turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Osmanlı sarayında çalgılar

Osmanlı sarayında müzik günlük yasamın bir parçasıydı. Saray tarihi boyunca çesitlimüzik türleri icra edilmis ve birçok farklı çalgı kullanılmıstır. Bu çalgıları ele alan ve iki bölümden olusan bu çalısmanın birinci bölümünde sarayda bulunmus ve çalınmısolduğu tespit edilen çalgılar tek tek incelenmektedir. Çalgılar telli, üflemeli ve vurmalıolarak üç grupta ele alınmakta ve her grup da kendi içerisinde bölümlere ayrılmaktadır. Maddelerde çalgıların her biri hakkında genel tarihsel bilgiler verilmekte ve saraydaçalındıklarına iliskin kayıtlar birçok farklı birincil kaynaktan kronolojik sekildeaktarılarak saray müzigindeki varlıkları ve gördükleri ragbet tespit edilmektedir. Daha sonra yine her bir çalgının sarayda kullanıldıgı müzik türü, ortam ve çalgı grububelirtilerek saraydaki konumları ortaya koyulmakta ve biçim, çalınıs ve düzenözelliklerinden bahsedilmektedir. Çalısmanın ikinci bölümünde ise Topkapı ve Dolmabahçe saraylarında bulunmus olup halen bu sarayların müze kolleksiyonlarındamevcut olan çalgılar bir katalog seklinde biçim özellikleri, ölçüleri ve fotografları ile ve yine üç grupta tanıtılmaktadır
Sanat eğitimi ve kamusal sanat

Bu araştırma Kamusal sanat projelerinin, anakentlerde kamusal sanatprojelerine katılan sosyo-kültürel ve ekonomik düzeyi düşük ve ortak sanat alanlarından faydalanamayan kitlelerin sanat eğitimlerinekatkılarını incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evreni Ankara'da kamusal sanat projelerine katılan sosyokültürel ve ekonomik düzeyi düşük kitlelerdir. Bu araştırmanın örneklemi ise, bu evren içerisinde Ankara'da Ümit Özbek isimli sanatçının Keçiören CFT tekstilatölyesinde yapmış olduğu kamusal sanat projesine katılan 25 farklı atölye çalışanı oluşturmaktadır. Örneklem olarak alınan 25 kişiye sanatçı 3 er adet fotoğraf çektirmiştir. Daha sonra sanatçı bu fotoğraflardan yola çıkarak çeşitli çalışmalar yapmış ve bu çalışmalar katılımcıların bulunduğu ortama yerleştirilmiştir. Katılımcılarınçalışmaların oluşturulması sürecindeki davranışları ve çalışmaların sergilendiği 1 hafta boyunca eserlere yaklaşımları gözlemlenmiştir. Katılımcıların gözlem formunda proje sürecindeki sanat eğitiminin amaçları kapsamına 33 ana başlık ve 96alt başlıkta davranış ve yaklaşımları aynı zamanda çekmiş olduğu fotoğraflarınsırasıyla değerlendirilmesi sonucunda 3 değer üzerinden puanlanarak sonuca gidilmiştir. Alt amaçlara uygun sonuçların genel ortalamasına bakıldığında katılımcılarınsanat eğitimlerinin amaçları doğrultusunda %29'unun gelişme göstermediği%45,5'inin gelişme gösterebileceği %25,5'inin ise gelişme gösterdiği sonucuna varılmıştır. Araştırma sonucunda katılımcıların gösterdiği gelişme umut verici bulunmuştur. Araştırmanın sonucu olarak. Kamusal sanat projelerinin, anakentlerdebu projelere katılan sosyo-kültürel ve ekonomik düzeyi düşük ve ortak sanat alanlarından faydalanamayan kitlelerin sanat eğitimine katkısıvardır yargısına varılmıştır.
Müzedeki halkbilimsel nesnelerin göstergebilimsel çözümlemeleri

Bu araştırmanın genel amacı; halkbilim, göstergebilim ve sanat eğitimi alanları arasında ilişki kurmak, halk biliminin somut ürünleri olan müzelerdekihalkbilimsel nesneleri göstergebilim yöntemiyle çözümlemek ve nesnelerin sanat eğitiminde kullanım olanaklarını ortaya koymaktır. Tarama modelinde betimsel bir araştırma olarak tasarlanan çalışmada, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti, Eski Eserler ve Müzeler Dairesi denetim ve gözetiminde bulunan 'Harup Ambarı ve Kıbrıs Evi Müzesi' çalışma grubu olarak seçilmiştir. Araştırmanın verilerinin toplanma sürecinde yapılan literatür ve envanter taraması sonucunda müzede sergilenmekte olan Kıbrıslı Türklere ait halkbilimsel nesneler belirlenmiştir. Kıbrıs'ta 19. yüzyıl sonlarına kadar kullanılan halkbilimsel nesnelere yer verilen Harup Ambarı ve Kıbrıs Evi Müzesinde, genel olarak Kıbrıs'ın tarımsal yaşamı, günlük evyaşamı, giyim ve süslenme, beslenme ve mutfak kültürü ve dokumacılıkzanaatı gibi geleneksel yaşam alanlarına ilişkin etnografik nesnelerinsergilendiği saptanmıştır. Araştırma kapsamında toplam 301 adet olduğu belirlenen müzedekihalkbilimsel nesneler arasından 'Harup' teması kapsamında seçilen 5 nesne göstergebilim yöntemi ile çözümlenmiştir. Çözümleme aşamasında Paris Göstergebilim Okulununçözümleme yönteminden yararlanılmıştır. Halkbilimsel nesnelerin göstergebilim yöntemi ile çözümlenmesi sonucundanesnelerin; malzeme ve yapım teknikleri, oluşturucu göstergeler ve göstergeler arasındaki ilişkiler, düz ve yan anlamlar, kişi zaman ve uzamöğeleri, karşıtlıklar ve sergileme biçimlerine ilişkin ortaya çıkan izlek, anlam, derin anlam ve metinlerarası ilişkilerinin ortaya çıkarılabileceği sonucuna varılmıştır. Buna ek olarak maddi kültür değerlerinin ve aynı zamanda kültürel belleğin parçaları olan müzedeki halkbilimsel nesneleringöstergebilim yöntemi ile çözümlenmesinin, nesnelere ait anlamlarınbütünlüklü bir biçimde ortaya konulabilmesinin yanı sıra, nesnelerinanlamlandırılma süreçlerinin işleyişi ile nesnelerin derinliğinde nasıl bir ilişkiler zincirine sahip olduğunu da ortaya çıkarabileceği sonucuna varılmıştır. Araştırma kapsamında Harup Ambarı ve Kıbrıs Evi Müzesindekihalkbilimsel nesnelerin göstergebilimsel sonuçları ve KKTC'de uygulamada olan Hayat Bilgisi 1 ve 2. sınıf ders programının incelenmesi sonucunda, halkbilimsel nesnelerin göstergebilimsel çözümlemelerinin, Hayat Bilgisi ders programının 3 farklı teması kapsamında yer alan, konular, kavramlar ve kazanımlara uygun olarak müzede eğitim etkinlikleri kapsamında toplam 26 farklı kullanım olanağının olduğu sonucuna varılmıştır. Halkbilimi ve sanat eğitimi alanlarının karşılıklı olarak birbirlerininkaynaklarından beslenerek eğitim süreçlerinde kullanılmasının, her iki alana ve günümüzün gereksinim duyduğu duyarlı insanın yetiştirilme sürecine katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Heykelde form algısı

YÜKSEK LİSANS TEZ OZU HEYKELDE FORM ALGISI Füsun Okkay Heykel Anasanat Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mart 1998 Danışman: Prof. Şahin Özyüksel Bu çalışmada, her formun görme yoluyla yani görsel algı yolu ile duyuma; izlem ve sezgi olarak pek çok imgelemi yollaması ve bu yolla bakan kişide yeni anlam, duygu ve düşünce yaratma çabası anlatılmaya çalışılmıştır. Bir formu algılamada, derinlemesine kadar oluşumu, onu etken olan faktörler ve formu algılamadaki öğelerin birbiriyle olan ilişkileri tek tek ele alınarak irdelenmiştir. Form, Biçim, nedir? tanımı, 'Algıdaki Düzen ve Görme Duyusu', Form ve Biçim Algısı, Heykelde Dış Görüntü Değerleri, Heykel Sanatında Algıya Etken Faktörler, Estetiksel Form ve Sanat Yapıtı, Bir Sanat Eserine Görsel Açıdan bakabilmek gibi başlıklarla oluşan bölümler, geniş açıklamalarla, örneklerle ve alıntılarla desteklenmiştir. Görsel Algılamada etken olan formun; varoluş görüntülerini oluşturan öğeler, ifade öğeleri ve içsel estetik değer öğeleri fizyolojik ve psikolojik açıdan ele alınarak yapılan araştırmalarla, görsel ve içeriksel açıdan, formun anlamını değiştirdiği gibi, duyarlılığımızı harekete geçirmekte de büyük rol oynadıkları verilmeye çalışılmıştır. Ayrıca, çalışmada yer alan sanatçıların, yapıtları ile de algılama ve algılamadaki psikolojik etmenler de en etkili biçimde yansıtılmaya çalışılmış ve insanoğlunun, duyusal, fiziksel etkilenmelerinde, verilen bu örneklere yansıtılmıştır. Burada, algılamaya etken olan tüm veriler bir arada kullanılmaya çalışılmış ve tüm bu konu ile ilgili araştırmalar resimsel örneklerle desteklenmiştir.
Andy Goldsworthy ekseninde arazi sanatına genel bir bakış

21. yüzyılın çağdaş İngiliz arazi sanatçısı Andy Goldsworthy, yaptığı eserlerle önemli bir konuma sahiptir. Topografya, malzeme ve tarih dahil bir yerin niteliklerini iyi inceleyip bu şartlara en uygun cevabı vererek yaptığı geçici ya da kalıcı eserlerinde, yetenek ve kavramsallığın birleştiği bir içeriğe yönelen yeni eğilimlerin temsilcisidir.20. yüzyılda sanatçılar, resim ve heykele karşı alternatif teknik ve malzeme kullanarak; sanatçının, izleyicinin rolü ve sanat nesnesinin felsefi açıdan sorgulamaya başlayarak sanat tanımını genişletmiştir. 1960'larda Amerika'da gelişmeye başlayan çevre bilinci ile Arazi Sanatı Akımı'nın içinde yer alan sanatçılar, galerilerin ve sanat pazarlayıcılarının kısıtlayıcı ve materyalist ticari zorlamalarına karşı çıkmak amacıyla, galeri ve müze gibi sergileme alanını terk etmişlerdir. Dönemin çevreci hareketinin de etkisiyle doğaya yönelerek çarpıcı yapıtlar üretmeyi hedeflemelerine rağmen fotoğraf, harita ya da araziden taşıdıkları taş, toprak, kum gibi malzemeleri galerilerde sergileyerek, muhalefet ettikleri güçlü sermaye gruplarına, müzelere ve galericilere gereksinim duydukları gözlemlenmiştir. Arazi Sanatı'nda bir eserin etik ve estetik açıdan doğruluğunun yanı sıra ekonomik ölçüsü açısından da incelediğimizde; bütünlüğü, dengeyi ve biotik toplumun güzelliğini koruduğu ölçüde doğrudur, tersi ise yanlıştır. Akımın çıkışındaki hedefler ile sınırlandırılmak ya da sınıflandırılmak istemeyen Goldsworthy'nin eserlerinde; bütünlük, denge ve biotik toplumun güzelliği korunarak, insanları başka şekilde bulunamayacakları alanlara çeker, bu tutum takdir edilebilecek ve hatta koruma sağlayabilecek bir aracı görev üstlenir. Arazi Sanatçıları evrene, belki micro düzeyde etkileri olabilecek eserler yaparken insan varlığının ayırt edici özniteliğini kaybetmeme yolunu seçerek doğa üzerindeki varlığımızı sorgulama, geleceği şekillendirme ve toplum bilincini artırma eğilimini gösterirler.
Türkiye'de güncel sanatın yeri ve önemi üzerine sanatçı uzman-izleyici ve alıcı görüşleri

Araştırmada 1890 ve 2008 yılları arasında Türk sanatının gelişimi kuramsal bir çerçevede incelenmiştir. Birinci bölümde Türkiye'de batılı anlamda sanatın ortaya çıkışı ve çağdaşlaşma süreci incelenmiştir. İkinci bölümde ise dünya sanatıyla paralel bir gelişim gösteren güncel sanatın, Türkiye'deki yeri ve önemi, bu sanatla ilgilenen sanatçı, galerici ve güncel sanat izleyicilerinin görüşlerine yer verilmiştir. Bu araştırmanın amacı; Türkiye'de güncel sanat uygulamaları ile güncel sanatın sanat ortamlarındaki kullanım ve algılanma boyutunun gerekliliğini, Türk kültürel ve ekonomik yapısı ile bağdaştırarak tespit edebilmektir. Güncel sanatın ne olduğu, Türkiye'deki güncel sanat uygulamaları, sanat-eser-alıcı düzeyinde güncel sanatın sorunları üzerinde durulmuştur. Araştırmanın ikinci bölümünde, araştırmanın modeli, katılımcılar, veri toplama süreci, verilerin analizi ve yorumlanması yer almaktadır. Araştırmada nitel araştırma yöntemleri kullanılmıştır. Araştırmada, Türkiye'de güncel sanatta yaptıkları başarılı çalışmalarla Vahit TUNA, Gülçin AKSOY, sanat alıcısı olarak Daryo BESKİNAZİ, Azra TÜZÜNOĞLU, Uzman İzleyici olarak, Sevil DOLMACI ve Vasıf KORTUN'un görüşlerine yer verilmiştir. Ayrıca güncel sanatta söz sahibi olan sanatçı, küratör ve sanat eleştirmenlerinin de konuşmalarından ve makalelerinden alıntılar yapılarak çalışmanın içeriği araştırmanın amacına göre desteklenmiştir. Bu araştırmada, araştırmanın problemi doğrultusunda hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme soruları kullanılmıştır. Verilerin analizi yapılarken içerik analizinden yararlanılmıştır. Araştırmada tanımlanan bulgular araştırmacı tarafından yorumlanmıştır. Bulguların yorumlanmasında katılımcıların görüşlerinden doğrudan alıntı yapılmamıştır. Sonuç olarak; Güncel sanat'ın daha çok postmodern, günümüz toplumundan beslenen yapısı dolayısıyla geleneksel sanatta olduğu gibi biricikliği, belli bir malzemeye bağlı kalmaması, teknolojiden faydalanması, biçimsel kaygılar gütmemesi, geleneksel sanatla arasında başat ayrılıkların oluşmasına sebep olmuştur. 1990'lı yıllardan itibaren güncel sanat kavramı iyice yaygınlaşmış ve küreselleşmenin getirdiği yaşam biçimi ve sanat algısı ile Türk sanatçıların dünya çapında isimlerini duyurmasına olanak sağlamıştır.
Sıcak camda serbest şekillendirme yöntemleri ve biçimsel ifade

Bu çalışma sıcak camın, serbest şekillendirme yöntemleriyle nasıl işlenebileceğini, ve özellikle figüratif anlamda ne gibi teknikler uygulanabileceğini, bu tekniği uygulayan belli başlı sanatçıların eser incelemelerini ele almaktadır. Altı ana bölümden oluşan çalışmanın ikinci bölümünde; sıcak camın tarihte nerelerde, hangi ürünleri elde etmek için kullanıldığı ve bu ürünlerin nasıl üretildiği incelenmektedir. Üçüncü bölümde günümüz modern teknolojileriyle donatılmış ideal nitelikteki sıcak cam atölyelerinin özelliklerine, kullanılan şekillendirme materyallerine ve camın ergitme-işleme-tavlama sürecinde kullanılan fırınlara yer verilmiştir. Dördüncü bölümde; özellikle figüratif cam eserlerin serbest şekillendirme yöntemleriyle nasıl üretildiği ve hangi şekillendirme yöntemlerinin kullanıldığı ele alınmıştır. Beşinci bölümde; dünyada bu tekniği uygulayan belli başlı sıcak cam sanatçılarının eserleri ve biyografilerine yer verilmiş, eserlerin teknik ve sanatsal kritikleri yapılmıştır. Tezin son bölümü olan altıncı bölümde; tez sunumunun 'eser-metin' olması sebebiyle tez için üretilen kendi çalışmalarımda uyguladığım teknikler ve eserlerin biçimsel anlatım dili yer almaktadır. Sonuç kısmında ise günümüz modern teknolojilerinin sunduğu olanaklarla sıcak cam serbest şekillendirme yöntemlerinin çağdaş cam sanatına katkıları ele alınarak geçmişşle mukayese edilmekte ve ülkemiz modern cam sanatına sunduğu katkılara yer verilmektedir.
Eş zamanlı devinim ve gerçeklik bükme kavramlarının 'Doctor Strange' filmi üzerinden okunması

Mimarlığın, geçmişşten bugüne birçok sanat ve bilim dallarıyla etkileşim içinde olduğu bilinmektedir. Mimarlık; resim, müzik, heykel, edebiyat ve sinema gibi sanat alanlarında önemli bir yere sahip olurken, Vermeer'in resimlerinden kübist resimlere, Bach'ın müziği, Herman Melville'nin Mobydick'i de mimarlara ilham kaynağı olmuştur. Sinema ve mimarlık arasındaki ilişki ise özellikle son zamanlarda hem mimarlık hem de sinema alanlarında çok daha fazla incelenen bir konu haline gelmiştir. Bilim kurgu film türleri sayesinde sanal gerçeklik ile oluşturulan mekanların, ileri teknoloji- tekniklerin ve gerçeküstü mekanların var olabilmesi bakımından mimarlık ile farklı bir etkileşim içerisindedir. Bu bağlamda çalışmanın örneklem alanı olarak Steve Ditko tarafından 1963 yılında çizgi roman karakteri olarak ortaya çıkan fakat istenilen ilgiyi burada değil, çekildiği özel efekt ve ileri teknikler sayesinde sinemada bulan Doctor Strange filmi seçilmiştir. Bu filmin seçilmesindeki ana sebepler, hayal edilenin filme aktarılması ile bilgisayar ortamında oluşturulan özel efektlerin filme sürrealist bir etki katması, gerçek mekanların deformasyonu ile ortaya çıkan fantastik mekanların filmin ana karakteri haline gelmesi ve mimari bakımından farklı bir gelecek öngörüyor olmasıdır. Çalışma kapsamında, karakterlerin gerçekliği bükerek kendilerine ait başka sanal mekanlar yaratması, yaratılan mekanların eş zamanlı bir şekilde varlıklarını sürdürmesi, mekanların her daim devinim ve yeni oluşumlar içerisinde olması, izleyicinin gerçekliğinde bulunan kısıtlayıcı kuralları yıkıp farklı gerçeklikler yaratması bakımından 'eş zamanlı devinim', 'gerçeklik bükme', 'zaman' ve 'mekan' kavramları seçilerek film üzerinden okunmuştur. Ayrıca söz konusu kavram ve tekniklerin ele alınması, mimari ve iç mimari tasarımlara farklılık katması, gelecekteki öngörülen yapıların kent siluetini değiştirmesi sonucu sinemanın mimariye farklı bir boyut kazandırması, bu sanal gerçeklik ile yaratılan mekanların mimarlara esin kaynağı olması ve izleyiciye deneyimleme şansı sunması açısından önem arz etmektedir. Bu kavramlar üzerinden yapılan okumalar neticesinde sinemanın mimari ile ilişkisi farklı bir boyut kazanmış, bu filmin gelecekte inşa edilecek olan dekonstrüktivist binalar hakkında tasarımcılara fantastik bir bakış açısı ve esin kaynağı oluşturabileceği görülmüştür.
Türk edebiyatından sinemaya uyarlanan en büyük eser

Sinema-edebiyat ilişkileri yalnızca Türkiye'de değil, dünya ülkelerinde de sinemanın bir sanat olarak kabul edildiği günden beri tartışılan ilişkiler olmuştur... İlk önce edebiyatın üstünlüğü savunulmuş, sonradan sinemanın... Sonuçta her iki sanatın özgün ve bağımsız hakları kabul edilmiştir. Bilindiği gibi sinema görüntülerle anlatılan bir öyküdür. Sinemanın da bir edebiyat eserinin de başarıları, öykülerini kendi dilleriyle anlatabilmelerine bağlıdır. Bu nedenle de her iki sanatın anlatım aracı olarak dillerinin farklılığı, sinema-edebiyat ilişkilerinde kendi alanlarını aşıp aşmamalarına bağlıdır. Gerçek şu ki, sinema ile edebiyat ilişkileri üstüne ne söylense, ne yazılsa boş... Çünkü sanatçıya kural ve sınır koymazsanız o zaten istediği yapıttan esinlenerek onu görselliğe dönüştürecektir. Gerek dünya edebiyatındaki gerek Türk edebiyatındaki yoğun, özgün metinleri sinemasal başarılara dönüştürmek temelde zor olsa da, deneyenler her zaman çıkacaktır. Bu çalışmamdaki amaç ise sınırlı tutulmuş on edebiyat uyarlamasıyla birlikte, Türk Sineması'nın Türk Edebiyatı ile ilişkilerini tarihsel sanat ve toplumsal bir perspektif içine yerleştirip, kuramsal tartışmaların ötesinde her iki alanın değer ve verilerini saptamaktı. Sinemamızda edebiyatımızdan uyarlanmış yüzlerce film vardır. Bu nedenle de yazarlar, yönetmenler, eleştirmenler ve oyuncularla söyleşiler yapıp, belgeler toplandı, arşivler tarandı. Elde edilen bilgiler ışığında, çok konuşulan sinema-edebiyat ilişkileri değerlendirilmeye çalışıldı..97-Sonuçta görüldü ki, Türk Sineması, hatta zaman zaman horlanan Yeşilçam Sineması bile en olumlu dönemlerinde, en tutarlı örneklerinde, kaynaklandığı Türk Edebiyatını pek unutmamış... Ama her şey bir süreç içinde olmuştur ; önce kalıplar ve popüler edebiyat kullanılmış, sonra da (özellikle 1980'li yıllardan sonra) çağdaş yazarlarımıza, çağdaş yazarlarımızın özgün yapıtlarına sıra gelmiş... Acaba Türk Sineması Türk Edebiyatını gereği gibi değerlendirebilmiş mi tarih boyunca? Tümü ile değilse de değerlendirmeye çalıştı. Ancak, 1960'lı yıllardan beri özlenilen edebiyatçı-sinemacı işbirliği bir gecikme ile gerçekleşebildi. Gerçekleştiğinde de sinema artık eski sinema değildi. Sinema-edebiyat ilişkilerinin öyküsü burada bitmiyor hiç kuşkusuz. Bu nedenledir ki bu çalışma tüm sergiledikleri ve anımsattıklarıyla kısa bir dönemin bilançosu olmakla birlikte bir hatırlatma, bir bilinçlendirme ve düşünme malzemesi getirmiştir, kullanılmaya her zaman hazır.. 98-
Die Brucke ve Der Blaue Reiter sanat anlayışında renk ve biçim ilişkisi

Sanatın en basından beri ekspresyonist etkiler hep var olmustur. ilk olarak ilkel sanatla dıs dünyayı içsellestirip ona hakim olma, alt etmek için kullanılmıstır. Bu insanlar estetik ve mistik değerleri eserlerinde sezgiyle dilegetirmislerdir. Kendi saf duygu ve heyecanlarını eserlerine yansıtmıslardır. Bu bağlamda ilkel sanat, doğası gereği soyutlamacı, sembolik ve ifadeci bir karaktere sahiptir. Gerçek anlamda sanatın basladığını düsündüğümüz Rönesans'ta gerçekçi;mekan, doğa, nesne ve figür anlayıs söz konusuyken, Mathis Grünewald, Rönesans eğilimi göstermeyip ilk kez biçimde deformasyona yönelmistir. Daha sonraki dönemlerde ise içinde bulundukları sanat anlayısından farklı olarak El Greco, Goya, van Gogh gibi sanatçılar ve Fovist sanatçılar da farklı sekillerde biçimde deformasyona gitmislerdir. Bununla birlikte Ekspresyonizm kendinden önceki sanat anlayıslarıyla arasına bir çizgi çekerek, açık bir sekilde geleneksel sanat anlayısını ret etmis ve gerçek sanatın dıssal yansımaların içsellestirilip dısa yansıtılmasıyla olacağını savunmustur. Böylelikle deformasyonu ve rengi bu amaç doğrultusunda kullanmıslardır. Arastırma kapsamında Ekspresyonizm sanat akımı içinde yer alan Die Brucke ve Der Blaue Reiter sanat grupları ve grupların resimlerinde dısavurumcu yanlarını ortaya koyan, renk ve biçim özelliklerine değinilmistir. Arastırmanın evrenini Modern Sanatın içinde yer alan Ekspresyonizm akımı olusturmaktadır. Bu arastırmanın örneklemini ise Die Brücke ve Der Blaue Reiter sanatçılarından beser V sanatçı (toplam 10 sanatçı) ve bu sanat anlayısıyla yaptıkları birer eser (toplam 10 eser) olusturmaktadır. inceleme için seçilen resimlerin; eser adı, yapılıs tarihi, orijinal ebadı, kullandığı teknik ve bulunduğu yer belirtilmistir. Bir resmin çözümlemesi renk ve biçim kıstas alınarak danısman hocam esliğinde incelenmis, diğer resimler ise bu örnek doğrultusunda yapılmıstır.
Modern heykel sanatında kompozisyonun tanımı, öğeleri ve modern akımlar dahilinde soyut sanat

Tarih öncesi çağlardan beri var olan heykel sanatı, bulunduğu dönemle kurduğu bağlam neticesinde gelişim gösterdiği plastik üslubu ile uygarlıktan uygarlığa değişiklik gösterir. Birçok dönemde toplumların kültür yapısına bağlı olarak farklı yansıtılır ve algılanır. 19. yüzyılın ortalarına kadar figüratif ve doğanın model alındığı çalışmalar görülür. Sanayinin gelişmesi sonucu yeni materyallerin devreye girmesi ile beraber heykelin biçim dili değişiklik göstermeye başlar. Plastik öğelerin kullanımı ile figürden uzaklaşılmasıyla ekleme, çıkartma, bölme, parçalama vb. gibi deformasyonlar ile soyut kompozisyonlar oluşturularak şekil verme sürecine geçilir. Modern heykel sanatında kompozisyonun tanımı, öğeleri ve modern akımlar dahilinde soyut sanat başlıklı bu araştırmanın birinci bölümünde plastik sanatlarda ve heykelin biçiminde uygulandığı görülen plastik öğelerin açıklamaları tanımlamalarıyla beraber yapılmaktadır. İkinci bölümde tarihsel süreç boyunca Mezopotamya heykel sanatından Barok heykel sanatına kadar olan dönemlerde kompozisyonun oluşumundaki öğelerin kullanımları, konumları ve değişimleri irdelenmektedir. Araştırmanın üçüncü bölümünde kompozisyon unsurlarının Soyut sanat dahilinde nasıl yer aldığı, Soyut ve Soyutlama kavramlarının tanımı ve modern akımlar dahilinde Soyut sanat akımlarında kompozisyon öğelerinin nasıl geliştiği ve kurgulandığı incelenmektedir.
İzometrik mobil oyunlarda modüler tasarım yöntemleri ve bir uygulama çalışması

Tarih boyunca video oyunları grafikleri, gelişen ve değişen teknoloji ile paralel bir biçimde ilerleme kaydetmiştir. Yetmişli yılların başında geliştirilen video oyunları döneminin oyun oynatabilen cihazlarının sahip olduğu donanımsal özellikler nedeniyle oldukça basit biryapıdayken, ilerleyen yıllarda ise oyun oynatabilen cihazların grafik işleme kapasitesinin gittikçe artması, önce iki boyutlu grafiklerin doğuşuna, sonrasında ise üç boyutlu grafiklerin ortaya çıkışını sağlamıştır. Bu gelişmeler sayesinde günümüz oyun grafikleri oldukça gerçekçi sayılabilecek bir boyuta ulaşmıştır. İzometrik oyun grafikleri ise henüz cihazların donanımsal açıdan yeterli olmadığı zamanlarda, video oyunlarında üç boyutlu görünüm elde etmek için kullanılmıştır. Bu yöntem ile iki boyutlu oyun grafikleri üç boyut oluşturacak biçimde tasarlanarak oyunlarda kullanılmış, bu sayede döneminin kısıtlıdonanım özelliklerine sahip cihazları üzerinde çalıştırılabilen, grafik kalitesi bakımından oldukça zengin oyunlar geliştirip oyuncuya sunulmuştur. Ayrıcaizometrik grafikler, oyun içeriklerini hızlı ve verimli bir biçimde oluşturma imkanı sunan modüler tasarım yöntemine uygun olduğu gibi, oyunun oynanışözelliklerine sağladığı katkılar ile günümüzde halen oyunlarda görülmektedir. Bu çalışmada, izometrik grafiklerin mobil cihazlarda oynatılan oyunlardakullanımının sağlayacağı yararların tespit edilmesi amacıyla bir uygulama çalışması yapılmış, izometrik grafiklerin mobil oyun geliştirme sürecinde sağladığı avantaj ve dezavantajların uygulama çalışması üzerinden ortaya koyulması hedeflenmiştir.