turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'nin Avrupa Birliğine katılım sürecinde geleneksel dans ve müzik

İkinci dünya savaşından sonra çöken ekonomilerini kurtarmak amacıyla güç birliği oluşturmaya karar veren Avrupalı ülkeler, yıllar sonra ekonomik ilişkileri besleyen diğer değerlerin de önemini fark ederek, ekonomik, hukuki, siyasi, askeri birçok alanda ve en son olarak kültürel alanda işbirliği yaparak bugünkü Avrupa Birliğini oluşturmuşlardır. Uzun süredir devam eden Türkiye ile Avrupa Birliği ilişkileri henüz bir netlik kazanamamıştır. Diğer taraftan, Türkiye kültürel değerlerden geleneksel dans ve müzik alanında Avrupa Birliği üye ve aday ülkeleriyle Avrupa Birliği tarihi kadar eski ilişkilere sahiptir. Türkiye'nin yanlış kültür politikalarının da etkisiyle bu alandaki başarısını kurumsallaşma açısından gösterememiştir. Türkiye'nin Avrupa Birliğine Katılım Sürecinde Geleneksel Dans ve Müzik konulu yüksek lisans tezi, Avrupa Birliği aday ve üye ülkeler ile Türkiye'nin geleneksel dans ve müzik konusunda kurumsal ve uygulamaya yönelik çalışmalarım karşılaştırıp, çıkan sonuçlar doğrultusunda, Türkiye'nin kültür politikalarını oluşturanlara kaynaklık edebilmesi amacıyla altı başlık altında toplanmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde, çalışmanın amacı, sorunlar, araştırma yöntemleri ele alınmıştır. İkinci bölümde, Avrupa Birliğinin tarihsel gelişimi dönüm noktalarına göre ortaya konmuş, örgütsel yapısı ele alınırken çalışmanın konusuyla ilgili olan birimler üzerinde ayrıntılı olarak durulmuştur. Çalışmanın üçüncü bölümünde Avrupa Birliğinde yürütülen geleneksel dans ve müzik çalışmaları üzerinde durulmuş, desteklediği projeler hakkında geniş bilgi verilmiş, ayrıca konuyla ilgili çalışmaları yürüten Avrupa Birliğinin hem finansal hem de idari olarak desteklediği Avrupa Birliği ölçeğindeki organizasyonlar ve uluslararası işbirliği yaptığı organizasyonlar tanıtılmıştır. Dördüncü bölümde, önce Türkiye'nin Avrupa Birliği ile ilişkilerinde tarihsel süreç ele alınmış, daha sonra Türkiye'nin Avrupa Birliği tarihi sürecinde geleneksel dans ve müzik alanında yaptığı çalışmalar resmi ve özel kuruluşlar başlıkları altında özetlenmiştir. Çalışmanın beşinci bölümünde Avrupa Birliği üye ve aday ülkeleri ile Türkiye'nin geleneksel dans ve müzik alanında uygulamalar açısından karşılaştırılması yapılmış, örnekler verilmiştir. Bütün bu çalışmalar süresince Türkiye'de yapılan çalışmalar için daha çok yazılı kaynaklar ve gözlemlerden yararlanılırken, Avrupa Birliği ile ilgili çalışmalar için daha çok resmi internet sayfaları, kişisel görüşmeler ve yine gözlemlerden yararlanılmıştır. Sonuç ve öneriler bölümünde, tutarlı bir kültür politikasının oluşturulmasının gerekliliği, AB ile kültürel ilişkileri resmi ve sivil kuruluşlarla koordineli olarak yürütecek bir sivil toplum örgütüne ihtiyaç duyulduğu, geleneksel değerlere eğitim, politika, hukuk ve ekonomi boyutunda daha fazla ağırlık verilmesi konulan üzerinde durulmuştur.
The Judgments of the European Court of Justice and Turkey-The Legal problems in Turkey-EU relations-

Kırkbeş yılı aşkın bir tarihi olan Avrupa Topluluğu-Türkiye Ortaklığı, nihai amacı olan Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne üyeliği sonucunu henüz doğurmamış olsa da, Avrupa Adalet Divanı'nın AT-Türkiye Ortaklık Anlaşması, Katma Protokol ve AT-Türkiye Ortaklık Konseyi Kararları ile ilgili olarak vermiş olduğu sayıları kırkı geçen ve giderek de artan kararlar, Ortaklık Hukuku'nun oldukça dinamik ve kendine özgü bir hukuk dalı olmasını sağlamıştır. Divan kararlarının genelde, gurbetçi olarak anılan Türk vatandaşlarının haklarını ve Avrupa Birliği sınırları içerisinde serbest dolaşım konusunu ilgilendirdiği düşünülse de, bu kararlar, Avrupa Birliği ülkelerinde seyahat etmek, iş kurmak, yerleşmek, eğitim görmek, profesyonel hizmet vermek/almak veya çalışmak isteyen tüm Türk vatandaşlarını ilgilendirmektedir. Divan'ın kararlarıyla oluşan içtihatlar, aynı zamanda Ortaklık Anlaşması'nın diğer tarafı olan AT üyesi ülkelerin Türkiye'de ikamet eden veya Türkiye'de yerleşik şirketlerle istihdam ilişkisi içinde olan vatandaşları açısından da önem arz etmektedir. Eşi benzeri olmayan uluslararası bir anlaşma olan AT-Türkiye Ortaklık Anlaşması'nın da bir parçası olduğu AT-Türkiye Ortaklık Hukuku, Divan tarafından 1987 yılından beri belirtildiği üzere AB Hukuku'nun ayrılmaz bir parçasıdır. Ortaklık Hukuku ve AB Hukuku verilen her yeni kararla birbirlerini etkilemekte ve Türk vatandaşları da giderek AB hukukunun birer parçası olmaktadırlar. Ortaklık Hukuku, Türk vatandaşlarını ve Türkiye'yi AB'ye ve hukukuna bağlayan bir çıpa görevi görmektedir ve bu durum Divan kararlarıyla da sürekli tespit ve teyit edilmektedir. Bu noktada yapılması gereken, Avrupa Adalet Divanı'nın Ortaklık Hukuku ile ilgili kararlarının sürekli gündemde tutulması ve Divan'ın vereceği yeni kararlar ile Ortaklık ilişkisinin üyelik ilişkisine geçişinin hukuki çabasının verilmesidir.
EU/US and Turkey to mediate the conflict in Bosnia: A comparative study

Bu tez, Ekim 2009'dan beri devam eden Türkiye'nin arabuluculuğuyla Bosna'daki çatışma durumunda, özellikle ekonomik işbirliği ve siyasi diyalog anlamında, büyük bir değişikliği varsaymıştır. Buna ek olarak bu tez, aynı ay içinde Bosna-Hersek bölgesindeki Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri tarafından ortaklaşa yürütülen politik anlamda hiçbir yenilik getirmeyen arabuluculuğun başarısızlığını da onaylamaktadır. Her iki arabulucu da Bosna-Hersek bölgesindeki taraflar arasındaki işbirliği eksikliği ve politik çıkmazlığın devlet egemenliği ve toprak bütünlüğünü tehdit ettiği argümanı konusunda hem fikirlerdir. Böylelikle, her iki arabuluculuğun amacı da Bosna-Hersek'teki tam egemenliğin kalıcı olarak tanınmasını sağlamaktır. İki farklı arabuluculuğun aynı amaçla aynı zamanda ve aynı bölgede çalıştığı ve farklı sonuçlara ulaştığı gerçeği araştırmamızı arabuluculukta başarıyı belirleyen diğer faktörleri araştırmaya yöneltmiştir. Bu amaçla kapsamlı bir literatür taramasında elde edilen arabuluculuğun başarı değişkenlerine bakılarak Türk arabuluculuk başarısı teyit edildikten sonra, arabuluculuk sonucunu belirleyici konular hakkında literatür taraması yaptık. Bu bizi arabuluculuktaki başarıyı belirleyen dört ana faktöre götürdü. Bu faktörler şunlardır: 1) Tarafların özellikleri 2) Tartışmanın doğası 3) Arabuluculuğun özellikleri 4) Arabuluculuk stratejileri. Bu karşılaştırmalı çalışmanın bulgularına dayanarak analiz sonucu, çok partili rejimlerin, küçük güç farklılıklarının, olumlu geçmişş ilişkinin, doğru zamanlamanın ve karmaşık sorunların olmaması arabuluculuk sürecini kolaylaştırdığını göstermektedir. Buna ek olarak bu çalışma düşük müdahale stratejilerin kriz sonrası gerginlikte daha başarılı olduğu düşüncesini savunmaktadır. Buna rağmen literatürün aksine bu çalışma, bireysel arabulucuların bölgesel arabuluculardan daha fazla başarılı olabileceğini göstermektedir. Aynı zamanda başarılı arabuluculuk sadece bir tarafın veya her iki tarafın kaynaklara sahipliğiyle ilgili olmasıyla değil, aynı zamanda bu kaynakları paylaşmak ve sözlerini yerine getirmek konusunda arabulucuların yetenekleriyle ilgili olduğunu ortaya çıkarmaktadır.
Leonardo Da Vinci Projesi ile yurtdışına giden meslek lisesi öğrencilerinin mesleki eğitime bakış açıları

Bu çalışmada, AB Leonardo Da Vinci Programı ile yurt dışına giden Meslek Lisesi öğrencilerinin mesleki eğitime bakış açılarının bazı değişkenlere göre incelenmesi amaçlanmıştır. Bu bağlamda genel tarama modellerinden olan tekil tarama modelinden yararlanılmıştır. Araştırmanın evrenini Ankara il genelinde Avrupa Birliği Eğitim Programları dahilinde 2010- 2011 ve 2011- 2012 öğretim yıllarında Leonardo Da Vinci Projesi ile yurt dışına giden ve mezun olmamış öğrenciler oluşturmaktadır. Evrenden ulaşılabilen 177 öğrenci çalışma gruplarını teşkil etmektedir. Öğrencilerin mesleki eğitime bakış açılarını tespit etmeye ilişkin görüşlerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi amacıyla homojenlik ön şartının sağlandığı durumlarda One ? Way ANOVA testi homojenlik ön şartının sağlanmadığı durumlarda ise Welch testi yapılmıştır. Yapılan analizlerde çoklu karşılaştırmalar için LSD ve Tamhane çoklu karşılaştırma testleri yapılmıştır. Ayrıca ikili gurupların analizinde bağımsız gruplar için t testinden yararlanılmıştır. Araştırmada anlamlılık düzeyi 0.05 olarak ele alınmıştır. Anket analizleri sonucunda şu sonuçlara ulaşılmıştır. Öğrencilerin genel olarak mesleğe bakış açıları ile ilgili görüşler bölüm değişkeni dışında olumlu yöndedir. Öğrencilerin mesleki eğitim ve mesleki beceriler ile ilgili sonuçlarına göre cinsiyet, bulunulan ülke ve bölüm değişkeni dışında anlamlı bir fark ortaya çıkmamıştır. Öğrencilerin meslek dersi öğretmenleri ile ilgili toplam puanlarına bakıldığı zaman erkek katılımcıların, kadın katılımcılara göre meslek dersi öğretmenleri ile ilgili görüşlerinin daha olumlu olduğu sonucu ortaya çıkmıştır. Bunun yanı sıra katılımcıların meslek dersi öğretmenleri ile ilgili görüşlerinin sınıf düzeyi, bulunulan ülke ve bölüm değişkeni dışında farklılaşmadığı ortaya çıkmıştır. Öğrencilerin öğrenme-öğretme ortamlarıyla ilgili görüşlerinin sınıf değişkeni ve öğrenim gördükleri bölüm dışında anlamlı bir farkın olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Katılımcıların istihdamla ilgili görüşlerinin gittikleri ülkelere göre farklılaştığı ve bölüm değişkenine bakıldığı zaman ise bu konuda bazı bölümlerin diğer bölüm öğrencilerine göre daha olumlu olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Two cases of EU eastern enlargement policy: Czech Republic and Hungary

Soğuk savaş dönemi sonrasında Avrupa Birliği yeni sorun alanları ile karşı karşıya kalmıştır. Sovyet hegamonyasından kurtulan Orta ve Doğu Avrupa ülkeleri liberal demokratik sisteme geçmişştir. AB dahil olmak üzere Batı Avrupa kurumlanna üye olmayı ana hedefleri olarak belirlemiştir. Buna karşılık AB bu ülkeleri Avrupa'ya entegre etme niyetini açıklamıştır. Böylece, 10 Orta ve Doğu Avrupa ülkesi önce ticaret ve işbirliği anlaşmaları, sonra da 'Avrupa Anlaşmaları' adı allında ortaklık anlaşmaları imzalanmıştır. Bu tezde önce AB'nin tarihsel gelişimi ve daha önce yaşanan genişleme çalışmaları ele alınmaktadır. Daha sonra mevcut genişleme süreci, AB ve ilgili ortak politikaları üzerindeki etkileri ile birlikte incelenmektedir. Bu çalışmada, iki Orta ve Doğu Avrupa ülkesi, Çek Cumhuriyeti ve Macaristan genişlemenin iki müstakbel üye üzerindeki etkilerini incelemek üzere seçilmiştir. Bu iki ülkenin seçilme nedeni, ilk genişleme safhasında üyeliğe kabul edilme olasılığı en yüksek ülkeler olmalarıdır. Tezde AB üyeliğinin bu ülkelerde politik ve ekonomik durum üzerinde yapacağı olası tepkileri ve AB'nin iç yapısına dahil olmanın yaratacağı etkiler analiz edilmektedir. Tezde Çek Cumhuriyeti ve Macaristan'daki ekonomik ve siyasal durum ve AB ile entegrasyonun bu ülkelerdeki ekonomik siyasal sistem üzerindeki etkileri analiz edilmektedir. Ayrıca genişlemenin taran, yapısall, sosyal politikalar ile sanayi ve ulaştırma gibi alanlar üzerindeki etkileri de ele alınacaktır. Konuya iki farklı açıdan yaklaşılan tezde, genişlemenin hem AB hem de Çek Cumhuriyeti ve Macaristan tarafından temsil edilen Orta ve Doğu Avrupa ülkeleri için hayati bir seçim olduğu sonucuna varılmaktadır. Avrupa entegrasyon sürecinin sürekliliği ve Orta ve Doğu Avrupa ülkelerinde siyasal ve ekonomik istikrar Doğu'ya genişlemeye bağlıdır.
Avrupa Birliği'nin Güney Kafkasya'daki normatif gücü: Ermenistan ve Gürcistan örneği

Ian Manners tarafından ortaya atılan Normatif Güç kuramı kısaca normal olanı belirleme kabiliyeti olarak tanımlanmaktadır. Manners'a göre AB, ilişki kurduğu ülkelere, kendi değerler sisteminin de temelinde yer alan insan hakları, demokrasi, hukukun üstünlüğü gibi evrensel normları yerleştirmekte ve böylece onları Avrupalılaştırmaktadır. 2007 yılında meydana gelen beşinci genişleme dalgası sonrasında Güney Kafkasya bölgesinin AB ile komşu olmasına neden olmuştur. Bu çerçevede, Güney Kafkasya ülkeleri olan Azerbaycan, Ermenistan ve Gürcistan'ı önce Komşuluk Politikaları içine dahil edilmiş, ardından 2009 yılında ilan edilen Doğu Ortaklığı girişiminin parçası olmuşlardır. Böylece Güney Kafkasya bölgesinde yer alan ülkelerle AB arasında Ortaklık Antlaşmaları imzalanması için çalışmalara başlanmıştır. Nitekim 2014 yılında Gürcistan'la, 2017 yılında ise Ermenistan'la Doğu Ortaklığı Antlaşmaları imzalanmıştır. Doğu Ortaklığı Antlaşmaları, içerdikleri hükümler nedeniyle, Manners'ın Normatif güç kuramında tanımladığı normali belirleme yetisine sahip anlaşmalardır. AB bu antlaşmalar aracılığıyla ortak ülkelere, kurumsal ve biçimsel olarak yayılmayı, kendi norm ve değerlerini aktarmayı hedeflemektedir. Bu çalışma, Gürcistan ve Ermenistan özelinden yola çıkarak AB'nin Güney Kafkasya ülkelerine yönelik politikalarının normatif güç ile ilişkisi ile etkileri ve boyutunun ne olduğu sorusuna odaklanmıştır. Bu bağlamda uygulanan politikaların her iki ülkede eşit ağırlığa sahip olup olmadığı, Ortaklık Anlaşmaları ve ilerleme raporları aracılığıyla değerlendirilmeye çalışılmıştır. Çalışma kapsamında literatür taraması yapılmış öncelikle normatif güç kuramı hakkında bir çerçeve çizilmiştir. Ardından AB'nin Gürcistan ve Ermenistan'la imzaladığı antlaşmalar incelenmiş, resmi politika belgeleri değerlendirilerek normatif gücü test edilmiştir. Çalışma sonucunda AB'nin Gürcistan ve Ermenistan'la imzaladığı antlaşmaların benzer hükümler içermesine rağmen, uygulamada benzer sonuçlar doğurmadığı görülmüştür.
A critique of the hotspot approach: The case of Italy

2015 yılında, Avrupa Birliği çoğunluğunu sığınmacıların oluşturduğu rekor sayıda göçmenin gelişine tanık oldu. AB'nin sınırlarında ve Schengen Bölgesi'nde ciddi insani ve siyasi zorluklar ortaya çıktı. Yaygın bir şekilde 'Avrupa Mülteci Krizi' olarak adlandırılsa da, biz bunun Avrupa'nın mevcut sığınma sisteminin bir krizi olduğuna işaret ediyoruz. Bu durum karşısında, AB, orantısız göç baskısı altındaki İtalya ve Yunanistan'a, AB Ajansları, Avrupa Sığınma Destek Ofisi, Frontex, Europol'un operasyonel desteğini öngören 'hotspot' yaklaşımını sundu. Bu tezde, hotspot yaklaşımının AB'nin sığınma sisteminin krizini çözüp çözemeyeceğini anlamak için, hotspot yaklaşımının İtalya'daki uygulamasının ilk yılını, Lampedusa hotspot'undan örneklerle inceliyoruz. Sonuç olarak, krizi yaratan politikalara dayanan hotspot yaklaşımının, mülteci ve insan hakları sorumluluklarına ve üye devletler arasında adil/orantılı bir sorumluluk paylaşımına öncelik vermektense, hotspotlara ev sahipliği yapan devletler ve göçmenler için zorlukları konsolide ettiğini görüyoruz.
Avrupa Birliği'ne uyum çerçevesinde yapılan siyasi reformlar (1998-2015)

Türkiye 1959'da Avrupa Birliği'nin temeli olan Avrupa Ekonomik Topluluğu'na ortak üyelik başvurusunu yapmıştır. Türkiye'de siyasi çalkantılar ve askeri müdahaleler üyelik sürecini kesintiye uğratmış; 1993'te Kopenhag'da tespit edilen 'üyelik kriterlerinden' biri olan siyasi kriterlerin, üyeliğin ön koşulu haline getirilmesi ve Türkiye'nin bu şartları karşılamıyor olması, tam üyeliğin ötelenmesine neden olmuştur. Bu çalışmada; Türkiye'nin siyasi kriterleri karşılama bağlamında 2001'de başlattığı siyasi reform sürecinin 2005'ten sonra yavaşlaması ve bu yavaşlamanın arkasındaki Türkiye ve Avrupa Birliği kaynaklı etkenler irdelenmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde; Avrupa Birliği'ne katılımın koşulları, adaylık statüsünün kazanılması ve sonraki gelişmeler ele alınmıştır. İlişkilerin en yoğun olarak yaşandığı ve siyasi reform kapsamında yapılan yasal düzenlemelerin hız kazandığı süreç ikinci bölümde incelenmiştir. 2005 Sonrası Avrupa Birliği-Türkiye ilişkilerinin gerileyen seyrine Türkiye ve Avrupa Birliği kaynaklı gelişmelerin siyasi reformlara etkileri bağlamında bakılmıştır. 2008 sonrası rayına oturan ve yargı reformu paketlerinin gerçekleştiği süreç Üçüncü bölümde ele alınmıştır. Dördüncü ve son bölümde, Avrupa Birliği Müktesebatı'na uyum kapsamında hayata geçirilen kurumsallaşma mekanizmaları ve bu mekanizmaların performansları değerlendirilmiştir. Çalışmamızda birinci elden dokümanlara ulaşılarak, 'Doküman İncelemesi' araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırmamızın sonucunda; Türkiye'de geniş kapsamlı siyasi reform çabalarının 2001- 2005 yılları arasında hızlı ve kararlı bir şekilde yürütüldüğü; Aralık 2004 Brüksel Zirvesi'nde AB'nin Türkiye'ye Müzakere tarihi verilmesine karşı ağır şartlar içeren kararlar almasının, Türk kamuoyunda Avrupa Birliği karşıtlığını tetiklediği; dolayısıyla siyasi reform sürecinin yavaşladığı ve ilişkilerin 2008 yılı başlarına kadar durağan seyrettiği; sonrasında az da olsa yeniden ivme kazanan ilişkilerin ağır aksak yürüdüğü ve 2015'e gelindiğinde müzakere sürecinin her iki tarafın da beklentilerini karşılamadığı görülmüştür.
Avrupa Birliği'nin, CELV 'nin Fransızca dil politikası

Küreselleşen dünyada dil daha önemli hale gelmiştir. Dil bireylerin, toplumların ve kültürlerin devamında ve yaşamasında etkilidir. Bu nedenle dil sadece iletişim aracı olarak önemsenmemektedir. Dille özdeşleşen kültürlerin gelecek nesillere aktarılmasında etkisi nedeni ile hem ulusal düzeyde hem uluslararası düzeyde dile ilişkin çalışmaların arttığı görülmektedir. Bu çalışma dilin bireysel, kültürel ve düşün yaşamında önemli olduğu, küreselleşen dünyada öneminin daha da artacağı düşüncesinden yola çıkılarak yapılmıştır. Küreselleşme bazı dillerin uluslararası boyutta kullanılırlığını ve etkisini maksimuma çıkartırken bazı dillerin daha sınırlı kullanımı sonucunu doğurmaktadır. Çalışmada öncelikle kısaca dil ve dile ilişkin kavramların önemi açıklanmıştır. İkinci bölümde Avrupa Konseyi CELV'nin kısa tarihçesi, tanımı ve dil öğretim politikasında yer alan ilgili temel prensiplerle ilgili bilgi verilmiştir. Türkiye'de yabancı dil öğretiminin durumu irdelenmiştir. Üçüncü bölümde AB'nin dil politikası ele alınmıştır. Dördüncü bölümde ise Avrupa Konseyi özellikle de CELV'nin dil öğretim politikası teknikleri aracılığıyla yabancı dil olarak Fransızcanın öğretim ve öğreniminde kullanılabilecek Avrupa Birliği kriterlerine değinilmiş ve bu konuda öğretmen ve öğrencilere bazı önerilerde bulunulmuştur ve ardından ikiz şehirler bağlamında dil eğitim ve öğretiminden ve ihtiyaç ve deneyimlere yönelik bir araştırmadan bahsedilmiştir.
Do regional trade agreements actually increase Turkey's foreign trade?

Türkiye'nin dış ticaret politikasında bölgesel anlaşmalar önemli bir yere sahiptir. Avrupa Birliği ile Gümrük Birliğine sahip olan Türkiye, bu anlaşmadan doğan sorumlulukları doğrultusunda Avrupa Birliği ile ortak dış ticaret politikası uygulamakla yükümlüdür. Bu politika kapsamında Avrupa Birliği'nin serbest ticaret anlaşmasına sahip olduğu ülkelerle STA imzalama girişimleri sürdürülmektedir. Türkiye, mevcut durumda 20 ülke ile STA'ya sahip olup Avrupa Birliği ülkeleri ile olan dış ticaretini de Gümrük Birliği Kararı kapsamında yürütmektedir. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'nin taraf olduğu bölgesel ticaret anlaşmalarının Türkiye'nin dış ticaretini artırıcı bir unsur olup olmadığını araştırmaktır. Çalışmada, 1992- 2013 yılları arasında Türkiye'nin 126 ülke veya ülke grupları ile gerçekleştirdiği dış ticaret çekim modeli üzerinden incelenmektedir. Çekim modeli denklemi geleneksel değişkenlerin yanında bölgesel ticaret anlaşmaları ve sabit etkiler değişkenleri ile genişletilip panel veri analizi yöntemleri ile tahmin edilerek bölgesel ticaret anlaşmalarının Türkiye'nin dış ticareti üzerindeki etkisi tespit edilmektedir. Bu kapsamda, elde edilen bulgular Gümrük Birliği'nin Türkiye'nin ihracatını etkilemediğini ancak ithalatında artırıcı bir unsur olduğunu ortaya koymaktadır. STA'ların ise Türkiye'nin hem ihracatı hem de ithalatı üzerinde etkisi bulunmadığı sonucuna ulaşılmaktadır.
Türk sigorta sektörünün ekonomik gücü ve Avrupa Birliği karşısındaki durumu

Sigorta, kişilerin yaşamları boyunca karşılaşabilecekleri ve tek başlarına telafi edemeyecekleri zararları kendi aralarında birleşerek paylaşmaları amacıyla kurulmuş bir organizasyondur. Kişilerde güven yaratan ve tasarruf aracı niteliği taşıyan sigorta faaliyetleri zamanla ticari faaliyetleri arttıran, ulusal açıdan sermaye birikimine olanak sağlayan, gelir dağılımını iyileştiren ve ödemeler dengesine olumlu katkılar sağlayan faaliyetler haline gelmiştir. Böylelikle, sigorta kurumu da mali kurumlar içinde yer almıştır. Sigorta sektörünün, ülkenin gayri safi milli hasılasında yarattığı değer göz önüne alındığında gelişmiş dünya ülkelerinde sigortacılığın ne derece önem taşıdığı ortaya çıkmaktadır. Özellikle Avrupa Birliği Ülkelerinde hayat sigortaları branşında GSMH içindeki primlerin payı yaklaşık %8'e kadar çıkarken, hayat dışı sigorta branşlarının GSMH içerisindeki payı % 5 civarındadır. Türk sigorta sektörünün gerçekleştirdiği üretim ve üretimin GSMH içerisindeki payı Avrupa ülkeleri ile kıyaslanmaktan çok uzaktır. 1997 yılında Türkiye'de primlerin gayri safi yurtiçi hasılaya oranı % 0,97 olarak gerçekleşmiştir. Bu master tez çalışması, sigortanın ekonomideki yerini ve önemini ortaya koymaktadır. Ayrıca, Türk sigorta sektörünün Avrupa Birliği ülkeleri karşısındaki durumu incelenerek, ülkemizde sigortacılığın azgelişmişlik sorununa çözüm getireceği değerlendirilen öneriler yer almaktadır.
Avrupa Birliği ve Rusya arasındaki doğalgaz ihtilafları

Rusya ve AB arasında yoğun bir enerji ilişkisi vardır. AB ihtiyaç duyduğu doğalgazın yaklaşık1/3'ünü Rusya'dan ithal ederken; Rusya da ihracat gelirlerinin büyük bir kısmını AB ülkelerine ihraç ettiği petrol ve doğalgazdan sağlamaktadır. Enerji ilişkilerinin böylesi büyük bir hacimle gerçekleşmesi bu konuya önem kazandırmakta ve enerji ile ilgili bir strateji hazırlamayı gerekli kılmaktadır. Rusya, Putin'in iktidara gelmesinden sonra bir enerji politikası benimsemiştir. Bu politika gereği enerji kaynaklarını devlet kontrolünde tutmaktadır. Bu sayede dış ilişkilerinde zaman zaman enerji kaynaklarını bir koz olarak kullanmaktadır. Öte yandan AB henüz ortak bir enerji politikası oluşturamamanın sıkıntısını 2006 ve 2009'daki gaz krizlerinde yaşamıştır. Rusya ve AB arasında enerji alanında çeşitli sorunlar yaşanmakta, bu sorunların çözülememesinde üye ülkelerin Rusya'yla ayrı ayrı kurdukları ve farklılıklar gösteren ilişkileri kadar yine AB'nin ortak bir enerji politikası olmayışı da etkili olmaktadır. Çalışmamızda, AB ülkeleri ve Rusya arasındaki enerji ilişkileri hem ülkeler bazında hem de Birlik olarak ele alınacak, AB ve Rusya arasındaki doğalgaz özelinde anlaşmazlık konularına yer verilecek ve sonuçta ortak enerji politikası oluşturabilmenin önemine ve yapılabilirliğine yer verilecektir.
The area of freedom, security and justice in the European Union

Bu tez Amsterdam antlaşması ile ortaya konulan Avrupa özgürlük, güvenlik ve adalet bölgesinin gerçekleştirilmesini araştırmak ve Lisbon antlaşmasıyla AÖGAB'nin tüm yapısında hayata geçirilen değişiklikleri değerlendirme amacı taşımaktadır. Burada AÖGAB'nin kurumsal yapısı, karar verme yöntemleri, hukuki enstrümanların temel yapısı ve hukuki etkisi, her bir bölgedeki gelişmeler ve son olarak da bireylerin hukuken korunması durumu incelenmiştir. Söz konusu bölge üzerine araştırmalar, AÖGAB'nin kuruluşunun tam olarak Amsterdam antlaşmasında hedeflendiği ve taahhüt edildiği gibi başarılı olmadığını ortaya koymuştur. Yapılan değerlendirmelerde AÖGAB'in mevcut sisteminde noksanlar olduğu tespit edilmiştir. AÖGAB'in mevcut sistem boşlukları şunlardır: AÖGAB'in siyaset alanlarının Avrupa Birliğinin farklı sütununda bulunması karışıklığa ve şeffaflık eksikliğine yol açıyor; üçüncü sütün hukuki enstrümanlarının temel yapısı ve hukuki etkisi verimsizliğe yol açıyor; Avrupa Parlamentosunun karar verme mekanizmasında bulunmaması üçüncü sütun hukuki enstrümanlarının gayri meşruluğuna yol açıyor; Avrupa Adalet divanının AÖGAB'in IV' üncü başlık ve üçüncü sütun önlemleri üzerine sınırlı ön duruşma yetkisi ve üçüncü sütun organlarının fiilleri üzerine ön duruşma yetkisizliği söz konusu; bireylere üçüncü sütun önlemleri direk olarak itiraz etme hakı verilmemiş. Lizbon Antlaşması AÖGAB'in hukuki, işletme ve yargılama sistemini birleştiriyor. Antlaşma AÖGAB'inde hukuki enstrümanların homojen bir yapısını oluşturuyor, ortak karar verme prosedürünü tüm hukuki fiillere uyguluyor, Avrupa Adalet Divanının yetkisini genişletiyor ve Temel haklar tüzüğünü AB'ye sunuyor. Bu, temel haklar sorumluluğu taşıyan ve hukuken incelenen önlemleri ile daha verimli, şefaf, hukuki meşru bir bölgenin oluşmasına yardımcı olacaktır.