turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bir bilgi nesnesi olarak sanat pratiğinin kültürel okumaları

'Bir Bilgi Nesnesi Olarak Sanat Pratiğinin Kültürel Okumaları' başlıklı raporda kültür kavramının sanatla olan ilişkileri incelenmiş, insanlık tarihi boyunca kültür ve sanatın nasıl şekillendiği, etkileşimli olarak iki kavramında, günümüze gelene kadar içeriklerinin nasıl değiştiği araştırılmıştır. Kültürel okumaların, günümüz sanatı için etkin bir alan olduğu bulgulanırken, günümüzde kültürel içeriklerin sanatçılar için yaygın bir strateji olarak kullanıldığı anlaşılmıştır. Çağı anlamada, geçmişşin anlatısı önemli bir okuma alanına işaret etmektedir. Kronolojik verilerle çağların gidişatını göz önünde bulundurarak, ilk bölümde toplumsal gerçekler ve bilgi örgütlenmeleri incelenmiş, sanat pratiklerinin de içinde olduğu bir derleme yapılmıştır. Bu derlemede, kültür kavramından tüm tarihsel süreçlerin analizi olarak yararlanılmıştır. Bu bölüm için kültürel okumaların sanatı anlamada yetkin bir yöntem olarak sunulması ana stratejiyi oluşturmakta, kültürün ham halinden yola çıkılarak, kavramın literatüre girmesi ve değişen toplumsal dinamiklerle yirminci yüzyıla kadar geçirdiği evrim incelenmiştir. Kültürün kavramsal içeriklerinin genişlemesinin nedenleri olarak bilgi örgütlenmeleri ve düşünce pratiklerinin gelişimi de incelenerek, sanat alanına yansımaları araştırılmıştır. İkinci bölüm günümüz sanat pratiklerinin kültürel söylemlerle nasıl şekillendiği ve sanatçıların bu söylemler çerçevesinde ne türden stratejilere yöneldiği araştırılmış, küreselleşme süreci incelenerek kültürün son hali çözümlenmeye çalışılmıştır. Küreselleşmenin kültürel açılımları olarak kültüralizm politikaları, sanatın antropolojik teorisi alınmış, bu başlıklarla birlikte günümüz sanat politikaları incelenmiştir. Bu bölümde sanatçıların ana strateji olarak kültürden nasıl beslendikleri ve çalışmalarında kültürel alanı nasıl yorumladıkları örneklerle açıklanırken, bir öneri olarak kültürel alanın nasıl aşılabileceği sanatçı çalışmaları üzerinden açıklanmıştır. Bu bölümde aynı zamanda, kültürel bir yapıda olan 'kitap nesnesi' ile çalışan sanatçılarla ilgili inceleme yapılmıştır. Üçüncü bölümü oluşturan uygulamalar, kültür kavramının görünür kılındığı nesne ve bu nesnelerin deneyimlerinden oluşmaktadır. Tarihsellik taşıyan nesne ve kavramlar, kişisel kültür bağlamında yorumlanarak kültürü oluşturan düşünce pratiklerinin bir eleştirisi yapılmaktadır. Görsel ve yazılı kültürün evrensel öğeleri özelde sorgulanarak, içerikleri üzerinden hem biçimsel hem de felsefi tartışmalara girilmektedir. Kültürel bilginin meşruiyeti, uygulamalarla deneyim alanına çevrilirken, pratikler üstü bir yaklaşımla, hem biçim, hem farklı medyumlar, hem de anlatılar olarak bir fikir üretilmeye çalışılmıştır.
Plastik sanatlarda ölüm teması

Toprağı evcilleştiren onun üzerinde egemenlik kuran bireye, toprağın sallandığını duyumsatan teknolojik gelişme ve özellikle üst üste yaşanan yitimlerle, bireyi iç yalnızlığına sürükleyen iki dünya savaşı, ' ölüm'ü yeniden sanatın önemli temalarından biri haline getirdi. Freud cansız varlıktan sonra ortaya çıkan canlı varlığın, bir önceki durumuna dönme eğiliminde olduğunu söylerken, canlı organizmanın psikolojik açıdan da ölüme yakınlığını ortaya koymaya çalışır. Kuramsal çalışmada ölüm teması, ölme, öldürme ve intihar olmak üzere, üç ana başlık altında incelendi. Ortaçağ ' da ölüm, tanrısal bir varlıktı ve yaşamdan öç alıyordu. Bu dönemde ölüm, genellikle elinde orak taşıyan bir iskelet olarak canlandırılırken, bugün, Beuys ' ta keçe ve içyagıyla ölüme göndermeler yapıldığı görülür. ölüme ilişkin biçimlerin, çoklukla Sembolistler tarafından geliştirildiğini ve kullanıldığını söylemek gerekir. Dışavurumcularsa, ölümün kucağında yaşadıkları için belki de, ölümün dışında, ölüme yakın olmanın getirdiği 'acı'yi da resimlediler. Bazen de Goya'nın 'üç Mayıs infazları'nda olduğu gibi, tamamen siyasi nedenlerle öldürülen- kurşuna dizilen- insan resimleriyle karşılaşılır. Yıkıcı, yok edici yapısı incelendiğinde. da da run bir intihar eylemi olduğu savı güç kazanır. Temelini 'karşı olmaya' dayayan bir hareket, doğaldır ki, kendisine de karşı olacak ve kendisini yok edecekti. Yine 'çarmıha gerili İsa' resimlerinin temelinde, yeryüzüne isa bedeninde gelen ve öldürülen Tanrının bir anlamda intihar ettiği ve bu resimlerin de bu intiharı belgelediği söylenebilir. Bu düşünsel altyapı, çalışmada, temel oluşturacak biçimde ele alınmış ve sonuçlandırılmaya çalışılmıştır. Yukarıda anlatılanlar, hem kuramsal çalışmada, hem de uygulamada açımlayıcı özellikler taşır. Uygulamalı çalışmada; oluşturulacak bütünlük etkisi üzerinde yoğunlaşılmış yüzey parçalamaları, tanımlanabilir ve tanımlanamayan formlar ve figür, öncelikle kavram taşıyıcısına dönüştürülmüştür. ölüm teması, kum, toprak boya ve benzeri malzemeler kullanılarak ve ölüm temasının, kendi özel geçmişşine sürekli referanslar göndererek bir dizi çalışma biçiminde gerçekleştirilmiştir. ölüme ilişkin göstergelerden biri olan kum, bir organizmayı oluşturan hücre gibidir, bu hücrelerin bir araya gelişleri doğal bir bütünlük ve güç oluşturur. Kumla elde edilen yüzey, dokunma isteği oluşturan bir dokusallığa sahiptir. Birimsel tekrar, ölümün kendine özgü mistik yanını ortaya çıkarmakta, oluşturulan bu atmosfer, düzenli bir sırayı izlemektedir. Bu sıralamayı oluşturan dizide, baştan İİsona doğru ritmik bir hareket vardır. Bu ritme göre yapıtın değerlendirilmesi ya da izlenmesi, kavramsal anlamı bakımından önemsenmiş ve sıçramalarda bu endişe göz Önünde tutulmuştur. Bir bakıma, ölüm meleklerine kadar sıçraya sıçraya giden bu mistik yapılanmada, ölüm meleği olarak uçmadan önce, bir süre ölüm yaşanmaktadır. III
İlköğretim II. kademe sanat çalışmalarında uygulanan yöntem teknik ve sorunlar

İlköğretim ikinci kademe öğrencileri, yaş grupları itibariyle mantık dönemindedirler. Bu dönem, ergenlik çağma giren öğrenci açısından çok önemlidir. Çocuğa uygulanacak her türlü eğitim-öğretim modelinde, yaşının psikolojik, sosyal ve fiziksel özellikleri göz önüne alınmalıdır. Uygulanacak yöntem ve teknikler, eğitim-öğretim sürecinin bir parçasıdır. Uygulama imkanı olmayan yöntem ve teknikten bahsedilemez. Yöntem ve teknikler belirlenirken, öncelikle gerekli şartların sağlanması lazımdır ya da şartlara uygun yöntem ve teknikler geliştirilmelidir. Resim-iş derslerinde de, bu şartların tümü dikkate alınarak geliştirilecek yöntem ve tekniklerle başarılı sonuçlar elde edilebilir. Bu araştırmada, sanat eğitimi sürecinde önceden beri uygulanan birçok yöntem ve teknik incelenmiştir. Buradan elde edilen bulgulardan yola çıkılarak uygulama alanı olan, yeni yöntem ve teknikler geliştirilmiştir. Uygulama sonuçlan incelenerek, basan oranları öğrenci çalışmalarındaki gelişmelerle ortaya çıkarılmıştır. Uygulama çalışmalarında karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri araştırmanın son bölümünde yer almıştır.
20. yüzyıl Türk resminde manzara

Manzara resmi, toplumun doğaya karşı oluşan tutkusunun bir yansıması olarak resim sanatı içerisinde yüzyıllar öncesinden bu yana yer almıştır. Türk Resim sanatında manzara teması ilk olarak minyatürlerde anlatımı güçlendirmek amacı ile fon olarak kullanılmıştır. Bu araştırmada, Türk resminde manzara olgusunun gelişim ve evrelerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Sanatçıların kişisel üsluplarını ve sanatsal tavırlarını belirlemede etken olan manzaranın Türk resminde ve sanatçıların çalışmalarında ne kadar etkili olduğunun anlaşılması, sanatçıların yapmış olduğu örneklerin incelenmesi ve yorumlanması açısından önem taşımaktadır. Türk resminde manzaranın oluşum ve gelişim sürecini anlamak için hazırlanan bu çalışmada, 20. Yüzyıl Türk resminde manzara konusu tarihsel sürece bakılarak işlenmeye çalışılmıştır. Osmanlıdan başlayarak Türk toplumunun manzaraya bakış açısı dönemsel olarak grup hareketleri ve daha sonra gelişen bireysel eğilimler incelenmiştir. Manzaranın geçirmiş olduğu evrelere ve sanatçıların kullandıkları üslupsal dillere değinilmiştir. Bu araştırma; minyatürün manzara resminin gelişimi üzerindeki etkileri, Batı'dan gelen ressamların ve akımların etkileri, Sanayi-i Nefise öncesi asker ressamların doğaya yöneliş biçimi ve sonrası oluşan grup hareketleri ile 1950 sonrası bireysel manzara eğilimlileriyle sınırlıdır. Araştırmada tarama modeli desenlenmiştir.
Soyut resim ve tipografik yaklaşımlar

20. yüzyıl, tüm dünyada ve Türkiye'de ilginç oluşumların, onlara bağlı olarak da özellikle görsel iletişim ürünlerinin sürekli artarak yaşandığı bir dönem şeklinde tanımlanabilir. Yüzyılın başlarında gerçekleşen Endüstri Devrimi nedeniyle, sonunda yaratılan biçim ve görüntüler, güzelliğin toplumdaki işleviyle olan bağlılığına ters bir anlayışla ortaya çıkar; makina çağı, el sanatlarını, sosyal rolünden kopararak, insanı maddi yaşamı ve manevi gereksinimleri arasında ikilemlere sürükler. Aynı dönemde, iletişim medyalarına paralel olarak, grafik tasarımı, insanın yaşamına girmeye başlar. Tasarım süreciyle, işlev ve estetiğin birleşeceği, kent yaşamının niteliklerini yükseltmeye katkıda bulunacağı düşünülür. Nitekim bugün, grafik tasarım, dünyayı saran iletişim ağının vazgeçilmez bir öğesi halini alır. Grafik Tasarım, basılıp çoğaltma yoluyla elde edildiği, sonra da dağıtılarak tüketildiği için geçici bir karaktere sahiptir. Bununla birlikte, grafik tasarım günlük gazeteler gibi, ait olduğu toplumun, kültürel, politik ve ekonomik yapısını çok yakından izleyen, canlı bir şekilde aktarılmasına olanak veren güncel bir özellik taşır. Diğer bir iletişim aracı olan resimde, yaşamı ve anlamlarını örgütlediği için grafik tasarımla büyük benzerlikler gösterir. Böylece, bir görsel anlatım aracı olarak resim ve sözsel anlatımın sembolik işaretlerle malzeme üzerine aktarılması olarak yazı, iki ayrı iletişim unsurunu oluşturur. Ill Diğer resim elemanlarının kullanımı gibi, yazı elemanları olan harfler de birer leke olarak değerlendirilirse, işaretlerden oluşan anlamlarından sıyrılabilir, birer resim elemanı haline gelebilir. Harfler ve tipografik kompozisyonlar, resimsel anlatım açısından incelenip uygulamaya dönüştüğünde, soyut resim ile aynı noktada buluşur. Çünkü, nesneler, sözcüklerinden soyulduğu an, tıpkı yabancı bir dilin harf ve sözcükleriyle karşılaşıldığında gösterilen tepkisiz yaklaşım gibi, insan için hiçbir şey ifade etmeyen, daha doğrusu kendi doğasına yakıştırılan yapay anlamından arınıklaştırılan, salt lekelerden oluşan bir yapı sergiler. Bu lekeler, hem çizginin gücü, hem de boyanın etkisi ile, resimsel kurallar içerisinde, çarpıcı hale getirilir. Yüzeyin biçim ve boyutunda, malzemelerle ve yaratıcı kişinin bu elemanlardan yararlanabilme isteği ve becerisiyle çağdaş, aynı zamanda özgün ürünler ortaya koyulur. Sözcüklerle nesneler arasındaki ifadelendirme farkını, biçim ve görüntüsünün parçaları arasındaki boşluk giderir, çoğalmasına katkıda bulunur. Bu oluşum, işaretlerin hiçbir şey tanımlamadığı, anlamlandıramadığı, bir uzamı gözler önüne serer; hiçbir koşula bağımlı kalmayan soyut gölge oyunlarını meydana getirir. Bu, yazının resimle, resmin ise yazıyla içice geçtiği yeni bir oluşum, yeni bir anlatımdır.
Muhsin Kut'un sanatı ve sanatçı kişiliği

Bu tezde, çağdaş Türk resim sanatçısı Muhsin Kut'un yaşamı, sanat hayatı, sanatçı kişiliği, çalışmaları ve sanat hayatındaki yeri ve öneminin belirlenmesi amaçlanmıştır. Sanatçının aile ve eğitim hayatı, dergi ve seramik çalışmaları, resim çalışmaları, eserleri, sergileri ve ödülleri araştırılmıştır. Çağdaş Türk resim sanatında çok önemli bir yere sahip olan sanatçımız Muhsin Kut, bugüne kadar gezmiş olduğu onlarca ülkeden izlenimlerini yansıttığı peyzaj çalışmalarıyla, ülkemizde ve Dünya'da birçok kez eserlerini sergilemiştir. Türk resminde çok önemli bir yere sahip, nereyi resmederse, nerede sergi açarsa açsın kendisini sürekli takip eden bir kitleye sahip, sevilen, saygı duyulan ve takip edilen bir sanatçıdır. Daha küçük yaşlarından ailesinden aldığı eğitimle başlayan resim aşkı hiç bitmemiş, hiçbir zaman çizmeyi bırakmamış ve hala devam etmektedir. Devlet Güzel Sanatlar Akademisi'nde başlayan eğitim hayatı, hocaları ve yol göstericileri olarak adlandırdığı Kemal Künmat, Güner Ener ve Sabri Berkel'in de etkileriyle kendi tarzını bulmuş ve bu çizgiden hiç ayrılmamıştır. Onu etkileyen her yeri bir konu haline getirip, çizdiği yüzlerce eskizden tuvale aktardığı eserleriyle sergilerine devam etmekte ve Türk resim sanatına katkılarını sürdürmektedir.
Belirli yaş gruplarına göre çizgi filmlerde karakter soyutlama düzeyi

Bu çalısma 'Belirli Yaş Gruplarına göre Çizgi Filmlerde Karakter SoyutlamaDüzeyi ' kapsamında ele alınmıştır. Çizgi filmin başlangıcından bugüneincelendiğinde çizgi film karakterleri her zaman için anlatılan hikayelerde ön plandadır. Öyküyü taşıyan, insani davranışlarda bulunan ve izleyiciye duygu aktarımıyapan karakterlerdir. Her yaştan izleyicisi olan çizgi filmlerin eğlence ve eğitsel amaçla yapılan bir sürü versiyonu mevcuttur. Çocuklar kapsamında bakıldığında, çizgi filmler gelişim çağındaki çocukların en çok izlediği programlar arasında yer almaktadır. Kitle iletişim araçlarının yaygınlaşmasıyla beraber çocukların çizgi filmlere ulaşması daha kolay olmuştur. Çizgi filmlerin ve karakterlerinin çocuklar üzerindeki olumlu ve olumsuz etkileri üzerine pek çok araştırma yapılmaktadır. Geleceğin büyükleri olan çocukların, yetişkinlik çağlarında psikolojik açıdan sağlıklı bireyler olması için çocuğun algısal, bilişsel ve sosyal gelişiminde oldukça etkisi olan çizgi filmlerin ve karakterlerinin üretim sürecinin bilinçli yapılması gerekmektedir. Çalışmada çizgi film tarihi üzerine genel bir bilgi verildikten sonra, yapım aşaması ve türleri anlatılmaktadır. İkinci bölümde çizgi filmlerin önemli parçası olan karakter tasarımı hakkında bilgi verilmektedir. Karakter tasarımı nasıl yapılır, karakter özellikleri genel olarak nelerdir, karakter türleri nelerdir ve son olarak karakter tasarımında belirliyi etmenler incelenmiştir. Bu bölümde karakter tasarımında kullanılan tasarım öğelerinin karakter ve alıcısı üzerindeki etkileri anlatılmıştır. Üçüncü bölümde görsel algı hakkında genel bilgi verilerek, resimdesoyutlama ve çocuklardaki bilişel gelişim ve görsel algı düzeyi yaş gruplarına göre incelenmiştir. Dördüncü bölümde çocuğun toplumdaki sosyal gelişimi incelenerek, çocuk ve çizgi film ilişkisi anlatılmıştır. Örnekler incelenerek, gelişim çağındaki çocuklar için yapılan çizgi film karakterlerinin çocuğun görsel ve bilişselniteleriklerine uygun yapılması üzerine öneriler getirilmiştir.
Anadolu Selçuklu dönemi geometrik geçmeli taş süslemelerinde grafiksel düzenin resim eğitimi açısından incelenmesi

Geometrik motifler, dünya sanat tarihinin her döneminde varlığını sürdürmüştür. Ancak, en etkili örnekleri Anadolu Selçuklu Dönemi taş süslemelerinde görmek mümkündür. Öte yandan, Orta Asya kökenli geleneksel çizgi hiçbir zaman terk edilmemiştir. Böylece Anadolu Selçuklu Dönemi, sanat tarihi içinde önemli bir yer edinmiştir. Çağdaş Türk resminin başlangıç yıllarına gelindiğinde, geleneksel sanatlardan kısa bir dönem uzaklaşıldığını dikkat çekmektedir. Ancak, geleneksel motiflerin son yüzyılda yeniden keşfedilmesinin ardından, konu örgün ve yaygın eğitim kurumlarının ilgi alanları arasına girmeye başlamıştır. Anadolu Selçuklu Dönemi geometrik geçmeli motiflerindeki grafiksel düzeni direkt konu başlığı yapmadan da resim eğitiminde kullanmak mümkündür. Çünkü bu motiflerdeki grafiksel düzen ve sanat becerisi herkes tarafından kabul edilmektedir. Bu motiflerin kullanılması, öğrencilerin resim eğitimine görünenin dışında pek çok şey kazandıracaktır. Bu kazançların en önemlilerinden biri, Türk Sanatının temel çizgilerinden birini tanımak olacaktır. Biz de bu sebeplerle Konya Çimento Anadolu Güzel Sanatlar Lisesi'nde Anadolu Selçuklu Dönemi taş süslemeciliğinde geometrik geçmeli motiflerdeki grafiksel düzenden faydalandık.
İlkel aktarım ve sanat sürecinde formal, anti-formal etkiler

Primitif dönem, sanat ve form ilişkisi bakımından oldukça zengindir. Geçmiş dönemlerdeki ilkel toplumun yarattığı yapılar incelendiğinde anlatılmak istenenkorkulardan, inanışlardan, törenlerden, 'ben de buradayım' mesajındanoluşmaktadır. Kuşkusuz ki simgelerin dışa vurumu, geçmişşin izlerini bize sunmaktadır. İlkel aktarım konusu, sembollerin belli formlara dönüşmesi ile sanat sürecini yansıtan izler taşımaktadır. İlkel mağara yansımalarında günlük yaşam süreci, inanışın getirdiği ritüeller, duyguların aktarımını simgelere, betimlemelere ve hikayelere yansıtmıştır. İlkel toplumun sanat ihtiyacı duymaksızın yarattığı yapıları incelerken form kavramı üzerinde yoğunlaşmak doğru bir yaklaşımdır. Yalınlık ve kapsam, ilkel halin, ilkel sanatını akıllara getirir. Araştırmalar sonucu 70 bin yıl önce gerçekleşen bilişsel devinimle başlayan sanat, insanların günlük yaşamlarında edindikleri rolleri, krallıkları, yükselişleri, çöküşleri, parçalanmaları ve günümüze kadar süregelen konuları sembollerle aktarmıştır. Tüm bunları sanat ihtiyacıgütmeden mi, sanat ihtiyaçlarını karşılamak amaçlı mı ya da iz bırakmak için migerçekleştirdiler? Bu soruya karşı birçok cevap ve düşünce geliştirilmiştir. Kullanılanmateryaller, yaşam alanları, kıyafetler, göçlerin izleri dönemin sanatsalbaşlangıçlarıdır. Formların ve anti-formların oluşturduğu değerler günümüz sanatına ışık tutmaktadır. İlkel aktarımın modern ile bağlantısı, görme ya da dokunma duyuları ile algılanmasını sağlayan kendine özgü gerçekliğidir. İnsan, kendinde bulduğu güven gücüyle eylemlerini tasvire dönüştürmüştür. Üslup ve süsleme ile anlatımını kendine has, biricik kılar, gerçek olanı formlarla birleştirir. Sanatın, resimden heykele, edebiyattan tiyatroya, tasarıma, sinemaya kadar gelişimiiçerikte örneklerle ele alınmıştır. Sıkça rastlanılan form ve anti-form ilişkileri bu sanat alanlarının içerisinde yer bulmuştur. İlkel aktarım ve sanat süreci birçok sözlü, yazılı ve görsel yapıda sıklıkla görülmektedir. Plastik alanda yansımalar, geçmişşten günümüze birçok kişiler aracılığıyla, sonraki kuşaklara aktarım çabasındadır. İnsan, zaman ve evren konumunu kaos ve düzen gibi karşıtlıklarla birleştirmiştir. Tıpkı ilkelaktarımda olduğu gibi bir dil, benlik ve form bütünlüğü sağlanmaya çalışılmıştır. Öykücülük ve tasvircilik çalışmada belirtilen aynı sorunun yanıtını aramaktadır. Eskisanat, yeni sanat ve bunların arasında sıkışan akımlar, başlangıçtaki gibi mağaradangünümüze sürecin oluşumlarında etkilidir. Sanatçılar, tarihçiler, eleştirmenler, eski ve yeni arasında bir köprü kurmak amacıylaçalışmalarda güncel tekniklerle, ilkel aktarım ve sanat sürecinde formal, anti-formaletkileri sanatsal değer olarak ele almışlardır.
Trakya mozaiklerinin resim sanatı açısından değerlendirilmesi

Mozaik, değişik renklerdeki küçük taş, cam parçacıkları ve kiremitler gibi malzemelerin yan yana getirilerek oluşturulan kompozisyondur. Mozaik fikrinin tohumlarım Eski Taş Çağı'ndaki insanların kemik, diş ve kabukların paralel dizilmesinde arayabiliriz. Sanat olarak mozaik Doğu'da ortaya çıktı ve orada gelişti. Mozaik Sanatı ilk olarak Mezopotamya, Mısır ve Girit'te görüldü. Geniş bir alana yayılmış olan mozaik sanatının Trakya'da da güzel örneklerini görürüz. Trakya Bölgesi, Silivri-Ortaköy, Marmara Ereğlisi- Perinthos Bazilikası, Marmara Ereğlisi- Çömlekçiler Bayırı, Kırklareli- Vize ve Enez semtlerinde mozaiklere rastlanmıştır. Rastlandığımız mozaiklere çoğunlukla döşeme mozaikleridir. Bu mozaikler kare panolar veya şekli kareye yalan olan panolarım içine alınmıştır. En çok refrigerium sahnesi, geometrik şekiller, kuş-tavuskuşu, çiçek, sarmaşık, asma dallan, nar, haşhaş, stilize edilmiş dekoratif motifler işlenmiştir. İkili saç örgüsü, düğüm, zikzak, meander, dalga, kurdela motifleri bordur olarak kullanılmıştır. Kullanılan motif ve bezemelere bakılarak bu mozaikleri Geç Roma- Erken Bizans Dönemi'ne tarihleyebiliriz. Tüm bu mozaikler detaylı bir şekilde dizilmiş taşlar kullanılarak oluşturulmuştur. Kullanılan taşlar çoğunlukla orta boydadır. Opus Tesselatum ve Opus Sectile Tekniği uygulanmıştır. Siyah, beyaz, pembe, kırmızı, san, kahverengi, gri, yeşil gibi canlı renkler kullanılmıştır. Siyah taşlarla yapılmış konturlar ilgi çekicidir. Gölgelendirmek için bazı motiflerde değişik taşlar kullanıldığı görülür. Bütün bu özellikleriyle Trakya Mozaikleri- diğer bütün sanatlar gibi- ticari ve sanatsal ilişkiler içindedir. Bulgaristan, Yunanistan, Romanya, Makedonya, İtalya, Lübnan, Tunus, Sicilya, Suriye... Trakya mozaiklerinin etkilendiği bazı bölgelerdir. Ill Az sayıda fakat oldukça güzel kompozisyonlar içeren Trakya Mozaikleri gerektiği gibi iyi konulmamaktadır. Bugün çoğunun yeri bilinmemektedir. Ve bugün bilinenlerde yok olma tehlikesi ile karşı karşıyadır. En kısa zamanda bütün bu problemlerin üstesinden gelinmek' ve Trakya Sanatı ve Tarihi aydınlatacak olan bu örnekler korunmalıdır.
Sanatın yeni aracı olarak dijital kodlama ve yazılım sanatı

Günümüzdeki mekatronik yapılanmalardan, yapay zeka araştırmalarına varana kadar birçok uygulama alanı bilgisayar teknolojilerinin gelişmesi ve 'dijital kodlama' ile gerçekleştirilmektedir. Endüstri 4.0 olarak nitelendirilen çağın temelini, yeni medya teknolojilerinin sunduğu imkanlar oluşturmaktadır. Devrim niteliğindeki değişimler zemin oluşturan 'kodlama' yeni medya sanatının da tamamında var olan bir özelliktir. Sanatın bilgisayar aracılığıyla üretilmesi, üretilenin donanımlar aracılığıyla etkilere tepki vermesi, sanal mecrada paylaşılması, dijital yapılar üzerinde değişiklikler yapılabilmesi, sanal ve artırılmış gerçeklik uygulamaları yeni medya teknolojileri sayesinde gerçekleştirilmektedir. Bu özellikler yeni bir dilin kullanımı ile sağlanmaktadır. Araştırmada, bilgisayarların sunduğu 'kod' dili, sanatın yeni aracı olarak yorumlanmaktadır. Araştırmada yeni medya sanatının ne olup olmadığı, sınırları ve tanımları literatürün katkısıyla kuramsal ele alışların ışığında aktarılmaya çalışılmıştır. Bilgisayarda programlama ile ilgili teknik ve temel bilgilerin aktarımı, dijital kodlamayı sanatın yeni aracı olarak değerlendirmenin nedenini anlamak adına yararlı olacaktır. Araç olmanın ötesinde yöntem olarak kullanılan kodlama ise yazılım sanatını, yazılımın kullanıldığı diğer yeni medya sanat çalışmalarından ayıran duruma işaret etmektedir. Bu kapsamda, 'Sanatın yeni aracı olarak dijital kodlama ve yazılım sanatı' konulu araştırmada, teknoloji ve sanat ilişkisi irdelendikten sonra teknik olarak programlama ve yazılım dillerine değinilmiştir. Yeni medya sanatını diğer sanat çalışmalarından ayıran özellikler açıklandıktan sonra içinde yazılım barındıran uygulamalar ile yazılım sanatının değerlendirmesi yapılmıştır.
Etkileşimli tasarımın resimli çocuk kitaplarındaki yeri ve bir tasarım uygulaması

Günümüzde elektronik ortamda bulunan ve etkileşim özelliği içeren yeni medya araçları geleneksel medya araçlarının yerini almıştır. Kitaplar, dergiler, gazeteler, faturalar dahil birçok şey elektronik ortamda e-posta, etkileşimli e-kitap, e-dergi, e-gazete, e-fatura şeklinde elektronik halleriyle günümüzde kullanılmaktadır. Bunlardan en önemlisi ise kitap algısını farklı bir boyuta taşıyan etkileşimli kitaplardır. Etkileşimli kitap basılı kitaba göre öğrenmeyi arttıran pek çok unsur içermektedir. Bunun en önemli sebebi ise ses, video, animasyon gibi pek çok etkileşim öğesi içermesidir. Etkileşimli kitapların gelişimindeki en önemli faktörlerden biri resimli çocuk kitaplarının gelişimi olmuştur. 18. yüzyılda başlayan resimli çocuk kitabı üretimi günümüzde basılı halde bulunmakla birlikte yerini etkileşimli çocuk kitaplarına bırakmaktadır. Bunun en önemli nedeni ise görsel biçimde algılayan, oyun çağındaki okul öncesi çocukların; oynayarak ve eğlenerek öğrenme biçimine uygun olarak görsel, işitsel ve dokunsal duyularına hitap etmesidir. Bu çalışmada teorik olarak etkileşimli çocuk kitaplarının gelişim sürecinin verilmesinin yanı sıra tez de yer verilen konulara uygun olarak bir etkileşimli çocuk kitabı hazırlanmış ve sunulmuştur. Etkileşimli çocuk kitabı uygulamasında okul öncesi dönemdeki çocukların pedagojik gelişimlerine ve değerler eğitimine uygun olarak resmedilen belirgin seslere sahip 10 adet hayvan karakteri ile çocuklara hayvanları, görsel, işitsel ve dokunsal olarak anlamaları hedeflenmiştir.