turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Projeksiyon destekli resim aktarım yönteminin resim bölümü öğretmen adaylarının ve görsel sanatlar eğitimi uzmanlarının görüşlerine göre değerlendirilmesi

Günümüzde teknoloji, sanatın vazgeçilmez yeni anlatım dilidir. Teknolojinin sağladığı olanaklar ve disiplinler arası yeni anlatım teknikleri sanatı zenginleştirmiştir. Teknolojinin sanata yansıması ile yeni resim aktarım teknikleri ortaya çıkmıştır. Bu resim aktarım tekniklerinden birisi de projeksiyon ile resim aktarım yöntemidir. Resim sanat eğitimi verilen güzel sanatlar liseleri, eğitim ve güzel sanatlar fakültelerinde projeksiyon, atölye eğitiminde önemli bir rol oynamaktadır. Geleneksel resim atölyeeğitimindeki obje ve figürlere dayalı dar açılı, tek katmanlı kompozisyon kurguları, yeniliğe ve araştırmaya kapalı bir yaklaşım biçimi ile günümüz sanatının gerisinde kalmaktadır. Teknolojidenyararlanarak çok katmanlı kavramsal resim ve güncel komposizyon kurguları oluşturulabilmektedir. Günümüz sanat eğitiminin resim aktarım yöntemlerinden biri olan projeksiyon destekli resimaktarımı, araç olmaktan çok amaç haline gelmiştir. Sanat eğitimi öğrencilerinin photoshop ve diğerprogramlarla hazırladıkları kompozisyonlar, geleneksel resim atölye eğitiminin dar kapsamlıkonularından farklı, çok katmanlı ve günceldir. Bundan dolayı öğrencilerin birbirinden kopuk öğeleriayrıntılarıyla direkt tuval veya benzeri materyal üzerine aktarmaları mümkün olamamaktadır. Projeksiyonbu aşamada çok katmanlı kompozisyonun aktarımında teknik kolaylık ve hız sağlamaktadır. Güzel sanatlar eğitiminde projeksiyon destekli resim aktarımına yönelik öğrenci ve uzman görüşlerinin değerlendirilmesi tezin çıkış noktasıdır. Araştırma nitel bir araştırma olup, nitel veri toplama yöntemlerinden yarı yapılandırılmış görüşme yöntemi kullanılmıştır. Projeksiyon ile resim aktarımınınolumlu ve olumsuz yönleriyle ilgili görüşleri deneysel bir müdahalede bulunmadan olduğu gibibetimlenmeye çalışılmıştır. Güzel sanatlar alanında resim-iş eğitimi ve resim bölümünde eğitim gören 25 öğretmen adayı ve resim bölümünde eğitim veren 25 öğretim elemanı araştırma kapsamına alınmıştır. Araştırmanın alt problemlerine ilişkin 5 sorudan oluşan görüşme formu ile görüşleri alınmıştır. Görüşlerden elde edilen veriler doğrultusunda, öğrencilerin resim aktarımında projeksiyonu ve diğer teknolojik aktarım yöntemleri tercih etmelerinin nedeni; zamandan tasarruf, hatasız desen aktarımı, yöntem ve teknik yetersizlik, kopya ve tembellik, etkili atölye dersi işleme, özgünlük ve orjinallik, yenilikçi araştırmacı gibi olumlu ve olumsuz yönde estetik kategoriler altında toplanılmıştır. Bu bağlamdaprojeksiyon ile resim aktarımı yapmak, günümüz sanat eğitiminin gereği haline gelmiştir.
İlköğretim okullarında ikinci kademede uygulanan sanat eğitimi çalışmalarına renk yönünden analitik bir yaklaşım

Sanat eğitimi, eğitim ile sanatın bir araya gelerek oluşturduğu bir alandır. Çevreyle ilk tanışma, görme, algılama, adlandırma yaşamsal doğallıkla başlar. Sanatsal bilgi ve deneyimin kazandırılması ile ürün verme, üründen tat alma şeklinde devam eder. Hangi yaklaşımla ve hangi yöntemle öğretilirse öğretilsin, sonuçta çocuğa ve gence kazandırılacak değerler bilgi ve deneyimdir. Bu süreç içinde çocuk mutlu da olur, zorlanır da. Ama aynı zamanda rahatlar, kendi düşünce ve hayallerini anlatırken de yaratıcı düşüncesi gelişir, tartışmayı, eleştirmeyi öğrenir. Böyle bir düşünce sistemine öğrenen kişinin de kendine, çevresine, sanat yapıtına bakışı değişir. Bu çalışmada insanın öğrenim hayatının en önemli kısmını oluşturan İlköğretim çağının ikinci kademesindeki öğrencilerin sanat eğitimi çalışmalarına renk yönünden yaklaşılmış olup, en çok kullandıkları renkler, renk kullanımındaki ayrıntıcı ve özellikli davranışlarının onların sanatsal ve estetiksel gelişimine yansıması incelenmiştir.
Sanat yönetimi ve ekonomisi ile ilgisinde çağdaş sanat piyasasının motivasyon gücü

'Sanat Yönetimi ve Ekonomisi ile İlgisinde Çağdaş Sanat Piyasasının Motivasyon Gücü' başlıklı bu çalışma, sanat ve kültür birlikteliğini oluşturan etmenleri, günümüzün kültürel ekonomi politikaları içerisinde bu birlikteliğin yönlendirdiği çağdaş sanat piyasasını yönetimsel boyutlarıyla nasıl değerlendirebileceğimizi tartışmak amacındadır. Bu doğrultuda, çağdaş sanatın yer aldığı düzlem üzerindeki doğal ve yapay süreçleri değerlendirerek, çağdaş sanat piyasasını şekillendiren manipülasyonları ve motivasyonları incelemek, çalışmanın asıl amacı olan çağdaş sanat piyasasına dair yenilikçi bir bakış açısı oluşturma hedefini gerçekleştirmiş olacaktır. Çalışma, Kültür Endüstrisi, Kapitalizm ve Neo-Liberalizm ile ideolojik ve kuramsal çerçevesini oluşturmuş Postmodernizm içinde adına 'çağdaş' diye adlandırdığımız güncel sanat kapsamlarının yönelim sergilediği oluşumları açılımlayarak devam eder. Bu bağlamda kültürel ekonomiler ve piyasa ilişkilerinde sanat yönetimi, kültürel ekolojiler, sanatsal manipülasyonlar, sanatta meta, meşru ve meşhur sanatı kıyaslamaları incelenerek, bir vargı çerçevesi oluşturulmak istenmektedir. Bu çalışma betimsel nitelikte bir araştırma olup, kapsamlı bir şekilde yapılan literatür tarama yöntemiyle elde edilen teorik bilgi ve belgeler ışığında gerçekleştirilen bir inceleme çalışmasıdır. Araştırmada konunun içeriğinde yer alan ana temalar dahilinde, doğrudan ve dolaylı olarak konu kapsamıyla ilintili olan kitap, makale, tez vs. kaynakların kullanıldığı homojen ve heterojen karakterli bir yöntem kullanılmıştır.
Gerçekçi resme karşı tutum ve davranışların öğrencinin yaratıcılığına etkisinin uzman görüşlerine göre değerlendirilmesi

Sanat bireyin duygu ve düşüncelerini farklı yollarla, aktarma biçimidir. Sanatın vazgeçilmez parçası olan yaratıcılık da sanat eğitiminde gerekli olan unsurdur. Gerçekçi resimde yaratıcılık faktörün geri planda kalması çalışmanın çıkış noktasıdır. Çalışmanın amacı, gerçekçi resme karşı tutum ve davranışların, öğrenci yaratıcılığına etkisinin, uzman görüşleri doğrultusunda belirlenmesiyle gerçekçilik ve yaratıcılık ilişkisini sanat eğitimine olan katkısını ortaya çıkarılmasıdır. Bu doğrultuda öğretim elemanlarının yürütmüş olduğu derslerinde gerçekçi resimde yaratıcılığa ne ölçüde yer verdiğini, öğrencilere bu konuda yönlendirme yapıp yapmadıklarını belirlenmeye çalışılmış ve aynı zamanda bu çalışma, gerçekçi üslubu diğer üsluplara göre daha çok tercih edilmesinin sebepleri nelerdir? Sorusuna yanıtta aranmıştır. Konuyla ilgili literatür incelendiğinde gerçekçi resim de yaratıcılığın etkisini kapsayan kapsamlı bir çalışmaya rastlanmamaktadır. Hiperrealist sanatçılar, eser inceleme ve yaratıcılık konusu ayrı olan, çalışmalara rastlanılmıştır. Bu araştırma, nitel bir araştırma olup, nitel veri toplama yöntemlerinden yarı yapılandırılmış görüşme yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın verileri çeşitli üniversitelerde bulunan Eğitim Fakültelerinin Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Resim-İş Eğitimi Bilim Dallarında ve Güzel Sanatlar Fakültelerinin Resim Bölümlerinde görev yapmakta olan 15 öğretim elemanının görüşleri doğrultusunda elde edilmiştir. Öğretim Elemanı Görüşme Formu, araştırmanın alt problemlerine ilişkin toplam 5 sorudan oluşmaktadır. Gerçekçi resim ve yaratıcılık ile ilgili uzman görüşlerine yer verilen sorular danışman, alanında uzman kişiler tarafından oluşturularak sorulara son hali verilmiştir. Uzmanların görüş birliğine varmadığı sorular çıkarılmış, üzerinde uzlaşılan sorular araştırmaya dahil edilerek soruların kapsam geçerliliği yapılmıştır. Elde edilen veriler doğrultusunda, gerçekçilik ve yaratıcılık ilişkisinin sanat eğitiminde, sanata farklı bakış açıları kazandırması açısından oldukça önemli olduğu, gerçekçi resmin temel başlangıç için gerekliliği ve gerçekçi resmin yaratıcılıkta yetersiz kaldığı sonucuna ulaşılmıştır. Uzman görüşleri değerlendirildiğinde gerçekçi resme, daha fazla eğilim olması öğrencilerin kendilerini kanıtlamak istemeleri, haz alması ve birçok nedenle karşılaşılmaktadır. Gerçekçi resimde yaratıcılığının önemli bir yerde olduğu göz ardı edilmemektedir. Öğrencilerin ilgi alanlarının belirlenmesine yönelik, yaratıcı düşünmeyi motive eden teknik ve yöntemlerin sanat eğitimi derslerinde kullanılması önerilmektedir.
Hızlı okuma teknikleri eğitiminin müzik eğitiminde deşifre becerisine etkisi

Bu çalışma, hızlı okuma teknikleri eğitiminin müzik eğitiminde deşifre becerisine etkisini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Alanyazın araştırması sürecinde hızlı okuma ve deşifre becerisi kavramları göz hareketleri bağlamında incelenmiştir. Araştırmada Ön test Son test Kontrol Gruplu Model kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Müzik Eğitimi Anabilim Dalı'nda öğrenim görmekte olan Lisans III ve Lisans IV öğrencilerinden seçilen 40 katılımcı oluşturmuştur. Deney grubundan uygulamada başarısız olan 5 öğrenci araştırma dışında tutulmuş, 5 öğrenci de kontrol grubundan çıkarılarak deney-kontrol grupları eşitlenmiştir. Buna göre araştırma 30 öğrenci ile tamamlanmıştır. Her iki grupta da lisans IV öğrencilerinden 10'ar, lisans III öğrencilerinden ise 5'er katılımcı yer almıştır. Deney ve kontrol gruplarının deşifre becerisi öntest-sontest başarı puanları karma desen ANOVA ile analiz edilmiştir. Araştırmada anlamlılık düzeyi 0,05 olarak kabul edilmiştir. Yapılan öntest-sontest ölçümlerinde araştırmacı tarafından oluşturulmuş doğrudan gözlem formu kullanılmıştır. Araştırmada deşifre becerisinin ritmik okuma ve piyano çalma boyutlarında ölçümler yapılmıştır. Deney grubuna uygulanan hızlı okuma teknikleri eğitiminin içeriği nota okuma ile ilişkilendirilerek araştırmacı tarafından düzenlenmiştir. Eğitimin içeriği ağırlıklı olarak görme yelpazesi genişletme ve göz ritmi çalışmalarından oluşmuştur. Bunun yanında öğrencilerin olumlu aktarım yapabilmelerine yardımcı olması amacıyla nota ile ilişkilendirilmiş yeni çalışmalar oluşturulmuştur. Bulgular doğrultusunda hızlı okuma teknikleri eğitiminin deşifre becerisine etkisinin parçaların özelliklerine göre değiştiği, parçaların bazılarında deney grubu lehine anlamlı fark olduğu, bazılarında ise iki grup arasında anlamlı fark olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Gözün çalınan notadan ileride olması ve notaları blok olarak görmek gibi deşifre sürecinde gerekli olan becerileri geliştirmek için hızlı okuma tekniklerinin faydalı olabileceği görülmüştür. Benzer nitelikli araştırmaların farklı katılımcılar, farklı çalgılar ve farklı özellikleri bulunan parçalarla yapılmasının yararlı olacağı düşünülmektedir.
Neo-Ekspresyonizm'in sembol kullanımı bağlamında Türk resmine etkisi

Neo Ekspresyonizm 20. yüzyılın son döneminde ortaya çıkan birçok figüratif, yeni, bireysel biçim anlayışını kapsayan birtakım olarak değerlendirilmektedir. Bu akıma dahil edilen sanatçıların farklı plastik kaygıları vardır ve üslupsalözgürlüklerini, bireyselliklerini ön planda tutmaktadırlar. Kişisel fantezi dünyalarını, anılarını, korkularını, tarihsel olayların algı ve yorumunu yansıtan eserleri dikkat çekmektedir. İkinci Dünya Savaşı'nda sonra ilk defa böyle öncü ve etken birtakımın etkisi var oldu. Sanattaki tıkanma, toplumsal gelişmeler ve buna bağlı bireyselçıkmazlardan kaynaklı sanatçı arayışları Neo Ekspresyonizm'in gelişimindeki önemli unsurlardır. Türk resmine etkisi incelendiğinde Neo Ekspresyonizm'in, varoluş sorununa ve simgesel anlatıma yönelen bireysel yaklaşımlar, özgün biçimlendirmeler, üslup çeşitliliği, yeni bir dinamizm getirdiği görülmektedir
Kumaş yapısı açısından geçmişten günümüze kadifelerin karşılaştırılması

Kadifelerde desenler, hav-zemin doku ilişkisinden yararlanılarak oluşturulmuştur. Bu tür kadifeler zaman zaman takviye atkılarının da kullanıldığı karmaşık yapılı kadife kumaş türleridir. Zemin dokuda genellikle beşli saten örgü kullanılmış, bazen de zemin doku takviye atkıları ile desene göre, yer yer ya da tümü ile örtülmüştür. Zemin çözgüleri çoğunlukla ipeğin doğal rengindedir. Çok sık olmamakla birlikte renkli zemin çözgüsü kullanılmış örneklerlerde karşılaşılmaktadır. Hav çözgüleri de tek kullanıldığı gibi birden fazla renkte de kullanılmıştır. Kadife dokumacılığının başlangıcı için kesin bir tarih belirlenememiştir. Fakat günümüze kadar gelen kadife kumaşların başlangıcı için Mısır Kopt dokumalarını tarihsel bilgiler içerisinde söyleyebiliyoruz. Günümüz ve geçmişş kadifeler arasında karıştırma yaptığımızda, hem desen anlayışı, hem de dokuma tekniklerinin birbirinden farklı oluşu açık olarak ortaya çıkmaktadır. Geçmiş kadifeler, dar enli olup belli bir desen kapasitesine sahiptir. Malzeme olarak saf ipekten yapılmış iplik kullanılmıştır. Daha sonraki örneklerde ipeğin yanı sıra pamuk ve ketene de rastlanır. El tezgahları ile dokunduğunda, dokuma sırasında atkı sıklığı dokuyucuya bağlıdır. İplik bükümü eğiren kişinin istenilen özelliği vermesi ile olur. Elyafın kumaş haline dönüşmesine kadar olan süre insan gücü ile yapılmaktadır. Günümüzde kadife kumaşlar mekanik hatta otomatik tezgahlarla dokunmaktadır. Malzeme olarak karışımlı iplik kullanılmaktadır. Maliyet açısından saf elyaf çok az kullanılmaktadır. İplik bükümü ve dokuma sırasında çekim kuvveti makinelere bağlıdır. Çözgü hazırlanışı mekanik makineler ile yapılmaktadır. Kadife kumaş elyaf halinden kumaşa dönüşmesine kadar süreç de hem insan hem de mekanik makineler ile olmaktadır. Desen açısından günümüz teknolojileriyle çok daha karmaşık desenleri oluşturmak mümküm olabildiği halde, 15 -16. yüzyıllarda dokunmuş olan kadifelerin kalite ve görsel ihtişamı günümüz kadifelerinde bulunmamaktadır. Kadife dokumacılarının göstemiş oldukları özen, kullanılan malzemenin saf ve değerli oluşu, altın-gümüş gibi kıymetli maddelerle takviye edilmiş olmaları dönemin etkisinde kalarak hazırlanmış olan desenlerdeki çeşitlilik günümüz kadifleri ile kıyaslandığında bugün aynı başarı grafiğini görememekteyiz. Günümüzün teknolojisi ile geçmişşin estetik kaygıları, özeni bir araya gelmiş olabilseydi, belki de kadife kumaşlar bugün olduğundan çok daha fazla yaşandımızın içinde yer alırdı.
Dantel teknikleri ve tek renkli dantel efektlerinin dijital baskı tekniği ile uygulanması

Dantel, giyinme ihtiyacı ve süslenme arzusu ile ortaya çıkmıştır. İlk örnekleri ağ/file işleri olan ve zamanla en narin ürünlerini veren bu sanat, tekstil tarihinde ayrı bir öneme sahip olmuştur. Dantel yapımı insanlar için bir uğraş ve aynı zamanda bir gelir kaynağıdır. İlk örneklerinden bugüne; kültürlerin ve geleneklerin aktarılmasında da önemli bir rol oynamıştır. Çoğunlukla ait oldukları coğrafyalara ve milletlere göre adlandırılan dantellerin desenleri; kültürel motiflerden etkilenmiş, kullanılan malzeme, araç ve teknik ile özgünleşmiştir. Dünya dantelleri arasında; Avrupa dantelleri başarılı örnekleri ile öne çıkmaktadır. Bu başarısı tekniğinin, araçlarının ve malzeme kalitesinin yüksek olması ile ilgilidir. Avrupa geçmişşte sahip olduğu birçok önemli dantel üretim merkezi ile dantel ticaretinin de merkezi olmuştur. Ortaçağ'da manastırlarda üretilen danteller zamanla ev tipi üretimle yaygınlaşmıştır. Sanayi Devrimi ile geliştirilen basit makineler elde yapılan dantellerin önceleri zemin kumaşlarının üretilmesini sağlamıştır. Daha sonraları makinelerin gelişimi ile elde üretilen birçok karmaşık desen seri olarak üretilebilmiştir. Hem bir tekstil tekniği olarak hem de desen özelliği açısından tekstil tasarımında dantel önemli bir yere sahiptir. El yapımı danteller makineler ile daha ucuza üretilebilseler de özgünlükleri ve kendilerine has desen karakterleri onların farklı tekstil teknikleri ile taklit edilmelerine neden olmuştur. Baskı yöntemlerinin gelişmesi dantellerin özgün desen karakterlerinin tekstil yüzey tasarımlarında kullanılabilmesine olanak sağlamıştır. Dantel baskılı tekstiller; giyim, aksesuar ve ev tekstili gibi birçok alanda kullanılmıştır. Günümüz dantel efektli baskı tasarımları; çoğunlukla daha çevreci ve daha düşük maliyetli dijital baskı teknikleri ile uygulanmaktadır. Günümüz teknolojisinin en önemli kazanımlarından biri olan dijital baskı makineleri; hızları, baskı kaliteleri ve renk sonuçları ile eski tekniklere göre daha başarılı sonuçlar sunmaktadır. Bu çalışma, dantel tarihi hakkında kapsamlı araştırılma yapılmasını, monokromatik renk düzenlemelerinin incelenmesi ile birlikte tek renkli dantel efektli baskı tasarımlarının oluşturulmasını içermektedir. Dönemin sanat akımlarından etkilenen dantelin; Ortaçağ, Rönesans, Barok sanatından ve Sanayi Devrimi'nden nasıl etkilendiği; araştırılan yazılı ve görsel kaynaklar üzerinden örnekler ile açıklanmıştır. Daha sonra dantel baskı tasarım örneklerinin; kullanım alanları ve renk tercihleri analiz edilmiştir. Bu araştırmalar sonucunda tek renkli ve dantel efektli baskı tasarımları oluşturulmuştur. Ege Bölgesi'ne ait bitki formlarından yola çıkarak oluşturulan dantel desenlerinde klasik örneklerin karakteristik özellikleri dijital olarak analiz edilmiştir. Yöreye ait motifler bu özelliklerin üzerine uyarlanarak yeni dantel desenleri oluşturulmuştur. Bu desenler de monokromatik ve monoton renk düzenlemeleri ile baskılı kumaş koleksiyonuna dönüştürülmüştür.
Tez yazım sürecindeki erteleme kavramı: A/R/tografik bir sorgulama

Öznel bir sanatsal sorgulama teması çerçevesinde ele alınan bu tezde 'erteleme' kavramı a/r/tografik bir yaklaşıma dayalı olarak incelenmiştir. Hayatın içinde genel bir davranış problemi olan erteleme, öncelikle ana hatlarıyla araştırılmış daha sonra öznel bir sorgulama sürecine tabi tutulmuştur. Erteleme kavramı, sanat eğitimi süreci kapsamına ilişkin kişisel sorgulamalarla tasarım sürecine yansıtılmıştır. Bu sanatsal süreçte, otobiyografik sorgulamaya, öykülemeye, görselleştirmeye yer verilmiştir. Hem öykülemede hem de görselleştirmede metafor kullanımına gidilerek a/r/tografi yönteminin sanat temelli araştırmalara sağladığı elverişli yaklaşımlardan faydalanılmıştır. Metafor kullanımıyla 'perdeleme' ve 'içimdeki zaman' kavramları oluşturulmuştur. Araştırmanın yansımaları, çalışmanın amacına ve yöntemine uygun şekilde, sanatçı oluş, araştırmacı oluş, öğretmen/öğrenen oluş başlıkları adı altında aktarılmaya çalışılmış, araştırmanın araştırmacıya sanatçı olarak, araştırmacı olarak ve öğretmen-öğrenen olarak bulunduğu katkılar yansımalar bölümünde ifade edilerek sonuca bağlanmıştır. Araştırmanın hem katılımcısı hem de araştırmacısı olma deneyiminin aktarıldığı çalışmada bu üç rolün iç içe geçmişş bir şekilde birbirini besleyerek ilerlemesi, araştırma yaparken tasarlamanın, tasarım yaparken araştırmanın ve tüm bu sanatsal sorgulama çabasının sanat eğitimi çerçevesinde öğretici bir süreç olduğu sonucuna varılmasını sağlamıştır.
Yurdal Tokcan eserlerinin ud eğitimine yönelik incelenmesi

Günümüzün icra anlayışında aranan klasik icranın dışındaki tınılar, geleneksel icra anlayışı ile birlikte denenmeye başlanmış ve teknik anlamda yeni arayışları beraberinde getirmiştir. Sürekli gelişim içerisinde olan icra teknikleri, yeni tınılarla birlikte genç icracıları da etkileyerek modern icra anlayışını oluşturmuştur. Böylelikle icra anlayışı her yeni dönemde kendisini geliştirerek farklı üslup ve teknikler geliştiren icracıları beraberinde getirmiş, yeni teknik ve metotları ortaya çıkarmakla birlikte genç kuşaklar içinde yeni metot ve teknik ihtiyacını oluşturmuştur. Günümüzde geleneksel icra ve kendine has tavrı ile dikkat çeken en önemli icracılardan bir tanesi Yurdal Tokcan'dır. Geçmişten günümüze kadar gelmiş ud icrasında kullanılan farklı çalım teknikleri ile birlikte modern çalım teknikleri ve kendine özgü tavır anlayışıyla günümüz ud icrasını ve icracılarını derinden etkilemiş olan Yurdal Tokcan'ın eserlerinin analizleri yapılarak ortaya çıkan bu çalışmada, hem icra anlayışındaki yeni tınıları ve gerekse besteciliğinde kullandığı özgün melodilerini gelenek ile birleştirmiştir. Araştırmada nitel araştırma modeli kullanılmıştır. Eser ve literatür taraması ile başlayan çalışma, ilk olarak ud icraları ve teknikleri ile geçmişşten günümüze bir ekol haline gelmiş üstatların hayat hikayeleri ve icra özelliklerine yer verilmiştir. Devamında, kendine özgü tavır anlayışı ile genç kuşak için bir ekol olan Yurdal Tokcan'ın besteleri akort düzeni, ses sahası, melodik örgü, melodik ve ritmik yapı bakımından ele alınarak incelenmiştir. Analizleri yapılmış eserler mesleki müzik eğitiminde bulunan ud eğitimcileri ile görüşme formu paylaşılarak, eserlerin ud eğitiminde kullanılması en uygun dönemler belirlenmiştir.
Sanata duyulan ilgi düzeyi ile demokratik tutum arasındaki ilişki

SONUÇLAR VE ÖNERİLER Özet Bu araştırmanın amacı, sanata duyulan ilgi düzeyi ile demokratik tutum değişkenleri arasında bir ilişkinin var olup olmadığını ölçmektir. Araştırma, sosyal ve fen alan farkı da gözetilerek A. Ü. Eğitim Bilimleri Fakültesi ve A. Ü. Fen Fakültesi son (4.) sınıf öğrencileri üzerinde, 1993- 94 öğretim yılının sonunda yapılmıştır. Araştırmada, Özer (1989) tarafından geliştirilen Demokratik Tutum Ölçeği'nden yararlanılarak hazırlanan ve büyük kısmı Özer'e ait olan yeni bir DTÖ kullanılmıştır. Ayrıca araştırmacı tarafından geliştirilen ve puanları toplanabilir olarak düzenlenen, böylece Likert Tutum Ölçeği'ne yakın bir biçimde hazırlanan Sanata Duyulan İlgi Düzeyini ölçen bir bilgi formu da kullanılmıştır. Sanatla ilgili olan bilgi formunda A. Ü. EBF ve A. Ü. FF öğrencileri arasındaki farkarı ölçmek amacıyla; müzik, yazın, tiyatro ve sinema alanlarında seçtikleri türlerle ilgili sorular da bulunmaktadır. İstatistiksel olarak iki değişken arasındaki korelasyon hesaplanmış, ayrıca sanatla ilgili diğer sorular için iki grubun karşılaştırılmasını sağlayacak teknikler kullanılmıştır. Yapılan istatistiksel işlemler sonucunda sanata duyulan ilgi düzeyi ile demokratik tutum arasında. 41 lik bir korelasyon bulunmuş ve bu,. 01 düzeyinde anlamlı çıkmıştır. Ayrıca sanatla ilgili diğer sorularda da A. Ü. EBF ve A. Ü. FF öğrencileri arasında anlamlı farklar bulunmuştur. 126
Çağdaş sanat ortamında sesin bir materyal olarak değerlendirilmesi

Geçtiğimiz yüzyılda sanat anlayışının geçirdiği köklü değişimlerle birlikte 'ses'in ön plana çıkarıldığı anlatım biçimleri gündeme gelmiş bulunmaktadır. Sesin katılımıyla bazı sanat disiplinlerinde geleneksel üretim şekillerinin dışına çıkılmış, disiplinler arası oluşumlar kendini göstermiş, böylelikle modern yüzyılla beraber sesin de kullanıldığı sanatsal alanın kapsamı oldukça genişlemiştir. 'Çağdaş Sanat Ortamında Sesin Bir Materyal Olarak Değerlendirilmesi' başlıklı bu çalışma, ses olgusunun sanatçılar için önemsenen bir malzemeye dönüşümünü, sanatsal pratikler içerisinde bir ifade ve anlatım aracı olarak kendisine yer buluşunu, bir materyal olarak yenilikçi biçimlerde değerlendirilişini saptamak ve çağdaş sanat ortamında yapıt üretim süreçlerine katılımını incelemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde sese ilişkin bilimsel yaklaşımlara ve bilgilere yer verilmiş; ses kavramı, fiziksel ve algısal yönleri açısından incelenmiştir. İkinci bölümde ses sanatsal bir bağlamda ele alınmış, 'ses sanatı' ifadesinin doğurabileceği sorunlara değinilmiş; 20. yüzyılın ilk çeyreğinden başlayarak sesin artistik bağlamda genişletilmesine katkıda bulunan önemli avangart sanatçılar ve akımlar üzerinde durulmuş; 1950 sonrası dönemden günümüze uzanan süre zarfında konuya ilişkin çalışmalar üreten çeşitli sanatçı örnekleri ve uygulamaları incelenmiş, sesin sanatsal bir doğrultuda kullanım olanakları değerlendirilmiştir.