turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Televizyonda yayımlanan obezite ile ilgili kamu spotlarının obez bireylerin kilo vermeye yönelik tutum ve inançları üzerine etkisi ve grafik tasarım açısından incelenmesi

Bu araştırma, televizyonda yayınlanan obezite ile ilgili kamu spotlarının obez bireylerin kilo vermeye yönelik tutum ve inançları üzerine etkisi ve grafik tasarım açısından incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Tanımlayıcı, kesitsel modelde yapılan çalışmanın örneklemini Cumhuriyet Üniversitesi Hastanesinde Mayıs-Ağustos 2015 tarihleri arasında Dahiliye- Cerrahi kliniklerinde yatan obezite tanısı almış 126 birey oluşturmaktadır. Veriler Kamu Spotları ve Birey Üzerindeki Etkisini Belirleyen Form ve Obezite Sağlık İnanç Modeli Ölçeği kullanılarak araştırmacı tarafından bireylerle yüz-yüze görüşme tekniği ile elde edilmiştir. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistiklerin yanı sıra; One-way ANOVA, Student t test ve regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırmada; obez bireylerin % 82 .5'inin televizyonda yayınlanan obezite ile ilgili kamu spotlarını izlediği %17.5'inin ise izlemediği belirlenmiştir. Obez bireylerin en çok; üçüncü sıradaki kamu spotu olan obezite ile mücadele kampanyası Demet Dedeoğlu kamu spotunu (%42.3) izledikleri; büyük çoğunluğu izledikleri kamu spotlarının önerdiği davranış değişikliğini sağlamadığı, obezitenin zararları ile ilgili farkındalık yaratmadığını belirtmiştir. Obezler çoğunlukla obezite ile ilgili kamu spotlarındaki görselleri anlaşılmaz bulduklarını, obezite ile ilgili kamu spotlarının, görsel tasarım açısından hedef kitleye ulaşmadığını, spotların görsel tasarım/düzenleme bakımından ilgi çekici olmadığı, görsellerinin hedef kitlenin beklentilerini ve isteklerini karşılamaya yönelik olmadığını ifade etmişlerdir. Televizyonda yayımlanan kamu spotlarını izleyenlerin, izlemeyenlere göre obeziteye ilişkin tutum ve inançları arasında ise bir fark bulunamamıştır. Bu sonuçlar doğrultusunda obezite ile ilgili kamu spotları hazırlanırken otoriteden görüş almanın önemli olduğu; kamu spotlarında yetkin kişilerin oynatılmasınını hedef kitle yararı açısından faydalı olduğu, görsel tasarım ve içeriğin mesajla uyumlu olması için görsel ögelerin profesyonel olarak tasarlanması gerektiği önerilmektedir.
Batılılaşma sürecinde Türk resminde figür mekan ilişkisi

Bu araştırmada Osmanlı Devleti'nin Batılılaşma süreci içinde yer alan 19. yüzyılın son çeyreğinden, Cumhuriyetin Kuruluşu ile yeni bir sürece giren Türkiye'nin 1950 yıllarına kadarki dönemi içinde Türk Resim sanatında figür ve mekan ilişkisinin ele alınışı kuramsal bir çerçevede incelenmiştir. Araştırma, Türk Resminde mekan figür ilişkisini ele alan sanatçılar ve yapıtlarıyla sınırlandırılmıştır. Araştırmada Osmanlı devletinin son döneminde başlayan ve Cumhuriyetin kuruluşu ile devam eden modernleşme ve çağdaşlaşma düşüncesi ve bu değişimin, yenilik arayışının resim sanatında figür ve mekan ilişkisi çerçevesindeki etkisi ele alınmıştır. Bu değişimde Osmanlı padişahlarınca saraya davet edilen yabancı ressamlar, azınlıklar ve batıya eğitim almaya giden asker ressamların önemli katkıları olmuştur. Batılılaşma süreci ile birlikte özellikle Avrupa'da ortaya çıkan akım ve oluşumların paralelinde Türkiye de de resim sanatı gelişme göstermiştir. Bu gelişimin hızlı ve içselleştirilememiş bir gelişme olduğu söylenebilir. Çünkü batıdaki kültür sanat ortamındaki yaşanan süreç Türk sanat ortamında yaşanmadığından içselleştirilememiştir. Minyatürden batı resminin genel kurallarına geçiş sürecinde figür, model sorunu, daha ortada olmayan sanat akademilerinin kuruluşu ve akademik anlamda eğitim verebilecek sanatçıların yabancı oluşu ya da yeterli olmayışına rağmen resimde çağdaş ülkelerle paralellik sağlanması açısından ilerleme olduğu görülmüştür. Resim sanatında bu değişime paralel olarak mekan ve nesnelerin daha gerçekçi ifade buluşu, nesnelerin ve en önemlisi insanın bir fotoğraf gerçekliği ya da izlenimci anlayışın romantizmle harmanlanmış yeni senteziyle, bazen dışavurumcu bir tavırda ya da soyutlanmış bir kurgu içinde yer alışı önemli bir gelişme olarak görülmüştür.
Mobil uygulamalarda farklı ihtiyaç gruplarına yönelik arayüz çözümlemeleri üzerine bir inceleme

Web 2.0 ve sonrasında geliştirilen internet teknolojileri sayesinde her geçen gün internet kullanıcı sayısı artmaktadır. Mobil kullanıcıların da artması ve kullanıcıların çeşitlenmesi ile kullanıcı deneyimi her geçen gün daha da önemli bir kriter haline gelmiştir. Kullanıcı deneyiminin önemli enstrümanlarından biri olan grafiksel kullanıcı arayüzü tasarımları da kullanılabilirlik kriterleri açısından geliştirilmektedir. Bu bağlamda bu tezde öncelikle farklı ihtiyaç gruplarına yönelik akademik çalışmalar taranmış ve incelenmiştir. Çalışmada grafik tasarım ve dijital teknolojilerin ilişkisi araştırılmış, kullanıcı arayüzü tasarım eğilimleri, kullanılabilirlik kriterleri ve arayüzü oluşturan bileşenler çerçevesiyle sınırlandırılmıştır. Farklı ihtiyaçlara sahip kullanıcılaarın gereksinimleri, mobil arayüz tasarımlarının kullanılabilirliğini etkileyen etmenler açısından araştırılmıştır. Tez çalışması 4 bölümden oluşmaktadır. 1. bölümde grafik tasarımın dijital teknolojilerle etkileşim süreci incelenmiştir. 2. bölümde belirlenen farklı ihtiyaç gruplarının kullanıcı deneyimi ve kullanılabilirlik gereksinimleri arayüz tasarımı çerçevesinde irdelenmeye çalışılmış, kullanılabilirlik yönünden değerlendirilen arayüz tasarım eğilimleri örneklerle açıklanmıştır. 3. bölümde, grafik tasarım ürünü olarak mobil uygulama arayüz tasarımlarının tarihsel gelişimine değinilmiş, arayüzün farklı bileşenleri çeşitli ihtiyaçlara göre açıklanmaya çalışılmıştır. 4. bölümde literatür taraması ve mobil uygulama arayüzlerinden elde edilen bilgiler ışığında bir mobil uygulama örneği geliştirilmiştir. Projeyle, özel bir ihtiyaç grubu olarak, 60 yaş üstü mobil uygulama kullanıcıları için arayüz çözümlemeleri için bir tartışma başlatmak amaçlanmıştır.
Tüketim toplumu nesnesi olarak fotoğrafın yeni medya ortamındaki konumu

Günümüz modern insanı, tüketim toplumu içerisinde, sosyal medyanın oluşturduğu sanal dünyalarda yaşamaktadır. Bu durumu oluşturan etmenler, tüketim toplumunun dayatmaları, hızla gelişen teknoloji ile birlikte bireyin gerçek hayattan kopup sanal hayata bağlanmaya başlamasıdır. Bugün bize çok uzak gibi görünse de, henüz 20 sene kadar önce, sosyal medya kavramları insan hayatına girmiştir. İnternet'in sağladığı iletişim kolaylığı, toplum içerisinde sosyal medyayı vazgeçilmez kılmaktadır. İnsanların yüz yüze iletişimden ziyada daha korunaklı ve kolay olan sanal iletişimi tercih etmeleri, oluşturulan bu sanal konfor alanından çıkmalarını zorlaştırmaktadır. İnsanlık tarihi boyunca pek çok örneği bulunan otoportre, fotoğraf alanında da ilk yıllardan itibaren bir sanatsal üretim alanı olarak karşımıza çıkmaktadır. İnsanın, kendi fotoğrafını paylaşması, kendine ayna tutması, söz konusu otoportre olduğunda sanatsal bir takım kaygılar taşımaktadır. Sosyal medyada çok yoğun bir şekilde paylaşılan selfieler ise, insanın kişisel ve duygusal kaygılarıyla oluşturulmaktadır. Beğenilme, takdir görme, dikkat çekme ve popüler olma gibi kaygılarla oluşturulan selfieler, günümüzde vazgeçilmez bir hal almıştır. Özellikle mahremiyet kavramının tamamen ortadan kalktığı ve bedenin metalaştığı görülmektedir. Bu çalışmanın ilk bölümünde, günümüz toplumunun tüketme arzusu, tüketim toplumu ve kavramları üzerinde durulmuştur. Bu konuda yapılan çalışmalar literatür taraması metoduyla araştırılmıştır. Metnin ikinci bölümü, yeni medya ve sosyal medya kavramları tarihsel süreç bakımından ele alınmıştır. Üçüncü bölümde, selfie ve otoportre kavramları derinlemesine incelenmiştir. Bu eser metni, selfie çılgınlığı ve otoportre ilişkisi üzerinde durularak elde edilen 11 otoportre çalışması ve her bir çalışmanın selfiesi ile birlikte, fotoğrafların okumalarından oluşmaktadır.
Tanzimat'tan Cumhuriyet'e kadar Türk karikatüründe felsefe

17. yüzyılda Batılılaşma sürecinin başlamasıyla birlikte Osmanlı İmparatorluğu olumlu-olumsuz karşıtlıklarla dolu bir devinime sürüklenmiştir. Yönetenleri tedirgin eden, toplumun bütün değerlerini sarsan bu hareket karikatürü gündeme getirmiştir. Karikatür, toplumun sancılarını dile getirirken, aynı zamanda eğitici olmuştur. Özellikle basın hayatının ve okuma alışkanlığının yeni olduğu bu dönemde karikatür, görsel bir anlatım aracı olarak ayrı bir önem kazanmıştır. Resim sanatına islami değerleri bakımından uzak kalmış Osmanlı toplumu için karikatür heyecan vericidir. Kendisine yeni bir yaşam düzeni ararken karikatürün ışığında bilgilenmiş, bilgilenirken karikatürü geliştirmiştir. Tanzimat döneminde topluma toplumu göstererek mimesis yapan karikatür, sadece görüneni işaret etmektedir. Düşünce önermemektedir. Descartes'in felsefesiyle benzeşen bu dönem karikatürleri, düşünceye açılan bir pencere gibidir. Meşrutiyet Dönemi'nde olguları fark eden karikatür, çözüm önermeye başlamıştır. Düşünce diyalektik kazanmıştır. Kurtuluş Savaşı yıllarında açıklama, yorum ve yargıyı içinde barındıran karikatür, kendini gerçekleştirmiştir. Bu dönemde Kant'ın ve Hegel'in öğretileriyle paralellik kazanmıştır. Artık yararlılık ve çözüm öneren düşünceyle hareket etmekte, düşüncenin diyalektiğini yaşamaktadır.
Fotoğrafın icadından sonra sanat alanında görüntü ve temsil sorunsalı

19. yüzyıldaki sanayileşmenin ve endüstrileşmenin hızlı gelişimi ve bu durumun günlük yaşantıya olan etkileri doğayla kurulan ilişkilerin yeniden yorumlanması/ kurulması zorunluluğunu da beraberinde getirmiştir. Bu dönemde teknik bir gelişme olarak fotoğrafın 1839'da icadı ve günümüze kadar olan evrimsel süreci oldukça ilgi çekicidir. İlk olarak kayıt altına alma, tespit etme, hüküm kurma, sınıflama reklamlaştırma alanlarında kullanılan fotoğraf, yaşantının hemen her alanını etkilediği kadar sanat alanını da derinden etkilemiştir. Bu çalışmanın amacı fotoğrafın icadından itibaren 1960'lara kadar olan süreçte güzel sanatlar alanına giren görüntü ve temsil biçimlerinde görülen değişikliklerin araştırılmasıdır. Çalışmanın kapsamı üç ana eksen üzerine kurulmuştur. Bu eksenler; İlk olarak çalışmanın konusu ile ilgili kaynakçanın tasnif edilerek ilgili bölümlerin saptanarak okunması, ikinci olarak çalışmada hedefe uygun olarak metnin strüktürünün oluşturulması ve görsel dokümanların temini, son olarak da oluşturulacak metinlerin bütünlülük halinde öncül, ardıl ilişkisi içinde birleştirilmesidir. Bu çalışmada yöntem olarak tarama modeli temel alınarak, literatür taraması ve görsel veri toplanması yapılmıştır. Bu çalışmaya kaynak oluşturan felsefe, estetik, toplumbilim ve sanat ontolojisi konularında yapılmış çalışmalarla, tezde amaçlanan düşünceyi destekleyecek örnekler saptanarak bir analiz oluşturulmuş ve metodoloji bunun üzerine kurgulanmıştır. Bu çalışmada kronolojik akış esas alınmıştır. Bölümler bu anlayış içinde oluşturulurken, sanat alanındaki görüntü ve temsil biçimlerinin tarihsel dizge içindeki değişimi göz önünde bulundurulmuştur. Çalışma altı ana bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi üzerinde durulmuş, İkinci bölümde ise fotoğrafın icadı ve işlev alanları ile birlikte fotoğrafın resim sanatı ile olan karşılıklı ilişkileri, öncü fotoğrafçılar, fotoğrafta gerçekçilik ve Empresyonizm sanat akımıyla olan ilişkilerine değinilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde Baudelaire'in modernizm ile ilgili görüşlerine değinilerek fotoğraf üzerine olan düşünceleri incelenmiştir. Çalışmanın dördüncü bölümünde ise Walter Benjamin'in fotoğraf üzerine olan düşüncelerinden hareketle sanat yapıtının çoğaltımı, sanat yapıtı, şeyleşme ve aura sorunsalları tartışılmıştır. Bu tez çalışmasının beşinci bölümünde sanat yapıtında kavramsallaşma ve izleyici merkezli sanata doğru olan süreç araştırılmıştır. Bu bağlamda fotoğraf ve güzel sanatlar alanlarındaki deneysel çalışmalar, fotoğraf alanındaki Düz Fotoğraf hareketi, daha sonraları ortaya çıkacak olan Minimalizm Akımı ve Kavramsal Sanat hareketleriyle olan ilişkileri irdelenmiştir. Sonuç bölümünde ise tüm bölümlerde ele alınan konulardan edinilen veriler sunulmuştur.
Tarsus bölgesine ait Şahmeran efsanelerinde yer alan sembollerin yorumlanması

Efsaneler, üretilen birçok sanat yapıtına esin kaynağı olmuşlardır. Efsaneler ve anlamlarına derinlik kazandıran sembollerinin konu edildiği eserler o toplumun inanç ve yaşantılarını da yansıtır. Anadolu insanının aynası olan efsanelerin yorumlanması amaçlanan çalışma ile efsanelere farklı bir bakış açısı da kazandırılmak istenmektedir. Efsaneler ve sembollerinin çağrıştırdığı anlatımlar yeni yaratımlara katkı sağlayabilecek öğeleri de içinde barındırmaktadır. Çalışma dört ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Tarsus'un tarihi hakkında kısa bilgi verilmiş, efsane ve sembollerin ortaya çıkışına değinilmiştir. İkinci bölümde, efsaneler ve simgeleri irdelenmiş, efsanelerin ortak yönleri ve değişimleri üzerinde durulmuş, Anadolu'dan doğan diğer efsanelerle bağlantıları incelenmiştir. Üçüncü bölümde efsanelerin yorumlanmasına yer verilmiş, toplumun efsanelerin anlamlandırması ve simgelerle aktarması üzerinde durulmuştur. Son bölümde ise uygulama çalışmalarına yer verilmiş, semboller yorumlanarak çalışmalar açıklanmıştır. Efsanelerin aktarılmasında minyatür sanatının simgesel anlatımından faydalanılmıştır. Çalışmalara kaynaklık eden her simge efsanelere gönderme yaparken, her resim kendi içinde yeni bir anlam bütünlüğü oluşturmaktadır.
Changes in the socio-economic structure of an existing neighborhood after the urban regeneration project: The Case of Dikmen Valley

Bu tezde, kentsel yenilemenin yenilenmiş mahalledeki sosyo-ekonomik yapıda değişmeler ile sonuçlandığı hipotezine dayanarak, kentsel yenileme projesinin mevcut bir mahallenin sosyo-ekonomik yapısına olan etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gecekondu yerleşimlerine uygulanan kentsel yenileme projelerin en önemlilerinden biri olan Dikmen Vadisi çalışma alanı olarak seçilmiştir. Bu çalışmanın odak noktası, projenin birinci etabı sırasında hak sahiplerine inşaa edilen konutlarda yaşayan insanların sosyo-ekonomik statüleridir. Ayrıca, proje hedefleri ile çelişen çeşitli sosyo-ekonomik gruplarının varlığını doğrulamak için Dikmen Vadisinde oturan insanlar arasındaki farklılıklar analiz edilmiştir. Araştırma sorusunda yer alan değişimlerin oluşum şekli, proje tamamlandıktan sonra mahallede yaşamaya devam eden ve mahalleye yeni taşınan insanların sosyo-ekonomik profilerine dayandırılarak araştırılmıştır. Sosyo-ekonomik gruplar arasındaki farklıklar, vadide kalmak veya vadiye taşınmak kararlan, sosyal ilişkiler, açık alanlar ile olan etkileşimler, çevre kullanımı ve değerlendirilmesi, ve vadide yaşayanların kalmak ya da taşınmak ile ilgili planlan açısından ölçülmüştür. Bu çalışmanın sonucunda, vadinin önceki homojen sosyal yapısının aksine, şu anda, aynı çevrede iki ayrı sosyal grubun yaşadığı bulunmuştur.
Münir Nurettin Selçuk'un icracı olarak Türk musikisindeki yeri ve önemi

'Münir Nurettin Selçuk'un İcracı Olarak Türk Musikisindeki Yeri ve Önemi' adlı tez konum; beş bölüme ayrılarak incelenmiştir. 1. Bölümde; Münir Bey'in, besteciliğe, şefliğe, öğretmenliğe; özellikle icracılığa katkılarına bir giriş yapılmıştır. Münir Nurettin'in san'at yaşamı; özellikle okuyuş tarzının son derece bozulduğu bir döneme rastlar. Üstad, ses tekniği ve üslubuyla, gittikçe kötüye giden okuyuş tarzında devrim yaratmış bir kişidir. 2. Bölümde; Münir Nurettin Selçuk'un Hayatı, anlatılmıştır. Türk musikisinin bu büyük ses san'atkarı ve musikişinası; musiki san'atımızın ateşli bir savunucusuydu. Hayatı boyunca; Türk müziği için yaptığı çalışmalar ve düşünceleri ile Türk müziğine çok büyük hizmetleri olmuş, hayatını Türk Müziğine adamış bir san'atçıydı. 3. Bölümde, Münir Bey'in ses üslubu izah edilmiştir. Münir Bey'in ses üslubu 2'ye ayrılır: 1- 1. Dönem : Münir Bey'in hocalarından öğrendiği eski tarz'dır. 2- 2. Dönem Paris Konservatuarında ses tekniği dersleri almıştır ve bu iki tarzı birleştirmiştir. Taş plak, bant ve konser çalışmaları yapmıştır. Zamanında yaşayan hafızlarla; mukayeseler yapılmıştır. Çünkü hafızlar eski tarzda icra yapmışlardır ve Münir Bey'in eski ve yeni tarzlarıyla karşılaştırılmalardır. 4. Bölüm; Münir Nurettin Selçuk'un San'attaki diğer özellikleri'dir. 4 temel başlıkta incelenmiştir. 1) Musiki Çevresi ve Öğrenimi: Münir Bey'in yetişmesine katkıda bulunan hocalar; Hoca Ziya Bey ve Kaşıyarık Hüsamettin Bey'dir. Geleneksel ses icrasını bu hocalardan ve Batı Ses Tekniğini Paris Konservatuarında öğrenmiştir. 2) Musiki Hocalığı: Münir Bey, İstanbul Belediye Konservatuarımda, İstanbul Radyosu'nda (1 953'ten - 1958'e kadar) Kubbealtı Musiki Cemiyeti'nde (1972-1973) ve son olarak da İ. T. U. Türk Musikisi Devlet Konservatuarında repertuar ve şan hocalığı yapmıştır. 3) Şefliği: Münir Nurettin Selçuk 1953'ten 1976'ya kadar İstanbul Belediye Konservatuarı İcra Heyeti Şefliği yapmıştır. 4) Bestekarlığı: Münir Nurettin Selçuk; çeşitli tarzlarda beste çalışmaları yapmıştır. Bu çalışmalar; Klasik tarzda ve Yeni tarzdadır. Münir Bey'in Modern Tarzdaki çalışmaları çeşitlere ayrılır. 1- Saadettin Kaynak'ın Besteleri Tarzında Yapılan Eserler. 2- Yahya Kemal Beyatlı'nın ve Faruk Nafiz Çamiıbel'in Şiirlerinin İnşaadıyla Yapılan Eserler. 3- Özgün Eserler. 5. Bölüm, Münir Nurettin İçin Yapılan Çalışmalardır. Bu bölümde kendi içinde 2'ye ayrılır: 1- Ölümünden Evvel Yapılan Çalışmalar. 2- Ölümünden Sonra Yapılan Çalışmalar Kendisinin unutulmaması için dostları ve öğrencileri tarafından çeşitli çalışmalar ve faaliyetler yapılmıştır ve yapılmaya devam etmektedir. - v -
Arkeoloji biliminde fotoğraf teknikleri

başından itibaren özellikle sanayileşmesini tamamlayan ve refah seviyeleri yükselen Avrupa Devletleri arasında, kültür ve sanata verilen önemsonucunda, aslında gelişme süreçleri aynı dönemlere rastlayan, arkeoloji bilimi ve fotoğraf sanatı ortaya çıkar. İkilinin yollarının kesişmesi için çok zamangeçmeyecektir. Özellikle fotoğrafın belge gücünün anlaşılmasından sonra, Avrupalı gezginlerin doğuya yaptıkları keşif gezileriyle birlikte ilk ciddi örneklerini gördüğümüz arkeoloji fotoğrafları günümüzde kazıların vazgeçilmez unsurları arasında yer almıştır. Yıllar içinde gelişen kazı ve arkeolojik fotoğraf teknikleriuzmanlık gerektiren bir hale gelmiştir. Tez içeriğini oluşturan konular işte bu yıllar içerisinde oluşan bazı geleneksel tekniklerin araştırılması ve kendi tecrübelerimsonucunda oluşan bilgilerdir. Çalışmamda fotoğrafa yeni başlayacak olanlar için gerekli temel fotoğrafbilgileri yanı sıra arkeoloji biliminde gerekli fotoğraf teknikleri ve son yıllarda her iki dal içinde hızla önem kazanan, hava ve sualtı fotoğrafçılığının ayrıntılarıverilmeye çalışılmıştır. Bu tez genel olarak ülkemizde yazılı çalışma yapılmamış olan arkeolojifotoğrafçılığı alanında gerçekleştirilecek olan sonraki çalışmalara bir kaynak teşkil etmeyi hedeflemektedir.
Dada ve sürrealizm anlayışında kolaj imgesi

İmge denen kavramın bilinen en eski somut izleri, tarih öncesi dönemlerin mağara duvarlarından günümüze kadar gelen, yapılış amacının günümüzde bile sırrınıkoruduğu, dönemin insanlarının kendilerini ifade biçimi olarak düşündüğümüz duvarçizimleridir. Aradan geçen binlerce yılda imge; zihinsel oluşum süreci bakımından ilk günkü karmaşıklığını korurken, uygulama, yöntem-teknik ve malzeme bakımındaneskisiyle mukayese edilemeyecek bir değişim geçirmiştir. Bu değişim sürecinde kolaj tekniği ile resim yüzeyine giren resim dışı nesneler, resmin ifade gücünü arttırmıştır. Kolaj tekniği ile birlikte sanat alanında farklı akımlar ve sanatçılar tarafından uygulama odağı haline gelen kolaj imgesi, duygu ve düşüncelerin görsel ifadesinde, başvurulan güzide bir yöntem haline gelmiştir. Dönemin savaş karşıtı fikirleriyle ortaya çıkan Dada hareketi, kolaj imgeleriyle; sanatı sorgulayan ve hatta hiçe sayan eserler ortaya koymuştur. Geleneksel resim mantığını reddeden Dada hareketi, yıkıcı üslubuyla dikkatleri üzerine çekerken, kolaj imgeleriyle de anlatımı üst seviyeye çıkarmıştır. Devamı niteliğinde olan Sürrealizm akımında ise kolaj imgelerini; kelimelerleanlatmanın güç olduğu, bilinçaltı ve hayali düşüncelerin gerçeküstü bir üsluplakarşımıza çıktığı görülmektedir. Dönemin, sanata yön veren akımları ve sanatçıları tarafından kabul gören kolaj imgeleri Dadaist ve Sürrealist anlayışta hakkettiği değerigörmüştür
Unutma ve hatırlama bağlamında çağdaş sanatta bellek içerikli yaklaşımlar

Geçmişten günümüze dek unutma ve hatırlamanın bellekteki varlığının, bireysel kimliğin oluşmasında önemli bir rol oynadığı gibi, aynı zamanda sanatsal ifade biçimlerine de evrildiği görülmektedir.'Unutma ve Hatırlama Bağlamında Çağdaş Sanatta Bellek İçerikli Yaklaşımlar' başlıklı bu raporda öncelikle unutma ve hatırlama kavramsal çerçevede ele alınmış; her dönem ortaya çıkan unutma sorunun özellikle modernizm ve sonrasında daha da belirginleşmesine karşın bireysel ve kolektif belleğin nasıl önemli hale geldiğine değinilmiş ve unutma ile hatırlama kavramlarının sanatçıların üretimlerine etkisi irdelenmiştir. Bu bağlamda bireysel ve kolektif bellekle birlikte arşiv içerikli yaklaşımlar geçmişşi hatırlamak açısından sorgulanmıştır. Bireysel ve kolektif belleğin sanattaki yansımalarının araştırıldığı bu rapor, kişisel uygulamalar ve sanatçı örnekleriyle desteklenmiştir. Çalışmaların sonucunda egemen bellek algısı yerine, tanıklık olgusuna dayanan bireysel ve kolektif belleğin günümüz sanatındaki yansımaları irdelenmiştir.
16. ve 17. yüzyıl Osmanlı minyatür sanatının seramik sanatındaki etkileri ve günümüz yorumları

'16. ve 17. Yüzyıl Osmanlı Minyatür Sanatının Seramik Sanatındaki Etkileri ve Günümüz Yorumları' konulu bu çalışmada Osmanlı İmparatorluğu'nun; idari, siyasi, sosyal ve kültürel yapısını inceleyerek, Osmanlı Devleti'nin minyatür sanatına olan katkılarına ayrıca diğer sanat dallarına kısaca değinilmiştir. Bu tez çalışmasında, Osmanlı döneminden önce minyatür sanatının çıkış noktası, etkileri, sebepleri, nerelerde ve ne şekilde yaygınlaştığı ele alınmıştır. Osmanlı devletinde saray içerisinde ve dışında minyatür sanatının nasıl var olduğunu, sanatçıların neleri konu ettiğini, ne şekilde çalıştıkları anlatılmıştır. O dönemlere ait ün yapmış minyatür sanatçılarından ve günümüze kadar gelmiş eserlerinden bahsedilmiştir. Nakkaş olarak adlandırılan minyatür sanatçıları, dönemin padişahlarının portrelerini, yaşantılarını, çıktıkları seferleri, av sahnelerini, sadrazamların sünnet düğünlerini vb. konu etmişlerdir. Osmanlı minyatür sanatının gelişim evreleri, en parlak dönemleri ve bu dönemlere ait örnek eserlere değinilmiştir. Osmanlı Minyatür sanatını çağdaş minyatür sanatına taşımış sanatçılar ve örnek çalışmaları verilmiştir. Günümüz seramik sanatçılarından minyatür işlemiş sayılı sanatçıdan bahsederken, ticari amaçlı minyatür eserleri, figürleri kullanarak çini ve seramik yüzeylere aktarılan ürünlerden bahsedilmiştir.
Kedi ve insan benzeşmesinin özgün seramik form ve yüzeylere yansıması

Kedinin ve İnsanın geçmişşten günümüze kadar olan gelişim ve sosyalleşme sürecinde bazen tapılan bir tanrı, bazen uğursuz görülen bir kedi, bazen de gücünden, sevimliliğinden varlığından faydalanılan bir canlı olarak görülmüştür. Kedilerin insanların hayatına girmesiyle birlikte onlara sağladığı huzur ve güven duygusu, ilişkilerinde birbirlerinin hayatlarına sağladıkları faydalar söz konusu olmuştur. Raporun birinci bölümünde, kedilerin tarihi, kedi figürünün tarihsel sürecindeki gelişiminden bahsedilmiştir. İkinci bölümde, insan ile kedinin etkileşiminden ve insan üzerinde geliştirdiği psikolojik etkilerden, kedinin insan ile benzeşmesinden ve sanat alanında kedinin yerinden söz edilmiştir. Kedi ile insan arasındaki bağın, birbirlerinin hayatları üzerindeki etkilerinin yansıtılmaya çalışıldığı seramik formlar üretmek amaçlanmıştır. Üç boyutlu formların betimlenmesi sanat alanında kedi figürünün işlenmesi bunlar üzerine çalışmış sanatçıların incelenmesi amaçlanmıştır. Bu araştırmalar doğrultusunda kedi figürünün insan ile olan her türlü etkisinden yola çıkarak seramik formlarla betimlemeler yapılmıştır.