turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Özengen müzik eğitimi alan ve almayan ilköğretim 6. sınıf öğrencilerinin akademik başarılarının ve okula yönelik tutumlarının incelenmesi

Bu araştırmanın amacı ilköğretim 6. Sınıf öğrencilerinin özengen müzik eğitimi alıp almama durumları ile akademik başarıları ve okula yönelik tutumları arasında nasıl bir ilişki olduğunu belirlemektir. Araştırma tarama modelinde olup, araştırmanın evrenini ilköğretim 6. Sınıf öğrencileri, Örneklemini ise Ankara ili içinde bulunan 4 farklı ilçeden toplam 8 okulda okuyan 6. sımf öğrencileri oluşturmaktadır. 6. smıf öğrencilerinin okula yönelik tutumları, bu araştırma için geliştirilen Okula Yönelik Tutum Ölçeği ile, akademik başarıları ise sene sonu karne not ortalamaları ile belirlenmiştir. Öğrencilerin Özengen müzik eğitimi alıp almama durumu ile ilgili veriler, Okula Yönelik Tutum Ölçeğinin kişisel bilgiler kısmındaki ilgili sorulardan elde edilmiştir. Elde edilen veriler, araştırmanın amaçlarına uygun istatistiksel yöntemler kullanılarak karşılaştırılıp değerlendirilmiştir. Bulgularda, özengen müzik eğitimi alıp almama durumunun, annenin-babanın eğitim durumu ve ailelerin gelir durumuna göre farklılıklar gösterdiği saptanmıştır. Özengen müzik eğitimi alan öğrencilerin akademik başarıları ve okula yönelik tutumları, eğitim aldıkları müzik dalma, eğitim aldıkları süreye ve haftalık ders saatine göre farklılıklar göstermektedir. Genel olarak bakıldığında ise özengen müzik eğitimi alan ve almayan öğrencilerin akademik başarıları ve okula yönelik tutumları arasında anlamlı derecede farklılık çıktığı görülmüştür. Buna göre özengen müzik eğitimi alan öğrencilerin almayanlara göre, akademik başarıları daha yüksek, okula yönelik tutumları ise daha olumludur.
Güzel sanatlar ve spor liselerinde koro çalışmalarında karşılaşılan ses eğitimi ile ilgili sorunların çözümüne ilişkin yaklaşımlar

Bu araştırma, Güzel Sanatlar ve Spor Liseleri'nde koro çalışmalarında karşılaşılan ses eğitimi ile ilgili sorunların koro eğitimcilerinin katkıları ile tespit edilmesi ve belirlenen sorunların çözümüne ilişkin yaklaşımların sunulması amacıyla yapılmıştır. Araştırmada Güzel Sanatlar ve Spor Liseleri'nde koro çalışmalarında ses eğitiminde görülen sorunların tespit edilerek anket hazırlanabilmesi için alanında uzman, üniversitelerde görev yapan koro şeflerinin görüşlerinden yararlanılmıştır. Bu aşamada görüşme yöntemi kullanılmıştır. Çalışmanın ikinci aşamasında ise Güzel Sanatlar ve Spor Liseleri'nde çalışmakta olan koro şeflerinin görüşlerine ulaşabilmek için anket yönteminden yararlanılmış, anketlerden elde edilen veriler istatistiksel yöntemlerle değerlendirilerek yorumlanmıştır. Uzman yardımı ile hazırlanan anketten elde edilen veriler doğrultusunda Güzel Sanatlar ve Spor Liseleri'nde koro çalışmalarında ses eğitiminde görülen sorunlar tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda ise tespit edilen sorunların çözümü için öneriler sunulmuştur.
1950-2000 yılları arasında yayımlanan çeşitli dergilerdeki Türkçe ve Türk dili edebiyatı öğretimi ile ilgili makalelerin incelenip değerlendirilmesi

2002 Jüri: Yard. Doç. Dr. Numan KÜLEKÇİ Yard. Doç. Dr. Ali KAFKASYALI Yard. Doç. Dr. Feridun ALPER Bu çalışmada 1950- 2000 yılan arasında Türkçe ve Türk Dili Edebiyatı öğretimi hakkında çeşitli dergilerde yayımlanan makaleler, basılan kitaplar incelenerek ülkemizde ana dili eğitiminin gelişim ve değişim süreci tespit edilmeye çalışılmıştır. Tezin giriş kısmında ana dili eğitimiyle ilgili olarak genel bilgi verilmiştir. Birinci bölümde müfredat programlan üzerinde durulmuştur. Ekler kısmı da 1950- 2000 yılları arasında uygulanan yedi adet müfredat programı teze alınmıştır. İkinci bölümde ders kitapları ve önemi konusu üzerinde durulmuş ve belirtilen tarihler arasında ülkemizde okutulan ders kitaplarının bir listesi verilmiştir. Üçüncü bölümde ise ülkemizde uygulanan milli eğitim politikaları başlığı altında öğretmen yetiştirme, eğitim ve dil politikaları ele alınmıştır. Dördüncü bölümde yer alan sonuç kısmının dışında ayrıca her bölümün sonunda o bölümle ilgili teklifler dile getirilmiştir. Bu çalışmanın oluşturulmasında kullanılan materyaller kaynaklar kısmında belirtilmiştir.
Öğrencilerin bilimsel düşünme evreleri ile hareket kuvveti gerektirir kavram yanılgısı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelennmesi

Araştırmanın amacı; fen bilgisi öğretmenliği birinci sınıf öğrencilerinin bilimsel düşünme evreleri ile 'Hareket kuvveti gerektirir' kavram yanılgısına sahip olma düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmaya Bolu ili Abant İzzet Baysal Üniversitesi Fen Bilgisi Öğretmenliği birinci sınıf öğrencilerinden toplam 96 (82 kız, 14 erkek) kişi katılmıştır. Araştırmada 'Bilimsel Düşünme Yetenekleri Testi' ve Kuvvet Konuları Kavram Testi'nin 'Hareket Kuvveti Gerektirir' kavram yanılgısını ölçen bölümü, 'Kavram Testi' kullanılmıştır. Bu uygulamalar sonucunda elde edilen veriler SPSS 13 paket programıyla analiz edilmiş, alt problemleri test etmek için betimsel istatistik ve ortak değişkenli çoklu varyans analizi kullanılmıştır. Analizler sonucu ortaya çıkan bulgular aşağıdaki gibi maddelenmiştir. İÖğrencilerin bilimsel düşünme düzeyleri belirlenmiş, Piaget'in bilişsel gelişim kuramına göre öğrencilerin yaş aralığı olarak sadece soyut evrede olması beklenirken, somut, geçiş ve soyut evrede bulunan öğrencilerin olduğu tespit edilmiştir. İÖğrencilerin 'Hareket kuvveti gerektirir' kavram yanılgısına sahip olma düzeyleri tespit edilmiş, öğrencilerin ortalama %36'sının bu kavram yanılgısına sahip olduğu tespit edilmiştir. Öğrencilerin kavram yanılgıları, kavramların tarihsel gelişim süreci ile paralellik göstermektedir. İSon olarak öğrencilerin bilimsel düşünme düzeyleri ile 'Hareket kuvveti gerektirir' kavram yanılgısına sahip olma düzeyleri arasındaki ilişkiye bakılmış, sadece iki soruda bilimsel düşünme düzeyleri ve kavram yanılgısına sahip olma düzeyleri arasında anlamlı bir fark görülmüştür. Bu sonuçlara göre; fen bilgisi öğretmenliği birinci sınıf öğrencilerinin genel olarak hepsinin soyut evrede değildir ve 'Hareket kuvveti gerektirir' kavram yanılgısına sahip olma düzeyleri yüksek düzeydedir (yüzde 36). Bu nedenle öğrencilerin bilimsel düşünme düzeyleri ve kavram yanılgıları tespit edilerek, nitelikli eğitim öğretime uygun öğrenme ortamları hazırlanmalıdır.
Yansıtıcı düşünme becerileri eğitiminin yabancı dil olarak Türkçe öğreten öğretmenler ve Türkçe öğretimi üzerindeki etkisi

Bu araştırmanın temel amacı yabancı dil olarak Türkçe öğreten öğretmenlere yansıtıcı düşünmeyi öğretip onların yansıtıcı düşünme becerilerini arttırmak ve bu yolla mesleki gelişimlerine katkı sağlamaktır. Araştırmanın deseni, nitel araştırma desenlerinden eylem araştırmasıdır. Araştırmanın çalışma grubunu, İstanbul Aydın Üniversitesinden sekiz (8) öğreten/öğretmen oluşturmaktadır. Çalışma grubunun oluşturulmasında seçkisiz olmayan örnekleme yöntemlerinden amaçsal örneklem yöntemi kullanılmıştır. Amaçsal örnekleme yöntemlerinden ise ölçüt örneklem yaklaşımı tercih edilmiştir. Çalışma grubu ile yapılan uygulama süreci sekiz haftadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak; yansıtıcı günlük (22 soru), öz-değerlendirme formu (11 soru), yarı-yapılandırılmış görüşme formu (21 soru), akran değerlendirme formu (16 soru), öğretmen-öğrenme denetim soruları (8 soru) ve SWOT analizi formu (4 soru) kullanılmıştır. Veri analizinde ise nitel veri analiz tekniklerinden betimsel analiz ve içerik analizi kullanılmıştır. Araştırmanın geçerlik ve güvenirliği, uzman görüşleri ve kodlayıcılar arası uyum ile sağlanmıştır. Kodlayıcılar arası uyum, %82 olarak saptanmıştır. Araştırmanın ortaya koyduğu bazı önemli sonuçlar ise şöyledir: Çalışma grubunda yer alan sekiz öğretmen, sekiz haftalık eğitimin sonunda farklı düzeylerdeki yansıtıcı düşünme becerilerini geliştirmişler ve bu yolla da mesleki gelişimlerine katkı sağlamışlardır. Sekiz öğretmenin sekiz hafta sonunda yansıtıcı düşünme gelişimi, teknik alanda yansıtma düzeyinde %33 (f=1747), uygulama alanında yansıtma düzeyinde %21 (f=1094) ve eleştirel alanda yansıtma düzeyi %46 (f=2047) olarak bulgulanmıştır. Elde edilen sonuçlardan, yabancı dil olarak Türkçe öğreten öğretmenlerin yansıtıcı düşünme becerilerinde ilerleme olduğu ortaya çıkmıştır. Bununla birlikte, yansıtıcı düşünme çalışmalarının, bu çalışmalara katılan yabancı dil olarak Türkçe öğreten öğretmenler üzerinde; bir dersin planlanmasında, hedef-içeriğinde, öğretme-öğrenme sürecinde ve ölçme ve değerlendirmesine yönelik mesleki gelişimleri konusunda katkı sağladığı görülmüştür. Ayrıca yansıtıcı düşünme becerileri gelişen öğretmenlerin Türkçe öğretimi üzerinde daha etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu öğrencilerinin eğlendirerek eğitim yaklaşımına ilişkin tutumlarının incelenmesi

Eğitim alanında gerçekleşen değişikliklerle öğrenmenin gerçekleşmesinde eğlence unsurunun kullanılması ve bunun doğrultusunda da eğlence ve eğitim karışımının asıl hedefi olarak da eğitimi eğlence ile desteklemek amacıyla yeni bir öğretim yaklaşımının yani eğlendirerek eğitim yaklaşımının ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bu kapsamda araştırmanın konusu; Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu öğrencilerinin eğlendirerek eğitim yaklaşımına yönelik tutumları, bilgi düzeyleri ve deneyimlerini ortaya koymaktadır. Bu çalışma ile Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu öğrencilerinin eğlendirerek eğitim yaklaşımına ilişkin tutumları, sahip oldukları bilgi düzeyleri ve deneyimleri net bir şekilde ortaya konulabilirse; öğrenme ortamında eğitimciler, eğlendirerek eğitim yaklaşımından yararlanarak bireydeki öğrenmenin kalıcılık düzeyini arttırmayı sağlayabilirler. Araştırmanın evrenini, Anadolu Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Beden Eğitimi Öğretmenliği, Antrenörlük, Rekreasyon ve Spor Yöneticiliği bölümlerinde örgün eğitim gören öğrencilerin %49,1'i üzerinde (338 kişi) uygulanmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak eğlendirerek eğitim yaklaşımına ilişkin tutum ölçeği, tatmin ve tavsiyeyi ortaya koyan memnuniyet ölçekleri kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizinde Açıklayıcı Faktör Analizi, Korelasyon Analizi ve Çoklu Doğrusal Regresyon Analizi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre, eğlendirerek eğitim yaklaşımına ilişkin tutum faktörleri arasındaki ilişki, faktörler arasındaki korelasyonlar, 51 ile, 63 arasında değişmektedir. Faktörler arasındaki en düşük ilişki algılanan öğrenme etkisi ve drama ve uygulama faktörleri arasındadır (0,51). Faktörler arasındaki en yüksek ilişki ise, anlatım ve materyal ve drama ve uygulama faktörleri arasındadır (0,63). Faktörler arasında belirlenen Pearson korelasyon katsayılarına göre tüm faktörler arasındaki ilişkinin orta düzeyde olduğu belirlenmiştir. Değişkenler arası ilişkiyi ortaya koyan regresyon modeline ilişkin standardize edilmiş beta değerleri bakımından incelendiğinde algılanan öğrenme etkisi faktörünün tavsiye ve tatmin bağımlı değişkeninin tamamı üzerinde en güçlü etkiye sahip olduğu görülmektedir. Diğer faktörler ise, ikinci olarak anlatım ve materyal daha sonra drama ve uygulama ve en son olarak eğitimci ve sınıf atmosferi faktörlerinin ise tatmin ve tavsiye bağımlı değişkenlerinin tamamı üzerinde etkiye sahip oldukları belirlenmiştir. Sonuç olarak, eğlendirerek eğitim yaklaşımı ile tavsiye bağımlı değişkeni ve eğlendirerek eğitim yaklaşımı ile tatmin bağımlı değişkeni arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır. Tatmin bağımlı değişkeninin tavsiye bağımlı değişkeni üzerinde güçlü bir etkiye sahip olduğu tespit edilmiştir.
Okul öncesi eğitim alan ve almayan ilköğretim birinci sınıf öğrencilerinin okula hazır bulunuşluklarındaki farklılıklar ve çözüm önerileri

Araştırmada, ilköğretim birinci sınıf öğretmenlerine yönelik sorular hazırlanarak çocukların okula gidebilmek için yeterli hazırlıklarının bulunup bulunmadığı incelenmiş ve okula hazır oluş düzeyleri değerlendirilmiştir. Genel Tarama modeli kullanılarak gerçekleştirilen araştırmanın örneklemini, İstanbul ilinin Sarıyer ilçesinde bulunan, farklı demografik ve sosyo-ekonomik bölgelerde bulunan 1 0 özel ve resmi ilköğretim okulunun 59 birinci sınıf öğretmenleri oluşturmuştur. Araştırmada Marmara İlköğretime Hazır Oluş Ölçeğinin Gelişim Formu örneklemin her bir gelişim alanı ile ilgili veri elde etmek üzere öğretmenleri tarafından doldurulmuştur. Araştırmada aynı öğretmenin hem okul öncesi eğitim alan öğrencileri hem de okul öncesi eğitim almayan öğrencileri değerlendirme biçimleri esas alındığından iki bağımlı grup ortaya çıkmış olmaktadır. Bu iki grubun karşılaştırılmalı olarak incelenmesine yönelik yapılan hipotez testlerinde iki bağımlı grup t testleri kullanılmıştır. Bu testler ile iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olup olmadığı araştırılmıştır. Toplanan verilerin değerlendirilmesi ve çözümlenmesinde SPSS 18.0 istatistik paket programı kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda okul öncesi eğitim alan öğrencilerin, almayan öğrencilere göre, hem özel okullarda hem de devlet okullarında öğrenim gören öğrenciler arasında sosyal ve duygusal becerilerinin, özbakım becerilerinin, fiziksel becerilerinin ve genel sağlık durumlarının ve zihinsel becerilerinin, istatistiksel olarak anlamlı biçimde daha fazla gelişmiş olduğu sonucuna öğretmenlerin değerlendirilmelerinin incelenmesi ve istatistiksel testler neticesinde ulaşılmıştır.
Ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi dersine yönelik tutum ve öz-yeterlikleri

Ortaokul dönemini kapsayan ve aileye olan bağımlılığın giderek azalmaya başladığı ergenlik döneminde, bireyler özellikle fizyolojik açıdan birçok değişime uğramakla birlikte onların fiziksel aktiviteye katılım seviyeleri ve ilgilerinin azalmaya başladığı da bilinmektedir. Buradan hareketle bu araştırmanın amacı; ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi dersine yönelik tutum ve öz-yeterliklerini belirleyerek, bu tutum ve öz-yeterliklerin; öğrencilerin kişisel bilgilerinden elde edilen bazı bağımsız değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığını karşılaştırarak ortaya koymak ve aralarındaki ilişkiyi tespit etmektir. Betimsel araştırma modelindeki araştırmanın çalışma grubunu 2014- 2015 eğitim-öğretim yılında Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı Trabzon ili merkez Ortahisar ilçesinde bulunan üç devlet ortaokulunda öğrenim gören 820'si kız, 837'si erkek 1657 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak 'Beden Eğitimi Yatkınlık Ölçeği (Hilland, Stratton, Vinson ve Fairclough, 2009)' kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde istatistiki yöntem olarak; betimsel istatistikler, t-testi, tek yönlü varyans analizi, Tukey çoklu karşılaştırma, Pearson Correlation ve regresyon testleri kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular doğrultusunda, araştırma grubunda yer alan katılımcıların beden eğitimi dersine yönelik tutumları orta seviyenin üzerinde, öz-yeterlikleri yüksek düzeyde olduğu görülmektedir. Araştırma sonucunda tutumların ve öz-yeterliklerin yer alanma/sakatlanma deneyimi değişkenine göre anlamlı farklılaşmadığı tespit edilmiştir. Ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi dersine yönelik tutumları cinsiyet değişkenine göre anlamlı farklılaşmazken, öz-yeterlikleri cinsiyet değişkenine göre anlamlı farklılaşmaktadır. Öğrencilerin beden eğitimi dersine yönelik tutum ve öz-yeterlikleri sınıf düzeyi, yaşanılan çevrenin sosyo-ekonomik gelişmişlik durumu, beden eğitimi öğretmeni cinsiyeti değişkenlerine göre anlamlı farklılaşmaktadır. Ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi dersine yönelik tutumları ve öz-yeterlikleri arasında pozitif yönde ve orta düzeyde anlamlı bir ilişki olup öğrencilerin tutumları, beden eğitimi öz-yeterlik algıları üzerindeki toplam varyansın %11'ini açıklamaktadır.
Bilişsel farkındalık stratejilerinin 7. sınıf öğrencilerinin konuşma becerilerini geliştirmeye etkisi

Bu araştırmanın amacı, bilişsel farkındalık stratejilerinin 7. sınıf öğrencilerinin konuşma becerilerini geliştirmeye etkisini belirlemektir. Bu amacı gerçekleştirmek için nitel ve nicel araştırma yöntemlerinin beraber kullanıldığı karma yöntem kullanılmıştır. Araştırmanın nitel boyutunda, görüşme tekniğinden faydalanılmıştır. Araştırmanın nicel boyutunda ise, bilişsel farkındalık stratejilerinin öğrencilerin konuşma becerilerine etkisini belirlemek için ön test-son test kontrol gruplu deneysel model kullanılmıştır. Araştırma, Bolu ili Merkez ilçede bulunan 50. Yıl Ortaokulunda eğitim gören 7. sınıf öğrencileri ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın deney grubu 11 kız, 11 erkek öğrenci olmak üzere toplam 22 öğrenci, kontrol grubu ise 12 kız, 11 erkek olmak üzere toplam 23 öğrenciden meydana gelmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacının geliştirdiği 'Konuşma Stratejileri Bilişsel Farkındalık Ölçeği', 'Hazırlıklı Konuşmayı Değerlendirme Ölçeği' ayrıca öğrencilerin kendilerini değerlendirmeleri için ise 'Hazırlıklı Konuşmayı Öz Değerlendirme Ölçeği' ve açık uçlu sorulardan oluşan 'Görüşme Formu' kullanılmıştır. Deney grubunda hazırlıklı konuşma eğitimi dersleri, 12 hafta boyunca bilişsel farkındalık stratejilerine dayalı hazırlıklı konuşma eğitimine göre işlenmiştir. Kontrol grubunda ise, konuşma eğitimi dersleri geleneksel yöntemle ders işlenmiştir. Bu 12 haftalık uygulama sürecinde gruplardan 4 haftada bir hazırlıklı konuşma hazırlamaları ve bu konuşmayı sınıfta sunmaları istenmiştir. Buna göre araştırmada, öğrencilerin hazırlıklı konuşma ve bilişsel farkındalık düzeylerinin gelişimi ile ilgili şu sonuçlara ulaşılmıştır. 1. Deney grubu öğrencilerinin hazırlıklı konuşma ön test ve son test puanları arasında anlamlı bir farkın olduğu tespit edilmiştir. 2. Kontrol grubu öğrencilerinin hazırlıklı konuşma ön test ve son test puanları arasında anlamlı bir farkın olmadığı belirlenmiştir. 3. Deney ve kontrol grubu öğrencilerinin hazırlıklı konuşma son test puanları arasında anlamlı bir farkın olduğu tespit edilmiştir. 4. Deney grubu öğrencilerinin hazırlıklı konuşma ile ilgili bilişsel farkındalık düzeylerine ilişkin ön-son test puanları arasında son test puanları lehine anlamlı bir farkın olduğu tespit edilmiştir. 5. Kontrol grubu öğrencilerinin hazırlıklı konuşma ile ilgili bilişsel farkındalık düzeylerine ilişkin ön-son test puanları arasında anlamlı bir farkın olmadığı tespit edilmiştir. Deney ve kontrol grubu öğrencilerinin hazırlıklı konuşma ile ilgili bilişsel farkındalık düzeylerine ilişkin son test puanları arasında deney grubunun lehine anlamlı bir farkın olduğu belirlenmiştir. 7. Uygulama süreci sonunda, deney grubu ile yapılan görüşmede öğrencilerin uygulama süreciyle ilgili büyük oranda olumlu görüşler bildirdiği görülmüştür.
Zenginleştirilmiş eğitim uygulamalarının 7. sınıf öğrencilerinin fen bilimleri ders başarıları tutumları ve kalıcılığa etkisi

Bu araştırmada 7. sınıf öğrencilerin ders başarılarının artırılması ve derse karşı tutumlarının pozitif yöne ilerlemesine yönelik hazırlanan zenginleştirilmiş eğitim uygulamalarının etkililiğine ve öğrencilerin, gerçekleştirilen uygulamalara ilişkin düşüncelerine bakılmıştır. Çalışmanın ders başarısı düşük olan ve derse karşı tutumları negatif olan öğrenciler ile yürütülmesi tercih edilmiştir. Çünkü bu çalışmada ders başarısının ve derse karşı tutumun oluşmasında etkili olan dezavantajların etkilerinin yok edilerek öğrenci başarısının artırılması ve derse karşı tutumun olumlu hale getirilmesi hedeflenmiştir. Araştırmada nicel ve nitel araştırma yöntemlerinin bir arada kullanıldığı karma yöntem tercih edilmiştir. Araştırmanın nicel boyutunda yarı deneysel yöntemin ön-test son-test modeli ve nitel boyutunda ise görüşme, gözlem ve doküman incelemesi gibi teknikler kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma gurubunu, Ankara'da bulunan iki ortaokuldan seçilen 32 öğrenci deney grubu ve 29 öğrenci kontrol grubu olmak üzere toplam 61 yedinci sınıf öğrencisi ve bu iki okulda ders veren iki Fen Bilimleri öğretmeni oluşturmaktadır. Nicel veri toplama araçları olarak, Vücudumuzdaki Sistemler Ünitesi Başarı Testi, Kuvvet ve Hareket Ünitesi Başarı Testi, Yaşamımızdaki Elektrik Ünitesi Başarı Testi, Kalıcılık testleri ve Tutum testi ve anket kullanılırken; nitel veri toplama aracı olarak, yarı yapılandırılmış görüşme formları, gözlem formu ve öğrenci günlükleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda deney gurubu ile kontrol gurubu öğrencilerinin VSÜBT, KHÜBT ve YEÜBT düzeltilmiş ön-test puanlarına göre deney gurubu lehine anlamlı fark bulunmuştur. Deney gurubu ve kontrol gurubu öğrencilerinin VSÜBT, KHÜBT ve YEÜBT kalıcılık testi puanları deney gurubu lehine anlamlı fark bulunmuştur. Deney ve kontrol gurubu öğrencilerinin tutum testi puanları arasındaki fark deney gurubu lehine anlamlı bulunmuştur. Öğrenciler ile gerçekleştirilen görüşmeler sonucunda, ders süresince gerçekleştirilen zenginleştirilmiş eğitim uygulamaları sonunda öğrencilerin Fen Bilimleri dersini sevmeye başladıkları belirlenmiştir. Araştırma sonucunda araştırma bulgularından hareketle, Fen Bilimleri dersi bağlamında sosyo-ekonomik ve sosyo-kültürel açılardan dezavantajlı öğrencilerin öğrenim gördüğü okullardaki düşük başarılı öğrencilerin Fen Bilimleri ders başarılarının artırılması için çözüm önerilerine yer verilmiştir.
Küçük Çocuklar İçin Büyük Matematik' eğitim programının okul öncesi dönem çocuklarının sayıları anlama becerilerine etkisi

Bu çalışmanın amacı, 'Küçük Çocuklar için Büyük Matematik ' eğitim programının okul öncesi dönem çocuklarının sayıları anlama becerilerine anlamlı bir etkisi olup olmadığını incelemektir. Araştırmada, ön-test ve son-test deney ve kontrol gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Çalışma grubu, 2015- 2016 eğitim öğretim yılında Erzincan il merkezinde Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı yarı bağımsız anaokullarına devam eden ve normal gelişim gösteren 61-72 aylık 77 çocuktan oluşmaktadır. Bu çocukların 38'i deney, 39'u kontrol grubunda yer almaktadır. Altı haftalık uygulama sürecinde deney grubunda, 'Küçük Çocuklar için Büyük Matematik' eğitim programı uygulanırken, kontrol grubunda MEB'in Okul Öncesi Eğitim Programına göre hazırlanmış etkinlik planları uygulanmıştır. Çocukların uygulama öncesi ve uygulama sonrası matematik becerileri, Erdoğan ve arkadaşları (2014) tarafından geliştirilen Anadolu Okul öncesi Matematik Beceri Ölçeği ile ölçülmüştür. Yapılan analizler sonucunda deney ve kontrol grubunda yer alan çocukların sayı, işlem ve genel sayı anlama becerisi ön-test puanlarında anlamlı düzeyde fark olmadığı gözlemlenmiştir. Bu durum, uygulama öncesinde grupların sayı anlama becerisi bakımından birbirine benzer olduğunu göstermektedir. Diğer yandan uygulama sonrasında, 'Küçük Çocuklar için Büyük Matematik' eğitim programının uygulandığı grupta yer alan çocukların sayı, işlem ve genel sayı anlama becerilerinin MEB'in okul öncesi eğitim programının uygulandığı grupta yer alan çocukların becerilerinden daha fazla geliştiği bulunmuştur.