turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği'nde ve Türkiye'de vardiyalı çalışma

ÖZ Vardiyalı çalışma, tarihi ilk çağlardaki göçebe toplumlara kadar dayanan en eski çalışma biçimlerinden birisidir. Günümüzde, rekabet baskısı ve hızlı teknolojik değişimler firmaları vardiyalı çalışmaya zorunlu kılmıştır. Nitekim İLO'nun açıklamasına göre vardiyalı çalışma endüstrileşmiş ülkelerde devamlı gelişim göstermektedir. Ancak; vardiyalı çalışmanın insan doğasına aykırı çalışma saatlerinde çalışmayı gerektirmesi iş kazalarını, sağlık ve sosyal problemleri de beraberinde getirmektedir. Nitekim insanlık tarihinin en büyük kazalarından biri olan Çernobil Nükleer faciasına vardiyalı çalışma sebep olmuştur. Bu da vardiyalı çalışmanın insan sağlığı üzerindeki etkisinin ne kadar önemli olduğunu göstermektedir. Vardiyalı çalışmanın, insan sağlığı üzerindeki olumsuz etkileri tezde değinilen en önemli konulardan birisidir. Ayrıca vardiyalı çalışmanın gelişimine, ekonomik etkilerine, AB Ülkelerindeki vardiyalı çalışma konusundaki istatistiklere, Ülkemizde vardiyalı çalışma konusundaki gelişmelere yer verilmiştir. Türkiye'de vardiyalı çalışma incelenirken Oyak-Renault Otomobil ve Brisa lastik fabrikalarında çalışan işçilere vardiyalı çalışma hakkında anket yapılmış ve vardiyalı çalışmanın olumlu ve olumsuz etkileri ile vardiyalı çalışma hakkındaki görüşleri alınmıştır. Sonuç olarak; üretim artışına, ürün maliyetlerinin düşmesine ve istihdamın artmasına yol açan vardiyalı çalışma insan sağlığı üzerindeki olumsuz etkilerine rağmen endüstrileşmiş ülkelerde her geçen gün artmaktadır. Ekonomi için vazgeçilmezdir. Burada önemli olan vardiyalı çalışmanın temelinde olan insan faktörünü düşünerek vardiyalı çalışmayı pozitif hale getirmektir. Vardiyalı çalışmanın insan üzerindeki olumsuz etkileri azaldıkça bunun üretime etkisi de olumlu yönde artacaktır. m
Normatif güç bağlamında Avrupa Birliği'nin Mısır politikası

Bu tezin amacı, Arap Baharı adı verilen kitlesel gösteriler sonrasında, normatif bir güç olarak AB'nin Mısır politikasını incelemektir. Orta Doğu ve Kuzey Afrika'da meydana gelen isyan dalgası, Mısır'da da önemli toplumsal ve siyasal değişimlere neden olmuştur. AB, 1970'li yıllardan itibaren askeri/sert güçten ziyade, yumuşak/normatif bir güce evrilmiştir. AB'nin demokrasi ve insan hakları gibi değer merkezli politikalarla uluslararası siyaseti şekillendirme hedefine rağmen Orta Doğu ve Kuzey Afrika'da istikrar ve güvenliğin temin edilmesi adına uzun yıllardır otoriter rejimlerle birlikte hareket etmesi, Birliği, teori ve pratik arasında bir tutarsızlığa sürüklemiştir. Arap Baharı gelişmeleri, normatif imajını düzeltme ve güncelleme açısından AB'nin önüne yeni fırsatlar çıkarmış ve bu vesileyle Birlik, demokrasi ve güvenlik dikotomisinden kurtulabilmek için Akdeniz'in güneyine yönelik dış politikasını yeniden gözden geçirme kararı almıştır. Tez, Kahire 'Baharı' üzerinden, Mübarek ve Mursi'nin devrilmesi sürecinde, AB'nin gerçekten normatif bir aktör olarak hareket edip etmediğini ele almaktadır. Teorik analiz ve Mısır vakası neticesinde tezin temel önerisi, normatif bir aktör olarak AB'nin, yapısall-kurumsal eksiklikler, ekonomik kriz, mülteci sorunu ve enerji bağımlılığı gibi birçok zaafı bünyesinde barındırmasından dolayı, Birliğin, kısa vadede demokrasi ve insan hakları kaygılarını tali bir mesele olarak değerlendireceği gerçeğidir. Bu bakımdan Birlik, Arap Baharı sonrası yayınladığı temel belgelerinde 'derin demokrasi'nin işlevselleştirilmesi hedefini gerçekleştirememiş ve Kahire 'Baharı' sürecinde klasik realist aktörler gibi 'bekle ve gör' politikasını uygulamıştır.
Türkiye'de sivil toplum kuruluşlarının sosyal politika üzerindeki etkileri: İstanbul örneği

Türkiye'de geçmişşte benimsenen aşırı merkeziyetçi devlet anlayışının süregelmesi sebebiyle günümüzde de sosyal politikanın sadece devletin uzmanlık alanı olduğu inancı hüküm sürmektedir. Dolayısıyla sivil toplum kuruluşlarına çalışma alanı bırakmayan devlet, sosyal politikaları oluştururken STK'ların uzmanlıklarından yararlanıp onları bu sürece dahil etme konusunda da ayak sürümektedir. Bu kısır döngü, Türkiye'nin 1999 yılında Avrupa Birliği'ne aday ülke statüsü elde etmesiyle biraz olsun kırılmaya başlamıştır. AB'ye entegrasyon süreci, devletin çeşitli iletişim kanalları vasıtasıyla sosyal politika alanında uzman STK'lara danışmasını gerektirmektedir. Devlet-STK ilişkileri bu vesileyle reform süreci içerisine girmiş bulunsa da uygulamada her iki tarafın da eksikliklerinden kaynaklanan bir takım sorunlar yaşanmaktadır. Söz konusu ilişkileri tanımlamak, sorunları tespit etmek ve STK'ların sosyal politika oluşturma sürecine katılımlarını analiz etmek amacıyla tezin kapsamı dahilinde bir anket çalışması yapılmıştır. Merkezi İstanbul'da bulunan, sosyal politika alanında faaliyet gösteren dernek ve vakıfların örneklem olarak seçildiği anket çalışmasının analiz sonuçlarına göre; İstanbul'daki STK'lar ile devlet arasında sağlıklı bir diyalog kurulamadığı için STK'lar sosyal politikaları sosyal gelişim sağlayabilecek kadar etkileyememektedirler.
Avrupa Birliği entegrasyon sürecinde Maastricht ve Amsterdam Antlaşmalarının Türkiye ekonomi politikaları açısından değerlendirilmesi

Ekonomik, siyasi ve birçok sebepten dolayı dünyada bölgeselleşme hareketleri geçmişşten günümüze süregelmektedir. Buna en güzel örnek, 1930'lu yıllarda temeli atılmış olan Avrupa Birliği 'dir. Avrupa'da devam eden entegrasyon süreci, klasik anlamda bir uluslararası örgütlenmeden daha farklı özelliklere sahip gözükmektedir. Ortak siyasi ve ekonomik politikalar benimsenmesi, bir şehrin başkent olarak algılanması, ülke sınırlarının kısmen de olsa kaldırılması, ortak bayrak ve tek para birimi, bu farklılıkları göz önüne seren önemli gelişmelerdir. Avrupa Birliği'nde Ekonomik ve Parasal Bütünleşme ise entegrasyon içerisinde yeni bir entegrasyonun oluşturulması anlamına gelmektedir. Çünkü Avrupa Birliği üyesi ülkelerin hepsi bu entegrasyona dahil değildir. Avrupa Birliği derinleşme süreci kapsamında kabul edilen Maastricht ve Amsterdam Antlaşmalarında, halihazırda üye ülkeler için çeşitli kararlar alınmış ve bunlara paralel olarak politikalar geliştirilmiştir. Ekonomik ve Parasal Bütünleşmeyi tamamlayan Maastricht Antlaşması ve bu Antlaşma' ran eksik yönlerini gidererek Ekonomik ve Parasal Birlik için yeni politikalar kararlaştıran Amsterdam Antlaşması üye ülkeler için yapısall değişimlerin temelini oluşturmuştur. Türkiye gibi aday konumunda olan ülkeler, Avrupa Birliği'ne şu an için üye olmadıklarından Ekonomik ve Parasal Birlik'in ortak politikalarına ve ekonomik yakınlaşma kriterlerine uyum sağlamak zorunda değildirler. Ancak üyelik sürecinin devam etmesi ve gelecekte gerçekleşmesi sonucunda bu kriterlere muhatap olunacak olunması, üye ülkelerin olduğu gibi Türkiye'nin de Avrupa Birliği'ndeki gelişmeleri takip etmesi ve gerekli yapısall değişikleri yaparak ekonomik yakınlaşma kriterlerine uyum sağlayıcı politikaları izlemesi gerekmektedir. Bu çalışmada Avrupa Birliği'ndeki Ekonomik ve Parasal Entegrasyonu tamamlayan Maastricht ve Amsterdam Antlaşmaları ve kabul edilen ekonomik yakınlaşma kriterlerine aday ülkelerin ve Türkiye'nin uyum performansları yer almaktadır.
International effects of Euro and the implications of its trade effects on the Turkieh economy

oz EURONUN ULUSLARARASI ETKİLERİ VE TİCARET ETKİLERİNİN TÜRKİYE EKONOMİSİ ÜZERİNE YANSIMALARI Köse, Murat Yüksek Lisans, Ekonomi Bölümü Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Dr. Aylin Ege Temmuz 2002, 77 sayfa Avrupa Birliği'ne üye on iki ülke, kendi ulusal paralan yerine ortak bir para birimine -euro- geçerek kendi aralarında parasal birliği kurmuş oldular. Tek bir para kullanımı, paraların birbirine dönüşümü ve döviz kuru değişkenliğinden meydana gelen ekonomik etkinlik kayıplarını ortadan kaldırmaktadır. Euronun kullanıma girmesiyle euro alanında yaratılan etkinlik artışlarının, Avrupa Ekonomik ve Parasal Birliği'nin dışındaki ülkelere ticaret ve finansal bağlantılar yoluyla aktarılması söz konusudur. Bunlara, euronun uluslararası etkileri denmektedir. Bu tezde euronun uluslararası etkileri incelenmektedir. Bu çerçevede ticaret, finansal ve uluslararası parasal etkileri tartışılmaktadır. Euro alam, Türkiye'nin en büyük ticaret ortağı olduğu için, esas olarak ticaret etkileri üzerinde yoğunlaşılmıştır. Türkiye ekonomisi üzerine olan ticaret etkilerinin büyüklüğünü değerlendirebilmek için, EPB'ye üye ülkelerin Türkiye'den yaptıkları ithalatın fiyat ve gelir esneklikleri ayrı ayrı tahmin edilmiştir. Sonuçlar, Türkiye için, Almanya'nın göreli olarak ağırlığının büyük olduğu net ticaret yaratıcı etkilere işaret etmektedir. Tüketim malları sektörü ve imalat sanayii, euronun kullanıma girmesinden faydalanacak başlıca sektörlerdir.
Bütünleşme sürecinde AB ve Türk kimliği etkileşimi

Bu çalısmanın amacı Türk kültürel kimliginin AB ulus kimlikleri arasındaki yerini anlamak, AB'ye otorite transferi sırasında AB'deki ulusların kimliklerindekidönüsümü incelemek ve bu dönüsümün bütünlesme süreci içerisinde Türk uluskimligi üzerindeki olası etkilerini analiz etmektir. Çalısmanın sonunda Türkkimliginin Avrupa kimliklerine göre konumunun belirlenmesi amacıyla istatistiki bir çalısma yapılmıstır. Tezin içinde, birinci bölümde konuya temel teskil eden teorik kavramların üzerinde durulmustur. kinci bölümde ise Türk kimligi, tarihsel gelisimi içerisinde Avrupa ile olan etkilesimleriyle birlikte incelenmis, daha sonra üçüncü bölüm olarak aynı tarihsel gelisimin Avrupa kimligi bakıs açısı analiz edilmistir. Dördüncü bölümde ise, Türk kültürel kimliginin göreceli konumunun Avrupa kimliklerinindegerleri referans alınarak istatistiki olarak analiz edilmis, bu analiz sırasında R. Inglehart'ın dünya degerleri haritasındaki skorlar referans alınmıstır. Sonuç bölümünde ise, ilk dört bölümde deyinilen konuların ısıgında gelecegedönük öngörülerde bulunulmustur.
An Analysis of the political relations between the European Union and Russia (1990-2001)

Bu çalışma Avrupa Birliği ve Rusya Federasyonu'nun 1990- 2001 yıllan arasındaki siyasi ilişkilerinin bir analizidir. Avrupa Birliği ile Rusya arasındaki ilişkilerin hukuki ve kurumsal temelini oluşturan Ortaklık ve işbirliği Antlaşmasının bazı siyasi sorunlar nedeniyle antlaşmada yazıldığı şekilde uygulanmadığı görülmektedir. Öncelikle ilişkilerinin bugünkü ve yakın gelecekteki seyrini anlayabilmek için ilk bölümde Sovyetler Birliği ve Avrupa Topluluğu arasındaki ilişkinin ana hatlarıyla tarihsel gelişimi ve algılama farklılıkları ele alınmıştır. İkinci bölümde Soğuk Savaş sonrası Avrupa Birliği ve Rusya arasındaki hukuki, kurumsal, siyasal ekonomik ilişkilerinin çerçevesi ve gelişimi incelenmiştir. Avrupa Birliği, Rusya ile geniş çaplı ilk antlaşmayı imzalayan Batı kurumu olmasına rağmen Rusya'nın yakın çevredeki rolü, NATO'nun genişlemesi, insan hakları ihlalleri ve demokratikleşme, gibi siyasi konulardan dolayı tam olarak sorunsuz normal bir seyre oturtulamamıştır. Üçüncü bölümde temel bazı siyasi konuların analizi yapılmıştır. Avrupa Birliği'nin Kuzey Boyutu ve enerji, nükleer güvenlik, Kaliningrad gibi ortaklık ve işbirliği gerektiren konular; Rusya'nın Baltık ülkeleriyle olan özel ilişkisi; genel olarak Avrupa Birliği'nin genişlemesinin Rusya'ya etkileri; NATO'nun genişlemesi üzerine tartışmalar; Orta Asya ve Kafkasya'da Avrupa Birliği ve Rusya'nın özellikle enerji üzerine politikaları incelenmiştir. Son olarak tezin ele aldığı konular dahilinde gelecekle ilgili perspektifler ve bazı sonuçlar verilmiştir. Bu tez hazırlanırken kullanılan yöntemler ise ; betimleyici yöntem, karşılaştırmalı method, söylem analizi, örnek çalışması ve istatistiki analizdir. m
Avrupa Birliği sürecinde sivil toplumun yeri ve önemi

Avrupa Birliği'nin belirleyici siyasi çerçevesini teşkil eden Avrupa bütünleşmesi süreci, devletlerarası bir mekanizma içinde yürütülmekle birlikte, esasen Avrupa toplumlarının ve yurttaşlarının oluşturacağı bir ortak değerler ve çıkarlar alanının inşasını öngörmektedir. Bu temel nihai amacın gerçekleşebilmesi için toplumların ve yurttaşların, bu sürece azami ölçüde katılımı gerekmektedir. Avrupa bütünleşmesi süreci, sadece devletlerin yukarıda yaptıkları bir kurumsal bütünleşme değil, toplumun her düzeyinin kendi karşılığıyla yoğun bir ilişkiye geçmesini gerektiren bir bütünleşme sürecidir. Bu nedenle Avrupa Birliği, Avrupa bütünleşmesinin sivil toplumun katılımı olmadan gerçekleşemeyeceğini düşünmekte ve sivil topluma bu süreçte çok büyük önem ve destek vermektedir. Avrupa Birliği ile bütünleşme sürecinde olan Türkiye'de de, sivil toplumun bu sürece katılımı son derece önemli ve gereklidir. Çünkü Avrupa Birliği'nin nihai hedefi olan Avrupa bütünleşmesinin temel unsurlarından biri demokratik katılımcılıktır. Bu unsur Türkiye tarafından iyi bir şekilde irdelenmeli ve Avrupa Birliği' ne uyum sürecinde Türkiye'deki sivil toplumun, sivil toplum kuruluşlarının ve yurttaş girişimlerinin bir aktör olarak yer almasına dönük çabalar yoğunlaştırmalıdır. Türkiye'nin Avrupa Birliği ile ilişkilerinde günümüze kadar geçen kırk yıllık süreç içerisinde, Avrupa Birliği ile bütünleşme çabaları hep resmi çevrelerle sınırlı kalmış ve bu sürece sivil toplumun katılımı söz konusu olmamıştır. Türkiye'de bu süreç, ancak sivil toplumun da katılımıyla gerçek anlamına bürünebilecektir. Bu süreçte, sivil toplumun Avrupa Birliği konusunu her alanda sahiplenmesi, hükümete destek vermesi, Avrupa Birliği'nin bizden istemiş olduğu reform ve yeniliklerin gerçekleştirilmesi ve uygulanması için hükümete baskı yapması gerekmektedir. Ayrıca sivil toplum kuruluşları gerek Türkiye'de, gerekse de Avrupa Birliği ülkeleri ve kurumlarında yapacağı çalışma ve etkinliklerle Avrupa Birliği'ne tam üyeliğin gerçekleşmesine katkıda bulunması gerekmektedir.
Avrupa Birliği ve Türkiye'de sivil toplum kuruluşları ve lobicilik faaliyetleri

Bu çalışmada Sivil Toplum Kuruluşları ve bu kuruluşların Avrupa Birliği'ndeki konumlan temel konu olarak alınarak irdelenmektedir. Ayrıca, söz konusu kuruluşların lobicilik faaliyetlerine de değinilmektedir. Bu bağlamda, STK'ların Türkiye'nin Avrupa Birliği üyeliğine hazırlık sürecinde üzerlerine düşen görevler konusu değerlendirilmektedir. İlk bölümde, Sivil Toplum ve STK nedir, tarihi gelişim süreci ve devlet ilişkileri incelenmektedir. İkinci bölümde, STK'ların Türkiye'deki tarihi ve hukuksal gelişim süreci, üçüncü bölümde yaygın STK'lardan demekler ve vakıflara, STK'ların yurtdışı ilişkilerine değinilmektedir. Dördüncü bölümde ABD'deki STK'lar ve Türkiye ile karşılaştırılması üzerinde durulmaktadır. Son bölümde STK ve lobicilik faaliyetlerinin genel bir değerlendirilmesine yer verilerek çalışma sonlandırılmaktadır.
Türkiye'de kılavuzluk hizmetlerinin mevcut durumu ve Avrupa Birliği giriş sürecinde yeniden yapılandırma modelinin incelenmesi

Kılavuz kaptan, bir ülkeye gelen gemiye çıkan ilk kisi, ayrılan gemiye çıkan sonkisidir. Dolayısıyla ilk ve son izlenimi verecek kisi olarak, bir anlamda ülkesinin temsilcisidir. Meslek adamı olarak ise Kılavuz kaptan, belli bir kılavuzluk bölgesi içinde geminin birrıhtıma yanasması ve rıhtımdan ayrılması sırasında seyirle ilgili yerel ve operasyonel bilgisi ile manevra yaptırma konusundaki uzmanlık deneyimini kullanarak gemiyi sevk ve idaredebulunan kisidir. Kılavuz kaptan kendi kılavuzluk bölgesindeki özel yasal düzenlemelerden ve o bölgeye özgü kosullardan tam olarak haberdardır. Gemi Kaptanının ise bu bilgilerin hepsinesahip olması beklenemez. Kılavuz kaptan, geminin seyir durumunu etkileyebilecek bütün yerel unsurları bilir. Kuvvetli akıntılar, sıglıklar, feribot seferleri, deniz dibi tarama faaliyetleri ve diger tehlikeler bunlar arasında yer alır. Kılavuzluk yaptıgı ülkenin dilini bildiginden bu avantajını da haberlesmede kullanır. Bu çerçevede liman yetkilileri, deniz trafik hizmetleri, römorkörler, palamar personeli ve diger gemilerle önemli bir haberlesme baglantısıkurar. Kılavuzluk uzun vadede simdiye kadar bir hükümet için kendi denizlerini korumak, halkının ve deniz çevresinin güvenligini sağlam ak ve denizyolu ile yapılan ticaretikolaylastırmak amacıyla saglanabilecek en etkili mekanizma olagelmistir. Etkilidir çünkü bir geminin kumanda merkezi olan köprüüstüne amacı kamu çıkarını korumak olan bir kisiyikonumlandırmaktadır. Buraya kadar verilen bilgilerin ısıgında, kılavuzluk, dünyada deniz güvenligi hizmeti olarak ve özel sektör, federasyon vb yapı ne olursa olsun mutlaka devletin gözetiminde olması gereken bir hizmet olarak kabul edilmektedir. Bu bilgiler ısıgında, kılavuzlugun Avrupa ve Türkiye'deki durumu incelenmis;Türkiye'nin jeostratejik durumu da dikkate alınarak kamu agırlıklı VTS sistemleri ile entegre bir model üzerinde çalısılmıstır.
Türk kimliğinin algılanışının Türkiye-Avrupa Birliği ilişkilerine etkisi

Soğuk Savaş'ın sona ermesiyle beraber uluslararası sistemin köklü bir değişikliğe uğraması, tehdit algılamasının tamamen değişmesine ve yeni sisteme bir önceki dönemlerden farklı olarak yeni aktörlerin eklemlenmesine yol açmıştır. Kimlik kavramı bu noktada önem arz etmektedir. Çünkü yeni aktörlerin eklemlenmesi yeni dönemde yaşanan çatışmaların boyutunu da değiştirmiştir. Sadece yaşanan çatışmalar değil aynı zamanda toplumların kendi içlerinde yaşadıkları 'kimlik krizleri' de yeni dönemin en çok tartışılan ve 'kimlik' kavramıyla açıklanmaya çalışılan konularından olmuştur. Bu bağlamda bu çalışmada Türkiye'nin 'kimliğinin algılanması' üzerinden yola çıkılarak Türkiye-AB ilişkileri ve geleceğinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu çerçevede öncelikle Türkiye'nin kimlik bileşenleri incelenmiştir ve bu bileşenlerin Türkiye'nin AB üyeliğine nasıl bir etkisinin olduğuna cevap aranmaya çalışılmıştır. Ayrıca Türkiye'nin algılanmasında rol oynayan temel etkenler dönemlere ayrılarak irdelenmeye çalışılmıştır. Bunu yaparken;a)Türkiye'nin algılanmasını etkilemiş/ etkileyen temel faktörler üzerinde durularak bunların nasıl 'önyargılara' dönüştüğü incelenmeye çalışılmıştırb)Avrupa'da Türkiye hakkında oluşmuş olan önyargıların Türkiye'nin üyeliğine olan desteği ve Türkiye-AB ilişkilerinin geleceğini nasıl etkilediği araştırılmıştır. Bu sorulara cevap ararken literatür taramasının yanı sıra özellikle Türkiye'nin AB üyeliğine olan kamuoyu desteğinin ya da karşıtlığının araştırıldığı 'kamuoyu yoklamalarına' odaklanılmıştır. Bu anketlerden yola çıkarak genellemelere ulaşmak mümkündür. Aynı şekilde anketler aracılığı ile yapılan araştırmalar sadece Türkiye ile sınırlı değildir aynı zamanda diğer aday ve muhtemel aday ülkeleri de kapsamaktadır. Bu durumunda, Türkiye'nin üyeliğine olan yaklaşımın diğer aday ülkelerle karşılaştırmalı olarak incelenmesine olanak sağlamaktadır. Ayrıca bu konuda yapılmış farklı araştırmalara da yer verilmiştir. Çalışmada da ortaya konuğu gibi Türkiye'nin AB üyeliğine olan desteğin düşük olması Türkiye'nin Avrupa'da algılanan olumsuz imajı ile doğrudan ilişkilidir. Çeşitli faktörlerin bir araya gelmesi ile oluşmuş olan Türk algısı, AB'ye üyelik yolunda Türkiye'nin önündeki en büyük engellerden bir tanesi olarak durmaktadır
The Static effects of Customs Union: A study of Turkish economy from the point of its entrance into European Union

GÜMRÜK BİRLİĞİNİN STATİK ETKİLERİ : TÜRK EKONOMİSİNİN, AVRUPA BİRLİĞİNE GİRİŞİ AÇISINDAN, BİR ÇALIŞMASI Faruk KARAGÜLLE Yüksek Lisans Tezi, İktisat Anabiliın Dalı Danışman : Prof. Dr. Nejat ERK Şubat 1990, 132 sayfa İnsanlık tarihinde, işbirliği ve birlikte var olma kavramları insan soyları için temel taşlarıdır. 20. yy süresince iki tane Dünya Savaşından sonra, farklı bölgelerde farklı ticaret rejimleri vardır. Bu rejimler farklı ulusları kapsarlar. Özellikle, ulusların vatandaşları ekonomik anlamda birbirlerine yaklaşabilirler. Uluslararası ticaret literatüründe, ticaret politikası ekonomik entegrasyon teorisini içerir. Bu teori ekonomik yakınlaşma, ekonomik büyüme ve düşmanlıkların azaltılması fikrini destekler. Bu teorinin beş aşaması vardır. Bunlar tercihli ticaret klüpleri, serbest ticaret anlaşmaları, gümrük birliği, ortak pazar ve sonunda ulusların evliliği sonucundaki gibi ekonomik birlik olmaktadır. Bunlar barışçıl bir Dünya'nın önemli öğelerdir. 12 Eylül 1963 tarihinde Türkiye Avrupa Ekonomik Topluluğu ile bir ticaret anlaşması imzalamıştır. Bu anlaşmanın TBMM. tarafından onaylanması nedeniyle, bu yeni Dünya Düzeninde Türkiye için kaçınılmaz bir durumdu. Türkiye hem de bir güvenlik organizasyonu olan Kuzey Atlantik Anlaşması Organizasyonuma katılmıştır. Tarihsel süreçte, Türkiye doğulu ve güneyli ülkelerden çok Avaıpalı ülkelerle karşılıklı olarak etkilenmiştir. Bu çalışma iki farklı eş anlı denklem sistemlerindeki ticaret ilişkilerinin analizini içerir. Bu sistemler Türkiye'nin Avrupa Birliğindeki ana ticari ortakları ile Türkiye arasındaki karşılıklı ticaretini kapsar. Bu çalışmanın asıl amacı bu ticari akışın tamamlayıcı mı yoksa ikame mi olduğunun incelenmesidir. Tamamlayıcı ticari akış pozitif refah etkisi olan ticaret yaratıcı etkiyi oluşturur veya tam tersi de doğrudur. Bu aynı zamanda politika yapıcılar için de ana bir kriter olarak da kabul edilmiştir. Ancak bazı sonuçlar teoriye göre beklenen sonuçları yansıtmamaktadır. Ancak ekonomik, politik ve sosyal alanlardaki farklı niteliksel analizler bu tip karşılıklı etkileşim içeren ilişkileri açıklayabilir.
Post-national citizenship in Europe and migrants

Pazarın küreselleşmesi, teknolojideki ilerlemeler, insanların sürekli hareketinden kaynaklanan artan bağlantılar, sorunların uluslararasılaşması ve dünya meselelerinde uluslarüstü örgütlerin artan rolü ve benzeri gelişmeler 'ulus-sonrası vatandaşlık' gibi yeni vatandaşlık tanımlamalarına yön vermektedir. Avrupa'daki siyasi bütünleşme de vatandaşlık, milliyet ve ulus-devletin rolü üzerinde tartışmalara yol açan önemli bir faktördür. Siyasi bütünleşme devam ederken, 'Avrupa Birliği Vatandaşlığı' kavramı da ortaya çıkmıştır. Bu tezin amacı göçmenlerin topluma dahil edilmesi bağlamında ulus-sonrası vatandaşlığın bir türü olan Avrupa Birliği Vatandaşlığı kavramının sosyo-politik yönlerinin analiz etmektir. Tez üç bölümden oluşmaktadır: İlk bölümde milliyetçilik teorilerinin ve milliyetçiliğin Avrupa'daki güncel konumunun genel değerlendirmesi yapılmaktadır. İkinci bölümde, ulus-sonrası vatandaşlık kavramı Jürgen Habermas'ın 'Anayasal Yurtseverlik' ve Yasemin Soysal'ın 'Ulus-sonrası Üyelik' kavramlarıyla ilişkili şekilde tartışılmaktadır. Bu bölüm ulus-sonrası Avrupa Birliği Vatandaşlığı'nın mümkün olup olmadığı ve bu vatandaşlığın günümüz Avrupasında, Avrupa halklarının ve ulusaşırı toplulukların taleplerini karşılayabilecek kapsamlı bir vatandaşlık olup olmadığı sorularına cevap bulmayı amaçlamaktadır. Son bölümde ulus-sonrası vatandaşlığın Avrupa'daki göçmen toplulukları üzerindeki etkileri ve muhtemel faydalarını gözlemleyebilmek için Almanya'daki Türkiye kökenli göçmenler vaka çalışması olarak incelenmektedir. Bu bölüm göçmenlerin Alman Vatandaşlığı ve Avrupa Birliği Vatandaşlığı'na yaklaşımlarını sunmakta ve onların vatandaşlık deneyimleri ve algılamalarını yorumlamaktadır.