turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Seramik sanatında dijital uygulamalar

Seramik sanatında kullanılan dijital teknikler genellikle iki farklı yaklaşımla ele alınarak incelenmiştir. Seramik yüzeylere aktarılan resim/fotoğraflar 2 boyutlu bir dijital baskıyı ifade ederken, seramik malzeme ile, hacimli bir formun 3 boyutlu seramik yazıcılarla üretilmesi 3 boyutlu bir dijital baskıyı ifade etmektedir. Bu çalışma dahilinde her iki türde de uygulamalı çalışmalar yapılmış, tasarım sürecinden sonuçların alınmasına kadar bütün süreç açıklanmıştır. Çalışmanın birinci ve ikinci bölümlerinde öncelikle dijital sanatın genel olarak tanımı ve örnekleri üzerinde durulmuş, sadece seramik alanında değil, plastik sanatlarda olan kullanım alanlarına değinilmiştir. Bu alanda çalışmalar yapan sanatçılar ve belli başlı eserlere yer verilmiştir. Üçüncü bölümde, üç boyutlu yazıcı teknolojilerinde kullanılan tekniklere değinilmiş, bu teknolojinin yakın geçmişşteki tarihi ve hangi alanlarda kullanıldığı açıklanmıştır. Bu alanda çalışan sanatçılara ve eserlerine yer verilmiştir. Son bölümde ise ikinci ve üçüncü boyutlu dijital baskı uygulamalarına yer verilmiştir. Kalıp ve elle şekillendirilmiş seramik formlar üzerine dijital baskı uygulamaları yapılmıştır. Farklı tekniklerin olduğu üç boyutlu yazıcı teknolojilerinde, araştırma kapsamında, seramik malzemenin yapısına en uygun biçimlendirme yöntemi olan, Lazer Sinterleme ve Harç Yığma teknolojileri ile çalışmalar yapılmıştır.
Türkiye'de çizgi roman sanatının gelişim süreci içerisinde Turhan Selçuk'un yeri ve Abdülcanbaz

Türkiye'nin çizgi roman sanatındaki süreci incelenerek; çizgi romana giden yolun önemli duraklarından olan mizah dergileri, çocuk dergileri, yayıncılar, çizerlerTanzimat döneminden başlanarak araştırılmıştır. Zamanın siyasi, ekonomik, toplumsal dinamikleri üzerinden günümüze dek sürecin gelişimi anlatılmıştır. Cumhuriyetin ilanına kadar olan süreçte çıkarılan yayınlar; Tanzimat Dönemi, İstibdat Dönemi, II. Meşrutiyet Dönemi olarak ayrıca sınıflandırılarak incelenmiştir. 1. Dünya Savaşı yenilgisinin ardından başlayan milli mücadele hareketi ve Kurtuluş savaşı mizah yayınları, savaşın değiştirdiği yaklaşımlarla ele alınmıştır. Tezimin ana konusu olarak, ülkemizde karikatüre ve çizgi romana büyük emek vererek, karikatür sanatında uluslararası özgün bir kalem olan orta kuşaktemsilcilerinden Turhan Selçuk seçilmiştir. Turhan Selçuk'un karikatürleri vebdülcanbaz çizgi romanı incelendiğinde başarılı bir toplum analisti olduğu görülmüştür. Turhan Selçuk'un; neredeyse ömrü boyunca çizdiği, daha doğrusu hayat verdiği Abdülcanbaz karakteri okur tarafından çok sevilmiş ve benimsenmiştir. Abdülcanbaz çizgi romanı; ana karakter ve yan karakterler sosyolojik, ideolojik, psikolojik açıdan irdelenerek, aynı zamanda karakterler aracılığıyla dönemin toplumsal yapısı da incelenmiştir.
Güncel sanatta kent metamorfozları ve kent metaforları üzerine okumalar

'Güncel Sanatta Kentsel Metamorfozlar ve Kentsel Metaforlar Üzerine Okumalar' başlığı altında yürütülen bu tez; uzun zamandır sanatçıların üzerine düşündüğü konuştuğu ve ürettiği sanatsal bir anlatım aracı olan kentin pratikteki yerini, tarihini ve sanatçıların gözünden hem fiziksel hem de ruhsal anlamda geçirdiği dönüşümü değerlendirmek üzere hazırlanmıştır. Bu çalışmada, sosyal, kültürel ve politik açıdan birçok olayın yaşandığı günümüz dünyasında sanatçıların zihinlerinde oluşan ve topluma yansıttıkları kent imgesi araştırılmış, bu imgenin plastik sanatlara ve diğer sanat disiplinlerine nasıl yansıdığı ortaya konulmuştur. Ayrıca bu çalışmada kent olgusunda yaşanan değişimin, sanatçının gözüyle başkalaşımın nasıl ifade edildiği de yer almaktadır. Araştırmanın ilk bölümünde bu çalışmaya konu olan kavramların tanımlarına ve kısaca tarihlerine değinilmiştir. İkinci bölümde bu kavramların sanat ve kültür ile ilişkileri incelenmiş, Çağdaş Sanat pratikleri içerisinde ele alınmış ve değerlendirilmiştir. Son bölümde ise bu konuda gerçekleştirilen uygulamalara yer verilmiş, konu, bu kavramları kullanarak işler üreten sanatçıların çalışmalarıyla desteklenerek anlatılmıştır.
Gölgenin sanatsal çalışmalar üzerinden araştırılması

Sanat çalışma raporunun birinci bölümünde gölge kavramı, sözlük anlamları ve kavram ile ilgili temel öğeler, çalışmanın sorun edindiği alan üzerinden açıklanmaya çalışılmış, gölgenin sanat alanındaki yeri ve sanat nesnesiyle olan ilişkisi üzerinde durulmuş, konunun tarihsel gelişimi ve değişimi incelenmiştir. Bu bölümde sanat nesnesi başlığı altında, gölgenin nesne olarak var olma süreci ele alınmıştır. İkinci bölümde, çalışmalarında farklı açılardan ışık, gölge ilişkisini ele alan sanatçılar tartışılmıştır. Üçüncü bölümde, kişisel uygulamalar ile gölgenin içinde olan kavramlar tartışılarak açıklanmıştır.
Çağdaş Türk sanatında müzik esinli çalışmalar

Bu çalışmanın amacı, özellikle 1950'li yıllardan günümüze kadar olan süreçte müzik esinli çalışmalar üretmiş Türk plastik sanatçılarını incelemektir. Konumuzun doğru anlaşılması açısından, incelediğimiz sanatçılar da aradığımız özelliğin, müzik enstrümanları ya da icracılarını betimlemek olmadığını belirtmeliyiz. Ulaşmaya çalıştığımız, görsel sanatlar-müzik ilişkisi konusuna eğilmiş ve bunu öznel ya da nesnel bir yaklaşımla sanatına yansıtmış sanatçıları, özellikle de ressamları gün ışığına çıkarmak ve eserlerini incelemektir. Birbirinden bağımsız bu iki sanat formunun kuramsal bağlarını kavramak açısından tezin birinci bölümü resim-müzik ilişkisinin Batı sanatındaki gelişimine ayrılmıştır. Müzikte çok sesliliğin gelişmeye başladığı Rönesans öncesinden günümüze kadar olan süreçte, resim sanatı ve müziğin birbirine koşut olarak yürüyüşü, her dönemin düşünce akımlarıyla bağlantı kurularak örneklerle incelenmiştir. Resim-müzik ilişkisinin önem kazandığı 20. yüzyılın ilk çeyreğine birinci bölümde ağırlık verilmiştir. Tezin ana bölümü olan ikinci bölümünde, konunun ülkemizdeki karşılığı araştırılmıştır. Özellikle resim-müzik koşutluğuna eğilmiş Türk sanatçılarının çalışmaları örneklerle incelenmiştir. Batı sanatında uzun bir kavramsal geçmişşe sahip olan soyut resim ve müzik esinli resim çalışmalarının ülkemizde aynı derinlikte olmayışı ve bu konuda ürün vermiş sanatçıların sayısındaki azlık sebebiyle, çalışmamızı zenginleştirmek amacıyla deneysel bir atölye çalışması gerçekleştirmeyi uygun gördük. Tezin üçüncü ve son bölümü bu çalışmaya ayrılmıştır. Bir orkestra, bir dansçı ve iki ressamın bir araya getirildiği çalışmada, canlı müzik eşliğinde ortaya çıkan resimler yorumlanmış ve sanatçılarla konu hakkında söyleşiler yapılmıştır. Sonuç bölümünde konunun Batı sanatındaki gelişimi ve Türk sanatındaki kısa tarihi özetlenmiş, bununla birlikte, müzik esinli çalışmalar yapan sanatçılarımız ve yaptığımız atölye çalışması hakkında görüşler ortaya konmuştur.
Son dönem Türk Sineması'nda kentli kimlik bağlamında ötekinin sunumu

çalışmada kent ve kentleşme kavramları çerçevesinde modern bireyin kent içerisindeki konumu tartışılmıştır. Kentler, insanları yalnız kalabalıklara dönüştürenmekanlar olmasının yanı sıra, onlara kimlik kazandıran bir içeriğe de sahiptir. Bu nedenle kent, modern ya da modern olmaya çalışan dünyada önemli bir ayrıştırmamekanıdır. Çalışmanın ana eksenini oluşturan kavramlar ışığında son dönem Türk Sineması'nın (1990'lı yıllardan 2005'e kadar olan sürede) kente nasıl baktığısorgulanmış ve seçilen filmlerle birlikte kentin, insanları acımasızca kategorize edip, kimilerini de dışlayarak, 'öteki'leştirdiği tezi doğrulanmıştır. Sonuçta kent tüm parçaları ile var olmaya devam eden bir doku, 'ben ve öteki'ise kentin ve modern dünyanın vazgeçilmez unsurlarıdır. Bu unsurlar da Genç TürkSinemacıların ilgisini çekmeye ve kameralarından yansımaya devam edecektir. vi
Geleneksel camaltı resimlerinde gözlenen figürler ve tasarım özellikleri

Anadolu halk el sanatları içerisinde bugüne kadar fazla tanınmamış ve az sayıda yazılı kaynaklarla konu edilen camaltı resim sanatı, Türk El Sanatları ve Türk Halk Bilimi içerisinde gerek motif gerekse sembolik değer bakımından önemli bir yere sahiptir. Türk el sanatçısı kendine özgü naifliği ile kültürel öğeleri biriktirmiş mitoloji, inanç sistemi ve yaşanmış gerçekliklerden hareketle cam malzemeye anlam bütünlüğü barındıran tasvirler işlenmiştir. Camaltı resim sanatının en büyük özelliği resimlerin camın ardına -arka yüzüne- yapılmasıdır. Resimler üst üste gelen renklerle yapıldığından, alttaki renk yeni bir renkle kapatılınca rötuş ve düzeltme yapmak mümkün olmamaktadır. Komplike bir hazırlığa ihtiyaç duyulmayan, kağıt üzerine çizilmiş bir deseni, cam levhanın altına yerleştirerek, çoğaltma kolaylığı sağlanan camaltı resmin zorluğu, camın üzerine çizilen desen, gerçekte ters görüneceğinden, sol taraftaki figürün sağ tarafta olacağını düşünerek çalışmaktır. Araştırma esnasında Konya'da 1, İstanbul'da 2, Ankara'da 2, Mardin'de 3 olmak üzere toplam 8 adet camaltı resim sanatçısıyla birebir görüşme sağlanmıştır. Tezin metin bölümü bu sanatçıların verdikleri sözlü bilgiler ışığında ve literatürde yer alan kaynaklar doğrultusunda oluşturulmuştur. Seçili eserler sanatçılar kısmında detaylı bilgilerin yer aldığı yapılandırılmış gözlem formları dahilinde incelenmiştir. Seçilen eserlerde; malzeme, teknik, motif, tasarım özellikleri bakımından bölgelere göre değişiklikler olduğu görülmüştür. Bu kapsamda camaltı resimlerde kullanılan figürlerin tasarım özellikleri bakımından gruplaşmalar sergilediği gözlenmiştir. Konya bölgesinde genellikle dini inanış doğrultusunda; Hz. Ali'nin Devesi, Kabe tasvirli, Hz. Mevlana, ve Hüsn-i Hat kompozisyonlardan oluşan eserler bulunmaktadır. Mardin bölgesinde ağırlıklı olarak Hz. İsa ve Meryemana, Şahmeran figürü, Burak Atı -Burak-ı Nebevi-, Hüsn-i Hat kompozisyonlarından bir gruplaşma olduğu gözlenmiştir. Ayrıca şahmeran tasvirini bakır ve porselende de kullanmışlardır. İstanbul ve Ankara bölgesinde yapılan incelemelerde ise geleneksel tasarımlardan çok sanatçıların özgün çalışmalar kendilerine özgü illüstrasyonlar ortaya çıkardıkları görülmüştür.
21. yüzyıl resminde doğa kavramı

21. Yüzyıl Resminde Doğa Kavramı adlı bu çalışmada, özellikle doğaya bakıştakırılma noktalarından biri olan Romantizm'den başlayarak günümüze kadar olan süreçtedoğa-insan ilişkisindeki değişim ve dönüşüm akımlar, sanatçı ve eser örnekleri üzerindenirdelenmek istenmiştir. İlk olarak Aydınlanma Çağı ve Sanayi Devrimi sonrası değişen düşünce ve hayat biçimleri incelenmiştir. Bu değişimlerin sanattaki yansımalarını saptamak içinModernizme evrilen süreç ele alınmış ve özellikle Romantizm akımına odaklanılarakakımın resimdeki karşılıkları gösterilmek istenmiştir. Bununla birlikte bu bölümde 20. Yüzyılın başındaki gelişmelere paralel olarak ortaya çıkan birçok yeni fikir ve yaklaşımındoğaya bakış açısı yine o dönemin metinleri ışığında ele alınmaya çalışılmıştır. Romantizm'in doğaya bakışı ve insanın onun karşısındaki çaresizliği özellikle 20. yüzyılın ortalarına geldiğinde artık değişmiş ve insan genel olarak çaresizlik duygusundankurtulmuş ve doğanın aleyhine olabilecek uygulamaların yaratıcısı haline gelmiştir. Ancak bununla birlikte özellikle İkinci Dünya Savaşı sonrasında doğaya dair kaygıların dabelirmeye başladığı görülür. Bu bağlamda sanat-doğa ilişkisinin irdelendiği kimi akımlar ve çalışmalar ortaya çıkmaya başlamıştır. 1960'lardan sonra ise sanat-sermaye-doğailişkisinin paradoksal bir şekilde ele alınması söz konusu olmuştur. Özellikle bu dönemden sonra gelişen kültür endüstrisi ve küreselleşme olgusunun bu değişim sürecindeki yansımaları ikinci bölümde irdelenmiştir. İlk iki bölümde incelenen yüzyılların -daha ilk on beş yılı yaşanmakta olan- 21. Yüzyıla etkisi ve yansımaları kaçınılmazdır. Ancak diğer yüzyıllardan farklı olarak bu yüzyılın başından itibaren doğaya hatta dünyanın geleceğine dair kaygıların giderek daha çok arttığı görülmektedir. Küresel bağlamda yaşanan ekolojik tahribatların beraberindedoğaya karşı artan bir duyarlılık getirmesi kaçınılmazdır. İşte üçüncü bölümde yaşanan butahribata karşı duyarlılık ve eleştirel bir dil geliştirmiş sanatçı ve eser örnekleri plastik ve kavramsal boyutlarıyla ele alınmıştır. Son bölümde ise uygulama çalışmalarındaki doğa kavramı açıklanmıştır.
Batı sanatında insan bedeni ve değişen anlamı

Bir fenomen olarak beden ve beden kavramın bir çekim noktası olarak sanatla bağlantısı bu çalışmanın odak noktasını oluşturur. Arkaik insan formundan, çağdaş sanatın kavramsal yönelimler amacıyla kullandığı bedenine kadar olan sanatsal üretim sürecinde, beden düşüncemizin izini sürer. Tezde, sanatsal dönemler kronolojik bir sırayla değerlendirilirken, her dönemin beden fenomenini açıklamakta etkili olmuş ana başlığı da sanat üretiminde bedenin izdüşümü ile beraber ele alındı. Beden düşüncesi ve sanatsal izdüşümü Batı sanatı ve düşüncesi ile sınırlandırıldı. Bedenin hem bir cazibe noktası hem de ruh ve madde ikilemi üzerinden Kartezyen mantığın odağı olarak değerlendirildiği Modern anlayışa kadar felsefi, teolojik, sosyolojik ve antropolojik verilerden yararlanıldı. Modern dönemle beraber psikanalizden ve özellikle çağdaş fenomenolojiden yararlanılarak beden tasarımımız ve bunun sanatsal üretime yansımaları incelendi. Özellikle 1980'lerden beri Michel Foucault'un etkisi ile her disiplinde tartışılan beden kavramının bir uygarlık miti olarak, kahraman ve anti-kahraman olmak arasında gidip gelen sanatsal serüveni, en önemli örnekler ele alınarak ve çoğu kuram ana başlıkları ile değerlendirilerek kuşbakışı bir izlenim olanağı verecek biçimde betimlenmeye çalışılmıştır.
Türk resminde D grubu

Ü2ET Çag'daş Türk Rssmi ve gelişmesi çok uzun yılları kapsamaktadır. Minyatür sonrası Türk Resmi, hemen büyük gelişme gösterememiş, Batı'dan ve yöntemlerinden çok uzak kalınmıştır. Türkiye'de Cumhuriyet Dönemiyle birlikte gelişmeye başlayan Türk Resmi'nde ilk dört grubun dördüncüsü olan ve bu nedenle alfabenin dördüncü harfini, kendine grup ismi olarak alan D Grubu, önceki üç grubun daha deg'işmiş olanı ve batıdan daha çok etkileneni olarak ortaya çıkmıştır. Yavaş yavaş da olsa D Grubu ve sonrasında, artık çag'daşlaşan bir Türk Resmi'nden bahsedebiliriz. Bu çalışmamda, yazılı kaynaklar üzerinde durulmakla birlikte, sanatçı görüşlerinden de yararlanılmıştır, istanbul Resim ve Heykel Müzesi'ndeki D Grubu sanatçılarının tablolarının fotog'rafları bu çalışmaya konmuştur, flncak D Grubu belirgin birtakım olmaktan çok, bir 'resim hareketi' olduğundan, farklı tutum görüşteki ve daldaki sanatçıların, hatta aynı sanatçının farklı dönemlerdeki resimleri de D Grubu sergilerinde yer alabildiğinden, bu çalışmadaki resimler birtakım bütünlüğü göstermeyebilir. Tez konusu, tek tek sanatçıları incelemekten çok D Orubu'nun anlatımını, sanatçıların birlikteliğini içerdiğinden, sanatçıların yaşamlarına çok geniş yer verilmemiş, hayatından çok sanatı üzerinde durulmuş katolog anlayışında çalışılmıştır. VII-
Geleneksel cam resminde teknik uygulama yöntemleri

Cam geçmişşte ve günümüzde aynı şekilde tanımlanır. Cam ısıtıldıkça akıcılık kazanan, soğudukça da sertleşen ve kınlabilen bir malzemedir. Bu malzemeye 'teknik öğesi silis olan bir madendir' diyebiliriz. Isındıkça akıcılık kazanıp, önce yumuşama noktasına ulaşan ve sonra ergiyen cam, bu niteliği ile diğer madenlerden biçimlendirme zamanı açısından farklılık gösterir. Saydam veya opak, renkli veya renksiz çeşitleri olduğu gibi, el ya da makineyle, sıcak veya soğuk yöntemlerle şekillendirilebilir. Camın ilk nerede ve nasıl elde edildiğine ilişkin çeşitli savlar üretilmiştir. İlk üretim ve tasarımın kumun bol olduğu Mısır ve Mezopotamya'da gerçekleştirilmiş olduğu savı akla yakın gelmektedir. İlk cam örneklerine Mısır, Mezopotamya, Doğu Akdeniz ve Anadolu gibi eski medeniyetleri barındırmış olan pek çok yerde rastlanmaktadır. Teknolojisi eski çağlara dayanan ve uzun zaman büyük bir gizlilik içinde uygulamalar yapılan cam, Plastik Sanatlar alanlarının bir parçası olmuştur. Cam teknolojisiyle ilgili ilk kitap Alman Georg Agricola tarafından yazılmıştır. Diğer bir klasik eserde Antonio Neri tarafından 1679'da yazılmış olan 'Camcılık Sanatı' 'dır. Cam, öncelikle teknik ve teknolojisinin iyi bilinmesi gereken bir malzemedir. Bazı cam sanatçıları ihtiyaç duydukları tüm teknikler üzerinde uzmanlaşma yolunu tercih ederken, kimileri de işin bazı kısımlarını tekniğin uzmanına emanet etmeyi yeğlemişlerdir. Bu tercih ortaya çıkan üretimde bir takım endüstriyel çağrışımlar oluşturmuştur. VCam sanatında değişik tekniklerin birlikteliği oldukça iyi konumdadır. Son 20-30 sene içinde, cam anlatım dili oldukça geniş teknik çeşitlilik ve seçenekler oluşturmuştur. Eski bir geleneği olmasına karşın, Türk Cam Sanatı istenilen düzeye gelememiştir. Eğitim Kurumları, devlet, özel sektör ve bazı kuruluşlar arasında kurulabilecek iletişim sayesinde, çalışmaların beklenilenin üzerine çıkması umulmaktadır. VI
Bilişim teknolojilerinin olanakları ile dijital olarak yeniden üretilip ağlarla dağıtılabildiği çağda sanat yapıtı

Bu tezin amacı; bilişim teknolojilerinin, bir yapıtın üretilmesi, çoğaltılması ve dağıtılması aşamalarında sunduğu yeni olanakların ortaya konulması ve sanatın, yaşanan bilişim pratiğinin politikasını oluşturmak konusundaki yülcümlülüMerinin neler olabileceğinin araştırılmasıdır. Bu çalışmada bilişim teknolojilerinin olanakları ile üretim, 'açık kaynak pratiği', 'kolektif üretim' ve 'müelliflik' kavramlarına vurgu yapılarak açıklanıyor. Sanatta yeni yöntemler olarak 'sampling', 'remiks' ve 'döngüler', sanatın 'hazar nesne', 'kendine maletme' ve 'kolaj' kavramları ile ilişkilendirilerek açıklanıyor. 'Dijital çoğalüm' kavramı, bir yapıtı dijital formata dönüştürmek olan 'dijital yeniden üretim', bir eş üretme olan 'dijital kopyalama' ve dijital formattaki bir yapıtın farklı amaçlar için kullanılabilecek farklı bir dijital formata dönüştürülmesi olan, 'dijital format dönüşümü' olmak üzere üç başlıkta inceleniyor. Dijital yeniden üretim, hayatin çeşitli alanlarında giderek nesneden bağımsızlaşma ile ilişkilendiriliyor. Dijital kopyalama, 'hakikilik', 'kalite', 'hız', 'maliyetsizlİk' ve 'kolaylık' kavramları ile açıklanıyor ve Beuys'un kullandığı 'çoğaltmalar' için dijital kopyalama ve dağıtımın yeni olanaklar sunduğuna işaret ediliyor. 'Telif Haklan' ile 'copyleft' olarak adlandırılan ve yapıt üzerindeki korumayı en aza indiren yasal düzenlemeler de bu başlık altına tartışılıyor. 'Dijital Format Dönüşümü' başlığı altoda da mp3 ve divx formatlarının kültür endüstrisinin gelirlerine karşı oluşturdukları tehdit anlatılıyor. Bu çalışmada bilişim teknolojilerinin dağıtım için sunduklarına, birbirlerine kablosuz olarak bağlı bilgisayarların oluşturdukları ağların, enformasyona her an her yerde ulaşım için sundukları olanaklar çerçevesinden bakılıyor. Enformasyonun internet üzerinden dağıtımında çok önemli bir araç olan P2P dosya paylaşım yazılımları, armağan ekonomisi ile temellendirilerek anlatılıyor. Bu bölümde ayrıca bilişim teknolojilerinin sunduğu pratiğin yapıtın değeri üzerindeki etkileri de incelniyor. Sonuçta, bilişim teknolojtterinin politikasını üretmenin, sanatçılar için bir uğraş alam olması gereketiğinin altı çizliyor.
Kişisel sunum açısından dijital portfolyonun incelenmesi ve dijital portfolyo denemeleri

Toplumun en küçük parçası olan bireyden, çok büyük kuruluşlara kadar tanıtıma ihtiyaç vardır. Kişisel tanıtım için ise izlenebilecek çok farklı yöntemler vardır. Bu yöntemler kişiye ve hedef kitleye göre değişebilmektedir. Kişinin kendisi de tanıtım ortamında bulunuyor ise bu aktif tanıtımdır. Eğer tanıtımı yapan, kişinin kendisi değil de onu yansıtacak nesneler ise pasif tanıtımdır. Aktif tanıtım yöntemleri doğrudan görüşme, slayt gösterimi, portfolyo sunumu, konferanslar ve kitle iletişim araçlarının kullanımıdır. Pasif tanıtım içinde referans mektupları, doğrudan mektupla tanıtım, promosyon broşürleri, kişisel tanıtım nesneleri ve video sunumları kullanılabilir. Portfolyo sunumu daha çok tasarımcı ve sanatçılar tarafından tercih edilmektedir. Günümüze kadar kullanımı oldukça yaygm olan portfolyo sunum yöntemleri; çanta, slayt, klasör, kitap sayılabilir. Ancak günümüzde Internet ve Web ortamının kullanıcı kitlesinin hızla artması nedeniyle dijital ortamın da portfolyo sunumu için kullanımı artmıştır. Portfolyonun dijital ortamda sunumu, geleneksel yöntemlere göre çok daha üstündür. Portfolyoya çok daha geniş bir kitlenin ulaşabilmesi, çoğaltılmasının ekonomik olması ve güvenliği bu üstünlüklerden bazılarıdır. 'Kişisel Sunum Açısından Dijital Portfolyonun incelenmesi ve Dijital Portfolyo Denemeleri' başlıklı bu çalışmanın birinci bölümünde kişisel sunum yöntemleri, ikinci bölümünde bir kişisel sunum yöntemi olarak portfolyo sunumu incelenmiştir. Üçüncü bölümünde dijital portfolyo ortamları ve dijital portfolyo tasarımında kullanılabilecek yazılımlar, dördüncü bölümde de dijital ortamın kişisel tanıtım amaçlı kullanımı incelenmiştir, iyi bir dijital portfolyoda olması gereken temel özellikler belirtilmiş ve bir dijital portfolyonun yapım ve sunum aşamaları üzerinde durulmuştur. Raporun beşinci bölümünde Türkiye'deki ve dünyadaki dijital portfolyo örnekleri incelenmiştir. Altıncı bölümde farklı alanlardan tasarımcı ve sanatçılar seçilmiş, tasarımcı/sanatçı gereksinimine uygun ve kullanıcının ilgisini çeken portfolyo içerikleri ve arayüz tasarımları oluşturulmuştur.
Sinemanın resim sanatına etkileri

Sinemacıların ve ressamların eserlerinde, zaman zaman, resmin ve sinemanın birbirine gönderme yaptığı bilinmektedir. Bu çalışma, resim ile sinema arasındaki etkileşime resim disiplini açısından yaklaşarak sinemanın resim sanatı üzerindeki bilinen ya da örtük etkilerini araştırmaktadır. Ayna, mercek, camera obscura ile fotoğraf gibi optik aygıtların bir devamı olarak 19. yüzyılın sonuna doğru gelişen ve sinemanın teknik aygıtları anlamına gelen sinematografi, görme biçimleri üzerinde bir değişim yaratmış ve resim sanatı üzerinde de etkili olmuştur. Sinemanın temel niteliklerinden zaman ve hareket kavrayışları da resme yansımış ve sinemanın gelişimi paralelinde mekansal yer değiştirme, çoklu görüş açıları, değişken perspektif ya da hareket yanılsaması telkin eden resimler sıklıkla karşımıza çıkmaya başlamıştır. Sinemada yaygın olan dekadraj, alan-dışı gibi anlayışlar resme de girmiş, böylece resimde boş alanlar, alışılmamış açılar ortaya çıkmıştır. Özellikle yakın plan betimlemeleri resmin sinemadan aldığı bir çerçeveleme tarzıdır. Keza yakın-çekim sinemanın ruhudur ve bir hamamböceği genel planda çekilmiş yüz filden yüz kat daha korkutucu görünür. Gregor Samsa'nın kabusu da bir sinema kabusudur. Sinemadan gelen bindirme gibi kimi montaj teknikleri de resim sanatını etkilemeden kalmaz ve birbiri ile hiç ilgisi olmayan nesneler resimlerde yan yana gelmeye ba'lamı'tır. Beyazperdenin sinemaskop kadrajına öykünen resimlerin yanı sıra, fotogram akış hissi uyandıran ya da karlı görüntü etkisi veren filmsel efektler ile sinemanın kendine ait plastik dilinin de resimlere yansıdı ı görülmüştür. Sinema, sadece biçimsel açıdan değil, tematik ya da içeriksel açıdan da resim sanatına sızmış, sinema efsaneleri ya da film yıldızları pek çok sanatçının çalışmalarında yansımasını bulmuştur. Modern bir mit olma yolundaki sinema filmleri, öyküleriyle ya da film sahnleriyle de pek çok ressama esin kaynağı olmuştur. Sonuç olarak, resim sanatında pek çok örnek gösteriyor ki sinema, hem biçimsel hem de içeriksel açıdan resim sanatının repertuarı içine girmiş, sinema etkileriyle resim sanatı farklı ifade olanaklarına kavuşmuştur.
Kent dokusunda pencerenin seramik form ve yüzeylerde yorumu

Kent Dokusu kavramı, ilk yapıların oluştuğu Neolitik Çağdan günümüze varlığını sürdürmektedir. İnsanların barınma ve sığınma içgüdüsü, onların çeşitli yapıları oluşturmalarına imkan vermiştir. Oluşturulan yapılar gelişen teknoloji ve imkanlar sayesinde her dönemde farklı özellikler göstermişlerdir. Kent dokusu kavramı incelendiğinde, içerik olarak çok geniş bir yelpazeye sahip olduğu görülür. Bu çalışmada ilk olarak kent ve kent dokusu hakkında bilgi verilmiş daha sonra da kent dokusunun en önemli öğelerinden biri olan yapıların, bir elemanı olan pencereler incelenmiştir. Pencereler, binaların vazgeçilmez öğeleridir. Pencerelerin bıraktığı izlenimler, seramik ile bütünleştirilerek yeniden yorumlanmıştır.