turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye - AB ilişkilerinde yaşanan sorunlar bağlamında Uludağ Üniversitesi öğrencilerinin AB algısı

Bu çalışma kapsamında öncelikle tez konusuna ilişkin bir literatür araştırması gerçekleştirilmiştir. Avrupa Birliği'nin oluşum ve genişleme süreci, Türkiye'nin AB'ye girebilmek için yaptığı çalışmalar ve müzakere süreci incelenmektedir. Bu doğrultuda, süreç içerisinde Türkiye AB ilişkilerinde ortaya çıkan sorun alanları tespit edilmiş ve Bursa Uludağ Üniversitesi öğrencilerinin bu sorunlara ilişkin görüşleri analiz edilmiştir. Bu çalışmada nicel analiz yöntemi kullanılmış ve öğrenciler üzerinde anket uygulaması gerçekleştirilmiştir. 203 öğrencinin dahil olduğu anketle ilgili 7 hipotez belirlenmiş ve tüm hipotezler istatistiksel yöntemlerle test edilmiştir. Bu doğrultuda tüm hipotezler kabul edilmiştir. Sonuç olarak, öğrencilerin Türkiye'nin AB üyeliği hususunda kararsız durumda oldukları görülmüştür. Öğrenciler, Kıbrıs konusunda mücadelenin sürdürülmesi ve mülteci krizi konusuna AB'nin daha fazla müdahil olması gerektiğine, güvenlik ve terörle mücadele konusunda AB'nin Türkiye'nin yanında olmadığına inanmaktadır. Bununla beraber öğrenciler, azınlıklar konusunda AB üyelerinin Türkiye'ye haksızlıklar yaptığını, din, nüfus ve Türk kimliği konuları sebebiyle AB'nin Türkiye'yi birlikte istemediğini, Türkiye ekonomisinin AB ekonomisi ile bütünleşmesi ve AB'nin Türkiye'ye vize serbestliği vermesi gerektiğini düşünmektedir. Temel hak ve özgürlükler ile demokrasi ve hukukun üstünlüğü konularında ise öğrenciler, Türkiye'nin halen AB standartlarının gerisinde bulunduğu inancına sahiptir. Araştırmanın neticeleri, daha önce Türkiye'de gerçekleştirilmiş olan çalışmaların sonuçlarıyla genel olarak paralellik göstermektedir.
Sosyal inşacılık kuramı bağlamında Avrupa Birliği'nin Balkan genişlemesi: Bulgaristan ve Romanya örneği

AB'nin Balkanlar Politikası Soğuk Savaş'ın sona ermesiyle birlikte değişmiştir. 1993 yılında Kopenhag Zirvesi'nde AB üyeliği için Merkezi ve Doğu Avrupa ülkelerinin yerine getirmesi gereken siyasi ve ekonomik şartlar açıklanmıştır. Bu bağlamda, aday ülkelerde AB üyelik kriterleri kapsamında dönüşüm süreci hedeflenmiştir. Sosyal inşacılık çerçevesinde Romanya ve Bulgaristan'ın AB üyeliklerinin değerlendirildiği bu çalışmada, Avrupa bütünleşmesinde kimlik oluşumu öne çıkmıştır. Kimlik oluşum süreci, MDA için 'Koşulluluk' ilkesi kapsamında belirlenen kriterlerin, aday ülkelere AB aracılığıyla aktarılması olarak yani 'Avrupalılaşma' olarak tanımlanmaktadır. Hukukun üstünlüğü, insan haklarına saygı, demokrasi gibi normlar çerçevesinde gerekli reformları gerçekleştiren Bulgaristan ve Romanya 2007 yılında AB üyesi olmuştur.
Avrupa Birliği'nin bölgesel politikası kapsamında adalar ve ada bölgelerine yönelik politikaları ve Türkiye'nin aday ülke ve muhtemel tam üyelik statüleri doğrultusunda Gökçeada örneğinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, Bölgesel Politika/Uyum Politikası kapsamında, yersel uyum anlayışıyla belirginleşen ada ve ada bölgelerinin ortaya çıkış süreci incelemek, Avrupa Birliği perspektifinden durumlarını ve ekonomik özelliklerini analiz etmek, Avrupa Birliği destekli ESPON Programı kapsamındaki projelerden biri olan EUROISLANDS yaklaşımını inceleyerek, Gökçeada örneğinde bu yaklaşımın uygulanmasıyla elde edilen yatırım cazipliği verileri ışığında Güney Marmara Kalkınma Ajansı'nın adaya ilişkin planlarına olası öneriler üretmektir. Çalışmanın iki temel iddiası bulunmaktadır. Birincisi, Avrupa Birliği'nin mekansal planlama yaklaşımı sonucunda üzerinde durmaya başladığı ada ve ada bölgelerine ilişkin olarak, EUROISLANDS yaklaşımının en uygun açıklamaları ve politik olanakları sunduğudur. İkincisi, bu yaklaşımla Gökçeada'nın ekonomik gelişme sorunlarının yatırım cazipliği yönünden tespit edilmesiyle, Güney Marmara Kalkınma Ajansı ve bölge planlarında oluşan boşlukların doldurulmasının mümkün olduğudur. Beş temel bölümde hazırlanan tez çalışmasında, Avrupa Birliği Bölgesel Politikası ve Uyum Politikası, bunlar kapsamında ada ve ada bölgeleri incelenmiş, EUROISLANDS Projesi ele alınarak Gökçeada ve adanın yatırım cazipliği durumu analizi yapılmıştır. Sonuçta, Güney Marmara Kalkınma Ajansı'nın adaya yönelik olarak belirlediği sorunlara ve çözüm önerilerine ilişkin boşluk alanlarının, bu tespitlerle doldurulmasına ilişkin öneriler sunulmuştur.
Avrupa Birliği'ne üyelik sürecinde yapılan demokratikleşme çabaları ve Türkiye'de demokrasinin konsolidasyonu: Adalet ve Kalkınma Partisi Hükümetleri dönemi

Bu tezde, Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne üyelik sürecinde, demokrasi, insan hakları ve hukuk devleti bağlamında yapılan reformların Türkiye demokrasisinin konsolidasyonu üzerine etkileri incelenmiştir. Türkiye demokrasisi, otoriter vesayetçi bir özellik taşımaktadır ve bu yönüyle Batı tipi temsili liberal demokrasilerin oldukça uzağına düşmekte, daha çok Latin Amerika demokrasilerine benzemektedir. Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne üyelik müzarekerelerinde Türkiye demokrasisinin karşılaştığı temel sorun, Batı tipi liberal temsili bir demokrasinin tesisi ile onun konsolidasyonu sorunudur. Bu tezde, Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne aday ülke statüsü kazanmasının sağladığı kaldıraç etkisine bağlı olarak, Türkiye'nin demokratikleşmesi ve demokratik konsolidasyonunun sağlanmasında, özellikle I. hükümeti döneminde, Adalet ve Kalkınma Partisi'nin çok önemli bir siyasal aktör olarak görev yaptığı iddia edilmektedir. Diğer bir ifade ile, Adalet ve Kalkınma Partisi'nin Türkiye demokrasisine asker-sivil ilişkileri ve hukuk devleti bağlamında yaptığı katkının niteliği ve miktarı ele alınmıştır. Adalet ve Kalkınma Partisi'nin Türkiye'nin demokratikleşmesi ve demokratik konsolidasyonunun sağlanmasına ilişkin yaptığı katkının tespit edilebilmesi için, Adalet ve Kalkınma Partisi hükümetleri döneminde gerçekleştirilen yasal ve anayasal reformların içerik analizlerine yer verilmiş; çalışmanın temel yapısını ortaya çıkaran içeriklerin sınıflandırılmasına çalışılmıştır. Bu amaçla, Türkiye'yi demokrasiye doğru taşıyabilecek, asker-sivil ilişkileri, insan hakları ve yargı sistemi üzerinde gerçekleştirilen yasal ve anayasal boyuttaki değişiklikler gözden geçirilirken; demokratikleşme için uygun bir zemin oluşturacağı düşünülen ekonomik gelişmelere göz atılmıştır. Döneme ilişkin Avrupa Birliği ilerleme raporları taranırken ilgili literatür gözden geçirilmiştir. I. hükümeti döneminde, Adalet ve Kalkınma Partisi, demokratikleşme ve demokratik konsolidasyonun sağlanmasında, gerçekleştirdiği anayasal ve yasal değişiklikler ile aktif bir reformcu özellik gösterirken, II. döneminde, demokratik kültürün gelişmesi, içselleştirilmesi ve hazmedilmesinde güçlü davranışsal özellikler sergilemiş, ancak reformları ihmal etmiştir. Bununla birlikte, Adalet ve Kalkınma Partisi'nin II. döneminde gösterilen halk iradesini koruma çabası, ordunun vesayetçi niteliğini kaybetmesine yardımcı olurken, yargı alanında reformların ihmal edilmesine bağlı olarak, ordunun boşalttığı vesayet makamına yargı vakumlanmıştır.
The impact of EU-funded student exchange programmes on the EU information deficit

Sıkça bahsi geçen demokrasi açığına ek olarak, AB'nin politikaları hakkındaki bilgi açığı da Birliğin sorunlarından bir diğerini temsil etmektedir. AB yasaları ve politikaları üye ülkelerin ulusal sistemlerini etkilese bile, pek çok araştırma, Avrupa vatandaşlarının AB kurumlarının işleyişi ve Avrupa düzeyinde düzenlenen politika alanlarını genel olarak anlayamadığını göstermektedir. Yapılan araştırmalar ayrıca AB kurumları tarafından organize edilen iletişim politikalarının, Avrupa'yı vatandaşlarına daha yakın hale getirmek konusunda pek etkili olmadığını göstermektedir. Bu kapsamda bu çalışma, öğrenci değişim programlarının da genç Avrupa vatandaşlarının AB hakkındaki bilgi ve farkındalık düzeylerini ve Avrupa entegrasyonuna yönelik desteklerini arttırmak ve bilgi açığı ile mücadele etmek için bir araç olabileceğini iddia etmektedir. Bu çalışma kapsamında, öğrenci değişim programının AB'ye yönelik bilgi düzeyi üzerindeki etkisini ölçmek için Erasmus programına katılan öğrencilerden oluşan bir örneklem grubuna yönelik anket çalışması düzenlenmiştir. İlgili anket çalışması Ankara'daki 4 üniversitede-Ankara Üniversitesi, Bilkent Üniversitesi, Hacettepe Üniversitesi ve Orta Doğu Teknik Üniversitesi - hareketlilik döneminin başında ve sonunda olmak üzere elektronik olarak uygulanmıştır. Program başındaki ve sonundaki verileri karşılaştıran eşleştirilmiş örneklem t testi sonuçları, Erasmus programına katılmanın katılımcıların AB hakkındaki bilgi düzeyi üzerinde büyük oranda etkili olabildiğini göstermektedir.
Avrupa Birliği'nin Ortadoğu politikasına Amerika Birleşik Devletleri'nin etkisi

Yüzyıllar boyunca Orta Doğu, çok sayıda medeniyetin ve devletlerin ilgi odağı haline gelmiş, paylaşılamayan bölge olarak tarihe geçmişştir. Bölge jeo-stratejik ve jeopolitik önemi sebebiyle uluslararası arenada dikkat çekmektedir. Ayrıca günümüz sanayileşmesinin hammaddesi olan petrol ve doğalgaz rezervlerinin yaklaşık % 65'lik bir kısmının bu bölgede bulunması sebebiyle dünya gündeminde önem teşkil etmekte ve uluslararası sistemde büyük devletlerin sürekli ilgisini çekmektedir. Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa Birliği'nin de bölge üzerinde menfaatleri bulunmakta ve kendi menfaatlerine uygun bir Orta Doğu politikası uygulamayı arzu etmektedirler. Bu çalışmada AB'nin Orta Doğu politikasına ABD'nin etkisi araştırılmış, bu kapsamda üç farklı dönem incelenmiştir. İlk olarak, Petrol Krizinden sonra AB ve ABD için Orta Doğu'nun öneminin artmasından dolayı 1975- 1991 arası Soğuk Savaş dönemi olarak incelenmiştir. Soğuk Savaş döneminde oluşan çift kutuplu sistemin sona ermesinden dolayı 1991'den 2003'e kadar olan dönem ise Soğuk Savaş sonrası olarak değerlendirilirken, 2003- 2011 arası dönemin seçilme nedeni ise ABD'nin bölge üzerine yönelik sertleşen politikaları ve AB'nin ise bağımsız hareket etme eğiliminin ABD'nin politikasına paralel olarak hız kesmesidir. Bu çalışmanın amacı ABD'nin ve AB'nin Orta Doğu'da izlediği politikaların etkinliğini bağımsız değişkenler olan yeterlilik ve fırsatlar açısından incelemektir. Bağımsız değişkenlerden yeterlilik; AB'nin ortak dış politika geliştirme ve uygulama yeteneği, bölgeye yönelik ayırdığı kaynaklar olarak, fırsatlar ise sistemin yapısı ve etkisi olarak değerlendirilmiştir.
Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne tam üyelik sürecinde Gümrük Birliğinin kamu gelirleri üzerindeki etkileri

Gelişen ve değişen dünyamızda milletlerin birbirleriyle olan ilişkileri eskiye nazaran artmış, bilhassa İkinci Dünya Savaşından sonra daha da hız kazanmıştır. İkinci Dünya Savaşının Avrupa'da yapmış olduğu yıkım, Avrupa devletlerini entegrasyona itmiş ve bunun sonucu olarak, bugünkü Avrupa Birliği meydana gelmiştir. Türkiye, değişen ve gelişen dünyada, tercihini Batı Blok'undan yana yapmış ve Avrupa Birliği dışında kalmamak için 1959'da Avrupa Ekonomik Topluluğuna ortaklık için başvuruda bulunmuş, 1963'te Toplulukla Ankara Anlaşması imzalanmıştır. Türkiye, Ankara Anlaşmasının bir süreci olarak, 1 996 yılında Gümrük Birliğine girmiştir. Türkiye Gümrük Birliği ile birlikte gümrük vergisi ve eş etkili mali yükümlülükleri sıfırlamış, ayrıca üçüncü ülkelerden yapılacak ithalatta da Avrupa Birliğinin Ortak Gümrük Tarifesini uygulamaya başlamıştır. Gümrük Birliği sonrası dönemde, Türk ekonomisinde bir büyüme/kalkınma görülmüştür. Fakat bu büyümeyi/kalkınmayı tamamen Gümrük Birliğine bağlayamayız. Bu büyümenin/kalkınmanın iki sebebi olabilir. Birincisi, ekonomi, GSMH'nin %6.1 oranında küçüldüğü 5 Nisan 1994 depresyonundan çıkıp gelişme aşamasına girmiş olmasıdır. İkincisi ise, 6 Mart 1995'te imzalanan Gümrük Birliği anlaşması piyasanın büyüyeceği, rekabetin ve dış ticaretin artacağı beklentisini doğurmasıdır. Avrupa Birliği ile ilişkiler Türkiye için her zaman çok önemli, bir o kadar da zorlu bir süreci ifade eder. 1963'te Ankara Anlaşması'nın imzalanmasıyla başlayan ve günümüze değin farklı evrelerden geçen ilişkileri şekillendiren gelişmeler kimi zaman tarafların birbirlerinden beklentilerinde değişikliklere yol açsa da, ne Türkiye tam üyelik kararından vazgeçebilmiş, ne de Avrupa Türkiye'yi tamamen reddedebilmiştir. Sonuç olarak diyebiliriz ki, Türkiye, Avrupa Birliğine tam üyelik sürecinde, çeşitli beklentilerle Gümrük Birliğine girmiş fakat umduğunu bulamamıştır. V
Avrupa Birliği bağlamında Türk bankacılık sistemi

Güçlü bir ekonomi, güçlü bir finansal sektörün varlığıyla mümkündür. Ekonomik faaliyetlerin sürdürülmesinde ve Avrupa Birliği'ne üyelik sürecinde bankacılık sektörünün stratejik bir önemi vardır. Büyük bir büyüme potansiyeline sahip olan Türk bankacılık sisteminin teknolojik altyapısı, yetişmiş işgücü, karlılık, verimlilik ve büyüme potansiyeli açısından AB'ye üye ülkeler arasında rekabet avantajı vardır. Bu bağlamda Avrupa Birliği içinde bankaların serbestçe faaliyet gösterebileceği bütünleşmiş ve rekabete dayalı bir piyasanın oluşması için sektörde yeniden yapılandırma sürecinde bir konsolidasyon yaşanmış ve bu da yabancı bankaların Türkiye'deki pozisyonlarını güçlendirmelerine ve yeni yatırımlar yapmalarına yol açmıştır.
Turkey's potential as an energy hub: To what extent can it fulfill its potential as a provider of energy security for Europe?

Avrasya'da artan jeo-stratejik belirsizlikler nedeniyle Avrupa enerji güvenliği giderek artan bir endişe konusu haline gelmiştir. Bu çerçevede enerji koridoru ya da enerji köprüsü olma rolünde olan Türkiye gibi ülkelerin, potansiyel tehlike ve acil durumlarda kullanıma açık ek kapasite yaratılması yoluyla bölgesel enerji ticaret merkezi olma rolüne geçip geçmeyecekleri sorusu ortaya çıkmaktadır. Ayrıca bu tezde Türkiye'nin enerji merkezi olma statüsüne, belli başlı petrol ve doğal gaz boru hatları başta olmak üzere, depolama kapasitesi, kanuni ve gerekli mevzuat değerlendirilerek, uzun dönem spot fiyat mekanizması ve son olarak, likit doğal gazın gelecekteki potansiyel katkısı ele alınarak irdelenmiştir. Bölgedeki enerji ihraç eden ülkelerin mevcut durumları, Türkiye'nin ek kapasite yaratabilme yetisi ve mevcut koşullar çerçevesinde öngörülüp değerlendirilmiş olup, Türkiye'nin enerji merkezi ülke olma yolundaki temel eksiklikler ve bu konudaki önkoşullar tartışılıp, eksikliklerin nasıl giderilebileceği konusunda tavsiyelerde bulunulmuştur.
Avrupa Birliği ve Türkiye'deki üretim ve hizmet sektörlerinde toplam kalite olgusu, gözetim şirketlerinin toplam kalitedeki rolü ve metal ticaretine etkileri

ŞİRKETLERİNİN TOPLAM KALİTEDEKİ ROLÜ VE METAL TİCARETİNE ETKİLERİ ÖZET Kalite güvence sistemleri ile, standartlara uygun, kaliteli üretimi ve hizmeti sağlayabilen kuruluşlar rekabet güçlerini, güvenilirliklerini ve hedeflerini sürekli yukarıya çekebilmektedirler. Türkiye ve dünyadaki gözetim şirketleri, üretim ve hizmet sektörlerinin her aşamasında, toplam kalite sistemlerinin uygulanmasında en büyük etkenlerden biridir. Bu yüksek lisans tezinde, üretim ve hizmet sektörlerinde toplam kalite olgusu, gözetim şirketlerinin toplam kalitedeki rolü ve metal ticaretine etkileri anlatılmıştır. Tezin 1. ve 2. bölümlerinde kalite ve kaliteyle ilgili temel kavramlar incelenmiş, kalite olgusunun Türkiye ve Avrupa Birliği'ndeki yapısı ortaya konulmuş ve karşılaştırılmıştır. 3. Bölümde Gözetim Şirketlerinin üretim ve hizmet sektörlerindeki yerine ve kalitenin gelişmesindeki rolüne değinilmiş, Gözetim Şirketlerinin metal ticaretindeki durumu ulusal ve uluslararası teknik mevzuat ışığında ayrıntılarıyla incelenmiş ve Türkiye'nin Avrupa Birliği ile teknik açıdan uyumu sürecinde Gözetim Şirketlerinde oluşturulması gereken teknik yapı irdelenmiştir. 4. bölümde ise metal sektöründe ticareti yapılan çeşitli mallara ait farklı gözetimlerin nasıl gerçekleştirildiği örnek uygulamalarıyla anlatılmıştır.
The current account deficits of South Europe

Bu tezin ilk bölümü küresel finansal kriz döneminde, cari açıkları zirveye ulaşan Yunanistan, Portekiz ve İspanya'nın cari açıklarının optimalitelerine odaklanmaktadır. Özellikle, bir ülkenin cari açığı ile o ülkenin bugünkü payına göre, gelecek gelirinin payının beklenen indirgenmiş bugünkü değeri arasında bir bağlantı olduğunu gösteren Engel ve Rogers'ın (2006) analizini takip ediyorum. Analiz gösteriyor ki Yunanistan ve İspanya'nın 2008 yılındaki cari açık seviyeleri hanehalklarının optimal kararlarının bir sonucu olduğu olarak düşünülebilirse de, Portekiz'in cari açığı optimal kabul edilemez. İkinci bölümde, ani duruş analizini iki-ülke heterojen ajan-eksik piyasa modelini, Bewley (1986), Huggett (1993), ve Guerrieri ve Lorenzoni (2017) 'nin modeliyle uyumlu şekilde, Yunanistan ve 14 AB ülkesine kalibre ederek gerçekleştirdim. Sonra, Yunanistan'da ani bir borçlanma kısıtının dış hesapları, tüketimi ve uzun-dönem dengeye götüren bağlantıyı nasıl etkilediğini araştırdım. Ani duruş Yunanistan'da kısa dönemde bir servet kaybına sebep olmuş ve servet eşitsizliğini azaltmıştır.
AB'ye uyum sürecinde Türkiye'de tarım politikalarının gelişimi

İkinci Dünya Savaşından sonra, Türkiye'de dahil olmak üzere Avrupa Ülkelerinin en önemli ve acil sorunu toplumlarına yeterli gıdayı sağlamaktı. Bütün ülkeler, bu periyotta insanları için yeterli gıda arzını istikrarlı hale getirmeye ve artırmaya çabalıyorlardı. Bu düşünceler o dönemde Türkiye Cumhuriyeti'nin ve Avrupa Birliği'nin tarımsal politikalarını şekillendirmiştir. Fakat bu politikaların sonucunda, üretim fazlaları ve Avrupa Birliği bütçesine ağır bir yük ortaya çıkmıştır. Politik alanda da zaman içerisinde rüzgarlar yön değiştirmiş ve çoğu politika serbest ticaret düşüncesine uygun hale getirilmeye başlanmıştır. Bu çalışmanın amacı Ortak Tarım Politikası adı altında uygulanan, Avrupa Birliği'nin Tarımsal ve Kırsal Politikalarının Türkiye tarım sektörüne etkilerini incelemektir. Birinci kısımda, Topluluğun kuruluşundan günümüzdeki uygulamalarına kadar bu periyottaki birçok reform ile Ortak Tarım Politikası çalışılmıştır. Avrupa Tarımsal Politikası özellikle Doha Round'undan sonra önemli oranda değişmiştir. Son dönemdeki Türk Tarımsal Politikaları da buna uygun olarak değişikliğe uğramıştır. İkinci kısımda değişime uğrayan Türk Tarım Politikaları üzerinde çalışılmıştır. Üçüncü kısımda Ortak Tarım Politikasının muhtemel sonuçları araştırılmıştır. Bu çalışmanın son bölümünde Avrupa Ortak Tarım Politikasından bağımsız düşünerek, Türk Tarım Sektörünün günümüzdeki ana problemlerini çözebilecek en uygun yollar bulunmaya çalışılmıştır.
EU policy towards the South Caucasus

Bu çalışmanın amacı Avrupa Birliği'nin Güney Kafkasya bölgesi ile olan ilişkilerini incelemek ve bu çerçevede bölgeye yönelik hukuki, iktisadi, ve siyasi politikalarını değerlendirmektir. Bu bağlamda, tezde Avrupa Birliği'nin geliştirdiği politika araçları ele alınırken, Güney Kafkasya politikasının belirleyici unsurları ve bölgede uyguladığı dış politikanın etkinliği incelenmiştir. Tezin temel argümanı, hem AB'nin kendi politikaları, hem de bununla ilişkin dış politika araçlarının bölgeyle ilgili temel hedeflerine ulaşma konusunda yetersiz kaldığı yönündedir. Bu yetersizlik, AB'nin bölgeye yönelik olarak uyguladığı politik enstrumanların yetersizliğinden, üyelerin ulusal çıkarlarını korumak amacı ile AB politakalını uygulamadaki eksiklillerinden, bölgesel çatışmaların çözümüne ilişkin izlediği politikaların başarısızlığından, AB'nin amaçları ve stratejik araçlarında işbirliğinin yeterli düzeyde mevcut olmamasından kaynaklanıyor. Bu tez dört bölümden oluşmaktadır: Birinci Bölüm Güney Kafkas ülkelerinin jeopolitik önemi ve söz konusu ülkelerde bağımsızlık kazandıktan sonraki gelişmeleri kapsamaktadır. İkinci Bölüm AB'nin Güney Kafkasya politikasının gelişim tarihini ve belirleyici hukuki unsurlarını analiz etmektedir. Üçüncü bölümde AB ve Güney Kafkas ülkeleri arasındaki ekonomik ilişkiler ele alınmıştır. Son bölümde ise AB'nin bölgede uyguladığı siyaset ve etkinliği incelenmiş ve tez sonuçlandırılmıştır.
Bir parasal birlikte para arzı sorunsalına farklı bir yaklaşım; piyasanın kabulüne dayalı para birimi yaratımı

Bu çalışmada parasal bir birlikte para arzı sorunsalı tarihsel bir perspektif ve günümüz ekonomik anlayışı çerçevesinde ele alınmıştır. Bu yapılırken ilk olarak fonksiyonlarından yola çıkılarak bir para arzı tanımı zemini hazırlanmış ve günümüz para yönetiminde para arzının stok bir tanım olarak algılanmasına rağmen ekonomilerdeki temel hedeflere ulaşmakta farklı para arzı tanımlarını gerekli kılan gerçekliğin tasarruf sahipleri ve yatırımcılar ile bankacılık sistemi ile merkez bankalarının yapısı olduğu ortaya koyulmuştur. Bir sonraki aşamada farklı parasal birlik örneklerinden yararlanılarak, bir parasal birlikte para arzının fiziki dolaşımın ötesinde piyasanın kabulü ve bu kabul için gerekli şartların önceden hazırlanması çerçevesinde ele alınması gerektiği vurgulanmıştır. Parasal bir birlik öncesinde ne tür bir ekonomik kurumsallaşma gerektiği ise 'ortak paranın yönetimi modeli' bağlamında farklı ekonomik oluşumların refah etkilerinin sonuçlarının karşılaştırılması ile vurgulanmıştır. Son olarak en yeni parasal birlik tecrübesinin ürünü olan EURO'nun bu yaklaşım çerçevesinde nasıl bir arka plana sahip olduğu ve gelecekte yaşanabilecek sorunları aşabilmek için para arzı sürecini nasıl oluşturduğu üzerinde durulacaktır. II
Çok düzeyli yönetişim bağlamında sivil toplum kuruluşlarının Türkiye'nin Avrupa Birliği uyum sürecindeki rolü

Batı Avrupa'nın tarihsel koşullarına göre gelişen sivil toplum kavramı küreselleşme sürecinin getirdiği yönetimsel değişikliklerin etkisi ile birlikte çok düzeyli yönetişim yaklaşımının temel aktörü olmuştur. Ulusal ve uluslararası alanda yaşanan değişiklikler ile sivil toplum kuruluşları, sadece iç politikada değil dış politikayı ilgilendiren konularda da etkisini göstermiştir. Bu çalışma ile sivil toplum kuruluşlarının Avrupa Birliği uyum sürecinde çok düzeyli yönetişim yaklaşımı çerçevesinde rolünün ve etkilerinin analiz edilmesi amaçlanmıştır. Yeni yönetim anlayışı kapsamında gelişen çok düzeyli yönetişim anlayışı, karar alma sürecine farklı aktörlerin özellikle sivil toplum kuruluşlarının katılımını içermesi bakımından önem taşımaktadır. Birinci bölümde, kavramsal çerçeveye yer verilmiş, yönetişim ve sivil toplum kuruluşlarının kavramsal açıdan değerlendirmesi yapılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde, tarihsel geçmişşi çok eskilere dayanan sivil toplum ve çok düzeyli yönetişim kavramlarının Avrupa Birliği ve Türkiye özelinde gelişim süreci analiz edilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümü uygulamaya yönelik olarak hazırlanmıştır. Bu bölüm literatür taraması ile birlikte Avrupa Birliği-Türkiye ilişkilerinde etkin olarak faaliyet gösteren beş sivil toplum kuruluşunun (Türk Sanayici ve İşadamları Derneği, İktisadi Kalkınma Vakfı, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği, Türkiye İşçi Sendikaları Konfederasyonu ve Müstakil Sanayici ve İş Adamları Derneği Türkiye'nin Avrupa Birliği sürecine bakışları ve AB sürecindeki faaliyetleri gibi yönelimleri incelenmiştir. Yapılan analizler sonucunda, Türkiye'nin Avrupa Birliği uyum sürecinde sivil toplum kuruluşlarının aktif olmasının gerekliliği ortaya çıkmıştır. Özellikle, elit mülakat yöntemiyle elde edilen verilerde ve çalışma kapsamında görüşülen sivil toplum kuruluşları temsilcileri, AB sürecinin mutlaka devam etmesi gerektiğini vurgulamış, Avrupa Birliği projesinin bir kesime ait olmadığı, projeye toplumun tüm kesimlerinin sahip çıkması gerektiği ifade edilmiştir. Bu doğrultuda karar alma süreçleri, STK katılımına daha fazla açılmalı, idarenin işleyişinde yönetişim anlayışı daha fazla hakim kılınmalıdır.