turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ağır metaller içeren çelik sanayii atıklarının stabilizasyonu ve solidifikasyonu

Çelik endüstrisinin en büyük çevresel problemlerinden biri de yüksek miktarlardaürettiği baca tozlarının bertarafıdır. Baca gazı arıtma sistemlerinde toplanan bu tozlar, içerdikleri ağır metallerin sızma potansiyeli nedeniyle Türk, Avrupa Birliği ve ABDyönetmeliklerince tehlikeli atık olarak sınıflandırılmaktadır. Bu çalışmanın amacı çelik sanayi atık baca tozlarını tehlikesiz hale getirmektir. Çalışmada ABT'yetehlikelilik özelliği kazandıran çinko ve kurşun oksitlerin stabilizasyonu vesolidifikasyonu araştırılmıştır. Deneyler Bursa'daki bir çelik fabrikasından alınan baca tozu üzerinde gerçekleştirilmiştir. Deneysel süreçte X ışını floresansı, X Işını difraksiyonu, tarama elektronu mikroskobu teknikleri kullanılmış, priz süresi, basınç dayanımı, granülometre ve asit nötralizasyon kapasitesi deneyleri yapılmış, Toksisite Özelliklerini Sızdırma Prosedürü ve Sentetik YağışlaSızdırma Prosedürü ekstraksiyon testleri uygulanmış ve ağır metal okumaları yapılmıştır. ABT %5-90 arasında değişen oranlarda Portland Çimentosu ve/veya çeşitli katkılarla karıştırılarak harç veya pasta örnekleri hazırlanmış, örnekler 0-360 gün arasında değişen periyotlar boyunca su ve/veya hava kürüne tabi tutulmuşlardır. Kürsürelerinden sonra örneklerin tehlike özellikleri belirlenmiştir. ABT'nin stabilizasyonunda uçucu kül, çimento fırını tozu ve tufalin Portland çimentosu kadar etkili olmadığı, Portland çimentosunun ana bağlayıcı olarak tek başınauygulanmasının daha olumlu sonuçlar verdiği görülmüştür. Örneklerdeki kumuygulaması stabilizasyonu olumsuz etkilemiş, yüksek miktarlardaki ABT'nin beton yapı malzemesi olarak kullanımı mümkün olmamıştır. Portland çimentosuyla yapılan denemelerde atık yüzey alanının artırılmasının dahi depolanabilirlik sınır değerlerinin sağlanması için yeterli olmadığı görülmüştür. Kireç ABT içindeki ağır metalstabilizasyonunu sağlamak için gerekli pH şartlarını sağlamaya yardımcı olmuştur. Nihai pH'ın stabilizasyonda önemli ve belirleyici bir faktör olduğu ve depolanabilirliksınır değerlerinin sağlanması için S/S sisteminin pH'ının, ağır metallerin çözünürlükaralığına göre ayarlanması gerektiği bulgulanmıştır. ABT stabilizasyonu için kireç vePortland çimentosu kombinasyonunun uygun bir seçenek olduğu belirlenmiş, arıtma metodu formüle edilmiştir.
Bazı meyve ağacı organellerinde ağır metal birikiminin trafik yoğunluğuna bağlı değişimi

Modern dünyanın en büyük problemlerinden birisi, her yıl milyonlarca insanın ölümüne sebep olan hava kirliliğidir. Hava kirliliği bileşenleri içerisinde ağır metaller doğada uzun süre bozulmadan kalabilmeleri, biyobirikme yapmaları ve bazılarının düşük konsantrasyonlarda bile toksik veya kanserojen olmaları sebebiyle insan sağlığı açısından ayrı bir öneme sahiptirler. Bitkilerin gıda olarak tüketilen organellerindeki ağır metal konsantrasyonu bu açıdan daha büyük bir önem taşımaktadır. Ağır metal kirliliğinin yüksek düzeyde olduğu alanlarda yetişen bitkilerin çeşitli organellerinde ağır metaller birikmekte, bu organellerin gıda olarak tüketilmesi, bitki bünyesindeki ağır metallerin doğrudan insan bünyesine alınmasına sebep olmakta ve sağlık açısından büyük bir risk oluşturmaktadır. Ancak, bu konuda yapılmış yeterli miktarda çalışma bulunmadığından bu konudaki tehlikenin boyutu belirlenebilmiş değildir. Bu çalışmada Kastamonu'da trafiğin yoğun olduğu, az yoğun olduğu ve olmadığı alanlarda yetişen vişne, erik, dut ve elma ağaçlarının yaprak, dal, kabuk ve meyvelerinde Ni, Co, Mn, Cr, Cd ve Pb elementlerinin konsantrasyonlarının trafik yoğunluğuna bağlı değişimi belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışma sonucunda elementlerin konsantrasyonlarının genel olarak trafik yoğunluğuna bağlı olarak arttığı ayrıca, meyvelerdeki ağır metal konsantrasyonlarının oldukça yüksek düzeylere ulaşabildiği belirlenmiştir. Bu durum kent merkezlerinde yetiştirilen ve gıda olarak tüketilen meyve ve sebzelerin insan sağlığı açısından ciddi bir tehdit oluşturabileceğini ortaya koymaktadır.
Çevre mühendisliğinde bulanık mantık ve yapay sinir ağı uygulamaları

- Ağustos 2001 tarihleri arasında İstanbul'un Avrupa yakasında bulunan 5 farklı hava kalitesi izleme istasyonunda toplanan 5 hava kalitesi parametresi incelenmiştir. Elde edilen sonuçlar Amerikan Çevre Koruma Ajansı, Hava Kalitesi İndeksi ile karşılaştırılmıştır. Bu çalışma ile bulanık mantık sentetik değerlendirme tekniklerinin hava kalitesi yönetimi için her yönüyle uygun metotlar olduğu gösterilmiştir. İkinci kısmında ise YSA kullanılarak atıksu kokusu ile Biyokimyasal Oksijen İhtiyacı (BOİ5) arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Yapılan çalışmada atıksu kokulannın karakterizasyonu için bir elektronik burun kullanılmıştır. Numuneler antma tesisinin farklı yerlerinden toplanmış ve geri yayılımlı YSA kullanılarak sınıflandınlmıştır. Aynca, aynı yöntem ile atıksu kokusu ile aynı atıksuya ait BOİs arasındaki ilişki de incelenmiştir. Elde edilen sonuçlar YSA'nın atıksu numunelerini sınıflandırmak için kullanılabileceğini göstermiştir. Aynı zamanda, elektronik burun verilerinin atıksulardaki biyokimyasal aktiviteyi gözlemlemek için de kullanılabileceği ortaya konmuştur.
Cam kırığı üretim atık suyunda adsorpsiyon yöntemiyle KOİ gideriminin incelenmesi

Bu çalışmada, cam endüstrisi atıksuyunun adsorpsiyon yöntemi ile arıtılabilirliği incelenmiştir. Karakterizasyonu belirlenen atıksuda KOİ parametresinin giderim verimi ve optimum koşulların belirlenmesi çalışılmıştır. KOİ'nin adsorpsiyon yöntemi ile gideriminde 16 adet adsorbent kullanılmıştır. Bu adsorbent 16, 40, 80, 100, 200, >200 mesh boyutlu zeolitler, zeolit 13X, zeolit 4A, aktif karbon, Doweks HCR S/S, Doweks Marathon C reçineler, mikrokristalin selüloz, Çankırı bentoniti, pomza taşı, kliniptiolittir. Bu adsorbent maddeler arasında KOİ giderimi için en iyi sonucu % 47 ile aktif karbon vermiş ve çalışmaya aktif karbonla devam edilmiştir. Cam endüstrisi atıksuyunun arıtılabilirliğinde aktif karbon adsorbentinin kullanıldığı çalışmada aktif karbonun miktar ve sürenin KOİ giderim verimine etkisi incelenmiştir. 3 gr aktif karbon kullanımı sonucu % 55,4 verim elde edilmiştir. Çalışmaya farklı süreler uygulayarak devam edilmiş ve 210 dakikada da %55, 4 KOİ giderimi sağlanmıştır. 3 gr aktif karbon, 150 rpm hız ve 210 dak çalkalanma süresi optimum koşullar olarak belirlenmiştir. Tesise optimum koşullar uygulanarak atıksu arıtımında iyi bir verim sağlanması önerilmiştir.
Konya kenti atıksu arıtma tesisinde bazı ağır metallerin gideriminin incelenmesi

Bu çalışmada, Cu, Ni, Cr, Pb, Zn, Cd, Fe, Mn gibi ağır metallerin Konya Kenti Atıksu Arıtma Tesisinde giderim verimleri araştırılmıştır. Bu amaçla, 2016 yılının Şubat-Ekim ayları arasında AAT'ye gelen ham atıksu, fiziksel arıtım sonrası atıksu ve çamuru, biyolojik arıtım sonrası atıksu ve çamuru ile tesisteki çamur arıtım işlemleri sonucunda oluşan nihai stabilize çamur numunelerinde Cu, Ni, Cr, Pb, Zn, Cd, Fe, Mn miktarları tayin edilmiştir. Buna bağlı olarak, hem fiziksel arıtımda hem de biyolojik arıtımda ağır metal giderim verimlerinin belirlenmesi yanında, ağır metallerin ne kadarının çamur fazına geçtiği belirlenmiştir. Son çökeltim tankı çıkış suyu dikkate alındığında, tesisin incelenen ağır metaller için giderim veriminin Cu (%87) > Ni (%84) > Fe (%82) > Cr (%77) Cd (%77) >Mn (%72) > Zn (%60) > Pb (%55) şeklinde sıralandığı tespit edilmiştir. Buna ilave olarak, AAT'nin askıda katı madde, Biyokimyasal Okisjen İhtiyacı ve Kimyasal Oksijen İhtiyacı giderim verimlerinin sırasıyla %97, %96 ve %95 olduğu tespit edilmiştir. ATT'den çıkan arıtılmış atıksudaki ağır metal konsantrasyonlarının Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliği'nde belirtilen deşarj standartlarını sağladığı tespit edilmiştir. Nihai stabilize edilmiş çamurdaki ağır metal seviyelerinin ise Evsel ve Kentsel Arıtma Çamurlarının Toprakta Kullanılmasına Dair Yönetmelik'te belirtilen sınır değerlerinin altında kaldığı tespit edilmiştir. Bu sonuç, arıtma çamurunun toprak iyileştirici materyal olarak güvenli bir şekilde kullanılabileceğini göstermiştir.
Yüksek yapılarda sürdürülebilir enerji

Sürdürülebilir mimarlık; içinde bulunduğu ekolojinin ve varlığının her döneminde devamını esas almaktadır. Sürdürülebilir mimarlık, gelecek kuşakları da dikkate alarak, yenilenebilir enerji kaynaklarının kullanımına öncelik vermektedir. Çevreye duyarlı, enerjiyi, suyu, malzemeyi ve bulunduğu alanı etkin şekilde kullanmayı esas alır. Sürdürülebilir mimarlık canlıların sağlığının, güvenliğinin, psikolojik ve fiziksel konforunun ve üretkenliğinin devamını sağlayan yapılar ortaya koyma faaliyetlerinin bütünü olarak tanımlanabilir. Günümüzde, fosil bazlı enerji kaynakları çok hızlı bir şekilde kullanılmaktadır. Buna bağlı olarak hızla tükenmektedir. Bu kaynaklardan bazıları yapı malzemelerinin üretiminde de kullanılmaktadır. Bu üretimlerle beraber enerji kaynağı olarak sürdürülebilir alternatif çözümler geliştirilmeye çalışılmaktadır. Enerji tüketiminin en fazla olduğu yapı sınıflarından yüksek yapıların hızla artan inşası yüksek yapılarda enerji ihtiyacı için önlem alınmasını gerekli hale getirmiştir. Rüzgar, güneş, jeotermal gibi yenilenebilir enerji kaynaklarının, az katlı ya da ufak ölçekli yapılarda enerji üretimi amaçlı kullanılması mümkündür. Kat adedi gittikçe artan yapılarda bu sistemlerin karmaşıklığı artmaktadır. Bu durumda bu sistemlerin uygulanmasını zorlaştırmaktadır. Yüksek yapıların ekolojiye daha az zarar verebilecek şekilde tasarlanması için ele alınabilecek önlemler örnekler gösterilerek irdelenmiştir. Yapıya entegre sistemler ile yenilenebilir kaynakların etkin kullanımı ve yapının form detay tasarımında alınabilecek önlemler ile yüksek yapının daha az mekanik enerji harcaması düşüncesi ile ilerlenmiş olup bu çalışanın bütünü oluşturulmuştur. Bu çalışmada, yüksek yapıların kontrolsüz artışı ve prestij konumunun durdurulabilirliği tartışması dışında kalınmıştır.
Trace elements in environmental compartments at aliaga region: Contribution of industrial sources

Aliağa bölgesindeki element konsantrasyonlarının mevsimsel ve mekansal değişimlerinin ve olası kaynaklarının belirlenmesi amacıyla çevresel ortamlardan örnekler toplanmıştır. Temmuz 2009 ve Nisan 2010 döneminde, 6 noktadan 456 PM10 örneği, 1 noktadan 88 PM2. 5 örneği, 10 noktadan 40 çöken toz örneği, 22 noktadan 44 deniz suyu örneği, 21 noktadan 42 sediment örneği, 40 noktadan 40 toprak örneği, 42 noktadan 84 yüzeysel ve yeraltı suyu örneği ve kontrolsüz alansal kaynaklardan 29 toz örneği toplanmıştır. Örnekleme kampanyaları, PM10, PM2. 5 ve çöken toz için 4 dönemde ; deniz suyu, sediment, yüzeysel ve yeraltı suyu için 2 dönemde ve toprak için 1 dönemde gerçekleştirilmiştir. Element analizleri Endüktif Eşleşmiş Plazma-Kütle Spektrometresi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Olası kaynakları tanımlamak için, PM10 örneklerinde EPA PMF (V5.0) kullanılırken, Temel Bileşen Analizi diğer alanlardan elde edilen verilere uygulanmıştır. Ayrıca, Zenginleşme Faktörü ve Jeoakümülasyon İndeksi metotları farklı alanların kirlilik durumlarının belirlenmesi için kullanılmıştır. Bölgedeki kirletici kaynaklar demir çelik üretimi, yollardan ve çeşitli kaynaklardan yayınlanan tozlar, toprak, deniz tuzu, biyokütle ve odun yakılması, gemi söküm faaliyetleri, kömür ve fosil yakıt yakılması olarak tanımlandı. Çalışmanın sonuçları insan faaliyeti kökenli kaynakların bölgedeki tüm çevresel ortamları etkilediğini göstermiştir. Hurdadan demir çelik üretimi en önemli kirlilik kaynağı olarak saptanırken bunu kontrolsüz alansal kaynaklardan dolayı ortam ve yol tozu izlemiştir. Gemi söküm, rafineri ve petrokimya gibi tesislerin de bazı elementler için baskın kaynaklar olduğu tespit edilmiştir.
Seydisuyu havzasında su ve sediment kalitesinin belirlenmesi

Bu çalışma kapsamında, bor maden yataklarının ve tarımsal faaliyetlerin yoğun olduğu Seydisuyu Havzası'nda akarsu boyunca bulunan on iki adet örnekleme istasyonundan 2012- 2013 tarihlerinde mevsimsel olarak yüzeysel su örnekleri ve sediment örnekleri alınmıştır. Alınan numunelerde arsenik ve bor başta olmak üzere, bazı ağır metal parametreleri ve bazı fizikokimyasal parametreler incelenmiş ve ulusal/uluslararası su kalitesi mevzuatlarına göre değerlendirilmiştir. Bu örnekleme istasyonları baz alınarak havzada su ve sediment kalite sınıfları belirlenmiştir.
Denim kumaş üretiminde su ve enerji kullanımının değerlendirilerek üç farklı denim kumaşının çevresel etkilerinin YDA ile karşılaştırılması

Çevre sorunlarının küresel hale gelmesiyle artık Türkiye'de yer alan üretim sektörlerinin de yarattığı çevresel etkiler bütünsel olarak konuşulmaya başlanmıştır. Ülkemizde özellikle tekstil sektörü üretim yelpazesinin çok geniş olmasından dolayı bu tür araştırmalara ve uygulamalara öncülük etmektedir. Yaşam Döngüsü Analizi bir üretimin, prosesin veya hizmetin gerçekleşme süreci boyunca yarattığı çevresel etkileri ortaya koyan bir araçtır. Bu çalışma ile tekstil sektörüne odaklanılmış, İç Anadolu bölgesinde denim kumaşı üreten bir dokuma fabrikası çalışma alanı olarak belirlenmiştir. Çalışmada öncelikli olarak enerji ve su tüketimine odaklanılmış, geçmişş yıllarda yapılan çalışmalara göre su ve enerji tüketimindeki değişim incelenmiştir. Bu çalışma sonuçlarına göre, üretimin şekline göre enerji tüketiminde bir artış olduğu kaydedilmiştir. Çalışmanın diğer amacı üç farklı üretim prosesinden geçen denim kumaşlarının çevresel etkilerini kıyaslamaktır. Üretim süreci boyunca en kısa, ortalama ve en uzun proses adımlarından geçen 3 farklı denim kumaş tipinin beşikten kapıya YDA boyunca 3 ,61, 4,50 ve 4,63 kg CO2 eşd. küresel ısınma potansiyeli; 41 ,83, 53,41 ve 59,74 MJ abiyotik tükenme ve 1 ,10x10-2, 1,12x10- 2 ve 8,64x10- 3 PO4 eşd. ötrofikasyon çevresel etkilerine neden olduğu görülmüştür. YDA ile terbiye aşamasındaki proses artışının çevresel etkileri ortaya konmuş, çıkan ürünler ile çevresel etkinin azaltılmasına yönelik öneriler sunulmuştur.
The removal of aclonifen from water by adsorption using carbon nanotubes

Aklonifen, yüksek konsantrasyonlarda, insan ve çevre açısından olumsuz bir etkiye sahiptir. Geleneksel arıtma yöntemleri aklonifen arıtımı için yetersizdir ve bunun sonucunda canlı organizmalar üzerinde toksik etkilere neden olabilir. Bu nedenle, aklonifenin atıksulardan arıtılması, yüzey suyu kalitesinin sağlanması ve zararlı etkilerin önlenmesi açısından önemlidir. İleri arıtma yöntemlerinden biri olan adsorpsiyon, genellikle aktif karbon kullanılarak uygulanmaktadır. Bununla birlikte, son zamanlarda karbon nanotüplerle adsorpsiyon büyük ilgi görmüştür. Çeşitli inorganik ve organik kirleticilerin sudan arıtılmasında, karbon nanotüplerin üstün adsorpsiyon yeteneği, aktif karbon ile karşılaştırıldığında dikkat çekicidir. Bu çalışmada amaç, karbon nanotüpler kullanılarak adsorpsiyon yöntemi ile aklonifenin atıksudan uzaklaştırılmasını araştırmaktır. 'Yeşilırmak Havzasındaki Noktasal ve Yayılı Kirletici Kaynakların Yönetimi' isimli TÜBİTAK projesinin (115Y013) izleme sonuçlarına göre, erken örnekleme mevsimlerinde aklonifenin, Çevresel Kalite Standartlarını aştığı gözlenmiştir. Ayrıca, aklonifen, yakın zamanda revize edilen öncelikli kirletici maddeler listesindedir (2013/39/EU). Bu nedenle, aklonifen model kirletici olarak seçilmiştir. Farklı adsorbanlar ile aklonifenin uzaklaştırılmasının etkinliğini araştırmak için laboratuvar ölçekli deneyler yapılmıştır. Çalışmalarda farklı aklonifen/adsorban oranları kullanılmıştır. Bu çalışma boyunca izoterm ve kinetik model çalışmaları yapılmış, pH, sonikasyon ve su matrisinin etkileri çalışılmıştır. Çalışmalar sonucunda, COOH-CNT, aklonifenin uzaklaştırılması için en iyi adsorban olarak seçilmiştir. Maksimum arıtım 1/100 aklonifen/adsorban oranında gözlenmiştir. Bu oranda, COOH CNT, MWCNT, PAC, OH CNT ve SWCNT kullanılarak elde edilen aklonifen arıtım verimleri sırasıyla %96, %96, %96, %95 ve %92'dir. Çözeltinin pH'ının ve sıcaklığının, aklonifenin adsorpsiyonunu etkilemediği görülmüştür. Ek olarak, CNT süspansiyonlarının sonikasyonu COOH CNT'nin arıtma hızını önemli ölçüde hızlandırmıştır.
Akülerin çevreye zararları ve geri kazanılması

geçtikçe artan araç sayısıyla birlikte akülerin üretimi de artmaktadır. Akülerin kullanımı sonunda oluşan atıkların çevreye minimum zarar verecek şekilde uzaklaştırılması ve geri kazanımı mutlak sağlanmalıdır. Atık akülerin içinde mevcut olan ve çevreyi tehdit eden maddelerin başında kurşun ve sülfürik asit gelmektedir. Ülkemizde hatırı sayılır bir sektör olan atık akülerin geri kazanımı mevcut durumda illegalyöntemlerle yürütülmekte olup insan sağlığını ve çevreyi tehdit edecek boyutlardadır. Bu çalışmada akülerin çevreye zararları üzerinde durulmuş ve atık akülerin dünyadaki mevcutyönetimleri gözden geçirilerek ülkemizde çevreye ve insan sağlığına zarar vermeden nasıl birtoplama, taşıma ve geri kazanım sistemlerinin uygulanması gerektiği hakkında bilgiler verilmiştir. Ülkemizde şu an atık akülerin geri kazanımı % 95 gibi yüksek oranlarda gözükmesine rağmen bu geri kazanım faaliyeti daha çok akünün ticari olarak değerli olan kurşun, kurşun bileşikleri ve plastik malzemeleri üzerinde yoğunlaşmıştır. Buna karşın akü asidi olarak kullanılan ve çevreye oldukça zararlı olan sülfürik asit kontrolsüz bir şekilde çevreye bırakılmaktadır. Bu durum toprak, hava ve su kirliliğine sebep olmaktadır. Uygun bir atık akü yönetim sisteminin oluşturulmasıyla bu kirliliğinde ortadan kalkacağı düşünülmektedir. Ayrıca bu çalışma kapsamında kurşun metalinin kullanım alanları ve önemi ile ilgili bilgiler verilmiş, dünyadaki üretim ve tüketim durumları incelenmiştir.
Katı atıktan gümüşün ultrases destekli tiyoüre liçing metodu ile geri kazanımı

Altın ve gümüş gibi değerli metallerin liçinginde kullanılan tiyoüre prosesi klasik siyanür prosesine göre birçok avantaja sahiptir. Ayrıca son yıllarda liçing çalışmalarında ultrases kullanımı giderek artmaktadır. Bu çalışmada siyanür ile liçing yapan Kütahya 100. yıl Gümüş işletmesinin katı angındaki gümüşün liçingi için söz konusu iki teknik birleştirilmiştir. Çalışmada ilk hedef bu metodun teknik performansının değerlendirmesidir. Maksimum verimi sağlamak için belirlenen sekiz farklı değişken üzerinden faktöriyel deney tasarımı ve en dik çıkış metodu uygulanmıştır. Sonuç olarak laboratuvar ölçeğinde yapılan deneyler, metodun uygulanabilir olduğu göstermiştir.
Carbon and nitrogen removal in municipal and industrial wastewater using membrane bioreactors

Bu tez, membran biyoreaktör sistemlerinin azot gideriminde etkili olan ana mekanizmalarının değerlendirilmesi üzerine odaklanmış bir çalışmaya rapor etmektedir. Bu değerlendirmede iki ana unsur üzerinde durulmuştur Membran biyoreaktörler esas olarak biyokütlenin tamamının sistem içinde tutulduğu ve geri devrettirildiği ve bu sayede yüksek biyokütle konsantrasyonlarının sağlandığı askıda çalışan bir aktif çamur prosesi olarak tanımlanmış, Bu kapsamda, ASM1 baz olmak üzere içsel solunum fazı yaklaşımına dönüştürülmiş yeni bir aktif çamur modeli geliştirilerek ölçüm sonuçlarının dinamik olarak modellenmesi ve kalibrasyonu yapılmıştır. Yüksek biyokütle konsantrasyonlarında difüzyonun sistem performansı ve denitrifikasyon üzerine olan önemli etkisi ortamdaki oksijen konsantrasyonuna bağlı olarak nitrifikasyon ve denitrifikasyonu regüle eden siviç fonksiyonları sayesinde başarı ile açıklanabilmiştir. Geliştirilen model sonuçları, ölçülen sonuçlar ile oldukça yüksek bir uyumluluk göstermiş olup bu da modelin güvenilirliğini teyit etmiştir. Bunun yanında tıkanmanın minimize edilmesi ve kimyasal rejenerasyon için ihtiyaç duyulan sürenin azaltılması için değişik bir işletme tekniği uygulanmıştır. 12 saat uzun süreli filtrasyonun ardından yüksek hava ile yapılan 10 dak yıkamanın, havalandırma sisteminin kaba habbecikli olması koşuluyla, membran yüzeyi üzerinden kek film tabakasının temizlenmesi ve sistemlerin uzun süreli bu şekilde işletimlerinde güvenilir bir metod olduğu ispatlanmıştır. Aktif çamurun membrandan süzülme işlemi bu yeni tekniğe göre rezistans modeli kullanılarak modellenmiştir. Fiziksel model, maksimum tıkanma rezistansı ve tıkanma hızı parametreleri kullanılarak başarı ile kalibre edilmiş ve sonuçlar ölçülen transmembran basıncı ve hidrolik geçirgenlik parametreleri ile uyum göstermiştir.
Boksit ile sulu çözeltilerden cıva adsorpsiyonunun incelenmesi

Bu çalışmada çevre ve insan sağlığı için önemli olumsuz etkileri olan cıvanın giderilmesi açısından en uygun adsorbantın tespit edilmesi ve adsorpsiyona etki eden parametrelerin incelenmesi amaçlanmıştır. Adsorbant seçiminde Mn Minerali, Kırmızı Çamur, Kütahya Gümüşköy Kili, Erzincan İliç Kili, Limonit, Halloysit, Diatome, Zeolit, Kaonit ve Eskişehir Boksit ile denemeler yapılmıştır. Analiz sonuçlarına göre en uygun adsorbantın Eskişehir boksit olduğu belirlenmiştir. Eskişehir boksit farklı sıcaklıklarda (105, 200, 400, 600, 800 C) fizikokimyasal olarak şartlandırılmıştır. Ardından, pH değeri 2-8 olan cıva çözeltilerinin farklı sıcaklıklarda şartlandırılan boksit ile adsorpsiyonuna etki eden parametrelerin değişimi zamana bağlı olarak incelenmiştir. Deney sonuçlarına göre en yüksek verimin 400 C şartlanmış olan boksit ile elde edildiği görülmüştür. Adsorbant izoterm modelinin belirlenmesi amacıyla, bu aşamaya kadar belirlenen optimum deney şartları kullanılarak adsorbsiyon analizleri yapılmıştır. Langmuir ve Freundlich izoterm modeline göre yapılan hesaplamalar sonucunda adsorpsiyon mekanizmasının Freundlich izotermine göre gerçekleştiği belirlenmiştir
Coğrafik bilgi sistemleri ile demiryolu gürültü kirliliğinin modellenmesi: Konya örneği

Gürültü kirliliği Konya şehri için önemli çevre sorunlarından biridir. Demiryolu gürültüsü üzerine arazide yapılan bu çalışma Konya şehir merkezinde yapıldı. Demiryolu hattı şehir merkezinin ortasından geçmektedir ve şehri ikiye ayırmaktadır. Trenler Kuzey - Güney doğrultusunda çoğunlukla şehir içerisinden gündüzleri geçmektedir. Demiryolunun yakınında okullar, iskan alanları, çarşı ve endüstriyel alanlar bulunmaktadır. Böylece demiryolu gürültüsü pek çok aktiviteyi engellemektedir. Çalışmanın esas amaçlan;. Biri maksimum diğeri gece - gündüz ortalama gürültü düzeyini gösteren iki demiryolu kaynaklı gürültü kirliliği haritasının elde edilmesi,. Demiryolu çevresindeki gürültü seviyesinin tespiti, insanlar üzerine etkisi ve standartlara göre değerlendirilmesi,. Yüksek gürültü seviyelerine karşı alınabilecek önlemlerin değerlendirilmesidir. Bu amaçla gerekli ölçümler TES marka 1350 Sound Level Meter model ses ölçüm cihazı ile yapıldı, elde edilen veriler çeşitli formüller ile modellendi ve NetCAD ve Coğrafik Bilgi Sistemleri adlı bilgisayar yazılımları ile bilgisayar ortamında bölgenin haritaları çıkartıldı.