turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Edward Hopper ile günümüzde ruhunu kaybeden insanlara bakış

Ressam Edward Hopper'ın sanatı ile günümüzde soyutlanma yaşayan bireylerin yaşamları arasındaki benzerlik ortaya konmuştur. Günümüzdeki bireylerin yaşamlarındaki soyutlanma, ruhsal yönden incelenmiştir. Günümüzdeki bireylerin yaşadığı soyutlanma ve ruhsuzlaşmanın nedenleri incelenmiştir. Bu soyutlanma ve ruhsuzlaşma sorunundan kaynaklanan yalnızlaşma olgusu olumlu ve olumsuz yönleriyle ele alınmıştır. Ruhsal rahatsızlıkların nasıl ortaya çıktığı, geçmişşte ve günümüzde bu hastalıklara nasıl tedaviler uygulandığı ve bireylerin yaşamakta olduğu soyutlanma, yalnızlık ve ruhsuzlaşma sorununun nereye varabileceği araştırılmıştır. Bu sorunların ortadan kalkması yahut en aza indirgenmesi için, bireylerin, ailelerin, eğitimcilerin ve sanatın neler yapması gerektiği konusunda farkındalık oluşturmak amaçlanmıştır.
Orta Asya şaman ritüelleri sembol ve objelerinin seramik formlarda yorumu

Şamanların ve sanatçıların çeşitli alanlarda benzer özellikleri taşıdıkları söylenebilir. Bu çalışmada kendisini şaman olarak nitelendirmeyen pek çok sanatçının, şamanik özellikleri bünyesinde barındırıyor olabileceği tespiti incelenmiştir. Şamanizm, arkeoloji ile birlikte psikoloji, antropoloji, felsefe birçok alan literatüründen faydalanılarak araştırılmıştır. Bu çalışma Orta Asya şaman kültüründe, ritüellerde anlamlar yüklenerek simgeleştirilen nesnelerin, birer sanatsal nesne gibi düşünülebileceğini ve bunlardan yola çıkarak yorumlamalarla özgün formlara gidilebileceğini araştırmaktadır. Neo-Şamanizm'le birlikte batıl inanç olarak adlandırılan göreneklerin, bazı toplumlarda bugün hala uygulandığı gözlemlenmiştir. Tümevarım yöntemi kullanılarak, Orta Asya şaman kültürü içerisindeki ritüeller, totem inancı, objeler, ruhsal iletişim ve şaman kavramları incelenerek, bu kavramların günümüzde sanatla ve sanatçıyla olan ilişkisine, ayrıca sanat içerisinde nasıl yer edindiğine araştırılmıştır. Bu yolla, şaman ve sanatçı, faydalanılan farklı bilimlerin ve kaynakların yardımıyla karşılaştırılmış ve aralarında hangi yönlerden ortaklıklar ve bağlantılar olduğu incelenmiştir. Şaman kültüründe ritüellerin önemi, çeşitleri, yapılış amaçları, yapılış nedenleri ve sanatçının sanat objesi üretim süreciyle birlikte şaman kültüründeki ritüellerle arasındaki bağlantılar ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Bu araştırmalar sonucunda sanatçıların modern dünyanın şamanları olarak düşünülebileceği anlaşılmıştır. Çünkü, hem sanat hem de Şamanizm, duyguların ifade edildiği ve iyileşmenin gerçekleştiği yerde metafor alanını kullanmaktadır. Metaforik vizyonla empati akar, sınır tanımaz. Şamanizm ve sanatçı arasındaki ortak özelliklerin en önemlileri nesneleri araştırmak, yeniden yapılandırmak ve yeniden yorumlamak olduğu söylenebilir. Para, teknoloji ve güç arayışıyla geçmişşin özününün unutulduğu bugünün dünyasında, şamanın ritüellerde kullandığı objelerin sanatsal nesneler olarak yorumlanması yeni bir düşünme şekli olabilir. Yapılan seramik uygulamalar, şaman kültürünün totem, ritüel ve obje bağlantıları yönünden yorumudur.
Yeniden işlevlendirilen kamusal bir mekanın markalaşma süreci ve bir uygulama

Günümüzde, artık hizmet veremeyecek duruma gelen kamusal mekanlar dönüştürülerek farklı bir işlevle hizmet sunmaya devam etmektedir. Yeniden işlevlendirilen bu mekanların görsel kimliklerini ifade edebilmek için kurumsal kimliğin yanı sıra mobil arayüzler, interaktif tasarımlar, kiosk tasarımları, yönlendirme tasarımları ve sosyal medya ortamları için tasarımlara da ihtiyaç duydukları görülmektedir. 'Mekanı markalaştırma', grafik tasarımı da kapsayan disiplinler arası bir tasarım sürecini gerektirmektedir. Yeniden işlevlendirilen mekanlar için de bu süreç gün geçtikçe daha gerekli bir hal almaktadır. Çünkü uzun süren restorasyon çalışmaları sonrasında kendini hedef kitleye hatırlatmak isteyen kurumların, 'geçmişşe saygı' ilkesi ile oluşturulmuş markalaşma çalışmalarına ihtiyacı olacaktır. Tezin birinci bölümünde markanın ve markalaşmanın önemine, markalaştırmanın tasarım ile ilişkisine ve markalaşma sürecinde kullanılan temel kavramlara yer verilmiştir. İkinci bölümde mekanın tanımı, küreselleşme sürecindeki yeri, markalaşma ile ilişkisi ve mekanın markalaşma sürecinde yararlanılan tasarım ögeleri yer almaktadır. Dünyadan ve Türkiye'den markalaşmış bazı mekanlara görsel kimlik uygulamaları ile birlikte yer verilmiştir. Üçüncü bölümde, kamusal mekanın tanımına, önemine ve yeniden işlevlendirilen kamusal mekanlardan örneklere yer verilmiştir. Bu mekanların markalaştırılması sürecinde kullanılan görsel tasarım elemanları örneklerle açıklanmıştır. Dördüncü bölümde ise 2013 yılında Çanakkale Tarihi Er Hamamı'ndan dönüştürülen Çanakkale Seramik Müzesi üzerinden görsel markalaşma önerilerine yer verilmiştir.
Stress/Straın

Bu, STRES/GERME sergisini destekleyici bir çalışmadır ve sergilenen işlerden ayrı nitelendirilecek bir metin olarak konumlandırılmamalıdır. Metnin amacı sergilenen çalışmaları, kolleksiyon objeleri, nesnelerin anlamları ile davranışsal etkileşimler ve kişileştirme kavramlarını psikoloji ve sanat alanlarından alınan destekleyici argümanlarla incelemektir.
Video sanatında hava perspektifi kuşbakışı Türkiye

Hareketli görüntünün yaygınlaşmasıyla birlikte, video sanatı çağdaş sanat evreninin merkezine konumlanır. Özellikle modern sonrası olarak anılan 1960'ların ikinci yarısıyla beraber, küreselliğin ekonomik, politik ve kültürel altyapısının oluşmaya başlaması, televizyon kullanımının yaygınlaşması ve teknolojik devinimin hızlanması, postmodern sanatın hem biçim, hem içerik bağlamında kurucu unsurları olmuşlardır. Video aygıtı ise postmodern sanat akımlarının ana üretim aracı olmuştur ve olmaktadır. Video Sanatı çağdaş sanatın son 50 yılında damgasını vurmuştur. Video Sanatında Hava Perspektifi 'Kuşbakışı Türkiye' çalışması, tez yazım ve video yerleştirme olmak üzere iki bölümden oluşmaktadır. Tez yazımı bölümünde, video sanatının tarihsel süreci ve kavramsal çerçevesi ile başta kuşbakışı çekim açısı olmak üzere sinematografinin çekim açı ve ölçekleri irdelenmiştir. Çalışmanın video yerleştirme bölümünde ise video sanatı anlatım dili ile kuşbakışı çekim açısından yararlanarak; Türkiye'nin tarihi, kültürel ve doğal varlıklarının havadan videografik manzarası oluşturmuştur.
7. sınıflarda resim eğitiminin kolaj tekniği ile problem çözme becerisine etkisi

Bu araştırmada 7. Sınıflarda resim eğitiminin kolaj tekniği ile problem çözme becerisine etkisi incelenmiştir. Araştırmanın uygulaması, 2012- 2013 öğretim yılında Keçiören Atatürk Ortaokulu 7. sınıf görsel sanatlar dersinde kolaj tekniğine katılan öğrenciler üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmada ölçme aracı olarak Problem Çözme Becerisi Ölçeği kullanılmıştır. Yansız olarak seçilen öğrencilere ön test olarak Problem çözme becerisi ölçeği uygulanmıştır. Daha sonra öğrencilere kolaj tekniği ile ilgili bilgiler verilmiştir ve bu bilgiler doğrultusunda çalışmalar yapmaları istenmiştir. Sürecin sonunda da son test olarak Problem Çözme Becerisi Ölçeği tekrar uygulanmıştır. Test sonucunda elde edilen istatistiksel verilerin çözümlemeleri SPSS Version 22.0 istatistik programı ile yapılmıştır. Öğrenci grupları ile uygulamanın sonunda sözlü görüşme yapılmıştır. Görüşmeden elde edilen nitel veriler içerik çözümlemesinde örgütlenmiştir. Araştırmada elde edilen sonuçlar değerlendirildiğinde; ön test ve son test sonuçları arasında ise istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır ancak ön test ve son test arasındaki ortalama değerlere bakıldığında kolaj tekniği çalışması yapıldıktan sonra son test puanlarının arttığı görülmüştür. Öğrencilerin sözlü görüşlerine göre, yaratıcılığı ve farkındalık etkisini artırdığı, renk ve şekil algısında gelişim sağladığı yönünde sonuçlar çıkmıştır.
Safranbolu'daki alçılı vitrayların desen, teknik ve renk özellikleri

Alçı vitraylar gerek günümüzde gerek daha önceki dönemlerde yapılmış olan mimari eserlerde önemli bir süsleme ve aydınlatma unsuru olarak kullanılmıştır. Çeşitli desenler ve renkli camlar kullanılarak oluşturulan revzenler mekanların aydınlatılmasında farklı etkilerin oluşturulabilmesi için tercih edilmiştir. Genellikle Osmanlı döneminde dini mimaride uygulamaları görülen alçı vitraylar, alçı kayıtlar arasına renkli camların yerleştirilmesiyle meydana gelen süslü pencerelerdir. Alçı vitraylar çoğunlukla dini mimaride kullanılmış olmasının yanı sıra sivil mimaride de kullanılmıştır. Dünyaca ünlü olan ve dünya kültür mirası olarak kabul edilen Safranbolu'da sivil mimaride de alçı vitray pencere örneklerine rastlanmaktadır. Bu araştırma Safranbolu'daki tarihi yapılarda bulunan alçı vitrayların desen renk ve kompozisyon özelliklerini konu almaktadır. Safranbolu sivil ve dini mimarisinde yer alan alçı vitray örneklerinin konu alındığı bu çalışmada fotoğraf ve çizimlerle birlikte desen, teknik ve renk analizleri yapılmıştır. Yapılan araştırma ve incelemeler sonucunda Safranbolu'da yer alan mimari yapılardaki alçı vitrayların geometrik, bitkisel ve yazılı bezeme çeşitlerinin, kırmızı, sarı, mavi, yeşil, şeffaf, pembe renkli camlar kullanılarak yapıldığı görülmüştür. Gerek doğa gerek insan kaynaklı tahribatlarla günden güne yok olan alçı vitrayların korunması ve belgelenmesi zorunluluktur. Özellikle sivil mimarideki örneklerini gördüğümüz ve bu çalışmaya konu olan Safranbolu evlerindeki revzenlerin korunması son derece önem arz etmektedir.
Teknojik malzemenin modern sanat üzerinden çözümlemeleri

Teknoloji bazen bir silah bazen de büyük bir kurtuluş olmuştur. Hakkında bazen övgü ile bazen de nefret ile konuşulurken, sanatın, 19. Yüzyılın ikinci yarısında bugün bilinen teknolojiyi kullanmaya başlaması, ciddi bir ivme kazanmasına sebep olmuş ve sanatçılar tarafından geniş bir zemin üzerinde güçlü bir malzemeye dönüştürülerek yine sanatın güçlü bir ifade biçimi haline gelmiştir. Teknoloji sanat akımlarının çoğalmaya başlamasına olanak tanırken kabuk değiştirme, modern süreç için sağlam bir alt yapı hazırlamıştır. Teknolojik gelişmelerin desteği ile pozitif bilimler, sosyal bilimler, endüstri ve sanayi gelişirken, eskiden yeniye süregelen sanat, teknolojik malzemenin bolluğu ile değişim sürecine girmiş, ekonomik etkenler, makineleşme ve mekanik çözümler, endüstri ve sanayideki pazarın etkisi, yeni icatların yeni buluşların temelini oluşturmuştur. Bu buluşlar sanatı doğrudan etkileyecek köklü fikirleri de beraberinde getirmiştir. Teknoloji, sanatsal, bilimsel, kültürel ve sosyolojik çalışmalar üzerinde olumlu gelişmelere imkan sağlamış, seri üretim bantları, makineleşen insanların, sayısını çoğaltmış, gittikçe hızlanan bir dünyada, ekonomik kaygılar, toplumsal hırslar, iktidar savaşları yeni dünya da yerini almıştır. Bu durumun oluşturduğu çelişki ve kaos ise sanatın temel malzemesi olmuştur. Buradan yola çıkarak diyebiliriz ki, teknoloji, modern sanat içerisinde, artık, sanatın ve sanatçının vazgeçilemez bir malzemesi olmuştur. Teknoloji ile büyüyen/gelişen bütün alanlar gibi sanatta kendini teknolojinin var olduğu tüm alanlarda da kendini ifade etmiştir ve edecektir.
Üç boyutlu seramik çalışmalarda ampirik gerçeklikten kaçış ve geometrik soyutlama

Şekilsiz kil kütlesinin, soyut ve geometrik tarzda biçimlendirilmesine etki eden temel faktör, tinsel bir istektir. Bu kişisel çıkarsama, soyut sanatın kuramsal yönüyle bütünüyle örtüşmektedir. Öyle ki, çağdaş soyut sanat insanın iç dünyasından hareket etmekte ve tamamen metafizik bir temel üzerinde şekillenmektedir. Bu durum 'öz arama' şeklinde ifade edilebilir ki, aynı şey İslam sanatı ve hatta primitif sanattaki soyut dönem için de söz konusudur. Sanatın geometriye meyledişinin tek gerekçesi 'soyutlama'dır. Doğal örneğe bağlı kalan hiçbir çalışma, geometrideki matematik düzene ve kanunluluğa ulaşamaz. Çünkü doğadaki güzellik, kristal oluşumları hariç, biçim yasalarına değil, organik varlıkların canlılığının oluşturduğu düzene dayanmaktadır. Buna göre, sanatsal öğeleri bütünüyle geometrik olan bir çalışma, sözcüğün tam manasıyla 'soyut'tur. Çalışmalarda ana güdü, elemanların denge ve denkleşmesine ve buradan doğan harmoniye dayalı, geometrik yapısall bir güzellik oluşturmak olmuştur. 'Form' sözcüğü, sır, astar, oksit ya da dokudan arınmış ana gövdeyi anlatmak üzere kullanılacak olursa, çalışmalarda geometriye 'form' üzerinden ulaşılmıştır, denilebilir. Bu durumun, seramik sanatında sık rastlanır bir tercih olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Geometrik çalışma örneklerine rastlanmakla birlikte, bu denli çok sayıda yüzeyin 'düzgünlük' ilkesi zedelenmeden bir araya getirilişi durumunun 'özgün' olduğu düşünülmektedir. Her çalışma, ardı ardına çözümlenmiş matematik problemler örgüsüdür ve her çalışmada seramik, bir hesap sanatı kimliği kazanmıştır. 'Eğri çizgi' ya da 'yuvarlak' hat, seramik sanatının değişmez niteliği değildir.
Sanat yaratım sürecinde kentleşme

Sanayi devrimi ile insan hayatına giren teknolojik gelişmeler her alanda kendini göstermeye başlamıştır. Üretim ve endüstriyel ilerlemelerin hızlandığı 19. yüzyılla birlikte toplumsal düzeyde bir gerçeklik ve temel yaşam gereksinimi olarak kent olgusu ortaya çıkmıştır. Özellikle makineleşme sürecinde kırsallardaki kas gücünün yerini alan modern gelişimler istihdam problemini doğurmuş ve bunun sonucunda kentlere olan göç süreci hızlanmıştır. Kırsaldan kentlere olan göçler doğrultusunda yoğunlaşan kent nüfusu bazı değişim ve bozulmaları beraberinde getirmiştir. I. Dünya Savaşı ile birlikte birçok toplumsal düzeyde ortaya çıkan kentsel tahribatlar ciddi bunalımlara ve bunun sonunda kitlesel göçlere sebebiyet vermiştir. Savaşın bitmesiyle modern, mutlu ve tüketici bir çerçeve olarak insan hayatı bağlamında kentler hedef alınmıştır. Böylelikle kent yaşamı içindeki insan kapital zihniyetin ona sunduğu her çerçeveyi benimseyerek bilinçli veya bilinçsiz bir şekilde kent hayatının oluşum sürecini hızlandırmış ve şartlarını sürekli olarak güncellemiştir. 20. yüzyıla gelindiğinde dış dünyayı algılama bağlamında ortaya çıkan sanat ideaları ve ütopyaları içinde 'kentleşme' ve 'kentsel insan' çok çeşitli yönleriyle ele alınmaya çalışılmıştır. Kent gerçekliği, her yönüyle insanın yaşam sürecini şekillendirmiştir. İnsan ve çevre arasındaki etkileşim sürecini birbiriyle ilişkilendiren sanat, kentleşmeyi çok çeşitli yönleriyle ele almıştır. Kentsel yaşam içinde ortaya çıkan birçok mekansal boyut sanatın icra alanına girmiştir. Apartmanlar, gecekondular, yüksek binalar, fabrikalar, yollar, köprüler, trafik, parklar, alışveriş merkezleri gibi kentsel alanlar, bu boyut içerisinde yer almıştır. Tüm bunlarla birlikte kentsel yaşam içerisinde sanat da kendi mekansal boyutunu oluşturarak müze ve sergi alanları gibi sanat mecraları oluşmuş ve kentsel insanla sanat bu mekanlarda buluşturulmuştur. Çağdaş resim bağlamındaki sanat akımları, kentleşen insanın hayatını her yönüyle ele almayı hedeflemiştir. Tüm bu hedefler içerisinde çeşitli sanat ideaları kentin her alanını eserlerde sosyal, siyasi, ekonomik ve kültürel bağlamdaki yansımalarıyla ele almıştır. kentleşme bağlamında bu sanat ideaları içerisinde en dikkat çekenler arasında modern ve teknolojik unsurlara bir başkaldırı olarak sürrealist ve ekspresyonist algı dururken tam karşısında modernizme ve teknolojiye boyun eğen fütürist idea yer almıştır.
Çağdaş Türk resminde figüratif resmin kültürle ilişkisi

Bu araştırmada Çağdaş Türk Resim Sanatında yaşanılan kültürel değişimin figüratif resme yansıması, kuramsal bir çerçevede tartışılması amaçlanmıştır. Bu araştırma günümüz figüratif resmini anlayabilmek açısından önemlidir. Tarama modelinde desenlenen araştırma Çağdaş Türk Resminde Figüratif resim yapan ressamlar ve eserleri ile sınırlıdır. Araştırmada Resim tarihinde figürün yeri ve önemi vurgulanarak Avrupa resminin gelişiminde yer alan figüratif resimlere, üsluplara ve yaklaşımlara kısaca değinilmiştir. Çağdaş Türk Resminin oluşumu ve figüratif resim başlığı altında yer alan ikinci bölümde Türk Sanatında figürün varlığına değinilerek minyatürden başlayan sürecin Batılı anlamda resim geleneği ile değişimine yer verilmiştir. Sanayi-i Nefise Mektebi'nin figür resmindeki önemi vurgulanarak Cumhuriyetin ilanı ile her alanda gerçekleşen yeniliklere ve bu yenilikler içerisinde sanat alanındaki gelişmelere yer verilmiştir. Cumhuriyet sonrası sanat grupları ve bu gruplar içinde figür resminin anlatım biçimi, konusu, tekniği ve anlayışında ortaya çıkan değişiklikler incelenmiştir. 1950 sonrası siyasal, sosyal ve ekonomik alanlardaki yeni oluşumlar sanat alanlarını da etkilemiş, yeni bir açılım ve çok yönlülük getirmiştir. 1980'ler büyük atılımların, değişimlerin ve sanatsal gelişmelerin yaşandığı bir dönem olmuştur. Aynı zamanda figüratif ve soyut resim, akademi çevrelerince tartışılmaya başlanmıştır. Sanatçılar figüratif resmi yeni içerik değerlerine kavuşturmaya çalışmıştır. Dünya'da ve Türkiye'de ortaya çıkan toplumsal, düşünsel ve teknolojik değişikliklerin sanat dünyasını nasıl etkilediği bu etkileşimin yeni sanatsal oluşumlar yanında figür resmine yansıması tartışılmıştır.
Resim eğitiminde parça-bütün ilişkisi açısından kolaj tekniğinin önemi

çalışma, 3-6 yaş ve 6-12 yaş çocuklarının resim eğitimine, kolaj tekniğinin, parça bütün ilişkisi açısından katkısını vurgulamak üzere hazırlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu İstanbul'da üç ayrı okuldan 3-6 yaş ve 6 -12yaşında 135 çocuk oluşturmuştur. 3-6 yaş ve 6-12 yaş çocuklarına müfredat programındaki resim-iş dersi kapsamında yer alan konular doğrultusunda kolaj tekniği ile çeşitli uygulamalar yaptırılmıştır. Okul öncesi eğitimde ve ilköğretimde, kolaj tekniği üzerine uygulanan metotlarincelenerek uygulanmış ve yeni kolaj teknikleri de uygulanarak önerilerde bulunulmuştur. Çalışmalar, yalnız kolaj tekniği ile sınırlı tutulmamış, kolaj tekniği ile uyuşan origami, resim tamamlama, rölyef gibi tekniklerle beraber uygulanmıştır. Yapılan çalışmalarda, verilen parça ya da parçalarla yeni ve özgün bir bütünyaratabilmenin 3-6 yaş ve 6-12 yaş resim eğitimine katkıları gözlenmiştir.
Grafik romanın öncüsü olarak ağaç baskı roman

20. yüzyıl başlarında, Birinci Dünya Savaşı'nın sona erdiği ve arkasında derin bir ekonomik buhran ve toplumsal çöküş bıraktığı yıllarda, Avrupa'da özgün Dışavurumcu estetiğiyle ve yazıdan soyutlanmış hikayeleriyle ağaç baskı roman türü doğmuştur. Bu resimsel anlatı türünün atası kabul edilen Frans Masereel, romanlarında ağaç baskı tekniğinden yararlandığı için ağaç baskı roman terimini üretmiş olsa da Masereel'den sonra bu türde eser üretmiş sanatçılar ağaç baskı tekniği dışında başka yüksek baskı tekniklerinden de yararlandığı için yazısız roman terimi de kullanılmaya başlanmıştır. Yazı kullanmadan, sadece konusal bütünlük içerisinde birbirini takip eden resimler dizisiyle hikaye anlatı sanatı şeklinde tanımlanabilecek ağaç baskı roman, Alman Dışavurumculuk akımı, sessiz sinema ve karikatür/çizgi roman gibi erken 20. yüzyılın farklı sanatsal disiplinlerden etkilenmiştir. Alman Dışavurumculuğuyla birlikte yeniden doğan ağaç baskı tekniği, toplumsal sorunlara, savaşa karşı öfke ve hayal kırıklıkları için ifade etme aracı olmuştur. Öte yandan sessiz sinema ve karikatür/çizgi roman gibi sanatsal disiplinlerle birlikte, bir olayın/hikayenin görsel olarak anlatım yöntemleri gelişmiştir. İçerik, estetik, biçim, hikaye anlatım şekli bakımından bu disiplinleri temel alan ağaç baskı romanlar, ağırlıklı olarak toplumsal meseleleri ve sosyalist temaları konu almıştır. Birçok grafik roman sanatçısına ilham olan ağaç baskı roman, günümüzde grafik romanın atası kabul edilmektedir.
Basın reklamlarında göstergelerin kullanımı

Toplumsal yaşam içerisinde insan, iletişim yoluyla hayatını sürdürürken, ilk çağlardan bugüne dek çeşitli iletişim araç ve teknikleri geliştirmiştir. Modern insanın toplumsal yaşamı kolaylaştırmak, daha etkili ve çabuk ileti ulaştırmak amacıyla var ettiği iletişim araçlarından biri de göstergelerdir. Oldukça geniş bir kullanım alanı olan göstergeler çağdaş insanınvazgeçemeyeceği en önemli iletişim aracıdır. İletişim özelliği taşıyan göstergeler, insanın insanla olan ilişkisi ile birlikte, insanın dünyayla ve insanın kendisiyle olan iletişimini kolaylaştırıcı etmenlerdir. Göstergeler görsel iletişim alanında sıklıkla başvurulan bir yöntemdir. Zaman içerisinde hızla değişen ve gelişen yeni dünya düzeni, beraberinde yeni bir toplum yapısıvar etmiştir: modern toplum Modern toplumda iletişimi sağlayan faktörlerin başında medya yer almaktadır. Yazılı basın da medyanın bir ayağıdır. Günlük yaşam içerisinde pek çok kez karşımıza çıkan dev reklam panoları, afişler, gazete ve dergi ilanları; göstergelerden yararlanarakkitlelere ulaşırlar. Kurmaya çalıştıkları bu iletişimin etkili sonuç vermesi, kullandıklarıgöstergelerin güçleri ve bu göstergelerin doğru kullanımlarıyla doğru orantılıdır
Çağdaş yazıtlar: Yazı-form ilişkisi

Yazı ve form çoğunlukla birbirinden ayrı alanların temsilleri olarak karşımıza çıkar: Edebiyat alanındaki yazınsal temsil ve plastik sanatlardaki biçimsel temsil tarih boyunca az sayıda örnekte bir araya gelir. Yazıtlar, yani yazılı anıtlar, yazı ve formun ender kurduğu ortaklığın ilk örneklerindendir. Batı sanatının, görme-merkezci bir anlayışla ele alınması, yazılı formların yok olma sürecini başlatırken, yazı ve formun birlikteliğini de sorunlu kılmıştır. Yazı ve form arasındaki katı sınırlar 20. yüzyılla beraber aşınmaya başlar. 20. yüzyıl sanatındaki radikal değişiklikler, uzun bir süre plastik sanatların dışında tutulan yazıyı formun dünyasına geri çağırır. Yazar tarafından 'Çağdaş yazıtlar' olarak tanımlanan bu süreç, yazı ve form arasında bir karşıtlık değil, ortak doğurgan bir ilişki öngörür. Bu kapsamda çalışma, ilk olarak Batı sanatında yazı ve formun birbirinden uzaklaşmasından önceki örneklere odaklanır. Bu süreçte, sadece geleneksel yazıtlar değil, yazılı objeler ve yazılı heykeller üzerinden de yazı ve formun bir araya gelme biçimleri araştırılır. Daha sonra, Batı sanatında yazı ve formun birbirinden uzaklaştığı süreç ele alınır. Bu süreçte, özellikle Batı sanatında gerçeklik ilkesinin egemen olması ve bunun sonucu olarak görüntünün yazıya göre daha ayrıcalıklı bir konuma yerleştirilmesi tartışılır. 20. yüzyılla beraber, Batı sanatında gerçeklik ilkesinin sorgulanması ve görüntüden imgeye geçişle, yazı da uzun süre ayrı kaldığı alana geri döner. Dada, Sürrealizm, Pop sanat, Fluxus, Performans sanatı ve Metin sanatı gibi akımlar üzerinden okunan bu geri dönüş, bize yazı ve formun birlikteliğine ilişkin yeni düşünsel ve biçimsel anlayışlar sunar. Yazı ve formun eskiden olduğundan farklı bir anlayışla ele alındığı bu arayışlar, günümüzde de çok sayıda çağdaş sanat çalışmasında devam eder. Yazar tarafından gerçekleştirilen ve çalışmanın son bölümünde 'seyir metinleri' başlığı altında belgelenen sanatsal çalışmalar bu geleneğe yaslanır; yazı ve formun birlikteliğine ilişkin yeni-olası öneriler sunar.
Plastik sanatlarda soyut somut gösterge ve görseller üzerine metaforik bir yaklaşım

Plastik sanatlarda, sanatsal yaratışlar veya tasarımlar, her türlü nesne ve eylemin temelini oluşturan dil ve düşünce yapısı, sosyo-kültürel deneyimlerin yansımaları neticesinde belirmiştir ki kültürel miras, temelinde saptanabilir arketiplerin veya ilk örneklerin ışığında mevcut referanslarıyla belirlenebilmektedir. Saf biçimler, motifler, imgeler, hikayeler ve alegorilerin temel ilkelerinin ortaya çıkışı genellikle sembolik ifadeler veya değerler olarak yorumlanmaktadır ki sanat yapıtları analizinde, sembolün ve metaforun kavranabilir tanımsal içerikleri, soyut veya somut görünür şekillerin ötesinde var olan anlamı ortaya çıkarabilmekle doğrudan bağlantılıdır. Nesnelerin veya sanatsal eylemlerin fiili dünyasını anlamak veya kavramak, kültürlerin sahip oldukları geleneksel değerleri bilmekle olasıdır ki metaforun nesnelere ilişkin tek bir yaklaşımından bahsetmek bu nedenle mümkün değildir. Sanatın veya görsel malzemenin ikonografik çözümlenmesinde ve sanatsal yaratışlarda, bir araya gelen kültürel zenginliğin yanı sıra metaforun birden fazla bilgi alanına başvurması, uygarlık tarihinin başlangıcından itibaren devam eden bir süreçtir ki bu sürecin kavram çerçevesinde sürekli olarak genişleyen, sosyo-kültürel bir olgu olduğu açıktır.