turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Grafik tasarımda airbrush teknolojisi 'Airbrush tekniğiyle afiş çalışmaları'

Bilgi temelinden yoksun bir kültür düşünülemez. Bu bilgi, dar kapsamında 'özel'i, geniş kapsamında 'genel'i içermedikçe de tam bir bilgi sayılmaz. Bilgi ve bilgilenme süreci yaratıcılığın, tasarımın ve ardı sıra teknolojinin temelidir. Kuşkusuz bu, mühendisliğin teknolojik bir ürünü olan 'airbrushing' araçları için de geçerlidir. Airbrush bir üretim tekniğidir. Grafik üretimde yeri diğer tekniklerle karşılaştırılmayacak kadar geniştir. Ancak 'her şey' değildir bu alan. Charles Burdick'in 1893'teki bu buluşu daha sonraları grafik sanatlarda ve özellikle 1930'lu yıllarda önem kazanmıştır. Ancak günün ekonomik koşulları Türk grafik sanatçılarının söz konusu tekniği uygulama alanlarına aktarmalarını engellemiş ve bu nedenle sanatçılarımız klasik üretim tekniklerini devreye sokarak yeni arayışları sürdürmeye çalışmışlardır. Türkiye'de grafik sanatlar alanına bu tekniğin girmesi ve yaygınlaşması 70'li yıllar sonrasında olmuştur. Bu tarih, airbrushm yine dünya üzerinde ikinci olarak popülaritesinin artış gösterdiği döneme rastlar. Yurtdışı ile geliştirilmiş ekonomik ilişkiler sonucu bu teknoloji Türkiye'ye getirilmiş ve grafik üretimdeki önemli konumuna süratle yerleşmiştir. Fakat montaj sanayiimiz gibi, sadece malzemenin kendisi getirilmiş ve bugüne değin tekniğin bilgisel yönünden habersiz bırakılan kişilerce uygulanması tekniğin üretim ortamında yanlış kullanılmasına neden olmuştur. Yetkin sanatçılarca olumlu kullanılışının altında, yine sayısı sınırlı bu sanatçıların kişisel yetilerinin bilgi gücü vardır. Karmaşık bir yapıya sahip teknolojinin, karmaşık teknik uygulamalarla yinekarmaşık ürünlerde sonuçlanması karmaşık olmayan bir bilgi gücü ve yoğunluğunu gerektirir. Bu nedenle çalışmalar beş bölümden oluşmakta, giriş bölümünden sonra birinci bölümde airbrush tekniği ve teknoloji tarihindeki gelişimi ele alınarak, biçimleme dili yönüyle plastik sanatlardaki yeri üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde Türkiye'deki grafik sanatlar konu edilerek airbrush tekniğinin kullanımının gelişimlerle ilişkisi ve tarihçesi sunulmaktadır. Üçüncü bölümde ise tamamen teknik açıklamalarıyla anlatılan 'airbrushing', örnek alıştırma ve uygulamalarla bu tekniği kullanmayı amaçlayanlara tanıtılmıştır. Bunun; nasıl bir teknik, ne gibi biçimlendirme olanaklarına sahip olduğu, nerelerde, ne gibi durumlarda ve ne amaçla kullanılabileceği açıklanmaya çalışılırken, teknik uygulamadaki aksaklıklar üzerinde durulmuş ve hata düzeltme önerileri verilmiştir. Son bölüm; tekniğin biçimleme olanaklarının araştırıldığı afişler üzerindeki çözümlemelerle, Türkiye'deki airbrush sanatçılarının 'tekniğin kullanımı' üzerine yaptıkları önerileri kapsamaktadır. Yüzyılın başından bu yana anlatım olanakları bugünkü düzeye ulaştırılmış airbrush tekniği, şüphesiz, üzerinde devamlı araştırıcı bir ruhla yaklaşımı gereksinmekte ve yapılan araştırma uygulama çalışmaları sonuçlarıyla da sınırlı kalmamaktadır.
Turkiye'de özgun baskıresmin gelişimi bağlamında Fevzi Karakoç

'Türkiye'de Baskı resmin Gelişimi Bağlamında Fevzi Karakoç' başlıklı bu tez çalışmasında, Özgün baskıresim sanatının Dünya'da ve Türkiye'de başlangıcından günümüz baskı sanatı ve tekniklerine uzanan gelişim süreci incelenmiştir. Bu bağlamda, sanatçıların kendilerini ifade etme arayışları, yeni teknik denemelerin şekilleniyor olması, sanatsal ifadenin olanaklarını zenginleştirmiş ve yeni anlatım yolları ortaya çıkartmıştır. Tüm bu gelişim sürecinin, sanatçının gerek ele aldığı konu bütünlüğü gerekse deneysellik bağlamında ortaya çıkan üretimleri içinde, bulunduğu zamana, topluma ve kültüre dayalı referanslar sunduğu da bir gerçektir. Bu gerçeklik, sanatçının kullandığı teknik donanımın bir parçası olarak kültürel birikim ve araştırmaya dayalı izlenimlerin kayıt altına alınması olarak da yorumlanabilir. Özgün Baskıresim sanatının gelişim süreci bağlamında, Fevzi Karakoç sanatını ve eserlerini incelediğimizde, tez çalışmasının temelinde yatan sanatsal ifade ve teknik birikimin, Karakoç'un eserlerinde ele aldığı konu ve temaları beslediği, bu süreçte kültürel ve toplumsal birikim ile gerçekliklerin de sanatçıyı etkilediği görülmektedir. Eserler ve ele alınan temalar, birer belge niteliği taşımakta ve günümüzde sanatsal bir anlatım biçimine dönüşmektedirler. Bu nedenle, Fevzi Karakoç'un Türk Sanatı'na ve baskı resme sağladığı katkılar düşünüldüğünde, Karakoç'un sanatçı kimliğini, kültür elçiliği olarak ta günümüze taşıdığı yadsınamaz bir gerçektir. Bu tez çalışmasında, özgün baskıresim tekniğinin gelişimiyle tekniğe sağlanılan katkılar incelenmiş, bu inceleme neticesinde de Fevzi Karakoç eserlerinin ve sanatının kısa bir analizi yapılmıştır. Tez çalışmasının genel amacı; geçmişş ve bugün arasında bir bağ kurarak bugüne aktarılan kültürel detayların bundan sonrası için de sanatçının sanatıyla geleceğe uzanan bir referans niteliği taşımasına olanak sağlamaktır.
Tekstil materyalleri ve üretim teknikleri perspektifinden şeffaf etkinin 20. yüzyıldan günümüze giyim alanına etkisi

Şeffaf etkili yapıların tarihinin çok erken dönemlere dayandığı bilinmektedir. Tekstil alanında yaşanan gelişmelerle şeffaf etkinin materyal çeşitliliğine, kullanım miktarına ve uygulanan üretim tekniklerine bağlı olarak farklılık gösterdiği gözlemlenmiştir. Tekstil Materyalleri ve Üretim Teknikleri Perspektifinden Şeffaf Etkinin 20. Yüzyıldan Günümüze Giyim Alanına Etkisi başlıklı bu tezde 20. ve 21. yüzyılın devamlı olarak değişen sanat ve giyim tasarımı alanlarında güçlü ifade araçlarına dönüşen şeffaf etkili tekstil yapılarının gelişimi incelenmiştir. Şeffaflığın kavramsal yönünden çok materyallere ve üretim tekniklerine dayalı görsel ve işlevsel olanakları bu tezin ana konusunu oluşturmaktadır. Bu araştırma altı bölümde ele alınmıştır. Giriş bölümünde 'şeffaf etki' sözcüğüne ait genel tanımlara ve tez akışına değinildikten sonra ikinci bölümde, giyim tasarımı ve şeffaf etki arasındaki ilişki ve bu etkileşimin tarihsel gelişimi, konu ile ilgili kavramlar genel olarak aktarılmıştır. Giyim olgusu ve üretim şekillerine değinilmiştir. Üçüncü bölümde; tekstil yapılarda şeffaflığa etki eden seçilmiş materyaller doğal ve kimyasal olarak iki ayrı grupta sınıflandırılmıştır. Bu alandaki seçilmiş tekstil üretim tekniklerinin gözenekli, geçirgen, şeffaf ve yarı-şeffaf yapıların oluşturulmasına etkisi incelenmiştir. Dördüncü bölümde; genel bir bakışla Endüstri döneminde yaşanan gelişmelere değinilmiş, Art's and Craft, Art Nouveau, Viyana Atölyeleri, Art Deco, Bauhaus, Lif Sanatı gibi sanat ve tasarım alanında yaşanan değişimlerin tekstil alanına katkılarına yer verilmiştir. Ayrıca 20. yüzyılda yaşanan değişimlerin giyim alanına yansılamaları şeffaf etki perspektifinden tarihsel süreçler şeklinde örnekler üzerinden incelenmiştir. Dönemler içerisinde yer alan şeffaf etkili giyim tasarımı örneklerine materyal ve üretim teknikleri açısından genel olarak değinilmiştir. Beşinci bölümde; 1980 sonrası ileri teknolojilere ait tekstil materyalleri, üretim teknikleri, tekstil yapılarına etki eden bitim işlemleri, bilgisayar destekli sistemlerin şeffaf etkili yapılarla etkileşimi incelenmiştir. Süreç, yenilikçi materyal ve üretim teknikleriyle geliştirilen yeni tekstil yapıları ve disiplinler arası etkileşimlerin yanı sıra sanat ve tasarım alanına ait örnekler üzerinden değerlendirilmiştir. Altıncı bölümde; seçilmiş çağdaş giyim tasarımcılarının sanat, zanaat, tasarım ve teknolojinin birlikteliğiyle ürettikleri disiplinler arası tasarımlarındaki yenilikçi şeffaf etkilerin olanakları araştırılmıştır. Sonuç bölümünde; tüm bölümlerde edinilen bilgiler derlenerek 21. yüzyılda değişen giyim tasarım algısı ve şeffaf etkili yapıların bu tasarımlarda oluşturduğu görsel ve işlevsel olanaklar irdelenmiştir.
Hareketli grafik tasarım uygulamalarında minimalist yaklaşımlar ve bir uygulama

Hedef kitleye ulaşma önceliği bulunan grafik tasarımın geçmişşten bu yana gelişimi ve evrimi içerisinde teknolojinin de sağladığı imkanlar doğrultusunda tasarıma hareket ve zaman kavramları dahil olmuştur. Böylece durağan tasarımların hayat bulduğu hareketli grafikler günümüzde oldukça önemli bir yer tutmaktadır. Hareketli grafikler, etrafın ekranlarla çevrili olduğu günümüz teknoloji çağında kendine oldukça geniş yer edinmiştir. Aynı zamanda hareketin ve zamanın sağladığı imkanlar sayesinde kitleye ulaşma konusunda tasarımcıya fayda sağlamaktadır. Günümüz teknoloji çağı aynı zamanda pek çok görüntü ve bilgiye maruz kalan kitle için bir karmaşaya sebep olmaktadır. 1960'lı yıllarda Soyut Dışavurumculuğa tepki olarak ortaya çıkan Minimalizm ise karmaşanın karşısında sadelik ve yalınlığı savunarak kitle için nefes alınacak bir alan oluşturma gücüne sahiptir. Minimalizm'in gereksiz detaylardan arınmayı temel alan felsefesi ile tasarımda dikkati dağıtacak tüm gereksiz öğelerden arındırılmış saf bilgiyi hedef kitleye doğrudan aktarmak sağlanabilmektedir. Böylece tasarımların hayat bulması olarak değerlendirilen ve dikkat çekiciliği oldukça fazla olan hareketli grafikler, Minimalizm'in sadelik anlayışı ile bir araya gelerek tasarımların yalın, güçlü bir şekilde hedef kitleye ulaşmasını ve akılda kalıcılık etkisini artırabilmektedir. Bu çalışma kapsamında ulaşılan bilgiler doğrultusunda belirlenen üç farklı konuda enformasyon amaçlı minimal tarzda üç uygulama çalışması hazırlanmıştır. Bu araştırmanın amacı, Minimalizm ve grafik tasarım arasındaki ilişkiyi gösteren bir kaynak oluşturmak aynı zamanda karmaşadan uzak ve yalın hareketli grafik tasarımların bilgi aktarma ve akılda kalıcılık gibi farklı grafik tasarım görevlerini ne derece karşılayabildiğini göstermektir. Çalışmanın ilk bölümünde hareketli grafiklerin tanımı yapılarak tarihsel süreci ve temel unsurları incelenmiştir. İkinci bölüm kapsamında Minimalim kavramının ortaya çıkış süreci ve grafik tasarım aralarındaki bağlantılar incelenmiştir. Üçüncü bölümde hareketli grafiklerde minimal yaklaşımlar örnek incelemeleri ile birlikte ele alınmıştır. Dördüncü bölümde ise uygulama çalışmalarının süreçleri detaylı bir şekilde aktarılmıştır.
Özgün seramik yüzeylerin iç mekan düzenlemelerinde kullanımı

Bu arastırmaya seramigin baslangıçtan günümüze kadar olan gelisimsürecinde, diger sanat dalları gibi çagdas seramik sanatına nasıl dönüstügüylebaslanmıstır. Çagdas seramik sanatında soyut anlatım biçimlerine yönelme, öz ve biçimiliskisinin sorgulanması gibi sanatın elestirel yaklasımlarını da içine almasıylakapsamını genisletmesi arastırılmıstır. Mühendislik bilimleri teknolojilerinden ve sanatın diger dallarından da beslenerek gelisen seramik sanatı artık içerik-biçim-renkanlatımı ile de felsefi açıdan da kendini ortaya çıkarmayı basardıgı gözlenir. Arastırma kapsamında tasarının tanımı, tasarıdaki bütünlük ilkesinden hareketle seramik çalısmaların olusum asamaları ve içerdikleri anlamlar tartısılmıstır. Biçim-içerik ve özün ayrımı da tanımlanarak arastırma genisletilmistir. Son bölümde, yapılan seramiklerin görsellerini ve yüklendikleri anlamlartartısılıp yorumlanarak arastırma sonuçlandırılmıstır.
Heykel ve strüktür

İnsanoğlunun bilinmezliklerini cevaplayan, biçimlendirmelerindeki oran çözümlemelerine ve geometrik organizasyonlarına kaynak olan doğa sistemleri; görsel sanatların plastik problemlerine bu sentezler yoluyla yön göstermektedir, iyi bir gözlemci olan sanatçı, doğanın strüktür değerlerini irdeleyerek, nesne öğelerinin bir araya gelişindeki matematiksel sistemleri eserlerine yansıtmıştır. Bu araştırmada, 'heykel ve strüktür' başlığı altında, doğal yapılaşmadaki bütünlük ve bu bütünlüğü sağlayan ilkelerin oluşumu incelenerek, elde edilen verilerin sanatçılar tarafından nasıl değerlendirildiğine yer verilmiştir.
Bir bellek imgesi olarak kuyu

Bu çalışmada ele alınan Bir isimli yerleştirme serisine imge ile dil arasındaki ilişki üzerinden yola çıkılmış, bellek anlamına gelen bu sözcük aynı zamanda kuyu sözcüğüne karşılık geldiğinden, yerleştirme çalışmaları kuyu şeklinde veya kuyuyu çağrıştıran silindir formu ile kurgulanmıştır. Kurgu süreci büyük oranda sezgisel olarak gerçekleştiğinden, öncelikle serinin Bergson felsefesinin temelini oluşturan sezgi, süre ve bellek kavramları ile olan ilişkisine değinilmiştir. Yerleştirmelerde görülen imgelerin yüz ifadeleri ile belirlenmeyen bir otobiyografik dil oluşturduğu düşüncesinden hareketle seri, çağdaş sanattaki otobiyografik yaklaşımlarla olan bağı üzerinden analiz edilmiş, görsel günlükler olmalarının yanı sıra bellekteki izler olarak kurgulanmaları ve kısmen belgesel bir nitelik taşımaları bakımından fotoğraf sanatı ile olan ilişkileri irdelenmiştir. Bir serisinin toplumsal olarak ötekileştirilmiş, baskıya maruz kalmış kesimlerin kolektif belleği ile ilişkisi, karşı bellek başlığı altında ele alınmış, ayrıca serinin son parçasında konu edinilen Ezidilere yönelik katliamların dini sembolleri üzerinden ifadesine, benzer konuların çağdaş sanatta ele alınış biçimlerine değinilmiş, soykırım gibi büyük toplumsal travmaların sanat yoluyla aktarımının olanakları ve güçlükleri tartışılmıştır.
Çağdaş resim sanatında kadın bedeni kullanımı ve günümüz resim sanatına yansımaları

Çalışmamızda, çağdaş resim sanatında kadın ve kadın bedeni kullanımı geçmişşten günümüze geçirdiği evrelerle incelenmiştir. Çalışmamızda kadın kimliği irdelenerek toplumsal algıların neticesinde kadında gözlenen ruh ve duygu halleri yapılan resim çalışmalarındaki figüre yansıtılmıştır. Kaygı, korku, endişe, güvensizlik, huzursuzluk gibi birçok ruh hallerini izleyebileceğiniz çalışmalarımızda çağdaş resim sanatının temsilcileri ressamlara esin kaynağı olan benzer yapıtlarındaki örnekler analiz edilerek çağdaş resim sanatına yansıtılan duygusal ve ruhsal haller değerlendirilmiştir. Kadına yüklenen 'değer' ve 'değersizlik' kavramlarından hareketle kadının toplumda görmesi gereken değer ve saygının durumu irdelenmekte ve bu durumdan doğan olumsuz algılar ve tepkiler dikkate alınarak çalışmalarımızın renk ve materyallerini tercihimizde belirleyici olmuştur. Altın, gümüş ve bronz renklerle kadına toplumda biçilen 'değer' kavramı ve derecelendirilmesi anlatılmıştır. Kadının yaşadığı toplumun kendisine ve bedenine bakış açısından kaynaklanan ruhsal ve duygusal durumlar ise siyah ve beyaz kullanımıyla yansıtılmış ve renkler yer yer şeffaf materyallerle desteklenmiştir. Kompozisyonların genelinde verilmek istenen düşünce kadın ve kadın bedeninden hareketle izleyiciye kendi ve kendi algısındaki kadını buldurmayı amaç edinmiştir. Günümüzde kadının yaşadığı toplumsal, geleneksel, dini bazı kurallarla şekillere konulmasından, birçok alanda ticari meta olarak kullanılmasına ve dişiliğin mahremiyetinin estetik kaygı, güzellik algısı ve cinsellik kavramları etrafında toplanmasından duyulan rahatsızlık ve içsel tepki bu çalışmalarla ortaya konulmuştur. Kadın ve kadın bedeni kullanımının çağdaş resim sanatı aracılığıyla konuya duyarlılığın artmasında öncü olması ve toplumda ve sanatta öz değeriyle yer alması gerektiğine dikkat çekilmek istenmiştir.
Suriyeli mülteci öğrencilerin olumsuz yaşantılarının resimlerine yansıması (5. sınıf örneği)

Yapılan bu çalışmada Suriye'de 2011 yılında başlayan iç savaş nedeniyle Türkiye'ye sığınmacı olarak göç eden 5. sınıfa kayıtlı Suriyeli öğrencilerde, savaşın görsel sanatlar dersinde yaptıkları resimlere yansımaları araştırılmıştır. Araştırmanın evreni, ülkemizdeki Suriyeli 5. sınıf öğrencilerinden; örneklemi ise Gaziantep ili Şahinbey ilçesine bağlı Mustafa Necati Ortaokulu ve Bülbülzade Edip Ahmet Ortaokulunda öğrenim gören 36 Suriyeli öğrenciden oluşmaktadır. Uzman görüşleri doğrultusunda 'göç' ve 'memleket' konulu resim yapmaları istenmiştir. Çocukların yaptıkları resimler yine uzman görüşleri alınarak betimsel metotla incelenmiştir. 'Memleket ve Göç' konulu resimlere dair bulgu ve yorumların akabinde incelemelerin geçerlilik ve güvenirliğini sağlamak amacıyla matris, grafik ve veri toplama formu kullanılmıştır. Araştırma sonucunda çocukların resimlerinde 'uçak, sınır kapısı, mermi, kan, asker, tel örgü, top, silah, tank, bayrak, ölmüş ve yer alanmış insan figürleri' gibi savaşı doğrudan işleyen ya da dolaylı olarak çağrıştıran imgeleri yoğunlukla kullandıkları dikkat çekmiştir.
Anadolu'da başlangıcından günümüze seramik metal teknik ve biçim etkileşimleri

Anadolu, Asya İle Avrupa arasında, 3 yanı denizlerle ve sıradağlarla doğal şekilde korunan yarımadadır. İnsanlık tarihinde en eski dönemlerinden başlayarak, insanların yaşamına sahne olmasına ve üzerinde birçok uygarlıkların oluşmasmda etken olmuştur. İnsanoğlu, ateşin keşfi ile ilk önce, balçıkla sıvadığı sepetleri ateşte pişirerek seramiği keşfetmiştir. Daha sonra doğada var olan madenide ateş sayesinde arıtmış ve keşfetmiştir. Bu iki malzeme keşiflerinden sonra gelişmeler gösterirken, aralarında benzerlikle görülmektedir. Bunları tenik, form, malzeme, işlevsellik, renk ve bezeme etkileşimleri olarak sıralayabilmekteyiz. Anadolu'da Tarih Öncesi Dönemlerde izleri görülen bu etkileşimler günümüzde de benzer biçimlerde görülmektedir. Bu etkileşimler emaye gibi yenilikler getirirken etkileşimlerini de sürdürmektedir.
Resim yüzeyinde mimariye ifadeci yorumlar

Mimarlık, insan gereksinimlerini karşılamak amacıyla ortaya çıkmış, geniş tarihsel birikimin yansıması ile şekillenerek zamanın teknolojik, toplumsal, ekonomik ve sosyo-kültürel değişimleri doğrultusunda oluşan akımların etkisinde sürekli kendini yenilemiştir. Bu süreçte kimi zaman tek başına sanat yapıtı olan mimari, kimi zaman ise resim yüzeyine konu edilen bir unsur olmuştur. Resim yüzeyinde mimari kullanımına baktığımızda, Ortaçağ sonlarına doğru 15. Yy'da sanatçı Giotto Di Bondone ile Erken Rönesans'ta görülen hacim ve derinlik gibi etkiler Tommaso Masaccio'nun resimlerinde bilimsel perspektif kurallarının uygulandığı mükemmel kompozisyonlara dönüşmüştür. Türk resminde ise ilk olarak 15. Yy'da perspektif kurallarının uygulanmadığı Minyatürlerde; Nakkaşların kuşbakışı bakarken aynı zamanda ön görünümlerini resmederek vurgulamaya çalıştıkları mimari yapılar, o günün şartlarını belgelemek amacıyla tasvir edilmiştir. 18. Yy'da Batılılaşma eğilimi de Türk resminde mimaride yeni biçimlerin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Mimari yapıların uygun yüzeylerine, figürsüz manzara ve anıtsal yapıların işlendiği duvar resimlerinin yapıldığı görülmüştür.1793- 94 tarihinde kurulan Mühendishane-i Berri-i Humayun okulunda askerlere ağırlıklı olarak perspektif dersleri verilmesinde amaç, askerlerin arazileri doğru tanımalarını sağlamaktır. Böylece asker ressamlar Türk resminde perspektif kurallarının uygulandığı tuval resminin gelişmesine katkı sağlamışlardır. Osman Hamdi ile Türk resminde manzara resimleri yerini figür ağırlıklı resimlere bırakmıştır. Doğunun kültürünü yansıtmayı amaçlayan sanatçı, anıtsal mimariyi, şark dekorları içinde yaptığı figürlerle tamamlamıştır.1950'lerde sanatçıların özgün tavırları soyut eğilimlerle birlikte ifadeci anlatımın hakim olduğu modernleşme sürecini oluşturmuştur. Bu çalışmada sanatçıların mimari içerikli resimleri ele alınarak incelenmiştir. Bu süreç içerisinde kitaplardan, dergilerden, ansiklopedilerden, eksik kalan bilgileri tamamlamak için internetten, afişlerden ve sözlüklerden faydalanılmıştır.
Kendine özgü ölçme ve değerlendirme ilkeleri ve kriterleri açısından güzel sanatlar eğitimi bölümü resim-iş eğitimi anabilim dallarının giriş/özel yetenek sınavları

'Kendine Özgü Ölçme ve Değerlendirme İlkeleri ve Kriterleri Açısından Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Resim-İş Eğitimi Anabilim Dallarının Giriş/Özel Yetenek Sınavları' adlı bu çalışma, nicel ve nitel araştırma tekniklerinin birlikte kullanıldığı karma araştırma yöntemi ile gerçekleştirilmiş, genel tarama modelinin benimsendiği bir araştırmadır. Araştırmanın nicel boyutunda; güzel sanatlar eğitimi bölümü resim-iş eğitimi anabilim dalına giriş için başvuran adayların ve bu bölümlerde görev yapan öğretim elemanlarının giriş/özel yetenek sınavlarına yönelik tutumları belirlenmiştir. Aday ve öğretim elemanlarının sınavın kapsam, aşama, nitelik, hazırlık, ortam ve değerlendirme boyutuna yönelik tutumları belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırmanın nicel boyutunda gerçekleştirilen bir diğer çalışma da adayların, giriş/özel yetenek sınavlarına ilişkin tutumları ile belirlenen çeşitli değişkenler arasında anlamlı bir farklılık olup olmadığına bakılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın nicel boyutuna ilişkin araştırma problemlerine cevap verebilmek için, hem adaylar hem de öğretim elemanları için standardize edilmiş iki adet anket geliştirilmiştir. Anket verileri, Türkiye'de eğitim fakültelerine bağlı bulunan ve sayıları 30 olan, güzel sanatlar eğitimi bölümü resim-iş eğitimi bilim dalları içinden çeşitli özellikleri dikkat edilerek seçilen yedi üniversitenin, izin alınabilen beşinden; toplam 522 öğrenci adayı ve 51 öğretim elemanından toplanmıştır. Araştırmanın nitel boyutunda ise, bir ölçme aracı olarak giriş/özel yetenek sınavının geniş bir tanımına ulaşılmaya çalışılmıştır. Bu kapsamda giriş/özel yetenek sınavlarının; taşıdığı özellikler ve riskler, geliştirilme adımlarının neler olması gerektiği, biliş üzerindeki etkisi, ölçme süreci aşamaları açısından taşıması gereken özellikleri, sınava karışabilecek hata kaynakları, geçerlik açısından taşıması gereken özellikleri, geçerlik ve güvenirliği için yapılması gereken işlemleri ve öğretmen yeterlikleri açısından durumu ele alınmıştır. Araştırmanın nicel boyutuna ait bulgular, tanımlayıcı istatistiklerden yararlanılarak hesaplanmış; ilişkisel tarama için de korelasyon analizi gerçekleştirilmiştir. Araştırma bulguları tablo ve grafikler aracılığıyla özetlenmiştir. Araştırmanın hem nicel hem de nitel boyutlarına ilişkin bulgular yorumlanmıştır. Araştırmanın sonuç bölümünde ise, ulaşılan sonuçlar özetlenmiş; araştırmanın son bölümünde ise araştırmacılar ve sınav komisyonları için önerilere getirilmiştir. Araştırma sonrasında adayların anket ile ölçülen altı boyuta ilişkin ortalama tutum puanları, 3 ,09; öğretim elemanlarının ise 3,39 olduğu belirlenmiştir. Bu sonuçlar, giriş/özel yetenek sınavına ilişin orta düzeyde bir tutuma işaret etmektedir. Adayların sınava ilişkin tutumlarının belirlenen çeşitli değişkenler ile aralarında anlamlı ilişkiler olduğu belirlenmiştir.
Türkiye'de tipo ve ofset matbaacılığa geçişle birlikte değişen tipografik alışkanlıklar ve çağdaş Türk grafik tasarımındaki önemli yansımaları

Bu tez çalışmasında, matbaacılık tarihindeki gelişmeler ve bu bağlamda Türkiye'de 1928- 1950 dönemine ait gazete başlık metinleri üzerinden, değişen tipografik alışkanlıkların incelenmesi amaçlanmıştır. Matbaacılık tarihinde yaşanan teknolojik gelişmelerin, grafik sanatların doğuşunda ve gelişmesinde de önemli etkileri olduğunu savunan tez, bu gelişmelerin Türk basım hayatındaki ve grafik tasarımındaki etkilerini aramayı amaçlamıştır. Çalışmanın ilk bölümünde, evrensel matbaacılık tarihi ve en önemli teknolojik gelişmeler kronolojik olarak ele alınacaktır. İkinci bölümde Osmanlı ve Türkiye Cumhuriyetin'deki önemli matbaacılık faaliyetleri ve öne çıkan süreli yayınlar tarihsel olarak incelenecektir. Tezin üçüncü bölümünde, dünyadaki ekonomik, sosyopolitik gelişmelerin ülkemizdeki yansımaları ve 1950'li yıllara kadar tipo matbaacılık ve grafik tasarım alanında üretimler yapmış kişilere ve süreli yayınlara değinilecektir. Son bölümünde ise Türkiye'de 1928- 1950 dönemine ait gazete başlık metinleri, özellikle Ulus ve Cumhuriyet gazeteleri referans alınarak, 'tipo baskıdan, ofset matbaacılığa geçişte değişen tipografik alışkanlıklar' bağlamında değerlendirecektir.