turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Eleştirel resimleme örneklerinin göstergebilimsel açıdan incelenmesi ve uygulamalar

Eleştirel resimlemeler, görsel imgeler yüklü birer protesto yapıtı olarak ortaya çıkan sorgulayıcı bakış açısının sonuçları ve sorgulatıcı işleve sahip sanatsal uygulamalardır. Bu sanatsal yapıtların taşıdığı iletilerin hedef kitle tarafından doğru okunması için göstergelerin anlaşılabilir, yalın ve özgün kullanımı oldukça önemlidir. Dolayısıyla, göstergebilimden yararlanmak hem tasarımcı, hem de izleyici için vazgeçilmez bir gerekliliktir. 'Eleştirel Resimleme Örneklerinin Göstergebilimsel Açıdan İncelenmesi ve Uygulamalar' başlıklı bu çalışmanın birinci bölümünde; resimleme kavramı çeşitli yönleriyle tanımlanmaya çalışılarak tarihsel gelişimi içinde ele alınmış, resimlemenin içerik ve biçim çeşitliliğini görebilmek amacıyla da tür ve teknikleri yönünden irdelenmiştir. İkinci bölümde; eleştiri kavramı incelenerek, eleştirel sanat bağlamında eleştirel resimleme sorunsalı ele alınmıştır. Eleştirel resimlemenin muhalefet etme işlevi üzerinde durulmuştur. Ayrıca eleştirel resimlemenin dünyadaki ve Türkiye'deki tarihsel gelişimi incelenerek, eleştirel resimleme başlığı altında ele alınabilecek resimleme türlerinin farklı tekniklerde ve ortamlardaki uygulanma biçemleri ele alınmıştır. Üçüncü bölümde; göstergebilim kavramı alt başlıkları ile incelenmiş, özellikle görsel göstergebilim kavramı üzerinde durulmuş ve eleştirel resimleme örnekleri göstergebilimsel yaklaşımlarla incelenmiştir. Dördüncü bölümde ise araştırma sürecinde elde edilen bulgulardan hareketle gerçekleştirilen uygulama çalışmaları irdelenerek sunulmuştur.
Fosforlu fantezi iplikler ile farklı dokuma örnekleri deneyerek Armürlü ve Jakarlı makinede kumaş üretimi

Yapılan tez araştırmasında; Fosforlu Fantezi İplikler İle Farklı Dokuma Örnekleri Deneyerek Armürlü Ve Jakarlı Tezgahta Kumaş Üretimi hakkında kapsamlı incelemeler yapıldı. Yapılan araştırmada kristal ve kristaldeki atomlar ile düzeni, fosfor, fosforun nasıl ve ne zaman üretimi gerçekleştiği incelendi. Ayrıca kumaş oluşumundaki genel bilgiler; elyaf, iplik ve ipliğin özellikleri ayrıntılı araştırılarak görsel verilerle eklendi. Fosforlu ipin üretimi, desen; sekiz köşeli yıldız ve Mevlana Celaleddin-i Rumi'nin sanatı ve süsleme özellikleri de tezin gelişimi açısından incelenerek görsellerle desteklendi. Armürlü tezgah, Dar dokuma makinesi ve Jakarlı dokuma makinesi incelendi ve sekiz köşeli yıldız ve semazen'in dış formundan etkilenerek yeniden tasarlanan desenlerden abajur, şapka, ceket ve gelinlik çalışmalar uygulanarak görsel verilerle desteklendi.
Artist-curated exhibitions in the exhibition history of Turkey

Bu çalışma, Türkiye sergiler tarihi içinde sanatçılar tarafından örgütlenen, organize edilen sergilere odaklanmıştır. Yerel sanat otamı içinde üzerinde çok vurgulanmayan 'sergi' kavramı ve 'sergileme tarihi' üzerine düşünme ve tartışma önerisi beraberinde sanatçıların, 19. yüzyılın ikinci yarısından günümüze sergileme pratikleri ve küratörlük alanındaki rolleri incelenmiştir. En genel tanımıyla sanat eserinin kamusal yaşamını kurumsallaştıran mekansal düzenlemeler olan sergiler, 15. yüzyıldaki köklerinden bugüne, sanatsal üretimin izinde; seçme ve sunma eylemleri merkezinde, temel ve tek anlamı teşhir etmek iken günümüzde söylem üretme araçlarına dönüşmüşlerdir. Sanatçı- küratör, 1990'lar itibariyle bu dönüşümün doğurduğu küratörlük mesleğinin farklı bir modeli olarak sunulur. Ancak sanatçılar, küratörlüğün dünyada yaygınlaştığı 1970'li yıllar ve Türkiye'de kabul gördüğü 1990'lardan önce sanatın sergilenmesi üzerine düşünce üreten aktörler olarak sergiler tarihi ve sanat tarihi içinde var olmuşlardır. Bu tez, bu düşünceyi, dünyadaki benzer durumuna da kısaca değinerek Türkiye için ayrıntılı şekilde incelemiştir. Sergilerin tarihinin başlangıcından beri sanatçının sergileme meselesine olan ilgisi ve pratiği, küratörlük mesleğinin kurumsallaşması ve sanatsal pratiği yanında sergileme pratiklerine de yoğunlaşan çok sayıda sanatçının varlığı ile 'artist-küratör' olarak isimlendirilen bir model var etmiştir. Bugün çok sayıda sanatçı, bağımsız şekilde ya da çeşitli işbirlikleri ile bienaller, müzeler ve farklı sanat kurumları için sergiler düzenler. Bu sergilere odaklanan araştırmalar, sergiler tarihi ve dolayısıyla sanat tarihi içinde önemli bir alanı oluşturur.
Güncel sanatta bedenin deformasyonu

Tarihsel süreçten günümüze kadar olan süreçte beden formu sanat anlayışı dahilinde en çok tartışılan ve en çok kullanılan biçimdir. Söz konusu süreç içinde değişen felsefi düşünce ve dini dogmalar, teknoloji ve bilim alnındaki gelişmeler, sosyal ihtiyaçlar ve gereksinimler toplumsal hayatın tüm alnına olduğu kadar güzellik anlayışına ve güzellik anlayışına uygun olacak şekilde günün modasına ve tüm bunların sonucu olarak sanat eserlerindeki beden formuna etki etmiştir. Bedenin materyalist bir bakış acısı ile ele alındığı bu dönemde klasik dönemlerin aksine çirkinliğe karşı şiddetli bir sempati duyulmaya başlanmıştır. Sanatta bir ulaşılmak istenen hazzın bir aracı olarak kullanılan beden çirkin olmanın makbul olduğu modern anlayış çerçevesinde bilinçli bir şekilde deforme edilmeye başlanmış ve ideal olandan kopuş başlamıştır. Günümüze kadar olan süreçte sanat eserlerinde izleyende estetik zevk uyandırması, beğenilmesi ve taktir edilmesi yani 'güzel' olması beklenmekteydi. Modernite ile bilinçli olarak biçim dili haline getirilen formlar, ideal olan tek bir cevabı olmadığını ve ideal olanın göreceli olarak değiştiğini göstermektedir. Bu çalışmada da vurgulanmaya çalışıldığı üzere Çağdaş kuramlar ve sanatçılar çerçevesinde konumuzla ilgili öncü hareketler ve sanatçılar incelenmiş, bugün bedenin sanatsal araç olarak hangi noktada olduğu tartışılmıştır. Çalışmada bilhassa üzerinde durulan konu modern dönemde bedenin temsili ve onu etkileyen bilgi ve anlam tartışılmıştır.
Antalya - Kaleiçi örneğinde geleneksel kökenli hediyelik eşyalarda kalite ve yozlaşma sorunu

Geleneksel kültür izleri toplumların kimliklerini betimlemede önemli rol oynar. Geleneksel Kültürler, toplumların öz değerleridir. Toplumların yaşama biçimi, örf ve adetleri, kılık kıyafetleri, günlük kullanım eşyalarındaki süsleme unsurları bu öz değerleri betimler. Geleneksel kökenli süsleme tarzlarının üslup ve özelliklerinin geleceğe yansımasının en temel güncel göstergesi, hediyelik eşyalardaki bulunurluklarıdır. Yerli ve yabancı turistlerin hediyelik eşyalara ilgisi aslında yöreye özgü geleneksel temada birleşir. Bu çalışmada geleneksel kökenli hediyelik eşyaların kültür yolculuğuna değinilmiştir. Antalya Kaleiçi'nde, hediyelik eşya sektörünün ürün tedariği, sektörün sorunları, Turizm'deki rolü ele alınmıştır. Antalya-Kaleiçi kompleksinde dükkanlarda satılan geleneksel kökenli hediyelik eşyalarda yozlaşmanın güncel oran ve durumuna yer verilmiştir. Geleneksel üslup ve yozlaşmış ürünlerin dükkan içi ve dışı sergilenme şekli, satıcıların ürünleri satış stratejileri incelenmiştir.
18. yy'a ait birkaç minyatür ve edebi metin üzerinden Osmanlı Dönem filmleri için kostüm çözümlemeleri

Bu çalışma, 18. Yüzyıl Osmanlı Dönemi gerçekliğini bir yönüyle anlatmaya çalışan dönem filmleri için kostüm tasarımı oluşturma sürecinde döneme özgü sanat alanlarından bir epik anlatı yapısına ve tasarım anlayışına sahip olan minyatürlü el yazmalarının görsel ve edebi metin betimlemelerinin kostüm tasarımlarına dayanak oluşturarak birincil kaynak olma özelliklerini tespit etmek amacı ile yapılmıştır. Araştırmanın yöntemi seçilen el yazmalarının minyatürleri ve edebi metinleri üzerinde sosyal göstergebilim çözümleme tekniğini uygulamak ve el yazmalarından yararlanarak tarafımdan yapılan kostüm tasarımı örneklerini vermektir. Araştırma sonucunda 18. Yüzyıl Osmanlı Dönemine özgü minyatürlü el yazmalarının minyatür ve edebi metinlerinin sosyal göstergeler yoluyla epik tasarım anlayışı içinde betimlenen epik anlatı kahramanı olarak Padişah figürünün ve yakın ilişkide bulunduğu figürlerin öne çıkmasında etkili olan giysilerinin özelliklerini ve bu özellikleri vurgulayan unsurlar olarak figürlerin beden ve yüz ifadelerinin, giysi aksesuarlarının, bulundukları mekan ve kullandıkları mekan nesnelerinin taşıdıkları özellikler geçmişş döneme özgü gerçekliklerle uyumlu olduğu ve buna göre tüm bu giysi özelliklerinin Osmanlı Dönem filmleri için yapılacak kostüm tasarımlarına dayanak olup birincil kaynak olarak kullanılmaya uygun oldukları saptanmıştır.
Çağdaş sanatta anlatım ögesi olarak büyüsel ritüeller

'Çağdaş sanatta anlatım öğesi olarak büyüsel ritüeller' konulu bu tez çalışması ilgisini, çağdaş sanat disiplinlerinden performans sanatına ve onu besleyen tarihsel-kültürel birikimler üzerine yönlendirmiştir. Çalışmada İzlenen yöntem, antikiteden günümüze uzanan sürecin, yaşam-sanat bağlamında irdelenmesi ve bugünün performans sanatlarına, tarihsel-kültürel alandan yapılan göndermelerin saptanması şeklinde olmuştur. Performans sanatı, yaşamın her anında ve her yerde kendini üretebilen ve bir tek o anı kapsayan, işlevselliğini yaşanmış olanla henüz yaşanmamış an arasında tutan bir etkinlik olarak, hafızasında eskiye ait, ontolojik alana yayılmış, tarihsel-kültürel, geleneksel izler taşıdığını ve izleyicisiyle etkileşim içinde gelişen performansın, sürekli kendini yenilediğini, yok ettiğini ve yeniden kurduğunu izliyoruz. Geleneksel sanat izleyicisinin sahip olduğu bakış açısını kıran performans sanatı, izleyicisinin sezgilerini ve bilinç katmanlarını uyarır. Bilinçle bellek arasında git gel yaparak, zaman zaman bilinci askıya alıp, bilinçaltı ya da kolektif bilinçaltının dolaştırılmasını sağlar. Tez çalışmasının izlediği yöntem üzerine açıklamaların yapıldığı birinci bölümden sonra, çalışmanın ikinci Bölümünde, çağdaş insanın kolektif bilinçaltını oluşturan doğasal, tarihsel-kültürel, mitsel, töresel, dinsel katmanlar daraltılmış alanlar içinde irdelenip, performans sanatında sıkça karşılaşılan ve hatta birebir göndermeler yapılabilecek alanlara değinilmiştir. Üçüncü Bölümde doğanın kutsallıktan arındırılması çabaları ve modern toplumlarda yaşam-sanat ilişkisine değinilerek, yaratma süreçlerinde oyun ve psikanalizin işlevselliği üzerine saptamalar yapılmıştır. Son bölümde ise 20. yüzyılın sanatını belirleyen köklü girişimlere değinilerek, kavramsal sanatın gelişimi, performans sanatı ve sanatçısından örneklere yer verilmiştir. u
Görmenin morfolojisi: Soyut-geometrik olasılıklar ve anamorfik oluşumlar

İnsanoğlu dış dünyayı oluşturan nesneleri görsel olarak algılarken; deneyim, gereksinim, bilgi ve fiziksel şartlar önemli etmenler olarak karşımıza çıkar. Bu çeşitli değişkenlerin varlığı doğru algılamayı sağlayabileceği gibi aynı zamanda yanılsama da yaratabilir. İnsanoğlu doğayı algılarken çeşitli organizasyonlar geliştirmiş sanatçı da bu organizasyonlardan yola çıkarak kendi kurgusunu yüzeyde gerçekleştirmiştir. Boyut ve yanılsama kavramlarının ön plana çıktığı bu eğilimlerin uygulanmasında biçim-form kullanımı öneme sahiptir. Bu tez çalışmasında doğanın algılanmasında yer eden görsel organizasyonlar tespit edilerek süreç içinde resim sanatına uyarlandığı belirtilmiş, soyut geometrik resmin oluşumu, gelişimi, mekanla ilişkisi, anamorfoz sanat anlayışı bağlamında dönüşümü; sanat estetiği çerçevesinde öznenesne arasındaki bağıntının süreç içindeki rol değişimleri göz önünde bulundurularak incelenmiştir. Tez çalışmamızda; literatür tarama ve eser inceleme yöntemleri kullanılmış elde edilen veriler çalışmanın önemi açısından betimleyici tanımlarla analiz edilmiştir. Tez çalışması, elde edilen verilerin tasarım süreci içerisinde uygulanabilirliğini değerlendiren bir dizi resimle desteklenmiştir.
Logo

'Logo başlıklı, Tasarım İlkeleri, Yaratıcı Süreç ve Eleştiri alt başlıklı' Yüksek lisans tezinin ana eksenini kurumsal kimlik programlarının temel unsuru olan logo tasarımı oluşturuyor. Birinci bölümde kurumsal kimlik logo ilişkileri, logo tasarımının temel ilkeleri, logonun fonksiyonları, bazı temel kavramların tanımları, logo tasarımının farklı biçimsel özellikleri araştırılıyor. Bu konularla ilgili temel bilgilere yer veriliyor. Çalışmanın ikinci bölümü eser niteliği taşıyor. Burada önce tez yazarının profesyonel tasarımcı olarak ürettiği logoların tasarım tanımları ve akademisyenlerin bu logolar hakkındaki yorumları ve eleştirileri yer alıyor. Bu vesileyle tasarım sürecinde eleştirel bakışın önemi vurgulanıyor. Türk Grafik Tasarımının en önemli isimlerinden Sait Maden'in gerçekleştirdiği 'İstanbul'un 99 Yüzü' projesi ele alınarak tasarımda yaratıcı süreç ve yöntemler araştırılıyor. Sait Maden'in düşünce yönteminin fotoğraf araştırmaları yoluyla keşfedilmesi amaçlanıyor. Tez yazarı logo tasarımları için aldığı eleştiriler ve Sait Maden üzerine yaptığı araştırmaların ışığında elde ettiği deneyimlere dayanarak 'Sestambul' başlıklı bir tasarım projesi gerçekleştiriyor.
Baskıresim ve pop sanat

20. Yüzyıl, çalışma koşullarının, üretim biçimlerinin, tüketim biçimlerinin kısacası yaşam biçimlerinin değiştiği hareketli bir dönem olmuştur. Bu hareketlilik ve değişimler elbette sanat dünyasında da karşılığını bulmuş, ardı sıra sanat akımları doğmuştur. Pop Sanat da bu akımlardan biridir. 1950'lerde seri üretimin ve kitlesel tüketimin, toplumun bütün bireyleri üzerinde etkisi olduğu bir dönemde ortaya çıkan Pop Sanatın ilgi alanına; hazır nesneler, kitle iletişim araçları, reklamlar gibi popüler kültür verileri girmiştir. Pop sanatçıları konularını, gazete kupürleri, çizgi romanlar, reklamlar, tüketim nesneleri gibi geniş bir yelpazeden seçmiş ve eserlerini üretirken boya tabancası, şablon, kolaj ve baskıresim teknikleri gibi birçok yönteme başvurmuşlardır. Bu araştırmada Pop Sanat ile teknik anlamda akımın felsefesiyle örtüşen baskıresim ilişkisi incelenmiştir. Baskı resme olan yaklaşımın Pop Sanat ile birlikte değişip değişmediği, baskı resmin teknik özelliklerinin Pop sanatçılarının amaçlarına hizmet edip etmediği, baskı resmin Pop Sanat üzerine, Pop Sanatın baskıresim üzerine etkileri; Pop dönemi İngiltere ve Amerikası ile sanatçıların çalışmaları ve söylemleri baz alınarak açıklanmaya çalışılmıştır. Üç bölümden oluşan araştırmada dönemin anlaşılması maksadıyla ilk bölümde Pop sanatçılarının da çalışmalar yaptığı, ABD'deki baskıresim atölyelerinin gelişimi ve yaygınlaşması ele alınmıştır. İkinci bölümde Pop Sanatın beslendiği alan olan popüler kültür incelenmiş ve son bölümde İngiltere ve Amerika'dan sanatçı örnekleri ele alınarak Pop Sanat ve baskıresim ilişkisi irdelenmiştir.
Anadolu güzel sanatlar liseleri öğrencilerinin okul beklentileri ve eğitimleri ile yönlendikleri meslekler arasındaki ilişki

Bu çalışma, Anadolu Güzel Sanatlar Liseleri resim bölümü son sınıf öğrencilerinin okul beklentileri ve eğitimleri ile yöneldikleri meslekler arasındaki bağlantıyı belirlemeye çalışmaktadır. Araştırma, 1993- 1994 eğitim-öğretim yılında mezun veren İstanbul, Ankara, İzmir, Eskişehir, Bursa ve Kütahya illerini kapsamaktadır. Sanat eğitimcisi H. Read 'Sanat insanın kendi insanlığını tanımasıdır' der. Sanat eğitimi ile yaratıcılık ve düşünce gücü gelişir. Öğrenciler, olaylara farklı perspektiften bakabilme, görme, araştırma, analiz ve sentez yapabilme özelliklerini kazanırlar. Araştırmada sanat eğitiminin amaçlan, önemi ve gerekliliği vurgulanmıştır. Batıda sanat eğitiminin gelişim aşamaları, bazı Avrupa ülkelerinde ve Amerika'da eğitim ve öğretimin hedefleri araştırılmıştır. Ayrıca ülkemizde sanat eğitiminin gelişimi ve bugünkü durumu, yaratıcılık ile ilgili genel bilgiler verilerek araştırmanın önemi desteklenmiştir. Anadolu Güzel Sanatlar Liseleri, alanında ilgi ve becerileri olan öğrencilerin yaratıcı, yapıcı ve yorumcu yönlerini geliştirmek amacı ile kurulmuştur. Bu araştırma, öğrenciler tarafından Güzel Sanatlar Liselerinin değerlendirilmesini içermektedir. Araştırmada, okulların eğitim şekli belirlenmeye çalışılmış, öğrencilerin beklentileri ve önerileri ortaya çıkarılmıştır. Ayrıca öğrencilerin yöneldikleri meslekler ile okullarında verilen eğitim karşılaştırılmıştır. Öğrencilerin beklenti ve önerilerinin okulların başarılarında olumlu rol oynayacağı düşünülmüştür. İÜ Öğrencilerin istekleri, kendilerine ait okul binaları, sanat eğtimine uygun atölyelerdir. Öğretmenlerinin aktif ve yeniliklere açık, okul ve atölye ortamlarının da araştırmalarını destekleyici ortamlar olmasını vurgulamışlardır. Ayrıca sergi, konferans, müze v. b. etkinliklere daha fazla götürülmek istemişlerdir. Öğrenciler okullarındaki dört yıllık eğitim sürecinde kendine güvenen, sanat disiplini kazanan, üretken, düşünen bireyler olduklarını söylemişlerdir. Güzel Sanatlar Liselerinde verilen eğitim öğrencileri olumlu etkilemiş; kişilik gelişimleri, olaylara bakış açıları sanat eğitimi ile daha sağlıklı gelişmiştir. Sonuçta, Anadolu Güzel Sanatlar Liseleri öğrencilerinin aldıkları eğitim ile bağlantılı mesleklere yöneldikleri görülmüştür. Bu seçimlerinde okullarının olumlu etkileri olduğu ortaya çıkmıştır. Ayrıca araştırmada ortaya çıkan bulgulara göre yorumlar yapılmıştır. Anadolu Güzel Sanatlar Liselerinin başarılarının artmasında önemli görülen noktalar tesbit edilerek, çözüm yollan önerilmiştir. A
Sosyal paylaşım sitesi Facebook aracılığı ile gerçekleştirilen görsel kültür çalışmalarının ortaokul 3. sınıf öğrencilerinin resimsel anlatımlarına yansıması

Bu araştırmanın amacı, sosyal paylaşım ağı olan Facebook ile gerçekleştirilen görsel kültür çalışmasının ortaokul 3. sınıf öğrencilerinin resimsel anlatımlarına yansımasını belirlemektir. Sosyal ağ içinde görsel bombardımana maruz kalan çocuk, bu görselleri kendi resminde bilinçli ya da bilinçsiz olarak kullanabilmektedir. Facebook'un bu görsel çeşitliliği sağlayan sosyal medya araçlarından biri olduğu bilinmektedir. Bu görsel çeşitlilik görsel sanatlar eğitimi dersinde gerçekleştirilen uygulamalı çalışmalara olumlu bir biçimde yansıyabilir. Facebook üzerinden kapalı grup oluşturularak sanal sınıf ortamında görsel kültür çalışması yapılmıştır. Bu amaç doğrultusunda; sadece ortaokul 3. sınıf öğrencilerinin katılabileceği kapalı bir grup oluşturulmuştur. 26 Eylül 2013 tarihinde araştırmacı uygulama yapacağı sınıfın görsel sanatlar dersine girerek, uygulama için açılmış olan grup hakkında öğrencilere bilgi vermiş, paylaşımların sadece Picasso teması ile sınırlandırıldığı belirtmiştir. Gruba öğrencilerin üye olması araştırmacının kontrolünde gerçekleşmiştir. Uygulamaya 18 erkek, 12 kız olmak üzere 30 öğrenci ile başlanılmıştır. 30 Eylül - 6 Ekim 2013 tarihleri arasındaki bir haftalık süreç boyunca, Facebook üzerinden oluşturulan kapalı grup içerisinde Picasso ile ilgili bilgi, resim, video vb. paylaşımlar yapılmasına izin verilmiştir. Diğer hafta ise, Facebook'daki paylaşımlardan yola çıkarak edindikleri görsel kültür kazanımları doğrultusunda resim yapmaları istenmiştir. Ayrıca araştırmanın amaçları doğrultusunda öğrencilerin uygulamaya ilişkin görüşlerini almak amacı ile yazılı doküman yoluyla görüşleri belirlenmeye çalışılmıştır. Yapılan uygulama sonucunda, öğrenci resimleri ile Picasso resimleri iki alan uzmanı tarafından karşılaştırılarak analiz edilmiştir. Öğrencilerin uygulamaya yönelik görüşlerini almak amacı ile yazılı görüşme yapılmıştır. Öğrenci görüşleri belirlenen temalarla ilişkilendirilerek incelenmiş; tematik analiz yoluyla çözümlenmiştir. Araştırmanın sonucuna göre; sosyal paylaşım ağındaki paylaşımlar öğrencilerin resimsel anlatımlarına yansıdığı görülmüştür. Öğrencilerin görsel kültür kazanımları hem yazılı görüşlerde hem de yaptıkları resimlerde görülebilmektedir. Dolayısıyla, öğrencilerin görsel kültürünün geliştiği sonucuna varılabilir. Öğrencilerle yapılan yazılı görüşmeler sonucunda, hem görsel kültür konusunu inceleme hem de bu konuyu kendi bakış açıları ile yorumlayarak anlamaya çalışma eğilimleri görülmüştür. Sosyal paylaşım ağı üzerinden gerçekleştirilen görsel kültür çalışmaları sırasında araştırmacı, uygulama süresince öğrencilerin konu ile ilgili paylaşımlarına olumlu dönütler vermeye özen göstermiştir. Bu bağlamda uygulamanın öğrenciler açısından hem eğlendirici hem de öğretici olduğu söylenilebilir. Ayrıca öğrenciler sosyal paylaşım ağı üzerinden işlenen dersi geleneksel sınıf anlayışından farklı bulmuşlardır.
Mystical Inspirations of Abstract Expressionist Painting

Bu çalışmada, soyut sanatın, özellikle soyut dışavurumcu akımın içinde yer alan aksiyon ressamlarının yaratım sürecindeki mistik deneyimlerinin izlerinin sürülmesi amaçlanmıştır. Sanatçıların mistik esin kaynaklarını izleyebilmek amacıyla öncelikle, mistisizmin gerek tek tanrılı gerek çok tanrılı dinlerin tasavvuf felsefesini yansıtan bir kavram olduğu görüşünden hareketle, Doğu ve Batı gizemciliği, coğrafi yaygınlık ölçeğinde, (1) Uzak Doğu: Tao, Brahman, Tantrik ve Zen, (2) Batı: Hıristiyan ve Kabala ve (3) Orta Doğu: Zerdüşt ve Sufi sınıflaması yapılarak irdelenmeye çalışılmıştır. Bu sınıflamada yer alanların tümünün içe dönük mistisimde birleştikleri gözlenmektedir. Bir sanat eserinin sanatçının sadece algılama veya imgeleme gibi doğuştan getirdiği iç güçlerini yansıtan ürün olarak tanımlanamayacağı, sanatçının esas olarak ulaşmak istediğinin ruhsal bir arınma olduğu belirtilmektedir. Arketipler ve kolektif bilinçaltı kavramlarıyla ilişkilendirilen Carl Gustav Jung'un yaklaşımlarının, mitosların ve rüyaların yanı sıra, sanat eserlerininin de etkili bir biçimde yorumlanmasına katkı sağladığı görülmektedir. Jung'a göre, yaratım sürecinde sanatçı yalnız kendi özüne ulaşmakla kalmayıp, inanç sistemlerinin belirlediği ideal hedeflere de varmaktadır. Yaratıcılık ile mistisizmin her ikisinde 'ben' ve 'ben olmayan' karşıtlığı birlikte var olmaktadır. Bu varoluş, vecd halinde gerçekleşmektedir. Doğayı göründüğü gibi tasvir etmenin yerine yaratıcılıklarını ve farkındalıklarını herhangi bir rezervasyon koymaksızın eserlerine yansıtmaya başlayan soyut sanatın aksiyon resmi akımının içinde aşkın inanışların yer almasının önemi, bu akımın öncülerinden olan Pollock, Rothko ve Newman tarafından özellikle vurgulanmakta; ulu sanatı yaratma arayışında oldukları belirtilmektedir. Literatür destekli benzer çalışmalara katkı sağlaması amacıyla, Jackson Pollock, Bernett Newman, Robert Motherwell, Mark Rothko, Wols, Georges Mathieu'nun yanı sıra M. Zahit Büyükişliyen, Sabri Berkel gibi Soyut Dışavurumculuğun hem dünyadaki hem Türkiye'deki öncülerinin mistik esinlenmeleri, yaratım sürecindeki eylemlerinde, söylemlerinde, ürünlerinde ve izleyiciyle buluşmalarında işaretlenmeye çalışılmıştır.
Sanat için yemek, yemek için sanat

Beslenme canlıların en temel ihtiyaçlarından biridir. Diğer ihtiyaçlara göre daha farklı olan beslenme eylemi, genellikle bir canlının yaşamının devam etmesiyken başka bir canlınınkinin sona ermesi anlamına gelebilir. Böyle olunca da bir ölüm kalım mücadelesine dönüşür. Ancak, insanların toplumsallaşmasıyla birlikte beslenme biyolojik bir gereklilik olmanın yanında toplumsal anlamları olan nesnelere dönüşür. Bu nesneler etrafında çeşitli eylemler, ritüeller, çatal bıçak gibi yardımcı/aracı nesneler, mutfak, kiler, restoran gibi mekanlar toplumsal yaşam içerinde örgütlenerek yeni toplumsallıklara yol açar. Bu anlamda yiyecek/içecekler ve onları tüketme salt bir biyolojik gereksinim olmaktan çıkıp birer iletişim aracına dönüşür. Yani biyolojik bir amaçken, toplumsal bir araca dönüşür. Aynı zamanda sosyal statülerin göstergesi olan bütün bu nesneler ve eylemler en başından beri sanatın konusu olmuştur. Mağara resimlerinden günümüze kadar av sahnelerinden, saray ziyafetlerine, toplumsal eşitsizlikten yüksek statü göstergesine kadar çok geniş bir konular yelpazesiyle sanatın her türlü formunda karşımıza çıkar. Bu Sanatta Yeterlik Tezi kapsamında, yiyecek/içeceklerin ve onları edinme ve tüketme biçimlerinin sanatla nasıl bir ilişki içerisinde olduğu sanat tarihinden örnekler üzerinden incelenmiş olup, yine bu tez kapsamında üretilen sanat çalışmalarının yorumlanmasına temel oluşturmuştur.