turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Şaman yorumlamaları ve büyüsellik

Şamanlık insanlık tarihinin başlangıcından bu yana süren bir yaşayış ve inanışlar bütünüdür. Bu yaşayış şeklinin başkahramanları ise şamanlardır. Günümüz dünyasının yapay katı kurallarının, metropollerin içinde kaybolmuş biricik insanın, geçmişş zamanlardaki yaşayışlara özlemiyle karşılaşılan şamanlar, çalışmamın ana konusudur. Bu rapor üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, antropolojik olarak genel hatlarıyla şamanlık incelenmiştir. Şamanlığın dünya görüşü, kimlerin nasıl şaman olduğu ve şamanların büyüsel simgeleri üzerinde durulmuştur. Şamanlık, sıklıkla ifade edildiğinin aksine yalnızca bir din değildir; doğayla bir bütün olarak yaşamayı temel alan bir yaşama biçimidir ve ilkel kabilelerden günümüze dek sürmektedir. Bu yaşayış biçimi, dünya görüşü ve eski Türk mitolojisinin harmanlanışından oluşur. Şamanlar ise aynı zamanda hem bir din adamı, hem doğanın sırlarını bilen bir otacı, hem bir büyücü hem de sanatçıdırlar. Onlar kendilerine has kostümleri ve enstrümanlarıyla ayinleri sırasında kendilerinden geçerek, ruhlar alemine gider ve ruhlarla iletişime geçerler. Onlar aynı zamanda insanlar ve ruhlar arasında aracılık eden seçilmiş kişilerdir. İkinci bölümde ise sanat tarihinin şamanları olarak adlandırdığım iki isime yer verilmiştir: Mehmet Siyah Kalem ve Joseph Beuys. Bu iki ismin yaşadıkları dönem, coğrafya ve çalışmaları bakımından birbirlerinden oldukça farklı olmalarına karşılık bir noktada kesiştiklerini düşünüyorum. İkisi de farklı biçimlerde de olsa şaman sanatçılardır. Son bölüm ise şamanları konu alan çalışmalarımı içermektedir.
İbrahim Balaban'ın Türk Resim Sanatındaki yeri ve resimlerindeki Anadolu betimlemeleri

Bu araştırma, 1921 doğumlu sanatçı İbrahim Balaban'ın Türk resim sanatındaki yerinin ve resmindeki Anadolu betimlemelerinin bütünsel olarak değerlendirilmesini amaçlamıştır. 1948 yılında Bursa Hapishanesi'nde tanıştığı usta şair Nazım Hikmet ile sanat eğitimine başlayan Balaban'ın sanat dönemleri ve resimlerinin konuları da araştırmanın alt problemlerini oluşturmuştur. Türkiye'nin siyasal ve toplumsal durumunun Balaban'ın sanatına olan yansımaları, araştırmanın çatısını oluşturan bir diğer unsurdur. Araştırmada tarama yöntemi kullanılmıştır. Ayrıca Balaban'ın ailesiyle birebir görüşmeler yapılmış, oğlu Hasan Nazım Balaban'a, Balaban'ın hayatı ve sanatı hakkında çeşitli sorular yöneltilmiştir. Nazım Hikmet ile usta-çırak ilişkisi kendisine büyük değer katmış olmakla birlikte, Balaban'ın sanatsal başarısının önüne geçmişştir. Bu durum siyasi karalamaya maruz bırakılmasına, usta şairin gölgesinde anılmasına neden olmuştur. Bugüne kadar İbrahim Balaban'ın eserleriyle kapsamlı bir bilimsel araştırmaya konu edilmemiş olması bu araştırmayı adeta zorunlu hale getirmiştir. Köy kültüründen gelen Balaban'ın, Anadolu'yu ve Anadolu halkını anlatan resimlerinde, çeşitli sanat akımlarından izlere rastlanmaktadır. Dolayısıyla Balaban'ın sadece Naif Sanat anlayışıyla resim yapan bir ressam olduğu algısı doğru değildir. İbrahim Balaban'ın sanatında görünen özgünlük, yöresellik ve üslup çeşitliliği, sanatçının sanatın pek çok dalına hakim olmasının başlıca sonucudur. Avrupa'da da tanınan, sergiler açan ve sayısız ödüle layık görülen Balaban, Anadolu'yu ve Anadolu halkını günümüzde en iyi şekilde temsil eden sanatçıların başında gelmektedir. Bu araştırma ile Balaban'ın kişilerden ve mekanlardan bağımsız olarak kendi kendini var eden ve yenileyen büyük bir sanatçı olduğu ve Türk sanatındaki haklı yeri ortaya çıkarılmıştır. Araştırmanın yapıldığı yıl 96 yaşında olan İbrahim Balaban, ileri yaşına rağmen atölyesinde sanatsal çalışmalarına devam etmektedir.
1880-1910 yılları arasında çağdaş grafik tasarımın gelişiminde yeralan yeni sanat hareketi

2004-Sayfa: 94 Jüri: Yrd. Doç. Mehmet KAVUKÇU Yrd. Doç. Nafia HANYALOĞLU 18. yy 'Endüstri Devrimi'yle birlikte insan yaşantısında yenilikçi değişiklikler olmuştur. İnsan yaşantısını kolaylaştırmak olarak algılanan bu yenilikler aslında sanatı köreltiyordu. Çünkü insan gücünün yerine makine geçmişşti. Makineleşmeyle tasarlanan ürünlerde sanatsal açıdan hiçbir estetik kaygı güdülmüyordu. Önemli olan, sadece üretimdi. İşte bu ortamda gelişen bu yanlış anlayışa dur diyebilmek için yeni sanat hareketleri filizleniyordu. Sanatçıları aynı görüşte bir araya getiren bu yeni sanat hareketlerinde en önemli yeri Yeni Sanat Hareketi' oluşturuyordu. 'Yeni Sanat Hareketi'nin, Avrupa ülkelerindeki gelişme sürecini kapsayan bu çalışma iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, ilk yeni sanat hareketi olarak bilinen ve Yeni Sanat Hareketi'nin oluşumunu etkileyen 'Sanat ve El Sanatları Hareketi' incelenmiştir. İkinci bölümde ise, Yeni Sanat Hareketi'nin gelişim süreci örnek sanatçı çalışmalarıyla açıklanmıştır.
1970 sonrası Türkiye'de postmodernist eğilimler

Jüri : Yrd. Doç. Dr. Erol KILIÇ Doç. Dr. Elmas MEHDİOĞLU Yrd. Doç Mehmet KAVUKÇU Tarihin hiçbir döneminde 20. yy'daki kadar çok sanat akımı muhakkak ki görülmemiştir. Bir sanayi ve teknoloji toplumu olan Batılı ülkelerde resim sanatı, tüm bu teknolojik ve bilimsel gelişmelere paralel olarak gelişmiş ve Empresyonizmle birlikte hızlı bir değişim sürecine girerek neredeyse tüm ülke sanatlarını etkilemiştir. 19. yy'dan itibaren Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemlerinde batılılaşmaya yönelik reformlardan resim sanatı da nasibini almış, adeta kendi geleneksel değerlerini ve sanat anlayışım Batı plastizmine tercih etmiştir. Geleneksel sanat anlayışından bu ani kopuş, plastizmiyle birlikte Batı sanatının araştırmacı ve gelenekseli dışlayan, aynı zamanda akla ve bilime dayanan resim anlayışını kabul etmesi Türk Sanatında uzun bir süre ulusal-evrensel, modern- geleneksel tartışmalarını da birlikte getirmiştir. Batı toplumlarında doğan Modern Resmin, tüm ülke sanatlarını etkilemesinin birinci nedeni; bu toplumların bilim ve teknolojiye sahip olmaları ise, ikinci neden; Batılı sanatçıların, tüm dünya sanatlarını, özellikle Uzakdoğu, Afrika, İslam sanatlarını inceleyerek resim sanatında geniş bir beslenme ve yansıtma potansiyeline sahip olmasıdır. IV Bu açıdan tezin birinci bölümünde Modern resmin kaynaklarına ve gelişme sebeplerine inilmiş ve açıklaması yapılmıştır. Bölümün sonlarına doğru ise, modernizmin ve modern sanatın çıkmazları ortaya konulmuştur. İkinci bölümde yer alan Postmodern sanat anlayışı, modern sanatın çıkmazlarına ve sıkıntılarına binaen temellendirilmiştir. Günümüzde birçok tartışmaya neden olan Postmodern sanat artık bir değişim olmaktan öte, yeni bir anlayış olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu yeni anlayışla birlikte Dünya Sanat Merkezi de Avrupa'dan Amerika'ya taşınmış durumdadır. Bu taşınmanın nedenleri ve Postmodern sanat akımları ikinci bölümün sonunda yer almaktadır. Üçüncü bölümde ise, tüm bu gelişmelere karşın, Çağdaş Türk Sanatının kendi içindeki değişimleri ve etkilenimleri ve 1970 sonrası Türkiye'de oluşan Postmodern eğilimlerle bu değişimler ortaya konulmuştur. Özellikle 1960 ve 70'ler de tüm dünyada yaşanan soğuk savaş ortamı ve modernizmin çıkmazları, demokrasinin geniş imkanları ölçüsünde söylem ve eleştirilerini oluşturmuş ve bunu sanata da eleştirel ve tepkisel bir dille yansıtmıştır. Artık 1960'lardan sonra oluşan sanat her ne kadar Batı kaynaklı olsa da, tüm dünya ülkelerinin dolayısıyla Türkiye'nin de sanatıdır. Türk sanatı bunu henüz sanatçıların bireysel yaklaşımlarıyla yakalamış olsa da 'Günümüz Sanatçıları', 'Yeni Eğilimler Sergileri' ve son dönemde bienallerle bu oluşumu yerleştirme, daha doğrusu yaşama gayreti içerisindedir. Bu bölümün sonunda ise, Türkiye'de 1970'lerde oluşmaya başlayan 'Postmodern' sanat içerisinde kimliklerini bulan sanatçılarımız yer almaktadır.
Dada'dan günümüze plastik sanatlarda anti-estetik form olarak beden

Her daim vazgeçilmez sanatsal bir biçim olan beden formu, tarihin çeşitli dönemlerinde farklı şekillerde ele alınmış ve plastik sanatlarda değişik yansımalar bulmuştur. Sanatın amacının güzel olanı yansıtmak olduğu düşüncesinin hakim olduğu dönemlerde bile, çirkin/estetik dışı olarak nitelendirilebilecek sanatsal beden formlarına rastlanmıştır. Fakat Avangard hareketlerin etkisiyle özellikle Marcel Duchamp'la birlikte, sanatta estetik anlayış sorgulanmış, estetik olmayan nesnelerin de sanata konu olabileceği fikrine varılmıştır. Bu düşünceden hareketle anti-estetik olarak nitelendirilebilecek bedenlerin yanı sıra, bilinçli bir şekilde deforme edilmiş beden formları da sıklıkla plastik sanatlarda kullanılmaya başlanmıştır. Özellikle 20. yüzyılın üzerine yoğunlaştığı konulardan biri olan beden kavramının, tarih öncesi dönemlerden başlayarak günümüze kadar geçen süreç kapsamında, plastik sanatlarda tasvir biçimlerini ortaya çıkarmak, tartışmaya açmak ve analiz etmek çalışmamızın temel amacını oluşturmaktadır. Bu kapsamda, kültürel, dinsel, bilimsel, ekonomik, siyasal ve toplumsal olayların etkisiyle, sürekli değişen beden anlayışı ve bu anlayışa göre şekillenen anti-estetik beden biçimlerini yansıtan sanat eserleri kronolojik bir biçimde ele alınarak incelenmiştir. Ele alınan sanat eserlerindeki anti-estetik unsurlar gerekçeleriyle birlikte çözümlenmeye çalışılmıştır. Çözümleme gerçekleştirilirken ortak özelliklerine göre sanat eserleri ve sanatçılar gruplandırılmıştır. Çalışmamızda, özellikle Batılı sanatçıların eserlerinde betimledikleri estetik olmayan beden formları ele alınmış, bunun yanı sıra Türk sanatçıların deforme beden imgeleri de analiz edilmiştir. Anti-estetik kapsamda değerlendirilen beden formları, çirkin, grotesk, biçimsiz, deforme, çekici olmayan, korkutucu, şiddet görmüş, tiksindirici, itici, iç bulandıran, abartılı, orantısız, olağan dışı, oldukça zayıf/şişman, bayağı, pornografik, sakat, eksik, ölü ya da hastalıklı, yaşlı, anomalili, patolojik gibi sıfatlarla nitelendirilmiştir. Metnin son bölümünde ise özellikle günümüz sanatçılarının eserlerinde, bedeni anti-estetik formlara dönüştürmesinden beslenen ve etkilenen F. Deniz Korkmaz'ın resim çalışmaları, biçimsel ve düşünsel yönleriyle ele alınmış ve çalışma tamamlanmıştır.
Modern sanatta kaligrafik yansımalar

Modern sanatın kaligrafi sanatıyla olan ilişkisi incelenerek, kaligrafik etkilerin sanat akımlarına ve modern sanatın bugüne ulaştığı çizgideki önemine vurgu yapılmıştır. 1800 lü yıllarda başlayan modern sanat hareketleri izlenimcilik ve akademizm'in egemenliğinde 1900'lü yıllara kadar devam etmiştir. Fotoğraf makinesinin ve sinemanın ortaya çıkışı ile yeni arayışlar başlamış, buna bir de teknolojideki gelişme eklenince yeni çıkış noktaları ve yeni arayışlar başlamıştır. Bu nedenle modern sanata kaligrafinin etkileri konulu tezimiz üç bölümde ele alınmıştır. Tezin birinci bölümünde modern sanata genel bir bakış ve modern sanat akımlarına kaligrafinin etkileri ve kattığı estetik öneme yer verilmiştir. Tezin ikinci bölümünde kaligrafi sanatının batı, Uzakdoğu ve İslam kaligrafisindeki etkilerine örnekleriyle yer verilmiştir. Son bölümde ise Modern sanatta batılı sanatçılar ve Türk sanatçıların eserlerindeki kaligrafik etkiler irdelenip resimli örneklere de yer verilmiştir.
Seramik sanatında soyut dışavurumculuk ve Peter Voulkos

İngiltere'de ortaya çıkan Sanayi Devrimi ile birlikte sosyal yaşamda etkili olan modernkavramı, sanat alanında da kendini göstererek modernizmin oluşum sürecini başlatmıştır. Modernizmin; geleneksel sanat algısını değiştirdiği bu süreçte soyut sanat akımları ortaya çıkmaya başlamıştır. Bu akımlarından biri olan SoyutDışavurumculuk; politik, estetik ve ahlaki sınırları ortadan kaldırmakla birlikte öncelikle resim alanında etkili olmuştur. Resimde figür, mekan ve nesne gibi öğelerintuval yüzeyinden uzaklaşmasını sağlayan Soyut Dışavurumculuk geleneksel resimalgısını değiştirmiştir. Bu algı değişiminin seramik sanatına yansımalarını ortaya koymak bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır:Uzun ve köklü bir geçmişşe sahip olan seramik, ağırlıklı olarak geleneksel yanı ile ön plana çıkmıştır. Soyut Dışavurumculuk akımından da etkilenerek, geleneksel üretim anlayışı ve teknik sınırlarının ötesinde bir ifade alanı oluşturmuştur. Bu akımınseramik sanatındaki en önemli temsilcisi olan Amerikalı seramik sanatçısı PeterVoulkos'un; tornada şekillendirme yöntemiyle ürettiği ilk dönem eserleri tornanınsimetrisi ile olan bağını korurken, son dönem çalışmalarında yırtma, koparma, parçaekleme ya da çıkarma, deforme etme gibi gelenek, işlev ve teknik sınırların ötesinde çağdaş eserler ortaya koyduğu görülmektedir. Sanatçı; etkilendiği süreçler, eğitimciyanı, sanata, seramiğe bakış açısı ve yaklaşımları doğrultusunda ele alınmaya çalışılmıştır. Seramiğin çağdaş sanat boyutunun ön plana çıkmasında sanatçı kimliği ve yetiştirdiği öğrencileri ile önemli bir yere ve değere sahip olan Peter Voulkos'u ele alan bu çalışmanın; çağdaş seramik sanatı alanında yapılacak araştırmalar için bir kaynak olması hedeflenmiştir.
Günümüz sanatındaki yeni portre yaklaşımları: Yüz ve maske

Bu tezin temel amacı, değişim ve dönüşüm unsuru olan maskenin ilkel toplumlardan gnümüze kadar olan kullanımı, kullanım alanları, günümüz sanatına olan etkilerini örnekleriyle ortaya koymaktır. Bu tezde öncelikli olarak genel maske kavramından, ortaya çıkış nedenlerinden ve psikolojik temellerinden bahsedilmiştir. Daha sonraki bölümlerde ise maskenin eski ve Uzakdoğu kültürlerindeki yeri, işlevi ve önemi incelenmiştir. Daha sonra ise bu kültürlerin günümüzdeki yansımaları aktarılmıştır. Son olarak maskenin günümüz sanatındaki etkileşimleri ve yorumu sanatçı örnekleriyle ele alınmıştır.
Tasarımı sanata, tasarımcıyı ise sanatçıya yaklaştıran süreçte tipografinin tasarım nesnesine dönüşmesi

Tipografinin tasarım nesnesine dönu şme su recinde, sanat-tasarım alışverişi içinde tasarımcının sanatçı tavrıyla eserlerini gerçekleştirmesi bu çalışmanın problemini oluşturmaktadır. Sanat-tasarım alış-verişininin ve teknolojinin tipografinin bir tasarım nesnesine dönu şmesi u zerindeki etkilerini irdelemek çalışmanın temel amacıdır. Su rekli olarak ayrı göru len sanat ve tasarımın birbirlerini çok fazla besledikleri için ayrı du şu nu lemeyecekleri, bu çalışmada örnekler u zerinden incelenerek ortaya konulmuştur. Sanat-tasarım alış-verişinin, teknolojik ilerlemelerle gelişen araçlarlabaşat bir seyir gösterdiği, oluşan gelişmelerle bu alışverişin kendini yenilediğigöru lmu ştu r. Bu araştırma, Endu stri Devrimi'nin getirdikleriyle değişenhayatın, Avangard Sanat Hareketleri'nin tasarım dilini kullanmalarıylagörselleştirildiğini ve tasarımcıların kendilerini El Lissitzky gibi sanatçıtasarımcıolarak görmeleri u zerinden sanat-tasarım alış-verişinin varlığınıispatlamıştır. Avangard Sanat Hareketleri'nin Amerika'ya taşınması ile fotodizgininardından bilgisayarın sağladığı özgu rlu kler ve deneyler ortamının, grafik tasarımcıları kişisel deneyimlerde bulunmaya heveslendirdiği göru lu rken, sanatçı gibi du şu nmeye ve davranmaya bir çağrı niteliği de oluşturduğu saptanmıştır. Bu değişimi hazırlayan su reçte, Wolfgang Weingart'ıngelenekselleşmiş tipografi kurallarını yıkma deneylerinin, sanatsal bir bakış açısıyla gerçekleştirildiği, örnekler u zerinden açıklanmıştır. Sanat ve tasarım alış-verişinde, zaman içinde tipografinin bir tasarım nesnesine dönu ştu ğu belirlenmiş ancak bu dönu şu mu n daha öncekilerden farklı olarak teknolojiden uzaklaştığı bulguları elde edilmiştir. Teknolojiyi reddeden'post-dijital' anlatım biçiminin, el yapımının biricikliğini ve kusurlu gu zelliğinivurgularcasına zanaatın öneminin yeniden keşfedildiği gözlemlenmiştir. Türkçe
Heykelde zaman bağlamında yeni inşa arayışları

'Heykelde Zaman Bağlamında Yeni İnşa Arayışları' adlı bu çalışmada, zamanın sürekli devinimi sonucu oluşan fiziksel ve kavramsal dönüşümler açığa çıkarılmaya çalışılmıştır. Çalışmadaki metinler ve uygulamalar belli bir form kazanmış görüntününötesinde, süreci inşa etme girişimindedirler. Bu çatı altında çalışma raporu üç bölüme ayrılmıştır: İlk iki bölümünde, sanat tarihinin değişik dönemlerindeki zamankavrayışları incelenmiştir. Başka bir deyişle, sanat tarihinin dönemlerinde ve bu dönemlerin entelektüel ve estetik anlayışlarına etki etmiş zaman kavrayışlarısunulmuştur. Üçüncü bölümde uygulama süreci devreye girmiş ve günümüz sanatından örneklerle konu pekiştirilmiştir. Sonuç olarak Heykelin izleyici ile girdiği ilişkide karşılıklı etkileşim olanakları geliştirilerek onun yapım sürecine kavramsal ya da fiziksel olarak müdahale edebilecekleri ortamlar sağlamak. Dolaylı ve dolaysızmüdahalelerle sanatsal çalışmaların belirli bir süreç içerisinde başkalaşıma kendileriniaçık tutmaları hedeflenmiştir.
Yirminci yüzyıldan günümüze resimde farklı çocuk imgeleri

Avrupa resimde çocuk imgesinin 15 -16. Yüzyıllara kadar, Çocuk İsa betimlemeleri dışında fazla ilgi çekmediği görülür. Ortaçağ'da Çocuk İsa, Meryem'in kucağında çocuksu bir özellik taşımadan resmediliyor, Surat ifadeleri ve oranlarıyla yetişkinlere benziyorlardı. Rönesans dönemi ile birlikte yetişkin görünümünden sıyrılan çocuk, doğal ve gerçekçi bir anlayışla yeni bir görünüme kavuşmaya başlamıştır. Özellikle 16. Yüzyıla ait Meryem ve Çocuk İsa betimlemeleri, modern çocuk kavramına yaklaşan, aynı zamanda anne-çocuk ilişkisini yücelten çalışmalardır. 17. Yüzyıl çocukları artık resim sanatı içinde önemli bir figür olarak yerini almaya başlamıştır. 18. Yüzyıl ile birlikte gelişimi hızlanan çocukluk bilincinin ve aydınlanma çağının getirdiği olumlu etkilerle çocuklar portre sanatında en az büyükler kadar yer tutmuştur. 19. Yüzyılda çocuk merkezli bir aile anlayışına kavuşan Avrupa, Empresyonizmin geliştirdiği yeni resim teknikleri ile çocuk imgesinin sıklıkla kullanıldığı akım olmuştur. 20. yüzyılda sanat ve çocuğun sosyal yapısı değişim göstermiş, çocuklar için eğitim reformu yüzyılı olmuştur. Böylelikle çocukluk kavramı bazı kesimlerde yükselişe geçerken bazı kesimlerde de savaşlarla birlikte yerle bir edilmiş çocuklar; şiddet, istismar ve açlıkla yüzleşmeye devam etmiştir. Günümüz Batı resminde teknoloji çağının çocukları birbirinden farklı çarpıcı üsluplar ve bakış açılarıyla resimlerde görülmektedir. Çocuklar bazen insan hayatının başlangıcını ve sonunu, ululuğunu ve olumsuzluklarını ele alan metaforlara dönüşmektedirler. Bazen de Ortaçağdan beri sıklıkla kullanılan anne-çocuk temasına atıfta bulunan resimlerde yer almaktadırlar. Günümüz Türk Sanatçılarında, Anadolu çocuklarının taşralı yaşamları ve şehir hayatının en üst tabakayla en alt tabakaya ait çocuklarının psikolojik gerilimi konu edilmiştir. Sanatçılar bazen toplumsal gerçekçi bazen de dışavurumcu bir sanat anlayışı benimsemişlerdir.
Grafik sanatçısı ve karikatürist Faruk Çağla'nın eserlerinin incelenmesi

Grafik ve Karikatür sanatçısı Faruk Çağla, Almanya'da bir döneme damgasını vuran ve kısaca 'sanat endüstri içindir' prensibiyle ve 'hoca ustadır, öğrenci çıraktır' anlayışıyla sanat ve zanaat bütünlüğü içerisinde eğitim veren efsane okul Bauhaus okulunun Türkiye'deki benzeri olan Devlet Tatbiki Güzel Sanatlar Yüksek Okulunda 1975- 1980 yılları arasında grafik bölümünde öğrenci olarak eğitim almıştır. Kısaca adına Tatbiki de denilen DTGSYO, kurulduğu 1957'den Marmara Üniversitesinin bünyesine dahil edildiği 1982 yılına kadar İç Mimari, Dekoratif Resim, Tekstil, Seramik ve Grafik olarak toplam 5 bölümde binlerce mezun vermiştir. Mezunların birçoğu da mezun oldukları dalda Türkiye'nin çok önemli sanayi ve ticari kuruluşlarında başarılı görevlerde bulunmuştur. Faruk Çağla, Tatbikinin kapanmasından 2 yıl önce 1980 yılında okuldan mezun olmuş son mezunlardan biridir. Küçük yaşlardan beri resim çizen Çağla, lise yıllarında İstanbul'un basın-yayın ve reklamcılık kalbi olan Cağaloğlu'nda tabelacılık yaparak mesleğe alaylı olarak başlamıştır. Daha sonra Tatbikide grafik bölümünde öğrenciliği sırasında ve mezun olduktan sonra da reklam ajansları ve matbaalarda grafik tasarımcı olarak çalışmış, küçüklükten gelen çizim yeteneği sayesinde de gazetelerde ve dergilerde karikatürist olarak çalışmıştır. Emekli olduktan sonra birikimlerini genç kuşaklara aktarmak gayesiyle 2015 yılında 59 yaşında ALES sınavını geçerek üniversitelerde öğretim görevlisi olarak görev yapmış, eğitmenliği sırasında 60 yaşında yüksek lisansını tamamlamıştır. Bunu takiben yabancı dil sınavını da geçmişş, tasarımcılıkta 48 yıllık meslek tecrübesinin üzerine sanatta yeterli olduğunu kanıtlamak ve akademik kariyerinde yükselmek için 62 yaşında grafik tasarım dalında sanatta yeterliğe başlamış olan bir eğitmen olması özelliği ile, ayrıca hem eski geleneksel manuel yöntemler ile kağıt üzerine fırça ile, hem de modern dijital programlar ile bilgisayarda tasarım yapabilen ender sanatçılardan biri olması nedeniyle tez konumuz olmuştur. Sonuç olarak, Faruk Çağla'nın eserleri; meydana getirildiği oluşum süreci dikkate alınarak, ülkede bilgisayar devrimi diyebileceğimiz grafik eser üretim tekniklerinin değiştiği bir zaman dilimi de göz önünde bulundurularak çocukluğundan bugüne kadar olan süreçte topluca değerlendirilmiş, sanat ve meslek hayatı yarım aşıra yaklaşan bir grafik sanatçısının eski ve yeni grafik tasarım teknolojisi karşısında mesleğini icra etme ve genç kuşaklara aktarma mücadelesine çok yakından tanıklık edilmiştir.
Gravürden siyah beyaz fotoğrafa Erzurum evleri

Erzurum tarih boyunca, stratejik konumu yüzünden, önemli bir kent olmuştur. Birçok medeniyete ev sahipliği yapmış olması, onun ayrıca önemli bir özelliğidir. Yeryüzü üzerinde, rakımı bu ölçüde yüksek olan ender şehirler arasında yer alır. Mevsimler, burada sanki azalmış, sert kışlar ve kısa, serin yazlara dönüşmüştür. Tüm bu özellikler, onun karakterinin belirleyici unsurlarını oluşturmuştur. Pek tabii ki, bir kentin kimliği, insanlarının yaşam alanı olan evlerdir. Evler de barındırdığı insanların kimliğini ortaya koyar. Ev mimarisinin oluşumunda, toplumların inanç, gelenek ve kültürleri ile coğrafi şartlar ve hayat görüşleri önemli rol oynar. Bu yüzden Anadolu, çok çeşitli evlerin görüldüğü zengin bir coğrafyadır. Erzurum Evleri sahip olduğu özellikleri itibariyle, bu yüzdendir ki, medeniyetimizin genetik kodlarını ortaya koymaktadır. Bugün, neredeyse tamamına yakını yok olmuş bu evler araştırmacı tarafından belgelenmişti. Çeyrek asır önce belgelemişti. Araştırmacının siyah beyaz fotoğraf arşivi, kütüphane ve müze araştırmaları sonucu elde edilen Erzurum gravürleri ile bir arada tasnif edilmiştir. Çalışmada eski Erzurum evlerinin 1980'lerde ayakta olanlarıyla şimdiki durumları arasında da bir karşılaştırma yapılmaktadır. Tarihi Erzurum evleri, çok azı hariç, ayakta değillerdi. Bir sebeple yıkılmış ve kaybolmuşlardı. Yerlerinde beton yığınları yükseliyordu. Bu çalışma, bir kentin geçmişşine ve bugününe ışık tutması hasebiyle önemlidir. Ayrıca, burada kullandığımız materyallerin araştırmacılar ve akademik çevrelerin kullanımına sunulması, tarihi, mimari, kültürel ve sanatsal bakımdan önemli bir yekun tutmakla kalmayacak, Erzurum'un geçmişşi hakkında değerli birer belge niteliği taşıyacaklardır.
Çağdaş Türk tiyatrosunda Yunus Emre

Bu çalışmada, Yunus Emre hakkında yazılmış tiyatro eserleri, bu eserlerde işlenen ortak konular ve yazarlarımızın bu konuları oyunlarında hangi açıdan ele aldıkları sorusunun yanıtı aranmaktadır. İÇağdaş Türk Tiyatrosunda Yunus Emre? isimli eserimde, Yunus Emre'nin hayatı, sanatı ve eserleri hakkında bilgi verildi. Bu çalışma Yunus Emre ile ilgili olarak yazılmış olan dokuz tiyatro eserinin incelenmesini içermektedir. Bu tiyatro eserlerinin tahlilinde başlıca uyguladığım metotlar şunlardır. Kitabın künyesi, kurgu, özet, şahıs kadrosu, birinci derecedeki kişiler, dekoratif unsur durumdaki kişiler, tema, mekan, olay örgüsü, yapı, zaman, dil ve anlatım teknikleri, mimesis, gösterme yöntemi nesnel tasvir, geriye dönüş tekniği, diyalog tekniği, montaj tekniği, anlatma problemi, değerlendirme bölümleri detaylı bir şekilde incelenmiştir. Bu incelemelerin sonucunda Yunus Emre, 700 yıl öncesinden günümüze uzanan bir dil köprüsü, insandan insana uzatılmış, sevgi, kardeşlik, hoşgörü eli olduğu, aradan geçen bunca zamana rağmen bugün bile insanoğlu hala söyleyecek sözü olan bir dil ve gönül ustası olduğu bilinmektedir. Bu yüzden onun hayatı, fikri kişiliği, düşünceleri, tasavvufa getirdiği derinlik, evrensel insan sevgisinin doğru bir biçimde bilinmesinin son derece önemli olduğu kanaatine varılmıştır.