turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tesis içi geri kazanım-yeniden kullanım alternatifi sonrasında denim yıkama atıksularının İnert KOİ'sinin belirlenmesi

Tekstil endüstrisi, su tüketiminin yüksek olduğu sanayi kuruluşlarından biri olup, üretimden kaynaklanan atıksu karakteristiği olarak yüksek miktarda kolektif kirletici parametre içermektedir. KOİ parametresi atıksu karakteristiklerinin tanımlanmasında en çok kullanılan kolektif parametre özelliğini taşımasına karşın, biyolojik olarak ayrışamayan ve ortamda kalan kalıcı kısım başlangıçta ayırt edilememektedir. Dolayısı ile biyolojik arıtma tesislerinin değerlendirilmesinde KOİ'nin bileşenlerinin belirlenmesi yararlıdır. KOİ'nin bileşenlerine ayrılması inert ve biyolojik olarak parçalanabilen KOİ'nin belirlenmesidir. Biyolojik olarak ayrışamayan inert kısım da çözünmüş ve partiküler olmak üzere iki şekilde tanımlanmaktadır. Bu çalışmada tekstil endüstrisi kapsamında denim yıkama endüstrisinden kaynaklanan ve tesisin genel atıksu karakteristiğini temsil eden alt prosesler incelenmiştir. Belirlenen rinse yıkama, taş yıkama, lokal yıkama, ağartma yıkama ve tint boyama prosesleri karakterize edilmiştir. Geri kazanım-yeniden kullanım alternatifleri kapsamında yeniden kullanıldığında ürün kalitesini etkilemeyecek atıksu akımları belirlenmiştir. Buna göre, biri toplam akımlar diğeri geri kazanım sonrası kalan akımlar olmak üzere debi orantılı iki adet kompozit numune hazırlanmış ve bu numunelerin inert KOİ bileşenlerinin belirlenmesi deneyleri yapılmıştır. Geri kazanım öncesi ve sonrası atıksu karakteri bazında bir değerlendirme yapıldığında, geri kazanım sonrası toplam ve çözünmüş KOİ değerinin sırasıyla yaklaşık %45 ve %52 oranında arttığı tespit edilmiştir. Deneysel verilere göre, geri kazanımsız kompozit atıksuların çözünmüş inert KOİ'si 33 mg/lt, partiküler inert KOİ'si 20 mg/lt, geri kazanımlı kompozit atıksuların çözünmüş inert KOİ'si 26 mg/lt, partiküler inert KOİ'si 13 mg/l olarak hesaplanmıştır. Deneysel çalışma sonunda aerobik şartlar altında biyolojik giderim verimi %90- 93 olmuştur.
Islak tabaka adsorpsiyonu ile CO2 giderimi

Günümüzde küresel boyutta problem haline gelen iklim değişikliğine neden olan sera gazlarının giderimi önem arz etmektedir. Emisyon miktarının fazlalığı nedeniyle en fazla küresel ısınmaya yol açan sera gazlarından birisi olan CO2 giderimi üzerine birçok çalışmalar yapılmaktadır. Bu çalışmada ise mikro ve mezo gözenek yapılarına sahip adsorbentlerin CO2 adsorpsiyon kapasitelerinin arttırmak için gözenek ve yüzey yapısında monoetanolamin ve dietanolamin ile ıslak tabakaoluşturularak CO2 giderimi incelenmiştir. Yapay olarak elde edilen zeolit 4A, doğada bulunan volkanik kayaç pomza taşı ve aktif karbon olmak üzere üç çeşit adsorbentinhem kuru, hem de ıslak tabaka oluşturularak CO2 adsorpsiyon kapasitelerikarşılaştırılmıştır. Kuru adsorbentler ile yapılan ölçümlerde CO2 adsorpsiyon kapasitesi en fazla aktif karbonda, en düşük ise zeolit 4 A'da gözlemlenmiştir. Islaktabaka oluşumu MEA ve DEA olmak üzere iki adet alkolamin ile gerçekleştirilmiş ve MEA ile oluşturulan ıslak tabakanın DEA'ya göre adsorbentlerin CO2 adsorpsiyon kapasitelerini daha fazla arttırdığı gözlemlenmiştir. Adsorbentlerle ıslak tabakaoluşturulan ölçümler ile kuru ölçümler karşılaştırıldığında ıslak tabakalı CO2 adsorpsiyon kapasitesini arttırdığı gözlemlenmiştir. Kuru adsorbentlerin ıslakadsorbentlere göre CO2 adsorplama verimleri karşılaştırıldığında, MEA ile ıslatılmışzeolit 4A 22.5 kat, pomza taşı 21.0 kat ve aktif karbon 21.1 kat artış sağlarken, DEA ile ıslatılmış zeolit 4A 4.5 kat, pomza taşı 9.8 kat ve aktif karbon 7.3 kat artış sağlanmıştır.
Ordu ili atık yönetimi, evsel katı atık karakterizasyonu ve alternatif bertaraf yöntemlerinin değerlendirilmesi

Hızlı nüfus artışı, sanayileşme ve kentlerin hızla büyümesi sonucunda, üretilen atık miktarı her geçen gün artmaktadır. Üretilen bu atıklar için uygulanabilir ve sürdürülebilir bir atık yönetimi planı yapılması zorunluluk arz etmektedir. Aksi takdirde, çevre ve insan sağlığı için telafisi çok zor durumlarla karşılaşma ihtimalimiz artacaktır. Bundan dolayı, her atığın çevreye zarar vermeden değerlendirilebilmesi veya bertaraf edilmesi, dünyanın ekolojik dengesi için çok önemlidir. Bu çalışmada, 2016 ve 2017 yıllarında Ordu ilinin sosyoekonomik olarak farklı bölgelerinden mevsimleri temsil edecek şekilde alınan numuneler ile atık karakterizasyon ortaya konulmuş, mevcut katı atık yönetimi ve bertaraf yöntemleri hakkında araştırma yapılmış ve şu anki sistem yerine önerilebilecek katı atık yönetim sistemleri değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgulara göre, Ordu iliatıklarının çalışma dönemi boyunca ortalama %65'i organik atık, %27'sinin ise ambalaj atıklarından oluştuğu gözlenmiş ve bu atıkların nem içeriği %66- 70 civarında bulunmuştur. Alt kalorifik değer ise kuru bazda 3800 ile 4000 kcal/kg arasında tespit edilmiştir. Ayrıca ile ait belediye atıklarının sıfır atık yönetimi kapsamında yeniden kullanımı, geri dönüşümü, geri kazanımı ve nihai depolama sistemlerinin oluşturulması için en uygun yöntemler belirlenerek atık miktarının azaltılması ve bertarafının sağlanması konusunda elde edilen karakterizasyon değerleri göz önüne alınarak değerlendirmelerde bulunulmuştur. Ocak 2020, 79 sayfa
Kişisel bakım ürünleri ve gri atıksu numunelerinin ozon ve fotokataliz ile arıtımı, toksisite incelemesi

Yeraltı suları içme suyu için öncelikli en önemli kaynaklarımızdandır. Bunun için suyumuzu verimli kullanarak, doğal su kaynaklarından elde ettiğimiz suyun tüketim oranını düşürüp suyumuzu korumamız gerekmektedir. Bu nedenle su tüketiminin azaltılmasına yönelik olarak tuvalet rezervuarları, bahçe sulama, çamaşır yıkama ve diğer temizlik işlerinde içme suyunun kullanılmaması için önlemler alınabilir. Son yıllarda evsel atıksular bir kirletici değil yeniden değerlendirilerek kullanılabilecek bir kaynak haline gelmiştir. Buna göre, evsel atıksuların kaynağında, suyun kirlilik seviyelerine göre ayrılarak toplanması ve her bir ayrılan kısmın özelliklerine uygun bir dizi işlemden geçirilerek tekrar kullanımda değerlendirilmesi gündeme gelmiştir. Tuvalet haricindeki sulardan oluşan ve en çok organik madde yönünden zengin olan gri su, bu su çeşitlerinden en az kirletici özelliğe sahiptir ve bu akımın gerekli arıtımdan sonra sulama ve yeraltı suyu beslemesi gibi yollarla su döngüsüne geri verilmesi önerilmektedir. İşlemden geçirilmiş gri suyun kullanım suyu olarak değerlendirilmesi su kaynaklarının korunmasına katkı sağladığı gibi doğadaki su dengesi üzerinde de pozitif etkiler yaratacaktır. Ayrıca gri su geri kazanım tesisleri, kullanılan içme suyu miktarını da azaltır. Sonuç olarak, içme suyu çıkarma ve dağıtma süreçlerinin olumsuzlukları da azalmış olacaktır. Bu çalışma ile kişisel bakım ürünleri muhteva eden gri atıksu numunelerinin ozon ve fotokataliz prosesleri ile arıtımı değerlendirilmiş ve işlem gören gri atıksu numuneleri üzerinde toksisite analizleri yapılmıştır. Böylelikle gri atıksuların ozon ve fotokataliz prosesleri ile geri kazanım ihtimalleri irdelenmiştir.
İstanbul'da evsel atıksu arıtma tesislerinin işletme maliyetinin ve çamur yönetiminin incelenmesi

Bu çalışmada ilk olarak atıksu arıtma çamurlarının bileşenleri incelenmiş olup çamur arıtma, değerlendirme ve uzaklaştırma yöntemleri araştırılmıştır. Yoğunlaştırma, stabilizasyon, susuzlaştırma, yakma, kompostlaştırma, arazide değerlendirme, dağıtım ve pazarlama yöntemleri hakkında çalışma yapılmıştır. Daha sonra arıtma çamurunun yeniden değerlendirilmesinde Avrupa Birliği ülkelerindeki arıtma çamurunun toplamı, ülkeler bazında dağılımı ve imha yöntemleri ile ilgili veriler verilmiştir. İstanbul'da uygulaması düşünülen evsel atıksu arıtma çamurlarının kompostlaştırma alternatifi araştırılarak sunulmuştur. Kompost parkların oluşturulmasında, bozulmuş ve işlenmiş arazilerin yeniden bitkilendirilmesinde, sebze ve meyvelerin yetiştirilmesinde, bahçecilik ve fidancılık mahsullerinde kullanılır. Çalışmada ayrıca İstanbul'daki evsel atıksu arıtma tesislerinin 2001 yılına ait işletme maliyetlerinin hesabı yapılmış olup arıtma tesislerin kapasiteleri ve elektrik tüketimleri verilmiştir. Yapılan hesaplamalar sonucunda biyolojik arıtma tesislerinin işletme maliyeti ön arıtma tesislerinin işletme maliyetinin 3,7 kat daha fazla olduğu bulunmuştur. Biyolojik atıksu arıtma tesislerinin işletme birim maliyeti 0,252 $/m3'tür. Ön atıksu arıtma tesislerinin işletme birim maliyeti 0,0678 $ / m3 'tür. En son olarak arıtma tesislerinde 2000 ve 2001 yıllarında aylara göre oluşan çamur miktarları ve çamur hacmi hesaplanmıştır. İstanbul su temini, kanalizasyon ve drenaj, atıksu arıtma ve uzaklaştırma master plan etüdü incelenerek çamur yönetim alternatifleri belirlenmiştir. Çamurların tahsis edilmiş alanlara depolanması kısa vadede uygulanabilecek bir çözüm olarak görülmüştür.
Termik santral uçucu kül tiplerinin atık sulardaki fenolün adsorpsiyon yöntemi ile giderim etkinliklerinin karşılaştırılması

Bu çalışmada, 2003- 2005 yılları arasında Adana Şehir Kanalizasyonşebekesine bağlı Fevzi Çakmak Öğrenci yurduna ait çeşitli aralıklarla 2 saatlik kompozit numuneler şeklinde alınmış evsel atıksudaki fenolün, Afşin Elbistan, Seyitömer ve Soma uçucu külleri ile yapılan adsorpsiyon işlemi ile giderilmesibaşlangıç pH, çalkalama süresi ve adsorban dozuna göre incelenmiş ve uçucu külünetkinliği ticarette adsorban olarak kullanım alanına sahip toz aktif karbon ile karşılaştırılmıştır. Ayrıca elde edilen datalar, Langmuir ve Freundlich adsorpsiyon izotermlerine göre değerlendirilmiştir. Deneysel bulgular fenol adsorpsiyonunda optimum pH'ın Afşin-Elbistan, Seyitömer uçucu külleri ve toz aktif karbon için 5, Soma uçucu külü için 6 olduğunu göstermiştir. Bu optimum pH değerinde denge koşullarına 6 saatte ulaşılmıştır. Uçucu küller ve toz aktif karbon için dengekoşullarında sırasıyla %65, % 80, %55, %85 fenol giderimi sağlanmıştır. Deneysel verilerin adsorpsiyon izotermlerine göre değerlendirilmesi sonucunda her dört adsorbanında Langmuir izotermine daha iyi uyduğu belirlenmiştir.
Pişirici cihaz üretiminde tesis içi su geri kazanımının değerlendirilmesi

Endüstriyel faaliyetlerden kaynaklanan çevre kirliliğinin giderek artması ve doğal kaynakların tükenmeye başlaması nedeniyle işletmelerin çevreye karşı sorumlulukları da artmaktadır. Uluslararası anlaşmalar, yasal gereklilikler ve insanların çevre konusundaki artan duyarlılıkları nedeniyle işletmeler, hizmet ve üretim süreçlerinde çevreye duyarlı üretim ve hizmet tekniklerini benimsemeye başlamışlardır. Metal son işlem endüstrisi yüksek miktarlarda su kullanan endüstriler arasındadır. Bu sebeple atıksu arıtımı ve tekrar kullanımının geliştirilmesi, ekonomik ve çevresel sürdürülebilirlik açısından büyük önem taşımaktadır. Proseslerden oluşan atıksuları uygun artıma sistemleri uygulandığı takdirde geri kazanılabilir. Bu çalışmada incelenen işletme 'Metal Son İşleme Tesisi' olup, üretim prosesi gelen metallerin şekillendirilmesi ve renklendirilmesinden sonra monte edilerek ürünün oluşturulması prensibine dayanmaktadır. Üretim prosesi için gerekli olan metal levhalar istenilen boy ve ölçülerde kesilmekte ve sonra üründe kullanılacağı bölgeye göre hatlara ayrılmaktadır. Bu aşamadan sonra metal levhalar üründe kullanılacakları yere göre emaye kaplamaya ya da boyama prosesine gönderilmektedir. Yapılan çalışmada metal son işlem endüstrisi kaynaklı atıksuyun arıtımdan geçirilerek proses içinde tekrar kullanımı sağlamak ve böylelikle su kullanımını minimum seviyelere indirmek amaçlanmıştır. Emaye kaplama ve boyama prosesi olmak üzere iki farklı prosesten kaynaklı atıksulardan numuneler toplanarak ayrı ayrı karakterizasyon çalışmaları yapılmış proseslerin kirlenme profilleri çıkarılmıştır. Elde edilen numunelerden diğer numune noktalarına göre en temizleri seçilmiş ve debileri oranında karıştırılarak her proses için birer kompozit numuneler elde edilmiştir. Bu kompozit numuneler üzerinde membran arıtım sistemleri uygulanmış ve sonuçları irdelenmiştir. Birinci bölümde çalışmanın önemi ve amacı hakkında bilgi verilerek çalışma kapsamı anlatılmıştır. İkinci bölümde ilgili endüstrinin kategorisinin tanımı yapılarak prosesler hakkında genel bilgiler verilmiş, endüstrinin çevresel etkileri irdelenmiştir. Üçüncü bölümde endüstride yapılan geri kazanım uygulamaları ve yaygın membran teknolojileri hakkında bilgi verilmiştir. Ayrıca literatürde bu endüstri ile ilgili yapılan çalışmalar değerlendirilmiştir. Dördüncü bölümde çalışmanın gerçekleştirildiği fabrika tanıtılarak prosesleri hakkında detaylı bilgiler ve uygulanan analiz yöntemleri verilmiştir. Beşinci bölümde proses ve kirlenme profilleri oluşturulmuş ve karakterizasyon çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Altıncı bölümde seçilen akımlarla oluşturulan kompozit numunelerde geri kazanım uygulaması gerçekleştirilmiştir. Son bölümde ise genel olarak yapılan çalışmalar olumlu ve olumsuz yönleri ile değerlendirilip elde edilen bulgular neticesinde sonuçlar değerlendirilmiştir. Bu sonuçlar doğrultusunda da ileriye yönelik yaklaşımlar ve öneriler yapılmıştır.
Permanganate treatment of domestic wastewaters

Bu çalışmada güçlü bir oksitleyici olan potasyum permanganatın evsel atıksudaki askıda ve çözünmüş halde bulunan kirleticilerin giderilmesinde kullanımı konusu çalışılmıştır. Atıksu arıtımında askıda katı madde, ortofosfat, nitrat ve kimyasal oksijen ihtiyacı giderimleri 'Jar test' cihazı yardımı ile gözlemlenmiştir. Potasyum permanganatın evsel atıksudaki çözünmüş ve askıdaki kirleticilerin gideriminde yumaklaştırıcı madde olarak kullanımının mümkün olduğu gösterilmiştir. Bazı yönlerden de biyolojik sistemlere göre üstünlüğü belirlenmiştir. Yapılan çalışmalar sonucu elde edilen bulgular potasyum permangantın askıda ve çözünmüş organik ve inorganik kirleticilerin gideriminde PH'nm yüksek olduğu durumlarda, iyi sonuç verdiğini göstermiştir.
Göksu Deltası'nda su kalitesinin belirlenmesi ve su kalitesi coğrafi bilgi sisteminin kurulması

Göksu deltası, Mersin ili Silifke ilçesi sınırları içerisinde yer alan ve Göksu nehrinin Akdeniz'e döküldüğü yerde oluşan Türkiye'nin önemli sulak alanlarından biridir. Göksu deltasında en önemli alan kullanımını tarım faaliyetleri oluşturmaktadır. Ancak tarımsal aktivitelerden kaynaklanan ve yüksek nütrient konsantrasyonlarına sahip olan sulama suları, oldukça ciddi çevresel problemlere ve tuzluluk seviyesinin artışına neden olmaktadır. Bu çalışmada, Göksu deltasında su kalitesi parametrelerini içeren bir Coğrafi Bilgi Sisteminin oluşturulup, arazi kullanımı ile su kalitesinin etkileşimi tematik haritalar yardımıyla ortaya konulmuştur. Bu kapsamda alüvyal delta akiferinden 24, kireçtaşı akiferinden 3 yeraltı suyu ile deniz suyundan, Akgöl ? Paradeniz göllerinden ve Göksu nehri'nin memba ve mansap tarafından numuneler alınmıştır ve sonuçlar değerlendirilmiştir. Göksu deltası yeraltı suyu kalitesi değerlendirildiğinde, alüvyon akiferde açılan kuyuların deniz suyundan, tarımsal aktivitelerden, bilinçsiz gübre ve pestisit kullanımından, kireçtaşı akiferine göre daha fazla etkilendiğini ortaya koymaktadır. Alüvyon akiferdeki kuyu suları içmeye uygun olmamakla birlikte Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliği standartları karşılaştırma sonuçlarına göre II. Sınıf Su kategorisine girdiği ortaya konulmuştur. Ayrıca yapılan çalışma yüzey sularının da tarımsal aktivitelerden çok fazla etkilendiğini ortaya koymaktadır.
Balıkesir ili merkez içme ve kullanma su kalitesinin değerlendirilmesi

Bu araştırmada, Balıkesir İli Merkez İçme suyu Arıtma Tesisine ait ham su, arıtılmış su ve arıtılmış suyun şebekeye dağıtımını sağlayan içme suyu depolarına ait suyun fiziksel, kimyasal ve mikrobiyolojik parametreleri, arıtma tesisi parametreleri ve debi ölçüm verileri istatistiksel olarak incelendi. Bu amaçla bu veriler arasında istatistiksel olarak mevsimsel fark, anlamlı bir fark olup olmadığı ve korelasyon ilişkisi ele alındı. Arıtma tesisi çıkış suyu ve depoların mevsimsel ortalamaları standartlarla karşılaştırıldı. Çalışmada 2014 yılına ait su kalite parametreleri için Arıtma Tesisi ham su ve çıkış suyu analiz verileri, havalandırma ve koagülasyon ünitesine ait parametre verileri, tesise ait debi ölçüm verileri ve su depolarından alınan analiz verileri kullanıldı. Verilerin istatistiksel değerlendirilmesinde IBM SPSS Statistics paket programı kullanılarak ANOVA Testi ve Paired Samples T Test uygulandı. Sonuç olarak, Arıtma tesisindeki parametreler ve arıtma tesisi ile depolar arasındaki parametre ortalama değerleri arasında mevsimsel fark olduğu bulunurken, arıtma tesisindeki bazı parametreler ve arıtma tesisi ile depolar arasındaki bazı parametreler için mevsimsel fark olmadığı bulundu. Kıyaslanan örneklerden 39'unda anlamlı fark olduğu tespit edilirken, bazılarında anlamlı fark olmadığı bulundu. Korelasyon yönünden 5 örnek arasında zayıf-aynı yönlü bir ilişki, 1 örnek arasında zayıf-ters yönlü bir ilişki, 9 örnek arasında orta-aynı yönlü bir ilişki ve 21 örnek arasında kuvvetli-aynı yönlü bir ilişki bulundu. 19 örnekte korelasyon ilişkisi bulunmadı ve bazı örneklerde korelasyon hesaplanamadı. Arıtma tesisi ve depolara ait mevsimsel ortalamaların ulusal ve uluslararası standartlara uyduğu tespit edildi.
Colour removal from pulp and paper industry wastewaters by using alum and clay

ÖZ KAĞIT ENDÜSTRİSİ ATIKSULARINDA KİL VE ALUM KULLANARAK RENK GİDERİMİ Beşe, Şebnem Yüksek Lisans, Çevre Mühendisliği Bölümü Tez Yöneticisi : Doç. Dr. Filiz Beng ü Dilek Aralık 1998, 122 pages Kağıt endüstrisinden çıkan koyu kahverengi renkli atıksular, içerdikleri lignin ve onun klorla etkileşimi sonucunda oluşan ürünler nedeniyle atıldıkları ortamda oksijen tükenmesi, koku, renk, balıkların zehirlenmesi gibi problemlere sebep olmaktadır. Bu çalışmada killer, odun bazlı kağıt endüstrisinden çıkan atıksuların rengini gidermek amacıyla alum koagulantına yardımcı olarak kullanılmıştır. Bej ve kahverengi sepiyolit, Na ve Ca bentonit olmak üzere dört tip kilden, farklı boyutlarda yararlanılmıştır. Farklı konsantrasyonlardaki alum ve killer hem ayrı ayrı hem de bir arada kağıt fabrikası atıksuyuna uygulanmıştır. Arıtım sonunda elde edilen atıksuda renk, çamur hacim indeksi ve oluşan çamurun filtrasyona gösterdiği direnç ölçülmüştür. Çalışmada kullanılan killerin, tek başına uygulandıklarında çok fazla verimli olmadığı, fakat alum ile birlikte uygulandığı zaman renk giderim veriminde önemli ölçüde artış olduğu ve atıksuyun çamur özelliklerinin iyileştiği gözlemlenmiştir.
The effects of pretreatment on biogas production from maize straw and cattle manure

Bu çalışmanın amacı, fiziksel ve kimyasal ön arıtımın tarım atıkları üzerindeki etkilerini belirlemektir. Sığır gübresi ve mısır samanının toplam katı madde oranları sırasıyla %86. 1 ve %41. 2 olmuştur. Uçucu katı madde oranları ise sığır gübresinde %82 ve mısır samanında %51. 6 olarak ölçülmüştür. Biyokimyasal metan potansiyeli ve indirgen şeker ölçümlerinde atıklar %5 TKM oranında kullanılmıştır. İndirgen şeker Miller (Miller, 1959) metodu kullanılarak ölçülmüştür. Biokütle örnekleri çamurla 50:50 oranında karıştırılmıştır. Karışımın pH değeri 7.0-7. 5 değerlerine ayarlanmış ve örnekler 37oC inkübatörde tutulmuştur. Biyogaz ölçümleri günlük yapılırken karbondioksit ölçümleri haftada bir yapılmıştır. Kullanılan atıklara alkali ve asidik olmak üzere iki faklı ön arıtım metodu uygulanmıştır. Mısır samanı için en verimli ön arıtım metodu alkali ön arıtım olmuştur. Alkali ön arıtım sonrası günlük ve kümülatif biyogaz üretiminde %163'lük bir artış olmuştur. Asidik ön arıtım uygulanan mısır samanından biyogaz üretimi prosesi 24-27 gün sürmüştür. Mısır samanına ufalama, mikrodalga ve sıcak su gibi üç farklı fiziksel ön arıtım yöntemi uygulanmıştır. Bu yöntemler içerisinde mikrodalga yöntemi diğer yöntemlere göre 3 kat daha fazla biyogaz üretim verimi sağlanmıştır. Kullanılan sığır gübresine H2SO4, NaOH, mikrodalga ve sıcak su ön arıtım yöntemleri uygulanmıştır. Asidik ön arıtım yöntemi mısır atıklarından farklı olarak sığır gübresi çalışmalarında daha verimli olmuştur. 135 sıcak ön arıtım yöntemi uygulanan sığır gübresinde kümülatif biyogaz üretiminde %103 artış olmuştur. Mikrodalga ön arıtım yöntemi de sığır gübresi çalışmalarında verimli olmuştur. Metan üretiminde % 97 artış yaşanmış ve biyogaz üretimi 32 günde tamamlanmıştır.
Atıksu arıtma tesislerindeki yan akımların arıtma sistemine etkisi

Bu çalışmada, atıksu arıtma tesislerindeki yan akımların arıtma sistemine etkisi incelenmiştir. Örnek tesis olarak, anaerobik çamur çürütücü, azot ve fosfor gideren üniteler içermesinden dolayı Kayseri Atıksu Arıtma Tesisi seçilmiştir. Tesisin farklı noktalarından alınan numunelerle deneysel çalışma yürütülmüş ve elde edilen sonuçlar ve tesisten alınan veriler yardımıyla kütle dengeleri kurulmuştur. Daha sonra modelde kullanılmak üzere tesisteki her bir üniteye giren ve çıkan debiler bulunmuştur. Model olarak Biowin kullanılmıştır. KOİ ve TKN, literatürdeki veriler yardımıyla fraksiyonlarına ayrılmış, bu değerler programa girilmiştir. Her bir ünitenin yüksekliği, alanı, akımların döndürüleceği noktalar programa tanıtılarak model oluşturulmuş, doğrulama çalışmalarıyla modelin tesisi temsil edip etmediğine bakılmıştır. Yan akımlarla ilgili olarak değişik üç senaryo üretilerek farklı durumlarda tesisin nasıl etkilendiğine bakılmış ve son olarak da tesis için en uygun arıtma düzenine karar verilmiştir.
Membran biyofilm reaktöründe tetrasiklin giderimi

Tetrasiklinler, insan ve özellikle çiftlik hayvanlarının hastalıklarını önlemek ve gelişimlerini artırmak için kullanılan antibiyotiklerdendir. Günümüzde artan hayvan yetiştiriciliği faaliyetleri sonucu su ortamlarında önemli ölçüde antibiyotik kirliliği oluşmuştur. Özellikle insan kaynaklı antibiyotiklerden olan tetrasiklinler, atıksu arıtma tesislerinde yüksek dirençlerinden dolayı parçalanamamakta ve ancak az bir kısmı giderilebilmektedir. Yapılan bu tez çalışmasında, hidrojen ve oksijene dayalı membran biyofilm reaktör sisteminde tetrasiklin giderimi araştırılmıştır. Tetrasiklin bileşiğinin biyolojik indirgenme mekanizmasını anlamak için MBfR sisteminde elektron verici olarak H2, birincil elektron alıcı olarak nitrat ve ikincil elektron alıcı olarak tetrasiklin kullanılmıştır. Çalışmada elde edilen en yüksek tetrasiklin giderimi % 85 iken, denitrifikasyon verimi % 99'un üzerinde gerçekleşmiştir. Reaktörde herhangi bir şekilde nitrit birikimi görülmemiştir. Tetrasiklinlerin biyolojik oksidasyon mekanizmasını anlamak için ise elektron alıcı olarak O2, birincil elektron verici amonyum ve ikincil elektron verici olarak tetrasiklin kullanılmıştır. Çalışmada elde edilen en yüksek tetrasiklin giderimi yaklaşık % 70'tir. Reaktörde nitrifikasyon süreci etkili bir şekilde gerçekleşmiş ve maksimum verim değeri % 99 olarak tespit edilmiştir.