turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Hareketli yatak biyofilm reaktörde çeşitli organik ve hidrolik yüklerin atıksu arıtma verimine etkisi

Hareketli yatak biofilm reaktör biofilm büyümesini desteklemek içinhavalandırılmış veya havalandırılmamış tankta küçük silindirik şekilli polyethylenetaşıyıcı elementler kullanıldığı aerobik bir biyolojik arıtma metodudur. Bu proseste bağlı büyüme ve askıda büyüme proseslerinin avantajları bir araya getirilirken dezavantajlarıminimize edilir. Bu çalışmada, laboratuar ölçekli 2 L'lik HYBR reaktörü kullanılmış ve hacminin% 50'si sentetik taşıyıcı malzeme ile doldurulmuştur. Farklı işletme koşullarında sistem performansının değişimini daha iyi ifade etmek, atıksu kompozisyonun değişimindenkaynaklanacak problemleri önlemek amacıyla HYBR reaktörü KO / NH4-N / PO4-Poranı 100:5: 1 olan sentetik atıksu ile beslenmiştir. Bu çalışma iki bölümden oluşmuştur. Birinci bölümde hidrolik yüklemelerin, ikinci bölümde ise organik yüklemelerin sistem performansı üzerine etkisi araştırılmıştır. Birinci bölümde HYBR prosesi 500 mg/L KO içeren sentetik atıksu ilebeslenmiş; 4, 8 ve 12 saat hidrolik alıkonma sürelerinde çalıştırılmıştır. 4, 8 ve 12 saat hidrolik alıkonma süreleri için çökeltme havuzu çıkışı ortalama filtrelenmemiş KOdeğerleri sırasıyla 26,9, 24,5 ve 23,3 mg/L olarak hesaplanırken, çökeltme havuzu çıkışıortalama filtrelenmiş KO değerleri sırasıyla 17,7 mg/L, 16,1 mg/L ve 15,8 mg/L olarak hesaplanmıştır. Artan hidrolik alıkonma sürelerinde sırasıyla ortalama filtrelenmemişKO giderim verimleri % 94,6, % 95,1, % 95,4 iken ortalama filtrelenmiş KO verimleri sırasıyla % 96,5, % 96,8, % 96 ,9'dur. Artan hidrolik yüklemeler nitrifikasyonu da arttırmıştır. Sırasıyla çıkış NO3-N değerleri 6, 12 mg/L, 10,99 mg/L ve 16,6 mg/L ikençökeltme havuzu çıkış NH4-N değerleri nitrifikasyona bağlı olarak azalmış ve sırasıyla4, 11 mg/L, 2,47 mg/L ve 0,8 mg/L olarak ölçülmüştür. kinci bölümde ise HYBR prosesi 8 saat hidrolik alıkonma süresinde artan organik yüklemelerde çalıştırılmıştır. 500, 1000, 2000, 4000 ve 8000 mg/L KO içeren sentetik atıksu ile beslenen HYBR prosesinde artan organik yüklemeler ile KO giderim veriminde azalmalar tespit edilmiştir. Ortalama filtrelenmiş KO giderim verimleri sırasıyla % 96,8, % 96,2, % 92,4, % 73,2 ve % 52,7 olarak hesaplanırken ortalamafiltrelenmemiş KO giderim verimleri sırasıyla % 95,1, % 95, % 89,3, % 68,7 ve %45, 2 olarak hesaplanmıştır. Bununla birlikte artan organik yükleme ile nitrifikasyonun azaldığı tespit edilmiştir. Sırasıyla çıkış NO3-N değerleri 10,99 mg/L, 1,85 mg/L ve 0,85 mg/L olarak ölçülmüştür. Artan amonyak yüklemesine karşın çıkış NO3-N değeri sürekli olarak azalmıştır. 4000 ve 8000 mg/L KO içeren sentetik atıksu ile yapılan organik yüklemedenitrifikasyona rastlanmamıştır. Deneysel çalışma boyunca organik yükleme ile sentetik taşıyıcı malzeme üzerindeki biyokütle arasında yakın ilişki olduğu tespit edilmiştir.
Türkiye'de sıfır atık projesi ve projenin kamu kurumlarında uygulanması; Süleymanpaşa belediyesi örneği

Dünyada yaşam devam ettiği ve insanların nüfusu her geçen gün biraz daha arttığı sürece tüketim artmakta ve tüketim ile beraber tüketilen ürünlerden arta kalan maddeler, tüketilen maddelerin üretimi sırasında doğaya bıraktığı izler de artmaktadır. Zaman geçtikçe doğaya verilen tahribatlar gün yüzüne çıkmıştır ve doğaya verilen zararların onarımı konusunda çalışmalara başlanmıştır. Bu yaklaşımla ilk olarak 1893 yılında çeşitli ürünlerin kullanımdan sonra kalan artık maddeleri değerlendirme yöntemlerini düşünülerek sıfır atık yaklaşımının temelleri atılmıştır. 2000'li yıllara gelindiğinde ise birçok ülke doğaya yapılanların farkına vararak sıfır atığı 'Zero Waste' yaklaşımını hayatlarına sokmuşlardır. Türkiye'de ise Çevre ve Şehircilik Bakanlığı 2017 Eylül ayı itibariyle öncelikle Cumhurbaşkanlığı Külliyesinde ve kendi çalışma binalarında 'Sıfır Atık' projesini uygulamaya koymuştur. Projenin başlaması ile 2018 Ocak ayında Tekirdağ ilinde tüm kamu kurumlarında uygulamalara geçilmiştir. Yaptığımız çalışmada Süleymanpaşa Belediyesi kurumu idari binalarında bir yıllık atık verileri takip edilerek sıfır atık projesi sonuçları değerlendirilmiştir. Geri kazanılabilir atık oranı projenin ilk ayında %18, 04 iken 12. uygulama ayına gelindiğinde ise %27. 03 olduğu belirlenmiştir. Sıfır atık bilinci ile atıkların kaynağında ayrı toplanarak çöp deponi sahasına giden atık miktarının azaldığı, bununla beraber geri dönüşüme kazandırılan atık miktarlarında artış olduğu ve belediye personellerinin bu yaklaşımı benimseyerek iş hayatlarında ve çalışma ortamlarının yanı sıra evlerinde de uygulamaya başladığı gözlemlenmiştir. Sıfır atık projesinin bir projeden ve zaruretten öte insanlarda yaşam biçim haline gelmesiyle ekonomiye ciddi etkilerinin olacağı ve yeni nesillerin bu yaşam standartlarıyla büyüyerek daha bilinçli toplumlara dönüşeceğine inanılmaktadır.
Elektrikli ve elektronikli atıkların yönetimi bir telekomünikasyon şirketi örneği

Bu çalışma; Elektrikli ve Elektronikli atıkların yönetimi, bir Telekomünikasyon şirketinde oluşan PSTN Santral demontajları ve Fiber Dönüşüm projesi kapsamında oluşan bakır kablo atıklarının ele alınmasıyla hazırlanmıştır. Belirtilen Elektrikli ve Elektronikli atıkların, içerikleri, ortaya çıkan atık miktarları ve periyotları, geri dönüşebilme ya da yeniden kullanılabilmelerinin değerlendirilmesi gibi parametreler göz önüne alınmak suretiyle katı atık ve elektronik atıkların yönetimi çerçevesinde gerekli analizler ortaya konmuştur. Yönetim sonucu elde edilen ekonomik kazanç ve kayıplar değerlendirilmiş, daha etkin yönetim metotları konusunda önerilerde bulunulmuştur. Yapılan anket çalışmasıyla şirketteki e-atık bilgi düzeyi ve atık yönetimine bakış açısı değerlendirilmiştir. Türkiye'de tarihsel olarak kullanılan PSTN Santrallerinin kullanım ömürleri ve demontajları sonucunda ortaya çıkan atıklarının akıbetleri, şirkete ve ülkeye ekonomik katkısı ya da zararının maliyet analizi, yerlerine gelen yeni teknolojilerin ilerleyen yıllarda oluşturabileceği atıkların durumu, yönetilmesindeki yanlışlar ve doğrular gibi konular ele alınmış olup, hali hazırda yapılan yönetimin avantaj ve dezavantajları tartışılmıştır.
Artvin entegre katı atık yönetimi

Dünya nüfusunun, kentleşmenin ve endüstriyel özellikli çalışmaların gün geçtikçe hızlı bir büyüme göstermesinin ardından atıklar ve içerikleri sürekli değişiklik göstererek artmaktadır. Atık miktarlarında ve bununla birlikte atık türlerinde önemli bir artışa sebep olmuştur. Bu sebeple bilinen atıklar her zaman standart metotlar kullanılarak bertaraf işlemine tabi tutulamamaktadır. Atık çeşidinin fazla olduğu endüstriyel tesislerde her atık çeşidi için bir yönetim sistemi kurulması ve bu sistemin işletilmesi zor olacağından tüm atık türlerini içine alan bir yönetim sisteminin kurulması gerekmektedir. Bu çalışmada Artvin İlinin mevcut katı atık yönetimi ve bertaraf yöntemleri hakkında araştırma yapılmış ve mevcut sistem yerine önerilecek entegre katı atık yönetim sistemi için bölgenin geleceğe dönük nüfus ve katı atık projeksiyonlarına bağlı olarak katı atık karakterizasyonu belirlenmiştir. Yapılan bu çalışmalar doğrultusunda Artvin İli için en uygun katı atık toplama, taşıma sistemleri ile beraber entegre katı atık yönetim sistemi bileşenlerinin seçilmesi sağlanmıştır.
Investigation of hydrogen and/or methane production from lignocellulosic wet biomasses by supercritical water gasification

Bu tezde büyük bir potansiyeli olan ve sürekli oluşan tütün, pamuk gibi lifimsi yapıdaki tarımsal bakiyeler, lahana, karnabahar gibi yaş sebze bakiyeleri ve sert yapıdaki fındık, badem kabukları gibi lignoselülozik yapıdaki biyokütlelerden kritiküstü su gazlaştırması ile hidrojen ya da metan üretilebilme imkanları araştırılmıştır. Ayrıca, selüloz ve lignin alkali hazır preparatları ile selüloz/lignin alkali karışımlarıyla da SCWG denemeleri yapılmıştır. Bunun dışında fındık kabuğundan izole edilen selüloz ve lignince zengin preparatlarla da çalışılmıştır. Biyokütle örnekleriyle; 300, 400, 500, 600 C sıcaklıklarda katalizörsüz ve katalizör olarak K2CO3, Na2CO3, trona, dolomit ve tinkal ile fındık ve ceviz kabuğu aktif karbonlarına Ni, Ru ve Pd tuzları emdirilerek hazırlanmış 6 katalizör ile kesikli çalışan otoklavda SCWG denemeleri yapılmıştır. Gazlaşma veriminin ve gaz üründeki H2 ve CH4 miktarının artan sıcaklıkla arttığı, biyokütlelerin lignin içeriğinin artmasıyla da hem gazlaşmanın hem de H2 ve CH4 oluşumunun azaldığı belirlenmiştir. Selüloz/lignin karışımları ve fındık kabuğundan izole edilen preparartlarla yapılan denemelerde de artan lignin oranına göre benzer etkinin olduğu saptanmıştır. SCWG'da oluşan sulu fazlarda; bazı karboksilli asitler, fenoller, furfurallar, aldehit ve ketonların miktarları belirlenmiştir. Ayrıca seçilmiş bazı biyokütle örnekleriyle Almanya, Karlsruhe, Karlsruhe Teknik Enstitüsü'nde sürekli sistemde Trona ve K2CO 3 kullanılarak 600 C'de SCWG denemeleri yapılmıştır.
Mermer ocaklarının faaliyet sonrası peyzaj onarımı ve geliştirme planlaması yaklaşımı

İnsan faaliyetleri veya doğal afetler sonucu bozulan veya tahrip edilen peyzaj alanları, çevresel, sosyal ve ekonomik koşullar doğrultusunda iyileştirilmesi, farklı amaçlarla geliştirilmesi ve korunması kapsamında planlanması/tasarlanması, uygulanması ve yönetilmesi peyzaj onarımı olarak ifade edilmektedir. Mermer ocaklarında yapılacak peyzaj onarım çalışmalarının amacı, öncelikle bozulan ekosistemin yeniden oluşturulması ve iyileştirilmesini sağlamak veya doğal yapısı değişen bu alanları farklı amaçlar doğrultusunda kullanarak geri kazanımını ve geliştirilmesini sağlamaktır. Bu nedenle mermer ocaklarında peyzaj onarımı kapsamında, hangi kullanım seçeneklerinin kullanılacağı ve kullanılacak seçeneklerin önceliklerinin belirlenmesi önemlidir. Bu çalışma bir mermer ocağı işletmesi model alınarak yapılmıştır. Mermer ocağı faaliyetleri sonucu ortaya çıkan bozulmuş alanlar için farklı kullanım seçeneklerinin, seçenekler için önceliklerinin ve uygun fonksiyonların belirlenmesi hedeflenmiştir. Bu amaçla, Isparta Eğirdir ilçesi sınırları içerisinde faaliyet gösteren bir mermer ocağı çalışma alanı olarak seçilmiştir. Çalışmada öncelikle alanın doğal ve kültürel özellikleri belirlenmiş ve ArcGIS 10.1 yardımıyla bilgisayar ortamına aktarılmıştır. Çalışma alanı için ve kullanılacak seçenekler için en uygun değerlendirme ölçütleri seçilmiş ve daha sonrasında kendi içinde ilgili alt bileşenlere ayrılmış, göstergelerine kadar detaylandırılmıştır. Çalışma alanı için öngörülen kullanım seçenekleri için alan yöneticileri (n=7) tarafından ön eleme yapılmış ve alan için dört kullanım seçeneği belirlenmiştir. Belirlenen seçenekler için seçenekler ve ölçütler karşılaştırma formları hazırlanmış ve bu formları akademisyenlerden (n=28) oluşan uzman grubu tarafından değerlendirmiştir. Elde edilen veriler ELECTRE yöntemi içerisinde analiz edilmiş ve çalışma alanının karakteri doğrultusunda seçeneklerin öncelik sıralaması yapılmıştır. Bulunan seçenekler için fonksiyonlar öngörülmüş ve konu ile ilgili uzmanlar tarafından (n=20) fonksiyonlar için puanlamalar yapılmıştır. Sıralama tekniği kullanılarak mermer ocağı örneğinde fonksiyonlar belirlenmiştir. Alana özgü belirlenen en uygun fonksiyonlar kullanılarak, mermer ocağı modelinde öneri gelişim konsepti hazırlanmış, uygulamaya yönelik kurallar ve öneriler getirilmiştir.
Kentsel atıksu arıtma tesisi çıkış suyunda fenton prosesi ve lazer ışınlanmasının arıtma verimliliğinin araştırılması

Bu tez çalışmasında Kentsel Atıksu Arıtma Tesisi çıkış suyunda fenton prosesi ve FLAST-NanoMark Fiber Lazer sistemi ile KOİ parametresinin giderimi üzerinden arıtım çalışmaları değerlendirilmiştir. Fenton prosesinde KAAT çıkış suyu pH:3'e ayarlanmış ve 0,25 gr FeSO4.7H2O ve 0,08 ml H2O2 ilavesi ile %9,52- %28, 57 arasında KOİ arıtma verimleri elde edilmiştir. W, 40 kHz, 500 mm/s'ye sahip FLAST-NanoMark Fiber Lazer sisteminde ise KAAT çıkış suyu pH ayarlaması yapılmadan 1 saat lazer ışınlarına maruz bırakılarak 0-60 dk aralıklarında KOİ değerleri ölçülmüştür. FLAST-NanoMark Fiber Lazer sistemi ile yapılan çalışmalarda KOİ değerlerinde artış ve azalışlar meydana gelse de (KAAT çıkış suyu pH =6,50-7, 99 aralığında) 0-30 dk aralığında %4,16 ile %28, 12 arasında KOİ arıtma verimleri elde edilmiştir. 0-30 dk. aralıklarında zaman zaman KOİ değerlerin de artış olduğu da gözlemlenmiştir. 0-60 dk arasında FLAST-NanoMark Fiber Lazer sistemi ile yapılan çalışmalarda KOİ değerlerinde dalgalanmalar olduğu gözlenmiştir. KOİ değerindeki dalgalanmaların atıksu içerisinde bulunan organik maddelerin lazer ışınları ile parçalanması sonucunda olduğu değerlendirilmiştir. Bu çalışmada atıksu arıtma tesisinde belirli işlemlerden geçen atıksuyun tekrar arıtılması için fenton prosesi uygulanmıştır. Fenton prosesinin arıtma sürecini tamamlamış ve deşarj edilecek olan atıksuyun KOİ değerini düşürmek için uygulanması durumunda arıtma verimine fazla bir katkı sağlamadığı değerlendirilmiştir. Ayrıca bu çalışmada FLAST-NanoMark Fiber Lazer sistemi ile atıksu arıtma tesisinde belirli işlemlerden geçen atıksuyun tekrar arıtılma çalışmaları denenmiştir. Sistemin sıcaklık, yüzey alanı, hacim, güç, frekans, hız, atım genişliği ve dalga boyu gibi parametrelerinin tasarım sırasında dikkate alınmasının gerektiği belirlenmiştir. Lazer ile ışınlamanın hem atıksu arıtma tesisi çıkış suyunda hem de atıksu arıtma tesisinin farklı kademelerinde kullanılmasının sistem verimini olumlu yönde etkileyeceği değerlendirilmiştir. Demir iyonları veya diğer katalizörler lazer uygulamalarında etkili olabilir.
Tavuk çiftliklerinden kaynaklanan gübre atıklarının incelenmesi ve uygun arıtma sisteminin önerilmesi

Bu çalışmada, tavuk çiftliklerinden kaynaklanan atıkların bertarafi araştırılmıştır. Bu amaçla, anaerobik çürütme esasına dayanan biyogaz teknolojisi kullanılarak sistemin fizibilitesi değerlendirilmiştir. Türkiye'deki tavuk atıkları potansiyeline göre, üretim kapasitesi ve tavuk atıkları problemi nedeniyle Çorum ili için bir pilot çiftlik tasarlanmıştır. Birinci bölümde, biyogaz sisteminin Türkiye için önemi, çalışmanın kapsamı ve amacı kısaca açıklanmıştır. İkinci bölümde, biyogaz teknolojisinin ana kavramları detaylı bir şekilde açıklanmıştır. Üçüncü bölümde, dünyadaki ve Türkiye'deki biyogaz tesisleri kısaca izah edilmiştir. Dördüncü bölümde, küçük ve büyük ölçekli biyo-reaktör tipleri detaylı bir şekilde incelenmiştir. Biyo-reaktör tiplerine göre, küçük ölçekli bir anaerobik çürütücü pilot çiftlik için en uygun çürütücü olarak göz önüne alınmıştır. Beşinci bölümde, biyogaz tesislerinin işletilmesi ve inşası incelenmiştir. Örneğin; ısıtma ve karıştırma sistemleri, gaz toplama ve çürütücü hacmi hesabı, günlük gaz üretiminin hesaplanması vb. kısaca açıklanmıştır. Altıncı bölümde, gazın ve gübrenin değeri açıklanmış ve aynı zamanda sulu atığın tarımsal uygulamalar için fizibilitesi değerlendirilmiştir. Yedinci bölümde, tavuk yetiştiriciliği ve hayvan atıklarının özellikleri kısaca izah edilmiştir. Sekizinci bölümde, Çorum ilindeki tavuk atıkları incelenmiş ve Ankara yolu üzerindeki bir tavuk yetiştirme çiftliği için söz konusu biyogaz pilot tesisi tasarlanmıştır. Son bölümde, çalışmada elde edilen sonuçlar değerlendirilmiş ve açıklanmıştır. Önerilen biyogaz pilot tesisinin plan ve kesit çizimleri, çalışmanın en son kısmına Ek olarak ilave edilmiştir.
Amonyum ve potasyumu geri kazanılmış sarı suyun partiküler boyut dağılımı ve anaerobik arıtılabilirliği

Evsel atıksularının fraksiyonlarından biri olan idrarın önemli bir besi maddesi kaynağı olabileceği ve tarımda gübre olarak kullanılabileceği öngörülmektedir. Böylece, bekletilmiş idrardaki besi maddelerinin klinoptilolit yüzeyinde tutulması ile toprakta kullanılabilecek gübre etkin madde elde edilebilmektedir. Ancak, bu aşamadan sonra içerisindeki besi maddeleri geri kazanılmış idrar halen kirletici olarak değerlendirilmektedir. Bu çalışmada da bu idrarın arıtımına yönelik araştırma yapılması planlanmış ve bu amaçla anaerobik arıtma yöntemi denenmiştir. Bu çalışma dört aşamalı olarak yapılmıştır. Birinci aşamada, iyon değişimi yöntemi kullanılarak kolonda klinoptilolit üzerinde gübre etkin maddelerden olan amonyum ve potasyum geri kazanılmıştır. İkinci aşamada, amonyum ve potasyumu büyük ölçüde geri kazanılmış idrar numunesinin karakterizasyonu yapılmıştır. Üçüncü aşamada, karakterizasyonu çıkarılan idrarın partikül boyut analizi çalışmaları yapılmıştır. Bekletilmiş idrar numunesi dokuz farklı membrandan süzülmüş, KOİ ve UYA konsantrasyonları karşılaştırılmıştır. Dördüncü aşamaya ön çalışma olarak mezofilik şartlarda granüler çamur bekletilmiş idrara alıştırılmıştır. pH ayarlaması için kullanılan asidin çeşitliliğine ve farklı KOİ konsantrasyonlarına göre dört tip reaktör kurulmuştur. Yapılan çalışmalara ek olarak idrarın tuzluluğunun fazla olması nedeniyle anaerobik arıtılabilirliğe, tuzluluğun etkisini incelemek amacı ile farklı tuz konsantrasyonlarında dört adet reaktör daha kurulmuştur.
Bazı farmasötik maddelerin farklı deneysel koşullarda koagülasyonla gideriminin araştırılması

Bu çalışmada 3 farklı ağrı kesici analjezik grubunda farmasötik etken maddenin çeşitli koşullar altında içme sularından koagülasyon prosesi ile giderimi araştırılmıştır. Çalışmanın birinci aşamasında 20 C'de, koagülantlar (Al2(SO4)3.18H2O, MgCl2.6H2O, FeSO4.7H2O, FeCl3.6H2O) için en uygun doz ve pH belirlenmiştir. Çalışmanın ikinci aşamasında farmasötiklerin giderimine farmasötik konsantrasyonunun, sıcaklığın ve yardımcı koagülant olarak superfloc A100 ve nano magnetitin etkisi araştırılmıştır. Çalışmanın birinci aşaması için naproksen ve diklofenakın en yüksek giderim verimi pH 5'te, 100 mg/L FeSO4.7H2O ile sırasıyla; %58, 2 ve %57, 6 olarak elde edilmiştir. Ayrıca parasetamolün en yüksek giderim verimi pH 11'de, 100 mg/L FeCl3.6H2O ile %46 olarak tespit edilmiştir. Çalışmanın ikinci aşamasının sonuçları, sıcaklığın, farmasötiklerin içme sularından koagülasyon prosesi ile giderimi üzerine etkili bir parametre olduğunu göstermiştir. Sıcaklığın artışıyla, farmasötiklerin koagülasyon ile giderim verimlerinin arttığı görülmüştür. Parasetamolün, FeSO4.7H2O ile 10 C'de ve 25 C'de giderim verimleri sırasıyla, %26, 8 ve %42, 4 olarak bulunmuştur. Çalışmalardan elde edilen sonuçlar başlangıç farmasötik konsantrasyonunun giderim verimleri üzerine etkili olduğunu göstermiştir. İlaç konsantrasyonu azaldıkça giderim veriminin arttığı belirlenmiştir. 0,5 mg/L diklofenak, Al2(SO4)3.18H2O ile optimum şartlarda %94 giderilirken, 5 mg/L diklofenak %30 aynı şartlarda giderilmiştir.
An Application of soil washing method for the remediation of contaminated soils by mining activities

Toprağın ağır metallerle kirlenmesi ve buna bağlı olarak yeraltı sularının etkilenmesi birçok atık sahasının ortak problemidir. Yeraltı sularının kirlenmesine ek olarak, toprak kirliliği genellikle sahaların sınırlı kullanılmasına hatta bazen tarımsal veya diğer potansiyel kullanımları tamamen yasaklanmasına yol açmaktatdır. Ağır metallerin topraktan arıtılması çevre mühendisliği için en zor görevlerden biridir. Şu anda birçok arıtım metodu kullanılmakta veya geliştirilmektedir. Bunların amacı ağır metallerin etkili ve ekonomik biçimde yok edilmesidir. Bu metotlar topraktaki belli kirletici gruplarının arıtılması içindir örneğin ağır metaller, uçucu organanik maddeler, pestisitler fakat kullanılan metotlar bütün kirleticileri bir anda yok edememektedirler ama toprak yıkama metodu kirleticilerin hepsini bir seferde yok eder, kolay uygulanır, etkilidir ve ekonomiktir. Bu çalışmada, özellikle Cu ve Fe metallerinin arıtılması üzerinde duruldu, bunların yanında Cd ile de ilgielenildi. Bu amaçla, ilk yapılan toprak karakterizasyonundan sonra, kesikli arıtım ve kolon deneyleri Kuzey Kıbrıs, Lefke'deki eski bir maden.. fabrikasından alman toprak numunelerine üzerinde uygulandı. Yapılan deneylerden alman sonuçlar gösterdi ki en iyi arıtım EDTA solüsyonu ile sağlandı. 40 gr toprak için 500 mi, 0.1 M EDTA en iyi sonuçlan verdi. Bunun yanında optimum yıkama zamanı ise 3 saat olarak bulundu.
Kocaeli merkezinde bulunan çocuk oyun alanlarından alınan hava örneklerinde uçucu organik bileşiklerin belirlenmesi ve risk değerlendirmesi

Yaz ve sonbahar dönemlerinde 30 çocuk oyun alanında hava örnekleri alınmıştır. Oyun alanları bulundukları konumlara göre yol kenarı, kentsel ve kırsal olmak üzere üç grupta toplanmıştır. Örnekleme işlemi için aktif örnekleme metodu kullanılmış ve toplam 49 UOB türü üzerinden çalışma yürütülmüştür. Sonuçlar göstermektedir ki, toplam UOB konsantrasyonları yol kenarında yer alan çocuk parklarında, kentsel ve kırsal parklardaki değerlerden yüksektir. UOB türü sayısı kırsal parklarda, yol kenarı ve kentsel parklardakinden daha azdır. Ayrıca birkaç istisna hariç, hidrokarbon düzeyleri yazın sonbahara göre daha düşüktür. Aromatik UOB'ler tüm parklarda yüksek katkılarıyla (% 62 -91) önemli bir rol oynamaktadırlar. BTEKS başlıca bileşenler olup, toplam UOB emisyonlarının önemli bir miktarını (%39-64) oluşturmaktadırlar. BTEKS oranları, Kocaeli'nde ölçüm yapılan yaz ve sonbahar periyotlarında çocuk parklarındaki UOB'nin başlıca kaynağının taşıtlar olduğunu göstermektedir. Kocaeli'nde her bir parkın kendine has karakteristik özelliği olduğu görülmektedir. Ancak genel bir değerlendirme yapıldığında 7-14 yaş grubu çocukların karşı karşıya olduğu risk, 0-6 yaş grubuna göre daha fazladır. Sonbaharda risk oranı yaza göre daha yüksektir. En riskli park grubunu, yol kenarında yer alan parklar oluşturmaktadır. Bunu sırasıyla kentsel parklar ve kırsal parklar takip etmektedir.
Konya atıksu arıtma tesisinde arıtılmış atıksuların geri kazanımında membran proseslerin verimlerinin karşılaştırılması

Arıtılmış atıksuların geri kazanımı ve yeniden kullanımı kurak ve yarı kurak bölgelerde su kaynaklarını korumak ve mevcut kaynakları verimli kullanmak adına etkin bir yöntemdir. 2010 yılında devreye alınan 200. 000 m3/gün kapasiteli Konya atıksu arıtma tesisi'nin çıkışında kurulan 3600 m3/gün kapasiteli atıksu geri kazanım tesisi 2012 yılında devreye alınmıştır. Mor Şebeke adı verilen sistem, hızlı kum filtresi, UV dezenfeksiyon ve klorlama proseslerinden oluşmaktadır. 2012 yılından bu yana yaz aylarında kentsel yeşil alanların sulanmasında kullanılan bu sisteme ilave olarak bu çalışmada; Membran proseslerden oluşan (Ultrafiltrasyon, Nanofiltrasyon ve Ters ozmos 90 m3/gün kapasiteli pilot ölçekli yeni bir atıksu geri kazanım tesisi kurulmuştur. Konya ileri biyolojik atıksu arıtma tesisi çıkış suları önce mor şebeke sistemi ile ardından da membran prosesler ile arıtılarak farklı yeniden kullanım alternatifleri için elde edilecek su kalitesi değerlendirilmiştir. Mor şebeke tesisinde ve pilot ölçekli membran tesisinde KOİ, BOİ5, Bulanıklık, İletkenlik, Bakiye Klor, Fekal Koliform giderim verimleri izlenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre; Konya kenti arıtılmış atıksularının yeniden kullanım alternatifleri değerlendirilmiştir.
Deniz deşarjı sistemlerinde T90'ın tayini ve sistem boyutlandırılması üzerindeki etkisi

Atıksuların, standartlara uygun şekilde deşarj edilebilmesi için seyrelme kriterlerinin sağlanması gerekir. Çünkü bakterilerin deniz ortamında azalması için atıksu ve organik maddelerin seyrelme miktarı önemlidir. Üçüncü seyrelme evresinde kullanılan T90 parametresi, atıksu kirliliğinin göstergesi olan bakteri yoğunluğunun %90'ının azalması için geçen zamanı ifade eder. Bakteri ölüm oranının tespiti, deşarj sistemlerinin boyutlandırılmasında en önemli konulardan biridir. Bu tez çalışmasının amacı; T90 değerlerinin farklı çevresel koşullar altında ve seçilen bakteri tipine göre değişebilirliğini ve bu değişkenliğin seyrelmeye ve proje boyutlandırmasına etkilerinin araştırılıp belirlenmesidir.