turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Adli amaçlı el yazısı ve imza incelemelerinde güzel sanatların yeri ve önemi

Adli amaçlı doküman incelemesi, tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de mahkemeler ile güvenlik güçlerinin olayları çözmede yararlandığı bir adli bilim alanıdır. Doküman incelemesi; (belgeler üzerindeki el yazısı ve imza incelemeleri, daktilo ve bilgisayar yazıcısı çıktılarının incelenmesi, fotokopi çıktıları, mürekkep yaşı ve mürekkep farklılıklarının incelenmesi, kağıt analizi, pasaport ve seyahat belgelerinin incelenmesi, mühür, kaşe, pul incelenmesi, banknot ve değerli kağıtların incelenmesi, tahrifatlar, kredi kartları ve fulaj izlerinin incelenmesi vs) kan, kıl, parmak izi gibi fiziki birer delil niteliği taşıyıp, kimlik tespitinde olumlu sonuçlar verebilmektedir. Adli amaçlı doküman incelemesi; tüm teknik donanımlara sahip laboratuvar ortamlarında doküman inceleme uzmanları tarafından hem fiziksel, hem de kişisel tecrübelerinin yardımı ile yaptığı yoruma dayalı sübjektif bir alandır. Tez çalışmasında; doküman inceleme alanında, çeşitli meslek gruplarındaki kişilerden bir kısmının belirli bir eğitimden sonra diğer bir kısmının ise tesadüfen bilirkişilik yaptıkları gerçeğinden yola çıkılarak, bilirkişilik yapacak olan kişilerin tesadüfen seçilemeyeceği, aksine görsel yeteneği gelişmiş, görsel algı eğitimi almış kişiler arasından özenle seçilerek, laboratuvar ortamında iyi bir eğitim aldıktan sonra bilirkişilik yapmaları gerektiği ortaya konulmaya çalışılmıştır. Eğitim programının temeli görsel algı üzerine kurulmuş olan güzel sanatlar fakülteleri grafik bölümü öğrencilerinin doküman inceleme alanına yatkın oldukları düşünülmüş bu amaçla, güzel sanatlar grafik bölümlerinin eğitim programları incelenmiş, bilirkişilik yapan kişilerin görüşleri alınmış ve son olarak, bilirkişilik yapan çeşitli meslek grupları örnek alınarak, aynı 95 meslek gruplarında öğrenim gören üniversitelerin son sınıf öğrencilerine yazı ve imza olarak iki bölümden oluşan bir görsel algı testi uygulanmıştır. Bu test sonuçlarına göre güzel sanatlar grafik anabilim dalı öğrencilerinin % 84 yazı, % 88 oranında imza testinde başarı gösterdikleri bunu sırasıyla mimarlık, fizik ve diğer meslek gruplarının izlediği gözlemlenmiş ve güzel sanatlar grafik anabilim dalından bölümünden mezun olan kişilerden belirli bir laboratuvar eğitiminden sonra adli amaçlı doküman inceleme alanında özellikle yazı ve imza incelemelerinde yararlanılabileceği sonucuna varılmıştır.
XV.-XVI. yüzyıl resim sanatında rakursi

Bu araştırmada Rönesans ile birlikte resim sanatında kullanılmaya başlayan rakursi tekniği ele alınmıştır. 'XV.-XVI. Yüzyıl Resim Sanatında Rakursi' başlığı altında çalışılan konu beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, XV.-XVI. Yüzyıl resim sanatı, önemli ressamlar ve eserleri ele alınarak, teknik, renk, desen ve kompozisyon açısından tanıtılmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde aynı dönemin önemli temsilcileri hakkında bilgi verilmektedir. Üçüncü bölümde rakursi'nin tanımı ve tarihçesine yer verilmiştir. Dördüncü bölümde, XV.-XVI. Yüzyıl resim sanatında rakursi tekniğini kullanan sanatçıların en az birer eseri ele alınarak çözümleme yapılmıştır. Bu bölümde yer alan eserler rakursi tekniği bakımından incelenmiştir. Beşinci ve son bölümde ise, bu yüzyıllardan sonraki dönemlerde rakursi tekniğinden etkilenen bazı sanatçılar eserleriyle birlikte incelenerek, resim çözümlemesi yapılmış ve rakursi tekniği bakımından ele alınmıştır. Tez çalışmasının sonunda konuyla ilgili genel değerlendirme yapılmış, sonuç kısmında rakursi tekniğinin resim sanatında kullanımı ve önemine vurgu yapılmıştır.
Ambalaj tasarımında bilgilendirme ve bir uygulama alanı olarak ilaç ambalajları

Ambalaj tasarımı, insanlık tarihi ile aynı yaştadır. Ambalaj ilk zamanlarda, saklama ve koruma amacı ile kullanılmıştır. Günümüzde ise ambalaj, koruma ve saklama işlevinin yanında tanıtma, depolama, sevk etme ve bilgi verme işlevlerini de edinmiştir. Ambalaj içindeki ürünü ne kadar iyi tanıtırsa, o ambalajı inceleyen tüketici de o ürünü daha doğru anlamış olur. Ambalaj kendini ne kadar iyi ve hızlı bir şekilde aktarabilirse, tüketici de o ürüne o kadar çabuk bağlanmaktadır. Tüm ambalaj yüzeylerinde az ya da çok bilgi bulunmaktadır. Genel itibari ile ambalajda, tasarım alanı az, aktarılacak bilgi fazladır. Tasarımcının, bu bilgi yığınını, grafik arayüzlerle düzenlemesi gerekmektedir. Tüketici, doğru bilgiye ulaştığı ölçüde, o ürüne inanmaktadır. Çarpıcı bir görünümün yanı sıra güven hissi uyandıran ambalajlar, rakipleri arasından kolayca sıyrılmaktadırlar. Bu durum, doktor kontrolünde kullanılan, reçeteyle satılan ilaçların ambalajlarında farklılık göstermektedir. İlaç ambalajları, market raflarında ön plana çıkmayı ya da daha çok satılmayı hedefleyemez. İlaç ambalajı, anlaşılır, güvenilir ve ayırt edici olmak zorundadır. Bu yüzden ilaç ambalajlarında, bilginin doğru kullanılması ve aktarılması hayati önem arz etmektedir. 'Ambalaj Tasarımında Bilgilendirme ve Bir Uygulama Alanı Olarak İlaç Ambalajları' adlı tez çalışmasında, ambalaj tasarımlarında bilginin kullanılması üzerine genel bir bakış sunulmuş, ayrıca ilaç ambalajları, bilgilendirme kapsamında değerlendirilmiştir. Konunun daha iyi anlaşılabilmesi ve sağlıklı çerçevelendirilmesi adına, ilk bölümde genel ambalaj kavramı üzerinde durulmuştur. Tezin ikinci bölümünde ise, ambalaj tasarımında bilginin kullanımı ve bilgilendirme işlevleri detaylıca incelenmiştir. Tezin üçüncü bölümünde, ilaç ambalajlarında bilgilendirme konusu değerlendirilmiş, tez kapsamında epilepsi hastalarının kullandığı Depakin ilacının ambalajı yeniden tasarlanarak, yeni bir ilaç ambalajı alternatif olarak sunulmuştur. Sonuç bölümünde de elde edilen bulgular ve veriler yer almaktadır.
Eine vergleichende studie über die semiotische bedeutung der karikaturen in Deutschen und Türkischen zeitungen

Bu çalışmamızın birinci bölümünde göstergenin ve göstergebilimin tanımını yaptıktan sonra, bu tanımlardan yola çıkarak göstergelerin işlevlerini ve kullanım alanlarını tespit ettik. Bunu yapmaktaki amacımız, birçok göstergebilimcinin tanımından yola çıkarak bir gösterge kavramını belirlemektir. Ortaya koyduğumuz tanımlama göstergebilimcilerin ortaya koydukları tanımların ortak özelliklerini göstermektedir. Çalışmamızın ikinci bölümünde göstergebilimin tarihsel gelişimini ele aldık ve eleştirilere yer verdik. Platon ve Aristo'dan başlayarak günümüz göstergebilmcüerinin düşüncelerine kadar geldik. Platon'un, göstergenin tanımladığı obje ile birebir ilişki kurduğu tezine karşılık Aristo, göstergenin zihinde bir tasarım oluşturduğunu söyler. Bu tartışma, göstergebilim temellendirilmesi açısından büyük önem taşır. Ancak şunu da ortaya koymalıyız ki, bütün bu tartışmalar felsefenin içinde yer alan tartışmalardır. Modern anlamda bu alan C. S. Pierce, F. de Saussure ve C. Morris'in çalışmanndan sonra başlı başına bir bilim dalı olmuştur. Pierce gösterge kavramına 'yorumlayıcı' sözcüğünü katmış, Saussure göstergeyi gösteren ve gösterilen olarak ele almış ve Morris bu iki bilimcinin dışında Amerika'da gelişen 'davranışçılık' kuramını ilave etmiştir. Daha sonraları U. Eco ve M. Bense gibi göstergebilimciler tüm bu kuramları yeniden kurgulayıp eleştirisini yapmışlardır. Çalışmamızın üçüncü bölümünde karikatürün tanımını ve etimolojik gelişimini verdikten sonra Türk ve Alman karikatürünün tarihçesini ele alıp, belli başlı Türk ve Alman karikatür sanatçılarına değindik. Toplumsal olguların ve bireylerin nesne olarak karikatür sanatı için neler ifade ettiği bu bölüm içinde değerlendirilmiştir. Çalışmamızın dördüncü bölümünde, karikatürün göstergebilim açısından işlevini inceledik. Bunları gerçekleştirirken, C. Morris'in davranışçılık kuramından yola çıkarak, karikatürlerin sanatsal göstergeler olduğunu ve ancak bu türden göstergelerle işlevlerini yerine getirdiklerini tespit ettik. C. Morris'i çıkış noktası olarak almadaki amacımız, bireylerin karikatür sanatı karşısındaki tepkimelerini göstergebilimsel olarak yansıtmaktı. Bu tepkimeleri Morris bir çizelge halinde ortaya koymuş, biz de çalışmamızda bu çizelgeden yola çıkarak karikatür sanatım aydınlatmaya çalıştık. Çalışmamızın beşinci bölümünde ise Türk ve Alman karikatürünün göstergebilim açısından benzerliklerini ve ortak olmayan noktalan tespit ettik. Araştırmalarımız sırasında, göstergebilim açısından her iki ulusun karikatür sanatının büyük benzerlikler gösterdiği, ortak olmayan noktalanıl çok az olduğu hatta birçok özelliğin ortak olduğu tespit edilmiştir. Çalışmamızın bu bölümü birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü bölümünlerin ortak bir sentezidir.
Çağdaş heykelde heykel kaide ilişkisi

Bu çalışmanın amacı heykel ile kaidenin ilişkisini irdelemek ve günümüz heykel sanatının geldiği noktada heykelin ve taşıyıcısı olan kaidenin geçirdiği evreleri araştırmaktır. Sanat tarihçi E. H. Gombnch'in dediği gibi 'Sanatın tüm tarihi gittikçe gelişen teknik yetkinleşmenin tarihi değil, değişen kafa yapılanmn ve gereksinmelerin tarihidir.' Bu bağlamda ilk çağdan bu yana sanatın kendi, programım belirlediğini söyleyebiliriz. Heykel sanatının gelişimi başlangıcından bu yana pek çok konu üzerinde tüm kültürlerde rol oynamış, her dönemde kendi toplumuna hizmet vermiş var olan düşünce sistemleri içinde varlığını sürdürmüştür. Bu incelemede 20. y. y. gelinceye kadar geçirilen dönemlerde heykelin tema, malzeme ve biçim olarak büyük farlılıklara uğramadığı görülmektedir. Değişen ve gelişen düşüncelerin koşutluğunda heykel sanatı, telmolojinin de biçime yansımasıyla günümüze kadar gelmiştir. Günümüz heykel sanatına bakıldığında heykelin kaidesiyle olan ilişkisinden çok, yapılan işlerin düşünsel boyutunun biçimi oluşturduğu görülmektedir.
17. yüzyıl Osmanlı kaftanlarında yer alan motiflerden yola çıkarak seramik yüzeylere yeni tasarım önerileri

Bu tez çalışmasında amaç; 17. yüzyıl kaftanlarında yer alan lale, haliç işi ve çintemani motifinin motiflerden yola çıkarak seramik yüzeylere yeni tasarım önerilerini uygulamalı olarak incelemektir. Bu çalışmayı yaparken Osmanlı İmparatorluğu zamanında giyilen kaftanların renk, desen özellikleri araştırılmış, literatür taraması yapılmış ve örnek çalışmalar incelenmiştir. Tez üç bölümden oluşmuştur. Birinci bölüm; bir ana başlık bir alt başlıkta ele alınmıştır. Ana başlıkta; genel olarak Osmanlı İmparatorluğu giyim özelliklerinden bahsedilmiştir. Alt başlıkta; genel olarak tarihsel süreçte Osmanlı İmparatorluğu döneminde giyilen kaftanlar; tanımı, kökeni, kumaş özellikleri, desen özellikleri, renkleri, sarayda ve toplum içerisinde ifade ettiği değeri, anlamı ve saray giysisi olduğundan bahsedilmiştir. Konuya ilişkin literatür taraması yapılarak örnek teşkile edebilecek çalışmalar incelenmiş ve görsellerle desteklenmiştir. İkinci bölüm; bir ana başlık ve ana başlığa bağlı dört alt başlık ile ele alınmıştır. Ana başlıkta; 17. yüzyıla ait kaftan çeşitleri, tanımı, toplum içinde ve saray erkanı nezdinde kaftanın anlamı ve yeri üzerinde durulmuş, kaftan kumaş ve özellikleri üzerinde durulmuştur. Günümüze kadar gelebilmiş kaftanlar Topkapı Sarayı Müzesi'nde ve kaynaklarda incelenmiştir. Birinci alt başlıkta; sultan kaftanları ve özellikleri, ikinci alt başlıkta; içe giyilen kaftanlar ve özellikleri, üçüncü alt başlıkta; dışa giyilen kaftanlar ve özellikleri, dördüncü alt başlıkta; zırhlı kaftanlar ve özellikleri ele alınmış, yazılı ve görsel kaynaklarda konu olarak kaftanın kullanıldığı örnek çalışmalar incelenmiş ve ilgili görsellerle desteklenmiştir. Üçüncü ve son bölümde ise daha önceki bölümlerde yapılan araştırma ve incelemelerin ışığında kişisel-özgün tasarım gücünden yer alanarak kaftan temalı üç boyutlu seramik formlar dekor sır uygulamaları yapılmıştır. Bu çalışma sürecinde yapılan tasarım aşamaları, şekillendirme aşamaları, fırınlama, dekor aşamaları, sırlama aşamaları, sunum aşamasında yapılan çalışmalardan ve karşılaşılan problemlerden bahsedilmiş, çözüm önerileri ve sonuçları irdelenmiştir. Bu bölüme konu olan çalışmalar kendi görselleriyle zenginleştirilmiştir.
İletişimsizlik sorunsalı çerçevesinde görsel biçim algılama tekniklerinin geliştirilmesi üzerine bir inceleme

Çevremizde bulunan ulaşım, haberleşme, alışveriş, hastane vb. ortamlarında karşımıza 'Görsel İşaret Dili' diye adlandırılan açıklayıcı görsel tasarımlar çıkmaktadır. Bu tez çalışmasında, iletişimsizlik sorunlarının çok fazla olduğu günümüzde bu sorunların çözümünde kullanılması planlanan görsel tasarımlara değinilmiş ve işitme engelli bireylerin iletişim sorunlarına çözüm metotları aranmıştır. Tez çalışmasının birinci bölümünde iletişimsizlik sorununu gidermek için, alternatif iletişim kanalları ve sembolik ifadeler araştırılmıştır. Görsel iletişim yöntemleri incelenmiş ve çalışmanın amacını oluşturan yönlendirme işaretleri hakkında 'Görsel Algılama ile İletişim Kurma Tekniklerinin Gelişimi' başlığı altında bilgiler verilmiştir. İkinci bölümünde, çevresel alanda işaret veren mesajlar ve beden dili ile görsel algı üzerinden mesajın anlamı çıkarılmıştır. 'İletişimsizlik ve Görsel İşaret Dili'yle Şekillendirilmişler Örnekler' konusu araştırılmıştır. Üçüncü bölümde vücut dilinin uygulama alanları, 'Türk İşaret Dili' başlığı altında incelenmiştir. Uygulamaların üretimi sırasında görsel işaret dili, parmak alfabeler ile vücut dili tasarımı ve etkileşimlerin kurgulanmasında izlenmesi gereken yöntemler anlatılmış ve ayrıca Türk işaret dilini kavrayabilmek için görsel semboller tasarlanmıştır. İşaret tasarımına örnek olarak görsel işaret dili ele alınmıştır. 'Sessiz Dil: Vücut Dili Teknikleri Uygulamaları'nda 'Dudak Okuma Sanatı', 'İşiten Gözlerin Dili' ve 'Konuşan Ellerin Dili' alt başlıklar halinde uygulanmıştır. Görsel tasarım dili ön planda tutularak, görsel tasarım ilkeleri çerçevesinde, işitme engellilerin iletişim sorunu giderilmesi için görsel iletişimin gerçekleşmesine yönelik uygulama çalışmaları ve çözüm bulunarak çalışma sonuçlandırılmıştır.
XX. yüzyıl heykel sanatında sanatçı-nesne ilişkisi

Yer küre üzerinde yürümeye başlayan insan, öznenesne ilişkisi ile kendi aklı ve nesneden edindiği bilgilerle sürekli değişim göstererek gelişmektedir. İnsanın sanata olan yetkinliği, yeni nesneler, yeni biçimler var ederek yer kürede soluk almaksızın ilerlemektedir. Yılların vermiş olduğu tecrübe sonunda sanat içinde bulunduğumuz dünyanın, estetik biçimde kavranılmasının, insanın yaratıcılığının, fikirlerinin ve duygularının nesne olarak somutlaştırmasının temel öğesi olmuştur. Düşünsel ve biçimsel özgürlüğe modern sanatla kavuşan heykelde, sanat üzerindeki aklın öneminin yerini, bilim, pisikoloji, doğa, inançlar, bireysel duygular ve düşünceler almış, yeni oluşumlar ortaya çıkmıştır. Heykelin nesnesel değişimine, teknoloji etki etmiştir. Sanatçılar sadece kalıcı iş yapma fikrinden uzaklaşıp, her türlü malzeme ile denemeler yapmışlardır. Yaşamsal alanlar meydana getirilmiş, izleyici sanatın içine sokulmuş ve sanatın nesnel parçası haline getirilmiştir. Heykel sanatında sanatçınesne ilişkisi, sanatçının, ilk temellerini oluşturmaya başladığı andan itibaren, kendi özel dünyasındaki içselliklerini, yapacağı eserle diyalog kurup, onu gerçek özneye sunması ve oluşumlarının tümünü nesnelleştirmesiyle meydana gelir.
Ortak nesnenin yitirilen biricikliği

'Ortak Nesnenin Yitirilen Biricikliği' başlıklı bu tezde, geçmişşten günümüze toplumların yaşamış olduğu kırılma noktaları ve bu kırılma noktalarının yarattığı toplumsal süreçlerin sanata olan etkileri ele alınmıştır. Toplumun ve mikro düzeyde bireyin yaşadığı kaos durumunun, bireye doğrudan etkileri üzerinde durulmuştur. Bu etkilenme içerisinde nesne, bu süreçlerin en fazla değişime uğrayan kavramlarındandır. Küreselleşen dünyada kentleşmeyi zorunlu hale getiren bir takım gelişmeler vardır. Sanayileşme, sanayileşmenin yön verdiği ve belli bir zaman süresince hakim olan fordist üretim kenti, rant merkezi haline getirir. Bu nedenler, toplumu, dolayısıyla sanatı ve sanatçıları da çeşitli anlatım durumlarının içerisine sürükler. Kentler, toplumlar ve iktidarlar arasında bir tür ortak alan haline gelir ve kent imgesi genel anlamda bireyin zihninde en güçlü manipülasyon aracı olur. Bu çalışmanın ortak nesnesi olan kent imgesi, tezin ana konusu olarak ele alınmıştır. Yaşanan dönemler ışığında, örneğin ikinci bölümde ele alınan ortak nesnenin değişen görünümü ile Birinci ve İkinci Dünya Savaşlarının toplum-bireynesne değerlendirmesi yapılmış, bu bağlamda yapılan projelerle de desteklenmiştir. Bu araştırmada, toplumnesne ilişkisi; toplumsal sorunların ortak nesneyi gündeme getirmesi ve toplumsal sorunların yarattığı ortak nesne algısı göz önünde bulundurarak incelenmiştir. Nesne-birey ilişkisi ise sanatta hazır nesne oluşumu ve nesnenin değişim süreci ile ele alınmıştır. Aynı zamanda nesne kavramının zamanla gelişen ve değişen anlamını ve biçimsel yönlerini, incelenen nesne-birey ilişkisinin, bireyin kırılmaları en fazla içinde yaşadığı -yaşamak zorunda bırakıldığı- kentler üzerinden işlenmiştir. Bu kırılmalar ise üçüncü bölümde işlenen uygulamaların projeleri ve yapılan resimlerin örnekleri ile incelenmiştir. Bu projelerde kent imgesinin, nesne olarak toplumsal biriciklik algısı ve bu algılanışta kültürlerin, alışkanlıkların ve geleneklerin yıkımı ile söz konusu olan yitirilişi işlenmiştir.
Başyapıt imgelerin günümüz sanatındaki yorumları

Sanat tarihinin geçmişşine baktığımızda birçok usta-çırak ilişkisi kapsamında geçmişşten esinlen sanatçılar görmekteyiz. Sanat tarihinin en önemli sanatçısı; Leonardo da Vinci'nin başyapıtı olarak kabul edilen Mona Lisa'sını 20. yy'da Andy Warhol, Duchamp, Botero gibi modernist sanatçılar kendi üslupları ile yeniden yorumlamışlardır. Bu sanatçıların içerisinde yapıtı basitleştiren ve eleştiren sanatçı ve eserlerini görmemize rağmen sanat eserinin kült olduğu ortaya çıkmıştır. Mona Lisa sanat tarihinin başyapıtı olarak varlığını sürdürmektedir.15. yy'la başlayan tarihsel süreçteki sanatçıların, başeser olarak kabul edilen yapıtlarını, kendilerinden sonra gelen sanatçılara bıraktığı etkinin sorgulandığı bir çalışmadır.
Yok olma riski altındaki taşınmaz kültür varlıklarının korunma yöntemleri

Günümüzde tüm insanlığın ortak değeri olarak kabul edilen taşınmaz kültür varlığı, geçmişş ve bugün arasındaki güçlü mekansal ve zamansal bilgi kaynağıdır. Ne var ki taşınmaz kültür varlıkları ülkemizde ve dünyada, günümüzde olduğu kadar tarih süreci boyunca da ne yazık ki deprem, toprak kayması, sel gibi doğa kaynaklı faktörlerin, büyük otoyollar, demiryolları, baraj yapımı gibi ulusal düzeyde önemli bayındırlık projelerinin, kentlerde yol açma veya genişletme, yeni meydan ve kıyı düzenlemeleri gibi imar uygulamalarının ve savaş, silahlı çatışma, Vandalizm, gibi insan kaynaklı faktörlerin etkisiyle hasar görebilmekte ve mevcut yerlerinde korunması zorlaşabilmekte; hatta imkansızlaşarak gelecek kuşaklara aktarılarak korunabilmeleri ancak yeni bir konuma taşınması gibi zorunlu müdahalelerle mümkün olabilmektedir. Bu nedenle Türkiye'deki yok olma tehdidi altındaki taşınmaz kültür varlıklarının yerinde korunma problemleri ve taşıma yöntemlerinin belirlenmesi bu çalışmanın amacını oluşturmuştur. Bu doğrultuda seçilen çalışmayla, taşınmaz kültür varlıklarının kurtarılması için gerçekleştirilen koruma projesi örnekleri ele alınmış; uygulanma hedefi, tekniği, yöntemleri, malzeme seçimi ve başarı düzeyleri incelenmiş, çağdaş koruma ilkelerinin belirlendiği uluslararası tüzük ve yönetmeliklerde yer alan hükümler doğrultusunda değerlendirilmiş; bu sayede yerinde koruma ve taşıma yöntemlerinin aydınlatılmasına katkı sağlanması amaç edinilmiştir.
The analysis of micro art in Turkey within the perspective of visual communication design

Bu çalışmada, Mikro Art sanatının Türkiye'de varoluşu ve gelişimi, Mikro Art sanatçısı Hasan Kale çalışmaları örneklemi ile görsel iletişim tasarım bağlamında anlam aktarımı ve görsel göstergeler açısından incelenmiştir. Çalışmada ele alınan çizim ve tasarımlar; tasarım ve çizimlerin okunurluğu, algılanırlığı, biçimsel anlatımı ve anlam aktarımını oluşturan dört kriter temelinde ele alınmıştır. Ayrıca çalışmaların çözümlenmesi aşamasında temel tasarım ilkeleri, Gestalt kuramı ve Roland Barthes'in göstergeleri anlamlandırma odaklı çözümleme yöntemi esas alınmıştır.
İlköğretim eğitimini kronik hastalıklarından dolayı hastanelerde almak zorunda kalan çocukların duygu durumlarının resme yansıması

Bir duygu ve düşüncenin, ruh halinin ya da anlatılmak istenen bir mesajın elle tutulur, gözle görülür hale gelmesine imkan veren, sanatın en önemli türlerinden birisi resim sanatıdır. Sanatın diğer dallarına da öncülük eden resim sanatında, bireylerin duygu durumları hakkında pek çok unsura rastlamak buna göre çıkarım yapmak mümkündür. Bu araştırmada, kronik hastalığa sahip olan çocukların yaptıkları resimlerden, hastalığın duygu durumları üzerindeki yansımalarının incelenmesine yer verilmiştir. Kronik hastalıklar; 3 ay ve daha uzun süreli, birden fazla risk faktörünün neden olduğu kişinin yaşam kalitesini ve duygularını olumsuz yönde etkileyen hastalıklardır. Araştırmada, Ankara ilinin hastane okullarında tedavi gören, kronik hastalıkları olan, çocuklar arasından ilköğrenim çağındaki 7 ile 12 yaş arasında 30 öğrenci yer almıştır. Bu öğrencilerin yapmış olduğu resimler, içerik analiz yöntemlerine göre değerlendirilmesi yapılmıştır. Bu çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması deseni ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre bu çocukların büyük bir bölümü çizdikleri resimlere; kendi hastalıkları dahil hastanede olma duygusu, arkadaşlarından ayrılma, kardeş kıskançlığı, anne ilgisine ihtiyaç, korku, kaygı depresyon gibi duygularını yansıtmıştır. Araştırmada ayrıca çocukların resim yapmak suretiyle duygu ve düşüncelerini daha iyi ifade edebildikleri ve bu sayede kendilerini daha rahatlamış hissettikleri de görülmüştür. Dolayısıyla yaptırılan bu resim çizimlerinin bu çocukların hem mevcut ruhsal durumunu yansıtmasında, hem de hastalıklarının iyileşmesinde etkili bir işlevi olduğu belirlenmiştir.
Çağdaş takı sanatında porselen malzeme kullanımı

Porselen, endüstriyel ve teknik olanakların geliştiği çağımızda, uzun geçmişşinin deneyimiyle hayatımızın birçok alanında yerini alan; elbette ki sanat alanında da bu gelişmelerden faydalanılarak kullanılan bir malzemedir. Bu doğrultuda çağdaş takı sanatında da diğer malzemelerle birlikte porselen malzeme kullanımı da oldukça yaygınlaşmış ve yaygınlaşmaya devam etmektedir. Diğerleri arasından seçilen bu malzemenin konu ediliş biçimi giriş bölümünde anlatılmaktadır. İÇağdaş Takı Sanatında Porselen Malzeme Kullanımı? başlıklı bu tez çalışmasında ana konu olan 'porselen takı' çerçevesinde bu kelimelerin yani porselenin ve takının tanımlanmalarıyla başlanmıştır. Ardından tarihsel gelişimlerine değinilerek çağdaş takı sanatında kullanılan malzemelerle ikinci bölüm sonlandırılmıştır. Porselen kullanımının fiziksel ve yüzeysel dekorlamalarla ortaya çıkan çeşitliliği konu edilmiş olan üçüncü bölümde seçilen çağdaş örneklerle porselenin, takı sanatındaki kullanımı üzerinde durulmuştur. Son bölümde ise porselenle takı üretimi yapan kurumlar, sanatçılar ve tasarımcılar incelenmiş ve porseleni kullanım şekilleri görsel olarak örneklenmiştir.