turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ambalaj atıkları içerisinde atık kağıtların Türkiye'de değerlendirilmesi

Ambalaj atıkları gelişmekte olan ülkemizde önemini hızla arttırmaktadır. Ambalaj atıklarının tekrar kullanımı, geri dönüşümü ve geri kazanımı ile doğal kaynakların korunması, çevre kirliliğinde azalma ve enerji tasarrufu elde edilmektedir. Bu çalışma ise ambalaj atıkları ile ilgili geniş bir bilgiye yer vermektedir. Bununla ilgili eğitim ve seminerleri sürdürerek kaynağında ayrı toplamaya daha fazla önem vermek hem oluşan atığın kalitesini arttıracaktır hem de daha fazla atık geri kazanılarak ekonomiye ve çevreye faydalı olunacaktır. Bu evsel nitelikli çöp oranını da azaltarak çöp hacminin azalmasına sebep olacaktır. Dolayısıyla da ekonomik olarak fayda sağlayacaktır. Erzurum'da düzenli depolama ve ambalaj atığı toplama ayırma tesisleri, katı atık yönetimi ile ilgili mevzuata uygun şekilde işletilmektedir. Böylelikle hem atıkların değerlendirilmesi hem de çevreye en az zarar verilecek şekilde bertaraf edilmesi çalışmaları sürdürülmektedir. Bu çalışmada, Erzurum'da ambalaj atıkları içerisinde atık kağıtların mevcut durumu değerlendirilmekte olup daha iyiye gitmek yolunda yapılacak çalışmalar öngörülmektedir. Ayrıca Erzurum ili geri dönüşüm miktarlarını elimizdeki verileri kullanarak basit regresyon yöntemi ile 2020 yılına kadar olan tahmini değerler verilmiştir. Bunun sonucunda; 2020 yılında 15.989. 985 kg atık kağıt-karton geri dönüştürülmüş olacak ve 3.957.746, 625 TL Erzurum ekonomisine katkı sağlanacaktır. Ayrıca bu geri dönüşüm sayesinde 2020 yılında toplam 255 bin 840 adet yetişmiş çam ağacı ve 135, 91 hektar ormanlık alan kurtarılmış olacaktır.
Tarıma açık alanlarda toprak kirliliğinin belirlenmesi

Endüstri ve kentleşme de hızlı gelişmeler sonucunda toprak, ağır metalleri de içeren önemli miktarda kirleticiye maruz kalmıştır. Toprak kirliliğine neden olan önemli antropojenik kaynaklar, endüstriyel aktiviteler sonucu üretilen veya yan ürün olarak çıkan kimyasallar, evlerden, hayvancılık faaliyetlerinden, belediye atıklarından gelen kimyasallar ve tarım ilaçlarıdır. Toprak kirliliği aynı zamanda ulaşım kaynaklı, pestisitlerin sprey-sürüklenmesi, tam yanmamış gazların atmosferik çökelmesi sonucu olabilir. Çalışmada, Aksaray Konya devlet karayolu etrafında ve yine Aksaray Ankara karayolu üzerinde tarıma açık arazilerden alınan örneklerde muhtemel BTEX, pestisit ve organik bileşiklerin dağılımı on biri noktada izlenmiştir. Toprak örneklerindeki kirleticiler EPA5035 metoduna göre örneklemeleri yapılmıştır. Toprak örneklerinde organik bileşiklerin yanı sıra ağır metal analizleri devam ediyor. , metaloit ve Se elementlerinin analizleri yapılmıştır. Örneklerde BTEX bileşenleri tespit edilememiş ancak toprak örneklerinde pestisitlerden Heptaklor, Endosülfan1-2, Heptaklorepoksit, Metoksıklor, PCB mg/kg seviyesinde tespit edilmiştir. Ultrasonikasyon ve Mikrodalga yöntemleriyle ile yapılan ağır metal ekstraksiyonu sonucunda, toksik özellik gösteren Al, Hg, Pb, Cd, Zn, Ni, Fe gibi ağır metaller tespit edilmiştir. Yağış sonrası Fe konsantrasyonu en yüksek 18,6 g/kg; Al değeri 23,3 g/kg olmuştur.
Bitkisel yağ sanayi rafineri atıksularının fizikokimyasal ve biyolojik arıtılabilirlik derecelerinin araştırılması

Bitkisel yağ rafinasyonu serbest yağ asitlerinin nötralizasyonu, yapışkan maddelerle renk ve koku veren maddelerin giderilmesi işlemlerinden oluşur. Atıksu özellikleri rafineride işlenen ürün tipine ve uygulanan proseslere bağlı olarak geniş bir aralıkta değişmektedir. Bu atıksulara alıcı ortam deşarj standartlarını sağlayabilmesi için fizikokimyasal ve biyolojik olarak iki kademeli arıtma uygulanır. Bu çalışmada atıksu karekterizasyonu ile bu atıksuların fizikokimyasal ve biyolojik olarak arıtılabilirlik dereceleri araştırıldı. Soya, pamuk ve ayçiçek işlenen rafineri ünitesi atıksularının kirlilik konsantrasyonları 1935- 31200 mg/L KOI ve 480- 6783 mg/L yağ pres arasında değişmektedir. Fizikokimyasal arıtılabilirlik deneyleri ÇHF ve koagülasyon sedimentasyon işlemleri olarak yapıldı. ÇHF ile %32 KOI ve %59 yağ pres giderimi sağlanırken aynı işlemde koagülant madde kullanımıyla KOI gideriminde %47, yağ pres gideriminde ise %36 ya kadar artışlar olmaktadır. ÇHF ve koagülasyon sedimantasyon işlemlerinde koagülant olarak alüm, demir klorür ve kireç, yardımcı olarak da PE kullanıldı. Her iki işlemde de en yüksek arıtma verimi demir klorürle sağlandı. PE kullanımı KOI ve yağ giderimini artırmakta ve özellikle düşük koagülant dozlarında daha etkili olmaktadır. Biyolojik arıtılabilirlik deneyleri uzun havalandırmalı aktif çamur model reaktörde yapılmıştır. Fizikokimyasal ön arıtma uygulanmış rafineri atıksularına 12, 24 ve 36 saat bekletme süresi uygulayarak %87 ile 97 KOI ve %85- 91 arasıda yağ pres giderimi elde edilmiştir. Sonuç olarak bitkisel yağ sanayi rafineri ünitesi atıksularının labaratuvar şartlarında gerçekleştirilen model fizikokimyasal ve biyolojik arıtılabilirlik çalışmaları sonunda su kirliliği kontrolü yönetmeliği deşarj standartlarına ulaşılacağı anlaşılmıştır.
Applying green engineering principles to the textile industry for water resource management and pollution control

Endüstrilerde geri dönüşüm ve tekrar kullanım, azalan yeraltı su seviyeleri, mevzuat baskıları, artan atıksu arıtma ve su temini maliyetleri sebebiyle günümüzün büyüyen ekonomi şartlarında oldukça önemlidir. Bu çalışma, kumaş kalitesine göre ortalama 35 ton/gün üretim kapasitesi ve 3000 m3/gün debiye sahip Çorlu-Türkiye' de bulunan bir tekstil endüstrisi için özel olarak tasarlanmıştır. Örgü kumaş boyama, baskı ve terbiye yapan ilgili tesisin farklı proses atıksularında yapılan KOI, renk, sertlik, AKM, toplam çözünmüş katı madde ve iletkenlik testleri sonucunda geri dönüşüm veya tekrar kullanımı sorun olabilecek problemli proses atıksuları belirlenmiştir. Atıksu karakteri ve miktarına bağlı olarak ön işlem, boyama, yıkama ve terbiye işlemleri atıksuları sınıflandırılmıştır. Atıksu renk, KOI ve tuzluluk değerleri deşarj limit değerlerinden yüksek olduğundan, deşarj limitlerinin sağlanması ve atıksuyun geri kullanımı amacıyla mevcut arıtma sisteminin iyileştirilmesine ihtiyaç duyulduğu belirlenmiştir. Endüstriyel su tüketiminde sürdürülebilirliğin sağlanabilmesi için farklı proses atıksuların arıtımı için farklı arıtma teknikleri denenerek en uygun arıtma tekniğine sahip kapalı devre geri dönüşüm sistemi önerilmiştir. Biyolojik arıtma tesisi çıkış atıksuyunun UF/NF veya O3/NF sistemleri ile arıtılarak boya banyosunda geri kullanımı en uygun alternatifler olarak belirlenmiştir. UF/NF sistemi ile %100 renk, % 95 KOI, ve % 91 iletkenlik giderimi sağlanmıştır. O3/NF sistemi ile ise %100 renk, % 92 KOI, ve % 91 iletkenlik giderimi sağlanmıştır. Önerilen arıtma tekniklerinin işletme maliyetleri sırasıyla 0.41 ve 0.31 USD/m3olarak hesaplanmıştır. Biyolojik arıtma tesisi çıkış atıksuyunun sadece ozonlanması (15 mg/l) sonucunda % 97 renk, % 60 KOI giderimi sağlanmış, ancak tuz giderimi gerçekleşmemiştir. Ozonlanan atıksu boya banyosuna % 35 daha az NaCl ve % 20 daha az Na2CO 3 ilave edilerek boyamada güvenle geri kullanılmıştır. Ozonlamanın vişletme maliyeti 0.045 USD/m3olarak hesaplanmıştır. Tuz ve soda azaltımının kazancı ise 10200 USD/ay olarak hesaplanmıştır.
Sünger benzeri ağ yapılı ZnO fotokatalizör malzeme üretimi ve fotokatalitik veriminin model bir herbisit üzerinde belirlenmesi

Fotokatalitik alanda yapılan çalışmalarda son yıllarda çeşitli kirletici moleküllerin sulu ortamda belirli oranlarda giderimi sağlanarak çevresel açıdan geri dönüşüm alanında bir takım gelişmeler kaydedilmiştir. Bu çalışmalarda genellikle TiO2 yarı iletkeni tercih edilmiştir. Bu yarı iletkene alternatif konusunda en iddialı malzemelerden birisi de ZnO'dur. ZnO, genişbant aralığına sahip bir yarı iletkendir ve sinterleme esnasında belirgin bir faz geçişi yaşamamasından dolayı fotokatalitik özelliğinin değişmemesi sebebiyle kendi kendini destekleyen yapılarda kullanılmaya başlanmıştır. Kendi kendini destekleyen yapılarda geliştirilmesi gereken en önemli özelliklerden birisi yüzey alanıdır. Daha önce plaka halinde üretilen ZnO fotokatalizörler, yüzey alanını artırmak amacıyla farklı bir yapıda üretilmesi planlanmıştır. Buna göre replika metodu olarak bilinen ve bir polimer yardımıyla yapıya ağsı bir şekil verilip daha sonra bu polimerin yakılarak sistemden uzaklaşması sağlanmıştır. Daha sonra ek işlemlerle ve sinterleme rejimi değiştirilerek mümkün olan en yüksek yüzey alanı ilkesi uygulanmıştır. Bu çalışmada, üretilen bu sünger benzeri ağ yapılı ZnO fotokatalizörlerinin verimi tarım alanlarında sıklıkla kullanılan ve zararlı bitkilerin yok edilmesi amacıyla kullanılan bir herbisit etkin maddesi olan glifosat izopropilamin tuzunun sulu ortamda giderimi sağlanmıştır. Yapılan deneyler ışığında UVA dalga boyuna sahip aydınlatma altında başarılı bir fotokatalitik giderim sağlanmış olup, bu verim UVC dalga boyuna sahip aydınlatma altında daha da artmıştır.
Evsel nitelikli atıksuların aerobik ve anaerobik şartlar altında, azot ve fosfor giderim verimlerinin karşılaştırılması

Yapılan çalışmada evsel nitelikli sentetik atıksu kesikli aktif çamur ve yukarı akışlı anaerobik filtre reaktörü kullanılarak arıtılmıştır. Reaktörlere verilen sentetik atıksu ortalama değerleri; KOİ 500 mg/L, TKN (NH3 ve Organik Azot) 45 mg/L, NO3 2,5 mg/L, toplam fosfor 8,5 mg/L'dir. Deneysel çalışmalar sırasında kesikli aktif çamur reaktörü ve yukarı akışlı anaerobik filtre reaktörleri eş zamanlı olarak işletilmiş ve aynı evsel nitelikli sentetik atıksu ile beslenmiştir. Kesikli aktif çamur reaktörü; uçucu askıda katı madde 3500 mg/L, askıda katı madde 5000 mg/L, hidrolik bekletme süresi 24 saat, çamur yaşı 20 gün, F/M oranı 0,06 gün-1, Çözünmüş oksijen 3,6 mg/L ortalama değerleri altında işletilmiştir. Yukarı akışlı anaerobik filtre reaktörü; AKM 15000 mg/L, HRT 12 saat ve 350 Csabit sıcaklık değerleri altında işletilmiştir. Bu parametreler işletme sırasında sürekli olarak kontrol edilmiştir. Kesikli aktif çamur reaktöründe ortalama % 90, yukarı akışlı anaerobik filtre reaktöründe ortalama % 78 KOİ giderildiği görülmüştür. Kesikli aktif çamur ve yukarı akışlı anaerobik filtre reaktörlerinin azot ve fosfordeğerlerinin karşılaştırılması; TKN, NH3, NO3, NO2 ve toplam fosforun giriş ve çıkış konsantrasyonlarına göre hesaplanmıştır. Çalışma sonunda kesikli aktif çamur reaktörüortalama giderim verimleri; TKN % 91, toplam fosfor %63, yukarı akışlı anaerobik filtrereaktörlerinde ise ortalama TKN % 12 oranında giderilirken, toplam fosforun %20 oranında artış gösterdiği gözlenmiştir. Yukarı akışlı anerobik filtre reaktöründe azot ve fosfor çıkış konsantrasyonlarının yüksek olmasından dolayı Kurak bölgelerde evsel nitelikli atıksuların, yukarı akışlı anerobikfiltre reaktörü ile arıtıldıktan sonra zirai amaçlı sulama suyu olarak yeniden kullanılması düşünülmektedir.
Binalarda enerji modellemesi, enerji performans analizi ve yenilenebilir enerji kullanımının çevre dostu yeşil bina uygulama örneği kapsamında değerlendirilmesi

Dünyada artan nüfus, teknolojideki ilerleme ve sanayileşme ile birlikte hızla artmaya devam eden enerji ihtiyacı mevcut kaynakların daha etkin kullanımını ve yenilenebilir enerji kaynaklarına yönelimi gerekli kılmaktadır. Enerji tüketimi ve üretilen enerji miktarı ülkelerin gelişmişlik düzeyleriyle paralel olarak her geçen gün artmaktadır. Yapılan çalışmalarda birçok gelişmiş ülkede enerji tüketiminin büyük bir kısmından binaların sorumlu olduğu ve her yıl binaların enerji tüketimini istikrarlı bir şekilde arttırdığı görülmektedir. Ayrıca binalar sadece büyük miktarda enerji harcamakla kalmayıp, çevre için zararlı olabilecek ve dünyanın iklim değişikliğinde büyük bir rol oynayabilecek önemli miktarlardaki CO2 emisyonlarının sorumlusu olarak da değerlendirilmektedir. Binaların enerji kaynakları kullanımında ve emisyon üretimindeki yüksek payları göz önünde bulundurulduğunda çevre dostu yeşil binalar, gelecek nesillerin sağlıklı bir dünyada yaşamlarına devam edebilmesi açısından büyük önem taşımaktadır. Yeşil binaların sayılarının giderek artması ile birlikte standartlaşma ve sertifikalandırma çalışmaları başlamıştır. Yeşil bina sertifikalandırma kriterleri içerisinden en önemlilerinden biri enerji verimliliği olup, bina enerji performansı çeşitli modelleme programları ile değerlendirilmektedir. Bu çalışma kapsamında, Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi Çorlu Mühendislik Fakültesi ek derslik binası Design Builder ve Energy Plus simülasyon programları ile modellenerek enerji performans analizi yapılmıştır. Ayrıca ek derslik binası yenilenebilir enerji kullanımı tasarımı ve çeşitli iyileştirme önerileri ile modellenmiş, enerji performans değerlendirme karşılaştırmaları yapılmıştır. Yapılan çalışmada ek derslik binasının mevcut enerji tüketimi toplamı 158836 kWh, yıllık enerji maliyeti 11336 dolar ve yıllık CO2 emisyon miktarı 71812 CO2e/kg olarak hesaplanmıştır. Ek derslik binasının yenilenebilir enerji kullanımı ile tasarlanması sonucunda ise; fotovoltaik panel kullanımı ile toplam enerji tüketiminin yaklaşık %33 yıllık enerji maliyetinin ise %45 ve yıllık CO2 emisyon miktarının %37 oranında, toprak kaynaklı ısı pompası kullanımı ile toplam enerji tüketiminin yaklaşık %29 yıllık enerji maliyetinin ise %4,4 ve yıllık CO2 emisyon miktarının %33 oranında ve bina bileşenlerinin iyileştirilmesi ile toplam enerji tüketiminin yaklaşık %26 yıllık enerji maliyetinin %31 ve yıllık CO2 emisyon miktarının ise %30 oranında azaltılabildiği tespit edilmiştir. Çalışma sonucunda ek derslik binasının gerek elektrik tüketiminde gerekse doğalgaz tüketiminde ciddi oranda tasarruf potansiyeline sahip olduğu ve yenilenebilir enerji kullanımı ile ek derslik binasının toplam enerji tüketim, yıllık enerji maliyet ve yıllık CO2 emisyon miktarlarının yüksek oranlarda azaltılabildiği belirlenmiştir.
Cartagena biyogüvenlik protokolünün getirdikleri ve Türk mevzuatına etkileri

Bu çalışmada modern biyoteknoloji kullanılarak üretilen genetiği değiştirilmiş organizmalarla ve GDO'lu ürünlerle ilgili, uluslararası bağlayıcılığı olan Cartagena Biyogüvenlik Protokolü ve protokolün Türk mevzuatındaki yansımaları incelenmiştir. Cartagena Biyogüvenlik Protokolünün, Türk mevzuatına etkileri ilk başta, yürürlükte olan 'Tarım Ve Köyişleri Bakanlığı Tohumluk İthalat Uygulama Genelgesi' ve 'Transgenik Kültür Bitkilerinin Alan Denemeleri Hakkında Talimat' olarak kendini göstermiştir. Türkiye'de, GDO'larla ilgili olarak bir mevzuat boşluğu vardır. Bu boşluğu doldurmak üzere hazırlanan 'Genetik Olarak Değiştirilmiş Organizmaların Çevreye Bilinçli Şahmı Ve Pazara Sürülmesi Hakkında Yönetmelik Taslağı', 'Ulusal Biyogüvenlik Kanun Taslağı' da bu çalışmada incelenmiştir.
Manyetik nanoparçacıkların sulardan ağır metal gideriminde kullanımı

Manyetik nanoparçacıklar elektronik cihazlar, biyomedikal uygulamalar, mineral ayırma, ısı transfer uygulamaları vb. farklı alanlarda kullanılmaktadır. Son yıllarda manyetik nanoparçacıkların yüzey özellikleri ve çözeltiden kolay ayrılabilmesi nedeniyle, atıksulardan farklı kirleticilerin giderilmesinde adsorban madde olarak kullanımı artmaktadır. Bu çalışmada hidrotermal yöntemle üretilen Fe3O 4 nanopartikülleri kullanılarak kesikli işletilen reaktörlerde farklı ortam şartlarında sucul ortamlardan nikel gideriminin incelenmesi hedeflenmiştir. Nanopartikül karakterizasyonu FT-IR, SEM analizleri ile aydınlatılmıştır. Deneysel çalışmalar sonucunda 25 mg/L başlangıç nikel konsantrasyonuna sahip bir sucul ortamdan en yüksek nikel gideriminin, 40 dk temas süresinde, 125 rpm karıştırma hızında, 2 g/L nanoparçacık dozunda ve pH 9 değerindeki reaktörde %95. 8 oranında sağlanabildiği tespit edilmiştir. Freundlich ve Langmuir izoterm deneyleri yapılmış ve korelasyon katsayıları sırasıyla %90. 8 ve %91. 2 olarak belirlenmiştir.
Samsun katı atık düzenli depolama sahası deponi gazı enerji verimliliğinin incelenmesi

Bu çalışmada, Samsun katı atık düzenli depolama sahasındaki mevcut depo gazı verimliliği incelenmiş, depo gazı enerji geri kazanım seçenekleri değerlendirilmiş ve ilerleyen yıllar için oluşacak depo gazı miktarının ve enerji potansiyelinin hesaplanabilmesi için matematiksel model çalışması yapılmıştır. Sahaya 2 adet modelleme çalışması uygulanmıştır. Birinci çalışmada, Samsun'un İlkadım, Atakum, Canik ve Tekkeköy ilçelerinin atıklarının sahada depolanması sonucu ve ikinci çalışmada, Samsunun bütün ilçelerinin atıklarının sahada depolanması durumunda modelleme sonuçları değerlendirilmiştir. Depo gazından enerji elde etmek için çeşitli teknolojiler mevcuttur. Bu teknolojilerin başlıcaları, içten yanmalı motorlar ve gaz türbinleri kullanılarak elektrik enerjisi üretimi ve kojenerasyondur. Bu teknolojilerin enerji verimlilikleri, birbirine göre üstünlükleri, avantaj ve dezavantajları incelenmiştir. Samsun katı atık düzenli depolama tesisinde elektrik enerjisi üretimine Mart 2012 yılında başlanmış ve Mayıs 2012 sonuna kadar üretilen elektrik enerjisi miktarı 3800 MW'dır. Aynı yıl için tesisten elde edilen verim %34'dür. Verimin düşük olması tesise başka alternatif yöntemlerin uygulanabileceğini göstermiştir. Matematiksel model çalışmasının sonucunda ise birinci durum için CAA sabiti ile toplam metan oluşumu 391 m3gaz/ton atık bulunmuştur. AP-42 sabitine göre ise toplam metan oluşumu 233 m3gaz/ton atık olarak bulunmuştur. İkinci durum için ise, CAA sabiti ile toplam metan oluşumu 367 m3gaz/ton atık, AP-42 sabitine göre ise toplam metan oluşumu 217 m3gaz/ton atık olarak bulunmuştur. Literatürde, 1 ton evsel atık başına oluşabilecek oluşacak depo gazı 120- 300 m3gaz/ton aralığında verilmektedir. Buradan AP-42 için yapılan hesaplamaların literatürdeki değerler arasında kaldığı, daha gerçekçi ve doğru bir sonuç verdiği görülmektedir. Yapılan hesaplamalar sonucu LandGEM modeli AP-42 değerleri esas alınarak depo gazı enerji üretim seçenekleri değerlendirilmiştir. Elde edilecek depo gazından gaz motorları, gaz türbinleri ve gaz motorlu kojenerasyon sistemleriyle enerji üretiminin uygun olabileceği görülmüştür.
Kentsel arıtma çamuru ile meyve suyu üretim tesisi arıtma çamurunun kozalak ve çim ilavesiyle kompostlaştırılması

Kentlerde oluşan evsel nitelikli atıksular; halk sağlığının ve ekolojinin korunması, tarımsal ve sucul alanlarda arıtılmış suyun ve oluşan çamurun yeniden kullanılabilmesi için arıtma tesislerinde arıtılmak zorundadır. Oluşan arıtma çamurunun bertaraf yöntemlerinden biri de; arıtma çamurunun aerobik olarak kompostlaştırılarak toprak iyileştirici madde olarak kullanılmasıdır. Bu çalışmada; Tokat Belediyesi kentsel atıksu arıtma tesisi arıtma çamuru ve meyve suyu sanayi paket arıtma tesisi arıtma çamuru, kozalak ve çim katkı malzemesi kullanılarak 'varil kompost yöntemi' ile kompostlaştırılmıştır. 4 farklı karışım oranıyla 8 adet varil hazırlanmıştır. Bunlar: 1 ve 5 nolu variller; % 80 kentsel arıtma çamuru, % 15 çim, % 5 kozalak. 2 ve 6 nolu variller; % 55 meyve suyu sanayi arıtma çamuru, % 40 çim, % 5 kozalak. 3 ve 7 nolu variller; % 30 kentsel arıtma çamuru, % 30 meyve suyu sanayi arıtma çamuru, % 35 çim, % 5 kozalak. 4 ve 8 nolu variller; % 58,5 kentsel arıtma çamuru, % 6,5 meyve suyu sanayi arıtma çamuru, % 5 çim, % 30 kozalaktır. İlk 4 varile haftada bir defa karıştırma işlemi, diğer 4 varile ise varil kapaklarının bir hafta açık bir hafta kapalı bırakılması şeklinde işlem uygulanmıştır. Günlük olarak bir defa sıcaklık, nem ve pH ölçümleri, dört günde bir ise gaz ölçümleri (O2, CO2, H2S, CH4) yapılmıştır. Ayrıca organik madde, C/N, elektriksel iletkenlik, besin maddeleri ve ağır metal analizleri kompost üretiminin başlangıcında ve sonunda olmak üzere iki defa özel laboratuarda yaptırılmıştır. Kompost prosesi boyunca yapılan ölçüm ve analiz sonuçlarına bakıldığında, haftada bir karıştırmanın daha kaliteli kompost üretimi sağladığı görülmüştür. Bunlar arasında ise % 30 kentsel arıtma çamuru, % 30 meyve suyu sanayi arıtma çamuru, % 35 çim, % 5 kozalak karışımlarının iyi bir kompost ürünü olduğu sonucuna varılmıştır. Arıtma çamuru atıklarından oldukça basit yöntemlerle toprak iyileştirici madde elde edilmesi ve bu amaç doğrultusunda kullanması hedeflenen bu çalışmada, yapılan araştırmalar sonucunda denek olarak kullanılan arıtma çamurlarının toprak iyileştirici olarak kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.
Denize deşarj yapılarının inşa yöntemlerinin karşılaştırılması

Bu tez çalışmasında, denize deşarj yapılarının inşa yöntemlerinin karşılaştırılması araştırılmıştır. Bu amaçla, ilk olarak deniz ortamı, atıksuların özellikleri ve atıksuların denize verilmeden önce arıtılmasında uygulanan temel işlemler, deşarj parametreleri ve su kalitesi standartları, akım ve dalgalar nedeniyle boru hattına etkiyen kuvvetler, deşarj boru hatlarının stabilite hesapları anlatılmıştır. Çalışmanın diğer bölümünde, günümüzde uygulanan denize deşarj boru hattı döşeme yöntemleri ile bu yöntemlerin nerelerde hangi koşullarda ve hangi boru cinsleri için uygulanmasının en uygun yöntem olduğu açıklanmıştır.
Ege Üniversitesi Kampüsünde gürültü kirliliğinin incelenmesi

Bu tezde Ege Üniversitesi Kampüsünde gürültünün ölçülmesi ve değerlendirilmesi yapılmıştır. Bir kirlilik faktörü olan gürültü, insanlar üzerinde olumsuz etkiler oluşturması nedeniyle, eğitim alanı olan kampüste incelemeye alınıp değerlendirilmiştir. Gürültü değerleri günün üç periodunda desibelmetre ile ölçülüp, sonuçlar değerlendirilmiş ve grafik üzerine aktarılmıştır. Bu grafikler yardımı ile günün hangi saatleri ve bölgelerinin gürültü etkisinde kaldığı tespit edilmiş ve ölçülen değerlere dayanarak gürültü haritası çıkarılmıştır. Gürültü haritası yardımı ile kampus alanının gürültüden nasıl etkilendiğini ve yoğunluğun nerede olduğunu görmek olanaklıdır. Buna dayanarak eğitim ve öğretim alanını gürültüden ne şekilde koruyabileceğimize ilişkin olarak, daha önce yapılan araştırmalara da dayanarak, çözüm yollan getirilmiştir.
Avrupa Birliği kentsel atık su arıtımı deşarj standartları ve Türkiye ile karşılaştırılması

Bilindiği üzere çevre kirliliği ve küresel ısınma ülkemizin ve dünyanın en büyük sorunlarından biri halini almıştır. Çevre felaketleri ile dünyanın tüm doğal dengesi bozulma tehlikesiyle karşı karşıya kalmıştır. Bu bağlamda özellikle suyun kirlenmesi dünyanın en önemli ve güncel sorunlarından biri olmuş, tüm dünya kamuoyu ile birlikte Avrupa Birliği'nin ajandasında da önemli bir yer işgal etmiştir. Avrupa Birliği bu konuya gerek Birlik olarak gerekse de Birliğe bağlı ülkeler bazında standartlarını belirleyerek önem vermektedir. Buna bağlı olarak ülkemizin Avrupa Birliği ile müzakerelere başlaması ülkemizde de bu konuda ciddi adımlar atılmasına neden olmuştur. Bu çalışmada su, atıksu ve kentsel nitelikli atıksuların detaylı bir biçimde tanımları yapılmıştır. Avrupa Birliği'nde kentsel atıksuların önemi, nasıl ve ne şekilde bertaraf edildiği incelenmiş, alıcı ortama boşaltım standartları araştırılmıştır. Türkiye'deki kentsel nitelikli atıksu ile ilgili yasal mevzuat ve uygulamaları incelenerek, Avrupa Birliği mevzuatıyla karşılaştırılarak analizi yapılmıştır.
Türkiye'deki kentsel atıksu arıtma tesisleri envanteri

Bilindiği üzere çevre kirliliği ve küresel ısınma ülkemizin ve dünyanın en büyük sorunlarından birdir. Çevre felaketleri sonucu dünyanın tüm doğal dengesi bozulma tehlikesiyle karşı karşıyadır. Bu çalışmada öncelikli olarak su, atıksu ve kentsel nitelikli atıksuların ayrıntılı bir biçimde tanımları yapılmıştır. Türkiye'de mevcut yaklaşık 3000 dolayında yerleşim yeri incelenmiş ve bu yerleşim yerlerinde mevcut kentsel ve evsel atıksu arıtma tesislerine ilişkin inşaat ve işletmeye alma tarihleri, proses, tesis kapasitesi, tesisin hizmet ettiği nüfus gibi bilgiler değerlendirilerek Türkiye'deki kentsel atıksu arıtma tesislerinin envanteri çıkarılmıştır. Buna göre atıksu arıtma tesislerinin genellikle batı bölgelerde yoğunlaştığı gözlenmiş, nüfusun %56'sının yaşadığı büyükşehir belediyeleri sınırları içerisinde toplam 87 adet kentsel/evsel atıksu arıtma tesisinin mevcut olduğu belirlenmiştir. Bunun dışında kalan 65 ilin 20'sinde hiç arıtma tesisi bulunmamakta, 45 ilde ise 113 adet atıksu arıtma tesisi işletilmektedir.