turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Uçucu küllerin hafif yapı malzemesi olarak kullanılması

Yüksek Lisans Tezi UÇUCU KÜLLERİN HAFİF YAPI MALZEMESİ OLARAK KULLANILMASI Hüseyin BURGUCU Cumhuriyet Üniveristesi Fen Bilimleri Enstitüsü Çevre Mühendisliği Anabilim Dalı Danışman: Prof. Dr. İbrahim PEKER Bu çalışmada, ülkemizde yılda yedi milyon tonun üzerinde elde edilen ve büyük ölçüde kullanılmayan uçucu küllerin hafif yapı malzemesi harcında değerlendirilmesi araştırılmıştır. Araştırmada ana madde olarak uçucu kül kullanımı sağlanarak, termik santrallerde oluşan kül tepelerinin çevreye oluşturduğu probelemin azaltılması ve yüksek sıcaklıkta puzolanik özellik kazanan bu malzemenin hafif yapı malzemesi yapımında değerlendirilmesi hedef alınmıştır. Çalışmada büyük oranda kül, kireç, çimento ve silisli kum kullanılmıştır. Numuneler önce 15 x 15 x 15 cm'lik küp kalıplara, sonra 20-40 x 10 cm'lik blok kalıplara dökülerek toplam 10 karışım şeklinde hazırlanmıştır. Deneylerde Sivas, Kangal Termik Santral uçucu külü, kireç, çimento, silisli kum ve polistiren kullanılmıştır. Kullanılan malzemeler farklı karışımlarda farklı oranlarda hazırlanarak normal kür deki dayanımlara etkisi incelenmiştir. Ayrıca elde edilen harç numunelerinin kuru birim hacim ağırlıkları, 28 günlük basınç dayanım değerleri, ısı iletkenlik katsayıları, ses geçirgenlik katsayıları, sismik hız değerleri ve su emme özellikleri belirlenmiştir. Son derece başarılı sonuçlar elde edilmiş çok kısa sürelerde yüksek dayanımlara ulaşılmış, çok az miktar kireç ve çimentonun da prizi artırıcı ve dayanımları yükseltici etkisi olduğu görülmüştür. Elde edilen harçlar hafif, basınç dayanımları yüksek ve ısı iletkenlik değerleri uygun bulunmuştur. Bu malzemenin deprem bölgelerinde kullanılmasının, ayrıca tüm yapılarda statik yükleri azaltarak hem ekonomik hem de teknik yönden uygun olacağı sonucuna varılmıştır.
Seyitgazi yöresi içme sularında bor seviyelerinin araştırılması

Su, canlıların yaşamsal faaliyetlerini sürdürebilmelerini sağlayan en önemli ekolojik faktörlerden birisidir. Sularda bulunan bazı elementler yaşamsal aktiviteler için mutlak gerekli olmalarına rağmen izin verilen limit değerlerin üzerinde olduğunda yaşayan canlılar için toksik etkiler oluşturabilmektedir. Bor elementi de canlılar açısından gerekli olan elementlerin içerisinde yer almaktadır. Ancak, bor kullanımının her geçen gün artması ile birlikte ekosistemler açısından büyük problemler meydana gelmektedir. Borun çevreye yayılışı kayaçların ayrışması, deniz suyundan borik asidin buharlaşması ve volkanik faaliyetler gibi doğal yollarla olduğu gibi maden çıkarılması ve işlenmesi şeklindeki antropojenik faaliyetler sonucunda da geçekleşmektedir. Bu çalışma kapsamında, bor maden yataklarının yoğun olduğu Eskişehir İli Seyitgazi İlçesi'ne ait 47 köyde belirlenen istasyonlardan 2011- 2012 tarihlerinde mevsimsel olarak içme suyu örnekleri alınmıştır. Alınan içme suyu örneklerinde bor seviyeleri ve bazı fizikokimyasal parametreler incelenmiş, istatistiksel olarak değerlendirilmiş ve ulusal/uluslararası mevzuatlarda yer alan limit değerlerle karşılaştırılmıştır.
Bitkide sezyum biyobirikimi üzerine besin elementlerinin etkisi-sera denemesi

Radyonüklidler ile çevresel kirlenme, dünyada giderek artan bir sorundur. Bu sorunun giderilmesinde, fitoremediasyon, radyonüklidlerin kirlenmiş ortamdan uzaklaştırılmasında uygun bir yöntem gibi görünmektedir. Bu çalışmanın amacı, potasyum ve amonyumun kararlı izotop 133Cs birikimi üzerine etkisini belirlemek, Calla Palustris bitki türünün uygunluğunu değerlendirmek ve kirletilmiş ortamdan Cs uzaklaştırılmasında yaprak ve köklerinin rolünü değerlendirmektir. Bitkiler suni bir gölette yetiştirildikten sonra seraya taşınmıştır. Taşındıktan sonra sera içinde suda bekletilmiş ve bir haftalık adaptasyon periyodundan sonra kararlı izotop 133 Cs'e (0.5 mM ve 10 mM CsCl) maruz bırakılmıştırlar. Potasyum, K2SO 4 formunda üç farklı konsantrasyonda ilave edilmiştir. Amonyum ise NH4CI formunda üç farklı konsantrasyonda ve NH4NO 3 formunda üç farklı konsantrasyonda ilave edilmiştir. Bitkilerin Cs seviyeleri, çözeltilere maruz bırakıldıktan 8 gün sonra ölçülmüştür. En fazla Cs birikimi, sadece Cs eklenmiş bitkilerde ölçülmüştür. K2SO 4 eklenen bitki grupları içerisinde en yüksek Cs birikimi 10 mM CsCl ve 5 mM K2SO 4 eklenmiş bitkilerde ölçülmüş olup, NH4CI ve NH4NO 3 eklenen bitki grupları içerisinde ise en yüksek Cs birikimi 10 mM CsCl, 6 mM NH4Cl ve 3 mM NH4NO 3 eklenmiş bitkilerde ölçülmüştür. Tüm birikimlerin, bitki yapraklarında köklerinden daha fazla olduğu gözlemlenmiştir. Bu çalışma sonucunda, Calla Palustris bitkisinin fitoremediasyon için kullanıma uygun olduğu kanısına varılmıştır.
Mahalli idareler için evsel katı atık tarife belirleme yöntemi

Günümüzde katı atık miktarındaki artışın yarattığı ciddi çevresel problemlerden dolayı kentsel alanlarda yaşanan en önemli sorunlardan biri katı atıkların yönetimi olmuştur. Kentlerin büyük bir çoğunluğu katı atık yönetiminde mevcut düzenlemelerin etkin olmayışı, organizasyon ve planlama hakkında bilgi noksanlığı ve finansal kısıtlamalardan dolayı sorunlar yaşamaktadır. Çevre politikaları genellikle çeşitli yönetim kademeleri arasında belli bir sistem çerçevesinde oluşturulmaktadır. Bu sistem içinde yer alan mahalli idare birimlerinin görev ve sorumluluk alanı içinde çevrenin korunmasıyla ilgili uygun rollere sahip olması gerekir. Mahalli idareler, çevre ile ilgili görev ve sorumlulukları yasalarla açıkça belirlenmiş yönetim birimleridir. Hem çevre sorunlarının ulaştığı boyut, hem de yasalarla yapılan düzenlemeler mahalli idareleri çevre konusunda önemli yönetim birimleri haline getirmiştir. Mahalli idarelerin en önemli maliyet kalemlerinin başında temizlik hizmetleri, evsel atık toplama ve taşıma işi gelmektedir. Bu sebeple kentsel bazda en önemli çevre politikası araçlarından biri olarak evsel katı atık tarifelerinin belirlenmesi ile bunun atık üreticilerine yansıtılması gerekliliği söz konusudur. Bu noktada Mahalli İdarelerin zaten kısıtlı olan mali kaynaklarını kirleten öder prensibi uyarınca atık üreticisinden tahsili büyük önem kazanmaktadır. Zaten mevcut mevzuatta 27.10. 2010 tarih ve 27742 sayılı resmi gazetede yayımlanan 'Atıksu Altyapı ve Evsel Katı Atık Bertaraf Tesisleri Tarifelerinin Belirlenmesinde Uyulacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmelik' maddeleri uyarınca Mahalli İdareler, evsel katı atık ücret tarifelerini belirlemek ve yönetmeliğin yayım tarihinden itibaren bir yıl içerisinde uyum sağlamakla yükümlüdür. Fakat yayım tarihinden itibaren uyum sağlayamayan idareler için her yıl ek süre verilerek uyum sağlayamayan idarelere zaman tanınmaktadır. Bu da Mahalli İdarelerin tarifelerin belirlenmesi zorlu bir süreç olduğunu ve uyum sağlama açısından karşılaşılan güçlükleri aşmak için çok kapsamlı bir çalışma gerekliliğini göstermektedir. Hazırlamış olduğumuz çalışmada evsel katı atık tarifeleri belirlenirken, karşılaşılan sorunlara yol gösterici olması, bir örnek teşkil etmesi amaçlanmıştır.
Mersin Üniversitesi Çiftlikköy yerleşkesi için tehlikeli atık yönetim sisteminin kurulması ve atık yönetim planının hazırlanması

Çevre kirliliğine sebep olan faktörler göz önünde bulundurulduğunda atık üretiminin önemli bir yere sahip olduğu görülmektedir. Atık üretimine genel olarak bakıldığında insanların ticaret, üretim, eğitim-öğretim ve endüstriyel birçok alandaki çeşitli faaliyetleri sonucu su, enerji ve benzeri birçok maddenin tüketim miktarının arttığını ve bu tüketim sonucunda oluşan çeşitli atıkların çevremizi ve doğal yaşamı kötü etkilediği görülmektedir. Bu nedenle birçok alanda gerçekleştirilen faaliyetler sonucunda atık oluşumunun engellenmesi, engellenemediği alanlarda üretim miktarının azaltılması, mümkünse geri dönüşümünün sağlanması, çevre ve canlı sağlığına zarar vermeden bertaraf edilmesi gerekmektedir. Bu amaçla tüm bu süreçleri kapsayacak bir atık yönetimi geliştirilmelidir. Bu tez kapsamında üniversite faaliyetlerinden kaynaklanan tehlikeli atıkların belirlenmesi, gruplanması, taşınması, depolanması gibi tüm yönetim aşamalarının oluşturulmasına çalışılmıştır. Ayrıca tez kapsamında, uygulama aşaması için önem arz eden tehlikeli atık yönetimi yönergesi ve atık yönetim planı hazırlanmış ve personel eğitimleri gerçekleştirilmiştir.
Şanlıurfa Organize Sanayi Bölgesi'nin endüstriyel eko parka dönüştürülme potansiyelinin araştırılması

Bu çalışmada, Şanlıurfa Organize Sanayi Bölgesi'ndeki endüstriler incelenerek, bu sanayi bölgesinin endüstriyel eko parka dönüştürülme alternatifleri irdelenmiştir. Değerlendirme çalışmalarında öncelikle ön etüt yapılarak çalışma yöntemi belirlenmiştir. Sanayi bölgesinin EEP'ye dönüştürülüp dönüştürülmeyeceğine karar verilebilmesi için sektörlerin, sektörlerden kaynaklanan atık tür ve miktarlarının en doğru şekilde tespit edilmesi gerekmektedir. Bu noktadan yola çıkarak yapılan anket çalışması, sanayi bölgesi için atık değerlendirme sistemlerinin temelini oluşturmaktadır. Şanlıurfa Organize Sanayi Bölgesi'nin, Şanlıurfa ilinin tarıma dayalı ticari yapısına uygun olarak tekstil sektörünün ağırlıklı yer aldığı bir bölge olduğu öngörülebilmektedir. Ayrıca, EEP'lerin ürün-atık-ürün yapısına uygun olarak, bölge içerisinde doğal bir döngü oluşmuştur. Yürütülen çalışmanın nihai sonuçlarının değerlendirilmesinden sonra, bu bölgede EEP kurulması ve bölgeye özel bir atık yönetim sisteminin kurgulanmasının mümkün olabileceği tespit edilmiştir.
Enerji verimli araç kullanımının geri sekme etkisinin gelir gruplarına göre karşılaştırılması

Bu tez kapsamında hanehalklarının mevcut araçlarını enerji verimli araçla değiştirmeleri durumunda oluşacak geri sekme etkisi hesaplanarak elde edilen sonuçlar iki farklı gelir grubu için karşılaştırılmıştır. Geri sekme etkisiyle ilgili çalışma yapılması için özellikle gelişmekte olan ülkeler için geri sekmenin büyüklüğünü belirlemede en önemli sorun tutarlı ve kapsamlı bir taşıt-km veri tabanının olmamasıdır. Bu nedenle demografik özellikleri yansıtan örneklem seçilerek araç sahipliği ve taşıt-km karakterizasyonuna dayalı sonuçlar elde edebilmek için hanehalkına otomobil kullanım anketi uygulanarak tahmin gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın sonuçlarına göre 4 .%20'lik ve 5 .%20'lik gelir grubunda bulunan hanehalkları için doğrudan geri sekme etkisi ortalama %12'dir. Dolaylı geri sekme etkisi ise 4 .%20'lik grup için %18, 5 .%20'lik gelir grubu için ise % 32 olarak bulunmuştur. Bu sonuçlar enerji verimli araçların Türkiye'de adaptasyonu sonucu geri sekme etkisinin oluşacağını göstermektedir. Dolaylı geri sekme etkisi düzeyinin doğrudan geri sekme etkisine göre daha yüksek olduğu görülmektedir. Enerji verimli otomobil kullanımıyla elde edilen finansal kazançların, hanehalkı için gelir etkisi yaratarak diğer enerji yoğun mal ve hizmetlerin tüketimini artırmasına neden olduğu görülmüştür. Ayrıca enerji verimli aracın yatırım maliyeti arttıkça dolaylı ve toplam geri sekme etkisi azalmaktadır. Yatırım maliyeti ile enerji verimli model ile değişim sonucunda elde edilen tasarruf oranı 1'e yaklaştıkça geri sekme etkisi azalmaktadır. Hanehalkı düzeyinde yapılan çalışmanın sonuçlarına göre kişisel ulaşım alanında enerji verimliliği uygulamalarının geri sekme etkisine neden olabileceği görülmektedir. Bu kapsamda oluşturulacak stratejik yol haritalarında ve politik mekanizmaların geliştirilmesinde geri sekme etkisi göz önünde bulundurulmalıdır.
Atıksulardan Bisfenol-A gideriminde biyotik ve abiyotik süreçlerin araştırılması

Bisfenol-A, halk sağlığına ve ekolojik çevreye olan olumsuz etkilerinden dolayı öncelikli endüstriyel kirleticiler sınıfına girmiştir. Bu çalışmada, Bisfenol-A'nın atıksulardan biyotik ve abiyotik yöntemler ile giderimi araştırılmıştır. Çalışma başlıca iki aşamada gerçekleştirilmiştir. Birinci aşamada BFA'nın aktif çamur biyokütlesi ve saf Pseudomonas aeruginosa biyokütlesi tarafından biyotik giderimi araştırılmıştır. İkinci aşamada BFA'nın aktif çamur biyokütlesi üzerine adsorpsiyonu araştırılmıştır. Çalışmalarda sıcaklık, biyokütle ve BFA konsantrasyonunun BFA giderimi üzerine etkisi araştırılmıştır. Deneysel bulgular, atıksulardan BFA gideriminde temel giderim mekanizmasının biyolojik parçalanma olduğunu ve giderim üzerine sıcaklığın, BFA ve biyokütle konsantrasyonunun etkili olduğunu göstermiştir. 3000 mg/L aktif çamur biyokütlesi uygulamasında, 10 mg/L BFA'nın 20 C'de 180 dakikada tamamen giderildiği tespit edilmiştir. P. aeruginosa uygulamasında, tek karbon kaynağı olarak 5 mg/L BFA kullanıldığında 15, 25 ve 35 C sıcaklıklar için BFA'nın sırasıyla 8, 6 ve 4 günde tamamen giderildiği bulunmuştur. 30 mg/L BFA kullanımında ise 11. günde %76, 6 oranında BFA'nın giderildiği tespit edilmiştir. Çalışmanın ikinci aşamasında aktif çamur biyokütlesinin BFA'yı adsorpsiyonla belirli bir miktar giderebildiği ve Langmuir izotermine göre 20 C'de adsorpsiyon kapasitesinin 3,55 mg/g olduğu hesaplanmıştır. Çalışmalarda kullanılan istatistiksel metotlara göre p<0, 05 önem değeri ile BFA'nın aktif çamur ile biyotik gideriminde sıcaklık, BFA ve biyokütle konsantrasyonunun etkisinin anlamlı olduğu bulunmuştur.
Tekstil endüstrisinde ters osmoz konsantresinin yönetimi; arıtma alternatifleri ve ekonomik olarak değerlendirilmesi

Membran prosesler, çeşitli endüstrilerde su ve değerli malzeme geri kazanımı için oldukça yaygın kullanılan bir teknolojidir ve bu teknoloji, özellikle tekstil endüstrisi için, su ve değerli malzemelerin etkin bir şekilde geri kazanma yöntemi olarak, Mevcut En İyi Teknik referans belgelerinde vurgulanmıştır. Ancak ters osmoz konsantresi, özellikle sertlik oluşturan iyonlar nedeniyle membran teknolojilerindeki en büyük dezavantajlardan biridir. Son yıllarda bilimsel çalışmalar, özellikle konsantre akışındaki sertlik oluşturan iyonları ve organik maddeleri içeren yüksek miktarlardaki TO konsantresine odaklanmıştır. Bu çalışmanın amacı, gerçek ölçekli tekstil endüstrisi TO konsantresi kullanarak toplam su geri kazanımını ve tekstil endüstrisinde yeniden kullanımı artırmak için konsantre hacimlerini en aza indirmektir. Bu amaçla, seramik mikrofiltrasyon ile entegre koagülasyon/yüksek pH'ta kimyasal çöktürme kullanılarak su geri kazanım oranını artırmak amacıyla TO konsantresinden organik kirlilik ve kireç oluşturan iyonları gidermek için bir ön işlem yöntemi olarak kullanılmıştır. Amaç, NF prosesinden önce, akı kalitesini artırmak, membran akısını iyileştirmek için çökelmeyen kristaller ve/veya üst fazdan askıda katı maddeyi ayırmak ve stabil kalitede bir besleme suyu sağlamaktır. Çalışma sonuçlarına göre; konsantre akımından Ca2+, Mg2+, silika ve toplam organik karbon sırasıyla %97, %83, %92 ve %87 oranında uzaklaştırılmıştır. Ayrıca, bu yöntem, sıfıra yakın sıvı deşarjı elde etmek için NF prosesinin toplam su geri kazanımını artırarak daha düşük basınçta daha yüksek akı sağlamıştır. Yapılan ekonomik analiz çalışmaları doğrultusunda ise tekstil endüstrisinde ekonomik bir maliyetle (yaklaşık 0,97 USD/m3) yüksek kaliteli bir suyun (KOİ< 5 mg/L; iletkenlik 700 < S/cm; ihmal edilebilir seviyede renk) üretilebileceğini ve proseste kullanılabileceğini göstermiştir.
Düzce evsel ve endüstriyel katı atıklarından geri kazanılabilir maddelerin potansiyelinin araştırılması

Bu tez çalışmasında Düzce İli evsel ve endüstriyel katı atıklardan geri kazanılabilir atık potansiyeli araştırılmıştır. Evsel geri kazanılabilir atık potansiyeli ve halkın konu ile ilgili görüşleri anket uygulaması ile belirlenmiştir. Endüstriyel geri kazanılabilir atık potansiyelinin belirlenmesinde ilgili kurumlardan bilgiler derlenmiştir. Düzce İli evsel atıkları içerisinde mutfak atıklarının oranı %56, 07 ve geri kazanılabilir atık oranı %43, 93 olarak belirlenmiştir. Düzce İli Birinci Organize Sanayi Bölgesi'nde faaliyet gösteren endüstriyel kuruluşlarda yıllık olarak 370 ton ambalaj atığı oluşmaktadır. Endüstriyel kuruluşlarda oluşan atıkların biriktirilmesi ve bertarafı konusunda bilgiler derlenmiştir. Yapılan çalışmada Düzce İli'nin en önemli çevresel sorunlarından biri olan evsel ve endüstriyel atıkların kaynakta ayrı biriktirilmesi ve toplanması ile büyük miktarlarda geri kazanım sağlanabileceği ortaya konulmuştur.
Evsel nitelikli atıksuların ters ozmoz kullanılarak geri kazanımı

Son yirmi yılda, membran üretim teknolojisindeki gelişmelere paralel olarak, membran proseslerin, tekstil, kimya, petrokimya, maden işleme, gıda, biyoteknoloji, eczacılık, elektronik, kağıt, atıksu geri kazanımı, içme suyu eldesi gibi birçok alanda kullanımını artırmıştır. Başlangıçta ilk yatırım maliyeti yüksek bir proses olan membran prosesler, diğer fiziksel ayırma yöntemleri olan adsorpsiyon, solventayırımı, distilasyon, kristalizasyon ve gaz ayırımı gibi proseslerle karşılaştırıldığındagelişmelere de bağlı olarak maliyetlerinin söz konusu proseslere göre daha düşük olduğu görülmektedir. Atıksuyun arıtılarak yeniden kullanılması dünyada yaygın bir uygulama haline gelmiştir. Geri kazanılan su, su teminini kolaylaştıran ve temiz su kaynaklarından bağımsız bir kaynak olarak görülebilir. Atıksuyun arıtılmasıyla doğadaki su döngüsükısaltılarak su kaynakları korunmuş ve su ihtiyacı karşılanmış olur. Bu, bütüleşmişatıksu yönetiminin ilk adımlarını oluşturmaktadır. Bu çalışmada, sentetik olarak hazırlanmış evsel nitelikli atıksu, gri su ve evsel nitelikli atıksu kompakt ters ozmoz sistemi ile arıtılarak atıksuyun yeniden kullanım alanları araştırılmıştır. Elde edilen sonuçlar, evsel nitelikli atıksuyun ve gri suyun ters ozmoz sistemi ile arıtılarak, süzüntü suyunun yangın, bahçe sulama, sifon suyu olarak yeniden kullanılabileceğini ortaya koymaktadır.
Konvertörlerden platin geri kazanımı ve çevresel etkilerinin değerlendirilmesi

Katalitik konvertörler araçların egzoz emisyonlarındaki yanmamış hidrokarbonları azaltmak, oluşan azot oksitleri parçalamak için kullanılmaktadır. Fosil yakıtların önemli bir oranda tüketildiği araç motorlarında egzoz emisyonlarının kontrolü ve sınır değerlerini aşan araçların gerekli sistemleri değiştirmeleri çevresel problemlerden biri olan hava kirliliğini azaltmak için son derece önemlidir. Bu çalışmada, benzinli araçlardan elde edilen katalitik konvertörler içerdikleri katalitik etkiye sahip metallerin tespiti için karakterize edilmiş ve Pt geri kazanımı hidrometalurjik yöntem ile incelenmiştir. Bu çalışma sonucunda, benzinli araç atık katalitik konvertörünün sülfürik asit ile gerçekleştirilen safsızlık giderimi işleminde katı/sıvı oranının, sıcaklık, karıştırma hızı, asit konsantrasyonu ve liç süresinin etkileri araştırılmış ve en uygun koşullar tespit edilmiştir. 10 N asit konsantrasyonunda, 2 saatlik liç süresinde, 300 dev/dk. karıştırma hızında, 1/10 katı/sıvı oranında ve 90 oC sıcaklıkta yaklaşık % 30-35 gibi bir safsızlık giderimi gerçekleştirilmiştir. Atık konvertör yapısındaki platinin çözeltiye alınmasında uygun koşullar: 90 dk. liç süresi, 1/10 katı/sıvı oranı, 70 oC sıcaklık olarak belirlenmiştir. Elde edilen Pt ekstraksiyon verimi yaklaşık kütlece % 90'dır.
Kentsel atıksu arıtma çamurlarının yönetimi

Bu çalışmada, su ve çamur arıtım kapasiteleri ve yöntemleri birbirinden farklı 3 adet atıksu arıtma tesisinin çamur yönetimi incelenmiştir. Tesislerde uygulanan çamur arıtma yöntemleri ve stabilizasyon yöntemleri hakkında geniş bilgi sunulmuştur. 604. 800 m3/gün kapasiteli İzmir'in en büyük atıksu arıtma tesisi olan İzmir Çiğli Kentsel Atıksu Arıtma Tesisi, 227. 336 m3/gün kapasiteli Adana Seyhan Atıksu Arıtma Tesisi, 128. 208 m3/gün kapasiteli Adana Yüreğir Atıksu Arıtma Tesisi incelenmiştir. Arıtma sırasında gerek ön çökeltim havuzlarından gerekse biyolojik arıtma sonrası son çökeltim havuzlarından çekilen arıtma çamurlarının susuzlaştırılarak hacminin azaltılması ve biyolojik stabilizasyonunun gerçekleştirilmesi T. C Çevre Mevzuatına göre zorunludur. Tesislerde bu amaçla yapılmış olan çamur ünitelerinde çamurun kütle dengesi kurularak istenilen çamur standartlarına ulaşılması bu tez kapsamında çalışılmıştır.
Aksaray ili içme suyu kaynaklarının arıtma öncesi organik madde miktarı bakımından incelenmesi ve değerlendirilmesi

: Prof. Dr. İbrahim KARATAŞProf. Dr. Hatim ELHATİP Doç. Dr. Yunus ÇENGELOĞLUBu çalışma, Aksaray İli içme suyu kaynaklarını organik madde miktarı bakımından analiz edip, kirletici parametreler açısından su kalitesini incelemek amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla bölgeden 2006 yılında iki ayrı dönemde 11 ayrı noktadan numuneler alınmıştır. Belirlenen noktalardan Nisan-Mayıs döneminde ve Temmuz-Ağustos döneminde örnekler alınarak analizleri yapılmıştır. Analizler neticesinde bu kaynakların su kalitesi; fiziksel, kimyasal, organik madde ve pestisit miktarı bakımından belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışma sonucunda belirlenen numune noktalarında özellikle yağışların en yoğun olduğu dönem olan Nisan-Mayıs döneminde tarımsal faaliyetlerin yoğun olmasından ve yerleşim yerlerinin bu kaynaklara yakın olmasından dolayı organik kirlilik görülmüştür. Ayrıca yapılan pestisit analizleri sonucu ham içme suyunda, bazıları belirlenen maksimumlimitlere yakın olan pestisit miktarları bulunmuştur.
16S rDNA analysis of microbial communities in a highly polluted region of the Marmara sea

Marmara denizi, Karadeniz ve Akdenizi birbirine bağlayan kıtalararası küçük bir iç denizdir (70 x 250 km). Kirlilik kaynaklarının toplam etkisi sonucu yoğun kirlenen bölgelerde anoksik sedimentler oluşmuştur. Bu bölgelerden biri Küçükçekmecedir. Mikrobiyel komünite analizleri, sediment kimyasal analizleri ile birlikte değerlendirilerek Küçükçekmece sahilindeki kronik kirlenmeyi gidermek için kullanılacak bir biyoıslah stratejisinin temelini oluşturabilecektir. DGGE sonuçları göstermedir ki bakteriyel komünite jel elektroforezinde, her biri bir organizmayı temsil eden 34 farklı bant, arkeyel komünite de ise 15 farklı bant vardır. Klon kütüphanesi sonuçları DGGE sonuçlarına paralellik göstermiştir. Eylül 2005 ve Aralık 2006 için bakteriyel klon kütüphanesinde 23 ve 26 farklı klon bulunur iken Arkeyel klon kütüphanesinde ise aynı aylar için 19 ve 20 farklı klon bulunmuştur. Klon kütüphanesi sonuçları göstermektedir ki iki zamanda da bakteriyel ve arkeyel komüniteler sintropik ilişki içindedirler. Eylül 2005'te fermantasyon ve hidrogenotrofik metanojenesis sediment örneğinde baskındır. Aralık 2006 da ise fermantasyon ve anaerobik solunum ile asetoklastik metanojenesis ve hidrogentrofik metanojenesis sediment örneğinde baskındır.
Calculation of emission factors in cement plants in Turkey and a modelling study for a cement plant

öz TÜRKİYE'DEKİ ÇİMENTO FABRİKALARININ EMİSYON FAKTÖRLERİNİN HESAPLANMASI VE BİR ÇİMENTO FABRİKASI İÇİN MODELLEME ÇALIŞMASI Canpolat, Rüstem Banş Yüksek Lisans, Çevre Mühendisliği Bölümü Tez Yöneticisi : Prof. Dr. Aysel Atımtay Aralık 1999, 124 sayfa Çimento fabrikalarında toz, SO2, NO2 and CO emisyon ölçümleri Türkiye Çimento Müstahsilleri Birliği tarafından standart teknik ve cihazlar kullanılarak 1997 yılından itibaren yapılmaktadır. Bu veriler kullanılarak çimento endüstrisi için emisyon faktörleri hesaplanmıştır. Emisyon faktörleri çimento fabrikaları ve öğütme-paketleme tesisleri için ayrı ayrı bulunmuştur. Elde edilen sonuçlar uluslararası emisyon faktörleri ile karşılaştırılmıştır. ABD, Almanya, Avusturya ve Hollanda'nın emisyon faktörleri ile karşılaştırıldığında, Türkiye çimento Sektörü'nün toz için belirlenen emisyon faktörü yüksek ve SO2 için ise düşük bulunmuştur. NO2 ve CO emisyon faktörleri ise uluslararası emisyon faktörlerinin minimum ve maksimum değerleri arasında kalmıştır. Ölçümlerin düzenli olarak yapıldığı son üç sene içerisinde özellikle toz emisyonlarında azalma olduğu görülmüştür. Ayrıca, toplam sayıya göre az sayıda olan ana emisyon kaynaklarının fabrikadan kaynaklanan hava kirliliğinin %90'ından fazlasını oluşturduğu gözlenmiştir. Bu çalışmada, TÇMB tarafından bir çimento fabrikası etrafında yapılan hava kalitesi ölçümleri ile emisyon ölçüm sonuçları kullanılarak modelleme çalışması sonunda bulunacak yer seviyesi konsantrasyonları arasında bir ilişki kurulmaya çalışılmıştır. Matematiksel model olarak Industrial Source Complex - ISC Version 3.0 kullanılmıştır. Çimento fabrikası için bir yıllık hava kalitesi ölçüm sonuçlan TÇMB tarafından sağlanmıştır. Sonuç olarak, ele alman fabrika için model sonuçları ile ölçüm değerleri arasında önemli bir ilişki tespit edilememiştir.