turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Görsel sanatlar öğretmen adaylarının görsel okuryazarlığa ilişkin görüşleri

Bu araştırmanın amacı, Ege Bölgesindeki üniversitelerin eğitim fakültelerinde yer alan Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü, Resim-İş Eğitimi Anabilim Dalı'nda öğrenim gören son sınıf öğrencilerin görsel okuryazarlığa ilişkin görüşlerini eğitim, görsel kültür, sanat etkinliklerini izleme edimi ve mesleksel yeterlik boyutlarıyla belirlemektir. Örneklem, evren kapsamında yer alan Aydın Adnan Menderes, İzmir Dokuz Eylül ve Ege, Muğla Sıtkı Koçman, Denizli Pamukkale Üniversiteleri Resim-İş Eğitimi Anabilim Dallarında öğrenim gören erişim sağlanmış 121 öğrenciden oluşmaktadır. Bu sayı evrenin % 58 'sine karşılık gelmektedir. Dağılım homojen olmamakla birlikte temsil ve kapsam geçerliliği bakımından yeterli ve güvenilirdir. Görsel Okuryazarlığa İlişkin Görüşler' anketi adı altında kullanılan veri toplama aracında; 5'li Likert tipi 4 farklı ölçme aracı, 1 açık uçlu görüş alma formu ve kişisel bilgileri toplamaya yönelik formlar yer almaktadır. Verilerin analizinde, SPSS 16 İstatistiksel Analiz Programı kullanılmıştır. Toplanan verilerin frekans ve yüzde dağılımları, ortalama puan ve standart sapma değerleri bulgu olarak ortaya konmuştur. Bağımsız değişkenlere göre anlamlılık düzeyleri t-testi ve Anova-Scheffe testleriyle, ilişkisel durumlar korelasyon analizleriyle bulgulanmıştır. Ayrıca, açık uçlu nitel veriler için tema-kod tabloları oluşturularak betimsel içerik analizi yapılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre görsel okuryazarlığa ilişkin görüşler kişisel bilgilere ve üniversiteye göre değişiklik göstermekle beraber örneklem grubundaki üniversitelerin Ege Bölgesi'nde yer almasından dolayı; öğrencilerin sosyokültürel ve bilişsel profillerinde yakınlık tespit edilmiştir. Nitel bulgulara bakıldığında; görsel sanatlar öğretmen adaylarının görsel okuryazarlığı daha çok kendi mesleki ve sanatsal algıları doğrultusunda değerlendirdiği görülmüştür. Ankete katılan öğrenciler; öğretim süreciyle görsel okuryazarlığı ilişkilendirirken uygulamalı dersler kategorisinde yer alan Anasanat ve Seçmeli Sanat Atölye Dersleri, Temel Tasarım Dersi ve Kuramsal Derslerden Sanat Eleştirisi, Batı Sanatı Tarihi, Çocuğun Sanatsal Gelişimi ve Müze Eğitimi ve Uygulamaları Dersi ile görsel okuryazarlık arasında daha yüksek düzeyde bağ kurmuştur. Eğitim-öğretim sürecinde görsel okuryazarlık kazanımları ilişkin görüşlerin de bu bulguları destekler nitelikte olduğu görülmektedir. Görsel sanatlar öğretmen adaylarının görsel kültür ile görsel okuryazarlığı ilişkilendirirken, sinema, tiyatro ve diğer sahne sanatlarını kapsamın biraz dışında tutma eğiliminde oldukları görülmüştür. Genel olarak sanat etkinliklerini izleme ediminin görsel okuryazarlığı geliştirdiği düşünülmekte ve bu etkinliklere sıklıkla katılanların görsel okuryazarlık-sanat eğitimi ve görsel kültür ile ilgililerinin daha yüksek olduğu anlaşılmaktadır. Son olarak, öğrencilerin görsel okuryazarlık becerilerini, bireysel, mesleki, sanatsal ve toplumsal gelişim açısından önemli buldukları görülmektedir. Araştırma sonunda görsel sanatlar öğretmen adaylarının görsel okuryazarlık becerilerine dönük eksik görülen noktalar öneri olarak sunulmuştur.
1975'den günümüze beş Türk figür sanatçısı

Çağdaşlaşma süreciyle birlikte çok uluslu bir yönetimden ''Milli Devlet'' niteliğindeki Cumhuriyete geçiş, yeni devlet biçimi, halkı eğitip biçimlendirirken çağdaş bilimin ve bilginin ışığından herkesin eşit oranda yararlanması ilke edinilmiştir. Türk resim sanatında figür ilk kez 19. yüzyıldaki batılaşma hareketiyle Osman Hamdi Bey ve Halil Paşa tarafından bir tür olarak ele alınmıştır. Figüre ağırlık veren 1914 kuşağı ressamlarından İbrahim Çallı, Nazmi Ziya Güran ve Feyhaman Duran dönemin izlenimci eğiliminden hareketle renk ve ışık etkilerini ön planda tutmuşlardır. Figürü toplumsal gerçekçilik çevresinde ele alan sanatçılar arasındaysa Nuri İyem, Neşet Günal, Nedim Günsur, İbrahim Balaban ve Cihat Burak sayılabilir. Turgut Zaim yöresel özellikleri yansıtan figür çalışmaları, Fikret Mualla ise dışavurumcu anlatımıyla dikkati çeker.1975'ten günümüze kadar olan süreçte, kendi çağdaş eğilimleri doğrultusunda bu geleneğin mirasını alan beş Türk ressam Mehmet Güleryüz, Neş'e Erdok, Cihat Aral, Mustafa Ata ve Kemal İskender figüratif sanat üzerine kurdukları farklı üslupları içerisinde insanlık gerçeğini, dramı, anadolu insanının çilesini, düşleri, korkuları konu edinmişlerdir.
Gerçekliğin yeniden tanımında hybrid yöntemler

Bu çalışmanın amacı, sanal ile gerçek arasındaki farkın azaldığı günümüzde, bilgisayar teknolojisinin gerçekliği yeniden yaratma yöntemleri ve etkilerinin araştırılmasıdır. Eğlence, tıp, mühendislik, mimari, sanat, eğitim, askeri birçok alanı belirleyen sanal gerçeklik, gerçek ve sanalın ayrımının azaldığı günümüzde gündelik hayatımıza da etki eder. Gerçekliğin fotorealistik olarak yeniden canlandırılmasının yapılabilmesi, durağan görseller yerine içine girip deneyimleme imkanı veren kullanıcıyla etkileşimli eserlerin ortaya çıkması, yaratıcılığın hizmetine böyle bir gücün verilmesi, büyük bir değişimdir. Çok çeşitli platformlar bir araya gelip melez ürünler oluşturmaktadır. Analog görüntüden çok farklı özelliklere sahip sanal imgenin oluşma aşamaları, kullanılan yazılımların özellikleri, hareketli görüntüye ve sinemaya etkisi, fotoğrafın dönüşümü, sinema - fotoğraf işbirliği incelenmiştir. Sanal gerçeklik sistemlerinin gerçeklik kavramına etkileri ele alınmıştır.
Kurgusal mekan

'Her şeyi objeleştirme yeteneğine sahip insan yetisiyle, düşünsel olarak kurulan soyut dünyayı, objeleştirme -biçime sokma- sorunuyla uğraşıyorum' sözü, sanat etkinliğimin yönünü ya da ilgi alanımı belirleme isteğindeki bir açıklamaydı. Bu çalışma, bu sözü açma ve resimlerimin biçimsel anlatımı uğraşısını verir. Tasarladığım düşünsel dünyanın bilincimiz dışın da bağlantı kurduğu şey tüm de kalmamıştır. Kurma etkinliğiyle kurulan ve öznellik sınırları içerisinde gerçekleşen bu düşünsel dünya, soyut biçimde ortaya çıkar. Kurulan soyut dünyada, sanatsal mekan fikrini verecek şey nedir? Görünürlüğün tümünde, bağlantı kurduğu şeyin dışarıda gerçek olarak var olmaması, mekan fikrini engellermi? Çalışmada, bu sorulara cevap aranır. Her ruhsal olay obje olarak, bir şeyi içinde bulundurur; bu objeye yönelimi, insanın her şeyi objeleştirebilme yeteneği karşılar. Objeye bağımlı mekanda, mekan fikrini veren, objelerin görünürlüğü, duyulurluğudur. Bu, kurulan mekanın taşıdıklarının birbirine olan farklılığı, yabancılığı ya da sıkça tekrar ettiğim, karşıtlığıdır. Mekanda taşınanların görünürlüğü ve bu görünürlüklerin derecelenmesi, açılımı sanatçının ifadesidir. Karşıtlığın uç noktalara yaklaşımıyla görünürlükte açıklık, kesinlik, sağlamlık aramam beni çizgisel bir yapıya yaklaştırmıştır. Piçimi görme yöntemim, belliliğin görevine girmiştir. Resimlerimde belirlilik, biçimlerin görünürlüğünde kalmıştır. Belirsizlik ise tek tek biçimlerin görünürlüğüne değil, bileşimin tümdeki anlamına verilmiştir. Yapılan-edilen şeyin işlem ve rolünü önceden saptanamayacağını biliriz. Buraya değin yazılanlar şimdiki sanatsal yaklaşımımın sözcül bir açıklama girişimidir. Bu açıklama girişimi ile birlikte yapılan-edilenler ancak yeni yolculukların habercisi olurlar.
Güzel sanatlar ve spor liselerinin resim bölümleri ile genel liselerde verilen görsel sanatlar eğitiminin öğrencilerin şiddete yönelik davranışlarına etkileri üzerine bir araştırma

Bu araştırmanın amacı, Güzel Sanatlar Lisesi Resim Bölümü öğrencileri ile, Genel Liselerde resim dersi alan ve almayan öğrencilerin şiddet eğilimleri, saldırganlıkları ve şiddet davranışı sıklıkları arasında anlamlı fark olup olmadığının belirlenmesidir. Bu çalışma öğrencilerin şiddete eğilim, saldırganlık ve şiddet davranışı sıklık puanları tespit edilerek bağımlı değişken olarak, okul türü ve görsel sanat eğitimini alma durumları bağımsız değişkenlerine göre test edildiği bir çalışmadır. Araştırmanın örneklemi, Türkiyenin mevcut yedi bölgesinden seçilen 7 Güzel Sanatlar ve Spor Lisesinin Resim Bölümleri ve 7 Genel Lisesinde öğrenim gören 1544 öğrenciden oluşmuştur. Örneklemin seçiminde seçkisiz örnekleme tekniği kullanılmıştır. Araştırma verilerinin toplanmasında Saldırganlık Ölçeği (Tuzgöl, 1998), Şiddet Eğilimi Ölçeği (Göka, Bayat, Türkçapar, 1995) ve Şiddet Davranışı Ölçeği (Farrel, Meyer, 1997) ) Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezi Gençlik Risk Tarama Programı veri tabanı sonuçlarından hazırlanan ölçekten yararlanarak araştırmacı tarafından geliştirilmiş Şiddet Davranışı Sıklığı ölçeği kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizinde SPSS 15.00 programı kullanılmıştır. Araştırmada tek yönlü varyans analizi, Pearson Momentler Çarpım Korelasyonu istatistik teknikleri kullanılmıştır. Ayrıca nonparametrik verilerin değerlendirilmesi için Kruskal Wallis ve Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, öğrencilerin saldırganlık, şiddet eğilimi ve şiddet sıklıklarına ilişkin puanları arasında güçlü bir korelasyon olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Güzel Sanatlar ve Spor Lisesi Resim Bölümü ile Genel Liselere devam eden öğrencilerin hem saldırganlık hem de şiddet eğilimleri arasında anlamlı düzeyde farklılıkların olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Bu iki öğrenci grubunun şiddet davranışı sıklıkları arasında ise anlamlı bir farklılık bulunmadığı bulgusuna ulaşılmıştır. Görsel sanat eğitimi alma durumlarına göre yapılan analizde ise, Güzel Sanatlar ve Spor Lisesi Resim Bölümlerinde görsel sanatlar eğitimi alan öğrencilerin Genel Liselerde hiç görsel sanat eğitimi almayan ve resim dersi olarak alan her iki grubun hem saldırganlık hem de şiddet eğilimi puanları arasında anlamlı farklılıklar olduğu, şiddet davranışı sıklıkları puanları arasında ise anlamlı düzeyde farklılaşmanın olmadığı bulgusuna ulaşılmıştır. Güzel Sanatlar ve Spor Lisesi Resim Bölümü öğrencilerinin sınıf düzeylerine göre saldırganlık puanları arasında anlamlı farklılaşma olduğu, şiddet eğilimi ve şiddet davranışı sıklığı puanlarında anlamlı bir farklılaşmanın bulunmadığı bulgusuna varılmıştır. Yine Güzel Sanatlar ve Spor Lisesi Resim Bölümü öğrencilerinin cinsiyetlerine göre, şiddet eğilimi, saldırganlık ve şiddet davranışı sıklıkları arasında anlamlı bir farkın mevcut olduğu bulgusuna ulaşılmıştır.
Body in transition: Cut this fat off of me! Research on the visual history of the body image and an attempt to deconstruct the hatred in society towards fat

Bu çalışma, şişmanlık ve obeziteyi, bu sorunları deneyimleyen insanların kendi vucütlarının görünüşlerini nasıl algıladıkları ve toplumda şişmanlığın nasıl algılandığı üzerinden araştırmayı amaçlamaktadır. Tarih öncesi zamanlardan moderniteye kadar vücut şeklinin farklı görsel sunumlarının örneklerine dayanarak, tarih boyunca görsel sunumlardaki farklılıkların sosyal olarak yapılandırılmış vücut formu algısını nasıl etkilediği tartışılmaktadır. Böyle bir alanda çalışma yapma isteğim obeziteyle olan ve uzun yıllar süren kendi problemli ilişkime dayandığı için, çalışma öncelikle şişman insanların kendi vücutlarına dair deneyimlerini nasıl anlamlandırdıklarına ve kavramsallaştırdıklarına yoğunlaşmaktadır. Geleneksel çalışmalar şişmanlık konusuna ya patolojik söylemlerle yaklaşmaktadır, ki bunlar şişmanlığı bir hastalık olarak tanımlar, ya da psikosomatik söylemler kullanmaktadır, ki bunlar da şişmanlığı sosyal veya tıbbi bir problemin psikolojik semptomu olarak tanımlar. Psikoanalitik teori kanıtlar ki, algı egonun oluşturulmasında ve kişinin kendi vücuduyla ilişkisinde çok önemlidir. Vücudu tanımlarken algının rolünün önemini araştırabilmek için Batı görsel sanatlarının değişik dönemlerindeki güzellik idolleri çalışma içinde sunulmaktadır. Güzellik idolleri üzerine birbirini takip eden çeşitli çalışmalar, vücudun politik, kültürel ve ekonomik olarak şekillendirildiğini savunur. 1960'ların sonlarına doğru ortaya çıkan, vucüt imgesini geleneksel algı sınırlarının dışına çıkarmayı hedefleyen feminist hareketler özellikle feminist sanatçıların da kadın vücuduna dair çalışmaya başlamalarıyla hızlanır. Tezin son bölümünde açıklanan kendi sanatsal üretimime temel oluşturması açısından bu feminist teoriler güzellik idolleri tarihi üzerine yapılan araştırmayı takip edecek şekilde sunulmuştur. 4 Ağustos 2010 tarihinde Sabancı üniversitesinde sergilenmeye başlayan Beni Bu Yağlardan Kurtarın isimli sergimdeki altı farklı işi, tez süreci boyunca yaptığım araştırmalar sonunda ürettim. Tezimin son bölümünde irdelediğim Beni Bu Yağlardan Kurtarın Şişmanlığa dair endişeleri vurgularken, ikinci jenerasyon feminist teorilerin eleştirel bakış açısından faydalanarak ideal vücutlara dair sosyal normları yıkmak adına bir girişimdir.
Fotoğraf ve resim sanatında portre; Otoportre

Tarih boyunca insan türü yeryüzünde gelecek nesillere bir iz bırakmak konusunda birçok yöntem üretmiştir. İz bırakma endişesi başta mimari olmak üzere özellikle resim ve fotoğraf sanatında kendini var ettirme eylemiyle ortaya çıkmıştır. Bu araştırmada; kişinin duygularını ifade eden, karakterini, gerçek ve doğru bir şekilde yansıtan ve anın belirtilmiş bir izi olarak geçmişşi yeniden var olduğunu kanıtlayan portrenin ve otoportrenin resim sanatından, fotoğraf sanatına giden yolculuğu incelenmiştir. Sanatçının kendini ifade edebilme biçimi olarak, insan yüzlerini bir yüzey üzerine kaydetme dürtüsünden yola çıkmış portre ve otoportreler, sanat tarihinin bütün dönemlerinin konusu olmuştur. Antik Yunan ve Roma sanatına kadar portre yapımında hakim gerçekçilik anlayışından ortaçağ da her ne kadar biraz uzaklaşılsa da, Rönesans'ın etkisi ve hümanizm yaklaşımıyla portre de gerçekçilik kendini tekrar göstermeye başlamıştır. Resim ve fotoğraf sanatı içerisinde portre ve otoportrenin gelişim süreci seçilen önemli sanatçıların eserleriyle desteklenerek örneklenmiştir. Ressam kendisine sipariş veren yönetici ve üst sınıf insanlarının portresini yaparken aynanın bulunuşuyla birlikte aynada gördüğü kendisini ifade ettiği otoportre incelenmiştir. Resim sanatı içinde en eski tema ve betimlemelerden biri olarak varlık bulmuş portre, 19. Yüzyıl'da bulunan fotoğrafın da konusu olmuştur. Dünyada portre fotoğrafçılı bir endüstriye dönüşmüştür. Portre fotoğrafla birlikte farklı bir anlam yeni bir biçim kazanmıştır. Ressamlar yeni icad karşısında sanatlarını sorgulama ihtiyacı duymuştur. Yağlı boya tekniğinin imge temsil işlevi tabi gerçekliği fotoğrafa geçmişş ve fotoğraf gerçekçiliğin yeni paradigması olmuştur. Yaşamın somut yansıması olan fotoğraf, gerçekçiliğiyle bireysel portreyi kolektif portreye dönüştürerek görsel medyanın kullanımına sunmuştur. Portre gibi fotoğraf ve resim de sanatsal bir biçim olan otoportre artık teknolojik gelişmelerle hızlı, kolay ve çokça elde edilebilir olması otoportreyi yani öz-çekimi değersiz kılmıştır. Araştırmanın son bölümünde Türkiye'deki fotoğraf sanatının gelişim süreci incelenerek fotoğrafın gelişimine katkı veren ilk örneklere yer verilmiştir.
Günümüz sanatında biçem farklılıkları üzerinden yapıbozum stratejisi ve söylemi

Modernizm ve postmodernizm yüzyılımızda düşünsel yönelimlerimizi önemli ölçüde etkilemiş ve bu süreç içersinde tarihsel eleştiri noktasını da önemli bir konuma yerleştirmiştir. Bu yönelişler politika, bilim, felsefe ve edebiyat alanlarını kapsadığı gibi sanat alanında köklü değişimlere yol açmıştır. Özellikle avangard hareketlerle başlayan ve çağdaş döneme uzanan bu çizgide sanatsal farklılıklar tüm bu sürecin dökümünü sunacaktır. Post-yapısallcılık ise bu sürecin belirteç konumunu üstlenecektir. Hedeflenen çalışmada, günümüz sanatında oluşan farklı paradigmalar, uzlaşımsal duyarlılıklarını kendi tanımları içine yerleştirmeleri, söküme alınan bir takım anlam dizgeleri bağlamında incelenerek; yapıt - ürün karşıtlık ilişkisi bağlamında plastik anlatımlarla, konu örneklendirilmiştir. Belirlenen araştırma konusu kapsamında çeşitli bilgi ve uygulama kaynakları araştırılarak, varılmak istenen amaç doğrultusunda uygun görülen görsel ve kuramsal kaynaklar taranmış, belirlenen konu, seçilen görsel çalışmalarla örneklendirilerek çıkarımlarda bulunulmuştur. Uygulama sürecinde yeni yöntemlere açık olunarak amaca yönelik bir plastik yaklaşım oluşturulmuştur.
Çevre düzenlemede kentsel mekan ve sanat olgusu

Çevrenin insan psikolojisi üzerinde ne denli etkili olduğu herkesçe bilinmektedir. Kentsel mekan oluşumlarının yaratılması, görsel etkinliği olan, bellekte yer eden sosyal mekanların oluşumuna bağlıdır. Sosyal mekanların oluşumu ile kent kimliği arasında da sıkı bir bağ vardır. Kentsel mekanların tarihi sürekliliği, kimliği, kentsel bilincin oluşumuna katkısı, eğitim aracı olması bakımından oldukça önemlidir. Aynı zamanda Geştalt'çılara göre, kentsel mekanın bütünlüğü, etkinliği estetik tavır oluşturan bir faktördür. Hiçbir güzelliğin süreklililği konusunda mutlak garantisi yoktur. Mekan etkisini güçlendirici, imaj yaratan kimlik kazandıran bir tasarım olgusunun bileşenlerinin sanatla ilişkisinin saptanması ve değerlendirilmesi, Kentsel mekan ve sanat olgusunun algı problemleri ve görsel tasarım boyutları açısından değerlendirilmesi, Beyoğlu'nda bölgenin kültürel dokusunun sürekliliği bağlamında önemli bir rol oynamaktadır.
İllüstrasyon ve illüstrasyonla Karadeniz fıkraları

İnsanoğlu, yaşamının ilk yıllarından ölümüne dek araştırır sentez yapar. Amacına hizmet edeni, faydalı olanı seçmeye çalışır. Buradan hareketle illüstrasyon nedir? Alanları nelerdir? Hangi kesime hitap etmeli? Bu sorulara illustrator tarafından açıklık ka zandırılıp, oluşturulan illüstrasyonlarla tüketiciye mesaj vermelidir. Kitaplar psikologların ve grafik sanatçılarının desteği altında yapılan denetleme kurulu onayı ile basıldığında kaliteli illüstrasyonlar içeren kitaplar tüketiciye sunulabilir. Tüketicinin kitap seçiminde bilinçlenmesi seminerlerle aydınlatılmaya bağlı. Okuma seviyesi artırılmalı. Yayıncı illüstrasyon içeren kitaplarda bilinçlenmeli. Kitabı satan satıcı da hitap ettiği kesimleri ve kitaplarını iyi seçerse tüketiciye büyük yardımda bulunur. Yani; İllüstatör - yayıncı - satıcı - tüketici zinciri sağlıklı olmalı. İllüstrasyonlara sahip çıkan, tanıtımını yapan, kaynak temin eden ve bilgilendiren, İllüstratörler Derneği'ne teşekkür bir borçtur. illustrator illüstrasyon ve alanları hakkında gerekli özümle meyi yapmış olmalı. Yapacağı illüstrasyonlarında da hedefine sağlam adımlarla gidebilmeli. Gerekli hammaddeyi toplayıp deseni, stilizasyonu, tiplemeyi plastik elemanlar ve estetik değerlerin ışığında hitap edeceği kesime mesajını verebilmeli. Teknoloji geliştiğinden; malzeme, araç gereçlerde de teknolojik imkanlar artacaktır, illüstrasyonların oluşumunda etkili olacaktır, illustrator gelişen teknolojiyi ne kadar takipteyse o kadar da olumlu yönde kendini yenileme imkanına sahip olacaktır. Karadeniz 81 Fıkraları veya başka illüstrasyonların oluşumunda, teknolojinin son imkanlarından faydalanabilmek sonuç itibariyle daha olumlu sinyaller verecektir.
İHİB halı tasarım yarışmasında ödül alan eserlerin malzeme, teknik ve desen özellikleri

Araştırma İstanbul ili sınırları içinde bulunan İTKİB arşivinde yapılmıştır. İTKİB'in düzenlediği halı yarışmasında dereceye giren 40 eserin fotoğrafları çekilmiş ve bu eserlerin boyut, araç-gereç, manifesto, kompozisyon, motif, teknik özellikleri incelenmiş ve her bir eser için hazırlanan bilgi formlarında bu özellikler belirtilmiştir. Yarışmaya katılan bireylerin tamamı Üniversite öğrencileri olup birbirinden farklı tasarımlarla yarışmada birçok kişiyi geride bırakıp dereceye giren eserleri incelenmiştir. İHİB halı tasarım yarışmasında 2007 ile 2015 yılları arası dereceye girmiş tüm eserler araştırma kapsamına alınmıştır. Araştırmada, ulaşılabilen eserlerin genel durumunun temiz, yıpranmamış olduğu anlaşılmaktadır. Öte yandan bu halıların, genel olarak arşivde üst üste dizili olarak saklandığı bilinmektedir. Eserlerde düğüm sıklıkları, hav yükseklikleri ve benzeri özelliklerin, her bir çalışmada farklı olduğu anlaşılmıştır. Genel olarak atkı, çözgü ve hav ipliğinde farklı tür iplik ve materyaller kullanıldığı anlaşılmaktadır. Yarışmada derece alan eserler ağırlıklı olarak geometrik desenlere sahip çalışmalardır.
Antalya Elmalı Ömer Paşa Camii nin mimari ve süsleme özellikleri

Anadolu'da farklı bölgelerde Türk sanatı çeşitli gelişmeler göstermiştir. Bu gelişmeler dini ve sivil mimarinin genel yapılarında olduğu gibi, süsleme biçimlerinde de etkili olmuştur. Anadolu'da dini mimarilerin mihrap ve minberlerinde çok çeşitli malzemeler farklı tekniklerle işlenmiştir. Mihrap ve minberlerde çini, alçı, taş ve ahşap malzeme son derece sanatsal bir biçimde kullanılmıştır. Elmalı'da bulunan Cami mihrabında çini, alçı ve taş, minberinde ise ahşap malzeme geometrik ve bitkisel kompozisyonlarla bezenerek, hüsn-i hat yazıları ile zenginleştirilmiştir. Ahşap işçiliğinde kullanılan malzemelere uygun teknikler tercih edilmiş, genellikle armut, elma, ceviz, sedir, abanoz, gül, şimşir ve çam gibi ağaçlar kullanılmıştır. Araştırmada malzemelerde kullanılan konu ve teknikler çeşitlilik gösterdiği gözlenmektedir. Araştırmayla ilgili olarak öncelikle konu ile ilgili literatür taranmış, araştırmaya konu olan örnekler teknik, konu, renk ve kompozisyon açılarından detaylı bir biçimde incelenmiş, çizim ve fotoğraf çekimleri yapılmıştır. 16 ve 17. yy Osmanlı Döneminin kültür ve sanatını yansıtan Elmalı Ömer Paşa Camii minber ve mihrap süslemeleri baz alınarak, bu konularla ilgili daha detaylı ve bilimsel çalışmaların yapılması gerektiği düşünülmüştür. Bir dönemi ifade eden bu tip eserlerin halka açık olması ve bilinçsiz restorasyonu zamanla eserlerin zarar görmesine ve giderek yok olmasına neden olmaktadır. Camide çalışan personele, caminin ve içerisinde barındırdığı eserlerin sanat tarihi açısından önemi ve nasıl korunması gerektiği anlatılmalıdır. Ayrıca eserlerde yer alan motifler kullanılarak küçük süs eşyaları ile tanıtımlarını yapmak mümkündür. Türk bezeme sanatını tanıtıp, çizim ve fotoğraflarla ayrıntılı olarak incelemeyi amaçlayan bu çalışmanın, bundan sonraki çalışmalara kaynak olması umut edilmektedir.
Yeşilçam Döneminde bir yapıbozumcu: Alp Zeki Heper

Bir döneme damgasını vuran Yeşilçam Sineması barındırdığı yüzlerce örnek ile içerisinde bulunduğu dönemin bir aynası olmaktadır. Bu dönemde çok sayıda film yapılmış olmasına rağmen, filmlerin biçim ve içerikleri çok tartışılmakta ve filmlerin belli kalıplar dışına çıkamaması, yaratıcı yönetmen ve eserlerin ortaya çıkamaması, çeşitli yeteneklerin ortadan kaybolması gibi çeşitli sorunlara sebep olmuştur. Çalışmanın amacı dönemin bu durumunun sebeplerini Fransız düşünür Jacques Derrida'nın 'Yapıbozum Kuramı'nı esas alarak dönemin kabul görmemiş yönetmeni Alp Zeki Heper filmleri ile incelemek, Yeşilçam Dönemini Yapıbozuma uğratmak ve mevcut düşünüş şeklini ortaya çıkartmaktır. Bu bağlamda Yeşilçam Dönemi Derrida'nın kuramı üzerinden tartışılmış ve Alp Zeki Heper filmleri detaylı bir biçimde incelenmiştir. Soluk Gecenin Aşk Hikayeleri filmi çözümlenerek, Yeşilçam'ın sorunları Heper'in yaşadığı sorunlar üzerinden ortaya konulmuştur. Sonucunda ise Alp Zeki Heper'in biçim ve içerik olarak sanat kaygısı taşıyan filmler ortaya koyduğu, dönem içerisinde filmlerinin kabul görmediği ve filmlerinin Yeşilçam'ı yapıbozuma uğratan bir niteliği olduğu kanısına varılmıştır.