Görsel sanatlar eğitiminin down sendromlu çocuklar üzerindeki etkileri

Bu araştırmanın amacı, Görsel Sanatlar Eğitiminin Down Sendromlu çocuklar üzerindeki etkilerini ortaya koymaktır. Bu genel amaç doğrultusunda Down Sendromlu çocuklar üzerinde bir araştırma yapılmıştır. Araştırmanın evrenini Diyarbakır ili, örneklemi Diyarbakır Özel Berfin Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi, Özel Dicle Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi, Özel Duygu Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi, Özel Rengin Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi, Özel Bir Yaklaşım Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi ve Ayten Elyesa Eğitim Uygulama ve İş Eğitimi merkezidir. Örneklem olarak seçilen okullarda yaş aralığı 7- 35 olan toplam 44 Down sendromlu çocuk ile uygulama yapılmıştır. Araştırma uygulamaları toplam 11 hafta 45 saat olarak yapılmıştır. 33 saat öğrencilerle uygulama yapılmış, 12 saat de özel eğitmenler ile görüşülerek görsel sanatlar eğitimi dersine ilişkin görüşler alınmıştır. Nitel araştırma yöntemi ile uygulama evresinde öğrenci gözlem formu ve özel eğitimci görüşme formu kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunca öğrenci gözlem formunda elde edilen istatistiksel veriler; DS'li çocukların sınıf içinde, derse başlamadan önce, ders süresince ve dersin sonunda sınıf içinde düzeni bozucu davranışlarda bulunmadığı, resim yapmaya hemen başladıkları ve resim yapmaya itiraz etmedikleri tespit edilmiştir. DS'li çocukların resim yapmaya başlamadan önce, resim yaparken arkadaşlarından ve öğretmeninden yardım istememiş olduğu görülmüştür. Çocuklar resim yaparken malzemelerini arkadaşları ile paylaşmış ve sıkılmadıkları tespit edilmiştir. DS'li çocuğun resim yaparken ve resmini tamamladıktan sonra kullandığı malzemeye zarar vermediği tespit edilmiştir. DS'li çocukların, resim yapmaya devam ediyorken ve bitirmiş olduğu resme zarar vermediği görülmüştür. DS'li çocukların büyük bir çoğunluğu resimlerini tamamlamış, yaptığı resmi arkadaşlarına göstermiştir ve resim yapmayı tamamladıktan sonra malzemelerini toplamıştır. Pek çok DS'li çocuk resimlerini yanına almamıştır.% 9,1 Öğrencinin resim yapamaya başlamadan önceki durumu çok mutlu iken, bu oran; resim yaparken % 32 ve resmi tamamladıktan sonra ise % 45'e yükselmiştir. Öğrencinin resim yapamaya başlamadan önceki durumunda: kararsız, huzursuz ve öfkeli oranları sırasıyla; %27, %16 ve % 4 ,5'dir. Resim yaparken öğrencinin genel durumunda, kararsız, huzursuz ve öfkelinin sırasıyla oranları; %18, %4,5 ve % 0 ' dır. Resmi tamamladıktan sonraki durumun da kararsız, huzursuz ve öfkelinin sırasıyla dağılımı; %4,5, % 2, 3 ve % 0'dır. Mutlu ifadesi sırasıyla %43,% 45 ve %48 olarak görülmektedir. Öğretmenin pekiştireç kullanmadan önce resmi yapan öğrencinin genel durumunu gösterir dağılım incelendiğinde % 9,1 çok mutlu,% 61 mutlu iken, öğretmen pekiştireç kullandıktan sonra çok mutlu oranı % 66' ya yükselmiş; mutlu oranı ise % 30 düşmüştür. Öğrencilerin büyük oranda çok mutlu oldukları görülmüştür. Kararsız, huzursuz ve öfkeli ifadeleri sırasıyla öğretmen pekiştireç kullanmadan önce; %25, %2,3 ve %2,3 olarak tespit edilmiştir. Bu oran öğretmenin pekiştireç kullanmasından sonra sırasıyla; %2,3,% 2, 3 ve % 0 olmuştur. Araştırmanın yapıldığı okullarda toplam 12 özel eğitim uzmanı ile görüşme yapılmıştır. Görüşme soruları 3 ayrı bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; kişisel bilgiler, ikinci bölümde özel eğitimcilerin görsel sanatlar eğitimi ile ilgili görüşleri, üçüncü bölümde ise DS'li çocukların görsel sanatlar eğitimi ile ilgili kazanımlarına ilişkin görüşlerine yer verilmiştir. 3-15 yıl arası çalışan özel eğitim öğretmeliği mezun uzmanların genel olarak belirtikleri; görsel sanatlar eğitiminin; DS'li çocuklar olmak üzere, özel eğitime gereksinim duyan bütün engelli bireylerin bu eğitimi alması gerektiği olarak ifade edilmiştir.