turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Grafik tasarımın yeni görsel dilinin şekillenmesinde 'bilgisayar tekniklerinin etkileri'

Grafik tasarım, insan belleğinde oluşan mesajları, teknolojiyle birlikte görsel biçimlere dönüştürerek çağlar boyunca bireyler arası iletişime ve toplumun bilgilenmesine yardımcı olmuştur. Bu toplumsal gelişime paralel olarak tasarımcı da yeni görsel dil konusunda yenilikçi arayışlara yönelmiştir. Gelişen teknolojiyle birlikte tasarıma uygun yazılımların üretilmesi ve grafik ekranların gelişimiyle bilgisayar, tasarım alanında kullanıma girmiştir. Tüm tasarım aletlerini masa üstüne taşıyarak, tasarımcıya sonsuz sayıda biçimlendirme olanağı vermiş, bilgi işleme, bilgi aktarmada, farklı yöntemlerle, bugünün yöntemini ve dilinin geliştirmesine neden olmuştur. Bugün görüntü sayısal olarak kodlanarak görselleştirmektedir. Görüntü üretiminin geçirdiği bu evrim, günümüzün sanat anlayışını da değiştirmiştir. Yeni teknoloji sayesinde güçlenen tasarımcı bugünün görme biçimleriyle uyumlu tasarımlarında, mesajın iletişim süreci için cesur renklerle enerjik görüntülerin üzerine yerleştirdiği yazı karakterleri ve çizimlerini, deneysel tarzla birleştirerek, yeni tasarım yöntemlerine ve toplumsal kültürün gelişimine basamak oluşturmaktadır. Bugün tasarımcılar bilgisayarın kültürel üretim ve tüketim çağında önemli bir dönüm noktası olduğunu savunmakta ve kendi işini, kendin yap diyen teknoloji sayesinde, şimdiye kadar başka kişilerin de yardımıyla tamamladıkları işlerini, tek başlarını yapabilmektedirler. Metinle grafiği istediği gibi birleştirip, baskıdan önce tram açılarını belirleyerek, belgeleri elektronik olarak saklayabilmektedirler. Teknolojinin getirdiği sonsuz olanaklarla, programların güçlü olması dönem dönem tasarımda farklı düşünceler oluşturmuştur. Ancak hiçbir bilgisayarın, tasarımcının ve tasarımın yerini tutamayacağı göz önüne alındığında her zaman tasarım gücüne ve onu kullanacak birine gereksinim duyulacağı açıktır. Bu araştırmada bugünkü dijital grafik tasarıma basamak oluşturan, onu bugüne kadar getiren teknolojik gelişmelerden yola çıkılarak, bilgisayarın grafik tasarımına girişi, kişisel bilgisayarın olanakları, yarattığı düşünceler ve grafik tasarımının geçirdiği aşamalar incelenmiştir. VIIIBirinci bölümde, çağdaş grafik tasarımda sanat hareketleriyle beraber yeni arayışların günümüze kadar olan dönemi incelenerek, bilgisayarın tasarım alanını giriş nedenleri belirlenmiştir. İkinci bölümde, bilgisayar kullanan tasarımcıların, tasarımcı kimlikleri, bilgisayarda tasarım süreçleri ve bilgisayarın tasarım alanında işlevinin ne olacağına ilişkin görüşlerine yer verilmiştir. Üçüncü bölümde, çağdaş grafik tasarımda bilgisayar tekniklerinin yöntem olarak kullanılmasının temel tasarım mantığına ve tasarımcı kimliğine getirdiği yeni boyutlar araştırılmıştır. Dördüncü bölümde, grafik tasarım sürecinde işletim sistemleri ve uygulama programlarında gerekli olan teknik bilgilere yer verilerek üç ana başlık altında bilgi girişi, uygulama, bilgi çıkışı olarak incelenmiştir. IX
Web tasarımında renkler: Okunabilirlik, uyum ve örnek bir web site tasarımı

Bu çalışmanın amacı, rengin ne olduğu, web kavramının ne olduğu, rengin web tasarımındaki yeri, web tasarımcıların rengi nasıl kullanması gerektikleri, renk ilişkileri temel alınarak renklerin önemini ve anlamını değiştirerek web tasarımda renklerin nasıl etkileşime girdikleri, web tasarımda uyumlu renklerin nasıl belirlendiği, metin-fon renk ilişkilerinin okunabilirlik ve uyum üzerindeki etkisi araştırılıp, bu çerçevede örnek bir web site tasarımının okunabilirlik ve uyum açısından renklerine göre nasıl olacağının belirlenmesidir. Bu amaç doğrultusunda web tasarımında renkte okunabilirlik ve uyum açısından bir başvuru kaynağı niteliğindedir. Çünkü ülkemizde renklerin okunabilirliğe etkisi ile ilgili araştırmaların sınırlı sayıda olduğu görülmüş, bu nedenle bu çalışmanın konu ile ilgili literatüre ve ileride yapılacak çalışmalara katkı sağlayacağı düşünülmüştür.
Halk müziği icralarında kanun taksimleri

Bu çalışma, Türk makam müziği icra alanı içerisinde halk müziği tavrından daha ziyade klasik tavır içerisinde yaygın olarak kullanılan kanun sazının, Türk halk müziği icra ortamlarında nasıl kullanıldığını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu amaçla, Halk müziği alanında da profesyonelleşmiş kanun sanatçılarının taksimlerine odaklanılmıştır. Çalışma, nitel araştırma yaklaşımlarına dayanan bir durum çalışması olarak planlanmış ve konu hakkında detaylı bilgi aktaracağı düşünülen Halil Karaduman, Deniz Göktaş ve Turgay Coşkun çalışmanın örneklem grubunu oluşturmuştur. Bu sanatçılardan Halil Karaduman'ın hayatta olmaması nedeniyle onunla ilgili verilere internet ortamındaki video kayıtlarından ulaşılmıştır. Diğer iki sanatçı ile yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmış ve görüşmenin sonunda kendilerinden istedikleri bir makamda taksim yapmaları istenerek kayıtları alınmıştır. Görüşmeler ortalama bir saat sürmüştür. Çalışmanın ilk kısmında icracıların halk müziği ortamlarındaki deneyimleri ve bu deneyimlerin taksimlerine nasıl yansıdığı, ikinci kısımda ise kayıtları alınan altı tane halk müziği taksiminin makamsal yapı ve üslup özellikleri analiz edilmiştir. Verilerin çözümlenmesi içerik analizi ile tematik olarak yapılmıştır. Görüşme kişilerinin icra ettiği taksimler, Hicaz, Muhayyer, Elezber Hoyrat ve Mazan Hoyratı ve Bozlak'tır. Yapılan görüşmeler ve taksim analizlerinden, Türk halk müziğinin gerek tavır gerek makam kullanımı bölgeden bölgeye çeşitlilik gösterdiği ve yöre müziklerinin makamsal yapı ve icra özelliklerini kullanabilmenin önemli yolunun, o bölgenin müzik geleneği içinde yetişmek ve yörede kullanılan formlara hakim olmak olduğu vurgulanmıştır.
Antakya Arkeoloji Müzesi'nde yer alan mozaik eserlerin incelenerek örme yüzey tasarımlarında uygulanması

Anadolu'nun en eski yerleşim merkezlerinden biri olan Antakya, coğrafi konumundan dolayı birçok medeniyete ev sahipliği yapmış ve Roma İmparatorluğunun üç büyük şehrinden biri olmuştur. Roma Dönemi, Antakya'ya birçok sanat eseri bırakmış ve bu eserler kültürel mirasımız arasındaki yerini almıştır. Mozaik sanatının başlangıcı olarak bilinen Roma Dönemi mozaikleri Antakya'da yapılan kazı ve araştırmalar sonucu ortaya çıkmıştır. Mozaik eserlerde işlenen motif ve semboller tekstil tasarımlarına ilham kaynağı olacak niteliktedir. Kültürel değerlerimizin sürekliliğini sağlamanın bilinci ve sorumluluğu ile bu araştırmanın amacı Antakya Arkeoloji Müzesi'nde yer alan mozaik eserlerin incelenerek örme yüzey tasarımlarında uygulanması olarak belirlenmiştir. Araştırma Antakya Arkeoloji Müzesi'nde yer alan ve M. S. 2-5. yüzyıla tarihlenen Roma Dönemi'ne ait mozaik eserlerin görselleri ve analizleri ile sınırlandırılmıştır. Antakya Arkeoloji Müzesi'nde yer alan Roma Dönemi Mozaikleri araştırmanın evrenini, mozaik eserler arasından seçilen 32 adet mozaik eser ise, araştırmanın örneklem kısmını oluşturmuştur. Araştırma verisi her bir mozaik eser için hazırlanan bilgi formları ile toplanmıştır. Elde edilen mozaik desenlerinin motif, renk ve kompozisyon özelliği birer kültür öğesi olarak düşünülerek renk değerleri ve formları bozulmadan tekstil tasarımına aktarılmış ve tekstil tasarım ilkelerine uygun bir örme koleksiyonu oluşturulmuştur.
Resim sanatından sinemaya ışığın pantone sıkalası üzerinden psikolojik etkisi

'Resim Sanatından Sinemaya Işığın Pantone Sıkalası Üzerinden Psikolojik Etkisi' başlıklı tez çalışmasının ana fikri sinema sanatında ışık ve rengin kullanımının doğru uygulandığında başarılı yapıtların nasıl ortaya çıkabileceğini incelemektir. Bu nedenle tezin ilk bölümü öncelikle 'Işık ve Bilim' başlığı altında ele alınarak ışık kaynağının bilimsel anlamda kısa bir anlatımı niteliğindedir. Fotoğraf ve sinemanın diğer sanat dallarında ayrı olan özelliği ikisinin de temelinde bilimsel buluşların ve teknolojinin ve uygulamalarında bu bilgiye ihtiyaç duyulmasıdır. Bu nedenle ikinci bölümde ışığın kullanımında aydınlatma ve ölçüm kurallarına yer verilmiştir. Ancak günümüz teknoloji ile film yapımları büyük ölçüde dijital ortama geçtiğinden bilgisayar programları ve renk uygulama anlayışına yer verilmiştir. Üçüncü bölüm ışığın sanat aracılığı ile birleşerek renk kullanımını ve izleyici üzerinde yönetmenler tarafından oluşturulmak istenen psikolojik atmosfer olarak belirlenmiştir. Kendi hazırladığımız pantone örnekleri ile sonuca ulaşılmıştır. Sosyal medyada benzeri pantone örnekleri olsa da RGB renk kodları orijinal olarak tasarlanmış ve ek olarak farklı örnekler sunulmuştur.
Alfabenin gelişim süreci

Alfabenin icadından çok önceleri Paleolitik çağda ilkel insanlar mağara resimleri ile birbirleriyle iletişim kurmaktaydılar. Ancak, bu dönemlerde yerleşik hayata geçilmesiyle beraber kalıcı ve büyük araçlar yerine daha pratik yöntemlerle aynı gereksinimlerini karşılamışlardır. Zaman içerisinde taş üzerine çizdikleri resimler ve oymaklar ile yazı kavramının ortaya çıkmasına katkı sağlamışlardır. Alfabenin doğuşu ve Latin yazısına geçişte kullandıkları Akrofoni yöntemi, Fonografiden bir derece daha gelişmiş bir sistem haline gelmiştir. Alfabeyi kimlerin icat ettiği tartışma konusu iken Fenikeliler'in alfabenin icadındaki önemli katkıları görülmektedir. Fonetik bir yazı sistemini benimsemiş olan batı dünyasında kullanılan Latin alfabesi, Yunan alfabesinin geçirdiği evrim sonucunda ortaya çıkmıştır. Bu dönem, iletişimin başlangıcı olan mağara resimleri ve oymaklardan başlayarak Johannes Gutenberg'in hareketli harfleri icat etmesine kadar devam etmektedir. 18. yüzyıldan sonraki zaman dilimi, Endüstri Devrimi ile 19. yüzyılda yeni tipografik biçimlerin ortaya çıkmasına dayanan teknolojik yenilikler dönemidir. Birbirlerinden farklı düşünce ve görüşlere sahip olan sanatçıların birlikte oluşturduğu bu sanat haraketini grafik tasarım ve tipografi ile geliştirmişlerdir. Sanattaki bu teknik ilerlemeler 20. yüzyılın tipografik tasarımına yön vermiştir. Tipografinin elemanlarından olan harfler birbirlerinden kendilerini ayıran karakteristik işaretler olarak ortaya çıkmaktadır. Zaman içerisinde tasarımcılar ve tipograflar alfabeyi oluşturan harflerin görsel uyum veya karmaşıklığını daha iyi inceleyip, yorumlayabilmeleri için harfin yapısını oluşturan temel öğelerini tanımlayan ve herkes tarafından kabul görmüş bir terminoloji gelişmişlerdir. Bu çalışmada, alfabedeki harflerin tipografik özellikleri ele alınıp, harflerin algılanabilirliği, harflerin boyutları ve karakteristik özellikleri, harflerin temel şekilleri ve geometrileri, harflerde oluşan kontrastlar, harflerin anatomik ve iskelet yapıları, harflerin özelliklerinin ve benzerliklerinin ayırt edilmesi ele alınıp ve bu özellikler görsellerle pekiştirilmiştir.
Bedenden nesneye, nesneden bedene : Figür, fragman

'Bedenden Nesneye, Nesneden Bedene : Figür, Fragman' isimli bu raporda, özne ve nesnenin algılanışının, biçimlenişinin, içkinliğinin ve öznenin duyu deneyimlerinin nitelikleri üzerinde durulmuştur. Nesnenin artık özne gibi konumlanışı, hakikatin yerine geçen bir gerçeklik olduğu, beden retleri ve kendinde var olanın yok sayılması, kültürel ve sosyolojik farklılığın algılama biçimlerini nasıl değiştirdiği ve edinilen birikimlerin abject ve yabancılaşmayla kesişmesi konu edinilmiştir. Bedenin ve nesnenin, geçmişş ve şu an ile ilişkisi, bağlamsal ve kavramsal içerikleri mevzu edilerek, nasıl bir anlamsal kurgunun içinde barındığı değerlendirilmiştir. Bu değerlendirmeden hareketle, sanatçıların bu mevzuyu nasıl anlamlandırdıkları ve hangi argümanlarla, kavramlarla, olgularla ve araçlarla çalıştıkları, bugüne hangi tetikleyici unsurlardan etkilenip ve hangi aşamalardan geçerek geldikleri örnekler üzerinden açıklanmıştır. Raporun ilk bölümünde, bilincinin farkına varan öznenin bedenini nasıl konumlandırdığı, bedenin sanat tarihinde nasıl ele alındığı ve öznenin, bedeni nesneyle nasıl ilişkilendirdiği çalışmanın amacı doğrultusunda belirlenmiştir. İkinci bölümde, 'abject' kavramı kapsamında, özne ve nesnenin hangi durumlarda birbirinin yerine geçme eğilimde olduğu tartışılmıştır. Çalışmanın konusuyla doğrudan ilintili ve bu raporu destekleyebileceği düşünülen sanatçılardan örnekler verilmiştir ve çalışmanın konusuna çekilmiştir. Belirlenen konu uygulama sürecinde ortaya çıkan çalışmalarla denenmiş ve irdelenmiştir.
Seramik sanatçısı Mehmet Tüzüm Kızılcan'ın eserlerinin tasarım açısından incelenmesi

Gelişen dünya ile ikinci dünya savaşı sonrası Postmodern değişimler de başlamıştır. Her alanda etkili olan bu ilerlemeler 1960 yılı ve sonrasında Türk Seramik Sanatını da olumlu yönde etkilemiş ve çağdaşlaşma yolunda adımlar atılmıştır. Çağdaş Türk Seramik sanatında birçok sanatçı, eserleri ve sanata ışık tutacak fikirleri ile kendilerinden söz ettirmeyi başarmışlardır. Mehmet Tüzüm Kızılcan, yaptığı eserleri ve tecrübeleri ile Çağdaş Türk Seramik sanatında yeri olan sanatçılardan biri olmuştur. Sanatçı araştırmaları, disiplini ve seramik sanatındaki paylaşımcılığı ile Çağdaş Türk Seramik sanatında değerli bir sanatçı olma rolünü üstlenmiştir. Bu çalışma çerçevesinde 'Seramik Sanatçısı Mehmet Tüzüm Kızılcan'ın Eserlerinin Tasarım Açısından İncelenmesi' başlığı altında araştırma yapılmış, eser verdiği seramik sanatı alanına katkılarının anlaşılması, yeni nesillere aktarılması amaçlanmıştır. İlk bölümlerde çalışmaya dair detaylar araştırılmış, İkinci bölümde ise Çağdaş Türk Seramik Sanatı ve gelişimi hakkında kısa ve gerekli bilgiler aktarılmıştır. Üçüncü bölümde, araştırmanın esas konusu olan Mehmet Tüzüm Kızılcan'ın yaşama ve sanata başlama öyküsünü içermektedir. Sanatçının gerçekleştirdiği sergiler ve sanatsal aktivitelerin yanında edindiği ödüllere de yer verilmiştir. Araştırmanın dördüncü bölümünde sanatçının eserleri dönemlere ayrılarak incelenmiştir.
Doğadan etkilenimler, canlandırma ve heykel

Sanatı yaşamdan ayrı tutmak mümkün değildir. Bütün sanatsal çalışmalarda bir şekilde yaşamdan bir şeyler bulunur. Bu tez çalışmasıyla insanın sanatsal çalışmaları ile anlatmaya çalıştığı tüm yaşamsal meselelerin de ötesinde, kendine ait yaşamı olan bir şeyler yaratma, canlandırma isteği olduğu düşüncesi sorgulanmıştır. Girişte canlı ve cansız varlıklar tanımlanmaya çalışılmıştır. Daha sonraki bölümlerde doğa formlarının araç gereçlere ve nesnelere dönüştürülmesi, ardından bunların algılanış biçimleri ile yeniden sanatsal çalışmalarda yapılandırılmaları ve yeni ifadeler oluşturmaları ele alınmıştır. Canlılığın hareketle olan ilişkisi hareket ve heykel, canlandırma ve heykel bölümlerinde örneklerle anlatılmaya çalışılmıştır. Son bölümde ise uygulama çalışmaları konu çerçevesinde biçim dili ve anlatımı ile açıklanmaya çalışılmıştır.
Resim sanatında bir ifade aracı olarak leke

Eser oluşumundaki plastik kaygılar, sanatçının üretim sürecinde özgün bir anlayış yakalamasındaki önemli etmenlerden biri olmuştur. Bu anlamda leke, sanatçının anlatım dilini şekillendiren en önemli plastik sanat öğeleri arasında yerini almıştır. 16. yüzyılın ikinci yarısında Rönesans üslubuna karşı bir tutum sergileyen Maniyerizm ve daha sonra devam eden süreçte ise resim sanatında lekesel etkiler kullanılarak sınırlılıkları ve kalıpları yıkma eğilimine gidilmiştir.19. yüzyılda gelişen teknoloji ve modernleşme ile beraber ilerleyen süreçlerde İzlenimcilik olarak ifade edilen sanat anlayışı, renk lekeleri içinde yeni bir nesne ve yeni bir görme mantığı oluşturmuştur. Bu anlayış sanat için bir kırılma noktası olmuş ve İzlenimcilik ile başlayan soyut resim sanatının 20. yüzyılın başından itibaren ortaya çıkan sanat üsluplarını etkilediği görülmüştür. II. Dünya Savaş'ından sonra savaşın etkilerinin bir grup sanatçı tarafından bireysel bir ifade biçimi olarak ortaya çıkardığı Taşizm anlayışı ile lekenin resimde yer alan etkilerinin ötesinde bir ifade biçimi olarak kullanımı önem kazanmıştır. Yeni gelişmelerin ve değişimlerin etkisi ile resim sanatında sanatçılara bireysel ve özgün anlatım yolunu açan, özgür hareket alanları sunan bu anlayış, günümüzde de güncelliğini ve önemini devam ettirmiştir. Bu bakımdan akımlar ve sanatçıların yapmış olduğu çalışmalar üzerinden resim sanatında bir ifade aracı olarak leke kullanımına dikkat çekilmiştir. Leke ve taşizm ile ilgili yayınlanan bilimsel dergi, makale, kitaplar, yüksek lisans ve doktora tezleri incelenerek bu süreç açıklanmıştır.
Özne nesne ilişkisi bağlamında 'yığın nesneleri'

GÜVENDİ ULUTAŞ Ümit. Özne-Nesne İlişkisi Bağlamında 'Yığın Nesneleri', Sanatta Yeterlik, Ankara, 2016. Toplumun, ekonomik ve kültürel açıdan benzersiz bir dönemini anlatan modernizmin yarattığı bir fenomen olan 'yığınlar', önceki dönemlerde karşılaşılan doğal veya insan yapımı şeylerin yığınlaşmasından farklı bir anlam taşımaktadır. Kültürel olarak kentleşme ve göç olgusu insan yığınlarını ve yeni bir toplumsallığı yaratırken, ekonomik olarak hızla artan seri üretim ve tüketim de yığın nesnelerin oluşmasını sağlamıştır. Yığınlar; parçalanmışlığın, yalıtılmışlığın, görünmezliğin, geçiciliğin, birikmişliğin toptan kayıtsızlık biçimini aldığı bu dünyada yeni bir görü ve bilincin görsel tanığıdır. Günümüzde her şeyin ticari değer kazandığı, sınır tanımadığı, kamusal alanlarımızdan özel alanlarımıza kadar tüketimle yönlendirildiğimiz, artık daha çok tükettiğimiz kendimizden bir şey katamadığımız bir kültürün içinde, boşluğun, derinliksizliğin post manzaralarıdır. Yaşadığı yüzyılın ve çağının tanığı olarak sanatçılar, aynı zamanda içinde yaşadığı toplumsal yapının birer öznesidir. Tez kapsamında oluşturulan çalışmalar ile toplumsal yapıda özneler tarafından fark edilmeyen 'yığın' fenomeninin görsel imgelere dönüştürülmesi sürecinde resimlerde beliren anlam ile yeni bir bilinç ve öznellik yaratılmaya çalışılmıştır. Resimlerde öznelerin bilincini ve algısını yönlendiren medya, reklam ve tüketim imgeleri kendi anlamlarından soyutlanarak çeşitli anlam kümeleri oluşturulmuştur. Farklı kaynaklardan alınan bu imgelerin yan yana, üst üste katmanlarının oluşturduğu anlam ve plastik dille var olan gerçeklik sorgulanmıştır.
Silahlı Kuvvetler Bondo Okulları Komutanlığı'nda uygulanmakta olan piyano eğitiminin başlangıç aşamasında kullanılan kaynaklar yönünden mevcut durumunun incelenmesi

Bu araştırma, Slh. Kuv. Bando Okulları Komutanlığı'nda uygulanmakta olan piyano eğitim programına ait eksiklikleri bilimsel yöntemlerle ortaya koymak amacıyla hazırlanmıştır. Araştırma, bilimsel bir araştırma olup, literatür taramasının ardından Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitim Bölümü Müzik Öğretmenliği Ana Bilim Dalı piyano öğretim elemanlarına uygulanan anket ve görüşme formu neticesinde alman sonuçlar ile Slh. Kuv. Bando Okulları Komutanlığı'nda öğrenim görmekte olan 20 üse 1. sınıf öğrencisiyle yapılan deneysel çalışma sonucunda elde edilen bulgular işlenerek yorumlanmıştır. Araştırma sonucunda, Slh. Kuv. Bando Okulları Komutanlığı'nda uygulanan piyano eğitiminin çağdaş piyano eğitim programlan çerçevesinde değerlendirildiğinde uygun bir piyano eğitim programı olmadığı sonucuna varılmış ve varılan sonuçlara ilişkin olarak öneriler getirilmiştir.
The emotional reactions of tactual qualities on handheld product experiences

Bu tez, el aletlerinin dokunsal niteliklerinin farklı meslek gruplarından ve farklı yaşlardan seçilen kullanıcılar üzerindeki duygusal etkilerini analiz etmeyi ve kullanıcıların dokunsal niteliklere bağlı olarak çıkardıkları anlamları araştırmayı amaçlamaktadır. Tezin, tasarımcılara çalışmalarında ışık tutması beklenmektedir. Katılımcılar ve ürünler belirlendikten sonra, çalışma sürecinde dokunsal deneyimler analiz edilmiş ve kullanıcılar tarafından dokunsal nitelikleri tanımlamak için kullanılan
Kent ve kentleşme olgusunun çoklu pozlama tekniği ile fotoğraflanması

Fotoğraf sanatının teknik ve estetik taraflarını bünyesinde barındıran ifade biçimlerinden biri olan çoklu pozlama tekniği, tarih boyunca hem sanatın hem de bilimin konusu olmuştur. Fotoğrafın icadının hemen ardından bu alandaki denemeler ve sanatsal kaygılar ile ortaya çıkan kompozit fotoğraf tekniği kısa süre içinde bir ifade biçimine dönüşmüştür. 'Kent ve Kentleşme Olgusunun Çoklu Pozlama Tekniği ile Fotoğraflanması' isimli uygulama raporunda kent ve çoklu pozlama kavramları ele alınmıştır. Uygulama raporunun birinci bölümünde kent ve kentleşme kavramları tanımlanmış, kavramlar tarihlerinden başlanarak incelenmiştir. Tezin ana konusu olan bu kavramların tarihsel süreçteki değişimini ortaya koymak, günümüzdeki süreci anlamak adına önem arz etmektedir. Bu bağlamda tarihin yanı sıra kent ve kentleşmenin günümüzde geldiği nokta ve gelecekte kavramların ulaşacağı noktalar ele alınmış, fotoğraflarla örneklenmiş ve birinci bölümün son kısmında kavramlar Türkiye ve İzmir özelinde işlenmiştir. İkinci bölümünde kent kavramının fotoğraf sanatında bulduğu yer irdelenmiş, fotoğrafın tarihi üzerinde durulduktan sonra örnek çalışmalarla birlikte 20. yüzyıldan günümüze kadarki kent fotoğrafları konusu üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde ise kompozit fotoğraf kavramı anlatılmış, tarihsel sürecinin ardından kent fotoğrafı üzerine yapılan kompozit çalışmalar, onları üreten sanatçılarıyla birlikte ele alınmıştır. Son olarak uygulama raporunun asıl konusu olan fotoğraflar gösterilerek rapor noktalanmıştır. Tüm bu araştırmaların ve saptamaların sonunda, kompozit fotoğraf kavramı ile kent kavramlarının iç içe olduğu saptanmış, modern zamanların ve kent yaşamının sanatçılar üzerindeki etkisinin benzerliği gözlemlenmiştir. Sayısal alandaki üretim yöntemlerinin oldukça yakın olmasına rağmen çıkan sonuçların farklı olduğu ortaya konmuştur.
Çağdaş sanatta biçim ve kavram olarak iç ve dış yapı ilişkileri

Sanatın yaratma evrimi insanın gelişim evrimi ile şekillendi. İnsan uzun yıllar kültür ve bilim alanında bilgilenme, yenilenme süreci yaşadı. Yirminci Yüzyılın başı bilim, felsefe ve teknolojik gelişmelerle sanatı da devinim içine soktu. Çağ değişimi geleneksel idealist Batı sanat kuramlarına tepki gösterdi. Bilim ve teknolojideki hızlı değişim, farklı görsel değerlerin ve yeni kavramların da gelişmesini sağladı. Diyalektik dil, sanatçı ve sanat yaratımı üzerinde etkisini artırdı. Sanatçının görsel dünyaya sanatçı kimliği ile farklı biçimde yaklaşması ve algılaması, dış güçlerle içsel sezgilerinin bilimsel çözümlemelerle oluşturduğu nesnel gerçekliğe geçişi çağın en önemli sanat akımı Kübizmle oldu. Konumu içeren; Çağdaş Sanatta Biçim ve Kavram Olarak İç ve Dış Yapı ilişkilerini, formun dış ve iç yapısı bağlamında ele alıp, Kübizm'in şekillendirdiği yüzey - hacim ilişkilerinin evrelerini, rölyef konstrüksiyonlarından resim - heykel sentezine geçiş ve günümüz çağdaş sanatıyla olan ilişkilerini irdeledim. Araştırmamın içeriğini oluşturan konu başlıklarını, kendi dönemlerindeki sanat akımları ve kavramlarıyla ve sanatçılarıyla incelemeye çalıştım. Kübizm'in yeni tanımlamasıyla kurmacılık sanatının, resimden rölyef konstrüksüyonuna, Rus Konstruktivizmi'nden Amerikan soyut sanatına, mimariye, kavram sanatından günümüz çağdaş sanatına değin vardığı sonuçlar çok önemlidir. Kübüzm ile şekillenen konstrutivist düşüncenin tüm çağdaş sanatlar üzerinde büyük etkisi oldu. Braque ve Picasso'dan Tatlin'i de etkilemeye devam eden temel rölyef olarak geliştirilen yeni sanatsal obje kurmacılık sanatı, buradan başlayarak Richard Tuttle'nin en küçük rölyefine ve bir Thomas Virnich'in veya bir Tony Gragg'ın yer kaplayan çalışmalarına kadar etkisini göstermiştir. Günümüz Çağdaş sanatında biçim ve içeriğin sanat yapıtıyla olan ilişkisi malzemenin anlamı ile de bir bütünlük oluşturarak; sanatın gerekliliğinikültürel işlevi, iletişim, bilgilendirme, eğitim gibi işlevlerle de sanat - yaşam bağlamında yerine getirmektedir. Yaratıcılık hiçbir zaman yoktan var olmadı. Deneyimlere dayalı yaşanan tüm evrimler, sürekli yeniye bilinmeyene doğru cesaretli atılım, sanatçının kişilik özellikleri ve çağın özellikleri ile açıklanabilir. Bu verilerin en önemlisi ise sanatçının kendi açıklamaları olmuştur. Ben bu bağlamda gereken yerlerde sanatçıların açıklamalarına yer vermeye çalıştım.