turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
An analysis on job satisfaction levels of Turkish educational and industrial administrators

Bu çalışmanın amacı Türk Yöneticilerinin, çalışmakta oldukları kurumun çeşidine, idari konumlarına, eğitim düzeylerine, idari formasyonlarına ve aylık kazançlarına bağlı olarak iş doyumu düzeyleri arasındaki farklılığın istatistiksel olarak anlamlı olup olmadığını araştırmaktır. Araştırmanın örneklemini Ankara'da bulunan 26 liseden seçilmiş 143 eğitim yöneticisi ve Türkiye'nin çeşitli endüstri kurumlarından seçilmiş 85 endüstri yöneticisi oluşturdu. Eğitim yöneticilerinin anketi araştırmacının kendisi tarafından uygulandı. Endüstri yöneticilerinin anketi ise Milli Prodüktivite Merkezi Jnde yapılan seminerler süresince toplanıldı. Anova bağımlı değişkene sahip varyasyon ile bağımsız değişkene sahip varyasyon arasındaki farkın önemini ortaya çıkarmak amacıyla kullanılmıştır. Araştırma bulguları, endüstrideki yöneticilerin hem genel iş doyum düzeylerinin hem de kendini gerçekleştirme, kişilerarası ilişkiler ve ekonomik kazançlar gibi iş doyumunun alt boyutlarındaki düzeylerinin eğitim yöneticilerinden anlamlı olarak daha yüksek çıktığını gösterdi. Ayrıca, gerek endüstri, gerekse eğitim yöneticilerinin, idari konumlarına, eğitim düzeylerine, mesleki eğitim formasyonlarına ve işlerinden sağladıkları aylık ortalama gelire göre iş doyumlarında önemli farklılıklar gözlenmiştir. Analizler, bu farklılıkların istatistiksel olarak anlamlı olduğunu göstermiştir.
İstanbul'da geleneğini oluşturmuş okul tiyatrolarının alternatif tiyatro alanında var olması

İstanbul'daki alternatif tiyatro alanının incelendiği bu çalışmada, alternatif tiyatro kavramı sadece 'ana-akım' ya da 'mekan' olarak ele alınmamıştır. Tez boyunca alternatif tiyatro tanımı, aynı zamanda alternatif bir tiyatro eğitimi de sağlayan üniversite ve liselerin tiyatro kulüplerini de kapsamaktadır. İstanbul'da konumlanan pek çok alternatif tiyatro topluluğu, temelini yine bu okul tiyatro kulüplerinden almıştır. Araştırma sürecinde bir taraftan eğitimde dramanın gerekliliği ve tiyatro alanına katkısı araştırılırken diğer bir taraftan da alternatif tiyatro alanında yer alan okul tiyatrolarının ortak özellikleri incelenmiştir.
İngilizce öğretmen adaylarının eleştirel okumaya yönelik özyeterlik algıları

Bu çalışmanın amacı ingilizce öğretmen adayı öğrencilerinin eleştirel okumaya ilişkin özyeterlik algılarının düzeyini belirlemektir. Eleştirel okuma, okuduğumuz herhangi bir metni düşünme, doğruları ya da yanlışları üzerinde kafa yorma ve okunan konuyu yorumlamadır. Hacettepe, Dicle ve Başkent Üniversitelerinde 2007- 2008 eğitim-öğretim yılı bahar ve güz döneminde İngilizce öğretmen adaylarından bir kısmına uygulanan testle gerçekleştirilen bu çalışmada, İngilizce öğretmen adaylarının eleştirel okumaya yönelik özyeterlik algılarının tespiti ve değerlendirmesi yapılmış, neticede sonuç ve öneriler ortaya konulmuştur. Araştırmada öğrencilere, araştırmacı tarafından geliştirilen ve 25 önermeden oluşan bir özyeterlilik algısı ölçeği uygulanmıştır. Katılımcı sayısı 227 dır. Deneklere beş seçenekli yirmi beş önerme verilmiş ve bunları bir etki altında kalmadan, içtenlikle yanıtlamaları istenmiştir. Sonuçlara yönelik yapılan değerlendirmelerde, öğrencilerin büyük bir kısmının okumaya ilşkin olumlu tutum sergiledikleri ve eleştirel okuma konusunda kedilerini yeterli olarak algıladıkları anlaşılmıştır. Bu araştırma sonucunda, öğrencilerin eleştirel okuma tekniğini başarıyla kullandıkları söylenebilir. Ancak bu sonucun, kişilerin kendilerini değerlendirmede subjektif davranma eğilimleri gösterdikleri düşünüldüğünde, çalışmanın diğer bir araştırmayla desteklenmesi gerekliliği ortaya çıkmaktadır. Nitekim Danimarka Teknolojisi Enstitüsünün Kasım 2006 yılında hazırladığı raporda göre özyeterlik ölçme araçlarında çıkan sonuçlarda ölçme aracının uygulandığı kişilerin kendilerini olduklarından fazla değerlendirdiklerini ortaya koymuştur (Henrik ve Martin, 2006). Bu zafiyeti ortadan kaldırmak adına öğretmen adaylarına uyguladığım ölçme aracının yanı sıra, ölçme aracının uygulandığı üniversitelerin öğretim elemanlarından da görüş alma gereği duyulmuştur. Anket sonuçları bu görüşler doğrultusunda da değerlendirilmişlerdir.
Gazetecilik eğitimi: Değişim ihtiyacı ve dönüşümler

Bu tezin konusunu gazetecilik eğitimi oluşturmaktadır. Çalışmada, gazetecilik eğitimin bugün ki durumunu anlamak için, gelişen toplumsal ilişkiler ve bu ilişkilerin hem eğitim alanında hem de endüstrideki yansımalarına bakmak gerektiği anlayışından hareket edilmiştir. Yeni iletişim teknolojilerinin medya sektöründe neden olduğu dönüşümlerden yola çıkılarak gazetecilik eğitimi pratiğini anlamaya ve bu pratik kapsamında var olan bazı eğilimlerin ve karakteristik özelliklerin ortaya konulmasına çalışılmıştır. Dünyada ve Türkiye'de gazetecilik eğitimine dair güncel bir araştırmayı konu edinen bu çalışmanın temel amacı, gazetecilik eğitimine dair süregelen tartışmalardaki teori/pratik, özel/kamu, sanayi/okul gibi yerleşik kategorileştirmelerin dışında, konuyu, siyasi, ekonomik ve teknolojik gelişmeler çerçevesinde dönüşen medya sektöründe ortaya çıkan değişimler ve bu değişimlerin doğurduğu ihtiyaçlar, beceriler ve eğitimin dönüşmesi, üniversitelerin maddi altyapı kapasiteleri, eğitim kadrosu, öğrencilerin nitelikleri ve istihdam olanakları gibi çok boyutlu bir şekilde ele almaktır. Çalışma konuyu bütünsel anlamda ele alması dolayısıyla önem taşımaktadır. Çalışmanın veri toplama tekniğini ise; literatür taraması, belgesel gözlem, anket gibi veri toplama şablonları oluşturmuştur. Tezin birinci ve ikinci bölümünde çalışmaya ilişkin açıklamalara yer verilerek, araştırmanın teorik çerçevesi oluşturulmaya çalışılmıştır. Buna göre birinci bölümde sosyal bir olgu olarak gazeteciliğin geçmişşten günümüze dönüşümü ele alınmış, yeni medya ortamına ilişkin yeni pratikler ve yeni istihdam biçimleri değerlendirilmiştir. İkinci bölümde de dünyada ve Türkiye'de gazetecilik eğitiminin mevcut durumu betimleyici bir yaklaşımla açıklanmıştır. Türkiye'deki iletişim fakültelerinin sorunlarına da değinildiği bu bölümde, ayrıca, Türkiye'de medyadaki teknolojik altyapı ve bu durumun getirdiği iş yapma pratiklerinin hem sektör içi hem de eğitim kurumlarındaki yansımaları incelenmiş, daha özgürlükçü bir eğitim modelini geliştirebilmek için eğitim kurumların fiziki altyapıları, eğitim stratejileri eleştirel pedagoji perspektifinden irdelenmiştir. Araştırmanın uygulama kısmını oluşturan üçüncü bölümde ise, gazetecilik eğitimi, uygulanan anketler sonucunda, öğrenci, akademisyen ve profesyoneller bağlamında ele alınarak, her üç örneklem grubunun konuya ilişkin görüş ve önerileri değerlendirilerek yorumlanmıştır.
Kütahya ili ilköğretim okullarının beden eğitimi ve spor faaliyetlerinin değerlendirilmesi ve 1995-2001 yılları arası okul spor yarışmalarının analizi

Günümüzde, eğitimin genel amaçlarının ve özel amaçlarının maximal verimlilik seviyesine ulaşması doğrultusunda eğitim öğretim kademelerine ve öğretmenlere önemli görevler düşmektedir. Bu bütünlük içersinde beden eğitimi dersinin önemi göz önüne alındığında bireysel ve toplumsal spor anlayışı açısından beden eğitimi öğretmenlerine daha fazla iş düşmektedir. Bu bakımdan çalışmamızdaki amacımız; Kütahya ili bünyesinde görev yapan beden eğitimi öğretmenlerinin faaliyetlerini ve Kütahya il ve ilçelerindeki İlköğretim okullarının mahalli yarışmalara katılım paylarının değerlendirerek, bu oranın arttırılması için gerekli çözüm önerileri ortaya koymaktır. Araştırmamızda; eğitimin tanımı, amaçlan, Türk Milli Eğitimin nitelikleri, üzerinde durulmuş, eğitim uygulamalarında öğrenim ve öğretim ilkeleri ele alınmıştır. Ayrıca beden eğitimi ve spor kavramlarının tanımı, amaçları, uygulama ilkeleri, eğitim bütünlüğü içersindeki uygulamalarının yeri ve önemi, yine eğitim kademelerinde görev alan beden eğitimi öğretmenlerinin ilköğretim okullarındaki çalışma prensipleri, nicelikleri, eğitim faaliyetleri, kişisel ve çevresel sorunları, görevleri yer almıştır. Kütahya ilinde 1995- 2001 yılları arasında İl Milli Eğitim Müdürlüğü Okul içi Beden Eğitimi Spor ve İzcilik Dairesi tarafından düzenlenen İlköğretim okulları okul spor yarışmalarına, Beden Eğitim Öğretmenlerimizin katılım paylarının değerlendirilmesi yapılmış ve bu doğrultuda Beden Eğitimi Öğretmenlerimize anket uygulaması yapılmıştır. Ayrıca İl Okul Sporları organizasyonlarında görev alan ilgililer ile yüz yüze görüşmeler yapılarak bilgi toplanmıştır. Araştırmamızda elde edilen veriler, SPSS For Windows 9.0 istatistik paket programında hesaplanmış, frekans ve yüzdelik oranlan tablolar halinde sunulmuştur. Araştırma bulgularına göre İl İlköğretim okullarına İl Okul Spor yarışmalarına katılım oranları oldukça yetersiz görülmüştür. Ayrıca Beden Eğitimi öğretmenlerimizin bu yarışmalara katılımları; ders saatlerinin azlığı (%85), tesis, araç gereç imkansızlıklan(%62), okulların maddi yetersizlikleri, bakanlığın katkı paylarının kaldırılması gibi nedenlerden dolayı oldukça azaldığı tespit edilmiştir. VI Bu sonuçlar dahilinde; Kütahya ili okul spor yarışmalarına katılımın, görevli kurumlar ve özellikle beden eğitimi öğretmenlerimizce daha fazla ve yoğun ilgiler dahilinde gerçek amaçlarına ulaşılabileceğini önerilerimizde belirtilmiştir.
Necati Cumalı'nın hikaye ve romanlarında eğitim değerleri

Cumhuriyet dönemi sanatçılarından olan Necati Cumalı şiir, hikaye, roman, deneme, tiyatro, hatıra gibi çeşitli alanlarda eserler vermiştir. Elli beş yıllık sanat hayatına, altmış sekiz eser sığdıran üretken bir sanatçıdır. Bu çalışmanızda Cumalı'nın hikaye ve romanlarındaki eğitim değerlerini ele almaya çalıştık. Cumalı, 'biz' den bir ses olduğu için, eserlerinde toplumun gelenek ve göreneklerine, düşünce biçimine, eğitim anlayışına dair unsurlara bolca yer vermiştir. Cumalı'ya bir de bu açıdan bakmanın faydalı olacağını düşünerek yola çıktık. Çalışmamızın ilk bölümünde Necati Cumalı'yı sizlere tanıtmayı amaçladık. İkinci bölümde, çalışmamızın konusu olan hikayelerin ve romanların özetlerini paylaştık. Son bölümde ise sanatçının romanlarında bulduğumuz eğitim değerlerini alfabetik olarak ele aldık. Eserlerinde bu kadar bol eğitim değerini, okuyucuyu nutuk havasına sokmadan, etkili bir biçimde vermiştir. Bunu başarmasının altında, kahramanları ders verir gibi konuşturmaktan çok, onların davranışlarının sonucunda başlarına gelen iyi ya da kötü durumla örnek teşkil etmek yatar. Cumalı, artık bizim için şair, yazar, senarist, çevirmen olmanın yanında bir eğitimcidir.
Kar amacı gütmeyen kurumlardan eğitim ile ilgili vakıfların etkili iletişimi

'Kar amacı gütmeyen kurumlardan eğitim ile ilgili vakıfların etkili iletişimi ' isimli bu tez çalışması, ülke sorunlarına sahip çıkan, demokratik bir ortam içerisinde yol göstererek insanları yönlendiren ve çözüm üreten vakıfların, daha etkili ve başarılı iletişim kurmaları için gereken şartlan ortaya koymak amacıyla hazırlanmıştır. Tez üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci ve ikinci bölümde kar amacı gütmeyen kurumlarla ve kurumsal iletişimle ilgili kuramsal bilgilere yer verilmiştir. Üçüncü bölümde ise, vakıf kurumlan içinde başarılı bir örnek olan 'Türk Eğitim Gönüllüleri Vakfı - TEGV'nın, etkili iletişimi ve diğer vakıflardan farklı olan yönleri ele alınarak, sayılan yüzbinleri geçen aynı amaçlı diğer kurumlar için bir 'etkili iletişim modeli' oluşturulmuştur. Tezimizde ileri sürdüğümüz gibi, ülke sorunlarına sahip çıkan, çözüm üreten, sosyal bütünleşme ve dayanışmayı sağlayan bu önemli ve faydalı kurumlar, toplumla, kendi aralarında, ulusal ve uluslararası alandaki diğer benzer kurumlarla yeterli ve etkili bir iletişim kuramamaktadırlar. Vakıflara yönelik yaptığımız anket çalışması ve TEGV'nin ortaya koyduğu çalışmalar, tezimizde ileri sürdüğümüz bu teorimizi somutlamaktadır. Bu kurumların daha etkili ve başarılı iletişim kurmalarım nelerin engellediği ve neler yapılması gerektiği, tezin sonuç kısmında açıklanmıştır.
Okul öncesi çocuklarının liderlik becerilerinin geliştirilmesi konusunda deneysel bir çalışma: Şimdinin küçükleri, geleceğin büyük liderleri

Bu çalışmanın amacı liderlik vasfının okul öncesi dönemdeki çocuklarda ne seviyede olduğunu tespit etmek ve okul öncesi eğitimi alan çocuklara liderlik becerilerini geliştirici aktiviteler uygulayarak okul öncesi öğretmenlerine ve ailelere çocuklarda liderlik becerilerini nasıl geliştirebilecekleri konusunda katkıda bulunmaktadır. Nicel olarak yürütülen çalışmada okul öncesi çocuklarından oluşturulan deney ve kontrol gruplarının liderlik becerilerindeki değişimleri gözlemlemek adına tekrarlı ölçme modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2016- 2017 eğitim öğretim yılında Ankara ili Çankaya ve Sincan ilçelerinde MEB' e bağlı resmi ve özel anaokulları, MEB' e bağlı anasınıfları ve kurum anaokullarına devam eden toplamda 296 çocuk oluşturmaktadır. Bu çocukların 100' ü deney grubunda olup, kalan 196 çocuk kontrol grubundadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, araştırmacının geliştirmiş olduğu ve geçerlilik, güvenirlik çalışması yapılan Okul Öncesi Çocuklarının Liderlik Becerileri Ölçeği kullanılmıştır. Ölçek okul öncesi çocuklarının okuma, yazma bilmedikleri dikkate alınarak renkler ve çeşitli şekillerle desteklenerek çocukların anlayabilecekleri şekilde tasarlanmıştır ve 6 boyuttan oluşmaktadır. Hazırlanan ölçek ilk olarak araştırmanın hem kontrol hem de deney grubunda yer alan çocuklara uygulanmıştır. İlk testler tamamlandıktan sonra araştırmacı tarafından hazırlanan liderlik aktiviteleri sadece deney grubunda yer alan çocuklarla oynanmıştır. Son aşamada ise araştırmacı geliştirmiş olduğu ölçeği her iki gruba da tekrar uygulamıştır. Uygulamalar sonucunda toplanan veriler, araştırma modeline ve grubuna uygun olduğu saptanan istatistik teknikleriyle analiz edilmiş, araştırma sonuçları elde edilmiştir. Araştırmanın bulgularına göre, okul öncesi çocuklarında liderlik becerilerini geliştirmeye yönelik hazırlanan aktivitelerin, uygulandığı deney grubundaki öğrencilerde özellikle 5 liderlik boyutunu olumlu yönde etkilediği sonucuna varılmıştır.
İlk çocukluk döneminde çocuğun din eğitimi ve ailenin din eğitimine etkisi

Bu araştırmada, ilk çocukluk döneminde çocuklara din eğitimini verirken ebeveynin etkisine ait düşünce ve tutumlar tespit edilmeye çalışılmıştır. Ebeveynlere uygulanan ölçme aracıyla elde edilen verilerden yola çıkılmıştır. Çocuğa din eğitimi verme sürecinde ebeveynlerin tutumları ve bu çerçevede yerine getirmeleri gereken sorumluluk ve görevleri incelenmiştir. Araştırmanın temel problemi, ebeveynlerin sahip olduğu dini bilgi ve eğitimin, ilk çocukluk döneminde çocuklarına verdikleri din eğitimine katkı sağlayıp sağlamadığını ortaya koymaktır. Araştırmanın evrenini Diyarbakır'daki aileler oluşturmaktadır. Araştırmamızın örneklemini Diyarbakır merkez dört ilçe olan Kayapınar, Sur, Yenişehir, Bağlar ve nüfus yoğunluğu ve kozmopolit yapısından dolayı Bismil ilçesinde ikamet eden çocuk sahibi ebeveynler oluşturmuştur. Araştırmada kullanılan ölçeğin pilot uygulaması yapılarak, geçerlik, güvenirlik ve faktör analizleri yapılmıştır. Yapılan ön uygulama sonucunda gerekli ön düzenlemeler yapıldıktan sonra dört boyuttan oluşan ölçme aracına son şekli verilmiştir. Anket verilerini toplamak için gerekli izinler valilikten alınmış ve örneklem olarak Diyarbakır'da 500 kişiye uygulanmıştır. Verilerin çözümlenmesinde, ebeveynlerin din eğitimi konusundaki yeterlik düzeylerine ilişkin cevapları esas alınmıştır. Yapılan araştırma ilk çocukluk dönemi din eğitiminin önemini ortaya çıkarmıştır. Bu minvalde ebeveynler çocuk gelişimi ve eğitimi konusundaki var olan bilgilerini geliştirmeli özellikle de çocuğun din ve ahlak gelişimi konusunda bilinçlenmelidir. Ebeveyn ilk çocukluk dönemi çocuğunun din anlayışı hakkında bilgi sahibi olmalı, çocuktan bu yaşta ne gibi davanışlar ortaya çıkacağı bilinmelidr. Ebeveynlerin sağlıklı bir din eğitimi almış olmasının çocukta sağlıklı bir din eğitiminin alt yapısının oluşumuna katkı sağladığı sonucuna ulaşılmıştır.
Temel eğitimin birinci basamağında resim tekniklerinin işlenişi ve konuların incelenmesi

Sanat eğitimi, temel eğitimin süregelen yapısı içinde yer almaktadır. Sanat Eğitimi Türk Milli Eğitiminin genel amaçlan doğrultusunda, okullarımızda verilmektedir. Sanat Eğitimi, temel ilke ve amaçlan doğrultusunda bireysel eğitimi de gerektiren özelliklere sahiptir. Buna karşın, temel eğitimin her sınıfında öğretim programı, amacı, konulan, teknikleri, işlenişleri itibariyle farklılık göstermektedir. Bu çalışmada, ilköğretim çağındaki 6-12 yaşlan arasındaki çocuğa verilen resim eğitimi, teknikleri ve konulan incelenmiş, öğretmenlere yapılan anketlerle ve örnek çalışmalarla da desteklenmiştir. Konuların neler olduğu ve bu konuların hangi teknikler ve araçlarla, hangi amaca yönelik olarak yaptırıldığı araştırılmıştır. ıı
Mehmet Zeki Oral hayatı eserleri ve araştırmaları

Hayatını öğrenme ve öğretme amacıyla hizmet etmeye adamış M. Zeki ORAL 1901 ( 1317 H.) yılında Sinop'un Boyabat kazasına bağlı Nefsicuma köyünde dünyaya gelmiş, 1920 yılında Maarif teşkilatı bünyesinde, çok sevdiği öğretmenlik mesleğini icra etmeye başlamıştır. 42 yıl süren memuriyet hayatında, tarihe, özellikle Selçuklu, Beylikler ve Osmanlı dönemine ait Halk Bilimi, Halk Edebiyatı, Sanat Tarihi, Tarihi eserler ve Türk kültür tarihine katkı sağlayan eserleri geniş manasıyla, Türk Kültürü ile ilgili bilgileri günün birinde unutulup kaybolmasından endişe ederek derlemiştir. Bu eserlerin, korunması ve ortaya çıkarmasında özelikle her tür yapı, mezar taşı, kitap, çeşmelere ait kitabeleri okuyup değerlendirmiştir. Tarihi eserlerimizi, şahıslar elindeki Vakfiye, Berat, Ferman gibi vesikaların ortadan kaybolmalarını önlemek ve milli tarihimiz için birer sayfa olan bu orijinal eserleri kurtarmak ve neşretmek gibi büyük hizmetlerde bulunmuş, sonuçlarını ilim adamı vasfıyla tartışmış, o eseri yapanı, yaptıranı ve yapıldığı dönemin, siyasi, sosyal ve iktisadi yapısını kaynaklara dayanarak mukayeseli bir şekilde incelemiştir. ORAL görev yaptığı yerlerde sadece eğiticilik ve idarecilik değil, aynı zamanda yaşadığı şehrin tarihi, kültürel ve sanat eserleriyle büyük bir araştırmacı titizliğiyle yakından ilgilenmiş, daha çok Selçuklu dönemi Türk-İslam eserlerine ait incelemelerde bulunmuştur. Türk milletinin değerlerini araştırmayı ve öğretmeyi amaç edinmiş, adeta bu değerlere hayat vermiştir. Bu çalışma, M. Zeki ORAL'ın milli tarihimize olan hassasiyetini de ortaya koymaktadır.
İsmail Habip Sevük'ün hayatı ve eserleri

Bu çalışmada İsmail Habip Sevük'ün (1892-1954) hayatı, eserleri, eserlerinin uyandırdığı akisler, gazete ve dergilerde kalmış dil, edebiyat, din, tarih, şehir yazıları, eğitim ve güreş konulu makaleleri incelenmiştir. İsmail Habip'in 1908'den 1950'li yıllara kadar öğrenci, öğretmen, eğitim yöneticisi, yazar ve milletvekili olarak tanığı olduğu tarihi, edebi, kültürel ve sosyal hayatı 1914- 1954 yılları arasında yazdığı gazete ve dergi yazılarıyla incelemeye çalıştık, İncelememizde kitaplarına girmemiş yazılarına ağırlık verdik. İsmail Habip öğrenciliğinde Türk Ocağı çevresinde bulunmuş, i. Dünya Savaşı sırasında İttihat ve Terakki mensubu olarak Kastamonu Köroğlu gazetesinde başyazarlık yapmıştır. İşgal altındaki İzmir'de bir yıl kalmış, Balıkesir ve Bursa'tun işgallerini bizzat yaşamıştır. Kastamonu'da Açıksöz ve Ankara'da Yeni Gün'de Milli Mücadeleyi günü gününe işlemiştir. Cumhuriyet eğitiminin kuruluşunda Edirne Maarif Müdürlüğü, Antalya ve Adana Maarif Eminliği görevlerinde bulunmuş, Maarif ve Memleket dergilerini çıkarmıştır. Galatasaray Liscsi'nde 12 yıl öğretmenlik yapmış, 1925- 1955 yılları arasında liselerde okutulan edebiyat ders kitapları yazmıştır. İsmail Habip'in yaşadığı devrin önde gelen devlet adamı, politikacı, şair ve yazarlarıyla kurduğu dostluklar; yurt içi ve dışında yaptığı geziler; tanığı olduğu tarihi, edebi, sosyal ve kültürel hadiseler onun hayatını ve fikirlerini olduğu kadar 1914- 1954 yıllan Türkiye'sine de ışık tutmaktadır.
Not just a game: Sports and physical education in early republican Turkey (1923-1951)

Atatürk İlkeleri ve inkılap Tarihi Enstitüsü'nde yüksek lisans derecesi için Yiğit Akın tarafından Eylül 2003'te teslim edilen tezin kısa özeti Başlık: Bir Oyundan Daha Fazlası: Erken Cumhuriyet Türkiyesinde Beden Terbiyesi ve Spor (1923-1951) Bu yüksek lisans tezi erken Cumhuriyet Türkiyesi'nde beden terbiyesi ve spor politikalarını ele almaktadır. Spor tarihi ile ilgili literatürde hakim olan tarzın ötesine geçilerek, modern sporların Türkiye'deki kronolojik gelişimi ile yerinilmemiş, bu gelişimin arkasındaki gerçek dinamikler aydınlatılmaya çalışılmıştır. Tezin ana iddiası, erken Cumhuriyet Türkiyesi'nde beden eğitimi ve spor politikalarının seyire yönelik, boş zamanlan değerlendirme fonksiyonlarının ötesinde, onlardan beklenen sosyal faydalar etrafında şekillendiğidir. Spor ve beden terbiyesi politikaları, bu bağlamda öncelikle düşük olan sağlık düzeyini yükseltmeyi ve özellikle gençlerin ve çocukların daha sağlıklı nesiller olarak yetişmesini amaçlamıştır. Bununla beraber bu politikalar sayesinde halkın ve özellikle yeni nesillerin milli müdafaa ve ekonomik kalkınma hamleleri içerisinde yüksek yeteneklerle donatılması hedeflenmiştir. Bu yüzden beden terbiyesi ve spor politikaları erken Cumhuriyet Türkiyesi'nde genel sosyal politikasının ayrılmaz birer parçasıdırlar. Ancak sosyal politikanın diğer öğeleri gibi, spor ve beden tebiyesi politikaları da yüksek oranlarda moral regülasyon ve sosyal kontrol normları içerir. Tez spor ve beden terbiyesi politikalarının bu yıllarda uygulanış koşullarına da ışık tutmayı amaçlamaktadır. Kemalist resmi söylemde beden terbiyesi politikaları yoluyla elde edilecek faydalara sarsılmaz bir inanç olmuşsa da, finansal ve altyapısall problemler, bu politikaların içerdiği çelişkiler ve bürokrat kadrolar arasındaki anlaşmazlıklar yüzünden büyük ölçüde atıl kalmış ve hayata geçirilememiştir. iv
Okul öncesi eğitimine devam eden Türk çocuklarının dil gelişimi açısından fiilimsi kullanımlarının incelenmesi

Bu çalışma, okul öncesi eğitimine devam eden 5-6 yaş grubundaki Türk çocuklarının konuşmalarında fiilimsi kullanıp kullanmadıklarını; kullanıyorlarsa hangi fiilimsi türünü ne oranda kullandıklarını; konuşmalarındaki fiilimsi kullanımlarının geldikleri sosyoekonomik düzeye göre farklılaşıp farklılaşmadığını ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Çalışmanın örneklemini, 2006- 2007 eğitim-öğretim yılında Antakya merkezde bulunan bir anaokulunda eğitim görmekte olan, üç farklı sosyoekonomik düzeyden gelen 9 çocuk oluşturmaktadır. Öğrencilere, araştırmacı tarafından üç farklı konuşma etkinliği yaptırılmıştır. Birinci etkinlik olarak, araştırmacı tarafından iki adet öykü, büyütülmüş renkli resimleri gösterilerek çocuklara teker teker okunmuş, daha sonra çocuklardan aynı öyküleri, resimlere bakarak anlatmaları istenmiştir. Çocukların, konuşmaları ses kayıt cihazıyla kaydedilmiştir. İkinci etkinlik olarak, araştırmacı her sosyoekonomik düzeyi temsil eden çocuklarla üçerli gruplar halinde sözlü mülakat gerçekleştirmiş, çeşitli sorular sorarak çocukların konuşması sağlanmıştır. Yine, konuşmalar kaydedilmiştir. Üçüncü ve son etkinlikte, bazı konular verilerek, çocukların bu konulardan birini seçip serbest şekilde oyun oynamaları sağlanmıştır. Çocukların oyun esnasındaki konuşmaları, ses kayıt cihazıyla kaydedilmiştir. Ses kayıtları, araştırmacı tarafından yazıya dökülmüştür. Konuşmalar taranıp, fiilimsiler tespit edilerek, tablolar ve grafikler halinde raporlaştırılmıştır. Okul öncesi eğitimine devam eden 5-6 yaş çocuklarının konuşmalarında fiilimsi kullanımları açısından fark bulunmuştur. En çok fiilimsi (66) Üst-SED'den gelen çocuklar tarafından kullanılmıştır. İkinci olarak (34) Orta-SED'den gelen çocuklar tarafından, üçüncü olarak da (29) Alt-SED'den gelen çocuklar tarafından kullanılmıştır. Bütün SED'lerde, en çok kullanılan fiilimsi türü isim-fiil (61) olarak tesbit edilmiştir. İkinci olarak zarf-fiil (42), sonuncu sırada da sıfat-fiil (26) kullanılmıştır. Araştırma esnasında, Üst ve Orta sosyoekonomik düzeyden gelen çocukların daha rahat konuştukları, dil kurallarına daha uygun cümleler kurdukları gözlenmiştir.