turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Doğalgaz sayaç üretim tesisinde 5S sistemi tabanında iş sağlığı ve güvenliği değerlendirmesi

İş sağlığı ve güvenliği kavramı çalışanların, işletmenin ve üretimin her türlü tehlikelerden korunması ve risklerin öngörülmesi, değerlendirilmesi, bu risklerin ortadan kaldırılması amacı ile ortaya çıkmıştır. Ancak bu üç faktörde tam olarak iş güvenliği sağlanırsa çalışanların güvenliği sağlanmaktadır. Bu nedenle devlete, işverenlere ve çalışanlara büyük görevler düşmektedir. Yapılan işin özelliğine ve kapsamına göre işyerleri çevre, sağlık ve güvenlik açısından çeşitli tehlikelerle karşı karşıyadır. Artan sanayileşme, üretimin hızlanması, tüketime cevap verebilme telaşı vb. sebeplerle çalışanların maruz kaldıkları iş kazası ve meslek hastalıklarında çok ciddi artışlar olmaktadır. Ulusal mevzuatlar konunun önemine vurgu yapmış ve birçok ülke mevzuatında İSG ile ilgili düzenlemelerin yer almasını sağlamıştır. Hem Dünya'da hem de Türkiye'de sağlık ve güvenlik tehlikelerinden ve bunların yarattığı risklerden arındırılmış çalışma ortamlarının sağlanması bilinci etkin bir biçimde artmaya başlamıştır. Kaza olmadan önlemeye çalışmak, tedbirler almak doğacak olumsuz sonuçları da en aza indirmektedir. Birçok insan zamanının önemli bir kısmını işyerinde geçirmektedir. Bu nedenle işyerleri çalışanlara uygun olarak düzenlenmelidir. Çalışma ortamlarının düzeni sağlanamaması beraberinde birçok sorunu da getirir. İşyeri düzensizliği, çalışanların malzeme arama ile vakit kaybetmelerine, eksik ya da fazla hammadde siparişlerinin verilmesine, fabrika alanının verimsiz kullanılmasına ve iş kazalarının meydana gelmesine neden olur. Tesisler, tertip, düzen ve temizliği sağlarken, maliyetlerini azaltabilir, verimliliklerini arttırabilir, kayıp ve israfı azaltabilir bu sayede iş güvenliği ve motivasyonu geliştirebilirler. 5S sistematiği çalışma alanının temiz ve düzenli tutulmasını sağlar. Bu kapsamda işyerini organize ve standardize eder. 5S sistematiği tesislerde iş güvenliğine, prosese, ürün kalitesine, stok yönetimine ve çalışılan alanın kontrolüne önemli katkılar sağlar. Bu çalışmada, doğalgaz sayaç üretimi yapan bir tesiste 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ve bu kanuna göre çıkartılmış olan tüm yönetmelikler göz önüne alınarak yapılan iş sağlığı ve güvenliği faaliyetleri konu alınmıştır. Tüm tesis için yapılan risk değerlendirmesinde Fine Kinney metodu kullanılmıştır. Risk değerlendirmesi 5S sistematiği uygulanmadan önce yapılmıştır. Daha sonra 5S sistematiği uygulanmıştır. Çalışmanın amacı, 5S sistematiğinin risk değerlerine olumlu etkilerini göstermektir. Sadece 5S sistematiği ile sayaç üretim hattındaki birçok risk değeri düşürülmüştür. Ayrıca tüm tesisin risk değerlendirmesi yapılmış risk değerlendirmesinde tüm tesis, ortak alanlar ve sayaç üretim hattında belirlenen ancak 5S uygulaması ile çözülemeyen tehlikeler, kaynakları, riskleri, risk değerleri ve nasıl önleneceği verilmiştir.
Yukarı ve Orta Ceyhan havzasının su kalitesinin fiziksel, kimyasal ve mikrobiyolojik parametreler kullanarak araştırılması

Günümüzde çok yoğun artan nüfusa orantılı olarak sanayi, evsel ve tarımda artan su kullanımı ile oluşan atıksuyun, yeterli kontrolü yapılmadan alıcı ortamlara verilmesi ile yüzey sularındaki su kalitesi önemli ölçüde bozulmaya başlamıştır. Bu nedenle endüstriyel, tarımsal ve evsel kaynaklı kullanılmış atıksular alıcı ortam özelliklerine ve kullanma şartlarına bağlı olarak deşarj öncesinde belirli seviyelerde arıtılmalıdır. Bu tezde Yukarı ve Orta Ceyhan Havzası'nın su kalitesi yönetimi ile alakalı bir çalışma gerçekleştirilmiştir. Yukarı ve Orta Ceyhan Havzası'nın farklı noktalarından örnekler alınarak havzanın özellikleri ile ilgili bilgilere ulaşmak hedeflenmiştir. Yapılan analizler sonucunda Yukarı Ceyhan Havzası'nda su kalitesinin yüksek olduğu, fakat Orta Ceyhan Havzası'nda havzaya giren atıksu miktarı fazla olduğundan genel su kalitesini azaldığı görülmüştür.
Ulaşım araçları içinde ultra ince partikül ve siyah karbon maruziyetinin belirlenmesi

Bu çalışmada, İstanbul'da gün içinde seyahat amacıyla kullanılan ulaşım araçları içinde ve dış ortamlarında ultra ince partikül ve siyah karbon ölçümü yapılarak yolcuların maruz kaldıkları konsantrasyonlar belirlenmiş ve mevsimsel değişimler dikkate alınarak değerlendirilmiştir. Aynı zamanda, ulaşım araçları içinde SK ve UİP ortalama konsantrasyonları dikkate alınarak yolcuların kirletici maruziyet dozları tespit edilmiştir. Ulaşım araçlarında en yüksek ortalama SK ve UİP konsantrasyonu otomobil içerisinde cam açık seyir halinde iken sırasıyla 18,9 14, 0 g/m ve 62114 2896 partikül/cm 3 olarak ölçülmüştür. En düşük ortalama SK konsantrasyonu feribotta 2,2 2, 9 g/m ve en düşük ortalama UİP konsantrasyonu ise otomobil içerisinde cam kapalı seyir halinde iken 6628 5954 partikül/cm 3 olarak belirlenmiştir. En yüksek SK ve UİP maruziyet dozu otomobilde cam açık seyir halinde iken, en düşük maruziyet dozu ise seyahat süresi en kısa olan M2 metro hattında ölçülmüştür. Tüm ulaşım türlerinde ölçülen UİP konsantrasyonlarının kış aylarındaki ortalamaları yaz aylarından daha yüksek bulunmuştur.
Evsel atıksuların fiziko-kimyasal arıtılabilirliğinin tam ölçekli bir tesiste araştırılması

Evsel atıksuların arıtımında, yaygm olarak biyolojik arıtma yöntemleri kullanılmaktadır. Bununla birlikte, evsel atıksuların içerdiği organik maddelerin önemli bir kısmının partiküler halde olması sebebiyle, fiziko-kimyasal yöntemler de kullanılmaktadır. Bu çalışmada, İstanbul'daki evsel atıksu arıtma tesislerinden Baltalimanı ve Yenikapı Ön Arıtma Tesisleri ile Ataköy Biyolojik Arıtma Tesisi'nden alınan numunelerde, bu atıksuların fiziko-kimyasal arıtılabilirliği incelenmiştir. Kimyasal arıtmanın veriminin, arıtılan atıksuyun karakterizasyonuna bağlı olarak değiştiği tesbit edilmiştir. Üç ayrı tesisten alman numunelerde kimyasal arıtmanın, kirletici parametrelerin çözünmüş ve partiküler kısımları üzerindeki etkisi araştırılmış ve kimyasal ilavesiyle KOİ ve TKN'nin partiküler kısımlarının, TP'nin ise çözünmüş kısmının etkili bir şekilde giderildiği belirlenmiştir. Diğer taraftan, Ataköy Biyolojik Arıtma Tesisinde tam ölçekte kimyasal uygulama yapılarak atıksulara kimyasal ilavesi ile, mekanik/kimyasal ve mekanik/biyolojik/kimyasal proses alternatifleri için verimde meydana gelen değişiklikler belirlenmiştir. Biyolojik arıtma prosesine kimyasal madde ilavesiyle, ön çöktürme ve son çöktürme çıkışındaki tesis veriminde önemli miktarda artışın meydana geldiği tesbit edilmiştir. Arıtma tesisine koagülant ilavesinden önce ve sonra oluşan, ön çöktürme ve son çöktürme çamurlarının susuzlaşabilirlik özellikleri incelenmiştir. Kimyasal ilavesiyle ortaya çıkan çamurların susuzlaşabilirlik özelliklerinin biyolojik arıtma esnasında oluşan çamurlardan daha iyi olduğu tesbit edilmiştir. Ayrıca, kimyasal ilavesiyle meydana gelen çamurların susuzlaştırılması için gerekli olan kimyasal ihtiyacı, biyolojik arıtma esnasında oluşan çamurlardan %30- 50 daha az olmaktadır. Yapılan çalışma sonuçları değerlendirilerek, ülkemizde uygulamaya yönelik öneriler getirilmiştir.
Local and seasonal changes of microbial diversity in the marmara sea sediments

Marmara Denizi sedimentleri iklimsel, biyolojik ve kimyasal değişimlerin büyük ölçüde hassas bir kaydını tuttuğuna inanıldığından önemlidirler. Marmara Denizi bugün ciddi olarak kirlenmiş bir su kütlesidir. Bu çalışmada, Marmara deniz sedimentlerinin kimyasal ve mikrobiyolojik değişimleri yerel ve mevsimsel olarak incelenmiştir. Sedimentler hidrokarbonlar (2-20 g/kg) ile yoğun olarak kirletilmiştir ve aşırı derecede yüksek konsantrasyonlarda nitrat (0.1- 2 mM) ve Ni (55- 105 mg/kg) içermektedir. Komünite yapısındaki değişiklikler var olan OTU tiplerinden ziyade OTUs'in göreceli çokluğu şeklinde ortaya çıkmaktadır. Deniz sedimentlerinde mikrobiyal çeşitlilik ortamın kimyasal özellikleri ile ilişkilidir. Arkeyal komünite kompozisyonu ve sülfat indirgeyen bakterilerin miktarı sedimentin sülfat düzeyine bağlıdır. Arkeyal komünite ve sülfat indirgeyen bakteriler arasında sülfat düzeyine bağlı olarak bir rekabet ve/veya sintopik bir ilişki vardır. Sülfatın bulunduğu ortamlarda, sülfat bakterileri substrat için metanojenik konsorsiyum ile rekabet eder. Hidrojen, asetat ve metanol gibi substratlar için direk rekabet ortaya çıkar.
Kemalizm ve mimarlık

Türkiye'de, Tek-Parti Dönemi' olarak bilinen ve 1923- 1945 yılları arasındaki yaklaşık 23 yıllık bir zaman dilimini kapsayan dönem, Türk siyasi tarihi göz önüne alındığında oldukça kısa, ancak kısa olduğu kadar da önemli bir dönemdir. Osmanlı Devleti'nde, özellikle 19. yüzyılın başından itibaren yoğunlaşan ve bizzat yöneticiler eliyle başlatılan reformlar, başta askeri kurum ve kurallar olmak üzere, hemen her alanda etkili olmuştur. Ancak, sonradan 'Batılılaşma Hareketleri' olarak adlandırılacak olan bu reformlar, İmparatorluğun dağılmasına engel olamamış, uzun yıllar süren savaşlardan sonra Anadolu toprakları üzerinde yeni ve milli bir Devlet kurulmuştur. Yeni Devlet'in kurucuları, aynı zamanda bu Devlet'in yeni yöneticileri olmuş ve Cumhuriyet Halk Partisi çatısı altında teşkilatlanan siyasi kadro 1950 yılına kadar aralıksız olarak iktidarda kalmıştır. 18. yüzyılda askeri alanda başlayan, 19. yüzılda ise hızlanarak devam eden reform hareketleri, Batılılaşma ana ekseni etrafında Cumhuriyet'in ilanından sonra da devam etmiş, bu amaçla hazırlananII devrim programı, önceki döneme oranla daha kararlı bir şekilde, ancak önceki dönemde olduğu gibi yine bizzat Devlet tarafından yürütülmüştür. Payitaht'a karşı siyasi bir tavır olarak 'başkent' ilan edilen Ankara, yeni rejimin ilk olarak yaptığı veya yapmayı düşündüğü düzenlemelerde bir çeşit laboratuvar olmuştur. Kamu hizmetlerinin yürütülmesi amacıyla Avrupa'dan davet edilen mimarlar eliyle inşa edilen resmi binalar, Devlet'in gücünü her an hissettirebilecek şekilde, ağırlıklı olarak taş malzeme ile yapılan görkemli, gösterişli ve insan ölçeğini aşan büyük yapılar olmuşlardır. Cumhuriyet'in ilk on yılı, eski düzenin bütün kalıntılarıyla ortadan kaldırılması amacıyla başlatılan devrimlerin uygulanması ve savaştan yeni çıkmış şehirlerin küçük çaplı onarımları ile geçmişş, 1950'ye kadar olan 17 yıllık dönemde ise yapı faaliyeti, Tek-parti siyasileriyle bürokratlarının yönlendirmesiyle yabancı uzmanlar tarafından yürütülmüştür. Yabancı uzmanların yıllarca istihdam edilmesine rağmen, hazırlanan planlar istenildiği gibi tatbikat alanı bulamamış, 1950 yılına gelindiğinde ise, geçen 27 yıla rağmen, beklenildiği gibi bir Türk 'milli mimari üslubu' yaratılamamıştır.
Comparison of three common life cycle environmental impact assessment methodologies for polyolefin crates

Bu tezde üç farklı 'Yaşam Döngüsü Etki Analizi' metodolojisinin karşılaştırmalı analizi poliolefin plastik kasalar için gerçekleştirilmiştir. Ayrıca, kasaların atık yönetiminin iyileştirilmesi alanları araştırılmıştır. Çalışmada, GaBi 4 yazılımı kullanılmıştır. Üç farklı yaşam döngüsü etki analizi metodu olarak bu çalışmada incelenen metodlar: 'CML 2001 Kasım '09', 'EDIP 2003' ve 'Eco-indicator 99- Hierarchist yaklaşımı'dır. Metodların farklılık ve benzerlikleri incelenmiştir. EI bir son-nokta metodu iken, EDIP ve CML orta-nokta metodolojileridir. Çalışmanın ilk bölümünde, polietilen ve polipropilen plastik kasalar analiz edilmişlerdir. İkinci bölümde ise, CML metodu seçilmiş ve geri dönüşüm ve yakmanın ürünün yaşam döngüsü içindeki etkilerini gözlemlemek için uygulanmıştır. Hammaddelerin karşılaştırıldığı analizde, tüm metotlar için % 1 den az fark gözlemlenmiştir. EDIP'e göre, asidifikasyon ve fotooksidant oluşumu az farkla PP, ötrofikasyon sonuçları PE kullanımını savunmaktadır. CML metodu, asidifikasyon, fotooksidant oluşumu ve toksisite sonuçları PP, ötrofikasyon ve küresel ısınma sonuçları PE senaryolarının daha avantajlı olduğunu göstermektedir. EI ise, toksisite kategorisi sonuçlarının PP, ancak kaynak tüketme ve küresel ısınma kategorisi sonuçlarının PE kullanımını desteklediğini göstermektedir. Buradan hareketle, iki plastik malzemenin de benzer performans gösterdikleri sonucuna varılmıştır. Ayrıca küresel ısınma ve ozon incelmesinin sonuçlarının metot seçimi ile değişmedikleri görülmüştür. Diğer kategoriler için de benzerlikler gözlemlenebilmektedir. Sonuçlar ayrıca, geri dönüşümün atık yönetimine eklenmesinin emisyon düşüşlerine neden olduğunu göstermektedir. 40% geri dönüşümden gelen malzeme ve sadece saf madde kullanımı senaryoları karşılaştırıldığında, 40 % oranda geri dönüşümden gelen malzemenin katıldığı senaryonun, yaklaşık 39% kadar emisyon düşüşüne neden olduğu görülmüştür. 60 % oranda geri dönüşümden gelen malzemenin katıldığı senaryonun, ise yaklaşık 59% kadar tüm emisyon düşüşüne neden olduğu görülmüştür. Tekrar kullanım senaryoları, CML ile incelenmiştir. 350 kereden 300 kereye düşürüldüğünde (%14'lük düşüş) ağırlıklandırılmış sonuçlarda 25.19 % azalmaya neden olduğu hesaplanmıştır.
Sıvı membran sistemiyle doğal sulardan sodyum gideriminin incelenmesi

Doğal sular, bulundukları ortamlann bileşimine bağlı olarak farklıiyonlar da içermektedir. Özellikle yüksek Na- ve K+ içeriğine sahip olan suların kullanımı tuzlanma sorunlan yaratması nedeniyle oldukça sınırlıdır. Günümüzde, tuzlu sulardan Na+ giderimi için birçok teknoloji geliştirilmiştir. Ancak bu yöntemler, yüksek maliyetleri ve sınırlı miktarda su arıtabilmelerinedeniyle gereksinimi karşılayarnamaktadır. Son yıllarda, belirli iyonlarınsulardan seçici olarak giderilmesinde sıvı membranıarın kullanılmasına yönelik çalışmalar oldukça artmıştır. Sunulan çalışmada, yüksek oranda Na+- iyonu içeren suların, yığın sıvı membran sistemiyle arıtılabilirliği incelenmiştir. Bu kapsamda yapılan deneylerde farklı tür ve derişimdeki membran, alıcı, verici fazlar vetaşıyıcılann ve ortam sıcaklığındaki değişimlerin (25, 30, 35 ve 40 oc) Na+giderme verimi üzerine etkileri belirlenmiştir. Ayrıca her bir deney için sistemin kinetik analizi yapılmış ve membranda meydana gelen ardışıktepkimelerin hız sabitleri olan kı, kıın, k2ın ve Rınaks, tınaks değerleri ile çalışılansistemlerin verimliliği arasındaki ilişkiler irdelenmiştir. Membran faz olarak; toluen, n-hekzan, l-oktanol, kloroform vediklorometan, alıcı faz olarak; su, H2S04, HCl, HNOJ ve CH3COOH, verici faz olarak; Na2S04, NaCl, NaNO] ve NaOH, taşıyıcı olarak ise; 18C6, OC 18C6, DB 18C6 taç eterleri kullanılmıştır. DerişimIerin değiştirildiğİ deneylerde alıcı faz içİn 0 ,02, 0.2 ve 2 M'lık, verici faz için 250, 500, 750 ve 1000 mg/l' lik ve taşıyıcı için 1. 1 0-2 M, 1 .10-3, L.10- 4 M' lık derişimler çalışılmıştır. Deneysel çalışmalarda en iyi verim (% 80) membran olarak toluendiklorometankarışımının, alıcı faz olarak 2 M H2S04' ün, verici faz olarak 500 mg/l NaCl'ün, taşıyıcı olarak 1. ı 0-3 M DB 18 C6'nın kullanıldığı ve sıcaklığın ise 25 oC'de sabit tutulduğu sistemde elde edilmiştir. Bu sistemden elde edilen kı (17,7673.10-2) sabiti ve kı/hın (8,067. ıo-ı)oranı çalışılan diğer sistemlere göre oldukça yüksek, trnaks (5,04 saat) değeri ise düşüktür. Bu sonuç verici fazdan membran faza iyi bir geçişin olduğunu, Na+taşınımının daha verimli olduğunu ve sistemin daha kısa zamanda en yüksek verime ulaştığını göstermektedir. Sonuç olarak, ara yüzeyi daha geniş olan sıvı membran sistemlerinin kullanılması ve Na+ için özel bir taşıyıcının geliştirilmesi halinde, NaClantımında kullanılan diğer teknolojiler için bir alternatif olması veya ön arıtım sistemi olarak kullanılması mümkündür.
Bitkisel yağ sanayii atıksularının karakterizasyonu ve arıtılabilirliği

Bitkisel yağ sanayi, en önemli sanayi sektörlerinden biridir. Tarımsal endüstrinin bir parçası olarak bitkisel yağ üretimi, çevre kirliliğine önemli düzeyde katkıda bulunmaktadır. Türkiye'de bitkisel yağ sanayi atıksularının arıtımı ve karakterizasyonu üzerinde birçok çalışma yapılmıştır. Fakat bu endüstri tarafından üretilen atıksuların yapısı, miktarı ve atık yükleri ile arıtım alternatifleri yetence incelenmemiştir. Bu çalışmada, Elazığ'da bulunan Karadeniz Birlik Doğan Erdil Yağ Fabrikası, bu sektörün bir örneği olarak seçilmiştir. Fabrikanın üretim metodu değerlendirilmiş ve fabrika atıksularının karakterizasyonu incelenmiştir. Çalışmanın ilk aşamasında ayrı ve birleşik ham çıkış sularının kalitesi araştırılmıştır. Pilot ve laboratuar ölçekli modeller kullanılarak fiziksel, kimyasal ve biyolojik arıtma alternatifleri denenmiştir. Bu çalışmalar esas alınarak arıtma işlemleri ve proseslerin en verimli kombinasyonu belirlenmiştir. Sonuçlar ÇHF sisteminde KOİ'nin %17.65-69.12, yağ-gres gideriminin ise % 28.50-76. 32 düzeyinde olduğunu göstermiştir. Sonuçlar ayrıca asit ile emülsiyon kırma ve kireç ile koagülasyon prosesinde KOİ ve yağ-gres gideriminin sırası ile % 63.19-80. 66 ve % 76.95-83. 38 arasında değiştiğini gösterdi. Alum ile koagülasyonda % 88.14-92. 99 oranında KOİ ve % 69.89-92. 11 oranında yağ-gres giderildiği haldeII demir klorür kullanımı ile %. 94.66-96. 25 oranında KOİ ve % 93.81-96. 16 yağ-gres giderilmiştir. Alum ile koagülasyonda elde edilen arıtma verimi alum-kil kullanımı ile % 94.66-95. 37 KOİ ve % 96.88-97. 78 yağ-gres değerlerine yükseltildi. Yağ kapanı çıkışından alman atıksuların ÇHF-YAHÇY'nda arıtılması ile KOİ ve yağ-gres sırası ile %85- 91 ve % 82-88 oranında uzaklaştırıldı. Sonuç olarak Elazığ'da bulunan Karadeniz Birlik Doğan Erdil Yağ Fabrikası atıksuları yağ kapanı-ÇHF-YAHÇY-AÇ arıtım zinciri ile arıtıldığında çıkış suyu kalitesi, Türkiye'deki Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliği'nin bitkisel yağ sanayii atıksuları için belirlediği standartlara ulaşabilmektedir.
Evsel katı atıkların geri kazınımı programlarına katılımı etkileyen faktörlerin belirlenmesi

oz YÜKSEK LİSANS TEZİ EVSEL KATI ATİKLARİN GERİ KAZANIMI PROGRAMLARİNA KATILIMI ETKİLEYEN FAKTÖRLERİN BELİRLENMESİ Burcu OĞUZ ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ ÇEVRE MÜHENDİSLİĞİ ANABİLİM DALI Danışman: : Yrd. Doç. Dr. Fuat BUDAK Yıl: 2005, Sayfa: 118 Jüri : Yrd. Doç. Dr. Fuat BUDAK Prof. Dr. Ahmet YÜCEER Doç. Dr. Haydar ŞENGÜL Belediyeler, artan katı atık nıiktarlarıyla başa çıkmaya ve katı atık problemiyle ilgili olarak verimli ve sürdürülebilir çözümler üretmeye çalışmaktadırlar. Geri kazanım, çoğu kez seçeneklerden biri olarak önerilmektedir. Geri kazanım çalışmasına halkın katılım oram yükseldikçe, bu seçenek ekonomik açıdan en uygun çözüm haline gelmektedir. Geri kazanım çalışmalarına halkın katılımının arttırılmasında, insanları neyin motive ettiğinin ve neyin vazgeçirdiğinin bilinmesi ilk adımdır. Bu çalışmada, Mersin'deki pilot geri kazanını programını ve oradaki ailelerin geri kazanılabilir atıklarını ayırmaya katılımlarıyla ilgili faktörler incelenmektedir. Mersin'de seçilen 224 kişilik temsili örneğin geri kazanım davranışı incelenmiştir. Elde edilen veriler, basit tanımlayıcı istatistiksel analiz kullanılarak analiz edilmiş ve geri kazanım davranış modeli lojistik regresyon kullanılarak hesaplanmıştır. Hane halkının sayısı, eğitim durumu, gelir, yaşanılan evin tipi, mülkiyet durumu gibi pek çok sosyo-ekonomik faktörün geri kazanım davranışlarının açıklanmasında çok önemli olmadığı bulunmuştur.
Melen havzasında pestisit uygulamaları ve pestisitlerin biyolojik bozunma, yüzeysel akış ve sızma yüzdelerinin tahmini

Bu çalışmanın amacı, Melen Havzası'nda kullanılan 44 pestisitin temel kimyasal ve fiziksel özelliklerini belirlemek, su ortamına ulaşıncaya kadar toprak ortamındaki davranış ve hareketlerini tahmin etmek, pestisitlerin birçok özelliklerine ve iklim şartları gibi dış etkenlere bağlı olarak yüzeysel akış ya da sızma ile taşınım yollarını incelemek, su ortamına taşınırken toprak ortamında maruz kalacakları temel reaksiyonları bulmak ve biyolojik bozunma, yüzeysel akış ve sızma yüzdelerini tahmin etmektir. Bu amaç doğrultusunda öncelikle pestisitler ile ilgili literatür çalışması yapılmış olup bu çalışmada pestisitlerin sınıflandırılmaları, özellikleri, doğadaki davranışları ve bu davranışlarını etkiyen faktörler verilmiştir. Çalışma alanı olarak seçilen Melen Havzasının genel özellikleri verilmiş ve havza genelinde kullanılan pestisitler değerlendirilerek hesaplamalarda kullanılmak üzere en toksik pestisitler ve miktar olarak en fazla kullanılan pestisitler (2-4 D dimetilamin, Acetoclor, Butralin, Karbaril, Karbosülfan, Chlorpyrifos-Etil, Endosülfan, Glifosfat Isopropilamin tuzu, Metalaksil) seçilmiştir. Bu pestisitlerin doğadaki olası hareketleri ve dönüşümleri konusunda hesaplamalar yapılmış ve Düzce ili ilçelerinde kullanılan pestisitlerin biyolojik bozunma, yüzeysel akış ve sızma yolu ile taşınım ve dönüşüm yüzdeleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Yapılan hesaplamalar neticesinde; Methidathionun sızma eğilimi, Azinpos-Metil, Karbaril, Chlorpyrifos-Etil ve Glifosfat Isopropilamin tuzunun yüzeysel akışta çözünme eğilimi, Paraquate ve Metalaksilin ise hem yüzeysel akışta çözünme hem de toprakta birikme eğilimi olduğu tespit edilmiştir. Tüm bu hesaplamalar yapılırken her mekanizma tek başına irdelenmiş, adsorpsiyon-desorpsiyon prosesleri hesaba dahil edilmemiştir.
Gıda endüstrisi atıksu arıtma çamurları kullanılarak vanadyum ve florür giderimi

Son yıllarda ülkemizde hızla gelişen endüstri ve nüfus artışı ile birlikte evsel ve endüstriyel atıksu arıtma tesislerine gereksinim artmaktadır. Bununla beraber arıtma tesislerinde oluşan arıtma çamuru da yüksek miktarlarda olmaktadır. Arıtma çamurları bu tesislerden kaynaklanan bir yan üründür ve bertaraf edilmesi gerekmektedir. Arıtma çamurlarına uygulanan klasik bertaraf yöntemlerinin yanı sıra son yıllarda yeniden kullanım çalışmaları görülmektedir. Arıtma çamurları bazı kimyasal maddelerin katkısı ile ısıl işlemlerden geçerek aktif karbon özellikli kok ürüne dönüştürülebilmektedir. Bu işlem sonucu, atıksu arıtma tesislerinden kaynaklanan arıtma çamuru adsorbent üretimi için kullanılmakta ve aynı zamanda hacminin azalması ile bertaraf edilmiş olmaktadır. Bu çalışmanın amacı, nişasta üretimi yapan bir tesisten kaynaklanan atıksu arıtma çamurlarının ısıl işlem uygulanarak karbonlaştırılması, yüzey özelliklerinin geliştirilmesi ve sularda kirlilik oluşturabilecek florür ve vanadyumun giderimi için kullanılmasıdır. Bu amaçla, öncelikle gıda endüstrisi atıksu arıtma çamurları temin edilmiş, elementel analiz ile C, H, N miktarları belirlenerek çamurların adsorbent özelliğinin geliştirilmesi amacıyla piroliz işlemine tabi tutulmuşlardır. Elde edilen adsorbentin adsorpsiyon özellikleri belirlenerek yüzey alanının yapısı araştırılmıştır. Çalışmanın devamında, florür ve vanadyum adsorpsiyonu için uygun şartlar belirlenip, optimum şartlarda adsorpsiyon uygulanarak izoterm çalışmaları yürütülmüştür. Çalışma sonucu olarak en yüksek spesifik yüzey alanı 1196, 58 m2/g bulunmuştur ve ürünün adsorpsiyon kapasitesi vanadyum ve florür çözeltileri ile belirlenmiştir. Vanadyum için denge zamanında elde edilen veriler ve izotermler, laboratuar şartlarında uygun bir adsorpsiyon olduğunu göstermektedir. Vanadyum giderim verimi % 90 seviyesinde olmuştur. Florür için izoterm sonuçları doğruluğu gösterse de, florür giderimi yeterli seviyede gerçekleşmemiştir. Vanadyum ve florürün birlikte adsorpsiyonunda bir rekabet söz konusu olmamıştır. Ayrıca adsorbentin tutma kapasitesini belirlemek amacıyla rejenerasyon işlemi yapılarak adsorpsiyon tekrarlanmıştır ve vanadyum ve florür için giderim verimleri belirlenmiştir.