turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çift vidalı ekstrüder yardımı ile farklı oranlarda polimerik filmlerin sentezlenmesi ve bu filmlerin kontrollü kompost ortamında biyobozunmalarının incelenmesi

Polimerler, günlük hayatımızda birçok uygulamada yer alan önemli malzemelerdir. Bu nedenle üretimleri yılda milyonlarca tona ulaşmıştır. Günümüzde polimerler esas olarak petrol ve doğal gaz kaynaklı maddelerden üretilmektedir. Bu kaynaklar yenilenebilir kaynaklar değildir. Ayrıca polimerlerin atık duruma gelmesi önemli bir katı atık sorunudur. Özellikle ambalaj malzemesi üretimi gibi uygulamalarda tonlarca sentetik polimer kullanılmakta ve bu polimerlerin tamamı çok kısa bir süre sonra atık durumuna gelmektedir. Bu önemli çevre sorunu bilim adamlarını çevre dostu yöntemler kullanmaya ve biyoesaslı malzeme geliştirmeye mecbur bırakmıştır. Bu amaç doğrultusunda biyoesaslı polimerlerden ambalaj malzemeleri üretmek kaçınılmaz hale gelmiştir. Dünyada en fazla üretimi yapılan biyopolimerlerden bir tanesi nişastadır. Biyo uyumluluğu ve biyo bozunurluğu sayesinde kağıt üretimi, tekstil, farmakoloji gibi birçok sektörde kullanım alanı bulmuştur. Ancak nişastanın mekanik özelliklerindeki kısıtlamalar bu polimerin mekanik özellikleri daha iyi olan polimerlerle birlikte kullanımını gündeme getirmiştir. Nişasta ile birlikte kullanımı söz konusu olan polimerlerin başında gelen polilaktik asit ise yenilenebilir bitki kaynaklarından türemiş olan, kompost edilebilir, biyobozunur ve biyouyumlu bir polimerdir. PLA'nın üstün mekanik özellikleri diğer biyopolimerler arasında ön sıralarda yer almasına neden olmuş ve insanların daha fazla bilinçlenmesi ve çevreye verilen önemin artmasından dolayı bu polimerlerle yapılan çalışmalar hızla artmaya başlamıştır. Ancak söz konusu polimerlerin atık haline geldikten sonra bertaraf edilebilmeleri için en uygun yöntem olan kompostlaştırma sürecindeki degredasyonlarına ilişkin mevcut çalışmalar yeterli olmayıp degredasyon mekanizmasının aydınlatılması ve sürecin hızlandırılmasına yönelik çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır. Bu tez çalışmasında çift vidalı ekstrüder yardımı ile farklı oranlarda laktik asit içeren nişasta-g-LA polimeri sentezlenmiştir. Sentezlenen bu polimerin biyobozunma özellikleri kontrollü kompost ortamında ISO 14855-1: 2013 standardına göre incelenmiştir. Kompostlaştırma süreci boyunca reaktördeki sıcaklık, nem ve oksijen miktarları istenen seviyelerde sabit tutularak açığa çıkan CO2 miktarı ölçülmüştür. Polimerlerin fiziksel, kimyasal, termal ve morfolojik özellikleri incelenerek bozunma mekanizması aydınlatılmaya çalışılmıştır. Kullanılan nişasta ve laktik asitin reaksiyona girmesi için hiçbir toksik çözücüden yararlanılmamıştır. Nişasta-PLA polimerinin shear mixing ve reaktif ekstrüzyon yöntemleri kullanılarak sentezlenmesi ve sentezlenen bu polimerin kontrollü kompost ortamındaki biyodegredasyonunun incelenmesi ilk kez bu tez kapsamında gerçekleştirilmiştir. Reaktif ekstrüzyon üfleme yöntemi ile üretilen polimer filmlerin analizleri FT-IR, 13 C-NMR, XRD, TGA/DTG ve SEM teknikleri ile yapılmıştır. Kompost reaktörlerine beslenen filmlerin analizleri ise kompostlaşma prosesi sonrasında FT-IR, TGA/DTG ve SEM teknikleri ile yapılmıştır.
Arıtma çamuru ile bazı atıkların aerobik ve anaerobik kompostlanabilirliği

Geri kazanılabilir birçok atığın oluşturduğu çevre kirliliğini minimize etmek amacıyla değişik kompostlaştırma teknikleri geliştirilmiştir. Kompost kullanımının; bitkilerin gelişmesinde, patojenlerin yok edilmesinde, toprağın fiziksel özelliğini değiştirmede etkili olduğu, mikroorganizmaların aktivitesi için yeterli besin maddesi ihtiva ettiği ve bitki kalitesini artırdığı bilinmektedir. Bu çalışmada Elazığ'da değişik kaynaklardan oluşan atıkların kompostlanabilirliği ile elde edilen kompost ürünlerinin kimyasal ve biyolojik özellikleri incelenmiştir. Arıtma çamurlarının şarap fabrikası atıkları, sap atıkları ve şeker pancarı atıkları ile kompostlanabilirliği ele alınmıştır. Bu amaçla atıklar, C/N oranı esas alınarak farklı kombinasyonlarla karıştırılarak aerobik kompost reaktörlerinde 52 gün ve anaerobik kompost reaktörlerinde 108 gün kompostlaştırmaya tabi tutulmuştur. Kompostun gerek olgunluğu ve gerekse kullanılabilirliği açısından en yüksek verimi şeker pancarı yaprağı- sap atıkları-arıtma çamuru bileşimi vermiştir. Şeker pancarı yaprağı-sap atıkları-arıtma çamuru bileşimi hem aerobik hem de anaerobik kompostlaştırma sonucunda C/N bakımından stabil hale gelmiştir. Şarapn fabrikası atıkları-şeker pancarı yaprağı-arıtma çamuru ve şarap fabrikası atıkları-arıtma çamuru aerobik kompostlamada stabil hale gelirken anaerobik kompostlamada çalışmanın yapıldığı zaman periyodunda yeteri kadar stabil hale gelmemiştir. Aerobik kompostlama sonucunda elde edilen tüm ürünlerin C/N düzeyi 15 civarına düşmüştür. Aerobik ve anaerobik kompostlama sonucunda tüm kompost ürünlerinin pH'lan artmıştır. Şeker pancan yaprağı-sap atıklan-antma çamurunun aerobik olarak kompostlandığı reaktörde % 40 anaerobik kompostlaştırmada ise % 46 civarında bir selüloz kaybı olmuştur. Şarap fabrikası atıkları- şeker pancarı yaprağı-arıtma çamurunun selüloz içeriği aerobik kompostlamada % 25.4, anaerobik kompostlamada % 13 azalırken şarap fabrikası atıkları-arıtma çamuru karışımının selüloz içeriği aerobik kompostlamada % 43, anaerobik kompostlamada % 18 azalmıştır. Ürünlerin ağır metal konsantrasyonları, yabancı ülkelerdeki kompost ürünü ağır metal konsantrasyon limitleriyle karşılaştırıldığında standartların altında kalmaktadır. Aerobik kompostlamada kesikli sistem için uçucu katı madde, toplam karbon ve organik maddenin bir fraksiyonu olan selüloz ile radyoaktif bozunmanın birinci dereceden kinetiklere uyduğu belirlenmiştir. Sonuçta tüm atıkların aerobik kompostlaştırmada stabil hale geldiği, anaerobik kompostlamada ise sadece şeker pancarı yaprağı-buğday sap atıkları-arıtma çamuru karışımının stabil hale geldiği görülmüştür. Çalışmamızda elde edilen sonuçlardan aerobik kompostlamının anaerobik kompostlamaya göre daha avantajlı olduğu sonucuna varılmıştır. İşletim problemleri, atıkların stabil hale gelmesinin gecikmesi, koku problemleri anaerobik kompostlamanın dezavantajları olduğu görülmüştür.
Development of a radioecological model for accidental release of radionuclides: Akkuyu and Sinop nuclear power plants

Bir nükleer reaktör kazası sonrası atmosfere yayılan salımlar nedeniyle maruz kalınacak radyasyon dozunu ve stokastik riskleri hesaplayan dinamik bir yazılım geliştirilmiştir. Bu model ile farklı radyasyon taşınım yollarından farklı yaş grupları için bireysel dozlar, kolektif dozlar ve stokastik riskler hesaplanabilir. Model belirli zaman aralıklarında hava konsantrasyonları ya da birikim hesaplayabilen herhangi bir uzun dönemli atmosferik taşınım modeli ile birleştirilebilir ya da ölçüm verileri modelde girdi olarak kullanılabilir. Çernobil kazasından sonra çevrede radyonüklit konsantrasyonlarının tespitine ve doz hesaplayan yazılımların kabiliyetlerini değerlendirmeye yönelik çalışmalar oldukça artmıştır. Bu nedenle Çernobil kazası sonrası ölçülen radyoaktivite verileri ile benzer modellerin doğrulama çalışmaları geliştirilen yazılımın doğruluğunu sınamak için kullanılmıştır. Doğrulanmış yazılım sonrasında, Türkiye'de kurulacak Akkuyu ve Sinop nükleer santrallerinde olabilecek ciddi bir kazanın radyolojik sonuçlarını modellemek için kullanılmıştır. Seçilen kaza senaryosu Fukuşhima Daiichi nükleer santral kazasına dayanmaktadır. Geliştirilen yazılım farklı zamanlarda çalıştırılmış ve dozlar üzerinde meteorolojik koşullar kadar bitkilerin vejetasyon döngülerinin de önemli olduğu belirlenmiştir. Akkuyu NGS'de olabilecek ciddi bir kaza senaryosuna göre, ortalama alışkanlıklara sahip yetişkinlerin dozları kazadan 1 yıl sonrasında 3.374 mSv ve ömür boyu ise 9.706 mSv olarak hesaplanmıştır. Sinop NGS'de olabilecek ciddi kazada ise dozlar daha yüksek bulunmuştur. Cs-134, Cs-137 ve I-131 doza en cok katkı yapan izotoplar olarak, tahıllar, inek sütü, tavuk eti, meyveler, koyun eti, dana eti, meyveli ve köklü sebzeler doza en çok katkı yapan gıdalar olarak tanımlanmıştır. Akkuyu nükleer santralinde meydana gelebilecek ciddi bir kaza için en fazla birikimin olduğu grit, en fazla doza katkıda bulunan radyoizotoplar ve gıda maddeleri için LHS metodu ile dozlardaki ve aktivite konsantrasyonlarındaki belirsizlikler hesaplanmıştır. Ayrıca, yukarıda bahsedilen parametreler arasından LHS metodu ile kısa dönem ve yaşam boyu dozlar üzerindeki en çok etkin olan parametreleri ortaya çıkarmaya yönelik korelasyon teknikleri kullanılarak hassasiyet analizleri de yapılmıştır. Yaşam boyu dozların üzerinde Cs'nin toprak-bitki ve inek sütündeki transfer faktörleri, harici radyasyon için azaltım faktörü, dana eti ve tahıl tüketim miktarının oldukça etkili olduğu görülmüştür. Kısa dönemli dozlar üzerinde ise iyodun inek sütündeki transfer faktörü ve çimenin radyonüklitleri tutma katsayısı da etkindir.
The Effect of aqueous medium on the photocatalytic degradation of natural organic matter

Bu çalışmanın amacı doğal organik maddelerin -hümik maddeler- fotokatalitik degredasyo- nunda su ortamının etkilerini belirlemektir. 10 mgL' hümik asit solüsyonunun TİO2 (0.25mgmL~, Degussa P-25) ve ultraviole ışık ortamındaki degradasyonunda dört tip laboratuvar suyu -distile, deiyonize, distile ve deiyonize, Millipore suyu - kullanılmıştır. Kontrol deneyleri sadece TİO2 ortamında ve sadece ultraviole ışık ortamında aynca yapılmıştır. Bu çalışmanın sonucunda elde edilen önemli noktalardan biri, kullanılan laboratuvar suyunun kalitesine bağlı olmaksızın Renk 436 ve Renk 100 degredasyon hızlarının UV28O ve UV280 degredasyon hızlarından daima fazla olmasıdır. Asidik ortamda (pH=3), dört tip su ortamında da hümik asidin adsorpsiyonu fotokatalitik oksidasyonu bastırmıştır. Zayıf asidik (pH=5) ve nötr (pH=7) şartlarda ise, Millipore suyu hümik asidin degredasyonunun hızlı olabilmesi için uygun bir ortam oluşturmuştur. Güçlü bazik şartlarda, reaksiyon hızları farklı su ortamlarında dikkat edilecek kadar değişmektedir. Millipore suyunda Renk 436 ve Renk4oo degredasyon hızlan en düşük olurken, distile suda ise UV280 ve UV254 degredasyon hızlarının en düşük değerlere sahip olduğu gözlemlenmiştir. En hızlı reaksiyon ise deiyonize suda gerçekleşmiştir. Zayıf bazik (pH=9) şartlarda ise en hızlı reaksiyonlar, tüm parametreler için, Millipore suyunda tespit edilmiştir.
Atık sulardan Cr arıtımında tanin kullanımı üzerine bir araştırma

Anahtar kelimeler: Tanin, atıksu, krom, ağır metal, koagülasyon, flokülasyon, doğal polielektrolit. Bu çalışmada, krom gidermede taninin koagülant ve flokülant yardımcısı olarak kullanılıp kullanılamayacağı araştırılmıştır. Bu maksatla değişik konsantrasyonlarda krom içeren atıksular laboratuarda sentetik olarak hazırlanmış ve bu sular üzerinde jar-test deneyleri yapılarak krom giderilmesi araştırılmıştır. Krom giderilmesinde taninin, yalnız başına etkin olmadığı görülmüştür. Fe2+ ile krom giderme çalışmaları yapıldığında krom giderilmekte, ancak ortamda sarı bir renk oluşmaktadır. Fe2+ ile tanin birlikte, kullanıldığında ise hem krom giderilmesindeki verimin arttığı hem de rengin tamamen giderildiği görülmüştür.
Sorption and destruction of veterinary antibiotics on natural minerals

Antibiyotiklerin aşırı kullanılması doğada birikmelerine sebep olur ve zararlı etkileri nedeniyle kirletici olarak sınıflandırılırlar. Bu çalışmada antibiyotik kirliliği kontrolünün önemi dikkate alınarak, yaygın bir şekilde kullanılan tetrasiklin grubu antibiyotiği oksitetrasiklinin doğal mineraller olan perlit, sepiyolit ve bentonite adsorpsiyonu incelenmiştir. Antibiyotik adsorpsiyonunda başlangıç antibiyotik konsantrasyonu, temas süresi ve pH etkileri kesikli adsorpsiyon deneyleri ile incelenmiştir ve adsorpsiyon veriminin büyük ölçüde ortam pH'ına bağlı olduğu saptanmıştır. Perlit, sepiyolit ve bentonitin pH 6 .5'da OTC için adsorpsiyon kapasiteleri, sırasıyla 5 .87, 5.57 ve 10.93 mg g-1 olarak bulunmuştur. Adsorpsiyon prosesini tanımlamak için yalancı-birinci derece, yalancı-ikinci derece, Elovich ve partiküllerarası difüzyon kinetik modelleri uygulanmıştır ve her bir adsorbent için OTC adsorpsiyonu yalancı-ikinci derece kinetic model ile tanımlanmıştır. Adsorpsiyon mekanizmasının açıklanması için standart adsorpsiyon izotermleri kullanılmış ve her bir adsorbent için Freundlich ve Temkin modelleri uygunluk göstermiştir. Adsorbentler arasında en yüksek verimi bentonit vermiş ve kullanılan bentonitin rejenerasyonu da adsorplanan OTC'nin ozon ve hidrojen peroksit ile giderimi sağlanarak gerçekleştirilmiştir. OTC'nin bentonitten ekstraksiyonu ozon prosesi için bir avantaj sağlasa da Fenton prosesinin performansını etkilememiştir.
Modifiye edilmiş killerle ağır metallerin uzaklaştırılması

Su kirliliğinin kontrolünde en önemli konulardan biri, çok düşük konsantrasyonlarda bile canlı organizma üzerinde ciddi toksik etkiye sahip olan ağır metallerin atıksulardan uzaklaştırılmasıdır. Toksik etkiye sahip ağır metalleri çevreden giderebilmek için yeni ve alternatif teknolojilerin geliştirilmesine ihtiyaç vardır. Ağır metallerin önzenginleştirilmesinde ekstraksiyon, birlikte çöktürme, elektrolitik zenginleştirme ve iyon değiştirme gibi birçok yöntem kullanılmaktadır. Mikroorganizmaların biyosorban olarak kullanılması diğer önzenginleştirme yöntemlerine kıyasla yüksek geri kazanım, ekonomik avantajlar, basitlik ve çevresel koruma açısından daha iyi bir alternatif yöntemdir. Bu çalışma kesikli yöntem ve kolon yöntemi kullanılarak Cu ve Cd iyonlarının Phanerochaete chrysosporium ile immobilize edimiş bentonit üzerine biyosorpsiyonunu baz almaktadır. pH, adsorban miktarı, başlangıç konsantrasyonu, karıştırma süresi gibi parametrelerin adsorpsiyon üzerine etkileri kesikli yöntemle; akış hızı, elüent cinsi, elüent hacmi, girişim iyonları, zenginleştirme faktörü, kapasite miktarı ve kolonun yeniden kullanabilirliği gibi parametrelerin adsorpsiyon üzerine etkisi ise kolon yöntemiyle çalışılarak araştırılmıştır. Sonuç olarak bentonitin adsorban olarak kullanıldığı çalışmada optimum konsantrasyon değeri 10 mg/L, optimum pH değeri 4, 5, optimum karıştırma zamanı 30 dakika, ve optimum adsorban miktarı 0,2 g olarak belirlenmiştir. Bunun yanı sıra Phanerochaete chrysosporium ile immobilize edilmiş bentonit adsorban olarak kullanıldığında optimum pH değeri 5, optimum adsorban miktarı 0,2 g, optimum akış hızı 2,5 mL/dak. olarak bulunmuştur. Elüent olarak 1 M HCl çözeltisinden 10 mL kullanılarak Cu ve Cd metalleri için % 99-100 geri kazanım elde edilmiştir. Bentonit ile immobilize edilmiş Phanerochaete chrysosporium tarafından Cu ve Cd metallerinin uzaklaştırılma yüzdeleri % 93 ve % 92 bulunurken, bentonit tarafından uzaklaştırılma yüzdeleri % 70 - 71 ve % 74 olarak bulunmuştur. Elde edilen sonuçlar Phanerochaete chrysosporium ile immobilize edilmiş bentonitin Cu ve Cd metallerinin uzaklaştırılmasında ve geri kazanımında iyi bir performansa sahip olduğunu gösteriyor.
Effect of conditioning process on dewatering capacity of treatment plant sludges

Nihai bertaraf öncesinde çamura uygulanan su alma işlemi, çamurun nihai bertaraf sahasına taşınma maliyetinin azaltılması, çamurun işlenebilirliğinin kolaylaştırılması, nihai bertaraf sahasında koku probleminin önlenmesi ve sızıntı suyu oluşumun azaltılması gibi pek çok avantaja sahiptir. Çamur şartlandırma işlemi; çamurun su Verme özelliklerini geliştirmek ve flokların sıvı fazdan ayrılması ile mekanik su alma işlemlerinde yüksek katı madde içeriğine sahip çamur elde etmek amacıyla uygulanan oldukça önemli bir prosestir. Bu çalışmanın başlıca amacı; şartlandırma işleminin arıtma tesisi çamurlarının su verme kapasitesi üzerindeki etkisinin incelenmesidir. Çalışma kapsamında yapılan deneysel çalışmalar süresince İzmir Çiğli Atıksu Arıtma Tesisi'nden alman biyolojik çamurlar ile çalışılmıştır. Deneysel çalışmanın ilk bölümünde ham çamur özelliklerinin belirlenmesine yönelik olarak, toplam katı madde, organik madde, su muhtevası, pH, elektriksel iletkenlik, çamur hacim indeksi, santrifüjlenebilir çökebilirlik indeksi, kapiler emme süresi, özgül filtre direnci ve zeta potansiyeli gibi bazı parametreler belirlenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde çamur örnekleri, su verme özellMerinin incelenmesi amacıyla farklı dozlardaki üç değişik katyonik polielektrolit (KWD- 3500, 5980 SB, and SNF 5980), noniyonik polielektrolit (KWD 20 -LT) ve anyonik polielektrolit (KWD A-0055) kullanılarak şartlandınlmıştır. Şartlandırma işlemi Jar testi kullanılarak yapılmıştır ve Jar testi sonrasında her bir şatlandırma denemesi için çamur üst suyu bulanıklığı ölçülmüş, çamur özellikleri ve çöken çamur hacimleri izlenmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde yapılan deneysel çalışmalar farklı dozlar ve kimyasallar kullanılarak şartlandırılan çamur örneklerinin su verme kapasitelerinin değerlendirilmesine yönelik olarak yürütülmüştür. Buchner Hunisi ve Kapiler Emme Süresi Testleri optimum şartlandıncı madde ve dozunun belirlenmesinde temel parametreler olarak ele alınmıştır. Zeta potansiyeli ölçümleri ise partikül yüküne bağlı olarak optimum şartlandıncı doz aralığının belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Santrifüj çökebilirlik indeksi parametresi de kimyasal olarak şartlandırılmış çamur örneklerinin santrifüjleme ile su alma proseslerindeki performanslarının belirlenmesi amacıyla kullanılmıştır.
İçme sularından arsenik giderimi

Bu çalışmada, günümüzde içme suyu arzının sürdürülebililirliği ve dolayısıyla kamu sağlığı açısından yaşamsal nitelikte olan sulardan arsenik giderimine ilişkin standartların sağlanmasında, nanofiltrasyon, ultrafiltrasyon ve koagülasyon-çöktürme metotlarının kullanılabilirliği deneysel olarak araştırılmıştır. İki farklı nanofiltrasyon membranı kullanılarak gerçekleştirilen çalışmalarda membranların özelliklerinin özellikle akı üzerinde etkili olduğu, giderimi artırmak için oksidasyona ilave olarak yüksek basınçlara ihtiyaç olduğu görülmektedir. Üç farklı ultrafiltrasyon membranı ile yapılan çalışmada oksidasyonun ve membran özelliklerinin etkili olduğu ve koagülant ilavesi ile ultrafiltrasyon membranlarının giderim verimlerinin %90'lara artırıldığı görülmektedir. Yalnız koagülasyonla yapılan kavanoz çalışmalarda da %80- 90 oranlarında giderimler elde edilmiştir. Bu çalışma sonucunda koagülasyon ve koagülasyon ilaveli ultrafiltrasyonun arsenit gideriminde nanofiltrasyon membranlarına göre daha iyi olduğu belirlenmiştir. Bu çalışma sonucunda arsenit içeren suların koagülasyon veya koagülasyon ilaveli ultrafiltrasyon membranları ile giderimleri gerçekleştirilebileceği belirlenmiştir.
Evsel atıksuların kesikli sistemde elektrokoagülasyon arıtım yöntemi ile arıtımının incelenmesi

Bu çalışmada, evsel nitelikli atıksularının kesikli sistem elektrokoagülasyon yöntemiyle giderim verimini etkileyen parametreler incelenmiştir. Elektrokoagülasyon prosesinde anot elektrot malzemesi olarak alüminyum plakalar kullanılırken katot elektrot malzemesi olarak paslanmaz çelikten imal edilmiş plakalar kullanılmıştır. Deneysel çalışmalar kesikli modda ve ceketli reaktörde gerçekleştirilmiştir. Giderim verimine etki eden deneysel parametreler olarak, atıksu başlangıç pH değeri, destek elektrolit türü ve konsantrasyonu ve akım şiddeti seçilmiştir. Elektrokoagülasyon prosesi ile yapılan deneysel çalışmaların optimum şartlarında KOİ giderim verimi %95 olarak tespit edilmiştir.
The investigation of the influence of mining activities on surface and subsurface water quality

Madencilik faaliyetlerinin yüzeysel sulara ve yeraltı sularına etkisi olduğu bilinmektedir. Bu etki, özellikle önlem alınmadığı ve gerekli rehabilitasyon işlemleri yapılmadığı durumlarda ciddi bir çevre felaketine sebep olmaktadır. Söz konusu etkiye neden olan en önemli etmenlerden biri olan Asidik Maden Gölleri, işletme sonrası rehabilitasyonu yapılmadan terk edilmiş kömür ve demir açık ocaklarında, piritli bileşenlerin oksijen ve su ile etkileşimi sonucunda oluşmaktadır. Ortalama pH seviyeleri 2 civarında olan bu göllerde yüksek asiditeye ek olarak çok yüksek ağır metal ve iz element derişimleri de bulunabilmekte ve bu nedenle yüzey ve yeraltı sularının kalitesini önemli ölçüde tehdit etmektedir. Bu araştırma kapsamında Çanakkale ili Çan ilçesi sınırları içerisinde bulunan terk edilmiş bir açık linyit madeni işletmesinde oluşan bir asidik maden gölünde su kalitesini belirlemek amacıyla limnolojik çalışmalar yapılmıştır. Çalışmada göl su karakterizasyonun düşey ve alansal değişimini tespit etmek için 23 adet yüzey ve 33 adet de farklı derinliklerden olmak üzere toplam 56 adet su örneği toplanmış ve toplanan bu numunelerde; başlıca fiziksel parametreler, temel anyon ve katyonlar, ağır metaller ve bazı iz elementlerin konsantrasyonları ölçülerek değerlendirilmiştir. Ayrıca yeraltı suyuna oluşacak bir sızma veya gölün olası bir boşaltılma durumu ihtimali göz önünde bulundurularak, gölün morfolojik özellikleri de belirlenmiştir. Son olarak, asidik maden gölleri için muhtemel rehabilitasyon teknikleri açıklanmış ve bu çalışmaya konu olan göl için uçucu küllerle nötralizasyon ve metal adsorpsiyonu alternatifi önerilmiştir.
Soil metal interactions and investigation of extractive metal removal pathways

Bu çalışmanın amacı çinkonun toprak ile olan etkileşimini yorumlamak ve çinkonun topraktan giderimini incelemektir. Çinkonun toprağa bağlanma davranışı adsorpsiyon isotermleri, kinetik ve ardışık ekstraksiyon çalışmalarıyla değerlendirilmiştir. İsotermlerden elde edilen bulgular ardışık ekstraksiyon çalışmasının sonuçlarıyla desteklenmiştir. Buna göre, çinkoyu daha yüksek bağlanma enerjileriyle tutacak demir ve mangan oksit ve karbonatlar gibi elemanlar çinkonun daha düşük konsentrasyonlarında kullanılırken, daha düşük bağlanma enerjileriyle çinkoyu değiştirilebilir durumda tutacak öğeler daha yüksek çinko konsantrasyonlarda devreye girmekte olduğu anlaşılmıştır. Çinkonun, doğal olarak bulunan hümik ve fulvik asitlerce topraktan giderimi oldukça düşük düzeyde bulunmuştur. Bu durum, hümik ve fulvik asitlerde bulunan ve pH ile değişkenlik gösteren fonksiyonel grupların ekstraksiyon sırasındaki bulunuş durumlarıyla açıklanamamıştır, ancak hümik asidin toprağa tutunmasının konsantrasyonla artmasına dayanarak, hümik ve nuvic asitlerin toprağa bağlanması nedeniyle olduğu öne sürümüştür. Çinkonun topraktan EDTA ve DTP A ile gideriminin ise bu maddelerin konsantrasyonunun artmasıyla artmakta olduğu görülmüştür. Bu yüksek giderimler, molar kesir ve pH'ya bağlı EDTA ve DTPA'nın değişik formlarda dağılmış olmasıyla açıklanmıştır. Yapılan ardışık ekstraksiyonlar yardımıyla çinkonun hümik asit, EDTA ve DTP A ile toprağın hangi fraksiyonlarından alınabildiği anlaşılmıştır. Buna göre, hümik asitin toprak elemanlarının yüzeyinde değiştirflebilir durumda bulunan çinkoyu aldığı, EDTA ve DTPA'nın ise demir ve mangan oksitlere ve karbonatlara bağlı çinkoyu öğrenilmiştir.
Biological removal of ammonia from drinking waters

İstanbul'un içme sularındaki amonyak artışı rezervuarlara yakın yerlerde bulunan yasa dışı yerleşim ve tarım alanlarından kaynaklanmaktadır, İstanbul su arıtma tesislerinde amonyağın giderilmesinde 'Kırılma Noktası Klorlaması' kullanılmaktadır. Bu yöntemle hem klor masrafları artmakta, hem de içme sularında bulunan organiklerle klor birleşerek kanserojen bir madde olan Trihalometan'lar oluşmaktadır. Biyolojik yollarla amonyak gideriminin ilk yatırım ve işletme masrafları az olup, metot THM oluşumuna sebebiyet vermez. Bu çalışmada, amonyağın filtrelerde nitrifikasyonla giderilmesine yardımcı olmak amacıyla toz ve granül aktif karbon kullanılmış ve Elmalı su arıtma tesisindeki hızlı kum filtrelerinden yararlanılmıştır. Amonyak giderim verimini arttırmak ve uygun Karbon, Azot, Fosfor; C:N:P, oranlarını sağlamak amacıyla granül aktif karbonlu filtreye fosforik asit beslemesi yapılmıştır. Normal filtrelerle granül aktif karbonlu filtrelerin amonyak giderimindeki verimleri karşılaştırmıştır. Çalışmalara laboratuarda kurulan bir düzenekle devam edilmiştir. Laboratuar çalışmalarının sonuçları, Elmalı su arıtma tesisinde elde edilen sonuçlarla karşılaştırılmıştır. Elmalı su arıtma tesisi 2.5 ay devre dışı kaldıktan sonra tekrar devreye girmiştir. Geçen bu süre sonrasında nitrifikasyonda bir azalma olup olmadığı da incelenmiştir.