turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tradition and the female talent : Narrative poetry by women in the Victorian Age

öz 'GELENEK VE KADIN YETENEĞİ': VİCTORYA DÖNEMİNDE KADIN ŞAİRLERİN ANLATI ŞİİRLERİ Öz, Fahri Doktora, İngiliz Edebiyatı Bölümü Tz danışmanı: Prof. Sevda Çalışkan Ocak 2003, 275 sayfa Bu çalışma Viktorya Döneminde yaşamış kadın şairlerin yazdığı anlatı şiirlerden yola çıkarak gelenek konusunu ve kadın şairlerin var olmaya ve kanon içinde yer edinmeye çalışırlarken farklılıklarını ortaya koymak amacıyla kullandıkları stratejileri ele almaktadır. Tez konusu uzun Kraliçe Viktorya döneminde (1830-1901) kadın şairler yazdığı anlatı anlatı şiirlerle sınırlandırılmıştır. Ele alman başlıca şiirler Emily Jane Bront&'nin 1836- 1848 yıllan arasında yazdığı Gondal adlı düşsel bir ülkeyi anlattığı şiirleri; Elizabeth Barrett Browning'in Aurora Leigh (1859) ve 'Lady Geraldine's Courtship' (1844); ve Christina Rossetti'nin 'Goblin Market' (1862) ve The Prince 's Progress (1866) adlı yapıtlarıdır. Kullanılan yöntem, yazar olarak kadınları, kadın yaratıcılığını ve kadınlara özgü bir yazın geleneğinin gelişimini araştıran bir yöntem olan 'gynocitics'dir. Bu yöntem kadmlann erkeklerden farklı bir şekilde yazdığını, kendilerine özgü öncelikleri olduğunu varsayar. Çalışmanın wGiriş'i olan 1. Bölüm'de anlatı ve şiir kavramlarının Viktorya Döneminde neredeyse patlama yaşayan kadın şiarler için ne ifade ettiği ele alınmıştır. Örnek alabilecekleri çok sayıda hemcins öncülleri olmayan BrontĞ, Browning ve Rossetti'nin yapıtları yaşadıkları dönemin koşullan ele alındığı takdirde anlaşılabilir. Bu nedenle 2. Bölüm'de Viktorya dönemi, kadı sorunu ve dönemin şiirinde ortaya çıkan kadın imgeleri ele alınmıştır. 3. Bölüm'de her ne kadar güçlü olmasa da kadın şairlerin bir şiir geleneği olduğu ortaya konulmuştur. Kadın şairlerin altı şiirlerinde kullandıkları stratejiler 4. Bölüm'de incelenmiştir. Bu çalışma kadın şairlerin belli başlı şu stratejileri kullandığını ortay koymuştur: yazınsal türlerin hibridleştirilmesi ve parodi edilmesi, anlatının parçalanması, kadın bedeninin yüceltilmesi, matrofobinin reddi ve annenin takdir edilmesi, androjeni yoluyla karşıt ikiliklerin yapıbozumu, ve yeni bir etiğin benimsenmesi. Bu stratejilerden yola çıkarak şu sonuçlara ulaşılmıştır: Birincisi bu kadın şairler yapıtlarında kurban edilmiş, ezilmiş kadın karakterler yerine bağımsız güçlü kadınlar yaratarak hem L. E. L. ve Hemans gibi yakın dönem öncüllerini hem de Antik Yunan'da yaşamış olan Sappho gibi uzak öncüllerini yeniden yorumlamışlardır. İkincisi, böyle güçlü karakterler yaratarak yeni bir kadın kimliğinin oluşmasına katkıda bulunmuşlardır. Son olarak, bu üç şairden Emily Bronte geleneğe fazla yaslanmadan, kendi sesini kullanarak yazan şair olarak çıkmaktadır karşımıza. Elizabeth Barrett Browning ve Christina Rossetti çoğunlıkla 'çiftsesli söylem'le yazarken Brontö'nin şiiri monolojik, lirik ve diğer söylemlere kapalı kalmaktadır.
Geleneksel Türk tiyatrosu motifli komedilerde entrikakurucu olarak kadın ve üç model oyun: Yedi Kocalı Hürmüz, Kanlı Nigar, İstanbul Efendisi

Bu tezin amacı, Geleneksel Türk Tiyatrosu motifli komedilerde ana entrikayı kuran kadın karakterin özelliklerinin belirlenmesidir. Avrupa tiyatrosu ile tanışan Türk tiyatrosunun beslendiği damarlardan biri de Geleneksel Türk Tiyatrosu'dur. Batı tiyatrosu ile Geleneksel Türk Tiyatrosunu birleştirerek özgün bir tiyatro yaratmak isteyen yazarlar ortaya çıkmıştır. Bu yazarlar bilinçli veya bilinçsiz şekilde Geleneksel Türk Tiyatrosu'nu motif olarak aldıkları oyunlarda, kadını entrika kuran kişi olarak oyunlarında göstermişlerdir. Çalışmanın birinci bölümü olan giriş kısmında, çalışmanın çerçevesi ele alınmıştır. Çalışmanın sağlam temellere oturabilmesi için bu bölümde aynı zamanda tarihsel bilgilere yer verilmiştir. Çalışmada incelenen model oyunlar Türk tuluat tiyatrosu geleneğinden gelen, ancak kaleme alınmış oyunlardır. Bu yüzden çalışmanın ikinci bölümünde Türk Geleneksel Tiyatrosu ele alınarak Türk Geleneksel Tiyatrosu'nda bulunan türler anlatılmıştır. Bu türlerin anlatılması özellikle önemli görülmüştür. Çünkü incelenen model oyunların Türk Geleneksel Tiyatrosu'nun güldürme tekniklerini kullandığı anlaşılmıştır. Üçüncü bölüm, Türk geleneksel tiyatrosundaki güldürme biçimleri, bu tiyatroya ait gösterilerde kadın karakterlerin ve tiplemelerin nasıl kullanıldığı ve bu türde entrikanın nasıl kullanıldığına değinilmiştir. Çalışmanın dördüncü bölümü, model oyunların incelenmesine ayrılmıştır. Bu bölümde sırasıyla, Müsahipzade Celal Efendi'nin 'İstanbul Efendisi', Sadık Şendil'in 'Kanlı Nigar', yine Sadık Şendil'in 'Yedi Kocalı Hürmüz' oyunları incelenmiştir. Sonuç bölümü ise çalışmanın değerlendirme kısmıdır. Üçüncü bölümde yer alan bilgilerin ışığında dördüncü bölümde yer alan bilgilerden çıkarımlar yapılmıştır. Model olarak seçilmiş ve yirminci yüzyılda yazılmış bu üç oyundaki geleneksel öğelerin üzerinde durulmuştur. Üç oyunun birbirine benzeşen noktaları belirtilmiştir. Birbirinden ayrılan noktalar gösterilmiştir.
Kadınlarda kariyer hedeflerinin yordayıcıları olarak aile ve kariyere yönelik tutum özgecilik ve dindarlık: Bir model test etme çalışması

Bu araştırmanın iki amacı bulunmaktadır. İlki Aile ve Kariyer Ölçeği'ni Türkçe'ye uyarlamak, ikici amaç ise aile, dindarlık ve özgecilik değişkenlerinin kadınların kariyer hedeflerini ne derecede yordadığını tespit edip bir model oluşturmaktır. Araştırmanın verileri 2017- 2018 eğitim öğretim yılında Ondokuz Mayıs Üniversitesi'nin farklı fakültelerinin 1. 2. 3. ve 4. sınıflarında lisans eğitimine devam eden 778 kadın öğrenciden kota örnekleme yöntemiyle ve gönüllük esasına dayanarak toplanmıştır. Verilerin toplanmasında anket tekniği uygulanmıştır. Araştırma iki aşamadan oluşmaktadır. Araştırmanın ilk aşamasında Aile ve Kariyer Ölçeği'nin (Battle, Wigfield; 2001) Türkçe'ye çeviri, geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılarak ölçek Türkçe'ye uyarlanmıştır. Araştırmanın ikinci basamağında ise katılımcılara Aile ve kairyer Ölçeği'yle birlikte Kariyer Hedefleri Ölçeği (Gregor, O'Brien; 2015), Özgecilik Ölçeği (Doğan, Sapmaz; 2012), İçsel Dini Motivasyon Ölçeği (Hoge,1972) ve demografik bilgileri ölçmek amacıyla hazırlanan kişisel bilgi formu uygulanmıştır. Veriler SPSS 22.0 İstatistik Paket Programında analiz edilmiştir. Araştımanın sonuçlarına göre Aile ve Kariyer Ölçeği geçerli, güvenilir ve kullanıma uygun bir araçtır ( =.89). Araştırmada oluşturulan modele göre, kariyer yönelimi alt boyutu ile özgecilik arasında pozitif yönde anlamlı ilişki (r= .24, p> .001), kariyer yönelimi alt boyutuyla dindarlık arasında negatif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur (r= -14, p>.001). Sınıf düzeyleri ve değişkenler arsındaki ilişki incelendiğinde 1. sınıfların liderlik hedeflerinin diğer sınıflardan daha yüksek olduğu, sınıf düzeyleri ve diğer değişkenler arsında anlamlı herhangi bir ilişki olmadığı görülmüştür.
Juan Valera'nın 'Pepita Jiménez' adlı eserinde kadın psikolojisi

Bu tez, İspanyol yazar Juan Valera'nın Pepita Jimenez adlı eserindeki Pepita karakterinin psikolojisini ele almıştır ve karakter üzerinden psikolojik tahliller yapmıştır. Bu tez yazılırken psikoloji bilimi alanındaki kaynaklardan faydalanılmıştır. 19. yüzyıl İspanyol yazarı Juan Valera eserlerinde insan psikolojisine yer veren önemli isimlerden biridir. Henüz psikolojik çalışmaların yeni yeni ortaya çıktığı dönemde, özellikle kadın karakterleri ve kadın psikolojisini yansıtmıştır. Her bir eserinde kadınları psikolojileriyle ön planda tutması Juan Valera'nın kadın karakterlerini incelenecek bir konuma koymaktadır. Juan Valera'nın Pepita Jimenez adlı eseri de kadın psikolojisini çalışmak için çok önemli bir yazınsal değere sahiptir. Bu tezde yalnızca Pepita Jimenez karakterine ve onun psikolojisine odaklanılmıştır. Bunu yaparken de Pepita Jimenez karakterinin hayatındaki dönemler eserin verdiği kadarıyla incelenmiştir. Karakterin ne gibi psikolojik bir altyapıya sahip olduğu irdelenmiştir. Genç kadının zorluklar içerisinde babasız büyümüş olmasının getirebileceği beş psikolojik etken üzerinde durulmuştur: elektra kompleksi, iktidar sorunu, din faktörü, edimsel koşullanma ve nevroz. Sonrasında Pepita karakterinin giyim ve dekorasyon tarzının ne gibi psikolojik altyapıya sahip olabileceği düşünülmüştür. Karakterin beden dilinin yorumlanmasıyla, zihnindeki düşünceler anlatılmaya çalışılmıştır. Aşk psikolojisi çerçevesinde Pepita karakteri melankoli ve karamsarlık ruh halleriyle ele alınmıştır. Bu yapılırken de gerçek aşk olgusuna değinilmiştir. Farklı düşünürler ve psikologlar tarafından aşkın nasıl değerlendirildiği incelenip Pepita karakteri üzerinden yorumlanmıştır. Aynı zamanda Pepita karakterinin dine olan bağlılığı ve de tövbekarlık algısı yine psikolojik tahliller çerçevesinde ele alınmıştır. Juan Valera, kadın karakterini ayrıntılı bir şekilde ele alarak onun psikolojik açıdan değerlendirilmesi konusunda açık kapı bırakmıştır. Karakterlerini gözlemlemiş olduğu bireyler vasıtasıyla çizerken ilgi duyduğu psikoloji bilim dalı için uygun malzemelere de eserlerinde yer vermiştir.
The body image in media and its impact on female adolescents in Pakistan

Günümüzde, bir dergi kapağına veya bir televizyon reklamına baktığımızda yüksek olasılıkla gösterilen kadınlar uzun boylu ve gerçeklikten uzak ölçüde zayıftır. Medya ve toplumumuz, medya tarafından standartları oluşturulmuş bu güzellik kavramına uymayanları kabul etmemeye başlamıştır. Bu araştırmanın amacı, medyadaki beden imgesinin genç kadınlar üzerinde oluşturduğu öz güvensizlik, yeme bozuklukları ve bedenlerinin yetersizlikleri fikirlerini bulmak ve kadınlar üzerindeki etkilerini gözlemlemektir. Araştırma genç kadınlara yapılan anketlerden elde edilen bilgiler doğrultusunda rakamlarla desteklenmiştir. Araştırma sonuçları göstermiştir ki medyanın rolü ve mütemadiyen yansıttığı mükemmel beden ve daha zayıf olunması gerekliliği fikri yüzünden genç kadınlar görünüş ve bedenleri için çok endişelidir. Medyadaki beden imgesi kadınlarda sadece beden öz güvensizliğini artırmakla kalmaz, dahası yeme bozuklukları ve özsaygı eksikliğine yol açar.
La Femme sous tous ses aspects selon Simone de Beauvoir

Bütün yönleriyle kadını inceleyen bu çalışma, kadını sade isim olarak ele alan anlayışı reddeden Simone de Beauvoir'ın fikirlerinden yola çıkılarak işlemeyi amaçlamatadır. Simone de Beauvoir'ın feminizm akımının yolunu açan İkinci Cins adlı denemesi, bu akımın en önemli eseridir. Simone de Beauvoir kadını fizyolojik, psikolojik, ekonomik, ve tarihi açılardan, erkek egemenliğindeki kadın hayatını iç ve dış gerçekleri içerisinde incelediği İkinci Cins ile daha önce görülmemiş bir öncü adım atmıştır. Bugün, bu eser feminizm alanında teorik bağlamda, en kapsamlı eser olarak varlığını hala sürdürmektedir. Bu araştırmada konu olarak özellikle İkinci Cins'teki denemeler etrafırda bir çözümlemeye gidilmiştir. Bunu yaparken biolojik, psikanalitik ve tarihsel maddecilik açısından kadının ne olduğunu göstermeye çalıştık yine Simone de Beauvoir'ın düşünceleri ışığında. Ayrıca kadının neden 'Öteki' olarak nitelendiğini ve 152 erkeklerin bu bakış açısına getirdiklerini de incelemeye çalıştık. Yazar, İkinci Cins adlı eserinde yukarıda adı geçen kavramları şu başlıklar altında irdelemiştir: 'Yazgı', 'Tarih', 'Efsane', 'Oluşum', 'Durum', 'Doğrulama' ve 'Özgürlüğe doğru'. İkinci Cins'te savunulan tez; kadının ezilmişliğinin doğası sonucu ortaya çıkmadığı, bunun sosyo-kUltürel sebeplerden doğduğudur. Kadının, sözü edilen durumlarının günümüzde değişip değişmediğini görmek amacı ile dünyanın diğer köşelerindeki yapılanlara da değindik. Ortaya çıkan sonuç, birçok şey yapılmasına karşın, asıl varılması istenilen noktadan oldukça uzak olunduğudur. 153
İnfertilite tedavisi için başvuran çiftlerde erkeğin eşine gösterdiği şiddet ve evliliğe uyumu

Amaç: İnfertilite tıbbi, psikiyatrik, psikolojik ve sosyal sorunları beraberinde getiren, kültürel, dinsel ve sınıfsal yönleri olan, bireye spesifik, çiftlerde strese yol açan, toplumsal etiketlenmeyle sonuçlanan, cinsellikle ilgili başarısızlık, yetersizlik duyguları yaşanmasına neden olan, yaşamı değiştiren bir deneyimdir. İnfertilitede, şiddeti tetikleyen veya artırabilecek pek çok faktör bulunmaktadır. Aile kurumunun en temel fonksiyonlarından biri olan neslin devamını sağlamada başarısız olan çiftler, evlilik ilişkilerinde de olumsuzluklar yaşarlar. Bu çalışmada amaç infertilite tedavisi için başvuran çiftlerde erkeğin eşine uyguladığı şiddeti belirlemek ve bu çiftlerde erkeğin evlilik uyumunu değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Araştırma evrenini, Haziran 2017 -Ekim 2017 tarihlerinde Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı İnfertilite Polikliniği'ne başvuran çiftlerden 286 erkek oluşturmaktadır. Araştırmada tarafımızca oluşturulan 18 soruluk Sosyodemografik Veri Formu, 31 sorudan oluşan Yeniden Gözden Geçirilen Çatışma Taktikleri Ölçeği-2'den yararlanılarak Dönmez ve arkadaşları tarafından hazırlanan ölçek ve 15 sorudan oluşan Evlilik Uyum Ölçeği kullanılarak toplanan veriler kodlanarak bilgisayara girilmiş ve SPSS 20.0 istatiksel analiz programı aracılığıyla değerlendirilmiştir. Bulgular: Araştırmaya katılan erkeklerin yaş ortalaması 34,79 7, 24 yıl olup ortalama evlilik süresi 5,87 4, 86 yıl, ilk evlilik yaşı ortalaması 26,33 5, 09 yıl olduğu bulunmuştur. Yeniden Gözden Geçirilmiş Çatışma Taktikleri Ölçeği- 2 sonucuna göre katılımcıların % 93 ,4'ü eşlerine şiddet uygulamaktadır. Çalışmamıza katılan erkeklerin uyguladıkları genel şiddet ile mevcut sosyodemografik veriler arasında anlamlı ilişki saptanmamıştır. Çocuk sahibi olma ve sigara ile fiziksel ve cinsel şiddet arasında anlamlı ilişki saptanmıştır. Ekonomik şiddet ise eş çalışma durumu ve aile tipi ile anlamlı ilişkili bulunmuştur. Evlilik Uyum Ölçeği sonucuna göre katılımcıların % 80 ,4'ünde evlilik uyumunun olduğu bulunmuştur. Çalışma durumu, daha önce infertilite tedavisi alma durumu ve kaçıncı evlilik olduğu gibi sosyodemografik değişkenlerle evlilik uyumu arasında anlamlı ilişki saptanmıştır (p<0,05). Sonuç: Çalışmamıza katılan infertil çiftlerden erkeklerin eşlerine şiddet uyguladığı ve en sık uygulanan şiddet türünün psikolojik şiddet olduğu bulunmuştur. Çalışmamıza katılan infertil çiftlerde erkeklerin büyük çoğunluğunun evlilik uyumunun olduğu ve infertiliteden bu açıdan etkilenmedikleri sonucuna ulaşılmıştır.
Özel bir zayıflama merkezine başvuran 20-50 yaş arası obez kadınlarda yüksek proteinli diyetlerin ağırlık kontrolüne etkisi

Bu çalışmanın amacı; İstanbul Nişantaşı'nda bulunan Slimcity Sağlıklı Beslenme ve Diyet Danışmanlığı Merkezine başvuran 20-50 yaş aralığındaki obez kadınların karbonhidrattan düşük, proteinden zengin diyet verilerek beslenme durumlarının, vücut ağırlık, yağ ve kas kompozisyonuna etkisini saptamaktır Çalışma da genel hatları ile obezite, obezitenin dünya ve ülkemizdeki durumu, obezite tanı yöntemleri, obezitenin nedenleri, obezitenin sorun olduğu sağlık problemleri, obezitenin tedavisi, obezite tedavisinde kullanılan tedavi yöntemleri, diyet çeşitleri ve ilkeleri ele alınmıştır. Araştırmaya Mart 2018 Nisan 2018 tarihleri arasında, altı hafta süreyle İstanbul Nişantaşı'nda bulunan Slimcity Sağlıklı Beslenme ve Diyet Danışmanlığı Merkezine başvuran 20-50 yaş arasındaki 50 obez kadın (BKI> 25) katılmıştır. Kadınlara verilen diyetin enerjisi ortalama olarak %35- 45 karbonhidrattan, %20- 25 proteinden ve %30- 35 yağdan gelecek şekilde planlanmıştır. Çalışma grubumuzun diyet programlarına uyup uymadıkları haftalık yüz yüze görüşme ve haftanın 1-2 günü telefon aracılığıyla iletişime geçilerek kontrol edilmiştir. Verilerin istatistiksel olarak değerlendirilmesi Windows ortamında SPSS 20 programı kullanılarak yapılmıştır. Anketteki tüm sorulara ve önermelere verilen cevaplara ait frekans ve yüzde dağılımlar hesaplanmıştır. Dağılımlar tablolar şeklinde gösterilmiştir. 6 haftalık süreç sonucunda çalışma grubumuzdaki kadınların diyet sonrası toplam ağırlık kaybı 6.9 kg ve yağ kaybı 6.5 kg olarak bulunmuştur (p<0.05). Ayrıca bel çevresi ve kalça çevresinde de diyet öncesine göre diyet sonrasında anlamlılık elde edilmiştir (p<0.05). Değişimler TANİTA MC780 ile araştırıcının kendisi tarafından değerlendirilmiştir. Ayrıca ortalama, standart sapma, mod, medyan, minimum, ve maksimum değerler gibi tanımlayıcı istatistiklerden de yararlanılmıştır. Analizlerde Paired-Samples t test, Ki-Kare, One Way ANOVA yöntemlerden de yararlanılmıştır.
AKP'nin neoliberal bağlamında kadın istihdam politikasının medyaya yansıması

Dünyada hızla yükselen neoliberal süreç ülkemizde 1980'li yıllarla birlikte başlamış ve bununla beraber, bu dönemde ılımcı-islamcı kesimin postmodern dünya algısı ve küreselleşmeye duyduğu sempati de daha fazla anlam kazanmaya başlamıştır. Bu bağlamda Adalet ve Kalkınma Partisi zinde bir aktör olarak ortaya çıkmıştır. AKP liberallerin desteğini almış ve diğer yandan neoliberalizmi tüm gücüyle hayata geçirmeye çalışmıştır. Sağlıktan özelleştirmeye, yeni şirketlerin hızla el değiştirmesi ve sosyal güvenlik kazanımlarının tasfiye edilmesine dek uzanan bir sürecin ana aktörü olarak siyasette yer almıştır. Pek çok sosyal düzenlemenin yapıldığı bu dönemde AKP'nin çıkarmış olduğu Kadın İsdihdam Paketi bu çalışmanın ana temasını oluşturmaktadır. Seçim sonuçları değerlendirildiğinde Türkiye'de yaklaşık %50'lik bir başarı grafiği yakalayan bir partinin oy verenlerinin neredeyse yarısının kadın olduğunu söylemek yanlış olmayacaktır. Bu bağlamda araştırmada, 'AKP'nin Neoliberal Politikaları Bağlamında Kadın İstihdam Politikası ve Medyaya Yansımaları' başlığı doğrultusunda; AKP'nin neoliberal politikalarının analiz edilmesi çerçevesinde, kadın istihdam politikasına yönelik yasal düzenlemelerin ortaya konulması ve bu düzenlemelerin çalışan kadınlar tarafından nasıl değerlendirildiğinin bulunmasına yönelik bir çalışmadır.
Gendered aspects of flexible work and precariousness in Turkey: A case of nurses in health sector

Bu çalışma emek sürecinin esnekleşmesini ve bu sürecin emek üzerindeki etkilerini prekarleşmenin boyutları çerçevesinde analiz etmektedir. Bu analiz, Türkiye'de sağlık emek sürecinin yeniden yapılanmasına ve hemşirelik örneği üzerinden bu sürecin kadın çalışanlar üzerindeki toplumsal cinsiyetçi etkilerine dayanmaktadır. Sağlık sektörünün yeniden yapılanması, kamu harcamalarını kısmak amacıyla devletin istihdam ilişkilerine ve sosyal refaha olan müdahalesinin azaldığı bir sosyo-politik ortamda sağlık emek sürecinin daha esnek bir şekilde organize edilmesi ile karakterize olmaktadır. Bu, devletin rolünün asgari standart ve prensipleri belirlemeye indirgenirken, sağlık kuruluşlarının, adem-i merkezileşme olarak adlandırılan, sağlık emek sürecini pazardaki talebe göre organize etme güçlerinin veya inisiyatiflerinin artmasına işaret etmektedir. Sağlık emek sürecinin organizasyonunu pazardaki taleple ilişkilendirmek ise, sağlık emek sürecinin şu anki organizasyonunda sağlık emekçilerinin hem ücret hem de ücret-dışı maliyetlerini en öne çıkan duyarlılık haline getirmiştir. Dolayısıyla, sağlık emek sürecinin daha esnek organizasyonu, prekarleşme olarak kavramsallaştırılan, hemşirelerin sadece çalışma değil aynı zamanda yaşam koşullarında daha fazla güvencesizlik ve belirsizlik pahasına, sağlık kuruluşlarındaki yönetimlerin çalışma saatlerini, görev tanımlarını, çalışan sayılarını, personel yapılarını, ücret seviyelerini, istihdam ilişkilerini, kariyer ve terfi olanaklarını pazardaki koşullara göre belirleyebilme özgürlüğüdür.
İzmir metropolünde evli ve doğurgan yaşta (15-49) olan kadınların doğum aralıklarına etki eden faktörlerin incelenmesi

- 10 Ağustos 1990 tarihleri arasında, kota örneklem yöntemiyle seçilmiş 300 kadın örneklem üzerinde yapılmıştır. Araştırmada veri toplama yöntemi olarak; görüşme, kayıt ve anket formu uygulanmıştır. Düzenlenen anket formunda araştırma kapsamına giren kadınlarla ilgili tanı tı cı bilgiler, doğurganlık durumlarını, gebeliği önleyici yöntem bilgi ve uygulama durumlarını belirleyici bilgiler yer almıştır. Ayrıca çocukların doğum aralıklarını belirleyebilmek için bir akala geliştirilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde yüzdelik ve Ki-kare testi kullanılmıştır. 159 Araştırmanın sonuçlarına göre, deneklerin ortalama gebelik sayılarının 4.2, canlı doğum ortalamasının 2.9, yaşayan çocuk ortalamasının 2.6, ölen çocuk ortalamasının 0 .29, ölü doğum ortalamasının 0.1 ve ortalama düşük sayısının 1.2 olduğu saptanmıştır. Deneklerin tüm doğumları arasındaki sürelerin ortalaması uzun olarak bulunmuştur. Son doğum aralığı uzun olan (25 ay ve daha fazla) deneklerin oranı % 64. 00 olup, son doğum aralığı ortalaması 46 ay olarak belirlenmiştir. 24 yaşından küçük olan, okur-yazar olmayan, evlilik süresi 1-5 yıl arasında olan ve ilk evlilik yaşı 15 yaşından küçük olan deneklerin doğum aralıkları ise kısa olarak (24 ay ve daha kısa) bulunmuştur. Yine deneklerin kocalarının okur-yazar olmayışı ve ilk evlilik yaşlarının 19 yaşından küçük olması durumu da doğum aralığının kısa olmasına neden olmuştur. Kısa doğum aralığı oranının geniş ailelerde ve hane halkı sayısının yedinin üstünde olduğu durumlarda arttığı görülmüştür. Gebelik, canlı doğum, yaşayan ve ölen çocuk sayılarının doğum aralıklarına etki eden önemli faktörler olduğu saptanmıştır. Deneklerin son doğum aralıklarında düşük yapmalarının doğum aralığını uzattığı, son doğum aralığında gebeliği önleyici yöntem kullanma durumunun ise doğum aralığını çok fazla etkilemediği saptanmıştır. Araştırmanın bu sonuçları doğrultusunda ana-çocuk sağlığını daha iyiye götürmek amacıyla kısa aralıklarla 160 doğum yapmanın ve dolayısıyla aşırı doğurganlığın önlenmesi gerekmektedir. Bunun için yaşa özel doğurganlığın ve gebeliği önleyici yöntem kullanımının değiştirilmesin de bu konu ile ilgili eğitimin yararlı olacağı düşünülmektedir. Programı yürütecek eğitimcinin güvenilir ve doğru bilgi veren bir kaynak olması, aynı zamanda gebeliği önleyici yöntemlerle ilgili temel bilgileri ve erişkin eğitimindeki prensip ve uygulamaları bilmesi gerekmektedir. Sağlığın sadece sağlık personelinin işi olmadığı, diğer sektörlerinde işbirliğini gerektirdiği ve sağlık hizmetlerinin sunumunda koruyucu ve tedavi edici hizmet birimleri arasında sıkı bir hizmet ağının kurulması büyük önem taşımaktadır. Bu hizmetin sunulmasında etkili görev, sorumluluk ve rol alan sağlık ekibi üyelerinin de bu hizmetin gerektirdiği felsefe ile yetiştirilmeleri önerilebilir.
The impacts of post-disaster spatial structure on low income women: The case of Düzce

Düzce, 1999 yılında Türkiye'nin kuzeybatısını etkileyen iki büyük depreme bağlı olarak neredeyse tamamen yıkılmış, ardından, kentte, depremzedelerin afet öncesi yerlerinden alınarak afet sonrası yerlerine yerleştirilmelerini de içeren hızlı bir mekansal süreç başlamıştır. Özellikle konut alanlarını ilgilendiren bu süreçlerin, gündelik hayatları büyük ölçüde konut alanlarıyla sınırlı düşük gelirli kadınlar üzerinde, uzun vadede birçok etkisi olmuştur. Ancak, söz konusu düşük gelirli kadınlar gerek araştırma gerekse de afet sonrası planlama ve uygulama aşamalarına konu edilmemişlerdir. Bu tez, bu alandaki boşluğu sorunsallaştırmakta ve toplumsal cinsiyet, mekan ve afet araştırmaları disiplinlerinde bir kesişim alanı önermektedir. Böylelikle, üç farklı afet-sonrası yerleşim alanında yaşayan düşük gelirli kadınlar açısından mekan ile toplumsal cinsiyete dayalı ilişkiler arasındaki bağlantının ortaya çıkarılması amaçlanmakta, bu amaçla kadınların hane, komşuluk ve ücretli iş ölçeklerindeki deneyimleri ki tez boyunca sırasıyla özel, sosyal ve kamusal alan kavramlarıyla birbirinin yerine kullanılacaktır- araştırılmaktadır. Kadınların gündelik deneyimlerinin araştırılmasında etnoğrafik araştırma ve feminist duruş yaklaşımı benimsenmiş, üç farklı alanda 25 kadınla derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Araştırma sonucunda, düşük gelirli kadınların, 'erkek-yapımı' çevreden, özellikle de afet sonrası koşullarda, olumsuz etkilendikleri görülmüştür. Bu araştırmadan elde edilen verilerin, afet-sonrası yaşam çevrelerindeki toplumsal eşitsizliğin daha iyi kavranmasıyla, planlama ve uygulama alanında siyasa üretimi için bir altlık oluşturabileceği düşünülmektedir.