turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Organik kirleticilerin yüzey aktif maddeler varlığında elektrokinetik yöntemlerle topraktan giderilmesinin araştırılması.

BAŞLIĞI: Organik Kirleticilerin Yüzey Aktif Maddeler VarlığındaElektrokinetik Yöntemlerle Topraktan GiderilmesininAraştırılması. YAZARIN ADI : Gülden KARASULOĞLUTehlikeli atıkların insanlar üzerindeki potansiyel riskinin anlaşılmasıyla birlikte bunların giderimi, kontrolü, taşınımı ve izlenilmeleriyle ilgili araştırmalar yoğun olarak sürdürülmeye başlanmıştır. Klasik ıslah yöntemlerinin bir çok tehlikeli atık sahasını iyileştirmekte yetersiz kalmasıyla, yeni ıslah teknikleri geliştirilmiştir. Bu tekniklerden biri elektrokinetik ıslah olup, özellikle hidrolik iletkenliği oldukça düşük olan metallerle kirletilmiş killi toprakların ıslahında yoğun olarak çalışılmıştır. Organik kirleticilerin bu yöntemle uzaklaştırılmaları bugüne kadar pek çalışılmış bir konu değildir. Organik kirleticiler yüksüz olduklarından bir elektrik alan altında hareket etmez sadece hidrolik veya elektroozmotik akımlaryardımı ile taşınırlar. Yüklü yüzey aktif madde varlığında organik kirleticiler bu maddelerle birleşip su fazındaki konsantrasyonlarını artırarak hem yüklü yüzey aktif madde ile hem de elektriksel akımdan kaynaklanan elektroozmotik akım iletaşınırlar. Ancak bu iki taşınım mekanizması anyonik yüzey aktif maddekullanıldığında ters taraflara doğru gerçekleşir. Bu çalışmada yüzey aktif maddelerinmodel organik olarak kullanılan DDT'nin sıvı faz konsantrasyonunu ciddi oranlardaartırdığını, toprağa adsorplanan DDT'nin artan yüzey aktif madde konsantrasyonu ile topraktaki oranının ciddi miktarda düştüğü bulunmuştur. Kritik misel derişimi düşük olan ve toprağa az adsorbe olan yüzey aktif maddelerin kullanımı daha başarılı sonuç vermektedir. Elektrokinetik taşınım çok uzun süreler gerektiren ve gerçekten başkametodların uygulanamayacağı koşullarda bir alternatif olarak kullanılabilir.
Niğde ili Bor ilçesi deri endüstrisi atıksularının toprak ve su kirliliğine olan etkisinin araştırılması

Deri endüstrisinde çok su kullanıldığından işletmede yüksek miktarda atıksu oluşmaktadır. Bu atıksular da ekolojik olumsuzluklara neden olmaktadır. Bu nedenle deri endüstrisinde atıksuların arıtılması gerekmektedir. Bor deri endüstrisinde, atıksular arıtılmadan sulama amaçlı tarlalara ve bağlara verilmektedir. Bu çalışmada Niğde ili Bor ilçesinde bulunan deri fabrikalarının atıksularının özellikle su ve toprakta oluşturabileceği etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla bölgenin profilini oluşturacak şekilde atıksu ve toprak örneklerinin alınacağı noktalar belirlenmiştir. Alınan toprak örneklerinde toprağın biyolojik aktivitesinin göstergesi olan COa ve dehidrogenaz enzim aktivitesi tayini ile kirliliği belirleyecek fiziksel ve kimyasal analizler yapılmıştır. Atıksulardan periyodik olarak alınan su örneklerinde; pH, sıcaklık, BOIs, katı madde miktan, KOI, toplam krom (Cr+ 3 ve Cr 6), nitrat, nitrit, EC ve çözünmüş oksijen miktarları belirlenmiştir. Elde edilen değerler standartlarla karşılaştırılarak kanal boyunca kirlilik durumu tartışılmıştır. Özellikle yapılan analizler sonucunda toplam krom ve KOI değerleri belirli örnekleme noktalarında standartların üzerinde bulunmuştur.
Fenton ve elektrokoagülasyon yöntemleriyle fıstık işleme sanayi atıksularının arıtımının incelenmesi

Bu tez çalışması kapsamında, Fenton, Elektrokoagülasyon ve Elektrofenton gibi ileri arıtma prosesleri ile Fıstık İşleme Sanayi atıksularından KOİ TOK ve TF'ün arıtılabilirlik performansları araştırılmıştır. Çalışma kapsamında kullanılan atıksu Gaziantep ili sınırları içerisinde faaliyet gösteren ve fıstık üretimi yapan yerel bir işletmeden temin edilmiştir. Çalışmanın ilk kısmında Al ve Fe plaka elektrotlar kullanılarak EK deneyleri yapılmıştır. Deneylerde prosese karıştıma hızının, pH'nın, akım yoğunluğunun ve destek elektrolit konsantrasyonunun etkisi incelenmiştir. Al plaka elektrotlarla gerçekleştirilen EK deneylerinin sonuçları Fe plaka elektrotlarla yapılan deney sonuçlarına göre çok daha yüksek giderim verimleri elde edilmiştir. Al plaka ile gerçekleştirilen EK denemelerinde en yüksek giderme verimleri pH= 4'te, 200 rpm karıştırma hızında, 6 mA cm-2 akım yoğunluğunda ve 180 dakika deney süresi sonunda 41.4 kWsaat m-3 enerji tüketilerek %60. 1 KOİ, %45. 5 TOK ve %71. 5 TF olarak gerçekleşmiştir. Fe plaka elektrot kullanıldığında ise en yüksek giderme verimleri %46 KOİ, %36. 1 TOK ve %66 TF olarak gerçekleşmiş ve bu denemede 34.2 kWsaatm- 3 enerji tüketilmiştir. Çalışmanın ikinci kısmında ise gerek işlem süresini kısaltmak, enerji tüketimlerini azaltmak gerekse daha yüksek giderim verimleri elde etmek için farklı ek işlemler uygulanması yoluna gidilmiştir. Bunun için. Fenton prosesi ile elektrokimyasal metot uygulamalarının bir arada gerçekleştirildiği metot olan E-Fenton prosesi uygulanmıştır. Proseste farklı H2O2, pH ve akım yoğunlukları denenmiş ve optimum şartlarda %80. 7 KOİ, %57. 6 TOK ve %88. 9 TF giderimi gerçekleşmiştir. Son olarak Fenton oksidasyonu ile yapılan çalışmalarda ise istenen KOİ, TOK ve TF giderim verimlerinin elde edilmesi için atıksu pH değerinin, H2O2 konsantrasyonun ve Fe+2'nin optimum miktarları belirlenmiştir. Optimizasyon çalışmaları sonucunda Fenton oksidasyonunda optimum şartlar; pH 3; 1.30 grL- 1 Fe+2, 19.2 grL- 1 H2O2 konsantrasyonu olarak belirlenmiş ve bu şartlar altında KOİ, TOK ve TF giderim verimleri sırasıyla %79.9-% 54 ve %88. 7 olarak bulunmuştur. Deneysel çalışmalar sonucunda H2O2 oksidantının belirgin bir etkisi gözlenmiştir zira en yüksek giderme verimleri E-Fenton prosesi ile yapılan denemelerde elde edilirken en düşük giderme verimleri ise Fe plaka elektrot kullanılarak gerçekleştirilen elektrokoagülasyon denemelerinde elde edilmiştir. Fenton ve E-Fenton proseslerinde KOİ, TOK ve TF iki aşamada oksidasyon ve koagülasyon mekanizmaları yardımıyla giderilmiştir. Deneysel çalışmalarda işletme maliyetleri de hesaplanmıştır. 1 litre atıksuyun arıtımı için Al plaka EK prosesinde 3.43 kr, Fe plaka EK prosesinde 1.904 kr, Fenton prosesinde 8.55 kr, E Fenton prosesinde 7.72 kr olarak hesaplanmıştır.
Sources of volatile organic compounds at urban and rural Kütahya atmosphere

Bu çalışma Kütahya da bulunan Tunçbilek ve Seyitömer termik santrallerinin hava kalitesine olan katkılarının araştırıldığı oldukça geniş çaplı bir çalışmanın bir parçasıdır. UOB konsantrasyonları biri Kütahyanın merkezinde diğeri Kütahyanın kuzeydoğusunda kurulmuş olan iki istasyonda ölçülmüştür. Örnekler kanister kullanılarak toplanmış ve GC-FID sisteminde analiz edilmiştir. Ortalama UOB konsantrasyonları kent istasyonunda 0.12 g/m3 ile 23 g/m3 arasında, kırsal istasyonda ise 0.06 g/m3 ile 33 g/m3 arasında değişmektedir. Bu çalışmada ölçülen UOB konsantrasyonları Türkiye de ölçülen UOB konsantrasyonlarıyla karşılaştırılabilir bulunmuştur, ancak dünya genelinde rapor edilen konsantrasyonlardan düşüktür. Rüzgar yönü, termik santrallerin UOB konsantrasyonlarına olan etkisini ortaya çıkarabilmek için çok önemlidir. Bazı UOB konsantrasyonları Seyitömer ve Tunçbilek termik santrallerinin bulunduğu yönlerden esen rüzgar yönlerinde yüksek ölçülmüştür, ancak bu termik santrallerin UOB konsantrasyonlarına olan katkılarını açıklamak için yeterince güçlü bir kanıt değildir. Son olarak, PMF kullanılarak bir kaynak paylaştırma çalışması yütürülmüş ve her iki istayonda da 8 farklı faktör tanımlanmıştır. Bu faktörler kırsal istasyonda 4 başlık altında şöyle gruplandırılmıştır: (1) trafik (toplam UOB konsantrasyonunun %31.3'ü), (2) Kütahya kent etkisi (toplam UOB konsantrasyonunun %15.3), (3) solvent kullanımı (toplam UOB konsantrasyonunun %38'i), ve (4) Tavşanlı kent etkisi. Kentsel istasyonda ise faktörler 3 başlık altında: (1) trafik (toplam UOB konsantrasyonunun %58.6'sı), (2) solvent kullanımı (toplam UOB konsantrasyonunun 37 .6%'sı), ve (3) asfalt işlemleri (3.8%) şeklinde gruplandırılmıştır.
Elektrokoagülasyon yöntemi ile röntgen banyo atık sularından gümüşün giderilmesi ve geri kazanılması

Gümüş ve bileşikleri, sularda ve toprakta yüksek konsantrasyonlarda bulunduklarında insan ve canlı yaşamına zararlı etkilere neden olmaktadır. Bu nedenden dolayı gümüş ve bileşiklerinin çevrede müsaade edilen konsantrasyonlarda olması gerekmektedir. Bu çalışmada gümüşün röntgen atıksularından elektrokoagülasyon yöntemi ile giderimi ve bu prosese etki eden çeşitli parametreler incelenmiştir. Çalışmalarda elektrot malzemesi olarak alüminyum ve demir elektrot kullanılmıştır. Gümüşün uzaklaştırılmasına başlangıç pH'nın, uygulanan ve reaksiyon zamanının etkileri incelenmiştir. Yukarıda bahsedilen parametreler arasında, elektrokoagülasyon prosesine etki eden en önemli parametrenin uygulanan akım şiddeti olduğu görülmüştür. Reaksiyon süresi boyunca atıksu pH'sındaki artış hızı çok yüksek olmadığından dolayı çözünen Al+3 iyonlarının yumak oluşturma eğilimleri yüksek olmuştur. Bu yüzden çözeltinin başlangıç pH'sındaki değişim, akım şiddeti kadar etkili olmamıştır. Akım şiddetinin artması birim zamanda daha fazla koagülantın çözünmesini sağladığı için gümüş giderim verimini artırmıştır. İncelenen bütün parametrelerin belirlediği optimum şartlarda, yaklaşık 5000 mg. L-1 gümüş konsantrasyonuna sahip röntgen atıksulardan % 99'un üzerinde gümüş giderilebileceği görülmüştür. Elektrokoagülasyon sonucunda elde edilen metal hidroksit çamurunda tutulan gümüş, çamurun derişik HCl ile farklı şartlar altında çözünmesi sonucunda geri kazanılmıştır.
Araçlardan kaynaklanan atık motor yağlarının geri kazanımı ve kategorilerinin belirlenmesi

Ülkemizde araçlardan kaynaklanan atık motor yağlarının yıllık miktarının 140, 000 ton olduğu tahmin edilmektedir ve bu yağlar toplam miktarın %60'nı oluşturmaktadır. Atık yağların kontrolü yönetmeliğine göre atık motor yağları rejenerasyon, enerji geri kazanımı veya bertaraf amacıyla herhangi bir işleme maruz bırakılmadan önce tehlikeli maddelerle ve atıklarla kirlenip kirlenmediğinin belirlenmesi amacıyla analiz edilmelidir. Bugün itibariyle analizlerin maliyeti yaklaşık olarak 1400 TL civarında olduğundan, her düşük miktardaki atık yağ için analizlerin yapılması mali bir yük getirmektedir. Bu durum ise atık motor yağlarının kayıt dışına çıkması, analizi daha önce yapılmış farklı kategorilerdeki atık yağların birbiri ile karıştırılması ve ilave yakıt olarak kullanımda emisyon sorunlarının yaşanması, illegal kullanım gibi sonuçlar doğurmaktadır. Çalışmanın amacı araçlardan kaynaklanan atık motor yağları için kategori genellemesi yapılarak kategori analizlerine olan ihtiyacın ortadan kaldırılmasıdır. Böylece yönetmeliğin uygulanması için gerekli olan zaman ve kaynak ihtiyaçları azaltılırken, illegal uygulamalarda engellenecektir. Sonuç olarak yapılan deneysel çalışmalar atık motor yağlarının I. kategori atık yağlar olduğunu göstermiştir. Buna göre atık motor yağları kategori analizlerine gerek olmaksızın geri kazanılabilir nitelikte yağlardır.
Yüzey aktif madde içeren atık suların membran filtrasyon prosesi ile arıtım performansının incelenmesi

Bu çalışmada şampuan üretimi yapılan proses tanklarının yerinde yıkanması(Cleaning-in-Place sonucu oluşan atıksulardan membran teknolojisi ile proses suyunun geri kazanılması amaçlanmıştır. Çalışmanın amacına yönelik olarak yüksek konsantrasyonlarda yüzey aktif madde içeren CIP atıksuyunda mikrofiltrasyon, utrafiltrasyon ve nanofiltrasyontipindeki membranlarla farklı basınçlarda süzme işlemi yapılarak, atıksuyun arıtımı için en uygun membranın seçilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla KOİ, YAM, TDS, pH ve iletkenlik parametreleri izlenmiştir. Seçilen membranlarla elde edilen süzüntülerin kalite değerlerini ve membranakılarını iyileştirmek için, adsorbanlarla oluşturulan hibrit prosesler denenmiştir. Oluşturulan hibrit proseslerle farklı konsantrasyonlardaki adsorbanların su kalitesi ve akı üzerindeki etkileri belirlenmeye çalışılmıştır. Membran kirlenmesi ve membranların temizleme koşullarının belirlenmesi amacıyla bir seri denemeler yapılmıştır. Hibrit sistemle yapılan çalışmalar, atıksuyun arıtımı için bu yöntemin uygun olmadığını göstermiştir. Hibrit proseste kullanılan adsorbanın proses içerisinde geri kazanımı oldukça zordur. Bu nedenle uygulanabilirlik açısından daha kolay bir yönteme sahip olan, membran filtrasyon temelli bir arıtım öngörülmüştür. Sonuç olarak membran konsantresinin evoparasyon prosesi ile susuzlaştırıldığıve toplamda %94 oranında su geri kazanıldığı görülmüştür.
A Case study on waste minimization in cotton textile industry

Bu tez çalışmasının amacı, pamuklu tekstil endüstrisinde üretim aşamasında yapılacak değişikliklerle, atık miktar ve konsantrasyonlarının azalacağını ve aynı zamanda, bu uygulamaların doğal kaynak, enerji, kimyasal ve boyarmadde tüketimlerini azalttığını göstermektir. Bu çalışmada, pamuklu tekstil endüstrisinde, atık azaltım teknikleri ve imkanları ele alınmıştır. Tez çalışmaları kapsamında, kodlu Pamuklu Tekstil Fabrikasında; iplikhaneler, iplik boya, dokuma ve terbiye bölümleri; üretim prosesleri, doğal kaynak, kimyevi ve boyarmadde kullanımları, oluşturdukları atık miktarları ve konsantrasyonları açısından incelenmiştir. X tekstil fabrikası İzmir civarında faaliyet gösteren entegre bir tekstil fabrikasıdır. Özellikle üretim aşamasında, uygulanabilecek birçok değişiklik ve iyileştirme imkanlarının olduğu görülmüştür. Bu uygulamalar içinde; proses adımlarının azaltılması, proses ekipmanlarının ve araçlarının modifikasyonu, kullanılan kimyevi maddelerin azaltılması, daha az kirleten ve daha az toksik kimyevi maddelerin tercih edilmesi, üretimde kullanılan su ve oluşan atıksuyun yeniden kullanılması, işçilikten ve eğitim eksikliğinden kaynaklanan doğal kaynak kullanımındaki israfların önlenmesi gibi işlemler incelenmiştir. Yukarda belirtilen çalışmalar uygulandığında, atıksu miktarlarının ve kirletici konsantrasyonlarının azaldığı, üretim için gerekli olan su, enerji ve kimyevi madde ihtiyacının düştüğü ve ekonomik yararlar sağlandığı gözlenmiştir.
Madeni yağla çeşitli oranlarda kirlenmiş bir toprakta azot formlarının zamana bağlı değişimi

Bu çalışmada çeşitli oranlarda madeni yağ ile kirletilmiş bir toprakta azot formlarının zamana bağlı değişimi incelenmiştir. Madeni yağ kirliliği uzun vadede ciddi çevresel zararlara neden olmaktadır. Atık yağ, organik maddece zengin toprak üst katmanında nutrientlerin yarayışlılık düzeyini etkilemekte, toprak ortamına oksijen ve suyun geçişine engel olmaktadır. Yürütülen bu çalışmada, 4 farklı dozdaki atık madeni yağ ham toprak-ham toprak + arıtma çamuru örneklerine uygulanmış ve 3 aylık bir inkübasyon çalışması yapılmıştır. İnkübasyon süresince alınan örneklerde amonyum azotu, nitrat azotu ve toplam azot ile hidroliz olabilir azot formları analizlenmiştir. Çalışma sonuçları mineral yağ içeren topraklardaki toplam azot konsantrasyonlarının inkübasyon süresince azaldığını göstermektedir. Yağ dozunun yüksek olduğu örneklerde azot mineralizasyonu ve nitrifikasyon proseslerinin özellikle ilerleyen inkübasyon dönemlerinde inhibe olduğu belirlenmiştir. Hidroliz olabilir azot fraksiyonlarının belirlenen konsantrasyonlarının HO-amino azotu > HO-amid azotu > HO-rest azot > HO-hegsozamin azotu şeklinde sıralandığı tespit edilmiştir. Hidroliz olabilir azot fraksiyonlarının toplam azot içerisindeki oranları % 94 ? 96 olarak bulunmuştur.
Orta Gediz Havzasında toprak erozyonu hızının Cs-137 dağılımından belirlenmesi

Tüm dünyada en önemli afetler arasında yer alan toprak erozyonu, ülkemizde de çok sık görülmektedir. Erozyonla mücadele için öncelikle erozyon hızı ve erozyona uğrayan toprak miktarı ile ilgili bilgi sahibi olunmalıdır. Erozyon hızı tayinlerinde kullanılan izotopik teknikler (137Cs, 210Pb ve 7Be) farklı zaman dilimlerindeki erozyon hızını göstermektedir. 137Cs tekniği son 30 yılda gerçekleşen erozyon hakkında bilgi verir. Bu çalışmada, 137Cs tekniği ile Gediz Havzası'nda erozyon hızı tayin edilmiştir. Erozyon hızı tayininde tarım yapılan alanlarda Orantılı Model, tarım yapılmayan alanlarda ise Profil Dağılım Modeli kullanılmıştır. Toprak örnekleme işlemi, arazinin topoğrafik yapısına bağlı olarak farklı uzunluktaki gridler ile yapılmıştır. Ayrıca 137Cs konsantrasyonu ile kil mineralleri arasındaki korelasyon incelenmiştir. 137Cs envanteri tarım yapılan alanlarda 166- 3271 Bq m-2, tarım yapılmayan alanlarda ise 715- 12898 Bq m-2 aralığında bulunmuştur. Orantılı Model kullanılarak elde edilen erozyon hızı 1,7-78, 9 t ha-1 y-1, depozisyon hızı ise 1,3-19, 3 t ha-1 y-1 arasında hesaplanmıştır. Profil Dağılım Modeli kullanılarak elde edilen erozyon hızı 1,8-45, 4 t ha-1 y-1, depozisyon hızı 0,2-47, 1 t ha-1 y-1 aralığındadır. Çalışmada ayrıca 137Cs ile kil mineralleri arasında bir regresyon denklemi bulunmuş ve aralarındaki ilişkiyi açıklamada önemli bir model elde edilmiştir (p<0,001).
Andezit mermer işleme atıksuyu fiziko-kimyasal arıtma çamurunun beton dayanımına etkisi

Günümüzde, atık olarak ortaya çıkan malzemelerin yeniden kullanımı ve geri dönüşümü önem taşımaktadır. Andezit çok eski dönemlerden bu yana mimari, inşaat, sanat alanlarında yaygın olarak kullanılan ısı değişimlerine ve dona dayanıklı volkanik kökenli bir kayaçtır. Andezitin işleme esnasında meydana gelen artık ve tozlarının gerek beton içerisinde gerekse diğer yapı malzemelerinin bileşiminde, katkı maddesi olarak değerlendirilmesi araştırmaları devam etmektedir. Bu çalışmada, Konya ilindeki bir andezit mermeri işleme tesisi atıksuyunun farklı koagülant ve flokülantlar kullanılarak koagülasyon-flokülasyon prosesleriyle arıtımı sonucu ortaya çıkan andezit çamurları, beton katkısı olarak kullanılmıştır. Bu atık çamur kuru ve ıslak formda 250 dozluk beton bileşimine %0,5-1, 5 arasında değişen oranlarda katılmıştır. Betonlar üzerinde basınç dayanımı, işlenebilirlik, donma-çözülme, su emme, kapiler su emme, boşluk oranı deneyleri yürütülmüştür. Çalışma sonucunda kuru formda kullanılan %0,5 dozunda alum, FeCl 3 ve sepiyolit içerikli katkılar betonda en iyi dayanımları vermişlerdir. Bu değerler sırasıyla 24 ,60, 25,10 ve 23,93 MPa' dır. Islak formda % 0,5-1, 5 oranındaki sepiyolit ve FeCl 3 katkısının doz arttıkça basınç dayanımını arttırdığı ve betonun işlenebilirliğini geliştirdiği gözlenmiştir. Bu artışlar sepiyolit için %3,4, FeCl 3 için %2,5'tir. Katkısız betonun çökme değeri olan 14,5 cm bu çalışmada katkılarla 16-18 cm'e kadar yükseltmiştir. Organik yapıdaki katkılar diğerlerinden daha az başarılıdır. Donma-çözülme sonrası yapısall değişiklikler katkısız betondakine yakın değerlerdir. Sadece kapiler su emme katsayısında 2x10- 3 ile 6x10- 3 cm2/sn arasında artış gözlenmiştir. Uygulamada ıslak formda kullanmak ve karışıma eklenen katkı hacmi kadar suyu eksiltmek daha başarılı sonuç vermektedir. Ayrıca bu sayede arıtma tesisinde çamur susuzlaştırma ve kurutma ünitelerine gerek kalmadan çamur betonda kullanılabileceğinden önemli ekonomik kazanç sağlamaktadır. Andezit çamurunun doğaya atılmasının önlenmesi de ciddi bir ekolojik kazanç sağlayacaktır.
A dynamic simulation model of carbon circulation and methane feedbacks in anthropogenic climate change

İnsan kaynaklı iklim değişimi, yakın geçmişşte ortaya çıkan en ciddi ve kontrolü zor çevresel sorunlardan biridir. Sorunun karmaşıklığı; atmosferdeki sera gazı yoğunluklarındaki artış kontrolsüz bir şekilde devam ettiği takdirde zararının çok ciddi olacağı, fakat bunu azaltma çalışmalarının maliyetinin de çok yüksek olduğu gerçeğinden kaynaklanmaktadır. Bugün sorunun ciddiyeti ve acil eylem gerekliliği sorgulanamaz olmasına rağmen, genellikle acil eylem yerine 'bekle-gör' politikaları tercih edilmektedir. Bu eğilimin nedeni insanoğlunun, insan kaynaklı iklim değişiminin dinamiklerini anlaması ve bugünkü eylemlerinin gelecekteki sonuçlarını öngörmesindeki yapısall güçlüklerdir. İklim değişimi iyi bir 'dinamik sistem problemi' örneğidir. Karmaşık dinamik yapısı içinde birçok gecikme, geribildirim ve belirsizlikler barındırır. Bu nedenle bu dinamik karmaşıklıkları açıklayan betimleyici ve basit modellerin yararı ve bunlara olan ihtiyaç tartışılmaz bir gerçekliktir. Bu çalışmanın amacı böyle bir dinamik simulasyon modeli oluşturmaktır. Bunun için karmaşık dinamik sistemleri kavramsallaştırmak, modellemek ve yapıları üzerine varsayımlar oluşturup gelecekteki davranışlarını öngörmek için güçlü bir araç olan 'sistem dinamiği' yaklaşımı kullanılmıştır. Model, iklim sisteminin farklı bileşenlerini bir araya getirmekte ve karbon döngüsü, CO2, CH4, N2O gazlarının ısınımsal zorlamaları ve bunun neden olduğu sıcaklık değişimi ile birlikte karasal karbon emilim oranlarını etkileyen sıcaklık geribildirimini de içermektedir. Ayrıca permafrost erimesi ve metan geribildirim döngüleri için de bir gösterim şekli önermektedir. Model, kullanıcıya bu geribildirimler, emisyon senaryoları ve parametre belirsizliklerinin sera gazı yoğunlukları ve ortalama yüzey sıcaklığı değişimi üzerindeki etkilerini test edebilme imkanını sunmaktadır. Simulasyonun uzunluğu 1860'tan 2100'e 240 yıldır. Model yapısının geçerliliği dolaylı yapısall testlerle sınanmıştır. Model davranışını kalibre etmek için geçmişşe ait emisyon ve sıcaklık verileri, modelin referans davranışında ise IPCC'nin IS92a emisyon senaryosu kullanılmıştır. Model bir interaktif öğrenme ortamına dönüştürülebilir ve kişilerin iklim değişiminin dinamikleri hakkındaki anlayışını geliştirmek ve farkındalıklarını arttırmak için bir araç olarak kullanılabilir. Ayrıca geliştirilerek, kullanıcıların farklı politika seçeneklerini test edip sonuçlarını gözlemleyebilecekleri bir web uygulamasına da dönüştürülebilir.
Bozüyük yöresinde endüstriyel faaliyetlerden kaynaklanan ağır metallerin bitki ve topraktaki birikimi

ve Nisan 2001 tarihleri arasında yapılan çalışmada 35 farklı noktadan alınan 58 bitki ve 32 toprak örneğinde Atomik Absorpsiyon yöntemi ile ağır metal analizleri yapılmıştır. En yüksek ağır metal derişim değerlerine anayol civarlarından toplanan bitkilerde rastlanmıştır. Karayolundan ve demiryolunun güneyinden alınan bazı örneklerdeki ağır metal birikiminin daha yüksek olduğu gözlenmiştir. Bunun sebebi hakim rüzgar yönünün kuzey-kuzey batı olmasıdır. Ayrıca Bozüyük merkezine yakın yerlerde de yüksek derişimler elde edilmiştir, bu da fosil yakıtların kullanımından kaynaklanan ağır metal oluşumunu göstermektedir.