turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği'nde enerji bağımlılığı ve uluslararası enerji piyasası

Avrupa Birliği'nin kuruluşundan itibaren enerji politikalarıyla ilgili yapılan tüm çalışmalar, ülkelerin farklı enerji altyapısı ve çeşitli tüketim tercihlerinden dolayı kısıtlanmıştır. Bu bölgenin enerji kaynakları açısından, enerji tüketicisi konumunda olduğu ve dış kaynaklara bağımlılığı, ortak enerji politikasının yapılmasını gerektirmektedir. Araştırmada, Avrupa Birliği'nin enerji politikaları incelenerek, bu süreç içerisinde karşılaşılan sorunlar ve yapılması gereken işlemlerin içeriği açıklanmıştır. Özellikle, araştırma Avrupa Birliği'nin enerji sorunlarına ekonomik yönden yaklaştığı için, bu işlemler ekonometrik model kapsamında ele alınmıştır. Ekonometrik modelin sonuçlarına göre enerji politikası geliştirebilmek için geçmişşten günümüze kadar yapılan çalışmalar incelenmiştir. Araştırmanın ilk bölümünde Avrupa Birliği'nin enerji kaynakları ile ilgili verileri bağlamında, enerji kaynaklarına bağımlılığı araştırılmıştır. İkinci bölümde bölgenin enerji politikası yapmak konusunda izlediği yol ve bu konuyla ilgili son durum ele alınmıştır. Son bölümde ise Avrupa Birliği'nin ekonomik büyümesinde enerji talebinin rolü ve önemi, ekonometrik model bağlamında incelenmiştir. Bu bölümde ilk önce konuyla ilgili ülkeler ve çok ülkeli gruplar kapsamında literatür taraması yapılmış, daha sonra ekonometrik model uygulaması ile iki değişkenin ilişkisi ele alınmıştır.
Boru hatları özelinde Avrupa Birliği kritik enerji altyapı güvenliği

Boru Hatları Özelinde AB Kritik Enerji Altyapı Güvenliği başlıklı bu tezde, Avrupa Birliği'nin enerji ihtiyacını karşılamasın da, tedarikçi ve transit ülkelerdeki boru hatları güvenliğinin ihlal edilmesinin AB için nasıl bir risk oluşturduğu incelenmiştir. Bu nedenle enerjide dışa bağımlı olan AB'ne enerjinin güvenli şekilde ulaşabilmesinde boru hatları güvenliği önem arz etmektedir. Tedarikçi ülkelerde yaşanan istikrarsızlık, çatışmalar, ekonomik dalgalanmalar ve fiyat artışları da diğer etkenler arasındadır. AB üyesi birçok eski doğu bloğu ülkesinin Rus yapımı altyapıları kullandığı ve modernize edilmediği de göz önüne alınırsa, buralarda gerçekleşebilecek herhangi bir aksaklık domino etkisi ile diğer AB ülkelerini de etkileyecektir. Enerji altyapı güvenliği günümüzde artan karşılıklı bağımlılığında etkisiyle sadece tedarikçi ülke sorumluluğunda olmayıp, hem transit hem de alıcı ülkenin sorumluluk alanına girmiştir. Bu nedenle AB, yaşanabilecek sorunlara karşı, yeni projeler ve alternatif taşıma ya da depolama sistemleri geliştirmeli, tedarikçi ülkelerde güvenlik, teknoloji ve işbirliği için hem teknik hem de politik destek sağlamalıdır. Sonuç olarak, çalışma AB açısından enerji güvenliğinin ve bu paralelde boru hatları güvenliğinin kritik bir konu olduğu, özellikle tedarikçi ve transit ülkelerin AB enerji güvenliğinin oluşmasında ne kadar önemli bir role sahip olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca çalışmada AB'nin artan enerji ihtiyacına dikkat çekilerek, Rusya'ya olan bağımlılığının azaltılması için kaynakların ve enerji nakil güzergahlarının çeşitlendirilmesi gerektiği vurgulanmıştır
Avrupa Birliği'nin ortak dış ticaret politikası ve Türkiye ekonomisi üzerine etkileri

2. Dünya Savaşı'ndan sonra Avrupa'nın yeniden inşasını sağlamak amacıyla 1952 yılında yapılan Paris Antlaşması ile kurulmuş olan Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğu ve ardından 1957 yılındaki Roma Antlaşması ile kurulan Avrupa Ekonomik Topluluğu ve Avrupa Atom Enerjisi Topluluğu, 1993 yılında yapılan Maastricht Antlaşması ile Avrupa Birliği adını almıştır. 2016 yılı itibari ile 28 üye sayısına ulaşan Avrupa Birliği'nin Türkiye ile ilişkileri 1959 yılında Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne tam üyelik başvurusu ile başlamıştır. Ankara Anlaşması'nın ardından Türkiye'nin aşamalı olarak Avrupa Birliği'ne girişi kararlaştırılmış olup hazırlık, geçiş ve son dönem olarak Avrupa Birliği üyeliği öngörülmüştür. 1996 yılında Avrupa Birliği'ne aday olmadan Gümrük Birliği'ne dahil olan tek ülke konumundaki Türkiye için Avrupa Birliği iyi bir ticaret ortağıdır. 1999 yılında yapılan Helsinki Zirvesi ile adaylık statüsü kazanan Türkiye, 2005 yılında Lüksemburg'ta alınan kararla birlikte Avrupa Birliği ile müzakarelere başlamıştır. Gümrük Birliği'yle birlikte Avrupa Birliği'nin Ortak Ticaret Politikası'nı uygulamaya başlamış ve Avrupa Birliği'nin tercihli ticaret sistemini üstlenmiştir. Bu çalışmada, Avrupa Birliği'nin kuruluşu, kurumları, genel politikaları, Türkiye-Avrupa Birliği ilişkileri ile birlikte Türkiye'nin, Avrupa'nın Ortak Dış Ticaret Politikası'na uyumu ve Türkiye ekonomisi üzerindeki etkileri ile Avrupa Birliği üye ülkelerinin yıllar itibari ile ithalat ve ihracat verileri incelenip Gümrük Birliği'nin etkilerine yer verilecektir.
Multiculturalism in the European Union: The case of freedom of religion

Avrupa'da giderek çok kültürlü toplumların ortaya çıkışı, entegrasyon sürecinin çok yönlü ve dinamik boyutlarından biri olup bazı mevzuları incelemeyi gerekli kılmıştır. Din özgürlüğü ve AB'de bu özgürlüğü garanti altına alma ve geliştirme meselesi bu mevzulardan biri olmuştur. Din özgürlüğünü hem temel bir insan hakkı hem de çok kültürlü dokunun vazgeçilmez bir parçası olarak kabul eden AB, Üye Devletlerinde olduğu gibi aday ülkelerde de bu özgürlüğü teşvik etmek için adımlar atmıştır. Ancak, bazı Üye Devletlerde dini özgürlüklerin giderek siyasileştirilmesi halihazırda inşa sürecinde olan çokkültürlülüğü engelleme ihtimalini de beraberinde getirmiş ve AB'nin 'Çeşitlilik içinde Birlik' söylemini problematikleştirmiştir. Olması muhtemel problemlerin önüne geçmek için, AB din özgürlüğü kavramını genişleme sürecine dahil etmekte, özgürlüğün aday ülkelerdeki durumunu değerlendirmekte ve gelişme amaçlayarak siyasi şartlılık ilkesini kullanmaktadır. Fakat, din özgürlüğü için siyasi şartlılık yüksek olmadığından, AB istediği etkiye ve sonuca ulaşamamaktadır. Buna ek olarak, 'Çeşitlilik içinde Birlik' iddialarının da tehlikeye düşebileceği açıktır. Bu çerçevede, bu tez AB'ye Üye Devletlerin pratikteki din özgürlüğü uygulamalarının 'Çeşitlilik içinde Birlik' sözünü desteklediği mi yoksa bu kavramın sadece AB yasal zemininde mi var olduğu sorusunu irdelemektedir. Aynı zamanda bu arka planda, tez Türkiye'nin AB'ye adaylık sürecinde din özgürlüğü kavramının yerini açıklığa kavuşturmayı amaçlayıp Türkiye'deki din özgürlüğünün katılım sürecine etkilerini incelemektedir. Tez, hem AB'de hem Türkiye'de din özgürlüğü kavramının yasal zemini ve pratikte uygulanışı arasında boşluk olduğu ve bu göz ardı edilmesi zor boşluğun AB'nin 'Çeşitlilik içinde Birlik' söylemini tartışmalara açık kıldığı sonucuna varmaktadır.
Türkiye'de Avrupa Birliği'ne uyum sürecinde doğrudan yabancı yatırımları berlileyen etkenler ve Türkiye uygulaması

Günümüzde doğrudan yabancı yatırımlar özellikle gelişmekte olan ülkeler için çok önemli bir sermaye kaynağıdır. Bu yatırımlar sermaye sağlamanın yanı sıra büyümeyi, istihdamı, işgücü verimliliğini, ihracatı olumlu yönde etkiler ve yatırım yapılan ülkeye teknoloji, teknik bilgi, yönetim ve pazarlama bilgisi getirir. Bu çalışmanın amacı Avrupa Birliği müktesebatına uyum sürecinde olan Türkiye için doğrudan yabancı yatırımları etkileyen faktörleri tespit etmektir. Uygulanan ekonometrik analizde Türkiye'ye doğrudan yabancı yatırımların girişinde etkili olduğu düşünülen faktörler test edilmiştir. Bu kapsamda kullanılan değişkenler: Gayri Safi Yurtiçi Hasıla, dışa açıklık oranı, döviz kuru, sivil özgürlükler skoru ve kukla değişken olarak 2003 yılında çıkartılan 4875 sayılı Doğrudan Yabancı Yatırımlar Kanunudur. Yapılan ekonometrik analiz ve sonuçları detaylı bir şekilde analiz ve sonuç bölümlerinde değerlendirilmiştir.
Avrupa güvenlik anlaşmaları çerçevesinde Güney Kafkasya bölgesi için bir çözüm modeli

Güney Kafkasya bölgesinde çıkan çatışmaların asıl sebebi tarihi anlaşmazlıklar, bölgenin jeostratejik ve ekonomik önemidir. Kafkasya'da silahlı çatışmalar şu anda sona ermiş olmakla beraber bölgede güvenlik meselesi halen büyük bir problemdir. Avrupa'da güvenliği sağlamak maksadıyla anlaşmalar-Avrupa Konvansiyonel Kuvvetler Anlaşması, Viyana Belgesi- 2011 (VB-11), Açık Semalar Anlaşması -imzalanmış ve bu anlaşmalar NATO ile eski Varşova Paktına üye ülkeler arasında güvenliği ve güç dengesini sağlamışlardır. Fakat söz konusu anlaşmalar Güney Kafkasya bölgesinde güvenliği sağlayamamışlardır. Güney Kafkasya'da güvenliği sağlamak için yapılabileceklerden birisi de anlaşmaları zaman içinde ortaya çıkmış olan güvenlik ihtiyaçlarını karşılayacak şekilde gözden geçirerek düzenlemektir. Anlaşmaların ne şekilde gözden geçirilerek düzenleneceği ve güvenlik ihtiyaçlarını karşılayacak hale getirileceği konusu önemini korumaktadır. Bu çalışmada Avrupa'da askeri anlamda güvenliği sağlamak maksadıyla imzalanmış olan anlaşmaların Güney Kafkasya bölgesinde güvenliğinin sağlanmasında neden başarısız olduklarının sebepleri ve çözüm yolları ortaya konulmuştur.
Transatlantik Ticaret Yatırım Ortaklığı Anlaşması ve sektörel etkileri

AB ve ABD, Transatlantik Ticaret ve Yatırım Ortaklığı Anlaşmasıyla dünyanın en büyük serbest ticaret alanını oluşturmayı amaçlamaktadırlar. Standartların uyumlaştırılması, yatırım ve ticareti yavaşlatan ya da firmalar için ek mali yükümlülükler getiren teknik engellerin kaldırılması gibi düzenlemelerin yapılması anlaşmanın öncelikleri arasında yer almaktadır. Anlaşma sonucunda AB ve ABD'nin milli gelir ve ekonomilerinde önemli oranda artış yaşanması beklenmektedir. Bununla birlikte diğer bölgesel anlaşmalar gibi TTYO da anlaşmanın dışında kalan üçüncü ülkeler için ticareti saptırıcı etkiler yaratabilmektedir. Özellikle anlaşmanın dışında kalan üçüncü ülkenin ekonomisi, TTYO ülkelerinin ihracatına bağımlıysa bu etki daha güçlü hissedilecektir. AB ile Gümrük Birliği Anlaşması olan ve bu anlaşmanın dışında kalan Türkiye ekonomisinin de TTYO'dan negatif etkileneceği düşünülmektedir. Anlaşmayla birlikte üçüncü ülkelerin sektörleri de olumsuz yönde etkilenecektir. Türkiye açısından en çok etkilenecek sektörlerin başında otomotiv sektörünün olduğu görülmektedir. Bu çalışma Transatlantik Anlaşmasını Türk otomotiv sektörüne etkileri açısından ele almıştır. Çalışmada anlaşmanın kapsam ve hedefleri, anlaşmanın taraflara ve üçüncü ülkelere etkileri, anlaşmanın Türk ekonomisi ve sektörlerine olası etkileri, en çok etkilenen sektörlerin başında gelen otomotiv sektörünün dünya ve Türkiye ekonomisindeki yeri incelenmiştir. Anlaşmanın Türk otomotiv sektörünü ABD pazarında haksız rekabet koşulları altında bırakacağı, ABD'nin AB pazarında sağlayacağı avantajlardan dolayı Türk firmalarının Avrupa'daki gücünü zayıflatacağı görülmektedir. ABD'nin Türkiye'ye yapacağı ihracatlar da anlaşmadan dolayı gümrük vergisi tahsil edilmeyecek, Türkiye ABD'ye yapacağı ihracatlar da vergiye tabi olacaktır. Anlaşmanın gerçekleşmesi Türk otomotiv sektörü için en önemli pazar olan AB'nin riske girmesine sebep olacaktır. Dolayısıyla Türk otomotiv sektörü için anlaşmanın olumsuz sonuçlara yol açacağı görülmektedir.
Europeanization of minorities vs. minorities of Europeanization: Historicizing European identity

Bu tezin amacı 'bir arada yaşayabilir miyiz?' sorusuna, Avrupalılaşma, Avrupa kimliği ve azınlık hakları çerçevesinde, tarihsel bir bakış açısı ile yanıt aramaktır. Burada öne sürülen ana sav, Avrupalılaşma'nın tarihsel algılanışı dahilinde, Avrupalı toplulukların ya da bireylerin üzerinde anlaşabilecekleri bir 'ortak Avrupa kimliği'nden söz etmenin imkansızlığıdır. Ancak, bu imkansızlık, genel geçer kimlik kuramları veya Avrupalılaşma literatürü ile açıklanamaz. Bu tezde, Banal bir karakterde oluşu ile benzerlerinden ayrılan, içine bazı postmodern elementleri entegre etmeyi başarmışsa da halihazırda modern gereksinimler ve icatlar üzerinde duran, bu nedenle de geç-modern olarak tanımlanmayı gerektiren 'Avrupalı kendi-tanımlaması'nı anlamak için, Henri Tajfel'in 'sosyal kimlik' ve 'sosyal kategorizasyon' kavramlarından yararlanılmaktadır. Amaç, üzerinde anlaşılacak ortak bir kültür, kimlik veya aidiyet duygusu olmadan da bireylerin ve toplulukların bir araya gelebileceğini öne süren Sosyal Kimlik Kuramı'nı, Avrupalılaşma ve Avrupa kimliği kavramları ile tanıştırmaktır. Bu hedefe kuramsal çerçevede ulaşıldıktan sonra, pratikteki olası yansımaları, Avrupa'da tarih içerisinde gelişen azınlıklar anlayışı üzerinden incelenmiştir. Buna göre, azınlıklar, modern sistemin üzerine kurulduğu milliyetçilik ve ulus devlet projelerinin, geleneksel 'ötekileri', sosyal kimlik kuramlarına göre ise, 'dışgruplarıdır'. Avrupa'da bugün gelişmekte olan içgrup-dışgrup ayrımının, azınlıklar meselesinde iki temel sonucu saptanmıştır. Bir tarafta, bugünün Avrupalı devletlerinin geleneksel, savunma-odaklı ulusal azınlık anlayışları devam etmekte ve Avrupalılaşma süreci bu azınlıklara verilen hakları ve korunmayı bir ölçüde geliştirmekteyken; diğer tarafta, oluşmakta olan Avrupa içgrubunun kendi ötekilerini ve azınlıklarını yaratmakta ve bu grupları Avrupalılaşma sürecinden dışlamaktadır.
Free movement of workers in the European Union and free movement right for Turkish nationals

Bu çalışmada 'Kişilerin Serbest Dolaşımı' kavramının Avrupa Birliği hukukuna göre ne anlama geldiği ve bu yasal sürecin Türk vatandaşları açısında doğurduğu sonuçlar ortaya konulmaya çalışılmıştır. Tezin ilk bölümünde Avrupa Birliği Hukukunda kişilerin serbest dolaşımı hakkını ortaya çıkaran temel hukuki belgelere ve bu haklan pratik uygulanması esnasında ortaya çıkan bazı sorunlara ve bu sorunlara Avrupa Toplulukları Adalet Divanının uygun bulduğu çözümlere yer verilmiştir. ikinci bölümde ise Türkiye ve Avrupa Birliği arasında akdedilen ve hükümleri itibarı ile kişilerin serbest dolaşımı sonucu doğurması muhtemel olan Ankara Antlaşması ve Katma Protokol incelenmiş, özellikle Avrupa Birliği ülkelerinde halihazırda yasal olarak çalışmakta bulunan vatandaşlarımızın haklarının iyileştirilmesine yönelik Ankara Antlaşması uyarınca kurulan Ortaklık Konseyinin aldığı kararlar üzerinde durulmuş ve bu kararlar temel alınarak Türk vatandaşları tarafından Avrupa Toplulukları Adalet Divanınca karara bağlanmış davalara değinilmiştir. Tüm bu süreç genel olarak incelendiğinde Türkiye'nin Ankara Antlaşmasından ve Katma Protokolden kaynaklanan Türk vatandaşlarının serbest dolaşımı ile ilgili henüz gerçekleşmemiş haklan olsa da artık bu durumun iki taraf tarafından da göz ardı edildiği ve 1999 Helsinki Zirvesi sonuç bildirisi ile Türkiye'ye adaylık statüsü verilmesiyle birlikte ortaklık ilişkilerinin yeni bir boyut kazandığı, kişilerin serbest dolaşımı konusunda Avrupa Birliği'nin Türk vatandaşlarına tanıyacağı hakların artık Ankara Antlaşması ve Katma Protokol kaynaklı olmayacağı, adaylık sürecinde müzakere edilmek suretiyle ortaya çıkacağı anlaşılmış bulunmaktadır.
Türkiye'de ve Avrupa ülkelerinde gazetecilerin sosyal ve yasal hakları ve basın özgürlüğü

A. B. yolunda ilerleyen Türkiye'deki basın çalışanlarının yasal ve sosyal haklarının mevcut durumu; Türkiye'deki basın özgürlüğünün kapsamı ve sınırları ve A. B.'ye üye dokuz Avrupa ülkesindeki yasal ve sosyal haklar ve basın özgürlüğü bu çalışmada ele alınmıştır. Çalışmanın ilk bölümü Türk İş Hukuk sisteminde gazetecilerin yasal ve sosyal haklarının incelenmesine ayrılmıştır. Takip eden bölümde ise, Türkiye'de başta Anayasa olmak üzere, 5187 sayılı yasa ile detaylı bir şekilde ele alınan basın özgürlüğü ve kişilik haklarının korunması konularına değinilmiştir. Bu bölümde ayrıca gelişen teknolojiye bağlı olarak ortaya çıkan görsel ve işitsel alanda; basın özgürlüğü de incelenmiştir. Basın kuruluşları kamuoyunun haber alma özgürlüğünü yerine getirmek için ifade özgürlüğü hakkına sahip olmakla birlikte; basın özgürlüğünün sınırı olarak kişilik hakkına saygı duymak zorundadır. Basın özgürlüğü ile kişilik hakkı çatışmasındaki ince çizginin korunması; Yargıtay kararları ile de istikrar kazanmış uygulamalar ile sağlanmaktadır. Bu nedenle, çalışmada pek çok Yargıtay içtihadına da yer verilmiştir. Son bölümde Avrupa Birliği'ne üye ülkelerdeki basın özgürlüğü ve genelde çalışanlara özelde gazetecilere iş yasaları ile sağlanan haklar ele alınmıştır. Burada Avrupa'nın köklü ve eski devletleri olan Almanya, İngiltere, Fransa gibi ülkeler yanında Letonya, Çek Cumhuriyeti gibi Avrupa Birliği'ne yeni katılmış ülkelere de yer verilmiştir.
Son gelişmeler ışığında karşılaştırmalı olarak Avrupa Birliği ve Türkiye'de özel tüketim vergileri

Bu tezin amacı, Avrupa Birliği'ne üyelik sürecinde Türkiye'nin vergilendirme alanındaki en önemli müzakere başlıklarından birisi olan Özel Tüketim Vergisi alanındaki Avrupa Birliği Müktesebatına uyumda yaşanılan sorunların anlaşılması ve bunlarla ilgili sağlıklı değerlendirme yapılabilmesi için konuyla ilgili Avrupa Birliği müktesebatını ve 4760 sayılı ÖTV Kanunu mevzuatını genel hatları ile karşılaştırmalı olarak ele almaktır. Tezin kavramsal çerçevesi olan ilk bölümde genel hatları ile vergi kavramı ve temel özellikleri ile özel tüketim vergisinin tanımlanması, özellikleri ve gelişimi ele alınmıştır. İkinci bölümde ise, Avrupa Birliği'nde vergi uyumlaştırması olgusu ve bu çerçevede özel tüketim vergisi alanındaki uyumlaştırma, tarihsel gelişim, yasal dayanak, uyumlaştırma nedenleri ile sonuçları etrafında aktarılmıştır. Avrupa Birliği'nde özel tüketim vergisinin ele alındığı bu bölümde ayrıca bu alandaki müktesebata geniş bir şekilde yer verilmiş; daha sonra ise alkol, tütün ve enerji alt başlıkları etrafında bu alanlardaki mevzuat, vergilendirme rejimi ve güncel tartışmalardan bahsedilmiştir. Türkiye'deki özel tüketim vergisi uygulamasının ele alındığı üçüncü bölümde; özel tüketim vergisinin tarihsel süreci, geçiş nedenleri, 4760 sayılı Kanun öncesi ve sonrası dönemde özel tüketim vergilerinin temel özellikleri aktarılmıştır. Dördüncü bölümde ise Avrupa Birliği ve Türkiye'deki özel tüketim vergisi uygulamaları alt başlıklar itibari ile karşılaştırmalı bir şekilde ele alınmış, üyelik sürecinde ÖTV'nin uyumlaştırılması ile ilgili gelinen aşama hakkında bilgi verildikten sonra genel değerlendirme yapılmıştır.
Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne entegrasyonunu engelleyen faktörler üzerine bir inceleme

Bu çalışma, Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne üyeliğine engel olan faktörleri incelemek üzere hazırlanmıştır. AB ile ilişkiler, Türk dış politikasının her zaman en önemli konularından biri olmakla birlikte son yıllarda daha ön plana çıkmıştır. 6 Mart 1995'den günümüze AB üyeliği, iktidar ya da muhalefet partilerinin üzerinde uzlaştıkları ortak bir hedef olarak belirlenmiştir. Türkiye, yaklaşık elli yıldan beri Avrupa bütünleşmesinin bir parçası olmaya çalışmaktadır. Bu, tarihsel süreçte kendini Avrupalı görme eğilimi ile örtüşmektedir. Ancak son dönemde tam üyeliğin bir türlü gerçekleşmemesi nedeniyle kamuoyunda bir bıkkınlık hakimdir. Ayrıca, Avrupa kamuoyunun bir kısmında da Türkiye'nin Avrupa değerlerini özümseyemeyeceği görüşü hakimdir. İçinde bulunulan süreçte, Türkiye'nin AB üyeliğini engelleyen önemli sorunlar olduğu açıktır. Çalışmanın, birinci bölümünde AB'nin kendi içinde gelişimi açıklandıktan sonra ikinci bölümde Türkiye ? AB ilişkileri tarihsel perspektif ile açıklanmaktadır. Üçüncü bölümde, AB ile ilişkilerde, sorunların özellikle Avrupalı karar vericilerce nasıl ortaya konulduğu bu yönde hazırladıkları raporlar çerçevesinde ele alınmaktadır. Çalışma, Kıbrıs sorunu, Kürt sorunu, Yunanistan'la ilişkiler, insan hakları gibi meseleleri kapsayan bu raporların Türkiye'nin AB üyelik sürecini nasıl etkilediği sorusu üzerinde odaklanmaktadır. Bu soruların cevaplandırılması, uzun ince bir yol olarak tanımlanabilecek üyelik sürecinin geldiği noktanın anlaşılması bakımından önemlidir.
Avrupa Birliği'nde insan ticaretiyle mücadele

Köleliğin yasaklanmasını müteakip görünüm değiştirmesi neticesinde ortaya çıkan insan ticareti, insan hakları ve onurunun ağır bir ihlalidir. Dünya genelinde çok sayıda kişi insan ticaretine maruz kalmakta ve insan ticareti vakaları giderek artmaktadır. 90'lı yılllardan itibaren insan ticaretiyle mücadeleye hem uluslararası planda hem AB düzeyinde ağırlık verilmeye başlanmıştır. BM ve Avrupa Konseyi bünyesinde mücadeleyi tüm unsurlarıyla birlikte ele alan kapsamlı sözleşmeler yapılmıştır. AİHM, kararlarıyla insan ticaretiyle mücadelenin gelişimine katkı sunmuştur. AB düzeyinde insan ticaretiyle mücadele kurucu antlaşmalar çerçevesinde kademeli olarak gelişim göstermiştir. Lizbon Antlaşması'nın kabulüyle insan ticareti yasağını içeren ABTHŞ bağlayıcı hale gelmiş ve son olarak, alanı tüm unsurları ile birlikte insan hakları temelli bir yaklaşımla ele alan 2011/ 36 sayılı AB Direktifi kabul edilmiştir. Tüm bu gelişmeler sonucunda, insan ticareti yasağı AB düzeyinde artık bir temel hak olarak yer edinmiştir. Böylelikle, sadece tacirlerin cezalandırılmasına odaklanılmaktan vazgeçilmek suretiyle bütünsel bir yaklaşım benimsenmiştir. Bu çalışma ile, insan ticareti fenomeni incelenerek, insan ticaretiyle mücadeleye dair çabaların daha iyi anlaşılmasının sağlanması ve bu alana dair hem BM ve Avrupa düzeyinde olmak üzere uluslararası planda hem de AB düzeyinde yasal düzenlemelerinin gelişiminin ortaya konulması amaçlanmıştır. Temel olarak, AB seviyesinde insan ticaretiyle mücadelenin nasıl ve neden geliştiği sorusuna insan tacirlerin cezalandırılması, insan ticaretinin engellenmesi ve insan ticareti mağdurların korunması şeklindeki alt unsurları çerçevesinde analiz yapılmak suretiyle cevap aranmıştır.
Avrupa Birliğine tam üyelik sürecinde siyasi parti liderlerinin milliyetçilik söylemleri

Ulus devletin çimentosu milliyetçilik, küresel etkilerle beraber yaşadığı değişimle, Türkiye-AB ilişkilerinde de kendisini göstermektedir. Milliyetçilik, bir refleks ve doğal bir süreç olarak gösterilirken, siyasal liderler de meşrulaştırma aracı olarak milliyetçiliği kullanmaktadır. Bu durum, Türkiye'de milliyetçi yükselişi açığa çıkarırken, milliyetçilikten beslenen karşılıklı korkular Türkiye-AB ilişkilerinde belirleyici unsur olmuştur. Bu durum siyasal liderlerin söylemlerine de yansıyarak, Türk dış politikasında bazen ülke ya da vatana, bazen millet ya da halka, bazen de egemenlik ya da bağımsızlık kavramlarına gönderme yoluyla milliyetçilik sürekli olarak yeniden üretilmektedir.
Avrupa Birliği'nin Türkiye'deki sivil topluma sağladığı mali destekler: sosyal inşacı değerlendirme

Çağdaş demokratik düzen içinde sivil toplum, siyasi otoritenin sınırlandırılmasını sağlayan, temel bir meşruiyet aracı olarak işlev görmektedir. Sivil toplum, bir yandan siyaset alanında bu işlevini yerine getirirken, bir yandan da toplumsal ve kültürel dönüşümün tetikleyici unsurlarından biri olarak devlet ve toplum ilişkisinde iki yönlü kurucu bir rol üstlenmiş olmaktadır. Batı siyaset geleneği içinde, sivil toplum kavramı için, Antik Yunan'dan günümüze pek çok farklı tanımlama yapılmış, sivil topluma yüklenen rollere bağlı olarak kavramsal çerçeve de dönüşüm geçirmiştir. Günümüzün sivil toplumu, Kıta Avrupası için hala ağırlıklı olarak ekonomik çıkara odaklansa da, değerler ekseni de artık bu örgütlenmelerde belirleyicidir. AB için de STK'lar, çıkar-değer örgütlenmeleri olarak Avrupalılaşmanın özellikle derinleşme boyutunda, projelerine belirli bütçeler ayırılarak desteklenmesi gereken önemli bir paydaştır. Sosyal İnşacı bir perspektiften ifade edilecek olursa, özellikle norm ve değerlerin taşınması ve Avrupalı kimliğinin kurulmasında sivil toplumun bireylere yönelik bir inşa işlevi üstleneceği ve sosyal öğrenme için gerekli koşulları sağlayacağı öngörülmektedir. Avrupalılaşma, kurucu ülkeler için bile devam eden ve sonu gelmeyecek bir süreçtir. AB, hala hem üyelerinde hem de aday ülkelerde sivil toplum üzerinden Avrupalılık kimliğinin inşasına çalışmaktadır. Ancak bu hedef için uygulanan mali destek programları beklenen etkiyi sağlamaktan uzaktır. Bu noktada, bir vaka olarak sosyal inşacı bir perspektiften ele alındığında, Türkiye'deki sivil toplum kuruluşlarına uygulanan mali destek programları, toplumsal norm ve değerlerin dönüştürülmesi ve kolektif bir kimlik inşa edilmesi hedefinde, AB'nin söylemleri ile uygulamaları arasındaki boşluğu ortaya koyar niteliktedir.