turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Die relevanz der phonetik bei der fremdsprachenlehrerausbildung

YÜKSEK LİSANS TEZ OZU YABANCI DİL ÖĞRETMENİ EĞİTİMİNDE SESBILGISININ ONEMI Fatma Şükran KÜRKÇÜOGLU Alman Dili Eğitimi Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aralık 1998 Danışman: Yrd. Doç. Dr. Umut GÜRBÜZ Genel anlamda dilbilim, insan dilinin iletişim sisteminin incelenmesi demektir ve bu incelemenin, dil öğretiminde çok etkili bir rolü vardır. İşte bu nedenle, dilbilim ve dil öğretimi arasında birbirini tamamlayıcı bir ilişki vardır. Unutulmamalıdır ki, bir yabancı dil öğretmeni dil öğretimini ancak dilbilimcilerin açıklamalarından ve tanımlamalarından yola çıkarak gerçekleştirebilir. Dolaysıyla dilbilimcilerin dil öğretimine olan katkıları yadsınamaz. Özellikle uygulamalı dilbilim, dilbilim ve dil öğretimi arasında bir köprü görevi görmektedir. Uluslararası ilişkilerin ve teknolojik gelişmelerin sözlü iletişime duydukları gereksinimin yanı sıra doğru bir telaffuzun diğer becerilere olan etkisi, dilbilimin bir dalı olan sesbilgisinin, kendi başına bir araştırma alanı olarak seçilmesinde etkin olmuştur. Ses bilgisi, sesleri belirler, tanımlar, adlandırır, öbekler ve yapılandırır, böylelikle insan sesi tanımlanmış olur. Bu yüzden ses bilgisi alanında yeterli olmayan bir yabancı dil öğretmeni, bir başka deyişle, sesletimden ve sesin nerede üretildiğinden haberdar olmayan bir öğretmen, yabancı dildeki sesleri öğrencilerine doğru bir şekilde aktaramaya bilir. Bir yabancı dil öğretmeni sesbilgisinin tüm bu özelliklerini tammada yetkin olmalıdır, ancak böyle olunca öğrencilerinin karşılaştıkları telaffuz sorunlarını belirleyebilir ve etkili bir düzeltme yoluna gidebilir. Özellikle Almanca ve Türkçe gibi iki farklı dil ailelerinden gelen diller söz konusu olduğunda, öğrencilerin telaffuz eğitimine çok daha fazla gereksinim duydukları bir gerçektir. Bu nedenle, yabancı dil öğretmeni yetiştiren kurumlarda, öğretmen adaylarına sadece kuramsal temele dayalı ses bilgisi dersleri vermekle yetinilmemeli, bu kuramların uygulamaya nasıl aktarılacağının da öğretilmesi gerekmektedir. m
Bağlama çalgısında pozisyon yaklaşımları ve kromatik pozisyon yaklaşımının bağlama ve bozuk düzeninde incelenmesi

Bağlama sahip olduğu kültürel zenginliğin bir sonucu olarak çok sayıda ''düzen'' ile icra edilen bir çalgıdır. Bu çeşitliliğin çalgı eğitimi sürecinde yapılacak teknik çalışmalar aracılığı ile ilgili konularla ilişkilendirilmesi gerekmektedir. Bağlamanın mesleki müzik eğitimi kurumlarında yer almasıyla birlikte çalgı eğitimi için önemli olan teknik çalışmaların bağlamada uygulanması ve eğitimin yeniden yapılandırılması ihtiyacı ortaya çıkmıştır. Bu ihtiyaçtan hareketle pozisyon uygulamaları üzerine çeşitli çalışmalar yapılmış fakat bağlamada kullanılan düzenlerin çokluğu sebebiyle ortak bir pozisyon yaklaşımı oluşturulamamıştır. İBağlama Çalgısında Pozisyon Yaklaşımları ve Kromatik Pozisyon Yaklaşımının Bağlama ve Bozuk Düzeninde İncelenmesi? isimli bu çalışmada öncelikle bugüne kadar konu ile ilgili yazılmış kitaplar incelenmiş ve ortaya konulan pozisyon yaklaşımları düzenlere uygulanabilirlikleri bakımından irdelenmiştir. Kromatik pozisyon yaklaşımı genel olarak ele alınarak temel prensipleri anlatılmıştır. Pozisyonun düzenlere uygulanışını incelemek üzere bozuk düzeni ve bağlama düzeni model olarak alınmıştır. 23 perdeli bağlama esas alınarak yapılan bu çalışmada tüm pozisyonlar üç tel grubunda ayrı ayrı incelenmiştir.
Birlikte yaşamanın kültürlerarası/dinlerarası ilişkiler ve eğitim açısından doğurguları: Hatay örneği

Yorulmaz, Ayşe, Birlikte Yaşamın Kültürlerarası/ Dinlerarası İlişkiler ve Eğitim Açısından Doğurguları, Yüksek Lisans Tezi, Danışman: Prof. Dr. Cemal Tosun, 142 s. Hatay, yüzyıllardır farklı din ve etniklerin bir arada yaşamayı başarabildikleri örnek şehirlerdendir. Bu sebeple araştırmamızda, Hatay örneğinden hareketle farklılıklarla birlikte yaşamın imkanının, eğitim ve özellikle din eğitiminin birlikte yaşamı oluşturmadaki rolü ve bu yaşamı desteklemedeki sorumluluklarının tespiti amaçlanmıştır. Araştırmayı gerçekleştirmek üzere Antakya ve çevresinde yaşayan farklı din ve ırka mensup kişilerle görüşmeler yapılmıştır. Elde edilen bulgular içerik analizi yöntemiyle incelenip değerlendirilmiştir. Araştırma sonunda, Antakya ve çevresinde bulunan farklı etnik ve dinsel toplulukların bir arada çatışmadan yaşayabildiği, kimliklerini koruyarak ortak yaşantılar ürettikleri böylece birbirlerinin gelişiminde ve dönüşümünde etkili oldukları sosyal bir yapının var olduğu görülmüştür. Birlikte yaşamın temelinde tarihsel geçmişşe bağlı olarak ortak yaşantıların ve toplumsal güvenin olduğu söylenilebilir. Eğitimin birlikte yaşamı destekleyen unsurlardan biri olduğu hatta gruplar arası ilişkinin önündeki engelleri törpülediği tespit edilmiştir. Din eğitiminin yeri, statüsü ve içeriğiyle ilgili farklı fikirler olmakla birlikte bir zorunluluk olduğu düşünülmektedir.
Süleymancılık cemaatinde dini eğitim metotları

Bu çalışma ile hakkında oldukça az bilgi bulunan Süleymancı cemaatin eğitim sisteminin tanıtılması ve açıklanması amaçlanmaktadır. Çalışma üç ana bölümden meydana gelmektedir. Birinci bölümde; Süleymancılığın Ortaya Çıkışı, Gelişim Evreleri ve Günümüzdeki Durumu ele alınmaktadır. Cemaat olarak Süleymancılık ifadesinin ortaya çıkışı, Süleyman Hilmi Tunahanın genel hayatı, tahsil hayatı ve vefatı ayrıca Süleymancılıkın oluşum sürecine değinilmektedir. Son olarak ise cemaat sahiplerinin faaliyet gösterdikleri alanlar açıklanmaktadır. İkinci bölümde ise; Süleymancılık Cemaatinde Eğitim Metotlarına değinilmektedir. Günümüzde Süleymancı cemaat tarafından informel olarak hala devam ettirilen eğitimi daha iyi anlayabilmek için, çalışmada Eğitim Metotları hakkındaki bölüm Batıni ve Zahiri ilimlerdeki eğitim metotları şeklinde iki kısımda incelenmektedir. Batıni ilimlerdeki eğitim metotları bölümünde; ruhsal gelişim için nefis terbiyesi eğitim ve ilkeleri, bu amaçla yapılan çalışma ve faaliyetler, zihinsel gelişim için tasavvufi bilgilerin aktarılması eğitimi ve metotları, bu amaçla okutulan ve tavsiye edilen kitaplar ve yapılan faaliyetler ele alınmaktadır. Zahiri ilimlerdeki eğitim metotlarında ise; Kuranın okunmasının öğretimi, Kuran ilimlerinin eğitimi ve öğretimi, bazı Kuran bölümlerinin ezberletilmesi, İlmihal ve dini bilgilerin eğitim ve öğretimi, Arapça ilimlerin eğitim ve öğretimi, incelenmektedir. Çalışmanın ikinci bölümü cemaatin yurt dışındaki faaliyetleri konusuyla son bulmaktadır. Çalışmanın üçüncü ve son bölümünde de; Uygulamalı Araştırma yer almaktadır. Bu bölümde cemaatin kurucusu ve ismini aldığı zat olan Süleyman Hilmi Tunahanın talebelerinden bazıları ile görüşmeler yapılmış ve Süleyman Hilmi Tunahanın hayatta iken nasıl bir eğitim metodu uyguladığı, talebelerini nasıl yetiştirdiği anlatılmaya çalışılmıştır. Bu son bölümde Süleyman Hilmi Tunahanın talebeleri ile yapılan görüşmelerin özetlerine ve sonrasında da genel olarak mülakatların ve çalışmanın değerlendirmesine yer verilmektedir.
Fen bilimleri öğretiminde spektrofotometre gibi teknolojik alet kullanımıyla ilgili öğretmen adayları ve öğretmenlerin görüşleri

Bu çalışmada fen öğretmenlerinin, öğretmen adaylarının ve yüksek lisans öğrencilerinin teknoloji ile laboratuar çalışmaları konusunda ilgili düşünceleri belirlenmiştir. Bu çalışma Muğla Üniversitesi Eğitim Fakültesi'ndeki Fen ve Teknoloji öğretmen adaylarının, yüksek lisans öğrencilerinin ve bu bölüm mezunu Fen ve Teknoloji öğretmenlerin teknolojik hazır bulunuşluluk düzeylerini tespit etmek, teknolojinin etkin kullanımı konusundaki sınırlılıkları belirleyerek alternatif çözüm yollarını tartışmak ve yükseköğretimde teknolojinin etkin kullanımını destekleyen faktörleri ortaya çıkarmak hedeflenmiştir. Veri analizleri sonucunda elde edilen bulguların yeni fen öğretim programının uygulanmaya başlanma sürecinde ve öğretmen yetiştirmede faydalı olacağı düşünülmektedir. Veriler 10 öğretmen adayı, 10 yüksek lisans öğrencisi, 5 Fen ve Teknoloji öğretmeni ve 5 ortaöğretim Fen Bilimleri öğretmeni ile yapılan görüşmelerden elde edilmiştir. Araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden olgu bilim şeklinde desenlenmiştir. Araştırma verileri spektrofotometre ile çalışan 10 öğretmen adayı, 10 yüksek lisans öğrencisi, Muğla Üniversitesi mezunu 5 Fen ve Teknoloji öğretmeni ve 5 ortaöğretim Fen Bilimleri öğretmenleri ile yapılan yarı yapılandırılmış görüşmelerden elde edilmiş ve veriler betimsel analiz tekniği ile çözümlenerek yorumlanmıştır. Sonuçlar, fen öğretmenlerinin, deneysel çalışmaların fen eğitiminde rolü konusunda, özellikle de bilimsel süreç becerileri açısından yetersiz olduklarını göstermiştir. Ayrıca, sonuçlara göre modern bir üniversite etkin bir teknoloji planlamasına ve yeterli teknolojik materyale sahip olmalıdır.
Türkiye ve İngiltere'deki sportif rekreasyon yöneticilerinin karekteristik özellikleri

Bu çalışmanın amacı, Türkiye ve İngiltere'deki rekreasyon ve spor yöneticilerinin eğitim durumları, mesleki tecrübeleri, meslek içi eğitimleri ve rekreasyonla ilgili özelliklerinin araştırılmasıdır. Bu amaçla her iki ülkedeki rekreasyon ve spor yöneticilerinin geçmişşteki mesleki deneyimleri ve eğitim-öğretim durumları araştırılmış ve bu yöneticilerin şimdiki ve gelecekteki kariyerleri ile ilgili nasıl bir eğitim-öğretimin gerekli olduğu sorusuna cevap aranmıştır. Her iki ülke spor ve rekreasyon yöneticilerinin işe başlamada sahip olduğu diploma ya da eğitim düzeyinin meslekle ilişkisi araştırılarak ülkeler arasında benzerlik ya da farklılıklar olup olmadığına bakılmıştır. Yine aynı şekilde meslek öncesi ve meslek içi eğitimin önemi ile ileriye dönük bir eğitim amaçlı kurslara katılmada iki ülke rekreasyon yöneticilerinin düşünceleri araştırılmıştır. Bunların dışında yönetim, spor ve rekreasyon yönetimi farklılıkları konusunda ülke düzeyinde farklılıklar araştırılmıştır. Bu çalışmadan elde edilen bulgular İngiltere ile karşılaştırıldığında Türk rekreasyon ve spor yöneticilerinin mesleğe girişte ve meslek içersinde aldıkları eğitim ve sahip oldukları diploma bakımından kendilerini yeterli görmediklerini göstermektedir. Yine aynı şekilde Türk rekreasyon ve spor yöneticileri ileriye dönük mesleki bir kursa katılma, rekreasyon eğitimi ve yönetimi bakımlarından İngiliz yöneticilerden farklı bir görüş içersinde oldukları anlaşılmıştır. Ülkemizde rekreasyon ve spor yöneticileri işe başlarken sahip olduğu diplomanın işle ilgisinin çok az olduğunu (%7), kendilerini mesleki balamdan yeterli görmediklerini belirtirken, İngiliz yöneticilerin tamamının meslekleri ile ilgili diplomaya sahip oldukları ve meslekleri ile ilgili bir alanda eğitim aldıkları anlaşılmaktadır. Ülkemizde büyük bir potansiyeli olan rekreasyon faaliyetlerinde büyük oranda kalifiye elemana ihtiyaç bulunmaktadır. Günümüzde önemli bir sanayi kolu haline gelmiş olan rekreasyon ve spor faaliyetlerine dönük kaliteli elemanların yetiştirilmesinde üniversitelerimize büyük görevler düşmektedir. Sayfa XVII
Ürdün'de yükseköğretimde din eğitimi

Ürdün'de yüksek din öğretimi kurumlarını konu edinen bu çalışmada ülkedeki yükseköğretimin tarihi süreci, mevcut durumu, hedefleri ve sorunları gibi konular incelenmiştir. Genel olarak Ürdün'deki şeriat fakültelerinin tarihi süreci, eğitsel yapısı, hedefleri, ders programları, istihdam alanları gibi konuları ele alınmış, özelde ise Yermuk Üniversitesi Şeriat ve İslam Araştırmaları Fakültesinin tüm eğitsel unsurlarına odaklanılmıştır. Bu çalışma araştırılacak konuyu daha detaylı inceleme ve farklı olgular arasında açımlayıcı özelliğe sahip olması nedeniyle karma araştırma yöntemiyle desenlenmiştir. Çalışmamızın motivasyon kaynağı; Ürdün gibi farklı kültür ve medeniyetlerin kesişme noktası konumundaki bir ülkede, yüksek din eğitimi kurumlarında alternatif din eğitimi uygulamalarının var olabileceği düşüncesidir. Çalışmamızın gerçekleştirilme amacı, Ürdün Yükseköğretim sistemi içinde sürdürülen din eğitimi modelini tüm boyutları ile ele almaktır. Bu araştırma üç bölümden oluşmaktadır. Literatür taraması ile birlikte betimleme yönteminin de kullanıldığı çalışmamızın giriş kısmında araştırmanın amacı, önemi, kapsamı ve metodu hakkında bilgiler verilmiştir. Birinci bölümde Ürdün hakkında genel bilgiler verilerek eğitimin tarihi süreci ele alınmış ve değerlendirmelerde bulunulmuştur. Yükseköğretim kurumları ve şeriat fakültelerinin yapısını incelediğimiz ikinci bölümde ise Şeriat fakültelerinin tüm eğitsel unsurları ele alınmıştır. Üçüncü bölümde Ürdün'de yüksek din öğretimi kurumu olarak faaliyet gösteren Yermuk Üniversitesi Şeriat ve İslam Araştırmaları Fakültesinin bölümleri, ders programları, öğretim metodları gibi konular incelenmiştir. Çalışmanın özelde yabancı ülke eğitim sistemi araştırmalarına, genelde ise din eğitimi literatürüne katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Türkiye'de eğitimsel eşitsizlik ve toplumsal tabakalaşma ilişkisine dair ampirik bir çalışma

Bu çalışmada eğitimsel eşitisizlikleri toplumsal tabakalar açısından çözümlemek amaçlanmıştır. Araştırma, toplumsal tabakalaşma ile eğitim arasındaki ilişkiyi betimlemeye yönelik tarama modelinde bir çalışma olup, TÜİK tarafından uygulanan 2006 yılı Hane Halkı Bütçe Anketi verilerine dayalı olarak planlanmıştır. Hane Halkı Bütçe Anketleri, hanelerin sosyo-ekonomik yapıları, yaşam düzeyleri, tüketim kalıpları hakkında bilgi veren ve toplumun gereksinimlerinin belirlenmesi, kullanılabilir gelirin haneler ya da bireyler arasında ne şekilde dağıldığının bilinmesi ve uygulanan sosyo-ekonomik politikaların geçerliğinin test edilmesi amacıyla kullanılan en önemli kaynaklardan biridir. Dolayısyla bu çalışmada hanehalkı bütçe anketinin verileri toplumsal tabakaların oluşturulmasında temel veri kaynağını oluşturmuştur. Çalışmada, yetişkin nüfusun eğitim düzeyinin cinsiyetle ve elde edilen gelirle ve eğitim çağındaki çocukların eğitim kademeleri itibariyle okullaşma oranlarının cinsiyetle, hanedeki çocuk sayısıyla, hane reisinin eğitim durumuyla ve hanedeki kişi başı düşen ortalama gelirle ilişkileri toplumsal tabakalar açısından incelenmektir. Bu hedef doğrultusunda öncelikle TÜİK tarafından uygulanan 2006 yılı Hane Halkı Bütçe Anketi verileri SPSS 11.5 İstatistik Paket Programında işlenmiş ve analiz edilmiştir. Çalışmada verilerin özelliklerine ve kurulan hipotezlere göre; Khi-kare, korelasyon ve varyans analizi yapılmıştır. Yapılan çözümlemeler sonucunda toplumsal tabakaların eğitimsel eşitsizliklerin önemli açıklayıcısı olduğu belirlenmiştir.
An analysis of correctional education programs in Turkish prisons: Perceptions of correctional educators and inmates

Bu çalışma, Türkiye'deki bir kadın ve bir erkek cezaevindeki eğitim programları hakkında cezaevi eğitmenleri ve cezaevi sakinlerinin algılarını keşfetmeyi ve bu algıları karşılaştırmayı hedeflemektedir. İki grup katılımcı, cezaevi eğitmenleri ve cezaevi sakinleri çalışmaya katılmıştır. Her bir cezaevinden beşer olmak üzere, toplamda on cezaevi eğitmeni ilk grup katılımcıları oluşturmuştur. Her bir cezaevinden on olmak üzere, toplamda yirmi cezaevi sakini ikinci grup katılımcıları oluşturmuştur. Veri toplanmasında, yarı yapılandırılmış görüşme uygulanmıştır. Her iki grubun görüşmeleri on dörder soru içermiş ve görüşmelerden elde edilen veriler içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Çalışmanın bulguları, cezaevi eğitmenlerinin cezaevi sakinleri kadar eğitim programları ortamında yer almaktan memnun olmadıklarını açığa çıkarmaktadır. Ayrıca, hem cezaevi eğitmenleri hem de cezaevi sakinlerinin, cezaevi sakinlerinin eğitimlerindeki başarısını kolaylaştıran ve zorlaştıran faktörler, cezaevi sakinlerinin tutuklulukları süresince mesleki becerilerle donatılmasının gerekliği, sadece cezaevi içinde değil, tahliye sonrasında da cezaevi eğitimlerinin cezaevi sakinlerine olumlu etkilerinin olacağına olan inanç, ıslah eğitimleriyle ilgili sorunlar ve bu sorunların çözüm yolları gibi konular üzerinde benzer bakış açılarına sahip oldukları da ortaya çıkarılmıştır. Bulgular ışığında, Türk cezaevlerindeki ıslah faaliyetlerinin geliştirilmesi adına, cezaevi eğitmenlerine, yetkililere ve toplumun tamamına öneriler getirilmiştir.
Avrupa Birliği din eğitimi politikaları ve Türkiye'ye etkileri

1951 yılında Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğu'nu Kuran Anlaşma ile ekonomik temelleri atılan Avrupa Birliği, 1957 yılında Avrupa Ekonomik Topluluğu'na dönüşerek günümüz AB'sinin de temellerini atmıştır. Türkiye ise, 1959 yılında topluluğa üye olmak için başvurmuş, 31 Temmuz 1959'da Türkiye'nin başvurusu, AET Bakanlar Konseyi'nde kabul edilmiş ve üyelik koşulları gerçekleşinceye kadar bir ortaklık anlaşmasının imzalanması önerilmiştir. Ancak AET ile Türkiye arasındaki ilişkiler, gerek iç gelişmeler gerekse dış gelişmeler nedeniyle sürekli dalgalı bir seyir izlemiştir. Nihayet 1999 yılında aday ülke statüsü kazanan Türkiye, 2005 yılında AB ile müzakerelere başlamış ve bu süreç halen devam etmektedir. Türkiye'nin AB'ye üye olabilmesi için Kopenhag kriterlerini yerine getirmesi gerekmektedir. Bu kriterleri yerine getirip getirmediğini denetlemek için AB Komisyonu yıllık ilerleme raporları düzenlemektedir. Bu raporlarda Türkiye ekonomik, siyasi ve kültürel alanlardaki eksikliklerini tamamlaması noktasında eleştirilmektedir. Bu eleştirilerden birisi de temel hak ve özgürlükler alanındaki eksiklerden kaynaklanmaktadır. İnsan hakları ve temel özgürlükler alanı içinde yer alan din eğitimi konusunda da AB'nin ciddi eleştirileri bulunmaktadır. Özellikle Alevilerle ilgili olarak gerek yaygın eğitim bağlamında Diyanet İşleri Başkanlığı'nın faaliyetlerinden yeterince istifade edemedikleri gerekse örgün din eğitimi ve öğretimi bağlamında zorunlu din derslerine tabi tutuldukları ifade edilirken bu durumun düzeltilmesi talep edilmektedir. Türkiye ise, gerek siyasal gerekse sosyal şartların da etkisiyle AB'ye uyum yolunda son dönemde bu talepleri karşılamak ve AB'den gelen eleştirileri de ortadan kaldırmak için gerekli düzenlemeleri yapmaktadır. Bu çalışmada, AB'nin temel hak ve özgürlükler konusunda ortaya koyduğu temel ilkelerin Türkiye'de yaygın ve örgün din eğitimine etkileri incelenmiştir.
7. sınıf öğrencilerinin Türkçe ders kitaplarındaki anlamını bilmedikleri kelimelerden hareketle söz varlığını geliştirmelerine yönelik bir araştırma

İlköğretim 7. sınıf öğrencilerinin söz varlıklarını geliştirmeye yönelik yapılan bu araştırma şu basamaklardan oluşmaktadır: öncelikle 7. sınıf öğrencilerinin Türkçe ders kitaplarında yer alan okuma ve dinleme metinlerindeki anlamını bilmedikleri kelimeler tespit edilmiştir. Bu kelimeler 7. sınıf Türkçe Öğrenci Çalışma Kitabı ve Öğretmen Kılavuz Kitabı'ndaki kelime çalışmalarında yer alan kelimelerle karşılaştırılmış, ardından söz konusu kelimelerin kitaptaki diğer metinlerde ve kelime çalışmalarında tekrar edilip edilmediğine bakılmıştır. Türkçe ders kitabı yazarlarıyla görüşülmüş, yazarların ders kitabı yazma sürecinde, kelime çalışmalarında ele aldıkları kelimeleri tespit etme politikaları belirlenmeye çalışılmıştır. Son olarak da derslerde kelime çalışmalarının nasıl işlendiğini ortaya koymak amacıyla Türkçe öğretmenleriyle görüşülmüştür. Araştırmada, Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları ile Koza Yayınevi'nin 7. sınıf Türkçe ders kitapları kullanılmıştır. Bu kitapların okutulduğu iller olan Ankara ve İzmir'den rastgele seçilen iki ilköğretim okulunda toplam 405 öğrenci araştırmanın çalışma grubunu oluşturmuştur. Öğrencilere Türkçe ders kitaplarında yer alan okuma ve dinleme metinleri okutulmuş ve öğrencilerin bu metinlerdeki anlamını bilmedikleri kelimeler tespit edilmiştir. Tespit edilen bu kelimeler metnin kelime çalışmalarında yer verilen kelimelerle karşılaştırılmıştır. Ayrıca kelime çalışmalarında verilen kelimelerin diğer kelime çalışmalarında tekrar edilip edilmediği belirlenmiştir. Öğrencilerin anlamını bilmediği kelimelerin ders kitabındaki diğer metinlerdeki anlamını bilmediği kelimeler arasında geçip geçmediğine bakılmıştır. Kelime çalışmalarında yer alan kelimelerin planlı bir şekilde tekrar edilmediği tespit edilmiştir. Elde edilen kelime listelerinden hareketle Türkçe öğretmenlerinin sınıfta kelime çalışmalarını nasıl işledikleri konusunda görüşleri alınmıştır. Öğretmenlerimizin sınıf içerisinde kelime çalışmalarını işlerken çoğunlukla Türkçe ders kitabına bağlı kaldıkları, bunun dışında başka çalışmalara genellikle derslerde yer vermedikleri tespit edilmiştir. Ayrıca Türkçe ders kitabı yazarlarıyla yapılan görüşmelerde yazarların kelime çalışmalarına seçtikleri kelimeleri nasıl, nelere dikkat ederek seçtikleri konusunda bilgi edinilmiştir. Sonuç olarak ders kitaplarındaki kelime çalışmalarında ele alınan kelimelerin işleniş şekli ders kitabı yazarlarının kelime çalışmalarına kelime seçme biçimleri ve öğretmenlerin kelime öğretimine yönelik uygulamaları, planlı bir kelime öğretimi politikasına ihtiyaç duyulduğunu göstermektedir.
Instrumentalization of religion: Educating the citizen via religious education textbooks

Bu çalışma milliyetçilik ve eğitim ilişkisine odaklanarak Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi ders kitaplarında Türk vatandaşının nasıl temsil edildiğini anlamaya çalışır. Bunun için dersin zorunlu hale getirildiği 1982 yılından 2015'e kadar okutulan kırk iki kitabı söylem analizi yöntemiyle inceler. Çalışma, devlet ile din arasındaki ilişkiyi ve İslam'ın vatandaşın üretimi için nasıl araçsallaştırıldığını ele almaktadır. Eğitim bu ilişkinin gözlemlenebileceği en önemli alanlardan biri olarak ele alınmaktadır ve Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersine vatandaşlık tanımındaki İslami özellikleri yansıtması bakımından özel bir önem verilmiştir. Bu bakımdan ders kitapları vatandaşlık temelli tartışma ve mücadeleler ile uluslararası gelişmeler dolayımıyla incelenecektir. Öte yandan, muhafazakar ve dini değerleri benimseyen Adalet ve Kalkınma Partisi döneminde yapılan program reformları ve sonucunda basılan kitaplardaki vatandaşlık tanımı devamlılık ya da kırılma ekseninde değerlendirilecektir.
Zihin engelli çocuğu olan anne-babaların okulda anne baba katılımına ilişkin görüşlerinin belirlenmesi

11 YÜKSEK LİSANS TEZ OZU ZİHİN ENGELLİ ÇOCUĞU OLAN ANNE-BABALARIN OKULDA ANNE-BABA KATILIMINA İLİŞKİN GÖRÜŞLERİNİN BELİRLENMESİ Ramazan Recayi ÇELİK Özel Eğitim Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eylül 2003 Danışman: Yard. Doç. Dr. Atilla CAVKAYTAR Bu araştırma ile zihin engelli çocuğu olan anne-babaların okulda anne-baba katılımına ilişkin görüşlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma, 2002- 2003 Öğretim Yılı'nda Bursa ili merkezinde Başbakanlık Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu'na bağlı olarak zihin engellilere eğitim ve rehabilitasyon hizmetleri sunan Özel Bursa Engelliler Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi'ndeki 110 zihin engelli çocuğun anne-babalarıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma, durum saptamaya yönelik betimsel bir çalışmadır. Araştırma verilerini oluşturan, zihin engelli çocuğa sahip anne-babaların okulda aile katılımına yönelik görüşleri 'Okulda Aile Katılımı' isimli anketle toplanmıştır. Araştırmada elde edilen veriler frekans ve yüzdelik şeklinde ifade edilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara dayalı olarak, zihin engelli çocuğu olan anne-babaların çoğunluğu genel olarak okulda katılım alanlarını önemli bulmakta, gereksinim duymakta ve katılmayı istemektedirler. Anne-babaların okuldaki etkinliklere katılım düzeyleri, katılım alanlarına yönelik önem ve gereksinimlerinin düşük olması durumunda azalmalar olmuştur. Okulda eğitime katılım alanlarına göre anne-babalar en çok genel ve özel sorunlarına çözüm aramak amacıyla öğretmenlerle birlikte yaptıkların toplantıların önemli görmekte, bu tip toplantılara gereksinimleri olduğu ve katılacaklarını belirtmektedirler. Buna karşın anne-babalar en çok gönüllüğe bağlı çalışmaların önemsiz bulduktan, bu tip çalışmaları gerekli bulmadıkları ve katılm ayacaklarını görüş olarak belirtmişlerdir.