Yüzey resminde dinamik modülasyon ve erotizm

Bu çalışma Varoluşçuluğun, figüratif resim sanatı ile ilişkisini ve belirtkelerini araştırır. Araştırma sırasında bazı sanat disiplinlerinin varoluşçu görünge içinde daha çok belirginlik kazandığını görmekteyiz. Bu sanat disiplinleri başta Kübizm ve Alman Dışavurumculuğudur, özellikle plastik sanat disiplinlerinin bazı temsilcilerinde varoluşçu eğilim daha da belirginlik kazanmaktadır. Çünkü bu sanatçıların yapıttan varlık sorunları üstüne daha çarpıcı bir biçimde eğilmektedir. Tüm bu etkenler resim sanatını varoluşçu felsefeye yaklaştırmıştır. Çünkü varoluşçuluk; insanın dış dünya arasındaki kopuşunu ve yabancılaşmasını, modem insanın modem hayattan kopuşu olarak ifade etmiştir. Dönemin bu düşünce hareketi ister istemez resim sanatını da dış mekansız olarak kurgulamaya yöneltti. ' Modem ortamdan hiçbir enerji ve esin almıyorlardı artık. ' ( Berman 1994 : 394 ) Böylece Kübizm ve varoluşçu düşünce dış mekanın reddedilmesinde ortak bir tavır içerisine girmiştir. Felsefede ve resim sanatında dış mekanın yadsınması bu iki disiplini birbirine yaklaştırmış oldu. Sonuçta tüm gelişmeler, filozofun ve ressamın çevresinden köklü uzaklaşmasını ve kendi iç uzamının yeni derinliklerini keşfetmeye götürdü. Böylece insan varlığı dış mekansız bir ortamda daha derinlemesine incelenmeye başlandı. Figüratif resmin varoluşçu görünge içine yerleşmesinde üçüncü faktör BEDEN 'dir. Beden varoluşçu düşüncede olduğu gibi figüratif resimde de temel öğedir. (1) Bu bakımdan yakın bir ilişki söz konusudur. Ayrıca tez çalışmalarının literatür araştırmasında erotizmin figüratif resim ile dan yakın bağına değinilir. Çünkü beden cinseldir ve bu onu erotik yapan bir katalizördür. Bunun yanı sıra erotizm, varoluşçu düşünceden de ayrı tutulamaz. Çünkü erotizm ' bilinçli olarak varlığın kendini sorun olarak ortaya koyduğu bir dengesizliktir. ' ( Bataille 1993 : 36) Tüm bu sorunlarla beraber figüratif resmin plastik sorunlarını çözme yollarını açıklamak gerekir. Bu çözüm yolu MODÜLASYON 'dur. Modülasyon kübizm'in dış mekansız bir ortamda figürün gerçek resimsel mekanını nasıl oluşturması gerektiğini gösteren bir yöntemdir. Modülasyon, aslında Cezanne'nın bulduğu bir yöntemdir. Çünkü Cezanne da modülasyon rengin renkle çakıştırılması ve yapıntısal bitiştirmelerinden oluşmakta idi. Daha sonraları renk modülasyon yöntemini Picasso, geometrik modülasyon sistemine dönüştürmüştür. Bu çalışma kübizmin Cezanne ile doğmasının gerçek sebebinin modülasyon yöntemi olduğunu vurgulamaktadır. Çünkü Cezanne'nın renk modüiasyonu kübizm'in doğum sancılarını arttıran en önemli buluştur. Modülasyon biçimin modle edilmesi değil, resimsel mekanın iki boyutlu oluşmasını sağlayan temel bir çalışma metodudur. Sonuç olarak modülasyon metodu bir yüzey resmi anlayışını ortaya çıkarmıştır. Resmin iki boyutlu bir yüzeye dönüşmesi birçok farklı biçimin yapıntısal bitiştirilmesin doğurmuştur. Bu ise doğal olarak resmin atmosferini durağan değil hareketli ve eş zamanlı bir düzen içerisine sokmuştur, ileri sürülen düşüncelerin uygulama aşamalarına gelince; tüm bu yukarıdaki amaçlar ve sonuçlar doğrultusunda bir çalışma metodu izlenmiştir. (1) Jaspers'a göre beden olmadan iletişim olamaz. Sartre'a göre ise beden somut bir varlıktır. Çünkü beden sonrası hiçliktir ve insan ancak bedeniyle var olabilir. III Tez resimleri Cezanne'ın renk modülasyonu üzerinde teorik açıdan temellenmesine rağmen, biçimlendirme aşaması daha ziyade Picassonun geometrik modülasyon yöntemi ile gerçekleştirilmiştir. Geometrik modülasyon, çalışmaları doğal olarak geometri yasalarının temelleri üzerinde yoğunlaşmaya yöneltmiştir. Bu sayede resmi oluşturan parçaların yapıntısal bitiştirilmeleri, daha doğrusu çakıştırılmaları ile dinamik olan modüllü yüzeyler ortaya çıkmıştır. Tüm bu nedenler birleştirildiğinde Yüzey Resminin bir Dinamik Modülasyon olduğu sonucu çıkmaktadır.