turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de yurtdışına öğrenci gönderme olgusunun sosyolojik çözümlemesi

Bu çalışmada yurt dışına öğrenci gönderme olgusunun Türk modernleşme tarihindeki konumu ve etkisi incelenmiştir. Öğrenci gönderme uygulamasının başlangıcına kadar olan Osmanlı modernleşmesi söz konusu uygulamaya geçişin tarihi arka planını göstermek için ve uygulamanın gerekçelerinin anlaşılması için değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Modernleşmenin kurumsal düzeyde devlet politikası haline geldiği Tanzimat dönemi Avrupa'ya öğrenci gönderilmeye başlanmasının da miladı olarak Osmanlı eğitim sisteminde meydana gelen reform ve gelişmeler bağlamında ele alınmıştır. Özellikle okul tarihinde yaşanan gelişmelerle yurt dışına öğrenci gönderme uygulaması arasındaki paralellik gösterilirken yurtdışında tahsilin Osmanlı modernleşmesine/Batılılaşmasına etki derecesine ayna tutmak amaçlanmıştır. Araştırmada ana kaynak olarak Osmanlı arşiv belgeleri kullanılmıştır. Yapılan belge taramasında öğrenci gönderme olgusunun genel fotoğrafını verecek 165 belge seçilmiştir. Bu belgelerin verdiği bilgi düzeyinde gönderilen öğrenciler hakkında istatistik bilgi verilmiştir. Öğrencilerin gönderildiği Avrupa şehirleri, eğitim gördükleri alanlar, masraf maddeleri tahlil edilmiştir. Bunun yanı sıra öğrencilerin seçilme usulleri, toplumsal profilleri, idare-disiplin yolları, istihdam edildikleri alanlar ve uygulamanın verimliliği değerlendirilmiştir. Sonuç olarak yurt dışına öğrenci gönderme olgusunun modernleşme tarihi içinde önemli bir dinamik olduğu, Osmanlı Devleti'nin muazzam masrafına rağmen yurtdışında öğrenci okutarak Batılı bilgi ve tekniği aktarıp devlet bünyesinde yeniden üretmeyi amaçladığı ifade edilmiştir. Osmanlı modernleşme literatüründen beslenen tarihi algıların derinlemesine ve çok boyutlu yapılacak araştırmalarla test edilmeye muhtaç olduğu da varılan genel bir kanaat olarak kaydedilmiştir.
Öğretimde planlama ve değerlendirme dersinde uygulanan proje tabanlı öğrenme yaklaşımının öğrencilerin başarı ve tutumlarına etkisi

Bu araştırmanın amacı, proje tabanlı öğrenme yaklaşımının öğrenci erişi ve tutumlarına etkisini incelemektir. Araştırmada kontrol gruplu öntest ? son test deneysel desen kullanılmıştır. 2006- 2007 öğretim yılı, bahar dönemi, Selçuk üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Yabancı Diller Eğitimi Bölümü, İngilizce Öğretmenliği Anabilim dalı ikinci sınıfta okuyan toplam 68 öğrenciden oluşan iki şube, araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Kura çekmek suretiyle İki şubeden birisi deney diğeri kontrol grubu olarak belirlenmiştir. Her iki şubede bulunan öğrencilere uygulama başlamadan önce tek oturumda önce başarı testi, seviye belirleme testi olarak uygulanmış, arkasından öğretimde planlama ve değerlendirme dersine yönelik tutum ölçeği verilmiştir. Sekiz hafta boyunca deney grubu öğrencileri projelerini hazırlamış ve plan ve programını yaparak sınıftasunmuşlardır. Kontrol grubu öğrencilerine aynı konu geleneksel metotlarla işlenmiştir. Sekiz hafta sonra başarı testi ve derse karşı tutum ölçeği son test olarak uygulanmıştır. Başarı testi sontest-öntest farkı erişi olarak alınmıştır. Standart sapma, aritmetik ortalama, yüzde, frekans ve t-testi teknikleri kullanılarak veriler çözümlenmiştir. Analiz sonuçlarına göre, proje tabanlı öğrenme yaklaşımı ile öğrenci erişileri arasında anlamlı bir fark bulunmuştur. Öğretilen konuya karşı öğrenci tutumlarında herhangi bir fark tespit edilememiştir.
The effects of cooperative learning on students' writing performance

Bu araştırma, kubaşık öğrenmenin öğrencilerin yazma becerilerini ve dilbilgisi başarısını geliştirmedeki etkilerini araştırdı. Araştırmanın amacı kontrol grubunda ve deney grubunda uygulanan ön test ve son test arasındaki farkları bulmak ve ön testler ve son testler sonucunda elde edilen öğrenci başarı puanlarını dikkate alarak kontrol grubunu ve deney grubunu öğrencilerin yazma ve dilbilgisi başarısı açısından karşılaştırmaktı. Örneklem, Tarsus'ta bulunan bir meslek lisesinde eğitim gören 50 öğrencinin bulunduğu iki tane onuncu sınıftan oluşmaktadır. Çalışma 12 hafta sürdü. Deney grubunda bir kubaşık öğrenme yöntemi olan STAD uygulanırken, kontrol grubunda geleneksel öğretim yöntemi uygulandı. Öğrencilerin yazma becerilerini ve dilbilgisi becerilerini değerlendirmek için, öğrenciler ön test ve son test olarak öyküleyici bir kompozisyon yazmakla görevlendirildi. Öğrencilerin ön testte yaptıkları yanlışlar dikkate alınarak ders planı hazırlandı. Bütün kompozisyonlar iki öğretmen tarafından değerlendirildi. Ön test ve son test sonucundan elde edilen öğrenci başarı puanları SPSS 17 kullanılarak analiz edildi. Analizler sonucunda, yazma becerisi ve dilbilgisi gelişimi açısından deney grubunun ön test ve son test sonuçları arasında önemli farklar bulunurken, kontrol grubunun ön test ve son test sonuçları arasında önemli farklar bulunmadı. Araştırma sonuncunda kubaşık öğrenmenin öğrencilerinin genel yazma becerilerini ve yazmadaki dilbilgisi başarılarını geliştirmede etkili olduğu bulundu.
Kız Teknik Eğitim-Öğretiminde bir örnek: Ankara Olgunlaşma Enstitüsü (1958-2002)

Kız teknik öğretim olgunlaşma enstitüsü, kız enstitülerini veya kadın meslek okullarını bitiren öğrencilerin mesleki becerilik, bilgi, görgü ve zevklerini arttırmak; onlarda teşebbüs kabiliyeti ve kazanç fikrini geliştirmek ve meslekleriyle hayatlarını kazanabilecek şekilde yetiştirilmelerini sağlamak amacıyla açılmış yaygın eğitim kurumlarıdır. İstanbul Beyoğlu'nda 1945 yılında açılan ilk olgunlaşma enstitüsünden sonra, ikinci olgunlaşma enstitüsü olan Ankara Olgunlaşma Enstitüsü 1958 yılında kurulmuştur. İki yıllık eğitim veren, döner sermayeli yaygın eğitim kurumlarından olan Kız Teknik Öğretim Ankara Olgunlaşma Enstitüsü, uzun yıllar Türk giyim-kuşam modasına öncülük etmiştir. KTÖ Ankara Olgunlaşma Enstitüsü, Türk kültüründe önemli bir yeri olan Türk el sanatları örneklerini aslına uygun bir şekilde tanıtmak, yaşatmak, geliştirmek ve günün anlayışıyla yorumlayarak gelecek kuşaklara aktarmayı amaçlayan bir eğitim kurumu olmuştur. Bu çalışma, Kız Teknik Öğretim Ankara Olgunlaşma Enstitüsü'nün kuruluşu, amaçları, eğitim öğretimi, faaliyetleri, tarihsel seyri ve dönüşüm süreçleri irdelenmiş, Türk eğitim tarihinde kız eğitimi içerisindeki yeri anlamlandırılmaya çalışılmıştır.
İlköğretim okullarında beden eğitimi ve spor derslerinde beden eğitimi öğretmenlerinin karşılaştıkları güçlükler ve okul yöneticilerinin bu konudaki görüşleri

Bu çalışmada Denizli il merkezindeki 60 ilköğretim okulundaki beden eğitimi öğretmenlerinin ve okul yöneticilerinin görüşlerine dayalı olarak, ilköğretim okullarında beden eğitimi dersi uygulamalarında beden eğitimi öğretmenlerinin karşılaştıkları güçlükleri ve okul yöneticilerinin bu konudaki tutumlarını ortaya koymak amaçlanmıştır. Bu amaçla, beden eğitimi öğretmenlerinin ve okul yöneticilerinin güçlüklerle ilgili fikirlerini ve çözüm önerilerini tespit etmek için bir anket çalışması uygulanmış ve elde edilen sonuçların frekans analizi yapılmıştır. Araştırma, giriş, genel bilgiler, materyal ve yöntem, bulgular, sonuç ve öneriler olmak üzere beş bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde tezin konusu kısaca açıklanıp, tez sırasında yapılan çalışma ile ilgili genel bilgiler verilerek elde edilen sonuçlar ifade edilmektedir. Genel bilgiler bölümünde Türkiye'de ve dünyada beden eğitimi öğretmenliği tarihi gelişimi hakkında bilgi verilmekte ve mesleki uygulamada karşılaşılan problemler ve uygulanan çözüm yöntemleri hakkında yapılmış araştırmalarla ilgili bilgiler verilmektedir. Materyal ve yöntem bölümünde öğretmenlere ve okul yöneticilerine uygulanan anket sorulan açıklanmakta ve anketin uygulandığı okullar, idareciler, ve öğretmenler ile ilgili genel bilgiler verilmektedir. Bulgular bölümünde, anketlerin tamamlanmasından sonra her soru hakkında istatistiksel değerlendirme yapılmış ve grafikler oluşturulmuştur. Sonuç ve öneriler bölümünde, beden eğitimi öğretmenlerinin ve okul yöneticilerinin anket sorularına verdikleri cevaplar ve istatistik değerlendirmeler sonucunda, karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri ifade edilmiştir. Çalışma sonucunda beden eğitimi öğretmenlerinin ne derecede ne gibi güçlüklerle karşılaştıkları ve okul yöneticilerinin bu konudaki ilgi ve tutumları ortaya konulmuştur. Birçok konuda görüş birliği olmasına rağmen beden eğitimi öğretmenleri ve okul yöneticilerinin bazı konularda farklı düşüncelerde oldukları belirlenmiştir. Ortak yöneltilen soruların korelasyon analizi ile görüş farklılıklarının veya uyumunun oranlan tespit edilip çözüm önerileri sunulmuştur.
Çalışan annelere verilen eğitimin annenin kaygı düzeyine ve bebeğin beslenme şekline etkisi

Bu araştırma, çalışan annelere verilen eğitimin annenin kaygı düzeyine ve bebeğin beslenme şekline etkisini belirlemek amacıyla yarı deneysel olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırma grubunu; sağlık ocaklarına kayıtlı, çalışan, doğumdan 3 ay sonra işe geri dönmeyi planlayan, bebeğini anne sütüyle besleyen, primipar ve üç aylık bebeğe sahip 32 deney ve 30 kontrol olmak üzere 62 anne oluşturmuştur. Araştırmada; çalışan annelere işe başlayacakları tarihten iki hafta önce ve bebek altı aylık oluncaya kadar devam eden toplam 5 ev ziyareti yapılmış ve doğal beslenme eğitimi verilmiştir. Ayrıca annelere eğitim kitapçığı dağıtılmıştır. Verilerin toplanmasında; kişisel bilgi formu, anket formu, takip formu ve Spielberg ve arkadaşları tarafından geliştirilen, Öner ve Le Compte tarafından Türkçe'ye uyarlanan Cronbach alfa katsayısı sırasıyla 0 .94-0.96, 0.83-0. 87 arasında olan Durumluk-Sürekli Anksiyete Envanteri kullanılmıştır. Verilerin analizi; SPSS 11.0 paket programında, istatistiksel yöntemlerden yüzdelik, aritmetik ortalama, standart sapma, ki-kare, bağımsız gruplarda t testi, eşleştirilmiş t testi ve çoklu karşılaştırmalarda varyans kullanılarak yapılmıştır. Araştırma sonucunda deney ve kontrol grubundaki annelerin emzirme ile ilgili bilgi ve tutumları benzer saptanmıştır (p>0.05). Deney grubundaki annelerin durumluk kaygı ön test puan ortalaması 36.03 9. 74 iken, son test puan ortalaması 31 .93 5.41'dir ve aradaki fark anlamlıdır (p<0.05). Deney ve kontrol grubundaki annelerin durumluk kaygı son test puan ortalamaları; deney grubunda düşük iken (31.93 5.41), kontrol grubunda yüksek (36.46 5.89) olduğu ve gruplar arasındaki farkın anlamlı olduğu belirlenmiştir (p<0.01). Gündüz ve gece emzirme sıklığı deney grubunda kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde farklılık göstermiştir (p<0.001). Anne sütü dışında ek besi verme sıklığı da; kontrol grubunda deney grubuna göre yüksek olup aradaki fark anlamlı düzeydedir (p<0.001). Beslenmenin doğal sürdürülmesi ve diğer besilere aylara göre başlanma zamanı deney ve kontrol gruplarında farklılık göstermiştir (p<0.05). Deney grubundaki bebeklerin %15.6'sı altıncı ayın sonuna kadar doğal beslenirken, kontrol grubundaki annelerin tamamının beşinci ayda doğal beslenmeyi tamamen bıraktıkları belirlenmiştir. Annelerin aylara göre göğüslerini sağma durumları; gruplar arasında farklılık göstermiştir (p<0.001). Altıncı ayda deney grubundaki annelerin %84.4'ü göğsünü sağmaya devam ederken, kontrol grubundaki annelerde bu oran %33. 3 olarak bulunmuştur. Emzirme sıklığının annenin kaygı düzeyini etkilediği ve emzirme sıklığı arttıkça annelerin kaygı düzeyinin azaldığı belirlenmiştir (p<0.001). Araştırmanın sonuçları, çalışan annelere verilen eğitimin; annelerin kaygı düzeyini azalttığını (Hipotez 1), bebeklerin beslenme şeklini olumlu etkilediğini (Hipotez 2) göstermektedir.
Daf- studierende lehren daf- studierende:Eine empirische studie über das peer- tutorium

Bu çalışma deneysel nitel bir araştırma olup akran destekli öğrenme yaklaşımının Almanca dilbilgisi öğrenme süreci üzerindeki etkilerini araştırmaktadır. Almanya deneyimi olan ve olmayan öğrenciler ile iki kişilik grup çalışması şeklinde yürütülmektedir. Araştırmanın çalışma grubu Uludağ Üniversitesi Almanca Öğretmenliği bölümünden 6 öğrenci tarafından oluşturulmuş olup çalışma 2015 Bahar Yarıyılında 6 haftalık bir süre zarfında gerçekleştirilmiştir. Elde edilmiş bulgular etkileşim, bilgi artışı ve Almanca dilbilgisine karşı tutum doğrultusunda incelenmiştir. Veri bankası ışığında Almaca Öğretmenliği bölümünde ileriye dönük uygulanabilirlikler ve olası gerçekleştirilebilir araştırma perspektifleri görüşülecektir.
Türkiye'de eğitim politikalarında ulus ve vatandaş inşası (2002-2016)

Türkiye'de 2000'li yıllarda kurgulanan ulus ve vatandaş inşası, Türkiye'de milliyetçiliği besleyen, iktidarların hegemonyalarını yeniden üretme noktasında etkili bir aygıt olarak kullandıkları ve denetim altında tuttukları eğitim sistemi üzerinden izlenebilir. 2000'li yıllar ilk ve ortaöğretim eğitim politikalarının, söylemler, çıkarılan yasalar, yönetmelikler, genelgeler ve ders kitapları üzerinden incelendiği bu çalışmanın temel amacı, 2002- 2016 yılları arasında Adalet ve Kalkınma Partisi iktidarı tarafından kurgulanan ulus kimliğini Türkiye'nin tarihselliği içinde değerlendirmektir. AK Parti iktidarının şekillendirdiği 2000'li yıllar eğitim politikaları, partinin diğer politikalarıyla da paralel olarak 2011 öncesi ve sonrasında farklılıklar göstermektedir. 2011 öncesinde ekonomi odağı ağır basan politikalar, eğitime erişimin artırılmasına yönelen neoliberal-popülist eğilimli eğitim politikalarını ortaya çıkarırken, 2011 sonrasında ekonomi odağının yanı sıra giderek artan oranda kültür odağına ağırlık verilmesi sonucunda eğitimde İslamlaşma sürecini başlatmıştır. Cumhuriyetin ilk yıllarından sonra en güçlü ulus ve ulus kimliği vurgusunu yapan AK Parti iktidarının ayırt edici yönü, cumhuriyet tarihi boyunca önce gizli bir bileşen, sonra görünür bir öğe olan İslam unsurunu ulusal kimliğin hegemonik bir bileşenine dönüştürmesidir. Diğer yandan, AK Parti'nin ulus inşası, Kemalist geleneğe meydan okuyan bir İslami modernizm şeklinde ortaya çıkmasına rağmen, cinsiyetçi ve militarist ulus anlayışı, sosyal mühendisliğe bağlılık ve demokrasinin bir kesimin kurallarını tüm topluma empoze etmesi şeklinde algılanması anlamında Kemalizmin yönetim anlayışı ile bir süreklilik ortaya koyar.
Çok partili siyasal hayata geçiş öncesi ve sonrası köy enstitüleri (1940-1950)

'Çok Partili Siyasal Hayata Geçiş Öncesi ve Sonrası Köy Enstitüleri (1940-1950)' adlı tez, giriş, dört bölüm ve sonuçtan ibarettir. Tezin İlk bölümünde, köy enstitüleri üzerine tarihsel ve kavramsal bir çerçeve çizilmeye çalışılmıştır. Bu amaçla çalışmada, Cumhuriyet öncesi dönemde ve Cumhuriyet döneminde köyde eğitim düşüncesine yer verilmiştir. Tezin ikinci bölümünde, çok partili siyasal hayata geçiş öncesinde, tek parti yönetiminin köy enstitülerine bakışı ortaya konmaya çalışılmıştır. Bu bölüm aynı zamanda, tek parti yönetiminin köy enstitülerinden beklentilerinin neler olduğunun ortaya konduğu bölümdür. Üçüncü bölümde, çok partili siyasal hayata geçiş üzerinde durulmuş, özellikle 21 Temmuz 1946 tarihinde gerçekleştirilen ilk çok partili seçim sonuçlarının, C. H. P. içerisindeki yansımaları ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çok partili siyasal ortamının getirdiği, nispeten çok sesli ortamda, köy enstitüleri üzerine gelişen tartışmalara da bu bölümde yer verilmiştir. Tezin dördüncü ve son bölümünde ise, C. H. P.'nin çok partili siyasal hayata geçiş sonrasında köy enstitülerine karşı tutumu incelenmiştir. C. H. P.'nin, çok partili siyasal hayata geçişle beraber, köy enstitülerine getirilen eleştiriler doğrultusunda, enstitüleri bir bir ıslah etmeye çalıştığı, son bölüm içerisinde ortaya konmaya çalışılmıştır.
Necmettin Erbakan'ın eğitim anlayışı

Milli Görüş Hareketi siyasi ve sosyal bir kimlik olarak son 50 yılda Türkiye'de etkin olmuş önemli bir örgütsel harekettir. Hareketin lideri olan Necmettin Erbakan kişiliğiyle, siyasete ve hayata dair görüşleriyle kitleleri etkilemiş, Türkiye Cumhuriyeti'nin yakın tarihinde belirleyici bir aktör olmuştur. Çalışmada Necmettin Erbakan'ın eğitim anlayışının nasıl şekillendiği, eğitimden beklentilerinin neler olduğu, eğitim ile neyi amaçladığı gibi sorulara cevaplar aranmıştır. Bu çerçevede Osmanlı'dan Cumhuriyet'e kültür, medeniyet ve eğitim algısı incelenmiştir. Erbakan'ın fikir dünyasının temel dinamikleri üzerinden eğitim kavramı, eğitime dair görüş ve önerileri detaylandırılmış, eğitimde bireyin inşası yönünde atılacak adımlar Erbakan'ın insan ve devlet modeli üzerinden ortaya konulmuştur.
İlköğretim görsel sanatlar dersinde verilen temel tasarım eğitiminin yaratıcılığa katkısının belirlenmesi

Temel tasarım eğitimi; çocuğun görsel anlatım dilini zenginleştiren ve ona yaratıcılığın sınırsızlığını gösteren bir araçtır. Görsel Sanatlar Dersi'nde temel tasarım ilke ve elemanları bilgisini öğrenen çocuk, zihnindeki imgeleri ifade edebileceği yeni bir araçla tanışmaktadır. Bireyi çok yönlü geliştirmeyi hedefleyen sanat eğitiminin onun yetişmesindeki önemi tartışılmazdır. Sanat eğitiminin bir parçası olan temel tasarım bilgisi, bireyi yaratıcı yönden geliştiren bir alandır. Yaratıcılık yaşamın her alanında kullanılan ve bireye üstünlük kazandıran bir özelliktir. Bu araştırmada, Temel Tasarım bilgisinin çocuğun yaratıcılığına katkısı konu edilmiştir. Yaratıcılık, Sanat Eğitimi, Çocuk Resimleri ve Temel Tasarım konuları ve bu konuların birbirleri ile olan bağlantıları bölümler halinde irdelenmiştir. İlköğretim müfredatında verilen bilgiler dikkate alınarak, temel tasarım ilke ve elemanlarının kullanımının ölçüldüğü bir tablo hazırlanmıştır. Bu tablo ışığında, ilköğretim 5. sınıf öğrencilerinin çalışmaları değerlendirilmiştir. Değerlendirme ile çocuğun aldığı temel tasarım bilgilerinin hangilerini resimlerinde ne kadar ve ne şekilde kullandığı takip edilmiştir. Değerlendirme sonunda, temel tasarım bilgisinin çocuğun yaratıcı etkinliğinde katkısı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Sanat eğitimi ile kazandırılabilen yaratıcılığın ve çocuk resimlerine etkisinin öneminin anlaşılması sonucu, daha yaratıcı birey yetiştirme yollarının aranması gerektiği vurgulanmıştır.
İş sağlığı ve güvenliği eğitimlerinde görsel ve sözel eğitimin etkinliğinin karşılaştırılması

Dünyada ve ülkemizde özellikle son yıllarda sanayinin gelişmesiyle birlikte işci sağlığı ve iş güvenliğine verilen önem artmıştır. Bu doğrultuda zorunlu İSG eğitimlerinin önemi de her geçen gün artmaktadır. İSG eğitimlerin daha verimli olmasını sağlamak iş kazalarını ve meslek hastalıklarını önlemektedir. Bu çalışmada, İSG eğitimlerinin verimini artırmak amacıyla sözel ve görsel eğitimin sonuçları incelenmiştir. Bu doğrultuda benzer yaş, deneyim ve eğitim düzeyine sahip aynı sektörde farklı iş yerlerindeki bir grup çalışana İSG eğitimi sözel olarak anlatılmış olup aynı sayıda aynı niteliklere sahip farklı çalışanlara ise aynı eğitim içeriği görsel öğelerle desteklenerek uygulanmıştır. Eğitim sonrasında kişilere uygulanan sınav sonucları istatistiksel olarak karşılaştırılmış olup, görsel eğitimin, sözel eğitime göre başarı açısından olumlu yönde etkili olduğu sonucuna varılmıştır.
Samed Behrengi'nin hikayelerindeki eğitsel iletiler üzerine bir araştırma

Çocuklar için yazılmış eserler, çocuğun kişisel gelişimini tamamlaması, insani değerler edinmesi, içinde yaşadığı topluma uyumlu hale gelmesi, çevreye ve hayvanlara karşı duyarlı olması, ulusal ve evrensel anlamda ihtiyaç duyulan değerlere sahip olması açısından çok önemlidirler. Çocuk edebiyatı ürünleri üstlendikleri eğiticilik görevini okuyucusuna sunduğu eğitsel iletilerle gerçekleştirir. Bu iletiler çocuğun kişisel, toplumsal, evrensel, dini, ulusal gelişimine katkı sunacağı gibi bazı durumlarda yazarın kendi ideolojik fikirlerini sunduğu araç olarak da kullanılabilir. Çocuk edebiyatı ürünleri, çocuk eğitiminde en önemli araçlardan biridir. Yazarlar, çocuk edebiyatı ürünleriyle çocuğa çeşitli iletiler sunmaktadır. Sunulan bu iletiler, kimi zaman eğitsel iletilerden oluşurken kimi zaman da eğitsel olmaktan çok uzaktır. Bu yönüyle çocuk edebiyatı ürünlerinin verdiği mesajlar, çocukların yetiştirilmesinde önemli bir etkendir. SamedBehrengi, çocuklar için yazdığı kitaplarla çocukların, içinde yaşadıkları toplumun bir parçası olarak, toplumun sorunlarına ve gerçeklerine yabancı kalmamalarını, duyarlı olmalarını amaçlamıştır. Bu araştırmada, SamedBehrengi'nin 17 hikayesi özellikle eğitsel iletiler bakımından incelenmiş ve bu iletilerin çocuk eğitimi açısından katkıları vurgulanmıştır. Araştırmada çocuk edebiyatı ürünlerinde bulunması gereken özellikler ve iletilerin nasıl olması gerektiğine dair kriterler göz önünde bulundurulmuştur. SamedBehrengi hikayelerindeki eğitsel iletilerin tespit edilmesi ve yazılı metinlerin analizi amaçlandığı için nitel araştırma desenlerinden doküman incelemesi modeli kullanılıp, tespit edilen eğitsel iletilerin de farklı temalar altında toplanması için içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Araştırmada kullanılacak kategorilerin oluşturulması ve kodların belirlenmesi amacıyla, araştırmanın inceleme nesnelerini oluşturan hikayeler okunup, iletiler saptanmış, bu iletiler belirli kategorilere ayrılmıştır. Kategorilere ayrılan iletiler uzman görüşüne sunulmuştur. Uzman görüşlerine göre kategorilerde yer alacak iletiler yeniden düzenlenmiştir. Amaçlarına göre iletiler beş kategori altında kodlandıktan sonra sunuluş biçimlerine göre doğrudan ve dolaylı yoldan aktarım olmak üzere iki farklı kategori altında tekrar kodlandırılmıştır. SamedBehrengi'nin on yedi hikayesinde 173 eğitsel ileti tespit edilmiştir. Amaçlarına göre bu iletilerin 140 tanesi kişisel gelişimi, 19 tanesi toplumsal gelişimi, 12 tanesi dini gelişimi, 1 tanesi ulusal gelişimi, 1 tanesi de evrensel gelişimi destekleyen iletilerden oluşmaktadır. Bu iletilerin sunuluş biçimlerine göre ise 170 tanesi dolaylı yoldan aktarılan, 3 tanesi doğrudan aktarılan iletilerden oluştuğu tespit edilmiştir.
Piyano öğretiminde F. Chopin etüt icralarının L. V. Beethoven sonat icralarına etki durumunun incelenmesi ve değerlendirilmesi

Bu araştırmanın başlıca amacı; piyano öğretimi sürecinde sıkça kullanılan F. Chopin Op.25 ve Op.9 metodlarında yer alan etüdlerin, L. v. Beethoven sonat icralarına etki düzeyinin ne ölçüde olduğunu incelemektir. Araştırmada tam deneysel desene dayalı öntest-sontest kontrol gruplu model kullanılmıştır. Uygulama süreci öntestlerle birlikte 6 hafta sürmüş olup, uygulama için uzmanların belirlediği iki etüt ve bir eser öğrenciler tarafından aşamalarla çalıştırılmıştır. Araştırmanın çalışma grubundaki öğrenciler deney ve kontrol olmak üzere iki gruba ayrılmış; deney grubu F. Chopin Op.25 No. 2, Op.10 No.9 ve L. v. Beethoven sonat Op.2 No.1 ile, kontrol grubu ise sadece L. v. Beethoven sonat Op.2 No.1 ile çalışmıştır. Deney ve kontrol grubuna alınan öğrencilerin deney süreci kamera kayıtlarına alınmıştır. Kamera kayıtlarını değerlendiren uzmanların değerlendirme sonuçları toplanmış ve aritmetik ortalaması alınmıştır. Araştırmada kullanılan istatistiki yöntemler; elde edilen ölçümler için IBM SPSS 20.0 paket program kullanılarak, Mann-Whitney U testi ve Wilcoxon testi kullanılmıştır. Analiz sonuçları tablolar halinde verilirken ortalama, standart sapma ve medyan değerleri de hesaplanmıştır. Araştırma sonucunda 0.05 anlamlılık düzeyinde yorumlanmış olup; F. Chopin Op.25 No.2 ve Op.10 No.9 etüdlerinin, klasik dönem sonat icralarında teknik, müzikal ve bütüncül anlamda olumlu yönde artış sağladığı ve etkili olduğu görülmüştür.