Türkiye-Avrupa Birliği bütünleşmesi sürecinde Gümrük Birliği: ekonomik ve politik bir yaklaşım

110 hinden itibaren Türkiye'de, tek vergi prensibine dayalı ithalat rejimine geçilmiştir. Gümrük Birliği'nin Türkiye üzerinde muhtemelen çeşitli etkileri olacaktır. Statik ve dinamik olarak sınıflandmlabilen bu etkilerden ilki hemen hissedilebileceği gibi uzun dönemde dinamik etkiler şeklinde Akit taraflara yansıyacaktır. Gümrük birliği kurulduktan sonra, ayırımcı tarife değişiklikleriyle hem iç pazar engellerini ortadan kaldırarak daha serbest ticarete doğru bir yöneliş olur, hem de ortak gümrük tarifeleri çerçevesinde ortak dış ticaret politikaları ve ortak dış tarifelerle potansiyel bir korumacılığa doğru hareket eder. Bu hareketler iki farklı etki ortaya çıkarır: 1- Ticaret Yaratma, 2- Ticaret Sapması. Kamu maliyesi üzerinde meydana gelecek etkiler olarak, Türkiye'nin ithalat üzerinden aldığı gümrük vergileri ve TKF'nin kaldırılmasıyla, Devlet gelirleri önemli oranda azalacaktır. Kurulan gümrük birliğinin dinamik etkilerinin tespiti ve ölçülmesi zor olmasına rağmen, bu etkiler, statik etkilerden daha önemlidir. Gümürk birliğinin dinamik etkileri; ölçek ekonomileri, artan rekabet, ticaret dönemlerindeki artış ve artan büyüme olarak görülürken Birlik üyesi ülkelerin herhangi birindeki enflasyon oranının ya da yapılan bir devalüasyonun hem kendisi, hem de diğer partnerleri üzerindeki etkileri de üyeler arasında kaynakların yeniden dağılımı ve gelir transferi bakımından son derece önemlidir. Türkiye-AB arasındaki ticari ilişkiler her geçen gün daha da artmaktadır. Bugün Türkiye'nin dış ticaretinin takriben tfo 50'si AB ülkeleriyle yapılmaktadır. Gümrük Birliği sonrası, ticaret hacminin % 70'lere çıkacağı tahmin edilmektedir. Ill Gümrük Birliği sonrası AB ülkelerine ihracatın artacağı ancak, ithalatın çok daha fazla artacağı, bu nedenle küçük ve orta ölçekli birçok üreticinin piyasadan çekileceği, olumsuz etkilerden önemli bir tanesi olarak görülmektedir. Türkiye, Gümrük Birliği'ne tam üye olmadan girecek bir ülke olması dolayısıyla diğer partnerlerinin sahip olduğu tam üyelik avantajından yoksun olacaktır. Ortaklık Antlaşması'nın ve Katma Protokol'ün yapıldığı dönemlerdeki şartların değişmiş olmasına rağmen, gelişmelerin zaman zaman Türkiye'nin üyeleğinin aksi yönünde olmasına rağmen AB'ye tam üyeleğin Türkiye için Antlaşma ve teamüllerden doğan yasal bir hakkı olarak görülmektedir. Gümrük Birliği, tam üyeliğe giden yolda bir araç olarak görülmesinin yanı sıra, karşılıklı yükümlülükler bakımından denksellikten ayrılınmamalıdır. Gümrük Birliği'nin bir araç olarak ifade edilmesi, tam üyelik için bir taviz şeklinde algılanmamalı, 'mütekabiliyet' ilkesinden ayrılınmamalı ve taviz verilmemelidir.. 0110 hinden itibaren Türkiye'de, tek vergi prensibine dayalı ithalat rejimine geçilmiştir. Gümrük Birliği'nin Türkiye üzerinde muhtemelen çeşitli etkileri olacaktır. Statik ve dinamik olarak sınıflandmlabilen bu etkilerden ilki hemen hissedilebileceği gibi uzun dönemde dinamik etkiler şeklinde Akit taraflara yansıyacaktır. Gümrük birliği kurulduktan sonra, ayırımcı tarife değişiklikleriyle hem iç pazar engellerini ortadan kaldırarak daha serbest ticarete doğru bir yöneliş olur, hem de ortak gümrük tarifeleri çerçevesinde ortak dış ticaret politikaları ve ortak dış tarifelerle potansiyel bir korumacılığa doğru hareket eder. Bu hareketler iki farklı etki ortaya çıkarır: 1- Ticaret Yaratma, 2- Ticaret Sapması. Kamu maliyesi üzerinde meydana gelecek etkiler olarak, Türkiye'nin ithalat üzerinden aldığı gümrük vergileri ve TKF'nin kaldırılmasıyla, Devlet gelirleri önemli oranda azalacaktır. Kurulan gümrük birliğinin dinamik etkilerinin tespiti ve ölçülmesi zor olmasına rağmen, bu etkiler, statik etkilerden daha önemlidir. Gümürk birliğinin dinamik etkileri; ölçek ekonomileri, artan rekabet, ticaret dönemlerindeki artış ve artan büyüme olarak görülürken Birlik üyesi ülkelerin herhangi birindeki enflasyon oranının ya da yapılan bir devalüasyonun hem kendisi, hem de diğer partnerleri üzerindeki etkileri de üyeler arasında kaynakların yeniden dağılımı ve gelir transferi bakımından son derece önemlidir. Türkiye-AB arasındaki ticari ilişkiler her geçen gün daha da artmaktadır. Bugün Türkiye'nin dış ticaretinin takriben tfo 50'si AB ülkeleriyle yapılmaktadır. Gümrük Birliği sonrası, ticaret hacminin % 70'lere çıkacağı tahmin edilmektedir. Ill Gümrük Birliği sonrası AB ülkelerine ihracatın artacağı ancak, ithalatın çok daha fazla artacağı, bu nedenle küçük ve orta ölçekli birçok üreticinin piyasadan çekileceği, olumsuz etkilerden önemli bir tanesi olarak görülmektedir. Türkiye, Gümrük Birliği'ne tam üye olmadan girecek bir ülke olması dolayısıyla diğer partnerlerinin sahip olduğu tam üyelik avantajından yoksun olacaktır. Ortaklık Antlaşması'nın ve Katma Protokol'ün yapıldığı dönemlerdeki şartların değişmiş olmasına rağmen, gelişmelerin zaman zaman Türkiye'nin üyeleğinin aksi yönünde olmasına rağmen AB'ye tam üyeleğin Türkiye için Antlaşma ve teamüllerden doğan yasal bir hakkı olarak görülmektedir. Gümrük Birliği, tam üyeliğe giden yolda bir araç olarak görülmesinin yanı sıra, karşılıklı yükümlülükler bakımından denksellikten ayrılınmamalıdır. Gümrük Birliği'nin bir araç olarak ifade edilmesi, tam üyelik için bir taviz şeklinde algılanmamalı, 'mütekabiliyet' ilkesinden ayrılınmamalı ve taviz verilmemelidir.. 0110 hinden itibaren Türkiye'de, tek vergi prensibine dayalı ithalat rejimine geçilmiştir. Gümrük Birliği'nin Türkiye üzerinde muhtemelen çeşitli etkileri olacaktır. Statik ve dinamik olarak sınıflandmlabilen bu etkilerden ilki hemen hissedilebileceği gibi uzun dönemde dinamik etkiler şeklinde Akit taraflara yansıyacaktır. Gümrük birliği kurulduktan sonra, ayırımcı tarife değişiklikleriyle hem iç pazar engellerini ortadan kaldırarak daha serbest ticarete doğru bir yöneliş olur, hem de ortak gümrük tarifeleri çerçevesinde ortak dış ticaret politikaları ve ortak dış tarifelerle potansiyel bir korumacılığa doğru hareket eder. Bu hareketler iki farklı etki ortaya çıkarır: 1- Ticaret Yaratma, 2- Ticaret Sapması. Kamu maliyesi üzerinde meydana gelecek etkiler olarak, Türkiye'nin ithalat üzerinden aldığı gümrük vergileri ve TKF'nin kaldırılmasıyla, Devlet gelirleri önemli oranda azalacaktır. Kurulan gümrük birliğinin dinamik etkilerinin tespiti ve ölçülmesi zor olmasına rağmen, bu etkiler, statik etkilerden daha önemlidir. Gümürk birliğinin dinamik etkileri; ölçek ekonomileri, artan rekabet, ticaret dönemlerindeki artış ve artan büyüme olarak görülürken Birlik üyesi ülkelerin herhangi birindeki enflasyon oranının ya da yapılan bir devalüasyonun hem kendisi, hem de diğer partnerleri üzerindeki etkileri de üyeler arasında kaynakların yeniden dağılımı ve gelir transferi bakımından son derece önemlidir. Türkiye-AB arasındaki ticari ilişkiler her geçen gün daha da artmaktadır. Bugün Türkiye'nin dış ticaretinin takriben tfo 50'si AB ülkeleriyle yapılmaktadır. Gümrük Birliği sonrası, ticaret hacminin % 70'lere çıkacağı tahmin edilmektedir. Ill Gümrük Birliği sonrası AB ülkelerine ihracatın artacağı ancak, ithalatın çok daha fazla artacağı, bu nedenle küçük ve orta ölçekli birçok üreticinin piyasadan çekileceği, olumsuz etkilerden önemli bir tanesi olarak görülmektedir. Türkiye, Gümrük Birliği'ne tam üye olmadan girecek bir ülke olması dolayısıyla diğer partnerlerinin sahip olduğu tam üyelik avantajından yoksun olacaktır. Ortaklık Antlaşması'nın ve Katma Protokol'ün yapıldığı dönemlerdeki şartların değişmiş olmasına rağmen, gelişmelerin zaman zaman Türkiye'nin üyeleğinin aksi yönünde olmasına rağmen AB'ye tam üyeleğin Türkiye için Antlaşma ve teamüllerden doğan yasal bir hakkı olarak görülmektedir. Gümrük Birliği, tam üyeliğe giden yolda bir araç olarak görülmesinin yanı sıra, karşılıklı yükümlülükler bakımından denksellikten ayrılınmamalıdır. Gümrük Birliği'nin bir araç olarak ifade edilmesi, tam üyelik için bir taviz şeklinde algılanmamalı, 'mütekabiliyet' ilkesinden ayrılınmamalı ve taviz verilmemelidir.. 0