turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği'nde siyasal entegrasyon

Siyasal entegrasyon Avrupa için geçmişşten gelen bir Mealdir. Kıta, çeşitli dönemlerde gerek çatışmacı dürtüler, gerekse anlaşma sistematiği ile domine edilmeye veya bütünleştirilmeye çalışılmıştır. Bu ortamda siyasal entegrasyon yıkıcı sürecin önüne geçilmesi gereği şeklinde yorumlanmaktadır. Entegrasyon, farklı düzey ve görünümlerden meydana gelmiştir. Söz konusu nitelikler bağımsız paradigmalarca çözümlenmektedir. Paradigmalar, Avrupa gelecek kurgularını ifade etmektedirler. Etkinliklerini teorik başkalıklara dayalı olarak sürdürmüşlerdir. Günümüz Avrupa Birliği örgütlenmesinin temelini Topluluklar oluşturmaktadır. Topluluk Andlaşmaları siyasal entegrasyon idealinin devindiricisi konumundadır. Başlangıçta ekonomik bütünleştirilme koşulları yaratılmış, zamanla siyasal entegrasyon yapılanması düzenlemelerine geçilmiştir. Siyasal entegrasyon gelişimi konjonktürel süreçten etkilenmektedir. Paris ve Roma Andlaşmaları ile geçerlik kazandırılan entegrasyon politikaları, Birlik kapsamındaki belge, kurumsal etkinlik ve kurallarla yoğunlaştırılmıştır. Teknokratik prosedüre uygun olarak kıta için ortak düzenlemeler sistematiği yaratılmaktadır. Hükümetlerarası Konferanslar'la başlatılan erkinci süreç, entegrasyonun karakteristiğini belirlemiştir. Bu aşamada Tek Senet, Topluluk ilkeleri çerçevesinde yürütülen çabaları Avrupa Birliği yapılanmasına dönüştürme idealini simgelemekte-Maastricht Andlaşması siyasal bütünleştirilme yönlü en etkili düzenlemedir. Andlaşma, entegrasyon gündemini belirlemiştir. Birliğin yetki ve konu vizyonu genişletilmektedir. Yetki ikamesi prosedürünün somutlaştırılması, Birlik için yeni eylem alanları yaratılması politikaları supranational dönüşümün ifadeleridir. Amsterdam Andlaşması söz konusu politik süreci devam ettirmiştir. Sonuç olarak, siyasal entegrasyon ideali gerçekleştirilebilirlik bakımından önemli bir aşama kaydetmektedir. Mutlak entegre yapı kurulmamakla birlikte, siyasal birlik dinamizm kazanmıştır. Süreç kararlı bir şekilde sürdürülmektedir.
Türkiye'de çocuk yoksulluğu ve çocuk yoksulluğunun belirleyicilerinin AB ülkeleriyle karşılaştırmalı analizi

Bu çalışmanın hazırlanmasındaki temel güdü; çocukların, yaşamlarının ileriki seviyelerinde topluma tam ve eşit bireyler olarak katılmalarını zorlaştıran ve çok boyutlu yoksunluklar kümesi olarak ele alınması gereken yoksulluğun, eğer gerekli tedbirler alınmazsa kuşaktan kuşağa geçen dezavantaj döngüleriyle bir bütün olarak toplumların da refahını tehlikeye düşüreceği endişesidir. Çünkü dezavantajlı kesim içindeki en korumasız grup olan çocuklar, aynı zamanda yarının büyükleri olarak bir toplumun geleceğini belirleyen en önemli unsurdur. Bu kapsamda hazırlanan çalışmada, öncelikle etkinlik ve adalet temelinde yoksulluğun nasıl tanımlandığı, çocuğun kim olduğu ve çocuk yoksulluğunun nasıl ölçüldüğüne ilişkin kavram ve tartışmalar verilmektedir. Ayrıca literatür ve uygulamalı çalışmalara bakılarak çocuk yoksulluğunun belirleyicileri de çalışma kapsamında ayrıntılı bir şekilde ele alınmıştır. Akabinde Türkiye'de çocuk yoksulluğunun boyutları ve belirleyicileri açıklanıp, AB ülkeleriyle birincil ve ikincil dağılımları içeren karşılaştırmalı bir panel veri analizi yapılmıştır. Çıkan sonuçlar neticesinde, Türkiye'de çocuk yoksulluğuyla mücadelede uygulanan kamusal politikaların etkinliği değerlendirilmiş ve uygulanması gereken kamu sosyal programları tartışılmıştır.
AB'nin OGSP çerçevesinde insan haklarını müdahale aracı olarak kullanması

Bu tezde, AB'nin normatif gücü ile insan hakları temelinde özellikle kriz ve çatışma sonrası Orta ve Doğu Avrupa, Akdeniz ve Afrika'da bir aktör olarak yer alması eleştirel bir bakış açısı ile ele alınmıştır. Bu amaçla ilk olarak ortak güvenlik ve savunma fikrinin doğuşu ve gelişimi, Lizbon Anlaşması sürecindeki politika değişimleri ve yeni güvenlik ortamı başlıkları sunulmuştur. Tezin ikinci bölümünde ise OGSP bağlamında insan haklarının yeri AB'nin normatif değerleri ile sivil ve yumuşak güç politikaları bağlamında irdelenmiştir. Bu çerçeve sunulduktan sonra en kapsamlı teori olarak normatif güç yaklaşımı ele alınmıştır. Normatif güç kapsamında bölgesel politikalarda Kopenhag Kriterleri ve Avrupa Komşuluk Politikasında insan haklarının müdahale aracı olarak kullanılması değerlendirilerek, Bosna Hersek ve EUNAVFOR-MED örneklerinde incelenmiştir. Sonuç olarak AB'nin savunduğu normatif değerleriyle OGSP kapsamında Avrupa vatandaşlarının güvenliğinin sağlanması, barış ve istikrarın bölgede ve dünyada korunması amaçları ile yaptığı müdahaleleri meşrulaştırırken, insan haklarını da kendi taşıdığı değerden öte reel politiğin bir parçası olarak kullandığı ortaya konulmaya çalışılmıştır.
German conservatism and its impact on Turkey's membership debate

Bu tez Alman Muhafazakarlığı'nı ve Almanya'nın politikalarının Türkiye'nin üyeliğine etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Türkiye'ye üyelik yerine önerilen imtiyazlı ortaklık kavramı bu tezin çıkış noktasını oluşturmaktadır. Alman Şansölyesi Angela Merkel imtiyazlı ortaklığın önde gelen savunucularından iken; bir önceki Şansölye Gerhard Schröder Türkiye'ningirişini destekleyerek tamamen farklı bir tutum izliyordu. Bu keskindeğişikliğin Alman Muhafazakarlığı ve Hıristiyan Demokrasi'den kaynaklanıp kaynaklanmadığı sorgulanmaktadır. Sonuç olarak, Alman MuhafazakarlarınınTürkiye'nin üyeliğine süregelen ve kökten bir karşıtlığı olduğu savunulamazancak imtiyazlı ortaklık kavramı, Avrupa Bütünleşmesi'ni kültürel bir proje olarak gören Alman Hıristiyan Demokratlarının bir ürünüdür.
Avrupa Birliği tarım politikalarında reformlar ve sonuçları

Tarım, insanlık tarihinin ilk zamanlarından bu yana yaşamın birincil kaynağı ve insanoğlunun varlığını sürdürebilmesini olanaklı kılan en eski üretim faaliyetidir. Tarım sektörü, insanların en temel ihtiyaçlarını karşılaması bakımından, toplumsal yaşamın merkezinde yer almaktadır. Tarım sektörü ve sektörü yönlendiren tarım politikaları, toplumsal yaşamdaki bu merkezi konumun yanı sıra günümüzde, küreselleşmenin ve uluslararası ticaret hacminin giderek büyümesinin de etkisiyle yeni koşullara uyarlanmakta ve önemini korumaktadır. Tarım politikaları, hem ulusal hem de Avrupa'nın bütünleşme sürecinde olduğu gibi uluslararası/uluslarüstü seviyede ele alınabilir. İkinci Dünya Savaşı nedeniyle yaşanan kıtlığın yarattığı endişenin yanı sıra, Avrupa Topluluğunun aktif nüfusunun çok önemli bir bölümünü oluşturan tarım sektörü çalışanlarının gelir düzeyinin korunması ve üye ülkelerin ulusal tarım politikaları arasındaki derin farklılıkların giderilmesi gerekliliği Topluluğu tarımda ortak bir politika oluşturmaya yöneltmiştir. Avrupa Birliği'nin ilk ortak politika tecrübesi olan Ortak Tarım Politikası, yaklaşık yarım yüzyıldır uygulanan ve geçirdiği reformlarla günümüze kadar ulaşan bir Topluluk pratiğidir. Bu çalışmamızda amaç, geçmişşten günümüze Ortak Tarım Politikası'nda gerçekleştirilen reformları ve bu reformların doğurduğu sonuçları incelemektir. Çalışmamızda, Avrupa Birliği'nin tarım politikalarındaki değişimin nedenselliğini ortaya koymak açısından, Birliğin tarımsal yapısı ve tarımın Birlik ekonomisindeki yeri, gerek dönemsel gerekse güncel istatistiki verilerin de yardımıyla analiz edilmektedir.
Türkiye ve AB'nin avrasya ekonomik birliğiyle tarımsal ürün ticareti ve 2014 sonrası Rusya tarım ürünleri ithalat kısıtlamalarının etkileri

Türkiye'nin de içerisinde bulunduğu Avrasya coğrafyası, yüksek ekonomik güce sahip Avrupa Birliği, Rusya Federasyonu'nun önderliğinde kurulan ve nispeten daha yeni bir oluşum olan Avrasya Ekonomik Birliği'ne de ev sahipliği yapmaktadır. Tarım ürünleri ticareti, doğrudan ve hızlı olarak insanları etkilediğinden ötürü, gerek Avrasya coğrafyasında gerekse dünyanın diğer bölgelerinde siyasi ve ekonomik çıkar çatışmalarının etkisi altındadır. 2014 yılında RF'nin Ukrayna'ya bağlı Kırım bölgesini ilhak etmesi sonucunda, AB'nin önderliğinde birçok ülke RF'ye karşı çeşitli ekonomik yaptırımlar yürürlüğe almış; buna karşın RF yaptırım uygulayan ülkelere yönelik belirli tarım ürünlerinde ithalat yasaklamaları uygulamaya koymuştur. Ek olarak; Kasım 2015'te RF savaş uçaklarının Türkiye'nin güney sınırını ihlali nedeniyle düşürülmesi akabinde RF tarafından Türkiye'den gerçekleştirilen tarım ürünleri ithalatına da yasaklamalar getirilmiştir. 2013- 2017 yılları arasında RF'nin tüm dünyadan tarım ürünleri ithalatı %49 daralma göstermiş ve bu daralma AB ve Türkiye başta olmak üzere birçok ülkeyi etkilemiştir. Nitekim aynı dönem içerisinde Türkiye'nin RF'ye tarım ürünleri ihracatı %64 azalmıştır. Bu çalışma, anlaşmazlıklar ve yaptırımların tarafı olan AEB üye ülkeleri ile Türkiye ve AB arasındaki tarım ürünleri ticaretinde Dünya Ticaret Örgütü ve Birleşmiş Milletlerin ortak girişimi olan Uluslararası Ticaret Merkezi verileri kullanarak, 2014 ve 2015'te yaşanan gelişmeler neticesinde nasıl değişimler yaşandığı sorusuna cevap aramaktadır. Bu kapsamda öncelikle, Türkiye ve AB'nin AEB üye ülkeleri ile ilişkilerine genel bir çerçevede bakılmış, akabinde yine taraflar arasındaki tarım alanındaki ilişkiler ve ikili tarımsal ticaretin süregelen durumu incelenerek, tarım ürünleri ticaretinin taraflar açısından önemi araştırılmıştır. İthalat yaptırımlarına hedef olan ülkelerin üreticilerini korumak adına ihraç pazarlarını çeşitlendirmesi gerekliliği kaçınılmaz bir zorunluluk olarak ortaya çıkmıştır.
Türkiye'de doğrudan yabancı sermaye yatırımlarının belirleyicileri: AB'ye üyelik sürecinin etkisi

Dünyada küreselleşme ile birlikte ekonomik entegrasyonlar sonucu ülke ekonomilerinin birbiriyle etkileşiminin artması göze çarpmaktadır. Doğrudan yabancı sermaye yatırımları hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkeler açısından yeterli sermaye birikimi sağlama ve kalkınmayı devam ettirmede önemlidir. Bu çalışmada doğrudan yabancı sermaye yatırımlarının tanımı, çeşitleri, doğrudan yabancı sermaye yatırımı teorileri, doğrudan yabancı sermaye yatırımlarının belirleyicileri incelenmiş, dünyada ve Türkiye'de doğrudan yabancı sermaye yatırımlarının tarihçesi ve bölgesel entegrasyonların doğrudan yabancı sermaye yatırımları üzerindeki etkilerine değinilmiştir. Türkiye için geliştirilen modelde zaman serileri analizi yapılarak doğrudan yabancı sermaye yatırımlarının Türkiye için makroekonomik belirleyicileri ortaya konmuştur. Farklı yöntemlerle yapılan analizler sonucunda Türkiye'de doğrudan yabancı sermaye yatırımlarının GSYİH'dan etkilendiği, bu yatırımların pazar arayan ve yatay doğrudan yabancı sermaye yatırımları olduğu belirlenmiştir. Ayrıca AB üyelik sürecinde Türkiye'nin AB'ye üyeliğinin açıklanmasının doğrudan yabancı sermaye yatırımları üzerinde olumlu bir etkisinin olduğu; Türkiye'nin AB ile katılım müzakerelerine başlamasının doğrudan yabancı sermaye yatırımları üzerinde bir etksinin olmadığı ortaya çıkmıştır.
AB gençlik politikaları ve Türkiye'deki genç nüfus için bu konuda yapılan çalışmalar

Bu tez çalışmasında Avrupa Birliği'nin gençlik politikaları ile Türkiye'deki genç nüfus için bu konuda yapılan çalışmalar hakkında detaylı bilgiler verilecektir. Çalışmanın ilk bölümünde gençlik kavramı tanımlanacak ve ulusal gençlik politikaları, Türkiye'deki genç nüfusun karakteristik özellikleri, Türkiye'de uygulanan gençlik politikası ile çalışmaları, gençlere dair faaliyette bulunan organlar ve kurumlardan bahsedilecektir. Çalışmanın ikinci bölümünde AB gençlik politikaları araştırılacak olup Avrupa'da yaşayan genç nüfus için yapılan uluslararası çapta organizasyonların çalışmaları ve gençlik faaliyetlerinin çeşitli alanlarda ve kavramlar da ne boyutta olduğu incelenecektir. Çalışmanın son bölümünde AB gençlik politikalarının Türk genç nüfusu üzerindeki etkileri tartışılacaktır. Bu çalışmaların Türkiye'de nasıl uygulandığı, uyum analizi karşılaştırmalar ve örnekler halinde gözden geçirilecektir. AB'nin aldığı ve gençleri ilgilendiren kararlar; eğitim, sağlık, spor, kültür başlıkları altında incelenmektedir ve Avrupa organizasyonları tarafından gelen desteklerle işbirliği ve uyumun sağlanmasına önem verilmektedir. Türkiye de bir AB üye devleti olma yolunda istikrarla çalışmalarına devam etmekte, AB gençlik politikalarına uyum sağlamaya çalışmaktadır. Türkiye'de gençlik faaliyetlerinin AB ile paralel işleyip işlemediğini farklı başlıklarda detaylı bir şekilde analiz edeceğiz.
Avrupa Bİrliği ve Türk Hukukunda motorlu araçların dağıtımında rekabetin korunması

Rekabet Hukuku, tam rekabet piyasasına ulaşma amacıyla önemli politik araçlarından biridir. Serbest rekabet ekonomisine ulaşabilmek için rekabeti ortadan kaldıran eylemlerin kontrol altına alınması ve kurallara bağlanması gerekmektedir. Serbest rekabetin korunmadığı piyasalarda hakim durumda piyasalar türeyecek ve tekellerin oluşmasına sebep olacaktır. Tekeller rakipleri olmadığı için fiyatları diledikleri şekilde belirleyebilecek ve bu da tüketicinin zararına olacaktır, aynı zamanda hakim durumda bulunan işletmeler atıl kapasiteyle çalıştıkları için gelişme de meydana gelmeyecektir. Bu sebeple çalışmamızın ilk bölümünde rekabet kavramı ve rekabet hukuku üzerinde açıklamalar yapılmıştır. Bu surette rekabet hukukunun gelişimi ve sistemleri hakkında bilgi verilmiştir. Aynı zamanda rekabete aykırı sayılan davranış ve anlaşmalar ile bunlara taraf olanlar ortaya konulmuştur. Çalışmamızın ikinci bölümünde ise dağıtım kavramı ve Rekabet Hukukunda önemli bir sorun oluşturan dağıtım anlaşmaları incelenmiştir. Dağıtım kavramı açıklanarak, dağıtım anlaşmalarının çeşitleri ortaya konulmuş ve Avrupa Topluluğunun dağıtım anlaşmalarına bakış açısı incelenmiştir; Avrupa Topluluğu Adalet Divanı ve Komisyon kararları da dikkate alınarak ortaya konulmaya çalışılmıştır. Ayrıca, dağıtım anlaşmalarının markalar arası rekabetteki yararları sebebiyle çıkarılan grup ve bireysel muafiyetler ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bu genel açıklamalardan sonra asıl konumuz olan Avrupa Topluluğu Adalet Divanı tarafından motorlu araçların dağıtımına ilişkin olarak çıkarılan 1475/ 95 sayılı Grup Muafiyet Tebliği ile Rekabet Kurumu tarafından çıkarılan Gümrük Birliği Anlaşması çerçevesinde hukukların uyumlaştırılması amacıyla büyük ölçüde Avrupadaki düzenlemenin alındığı 1998/ 3 sayılı Grup Muafiyet tebliği incelenmiştir. Bu bağlamda bu tebliğlerde düzenlenen motorlu yeni araçların, servis hizmetlerin ve yedek parçaların dağıtımı ve rekabet açısından var olan sorunlar ele alınmıştır.
Avrupa Birliği'nde tarıma yönelik mali yardımlar ve Türkiye ile bir karşılaştırma

Avrupa Birliği'nde Ortak Tarım Politikası'nda tarıma yönelik mali yardım düzenlemeleri, pazar politikası ve yapısall politikaya dayandırılmıştır. Pazar politikası ile tarım ürünlerinde ulusal destekleme mekanizmaları uyumlaştırılmış ve üçüncü ülkelerden gelen ürünler için ortak gümrük engeli konulmuştur. Topluluk, anahtar sektörlerde kendi kendine yeter düzeye ulaşmış, bazı sektörlerde fazlalık vermeye başlamış ve reformlar sürekli hale gelmiştir. Yapısal politika ile pazar politikasını desteklemek üzere öncelikle tarım sektöründe yapısall ayarlamalar üzerinde durulmuştur. Zaman içinde pazar politikası reformlarını destekleyici önlemler, yapısall politika içinde yer almıştır. Gündem 2000 ile pazar politikası içinde mali yardımlar, öne geçmişş, kırsal kalkınma politikası, yapısall politika kapsamında önemli olmuş ve pazar politikası, önemini kaybetmiştir. Türkiye'de tarımın desteklenmesi, genel olarak, girdi sübvansiyonu şeklinde yapılmıştır. Doğrudan gelir desteğine geçiş yapılmaktadır. Türkiye'nin AB'ye üye devlet olmasını öngören Ankara Antlaşması ve izleyen belgelerde Ortak Tarım Politikası'na uyum gerekliliği bulunmaktadır. Topluluk Müktesebatı'nın üstlenilmesinin gerekmesinin yanı sıra etkin bir uygulama için kurumsal ve hukuki düzenlemelerin yapılması, çiftçilere rekabet gücünün kazandırılması ve mali yardımın sağlanması gerekmektedir. Avrupa Birliği'nin mevcut genişleme perspektifinde MDAÜ, Kıbrıs ve Malta bulunmaktadır. Türkiye de aday ülke konumundadır, ancak, Türkiye için katılım görüşmeleri ve üyelik tarihleri henüz belirlenmemiştir. Topluluk Müktesebatı'nın benimsenmesi için Topluluk yardımı verilmektedir. MDAÜ için SAPARD ile tarımsal ve kırsal kalkınma amaçlı Topluluk yardımı taahhüt edilmişken, Türkiye için tarım konusunda ayrı bir fon oluşturulmamıştır. 230Bu bağlamda, 'Avrupa Birliği'nde Tarıma Yönelik Mali Yardımlar ve Türkiye ile Bir Karşılaştırma' başlıklı çalışma ile AB'de ve Türkiye'de tarıma yönelik mali yardım uygulamaları, Türkiye'nin OTP'ye uyumu ve AB'nin genişleme sürecinde mali yardım politikası incelenmiştir. 231
Avrupa Birliği'nin Orta Asya politikası

Tezde Avrupa Birliği'nin Orta Asya'ya yönelik izlediği politikası ele alınmıştır. Bu tez çalışmasının başlıca amacı, Soğuk Savaş sonrası dönemde AB'nin Orta Asya politikasını temel belgeleri esas alarak incelemektir. Tez çalışmasının temel varsayımı, AB'nin Orta Asya'ya yönelik stratejisinin, hem kendi, hem de Orta Asya ülkeleri çıkarlarının sağlanmasına yönelik olduğudur. Bu çıkarların sağlanması ise, hem bölge komşuları Rusya ile Çin, hem de ABD'nin bölgeye yönelik stratejileri dikkate alınan kapsamlı bölgesel yaklaşım izlenmesini gerektirmektedir.
11 Eylül sonrası dönemde Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri'nin uluslararası terörizm ile mücadele politikalarının karşılaştırılması

Bu çalışma, 11 Eylül sonrasında dünyada değişen güvenlik ve terörizm algılarını araştırmakta ve Avrupa Birliği ve ABD'nin terörle mücadele politikalarını incelemektedir. Terör ve terörizm kavramları irdelenmiş kavramsal kökenleri araştırılmıştır. Dünyanın her yerinde devletler açısından farklı algılanan terörün siyasi bir mekanizmanın parçası olduğu ve çıkar- çatışma perspektifinde değerlendirilmesi yapılmıştır. Terörün tarihsel kökenlerinden, ABD ve Avrupa'da gerçekleşen terör ve yakın tarihimizde gerçekleşen terör olaylarından bahsedilmiştir. 11 Eylül Saldırıları araştırılmış ve 11 Eylül saldırılarına sebep olan gelişmeler ve saldırı sonrasında ABD'nin devlet başkanı Bush'un ilk tepkileri, gazete demeçleri ve Afganistan işgaline değinilmiştir. Saldırıların ardından uluslararası ve ulus üstü örgütlerin terörle mücadele politikasında ABD ile olan işbirlikleri araştırılmıştır. Avrupa Birliğinin ABD ile 11 Eylül öncesinde yaşanan terör olaylarına karşı işbirlikleri ve ortaklıklarından bahsedilmiştir. Avrupa Birliği'nin oluşum sürecinden önce terör olayları ve politik tutumları incelenmiş, birliğin oluşumu sonrasında terörle mücadele politikalarının şekillenmesi süreci aktarılmıştır. AB'nin 11 Eylül olayları sırasında aldığı kararlar ve 11 Eylül sonrası oluşturmuş olduğu güvenlik politikalarına değinilmiştir. ABD'nin 11 Eylül öncesinde terörle mücadele politikalarına değinilmiş ve alt başlıklar altında 11 Eylül süreci 11 Eylül sonrası terörle mücadelesinden bahsedilmiştir. AB ve ABD'nin 11 Eylül öncesinde yaptığı ortaklıklar, 11 Eylül süreci ve sonrasındaki terörle mücadele politikasındaki ortaklıklar, ayrılıklar kapsamlı olarak değerlendirilmiştir. Güvenliğin sağlanması, güvenliğin korunması ve kolektif bir güvenlik anlayışı kavramları incelenecek, terörizmin kavramsal olarak iki farklı grup için ne ifade ettiği, yeni dünya düzeninde farklı içeriklere sahip olan terörizm kavramının politika bazında yeni boyut kazanması ve terörizme karşı yürütülen ortak mücadele politikalarına kuramsal bakış ile yer verilmektedir.
Avrupa birliğine giriş sürecinde türkiye'de özel sağlık sigortalarının durumu ve avrupa ülkelerinin özel sağlık sigorta sisteminin karşılaştırılması

Sağlık kavramı, hizmetin arz ve talebinden, finansman araçlarına kadar son yıllarda popüler olan konular arasında ilk sıralarda bulunmaktadır. Sağlık sigortası sistemleriyle desteklenen ülkelerin finansman kaynakları seçimleri bakımından tartışmalara konu olmaktadır. Bu sebeple son yıllarda kamu ve özel sağlık sigortalarının önemi hızla artmakta olup, ekonominin büyümesinde sağlık sistemlerine yapılan harcamaların, üstlendiği rolün yeniden gözden geçirilmesine neden olmaktadır. Bu yüksek lisans tezinde, sağlığın kavramı, sağlık arz-talep ilişkisi ve sağlık finasman modelleri ile ilgili genel bilgiler verilmiş olup, buna ek olarak, sigortanın yeri ve tarihsel gelişimi, sağlık sigortasının yeri ve tarihsel gelişimi de incelenmiştir. Avrupa Birliği üyesi dört ülke sırasıyla, Almanya, Hollanda, İngiltere ve Fransa'da sağlık sigortacılığı tarihsel gelişimi, sağlık harcamaları ve finansmanı, sağlık hizmetleri sunumu ve sağlık sistemlerinin örgütsel yapısı hakkında bilgi verilmiştir. Avrupa Birliği üyesi söz konusu dört ülkenin sağlık sigorta uygulamaları ile Türkiye arasında, işleyiş biçimleri bakımından karşılaştırma yapılmıştır. Yapılan değerlendirmede, Türkiye'de tamamlayıcı ve destekleyici sağlık sigortası uygulamasının geliştirilmesiyle ilgili noktalar tespit edilmiştir. Bunlardan biri, tamamlayıcı ve destekleyici özel sağlık sigortasının, kamu bütçesi üzerindeki baskıyı hafifleteceği düşünülmektedir. Tamamlayıcı sağlık sigortasının önemi kayıtlı ekonomiye geçiş sürecine sağladığı katkı açısından önemlidir. Tamamlayıcı sağlık sigortası kavramı, hem Türkiye hem de Avrupa ülkelerinde yapılan reformlar sonucunda kaynak alternatifini arttırmasının yanı sıra sağlık sisteminin yatırımlarında özel sigorta firmalarını da sistemin içine almaktadır. Sonuç olarak, Türkiye'de sağlık sigortacılığındaki sorunların temel sebepleri, ve sorunların çözüme kavuşma süreçlerine sunulan öneriler ile çalışma sonuçlandırılmıştır.
Türkiye'deki sigortacılık sektörünün etkinlik analizi ve AB ülkeleri ile karşılaştırılması

Günümüzde ekonomik anlamda güçlü ülkelerin finans piyasalarında önemli ölçüde fon kaynağı yaratması sebebiyle sigortacılığın oldukça büyük öneme sahip olduğu bilinmektedir. Bununla birlikte, Türkiye'de sigortacılık sektörü gelişmiş ülkeler düzeyine henüz erişemese de, son yıllarda yapılan yeni düzenlemeler ve çalışmalarla değer kazanmaya başlamıştır. Bu çalışma Türkiye'de faaliyet gösteren sigorta şirketlerinin ve Türkiye ile Avrupa Birliği ülkeleri sigortacılık sektörü verilerinin Veri Zarflama Analizi yöntemiyle etkinliğinin araştırılıp etkin olmayan şirketler için öneriler geliştirilmesi amacıyla yapılmıştır. Bununla birlikte etkin olmayan şirketlerin etkin konuma geçebilmeleri için azaltılması gereken girdi miktarlarının tespit edilmesi hedeflenmiştir. Genel olarak bakıldığında çalışmanın birinci bölümünde finansal sistem ve finansal sistemin bir parçası olan sigortacılık sektöründen bahsedilmiştir. Burada finansal sistemin ekonomideki rolü, finansal piyasalar, aracı kurumlar ve araçlara yer verilmiştir. Sigortacılık kısmında ise detaylı bir şekilde sigortacılık sektörü tanımlanmış, sigortacılığın dünyadaki ve Türkiye'deki tarihinden bahsedilmiştir. İkinci bölümde etkinliğin ne olduğu anlatılmış ve etkinlikle ilgili verimlilik, performans, karlılık gibi kavramlardan ve bunların ölçme yöntemlerinden bahsedilmiştir. Bununla birlikte Veri Zarflama Analizi yöntemi detaylı bir şekilde ele alınmıştır. Son bölümde Türk sigortacılık sektöründe faaliyet gösteren 32 şirketin, Türkiye ve AB ülkelerinin etkinlik analizine yer verilmiştir. Çalışmanın bulgularına göre hayat dışı alanda faaliyet gösteren 22 sigorta şirketinden 11 tanesi bazı yıllar etkin çalışmış, diğerleri ise analiz yapılan hiçbir yıl için etkin çalışmamıştır. Aynı şekilde hayat ve emeklilik alanında faaliyet gösteren 10 sigorta şirketinden 4 tanesi tüm yıllar için etkin sayılırken, diğerleri ise etkin sayılmamaktadır. Ayrıca Türkiye ile Avrupa Birliği ülkelerinin sektör verileriyle yapılan etkinlik analizinde, sektörde dünya liderleri sıralamasında olan bazı ülkelerin etkin olmadığı görülmüştür.