turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kültür ve sanatın çağdaş müştereklerinde manipülasyon olgusu

Kültür sanattan, sanatsa kültürden beslenmektedir. Geçmişten günümüze gelen kültür birikimi ve değişimiyle şekillenen sanat, kültüre de yön vermektedir. Bu daimi birliktelik, sanayinin gelişmesi ile ortaya çıkan kültür endüstrisinin de değişmezi olmuştur. Kitle kültürü içinde farklı anlamlar yüklenen sanat, tüketilmeye hazır bir meta halini almış ve pazarda yerini bulmuştur. Daha sonrasında ise kapital sistem içerisinde pazarın ihtiyaçlarına göre şekillenmiş, bu doğrultuda kültürel bir ürün olarak tanılanmıştır. Gelişmekte olan teknolojik hareketlenmeler ve çağdaşlaşan sanatın, kalıplarının dışına çıkması ise bize küreselliğin kapılarını açmış, küreselleşme ile dünyamız hem küçülmüş hem de bütünde bir evrensel bilinç oluşturmuştur. Sanat, etniğimizden parçalar taşısa da herkesi içine alan bir üretimin sonucu olduğundan evrensellik sağlamakta ve kitleleri peşine sürüklemektedir. Bu bağlamda sanatçıların pazar içinde bizi ne denli etkilediğini, bizleri birer fetişist konumuna getirerek yönlendirdiğini keşfetmekteyiz. Sanatta manipülasyonun giderek sanatsal manipülasyona dönüştüğü çağdaş sanat, bu manipülasyonları ''kültürel gerekçeler'' ile açıklamak durumunda olmaktadır. Özellikle özgünlük ve özgürlük açısından olumsuzluk içeren bir anlama sahip manipülasyon, kültür ve sanat arasındaki geçmişşi aşıp yeni ve gelecekçi bir tutum sergilemekte ve çağdaş dünyada yeniden yorumlanmaktadır.
Tarihsel süreç içerisinde Türkiye'de ambalaj grafiği

Batıda, sanayi devrimiyle birlikte endüstrileşme başlamıştır. Endüstrileşmenin üretimde makineleşmeyi getirmesiyle birlikte ürünlerde ve kavramlar da pek çok değişiklik meydana gelir. Toplumların, kültürlerin ve gün geçtikçe değişen yaşam alışkanlıklarının bir yansıması olan ambalajlar, sadece bir gereksinim olmaktan çıkmış, görsel bir iletişim aracı haline gelmişlerdir. 300 yıl boyunca Avrupa topraklarında genişlemeler kaydeden Osmanlı İmparatorluğu, 18. yüzyıldan itibaren gerileme dönemine giriyor ve yüzünü batıya dönmek zorunda kalıyordu. 'Batılılaşma Hareketi' adı verilen bu yönelimle beraber batımn bilgi birikimi ve teknolojik gelişimi örnek alınarak yeni sentezlere gidiliyordu. Osmanlı, ithal ürünlerle birlikte ambalaj ve ambalaj tasarımıyla da tanışıyordu. Kurtuluş Savaşı kazanıldıktan sonra Türkiye Cumhuriyeti devleti, modernleşme hareketlerine hız veriyor, yazı devrimini gerçekleştiriyor, yerli malı kullanımını destekliyordu. 1950'li yıllarda sanayide özel sektöre öncelik verilmesiyle Türk sanayii hareketlenmeye başladı. Bugünün Türkiye'sinde çok önemli bir yere sahip olan firmaların çoğu 1950'li ve 1960'lı yıllarda kuruldu. Ambalaj ve ambalaj tasarımı gün geçtikçe daha önemli olmaya başlamıştı. Yine aynı yıllarda, sanat ve tasarım okullarının mezunları da çoğalmaya başlamıştı. 1980'lerde ithal ürünlerle dolmaya başlayan Türkiye, süpermarketlerin de çoğalmaya başlamasıyla birlikte grafik tasarım ve dolayısıyla ambalaj konusunda yeni bir sürece girdi. Bu tarihten sonra, Türk üreticisi bu ürünlerle rekabet edebilmek için kendini yenilemek zorunda kaldı. Ambalaj ve ambalaj grafiği, en az içindeki ürün kadar önemli bir hale gelmeye başladı. IIIAmbalajlar, gerek formlarıyla, gerekse üzerlerindeki grafiklerle, ait oldukları devirlere dair bizlere pek çok bilgi sunarlar. Bu araştırmada, tarihsel süreçte Türkiye'de sosyal ve ekonomik değişimlerin yanında, teknolojik gelişimin ve sanat akımlarınm ambalaj grafiklerine nasıl yansıdıkları incelenmiştir. IV
Memento mori yorumları

Memento mori, insanın ölümlü doğasının felsefi bir hatırlatıcısıdır. Sanat alanında da insanlara fani olduklarını hatırlatmak için kurgulanan bir sanat eseri üretme geleneğine karşılık gelir memento mori. İnsanlara iletilmek istenen mesaj görüntülerin, metinlerin ve performansların dahil olduğu, izleyiciyi kişinin nihai ölümünün bilincine doğru yönlendiren, düşündüren eserler içinde veya eserler olarak verilir. Sanat ve kültür tarihinde memento mori, özellikle ortaçağ halk kültüründe ve on altıncı, on yedinci yüzyılların iyi bilinen Hollanda vanitas resimlerinde yaygın olarak görülür. Ancak, memento mori gerek sanatsal gerek kültürel bağlamda bu noktaların ötesine uzanır. Çağdaş kültür ve sanatta da, memento mori varlığını belirgin bir şekilde sürdürmektedir. Sanatçılar memento mori geleneğinin memetik gücünden faydalanarak hem kendi ölümlülükleriyle yüzleşmekte ve izleyici yüzleştirmekte, hem de bu güçlü tema üzerinden hafızaya dayalı eleştrirel tavır sergilemekte ve toplumsal sorgulamalar yapmaktadırlar.
Muzıka-yı Humayun

Bu çalışmada Osmanlı İmparatorluğu döneminde müzik alanında önemli sonuçlar doğuran MUZIKA-YI HÜMAYUN konusu ele alınmıştır. Osmanlı İmparatorluğunun kurulduğu ilk yıllardan beri var olan Yeniçeri Ocağı ve orduda önemli yeri olan Mehterhane konularına da; MUZIKA-YI HUMAYUNun doğmasında önemli etken oldukları için yer verilmiştir. Sonuç olarak Osmanlı İmparatorluğunda batılılaşma isteği doğrultusunda kurulmuş olan MUZIKA-YI HÜMAYUN sayesinde saraya batı müziği girmiş ve bu dönem açısından birçok değişimin ve sosyal yapıda birçok yeni sanat olayının ortaya çıkmasına sebep olmuştur.
Tasarım ihtiyaç ilişkileri çerçevesinde kullanıcı çözümlü tasarımlar

Gündelik hayatın içinde, kullanıcılar tarafından yaratılmış, tasarımcısız tasarım ürünü onlarca çözüm farklı gereksinimlere cevap vermektedirler. Endüstriyel tasarım sürecine ait bir yapıda şekillenmemiş, sadece kullanıcının pratik gereksinimlerine cevap vermek üzere yaratılmış olan bu ürünler, bu anlamdaki işlevlerini başarıyla yerine getirmektedirler. Tezin amacı, kullanıcı çözümlü tasarımların ortaya çıkış sebeplerine, yaratım ve üretim süreçleri, bulundukları çevreler dahilinde özelliklerini tespit edebilmek, tasarım kavramıyla çakıştığı noktalar çatısında irdeleyerek, niteliklerini örnekler üzerinde gözleyebilmektir. Farklı platformlarda, farklı zamanlarda oluşturulmuş tasarım, endüstriyel tasarım, tasarımcı, endüstriyel ürün tasarımcısı tanımlarından faydalanarak, günümüz ve tasarım tarihinde benzer özellikte yaklaşımlar taranarak bu ürünlerle, kullanıcısı tarafından çözümlenmiş ürünler arasındaki benzerlikler izlenmeye çalışmış, bu ürünlere tasarım platformunda bir yer verilmek amaçlanmıştır. Bu amaç, tasarımın bir gereksinim karşılama süreci olması özelliği temelinde şekillenmiştir. Konu, üç ana başlıkta ele alınmaktadır. Birinci başlıkta tasarım, tasarımcı, endüstriyel tasarım kavramları konuyla yakınlığı itibarıyla seçilmiş tanımlarla açıklanmaya çalışılmıştır, ikinci bölüm, gereksinimi tanımlar, insan gereksinimlerini irdeler. Tasarımın gereksinimi karşılama süreci olarak tanımlanması olgusu üzerine yoğunlaşabilmek, gereksinim-tasarım-ürün ilişkilerini anlayabilmek için, örnek olay incelemesinden faydalanılmıştır. Üçüncü bölümde kullanıcı çözümlü tasarımların tanımıyla beraber ortaya çıkış sebepleri ivaraştırılmış, örnekler sınıflandırılmış, sınıflandırılan örneklerin, örnek olay incelemeleriyle nitelikleri izlenmeye çalışılmıştır. Kullanıcı çözümlü tasarımların ortaya çıkış sebepleri, Türkiye'de kentleşmenin yapışa özelliklerinin yansıması olarak sosyal, ekonomik ve toplumsal temellerde incelenmiş, kimi yaklaşımları tarihsel ve geleneksel bağlantılarla irdelenmeye çalışılmıştır. Örnekler, kullanıcıyla ilişkileri dahilinde sınıflandırılmış, her kategoriye ait örnekler kategoriyi iyi temsil etmeleri nitelikleriyle örnek olay incelemeleri olarak seçilmiş ve çözümlemeleri yapılmıştır.
Elektronik müzik ses tasarımı ve bestecilik çalışmalarıkapsamında deneysel ve elektronik müzik laboratuvarları veTürkiye'deki izdüşümleri

Ses kayıt ve müzik teknolojileri kapsamında ortaya çıkan fonograf, gramafonvb. cihazların zamanla müzik üretim alanlarında kullanılması ve besteci/icracıların bu doğrultuda yeni ses ve tını olanakları elde etmesi ile deneysel/elektronik müzik alanında geleneksel besteleme yöntemleri haricinde yeni yöntemlerin kullanılmaya başlanmasına yol açmıştır. Ses kayıt teknolojileri doğrultusunda manyetik teyp kayıt, yeniden çalma ve dijital kayıt yöntemlerinin ve müzik teknolojileri bağlamında analog ve dijital sentezleme, yazılım ve bilgisayar teknolojilerinin deneysel/elektronik müziklaboratuvarları kapsamında müzik yapım aşamalarında kullanılmaktadır. Dünyadagenelinde bu laboratuvarlar, başta kişisel kullanım amacı ile ve daha sonra ise kapsamlı donanım, yazılım ve yapı özellikleri bakımından giderek daha nitelikli bir kurumsal bir yapıya dönüşmüştür. Türkiye'deki çalışmalar hakkında ise sınırlı sayıdaki üniversitelerdeki deneysel/elektronik müzik eğitim ve çalışmaları ve bu müzik türü bağlamında kullanılan daha sınırlı donanım ve yazılım unsurlarına sahipses kayıt ve müzik yapım stüdyoları kapsamında yürütüldüğü tespit edilmiştir. Öte yandan genel olarak dünyadaki çok sayıdaki örneğe karşın Türkiye'de müzik yapım firmaları ve yayıncı kuruluşların bu bağlamda yetersiz oldukları açıktır. Türkiye'de eğitim kurumları kapsamındaki deneysel/elektronik müzik laboratuvarlarının bu doğrultuda donanım, yazılım ve yapı özellikleri bakımından performans, bestecilik ve eğitim amaçlı olarak yeniden düzenlenmesinin bu alana önemli katkı sağlayacağı açıktır.
Francis Bacon resminde imaj, görüntü ve temsiliyet

Antik Dönemden günümüze kadar, sanat tarihinin zorlu ve tartışmalı süreci içerisindemükemmel ve kusursuz vücut formlarına ulaşmak için sonsuz bir çaba sarfedilmiştir. Bugösterilen çabanın ortaya koyduklarını görmemiz açısından gereken olgu, bütünlük ve sanattamükemmellik, öznelliğin fiziksel doğasına saplanmış kaygıların arasındaki bağı göstermektir. Mükemmel vücut formlarının imge haline gelmesi, yalnızca erkek ve kadın vücutları için ideal tanımlar önermez; ama aynı zamanda farklı yönden görmeyi ve rahat olan izleyicinin durumuna mahsus tarzda bakmaya işaret eder. Bu bağlamda, figürasyon sırf zevk almailkeleriyle ilgili bir estetik kategori olmaktan ziyade öznenin söylemi olarak değerlendirilmelidir. Neyin güzel olduğunun yargılanmasının ötesinde, figürasyon; öznenin ortaya çıkma sürecinde, ortak olan temsili stratejiyi ve inşa etme sürecini ortaya koyar.20. Yüzyıl figüratif sanatına baktığımızda resimlerinde ki, deforme edilmiş güçlü figüratifimgelerle yalnızlık ve korku duygularını yansıtan İngiliz ressam Francis Bacon, yaratmış olduğu bedensel imgelerle günümüze kadar yaratılmış olan her türlü estetiksel, biçimseldeğerleri yerler bir eder. Bu cesur tavrı onu günümüz sanatını en fazla etkileyen ve en fazla üzerinde konuşulan sanatçılardan biri haline getirmiştir. 1909- 1992 yılları arasında yaşamış olan Francis Bacon'ın yapıtlarının çoğunu fotoğraflardan, filmlerden ya da başka sanatçılarınresimlerinden yola çıkarak oluşturur. Yaşam felsefesi ve amaçları çalışmalarına yansımış, imgelerin temsili açısından tutarlı ve özgün bir üslup yaratır. Resim sanatının onaylanmış, yüceltilmiş biçimlerini yarı insan, yarı hayvan, ağzı açık ve çaresiz bir biçimde göstererek savaş sonrası insanları şoka uğrattır. İnsan doğasına ilişkinbastırılmış noktaları sıra dışı imgeler yoluyla tuvale aktaran, izleyici ürküten resimlerindeinsanlık durumunun ruhsal bir karşılığını sunan Bacon, sanatı imgeleri temsil etmekten ziyadeduyguları açığa vurma ifadesi olarak görmüştür.
Çağdaş Türk seramiğinde Prof. Güngör Güner'in yeri

Prof. Güngör Güner, Çağdaş Türk Seramik Sanatı'nın en önemli sanatçılarından ve eğitimcilerinden biridir. Bu özelliklerinin dışında araştırmacı yönüyle de dikkate değerdir. 1972- 78 tarihleri arasında yaptığı Anadolu'da Yaşamakta Olan İlkel Çömlekçilik başlıklı araştırması kitap olarak yayınlanmıştır. Bu çalışması Türkiye'de bu konuda yapılan bu kadar kapsamlı ilk ve tek araştırmadır. Devlet Tatbiki Güzel Sanatlar Yüksek Okulu Seramik Bölümü'nden mezun olan sanatçı, 37 yıl boyunca bu kurumda eğitimci olarak hizmet vermiştir. Toplam 18 yıl Seramik Bölüm Başkanlığı yapmış ve 28 Nisan 2008'de emekli olmuştur. Bölüm başkanlığı sırasında endüstri kuruluşlarıyla ilişki kurup bölümün eksikliklerinin giderilmesini sağlamış ve bugüne kadar çok sayıda öğrenci yetiştirmiştir. Prof. Güngör Güner, seramiğin bütün alanlarıyla ilgilenmiş, ancak yapıtlarının biçimlendirilmesinde geleneksel çömlekçi çarkı yani tornanın ayrıcalıklı bir yeri olmuştur. Serbest form ve panolarının yanı sıra yapıtlarının büyük bir bölümünü, çömlekçi çarkında biçimlendirilmiş, yorum ağırlıklı üç boyutlu nesneler ve işlevsel, özgün kap kaçaklar oluşturur. 1990'larda geleneği yadsımaksızın daha soyut kaplar ve soyut nesneler yapmaya devam etmiştir. Ayrıca seramik sanatının sınırlarını aşan kavramsal nitelikli çalışmalar da yapmıştır. Öte yandan endüstriyel seramik alanında da ürünler vermiş, bazı formları seri üretilmek üzere Alman firmaları Hutschenreuther ve Goebel firmaları tarafından satın alınmıştır. Tüm sanat çalışmalarının en belirgin özelliği yalın bir üsluba sahip olmasıdır. Almanya'da seramik mühendisliği eğitimi de gören Güngör Güner, seramik teknolojisine en hakim sanatçılardan biridir. Seramik sanatı, teknikleri ve eğitimi üzerine çok sayıda makalesi bulunmaktadır. Sanat eleştirmenleri, meslektaşları, hocaları, öğrencileri ve endüstri kuruluşlarının temsilcileri Güngör Güner'in Türk seramiğinde ayrıcalıklı bir yeri olduğunu doğrulamaktadırlar.
20. yüzyıl batı resim sanatında doku kullanımı ve çeşitliliği üzerine bir araştırma

Hazırlanmış olan bu araştırmada, plastik bir öğe olarak doku kavramı açıklanmış ve Çağdaş Batı Sanatı'nın önde gelen sanatçılarının, özellikle kullandıkları araç gereç ve yönteme bağlı olarak doku temel sanat öğesini ele alış biçimleri ile birlikte ortaya çıkan sonuçlar kronolojik olarak ele alınmıştır. Tüm görsel nesnelerin fiziki yapısının yüzeyde görünüşü olarak tanımlanan doku kavramı kendi içerisinde doğal dokular ve doğal olamayan dokular olarak iki temel başlığa ayırmak mümkündür. Bu bağlamda sanatçılar 'Doğal Doku'ların etkilerinden üç farklı şekilde yararlanmışlardır denilebilir. Bunlar; 'boya kullanımıyla elde edilen doku etkisi', 'farklı resim yüzeyleriyle elde edilen doku etkisi' ve 'hazır obje ve materyaller ile elde edilen doku etkisidir. Geleneksel sanat anlayışında resmedilen objenin dokusunun birebir taklit edilmesi oldukça önemlidir. Ancak geleneksel sanat anlayışını benimseyen; Goya, Delacroix gibi ressamlarda boyanın gerçek dokusuna bilinçli olmasa da eserlerinde yer vermişlerdir. Dokunun plastik bir öğe olarak resim sanatında kullanımı ise ilk kez Empresyonizm sanat akımı ile olmuştur. Geleneksel sanat anlayışında tuvalde fırça izinin olması küçümsenerek amatörlük göstergesi olarak değerlendirilirken, empresyonistler bu fikre karşı çıkarak boya renklerini fırça izleri oluşturacak biçimde hızla tuvale aktarmışlar. Böylece tuvallerinde kalın renk tabakalarının üst üste gelmesi ile boyayla elde edilen gerçek dokuların oluşmasına sebep olmuşlardır. Özellikle 19. yüzyılın son çeyreğinde etkisini göstermeye başlayan modern sanat akımlarının ortak yönelimleri izleyicinin görme biçimlerini ve algısını değiştirmektir. Bu bağlamda dokuyu bilinçli olarak resimlerinin bir parçası haline getirmişlerdir. Geleneksel sanat anlayışına adeta savaş açan çağdaş sanat sanatçıları, bağlı bulundukları akımlar doğrultusunda doku temelli birçok eser üretmişlerdir. Araştırmanın son bölümünde araştırmacının doku temelli on adet çalışmasına yer verilmiş ve yapıtları teknik ve kavramsal yönlerden incelenmiştir.
Üç boyutlu bilgisayar oyunları görsel tasarımı

yun, gerçek yaşamdan kendine özgü niteliği ile farklılaşan her tür eylem ve düşünce olarak tanımlanmaktadır. Gelişmiş canlılar oyuna hem psikolojik hem de fiziksel nedenlerden ihtiyaç duymaktadırlar. Birçok canlı, oyunu bir tür eğitim aracı olarak kullanmakta, soyunu devam ettirecek olan yavruların yaşamda kalma olasılıklarını bu yollaarttırmaktadır. Bunun yanı sıra sosyalleşme ve kendini kanıtlama gibi bazı psikolojik gereksinimlerin karşılanmasında oyun büyük önem taşımaktadır. Oyun, teknolojinin gelişmesi ile yeni kimlikler ve işlevler edinmeye başlamıştır. Tarih boyunca simgeler ile ifade edilen oyun evrenleri elektronik ve sayısal teknolojilerinilerlemeleri sayesinde bilgisayarla tanışmıştır. Bilgisayar ve çoklu ortamın görsel-işitselanlatım gücü ve sayısal hesaplama yetisi, tasarımcılara oyunun gerçeklikten farklı olanevrenini simgesel olarak yeniden üretme ve sunma imkanı sağlamıştır. Tasarlanan ilk bilgisayar oyunlarında, belirlenen oyun kurallarının makine tarafından denetlenmesi ve sonuçların oyuncuya en verimli şekilde iletilmesi hedeflenmiştir. Gelişen teknolojikullanıcı ve makine arasındaki etkileşimin yanında bilgisayarın sunabileceği gerçekçilikseviyesini de arttırmış, oyunu gerçek yaşama yaklaştırarak oyuncuyu kendisine bağımlı hale getirmiştir. Bugün dünyanın en büyük endüstrilerinden biri olan bilgisayar oyunlarıkullanıcılara birçok farklı deneyimi yaşatabilmektedir. Oyunların kullanıcı tarafından seçilmesini oyundaki teknik özelliklerin yanında tasarlanan görsel öğelerin estetik değerleri belirlemektedir. Bilgisayar oyunlarının görsel kimliklerinin oluşturulması sırasında kullanılan yöntemler, yaklaşımlar ve karşılaşılan sorunlar bu tezin özünü oluşturmaktadır.
Türkiye'de çağdaş sanat içinde fotoğrafın bugünkü konumu

Fotoğraf ilk bulunduğu ilk günden bu yana görsel dünyayı etkilemiş ve görsel algıda yeni vizyonlar sunmuştur. Teknolojik gelişmelere ve hakim olan sanat akımlarına bağlı olarak fotoğraf anlayışı büyük değişimler göstermiştir. Görsel dünyanın vazgeçilmez bir öğesi haline dönüşen fotoğraf, günümüz çağdaş sanat çalışmalarında sıkça kullanılmaktadır. Fotoğrafın kullanımı çağdaş sanat içerisinde farklılıklar göstermektedir: Sanat eserinin kendisi, malzemesi ya da belge olarak yer alır. Bu tezin amacı, Türkiye'de çağdaş sanat içinde fotoğrafın bugünkü konumunu ortaya koymaktır. Türkiye'de fotoğrafçılar ile çağdaş sanatçılar birbirinden kısmen bağımsız ilerlemektedir. Çağdaş sanatta fotografik üretim, ağırlıklı olarak fotoğrafdisiplininden gelen sanatçılar tarafından değil, diğer sanat disiplinlerinden gelen sanatçılar tarafından yapılmaktadır. Fotoğrafçılar ve çağdaş sanatçılar arasındaki ayrım son dönemde yavaş yavaş belirsizleşmeye başlamış ve iki gurupta birbirlerininişlerine ilgi göstermeye başlamıştır. Bu durum Türkiye'de fotoğrafın gelişimi için ümit verici gözükmektedir. Bu çalışmada özellikle son yirmi beş yılın eserleri seçilmiştir. Çağdaş sanatta fotoğraf denilince, fotoğraf dünyasından Ahmet ÖnerGezgin, Şahin Kaygun, Nazif Topçuoğlu, Ahmet Elhan ve Orhan Cem Çetin gibi isimler ön plana çıkarken, çağdaş sanatçılar da Ayşe Erkmen, Aydan Murtezaoğlu, Bülent Şangar, Gülçin Aksoy, Can Altay, Nancy Atakan, Nazan Azeri, Nasan Tur, Güven İncirlioğlu, Halil Altındere ve diğerleri önemli isimlerdir.
Plastik sanatlarda sanat nesnesi ve mekan ilişkisi

Endüstri Devrimi sonrası 19. yy. Avrupası'nın geçirdiği modernleşme süreci izleyici ve sanat nesnesi arasındaki ilişkiyi köklü bir dönüşüm sürecine sokmuştur. Bu sürecin etkisiyle izleyici ve sanat nesnesi arasındaki sınırlar kalkmış, gelenek halini alan sergileme yöntemlerine yeni alternatifler doğmuştur. Beyaz Küp olarak tabir edilen modernist düşüncenin nötr sergileme mekanları, yapısöküme uğramaya başlamıştır. Mekan ile izleyici, izleyici ile sanat nesnesi, sanat nesnesi ile mekan arasında yeni bir izleme pratiği doğmuştur. 1950'lerden sonra kavramsal alt yapıyı mekannesne-gözlemci-zaman öğeleriyle bir araya getiren sanatçı, içine girilip çıkılabilen 'deneyimlenebilen' mekanlar yaratmıştır. Böylelikle izleyicinin sanat nesnesi karşısındaki duruşu değişmiş ve artık yapıtı tamamlayan, onun parçası olan katılımcı pozisyonuna girmiştir. Mekan da sadece bir yer olmaktan çıkıp bir duruma dönüşmüştür.
Vitrin

Çağdaş yaşamda, günün her saatinde karşı karşıya kaldığımız, bir anlamda yapay elemanların düzenlenişi olarak kabul edeceğimiz 'vitrin'lerin sanata konu olması 20. yüzyılın başlarına kadar uzanır. Vitrin konusu, bu çalışmada modern yaşamdan bir ayrıntı olarak ele alınmıştır. Çalışmanın kaynağı, vitrinlerde sunulan seri üretimlerin sıradan görüntülerini resimsel bir dille ve foto-gerçekçi bir tavır çerçevesinde çözümlemeye dayanır. Bu amaçla çeşitli dergilerdeki vitrin fotoğrafları içerisinden amaca en uygun olanı seçilmiştir. Çalışma tek bir resimden ibarettir. Nesnelerin doğal boyutlarına sadık kalınması isteği yalnızca bir resim üzerinde çalışmayı gerektirmiştir. Klasik hacimlendirme anlayışı tercih edilmiş olup renkçilikten çok, açık-koyu ilişkisi benimsenmiştir. Kompozisyonun temelini formların yapılarından kaynaklanan zıtlıklar oluşturmuştur. Yazılı ve uygulamalı çalışmaların birlikte yürütülmesine, konunun sınırları içinde ustaların yapıtları ile benzerliklerin ve farklılıkların incelenmesine gayret edilmiştir. Seçilen örneği tuvale aktarırken objelerin gerçek boyutlarına özen gösterilmiştir. Kişisel algılar ve yorumlarla birlikte plastik öğelerin bileşimi ile oluşan düzenin foto-gerçekçi bir tavırla çözümlenmesi denenmiştir.
Modern resimde soyutlama, biçimbozma, başkalaşım sorunu ve uygulamalar

'Modern Resimde Soyutlama, Biçim bozma, Başkalaşım Sorunu ve Uygulamalar' adlı bu araştırma; soyutlama, biçim bozma ve başkalaşım kavramlarının resim sanatındaki yansıması ve birbiriyle olan ilişkileri temeline dayanmaktadır. Bütün olarak soyutlama, biçim bozma ve başkalaşım kavramlarının birbiriyle olan biçim ve kavram ilişkileri düşünceyi görselleştiren öğelerdir. Bu ilişkiler değişebilen, yenilenebilen kavram ve biçimler olarak soyutlanabildi, biçimi bozulan imgeler sayesinde resim sanatında özgün biçimlere dönüşerek görsel bir sentezin oluşmasına neden olur. Sanat tarihini incelediğimizde, günümüz sanatına gelinceye kadarki süreç içerisinde soyutlama, biçim bozma ve başkalaşım kavramlarım kapsayan eğilimlerle zaman zaman karşılaşılmıştır. Fakat sanat akımlarının birbiriyle olan ilişkileri ve tepkileriyle oluşan değişimler sonucunda bu ifadeler bir biçim dili olarak ancak yüzyılımızın başında plastik sanatlar alanında kendisini göstermiştir. 20. yüzyıl da sanatta köklü değişimler olmuştur. Toplumsal, bilimsel ve teknolojik gelişmelerin etkisiyle, sanatın ve sanatçının kendi gerçekliği sorgulanır. Bu dönemde sanatın ilgi alanı, nesneler dünyasından, sanatçının iç dünyasına yönelmiştir. Sanatçı açısından, dış dünya ve nesnel gerçekliklerin nasıl göründüğü önemini yitirir. Sanat dış gerçekliklerin ötesinde, sanatçının zihinsel değerlerini ve kendi gerçekliklerini ifade etmeye başlar. Bu yeni anlayışla sanatçı, farklı biçim dilleriyle kendi ifade dilini oluşturur.