turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ayamama deresinin zemin incelemesi, kirlenmesi ve yönetim sorunları

Ayamama Deresi, İstanbul'da üzerinde konumlanan yerleşim birimleri ve sanayi tesisleri tarafından en fazla kirletilen derelerden biridir. Dere yakınında bulunan yerleşim birimlerinin evsel atıklarını ve sanayi tesislerinin de büyük çoğunluğunun endüstriyel atıksulanm arıtma işlemine tabi tutmadan önlemsiz olarak doğrudan dereye vermeleri sonucu, Ayamama Deresi, akan bir su olma özelliğini yitirmiş ve adeta atıksular için bir alıcı ortam vazifesi görmeye başlamıştır. Özellikle sanayi tesislerinden kaynaklanan endüstriyel kirlenme sonucu deredeki yaşam tamamen yok olmuş, taşıdığı kirlilik yükü artmış ve çevresini olumsuz yönde etkiler hale gelmiştir. Bunlara ek olarak, arazi kazanılması veya döküm sahası olarak kullanılarak dere yatağının doldurulması, yatağın daha da daralmasına sebep olmuştur. Dere yatağına yapılan yanlış müdahaleler, inşaat artıkları ve çöpler menfezleri tıkamakta, çok düşük akımlarda bile, taşkın meydana gelmesine ve taşkınların etkilerinin artmasına neden olmaktadır. Taşkınlar ise, iskan sahalarında ve sanayi bölgelerinde büyük zararlar meydana getirmektedir. Yeşilyurt ile Ataköy arasındaki koydan Marmara Denizi'ne kavuşan Ayamama Deresinin deniz ile olan etkileşimi, mevsimlere, meteorolojik ve oşinografık koşullara bağlı olarak değişmektedir. Ayamama Deresi, artık tam aktif olmayan Eskişehir-Trakya fayının bir kolu olan Adalar-Ayamama fayı ile bütünleşiktir. Bu fayın ve dolayısıyla Çırpıcı ve Ayamama Derelerinin deniz alanındaki etkileri, sismik kesitlerde vadi içindeki gazlı çökeller şeklinde gözlenmiştir. Burgaz Kocaeli 1999 depreminde Ayamama ve Çırpıcı derelerinin taşıdığı malzemenin oluşturduğu güncel çökellerin sıkışması neticesinde, su ortamına geçmişş ve gaz çıkışları belli bir zaman sonra durmuştur. Bu çalışmada ayrıca yönetim karmaşasından dolayı ortaya çıkan duruma değinilmiş olup, su kirliliği ile ilgili yönetmeliklerin kıyaslaması yapılmıştır. İstanbul şehrinin en güzide yerlerinden geçen Ayamama Deresinin ıslah çalışmalarının bir an önce başlaması kaçınılmazdır. Bu yapılmadan önce derenin her iki tarafına atıksu su kollektörleri inşa edilmelidir. Günümüzde kent içinde kalan Ayamama Deresine betonarme rıhtım duvarı inşa edilmelidir. Ancak, Ayamama Deresinin artık aktif olmasa da deprem dalgalarını güçlendiren bir fay ya da eziklik zonu üzerinde olduğu unutulmamalıdır.
Anaerobic/aerobic sequential treatment of chloramphenicole and streptomycin antibiotics using anaerobic baffled and aerobic sludge reactors

Bu tez kapsamında toksik ve zor ayrışabilen antibiyotiklerden olan streptomisin ve kloramfenikolün arıtılabilirliği, ardışık Anaerobik Perdeli Reaktör / Aerobik Sürekli Karıştırmalı Tank Reaktör sisteminde, artan streptomisin ve kloramfenikol dozlarında çalışılmıştır. Ayrıca, ardışık APR reaktörde/ SKTR reaktörde azalan hidrolik bekleme sürelerinin etkileri incelenmiştir. APR reaktör de 100 mg/L ve 200 mg/L arasında değişen streptomisin konsantrasyonun da maksimum kimyasal oksijen ihtiyacı giderme verimi %89 ve %95 arasında değişmiştir. Streptomisin konsantrasyonu 0 mg/L'den 400 mg/L'ye arttırılırken, APR çıkışın da uçucu yağ asidi / Bikarbonat Alkalinitesi oranı 0,368 ve 0,005 arasında değişmiştir ki bu APR reaktörün kararlılığını göstermektedir. Streptomisin 200 mg/L iken biogaz daki maksimum methane yüzdesi %53 dür. Maksimum KOİ giderme verimi (%94,5) için uygun HBS 19,2 gün olarak bulunmuştur. Düşük UYA konsantrasyonu (258 mg/L) için uygun HBS 9,60 gün olarak bulunmuştur. 7,68 gün ve 9,60 günleri arasındaki HBS için, maksimum spesifik methojonik aktivite 0,218 g KOİ CH4/g UAK dır.38, 4 gündeki HBS inde Daphniz magna lı akut toksiti de test sonuçları gösteriyor ki EC50 değerleri APR girişindeki 400 mg/L, APR çıkışın da 132 mg/L ve aerobik reaktör çıkışında 20 mg/L'ye düşmektedir.12, 8 günlük HBS inde girişte 179, 57 mg/L'lik streptomisin konsantrasyonunlu ardışık reaktör sisteminde, toplam maksimum streptomisin giderme verimi %95 dir. Bu çalışmada anlaşılmıştır ki arta kalan küçük miktardaki streptomisin aerobik SKTR reaktör de giderilirken, büyük çoğunluğu aaaerobik APR reaktörde indirgenmiştir. Maksimum KOİ giderme verimleri 130 mg/L konsantrasyonlu kloramfenikol için %94- 96 ve 50 mg/L konsantrasyonlu kloramfenicole için %99 civarlarındadır. APR çıkışında kloramfenicole konsantrasyonu 0 dan 340 mg/L'ye arttırılırken, UYA kosantrasyonu 2822 mg/L'den 1858 mg/L'ye düşmüş aynı zaman da UYA/Bik. Alk. oranı 0,005 le 0,014 arasında değişmiştir. Kloramfenicole konsantrasyonu 130 mg/L'ye kadar, biogaz daki methane yüzdesi %27 den %58 e yükselmiştir. 130 mg/L'lik kloramfenikole konsantrasyonlu APR de 19,2 günlük HBS'de %95, 13 lük KOİ giderme verimi elde edilmiştir. UYA konsantrasyonu HBS 38,4 günden 7,68 güne düştüğü sürece APR reaktörde sıfırdı. HBS 19,2 günde maksimum methane gaz üretim oranı (489,6L/gün) olarak elde edilmişti. 19,2 günlük HBS inde methane yüzdesi %60 ile %68 arasında değişmiştir. Maksimum KOİ gidrme verimi (%98,12) HBS 19,2 günde elde edilmiştir. HBS 38,4 günden ve girişteki kloramfenikole konsantrasyonu 128, 60 mg/L iken ardışık reactör sistemin de maksimum toplam kloramfenikole giderme verimi %100'dür. Bu çalışmada geriye kalan küçük miktardaki (1,93 mg/L) kloramfenikole antibiotiği aerobik SKTR reaktör giderilirken antibiotiğin çoğunluğu (126, 49 mg/L) anaerobik APR reaktör de giderildiği bulunmuştur. Streptomisin ve kloramfenicole antibiyotiklerinin anaerobik indirgenme için en uygun kinetik sabiti Monod ve Grau kinetik modelleri olarak bulunmuştur.
Proposal of an environmental code of practice and environmental management system implemantation guide for the shipbuilding and ship repair industry

21. yüzyılın en çok karsılasılan sistemlerinden biri, temelde kurumların çevresel etkilerine odaklanan çevre yönetimidir. Uluslararası bir pazar olan gemi insa sanayisi için kalitenin önemi tartısılmazdır ve piyasalarda ispat edilmiştir. ancak çok yönlü bakıs açısı ile basarılı bir üretim kurumu için yeterli degildir. Bu sebeplerle ve çevreci kurulusların kararlı çalısmaları ileagırlasan yasal düzenlemelerin sonucunda, bir Çevre Yönetim Sistemi geregi dogmustur. Bu çalısma, gemi insa sanayisi için çevresel konularla ilgili bir uygulama kurallarıönerisi ile baslamaktadır. Bu çerçevede Avrupa ve Dünya piyasaları ile ilgili bir gözden geçirme yapılmıs, çevresel konular ile ilgili girisimler özetlenmistir. Uygulama bölümünde, gemi insa ve onarım isleriyle ilgili çevresel değerlendirmeler tartısılmıs ve bir Çevre Yönetim Sistemi uygulamasının detayları önerilmis, temel süreçler, çevresel risk analizi ile detaylı olarak degerlendirilmistir. Çalısma boyunca, çevresel yönetim omurgasının uygulama yöntemleri, sürekliiyilestirme anlayısı çerçevesinde tartısılmıstır. Bu uygulamanın basarılı bir sekilde hayata geçirilmesi, bir tersanenin rekabetçi gücünü kaybetmeden, çevresel ve idarisorumluluklarını yerine getirmesini saglayacaktır. Denizcilik alanında benzer çalısmalarEuropean Sea Ports Organization tarafından gerçeklestirilmis, ancak bunlar sadecelimanların çevresel değerlendirmelerine odaklandıgı için bu orijinal tez, Avrupa Birliği'nin ilgili organlarına gemi insa ve onarım konuları ile ilgili olarak sunulabilmesansını ortaya çıkarmıstır.
Petrol tankerlerinde meydana gelen deniz kazalarının risk analizi

Bu çalışmada IMO'nun düzenlemiş olduğu GISIS sisteminde kayıtlı deniz kaza verileri incelenmiştir. Çalışmada elde edilen bilgiler değerlendirilerek tablolaştırılmış ve sistematik bir veri tabanı oluşturulmuştur. Veri tabanı 1998- 2010 yılları arasında petrol tankeri statüsündeki gemilerde meydana gelen kaza verilerini içermektedir. Veri tabanında geminin operasyonel durumu, kazanın boyutu, mevcutsa kazanın zamanı, geminin bayrağı, gemini tonajı, geminin mevkii, kazaya neden olan temel etmenler, kazanın çevresel, ekonomik ve personel etkisi değerlendirmeye alınmıştır. Petrol tankerlerinde meydana gelen çatma çatışma, karaya oturma ve yangın patlama kazaları için open FTA programı kullanılarak risk analizi yapılmıştır. Risk analizi yapılırken IMO'nun biçimsel emniyet değerlendirmesi yönteminden faydalanılmıştır. Ayrıca coğrafi bilgi sistemi kullanılarak deniz kazalarının yoğunlaştığı deniz alanları belirlenmiştir. Kaza verilerine göre petrol tankerleri için yüksek riskli kaza türleri sırasıyla çatma çatışma, karaya oturma ve yangın patlama deniz kazalarıdır. Deniz kazalarının oluşumundaki en büyük etmen insan hatasıdır. Çatma çatışma kazalarına neden olan başlangıç olaylarının % 77'si ve karaya oturma kazalarının % 81'i insan hatası kaynaklıdır. Petrol tankeri kazalarının % 74'ü ekonomik kayıpla, % 20'si ölüm ve yer alanmayla ve % 6'sı da çevre kirliliğiyle sonuçlanmıştır. Petrol tankeri kazalarının en yoğun olarak yaşandığı deniz alanı kuzey Avrupa'yı çevreleyen denizlerdir.
Akarsuların dinamik benzetiminde CBS tekniklerinden yararlanmak

Artan nüfusla birlikte azalan kaynaklar ve gelisen teknoloji sayesinde çevre hızla kirlenmektedir. Akarsular da bu kirlenmeden payını almakta ve bozulan ekolojik dengeyüzünden akarsuların geçtigi havza boyunca tüm yasam olumsuz etkilenmektedir. Akarsulardaki mevcut kirlenmenin incelenmesi yanında, herhangi bir kirletici bosaltımının nehirüzerindeki etkisini öngörmek için akarsularda su kalite modelleri ortaya çıkarılmaktadır. Yesilırmak üzerinde daha önce yapılan iki doktora çalısması ile MatlabTM ortamında bir akarsu kalite modeli gelistirilmistir. Bu yazılım 11 değişkenin kirlilik takibine olanaksağlam asına ragmen cografi nitelikli bilgiyle birlestirilmedigi için karar destek sistemi olarak kullanımı kolay degildir. Öte yandan, Cografi Bilgi Sistemleri cografi verilerinislenmesi, takibi ve analizi alanında önemli kolaylıklar getirmektedir. Bu iki alandakiilerlemelere karsın, su kalitesi modellerinin CBS içinde çalıstırılması konusunda bilinenarastırma sayısı çok azdır. Bu çalısmada, Matlab ortamında yazılmıs akarsu kalite modeli AKAB, CBS platformuna entegre edilerek yeni bir yazılım ortaya çıkarılmıstır. Bu programın her iki yazılım ile çalısabilmesi için ASCII formatlı 'text' dosya ile koordinasyonsaglanmıstır. CBS ortamı olarak ArcMapTM kullanılmıstır. Yeni yazılım, nehre iliskin verilerin kolaylıkla girilebilmesi için Visual Basic'de kodlanmıskullanıcı etkilesimli bir grafiksel arayüze sahiptir. Modelde kirlilik değişkenleri olarakçözünmüs oksijen, BO5, organik azot, amonyak azotu, nitrit azotu, nitrat azotu, organik fosfor, çözünmüs fosfor, koliform, klor ve yosun takip edilebilmektedir. Yazılım, Yesilırmak nehri üzerinde, Amasya yakınlarında DS'nin Durucasu istasyonundanbaslayarak 36.5 km2'lik hat boyunca daha önce alınmıs olan örneklerle denenmistir. Baslangıçnoktasından itibaren nehir boyunca kirlilik faktörlerinin dagılımı, benzetim yapılan uzaklıkboyunca harita üzerinde renklendirilmis olarak takip edebilmektedir. Kullanıcı istegine görekirlilik degerlerini harita üzerinde isaretledigi noktalar için grafiksel veya tablo olarakgörülebilmektedir.2007, 111 sayfa
Tehlikeli atıkların yarattığı çevre sorunlarının çevresel güvenlik bağlamında incelenmesi

Nüfusun artması, teknolojinin çevreyi zarara uğratacak şekilde gelişmesiyle insan, belli bir denge içinde yürüttüğü çevre ile olan ilişkilerinin giderek bozulduğunun farkına varmıştır. Bu fark ediş ile birlikte çevre ve çevre sorunları birçok araştırmada yer almış ve tanımlanmıştır. Aynı zamanda bu sorunlara çözüm yolları da aranmaya başlanmıştır. Çevre, canlı varlıklar ve insan etkinlikleri üzerinde doğrudan ya da dolaylı etkiler yapabilen fiziksel, kimyasal, biyolojik ve sosyal etmenlerin hepsi olarak ele alınırken; çevre sorunları da, çevredeki kirlenme ve tahribat sonucu oluşan, canlıların hayatını ve sağlığını etkileyen, tehdit eden sorunlar olarak tanımlanmaktadır. Küresel iklim değişikliği, çölleşme, ozon tabakasının incelmesi, ormansızlaşma, tarım arazilerinin bozulması, biyolojik çeşitliliğin kaybı, kirlenme gibi çevre sorunları tüm ülkeleri ve dünyayı tehdit etmektedir. Günümüzde çevre sorunları yaşam destek sistemlerini olumsuz etkilemektedir. Çevre sorunlarının sınırlar ötesi olma özelliği küresel düzeyde çevresel güvenliği de tehdit etmektedir. Bu bağlamda var olan bu tanımların ötesinde vurgulanması gereken sorunların çözüm yolları ve bu çözüm yollarının ne kadar etkili olduğudur. Tehlikeli atıkların miktarında endüstrileşme ve teknolojinin gelişmesine bağlı olarak büyük bir artış bulunmaktadır. Ayrıca, tehlikeli atıkların sadece miktarı değil, özellikleri de değişmektedir. Bununla birlikte bertaraf yöntemlerinin eksikliği, bertaraf alanlarının yetmemesi ve tüzel düzenlemelerin yetersizliğinden tehlikeli atıklar yasadışı yollarla atılmaktadır. Birçok çalışma tehlikeli atıkların dünya çapında yayılmasının bireyler, toplumlar, çevre, insan ve çevre hakkına olan olumsuz etkilerine işaret etmektedir. Tehlikeli atıkların yasadışı hareketi dünyanın her yerinde önemli bir çevre sorunu olarak ele alınmaktadır. Tehlikeli atıkların sınırlar ötesi hareketi çevresel güvenliğe ciddi tehditler içermektedir. Tehlikeli atıklar atıldıkları yerlerde oluşan çevresel baskılardan dolayı çatışmalar ortaya çıkabilir. Ulusal, bölgesel ve uluslararası tüzel düzenlemeler tehlikeli atıklar konusunda etkili olamamaktadır. Bu çalışma tehlikeli atıklar ve tehlikeli atıklardan kaynaklanan çevre sorunlarının çevresel güvenlik bağlamında incelenmesi hakkındadır. Ayrıca tehlikeli atıkların yasadışı yollarla atılmasının ve sınırlar ötesi hareketlerinin çevre ve insan hakkına yapılmış ihlaller olduğu üzerine odaklanmaktadır. Çalışma, tehlikeli atıkların çevresel güvenliği önemli ölçüde olumsuz olarak etkilediğini irdelemektedir. Küresel düzeyde meydana gelen olaylar incelenerek bu görüş desteklenmektedir.
Triclosan in biological wastewater treatment: Fate, kinetics and population dynamics aspects

Yoğun kullanımları ve beraberindeki atıksu deşarjları ile Triklosan gibi biyositlere yüzeysel su kaynaklarında rastlanmaktadır. Bu durum, söz konusu biyositlerin çevrede birikimi, etkisi ve arıtma sistemlerinde giderimi üzerine detaylı araştırmalar yapılması ihtiyacını doğurmuştur. Bu çalışmada TCS içeren atıksuların (100 ng/L- 100 mg/L) biyolojik arıtılabilirliğine ilişkin kapsamlı bir çalışma yapılması hedeflenmiş olup, laboratuvar ölçekli aktif çamur reaktörleri TCS'ye aklime olmuş ve olmamış kültürler ile işletilmiştir. Kütle dengesi kurularak TCS'nin akıbeti üzerine çalışmalar yapılmış, muhtemel yan ürün oluşumu izlenmiştir. KOİ gideriminin artan TCS konsantrasyonları ile azaldığı, ancak mikrobiyal kültürün TCS'ye adapte edildiği koşullarda, adapte edilmediği koşullara göre, KOİ gideriminin daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. TCS'nin bir kısmının çamura adsorplandığı ve adsorplanma yüzdesinin TCS konsantrasyonu ile arttığı görülmüştür. TCS'nin biyolojik olarak parçalanma sonrası yan ürün olarak 2 ,4-diklorofenol ve 2 ,4-dikloroanisol'e dönüştüğü ve konsantrasyonlarının aklimasyon ile azaldığı gözlenmiştir. Kesikli reaktörlerde yapılan biyokinetik çalışmalar, kolay parçalanabilir substrat varlığında, TCS konsantrasyonun 1-20 mg/L arasında olduğu koşullarda, pepton kullanımını etkilemediği; 20 mg/L'nin üzerinde olumsuz yönde etkilediğini göstermiştir. TCS varlığı mikrobiyal metabolizmayı biyosentezden enerji metabolizmasına yöneltmiştir. Ayrıca, TCS'nin mikrobiyal topluluk üzerine etkisi incelenmiş ve toplam 106 tür tespit edilmiştir. Aklime ve aklime olmamış kültürlerde ortak tür sayısının fazla olması ve türlerin baskınlık durumunun bilinmiyor olması nedeniyle, etkin türler hakkında net bir sonuca varmak ve kinetik bulgularla doğrudan ilişkilendirmek mümkün olamasa da, kültürün TCS'ye aklimasyonuna bağlı olarak değişebildiği ve bu durumun TCS arıtım düzeyi, kinetiği ve yan ürün oluşumunda önemli bir faktör olduğu anlaşılmıştır.
Evsel nitelikli katı atık kompostunun verimsiz topraklarda yetiştirilen nohut bitkisine etkisi

Anahtar kelimeler: Nohut, Evsel Nitelikli Katı Atık Kompostu, Verimsiz Toprak, Nodulasyon, Ağır Metal. Çalışma düşük verimli topraklarda, nohutun nodulasyonu, bitki büyümesi ve kimyasal bileşimi üzerine evsel nitelikli katı atık kompostu ve mineral gübre uygulamalarının etkilerini belirlemek için yapılmıştır. Üç farklı dozda kompost (25, 50, 100 t/ha) ve 50 t/ha mineral gübre (25 t/ha'ı ekimden önce, 25 t/ha'ı çiçeklenmeden önce) uygulaması ile bir hiçbir uygulama yapılmayan kontrol uygulamaları denenmiştir. Kompost ve mineral gübre uygulamaları kontrole kıyasla daha fazla verim vermiştir. Fakat artan dozda kompost uygulamasının ürün miktarım arttırmadığı görülmüştür. Biyolojik verim, uygulamaların tümünde benzer bulunmuş ve kompost uygulaması sonucu bitkideki bakla ve tane sayısı artmış bu da tane veriminin artmasına neden olmuştur. Nodul oluşumunu ve bitki özelliklerini arttırırken, verim itibariyle 50 t/ha kompost uygulaması diğer uygulamalara göre daha iyi olmuştur. Kompost uygulamaları yapılan parsellerdeki bitki, tane ve samandaki ağır metal konsantrasyonları gübre uygulaması yapılan bitkilerin ağır metal konsantrasyonlarına benzer bulunmuştur. Tane ve samandaki Cu, Zn, Mn, Cr ve Ni konsantrasyonları toksik seviyelerin oldukça aşağısındadır, Pb ve Co konsantrasyonları ise hiçbir bitki parçasında bulunamamıştır.
Yüzeysel su kalitesi modellerinde besi maddesi döngülerinin simülasyonlarında kullanılan model katsayıları için veri tabanı tasarımı ve geliştirilmesi

insanların kentsel, tarımsal ve endüstriyel faaliyetlerinin yüzeysel su ortamları üzerindeki doğrudan ve dolaylı etkileri önemli çevresel sorunların ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bu sorunların öncelikli olarak su ortamlarının yakınında yerleşik insanları rahatsız etmesi üzerine, araştırmacılar yüzeysel su alanlarının korunmasına yönelik çalışmalar başlatmışlardır. Uzmanlar çevre problemlerinin çözülmesi, kirliliğin önlenmesi ve doğal süreçlerin nasıl işlediğinin anlaşılması için, hızla gelişen bilişim teknolojisinin de yardımı ile matematiksel modeller geliştirmişler ve bu modelleri su alanlarına uygulamışlardır. Matematiksel modeller, ekolojik sorunların çözülmesi ile ilgili çalışmalarda zaman ve para tasarrufu sağlamakta ve sorunların çözümünü kolaylaştırmaktadırlar. Matematiksel modeller yardımıyla gelecek senaryolarının kurulup, sürdürülebilir kalkınma da göz önünde bulundurularak çeşitli yönetim planlarının yapılması ve bu planlara göre alınacak önlemlerin çevresel etkilerinin ve maliyetlerinin önceden belirlenerek en uygun planın seçilmesi mümkündür. Bu özellikleri sayesinde, matematiksel modeller karar destek sistemleri için bir araç olarak kullanılabilmektedirler. Su kalitesi modellerinin tümü, modellenen süreçlerle ilgili ve modellenen ortama göre değişen, kinetik ve stokiyometrik model katsayıları içermektedirler. Güvenilir bir modelin kurulabilmesi için, model kinetik ve stokiyometrik katsayılarının alıcı ortamı temsil eden değerleri belirlenmelidir. Bu işlem model parametrelerinin kalibrasyonu ve modelin doğrulanması aşamasında, model çıktılarının arazide yapılan ölçümlerle karşılaştırılmasıyla yapılmakta ve genellikle deneme yanılma yöntemine dayanmaktadır. Bu nedenle genellikle model katsayısına göre literatür aralığı içinde kalan herhangi bir değer verilmekte ve alınan sonuçlara göre bu değer arttırılmakta ya da azaltılmaktadır. Bu yöntemle yapılan kalibrasyon oldukça uzun sürebilmektedir. Bu çalışma kapsamında modelleme yapacak kişilere zaman kazandırmak için göl, nehir, körfez gibi yüzeysel su alanlarında yapılmış, ötrofikasyon ağırlıklı modelleme çalışmalarında kullanılmış olan model katsayıları, kapsamlı bir literatür çalışması ile derlenmiştir. Derlenen model katsayılarının kullanıcı tarafından kolaylıkla bilgiye dönüştürülebilmesi için veri depolama ve bu verileri istatistiksel değerlendirme için hazırlayan bir bilişim altyapısı geliştirilmiştir. Model katsayılarının tespit edilmesi sürecinde veri tabanının işleneceği bilgisayar programının da tasarımı yapılmıştır. Bu veri tabanı sayesinde modelleme uzmanının, uygulama yapacağı yüzeysel su ortamı için kullanacağı değerleri; benzer su ortamları için alınmış değerleri inceleyerek seçmesi ve model katsayılarını daha dar bir dağılım aralığı üzerinden kalibre etmeleri mümkün olacaktır. xı
Biyokütle enerji santrali külleri ve organik atıklardan organomineral gübre geliştirilmesi

Tavuk gübresi, içeriğindeki yüksek miktardaki bitki besin elementleri nedeniyle tarımsal üretim için önemli bir kaynaktır. Ancak ham tavuk gübresinin yüksek ayrışma hızı, koku ve vektör çekiciliği problemleri gibi sorunlardan dolayı, faydalı kullanımı oldukça sınırlıdır. Mevcut durumda tavuk gübreleri orman içlerine, tarla ve yol kenarlarına atılmakta ve bu durum başta su kaynakları olmak üzere doğal çevre ve insan sağlığını tehdit etmektedir. Bunun yanında yakıt olarak biyokütle kullanan enerji santralleri hızla yaygınlaşmakta ve ortaya bertaraf edilmesi gereken bol miktarda sıcak biyokütle külü çıkmaktadır. Oysa biyokütle külü de bitki besin elementleri açısından oldukça zengindir. Faydalı bir kullanım amacı bulunmayan ve atık olarak görülen bu kaynakların değerlendirilmesi amacıyla yapılan bu çalışmada, tavuk gübresi ve biyokütle külünün değişik oranlardaki karışımları hazırlanarak, sıcak biyokütle külünün tavuk gübresinin mineral içeriğinin zenginleştirilmesine, nem miktarının azaltılmasına ve patojen giderimine olan katkısı araştırılmıştır. Bu amaçla tavuk gübresinin kuru madde miktarına (%74,77) göre değişen oranlarda (%10,20,30,40,50) ve farklı sıcaklıklarda (100, 150, 200, 250oC) biyokütle külü ilave edilerek karışımlar hazırlanmış ve bu işlemin etkileri incelenmiştir. Elde edilen sonuçlar, 250oC' de %50 biyokütle külü ilavesinin ham tavuk gübresinin %25, 23 olan nem miktarını %9,82 ye kadar düşürdüğünü, ancak yüksek sıcaklığın azot kaybını arttırmasından dolayı ideal karıştırma sıcaklığının 150oC olduğunu ortaya koymuştur. Bununla birlikte biyokütle külü ilavesi karışımların bitki besin elementi içeriğini önemli ölçüde arttırmıştır. En yüksek artışlar % 50 biyokütle külü kullanılan uygulamalarda ve makro elementlerden Ca (%19,34) ve K (%4,03), mikro elementlerden ise Fe (1545, 03 mg/kg), Mn (812, 61 mg/kg) ve Zn (479, 96 mg/kg) da belirlenmiştir. Ayrıca sıcak biyokütle külü uygulaması ile tavuk gübresinin de yüksek oranda patojen mikroorganizma giderimi sağlanmıştır. Çalışma kapsamında elde edilen sonuçlardan, sıcak biyokütle külü ilavesi ile tavuk gübresinin nem miktarı düşürülerek koku ve patojen giderimi sağlanabileceği, tavuk gübresinin bitki besin elementi içeriğinin önemli ölçüde arttırılabileceği, atık olarak ciddi çevre ve sağlık sorunlarına yol açan tavuk gübresi ve biyokütle külünün, tarımsal üretim için değerli ve katma değeri yüksek bir ürün haline getirilebileceği sonucuna varılmıştır.
Yüksek renk ve düşük bulanıklığa sahip suların çözünmüş hava flotasyonuyla arıtılması

Bu çalışmada renkli ve düşük bulanıklıktaki ham suyun arıtımı için laboratuar ölçekli kesikli flotasyon düzeneğinin performansı deneysel çalışmaların sonuçları ile araştırılmıştır. Deneyler alum dozajı 10-50 mg/L ve pH değeri 4-7 arasında değiştirilerek yapılmıştır. Katyonik polielektrolit ilavesinin koagülant dozajına ve bulanıklığa etkisi belirlenmiştir. Flotasyon deneyleri için kesikli flotasyon hızı Vf = 4 m/sa, 8 m/sa, 19 m/sa ve 40 m/sa değerlerinde bulanıklık verimi saptanmıştır. Ayrıca optimum doygunluk basıncı, flokülasyon süresi ve geri devir oranı belirlenmiştir. En uygun laboratuar ölçekli kesikli flotasyon işletme şartları: 30 mg/L A12(S04)+ 0.20 mg/L katyonik polielektrolit dozajı, pH 6.3, Vf= 8 m/sa, basınç 450 kPa flokülasyon süresi 10 dakika, geri devir oranı %10 olarak belirlenmiştir. Bu şartlarda kesikli flotasyon deney düzeneğinde bulanıklık %95 (çıkış suyunda 0.50 NTU), DOM %85 (çıkış suyunda 0.58 mg/L) oranında giderilmiştir. Ayrıca DAF ünitesi Vf = 19-40 m/sa gibi yüksek hızlarda işletilebilir olduğu halde iyi sonuçlar saptanmıştır. Böylece renk ve bulanıklık giderimi için DAF prosesinin uygunluğu elde edilen yüksek verimlerle ispatlanmıştır.