turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Spor yöneticilerinin etik davranışları

Bu araştırmanın amacı; Spor Genel Müdürlüğü merkez ve taşra teşkilatındaki üst, orta ve alt düzey yöneticiler ile memurların etik davranış gösterebilme düzeylerinin belirli demografik değişkenlere bağlı olarak, kişisel ahlaki değerler, örgütsel davranış ilkeleri ile kurumsal ve toplumsal değerler boyutlarında belirlenerek ortaya konulmasıdır. Bu amaçla Spor Genel Müdürlüğü bünyesinde görev yapan 317 personele 3 bölüm ve 74 maddeden oluşan ölçekli bir anket uygulanmış veriler (SPSS 19 for Windows) paket program kullanılarak analiz edilmiştir. Yapılan güvenilirlik analizleri her bölüme ait soruların iyi hazırlanarak homojen bir yapıyı oluşturduğunu göstermiştir. Çalışmada; cinsiyet, yaş ve yurt dışı görev değişkenlerinin; Kişisel Ahlaki Değerler, Örgütsel Davranış İlkeleri ile Kurumsal ve Toplumsal Değerler boyutlarının hiçbirinde spor yöneticilerinin etik davranış algıları üzerinde etkili değilken kurumsal statü değişkeninin; çalışmanın her boyutunda spor yöneticilerinin etik davranışları üzerinde etkili olduğu belirlenmiştir. Ancak kişisel ahlaki değerler boyutunda memurların, örgütsel davranış ilkeleri ile kurumsal ve toplumsal değerler boyutunda da üst düzey yöneticilerin daha etik davranma eğiliminde olduğu görülmüştür. Eğitim durumu değişkenin sadece kurumsal ve toplumsal değerler boyutunda yöneticilerin etik davranış algısında etkili olduğu ve eğitim durumu yükseldikçe yöneticilerin daha etik davranma eğiliminde oldukları görülmüştür. Yabancı dil ve yerleşim yeri değişkenlerinin de çalışmanın kişisel ahlaki değerler boyutunda yönetici davranışlarını etkilediği, yabancı dil bilen yöneticilerinin bilmeyenlere, şehir merkezinde yaşayanların da ilçede yaşayanlara göre daha etik davrandıkları sonuçlarına ulaşılmıştır.
Okul yöneticilerinin kriz yönetim tutumları ile duygusal zekaları arasındaki ilişki

Bu çalışmanın amacı okul yöneticilerinin görüşlerine göre, yöneticilerin kriz yönetim becerileri ile duygusal zeka düzeyleri arasındaki ilişkinin belirlenmesidir. Bu araştırmanın evrenini, 2016- 2017 yıllarındaki İstanbul'daki Avcılar ve Esenyurt ilçelerindeki okullarda görevli toplam 539 okul yöneticisi, oluşturmaktadır. Evren ulaşılabilir olduğu için örnekleme yapılmamış, ölçekler tüm evrene ulaştırılmıştır. Ancak 73 tanesinin hatalı ya da eksik doldurulmuş olması sebebiyle değerlendirmeye alınmamıştır. Toplam 466 ölçek değerlendirmeye alınmıştır. Veriler 'Kişisel Bilgi Formu', 'Kriz Yönetim Ölçeği' ve 'Duygusal Zeka Ölçeği' ile toplanmıştır. Verilerin analizinde SPSS 23 paketi kullanılmıştır. Verilere ilişkin normallik testi sonucunda dağılım normallik göstermemiş bu nedenle non-paremetrik testlerden Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis testi ve Spearman's Rank Order korelasyon testi kullanılmıştır. Genel olarak araştırma sonuçlarından yöneticilerin duygusal zeka düzeylerinde cinsiyete, yaşa göre anlamlı farklılaşma;kriz yönetimi düzeylerinde ise cinsiyete, yöneticilik görevlerine, yaşa, okul türüne göre anlamlı farklılaşma belirlenmiştir. Yöneticilerin duygusal zeka ve kriz yönetim düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Duygusal zeka alt ölçeklerinden iyimserlik ölçeği puanları ile kriz yönetimi alt ölçeklerinden kriz anı ve kriz sonrası ölçek puanları arasında pozitif yönde ilişkiler bulunmuştur. Duygusal zeka alt ölçeklerinden duygulardan faydalanma ölçeği puanları ile kriz yönetimi alt ölçeklerinden kriz öncesi ve kriz sonrası ölçek puanları arasında düşük ancak anlamlı düzeyde ilişkiler bulunmuştur. Duygusal zeka alt ölçeklerinden duyguların ifadesi ölçeği puanları ile kriz yönetimi alt ölçeklerinden kriz öncesi ölçek puanları arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur.
Perslerin yönetim politikası

Tarih sahnesinde iki yüzyıldan fazla bir süre zarfında varlık gösteren Pers İmparatorluğu'nun yönetim politikası çalışma kapsamında ele alınmıştır. Perslerin kendilerinden önceki uygarlıklardan aldıkları mirası ve kendi dönemlerinde uygulamış oldukları yönetim faaliyetleri o dönem içerisinde demokratik bir yapıdaydı. Bu demokratik yapıyla gelişen idari sistem, günümüz devlet sistemlerinde de uygulanan yönetim mekanizmalarına yakın bir yapıya sahip olduğu için incelenmeye değer görülmüştür. Yöntem uygulamasında döneme ilişkin birincil kaynaklardan istifade edilmiş olup; çağdaş yorumcuların da fikirleri çalışma kapsamında dikkate alınmıştır. Buradan hareketle imparatorluğun hareket planı ve genişleme sahasının politik yönünün askeri bir disiplin, ahlaki ve demokratik bir siyasetle de bu imparatorluğun tarihi, elde edilen bilgiler ışığında yansıtılmaya çalışılmıştır.
Venezuelan democracy in transition: Problematizing the Chavez Period

Bu tez çalışmasında Venezüella Devlet Başkanı Hugo Chavez'in yönetimi dönemindeki (1999 2013) demokratik değişim orta-prosedürel demokratik yaklaşım çerçevesinde analiz edilmiştir. Çalışmanın temel amaçlarından biri, sosyo-ekonomik faktör ve sosyal hakların demokrasi kalitesi analizine tekrar dahil edilmesidir. Başkan Chavez döneminde ortaya çıkan demokratik paradoks, bu çalışmanın temel argümanını oluşturmaktadır. 1998 yılından 2013 yılına kadar devam eden demokratik süreç boyunca Venezüella'da sosyo-ekonomik şartlar ve sosyal haklar konularında pek çok ilerleme kaydedildiği halde dikey ve yatay hesap verilebilirlik kurumları zarar görmüştür. Chavez dönemi demokrasisini analiz etmek için orta-prosedürel demokratik yaklaşım kullanılmıştır çünkü minimal-prosedürel demokratik yaklaşım gelişmekte olan ülke demokrasilerinin analizinde yetersiz kalmaktadır. Bu dönem boyunca Venezüella demokrasisi pakt demokrasisinden katılımcı demokrasiye geçmişştir. Katılımcı demokrasi modeli ile Venezüella halkının daha önceki yönetimlerde dışlanmış kesimleri, tekrar demokratik sisteme entegre edilmiştir. Ancak bu dönemde hesap verilebilirlik kurumları ciddi derecede zarar görmüştür. Bu yüzden sosyo-ekonomik gelişmeler Venezüella demokrasi kalitesini beklenen şekilde olumlu etkileyememiştir.
A culture of managing difference: The field of migration management and Syrian movers to Turkey

Bu çalışma Türkiye'de göç yönetimi ve göç yönetiminin -ülkede göç politikası, şekli ve organizasyonel yapısı değişirken- Suriye vatandaşları üzerindeki etkisini incelemektedir. Türkiye, hem bu değişikliğe ayak uydurmak hem de Avrupa Birliği normlarına ve uluslararası normlara uyum sağlamak amacıyla Nisan 2014'te 6458 Sayılı kanunu yürürlüğe koymuştur. Söz konusu kanun, devletin göç ile ilgili yaklaşım ve söylemindeki değişimin göstergesi olup Göç İdaresi Genel Müdürlüğünün temelini oluşturmaktadır. Türkiye sınırındaki 1.9 milyondan fazla Suriyeliye yardım etmek için, yerel, ulusal, uluslararası ve uluslar üstü birçok kurum ve STK seferber olmuşken; Türkiye'nin göç yönetimi çok katmanlı bir yapı teşkil etmektedir. İlgili aktörlerin nasıl katkı sunduklarını ve koordinasyon sağladıklarını analiz etmek üzere, çalışma, şu sorular üzerinde yoğunlaşmaktadır: 1) Göç yönetimi nedir? 2) Türkiye'nin göç yönetim sistemi küresel göç yönetim sisteminin bir parçası olarak nerede yer almaktadır? 3) Bu alandaki ilgili aktörler bağlamında ilişkiler nasıl temellendirilmektedir? 4) Bu sistemdeki aktörler, Türk göç yönetimi sisteminin, Türkiye'deki Suriyelilerin ihtiyaçlarını karşılama noktasında, yeterliliğini nasıl algılamaktadırlar? Bu çalışma küresel yönetişim teorisini, göç yönetimi alanındaki aktörlerin söylemlerinin ve faaliyetlerinin analizine erişilebilir kurumlar tarafından oluşturulan raporları ve web sitelerini, bu kurumlarla yapılan röportajları kanıt olarak kullanarak, uygulamaktadır. Suriyelilerin göçü modern bir göç yönetimi testi niteliği taşımaktadır. Türkiye'deki Suriyelilerin çok katmanlı göç yönetiminin incelenmesiyle bu çalışma, göç yönetimindeki karışıklıklara ışık tutmayı ve bugünün küresel dünyasında uluslararası göç yönetiminin anlaşılmasına ve tanımlanmasına yardımcı olmayı amaçlamaktadır.
Temel eğitimde görev yapan öğretmenlerin sınıf yönetimi öz-yeterlik inançları ve mesleki tutumları

Bu araştırmada; temel eğitimde görev yapan okul öncesi ve sınıf öğretmenlerinin sınıf yönetimi öz-yeterlik inançları ile öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlarının incelemesi amaçlanmıştır. Araştırmada ayrıca, okul öncesi ve sınıf öğretmenlerinin sınıf yönetimi öz-yeterlik inançları ile mesleki tutumları arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmada, bu amaç doğrultusunda, öğretmenlerin sınıf yönetimi öz-yeterlik inançları ile mesleki tutumlarının cinsiyetlerine, kıdemlerine, branşlarına, medeni durumlarına ve görev yaptıkları okulun bulunduğu yere bağlı olarak istatistiksel açıdan anlamlı şekilde farklılaşıp farklılaşmadığı sorularına cevap aranmıştır. Ayrıca, öğretmenlerin sınıf yönetimi öz-yeterlik inançlarının istatistiksel olarak mesleki tutumlarından kestirilip kestirilemeyeceği regresyon analizi ile belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırma, Rize il merkezi ve ilçelerinde bulunun anaokulu ve ilkokullarda görev yapan 138 okul öncesi öğretmeni ve 323 sınıf öğretmeni olmak üzere toplam 461 öğretmenin gönüllü katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Tepe (2011) tarafından geliştirilen 'Okul Öncesi Öğretmenlerin Öz-yeterlik İnançları Ölçeği' ve Çetin (2006) tarafından geliştirilen 'Öğretmenlik Mesleği Tutum Ölçeği' olmak üzere iki farklı ölçek kullanılmıştır. Araştırma verileri 2014- 2015 eğitim öğretim yılında toplanmıştır. Araştırmada elde edilen veriler, SSPS paket programı ile çözümlenmiş, veri çözümlemede aritmetik ortalama, standart sapma, t-testi, tek yönlü varyans analizi ve regresyon analizi teknikleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, öğretmenlerin sınıf yönetimi öz-yeterlik inançlarının iletişim becerileri ve planlama alt boyutlarında cinsiyetlerine bağlı olarak; öğrenme-öğretme süreci, aile katılımı ve planlama alt boyutlarında ise branş değişkenine bağlı olarak istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde farklılaştığı görülmüştür. Öğretmenlerin öz-yeterlik inançlarının kıdem, görev yaptıkları okulun bulunduğu yer ve medeni durum değişkenlerine bağlı olarak hiçbir alt boyutta istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde farklılaşmadığı gözlenmiştir. Okul öncesi öğretmenleri ile sınıf öğretmenlerinin öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlarının, branş değişkenine bağlı olarak sevgi ve değer alt boyutlarında; cinsiyet değişkenine bağlı olarak ise bütün alt boyutlarda istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde farklılaştığı belirlenmiştir. Öğretmenlerin öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlarının kıdem, okulun bulunduğu yer ve medeni durum değişkenlerine bağlı olarak hiçbir alt boyutta istatistiksel olarak anlamlı düzeyde farklılaşmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmada, okul öncesi öğretmenleri ile sınıf öğretmenlerinin sınıf yönetimi öz-yeterlik inançlarının, istatistiksel olarak, öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlarından kestirilebildiği görülmüştür. Bir başka ifadeyle, öğretmenlerin öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlarının, sınıf yönetimi öz-yeterlik inançları üzerinde belirleyici etkiye sahip olduğu tespit edilmiştir.
Ortaokullarda çalışan öğretmenlerin sınıf yönetim beceri düzeylerinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, ortaokullarda çalışan öğretmenlerinin sınıf yönetim beceri düzeylerinin incelenmesidir. Bu amaçla bu araştırmanın verileri; 2015 2016 eğitim öğretim yılında İstanbul ili Eyüp ve Gaziosmanpaşa İlçelerinde bulunan ortaokullarda çalışan öğretmenlerden basit tesadüfi örneklem yoluyla her okuldan 1-10 arası öğretmen belirlenerek toplam 300 öğretmene uygulanan Kişisel Bilgi Formu ve Sınıf Yönetim Beceri Ölçeği (Çulha, 2014) uygulanarak elde edilmiştir. Elde edilen veriler bilgisayarda SPSS 20.0 paket programında tamamlayıcı istatistik, Varyans Analizi ve t testi teknikleriyle analiz edilmiş anlamlılık p<,05 düzeyinde değerlendirilmiştir. Yapılan istatistik analizler sonucunda; öğretmenlerin toplam ölçek ile gelişme ve genel etkinlikler alt boyutunda yüksek düzeyde sınıf yönetim becerisine, giriş, sonuç alt boyutlarında ise ortalama üstü sınıf yönetimi becerisine sahip oldukları, cinsiyet değişkenine göre grupların toplam ölçek ile giriş, gelişme ve sonuç etkinlikleri alt boyutlarında anlamlı farklılık ve kıdem değişkenine göre grupların giriş ve sonuç etkinliklerinde anlamlı farklılık bulunmuştur. Diğer parametreler ve değişkenler arasında anlamlı farklılık bulunmamıştır.
Merkez Bankası rezerv yönetimi: Türkiye örneği

Ülkeler, ödemeler dengesi açıklarının finansmanı, dış borç ödemeleri, yerel döviz piyasalarına müdahale, ülke prestiji, acil durumlara karşı koruma sağlamak, gelecek kuşaklara güvence sağlayacak 'miras fonu' yaratmak gibi çeşitli amaçlarla uluslararası rezerv talep ederler. Talep edilen bu rezervlerin sağladığı avantajlar kadar sosyal maliyetleri de olduğu için, 'optimum rezerv büyüklüğü', rezerv yeterliliği' ve 'rezerv yönetimi' kavramları ortaya çıkmıştır. Bu rezervler merkez bankaları tarafından tutulduğu ve yönetildiği için, merkez bankaları 'rezerv yönetim stratejileri' geliştirmek durumundadırlar. Çünkü bu rezervlerin yönetimi sırasında merkez bankaları; piyasa riski, kredi riski, operasyonel risk ve likidite riski ile karşı karşıya kalabilirler. Türkiye'de, kalkınmakta olan ve kalkınma sırasında, özellikle son yıllarda ödemeler dengesi açıkları veren ve yabancı sermaye akımları alan bir ülke olarak; hem ödemeler dengesi açıklarını finanse etmek, hem dış borç ödemeleri ve hem de yerli parayı savunmak için, yüksek rezerv talep eden ve dolayısı ile rezerv yönetimi stratejileri belirlemek durumunda olan bir ülkedir. Bunun için yıllık 'stratejik model portföy' ve 'yatırım stratejisi' belirlemektedir. Bu belirlemeler sırasında; dünya ve Türkiye ekonomisi ile ilgili analizler ve bunların yorumlaması önemli olmaktadır. Son yıllarda enflasyon hedeflemesini bir politika önceliği olarak belirleyen Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nın, 'merkez bankası bağımsızlığı' ile kazandığı politika avantajı da bulunmaktadır. Bu çalışmada; merkez bankalarını rezerv talep etmeye yönlendiren konular ele alındıktan sonra; Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nın rezerv kompozisyonu, optimum rezerv yönetimi, rezerv yönetim stratejisi, rezerv yeterliliği, risk yönetimi, rezervlerin sosyal maliyeti ve merkez bankası bağımsızlığının etkileri ele alınarak; sonuçta, genel bir değerlendirme yapılacaktır.
Transition period and decentralization in the Kyrgyz Republic

öz KIRGIZ CUMHURİYETİ'NDEKİ GEÇİŞ DÖNEMİ VE ADEMİ MERKEZİYETÇİLİK Muhambetov, Omurbek Yüksek Lisans, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Şinasi Aksoy Mayıs 2003, 91 sayfa Herhangi bir reformun başarısı iki önemli unsurun mevcudiyetine bağlıdır: ilki başarmak istediğinin son amacını anlamak ve ikincisi bu amaca ulaşmak için bilgi ve beceriye sahip olmaktır. Bu varsayım, Kırgız Cumhuriyeti'ndeki ikinci unsuru şimdilik şekillenmememiş idari reformda kullanılabilir. Bu çalışma idari, siyasi ve mali ademi merkeziyetçilik ile Bişkek şehrindeki kent ulaşım hizmetlerinin ademi merkeziyetçiliğin iyi tasarlanmamış uygulamalarının örneği olarak gösterilen olay bağlamında yerel yönetim reformunun, özellikle şimdiki durumuna dikkati yoğunlaştırmaktadır. Ayrıca ülkedeki yerel yönetimin gelişim sürecindeki temel eğilim ve çelişkileri analize etmekte ve ortaya çıkarmaktadır. Bu tez Kırgız Cumhuriyeti'ndeki reform sürecinin düzenli ve dikkatli projelendirilmiş ve kamu hizmetleri ile yerel yönetimin verimliliğini iyileştirmeyi amaçlayan reformlar zinciri gerçekleştirilmiş olarak görülmemesi gerektiğini, aksine merkezi hükümet tarafından uluslararası camia çağrılan ile uluslararası finans kuruluşlarının yükleyici siyasetlerine, ayrıca ülkenin statükosunu korumaya cevap olarak yapılan organize edilmemiş ve istenmeyen tavizler şeklinde gelişmiş olduğunu göstermektedir.
Okul yöneticilerinin yönetim biçimleri ile öğretmenlerin iş doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, devlet okullarındaki ortaokul okul yöneticilerinin yönetim biçimleri ile ortaokul öğretmenlerinin iş doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu amaç doğrultusunda, öğretmenlerin okul yöneticileri tarafından uygulanan yönetim biçimleri ile iş doyumlarına yönelik algılarının ne düzeyde olduğu, öğretmenlerin yaş, cinsiyet, kıdem düzeyi, bulunduğu okuldaki hizmet süreleri ve eğitim düzeyleri ile yönetim biçimleri düzeyleri ve iş doyumları düzeyleri arasında anlamlı farklılık oluşturup oluşturmadığı, yönetim biçimleri ile iş doyumu arasında alt ve ana boyutlar arasında anlamlı farklılık olup olmadığı incelenmiştir. İlişkisel tarama modelinde tasarlanmış araştırmanın evrenini 2015- 2016 eğitim-öğretim yılında İstanbul ilinin Maltepe ilçesinde devlet ortaokullarında görev yapan 1101 öğretmen oluşturmakta, örneklemini ise bu devlet ortaokullarında görev yapan 250 öğretmen oluşmaktadır. Araştırma verilerini toplamak amacıyla Kişisel Bilgi Formu, Yönetim Biçimleri ve İş Doyumu ölçekleri kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda ortaokul öğretmenlerine göre okul yöneticilerinin destekçi yönetim biçimini diğer alt boyutlara göre daha yüksek düzeyde uyguladığı görülmüştür. Ortaokul öğretmenlerine göre yöneticilerin yönetim biçimi düzeyi demografik değişkenler bakımından yaş, cinsiyet, kıdem düzeyi, vibulunduğu okuldaki hizmet süresi değişkenlerine göre anlamlı farklılık oluşturmamakta, eğitim düzeyi değişkenine göre anlamlı bir farklılık oluşturmaktadır. Lisans ve yüksek lisans mezunu öğretmenler okuldaki yönetim biçimi düzeyini, ön lisans mezunu öğretmenlere göre daha düşük düzeyde görmektedir. Ayrıca ortaokul öğretmenlerinin iş doyumu düzeyi yüksek seviye olarak bulunmuştur. Öğretmenlerin iş doyumu düzeyi demografik değişkenler bakımından yaş, cinsiyet, kıdem düzeyi değişkenlerine göre anlamlı farklılık oluşturmamakta, bulunduğu okuldaki hizmet süresi ve eğitim düzeyi değişkenlerine göre anlamlı farklılık oluşturmaktadır. Bulunduğu okuldaki hizmet süresi 12 aydan az olan öğretmenlerin iş doyumu düzeyi, hizmet süresi 1 -10 yıl arasında olan öğretmenlere göre daha düşük çıkmıştır. Ayrıca lisans ve yüksek lisans mezunu öğretmenlerin iş doyumu düzeyi, ön lisans mezunu öğretmenlerin iş doyumu düzeyine göre daha yüksek çıkmıştır. Ortaokul öğretmenlerine göre okul yöneticilerinin yönetim biçimi ile öğretmenlerin iş doyumu arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir.
Yönetici hemşirelerde eleştirel düşünme eğilimleri ve bir araştırma

Sağlık hizmetlerinin sunumunda, kararların hızlı ve doğru bir şekilde alınmasının esas olduğu hemşirelik mesleğinde eleştirel düşünme temel bir beceri olarak tanımlanmaktadır. Doğruyu arama, açık fikirlilik, analitiklik, sistematiklik, kendine güven, meraklılık boyutlarıyla eleştirel düşünme, ulusal/uluslararası tüm hemşirelik kuruluşları tarafından hemşirelikte aranan bir evrensel davranış ve hemşirelik uygulamalarının temel öğesi olarak kabul edilmektedir. Araştırmanın birinci bölümünde, yönetim ve yönetici kavramları ele alınmıştır. Hastanelerde ve hemşirelik hizmetlerinde yönetim ve organizasyon biçimleri ile hastanelerdeki hizmet içi eğitim uygulamaları açıklanmıştır. İkinci bölümde, eleştirel düşünme yaklaşımının kavramsal çerçevesi tanıtılmıştır. Eleştirel düşünceyi etkileyen faktörler ve eleştirel düşünme modelleri, hemşirelikte eleştirel düşünmeyi geliştiren yöntem ve teknikler ile eleştirel düşünme üzerine yapılan araştırmalar ışığında ifade edilmiştir. Üçüncü bölümde, yönetici hemşirelerin eleştirel düşünme eğilimlerini ve eleştirel düşünme eğilimleri ile bazı demografik değişkenler arasındaki ilişkinin belirlenmesi ve elde edilen bulgular doğrultusunda öneriler getirilmesi amaçlanmıştır. Bu doğrultuda araştırmanın evrenini, İstanbul İli Avrupa Yakası'nda yer alan Sağlık Bakanlığı'na bağlı on iki farklı Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çalışan üst, orta ve alt kademe yönetici hemşireler oluşturmaktadır. Yönetici hemşirelerin eğitim düzeyleri ile eleştirel düşünme eğilimi puanları arasında anlamlı düzeyde fark bulunmamıştır. Yönetici hemşirelerin çalışma yılı ile eleştirel düşünme eğilimleri arasında anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Hemşirelerin eleştirel düşünmeye ilişkin eğitim alıp almamaları ve eleştirel düşünme konulu bilimsel bir toplantıya katılıp katılmamaları durumları ile eleştirel düşünme eğiliminin alt boyut puanları arasında fark oluşturacak düzeyde bir ilişki tespit edilmiştir. Yönetici hemşirelerin yöneticilik düzeyi ile eleştirel düşünme eğilimi arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır.
Sağlık kurumlarında toplam kalite yönetimi uygulamalarının bireysel performansa etkisi üzerine bir alan araştırması

Küreselleşmeyle beraber işletmeler yoğun rekabet ortamında varoluşlarını sürdürebilmek için birbirleriyle yarışmaktadır. Rekabet yarışında avantajlı olmak isteyen işletmeler müşteri odaklı, kaliteli bir yönetim anlayışı ve metotlarını kullanmaya başlamışlardır. Bu metotlar içerisinde özellikle 'Toplam Kalite Yönetimi' son yıllarda çoğu sektörü etkisi altına almıştır. Özellikle de hizmet sektörünün yaklaşık yüzde ellisini oluşturan sağlık kurumlarında kaliteli hizmet sunumu rekabet avantajı kazanmak önemli bir araçtır. Sağlık alanında yürütülen bütün faaliyetlerin, kalite, güven, yüksek verim, isteklendirme, süreklilik, rekabet, ekip anlayışı ve kalite kültürü içinde gerçekleştirilmesi için tüm kaynakların etkin bir şekilde yönlendirilmesi ve dış müşteri tatminini göz önünde bulundurmanın yanı sıra iç müşteri diye adlandırılan çalışanların memnuniyetinin sağlanması gerekmektedir. Sağlık kurumları, toplum hayatı için kritik öneme sahiptir. Bu nedenle çalışanların iş verimlilikleri oldukça önemlidir. Çalışanların iş verimliliklerini arttırmada en önemli etkenlerden biri toplam kalite yönetimidir. Bu çalışmanın amacı; sağlık kurumlarında toplam kalite yönetimi uygulamalarının bireysel performansa etkilerini araştırmaktır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde kalitenin tarihsel gelişim süreci işlenerek ne kadar köklü bir geçmişşe sahip olduğu ortaya konulmuştur. Ayrıca Toplam Kalite Yönetimi konusu ele alınmıştır. İkinci bölümde, performans ve bireysel performans konusu bütün boyutları ile ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise, sağlık kurumlarında Toplam Kalite uygulamalarının bireysel performansa etkisi üzerine bir alan araştırması yapılmış ve sonuçları belirtilmiştir.
Sporcu başarısında spor yönetimi ve örgütlenmenin önemi

Sporcu Başarısında Spor Yönetimi ve örgütlenmenin Önemi adlı tez çalışmamız esas olarak iki bölümden meydana gelmiştir. İlk bölümde spor ve spor yönetimi ile ilgili belli başlı tanımlar verilmiş, sporun tarihçesi ve toplum hayatındaki önemine değinilmiştir. Daha sonra da Spor Yönetimi konusunda teorik açıklamalar ile birlikte Türkiye'de spor yönetimi anlatılmış ve Türk Spor Yönetiminin hukuki gelişimi ve yapısı değerlendirilmiştir. İkinci bölümde ise Sporda örgütlenme ve Organizasyon konulan ele alınmıştır, özellikle Türk Spor örgütünün yapısı ve bu yapının sporcu başarısı açısından değerlendirilmesi bu bölümde ele alınmıştır. Sporcu başarısında spor örgütünün sahip olduğu sorunlar belirtilmiş ve çözüm önerilerinde bulunulmuştur. Spor örgütüyle ilişkili olarak spor organizasyonları da ayrıca ele alınmış ve sporcu başarısıyla ilişkilendirilmiştir. Ayrıca bu bölümde sporcu başarısında yönetim ve örgütlenmenin önemini gösterebilmek için bir anket çalışması yapılmıştır.