turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Samsun İli batı bölgesi atıksu arıtımı model incelemesi

Bu çalışmanın amacı, Samsun'un Atakum ilçesi atıksu toplama, taşıma ve arıtma sistemlerinin incelenmesidir. Atakum ilçe merkezi; Büyükşehir Statüsündeki Samsun'un en büyük ve en önemli yerleşim bölgesi olup, topoğrafik, jeomorfolojik ve jeolojik avantajları ile geniş kumsal plajlarından dolayı son 20 yılda bölgenin yerleşim, kültür, turizm, eğitim ve eğlence merkezi haline gelmiştir. Hızlı nüfus artışı, kentleşme, yaşam standartlarındaki yükselme ve ekonomik gelişmelere bağlı olarak tüm yerleşim birimlerinde olduğu gibi Atakum ilçe merkezinde de atıksuların toplanması, taşınması ve arıtımı sürdürülebilir kalkınma için en önemli altyapı problemlerinden birisidir. Geçmişte Atakumdaki yerleşim alanlarından toplanan kullanılmış sular sahile taşınarak herhangi bir ön arıtma olmadan doğrudan Karadeniz'in sığ sularına deşarj edildiği görülmektedir. Bu uygulama bölgede deniz kirliliği başta olmak üzere çok önemli çevresel problemlere ve bağlantılı olarak ciddi sağlık sorunlarına neden olmaktaydı. Samsun Büyükşehir Belediyesince Tekkeköy ilçesi sınırları içinde yaptırılan Doğu İleri Biyolojik Atıksu Arıtma Tesisinin işletmeye alınmasından sonra Atakum ilçesinin yerleşimi yoğun olan Doğu bölümünden toplanan günlük ortalama 35.000 m3 atıksu, yaklaşık 26 km uzunluğundaki bir kollektör hattı ile Doğu Atıksu Arıtma Tesisine pompalanmaktadır. Atakum'un atıksu kollektörü Atakum sahil şeridininden takiben İlkadım ve Canik ilçeleri kıyı şeritleri boyunca ilerleyerek merkezi arıtma tesisine ulaşmaktadır. Atakum'da toplanan atıksuların 26 km uzağa transferi için günlük harcanan elektrik enerjisi yaklaşık 1.000 TL kadardır. Atakum'un doğuya oranla nüfus yoğunluğu az olan batı bölümündeki kullanılmış suların arıtımı için Batı İleri Biyolojik Atıksu Arıtma adı altında yaklaşık 11.830 m3/gün kapasiteli bir arıtma tesisi yapılmış olup, bu tesis Çatalçam, Taflan, ve İncesu gibi batı merkez mahallelerindeki atıksuların arıtılması amaçlıdır. Bu çalışmadan elde edilen bulgulara göre; Atakum ilçesindeki atıksu toplama ve arıtma sistemi ilçe gelişimine göre yetersiz kalmaktadır. Çünkü ilçe merkezinden günlük olarak 38.000 m3 atıksu toplanmakta ve bu atıksuyun çevreye zarar vermeden en ekonomik şekilde arıtılması ve mümkünse yeniden kullanılması gerekmektedir. Doğu İleri Biyolojik Atıksu Arıtma Tesisine pompalanarak hem çok maliyetli hem de bu tesisin kapasitesini zorlayıcıdır. Mevcut Batı İleri Biyolojik Atıksu Arıtma Tesisi ise çok sınırlı bir alanın ihtiyacını görebilecek küçük bir tesistir. Bu bakımdan ilçeye daha ekonomik bir çözüm için Doğu İleri Biyolojik Atıksu Arıtma Tesisine transferin yerine Batı İleri Biyolojik Atıksu Arıtma Tesisinin yanına tüm ilçeye hizmet verecek yeni bir arıtma tesisi yapılmasının uygun olacağı görüşüne varılmıştır.
İzmir Körfezi'nde anyonik deterjan düzeylerinin araştırılması

döneminde İzmir iç Körfezi'nde üç istasyondan aylık periyotlar halinde yüzey suyu örnekleri alınmış; bu örneklerde anyonik yüzey aktif madde, klorofil ve fosfat değerleri ölçülerek aralarında korelasyon olup olmadığı araştırılmıştır. Anyonik yüzey aktif madde değerleri, minimum 0.032 ile maksimum 0.232 mg/L aralığında bulunmuştur, ortalama değer: 0.095 mg/L'dir. Fosfat değerleri, nıinimum 0.018 ile maksimum 0.564 mg/L aralığında bulunmuştur, ortalama değer: 0.113 mg/L'dir. Anyonik yüzey aktif madde ve fosfat arasında belirgin bir korelasyon görülmemiştir. Klorofil a değerleri, minimum 1.6 ile maksimum 33.75 ug chl a/L aralığında bulunmuştur, ortalama değer 6.54 fj. g chl a/L'dir. Sıcaklık 9 ile 27.1 C aralığında ölçülmüştür, ortalama 18.44 C dir. Ayrıca dört tane kaynak istasyondan, kuru (Ağustos 2005) ve yağışlı (Aralık 2005) mevsimlerde yüzey suyu örnekleri alınmış; bu örneklerde yüzey aktif madde değerleri ölçülmüştür. Maksimum değer, yağışlı mevsimde Melez Deresi İstasyonu'nda 4.549 mg/L olarak ölçülmüştür. Minimum değer ise yine yağışlı mevsimde Bostanlı Deresi İstasyonu'nda 0.168 mg/L olarak ölçülmüştür. Kaynak istasyonlarda yapılan ölçümler, körfeze en yoğun anyonik deterjan yükünün Melez Deresi'nden geldiğini göstermiştir.
Elektrokoagülasyon yöntemi ile metilen mavisi gideriminin incelenmesi

Su kaynaklarındaki boyar madde kirliliği, Türkiye'nin yanı sıra tüm dünyada karşılaşılan en önemli çevresel problemlerden biridir. Boyarmaddeler, çoğunlukla insanlar üzerinde mutajenik ve kanserojenik etkiye sahip toksik kimyasallardır. Bu kimyasal maddelerin giderimleri konusunda, özellikle son dönemlerde yoğun araştırmalar yapılmakta ve çeşitli arıtım yöntemleri incelenmektedir. Elektrokoagülasyon bu arıtım yöntemleri içerisinde boyarmadde giderimindeki verimi ile yerini almaktadır. Bu çalışmada, laboratuvar ortamında hazırlanan metilen mavisi boyar maddesinin sulu çözeltisinden Kimyasal Oksijen İhtiyacı ve renk giderimi elektrokoagülasyon yöntemi kullanılarak kirletici giderimi incelenmiştir. KOİ ve renk giderimi üzerine başlangıç pH değeri, akış hızı, akım şiddeti ve başlangıç boyar madde konsantrasyon parametrelerinin etkisi araştırılmıştır. Yapılan çalışmalarda başlangıç metilen mavisi en iyi KOİ giderimi %81 renk giderimi ise %92 verim ile pH 3 de elde edilmiştir. Akım şiddeti, 20 A değerinde iken en yüksek verim olarak KOİ giderimi %92, renk giderimi ise %100 olarak tespit edilmiştir. Akış hızı 25 ml/dk ile KOİ ve renk giderimi %94 olarak belirlenmiştir. Başlangıç boyar madde konsantrasyonu 100 mg/L de KOİ ve renk giderim verimi %85 olarak belirlenmiştir. Elde edilen bu arıtım verilerine göre metilen mavisi, elektrokoagülasyon prosesi için uygun ve alternatif bir arıtım yöntemidir.2018, 95 sayfa
EuCl₃ ile katkılanmış yeni bir polimer kompozitinin hazırlanması, karakterizasyonu ve boyar madde giderimi için kullanılması

Bu tez çalışmasında, serbest radikalik in-sitü polimerizasyon yöntemi ile laboratuvar ortamında sentezlenen EuCl 3 katkılı 4 -vinilpridin-ko-akrilamid (poli(4-VP-koAAm)/EuCl3) hidrojelinin atıksulardan naftol yeşili B'yi giderim performansı araştırılmıştır. Adsorbentin özellikleri, Fourier dönüşümlü kızılötesi spektroskopisi, taramalı elektron mikroskopu ve X-ışını kırınımı analizleri gibi çeşitli tekniklerle tanımlanmıştır. Naftol yeşili B adsorpsiyon verimliliğinin pH, adsorbent madde miktarı, başlangıç naftol yeşili B boya konsantrasyonu, sıcaklık ve temas süresi gibi değişkenlere bağımlılığı kesikli sistemde incelenmiştir. En yüksek giderim verimi 30 mg/L başlangıç naftol yeşili B konsantrasyonu, 0,05 g/100 mL Poli(4-VP-koAAm)/EuCl 3 dozajı, pH=5, 42 ve 25 C sıcaklıkta %98, 40 olarak elde edilmiştir. Deneysel denge verilerileri Langmuir izoterm modeli ile daha iyi uyum sağlamıştır. Kinetiksonuçlar, adsorpsiyon prosesinin hız belirleme basamaklarından biri olarak iç difüzyon ile birlikte yalancı ikinci derece kinetiği ile tanımlanabileceğini göstermiştir. Adsorpsiyon prosesinin ekzotermik ve kendiliğinden olduğu bulunmuştur. Adsorpsiyon prosesi üzerineseçilen parametrelerin etkileşim etkilerini belirlemek ve prosesin adsorpsiyon kapasitesinioptimize etmek için yanıt yüzey yöntemi'nde bulunan merkezi kompozit tasarım kullanılmıştır. Optimunm şartlar 110 mg/L naftol yeşili B konsantrasyonu, 0,05g/ 100 mL poli(4-VP-ko-AAM)/EuCl 3 dozajı ve 165, 81 dk temas süresi olarak bulunmuştur. Bu şartlar altında adsorpsiyon kapasitesi 206, 46 mg/g olmuştur. Elde edilen deneysel sonuçlar, adsorbent olarak Poli(4-VP-ko-AAm)/EuCl3hidrojeli kullanılarak naftol yeşili B boyasının başarılı bir şekilde atıksulardangiderilebileceğini göstermiştir.
Denizli Organize Sanayi Bölgesi'nde endüstriyel katı atık yönetimi

DENİZLİ ORGANİZE SANAYİ BÖLGESİ'NDE ENDÜSTRİYEL KATI ATIK YÖNETİMİ Bu çalışmada, Denizli Organize Sanayi Bölgesi'nde meydana gelen evsel ve endüstriyel katı atık miktarı ve türü tespit edilmiştir. Bu amaçla bölgedeki tüm fabrikalar teker teker dolaşılmış, 79 üretim biriminden cevap alınmıştır. Üretim birimlerine; tesislerinin endüstriyel katı atık miktarı ve türü, geri kazanım durumları, bölgedeki katı atık yönetimi hakkındaki bilgileri ve yönetmelikler hakkındaki bilgileri sorulmuştur. Yapılan anketler sonucunda Denizli Organize Sanayi Bölgesi'nde, yılda yaklaşık 750 ton evsel katı atık, 20000 ton endüstriyel katı atık meydana geldiği saptanmıştır. Endüstriyel katı atıkların sadece % 28'i geri kazanılmaktadır. Bu rakam geri kazanılmaya uygun katı atıkların meydana geldiği Denizli Organize Sanayi Bölgesi için çok düşüktür. Anketler sonucunda görülmüştür ki, görüşülen fabrikaların neredeyse % 90'ındaki yöneticilerin yönetmeliklerden haberi yoktur. Bu çalışma kapsamında Denizli Organize Sanayi Bölgesi'nden çıkan endüstriyel katı atıkların satıldığı hurdacılardan 14 tanesi ile görüşülmüştür. Hurdacılardan günde yaptıkları alım miktarı, aldıkları hurda türü ve hurdayı nereye sattıkları öğrenilmiştir. Çalışmanın sonucunda; üretim bilimlerinin endüstriyel üretim esnasında atık azaltımı yapmaları gerektiği, evsel ve endüstriyel katı atıklarını ayrı toplayıp geri kazanım işlemini dikkatle yapmaları gerektiği, en fazla oluşan tekstil atıklarım geri kazanmak için bölgeye bir tesis kurulması gerektiği ve geri kazanım işleminde bir basamak vazifesi gören hurdacıların kooperatifleşmesi gerektiği anlaşılmıştır.
Elmalı rezervuar suyunda sıcaklık modellemesi, su kalitesi ve amonyak formunun belirlenmesi

Bu çalışmada, İstanbul'un yüzeysel su kaynaklarından birisi olan Elmalı Rezervuarı' nda su kalite parametreleri ölçülmüş ve bu parametrelerin derinlikle değişimleri incelenmiştir. Ölçülen parametreler kullanılarak rezervuarın trofik seviyesi araştırılmıştır. Rezervuarda mevcut olan sıcaklık tabakalaşmasını temsil edici bir model geliştirilmiş ve ortamdaki amonyak formunun belirlenmesi çalışması yapılmıştır. Sıcaklık modelinin uygulanması ve ortamdaki amonyak formunun tesbiti amacıyla QBASIC dilinde iki bilgisayar programı yapılmış ve bu programlar çalışılmıştır. Bu çalışma altı bölümden meydana gelmiştir. Bu bölümlerden; Birinci bölüm giriş bölümü olup, ikinci bölümde; çalışmanın yapıldığı Elmalı Rezervuarı hakkında genel bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümde; rezervuardaki su kalitesini belirlemek amacıyla ölçülen parametreler tanımlanmış ve göllerdeki trofik seviyelerle ilgili genel bilgiler verilmiştir. Dördüncü bölümde; rezervuarda yapılan ölçümlerin sonuçlan tablolar ve grafikler şeklinde verilmiş ve rezervuarın trofik seviyesi belirlenmiştir. Beşinci bölümde; sıcaklık tabakalaşması için yapılan sıcaklık model çalışması ve ortamdaki amonyak formunun belirlenmesi çalışması verilmiştir. Altıncı bölümde; yapılan bu çalışmadan elde edilen sonuçlar maddeler halinde verilmiştir. VI
Kocaeli'de evlerin iç ortam tozunda PBDE, PCB ve PAH kaynaklarının belirlenmesi ve risk tahmini

Bu çalışmanın amacı Kocaeli ilinde farklı konumlardaki 90 evden toplanan iç ortam toz numunelerinde Polibromlu Difenil Eterler, Poliklorlu Bifeniller ve Poli Aromatik Hidrokarbon kirletici gruplarının seviyelerinin belirlemek, anketlere ve hesaplanan istatistiksel verilere göre Kalıcı Organik Kirletici konsantrasyonlarına katkı sağlayan PBDE, PCB ve PAH kirletici gruplarının olası potansiyel kaynaklarını tahmin edebilmektir. Bu kapsamda Kocaeli ilinde 90 adet gönüllü bulunmuş ve evlerinden iç ortam toz numuneleri toplanmıştır. Toplanan numuneler laboratuara getirilmiş ve yabancı maddelerden temizlenerek deneysel aşamalara kadar -20 oC'de dondurucuda muhafaza edilmiştir. Numunelerin deneysel aşamaları sırasıyla ekstraksiyon, ön zenginleştirme, kolon işlemi ve son zenginleştirme işlemleridir. İşlemleri tamamlanan numunelerin analizleri Agilent 7890 GC-MS /ECD cihazında yapılmıştır. Ek olarak kaynak tahminini kolaylaştırmak ve güçlendirmek için anket çalışması da yapılmıştır. Faktör Analizi yöntemi kullanılarak olası kaynak tahminleri yapılmıştır. Analiz sonuçlarına göre 14PBDE konsantrasyonları 11,74 ng/g ile 2484 ng/g aralığında, 15PCB konsantrasyonları 1,61 ng/g ile 421, 17 ng/g aralığında değişirken 16PAH konsantrasyonu 21,6 ng/g ile 11274 ng/g aralığında olduğu tespit edilmiştir. Kirleticilerin olası kaynakları ise kömür/odun yanması, yemek pişirme, ticari penta-PBDE emisyonu, ticari okta-PBDE ve deka PBDE kullanımı, egzoz emisyonu, biokütle/kömür yanması, sigara kullanımı, debromizasyon, tadilat işlemleri ve ticari PCB kullanılması olarak bulunmuştur. Kanserojen olmayan tehlike indeksleri çocuklarda 4,7x10- 8 ve yetişkinlerde 3,6x10- 8 olarak hesaplandı. BDE- 209 ortalama kanserojen seviyeleri yeme yoluyla çocuklarda 6,44x10- 11 ve yetişkinlerde 1,63x10- 11 ve deri teması yoluyla çocuklarda 4,80x10- 11 ve yetişkinlerde 4,88x10- 11 olarak tahmin edildi. B2 için ortalama kanserojen seviyeleri yeme yoluyla çocuklarda 1,98x10- 6 ve yetişkinlerde 4,37x10- 7 olarak ve deri teması yoluyla çocuklarda 5,91x10- 5 ve yetişkinlerde 5,51x10- 4 olarak tahmin edildi. Her iki grup için B2 kirleticilerine maruz kalınması durumunda oluşabilecek risk EPA'nın önerdiği limitlerin (10-4-10-6) çok az üzerinde olduğu görüldü.
Kağıt endüstrisinden kaynaklanan atık suların anaerobik arıtımı

YÜKSEK LİSANS TEZİ ınııınmnrıiMnınr KAĞIT ENDÜSTRİSİNDEN KAYNAKLANAN ATTKSULARIN ANAEROBİK ARITIMI EMİNE ÖZGE PIRGUN ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ ÇEVRE MÜHENDİSLİĞİ ANABİLİM DALI Danışman : Yrd. Doç. Dr. Mesut BAŞIBÜYÜK Yıl: 2002, Sayfa: 99 Jüri : Yrd. Doç. Dr. Mesut BAŞIBÜYÜK Prof. Dr. Ahmet YÜCEER Yrd. Doç. Dr. Ramazan BİLGİN Bu çalışmada atık kağıttan kağıt üretimi yapan bir fabrikanın atıksularının anaerobik yukarı akışlı filtrede mezofilik sıcaklıkta arıtımı çalışılmıştır. Elde edilen deneysel sonuçlara, organik yükleme hızını temel parametre kabul olarak kabul eden modifıye edilmiş Stover-Kincannon Kinetik Modeli uygulanarak Umax ve KB gibi kinetik sabitle elde edilmiştir. Yapılan çalışmada Umax ve Kb, sırasıyla 50,25 g/L. gün ve 60, 1 g/L. gün bulunmuştur. Reaktörün KOİ giderme verimi %70- 85 arasında değişmiş ve artan organik yükle azalmıştır. Ayrıca reaktör performansını izlemek için AKM, NH4+, Alkalinite, pH gibi parametreler günlük olarak takip edilmiştir.
Sabit yatak biokütle gazlaştırma

Bu çalışma ile pilot ölçek sabit yatak yukarı yönlü gazlaştırıcı kullanılarak biokütle gazlaştırılması yapılmış ve incelenmiştir. Bu tezde yakıt biokütle zeytin pirinası ve çekirdeği olarak seçilmiştir. Üretilen sentez gazı termal yağ kazanında direk olarak yakılarak organik yağın ısınması sağlanmış ve ORC türbin vasıtasıyla enerji üretiminde kullanımıştır. Tezde konusu geçen 300 kWe/1625kWt pilot projenin sabit yatak yukarı yönlü gazlaştırma sisteminin üretilmesi, dizaynı ve montajlaması hakkında kısmi bilgiler verilmiştir. Yine aynı şekilde kazan hakkında ve ORC tübini hakkında bilgiler içermektedir. Hazırlanmış biokütle yakıtının gazlaştırıcıdaki performansı deneysel çalışmalarda incelenmiş ve literatür ile karşılaştırılmıştır. Üretilen sentez gazın kazan da yakılarak termal yağın ısısını artırması ve ORC türbini ile enerji üretimi incelenmiştir. Biokütlenin yukarı yönlü gazlaştırıcıdaki etkisi, ORC türbinindeki enerji üretimi ve tüm bu ekipmanların bir arada çalışması bu araştırmanın ana konusu olmuştur. Aynı zamanda gaz analiz cihazı bu şartlar altında üretilen sentez gazın kompozisyonunu belirlemede kullanılmıştır. Sentez gazı numunesi gaz kazanda yakılmadan hemen önceki şartlar altında alınmış ve analizi yapılmıştır. Sentez gazı kompozisyonunda H2, N2, CH4, O2, CO, CO2 gazları ölçülmüştür. Pilot sistem işletimi gerçekleştirilmiş, kütle ve enerji dengesi de bu araştırmada belirtilmiştir. Literatürde biokütleler için belirtilen kütle enerji dengesine yakın bir sonuç elde edilmiştir. Gazlaştırıcı deneyler sırasında mevcut biokütle ile başarılı bir şekilde işletilmiş kanallama veya köprüleme oluşmamıştır. Bunun nedeninin gazlaştırıcı tasarımının etkisi ve aynı zamanda biokütle yakıtın boyut ve hazırlanmasının etkisi olduğu tespit edilmiştir. En uygun kalitede üretilen sentez gazın sistemin %80 kapasite üzerinde dengeli çalıştığı esnada olduğu tespit edilmiştir. İşletim sırasında updraft gazlaştırıcının kuruma, piroliz, indirgenme ve oksidasyon bölgeleri gözlenmiştir ve değerlendirilmiştir.
Hierarchical approach to semi-distributed hydrological model calibration

Son yıllarda, su kaynakları nehir havzaları üzerindeki kontrolsüz tarımsal, endüstriyel faaliyetler ve yerleşimlerden olumsuz yönde etkilenmektedir. Hidrologlar ve su kaynakları yöneticileri hidrolojik modelleri, su kaynaklarının geliştirilmesi, su kaynaklarının korunması, su kaynaklarının tahsisi ve kullanımın anlaşılması için araç olarak sık sık kullanmaktadır. Hidrolojik modellerin su kaynaklarının araştırılmasında başarılı bir şekilde uygulanması için, dikkatli kalibrasyon ve tahmin belirsizlik analizi gereklidir. Hidrolojik modeller, model sonuçları ölçümlerle karşılaştırılarak doğrulanır. Sonuçların yer gerçeklerinden sapmaları, yani hata, model girdilerindeki, model parametrelerindeki ve modelin kendisindeki belirsizliklerin sonucu olabilir. Bir hidrolojik model kalibre edilirken, hata terimlerinden oluşturulan hata metriğini minimize etmek için, model parametrelerine daha önce tanımlanmış bir aralıkta ince ayar yapılmaktadır. Bu tür bir hidrolojik taşınım modeli, içerisine topoğrafi, arazi kullanımı, toprak türü ve diğer sayısal veri girişini destekleyen Coğrafi Bilgi Sistemi ile tümleşik Toprak ve Su Değerlendirme Aracı'dır. SWAT, hidrolojik süreçleri, toprak türü, arazi kullanımı ve yönetimi kombinasyonlarının alanlarını eşikleyerek Hidrolojik Cevap Birimleri türetmek suretiyle alt-havza düzeyinde simüle eden yarı dağıtık bir hidrolojik modeldir. Günümüzde, SWAT için Levenberg-Macquart gibi doğrusal olmayan optimizasyon veya Genetik Algoritmalar gibi global optimizasyon yöntemleri kullanan otomatik kalibrasyonu yöntemleri vardır. Karmaşık modelleri kalibre etmek için kullanılan bu optimizasyon yaklaşımlarının bazı dezavantajları vardır: 1) Arama uzayı geniş ve model karmaşık olduğu için yakınsama çok uzun zaman alır, 2) aynı nedenle, yerel bir optimum bulma olasılığı yüksektir, 3) nihai sonuç parametrelerin başlangıç tahminlerine fazlasıyla hassastır, 4) içerisinde parametrelerin sabit kabul edildiği HRU'ların büyüklükleri kullanıcıya bırakılmıştır ve bunların kalibrasyon / doğrulama performansı bilinmemektedir. Bu tezde, HRU seçimi ve kalibrasyon için hiyerarşik bir yaklaşım incelenmiştir. HRU'lar bir komut dosyası tarafından otomatik olarak oluşturulmaktadır ve her hiyerarşinin her düzeyinde, HRU'ların sayısı arttırılmaktatır. Her bir düzeyin kalibrasyon sonuçları bir sonraki düzey için başlangıç değeri tahmini olarak kullanılır. Bu şekilde, sadece hızda ve kalibrasyon doğruluğunda bir artış elde etmekle kalmıyoruz, aynı zamanda ve optimum HRU boyutlarını ve HRU oluşturma parametrelerini de buluyoruz. Bu tezde geliştirilen algoritma, farklı özelliklere sahip iki havzada test edilmiştir ve sonuçlar ümit vericidir.
Tekstil endüstrisinde atıksuların entegre membran arıtma sistemi ile arıtımı ve geri kullanımı

Bu çalışmanın amacı; pamuklu tekstil endüstri tesislerinde oluşan atıksuların entegre membran sistemleri ile arıtılarak tekrar kullanımının sağlanmasının araştırılmasıdır. Bu çalışmada öncelikli olarak pamuklu tekstil endüstrisinden elde edilen atıksu karakterizasyonu belirlenmiştir. Sonrasında ise klasik arıtma yöntemlerinin tekstil atıksularını arıtmada tekrar kullanım verimleri araştırılmıştır. Atıksuyun tekrar kullanımının sağlanması için entegre membran sistemlerden faydalanılması gerektiğine karar verilmiş ve entegre membran sistemleri ile ilgili araştırma ve çalışmalar yürütülmüştür.
Yeni fonksiyonel polimerlerle Cd, Cu, Ni ve Pb iyonlarının adsorpsiyonunun incelenmesi

Anahtar kelimeler: Ağır metaller, adsorpsiyon, poliamin- poliüre polimeri, izoterm, kinetik, termodinamik, yapay sinir ağları. Bu çalışmada, poliamin- poliüre polimeri sentezlendi ve sentezlenen bu polimer piromellitik dianhidrit ve 2,4 dihidroksibenzaldehit ile modifiye edildi. Bu polimerlerin elementel analiz ve FTIR spektroskopik teknikleri ile karakterizasyonları yapıldı. Piromellitik dianhidrit ile modifiye edilmiş poliamin-poliüre polimeri ve 2,4 dihidroksibenzaldehit modifiye edilmiş poliamin-poliüre polimeri ile Cd, Cu, Ni ve Pb iyonlarının kesikli adsorpsiyon çalışmaları yapıldı. Adsorpsiyon çalışmalarında pH, temas süresi, adsorban miktarı, ağır metal başlangıç konsantrasyonu ve sıcaklık gibi parametrelerin etkisi incelendi. İzoterm ve kinetik incelemeleri sonucunda her iki polimerle tüm metallerin adsorpsiyonunun Langmuir izoterm modeli ve Hayali ikinci derece kinetik modeline uygunluğu saptandı, tanecik içi difüzyon modeli incelemesi sonucunda ise tanecik içi difüzyonun tek başına hız sınırlayıcı etken olmadığı anlaşıldı. Sıcaklık çalışması sonuçları ile termodinamik parametreler hesaplandı. Termodinamik hesaplamalar sonucu, çalışılan tüm metaller ve her bir polimer için gerçekleştirilen adsorpsiyon proseslerinin endotermik, tersinmez ve kendiliğinden gerçekleşir özellikte olduğu görüldü. Karma metal çözeltilerinin adsorpsiyon-desorpsiyon çalışmaları gerçekleştirildi. Metallerin bir arada bulunduğu sentetik çözeltilerde de polimerlerin ağır metal giderim yüzdelerinin yüksek olduğu görüldü. Desorpsiyon verimlerinden de polimerlerin tekrarlı kullanımlarının mümkün olduğu sonucuna varıldı. Endüstriyel atıksularla gerçekleştirilen uygulamalar, yeni polimerlerin seçilen ağır metalleri gerçek atıksu örneklerinde de yüksek verimlerle adsorplayabildiğini gösterdi. Sentezlenen yeni fonksiyonel polimer ile gerçekleştirilen Cd, Cu, Ni ve Pb metal iyonlarının adsorpsiyon çalışmalarının sonuçları bir mühendislik uygulaması olarak YSA ile modellendi. Oluşturulan YSA modellerinin tahmin performansları değerlendirildi. Performans değerlendirmesi sonucunda YSA modellerinin, adsorpsiyon sonuçlarını başarıyla tahmin ettiği görüldü.
İnek gübresinden biyogaz üretim verimine termal, kimyasal ve termokimyasal önişlemlerin etkilerinin araştırılması

Gelişen teknoloji ile birlikte artan enerji gereksinimi, tüm dünyada enerji politikalarının yeni ve yenilenebilir enerji kaynaklarının kullanımına yöneltmiştir. Bu yenilenebilir enerji kaynaklarının başında biyokütle enerjisi, biyokütleden enerji üretimi teknolojilerinin başında ise biyogaz üretim teknolojileri gelmektedir. Biyogaz üretim teknolojilerindeki bu gelişme ile birlikte, araştırmalar biyogaz üretiminin yanında hammaddeden biyogaz üretim veriminin artırılmasına yönelik çeşitli önişlem çalışmalarda yoğunlaşmaktadır. Bu çalışmada, inek gübresinden biyogaz üretim verimini artırılması amacıyla, inek gübresinin kütlece % 10 katı madde içeren sulu karışımlarına, karışımdaki katı maddenin kütlece %5, % 10, % 15 ve % 20'si kadar H2SO4, H3PO4, HNO3, NaOH ve KOH ayrı ayrı eklenerek, oda sıcaklığı ile suyun normal kaynama sıcaklığında, bir, iki ve üç saatlik sürelerde termal ve termokimyasal önişlemler uygulanmıştır. Uygulanan önişlemlerden elde edilen sulu fazlardan, maksimum suda çözünürlüğün elde edildiği sulu fazlara 30 gün süre, pH=7'de ve 30 oC'de anaerobik işlem uygulanarak bu süre içerisinde sulu fazların biyogaz ve metan hacimleri zamana göre saptanmıştır. Ayrıca anaerobik işlem süresi boyunca sulu fazlarda BOİ5, KOİ, MLSS derişimleri standart metotlara göre saptanmıştır. Çalışma sonunda inek gübresindeki katı maddenin maksimum suda çözünürlük % 29,7 ve maksimum metan üretim verimi 352, 37 mLCH4/gKM olarak, NaOH kullanılarak yapılan üç saatlik termokimyasal önişlemden elde edilerek NaOH kullanılarak yapılan önişlemlerin inek gübresindeki katı maddenin suda çözünürlüğünü ve inek gübresinden biyogaz ve metan üretim verimini artırdığı sonucuna varılmıştır.