turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği sosyal politikasında sosyal diyaloğun rolü

Bu çalışmanın amacı Avrupa Birliği sosyal politikasının bileşenlerinden biri olan sosyal diyaloğun; Avrupa sosyal politikası içerisindeki yerini açıklayabilmektir. Sosyal diyalog, Avrupa sosyal modelinin vazgeçilmez bir unsuru olarak ifade edilmektedir. Bu nedenle karar alma süreçlerine sosyal tarafların da dahil edilmesinin teşvik edilmesi görevi bizzat Avrupa Komisyonu'na verilmiştir. 1985 sonrası Val Duchesse görüşmeleri ile gelişmeye başlayan Avrupa Birliği düzeyli sosyal diyaloğun; sadece sosyal politika alanındaki konularla sınırlı kalmayıp; Avrupa Birliği'nin diğer politikalarını da içine alacak şekilde geliştirilmesi tartışılmaktadır. Sosyal tarafların karar alma süreçlerine dahil edilmesi ile birçok Avrupa Birliği vatandaşının hayatını etkileyen düzenlemelere imza atılmıştır. Çalışmada, sosyal diyaloğun tarihsel gelişimine vurgu yapılırken; sosyal tarafların AB sosyal politikasına ne şekilde yön verdikleri hususu incelenmiştir. Farklı refah rejimlerinden gelen Avrupa Birliği üyesi ülkelerde, sosyal diyaloğun yapısını incelemek için üç örnek ülke seçilmiştir. Farklı sosyal diyalog modellerini temsil eden bu ülkelerdeki uygulamalar, aynı zamanda, Birlik düzeyinde neden ortak bir sosyal politika oluşturulamadığına da ışık tutmaktadır.
Avrupa Para sistemi ve tek para kullanımının ekonomik etkileri

Euro Avrupa Birliğinin tek para birimidir. 1 Ocak 1999 yılından itibaren on bir ülkenin tek parayı kullanmaya başlaması ile birlikte ekonomide önemli gelişmeler yaşanmaya başlamıştır. Avrupa ve dünya ekonomisinde önemli değişiklikler meydana gelmiştir. 2002 yılında geçiş döneminden sonra yirmi beş üyeli Avrupa Birliği'nin on iki üyesi Euro'yu kullanmaya başlamıştır. Euro'nun kullanılmaya başlaması finans piyasalarını, fiyatları, istihdamı, yatırımları ve dış ticaret gibi makroekonomik değişkenleri etkilemiştir. 2010 yılı itibariyle yirmi yedi ülke Avrupa Birliği'ne dahildir ve bu ülkelerin on altısı tek para Euro'yu kullanmaktadır. Üç bölümden oluşan bu çalışmada Avrupa Para Birliği ve tek para kullanımının ekonomi üzerindeki etkileri incelenmiştir. Çalışmanın ilk bölümünde para birliği teorik çerçevede incelenmiş ve ekonomik analizi yapılmıştır. Para birliğinin fayda ve maliyet analizine de bu bölümde yer verilmiştir. İkinci bölümde, Avrupa para sisteminin tarihsel gelişimi ve genişleme süreci incelenmiş, Avrupa Merkez Bankaları Sistemi ve Avrupa Merkez Bankası ile ilgili bilgilere de bu bölümde yer verilmiştir. Üçüncü ve son bölümde ise tek para Euro'ya geçiş aşamaları incelenip, tek paranın kabulü ile birlikte Avrupa Birliği ekonomisi üzerinde yarattığı olumlu ve olumsuz etkiler ortaya konmuştur.
Avrupa Birliği'nin genişleme stratejisinin üç ülke açısından analizi

Bu çalışma; Avrupa Birliği'nin genişleme stratejisini Bulgaristan, Romanya ve Türkiye açısından ele almakta ve bu ülkelerin genişleme sürecindeki konumlarını incelemektedir. Türkiye; AB ile ilişkilerinde, Bulgaristan ve Romanya'ya göre çok daha uzun bir geçmişşe sahip olmasına rağmen, genişleme sürecindeki konumu itibariyle bu ülkelerin gerisinde kalmıştır. Bulgaristan ve Romanya için katılım tarihi 2007 olarak belirlenirken, Türkiye için henüz müzakerelere başlama tarihi belirlenmemiştir. Türkiye için müzakerelerin başlamasına 2004 yılı ilerleme raporu dikkate alınarak karar verilecektir. Çalışmada, öncelikle söz konusu üç ülkenin AB ile ilişkilerinin başlangıcından günümüze kadar geçirdikleri süreç ortaya konulmuş ve genişleme sürecindeki bugünkü konumları ele alınmıştır. Bu aşamada; komünizmin çöküşünden sonra AB'ye yönelen Bulgaristan ve Romanya'nın; uzun yıllardır Türkiye'nin başaramadığı ilerlemeyi kısa sürede başarmasında bu ülkelerin kendi çabalarının yanında, daha çok AB'nin desteğinin etkili olduğu sonucuna varılmıştır. Türkiye'nin, genişleme sürecinde geride kalmasında ise, genişleme sürecinde ilerlemek için gerekli AB desteğinin diğer ülkelere göre sınırlı olması ve bazen de AB'nin Türkiye'ye karşı izlediği tutarsız politika etkili olmuştur.
Avrupa Birliği katılım öncesi mali yardımları : Yardımların ikili ilişkilere yönelik amaçları bağlamında Bozcaada örneği

Avrupa Birliği Fonları ve IPA Katılım Öncesi Mali Yardımlar ve Yönetimine ilişkin Kurumsal Düzenlemeler çerçevesinde proje kavramı, proje döngüsündeki kritik konular ve proje yönetimine giriş ve proje geliştirme sırasında düşünülmesi gereken temel yönetsel konular Türkiye-AB Katılım Sürecinin Yapısı ve uygulaması taşra yönetimleri açısından ele alınmıştır. Bir taşra birimi olarak Bozcaada'da yürütülen bir projenin süreç ve etkileri değerlendirilerek doğrudan gözlemlenmiş ve katılım öncesinde, belirtilen fonların sosyo-kültürel etkileşim sağlayarak farklı dil ve kültür unsurlarını yakınlaştırmayı başardığı görülmüştür. Yürütülen projenin idari birim ve personele kazandırdığı kamusal yönetim kapasitesinin ise oldukça geliştiği ve kavramsal düzlemde bir takım yanlışların da düzeltildiği görülmüştür. Bu arada katılım müzakerelerinde yaşanan güçlüklerin ise AB kurumsal yapısı içinde hazmedilmesi zor bir ülke olan Türkiye'nin müzakere çerçeve belgesinde öngörülen fasılların açılması ve kapanmasında ortaya çıktığı görülmektedir. Yürütülen çalışmaların ülkemizin demokratik değerlerinin zenginleşmesi ve sivil siyaseti egemen kılması ise son derece önemlidir. Çalışmada, Katılım Öncesi Mali Yardımlar kapsamında hibe programı aracılığıyla Merkezi Finans ve İhale Birimi tarafından ihale edilen mali yardımların etkinliği, Bozcaada'da yürütülen bir proje üzerinden değerlendirilmiştir. AB Mali Yardımları ve buna ilişkin fonları kullanan projelerin, uygulandığı yerellikteki etkileri araştırılmıştır. Bu kapsamda mali yardımlardan etkin faydalanma konusu taşra boyutuyla değerlendirilmiş ve mali yardımların etkin kullanılması sonucunda yerel anlamda somut katkılar sağladığı görülmüştür.
Türkiye ve AB ülkelerinde sosyal güvenlik primlerinin istihdam üzerindeki etkileri

Sosyal Güvenlik kısaca; toplumsal hayatta bireyleri etkileyen fizyolojik, ekonomik ve sosyal risklere karşı bir dizi kamu önlemi ve toplumun kendini garanti altına almasıdır. Günümüzde, çağdaş demokratik sosyal hukuk devleti ilkesini benimsemiş tüm ülkeler vatandaşlarını sosyal güvenlik şemsiyesi altına almak zorundadır. Bugünkü anlamda sosyal güvenlik sistemleri Batı Avrupa'da Sanayi Devrimi'nden sonra, özellikle işçi sınıfının doğmasıyla ortaya çıkmıştır. Osmanlı İmparatorluğu döneminde doğal, dinsel, aile içi ve meslek içi dayanışma modelleriyle ortaya çıkan sosyal güvenlik anlayışı, cumhuriyetin kurulmasının ardından daha çağdaş ve kurumsal bir nitelik kazanmıştır. Bu çalışmada sosyal güvenlik kavramı ve tarihi gelişimi, Türkiye ve Avrupa Birliği ülkelerinde sosyal güvenlik sistemleri incelenmektedir. Ayrıca istihdam ve kayıt dışı ekonomi konuları ele alınmaktadır. Sosyal güvenlik pimlerinin istihdam ile ilişkisi de ele alınan bir diğer konudur
Avrupa Birliği istihdam politikaları ve niteliksiz işgücü göçü

Avrupa Birliği nüfusu her geçen yıl yaşlanmaya devam etmektedir. Eurostat verilerine göre AB'nin doğal nüfus artışı ile mevcut demografik yapısını koruması mümkün değildir ve göçmenlere ihtiyaç duyulacaktır. Dünyanın en rekabetçi ve dinamik bilgi tabanlı ekonomisi haline gelme amacını güden AB'de yaygın düşünce yaşlanan nüfus ile ortaya çıkacak istihdam açığının nitelikli işgücü göçü ile kapatılması yönündedir. Buna paralel olarak göçe yönelik düzenlemeler nitelikli göçmenlerin AB'ye girişini kolaylaştırmakta fakat niteliksiz işgücü göçüne aynı avantajları sağlamamaktadır. Nitelikli işgücüne duyulacak ihtiyaç yadsınamaz ancak AB'nin yaşlanan nüfusunun istihdam piyasası ile birlikte hem sosyal güvenlik sistemi hem de kayıt dışı istihdamda yarattığı zincirleme etkiler ile niteliksiz işgücü göçüne de ihtiyaç duyulacağı öngörülmektedir. Emeklilik dönemine geçen nüfusun artması ile sosyal güvenlik sisteminin devamlılığının sağlanabilmesi için daha çok kişinin çalışma hayatına dahil olup ödeyecekleri vergiler ile emekliler için kaynak yaratması gerekecektir. Bunun sonucunda kayıt dışı istihdamın önüne geçilmesi için daha fazla çaba sarf edilmesi ve hali hazırda büyük oranda kayıt dışı çalışan niteliksiz göçmenlerin kayıt altına alınması rakamsal olarak niteliksiz göçmenlerde artışa neden olacaktır. Diğer yandan çalışma hayatına katılanlar ve yaşlanan nüfus nedeniyle oluşan ev içi hizmetler ve bakım hizmetleri gibi sektörler başta olmak üzere niteliksiz göçmenlere ihtiyaç duyulacak iş alanları artacaktır.
AB ve Gümrük Birliği'nin endüstri içi ticaret üzerindeki etkisi ve endüstri içi ticaretin belirleyenleri

Bu çalışmanın amacı, Türkiye ve Avrupa Birliği ülkeleri arasında 1 Ocak 1996 tarihinde gerçekleştirilen Gümrük Birliği'nin endüstri içi ticaret üzerindeki etkisini endüstri içi ticaretin belirleyenleri çerçevesinde incelemektir. Bu nedenle, 1990- 2001 dönemini kapsayan imalat sanayi sektörel verileri ile Türkiye ve AB 15 ülkeleri arasında gerçekleşen imalat sanayi endüstri içi ticareti için oluşturulan model, panel veri yöntemi kullanılarak tahmin edilmiştir. imalat sanayi sektörü için endüstri içi ticaret düzeyi endüstriye ve ülkeye özgü değişkenler yardımıyla tahmin edilmiştir. Endüstriye özgü değişkenler olarak ürün farklılaştırması, ölçek ekonomileri ve piyasa yapısı değişkenleri kullanılırken ülkeye özgü değişkenler olarak piyasa büyüklüğü, ülkeler arası gelişmişlik düzeyi farkı, ülkeler arası coğrafi uzaklık ve Gümrük Birliği kukla değişkenleri kullanılmıştır. Model tahmini ile elde edilen sonuçlara göre 1990- 2001 dönemi için endüstriye özgü değişkenlerden yalnızca ürün farklılaştırması istatistiksel olarak anlamlı ve endüstri içi ticaret üzerinde pozitif etkilidir. Ülkeye özgü değişkenlerin tümü istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Piyasa büyüklüğünün bir dönem gecikmeli değeri endüstri içi ticareti pozitif etkilerken ülkeler arası gelişmişlik düzeyi farkının bir dönem gecikmeli değeri teorik beklentiler ile uyumlu olarak negatif etkilemektedir. Ülkeler arası coğrafi uzaklık endüstri içi negatif etkileyen bir diğer ülkeye özgü değişkendir. Çalışmanın temel amacını ortaya koyan Gümrük Birliği kukla değişkeni de istatistiksel olarak anlamlı ve endüstri içi ticaret üzerinde pozitif etkili bulunmuştur. Tahmin sonuçları Türkiye ve AB arasında gerçekleşen Gümrük Birliği'nin imalat sanayi endüstri içi ticaretini olumu etkilediğini göstermektedir. Çalışmanın bir diğer sonucu Türkiye'nin imalat sanayi endüstri içi ticaretinin daha çok ülkeye özgü değişkenler tarafından belirlendiğini ortaya koymaktadır.
Soğuk savaş sonrası NATO'nun Balkan politikası

Soğuk Savaş sonrası ortaya çıkan yeni sistem sonucu, NATO yeni varlık amacına ihtiyaç duymuştur. Bu kapsamda Yugoslavya'nın dağılması, Balkanlar'da meydana gelen etnik kökenli çatışmalar, bu amacın karşılanmasında önemli olmuştur. Bu çalışmada Soğuk Savaş sonrası dönemde NATO'nun Balkanlara yönelik politikaları incelenmiştir. Bu politikalar, NATO'nun Balkanlardaki genişleme politikası, müdahaleleri ve Rusya Federasyonu ile yaşadığı güç mücadelesi bağlamında irdelenmiştir. Çalışmanın amacı, Soğuk Savaş sonrası dönemde NATO'nun Balkanlar'ın istikrarlaştırılması politikasının değerlendirilmesi ve NATO ile Balkan ülkeleri arasındaki ilişkilerin ortaya konulmasıdır. RF'nin 2000'li yıllardan sonra yeniden güç kazanması ise, NATO'nun Balkan politikalarına yönelik bir tehdit unsuru haline gelmiştir. Öte yandan NATO'nun Balkanları kapsayan genişleme politikası ve Balkanlardaki proaktif politikaları RF'yi ziyadesiyle tedirgin etmiştir. Zira Balkanlar tarih boyunca RF için gerek akrabalık bağlarından gerekse Balkanların jeopolitik konumundan dolayı oldukça önemli olmuştur. Ayrıca NATO'nun Balkan müdahalelerine RF dışında Uluslararası Toplumun bazı kesimleri de tepki göstermiştir. Bununla birlikte, NATO'nun Balkanlar'ı kapsayan genişleme politikası da yine bu çevrelerce sorgulanmıştır.
Mecliste grubu bulunan siyasal partilerin Türkiye'nin Avrupa Birliği üyeliği sürecine yaklaşımları (1957 -2005)

Türkiye'nin gündemini yarım yüzyıldan daha fazla süredir meşgul eden önemli konulardan birini Avrupa Birliği teşkil etmiştir. AB sürecinin ilk adımları, Türkiye'de çok partili hayatın ilk yıllarında atılmış ve bu süreç mecliste farklı ideolojileri ve pozisyonları benimseyen siyasal partilerin etkinliğinin arttığı bir dönemle paralel olarak gelişmiştir. Demokrasinin vazgeçilmez bir unsuru olan partiler, iç ve dış politikada önem arz etmiştir. Böylece Türkiye'de AB sürecinin değerlendirilmesi açısından öncelikli başvurulması gereken yapıları oluşturmuştur. Bu çalışmamızda, partilerin AB'ye yaklaşımları ve etkileri ortaya konmuş ve süreçle ilgili olarak hangi konulara olumlu yaklaştığı veya karşı çıktığı değerlendirilmiştir. Ayrıca Türkiye'de AB'nin, siyasal partilerin yaklaşımlarıyla tarihsel gelişimi ve değişimi üzerine odaklanılmıştır. Çalışma, giriş ve üç ana bölümden oluşmuştur. Giriş Bölümünde; çalışmanın ana konusu mecliste grubu bulunan siyasal partilerin Türkiye'nin Avrupa Birliği üyeliği sürecine yaklaşımları olması sebebiyle bu partilerin Türkiye'de nasıl oluştuğunu ve dış politikadaki önemine açıklık getirdik. Birinci bölümde, Türkiye'nin Avrupa ile bütünleşme sürecini hazırlamış olan reformlar tarihsel süreci ile açıkladık; Avrupa Birliği'nin oluşumu ve Türkiye'nin Avrupa Birliği yolu politikalarına odaklandık. İkinci bölümde, Türkiye'nin siyasal hayatında etkili olan ve tek başına iktidara gelen partilerin AB'ye yaklaşımlarını ortaya koyduk. Bunun yanında, süreçte attıkları adımları ve bunların gelişmeler üzerindeki etkilerini açıkladık. Son olarak koalisyon hükümetlerinde yer almış partiler ve iktidarda veya koalisyon hükümetlerinde yer almayan fakat mecliste grubu bulunan siyasal partilerin AB sürecine yaklaşımları değerlendirilmiştir.
Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne üye ve aday ülkeler içindeki durumu-temel bileşenler analizi-

Arastırmada Türkiye'nin sosyo-ekonomik değişkenler bakımından AB'ye üye ve aday ülkelerle bir karsılastırması yapılmıstır. Bunun için arastırma kapsamına giren ülkelerin 2003 yılına ait, gelismislikarastırmalarında sıklıkla kullanılan değişkenler içinde bulunan 14 değişkeneiliskin verileri kullanılmıstır. Arastırmada, ele alınan değişkenler ve ulasılmak istenen sonuçlar göz önünde tutularak çok değişkenli istatistiksel bir analiz olan Temel BilesenlerAnalizi uygulanmıstır.
Finansal sistem içerisinde ödeme sistemleri ve hizmetleri: Türkiye örneğinde gözetim ve Avrupa Birliği uyum süreci

Bu çalışmada amaç, sorunsuz çalışan ödeme ve mutabakat sistemlerinin özelde finansal istikrar açısından merkez bankaları genelde de ülke ekonomisi için ne kadar önemli olduğunu ortaya koyabilmek ve bu konuda ülkemizde gözetim ve yasal altyapı konusunda yapılması gerekenler konusunda tavsiyelerde bulunmaktır. Ödeme sistemleri alanında gözetim rolü bulunan ve bu alana ilgisi son yıllarda giderek artan merkez bankalarının temel amaçlarından birisi, bu sistemlerin tasarım ve işleyişlerinde ortaya çıkabilecek risklerin azaltılmasını sağlayacak tedbirler almaktır. Finansal istikrarı sağlamayı temel hedeflerinden birisi kabul eden merkez bankalarının ödeme sistemlerinin gözeticisi olarak rolü, bu sistemlerden kaynaklanabilecek risklerin özellikle de sistemik riskin önlenmesidir. Ödeme ve mutabakat sistemleri alanında faaliyet gösteren CPSS veya IOSCO gibi kuruluşlar sistemlerinin tasarım ve işleyişinin daha etkin ve güvenilir olmasını sağlamak amacıyla temel ilkeler belirlemiş ve bu temel ilkelerin uygulanmasında da merkez bankalarının sorumluluklarını ortaya koymuştur. Söz konusu kuruluşlar aynı zamanda sistemlerin temel ilkelere uygunluğunun gözetimini yapacak merkez bankaları için gözetim alanında genel ilkeler ve yöntemler belirlemişlerdir. Ödeme ve mutabakat sistemlerinin gözetimi konusunda uluslararası uygulamalar incelendiğinde, merkez bankalarının birçoğunun uluslararası standartlarla uyumlu ve belli bir yöntemle gözetim faaliyetini yürüttüğü tespit edilmiştir. Benzer şekilde, bazı ülkelerde söz konusu sistemlere ilişkin olarak merkez bankası kanunlarında yer alan genel hükümler dışında bu alanı düzenleyen özel kanunların yer aldığı görülmüştür. Bu özel kanunlar ödeme ve mutabakat sistemlerinin işleyişini ve gözetimini sağlam bir yasal altyapı ile desteklemektedir. Ülkemizde de söz konusu sistemlere ilişkin yürütülen gözetim faaliyeti yeterli görülmemektedir. Bu faaliyetin Merkez Bankasınca, uluslararası standartlara uygun olarak sistematik olarak ve ülkedeki tüm sistemleri kapsayacak şekilde yapılması gerekmektedir. Söz konusu gözetim faaliyetini desteklemek ve ödeme ve mutabakat sistemleri ile ödeme hizmetleri alanındaki yasal altyapıyı güçlendirmek için AB müktesebatını da dikkate alarak bu alana özel düzenlemeler yapılması, finansal istikrara katkı yapacak ve bu alandaki ihtiyacı da giderecektir.
Avrupa Birliğine giriş sürecinde Türkiyede sosyal diyalog

Çeşitli şekillerde tarif edilen sosyal diyalog kavramı, toplumsal uzlaşmanın yolunu açan en önemli bir süreci ifade etmektedir. Temeli Roma antlaşmasıyla atılan, Maastricht anlaşmasıyla resmi statüye kavuşan sosyal diyalog, Amsterdam Anlaşması ile sosyal politikanın en önemli araçlarından biri olmuştur. AB sosyal politika müktesebatının en önemli ayağını oluşturan sosyal diyalog, Türkiye-AB Bütünleşme sürecinde de en etkili mekanizmadır. Ülkemizde 1995 yılında Başbakanlık Genelgesiyle EKS'nın kurulmasıyla resmiyet kazanan ve 2001 yılında 4641 sayılı EKS Yasasıyla daimi nitelik kazanan sosyal diyalog, AB'ye uyum sürecinde üzerinde durulması gereken en önemli konuların başında gelmektedir.
Avrupa Birliği-Türkiye arasındaki mali protokoller ve yardımlar

Bu çalışmada Avrupa Birliği-Türkiye ilişkilerinde mali yardımlar ve protokoller incelenmektedir. Türkiye-Avrupa Birliği ilişkileri yıllar boyu süren inişli çıkışlı bir süreç göstermiştir. Türkiye'nin geçirdiği bu uzun ve zor süreç, Türkiye'ye Avrupa Birliği tarafından verilen mali yardımlar üzerinde de etkili olmuştur. Mali yardımlar yıldan yıla artış göstermekle birlikte, Türkiye'nin kimi üye devletlerle olan ikili ilişkileri, bu yardımların kullanımı üzerinde etkili olmuştur. Bu yardımlar Türkiye için tam üyelik yolunda geçilmesi gereken aşamalara destek olmayı hedeflemiştir. Mali yardımlar üç ana döneme ayrılır. Bunlar; Gümrük Birliği Öncesi Dönem, Gümrük Birliği Sonrası Dönem ve Helsinki Sonrası Dönem'dir. Tezde bu dönemler detaylı bir biçimde ele alınacaktır. Bununla birlikte Helsinki Sonrası Dönem'de yer alan Katılım Öncesi Mali Araç özellikle önemli bir dönemdir. Türkiye'ye üyelik yolunda önemli faydalar sağlamaktadır. Bu konuda kapsamlı bir değerlendirme ile çalışmamız sona erecektir.
1999 yılından günümüze Türk-Yunan sorununun Türkiye-Avrupa birliği ile ilişkilerine etkileri

Tarihi süreç ele alındığında Türkiye ve Yunanistan, Kıbrıs sorunu başta olmak üzere Ege Denizi'nin getirdiği anlaşmazlıklar ve azınlık hakları dolayısıyla birçok kez karşı karşıya gelmişlerdir. Nitekim iki ülkede, anlaşmazları ortadan kaldırma konusunda getirdikleri çözümleri farklı hukuki belgelere dayandırmışlar. Bunun yanı sıra Türkiye meseleleri ikili ilişkiler çerçevesinde çözmeyi isterken Yunanistan bu sorunları uluslararası platformlara taşımayı tercih etmiştir. İki ülke arasındaki sorunlara bağlı olarak artış gösteren sert politikalar uluslararası konjonktürdeki gelişmeler doğrultusunda bazı zamanlarda yerini yumuşamaya bırakmıştır. Bu çalışmada öncelikli olarak Türkiye ve Yunanistan arasındaki sorunların tarihsel arka planı incelenmiş, ardından ikili sorunlara değinilmiştir. İkili sorunlar açısından yumuşamaya olanak veren ve Helsinki Zirvesi ile Türkiye-AB ilişkilerinde 1999 yılı temel yıl olarak alınmış ve o yıla ait gelişmeler irdelenmiştir. Buna bağlı olarak bu çalışmada Türk-Yunan sorunu ele alınarak, Türkiye'nin Avrupa Birliği ile ilişkilerinde Yunanistan faktörünün ne derece etki ettiğine değinilecek, Avrupa Birliği'nin bu kapsamda Türkiye'ye olan tutumu Komisyon, Parlamento ve Konsey raporlarıyla incelenecektir.
Competition between originators and generic producers in the European Union pharmaceutical sector

Orijinal ilaç üreticileri ve jenerik ilaç üreticileri arasındaki rekabet koşullarının son dönemde Avrupa Birliği beşeri ilaç sektörünün en önemli hususlarından biri haline gelmesi bu çalışmanın konusunu belirlemede etkili olmuştur. Tez çalışması genel hatlarıyla, inovasyona dayalı ve yoğun bir şekilde regüle edilmiş olan beşeri ilaç sektörü bakımından rekabet hukuku ve fikri mülkiyet hukukunun kesişim noktasını konu edinmektedir. Beşeri ilaç sektörü özel olarak regüle edilmiş olmanın yanında, patent sisteminden kaynaklanan etkileri de barındırmaktadır. Beşeri ilaç sektörünün sahip olduğu özellikli durum nedeniyle, tez çalışmasında esas olarak odaklanılan soruların daha iyi anlaşılması bakımından rekabet hukuku ve fikri mülkiyet hukuku ilişkisi hakkındaki tartışmalar ile Avrupa Birliği beşeri ilaç sektörünün yapısı ve sektöre ilişkin mevzuata yönelik temel bilgiler üzerinde durmanın yararlı olacağı düşünülmüştür. Tez çalışmasında asıl olarak üzerinde durulan husus, orijinal ilaç üreticileri ve jenerik ilaç üreticileri düzleminde Avrupa Birliği rekabet hukukunda yaşanan önemli gelişmelerdir. Bu kapsamda ilk olarak ele alınan gelişme, Avrupa Birliği Komisyonu'nun 'koruyucu patent stratejieri'ni ABİTDA madde 102 çerçevesinde potansiyel bir anti-rekabetçi kötüye kullanma olarak değerlendirdiği 2009 tarihli Beşeri İlaç Sektör Araştırması Raporu'dur. Başta patent başvuruları olmak üzere bu tür stratejiler, jenerik ürünlerin pazara girişine engel olabilmektedir. Buna rağmen, Avrupa Komisyonu'nun anılan Raporu'nda bu tür eylem ve davranışlara ilişkin detaylı bir hukuki değerlendirme yapılmadığı görülmektedir. Sektör Araştırma Raporu'nun hukuki etkilerini açıklığa kavuşturmak amacıyla, Avrupa Birliği rekabet hukuku altında patent başvurularının anti-rekabetçi karakterini ortaya koyan ve bu nedenle çok önemli bir emsal niteliği taşıyan AstraZeneca kararı incelenmiştir. Nirengi noktası olarak anılabilecek bu karar Avrupa Birliği'nde uygulanagelen yaklaşıma ışık tutmaktadır. Bu anlamda AstraZeneca kararı, rekabet hukukunun beşeri ilaç endüstrisine ne derece katı yaklaştığını ortaya koymaktadır.
Building innovative society: The European Union innovation policy - is an instrument or is a goal ?

Bu bitirme tezi, bir 'Inovatif Toplum' oluşturmak için gerekli olan başarı faktörlerini belirtmek amacı ile Avrupa Birliği Inovasyon Politikasını yeniden değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Gözden geçirilen çalışmalar, Inovasyon Politikasının başarılı uygulanabilirliği için farklı faktörleri vurgulamaktadır. Bu kapsamda, bu tez; AB Inovasyon Politikasının talep ve arz taraflarının işbirliğinin ve etkileşimlerinin ve Lisbon Stratejisi'nin çöküşünden alınan dersin ölçülebilmesi için Avrupa 2020 Stratejisi yönetişim modelinin ayrıntılandırılması üzerinde özellikle durmaktadır. Bu çalışma, AB Inovasyon Politikası'nın, AB politika belirleyicileri tarafından açıklanan gerçek amaçların yani büyük sosyal sorunların aşılması için bir araç olarak dizayn edilmesinin ve bir araç olarak kalmasının gerekliliğini tartışmaktadır. Çünkü, günümüzde, oyunun ismi 'insanlar yani toplum ile birlikte düzenlenen inovasyon politikalarıdır, onlar için oluşturmak değil. Bulunan bulgular ışığında, bu bitirme tezi AB Inovasyon Politikası alanında daha fazla sayıda araştırmayı teşvik edecektir.