turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Jerzy Grotowski'nin oyunculuk yaklaşımı ile yaratıcı dramada oyunculuğun karşılaştırılması

Bu araştırmada, Jerzy Grotowski'nin oyunculuk yaklaşımı ve 'yaratıcı dramada oyuncu olma' kavramının incelenerek karşılaştırılması, ortaklaştıkları noktaların betimlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma, nitel araştırma desenlerinden 'temel yorumlayıcı nitel araştırma' olarak yapılandırılmış ve veri toplama aracı olarak doküman incelemesi tekniği kullanılmıştır. Dolayısıyla araştırmada kullanılan tek veri setini, ilgili dokümanlardan toplanan veriler oluşturmaktadır. Bu bağlamda araştırma kapsamında Jerzy Grotowski'ye ilişkin 14; yaratıcı dramaya ilişkin ise 22 adet doküman incelenmiştir. Dokümanlardan elde edilen verilerin çözümlenmesinde yorumlayıcı betimsel analiz kullanılmıştır. Öncelikle ilgili dokümanlardan elde edilen verilerin analizi için araştırma sorularından yola çıkılarak bir çerçeve oluşturulmuş ve araştırma sorularının ortaya koyduğu temalar belirlenmiştir. Temalar, iki disiplin arasında kurulacak ilişkinin niteliğine göre oluşturulmuştur. Elde edilen veriler, belirlenen bu temalara göre düzenlenerek betimlenmeye çalışılmış, temalar arasında ilişki kurularak yorumlanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular, Grotowski'nin oyunculuk yaklaşımıyla yaratıcı drama oyunculuğunun -özellikle bireyin gelişimini amaçlayan yaklaşımlarda -kostüm, dekor, aksesuar vb. gibi tiyatral öğelerin kullanımı; oyunculuğun 'dikkat çekme', 'gösteriş yapma', 'öne çıkma' gibi amaçlara alet edilmemesi; oyuncunun yaratıcılığın, doğallığın ve kendiliğindenliğin önünde engel oluşturan gündelik hayatın denetimli ve öz-bilinçli tavırlarından kurtulması; role girmede kişisel yaşantılar ve deneyimlerden yola çıkılması gibi noktalarda ortaklaştıklarını göstermektedir.
Demir bileşiklerinin seramik döküm çamuru, astar ve sırın (1160 c) bünyeözelliklerine etkilerinin araştırılması

Sanatsal ve endüstriyel seramiklerde çamur, astar, sır bünyelerinin özelliklerinin fiziksel ve görsel olarak olumlu yönde geliştirilebilmesi için birçok inorganik hammaddeler kullanılmaktadır. Doğada bol miktarda bulunan demir bileşikleri de bu gruptandır. Demir oksit içeren kayaç, mineral veya bileşikler renklendirme amaçlı olarak geçmişşten günümüze seramik bünyelerde farklı şekillerde kullanılmıştır. Pişirim sıcaklıklarına bağlı olarak demir bileşiklerinin bünyede etkileri değişmektedir. Araştırmada; Güzel Sanatlar Fakültesi Seramik Bölümünde bulunan döküm çamuru kullanılmıştır. Ayrıca çamur bünyeye ve pişme sıcaklığına uygun mat ve şeffaf sır reçeteleri oluşturulmuştur. Daha sonra demir bileşiklerinden Hematit, Limonit, Wüstit ve Demir sülfatın ikili sisteme göre artan oranlarda katkısı ile çamur, astar ve sır bünyelerin renklendirmesi yapılmıştır. Yapılan araştırma sonucunda demir bileşiklerinin seramik döküm çamuruna, astar ve sırlarına etkileri incelenmiştir. Genel olarak; Kızıl kahve, sarı, bej ve gri tonlarında değişen renkler verdiği, bunun yanı sıra farklı dokular elde edildiği gözlenmiştir.
İmgesel portre uygulamaları

Bu çalışmada, tarihsel süreç içerisinde portrenin, dönem, sanatçı ve sanatsal yaklaşımlardan hareketle, günümüze ulaşan yansımalarının incelenmesi amaçlanmıştır. Portreye ilişkin yansımalar, sanatın doğasında var olan öznellikten yola çıkılarak değerlendirilmeye çalışılmıştır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümünde; çalışmanın temel konusunu oluşturan portre, otoportre ve imgenin anlam ve özelliklerine, birbirleri ile olan ilişkilerine değinilmiştir. Türk resim sanatı tarihi, portre genelinde örneklerle kısaca ele alınmıştır. İkinci bölümde ise, dünya sanat tarihi içersinde yer alan sanatçıların, portreye ilişkin toplumsal ve bireysel yaklaşımları araştırılmış, bu yaklaşımlar arasındaki farklılık, çatışma, çakışma ve etkileşimlerin günümüz sanatına dönüşüm noktaları incelenmiştir. Üçüncü bölümde, portre kapsamında yer alan uygulamalar, sanatsal yetkinliğe ulaşma çabasından başlayarak, bireysel duyuş, hissediş ve plastik dil çerçevesinde değerlendirilmiştir.
Pate de verre tekniği ile form uygulamaları

Cam üretim tarihi içinde sıcak cam şekillendirme teknikleri arasında yer almakta olan Pate De Verre tekniği günümüzde uygulaması yaygın olarak yapılan teknikler arasında yer almaktadır. Tekniğin cam sanatçıları tarafından geçerliliğini koruyan genel bir tanımlaması kabul görmektedir. Teknik kullanım yöntemleri incelendiğinde kullanılan cam tane boyutları ve fırınlama sırasında yapılmış olan farklı yöntemlerin kullanımı gözlenmektedir. Bu durum tekniğin tarifinde farklı tanımlamalar yapılmasına neden olmuştur. Kullanılan hammadde ve izlenilen yöntemlerin aynı olması nedeniyle farklı bir tanımlamadan söz etmek mümkün gözükmemektedir. Araştırma kapsamında Pate De Verre tekniğinin temel tanımı yapılmaya çalışılarak, teknik gelişim süreçleri ve bu süreç içerisinde yapılmış olan tanımlamaların farklılaşmasına neden olan gerekçelere değinilmiştir. Tanımlama konusunda bahsi geçen tartışmalar günümüzde de devamlılığını sürdürmektedir. Araştırmada da değinildiği üzere teknikte kullanılan yöntemler ne kadar farklılık gösterse de sonuç olarak gelinen nokta aynıdır. Yapılan araştırma kapsamında Pate De Verre tekniği, teknik üzerinde çalışmalarını yürütmüş ve tekniğin gelişmesinde katkıda bulunmuş olan sanatçılar örnek olarak gösterilerek tanımlaması yapılmış ve uygulamalar gerçekleştirilmiştir.
Şavak havlı ve havsız kirkitli dokumaları

Orta Asya'dan gelen ve Doğu Anadolu Bölgesinde belli bir yörede yerleşen Şavak Aşireti eskiden göçebe hayatı süren, fakat şimdi yerleşik hayata geçen bir aşirettir. Bu aşiret Doğu Anadolu Bölgesinde Tunceli İlinin Pertek ve Çemişgezek ilçeleri arasında kalan ve Şavak yöresi olarak adlandırılan alanda yerleşik bir aşirettir. Küçükbaş hayvancılıkla geçimlerini sağlayan Şavaklar, aynı zamanda aşiret hayatında önemli bir yeri olan geleneksel dokuma türlerini de günümüze kazandırmışlardır. Tezimizi oluşturan Şavak aşireti havlı ve havsız kirkitli dokumaları, cicim, kilim, zili, sumak ve halıdır. Halılar Türk düğümü ile dokunmuştur. Dokumada kullanılan iplikler yündür ve karaman koyunundan elde edilmiştir. Boyama, eğirme ve yıkama gibi hammadde işlemleri aşiretin kadınları tarafından yapılmaktadır. Tezgah olarak yer tezgahı kullanılmıştır. Bugün bile Şavaklılar hala ana dillerini yaşam şekillerini ve geleneksel kıyafetlerini korumaktadırlar ve Şavak köylerinde halılar ve diğer dokumalar günümüzde de göze çarpmaktadır. Dokumalarda kullanılan renkler mavi, , kırmızı, turuncu, sarı, lacivert, mor, yeşildir. Şavak havlı ve havsız kirkitli dokumaları bitkisel motiflerden oluşmaktadır ve bu dokumalarda sonsuzluk prensibine göre düzenlenmiş göller bulunmaktadır. Dokumayla uğraşan Şavak kadınları bundan 15 yıl öncesine kadar evlerini süslemek ve gençlerine çeyiz vermek amacı ile dokumaya devam etmekteydi. Fakat günümüzde, dokuma işleminin yorucu bir iş olmasından ve geçimlerini sürdürebilmek için hayvancılıkla uğraşmalarından dolayı yöre halkı arasında dokuma yapan kimse kalmamıştır.
Bilgilendirme ve yönlendirme tasarımı bağlamında otogar grafikleri ve bir uygulama

Bu çalışmada, her geçen gün karmaşıklaşan bilgiye ulaşma ve bu çerçevede yönünü bulma bağlamında otogar grafiklerini incelemek, sorunlarını belirlemek, belirlenen sorunların çözümü için öneriler geliştirmek ve bu bağlamda bir uygulama sistemi tasarlamak amaçlanmaktadır. Bu tez çalışmasının önemli hedeflerinden biri, bilgilendirme ve yönlendirme işlevini gerçekleştirirken, bilgiye ulaşımı kolaylaştıran, yeniliğe ve teknolojiye açık, mekan kimliğine uygun bir bilgilendirme ve yönlendirme tasarımı gerçekleştirmektir. 'Bilgilendirme ve Yönlendirme Tasarımı Bağlamında Otogar Grafikleri ve Bir Uygulama' adıyla hazırlanan bu tez çalışması, altı bölüm halinde ele alınarak gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın 1. Bölümünde bilgilendirme ve yönlendirme tasarımı ile ilgili kavramlar incelenmiş, 2. Bölümünde grafik tasarım ve mekan bağlamında bilgilendirme ve yönlendirme tasarımlarının temel ilke ve öğeleri irdelenmiştir. 3. Bölüm'de bilgilendirme ve yönlendirme tasarımlarının uygulama alanları araştırılmış ve alt başlıklar halinde detaylandırılarak ele alınmıştır. 4. Bölümde Dünyadan ve Türkiye'den belirlenen bazı otogarların bilgilendirme ve yönlendirme tasarımları grafik tasarım ilke ve öğeleri bakımından incelenmiş; 5. Bölümde ise Sakarya ili 'Sakarya Büyükşehir Terminali' için, kentin kimliğiyle uyumlu yaklaşım ve ögelerle tasarlanan otogar bilgilendirme ve yönlendirme tasarımları gelişim süreçleriyle açıklanarak sunulmuştur.
Tuvalet çeşitlerinin kültürel ve işlevsel yönden incelenmesi

Geçmişte M. Ö. 3000 yıllarında başlayan tuvaletlerin serüveni 21. yüzyıla geldiğimizde teknolojinin tüm imkanlarıyla devam etmektedir. Bu serüvende, birçok uygarlık kendi kültürlerine ve alışkanlıklarına göre ihtiyaçlarını gidermiştir. Sağlık koşullarına uygun olmayan ortamlarda gerçekleştirilen dışkılama eylemi, yüzyıllar boyunca insanlara savaştan daha çok zarar vermiştir. Açık alanlarda başlayan dışkılama eylemi M. Ö. 3000 yılına gelindiğinde toprak çanaklar içine yapılmaya başlanmıştır. Mezopotamya'da kullanılmaya başlanan helataşları aynı zamanda hijyen tarihinin de temelini oluşturmuştur. Roma'da su kanalları oluşturulmuş ve tuvalet kullanımında akan sudan da faydalanılmıştır. Ortaçağa gelindiğinde ise şehirleşme ve nüfus artışıyla sağlık problemleri doğmuş, salgın hastalıklar baş göstermiştir. Yazılı kaynaklara göre tuvalet tarihindeki en önemli dönüm noktası, Londra'lı saat tamircisi Alexander Cumming'in 1775'te geliştirdiği ve bugünkü tuvalet sistemlerinin de temelini oluşturan klozet tasarımıdır. Alexander Cumming'in geliştirdiği tuvalet suyla temizlenebiliyor ve koku yapmıyordu. Yapılan tasarımın temeli akışkanlar kanununa dayanıyordu. Klozetin icadı ve sürekli yeni patentli ürünlerin geliştirilmesiyle hijyen koşullarında sürekli bir yükselme yaşandı. 20. Y. Y.'a geldiğimizde teknolojinin gelişmesiyle toplumlarda banyo ve hijyen bilinci oluştu. Günümüzdeyse evlerde ve umuma açık alanlarda kullanılan birçok tuvalet çeşidi bulunmaktadır. Çömelmeli, yerden, duvardan, kendinden rezervuarlı, vs. Tamamı seramikten imal edilen bu klozetler Vitreous China adı verilen su emmesi %2'den düşük olan kompozit bir seramik hamuru ile üretilmektedir. Ayrıca bu tuvaletlerde kullanılan ve bunların ayrılmaz parçası olan birçok tamamlayıcı ürün de bulunmaktadır. VIII Klozet kapaklan, mekanik ve elektronik yıkama sistemleri bunlardan bazılarıdır. insan sağlığının çok önemli olduğu günümüzde üretici firmalar yoğun bir araştırma, geliştirme çalışması gerçekleştirerek tuvaletin tarihini yazmayı sürdürmektedir.
1995-2006 yılları arasında ilköğretim Türkçe ve matematik ders kitaplarının kitap kapağı tasarımlarının ilköğretim 1. kademe öğrencileri üzerindeki etkileri

Öğrencilerin istendik davranışları kazanmasında en önemli etken, aile ve toplum yanında okullardır. Bu okullar içerisinde ilköğretim okulları çok önemli bir kademeyi oluşturur. Günümüz eğitim sisteminin en büyük yeniliklerinden birisi ülkemizde oluşturmacı öğrenme yaklaşımına göre hazırlanmış öğretim programlarının uygulanmaya başlanmasıdır. Ayrıca değişim sadece programlarla sınırlı kalmamış eğitim ve öğretimi destekleyici araç ve gereçlerde de gerçekleştirilmiştir. Değiştirilen bu araç ve gereçler arasında ders kitapları da bulunmaktadır. Ancak ders kitap kapağı tasarımlarının öğrencileri etkileyip etkilemediğinin belirlenmesi bir gereksinim olarak görülmüştür. Araştırmada nicel ve nitel yöntemlerden yararlanılmıştır. Bu kapsamda nicel verileri toplamak için araştırmacı tarafından veri toplama aracı hazırlanmıştır. Nitel veriler öğrencilerle yapılan görüşmelerden elde edilmiştir. Araştırma Kütahya ili Fuat Paşa İlköğretim Okulu ve Atatürk İlköğretim Okulu 3. sınıf öğrencisi 50 kişi ile sınırlandırılmıştır. Araştırmanın evrenini Kütahya ilindeki ilköğretim okulları örneklemini ise Fuat Paşa İlköğretim Okulu ve Atatürk İlköğretim Okulu oluşturmuştur. Eğitim ve öğretimin en önemli yıllarında kazanımların gerçekleşmesi için ders kitap kapaklarının ideal görsel niteliklerle donatılması gerekmektedir. Araştırmamızda ilköğretim birinci kademe 3. sınıf öğrencilerine ilköğretim ders kitaplarının kapak tasarımları hakkında anket uygulanmıştır. Anket çözümlemelerinden çıkan sonuca göre: 1995- 2006 yıllarında Milli Eğitim Yayınevi ve özel yayınevlerinin basmış olduğu kitap kapağı tasarımlarının öğrencilerin gelişimlerine ve derse ilgi göstermelerine yeterince katkı sağlamadığı görülmüştür. Bu veriler sonucunda bazı önerilerde bulunulmuştur:Etkili ve kalıcı eğitim-öğretim gerçekleşebilmesi için ilköğretim birinci kademede okutulan ders kitap kapaklarının görsel unsurları öğrencinin gelişim düzeyleri dikkate alınarak resmedilmeli, kapak tasarımı kitabın içeriğini yansıtabilmelidir.
Toplumsal cinsiyet tartışmaları bağlamında günümüz sanatında işleme, dikiş, nakış, örme gibi tekniklerin kullanımı

Cinsiyet kavramı için İngilizce'de tanımlanan 'gender' ve 'sex' kelimeleri anlamsal bakımdan birbirlerinden ayrılmaktadır. Bu bağlamda 'sex' kelimesi daha çok biyolojik olarak düşünülürken, 'gender' kelimesinin toplumsal ve tarihsel olarak belirlendiği kabul edilmektedir. İnsanlara biçilen rollerin biyolojik cinslere, cinsel yönelimlere göre ayrılması, belirli cinsiyet davranışlarının dayatılması 'toplumsal cinsiyet kavramı' tanım ve açıklamalarından yalnızca biridir. Bu tartışmalar günümüzde hala sürerken, konu bağlamında en çok ses getiren hareketlerin feministlere ait olduğu söylenebilir. Yapılan çalışmalarla, kadınların erkeklerden daha az sosyal statüye, güce sahip olduğu ve kendini gerçekleştirme fırsatına sahip olamadığı gibi sonuçlara varan feministler eşitsizliğe dayalı bu yanlış yapılanmış toplumsal organizasyona karşı hareketler başlatmışlardır. Bu hareketlerin önemli bir bölümü sanat kolunda ilerlemiştir. Sanat tarihinde önemli bir yeri olan feminist sanat hareketleri, özellikle 19. yüzyıldan itibaren kadın sanatçıların, sanat tarihi içerisinde 'kadının hangi konumda olduğu' gibi konuları irdelemeleriyle başlamış, günümüze kadar birçok soruna eklemlenerek devam etmiştir. Toplumsal cinsiyet tartışmaları bağlamında özellikle feminist sanatçıların 'kadına ait' olarak tanımladığı yöntemlerden biri olan 'iplik sanatı' olarak da adlandırılan 'işleme, dikiş, nakış ve örme' gibi üretimler bu bağlamda en çok tercih edilen yöntemlerden olmuştur. Dolayısıyla tezin ikinci bölümünde Türkiye ve dünyadan feminist sanatçılar, sanat tarihsel süreç içerisinde örnekler verilerek ayrıntılı bir şekilde araştırılmıştır. Ayrıca tezin odak noktasını oluşturan ve son bölümde, toplumsal cinsiyet temelli konuları 'iplik sanatı' bağlamında ele alan güncel beş Türk kadın sanatçının Canan, Damla Yalçın, Gözde İlkin, Gülcan Şenyuvalı ve Güneş Terkol- eserleri, çözümleyici bir yaklaşımla incelenmiştir.
Türk grafik tasarımcısı İhap Hulusi Görey eserlerinin grafik tasarımcılarna ve eserlerine etkisi

Grafik tasarımı;verilen bir bilgiyi, yazıyı, resim ve renk kullanarak görsel mesaj haline getirme işidir.1898'de doğan İhap Hulusi 1920 yılında resim eğitimi almak üzere Almanya'ya gitti. Önce Münih' te Heimann Schule atölyesinde üç yıl çalıştı, daha sora Kunstgewerbe Schule'ye devam ederek tahsilini tamamladı ve yurda döndü. İhap Hulusi, afişi yaparken buluşun önemine değinerek'' seyredenlerin ilgisini çekmeli ve düşündürmeli'' diye yorumladı.1929'da İstanbul'da ilk atölyesini kurduktan sonra Kulüp Rakısı ve Alfabe'nin kapağını tasarlayan İhap Hulusi, Ziraat, İş, Yapı Kredi, Garanti vb. bir. ok özel kuruluşa çeşitli çalışmalarıyla hizmet verdi. Suluboya çalışmalarının yanı sıra, son yıllarda hat sanatını modernize ederek başarılı örnekler veren İhap Hulusi Görey, 27 Mart 29862da İstanbul'da 88 yaşında hayata gözlerini yumdu. Yaşadığı dönemde ve günümüzdeki birçok tasarımcıya da öncü oldu. Hala güncelliğini koruyan eserlerle bizlere ışık tutmayada devam etmektedir Bu çalışmamda İhap Hulusi Görey eserlerini görsel olarak inceleyip, Görey'in tasarımlarına benzer özellikler gösteren eserleri ele aldım. İlk olarak grafik tasarımının tanımı, İhap Hulusi Görey'in yaşamı, tasarımları ve bunların gerekliliği üzerinde durdum. Daha sonra İhap Hulusi Görey'den etkilenen kişiler ve onların çalışmalarını inceledim. Ayrıca grafik tsarımında İhap Hulusi Görey ıiığıyla beslenen sanatçıların tsarıma bakışlı ve farklılıklarına değinmeye çalıştım.
Plastik sanatlarda retro ve vintage imajların kullanımı üzerine psikanaliz bir yaklaşım

19. ve 20. yylarda iletişim teknolojilerinin gelişimiyle sanat alanlarında birbirinden farklı uygulama ve yöntemleri ve kavramlar ortaya çıkmış, kültürel değişimler hem bireyler hem de toplum üzerinde büyük yenilikler yaratmıştır. Fotoğrafın, retro ve vintage imajların yapı olarak plastik sanatlarda yer edinmesi bizleri, fotoğraf-kolaj çalışmalara yaklaştırmıştır. Çağdaş sanatla birlikte sanatçı, eser ve izleyici bağlamında birçok değişim meydana gelmiştir. Hazır nesne, kolaj temelli çalışmalar, asamblaj gibi yeni anlatım biçimleri yaygınlaşırken sanatçılar estetik kaygıları bir tarafa bırakarak kendilerine yeni meseleler edinmişlerdir. Genel geçer yargılara bir başkaldırı niteliği taşıyan birçok akım ve hareketten kaynağını alan çağdaş sanatın temelleri 20. yüzyılın ilk yarısına kadar dayanmaktadır. Bu süreçte sanatçıların evrenselleşen kurallara bağlı kalmayı bırakarak bireysel ifadelere yöneldikleri görülmektedir. Bu sebeble Retro ve vintage imajların, plastik sanatlardan resim alanı disipliniyle olan ilişkisine, fotoğraf makinesinin icadıyla değinilmiş ve plastik sanatlarda imajların bir ifade aracı olarak kullanılmasına dikkat çekilmiştir. Sanat alanlarındaki disiplinler arası yaklaşımlar ile ortaya çıkan sanatsal uygulamalar, özgün olmakla beraber dikkat çekici olmuştur. Ele alınan bu araştırma konusunda, resim, fotoğraf, retro ve vintage imajlarının ilişkisini detaylı bir şekilde incelemek için: çağdaş plastik sanat akımları içerisinde fotoğraf makinesinin icadı, dönemler içerisinde kolaj malzemeleri türü olarak kullanımların nasıl gerçekleştiği, yüzeyler üzerinde kurguların gündelik yaşamdaki yeri üzerinde durulmuştur. Plastik sanatlarda retro ve vintage imajların kullanımı üzerine psikanaliz yaklaşımı, gelişimi incelenmiştir.
Soyutlama sürecinde geometrik formlarla büst soyutlamaları

Soyutlama Sürecinde Geometrik Formlarla Büst Soyutlamaları ismi ile ele alınan bu çalışmada, heykel sanatında geometrik formlarla büst soyutlama kavramı esas alınarak, ilk çağlardan itibaren heykel sanatında kullanılan malzeme, kullanım biçimi ve anlatılmak istenen içeriğin ışığında plastik kaygıların gelişimi ve değişiminin görsel örneklerle açıklanması amaçlanmıştır. Sosyal alanlarda da Radikal değişikliklerin olduğu bu zaman dilimlerinde, gerçek kimliğini arayan modern heykelin Kübizm sanat akımıyla birlikte değişimine paralel olarak geometrik soyutlama kavramının gelişim süreci de yansıtılmaktadır. Sanat eserinde meydana gelen bu devrimin tanımlanmasısoyutlama olarak adlandırılır. Soyutlamanın tarihsel süreçteki başlangıcı irdelenirkenprimitif ve modern dönem sanatının soyutlama anlayışına sanat felsefesinin getirdiğitanımlamalarla birlikte dikkat çekilmektedir. İlkel çağın sanatçısı, var olan nesneyigörme ve çözümleme eyleminde, mutlak bir soyut anlatımla değil nesnenin ve figürünsembolik anlamlarını biçime dönüştürerek eylemini gerçekleştirir. Modern sanatçı ise, sanatsal soyutlamayı, geometrik formlarla öze ulaştırır. Öze ulaşma sürecinde sanatçı tarafından imgelere yeni anlamlar yüklenir, geçmişşteki anlamları ile harmanlanıp, düşünsel ve sanatsal olarak yeniden ortaya konur. Resim ve heykel sanatında soyutlama ve Kübizm akımı ile meydana gelendevrimsel nitelikte olan değişikliklerin sanatçıya nasıl yansıdığı ve buna bağlı olarak soyutlama ve geometrik soyutlamanın ortaya çıkış sebepleri incelenmeye çalışılmıştır. Geometrik soyutlamaya kaynaklık eden sanatçılar ve konuyla ilgili eserleri; konununincelenme aşamalarında tek tek ele alınarak değerlendirilmiştir.
Kaygı

Sanat bir düşünce, bir sunu yaratısıdır. Sanatın dallarından resim ile bir şeyi ortaya koymak, kendini gerçekleştirebilmek bu yaratının en önemli parçasıdır. Resim ile ortaya konulan yaratı toplum damgasını taşır. Resmin amacı klasik anlamda güzeli yaratmak, çağdaş anlamda çağı yansıtmak ve estetik değer yaratmaktır. Mağara resimlerinden Picasso' ya, Picasso' dan günümüze kadar birçok ressam kendilerine göre bir gerçeğin peşindeydiler. Her eklenen bilgi ile yeni bir gerçek ortaya çıkar. Her yeni bilgi ile insanoğlu Rönesans'tan bu tarafa tanrı, doğa ve kendisiyle hesaplaştı. Bu soyutlama, bir düşünce soyutlamasıdır. Soyutlama yeniden düzenlemedir. Kendisi olabilenler yaratıcı olabilirler. Sanatçının ahlakı dürüst olmakla ilgilidir. Kendisi olmakla ilgilidir. Yaratıcılık hayatta kalmayı, hayata bir iz bırakabilmeyi becerebilmek, yaşadığı ortamı, havayı değiştirebilmektir. Yaratıcılık kendisi olabilmenin zorunlu bir halidir. Geçmiş ile bugün arasında çok ama çok fark var. Çağ görsel iletişim ile dönüyor. Bütün teknolojinin olanaklarını kullanılabiliyor. Bilgiler hazır ve her şeye hazır duruma geliniyor. Çok çabuk alınıp çok çabuk bitiriliyor. Olayların heyecan vermesi kısa süreli ve gelip geçici. O yüzdendir ki resim, heykel çalışmalarının yanı sıra kavramsal çalışmalar, videolar, fotoğraflar, yerleştirmeler yer almaya ve bundan dolayı yapılan çalışmalarda da farklı olan aranmaya başladı. Bu hazır durum kaygının yönünü, bakış açısını da değiştirdi. Kaygılar kısa süreli tepkiler halinde veriliyordu. Belki bu durum günümüzde kısa süreli de olsa Dali' lerini, Picasso' larını ortaya çıkarır oldu. Yaratma kelimesinin tamamen anlamını kaybetti. Çünkü bu sanatçılar tüketim toplumunun sanatçıları olduklarından yapıtları üretim haline geldi. Haliyle ürettikleri yapıtları da değişen kültürel yapıyla aynı paralelliktedir. Hızlı gidişat ile geleneksel sanat biçimlerine ve sanat pazarlarına karşı başkaldırının yaşandığı görülür. Büyük boyutlu resimler yapıldı. Yapılan çalışmalar yatırım nesnesi olarak görüldü. Resimler sergilendiğinde çok yüksek fiyatlardan çalışmalar satıldı. Bugün de bu kaos devam etmektedir. Varlığını devam ettirme, bir iz bırakabilme, kendisi olabilme geri planda kaldı. Çalışmalarda bunun tam tersi olarak öne çıkma, kendisi olabilmenin çözümü arandı.
Dünyada çay kültürü ve seramik çay kapları

Dünyada ve ülkemizde sudan sonra ikinci sırada yer alan ve en yaygın içecek olarak tüketilen çayın, M. Ö 2000'li yıllarda Çin'de ortaya çıktığı düşünülmektedir. M. S 800'lüyılların başında Japonya'ya geldikten sonra bir tören biçimine dönüşerek uzak doğukültürün ayrılmaz bir parçası olmuştur. Çay tüm dünyaya yayılarak en çok tüketilen içecek haline gelmesiyle birlikte İngiltere'de 'beş çayı saatini' doğurmuş, Rusya'da milliiçki muamelesi görmüş, Japonya'da seremonilerin oluşmasına neden olmuş, Türkiye'dekahvaltıların vazgeçilmezi, gün boyunca tüketilen içecek, haline dönüşmüştür. Tanghanedanlığında başlayan ilk seramik çay kabı örnekleri Song ve Ming hanedanlıklarındaüzerine yenilikler eklenerek devam etmiştir. Çaya yüklenen bu anlamlar ve seremonilerseramik sanatında da ifade yöntemlerinin, gerek biçimsel gerek düşünsel çeşitlenmesine sebep olmuştur. Önceleri gıdaları saklama amaçlı kullanılan seramik kaplar zaman içerisinde de değişerek, çeşitli biçim ve tarzlarda üretile gelmiştir. Seramik çay kapları, toplumların geçmişşlerini, yaşam biçimlerini okuma açısından tarihsel bir belge niteliği taşımaktadır. Çay, çoğu kültüre hızla uyum sağlamış, bunun sonucunda insanlığa, üretilmesinden tüketilmesine değin birçok zenginlik katmıştır. 'Dünyada Çay Kültürü ve Seramik Çay Kapları' başlıklı bu tezde, çayın insan hayatına ve seramik sanatına katkısı değerlendirilmiştir. Bu araştırmayla çay demlemede ve tüketiminde kullanılan ürünlerincelenerek sanatla olan etkisi irdelenmiştir. Araştırılan konu kapsamında, seramik çaykaplarının yüzeyleri üzerine sıraltı, sır üstü, serigrafi dekor uygulamaları altın yaldızuygulamaları vb. yapılarak özgün çay kapları tasarlanmış ve tez izleme jürisinde bir sergi ile izleyiciye sunulmuştur.