turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Determining identity of anaerobic/anoxic hydrocarbon degrading microbial species in Tuzla and Halic bay sediments

Marmara denizi, Karadeniz ve Akdenizi birbirine bağlayan, küçük (boyutu ? 70 x 250 km) bir denizdir. Marmara Denizi aşırı ve kronik bir şekilde, genellikle petrol taşımacılığına ilişkin tanker kazaları ile, hidrokarbonların ve hidrokarbon yan ürünlerinin deşarjları sonucunda kirletilmiş bir iç denizdir. Sedimentler kirleticilerin ve organik maddelerin nihai durağıdır. Kirleticiler ve/veya organik maddeler sucul ortamlara girdiklerinde farklı biyolojik, fiziksel ve kimyasal yolakları izleyebilirler fakat bu kirleticilerin ve / veya organik maddelerin belirli bir kısmı mutlak suretle çökerek sedimentlerde birikmektedir. Bu nedenden dolayı sedimentler sucul ortamların karbon ve nutrient kaynaklarıdır. Marmara Denizi sedimentleri organik içerik açısından zengin olmasına rağmen sediment boşluk suyunda bulunan biyolojik olarak kullanılabilir azot ve fosfor miktarı kısıtlıdır. Marmara Denizi sedimentlerini izleme çalışmaları deniz tabanı yüzeyi altında geniş mikrobiyal bir yaşantının varlığını açığa çıkarmıştır ancak, mikroorganizmaların büyük çoğunluğu kısıtlı bulunan nütrientler nedeniyle metabolik olarak aktif değildir. Bu nedenle biyostimülasyon teknikleri Marmara Denizi sedimentlerinin biyoıslahı için elverişli bir seçenek olarak düşünülmektedir. Yapılan bu çalışmada, metanojenik ve nitrat indirgeyici şartlarda, Haliç ve Tuzla körfezlerinden alınan sedimentler ile kurulan nutrient eklenmiş mikrokozmozlardaki mikrobiyal populasyon dinamikleri incelenmiştir. Populasyon dinamikleri, mikrokozmos örneklerinin Denatüre edici Gradiyent Jel Elektroforezi yöntemiyle ve daha önceden Tuzla ve Haliç Körfezlerinden alınan sedimentlerden oluşturulmuş klon kütüphaneleri ile çalışılmıştır. Bu yöntemler ile muhtemel baskın anaerobik hidrokarbon yıkımı yapan türler belirlenmiştir. DGGE sonuçları, nutrient eklenmiş hidrokarbon yıkım mikrokozmozlarında bulunan mikrobiyal komunitenin zamanla değiştiğini göstermiştir. Haliç körfezi sedimentleri ile kurulmuş hidrokarbon yıkım mikrokozmozlarında 13 bakteriyel ve 17 arkeyal tür hidrokarbon yıkımı ile anlamlı şekilde korele olduğu görülmüştür. (p<0.05, r>0.95, n=5). Ayrıca Tuzla körfezinden alınan sedimentler ile kurulan mikrokozmozlarda 4 arkeyal ve 6 bakteriyal türün anlamlı olarak hidrokarbon yıkımı ile korelasyon gösterdiği gözlemlenmiştir (0.05<p<0.1, r>0.90, n=5). Hidrokarbon yıkımıyla korele olan bu türlerin, petrol hidrokarbonlarının yıkımından sorumlu olduğu düşünülmektedir.
Düzenli depolama sahalarının işletilmesi atık karakterizasyonu ve LFG gazından enerji üretimi

Günümüzde ambalaj malzemelerinin her alanda çokça kullanılması ve ekonomik gelişmişlik ile birlikte katı atıkların miktarında oldukça fazla bir artış olmuştur. Katı atıkların bertarafında kurulum ve işletim maliyeti olarak en uygun yöntem olan düzenli depolama kullanılmaktadır. Düzenli depolama sahalarına gelen atıkların karakterizasyonun belirlenmesi ve buna göre değerlendirilmesi esas olmalıdır. Ayrıca düzenli depolama sahalarının en öenmli çıktılarından birisi de organik içerikli atıkların anaerobik olarak parçalanması sonucu oluşan depo gazıdır. Depo gazları içinde metan ve karbondioksit önemli ölçüde oluşmakta olup, küresel iklim değişikliklerine ve sağlık sorunlarına yol açmaktadırlar. Bu sebeple depo gazlarının toplanması ve elektrik enerjisine dönüştürülerek değerlendirilmesi hem dünyamız açısından çevreci bir yaklaşım olup hem de ülkemiz açısından ekonomik bir gelişme olacaktır. Bu çalışmada, düzenli depolama sahalarının işletilmesi, atık karakterizasyonu ve metan gazının oluşumu incelenmiştir. Çalışma alanı olarak Kocaeli Solaklar düzenli depolama sahası ve son iki yıllık verileri kullanılmıştır.
Process optimization on clean water recovery from real reactive dyeing effluents by nanofiltration

Pamuklu tekstil fabrikasındaki reaktif boyama prosesi atıksularından membran filtrasyon yöntemi ile temiz su geri kazanımı araştırılmıştır. Laboratuar ölçekli deneyler, boyama, sıcak durulama, sabunla yıkama ve ılık durulama banyolarını içeren boyama hattının son üç aşamasından alınan atıksu numuneleri ile gerçekleştirilmiştir. Boyama banyosu atıksuyu, aşırı yüksek tuz ve renk içeriği göz önüne alınarak, bilinçli olarak çalışmada kullanılacak besleme suyu karışımına dahil edilmemiştir. Deneyler doğrudan nanofiltrasyon ve ön arıtım sonrası nanofiltrasyon olmak üzere iki set olarak gerçekleştirilmiştir. Doğrudan uygulamada, NF90 membran farklı transmembran basınç ve çapraz akış hızları altında tüm geri çevirim modunda test edilmiştir. En iyi süzüntü suyu kalitesi 14 bar basınç ve 58.9 mL/s çapraz akışda %99 toplam organik karbon ve %96 iletkenlik giderimi ile elde edilirken, süzüntü akısı 21.12 L/m2h olarak gözlenmiştir. Çapraz akışdaki artış hem süzüntü kalitesinde hem de akısında önemli bir iyileşmeye neden olmamışken transmembran basıncın arttırılması ozmotik basınç etkisini azaltmıştır. Belirtilen optimal koşullar konsantre modda test edildiğinde, süzüntü suyu kalitesi hacim azaltma faktörü 2.06 olana kadar tatmin edici kalmıştır. İkinci bölümde, öncelikle, 0.45 m MF ve 150 kDa UF membranları test edilmiştir. UF daha umut vaadedici bulunmuştur, bu nedenle ön arıtım sonrası NF çalışmaları UF ile tamamlanmıştır. NF permeans renginde küçük gelişmeler sağlanmıştır. Bununla birlikte, konsantrasyon polarizasyon ve kirlenmedeki ciddi azalmalara bağlı olarak, NF akısı 14 barda 35.08 L/m2h seviyesine yükselmiştir. Ayrıca, boyama banyosunun besleme suyuna ilavesinin olası etkileri incelenmiştir. UF performansı etkilenmemiştir; ancak, NF süzüntü suyu kalitesi ve akı dramatik bir şekilde bozulmuştur.
Çimento sektöründe alternatif hammadde ve alternatif yakıt kullanımının çevresel yararlarının değerlendirilmesi

Türk Çimento Sektörü, endüstriyel ve evsel nitelikli atıkları, lisanslı tesislerinde, alternatif yakıt veya hammadde olarak kullanabilmektedir. Alternatif yakıtlar genel olarak arıtma çamuru, atık yağ, ömrünü tamamlamış lastikler, solvent ve boya grupları altında toplanabilir. Alternatif hammaddeler ise maden atıkları, ısıl işlem atıkları, inşaat atıkları grupları altında değerlendirilebilir. Türkiye'de 2013 yılında çimento fabrikalarında 500. 000 ton atık alternatif yakıt, 720. 000 ton atık alternatif hammadde olarak değerlendirilmiştir. AB ve ülkemiz mevzuatı uyarınca, tehlikeli atıklardan enerji kazanımı durumunda, atıklar en az 850 C - 1100 C ortamda 2 saniye süre tutulmalı ve baca gazı arıtma sistemleri kurulmalıdır. Ancak, çimento klinker fırınlarında sıcaklık 900 C - 1400 C olup bekleme süresi en az 5 saniyedir. Bu durumda, yasaların istediğinden daha ileri teknolojik koşullar sağlanmakta olup, toz dışında ilave baca gazı arıtma ünitesi ihtiyacı bulunmamaktadır. Ülkemizin her bölgesinde hali hazırda kurulu olan, ilave arıtma ünitesi gerektirmeyen, emisyonları sürekli ölçüm cihazları ile takip edilen ve herhangi bir yanma atığı bulunmayan çimento fabrikalarının potansiyelinden yararlanılması ve sektörün atık yönetiminde çözüm ortağı olarak görülmesi büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmanın amacı alternatif hammadde ve alternatif yakıt kullanımının ve çevresel yararlarının değerlendirilmesidir. Örnek seçilen çimento tesisinde alternatif hammadde ve alternatif yakıt kullanım durumu, çevresel yararları hakkında bilgiler verilmiştir.
Antalya kentinde uygulanmakta olan katı atık yönetim sistemlerinin çevresel ve ekonomik açıdan incelenmesi

Yerleşim yerlerinde üretilen kentsel katı atıkların sürdürülebilir şekilde yönetimi, yakın gelecekte, yerel yönetimlerin çözmesi gereken en önemli sorunlardan birisidir. Ülkemizin önde gelen turizm merkezlerinden olan Antalya Kenti'nde de bu sorun tam olarak çözülememiş olup, pilot bölge uygulamaları ile soruna çözüm arayışı devam etmektedir. Bu çalışmada Antalya kentinin nüfus yoğunluğu yüksek merkez ilçeleri olan Muratpaşa ve Kepez Belediyeleri sınırları içerisinde uygulanmakta olan katı atık yönetim sistemleri ekonomik ve çevresel açıdan incelenmiştir. Geleceğe yönelik olmaküzere, farklı yönetim senaryoları geliştirilerek, çevresel etkileri, Hayat Boyu Değerlendirme yöntemi ile değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgulara göre katı atıkları kaynağında ayrıştırma, kompostlama ve geri dönüştürme süreçlerinin bütünleşmiş edilerek kullanılması yönteminin hem daha ekonomik hem de daha çevreci bir yöntem olduğu sonucuna varılmıştır.
Sepiyolitin Adana Organize Sanayi Bölgesi atıksuyundaki organik ve inorganik parametrelerin fiziko-kimyasal yöntemlerle gideriminde kullanımının araştırılması

Bu çalışmada Eskişehir bölgesinden temin edilen 4 farklı sepiyolitin (SCN-1, SCN-2, SCN-3, SCN-4) Adana Organize Sanayi Bölgesinden alınan atıksularda koagülant olarak etkinliği, koagülant olarak yaygın kullanılan demir klorürle karşılaştırılarak incelenmiştir. Laboratuvar ortamında Jar Test düzeneğinde gerçekleştirilen pıhtılaştırma ve yumaklaştırma işlemlerinde sepiyolitin koagülant olarak etkinliğinin kimyasal bileşenine ve pH'a bağlı olarak değiştiği belirlenmiştir. Yapılan Jar Test deneylerinde kalsiyum içeriği yüksek olan SCN- 1 sepiyoliti (%66. 6 CaO) KOİ gideriminde demir klorür ve diğer sepiyolitlere göre daha etkili sonuçlar vermiştir. AKM, Renk ve Bulanıklık parametrelerinde ise silisyum ve demir içeriği yüksek olan SCN- 4 sepiyolitinde (%72, 3 SiO2, %15 Fe2O3) demir klorür ve diğer sepiyolitlerden daha yüksek arıtma verimleri elde edilmiştir.
Effect of textile preparation chemicals on the H2O2/UV-C oxidation of the nonionic surfactant nonyl phenol ethoxylate

Bu deneysel çalışmada, klorürün (3 g/L), sodyum karbonatın (karbonat-bikarbonat sistemi, 1-5 g/L) ve iki organik yüzey aktif maddenin (0.5-2. 5 g/L DTPMP, dietilen triamin penta metilen fosfonik asit, ayrıca 0.5-1. 5 g/L HEDP; 1 -hydroksi etiliden-1,1-difosfonik asit) tekstil elyafı hazırlama işleminde yoğun olarak tüketilen ve 10 etoksilat grubu içeren, noniyonik bir yüzey aktif madde nonil fenol etoksilatın (NFEO; NP-10) H2O2/UV-C arıtma prosesi ile ileri oksidasyonuna etkileri incelenmiştir. ) H2O2/UV-C deneyleri, başlangıç konsantrasyonu 450 mg/L KOİ'ye eşdeğer 210 mg/L NPEO ile, başlangıç H2O2 konsantrasyonu 30 mM; tipik tekstil ön hazırlama işlemi pH'sı olan 10.5-11. 5 ortak reaksiyon koşullarında gerçekleştirilmiştir. Tekstil yardımcılarının NPEO'ın fotokimyasal arıtma performansında neden oldukları değişiklikler, ana madde, KOİ, TOK giderim verimleri ve kinetikleri, ayrıca pH değişimleri ve H2O2 tüketim hızı bazında değerlendirilmiştir. Deneysel çalışmanın ikinci aşamasında ise H2O2/UV-C fotokimyasal arıtma prosesinin dört farklı tekstil ön hazırlama işleminden kaynaklanan sentetik olarak hazırlanmış atıksulara uygulanabilirliği karşılaştırmalı olarak araştırılmıştır.
Degradation and mineralization of diuron and simazine in aqueous solution by advanced oxidation processes

Tezin ilk bölümü, ileri oksidasyon yöntemleri ile pestisit arıtımı için Box-Behnken istatiksel deney metoduna göre tasarlanmış deneysel çalışmaları içermektedir. Başlangıç pH değeri ve pestisit, hidrojen peroksit ve demir konsantrasyonlarının, pestisit ve TOK giderimine olan etkileri incelenmiştir. Pestisit ve TOK giderme verimlerini maximize eden optimum dozlar belirlenmiştir. Pestisit parçalanması on beş dakikada tamamlanırken, mineralizasyon altmış dakika sonunda bile oluşan ara ürünler nedeni ile tamamen gerçekleşmemiştir. Foto-Fenton yöntemi ile diuron içeren suyun arıtılmasında, pestisit giderimi tamamen gerçekleşirken, TOK giderimi sadece yüzde seksen beş olarak elde edilmiştir. Simazinin perokson yöntemi ile arıtılmasında, maksimum mineralizasyon sağlanırken, simazin gideriminin diğer ileri arıtma yöntemlerinden çokta farklı olmadığı gözlenmiştir. Fenton ve foto-Fenton yöntemlerinde, pestisit parçalanmasının birinci derece reaksiyon kinetiğine uygun olduğu bulunmuştur. Tezin ikinci bölümünde ileri oksidasyon yöntemleri ile kağıt sanayi atıksuyunun arıtılması incelenmiştir. Foto-Fenton yöntemi ile sadece beş dakikalık reaksiyon süresinde, yüzde seksen beş TOK, yüzde seksen iki renk ve yüzde doksan üç AOX giderimi elde edilmiştir. Fenton yöntemine UV ışığının ilavesi ile foto-Fenton yönteminin reaksiyon süresine olan etkisi gözlenmiştir. Farklı bir kağıt atıksuyunun arıtılmasında ise titanyum dioksit kullanılan foto-katalitik oksidasyon yöntemi ile bazik koşullarda altmış dakikalık reaksiyon süresinde yüzde seksen TOK ve yüzde doksan dört toksisite giderimi elde edilmiştir.
Talaşlı imalat sektörü iş sağlığı ve güvenliği değerlendirmelerinin çevre yönetim sistemleri ile ilişkilerinin araştırılması

Dünyanın bir ucunda üretilen bir ürünün diğer ucunda farklı etkilere yol açtığı gerçeği uzun yıllar sonra anlaşılabilmiş ve farklı mekanizmaları harekete geçirmiştir. Artık dünyada bir ürünün sadece tüketicinin / kullanıcının istediği amacı gerçekleştirmesine yönelik üretilmesi ve ona fayda sağlaması tek başına yeterli görülmemektedir. Ürünün üretilmesi sırasında çevreye yapmış olduğu olumsuz etki ve üretim süreçlerinde çalışanların sağlığının ve güvenliğinin korunması gayreti iyiden iyiye aranan bir kriter olmuştur. Özellikle tüketici bilinci 2000'li yıllardan itibaren artmış ve gerçekten çevre ve insan sağlığına önem veren marka ve ürünleri bir diğerine tercih edilir hale gelmiştir. Bu arayış da üreticiler arasında rekabet konusu haline gelmiş özellikle büyüme stratejileri çerçevesinde ciddi yatırımlarla çevre ve iş sağlığı ve güvenliğine verdikleri önemin arttığı gözler önüne serilmiştir. Dünya nüfusunun oldukça hızlı bir şekilde arttığı göz önüne alındığında sadece temel ihtiyaçların karşılanması noktasında dahi giderek artan bir kirlilik yükü tablosu ortaya çıkmaktadır. Özellikle teknolojinin de çok hızlı bir şekilde gelişmesi ve ilerlemesi daha farklı kirleticilerin ortaya çıkmasına da neden olmaktadır. Bir yandan her türlü ürüne erişim kolaylaşırken diğer taraftan tüketimin artması da kirlenmenin daha geniş çevrelere yayılması ile sonuçlanmaktadır. Aynı zamanda doğal kaynakların aşırı şekilde tüketilmesi sürdürülebilir kaynak yönetimini zorunlu kılmıştır. Yine Dünya nüfusunun artmasına paralel olarak ürün çeşitliliği ve üretim hacimleri artış göstermekte böylece işgücüne katılan kişi sayısı da artmaktadır. Yeni üretim proseslerinin ve hizmetlerin gelişmesine bağlı olarak da çalışanların iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması sorunları da geçmişşten günümüze oldukça fazla artış göstermiştir. Bu çalışmada talaşlı imalat sektöründe iş sağlığı ve güvenliği değerlendirmelerinin çevre yönetim sistemleri ile ilişkileri araştırılmıştır. TS EN ISO 14001 Çevre Yönetim Sistemi belgesine sahip bir talaşlı imalat tesisinde iş sağlığı ve güvenliği uygulamalarıyla karşılaştırılmış ve birbirleriyle olan ilişkileri ve ortak yönleri ortaya konulmuştur.
DNA biyosensörü tasarımında enzimle işaretleme yöntemlerinin kullanılması

Bu tez kapsamında özellikle Çevre Mühendisliği açısından önemli türlerin doğru ve hızlı bir şekilde tespitinde kullanılabilecek elektrokimyasal DNA biyosensörü uygulamalarına yönelik bir çalışma gerçekleştirilmiştir. Elektrokimyasal DNA biyosensörü problarının tasarımında ilk kez termodinamik bir yaklaşım uygulanmıştır. Termodinamik yaklaşımla tasarlanan probların uygulamada seçilen ölçüm tekniği ile uyumluluğu araştırılmıştır. Bu çalışma kapsamında, seçilen ölçüm yöntemi streptavidin/biyotin etkileşimine dayalı enzimle işaretleme yöntemidir. Ölçüm sonuçları probların tasarım kriterleriyle birlikte değerlendirilmiş, ayrıca etkili olacak diğer önemli parametreler araştırılmıştır. Probların tasarımında FISH tekniği için geliştirilen termodinamik modelin öngördüğü serbest enerji aralığı dikkate alınmıştır. Elde edilen sonuçlar, rastgele seçilmiş dizilerden oluşan probların kullanıldığı DNA biyosensörü ile karşılaştırılmıştır. Ayrıca termodinamik yaklaşımla tasarlanan probların seçiciliği FISH yöntemi ile test edilmiştir. Tezin nihai amacı, elde edilen sonuçların elektrokimyasal biyosensörler için hibridizasyon verimini önceden tahmin etmeye yönelik termodinamik modellerin geliştirilmesine yol açmaktır.
Maya endüstrisi atık suyu arıtımında katalitik yöntemler

Bu çalışmada ekmek mayası endüstrisi atıksuyunun arıtılması için bir katalitik oksidasyon süreci geliştirilmesi amaçlanmış olup, katı katalizörler varlığında maya endüstrisi atıksuyu ile H2O2 oksidasyon süreci çalışılmıştır. 5 ayrı zeolit destek maddesi (13X, 5A, FM8, AW-300, HZSM-5) üzerine 2 ayrı Fe tuzu (Fe(NO3)3.9H2Ove FeSO4.7H2O) çözeltisi emdirilerek toplam 10 katalizör hazırlanmıştır. Katalizörlerendüstriyel ekmek mayası üretim tesisinden elde edilen atıksuların katalitik H2O2oksidasyon süreci ile 4 farklı sıcaklık (25, 75, 100, 125 C), 2 farklı pH (orijinal pH ve pH 4) ve 5 farklı H2O2 konsantrasyonunda arıtılmasında test edilmişlerdir. Endüstriyel arıtma tesislerinde anaerobik+aerobik arıtma işlemleri uygulandıktan sonra elde edilen su örnekleri ile yapılan çalışmalarda deşarj edilecek suyun TOK değeri 421 ppm'den 40 ppm civarına düşürülmüştür. Oksidasyon tepkimesi sıcaklığıatıksuyun arıtılması için önemli bir parametredir ve tüm katalizörler için en iyi sonuçlar 125 oC da elde edilmiştir. Atıksuyun pH'sı 4'e ayarlandığında TOK değeri 421 ppm'den 44,5 ppm'e kadar inmiştir. Fakat pH değiştirilmediğinde TOK değeri 421 ppm'den ancak 225 ppm'e kadar düşürülebilmiştir. H2O2 miktarı atık maya suyu arıtımında çok etkilidir. 1 ml H2O2 kullanıldığında atıksuyun TOK değeri 219 ppm'edüşerken, H2O2 miktarı artırıldıkça atıksuyun TOK değeri hızla 50 ppm civarına düşmüştür. Ekonomik nedenler de göz önüne alındığında 10 ml H2O2 miktarı en uygun miktar olarak görülmektedir.
Evrensel atık suların fizikokimyasal artırımında killerin kullanılması

III ABSTRAKT: Bu çalışmada, doğal ve aktifleştirilmiş killer, evsel atıksuların koagülasyonunda demir klorür (FeCl3.6H20) ve alüminyum sülfat (Aİ2(S04)3.18H20) gibi geleneksel koagülantlara alternatif olarak kullanıldı. Laboratuvar ölçeğinde koagülasyon jar testleri yapıldı. Ham atıksuyun koagülasyonu ve flokülasyonu, sırasıyla (0.3-1.5) g/l ve (30-80) mg/I doz aralıklarında aktifleştirilmiş kil ve demir klorür ilave edilerek gerçekleştirildi. Prosesde aktif kil kullanılmasıyla elde edilen maksimum giderim verimleri; Biyokimyasal Oksijen İhtiyacı (BOİ5) % 78, Kimyasal Oksijen İhtiyacı % 79, Fosfat % 99, Askıda Katı Madde için % 96'dır. Diğer taraftan, demir klorür kullanımı ile elde edilen maksimum giderim verimleri; BOİ5 % 69, KOİ % 66, fosfat % 99 ve AKM için % 94 bulundu. Aktifleştirilmiş kilin da ne boyutu küçültüldüğünde, kil materyalinin daha küçük miktarlarının ilavesiyle, benzer giderim verimleri bulundu. Arıtım prosesinde doğal kil, aktifleştirilmiş kil kadar verimli bulunmadı. Ancak, doğal kilin tamponlama kapasitesinden dolayı, ham atıksuyun pH ve alkalinitesi arıtımdan sonra hemen hemen aynı seviyede kaldı. Demir klorür yerine aktifleştirilmiş kil ile arıtımdan sonra oluşan atıksu çamurları vakum fıltrasyonu ile daha kolay susuzlaştırıldı. Demir klorüre göre aktifleştirilmiş kilin kullanımı ile elde edilen çamurların fıltrasyona gösterdikleri özgül direnç yaklaşık 10 kat azalarak sırasıyla 1,6. 1 014 m/kg ve 1,7. 1 013 m/kg bulundu.
Anaerobic treatment of opium alkaloid wastewater and effect of gamma-rays on anaerobic treatment

ÖZAFYON ALKALO DLER ATIKSUYUNUN ANAEROB K ARITIMI VEGAMA IŞINLARININ ANAEROB K ARITIMA ETK SÖzdemir, Recep Tuğrul Yüksek Lisans, Çevre Mühendisliği Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Filiz B. Dilek Ortak Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Göksel N. Demirer Eylül 2006, 91 sayfa Bu çalışmada, afyon alkaloidleri atıksuyunun anaerobik olarak arıtılabilirliği veışınlamanın anaerobik arıtıma etkisi araştırılmıştır. 2400, 6000 ve 9600 mg/L KO değerlerine sahip afyon alkaloid atıksuyu ile Biyokimyasal Metan Potansiyeli analizi gerçekleştirilmiştir. Bu analizde hem BM içeren hem deiçermeyen reaktörler kullanılmıştır. En yüksek anaerobik arıtım verimi (%77) 9600 mg/L KO giriş değerine sahip BM içeren reaktörde elde edilmiştir. BMP deneyi kullanılarak eş-substrat kullanımı araştırılmıştır. Bu deneyde 9000, 13000ve 18000 mg/L KO konsantrasyonuna sahip alkaloid atıksuyu ve glükoz, asetat veglükoz-asetat kullanılmıştır. Sonuçlar eş substrat kullanımının alkaloidarıtım verimini önemli ölçüde arttırmadığını ancak aklimasyon süresini ortadan kaldırdığını açığa çıkarmıştır. Sürekli reaktör deneyleri Yukarı Akışlı Çamur Yataklı Anaerobik reaktörlerde gerçekleştirilmiştir. En yüksek genel arıtım verimleri (%80'in üstünde), bütün ilk KO değerleri için eş substrat ile beslenen reaktörde (R2) elde edilmiştir. R1'de 19 g/L KO değerinde %78'e varan giderim verimleri elde edilmiştir. BMP deneyi kullanılarak ışınlamanın etkisi araştırılmıştır. Bunun için giriş KOdeğerleri 14 ve 25 g/L olan alkaloid atıksuyu ve 40 ve 140 kGy olmak üzere ikiışınlama dozu kullanılmıştır. 14 g/L giriş KO'sinde her iki doz için de ışınlamanınherhangi bir etkisi olmamıştır. Ancak, 25 g/L giriş KO'sinde 140 kGy ve 40 kGy dozalmış atıksu içeren reaktörlerdeki gaz üretim hızı belli bir zamandan sonra orjinalatıksu içeren reaktöre oranla yüksek olmuştur.
Amasya ili eski ve yeni katı atık yönetiminin incelenmesi

İnsanlar tarafından üretilen katı atık miktar ve türü, nüfusun ve ihtiyaçların artması ve teknolojik gelişmeler gibi sebeplerden ötürü her geçen gün artmaktadır. Katı atık yönetimi gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin önemli çevre sorunlarından biridir. Katı atık yönetim sisteminin başarısı geri kazanım oranının yüksekliği ve depolama sistemine giden atığın azaltılmasına bağlıdır. Katı atıkların en uygun şekilde bertaraf edilmesi için çeşitli yöntemler mevcuttur. Bu yöntemlerin uygulanabilirliği için katı atık karakterizasyonunun yapılması gerekmektedir. Bu çalışmada Amasya İl'indeki eski ve yeni katı yönetimi incelenmiştir. Amasya kentinden kaynaklanan katı atıkların geri kazanım potansiyelini araştırmak amacıyla, kentteki farklı sosyo-ekonomik seviyeye sahip bölgelerde geri kazanım oranları pilot ölçekte tespit edilmiştir. Bu bölgelerde kaynakta ayırma yöntemi uygulanarak, katı atık miktar ve kompozisyonları bulunmuş ve bu analiz sonuçları değerlendirilmiştir.