Bilgi yönetimine dayalı halkla ilişkiler çalışmaları: Erciyes Üniversitesi akademisyenleri örneği

20'nci yüzyılda petrol en büyük servet görülürken 21'inci yüzyılda bilgi kaynaklarına sahip olmak, bilgiyi üretmek ve onun ticaretini yapmak önem kazanmıştır. Artık 21'inci yüzyılın serveti bilgi olmuştur. Dünya değiştikçe iletişim yöntemleri de değişmektedir. Teknolojideki hızlı değişim iletişimdeki değişimi de beraberinde getirmiştir. Son 30 yıl içerisinde üretilen bilgi son 500 yılda üretilen bilgiden fazladır. Teknoloji alanında yaşanan gelişmeler ve değişimler önemli ölçüde eğitim kurumlarını etkilemiştir. Bilginin önem kazandığı ve bilgi teknolojilerinin bu yeni toplumsal yapıyı biçimlendirmede itici rol üstlendiği çağımızda, bilgi yönetimi bütün kurumlar için özellikle de eğitim kurumları için önemli bir süreç olmuştur. Bilgi teknolojilerinin çok hızlı bir şekilde gelişmesi ve yaygınlaşması ile eğitim kurumları da bilgi yönetim stratejilerini geliştirmek zorundadırlar. Eğitim kurumları dünyadaki gelişmelere paralel olarak çevreyle ve toplumla bütünleşmek ve çağın gereklerine uygun eğitimi gerçekleştirmek için gelişmek ve değişmek durumundadır. Kaldı ki eğitim kurumları diğer kurumlara göre bilgi ile daha çok iç içe olan kurumlardır. Bilgi toplumunu oluşturmada eğitim kurumlarına büyük görevler düşmektedir. Bilgi toplumunda insanın bilgiyi en etkin ve en yararlı olarak kullanabilmesi için onun eğitimi her zamankinden daha fazla önem kazanmıştır. Öncelikle bilgi toplumunda hızlı değişen bilginin hızına ayak uydurabilmek için bireylerin öğrenmeyi öğrenebilmesi gerekmektedir. Bireylerin, değişen hızlı bilgiye ulaşmaları, kendileri ile ilgili gelişmelerin ve tartışmaların dışında kalmamaları ve katılımcı vatandaşlar olabilmeleri için gelişen teknolojilere hakim olmaları gerekmektedir. Kişilerin bu temel beceriyi kazanmasının yanında tüm eğitim sistemleri de bilgi teknolojisi araçlarının getirdiği imkanlardan yer alanmalıdır. Bilginin, bilgiyi yönetmenin ve teknolojiyi kullanmanın önemli olduğu çağımızda bu araştırmanın, geniş bir kitleye öğretim hizmeti veren eğitim kurumlarında akademisyenlerin bilgi ve bilgi yönetimi ile ilgili tutumları, akademisyenlerin yeni iletişim teknolojilerine ilişkin tutumları ile akademisyenlerin halkla ilişkiler uygulamalarında bilgi teknolojilerini iletişim aracı olarak kullanıp kullanmadığını ve hedef kitlelerle tatmin edici bir iletişim oluşturup, oluşturmadığı açısından dikkat çekeceği düşünülmektedir. Bu noktadan hareketle, çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, öncelikle bilgi ve bilgi yönetimi kavramına yönelik bilgi yönetimi ve uygulama yönetimine ilişkin kapsamlı bir literatür taramasına yer verilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise bilgi toplumu ve eğitim, bilgi teknolojilerinin halkla ilişkilerde iletişim aracı olarak kullanılması kavramına yönelik eğitim kurumlarında halkla ilişkiler ve bilgi yönetimine ilişkin kapsamlı bir literatür taramasına yer verilmiştir. Araştırmanın üçüncü bölümünde eğitim kurumlarında bilgi teknolojilerinin halkla ilişkiler aracı olarak kullanılmasını ölçmek amacıyla eğitim kurumlarında halkla ilişkilere dayalı bilgi yönetimi çalışmasını analiz etmek amacıyla Erciyes Üniversitesi akademik personeliyle anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Bu bölümde çalışmadan elde edilen bulgular ışığında hipotezler test edilmiş; örneklem gurubunda demografik özellikleri, bilgi ve bilgi yönetimine ilişkin bilgi düzeyleri, yeni iletişim teknolojilerine ilişkin bilgi düzeyi ve kullanım alışkanlıkları ve halkla ilişkiler faaliyetlerinde bilgi yönetimi araçlarının kullanımına ilişkin görüşleri üzerine bulgulara yer verilmiştir. Çalışmanın sonuç ve öneriler kısmında ise çalışmadan elde edilen bulgular yorumlanarak tezin genel çerçevesi oluşturulmaya çalışılmıştır. Çalışmamız sonucunda alan araştırmasına katılan Erciyes Üniversitesi akademik personelinin, Bilgisayar kullanım sürelerine ilişkin sahip oldukları görüşlerin, yeni iletişim teknolojileri kullanım sıklıklarının ve bilgi iletişim teknolojilerinin halkla ilişkilerde kullanımına yönelik tutumları onların cinsiyet, yaş, çalışma süresi, akademik unvan, unvanda bulunma süresi, eğitim düzeyi, görevde bulunma süresi ve bağlı olunan anabilim dalına göre farklılaştığı sonucuna varılmıştır.