turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kuruyemişlerde pestisit kalıntı düzeylerinin belirlenmesi ve riskin değerlendirilmesi

Tarım ürünlerini yabancı otlardan ve böceklerden korumak ve tarımsal üretimi arttırmak amacıyla kullanılan pestisitlerin aşırı ve bilinçsiz kullanımı gıda kirliliğine neden olabilmekte, insan sağlığı açısından akut ve kronik zehirlenmelere yol açabilmektedir. Kuruyemişler ülkemizde yoğun bir şekilde tüketilmesinin yanı sıra gıda maddelerinin içinde yardımcı bir tüketim malzemesi olarak da sıklıkla kullanılmaktadır. Tez çalışmasında, Konya'daki marketler, yerel pazarlar ve toptancılar aracılığıyla halkın tüketimine sunulmuş çeşitli kuru yemişlerde 227 adet pestisitin kalıntı düzeyleri araştırılmıştır. Çalışmada örneklerin ekstraksiyonu QuEChERS metodu kullanılarak gerçekleştirilmiş ve kalıntı analizleri LC-MS/MS, GC-MS, GC-MS/MS cihazları ile gerçekleştirilmiştir. Tespit edilen değerler Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliği'ne göre değerlendirilmiş ve ayrıca risk değerlendirmesi yapılmıştır. Çalışma sonucunda 13 farklı kuruyemiş örneğinden toplam 162 numunenin 47'sinde en az bir tür pestisit kalıntısı tespit edilmiştir. Numuenlerin %29'unda en az bir tür kalıntı pestisit tespit edilmiştir. 4 antep fıstığı numunesinde thiacloprid (0.02 mg/kg) ve 3 kabak çekirdeği numunesinde imidacloprid (0.05 mg/kg) TGK verilen maksimum kalıntı limiti değerini aşmıştır. 9 kabak çekirdeği numunesinde TGK'de Türkiye'de kullanımı sonlandırılan yasaklı pestisitler listesinde yer alan trifluralin pestisiti tespit edilmiştir. Risk değerlendirmesi sonucunda chlorpyriphos, cypermetrin ve chlorpyriphoz-methil pestisitlerinin çocuklar ve yetişkinler için akut ve kronik risk oluşturduğu belirlenmiştir. Tespit edilen bütün pestisitler için hedef zarar oranı <1 olarak hesaplanmıştır. Tespit edilen tüm pestisitlerin potansiyel riski değerlendirildiğinde zarar indeksi değeri yetişkinler için 0 ,2642, çocuklar için 0,1155 olarak tespit edilmiştir. İnsanların diğer gıda maddeleri tüketimi ile aldıkları pestisit miktarı da düşünüldüğünde akut ve kronik sağlık risklerine maruz kalabileceği görülmektedir. Ayrıca tespit edilen bazı pestisitler için TGK'de kalıntı limitleri verilmemiş olup bunların yönetmeliklere dahil edilmesi, tüketime sunulmadan önce düzenli pestisit kalıntı izlemelerinin gerçekleştirilmesi halk sağlığı açısından önemlidir.
Bir tekstil işletmesinde üretilen tekstil teleflerinin çevreci bir yaklaşımla geri kazanımı

Dünyada ve Türkiye'de önemli sanayi kollarından biri olan tekstil sektörü, enerji yoğun prosesleri ve oluşturduğu atıklar ile çevresel çalışmaların yoğunlaştırıldığı alanlardan biri haline gelmiştir. Tekstil üretiminin temel hammaddelerinden biri olan pamuk, tüm yaşam döngüsü boyunca önemli çevresel etkilere sahip doğal bir elyaftır. Bu çevresel etkilerin minimize edilmesinde en etkili yöntemlerden biri ise, geri kazanımdır. Pamuğun çevresel etkilerini azaltmanın yanında doğal esaslı ve değerli bir hammadde olması, maliyetler açısından da geri kazanım konusunda giderek daha da önemli bir elyaf haline gelmiştir. Bu çalışmada; bir işletmede %100 pamuk iplik üretimi gerçekleştirilen ring üretim prosesleri takibi yapılarak, prosesler boyunca oluşan telef bölgelerinden numuneler alınmıştır. Alınan numunelerin öncelikli olarak ön deneme çalışmaları ile karakteristik elyaf özellikleri belirlenmiştir. Elde edilen veriler ışığında OE-Rotor ve ring iplik eğirme sistemlerinde üretim denemeleri gerçekleştirilmiş ve ipliklerin performans özellikleri incelenmiştir. Daha sonraki adımda ise; dokuma kumaş üretimleri gerçekleştirilerek, kumaşların performans özellikleri test edilmiştir. Ayrıca teleflerden geri dönüşüm iplik üretim prosesleri takip edilerek, telef geri kazanım metotlarının Yaşam döngü değerlendirmesi analizi yapılmış ve çevresel etki değerlendirmeleri gerçekleştirilmiştir. Türkiye'de tekstil atıkları uzun yıllardır geri kazanılmaktadır ve bu konuda önemli bir bilgi alt yapısı da mevcuttur. Ancak Türkiye'deki pamuk geri kazanım sektörünün en önemli sorunları ise, kalın ve düşük kalitede, katma değeri düşük iplik üretimi ve ürün çeşitliliğinin az olmasıdır. Dünyada son yıllarda telef/atık geri kazanımı yeni bir boyut kazanmış ve atıklardan yüksek katma değerli ürün eldesi önem kazanmıştır. Gerçekleştirilen bu çalışma, daha ince ve kaliteli iplik ve ürün üretimi için diğer araştırma ve geliştirme çalışmalarına ışık tutacaktır.
Meyve işleme endüstrisi atıksuyundan polihidroksialkanoat üretim koşullarının araştırılması

Bu çalışmada, meyve işleme endüstrisi atıksuyundan ardışık kesikli reaktörlerde Polihidroksialkanoat biyopolimerinin üretimi araştırılmıştır. Bu amaçla, meyve işleme endüstrisi atıksuyu ve kıtlık evrelerinin başlangıcında azot fosfor ilavesi yapılarak, meyve işleme endüstrisi atıksuyu ile N-P ilavesi yapılmadan, sentetik atıksu ile kıtlık evrelerinin başlangıcında N-P ilavesi yapılarak ve sentetik atıksu ile N-P ilavesi yapılmadan olmak üzere 4 farklı koşulda aklimasyon araştırılmıştır. Aklimasyon, atıksuların, 6 gün çamur yaşı, 1 döngü ve 2 g KOİ/L. gün hacimsel yük ile aerobik dinamik besleme koşullarında ardışık kesikli reaktörlerde (4 L) 30 gün boyunca işletilmesi ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın ilk aşamasında, optimum bolluk süresi ve optimum organik yükün belirlenebilmesi amacı ile reaktörlere 2 şer gün aralıklarla farklı organik yükteki (1, 2, 3, 4, 5 g KOİ/L) atıksular beslenmiş ve her bir organik yüklemedeki PHA üretimi belirlenmiştir. Optimum organik yükün belirlenmesi çalışmalarında, organik yükün artması ile PHA üretiminin de arttığı belirlenmiştir. Ayrıca, 4 g KOİ/L organik yükün reaktörlerde, 1/3 bolluk/kıtlık süresi oranını sağlaması nedeniyle optimum organik yük 4 g KOİ/L olarak belirlenmiştir. Optimum organik yükteki atıksular ile beslenen reaktörlerde PHA üretim kapasiteleri sırası ile 1. koşulda %1,55, 2. koşulda %7,89, 3. koşulda %7,30 ve 4. koşulda %3,25 olarak belirlenmiştir. Bu nedenle gerçek atıksu ile beslenen reaktörlerde N-P ilavesinin PHA üretim kapasitesini azalttığı, buna karşın, sentetik atıksu ile beslenen reaktörlerde N-P ilavesinin PHA üretim kapasitesini artırdığı tespit edilmiştir. Çalışmanın ikinci aşamasında, 4 farklı koşuldaki reaktörlerin tümü, aynı işletme koşullarında (6 gün çamur yaşı, 24 sa döngü, 2 g KOİ/L. gün hacimsel yük) ancak 4 g KOİ/L organik yükteki atıksular ile 20 gün daha işletilmiş ve aklimasyon tamamlanmıştır. Aklimasyonun tamamlanmasının ardından, bir döngü boyunca her bir reaktörden her saat başı numuneler alınmış ve PHA analizleri gerçekleştirilmiştir. 24 saatlik döngü analizleri sonucunda, sentetik atıksu ile beslenerek azot fosfor ilavesi ile aklime edilen reaktörde döngünün başlangıcından 3 saat sonra en yüksek PHA üretim kapasitesinin %21, 16 olduğu tespit edilmiştir. Gerçek atıksu ile beslenerek azot fosfor ilavesi yapılmadan aklime edilen reaktörde ise döngünün başlangıcından 4 saat sonra en yüksek PHA üretim kapasitesinin %60, 94 olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, azot fosfor ilave edilmeden gerçek atıksu ile beslenerek aklime edilen çamurdaki biyokütlelerin PHA depolama adaptasyonunun daha iyi olduğu belirlenmiştir. Çalışmanın son aşamasında, 2 farklı aklime çamur ile gerçek meyve işleme endüstrisi atıksuyundan, çamur yaşının ve hacimsel yükün PHA üretimine etkisi araştırılmıştır. Sonuç olarak, meyve işleme endüstrisi atıksuyunda çamur yaşının azalması ile üretilen PHA üretim kapasitesinin arttığı, hacimsel yükün artması ile de PHA üretim kapasitesinin arttığı tespit edilmiştir.
Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi atıksu arıtma tesisinin işletilmesi işletme problemleri ve bakımı

Bu tez çalışmasmda;Samsun Ondokuzmayıs üniversitesi Atıksu Arıtma Tesisinin işletilmesi, bakımı, işletme problemleri, oluşan bu problemlerin nedenleri, tesise olan etkileri, problemlerin çözümü için alınması gereken önlemler araştırılmış, tesisin optimizasyonuna çalışılmıştır. Araştırmanın ilk altı ayında tesisin giriş ve çıkış noktalarından alınan numunelerde sırasıyla PH, Sıcaklık, Biyolojik Oksijen ihtiyacı Kimyasal Oksijen ihtiyacı, Organik Madde, Alkalinite, Askıda Katı Madde, Toplam Çözünmüş Madde, Nitrat, Nitrit, Amonyak, Organik Azot, Fosfor ölçümleri yapılmıştır. Tesisin 16/12/ 1992 tarihinde kapatılmasından sonra tesisten alınan numunelerde, laboratuvarda kesikli olarak çalışan Uzun Havalandırmalı Aktif Çamur Sistemi çalışılmıştır. önce aktif çamur üretilmiş daha sonra belirlenen havalandırma hızı ve belirlenen havalandırma sürelerinde numuneler alınarak yukarıda adı geçen ölçümler yapılarak optimum havalandırma hızı, optimum havalandırma süreleri belirlenmiştir. Tesisin yeniden devreye girdiği 05/05/ 1992 tarihinden sonra ise tesiste gözlenen yüzen çamur probleminin nedenleri üzerinde çalışılmıştır. Bu amaçla tesiste Çamur Hacim indeksi, Çamur Yoğunluk indeksi, Karışım Sıvısında- Askıda Katılar, Nitrat, Nitrit, Amonyak, Çözünmüş Oksijen, Yağ ve Gres ölçümleri yapılmıştır. Bu çalışmalar neticesinde tesiste bazı işletme problemlerinin olduğu belirlenmiş, problemlerin çözümü için alınması gereken önlemler tartışılmıştır.
Küçükçekmece Gölü sediment matriksindeki Fe ve Cu fraksiyonlarının araştırılması

Son yıllarda, ağır metaller endüstriyel atıksuların alıcı ortama deşarjı ile sucul ortamlarda önemli kirlilik parametrelerinden biri olmuştur. Uzun süredir yapılan araştırmalar, organik maddenin ağır metal adsorbsiyonuna etkisinin çok fazla olduğunu göstermiştir. Su kaynağı yatağında bir katı partikül tabakası olarak depolanabilen ve partikül madde olarak suyun akışı ile taşınılabilen sediment, atıksu ile temas ettiğinde, hidrofobik yapıya sahip olan ağır metaller sediment yüzeyine farklı fraksiyonlarda bağlanmaktadır. Sucul ortamın karakteristiğine göre ağır metallerin sediment yüzeyine ; değişebilir fraksiyon, karbonat, organik maddeye bağlı, demir/mangan oksidi ve artık fraksiyon şeklinde bağlandığı bilinmektedir. Bu çalışmada, önemli bir sucul ortam olan Küçükçekmece Gölü'nün Sazlıdere bağlantısından 1 aylık periyotlarda alınmış sediment numunelerinde, organik madde kaynağı olarak Bor yağı kullanımıyla, Fe+2 ve Cu+2 metallerinin adsorbsiyonunda ki değişim ve metallerin sedimentte oluşturdukları kimyasal formlar araştırılmıştır. Yapılan çalışmalar neticesinde, sedimentte fraksiyonlaşma incelendiğinde, Fe+2 metalinin daha çok, kolayca remobilize olan, zayıf bağlı fraksiyonlarda bulunduğu görülmüştür. Fe'in aksine Cu+2 ise, artık ve organik madde gibi fraksiyonları tercih ettiğinden hareketliliği daha zordur, diğer bir değişle aquatik ortamda kullanılabilirliği daha düşük yani insan besin zincirine girmesi daha güçtür.
Effect of disintegration methods on the characteristics of biological sludges and the biogas production in anaerobic digestion

Önarıtma, çamurun çözünürlüğünü arttırarak çamurun çürütülmesini ve azaltılmasını iyileştirdiği için yaygınlaşmaya başladı. Bu çalışma ultrason, mikrodalga ve alkali önarıtmaların havalı ve havasız çamur çürütme proseslerinin verimleri üzerindeki etkilerini araştırdı. Çürütme verimliliği, çamur azaltımı patojen giderimi ve biyogaz üretimi açısından ölçüldü Çalışmanın başında, önarıtma tekniklerinin uygulama koşulları belirlendi. Çalışmanın ikinci bölümünde, ön arıtmasız ve önarıtılmış çamur numuneleri oda sıcaklığında havalı ve 37oC sıcaklıkta havasız olarak 30 gün çürütüldü. Çamur önarıtmaları, çamur katılarının çözünmesini arttırarak hem havalı hem de havasız çürütme proseslerinin verimini arttırdı. Çamurun havalı çürütülmesinde, %10, %20 ve %25 çamur önarıtma oranları için organik madde giderim verimleri sırasıyla %23-68, %24-33, %28- 78 arttı. Çamurun havasız çürütülmesinde, önarıtmalar organik madde giderim veriminde %18- 53 ve metan üretim veriminde %41- 77 artışa neden oldu 0.52 Lbiyogaz/gOrganikmaddeeklenen olarak en yüksek biyogaz verimi ve 0.37 Lmetan/gOrganikmaddeeklenen olarak en yüksek metan verimi, çamur numunelerinin mikrodalga önarıtımı ile arıtılmasından elde edildi. Numunelerin %10'na önarıtma uygulanmasıyla çamurun susuzlaştırılabilirliği kötüleştirildi, çamur arıtma oranı %20 ve %25'e yükseldiğinde alkali ve mikrodalga ile önarıtılmış çamur numunelerinin susuzlaştırılabilirliği iyileştirildi.
Niğde il merkezinde evsel ısınma kaynaklı emisyonların aermod vıew hava kalitesi modeli kullanılarak incelenmesi

Niğde il merkezindeki insanların yaşam kalitesi soludukları hava kalitesi ile doğrudan ilişkilidir. Hava kalitesinin insan sağlığı üzerinde çok önemli bir etkiye sahip olduğu bilinmektedir. Olumsuz hava koşulları yaşam süresinin kısalmasına, yaşam kalitesinin düşmesine ve sağlık harcamalarının artmasına neden olan birçok akut ve kronik akciğer hastalığı için tetikleyici faktördür. Bu tezde, 2018 yılında Niğde il merkezindeki yerleşim birimlerindeki ısınmadan kaynaklı emisyonların hava kalitesine etkilerini ortaya koymak için Environmental Protection Agency tarafından onaylanan AERMOD View yazılımı kullanılarak 4 temel kirletici parametre olan NO2, SO2, CO ve PM10 için hava kalitesi model çalışması yapılmıştır. Bu modele göre 2018 ve 2028 senaryolarında Niğde il merkezinde hava kalitesinin memnun edici, hava kirliliğinin az riskli veya hiç risk teşkil etmiyor olduğu belirlenmiştir. Hava kalitesi dağılım modelleri ve özellikle bu tip bilgisayar destekli yazılımlar ile üretilen kirlilik haritaları, etki alanları ve etki türleri üzerine yapılan çalışmalar, yöneticilere ve karar vericilere -geleceğe yönelik karar vermelerinde- çok büyük görsel ve teknik imkanlar sunmaktadır.
Arıtma tesisi atık çamurlarının anaerobik kontakt reaktör ile arıtımı

Bu çalışma, anaerobik kontakt reaktörde arıtma tesisi atık çamurlarının mezofilik şartlar altında arıtılabilirliğini incelemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmalar sabit sıcaklık (35oC), sabit organik yükleme hızı (0,81 kg KOİ/m3. gün) ve 8 günlük bekleme süresinde gerçekleştirilmiştir. Sistemin performansını değerlendirmek için tüm çalışma boyunca giriş ve çıkış KOİ konsantrasyonu, toplam uçucu yağ asidi konsantrasyonu, pH, toplam alkalinite, üretilen biyogaz ve biyogazın metan içeriği izlenmiştir. Arıtma çamurunun anaerobik kontakt reaktörde arıtımı sonucu %94, 68 - 98,57 arasında KOİ giderim verimi elde edilmiştir. Ortalama biyogaz miktarı 16,08 L/gün, biyogazın metan miktarı ise 12,48 L/gün olarak hesaplanmıştır. UYA konsantrasyonu, pH ve UYA:TA oranlarının anaerobik arıtım için istenilen değer aralıklarında olduğu görülmüştür.
Toprak şartlandırılmasında kullanılan komposttan katı-sıvı ekstraksiyonu ile ağır metallerin giderilmesi

Bu çalışmada ekstraksiyon yöntemi ile komposttan ağır metal giderimi amaçlanmıştır. Deneysel çalışmalar kapsamında, önce kompost numunelerinin karakterizasyonu yapılmış ve bu kapsamda ağır metal miktarları, ağır metal bileşiklerinin türleri belirlenmiştir. Kompost numuneleri içerisindeki ağır metal miktarları Türkiye'deki ve çeşitli ülkelerdeki yasal sınırlamalar ile karşılaştırılmış ve giderilmesi gereken ağır metal miktarları belirlenmiştir. Katı-sıvı ekstraksiyonu yöntemi ile çeşitli kelatlayıcılar kullanılarak (Na2EDTA, Na2EDTA ve Na2S2O 5 karışımı ve melas hidrolizatı) deneyler yapılmış ve giderim verimleri belirlenmeye çalışılmıştır. EDTA'nın di sodyum tuzu (Na2EDTA) ve ekstraksiyona yardımcı madde olarak indirgeme özelliği olan sodyum metabisülfit (Na2S2O5) çözeltileri ve melas hidrolizatı ile gerçekleştirilen kesikli deneylerde kompost içindeki ağır metallerin giderilmesinde optimum temas süresi, çözelti konsantrasyonları ve katı:sıvı oranı belirlenmiştir. Kesikli çalışmalardan sonra kolon çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Ayrıca katı-sıvı ekstraksiyonu sonrasında bitkiye uygunluk deneyleri yapılarak kompost numunelerinin bitki yetiştirme özelliğinin belirlenmesine çalışılmış ve elde edilen deneysel veriler bitkiye uygunluk açısından değerlendirilmiştir. Deneysel çalışmalardan elde edilen sonuçlar değerlendirildiğinde, komposttan Cu, Ni, Zn, Pb ve Cd'un gideriminde 0.05 M Na2EDTA çözeltisinin ve 0.01 M Na2EDTA ve 0.1 M Na2S2O 5 çözeltisinin kullanımının, Ni giderimi açısından hedeflenen giderim verimlerini sağlamadıkları, ancak diğer metallerin gideriminde 0.05 M Na2EDTA çözeltisi kullanıldığında Cu, Zn, Pb ve Cd için sırasıyla %99, %99, %98, %98, 0.01 M Na2EDTA ve 0.1 M Na2S2O 5 çözeltisi kullanıldığında Cu, Zn, Pb ve Cd için sırasıyla %72, %77, %47 ve %86 oranlarında giderim verimleri elde edildiği belirlenmiştir. Melas hidrolizatı ile yapılan deneylerde ise, çalışmada incelenen bütün ağır metallerin ekstraksiyon ile giderilmesinde melas hidrolizatının kullanılmasının uygun olduğu ve kompostta bulunan tüm metallerin standartlarda belirtilen değerlere getirilebildiği belirlenmiştir. Melas hidrolizatı kullanıldığında Cu için maksimum %91, Ni için maksimum %93, Zn için maksimum %100, Pb için maksimum %62, Cd için maksimum %100 giderim verimlerinin elde edildiği görülmüştür.
Bir kentsel katı atık termal işleme tesisinin yakıt üretim ve enerji verimliliğinin araştırılması

Fosil ve yeraltı kaynaklarının hızlı bir biçimde tükenmesi içinde bulunduğumuz yüzyılın kaçınılmaz bir gerçeği olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu hızlı tüketim ülkemizde ve dünyada alternatif enerji arayışlarını kaçınılmaz hale getirmektedir. Bu arayış bilim insanlarını çeşitli enerji kaynaklarını yeni teknolojiler üreterek kullanmaya teşvik etmektedir. Bunun yanında geçmişşten günümüze kadar, insanoğlunun doğası sebebiyle düzenli bir tüketim yapması sonucu, büyük ve engellenemeyen bir atık oluşumu ve birikimini beraberinde getirmektedir. Bu atıkların termal yöntemler ile bertarafının sağlanması ise, enerji kaynağı arayışına bir alternatif olarak kendini göstermektedir. Termal işleme yöntemlerinden birisi olan piroliz işleminin gerçekleştirildiği bu çalışmada, piroliz teknolojisi olarak sabit yataklı ve döner yataklı iki ayrı sistem kullanılmıştır. Çalışmada öncelikle kentsel katı atıkları oluşturan temel bileşenler belirli oranlarda karıştırılarak farklı menüler elde edilmiştir. Bir sonraki adımda menülere ısıl aktif katalizörler eklenmiştir. Eklenen katalizörlerin piroliz işlemi sonucunda elde edilen son ürünlerin nitelik ve niceliklerine olan etkisi deneysel olarak araştırılmıştır. Elde edilen katı ve sıvı son ürünlerinin ısıl değer tayinleri kalorimetre bombasında hesaplanmıştır. Bu sayede her iki sistemin ısıl verimlilikleri ve proses verimlilikleri hesaplanmıştır. Ayrıca farklı oranlarda eklenen polimer ve selüloz içerikli malzemelerin, piroliz işlemi son ürünleri üzerine etkileri de gözlemlenmiştir.
Kapalı yüzme havuzlarında klorlu organik yan ürünlerin incelenmesi

Yaygın dezenfeksiyon uygulamaları ve yüzme havuzu su kalitesi incelemeleri mikrobiyal enfeksiyon ve hastalıkların önlenmesini amaçlamaktadır. Ancak, dezenfektanların organik ve inorganik maddeler ile istenmeyen reaksiyonları sonucu dezenfeksiyon yan ürünleri oluşmaktadır. Antropojenik kaynaklar ya da suda mevcut kimyasallardan kaynaklı havuzlarda DYÜ öncülleri bulunmaktadır. Trihalometanlar, haloasetik asitler, haloasetonitriller, halonitrometanlar ve A-nitrosaminler en çok incelenen DYÜ'leridir. Havuzlardaki DYÜ'lerinin oluşum ve konsantrasyonları kullanılan dezenfektanın tipi, dezenfektan miktarı, yüzücülerden gelen yükleme, sıcaklık ve pH gibi çeşitli faktörlere bağlıdır. DYÜ'lere maruz kalındığında sağlık problemlerine yol açtığına dair kanıtlar vardır. Yüzme havuzlarındaki mevcut fiziko-kimyasal içerikler de ayrıca havuz suyu kalitesinin göstergesidir ve kirliliği hakkında bilgi sağlamaktadır. Bu tez çalışmasında iki farklı kapalı yüzme havuzu 1 yıl boyunca izlenmiştir. İnceleme kapsamında, haftalık numuneler alınarak havuz suyunun fiziksel ve kimyasal özellikleri ile havuz suyunda oluşan adsorplanabilir organik halojenler ve DYÜ'ler incelenmiştir. İzleme süresinde havuzlarda bir miktar DYÜ oluşumu gözlenmiştir. DYÜ türü olarak en çok THM ve HAA tespit edilmiştir. Baskın THM türünün ise kloroform, baskın HAA türünün de dikloroasetik asit ve trikloroasetik asit olduğu görülmüştür. Bu tez kapsamında yapılan çalışmalar ulusal literatürde bir ilk olma özelliği göstermekte olup gelecekteki çalışmalara temel oluşturacak nitelik taşımaktadır.
Tekstil endüstrisi atık sularının membran teknolojileri ile arıtılması ve geri kazanılması

Bu çalışmada, bir endüstriyel iplik üretim tesisinde oluşan atıksuların, membran teknolojisi kullanılarak arıtılması ve bu suyun tesis içinde geri kazanım alternatiflerinin belirlenmesi incelenmiştir. Elde edilen sonuçlar; seçilen ultrafiltrasyon sistemi ile arıtılmış biyolojik arıtma tesisi çıkış suyunun soğutma kulesinde geri kazanılabileceğini göstermiştir. Arıtılıp geri kazanılan suyun ikinci bir kullanım alanında; üretim tesisi içinde bulunan ve iplik üretimine demineralize su sağlayan ters osmoz ünitesi için besleme suyu olarak kullanılmasıdır. Ancak biyolojik arıtma tesisinde oluşabilecek salınımlar çıkış suyunu ve dolayısıyla geri kazanılan suyun kalitesini etkileyeceğinden, bu suyun ters osmoz ünitesine besleme suyu olarak verilmesi üretimin bozulması ve ters osmoz sistemindeki membranların tıkanması gibi ciddi sorunları beraberinde getirebilir.
Sıralı dizel enjektör üretimi tesisinde ekoverimlilik uygulamaları

Birçok gelişmiş ülkede, kirlilik kontrolü üzerine yoğunlaşan klasik çevre koruma yaklaşımının etkin bir çevre yönetimi olmadığı anlaşılmış, bunun yerine alternatif yeni yaklaşımlar yenilikçi teknolojiler benimsenmiştir. Özellikle'sürdürülebilir kalkınma' kavramı ile ortaya atılan 'temiz üretim' kavramı çevresel sorunları çözmede en etkin yol olarak görülmektedir. Bu çalışma kapsamında, Ürün Akışı Süresince Temiz Üretim Araştırma ve Geliştirme Çalışmaları çerçevesinde gerçekleştirilen temiz üretim uygulamaları incelenmiştir. Tesisin mevcut temiz üretim durumu değişen yönetmelikler ve eko-verimlilik ilkeleri kapsamına uygun olarak belirlenmiştir. Projenin amacı proses verimliliğini arttırmak, Tesisin sürdürülebilir kalkınması için ekonomik teşvikler oluşturmak ve tesisin çevre performansını iyileştirmektir. Bu proje, çevresel olarak sürdürülebilirlik ve ekonomik açıdan başarılı iş uygulamaları oluşturarak, çevre ve ekonomik hedeflerinin gelişmesine ve entegre olmasına katkıda bulunmaktadır.
The development of a regional groundwater flow model for the Tahtali watershed

Bu çalışmada, Tahtalı havzası ve yakın civarı bölgeler için bölgesel bir yeraltı suyu akış modeli geliştirilmiştir. Çalışmadaki amaç; bölgedeki yeraltı suyu seviyelerinin matematiksel bir model yardımı ile belirlenmesi ve mevsimsel yeraltı suyu değişiminin alansal dağılımını belirlenmesidir. Model, iki boyutlu, kararlı akım koşullarında ve yüzeysel akifere uygulanarak çalıştırılmıştır. Bu kapsamda, kuzeydoğuda Nif Dağ'ı ve güneyde Tahtalı gölü arasındaki çalışma alanında Mayıs 2007 ve Ekim 2007 dönemlerinde arazi çalışmaları yapılmıştır. Tespit edilen yeraltı suyu seviye ölçüm noktalarında su tablası derinlik ölçümleri yapılmış ve bu ölçümler model çalışmaları için gerekli olan diğer bilgiler ile birlikte bir coğrafi bilgi sisteminde düzenlenmiştir. Arazi çalışmalarından ve literatürden elde edilen bilgiler doğrultusunda, model girdileri belirlenmiştir. Modelin en önemli girdilerini teşkil eden hidrolik iletkenlik ve beslenim değerleri, kalibrasyon parametreleri olarak ele alınmıştır. Beslenim parametresi dört ve hidrolik iletkenlik yedi ayrı alt bölge için incelenmiştir. Tahtalı havzasını temsil eden beslenim alt bölgesinin yeraltı suyu besleniminin belirlenmesi için su bütçesi prensibine dayanan matematiksel bir yağış-akış modeli kullanılmıştır. Mayıs ayında ölçülen yeraltı suyu seviyeleri modelin kalibrasyonunda, Ekim ayı ölçümleri ise modelin doğrulanmasında kullanılmıştır. Doğrulama sürecinde modelin sınır koşulları değiştirilmiştir. Ayrıca yaz mevsiminin kuraklığını dikkate alarak beslenim değerleri de yağış verilerini baz alarak azaltılmıştır. Böylece hem kış, hem de yaz koşulları için model çalıştırılıp, mevsimsel yeraltı suyu düşümü hesaplanmıştır. Yeraltı suyu akım model çıktıları ile yeraltı suyu seviye ve akım yönleri haritaları oluşturulmuştur. Modelin bütçe hesaplamalarına göre, beslenimin tüm çalışma alanına olan yeraltı suyu girdisinin %20 oluşturduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, yeraltı suyu akım yönü haritasına dayanarak Tahtalı gölü ve Nif dağı arasında hidrolik bir bağlantının olabileceği bulunmuştur. Modelleme ile elde edilen mevsimel yeraltı suyu düşümleri incelendiğinde ise, düşümlerin konumsal olarak sınırlı değiştiği görülmüştür. En küçük değişimler Cumaovası'nda gözlenirken, en büyük düşümler hidrolik iletkenliği daha düşük olan bölgelerde gözlenmiştir.