiştir. Anketler tablolaştırılıp temel istatistiksel hesaplamalarla yorumlanmış;görüşme soruları da çözümlenerek sonuçlar karşılaştırılmıştır. Elde edilen bulgu ve yorumlara göre sorunların çözümüne yönelik öneriler geliştirilmiştir. Araştırma sonucunda; AGSL'de uygulanan viyola eğitiminde birçok sorunlakarşılaşıldığı; bu sorunların öğretmen eksikliği, ders saatlerinin yetersizliği, MEB viyolaöğretimi programının bazı yetersizlikleri, öğrenme ve öğretme ortamlarının yeterince uygun olmaması, öğretim materyalinde yaşanan kaynak sıkıntısı vb. nedenlerden kaynaklandığı belirlenmiştir. Türkiye'de AGSL'de viyola eğitimi ile ilgili yapılmış ilk çalışma olan bu araştırmada, belirlenen sorunların çözümüne yönelik öneriler geliştirilmiştir.
Renk ve Işık ile tinsel ve düşüncel mekanlar yaratma

Çağımızda bilim ve felsefedeki hızlı değişmeler sonucunda, hiçbir şeyin kalıcı ve ölümsüz olmadığını öğrenen bireylerin kalıcı bir benlik bilinci oluşturma ihtiyacı ile tinsel olana yönelmeleri söz konusudur. Bilim ve felsefede meydana gelen değişmelere koşut olarak her zaman sanatta da benzer değişmeler tekrarlanır ve bu sanatta yeni biçim arayışlarına girilmesini zorunlu kılar. Modern çağda maddi olana karşı oluşan güvensizlikle tinsel olana yönelmeye paralel olarak sanatta da değişmeyen bir gerçeklik, bir öz arama ihtiyacı ile tinsel olana, aşkın olana yönelme başlar. Tinselliğin arayışı içinde olan kimi sanatçılar tin ve madde kavramlarını irdeleyen düşünürlerin görüşlerinden etkilenmişlerdir. Görünüş dünyasının karışıklığından kaçarken soyut biçimlere varan 20. y. y. sanatçısını etkileyen dini öğretiler arasında Teozofı, Mazdekizm, Budizm ve Tasavvuf bulunmaktadır. Modern sanatta tinsellik kavramını irdeleyen ve çalışmalarında tinselliği vurgulayan sanatçıların bu konuyu ele alış biçimleri tinsel ve düşüncel mekanlar yaratmaya kaynaklık eder. Sanatsal bir kurguda tinsel atmosferi elde etmek için birçok sanatçı geometriye başvurmuştur. Sanatın geometrik bir yapıya kavuşturulması, sanatın yaşam ilgilerinden kopmasını gerektirir. Tek renk resimlerdeki mekansal boşluk da tinselliğin bir ifadesidir. Tek renk resimlerdeki sessizlik tinsel atmosferin bir elemanıdır ve 'mutlak tinsel özgürlüktür'. Rengin her insan üzerinde kaçınılmaz etkileri olduğu bilinmektedir. Tinselliğin elde edilme uğraşı beraberinde rengin ışık olma özelliğinden faydalanmayı getirir. Günümüzde sanatçının ilgisini çeken, gerçek için onu zorlayan işler aramaya iten farklı bir var olma durumu için araştırma isteğidir. Bu düşünceden hareketle sanat eserini bir obje olarak öne çıkarmaktan ziyade, izleyenin mekana katıldığı sanatsal oluşumlarla farklı algılama yöntemleri araştırılır, izleyicinin sanat yapıtıyla olan ilişkisini farklılaştırabilmek esas alınır. Bu ilişki, izleyende tinsel olanın açığa çıkarılmasına; izleyenin yapıt karşısında düşüncede var olmasına, evrenin yüzeysel görünüşlerinden sıyrılarak, derinliğe, varlıkta derinliğe uzanmasına dayanır. Bu bağlamda, rapor kapsamındaki çalışmalarda renk, ışık ve mekan sorunu üzerinde durularak tinsellik ve düşüncellik kavramlarıyla ilişkilendirilmektedir. Burada çalışmalarla ilişkilendirilen tin kavramı, insanı bir bilme sorunu ile karşı karşıya getiren, canlı örgenliğin düşünsel yanına; düşüncel kavramı ise, tinsel ve düşüncel mekanlarda, nesnel gerçekliği olan varlığın karşısında izleyenin salt düşünce veya tasarım olarak varlığına işaret etmektedir. Bireyi tinsel ve düşüncel bir mekanda metafiziksel varlığı ile karşı karşıya getirmenin amaçlandığı bu rapor dahilindeki plastik denemelerde, rengi ve ışığı iki boyutlu yüzeyden ayırarak mekana yaymak suretiyle, izleyen gerçek anlamda metafiziksel bir mekana dahil edilmek istenmiştir.
1950 sonrası Türk resm?nde soyut eğilimler

Türk resim sanatı baslangıcından bugüne birçok uygarlığın sanatındanetkilenmis, bu etkileri yer yer özümleyebilmis, yer yer kabullenememistir. 1900'lü yıllara kadar Doğuslam kültürü ağır basarken, özellikle Cumhuriyetin ilanıylaTürk Resmi batıdan etkilenmeye baslamıstır. Çağdas dünya standartlarına ayak uydurmak için her geçen gün soyut sanat daha çok tercih edilmistir.1930'lu yıllarda baslayıp 1950'li yıllara geçen sürede soyut sanatınTürkiye'de anlasılması, özümsenebilmesi çok sancılı olmustur. Fakat yeni kusaksanatçıların dik çıkısları Türkiye'de de soyut sanatın icra edilebileceğinigöstermistir.20. yüzyıl insanına ve yasamına bakıldığında insanların birbirine veyasadıkları çevreye ne denli yabancılastıklarını gören genç kusak sanatçılar, içinde bulundukları monoton düzene karsı bir baskaldırıyla, soyut sanatı tüm dünyaya yaymıslardır. Elbette ki Türk sanatçılar da bu baskaldırının birer parçası olmak durumundaydılar. Türk soyut sanatçıları, bu misyona saygıyla eserlerinde yeni ve özgünolanı aramıslar, eserlerine Türk kültürünü zaman zaman katabilmislerdir. Olağanüstü zengin bir mirasın üstüne oturan bizlere, Türkiye'de soyut sanatınresimsel sürecini sunmuslardır.