turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Gazi Üniversitesi ve Cumhuriyet Üniversitesi örneğinde Avrupa Birliği ve Türkiye ilişkilerine akademisyenlerin bakışı

Bu çalışmanın temel amacı, toplum içinde daha fazla entelektüel birikime sahip olan akademisyenlerin, Avrupa Birliği ve Türkiye ilişkileri konusundaki tutumlarını ortaya çıkarmaktır. Teorik ve uygulamalı olarak yapılan bu çalışma, on bölümden oluşmaktadır. Teorik kısmı oluşturan ilk yedi bölümde, Avrupa Birliği'ne kaynaklık eden fikirler ve antlaşmalar, Avrupa Birliği'nin genişlemesi, kurumları, uyguladığı politikalar incelenmiştir. Böylelikle Avrupa Birliği hakkında genel bir çerçeve çizilmiştir. Daha sonra tarihsel gelişim içinde, Türkiye ile Avrupa Birliği arasındaki antlaşmalar ve ilişkiler ele alınmış, bu konuya kaynaklık eden metinler incelenmiştir. Çalışmanın uygulamalı kısmını ise, Ankara Gazi ve Sivas Cumhuriyet Üniversitesinde görev yapmakta olan akademisyenlere uygulanan anketler ve bu anketlerin değerlendirilmesi oluşturmaktadır. Çalışmada, Gazi ve Cumhuriyet Üniversitesinde yer alan ortak fakültelerde görev yapan 130 akademisyene anket uygulanmış, elde edilen sonuçlar tablolar şeklinde gösterilmiş ve değerlendirilmiştir.
Relations between Turkey and European Union within the famework of the Cyprus question (1990-2001)

Kıbrıs sorunu, uzun tarihi boyunca uluslararası düzenin özellikleri doğrultusunda birçok aktörün etkisinde kalmış olan uluslararası boyuttaki bir sorundur. Soğuk Savaş sonrası yıllarda da Kıbrıs sorunu sistemsel anlamda gerçekleşen yeni gelişmeler ile farklı aktörlerin ön plana çıkmasıyla yeni boyutlar kazandı. Yeni ve etkin aktörlerin başında pek çok doğu ve güney Avrupa ülkesi için bir cazibe merkezi haline gelen Avrupa Birliği yer almaktadır. Bu çerçevede ortaya çıkan Avrupa Birliği'nin genişleme politikası içerisinde Kıbrıs da yer almıştır. Ancak 1990 sonrası 11 aday ülke yanında genişleme dalgasının içinde Avrupa entegrasyonunun başından beri bu sürecin bir parçası olmayı amaçlayan Türkiye de Kıbrıs ile birlikte yer almaktadır. Daha da önemlisi, bu iki konu Kıbrıs'ın adaylığının gündeme gelmesiyle BM platformundan AB bünyesine taşınmıştır. Bu durum öylesine etkili hale gelmiştir ki Yunanistan'daki Simitis hükümeti muhalefetten Kıbrıs konusunda gelen eleştirilere cevap verirken 'Kıbrıs konusu AB ve Türkiye arası bir sorun haline gelmiştir ve bu durumda bizim politikamız Türkiye'ye karşı nasıl çok toleranslı olabilir' şeklinde beyanatlar vermekte ve hükümetin, bu sorunun AB çerçevesi dışında tartışılmaması için özel çaba sarf ettiğini göstermiştir. Bu çerçevede Kıbrıs sorunu Türkiye'nin üyelik süreci önüne sanki ek bir siyasal kriter gibi konulmaya başlanmıştır. Bu çalışmada Türk dış politikasının temel hareket noktalarını ülkenin içinde bulunduğu sistemsel, bölgesel ve içsel faktörler doğrultusunda inceleyerek Türkiye'nin katılım sürecinin ve Kıbrıs sorununun dinamiklerini irdelemeye ve Kıbrıs sorununun Türkiye'nin AB üyeliği yolunda neden bu denli önemli bir engel teşkil eder hale geldiğini anlamaya çalışmaktayız.
Differentiated rights for immigrants: Analysis of common European immigration policy

Bu çalışma Avrupa'daki ortak göç politikası ve özellikle Avrupa'da yaşayan üçüncü ülke vatandaşlarının, kaçak göçmenlerin ve mültecilerin hakları üzerinedir. Bu çalışmada, Avrupa entegrasyon sürecinde yasal olan göçmenlerin haklarının genişletilmesine karşın kaçak göçmenlerin ve mültecilerin haklarının azalması incelenmiş ve göç politikasının güvenlik sorunu haline getirilmesinin bu iki süreçteki etkisi üzerinde durulmuştur. Araştırma Avrupa'da yasal olan göçmenlerin haklarının genişletiliyor olmasının bu göçmenlerin topluma entegrasyonunun sosyal ve ekonomik entegrasyon çerçevesinde ele alınıyor olmasına bununla birlikte kaçak göçmenlerin ve mültecilerin haklarının azalıyor olması ise bu göçmenlerle ilgili politikaların güvenlik politikaları çerçevesine alınmış olmasına ilişkin olduğu sonucuna ulaşmıştır. Bu çalışma, yasal olan üçüncü ülke vatandaşlarının entegrasyon politikalarının ve kaçak göçmenleri engellemeye dair alanın politik kararların her ne kadar zıt görünse de birbirini tamamlayan politikalar olduğu sonucuna varmıştır. Başka bir ifadeyle, yasal olan göçmenler, kaçak göçmenlerin ve mültecilerin tersine, güvenlik sorunu olarak gösterilmese de, güvenlik sorunu haline getirme sürecinin göçmenlere ilişkin politikalarının hepsini kapsayan bir süreç olduğudur. Bu sebeple, sınırları korumak üzere alınan olağanüstü tedbirler ve üçüncü ülke vatandaşlarının toplumun eşit bireyleri olarak kabul edilmesi aynı anda gerçekleşmesi mümkün değildir.
The Legal structure of risk capital in EU

Lizbon Konseyi AB finans piyasalarının, özellikle risk sermayesi piyasalarının entegre edilmesi konusunda önemli bir adım olmuştur. Başkanlık sonuç bildirgesinin 20. paragrafında, AB finansal piyasalarının entegrasyonun ivmelendirilmesinin önemli olduğu ve etkin risk sermayesi piyasalarının mucit KOBllerin gelişmesinde, yeni ve sürdürülebilir işler yaratılmasında çok önemli bir rolü olduğu belirtilmiştir. Bundan 2 yıl önce, Komisyon tarafından devreye alman risk sermayesi eylem planı üye ülkelere daha çok sorumluluk yüklemiştir. 1998 yılında UCITS Kontak Komitesi mevzuat engellerinin ortadan kaldırılması konusunu üye ülkelere bırakılmasında uzlaşı sağlamıştır. 2000 yılında bu uzlaşı, risk sermayesi eylem planının ikinci ilerleme raporunun 3. maddesinede belirlenmiştir. Türk mevzuatında sadece Risk Sermayesi Yatırım Ortaklan bu adı taşıyan tebliğ ile düzenlenmiştir. İlerleme arzulanan seviyede olmamıştır. Risk sermayesi piyasalarının gelişiminde birçok faktör olsa da, yetkin mevzuat en ön sırada yer almaktadır. Bunun altında yatan yatırımcıların, hukuki belirsizliklerin bulunduğu bir ortamda yatırım yaparak daha da fazla risk almaktan kaçınmasıdır. Yukarıda anılan konular ışığında, bu tez, AB'de supranasyonal seviyede ve üye ülkeler ve Türkiye'de ulusal seviyedeki hukuki düzenlemelerin ne olduğu ve risk sermayesi ile ne kadar uyumlu olduğunu sorusunun cevabını ortaya koyamayı amaçlamaktadır.
Özel iş aracılığı

Dünya genelinde uluslararası ve ulusal hukuk düzenlemelerinde, istihdam piyasasında iş aracılığı faaliyetinin uzun yıllar kamu tarafından tekel olarak sürdürülmesine yönelik düzenlemeler kabul görmüştür. Özellikle emeğin mal olarak değerlendirilerek ticari bir faaliyete konu edilemeyeceğine ilişkin evrensel prensibin kabulünün de bir sonucu olarak iş arayanların sömürülmesinin önlenmesi kaygıları, iş ve işçi bulmada devlet tekelinin öngürülmesinin başlıca nedeni olarak ön plana çıkmıştır. Yaygın kabul gören bu anlayış 1990'lı yıllara gelindiğinde dünyada değişen, yerleşen yeni ekonomik düzenin dayatmaları ve teknolojik gelişmelerin daha önceleri öngörülemeyen yeni çalışma biçimlerine duyurduğu ihtiyaç ile bu çalışma biçimlerini tercih edenlerin istismarını önlemeye yönelik yapılan hukuki düzenlemeler neticesinde terk edilmeye başlanmıştır. Tezimizin ilk iki bölümünde iş aracılığı faaliyeti ve iş aracılığında devlet tekelinin kaldırılması ile faaliyet göstermeye başlayan, özel iş aracılığı faaliyetinde temel kurum olan özel istihdam büroları ele alınmış, iş aracılığına ilişkin hukuki düzenlemeler incelenmiştir. Bu kapsamda hukuki kurum ve düzenlemeler başta Uluslararası Çalışma Örgütü sözleşmeleri ile Avrupa Birliği düzenlemeleri olmak üzere uluslararası boyutu ile ve ulusal hukuk düzenlemeleri de dikkate alınarak, konunun geçmişşi ve günümüzde ulaştığı son nokta değerlendirilmiştir. Üçüncü ve son bölüm konuya ilişkin son düzenleme olma niteliğine sahip 181 sayılı Uluslararası Çalışma Örgütü sözleşmesinde özel istihdam bürosu faaliyeti olarak sayılan ve dünya çapında yaygın biçimde uygulama alanı bulan ancak Türk hukukunda ise düzenleme konusu yapılmayan mesleki anlamda geçici iş ilişkisi istihdam biçimine ayrılmıştır. Mesleki anlamda geçici iş ilişkisi istihdam biçimi, mevzuatlarında bu tip çalışma biçimine yer veren ülkelerde yapılmış düzenlemelerde öne çıkan özellikleri ile birlikte ve hukuki kurumun Türk hukukuna uygunluğu üzerine değerlendirmelerimizi içerir biçimde çalışmamız kapsamına dahil edilmiştir.
Fisheries policy of the European Union towards African countries: The cases of Mauritania and Namibia

Bu tez, özellikle Moritanya ve Namibya olmak üzere, Avrupa Birliği'nin Afrika ülkeleri ile balıkçılık anlaşmalarını analiz etmektedir. Bu çalışmanın amacı Avrupa Birliği ile Afrika ülkeleri arasındaki balıkçılık anlaşmalarının kazan-kazan durumu yaratıp yaratmadığı sorusuna cevap bulmaktır. AB'nin başlıca amaçları yeryüzünün önemli balıkçılık bölgelerine AB Üye Ülkelerinin erişimini garanti altına almak ve AB pazarına balık arzını sağlamaktır. AB, ayrıca, üçüncü ülkelerin balıkçılığının sürdürülebilir gelişimine katkıda bulunmayı amaçlamıştır. Fakat Avrupalı balıkçılar tarafından Afrika bölgesindeki balık stoklarının aşırı avlanması, Afrika pazarına balık arzının yetersiz kalması, avlanma hakkı için yapılan ödemenin Afrika ülkelerinin Münhasır Ekonomik Bölgelerinde Avrupalı balıkçılar tarafından avlanan balıkların değeri ile karşılaştırıldığında çok az olması, ayrıca Afrika ülkelerinde yaratılan istihdam ve katma değerin düşük düzeyde olması sebepleriyle söz konusu anlaşmalar Afrika ülkeleri açısından kazan-kazan durumu oluşturamamıştır. Moritanya ve Namibya olmak üzere iki vaka çalışmasından elde edilen sonuçlar AB'nin Balıkçılık Anlaşmalarının, aynı zamanda hem AB'nin hem de Afrika ülkelerinin uzun vadeli çıkarlarına hizmet etmek yerine balıkçılık sektöründeki Avrupalı paydaşların ve Birliğin güçlü Kıyı Devletlerinin çıkarlarını koruduğu yönündeki varsayımı desteklemektedir.
Küreselleşme sürecinde istihdamın önemi: Avrupa Birliği istihdam politikaları ve Türkiye

Küreselleşme kavramı; uzun bir tarihsel sürecin sonucunda ortaya çıkmış bir olgudur. Küreselleşmenin ortaya çıkmasında etkili olan; ekonomik, ideolojik, teknolojik ve sosyal-kültürel faktörler her ülke için farklı düzeylere ve farklı özelliklere sahiptir. Dolayısıyla küreselleşme sürecinin ülkeler arasında eşit bir düzlemde yaşandığını söylemek mümkün değildir. Ülkelerin rekabet seviyeleri değişen pazar şartlarına ve teknolojik gelişmelere göre şekillenmektedir. Bu yüksek lisans tezinde, küreselleşme kavramının tarihsel gelişimi, küreselleşme sürecinde karşımıza çıkan istihdam ve işsizlik kavramları, Türkiye ve Avrupa Birliği'nin istihdam politikalarının uyumu değerlendirilmiştir. Bu bağlamda birinci bölümde; küreselleşme kavramının tarihsel gelişimi, küreselleşmenin ortaya çıkmasında etkili olan faktörler ile küreselleşme kavramına yönelik farklı yaklaşımlar incelenmiştir. İkinci bölümde; küreselleşme kavramı ile birlikte ön plana çıkan istihdam ve işsizlik kavramları ile küreselleşmenin istihdam üzerine etkilerine değinilmiştir. Üçüncü bölümde ise; küreselleşmenin Avrupa Birliği üzerindeki etkileri, sayısal verilerden yararlanılarak Türkiye ve Avrupa Birliği istihdam politikalarının uyumu üzerinde durulmuştur. Küreselleşme sürecinden Avrupa Birliği istihdam alanında nasıl etkilenmiştir? Küreselleşme sürecinde Türkiye'nin Avrupa Birliği istihdam politikalarıyla uyumu nasıldır? Sorularına yanıt aranmaktadır.
Croatia's accession to the EU: An assessment of the EU conditionality and the membership process

Hırvatistan'ın tarihi oldukça karışıktır. Yüzyıllarca özgürlüğe kavuşamamıştır, fakat diğer devlet oluşturmalara dahildi. Sonunda özgürlüğe kavuşunca, Hirvatistan Cumhur Başkanı Tudman'ın tecrit politikasıyla karşılaşmıştır. Tudman öldükten sonra Hırvatistan Avrupa ve Avrupa Birliği ile bağ kurmaya başlamıştır. Bu tezde Hırvatistan'ın Avrupa Birliği'ne giriş süreci değerlendirilmiştir. Hırvatistan'ın giriş süreci, diğer Avrupa Birliği'nin üyelerine kıyaslanınca, daha zordu çünkü kısa bir süre içinde Avrupalılaştırılma ve demokratikleşme sürecini tamamlayıp Avrupa Birliği'nin koşullarını yerine getirmek gerekiyordu. Bu tezde Avrupa Birliği'nin koşulsallığı ve müzakere süreci incelenmiştir. Ayrıca, Hırvatistan'ın üye olduktan sonrasındaki ilerleme ve şu anki siyasi olayları gösterilmiştir. Avrupa Birliği'ne karşı olan teoriler analiz edilip Hırvatistan örneğine uygulanmıştır. Yapılan en önemli reformlar da söz edilmiştir kamu yönetimi, emeklik, sağlık ve eğitim reformları. Sonuç olarak, şu anki Hirvatistan'ın Avrupa Birliği ile ilişkileri ve üyelikten gördüğü faydalar söz edilmiştir.
The EU-NATO relations in the post-cold war European security: Cohabitation or separation?

Bu tezin amacı, AGSP'ye özel bir referans vererek AB'nin NATO'ya karşı otonom bir savunma oluşturma arayışının analiz edilmesidir. Temel araştırma sorusu AB ve NATO arasında ne tür bir ilişki var olduğudur. Buna uygun olarak, bu çalışmanın temel düşüncesi, AB, AGSP aracılığıyla otonomi kazanma isteğinin Avrupa Güvenliği'nde NATO'nun birincil rolünü tehdit edecek durumda olmadığıdır. Bu çerçevede, ilk olarak Soğuk Savaş'in mirası ve AGSK'dan AGSP'ye geçiş tartışılmıştır. İkinci olarak, AB-NATO ilişkisinin siyasi yönü, ana aktörlerin AB-NATO ilişkisi ile ilgili görüşlerine değinilerek ele alınmıştır. AB-NATO ilişkisinin gelişmesinin önündeki temel engeller üçüncü bölümde incelenmiştir. Son bölüm ise AB-NATO ilişkisinde 1 1 Eylül sonrası dönemde AB-NATO ilişkisindeki gelişmelere ayrılmıştır. Bu tez çalışması sürekli olarak gelişen AB-NATO ilişkisinin AB ve NATO'nun birbirinden ayrılacağı veya bir arada var olmaya devam edeceğisorusuna net bir cevap verilebilmesi için yeterli delil sağlamadığı, ancak AB ve NATO'nun bir arada var olma ve birbirleriyle uyumlu ve birbirlerini tamamlayıcı şekilde çalışmak için gayret göstermeleri gerektiği önerisiyle sonuçlanmaktadır.
Stratejik kültür ve dış politika: AB ve ABD'nin Kosova politikalarının analizi

Bu tezin amacı, stratejik kültür kavramının incelenmesi ve Avrupa Birliği ile ABD stratejik kültürlerinin Kosova politikalarına etkisinin irdelenmesidir. Avrupa bütünleşmesinin arkasındaki temel itici güç, Avrupa'nın kolektif hafızasında derin izler bırakan 2. Dünya Savaşı'dır. 'Barış içinde Avrupa' hayalini gerçekleştirmeyi hedefleyen AB, Soğuk Savaş sonrasında, 'demokrasi, insan hakları ve hukukun üstünlüğü' gibi kurucu değerlerini benimseyen ülkeleri üyeliğe kabul ederek, bu yolda bir hayli mesafe kat etmiştir. AB, bu süreçte ekonomik örgüt yapısına, dış ve güvenlik politikası unsurları da ekleyerek önemli bir uluslararası aktör haline gelmiş ve 'sivil güç' kimliği ile uyumlu politikalar takip etmiştir. AB'nin bu çerçevede yaşadığı dönüşümün ele alınması stratejik açıdan önem taşımaktadır. Yeni gelişen bir alan olarak stratejik kültür çalışmalarının temel problematiği, benzer şart ve karar aşamalarındaki aktörlerin neden farklı davranışlar sergilediklerini açıklamaktır. AB ve ABD stratejik kültürlerinin politikaları üzerindeki etkisi bu çerçevede tartışılmaktadır. Kosova Sorunu, gerek 1999'da yapılan askeri müdahale gerekse de 2008 yılındaki bağımsızlık ilanıyla büyük tartışmalara yol açmıştır. AB ve ABD'nin bu süreçte etkin rol almaları nedeniyle Kosova, tezde örnek olay olarak incelenmiştir. Tezin temel varsayımı, Avrupa Birliği'nin de bir stratejik kültüre sahip olduğudur. Bu varsayımın sınanması için öncelikle stratejik kültürün kapsamının belirlenmesi gereğinden yola çıkarak, birinci bölümde tanım ve temel unsurlara yer verilmiştir. Ardından AB ve ABD'nin stratejik kültürlerini oluşturan tarihsel tecrübeler, ortak değerleri ve kimlikleri ele alınmıştır. AB ve ABD stratejik kültürlerinin Kosova politikalarına etkisi bu çerçevede sınanmıştır. Tez, AB ve ABD Kosova politikalarının, stratejik kültürleri ile uyumlu bir biçimde sürdürüldüğü sonucuna varmıştır.
Geçiş sürecindeki merkezi ve Doğu Avrupa ülkelerinin AB ile bütünleşmesinin makro ekonomik etkileri

Sosyalist blok'un dağılması ve planlı ekonominin çökmesi ile ortaya çıkan geçiş ekonomilerinin hepsi piyasa ekonomisine yönelmişlerdir. Bu ekonomileri esas itibariyle iki ana gruba ayırmak mümkündür. Bir tarafta Merkezi ve Doğu Avrupa ülkeleri diğer tarafta Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nin çözülmesiyle bağımsızlığını kazanmış, Bağımsız Devletler Topluluğu ülkeleri yer almaktadır. Geçiş sürecinde ülkelerin bir kısmı geçiş sürecinin gerektirdiği reformları başarılı bir şekilde uygularken, diğer bir kısmı geçiş için gerekli reformları uygulama da geride kalmıştır. MDA ülkeleri hem Avrupa ülkelerine olan yakınlıklarıyla, hem de Avrupa Birliği'den aldıkları teknik-mali destek ve yardımlarla geçiş sürecinde BDT ülkelerinin önüne geçmişşlerdir. Geçiş için yapılması gerekli reformları gerçekleştirmede ülkelerin bir kısmı şok terapi, bir kısmı ise aşamalı stratejiyi tercih etmiştir. Bu çalışmanın amacı, dört MDA ülkesi geçiş ekonomisinde AB'ye üyelik sürecinin bu ekonomilerin makroekonomik performansları üzerindeki etkisini araştırmaktır. Dört MDA geçiş ekonomisinin 1996- 2008 dönemine ait veri seti ve Pedroni eşbütünleşme testleri kullanılarak AB'ye üyeliğin bu ekonomilerin makroekonomik performanslarına etkisi ortaya konmaya çalışılmıştır. Çalışmanın analiz kısmında elde edilen sonuçlara göre, 1996- 2008 döneminde dört MDA geçiş ekonomilerinde istihdam hacmindeki artış reel Gayri Safi Yurtiçi Hasıla'yı artırmış ve AB'ye üyelik reel GSYİH, kişi başına düşen reel GSYİH ve sanayileşme üzerinde olumlu etkiye sahip olmuştur. Yani AB'ye üye olduktan sonra bu dört geçiş ekonomisinde reel GSYİH, kişi başına düşen reel GSYİH ve GSYİH içinde sanayinin payı artmıştır.
Avrupa Birliği'nin ortaklık anlaşmaları, karşılaştırmalı değerlendirme

Bu çalışmada Avrupa Birliğinin, kurucu antlaşmaların düzenlemeleri kapsamında 3. devletlerle yaptığı, karşılıklı hak ve yükümlülükler, ortak faaliyetler ve özel usuller öngören ortaklık anlaşmaları karşılaştırmalı bir şekilde incelenmektedir. Çalışmamızın birinci bölümünde, öncelikle AB dış ilişkiler hukukunun, dış yetki ve politikalarının genel bir değerlendirilmesine yer verilmiş ve daha sonra AB dış politikalar kapsamında yapılan bütün antlaşma türleri ortaya konulmuştur. Çalışmamızın ikinci bölümünde ortaklık anlaşmalarının yapılma usulünün genel bir tablosuna yer verildikten sonra, siyasi ve tarihi inceleme kapsamında, önemli bir dış politika aracı olan AB'ye katılımı hazırlayan ortaklık anlaşmalarının türleri incelenmektedir. Çalışmamızda bu anlaşmalar; (1) AB'ye katılımı açıkça öngören ortaklık anlaşmaları, (2) gümrük birliğinin kurulmasını amaçlayan ortaklık anlaşmaları, (3) Avrupa Anlaşmaları ve (4) İstikrar ve Ortaklık Anlaşmaları olmak üzere dört grupta sınıflandırılarak incelenmektedir. Çalışmada Avrupa'daki devletlerle ortaklık anlaşmalarının akdedilmesi ve AB üyeliği olgusu arasındaki bağlantı ile ilgili tartışmalar değerlendirilmektedir. Söz konusu tartışmalara rağmen ortaklık anlaşmalarının taraflar arasındaki ilişkilerin dayandığı en önemli hukuki bağlayıcılığı olan araç olarak, özellikle yürürlükte olan bir ortaklık anlaşmasının tarafı olan Türkiye ve Batı Balkan ülkeleri başta olmak üzere, ortaklığın bütün tarafları açısından önem arz eden bir konu olduğu gerekçelendirilmektedir. Çalışmamızın üçüncü bölümünde ortaklık anlaşmalarının yarattığı ortaklık ilişkisinin AB hukuku ve ortak devletin iç hukuk sistemindeki yeri, hukuki niteliği, bağlayıcılığı ve etkisi ayrıntılı bir şekilde ele alınmaktadır.
Soğuk savaş sonrası başlayan yeni güvenlik tartışmalarına 11 Eylül olaylarının etkisi

Soğuk Savaş'ın bitmesiyle uluslararası güvenlik yeniden tanımlanma sürecine girmiştir. Yeni dünya düzeni içinde küresel güvenliğe yönelik tehditlerin neler olduğu ve güvenlikle ilgili uluslararası kurumların geleceği geleneksel ile eleştirel yaklaşımlar arasında tartışılmaya başlanmıştır. Klasik güvenlik mantığı ile çelişen yeni güvenlik anlayışında, uluslararası kurumlar ve devlet-dışı aktörler ön plana çıkmaya başlamıştır. Uluslararası kurumlar güvenlik ajandalarını genişleterek klasik anlayıştan uzaklaşmaya başlamışlardır. İdeolojik Doğu-Batı ekseni yerini ekonomik Kuzey-Güney eksenine bırakmış ve medeniyetlerin birbirleriyle çatışması veya uzlaşması şeklinde değişik öngörülerde bulunulmuştur. 11 Eylül olayları, sisteme yönelik asıl tehdidin 'küresel terör' olduğunu göstermiştir. Yeni terör, teknolojiyi kullanarak daha yıkıcı bir hal almış ve uluslararası bir boyut kazanmıştır. Bu çalışmada, uluslararası güvenliğin Soğuk Savaş ve sonrasında değişik paradigmalar tarafından algılanış şekli, uluslararası kurumların küresel güvenlik içindeki konumlan ile 11 Eylül olaylarının yeni güvenlik tartışmalarına etkisi incelenmiş; bu konularla ilgili birbirleriyle rekabet halindeki tarafların yorumları tarafsız olarak ele alınmış ve mevcut gelişmelerle hipotezler birleştirilerek değerlendirilmiştir. Çalışmanın ana amacı yeni dünya düzenine yönelik uluslararası nitelikteki tehditlerin analiz edilmesidir. Bu amaçla öncelikle kavramın değişik yaklaşımlar içindeki ifadeleri ele alınmış, daha sonra kurumsallaşmanın önemine dikkat çekilmiş ve nihayetinde de mevcut teoriler somut bir olayla birlikte değerledirilerek geleceğe yönelik projeksiyonlar değerlendirilmiştir.
Avrupa Birliğinin yumuşak gücü ve koşulsallık bağlamında 1999 sonrası Türkiye ile ilişkileri

Avrupa Birliğinin dış politikada kullanmayı tercih ettiği güç türü akademik alanda ve uluslararası siyasette büyük tartışma konusudur. Konsey ve Komisyon belgeleri, kurucu antlaşmalar ve Yüksek Temsilcilerin konuşmaları Birliğin uluslararası ilişkilerde yumuşak gücü kullanan barış yanlısı normatif bir aktör olduğunu göstermektedir. Özellikle Birliğin iki dünya savaşının yıkıntılarından ders alarak başlattığı bütünleşme hareketi, günümüzde altı üyeden yirmi sekiz üyeye ulaşarak tüm kıtada barış, refah ve huzur getirmiştir. AB yumuşak gücünün en etkili silahı siyasi koşulsallığıdır. Koşulsallık genellikle aday ülkelerin, Birliğe üye olabilmeleri için insan hakları ve demokrasi konusundaki yerine getirmeleri gereken yasal düzenlemeleri kapsar. Siyasi koşulsallık stratejisi ilk olarak Yunanistan, Portekiz, İspanya'nın adaylık süreçlerinde kullanılmış, gerçek manada Kopenhag Kriterlerinin kabul edilmesiyle Merkezi ve Doğu Avrupa genişlemesinde, etkili şekilde uygulanmıştır. Koşulsallık genel olarak aday ülkede ilerleme raporlarının yayınlaması ve müzakere sürecinde fasılların açılıp kapanması şeklinde uygulanır. Bu doğrultuda Türkiye, müzakere süreci devam eden aday bir ülke olması ve yirmi yıldır üyelik süreci devam etmesine rağmen halen nihai hedefe ulaşamaması nedeniyle koşulsallık bağlamında incelenmesi gereken bir örnektir. Bu çalışmanın iki hedefi vardır. Birincisi Avrupa Birliği'nin yumuşak gücünün, koşulsallık bağlamında bazı dönemlerde idam cezasının kalkması, ordunun sivil yönetim üzerindeki etkisinin azaltılması, Kürt ve diğer azınlıklara daha fazla haklar verilmesi gibi Türkiye'de yapılması 'imkansız' olarak görülen reformların gerçekleştirilmesindeki etkisini açıklamaktır. Tezin ikinci hedefi, aday bir devlet olmasına ve müzakere süreci devam etmesine rağmen koşulsallığın Türkiye örneğinde niçin başarısız olduğunu ortaya koymaktır. Bu hedeflerin konulmasının sebebi, koşulsallığın daha önceki genişleme dalgalarındaki başarısına rağmen Türkiye örneğinde neden başarısız olduğunu incelemektir. Çalışma güvenilir bir üyelik perspektifinin ve teşvikinin olması durumunda koşulsallığın Türkiye örneğinde işe yaradığını, bunun olmaması durumunda bugünkü durumda olduğu gibi ilişkilerin kopma noktasına geldiğini savunmaktadır. Sonuç olarak çalışmada, karşılıklı güvensizlik ve endişelerden dolayı Türkiye'nin Avrupa Birliğine yakın bir gelecekte üye olamayacağı değerlendirilmektedir.