turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
A study of Malaysian traditional Batik Sarong application on ceramic tableware products

Malezya Batik Sanatı, Malezya sanatının kültür, miras, sosyal toplum ve kimliğini temsil eden ülkenin en önemli sanat dallarından biridir. Malezya Batik Sanatında kullanılan motif ve öğeler dokuma sanatı olması yüzünden en çok kumaş ve giysilerde kullanılır ve nadiren başka ürünlerde görülmektedir. Fakat Malezya Batik Sanatının korunduğundan emin olmak için, motifler yeni tasarımlara göre tertiplenip biçimlendirilirler ve başka ürünlerde de kullanılırlar. Bu çalışma Malezya Batik Sanatında görülen motiflerin seramik yemek takımı ürünlerinde kullanılma imkanını cevaplamaya çalışmaktadır. Bu nedenle, zor olan kısım tasarımı ürünlerin yapı ve kullanılışıyla eşleştirmenin ahenk ve elverişliliğini yakalamaktır. Bu araştırmanın üç ana hedefi vardır. İlk olarak, Malezya Batik Sanatındaki öğe ve motifleri inceleyip kamuya farklı bir araç ve yaklaşımla sunmaktır. İkinci olarak, Malezya Batik Sanatında görülen tasarımların seramiklere uygulanmasının potansiyeli ve uygunluğunu araştırmaktır. Son olarak, seramik yemek takımlarında kullanılmak üzere yeni tasarım ve dekorasyon fikirlerini ortaya atmaktır.
Fotoğrafın, resim bölümü anasanat atölyelerindeki öğrenci çalışmalarına yansımaları

Bu araştırmanın temel amacı Resim bölümü öğrencilerinin, anasanat atölyelerinde yaptıkları çalışmalarda, fotoğrafın etkilerini gözlemlemek ve fotoğraf sanatının kullanım biçimlerini incelemektir. Bu amaca ulaşabilmek için çalışma grubunu Gazi üniversitesi Güzel Sanatlar Eğitimi Resim-İş Eğitimi Bölümü, Anasanat Atölye dersi alan 3 ve 4. Sınıf öğrencileri (10 erkek, 15 kız) oluşturmuştur. Fotoğraf ve resim çalışmaları ile ilgili öğrenci görüşlerine yer verilen sorular danışman, alanında uzman kişiler ve sanatçılar tarafından oluşturularak sorulara son hali verilmiştir. Uzmanların görüş birliğine varmadığı sorular çıkarılmış, üzerinde uzlaşılan sorular araştırmaya dahil edilerek soruların kapsam geçerliliği yapılmıştır. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması kullanılmış, örneklem tercihinde amaçlı örnekleme yönteminden faydalanılmıştır. Amaçlı örnekleme yöntemlerinden maksimum de çeşitlilik örneklemesi kullanılmıştır. Fotoğrafın öğrenci çalışmalarını zenginleştirme aşamasında resme yardımcı olduğu, öğrencilerin hayal güçlerini geliştirdiği, fotoğraf yardımı ile öğrencilerin benzerlik ve hatalarını görebilmelerinin daha kolay sağlandığı söylenebilmektedir.
Grafik tasarım programlarına ilişkin öğretim elemanı ve öğrenci görüşleri

Bu araştırmada, grafik tasarım alanında eğitim gören öğrencilerin ve eğitim veren öğretim elemanlarının, 'grafik tasarım' ve 'grafik tasarım programlarına ilişkin öğretim elemanları ve öğrenci görüşleri'ın boyutları hakkındaki düşünceleri ile ilgili durumu ortaya koymak amaçlanmıştır. Grafik tasarımın uygulama alanları hakkındaki farkındalığın artırılması yoluyla Türkiye'de alanda eğitim veren öğretim elemanlarına program ve ders içeriği açısından katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Araştırmada hem nicel hem de nitel araştırma türünde, betimsel araştırma yöntemi ve tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evreni Ankara'da güzel sanatlar eğitimi veren kurumlarda eğitim veren öğretim elemanları ve resim-iş eğitimi anabilim dalında grafik tasarım eğitimi alan öğrenciler oluşturmaktadır. Örneklemini ise, Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Resim-iş Eğitimi Anabilim Dalı'nda grafik tasarım eğitimi gören 53 öğrenci ve Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi'de görev yapan bir öğretim elemanı, Gazi Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'nde görev yapan bir öğretim elemanı, Hacettep Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'nde görev yapan bir öğretim elemanı, Atılım Üniversitesi Güzel Sanatlar Tasarım ve Mimarlık Fakültesi'nde görev yapan bir öğretim elemanı, TOBB Ekonomi ve Teknoloji Üniversitesi Güzel Sanatlar Tasarım ve Mimarlık Fakültesi'nde görev yapan bir öğretim elemanı, Başkent Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'nde görev yapan bir öğretim elemanı olmak üzere toplam beş alan uzmanı oluşturmaktadır. Araştırmada grafik tasarım eğitiminde iki boyutlu ve üç boyutlu tasarımın birbirinden ayrılmaz iki unsur olduğu ve eğitimcilerin mutlaka üç boyutlu tasarım uygulamaları yapması konusunun önem teşkil ettiği sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca grafik tasarım eğitimi alan öğrencilerin; ulusal kültür, evrensel kültür, sanat tarihi, mitoloji, felsefe, psikoloji alanlarında bilgi sahibi olması sağlanmalıdır. Öğrencilerin alan araştırması yapması, sadece resim için değil, mimarlık, iç mimarlık, grafik, endüstri ürünleri tasarımı, heykel, seramik ve sanatın diğer tüm alanlarını kapsayan, inter disiplinler arası çalışmalar yapmaları sağlanmalıdır. Böylece günümüz dünyasında çağı yakalamak ve anlamlı ürünler ortaya koyabilmek mümkün olacaktır.
Heykel santında desenin rolü

Bu çalışmada, tarih süzgecinden geçerek günümüze kadar ulaşmış örnekleriyle, heykel sanatının icrasında önemli bir süreci kapsayan desenin bir fikir arayışı yöntemi olarak önemi ele alınmıştır. Çizimin bir iletişim aracı olarak kullanımından başlanarak 20. yy'ın ortalarına kadar yaşamış ve eserleriyle tarihe geçmişş heykeltıraşların biyografik bilgilerinden de yararlanılarak desene verdikleri önem tespit edilmeye çalışılmıştır. Tez, araştırma sırasında ulaşılabilen, ünlü heykel yapıtlarının ve onlara ait desen eskizlerinin görsel örnekleriyle ve bir kişisel uygulamayla da desteklenerek zenginleştirilmiştir. Elde edilen verilere göre birçok eskizin çeşitli sebeplerle günümüze ulaşamamış olmasına rağmen, gerek eser planlamasında gerekse eğitim sürecinin önemli bir parçası olarak, desenin heykel tarihinin her döneminde var olduğu ve heykeltıraşlar tarafından sıkça başvurulan bir yöntem olduğu tespit edilmiştir.
Manisa yazma eser kütüphanesinde bulunan 2 adet Delail-i Hayrat'ın kitap sanatları bakımından incelenmesi

Bu araştırmada Manisa Yazma Eser Kütüphanesinde bulunan 2819 ve 2820 envanter numaralı Delail-i Hayrat dua kitapları kitap sanatları bakımından ele alınarak incelenmiştir. İncelenen Delail-i Hayratları XVIII. Yüzyıla ait olup Türk kitap sanatları bakımından araştırılmaya değer bulunmuştur. Üç bölümden oluşan tezin birinci bölümünde; kitap sanatları ile ilgili bilgi yer almaktadır. İkinci bölümde; el yazmalarının konuları ve Delail-i Hayrat hakkında bilgi yer almaktadır. Üçüncü bölümde ise Manisa'nın tarihi, Manisa yazma eser kütüphanesi hakkında bilgiye yer verilmiştir. Aynı bölüm içerisinde 2819 ve 2820 envanter numaralı Delail'i Şerif'ler kitap sanatları bakımından incelenerek, üslup, desen, motif, renk ve dönem özellikleri gibi birçok bakımdan ele alınarak incelenmiştir.
Endüstri devriminden günümüze kentsel alanda yaşanan değişim ve dönüşümlerin resim sanatındaki yansımaları

Tarih boyunca kentler toplumun ortak gereksinimlerini daha rahat karşıladıkları yaşam alanları iken Endüstri Devrimiyle birlikte toplumsal, fiziksel ve ekonomik olarak bir değişim süreci içerisine girmiştir. Kent kavramı sürekli değişim ve dönüşüm süreci yaşarken günümüzde kentleşme, endüstriyelleşme, teknoloji ve bilimsel gelişmelerle yeniden şekillenmiştir. Yaşanan gelişmeler kentleri en çok fiziksel ve toplumsal açıdan etkilerken siyasi ve sosyoekonomik değişimler kent kavramının yeniden tanımlanmasına neden olmuştur. Değişen ve dönüşen kentler fiziksel ve toplumsal olarak tarihsel belleğini yitirirken özünü kaybetmiş ve tek tipleşmeye neden olan bu süreç sanatçıları derinden etkilemiştir. Endüstriyelleşmeyle kentlerde yaşanan değişim ve toplumsal müdahalelere kayıtsız kalamayan sanatçılar, sanatlarını yeni sanat yaklaşımlarını da dahil ederek kentsel değişim ve dönüşüm sürecini ifade etmeye yönelmişlerdir. Sanatçılar, modern kentlerdeki fiziksel ve bireysel değişimlerin yarattığı yıkım, dönüşüm, tek tipleşme, yabancılaşma ve kimliksizleşme gibi fiziksel ve toplumsal sorunların yarattığı melankoli, ruhsuzluk ve yalnızlık duyguları sanatlarına yansıtmışlar ve sürekli olarak dönüşmeye devam eden kent olgusunu sanatın önemi bir teması haline getirmişlerdir.
Negatif-pozitif

Bir fotoğrafın oluşumu fotoğraf makinesi, film, fotoğraf kağıtları ve geliştiricilerin birliktelikleri ile düşünülebilir. Işığın nesneler üzerindeki etkilerini, fotoğraf malzemelerinin algılaması, film ya da kağıt üzerine kaydetmesi tamamen fizik ve kimyasal kuralların sınırları ile belirlidir. Gözün algılaması ile fotoğraf makinesi ve arkasındaki gerçekliğin arasındaki farkın bilinmesi sonuç fotoğrafların çekimi öncesinden itibaren bize bir takım kontrol olanakları sağlar. Negatifin doğru banyo edilmesi, fotoğrafın oluşumunda en önemli a- şamalardan biridir. Bir siyah beyaz fotoğraf, temelde 3 aşamalı işlem sonucu oluşur. İlk iki aşamada fotoğraf çekimi ve filmin banyo edilmesi sonucunda negatif elde edilir. Üçüncü aşama yani baskı aşamasında ise pozitif görüntü oluşur. Film üzerindeki duyarkat tabakası, üzerine düşen ışıklarla doğru o- rantılı bir tepkime gösterir. Fazla ışık alan yerler fazla, az ışık alan yerler i- se az etkilenerek gizli bir görüntü oluşturur. Tam karanlıkta yapılan geliştirme işleminde ışıktan etkilenen bölgeler aldıkları ışık oranında kararırlar ve negatif görüntü oluşur. Görüntünün tam değerlerinin ışığa duyarlı fotoğraf kağıdı üzerinde bir kere daha ters çevrildiği baskı aşamasında konu üzerindeki ışık değerlerinin bir tür benzeri olan pozitif görüntü oluşturulur. Zone Sistem yöntemleri ile hiçbir aşama tesadüflere bırakılmadan, en küçük detaylar bile titizlikle uygulandığı taktirde konunun ışık değerleri fotoğraf kağıdına kontrollü bir şekilde aktarılabilir. Ancak tüm bu aşamalarda fotoğrafçının kullandığı bütün malzemelerini çok iyi tanıması ve ö- zenle çalışması gerekmektedir. vn
Filmic space in Turkish melodrama

Bu çalışmanın amacı 1960- 1975 yıllan arasında Türk sinemasında egemen olan melodramlarda filmsel mekanın incelenmesidir. Bu tür bir çalışma için gerekli olan kuramsal çerçeveyi tanımlamak amacıyla, filmsel mekan konusundaki farklı yaklaşımlar değerlendirilmiş ve tartışılmıştır. Bu yaklaşımlardan bazıları filmsel mekanın, mizansen, kurgu ve sesi içeren, biçimsel yönü üzerinde durmuşlardır. Bazı araştırmacılar ise mekanın yeniden sunumunu etkileyen kültürel ve ideolojik tercihleri incelemişlerdir. Çalışmada, melodramlar her iki bakış açısı da göz önünde bulundurularak değerlendirilmiştir.
Aydın yöresi zeybek dansı hareket semiyotikleri ile çağdaş dans koreografisi

Bu çalışmada; Aydın yöresi Zeybek dansı hareket semiyotikleriyle, çağdaş dans koreografisi oluşturmak hedeflenmiştir. Aydın yöresi Zeybek dansı Hareket semiyotikleri esas alınarak, farklı doğaçlama çalışmaların rehberliğinde koreografik araştırmalar yapılmıştır. Bu bağlamda geleneksel Zeybek dansı yeniden yorumlanmıştır. Güncel hareket formları zaman, mekan ve araç kavramlarıyla ilişkilendirilerek tartışmaya açılmaktadır. Araştırma aşamasında tasarlanan sekiz oturumluk atölyeler Ege Üniversitesi, Devlet Türk Müziği Konservatuvarı, Türk halk oyunları bölümü öğrencileriyle haftada bir kez üç saat olmak üzere 2 ay boyunca sürdürülmüştür. Araştırma boyunca toplam otuz beş dansçının katılım gösterdiği atölyeler tamamlanmıştır. Bu süreçte, edinilen bilgiler ve hareket araştırmaları 4 kişilik grup çalışmasıyla MSGSÜ İDK Çağdaş Dans Anasanat Dalı stüdyolarında sürdürülmüştür. 1 erkek halk dansçısı, 3 kadın çağdaş dans eğitimi alan dansçı ve 1 erkek halk dansları, çağdaş dans eğitimli dansçıyla hareket araştırması yapılmıştır. Eser, yirmi dakikalık solo performans olarak tamamlanmıştır.
Türk çini sanatında rumİ motifi ve İstanbul Rüstem Paşa Camiİ örnekleri

İstanbul Rüstem Paşa Camii, İstanbul'un Tahtakale semtinde Hasırcılar çarşısında yer alan Mimar Sinan'ın eserlerinden biridir. Kanuni Sultan Süleyman'ın damadı Rüstem Paşa tarafından yaptırılmış olup, çini bezemesinin zenginliğiyle önemli bir yere sahiptir. Türk süsleme sanatının temel unsurlarından biri olan rumi tezyini sanatların tüm dallarında temel bir motif olarak kullanılagelmiştir. Bu motif Anadolu Selçuklularının elinde gelişmiş olup ''rumi'' ismini de onlardan almıştır. Bu motif çini sanatının da vazgeçilmez motiflerinden biridir. Başka camilerde de olduğu gibi İstanbul Rüstem Paşa Camii'nin çinilerinde bolca uygulandığı görülmüştür. Rumi motifli çiniler Camii'nin son cemaat yerinde, giriş katın sol duvarlarında, müezzin mahfilinde, mihrap içinde ve duvarlarında, pencere alınlıklarında, minber köşkü duvarında, kemerlerde, üst kat kadınlar mahfilindeki duvarlarda yer almaktadır. Desen özellikleri bakımından yaprak, penç, hatayi'nin kullanıldığı kompozisyonlarda hurdeli rumi, sade rumi, sencide rumi, dilimli rumi, çiçekli rumi, tepelik ve orta bağ yer almaktadır. Renk olarak kobalt mavi, mercan kırmızısı ve turkuaz kullanılmıştır.
Sanatta cinsel kimliğe dair bir belirsizlik göstereni olarak otoportre: 20. yüzyıldan günümüze

Bu tez, modernizimden günümüze batı sanatında otoportreleri aracılığıyla cinsiyet göstergeleri ile oynayan bir takım sanatçıların işleri üzerinden cinsiyet, farklılık ve toplumsal cinsiyet meselelerine dair söylemlerin 20. yüzyılın başından günümüze ne şekillerde ele alındığını incelemektedir. Konu ile ilgili geniş bir perspektiften düşünebilmek ve güncel söylemlerin kuramsal temellerini gözden geçirmek adına psikanalitik ve postyapısallcı kuramlara başvurulduktan sonra, meselenin feminizm ve queer kuramda nasıl tartışıldığı incelenmektedir. İşleri ele alınan sanatçılar arasında Marcel Duchamp, Claude Cahun, Michel Journiac, Jürgen Klauke, Andy Warhol, Sarah Lucas, Catherine Opie ve Oreet Ashery bulunmaktadır.
1970'lerden günümüze Cengiz Çekil ve sanatı

Bu çalışmanın amacı, Cengiz Çekil'in sanatsal üretimlerinin oluşma, gelişmesüreçlerinin, çağdaşlarıyla ilişkilendirilmesi ve bu üretimlerin, tavrın sanat ortamında oluşturduğu durum ve açtığı yönelimlerin incelenmesidir. Sanatçının yaşamı ve eğitim süreçleri hakkındaki bilgilerle, sanatsalpratiklerinin oluşumu ve açtığı yollar incelenmiştir. Bu incelemelerle Çekil'in sanat üretimleri ve eğitmen/akademisyen kimliği görseller ve anlatılarla değerlendirilmiştir. Bu değerlendirmelerle Çekil'in üretim yılları gözetilerek özgür tavrıyla açığa çıkan düşünsel süreçlerin ve özgün fikirlerinin sanat ortamında devamlılığını sağlamayayönelmesi, nesillere aktarma isteği ve bu yöndeki hareketlerine işaret edilmiştir.
Batı resminin semboller bağlamında Türk resmine olan etkisi

Sanat tarihi alanında yapılan araştırmalar; sanatsal üretimlerin zaman içinde, toplumlara ve kültürlere göre değişiklik gösterdiğini kanıtlamıştır. Bu değişimleri özellikle resim sanatı alanında gözlemlediğimizde sembol kullanımının kitleleri ne denli etkilediğini görürüz. Bu da sembollerin çok önemli bir iletişim aracı olduğunun kanıtıdır. İnsanın öncelikle mağara duvarlarında başlayan resim serüveni günümüze kadar gelişerek ve değişerek gelmiştir. Bu serüven içinde sanatçının 'sanatçı' olarak kimlik kazanması ise ancak 19. yüzyıla tekabül eder. Bu dönemden sonra sanatçının elinde sembol günden güne zenginleşir ve anlamsal olarak derinleşir. Değişimlerin merkezi olan Avrupa, sanatın da merkezi haline gelirken, sanatçılar yaşadıkları çağın sosyo-kültürel değişimlerine ayak uydurmak kimi zaman da karşı çıkmak için kendilerine ait bir sembol dili oluşturmuşlardır. Bu sembolik dil, değişmekte ve yenilenmekte olan Türk Sanatı için de kendini ifade etmenin yeni bir aracına dönüşmüştür. Araştırmamızda Batı sanatı içinde yer alan resimlerde sembol kullanımı ve bu sembolik dilin Türk resim sanatındaki izdüşümleri irdelenmektedir.
19. yüzyıldan günümüze sanatçıların yaptığı sanatçı portreleri

Sanatçıların birbirlerinin portrelerini yapma gelenekleri 18. yüzyılla birlikte başlar, 19. yüzyılla birlikte hızlanır ve günümüze dek gelir. Gerek ön Rönasans'ta, gerek Rönesans ve Barok dönemde bu portre tarzına pek rastlanmaz. Bireyci düşüncenin gelişmesiyle birlikte otoportre Rönesansla birlikte yaygınlaşmasına rağmen sanatçıların birbirlerinin portrelerini yapmaları için 19. yüzyılı beklemek gerekecektir. Bu tarz portreciliğin 19. yüzyılda yaygınlaşmasının esas nedeni kuşkusuz tarihsel ve toplumsal gelişimlerdir. Sanatçılar 18. yüzyıldan başlayarak geleneksel kurumların parçalanıp dağılmasıyla saray ve kilisenin koruyuculuğunu yitirdiler. Yeni düzen onlara bir anlamda özgürlük getirmişti. Ancak sanat tüketicisi diyebileceğimiz yeni kentsoylular da özgürdü. Onlar da istedikleri sanat eserini seçme hakkına sahiptiler. Dolayısıyla sanatçılar yeni bir yol ayrımına geldiler. Ya görgüsüz, yeni bir sınıfın kaba beğenisine uygun resim yapacaklar, ya da aç kalmayı göze alarak sadece sanat için resim yapacaklardı. İşte bu noktada benzer fikirleri paylaşan sanatçılar yavaş yavaş bir araya gelmeye, ortak mekanlarda kendi sanat görüşlerini tartışmaya başladılar. Öncü diyebileceğimiz bu sanatçıların toplandığı mekanlar ya bir ressamın atölyesi, ya bir cafe, ya da bir şairin evi olabiliyordu. Bu mekanlarda çok çeşitli sanat dallarından sanatçılar bir araya geldiler ve yeni sınıfın beğenisini hor gördüler. Ancak onlar da toplum tarafından kabul görmediler. Hor gördükleri toplum da onları hor görüyor ve alay ediyordu. Ancak her şeye rağmen bu bir avuç sanatçı hem sanat anlayışlarını hem de yaşam tarzlarını topluma kabul ettirmeyi bi İdiler. Sanatçı portreleri işte bu sanatçı komünlerinde yaygınlaştı. Çünkü alay edilip hor görülen bir sanatçı için aynı şeyleri yaşayan diğeri, sadece bir meslekdaş değil, bir kader arkadaşı ve bir yoldaş olabilirdi. Dolayısıyla bu portrelerde sadece resmi yapılan modeli değil, resmi yapan sanatçıyı, yaşadıkları dönemi ve o dönemin iç ilişkilerini de yakalamak mümkündür.
Sanatsal eylemin Mimesis bağlamında izleyiciyle ilişkisi

İnsana özgü yaratıcı bir eylem olan sanat, aynı zamanda insanın ontolojik temeline ışık tutmaktadır. Bu bakımdan yaratıcı eylemi gerçekleştiren sanatçı, söz konusu eylemiyle eser ortaya koymakla kalmaz, aynı zamanda eyleminin izleyicisi olarak ontolojik alanda kendini inşa eder. Mimesis olarak meydana gelen söz konusu yaratıcı 'eylem-insan' ilişkisi, bu çalışma boyunca izleyiciyi de kapsayacak çerçevede ortaya konulması amaçlanmıştır. Bu bağlamda insanı tanımlayan sanatsal eylemin ontolojik temelini, tarihsel süreciyle paralel biçimde gözlenmesine imkan veren tragedya, bu yönüyle çalışmamızın ana ekseni olarak yer almıştır. Tragedya, aynı zamanda yaratıcı eylemin tüm türlerini bünyesinde barındıran yapısı nedeniyle mimesis'in söz konusu özelliğinin tüm sanatsal faaliyetlerdeki ortak noktasına işaret etmektedir. Çalışma boyunca sanatçı ve eylemiyle ortaya çıkan mimetik ilişkinin eser yoluyla izleyici için de geçerli olduğu ifade edilmeye çalışılmıştır. Mimesis vasıtasıyla, sanatsal eylem ile izleyici arasında meydana gelen ontolojik ilişkiyi tragedya zemininde incelemek için, söz konusu ilişkinin Nietzsche düşüncesinde Antik Yunan Tanrıları Apollon ve Dionysos ile sembolize edildiği 'Tragedyanın Doğuşu' başlıklı eseri ele alınmıştır. Sanatsal eylemin izleyiciyle mimesis bağlamında kurduğu ilişkinin, günümüze kadar etkisinin devam ettiği şekliyle geçirdiği evrimsel sürecin ilk kırılmaları Aristoteles'in 'Poetika' başlıklı eseriyle ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bir sanat düşüncesinden öte insanın yaşamı algılayış biçimine yönelik asırladır yürürlükte olan Aristoteles tasarımına, izleyeni eyleme çağıran sanatsal üretimlerle son vermeye niyetli bir hareket olarak Dada, çalışmamızda yer almıştır. Dada hareketinin absürt olarak nitelendirilen, farklı disiplinlerde hayata getirilmiş çalışmaları, bilinen anlamıyla 'yapan-bakan' ilişkisinden öte, izleyicinin zihninde yeniden inşa edilen özelliğiyle incelenmiştir.
Popüler kültürün sanat eğitimine etkileri

Bu çalışma, Popüler Kültürün Sanat Eğitimine etkilerini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Araştırmada, Popüler kültürün, kiç ve tüketim kültürü ile ilişkisi, günümüz sanatının önemi ve popüler kültürün sanat eğitime yönelik yaklaşımlarının incelenmesi ile sanat eğitimi alan öğrencilerin ve sanat eğitimi veren öğretim elemanlarının konuyla ilgili görüşlerine başvurulması alt amaçlar olarak belirtilmektedir. Bu araştırma tarama yöntemi ile yapılmıştır. Yönteme ilişkin veriler, literatür taraması ve bilgi toplama formları ile elde edilmiştir. Bu araştırmanın çalışma grubu, Gazi Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi ile Gazi Üniversitesi Mesleki Eğitim Fakültesi'ndeki öğrenci ve sanat eğitimcilerinden oluşmaktadır. Araştırmada, bilgi toplama formu ile elde edilen veriler, amaçlar doğrultusunda bağımsız gruplar için t testi, sanat eğitimi alan öğrencilerin sosyo-ekonomik düzeyleri ile popüler kültürün günlük yaşama ve sanat eğitimine etkilerine yönelik görüşleri arasında anlamlı bir fark bulabilmek için Tek Yönlü Varyans Analizi ve Tukey Testi uygulanmış ve bunların dışında, yüzde %, frekans, aritmetik ortalama ve standart sapmayı içeren, betimsel istatistik tekniklerden yararlanılmıştır. Araştrma bulgularına bakıldığında öğretim elemanları ve öğrencilerin genel olarak popüler kültürün sanat eğitiminde etkili olmadığı ancak öğrencilerin, öğretim elemanlarına göre popüler kültürün daha fazla etkisinde oldukları saptanmıştır.
Güzel sanatlar ve spor liselerinde okutulan grafik tasarım dersine ilişkin öğretmen ve öğrenci görüşleri

Uygarlık tarihinin her döneminde Sanat Eğitimi, değişik yaklaşımlarla ve aşamalarla eğitim sürecindeki yerini almıştır ve halen de almaktadır. Türkiye'de, Güzel Sanatlar ve Spor Liselerinde Resim Bölümünde öğrenci yetiştiren eğitim kurumlarına büyük görev düşmektedir. Bu kurumlardan mezun olan öğrenciler belli sınavlardan geçtikten sonra branşlarında Eğitim Fakültelerinin Resim-iş bölümlerine ve Güzel Sanatlar Fakültelerinin Sanat Eğitimi ile ilgili bölümlerine girme imkanı elde ederler. Bu araştırmanın amacı, Güzel Sanatlar ve Spor Liseleri resim bölümlerinde Grafik Tasarım dersine yönelik öğretmen ve öğrenci görüşlerini belirli boyutlarıyla incelemek ve ortaya konan verilerle Grafik Tasarım dersi eğitiminin geliştirilmesine görüş ve önerilerle katkıda bulunmaktır. Araştırmanın örneklemini; Türkiye'deki Güzel Sanatlar ve Spor Liselerinden 5 okul oluşturmaktadır. Çorum Güzel Sanatlar ve Spor Lisesi, Samsun İlk Adım Güzel Sanatlar ve Spor Lisesi Trabzon Akçaabat Güzel Sanatlar ve Spor Lisesi Giresun Hurşit Bozbağ Güzel Sanatlar ve Spor Lisesi, Tokat Güzel Sanatlar ve Spor Lisesi olarak belirlenen beş okul dahilindedir. Nicel araştırma yöntemlerinden anket veri toplama aracı kullanılmıştır. 10 öğretmene, 3 bölümden oluşan, kişisel ve programa ilişkin toplam 20 soruluk anket, 98 öğrenciye 2 bölüm 13 sorudan oluşan anket uygulaması yapılmıştır. Tarama modelindeki bu araştırmanın verileri Grafik Tasarım dersi veren öğretmenler ve 11. sınıfta grafik dersi görmüş 12. sınıf öğrencilerine uygulanan anket formu ile toplanmıştır. Likert tipi ölçek ile hazırlanmış anketle öğretmenlerin ve öğrencilerin Grafik Tasarım dersine ilişkin görüşleri saptanmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin çözümlenmesinde istatistiksel teknik olarak frekans ve yüzdeler kullanılmıştır. Anket uygulaması, okullara gönderilmiş gerekli açıklamalar iletilerek ders öğretmenleri tarafından gerçekleştirilmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlarla, Grafik Tasarım dersine ilişkin öğretmen ve öğrenci görüşleri belirlenmiş, öğretmenlerin Grafik Tasarım dersinin programındaki konuların sıralanışı, atölye ortamlarının iyileştirilmesi, öğrencilerin Grafik Tasarım dersindeki çalışma titizliklerinden yakındıkları belirlenmiştir. Öğrencilerin Grafik Tasarım dersine olan yaklaşımları incelendiğinde büyük çoğunluğunun dersi sevdikleri saptanmıştır Grafik Tasarım dersinde karşılaşılan güçlükler dersin gerektirdiği titizlik ve guaj boya uygulamalarıdır. Öğrencilerin hazır oluşluk düzeylerinin alt seviyede olması sebebiyle dersten soğudukları tespit edilmiştir. Grafik Tasarım dersinde öğrencilerimizin çalıştıkları atölyeler daha işlevsel olmalı, araç gereç eksiklikleri tamamlanmalı, kaynak ve doküman temini yapılmalıdır. Bu tezde Grafik Tasarım dersinin geliştirilmesine daha çok önemin verilmesi ve bu dersin programının daha işlevsel hale getirilmesi gerekliliği ortaya konmuştur.