turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Enerji arz güvenliği çerçevesinde Avrupa Birliği ve Azerbaycan ilişkileri

Enerji arz güvenliği modern dünyanın en önemli konularından biridir. Fosil yakıtların tükenme ihtimali ve enerji kullanımının çevre tahribatlarının gezegeni tehdit edebilecek seviyeye ulaşması devletlerin enerji arz güvenliği sorununu daha fazla mercek altına almasına sebep olmuştur. Enerji ithal eden ülkelerle, ihraç eden ülkeler arasında yaşanan çekişmeler ışığında enerji arz güvenliğinin teorik yapısı ortaya çıkmıştır. Bu çalışmada enerji arz güvenliğinin teorik çerçevesi ışığında Avrupa Birliği ve Azerbaycan ilişkilerinin incelenmesi yapılmıştır. 2000'lerden itibaren enerji çekişmelerinin doğalgaz politikaları ile ilgili olduğu realitesine dayanarak Güney Gaz Koridoru'nun Avrupa Birliği enerji arz güvenliğinde önemi, koridorun taşıdığı riskler ve fırsatlar ışığında tartışma alanı genişletilmiştir. Her iki tarafın iç piyasasında yaşanan sorunlar da göz ardı edilmeden ikili ilişkileri etkileme potansiyeli vurgulanmış karşılıklı analiz yöntemlerine başvurulmak suretiyle sık sık istatistiki veriler kullanılmıştır. Çalışmanın ana hipotezine göre, Azerbaycan enerji rezervlerinin ve doğalgaz ihraç kapasitesinin Avrupa Birliği enerji güvenliğinde kısa dönemde bir etkisi yoktur. Güney Gaz Koridoru Avrupa Birliği'nin enerji güvenliğine hizmet etmekten daha fazla Azerbaycan ve Türkiye için hayati önem taşımaktadır. Bu sebeple Güney Gaz Koridoru'na Avrupa Birliği'nin desteği sınırlıdır ve koridor ciddi enerji arz güvenliği riskleri barındırmaktadır. Çalışmada hipotez doğrulanmış ve gerekli politika önerileri vurgulanmak suretiyle tartışma alanı genişletilmiştir.
Avrupa Birliği ve Türkiye'nin işgücü yapılarının değerlendirilmesi

öz Türkiye'de batılılaşma hareketlerinin yaklaşık iki asırlık bir geçmişşi bulunmaktadır. AB ülkeleri ile Türkiye arasındaki ilişkiler inişli çıkışlı bir grafik göstermiş olmasına karşın, bugün AB'ye tam üyelik için aday ülke statüsüne ulaşılmıştır. Ne var ki Türkiye'nin siyasal, ekonomik ve sosyal yapısı AB ülkelerine nazaran değişik bir görünüm arz etmektedir. AB'nin beklentilerinin karşılanabilmesi için hemen her alanda yeni politikalara ve uygulamalara ihtiyaç duyulduğu açıktır. Ancak sağlıklı değerlendirmelerin yapılabilmesi için öncelikle Türkiye'nin hangi yönleri ile AB'den ayrıldığının belirlenmesi gereklidir. İşgücü yapısına ait özelliklerin karşılaştırılması da bu kapsamda ele alınmıştır. İşgücü yapılarının benzer ve farklı yönlerinin ortaya konulması ile değişim istikametlerinin tespit edilmesi, üye ülkelere nazaran Türkiye'nin konumunu belirlemek açısından faydalıdır. Türkiye ile AB'nin nüfus ve işgücü yapıları istatistik veriler esas alınarak incelendiğinde; tarafların ekonomik yapıları, kalkınma seviyeleri, sosyo-ekonomtk durumları, emek piyasaları ve işgücü niteliklerinin önemli farklılıklar taşıdığı görülmektedir. AB'ye uyumun sağlanabilmesi maksadıyla benzer bir yapının oluşturulması önem arz etmektedir. Bu ise ancak ekonomik kalkınmanın gerçekleştirilmesiyle mümkün olacaktır. Esasen Türkiye genç nüfus yapısı ile büyük bir potansiyele sahiptir. Bu genç nüfusun 2000'li yılların verimlilik esasına dayalı rekabet ortamına hazırlanması ve istihdam imkanlarının sağlanması, ekonomik gelişmenin önündeki engelleri ortadan kaldıracaktır.
Enformasyon toplumu ve insan: Avrupa Birliği politika belgelerinin eleştirel bir değerlendirmesi

Kapitalizmin 1970'lerdeki krizinin ardından tıkanan sermaye birikimini yeniden sağlayabilmek amacıyla kapsamlı bir yeniden yapılandırmaya girişilir. Kapitalist toplumların yaşadığı dönüşümü daha müreffeh ve eşitlikçi yepyeni bir toplumun doğum sancısı olarak niteleyerek olumlayan enformasyon toplumu kuramcıları bu dönemde yükselişe geçerler ve sermayenin önündeki engelleri kaldıran yeniden yapılandırmayı insanların egemenlerin gözünden anlamlandırarak desteklemelerini sağlayan bir söyleme, ihtiyaç duyduğu ve üstünde yükseldiği bilgi temelini sunarlar. Enformasyon toplumu söylemi, 1990'lara gelindiğinde politika belirleme süreçleri üzerinde belirgin bir etkinliğe sahiptir ve pek çok ülkede enformasyon toplumuna geçiş amacıyla düzenlemeler yapılmaktadır. Ulus-üstü bir örgütlenme olan AB'nin durumu da farklı değildir. Toplumsal mücadele doğrultusunda biçimlenen söylemlerin ideolojik anlamlar sunarak insanları belli yönde eyleme sevk ettiklerini göz önüne aldığımızda, kapitalizmin yeniden yapılandırılmasının sembolik ayağındaki başat unsurlardan birini oluşturan enformasyon toplumu söyleminin insanı nasıl konumlandırdığı bu tezin temel sorunsalıdır. Bunun için öncelikle kuramcıların eserlerinde ve AB politika belgelerinde yer alan enformasyon toplumu tasavvurunun kapitalizmin yeniden yapılandırılmasıyla ilişkisi kurulmuş, ardından de bu yeni toplumda yaşayan insanın nasıl tasavvur edildiğine bakılmıştır. Tasavvur edilen insanın hangi niteliklere haiz olduğu saptanmaya çalışılmış, bu niteliklerin yeniden yapılandırılan kapitalizmin sürdürülebilirliği açısından önemi sorgulanmıştır.
Türkiye Avrupa Birliği ilişkileri ve Ermeni sorunu

Türkiye-Avrupa Birliği ilişkileri 1963'de imzalanan Ankara Antlaşması ile başlamıştır. Avrupa Birliği'ne katılım sürecinde Türkiye'nin önüne konan engellerden biri de Ermeni Sorunu'dur. Bu tezde öncelikli olarak Avrupa Birliği Müzakere Süreci ve Belgeleri taranmış ve sonuç olarak, bu sorunun Türkiye'ye dayattırıldığı sonucuna varılmıştır. Tezin amacı, Türkiye'nin üye olmaya çalıştığı Avrupa Birliği'ne Ermeni Sorunu'nun nasıl katıldığı ve bunun Türkiye'nin AB ülkeleri ile olan ilişkilerini nasıl etkilediğini incelemek olacaktır. Tezin kapsamı ise Ermeni Sorunu'nun Avrupa Birliği belgelerine nasıl yansıdığı ve bu durumun Türk Dış Politikasında yarattığı sonuçlardır. Bunun için tezin ilk bölümünde, Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne üye olmak için imzaladığı ilk antlaşma olan Ankara Antlaşması incelenecek ve daha sonra Türkiye'nin ileriki yıllardaki Avrupa Birliği ile olan görüşmelerine yer verilecektir. Tezin ana bölümünü ise Birlik belgelerinde Ermeni Sorununun dolaylı olarak yer alışı ve bu konunun Türkiye'nin üyelik sürecini etkilediği oluşturacaktır. Yapılan araştırmalar sonucunda, varsayımlara uygun bir doğrultuda, Ermeni Sorunu'nun Avrupa Birliği üyelik sürecinde, Türkiye'nin önüne konduğu ortaya çıkmıştır.
Avrupa Birliği' nin azınlık yaklaşımı ve Romanlar

Bu çalışmada günümüzde özel bir önem atfedilen ve yadsınamaz bir gerçekliğe dönüşen azınlık kavramının hukuksal metinlerdeki yerinden ve Avrupa Birliği'nin bu olguya yaklaşımından hareketle Roman azınlığın durumu ele alınmaktadır. Birlik, azınlıkların korunması ve onlara saygı gösterilmesi ilkesinin karşılığını aday ülkelerden beklerken; bu ilkenin gereğinin Üye Devletler tarafından ne derece yerine getirildiği sorgulanmaktadır. Verilerin değerlendirilmesi sonucunda, Avrupa'daki en geniş nüfusa sahip olan Roman toplulukların, aynı zamanda ayrımcılığa en çok maruz kalan azınlık grubunu oluşturduğunu söylemek mümkündür.
Savunma harcamalarının ve küresel bir kamusal mal olan barışın ekonomik büyüme üzerindeki etkisi: Avrupa Birliği geçiş ekonomileri örneği

Tarih boyunca insanların yapısı gereği ülkeler toprak bütünlüğü, toplumsal güvenliğin sağlanması, iç ve dış güvenlik gibi konular için üstünlük sağlamak amacı ile güç kazanmaya çalışmışlardır. Bu güç kazanma yarışı sonucunda savunma harcamaları devlet ekonomilerinde oldukça önemli bir yere sahip olmuştur. Geniş anlamıyla savunma harcamaları devletin iç ve dış güvenliğini sağlaması ve asayişin temin edilip korunması amacıyla milli gelirden ülke savunmasına ayrılan paydır, şeklinde tanımlanır. Savunma harcamaları bütün ülkeler için vazgeçilmez bir harcama kalemi sayılmaktadır. Savunma harcamalarının büyüklüğü, çeşitli nedenlerle ülkeden ülkeye değişmektedir. Savunma harcamalarının belirlenmesinde en önemli etkiye sahip olan neden ülkenin ekonomik durumudur. Küreselleşme ile birlikte ülkelerin yaptıkları her türlü faaliyetler, aldıkları kararlar neticesi ile birbirlerinden etkilenmektedirler. Bir ülke tarafından arttırılan savunma harcamaları, diğer ülkelerde savunma harcamalarını etkilemektedir. Bu durum küresel barışı zorunlu kılmaktadır. Bu sebepten barış küresel kamusal mal olarak tüm ülkelerin yararına olmaktadır. Bu çalışmada, panel veri analizi kullanılarak 2007- 2017 döneminde 11 Avrupa Birliği ülkesinde savunma harcamaları ve küresel kamusal bir mal olan barışın ekonomik büyüme üzerindeki etkisi incelenmiştir. Çalışma sonucunda, ekonomik büyüme ile savunma harcamaları arasında pozitif bir ilişki tespit edilmiştir. Ekonomik büyüme ile barış düzeyi arasında ise negatif yönlü bir ilişki tespit edilmiştir.
Serbest bölgelerin avantajları, ülke ekonomisine etkileri: Kayseri Serbest Bölge uygulaması

Serbest bölgelerin tanımı, özellikleri, amaçları ve türleri incelenmiştir. Serbest bölgelerin doğuşu, tarihsel gelişimi, kuruluş modelleri ve Türkiye'de kurulmuş bulunan serbest bölgeler incelenmiştir. Serbest Bölgelerin avantajları, ülke ekonomisine olumlu olumsuz etkileri incelenmiştir.
Ortak tarım politikası ve sanayi politikası çerçevesinde AB'nin müdahaleci yaklaşımı

oz Bu çalışmada değişen iktisadi koşullara uygun olarak gelişen iktisadi öğretilerde devletin müdahalesine yönelik görüşler incelenmiş; belli bir dönemde hakim olan görüşün diğer iktisadi görüşlerle de desteklendiği tezi, özellikle liberal öğretinin hüküm sürdüğü 1870- 1914 arasında liberalizmin 'Altın Çağı' dönemindeki müdahaleci yaklaşım örnekleriyle desteklenmeye çalışılmış; günümüzde ise söz konusu yapı, uluslararası kuruluşlarca az gelişmiş ülkelerin liberalleşmesine dönük politika önermeleri karşısında, müdahaleci Avrupa Birliği'nin Ortak Tarım Politikası ve Sanayi Politikası çerçevesinde, tarihsel süreç içerisindeki değişimleriyle birlikte ele alınmaya çalışılmıştır.
Avrupa Birliği'nin görsel-işitsel politikası ve Türkiye'nin uyum süreci üzerine karşılaştırmalı bir analiz

İkinci Dünya Savaşının getirdiği yıkımın ardından başlayan Avrupa Birliği'nin bütünleşme süreci ekonomik entegrasyonla ivme kazanmış ve ekonomi temelli politikalardan hareketle siyasi ve kültürel birlik sağlanmaya çalışılmıştır. Bugün Avrupa Birliği içinde bulunduğu ekonomik kriz ortamında bir yandan üye ülkeler arasında ekonomik, siyasi ve kültürel işbirliğini derinleştirmeye çalışırken bir yandan da geleceğine yön verecek bir kararın arifesinde bulunmaktadır. Türkiye'nin üyeliği, Avrupa Birliği'nin bugüne kadar karşılaştığı en zor genişleme hareketlerinden biri, belki de birincisidir. 1959 yılında Türkiye'nin Avrupa Ekonomik Topluluğu'na tam üyelik başvurusuyla başlayan Türkiye - Avrupa Birliği ilişkileri yarım asrı aşan bir süredir devam etmekte, 2004 yılından beri Türkiye resmen aday statüsü tanınmış bir ülke olarak AB ile üyelik müzakerelerini yürütmektedir. Bu müzakereler 35 fasıl altında aday ülkenin AB müktesebatına uyumunu içermektedir. Araştırmanın konusu olan Avrupa Birliği'nin görsel-işitsel politikasına uyum müzakereleri, Bilgi Toplumu ve Medya Faslı altında yürütülmektedir. AB'nin görsel-işitsel politikasına uyum çerçevesinde Türkiye bir dizi yasal düzenleme gerçekleştirmiştir. Yapılan yasal değişiklikler ile ilgili literatürel çalışmalar olmakla birlikte, yasa ile uygulamayı karşılaştıran, yapılan değişikliklerin televizyon sektörü üzerindeki etkilerini araştıran, aynı zamanda sektörden düzenleme ve uygulamalarla ilgili bir geri bildirim almayı hedefleyen bir araştırma yürütülmemiştir. Çalışmanın önemi, hem Türk görsel-işitsel politikasının AB'ye uyum sürecindeki tüm yasal düzenlemeleri incelemesinden hem de bu düzenlemelerin uygulanması ile ilgili olarak sektörü analiz eden ilk çalışma olmasından kaynaklanmaktadır. Çalışma kapsamında, Avrupa Birliği görsel-işitsel politikasına uyum sürecinde televizyon yayıncılığı alanında yapılan yasal değişiklikler ve bu değişikliklerin televizyon yayıncılığı sektörüne olan etkisi incelenmektedir. Bu doğrultuda, Türk televizyon kanallarının üst düzey yöneticileri ile yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiş ve betimsel içerik analiziyle veriler değerlendirilmiştir.
Avrupa Birliği dış politikasında enerji faktörü

Enerji, bir ülkenin ekonomik olarak varlığını sürdürebilmesi için başta gelen unsurlardan biridir ve dünyada enerji kaynaklarını kontrol edebilmek için büyük bir mücadele yaşanmaktadır. Dünya enerji ihtiyacının büyük bir bölümü petrol ve doğalgazdan karşılanmakta, gelişmiş ülkelerde bu oran daha da yüksek olmaktadır. Petrol ve doğalgaz rezervlerine sahip olmayan ülkeler, bu iki enerji kaynağını, satın alabilecekleri fiyattan ve yeterli miktarda elde edememeleri durumunda enerji güvenliği sorunu yaşamaktadır. Zira dünyada artan petrol ve doğalgaz talebi enerji güvenliği mücadelesini daha da şiddetlendirmiştir. Enerji güvenliğini artırmakta kullanılan en etkili yöntemlerden biri de, buna uygun bir dış politika izlenmesidir. Bugün, dış politikadan bağımsız bir enerji politikası düşünülemez. Petrol ve doğalgazda dışa bağımlılığı hızla artan AB'nin enerji güvenliği riski de yükselmektedir. Bu nedenle AB, dünyadaki enerji mücadelesine seyirci kalamaz. Bu çalışmada, AB'nin enerji güvenliği riskini azaltmak için nasıl bir dış politika izlediği, enerji faktörünün dış ilişkilerini nasıl şekillendirdiği araştırılmıştır. Tezin sonunda, AB'nin zengin petrol ve doğalgaz kaynaklarına sahip ülkelerle işbirliği ve ortaklık anlaşmalarına sahip olduğu, ekonomik ve ticari anlaşmalar imzaladığı, teknik ve mali destek sağladığı görülmüştür. Ancak AB, dış politikada olduğu gibi enerji konusunda güçlü bir ortak politika geliştirememiş ve enerji pazarında kontrolün tüketici ülkelerden üretici ülkelere geçtiği değişen parametrelere uyum sağlayamamıştır. Hızlı ve etkili karar alamayan AB'nin, enerji kaynaklarını kontrol altına alma ve enerji güvenliğini artırma çabasında daha kararlı ve hızlı hareket eden diğer küresel aktörler kadar etkili bir dış politika izleyemediği sonucuna varılmıştır.
AB'ye uyum sürecinde Türkiye'de çalışma yaşamındaki kadının basında temsili

Tez Türkiye'nin Avrupa Birliği üyelik sürecinin, üyelikle sonuçlanmasa bile önemli kazanımlar getireceği tartışmalarından hareketle, basının kadını nasıl temsil ettiğini ortaya koymak bakımından ilgili araştırmalara katkı yapabilecek bir çalışmadır. AB üyelik sürecinde kadın istihdamını artırmaya yönelik düzenlemeler basında etkili biçimde yer almamıştır. Basın AB üyelik sürecinde kadınların sosyo-ekonomik hayata katılımlarını yeterli ölçüde desteklememiştir ve sermaye perspektifine sahip olduğu varsayımından yola çıkılmıştır. Türkiye'ye üyelik müzakere tarihinin verildiği Aralık 2004'ten sonraki 1 Ocak 2005 ve 31 Aralık 2009 dönemindeki 5 yıllık Hürriyet Gazetesi'nin günlük internet arşivleri içerik analiziyle incelenmiştir. Gazetenin kadının çalışma hayatındaki konumuna ve ilgili AB sürecine mesafeli yaklaştığı, bazı durumlarda da tarafsız kaldığı görülmüştür.
Bankalarda mali başarısızlığın tahmin edilmesine yönelik karşılaştırmalı uygulama: Avrupa Birliği ülkeleri ve Türkiye örneği

2007 yılının sonunda baş gösteren küresel finans krizi, başarısız bankaların erken tanımlanmasının önemini ön plana çıkarmıştır. Kriz göstermiştir ki; sorunlar geç tespit edildiğinde, çözümler çok daha maliyetli olmaktadır. Başarısız bankaların erken tahmin edilmesi sayesinde mali başarısızlık ile ilgili hem makro hem de mikro düzeyde gerçekleşmesi olası maliyetlerin en aza indirilmesi mümkün olmaktadır. Bu çalışmada, bankalarda mali başarısızlığı bir yıl önceden tahmin etmek ve hangi faktörlerin banka başarısızlığına neden olduğunu belirlemek amacıyla 27 Avrupa Birliği ülkesinde ve Türkiye'de faaliyet gösteren bankaların 1990- 2010 dönemine ilişkin panel verileri kullanılarak beş aşamalı ampirik bir başarısızlık tahmin modeli gerçekleştirilmiştir. Modelde bağımlı ve bağımsız değişken olarak kullanmak amacıyla DataStream veri tabanından bankalara ilişkin 81 adet muhasebe temelli rasyo ve ülkeler bazında 15 adet makro-ekonomik gösterge temin edilmiştir. Başarısız bankaları sağlıklı bankalardan en doğru şekilde ayırt edebilmek amacıyla çalışmanın uygulama aşamasında banka başarısızlığı literatürüne uygun şekilde beş farklı bağımlı değişken kullanılmıştır. Modelde, bağımsız değişken olarak da (1) CAMELS göstergeleri, (2) bankacılık sektörü göstergeleri, (3) ülkelere özgü makro-finansal göstergeler ve (4) ülkelerin kurumsal gelişme göstergesi olmak üzere dört farklı gruptan oluşan göstergeler kullanılmıştır. Bağımsız değişkenler arasından hangilerinin banka başarısızlığına neden olduğunu belirlemek amacıyla oluşturulan erken uyarı modeline panel lojistik regresyon yöntemi uygulanmıştır. AB bankaları için uygulanan lojistik regresyon analizi sonuçlarına göre, bağımlı değişkeni en iyi açıklayan bağımsız değişkenin LE11 göstergesi olduğu gözlemlenmiştir. Buna göre, AB içinde yer alan bankalar arasından toplam gelirlerinin yarısından fazlasını faiz gelirlerinden elde edemeyen bankaların başarısız olma ihtimali daha yüksek görülmektedir. Türkiye'deki bankaların başarısızlığına etki edebilen iki faktör ortaya çıkmıştır. Bunlar, LE2 ve LMF3'tür. LMF3 faktörünün makro-ekonomik bir gösterge olduğu göz önüne alındığında, Türkiye bankalarının hayatta kalabilmesi için banka dışında meydana gelen etkenlerin oldukça önemli olduğu kanısına varılmaktadır.
Common agricultural policy: Turkey's harmonisation

Bu tez Türkiye'nin Ortak Tarım Politikası uyumuna dair bir çalısmadır. OTPAB bütçesinin yaklasık %44'ünü kapsayan ilk AB politikasıdır. Kabul edildigi ilk günlerden beri OTP, Üye Devletlerin tarımını tek ortak çerçevede tutmaktadır. Türkiye'nin ortak üyelik basvuru tarihi olan 1959'dan beri Türkiye'nin AB yolculugutarım sektörünü etkileyerek devam etmektedir. Uzun yıllardan sonra Türkiye 1999 yılında AB Helsinki Zirvesi'nde resmi aday ülke olarak belirtilmistir. Bu noktadatarım faslıyla ilgili olarak Türkiye'nin AB mevzuatına uyumunun, üyeligini belirleyen faktörlerden biri olacagı açıktır. Bu yüzden Türkiye'nin tarım sektöründe bir dizi reform gerçeklestirilmistir. Bu tezin amaçları Türkiye'nin OTP'ye uyumunu değerlendirmek ve müktesebatıntarım faslının AB yolculugunda Türkiye için engelleyici bir unsur olmamasıgerektigini göstermektir. Bu baglamda Türk tarımının OTP ile uyumlu olarakgelisimine deginilecektir ve Türk tarımının OTP'ye uyumuna dair karsılastırmalı bir çalısma sunulacaktır
Avrupa Birliği üyelik süreci, AB genel eğitim politikaları ve AB yabancı dil eğitimi politikalarının Türkiye'deki yabancı dil eğitimi ve yabancı dil eğitimi politikaları üzerine etkisi

Ekonomi alanında başlayan Avrupa'daki bütünleşme hareketi bugün, siyasi bütünleşme noktasına gelmiş ve bu gelişmeye paralel olarak daha fazla ulusal politika alanı Birliğin uluslar üstü yapısına dahil edilmeye başlanmıştır; ancak siyasi bütünleşmenin, Avrupalılık kimliğinin ve hedeflenen dinamik, rekabetçi, bilgiye dayalı ekonomik yapının gerçekleştirilebilmesinin en önemli araçlarından olan genel eğitim ve yabancı dil eğitimi alanlarında Birliğin yetkisi, dolayısıyla üyeleri bağlayan ortak politikaları bulunmamaktadır. Öte yandan, 27 üye ülke, 23 resmi dil ve 40'a yakın yerel dille Babil kulesini andıran Birlik, yabancı dil eğitimini, çok dilliliği, çoğul dilliliği teşvik ederek ve üye ülkelerin yabancı dil eğitimi politikalarını koordine ederek, 'çeşitlilikte birliği' sağlamaya çalışmaktadır. Türkiye-AB ilişkileri neredeyse Birliğin tarihi kadar eskidir. Öte yandan, gerek Birliğin eğitim alanında yetkisi ve üyeleri bağlayan ortak politikaları olmaması, eğitim alanını uzun süre bir tabu olarak görmesi, gerekse Türkiye'nin tam üye olmaması ve AB-Türkiye ilişkisinin uzunca bir süre düşük profilli ve çoğunlukla ekonomi ekseninde yürümüş olması gibi nedenlerle, Birliğin, Türkiye'nin yabancı dil eğitimi politikası üzerinde anlamlı bir etkisi olmamıştır. Tarama Süreci de göstermiştir ki, eğitim ve yabancı dil alanında Türkiye zaten Birlik ile uyumludur, zira zaman içinde Türk eğitim sistemi kendi ontolojik sıralaması içinde olabildiğince Avrupalılaşmıştır. Gelecekte AB'nin Türkiye'nin yabancı dil eğitimi politikası üzerinde etkisinin olup olmayacağı ise, Türkiye'nin AB'ye katılıp katılmayacağına, AB'nin yabancı dil eğitimi alanında ortak politikalar geliştirip geliştirmeyeceğine ve bu politikaların kapsamının ne olacağına bağlıdır; zira bugün için Birliğin dil politikaları, Türkiye'nin tekçi Anayasal yapısı ile çelişen ve tehdit algılamalarını artıracak, azınlık dilleri, bölgesel diller ve ana dilde eğitime ilişkin boyutları da olan politikalardır.
Avrupa Birliği'ne uyum sürecinde Türk tarımında yapısal dönüşüm

Geçtigimiz yüzyılın basından itibaren hız kazanan sanayilesme sürecine geç dahil olan Türkiye, tarım sektöründe yapması gereken dönüsümleri gerçeklestirmede de geç kalmıs ve sektörde var olan sorunlar artarak bugüne kadar süregelmistir. Bugün ise AB ile yürütülen üyelik müzakereleri ve DTÖ bünyesinde gerçeklestirilen çok taraflı ticaret görüsmeleri dönüsüm çalısmalarının kaynagını olusturmakla birlikte, ekonomi üzerinde yarattıgı yük ve sosyal nedenler gibi içsel faktörler de bu alana yönelik reformarayıslarını gerekli kılmaktadır. Bu çalısmada da öncelikli olarak, AB ülkelerinin Türkiye için yararlı olabilecekdeneyimleri OTP çerçevesinde ele alınmıs ve DTÖ ile yürütülen müzakereleringeçmişste yol açtıgı sonuçlar ısıgında gelecekteki muhtemel gelismelerin Türkiye'yeyükleyecegi yükümlülükler ve saglayacagı avantajlar gösterilmeye çalısılmıstır. Bu kapsamda, tarım sektöründeki sorunlar ele alınmıs ve Türkiye ile diger ülkelere ait veriler karsılastırılarak Türkiye'nin tarımsal istihdam, verimlilik, destekleme ödemeleri gibi konularda ne durumda olduğu tartısılmıstır. Çalısmanın birincil amacınıolusturan çözüm önerileri ise AB ile halen devam etmekte olan üyelik müzakereleri de dikkate alınarak, ayrıntılı bir sekilde sıralanmıstır. Ekonomik ve sosyal gelismisligin önemli göstergelerinden olduğu gibi dıs ticarette en çok korunan sektörlerden biri olmasının sonucu olarak DTÖ'nün ilgisininüzerinde olduğu tarım sektörünün önemi her geçen gün arttıgından, Türk tarımınayönelik sorunların tespiti ve çözüm için yapılması gerekenler büyük önem arz etmektedir. Bu nedenle, dünya genelinde artan refahtan daha fazla pay almak, AB'yeüyeligi sorunsuz gerçeklestirmek, ekonomik kalkınmasını hızlandırmak ve sosyal anlamda gelisimini tamamlamak isteyen Türkiye'nin süreci hızlandırmak adına, özellikle yapısall anlamda dönüsüm çalısmalarına hız vermesi yararına olacaktır.
Avrupa Birliği ve Avrupa kimliği: Avrupa Birliği entegrasyon sürecinin Avrupa kimliği temelinde incelenmesi

Avrupa Birliği'nin geleceği ve genişleme adımları düşünüldüğünde, Avrupa kimliği, Birlik gündemindeki en önemli kavramlardan biri olarak yer almaktadır. Bireylerin birden çok kimliği bulunmaktadır ve Avrupa kimliği de bu kimliklerden biri olma potansiyeline sahiptir. AB'de bu şekilde bir aidiyet oluşturmak için hukuki ve siyasi düzenlemeler gerekmektedir. Avrupa kimliğini oluşturmak için; vatandaşlık, demokrasi, meşruiyet ve kamusal alan, hem hukuki hem siyasi anlamda en temel kavramlardır. AB'de meşruiyet ve demokratik işleyiş anlamındaki zorluklar, müzakerenin esas olduğu bir Avrupa kamusal alanının eksikliği, ortak bir kimlik sorununa işaret etmektedir. AB'nin son yıllarda muzdarip olduğu finansal krizde ortaya çıkan bir nokta, Birlik'in kimlik krizinin devam ediyor olmasıdır. Çalışmada, Birlik düzeyinde oluşturulacak bir kimliğin önemi vurgulanacak, geçmişşten bugüne AB için kimlik oluşturma çabaları ve yöntemleri üzerinde durulacak, bu süreçte öne çıkarılması gereken kavramlar ve atılması gereken adımlara değinilecektir.