turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
II. Abdülhamid ve II. Meşrutiyet Devirlerinde öğretmen yetiştirme meselesi

Osmanlı Devleti kuruluşundan itibaren eğitime önem vermiştir. Tanzimat Dönemi'ne kadar öğretmen ihtiyacının önemli bir kısmı medreselerden karşılanmaktaydı. İlköğretmen okulu, rüşdiyelere öğretmen yetiştiren Darülmuallimin-i Rüşdi, 1848 yılında açıldı. Sıbyan mekteplerine öğretmen yetiştiren Darülmuallimin-i Sıbyan'ın açılması 1868 yılında gerçekleşti. Kız öğrenciler için öğretmen yetiştiren okul olan Darülmuallimat ise 1870 tarihinde öğrenim hayatına başladı. Tanzimat Dönemi'nin öğretmen yetiştirme tarihimize önemli yararlarından biri de 1869 Maarif-i Umumiye Nizamnamesidir. Çünkü bu düzenlemenin etkisi cumhuriyet dönemine kadar sürmüştür. Tanzimat Devri'nde kurulan öğretmen okullarının kurumsallaşması ve ülke geneline yaygınlaştırılması II. Abdülhamid zamanında gerçekleştirildi. Ayrıca bu dönemde Darülameliyat uygulamasını, ve askerlere öğretmen yetiştiren Menşe-i Muallimi zikir etmek gerekir. II. Meşrutiyet Devri'ne gelindiğinde, Osmanlı Devleti'nde, hala çok öğretmene ihtiyaç vardı. Üstelik bu dönemde yaşanan Balkan Savaşı felaketi ve bu savaşta özellikle Bulgar öğretmenlerinin tutumu, Osmanlı'da gözlerin öğretmenlere çevrilmesine sebep oldu. Geçici İlk Öğretim Kanunu, Darülmuallimin Darülmuallimat Nizamnamesi bu dönemde öğretmen yetiştirme faaliyetlerine yön verdi. Taşrada öğretmen okulları açmaya bu devirde de devam edildi. Maarif Nazırı Emrullah Efendi ve İstanbul Darülmuallimin'in Müdürü Mustafa Satı Bey II. Meşrutiyet Dönemi'ne, öğretmen yetiştirme konusunda, damgasını vuran isimler oldular.
Türkiye'de din eğitimi alanında yapılan lisansüstü çalışmaların içerik ve yöntem açısından incelenmesi

Bu çalışmada, Türkiye'de Din Eğitimi Alanı'nda yapılan lisansüstü çalışmalar içerik ve yöntem açısından incelenmiştir. Araştırmanın temel amacı, ilgili alanda, konu ve yöntem dağılımlarına dair bir müracaat kaynağı oluşturmaktır. Bu araştırma, tarama modelli bir araştırma olup, kesitsel-tarama deseni kullanılan nicel-betimsel bir araştırmadır. Araştırmanın evrenini Din Eğitimi Alanı'nda yapılan, 786 (%82)'sı, yüksek lisans, 169 (%18)'u da doktora çalışması olmak üzere toplam, 955 lisansüstü çalışma oluşturmaktadır. Evrenin tamamına ulaşılmak istendiğinden örneklem alma yoluna gidilmemiştir. Fakat erişimine izin verilmeyen tezlere ulaşılamamıştır. Bu yüzden, araştırmada, 504 (%82)'ü, yüksek lisans, 106 (%18)'sı da doktora çalışması olmak üzere 610 tez incelenmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen 'Din Eğitimi Tezleri İnceleme Formu' kullanılmıştır. Verilerin analizinde ise, yüzde ve frekans ile ki-kare testi kullanılmıştır. Araştırmada şu sonuçlara ulaşılmıştır: Araştırmada ulaşılan betimsel sonuçlar şöyledir:Alanda ilk lisansüstü çalışma, 1971 yılında tamamlanmıştır. En fazla lisansüstü çalışma ise, 275 (%28,8) çalışma ile Marmara Üniversitesi'nde yapılmıştır. Çalışmaların tamamı, 19 üniversite bünyesinde tamamlanmıştır. Ayrıca en fazla tez, 270 (%28,3) tezle, 2005- 2009 yıl aralığında yapılmıştır. Araştırmada ulaşılan metodolojik sonuçlar şöyledir:Lisansüstü tezlerin (%56,7)'sında 'problem'in; (%90,3)'ünde 'amaç'ın; %76,7'sinde 'önem'in; %76,6'sında 'sayıltılar'ın; %64,1'inde 'sınırlılıklar'ın; %78'inde 'yöntem'in; %32,4'ünde 'evren'in; %32,9'unda örneklemin; %100'ünde 'sonuç'un; %48'inde 'öneriler'in; %64,4'ünde 'özet'in; %42'sinde ise '
Cumhuriyet Dönemi eğitiminde Hasan Ali Yücel ve Köy Enstitüleri

Bu tez çalışmasının amacı, Cumhuriyet Dönemi eğitiminde önemli bir yere sahip olan Köy Enstitüleri ve baş mimarı Hasan Ali Yücel'in bu kuruma ve Türk eğitimine katkılarını ele almaktır. Türk eğitim tarihinde, en uzun süre Milli Eğitim Bakanlığı görevinde bulunan ve görevde bulunduğu süre içerisinde gerçekleştirmiş olduğu yenilik ve atılımlarla Türk eğitimine damgasını vuran Hasan Ali Yücel, toplumun aydınlanmasını ve çağdaşlaşmasını amaç edinmiştir. Eğitimimizi Atatürkçü ilkeler doğrultusunda yeniden yapılandırmış, Türkiye'nin koşullarına uygun, özgün ve milli bir niteliğe kavuşmasına katkı sağlamıştır. 17 Nisan 1940'da Köy Enstitüleri Kanunu'nun kabul edilmesi ile kurulan Köy Enstitüleri, köy öğretmeni ve köye faydalı olacak meslek mensuplarını yetiştirmek amacıyla, tarıma elverişli arazisi bulunan yerlerde Milli Eğitim Bakanlığı tarafından 21 değişik yerde açılmış ve 27 Ocak 1954' e kadar faaliyette bulunmuştur. Faaliyette bulunduğu süre içerisinde Türk toplumunun temelini oluşturan köyün ve köylünün kalkınmasını amaç edinmiş, Atatürk devrim ve ilkelerinin bayraktarlığını üstlenmiştir.
Güzel sanatlar ve eğitim fakültelerinde resim eğitimi alan öğrencilerin sanat eğitimi sürecindeki teknoloji algıları

Günümüzde teknolojik gelişmeler doğrudan plastik sanatları etkilemekte ve geleneksel tekniklerin yerine sürekli değişen teknikleri önermektedir. Boya teknolojisinden multimedya teknolojisindeki yeniliklere kadar geniş bir alan içinde yer alan bu yenilikler sanatçıların kullanımına sunulmuştur. Özellikle Endüstri Devriminin ardından gelen süreçte teknolojik gelişmelerin hız kazanması, sanatsal açıdan malzeme zenginliğini de beraberinde getirmiştir. Günümüzde sanat alanındaki teknolojik gelişmeler, sanat eğitiminde de süregelen klasik anlayışın yanı sıra çağdaş teknolojik araç ve yöntemlerin kullanılmasını zorunlu kılmaktadır. (Türker ve Sabahat, 2011: 154). Değişmeyen tek şey değişimin kendisidir anlayışından yola çıkarak teknolojinin günümüzdeki önemi bir kez daha ortaya çıkmıştır. Nicel araştırma yönteminin kullanıldığı bu çalışma, bünyesinde hem güzel sanatlar fakültesi resim bölümü; hem de eğitim fakültesi, güzel sanatlar eğitimi bölümü, resim-iş eğitimi anabilim dalı olan tüm üniversiteleri kapsamaktadır. Bu bağlamda Türkiye'deki 14 üniversite, 28 fakülte ile çalışılmıştır. Fakülte karşılaştırmalarının esas alındığı bu çalışmada anketler 964 katılımcıya uygulanmış, veriler SPSS paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Sözü edilen fakültelerde eğitim gören katılımcıların teknoloji sahipliği, teknolojiyi algılama-kullanma becerileri ve teknolojiye sanat eğitimi süreçlerinde ne kadar yer verdikleri araştırmamızın temel amacını oluşturmaktadır. Beş bölümden oluşan araştırmanın giriş bölümünde, araştırmanın problemi, amacı, önemi, varsayımları, kapsam ve sınırlılıkları yer almaktadır. İkinci bölümünde araştırmanın yöntemi üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde kuramsal çerçeveye yer verilmiş, dördüncü bölümde bulgular sunulmuştur. Beşinci bölümde ise araştırmaya yönelik genel sonuçlar irdelenerek, araştırma kapsamında ulaşılan sonuçlara ilişkin öneriler getirilmiştir.
İlköğretim okulları 2. kademe öğrencilerinin beden eğitimi dersine ve ders dışı spor etkinliklerine yönelik tutumlarında beden eğitimi öğretmenlerinin rolü

Gelecekte toplumda sorumluluk yüklenecek yetişkinlerin iyi alışkanlıklar edinmesinde gerek bireyler arası gerek toplumlar arası iyi ilişkiler kurulmasında çocukluktan başlayan sporun büyük bir önemi vardır. Çocukların ilkokuldan itibaren sportif faaliyetlere yönlendirilmesi, iyi alışkanlığın yerleştirilmesinde büyük önem taşır. Çalışmanın amacı, ilköğretim okullarında öğrenim gören öğrencilerin, beden eğitimi dersine ve beraberinde beden eğitimi öğretmenine karşı olan tutumlarını, öğrenci-öğretmen ilişkisinin tespitini ve ders dışı etkinliklerde öğretmenin rolünü ortaya koymaktır. Araştırma grubunu ilköğretim okullarında okuyan 2. Kademe 6., 7., 8. sınıflarda okuyan, kız-erkek öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmada tarama modeli kullanılarak veri toplama amacıyla anket uygulanmıştır. Anket; kimlik bilgileri, öğrencilerin beden eğitimi dersi hakkındaki düşünceleri ve ders dışı etkinlik ve beden eğitimi öğretmenleri hakkındaki düşünceleri olmak üzere üç bölümden oluşmaktadır. 32 soruluk ankete 1000 öğrenci cevap vermiştir. İstatistiki çözümler için SPSS 15.0 programından yararlanılmıştır. Öğrencilerin beden eğitimi dersi ve beden eğitimi öğretmenlerine karşı olumlu tutum gösterdikleri görülmüştür. Çalışmanın sonucunda öğrencilerin ders dışı etkinliklerine katılım oranlarının istenilen seviyede olmadığı ve ders dışı etkinliklerin öğrencilerin beklentilerini tam olarak karşılayamadığı ortaya çıkmıştır. Okul yönetimi ve beden eğitimi öğretmenleri, kız ve erkek öğrencilerin beklentileri doğrultusunda ders programları ve ders dışı etkinlikler düzenleyebilir.
Çok partili hayata geçiş sürecinde Aydın'da eğitim (1946-1950).

Çalışmada Türkiye'nin fiilen katılmadığı II. Dünya Savaşı yıllarında uyguladığı savaş ekonomisi önlemlerinin eğitim politikaları ve eğitime ayrılan bütçe üzerinde etkileri göz önünde bulundurularak çok partili siyasal yaşama geçiş sürecinde ülkenin siyasi durumu ve sürecin eğitim politikalarına ve uygulamalarına yansıması ışığında Aydın ilinde eğitimdeki gelişme ve değişmeleri tespit etmek amaçlanmıştır. Türkiye II. Dünya Savaşına fiilen katılmasa da savaş yıllarında aldığı ekonomi önlemlerinin eğitime ayrılan bütçe üzerinde etkileri söz konusudur. II. Dünya savaşı sonrasında Türkiye batı dünyasında yer almış, ABD'de Truman Doktrini ve bu Doktrin'e dayalı Marshall Planı uygulamaya konulmuş, plan ekonomi ile ilgili görülse de başta Köy Enstitüleri olmak üzere eğitimi etkilemiştir. Türkiye'de çok partili siyasal yaşama geçişin gündeme gelmesi, DP'nin muhafazakar kesimi taban alarak yükselişi ve CHP, DP arasındaki yarış eğitim sisteminde olduğu gibi bazı tavizleri beraberinde getirmiştir. Din eğitiminin okul programlarına girmesi, köy enstitülerinin özünden farklı bir yapı alması, ilk ve ortaöğretim programlarında değişiklikler gibi gelişmeler gündeme gelmiştir. Çok partili hayata geçiş sürecinde 1946 1950 yılları arasında ülkemizde eğitim alanında meydana gelen gelişmeler ışığında Aydın ilinde eğitimdeki gelişme ve değişmeler tespit edilmiştir. Çalışma tarama modelindedir. Basın taraması, arşiv çalışması. yöntemleriyle 1. Elden kaynaklara ulaşılmış, 1946- 1950 yıllarını konu edinen ikinci el kaynaklar. incelenmiştir
Mesleki eğitim merkezi öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin incelenmesi

Bu tez çalışmasının amacı Mesleki Eğitim Merkezi öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin incelenmesi ve çeşitli değişkenler ile olan ilişkisinin belirlenmesidir. Bu amaçla tarama yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini Bartın Lütfullah Kocabaşoğlu Mesleki Eğitim Merkezi'nde öğrenim gören 298 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma örneklemini ise Bartın Mesleki Eğitim Merkezine devam eden öğrenciler arasından tesadüfi örneklem seçme yöntemi ile seçilen 170 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma verileri araştırmacının geliştirdiği kişisel bilgi formu ve Diker Coşkun (2009) tarafından geliştirilen 'Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimleri Ölçeği' ile elde edilmiştir. Verilerin çözümlenmesinde betimsel istatistikler, non-parametrik testlerden Mann-Whitney U testi, non-parametrik testlerden Kruskal-Wallis H testi kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizi SPSS 15.0 programı ile yapılmıştır. Araştırma sonucunda Mesleki Eğitim Merkezi öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri yüksek düzeyde bulunmuştur. Ayrıca, kadın öğrencilerin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin daha yüksek düzeyde olduğu da tespit edilmiştir. Yaşa göre yapılan karşılaştırmada 18 yaşından küçük öğrencilerin yaşam boyu öğrenme eğilimleri, 26-35 yaş arasındaki ile 36 yaş ve üzerindeki öğrencilerden daha düşük düzeyde olduğu sonucu elde edilmiştir. Eğitim durumuna göre yapılan analizde de, lise mezunu öğrencilerin yaşam boyu öğrenme eğilimleri, ortaokul mezunu öğrencilerin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinden daha yüksek düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Öğrencilerin yaşam boyu öğrenme puanları ile bölümleri arasında yapılan analize göre, ahşap teknolojisi bölümü, ayakkabı ve saraciye teknolojisi bölümü, motorlu araçlar teknolojisi bölümü öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri diğer bölümlere göre daha düşük düzeydedir. Giyim teknolojisi bölümü, inşaat teknolojisi bölümü, güzellik ve saç bakım hizmetleri bölümü, tesisat teknolojisi ve iklimlendirme bölümü öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri diğer bölümlere göre daha yüksektir. Öğrencilerin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin motivasyon boyutunda tüm değişkenlere göre anlamlı farklılık bulunmuştur. Sebat alt boyutunda öğrenim durumuna göre anlamlı farklılık bulunamazken; diğer değişkenlere göre anlamlı farklılık bulunmuştur. Öğrenmeyi düzenlemede yoksunluk ve merak yoksunluğu alt boyutlarında öğrencilerin bölümlerine göre anlamlı farklılık bulunamazken; diğer değişkenlere göre anlamlı farklılık saptanmıştır. Mesleki Eğitim Merkezleri'nde yaşam boyu öğrenmeye yönelik farkındalıklarını arttıracak çalışmalar yapılmalıdır.
Afganistan eğitim sisteminde nitelik sorununun tarihsel, siyasal, ekonomik ve sosyal temelleri

Bu çalışmada Afganistan eğitim sisteminin en büyük sorunu olan nitelik sorunu tarihsel, siyasal, ekonomik ve sosyal açıdan değerlendirilmiştir. Afganistan eğitim sistemi tarihsel dönemleri ayrı ayrı anlatılıp, bu dönemlerde eğitim sorunları siyasal, ekonomik ve sosyal yönden analiz edilmiştir. Tarihsel tarama şeklinde olan çalışmamızın kaynaklarını tarih kitapları, tarihi yazılar, geçmişş dönemlere ait eğitimle ilgili dergi ve gazeteler, medya kayıtları, makaleler, Afganistan Eğitim Bakanlığı yayınları ve kayıtları ve Afganistan eğitim tarihi oluşturmuştur. Bu çalışmada; tarihi olaylar, dış ve iç savaşlar, devrimler ve sürekli olan devletlerin değişmesi eğitim niteliği ve niceliğini derinden olumsuz etkilemiş ve bir önceki eğitim düzeninin üstüne koyarak ilerletme yerine sıfırdan yeni düzenler kurarak eğitimin hızlı gelişmesine engel olunduğu anlaşılmıştır. Bir asırlık süre içerisinde değişik yönetimler ve hükümetler eğitim politikası çerçevesinde kapsamlı bir eğitim stratejisi düzenleyip uygulayamamışlardır. Bu devletlerin bazıları belli bir milli strateji yerine kendi ideolojilerini yerleştirme ve eğitimi siyasi yapma yoluna girmişler, bazıları aşırıcılıkla toplumun sosyal yapılarını göz ardı ederek acele ve ani değişimlere gitmişler, diğer bazıları da eğitimde ayrımcı ve dengesiz politikalar uygulamışlar, bazıları da bilimsellik ve mantıksallıktan uzaklaşarak sapkın ve doğru olmayan inançlarla eğitim sistemini gerici, dünyadan kopuk ve fundamentalizme sürüklemişlerdir. Okul binalarının yetersiz olması, ders kitapları ve diğer eğitim araç ve gereçlerinin olmaması, öğretmen maaşlarının yetersiz olması, eğitim kurumları donanımının kötü olması, ailelerin kırtasiye giderlerini karşılayamaması gibi ekonomik etmenlerin Afganistan eğitim sistemi niteliğini düşürdüğü gözlemlenmiştir. Toplumların kabileci yapısı ve modern eğitime karşı zihniyetleri, dini inançlar ve hükümlerden farklı ve yanlış yorumlar, eğitim dili sorunları, ders kitaplarında eksiklikler ve yanlışlıklar ve öğretmen açığı gibi sosyal etmenlerin Afganistan eğitim sistemi niteliği üzerinde etki gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır. Eğitimi nitel geliştirme adına ülke içi bütün imkanlar ve kaynakları etkin bir şekilde kullanma politikası uygulanmalı, uygun bir strateji ile halk ana kaynak olarak kullanılmalı ve eğitime daha fazla kaynak ayrılmalıdır; gibi öneriler geliştirilmiştir.
Akademik çeviri eğitimi ve çevirmen yeterlilikleri

Küreselleşme süreci ile birlikte bilim ve teknoloji alanında yaşanan gelişmeler, 21. yy. da hayatın hemen her alanının yeniden şekillenmesine neden olmuştur. Bu süreçte bilgi, toplumların sahip olduğu en büyük değer olarak ön plana çıkmaktadır. Bilgi toplumlarının inşasında en büyük sorumluluk yükseköğretim kurumlarına düşerken, bu sorumluluk Avrupa'daki yükseköğretim sistemlerinin toplumun gelecekteki beklentilerine cevap verebilecek şekilde yeniden düzenlenmesini gerektirmiştir. Bu durum, yükseköğretim alanında kapsamlı reform süreçlerinin ortaya çıkışına zemin hazırlamıştır. Bu süreçlerden biri ortak bir Avrupa Yükseköğretim Alanı oluşturmayı hedefleyen Bologna süreci, diğeri ise bilgi temelli bir toplum ile Avrupa'yı dünyanın en rekabetçi ekonomisi haline getirmeyi amaçlayan Lizbon sürecidir. Bologna ve Lizbon süreçleri yükseköğretim alanında kapsamlı düzenlemelere neden olurken, öğrencilerin ne bildiğinden çok ne yapabildiği üzerine odaklanan yeni bir eğitim anlayışını beraberinde getirmiştir. Söz konusu gelişmelerin akademik çeviri eğitimi açısından ne anlam ifade ettiği bu çalışmanın çıkış noktasını oluşturmuştur. Bu merakla Avrupa'da ve Türkiye'de akademik çeviri eğitiminin Bologna süreci kapsamında nasıl bir dönüşüm geçirdiği incelenmiştir. Böylece Bologna sürecinin ve bu süreci model alan çeviri eğitimi yaklaşımının çevirmenlik mesleğinin yeterliliklerini ne ölçüde karşılayabildiği tartışılmıştır. Bologna süreci kapsamında gerçekleştirilen reformların akademik çeviri eğitimine olumlu yönde bir etkisinin olduğu ve Bologna süreci ile belirlenen akademik yeterliliklerin, çeviri sektöründeki mesleki yeterlilikler ile örtüştüğü görülmüştür.
Contemporary educational values of Teachers' Academy Foundation and their transmission to teaching practices in Turkey

Bu çalışma eğitimin tanımı, önemi, amaçları üzerine durmakta ve eğitim kavramı kapsamında öne çıkan değerleri tespit etmeyi hedeflemektedir. Bu çerçevede eğitim tartışmaları içinde mutlaka yer alan öğrenme kavramına da değinilmekte buradan yetişkin eğitimi ve yetişkin öğrenmesi tartışmalarına geçilmektedir. İlerleyen bölümlerde farklı yetişkin öğrenme modellerine değinilmekte ve bunu takibeneğitimde yeni değerler incelemesine geçilmektedir. Bu çerçevede öğrenme ve öğretmekavramları kapsamında yeni bakış açıları vurgulanmakta ve yeni değerlerin incelemesi yapılmaktadır. Yeni değerlerin ayrılmaz bir parçası olarak, okul yöneticilerinin okullarda ve öğretmenlerin sınıflarında gerekleştirecekleri liderliğin söz konusu yeni değerlerinuygulamaya geçirilmesinde taşıdığı önem vurgulanmaktadır. Yine aynı çerçevede, yeni nesilidareci ve öğretmenlerin sahip olmaları beklenen niteliklere de değinilmektedir. Çalışmada sivil toplum örgütü tanımları ve bu örgütlerin fonksiyonları incelenmekte ve eğitim alanında faaliyet gösteren sivil toplum örgütlerinden örnekler verilmektedir. Bu alanda öne çıkan değerlere değinildikten sonra eğitim alanında bahsedilen yeni değerlerin uygulamaya geçirilmesinde sivil toplum örgütlerinin ne gibi katkıları olabileceği tartışılmaktadır. Metodoloji bölümünde vaka olarak Öğretmen Akademisi Vakfı incelenmiş ve bu çerçevede 3 grup katılımcıyla yapılan görüşmelerde elde edilen veriler içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Çalışma içinde ÖRAV faaliyetleri ve programların dizaynı ve görev yapan eğitmenlerhakkında bilgiler yer almaktadır. Yapılan görüşmelerde iki araştırma sorusu çerçevesinde ÖRAV faaliyetleri hakkında bilgi edinilmeye ve bu faaliyetler içinde öne çıkan değerler tespit edilmeye çalışılmıştır. Çalışma bulgularında katılımcıların cevapları çerçevesinde öne çıkan değerler ve gruplar arasında karşılaştırmalar yer almaktadır.
Öğretmen adaylarının kimya öz-benliklerinin incelenmesi

Bu araştırmada, çeşitli değişkenlerin öğretmen adaylarının kimya öz-benliklerine etkisi ve öğretmen adaylarının kimya öz-benlikleri ile ilgili görüşleri araştırılmıştır. Çalışmanın örneklemini Balıkesir Üniversitesi Necatibey Eğitim Fakültesi'nde öğrenim görmekte olan toplam 434 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Öğretmen adaylarının kimya öz benliklerini belirlemek amacıyla Bauer (2005) tarafından geliştirilen Kimya Öz-benlik ölçeği ve araştırmacı tarafından geliştirilen bir yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Elde edilen nicel veriler, SPSS paket programı ile analiz edilmiştir. Nicel verilerin analizinde, parametrik değişkenler için Bağımsız Örneklemler için T testi ve İlişkisiz Örneklemler için Tek Faktörlü Varyans Analizi kullanılırken, parametrik olmayan değişkenler için Mann Whitney U testi ve Kruskall Wallis testi kullanılmıştır. Elde edilen nicel bulgular sonucunda, cinsiyet değişkeni ile sınıf düzeyi yönünden kimya öz benlik arasında anlamlı bir farklılık bulunmazken, bölüm değişkeni ile kimya öz benlik arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Ayrıca öğretmen adaylarının kimya öz benlikleri bakımından görüşlerine de yer verildiği bu araştırmada, Kimya Eğitimi, Fizik Eğitimi ve Fen Bilgisi Eğitimi bölümlerindeki öğretmen adaylarının, kimya öz-benlikleriyle ilgili görüşlerinde daha olumlu ifadelere sahip oldukları ve farklılığında genellikle sayısal alandan kaynaklandığı görülmüştür.
İllüstrasyon dersindeki zenginleştirilmiş öğretim ortamının öğrenci davranışlarına, ürünlerine ve görüşlerine yansıması

Bu tez illüstrasyon dersi öykü resimleme modülü öğretme yöntemi ve öğretme ortamlarını incelemeyi, uygulanan yöntem ve tekniklerin öğrenci davranışları ve öykü resimleme tasarımları üzerindeki etkisini tespit etmeyi amaçlamaktadır. Bu araştırmada, iki grup son test kontrol guruplu model uygulanmış, gruplar deney (N:21) ve kontrol (N:21) grubu olarak tanımlanmıştır. 2011- 2012 Eğitim ? Öğretim yılı Ankara ilinde bulunan Etimesgut Kız Teknik ve Meslek Lisesi ile Hayri Aslan Kız Teknik ve Meslek Lisesi Grafik ve Fotoğraf Bölümü İllüstrasyon Dersi Öykü Resimleme Modülü Öğretimi alan 11. Sınıf öğrencileri araştırmanın çalışma grubunu oluşturmaktadır. Araştırmanın veri toplama araçları, haftalık gözlem formu, ürün değerlendirme ölçeği, öğrenci ders değerlendirme anketidir. Gruplara, araştırmacı tarafından sekiz haftalık öğretim uygulanmıştır. Kontrol grubuna, geleneksel öğretim ortamı ile öykü resimleme modülü öğretimi, deney grubuna, zenginleştirilmiş öğretim ortamı ile araştırmacı tarafından hazırlanan kuru ? sulu boya, marker, ekolin boya ve kolaj tekniklerini içeren öykü resimleme öğretimi uygulanmıştır. Gözlem formları dereceli puan cetveli ile puanlanmış ve madde bazında T testi uygulanmıştır. Ürün değerlendirme ölçeği sonuçlarına T testi uygulanmış, öğrenci ders değerlendirme anket sonuçları frekans ve aritmetik ortalamalarına madde bazında T testi uygulanarak öğretimler arasındaki farklar tespit edilmeye çalışılmıştır. Tüm ölçek verileri analiz edilerek yorumlanmıştır. Bulgular, geleneksel ve zenginleştirilmiş öğretim ortamlarında verilen öykü resimleme öğretimleri arasında farklar olduğunu göstermiştir. Zenginleştirilmiş öğretim ortamı ve araştırma kapsamında hazırlanan öykü resimleme öğretiminin; öğrenci davranışlarını olumlu yönde etkilediği, ilgi ve istek düzeyinin öğretim süresince giderek artan bir seyir izlediği tespit edilmiştir. Bilgi konularının ve illüstrasyon tekniklerinin araştırma kapsamında hazırlanan öğretim içeriğinde değiştirilmesi ile öykü resimleme illüstrasyonu tasarımında, tasarım öğrencisinin bilinç düzeyinin artması sağlanmış, tasarımların işlevselliği ve yeterliliği konusunda gelişme sağlanmıştır. Grupların aldıkları öğretimler ve öğretim ortamları ile ilgili görüşlerinde kontrol grubunda kararsızlık ve olumsuzluk görüşünün hakim olduğu, deney grubunda olumlu görüşünün hakim olduğu genellemesine ulaşılmıştır. Zenginleştirilmiş öğretim ortamı ve hazırlanan öykü resimleme öğretiminin, öğrenci davranışları ve öykü resimleme illüstrasyonu tasarımlarına ve öğrenci görüşlerine yansımasının olumlu yönde etkili olduğu görülmektedir.