turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği'nin göç sorunsalı: Aşırı milliyetçilik açısından bir değerlendirme

Avrupa'ya yönelik mülteci ve göçmen sayılarının giderek artması, Avrupa'da aşırı sağ partilerin desteğini arttırmasına neden olmakta ve Avrupa Siyasi Birliği'nin bütünlüğü için tehlike oluşturmaktadır. Bu doğrultuda çalışmamız, Avrupa'da yaşanan aşırı milliyetçiliğin sebeplerini ve yükselen milliyetçiliğin artan mülteci akınları ile ilişkisini göstermeyi amaçlamıştır. Araştırma yapılırken, Türkçe ve İngilizce kaynaklardan yararlanılmıştır, ulaşılan sonuçlar Hannah Arendt, Foucault ve Habermas gibi filozofların düşünceleri ile temellendirilmiştir. Tezin temel kısımlarının anlatıldığı giriş bölümünü takiben çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde göç olgusu ve göç teorileri incelenmiş, göçün tarihsel süreçleri açıklanarak göç olgusunun temellendirilmesi yapılmıştır. Avrupa Birliğinin mülteci ve göçmen kavramına yaklaşımı, Foucault'nun hem kendi sağlığı ve refahına takıntılı hem de kendi dışındaki herkese duyarsızlaşan bir toplumu anlattığı 'Biyopolitika'sı üzerinden değerlendirilmiştir. İkinci kısımda göç ile ilintili kavram açıklamalarına yer verilerek, göç ve mülteci kavramları vatandaşlık, milliyetçilik ve aşırı sağ üzerinden değerlendirilmeye çalışılmıştır. Habermas'ın 'öteki' kavramı ile Hannah Arendt'in mültecilik tanımı arasındaki ilişki ele alınmış ve mültecilerin 'öteki' olarak nitelendirilmesinin toplum üzerindeki etkileri açıklanmıştır. Üçüncü bölümde, Hannah Arendt'in mülteci konumlandırmasına dayanarak mülteci problemi karşısında Avrupa'da oluşan sosyal tutumlara ve AB politikalarına yer verilmiştir. Sonuç olarak Avrupa Birliği alanında göç olgusunun başarılı yönetilemediği ve tüm çabalara rağmen önemli bir siyasi krizin kaynağı olabileceği desteklenmektedir
An analysis of the Turkish Competition Authority decisions through the guidance on the commission?s enforcement priorities in applying article 82 of the EC treaty

Son 15 yılda yapılan reformlar sayesinde Avrupa Birliği Rekabet Politikası'ndaki şekilci yaklaşım ekonomik analize ve tüketici refahına önem veren etki temelli bir yaklaşıma dönüşmüştür. Bu reform sürecindeki en önemli gelişmelerden biri 2008 yılının sonunca yayınlanan, Komisyon'un AT Anlaşması'nın 82. Maddesinin Uygulanmasına İlişkin Hakim Durumdaki Teşebbüslerin Dışlayıcı Uygulamalarına Yönelik Öncelikleri Rehberi'dir. Bu çalışmanın temel amacı Avrupa Birliği Rekabet Politikası'nın şekilci yaklaşımdan etki temelli yaklaşıma geçmesinin Türk Rekabet Kurumu'nun yıkıcı fiyatlama, indirim sistemleri, mal vermeyi reddetme, fiyat sıkıştırması ve münhasırlık anlaşmaları ile ilgili kararlarına nasıl yansıdığının ortaya çıkarılmasıdır. Sözü edilen etkilerin açığa çıkarılması amacıyla Türk Rekabet Kurumu'nun 2009- 2013 yılları arasında çıkarmış olduğu hakim durumun kötüye kullanımında dışlayıcı uygulamalar üzerine olan seçilmiş kararları Avrupa Birliği kararları ve Rehber ışığında analiz edilmiştir. Sonuç olarak, Avrupa Birliği'nin özellikle 2009 sonrasında etki bazlı yaklaşımı benimsemede daha tutarlı olduğu görülmüştür. Türkiye Rekabet Kurumu kararlarında ise etki bazlı yaklaşım konusunda açık ve tutarlı bir eğilim görülmemiştir. Ancak Rekabet Politikası konusunda Avrupa Birliği'ni kendisine model alan Türkiye'nin, Hakim Durumdaki Teşebbüslerin Dışlayıcı Kötüye Kullanma Niteliğindeki Davranışlarının Değerlendirilmesine İlişkin Kılavuz Taslağı hazırlamış olması, bir rehber çıkararak gelecekte daha etki bazlı bir yaklaşım benimseyeceğini gösterebilir. Böyle bir durumda Türk Rekabet Kurumu'nun bu rehberin olumlu ve olumsuz yanlarını ve bu konuda gerçekten bir rehbere ihtiyacı olup olmadığını değerlendirmesi gerekmektedir.
Küresel ekonomide meydana gelen değişikliklerin Gümrük Birliği sürecine etkileri

Türkiye ve Avrupa Birliği Gümrük Birliği 1 Ocak 1996 yılında tesis edilmiştir. Gümrük Birliği Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne üyeliğinde her zaman bir basamak olarak görülmüştür. Ancak Gümrük Birliği'nin yapısall problemleri küresel ekonomide meydana gelen değişiklikler sonucunda ortaya çıkmış, kusursuz bir şekilde oluşturulmaması, asimetrik bir yapıda tasarlanması ve değişen küresel dinamiklere cevap vermekte yetersiz kalması en önde gelen sorunlar olarak kabul edilmiştir. Özellikle Avrupa Birliği'nin değişen küresel dinamikler karşısında rekabet seviyesini yükseltmek ve 2008 Krizi'nin olumsuz etkilerini gidermek için revize ettiği Ortak Ticaret Politikası ve Strateji Belgeleri kapsamında yöneldiği Serbest Ticaret Anlaşmaları Gümrük Birliği'ne zarar vermektedir. Bu bağlamda belirli iş, siyasi ve akademik çevrelerden yükselen eleştiriler karşısında Gümrük Birliği'nin değişen küresel dinamiklere etkin bir şekilde cevap verebilmek, daha geniş kapsamlı, esnek ve işlevsel hale getirebilmek, mevcut entegrasyon sürecini en iyi biçimde devam ettirebilmek, tarafların ekonomilerine maksimum fayda sağlayabilmek ve mevcut yapısall ve dışsal problemleri giderebilmek için revize edilmesi ihtiyacı doğmuştur. Bu çalışmada dünya ekonomisinde meydana gelen gelişmeler ve küreselleşmenin getirmiş olduğu ekonomik dönüşüm sonucunda Türkiye ile Avrupa Birliği arasında tesis edilmiş olan Gümrük Birliği'nin işleyişinde ortaya çıkan eksikliklerin yaratmış olduğu sorunlar açıklanmaya çalışılacak ve bu eksikliklere karşı önerilen çözüm önerilerini inceleyerek Gümrük Birliği'nin tarafların ekonomilerine gerekli dinamizmi sağlayacak şekilde revize önerilerinin analiz edilmesi amaçlanmıştır.
The EU's enlargement to Turkey and the role of transnational capital

Bu tez Avrupa'daki ulusaşırı sermaye sınıfının AB'nin Türkiye'ye genişlemesi sürecini nasıl etkilediğini araştırmaktadır ve bu konuyu incelemek için Neo-Gramscianist eleştirel yaklaşımı kullanmaktadır. Bu bağlamda, aday ülkelerin Kopenhag ekonomik kriterlerine uyumu, Avrupalı firmalarca gerçekleştirilen doğrudan dış yatırımlar, Avrupa Sanayicileri Yuvarlak Masası'nın raporları ve Komisyon ile üye devletlerce alınan kararlar arasındaki ilişkileri mercek altına almaktadır. Bu ilişkileri saptayabilmek için karşılaştırmalı olay incelemesi ve tarihsel yorumlama yöntemlerini kullanmaktadır. Bu doğrultuda AB'nin Doğu Avrupa genişlemesi ile Türkiye'ye genişlemesini karşılaştırmakta ve ASYM'nin genişleme politikaları üzerindeki tutumunu tarihsel açıdan analiz etmektedir. Bu sayede, bu tez Avrupa'daki ulusaşırı sermaye sınıfının genişleme politikaları üzerindeki ayrıcalıklı rolünü teyit etmekte ve ASYM'nin Türkiye'nin AB'ye katılımına Merkezi ve Doğu Avrupa ülkelerine kıyasla daha az istek duyduğunu ortaya koymaktadır. ASYM'nin Türkiye'nin katılımına daha az ilgi gösteriyor olmasını da Türkiye'nin Kopenhag ekonomik kriterlerine ve Gümrük Birliği Anlaşması'nın gereklerine uyum sağlamakta yaşadığı problemlere bağlamaktadır ve ASYM'nin Türkiye'nin AB'ye katılımını sadece Türkiye'nin ASYM tarafından ortaya konulan politika önerilerini yerine getirmesi durumunda desteklediğini öne sürmektedir. Böylece, ASYM'nin bu konudaki isteksizliğini Türkiye'nin hala AB'ye üye olamamasın nedenlerinden biri olarak göstermektedir.
Avrupa Birliği'nde yetki ikilemine çözüm: Yerindelik ilkesi

Yerindelik ilkesi, 1992 yılında imzalanan Maastricht Antlaşması ile birlikte Avrupa Birliği'nde anayasal düzeyde düzenleme altına alınmıştır. O günden bu yana, Avrupa bütünleşmesi bağlamında yerindelik ilkesinin anlamı ve işlevi tartışılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, ilkenin farklı tanımlarından yola çıkarak, Avrupa bütünleşmesine olan katkısı ve bu süreçte ilkenin önemini incelemenin yanı sıra, Avrupa Topluluğu Adalet Divanı içtihatları ışığında yerindelik ilkesinin anlamını ve işlevini ortaya koymaktır. Çalışmanın alan açısından önemi, siyasal nitelikli yerindelik ilkesinin hukuki kaynaklar üzerinden değerlendirilmesidir.
1838 Balta Limanı Ticaret Antlaşması Ve 1/95 Sayılı Ortaklık Konseyi Kararı

Balta Limanı Antlaşması, 1838 yılında imzalanmıştır. Bu Anlaşma sonucu, Osmanlı İmparatorluğu Avrupa kapitalizmine siyasi ve iktisadi olarak dahil edilmiş, sonunda Osmanlı İmparatorluğu bir Avrupa pazarı olmaktan kurtulamamıştır.1/ 95 sayılı Türkiye - AB Ortaklık Konseyi Kararı çerçevesinde sanayi ürünleri ile işlenmiş tarım ürünlerinin serbest dolaşımına imkan veren gümrük birliği 22 yıllık bir geçiş döneminin ardından 1 Ocak 1996 tarihinde tamamlanmıştır. Çalışma üç temel bölüme ayrılmıştır. Birinci bölümde, Balta Limanı Antlaşması'nın imzalandığı dönem olan 19. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu'nun siyasal ve ekonomik durumu incelenmektedir. Çalışmanın ikinci bölümü, Avrupa Birliği ile Türkiye arasındaki gümrük birliğini kuran 1/95 sayılı Ortaklık Konseyi Kararı'nı içermektedir. Üçüncü ve son bölümde Balta Limanı Anlaşması ve 1/95 sayılı gümrük birliği kararı değerlendirilerek, gümrük birliği kararının, Balta Limanı Anlaşması'na benzer ve farklı yönleri olduğu, mevcut hali ile ekonomik açıdan Avrupa Birliği lehine Türkiye'nin ise aleyhine olduğu sonucuna varılmıştır.
AB ülkelerindeki ve Türkiye'deki kamu ve özel ilköğretim okullarının genel bir karşılaştırılması

Bu çalışmamın amacı AB ülkelerindeki ve Türkiye'deki kamu ve özel ilköğretim okullarım genel olarak karşılaştırarak Türkiye'nin ilköğretim bakımından nerede olduğunu göstermektir. Bu hedefe ulaşmak için önce eğitimle ve karşılaştırmalı eğitimle ilgili genel bilgiler verdik. Daha sonra Türk Eğitim sistemini inceledik. Üçüncü bölümde Türkiye'de uygulanan ilköğretim sistemini tarihi gelişimi ile birlikte genel olarak anlattık. Dördüncü bölümde Avrupa'da eğitimin tarihçesini anlattıktan sonra Avrupa Birliği ülkelerinin genel yapıları, eğitim ve ilköğretim sistemleri hakkında bilgiler verdik. Tezin esas kısmını oluşturan beşinci bölümde Avrupa Birliği ülkelerindeki ve Türkiye'deki kamu ve özel ilköğretim okullarını, amaçları, zorunlu eğitim süreleri, okullaşma oranları, ders yılı süreleri, okutulan dersler ve ders saatleri, öğrenci başarısını ölçme ve değerlendirme, denetim, ders kitapları ve eğitim malzemeleri, yönetim ve finansman bakımından karşılaştırdık. Çalışmamın altıncı bölümünde elde edilen bulguları belirttik ve önerilerde bulunduk.
Avrupa Birliği ülkeleri ve Türkiye'de sosyal güvenlik harcamalarının değerlendirilmesi

Bu tez çalışmasında karşılaştırmalı olarak AB ülkeleri ve Türkiye'de sosyal güvenlik harcamaları incelenmek suretiyle Türkiye'nin AB ülkeleri arasındaki yerinin tespiti amaçlanmaktadır. Bu bağlamda çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci Bölümde çalışmanın metodolojisi açıklanmakta ve sosyal güvenlik sistemleri ve sosyal güvenliğin evrensel ilkeleri incelenmektedir. Ayrıca AB'de ortak sosyal güvenlik uygulaması ile sosyal güvenliğin koordinasyonu ele alınmaktadır. İkinci Bölümde ise sosyal güvenlik harcamaları incelenmiştir. Öncelikle AB ülkeleri ve Türkiye'de primli/katkılı sosyal güvenlik sistemlerinden yapılan sosyal güvenlik harcamaları ve harcamalar sonucunda oluşan açıklar incelenmiş; takiben primsiz/katkısız sistemleri de içeren sosyal koruma harcamaları; ardından seçilmiş bazı AB ülkeleri ile Türkiye'deki sosyal koruma harcamalarının sigorta kollarına dağılımı karşılaştırılmıştır. Çalışmanın Üçüncü Bölümünde ise bir önceki bölümden elde edilen verilere dayalı olarak genel bir değerlendirme ve analiz yapılmıştır. Ayrıca Türkiye'de primli/katkılı sosyal güvenlik sisteminde oluşan sosyal güvenlik açığının yapısı ve açığı meydana getiren etmenler irdelenmiştir. Çalışma sonucunda Türkiye'de hem sosyal güvenlik ve sosyal koruma harcamalarının AB ülkelerine göre son derece düşük düzeyde kaldığı; sosyal güvenlik açığının ise AB ülkelerine göre son derece yüksek olduğu tespit edilmiştir.
Development of the EU Asylum Policy: Preventing the access to protection

Bu tez çalışması Avrupa Birliği Sığınma Politikası gelişiminde göz ardı edilen insani unsurları incelemektedir. Uygulanan sıkı göç kontrollerinin etkisiyle, AB zımnen de olsa sığınmacıların AB topraklarına ulaşımını kısıtlamaya dayalı olan yeni bölgesel bir mülteci koruma sistemi oluşturmaya çalışmaktadır. Bu bağlamda, bu tez çalışması AB Sığınma Politikası gelişiminde, sığınmacıları dışlayan bu eğilimin boyutlarını ve etkisini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Bu suretle, bu çalışmada esas itibariyle, sığınmacıların Birlik topraklarına ulaşımını engellemeye çalışırken, AB'nin genel olarak insan haklarına ve mülteci korunmasına dair güçlü taahhütleri açısından düştüğü ikilem vurgulanmaya çalışılacaktır. Bu amaç doğrultusunda, ABD'deki sığınma politikası oluşumunun genel gelişimi incelendikten sonra, tez çalışması özellikle bu dışlayıcı stratejiye hizmet eden, AB topraklarına geçiş-öncesi ve geçiş-sonrası sığınmaya erişimin engellenmesi üzerine uygulamaları etraflıca irdeleyecektir. Geçiş-öncesi uygulamalar başlığı altında, mültecilerin AB topraklarına gelişini önceden engelleme amaçlı, vize uygulamaları, mülteci taşıyan firmalara yönelik cezai yaptırımlar ve diğer tamamlayıcı uygulamalar incelenecektir. Geçiş-sonrası uygulamalar başlığı altında ise AB topraklarına vıulaşabilmiş mültecilerin ivedi bir şekilde AB toprakları dışına gönderilmesini amaçlayan, 'güvenli üçüncü ülke', 'evsahibi üçüncü ülke' ve geri-kabul anlaşmaları incelenecektir. Bu politikalar incelenirken, tez çalışması özellikle, AB Üye Devletlerin, kendilerince meşru varsaydıkları uygulamalarla, öncelikle mülteci koruma sisteminin kalbi olan geri-göndermeme yükümlülüğünü ve mülteci korunmasına dair diğer uluslararası yükümlülüklerini yerine getirmekten nasıl kaçındıklarını göstermeye çalışacaktır.
Avrupa Birliği - Rusya ilişkilerinde enerjinin rolü

Enerji, ülkelerin ekonomik kalkınmalarının sürdürülebilir olması için önemli bir unsurdur. Enerji kaynaklarının kesintisiz bir şekilde temin edilmesi, ülkeler için hayati bir önem taşımaktadır. Bu doğrultuda sürdürülebilir enerji ilişkileri, enerji arzının güven altına alınması ve enerji kaynaklarının çeşitlendirilmesi amacıyla etkin enerji politikalarının oluşturulması, devletler için öncelik haline gelmiştir. Dünyanın en büyük ikinci enerji tüketicisi konumunda olan Avrupa Birliği, ihtiyaç duyduğu enerjinin %53'ünü dış kaynaklardan temin etmek zorunda olan bir topluluktur. İhtiyaç duyulan bu enerji kaynaklarından ham petrolün %30,4'ünü, doğalgazın %37,5'ini ve katı yakıtların %29'unu Rusya'dan elde etmek durumundadır. Bu bağlamda dünyanın en zengin hidrokarbon kaynaklarına sahip olan ülkelerden birisi olan Rusya, Avrupa Birliği'nin ihtiyaç duyduğu enerji kaynaklarının temininde en önemli tedarikçisi konumundadır. Bu nedenle Avrupa Birliği ve Rusya arasındaki ilişkiler için enerji konusu, hayati bir öneme sahiptir. Bu çalışmada, dünyanın en önemli enerji tüketicilerinden birisi olan Avrupa Birliği ve dünyanın en önemli enerji tedarikçilerinden birisi olan Rusya arasındaki ilişkilerde enerjinin rolü incelenmiştir.
20. yüzyıl İspanya dış politikası ve Avrupa Birliği üyeliğinin İspanyol dış politikasına katkıları

İspanya'nın 20. Yüzyıl boyunca dış politika düzlemindeki en büyük çabası, yüzyıllar süren siyasi ve zihni içedönüklüğün sonucu olarak kendisini içinde bulduğu bağlamsızlık ve izolasyondan kurtulmak ve uluslararası sahnede saygın bir oyuncu olarak yerini almak olmuştur. Bu çaba kapsamında, bir yandan Latin Amerika ve Akdeniz havzasında nüfuzunu genişletmeye ve bölge ülkeleriyle işbirliği mekanizmaları kurmaya çalışırken, diğer yandan Batı dünyası içindeki güç merkezleri arasındaki rekabet ve uyuşmazlıklarda dengeli bir noktada kalmanın çabasını vermiştir. Ancak 20. Yüzyıl İspanyol dış politikasının asıl büyük problemi, İspanya'nın Avrupalılık çatısı altına kabulünü sağlamak olmuştur. Bu çerçevede gerek Franco rejimi, gerekse de demokratik hükümetler, farklı dünya görüşleri ve yaklaşımlar çerçevesinde de olsa Avrupa bütünleşmesinde yer almanın ve onu ulusal çıkarlar çerçevesinde dönüştürmenin gayretini göstermişlerdir. İspanya'nın AB üyeliği ve bu bağlamda dış politikasının Avrupalılaşması sürecinde çeşitli inişli çıkışlı dönemler yaşansa da, her iki taraf açısından da karlı bir etkileşim meydana gelmiştir. Avrupa, İspanya'nın geniş jeopolitik hinterlandına erişme kolaylığı edinirken, İspanya da bağlamsızlık ve izolasyon endişelerinden önemli ölçüde kurtulmuş ve Batı dünyası içinde 'normal' bir ülke olarak kendini kabul ettirmiştir.
Gümrük Birliği'nin Türkiye'nin gümrük vergileri üzerine etkileri

Günümüzde uluslararası ekonomik birleşme hareketleri önem kazanmaya başlamıştır. Uluslararası ekonomik birleşmeler üye ülkeler arasındaki tüm ticaret engellerinin kaldırılması ve belirli alanlardaki işbirliğinin kurulması ile ilgilenir. Başlıca ekonomik entegrasyon türlerini şöyle sıralayabiliriz: Serbest ticaret bölgeleri, gümrük birlikleri, ortak pazar, parasal birlik, ekonomik birlik, ve tam entegrasyondur. Cumhuriyetin ilanından sonra tüm alanlarda yönünü batıya çeviren Türkiye, özellikle ekonomik alanda AB ülkelerinin önemli partneri olmuş ve bu ülkelerin oluşturdukları organizasyonlar içinde yer almak istemiştir. Türkiye'nin 1963 yılında başlayan birlik macerası 1996 yılında GB'nin kabul edilmesiyle yeni bir boyut kazanmıştır. Tam üyelik esasına göre kurulmuş olan AB sisteminde, ülkeler önce tam üye statüsüne sahip olurlar ve daha sonra siyasal, ticari, mali ortak yükümlülükler altına girerler. 6 Mart 1995'de Türkiye-AB Ortaklık Konseyi Kararı olarak kabul edilen ve 1 Ocak 1996'da yürürlüğe giren Gümrük Birliği ile Türkiye'nin AB'ne tam üye olmadan, tam üye ülkelerin altına girdiği yükümlülükleri üstlenmiştir. Gümrük Birliği ile birlikte Türkiye, AB mallarının sıfır gümrükle ithaline ve AB'nin belirlediği üçüncü ülkelere karşı uygulanacak Ortak Gümrük Tarifesine uyma yükümlülüğüne girerek; AB lehine Türkiye aleyhine ticaretin gelişmesine olanak tanımış ve aynı zamanda sıfırlanan gümrük vergileri ile birlikte, kamu gelirleri içerisinde önemli yeri olan gümrük vergi gelirleri kaybına uğramıştır. XTürkiye, dış ticareti yönünden önemli partneri olan AB ile oluşturduğu GB sürecini tekrar gözden geçirecek mekanizmalar geliştirilmelidir. Tam üye yapılmadan gümrük birliğini sürdürerek ticari, siyasi kayıplarının uzun vadede daha da ciddi zararları doğurmasına meydan vermemek için; AB ile karşılıklı menfaatleri gözeten bir serbest ticaret bölgesi antlaşması yapılmalı ve ekonomik, siyasi ve ticari işbirliği bu doğrultuda geliştirilmelidir.
Avrupa Birliği ve Türkiye'de Telekomünikasyon hizmetlerinde serbestleşme ve özelleştirme

Günümüzde telekomünikasyon teknolojilerinde yasanan gelismeler ve küresellesme sürecinin etkileriyle birlikte değisen ekonomik yapı, rekabeti daha çok bilgiye dayalı hale getirmektedir. Telekomünikasyon sektörünün, özellikle son yirmi yılda teknolojik gelisimi ve artan küresellesme eğilimi ile beraber, önce ülkeler düzeyinde kamunun elinde bulunan telekomünikasyon sistemleri üzerinde düzenlemeler yapılarak, kimi ülkeler önce özellestirmesonra serbestlesme veya her ikisi beraber veya sadece serbestlesme seklindesektörü yönlendirmeye çalısmıslardır. Ülkemizde de özellikle son yıllardatelekomünikasyon alanında önemli adımlar atılmaktadır. Bu doğrultuda, telekomünikasyon sektörüne yönelik politikaların gelistirilmesi asamasında, dünyada meydana gelen gelismeler yakından takip edilmekte ve Avrupa Birliği ile ortak stratejik hedefler benimsenmeye çalısılmaktadır. Bu çalısmada, Avrupa Birliği ve Türkiye'de telekomünikasyonhizmetlerinde serbestlesme ve özellestirme süreçleri ele alınmıstır. Çalısmadatelekomünikasyon sektörünün ekonomik gelisme ve kalkınmadaki önemi dikkate alınarak, son yirmi yılın özellestirme ve serbestlestirme deneyimleri gözden geçirilmis, telekomünikasyonda kamu tekellerini özellestiren ya da geleneksel yapıda radikal değisiklikler yapan Avrupa Birliği ülkelerindekireformlar değerlendirilmistir. Çalısmanın amacı, telekomünikasyon sektörükonusunda, Avrupa Birliği mevzuatının gelisimi ve tecrübeleri doğrultusunda, Türk mevzuatının incelenmesi ve yapılacak değerlendirmenin ardındanöneriler getirerek sektörün gelisimine ısık tutmaktır.
Analysis of relations between the the Southern Caucasus states, Turkey, EU

Güney Kafkasya Ülkeleri,, Türkiye ve Avrupa Birliği İlişkilerinin Analizi adını taşıyan bu tez sizlere konumuzun merkezindeki aktörlerin birbirleriyle olan ilişkilerinin boyutları hakkında siyasi, ekonomik, tarihsel ve sosyo-kültürel referanslar vererek, detaylı bir bakış açısı sunacaktır. Sovyetler sonrası bağımsızlığına kavuşan yeni ülkelerin ortaya çıkması, küresel ve bölgesel güçler için aynı anda hem yeni fırsatlar, hem de yeni problemler ortaya çıkarmıştır. Küçük sayılabilecek bir alana sahip olmasına rağmen, Güney Kafkasya önemli bir jeostratejik bölge olarak ortaya çıkmaktadır. Avrupa, Orta Asya, Anadolu ve Orta Doğu'nun yol ayrımlarının ortasında yer almakta olan bölgede Kafkas dağları doğal bir sınır çizmekte ve bölge önemli derecede enerji kaynaklarını barındırmaktadır. Güney Kafkasya'nın bu jeostratejik konumu bölgesel etnik yapının karmaşık olmasına ve birbirinden farklı kimliklerin oluşmasına yol açmıştır. Buna rağmen, Sovyetler sonrasındaki yaklaşık yirmi senelik zaman sürecinde bölgesel işbirliği gerçekleşemediğinden tam olarak istikrar sağlanamamıştır. Azerbaycan, Gürcistan ve Ermenistan bölgesel ülkeleri oluşturmalarına rağmen, çeşitli etnik gruplar kendi etnik kimlikleri aracılığıyla siyasi olarak aktivize olmuştur. Bunda merkezi ulus-devlet kimliklerinin yıpranması, kötü ekonomik altyapı, Sovyet döneminin idari yapılanması ve bölge dışı aktörlerin politikaları etkili olmuştur. Bölgesel problemler, temel olarak çözülemeyen etnik sorunlar, eskimiş ve zayıf bir planlı ekonominin yeniden yapılanma/reforme edilme ihtiyacı, ideolojik boşluğun getirdiği kimlik sorunsalı, doğal kaynakların getirdiği zenginliğin paylaşılması mücadeleleri ve bölgesel işbirliğinin eksiklikleri olarak ele alınabilir. Kaçınılmaz olarak, Güney Kafkasya ülkeleri sadece komşu ülkeler olan Türkiye, Rusya ve İran'ı değil, aynı zamanda bölge dışı ülkeler olan ABD ve kendine özgü bir oluşum olan Avrupa Birliği'nin çıkarlarını da etkilemiştir. Sonuç olarak, içiçe girmiş ilişkilerin ve problemlerin olduğu bir tablo önümüzde durmaktadır. Bu çalışma Türkiye, Avrupa Birliği ve Güney Kafkasya ülkelerinin birbirleriyle olan ilişkilerinin siyasi, ekonomik, kültürel ve tarihi boyutlarına ışık tutacaktır. Bu bağlamda, bu aktörlerin politikalarının birbirleriyle olan ilişkilerini ne derecede etkilediği sorusuna bir yanıt aranacaktır.
Kümeleme analizi ile Avrupa Birliği'ne aday ülkelerin ekonomik durumlarının incelenmesi

KÜMELEME ANALİZİ İLE AVRUPA BİRLİĞİ'NE ADAY ÜLKELERİN EKONOMİK DURUMLARININ İNCELENMESİ Levent TERLEMEZ Anadolu Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsi İstatistik Anabilim Dalı Danışman: Prof. Dr. Ali Fuat YÜZER 2001 Avrupa Kıtası'nda birlik fikri, dünya üzerinde siyasi ve ekonomik bir güç olma yolunda ilerlemektedir. Bu birleşme, ortaya çıkabilecek problemlerin üstesinden gelebilmek için birleşebilen, yeni teknolojileri ve bilgiyi paylaşabilen, rahat ve güvenli bir yaşam olan, güçlü ve istikrarlı ekonomiye sahip ülkeler yaratmak için yapılmaktadır. Birliğin gelişme aşamasında karşılaşılan birçok problem birlik düşüncesi yardımıyla aşılmıştır. Avrupa Birliği'nin şimdiki amacı bu düşünceyi tüm Avrupa'ya yaymak. Bu nedenle, Türkiye, Malta, Güney Kıbrıs Rum Yönetimi ve 10 Doğu Avrupa Ülkesini Avrupa Birliği'ne aday ülke olarak ilan etti. Bu ülkeler içerisinden, ekonomik ve siyasi kriterleri daha çabuk yerine getiren ülkeler Birliğin yeni ülkeleri olma hakkını elde edecekler. Bu çalışmanın amacı, Avrupa Birliği'ne üye ülkeler ve üyelik başvurusu yapan aday arasındaki temel makroekonomik göstergeler açısından benzerliklerini ortaya koymak, homojen ülke kümelerini belirlemek ve Türkiye'nin bu kümelerden hangisinde yer alacağını belirlemektir.