turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mehmet Ali Laga'nın sanat anlayışı

Mehmet Ali Laga, 1878 yılında Trablusgarp'ta doğmuştur. 'Zarifizade' adı verilen soylu ve zengin bir aileye mensuptur. Küçük yaşlardayken İstanbul'a gelerek öğrenim hayatına başlamıştır. Önce Kuleli Askeri Lisesini daha sonra ise Harbiye'yi bitirerek 1898 yılında mezun olmuştur. Aynı yıl görevli olarak Trablusgarp'a gönderilmiştir. 1904'te Kolağası rütbesine yükselerek, İstanbul'a dönmüştür. 1907' de Hassa Ordusu Erkan-ı Harbiye' sine tayin edilmiştir. Kuleli Askeri Lisesinde resim öğretmenliği yapmıştır. 1911 yılında Balkan Savaşı sırasında Edirne'de esir düşerek Sofya'ya götürülmüştür. Bir buçuk yıl süren esir hayatı boyunca resim yapmaya devam etmiştir. Burada yapmış olduğu resimlerle Sofya Güzel Sanatlar Akademisi Müdürünün dikkatini çekmiştir. 1915- 1918 yıllan arasında Çanakkale'de düşmana karşı savaşmıştır. Ressamımız Çanakkale'den yapmış olduğu peyzajlarında, o günlerin Çanakkalesi'ni, savaşın bölgede yapmış olduğu yıkıntıları resimlerinde tasvir etmiştir. Çoğunu kurşun kalemle yapmış olduğu peyzajlarında, savaş dönemi ve sonrasının Çanakkale'sini, sokaklarını, yakılıp yıkılan şehir manzaralarım, evleri, bombardımanları, yangınları, yok olup giden yerleri resmetmiştir. Mehmet Ali Laga savaş sonrasında İstanbul'a dönerek resim öğretmenliğe devam etmiştir. 1924 yılında emekli olan Mehmet Ali Laga ölüm tarihi olan 1947'e kadar Beşiktaş'taki atölyesinde resim çalışmalarına devam etmiştir. Mehmet Ali Laga, öğrenimi sırasında Hasan Rıza ve Hoca Ali Rıza gibi ünlü ve başardı ressamlardan ders almış; onların yardımlarıyla sanat anlayışının temellerini atmıştır. Yurt dışında resim eğitimi almamış olan Laga, izlenimci üslubu benimseyen sanatçılarla birlikte, bu anlayışa uygun eserler vererek, bu sanatçılarla birlikte Galatasaray sergilerine katılmıştır. Peyzaj ressamı olarak tanınan Mehmet Ali Laga, natürmort ve enteryör türünde de çok sayıda eser vermiştir. Laga, empresyonist üslupla yapmış olduğu peyzajlarında Edirne, Sofya, Bursa, İstanbul ve Büyükada'ya ait görünümlere yer vermiştir.
Cumhuriyet döneminden günümüze Türk sinema afişlerinin grafiksel sorunları üzerine bir araştırma

Sinema afişlerimizin grafiksel sorunlarının incelenmeye çalışıldığı bu çalışmada; incelemeye geçilmeden önce sinemanın ne olduğu sorusu üzerinde durulmuştur. Sinemanın, yabancı kaynaklı oluşu nedeniyle önce sinemanın dünyadaki gelişimi, buna bağlı olarak da ülkemizdeki tarihsel gelişim sureci içinde bugün nasıl bir durumda olduğu sorusuna birinci bölümde cevap bulunmaya çalışılmıştır. Sinemanın ülkemizdeki durumu incelendikten sonra ikinci bölümde afiş üzerinde durulmuştur. Afişin ne olduğu ye nasıl ortaya çıktığı tarihsel gelişimi içerisinde verilmeye çalışılmıştır. Daha sonra afişin ülkemize nasıl girdiği ve. geliştiği, ülkemizdeki afiş sanatının durumu incelenmeye çalışılmıştır. Konu ve amaçlarına göre sınıflandırılan afiş türleri belirtilerek, film afişlerinin hangi tür içinde yer aldığı belirtilmiştir. Üçüncü bölümde ise kültür afişleri kapsamına giren film afişlerimizin durumu incelenmeye çalışılmıştır. Kültür afişi olarak film afişlerimizin, birer duyuru aracı olarak kullanılmaması, estetik değerleri yüceltici ve sanat sevgisini pekiştirici olması gerektiği üzerinde durulmuştur.. Film afişlerinin incelenmesi sonucunda, film afişlerimizin yeterli içerik, teknik ve estetik çözümlemelere sahip olmadıkları gözlenmiştir. Dördüncü bölümde ise ; uygulama çalışmaları yer almaktadır. Film afişlerinde saptadığımız eksiklikleri gidermek amacıyla kendi afişlerimizde illüstrasyon yöntemi ile soyut ya da figüratif biçimlerden yararlanılarak konunun içeriğine uygun görüntü öğeleri oluşturulmaya çalışılmıştır. Yazı da görsel imge olarak düşünülmüş, afiş değerlerine uygun olmasına dikkat edilmiştir. Renkler psikolojik etkileri dikkate alınıp, görsel güzelliği Bağlamaları amacıyla dikkatlice seçilmeye çalışılmıştır.
Doğasal formların soyutlanmasında plastik değer çözümlemeleri

Modern heykel tarihinde XX. yüzyılın başlarıyla birlikte, sanatçılar doğayı soyutlamaya başlamışlardır. Endüstri alanındaki gelişmeler, toplumsal yaşamın da farklılaşmasına neden olurken, bu durum, sanatı ve sanatçıyı da etkilemiş; onun farklı arayışlara yönelmesine neden olmuştur. Sanat ürününde doğa, gerçekçi formda yansıtılmamış, soyutlamacı anlayışla, doğadaki nesneler, yorumlamalar getirilerek yansıtılmıştır. Heykelde plastik değer çözümlemeleri sorununa yaklaşırken seçilen konular, biçimsel olarak incelenmiş ve soyutlamacı bir yaklaşımla ele alınmıştır. Bugüne kadar yapılan çalışmalarda benzer yaklaşımlarla ürün vermiş sanatçılar, teorik ve pratik yönden araştırılmıştır. Kişisel çözümlemelerin oluşum sürecinde, heykel formunun plastik değerleri uygulamalarla araştırılmıştır.
Resim-iş eğitimi bölümü öğrencilerinin ilişkisel sanat çalışmalarına karşı tutumlarının değerlendirilmesi

Bu araştırmada, resim-iş eğitimi bölümü öğrencilerinin ilişkisel sanat çalışmalarına karşı tutumlarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmada öncelikle çağın getirisi olan bireyselleşme ve bu süreci yaşayan toplumun; kültürel etkileşim alanını sanat üzerinden ele alarak, bu alanın değişmesine sebep olan günümüz sanatını ve sanat olgusunu anlayabilmek adına çağdaş sanat tanımı incelenerek başlanmıştır. Bu bağlamda değişen sanat pratikleri ve toplumsal sanat normları ele alınmıştır. Nicolas Bourriaud'un ilişkisel estetik kuramını çıkış noktası olarak ele alan bu tez, ilişkisel olarak eser üreten sanatçıların eserlerini inceleyerek, yakın geçmişşte farklılaşan sanat olgusunu anlamaya çalışmıştır. İzleyicinin sanat eserine katılımcı olarak katkı sağlayarak eseri tamamlaması ve bunu yaparken sanatçıyla işbirliği halinde olması ne kadar 1990'lı yıllarda kendini bir kuram altında toplamış olsa da bu sanat pratiğinin en erken 1950'li yıllarda kendini gösterdiği görülmüştür. Bu yüzden ilişkisel sanat pratiği, 1950'li yıllardan başlayarak günümüz sanatına kadar olan dönemden eser seçkisi yapılarak yansıtılmaya çalışılmıştır. Sosyal etkileşimli bir diyalog kurucu olan ilişkisel sanat, eserlere malzeme olan ve insanları çevreleyen nesneler yerine, insanları birebir sanat nesnesi yerine koyarak sanat aracılığı ile insanlar arasındaki iletişimi sorgulayan yeni bir bakış açısı oluşturmuştur. Sanattaki bu yeniliklerin sanat eğitimine yansıması, özellikle de mesleğe hazırlık sürecinde olan üniversite öğrencilerinin, bilgi düzeylerinde yer alması nitelikli ve yenilikçi bir sanatçı-öğretmen olmaları açısından önemli görülmüştür. Bu araştırmada, nitel araştırma tekniği kullanılarak, araştırma için hazırlanan anket soruları Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Ana Bilim Dalı Resim-İs Öğretmenliği bölümünde okuyan öğrenciler üzerinde uygulanmıştır. Bu anket aracılığıyla, öğrencilerin ilişkisel sanat hakkındaki bilgi düzeyleri analiz edilmeye ve bu konuya bakış açıları öğrenilmeye çalışılmıştır. Sürekli gelişmekte ve değişmekte olan sanatın yaşadığı bu değişime, öğrenciler tarafından önem verilip verilmediği araştırılmıştır. Araştırmanın 229 öğrenciye uygulanması yoluyla, bir analiz araştırma çalışması olmasına önem verilmiştir.
Görsel iletişim tasarımında dijital yayıncılık

Bu araştırmanın amacı 'Görsel İletişim Tasarımında Dijital Yayıncılık' konusunu grafik tasarım açısından irdelemektir. Bu amacı gerçekleştirmek için genel tarama modellerinden yararlanılmıştır. Son yıllarda karşılaşılan teknolojik gelişmelerin, birçok alanda kullanılması yanında yeniliklere de sebep olduğu görülmektedir. Buna bağlı olarak neredeyse her türlü meslek alanında köklü değişimler yaşanmakta, yeni iletişim ve haberleşme modelleriyle karşılaşılmaktadır. Teknolojinin gelişmesi, internetin hız ve kotasının artması, sanal belleklerin bir zamanlar tahmin edilemeyecek seviyelere ulaşması gibi ilerlemeler, alışılan birçok olguyu, sistemi ve algı biçimini değiştirmiştir. Önceleri zahmetli ve zor olan günlük işlerin çoğu bugünlerde daha kolay yapılabilmektedir. Örneğin, ticaret, bankacılık, iletişim, arşivleme ve benzeri birçok ihtiyaç, internet üzerinden çok daha hızlı ve daha kolay hatta daha güvenli bir şekilde yapılabilmektedir. Bu gelişmeler birçok meslek grubunu etkilemekle beraber son zamanlarda eğitim alanında da kendini gösterdiği bilinmektedir. Örneğin tüm bu teknolojik gelişmeler eğitim sistemine yeni ortamlar ve imkanlar getirerek, bilgi alışverişini sanal ortama taşımış, eğitime yeni bir boyut kazandırmıştır. Bilgi akışının sanal alanlara aktarılmasıyla artık gazeteler, dergiler, kitaplar ve benzeri mecmuaların neredeyse hepsinin başına 'e' harfi getirilerek; e-kitap, e-gazete, e-dergi gibi anılmakta ve tarif edilerek kullanılmaktadırlar. Bu durum yayıncılık alanına da yeni bir boyut kazandırarak dijital yayıncılığın ortaya çıkmasını sağlamıştır. Yaşanılan bu tür gelişmelerden yola çıkılarak bu çalışmada, sıkça karşılaşılan dijital yayıncılık üzerinde durulmuş ve özellikle de dijital yayıncılık içerisinde önemli bir yer tutan 'etkileşimli e-kitap tasarımı', tarihi gelişimi, avantajları, dezavantajları, formatları, türleri gibi etki alanları ve içerikleri incelenmiştir. Buna bağlı olarak etkileşimli e-kitapların grafik tasarım boyutu, bir kitabın okunurluğu, ilgi çekmesi ve öğrenmeye etkisi açısından incelenmiştir. Örnek olarak hazırlanan etkileşimli e-kitap tasarımı hakkında öğrencilerin görüşleri alınmış ve elde edilen verilere bağlı olarak özgün olarak tasarlanmış etkileşimli e-kitap yeniden düzenlenmiştir.
21. yüzyıl resim sanatında soyutlama ve espas

Bu çalışmanın amacı, Görkem Dikel'in sanatsal üretimlerinin izleğini planlı olarak araştırıp onların varlık nedenlerini ve dayanak noktalarını sağlam temeller üzerine oturtmaktır. Resimlerde kullanılan medyumun içeriğe ne noktada hizmet ettiğini araştırmak, kullanılan üslup ve yaklaşımların tespitini yapmak, biçim ve içerik tercihlerinin birbiriyle nasıl kaynaştıklarını göstermektir. Çalışmaların izleğini oluşturan espas ya da uzay sorgulamalarını bireyin gündelik hayattaki görme deneyiminden yola çıkan bir bakış açısına oturtmaktır. Bütün bunları yaparak Görkem Dikel'in çalışmaları ile ona ilham kaynağı olan diğer yapıtlar ölçeğinde, 21. Yy.'ın ilk çeyreğindeki espas ve soyutlama anlayışına dair tespitlerde ve yorumlamalarda bulunulması amaçlanmaktadır. Bu eser metninde taslaklar, beyin haritaları ve planlarla çalışmaların izleği ve içeriğin seyri oluşturulmuştur. Görkem Dikel'in kendi çıkarımladığı fikirlerin tamamının yeni olmamaları sebebiyle konuyu daha önce araştırmış ve yazmış olan yazar ve kuramcıların konuya ilişkin eserlerine okumalar yapılmış ve kendilerine atıfta bulunulmuştur. Kişisel sanat pratiğinden, gözlemlenilen kültürel olgulardan, sanatsal etkinliklerden, izlenilen ve takip edilen sanatçılardan etkilenilerek, basılı ve internet ortamına araştırmalarda bulunulmuştur. Araştırma-inceleme yöntemi kullanılmıştır. '21. Yüzyıl Resminde Soyutlama ve Espas'a girerken plastik yapı, espas ve soyutlamanın ne anlamlara geldiği açıklanmıştır. Bunlar açıklandıktan sonra çağdaş resim sanatındaki plastik yapının tarihsel kökenleri ve gelişim süreci üzerinde durulmuştur. Modern resimdeki plastik yapı, espas anlayışı ve yaklaşımlar üzerinde de durulurken Kandinsky, Klee gibi sanatçılara ve 50'ler Amerikan Ekspresyonizmi'ne değinilmiştir. Günümüze gelindiğinde ise postmodern teorilerin tuval yüzeyini ve sanatçının resimsel tavrını nasıl etkilediği açıklanmıştır. Bunları takiben, Görkem Dikel'in resimlerinin açıklamalarına gidilmiştir. Sonuç bölümünde espasın ve görme eyleminin postmodernizme kadarki serüveninin Dikel'in sanatsal pratiğine nasıl yansıdığı açıklanmıştır.
Uluslararası tipografik tasarım üslubunun günümüz İsviçre tasarımına etkileri

İUluslararası Tipografik Tasarım Üslubunun Günümüz İsviçre Tasarımına Etkileri? adlı bu araştırma, çağdaş İsviçre grafik tasarımı üzerinde geleneksel Tipografik Üslup anlayışının yeniden yapılandırılmasını belgelemiştir. Ancak; içerisinde bulunduğumuz dönemin güncel tasarım örnekleriyle birlikte araştırmanın boyutu, İsviçre sınırların dışına da çıkmıştır. Grafik tasarım ve modern tipografinin gelişimi açısından İsviçre, önemli bir kavşak noktası olmuştur. İlk bölümde İsviçre'nin tarihsel süreci ve grafik tasarımdaki önemi irdelenmiş, Uluslararası Üslubun ortaya çıkışı ile birlikte üslup öncü ve ustalarının çalışmalarına yer verilmiştir. İkinci bölümde ise postmodern grafik tasarımın üsluba etkileri incelenmiş, bu dönemde üslup karşıtı Wolfgang Weingart ve yol açtığı Yeni Dalga tipografisinin tasarımcılarına yer verilmiştir. 'İsviçre Tasarımı' ABD'de devam ederek farklı tasarım anlayışlarıyla etkileşime girmiş, bu durum postmodern grafik tasarımında incelenmesini gerektirmiştir. Üçüncü bölümde ise güncel İsviçre tasarımındaki yeni yönelişler konu edilmiş, İsviçre'de ve Dünya'daki afiş tasarımları incelenerek Uluslararası Üslubun etkileri araştırılmıştır. Grafik tasarımda farklılaşan çalışma süreçleri ve yöntemleri, Uluslararası Tipografik Üslubun sınırlarını da değiştirmiştir. Bu nedenle; güncel İsviçre grafik tasarımı ile uyumlu çalışmalar da araştırmada yer almıştır. Böylece, uluslararası İsviçre Üslubuna ait tasarımların yanında, tasarımcıların öğretiler arası çalışma süreçleri ve farklılaşma evrelerine eleştirel gözle yaklaşılmaya çalışılmıştır.
Seramik torna formlarında disiplinler arası etkileşimlerin yansımaları

Geleneksel seramik sanatında oldukça önemli bir yere sahip olan seramik torna formlar, günümüzün sanat anlayışı içinde disiplinler arası çalışmalar olarak çağdaş seramik sanatında zengin ifade olanakları yaratmaktadır. Bu çalışmanın amacı, seramik torna formlarına disiplinler arası sanat etkileşimlerin yansımalarını betimlemektir. Bu bağlamda araştırmanın kavramsal çerçevesini: seramik sanatı, seramik sanatına disiplinler arası etkileşimlerin yansımaları, seramik sanatında torna, , tornada şekillendirilmiş seramik formlara disiplinler arası etkileşimlerin yansımaları başlıklarıyla oluşturulmuştur. Çağın sanat anlayışını oluşturan disiplinler arası etkileşimlerin seramik torna formlara yansımalarını: Klasik-modern sentezleyici yönelimin seramik torna formlara yansımaları, Seramik-heykel yöneliminin seramik torna formla yansımaları, Soyut-özgün form yöneliminin seramik torna formlara yansımaları başlıklarıyla sınıflandırılarak seramik torna formlar da disiplinler arası etkileşimlerin yansımalarını içeren sanat eserleriyle örnekler verilmiştir. Bu araştırmanın son bölümünde, konuyla ilgili yapılan araştırmaların ışığı altında uygulanan seramik çalışmalarının görselleri yer almaktadır.
Duvar resimlerinin bozulmasına neden olan etkenler ve koruma uygulamaları

Duvar resimlerinin yapımında kullanılan malzemelerin fiziksel ve kimyasal özellikleri, bunların kullanış biçimleri ve bozulma mekanizmaları, içinde bulundukları ortam koşulları ile doğrudan ilişkili olduğundan, bu tezde öncelikle tarihsel gelişim süreci içinde duvar resmi teknolojisi ele alınmıştır. Tezin devamında duvar resminin katmansal incelenmesi, yapım teknikleri, yapımlarında kullanılan malzemeler, bozulmaya neden olan sorunlar ve bu sorunların nedenleri incelenmiş, bozulmanın yavaşlatılması ya da durdurulmasına yönelik alınabilecek önlemler ve koruma ilkeleri doğrultusunda yapılan belgeleme, teşhis, temizlik, sağlamlaştırma, dolgu ve tümleme çalışmaları genel olarak ele alınmış ve yapılmış olan bazı çalışmalardan örnekler verilmiştir.
Prof. Zehra Çobanlı'nın çağdaş Türk seramik sanatındaki yeri

İkinci Dünya Savaşı sonrası değişen siyasi ve kültürel değerler toplumlardaki sanatsal değişimi de kaçınılmaz kılmıştır. Savaş sonrası başlayan toplumsal özgürlük hareketleri sanatta da etkisini göstermiş ve alternatif sanat arayışları giderek artmıştır. Bu arayışlar, sanatının sınırları ile sınırsızlığı arasında postmodern dönemi başlatmıştır. 1960 sonrası hızlı değişen bu sanat arayışları içerisinde seramik sanatı da kendine düşen payı almış ve çağdaş bir sanat kimliği kazanmıştır. Türk seramik sanatındaki gelişimler ise dünya seramik sanatı ile paralel bir gelişim göstermiştir. Prof. Zehra Çobanlı'nın Türk Seramik Sanatında yerini ve değerini bir kaynakça çerçevesinde paylaşmayı amaçlayan bu araştırma dört bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde Dünya Seramik Sanatının gelişimi ve bu gelişimin Türk Seramik Sanatına olan etkilerine yer verilmiştir. Buna bağlantılı olarak Türk seramik sanatına başarılarıyla katkı sağlayan seramik sanatçıları da bu bölüm de yer almıştır. İkinci bölüm ise araştırmamın asıl konusu olan Prof. Zehra Çobanlı'nın sanatsal yaşam öyküsünü içermektedir. Günümüz Türk Seramik Sanatının ilk akla gelen isimlerinden Zehra Çobanlı'nın otuz üç yıllık sanat yaşamındaki detaylar elbette sayfalara sığdırılacak kadar sınırlı değildir. Fakat Çağdaş Türk Seramiğine emek veren ve bu sanatı günümüze taşıyan sanatçılarımızın gereği kadar tanıtılmadığı düşüncesinden hareketle, bu bölümde Prof. Zehra Çobanlı'nın örnek sanat hayatını, seramik sanatıyla uğraşan ve kendilerine meslek olarak seçen genç sanatçılara bir kaynakça teşkil etmesi adına önemli bilgilerin altı çizilerek yer verilmiştir. Sanatçı Türkiye'de ve yurt dışında aldığı eğitimlerle kazandığı sanatsal kimliğinin yanında otuz yıllık akademisyenlik deneyimi ile Türk Seramik Sanatında modern bir eğitim anlayışın temelini oluşturmuştur. Bu eğitim anlayışı çerçevesinde gerçekleştirdiği birçok sanat etkinliğinin detayları da yine ikinci bölümün konusudur. Sanatçının çok yönlü teknik ve imgesel geçişleri olan yapıtları, farklı dönem ve zaman dilimleri içerisinde raporun üçüncü bölümünde sınıflandırılmıştır. Anadolu seramik el sanatlarının öz değerlerinden beslenerek bugünün modern izleriyle sentezlenen yapıtlarının her biri, ayrı bir kavramsal sorgunun ve sanatsal ifadenin ürünleridir. Dört bölümden oluşan araştırmamın son bölümünde ise Prof. Zehra Çobanlı'nın sanat hayatı boyunca gerçekleştirdiği sergi, sempozyum, gibi sanatsal aktivitelerin beraberinde edindiği ödüllerin kronolojik düzenlemesine yer verilmiştir. Prof. Çobanlı'nın sanatsal kimliğini oluşturan önemli tarihler, yayımlanan bilimsel çalışmaları ve seramik sanatı denilince akla gelebilecek birçok başarısının yaşam sürecindeki sıralaması raporun son kısmını oluşturmaktadır.
Resimde elektrik direklerindeki karmaşıklığın plastik açıdan yorumu

İnsanoğlu karanlık çağlarda yaşamsal faaliyetlerini gerçekleştirmeye başlamış ve bu gelişim günümüzün bilinen noktalarına kadar ulaşmıştır. Tarih öncesi dönemlerden başlayarak çizgi sanatın birçok alanında yer almış ve her uygarlık çizgiye farklı anlamlar yüklemiştir. Rönesans döneminde kontur niteliğinde kullanılan çizgi, Empresyonist döneme doğru her akımda olmamakla birlikte birçok akım sanatçılarının eserlerinde görülmektedir. 19. ve 20. yy'dan başlayarak resmin özgürleşmesine bağlı olarak birçok sanatçı tarafından çizgi resimlerde ön plana çıkarılmıştır. Tez sürecinde ele alınan çizgi konusu kapsamında, literatür taraması yapılmış ve sanat akımları incelenmiştir. Yapılan bu inceleme sonucu çizginin, sanat tarihindeki yeri ve önemi üzerinde durulmuş; aynı zamanda da resimlerde plastik dil oluşturulmaya çalışılmıştır. Tez kapsamında yapılan bu çalışma 3 bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde problem durumu, araştırmanın yöntemine ve çalışmanın amacına değinilmiştir. İkinci bölümde, sanat tarihinde çizginin yeri ve önemi üzerinde durulmuştur. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise yapılan analizler üzerinde durularak, ele alınış biçimleri ve uygulamalar yapılmaya çalışılmıştır. Bu çalışma kapsamında 13 tuval üzerine yağlıboya resim uygulaması yapılmış, resme hakim olan çizgi, elektrik direkleri aracılığıyla resmedilmiştir. Yapılan bu çalışmada ele alınan 'Elektrik Direkleri' konusu çizgisel olarak yapılmış ve resimde dinamizm oluşturulmaya çalışılmıştır. Tez kapsamında yapılan elektrik direklerin de, çizgi teller aracılığıyla verilmiş ve tez oluşum sürecinde çizgi üzerine yoğunlaşılmıştır. Tez kapsamında yapılan çalışmalarda resim yüzeyi çeşitli renk nüansları ve ekspresif fırça vuruşlarıyla lekesel bir biçimde oluşturulmuştur. Resmin genel yapısına hakim olan çizgiler dikey-yatay, ince-kalın gibi karşıt kavramlarla resmedilmiştir.
Modern dönem resim sanatında görüntünün parçalanması

Modern sanatta görüntünün parçalanması, modern dönemde teknolojinin günlük hayata girmesi ile başlayan gelişmelere paralel olarak başlamıştır. Modern yaşamın problemleri ve toplum yapısının değişimleri, modern sanatı biçimlendirmiştir. Modern sanatta görüntünün parçalanması, modern toplum yapısının karışık durumlarının etkisiyle gerçekleşmiştirTeknolojinin günlük hayatı hızlandırması ve yeni bilimsel gelişmelerin etkisiyle, modern insan parçalı bir evren tablosu ile karşılaşmıştır. Teknolojik ilerlemeye bağlı olarak kent yaşamının yükselmesi ve hızlı akışının bir sonucu, sanatçı kent yaşamı içinde sürekli olarak hızla akan görüntülere maruz kalmıştır. Ulaşım araçlarının yükselen hızı, öznenin dünyayı parçalanmış görüntülerle algılaması deneyimini gündeme getirmiştir. Bu yeni görme pratiği, resim sanatında parçalanmış dünya görüntüsünü çözümleme mantığı içinde, görüntünün parçalanması ile karşılık bulmuştur. Görüntünün parçalanması, fotoğrafın icadıyla birlikte, bakış ve görmenin yeni anlamlar kazanması ile yeni çerçeve ve kadraj problemlerine bağlı olarak gerçekleşmiştir. Fotoğraf hayatın içinden aldığı anlık görüntü ile hayatın akışını fragmanlaştırmıştır. Filmin icadıyla gelen, akış içindeki görüntünün fragmanlaşması görüntü parçalanmasının yeni bir durumunu vermektedir. Modern resim sanatında görüntünün parçalanması, Empresyonizm akımının tavrı ile başlarken, Kübizm, Fütürizm, Dada ve Pop Art akımlarında karakteristik bir şekilde gerçekleşmiştir. Tezde görüntünün parçalanması konusu, sanatçı, sanat nesnesi ve izleyici arasındaki süreçlerin işleyişi temelinde ele alınmıştır.
Jacson Pollock'un eylem resmi ve Dripping üslupsal tavrı ile Türk ebru sanatı tekniklerinin karşılaştırılarak incelenmesi

Jackson Pollock'un 'Eylem Sanatı' ve 'Driping' üslupsal tavrı ile Türk Ebru sanatının; üslup, teknik, oluşum süreci, sınırlılık ve estetik bağlamda incelenerek çağdaş ile geleneksel sanat arasındaki benzerlik ve farklılıklarının karşılaştırılarak incelenmesi araştırmanın temel amacıdır. Araştırmada Jackson Pollock'un 'Eylem Sanatı' ve 'Driping' üslupsal tavrını sergilediği eserlere literatür taraması yapılarak; ebru sanatı tekniklerinin incelendiği eserlere ise araştırmacının bireysel çalışmaları kullanılarak, karşılaştırma yapılmak amacı ile incelenmiştir. Araştırma altı bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm Problem cümlesi, alt problemler, araştırmanın önemi, amacı ve sınırlılıklarından oluşmaktadır. İkinci bölümde, soyut sanat, soyut dışavurumun doğuşu; araştırmaya konu olan Jackson Pollock'un eylem resmi ve dripping uygulamaları ile ebru sanatının kavram ve literatür taramasına değindikten sonra, kullanılan malzeme ve tekniklerinin uygulama çeşitlerine yer verilmiştir. Üçüncü bölümde, araştırmanın yöntemi, araştırma modeli, evren ve örneklemi ele alınarak veri toplama teknikleri ile sıralandırılmıştır. Dördüncü bölüm olan; Bulgular ve Yorumlar kısmında araştırmanın alt problemleri altı başlıklar altında cevaplandırılmıştır. Beşinci ve son bölüm olan öncelikle tartışma başlığın altında yapılan karşılaştırılma ele alınmıştır. Sonuç ve öneriler kısmında ise Türk ebru sanatı ile eylem resmi ve dripping'in karşılaştırılan yönleri değerlendirilmiştir. Geleneksel süsleme sanatlarından ebru ile eylem resmi ve dripping uygulamalarının soyut olarak nitelendirilen imgeleri barındırıyor olmaları sebebiyle kullanılan tekniklerin benzer özelliklere sahip oldukları düşünülmektedir. Ancak Pollock'un çağdaş dünya sanatına en büyük katkısı olan eylem resmi ve dripping uygulamalarının özgün bireysel bir üslupla ortaya çıkması, ebru sanatın geleneksel katı kurallara olan bağlılığı, temel bir farklılığın varlığını ortaya koymaktadır. Oluşum süreçlerinin tarihsel açıdan da farklılık göstermesinin yanı sıra oluşturma sırasındaki dökme ve damlatma uygulamaları ile benzer teknik özellikleri kullandıkları görülebilmektedir. Pollock'un dripping uygulamaları sırasında kullandığı bilinçli, devinimsel ve dinamik el ve kol hareketleri, ebruzenin geleneksel kurallar ve malzeme ile daha önce belirlenmiş olan ebru boyalarını tekne yüzeyi ile buluşturduğu dökme işlemlerinin biçimsel anlamda benzer yanlara sahip olduklarını düşündürmektedir.