turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Investigation of heavy metals and ammonia inhibition on anaerobic reactor

Katı atık yönetimi artan nüfus ve kontrol edilemeyen kentleşme ile birlikte tüm dünyada önemli bir çevre problemi haline gelmiştir. Katı atıkları düzenli depo sahalarına depolamak son ve ucuz bertaraf yöntemidir. Fakat depo sahalarında oluşan sızıntı suları çözülmesi gereken başka bir problemdir. Katı atık düzenli depo sahası sızıntı suyu her zaman arıtımını zorlaştıran yüksek miktarlarda organik ve inorganik atık içerir. Yüksek kirlilik yüklerini deşarj limitlerine kadar azaltmak için birleşik biyolojik ve kimyasal arıtma metotları kullanılması gerekir. Anaerobik parçalanma yüksek organik karbon yüklerinin giderimi için ideal bir metottur. Fakat birçok inhibitör madde prosesin kararlılığını ve metan üretimini olumsuz etkilemektedir. Yüksek serbest amonyak konsantrasyonu ve ağır metaller anaerobik arıtımda inhibisyonun birincil sebepleridir. Literatürde anaerobik arıtımın inhibisyonu hakkında birçok çalışma yapılmasına rağmen, inhibisyona neden olan maddeler hakkında hala bilinmeyen birçok şey bulunmaktadır. Bu çalışmada İstanbul Kömürcüoda Katı Atık Düzenli Depo Sahasından gelen sızıntı suyu yukarı akışlı çamur yatağı reaktör ile 600 gün arıtılmıştır. Reaktörün aşılanmasından sonra, giriş amonyak konsantrasyonu anaerobik arıtımda serbest amonyak etkisini gözlemlemek için 100 mg/L'den 2800 mg/L'ye kademeli olarak arttırılmıştır. Amonyak konsantrasyonu arttırılırken, KOİ ve BOİ giderim verimleri %95 ten %15 e kadar kademeli olarak azaldı. Anaerobik bakteriler amonyak konsantrasyonuna adapte edilmelerine rağmen, amonyağın inhibitör etkisi 1000 mg/L amonyak konsantrasyonunda gözlemlendi.
Characterization and modeling of activated sludge process for pharmaceutical industry wastewaters

İlaçların dünya üzerindeki genel dağılımları, günümüzün en önemli çevre problemlerinden biri olarak görülmektedir. Yüzey ve yeraltı sularının artan şekilde kimyasal maddelerle kirlenmesinin, sudaki yaşam ve insan üzerinde uzun vadeli ve tehlikeli sonuçlar doğurması beklenmektedir. Dünyada ve ülkemizde en çok tüketilen ilaç gruplarının başında antibiyotikler gelmektedir. Ancak antibiyotiklerin kronik etkileri hakkında çok az veri bulunmakta, kronik etkileri de genellikle bilinmemektedir. Bu çalışmada ilaç endüstrisi formulasyon alt kategorisinde kaynak bazında, Lak Tablet, Tablet, Likit ve Antibiyotik üretimlerinden meydana gelen atıksuların ürün esas alınarak miktarlarının belirlenmesi, karaterizasyon çalışmasının yapılması ve bu atıksuların arıtılabilirliğinin incelenmesi hedeflenmiştir. Bu çerçevede Türkiye'de formulasyon kategorisinde üretim yapan bir ilaç üretim tesisi çalışma konusu olarak seçilmiştir. Tesisin üretim prosesleri incelenmiştir. Yıl boyunca oluşan atıksular kaynakları ve miktarları ile ölçümlenmiştir. Tesiste biyolojik arıtma sistemi mevcuttur. Çalışmada atıksu arıtma verimleri deneysel olarak ölçümlenmiştir. Atıksu arıtma sistemine giren ve çıkan sudan 2 farklı mevsimde alınan numunelerde yapılan respirometrik ölçümlerde sağlanan değerlerin tesis ölçümleri ile kıyaslanması yapılmıştır. Repirometrik deneyler sonucunda elde edilen oksijen tüketim hızı verileri, Aquasim olarak adlandırılan bir bilgisayar programı aracılığı ile ASM1 modeline uygun olarak modellenmiştir. Model kullanılmasının amacı, ilgili stokiyometrik ve kinetik katsayılarınn belirlenmesidir. Belirlenen katsayılar daha sonra literatürde benzer proseslere ait verilerle kıyaslanmıştır. Partikül boyut dağılımı bazlı KOİ bileşen analizi, alternatif karakterizasyon çalışması olarak kullanılmıştır. Partikül Boyut Dağılım analizi;Sıralı filtrasyon/Ultrafiltrasyon metodu ile gerçekleştirilmiştir. PBD bazlı COD dağılımları giriş ve çıkış akımları için yapılmış, bu şekilde arıtma metodunun hangi boyutlarda ne ölçüde gerçekleştiği görülmüştür.
Melamin ve üre reçinesi ile emprenye edilmiş atık kağıtların HDF üretimine ilavesi ile boyutsal kararlılık ve mekanik özelliklerin iyileştirilmesi

Ülkemizde üretim miktarları her geçen gün artan MDF, HDF, Yonga levha, Kontrplak ve OSB panel levhalar gibi odun esaslı üretimler beraberinde yüksek miktarda değerli atıklar bırakmaktadır. Bu atıkların yine levha içerisinde geri kazanımı ve bu kazanım esnasında üretim kalitesine pozitif yönde etkilemesi bu çalışmanın ana konusunu oluşturmaktadır. Yüzey kaplaması olarak kullanılan emprenyeli kağıdın, emprenye işlemi sırasında veya daha sonraki aşamalarda ortaya çıkan atıklarını tekrar levha içerisinde değerlendirilmesinin levhanın fiziksel ve mekanik özelliklerine etkisi araştırılmıştır. Yapılan çalışma yüksek yoğunluktaki lif levha ile üretilen laminat parke içerisine %5-10- 15 oranlarında emprenye edilmiş atık Dekor kağıt ve %5-10- 15 oranlarında ovarley kağıt kullanılarak mekanik değerlerdeki değişimler tespit edilmiştir. Çekme direnci değerinde kontrol numunesi 1,17 N/mm ile en düşük ve 1,44 N/mm ile %15 ovarley atık kağıt ilaveli numune en yüksek olarak bulunmuştur. Yine eğilme dayanımı için kontrol numunesi ile karşılaştırıldığında %15 Dekor ve ovarley ilaveli levhalarda sırasıyla %7 ve %8 artış gözlenmiştir. Kalınlığına şişmede 2 saatlik sonuçlara bakıldığında %5,34 ile en az kalınlığına şişme %15 Dekor kağıdı ilavesinde elde edilmiştir. Diğer yandan 24 saatlik şişmeler kontrol edildiğinde %12, 36 ile %15 ovarley ilaveli numune en düşük kalmıştır. Formaldehit miktarı 8,70 mg/100gr ile en düşük kontrol levhası ve 13,40 mg/100gr ile %15 ovarley ilaveli levhada ölçülmüştür. Denemeler sonucunda, melamin formaldehit tutkalı ile üretilen emprenyeli ovarley kağıt ilaveli test levhalarında iyi yönde sonuç vermiştir. Artan mekanik ve fiziksel değerlerin yanında formaldehit miktarındaki artış ve yüzeyde kalan kağıt parçalarının bazı yüzey işlemlerine uygun olmaması dezavantaj oluşturmaktadır.
Hastane atıksularının karakterizasyonu, arıtılabilirliği ve Eskişehir iline ait bir örnek

Teşhis ve tedavi amacıyla hastalar üzerinde kullanılan ilaçlar hem hastanelerde, hem de doktorlar tarafından reçetelendirilerek evlerde kullanılmaktadır. Tıbbi maddeler, hastalar tarafından kullanıldıktan sonra bir kısmı metabolizma tarafından kullanılırken, kullanılmayan kısım idrar yoluyla dışarıya atılır. Bu sayede kanalizasyona ve oradan da arıtma tesisine ulaşır. Bu sırada biyolojik olarak bozunmazlarsa ya da arıtma tesisinde arıtım sırasında yok edilmezlerse içme sularına karışabilirler. Hastane içinde çeşitli birimlerden gelen sıvı atıklar doğrudan kanalizasyona verilmektedir. Hastane atıksuları; evsel nitelikli atıksulardan ve hasta servisleri, laboratuarlar, morg, kan bankası ve çamaşırhanelerden gelen sulardan oluşmaktadır. Her birimin atıksuyu oldukça yüksek konsantrasyonda bir kirliliğe sahiptir ancak hastanedeki evsel nitelikli atıksularla karıştığı için belirli oranda seyrelmektedir. Her endüstriyel proses potansiyel bir kirlilik kaynağıdır ve meydana gelen bu atıksular için spesifik bir arıtım gerekir. Atıksu arıtımları maliyeti artırır ve bu nedenle atıksu arıtımlarının etkinliğini artırmak için yapılacak her çalışma önemlidir. Bu durum bütün endüstri kollan için aynıdır, ancak tabakhaneler gibi işlenmesi zor atıksuyu olan düşük ya da orta ölçekli endüstriler için özellikle önem taşır. Bu tür endüstrilerin atıksuyunu arıtabilmek için sıklıkla kullanılan işlem koagülasyon-flokülasyondur. Bu tez çalışmasında, Eskişehir'de bulunan Anadolu Üniversitesi Mavi Hastane ile Devlet Hastane'sinin atıksuları incelenmiş ve bu atıksuların özellikleri belirlenmeye çalışılmıştır. Bu amaçla kimyasal ve bakteriyolojik analizler yapılmıştır. Anadolu Üniversitesi Mavi Hastane atıksularının koagülasyon-flokülasyon yöntemi kullanılarak arıtılabilirliği incelenmeye çalışılmıştır. Bu amaçla Jar Testi deneyleri yapılmıştır. Öncelikle optimum koagülant dozu ve optimum pH belirlenmiştir. Daha sonra uygun yardımcı koagülant miktarı belirlenmiştir. Alum, FeCU ve kil kullanılarak yapılan bu deneylerde en iyi bulanıklık ve KOt giderim veriminin alum kullanılarak gerçekleştiği belirlenmiştir.
Biotransformation of benzalkonium chlorides by immobilized cells of pseudomonas sp. biomig1

Dördüncül amonyum bileşiklerinin kitlesel kullanımı bu kimyasalların çevresel bir soruna dönüşmesine neden olmuştur. Atıksu arıtma tesislerinde DAB'lerin neredeyse hiç arıtılmaması, bu kimyasalların çevreye salınımından önce arıtım sistemi içerisinde giderimi için bir politika belirlenmesini gerektirmektedir. Bu çalışmada, DAB'ler arasında tüketici ürünlerinde en yaygın bulunan kimyasal olan benzalkonyum klorürlerin etkili bir şekilde bertarafı için biyolojik arıtma sonrasına eklenebilecek bir ileri arıtma sistemi önerilmiştir. Daha önce keşfedilen ve BAK parçalama hızı yüksek bir Pseudomonas suşu olan BIOMIG1'in, BAK'ı benzildimetilamine dönüştüren alt suşu (BIOMIG1BDMA) kültürde büyütülüp kalsiyum alginat bilyelerinin içerisine hapsedilmiştir. Bilyeler 107 CFU/mL hücre yoğunluğunda kalsiyum klorür (CaCl2) konsantrasyonu ve bilye çapı açısından BAK biyodönüşüm verimliliği en yüksek olacak şekilde optimize edilmiştir. En uygun bilyeler 0.15 M CaCl 2 içerisinde üretilen 3 mm çapındaki bilyeler olarak belirlenmiştir. Bilyelerdeki hücre miktarı 4.6 1.4x 106 CFU/bilye olarak bulunmuştur. Bu bilyelerin BAK parçalama kinetiği, atıksularda en yaygın olarak bulunan BAK'lar, C12BDMA ve C14BDMA kullanılarak incelenmiştir. Hücreye özgü kullanım oranı sabitinin 0.46 M-BAK/sa olduğu tahmin edilmiştir. Alginat bilyeleri ile sürekli akışlı dolgu yataklı reaktörler hazırlanmıştır. Bu reaktörler, sırasıyla 1.3, 0.8 ve 0.3 saat ortalama bekletme süresine karşılık gelen 4.7, 2.3 ve 1.2 saat boş yatak temas süresinde çalıştırılmıştır. 20 M BAK giriş konsantrasyonunda 0.3 OBS'de çalıştırılan reaktörde %85 5 giderim verimi gözlenmiştir. Aynı koşullarda giderim verimi, 2 M BAK giriş konsantrasyonunda %102 11, 20 M BAK içeren atıksuda %95 5 olarak belirlenmiştir.
Mezbaha atıksularının elektrokoagülasyon prosesi kullanılarak arıtılması

Bu tez çalışmasında, Tunceli ilinde bulunan mezbahadan temin edilen atıksuyun elektrokoagülasyon prosesi ile arıtımı laboratuvar koşullarında oluşturulan bir reaktör içerisinde araştırılmıştır. Proseste; akım yoğunluğu, pH, elektrotlar arası mesafe ve işletme süresi gibi farklı parametrelerin arıtım verimine etkisi kimyasal oksijen ihtiyacı ve toplam organik karbon giderimi esaslı olarak incelenmiştir. KOİ giderimi klasik optimizasyon ile incelenmiş ve parametrelerin tek başına proses üzerindeki etkileri belirlenmiştir. En yüksek KOİ giderimi (%90,63) pH 7 ,47, akım yoğunluğu 15 mA/m2, elektrotlar arası mesafe 16 mm ve işletme süresi 60 dakikada olduğu zaman elde edilmiştir. Bu şartlarda arıtımdan sonra, yağ ve gres, toplam katı madde, uçucu katı madde, amonyak azotu (NH3-N), nitrat azotu (NO3--N), nitrit azotu (NO2--N), toplam kjeldahl azotu, ortofosfat (PO4-3), bulanıklık ve renk giderim verimleri sırasıyla %92,22, %42,94, %75,38, %51,37, %71,69, %77,18, %79,64, %96,84, %99,81, %98, 41 olarak elde edilmiştir. Optimum koşullarda işletme maliyeti ve tüketilen elektrot miktarı 9,15 TL/kg KOİ ve 0,79 kg/kg KOİ, enerji tüketimi ise 0,08 kWh/kg KOİ olarak bulunmuştur. TOK giderimi cevap yüzey yönteminde yer alan merkezi kompozit tasarım kullanılarak incelenmiştir ve parametrelerin proses üzerindeki etkileşim etkileri belirlenmiştir. Varyans analizi ve merkezi kompozit tasarım kullanılarak ikinci dereceden bir model geliştirilmiştir. Maksimum TOK giderimini (%94,77) veren bağımsız proses değişkenleri değerleri, akım yoğunluğu 22,97 mA/m2, elektrotlar arası mesafe 12,03 mm ve işletme süresi 78,95 dakika olarak elde edilmiştir. Optimum şartlarda arıtımdan sonra yağ ve gres, KOİ, TKM, UKM, NH3-N, NO3--N, NO2--N, TKN, PO4-3, bulanıklık ve renk giderim verimleri sırasıyla %91,86, %84,55, %66,05, %87,18, %68,97, %61,17, %78,37, %95,58, %98,55, %98, 41 olmuştur. Optimum koşullarda işletme maliyeti ve tüketilen elektrot miktarı 24,40 TL/kg TOK ve 2,11 kg/kg TOK ve enerji tüketimi ise 0,03 kWh/kg TOK olarak bulunmuştur. Bu sonuçlar elektrokoagülasyonun mezbaha atıksuyunun etkin bir şekilde arıtılması için etkili bir yöntem olduğunu doğrulamaktadır.
Ağır metal içeren atık suların ileri arıtımında su mercimeği bitkisinin kullanılması

Bu çalışmanın amacı Lemna minor bitkisinin ağır metal giderim kapasitesinin araştırılmasıdır. Bu amaçla, piyasadan temin edilen Lemna minor bitkisi, kampüsünevsel atıksularının deşarj edildiği sızdırmalı fosseptikten alınan sularla önce doğalarazi şartlarında ardından laboratuar şartlarında büyütülmeye çalışılmıştır. ÇalışmaGebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü Çevre Mühendisliği Bölümü Laboratuarlarındagerçekleştirilmiştir. Doğal arazi şartlarında üretilen su mercimeklerinin laboratuar ortamında ağır metal giderim verimlilikleri araştırılmıştır. Deneysel çalışmalar iki farklı hacimdeki sistemlerde yürütülmüştür. 100 mL' lik ve 500 mL' lik her iki sistemde de kesikli olarak çalışılmıştır. Üç farklı ağır metal giderimi için elde edilen deneysel sonuçlar şu şekildedir: Kadmiyum 5.0 ve 10.0 mg/L konsantrasyonlarında: 100 mL' lik kesikli reaktörlerde deney süresi sonunda yaklaşık % 96 giderim verimi elde edilmiştir, 500 mL' lik kesikli reaktörlerde ise yaklaşık %90 oranında giderim verimi elde edilmiştir. Bakır 10.0 ve 20.0 mg/L konsantrasyonlarında: 100 mL' lik kesikli reaktörlerde deney süresi sonunda yaklaşık % 89 giderim verimi elde edilmiştir 500 mL' lik kesikli reaktörlerde ise yaklaşık %89 oranında giderim verimi elde edilmiştir. Kurşun 10.0 ve 20.0 mg/L konsantrasyonlarında: 100 mL' lik kesikli reaktörlerde deney süresi sonunda yaklaşık % 98-100 giderim verimi elde edilmiştir. 500 mL' lik kesikli reaktörlerde ise yaklaşık % 98-100 oranında giderim verimi elde edilmiştir.
Palmiye kabuğu kökenli aktif karbon adsorpsiyonu ile ağır metal giderimi

Bu tez çalışmasında Cd2+, Cu2+, ve Pb2+ iyonlarının palmiye kabuğu kökenli aktif karbon kullanılarak sulu çözeltilerden adsorpsiyonu ve borik asitin etkisi incelenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre Pb2+ ve Cd2+ adsorpsiyonun optimum pH değerleri 5, Cu2+ adsorpsiyonunun optimum pH değeri 6 olarak bulunmuştur. Cu2+ ve Cd2+ adsorpsiyonu 40 dk'da dengeye ulaşırken, Pb2+ adsorpsiyonu 50 dk'da dengeye ulaşmıştır. Pb2+ ve Cd2+ için optimum adsorban dozu 350 mg/300 ml, Cu2+ için optimum adsorban dozu 70 mg/50 ml olarak bulunmuştur. Elde edilen deneysel veriler hem lineer hem de non-lineer regresyon modeli ile açıklanmıştır. Her üç metal iyonunun adsorpsiyonu için optimum sıcaklığın 25 0C olduğu belirlenmiştir. Her üç metal iyonunun adsorpsiyonunun başlangıç metal konsantrasyonu artışı ile arttığı gözlenmiştir. İzoterm çalışmaları her üç metal adsorpsiyonu olayının Freundlich izoterm modeli ile açıklandığını belirtirken, kinetik çalısmaları her üç metal adsorpsiyonu olayının II. derece kinetik modeline daha iyi uyum sağladığını göstermiştir. Borik asitin varlığının her üç metal giderimine çok az etkisi olmuştur.
Bolu ormanları üzerine dendrokronolojik çalışmalar

Bolu ilinde karaçam, sarıçam, kayın, göknar ormanları üzerinde dendrokronolojik bir çalışma gerçekleştirilmiştir. Ağaçlarda yıllık halka genişliğinin değişimine göre yapılan çalışmamızda, yıllık halka genişlikleri ile, yıllık yağış arasında sıkı ilişki olduğu belirlenmiştir. 1700'lü yılların ikinci yansına değin değerlendirmeler yapabildiğimiz çalışmamızda, geçmişşte yağışlı ve kurak dönemlerin birbirini takip ettiği, 1950'lerden sonra ise genelde kuraklık yaşandığı ortaya konmuştur.
Taş ocaklarında atık yönetimi ve isg uygulamaları

Çalışma 10 pilot firma üzerinde incelemeler yapılarak oluşturulmuş olup, taş ocaklarındaatık yönetimi ve İSG uygulamalarını konu almaktadır. Atık yönetimi açısından, evsel ve endüstriyel atıklar incelenmiştir. Ortaya çıkan atık çeşitleri ve miktarları, pilot firmaların çalışan sayısı ve kapasiteleri ile ilişkilendirilerek grafikler ile incelemeler yapılmıştır. Atıkların firmalardaki kontrollü yönetimlerinden, geri dönüşüm ve bertaraf süreçlerine kadar olan tüm aşamalarından sırası ile bahsedilmiştir. Oluşan atıkların miktarının; firmalardaki, yürütülen çalışma yöntemi, çalışma süresi, çalışan sayısı ve kullanılan ekipmanlar ile doğru orantılı olduğu sonucuna varılmıştır. İş sağlığı ve güvenliği açısından ise, çok tehlikeli sınıfta yer alan taş ocaklarında doğru bir yönetim sistemi ile güvenli çalışma koşullarının oluşturulması incelenmiştir. Bu yönetim sistemi kapsamında, planlı bir çalışmanın temeli olan dökümantasyon uygulamaları ele alınmıştır. Genel, personel ve sahadökümantasyon uygulamaları olarak üç başlık altında derlenen bilgiler ve örnek dökümantasyonlar çalışma kapsamında sunulmuştur. Bu şekilde yönetim sağlanması durumunda ramak kala olaylarda ve iş kazalarında azalma olduğu gözlenmiştir. Yönetimin doğru dökümantasyon uygulamaları ile sağlanması durumunda; üretimin, çalışma alanının ve çalışanın sürekli olarak güvenliğinin sağlanacağı sonucuna varılmıştır.
Termik santral taban külünün, bentonit ve zeolit ile birlikte, katı atık depolama sahası taban malzemesi olarak kullanımının araştırılması: Afşin-Elbistan örneği

Atık sahalarında fazla miktarlarda üretilen termik santral taban külleri, bertarafi konusunda, ülke ekonomisi ve çevre sağlığı açısından büyük bir sorun teşkil etmektedir. Bu malzemeyi yine atık olarak depolama yerine, sahip olduğu adsorblama ve permeabilite özellikleri arttırılarak depolama geçirimsiz tabaka malzemesi oluşturulması, bu çalışmanın asıl hedefini oluşturmaktadır. Bu kapsamda, yapılan deneysel çalışmalarda, bilinen en iyi bağlayıcı malzeme olan bentonit ve yine en iyi adsorbentlerden biri olan zeolitle, belirli oranda kanştmlmış, fakat taban külü ile zeolitin da ne yapılan fiziksel yönden birbirine benzediği için, bir arada tutunabilme özelliğinin kaybolduğu gözlenmiştir. Bundan sonraki aşamalarda; Taban külü+Bentonit ve Zeolit+Bentonit ayrı ayrı karışımlar oluşturularak, öncelikle geçirgenlikleri en düşük permeabilite değerini verecek en optimum karışım oranlan tesbit edilmiş, daha sonra adsorblama kapasiteleri zamana karşı oluşabilecek değişimler gözlenerek, adsorbsiyon izotermi incelenmiştir. Sonuç olarak, şu ana kadar incelenen literatürde, özellikle taban külüne ait en düşük permeabilite değeri lxl0~5cm/sn. olduğu tesbit edilmiş ve yapılan bu tez çalışmaları ile daha da düşürülmüş, aynı zamanda taban külü,% 30 oranla bentonitle kanştmldığmda 8, 1x1 0'8 cm/sn' lik bir geçirimsizlik değerine ulaşılmıştır. Yine %30 bentonit katkılı zeolit kanşımmda 1,2x 1 0'7 cm/sn' lik permeabilite değerine ulaşılmıştır. Aynca, hem oluşturulmuş sentetik sıvılarla, hem de İstanbul Odayeri Düzenli Çöp Depolama Alanından getirilen çöp sızıntı suyu ile yapılan deneylerde, her iki malzemenin de adsorblama kapasitesinin oldukça yüksek olduğu belirlenmiştir. Diğer taraftan ağır metallerin gideriminde, özellikle taban külünün son derece etkili olduğu gözlenerek, bu oluşturulacak taban malzemelerinin aynı zamanda endüstriyel veya tehlikeli atık depolama alanlannda da kullanılabileceği belirlenmiştir.
Otomotiv sanayi atık sularının arıtma teknolojileri ve geri kazanım alternatiflerinin araştırılması

Endüstriyel faaliyetlerden kaynaklanan çevre kirliliğinin artması ve doğal kaynakların tükenmeye başlaması nedeniyle işletmelerin çevreye karşı sorumluluğu da artmaktadır. Otomotiv endüstrisi, ülke ekonomisi için ihracat kapasitesi, yan ürün pazarı oluşturma ve istihdam açısından önde gelen bir sektördür. Ayrıca çevresel açıdan bakıldığında kimyasal ve su kullanım miktarının ve tehlikeli atık miktarının fazla olması, uluslararası anlaşmalar ve yasal gereklilikler nedeniyle hizmet ve üretim süreçlerinde temiz üretim teknolojilerinin kullanımını zorunlu hale getirmektedir. bu çalışmada bir otomotiv endüstrisinden kaynaklanan atıksularının membran teknolojileri ve fotokatalitik proseslerle arıtımı yapıldıktan sonra yeniden kullanılabilirliği araştırılmıştır. Atıksuyun ilk arıtımı Ultrafiltrasyon farklı membranlarla ve farklı barlarda (2, 4, 6 bar) çalışılmış giderim verimi en yüksek olan membran çıkışında (6 bar) Kimyasal Oksijen İhtiyacı %86,4, Askıda Katı Madde %94, Bulanıklık %87, İletkenlik %17,5, Yağ ve Gres %98 verimleri elde edilmiştir. Ayrıca kullanılan UF membranları, konsantre mod ve tam geri devir modu ile çalışılmış ve iki mod verimleri ve akı değişimleri karşılaştırılmıştır. Membran çıkışından elde edilen atıksu farklı miktarlarda TiO2 (0,25 g/L, 0,5 g/L, 0,75 g/L ve 1,0 g/L) ile fotokatalitik oksidasyona maruz bırakılmış ve giderim verimleri incelenmiştir. Bu kapsamda 1 g/L TiO2 miktarında KOİ %70 giderim verimleri elde edilmiştir. Çalışma neticesinde, atıksuyun soğutma suyu olarak tekrar kullanılabilirliğinin mümkün olduğu görülmüştür. Toplam %96 KOİ giderim verimi elde edilmesine rağmen deşarj standartları sağlanamamıştır. Fakat Yağ-gres, Bulanıklık, EC, ZSF parametreleri için istenilen deşarj standartları sağlanmıştır.
Samsun-Tekkeköy yöresi havasındaki SO2 ve duman konsantrasyonlarının belirlenmesi ve meteorolojik parametrelerle ilişkilerinin incelenmesi

Bu çalışmada, Samsun-Tekkeköy yöresinde seçilen üç istasyonda, havadaki kükürt dioksit (S02) ve duman konsantrasyonları ölçülmüştür. Elde edilen ölçüm sonuçları ile meteorolojik parametrelerden, basınç, sıcaklık, nisbi nem ve rüzgar hızı arasındaki ilişkiler saptanmıştır. Yapılan istatistiksel çalışmalarda, kirleticiler ile meteorolojik verilerin günlük ve aylık ortalamaları kullanılmıştır. Günlük ortalamalar kullanılarak elde edilen korelasyon katsayıları; S02 ile meteorolojik parametreler arasında minimum -0,005, maksimum 0,950 duman ile meteorolojik parametreler arasında minimum -0,017, maksimum 0,663 değerlerini almıştır. Aylık ortalamalara göre bulunan değerler ise S02 ile meteorolojik parametreler arasında minimum -0,261, maksimum 0 ,793, duman ile meteorolojik parametreler arasında minimum -0,297, maksimum 0,787 şeklinde olmuştur. İstatistiksel çalışmalar ile elde edilen tüm regresyon denklemleri ve korelasyon katsayıları incelenmiş, kirleticiler ile meteorolojik parametreler arasındaki üişkilerin, çalışma döneminde zayıf olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Rüzgar güllerinin incelenmesi ise yöreye, Rusya ve Balkan Ülkeleri ile güneybatıda yer alan küçük sanayi tesislerinden kirletici taşınmış olabileceğini göstermiştir. Samsun-Tekkeköy yöresinde belirlenen hava kirliliği düzeyi, bir yıllık çalışma döneminin ilk beş ayında, Hava Kirhliğinin Korunması Yönetmeliği'nde öngörülen sınır değerlerin oldukça üzerinde olmuştur. Bununla birlikte, altıncı aydan itibaren S02 konsantrasyonlarımn özellikle günlük ortalama değerlerinde büyük bir düşme gözlenirken, başlangıçtan itibaren oldukça düşük olan duman konsantrasyonlarında büyük farklar gözlenmemiştir.