turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Güzel sanatlar eğitimi bölümü öğrencilerinin düşünme stillerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmada Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Müzik Eğitimi ve Resim-İş Eğitimi Anabilim Dallarında öğrenim görmekte olan öğrencilerin düşünme stillerinin belirlenmesi ve düşünme stillerinin farklı değişkenlere göre anlamlı farklılık gösterip göstermediğinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini 2018- 2019 öğretim yılında Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Müzik Eğitimi Anabilim Dalı ve Resim-İşEğitimi Anabilim Dalında kayıtlı olan 238 öğrenci; örneklemini ise bu bölümlere devam etmekte olan 146 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma verileri, öğrencilerin düşünme stillerini belirlemek amacıyla Sternberg ve Wagner (1992) tarafından geliştirilen ve Buluş (2006) tarafından Türkçe güvenirlik çalışması gerçekleştirilen Düşünme Stilleri Ölçeği ile öğrencilerin demografik özelliklerini belirlemek amacıyla araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu kullanılarak toplanmıştır. Araştırmaya katılan öğrencilerin2018- 2019 güz dönemine ait not ortalama verileri öğrenci işlerinden temin edilmiştir. Düşünme Stilleri Ölçeği 5 temel alt boyut ve 13 alt boyut olmak üzere 7'li likert tipi 65 sorudan oluşmaktadır. Elde edilen veriler SPSS 23 istatistik paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmada elde edilen bulgulara göre Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü öğrencilerinin sırasıyla en çok yasama, liberal ve yargı düşünme stillerini; en az isemuhafazakar, global ve monarşik düşünme stillerini tercih ettikleri saptanmıştır. Ayrıca 2. sınıf öğrencilerinde yargı ve anarşik stilin 3. ve 4. sınıflara göre daha çok kullanıldığı tespit edilmiştir. Bu bulguların yanı sıra öğrencilerin farklı düşünme stilleri ile tiyatroya gitme, sergiye gitme, dizi/film izleme ve bilgi yarışması izleme değişkenleri arasında anlamlı düzeyde farklılıklar belirlenmiştir.
Türkiye'de tartışma programı dekorlarında grafik öğelerin incelenmesi

Televizyon, son yüzyıla damgasını vurmuş olmakla beraber, izleyiciye kurgulanmış birçok farklı dünya sunar. Stüdyolarda oluşturulan dekorlarda birçok türde program, bu hayal pazarlama işinde kullanılır. Televizyon programlarının, içerikten sonra, hatta bazen içeriğin de önüne geçerek izlenir kılan en etkili etmenlerden biri, şüphesiz dekor ve dekorun yapımında kullanılan grafik öğelerdir. Kullanılan renk, ışık, dekor parçaları ve elektronik aksamlar gibi diğer yardımcı malzemelerle yapılmak istenen, programın izlenirliğini artırmaktır. Günümüz modern televizyon yayıncılığının içerisinde bulunduğu izlenme yarışı nedeniyle, dekorlardaki detaylar daha önemli bir hal almaktadır. Bu detayların en önemlisi ise, dekorda kullanılan grafik öğelerdir. Bu çalışmada tartışma programlarının dekor tasarımında kullanılan grafik öğeler incelenmiştir.
Kemik porselen çamur ve sırlarının uygulamalı olarak araştırılması

Kemik porselen, başlangıcı ancak bir yüzyıl önceye dayanan ve yumuşak porselen sınıfına giren, çok beyaz ve yüksek ışık geçirgenliği ne sahip bir üründür. Sofra ve süs eşyası ürünlerinin üretiminde kullanılır. Bu çalışmada, kemik porselen sofra ve süs eşyası üretimi teorik ve uygulamalı olarak ele alınmıştır. Birinci bölümde önce genel olarak porselenin tanımı ve çeşitleri, daha sonra kemik porselenin tanımı, tarihçesi ve özellikleri üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde, kemik porselenin üretimi ele alınarak, bu ürünün enüstriyel olarak üretimi aşağıdaki ana başlıklar altında incelenmiştir: -Hammaddeler ve özellikleri -Çamur Hazırlama -Şekillendirme -Kurutma -Bisküvi Pişirimi -Sırlama -Sır Pişirimi -Dekor Üçüncü bölümde kemik porselenin kimyası ve mikro yapısı konusu incelenmiş; kemik porselen bileşenlerinde yapılacak değişiklikler ve bunların bünye yapısı üzerindeki etkileri ve kemik porselenin sert porselenle karşılaştırıldığındaki konumu üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölümde ise, kemik porselen çamur ve sırları konusunda yapılan uygulama çalışmaları ve sonuçları yer almaktadır. Kemik porselen çamur ve sırları konusunda yapılan uygulama çalışmalarında, beyaz, ışık geçirgenliği yüksek ve gözeneksiz ürünler elde edilmiştir.
Seramik malzeme ile hazırlanan birimlerde rirm ilkesi

Seramik malzemenin teknik olanaklarının belirleyicisi, fiziksel, kimyasal, reolojik özellikleri; renk, plastiklik, doku, sertlik, şeffaflık, matlık, parlaklık, örtücülük, camsılık, gözeneklilik vb. görsel estetik etki öğelerinin kaynağıdır. Bu öğeler; seramik eserin, estetik bir sonuç olarak nesnelleşmesini sağlamaktadır. 20. yüzyıl başlarında, plastik sanatların ortak dili olarak belirlenen temel tasarım ilkeleri, sanat dallarının asal nitelikleri, malzemesinin etkinliğiyle görselleşmektedir. Bilimsel araştırmalara, duyuma, algıya bağlı saptanabilen, genel anlamda, ölçülebilir bir zaman ve uzamda, evrende; olayların, varlıkların düzenini sağlayan çevrimsel olgu; sanat alanlarında ise, temel tasarımın, estetik ifade ilkesi olan ritm; Antikite'den günümüze, sanatta değişen anlayışlara rağmen, vazgeçilmez temel ilkelerden birisi olmuştur. Sanat dallarına has öğelerin; ölçü, hareket, yineleme, benzerlik, zıtlık vb. ilkelerle düzenlenmesiyle, nesnel gerçekliği insan algısında tamamlanan ritm; sanat eserine özgü bir zamansallığı ve mekansallığı getirmekte, biçimin algılanmasını, anlamın, estetik bilgiye dönüşümünü kolaylaştırmaktadır. Seramik sanatının temel öğesi; malzemesinin, kendine özgü yapısında ve üretme sürecinde var olan ritm, seramikçinin ritmi ile bir başka ritme, sanatsal ritme dönüşmekte, seramik sanatı malzemesinden dolayı, plastik sanatların içerisinde biçime bağlı estetik duyumların en yoğun yaşatılabildiği ve gösterilebildiği sanat özelliğine sahip olmaktadır. Seramik sanat eserinde ritm; izleyiciyi, insana özgü estetik bir yaşantıya taşır; coşku, dinginlik, derinlik vb. duygulanımlarla, iç dinamiklerle gelişen yeni ritimlere kaynak oluşturur. Sanatta Yeterlik Eseri Çalışması uygulamaları; malzemenin estetik değer üreten özellikleri, bir töz felsefesi ile ele alınarak, insan ve insana bağlı edimlerin yarattığı birikimleri içeren, tortullaşma teması çalışılmıştır. Tortul bir kil grubuna giren mikalı kil, kırmızı kil ve şamot ile plaka tekniği ve kalıp aracığıyla gerçekleştirilen yüzey ve form uygulamalarında, plakalar; malzemenin kesitlerini gösterecek şekilde parçalanarak, biçime uygun birleştirilmiştir. Hareketli birimsel öğelerle malzemenin plastikliğinin vurgulandığı form ve yüzeylerdeki yoğun ritmik görünümün yanında, malzemenin yüzey etkinliğini vurgulayan sezgisel ritmler, yalın formlarda araştırılmıştır.
Sait Maden; eserleri ve Türk grafik tasarımına katkıları

Şiiri ilk kez 1946'da doğduğu kentteki haftalık bir gazete de yayımlandı. Hat sanatınıöğrendi. Önceleri aruz vezni ile şiir yazıp, Divan şiiri okumaya, araştırmaya başladı. Osmanlıca ve Fransızca öğrendi. 1949 1955 yılları arasında o tarihlerde var olan lise kısmından başlayarak, İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi, resim bölümü Bedri Rahmi Eyüboğlu atölyesinden mezun oldu. 1951'de Varlık dergisinin açtığı çeviri şiir yarışmasında, Baudelaire'den çevirdiği bir şiir ilebirincilik ödülüne, 1976'da Aragon'dan çeviri ile Türk Dil Kurumu ödülü ve PabloNeruda'dan yaptığı çeviri ile de Şili Cumhur Başkanlığı özel ödülüne sahip oldu. 1955 1960 arasında birçok duvar resimleri, tiyatro dekorları, sergi ve fuar panoları, sinema afişleri hazırladı. 1960'dan sonra daha çok Grafik Tasarım alanlarınayöneldi. Kitabın, özgün, estetik, çağdaş grafik değerleri barındıran görüntüylesunulması bilincini, Türk yayıncılık anlayışına benimseten tasarımcımız aynı zamanda çağdaş tipografi anlayışını Türk Grafik Tasarımına kazandıran tasarımcımızolarak da tanımlanmakta. Ayrıca iyi bir kaligrafi ustası olan sanatçının, 'İstanbul'isimli logoları da çağdaş hat çalışmaları arasındadır. Ödül aldığı ilk simgesini 1955 yılında çizdi. 1990 yılında, logo ve amblemlerinin bir kısmını bir araya toplayıp 'Simgeler' adlı kitabında yayımladı. Türk alfabesine 50'ye yakın özgün yazı karakterikattığını ifade eden Maden, Bunların az bir bölümünü bir takım kurumların işlerindekullandı. 1964'de Babıali'de kendi atölyesini kurdu.1968'de Grafik SanatçılarıDerneği'nin kurucuları arasında yer alıp bir süre başkanlığını da yaptı. (İlgisizliknedeniyle bir süre sonra kapanan dernek, 1978 yılında başka bir ekip tarafından, Grafikerler Meslek Kuruluşu olarak tekrar kuruldu.) Bu süreçte bazı yapıtları, Türkgrafiğinden örnekler veren 'Gebrauschgrafik'' adlı yurtdışı dergide1967'de yayımlandı. Devamında da Çekoslovakya ve Polonya'daki sergilerde yer aldı. Türk grafik sanatına bir geçmişş arama çabası içinde olan Sait Maden, Türkiye'de ilk kez Türk grafik tarihini inceleyen bir araştırma yaptı ve çeşitli nedenlerle 'Ülkemizde Grafik Sanatının Dünü Bugünü' adı ile özet olarak kaleme aldı. Değerli Grafik Tasarımcılarımızdan olan Sait Maden, döneminde bir öncü olarak, yeni yetişen tasarımcılara ışık tutmuş, önlerine yeni bir yol açmıştır.
Kinetik tipografi uygulamalarında sosyal semiyotik ve geçişlilik sistemi: Sunay Akın'ın sesli hikayelerine kinetik tipografi uygulama örnekleri

Tipografi, yazıyı sözsel biçimden öteye taşıyarak yazının görsel olarak ortaya konmasını sağlamaktadır. Bu doğrultuda, Gutenberg'in 'düzenlenebilir ya da hareketli hurufat' tekniğinin bulunuşundan itibaren günümüze kadar sayısız tipografi çalışmaları yapılmıştır. 20. yüzyılda modernizmin meydana getirdiği soyutlama anlayışı, basılı sayfa üzerindeki tasarım anlayışını sorgulamış, bunun üzerine de ortaya çıkan sanat akımları tipografiyi geleneksel tipografiden deneysel tipografiye dönüştürmüştür. Bu deneysel tipografi anlayışı tasarımlarda kinetik, dinamizm, hareket gibi kavramlarını da beraberinde getirmiştir. Görsel sanatlarda ilk olarak 20. yy sanat akımları tarafından iki boyutlu yüzeye uygulanan 'kinetik' kavramı, bilgisayar teknolojisinin gelişmesiyle birlikte üç boyutlu yüzeye uygulanmıştır. Tasarımda ses, hareket ve zaman kavramları bir araya getirilerek görsel, mekansal ve işitsel bir ortam yaratılmış, hareketli metnin animasyonu olan Kinetik Tipografi, bir iletişim aracı olarak kullanılmaya başlanmıştır. İlk olarak film jeneriklerinde kullanılan kinetik tipografi, dijital medyada iletişim ihtiyacının artmasıyla internet, reklamlar, TV gibi sosyal, ekonomik ve kültürel alanlarda da kullanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, kinetik tipografide, çok modlu anlam oluşturma potansiyelini ortaya koymaktır. Bu anlam oluşturma süreci, sosyal göstergebilimin bir parçası olan geçişlilik sistemi açısından incelenecektir.
Sanata dahil olmayanın resme giriş süreci

Bu çalışmada 'Her şey sanata dahil mi? sorusu ile yola çıkılmış ve sanatla doğrudan ilgisi olmayanın; en genel anlamıyla sanatın, sanatçı yaşamının ve resmin içine dahil oluş sürecini araştırmak amaçlanmıştır. Kişisel bir sanatsal etkiye uğrama süreci sonucunda yapılmış eserleri değerlendirmek, çalışmanın temel inceleme konusu olarak belirlenmiştir. Bir insanın kendisi, inceleyebileceği en tanıdık alandır. Tez süresince yapıtlar meydana getirilmiş ve araştırmacı bir rol model olarak ele alınmıştır. Araştırmacı yaşamda sanatla ilgili sevdiği ve etkilendiği her şeyi 'bir arada' olmak koşuluyla toplar, biriktirir ve değerlendirir. Resim ve heykel alanlarından etkilendiği sanatçılar ve eserleri incelenirken; araştırmacının kendi çalışmaları resim sanatı ile sınırlı tutulmuştur. Tezin formatı, konusu gibi 'kendiliğindenlik' esasına bağlı kalınarak oluşturulmuştur. Konuya yönelik yapılan literatür taraması ile yayınlar, kaynaklar ve eser görselleri üzerinde inceleme yapılarak yorumlama ve değerlendirme gibi işlemlere yer verilmiştir. Çalışma kapsamında nitel veri toplama yöntemine başvurulmuş; betimsel araştırma modeliyle mevcut durum, şartlar ve özellikler 'El Yazıları' başlıklı bölüm ile desteklenerek olduğu gibi aktarılmaya çalışılmıştır. Sanatın ve yaşamın paralel ve çapraz ilişki içinde olduğu yaklaşımıyla hazırlanan ve sanatsal etkilenmenin içgüdüsünü konu alan bu çalışmada, sanatsal etkilenme sürecinin çok çeşitli olabileceği ve bunun sonucunda çıkan eserlerin de yeni etkilenmelere yol açtığı sonucuna varılmıştır.
Sanatta biçimsel bağlamda boşluğun varlığı ve özgün uygulamalar

Uzun yıllar boyunca pek çok kavram sanatın konusu olmuştur. Boşluk kavramı da ilk olarak Doğu sanatında irdelenmeye başlanmış ve birçok kültürde farklı şekillerde sanata yansımıştır. Yaşadığımız her an, her yerde boşluk vardır. Bazen fark edilmese de varlığını her zaman korumaktadır. Nefes alıp verebilmemizi sağlayan içimizdeki boşluktur; bir bisikletin tekerleğinin dönebilmesini sağlayan unsurlardan biri, tekerlerin içindeki boşluktur; yaşamımızı sürdürdüğümüz alanlarda hareket etmemizi sağlayan yine boşluktur. Kısacası varlığını fark edebildiğimiz her şey, boşluk sayesinde anlamlanır. Bu sanat çalışması üç ana başlıktan oluşmaktadır. Birinci bölümde; insanın düşüncelerini, hayal ettiklerini ve yaşadıklarını yansıtmak, somut bir nesneye dönüştürmek üzere harekete geçiren, sanat ve yaratım süreci araştırılmış olup, biçim ve içerik alt başlıkları ile incelenmeye çalışılmıştır. Ayrıca asıl konumuz olan boşluğun, biçim üzerindeki etkisi ile biçimin boşluk için etkisi üzerine araştırmalar yapılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde ise boşluk kavramı karşıtıyla birlikte incelenmiş olup, boşluğun, mekan ve nesneler ile olan ilişkisi aktarılmaya çalışılmıştır. Ayrıca sanatta boşluk kavramını farklı bakış açılarıyla yorumlayan sanatçıların çalışmalarına yer verilmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise, bu araştırmaların desteğinde, boşluğu sanatsal bağlamda özgün uygulamalarla yansıtılmaya çalışılmıştır. Bu sanat raporunun çıkış noktası ise, boşluğun algılanması, biçimsel anlamda bir denge unsuru olarak değerlendirilmesi ve yorumlanmasıdır.
Ötekilerin görsel temsili ve uzun süreli belgesel fotoğraf çalışmaları

Bu çalışma, insan onuru, kırılganlık ve ötekileştirme kavramları bağlamında uzun süreli belgesel fotoğraf çalışmalarını konu almaktadır. Çalışmanın temel sorusu, her dakikada 2.3 milyon fotoğrafın çekildiği bir çağda, kırılgan grupların ve ötekileştirilen kişilerin uzun süreli görsel hikaye anlatıcılığı yoluyla nasıl daha onurlu ve doğru bir şekilde fotoğraflanabileceğidir. İkinci bölümde, insan onuru, ötekileştirme, kırılganlık, kırılgan gruplar kavramları incelenecektir. Üçüncü bölümde, fotoğraf, insan onuru ve ötekileştirme üzerine bugüne kadar yapılan etik tartışmalara yer verilecektir. Dördüncü bölümde fotoğraf tarihinde ötekileri ve kırılgan grupları kimlerin nasıl fotoğrafladığı tartışılacak ve fotoğraf endüstrisindeki eşitsizlikler sorgulanacaktır. Beşinci bölümde ise bu tarzda üretim yapan fotoğrafçılarla yapılan görüşmeler neticesinde belli başlı projeler incelenerek, uzun dönem belgesel fotoğraf projelerinin ötekileştirilen kişilerin ve toplulukların görsel temsilinde ne gibi roller oynayabileceği değerlendirilecektir. Bu bölümde, fotoğrafçıların alanda ve endüstride ne gibi zorluklarla karşılaştığı da tartışılacaktır.
Bilgiledirme tasarımı sisteminin işlevselliği ve kullanım durumlarına ilişkin görüşlerin incelenmesi: Baibü örneği

Bu araştırma, Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesinde bilgilendirme tasarımı sistemini ve kullanım durumlarına ilişkin görüşleri kapsamaktadır. Araştırmada, kullanıcıların üniversite yerleşkesinde gitmek istedikleri yere kolaylıkla gidebilmelerini sağlayan bilgilendirme tasarımı ürünlerinin işlevselliği mevcut durum üzerinden incelemek amaçlanmıştır. Bu doğrultuda, bilgi tasarımının etkili kullanımı ve farkındalığının artmasına paralel olarak üniversite yerleşkesinin her bir noktasına zamandan tasarruf ederek ulaşabilme, gelişen ve büyüyen BAİBÜ yerleşkesinde bilgilendirme tasarı-mı ürünlerinin var olan durumu üzerinden kullanıcıların görüşleri alınmıştır. Hazırlama süresince üniversitenin izni, tasarım sorunları açısından Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Grafik Anasanat uzmanının yönlendirmesi ve deneyimlerinden yararlanılmıştır. Ayrıca fakültelerde eğitim veren akademik personel, görev yapan idari personel ve öğrenim gören öğrencilerin yerleşke içerisinde ve fakültelerde yer alan bilgilendirme tasarımı ürünleri hakkındaki görüşleri anket yöntemiyle belirlenmiştir. Yerleşke içerisindeki eksikliklerin saptanması ve tasarım sorunlarına ilişkin bilgilendirme tasarımı ürünleri dört alt problem doğrultusunda incelenmiştir. Araştırmanın modeli betimsel tarama modelidir. Verilerin toplanması için kullanıcılara araştırmacı tarafından hazırlanan 2'si açık uçlu soru olmak üzere 30 soruluk bir anket uygulanmıştır. Bu anketle, 100 idari personel, 100 akademik personel ve 300 öğrenci olmak üzere toplamda 500 katılımcıdan görüş alınmıştır. Katılımcılardan alınan yanıtlar sonucunda anket formunun yapı geçerliliğini belirleyebilmek amacıyla veriler açımlayıcı faktör analizine tabi tutulmuştur. Anket sonuçları 'SPSS' programında boyutlar bağlamıyla ölçülmüş ve bulgular alt problemler doğrultusunda yorumlanmıştır. Cronbach Alpha değeri 0,920 olarak bulunmuştur ve bu durumda ölçme aracının az hata ile ölçüm yaptığı ve güvenilirliğin yüksek olduğu söylenebilir. Araştırmanın sonucunda var olan durum üzerinden, yerleşke içerisinde yer alan bilgilendirme tasarımı sisteminin yetersiz ve işlevsiz olduğu saptanmıştır, tasarımda kimlik sorunları görülmüştür. Ayrıca mevcut alt yapının yeniden düzenlenip geliştirilmesi adına öneriler sunulmuştur.
Çağdaş Türk resim sanatında Yüksel Arslan ve eserlerinin incelenmesi

Bu araştırma 'Çağdaş Türk Resim Sanatında Yüksel Arslan ve Eserlerinin İncelenmesi' konusunu içermektedir. Araştırma Yüksel Arslan'ın yaşadığı yıllar ile sınırlandırılarak, Türk resim sanatının tarihsel gelişimi içerisinde Yüksel Arslan'ın yaşamı, sanat anlayışı, eserleri çağdaşları ekseninde yorumlanarak ele alınmıştır. Yüksel Arslan'ın kişisel hayatı ve sanatı ile ilgili yazılmış olan kitaplar, dergiler, makaleler ve tezler literatür tarama yöntemi ile incelenmiştir. Araştırmanın amacı; sanatçının yaşadığı dönemde Türkiye'deki sanat hareketlerini incelemek, sanatsal ve sosyo-politik gelişmeler çerçevesinde, Arslan'ın yaşamını, eğitimini, sanat anlayışını çağdaşlarıyla arasındaki farkı ve eserlerini incelemektedir. Yüksel Arslan, Türk resim sanatında özgün sürrealist eserleri ile öne çıkmış bir sanatçıdır. Güzel Sanatlar Akademisi'ne gitmek yerine Sanat Tarihi Bölümü'nde okumayı tercih eden sanatçının okuduğu bölüm, çocukluğunu geçirdiği çevre ve okuduğu kitaplar, dışavurumcu esintiler taşıyan eserlerini oluşturmasında önemli rol oynamıştır. Sanatçı, Anadolu uygarlıklarını ve geleneksel halk sanatlarını araştırarak kendi tekniğini geliştirmiştir. 1961'den itibaren Paris'te yaşamaya başlayan sanatçı, dönemin sanat eleştirmenleri tarafından beğenilmiş, tasvir ve nakış geleneğine bağlı özellikleri, minyatür sanatından da etkilenerek fallik semboller ile geleneksel sanatta olmayan cinselliği işlemiştir. Araştırmada, yapmış olduğu figürleri stilize ederek kendine has üslup geliştiren sanatçının, okuduğu kitaplardan esinlenerek, insanlığın psikolojik, entelektüel varoluşu ve dünya siyasetiyle ilgili başka bir dil oluşturduğu ve çağdaş Türk resim sanatında benzeri görülmeyen özgün eserler ürettiği tespit edilmiştir.
Günümüz sanat eğitiminde duvar resminin yeri ve önemi

Bu araştırma, günümüz sanat eğitiminde duvar resmi alanının yerini verilen önemi irdelemeyi amaçlamıştır. Araştırma Türkiye'de sanat eğitimi adına, faaliyet gösteren belirli üniversitelerin ilgili bölümlerinden uzman görüşleri alınması kaynak ve literatür taranması esasına dayanmaktadır. Çeşitli kaynaklardan alıntılanan bilgi, tecrübe ve destekle, uzmanlarımızın görüşleri fikirleri ve eleştirileri derlenerek, duvar resmi eğitiminin verildiği atölye ortamı ve mevcut imkanları da yerinde incelenerek, öne sürülen ana fikir sağlam bir zemine oturtulmaya çalışılmıştır. Yüz yüze görüşmelerde elde edilen kıymetli fikirleri aslına uygun ve tarafsız bir şekilde yansıtmaya özen gösterilmiştir. Araştırma sonunda ortaya çıkan sonuçlara bakıldığında sanat eğitimi veren tüm fakültelerin - Duvar resmi alanının hem örneklem olarak belirlenen üniversitelerin ilgili bölümlerinde hem de Türkiye genelinde sanat eğitimi veren fakültelerin bu bölümlerinde duvar resminin yeri anlaşılır bir şekilde belirlenmiş ve duvar resmi alanına verilen önem ortaya koyulmuştur. Sonuç olarak ülke genelinde tüm üniversitelerimizin sanat eğitiminden sorumlu güzel sanatlar fakülteleri ve eğitim fakültelerinin güzel sanatlar eğitimi bölümlerinde duvar resmi eğitiminin tespit edilen eksikliklerle zorunlu bir eğitim olmasından çok eksikler tamamlanarak iyileştirilebilir geliştirilebilir ve isteğe göre tercih edilmesi olası bir ders ve alan olarak faydalılığına tüm görüş ve öneriler ışığında kanaat getirilmiştir.
Günümüz sanatında yaşam ve ölüm sembolü olarak kafatası

İnsanlık tarihine bakıldığında, toplumların kültür, inanış ve geleneklerinde, yaşam ve ölüm olgusuna bakış, çağlar boyunca farklı anlayışlar, çok değişik ifadeler, semboller, anlatımlarla ifade edilmiş ve geleceğe taşınmıştır. Doğu ve Batı kültürlerinde Dini inanışlarda, insan bedenine hep farklı anlayışla yaklaşılmıştır. Bu süreçte en fazla sorumluluğu sanatçılar almışlardır. Yaptıkları eserler ile düşüncelerini gelecek nesillere taşımışlardır. Yaşadıkların çağın kültürlerini, gelecekdeki toplumlara aktararak topluma karşı görevlerini yerine getirmişlerdir. Çünkü onlar toplumları geleceğe taşıyanlardır. İnsan bedeninin en önemli yerlerinden biri, belki de en önemli yeri beyindir. Gizemi ve işlevi hakkında en çok söz edilen, merak edilen organı da beyindir. Beyni çevreleyen son derece güçlü dayanıklı koruma gücüne sahip kemikten bir zırh olan kafatası beynin ölümü sonrası görünümünden hiçbir şey kaybetmez. Toplumlar tarihin ilk dönemlerinden bu yana boş bir kemik topluluğu olan ve elde tutulabilen adına kafatası denilen, beynin bu zırhına karşı olan ilgilerini hiç azaltmamışlardır. Bazı kültürlerde insan vücudunun yok olmasına rağmen, görünümünden bir şey kaybetmeyen kafatasına saygı duyulmuş, olağanüstü beklentiler içine girilerek ondan medet umulmuş, çok çeşitli inanışlara sebep olmuştur, Bazı kültürler de ise intikam aracı ve yok edilmesi gereken bir şey haline getirilmiştir. Toplumların inanış ve geleneklerinde çok farklı şekilde algılanan ölüm, her canlı için kaçınılmaz bir gerçektir, acı ve ayrılığı beraberinde getirir. Yaşam ve ölüm geçmişşten geleceğe taşınırken birçok kısa anlatım yolları, semboller geliştirilmiş, toplumdan topluma geçen o anlatımlar, semboller adeta birer ortak dil ve anlatı şekli olmuşlardır. Carl Gustav Jung ''Ölüm korkusunun, temeli yaşama korkusudur, der, Eric Fromm' 'Kişinin sahip olduğu, dünya nimetlerini kaybetme korkusudur, der. Ölüm korkusu için varoluşçu felsefe'' ölüm ve yaşamı ayrı ayrı, ele almaktan yana değildir. Onu yani yaşam ve ölümün birbirinin bütünlüğünü tamamlayan iki parça olarak ele alır Yaşadığı dönemi yaptığı eserlerle geleceğe taşıyan sanatçılar, Çağın değişen koşul ve şartlarına göre, yeni sanat akımları ile yapıtlarında değişiklikler yaşasalar bile her sanat akımında ölümü ve yaşamı sorgulamışlardır. Sanatçılar yaşam ve ölümü birçok sembollerle anlatmışlardır. Ancak bunların içerisinde Kafatası sembolü hep en önde olan anlatım aracı olmuştur.