turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sanat eğitiminde bir alt disiplin olarak pedagojik sanat eleştirisi ve bir uygulama örneği

Eğitimin en önemli amaçlarından biri öğrencilerin eleştirel düşünmelerini sağlamaktır. Öğrencilerin eleştirel düşünme seviyeleri arttığında, sanat eğitiminin amaçlarından olan çocuğun sanatsal bir çalışmaya değer verme ve inceleme yetisini geliştirmektedir. Bunun için, bu araştırma çerçevesinde görsel sanatlar dersinde kullanılan pedagojik sanat eleştiri uygulamalarının öğrencilerin eser eleştirisi düzeyine bir etkisinin olup olmadığını belirlemek amacı ile yapılmıştır. Bununla beraber pedagojik eleştiri yönteminin dört disiplinin öğesinden biri olan sanat eleştirisi öğesi açısından incelenmesinde amaçlamıştır. Bunun için ilköğretim düzeyi ikinci basamak da öğrenim gören 100 kişilik bir gruptan oluşan 8. sınıf öğrencilerinlerine Picasso'nun 'Güvercinli Çocuk' adlı eseri ile birlikte öğrencilerin dört disiplin çerçevesinde bu eseri değerlendirmeleri istenmiştir. Anket sonuçları toplanan verilerin analizinde frekans ve yüzde hesaplanmıştır. Bu analizler bilgisayarda SPSS for Windows 22.00 istatistik paket programı ile yapılmıştır değerlendirilmiştir. Bu anket sonuçlarına göre öğrenciler 'Güvercinli Çocuk' adlı tabloyu analiz ederek, betimleme çözümleme yorumlama ve yargı evrelerinde resmin hangi sanat eseri olduğunu resimde neler anlattığını ve eserin hangi dönem içerisinde yapıldığı eserin kendi hayal dünyalarında neler ifade ettiğini başarılı bir şekilde anlatabilmişlerdir.
Çeviri piyasası-sektörü, çevirmen yetkinliği ve çeviri eğitimi ilişkilerinde akademik çözümler

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de ve genel olarak dünyada çeviri faaliyetinin ticari boyutta uygulanması kapsamında, çevirmenlerin yetkinliği ve çevirmen yetiştiren kurumların bu yetkinliğin geliştirilmesine yönelik sağladığı ve sağlayabileceği katkıların değerlendirilmesidir. Çevirinin piyasa boyutu ile akademik yönü arasında süregelen bir uyuşmazlık olduğu bilinmekle birlikte, yakın dönemlerde çeviri işletmelerinin çeviri bölümü mezunlarını istihdam etmeyi tercih etmesi ve eğitim kurumlarının eğitim programlarını piyasa beklentilerini karşılayacak çevirmen yetiştirmeye yönelik olarak düzenlemesi bu hususta önemli gelişmelerdir. Bu çalışmanın bir bölümünde çeviri piyasasında çeviri işletmelerinin, işverenlerin ve diğer paydaşların, yetkinlik açısından çevirmenden beklentilerinin neler olduğu irdelenecektir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise çevirmen yetiştiren kurumların, çeviri öğrencilerine piyasada beklenen yetkinlikleri kazandırmak amacıyla ne tür eğitim uygulamaları yürüttüğü ve bu hususta eğitim programlarında yapılabilecek değişiklikler/gelişmeler önerilecektir.
1980 sonrası Güneydoğu ve Doğu Anadolu'dan göç edenlerin kimliklerinin yeniden inşasında eğitim sürecinin rolü; Adana örneği

Bu araştırmada, 1980 sonrası Güneydoğu ve Doğu Anadolu'dan Adana'ya göç edenlerin sosyal, kültürel, ekonomik ve siyasi uyarlamaları sonucu oluşan kimlik inşa sürecinde formel eğitimin rolü araştırılmıştır. Araştırma çerçevesinde, hem literatür çalışması hem de alan araştırması yapılmıştır. Veri kaynağını, araştırmacı tarafından hazırlanan 51 soruluk görüşme formunun uygulandığı, Adana'da yaşayan Doğu ve Güneydoğu Anadolu'dan göç etmiş, farklı yaş, cinsiyet, gelir ve eğitim gruplarından, toplam 170 hane üyesi oluşturmaktadır. Araştırma verilerini incelediğimizde, eğitim düzeyine bağlı olarak göçmenlerin siyasal, sosyal ve ekonomik uyarlanmalarında farklılıklar olduğu görülmüştür. Formel eğitimin göçmenlerin kimlik inşa sürecinde etkili olduğu saptanmıştır. Eğitim seviyesine paralel olarak, göçmenlerin kendilerini tanımlama unsurları, konuşulan dil, kendini ötekilerden farklı hissetme, geleneklere bağlılık, farklı gruplara hissedilen yakınlık gibi davranışlarda değişiklik olduğu görülmektedir.
Sanat eğitiminde renk ve Anadolu Güzel Sanatlar Lİselerinde uygulanışı

11 DOKTORA TEZ ÖZÜ SANAT EĞİTİMİNDE RENK VE ANADOLU GÜZEL SANATLAR LİSELERİNDE UYGULANIŞI Lale ALTINKURT Güzel Sanatlar Eğitimi Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ağustos 2003 Danışman: Prof. Oya KINIKLI Bu araştırmada, Anadolu Güzel Sanatlar Liselerinde çalışan resim öğretmenlerinin, renk öğretimindeki görüşlerinin, çektikleri güçlüklerin ve eğitim gereksinimlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma, tarama modelinde gerçekleştirilmiştir. Araştırma evrenini 2001- 2002 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde Milli Eğitim Bakanlığına bağlı 43 Anadolu Güzel Sanatlar Liseleri resim bölümü öğretmenleri oluşturmuştur. Araştırmanın çalışma evrenini ise 2001- 2002 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde Lise 3. sınıfı bulunan 19 Anadolu Güzel Sanatlar Liseleri Resim bölümünden 102 öğretmen oluşturmaktadır. Öğretmen evreninin %76,4'ünden kullanılabilir veri elde edilmiştir. Araştırmanın belirlenen amaca ulaşması için gerekli olan veriler araştırmacı tarafından geliştirilen 'Anadolu Güzel Sanatlar Liselerinde Görev Yapan Öğretmenlerinin Renk öğretiminde Uyguladıkları Yöntem ve Teknikler Hakkındaki Görüşleri' anketi ile toplanmıştır. Araştırmada veri toplama araçları ile toplanan verilerin çözümlenmesi aşamasında, Ill araştırma amaçları doğrultusunda, frekans, yüzde ve parametrik olmayan 2 istatistik tekniklerden kay kare den yararlanılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin istatistiksel çözümlemelerde anlamlılık düzeyi 0,05 olarak alınmıştır. Araştırma ile ilgili tüm istatistiksel çözümlemelerde 'SPSS 10.0 for Windows' paket programından yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda, Anadolu Güzel Sanatlar lisesi resim öğretmenlerinin Renk Bilgisi öğretimi konusunda genel anlamda güçlük çekmedikleri; ancak, bilgisayar destekli eğitim konusunda güçlük çektikleri belirlenmiştir. Resim programlarında yer alan renk bilgisi konusunun yetersiz olduğu, renk öğretiminin daha etkili yöntemlerle gerçekleştirilebilmesi için okulların donanım açısından geliştirilmesi ve okullar arası işbirliğinin artırılması gerektiği belirlenmiştir.
Eğitim yöneticilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri ile bireysel yenilikçilik düzeylerinin incelenmesi

Bu tez çalışmasının amacı; Eğitim yöneticilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri ile bireysel yenilikçilik düzeylerini çeşitli değişkenlere göre inceleyerek, eğitim yöneticilerinin bireysel yenilikçilik düzeyleri ile yaşam boyu öğrenme eğilimleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmada bu amaçla tarama yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın katılımcılarını 2015- 2016 eğitim öğretim yılında Bartın ilinde görev yapan ve araştırmaya gönüllü olarak katılan 164 eğitim yöneticisi oluşturmaktadır. Araştırma verileri araştırmacı tarafından geliştirilen ve katılımcılarla ilgili çeşitli demografik bilgileri elde etmek amacıyla kullanılan anket, eğitim yöneticilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerini tespit etmek amacıyla Diker Coşkun (2009) tarafından geliştirilen 'Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimleri Ölçeği' ile eğitim yöneticilerinin bireysel yenilikçilik düzeylerini tespit etmek amacıyla Kılıçer ve Odabaşı (2010) tarafından Türkçeye uyarlanan 'Bireysel Yenilikçilik Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizi SPSS paket programı ile yapılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde betimsel istatistikler, parametrik testlerden t-testi ve ANOVA; non-parametrik testlerden Mann-Whitney U testi ve Kruskal Wallis H testi kullanılmıştır. İki ölçek arasındaki ilişkiyi belirlemede ise Spearman's rho korelasyon analizi yapılmıştır. Araştırma sonucunda; araştırmaya katılan eğitim yöneticilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin ölçek orta puanının üzerinde olduğu, bireysel yenilikçilik düzeylerinin ise sorgulayıcı kategoride olduğu görülmektedir. Eğitim yöneticilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri ile bireysel yenilikçilik düzeyleri arasında pozitif yönde, orta düzeyde ve anlamlı bir ilişkinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Öte yandan eğitim yöneticilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin cinsiyete göre anlamlı farklılık gösterdiği ve kadın eğitim yöneticileri yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Eğitim yöneticilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin yöneticilik tecrübesine ve yaşa göre anlamlı farklılık olmadığı görülmüştür. Eğitim yöneticilerinin eğitim düzeyine göre yaşam boyu öğrenme eğilimlerinde anlamlı farklılık olduğu ve lisansüstü eğitim yapan eğitim yöneticilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Eğitim yöneticilerinin cinsiyete göre bireysel yenilikçilik düzeyleri arasında anlamlı fark olmadığı görülmüştür. Eğitim yöneticilerinin yöneticilik tecrübesine göre bireysel yenilikçilik düzeylerinde anlamlı fark olduğu ve yöneticilik tecrübesi arttıkça bireysel yenilikçilik puanlarının da arttığı görülmüştür. Eğitim yöneticilerinin bireysel yenilikçilik düzeylerinde yaşa göre anlamlı farklılık olmadığı görülmüştür. Eğitim düzeylerine göre eğitim yöneticilerinin bireysel yenilikçilik puanları arasında anlamlı bir farklılığın olmadığı görülmüştür.
Refah devleti anlayışı: TR33 bölgesinde eğitim, sağlık ve sosyo ekonomik düzeylerinin incelenmesi

Refah devleti bireylere ve ailelere, minimum düzeyde gelir garantisi sağlayan vatandaşlarına, belirli sosyal risklerin üstesinden gelmelerinde yardımcı olan ve sosyal refah hizmetleri vasıtasıyla tüm vatandaşlara en iyi yaşam standartlarını sağlayan devlet biçimidir. Bu çalışmanın amacı Türkiye'de refah devleti anlayışının bölgesel tespitini TR33 Bölgesi özelinde yapmak ve bölgede refah devleti uygulamalarının katkılarını artırmak ve bölgesel farklılıkları gidermek için temel öneriler getirerek 2014- 2023 Bölge Planına katkı sağlamaktır. Türkiye'de refah devleti anlayışı kapsamında yapılan çalışmalarda bölgesel düzeyde bir inceleme yapılmamış olup bu çalışma ile refah devleti anlayışı uygulamaları bölgesel bazda incelenerek literatüre farklı bir bakış açısı kazandırılmıştır.
Klasik gitar eğitiminde Türk halk müziği düzenlemelerinin kullanım durumu

Bu çalışmada, klasik gitar için yazılmış Türk Halk Müziği düzenlemelerinin, Türkiye'deki eğitim fakültelerine bağlı müzik eğitimi anabilim dallarındaki kullanım durumu, klasik gitar eğitimine sağladığı katkı ve konu hakkındaki öğretim elemanı görüşlerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu araştırma betimsel bir çalışma olup, model olarak genel tarama modelindedir. Aynı zamanda durum saptamaya yönelik amacı doğrultusunda tür olarak 'keşfedici' bir araştırmadır. Araştırmanın evrenini, Türkiye'deki üniversitelere bağlı eğitim fakülteleri güzel sanatlar eğitimi bölümü müzik eğitimi anabilim dallarında görev yapan klasik gitar öğretim elemanları oluşturmaktadır. Örneklem grubu ise, ankete yanıt veren öğretim elemanlarından (22) oluşmaktadır. Örneklem grubuna uygulanan ankette; demografik bilgilere ilişkin olarak klasik gitar öğretim elemanlarının unvan, eğitim düzeyi, çalışma süresi ve ders verdikleri sınıf düzeyi dağılımları, klasik gitar eğitiminde kullanılan Türk Halk Müziği düzenlemelerinin çeşitli değişkenlere göre kullanım durumu ile bu düzenlemelerin hangi sınıf düzeylerinde kullanıldığı sorgulanmıştır. Araştırmacı tarafından oluşturulan bu ankette, görüş içeren 3 seçenekli likert tipi sorular ve çoktan seçmeli sorular yer almaktadır. Anket sonucunda elde edilen veriler yüzde frekans analizi yapılarak çözümlenmiştir. Çalışma sonucunda, klasik gitar için yazılmış Türk Halk Müziği düzenlemelerinin en çok lisans düzeyinde kullanıldığı, çoğunlukla bilinen düzenlemelerin kullanıldığı ve eser seçiminde en çok müzikal beğeniye önem verildiği, ayrıca öğretim elemanlarının genel olarak kendi çalıştıkları/seslendirdikleri düzenlemeleri öğrencilerine çalıştırdıkları tespit edilmiş olup, bilinmeyen düzenlemelerin daha çok olduğu ortaya çıkmıştır.
Anaokulu ve Anasınıfı Davranış Ölçeği'nin (PKBS-2) geçerlik güvenirlik çalışması ve destekleyici eğitim programının etkisinin incelenmesi

Araştırma okul öncesi eğitimi kurumuna devam eden 60-72 aylık çocukların sosyal becerileri ve problem davranışlarına ilişkin durum tespiti yapmak ve sosyal becerileri destekleme ve problem davranışları azaltmaya yönelik hazırlanmış eğitim programının etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evreninin Ankara merkez ilçelerde Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı bağımsız anaokullarına devam eden 60-72 aylık çocuklar oluşturmaktadır. Durum tespitinde araştırmanın örneklemini evrenden tesadüfi küme örnekleme yoluyla seçilen 330 çocuk oluşturmaktadır. Eğitim programının uygulanmasında ise 15 kontrol grubunda 15 deney grubunda olmak üzere toplam 30 çocuk araştırma kapsamına alınmıştır. Araştırmada, çocukların sosyal becerileri ve problem davranışları bazı değişkenlere göre inceleneceği için İlişkisel Tarama Modeli seçilmiştir. Eğitim programına ilişkin ise; eğitim öncesi ve sonrası kontrol ve deney gruplarında ölçme yapılmasını gerektiren, öntest-sontest kontrol gruplu model kullanılmıştır. Araştırmada anlamlılık düzeyi 0.5 olarak kabul edilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak Anaokulu ve Anasınıfı Davranış Ölçeği ( Preschool and Kindergarten Behavior Scales -PKBS-2) geçerlilik ve güvenirlik çalışması yapılarak kullanılmıştır. Ölçek Sosyal Beceri ve Problem Davranış Ölçeği olmak üzere iki bağımsız ölçekten oluşmaktadır. Araştırma sonucunda;1)Çocukların sosyal becerileri; çocukların cinsiyeti, doğum sırası, baba öğrenim düzeyi gibi değişkenlere göre farklılık göstermekte (p<0.05); çocukların kardeş sayısı, tam aileye sahip olup olmama durumu, okul öncesi eğitime devam süresi, anne öğrenim düzeyi, anne-baba meslek; öğretmeninin yaşı, kıdemi, mezuniyeti, medeni durumu gibi değişkenlere göre farklılık göstermemektedir (p>0.05).2)Çocukların problem davranışları; çocukların cinsiyeti, doğum sırası, okul öncesi eğitime devam süresi, baba öğrenim durumu, baba mesleği, öğretmenlerinin yaşı, kıdemi, mezun oldukları okul ve medeni durumlarına göre anlamlı farklılık göstermektedir (p<0.05). Çocukların problem davranışları tam aileye sahip olma durumu, anne mesleği, anne öğrenim durumu, gibi değişkenlere göre farklılık göstermemektedir (p>0.05).3)Destekleyici Eğitimi Programı sonrasında deney ve kontrol gruplarının Sosyal Beceri Ölçeği ve Problem Davranış Ölçeği'den aldıkları puanlar arasında deney grubu lehine anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0.05). Eğitim programının kalıcılığına ilişkin yapılan kalıcılık testinde deney grubunda eğitim programının etkisinin devam ettiği saptanmıştır (p<0.05). Araştırma sonunda saptanan sonuçlara yönelik eğitim, aile ve araştırmacılar açısından önerilerde bulunulmuştur.
Improving economy by education and human capital: The impact of science, technology, research and development

Bu tez ülkelerin kişi başı gayri safi yurtiçi hasıla farklılıklarını ve özelikle beşeri sermaye, bilim, teknoloji, araştırma ve geliştimenin bu farklılıklar üzerindeki etkilerini incelemek için En Küçük Kareler Yöntemi kullanılarak yapılan kesitler-arası veri analizine dayanır. Beşeri Sermaye Endeksi ve PISA bilim puanları sırasıyla 120 ülke ve 66 ülke içeren iki farklı grubu oluşturmaktadır. Beşeri Sermaye Endeksine göre sıralanan ülkeler yüksek gelir ve üst orta gelir grubu ülkeleri ve düşük gelir ve alt orta gelir grubu ülkeleri olmak üzere gelir sınıflarına göre iki alt bölüme ayrılmıştır. Eğitim farklı ülkeler arasındaki en önemli farklılıklardan biridir; ve etkisi beşeri sermayeye yansımaktadır. Beşeri sermaye ekonomik büyüme açısından önem kazanmaktadır. Geçmişte, okul kayıt oranları beşeri sermaye için temsili değişken olarak kullanılmaktaydı, ama beşeri sermaye kaynaklarını temsil etmekte yeterli değildi. Daha sonra, PISA gibi bazı uluslararası testler okul kayıt oranlarının yerini almaya başladı. Diğer taraftan, bazı araştırmacılar diğer kontrol değişkenlerini dikkate almanın eğitimin ekonomik büyüme üzerindeki etkisini değiştirdiğini öne sürmektedirler. İlk olarak modellerde HCI ve PISA puanları kullanılmaktadır ve daha sonra, gelir farklılıklarını açıklamakta eğitimin anlamlı olup olmadığını göstermek için, Ar-Ge harcaması ve bilimsel ve teknik dergi makalelerinin sayısı gibi diğer kontrol değişkenleri dahil edilmektedir. Sonuçlar, kontrol değişkenleri eklendikten sonra, ülkeler arası gelir farklılıkları ve PISA ya da HCI arasındaki güçlü ilişkinin ortadan kalktığını veya zayıfladığını göstermektedir.
Living with the ?other?: Greek Cypriot education after 1960

1960'dan beri Kıbrıs Rum Eğitimi'nin temel amacı, kesilmeyen bir ulusal kimlik anlayışı oluşturarak, acılı öz ve ötekinin olumsuz algılanmasına dayanan etnik milliyetçilik olmuştur. 1974 olayları ve iki toplum arasında yıllarca süren etkileşim eksikliği dikkate alındığında, bu tez Kıbrıs Rum Eğitim Sistemi'ni ve söz konusu sistemin 1960 yılından beri süregelen amaçlarını incelemeyi ve daha önce iki toplumun barış içinde birlikte yaşamasının teşvik edilip edilmediğini; eğer edildiyse hangi koşullar altında yapıldığını bulmayı hedeflemektedir. Ulusal kimlik ve onun okullarda inşaası, 1960 yılından bu yana her dönemin siyasi sahnesi, baskın eğilimler, belirlenmiş her zaman içinde eğitimin amaçları ve analitik programlar incelenecektir.
Okul-çevre ilişkilerinin sınıf öğretmenlerinin görüşleri açısından değerlendirilmesi

Okul-çevre ilişkileri; sosyal ve kültürel bir kurum olan okul ile içinde bulunduğu çevre arasındaki karşılıklı etkileşimin tüm unsurlarını içerir. Okul, çevreden bağımsız olarak düşünülemez. Okulda verilen eğitimin başarılı olması ve amaçlarına ulaşabilmesi, çevresiyle uyumlu ilişkiler kurabilme yeteneği ile yakından ilgilidir. Bu araştırmayla, özellikle son yıllarda önemi daha da artan ve eğitimde çok önemli rolü olan okul-çevre ilişkilerinin, sınıf öğretmenlerinin görüşleri doğrultusunda değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Araştırma, betimsel bir çalışma olup tarama modeline dayalıdır. Araştırmanın çalışma grubunu, Niğde ili merkez ilçede bulunup, aynı zamanda şehir statüsü içinde yer alan ilkokullarda görev yapan sınıf öğretmenleri oluşturmaktadır. Araştırmada, J. Epstein tarafından geliştirilmiş bir modele dayalı ''Okul, Aile ve Toplum İlişkileri'' anketi kullanılmıştır. Anketin geçerlik ve güvenirlik düzeyi kontrol edildikten sonra, 20 okulda toplam 291 öğretmene uygulanmış, uygulanan anketlerden 240 tanesi değerlendirilmiştir. Verilerin çözümlenmesinde, istatistiki tekniklerden; aritmetik ortalama, standart sapma, tek yönlü varyans analizi ve t-testi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre; okul-çevre ilişkileri, öğretmenlerin görüşleri doğrultusunda yeterli düzeyde yürütülmektedir. Öğretmenlerin okul-çevre ilişkilerine ilişkin görüşleri ile cinsiyet değişkeni arasında anlamlı bir farklılık bulunamamıştır. Okul-çevre ilişkilerine yönelik öğretmen görüşlerinin, görev yılına göre anlamlı farklılık gösterip göstermediğine bakıldığında; 11 yıl ve üzeri görev yılına sahip öğretmenlerin öğrencilerin evde öğrenmesine destek verme'' alt boyutuna ilişkin görüşlerinin ortalamalarının, 0-5 yıl ve 6-10 yıl görev yılına sahip öğretmenlerin görüşlerinin ortalamalarından yüksek olduğu görülmüştür. Okul-çevre ilişkilerine yönelik öğretmen görüşlerinin, okulun sosyoekonomik düzeyine göre anlamlı farklılık gösterip göstermediğine bakıldığında; orta ve alt sosyoekonomik düzeye sahip okullarda görev yapan öğretmenlerin, ''okul çalışmalarına gönüllü olarak katılma'' alt boyutuna ilişkin görüşlerinin ortalamalarının, üst sosyoekonomik düzeye sahip okullarda görev yapan öğretmenlerin görüşlerinin ortalamalarından yüksek olduğu görülmüştür.
Eğitim ve değerler tartışmasında edebiyatın meşruluğu sorunu

Eğitim felsefesi yazınında değerler ve değer aktarımı genel olarak iki yönden ele alınır: Bir grup eğitimi başlı başına bir değer aktarım süreci olarak kabul ederken, diğer bir grup bukabule karşı çıkıp, eğitimde değer aktarmanın meşruluğunu sorunsallaştırır. Bu çalışmada öncelikle eğitimin kaçınılmaz olarak bir değer aktarımına dönüşeceği ileri sürülecek, ancak bu kabulün zorunlu olarak bireysel özerkliğin yıkımına yol açmayabileceği gösterilecektir. Bu amaçla bir eğitim düşüncesinin zorunlu olarak belli bir değer aktarımı gerçekleştireceğikabulüne dayanarak 'hangi değerlerin' yeğlenebileceği yeni bir tartışma olarak irdelenecektir. Çalışmanın kalan bölümü edebiyat ve değerler ilişkisine odaklanacak, edebiyatın bu süreçteistendik bir değer aktarım amacıyla ne ölçüde meşru bir eğitim içeriği oluşturabileceğitartışılacaktır.
Çok alanlı sanat eğitimi yönteminin öğrencilerin kompozisyon kurmalarına etkisi

Bu araştırmanın amacı, Çok Alanlı Sanat Eğitimi Yönteminin ilköğretim ikinci kademe 8. sınıf öğrencilerinin kompozisyon kurma becerilerinde anlamlı bir fark oluşturup oluşturmadığını ortaya koymaktır. 2011- 2012 eğitim ve öğretim yılında yapılan araştırma, Çorum ili Kargı ilçesindeki Cumhuriyet YİBO 8. sınıf öğrencileri arasından seçkisiz örnekleme yöntemiyle seçilen 40 öğrenciyle yürütülmüştür. Bu araştırmada, tek grup öntest- son test deneysel desen kullanılmıştır. Ön test ölçümü için öğrencilere resim yaptırıldıktan sonra 8 hafta süreyle ÇASEY'e dayalı eğitim uygulamaları gerçekleştirilmiştir. Uygulama sonrasında öğrencilere son test ölçümü için yine resim yaptırılmıştır. 10 hafta süren araştırma sonunda verilerin değerlendirilmesi, araştırmacı tarafından geliştirilen ölçekle yapılmıştır. Öğrenci resimlerine puan verilirken 5'li likert tipi ölçek esas alınmıştır. Toplanan verilerin istatistiksel çözümü için SPSS paket programından yararlanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre ilköğretim 8. sınıf öğrencilerinin kompozisyon kurma becerileri, verilen eğitime göre anlamlı şekilde farklılaşmıştır. Araştırmada, ÇASEY'e dayalı eğitimin 8. sınıf Görsel Sanatlar dersi müfredatına yansıtılması ve bu eğitimin okul öncesinden, ilköğretim birinci ve ikinci kademeye kadar her düzeyde uygulanması önerilmiştir.
Kırıkkale eğitim tarihi: 1923-2013

Kırıkkale Ankara iline bağlı iken 21 Haziran 1989 yılında il oldu. Kırıkkale'nin eğitim tarihine başlamadan önce, Kırıkkale'nin tarihine ve coğrafi konumuna yer verildi. Daha sonra Osmanlı'da eğitim öğretim anlayışı, milli mücadele döneminde eğitim öğretim faaliyetleri, Cumhuriyet dönemi eğitim politikası, Halk eğitimine yönelik girişimler, okul öncesi, ilköğretim, ortaöğretim, yükseköğretimdeki gelişmeler genel çizgileri ile verildi. Kırıkkale'de eğitim ve öğretim faaliyetleri ele alındı. Ülke genelindeki eğitim durumu ile Kırıkkale eğitimi karşılaştırıldı. Kırıkkale'nin ilçe olmadan önceki eğitim öğretim durumuna, il olmadan önceki eğitim öğretim durumuna ve idari yapısına yer verildi. Osmanlı'dan Cumhuriyet'e Kırıkkale'de bulunan eğitim binaları incelendi. Kırıkkale'de kurulan top ve mühimmat fabrikalarının kurulmasının eğitim ve öğretime katkısına yer verildi. Top ve mühimmat fabrikalarının kurulmasıyla nüfus arttı. Buna bağlı olarak devlet daireleri ve okullar kuruldu. Böylece top ve mühimmat fabrikalarının eğitime büyük katkısı oldu. Kırıkkale ve Keskin halkevlerinin Kırıkkale'deki izlerinden bahsedildi. Eğitimle ilgili okullarla, derslik, öğrenci, öğretmen, sayıları ile ilgili istatistiki bilgilerden ilgili alanlarda söz edildi. Kırıkkale ilçeyken, okul sayıları ve okulları hakkında bilgi verildi. Kırıkkale il olduktan sonra ise tek tek okul isimleri verilmeyip okul öncesi, ilköğretim, ortaöğretim, yaygın eğitim, özel eğitim, dershaneler, yükseköğretim gibi kurumlara ilçeler bazında yer verildi. Ayrıca Kırıkkale'de basın yayın hayatı, eğitimle ilgili çıkarılan dergiler, Kırıkkale'de eğitime gönül verenler ve eserleri, Kırıkkale Milletvekillerinin Kırıkkale'nin eğitim-öğretimi ile ilgili çalışmalarına yer verildi. Dünyada mesleki eğitime önem verilirken, Türkiye mesleki eğitim konusunda gereken seviyeye gelemedi. Mesleki eğitimle ilgili Kırıkkale'de ise 1941- 1954 yılları arasında Mühimmat Fabrikası Çırak Okulu adıyla bir okul faaliyet gösterdi. Çırak Okulunun amacı, sanayinin temelini teşkil eden sanatkar kalifiye işçi yetiştirmekti. Bu okulun daha sonra İş Okulu bünyesinde eğitimine devam ettiği anlaşıldı. Günümüzde ise Kırıkkale'de mesleki eğitime gereken önemin verilmediği görüldü. Kırıkkale'yi inceleyen ve anlatan eserler içinde kısmen ele alınan eğitimin kronolojiden yoksun ve bir bütünlük içermediği görüldü. Eğitim ve öğretim kurumları ile ilgili güvenilir kaynaklar başlangıç ve gelişme döneminin ilk yılları için yetersizdi. Tez çalışması sırasında, kaynaklara ulaşmada ve kaynakları elde etmede sıkıntılarla karşılaşıldı. Bu sıkıntılar en aza indirilerek kaynaklara ulaşılmaya çalışıldı.