Modern heykelin doğuşu ve gelişimi

Heykel sanatı, tarihsel açıdan biçimsel sanatların en eskilerinden biridir. ilk dönemlerden günümüze kadar uzanan süreç içerisinde çeşitli evrelerden geçmişştir. Çağdaş dünyanın geçirdiği büyük değişimler sanatı etkilemekle kalmayıp büyük bir dönüşüme uğratmıştır. Sanat, XIX. yüzyıla kadar dinin ve monarşinin egemenliği altında iken, XX. yüzyıldan itibaren kişisel, özgür anlatım biçimleri önem kazanmış, farklı problemler konu edinilerek sanata yeni bir bakış açısı getirilmiştir. Bu tezle ''Modern Çağ''diye adlandırılan 1850 sonrası dönemin özellikleri ve heykel sanatı üzerine etkileri irdelenmektedir. Bu tez, o döneme kadar bağımsız olarak kendisini ifade edemeyen heykel sanatının, modern çağla birlikte nasıl değiştiğini ve geliştiğini göstermektedir. Sanatta imgelem gerçeği önemliyken, modern çağla birlikte nesnenin gerçekliğinin ön plana çıkışı, günümüzdeyse öznel gerçekliğin esas alınarak nesnel gerçeklikle birleşerek biçimlendirilmesi çabası gösterilmek istenmektedir. Modernizmle birlikte yeni bir anlam kazanan heykel sanatının, geleneksel yaklaşımdan uzaklaşarak, kavramlar doğrultusunda genişleyerek nasıl farklı açılımlar yaptığını, yeni teknolojik gelişmelerin, çağdaş heykel sanatının estetik ilkelerinde yaptığı değişiklikleri günümüze kadar olan süreç içerisinde ele alınarak irdelemektedir. Ayrıca çağdaş heykel sanatının, Batı'da geçirdiği evrelerinışığında ülkemizdeki gelişimi incelenmiştir.'Modern Heykelin Doğuşu ve Gelişimi' adlı bu çalışmanın birinci bölümünde, heykel sanatının ilk çağlardan XIX. yüzyılın ikinci yarısına kadar olan süreç içerisindeki gelişimi incelenmiştir. Uzun bir zaman mimariye bağımlı olma zorunluluğu yüklenmiş gibi görünen heykel sanatı, daha sonra bu zorunluluktan kurtuldukça, tek başına var olabilme, tek başına anlam kazanabilme faaliyetlerine dönüşebilmiştir. XIX. yüzyılda teknik yapının giderek güçlenmesiyle, modern dünyaya geçiş süreci tamamlanmış, klasik sanat anlayışından kopuş belirgin olarak kendini göstermiştir. İkinci bölümde, Rodinle başlayan çağdaş heykel anlayışı, Modernizm, modernizmle birlikte heykel sanatında görülen değişimler, günümüze kadar olan süreç içerisinde değerlendirilmiştir. Emprestyonistlerin optik görüntüyle ilgilenmeleri, Kübistlerin geometrik oluşumları, Konstrüktüvist ve Fütüristlerin inşacı ve teknik yaklaşımları, Dadaistlerin ready-made diye adlandırdıkları farklı sanat anlayışları, Sürrealistlerin bilinçaltını yansıtmaları, Soyut Dışavurumcuların psikanaliz bulgulara göre çalışmaları, modernizmle çağdaş dünyanın geçirdiği büyük değişimleri göstermektedir. Üçüncü bölümde ise çağdaş heykel sanatının, Batı'da geçirdiği evrelerinışığında ülkemizdeki gelişimi incelenmiştir. XX. yüzyıldan itibaren akımlar birbiri ardı sıra ortaya çıkmış, sanatçılar, özgür anlatım biçimleriyle, farklı problemleri konu edinerek, sanata yeni bakış açıları getirmişlerdir. Sanatta bireyselciliğin, özgür anlatımın ön plana çıktığı, akımlar yerine üslupların önemli olduğu bir dönem başlamıştır. Artık modern sanatçının görevi, yeni buluşlar yaparak, var olmayan yeni şeyler üretmektir. Modernizmle özgürce çalışma fırsatı bulan sanatçı, herhangi bir estetik ölçüte ve kurala bağlı kalmaksızın istediği malzemeyle, kendi düşünce hayatını, iç dünyasını yansıtabilme olanağı bulmuştur. XX. yüzyıl sonlanırken, çağdaş sanatta sınırlar oldukça belirsizleşmiştir. Günümüzde artık, akımlar değil bireysel çıkışlar görülmektedir. İçinde yaşadığı çağa, sanatı aracılığıyla yorum getirmeye çalışan çağdaş sanatçıların, tek bir üslupta sıkışıp kalmaları söz konusu değildir. Artık sanatsal ifade biçimlerinin birbirlerine üstünlükleri değil, girftlikleri söz konusudur.