turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sosyal medya aracılığıyla kullanıcı tipolojilerinin belirlenmesi ve ikna

Günümüz teknojileri, insanlara yeni alanlar açmaktadır. Eğlence ya da iş hayatında kolaylıklar sağlayan bu teknolojiler, bunun yanı sıra kullanıcıları üzerinden var olmaktadır. Çok yüksek miktarlarda kullanıcı sayılarına ulaşan bu sosyal medya platformları var olma, kar etme amaçlarını aştıktıktan sonra kullanıcılarını maniple edebilme niyetlerini de gütmeye başladıkları gözlenmektedir. Bu maksatla kullanıcılarının verilerini edinen sosyal medya platformları onları profillere ayırarak, profillere uygun manipletif içerikler üretmeye başlamışlardır. Bu bağlamda yapılan bu çalışmada, ilk bölüm de kişilik hakkında bilgiler verilmiştir. Akabinde sosyal medya hakkında bilgiler aktarılmıştır. Sosyal medya davranışları ve kişilik özellikleri arasında ilişkiler kurulduktan sonra psikodemografik verinin ne olduğundan bahsedilmiştir. Üçüncü bölümde ise öznelerimizden edinilen datalar üzerinden yapmış olduğumuz analizin bulguları verilmiştir. Bu bulguların tutarlılığını ölçmek için öznelere uygulanmış olan Beş Faktör Kişilik Envanteri'nin sonuçları ile karşılaştırılmış ve %70,76'lık bir tutarlılık yüzdesi elde edilmiştir. Sonuç ve öneriler kısmında ise her kişilik boyutu için manipletif olabilecek iletiler hakkında önerilerde bulunulmuştur. Sosyal medya davranışları üzerinden bireylerin bilgisi ve rızası olamadan kişiliğin saplanabilineceği ve bu kişiliklere özgü manipletif içeriklerin üretilebilineceği sonucuna varılmıştır.
Üniversite öğrencilerinde erken dönem uyumsuz şemalar ile öz şefkat düzeylerinin romantik ilişkilerde akılcı olmayan inançlarla ilişkisinin incelenmesi

Yürütülen bu araştırmanın hedefi; erken dönem uyumsuz şemaların ve özşefkat değerlerinin romantik ilişkilerde akılcı olmayan inançlarla ilişkisinin incelenmesidir. Örneklem grubu olarak romantik ilişkisi olan üniversite öğrencileri seçilmiştir. 160 kişi gönüllü olarak bu araştırmaya katılmışltır. 160 katılımcının, 106'sı kadın, 54'ü erkektir. Katılımcılara internet yoluyla ulaşılmıştır. Verilerin toplanması için, ''Sosyodemografik Bilgi Formu'', ''Young Şema Ölçeği Kısa Form- 3 '', ''Öz Şefkat Ölçeği '' ve 'Romantik İlişkilerde Akılcı Olmayan İnançlar Ölçeği '' kullanılmıştır. Verilerin incelenmesi için SPSS programından faydalanılmıştır. Spearman Korelasyon Analizi, Mann-Whitney U Testi, Kruskal-Wallis Testi ve Jonckheere-Terpstra testleri uygulanmıştır. Spearman Korelasyon analizi sonuçlarına göre; romantik ilişkilerde akılcı olmayan inançlar alt ölçeklerinden, farklı düşünmek, sosyal zaman kullanımı, zihin okuma, fiziksel yakınlık, cinsiyet farklılıkları ile erken dönem uyumsuz şemalar alt ölçekleri arasında istatiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Öz şefkat alt ölçekleriyle arasındaki ilişkiye bakıldığında ise, farklı düşünmek, aşırı beklentiler, zihin okuma boyutlarıyla aralarında istatiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Sosyal zaman kullanımı, fiziksel yakınlık ve cinsiyet farklılıkları alt boyutları ile özşefkat ölçeği alt boyutları arasında ise istatiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Erken dönem uyumsuz şemaların bütün alt ölçekleri ile özşefkat ölçekleri arasında istatiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bazı alt boyutlar arasında negatif yönlü bir ilişki mevcuttur. İlişki yönünün negatif olası ise beklenilen bir sonuçtur. Kruskal-Wallis ve Mann-Whitney U Testleri sonuçlarına bakıldığında ise, romantik ilişkilerde akılcı olmayan inançların sosyal zaman kullanımı ve zihin okuma alt ölçeklerinin cinsiyet grupları arasında istatikselolarak anlamlı bir farklılık gösterdiği görülmüştür. Öz şefkat alt ölçekleri ile cinsiyet değişkeni karşılaştırıldığında ise, sadece öz sevecenlik alt ölçeğinde cinsiyetler arası istatiksel olarak anlamlı bir farka rastlanmıştır. Erken dönem uyumsuz şemalar alt ölçeklerinden ise sadece onay arayıcılık alt boyutunda cinsiyetler arası istatiksel olarak anlamlı bir farka rastlanmıştır.. Yaşadıkları yer değişkeni baz alındığında ise sadece sosyal zaman kullanımı alt ölçeğinde istatiksel olarak anlamlı düzeyde bir farklılık bulunmaktadır. Aşırı beklentiler alt ölçeği dışındaki alt ölçekler ve toplam puan ile ilişki memnuniyeti grupları arasında ise istatiksel olarak anlamlı bir farklılığa rastlanmıştır. Jonckheere-Terpstra Testi bulgularına göre, RİAOİ ölçek puanları gelir düzeyi gruplarına göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermemiştir.
Tıkınırcasına yeme davranışını anlamaya yönelik bütünleşik bir model önerisi

Bu çalışmanın temel amacını, ebeveyn kabul reddi ile tıkınırcasına yeme davranışı arasındaki ilişkide duygu düzenleme güçlüğü, olumsuz kendilik algısı, olumsuz sıkışıklık, öz eleştiri, kaçınma ve yemeden beklentiler değişkenlerinin aracı rolünün sınanması oluşturmaktadır. Ek olarak, tıkınırcasına yeme ve yeme üzerinde kontrol kaybı ile bazı demografik değişkenler ile beden kitle indeksi ve diyet geçmişşi arasındaki ilişkilerin incelenmesi amaçlanmıştır. Ayrıca, çalışma kapsamında Tıkınırcasına Yeme Ölçeği ve Yeme Üzerinde Kontrol Kaybı Ölçeği'nin kültürümüze uyarlanması gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya 18-65 yaş aralığında (Ort.= 33 .58, SS= 12 .54), 523'ü (%61) kadın, 335'i (%39) erkek 858 yetişkin katılmıştır. Veri toplama amacıyla, Yeme Üzerinde Kontrol Kaybı Ölçeği, Tıkınırcasına Yeme Ölçeği, Yetişkin Ebeveyn Kabul Red Ölçeği-Kısa Form, Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği, Sosyal Karşılaştırma Ölçeği, Bilişsel Davranışsal Kaçınma Ölçeği, Kabullenme ve Eylem Ölçeği-II, UPPS Dürtüsel Davranış Ölçeği ve Yemeden Beklentiler Ölçeği kullanılmıştır. Yürütülen analizler sonucunda, yaş arttıkça tıkınırcasına yeme davranışı ve yeme üzerinde kontrol kaybı algısının azaldığı ve kadınların tıkınırcasına yeme davranışı puanlarının erkeklerden daha yüksek olduğu bulguları elde edilmiştir. Ayrıca beden kitle indeksi daha yüksek olan ve daha önce diyet geçmişşi bulunan bireylerin hem yeme üzerinde kontrol kaybı hem de tıkınırcasına yeme düzeylerinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Hiyerarşik regresyon analizi sonuçları incelendiğinde, yemenin olumsuz duygulanımı yönetmeye yarayacağı ve kontrol dışı hissettireceği beklentilerinin, olumsuz sıkışıklığın, duygu düzenleme güçlüğü alt boyutlarından dürtünün ve anneden algılanan düşmanlığın tıkınırcasına yeme davranışının en güçlü yordayıcıları arasında olduğu görülmüştür. Yapısal Eşitlik Modelinden elde edilen bulgular, ebeveynden algılanan ret ile tıkınırcasına yeme arasında duygu düzenleme güçlüğü, olumsuz kendilik algısı, olumsuz sıkışıklık, yaşantısal kaçınma, bilişsel davranışsal kaçınma ve yemeden beklentilerin aracı rolü olduğunu ortaya koymuştur. Çalışmadan elde edilen sonuçların, klinik psikoloji alan yazınına önemli katkılar sağlaması ve yeme bozukluklarına yönelik önleme ve müdahale programları geliştirilmesi açısından yol gösterici olması beklenmektedir.
Tek ebeveynli çocuklar ve ebeveynleri üzerinde çocuk-ebeveyn ilişki terapisi odaklı psikoeğitim programının etkisi

Amaç: Tek ebeveynli aile; evlenmemiş çocuk ya da çocuklardan ve tek ebeveynden oluşan ailelerdir. Ebeveynlerin boşanmaları, ayrı yaşamaları ya da ebeveynlerden birinin ölmesi durumunda ortaya çıkar ve tek kalan ebeveyn hayatını devam ettirirken çeşitli sorunlarla karşılaşır. Tek ebeveynli ailelerde karşılaşılan problemlerle baş etmenin yolu aile arasındaki ilişkiyi güçlendirmektir. Bu bilgiler ışığında, çalışmada Çocuk-Ebeveyn İlişki Terapisi Odaklı psikoeğitim programı uygulanarak tek ebeveynli ailelerin çocuklarındaki problemli davranışların azaltılması, ebeveynlerinin ise ebeveynsel empati ve kabul düzeylerinin artırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Bu çalışma öntest-sontest deney ve kontrol gruplu yarı deneysel bir araştırmadır. Çalışmada 6 ebeveyn deney, 6 ebeveyn ise kontrol grubunda yer almıştır. Deney grubuna 10 haftalık Çocuk-Ebeveyn İlişki Terapisi odaklı psikoeğitim programı uygulanmıştır. Kontrol grubuna ise herhangi bir uygulama yapılmamıştır. Deney grubuna uygulama tamamlandıktan üç ay sonra izleme testi yapılmıştır. Çalışmada veri toplamak amacıyla Yetişkin-Çocuk Etkileşiminde Empati Ölçeği, Porter Ebeveyn Kabul Ölçeği ve Filial Problem Kontrol Listesi kullanılmıştır. Veriler, SPSS istatistik paket programı ile Mann-Whitney U ve Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi analiz yöntemleri kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Deney grubundaki ebeveynlerin ebeveynsel kabul ve empati düzeylerinde anlamlı bir fark olduğu tespit edilmiştir. Deney grubunda yer alan ebeveynlerin çocuklarının problemli davranışlarında anlamlı bir azalma olduğu belirlenmiştir. Deney grubunun son test ve izleme testi sonuçlarında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Sonuçlar: Deney grubuna verilen eğitim sonrasında bu gruptaki çocukların problemli davranışlarında azalma, ebeveynlerin ise ebeveynsel kabul ve empati düzeylerinde artış tespit edilmiştir. Uygulama yapılmayan kontrol grubundaki ailelerin çocuklarının problemli davranışlarında artış, ebeveynlerinin ise ebeveynsel kabul düzeylerinde azalma bulunmuştur. Deney grubuna yapılan izleme testi sonuçlarına göre eğitimin uzun süreli etkisi olduğu belirlenmiştir. Tüm bu sonuçlar değerlendirildiğinde, Çocuk-Ebeveyn İlişki Terapisi odaklı psikoeğitim programının tek ebeveynli ailelerde problemli davranış, ebeveynsel kabul ve empati üzerinde etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Ergenlerde algılanan ebeveyn affediciliği ile umut ve iyimserlik arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada, ergenlerin umut ve iyimserlik puanları ile algılanan ebeveyn affediciliği puanları arasında anlamlı bir ilişkinin olup olmadığına bakılmıştır. Amaçsal örnekleme yöntemi kullanılarak ulaşılan çalışma grubu, 2018- 2019 Eğitim-Öğretim yılında Gaziantep'te MEB'e bağlı okullardaki (321'i kız, 341'i erkek, 1'i belirtmeyen) toplam 663 öğrenciden oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Algılanan Ebeveyn Affediciliği Ölçeği, Umut Ölçeği, İyimserlik Ölçeği ve Anne-Baba Tutum Ölçeği kullanılmıştır. İlişkisel Tarama Modeline dayanarak araştırma gerçekleştirilmiştir. Pearson Korelasyon Tekniği, Tek Faktörlü Varyans Analizi, çoklu karşılaştırma için Games-Howell post-hoc testi kullanılmıştır. Algılanan ebeveyn affediciliği ile umut arasında düşük düzeyde pozitif ve anlamlı bir ilişki, algılanan ebeveyn affediciliği ile iyimserlik arasında orta düzeyde pozitif ve anlamlı bir ilişki, umut ile iyimserlik arasında orta düzeyde pozitif ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Umut ve iyimserlik puanları algılanan ebeveyn affediciliğinin her düzeyinde farklılaşmaktadır. Sonuçlar, algılanan ebeveyn affediciliğinin çocukların iyilik hallerine etkisi açısından tartışılmıştır.
Özel öğrenme güçlüğü olan çocukların manevi ihtiyaçları ve annelerine uygulanan manevi güçlenme ve bakım programının etkisi

Bu çalışma, Özel Öğrenme Güçlüğü olan 7-11 yaş arası çocuklar ve çocukların anneleri ile gerçekleştirilmiştir. İki aşamadan oluşan çalışmanın birinci aşamasını, Özel Öğrenme Güçlüğü olan çocukların manevi ihtiyaçlarının belirlenmesi, ikinci aşamasını ise Özel Öğrenme Güçlüğü olan çocukların annelerine Değer Odaklı Manevi Güçlenme ve Bakım Programı'nın uygulanması oluşturmaktadır. Çocukların manevi ihtiyaçlarının ebeveynlerin desteği ile karşılanabileceği düşünüldüğünden hem çocuklarla hem de anneleri ile çalışma yapılmıştır. Çalışma kapsamında öncelikle özel bir rehabilitasyon merkezine devam etmekte olan 7-11 yaş arası 25 öğrenci ile yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla birebir görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Görüşmelerden elde edilen bilgiler, Özel Eğitim Alan Uzmanı olarak görev yapmakta olan araştırmacının deneyimleri ve Özel Öğrenme Güçlüğü olan bireylerin ihtiyaçlarına yönelik literatür göz önünde bulundurularak, Özel Öğrenme Güçlüğü olan bireylerin manevi ihtiyaçları tespit edilmiştir. Özel Öğrenme Güçlüğü olan çocukların tespit edilen manevi ihtiyaçlarının karşılanmasına yönelik, çocukların annelerine, Değer Odaklı Manevi Güçlenme ve Bakım Programı uygulanmıştır. Bu program, Özdoğan (2010) tarafından, Ankara Merkez Kapalı Ceza ve Tutukevinde kadın mahkumlara uygulanan ve 2019 yılında 5. Uluslararası Sosyal Bilimler Kongresi'nde sistemleştirilen DOMAB temel alınarak katılımcılara uygun şekilde hazırlanmıştır. Değer Odaklı Manevi Güçlenme ve Bakım Programı öncesinde katılımcılara ön test olarak Tanrı Algısı ve Psikolojik İyi Oluş ölçekleri uygulanmış daha sonra program gerçekleştirilmiştir. Program sonrasında son test olarak tekrar Tanrı Algısı ve Psikolojik İyi Oluş ölçekleri uygulanarak programın katılımcılar üzerindeki etkisi ölçülmeye çalışılmıştır. Katılımcıların program öncesindeki puanları ile program sonrasındaki puanları arasında olumlu yönde farklılık olduğu görülmüştür.
Yetişkinlerde algılanan çocukluk çağı travmalarının yaşam kalitesi ve benlik saygısına etkisi

Bu çalışmada, algılanan çocukluk çağı travmaları, benlik saygısı ve yaşam kalitesi arasındaki ilişki incelenmiştir. Bunun yanında, algılanan çocukluk çağı travmaları ile yaşam kalitesi arasındaki ilişkide benlik saygısının aracılık etkisi incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini Türkiye'nin farklı illerinde yaşayan yaş ortalaması 24.27 5.00 olan 334 kadın ile 85 erkek olmak üzere toplam 419 yetişkin oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplamak amacıyla Kişisel Bilgi Formu, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği ve Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma soruları çerçevesinde elde edilen bulgulara göre, algılanan çocukluk çağı travmaları puanları ile benlik saygısı puanları arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki bulunurken yaşam kalitesi ve yaşam kalitesinin alt boyutlarından olan fiziksel rol güçlüğü, emosyonel rol güçlüğü, enerji/canlılık/vitalite, ruhsal Sağlık, sosyal işlevsellik ve genel sağlık algısı puanları arasında negatif yönlü anlamlı bir ilişki olduğu görülmektedir. Bireylerin Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeğinden aldıkları yüksek puanlar düşük benlik saygısını ifade ettiğinden benlik saygısı puanları arttıkça bireylerin kendilerine yönelik saygısı azalmaktadır. Dolasıyla, daha çok algılanan çocukluk çağı travmasına sahip olan bireylerin hem benlik saygısı hem de yaşam kalitesi düzeyinin azaldığı söylenebilir. Buna ek olarak, benlik saygısının algılanan çocukluk çağı travmaları ile yaşam kalitesi arasındaki ilişkiye anlamlı olarak aracılık ettiği görülmektedir. Buna göre, algılanan çocukluk çağı travmalarının yaşam kalitesi üzerindeki olumsuz etkiye benlik saygısının düşmesi aracılık etmektedir. Elde edilen bulgular alanyazın doğrultusunda tartışılmıştır.
Üstün yetenekli tanısı almış çocukların ve normal gelişim gösteren çocukların MOXOd-CBT testi ile DEHB düzeylerinin değerlendirilmesi

Bu çalışmada, üstün yetenekli tanısı almış çocukların ve normal gelişim gösteren çocukların MOXO d-CBT testi çocuk versiyonu ile dikkat eksikliği ve hiperaktivite düzeyleri incelenmiştir. Çalışmanın evreni, İstanbul ilinde bulunan özel ilkokulda eğitim-öğretime devam eden 1. 2. 3. ve 4. sınıf öğrencilerinden oluşmaktadır. Araştırmaya 70 üstün tanısı almış ve 70 normal gelişim gösteren öğrenci katılmıştır. Her bir katılımcıya sosyo-demografik veri formu ile beraber MOXO d-CBT çocuk versiyonu testi uygulanmıştır. Verilerin istatistiksel analizinde SPSS 20.0 paket programı kullanılmıştır. Sonuç olarak normal gelişim gösteren ve üstün yetenekli tanısı almış çocukların dikkat, dürtüsellik ve zamanlama sonuçları arasında anlamlı bir fark bulunmuştur. Buna göre; üstün yetenekli çocuklar dikkat, dürtüsellik ve zamanlama açısından normal gelişim gösteren çocuklara göre daha çok sıkıntı yaşamaktadır. Bu araştırmanın sonucuna göre üstün yetenekli tanısı almış çocukların normal gelişim gösteren çocuklara göre dikkat, dürtüsellik ve zamanlama puanları daha düşük çıkmıştır.
Yetişkin bireylerde duygusal istismar ve ilişki istikrarı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, yetişkin bireylerin romantik ilişkilerinde uyguladıkları/maruz kaldıkları duygusal istismar ve ilişki istikrarı arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmanın örneklemini romantik ilişkisi olan 403 yetişkin oluşturmaktadır. Araştırmada Demografik Bilgi Formu, Çok Boyutlu Duygusal İstismar Ölçeği ve İlişki İstikrarı Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizi SPSS 22.0 aracılığıyla yapılmıştır. Araştırmada değişkenlerin demografik özellikler bakımından farkları için Bağımsız Gruplar t testi, Tek Yönlü Varyans Analizi ve Çok Değişkenli Varyans Analizi kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkiler Pearson Korelasyon Analizi ve Basit Doğrusal Regresyon Analizi ile incelenmiştir. Yapılan analizler sonucunda duygusal istismar ve ilişki istikrarı arasında anlamlı bir ilişki olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. İlişki istikrarının alt boyutu olan ilişki doyumu ve maruz kalınan duygusal istismar arasında negatif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Öte yandan, uygulanan duygusal istismar ile ilişki istikrarının alt boyutları olan ilişki yatırımı ve seçeneklerin niteliğini değerlendirme düzeyleri arasında düşük düzeyde pozitif yönlü anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Yapılan regresyon analizinde, maruz kalınan duygusal istismarın ilişki istikrarının alt boyutu olan ilişki doyumundaki varyansın %24'ünü açıkladığı tespit edilmiştir. Değişkenlerin demografik özellikler bakımından karşılaştırılması sonucunda, maruz kalınan duygusal istismar düzeyi cinsiyet bakımından farklılaşırken, uygulanan istismar düzeyi medeni durum bakımından farklılaşmaktadır. Maruz kalınan istismar düzeyi erkeklerde kadınlara kıyasla daha yüksek bulunmuştur. Duygusal istismar uygulama düzeyi ise evli bireylerde evli olmayanlara kıyasla daha yüksektir. İlişki istikrarının demografik değişkenler bakımından karşılaştırılması sonucunda cinsiyet, medeni durum, ilişki süresi ve çalışma durumuna göre farklılaştığı sonucuna ulaşılmıştır. Sonuçlar ilgili literatür çerçevesinde tartışılarak gelecek çalışmalar için öneriler verilmiştir.
Üniversite öğrencilerinin toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin tutumları ve romantik ilişkideki öz yeterlik algıları ile ilişki doyumları arasındaki ilişki

Bu çalışma toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin tutumlar, romantik ilişkideki öz yeterlik algıları ve romantik ilişki doyumu arasındaki ilişkileri incelemeyi amaçlayan betimsel bir çalışmadır. Araştırmanın örneklemini romantik ilişkisi olan 273 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada Demografik Bilgi Formu, Toplumsal Cinsiyet Rolleri Tutum Ölçeği, Romantik İlişkilerde Öz yeterlik Ölçeği ve İlişki Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Demografik bilgi formu ve ölçeklerden elde edilen veriler SPSS 22.0 aracılığıyla analiz edilmiştir. Araştırma kapsamında kullanılan ölçeklerinden elde edilen puanların demografik değişkenlere göre farklılaşma durumu incelenirken 2'li gruplarda Bağımsız Gruplar t Testi, 2'den fazla kategoriye sahip gruplarda Tek Yönlü Varyans Analizi kullanılmıştır. Değişkenler arası ilişki analizlerinde Pearson Korelasyonu ve çoklu doğrusal regresyon teknikleri kullanılmıştır. Yapılan korelasyon analizi sonucunda katılımcıların toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin tutumları ile romantik ilişki doyumları arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bu bulguya göre katılımcıların toplumsal cinsiyet rolü eşitlikçi oldukça ilişki doyumları yükselmektedir. Bir diğer bulgu olarak romantik ilişkilerde öz yeterlik ile toplumsal cinsiyet rolüne ilişkin tutum puanları arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Romantik ilişki öz yeterliği arttıkça eşitlikçi cinsiyet rolünü benimseme düzeyi de artmaktadır. Ayrıca ilişki öz yeterliği ile ilişki doyumu arasında da pozitif yönlü anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Yapılan regresyon analizi sonucunda katılımcıların toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin tutumları ve romantik ilişkilerde öz yeterlik algılarının, romantik ilişki doyumlarında görülen varyansın % 20'sini yordadığı tespit edilmiştir. Değişkenlerin demografik özelliklerin düzeyleri arasında karşılaştırılması sonucunda, kadınların toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin tutumlarının ortalaması erkeklerin ortalamasından anlamlı derecede daha yüksek bulunmuştur. Araştırmanın diğer bir bulgusu olarak, ilişki durumunu sevgili olarak belirten katılımcıların toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin tutumlarının ortalamaları, sözlü/nişanlı katılımcıların ortalamalarından anlamlı derecede daha yüksek bulunmuştur. Elde edilen bulgular doğrultusunda veriler yorumlanmış ve ilgili literatür doğrultusunda tartışılmıştır
Psikolojik sermaye ve örgütsel muhalefet arasındaki ilişkide örgütsel güç mesafesinin düzenleyici rolünün incelenmesi

Örgütlerin büyümesine ve gelişmesine katkı sağlayan en önemli faktörlerinden birinin çalışanların örgütün işleyişinde ortaya çıkan problemleri ve hoşnut olmadığı durumları dile getirmesi olduğu bilinmektedir. Çalışanların görüşlerini açıkça dile getirebilmelerini ifade eden örgütsel muhalefeti etkileyen birçok bireysel, ilişkisel ve örgütsel faktör bulunmaktadır. Bireysel faktörlerden biri çalışanların sahip olduğu psikolojik sermaye, örgütsel faktörlerden biri ise örgütsel güç mesafesidir. Birden fazla boyuttan oluşan psikolojik sermaye kavramı bireyin kim olduğuna ve bilişsel kapasitesine yönelik farkındalığını ifade etmektedir. Örgütsel güç mesafesi ise ast-üst ilişkisindeki güç dengesinin nasıl algılandığına ilişkindir. Yapılan araştırmalar, psikolojik sermayenin yüksek olmasının örgütsel muhalefet davranışını arttırırken güç mesafesinin yüksek olmasının muhalefet davranışını azalttığını göstermiştir. Bu doğrultuda, bu araştırma örgütsel güç mesafesinin psikolojik sermaye ve örgütsel muhalefet arasındaki ilişkideki aracı rolünü incelemeyi amaçlamıştır. 21-65 yaş aralığında bulunan 300 gönüllü katılımcıya kartopu örnekleme yöntemiyle ulaşılmıştır. Araştırmaya dahil olan katılımcılara Bilgilendirilmiş Onam Formu, Kişisel Bilgi Formu, Psikolojik Sermaye Ölçeği, Örgütsel Güç Mesafesi Ölçeği ve Örgütsel Muhalefet Ölçeği sunulmuştur. Araştırma verileri Google Forms aracılığıyla toplanmış, verilerin toplanması her bir katılımcı için ortalama 15 dakika sürmüştür. Veri toplama aşaması tamamlandıktan sonra, araştırma verilerinin normal dağılıma uygunluğu test edilmiş ardından veriler araştırma hipotezlerine uygun yöntemler kullanılarak test edilmiştir. Sosyodemografik değişkenlere ilişkin analizler için Bağımsız Örneklemler t-testi ve ANOVA, araştırma değişkenleri arasındaki ilişkiyi belirlemek için Pearson's Korelasyon Analizi yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın temel hipotezini test etmek için Çoklu Regresyon Analizi ve Aracı Değişken Analizleri yapılmıştır. Araştırma bulguları, örgütsel güç mesafesinin psikolojik sermaye ve örgütsel muhalefet arasındaki ilişkiye aracılık ettiğini; psikolojik sermaye arttıkça örgütsel muhalefetin de arttığını fakat örgütsel güç mesafesi arttığında örgütsel muhalefet davranışının azaldığını göstermiştir. Araştırma verileri ilgili literatür çerçevesinde tartışılmış, gelecek araştırmacılara ve yöneticilere/liderlere yönelik bir takım öneriler sunulmuştur.