turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çevre ve iş güvenliği açısından endüstriyel tip motor üretimi yapan bir işletmede risk değerlendirme uygulaması

Bu çalışma, toplam alanı 55.000 m2 olan, 184 kişinin çalışmakta olduğu, tehlikeli risk grubunda yer alan, endüstriyel tip motor üretimi yapan bir işletmede uygulanmıştır. Mevcut ISO 14001 Çevre, TS 18001 İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetim Sistemi ve yürürlükte olan Çevre/İş Sağlığı ve Güvenliği Mevzuatı'nda yapılan risk değerlendirme tanımlamalarında ve içeriğindeki ortak yönler araştırılmış ve yapılacak risk değerlendirme çalışması, elde edilen bilgiler ışığında temellendirilmiştir. Bunun yanında en çok kullanılan risk değerlendirme yöntemleri incelenmiş ve uygulama çalışmasında kullanılacak yöntem belirlenmiştir. İşletme için yapılan ilk risk değerlendirme çalışmasıdır. İşletmenin tüm bölümleri tek tek ele alınmış ve mevcut tehlikelerin oluşturabileceği risklerin incelenmesi için Ön Tehlike Analizi Risk Değerlendirme Yöntemi kullanılmıştır. Bu değerlendirme yöntemi kullanılırken, iş güvenliği ve çevresel riskler birlikte incelenmiş ve sonucunda oluşabilecek ortak risklerin nasıl ele alınması ve değerlendirilmesi gerektiği gösterilmiştir. Risk değerlendirme çalışmasının sonunda mevcut tehlikelerden oluşan risklerden %64,9'unun hemen önlenebileceği, diğer risklerin ise kısa zamanda çözülebileceği ortaya çıkmıştır. Sonuçta belirlenen bu değerler, benzer işletmelerde mevcut risklerin ortadan kaldırılması sonucuna, az maliyetlerle, kısa zamanda ulaşılabileceğinin bir sonucudur.
Büyük altyapı faaliyetlerinde çevre yönetimi uygulamaları

BÜYÜK ALTYAPI FAALİYETLERİNDE ÇEVRE YÖNETİMİ UYGULAMALARI Mutlu ERDEM ÖZ Çevre Yönetimi kavramı, tüm canlıların sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşamaları, doğal kaynaklann korunması, değerlendirilmesi ve geliştirilmesi amacıyla oluşturulacak bir iletişim, planlama, eşgüdüm ve denetim sistemi ve bu sistemin çalışmasını sağlayacak bir örgütün kurulması olarak tanımlanmaktadır. Gelişme yolunda kaçınılmaz olan büyük altyapı faaliyetlerinin gerçekleştirilmesi sırasında kullanılan doğal kaynakların yenilenebilirliğinin korunması, hem doğal kaynakların hem de söz konusu faaliyetlerin sürdürülebilirliğinin sağlanması açısından önem taşımaktadır. Bu bakış açısı ile, Çevre Yönetimi kavramının büyük altyapı faaliyetlerinin proje, uygulama, işletme ve uzaklaştırma aşamalarında, Çevre Yönetim Planlan'nın hazırlanması yolu ile entegre edilmesi gereği ortaya çıkmaktadır. Böyle bir entegrasyon Türkiye'de yaygın olarak gerçekleştirilen bir uygulama değildir. Ancak, değişen çevresel, politik, sosyal, ekonomik ve bilimsel koşullar, söz konusu uygulamayı zorunlu kılmaktadır. Bu çalışmanın hedefi, yukarıda belirtilen genel çerçeve doğrultusunda, 'büyük altyapı faaliyetlerinde çevre yönetimi uygulamaları' konusunu mevzuat, uygulama, denetleme başlıkları altında, ulusal alanda uygulaması başlamış olan uluslararası projeleri değerlendirmek, öz teşhis metodu ve kirlilik önleme yaklaşımını benimseyerek oluşturulacak olan bir çevre yönetim sistemini, çevre yönetim planlaması yolu ile tariflemek ve bu konuda, Türkiye için kaçınılmaz olan gelecekteki uygulamalar için bir temel oluşturmaktır.
Kirletici gaz ve toz emisyonlarının bir şehir yerleşkesindekidağılımının incelenmesi: Diyarbakır örneği

Hava kirliliği gelişmiş ve gelişmekte olan ülke ve şehirlerde en önemli çevre sorunlarından birini oluşturmaktadır. İnsan ve canlılar için vazgeçilmez bir unsur olan hava hayatımızın temel kaynaklarındandır. Bu sebeple hava kirliliğinin toplumsal sonuçları olmaktadır. Hava kirliliği sorununun çözümü için öncelikle mevcut durumun tespit edilmesi gerekmektedir. Bu çalışma kirleticigaz ve toz emisyonlarının bir şehir yerleşkesindeki dağılımını incelemek amacıyla 2017- 2018 yılında Diyarbakır ilinde gerçekleştirilmiştir. Diyarbakır ili içinde belirlenen 13 noktada haftalık periyotlarlaportatif cihazlar ile toz ve gaz ölçümü yapılmıştır. Daha sonra bu ölçümlerden elde edilen veriler ile Diyarbakır ili Çevre ve Şehircilik Bakanlığı İl Müdürlüğü'nden alınan veriler karşılaştırılmıştır. Bu karşılaştırmalar sonucunda Diyarbakır ilindeki kirleticilerin yıl boyunca konumsal değişiklikleri ile konumsal bağımlılık ilişkileri incelenmiştir. Ölçüm sonuçları hava kirliliği kontrol yönetmeliği çerçevesinde değerlendirilmiştir. Proje çalışmasından elde edilen verilerin ortalama değerleri PM10 için 49.7 g/m3, PM2. 5 için 476. 93 g/m3, NO2 ve CO2 için ise sırasıyla % 0.290994 ve % 0 .59975olarak tespit edilmiştir. Elde edilen bu veriler kirletici sınır değerleri ile kirletici parametreleri sınır değerlerini aşmadığından Diyarbakır ili hava kalitesinin 'iyi' sınıfında olduğu belirlenmiştir.
Yoğun sanayileşmiş orta ölçekli yerleşim yerlerinde karşılaşılan çevre problemleri, etkileri ve çözümü: Dilovası örneği

Yerleşim yerlerinin evsel, sosyal ve endüstriyel aktiviteleri sonucu oluşan çevre problemlerinin; nüfusun artması, yaşam standartlarının yükselmesi ve teknolojideki gelişmelerin sonucu olarak miktarları ve çeşitleri artmaktadır. Birçok ülkede çevre bileşenlerinin doğru şekilde yönetilmemesi ya yetersiz atık yönetiminden ya da ortaya çıkabilecek çevresel tehlikelerin boyutlarının iyi değerlendirilememesi veya teknik ve ekonomik kaynakların eksikliğinden dolayı ihmal edilmiştir. Dilovası günümüzde Marmara Bölgesinde sanayinin can damarıdır. İlçe sınırları içerisinde 5 organize sanayi bölgesi ve 1 sanayi sitesi bulunmaktadır. Kocaeli sınırları içerisindeki 13 organize sanayi bölgesinin beşi Dilovası'nda yer almaktadır. Bu anlamda sahanın sanayi özelliklerinin daha detaylı incelenmesi için bu organize sanayi bölgeleri alt başlıklar halinde incelenmiştir. 2014 yılı adrese dayalı nüfus sayımı sonuçlarına göre, Dilovası toplam nüfusu 45.714 kişidir. Yüzölçümü 134 km olan Dilovası'nda km 'ye yaklaşık 340 kişi düşmektedir. Sanayi fonksiyonun etkisi daha da artacak olan Dilovası'nda bulunan yerleşmelerin çevre kirliliğinden etkilenmesi sorununun daha da artacağını öngörebilmek mümkündür. Çevre kirliliğinin en az düzeye düşürülmüş olduğu düşünülecek olsa dahi, şehirle sanayinin iç içe geçmişş olmasının olumsuzlukları tamamıyla ortadan kalkmayacaktır.
İstanbul Avrupa yakası katı atık taşıma sistemi için çok kriterli karar verme tekniklerinin uygulanması

İSTANBUL AVRUPA YAKASI KATI ATIK TAŞIMA SİSTEMİ İÇİN ÇOK KRİTERLİ KARAR VERME TEKNİKLERİNİN UYGULANMASI Kati atık yönetim sistemi katı atıkların konut, işyeri gibi üretildikleri yerlerde geçici olarak biriktirilmesi, bu yerlerden toplanması, taşınması, geri kazanılması gibi işlemlerden sonra, çevre ve insan sağlığı açısından zararsız hale getirilmesi ve ekonomiye katkı sağlaması amacıyla, kompostlaştırma, enerji kazanmak veya bertaraf etmek üzere yakma ve düzenli depolama işlemlerinin tümüdür. Tersine Lojistik ise 'ham maddelerin bir üretim, dağıtım veya kullanım noktasından, tekrar kullanım alanına veya uygun bertaraf alanına akışını planlamak, uygulamak ve kontrol etmek' olarak tanımlanabilir. Eğer 'hammaddeler' terimi katı atık terimi ile değiştirilerek yapılacak yeni tanımla, katı atık yönetimi ile tersine lojistik kavramlarının temelde birbirlerine benzediği görülecektir. Bu çalışmada 2005 yılında İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin mevcut katı atik yönetimi incelenmiştir. Bu incelemenin sonucunda kati atik yönetimi adımlarından biri olan, toplama, taşıma ve aktarma sisteminde gelen atık miktarının fazlalığı yüzünden aksamalar olduğu gözlenmiştir. Bu aksaklıklar genellikle Avrupa Yakası Katı Atık Aktarma Merkezleri'nde oluşmaktadır. Ancak bu aksaklıları etkileyen oldukça fazla kriter olduğu için, inceleme yaptıktan sonra mevcut sistemi düzeltmek için çözüm oluşturmak oldukça zordur. Amacımıza ulaşmak için, kati atik yönetiminde kullandığımız metotlar maalesef bu sebepten yetersiz kalmaktadır. Bu yüzden farklı disiplinlerden çeşitli metotların ve teknikler kullanarak bu açık kapatılmaya çalışılmalıdır. Burada karşımıza çıkan lojistik ve tersine lojistik uygulamalarından Çok-Kriterli Karar Verme Teknikleri, sonucu etkileyen birden fazla kriterin hepsinin aynı anda değerlendirilmesine olanak verdiği için uygun görülmüştür. Bu sayede kati atik yönetiminde karar vermede karşılaşılan eksiklikler engellenmiş olacaktır. Bu çalışmanın metodoloji bölümünde Çok-Kriterli Karar Verme Tekniklerinden AHP ve TOPSIS teknikleri ayrıntıları ile anlatılmıştır. Uygulama bölümünde ise bu teknikler 'İstanbul Avrupa Yakası Kati Atik Toplama ve Taşıma Sistemlerini İyileştirmek' amacı için uygulanmıştır. Bu tekniklerin uygulanması, amaca ulaşmak için seçilecek çözüm yollarının incelenmesi ve en doğru çözümün bu alternatifler arasından seçilmesi şeklinde olmuştur. En son bölümde de çıkan sonuçlar ve öneriler tartışılmıştır.
İçme suyu dağıtım şebekelerinin hidrolik analizi ve su kayıplarının modellenmesi üzerine örnek bir çalışma

Anahtar kelimeler: Su kaybı, DMA, PMA, basınç yönetimiSanayileşme, iklim değişikliği ve hızlı nüfus artışı ile artan su ihtiyacı sebebiyle su kaynaklarının yetersiz kalacağı ve su stresi yaşayan ülkelerin sayısının artacağı tahmin edilmektedir. Su kayıplarının önlenmesi sürdürülebilir bir biçimde suya ulaşım sağlanabilmesi açısından oldukça önemlidir. Bu çalışmada, Kocaeli İli İzmit ilçesi sınırları içerisinde seçilen bir alanda su kayıplarının azaltılması amacıyla içme suyu dağıtım şebekelerinin hidrolik analizi yapılmıştır. WaterCAD programı ile bölgenin içme suyu hattının bileşenleri modellenmiştir. Su kaybının azaltılması amacıyla çalışma alanında basınç yönetimi yapılmıştır. Basınç yönetimi için bölge, izole ölçüm bölgelerine ve basınç yönetim alanlarına ayrılmıştır. DMA ve PMA'lar oluşturulup basınç yönetim sistemine geçilmesi ile matematiksel olarak su kayıpları büyük oranda azalmıştır. Yapılan basınç yönetim çalışmaları ile bölge içinde su kaybı oranı % 44 seviyesinden %28 seviyesine düşürülmüştür.
Borabey göletinin termal katmanlaşma yapısının ve çözünmüş oksijen profilinin incelenmesi ve CE-QUAL-W2 ile modellenmesi

Termal katmanlaşma konusu su kütlelerinde önemli etkilerinden dolayı üzerinde birçok araştırmanın yapıldığı konulardan biridir. Özellikle, sucul canlıların yaşam kaynağı olan çözünmüş oksijen başta olmak üzere, birçok su kalitesi parametresi termal katmanlaşma sonucunda olumsuz etkilenmektedir. Bu çalışma kapsamında 2013- 2014 yılları boyunca Borabey göletinin termal katmanlaşma yapısı ve çözünmüş oksijen profilleri incelenmiş, RTRM indeksi kullanılarak termal katmanlaşma sonucu oluşan bölgelerin hacimleri belirlenmiş, bununla birlikte CE-QUAL-W 2 modeli kullanılarak 2013- 2014 yılları için sıcaklık ve çözünmüş oksijen modellemesi gerçekleştirilmiştir. Ayrıca oluşturulan çeşitli senaryolar sonucunda göletteki su miktarının 2020 yılına kadar nasıl değişim göstereceği araştırılmıştır. Yapılan çalışma sonucunda Borabey göletinde meydana gelen termal katmanlaşmanın Nisan ayının sonunda oluşmaya başladığı ve Ağustos ayının sonlarına kadar devam ettiği ve göletin monomiktik bir göl olduğu gözlemlenmiştir. Katmanlaşma sonucu oluşan bölgelerin ise, gölün toplam hacmine oranla, yaklaşık %20'lik bir kısmının hipolimniyon, %20'lik bir kısmının metalimniyon ve %60'lık kısmının ise epilimniyon bölgesi olarak nitelendirilebileceği gözlemlenmiştir. Ayrıca CE-QUAL-W 2 modeli kullanılarak gerçekleştirilen modelleme çalışmasıyla hesaplanan sıcaklık ve çözünmüş oksijen verilerinin gözlem verileriyle karşılaştırılması sonucu 2013- 2014 yılları için hesaplanan ortalama mutlak hata miktarları sırasıyla 0 ,77 C ve 1,09 mg O2/L olarak belirlenmiştir.
Bazı sucul bitkilerin atıksu arıtma tesisi çıkış suyundaki bazı ağır metalleri alım kapasitesinin araştırılması

Bu tez çalışmasınının amacı, ileri biyolojik atıksu arıtma tesisi çıkış sularına maruz bırakılan su sümbülü ve su marulu bitkilerinin bazı ağır metalleri alım kapasitesinin belirlenmesidir. Bu amaçla İstanbul Paşaköy İleri Biyolojik Atıksu Arıtma Tesisi çıkış noktasına reaktörler yerleştirildi. Reaktörlerin içerisine su sümbülü ve su marulu eklendi. Bitkilerden ve atıksudan günlük olarak numuneler alındı. Elde edilen sonuçlara göre su sümbülü numunelerinde ağır metal konsantrasyonları Ni>Cu>Cr>Co, su marulu numunelerinde ise ağır metal konsantrasyonları Cu>Ni>Cr>Co sıralamasını izlemiştir. Su marulunun Cu, Ni ve Cr ağır metallerini alım miktarları, su sümbülünün alım miktarlarından daha yüksek olarak tespit edildi. Su marulu ile su sümbülünün Co ağır metalini benzer miktarlarda bünyelerine aldıkları tespit edildi. Atıksu numunelerinde ağır metal konsantrasyonlarının sıralaması Ni>Cu>Cr>Co şeklinde olmuştur. Sonuç olarak, Paşaköy İleri Biyolojik Atıksu Arıtma Tesisi çıkış sularına maruz bırakılan su sümbülü ve su marulunun bazı ağır metalleri akümüle ettiği tespit edildiğinden bu bitkilerin fitoremediasyonda kullanılabileceği belirlendi.
Pestisit gideriminde alternatif yöntem araştırması

Atıksudan organofosfatlı pestisit DDVP (dimetil 2,2 dikloro vinil fosfat) gideriminin amaçlandığı çalışmalarda adsorpsiyon, fotodegredasyon ve mikrobiyolojik arıtım ile bu yöntemlerin birlikte kullanıldığı sistemler denenmiş, optimum deneysel koşullar belirlenerek bu koşullarda değişik DDVP derişimlerine sahip numuneler için giderim verimleri araştırılmıştır. Yapılan çalışmalar sonucunda, adsorpsiyon yönteminde % 8 .60-71.77; H2O2 varlığındaki fotokatalitik degredasyonda % 17 .15-27.48; UV lambası kullanılarak TİO2 varlığındaki fotokatalitik degredasyonda % 35 .22- 95 .52; güneş ışığı ile TİO2 varlığındaki fotokatalitik degredasyonda % 61 .98-100; fotodegredasyonla adsorpsiyonun birlikte denendiği yöntemde % 6 .06-46.28; UV lambası kullanılarak fotokatalitik degredasyonla adsorpsiyonun birlikte denendiği yöntemde % 49 .29-90.35; güneş ışığında fotokatalitik degredasyonla adsorpsiyonun birlikte denendiği yöntemde % 34 .16-90.18; mikrobiyolojik arıtımda % 36.87-87. 86 arasında değişen giderim verimleri elde edilmiştir. Deneyler sonucunda elde edilen verilere dayanarak en uygun giderim yönteminin, TİO2 varlığındaki fotokatalitik degredasyon ve fotokatalitik degredasyonla adsorpsiyonun birlikte denendiği yöntem olduğuna karar verilmiştir. Ayrıca, yapılan istatistiksel çalışmalarla pH, iletkenlik ve potansiyel değerlerinin denenen giderim yöntemleri için yöntemin verimliliği konusunda önemli bir gösterge olduğu ve bu parametreler ölçülerek de giderim verimi konusunda bir fikir edinilebileceği belirlenmiştir.
Çevresel radyasyonun canlılığın sürdürülebilirliğine etkileri

Son 50 yıl içerisinde nükleer silah denemeleri ve nükleer kazalar sonucu çevre radyoaktivite seviyesinde küresel düzeyde artış meydana gelmiş, bazı bölgelerde çevre radyoaktivite seviyesindeki artış ekosisteme önemli derecede zarar verecek düzeylere erişmiştir. Çevreye giderek artan radyoaktif madde salımı, canlı organizmaların yerel, bölgesel ve hatta küresel düzeyde fazladan ışınlanmalarına neden olmuştur. Böylece, çevresel radyoaktivite kaynaklı ışınlanmanın, küresel çevre sorunlarından biri olduğunun farkına varılmıştır. Yıllar boyunca geliştirilmiş olan mevcut uluslararası radyasyondan korunma sistemi net olarak belirlenmiş ilke ve standart metotları içermektedir. Bu sistem, insanı bireysel bir tür olarak merkeze yerleştirmiştir. Başka bir deyişle, radyasyondan korunma sistemi insanın korunması temeline dayandırılmıştır. Çevrenin korunması, genellikle, bu insan merkezli bakış açısı kapsamında bir alt öğe olarak değerlendirilmektedir. İnsanlar tarafından alınan doz ile ortamdaki diğer organizmalar tarafından alınan doz her zaman birbirinden farklı olacağından, bu değerlendirmenin yanlış olduğu açıkça görülmektedir. Genom yapısı ve işlevlerine ilişkin mevcut bilgilerin yanı sıra modern moleküler biyoloji yöntemleri, radyasyonun biyota üzerindeki etkileri konusundaki anlayışa yeni boyutlar getirilmesini sağlamaktadır. Radyasyonun muhtemel etkileri açısından prensipte insan hücresi ile diğer türlerin hücreleri arasında, özellikle memelilerde, bir fark bulunmamakla birlikte, radyasyondan korunma felsefesi bu türler arasında farklılık gözetmektedir. Bu çalışmada, çevre radyasyonunun biyota üzerindeki etkileri ve çevrenin iyonlaştırıcı radyasyondan korunmasındaki problemlere ilişkin önemli hususlar detaylı olarak tartışılmıştır. Mevcut insan-merkezli radyasyondan korunma sistemi ve felsefesi biyo-merkezli bakış açısıyla incelenmiştir.
Uzun mesafeli kirletici taşınımının Antalya-Finike-Kumluca orman toprağı ve ağaçları üzerine etkisi

UZUN MESAFELİ KİRLETİCİ TAŞINIRININ ANTALYA-FİNİKE-KUMLUCA ORMAN TOPRAĞI VE AĞAÇLARI ÜZERİNE ETKİSİ Bilgen Türkoğlu Hacettepe Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Çevre Bilimleri Anabilim Dalı ÖZ Batı Akdeniz Finike-Kumluca orman bölgesinde ormanların durumunun anlaşılması için Batı Akdeniz Orman Araştırma Müdürlüğü tarafından, 24 örnekleme noktasında 1991, 1993 ve 1997'de yaprak ve renk kaybı gözlemleri yapılmış, 1992, 1993 ve 1997 yıllarında ibre örnekleri toplanmış ve kimyasal ve fiziksel analizleri yapılmıştır. Her bir deneme alanı içinde önceden belirlenmiş ağaçlarda alt ve üst dallardan ayrı ayrı toplanan ibre örneklerinde besin elementleri ile Na, S, Fe, Mn, Zn, B, Cu, Pb, Mo ve Co ölçümleri yapılmıştır. 1995 ve 1998 yıllarında 4 ayrı derinlikten (0-1 Ocm, 10 -30cm, 30-60 cm, ve 60-90 cm) alınan toprak örneklerinde pH, CaCOa organik madde, toplam N, Ca, Mg, K, Na, P205, EC, S, C, Fe, Mn, Zn, Cu, Al, Ni, Cr ve Pb analizleri yapılmıştır. Bu analizlere ek olarak ODTÜ tarafından bölgede gerçekleştirilmiş 1992- 1996 yılları arasında kirleticilerin çökelme akılarından(AI-Momani,1995) ve Antalya Çaltıcak koyunda ölçülen ozon verilerinden de yararlanılmıştır. 1991, 1993 ve 1997 yıllarında ölçülen yaprak kaybı değerlerinin bozulma eğiliminde olduğu saptanmıştır. Yaprak ve renk kaybı değerleri yükseklik, ortalama yaş, deniz kenarına yakınlık ve bakıya göre farklılık göstermiş olsa da genel olarak Antalya ormanlarının durumunun, ülkemiz ile benzer iklim koşullan gösteren Akdeniz ülkeleri ormanlarından daha kötü olduğu görülmüştür. 1992, 1993 ve 1998 yıllarında ölçülen İbre analizlerinde N, Mn, Zn elementlerinin çam ağaçlarında genel olarak görülen değerlerden düşük olduğu; Ca, Mg, S, Pb, Cu ve Fe elementlerinin fazlalığı saptanmıştır. Önemli makronütrientlerden olan K ve P ise istasyonların çoğunda yeterli olarak bulunmuş olsa da azalma eğiliminde olduğu saptanmıştır. Yapılan korelasyon analizlerinde Mn, Zn ve Cu azalmasının genel olarak yaprak ve renk kaybı üzerine etkisi olabileceği saptanmıştır. Toprak parametreleri incelendiğinde artan derinlikle beraber artan pH, CaC03 değerleri ve azalan organik madde ve N değerleri saptanmıştır. Deneme alanında toprağın alkalin ve gittikçe azalan miktarda N değerine sahip olduğu bulunmuştur. 1995- 1998 yıllan arasında artan C/N oranı ise, bölge topraklarında biyolojik aktivitenin hızla bozulduğunu göstermektedir. Yaprak kaybı ve toprak parametreleri arasında belirgin bir ilişki kurulamamıştır. Orman bozulmalarının başlıca sebepleri olan ani iklim değişimleri, asit yağmurları, ozon, böcek gibi faktörler ayrıca araştırılmıştır. Ancak nötralizasyon özelliklerinin fazla olduğu bölgede asit yağmurlarının etkili olmadığı, böcek-mantar gözlemlerinin bölgede yaprak kaybı ile paralel bir böcek-mantar/ yaprak kaybı ilişkisi göstermediği ve iklimin ani bir değişim göstermediği saptanmıştır. Ancak elde edilen ozon verilerinin değerlendirilmesi sonucunda, bölgedeki ozon konsantrasyonlarının, ormanlar için kritik değerleri aştığı saptanmıştır.
Water quality assessment of an indoor swimming pool

Bu çalışmada, Boğaziçi Üniversitesi kapalı yüzme havuzunun su kalitesi fiziksel, kimyasal ve mikrobiyolojik parametreler kullanılarak araştırılmıştır. Bu çalışmada kullanılan fiziksel parametreler, sıcaklık, renk, bulanıklık, iletkenlik, tuzluluk ve toplam çözünmüş katı maddelerdir. Kimyasal parametreler ise pH, alkalinite, sertlik, serbest klor, amonyak, total Kjeldahl azotu, organik karbon, oksitlenebilirlik, anyonlar, ve metallerdir. Ayrıca, örneklerin UV/görünür bölge spektroskopisi ve floresans spectroskopisi ölçümleri kaydedildi. Kullanılan mikrobiyolojik parametreler heterotrof koloni sayımı, toplam koliform, fekal koliform, fekal streptokok, Pseudomonas aeruginosa ve Escherichia coli dir. Ayrıca havuz kullanıcılarının hijyenik alışkanlıkları ve davranışlarının su kalitesine olan katkıları hazırlanan anketlerle değerlendirilmiştir. Havuz suyunun fiziksel, kimyasal parameter sonuçları ve heterotrof koloni sayısının otoriteler tarafından verilen limitlere uygun olduğu görülmüştür. Bu çalışmada E. coli, total koliform ve fekal koliform identifiye edilmemiştir. Havuz suyunda 35 suş identifiye edilmiştir: Pseudomonas spp. en sık izole edilen (%34) bakterilerdir; identifiye edilen bakterilerin %20'si Pseudomonas aeruginosa'dır. Bunun dışında ceşitli bakteriler de identifiye edilmiştir. Bu çalışma ülkemizde bulunan kapalı yüzme havuzlarının sularının bu kapsamda incelenmemiş olduğunu göstermiştir. Çalışmanın sonuçları yüzme havuzlarının sularının sürekli olarak izlenmesinin ve Enterokokun da bir parametre olarak kullanılmasının gerekli olduğuna işaret etmektedir. Yoğun kullanımın olduğu havuzlarda yapılacak anketler havuz kullanıcılarının hijyenik alışkanlıkları ve davranışlarını ortaya çıkarmak açısından yararlı olacak ve gelecek çalışmalara ışık tutacaktır.
Health risk assessment for the land application of biosolids in Ankara, Turkey: Ingestion pathway

Biyokatılar tarım alanlarında yararlı bir şekilde kullanılabilen değerli ürünlerdir. Ancak, bir takım kirleticilerin biyokatılarda bulunma olasılığı nedeniyle, bu kirleticilerin insan sağlığına ciddi etkileri büyük bir endişe teşkil etmektedir. Bu sorunu ele almak amacıyla, biyokatıların tarımsal kullanımıyla ilişkili sağlık etkilerini değerlendirmek için risk bazlı yöntemler yaygın bir şekilde kullanılmaktadır. Bu çalışma biyokatıların ya da biyokatılarla karıştırılan toprağın çocuk tarafından yutulmasıyla ilişkili sağlık risklerini incelemeyi amaçlamaktadır. Bu çalışma, Türkiye'de biyokatıların tarım alanlarında kullanılması için yapılan ilk sağlık riski değerlendirmesi çalışmasıdır. Biyokatı örnekleri Ankara Merkez Atıksu Arıtma Tesisi'nden 2012 yılında aylık olarak alınmıştır ve yedi ağır metal, ve iki organik kirletici konsantrasyonları analiz edilmiştir. Sağlık risklerini değerlendirmek için ABD Çevre Koruma Ajansı ve Fransız Ulusal Enstitüsü Endüstriyel Çevre ve Riskler Birimi tarafından geliştirilen yöntemler kullanılmıştır. İki yöntem ile de çocuk tarafından yutulması maruz kalma yolu için kanser ve kanser olmayan riskler, U. S. EPA ve INERIS'in önerdiği kabul edilebilir kanser ya da kanser olmayan risk seviyelerine göre düşük olarak bulunmuştur. Ek olarak, Türkiye'de en kötü koşulda, en fazla sağlık riskinin ne olacağının belirlenmesi için, Evsel ve Kentsel Arıtma Çamurların Toprakta Kullanılmasına Dair Yönetmelik (2010) kapsamında sağlanan arıtma çamuru ve toprak sınır değerleri için aynı sağlık riski hesaplamaları yapılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, konsantrasyonlar muhtemel en fazla yönetmelik seviyelerinde olsa bile, sağlık risklerinin hala düşük olduğu belirlenmiştir.