turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği Ülkeleri ve Türkiye Orman Ürünleri endüstrilerinin karşılaştırmalı incelenmesi

A VRUPA BIRLIGI ÜLKELERİ VE TÜRKİYE ORMAN ÜRÜNLERİ ENDÜSTRİLERİN KARŞILAŞTIRMALI İNCELENMESİ Bu Yüksek Lisans Tezi İstanbul Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Orman Mühendisliği Anabilim Dalı, Ormancılık Politikası ve Yönetimi Programında hazırlanmıştır. Tezin amacı; Avrupa Birliği-Türkiye Orman Ürünleri Endüstrilerinin durumunun incelenmesi, Gümrük Birliği'nin Türk Orman Ürünleri Endüstrisine olası etkilerinin araştırılması ve Türk Orman Ürünleri Endüstrisinin rekabet gücünü yükseltmek için alınması gereken önlemlerin belirlenmesidir. Giriş bölümünde tezin hazırlanış amaçları tanıtılmıştır. Bulgular bölümünde orman ürünleri endüstrisinin önemi ve kullanım alanları Dünyada, AB ülkeleri ve Türkiye ölçeğinde ele alınmıştır. Elde edilen bilgiler tartışma ve sonuç bölümünde karşılaştırılmıştır. Özellikle, orman ürünleri üretim ve tüketimi ve dışalım, dışsatım değerlerinin sunulmasına önem verilmiştir. Tüm incelemeler ve kıyaslamalardan, çeşitli sonuçlar çıkarılmış ve öneriler sunulmuştur.
Ekonomik ve malİ ilişkiler bağlamında Avrupa Birliği bütçesi ve Türk bütçe sistemleri

Avrupa Birliği'nin oluşumu 1950'lerin ortalarında gerçekleşmekle birlikte, Avrupa'da bütünleşme fikri çok eski tarihlere dayanmaktadır. AB, kuruluşundan bu yana çok önemli değişiklikler geçirmiş ve 2000'lerin sonunda 27 üyeli bir birlik haline gelmiştir. AB-Türkiye ilişkileri 1959 yılında Türkiye'nin tam üyelik başvurusu ile başlamıştır. Ancak AB'nin kurulmasından çok daha önceki dönemlerde de Osmanlı İmparatorluğu Avrupa ülkeleri ile sürekli ilişki içerisinde bulunmaktadır. Osmanlı İmparatorluğu'nun yükselme döneminde söz konusu ilişkiler Osmanlı İmparatorluğu lehine sonuçlar doğuracak şekilde sürerken, Osmanlı İmparatorluğu'nun gerileme dönemleri olan XVII. ve XVIII. yüzyıllarda bu durum tam tersi yönünde gelişme göstermeye başlamıştır. Bu süreç içerisinde, Osmanlı İmparatorluğu'nun ekonomisi ve mali yapısı Avrupa'daki düzenlemelerden etkilenmiştir. Osmanlı İmparatorluğu'nun mali yapısı ve bütçeleri üzerinde bu bağlamda önemli düzenlemeler yapılmıştır. Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşunun ardından da söz konusu etkileşim devam etmiştir. Türkiye'nin AB'nin kuruluşunun ardından yaptığı tam üyelik başvurusunun ardından 1963 tarihli Ankara Anlaşması ile ilişkiler resmi bir boyut kazanmıştır. Bu tarihten sonra inişli çıkışlı bir şekilde devam eden ilişkiler sonrasında 17 Aralık 2004 tarihli kararla, 3 Ekim 2005 tarihinde müzakerelerin başlamasına karar verilmiştir. Müzakere sürecinin Türkiye'nin mali yapısı üzerinde meydana getirdiği en önemli düzenleme, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu olmuştur.
Labor migration in Europe within the context of demographic challenges

Bu tez, Avrupa'da süregelen nüfus azalması ve yaşlanması sonucu oluşan işgücü açığını karşılamak amacıyla bir politika seçeneği olarak öne sürülen işçi göçü tartışmalarım incelemektedir. Bu bağlamda, yapılan birçok araştırma ve projeksiyona göre, önümüzdeki 50 yıl içerisinde, Avrupa'daki birçok ülkede, bugün de karşı karşıya olduğu nüfus azalması ve nüfus yaşlanmasından kaynaklanan demografik değişiklikler daha kritik düzeylere ulaşacak ve bu durum yüksek oranda işgücü açığı sorunu beraberinde getirecektir. Artan yaşlı nüfusa karşılık sosyal güvenlik sistemlerinin mali kaynağını sağlayan genç ve çalışan nüfusun azalmasını içeren bu demografik durumun özellikle emeklilik ve sağlık sistemlerinin işleyişine büyük zarar vereceği ve dolayısı ile Avrupa'daki sosyal güvenlik sistemlerine olumsuz bir etkisi olacağı öngörülmektedir. Bu kapsamda, demografik tehditlerden kaynaklanan olumsuz etkileri azaltmak ve önlemeye yönelik bir alternatif olarak önerilen yabancı işçi göçü tartışmaları, Avrupa'daki birçok ülke açısından büyük önem taşımakta ve durumun hassasiyeti göz önünde bulundurulduğunda ivedi olarak irdelenmesi gereken bir konudur. Ancak, ihtiyaç duyulan kaçınılmaz işçi gücü gerçeğine rağmen, birçok Avrupa ülkesi sınırlarını işçi göçmenelere açma konusunda çekimser tavırlar vısergilemektedir. Bu nedenle de, göç seçeneği dışında, doğurganlık oranlarını arttırmaya, sosyal güvenlik sistemlerini iyileştirmeye ve yerli işgücü katılımını özendirmeye yönelik farklı politikaları uygulamayı tercih etmektedirler. Ancak, tüm bu politikalar süregelen ve olumsuz yönde gelişme göstermeye devam eden demografik soruna somut ve etkili bir çözüm olmaktan uzaktır. Avrupa'nın gelecekte refahının devamı için, çok yüksek miktarda ihtiyaç duyulan işgücü, göç olgusunu kaçınılmaz bir gereklilik olarak gündeme getirmektedir. Bu tez, Avrupa'nın yakın bir tarihte karşı karşıya kalacağı bu ciddi soruna dikkat çekmeyi ve göç politikalarını şekillendiren gerek ulus-devlet gerekse Avrupa Birliği düzeyindeki bu konuya yönelik tepkileri, değerlendirme ve tartışmaları sunmayı hedeflemektedir. Son olarak, bu tez Avrupa'da demografı ve göç arasındaki etkileşim kapsamında, ileride yapılacak olan farklı uzmanlık alanlarından daha yoğun ve derin çalışmalara bir temel oluşturarak literatüre katkıda bulunmaya çalışmaktadır.
Ticari uyuşmazlıkların arabuluculuk yolu ile çözümü

Uyuşmazlık insan doğasının ve insan yaşamının bir parçası olduğu kadar, uyuşmazlığın bir biçimde çözümlenmesi isteği de doğal bir içgüdüdür. İnsanlığın en eski dönemlerinden bu yana, bu nedenle, uyuşmazlık, çeşitli disiplinlerin araştırma konusunu oluşturmuştur. Bu bakımdan, toplumsal yaşamın bir sonucu olarak ortaya çıkan uyuşmazlık kavramını, psikoloji, sosyoloji ve hukuk bilimlerinin sentezi ile incelemek kanımızca en doğru sonuçları ortaya çıkaracaktır. En ilkel toplumsal yaşantılardan bugüne, uyuşmazlıkların çözümünde, güvenilen, inanılan ya da itibar edilen bağımsız ve tarafsız üçüncü kişilerin desteği ile yürüyen müzakere süreçlerinden yararlanılmıştır. Bu nedenle, tarafların, bağımsız ve tarafsız, arabulucu adı verilen üçünü kişi yardımı ile, kendi en uygun çözümlerini üretme yolu olarak ifade ettiğimiz arabuluculuk, sanıldığından daha köklü bir geçmişşe sahiptir. Çalışmamız kapsamında, uyuşmazlığın ve arabuluculuğun tarihsel gelişim süreci açıklanmış ve bu hususta İngiliz Hukuku ve Avrupa Birliği Hukuku düzenlemeleri incelenmiştir. Nihayet son bölümde, Türk Hukuku'ndaki gelişmeler, uluslararası gelişmeler paralelinde değerlendirilmeye çalışılmıştır. Ticari uyuşmazlıklar özelinde, Amerika'da ve İngiltere'de büyük gelişme kaydetmiş olan arabuluculuk kurumu, kanımızca, ticaret hayatının ve ticari uyuşmazlıkların kendine özgü özelliklerine ve ihtiyaçlarına en iyi şekilde yanıt verebilecek bir araçtır. Zira, ticari uyuşmazlıklarda en önemli iki unsur olan zaman ve paradan tasarruf sağlamakta, taraflara, sürece dahil olma ve süreci kontrol etme imkanı verme, bağımsız uzman kişi ya da kişilerin desteğini alma, sürece dahil olmayı özgürce seçebilme ve yine sürecin sonuçlarını özgürce tayin edebilme imkanı vermektedir. Bu çözüm yolunun esnek yapısı ve uygun görüldüğünde, diğer çözüm yolları ile başarı ile kombine edilebilmesi de bir diğer önemli artısını oluşturmaktadır. Özetle, arabuluculuk sistemi, yerleşmiş olduğu ülkelerde, ticari uyuşmazlıklar bakımından başarı ile uygulanmakta ve ihtiyaçlar ekseninde geliştirilmektedir. Ülkemizin de bu hukuksal gelişme sürecine dahil olması kuşkusuz yararlı ve gereklidir. Bu bağlamda, ülkemizde yeni oluşturulacak bu sistem için, atılan ilk olumlu adım olan Kanun Tasarısının ardından, uygulamada da bilinirliği arttırıcı faaliyetlere ivedilikle girişilmelidir.
Türkiye'nin Avrupa Birliği karşısındaki göreli gelişme düzeyi: istatiksel bir analiz

Türkiye'nin Avrupa Birliği karşısındaki göreli gelişme düzeyi; işgücü piyasası, ekonomi, eğitim, endüstri-ticaret-hizmetler, sosyal koruma, sağlık, nüfus ve demografik faktörler, tarım ve ar-ge başlıkları altında olmak üzere toplam dokuz ana gruptan oluşan 57 sosyoekonomikgösterge kullanılarak, temel bileşenler ve kümeleme analizleri ile birlikte detaylı bir şekilde incelenmiştir. Çalışmada öncelikle, ekonomik büyüme, ekonomik kalkınma ve ekonomik gelişme kavramları açıklanarak; bu kavramların birbirleri ile olan ilişkileri ele alınmıştır. Bununla birlikte, ekonomik büyüme ve ekonomik kalkınma arasındaki temel farklar belirtilerek, kalkınmayı oluşturan unsurlar ve kalkınma teorileri kapsamlı bir şekilde açıklanmıştır. Sonraki bölümde, kalkınmanın ekonomik ve sosyal göstergelerine değinilerek, kalkınmanın ölçülmesi konusu üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde, Türkiye'nin Avrupa Birliği karşısındaki göreli gelişme düzeyi; ekonomik göstergeler, sağlık göstergeleri, enerji göstergeleri, Ar-Ge ve teknoloji göstergeleri yardımıyla incelenmiştir. Son bölümde ise, sosyo-ekonomik göstergeler açısından, Türkiye'nin Avrupa Birliği karşısındaki göreli gelişme düzeyi hem 2003 hem de 2014 yılları için analiz edilmiş ve analizde elde edilen sonuçlar karşılaştırılmıştır. 2003 ve 2014 yılları için yapılan analizler sonucunda, Türkiye'nin hiçbir AB üyesi ile benzer bir gelişme düzeyinde bulunmadığı ortaya çıkmıştır.
AB ilişkileri çerçevesinde Türkiye'nin yenilenebilir enerji kaynaklarının iktisadi açıdan değerlendirilmesi

Enerji, sanayileşmenin, gelişmenin ve kalkınmanın en temel girdisidir. Enerji tüketimi, gerek dünyada gerekse Türkiye'de nüfus artışına, sanayileşmeye ve teknolojik gelişmelere paralel olarak her geçen gün artmaktadır. Tüketimdeki artışa karşılık, birincil enerji kaynağı olarak tanımlanan ve dünyadaki enerji ihtiyacının % 80'nini karşılayan fosil yakıt rezervleri ise gün geçtikçe azalmaktadır. Fosil yakıt rezervlerinin azalması ve artan karbon emisyonlarının ortaya çıkardığı çevre kirliliğinin azaltılması, sürdürülebilir kalkınma ve büyüme hedeflerine ulaşılabilinmesi için yenilenebilir enerji kaynaklarının kullanımı zorunlu hale gelmektedir. Türkiye'de, 1970 yılında % 76 olan üretimin tüketimi karşılama oranı, 1990 yılında % 48'e, 2003 yılında ise % 28'e düşmüştür. Enerji Bakanlığı tahminlerine göre, enerji üretiminin tüketimi karşılama oranının, 2020 yılında % 23'e düşmesi beklenmektedir (İskender 2007: 65 -66). Ekonomik olarak değerlendirilebilecek 127 Milyar kWs olan hidroelektrik enerji kaynaklarının % 65'i, rüzgar enerjisinde 10.000 MW ekonomik potansiyelin % 99'u, jeotermal enerji potansiyelinin ise % 97'si atıl durumdadır. Türkiye'nin içerisinde bulunduğu enerji darboğazının aşılmasında, dışa bağımlılığın azaltılmasında ve döviz kaybının düşürülmesinde yenilenebilir enerji kaynaklarının kullanılması önem arz etmektedir. Yenilenebilir enerji kaynakları, Türkiye enerji politikalarını üyelik müzakeresi içinde bulunduğu AB enerji politikalarıyla uyumlulaştırması sürecinde de öncelikli konular arasındadır. Bu doğrultuda çalışmanın amacı dünya, AB ve Türkiye'deki yaygın enerji kaynak rezerv, üretim ve tüketim oranlarları ve ülkelerin enerji politikalarından yola çıkarak yenilenebilir enerji kaynaklarının Türkiye'nin enerji talebini ne oranda karşılayabileceği, bu kaynakların sosyoekonomik getirilerinin ne olacağını ve AB ilişkileri çerçevesinde yenilenebilir enerji kaynaklarına yapılması gereken yatırımları ortaya koymaktır. Çalışmanın sonuçları Türkiye'nin enerji elektrik talebini 2015 yılına kadar dış kaynaklara başvurmadan karşılayabileceği ve bu kaynakların %60'ının yenilenebilir enerji kaynaklarından oluşabileceğini göstermektedir.
Avrupa Birliği'ne üyelik sürecinin Türkiye tarımına etkileri

Avrupa Birliği'nin izlediği tarım politikalarının Türkiye tarımına uygulamaları ve bu alanın dönüşümü bu çalışmanın ana konusunu oluşturmaktadır. Ortak tarım politikasının ilk olarak uygulanmasıyla başlayan bu süreç ortak tarım politikasındaki değişikliklerle birlikte ele alınmıştır. Ortak tarım politikasının kuruluşu, gelişimi, geçirdiği dönüşüm, ilkeleri, amaçları ve finansmanının ele alındığı bu çalışmada Türkiye'nin üyelik sürecinde bu değişikliklere uyum çabaları gözlenebilmektedir. Türkiye tarımındaki dönüşüm sadece AB etkileri ile açıklanamayacak kadar geniş bir konudur. IMF'den, Dünya Bankası'na GATT Anlaşmalarından, Uruguay Turu Tarım Anlaşmasına kadar birçok uluslararası kurumun ve anlaşmanın yön verdiği yön vermeye çalıştığı bir içeriğe sahiptir. Ancak bu çalışmada bu uluslararası anlaşmalara değinmekle birlikte esas olarak Avrupa Birliği'ne Üyelik Sürecinin Türkiye Tarımına Etkileri konusu Müzakere Çerçeve Belgesi, Katılım Ortaklığı Belgesi, İlerleme Raporları ve Ulusal Programlar çerçevesinde ele alınacaktır.
Schumpeteryan yaklaşım çerçevesinde 2008 krizi: Avrupa Birliği ve küreselleşme

2008 yılı ile birlikte Amerika Birleşik Devletleri mortgage sektöründe başlayan daha sonra finansal sistemi tamamen etkisi altına alan ve kısa bir süre içerisinde de tüm dünyayayayılan, küreselleşme sürecini ve Avrupa Birliği'ni derinden etkileyen 2008 küresel finansal krizinin Schumpeteryan yaklaşım ile ele alınması tezin amacını oluşturmaktadır. Joseph AloisSchumpeter teorileriyle diğer iktisat düşünürlerinden ayrılmış ve iktisada yaratıcı yıkımpenceresinden bakarak yeni bir soluk getirmiştir. Çalışmanın amacını 2008 yılında meydana gelen krizin Schumpeteryan yaklaşım dahilinde analiz edilmesi ve Schumpeteryan perspektif ile küreselleşme süreci ve Avrupa Birliği'nin ele alınması oluşturmaktadır. Bu bağlamda öncelikle Schumpeteryan yaklaşım ele alınmış, daha sonra 2008 küresel finansal krizi Schumpeteryan yaklaşım dahilinde incelenerek, küreselleşme süreci ve Avrupa Birliği Schumpeteryan perspektif üzerinden değerlendirilmiştir. Son olarak Avrupa Birliği'nin 'yaratıcı yıkım' performansı panel veri modeli ile tahmin edilmiş ve Avrupa Birliği'nde gerçekleştirilen yenilik faaliyetleri ile üye devletlerin Gayri Safi Yurt İçi Hasıla arasında anlamlı bir ilişkinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Avrupa Birliği üye devletlerinin ekonomik büyümeleri üzerinde yenilik faaliyetlerinin aynı yönlü etkisi söz konusudur. Yenilik faaliyetleri ile Gayri Safi Yurt İçi Hasıla arasındaki pozitif ilişki, yenilik faaliyetlerinin artması ile birlikte Gayri Safi Yurt İçi Hasıla'nında artacağı anlamındadır. AB 2020 stratejisi ile birlikte Avrupa Birliği, Schumpeteryan 'yaratıcı yıkım' çerçevesinde bir kalkınma paradigması benimsemiştir.
Avrupa Birliği İletişim politikaları ve Türkiye

Küreselleşme tarih boyunca geçmişşten günümüze gelen insanın var olmasıyla birlikte iletişime geçmesiyle sürekli gelişen bir kavramdır. Zamanla teknolojiye paralel olarak iletişim yolları da çeşitlilik kazanmış ve gittikçe önem kazanmıştır. İletişim'de günümüzde etkin rol medya tarafından üstlenilmiştir. Gerek görsel-işitsel medya gerekse yazılı medya küreselleşmenin tavan yaptığı yeni dünya düzeninde yön verici olarak hareket etmektedir. Ekonomik olarak büyümek için atılması gereken en önemli adımlardan birisi de kitlesel iletişim yöntemlerinin en iyi bir şekilde kullanılması adımıdır. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra İletişim Politikaları yönünden Avrupa Devletleri'nin, Amerika Birleşik Devletleri ve Japonya öncülüğündeki Uzak Doğu Devletlerinin gerisinde kalması Avrupa Devletleri'ni bir gerilemenin içerisine sokmuştur. Bu durumun farkında olan Avrupa Devletleri Birlik haline geldikten sonra hızlı adımlar atarak rakibi olduğu ülkeleri yakalamayı başarmıştır. Bu çalışmada Avrupa Birliği'nin İletişim Politikaları ve bu politikaları gerçekleştirirken yaşanılan süreç ve ayrıca Türkiye'nin Avrupa Birliği uyum süreci çerçevesindeki gelişmeler incelenmiştir. Anahtar : İletişim, Avrupa Birliği İletişim Politikaları, Avrupa Birliğinde Görsel-İşitsel medya, Avrupa Birliğine Uyum Sürecinde Türkiye'nin İletişim Politikaları
Türkiye'nin Avrupa Birliği sürecinde uyum yasaları ve Anayasal dönüşüm

Cumhuriyetimizin ilk yıllarından itibaren benimsenen batılılaşma fikri Türkiye'nin yüzünü Avrupa da yaşanan birleşmelere dönmesine neden olmuş Avrupa Konseyi, Nato ve OECD üyeliğini 1959 yılında Avrupa Birliği'nin temeli olan Avrupa Ekonomik Topluluğu'na tam üyelik başvurusu izlemiştir. Avrupa Birliğine tam üyelik şartları Kopenhag Kriterleri doğrultusunda ekonomik ve politik bir takım kıstasları gerektirmekte olup bu bağlamda Avrupa Birliği'ne başvuru Türkiye'de yaşanacak olan yasal dönüşüm çabasına zemin hazırlamıştır. Bu çalışmada, Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne üyelik çabası sürecinde yaşanan yasal ve anayasal değişimler ele alınmaktadır. AB'ye uyum bağlamında Türkiye'de yaşanan bu değişimi aynı zamanda temel hak ve özgürlükler ve demokrasi açılarından değerlendirmek yerinde olacaktır. Türkiye'de son yıllarda ivme kazanan bu süreç uluslararası politikada AB'ye üyelik yolunda atılan adımlarla kalmayıp iç politikada anayasal ve yasal değişimlerle başlayarak nihayetinde toplumsal yaşamı düzenleyecek daha özgürlükçü, eşitlikçi ve demokratik bir yapının oluşmasına imkan vermektedir. Bu iddia bu çalışmanın temel konusudur. Çalışmanın birinci bölümünde Avrupa Birliği'nin oluşum süreci ve yapısı incelenmektedir. İkinci bölümde Türkiye'nin Avrupa Birliği ile ilişkilerinin tarihçesi ele alınmaktadır. Üçüncü ve son bölümde ise bu süreçte Maastricht ve Kopenhag kriterleri doğrultusunda Türkiye'de yaşanan dönüşümün gerekliliği, uygulamaya konulan Reform paketleri ve anayasa değişiklikleri irdelenmektedir.
Fransızca konuşulan Avrupa Birliği ülkelerindeki Türk gençlerinin Türkçe deyim bilgilerinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, günlük dilde en sık kullanılan deyimlerin yurtdışında yaşayan Türk gençleri tarafından ne derece bilindiklerini betimlemektir. Bu amaç doğrultusunda, öncelikle dilbilgisi ve dilbilim bakış açısıyla yapılan farklı deyim tanımları incelenip karşılaştırılmış, tek ve tutarlı bir deyim tanımına ulaşılması hedeflenmiştir. Yapılan tanım ışığında 9 ayrı günlük gazete ve her gazeteden ikişer yazar seçilmiş; toplam 365 makale taranmış, bir deyim sıklığı çalışması gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın sonuçları en sık kullanılan deyimleri göstermiş, bunlar arasından en az bilinen deyimler kontrol grubuna uygulanan bir sormacayla belirlenmiştir. Çalışmanın son aşamasında ise bu deyimlerden oluşan 40 soruluk bir sormaca, Fransa, İsviçre ve Belçika'da yaşayan Türk gençlerine uygulanmıştır. Sormacanın sonuçları değerlendirilmiş ve katılımcıların Türkçe deyimlere dair bilgi düzeyi betimlenmiştir.
Maliye politikası kurallarının etkinliği: Seçilmiş OECD ülkeleri ve Türkiye uygulamaları

1930'lu yıllarda Keynesyen düşünceyle birlikte uygulanmaya başlayan ihtiyari maliye politikaları 20. Yüzyılın sonuna doğru yerini mali kurallara doğru bırakmaya başlamıştır. Bu değişimde ülkelerin içerisinde bulunduğu bütçe açıkları ve politik çıkarların önüne geçilmesi çabası önemli rol oynamıştır. Maliye politikası araçları üzerine getirilen sınırlamalar şeklinde belirlenen mali kurallar geçen yirmi yılı aşkın süredir birçok araştırmacı ve politika uygulayıcısının ilgisini çekmiştir. Başta Avrupa Birliğine üye ülkeler ve OECD ülkeleri olmak üzere küresel ölçekte hızla uygulanır hale gelen mali kurallar, ülkelerin içinde bulundukları ekonomik koşullara, yönetim kültürüne ve kurala dayalı maliye politikaları sonucunda ulaşmayı arzu ettikleri hedeflere göre değişen özellikler göstermektedir. Bu çalışmanın amacı mali kurallar alanında hızla gelişen literatürü taramak ve belli başlı ülkelerdeki kural uygulamalarıyla ülkemizin bu alandaki genel durumunu incelemektir.
Comprehensive solutions within the harmonization of the corporate taxation in the European Union

Bu tez çalışması AB nezdinde kurumlar vergisi alanında yürütülen reform hazırlıkları üzerinde durmaktadır. Yazar, kurumlar vergisi kavramının kapsamı üzerinde durmakta ve günümüzde mevcut AB ve AB üyesi ülkelerdeki kurumlar vergisi uygulamalarını incelemektedir. Bu amaçla AB Komisyonunun konuya ilişkin yapmış olduğu çalışmalar ele alınmakta ve özellikle mevcut çözüm önerileri üzerinde durulmaktadır. Çözüm önerileri incelemeye alındığında da özellikle geniş kapsamlı bir anlamda 'köktenci' olarak nitelenen: Merkez Ülke Vergilendirilmesi, Genel Bütünleştirilmiş Vergi Tabanı, AB Kurumlar Vergisi ve Tek Zorunlu Uyumlaştırılmış Vergi Tabanı sistemleri mercek altına alınarak bunlardan hangisinin AB tarafından yakın gelecekte tercih edilebileceği, karşılaştırmalı bir çalışma ile ortaya konulmaya çalışılmaktadır. Bu analizlerin yapılmasında özel, resmi kurumlar ve sivil toplum kuruluşları ile bireylerin ortaya koydukları birçok makale, rapor ve kitapların yanı sıra, AB Komisyonunun hazırladığı çalışmalar, raporlar ve AB Komisyonunun Kurumlar Vergisi Konferansında sunulan belge ve alınan notlar kullanılmıştır. Sonuç olarak bu tez AB nezdinde bir kurumlar vergisi reformunun gerekliliğini ve bu reformların yakın gelecekte AB Konseyi Lizbon prensipleri ışığında gerçekleştirileceğini ortaya koymakta ve köktenci çözümler arasından en uygun olanına işaret etmektedir.
Tony Blair döneminde İngiltere'nin transatlantik ilişkilerinin Avrupa Birliği bütünleşme sürecine etkisi

İngiltere ve ABD arasındaki güven, işbirliği, ortak değerler ve elitler arasındaki yakın bağlar; nükleer güç, savunma ve istihbarat alanındaki ortak çıkarlar, literatürde özel ilişki olarak adlandırılmaktadır. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra zaman zaman yaşanan fikir ayrılıkları ve çatışmaların haricinde taraflar paralel bir dış politika izlemişlerdir. Buna rağmen aynı dönemlerde İngiltere-AB ilişkilerinin genellikle sorunlu oluşu ve İngiltere'nin AB içerisindeki gönülsüz üye pozisyonuna düşmesi bu özel ilişkiye bağlanmış ve bu durumun AB'nin bütünleşmesine engel olduğu iddia edilmiştir. Yeni İşçilerin iktidara gelmesi ile İngiltere AB ile ilişkilerinde yeni bir yaklaşım benimsemiştir. Daha AB yanlısı politikalar izlemeye başlayan İngiltere'nin çıkarları ve tercihleri ABD yerine AB üyesi partnerleriyle benzerlik göstermeye başlamıştır. Her ne kadar AB politikalarının belirlenmesinde başlangıçta çıkar gruplarının etkisi gibi iç politik etkenler ve dış faktörler etkili olmuş olsa da zamanla Avrupalılaşma süreci yeni işçilerin duruşunda önemli bir faktör olmaya başlamıştır. Tony Blair'in Irak Savaşı'nı destekleme kararı İngiltere'nin dış politikasında ve başbakanın kariyerinde bir dönüm noktası olmuştur. Her ne kadar Blair, İngiltere'nin AB ile ABD arasındaki ilişkilerde bir köprü rolü oynayabilceğini düşünse de hem iyi bir Atlantist hem de iyi bir Avrupalı olmanın zorluğunu yaşamış, Irak Savaşı'nı destekleme kararı transatlantik ittifakta derin bir çatlağa neden olmuştur. Çalışmada başbakanın kararı yeni liberalizm, etik dış politika anlayışı ve uluslararası müdahalecilik ilkesi gibi başbakanın kendi inançlarından ve değerlerinden kaynaklanan faktörlere dayanarak incelenmiştir. Irak Savaşı'ndan sonra transatlantik ilişkilerdeki çatlak onarılmış, ABD, Almanya ve Fransa arasında pozitif biçimde dönüşen ilişkilerin İngiltere'nin ABD ile olan ilişkilerine ve AB içerisindeki rolüne etkisi ele alınmıştır. Bununla birlikte çalışmada yeni dinamiklerin AB bütünleşmesini nasıl etkileyeceği sorgulanmıştır.