turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Atık kağıtları kullanarak gürültü izolasyon malzemesi üretimi

Bu çalışmada, gürültünün insan sağlığı üzerinde oluşturduğu olumsuz etkilerin en aza indirilmesi amacıyla halen kullanılan gürültü izolasyon malzemelerine alternatif olabilecek yeni bir izolasyon malzemesinin oluşturulması amaçlanmıştır. Çalışma gerçekleştirilirken, gündelik yaşantımızda yoğun kullanımlar sonucu oluşan atık niteliği kazanmış kağıtların çevre ve insan sağlığına zararının en aza indirilmesi ve ekonomiye katkı sağlaması esasları dikkate alınmıştır. Bu amaçla, strafor, atık kağıt ve pomza taşı tozu kullanılarak altı farklı modifikasyonda izolasyon panelleri üretilmiştir. Üretilen bu panellerde ses geçiş kaybı analizleri 100 2.000 Hz frekans aralığında gerçekleştirilmiştir. Sonuç olarak üretilen panel ile 1.000 Hz. frekansta 15,8 desibelgürültü azaltımı sağlanmıştır. Böylece ülkemizde yılda 2 milyon tondan fazla çıkan ancak sadece %50'sini geri dönüştürebildiğimiz atık kağıdın, izolasyon panelleri için hammadde olarak kullanılabilir olduğu belirlenmiştir.
Seçilmiş östrojenik endokrin bozucu kimyasalların, deniz suyuna karışmakta olan atıksularda incelenmesi ve östrojen arıtımının artırılması amacıyla fotokatalistik arıtma sisteminin tasarlanması

Kentleşme, endüstriyel ve zirai faaliyetler nedeniyle her geçen gün tükenmek üzere olan su kaynaklarının kalitesi düşmektedir. Özellikle atıksuların denizlere boşaltılması ekosistem bakımından büyük sorunlar ortaya koymaktadır. Bu durumda su kalitesinin artırılması, atıksuların optimum düzeyde arıtılması ve aynı zamanda uygulanan metotların çevre dostu olmaları büyük öneme arz etmektedir. Çevre ve canlı organizmaların sağlığını tehdit eden endokrin bozucu kimyasallar grubu 800'ü aşkın bileşiği kapsamaktadır. Bu kimyasal maddelere, canlılar üzerinde yarattıkları sorunlardan dolayı 2020 yılına kadar araştırmalar için öncelikli konular arasında yer verilmektedir. Östrojenler EDC'lerin en bilinen grubudur. Sentetik östrojenler veya östrojenik etki gösteren kimyasalların yanı sıra doğal olarak omurgalı organizmalar ve bazı bitkilerden salgılanan östrojenler devamlı olarak çevreye bırakılmaktadır. Doğaya özellikle su kaynaklarına karışan östrojenlerin en büyük kaynağı atıksu arıtma tesislerinin deşarj noktasıdır. Arıtma tesislerinde kullanılan arıtma teknolojisi, su kaynakları ve canlılar için büyük önem arz etmektedir ama, gelişmiş yöntemler bile bazı EDC'lerin arıtımında yetersiz kalmaktadır. İleri oksidasyon proseslerinin çevre dostu yöntemler olarak organik kirleticilerin bertaraf edilmesinde etkili oldukları araştırmalarca ispatlanmıştır. Bu araştırmada fotokatalistik reaksiyonlarla hedef maddelerin bertaraf edilmesi üzerinde çalışılmıştır. Bu amaç doğrultusunda titanyum dioksit (TiO2) fotokatalizör olarak ve UV-C ışık kaynağı olarak kullanılmıştır. Estron (E1) ve 17 -Estradiol (E2) atıksularda en yaygın bulunan östrojenlerden oldukları için hedef analitler olarak belirlenmiştir. Suni ve gerçek atıksular üzerinde uygulanmış olan arıtım yönteminde, önceki çalışmalarda rastlanılmış olan problemleri ortadan kaldırmak adına, kullanılan TiO2 cam üzerinde sabitlenmiş olarak kullanılmıştır. Zaman, pH ve ışık şiddeti değişken faktörler olarak belirlenmiş ve bir dizi test uygulanmıştır. Alınan örneklerden elde edilen verilerin tepki yüzeyleri yöntemiyle (Response Surface Methodology incelenmesi sonucu en verimli arıtma koşulu belirlenmiştir. Sonuçlara göre her iki analitin parçalanması bazik ortamda artış göstermiştir. En yüksek arıtım oranı 52,49 dakikalık zaman diliminde 10.08 W / m2 UV ışık yoğunluğuna maruz kalan örneklerde tespit edilmiştir.
Karaçomak Deresi su, sediment ve Corixa affinis Leach, 1817 türünde ağır metal konsantranyonlarının karşılaştırılmalı olarak incelenmesi

Bu çalışmada, Karaçomak deresinde 2017- 2018 yıllarında en iyi temsil ettiği düşünülen 8 istasyonda mevsimsel olarak ağır metal birikimini belirlemek için su, sediment ve Corixa affinis Leach, 1817 örneklemesi yapılmıştır. Örnekler uygun standart tekniklerle alınarak ve Pb, Cr, Ni, Zn, Mn ve Cu konsantrasyonları ICP-OES cihazı ile belirlenmiştir. Sudaki yıllık metal konsantrasyon ortalamasının Mn> Cu> Zn> Pb> Ni> Cr şeklinde olduğu gözlenmiştir. Metallerin mevsimsel en yüksek değerleri şu şekilde kaydedilmiştir; Yaz aylarında Pb (14. 018 ug / L) ve Ni (2.469 ug / L), kış ise aylarında Cr (2.079 ug / L), Zn (20. 789 ug / L), Mn (58. 296 ug / L) ve Cu (19. 072 ug / L) olarak bulunmuştur. Genel olarak, bu çalışma da kaydedilen sudaki ağır metallerin değerleri, uluslararası içme suyu standartları için izin verilen limitleri aşmamaktadır. Sediment örneklerindeki yıllık metal konsantrasyonunun ortalaması sırasıyla Mn> Cu> Zn> Ni> Pb> Cr şeklindedir. Ağır metallerin mevsimsel en yüksek değerleri şu şekildedir; Yaz aylarında Pb (0.389 g/g) ve Ni (0.646 g/g), kış aylarında Cr (0.276 g/g), Zn (0.921 g/g), Mn (13. 052 g/g) ve Cu (1.818 g/g) . Referans değerlere göre, dere sedimentindeki Pb, Cr, Ni, Zn, Mn ve Cu kirliliği etkili seviyeye ulaşmamaktadır. Sonuçlar ayrıca Corixa affinis Leach, 1817 için böceklerdeki ağır metallerin biyolojik birikimini göstermektedir. Böceklerdeki ağır metal konsantrasyonlarının sırasıyla Zn> Cu> Mn> Pb> Cr> Ni olduğu gözlenmiştir. Bu çalışmanın elde edilen bilgi ve deneyim daha ileri biyomateryal çalışmaları için faydalı olabilecek niteliktedir. Bu çalışmada elde edilen veriler Karaçomak deresinde daha sonra yapılacak kirlilik çalışmaları için temel teşkil etmektedir ve kirlilik çalışmaları periyodik olarak sürdürülmelidir.
Lipit içeren bazı mikro alglerin ileri atıksu arıtımında kullanımı ve biyodizel potansiyellerinin araştırılması

Bu çalışma biyodizel üretimi için potansiyel bir aday olarak atıksularda lipit içeren Scenedesmus obliquus ve Chlorella protothecodies' in mümkün olan gelişmelerini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Aynı zamanda mikroalglerin bitki besin maddeleri giderim verimlilikleri de araştırıldı. Her bir deney laboratuvarda ortalama 25 0C sıcaklıkta 13 günlük periyotlar halinde yapıldı. Bu şartlar altında sentetik atıksular için Scenedesmus obliquus ve Chlorella protothecodies' in lipit içeriklerinin biyomas kuru ağırlığı başına sırasıyla, %31-34, % 37-43 olduğu ortaya konuldu. Aynı zamanda gerçek atıksular kulanılarak yapılan çalışmalardan Scenedesmus obliquus ve Chlorella protothecodies' in biyomas kuru ağırlık başına sırasıyla % 26-29 ve % 32-36 lipit içerdiği ortaya çıkmıştır. Sonuçlar 13 günlük sürekli kültür çalışmaları ile sentetik atıksularla yapılan çalışmalarda Scenedesmus obliquus'un amonyum azotu, toplam fosfor ve toplam organik karbonu sırasıyla %91-97, % 94-99 ve % 60-83 giderildiğini ve Chlorella protothecodies için amonyum azotu, toplam fosfor ve toplam organik karbonun sırasıyla %92-98, % 93-98 ve % 62-95 uzaklaştıralabileceğini gösterdi. Gerçek atıksularla yapılan çalışmalarda ise Scenedesmus obliquus ile toplam azot, toplam fosfor ve toplam organik karbonun giderim oranları sırasıyla %98, % 90-98 ve % 84-93 olarak belirlenmiştir. Chlorella protothecodies ise gerçek atıksulardan toplam azot, toplam fosfor ve toplam organik karbon sırasıyla %90, % 90-99 ve % 67-88 oranlarında uzaklaştırabilmektedir. Bulgularımıza gore Scenedesmus obliquus ve Chlorella protothecodies biyodizel üretimi için önemli miktarlarda lipit içermektedir. Aynı zamanda atıksulardan yüksek besin maddesi uzaklaştırma yeteneğine sahiptir. Bu sebeplerden dolayı bu türler hem atıksuların üçüncül arıtımı için hem de biyodizel üretimi için kulanılabilirler.
Hazır beton santrallerinde çevresel risk değerlendirmesi

Hazır beton santrallerinde üretim faaliyetlerinden kaynaklı çeşitli atıkların meydana gelmesi birçok çevresel riskin oluşabileceğini gösterir. Oluşan çevresel risklerin analiz edilip değerlendirilmesi hazır beton santrallerinin meydana getireceği çevresel etkileri en aza indirebilir veya tamamen ortadan kaldırabilecek çözümler üretebilir. Bu çalışmanın amacı hazır beton santrallerinde oluşabilecek çevresel riskleri önceden belirlemek ve oluşabilecek olumsuzlukları en aza indirmektir. Çalışma Denizli ve Adana illerinde yer alan iki farklı hazır beton santrali üzerinde gerçekleştirilmiştir. Her iki tesiste, çevresel risk faktörleri, 6 ay boyunca aylık periyotlarla izlenmiştir. Tesis ziyaretleri 01.11. 2017 ile 01.06. 2018 tarihleri arasında yapılmıştır. Bu ziyaretler ayda en az bir kere, bazı özel durumlarda ise daha ayrıntılı gözlem yapabilmek için ayda 2 veya 3 kere yapılmıştır. Bu incelemeler sonucunda her iki tesiste L tipi matris yöntemi kullanılarak çevresel risk değerlendirmesi yapılmıştır. Risk değerlendirmesi yapılırken Denizli ilinde yer alan hazır beton santrali tesis 1, (T1) olarak, Adana ilinde yer alan hazır beton santrali ise tesis 2, (T2) olarak isimlendirilmiştir. Yapılan risk değerlendirmeleri sonucunda çevre yönetim sisteminin ISO 14001 esasına dayanılarak uygulandığı T1'de çevresel risklerin daha az olduğu görülmüştür. T1'de uygulanan mevcut tedbirlerin yanı sıra ÇRD sonucunda önerilen tedbirlerin uygulanmasıyla tesiste bütün çevresel risklerin minimum seviyeye indiği tespit edilmiştir. ÇRD sonucunda ISO 14001 Çevre Yönetim Sisteminin uygulanmayan T2'de kabul edilemez çevresel risklerin T1'e göre daha fazla olduğu görülmüştür.
Arıtma çamurları ve Nilüfer Çayı sedimentindeki poliaromatik hidrokarbon seviyelerinin belirlenmesi ve giderimlerinin araştırılması

Bu çalışmada, polisiklik aromatik hidrokarbonların arıtma çamurlarındaki, sentetik katı matrikslerdeki (Na2SO4), organik ve inorganik katı matrikslerdeki konsantrasyonları belirlenmiş ve alternatif giderim yöntemleri değerlendirilmiştir. Bu çalışma kapsamda, Bursa'da işletilen bazı evsel ve endüstriyel atıksu arıtma tesislerinden çamur örnekleri alınmış ve PAH giderim uygulamaları özel olarak tasarlanan düzenekte gerçekleştirilmiştir. Arıtma çamurlarında UV-C ışınlarının kullanımıyla elde edilen en yüksek giderim verimleri kentsel çamurlarda %21, otomotiv çamurunda %65, gıda ve organize sanayi bölgesi çamurlarında ise sırasıyla %95 ve %36'dır. Çamurlara titanyum dioksit/dietilamin (TiO2/DEA) ilave edilmesiyle PAH giderim verimleri %100'e kadar yükselmiştir. Tüm çamur örneklerinde PAH giderim uygulamaları sırasında buharlaşarak giderilen PAH'ların %90'dan fazlasının 3-4 halkalı türlerden oluştuğu tespit edilmiştir. UV, UV-TiO 2 ve UV-DEA uygulamalarıyla bentonitteki PAH'ların sırasıyla %75, %75 ve %88'nin giderildiği görülmüştür. Torf örneklerinde ise giderim oranları çok düşük olup maksimum giderim (%30) UV-DEA uygulamalarıyla sağlanmıştır. Na2SO4'teki PAH giderim uygulamalarında ise UV ışınlarının kullanımıyla PAH'ların %95'nin giderilebildiği ve örneklere DEA'nin ilave edilmesiyle bu değerin %100'e ulaştığı görülmüştür. Bu çalışma kapsamında, Bursa için önemli bir su kaynağı olan Nilüfer Çayı sedimentindeki PAH konsantrasyonlarının bölgesel ve mevsimsel değişimleri de belirlenmiştir. Nilüfer Çayı sedimentindeki toplam PAH konsantrasyonlarının mevsimsel olarak büyük değişim gösterdiği (15- 9600 ng/g katı madde-KM) tespit edilmiş ve konsantrasyonların kış döneminde maksimum değerlere ulaştığı görülmüştür. Nilüfer Çayı sedimentindeki kirlilikte hem pirolitik kaynakların hem de petrojenik kaynakların etkili olduğu ortaya konmuştur.
İstanbul boğazında metal kirliliğinin midyelerle takibi

Bu çalışmada araştırma materyali olarak seçilen midye'ler İstanbul Boğazı'nda 6 farklı istasyondan elde edilmiştir. Çalışmam 2003- 2004 yıllan arasında bir yıllık mevsimsel periyotlar şeklinde toplanmıştır. Kabuklu deniz hayvanları özellikle ağır metalleri diğer deniz canlılarına oranla bünyelerinde daha fazla biriktirme özelliğine sahip olduklarından kıyı bölgelerinde kirlilik araştırmalarında indikatör canlılar olarak kullanılmaktadırlar. Bu nedenle çalışmada ağır metalleri, bünyesinde biriktirebilen midyeler araştırma materyali olarak seçilmiştir. Çalışmada midyeler farklı iki boyada ayrılmıştır. Sahadan toplanan midyeler soğutucu kaplara konarak laboratuara getirilmiştir. Dış yüzeyi temizlenmiştir. Midyeler büyük ve küçük boy olmak üzere iki boya ayrılıp civa için ve diğer metaller için iki ayrı örnek hazırlanmış ve etüvde kurutulmuştur. Sıvı faza kuvvetli asit çözünürleştirmesiyle alınmıştır. Atomik absorbsiyon cihazı (Shimadzu firmasının AA-6701-F modelli) ile okumalar yapılmıştır. Civa için hidrür sistemi, diğer metaller için alev sistemi kullanılmıştır. Yapılan araştırma sonunda genellikle büyük boy midyelerin küçüklere oranla daha fazla metal biriktirme kapasitesine sahip olduğu görülmüştür. Kirliliğin aylara göre değiştiği ve bazı aylarda yanal girdinin olduğu görülmüştür. Ayrıca bazı aylarda kirliliğin boğaz boyunca seyrelme gösterdiği tespit edilmiştir. Anadolu yakasının Avrupa yakasına göre daha fazla kirli olduğu tespit edilmiştir. Boğaz'da midyeler üzerine yapılan diğer çalışmaların sonuçlarıyla paralel sonuçlar bulunmuştur. Ayrıca Su Ürünleri Yönetmeliğindeki sınır değerlerin bazı aylarda aşıldığı tespit edilmiştir.
Avrupa Birliği uyum sürecinde Türkiye'de E-atık yönetimi ve uygulamaya yönelik stratejik analizler

Hayatımızda çok önemli bir yere sahip olan elektrikli ve elektronik eşyalar, ekonomik ömrünü ya da teknolojik ömrünü doldurduktan sonra çözülmeye ihtiyaç duyulan bir 'Elektronik Atık' problemi oluşturmaktadır. Bu problemin, ancak etkili bir atık yönetim stratejisinin belirlenmesi ile çözümü mümkündür. Miktarı her geçen gün artan elektronik atıkların aslında ne olduğunun, çeşitlerinin neler olduğunun ve küresel boyutu hakkında bilgi veren bu çalışma, etkin bir yönetimin olmaması durumunda meydana gelmesi muhtemel çevresel etkileri ve sağlığa zararlı yönlerini ele almaktadır. Elektronik atıkların zararlarını minimize etmek için ve bunun yanında bazı yönlerinden de yararlanmak için nelerin yapılması gerektiği üzerinde durulmuş, konuyla ilgili gerek uluslararası gerekse ulusal mevzuatın tüm detayları incelenmiştir. Dünyada elektronik atık yönetimine ilişkin pratik uygulamalara yer verilerek bu uygulamalar arasında çeşitli kıyaslamalar yapılmış, avantaj ve dezavantajları değerlendirilmiştir. Nihai olarak, Türkiye özelinde ülke olarak toplumsal ve sosyal dinamiklerimiz ile ulusal ve uluslararası yasal çerçevede nasıl bir atık yönetim stratejisinin belirlenmesi gerektiği literatür incelemeleri, konuya ilişkin paydaşlara yönelik teknik ziyaretler ve bir kamuoyu yoklaması ile ifade edilmiştir.
The effects of seed sludge type and anoxic/aerobic period sequence on aerobic granulation and COD, N treatment performance

Bu yüksek lisans tezinin amacı ardışık kesikli reaktörlerde aerobik granülasyon için gerekli işletim koşullarının iyileştirilmesidir. Çalışmanın birinci bölümünde, membran biyoreaktör çamuru ve konvansiyonel aktif çamur, askıda aşı çamuru tipinin AKR'lerde granülasyona etkisini araştırmak amacıyla kullanılmıştır. MBÇ granüllerinin büyüklük, toksik etkilere dayanıklılık, stabilite ve iyileşme açısından AÇ granüllerinden daha avantajlı olduğu ortaya çıkarılmıştır. İnhibisyon olmayan koşullarda, çKOİ giderim verimleri MBÇ ve AÇ için sırasıyla %70 13 ve %67 11 ve toplam azot giderim verimleri de sırasıyla %38 8 ve %26 8 olmuştur. Çalışmanın ikinci bölümünde, periyot sıralamasının MBÇ'den aerobik granülasyona ve çKOİ, N giderim verimlerine etkisi incelenmiştir. Anoksik-aerobik periyotta üretilen granüller aerobik-anoksik periyotta üretilenlerden daha stabil ve büyük (1,8-3, 5 mm) olmuştur. Kararlı koşullarda, her iki reaktörde de yaklaşık %95 çKOİ, %90 TAN ve %39- 47 TN giderimi elde edilmiştir. Anoksik-aerobik periyot sıralamasında anoksik periyotta yaklaşık %100 denitrifikasyon elde edilmiştir ve bu aerobik-anoksik işletimde 40 %olarak gözlenmiştir. Giriş suyundaki sülfatın (35, 1 mg/L'den 70,1 mg/L ye) granüllerin arıtım verimleri üzerindeki etkileri incelenmiştir. Giriş SO42- derişimleri 52,6 mg/L ile 70,2 mg/L arasındayken reaktör içerisinde sülfat indirgenmesi artmıştır. Üretilen sülfür (0,24 mg/L'den 0,62 mg/L'ye) amonyak oksitleyen bakterilerin performansını %10'dan 50'ye kadar inhibe etmiştir.
Hayvansal atıkların kompostlanması

Bu çalışmada, büyükbaş hayvan atıklarının kullanım kapasitesinin artırılması amacıyla, Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi büyükbaş hayvan çiftliklerinden alınan gübrelerin kompostlanabilirliği incelenmiştir. Bu amaçla toplanan hayvan gübrelerinin, öğütülmüş kuru çınar yaprağı, evsel nitelikli arıtma çamuru, öğütülmüş ayçiçeği sapı ve doğranmış yaş patates kabuğu ile kütlece farklı oranlarda karıştırılarak 30 litrelik reaktörlerde 21 gün süre ile kompostlanması incelenmiştir. Büyükbaş hayvan atığı, evsel nitelikli arıtma çamuru ve kuru çınar yaprağından oluşan karışıma karışım kütlesinin % 20'si oranında patates kabuğu ilave edildiğinde kompostlama veriminin arttığı belirlenmiştir. Sıcaklık, termofilik fazda geçen süre, nihai C/N, son/ başlangıç ve nitrifikasyon indeksi parametreleri incelendiğinde % 30 evsel nitelikli arıtma çamuru, % 50 gübre ve % 20 ayçiçeği sapı içeren karışımda en yüksek kompostlama verimi elde edilmiştir. Kompostun nem içeriği ve C/N oranına bağlı olarak reaktörlerdeki sıcaklıklarda farklılıklar gözlenmiştir. Sıcaklık değerleri ilk 5 gün boyunca mikrobiyal aktiviteden dolayı artış gösterirken daha sonraki zamanlarda sabitlenmiştir. Çalışma kapsamında kompostun sıcaklık, nem içeriği, UKM, pH, EC, C/N, TKN, NH4-N ve NO3-N parametreleri incelenmiştir.
Toprak örneklerinde polikorlubifenil kirliliğinin araştırılması ve yasal sınır değerlerin uygulanabilirliğinin değerlendirilmesi

Toprak, temas halinde olduğu su ve hava ortamlarında bulunan kirletici maddeler için nihai depolama yeridir. Diğer taraftan toprak, karasal ekosistemin taşıyıcı bir bileşeni olup, kalitesindeki değişim, gerek doğal ve gerekse tarım ekosisteminin verimliliğini doğrudan etkilemektedir. Bu nedenle, toprağın hangi kaynaklar tarafından ve hangi bileşenler ile kirletilebileceğinin bilinmesi, alınacak tedbirlere karar verilmesi noktasında önem taşımaktadır. 8 Haziran 2010 tarihinde 27605 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmelik'te jenerik kirleticiler listesinde bulunan poliklorlubifeniller, çevresel bileşenlere dolayısıyla insan sağlığına olan zararlı etkilerinden dolayı öncelikli incelenmesi gereken kirleticilerdendir. PCB'ler çevreye elektrikli ekipmanlar içerisinden dökülme ve sızıntılar ile uygunsuz bertaraf ve depolamalardan dolayı girmektedir. Öyle ki, üretilmiş PCB'lerin yarısından çoğu bu yollarla çevreye salınmıştır. Çevreye salındıkları anda bu kirleticiler çok uzun mesafeler kat edebildikleri gibi, özellikle toprak ve sedimente sıkıca bağlanabildiklerinden kalıcı organik kirletici olma eğilimindedirler. Bu çalışmada kentsel ve kırsal yerleşim alanları ile önemli sanayi kuruluşlarını ve geçiş yollarını bir arada bulunduran Kocaeli topraklarında 83 PCB türünün ölçülmesi hedeflenmiş olup bu amaçla deneysel bir çalışma yürütülmüştür. Elde edilen sonuçların 8 Haziran 2010 tarih ve 27605 sayılı Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmelik Ek 1'de verilen toprağın yutulması-deri teması taşınım yolu ile ilgili verilen sınır değerler ile uyumlu, yeraltı suyuna taşınım yolu ile ilgili verilen sınır değerlerin ise üstünde olduğu görülmektedir. Ölçülen PCB değerleri literatür ile karşılaştırıldığında Avrupa için verilmiş ortalama değerlerden düşük ve Asya ortalamasından yüksek olduğu görülmektedir. Çalışmada genel olarak PCB'li türlerin baskın olarak düşük klorlu homolog gruplardan oluştuğu tespit edilmiş olup, Kocaeli topraklarında hakim homolog türlerin sırasıyla pentaklorlubifeniller, tetraklorlubifeniller ve triklorlubifeniller olduğu gözlemlenmiştir. Bu sonuçlar ülkemizde yapılan çalışmalar ile uyumludur. Ortalama PCB konsantrasyonları yoğun olarak yerleşim bölgelerinde tespit edilmiş olup, beklenenin aksine yakma tesisine yakın numune alma noktalarında saptanan ortalama PCB konsantrasyonları yerleşim bölgelerindekilerden daha düşük tespit edilmiştir. Ölçüm yapılan her noktada dioksin benzeri türlere rastlanmış olup (PCB 77, 81, 126, 169, 105, 114, 149, 118, 123, 156, 157, 167ve 189) bu türlerin konsantrasyonları 5,86 ng/kg kuru ağırlık ile 940 ng/kg aralığında değişen değerlerde ölçülmüştür ve 177, 16 ng/kg olarak ortalama bir konsantrasyon saptanmıştır. İnsan sağlığı açısından tehlike arz eden türler ise daha çok dioksin benzeri PCB'lerdir.
İnsan idrarının gübre olarak dolaylı kullanımında klinoptilolitle muamele ve alternatifleri

Ayrı toplanmış insan idrarındaki nütrientlerin doğal bir zeolit olan klinoptilolit kullanılarak adsorpsiyon/iyon değişimi yöntemi ile sıvı fazdan ayrılması ve sonrasında desorpsiyon ile geri kazanımı araştırılmıştır. Çalışmada tuvalet ve depo arasındaki boru hattı boyunca üre-amonyak dönüşümünün önemli bir kısmının gerçekleştiği ayrıca boru hattı boyunca fosforun çöktüğü belirlenmiştir. İzoterm deneylerinde klinoptilolitin idrardan amonyum, ortofosfat ve potasyum ayırma kapasitesi sırasıyla 28 mg NH4/g klinoptilolit, 1,5 mg PO4-P/g klinoptilolit ve 10 mg K/g klinoptilolit olarak tespit edilmiştir. İdrardaki nütrientlerin klinoptilolitle kesikli sistemde yükleme ile sıvı fazdan ayrılmasında en önemli parametrenin başlangıç amonyum yüklemesi olduğu belirlenmiştir ve seçilecek başlangıç amonyum yüklemesine göre elde edilecek yüklenmiş klinoptilolit üstündeki nütrient miktarları değişmektedir. Kademeli yükleme yapılarak kalıntı idrarın nütrient açısından evsel atıksu karakterine indirilebileceği görülmüştür. Gübre olarak farklı nütrientleri içeren yüklenmiş klinoptilolitin elde edilmesi amacıyla, farklı yükleme koşulları uygulanarak hedeflenen gübre etkin maddelerin elde edilmesi mümkün olabilmektedir. Bu bağlamda amonyum veya fosfat ağırlıklı gübre oluşturulabilmektedir. Yüklenmiş klinoptilolitten geri kazanım amaçlı yapılan deneylerde amonyumun çok uzun süre, ortofosfatın hızlıca, potasyumun ise ara ara salındığı izlenmiştir. İçeriğinde en fazla miktarda bulunan nütrientin amonyum olmasına paralel olarak idrardan en yüksek geri kazanım amonyumda elde edilmiştir. Sera denemelerinde yüklenmiş klinoptilolit ile suni gübre uygulamasına benzer sonuçlar elde edilmiş, ürünün gübre olarak kullanılabileceği ortaya konmuştur. Bir yazlık sitede toplanan idrarla yüklenmiş klinoptilolitin azot içeriğinin sitenin yeşil alanlarına gübre olarak uygulama için yeterli olacağı belirlenmiştir. İdrardan nütrient geri kazanımında dolaylı uygulama doğrudan uygulamaya, peyzaj amaçlı kullanım gıda amaçlı kullanıma, pişirilerek tüketim çiğ tüketime göre daha fazla kabul görmüştür.