turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Dokuma resim sanatında çağdaş etkiler

Modern tapestry, dokuma sanatıyla ortak dil, araç ve malzemeyi paylaşır. Tapestry sanatı yüzyıllarca farklı kişilerin desenleri ve farklı dokuyucularla gelişimini sürdürerek günümüze ulaşmıştır. Tapestry tasarımında, teorik olarak malzeme ve yöntemde hiçbir kısıtlama yoktur. Çizimin gerçekçi etkisi ve renkteki sağlamlığı dokuyla birleşir. Eski bir sanat olarak tapestry, dünyanın çeşitli ülkelerinde teknik canlılık kazanmakta kendi yörelerinde bu sanata yer ayrılması istenmektedir. Son yıllardaki tapestry'nin diğer yüksek sanatlarla paralel bir gelişim gösterdiğine tanık olmaktayız. Teknolojinin gelişimine bağlı olarak formlara, deneyim çalışmalarına yönelik yaratıcılık ön plana çıkmaktadır. Doğal ve sentetik lifi kullanan sanatçı, biçim ve mekanı içeren malzemelerle yüzey ve kütleler arasında değişen yer ve formlar üretmektedir. Sanatçının deneyimi ve etkinlikleri sanatının yapısında bulunan tekniği, malzemesi ve işleyişi ile desen kalitesini ifade eder. Bu bağlamda, tapestry sanatı gittikçe zenginleşmekte, göz alıcı örnekler farklı teknik ve malzemelerle hiçbir sınırlama olmamakta teknolojik gelişimin paralelinde yaratıcılıkta o nispette artmaktadır.
Türk müziğinde terminoloji

Türk müziğinde terminoloji, eksik kalan en önemli konulardan biridir. Müzikte terminolojinin oluşabilmesi için belli konularda standardizasyona gidilmesi gerekir. Bu tez de Türk müziğinde genel kavramlar da günümüz eğitim sisteminde geçen terimler, Avrupa müziğinde genel kavramlar da en fazla kullanılan orijinal ve Türkçeleşmiş bazı genel kavramlar, Türk müziğinde ve Avrupa müziğinde ritm ile ilgili terimler, Türk müziğinde akordlarla ile ilgili terimler, ses sistemleriyle ilgili terimler, Türk müziğinde ve Avrupa müziğinde notasyonun gelişimi ve notasyon ile ilgili terimler, fizikte geçen müzik ile ilgili terimler, müzikte standardizasyon ile ilgili düşünceler ve örnekler yazılmıştır. Türkçeleşen orijinal terimler yerine oturmuş ve en fazla kullanılan terimler olmuştur.
Özgün baskı resim sanatında linol baskı

Baskıresim uygulamalarının ilk örnekleri tarih öncesi çağlara kadar dayanmaktadır. Doğa şartları ile mücadeleden kaynaklanan ilk kazıma çalışmaları deniz kabuğu, yumurta kabuğu, taş ve kayalar üzerine uygulanmıştır. Zamanla taş üzerinde başlayan kazımalar kil üzerinde mühür baskıya ve şekillendirilmiş gereçlerle baskıya dönüşür. Yazının icat edilmesiyle kil tabletler üzerine yazı amacıyla uygulanan baskılar, kağıdın icadıyla ağaç kalıplar ile yapılmaya başlandı. Sanatçılar resimlerini çoğaltmak için ilk olarak ağaç kalıpları kullanmışlardır. Sanat tekniklerinin gelişmesiyle birlikte, resim basmak için ağaç kalıplar dışında bakır, çinko, taş, linolyum ve ipek kalıplar kullanılmaya başlandı. Linol baskı, yumuşak dokusu sayesinde kolay oyma olanağı sağlayan, oyulmuş yerlerinin dışında kalan yüksek kısımlara boya sürülerek kağıda aktarılmasıyla elde edilen baskı tekniğidir. Yüksek baskı teknikleri içerisine giren linol baskı tekniğinin ilk kullanımı Franz Cizek tarafından öğrencilere verilen sanat eğitimi kurslarında başlamıştır. Günümüzde ise ilk ve ortaöğretim okullarında, sanat kurslarında, sanat okullarında ve evlerde kullanım olanağı bulunarak, amatör ve profesyonel anlamda önemli bir sanat tekniği haline gelmiştir. Linol baskı tekniğinin kalıp malzemesi olan linolyumun uygulama sırasında kolay oyulabilmesi ve sanat atölyesi ortamı dışında da uygulanabilir olması tercih edilmesinin en önemli sebeplerindendir. Ülkemizde Özgün Baskı Resim Sanatı ilk zamanlar sanatçıların yan uğraş alanı olarak görülmüş ve gerekli değeri bulamamıştır. 1950 yılından itibaren Türk resim sanatı içerisinde yer almaya başlayan Özgün Baskı Resim Sanatı, günümüze kadar birçok özel ve resmi kuruluş ile baskı sanatçılarının katkısıyla birlikte sanatçıların ve sanatseverlerin ilgisini çekmeyi başarmıştır. Günümüzde üniversitelerin bünyesinde açılan özgün baskı atölyeleri, sanatçıların kişisel atölyeleri ve sanat kursları ile desteklenerek geniş bir kitleye ulaşma imkanına sahip olmuştur.
Plastik sanatlarda 'heykel, performans, video' bedenin kullanımı

1960 kusagı sanatçılar, hedeflerini gerçeklestirmek için bedenlerini sanateylemlerinde kullanmaya baslar. Ancak sanatçılar bedeni geleneksel sanattakimodel anlayısının aksine dogrudan sanat yapıtı olarak kullanır. Bedenininfizyolojisini estetikten ayırarak genel kabul görmüs sanat begenisini yıkar. Batımodernizmin bedenleri uyruklastıran, davranısları yöneten, ne yapmasıgerektigini buyuran yönetim biçimlerini entelektüel çaba göstermeden izleyicidetravmalar yaratarak karanlık yönlerini sorgular. Sanatçılar, dogal olarak adlandırılan yasantının aslında normallestirme adı altında belirlenmis kalıplarolduğunu bedenlerine uyguladıkları törensel eylemlerde vurgular. Bu yüzdendir ki, izleyicinin tepkisi kendilerine yapılmıs bir saldırıya karsı degil, alıskanlıklarına duydugu bağlılıgının anlamsız kılınmasınadır. Bedensanatçıları bedenlerinin limitlerini zorlayarak izleyicinin algılama sınırlarını zorlar. zleyiciye bedenin çok daha zengin bilesenlerden olustugununfarkındalıgını saglar.
Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi E. H.1512 numarada bulunan Mantıku't-Tayr nüshası minyatürlerinin teknik çözümlemesi ve sembolik anlatımları

Minyatür sanatı, yazma eserlerin içerisinde resimlerle ifade edilir. Kendine has üslubu, boyama tekniklerinin uygulanışı ve farklı fırça çizimleri ile tasarlanan görsel betimleme unsurlarının bir arada bulunmasıdır. Bu çalışmada, İranlı sufi şair Feridüddin Attar tarafından kaleme alınmış bir manzum eser olan Mantıku't-Tayr konu edilmiştir. Eser, İmam Gazali'nin XII. yüzyılda yazdığı Risaletü't-Tayr adlı çalışmadan yararlanılarak oluşturulmuştur. Çalışma beş ana başlıktan meydana gelmiş olup birinci bölümde, giriş başlığı altında çalışmanın kapsamı, amaç ve yöntemi açıklanmış; minyatürün tanımı yapılarak Osmanlı öncesi ve Osmanlı Döneminde minyatür sanatı hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde ise; edebi bir eser olarak Mantıku't-Tayr incelenmiş, diğer kütüphanelerdeki nüshalarına yer verilmiştir. Üçüncü bölümde; sembol ve sembolizm konusu ele alınıp Mantıku't-Tayr'da konu edilen simurg vb. semboller irdelenmiştir. Dördüncü bölümde ise Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi E. H.1512'de bulunan nüshanın altı minyatürü sekiz sahne halinde detaylı bir şekilde incelenerek, beşinci bölüme geçilmiş; sonuç, kaynakça ve eser raporu ile çalışma sonuçlanmıştır. TSMK E. H.1512'de bulunan Mantıku't-Tayr'da yer alan on altı minyatürün incelenerek eskizlerinin oluşturulması, teknik çözümlemesi ve buna bağlı olarak tasvirlerin sembol ve kompozisyon açısından değerlendirilmesi, çalışmanın içerik açısından esasını oluşturmaktadır.
Plastik sanatlarda at figürüne bir bakış ve Süleyman Saim Tekcan'ın Riva Atları'nın özgün baskıresimlerle yorumu

Toplum yaşantısında, kültürel değerlerde ve sanat alanında önemli bir yere sahip olan at, yüzyıllar boyu insan yaşamına farklı etkilerde bulunmuştur. Özellikle Türk toplumunda 'at' a bağlı bir yaşam biçimi oluşmuştur. Atm sahibine olan bağlılığı onu efsanelere taşımış ve pek çok kültürde at kaynaklı inanışlar, adetler ve törenler bu efsaneler doğrultusunda şekillenmiştir. Atm görsel açıdan zengin değerlere sahip oluşu ve anatomik yapısının uyumlu birlikteliği, güzeli arayan sanatçıların birçoğuna ilham kaynağı olmuştur. Paleolitik dönemde mağara duvarlarında yer alan yaban atı resimlerinden, antik Yunan tapınaklarına, Rönesans' m dahi sanatçısı Leonardo Da Vinci' den Türk sanatı içinde çok önemli bir yeri olan minyatür resim sanatçısı Levni' ye kadar pek çok sanatçıya ve esere konu olan at ve atlı figürü en çok çalışılan konulardan biri haline gelmiştir. Süleyman Saim Tekcan, 'Tekcan tekniği' adıyla anılan serigraf ve geleneksel Türk el sanatları arasında yer alan Hat sanatıyla at figürünü birleştiren gravür baskılarım geçmişşle geleceği kaynaştıran bir anlayışla gerçekleştirmiştir. Bu eserler minyatür resimlerde yer alan atlardan ve atm özellikle Türk kültüründe aldığı rolden etkilenilerek yola çıkılan ve Riva atlarına dek uzanan bir serüvenin ürünleridir.
Oyun tasarımında kullanıcı arayüzü ve kullanıcı deneyimi tasarımı ve bir proje çalışması

Kullanıcı arayu zu ; kullanıcının gördu ğu , duyduğu, dokunduğu, konuştuğu, anladığı ve yönlendirdiği bilgisayar yazılımının bir parçası olmakla birlikte, kullanıcının etkileşime girdiği tu m sistemdir. Ek olarak kullanıcıyı yönlendiren, kullanıcının amaçladığı hedefe ulaşmasını sağlayan butonları da kapsamaktadır. Bu nedenle bir sistemde kullanıcının karşılaştığı ilk görsel ögelerdir. Kullanıcınınkontrolu nde olan arayu zler; uygulamanın amacına yönelik tasarımsal ve deneyimselolarak kullanıcıyı doğru yönlendirme gerekliliklerini taşımaktadır. Kullanıcı deneyimi, bir başlangıca ve bir sona sahip olan bir sistem olarak açıklanabilmektedir. Kullanıcı deneyimini artırmak, hazırlanan uygulamanın kullanıcı tarafından rahatça kullanılabilmesine veya kullanıcının amaçladığı hedeflere kolayca ulaşabilmesini amaçlamaktadır. Kullanıcı deneyiminin her yönu nu ve olasılığının planlanması ve kullanıcının uygulamayı kullandığı esnada bu etkiyifarketmeden istediği hedefi gerçekleştirmesi ile ilgilidir. Bu nedenle kullanıcı tarafından yapılabilecek her eylemin hesaplanması gerekmektedir. Oyunlar oynanabilirlik ve oyun karakteristikleri bağlamında kendi içlerindeayrılmakla birlikte mobil oyunlar da farklı kategorilerden oluşmaktadır. Konsoloyunlarından mobil oyunlara doğru gelişen tarihsel su reçte oyun karakteristiklerideğişmemekle beraber oynanış biçimlerine yenilikler getirilmiştir. Mobil oyunlarlabirlikte cep telefonları, tabletler aracılığıyla oynanan oyunlar bilgisayar oyunları için hazırlanan kapsamlı oyunlarla aynı özellikleri taşımaya başlamıştır. Oyun deneyiminin daha fazla verildiği mobil alanlarla oyunlar telefon hareketiyle ya daparmak hareketleriyle rahatça oynanabilmektedir. Mobil arayu z tasarımları iseoyunlarının hitap ettiği yaşa ve kitleye göre değişiklik göstermekte ve oyununkarakteristiklerine yönelik hazırlanmaktadır. Mobil çağdan önce bilgisayar oyunları için hazırlanan kapsamlı hikayeleri ve oyun deneyimi bulunan oyunlar da mobil ortamda oynanabilir hale gelmiştir. Bu çalışma; kullanıcı arayu zu ve kullanıcı deneyimi prensipleriniaçıklayarak, oyun ve mobil oyun arayu zu nde karşılaşılan kullanıcı arayu zu ve kullanıcı deneyimini tartışmaktadır. Tez kapsamında mobil oyunlardan biri olanGranny oyununun arayu zu ele alınmıştır. Korku ve evden kaçma temalı oyunlardan biri olan Granny oyununun var olan arayu zu ndeki eksiklikler belirlenmiş ve kullanıcıarayu z ve kullanıcı deneyimi prensipleri göz önu ne alınarak tekrar tasarlanmıştır.
Marka imajında fotoğrafın rolü ve pirelli takvimleri

İcadından günümüze fotoğrafın görsel sanatlar içindeki yeri ve etkileşimi sürekli bir gelişim göstermektir Sanatsal ve işlevsel kullanımı olan fotoğraf bazen bir reklam aracı olarak üretilen nesneyi bir sanat eseri haline dönüştürebilmektedir. Fotoğrafın görsel gücünden yer alanan reklam sektörü hedef kitle üzerinde görsel bir güç kullanarak marka değerini profesyonel anlamda imaj çalışmalarıyla geliştirmiştir. Bu noktada fotoğrafa ihtiyaç duymakta duyulmakta ve kullanılmaktadır. Bunun bir örneğini uluslararası bir kurum olan Pirelli Lastik firmasının tasarlamış olduğu takvimlerde görüyoruz. Öncelikle bir reklam kampanyası olarak ortaya çıkan takvimler ilerleyen yıllarda bir sanat nesnesine dönüşmüş ve bu noktada firma kurumsal bir imaj kazanmıştır. Çünkü imaj kavramı için görsellik, kimliğin vazgeçilmez unsurudur. Görsellik algıyı biçimlendirmekle birlikte marka yaratmada bilgi sağlar. Ortaya çıkardığı bu ikonlaşmış takvim, fotoğraf sayesinde mesajı iletmekte ve takvim kavramı ile bütünleşip akıllara kazınmaktadır. Takvimle, fotoğraf sanatının buluştuğu nokta; takvimin zamanı sistematik bir biçimde bölmesi ve fotoğrafın zamanı durduran bir olgu olmasıdır. Bunun tercih edilmesinin sebebi budur. 1960'lı yıllardan bugüne geçmişşe tanıklık eden bu takvimler, birer görsel kayıt olmasının yanı sıra bir markanın imajını ve prestijini oluşturan önemli bir tasarımdır. Pirelli, bu geleneğin oluşmasında öncülük eden uluslararası markadır.'Kült' bir obje ve olağanüstü başarılı bir yayıncılık olarak Pirelli takvimi için basında birçok makale yazılmış, fotoğraflar ve sahne arkası filmleri yayınlanmış, fotoğrafçılar, sanat yönetmenleri ve mankenlerle yapılan yüzlerce saatlik tv programları ve röportajlar gerçekleştirilmiştir.
Türkiye'de günümüz kamusal alanlarda yer alan üç boyutlu formlarda kiç : Antalya örneği

Sanat neredeyse insanla yaşıttır. Bir çeşit çalışmadır. İnsan doğalı değiştirerek ona üstünlük sağlar. İnsanlığın doğasında olan söz geçirme, sahip olma kavramı; yaşadıkları alanları koruyabilme ya da yaşam alanlarını genişletme kaygısı sebebiyle ortaya çıkan betonlaşma ve binalardan dolayı yer kalmaması kentsel kaos ve düzensizliğin çıkmasına sebep olmuştur. İnsanoğlu içgüdüsel olarak kendisini güvende hissedebileceği yerlerde yaşamayı tercih etmiş ve yaşamını kolaylaştırabilmek için; doğanın ona sunduğu materyalleri yontarak ve şekillendirerek günlük yaşamında kullanabileceği eşyalar üretmiştir. İlk iletişimlerini mağara resimleri yaparak geçmişşten günümüze mesaj olarak aktarabilmişlerdir. Yaşam kaynaklarını keşfetmek ve genişletebilmek için mağarasından çıkan insanoğlu, daha güvenli ve kolay bir yaşam için yerleşik hayata başlamıştır. Bununla birlikte kamu, kamusal alan ve kamusal mekan kavramları ortaya çıkmıştır. Bu çalışmada; günümüzde toplumda olduğu kadar Türk heykel sanatında da olan değişimin kamusal alanda kullanımının neden ve nasıl yapıldığı, çalışmada ele alınacak günümüz kamusal alanlarındaki heykel sanatının nasıl kitschleşme sorunu yaşadığının ve üretilen heykellerin üretilme maksatları, toplum üzerindeki etkileri, ekonomik ve sanatsal değeri, geleceğe dair beklentilerin ortaya çıkarılması amaçlanmaktadır. Bu amaçla hazırlanan çalışmada kamusal alan kavramını bir bütün olarak anlatabilmek için birinci bölümde; Kamusal Alan ve Sanat ilişkisi açıklanmaya çalışılmış, ikinci bölümde 'KITSCH' kavramı örnek sanatçılarla açıklanmış, üçüncü bölümde Kamusal Alanda Bilinçsiz Kitsch: Antalya örneği fotoğraflarla desteklenerek gösterilmiş ve son olarak dördüncü bölümde Kamusal Alan Uygulamalarında Bilinçli Kitsch fotoğraflarla desteklenerek değerlendirme yapılmıştır.
Ontolojinin tasarımdaki izdüşümü üzerine bir analiz

İnsan bir varlık olarak kendisini diğer tüm canlılardan ayıran tinsel bir yapıya sahiptir. Tinsellik diğer bir tanımıyla öz bilinç, insanın hem beşeri olarak nesnel şeyler üzerine düşünmesini hem de kendi düşünsel etkinliğini kavramasını sağlar. Tin, insanın var olduğu süreç boyunca devamlı oluşagelen bir varlıktır ve bu özelliğiyle de insanı diğer tüm canlılardan ayırmaktadır. Diğer bir yandan insan, doğayı oluşturan maddesel tüm özellikleri de tıpkı diğer canlılar gibi kendisinde barındırarak duyusal zeminde oluşa gelmiştir ve doğada var olan diğer tüm canlılarla da bu sebeple paydaştır. Tasarlama eylemi ise bir yeni'yi var etme, oluşa getirme, tasarımcısı tarafından öz bilincinin nesnelere aktarılma ve yeni bir varlık sahasını insan üzerinden inşa etme etkinliği olarak tanımlanabilir. Bu nedenle insan kendi var ettiği varlıkların varoluşsal katmanlarına hakim olmak, bilmek zorundadır. Dolayısıyla insan, varlığını oluşa getiren alt katmanları ve kendi öz bilincini yaratan hareket ettiriciyi araştırmalı diğer bir deyişle ontolojik açıdan sorgulamalarla evren üzerindeki konumunu tespit etmelidir. Varlığın alt katmanlarını araştıran ve bilmeye çalışan insan, metafiziğin alt dalı olan ontoloji ile ilgilenmiştir. Filozofların varlıksal düşünce sistemleri bu sebeple araştırmaya konu edilmiştir. Teknik ve tinsel bir varlık olan insan, varlıksal düşünce sistemleri sayesinde, onun, her şeyi var eden güç ile yaratılan varlıklar arasında canlı bir köprü olduğunu bilmek ve onun her iki alandan da pay aldığını kavramak üzere çaba harcamıştır. Bu kavrama sayesinde tinsel bir varlık olduğunun farkına varan ve öz bilincini tanımlayan insan, doğada var olagelen tüm varlıklardan özü itibariye farklı olan yeni varlıkları yaratacak hakimiyete sahip olduğunu anlayacaktır. Yaratılan yeni varlar, artifakt yapay varlık sahasının meydana gelmesini sağlayacak ve oluşa geldiği doğal varlık sahasından özüne içkin olan tinsel dokunuş sayesinde kendisini ayıracaktır. Bu yaratı eylemi diğer bir deyişle tasarlama eylemi, teknik bir varlık olan insanın öz bilincinin uyaranlar üzerinden duyusal zemine aktarılması ile onu var edici konumuna yükseltecektir.
Resim sanatında yaratıcı bir tavır olarak yapıbozum

20. Yüzyılın sanat ortamının en belirleyici unsuru kuşkusuz hızla gelişmekte olan teknoloji olmuştur. Yaşanan toplumsal siyasal kültürel yapıdaki deformasyonlar sanatta yeni söylemler, yeni kavramlar ve disiplinler-arası etkileşimi de beraberinde getirmiştir. Bu değişim sonucuna bağlı olarak sanatın kendisinden önce devraldığı sanat biçimlerimden koparak, sanat pratiğini ve sanatçının ifade biçimlerini doğrudan etkilemiştir. Postmodernizm ile birlikte kendinin gösteren Derrida'nın yapıbozum yöntemi ve eleştirişi amaç edinilerek, sanat alanlarındaki iletişimi alınmaktadır. Derrida'nın yapıbozumu, alışık olduğumuz okumanın dışarısına çıkıp objektif bir şekilde bakmamızı sağlar. Geleneksel okumaya yönelik bir karşı gelme durumudur. Derrida herhangi bir konuyu anlamanın yolunu yapısöküme uğratmak olduğunu belirtmektedir. Çalışma kapsamı içerisinde yapıbozum yönteminin, sanat eseri üzerindeki dilinin yeniden kurgulanma sürecine odaklanılmaktadır. Göstergeye gösterge ve gösterilenin yöntem üzerinden ilişkilerini, ikilemlerini ve sanatçıların yapıbozum yönteminin üzerine yapmış oldukları yapıtları incelenmektedir.
1930-1940 yılları arasında Türk resim sanatında eleştirel yaklaşımlar

1930- 1940 yılları arasında kalan dönem, Türk resim sanatının sağlam temeller üzerinde yükseldiği ve gelecek dönemlerdeki atılımlara kaynaklık eden önemli bir zaman dilimini ifade etmektedir. Bu yıllarda Türk resim sanatında farklı kuşak ve ekollere ait sanatçı topluluklarının artan etkinlikleri zengin bir sanat ortamı yaratmış, sergi sayılarında önemli bir artış sağlanmıştır. İlki 1916 yılında açılan Galatasaray Resim Sergileri ve Gazi Mustafa Kemal'in emriyle ilk defa 1923'te düzenlenen Ankara Resim Sergileri'ne Müstakil Ressamlar ve Heykeltraşlar Birliği, d Grubu ve Halkevleri sergileri de katılmıştır. İnkılap Sergileri, Birleşik Resim ve Heykel Sergileri, Yarım Asırlık Türk Resim ve Heykel Sergisi ile Devlet Resim ve Heykel Sergileri, Türk resim sanatına tarihsel bir perspektifte, bütüncül bir yaklaşım imkanı sağlamış, Türk resim eleştirisine yeni bakış açıları kazandırmıştır. Sovyetler Birliği, Yunanistan, Romanya gibi ülkelerde açılan sergiler ile Türk resim sanatı uluslararası alanda temsil edilmiştir. Bu dönemde Anadolu'nun birçok şehrinde ilk kez açılan resim sergileri, Türk resim sanatının İstanbul ve Ankara dışındaki şehirlerde tanınmasına öncülük etmiştir. Ayrıca, sanatçıların piyasa kaygılarına yönelik kalıcı çözüm arayışları neticesinde, müze ve galeri kavramları önem kazanarak, günümüzde çeşitli şehirlerde bulunan Devlet Resim ve Heykel Müzeleri'nin koleksiyonları oluşturulmaya başlanmıştır. 1930- 1940 yıllarında, ulus-devlet bağlamında yeniden yapılanan siyasi ve kültürel imgelerin toplumsal tabanda yer edinmesinde, resim sanatının görsel gücünden yararlanılmıştır. Resim sanatı, Ulu Önder'in yol göstericiliğinde yüzünü çağdaş dünyaya dönmüş genç Türkiye Cumhuriyeti için modernleşmenin ve uygar dünyaya katılmanın önemli bir unsuru olarak görülmüştür.
Resim-iş öğretmenliği programı'ndaki temel tasarım derslerinin, grafik tasarım anasanat atölye derslerine etkisine ilişkin öğrenci görüşleri

Sanat egitimi, uygarlık tarihinin her döneminde degisik yaklasımlarla ve asamalarlaegitim sürecindeki yerini almıstır ve halen de almaktadır. Degisimin her alanda hızlahissedildigi günümüzde, sanat egitimi beraberinde yenilesme çabalarını getirmektedir. Bu çabaların; dünyadaki gelisimin ve degisimin sanat egitimcisi ve ögrencisi tarafından yakından takip edilmesiyle sonuç verdigi görülmektedir. Bunun gerçeklesmesinde, Türkiye'de sanat egitimcisi yetistiren yüksek ögretim kurumlarına büyük görev düsmektedir. Bu kurumlardan mezun olan ögrenciler, is alanı olarak branslarındaögretmen olma imkanı elde ederler. Ayrıca Resim-is Ögretmenligi Anabilim Dalı'ndakiögrenciler lisans ögrenimleri dısında; 2. sınıf 3. yarıyıldan itibaren mezun olana kadar, seçtikleri ana sanat derslerinin dogrultusunda uzmanlasarak farklı alanlarda daçalısabilirler. Bu uzmanlık alanlarından birini de Grafik Tasarım Anasanat ATLolusturmaktadır. Bu Anasanat ATL derslerinin, 1. sınıfta temel ders niteligi tasıyanTemel Tasarım dersleri ile anlamlı bir ilgisi bulunmaktadır. Bu arastırmanın amacı, Resim-is Ögretmenligi programında yer alan Temel Tasarımderslerinin, üst sınıflardaki Grafik Tasarım Anasanat ATL derslerine etkilerini belirlemektir. Arastırmanın örneklemini; Türkiye'deki Egitim Fakültesi Resim-is Ögretmenligiprogramından seçilen 3 farklı üniversite olusturmaktadır. Arastırma, Eskisehir- AnadoluvÜniversitesi, stanbul- Marmara Üniversitesi, zmir- Dokuz Eylül Üniversitesi olmak üzere Grafik Tasarım Anasanat ögrencilerinden elde edilen verilerle gerçeklestirilmistir. Arastırmaya katılan ögrenciler, her bir üniversiteden 20 olmak üzere toplam 60 olarak belirlenmistir. Tarama modelindeki bu arastırmanın verileri, üç ayrı bölümden olusananketle toplanmıstır. Toplam 33 maddeden olusan anketle; Grafik Tasarım Anasanatögrencilerinin; Temel Tasarımın programdaki yeri, Grafik Tasarımla iliskisi, dersinögretim süreçleri ve ögretim elemanları hakkındaki görüslerine yer verilmistir. Arastırma verilerinin çözümlenmesinde, SPSS bilgisayar programından yararlanılmıs ve istatiksel teknik olarak sayı ve yüzdeler tablolar halinde sunulmustur. Arastırmadan elde edilen sonuçlarla, Temel Tasarım derslerinde ögrencilerin çalısma ve performanslarının, Grafik Tasarım Anasanat dalındaki egitimlerine etkileribelirlenmistir. Grafik Tasarım alanında ögrencilerin yetkinliklerini temeldenkazanabilmeleri için; Temel Tasarım Egitimine gereken önemin verilmesinin ve bu dersin programda daha iyi isleyebilmesinin gerekliligi ortaya konmustur. Ayrıca, hemögretim elemanları hem de ögrenciler açısından Temel Tasarım derslerinde teori ve pratikte bir takım güçlüklerin olduğu ve bunların asılmasında gereken çözümleringelistirilmesi gerektigi saptanmıstır.
Resimde tematik olarak orta Anadolu yorumu

Doğa, insanın temel ihtiyaçlarını karşılayarak varlığını sürdürebilmesi için önemlidir. Ancak insan, yaşamın ve kendi yaşamının anlamını, nedenlerini sorgularken bulduğu cevaplar içinde doğa, temel çıkış noktası olarak cevapların kaynağının da kendisinde olduğunu hatırlatır. Doğa ve insan yaşamının etkileşimi kültürün niteliğini şekillendirir. Böylece insan kendisini dünya üzerinde konumlandırabilir. İnsan ve doğa ilişkilerinde farklı dönemlerde farklı bakış açıları ortaya çıkmaktadır. Bu dönemsel düşünce değişimlerinin yansımaları sanatta da yer bulmaktadır. Çünkü sanatçı içinde bulunduğu zaman, mekan ve toplumdan ayrı değildir. İnsanın kültürel birikimi sanatının da çok katmanlı olmasını sağlamıştır. Bu çalışmada, resimde Orta Anadolu konusu tarihsel serüveni bağlamında doğa ve tarihi yapıların resim sanatında yansımaları ile ele alınmıştır. Bu çerçevede Aksaray ilindeki farklı kültürel değerlerden oluşan seçilmiş görünümleri içeren resim uygulamaları yapılmıştır. Uygulamalarda seçilen görüntüler, bu bölgedeki farklı zaman dilimlerine ait mekanlar ve doğa oluşumlarının birlikte oluşturduğu doku ile izleyicinin karşısına çıkmaktadır. Bu uygulamalarda aidiyet duygusu, zaman kayması, kültürel birikim konuları irdelenmiştir.