turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Figür mekan ilişkisi

Yatay ve düşeylerden oluşan bir kompozisyon içerisinde açık-koyu renk tonlamalarından ve sarı ile mor gibi kontrast renklerden oluşan bir armoni resimlerimde görülen belirgin bir özelliktir. Resmimde bir dış mekanın seçimi yatay ve düşeylerin doğada kendiliğinden bir halde bulunması ve içeriğin bir gereğidir. Resmimde belli bir ölçüde soyutlamalara gittiğim görülür. Sıklaşan düşey doğru çizgiler resmimde sağlam bir kurgusal kompozisyon oluşturur. Yatay çizgiler ise ufuk çizgisi ve peyzaj içerisinde yer alan yeryüzü şekilleri, ufuk çizgisi ve su birikintilerinin oluşturduğu çizgilerdir. Hava perspektifiyle de klasik geleneğe uygun bir mekan anlayışı amaçlanmıştır. Resimlerimin sanat tarihinde gönderme yaptığı çeşitli dönemler vardır ki bu dönemler 19. yüzyıl sanatı kapsamında değerlendirilebilir. Pre-Rafaelistler ve Sembolist sanatçılara özel bir yakınlık hissetmem resmimi belirleyen temel özelliklerdendir. Kent yaşamı, doğduğum yer ile yaşadığım yer arasındaki farklılıklar ben de çeşitli görsel ifade biçimleri oluşmasını sağlamıştır. Ayrıca, kadının çağlar boyunca seyirlik bir malzeme oluşu, erkeğe oranla daha estetik bir varlık oluşu, çağlar boyunca Anadolu uygarlıklarında doğurganlık ve bereketin sembolü oluşu ve Tanrıça kültü resim yapma sürecinde kadın figürünü ele almamda önemli unsurlar olmuştur. Resimlerimde içerik olarak insan-doğa ilişkisi ele alınmıştır. İnsan doğayı yok ettiği sürece kendi yok oluşunu da hazırlamaktadır. İlkel sürü toplumunun izleri bugün de farklı üretim ilişkileri içinde yaşamakta olup, insan modern sürünün bir parçası olduğundan tam olarak birey de olmayıp, toplum içinde yalnızdır. Bu yalnızlığı insan / sanatçı ancak üreterek aşabilir.
Soyut dışavurumcu resim ve izlenimci resim arasındaki ilişki

Bu tezde İzlenimci Resim ve Soyut Dışavurumcu Resim arasındaki ilişki işlenmiştir. Birinci bölümde İzlenimcilik hakkında genel bilgi verilmiştir. Önemli izlenimci sanatçılar anlatılmıştır. Birinci bölümün sonunda izlenimci Türk ressamlara değinilmiştir. İkinci bölümün başında soyut dışavurumun ortaya çıkışı, dışavurumculuk ve soyut dışavurumculuk hakkında genel bilgi verilmiştir. Daha sonra soyut Dışavurumculuk'un Amerika'da ve Avrupa da gelişiminden bahsedilmiştir. Daha sonra ünlü Soyut Dışavurumcular hakkında bilgi verilmiştir. Son kısmında isetürk soyut dışavurumcular hakında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde birinci ve ikinci bölümde verilen bilgiler ışığında İzlenimci resim ve Soyut Dışavurumcu resim arasındaki ilişki açıklanmıştır. Dürdüncü bölümde Samet UYAR'ın kendi çalışmaları hakkında yüzeysel bilgi verilmiştir. Ve UYAR'ın çalışmaları üzerinden; izlenimci resim ve Soyut Dışavurumcu resim arasındaki ilişki tekrar vurgulanmıştır.
Bir anlatı olarak hipermedya

YÜKSEK LİSANS TEZ OZU BİR ANLATI BİÇİMİ OLARAK HIPERMEDYA Başak ÜRKMEZ Animasyon Anasanat Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eylül 2002 Danışman : Doç. Hikmet SOFUOĞLU Bu çalışmada anlatı kavramı içerisinde, anlatı biçimi olarak hipermedya incelenmeye çalışılmıştır. Hipermedya, multimedya olanaklarını kullanarak etkileşimliliğin ön plana çıktığı farklı bir anlatı biçimidir. Kullanıcının etkin ve katılımcı olduğu bir ortam sağlamaktadır. Kullanılan teknoloji ile anlatıyla kullanıcı arasındaki mesafeyi kısaltan, etkileşimli özellikler içererek kullanıcıyı anlatının parçası kılan bir sunuş yöntemi getirmektedir. Tasarımcının yaratacağı ortam içinde kullanıcı tarafından oluşturulacak bir anlatıdır. Bu çerçevede hipermedyanın içerdiği öğelerle, değişik alanlara etkileri sonucu deneysel bir yapı üstlenmiştir. Kullanıcının etkin katılımıyla çok katmanlı ve yeni okumalara elveren hipermedya programları giderek deneysel eğilimler kazanmaktadır. Bu özellikleri içeren bir Hipermedya CD' si hazırlanmasına yönelik tasarım çalışması yapılmıştır. Bu doğrultuda uygulama gerçekleştirilmiştir.
Metal gravür sanatında çizgi-doku-yüzey etkileşimine plastik çözümleme açısından yaklaşım

1999, Sayfa: 86 Jüri: Yrd. Doç. Dr. Erol KILIÇ Henüz birkaç yüzyıllık geçmişşe sahip olan Metal Gravür Sanatı, yapılan araştırmalarla Sanat Tarihi içerisindeki haklı yerine alma çabası içindedir. Teknik ve tarihsel gelişim basamaklarının incelendiği birçok araştırmaya ek olarak, plastik elemanların değerlendirildiği bu araştırma; 'Çizgi Doku ve Yüzey' gibi öğelerle sınırlandırılmıştır. Gravür Sanatında çizgi, doku ve yüzeyin, başlangıcından itibaren elde ediliş metodlan ile farklılaşan etkileri ele alınmıştır. XV. Yüzyıldan itibaren sanatçı, toplumsal değişmelerin sanata yansıması ile farklı ifade biçimleri geliştirmiştir. Yaratma sürecinde kendisini kısıtlayan imkansızlıklar da zamanla aşılmıştır. Farklı zaman aralıklarında; çizgi, doku ve yüzey, baskı levhasında farkı ağırlıklarda kendini hissettirmiştir. Dolayısıyla plastik etkileri de farklı olmuştur. Metal Gravür Sanatı'nda birçok plastik eleman arasından, en uzun süreli ve etkin kullanılan çizgi, doku ve yüzey birbirleriyle etkileşimde bulunmuştur. Bu etkileşimin yaşandığı baskı yüzeyinde, Gravür Sanatı'ndaki plastik etkiler oluşturulup izleyiciye aktarılır. Çizgi; bazen dokuyu ön plana çıkaracak özellikte kullanılırken, bazen de derinliğin elde edilmesinde yardımcı olur. Yüzey; iki boyutlu anlamı ile üzerinde barındırdığı çizgi ve doku ile varolurkaen, iki boyutluluk esnetilerek derinlik yani üçüncü boyut elde edilebilir. Tüm bu savlar, belli dönemlere temsilcilik eden baskıların incelenmesi ile kuvvetlenmiştir. Sanatçıya, yeni yaratılarda kaynaklık etmesi için kapılar aralayabilecek niteliğe bürünmüştür.
Tekstil sanatında çok yüzeylilik ve heykel ilişkisi

Tez, çok yüzeyli sanatsal tekstil çalışmalarının hacim algısı bağlamında ele alınarak sanatsal değerler doğrultusunda incelenmesi; bu çalışmaların algılanmalarında ve yeniden tanımlanmalarında katkı oluşturacak somut önermeler oluşturulması amacını taşımaktadır. Konu dört bölümde ele alınmıştır. Birinci bölümde; sonraki konular için zemin oluşturması amacıyla tekstilde kullanılan estetik tanımlara açıklık getirilmiştir. Tekstil el sanatları, tekstil tasarımı ve tekstil sanatlarının arasındaki sınırlar ortaya konmuştur. Bu bölümde sanatsal tekstil çalışmaların tanımlanması konusunda somut tespitler yapılmıştır. İkinci bölümde; tekstil sanatında kullanılan malzeme ve yöntemler hacimsel etkileri doğrultusunda incelenmiştir. Tekstil malzeme ve yöntemleri hakkında genel bilgilere yer verilen bölümde, bu ögelerin hacim algısı açısından etkileri değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde; sanat tarihinde gerçekleşen değişimlerin tekstil sanatı üzerindeki etkilerine yer verilmiştir. Resim sanatının temel değerlerinin çok yüzeyli sanatlar tekstillerin incelenmesi açısından yeterli görülmemesi nedeniyle bu çalışmaların heykel sanatının temel değerleriyle incelenmesi uygun görülmüştür. Tekstil sanatında kullanılan malzeme ve yöntemlere yüklenen uluslararası, bölgesel, kişisel anlamlarla ilgili araştırmalara yer verilen bölümde, sanatçıların bu anlam zenginliğini eserlerinde bir ifade biçimi olarak kullanışları aktarılmıştır. Bölüm sonunda yapılan değerlendirmede tekstil malzeme ve yöntemlerini diğer sanat araçlarından ayıran özelliklerin tespiti yer almaktadır. Dördüncü bölümde; disiplinlerarasılık kavramı üzerinden çok yüzeyli sanatsal tekstillerin plastik sanat disiplinleri içindeki konumuyla ilgili bir önerme geliştirilmiştir. Bölümün sonunda ülkemizde çok yüzeyli sanatsal tekstiller alanında çalışmalar gerçekleştiren sanatçılara yer verilmiştir.
Plastik bir deger olarak ışığın işlevi ve önemi

Çalışmamız, plastik sanatlarda, sanatçı açısından yaratıcı süreçte, sanatalımlayıcı açısından da algılama sürecinde görme eylemini sağlayan en önemli yapı taşlarından biri olan ışığın işlevini incelemekte ve önemini vurgulamaktadır. Resim sanatı tarihi sürecinde ışık olgusu, fiziksel, psikolojik ve sanatsal anlamda geneli kapsayıcı bir kavram olarak ele alınabileceği gibi amaç-araç ikilemiolarak ele alındığında farklı görünüm ve işlevlere sahip olduğu görülmektedir. Gelişim ve değişimleri aşamalandırmak gerekirse, kutsalı temsil eden sembolik bir değer;vurguya olanak veren araç değer; sanatın bilim/teknoloji ile rekabetine paralel amaçdeğer ve sanatçının amacına ulaşmada araç değer olarak kullanılması söz konusudur. Işığa dair spesifik bir alan yaratma amacında olan çalışmamızda, ışıkolgusunun resim sanatın gelişimindeki önemi, ışık-renk ilişkisi ve sanatçıya göre değişen görme alanının ifadesel olanakları bilimsel veriler olarak irdelenmiş, böylelikle, ışığın, estetik ve plastik etkisinin bilinçli bir biçimde kavranmasına olanak sağlanmıştır.
Türkiye'de yayınlanan kültür sanat dergi kapaklarının görsel ifade ve tasarım ilkeleri açısından incelenmesi

Dergi kapakları, bu zamana kadar var olan tasarım fikirleri ve grafik tasarımcının sanatsal birikimi ile harmanlanarak tasarımda son şeklini almaktadır. Bu olguların neticesinde kapak tasarımları, her dergiye göre çeşitlilik göstermektedir. Dergi kapağında yer alan illüstrasyon tasarımları, resimleme tekniklerinden diğer ifadelere kadar varlığını göstermektedir. Kapakta kullanılan illüstrasyon tasarımları, diğer görsel ifadeler ile de uyum sağlayarak okuyucunun görsel algısına en uygun haliyle tasarlanmalıdır. Okuyucu kitle, illüstrasyon ile bilgiyi görür ve kapakta gereken mesajı almaktadır. Örneklemi oluşturan Kültür Sanat Dergilerinde kullanılan İllüstrasyon kapak görselleri sınıflandırılmış, kullanım yoğunluğu tespit edilmiş her bir görselin tasarım ilke ve öğeleri ile bağlantısı incelenmiştir. Araştırmada incelenen Kültür Sanat Dergilerinin genelinde resimlemelerin portre kullanımı olduğu görülmüştür. Resimleme kullanımının daha etkili olduğunun bilinmesine karşın, genel tema olarak insan portrelerine yer verilmiştir. Yapılan araştırmalarda Kültür Sanat Dergilerinde kullanılan İllüstrasyon kapak görsellerinin daha önceden incelenmediği görülmüştür. Araştırma üç ana bölüm oluşmaktadır. Birinci bölümde, grafik tasarım ve illüstrasyon sanatı genel olarak tanımlanmaktadır. Tarihi gelişim sürecinde grafik tasarım ve illüstrasyon sanatının geçirdiği evreler ele alınmaktadır. Grafik sanatında uygulama alanlarına, görsel ifade biçimlerine ve grafik tasarım ilkelerine değinilmiştir. İllüstrasyon sanatında ise gelişen tekniklere ve türlerine değinilmiştir. İkinci bölümde, basın yayın alanından önemli bir dalı olan derginin tanımı, gelişim sürecine yer verilmiştir. Üçüncü bölümde ise, kültür sanat dergilerinde kapak görsellerini oluşturan illüstrasyonların, kullanılış biçimlerini örnekleyen çözümlemelere yer verilerek grafik tasarım ilke ve görsel özellikleri ile çözümlenmiştir.
Günlük yaşam üzerine resimsel yorumlamalar

Gündelik yaşam, bir güne indirgenmiş tekrar eden zaman dilimlerinde, tekrar eden eylem ya da aktivitelerin uzun vadelerde farklılaşmalara uğrasa da rutini ifade etmesiyle oluşan bir genellemedir. Doğadaki diğer canlılardan insanı ayıran bir kavram olan günlük yaşam, eski çağlardan günümüze kadar insanlığın yaşam alanlarının mağaralardan modern kentlere dönüşümünün en büyük tanığıdır. İnsanlığın günlük yaşamları, ihtiyaçlarının etrafında şekillenmekte, ihtiyaçlar değişmese de ihtiyaçların karşılanma yolları yaşanılan koşullara bağlı olarak sürekli değişmektedir. Günlük yaşamda sıradan olarak algılamaya başladığımız, kanıksadığımız durumlar gerçeklik olarak tabir olunur. Sanatçılar dönemlerinin gerçekliklerinin etkisi altında yaşadıkları gündelik hayatı, doğrudan konu alarak ya da gündelik hayatın getirdiklerinden esinlenerek sanat eserlerini ortaya koyarlar. 17. yy'da resim sanatında günlük yaşam resimleri yaygınlaşarak Janr resmi olarak isim bulmuş, günümüze kadar yaşayan birçok sanatçıya da konu olmuştur. Bu tez çalışmasında yaşadığımız dönemin koşullarında günün herhangi bir anında, çoğu zaman farkında olmadan içerisinde bulunulan sokaklar, caddeler, kaldırımlar, yaya geçitleri, parklar, kafeler ve eğlence mekanları gibi kentsel alanlarda insanların günlük yaşam halleri, kuşbakışı açısıyla yapılan resimlerle değerlendirilmiştir. Çalışmanın ana amacı, insanların kalabalıklar arasında görünseler de gerçekte yalnız olduklarını yansıtmaktır. İnsanlar herhangi bir sebeple bu kentsel alanlarda bulunduklarında, kalabalıkla çevrelendiklerinden dolayı yalnız değillermiş gibi görünebilirler. Dışardan bakan birisi büyük bir toplantı olduğunu düşünebilir, gerçekte ise bu buluşma herhangi bir fiziksel ve duygusal temas olmadan gerçekleşir. Bu yabancılaşma, toplumdaki insanlara düz bir açıdan bakıldığında fark edilmese de kuşbakışı görünümünden kendini ele verir.
Yüzeyde teknolojik ilgilerin anlatımsal yaklaşımları

Toplumsal değişimlere bağlı olarak gelişen teknoloji ve medyanın egemen olmasıyla oluşmaya başlayan kitle kültürü sanatı da etkilemiş; sanat, çok sesli bir yapıya dönüşmüştür. Bu değişimler resim sanatını da etkilemiş, resmin sanattan bağımsız ve ayrı tutulamayacağı anlayışı ortaya atılmıştır. Çağdaş sanatın nesnesi olarak resim, gelenek biçim ve içerikten kurtularak modernizm görüşünü benimsemiştir. Toplumu etkileyen savaş, şiddet ve psikolojik ilgiler farklı dillerde ve biçimlerde yüzeyde ya da üç boyutta kendini ifade etmeye başlamıştır. Özellikle bireyin ekspresif bir anlatım diliyle belki de söylemediklerini sanatsal biçim ve renklerle ya da dijital yapılanmalarla iletişim kurup, kendi sözünü söylemesinin önemi tartışılmazdır. Gelişen teknolojiyle birlikte değişen resim incelemek, uyarlama ve uygulama açısından yüzeyin dünyadaki değişimini gözlemlemek ve tüm bunları genel kapsayıcı bir alan olarak Yüzeyde Teknolojik İlgilerin Anlatımsal Yaklaşımlarını incelemek bu tez çalışmasının temel amacı olmuştur.
Resimde bilinçaltı ve müziksel etkileşimler

Breton, psikanaliz kuramlardan esinlenerek geliştirdiği sanatsal yaratının kaynağının bilinçaltı süreçlerden geçerek meydana geldiği savun, kendiliğinden yaratma eylemi biçiminde, bilinçaltının dışa aktarım aracı olarak ortaya koyduğa otomatize yaratım eylemiyle birleştirerek Sürrealist yaratıcılığın da temelini atmıştır. Büyük ölçüde psikanaliz metodun etkisinde kalan sürrealist sanatın kaynağında bilinçaltı görünümler, iç güdüler, arzular, tutkular ve değişik ruh halleri önem taşımaktadır. Görsel sanatlarda olduğu gibi müzikte de bireysel iradenin yarattığı bir defaya özgü, kendi yasasını kendi içinde bulan, başka değişle en ufak bir değişiklikle dengesi ve bütünlüğü bozulabilecek olan sanat yapıtı anlayışı doğar. Müziğin gelişmesinde başlıca etken olan ses-söz bağıntısı Prez ' de belirginleşir ve parçanın yapısı, özellikle bu bağıntının buyruğuna gker. 'Müziksel tını, dolaysız bir yoldan ruha ulaşır. Orada hemen bir yansıma bulur. Çünkü insanoğlu 'inüziği içinde taşımaktadır.1' 'Herkes bilir ki san, turuncu ve kırmızı insana sevinç ve zenginlik fikirleri aşılar.' Bu iki alıntı genel olarak sanatlar, özellikle de müzik ve resim arasındaki derin akrabalığı gösteriyor. Goethe'nin resmin sürekli -bas' ma kavuşması gerektiği düşüncesi elbet bu göze çarpan akrabalık üzerine kurulmuştur. Goethe'nin bu kahinimsi ifadesi resmin bugün içinde bulunduğu durumun bir önsezisidir. Bu durum resmin elindeki araçları kullanıp gelişerek ereceği soyut anlamda sanat olma ve salt resimsel besteye ulaşma noktasına giden yolun başlangıç çizgisidir.
Belgesel fotoğrafçılıkta antik ani kenti

Tezin konusu olan belgesel fotoğrafçı gözüyle antik Ani kentinin anlatılmasına geçmeden önce bir yerin tanıtılmasında ve gelecek kuşaklara aktarılmasında çok önemli bir yere sahip olan fotoğraf sanatının ve onun dallarından biri olan belgesel fotoğraf sanatının Dünya'da ve Türkiye'dekidoğuşu ve gelişimini anlatacağız. Günümüzde her alanda kullanılan fotoğraf sanatı, günlük yaşantımızın adeta vazgeçilmez bir parçası haline gelmiştir. İster yazılı basın ister reklam sektörü olsun, isterse de moda ve turizmolsun görselliğin kullanıldığı her alanda yeri doldurulamayacak unsurların başında gelir. İnsandikkatini çeken, görsel unsurları en ince ayrıntısına kadar içinde barındıran fotoğraf kareleri, hafızada yer tutması, akılda kalıcılığı yönleriyle diğer bütün iletişim araçlarının başında gelir. Bu denli önemli değerlere sahip olan fotoğraf sanatının ve onun ana dallarından biri olan belgesel fotoğraf sanatının Dünya'da bulunuşundan günümüze kadar geçirdiği gelişim sürecini, nelerietkilediği, nelerden etkilendiğini başlıklar altında anlatacağız. Belgesel fotoğraf sanatının insan hayatındaki önemli karelere tanıklık ettiği tartışılmaz bir gerçek olduğundan yola çıkarak, Türkiye için uluslararası bir değere sahip olan, antik Ani kentinin tanıtılması ve gelecek kuşaklara aktarılmasınınönemini göstererek, bu kültürel mirasımızı yok olmaktan kurtarmak adına küçükte olsa bir katkımız olacağı düşüncesindeyiz. Dünya üzerinde, insanlığın önemli tarihi miraslarından biri olan antik Ani şehri, yeterincetanıtılmamış ve gereken önem verilmemiştir. Bunun çok çeşitli sebepleri olabilir. Ama sebep ne olursa olsun, biz ülke ve ulus olarak en büyük görevlerimizden biri, bu kültürel değerlere sahip çıkmak ve gereken hassasiyeti göstererek, bu değerlerimizi gelecek nesillere aktarmaktır. Çalışmamızın son bölümünde ise, çok etkileyici bir görkeme sahip olan sert gölgelerin ve müthiş bir sessizliğinortasında ayakta kalmaya çalışan Ani harabelerini, küçük tarihi hatırlatmalarıyla birlikte ve fotoğraflarıyla görsel bir şölen şeklinde sunmaya çalışacağız. Gelecek kuşaklara hem yazılı hem de görsel bir bilimsel veri bırakmış olacağız. Bizden sonra bu alanda çalışacak kişiler için bilimsel bir veri olarak gereksinimlerini karşılayacağı düşüncesindeyiz.
Modern sanatta figüratif seramik heykeller

Modernizm içerisindeki ve sonrasındaki oluşumların seramik sanatına etkisi göz ardı edilemez. Seramik sanatı'nın belli bir dönemden sonra işlevselliği yanında artistik anlatımının da önem kazanması, bulunduğu döneme ayak uydurma çabası yüzündendir. Tüm bu etkileşimler sonucunda seramik, fonksiyonel amaçla üretiminin yanı sıra, günümüzde kendi alanında bir eğilim haline gelen figüratif heykel anlayışı için önemli bir malzemedir. Sanatın her döneminde işlenilen ve vazgeçilmez olan figür heykelleri çağımızın önemli unsurlarından biridir. İlk çağlardan bu yana farklı amaçlarla üretilen figür heykelleri artık bambaşka bir konumdadır. Bu heykeller, modern sanatın getirdiği birikimler çerçevesinde farklı bir boyut kazanarak sanat nesnesi konumuna gelmişler, farklı biçimsel arayışlarla çeşitlilik kazanmışlardır. Bu çalışmada, figür heykellerinin tarihsel sürecinin yanı sıra, seramiğin Modernizm ve sonrası kullanım alanları, aynı zamanda, bir malzeme olarak heykel ve kavramsal sanat konularıyla olan etkileşimi irdelenmiştir. Seramik sanatının diğer disiplinlerle olan bağlantısı, seramiğin bir sanat nesnesi olarak önemine açıklık getirebilir. Araştırmanın birinci bölümünde figüratif heykel geleneğinin plastik sanatlardaki yeri ve seramiğin bu konudaki geçmişşinden bahsedilmiştir. Ardından, figüratif seramik heykel anlatımlarında süsleme unsuruna değinilmiş ve heykellerde görülen biçimsel farklılıklar örnekler verilerek sınıflandırılmıştır. Araştırmanın ikinci bölümünde Modern Sanata bağlı olarak, 20. yüzyılın ilk yarısında belirgin şekilde gözlemlenen ve çağdaş sanatın temellerinin atılmasında etkili olan başlıca eğilimler ve akımlar ana hatlarıyla belirtilmiştir. Farklı biçimsel arayışların ortaya çıktığı Modernizm dönemi boyunca seramik sanatının geçirdiği değişimler, Bauhaus ve bunu takip eden diğer oluşumlar kapsamında irdelenmiştir. Ardından, Modern sonrası olarak adlandırılan Postmodern dönemin tanımı yapılarak, postmodern figüratif seramik heykel anlayışına öncülük eden sanatçılarla birlikte bu geleneğin belirgin bir şekilde işlendiği Funk Sanatı ve bu akımın sanatçıları belirtilmiştir. Yakın ilişkisi nedeniyle seramiğin bir malzeme olarak heykel sanatındaki kullanımına değinilmiştir. Son olarak Çağdaş Türk heykel sanatının günümüzdeki konumu ve figüratif seramik heykel alanında çalışmaları bulunan önemli Türk sanatçıları tanıtılmıştır.
Çizgi romanın tarihsel düzlemde baskı sanatları ile kesişimi

Bugün çizgi roman dendiğinde akla yalnızca tüketim toplumunun karın ağrısından doğmuş ve hızla tüketilmek üzere servis edilmiş hikaye resimleme sanatı gelmektedir. Çoğu kaynakta yirminci yüzyıl sanatı olarak tanımlanmış olan bu dal, edebi sanatları ve resmi harmanlamaktan öteye geçmişş, kendi kurgu, anlatım ve görsel biçimini yaratan bir hale bürünmüştür. Hatta modern anlamda ilk çizgi roman örneği olarak genellikle Richard Fenton Outcalt'in 'The Yellow Kid ' (1896) gazete bandı kabul edilir. Çizgi romanın Kökleri hakkında çok fazla bilgiye ulaşılamamaktadır. Kimi kaynaklar çizgi romanın, mağara resimlerinden, hiyerogliflere kadar uzandığı iddia etmektedir. Ancak hikayesi bilindiğinden çok daha öncesine uzanan çizgi roman, zamanının hiciv dolu karelerinden filizlenir. Bu tezde çizgi romanın şimdiki anlamını kazanana kadar baskı sanatlarıyla omuz omuza geliştiği, Rodolphe Töpffer ve William Hogarth'lı o ilk yıllara değinmek hedeflenmiştir. Resimde ilk panel kullanımı ve yazının ilk resme dahil oluşuna değinilecek, çizgi romanın bugünkü anlamını kazanana kadar geçtiği yollar takip edilerek biraz da olsa köklerinin anlanmasına çalışılacaktır.
Anıtsal taşlara resimsel yaklaşımlar

Çağdaş yaşamdaki etkileşimler yeni alternatifleri de beraberinde getirir. Farklı kültürlere ait yapıtları günümüzde ele alarak, bunlarla bir takım görsel çözümlere ulaşmak sadece biçimsel ya da sahip oldukları anlamlarıyla değil, bir kavramın görsel çözümleri olmaları nedeniyle çok önemlidir. Ölü-ölüm gibi kavramlara çağlar boyunca yeni yaklaşımlar getiren insanlar yapıtlarıyla hem çağının, hem de kendi kişisel tavırlarını ortaya koyarlar. Bu anlamda ortaya konan anıtsal taşlar, farklı bir zamanın izlerini taşımaları, içerdikleri anlamlar ve sahip oldukları görsel zenginlikleriyle bu çalışmanın temelini oluşturmuştur. İnsanın dünyayı algılayışı ve yorumlayışı çağların bakış açılarına göre değişim gösterir. Farklı zaman aralıklarına ait yapıtlar gerek kendi zamanlarında, gerekse ele alındıkları zamanda değişik biçimlerde ortaya konmuşlardır. Anıtsal taşlar biçimsel açıdan oldukça büyük ve görkemlidirler. Bunun altında insanın ölüm karşısındaki tavrının netleşmesine ve zamanla insanların bu taşlara yeni anlamlar yüklemesine neden olmuştur. Menhir, dolmen ve balbal gibi anıtsal taşları çıkış noktası olarak ele alan bu çalışmada ölüm kavramına farklı arayışlarla görsel çözümler üretilmiştir. Resim ve düzenlemelerde anıtsal taşların görsel ve düşünsel içerikleri bi- rarada düşünülerek farklı anlatım dilleri araştırılmıştır.
1940 sonrası Amerikan grafik sanatında afiş tasarımı

Grafik tasarım, uygulama alanı ne olursa olsun, dinamik bir anlatım gerektirir. Bu dinamizmin itici gücü, grafik tasarımın var olma nedeni olan iletişimdir. Grafik tasarımcı sanat yapmayı amaçlamaz, ama etkileyici bir iletişim kurabilmek için sanatsal ifade biçimlerinden sürekli olarak yararlanır. Her grafik tasarım ürünü, doğaı ve etkili iletişim kurma özellikleriyle değerlendirilmelidir. Bu çalışmada Grafik tasarımın en önemli iletişim kolu olan Afiş tasarımı ele alınmıştır. Afiş tasarımı geniş bir yelpazeyi kapsadığı için bu çalışma 1940 sonrası Amerikan Grafik Sanatında Afiş tasarımı olarak sınırlandırılmıştır. Bu çalışmada, 1940 sonrası Amerikan Grafik Sanatından Afiş Tasarımının oluşumunu etkileyen ve gelişimine katkıda bulunan kişilerin yanı sıra Amerikan Grafik sanatına büyük çapta etki eden, New York Okulu Grafik tasarımcılarının düşünceleri ve çalışma prensipleri, tarihsel gelişim sırasına göre ele alınmıştır. Birinci bölümde, grafik sanatının temelini oluşturan düşünce ve yaklaşımları kısaca gözden geçirmenin yararlı olacağı düşüncesi ile Dünya'da ve Türkiye'de Grafik Sanatı hakkında genel bilgi verilmektedir. İkinci bölümde ise Afiş, Grafik Sanatının ayrılmaz bir kolu olduğundan Grafik-Afiş ilişkisinin kitle ve iletişimle bağlantısı ele alınmaktadır. Üçüncü bölümde ise afiş tasarımını etkileyen resim ekolleri ana hatları ile anlatılmaktadır. Dördüncü bölümde çalışmanın esas konusunu teşkil eden Amerikan Grafik Sanatında, Afiş tasarımının gelişimine etki eden tasarımcıların çalışmaları ve savaş yıllarında afiş tasarımının, savaşa yönelik konulara eğitici yöndeki yaklaşımları ve Amerikan Grafik Tasarımının kökeni olarak kabul edilen, New York Okulu incelenmekte ve afiş tasarımının gelişmesi sırasında, ortaya çıkan Kurumsal Kimlik Çalışmaları ve grafik sanatında önemli yeri olan afiş çalışmaları içeren bir derleme sunulmaktadır.