turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kent mekanları ve heykel

'Kent Mekanları ve Heykel' başlıklı tez çalışmasının 'Kent Çevresi' başlıklı ilk bölümünde öncelikle insan-çevre etkileşiminin nasıl başladığı, insanın çevresini düzene sokma çabasının ilk çağlardan bu yana ne şekilde geliştiği incelenmiş ve endüstri devrimine kadar düzenli bir şekilde süren bu gelişimin endüstri devrimi ile bozularak özellikle kent mekanını olumsuz yönde etkilemesi anlatılmıştır. Zamanla plastik sanatlar ve mimari arasındaki organik bağların kopmasına da sebep olan bu etkilerle, günümüzde artık bilinçli ve bilimsel bir eğilime ihtiyaç duyan kent mekanının, sanatı çevre ile bütünleştirme çabası içerisinde olan birçok sanatçı için bir kaynak, bir çıkış noktası haline geldiği, belirt i İmiş t ir. 'Uygulamalar Üzerine Açıklamalar' başlıklı ikinci ' ve son bölümde ise Ankara kent mekanında saptanan değişik çevreler içerisinde değerlendirilen çağdaşlık ve özgün olma çabası içerisindeki çalışmaların kendi içlerinde taşıdıkları estetik ve plastik endişelerinin yanı sıra, kapalı mekandan açık kent mekanlarına çıkarı imalar ly la oluşan heykel ve mekan arasındaki görsel hesaplaşmalar irdelenmiştir.
Siyah-beyaz fotoğrafçılıkta kültürel afişlerin deneysel olarak analizi ve uygulama çalışmaları

'Truva ve Assos' festival konulu kültürel afişler, bu yöre ile ilgili siyah-beyaz fotoğrafların çekilmesi ile oluşturulmaya çalışılmıştır. Elde edilen fotoğraflarla, kültürel içerikli afişlere etkili ve estetik bir değer kazandırılmaya çalışılmıştır. Grafiksel iletişimin kurulmaya çalışılması, bu çalışmaların temelini oluşturmuştur. Kültürel Afiş tasarımlarında, renk kullanılmamış, çalışmalar tamamıyla siyah-beyazın gizemli büyüsü altında oluşturulmaya çalışılmıştır. Kültürel afişlerde siyah-beyaz fotoğrafın tercih söz konusu olmasındaki en büyük fonksiyonu gerek çekim ve gerekse baskı esnasında uygulanan teknik imkanların sunacağı çeşitlilik olmuştur. Tüm bu çalışmalar siyah-beyaz fotoğrafın etkili gücünü ortaya koymaya çalışırken, afiş çalışmalarındaki tasarımlar, grafiksel bir anlatım biçimini oluşturmaya yöneliktir. Siyah-Beyaz fotoğrafın, deneysel çalışmalar sonucu nasıl bir grafiksel tat oluşturabileceği ışık oyunları, Siyah-Beyaz ton farklılıkları, objektifin bakış açısı, negatif-pozitif ilişkisi, rölyef tekniği, solarizasyon gibi efektlerin kullanılması ile anlatım dilini nasıl zenginleştirdiği ve bilgisayar ortamına taşınarak nasıl sonuçlandırıldığı gösterilmeye çalışılmıştır. Siyah-Beyaz fotoğrafın etkili gücünün, iletişim ortamında grafiksel bir dile dönüşerek kültürel afişlerde anlatılması, araştırmanın uygulama çalışmalarının bu alanda kullanılabileceği gösterilmeye çalışılmıştır.
Resimde objenin çizgi diliyle plastik çözümlemesi

Çizgi, resim sanatının anlatım araçlarından biridir. Yaşantımızın doğal bir parçası olan obje, sanatçının süzgecinden geçtikten sonra görsel bir anlatım aracı olan çizgiyle plastik bir forma dönüştürülebilir. Bu dönüşüm aşamaları çizgi diliyle ortaya konularak bir plastik çözüme ulaşılır. Bir obje biçiminin sanat biçimine dönüşmesi, bir takım aşamalardan sonra olur. Objenin doğal biçiminin sanat biçimine dönüşmesi, yapısında estetik değerleri bulunduran bir bütünlüğün oluşturulmasıyla mümkündür. O da çizginin dili ile gerçekleşecektir. İnsanoğluna doğada bulunan obje ile bağlantı kurduran ve ilişkilendiren algısıdır. Doğadaki nesnelerin özelliklerini algımız sayesinde öğreniriz. Sanatçı, obje karşısında iyi bir gözlemcidir ve gözlemlerini sanatsal bir yaklaşımla diğer insanlara aktarır. Bundan dolayı sanatçılar görünür dünyanın tanıtıcıları olarak bilinir. Sanatın doğuşundan bu yana insanlık sürekli güzellikler aramış, bunları birçok sanat elemanlarının dilini kullanarak ortaya koymuştur. Bu sunuş biçimlerinden biri olan çizgi dili, çalışmamızın içeriğini oluşturmuştur. 64
Ressam Şehit Hasan Rıza

Resim Sanatı yüzyıllar boyunca insanlar arası etkileşimde önemli bir rol oynamış, kültürlerin anlaşılması ve paylaşılmasında bir aktarım aracı olmuştur. Geçmişi çok eskilere dayanan resim, ilk çağlarda insanların günlük yaşamlarını, törenlerini, toplumsal ilişkilerini, sosyal hayatlarını duvarlara resmetmeleriyle başlamıştı. Yazının henüz olmadığı bu dönemlerde duvarlara yapılan resimler bir iletişim aracı olmaktaydı. O an için işlevsel bir amacı olan resim daha sonraları geçmişş hakkında bir belge niteliği taşımasının yanı sıra estetik bir ifade kazanarak sanatsal bir anlam da taşımaya başlamıştır. Minyatürlü yazmalarla gelişim gösteren Türk Resim Sanatı da gelişen batılılaşma ile birlikte batı etkili okulların açılması ve resim dersinin de yer aldığı batı tarzında bir müfredat uygulanması sebebiyle çağdaşlık yolunda ilerlemekteydi. Batılı tarzda açılan ilkokulların askeri okullar olması da yetişen ilk çağdaş ressamların asker ressamlar olmasına sebep oldu. Bu bağlamda bu çalışmanın evrenini Türk Resim Sanatı'ndaki yeri ve önemi tartışılamayacak, asker ressam; Şehit Hasan Rıza'nın hayatı ve eserleri; sanatı ve sanata kattıkları oluşturmaktadır. Çalışmanın meydana getirilmesi için toplanan veriler ışığında, Türk Resim Sanatı'nın Tarihi, Asker Ressamlar, Hasan Rıza'nın Hayatı ve verilen örneklerin, belirtilen eserlerin; görsel, sanatsal, estetik yapısı tetkik edilmeye; devri içerisindeki yeri, konumu, önemi, etkinliği vurgulanmaya çalışılmıştır. Sanatçının günümüze ulaşan eserleri doğrultusunda sonuca gidilerek ressam ve eserleri Sanat Tarihi açısından yorumlanmıştır.
Anayasa hukukunda sanat özgürlüğü

Temel hak ve özgürlükler, demokrasinin vazgeçilmez öğeleridir. Bunlar arasında yer alan sanat özgürlüğü, çoğulcu demokrasilerde özel bir yere sahiptir. Bu nedenle daha yakından incelenmeye ihtiyaç duyar. Sanat özgürlüğü, diğer bir ifadeyle sanatsal ifade özgürlüğü, özellikle cinsellik, müstehcenlik, nefret söylemi veya dini içerikli eserler söz konusu olduğunda tartışma yaratabilmektedir. Buna karşın, çoğulcu bir bakış açısıyla değerlendirildiğinde, özgür bir toplumda herkesin, ortaya çıkan sonuçlar çoğunluk açısından ne kadar şaşırtıcı olursa olsun, istediği sanatsal ifadeyi veya eseri yaratmakta, almakta veya sergilemekte serbest olduğuna inanılmaktadır. Çeşitli yollarla kendini ifade etme ihtiyacı, insanoğlunun tipik bir özelliğidir. Mağara duvarlarına çizilen resimlerden günümüze kadar gelen süreçte sanat -bir ifade aracı olarak- her zaman için yaşamın kumaşında yer almıştır. Uzun bir süre boyunca sanat özgürlüğü, ifade özgürlüğünün bir parçası olarak kabul edilmiştir. Ancak, özellikle 20. yüzyılla birlikte, sanat özgürlüğü bağımsız bir özgürlük olarak kabul edilmeye ve hukuken güvence altına alınmaya başlanmıştır. Çalışmanın çıkış noktası; sanatın anlamı, değeri ve sanat özgürlüğünün hukuken güvenceye alınmasının önemidir. Bu çerçevede, sanat kavramı, sanatta özgürlük düşüncesinin doğuşu ve bu düşüncenin anayasal bir hakka dönüşmesinin tarihsel ve düşünsel kaynakları ayrıntılı olarak incelenmiştir. Ardından, sanat özgürlüğünün niteliği, işlevi, konusu, özgürlüğün öncelikli unsuru olarak 'sanatsal' niteliğin anlamı; 'gerçek kişiler', 'tüzel kişiler' ve 'sanat dünyalarına özgü topluluklar' başlıkları altında özgürlüğün özneleri; sanat özgürlüğünün diğer temel hak ve özgürlüklerle ilişkisi, iki aşamadan oluşan koruma alanı ve 'hakkın yatay etkisi' ele alınmıştır. Çalışmanın devam eden kısmında sanat özgürlüğünün sınırlanması rejimi, sınırlama için öngörülen ölçütler ve sanat özgürlüğü üzerindeki tartışmaların geçmişşten günümüze temel köşe taşlarını oluşturan sanat eserlerindeki müstehcenlik, nefret söylemi ve dini içerik nedenlerine bağlı olarak sınırlama başlıkları ayrıntılı olarak incelenmiştir. Son olarak, sanat özgürlüğünün korunması ve devlete düşen pozitif yükümlülükler başlıklarına yer verilmiştir.
Seramik form ve yüzeylerde resimsel anlatımlar ve imgeler

Bu çalışma kapsamında seramik sanatı ile resim sanatının teknikleri ve birlikte uygulama biçimleri sanatsal bir yol olarak incelenmiştir. Seramik formlarda geleneğin yanı sıra, farklı malzemeye ve bu malzemelerle harmanlanmış yeni tekniklere yer verilmesi ve disiplinler arası çalışmaların ortaya konulması amaçlanmıştır. Uygulamalar sırlı ve sırsız yüzeyler üzerine resim sanatında kullanılan teknik ve malzemelerle bütünleştirilmiştir. Sırsız seramik bünyelerin yüzeyleri, uygulanan teknikten sonra parlak vernik sürülerek kalıcılığı sağlanmıştır. Formlara ve yüzeylere uygulanacak imgeler, bir zamanlar yaşanılan, yaşantı kesitlerine yer verilen mekanlar, kişiler ve o mekanlarda bulunan çitlerden oluşturulmuştur. Bu öğelerin izleyici ile göz göze gelmesi ve izleyiciyi uzun bir yolculuğa sürüklemesi; bu yolculuğun O'nun belleğindeki bazı anıları kısa bir süreliğine tekrarlanmasına da neden olabileceği düşüncesi ile yüzeyler kurgulanmıştır. Çalışmalar, biçim ve biçimin arkasındaki içerik bütünleşmesi şeklindedir. Biçimin her parçası, her öğesi kendi içinde bir içeriği taşımayı amaçlamış böylece öğeler parçalanamaz, eksiltilemez bir biçimde bütünleştirilmiştir.'Çit' te bu öğelerden bir tanesidir ve dolayısıyla inşa edilen biçim ile beraber şekillendirilerek, plastik bir öğe olarak düşünülmelidir. Formun içinde yer alan 'çit', kimi zaman onu inşa eden kişiyi temsil edip, kimi zaman da ' terk-edilişini ' gösteren, bir imge olarak yerini almaktadır.
Günümüz çini sanatında sgraffito teknikleri ve uygulamaları

Çini sözlüklerde Osmanlıca kökenli biz sözcük olarak tarif edilip Çin İşi, Çin'e Ait anlamlarına gelmektedir. Kaynaklarda çini Sırlı Kap olarak tanımlanmaktadır. Osmanlılar kilden yapılan her türlü ürün için çini adını ortak olarak kullanmışlardır. Seramik yüzey süslemelerinden biri olan sgraffito İtalyanca kazımak anlamında gelen graffiarekelimesinden türemiş, bu dilde sgraffia ve sgraffituna şeklinde adlandırılmıştır. 17. Yüzyıl'daki Fransızca'da sgrafit ve graver, gravür? aynı anlama gelmektedir. Ancak yöntem adı olarak sgraffito kelimesi kullanılmaktadır. Almanca'da krantputz, Japonca'da kakiotashi, İspanyolca'da graffiato ve İngilizce'de sgraffito, kazıma yöntemi olarak tanımlanmış ve seramik kaynaklarına bu farklı dillerdeki karşılıklarıyla girmiştir. Sgraffito seramik ürünleri üzerine uygulanan süsleme tekniklerinde en yaygın olarak kullanılan tekniklerinde biridir. Bu teknik neredeyse seramik sanatının kendisi kadar eski bir tarihe sahiptir. Sgraffito seramiğin gelişimiyle birlikte dünyanın çeşitli ülkelerinde farklı zamanlarında kullanılmış ve gelişmiştir. Günümüzde hala devam etmekte olan bu teknikte seramik teknolojisinin gelişimiyle bünye rengini kapatan farklı renkler çıkartan astarlar yerine seramik boyaları kullanılmaktadır. Yapılan bu çalışma 4 bölümden oluşmaktadır. 1. bölümde Çini sanatının tanımı, tarihsel gelişimi, 2. bölümde sgraffito tekniğinin tanımı ve tarihçesi,3. bölümde sgraffito tekniği ve uygulama yöntemleri, çini sanatında kullanılan sgraffito teknikleri 4. bölümde ise tez konusu ile ilgili sgraffito uygulamaları yer almaktadır.
Sanat eserleri inceleme yöntemleri üzerine bir araştırma

Platon'la başladığı kabul edilen sanat eleştirisinin tarihsel süreçte çeşitlenerek inceleme ve yorum başlıklarıyla değişik yöntemler oluşturduğunu biliyoruz. İnceleme kuramlarını irdelerken, sanat yapıtının ne olduğunu kavrayamadan bu yöntemlerin açıklanamayacağını, bunun yanında sanat eserlerinin çözümlenmesinde değişik disiplinlerin sanatla kurdukları ilişkilerle farklı kriterler oluşturduklarını düşünüyoruz. Bundan yola çıkarak ve bu yöntemleri analiz ederek günümüzde ilgili kesimden kişilerin rahatlıkla anlayabilecekleri yöntemi aramaya çalıştık İnceleme yöntemleri başlığı altında ele aldığımız bölümde semiotik incelemenin yoğun olarak anlam üretme çabasında olduğunu, psikanaliz yöntemin sanatçı üzerinde yoğunlaştığını, yapısallcıların biçimsel açıdan eser çözümlediklerini, ikonografinin tarihsel boyutta ve mitolojiyle bağlantılı olarak esere yaklaştıklarını gördük. Bu yöntemlerin sanat eserine yaklaşımlarında bazı yönleriyle yoğunluk, bazı yönleriyle eksiklik taşıması bizi bir inceleme denemesine itti. Bir eseri değerlendirirken sanatçısının bireysel özelliklerinin dikkate alınması, yine eserin oluştuğu dönemin tarihsel, kültürel ve sosyo-ekonomik yapılarının incelenmesi gerektiğinden hareketle, Turan Erol'un 'Milas' adlı eserini çözümleme denemesi olarak incelemeye çalıştık.
Başlangıcından günümüze İstanbul'daki fotoğrafhaneler

Fotoğrafın ilanı 1839 yılında Osmanlı basınında yer almasının hemen ardından İstanbul'da yabancı stüdyolar görülmeye başlar. 1850'den sonra ise çoğunluğu Rum ve Ermeni asıllı olan Osmanlı vatandaşları peş peşe fotoğrafhanelerini açarlar. 1910 yılından itibaren ise Müslüman fotoğrafhanelerde Osmanlı fotoğrafçılığında ki yerini alır. Osmanlı Dönemi'nde stüdyolar Beyoğlu ve Tarihi Yarımada'da yoğunlaşır. Kadıköy ve Üsküdar'daki ilk stüdyolar ise yüzyılın sonlarında görülmeye başlar. Mobilyaların ve teknik donanımın yurt dışından geldiği, merkezi yerlerde konumlanan, lüks özellikler taşıyan, iki üç katlı fotoğrafhaneler portre çekimlerinin yanı sıra meslek serileri, kıyafet serileri, hanedan ve devlet adamları serisi dışında dış çekimler ve fotokartlarla da ek gelir kazanma yoluna gitmişlerdir. Teknik donanım kadar teknik uygulamalarda stüdyoların açıldıkları yıllara göre değişmektedir. Stüdyo fon, dekor ve aksesuarlarından karanlık oda malzemelerine kadar bu değişim gözlenebilmektedir. Ayrıca dönemin sosyal yansımalarında stüdyo fotoğrafları iyi bir kaynak olmaktadır. Günün modaları, toplumu etkileyen olaylar, filmler ve sanatçılar, poz veren stüdyo müşterisinin hareketlerine yansıyacaktır. Bunun yanı sıra sanatın diğer alanlarında görülen akımların da stüdyolarda yansıma bulduğunu söyleyebiliriz. Özellikle 1839'da sahneye çıkışıyla birlikte fotoğraf, resmin devamı gibi algılanır. Resmin yaptığı belgeleme işini üstlenir. Ayrıca fotoğrafın da resim sanatına etkileri görülecektir. Resim sanatında sona eren Oryantalizm fotoğrafla devam eder. Stüdyolarda hiçbir zaman bir sanat akımından söz edilemezse de bazı akımlardan etkilendiği görülür. Neo-classic ve Romantik etkiler stüdyo fotoğraflarına bolca yansımıştır. Zamanla basın fotoğrafçılığının devreye girmesi, Cumhuriyet rejimi politikası, Halkevlerinde fotoğrafın başlaması ve sonrası ona farklı kimlikler kazandırmakla beraber Batı'dan farklı olarak Türk fotoğrafçılığı stüdyolarla başlamış, uzun yıllarda onlarla devam etmiştir. Dolayısıyla bu dönem araştırılıp bilinmeden Türk fotoğrafından söz edilemez.
Klasik dönem Osmanlı minyatürlerinde savaş tasvirleri ve Antalya örneğinde sanatsal uygulamaları

Osmanlı Devleti'nin kuruluş yıllarına ait tarihi bilgiler yetersiz olsa da, sonraki dönemler hakkında yazılı kaynaklardan oluşan geniş bir bilgi birikiminin mevcut olduğu bilinmektedir. Yazılı kaynaklar içerisinde konusu tarih olan eserlerde yer alan Osmanlı minyatürlerinin çoğunluğu padişahların veya komutan olarak seçilen vezirlerin yaptıkları savaş, kale, kent kuşatmaları ve deniz üstünde yapılan çıkartmaların tasvir edildiği bilinmektedir. Osmanlı ordusunun yapmış olduğu bu seferleri, savaşları, kuşatmaları nakkaşlar kimi zaman kendileri olayların içinde bulunup gözlemleyerek, kimi zamanda el yazması metinlere dayanarak minyatürlerini tasvirlemişlerdir. Kullandıkları her iki yöntemde de her zaman gerçeği yansıtmaya özen göstermişlerdir. Bilindiği gibi 16. yüzyılın ikinci yarısında Osmanlı nakkaşhanesinde hazırlanan Osmanlı şehnamelerindeki farklı yeni kurgu ve sade görsel anlatım diliyle Osmanlı minyatürünün klasik çağı şekillenmiştir. Bu şekillenmeyi yapan nakkaş, Üstad Osman olmuştur. 16. yüzyılın sonlarına doğru saray nakkaşhanesinin nakkaşbaşısı Nakkaş Hasan olmuştur. Nakkaş Hasan'ın üslubu diğer nakkaşlardan ayrıdır. Şehnamelerin dışında Osmanlı savaşlarının tasvir edildiği ikinci eser Gazaname veya Gazavatnamelerdir. 17. yüzyılın başlarında bu eserler artmıştır. Osmanlı nakkaşları 16. yüzyıl sonu, 17. yüzyıl başında yapılmış olan savaş, kuşatma ve çıkartmaların tasvirlerini, yapmış oldukları kompozisyonlarla doğru ve yaratıcı bir şekilde yansıtmışlardır. Bu görsellerin her biri birer belge niteliği taşımaktadır. Ele aldığımız köklü bir liman kenti olan Antalya kurulduğu andan günümüze kadar önemini korumuştur. Konumu itibariyle de tarih boyunca pek çok gücün hakimiyeti altına girmiştir. Antalya şehri Türkiye Selçuklu hakimiyetindeyken ilk kez II. Kılıç Arslan zamanında kuşatılmış fakat kuşatma başarı ile sonuçlanmamıştır. I. Gıyasettin Keyhüsrev'in ikinci saltanatı olan 1207 yılındaki fethi başarıyla gerçekleşmiştir. Türkiye Selçukluları bir liman şehrine sahip olmuş, devletin siyasi ve ekonomik yükselişi devam etmiştir. Bu çalışmada Osmanlı Dönemi Türk Minyatür sanatının dönemleri incelendiğinde savaş tasvirli olan el yazmalarının ağırlıklı olarak klasik dönemde olmasından dolayı araştırmanın dönemsel olarak ele alınması gerekliliği doğmuştur. Osmanlı dönemine ait tüm savaş tasvirli el yazmalarının incelemesinin çok zor olması nedeniyle, klasik döneme ait el yazmalarında yoğun olarak bulunan savaş tasvirli minyatürlerinin kataloglama çalışmasının yapılarak elde edilen verilerin bilim dünyasına kazandırılması bakımından yararlı olacaktır.
Endüstriyel seramik kalıplarında kullanılan plastik malzemeler ve kalıplama yöntemleri

Seramik üretiminde kalıp çok eski zamanlardan beri kullanılmaktadır. İlk kalıp malzemeleri pişmiş toprak, ağaç, yumuşak taş gibi maddelerdir. Alçının kalıp malzemesi olarak kullanılmaya başlaması 18 y. y. ortalarına' rastlar. Günümüzde en çok kullanılan kalıp malzemesi alçıdır. Bunun yanında metal ve plastik kalıplar da kullanılır. Hızla gelişen teknoloji yeni kalıp malzemelerini ortaya çıkarmıştır. Bunlar epoksi reçineleri, silikon kauçuk, polyester vb. gibi malzemelerdir. Bu malzemelerin kalıplarda kullanımıyla - daha seri ve kaliteli aynı zamanda ekonomik üretim yapılabilmektedir. Yeni kalıp malzemeleri ve kullanım yöntemleri üzerinde yapılacak çalışmalar endüstriyel seramik üretim sürecinin hızlanması ve kolaylaşmasını sağlayacaktır.'' ı -
İlkel sanatların modern resim sanatının oluşumuna etkilerinin sanat eğitiminde değerlendirilmesi

Bu araştırmada öncelikle İlkel sanatla, İlkel halkların bu imgeleri ve formları oluşturmasındaki temel amaç saptanmış daha sonra Modern sanatçıların bu eserlere yönlenmesindeki neden anlaşılmaya çalışılmıştır. Bu doğrultuda 19. ve 20. yüzyılda yaşanılan toplumsal gelişim ve değişimler incelenmiş, yaşanılan bu gelişim ve değişimlerden Modern Resim Sanatına etki eden alt nedenlere vurgu yapılmış, İlkel Sanatların Modern Ressamları etkileyen yönlerine değinilmiştir. Bu etkilenme sürecinin Güzel Sanatlar Lisesi öğrencileri tarafından bilinmediği düşünüldüğünden bu konu ele alınmıştır. Bu araştırmada 19. ve 20. yy'da Modern Ressamları farklı yollar aramaya iten alt nedenler ile bu ressamların İlkel Sanatlardan etkilenme süreçleri ile ilgili Güzel Sanatlar Lisesi öğrencilerinin bilgi sahibi olmadıkları varsayılmıştır. Araştırmada Güzel Sanatlar Lisesi öğrencilerinin Modern Resim Sanatının İlkel Halk Sanatlarından etkilenme süreci konusunu bilip bilmediğini tespit etmek ve bu tespitleri değerlendirmek amaçlanmıştır. Bu çalışmanın evrenini Güzel Sanatlar Eğitimi Resim bölümü öğrencileri oluşturmuştur. Örneklem olarak Düzce Güzel Sanatlar Lisesi 11 -12. sınıf öğrencileri ele alınmıştır. Çalışma nitel araştırma teknikleri ile yürütülmüştür. Araştırmanın modeli, Durum Çalışması' dır. Araştırma verileri yapılan görüşmeler, gözlem ve dokümanlardan elde edilmiştir. Güzel Sanatlar Lisesi öğrencileri ile yapılan görüşmeler neticesinde Modern Ressamları farklı yollar aramaya iten alt nedenler ile İlkel sanatlardan etkilenme süreçleri ile ilgili Güzel Sanatlar Lisesi öğrencilerinin bilgi sahibi olmadıkları sonucuna varılmıştır. Bu nedenle Güzel Sanatlar Lisesi öğrencilerine bu konu ile ilgili bilgi verilmesi ve bu konuyla ilgili uygulama çalışmaları yaptırılması önerilmektedir.
Seramik sanatı'nda bir tasarım öğesi olan çizgi'nin ele alınışı ve kişisel yorumlar

'Seramik Sanatı'nda, Bir Tasarım Öğesi Olan Çizgi'nin Ele Alınışı ve Kişisel Yorumlar' konulu bu çalışmada, çizginin tasarımda ve dekorda görsel ve psikolojik anlamda etkileri değerlendirilmiştir. Çizgi uygulanış biçimleri açısından farklı disiplinlerden örneklerle incelenmiş ve incelemede seramik sanatında çizgi ve dekorun bütün anlam ve kullanım çeşitlerinin uygulanışı ile ilgili bilgiler sunulmuştur. Çizgi'nin genel ve özel tanımı çerçevesinde modern seramik sanatı anlayışında, estetik ve görsel anlamda tasarıma yönelik endüstriyel ve sanatsal seramik örneklerin uygulanmasına çalışılmıştır. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda, seramik sanatının geçmişşten günümüze kadar gelen seramik dekor teknikleri, pişirim teknikleri, sırlama teknikleri, elle şekillendirme, çamur tornasında şekillendirme yöntemleri ile çizginin çeşitli anlatım dili ve teknikleri ile ilgili bilgi ve uygulamalar detaylı bir şekilde sunulmuştur.
Çağdaş sanatta endüstriyel objelerin kullanımı

Savaşlar sonrası değişen yaşam, hızla gelişen bilim, teknoloji ve endüstri devrimi bundan dolayı değişime uğrayan toplum yapısı bu bağlamda etkilenen birey ve sanatçı, sanatçının kullandığı malzeme ve teknikler kendini yenilemiştir. Sanatsal üretimin çağdaş sanatta malzemenin önem kazanması mümkün olduğunu düşünebiliriz.20. yüzyıl çağdaş sanatında Duchamp ile birlikte nesne sanat objesi haline dönüştürülmüştür. Duchamp Nesneyi seyirci ve sanatçı arasında aracı olarak görmüştür. Sanatçının seyirciye eseri izleme değil de eserin içinde yaşama fırsatı tanımış olmaktadır. Duchamp'ın kullandığı Çeşme adlı endüstriyel obje olan pisuar nesneye yeni sanat olgusu biçimi vermiştir. Bu sebeple Bu araştırma Endüstriyel objelerin etrafında şekil almıştır. Araştırma betimsel bir yönüyle ele alınmıştır. Çağdaş sanatta kullanılan endüstriyel objelerin sanattaki yeri ve önemi ve çağdaş sanattaki etkileri incelenmiştir. Duchamp'ın nesneye yeni anlam yüklemesi objenin yeni sanat olgu biçiminin kapısını açmıştır. Oje artık seyirci ve sanatçı için bir aracı olarak düşünülmektedir.
Kolaj tekniğinin yoğrumsal bir dil olarak afiş tasarımında kullanımı ve uygulamalar

Kolaj, sanat ve tasarım uygulamalarındaki biçimlendirme süreçlerinde dikkat çeken önemli bir yoğrumsal ögedir. Kolaj tekniğinin yoğrumsal bir dil olarak afiş tasarımında kullanımı bu çalışmanın ana konusudur. Çalışmanın ilk bölümünde afiş konusu ele alınmış ve konu ile ilgili tanımlar irdelenmiştir. Güçlü bir afiş tasarımı için başvurulabilecek tasarım ilke ve öğelerinden söz edilmektedir. Bu bölümde, afiş çeşitleri örneklerle açıklanmaya çalışılmakta, geçmişşten günümüze gelişimine, değişimine ve sanat akımlarının söz konusu iletişim aracı üzerindeki etkisine değinilmekte; bölüm, afişin yaşam içerisindeki önemine değinilerek tamamlanmaktadır. Gelişen teknolojinin tüm iletişim araçları üzerinde büyük bir etkisi olduğu söylenebilir. Bu bağlamda afiş de teknolojinin gelişimiyle şekillenmiş, afiş tasarımı yapılırken geçmişşten günümüze birçok farklı yöntem ve teknolojilerden faydalanılmıştır. İkinci bölüme gelindiğinde bu söz konusu yöntem ve teknolojilere değinilmekte, birinci bölümde kısaca sözedilen tasarım ilke ve öğeleri ayrıntılı olarak irdelenmektedir. Resim, heykel, seramik, moda, mimari gibi sanat ve tasarım alanlarında görülebilen yoğrumsal yaklaşımlar grafik tasarımda da çokça etkin bir rol oynamaktadır. Bu bağlamda, üçüncü bölümde, söz konusu yaklaşımlara gelişim süreci çerçevesinde değinilmekte, bilgisayarla ve elle biçimlendirme yöntemleri örneklerle desteklenerek aktarılmaktadır. Günümüzde, çoğu zaman sayısal teknolojiler kullanılarak yapılsa da, ana özelliği 'kes-yapıştır' olarak bilinen kolaj tekniği, bu bölümün elle biçimlendirme kısmında irdelenmektedir. Dördüncü bölümde, kolaj tekniğiyle uygulanan afiş örnekleri incelenerek sunulmaktadır. Beşinci bölümde ise, yapılan araştırmalar ve incelenen örneklerden hareketle elde edilen veriler ışığında, William Shakespeare'ın dünya klasiği olarak kabul edilen bazı kitaplarını yeniden gündeme getirmek için gerçekleştirilen afiş tasarımlarına yer verilmektedir. Kolaj yöntemleriyle gerçekleştirilen söz konusu afişler tüm aşamalarıyla açıklanarak sunulmaktadır.