turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The 2008 financial crisis and European integration

2008 finansal krizi dünya ekonomisini alt üst etti. Avrupa Birliği çerçevesinde, krizin ilk etkileri, Euro kullanan üye ülkelerin banka sektöründe görüldü. Krizin hemen ardından, söz konusu ekonomilerde, likidite sıkıntısı, işsizlik ve durgunluk gibi sorunlar baş gösterdi. Euro kullanan ülkeler, krizin etkilerini, euro, Avrupa Merkez Bankası'nın kriz yönetimi ve devlet yardımları sayesinde kontrol altına alabildiler. Doğu ve Orta Avrupa'nın yeni üye olmuş gelişmekte olan ülkelerine ise kriz daha geç geldi; ama etkileri daha ağır oldu. Çoğu Euro kullanmayan bu ülkelerde, kriz yüzünden, ödemeler dengesinde bozukluklar yaşandı. Özellikle Macaristan, Letonya ve Romanya gibi yabancı para akışına bağımlı ekonomilerde bu sorunlar daha ağır yaşandı. Buna ek olarak, Doğu ve Orta Avrupa'da kriz, toplumsal rahatsızlık, memnuniyetsizlik, siyasi istikrarsızlık ve hükümet değişikliklerine neden oldu. Oysa krizin hemen ardından, AB üye ülkeleri, krize karşı, Birlik çerçevesinde dayanışma ve ortak bir hareket planı oluşturma kararı almışlardı. Bu tez, krizin Doğu ve Batı Avrupa'daki etkilerine bakarak, krizin patlak vermesinden 2009'un ilk çeyreğinin sonuna kadarki zaman içerisinde, AB'nin bu sözünü ne ölçüde gerçekleştirebildiğini tahlil etmeye çalışmaktadır. Bu tezin öne sürdüğü hipotez, krizin, AB dayanışmasının kırılganlığını ortaya çıkardığıdır. AB'nin eski ve büyük üyeleri, ulusal ya da sektörel çıkarları tehlikeye düşünce dayanışmayı elden bırakabilmektedir. Ayrıca, kriz, ulusal çıkarlarını savunan üye devletler ve Komisyon arasındaki, ve Euro kullanan ve kullanmayan ülkeler arasındaki çatışmaları daha belirgin hale getirmiştir.
An institutionalist analysis to The EU's enlargement policies: A comparative study of Polish and Turkish accession processes

Avrupa Birliğinin genişlemesi, üye ülkeler, aday ülkeler ve Avrupa Birliği için önemine rağmen Avrupa entegrasyonunda teorik açıdan ihmal edilmiştir. Bu tezin temel amacı, AB Komisyonu üyelerinin ve üye devletlerin, yaptıkları konuşmalar vasıtasıyla, tutumlarını kurumsalcı bir analiz yöntemiyle inceleyerek yazına teorik bir katkıda bulunmaktır. Bu tezin ana araştırma sorusu şudur: rasyonel veya inşacı/sosyolojik kurumsalcı teorilerden hangisi AB Komisyonu üyelerinin ve üye devletlerin Polonya ve Türkiye ile ilişkilerin derinleşmesine ilişkin tutumlarını en iyi şekilde açıklamaktadır? Bu soruyu cevaplamak için AB'nin Doğu Avrupa genişlemesinin farklı aşamaları Polonya ve Türkiye vaka çalışmaları üzerinden analiz edilmiştir. Analiz sonuçları, AB Komisyonu üyelerinin ve üye devletlerin Polonya ve Türkiye'ye karşı tutumlarının oluşmasında uygunluk mantığından çok sonuçsalcılık mantığının hakim olduğunu göstermektedir.
Explaining change in EU development policy towards Sub-Saharan Africa in the 2000s: The perspectives of system, process and power

Bu tezin amacı, 2000'li yıllarda AB'nin Sahraaltı Afrika'ya yönelik Kalkınma Politikası'ndaki değişimi açıklamaktır. Bu çalışmada, Birliğin Kalkınma Politikası'ndaki değişim üç açıdan ele alınmıştır. AB'nin çok taraflı yardım politikasındaki değişim, AB'nin ikili donör rolündeki değişim ve AB'nin Kalkınma Politikası'nın kurumsal değişimi. Bu değişimlerin nedenleri sistem, süreç ve güç perspektifleri kullanılarak açıklanmıştır. Böylelikle, AB'nin Sahraaltı Kalkınma Politikası'ndaki değişimin AB-içi ve AB-dışı faktörlerin etkileşimin birlikte ele alınarak açıklanabileceğini savunulmuştur. AB'nin çok taraflı Kalkınma Politikasındaki değişimler AB Kalkınma Konsensu ve AB Kalkınma İş Bölümü temel alınarak incelenmiş ve sistem perspektifi ile açıklanmıştır. AB'nin ikili donor rolündeki değişim Cotonou Anlaşması, bu anlaşmanın 2005 ve 2010 tarihli revizyonları ve AB-Afrika Ortak Stratejisi çerçevesinde tartışılmış ve süreç perspektifi ile açıklanmıştır. Birliğin Kalkınma Politikası'ndaki kurumsal değişim Lizbon Antlaşması'nın beraberinde getirdiği yenilikler, özellikle AB Dış İlişkiler Servisi, ele alınarak güç perspektifi ile açıklanmıştır.
Şanlıurfa'da farklı mevsimlerde tohumlanan ineklerde gebelik oranı

Sütçü ineklerde fertiliteyi birçok faktör etkilemektedir. Sıcaklık stresi ise bu faktörlerin en önemlilerindendir. Özellikle süt veren inekler sıcaklık stresine, süt üretiminden kaynaklanan yüksek metabolik ısı üretimi sebebi ile daha duyarlıdır. Bu yüzden yüksek süt veren inekler sıcaklık stresinden daha çok etkilenir. İklimden kaynaklanan kısıtlamaları aşıp, yüksek oranda üretim ve fertilite elde etmek için, işletmeler yeni teknolojiler ve yönetim biçimi geliştirilip uygulamak zorunda kalmışlardır. Şanlıurfa yaz aylarında çok sıcaktır ve sıcaklıklar çoğunlukla 41.5 ? C'ye ulaşır. Bu sebeple bu bölge, süt inek yetiştiriciliği için birçok risk faktörüne sahiptir. Çalışmanın amacı, ineklerde üreme döneminde mevsimsel farklılığın fertiliteye etkisinin ortaya konmasıdır. Çalışmada toplam 120 baş melez inek materyal olarak kullanıldı. Değişik mevsimlerde östrusa gelmiş inekler suni olarak tohumlandı. Suni tohumlama sonrası 60 -90. günlerde ise rektal muayene ile gebelik tespiti yapıldı. Araştırmanın sonucuna göre ilkbahar, yaz, sonbahar ve kış aylarında doğum-ilk tohumlama süresi ; 47.5, 51.5, 46.5 ve 46.7 dir (p>0.05). Birinci suni tohumlama gebelik oranı ; ilkbahar, yaz, sonbahar ve kış aylarında sırasıyla 70.0, 46.6, 60.0 ve 56.6 olarak elde edildi (p>0.05). Sonuç olarak, bölgede oldukça yüksek olan sıcak mevsime ve ilkbahar, yaz ayları arasında %23. 4 oranında gebelik oranı farkına rağmen, mevsimin fertilite üzerine istatistiki önemde bir etkisinin olmadığı saptanmıştır.
Kıbrıs sorununun Yunanistan ve Türkiye dengesinde çözüm sürecine AB'nin etkisi ve sürecin sonu Annan belgesi

Kıbrıs sorunu, Türkiye ve Yunanistan arasındaki ilişkileri etkilemeye başladığı yıllardan itibaren her zaman dış politikada Türkiye üzerinde bir baskı unsuru olmuştur. Yunanistan, kuruluşundan günümüze dış politikasını, Türkiye'yle sorunları üzerine kurmuş ve özellikle Kıbrıs sorununu Ege denizi'nde hakimiyet elde edebilmek için kendi lehine çözülmesi gereken birincil sorun olarak görmüştür. Kıbrıs sorununu sadece, Türk-Yunan mücadele sahası olarak göremeyiz. Sorunun parametreleri, bölgenin stratejik önemi nedeniyle dönemin siyasi koşullarına göre belirlenmekte ve bu parametreler üzerinden güçlü devletlerin izin verdiği ölçüde her iki devlet dış politika amaçlarını belirlemektedirler. Bu çalışmada Kıbrıs sorunu, dönemin siyasi koşulları ve güçlü devletlerin, Kıbrıs'a yakın olan Ortadoğu bölgesine yönelik uluslararası politik yaklaşımları ve küresel politik açılımlarda her iki devletin dış politika çıktılarının parametreleri üzerinden genel çerçevede değerlendirilmiştir. Son dönemde ise değişen dünya düzeninde Kıbrıs sorununun, taraf değiştirerek Avrupa Birliği ve Türkiye arasında bir sorun olarak değerlendirilmesinin sonucunda, Türkiye'nin Kıbrıs sorununa taraf iken önündeki engel olarak görülmesi, Türk-Yunan dengesinin ortadan kaldırılması ile açıklanacaktır. Çalışmadaki temel sonuç, Kıbrıs sorununun Türk-Yunan dengesinde çözülmesi gerektiğidir. Avrupa Birliği zemininde iki ülkenin eşit statüde olmamasının yarattığı sorunsalın Kıbrıs sorununa etkisi üzerinde durulmuştur. Ayrıca sonuç bölümünde, Türkiye'nin Yunanistan karşısında denge unsuru olacak politik açılımlara yönelmesi gerektiği önerileri getirilmiştir.
Bir insan hakları örgütü olarak Avrupa Birliği

Bu tez çalışması; Avrupa Birliği'nin küresel ekonomik ve siyasal bir aktör olmasının yanı sıra; insan haklarında da önemli ve etkin bir aktör olup olmadığını incelemektedir. Tez çalışması; bireyler açısından Avrupa Birliği'nin kendine özgü insan hakları güvence sisteminin ulus devletlerin sağladığı anayasal insan hakları korumalarının ve uluslararası veya bölgesel örgütlerin sağladığı uluslararası hukuka dayanan insan hakları korumalarının yerini alabilecek düzeyde bir koruma sağlayıp sağlayamadığı sorusuna yanıt aramaktadır. Ayrıca, insan hakları güvence sistemlerinin esas ve usule yönelik iki farklı koruma düzeyinde güvence sağladığı görüşüne dayanarak; Avrupa Birliği insan hakları güvence sisteminin esas ve usul yönünden ne kadar ve ne düzeyde güvence sağlayabildiği analiz edilmeye çalışılmaktadır.
Türkiye ve Avrupa Birliği'nde uygulanan sağlık finansman politikalarının değerlendirilmesi

Son yıllarda sağlık hizmetlerinde özelleştimeye yönelik reformların yapıldığı görülmüştür. Sağlık hizmetlerinde kamunun rolü politikacılar için her zaman önemli bir konu olmuştur. Bu çalışma ile sosyal devlet anlayışına göre sağlık hizmetlerinin kamunun önemli bir görevi olduğu vurgulanmış, Avrupa Birliği'ne üye 28 ülkelenin ve Türkiye'nin sağlık hizmetleri finansman politikası incelenmiştir. Türkiye ve Avrupa Birliği'ne üye ülkelerin sağlık finansmanının uluslararası istatistiklere dayandırılarak karşılaştırmalı analizi yapılmıştır. Sağlık finansman reformları maliyet paylaşımı ve maliyet sınırlaması olarak sınıflandırılmıştır. Bu reformların sağlık hizmetlerinde özelleştirmeyi desteklediği, sağlık hizmetlerinde sosyal fayda yerine kar olgusunu ön plana çıkardığı görülmüştür..
2000 yılından sonra AB'ne üye olan ülkelerle Türkiye'nin bazı demografik ve ekonomik alanlarda karşılaştırmalı istatistiksel analizi

Maastricht zirvesinden sonra, Avrupa Topluluğu yeni bir döneme girmiştir ve Topluluğun doğuya doğru genişlemesi ile 12 yeni ülke Avrupa Birliği'ne tam üye olmuştur. Türkiye'nin yeni katılan bu ülkeler arasında olamamasının nedeni istatistiksel olarak incelenmiştir. İncelemede, ekonomik açıdan Maastricht Kriterleri, demografik açıdan İnsani Gelişme Endeksi kullanılarak karşılaştırmalı istatistiksel analiz yapılmıştır. Analiz sonucunda, Maastricht Kriterleri göre söz konusu ülkelerin çoğunda Avrupa Birliği'ne üye olmadan önceki ve sonraki oranlarında anlamlı değişiklikler olmadığı saptanmıştır. Kriterleri sağlama durumları incelendiğinde Türkiye'nin söz konusu ülkelerin çoğundan daha iyi oranlara sahip olduğu görülmüştür. Demografik açıdan İnsani Gelişme Endeksi'ne göre yapılan istatistiksel karşılaştırmada Türkiye'nin söz konusu ülkelerin tümünden daha kötü orana sahip olduğu saptamıştır ve farkın anlamlı çıktığı ülkelerin hepsinden daha kötü orana sahip olması, Avrupa Birliği'ne hala tam üye olunamamasının ekonomik değil demografik nedenlerden kaynaklandığı sonucunu çıkarmıştır.
The j-curve analysis: Evidence from the bilateral trade between Turkey and Euro area

Bu tez, Türkiye ve Euro Bölgesi arasındaki ikili ticarette J-eğrisi hipotezinin geçerliliğini araştırmayı amaçlamaktadır. Değişkenler arasındaki kısa dönemli dinamikler ve uzun dönemli ilişkiler, 2003A1-2018A 12 dönemi aylık verileri kullanılarak analiz edilmiştir. Gecikmesi dağıtılmış otoregresif modeline dayanan Sınır Testi yaklaşımı, değişkenler arasında uzun dönemde eşbütünleşme ilişkisini bulmak için kullanılmıştır. Ayrıca, değişkenler arasında kısa vadeli dinamikleri belirlemek için Hata Düzeltme Modeli kullanılmıştır. Ticaret dengesi modelinde, ticaret dengesi, ihracatın ithalata oranı olarak tanımlanarak bağımlı değişken olarak kullanılırken, reel döviz kuru ile Türkiye ve Euro Bölgesi'nin gelirlerini temsil eden sanayi üretim endeksleri ise açıklayıcı değişkenler olarak kullanılmıştır. Ampirik sonuçlar, uzun dönemde değişkenler arasında bir eşbütünleşme ilişkisi olduğunu ortaya koymuştur. Ayrıca, reel döviz kurundaki artışların hem kısa dönemde hem de uzun dönemde ticaret dengesini olumlu etkilediği bulunmuştur. Diğer bir deyişle, reel döviz kurundaki artışlar hem kısa dönemde hem de uzun dönemde ticaret dengesini iyileştirmektedir. Bu nedenle, Türkiye ve Euro Bölgesi arasındaki ikili ticarette J-eğrisi hipotezinin geçerli olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Çalışmadan elde edilen bulgulara göre, Türkiye'nin gelirinin ticaret dengesi üzerinde etkisi olmazken; Euro Bölgesi'nin geliri uzun vadede ticari dengesini olumlu etkilemektedir.
Avrupa Merkez Bankaları Sistemi'nin para politikaları ve T. C. Merkez Bankası'nın ESCB'ye adaptasyonu

Çalışmanın amacı, Avrupa Merkez Bankaları Sistemi'nin uyguladığı para politikası ile fiyat istikrarını gerçekleştirebileceği şeklindeki hipotezimizi, uygulama sonuçları ışığında test etmektir. Avrupa'da parasal birlik çabaları sürerken, iktisatçılar arasında da aktif iktisat politikalarının etkililiği tartışılıyordu. Bu tartışmalar sonucunda ortaya çıkan entelektüel gelişmeler, fiyat istikrarının para politikasının birincil amacı olması gerektiğini göstermiştir. Bu bağlamda, para politikasının fiyat istikrarını sağlamadaki başarısından dolayı merkez bankalarının rolünün önemi ortaya çıkmıştır. 1998'de kurulan ve her biri siyasi ve ekonomik anlamda bağımsızlığını kazanmış üyelerden oluşan ESCB'nin öncelikli amacı fiyat istikrarını sağlamaktır. Topluluğun diğer ekonomik hedeflerine, ancak fiyat istikrarına zarar vermediği sürece destek verilir. ESCB fiyat istikrarına ulaşmak için, iki sütunlu bir para politikası stratejisi benimsemiştir. Birinci sütun M3'ü ara hedef olarak kullanılırken, bunun yanında fiyat istikrarının durumu hakkında işaret verecek birçok başka ekonomik gösterge de kullanılmaktadır. Euro Bölgesinin üç yıllık ekonomik performansı, ESCB'nin, maliye politikası destekli para politikasının fiyat istikrarını gerçekleştirmede başarı sağladığını göstermektedir. Türkiye'nin, AB'ye tam üyelik için yerine getireceği şartlardan birisi de TC Merkez Bankası'nın ESCB'ye adaptasyon gereğidir. Maastricht Antlaşması ve ESCB Statüsü üye bir merkez bankasının uyması gerekli kriterleri belirlemiştir. TC Merkez Bankası yeni statüsü ile bağımsız bir merkez bankasını amaçlayan kriterleri hemen hemen yerine getirmiştir. Ayrıca, Türkiye'de mali baskınlığın önlenmesi ve güçlü ve istikrarlı bir mali sistemin kurulması, TC Merkez Bankası'nın bağımsızlığını fonksiyonel hale getirecektir. Bu, uygulanacak para politikası stratejisinin başarısı için gereklidir.
Securitization of migration in the European Union: Effects on Turkish migration practices

Göç olgusu, son yıllarda uluslararası politikada oldukça tartışılan ve küresel gündemde giderek önemi artan bir konudur. Bu durum, özellikle 70'li yılların ortalarından itibaren göçü sınırlamaya ve sınır kontrollerini güçlendirmeye çalışan Avrupa Birliği'nin göç politikalarının güvenlikleştirilmesinde görülebilir. Bu süreçte Türkiye, Avrupa Birliği için transit göçün temel geçiş noktalarından biri olarak hayati önem taşımaktadır. Bu sebeple, göç konusunun Avrupa Birliği'nde güvenlikleştirilmesinin, Türkiye'nin göç yönetimi üzerinde de etkileri olmuştur. Göçün güvenlikleştirilmesi konusunda gelişmekte olan araştırmalar, göçün bir güvenlik meselesi olarak nasıl düzenlendiğine/yönetildiğine dikkat çekmektedir. Ancak bu çalışmalar, yalnızca Avrupa Birliği'ne odaklanıp AB'deki güvenlikleştirmenin üçüncü ülkelerin göç politikalarını nasıl yeniden yapılandırdığını göz ardı etmektedir. Bu tez, Türkiye'nin güvenlikleştirme bağlamında AB göç politikalarına uyumunu ve siyasi partilerin programlarını ve göç konusundaki söylemlerini inceleyerek Türkiye'de göçün güvenlikleştirilip güvenlikleştirilmediğini sorgulamayı ve literatürdeki bu boşluğu doldurmayı amaçlamaktadır. Stratejik jeopolitik konumu nedeniyle ve adaylık statüsüyle ilişkili olarak Türkiye, AB'nin güvenlikleştirme sürecini üçüncü ülkelere doğru nasıl genişlettiğini ve aday ülkelerin AB'nin taleplerini yerine getirip kendi göç politikalarında aynı güvenlikleştirme sürecini nasıl uyguladıklarını göstermesi açısından çok uygun bir çerçeve sunmaktadır. Bu tezde, AB'nin güvenlikleştirilmiş politikalarının Türkiye'nin göç politikası üzerinde bir değişime sebep olup olmadığı ve nasıl olduğu, literatürde göç konusunda bir referans noktası haline gelen Kopenhag Okulu'nun 'güvenlikleştirme teorisi' ile birlikte analitik çerçeve olarak 'Avrupalılaşma' kullanılarak değerlendirilmiştir.
European Union's natural gas trade with Russia: Competing priorities of supply security and supply diversification

Bu tez Rusya ve Avrupa Birliği arasındaki ikili enerji ticareti ilişkisini incelemektedir. Bu tezin temel sorusu; Avrupa Birliği'nin Rusya ile doğal gaz ticaretinde arz güvenliği ve arz çeşitlendirilmesi amaçlarını gerçekleştirip gerçekleştiremeyeceğidir. Bu tezin temel argümanı ise şöyledir; Rusya AB'nin enerji stratejisinin temel öncelikleri olan arz güvenliği ve arz çeşitliliği arasındaki çelişkiyi kullanarak AB'nin enerji stratejisini zayıflatmaktadır. Avrupa Birliği için arz güvenliğinin önemini vurgulayan Rusya, bununla birlikte arz çeşitlendirilmesi için geliştirilen AB destekli enerji projelerini başarısızlığa itmektedir. Rusya Avrupa'nın ana doğal gaz tedarikçisi olduğundan, Avrupa enerji marketindeki konumunu her zaman korumaya devam edeceği anlaşılmaktadır. Rusya da hidrokarbon ihracatı için Avrupa'ya olan bağımlılığı da söz konusudur. Rusya'nın Avrupa'nın birinci hidrokarbon tedarikçisi olması ve Avrupa'nın da görünür gelecekte Rusya'nın başlıca ithalatçılarından olması Avrupa enerji güvenliğini belirlemeye devam etmektedir.
Avrupa Birliği'nde karar mekanizması, karar alma usulleri

Bu çalışmada, üç topluluk üzerine inşa edilen ve giderek artan üye sayısı ile Avrupa Birliği'nin, 450 milyon vatandaşını etkileyen kararları nasıl bir mekanizma ile aldığı ve bu mekanizma içinde bulunan kurumların sahip olduğu ulusal ve uluslararası yetkileri incelenmektedir. Buna göre çalışma, üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Avrupa Birliği'nin tarihsel süreci, oluşumu ve kurumsal yapısı ele alınmıştır. Kurumlara ilişkin bilgiler, antlaşmalar yolu ile getirilen değişiklikler ile beraber verilmiştir. Bu kısımda özellikle kurumsal yapıya ilişkin değişiklikler içeren Nice Antlaşmasına da yer verilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde, Birliğin karar alma prosedürleri incelenmiştir. Çalışmanın ana amacı; karar alma mekanizmalarının analizi olduğundan, antlaşmalar ile yapılan düzenlemeler ve getirilen değişikliklerle birlikte karar usulleri anlatılmıştır. Üçüncü bölümde ise Avrupa' mn Geleceğine Yönelik Konvansiyon ve Anayasal Antlaşma Taslağı genel hatlarıyla incelenerek bu çerçevede değerlendirmeler yapılmış ve karar alma sürecine yönelik eleştiriler, gelecekteki olasılıklar da göz önünde bulundurularak çözüm önerileri düşünülmüştür. vı
Avrupa Birliği ulaştırma politikası ve Türkiye üzerine etkileri

Bu tezin amacı, AB'nin Tek Pazar hedefi doğrultusunda ortaya koyulan ve AB ortak politika alanlarından biri olan OUP'u incelemek, bu politika doğrultusunda uygulama alanlarında ve ülkelerde gözlemlenen gelişmeleri demiryolu sektörü özelinde değerlendirmektir. OUP kapsamına girebilecek birçok konuda hem bütün alt sektörlerde hem de üye ve aday ülkelerin her birinde gelişmeler kaydedilmiştir. Fakat bu uygulamalar ve yapılanmalar her bir sektör ve her bir ülke için farklı sonuçlar doğurmuştur. AB serbest pazarı ve ulaştırma bağlantıları açısından son derece öneme sahip olan Türkiye'de de AB OUP'u kapsamındaki benzer yapılanmalar ele alındığında aynı farklılıkların yaşanabileceği sonucuna varılmıştır. Tez çalışmasının temel varsayımı, AB OUP'unun devletlerin yapısall durumları ile açıklanabilecek farklı sonuçlar ortaya çıkararak istenilen başarıyı elde edemediği ve asıl hedefine ulaşmaktan uzak olduğuna yöneliktir. Bu da, OUP'un devletlerin ekonomik, sosyal ve kültürel koşullarının ön planda tutularak ele alınmasını gerektirmektedir.
Avrupa Birliği uyum süreci kapsamında Ege Denizi'nde karasuları sınırlandırılması sorunu

Türkiye ile Yunanistan arasında uzun yıllardır devam eden Ege Denizi'ne ilişkin sorunların başında karasularının sınırlandırılması uyuşmazlığı gelmektedir. Bu sorun sadece bu iki ülkeyi değil aynı zamanda ittifak içinde oldukları örgüt ve ülkeleri de yakından ilgilendirmektedir. Yunanistan'ın AB'ye üye olmasından sonra uyuşmazlığın çözümünde AB'nin Yunanistan taraflı tutum ve söylemlerinin Türkiye ile AB arasındaki ilişkileri olumsuz etkilediği görülmektedir. Müzakerelerin başladığı 2005 yılından itibaren bu sorun başta Müzakere Çerçeve Belgesi olmak üzere ilerleme raporlarında da belirtilmiştir. Çalışmamızda, Türkiye'nin ulusal çıkarları ve egemenlik hakları açısından çok önemli olan Ege Denizi'ndeki karasuları sınırlandırılması sorununun, AB'ye tam üyelik sürecindeki etkileri üzerinde durulacak ve AB ile Yunanistan'ın konuya yaklaşımları incelenerek değerlendirmelerde bulunulacaktır.
Avrupa birliği uyum sürecinde iş sağlığı ve güvenliği açısından işe alım koşullarının değerlendirilmesi

Avrupa birliği uyum sürecinde iş sağlığı ve güvenliği açısından işe alım koşulları bir inşaat şantiyesinde incelenmiştir. İstanbul il sınırları içerisinde yer alan bu inşaat firmasında işe girişte teslim alınan belgeler, işbaşı eğitimi ve dosyalama gözlenmiştir. Bulgular değerlendirilerek önerilerde bulunulmuştur.
Ab ve Oecd ülkelerinin gelir tüketim ilişkisinin eşbütünleşme analizi ile incelenmesi: Panel veri analizi

İktisat teorisinin ve ekonometrik araştırmaların en önemli konularından biri olan tüketim harcamaları ile ilgili çalışmaların başlangıcı 18. yüzyılın sonlarına, David Davies (1795) ve Morton Eden (1797)'e kadar uzanmaktadır. İktisadi aktivitelerin hemen hepsi insan varlığını devam ettirecek, sosyo-kültürel ihtiyaçlarımıza cevap verecek olan mal ve hizmetlerin üretimini temin etmek, diğer bir ifadeyle tüketim amacıyla gerçekleştirilir. Bu çalışmada, AB ve OECD ülkeleri için gelir-tüketim değişkenleri arasındaki ilişki ve Keynes'in Mutlak Gelir Teorisi 1980- 2013 dönemine ait verilerle analiz edilmiştir. Durbin-H, Westerlund ECM-Bootstrap ve LM Bootstrap panel eşbütünleşme testleriyle ilişkinin varlığı araştırılmış, uzun dönem katsayıları CCE tahmincisi ile tahmin edilmiştir. Çalışmanın sonuçlarına göre, gelirdeki %1'lik bir değişim AB ülkelerinde %0.611, OECD I ülkelerinde %0.471 ve OECD II ülkelerinde ise %0.782 oranında bir artışa neden olacaktır ve gelirin tüketimden kalan kısmı tasarrufa ayrılacaktır. Gerek AB gerekse OECD ülkelerinde Mutlak Gelir Teorisinin diğer bir ifadeyle Keynesyen görüşün geçerli olduğu söylenebilir. Ayrıca, AB, OECD I ve OECD II grubu karşılaştırıldığında yüksek gelir ortalamasına sahip olan OECD I ülkelerinde marjinal tüketim eğiliminin en düşük olduğu ve karşılaştırma grubu içerisinde daha düşük gelir ortalamasına sahip olan OECD II grubunda ise katsayının daha yüksek olduğu görülmektedir. Dolayısıyla Keynes'in gelirle tüketim arasında pozitif yönlü ilişkinin olduğu ve gelir arttıkça ortalama tüketim eğiliminin düştüğü hipotezinin geçerli olduğu bulgusuna ulaşılmıştır.
Avrupa Birliği ülkelerinde emek piyasalarının görünümü; işsizlik olgusu ve uygulanan politikalar

Bu çalışma Avrupa Birliği ülkelerinde mevcut olan işsizliğin nedenlerini ve işsizliği azaltmaya yönelik olarak uygulanan politikaları incelemek üzere hazırlanmıştır. Ekonomik bir birlik olarak doğan Avrupa Birliği, geçen süreç içinde üye ülkeler arasında gittikçe derinleşen bir entegrasyon sürecini düşünceden eyleme geçirme yolunda ilerleme kaydetmiştir. Maastsicht Antlaşması (1992) ile birlikte başlayan ekonomik bütünleşme süreci sonunda, Amsterdam Antlaşması (1997) ile birlikte yüksek istihdamı ve düşük işsizliği hedefleyen AİS ortaya çıkmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde, Avrupa Birliği'nin entegrasyon sürecinin kronolojik gelişimi istihdam ile ile ilgili önemli gelişmeler esas alınarak anlatılmıştır. İkinci bölümde ise Üye Ülkelerde emek piyasalarının görünümü, işsizlik ve istihdamın yapısı ile trendler incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise Avrupa Birliği'ndeki istihdamın analizi yapılarak, Avrupa İstihdam Stratejisi'nin ortaya çıkışı ve gelişimi ile seçilmiş Avrupa Birliği Ülkelerinin istihdam politikası uygulamaları incelenmiştir.