turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kültürlerarası iletişimin geliştirilmesinde uluslararası öğrencilerin etkisi: Ytb Sakarya Üniversitesi öğrencileri örneği

Küreselleşmenin eğitime olan etkisiyle yükseköğretimin uluslararasılaşması kaçınılmaz hale gelmiştir. Bu durum öğrencilerin kendi ülkesi dışında bir ülkede okumasını cazip haline getirmiştir. Dünya ülkeleri uluslararası öğrenci hareketliliği ile ülkeler arası iletişim ve etkileşimi arttırarak ekonomik, sosyal, siyasi ve kültürel alanlarda önemli gelişmeler kaydetmiştir. Türkiye'de yükseköğretimde uluslararasılaşmaya ve uluslararası öğrenci hareketliliğine getirdiği yeni revizyon ile dünya ülkeleri arasındaki konumunu belirlemiştir. Ülkemizde uluslararası öğrenci hareketliliğine ev sahipliği yapan YTB, 1992'de kurulan Büyük Öğrenci Projesi'ni 2012 yılında Türkiye Bursları sistemine dönüştürerek bu konuda işlevselliğini arttırmıştır. Ülkemize gelen uluslararası öğrencilere her türlü imkan ve koşulların sağlanmasını, burs programının kapsamlı ve miktarının fazla olmasını gözeterek, yaptığı kültürel faaliyetlerle eğitimlerini tamamlayan öğrencilerin ülkelerine döndüklerinde Türk kültürünün yayılmasına ve diğer ülkelerle arasındaki siyasi, ekonomik gelişmeleri dünya sıralamasında iyi bir konuma getirmesi açısından yükseköğretimde uluslararasılaşmanın önemli bir dinamik merkezi haline gelmiştir. Dünyanın farklı ülkelerinden gelen uluslararası öğrenciler, ülkemizde kültürel çeşitliliğe ve kültürlerarası iletişimin geliştirilmesine etkisi ve kültürlerarası farkındalık oluşumunun kazandırılması açısından oldukça önemli bir paydaya sahiptir. Bu etkenlerden yola çıkarak kültürlerarası iletişimin geliştirmesinde Sakarya Üniversitesi'nde yükseköğrenim gören YTB burslusu uluslararası öğrencilerin etkisinin incelenmesi araştırmanın konusunu oluşturmaktadır. 25 farklı ülkeden 30 YTB burslusu öğrenci ile gerçekleştirilen mülakat bulguları sonucunda öğrencilerin kültürlerarası iletişimini etkileyen faktörler; kültür, eğitim, dil, din ve sosyal çevre olmak üzere 5 ana tema içerisinde sunulmuştur. Bu temalar içerisinde öğrencilerin Sakarya Üniversitesi'nde, ikamet ettikleri yerlerde ve Sakarya şehrinde Türk kültürüne, eğitimine, diline, dini yaşantısına ve sosyal çevresine uyum süreçleri, yaşadıkları kültürel şoklar, farklılıkların oluşturduğu problemler ve kazanımların tespiti ortaya konulmuştur. 5 ana tema haricinde öğrencilerin YTB ile ilgili görüşleri ve beklentileri de alınarak ilgili kurumun yapacağı çalışmalara öğrenci gözüyle rehberlik etmesi amaçlanmıştır.
Topluluk televizyonlarının anaakıma karşı alternatif yayın oluşturma potansiyeli: Alevi televizyonları örneği

Bu doktora tezi, 'alternatif medya' kavramını odak haline getirerek Türkiye'deki çeşitli topluluklar tarafından kurulan televizyon kanallarının, ana akım çizgisinde yayıncılık yapan televizyonlara alternatif olup olamayacağını tartışmaktadır. Tez, Birmingham Üniversitesi Çağdaş Kültürel Çalışmalar Merkezi'nin geliştirdiği medya kuramıyla alternatif medya kuramının ortak zeminine dayandırılmıştır. İngiliz Kültürel Çalışmalar Merkezinden Stuart Hall'un 1970'li yıllarda, Antonio Gramsci'ye referans vererek kullandığı 'hegemonya' kavramını, medya alanındaki haberlere uygulamasıyla KİA etkisi yeniden tartışılmaya açılmıştır. Söz konusu dönemde haberlerin etkisi ve izler kitlece nasıl okunduğu konusunda yeni bulgulara ulaşılarak toplumsal siyasal, kültürel ve ideolojik konumlanımın 'etkilenme' üzerinde belirleyici bir nitelikte olduğu saptanmıştır. Tezde ideoloji, hegemonya ve kültürün siyaset ve medya örüntüleri üzerinde durularak alternatif, radikal, rizomatik ve topluluk medyaları, sorunsal gereği daha çok televizyon haberciliğindeki yönleri araştırılarak hipotezler geliştirilmiştir. Çalışmada, Chris Atton, Olga Guedes Bailey, Bart Cammaerts, Nico Carpentier ve John Downing gibi alternatif medya kuramcılarının geliştirdikleri argümanların ışığında bir yazım gerçekleştirilmiştir. Tez, söz konusu toplulukların kendi medyalarını yaratma, seslerini duyurma ve kendilerini ifade etmede kitlesel bir iletişim aracı olan televizyon kanalının onlara sunduğu olanakların da üzerinde durmaktadır. Türkiye'de ana akım medyada yeterince yer bulamadığı varsayılan Alevi topluluklarına yönelik yayın yapan Yol TV'nin ana haber bültenleri üzerinden izler kitlelerine ulaştırdıkları iletilerin alternatiflik potansiyeli ölçülmüştür. Bunun yanı sıra ana akım televizyon kanallarından ATV'nin ana haber bülteniyle karşılaştırma yapılarak, Yol TV'nin ve diğer Alevi televizyonlarının olası alternatif haber anlayışı ortaya konulmuştur. Çalışmada nicel bir araştırma yöntemi olan içerik analiziyle birlikte haber çerçeveleme yönteminin teknikleri birlikte kullanılmıştır.
Romanların sosyal dışlanma probleminin Romanlar ve toplum düzeyinde karşılaştırmalı araştırması: Kocaeli örneği

Tüm dünyada kendine özgü yaşam şekilleriyle tanınan ve hiçbir şekilde asimile olmadan varlıklarını sürdüren Romanların sosyal dışlanma problemi bu çalışmayla Romanlar ve Roman olmayanlar açısından ele alınmaktadır. Araştırmada Romanların ekonomik, mekansal, kültürel ve siyasi dışlanmışlıkları çok boyutlu olarak ortaya konulmuştur. Araştırma kapsamında sosyal dışlanma probleminin hem Romanlardan hem de Roman olmayanlardan kaynaklandığı dolayısıyla karşılıklı bir dışlama sürecinin var olduğu tespit edilmiştir. Kocaeli'nin Tavşantepe, Serdar ve Kandıra-Akdurak Mahallelerinde Romanlarla gerçekleştirile anket ve mülakat çalışmalarında Romanların içine kapalı, topluma uyum amacı olmayan sadece daha rahat yaşam sürdürmek için devletten çeşitli talepleri olan bir grup oldukları ortaya çıkmıştır. Roman olmayanlara yönelik saha araştırması kısmında ise Romanlarla arkadaşlık-komşuluk ilişkileri olanların olmayanlara göre Romanlarla yaşamaktan daha memnun oldukları tespit edilmiştir. Yani Romanları tanımayan kesimde Romanlara karşı önyargılar mevcuttur. Romanlar hakkındaki tüm olumsuzlamalar onlar hakkındaki bilgi eksikliğinden kaynaklanmaktadır. Araştırmada bilimsel yöntem ve tekniklerden Kocaeli evreninde toplam 150 Romanla anket çalışması, 15 Romanla mülakat çalışması, 310 Roman olmayanla anket çalışması yapılmış ve gözlemlerden yararlanılmıştır. Çift taraflı olarak yapılan bu araştırma ile Romanlar ve Roman olmayanlar açısından sosyal dışlanma sorunu daha iyi analiz edilmiş olup gerek Romanlar gerekse de Roman olmayanlara yönelik çözüm önerileri getirilmiştir.
Tunceli aleviliği

Günümüzde Alevilik, üzerinde önemle durulması gereken bir dini-sosyal olgu olarak karşımıza çıkmaktadır. Aleviler, sanayileşme ve kentleşmenin getirdiği sosyo-kültürel değişim sürecine bağlı olarak, ciddi bir şekilde değişim trendine girmişlerdir. Birbirinden çok farklı özellik taşıyan coğrafi alanlarda bulunan Alevi topluluklarının Aleviliği anlama, yorumlama ve uygulama biçimlerine göre bir takım değişme ve farklılıklara uğradığı bilinmektedir. Buradan hareketle Tunceli Alevilerinin dini anlayış, inanç, pratik tutum ve davranışlarının yerinin ne olduğu, dini ifadenin anlatım biçimlerini oluşturan dinin teorik, pratik ve sosyolojik yönünün hangi anlamlara büründüğü araştırmamızın konusunu oluşturmaktadır. Bu çerçevede araştırmanın amacını, gelişen, değişen toplumsal yapı içerisinde Tunceli Alevilerinin dini inanç, ibadet, kurumları ve sosyal hayat algılamalarının nasıl olduklarını bilimsel yöntemlerle, her türlü dini, siyasi ve ideolojik kaygı ve beklentilerden uzak bir şekilde ortaya koymak şeklinde ifade edebiliriz.
Üniversite gençliğinin metropol kente uyum sağlamada stratejileri: İstanbul örneği

Bu çalışma nitel ve nicel araştırma metotları bir arada kullanılarak, üniversite eğitimi almak için metropol kente gelen metropoldışı öğrencilerin, metropol kent ve üniversitenin kendilerine uyguladığı stratejilerine karşı uyum sağlama taktiklerini belirleyip, bu taktikleri açıklamayı amaçlamaktadır. Metropoldışı üniversite öğrencileri metropolleşme süreçlerinde, metropole dair değer yargıları ve davranış biçimleri ile taşradan getirdikleri değer yargıları ve davranış biçimleri arasında değiş-tokuşlar yapmakta, melez değer yargıları ve davranış biçimleri üretmekte ve bazı mekan ve zamanlarda her üç değer yargısı ve davranış biçimi arasında seçimler yapmaktadırlar. Araştırma çerçevesinde metropoldışı öğrencilerin demografik yapıları göz önüne alınarak; metropoldışı öğrencilerin metropole gelmeden önceki beklentileri, metropole geldikten sonra yaşadıkları karşılaşmalar ve burada ürettikleri var olabilme taktikleri, metropol kentte yaşamanın ötesinde metropol kente erişebilmeye dair ürettikleri taktikler, etnik kimlikler, din, tüketim ve cinsellik üzerinden yeniden kurdukları ilişki türleri; hayat tarzı bağlamında ayrıştıkları yarı görünür kabileleri çerçevesinde incelenmiştir. Araştırma sonucunda, metropole gelen metropoldışı öğrencilerin yeterli oryantasyon desteğinden mahrum kalmalarına rağmen, burada geçirdikleri süre içerisinde çeşitli taktikler çerçevesinde metropolleştikleri, yani kendilerini memleketlerinden ziyade metropole ait olarak gördükleri ortaya çıkmıştır. Metropolleşme süresince, metropoldışı öğrencilerin etnik kimlik, din, tüketim ve cinselliğe dair fikir ve davranışlarını metropol kent standartlarında yeniden örgütledikleri görülmüştür.
Seeking traces of the otherization structure in cyberpunk

İnsanlık tarihi boyunca süregelen en temel sorunlardan biri kimlik kurulumları, Ben ve Öteki konumlandırmaları olmuştur. Modern ve Postmodern çağlar içerisinde yeniden kurgulanan kimlik yapıları sonucunda onların karşısına tahsis edilen Öteki türleri, çağın gereklilikleri ve sistemin ihtiyaçları doğrultusunda yeniden üretilmektedir. Bu bağlamda bu temsiliyetlerin en görünür şekilde gözlemlenebileceği alanlardan biri olan sinema, oluşturulan kodları okumak anlamında verimli bir alan sunmaktadır. Bu çalışmadaki ana sorunsal cyberpunk filmlerinde 'insan' olma niteliğinin hangi koşullar altında sağlanabildiği, Ötekileştirme mekanizmalarının hangi yollarla kurulduğu ve hangi grupların nasıl temsil edildiği etrafında şekillenmektedir.
Sırbistan'ın ülkedeki etnik gruplara yönelik politikası: Sancak Bölgesindeki Boşnaklar

'Sırbistan'ın Ülkedeki Etnik Gruplara Yönelik Politikası: Sancak Bölgesindeki Boşnaklar' başlıklı tez çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümdemillet ve milliyetçilik kavramları eksenindeSırp milliyetçiliğinin tarihsel gelişimi ele alınmaktadır. İkinci bölümde Sancak bölgesinde yaşayan Boşnakların toplumsal tarihleri ve karşı karşıya oldukları sorunlar incelenmektedir. Çalışmamızın son bölümde 20. yüzyılın başından itibaren Sırpların Sancak Boşnaklarına yönelik politikaları farklı dönemler itibarıyla analiz edilmektedir. Hipotezimize göre Sırplar 'Büyük Sırbistan' ideali çerçevesinde hareket ettikleri dönemlerde ilişkide oldukları diğer etnik yapılar üzerinde baskı ve sindirme politikaları takip etmektedir. Ancak bu idealden uzaklaştıkları ve Batılı değer yargılarına yaklaştıkları dönemlerde ise hem Sancak Bölgesi'ndeki Boşnaklar hem de diğer etnik unsurlar daha fazla demokrasi ile daha fazla insan ve azınlık hakları elde edebilmektedir. Çalışmada Boşnakların kendi içinde bir bütünlük sağlamalarının ve Sırbistan'ın Avrupa Birliği üyeliği perspektifinde adımlar atmasının Sancak Bölgesi'nin yaşadığı sorunların aşılması için kritik önemde olduğu ileri sürülmüştür.
Sosyal etkenlerin bilimsel bilginin oluşumundaki rolünün analizi: Kuhn ve Güçlü Program örneği

Bu tez, sosyal etkenlerin bilimsel bilginin oluşum sürecindeki rolünü incelerken ortodoks bilim anlayışını ve ona tepki olarak doğan Kuhn ve Güçlü Program'ın bilim anlayışını mercek altına almaktadır. Ortodoks bilim anlayışı bilimsel bilgiyi objektif olduğu ve sosyal etkenlerden korunduğu gerekçesiyle diğer bilgi türlerinden farklı bir yere koymuştur. Öte yandan Kuhn ve Güçlü Program, Durkheim'ın ve sosyolojinin ilk kurucularının hayallerini tersten gerçekleştirme yoluna giderek doğa bilimlerini sosyal bilimlere eşitlemeye çalışmıştır. Doğa bilimlerinden elde edilen bilginin ideolojik, metafiziksel ve benzeri birçok değerden etkilendiğini iddia ederek bilimin otoritesini sorgulanır kılmışlardır. Bu tezde amaçlanan hem ortodoks bilimin hem de Kuhn ve Güçlü Program'ın bilimsel bilginin oluşum sürecinde sosyal etkenlerin rolünü ne denli doğru yansıttıklarını tartışmaktır. Bunun yanında değerlendirmelerindeki eksikliklerin giderilmesi için alternatif bir inceleme önerilmektedir. Bu tür bir çabanın sosyal unsurların rolünün daha iyi belirlenmesine, böylece bilimin meşru sınırlarının, bilimi sıradan bir konvansiyona indirgemeden, çizilmesine katkıda bulunacağını umuyoruz.
Kırsal kadın ve katılımcılık; Tekirdağ ili Karacakılavuz beldesi Küçük Sanat Kooperatifi örneği

Kırsal alandaki insanın yaşam kalitesinin yükseltilmesi ve ekonomik, sosyal, çevresel durumun katılımcılık temelinde iyileştirilmesi kırsal kalkınma çalışmalarının temel hedeflerindendir. Burada başta kırsal alandaki ve toplumun temelini oluşturan kadınlar olmak üzere tüm toplum kesiminin yaşam kalitesinden söz edilmektedir. Türkiye'de çalışma yaşamında özellikle ele alınması gereken grupların başında da tarımda çalışan kadınlar gelmektedir. Kadınlar tarımsal işlerde üreten, değerlendiren, pazarlayan, ev içi rolleri açısından da tükettiğinin üretme durumunda olan bireyler olarak önemli rollere sahiptir. Üretimin her aşamasına aktif bir biçimde katılan kadınlar, kalkınmanın olanaklarından yeterli pay alamadıkları gibi, yoksulluktan da dünyada en fazla etkilenenler arasında yer almaktadırlar. Kırsal alandaki kadın için üretim ve ev işlerinin birlikte yapılması, eğitim düzeyinin ve toplumsal statünün düşüklüğü, örgütlenmenin sağlanamaması, kısmi çalışma olanaklarının bulunmaması ve başta sosyal güvenlik olmak üzere çalışma yaşamı ile ilgili yasal mevzuattaki eksiklikler, önemli sorunlar olarak ortaya çıkmaktadır. Tüm bu nedenlerden dolayı kırsal alanda yaşayan ve tarımda çalışan kadınların durumunun incelenmesi önem taşımaktadır. Bu araştırmada, Tekirdağ İli Karacakılavuz Beldesi S. S. Küçük Sanat Kooperatifine üye 13 kadın ve kooperatif üyesi olmayan 15 kırsal kadına anket uygulanmıştır. Kırsal kadınların sosyo-ekonomik, kültürel, aile ve çalışma yaşamına ilişkin sorunları ortaya konularak, Karacakılavuz ve yakın çevrede sunulan kurslara ve el sanatlarına kırsal kadınların katılımları incelenmiş, kırsal kadının katılımcılık ruhu, davranış değişimini ve modernleşme eğilimlerini saptanarak, kadınların sosyo-ekonomik yaşamdaki rolleri arasındaki fark analiz edilmiştir.
Modernist yazarlarda toplumsal cinsiyet ve beden

Beden nedir sorusuna cevap arandığında aslında o dönemin ideolojisinin, ekonomik, sosyolojik ve politik söyleminin, kadın ve erkek bedenini nasıl biçimlendirdiği ve cinsiyetlendirdiği sorgulanmaktadır. Feminizmlerin, cinsiyet ve toplumsal cinsiyeti tanımlamaya çalışırken ürettikleri tüm politik çeşitlilikleri içinde, bedeni, özellikle de kadın bedenini temel alışları onların başlıca ortak noktaları olmuştur. Dolayısıyla, feminist teorinin önemli düşünürleri beden algımızı yeniden biçimlendirmişlerdir.19. yüzyılın son yılları ile 20. yüzyılın ortalarına kadar olan süreci içine alan Modernizm, feminizm, homoseksüellik, androjen kimlik ve biseksüellik gibi kavramların beden ve toplumsal cinsiyet rolleri aracılığıyla tartışıldığı yeni bir açık fikirlilik dönemiydi. Modernist dönemi etkileyen en önemli düşünürlerden biri olan Freud'un çalışmaları dönemin edebiyat ve sanat anlayışını önemli ölçüde etkilemişti. Freud'un beden ve cinsellik üzerine yazdığı kuramların modernist düşünceye en önemli katkısı, bireylerin cinsiyetli kimliklerine doğuştan gelen biyolojik süreçlerden çok sosyal süreçlerden geçerek ulaştığı görüşüdür. Ödipus karmaşası tanımı heteroseksüelliğe psikolojik ve sosyolojik açıklamalar sağlar. Bu çalışma, D. H. Lawrence'ın Oğullar ve Sevgililer ve Virginia Woolf'un Deniz Feneri adlı romanlarını psikanaliz ve feminist psikanalitik kuramlar çerçevesinde incelemektedir. Virginia Woolf ve D. H. Lawrence, modernist edebiyatın önemli yazarları arasında sayılmaktadırlar. Virginia Woolf'un Deniz Feneri ve D. H. Lawrence'ın Oğullar ve Sevgililer adlı romanları, modernist dönemin başta gelen yapıtları arasındadır. Bu çalışma, her iki metinde sunulan beden ve toplumsal cinsiyet kavrayışlarının izini sürerek, her iki modernist yazarın kadınlık ve erkeklik ideallerini araştırmayı ve bu yazarların ait oldukları edebi dönem içindeki cinsel ve metinsel politikalarını incelemeyi amaçlamaktadır. Bu tezin sonunda, modernist dönemin toplumsal cinsiyet ve beden algısı, bu iki modernist yazarın metinleri üzerinden tespit edilmeye çalışılacaktır.
Feminist yorum stratejileriyle halk anlatıları ve günümüz popüler anlatılarına yönelik bir inceleme

Bu çalışma, feminist kültür kuramı ile yapısallcılık sonrası düşüncenin bakış açılarına dayanmaktadır ve toplumsal cinsiyet rolleri ve ilişkilerine dair örüntüleri nispeten tutarlı ve sistemli bir şekilde ortaya koyan anlatılar olarak, Anadolu masalları ve popüler TV dizilerinin analizini amaçlamaktadır. Kültür ürünleri olarak anlatılar, temsil ettikleri toplumsalın dinamikleri hakkında pek çok şeyi ortaya koyabilirler. Aynı şekilde, toplumsal pratikler, değerler ve deneyimleri barındıran folk ve popüler anlatılar da geniş bir kesime hitap eder, onların bakış açılarını taşır ve bir şekilde toplumsala nüfuz eden rol modeller ve davranış örüntüleri sunarlar. Bu anlatılar, birer temsil olsalar da, toplumsal olan ile aynı şekilde örgütlendikleri için, onun işleyişi hakkında tatmin edici ölçüde bilgi sağlayabilirler. Toplumsal cinsiyet rolleri ve ilişkilerinin işleyişini anlamak için, üzerinde durulması kaçınılmaz olan, temel toplumsal kurumlar, başlıca karakterler ve değerlerin de özellikle vurgulandığı, çalışmanın ilk bölümünü masalların yapıbozumcu söylem analizi oluşturmaktadır. Sonraki bölüm, popüler kültürün temsillerinden biri olarak popüler televizyon dizilerinin incelenmesine dayanmaktadır. Popüler kültür, 'inodern' olanın kültürü olarak düşünülse de, pek çok açıdan folk kültürle benzerlikler göstermektedir. Folk ve popüler kültürün benzer olduğu başlıca boyutlardan biri, her iki kültüründe, toplumsal cinsiyet rolleri ve ilişkilerinin taşıyıcıları olmalarıdır. Kimliklerin inşası ve algılanmasında, dolaşımdaki medya temsillerinin önemli bir rol oynadığı günümüzde, tabi kimliklerin hegemonik olanlara meydan okuması, televizyon anlatılarında açık olarak izlenebilmektedir. Yine de, televizyon temsillerinde yer alan toplumsal cinsiyet rol ve İlişkileri, erkeklere ve onların imtiyazlı kadınlarına ayrıcalık tanıyan yeni ataerkil tahakküm biçimlerini ortaya koymaktadır. Dolayısıyla bu çalışmada kültür, otantik bir şey olarak ele almaktan ziyade, tahakküm ilişkilerini barındıran, siyasi ve dolayısıyla eleştiriye açık bir alan olarak düşünülmüştür.
Everyday tactics of youth for coping with socio-spatial stigmatization in Şaki̇rpaşa, Adana

Bu tezde sosyo-mekansal damgalanma ve ekonomik dışlanmanın etkilerini ve buna maruz kalan gençlerin bu süreçlerle başa çıkma yollarını irdeliyorum. Bu amaçla, Adana'nın ''inimli'' mahallelerinden birisi olan Şakirpaşa'da derinlemesine mülakata ve katılımcı gözleme dayalı bir alan çalışması yürüttüm. Bu tez, en temel olarak, mimli bir mahalle gençliği olarak Şakirapaşa'daki gençlerin bu süreçlerle başa çıkmaya yönelik stratejilerini anlamaya yönelik bir çabanın ürünü. Bu çaba, yoksulluğu ve ona bağlı gelişen suç, şiddet vs. gibi semptomları romantize/dramatize veya kriminalize eden iki yaklaşıma karşı çıkıyor. Her iki yaklaşımın ortak noktası, eyleyiciliği yok sayarak yoksulları ya ''inasum kurban'' ya da ''doğuştan suçlu'' olarak kabul etmesi. Yoksulların sesini kısan ve deneyimlerini göz ardı eden bu iki yaklaşım yerine, Şakirpaşa'daki gençlerin bu süreçle nasıl başa çıktığını, hangi stratejileri geliştirdiklerini inceleyerek, aktif eyleyiciliklerini göstermek istiyorum. Burada cevap aradığım temel soru mahallenin maddi koşullarında belli bir tür mekansal habitusun oluşup oluşmadığını anlamaktı. Bu bağlamda, sosyo-mekansal damgalanma ve ekonomik dışlanmayla yaşamak zorunda kalan gençlerin, mahallenin ''inekan etkileriyle'' başa çıkmak için, mahalle koşullarında gelişmiş belli bir tür ''sokak sermayesi'' edinmek zorunda kaldıkları anlaşılıyor. Mahallenin ''kötü ününün'' kaynağı olan uyuşturucu, suç, şiddet vs. gibi olguların da aslında mahalle koşullarında gelişen bu sermayeyi edinmeye yönelik pratikler olduğu ortaya anlaşılıyor.
İzmit kazası Ermenileri'nde dinsel yapı ve eğitim faaliyetleri (1839-1915)

Osmanlı Devleti'nin 1327 yılında Kocaeli yarımadasını ve 1337 yılında Nicomedia şehrini Bizans İmparatorluğu'ndan ele geçirmesiyle İzmit şehri ve çevresi Türk yerleşimine açılmıştır. İzmit'in Türkler tarafından fethinden sonra yaşadığı yerleri terk etmeyerek Osmanlı Devleti hakimiyetinde yaşamlarını sürdüren Rumlar İzmit'in ilk gayrimüslim topluluğunu oluşturmuştur. İlerleyen yıllarda az sayıda Yahudi, ticari amaçlı şehirde bulunan yabancılar ve Rumlar, Türklerle birlikte İzmit'in demografik yapısını oluşturmuştur. Bu demografik yapıya XVI. yüzyılın sonlarına doğru yeni bir topluluk, Ermeniler eklenmiştir. 1579 yılında İzmit Pertev Paşa camisinin inşaatı için gelen Ermeni ustaların şehre yerleşmesinin dışında Osmanlı-İran savaşları ve Celali isyanlarının neden olduğu göçler sonucu 1600'lü yılların başından itibaren İzmit'e bağlı Bahçecik, Armaş, Yuvacık, Döngel, Arslanbey gibi Ermeni köyleri kurulmuştur. İlk yerleşimi takiben yüzyıllar içerisinde Ermeni nüfusu artış göstermiş ve XIX. yüzyılda İzmit'te Müslümanlardan sonra en kalabalık topluluğu Ermeniler oluşturmuştur. Ermeniler İzmit ve çevresinde oluşturdukları yaşam alanlarında Osmanlı Devletinin millet sistemi çerçevesinde kendi ibadethanelerini, okullarını inşa edebilmişlerdir. Devletin yasalarına bağlı kalındığı sürece bu kurumlara herhangi bir müdahalede bulunulmadığı görülmüştür. 1839 Tanzimat Fermanı Osmanlı Devletinde gayrimüslimler için geniş hak ve ayrıcalıkların elde edildiği bir süreç başlatmıştır. Bu süreç içerisinde İzmit Kazası Ermenileri var olan dini yapılarını genişletilerek tamir ettirdikleri gibi yeni ibadethaneler ve okullar inşa etmişlerdir. Bu sürece ayrıca Osmanlı topraklarındaki Katolik ve Protestan misyonerlerinin faaliyetlerini genişlettiği bir dönemde eşlik etmiştir. Katolik ve Protestan misyonerleri Ermeni cemaatinde bölünme ve çatışmalara neden olmuştur. İzmit Kazası da Katolik ve özellikle Protestan misyonerlerin faaliyet alanları içerisinde yer almıştır. Eğitim alanında kendi Ermeni cemaatinin okullarının yanı sıra özellikle Protestan misyonerlerin açmış olduğu okullar Ermeni toplumu üzerinde etkili olmuştur. Armaş'taki Ruhban Okulu yanı sıra Bahçecik deki Amerikan-Ermeni Okulu, Ermeni toplumunda özel bir yere sahipti.