turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk muhafazakarlığı ve Yahya Kemal Beyatlı

Muhafazakarlık, küreselleşmiş dünyada ortaya çıkan yeni bir olgudur. Henüz emekleme devresi içinde olmasına rağmen, Aydınlanma sonrası gelişmiş toplumlarda bir yaklaşım olarak siyasetin oluşmasında kaynaklık eden ana damarlardan birini oluşturmaktadır. Aydınlanma aklına sonsuz güven ve modernleşmenin olumsuz bozucu etkilerine karşı, mevcudu korumak, eskiye önem vermek, geçmişşin kurum ve kuralları içinde hareket etmek yatar. Nitekim muhafazakarlık, dini, kültürel, tarihsel karşı duruşun odak noktası olmaktadır. Türk muhafazakarlığı, kültür düzleminde kendini temellendirmiştir. Nitekim çıkış noktası kültür olmak kaydıyla, mevcut düzen ve otoriteyle fikri düzeyde çatışma yaşamamıştır. Türk muhafazakarlığında, tarihi mirasın korunması, kültürel süreklilik, düzen, istikrar ve geleneklere sahip olmak ana omurgayı oluşturmaktadır. Türk muhafazakarlığının siyasi söylemi; düzen, istikrar, süreklilik, devlet ve otoritenin temel gerekliliği noktasındadır. Türk Muhafazakarlığı, Türk kültürü temelinde, başlangıcını Türk ulusundan almaktadır. Ayrıca ne bir taklitçilik ne de özenti sonucu oluşmamıştır. Türk muhafazakarlığının içteki görünüşü; Kültürel ve tarihsel mirasa bağlı, Türk halkının kutsallarına karşı saygıyı temsil etmektedir. Türk muhafazakarlığının dış görünüşü ise çağdaş toplumlar bünyesinde bir diriliş ve yenilik hareketidir. Türk muhafazakarlığının kültürel düzeyde en önemli çıkış kapısı Yahya Kemaldir. Yahya Kemal, geçmişşin köklerinden güç alıp büyümeyi, öz olmak, kendi olmak şeklinde orijinal olmayı benimseyen bir anlayışın temsilcisi olmuştur. Yahya Kemal'in Muhafazakarlık anlayışında; geçmişşe bağlılık ama güncelliği olabilirlik, tarih bilinci, yurt bağı, yurttaşlık kaynaşması ve ortalama kültür dili oluşturmak başrol oynamıştır. Böylece ulus birliği, Türk Müslümanlığı, ortalama kültür ve tarihsel mirasına sadık genç nesillerin yetiştirilmesinde önemli katkısı olmuştur. Yahya Kemal, sanatı çerçevesinde Türk kültürünün iç dünyasını keşfetmemizi ve yeniden kavramamızı sağlamıştır. Yahya Kemal, eski şiirimizle yeni şiirimiz arasında bir köprüdür. Garp metoduyla, şarkı yeniden kurandır. Yahya Kemal, modern, kurucu, uzlaşmacı yönüyle, Türk düşünce hayatında önemli bir denge ve kesişim noktasıdır. Yahya Kemal, milliyetimizin sağlam temellerini ortaya çıkaran edebiyatçı ve fikir adamıdır.
Tütün kullanımını bıraktıktan sonra tütüne yeniden başlama süresini etkileyen faktörlerin cox regresyon ile analizi

Tütün kullanımı önemli bir halk sağlığı problemi olmasının yanı sıra küresel sağlık sorunu olarak da kabul edilmektedir. Tütün kullanımı bireyin sağlığını tehdit edici bir unsur olarak görülmekte, hastalıklara ve insanların normal yaşam süresini kısaltarak erken ölümlere neden olmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'deki 15 yaş ve üzeri bireylerin tütün kullanmayı bıraktıktan sonra tekrar tütün kullanmaya başlamasında belirleyici olan faktörleri tespit etmek, bireylerin tütün kullanmayı bırakıp tekrar başlamasına kadar geçen süreye etki eden demografik ve sosyoekonomik faktörleri yaşam sürdürme analizinde önemli bir regresyon modeli olan Cox regresyon yöntemi ile incelemektir. Araştırmada, TÜİK tarafından 2012 yılında yapılan 'Küresel Yetişkin Tütün Araştırması' anketinden elde edilen yatay kesit verileri kullanılmıştır. Tahmin edilen model sonuçlarına göre, cinsiyet, eğitim durumu, ev kuralları, tütün ürünlerinin vergisinin arttırılması durumu, yaş ve refah düzeyi göstergelerine ilişkin değişkenlerin yeniden tütün kullanmaya başlama riski üzerinde etkili olduğu tespit edilmiştir.
Woman's labor and poverty: The case of Eskisehir province in Turkey

Bu çalışma yoksul kadınların yoksulluğa karşı mücadelede emeklerini üretim ve yeniden üretim süreçlerinde nasıl kullandıklarını ve bu sürecin kadınlarınyoksullaşması üzerindeki etkilerini kadınların bilgisine başvurarak eleştirel olarak incelemektedir. Kadın yoksulluğunun maddi temeli, toplumsal yeniden üretim süreçlerinde kullanılan kadın emeğinin çift yönlü değersizleşmesi olarak kavramsallaştırılmaktadır. Bunun yansıra, ataerkil, kültürel ve ideolojik yapı ve ilişkiler kadın yoksulluğunun diğer belirleyenleri olarak ele alınmaktadır. Bu çerçevede kadın yoksulluğu Eskişehir'de düzenli ve düzensiz çalışan, ev kadını, evli ve bekar anne olan 120 kadınla gerçekleştirilen bir alan araştırmasına dayanarak incelenmektedir. Yoksulluğun analiz birimi hane halkıdır. Kadınların yoksulluk deneyimleri şu alanlarda sorgulanmaktadır. Üretim sürecinde kadın emeği, kadının ev içi emeği, kadınların toplumsal yaşama katılım, kadına karşı şiddet, kadınların yoksulluk algısı ve güç ilişkilerindeki konumları.
Modernization and İslam in Turkish thougut: Rasim Özdenören

Modernleşme kavramı, ekonomiden siyasete, kültürden inanç sistemlerine varıncaya dek bireyin hayatının tamamına nüfuz eden toplumsal bir süreç olarak karşımıza çıkmaktadır. Kavramın temelinde maddeci bir bakışı açısı, geleneksel ve ulvi olanın reddedilmesi, somut ve rasyonel bilgiyi benimseyerek ilerleme sağlamayı hedefleme gibi bileşenler mevcuttur. Gelenek sınıfı içerisinde kategorize edilen din kavramı ile modernleşme arasında menfi bir ilişki söz konusudur. Türk modernleşmesinde, Avrupa'daki toplumsal, siyasal ve ekonomik kurum ve yapıların Türk toplumuna tesis edilmesini sağlayarak muasır medeniyet seviyesine erişmek amaçlanmıştır. 18. yüzyılın sonlarında Osmanlı İmparatorluğu'nda başlayan, Cumhuriyetin kurulmasıyla birlikte hızlanan ve farklı bir karaktere bürünen sürecin halen devam ettiği söylenebilmektedir. Bu çerçevede Tanzimat ve Islahat Fermanları'nın ilanı, Meşrutiyet rejimine geçilmesi ve Cumhuriyet yönetiminin tesis edilmesi gibi gelişmeler bu yoldaki önemli dönemeçlerdir. Rasim Özdenören yarım asırdan fazla bir süredir kaleme aldığı eserlerinde modernleşme ve İslam teması üzerine özgün bir bakış açısını ortaya koymaya, tespit ve çözüm yolları geliştirmeye devam etmektedir. Bu çalışmada, Özdenören'in bakış açısı ve Türk modernleşmesi hakkında ortaya koyduğu fikirler incelenmektedir. Yapılacak değerlendirmeler, Özdenören'in modernleşme ve İslam ilişkisi üzerine ele aldığı kitaplarından konuya yoğun ve doğrudan temas edenleri üzerinden yürütülecektir.
Kentsel dönüşümün mekansal ve toplumsal yansımaları: Gaziantep Nuri Pazarbaşı mahallesi örneği

Dünya nüfusunun yarısından fazlasını barındıran kentlerde, nüfus artışına paralel olarak yapılı çevre üretimi hızlanmıştır. Yapılı çevre üretiminin sermaye ile olan ilişkisi, toplumsal ve mekansal olarak bir dönüşümün ortaya çıkmasına neden olmuştur. Özellikle neo-liberal ekonomi politikaları ile birlikte sermayenin ulus ötesi dolaşımının sağlanması, kent mekanının sürekli yeniden üretime tabi tutulmasını gerektirmiştir. Kentlerde yapılı çevrenin inşası kentsel dönüşüm projeleri ile yoğunluk kazanırken soylulaştırılma ve yerinden edilmeler ile sonuçlanmaktadır. Kentleşme süreci, sermaye ve yapılı çevre üretimi bağlamında ele alındığında 'sermaye çevrimlerinin' ekonomik krizleri ötelemesi kent-sermaye ilişkisinde büyük öneme sahip olmuştur. Bu bağlamda, bu tez çalışması kentleşme sürecinde yapılı çevrenin inşasında önemli bir yere sahip olan kentsel dönüşüm projelerinin Gaziantep özelinde toplum-mekan çerçevesinde ele almayı amaçlamaktadır. Bu araştırma, Gaziantep Nuri Pazarbaşı Mahallesinde gerçekleştirilen kentsel dönüşüm projesinin soylulaştırma, yerinden edilme, mekansal dönüşüm, toplumsal dönüşüm ve rant boyutları ile tartışmaktadır. Bu çalışma nitel araştırma yöntemlerinden derinlemesine mülakat ile gerçekleştirilerek Nuri Pazarbaşı Mahallesinden veriler elde edilmiştir. Elde edilen bulgular, Nuri Pazarbaşı mahallesinde mekansal dönüşüm ile birlikte yerinden edilme ve rant olgusunun ortaya çıktığını ve toplumsal dönüşümün gerçekleştiği sonucunu ortaya çıkarmıştır.
Yeni hafıza ve medya: Payitaht Abdülhamid ve Diriliş Ertuğrul dizileriyle kolektif hafıza inşası

Bu çalışma, toplumsal anlam üretimi ilişkisi temelinde kolektif hafıza inşa sürecinde televizyon dizilerinin egemen sınıfın rıza üretme aracı olarak işlevini ortaya koymayı amaçlar. Kolektif hafızayı, yapısı hatırlama-unutma, saklama-kaybetme dikotomisine dayanan geleneksel yaklaşımdan ziyade, iletişim teknolojileriyle temeli dolayımlama ve yeniden dolayımlama üzerine kurulan 'yeni hafıza' kavramı üzerinden ele alır. Nitel izleyici araştırmalarıyla, iktidar ilişkileri bağlamında, medya metinlerinin nasıl kurulduğunu, izleyici tarafından nasıl alımlandığını, alımlama biçiminin kolektif tarih bilinci, gündelik hayat ve kişilerin politik yönelimi gibi konularla ilişkisini anlamayı hedefler. Çalışmanın bu genel teorik çerçeveyi test etmek için üzerine bina edileceği araştırma evreni Türkiye'nin yakın dönem ekonomi-politik yapısıyla sosyo-politik durumunun kesişimidir. Çalışmanın araştırma kısmında Diriliş Ertuğrul ve Payitaht Abdülhamid dizileri üzerine hem içeriğin politik ajandasını ortaya koymak amacıyla niteliksel içerik analizi hem de politik ajandayı izleyicinin nasıl alımladığını görmek için odak grup çalışması yapılmıştır. İçerik analizi için her iki diziden 5'er bölüm olmak üzere toplam 10 bölüm seçilmiştir. İçerik analizinde önemli güncel politik hadiselere denk düşen bölümler seçilerek tarihi konularla güncelin nasıl ilişkilendirildiğinin anlaşılması hedeflenmiştir. Alımlama çalışması için ise odak grupların örneklemi, bu dizilerden herhangi birini ya da sadece birini takip eden, 18-65 yaş arası 30 kişiden oluşturulmuştur. Kişiler 5 ayrı grubun herhangi birine dahil olarak yüz yüze görüşmelere katılmıştır. Dizi içeriğinde ve izleyici alımlamasında temel olarak Yeni Türkiye söylemini olumlayan bir hafıza siyasetine ilişkin unsurların izi sürülmüştür. Çalışma ile Yeni Türkiye söylemindeki ana politik anlatıyla örtüşen, yeni bir tarih inşa etmeye niyetlenen hafıza siyasetinin, söz konusu dizilerde nasıl görünür olduğu ve izleyicinin bu içeriği büyük oranda baskın okumayla örtüşen bir pozisyondan alımladığı ortaya konur.
Ergenlerin dini kimlik kazanmalarına sosyal öğrenmenin etkisi

Bu tez, sosyal öğrenme kuramının din alanı ile ilişkisini kurarak uygulayarak bu alana yeni bir açılım getirmeyi hedeflemektedir. Araştırma ergenlik dönemi temel alınarak ortaya konulmuştur. Ergenlik döneminin belirgin özelliklerinden olan bireyin sosyalleşme gereksinimi, kimlik bulma sorunu, kendini ve çevresindeki olup bitenlere anlam verme çabası bireyi çevresi ile etkileşime sokar. Bu gereksinimleri karşılamak birey için çok önemli hale gelir. Bu dönemde yaşamında bazı modeller daha çok ön plana çıkmaktadır. Bunlar arkadaş gruplarıdır. Birey için bu gruplarda varlık gösterebilmek, onlar tarafından benimsenmek son derece önemlidir. Grup tarafından kabullenilme bireyi grubun olumsuz isteklerini de yapmaya itebilmektedir. Araştırmada da ön plana çıkarıldığı gibi sosyal etkinin bireyin üzerinde sahip olduğu tahmin edilenin de ötesinde bir güce sahiptir. Fakat olumsuz da olsa bu grupların bireye ihtiyaç duydukları bir kimlik sağladıkları yadsınamaz bir gerçekliktir. Araştırmada bireyin etkisinde kaldığı arkadaş grupları, cinsiyet rolleri vb. açıklanarak dinin bireye nasıl bir kimlik kazandırdığı sosyal öğrenme bağlamında ortaya konulmuştur. Sosyal öğrenme bireyin dini sosyal olarak öğrendiği tezinden hareket etmekte ergenin dini kimlik kazanmasında çevresindeki rol modellerin davranışlarını gözlemlenmesine ve model almasına önem vermektedir. Araştırma; sosyal öğrenmenin din ile ilişkilendirmesi sonucu ortaya çıkarılan bu ürün ile ergenin dinin beklentileri doğrultusunda dini bir kimliğe daha etkin bir şekilde sahip olmasına katkıda bulunmaktadır.
Çalışan evli kadınların aile ve akrabalık ilişkileri-Isparta örneği

Türkiye'de kadın 1900'lü yılların başında savaşlar nedeniyle erkek nüfusunun azalması ve kadın işgücünün artmasıyla iş hayatına girmiştir. Daha sonra savaşların bitmesi ve toplumsal düzeninin sağlanmaya başlanmasıyla birlikte kadının çalışması dikkat çekmeye başlayan bir olgu olarak görülmüştür. Ülkenin sahip olduğu sosyo-kültürel yapı, bekar bir kadının bile çalışmasını yanlış atfederken, evli kadının çalışmasının kabulü elbette daha zor olacaktı. Kadın her ne kadar iş hayatında varlığını kabul ettirmeye çalışsa da ev işleri, annelik, yemek gibi sorumluluklar kadının birincil görevi olarak görülmüştür. Yeterli kazanca sahip olan çalışan kadınlar, bu sorumluluklarını yardımcı, bakıcı, büyükanne ve akraba desteğiyle en aza indirgemeye çalışmışsa da aile, akraba ve sosyal çevresi tarafından geleneksel yapının ona atfettiği yükümlülükleri yerine getirirken eleştirilmekten kurtulamamışlardır. Tüm bu bilgiler ışığında, çalışan kadınların ailesine ve sosyal çevresine karşı sorumluluklarını yerine getirirken karşılaştıkları sorunları ve kadının iş hayatında olmasıyla birlikte çocuk bakımı, ev işi, eşle olan ilişkilerdeki değişimleri incelemek amacıyla bu çalışmayı yapmış bulunmaktayız. Isparta ili içerisinde gerçekleştirilen araştırmamız, bundan sonra yapılacak olan çalışmalara da araştırmanın yapıldığı yıl ile günümüzdeki değişimleri karşılaştırabilme imkanı sunacaktır. Araştırmamızın sonucunda çalışan kadınların iş hayatında bulunmalarının, evde eş ve çocuklarıyla, sosyal çevrelerinde ise akrabalarıyla olan ilişkilerini etkilediği gözlenmiştir. Kadın, kariyer yapma isteği ve sorumlulukları arasında zaman zaman tercih yapma zorunda kalabilmiştir.
Rethinking ethnic identity formation: The case of the Ahıska Turkish in Turkey and Kazakhstan

oz ETNİK KİMLİK OLUŞUMU ÜZERİNE YENİDEN DÜŞÜNMEK: TÜRKİYE VE KAZAKİSTAN' DA AHISKA TÜRKLERİ ÖRNEĞİ Aydıngün Baydar, Ayşegül Doktora, Sosyoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Sencer Ayata Ocak 2001, 307 pages Bu çalışma Ahıska Türkleri olarak bilinen, Mesketi-Cavaheti'de yaşamış ve Stalin tarafindan 1944 yılında güney Gürcistan'dan Orta Asya'da Kazakistan, Kırgızistan ve Özbekistan Cumhuriyetlerine sürülen Türkleri, Kürtleri ve Terekemeleri incelemektedir. Özbekistan'a sürülenler, 1989 yılında Fergana' da gerçekleşen Özbek saldırıları sonucunda ikinci bir sürgüne maruz kalmışlardır. Bu ikinci sürgünün ardından Ahıska Türkleri, eski Sovyetler Birliği'nin çeşitli yerlerinde yaşamlarını sürdürmeye çalışmışlardır. Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından, iki sürgünü de yaşamış olan Ahıska Türkleri'nin bir kısmı, anavatanları olarak kabul ettikleri Türkiye'ye göç etmeye başlamışlardır. Bu çalışmanın amacı, etnik kategoriden etnik gruba geçiş sürecinde en önemli etkenlerin etkileşimsel olduğunu vurgulamaktır. Bu etkenlerin başında devletin/egemen etnik grubun azınlıklara yönelik resmi politikası gelmektedir. Bu iddia, Sovyetler Birliği döneminde ve dağılma sonrasında Ahıska Türkleri örneğinde incelenecektir. Diğer bir deyişle, devlet ve azınlık arasındaki etkileşimin, etnik grubun oluşmasını ve etnik bilinci belirlediği ileri sürülmektedir. Bu çerçevede, ilk olarak, devlet politikaları ve etnik gruplar arasındaki ilişkilerin, etnik kimlik oluşumu ve değişimine olan etkisi incelenmektedir. Ayrıca, ev sahibi devlet ve toplumun tutumunun etnik grubun özelliklerini ne şekilde etkilediği irdelenecektir. Sonuç olarak, etnik kimliğin biçimlenmesinde devlet politikalarının ve etnik gruplar arasındaki ilişkilerin önemi vurgulanmakta ve etnik kimliğin var olan koşullara bağlı olduğu görüşü savunulmaktadır. Bu bağlamda, Ahıska Türkü etnik kimliğinin bağlamsal niteliği, iki ev sahibi ülkenin, Türkiye ve Kazakistan' m tutumu dikkate alınarak incelenmektedir.
Temel eğitim kurumlarındaki Afgan uyruklu öğrencilerin sosyal entegrasyonunda okulun yeri: Karaman örneği

Bu çalışma, Karaman ilindeki temel eğitim kurumlarında eğitimlerine devam eden Afgan uyruklu öğrencilerin sosyal entegrasyonunda okulun yerini ortaya koymayı amaçlayan nitel bir araştırmadır. Çalışma grubunu amaçlı örnekleme tekniklerinden olan ölçüt örnekleme tekniğine göre Karaman ilinde bulunan 4 ortaokulda eğitimlerine devam eden 5. ve 8. sınıf aralığında 14 ortaokul öğrencisi oluşturmaktadır. Veri toplama sürecinde çeşitleme yapılmış, yarı yapılandırılmış görüşme ve katılımlı yapılandırılmamış gözlem teknikleri kullanılmıştır. Görüşmelerde katılımcılara, hazırlanan 8 soruluk yarı yapılandırılmış görüşme formundaki sorular sorulmuş, ses kayıt cihazına kaydedilerek sonrasında yazılı metne çevirilmiştir. Gözlemler ise 'Gözlem Kontrol Listesi' vasıtasıyla Karaman ilindeki bir ilkokulda yapılmıştır. Verilerin analizinde ise betimsel analiz ve içerik analizi kullanılmıştır. Araştırma sürecinde elde edilen kavramlardan yola çıkılarak temalar oluşturulmuştur. Okulların, Afgan uyruklu öğrencilerin sosyal entegrasyonlarına katkısı ile ilgili olarak araştırma sonucunda Türkiye'de kalma sürelerinin, okula devam etme sürelerine yansıdığından olumlu etkisi olduğu, Türkiye'ye gelme yaşlarıyla ilgili olarak, görüşme yapılan öğrencilerin ülkeye geliş yaşlarının 9-11, 5 yaş aralığında olduğundan herhangi bir katkısı olmadığı belirlenmiştir. Okulun, dil öğreniminde ve öğrenilen dilin pekiştirilmesinde, arkadaşlık ilişkilerinin oluşumunda ve var olan mahalle arkadaşlığı ilişkilerinin pekiştirilmesinde olumlu katkıları olduğu, okul çevresinin ve öğretmen tutumlarının olumlu olduğu, eğitim sistemleri arasındaki farkların Afgan uyruklu öğrencilerin sosyal entegrasyonunda anlamlı bir etkisi olmadığı; ancak öğretmen tutumlarının önemli olduğu, sığınmacı çocukların topluma aidiyet duygularının gelişmemesinden kaynaklı akademik beceri gerektiren meslekleri tercih etmediklerinin geçerli olmadığı, aksine okulların çocuklardaki gelecek beklentilerini desteklediği, Afgan uyruklu öğrencilerin okuldaki deneyimlerini aileleriyle paylaşmalarının onların dil öğrenimine kısıtlı da olsa katkı sağladığından ailelerin sosyal uyumlarına etki ettiği sonucuna varılmıştır.
Dindarlığın ibadet boyutunun seçmen tercihi üzerindeki etkisi - Çorum örneği

Din, insanlığın en eski kurumlarından biridir ve tarih boyunca bireysel ve toplumsal birçok yönelişin merkezinde olmuştur. Din, bireylerin dünyayı anlama, varoluşu anlamlandırma çabasının bir ifadesidir. Din, bireylerin yaşamlarına dair verdikleri kararlarda da başvuracakları bir referans noktasıdır. Ayrıca temel bir motivasyon unsuru olarak din, insanda en kalıcı ve düzenli davranışların ortaya çıkmasında çok önemli bir etkendir. Bu yönüyle de toplumun ve toplum hayatının temel bir yapı taşıdır. Geniş inanç ve uygulama şekillerini kapsayan dindarlık ise, halk tarafından genellikle namaz, oruç, hac ve zekat ibadetlerini yerine getirmek olarak düşünülmektedir. Toplum bu ibadetleri dini inanç ve duyguların pratik davranışlar olarak dışa vurumu şeklinde değerlendirmektedir. Bununla birlikte, günümüz demokratik toplumlarında iktidarın belirlenmesi amacıyla yapılan seçimlerde de bireyler bir karar verirler ve bir davranış ortaya koyarlar. Bu konuda yapılan birçok araştırma, seçmenin bu siyasi tercih ve eğilimlerininbirçok faktörden etkilendiğini göstermektedir. Siyasi kimliğin oluşmasında önemli bir yere sahip olan din ya da dindarlıkta bu faktörlerden birisidir. Bu yüzden, bireyinodağında olduğu sosyal ve siyasi içerikli analizlerde, bireyin siyasal davranışlarının oluşmasında ya da bireysel tutumlarının şekillenmesinde etkili olan faktörlerin incelendiği çalışmalarda, din ve dinin farklı düzeylerdeki algılanışı olan dindarlıkhesaba katılmadan sağlıklı bir değerlendirme yapmak mümkün değildir. Bu bağlamda tez çalışmamızın temel sorusu dindarlığın ibadet boyutununseçmen tercihini etkileyip etkilemediği, şayet etkiliyorsa bu etkinin ne boyutlarda olduğudur. Bu soruya cevap aranması amacıyla çalışmada kısa bir teorik giriş yapıldıktan sonra kapsamlı bir alan araştırması yapılması öngörülmüştür. Çalışmanın uygulama kısmında, araştırma hipotezleri test edilerek dinin ibadet boyutu ile seçmen tercihi arasındaki ilişkiye yönelik anlamlı ve genellenebilir sonuçlara ulaşılmaya çalışılmıştır. Araştırma sonucunda, dindarlığın seçmen tercihinde doğrudan etkili olduğu görülmüş, ibadet boyutu ile bireyin siyasi tutum ve tercihleri arasında anlamlı bir ilişkinin var olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
İmroz'da 'Türkleştirme' politikaları kapsamında kurulan iskan köyleri ile birlikte uygulanan devlet politikaları: Değişen sosyo-ekonomik ve kültürel yapı

Cumhuriyet tarihi boyunca uygulanan politikalardan biri olarak kabul edilen iskan uygulamaları etkisini İmroz'da da göstermiştir. Adanın ilk sahipleri olan Rum Ortodoks cemaatine mensup İmrozlular, Cumhuriyet'in kurulması itibarıyla etnik ve dini kimlikler üzerinde etkisini artıran ulus-devlet inşa siyasetinin mağdur aktörleridir. Lozan Antlaşması'yla birlikte temel haklarını garanti altına alan; ancak hayata tam anlamıyla geçirilemeyen azınlık rejimi ve İmrozluların mekan üzerinden kurguladıkları 'yerel kimlikleri' iskan siyasetinin hedefi olmuştur. Bu çalışmada, Cumhuriyet Dönemi göç tarihi sınıflandırmalarında, resmi otoritenin zor kullanarak yürüttüğü iskan siyasetinin, Türkiye Devleti Hükümeti yönetimi altında yaşayan; etnik, dini ve dil bakımından azınlık gruplar üzerindeki etki gücünün nedenleri ve sonuçları İmroz örneğiyle ortaya konulmuştur. Adadaki Rum Ortodoks nüfus egemenliğindeki toplumsal dokunun değiştirilmesi amacıyla devletin iskan politikaları kapsamında adanın mevcut coğrafi, ekonomik ve sosyo-kültürel ortamına farklı yerlerden gelen göçmenler yerleştirilmiştir. Söz konusu göçmenlerin büyük bir kısmı aynı zamanda Anadolu'daki kalkındırma projeleri ile yerlerinden edilmiş kişilerdir. Hükümet politikaları kapsamında adaya iskan edilen göçmenler arasındaki tek ortak payda ise Müslüman kimlikleridir. Bu bağlamda, adaya yerleştirilen göçmenlerin sahip oldukları farklı yaşam biçimleriyle, adadaki gündelik yaşam pratiklerine ve üretim şekillerine uyum sağlamaya çalışırken vermiş oldukları 'hayatta kalma mücadeleleri'nin, adanın ekonomik, sosyo-kültürel, demografik yapısını ve ayrıca mimari dokusunu bilinçli ya da bilinçsiz nasıl değiştirdiklerinin üzerinde durmak bu çalışmanın temel hedefidir. Buna ek olarak, İmroz adasında yaşanan değişimin Türkleştirme politikalarının bir sonucu olarak hem yerli İmroz halkını hem de kalkındırma projeleriyle devletin yaşam alanlarını yok ettiği grupları karşılıklı olarak irdelemek ve iki grup arasında ilişki kurmak gerekir. Cumhuriyet tarihi boyunca merkezi otoritenin süregelen politikalarını, hem İmrozlu Rumlar hem de Anadolu coğrafyasından adaya iskan edilen göçmenler açısından anlamlandırmak, önem taşımaktadır.
Bir din olarak tüketim kültürü: AVM örneğinde bir inceleme

AVM'ler ülkemizde hemen her ilde bulunan, bireylerin yoğun olarak tercih ettiği modern çağın önemli sosyal ve tüketim mekanları arasındadır. Araştırmada tüketici bireylerin bu mekanlara yükledikleri sosyal, sembolik ve imgesel anlamlar keşfedilmeye ve bireylerin bu mekanlarda tecrübe ettiği deneyimlerindeki anlamın özü ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Araştırma, betimsel nitel bir çalışmadır. Araştırma, nitel araştırma modellerinden biri olan fenemolojik model üzerine kurulmuştur. Fenemolojik model ile tüketicilerin AVM'lere hangi anlamları yükledikleri ve mekan içerisindeki deneyimlerini nasıl yorumladıkları anlaşılmaya çalışılmıştır. Çalışma alanını, Erzurum ili içerisinde görüşülen katılımcı bireyler ve bu ilde bulunan AVM'ler oluşturmaktadır. Araştırma, farklı sosyokültürel özelliklerin dikkate alınarak seçilen yirmi katılımcı birey ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada yarı yapılandırılmış görüşme formuna dayalı derinlemesine görüşme tekniği kullanılmıştır. Çalışma kapsamında öncelikle AVM'lerin tarihçesi, kentsel ve kamusal yönü değerlendirilmiştir. Ardından tüketimin bir 'din' sistemi olarak, AVM'lerin ise tüketim 'dininin' 'mabetleri' olarak ele alınmasının mümkünlüğü tartışılmış olup bu mekanların seküler-ama-kutsal bir nitelik taşıdığı görülmüştür.