The Teaching of literature in EFL classes of mice men in the light of stylistics structuralism and semiotics

Bu çalışmanın amacı, yabancı dil seviyesi ortanın üstünde ve ileri olan öğrencilere edebiyatın, bir roman seçilerek ve edebiyat dilinin özelliklerinden başlayıp, giderek bir disiplin olarak edebiyat kavramına doğru yöneltilerek öğretilebileceğini göstermektir. Edebiyat eserine yaklaşmadan önce bir eseri edebi kılan özelliklerini bilmek gerektir. Bunlar çalışmada dört başlık altında toplanmıştır, öncelikle bir romanı ya da kısa hikayeyi okurken ona belli bir gerçeği öğrenmek amacıyla başlamayız. Edebiyat eserine yaklaşımımız gazete makalesi okumaktan farklıdır. Peşinen onun bir hayal ürünü olduğunu; gösterdiği yer, kişi isimlerinin gerçek karşılıklarının bulunması zorunlu olmadığını kabul ederiz, ikinci olarak edebiyat eseri bizi kullandığı dil ile şaşırtır. Bu opak dil, kelimelerin sözlük anlamları haricinde sembolik anlamları da taşımasıdır. Yani bizi ikinci bir düzeyde, allegorik düzeyde düşünmeye davet eder. Her edebiyat eseri bizimle arasına bir estetik mesafe koyar. İnsandaki duyguları harekete geçirirken, onun değişik bir tecrübeyi yaşamasını sağlarken cansız nesnelere canlı gibi muamele eder, onları konuşturur. Zaman kavramıyla oynayarak kısa bir olayı ağır çekim bir film gibi gösterir, yılları paragrafa sığdırır. Ve edebiyat eseri bunları geleneksel yapı kalıplarına döker. Yazar bu yapı kalıplarını kendi tecrübesi ile doldurur, onlarayorum getirerek: değiştirir. Böylece yazar, hem geleneği izlemiş hem de kendine özgü bir eser yaratmış olur. Edebiyat tarihine olan ya ki aşımımızı açıklamak için edebi eserleri yazıldıkları dönem, ülke ve dil özelliklerine göre bir sıralamaya koyan ve bunlar bilindiğinde edebiyat eserinin bize tüm anlamlarıyla açılacağını savunan pozitivist bir Historicism ile; edebiyat eserlerinin eş zamanlı bir düzeyde yaşadığını, organik bir bütün oluşturduğunu ve onlara yüklenen anlamların içinde okuyucu payı da olacağından bir edebiyat eserini tüm anlamlarıyla anlamanın nerdeyse imkansız olduğunu 3 avunan Perspectivist görüş kıyaslanmıştır. Tezimin üçüncü yaklaşımını oluşturan Semiotic yaklaşım tamamen Perspectivist bir edebiyat tarihi görüşünü desteklemektedir. Edebiyat Teorisi, edebi eserlerin hem içten hem de yaratıldıkları kültür göz önüne alınarak incelenmesi sonucu edinilen bilgilerin, normların oluşturduğu bir sistemdir. Bu sistem içine katılan her yeni esere nasıl yaklaşılması gerektiğini gösteren bir meta-dil oluşturur. Edebiyat eleştirisi, eserlerin çözümlenmesi, yorumlanması ve değerlendirilmesidir. Eleştirmen doğru yargıda bulunmak için esere sistematik sorular yöneltir; kıyaslamalar ve analizlerine kendi sezgilerini de katarak orijinal eseri yeniden yaratır. Edebi metinlerin dil öğretiminde kullanılması işlevsel- Kavramsal yaklaşımlarda bir hayli ihmal edilmişse de 1980'lerden bu yana Söz Eylem ve Söylem Çözümlemesi üzerine yapılan çalışmalar, edebiyatın, dili öte-dil özellikleriyle kullanmada, toplumun her kurumuyla ilgili bir kültür kodu oluşturmada eşsiz bir kaynak olduğunu keşfetmiş ve son yıllarda edebi metinler dil öğretimi müfredatlarının ayrılmaz bir parçası olmuşlardır. Edebi metinlerin öğretilmesi öğrenciye dil yetisinin dışında bir edebi yetinin kazandırılması demektir. Bunun içinde tezimde önerilen yöntem, öğrencinin de edebi metinlerin yorumunda aktif rol alması, Stylistic olarak metine yaklaşmayı bilmesiyle başlamaktır. Ancak dili incelemek, sadece bir temel oluştururken metni bütünlüğü içinde incelemek için yapısallcı bir yaklaşımın da öğretmen tarafından kazandırılması gerekecektir. Yapısalcı edebiyat yaklaşımı, dilin dilbilim kalıpları olduğu gibi edebi eserlerin de belli yazım kalıplarının olduğuna ve bunların da dil bilgisi kurallarına benzer şekilde öğretilebileceğine inanır. Olayların birbiriyle ve yaratıldığı dönemin gerçekleriyle ilgisi, karakterlerin birbiriyle ilgisi ve belli fikir ve değer sistemlerini kullanmaları öğrenciye bir de semiotic yetisinin, bir kültür zemininin hazırlanmasını gerekli kılar. Bu sayede öğrenci dizisel bağmtılarıyla incelediği eseri bir edebiyat geleneğiiçine yerleştirerek gelenekle örtüşen ve ayrılan özelliklerini fark eder. Bu çalışmada Stylistic, Yapısalcı ve Semiotic yaklaşımların edebi eserleri incelemede önerdiği yöntemler hep aynı eserde, John Steinbeck'in Of Mice and Men adlı romanında örneklenmiştir. Ve görülen odur ki; eser biz ona ne kadar çok farklı bakış açılarıyla yaklaşırsak kendisini bize o kadar açmaktadır. öğrenci eseri ancak, eserin dili, yapısall özellikleri ve dizisel ilişkilerinin oluşturduğu bir ag içerisine oturtursa, bu ilişkiler ağını hissedebilir ve görebilirse eseri gerçekten anlayabilir ve yorumlayabilir hale gelecektir. Bu ilişkiler çalışmada, her ne kadar 3 anki ayrı ayrı dans figürlerini tek tek öğretmek gibi verilmişse de, öğrenci bu birbirinden farklı figürleri birleştirerek kendisini edebiyat dünyasının kendine özgülüğü ve ayrıntıları içinde bulacaktır.