turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye Avrupa Birliği ilişkilerinde 2002 - 2012 dönemi ve müzakerelerin geleceğe etkisi

Çok eski tarihlere uzanan Avrupa'daki bütünleşme düşünceleri II. Dünya savaşından sonra 1951 yılında Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğu ile Birliğin entegrasyon süreci başlamıştır. Ekonomik birlikteliğin en başarılı örneğini oluşturan AB için ilk adım sayılan AKÇT'dan sonra 1957 yılında yapılan Roma Antlaşmasıyla ekonomik birliktelik perçinlenmiştir. Süreç içerisinde genişleme yaşayan Avrupa Ekonomik Topluluğu geçen zaman zarfında kurumlarında değişiklikler yapmış ve genişlemeye bağlı olarak bünyesinde yeni kurumlar oluşturmuş, var olan kurumların ise yetkilerini artırmıştır. Türkiye'nin Avrupa Birliği ile ilk ilişkileri 31 Temmuz 1959'da AET'ye ortaklık için resmen başvuru ile başlamış ve 1995 yılında tamamlanan Gümrük Birliği ile devam etmiştir. 2002 yılına kadar olan uzun süreçte temeli oluşturulan ilişkiler, 2002 yılı sonrasında farklı gelişmelere sahne olmuştur. Özellikle tam üyelik süreci, müzakere süreci gibi gelişmelerin yaşandığı dönem müzakerelerin başlamasıyla daha da farklı bir boyuta taşınmıştır. Bu tezde Türkiye-AB ilişkilerinde 2002- 2012 dönemi ve müzakerelerin geleceğe etkisi incelenmiştir. Bu kapsamda 2002 yılında başlayan tam üyelik süreci yerini 2005 yılı sonrasında müzakere sürecine bırakmıştır. 2012 yılına kadar müzakerelerde yaşanan gelişmeler ele alınarak geleceğe etkisi ayrıntılı şekilde incelenmiştir.
Uluslararası para sistemi, avrupa'nın parasal entegrasyonu ve Oca teorisi

Sekiz yıl önce euro'nun ortaya çıkışı önemli bir olaydır. Bunun teorik temelleri optimum para alanları teorisine dayanmaktadır. Bunun ekonomik analizi Mundell (1961) tarafından yapılmıştır. Teori bir ülkenin hangi koşullarda kendi bağımsız parasından vazgeçip, diğer bir ülkeyle parasal birliğe girmesinin hangi koşullarda olabileceğini araştırmaktadır. Avrupa Parasal Birliğini oluşturan ulusların optimum bir para birliği oluşturup oluşturmadıkları tartışılmaktadır. Avrupa'da bir parasal birliğin arzu edilirliğini azaltan birçok faktör vardır. Bununla beraber, artık bunları tartışmaktan çok gerçekleşen durumun analizini yapmak daha önemlidir. Yakın ekonomik entegrasyonun üye ülkeler arasında siyasi işbirliği yaratmak başlıca amaçtır. Parasal birleşmenin etkileri geniş bir alana yayılmıştır. Bu konuda geniş bir ampirik araştırma literatürü oluşmuştur. Ortak paranın makroekonomik istikrar üzerindeki etkilerinin hem olumlu ve hem de olumsuz yanları vardır. Bu konuda karar verebilmek için EMU'da para ve maliye politikaları incelenmiş ve sonuçları değerlendirilmiştir. Ayrıca, küreselleşmenin etkileri de ele alınmıştır. Sonuç olarak, ECB'nin politikalarının yüksek işsizlik ve düşük büyüme eğilimi yaratmasının karamsarlığa neden olduğunu fakat bunun giderilebileceğini söyleyebiliriz.
Avrupa Birliği'ne katılım sürecinin Türkiye'nin tarım politikalarına olası etkileri ve organik tarımın stratejik önemi

Tarım sektörleri reform sürecinde olan ülkeler için, alternatif politikalar ve bu politikaların başarı şansı, ülkenin sosyal, ekonomik, kültürel ve toplumsal dengesinin korunması için hayati önem taşımaktadır. Bu bağlamda, AB Ortak Tarım Politikası'na uyum sağlamaya çalışan ve bu süreçte sosyo-ekonomik açıdan önemli sorunlarla karşılaşması beklenen Türkiye'nin, organik tarım konusunda atacağı adımlar daha da önem kazanmaktadır. Türkiye açısından organik tarım, doğal kaynaklarının uygunluğu, iklimsel avantajlar, emek-yoğun üretim şekli, yaratılan katma değer, ihracat fırsatları gibi pek çok açıdan anlamlı ve çekicilik arz eden, stratejik anlamda önemli bir sektör olarak karşımıza çıkmaktadır. Gerek üretim düzeyi, gerek dünya ticaretinden aldığı pay anlamında, Türkiye'nin bugünkü pozisyonuna bakarak, potansiyelini yansıtan bir noktada olmadığını söylemek mümkündür. Bu çalışmada, dünyada bu alanda öncü olan ülkelerin uyguladıkları politikalara bakıldığı zaman, Türkiye'nin, finansal desteklemeler, iç pazarın gelişimi, ihracatın artırılması, araştırma-geliştirme gibi dolaylı ve dolaysız ilgili pek çok alanda atması gereken çeşitli adımlar tartışılmıştır.
Türkiye'de siyasal partilerin siyasal bir unsur olarak Avrupa Birliği üyeliği'ne yaklaşımları: 3 Kasım 2002 seçimleri örneğinde bir inceleme

Türkiye'nin Avrupa Birliği' ne adaylığı Türk siyasal yaşamındaki önemli siyasal unsurlardan birisidir. Avrupa Birliği adaylığı, Türkiye'nin batılılaşma ve modernleşme sürecinin bir parçası olarak görülür. Avrupa Birliği adaylığına muhalefet ise, daha çok toplumun geleneksel kesimi tarafından gelmektedir. Bu bağlamda, Türkiye'deki siyasal partilerden bazıları ulusal güvenlik ve egemenlik bağlamında üyeliğe karşı çıkmakta, diğerleri ise adaylığı Türkiye'nin uluslararası arenada etki alanını genişletmesi için büyük bir fırsat olarak değerlendirmektedir. Bu tez, siyasal bir unsur olarak Avrupa Birliği'ne adaylığı ile ilgili olarak Türkiye'deki partilerin yaklaşımını ortaya koyacaktır. Tez, partilerin Türkiye'nin Avrupa Birliği üyeliğine yaklaşımlarını, temel ideolojiler, kamuoyu, parti liderlerinin etkisi ve parti rekabeti bağlamında incelemektedir. 3 Kasım 2002 seçimlerine katılan partilerin seçim kampanyası sürecinde Avrupa Birliği'ne siyasal bir unsur olarak yaklaşımları değerlendirilmektedir. AB-septisizmin kavramsal çerçevede sunulması ile birlikte, Türkiye'deki partilerin Avrupa Birliği yaklaşımları 3 Kasım seçimleri örneğinde incelenmektedir. Bu bağlamda tezin başlıca amacı, bir dış politika sorun boyutu olarak Türkiye'nin AB üyeliğinin parti sisteminde partiler çatışmasında nasıl hayat bulduğunu açığa çıkarmaktır. Bu amaç doğrultusunda üyelik sürecinde partiler arasında dikkate değer tartışmaların yaşandığı bir döneme denk düşen 3 Kasım Seçimleri, seçim sürecinde partilerin konuya yaklaşımları, kadrolarının kampanya sürecindeki söylemleri, çeşitli belgelerinde öne çıkan temalar ışığında incelenmektedir. Bu şekilde söz konusu seçimler örneğinde partilerin Türkiye'nin AB üyeliğine nasıl baktıkları, buna ilişkin duruşları, benzerlikleri, farklılıkları ortaya konmaya çalışılacaktır.
Black sea environmental regime: Challenges and opportunities

Üç ana bölümden oluşan bu tez, Karadeniz çevre rejimini incelemektedir. Birinci bölümde, uluslararası politikanın çevresel boyutu hakkında genel bir giriş yapıldıktan sonra, çevre alanında rejimlerin oluşumu ve kıyı ve deniz çevresinin korunmasına yönelik küresel ve bölgesel politika ve hukukun gelişimi ortaya konulmaktadır, ikinci bölümde, öncelikli olarak Karadeniz'in özellikleri ve çevre problemleri tanımlanmaktadır. İkinci olarak, rejim oluşumunu engelleyen nedenler ile oluşumunu sağlayıcı etkenler analiz edilmektedir. Son olarak rejimin yasal, kurumsal ve mali çerçevesi donörlerin bölgedeki girişimleri ile birlikte incelenmektedir. Üçüncü bölüm rejimin faaliyet göstermesini etkileyen zorluklar ile Karadeniz'in geleceği için firsatlan ortaya koymaktadır. Bu çalışmanın temel amacı, Karadeniz çevre rejiminin Karadeniz'in korunması ve ekosisteminin iyileştirilmesini sağlamak üzere sürdürülebilir olup olmadığını kavramaktır.
Türkiye ve Avrupa Birliği'nde istihdam politikalarının genel görünümü, karşılaşılan problemler ve çözüm arayışlarının mukayeseli analizi

İstihdam; çalışma, çalıştırma ve üretimde kullanma gibi çeşitli anlamların karşılığıdır. İktisat bilimi içerisinde önem kazanması, 20. yüzyılın ilk yarısında gerçekleşmiştir. 1936 yılında 'istihdam, Faiz ve Paranın Genel Teorisi' adlı eserini yazan J. M. Keynes, bir yandan Modern İktisat anlayışını ortaya koyarken, ekonomilerin dikkatini de istihdam üzerinde toplamayı başarmıştır. İstihdam hedefleri 1940'lardan sonra Avrupa ekonomilerinde öncelikli hedefler arasında yer almış ve 'tam istihdam' ya da buna yakın hedefler büyük ölçüde gerçekleşmiştir. Ancak 1970'lerin ikinci yarısında etkilerini gösteren ekonomik kriz, 1929'daki kadar olmasa da, ekonomilere büyük zararlar vermiştir. Bu zararların başında istihdamda daralmalar ve dolayısıyla işsizliğin artışı gelmiştir. Bu tarihe kadar işgücü piyasalarındaki emek talebini, gelişmekte olan ülkelerden karşılayan Avrupa Ekonomileri, istihdamı artırma arayışlarına girmişlerdir. Türkiye'de yaşanan durum ise Batıdan oldukça farklıdır. Osmanlı İmparatorluğundan büyük bir tarım toplumu mirası alan Türkiye Cumhuriyeti, bu yapısını 21. yüzyıla girdiğimiz şu günlere kadar değiştirememiştir. 1950 - 1960 döneminde kentleşme ile birlikte başlayan işsizlik problemi. sürekli artarak, son dönemdeki ekonomik sosyal problemler arasında da ilk sırada yer almıştır. Türkiye'de işsizlik, dönemsel ve bölgesel farklılıklar gösterse de, genelde ekonomik bünyedeki dengesizlikten kaynaklanan yapısall işsizlik hakimdir. Türkiye'de istihdam politikaları, planlı dönem olarak ifade edilen 1 960 yılından sonraki dönemde belirlenmeye başlamıştır. İlk kez kalkınma planları içerisinde yer alan istihdam politikaları, hükümet programları ve uygulamada
Standstill clause and its impact on the visa and some other issues between Turkey and EU member states

Türkiye son zamanlarda gözle görülür oranda ekonomik bir büyüme sağladı. Bu bağlamda kolayca görülebilir ki ekonomik krizdeki AB Üye Ülkelerinin Türk insanının ticari, eğitimsel, kültürel ve turistik ziyaretlerinden fayda sağlayacağı söylenebilinir. Halbuki, Türkiye günümüzde vatandaşlarının söz konusu Ülkelere girmeden önce vize almak zorunda olduğu tek AB aday ülkesidir. Türk vatandaşları aleyhine olan Şengen vize rejimi ve işçilerin hareket serbestisi, yerleşme serbestisi ve hizmet sunma ve alma serbestisi ile ilgili kısıtlamalar Türkiye ve AB arasındaki ilişkilerin güçlenmesine önemli bir engel oluşturmaktadır. Türkiye ile yapılan anlaşma örneğindeki gibi, üçüncü dünya ülkeleri ile yapılan Ortaklık anlaşmaları ve onların ekleri AB mevzuatının başlıca yasal kaynaklarıdır ve direk etkilidirler; ilaveten, bu kaynaklardaki standstill ilkeleri iki akit tarafın vatandaşlarına verilmiş ve onların önceden kazanılmış haklarını korumaktadır. Türkiye, AB Üye Ülkelerine (1970'te imzalanan ve Ankara Anlaşması'nı detaylandırıp nasıl uygulanacağını belirleyen) Katma Protokol' ü içeren (1963'te imzalanan) Ankara Anlaşması ile bağlanmıştır. Söz konusu Anlaşma ve Protokol Ortaklık Konseyi Kararları ile genişletilmiştir ve iki tarafın arasında Ortaklık Hukuku'nu oluşturmaktadır. Söz konusu Ortaklık Hukuku sadece Avrupa Adalet Divanı tarafından yorumlanmaktadır. Son zamanlardaki kararlarıyla, söz konusu Divan, AB Hukuku'nun bir koruyucusu olarak, AB Hukuku'nu kendi ulusal yasalarına adapte etmeyen, tam yansıtmayan ya da zamanında yansıtmayan AB Üye Ülkelerini ödeme yapmaya mahkum eden çok önemli bir fonksiyon icra etmiştir. Bu bağlamda, vize ve başka konularda AB Üye Ülkeleri tarafından Türkler için uygulanan birçok kısıtlama vardır. Bu yüzden, iki taraf arasındaki ilişkiler ile ilgili bazı detayları, söz konusu AB-Türkiye Ortaklık Hukuku ışığında Avrupa Birliği Adalet Divanı'nın yaptığı yorumları ve Pozitif Gündem, Geri Kabul Anlaşması ve özellikle Vize Serbestisi Diyaloğu gibi bazı yeni adımları hatırlamak ve akılda tutmak faydalı olacaktır. Ayrıca, tüm Türk yetkililerin ve milletinin Ortaklık Hukuku'nda belirtilen kazanılmış haklarının farkında olması gerekmektedir.
Avrupa Birliği'nin göç politikaları bağlamında göçmenlerin sosyal dışlanması

1970'lerde Avrupa'da kavramsal olarak temelleri atılan sosyal dışlanma, küreselleşme ve uygulanan neoliberalist politikaların ülkeler ve bölgeler arasındaki eşitsizlikleri derinleştirmesi ve insan hareketliliğini arttırması sebebiyle günümüzde dünya çapında oldukça sık rastlanan bir sorun haline gelmiştir. Çok farklı nedenlerle ve farklı boyutlarda dışlanmaya maruz kalan insanlar içerisinde göçmenlerin özel bir yeri bulunmaktadır. Farklı bir kültür ve toplum içerisinde var olmaya çalışan göçmenler, dışlanma hususunda daha hassas bir grubu oluşturmaktadır. Göçmenlerin dışlanması çok farklı değişkenlerden etkilense de göç alan ülkelerin uyguladıkları göç politikalarından doğrudan etkilenmektedir. Göçmenlerin sosyal dışlanmasının sınırlarını çizdiği için sorunun anlaşılması ve çözümüne yönelik atılacak adımlar açısından uygulanan göç politikalarının kilit önemi bulunmaktadır. Çalışmanın ana problemi, AB'nin ortak bir göç politikası oluşturma çabalarında önemli bir adım olan Tampere Zirvesi ile başlayan ve Lizbon Antlaşması'na kadar devam eden süreçte uyguladığı göç politikalarının göçmenlerin sosyal dışlanması üzerinde etkisi olup olmadığının irdelenmesidir. Bahsedilen süreçte AB'de uygulanmakta olan göç politikaları dünya-sistemleri kuramı ile açıklanmaya çalışılmış ve sosyal dışlanma ile ilişkisi dışlanma kuramları ışığında anlamlandırılarak bağlantı kurulmaya çalışılmıştır. Çalışma kapsamında, bahsedilen süreçte dışlanmayı etkileyen faktörler, dışlanmanın boyutları ve engellenmesine yönelik önlemlerin üzerinde durularak AB'nin içinde bulunduğu duruma genel bir çerçeveden bakmak ve eleştirel bir bakış açısıyla sorgulamak amaçlanmaktadır. Yapılan analiz sonucunda, AB'nin uygulamakta olduğu göç politikalarının göçmenlerin sosyal dışlanması üzerinde olumsuz olarak nitelendirilebilecek etkileri olduğu görülmüştür. Özellikle aşırı sağ yaklaşımlardan da önemli ölçüde destek gören göçmen karşıtlığını da kapsayacak şekilde uygulanan katı göç politikaları göçmenlerin dışlanmasını kaçınılmaz hale getirmiştir. Ayrıca uygulanan katı göç politikaları, göçün yasa dışı yollardan gerçekleşmesine neden olarak dışlanmaya maruz kalan insan sayısını da arttırmıştır. Sosyal dışlanma ile mücadelede AB'nin içinde bulunduğu duruma bakıldığında, her ne kadar bütüncül bir yaklaşımla ele alınmaya çalışılmış olsa da ekonomik kaygıların ön planda tutulduğu görülmüştür. Çok boyutlu mücadele sürecini gerektiren sosyal dışlanmayla mücadelede, AB'nin ilgili tüm tarafları mücadele sürecine dahil etmesi gerektiği çıkarımı yapılmıştır.
Göçün güvenlikleştirilmesi: Avrupa Birliği'nin göç politikası ve Türkiye-AB ilişkilerine etkisi

Bu tez uluslararası göç hareketlerinin güvenlik sorununa dönüşümü sürecini Kopenhag Okulu tarafından geliştirilen güvenlikleştirme teorisi bağlamında ve Avrupa özelinde incelemiştir. Göçün güvenlikleştirilmesinin Avrupa Birliği'nin göç politikalarına yansıması ve AB'nin göç hareketlerini kontrol etme yönünde geliştirdiği bir takım politikalar analiz edilmiştir. AB'de göçün güvenlikleştirilmesinin ve göç politikasının anlaşılmasında önemli bir örnek olay teşkil eden Suriye'deki çatışmanın yol açtığı sığınmacı krizinin Türkiye ve AB arasındaki ilişkilere etkisi analiz edilmiştir. Göçün güvenlikleştirilmesi sürecinin büyük oranda kimlik, yaşam standardı ve yaşam biçimlerine yönelik endişeler üzerinden gerçekleştiği tespit edilmiştir. Bu nedenle AB'nin göç politikasının temel hedefi kendi topraklarına yönelen göç hareketlerini sınırlandırmak ve bu amaçla üçüncü ülkelerle işbirliği yapma olarak belirlenmiştir. Göçün güvenlikleştirilmesiyle beraber sığınmacı krizinin Türkiye ve AB arasındaki ikili ilişkilerin belirleyicisi olduğu görülmüştür.
The latest step forward in the federalist drift of the European Union: The emergence of Spitzenkandidaten for the Presidency of the European Commission

Bu çalışma, Avrupa federalistlerinin dile getirdiği görüşü savunur ve Avrupa Birliği'nin doğal bir federalist yönelime sahip olduğunu belirterek Avrupa Komisyonu başkanlık seçimlerinin güncel prosedürünü bu federalist yönelimdeki en yeni kritik kavşak olarak kabul eder. Çalışma, bu görüş doğrultusunda, Avrupa Komisyonu başkanlık seçimlerinin güncel prosedürünün Avrupa Birliği kurumları arasındaki 'uluslarüstücülük, hükümetlerarasıcılık ve federalizm' eksenli güç mücadelesine etkisini analiz eder. Söz konusu analizi ve görüşü birleştiren çalışma, konu en azından Komisyon Başkanı'nın seçilmesi olduğunda, Avrupa kurumları arasındaki güç dengesindeki değişimin birincil belirleyicisinin Avrupa kurumlarının tarihsel olarak bağlı kaldığı yol olduğunu savunur. Bu görüşü savunmak için de merkezine tarihsel kurumsalcılığın varsayımlarını alır ve bu şekilde sonuca gider.
NATO-EU security relations in the post-9/11 security era

Bu tezin amacı, AB ve NATO arasındakı ilişkiyi 11 Eylül 2001 sonrası uluslararası güvenlik ortamında meydana gelen sorunlarla başa çıkma yönünden derinlemesine incelemektir. Bu kapsamda aşağıdaki sorular irdelenmiştir: Dünya çapında değişen güvenlik planlamasında her iki organizasyon da nasıl kendilerini kritik güvenlik sağlayıcı aktörler olarak tanımlayabilmiştir? Her iki organizasyonun da stratejik güvenlik doktrinleri göz önüne alındığında, güvenliğe ilişkin yeni ortaya çıkan sorunlarla başa çıkmada aralarındaki işbirliği şu ana kadar ne kadar etkili olmuştur? İki organizasyonun birbiriyle ilişkisi daha çok işbirlikçi mi yoksa rekabetçi olarak mı tanımlanabilir? Bu çalışma AB ve NATO arasindaki ilişkinin aynı anda hem işbirlikçi hem de rekabetçi olduğunu savunmaktadır. Bu çalışma aynı zamanda NATO'nun yeni stratejik konsepti ve Avrupa Güvenlik Stratejisi'nde belirlenen her bir ortak güvenlik sorununu analiz ederek, birbirleri arasındaki ilişkiyi tanımlayan genel bir temel olarak sadece kriz yönetimine yoğunlaşan, tartışmalı NATO Avrupa Güvenlik ve Savunma Politikası ilişkisine de katkıda bulunmaktadır. Çalışmada, AB ve NATO arasındaki ilişkinin kriz yönetimi operasyonları sayesinde erişilen bazı gerçek kazanımlarıyla hem işbirlikçi hem de rekatbetçi olmasına rağmen güvenlikle ilgili diğer konularda daha fazla işbirliğine gerek duyulduğu sonucuna ulaşılmaktadır. İki organizasyon arasındaki daha güçlü güvenlik ilişkilerinin geleceğinin korunması, NATO ile birlikte çalışan ve güçlendirilmiş bir Ortak Güvenlik ve Savunma Politikası ile gerçekleştirilebilir.
Eşyanın gümrük kıymeti uygulaması ve transfer fiyatlandırması karşısındaki durumunun değerlendirilmesi

Transfer fiyatlandırması süreci, gerek mali idare gerekse gümrük idaresinin etki ve kontrolü altındaki işlemlerde, mükellefler açısından bir vergi planlama aracı olarak kullanılmak istenmiş, aynı zamanda da maliye ve gümrük idareleri arasında, ithalat işlemlerinde vergi matrahını oluşturan eşyanın gümrük kıymet bedelinin tespit edilmesine yönelik görüş aykırılıklarının doğmasına neden olmuştur. Nitekim, temel amacı uluslararası ticarete konu ithal eşyasının gümrük kıymetinin objektif kriterler çerçevesinde doğru bir biçimde ortaya konması olan maliye ve gümrük idaresi açısından, ithal eşyasının kıymet bedelinin olduğundan düşük ya da yüksek bir bedel ile belirlenmesi konusundaki görüş aykırılıklarının temel nedenini, ithal eşyasına ait bedelin gümrük ve kurumlar vergileri üzerinde yaratacağı pozitif ve negatif etkiler oluşturmaktadır. Nitekim, bir tarafta yüksek kıymet beyanını ve buna bağlı olarak daha fazla gümrük vb. vergi gelirlerini hedefleyen gümrük idaresi, diğer tarafta ise gümrük kıymetinin yüksek belirlenmesinin, işletmenin stok maliyetlerini arttırması sonucu kurumlar vergisi matrahında aşınmayı sebep olduğu savı ile hareket eden mali idarenin konu ile ilgili işlemleri kendi yetki alanları içerisinde birbirlerinden bağımsız olarak değerlendirmeleri, iki ayrı amacın uyumlaştırılmasını ve mükelleflerin söz konusu idarelerin konu ile ilgili bireysel tasarrufları arasında kalmasına ve ciddi sorunların doğmasına neden olmuştur. Buraya kadar anlatılanlar ışığında, bu çalışmada eşyanın gümrük kıymeti ekseninde transfer fiyatlandırması ilke ve uygulamalarının gümrük ve mali mevzuat açısından değerlendirilmesi yapılmış, bu bilgiler ışığında idareler arasında var olan ve yukarıda bahsedilen nedenler ile oluşan, kıymet belirlemesine yönelik bakış açısı ve uygulama farklılıklarının giderilmesi ile ilgili çözüm önerileri geliştirilmiştir.
Türkiye'de Avrupa Birliği uyum sürecinde kadın erkek eşitliği bağlamında medeni kanunda yapılan değişiklikler üzerine bir değerlendirme

Bu çalışma, Türkiye'de kadın erkek eşitliği bağlamında yapılan düzenlemelerin hangi koşulların etkisiyle gerçekleştiğini ortaya koymayı amaçlayan sosyolojik bir çözümlemedir. Çalışma konusu itibariyle tarih, sosyoloji ve hukuk alanları ile ilgilidir ve amacıyla bağlantılı olarak hukuk sistemi incelenmiş, ardından Türkiye'nin ilk medeni kanunu Mecelle'den bu yana Medeni hukuk alanında yapılan değişikliklerin sosyolojik bir analizi yapılmıştır. Çalışmada; Avrupa Birliği sürecinde gerçekleştirilen anlaşmalar, topluluk programları, raporlar gözden geçirilmiş ve dönemin Türkiye koşullarını ortaya koymaya yönelik bir okuma yapılmaya çalışılmıştır. Ayrıca 1926 Tarihli Türk Medeni Kanunu ve 2001 Tarihli Yeni Türk Medeni Kanunu'nun ilgili maddeleri kadın erkek eşitliği bağlamında yapılan değişiklikler açısından içtihat örnekleri ile karşılaştırılarak tartışılmıştır. Sonuç olarak; inceleme verileri Türk Medeni Kanunu'nda kadın erkek eşitliği çerçevesinde yapılan düzenlemelerin salt Avrupa Birliği sürecinin gereklilikleriyle açıklanamayacağı, toplum yapısındaki sosyal, siyasal, ekonomik koşulların değişikliklere zemin hazırladığı ve gerçekleşenlerin kadın hareketleri, sivil toplum kuruluşlarının da çabaları sonucunda oluştuğunu ortaya koymaktadır. Diğer yandan bu konuda ele alınan Medeni Kanun karşılaştırmaları da; Yargıtay'ın içtihat kararları verirken kadın erkek eşitlik ilkesini göz önünde bulundurduğu ve böylece Avrupa Birliği uyum süreci söz konusu olmadığında dahi Türk Medeni Kanunu'nun çağdaş, yenilikçi, devrimsel bir niteliğe sahip olduğu sonucunu vermektedir.
Avrupa Birliği'nin enerji politikası ve Türkiye: Enerji güvenliği ve çevrenin korunması

Bu çalışma, Avrupa Birliği'nin enerji politikasına kapsamlı bir bakış getirmiştir. Bu kapsamda, AB'nin enerji güvenliği ve AB enerji politikasının çevresel boyutu ele alınmıştır. AB'nin enerji güvenliğinde, AB'ye komşu ve aday ülke olarak Türkiye'nin rolüne ve AB'nin çevre dostu enerji politikasının Türkiye'nin enerji politikasına olası olumlu etkilerine de dikkat edilmiştir. İlk olarak, konunun teorik açıklaması ve uluslararası ilişkilerde enerjinin rolü tartışılmıştır. Bu çerçevede, bir çatışma başlatmak ve siyasi ilişkileri şekillendirmek için enerji kaynaklarının potansiyelinin olduğu vurgulanmıştır. Bu çalışmanın ikinci bölümü, AB enerji güvenliği ve onun içinde Türkiye'nin rolü ile ilgilenmiştir. AB'nin enerji güvenliği politikasının bazı tarihsel ve güncel hedefleri anlatılmıştır. Ayrıca, AB'nin en büyük enerji tedarikçisi olarak Rusya'ya da dikkat edilmiştir. AB'nin enerji güvenliğinde Türkiye'nin rolü esas olarak stratejik coğrafi konumu üzerine açıklanmıştır. Türkiye'den geçen birçok uluslararası boru hattı ele alınmıştır ve özellikle Nabucco boru hattı, bütün AB tarafından desteklenen bir doğalgaz boru hattı projesi olarak tartışılmıştır. Bu çalışmanın üçüncü bölümünde, iklim değişikliği ile mücadeleye odaklanarak AB'nin enerji politikasının çevresel boyutu incelenmiştir. Bu kapsamda, Avrupa Birliği Emisyon Ticaret Sistemi ve sera gazı emisyonları, yenilenebilir enerji ve enerji verimliliği konuları ile ilgili AB'nin hedefleri üzerinde durulmuştur. Ayrıca, bu AB'nin politikalarının Türkiye'nin enerji politikasına olası olumlu etkileri de incelenmiştir.