turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bursa organize sanayi bölgelerindeki bazı tekstil firmalarından kaynaklanan co ve nox emisyonlarının aermod ile modellenmesiyle kent atmosferindeki dağılımının araştırılması

Bu çalışmada; Bursa İli'nde organize sanayi bölgelerinde oluşan antropojenik kaynaklı CO ve NOx emisyonlarının hava kalitesine katkısı ve atmosferdeki dağılımlarını belirlemek içine modelleme çalışması yapılmıştır. Çalışma Bursa İli'nde tekstil endüstrisinin yoğun olduğu organize sanayi bölgelerini için alacak şekilde, 30 km x 30 km'lik bir alan pilot bölge olarak seçilmiştir. Bölgedeki noktasal, alansal ve çizgisel kaynakların oluşturduğu CO ve NOx emisyonlarını belirlemek için emisyon envanteri oluşturulmuştur. Endüstri tesislerine ait bilgiler emisyon raporlarından, sanayi tesislerinde doğalgaz tüketim verileri ve taşıtlara ait bilgiler ilgili kurumlardan temin edilmiştir. Bu bilgiler doğrultusunda literatürdeki emisyon faktörleri kullanılarak, CO ve NOx kirletici miktarları ve kaynakların oluşturduğu katkı payları hesaplanmıştır. Hava kalitesi dağılım modeli ile farklı tip kaynakların CO ve NOx kirliliğine katkı payları belirlenmiştir. Çalışmada hava kalitesi dağılım modeli olarak USEPA onaylı AERMOD modeli kullanılmıştır. Yapılan modelleme sonuçlarına göre, noktasal, alansal ve çizgisel kaynaklardan oluşan CO ve NOx emisyonlarının atmosferdeki dağılımı, hava kalitesine katkı payı ve bölge üzerindeki etkileri incelenmiş, bölgenin dağılım haritası oluşturulmuştur. Dağılım haritaları, hava kirliliğinin en yoğun olduğu alıcı noktaları ve bölgede oluşan kirliliğe nelerin etkilediğini göstermektedir. Modelleme sonuçları bölgedeki hava kalitesi istasyonu verileri ile karşılaştırılmıştır. Tüm kaynakların oluşturduğu CO ve NOx kirletici emisyonlarının modellemesi sonucunda yıllık ortalama CO konsantrasyonu 82,1 g/m3, yıllık ortalama NOx konsantrasyonu ise 71,1 g/m 3 olarak bulunmuştur. Bölgede oluşan kiretici konsantrasyonların meteorolojik koşullar ve topografik yapının etkisiyle kirleticilerin şehir merkezinde yoğunlaştı ve bölgede yüksek konsantrasyonda NOx kirliliği yaşandığı görülmüştür. Bölgedeki NOx kirliliği sürekli izlenmeli ve gerekli önlemler alınmalıdır.
The assessment of the radiological impacts of routine releases from metsamor nuclear power plant on the province of Iğdır by two approaches

Bu çalışmada, Metsamor Nükleer Güç Santralinin rutin işletiminden kaynaklanan atmosferik salımların ve sucul deşarjların Iğdır İlinde yaşayan halk üzerindeki radyolojik etkileri iki yaklaşım ile araştırılmıştır; (1) PC CREAM yazılımının kullanılması ve (2) Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı SRS 19 güvenlik raporunda belirtilen metotun kullanılması. Elde edilen sonuçlara göre, her iki yaklaşımla da bölgede tahmin edilen halk dozları 0.1 mSv/yıl doz kısıtına (NDK, 2019) uymaktadır. Sonuçlar, PC CREAM 08 yaklaşımındaki maksimum halk dozlarına dayanarak atmosferik salımlar ve sucul deşarjlar için ana maruziyet yollarının; besin tüketimi, dış gama ve balık tüketimi olduğunu, UAEA yaklaşımı için ise besin tüketimi ve balık tüketiminin ana maruziyet yolları olduğunu göstermiştir. PC CREAM 08 yaklaşımında, atmosferik salım için doza katkı sağlayan ana radyonüklitler 14C, 41Ar, 3H, 131I ve 137Cs, ve sucul deşarjlar için 137Cs, 134Cs ve 3H olarak elde edilmiştir. Öte yandan, UAEA SRS 19 yaklaşımı için atmosferik salımlara ilişkin doza katkı sağlayan ana radyonüklitler 137Cs, 134Cs, 90Sr ve 131I, sucul deşarjlara ilişkin ise 137Cs, 134Cs ve 90Sr olarak elde edilmiştir. Sonuç olarak, Metsamor NGS'nin rutin işletmesi sebebiyle Iğdır İlinde yaşayan halk üzerindeki sağlık riski çok küçük olarak belirlenmiştir (PC CREAM yaklaşımında bir birey için toplam kanser riski olasılığı 7,67E- 08 ve UAEA SRS 19 yaklaşımında ise 5 ,40E-07'dir).
The Study of the Sapanca lake ecosystem : Sediment characterization and water quality modelling

öz SAPANCA GÖLÜ EKOSİSTEMİ ÇALIŞMASI: SEDİMAN KARAKTERİZASYONU VE SU KALİTE MODELLEMESİ BAKAN, Gül f em Doktora Tezi, Çevre Mühendisliği Anabilim Dalı Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Turgut I. BALKAŞ Ocak, 1995, 208 sayfa Bir gölün sediman tabakası, yüzey sedimanlarında gerekli jeokimyasal ölçümler yapılırsa ve daha sonra bu ölçümler belirli metodlarla değerlendirilirse, o gölün çevresel durumunu yansıtır. Gerçekte, sedimanların gölün su kütlesine etkileri çok karışık, yorumlanması fazlasıyla güçtür ve sediman tabakasındaki ve sediman- su arafazındaki çeşitli redoksa bağlı süreçler nedeniyle iyi açıklanamamaktadır. Bu nedenle, bu tezin amacı Sapanca Gölü yüzeysel sedimanlarının temel fiziksel ve jeokimyasal özelliklerini çalışmak ve sonrasında gölün asıl kalitesini belirlemek için sediman verilerini yeni metodlarla incelemektir, daha sonra, sediman tabakasının göl su kalitesindeki önemli rolünü belirtmek vıamacıyla, var olan su kalitesi modellerine sediman tabakasını da içerecek şekilde uyarlanmasıdır. Sapanca Gölü sedimanlarında, metal analizi yapmak için, yeni, çok elementi i bir metod olan ICP-AES metodu kullanılmıştır. ICP-AES metodu ile sediman örneklerinde üretilen analizlerin kalitesi standart solüsyonlar, çift tekrarlı test örnekleri, uluslararası referans maddeleri ve şahit solüsyonlarının kullanıldığı bir analitik kalite teminat projesi ile kontrol edilmiştir, ölçümlerin analitik tahminleri ve analitik yargıları % 10 dahilindedir. Belirli model eşitlikleri geliştirilerek akümülasyon alanlarının tanımı ve göldeki dahili ve harici organik madde kaynaklarının ayrımı sediman verileri kullanılarak bulunmuştur. Bu tezde, gölün trofik düzeyi yanma kaybı ve nitrojen içeriği gibi sediman verileri kullanılarak da irdelenmiştir. Sediman verilerinin, jeobirikim indeksi, sediman zenginleştirme faktörü ve faktör analizi gibi yaklaşımlarla yorumlanması, doğal durumun insan etkilerinden ayrımını sağlamak için tasarlanmıştır. Sonuç olarak, Sapanca Gölü'nün su kalitesi ve sediman kalitesi analizleri gölün hala oligotrofik olduğunu göstermiştir. vnGöl su kalitesini modellemek ve gelecekteki eğilimini tahmin etmek için, göle bir sonlu fark modeli uyarlanmış ve Sapanca Gölü çevresel yönetimi çalışmalarında kullanılmak üzere gölün şu andaki durumu benzetilmeye çalışılmıştır. Su kalitesi model kalibrasyonunda, Sapanca gölüne ait verilerden yararlanılmıştır, ölçülen su kalite parametre konsantrasyon değerleri tahmin edilen değerlerle çok yakınlık göstermektedir. Model sediman-su ilişkilerini de içermektedir. Sapanca Gölü modeli eme çalışması sonuçları, biojenik esaslı organik maddeler ile dağılmış besin içeriğinin, su kolonundaki bir takım kayıplarla birlikte, genellikle, sığ göllerde dibe çökmesi ve gömülene kadar ileri biyolojik bozuma gitmesi nedeniyle, sediman tabakasından gelen besin yükünün de ötrofikasyon modellerinde göz önüne alınması gerktiğini göstermiştir.
Düzenli katı atık depo alanlarında sızıntı suyu toplama sistemlerinin matematiksel modellerle tasarımının incelenmesi

Bu çalışmada, katı atık depo sahalarındaki kontrolü sağlamak amacıyla, sızıntı suyu toplama sistemlerinin dizaynına ait araştırmalar ve araştırma sonuçlarından çıkarılmış olan alternatif modeller sunulmuştur. Birinci bölümde konuya genel bir giriş yapılıp, çalışmanın amacı üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde sızıntı suyu toplama sistemleri incelenmiştir. Üçüncü bölümde kontrol altındaki çöp alanları için sızıntı suyu toplama sistemi dizayn parametreleri tesbit edilmiş ve modellemeler için kabuller araştırılmıştır. Dördüncü bölümde. düzenli depo sahasında sızdırmazlık için diğer modeller sunulmuştur. Beşinci bölümde doğal sindirmeli toprak dolguların dizaynına ait hesaplar yapılmıştır. Altıncı bölümde McBean modeli esas alınarak yapılan sızıntı suyu toplama dizayn kriterleri bilgisayar programı ile çözülmüştür.
Metal işleme endüstriyel atıksularının arıtılmasında membran proseslerin kullanılabilirliği

Bu çalışmada, metal işleme endüstrilerinden kaynaklanan atık metal işleme sularının arıtımı hedeflenmiştir. Bu amaçla membran sistemleri kullanılmıştır. Öncelikli olarak atıksu karakterizasyonu yapılmış ve membran sistemine verilmeden önce, ön arıtım olarak bir kimyasal yumaklaştırma ve miktrofiltrasyon işlemlerinin uygulanmasının verimliliği değerlendirilmiştir. İki farklı koagülantın kullanıldığı kimyasal yumaklaştırma çalışmasından elde edilen sonuçlar, membran sisteminin ilk adımı olan mikrofiltrasyon membranlarının sonuçları ile karşılaştırılmıştır. Bu iki ön arıtım şekli içerisinde en iyi performansı TM10 membranı sağlamıştır. TM10 membranı, %67, 2 KOİ, %93, 2 AKM, %98, 6 Yağ, %53, 9 TOK ve %99, 3 bulanıklık giderimi sağlamıştır. Sadece KOİ parametresinde deşarj sınırlarının altına inilememiştir. Ön arıtım sonrasında ortaya çıkan atıksu, üç farklı ultrafiltrasyon membrandan geçirilmiştir. GE ve GH membranları birbirlerine yakın performans sergilemişlerdir. Fakat GH membranı, akı miktarının çok daha iyi olması nedeniyle tercih edilen membran olmuştur. GH membranında giderim verimleri %65, 6 KOİ, %97 AKM, %32, 6 EC ve %99, 7 bulanıklıktır. Fakat UF çalışmasında da istenilen KOİ giderim oranına ulaşılamamıştır. Son olarak üç farklı nanofiltrasyon membranının giderim verimine bakılmıştır. En iyi giderimi TS80 membranının gerçekleştirdiği ve bu membranda %81, 1 KOİ, %70, 7 EC, %88, 6 Bulanıklık, %81 Alkalinite giderimi sağlandığı belirlenmiştir. Toplamda %96,2'lik bir KOİ giderim verimine ulaşılmasına rağmen, deşarj standartlarına inilememiştir. Fakat yağ, bulanıklık, ZSF gibi parametrelerde deşarj sıkıntısı yaşanmamıştır. Endüstrinin atıksuyunun arıtımında, ön arıtım olarak MF (TM10) membranı kullanılması ve ardından UF membranının uygulanmasının uygun olacağı belirlenmiştir.
Oksidasyon ve filtrasyon aşamalarında sularda mangan giderimini etkileyen bazı faktörlerin araştırılması

Dogal kaynaklardan içme ve kullanma suyu olarak yararlanma sürecinde ortaya çıkan önemli sorunlardan biri olan mangan parametresinin giderimi ile ilgili farklı optimizasyon metotlarının uygulandıgı bu çalısmanın amaçları; oksidasyon ve filtrasyonasamalarında farklı kosullarda farklı oksidant kullanımının çıkıs suyu kalite parametreleri ve partiküler mangan fraksiyonu üzerindeki etkisini belirlemek, farklı konsantrasyonlarda demir enjeksiyonu uygulamasının giderim verimi üzerindeki etkilerini incelemek ve filtre malzemesi üzerindeki mangan oksit birikimlerini ve bu birikimlerin katalitiketkisini arastırmak olarak belirlenmistir. Bu amaçlar dogrultusunda 200 l'likoksidasyon tankı ve paralel olarak isletilen 5 cm çapında 100 cm uzunlugunda 2 adetfiltre kolonundan olusan laboratuvar ölçekli bir sistem kurulmustur. Oksidasyon tankıkesikli, filtre kolonları ise sürekli olarak isletilmistir. Filtre malzemesi üzerindekimangan oksit birikimlerini belirlemek amacıyla farklı kosullar altında hazırlanmısçözeltilerde bekletilen kum ve antrasit numunelerinde Taramalı Elektron Mikroskobu ve Enerji Dagılımlı X-Isınları Mikro analiz Spektrometresi ile analizlergerçeklestirilmistir. Oksidant olarak klor ve potasyum permanganat kullanılması durumunda en yüksek giderim verimlerinin elde edildigi pH degerleri sırasıyla 9.5 ve5'tir. Klor ve potasyum permanganat için oksidasyon sürecindeki partiküler manganolusumu, filtre çıkıslarındaki toplam mangan konsantrasyonu ve bulanıklık degerleri ileiliskilendirilebilir. Demir enjeksiyonu ile ilgili çalısma sonuçlarına bakıldıgında; enjekte edilen çözeltinin demir konsantrasyonu arttıkça giderim veriminde artıs olduğu görülmektedir. SEM ve EDS analizleri incelendiginde, uygun oksidasyon kosulları altında bekletilmis kum ve antrasit numunelerinde mangan oksit kaplamasınıngerçeklestigi ve bu birikimin katalitik etkiye neden olduğu görülmüstür.
Arıtma çamurlarının elektro-susuzlaştırmasında titanyum elektrot performansının değerlendirilmesi

Atıksu arıtma işlemleri sonunda üretilen arıtma çamurlarının bertarafında karşılaşılan en büyük problem, çamurun bünyesinde yüksek oranda bulunan suyun katı maddeden etkili şekilde ayırmaktır. Çamurun bünyesinde bulunan su içeriğini azaltmak için birçok çamur susuzlaştırma tekniği geliştirilmiştir. Çamur susuzlaştırmada çoğunlukla tercih edilen belt-pres ve santrifüj gibi mekanik susuzlaştırma yöntemleri, sadece çamur yapısındaki serbest suyun ve düşük miktarda hücre yüzeyi suyu üzerinde etkilidir. Susuzlaştırma verimini arttırmak amacıyla çamura öncelikle şartlandırma işlemi uygulanmaktadır. Fakat çamurun şartlandırma işleminde kullanılan kimyasal madde nedeniyle hem susuzlaştırma işlemine tabi tutulacak çamur hacminde artış meydana gelmekte hem de susuzlaştırılan çamurun kimyasal kompozisyonu bozulduğu için, çamura geri kazanım işlemleri uygulanamamaktadır. Diğer su türlerinin çamur bünyesinden alınırken susuzlaştırılmış çamurun kimyasının bozulmaması için değişik yöntemlerin geliştirilmesine ihtiyaç duyulmuştur. Son yıllarda çamura elektrik alanı uygulanması ile yapılan çamur susuzlaştırma işlemleri konusundaki çalışmalar yoğunluk kazanmıştır. Elektro-susuzlaştırma yöntemi susuzlaştırılmak istenen çamurun elektrik alan ile muamele edilerek çamurdaki katı madde ile sıvı maddenin ayrımın gerçekleştirildiği bir metottur. Tez kapsamında evsel atıksu arıtma çamurlarının, patates endüstrisi atıksu arıtma çamurlarının, beyaz et sektörü atıksu arıtma çamurlarının ve şeker endüstrisi atıksu arıtma çamurlarının susuzlaştırma özelliklerini iyileştirmek için model reaktörünün kullanılabilirliği değerlendirilmiştir. Susuzlaştırma verimi; kapiler emme süresi, viskozite, toplam katı madde verilerinin değerlendirilmesi ile ortaya koyulmuştur. Ayrıca model reaktörün çıkış suyunda çözünmüş kimyasal oksijen ihtiyacı parametresi gözlemlenmiştir. Elektro-susuzlaştırma işlemi için düşey elektrotlarla hazırlanmış titanyum elektrotları ile oluşturulmuş dikey elektrik alanı arasında bırakılan sistem kullanılmıştır. Deneysel analiz sonuçları bilgisayar istatistiksel programı MINITAB 17.0 programında Box-Behnken istatistiksel dizaynı kullanılarak değerlendirilmiştir. Bu dizayn yöntemi ile bağımlı değişkenler üzerinde üç bağımsız değişkenin etkileri saptanmıştır. Aynı zamanda farklı arıtma çamuru türleri üzerindeki susuzlaştırma performansları belirlenmiştir. Sonuç olarak tüm arıtma çamuru türlerinde genel olarak asidik pH ve işletim süresinin uzun olmasının susuzlaştırma performansını olumlu etkilediği görülmüştür.
Bakır iyonizasyonu ile dezenfeksiyon verimliliğinin belirlenmesi

Bu çalışmada iyonizasyon ile elde edilen bakır iyonlarının dezenfeksiyon verimliliğinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Farklı bakır iyonu konsantrasyonlarında (0,5, 1,5, 3,3 mg/L) gerçekleşen Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa ve Staphylococcus epidermidis inaktivasyonları kültürel yöntemin yanı sıra lüminometrik yöntem olan ATP ölçümü ile belirlenmiştir. Ayrıca suyun pH, bikarbonat ve Ca+2 ve Mg+2 sertliği gibi özelliklerinin dezenfeksiyon verimliliğine olan etkisi belirlenmiştir. Deneyler; farklı pH (6, 7 ve 8 ,5), bikarbonat (0, 50 ve 150 mg/L) ile Ca+2 ve Mg+2 sertliğine sahip (0, 50 ve 150 mg/L) sulara, seçilen konsantrasyonlarda bakır iyonu uygulanarak gerçekleştirilmiştir. Yapılan çalışma sonunda bakır iyonizasyonunun, test bakterilerinin inaktivasyonunda etkili olduğu görülmüştür. İnaktivasyon katsayıları karşılaştırıldığında, her üç bakteri için bakır iyonu konsantrasyonunun artışına bağlı olarak inaktivasyon katsayılarının arttığı görülmüştür. Elde edilen sonuçlar tüm bakır iyonu konsantrasyonlarında Escherichia coli'nin inaktivasyon katsayılarının, Pseudomonas aeruginosa ve Staphylococcus epidermidis'e göre daha yüksek olduğunu göstermiştir. Bu durum Escherichia coli'nin bakır iyonları ile Pseudomonas aeruginosa ve Staphylococcus epidermidis'ten daha fazla giderildiğini ve dezenfeksiyona karşı daha hassas olduğunu ortaya koymaktadır. Çalışma sonunda suyun pH değerinin bakır iyonları ile dezenfeksiyonda etkili olduğu, asidik pH'ta daha fazla Escherichia coli inaktivasyonu meydana geldiği görülmüştür. Suda bulunan bikarbonat iyonu varlığı ile sudaki Ca+2 ve Mg+2 sertliğinin Escherichia coli inaktivasyonunda önemli bir etkisinin olmadığı tespit edilmiştir. Başlangıçta ölçülen bakteriyel ATP değerlerinin dezenfeksiyon sonunda kullanılan bakır dozlarına ve temas süresine bağlı olarak azaldığı belirlenmiştir. ATP miktarında meydana gelen bu azalma bakteri sayısında meydana gelen azalma ile paralellik göstermektedir. Sonuç olarak bakır iyonların suların dezenfeksiyonunda tek başına etkili olabildiği ve ATP ölçümünün su kalitesinin kısa bir sürede belirlenebilmesi için umut verici bir yöntem olabileceği ortaya konulmuştur.
Kömürle çalışan termik santraller için çevresel etki indeksinin geliştirilmesi

Kömür yakıtlı termik santraller, pek çok ülkede enerji çeşitliliğini oluşturmaktadır. Bununla birlikte, kömür santralleri, iklim değişikliği ve biyolojik çeşitlilik kaybı gibi çeşitli çevresel olumsuz etkilere neden olabilir. Bu çalışmada, kömürle çalışan bir termik santralin işletme esnasındaki çevresel etkisini çok kriterli puanlama ve bulanık mantık yöntemi kullanarak hesaplamak için bir araç önerilmiştir. Yöntemimizde şu çevre parametrelerini hesaba katılmıştır: CO, SO2, NOx, partikül madde, uçucu kül, kazanaltı külü, sudaki biyolojik canlılarda soğutma suyu alımının etkisi ve termal kirlilik. Önerilen araçta, bulanık mantık üyelik işlevlerinin sınırları, çevre mevzuatında tanımlanan çevresel parametrelerin eşik değerleri uzman yargısı dikkate alarak oluşturulmuştur. Bu çevresel parametrelerin skorlanması, santralin çevresel izleme verilerinin istatistiksel analizi ve saha ziyaretleri sırasında elde edilen belgelenmiş kanıtlar kullanılarak yapılmıştır. Önerilen yöntem, her bir çevresel etkinin düzeyini ayrı ayrı tahmin eder ve bunları tek bir Çevresel Etki Indeksi 'ne entegre eder. Önerilen yöntem, Türkiye'de faaliyet gösteren kömürle çalışan 5 santrale uygulanmıştır. Her santral için Çevresel Etki Indeksi elde edilmiş ve her santralin çevresel performansları karşılaştırılmıştır. Çevresel etki değerlendirmelerinin, bu santraller için karar verme sürecine katkıda bulunması beklenmektedir. Ayrıca, vaka analizleri, önerilen araçların bir kömür santralinin çalışma safhasındaki çevresel etkisinin, profesyoneller tarafından tahmin edilmesi için kolayca kullanılabileceğini göstermiştir. Önerilen yöntemin en büyük avantajı, esnekliği ve kullanım kolaylığı olmasıdır. Önerilen yöntem simülasyon modelleri yerine, çevresel izleme verilerini ve belgelenmiş kanıtları kullanmayı amaçlamaktadır.
Mevsimsel nüfus farklılıklarının gözlendiği turizm alanlarında sürdürülebilir su ve atık su yönetimi: Bodrum Yarımadası örneği

Turizm alanlarının yönetiminde en önemli konulardan birisi nüfusun yıl içinde gösterdiği değişkenliktir. Akdeniz kıyı ülkelerinde turizm nedeniyle yaz aylarındanüfusun artması su kaynakları üzerinde baskı ve kirlenme riski yaratmaktadır. Bu çalışmada Bodrum yarımadasında yıl boyunca nüfus değişimi yerleşik, ikinci konut, turizm ve günübirlik nüfusları dikkate alacak şekilde belirlenmiş ve gelecek için nüfus tahminleri yapılmıştır. Yapılan nüfus tahminlerine göre bugün ve gelecekteki su ihtiyaçları ve arıtılması gereken atıksu miktarları hesaplanmıştır. Mevsimsel nüfushareketliliklerinin yanında Bodrum yarımadasının topoğrafik yapısı nedeniyle deyarımadada merkezi ve birçok tekil arıtma sistemi özellikle turistik tesis ve ikinci konut alanlarına hizmet vermektedir. Buralardaki arıtılmış atıksular Bodrum'da bahçesulama amaçlı olarak geri kullanılmaktadır. Su ve atıksu yönetiminin bütüncül bir şekilde ele alınması sürdürülebilirlik açısından önemlidir. Buradaki en güçlü araçlardan birisi de iyi planlanmış bir izleme denetim sisteminin oluşturulmasıdır.
Iso 14001 çys standardı: İşletmelerin karşılaştıkları problem ve zorluklar üzerine bir araştırma.

Bu tez çalısmasının ilk bölümlerinde anlam kargasasına yol açmamak ve çevre ve çevre problemlerinin önemini vurgulamak, ISO 14001 ÇYS'ne açıklık kazandırmak amacıyla yapılan genel literatür derlemeleri ve gereklideğerlendirmelerden sonra tez çalısmasının esas hedeflerinden biri olan TS-ENISO14001: 2005 ile TS-EN-ISO 14001: 1997 baskısı arasındaki farklarincelenmistir. Yapılan revizyonda ISO 9001 ile uyumun artırıldıgı gözlenmis, standarda açıklık kazandırmak amacıyla basit terminoloji degisiklikleri, bazıparagrafların yeniden düzenlenmesi, belli gerekliliklerin daha çok vurgulanması ve yeni gerekliliklerin eklenmesi gerçeklestirilmistir. Çalısmanın en temel hedefi olan ISO 14001 ÇYS'de isletmelerin sistemin kurulum ve isletim asamalarında karsılastıkları problem ve zorlukların varolduğunu göstermek ve bunların tespiti için tüm dünya ülkelerindeki uygulamalar dikkate alınarak yapılan literatür arastırması ısıgında anket formu hazırlanmıs ve Türkiye genelinde 62 isletmeye uygulanarak verilen yanıtlar neticesinde bir takım sonuçlar elde edilmistir. ISO 14001 ÇYS sahibi isletmelerin anket sonuçlarına göre halen dahaasmakta zorlandıkları problemlerin basında atık bertarafı, alt yapı eksikligi, çevre bilincinin olusturulması, yasal gerekliliklerin adaptasyonu ve ekonomik tesviklerinyok denecek kadar az olması yer almaktadır. Bu problemleri asabilmek için ilkbasta tüm toplumun, yetkili mercilerin ve isletmenin yeterli çevre bilincineulasması sarttır.
Factors affecting The enrichment of a mixed bacterial culture in an Aerobic Dynamic Feeding System for Polyhydroxyalkanoate production

Karışık mikrobiyal kültürlere dayalı PHA üretim işlemi, üretim maliyetlerini azaltabilecek bir teknoloji olarak araştırılmaktadır. Aerobik dinamik besleme olarak bilinen proses, çalışma koşulları besleme stratejisi de dahil olmak üzere tam anlamıyla geliştirilirse saf kültürden PHA üretimine rakip olabilir. Bu çalışmada laboratuvar ölçekli ardışık kesikli reaktör, PHA üretimindeki zenginleştirme safhasını etkileyen faktörleri esas alarak karbon-azot ve karbon-fosfor oanlarını değiştirerek araştırmak için sentetik atıksu ile ADF koşullar altında işletildi. Bu nedenle 14 farklı işletme periyotu ve 2 farklı besleme rejimi uygulandı. Bütün besinlerin reaktöre aynı anda beslendiği rejim 7. periyota kadar uygulandı. Azot ve fosforun ayrıca bolluk devresi bittikten sonar aralıklarla beslenmesi olan diğer besleme rejimi de geriye kalan periyotlarda uygulanmıştır. İlk besleme rejiminde ulaşılan % 87 olan en yüksek PHB içeriği (C/P: 1090 Cmol/Pmol, C/N: 12 Cmol/Nmol) ve 0.97 CmolPHB/CmolHAc (C/P: 152 Cmol/Pmol, C/N: 33 Cmol/Nmol) olan polimer verimine ulaşılmıştır. 2. Besleme rejiminde en yüksek ortalama % PHB içeriği olan % 39.5, 8. Periyotta (C/P: 76 Cmol/Pmol, C/N: 18 Cmol/Nmol) elde edilmiş ve system ortalama verim olan 0.57 CmolPHB/CmolHAc ile 269 gün C/N oranı 5 ile 9 ve C/P oranı 20 ile 232 arasında değişen koşullar altında işletilmiştir. Biriktirme aşamasındaysa biokütle sadece aralıklarla asetat ile beslenmiştir. En yüksek PHB içeriği olan % 61.3, 3.1 Cmol/Cmol substrat yüklemesi içeren 105 Cmmol/L lik 2 asetat yüklemesiyle elde edilmiştir.