turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Modern resim sanatında çıplaklık ve erotizm olgusu

Bu çalışma; resim sanatının çıplaklık ve erotizmle ilişkisinin göstergelerini araştırmakla beraber, Modern Batı Resim Sanatının şekillenişinin toplumsal gelişmelerle ve sanat tarihinin önemli eserleri üzerinden görsel ve yazılı kaynaklar incelenerek oluşturulmuştur. Doğada gözlenen her şey sanatçıya konu ve ilham kaynağı olabildiğine göre, insanın çıplaklık üzerinden varoluşunu sorgulaması, cinsellik güdüsünü sanata yönlendirerek konu haline getirmesi sanat tarihinin her döneminde kendini göstermektedir. Uygarlık tarihine baktığımızda, en eski çağlardan beri tanrıça heykelleri, mitolojik kahramanlar, dinsel kişilikler, prensesler ya da fahişeler çıplak olarak resmedilmiş ve evrensel kültürün bir parçası olmuştur. Zamanla çıplaklık cinsel mahremiyet ifadesine dönüştüğü için, kişisel olmaktan çıkıp da yaygınlaştığı alanların çok sınırlı olduğu görülmektedir. Ama modern resimdeki çıplak, gündelik hayatın içinden gelmektedir ve 20. yüzyılda çıplaklık imgesi belli bir konunun aktarımı olmaktan çıkıp, kendi başına bir tarz olmaya başlamıştır. Bu dönemde bireyin dolayısıyla sanatçının özgürleşmesi ve buna bağlı olarak özgünleşmesi söz konusudur ve sanatta çıplaklık toplumun değer yargılarına karşı çıkış alanı olmuştur. Beden, birbirinden farklı disiplinlerin araştırma alanı olmuş ve sonuçlar sanat alanında çıplak bedene yaklaşımları etkilemiştir. Beden, 20. yüzyılın görselliğine odaklanmış insanının neredeyse en önemli tüketim malzemesi olan cinsellik adına kurgulanabilir bir alana dönüşmüş, bedenin özgürleşmesi ya da kısıtlanması sürekli olarak cinsellik üzerinden yapılmış ve cinselliğin temsilini ise çıplaklık imgesi üstlenmiştir. Çıplaklığın birçok sanat dalında erotik bir imaj olmasının nedeni, çıplak insan vücudunun göze hoş gelen bir nesne olmasından öte, yaptığı çağrışımlar açısından son derece zengin olmasında yatmaktadır. Çıplaklık, doğal olan çıplak beden ile değil, erotizmi ortaya çıkaracak şekilde çıplaklıkla giyiniklik arasında bir yerde oluşuyla erotik bir algılamaya neden olmakta, pornografide ise, çıplaklığı ve cinselliği en kaba haliyle görüntülemesi ya da çağrışımını yapması nedeniyle çıplaklığın ve estetik kaygıların güdülmesinin gerekmediği söylenebilir. Her şeye rağmen bu tanımlamaların sınırlarını çizmek yine de kolay değildir. Tanımlamalar bakış açılarına göre farklılık göstermektedir.
Latin harflerinin gelişim sürecinin incelenmesi

Yazı ve yazı sanatı olan tipografi, insanlık tarihinde iletişim dalının en önemli elemanlarından biridir. İletişimi kolaylaştıran, farklı ku ltu rleri birleştiren tipografi, tipografiyi var eden harfler ise tarihte en bu yu k buluşlardan biridir. Birçok kullanım alanı tipografinin en bu yu k elemanı olan harfler ise M. Ö kadar dayanmaktadır. Latin harflerin buluşu ile, grafik tasarım ve tipografi alanında birçok yeniliğe ve buluşa imza atmıştır. Bir yazı karakteri tasarlarken ilk once bazı kurallara bağlı kalınarak tasarlanmıştır. Bunlardan ilki olan Eski Biçem dizgisi kurallarına göre yani u çgen, daire ve kare matematiksel, daha sonra Eşit-en dizgesi dikdörtgen, elips ve yamuk optik denge kuarallarına göre tasarlanmıştır. Gutenberg'in Textura yazı karakterinin tasarlaması ile ardından birçok yazı karakteri tasarlanmış ve gu nu mu ze kadar serifli ve sans-serif olmak u zere birçok yazı karakteri tasarlanmıştır. Bununla beraber yazı karakterler arasında sınıflandırmalar oluşturulmuştur. Tezin amacı, Latin harflerin tarihsel gelişimi, anatomik yapısı ve sınıflandırmaları belli yazı karakterlerin anatomik yapıları incelenmesi u zerine araştırılmıştır.
Tipo baskı ve yeniden doğuşu

Yazı, icat edilmesiyle başladığı kabul edilen insanlık tarihi boyunca önemini hiç yitirmemiş, günümüze dek insanlık için pek çok büyük gelişmenin ve ilerlemenin belirleyicisi olmuştur. Tipo baskının atası olan Gutenberg matbaası da yazı temelli bu ilerlemelerin en büyük adımlarından birini oluşturmuştur. Çalışmada, bu gelişmeler ve değişimler doğrultusunda tipo baskının icadından başlayarak gelişme, duraklama, gerileme evrelerine ve bu evrelerin oluşum nedenlerine değinilmiş, ardından yine bazı kültürel ve teknolojik gelişmelerin de yardımıyla tipo baskı kullanımının yeniden canlanmasına ve 20. yüzyıl sonuyla 21. yüzyılda artan kullanım biçimlerine ve bu canlanmanın olası nedenlerine değinilmiştir.
Alevi Senkretizminin yapılanışı

Bu çalışmanın amacı tarihi olayları ve dini etkileşimleri inceleyerek Alevisenkretizminin yapılanışını araştırmaktır. Alevilerin farklı kültürel, dini ve sosyal olguları nasıl kendilerine uyarladıklarını ve bu olguları pratiklerine ve sosyaltemsiliyetlerine nasıl yansıttıklarını anlayarak, neredeyse on yüzyıllık Alevisenkretizminin doğası kavranabilecektir. Tüm etkileşim öğelerinin birleşiminiyansıtması ve temsil etmesi nedeniyle Cem Töreni'nin Alevi anlayışında önemli bir rolü vardır. Alevilerin ortadoksinin 'gerçek inanç' ve 'mutlak Gerçek' gibikavramlarına karşıtlığını belirten senkretizm kavramı tüm çalışma boyunca kendini açığa vurmaktadır. Tanrı-insan-evren birliği görüşünde olduğu gibi, ayrılamazbileşenleriyle Alevilik, oluşumuna katkıda bulunan tüm dini ve siyasi özelliklerin'bütünlüğünü' temsil eder.
Fotğraf resim ilişkisi

Fotoğrafın bulunuşu ile birlikte Rönesans'tan bu yana gerçeği en doğru biçimiyle yansıtma görevini üstlenmiş olan resim sanatı, kendi içinde büyük bir dönüşüm yaşamak zorunda kalmıştır. Ressamın doğayı taklit etmeyi bırakarak, kendine yönelişi fotoğrafın bulunuşundan çok daha önce belirmesine karşın, fotoğraf böyle bir süreci hızlandırmış ve yaygınlaştırmıştır. Fotoğrafın tüm alanlarda görülen devrimsel nitelikteki değişimler, resim sanatının geleneksel anlatım dilinden uzaklaşmasına ve farklı arayışlara girmesine yol açmıştır. Soyut resim bu yönelişlerin bir sonucudur. Bulunuşu ile beraber fotoğraf ve resim arasında başlayan çift yönlü ilişkiler, zaman zaman ikisinin bir arada kullanılması, zaman zamansa birbirinden yararlanmaları doğrultusunda gelişmiştir. Tezin birinci bölümünde on dokuzuncu yüzyılda fotoğraf ve resim arasında başlayan çift yönlü ilişkiler ele alınmıştır. Bunun yanı sıra sanat tarihinde resmin belgeci bir kimliği ne tür sebeplerle, ne zaman üstlenmeye başladığı, insanoğlunun görüntülere olan tutkuları ve fotoğrafın bulunuşuyla beraber resim sanatında görülen dönüşümler incelenmiştir. Bu incelemeler sonucu, sanat tarihinde fotoğraflama düşüncesinin, teknik yapılanma sürecinden çok daha önce var olduğunu gördük. Bunun yanı sıra fotoğrafın belgeci kimliği üstlenmesiyle birlikte resimde soyutlamaya yönelik tavırlarında ortaya çıktığını, resmin kendi olanaklarını kullanmaya başladığını ve kendi iç mantığına yöneldiğini görüyoruz. Bu arada fotoğrafsa kendi içinde atılımlar yapmaya başlamış ve çeşitli ihtiyaçlara yanıt verebilecek dallara yönelmiştir. Teknik üstünlükleri ve kolaylıkları, fotoğrafın kısa sürede popüler hale gelmesine ve ressamlar tarafından da özel amaçlar doğrultusunda kullanılmasına yol açmıştır. Ancak on dokuzuncu yüzyılda söz edilen bu kullanım olanakları, ressamlar tarafından yeterince keşfedilememiş ve birkaç sanatçı dışında bu yöntemler kısır bırakılmıştır. Tezin ikinci bölümünde 20. yy'daki sanatsal oluşumlarda, fotoğraf ve resim ilişkileri incelenmiş, önceleri görsel yaratıda bir araç olarak kullanılan fotoğrafın, yirminci yüzyıla girerken imgelemin ta kendisi olarak karşımıza çıktığı görülmüştür. Bu yeni çağ ile beraber, diğer sanat dallarında olduğu fotoğraf ve resim arasındaki ilişkiler de birbiri içine girmeye başlamış, hızlı üretim ve tüketim mantığı beraberinde yepyeni anlayışları getirmiş, fotoğrafsa bu yeni anlatım biçimlerine kısa yoldan çözümler üreten bir araç durumuna gelmiştir. Bununla birlikte fotoğraflar üzerine eleştirel yaklaşımlar getirilmeye başlandıkça fark edilen yeni anlatım olanakları modernist yaklaşımlara destek verdiği kadar, günümüz sanatını oluşturmada da temel sanat nesnesi durumuna gelmiştir. II
Transforming trash as an artistic act

Sanat işlerinde sanat dışı nesnenin kullanımı yirminci yüzyılın başına kadar takip edilebilmektedir. Bu yaklaşım var olan kuralları yıkmış ve sanatın dilini eşi görülmemiş bir biçimde genişletmiştir. Bu noktadan sonra atık sanatçıların işlerinde yer bulmuştur. Bu çalışmanın amacı sanatsal bağlamda atığın kullanımını tartışmaktır. Atık ürünlerin dönüştürülmesinde sanatın rolü, işlerinde atık maddeleri kullanan sanatçıların yaklaşımları ve yöntemleri üzerinden sorgulanmaktadır. Sanatçıların neden ve nasıl atık malzemeleri kullandıkları ve işlerinin kültürel ve kuramsal açılardan nasıl anlaşılabileceği araştırılmaktadır. Bu çalışma çöpe dair kuramsal ve felsefi fikirler ile desteklenmektedir. Bu çerçevede, tez projesi atığı dönüştürme sürecinin bir sanatsal eylem olarak görülebileceğini savunmaktadır. Proje kapsamında atık kağıtlar insanların yardımıyla toplanıp not defterlerine dönüştürülmüştür. Süreç ve toplanan malzemeler bir web sitesinde kayıt altına alınmıştır. İnsanları atığı tekrar kullanmaya davet etmek amacıyla, defterler geleneksel sanat mekanı olarak kabul edilmeyen kütüphane, bilgisayar laboratuvarı gibi sık ziyaret edilen ortak kullanım alanlarına yerleştirilmiştir.
Basın ilanlarında illüstrasyonun görsel iletişim tasarımı açısından incelenmesi ve uygulama çalışmaları

Reklamda ilk hedef markaya ün kazandırmak olmalıdır. Geçici süreliğine kazanç sağlamak yerine markaya değer katarak uzun ömürlü kazanç elde edilebilir. Başarılı bir reklam için yaratıcı olmak, fark yaratmak ve kuralları yıkmak gerekir. Reklamları uygulamaya olanak veren en iyi mecra gazete ve dergilerdir. Dolayısıyla basın ilanında tasarımcılar yeteneğini gösterebilirler. Basın ilanının ekonomik olması, kalıcı olması, tekrar okunabilirliği avantajlı özellikleridir. Basın ilanını oluşturan öğeler başlık, metin, slogan, logo ve görsel öğedir. Bir ilanda ilk göze çarpan öğe görsel öğedir. Görsel öğede illüstrasyon kullanmak, fark yaratmak adına uygun bir çözümdür. Ayrıca çoğunlukla fotoğraf kullanılan bir mecrada illüstrasyon kullanmak kuralları yıkan bir davranış olacaktır. Yaratıcı, farklı ve kuralları yıkan güçlü bir fikir, yetenek ve kabiliyet ile birleşerek başarının anahtarı olacaktır. Fotoğrafın anlatamadığı konular, fotoğraf makinesi ile çekilmesi zor detaylar, somut olmayan şeyler illüstrasyon ile anlatılabilir. Basın ilanı ve illüstrasyon bir görsel iletişim tasarımıdır. Tasarımında layout, renk, tipografi gibi dikkat edilmesi gereken konular vardır. Basın ilanı ve illüstrasyon da bu konulara göre tasarlanmalıdır. Bu tez çalışmasında basın ilanının görsel iletişim tasarımı açısından başarıya ulaştıran konuları araştırılmıştır ve illüstrasyonun bu konularda ne şekilde katkı verdiği ele alınmıştır. Bu araştırmayı somutlaştırmak adına beş adet basın ilanı incelenmiştir ve uygulama çalışması olarak altı adet basın ilanı için illüstrasyon tasarlanmıştır.
XX. yüzyıldan günümüze, Kitsch'in ve popüler kültürün Kalibanesk bir yansıması olarak sanatta kasıtlı kamp beğenisi

Bu araştırmamız; XIX. yüzyılda kavramsallaşan ama insanlık tarihi kadar eski olan Kitsch beğenisini, XX. yüzyılın son çeyreğinde, sanatsal bir duyarlılık olarak kavramsallaşan Kamp'tan, duyarlılık ve beğeni olguları üzerinden ayırmayı hedeflemiştir. Ne var ki tamamen aynı olmadıkları gibi tamamen de farklı değillerdir. Bu sebeple aralarındaki ortaklıklar ve farklılıklar ortaya konmuştur. Her ikisinin de izleri Postmodern süreçteki temellük sanatı üzerinden takip edilmiştir. Son kertede ise bir duyarlılığın XXI. Yüzyılda ana akım çerçevesinde, statüsünün düşürülerek bir beğeni olarak nasıl pazarlandığının kodlarına odaklanılmıştır. Bu bağlamda, birinci bölümde; Greenberg, Broch, Kulka gibi sözü geçen düşünürlerin geleneksel taklit, kopya, değersiz, çöp gibi Kitsch tanımları, sanat tarihi aralığındaki farklı dinamikler göz önünde bulundurularak tartışılmış, Kitsch'in anlamlarına dair farklı cepheler açılmış ve alternatif tanımları yapılmıştır. İkinci bölümde Kamp duyarlılığına; ironi, tekrar, estetik, cinsiyetsizlik ve Amerika menşeili değişen dünya düzeninin sosyolojik olayları üzerinden yoğunlaşılmıştır. Üçüncü bölümde; taklit, kopya, özgünlük, yenilik, orijinal, kök gibi kavramlar üzerinden Kitsch ve Kamp'ın izleri XXI. yüzyıla kadar sürülmüş; duyarlılıkların beğeniye dönüşmesinin nedenleri ve sonuçları eşanlı tartışılmış ve eş zamanlı olarak elde edilen kişisel bulgular aktarılmıştır.
İşaret sistemlerinde üç boyutlu tipografi ve çevresel uygulamalar

Yazı ve üç boyut ilişkisi, yazının icadından beri süregelen bir serüvendir. Eski dönemlerde kil tabletlere kazınan yazılar veya mermer sütunlara oyulan harfler ile başlayan süreçte, yazı işlendiği üç boyutlu zemine bir derinlik daha katarken, matbaanın bulunmasıyla bu süreç tersine dönmüş ve bu sefer de üç boyutlu metal döküm harfler iki boyutlu yüzeylere hayat vermiştir. Yıllar boyunca tipografi ve üç boyut arasındaki ilişki sonsuz bir devinimle devam etmektedir. Bir işaret tasarımında, tipografinin üç boyutlu olması dikkatimizi çekip, bizi ilk bakışta yakalayabilir, bizi sarmalayıp ve eğlendirebilir. İşaret tasarımında kullanılan üç boyutlu tipografi sıradan, sıkıcı ve zor okunan işaretlere yeni bir anlayış ve bakış açısı getirebilir.
Türk ressamların eserlerinde görülen geleneksel halı ve kilim tasvirleri (1882 sonrası dönem)

Orta Asya Türklerine kadar dayanan halı, kilim ve dokuma ürünleri, arkeologlar tarafından yapılan kazı çalışmalarında, çoğunlukla Türklerin bulunduğu yerleşim yerlerinde ortaya çıkarılmıştır. Dünyada bilinen en eski halı, Orta Asya'da Altay Dağlarında bulunan Pazırık halısıdır. St. Petersburg'taki Hermitage Müzesi'nde orijinal haliyle korunan halı, Türklerin Kavimler Göçü yıllarındaki göçebe alışkanlıklarını, yaşam şekillerini simgeleyen önemli bir kaynak olmuştur. Pazırık kurganının bulunmasıyla gün yüzüne çıkan halı ve dokuma kültürü, yüzyıllar boyunca insan hayatını tanıtmıştır. Halı ve kilimler dönemin ihtiyaçlarını karşılamakla kalmamış, insana ait birçok duygunun sembol ifadesi olmuştur. Türk halı ve kilimleri ilk defa Avrupalı ressamların resimlerinde görüldükten sonra yabancı sanat tarihçileri tarafından tarihsel olarak sınıflandırılmış, incelenmeye başlanmıştır. Tanzimat ve I. Meşrutiyet döneminde eğitim alanında yapılan yenilikler ve çalışmalar Sanayi-i Nefise'nin kurulmasını sağlamıştır. Bu dönemlerde sanat eğitimi Batı eğitim anlayışıyla verilir olmuş, yurt dışından ressamlar getirtilmiş, yurt dışına resim eğitimi almaları için öğrenci gönderilmiştir. Gelişen siyasi olaylar, dönemin sosyal ve ekonomik yapısı, Türk resim sanatına yön verecek olan yeni ressam kuşağının etkin olacağı bir süreç başlatmıştır. Çağdaş Türk resminde milli değerlerden hareket ederek yeni sanat düşünceleri oluşmuş, 1940'lardan itibaren bu düşünce ve uygulamalar yaygınlaşmış, 1950'li yıllarda milli değerlerden, kültürel varlıklardan, geleneklerden yararlanma fikri önem kazanmıştır. Osman Hamdi, Şeref Akdik, Malik Aksel, Turgut Zaim, Bedri Rahmi Eyüboğlu, Fahrelnisa Zeid, Nurullah Berk, Sabri Fettah Berkel vb. ressamların eserlerinde geleneksel öğelerin çağdaş bir yorumla biçimsel olarak, kimi resimlerde ise gerçekçi betimlemeler ile bu fikirleri yansıtmışlardır. Çağdaş Türk resminde ulusal kimlik arayışlarını sürdüren ve eski Türk sanatı örneklerinden esinlenerek yeni plastik ve estetik çözümlemeler sunan sanatçılar günümüz ressamlarına da esin kaynağı olmuşlardır.
Hava perspektifinin ışık ve renk açısından incelenmesi ve Empresyonizm'de uygulama biçimleri

Bu çalışma resim sanatının temel unsurlarından olan hava perspektifini ışık ve renk açısından inceler ve empresyonist sanatçıların çalışmalarını inceleyerek hava perspektifinin uygulama yollarını ortaya koyar. Bu bağlamda, hava perspektifini kavrayabilmek için hava perspektifinin önemli öğeleri olan ışık ve renk gerekli bütün yönleriyle açıklanmıştır. Ayrıca diğer etkenler olan atmosfer, göz faktörü ve insanın algılama biçimine de bu çerçevede yer verilmiştir. Bunlara ek olarak hava perspektifi, mevsimlere ve günün saatlerine göre renklerde oluşan değişimler açısından da incelenmiştir. Empresyonizm ise hava perspektifini uygulama yönünden sanat tarihinde önemli bir yer tutar. Bu nedenle bu çalışmada özellikle empresyonist sanatçıların kendi bakış açılarıyla hava perspektifini eserlerine yansıtmaları incelenmiştir. Resmin önemli unsurlarından biri olmasına rağmen, hava perspektifi ile ilgili yeterli kaynak bulunmamaktadır. Bu yüzden, bu çalışmanın bu boşluğu doldurması beklenmektedir.
Metal tuzlarının sıcak cam şekillendirme yöntemlerinde dekor etkilerinin araştırılması

Bu çalışma; Metal tuzlarının sıcak cam şekillendirme yöntemlerinde yüzey dekorasyonu üzerindeki etkilerinin araştırılması amacıyla yürütülmüştür. Sekiz bölümden oluşan bu çalışmanın giriş bölümünde amacı, kapsamı ve yöntemi anlatılmıştır. İkinci bölümde camın tanımına ve kimyasal yapısına değinilmiştir. Araştırmanın üçüncü bölümünde camın bulunuşundan günümüze kadar olan tarihsel sürecinde; Endüstri Devrimi'ne, El Sanatları Akımlarına ve Stüdyo Cam Hareketi'ne değinilmiştir. Cam sanatında şekillendirme yöntemlerini kapsayan dördüncü bölümde sıcak cam, soğuk cam, alevle şekillendirme ve fırında şekillendirme yöntemlerine yer verilmiştir. Beşinci kısım da cam dekorasyon teknikleri sıcak ve soğuk uygulamalar olarak iki alt başlıktan oluşmuştur. Metalik tuzlarının anlatıldığı altıncı bölümde suda çözünen metal tuzlarının tanımı ve sınıflandırılması yapılmış, sanat alanındaki kullanımlarına yer verilmiş ve bu teknik ile çalışan seramik sanatçıları incelenmiştir. Yedinci bölümde kullanılan dokuz farklı metal tuzları ve kimyasallar ile cam plakaların üzerine uygulanmış on bir deneysel çalışma süreci yüzey dekor etkilerini araştırmak amacıyla uygulamalı şekilde aktarılmıştır. Kişisel uygulamalar olan son bölümde ise araştırmacının yaptığı tez konusu üzerinde deneysel süreçlerde elde ettiği dekor etkileri ile sanatsal çalışmalarına yer verilmiştir. Yüzey dekorasyonu olarak kullanılan metal tuzlarının sıcak cam şekillendirme yöntemleri kapsamında ele alındığı bu araştırmada yeni dekor kullanım olanaklarına katkı sağlaması amaçlanmıştır.
Anadolu duvar resimlerinde konular

Bu tezde; Anadolu Duvar Resimleri konulan açısından incelenmiştir. Tezin amacı; konuların dönemlere göre gelişimini ve çeşitliliğini ortaya koymak ve duvar resimlerinde yer alan konuların bulundukları mekan ile ilişkisini saptamaktır. Çalışmanın başlangıcında yapılan geniş literatür taraması sonucunda; Anadolu duvar resimlerine ait ilk konulu örneğin Altıntepe'de 'Kabul Salonu ve Mabet Saray', olarak adlandırılan yapılarda bulunduğu görülmüştür. Böylece çalışmanın başlangıç tarihi M. Ö. 8 yy. olarak belirlenmiştir. Roma dönemi ile birlikte günlük yaşamdan sahnelerin duvar resimlerinde sık yer alması ve hıristiyanlığın etkisiyle konularda görülen çeşitlilikten dolayı çalışma M. S. 5 yy. ile sınırlanmıştır. Çalışmanın giriş kısmında 'Anadolu Duvar Resimleri hakkında çalışmalar bölümü ile bu araştırmaya temel oluşturan, duvar resimlerine ait önemli kaynaklara yer verilmiştir. Problem-Amaç bölümü ile çalışmanın amacı ayrıntılı olarak belirtilmiş ve yöntemde bu amaca ulaşmak için izlenen yol anlatılmıştır. İkinci bölümde Anadolu duvar resimlerindeki konular ayrıntılı bir şekilde kronolojik olarak, yerleşimlerin antik isimleri ile ele alınmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünü oluşturan sonuç kısmı da üç ana başlıktan oluşmaktadır. Birincide; 'Anadolu Duvar Resimlerindeki Konuların Belirlenmesinde Karşılaşılan Güçlükler' anlatılmıştır. İkinci bölümde 'Duvar Resimlerinde İşlenen Konuların Bulundukları Mekan ile İlişkisi' ortaya konulmaya çalışılmıştır. İki yan başlık altında ele alman bu bölümde; ilk olarak 'Mezarlarda Bulunan Duvar Resimlerindeki Konular' ele alınmıştır. Gordion, Kızılbel, Karaburun, Aktepe, Harta, Tatarlı, Vize, Sardis, Anemurium, Philadelphia gibi şehirlerde bulunan örneklerde dini konuların işlendiği görülmüştür. Cenaze töreni, cenaze alayı, ahiret inancı ile ilgili sahneler, Yunan mitolojisinden alınmış konular ve cenneti sembolize eden ideal manzaralar görülmektedir. İkinci olarak ele alınan başlıkta; 'Diğer Yapılardaki Duvar Resimlerinde Konular' dır. Bu konular dönemlere göre farklılık göstermektedir. Urartu' da resimler mekanlarla önemli bir ilişki içindedirler. Mimarideki simetri anlayışı resimlerde de hakimdir. Konular ise dinsel içeriklidir. Hellenistik dönemle birlikte günlük yaşamdan sahneler görülmeye başlanır ve Roma dönemi ile birlikte konularda çeşitlilik göze çarpar. En güzel örneklerini Ephesos'da gördüğümüz resimlerde günlük yaşamdan sahneler, tiyatro sahneleri, karikatürler, Yunan mitolojisinden sahneler olmak üzere çok çeşitli konuların işlendiği görülmektedir.
Sanat ve eleştiri

YÜKSEK LİSANS TEZ OZU SANAT VE ELEŞTİRİ Nurten SEFEROĞLU Resim Anasanat Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Nisan 2000 Danışman: Prof. Atilla ATAR İnsanlar yaşamlarını sürdürmeye başladıklarından beri sanatta farklı konumlarda var olmuştur. İnsanların yaşamlarına dair birçok sorun beraberinde gelişirken bu sanat alanlarına da yansımıştır. Bazı dönemlerde bu sorunlar arasında düşünme, sorgulama, karşılaştırma vb. gibi birçok kavramlar olmuştur. Yaşanılan dönemlerin bazı çıkar gözeten kişileri, insanların sorgulama ve araştırma gibi haklarını ellerinden alarak, yönlendirmek istemişlerdir. İnsanların gelişimine ve yaşamlarına ket vuran bu sorunlar tutum zamanla yine insanların kendi edinimleriyle veya yol gösteren kişilerce aşılmaya çalışılmıştır. Yaşamla başlayan ve sanata da etki eden değerlendirmeleri kapsayan sorunlar, eleştirinin var olmasına ve gelişmesine neden olmuştur. Sanata yansıyan engelleyici ve taraflı tutumları ortadan kaldırmak zamanla sanat yapıtının niteliklerini ve değerini ortaya çıkarmak için eleştiri yöntemleri gelişir. Buna koşut olarak eleştiri yöntemlerini uygulayan eleştirmenler ortaya çıkar. Eleştirmenler, sanatçı, sanat yapıtı ve alıcı arasındaki bağı kurmaya çalışarak, kendilerini eleştiri yapacakları alanda geliştirmişlerdir. Bu gelişimler bazen kendileriyle ilgili duyusal olduğu gibi, bazen de bilgisel olmuştur. Duyusal gelişmelerinde algı, sezgi, anlama ve değerlendirme, deneyim gibi yetilerini belli bir aşamaya oturtmaya çalışmışlardır. Bilgisellikte ise, önce sanat alanının bilgisi daha sonra sanat yapıtının oluşum aşamasının bilgisi vardır. Bu iki aşamada ortak ve önemli olan eleştirmenin öznelliğini ve nesnelliğini olabildiğince yerinde kullanmasıdır. Eleştirmen biçim ve içerik gibi birbirini tamalayan iki öğenin bir araya gelmesiyle oluşan sanat yapıtlarını, bum öğelerden yola çıkarak eleştirir ve sanat yapıtının varlığı çözümleyerek değerlendirir. Sanat yapıtının nitelikleriyle yapıtı değerlendiren eleştiri, sanatın içinde yerini alarak, başlı başına sanat dalı olur. Yapılan eleştiriler sanatçılar üzerindeki olumlu veya olumsuz etkileri sanatın diğer alanlarını ve gelişimini de etkiler. Eleştiriler sayesinde ortaya çıkan sanat akımları ve eleştirilen sanatçılar, sanatın gelişmesinde oldukça önemli rol oynar. Bu nedenle sanat içindeki yeri, geçmişşten günümüze kadar etkili olan eleştiri, bu konumunu koruyarak sanatla bütünleşmiştir. Kısaca tezin içeriğinde; eleştirinin düşünsel anlamdan başlayan çıkış aşamaları ve gelişimi, sanat dallarına olan etkisi, eleştiri yöntemleri ve eleştiri yapacak kişinin taşıması gereken nitelikleri açıklanmaya çalışılmıştır. Ayrıca sanat yapıtlarının oluşum aşamaları üzerinde durulmuştur. Sanat yapıtlarıyla dönemin yanlış eleştirilerine maruz kalan sanatçılardan örnekler verilmiştir. Eleştiri sonucu ortaya çıkan ve gelişen sanat akımlarının bir kısmı incelenmiştir. Eleştirinin sanat içindeki yeri araştırılarak buna etki eden faktörler, olumlu ve olumsuz yönler üzerinde durulmuştur.