turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mobil oyun yapım sürecinde karakter tasarımları

Gelişen teknoloji ile birlikte dijital oyun sektörüne mobil oyun endüstrisi de eklenmiştir. Bu gelişmeler ile birlikte mobil oyunların grafik kalitesi giderek daha fazla gerçekçi bir görselliği yakalamıştır. Görsel gerçekçiliğin mobil oyunlarda artması ile, oyuncu ve telefon etkileşiminde görsel iletişim gerçekçi bir düzeye ulaşmıştır. Gerçekçi grafiklerin mobil oyunlarda üretilebilir olması, mobil oyunlardaki karakter tasarımlarını görsel açıdan büyük bir özgürlüğe kavuşturmuştur. 2000'li yıllardan itibaren artan görsel kalitesi ile oyunlar, karakter tasarımlarını gerçek yaşama bağlaştırarak, oyuncuyu mobil oyunlara bağımlı hale getirmiştir. Mobil sektörün geliştiriciler açısından yüksek gelir sağlayan ve kullanıcı sayısı artışı bakımından hızla gelişen; Oyuncular açısından değerlendirildiğinde ise, eğlenerek deneyimledikleri bir alandır. Mobil oyunlar, platform olarak cep telefonları ve tabletler gibi kullanıcıların sürekli olarak yanlarında taşıdıkları cihazları hedef alan oyunlardır. Çalıştıkları cihazların model ve marka farklılıklarına bakıldığında, oldukça geniş bir ürün yelpazesinde çalıştıkları gözlemlenmektedir. Geniş ürün yelpazeleri sayesinde, mobil oyunlar her yaş aralığı ve cinsiyetten kullanıcıya hitap etmektedirler. Mobil oyun endüstrisindeki gelişmeler ile birlikte, karakter tasarımcıları yeni çalışma alanlarına sahip olmuşlardır. Bu yaratıcı endüstrisinin sunduğu geniş imkanlar karakter tasarımı alanında yeni yaklaşımlar ortaya çıkarmıştır. Bu yeni yaklaşımlar karakter tasarımcılarının özgün üslupları sayesinde oluşmuştur. Görsel üsluplardaki bu farklılıklar sayesinde oyun çalışmaları kendilerine has eşsiz stilleri ile birbirlerinden ayırt edilebilir hale gelmişlerdir. Bu özgün görsel üsluplar o derece belirleyicidir ki bazı oyunlar oyuncuların kendi karakterlerini tasarlaması için imkanlar sağlamasına rağmen, uygulanan ortak üsluptan dolayı karakter tasarımcılarının tasarladıkları karakterlerin görünüşleri oyunun genelinde uyumsuz bir durum oluşturmamaktadır. Son yıllarda dünyanın en büyük endüstrilerinden biri olan mobil oyun endüstrisi, kullanıcılara birçok farklı deneyimi yaşatabilmektedir. Bu endüstride özellikle konu ve oynanış bakımından ortak özellikler içeren belirli oyun grupları bulunmaktadır. Birbirinden neredeyse sadece görsel üslupları ile ayrışan aynı tür oyunların içinden birinin oyuncular tarafından seçilmesinde görsel tasarımları ve karakter tasarımları belirleyici etkin olmuştur. Oyuncuların seçtikleri karakter ile oyun içinde kendilerini özdeşleştirmeleri mobil oyunlarda karakter tasarımı konusunun önemini arttırmaktadır. Mobil oyunlarda karakter tasarımları aracılığı ile oyuncunun görsel kimliğinin oluşturulması sırasında kullanılan yöntemler, farklı stiller, yapım süreci ve karşılaşılan sorunlar bu tezin özünü oluşturmaktadır. Çalışmamızın içeriğinde mobil oyunları ve mobil oyun karakter tasarımlarının geçmişşten günümüze kadar çeşitli teknolojilerde yapılmış örneklerini inceleyerek, yapım süreçlerini görmek ve mobil oyun tasarımında karakter tasarımın rolünü araştırmak amaçlanmaktadır.
Çağdaş Türk resminde hayvan simgesi

İnsan ve insanın yarattığı resim-yazının varlığıdır sanatın başlangıcı, sanat, insanın duygu, düşünce ve görüşlerinin değişik biçimlerde, sanatçının öznel biçemini içeren yapıtlardan oluşur. Bu yapıt, kimi kez doğayı olduğu gibi yansıtmayı amaçlarken, kimi kez sanatçının yaşadığı dünyayı algılama biçimi olmuş, kimi kez de algıladığı duruma, ruhsal dünyasının kapısını aralayarak bakıp bunu renk, nota, yontu, sözcük gibi biçimlerde yansıtmıştır. İşte bu dünyalardan biri de ressamın yapıtında 'simge' olarak hayvanı kullanmasıdır. Resimde bir şeyi temsil etmek adına bir şeyi kullanmak, değişik bir deyişle, simgeyi kullanma eğilimi mitoloji, din, ruhsal dünya, dil ile doğrudan ilişkilidir. Bu ilişki en eski kaynaklardan günümüze kadar da değişmeden gelmiştir. Değişik ülkelerin sanatlarında, örneğin Yunan, Hint, Çin ve Türk sanatlarında hayvan simgesinin kökenine ulaşmaya çalışmak, bu ülkelerin mitoloji ve dinlerinin tarihini, dil ve toplumsal yapısını anlamayı zorunlu kılar. Nitekim bu çalışmada da, özellikle, Türk sanatında hayvan simgesinin ele almışı, hayvanların değişik biçimlerde yorumlanışı irdelenmiştir. Bu durum Türkiye Cumhuriyeti ile Batıya açılmaya başlayan Türk resim sanatına yansıması, Türk resim tarihindeki belirli akım ve okullardaki durumları, günümüze kadar getirilmiştir. Günümüz Türk ressamlarından, yapıtlarında hayvan simgesini kullananların resim anlayışları, bu hayvan simgelerinin yapıtlarında neyi temsil ivettikleri üzerinde durulmuş ve ressamların kullandıkları hayvan simgelerinin bilinçaltlarının bir dışavurumu olduğu sonucuna varılmıştır.
Çizgi roman, sinema ve animasyon sanatı arasındaki uyarlama ilişkisi: 'Köpeklerin sürgünü: Hayırsızada' animasyon filmi örneği

Edebi türler arasındaki uyarlama ilişkileri her zaman ilgi çekici ve sonu gelmeyen bir kaynak olmuştur. İki tür arasında uyarlama yapılırken, türlerin kendilerine has anlatım biçimlerinin ve özelliklerinin doğurduğu farklılıkların orjinal kaynağı mutlaka değişime uğrattığı görülmektedir. Ayrıca aktarım yaparken kaynağın özüne olan sadakatin derecesi, uyarlamaların sınıflandırılabileceği anlamına gelmektedir. Bu konuda görüş ayrılıkları olmasına rağmen, uyarlamaların doğrudan, dolaylı ve serbest olmak üzere üç maddede sınıflandırılabileceği görülmüştür. Bu çalışmanın özünü, film uyarlamalarını yeni tanımlarla kategorize edebilmek ve yapılan uygulama ile, kaynak eserin yeni esere uyarlanması esnasında gerçekleştirilen yorum ve tercihlerin eserin orjinalliğine olan etkisinin araştırılması oluşturmaktadır. Dolaylı uyarlama yöntemi kullanılarak çizgi romandan animasyona aktarılan bu çalışmada, kaynağın ne kadar 'yorum'a uğradığı gözlenmiş ve aynı hikayenin uyarlama sonucunda farklı bir biçimde anlatılmasına rağmen orijinal öykünün 'öz'ünün korunabilmesi amaçlanmıştır.
II. Abdülhamid'in Yıldız Sarayı: Mimari mekanlar ve dönemin fotoğraflardaki temsili

Bu çalışmanın amacı, Osmanlı saraylarının son örneklerinden olan, özellikle Sultan II. Abdülhamid Dönemi'nde Sultan'ın hem evi hem de imparatorluğu yönetim merkezi olarak kullanılan Yıldız Sarayı'nı arşiv fotoğrafları aracılığıyla incelemek ve sarayı özgün haliyle anlamaya çalışmaktır. Tezimiz, Yıldız Sarayı'nın üzerine kurulmuş olduğu arazi ve bölgenin Antik Dönem, Bizans, Osmanlı ve özellikle II. Abdülhamid Dönemi'nde yoğunlaşarak son şeklini alan kullanım ve yapılaşma faaliyetlerinin tarihçesini, Sultan'ın tahttan indirilmesiyle başlayan tasfiye sürecini, Cumhuriyet Dönemi'ndeki kullanımları, Yıldız Arşivi'nin önemli bir parçasını oluşturan fotoğraf albümlerini, II. Abdülhamid'in fotoğrafa verdiği önemi, Yıldız Arşivi içerisinde Yıldız Sarayı'nı gösteren fotoğrafların belirlenmesini, bu fotoğraflardan seçilenlerin analizini kapsamaktadır. Çalışmada Sultan II. Abdülhamid Dönemi'nde bir külliye gibi kurgulanan Yıldız Sarayı'nı oluşturan yapı elemanları, Saraya girişi sağlayan kapılar, avlular çevresinde şekillenen idari bölüm ve hususi bölüm, bahçeler ile çevre yapılar olmak üzere tasnif edilmiş, bunlar tarih ve sanat tarihi özellikleri açısından incelenmiştir. II. Abdülhamid Arşivi'ndeki Yıldız Sarayı fotoğrafları çekildiği yerler ve fotoğrafçılar açısından listelenmiş, bunlardan özellikle Yıldız Sarayı'nda gerçekleşen merasimlerden ve zamanla yok olan veya taşınan kültür varlıklarından örneklere ait fotoğraflar fotoğraf okuma yöntemiyle analiz edilmiştir. Analizler yapılırken kullanılan materyallerin en önemlisi şüphesiz II. Abdülhamid Fotoğraf Koleksiyonu'nda yer alan arşiv fotoğraflarıdır. Ayrıca fotoğrafların içerik analizi için dönemi aydınlatan tarihi kaynaklardan yararlanılmıştır. Bu bilgilerle fotoğraflarda biçimsel olarak yer alan öğeler eşleştirilerek analizler tamamlanmıştır. Çalışmanın en özgün bölümü olan 'Fotoğraf Analizleri' bölümünde bir takım yeni bilgilere ulaşılmıştır. Sonuç olarak Yıldız Sarayı'nı oluşturan yapılar topluluğu günümüze Sultan II. Abdülhamid Dönemi'ndeki özgün haliyle ulaşamamış, yıllar içinde çeşitli tasfiye, düzenleme ve tahsisler neticesinde Sarayın kaybedilen bütünlüğünü fotoğraflar aracılığıyla kavrama imkanı elde edilmiştir.
Jean-Luc Godard in sixties: A sociological reading of sexuality and politics in the new wave cinema

YENİ DALGA SİNEMASINDA TOPLUMSAL CİNSİYETİN İŞLENİŞİ: 1960'LI YILLARDA JEAN-LUC GODARD Esin Hoşsucu Grafik Tasarım Bölümü Yüksek Lisans Tez Yöneticisi: Nezih Erdoğan June, 2000 Bu çalışmada amaçlanan sinemada toplumsal cinsiyet rollerinin ifade biçimlerini araştırmaktır. Jean-Luc Godard sinemasının bu tez çalışması için seçilmesinin nedeni ise Godard ve Yeni Dalga sinemasının gerek tarihsel gerekse politik açıdan, dönem itibariyle büyük önem taşımalarıdır. Sinemanın evrensel bir dil olduğu düşünüldüğünde bu tarz bir incelemenin Türk sineması analizleri için de bir anlam taşıması amaçlandığından, yapılan çözümleme de daha çok içerik analizi vurgulanmış ve teknik analiz geri planda bırakılmıştır.
Şaka'iku'n-Nu'manİyye tercümesi Hadaiku'r-Reyhan minyatürlerinin renk ve kompozisyon açısından çözümlenmesi

Eş-Şaka'iku'n-Nu'inaniyye Fi Ulemai'd-Devleti'l Osmaniye, Taşköprülüzade Ebu'l Hayr Isameddin Ahmet Efendi'nin müellifi olduğu önemli bir eserdir. Alim ve ulema sınıfından 521 şahsın biyografilerinin ele alındığı bu eser, yazıldığı dönemde büyük bir boşluğu doldurmuştur. Gördüğü yoğun ilgi sebebiyle, pek çok tercümesi ve genişletilmiş zeyilleri hazırlanmıştır. Muhtesipzade Belgradi Mehmed Haki'nin müellif henüz hayattayken kendisinden izin alarak hazırladığı ilk özet tercüme, Hadaiku'r-Reyhan'dır. Halen Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi'nde Hazine 1263 numarada Tercüme-i Şaka'iku'n-Nu'inaniyye ismiyle kayıtlı olan eser, ihtiva ettiği 49 adet minyatürüyle tezimiz için araştırma konusu olarak seçilmiştir. Tezin ana kısmında, XVII. yüzyılın ilk yarısında minyatür sanatının önemli isimlerinden olan Ressam Nakşi'ye ait 49 adet minyatür ele alınmıştır. Tasvirlerde yer alan şahıslar hakkında kısaca bilgi verilirken, eserdeki biyografi metinlerinden yararlanılmıştır. Kompozisyon ve renk açısından incelenen minyatürlerin her biri ayrı ayrı çizilip, uygulamadaki sıralama numaralarla tespit edilmeye çalışılmıştır.
Batı anlayışına dönük Türk resim sanatında desen'in işlevi

Bu çalışmada, Batı Anlayışına Dönük Türk Resim Sanatının oluşum sürecinde 'desen'in etkisi ve işlevselliğinin araştırılması amaçlandı. Özellikle Resim ve Heykel gibi plastik sanat dallarında, sanat yapıtının oluşturulma sürecinde, ilk ve en temel adım sayılan sanatçının kendisini en kolay ve dolaysız ifade etme yöntemlerinden biri olan desen; 'Tanım', 'Desen'i Oluşturan Biçimsel Öğeler', 'Desende Kullanılan Araç ve Gereçler, Yardımcılar ve Teknikler', ayrıca, 'Desenin Kavramsal Gelişimi' gibi başlıklar altında açıklandı. Batı Resim Sanatında desene tarihsel açıdan bakılarak, en eski çağlardan günümüze desenin evrimi araştırıldı. Batı Anlayışına Dönük Türk Resim Sanatının evriminde, 19. yüzyıl öncesi Türk Minyatür Sanatından başlayarak biçimsel oluşum ve desen etmeni sorgulandı. Bağlı olarak, Türk Resim ve Desen Sanatının Türk Minyatür Sanatına eklemlenerek oluşmadığı, pozitif bilimlere ve doğa gözlemine dayalı bir dünya görüşünün oluşturduğu yeni bir disiplin olarak Batı'dan alındığı vurgulandıktan sonra, gruplar ve bireyler bağlamında desenin biçimsel ve düşünsel işlevselliği sanatçıların boya resim ve desen çalışmalarından seçilen örneklerle irdelendi. Son bölümde ise, sanatsal bakışınım biçimlenişinde, sonuç/boya çalışmalarımın oluşturulmasında ve tamamlanmasında etkin biçimsel öğe olarak desenin etkisi araştırıldı. Batı anlayışına dönük Türk Resmi'ndeki desenin işlevi hakkında varılan sonuçlar sonuç bölümünde belirtildi.
Kübizim'deki parçalanmış nesnelerden oluşan natürmortların değişerek günümüz natürmort anlayışına dönüşmesinin irdelenmesi

Danışman: Yard. Doç. H. Nevin Güven Bu tezin amacı Kübizm' deki parçalanmış nesnelerin, biçimlerinin süreçteki aşamaları ve etkilerinin, nasıl ve ne biçimde günümüz natürmort anlayışına dönüşümünün irdelenmesidir. Çalışmanın temel çıkış noktası, Kübist natürmortlardaki parçalanmış nesnelerle, birbiriyle ilişkisiz, birbirinden kopuk objelerin bir arada kullanıldığı günümüzdeki sanatsal çalışmalar arasındaki bağlantıyı araştırmaktır. Çağımız insanının algılarının, izlenimlerinin, yaşantılarının birbirinden kopuk olmasının bilimsel ve endüstriyel gelişmelerin getirdiği hızlı ve yoğun yaşamla bağlantılı olduğu gözlenmiş ve toplumsal bir gerçeklik olan sanat içinde belirgin bir biçimde bu durum kendisini göstermiştir. Sanatın yaşanan tüm dönemlere kalıcı biçimini verenin kavram olduğu öne sürülmektedir ve süreç içinde nesne- kavram ilişkisi belirgin olarak kendisini göstermiş, nesneyle, nesnenin arkasındaki gerçeklerin vurgulanarak nesnenin bir düşünceyi somut biçimde görselleştirmekte olduğu sonucuna varılmıştır. Sonuç olarak nesne, parçalanma, kolaj ve montaj süreçlerini geçirdikten sonra, çeşitli avangard araştırmalarla pop- art, yeni gerçekçilik gibi yeni değerlendirmelere konu olan natürmort objelerinin birer sanat nesnesine dönüştükleri görülmektedir.
Heykel sanatında kavram ve biçim olarak empati

Empati kavramı insanın önemli yetilerinden biridir. İnsanın toplumsallığını devam ettirebilmesi için gerekli olan empati kavramı heykel sanatıyla etkileşimi bağlamında ele alınmış; çeşitleri ve empati ile karıştırılan diğer kavramlar psikoloji, sosyoloji, felsefe ve kuramsal diğer alanlardan yararlanılarak incelenmiştir. Sanatçının yaşamla ve toplumla kurduğu empatik duygulaşımın eser üretim sürecinde ortaya çıkan ve izleyiciyle buluşan duygu durumunun yarattığı izler, sanatçı, eser ve izleyici arasında oluşan empatik bağ irdelenmiştir. Sanatçı yaşadığı ya da yaşanılan bir olayla kurduğu empati duygusunu sanat eseri aracılığıyla biçim ve kavramlar üzerinden aktarır. İzleyici hem olayla hem de sanatçıyla empatik bir bağ kurar. Bu bağlamda, heykel sanatında empati kavramı, günümüz sanatına kadar olan süreç içerisinde sorgulanmış, incelenen kaynaklarla ve görsellerle desteklenmiştir.
Günümüz Türk Resim Sanatında Pentür Sanatçıları

İnsanlık var oluşundan bu yana kendini birçok yolla ifade etme arayışına girmiştir. Bunlardan en önemlilerinden biri de görsel dil olmuştur. Resim insanlığın mağaralara kendilerini ifade etmek için yapmış olduğu çizimlerden bu yana varlığını sürdürmektedir. Bu kapsam içerisinde çeşitli materyallerle ve özellikle de boya ile kendini ifade etme biçimi önemli bir yere sahip olmuştur. Zaman içerisinde birçok toplum birçok alanda olduğu gibi resim alanında çeşitli farklılıklar meydana getirmiştir. Sanatsal algılama biçimlerine göre de boya malzemesini kullanmada Batı ve Doğu toplumlarında farklılıklar oluşmuştur. Sanat tarihi içerisinde önemli bir yere sahip olan pentür, tarihsel süreç içerisinde birçok toplumda malzeme ve teknik kullanım açısından farklılıklara maruz kalmıştır. Bu tez çalışmasının birinci bölümünde bu farklılıklara yer verilmiştir. İlk olarak Batı sanatı tarihinde önemli bir yere sahip olan pentürün keşfedilişi ve dönemler içerisinde geçirmiş olduğu dönüşüm ele alınmıştır. Daha sonra ise Uzakdoğu'da özellikle Çin ve Japon sanatının kısa geçmişşine ve boya malzemesini nasıl kullandıkları incelenmiştir. Son olarak ise İslam sanatı içerisinde sanatın algılanış biçimine ve resimdeki yansımalarına yer verilmiştir. Tezin ikinci bölümünde, 19. yüzyıldan başlanarak 1950'li yıllara kadar geçen süre içerisinde Türk resminin pentürü algılayış biçimindeki değişimlere değinilmiştir. Çeşitli bilimsel ve sanatsal gelişmeler sonucu değişen toplumsal yapımının sanata yansımaları ve yurt dışına giden birçok sanatçının pentür algısının değişmesi ve yurda döndüklerinde bunu başlangıçta çeşitli gruplanmalar ile daha sonra ise daha bireysel şekilde yaptıkları görülmektedir. İlk olarak Asker Ressamlar ile başlayan bu değişim sürecini, Sanayi-i Nefise Mektebinin kuruluşu ve ardından 14 Kuşağı, Müstakiller, D Grubu, Yeniler Grubu gibi hareketler takip etmiştir. 1950'li yıllarla birlikte ise daha bireysel bir hal alan sanat ortamında, soyut sanata ve bunun yanı sıra figüratif sanata yönelen sanatçılar sınıflandırılmıştır. Son kısımda ise, günümüzde hala sanat çalışmalarına devam etmekte olan; Adnan Çoker, Tülin Onat, Mehmet Kavukçu, Yusuf Taktak, Devabil Kara, Neşe Erdok, Nur Koçak, Zafer Gençaydın gibi sanatçıların pentürü ele alış biçimlerine yer verilmiştir. Yıllar içerinde boyanın kullanım biçimleri değişmiştir. Geçmişten günümüze değişen estetik algılar süreç içerisinde değerlendirilmiş ve bazı önemli sanatçıların farklı üslup ve tarzları ile pentürü algılayış biçimleri çalışmanın kapsamını oluşturmuştur.
Cinematic realism and digital special effects in Hollwood cinema

sinema gerçekçiliği ve hollywood sinemasında sayısal görsel efektler Tolga Güney Grafik Tasarım Bölümü Yüksek Lisans Tez Danışmanı: Prof. Dr. Bülent Özgüç May, 1996 Bu tez, çağdaş Hollywood sinemasındaki yeni üretim biçimleriyle beraber kendini gösteren sayısal görsel effektlerin yeniden yapılandırdığı sinema gerçekçiliğini anlamlandırmayı amaçlamaktadır. Çağdaş Hollywood sinemasının refleksif, metinlerarası ve hiper- gerçekçi özellikleri üzerinde yoğunlaşılmıştır. Tez, aynı zamanda Hollywood sinemasında kullanılan görsel effektlerin geniş bir teknolojik tarihini de içermektedir.
Görsel sanatlar eğitiminde mitolojik öykü temalı hareketli kitapların kullanımı

Bu araştırmada insanın var olduğu ilk günden itibaren hayal gücünün en zengin ürünü olan, sanata ve diğer tüm alanlara ilham veren mitoloji ile hareketliliği ve görsel anlatımı ile çocukların oldukça ilgisini çeken hareketli kitapların bir araya getirilerek öğrenme-öğretme sürecine etkileri görülmek istenmiştir. Bir eylem araştırması olarak planlanan çalışmada 4. Sınıf 'Kültürel Miras ve Görsel Sanatlarda Biçimlendirme ve İletişim' öğrenme alanlarının desteklenmesi amaçlanmıştır. Bu araştırmanın çalışma grubunu, 2018 - 2019 eğitim öğretim yılında Denizli merkezinde bulunan bir özel okulun 4. sınıfında öğrenim gören toplam 16 ilkokul öğrencisi oluşturmuştur. Araştırmanın diğer katılımcıları ise öğrenme sürecini yürüten araştırmacı ve ders öğretmenidir. Eylem sürecinin tamamında gözlemci olarak yer alan ders öğretmeni, bağımsız gözlemci olarak araştırmanın veri kaynağı olmuştur. Ayrıca araştırmacı sürece ait deneyim ve gözlemlerini araştırmacı günlüğüne kaydetmiştir. Bağımsız gözlemci ise süreç sonunda görüşme formu yoluyla sürece ait fikirlerini ifade etmiştir. Araştırma bulguları içerik analizi ile çözümlenmiştir. Araştırma bulgularına göre mitolojik hikayelerin hareketli kitapların çok boyutlu ve çok bakışlı yapısıyla ilişkilendirilmesi sınıf içinde yaratıcı sürecin desteklenmesini sağlamıştır. Mitolojik öykü temalı hareketli kitaplar öğrencilerde merak duygusu uyandırmış; farklı, özgün fikirler oluşturmuştur. Her öğrenci kitaplarda kendi ilgi alanlarından bir parça bulmuştur. Kimisi kitaplarda geçen mitolojik kahramanlarla ilgilenmiş, onları çok sevdikleri süper kahramanlarla karşılaştırmışlardır. Kimisi de pop up tekniklerinin nasıl yapıldığıyla ilgilenmiştir. Kendi hayal güçlerindeki karakter ile gördükleri ve öğrendiklerini birleştirmiş ve ortaya özgün, hareketli ve üç boyutlu çalışmalar çıkarmışlardır. Sonrasında ortaya çıkardıkları bu karakterlere fantastik bir öykü yaratmış ve karakterlerini daha somut bir hale getirebilmişlerdir. Çizerken aktaramadıkları ayrıntıları yazarak anlatmışlardır. Bu açıdan da ilkokul görsel sanatlar dersinde kullanımının; teknik farklılık, ilgi çekme, öğretirken eğlendirme ve yaratıcılığı destekleme özelliklerinden dolayı uygun olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Espasa bağlı hareket ve dinamik biçim ilişkilerinde bir yöntem önerisi

geleneksel tvıval-üzerine yağlıboyada hareket olgnaturu veren öge açık formdur. Açık forma b' dinamizmi katan 'resimsel elemanda ışık dolayısıyla gölgedir. Etrüsk vazosu, barok resim, r omant i zm, empresyonizm, fü turizm, ray onizm, kübizm, ekspresyonizm, orfizm de bir ada ışık re gölgenin yanı sıra çizginin katılımı, formlar arası çatışmayla beraber kollanıldı. Giderek hareketi zenginleştiren asıl eleman, tezimizin de temelini oluşturan yöntemimizi geliştiren temel sanatsal üslup ise opart ile başlar sinetizm ile gelişerek noktalanır. Opartda ki ilizyona yönelik tavırlar, hareketi Vasarely- ile Tiçnoktaya taşımıştır. Sinetik uygulama ise tezimizin ağırlık noktasını oluşturur, bu komada sanatsal yaratı ile özellikle teknoloji gerekli katılımı saclar. Senkronize elemanlar ses, ışık ve hareketli yüzeyler çevresel sanatın giderek oluşmasına katılımlar sağlıyacaktır. Özellikle Nicolas Schöffer'in önemli endüstüriyel firmalarla birlikte gerçekleştirdiği uygun amal arı dikkat. çekicidir. B' bakımdan iletişim organlarının, çağın koşullarına Uygroı olarak gelişimiyle insan ve çevre, dinamizm kornişonda sanatsal çabaları madde, teknik, yaratı üçgeninde buluyoruz.
Bir derginin görsel kimlik tasarımında biçim ve içerik ilişkisi açısından tipografinin önemi

tasarımında, okuyucunun öncelikle karşı karşıya kaldığı tipografik öğeler, derginin kapağında yer alan logo, sayı, yayım tarihi, farklı ülkelere göre belirlenen fiyat, ISBN numarası, o sayının içinde yer alan konuları tanımlayan başlıklardır. Ayrıca, logodan sayfa içi tasarımlarına kadar tipografi, iletişim aracı olarak bir dergi tasarımının her sayfasında varlık göstermektedir. Derginin ismi, içindekiler sayfası, sayfa içi düzenlemeleri bir dergiyi meydana getiren genel yapıdır. Dergi tasarımında tipografi logodan başlayarak kapak ve iç sayfalara kadar devam etmektedir. Tipografi, dergi içinde iletişim ortamı yaratarak okuyucuyu yönlendirmektedir. Derginin içindekiler sayfası, derginin içeriği hakkında bir duyuru olarak düşünülebilir; bu sayfa, okuyucuya konuların ve her bölümün ne olduğu ve nerede olduğunu gösterir; okuyucuyu yönlendiren ve bilgilendiren bir bölümdür. Bu sayfalar numaralandırılarak sıralandırılır. Sayfa içinde okuyucuyu, yazının başlangıcına yöneltmek için yazının başlama biçimi, içeriğe bağlı kalınarak farklı yorumlanabilir. Dergi içinde bir yazının başlığı, içeriğini biçime taşırken başka bir başlığın farklı biçim taşıması, okuyucuya farklı bir bölümle ve içerikle karşı karşıya kaldığı bilgisini iletebilmektedir. Tipografi, dergi içinde okuyucunun her sayfada karşısına çıkan görsel bir biçimdir ve Okuyucuya hem bilgiyi hem de mesajı biçime dönüştürerek iletir. Tipografininbu özelliliği, bir derginin görsel kimlik tasarımına dönüştürmesinde yaşamsal bir öneme sahiptir. Okuyucu tipografi sayesinde neyi satın aldığını, neden satın aldığını tanımlayabilir. Bu da ürünün algılanabilirliğini ve işlevselliğini artırır. Bütün bu bilgiler doğrultusunda tez, beş bölümden oluşturulmuştur. Tezin ilk bölümünde dünyada ve Türkiye'de ilk dergi yayımları ve dergi tasarımlarıyla başlayarak derginin tarihsel süreç içerisinde gelişimiyle günümüzde dergi tasarımı üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde görsel kimlik ve görsel kimliğin önemi incelenmiştir. Üçüncü bölümde dergi tasarımında görsel kimliğin önemi vurgulanmış ve dergilerde görsel kimliği oluşturan unsurlar hakkında belirleyici açıklamalara yer verilmiştir. Dördüncü bölüm, tipografide biçim ve içerik ilişkisinin önemli bir tasarım niteliği olarak ele alınmasının gerekliliği üzerine kuruludur. Son olarak beşinci bölümde ise, biçim ve içerik ilişkisi açısından tipografinin bir derginin görsel kimlik tasarımındaki önemine ilişkin bir uygulamayı içermektedir.
Ergonomik ve fonksiyonel motosiklet giysi tasarımları

Ergonomik ve fonksiyonel motosiklet giysi tasarımlarının ele alındığı çalışma dört bölümden meydana gelmektedir. İlk bölümde giysi ve giysi tasarımları ele alınmakta giysi ve tasarım kavramlarının tanımları, tarihçeleri ve sınıflandırılmaları ayrıntılı bir biçimde incelenmektedir. İkinci bölümde ergonominin kavramsal çerçevesine dikkat çekilmektedir. Ergonominin tanımı, amacı, önemi, giysi ergonomisi ve giysi endüstrisinde yaşanan ergonomik problemler açıklanmaktadır. Üçüncü bölümde motosiklet kullanımı ve motosiklet giysilerinin özelliklerine değinilmektedir. Son ve dördüncü bölümde ise motosiklet giysileri tasarım uygulamaları ele alınmaktadır.