turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bağlama metotlarının çalgı eğitimi bakımından değerlendirilmesi

Bu araştırmada bağlama metotlarının çalgı eğitimi bakımından değerlendirilmesi ele alınırken, kullanımda olan bağlama metotlarının geçerliği ve öğrenmede etkinliği araştırılmıştır. Bu amaçla, müzik öğretmeni yetiştiren kurumlar içerisinden bağlama eğitiminin verildiği Selçuk Üniversitesi,; Karadeniz Teknik Üniversitesi, Atatürk Üniversitesi, İnönü Üniversitesi, Uludağ Üniversitesi, Gazi Üniversitesi ve Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Fakültelerinin öğretim elemanlarından anket uygulama yöntemiyle veriler toplanmıştır. Bu veriler basit istatiksel teknikerle çözümlenmiş, elde edilen bulgular değerlendirilmiştir. Tezde kullanılan diğer bir yöntem ise uzman bağlama öğreticileri ile yapılan görüşmeler ve kaynak taramadır. Görüşme ve kaynak tarama sonucu elde edilen bulgular, diğer bulgularla birlikte karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Araştırmanın sonucunda; bağlama eğitimi veren konservatuar ve eğitim fakülteleri öğretim elemanlarmm, bağlama eğitimi dersini gerçekleştirirken, bu amaçla yazılmış olan bağlama metotlarını yeterli düzeyde olmadıkları için kullanmadıkları; buna bağlı olarak kendi oluşturdukları ders notlarını kullandıkları saptanmıştır. Araştırmada belirlenen olumsuzlukların giderilmesi için çeşitli Önerilerde bulunulmuştur.
İbn Haldun'un eğitim sosyolojisi

14. y. vılın yetiştirdiği önemli bir İslam düşünürüdür, tbn Haldun, birçok bilimin kurucusu olduğu gibi sosyolojinin de kurucusu konumundadır. Toplumların bir arada yaşamasını 'asabiyet' kavramı ile açıklayan tbn Haldun, aynı zamanda toplumları da 'bedevi' ve 'hadari' diye ikiye ayırmaktadır. Bedevi toplumda 'nesep asabiyeti', hadari toplum da ise 'sebep asabiyeti' egemendir. Bu çalışmada, tbn Haldun'un toplum, toplumsal yapı, toplumsal değişme, yöntem, ekonomi, tarih, coğrafya, din, devlet ve siyasi tavırlar konusundaki görüşlerine değinilirken; ağırlıklı olarak eğitim sosyolojisi alanındaki görüşleri işlenmiştir. Ibn Haldun, toplumsal değişmeyle birlikte eğitim-öğretimde de değişim meydana geldiğini belirtir. Haldun kendi yaşadığı dönemde öğretmenliği bir meslek olarak görür. Öğretmenler yaşamak için çalışan zayıf, fakir ve köksüz insanlar olarak değerlendirilmektedir. Ona göre İslam'ın geniş alanlara yayılmaya başladığı zamanlarda öğretmenler islam'i bilgileri ve gelenekleri gelecek kuşaklara aktarabilme idealiyle öğretmenlik yapıyorlardı, bu dönemde öğretmenler meslek eğitim veren kimseler değildir. Öğretmenliğin herhangi bir meslek gibi hayatı sürdürebilmenin sıradan bir yolu şekline dönüşmesi, tslam toplumlarının genişleme aşamasında çöküntü aşamasına geçtikleri tarihe rastlar. Çöküntü ile birlikte öğretmenlik, idealist bir yaşam biçimi olma özelliğini kaybeder. Hayatı devam ettirebilmenin bir yolu olarak görülür. Ona göre; bilim tek olduğu halde, öğretim yöntem ve tekniği başka başkadır1. Burada bilimin tek olduğunu söylerken, 'bilimsel yöntemin' aynı olduğunu belirtmek istemiştir. Öğretimde yöntem ve teknik farklılığıyla da 'bilimdeki araştırma, uygulama tekniklerinin' farklı olduğunu belirtmiştir. Bir anlamda farklı toplumsal yapı özelliklerinin olduğu yerde bir tek eğitim ve öğretim yöntem ve tekniğinin olmayacağı sonucuna ulaşmıştır. Yüz yüze eğitimden yanadır. Ibn Haldun, eğitim ve öğretimde öğrenciye büyük önem verirken, öğrencinin başarısının artması, öğretici ile yüz yüze eğitim yapmasıyla olanaklıdır demektedir. Ibn Haldun daha önceden belirttiğimiz gibi bir konunun iyi bir şekilde öğretilmesi için basitten başlayarak gittikçe güçleşen ve derinleşen eğitim metodunun izlenmesi gerektiğini belirtmiştir. Bunu da üç aşamaya ayırır: a- Genel olarak konuya girmek, ayrıntılı bilgiden kaçınmak, b- Ayni konuyu daha derinlemesine gözden geçirmek c- Konuyu her yönü ile, her noktayı ve güçlüğü aydınlatarak, açıklayarak bitirmek. Görüşlerinin birçoğu günümüz eğitimcileri tarafından kabul görmektedir.
Modüler öğretim yöteminin öğretim yöntemleri dersinde öğrenci başarısına etkisi

ÖZ Bu araştırmanın amacı, modüler öğretim ile geleneksel öğretim yönteminin öğrenci başarısı üzerine etkisi açısından karşılaştırılmasıdır. Araştırmaya 1995- 1996 öğretim yılı güz döneminde Fırat Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi ikinci sınıf programında yer alan 'Öğretim Yöntemleri' dersini alan öğrenciler katılmıştır. Deneysel olarak planlanan bu araştırma için ikinci sınıf öğrencilerinden iki deney ve bir kontrol olmak üzere, her birinde 31 'er öğrenci olan üç grup oluşturulmuştur. Araştırma öntest-sontest ve deney-kontrol grubu desenine uygun olarak planlanmıştır. Deney- 1 grubuna 'modüler öğretim', deney- 2 grubuna modüler materyaller kullanılarak geleneksel yöntem ve kontrol grubuna ise sadece geleneksel yöntem uygulanmıştır. Bütün gruplarda öğretim yöntemleri dersinin kapsamında yer alan Beceri öğretiminde gösteri yöntemi, öğretimde soru-cevap ve öğretme-öğrenme etkinliklerinin planlanması konuları işlenmiştir. Bu konularla ilgili olarak üç modül geliştirilmiştir. Veriler başarı testi ve tutum ölçeği ile toplanmıştır. Elde edilen bulguların özeti şunlardır:. Her iki deney grubu kontrol grubuna göre daha başarılı olmuşlardır.. Bilişsel alanın bilgi düzeyi açısından deney- 1 grubu kontrol grubuna göre daha başarılı olmuştur.. Kavrama düzeyi açısından her iki deney grubu kontrol grubuna göre daha başarılı olmuştur. Uygulama düzeyi açısından her iki deney grubu kontrol grubuna göre daha başarılı olmuştur. Bilgideki kalıcılık açısından deney- 1 grubu, deney- 2 ve kontrol grubuna göre daha başarılı olmuştur. Öğretim planlarını hazırlama konusunda deney- 1 grubu diğer iki gruba göre daha başarılıdır. Deney- 2 grubu da kontrol grubuna göre daha başarılı olmuştur. Modüler öğretim materyallerine karşı tutumlar açısından her iki deney grubu da olumlu görüşler belirtmişlerdir. Öte yandan deney- 2 grubu bu konuda deney- 1 grubuna göre daha olumlu düşünmektedir. Elde edilen bulgulara göre şu önerilerde bulunulabilinir:. Modüler öğretim diğer alanlara da yaygınlaştırılmalıdır.. Uygun modüler materyaller geliştirilmelidir.. Modüler materyal geliştirme ve modüler öğretimi uygulama konusunda öğretim elemanları eğitilmelid.
Okul Yöneticileri ve Öğretmenlerin Eğitim Teknolojilerine Yönelik Görüşleri ve Özerklik Algıları

Bu araştırmanın amacı okul yöneticileri ve öğretmenlerinin eğitim teknolojilerine yönelik görüşleri ve özerklik algıları arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Araştırma 2019- 2020 eğitim öğretim yılı İzmir ili merkez ve ilçelerindeki 27 proje okullarında görev yapan 634 okul yöneticileri ve öğretmenler ile yürütülmüştür. Araştırma nicel bir araştırma olup, tarama modellerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Veri toplama araçları olarak 'Eğitim Teknolojilerine Yönelik Görüşler Ölçeği' ve 'Öğretmen Özerkliği Ölçeği' kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS ve LİSREL analiz programlarıyla değerlendirilmiştir. Eğitim Teknolojilerine Yönelik Görüşler Ölçeği ve Öğretmen Özerkliği Ölçeği ve ölçeklerin alt boyutlarının ortalamalarını belirlemek için betimsel istatistikler kullanılmıştır. Her iki ölçek normal dağılım gösterdiğinden, araştırma verilerininin analizi için parametrik testlerden Anova ve T-Testi kullanılmıştır. Araştırma bulgulara göre, erkek öğretmenlerin eğitim teknolojilerine yönelik kaygılarının kadın öğretmenlere göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Branşı sosyal bilimler olan öğretmenlerin, eğitim teknolojilerinin yararları ve eğitime katkı puanları; branşları fen bilimleri ve meslek dersleri olan öğretmenlerin puanından daha yüksek çıkmıştır. Kadın öğretmenler erkek öğretmenlere göre öğretim programıyla ilgili daha özerk görüşlere sahiptir. Araştırmada, okul yöneticileri ve öğretmenlerin eğitim teknolojilerine yönelik görüşleri ile özerklik algıları arasındaki ilişki düzeyi düşük düzeyde bulunmuştur. Benzer çalışmaların daha büyük örneklem grubuyla yapılarak sonuçların benzerliği ya da farklılığı karşılaştırılabilir. Araştırma sürecinde öğretmenlerin önemli bir bölümünün anket sorularını yanıtlamaktan kaçındıkları gözlenmiştir. Öğretmenlerin anket sorularını daha istekli yanıtlanmaları amacıyla, akademik çalışmalara yaptıkları katkının, hizmet puanına dönüştürülmesi veya maddi kazanımlar sunulması önerilmektedir. Kıdem yılı yüksek öğretmenlerin, üst yaş dilimindeki öğretmenlerin ve erkek öğretmenlerin eğitim teknolojilerine yönelik kaygılarını gidermek amacıyla; teknolojiyi derslerinde daha verimli kullanan genç kuşak öğretmenler arasında meslektaş danışmanlığı oluşturularak deneyimlerin karşılıklı paylaşılması önerilmektedir. Yönetici ve öğretmenlerin özerkliklerini sınırlandıran etmenlerin belirlenmesine, mesleki kararlar almalarını ve kararlara katılmalarını kolaylaştıran yollar bulunmasına yönelik yeni araştırmalar yapılabilir.
Türkiye'deki antrenör eğitiminin ilkesel ve yapısal problemlerinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, antrenörlük eğitiminde yaşanan İlkesel ve Yapısal Sorunları eğitimciler perspektifinden araştırılmasıdır. Araştırmada; Ankara ve Bartın İlindeki Akademisyen ve aynı zaman spor adamı kimliği olan kişilerle mülakat yöntemi uygulanarak spor sistemimizdeki antrenör eğitiminin durumu ve görülen aksaklıklar ve çözüm yolları sorularak deneyim ve bilgiler etik araştırma ilkelerine sadık kalınarak çalışma ortaya konulmuştur. Araştırma, elde edilen verilerin çözümlenmesinde kullanılan teknikler açısından nitel bir çalışmadır. Araştırma grubunu Ankara Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu, Gazi Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu, Bartın Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu bünyesinde görev yapan 1 Profesör, 1 Doçent, 4 Yardımcı Doçent, 1 Öğretim Görevlisi Dr. ve 1 Araştırma Görevlisi Dr. oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri, araştırmacı tarafından geliştirilen 6 soruyu kapsayan yarı yapılandırılmış mülakat formu kullanılarak görüşme yöntemi ile toplanmıştır. Araştırma verileri betimsel analiz tekniği ile çözümlenmiş ve açıklanmaya çalışılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizi sonucunda, antrenör eğitiminin problemleri betimsel olarak altı tema altında toplanmıştır. Antrenör eğitiminin problemleri olarak altı farklı ve birbirini tamamlayan boyut, ilgili alan yazımına bağlı bir yaklaşımla incelenmiştir. Türkiye'deki Beden Eğitim ve Spor Yüksekokullarında öğretim üyesi veya öğretim elemanı olarak görev yapan kişilerin antrenör eğitimine bakış açıları farklı boyutlarda karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Sonuç olarak; Antrenör eğitiminin genel olarak, antrenörlük eğitiminde birden fazla ana yapının olduğunu ve kurumlar arası koordinasyonun sağlanamadığını bununla birlikte kurumsal ve yönetmeliklere dair bir kargaşanın yaşandığını, ayrıca federasyonun düzenlediği kurslarda beden eğitimi bölümlerinin antrenörlük eğitiminde geri planda kaldığını, antrenörlük eğitiminin programlarının planlanması ve geliştirilmesi hususunda problemler yaşandığı sonucuna ulaşılmıştır..
Popüler fizik kavramları içeren görsel ders materyali geliştirme çalışması

Popüler fizik kavramları ile ilgili web sitesi, kütüphane, aktüel ders notları, makaleler ve belgesel filmlerden gerekli envanter toplanarak görsel bir eğitim materyali hazırlanmıştır. Araştırmada geliştirilen materyalin eğitime etkisini ölçebilmek için ön çalışma yapılmış ve olumlu sonuçlar alınmıştır. Toplanan tüm veriler, (76 web sitesi, 540 makale, 70 adet belgesel film) bilimsel yöntemler ve materyal geliştirme kriterlerine göre değerlendirilmiştir. 1173 görsel, işitsel ile 24 tane görsel ve tanımsal toplam 1197 kavram hazırlanmıştır. Tüm kavramlar internet entegreli olarak DVD'de toplanmıştır. http://www. biyolojiegitim. yyu. edu. tr/kf/sg/sg. html. Araştırmanın benzer çalışmalara yardımcı olabilmesi için kullanılan sanal araçlar, izlenen yollar, yöntemler ve yapılan işlemin her aşaması yöntem kısmında anlatılmıştır. Araştırmanın kazanımları, eğitime katkısı ve elde edilen yargılar sonuç ve öneriler kısmında sunulmuştur. Hazırlanan kavramlar; parçacık fiziği, büyük patlama ve uzay kavramları olarak sınıflandırılmış ve bu başlıklar altında yorumlanmıştır.
Ekonomik, sosyal ve kültürel statünün temel eğitimden ortaöğretime geçiş üzerine etkisi

Türkiye'de eğitim başarısı ve eşitsizlik alanlarına ilişkin olarak en çok tartışılan konulardan biri, ortaöğretime yerleştirme sistemidir. Bunun temel nedeni, öğrencilerin akademik başarılarına göre okullara yerleştirilmeleri ve öğrenciler arası başarı farklılaşmasının ortaöğretim kademesinde çok net bir şekilde açığa çıkmasıdır. Öğrenciler arası başarı faklılıklarının büyük olması ise eğitimsel eşitlikte istenen bir durum değildir. Çünkü eğitim sisteminde fırsat ve imkan eşitliğinden söz edebilmek için öncelikle bireylerden bağımsız oluşan koşulların bireylerin eğitimde istenilen başarıya erişimi üzerinde mümkün olduğunca az etki etmesi gerekir. Bu etki durumu çeşitli göstergeler üzerinden araştırılarak eğitimsel eşitlik/eşitsizlik daha görünür kılınabilir. Bu çalışma da öğrencilerin ekonomik, sosyal ve kültürel statü özelliklerinin Temel Eğitimden Ortaöğretime Geçiş Sınavı'nda gösterdikleri başarı üzerindeki etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Bu araştırma, nicel araştırma yöntemlerinden tarama modeline uygun olarak hazırlanmıştır. Araştırmanın evreni olarak Ankara ili seçilmiştir. Evrenden okul türleri dikkate alınarak tabakalı örnekleme yöntemleriyle örneklem belirlenmiştir. Veri toplama aracı olarak, Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü tarafından geliştirilen ve PISA 2015 uygulamasında veri toplama aracı olarak kullanılan öğrenci anketi tercih edilmiştir. Bu anket, öğrencilerin sosyoekonomik özelliklerine ilişkin bilgi toplamaktadır. Verilerin analizinde öncelikle öğrenci anketine verilen cevaplar kullanılarak her bir öğrenci için ekonomik, sosyal ve kültürel statü indeks değeri belirlenmiştir. ESKS indeksi, PISA 2015 araştırmasında kullanılan formülasyonla hesaplanmıştır. Daha sonra öğrencilerin devam ettikleri okul türleri ve okula yerleştiği puanlar ile ESKS indeksi arasındaki ilişkiler; verilerin türüne göre belirlenen varyans analizi, regresyon analizi ve ki-kare analizi gibi istatistiksel yöntemlerle incelenmiştir. Araştırma sonucuna göre; öğrencilerin TEOG puanları, okul türleri ile ESKS indeksleri arasında güçlü bir ilişki bulunmaktadır. Ayrıca öğrencilerin akademik başarısının sosyoekonomik özelliklerden etkilenme oranı (%38), PISA 2015 sonuçlarının Türkiye için gösterdiğinden (% 9) daha fazladır. Bu bulgu, Türkiye eğitim sistemindeki eşitsizliğin, uluslararası değerlendirme raporlarının işaret ettiğinden daha fazla olabileceğini göstermektedir. Elde edilen bulgular temelinde, eğitimde fırsat ve imkan eşitliğinin nasıl sağlanabileceği tartışılmış, öğrencilerin öğrenme eksikliklerini tamamlayıcı ve ailenin/okulun sosyoekonomik dezavantajlarını azaltıcı programların geliştirilmesi önerilmiştir.
Lise öğrencilerinin çevreye yönelik bilgi ve tutumları

Çevre sorunlara karşı bireysel ve toplumsal duyarlılık gittikçe artmakta olup, özellikle küresel ısınma ve sera gazları gündemin önemli konularını oluşturmaktadır. Küresel ısınma ve sera gazlarının etkisi görsel ve yazılı basında geniş olarak işlenmektedir. Küresel ısınmanın bazı fiziksel, kimyasal ve biyolojik olayları içermesi nedeniyle anlaşılmasında zorluklar söz konusudur. Lise müfredat programlarında sera gazları ve küresel ısınmanın etkilerine geniş olarak yer verilmesine rağmen küresel ısınma ile ilgili temel olayların açıklanmasında bazı sorunlarla karşılaşıldığı bilinmektedir. Bu çalışmanı evrenini Sivas ili Gürün ilçesinde bulunan Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi 10. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Öğrencilere daha önce Boyes ve Stanisstreet (1993) tarafından geliştirilen bir anket uygulanmıştır. Bu anket toplam 242 öğrenciye uygulanmıştır. Öğrencilerin küresel ısınma ile ilgili bazı alternatif görüşlere sahip oldukları, sera etkisine en çok katkıda bulunan gazın karbondioksit (CO2) olduğunu öne sürdükleri, nükleer enerji üretimini küresel ısınmanın ana sebebi olarak gördükleri saptanmıştır. Kurşunsuz benzin kullanımının ozon üretiminin artmasına, asit yağmurları'nın muhtemel nedenlerinin ise benzin ve dizelle çalışan motorlar tarafından salınan gazlar olabileceğini öne sürmüşlerdir. Öğrencilerin ekolojik olaylar ve besin zinciri ile ilgili temel olayları anlayabildikleri, ağır metallerin ekosistem için zararlı etkilerini ve yenilenemeyen atık maddelerin çevreye zararlı etkileri ve dönüşümlerinin zorluğunu bildiklerini söylemek mümkündür.
Görsel iletişim tasarımı bağlamında bir eğitim dergisi tasarımı için öneri

İGörsel İletişim Tasarımı Bağlamında Bir Eğitim Dergisi Tasarımı İçin Öneri? isimli bu araştırma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm, görsel iletişimin kavranabilmesi, görsellerin tasarımlarda anlamlandırılması için algılama ilkelerinin tasarımı yönlendirmesi ve bir zemine oturtulabilmesi amacıyla oluşturulmuştur. İkinci bölümdeyse, dergi ve eğitim dergiciliği ele alınmış olup dergiciliğin günümüze geliş sürecine değinilmiştir. Dergi türleri ve eğitim dergileri yaşamı ve düşünceleri yönlendirmiş olması bakımından incelenmiş ve bir zemine oturtulmuştur. Üçüncü bölümde ise görsel iletişim bağlamında dergi tasarlama sürecine ve eğitim dergilerinin dergi olarak tasarlanma gerekçelerine yer verilmiştir. Dergi tasarlama sürecinde uyulması gerekenler sıralı olarak verilmekle birlikte dergilerin tasarlanma süreci ile ilgili karşılaşılabilecek sıkıntıları ortadan kaldırmak için tasarım ilkeleri doğrultusundadergi tasarlama sürecine yer verilmiştir. Dördüncü bölümde ise araştırmanın yöntemi ele alınmıştır. Beşinci bölüm uygulama örneği ve analizden oluşmaktadır. Bu inceleme sonucunda, eğitim dergisi tasarımlarında yer alan sorunları gidermede kullanılan yöntemler ele alınmıştır. Araştırmada, konuyla ilgili olan görsel örneklerle, araştırma, hem zenginleştirilmiş hem de netleştirilmeye çalışılmıştır. Eğitim dergilerinin grafik tasarımı açısından analizinin yapılması, teknik ve estetik açıdan tasarımcının önemini vurgulamak ve tasarımın sorunsuz sonuç vermesi açısından önemlidir. Bu bağlamda, eğitim dergilerinin tasarımlarını tasarım eğitimi almıştasarımcıların yapması gerektiği üzerinde durulmuştur.
Türk-Alman mesleki eğitim sistemlerinin karşılaştırılması

Teknolojinin durmadan geliştiği bir dünyada insanlar, birbirleriyle rahat ve hızlı bir şekilde iletişim sağlayabilmelerini, eğitime borçludurlar. Bunun için toplumlar, bireylerine, daha iyi bir hayat tarzı sağlamak için, eğitim sistemlerini, diğer ülkelerin eğitim sistemleriyle karşılaştırarak sürekli geliştirmek istemişlerdir. Bu tez çalışmasında; Türk-Alman mesleki eğitim sistemleri karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Tezin birinci bölümünde, Türk-Alman Eğitim Sistemleri ayrıntılarıyla karşılaştırılarak incelenmiştir. İkinci bölümde, Mesleki ve Teknik Eğitimin tanımı yapılmış, istihdam ve verimlilik açısından değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde, Türkiye'de Mesleki Eğitim sistemleri ayrıntılarıyla incelenmiş, tarihi gelişimi anlatılmış son olarak da bu konudaki çağdaş yaklaşımlara yer verilmiştir. Dördüncü bölümde, Türk Mesleki ve Teknik Eğitim Sisteminin hem yapısall, hem de hukuksal olarak uygulandığı Alman mesleki eğitim sistemi açıklanmış ve karşılaştırma yapılarak incelenmiştir.
Dijital tabanlı hizmet içi iletişim eğitimleri: İletişim eğitimi blog tasarımı üzerine bir model önerisi

21. yüzyıl çalışma hayatında kurumların gelişimi ve devamlılığı için hizmet içi iletişim eğitimleri kaçınılmaz unsurlardan biri haline gelmiştir. Buna karşın iş hayatındaki yoğunluk nedeniyle bu eğitimlerin etkili bir şekilde verilmesi konusunda çeşitli sınırlılıklar oluşmaktadır. Teknolojik gelişmelerle çeşitlilik kazanmış olan uzaktan eğitim yöntemleri, hizmet içi eğitimlerde oluşan bu sınırlılıklara farklı açılardan çözümler sunsa da, uzaktan eğitim ile yapılan hizmet içi iletişim eğitimleri için belli bir standart oluşturulamamıştır. Bu doğrultuda bu çalışmada, hizmet içi iletişim eğitimi vermek üzere öğrenme ve iletişim kuramları çerçevesinde bir blog hazırlamak ve bu blogta gerçekleştirilen eğitimi inceleyerek, dijital tabanlı hizmet içi iletişim eğitimlerinin geliştirilebilmesi için bir model önermek amaçlanmıştır. Çalışma üç aşamalı bir durum çalışması olarak Antalya Belek bölgesindeki bir otelin çalışanları ile yapılmıştır. İlk aşamada blog eğitimi öncesi hedef kitle analizi yapmak ve hazır bulunuşluğu sağlamak için, çalışanlara yüz yüze eğitim verilmiştir. Yüz yüze eğitim sonunda katılımcıların eğitime ilişkin düşüncelerini almak üzere katılımcılara eğitim değerlendirme formu uygulanmıştır. Çalışmanın ikinci aşamasında blog eğitim sürecini değerlendirmek için hazırlanan blog aracılığıyla yapılan 24 günlük dijital tabanlı hizmet içi iletişim eğitimi gözlemlenmiştir. Gözlem bulguları belirlenen beş boyut çerçevesinde incelenmiştir. Çalışmanın son aşamasında ise gözlem yoluyla elde edilen verileri ayrıntılandırmak için yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Toplanan nicel veriler frekans analizi, nitel veriler ise betimsel analiz yöntemiyle incelenerek sentezlenmiştir. Sentezlenen bu veriler çerçevesinde dijital tabanlı hizmet içi iletişim eğitimleri için eğitim öncesi, eğitim süreci ve eğitim sonrası dönemleri kapsayan üç basamaklı bir model önerilmiştir. Eğitim öncesi süreçte yüz yüze içerik ve teknik eğitim verilmesinin hazır bulunuşluğun sağlanması açısından önemli olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca bu eğitimler sürdüğü sırada kurum tarafından teknolojik ve değerlendirmeye ilişkin gerekli altyapı oluşturulmalıdır. Şekil, içerik ve ortam tasarımı olarak üç farklı boyuttan oluşan blog tasarım özellikleri bölümü yine eğitim öncesi süreçte tamamlanması gereken adımdır. Modelin ikinci basamağı olan eğitim süreci, bireysel öğrenmenin desteklenmesine, etkileşimin güçlendirilmesine ve etkinlikler ile işbirlikli öğrenmenin sağlanmasına ilişkin yapılması gereken unsurları içermektedir. Modelin son aşaması ise eğitim sonrası süreklilik ve değerlendirme teknikleri ile ilgili dikkat edilmesi gereken noktalardan oluşmaktadır. Tüm bu unsurların sağlanması ile yapılacak dijital tabanlı hizmet içi iletişim eğitimlerinin daha verimli olacağı sonucuna varılmıştır. Modelin farklı alanlarda ve kamu kuruluşlarında da denenerek sonuçların karşılaştırılması önerilmektedir.
Nushi Efendi''nin 'Mürşidu'l-Gına fi Şerhi'l-Emsileti ve'l-Bina' adlı eserinin tahkiki

Bu çalışmamızın amacı Arap dili öğretiminde temel eserlerden biri olan Binau'l-Ef'al kitabına şerh yazan birçok müelliften biri olan Nushi Efendi'nin Mürşidu'l-Gına fi Şerhi Emsileti'l-Bina adlı eserinin edisyon kritiğini yapmak aynı zamanda da müellif hakkında malumat vermektir. Çalışmamız giriş ve üç bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında konunun takdimi yapılmış ve kaynakların kullanımı izah edilmiştir. Birinci bölümde Nushi'nin hayatı, tahsil hayatı, ilmi kişiliği ve eserleri hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde Binau'l-Ef'al kitabının içeriği ve üzerine yapılmış şerhler ifade edildikten sonra konumuz olan Mürşidu'l-gına fi şerhi emsileti'l-bina'nın te'lif sebebi, dili, üslubu ve metodu, kaynakları hakkında malumat verilmiş, arkasından nüshaların tavsifi yapılmış ve son olarak da tahkikte takip edilen metod ifade edilmiştir. Üçüncü bölümde ise eserin tahkiki yapılmıştır. Tahkikte eserin yazma nüshalarında Süleymaniye Kütüphanesi Hafid Efendi Bölümü 412- 001 no'lu nüsha esas alınmış ve nüshalar arasındaki farklılıklar dipnotlarda ifade edilmiştir.