turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kadın yoksulluğu ve yoksulluğun kadınlaşması: Kırklareli ilinde bir alan araştırması

Bu çalışma kadınların çeşitli nedenlerden kaynaklanan yoksulluk konusundaki düşüncelerini incelemeyi amaçlamıştır. Bu hedefler çerçevesinde araştırmanın evrenini Kırklareli il merkezinde yoksulluk sınırları altında bulunan kadınlar oluşturmaktadır. Kırklareli kentinde merkezde bulunan kadınlardan yaklaşık 3 .500'ünün araştırmanın evrenini kapsadığı hesap edilmiştir. Yapılmış olan bu analizler sonucunda, %95 güven düzeyi ve %8 güven aralığı ölçütlerinde yaklaşık 150 kişinin evreni temsil ettiği bulunmuştur. Katılım sağlayan herkese başta yapılacak olan anketin önemi aktarılarak, sonuçların gizli kalacağı ile ilgili güven verilmiş ve katılan kişilerden anketin yanıtlanması istenmiştir. Toplamda 146 bireyle görüşülmesine karşın 21 katılım sağlayan kişi farklı nedenlerle anketi doldurmamış veya eksik olarak doldurmuştur. Buradan hareketle katılım sağlayan 125 kişinin sonuçları değerlendirilmek üzere alınmıştır. Araştırmada, yoksulluğun sebebi niteliğinde görülen unsurlara ait bazı bulgular analiz edilmiştir. Buna göre katılım sağlayan kişilerce yoksulluğa en fazla neden olan 5 madde; işsizliğin yaşanması, bireylere eşit fırsat verilmemesi, vergilerdeki adaletsizlik, yüksek enflasyon ve ekonomik krizler gibi faktörler olmaktadır. Başka bir yönden yoksulluğa minimum derecede neden olan 5 unsurun ise; kırdan kente göç, devletin eğitim ve sağlık harcamalarının azalması, ailede çalışan sayısının az olması, geçici işçi statüsündeki işler ve yetersiz sendikalaşma olduğu görülmüştür.
Bruksizmli kadın hastalarda masseter kas kalınlığının ve masseter kan akımının ultrason ve renkli doppler sonografi ile değerlendirilmesi

Bruksizm, genellikle gece görülen diş sıkma ve/veya gıcırdatma şeklinde istemsiz ritmik ve spasmodik olarak yapılan parafonksiyonel aktivitedir. Uzun süredir devam eden bruksizmde masseter kası sürekli uyarılır, kas aktivitesi ve kas kalınlığında artış gözlenir. Bu çalışmanın amacı bruksizmli bireylerde masseter kas kalınlığını, iç yapısını ve masseter kasının kanlanmasını ultrasonografi ile değerlendirmektir. 20-35 yaşları arasında 30 bruksizmli kadın hasta ve 30 sağlıklı kadın birey çalışmaya dahil edilmiştir. Masseter kas kalınlığı hem serbest hem de maksimum ısırma konumunda tek bir gözlemci tarafından ölçülmüştür. Masseter kasının ultrasonografik iç yapısı ekojenik bantların görünürlülüğüne göre sınıflandırılmıştır. Ayrıca kantitatif kas ultrasonu ile masseter kasının ekojenik iç yapısı değerlendirilmiştir. Masseter kasının kanlanmasını sağlayan fasial arter kan akımı değerleri renkli doppler sonografi ile belirlenmiştir. Bütün ölçümler 2 hafta sonra tekrarlanmıştır. Ölçümler arası uyuma sınıf içi korelasyon testi ile bakıldı. Tüm verilerin normal dağılım gösterip göstermediği Shapiro-Wilk testi, varyans homojenliği ise Levene's testi ile analiz edildi. Normal dağılım gösteren veriler için bağımsız ve eşleştirilmiş örneklem t-testi normal dağılım göstermeyen veriler için non-parametrik testlerden Mann Whitney U ve Wilcoxon Signed Rank testi kullanıldı. Parametreler arası ilişki Pearson Korelasyon testi ile değerlendirildi. Bruksizmli hastalarda her iki pozisyonda da masseter kas kalınlığı anlamlı oranda daha yüksek bulunmuştur (p<0,05). Ekojenite değerlendirilmesinde iki grup arası anlamlı bir fark bulunamamıştır (p>0,05). Fasial arterin her iki tarafta ortalama hızı, sağ tarafta maksimum hız ve PI, RI indekslerinde anlamlı fark bulunmuştur (p<0,05). Bruksizm, masseter kas kalınlığında artışa sebep olurken kasın ekojenik iç yapısında anlamlı bir etkisi yoktur. Ayrıca bruksizm fasial arter hemodinamiğinde değişime neden olur. Sonuç olarak doppler özelliği ile birlikte ultrasonografi, masseter kasını ve kasın kanlanmasını sağlayan fasial arteri değerlendirmek için kullanımı yararlı olan, iyonize radyasyon içermeyen önemli bir diagnostik yöntemdir.
Ankara ilinde bulunan resmi kurumların kadın pantolon giyimine ilişkin görüşleri

Bu araştırmanın amacı; Ankara ilinde bulunan resmi kurumların kadınların pantolon giyimine ilişkin görüşlerinin belirlenmesidir. Araştırmanın evrenini Ankara ilindeki resmi kurumlar; araştırmanın örneklem grubunu ise Ankara ilinde 7 farklı resmi kurumlarda çalışanlardan random yöntemiyle seçilmiş olan 150 kadın ve 150 erkek olmak üzere toplam 300 kişi oluşturmaktadır. Araştırma tarama modeline dayalı olarak tasarlanmıştır. Araştırmaya ilk olarak konu ile ilgili literatür taramalarının yapılmasıyla başlanmıştır. Literatür taramalarından yola çıkarak kadın pantolon algısı, resmi kurumlarda kadınlara getirilen pantolon yasaklamalarına ilişkin anket soruları hazırlanmış ve kişilerin görüşleri alınmıştır. Resmi kurumlarda çalışan kişilerin kadın pantolon giyimine ilişkin görüşleri değerlendirildiğinde, resmi kurumlarda pantolon giyinmeyi benimsedikleri, kendilerini fiziksel olarak daha rahat hissettikleri, dini açıdan pantolon giymeyi uygun gördükleri, cinsiyet faktörünün kadınların pantolon giyinmesine engel olmadığı, erkeklerle çalışma ortamında kendilerini eşit statüde hissettikleri, resmi kurumlarda pantolon giyinmesinin yaygınlaşması ile toplumun kadın pantolonuna olan önyargılarının azaldığı sonuçları tespit edilmiştir. Pantolonun diğer giysi türlerine göre daha ucuz buldukları, çalışma hayatında daha çok pantolon giyinmeyi tercih ettikleri, kılık kıyafet yönetmeliğinde belirtilen pantolon kumaş ve modellerini tercih ettikleri, ancak bunun yanında resmi kurumlarda tayt, streç ve kot gibi diğer pantolon modellerini tercih etmedikleri sonuçlarına ulaşılmıştır. Erkeklerin kadın pantolonunu kadınlara oranla daha az benimsedikleri hatta pantolon giyen kadınları erkeksi buldukları ve dini açıdan da uygun bulmadıkları sonucuna ulaşılmıştır. Bunun yanı sıra erkeklerin kadın pantolon modasına ilişkin görüşlerinde genellikle kararsız oldukları tespit edilmiştir. Anket formu resmi kurumlarda değil toplumdaki her kesimden kişilere uygulanmalı ve farklı kültürlere sahip bölgelerimize uygulanabilir. Buradan elde edilecek bilgiler ışığında resmi kurumlarda çalışanlar ile toplumun diğer kesimleri arasında bir karşılaştırma yapılabilir. Sonuçlar ışığında kadın pantolon giyiminin resmi kurumlarda kurumdan kuruma farklılık gösterdiği ortaya çıkmıştır. Bu duruma karşılık tüm resmi kurumlarda kadın pantolon model ve kumaş yönünden aynı olması sağlanmalıdır. Kadınların çalışma hayatında pantolonu daha çok tercih ettikleri sonucundan yola çıkarak, modacıların ve hazır giyim firmalarının pantolon modelleri ve kumaşlarını resmi kurumlarda çalışan kadınlara yönelik daha fazla üretmeleri gerekebilir.
Çocuk yaşta ve yetişkin yaşta evlenen kadınların evliliğe ve aile kurumuna yaklaşımları

Tarihi oldukça eskilere dayanan kadınların çocuk yaşta evliliği Cumhuriyet döneminde 1926 Türk Medeni Kanunu ile yasaklanmıştır. Bu tarihten sonra devlet problemin çözümü için çabalamıştır. Hatta bu amacın gerçekleşmesi için çeşitli uluslararası anlaşmalara imza atılmıştır. Özellikle günümüze kadar sayıları giderek azalsa da sosyal ve ekonomik koşullar nedeniyle çocuk gelinler hala ülkemizde karşılaşılan bir durumdur. Ancak yetişkin yaşta evlenen bazı kadınlar çocuk gelinlerin karşılaştığı sorunlara benzer sorunlar yaşamakta veya bu tür sorunları boyutu farklılaşarak tecrübe etmektedir. Ülkede kadınların problemleri ve kadın konusunda çeşitli tartışmalar yaşanmaktadır. Birçok kadın, konuyla ilgili muhafazakar ve dinci erkeklerin, özellikle politikacıların söylemlerinden rahatsız olmaktadır. Bu erkeklerin söylemi çoğu zaman sadece evrensel çocuk hakları ile değil, kadın haklarıyla da çelişmektedir. Dolayısıyla, ilgili konularla bağlantılı, çocuk yaşta ve yetişkin olarak evlenen kadınların görüşlerini incelemek önemlidir. Bu çerçevede, İstanbul'da niteliksel veri toplama tekniği ile araştırma yapılmıştır. Bu çalışmada her iki gruptan kadınların deneyimlerinin bazı durumlarda farklılaştığı bazı durumlarda benzeştiği anlaşılmıştır. Hatta grupların kendi içinde de benzerliklerin ve farklılıkların olduğu görülmüştür. Özellikle geleneksel kadın rolleri dolayısıyla çocuk ve yetişkin evliliklerin benzer sorunlar yaşadığını ve kendi kızlarının erken evliliklerini desteklemeyerek gelecekte bu tür sorunların çokça azalacağı sonucu çıkmaktadır. Her iki gruptan kadın eğitimin önemli olduğunu düşünmekte, kız ve erkek çocuklarının eğitimine önem göstermektedirler. Kimi zaman çocuk yaşta evlenen/evlendirilen kadınlar ile yetişkin yaşta evlenen kadınların verdikleri yanıtlar birbirleriyle paralellik göstermektedir. Her ne kadar birçok problemin kısır döngü şeklinde yaşanmayacağı düşünülse de kadının erkeğe bağımlı olması dolayısıyla önemli konularda son kararı veren kişi yine erkek olmaktadır.
Uyarlama dizilerdeki kültürel farkların küyerelleşme ve toplumsal cinsiyet rolleri bağlamında temsili: Desperate Housewives / Umutsuz Ev Kadınları örneği

21. yüzyılda artık dünya kesin ve keskin tanımların yeri olmaktan çıkmak üzeredir. Birçok kavram ve tanım başka kavramların içinde kendine yer bulmaktadır. Karşıtlarını da içeren kavramlar kullanılması daha uygun görülmektedir. İşte tam da bu nedenle küreselleşme olgusu eski popülerliğini kaybetmeye başlamış gibi görünmektedir. Bu olgu yerine artık daha sıklıkla duyduğumuz bir başka olgu söz konusudur: Küyerelleşme. Bu kavram içinde hem küreselleşmeyi hem de yerelleşmeyi barındırmaktadır. Bu çalışmada, Amerika'da 2004 yılında yayınlanan 'Desperate Housewives' adlı dizi ile bu dizinin birebir uyarlaması olan, 2011 yılında da Türkiye'de yayınlanmaya başlanan 'Umutsuz Ev Kadınları' dizisi karşılaştırılarak incelenmektedir. Bu analiz; iki farklı kültürün ürünü olan bu iki dizide karşımıza çıkan kültürel farklılıkların ve benzerliklerin tespit edilip, var olan farklılıkların ve benzerliklerin küyerelleşme sürecinde toplumsal cinsiyet rolleri açısından incelenmesini içermektedir. Dizinin ana karakterlerinin kadın olmasından ve izler kitlesinin de kadınlar olarak hedeflenmiş olmasından yola çıkılarak, çalışmada toplumsal cinsiyet kavramı üzerinde durulacaktır. İki farklı kültürde kadının yeri, kadının rolü, kadının temsili gibi kavramlar üzerinden dizi incelenmeye çalışılacaktır.
Türk Hukuku'nda kadının soyadına ilişkin gelişmeler çerçevesinde çocuğun soyadı

Bu tezde Türk Hukuku'nda kadının soyadına ilişkin son dönemde gelişen yargısal içtihatlar ışığında çocuğun soyadı düzenlemeleri incelenmiştir. Tezin ilk bölümünde soyadı kavramı, soyadının kazanılması ve değiştirilmesi ile soyadı üzerindeki hakkın niteliği açıklanmıştır. Tezin ikinci bölümünde kadının soyadı düzenlemeleri yargı içtihatları çerçevesinde ele alınmıştır. Tezin üçüncü bölümünde çocuk ve anne ile baba arasında soybağının hükümleri özellikle soyadının kazanılması ve velayet hakkının kapsamı çerçevesinde incelenmiştir. Tezin son bölümünde ise Türk Medeni Kanunu'nun ilgili hükümlerinde değişiklik önerisi sunulmuştur.
Yüksek riskli HPV olan hastalarda kolposkopi ve biyopsi spesmenlerinin sonucu

Amac : Yüksek riskli HPV pozitif olan kadınlarda sitoloji sonucu negarif olduğunda kolposkopi gerekliliğiGerec ler ve Yo ntem: Araştırmamıza Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Jinekolojik Onkoloji Polikliniğine başvuran HPV tarama testi ve/veya sitoloji anormalliği olan hastalar çalışmaya dahil edildi. . Çalışma dahilinde 247 hastaya kolposkopik inceleme yapıldı. hastaların klinik veri ve kolposkopi sonuçları karşılaştırıldı. Katılımcıların yaşları, kolposkopi sonuçları ve biyopsi sonuçları değerlendirilmiştir. İstatiksel analizler için SPSS istatistik programı ile değerlendirildi. Kalitatif verilerin analizinde ki-kare testi, kantitatif ve ileri analizinde Mann-Whitney U testi uygulandı. p<0, 05 değeri istatiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Araştırmamızda sitoloji sonucu normal olup HPV 16, HPV 18, kombine HPV pozitif hastaların biyopsi sonuçları ile yüksek riskli HPV pozitifliği olan hastaların biyopsi sonuçları arasında anlamlı bir farklılık gözlenmemiştir. Lezyon progresyonu açısından mozaik patern pozitifliği ve lugol negatif alan izlnmesi anlamlı olarak bulunmuştur. Patoloji saptanması açısından çoklu biyopsi alınması anlamlı olarak bulunmuştur. Sonuc : Sonuç olarak, sitoloji sonucu normal olan ama yüksek riskli HPV pozitifliği olan hastalara kolposkopi yapılmasının gerekli olduğunu düşünmekteyiz.
Single, poor women in istanbul, 1850-1915: Prostitution, sexuality, and female labor

Bu tez geç Osmanlı İstanbul'unda yalnız ve yoksul kadınların hayat ve den-eyimleriyle birlikte kentteki hareketlerine, cinselliklerine ve emeklerine yönelik hükümet politikalarına odaklanır. On dokuzuncu yüzyıl ortalarından itibaren yoğun bir biçimde fuhuş ve ahlaksızlıkla ilişkilendirilmeye başlanan yalnız ve yoksul kadınlar orta ve üst sınıflar için büyük bir endişe kaynağı olmuşlardır. Kadınların evlerinin özel alanında kalmaları ve cinselliğe annelik için katlanmaları beklenirken, çok sayıda cinsel olarak aktif ve geleneksel aile ve cemaat bağlarından kopmuş kadın Osmanlı başkentinin gittikçe genişleyen kamusal alanlarında görünür hale gelmiştir. Bu dönemde hükümet bu kadınları kentsel mekanlardan uzaklaştırmak ve düzenlenmiş alanlara fahişe olarak yasal genelevlere, hizmetçi olarak hanelere ve ihtiyaç sahibi olarak hayır kurumlarına kapatmayı öngören politikalar formüle etmeye başladı. Tezimde bu kurumların kadın cinselliğini ve emeğini kontrol edecek şekillerde tasarladığını iddia ediyorum. Bu çalışma aynı zamanda kentleşme, kamu düzeni sosyal politika ve emek gibi bazı yerleşik kavram ve konulara toplumsal cinsiyet eksenli bir analiz öneriyor. Tezimde böylesi bir analiz için yalnız ve yoksul kadınların İstanbul'un kent yaşamındaki varlıklarını inceliyorum.
Üriner inkontinansı olan 65 yaş üstü kadınlara verilen kegel egzersizine ilişkin bilgilendirmenin değerlendirilmesi

Özcan, M. Üriner inkontinansı olan 65 yaş üstü kadınlara verilen kegel egzersizine ilişkin bilgilendirmenin değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İç Hastalıkları Hemşireliği Programı Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2012. Çalışma, üriner inkontinansı olan 65 yaş ve üzeri kadınlara verilen Kegel egzersizine ilişkin bilgilendirmenin değerlendirilmesi amacıyla müdahale çalışması olarak yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Erişkin Hastanesi İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı Geriatri Ünitesi'ne başvuran ve üriner inkontinansı olan 31 kadın hasta oluşturmuştur. Çalışmada araştırmacı tarafından geliştirilen veri toplama formu, Günlük Yaşam Aktiviteleri Ölçeği, Enstrümental Günlük Yaşam Aktiviteleri Ölçeği, Mini Mental Durum Değerlendirme Testi İnkontinans Şiddet İndeksi ve mesane günlüğü kullanılmıştır. Hastalarla yapılan ilk görüşmede hastalara kullanılan ölçekler uygulanmış, ikinci görüşmede Kegel egzersizi anlatılmıştır. Hastaların üriner inkontinansı şiddeti, Kegel egzersizine yönelik yapılan bilgilendirme sonrası birinci ve ikinci ay sonunda İnkontinans Şiddet İndeksi kullanılarak belirlenmiştir. Çalışmanın verileri, tanımlayıcı istatistiklerin yanı sıra ki-kare testi, Mann Whitney U testi, Bonferroni düzeltmeli Kruskal Wallis H testi, Friedman testi, Wilcoxon testi ve korelasyon kullanılarak değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonucunda hastaların bilgilendirme sonrası inkontinans şiddet indeksi puanlarında azalma olmuştur. İnkontinans şiddet indeksi puanlarına göre değerlendirildiğinde hastaların %38.7'sinde eğitim öncesinde orta düzeyde üriner inkontinans bulunurken, bu oranın eğitim sonrası birinci ayda %35.5'a, ikinci ayda ise %19.4'e gerilediği; eğitim öncesi hastaların %6.5'inde hafif düzeyde üriner inkontinans var iken eğitim sonrası birinci ayda bu oranın %51.6, ikinci ayda ise %67.7'ye yükseldiği belirlenmiştir. Hastaların başlangıç, birinci ve ikinci ay sonundaki İnkontinans Şiddet İndeksi puanları karşılaştırıldığında sonuç istatistiksel olarak önemli bulunmuştur (p<0.05). Çalışmada hastaların %35.5'inin Kegel egzersizlerini her gün düzenli olarak yaptıkları belirlenmiştir. Çalışma sonucunda, 65 yaş ve üstü kadınlarda üriner inkontinansın tedavisinde Kegel egzersizinin kullanılması ve hemşirelerin hastalara Kegel egzersizlerini öğretmeleri önerilmektedir.
Sedanter bayanların dokuz haftalık koş - yürü ve aerobik - step egzersizlerinin fiziksel - fizyolojik parametreler üzerine etkilerinin karşılaştırılması

Bu çalışma sedanter bayanların dokuz haftalık koş-yürü ve aerobik-step egzersizlerinin fiziksel ve fizyolojik parametreler üzerine etkilerinin karşılaştırılması amacı ile yapılmıştır. Deneklerin yaş ortalamaları koş-yürü grubu (n=15) 37 ,20 2,04, aerobik-step grubu (n=15) 37,60 1, 76 yıl olan, 30 gönüllü sedanter bayandan oluşturulmuştur. Gruplardan biri 9 hafta boyunca haftada 4 gün, 70 dk arasında koş-yürü egzersizi yaparken diğer grup 9 hafta boyunca haftada 4 gün, 70 dk arasında aerobik-step egzersizi uygulamışlardır. Tüm deneklerin egzersiz programları öncesi ve sonrası fiziksel özellikleri ve fizyolojik parametreleri, vücut kompozisyon ölçümleri, çevre ölçümleri, maksimal aerobik güç (MaxVO 2 ) ve anaerobik güç; ölçümleri alınmıştır. Grup içi değerlendirmelerde Paired Samples-t test ve gruplar arası değerlendirmelerde ise Independent-Samples t test'i kullanıldı. Önemlilik seviyesi olarak p<0. 001 ve p<0. 05 anlamlılık seviyesi alındı. İstatiksel sonuçlara göre koş-yürü ve aerobik-step grubu kendi içlerinde ve gruplar arası karşılaştırmalarda VKİ, yağ %, yağ kütle değişkenlerinde ve bel, kalça, ölçümlerinde anlamlı sonuçlar bulundu. MaxVO 2 değerinde her iki grupta kendi içlerinde anlamlı sonuçlar bulunurken gruplar arası karşılaştırmalarda anlamlı sonuç bulunamadı. Koş-yürü grubu kendi içerisindeki karşılaştırmada ZG ve OG değerlerinde anlamlı sonuçlar bulundu ve aerobik-step grubunda ZG, MG, OG ve YI değerlerinde anlamlı sonuçlar bulunurken gruplar arası karşılaştırmalarda aerobik-step grubunun ZG değerinde anlamlı sonuç bulundu. Sonuç olarak; koş-yürü ve aerobik-step egzersizlerinin kilo vermeyi hızlandırdığı fiziksel uygunluk parametrelerine pozitif etkileri olduğu bulundu. Ayrıca koş-yürü egzersizinin aerobik kapasiteyi olumlu yönde geliştirdiği, aerobik-step egzersizinin ise anaerobik gücü olumlu yönde geliştirdiği söylenebilir.
İ. Ö. Türk tarihinde aile ve aileye karşı işlenen suçlar

Bu çalışmamda İslam öncesi Türk toplumlarında ceza hukukunu incelemeye çalışa-cağız Asya Hunlar'ından başlayıp, Moğolar dahil olmak üzere Orta Asya coğrafya-sında yaşayan Türk toplumlarının genel hukuk kuraları ve ceza hukukuna değindik. Ceza hukuku içerisinde aile ve aileye karkışı işlenmiş suçlar ve verilmiş cezaları an-lattık. Aile içinde bütün bireylerin eşit söz hakkı vardı. Çocuklar üzerinde ana-babanın eşit velayet hakkı vardı. Aile içinde ana-babaya karşı gelen evlatlar en ağır cezayla caezalandırılmıştır. Çocuğunu iyi eğitmeyen ebeveynler şiddetle cezalandı-rılmışlardır. Çocukların işledikleri suçun cezasını aileleri ödemişlerdir. Bu cezaları bazen mal, para, bazen de canlarıyla ödemişlerdir. Aile içerisinde herkesin miras hakkı töreyle kimin ne kadar ve ne şartlarda hak talep edebileceği belirlenmiştir. Her kim hakkı olmayan maldan miras talep ederse cezasını canıyla ödemiştir. Mirasta kız-erkek evlat ayrımı yapılmamıştır. Ailenin temelini oluşturan evlilik sırasında gelin ve damat tarafının birbirlerine verdiği mal töreyle belirlenmiştir. Töreye uymayan erkek ve kız tarafı en yetkili kişi tarafından cezalandırılmıştır. Türk aile yapısı pederşahi bir yapıya sahip olup yetkileri töre tara-fından kısıtlanmıştır. Hane içerisinde istediği gibi davranamzdı. Aile içinde Kadına büyük önem verilmiştir. Kadın evin kurucusu üreticisi ve koruyucusudur. Türk ka-dınlarına zarar verenler ölüm cezasıyla cezalandırılmışlardır. Bu cezalar bizzat kağan başkanlığındaki mahkemelerde yargılanıp verilmiştir. Suçluya hak ettiği cezayı vermek için fazla beklememişlerdir. Türk yusunları halk, kurultay ve kağan kararlarından oluşturulmuştur. Her kim töreye karşı gelirse bedelini canıyla ödemiştir. Karşı gelen hanedan içinden de olsa ceza uygulanmıştır. Cezalar verilirken halk hanedan üyesi, kadın, erkek, yaşlı, genç, çocuk ayrımı yapılmamıştır. Töreye göre kim suç işlemişse cezasını çekmiştir. Ordu devlet teşkilatında önemli bir yeri vadır. Türk devletlerinde ücretli askerler yer almamıştır. Türk toplumları göçebe, bozkır yaşamlarından dolayı kadın erkek talimli birer gönüllü askerdiler. Savaş sırasında ordu disiplinine uymayan, isyan edenler ve düzeni bozanlar kadın dahi olsa cezalandırılmışlardır. Savaşta ayriyeten üstünlük gösterenler bizzat kağan tarafından ödüllendirilmiştir. Siyasal ve sosyal alanda Türk kadınları erkeklerden ayrı düşünülemezdi. Erkeklerin olmadığı durumlarda kadınlar idareyi ellerine almışlardır. Erkek evde olsun olmasın kadın gelen misafirleri kabul etmiştir. Devlet yönetiminde Kağan ile birlikte kut almışlardır. Kağan'ın yokluğunda kadınlar Ulu-Hatun ünvanıyla devlet başkanlığı yapmışlardır. Başkanlık yaptığı sürece töreye karşı gelenleri şiddetle cezalandırmaktan geri durmamıştır. Türk tarihi ve kültürü içinde farklı bir yere sahip olan kadınlar çağdaşları içinde en fazla hakka sahip olmuşlardır.
Gestasyonel diyabetli kadınlarda yorgunluğun yaşam kalitesi üzerine etkisi

Amaç:GDM'li kadınların, ebeler ve sağlık profesyonelleri açısından diyabet yönetimlerinin sağlanmasında, yorgunluğun saptanması ve yaşam kalitelerinin değerlendirilmesi büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmada, GDM'li kadınların yaşadığı yorgunluğun yaşam kalitesi üzerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma TC Sağlık Bakanlığı Türkiye Kamu Hastaneler Kurumu, Manisa İli Kamu Hastaneler Birliği Genel Sekreterliğine bağlı Turgutlu Devlet Hastanesi Dahiliye Polikliniği ve Kadın Doğum Polikliniklerine başvuran, yasal izinler ilgili kurumlardan alındıktan sonra Mart 2015 Eylül 2015 tarihleri arasında, 80 gestasyonel diyabetli kadınla yürütülmüştür. Veri toplama araçları olarak sosyo-demografik bilgileri almak amacıyla literatür doğrultusunda hazırlanan 26 soruluk bir form, 9 sorudan oluşan likert tipi ''Yorgunluk Şiddet Ölçeği'', 40 sorudan oluşan likert tipi ''Yorgunluk Etki Ölçeği'' ve yaşam kalitesini değerlendirmek için likert tipi 8 maddeden oluşan ''EUROHIS-QOL- Dünya Sağlık Örgütü Yaşam Kalitesi Anketi'' kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 15.00 for Windows programı kullanılmıştır. Verilen değerlendirilmesinde korelasyon, ANOVA, İndependite Simple T Testi, Mann Whitney U, Kruskal Wallis testleri kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan GDM'li kadınların yaş ortalaması 30,30 4. 84 (min:19, max:39) olarak belirlenmiştir. Kadınların %46,1'i ilköğretim mezunu, %83,8'i çalışmamaktadır. Kadınların %50,0'sinin ailesinde diyabet öyküsü olduğu, %5,0'inin gebelik öncesi diyabetinin olduğu belirlenmiştir. Sonuç: Gestasyonel diyabetes mellitusun kadınlarda yorgunluğun yaşam kalitesi ile arasında negatif yönde ve anlamlı bir ilişkisi olduğu saptanmıştır. GDM'li kadınlarda yorgunluk arttıkça yaşam kalitesinin azaldığı belirlenmiştir.