turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Cins-tür ilişkisi bağlamında sanat kavrayışı analizi

Bu çalışma, cins tür ilişkisi bağlamında sanat kavrayışı üzerine bir araştırmadır. Araştırma problemi 'sanatın yakın cinsi nedir? ve 'sanatın türsel ayrımı nedir? olarak ifade edilebilir. Bu problemlerin çözümlenmesiyle sanatı tanımlamak için gerek ve yeter koşulların elde edildiği düşünülmektedir. Araştırmada kavramların cins tür ilişkisine göre sınıflandırılması yöntemi temel alınmaktadır. Kavramların cins tür ilişkisine göre sınıflandırılması yöntemi temel mantık ilkelerine dayanır. Cins, türe göre bir üst kavramdır ve ortak özellikleri olan kavramları kapsayan genel kavram olarak tanımlanmaktadır. Tür ise cinsin altında sıralanan ve özsel olarak cinse ait olan kavram olarak tanımlanmaktadır. Araştırmanın ikinci bölümü sanatın ait olduğu cins üzerinedir. Bu bölümde sanatın ait olduğu cins 'kavrama etkinliği' olarak belirlenmektedir. Bu cinse ait diğer türler ise bilim ve felsefe olarak kabul edilmektedir. Sanatın, 'kavrama etkinliği'nin bir türü olarak sınıflandırılmasının gerekçesi, onun en genelde kavramsal bir etkinlik olduğu varsayımına dayanır. Bu varsayımın temel dayanağı Kavramsal Sanattır. Kavramsal Sanat bağlamında sanat düşünsel bir etkinliktir. Bu nedenle sanatın evrene yönelik bir kavrayışı temsil ettiği düşünülmektedir. Sanat, 'kavrama etkinliği' cinsinin bir türü olarak sınıflandırıldığında cins tür ilişkisine göre şu şekilde tanımlanabilir: sanat, bir kavrama etkinliğidir. Sanat, bir kavrama etkinliği türü olarak tanımlandığında bu bütün sanat etkinlikleri için geçerli bir koşul haline gelir. Bu koşul bağlamında herhangi bir etkinliğin sanat etkinliği sayılabilmesi için o etkinliğin en genelde kavrama etkinliği olması gereklidir. Şu halde sanatçı da en genelde kavrama etkinliği gerçekleştiren kişi olarak belirtilebilir. Sanat nesnesi ise sanatçının gerçekleştirdiği etkinliğin eşlendiği nesne olarak kabul edilmektedir. Diğer bir deyişle sanat nesnesi, sanatçının gerçekleştirdiği sanat etkinliğinin bir belgesidir. Kavrama etkinliği, tümel bilgi sonuçlanan, başka bir deyişle kavram ile sonuçlanan düşünsel bir etkinliktir. Kavram ise altına düşecek nesnelerin doğruluk değerini belirleyen fonksiyon bağıntılarına karşılık gelmektedir. Araştırmanın üçüncü bölümü sanatın türsel ayrımı üzerinedir. Sanatın tam olarak ne türden bir kavrama etkinliği olduğunun kesinlenmesi için, ait olduğu cins altında sıralanan diğer türlerden, başka bir deyişle bilimden ve felsefeden nasıl ayrıldığını belirlemek gereklidir. Kavramsal Sanata göre sanat etkinliği çözümsel bir etkinliktir. Bu bağlamda sanat kendi yapısını anlamaya yönelik totolojik bir etkinlik olarak kabul edilmektedir. O halde sanatın türsel ayrımı, kendi koşullarını kavramaya yönelik bir nitelik olarak belirlenebilir. Başka bir deyişle sanat, kendini çözümlemeye yönelik bir kavrama etkinliği olarak biçimlendirilebilir. Son çözümlemede sanat cins tür ilişkisine göre şöyle tanımlanabilir: sanat, kendi koşullarını anlamaya yönelik bir kavrama etkinliğidir.
Osmanlı minyatürlerinin sinemasal dil açısından Surname-i Vehbi örneğinde incelenmesi

Osmanlı minyatür sanatı, özellikle Fatih Sultan Mehmet'in sanata ilgisi ve sanatı destekleyici özellikleri sayesinde onun döneminden itibaren gelişerek ve saray içerisinde teşkilatlanarak devam etmesi üzerine hem korunmuş hem de oldukça fazla eseri ve gelişimi beraberinde getirmiştir. Sanatçıların hayal dünyaları kadar gerçekleri de ön plana çıkarmaları nedeniyle tarihi gerçeklikleri ve olayları birincil gözden anlatan minyatür örnekleri, yaklaşık 500 yıl Osmanlı sanatı içerisinde oldukça fazla miktarda yer almıştır. Olayların içinde yer alan nakkaşlar çalışmalarına gözlemlediklerini olduğu gibi geçirmelerinin yanı sıra sanatçıya özgü eserini kendi biçim ve üsluplarını da katarak meydana getirmişlerdir. Sinemaya özgü niteliklerin Osmanlı minyatür sanatında kullanılıp kullanılmadığını incelediğimiz bu çalışmada örnek olarak Surname-i Vehbi tercih edilmiştir. Kendine has tarzı ile Levni'nin yapıtlarından olan Surname-i Vehbi, Osmanlı minyatür sanatında önemli bir yer edinmiştir. Sinemanın temel öğelerini baz alarak yürüttüğümüz bu çalışmadaki minyatürler aynı zaman göstergebilimsel açıdan da ele alınmışlardır. Birinci Bölüm, Osmanlı minyatür sanatına giriş niteliğinde ve dönemlere göre ayrılarak incelenmiştir. Sarayın sanata bakışı ve dönemin şartları ışığında değerlendirilen minyatür sanatının en iyi eserlerinin yer aldığı, klasik dönem olarak da anılan 16. Yüzyıl ve Batılılaşmanın ipuçları görülen 17. yüzyıl ve 18. yüzyıl yapıtları ve sanatçıları, bu bölümün konusunu oluşturmaktadırlar. İkinci bölümde ise sinemasal dilin öğeleri olarak ışık, renk, hareket, kurgu, kompozisyon tanımlanmıştır. Üçüncü bölüm göstergebilime giriş yapılmış ve düzanlam, yan anlam konuları üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölüm ise Surname-i Vehbi minyatürlerinden örnek olarak seçilenler ışığında sinemasal dil çözümlemesi yapılmıştır.
Anadolu'da Roma Dönemi zırhlı heykelleri

Roma heykeltıraşlık sanatının en yaygın tasvir unsurlarından biri olan zırhlı heykeller, İmparatorluk Dönemi propaganda sisteminin en önemli figürlerinden biri olarak kullanılmışlardır. Bu çalışmada Roma hakimiyetinin Küçük Asya coğrafyası içerisinde yer alan eyaletlerinde bulunmuş zırhlı heykellerin şablon, kompozisyon ve ikonografik farklılıklarına göre yapılan sınıflandırma üzerinden tipolojisi ve stil gelişimine ilişkin bir takım tespitler yapılmıştır. Yapılan tipolojik ve stilistik sınıflandırmaya göre Anadolu'da varlığı önceden bilinen heykeltıraşlık merkezlerinden Aphrodisias, Prokonnesos ve Dokimeion atölyelerinde zırhlı heykel üretiminin varlığı ortaya konmakla birlikte, bazı yerel atölyelerde de daha düşük kaliteli zırhlı heykellerin üretilebildiği anlaşılmıştır. Buna ek olarak Erken İmparatorluk Dönemi'nden itibaren Kıta Yunanistan'ından; Traian Dönemi'nden itibaren ise Afrika'daki mermer atölyelerinden Anadolu'ya zırhlı heykellerin ithal edildiği görülmüştür. Tez çalışmasının zırhlı heykellerin ikonografisine ilişkin incelemelerin yapıldığı bölümde Anadolu'da bulunmuş zırhlı heykeller üzerinde yer alan kabartmalarla, heykele iliştirilmiş olan atribütlerin anlamları üzerinde bazı önermeler yapılarak bunlara imparatorluk idaresi tarafından yüklenen mesajlar anlaşılmaya çalışılmıştır. Bu temsili mesajlar arasında öne çıkan en önemli vurgu, zırhlı bir kostüm içerisinde bulunan imparator, barındırdığı tanrısal mucizeler yardımı ile halkı korumakta olan muzaffer bir komutandır. Anadolu'da bulunmuş zırhlı heykellerin kronolojik analizi dikkate alındığında Geç Helenistik Dönem'den Geç Antik Çağa kadar hemen her dönemde zırhlı heykellerin kullanıldığı görülmektedir. Zırhlı heykellerin mekansal analizi dikkate alındığında tiyatro, bouleuterion, odeion gibi halkın toplu olarak bulunduğu, eğlence ve toplantı mekanlarında konumlandırıldıkları görülmektedir. Bu durum toplumun, zırhlı kostüm giyen imparatoru, toprakların ve toplumun güvenli konumunu sağlayan kişi olarak algılamasını sağlamak olmalıdır.
Türkiye'de Cumhuriyet dönemi ekonomik gelişmeler ve resim sanatına etkisi

Sanatın gelişimini, toplumsal gelişmelerden ayrı düşünmek olanaksızdır. Toplumsal yaşamın görünüşünü ise, büyük oranda ekonomik şartlar belirler. İlkel topluluklardan günümüz çağdaş dünyasına gelinceye kadar, üretim biçimleri sanata yansıdı, onu biçimlendirdi ve değiştirdi. Bu çalışmanın konusu; 'Türkiye'de Cumhuriyet Dönemi Ekonomik Gelişmeler ve Resim Sanatına Etkisizdir. Burada sadece, Plastik sanatların dallarından biri olan resmin, basit bir 'alım-satım' ilişkisi içinde kullanılması değil, özellikle toplumun değişen ekonomik yapısının resme nasıl yansıdığı, hangi ekonomik koşullarda metalaştığı süreci incelenmiştir. Kapitalist üretim biçimi ve çağımız toplumu insan çabalarının ürünlerini hızla 'maddi kazanç' haline dönüştürmekte, sanat alanında da resimden müziğe, tüm sanatsal ürünler aynı hızda 'metalaşmaktadır'.
Seramik çamur ve sır bünyelerinde sleyt atıklarının kullanımı

Doğal taşlar tabiatın uzun zaman içinde işlediği mükemmel oluşumlardır. Yer kabuğu sürekli hareket halinde, üretken bir tabakadır. Sıcaklık ve basınç gibi etkenler bütün maddeler üzerinde etkili olur. Yeni ve farklı yapılar ortaya çıkar. Kayaç yapısı, bileşim ve fiziksel etkileşimlere bağlıdır. Metamorfizma en etkili ve yaygın faktör olarak bilinmektedir. Oluşum süreci, fiziksel konumu ve hammadde bileşenlerine bağlı olarak kayaçların sertlik ve yoğunluk dereceleri değişir. Sleyt doğada bol miktarda bulunmaktadır. Genellikle mimari yapılarda dekoratif malzeme olarak kullanılır. Doğal renkleri gri, kırmızı ve yeşil arasındadır. Bazen tabakalı yapısı nedeniyle taşlaşmış bir kil tabakasına benzer. Ocaktan çıkartılması sırasında çok miktarda çuruf atık oluşur. Bu atıklar bazen yol dolgu malzemesi olarak kullanılmaktadır. Bu çalışmada sleytin 1160 C'de sır ve çamur hammaddesi olarak kullanılabilirliği araştırılmıştır. Sleyt atığı Kütahya'dan temin edilmiştir. ilk aşamada, sleyt atığının karakterizasyon çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Kimyasal analiz, mineralojik analiz, tane boyut dağılımı ve ısı mikroskobu analizleri yapılmış, 1160 C'deki renk ve ergime özellikleri belirlenmiştir. Sleyt atığı farklı hammaddelerle birlikte sır ve çamur reçeteleri içinde %10- 90 arasında değişen oranlarda kullanılmıştır. 1160 C'de yapılan sır pişirimleri sonrası açık sarı kremden, bal rengi, açık ve koyu kahverengiye değişen mat ve parlak sırlı yüzeylerin oluştuğu gözlenmiştir. Ayrıca renklendirici metal oksitler ve farklı sırlama teknikleriyle görsel etkisi yüksek sırlı ve sırsız yüzeylere sahip formlar üretilmiştir. Sleyt atığı katkısı ile standart bünye renginin terrakota renk tonlarına dönüştüğü saptanmıştır.
Ambalaj tasarımında bildiri oluşturma aracı olarak illüstrasyonun kullanımı

Kökleri ihtiyaç fazlası ürünü saklama yöntemine dayanan ambalajlama, günümüzde tüketim toplumunu arzuladığı ve/veya endişe duyduğu nesne, durum ya da hislerle yüz yüze getiren, bireyleri tüketime yönelten bir kanaldır. Üretimcilerin hedef kitle olarak belirledikleri bireyleri ürünlerine çekmek için kullandıkları tasarım ağının önemli bir parçası olan ambalaj tasarımı ve görselliğin temsilcisi illüstrasyonun bir arada kullanımı satışa hız kazandıran başat öğedir. Ürün ambalajının içinde ve/veya dışında kullanılan illüstratif öğelerin hedef kitlenin beklentilerine hitap etmesini sağlamak, dikkatleri ürüne çekmek çeşitli yollarla sağlanabilir. Çoklu medya ortamı ve türlü reklam/satış stratejileri ile bireylerin kültürel değerleri, yaşam tarzı desteklenerek istenen bildiri inşa edilebilmektedir. Araştırmanın birinci bölümünde ambalaj tasarımı kavramı tanımlanmış, tarihsel sürecine değinilmiş; ambalaj tasarımının öğeleri ve işlevleri üzerinde durulmuştur. Görsel İletişim ve Anlambilimsel Süreç başlığını taşıyan ikinci bölümde, görsel iletişim ve göstergebilim kavramları öğeleri ile açıklanmış, yapılan açıklamalar ve görsel algılama hakkında bildirilen görüşler ambalaj tasarımı özellikle de ambalaj illüstrasyonu üzerinde değerlendirilmiştir. Son olarak da ambalaj tasarımında illüstrasyon kanalıyla bildiri oluşturulurken kültürel değerlerin ve toplumun tüketim ihtiyacının göz önünde bulundurulduğundan bahsedilerek, örneklerle desteklenmiştir. Araştırma kapsamındaki örneklem seçimi ürün ambalajlarındaki kültürel değerler ve toplumun tüketim ihtiyacı temel alınarak hazırlanmış illüstrasyonlar üzerinden belirlenmiştir. Bu doğrultuda kültürel değerlerin illüstrasyon aracılığı ile bildiriye dönüştürülmesi süreci ve toplumun tüketim ihtiyacını güdüleyen illüstratif bildiriler incelenmiştir.
Mekan içi grafik tasarıma yönelik müşteri görüşlerinin değerlendirilmesi

Bu araştırmanın amacı, mekan içi grafik tasarıma yönelik müşteri görüşlerini değerlendirmektir. Toplumların gelişmesi, onları oluşturan bireylerin ve doğal olarak özel sektörün de gelişmesine ve kendilerini yenilemelerini sağlamıştır. Özel sektörün pazarlama anlayışında müşteri merkezli yaklaşım ön plana çıkmıştır. Buna bağlı olarak özel sektör görsel açıdan gereksinimlerini, müşteri görüş ve beklentilerine dayalı olarak tasarımcılara yaptırmaya başlamışlardır. Kendilerini yenileme ihtiyacı duyan ve gelişimlere ayak uydurmaya çalışan özel sektörlerden biri de otellerdir. Oteller müşteriler tarafından seçilme olanağı yoğun olan bir sektördür. Bu yüzden oteller kendi aralarında rekabet içerisindedirler. Bu bakımdan oteller tercih edilmek için farklı hizmetler yanında, görsel sunum açısından kendilerini ayrıcalıklı kılmak için çaba göstermektedirler. Mekan içi grafik tasarım bu anlamda onlara en iyi sunulan alanlardan biridir. Bu çalışmanın evrenini Kütahya'daki oteller, örneklemini ise QTAHYA Otel'i oluşturmuştur. Araştırmada QTAHYA Otel'i müşterilerinin anket yöntemi ile görüşleri alınmıştır. Ve yüzdelik dağılımına göre değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgulara göre müşterilerin %60'ı resepsiyonda sıcak ve özellikle sarı rengin kullanılmasını; oda içerisindeki eşyalar ile duvardaki şekillerin birbirini tamamlamasını; oda içerisinde ise %70 kırmızı renklerin kullanılmasını tercih etmişlerdir. Elde edilen bu sonuçlara göre, iç mekanlarda müşterilerin görsel açıdan dikkatlerini çekecek renkler-şekiller-biçimler tasarlanması, müşteri ve tasarımcı merkezli değişikliklere yer verilmesi ve mekan içi grafik tasarımların iç mekanlarda uygulanabilmesi önerilmiştir.
Web tasarımında hareketli ögeler ve arayüz kullanılabilirliği

İnsan, varoluşunun ilk günlerinden başlayan sağlık, temizlik, barınma, beslenme ve eğitim gibi insan olmanın doğurduğu ihtiyaçları karşılayabilmek için çeşitli araçlar kullanmıştır. Bu araçlar insanın yaşamakta olduğu çağa, çevreye ve ihtiyaca göre sürekli şekilde değişmiştir. Zamana ve ihtiyaca göre değişiklik gösteren bu araçları, son günlerde yaşanan teknolojik gelişmeler, üretimin ilerlemesi, benzer ürünlerin arasındaki sınırların kaybolması, kullanıcıların bilinçlenmesi ve daha hızlı hedefe ulaşma isteği gibi amaçlar daha çok kullanılabilir olmaya zorlamıştır. Kullanılabilirlik, pazardaki ürünleri diğerlerinden ayrıştırmış, kullanıcıların tercihini değiştirmiş ve birbirlerine tavsiye etmelerini sağlamıştır. Kullanılabilirliğe olan ihtiyaç, günlük yaşam ile sınırlı kalmamış, dijital ortam ürünleri içinde gerekli olduğu anlaşılmıştır. Bu tezde dijital ortamlardaki yüzümüz olan web sitelerinin tasarlanma ve yayın süreçleri boyunca geçirdiği evreler kullanılabilirlik perspektifinden incelenmiş, site içerisinde hareketli görüntünün hangi tekniklerle kullanıldığı tespit etmek amaçlanmıştır. Web sitesi tasarımlarının ve site içerisindeki yazılım dillerinin teknolojik ilerlemelere bağlı olarak sürekli şekilde gelişmesi, kullanılabilirlik alanının zamana ve topluma uyumlu olarak kendini yenilemesi alan içerisinde belirli sınırların oluşmasını sağlamıştır. Bu sınırlar içerisinde oluşan birikimin tasarım süreci için gerekli olduğu düşünülerek yazılı kaynakların incelenmesi ve ulaşılan bilgilerin araştırmada toplanması yöntemi tercih edilmiştir. Sonuç olarak web sitesi tasarım sürecinin nasıl planlanması gerektiği belirlenmiş, site tasarımlarında hareketli görüntünün hangi amaç ve tekniklerle kullanıldığı bilgisine ulaşılmış ve arayüz kullanılabilirliğinin nasıl iyileştirilebileceği incelenmiştir. Bu çalışma özellikle web tasarım ve hareketli görüntü tasarımı alanlarında, araştırmacılara ve tasarımcılara süreci daha iyi anlama ve yönlendirmelerinde yol gösterici olacaktır.
Çağdaş Türk Resminde balık ve balıkçılık imgesi

Dünyanın çeşitli coğrafyalarında ortak olarak kullanılan motifler bazen farklı anlam ve yapılarıyla karşımıza çıkmaktadır. Bu yapıların taşımış olduğu özellikler ve anlamlar bize o coğrafyanın mitsel özellikleri hakkında bilgi verir. Bu yapılar toplumların kültürel, sosyal ve manevi özellikleri hakkında yorumlar yapmamızı sağladığı gibi; bu ortak motifler, ortak figürler hakkındaki görüşler, karşılaştırmalı imgelerin sanata dönüşümlerini, sanatçıların çalışmalarına da katkı sağlamaktadır. Tüm dünya medeniyetlerinin birçoğunda balık figürünü görmek mümkündür. Balık diğer toplumlarda olduğu gibi Türk sanatında 'bereket' sosyal kültürel konularıyla ilişkilendirilmiştir. Balığa yüklenen anlam sosyal ve dinsel bir değer taşımaktadır. Bu bakımdan balık geçmişş topluluklar için önem atfedilen bir obje olarak anlam kazanmıştır. Bu çalışmamızda Akdeniz'de yaşamış olan birçok toplulukların balık ve balıkçılık imgesini motif olarak yansıtma biçimlerini ve genellikle kültürel etkileri yansıtılmıştır.
Fotoğrafta sanal gerçeklik ve müzeler yolu ile sanat eğitimine katkıları

Bu çalışma, fotoğrafta sanal gerçeklik tekniğinin müzeler aracılığı ile görsel sanatlar eğitimine katkılarını araştırmak amacı ile yapılmıştır. Araştırmada fotoğrafta sanal gerçeklik tekniği incelenmiştir. Tezin konusuna ilişkin uygulama sahası olarak Anıtkabir Atatürk ve Kurtuluş Savaşı Müzesi ve Anadolu Medeniyetleri Müzesi seçilmiş, ilgili resmi makamlar ile irtibata geçilerek, ihtiyaç duyulan çekimlerin yapılabilmesi için gerekli izin alınmıştır. Yükseköğretimin farklı bölümlerinde fotoğraf dersi alan öğrencilerin görüşlerine başvurulması alt problemler olarak belirlenmiştir. Araştırmanın örneklemini, Ankara'da bulunan 2 yükseköğretim kurumunun 3 farklı bölümünde öğrenim gören seçkisiz yöntemle seçilmiş 112 öğrenci oluşturmuştur. Öğrenciler sanat ve tasarım eğitimi veren fakültelerden seçilmiştir. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen bilgi toplama formu kullanılmıştır. Araştırmada, bilgi toplama formu ile elde edilen veriler, yüzde, frekans, aritmetik ortalama, standart sapma ve testini içeren betimsel istatistik tekniklerden yararlanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda1)Üniversite öğrencilerinin görüşlerine göre; FSG tekniğinin sanal müzelerde uygulanması durumunda görsel sanatlar eğitimine belirli bir katkı sağladığı tespit edilmiştir.2)Üniversite öğrencilerinin, müzelerin interaktif araçlar ile yaptığı eğitim ve tanıtım faaliyetlerini algılamaları arasında cinsiyet, bölüm ve sınıf bakımından farklılık yoktur.3)Müzelerin kendilerini FSG ile sanal dünyaya adapte etmesinin zorunlu olması halinde, müzelerin 'eğitim' görevi daha geniş kitlelere ulaşacaktır.4)FSG aracılığı ile uzak noktadaki kullanıcılar önemli müzelerimizi interaktif olarak gezme fırsatı bulacaktır. Araştırma sonunda elde edilen verilere dayalı olarak, araştırmacı tarafından ortaya konulan önerilere yer verilmektedir.
Seramik şekillendirme yöntemlerinde tornanın kullanımı ve seramik tornalar

Geleneksel ve sanatsal seramiklerin şekillendirilmesinde kullanılan torna, dönen bir tabla üzerinde simetrik formlara biçim vermede kullanılan seri bir araçtır. Tornanın ilk örnekleri elle şekillendirme yönteminin uygulanmasına kolaylık sağlayan el tornalarıdır. El tornalarının zaman içinde gelişmesiyle ayakla hız verilen tornalar kullanılmaya başlanmış ve seramik üretimi büyük ölçüde hız kazanmıştır. Artan üretimle birlikte doğadan toprağın çıkartılması, çamur hazırlama, şekillendirme, fırınlama ve pazarlama gibi uzmanlık alanları ortaya çıkmış ve her bir alan farklı kişiler tarafından yürütülmüştür. Gelişimi binlerce yıla yayılan torna, teknik ve teknolojik olanaklarla paralel bir gelişim göstermiştir. Bu süreç de torna biçimsel çeşitlilik göstermiş ve içinde yer aldığı kültürde kullanılan önemli bir şekillendirme aracı olmuştur. Seramik alanında önemli bir yöntem olan torna ile şekillendirme, 18. yüzyılda sanayi devrimiyle endüstriyel, teknolojik, sosyo-ekonomik ve kültürel alanlarda yaşanan gelişmelerin etkisiyle 20. yüzyılın ikinci yarısından itibaren de modern sanat seramiklerinin şekillendirilmesinde seramik sanatçıları için de önemli bir araç olarak yaygın bir biçimde kullanılmaya başlanmıştır. Bu tez çalışması kapsamında seramik şekillendirme yöntemlerinde kullanılan torna türleri ve tornada şekillendirme yöntemi incelenip araştırılmıştır. Şekillendirme aracı olarak tornayı kullanan seramik sanatçılarına ve eserlerine, tornanın yaygın olarak kullanıldığı bazı geleneksel merkezlerde üretim yapan ustalara, özgeçmişşleri ve ürettikleri ürünlerle yer verilerek halen çalışmakta olan ustalar belgelenerek, tornanın geniş olanakları ortaya konmuştur.
Kadir Ata ve Türk resmindeki yeri

Balkan göçmeni bir ailenin çocugu olarak ilk sanat egitimini Kepirtepe KöyEnstitüsü'nde alan Kadir Ata, sanat egitimi sürecinde Çapa Resim Semineri ve Gazi Egitim Enstitüsü'nde önemli egitimci-sanatçıların yönlendirmesiyle kisisel sanat birikimini olusturmustur. Yasanmısın pesinde kostugunu belirten sanatçı, doga ve insan arasındaki iliskiyi sanatının degismez içerigi olarak temellendirmistir. Esinini yasamdan alan sanatçının ilgi alanı manzara, natürmort, portre ve figüre kadar uzanan konulardakarsılıgını bulmaktadır. Sanatçı görsel verilerden hareket ederken, görülenin geçiciniteligini asacak betimleme yöntemleri bulma pesindedir. Baslangıç döneminin, geometrik olandan soyuta dek uzanan her türden plastik arayısı, giderek arındırılmısbir nesnelligin egemen olduğu yalın biçim diline dönüsmüstür. 1970'li yıllarTürkiyesindeki sosyolojik yapının izdüsümleri, Kadir Ata'nın resimlerinde dekarsılıgını bulmasına ragmen, temelde insani yaklasımla örülen sosyal içerik tüm sanat yasamına egemen olmustur. Sanatçının 1970'li yıllardaki toplumsal odaklı resimleri yanında natürmort, portre ve manzaraları da resmin biçim dilini alabildigine özgürce deneyen, az renkli, boyanın dokusal agırlıgını duyuran anlayısa sahiptir.1980'lerde yasadıgı anı belgelemeyi amaçlayan sanatçının, resimlerinde;görünür dünyanın karsılıgı olan ögeler, gözlem süreci sonucunda yalın ama nesnel bir biçimlendirmeyle ortaya konmustur. 1990 ve 2000'li yılların resimlerinde agırlıgı manzaralar olustururken, sanatçının kendi iç dünyasından izler tasıyan anlatımların da ön plana çıktıgı görülmektedir. Öncekilerden daha yogun içsel anlamlar barındıran bu dönemresimleri, tinsel yanı güçlü görünümlere dönüsmektedirler. IIBes ulusal ödüle de sahip olan sanatçının, egitimci ve sanatçı kimlikleribirbiri ile örtüsmektedir. Kadir Ata'nın yogun olarak resim faaliyetlerinin içinde bulunması, onu ögrencileri için egitimci ressam kimligiyle özendirici bir figürdurumuna getirirken, Buca görüntüleri, ögrenci portreleri ve natürmortlarını daegitimciliginin bir sonucu olarak görmek gerekir.