The effects of role-play and storytelling on the speaking performance, speaking anxiety and communication willingness of EFL students

Konuşma becerisi her dilin temel özelliklerinden birisidir. Bir dile hakim olmak birçokları tarafından o dili konuşabilmekle eşdeğer görülür. Ancak, İngilizce öğretilen çevrelerde, İngilizce öğrenenlerin konuşurken karşılaştıkları sorunları rapor eden oldukça çok çalışma vardır. İngilizce konuşmadaki problemlerin giderilmesi ve öğrencilerin konuşma performanslarının geliştirilmesi için iletişimsel teknikleri kullanmanın bir zorunluluk olduğu kabul edilmiştir. Rol yapma ve hikaye anlatma öğrencilerin konuşma becerilerini geliştirmek için İngilizce sınıflarında kullanılabilecek iki iletişimsel tekniktir. Bu araştırmada rol yapma ve hikaye anlatma tekniklerinin İngilizce dersinde kullanımının ilköğretim 7. sınıf öğrencilerinin İngilizce konuşma performansları, İngilizce konuşma kaygıları ve İngilizce iletişim kurma istekleri üzerindeki etkilerini ortaya çıkarmak amaçlanmıştır. Bu çalışmada anadilleri Türkçe olup yabancı dil olarak İngilizce öğrenen 63 adet 7. sınıf öğrencisi yer almıştır. Bir devlet okulunda yer alan rastgele seçilmiş iki farklı 7. sınıf öğrencileri bu çalışmanın örneklemini oluşturmuştur. Bu araştırmada, bir sınıfta beş hafta süren rol yapma etkinlikleri kullanırken, diğer sınıfta aynı süreçte hikaye anlatma etkinlikleri kullanılmıştır. Bu iki teknik kullanımının öğrencilerin İngilizce konuşma performansları üzerindeki etkilerini ortaya çıkarmak amacıyla, öğrencilerin konuşma performanslarını ölçmek için 30 adet fotoğraf kullanılmıştır. Öğrencilerden bu fotoğraflarda gördüklerini sözel olarak İngilizce dilinde ifade etmeleri istenmiştir. Bu sözel ifadeler bir puanlama formuna göre değerlendirilmiş olup, öğrencilerin İngilizce konuşma ön test ve son test sonuçlarını oluşturmuştur. Ayrıca, bu çalışmada iki adet ölçek kullanılmıştır. İlk olarak Huang (2004) tarafından geliştirilip, Türkçe uyarlaması Balemir (2009) tarafından yapılan 'Yabancı Dilde Konuşma Kaygısı Ölçeği' öğrencilerin İngilizce konuşma kaygılarını ve bu kaygıdaki değişimi ölçmek için çalışmanın başında ve sonunda uygulanmıştır. Aynı şekilde, McCroskey (1992)'nin geliştirdiği ve Çetinkaya (2005)'in Türkçe'ye uyarladığı 'Yabancı Dilde İletişim Kurma Ölçeği' de çalışmanın başında ve sonunda uygulanmış olup, öğrencilerin İngilizce iletişim kurma istekleri ve bu istekteki değişimlerin gözlemlenmesi amaçlanmıştır. Bu araştırmadan elde edilen bulgular nicel veri analizi yöntemleriyle incelenmiştir. Nicel veri analizi sonuçları, hem rol yapma hem de hikaye anlatma tekniklerinin öğrencilerin konuşma performanslarında istatistiksel olarak anlamlı bir iyileşmeye yol açtığını ortaya çıkarmıştır. Rol yapma tekniğine nazaran hikaye anlatma tekniği öğrencilerin konuşma performanslarında bir parça daha fazla artışa yol açsa da, bu iki teknik arasında istatistiksel olarak üstün olan yoktur. Ayrıca, bu çalışmanın sonuçlarına göre, öğrencilerin orta düzeyde İngilizce konuşma kaygısına ve orta düzeyde İngilizce iletişim kurma isteğine sahip oldukları söylenebilir. Rol yapma ve hikaye anlatma teknikleri, öğrencilerin İngilizce konuşma kaygıları ve İngilizce konuşma istekleri üzerinde istatistiksel düzeyde anlamlı bir farka yol açmamıştır.