turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Low load greywater and municipal wastewater treatment by membrane bioreactor

Membran Biyoreaktörler atıksu arıtımında popüler hale gelmişlerdir. Mükemmel çıkış suyu kalitesi sunmaları ve geleneksel atıksu artıma tesislerinde kullanılan birçok arıtma ünitesi ihtiyacını ortadan kaldırmaları MBR'ları yeniden kullanım uygulamalarında tercih edilebilir kılmaktadır. Evsel atıksuyun özellikle de evsel atıksuyun büyük bir parçası olan gri suyun tekrar kullanımı en yaygın yeniden kullanım uygulamalarından biridir. Arıtılmış gri su rezervuar suyu, sulama suyu, araç yıkama, yangından korunma, kazan suyu ve çimento üretimi gibi kullanma-suyu amaçlı alanlarda kullanılabilir. Gri suyun güvenli bir şekilde tekrar kullanılabilmesi için yasal düzenlemelere, insan sağlığı ve çevre üzerindeki sosyal kabullere uygun olmasını sağlayacak yeterli bir arıtım ve dezenfeksiyon gerekmektedir. Bu çalışmada Batık Membran Biyoreaktörlerin düşük yüklü gri su ve evsel nitelikli atıksuların arıtımındaki etkinliği araştırmaktadır. Arıtılmış gri suyun kalitesi, bu suların Türkiye ve ABD'de tekrar kullanım potansiyelini göstermek amacıyla Türkiye ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Yasal düzenlemeler veya kılavuzlar baz alınarak değerlendirilmiştir. MBR düşük yüklü gri su atıksu ve evsel atıksu arıtımında başarılı bulunmuştur. Gri su arıtımında en iyi sonuçlar en yüksek MLSS konsantrasyonlarında elde edilmiştir. Elde edilen sonuçlar Yönetmeliklerle karşılaştırıldığında, parametrelerin çoğunda tatmin edici sonuçlar olduğu gözlenmiştir. Bunun yanında, fekal ve toplam koliform için elde edilen yüksek giderme verimlerine rağmen, çıkış suyu konsantrasyonları bazı standartların mikrobiyal gereklilikleri açısından tatmin edici bulunmamıştır.
Mersin ili, Akdeniz ilçesindeki sera ve tarla topraklarındaki pestisit kirliliği

Bu çalışmada Mersin ili, Akdeniz ilçesinde tarım faaliyetlerinin yoğun olarak yapıldığı Adanalıoğlu, Bağlarbaşı, Bekirde, Demirhisar, Karacailyas, Karaduvar, Kazanlı ve Yanpar beldeleri olmak üzere 8 beldenin rasgele birer noktalarının 0-20 cm derinliklerinden alınan toprak örneklerinde GC-MSD ve LC-MSMS cihazları kullanılarak 531 farklı pestisit bileşiğinin kantitatif analizleri yapılmıştır. Yanpar ve Karaduvar beldelerinden alınan toprak örneklerinde ölçüm limitinin üzerinde pestisit bileşenlerine rastlanmamıştır. Diğer beldelerde toplam 13 farklı pestisit etken maddesine rastlanmıştır. Bunların 6 tanesi fungusit, 4 tanesi insektisit, 2 tanesi akarisit ve 1 tanesi de bitki gelişim düzenleyicisi'dir. Yapılan analizlere göre pestisit etken maddesi tekil olarak en fazla 84 pbb ile Boscalid, pestisit etken maddeleri toplamı 340 ppb ile Adanalıoğlu beldesidir. Elde edilen bu değerler sınır değerlerini aşmamaktadır.
Bazı tıbbi kimyasalların aerobik sistemlerde farklı işletim koşullarında gideriminin incelenmesi

Kullanıldıktan sonra arıtma tesisine gelen çeşitli ilaçların etken maddelerinin şehirlere ait biyolojik arıtma tesislerinde yeterince arıtılmadıkları yapılan çeşitli çalışmalarda ortaya konmuştur. Bu kimyasalların giderim oranları arıtma tesislerinin işletme koşullarına bağlı olarak farklılıklar gösterebilmektedir. Bu çalışmanın amacı laboratuar ölçekli sürekli akımlı tam karışımlı bir aktif çamur reaktörü ile bazı ilaç etken maddelerinin gideriminde katı alıkonma süresi ve hidrolik bekletme süresinin etkisinin belirlenmesidir. Buna göre, ilaç etken maddelerinin giderim verimlerini araştırmak için 3 farklı KAS (10, 20, 30 gün), ve 2 farklı HBS (24 ve 12 saat) işletme koşulları incelenmiştir. Diklofenak hariç, kullanılan diğer tüm ilaçlarda en yüksek giderim verimleri KAS 30 gün ve HBS 24 saat işletme koşullarında elde edilmiştir. Farklı KAS ve HBS koşullarının diklofenak giderim verimi üzerindeki etkisinin önemsiz olduğu belirlenmiştir. Çalışmada ayrıca her bir ilaç için biyolojik parçalanma sabiti değerleri de hesaplanmıştır. Elde edilen kbiyol değerlerine göre en yüksek parçalanma parasetamolde gözlemlenmiştir. Çalışmada kullanılan ilaçların aktif çamur tarafından adsorblanma özellikleri de incelenmiştir. Denge deneylerinden elde edilen veriler Langmuir ve Freundlich izoterm modellerine uygulanmış ve ilaçların adsorbsiyonun Freundlich Modeline uyduğu görülmüştür. Ayrıca denge deneylerinden elde değerlerden adsorbsiyon katsayısı Kd' de hesaplanmış ve buna göre en yüksek Kd değeri parasetamol için 419 L/Kg olarak hesaplanmıştır.
Katı atıkların geri kazanılması

Türkiye 21 yy'a girerken özellikle katı atık meselelerini tam olarak halledememiş olmanın sancılarını çekmektedir. Dünya literatüründe eşine az rastlanan çöp patlaması gibi facialarda insan ölümlerine şahit olduğumuz bir ülkenin en önemli mühendislik konularından biri olması gereken katı atıklar, halihazırda birkaç istisnası dışında, toprağa gömme suretiyle bertaraf edilmektedir. Başta İstanbul olmak üzere birkaç şehirde yeni yeni, düzenli depolama alanları, çöp yakma ve kompostlaştırma tesisleri işletmeye alınmakta veya inşasına başlanmaktadır. Atık maddeleri toprağa gömmenin ötesinde, çöplerin bileşiminde yer alan ve ekonomik değer taşıyan maddelerin geri kazanılmak suretiyle ülke ekonomisine tekrar dahil edilmesi düşüncesine altyapı oluşturmak amacıyla hazırlanan bu çalışmanın 2. Bölümünde, dünyada büyük önem önem kazanmaya başlayan ve katı atıkları üretiminden nihai uzaklaştırılmasına kadar olan süreçte bir bütün olarak kabul ederek, buna göre stratejiler belirlemeye dayanan 'Entegre Katı Atık Yönetimi' kavramı ayrıntılı olarak anlatılmıştır. Katı Atık Yönetimi alt başlığında, bir Katı Atık bertaraf yöntemi olan günümüzde büyük önem kazanmaya başlayan geri kazanım kavramı çalışmanın 3. Bölümde tüm boyutlarıyla incelenmeye çalışılmıştır. 4. Bölümde ise Geri kazanım çalışmalarında önemli tecrübeleri bulunan Amerika ve Avrupa'daki uygulamalar genel olarak ve ayrıca birebir pilot çalışmalar bazında incelenmiş, bu incelemelerde EPA ve ERRA'nın bilgi birikiminden faydalanılmıştır. 5. Bölümde Türkiye'deki geri kazanım faaliyetleri; mevzuatından, mevcut uygulamalara kadar incelenmiş ve son bölümde bir 'Kaynağında Geri Kazanım Ön Projesi' ile bu çalışma sonucu elde edilen bilgilerin pilot uygulaması yapılmıştır. Bu çalışma, akademik çalışmaların ülkemizin karşılaştığı problemlere üreteceğimiz çözümlerle daha anlam kazanacağı, derinleşeceği ve zenginleşeceği inancıyla, Katı Atık Yönetimi ile ilgili yönetici ve uygulayıcıların dikkatlerine sunulmaktadır.
Treatment of fluoroquinolone antibiotics using nano magnetite graphene oxide composites

Farmasötiklerin aşırı kullanımı atıksu arıtma tesislerinin çıkış sularında saptanmasına sebep olmaktadır. Alıcı ortamlara verilen düşük konsantrasyonlardaki antibiyotik kalıntıları mikroorganizmalara direnç kazandırabilmektedir. Manyetik grafen tabanlı kompozit üretilerek, harici manyetik alan ile hızlı ve kolay bir şekilde matristen ayrılmaktadır. Bu çalışmada, Nano-GO/M kompozit konsantrasyonu, adsorpsiyon/radyasyon süresi, pH, sıcaklık ve UV gücü etkileri araştırılmıştır ve foto oksidasyon prosesleri için iki farklı enerji kaynağı kullanılarak sentetik oluşturulan bir atıksuda giderim verimleri karşılaştırılmıştır. CIP ve OFL adsorpsiyon verimleri sırasıyla 30% ve 35% olarak saptanmıştır (Nano-GO/M: 0.5 g/L, pH: 6.5, T: 21 C, süre: 30 dk). CIP Freundlich izotermine (R2=0.98, KF:1.31, n:1. 38 göre ve OFL ise Dubinin-Radushkevich izotermine göre adsorbe olmuştur (R2=0.986, K :8.84E-07(mol 2 kJ-2), X' _m: 0.7 mg/g). UV ışığı kullanılarak yapılan calışmalarda CIP (93%-80%) ve OFL (96%-82%) giderim verimleri güneş ışığı verimlerine göre daha yüksektir (Nano-GO/M: 0.5 g/L, pH: 6.5, T: 21 C, süre: 30 dk, 300 W UV ışık altında). CIP fotodegredasyonu birinci derece reaksiyon kinetiğine göre, OFL fotodegredasyonu ise sıfırıncı derece reaksiyon kinetiğine göre gerçekleşmiştir (k1=0. 8047 min-1, R2 =1 and k0=.0. 078 min-1, R2 =1). Ayrıca Nano-GO/M kompozitini yeniden kullanarak, altı ardışık arıtma sonunda her iki antibiyotiğin (CIP: 93 %-75%), OFL: 96 %-78%) UV ışığı degredasyonunda yüksek verimler elde edilmiştir.
Geri kazanılmış temperli polikristal silikon güneş paneli camının çimento içersinde kum yerine agrega olarak tekrar kullanılması

Fotovoltaik panellerin ülkemizde giderek kullanımı artmaktadır. Kullanım süresi dolan 20-25 yıllık paneller veya hasarlı panellerin geri dönüştürülmeden doğaya bırakılması doğaya, insana zarar vermesinin yanı sıra materyallerin israfına da yol açmaktadır. Bu panellerden kaynaklı cam atıklarının çevreye verdiği kirlilik önemli boyutlara ulaşmaktadır. Bu çalışmada, güncel hayatta en yaygın şekilde kullanılan panel modellerinden biri olan polikristal silikon fotovoltaik panellerin geri dönüşümünün çalışılması amaçlanmıştır. Bu kapsamda kullanılan fotovoltaik panelin temperli camları küçük parçalar haline getirildikten sonra, farklı kum oranları ile karışım yapılarak, beton harcı malzemesi olarak kullanılmıştır. Oluşturulan harç numuneleri %0, %5, %10, %15, %20 ve %25 oranında oluşturulmuş ve çimento yapılarak özel kalıplara dökülmüştür. Çalışma ortamımdaki zaman probleminden dolayı yedi günlük piriz süresi beklendikten sonra betonun fiziksel testlerine geçilmiştir. Yeni karışımların yoğunlukları, kullanılan cam partiküllerden dolayı kademeli olarak artış gösterdiği gözlemlenmiştir. Yedi günlük kür süresinden sonra tüm numunelerin basınç testleri yapılarak kontrol numunesi ile kıyaslanmıştır. Bu kıyaslamada %15 oranında temperli fotovoltaik cam içeren numune %3,3 daha fazla bir dayanıma sahip olduğu tespit edilmiştir. Su emme kapasitesi ölçümlerinde ise 7200 dakikalık süre sonunda %5'lik numunenin en fazla, %20'lik numunenin ise en az su emme kapasitesine sahip olduğu tesbit edilmiştir. Açık porozite değerleri kontrol numunesinden daha düşük olduğu anlaşılmıştır. Burada %20 temperli cam içeriği bulunan numunenin en az kılcal poroziteye sahip olduğu anlaşılmıştır. Bu çalışmanın en önemli sonuçlarından biri güneş enerjisi panelerinin temperli camlarının çimento karışımı olarak kullanılmasını öneren çevreci bir proje olmasıdır. Ayrıca çimentoda kullanım oranları arttıkça kılcal su emme oranları azaldığı için temellerde yalıtım bakımından önemli bir inşaat malzemesidir. Ayrıca %15'lik karışım normal konrol numunesinden daha yüksek dayanıma sahip olması da inşaat açısından önemli bir veri olarak değerlendirilmelidir.
Çorlu ilçesi kent atmosferinde partikül maddelerin metalik kompozisyonunun ve kaynak katkılarının belirlenmesi

Bu çalışmada, 05.06. 2015 06.06. 2016 tarihleri arasında Tekirdağ iline bağlı Çorlu ilçesinde atmosferik partikül maddelerin kütle konsatrasyonları, metalik kompozisyonu ve kaynak katkıları belirlenmiştir. Çalışma bölgesi kentsel bir istasyonu temsil etmektedir. PM2, 5 konsantrasyonu ortalaması 23,35 13,42 g/m3 olarak bulunmuştur. Bu değer Dünya Sağlık Örgütü'nun belirlediği yıllık 10 g/m3 limit değerin üzerindedir. PM10 konsantrasyonu ortalaması ise 37,05 26,57 g/m3'tür. Bu değer ise Hava Kalitesi Değerlendirme ve Yönetimi Yönetmeliği'nde belirlenen yıllık sınır değer olan 40 g/m3'ten küçüktür. PM tüm fraksiyonlarında kış dönemi konsantrasyonları yaz dönemine göre daha yüksek ölçülmüştür. Partikül örneklerinin element içerikleri Endüktif Eşleşmiş Plazma Kütle Spektrofotometresi ile analiz edilmiştir. Element konsantrasyonları zamansal olarak, meteorolojik faktörlerle ve emisyon değişimleriyle ilişkilendirilmiştir. Her iki partikül fraksiyonundaki kirletici kaynakları Pozitif Matris Faktörizasyon kullanılarak modellenmiştir. Kaba ve ince partiküllerin kaynakları için 4 faktör belirlenmiştir. Faktörlerin PM2, 5 fraksyonuna kütlesel katkıları; %45 Toprak, %20 Biyokütle ve Kömür Yanması, %18 Sanayi ve Metalurji, %17 Yol Tozu'dır. PM2, 5 10 fraksiyonuna kaynakların katkıları ise; %30 Toprak, %25 Yakma, %24 Trafik Yol, %21 Endüstri'dir şeklinde olmuştur.
Avcı bakteri Bdellovibrio bacteriovorus'un atık su arıtımında kullanılan membranların temizlenmesinde biyolojik yöntem olarak kullanımı

Membran biyoreaktörler membran proses ve askıda büyüyen sistemleri birleştiren ve son zamanlarda atıksu arıtımında yaygın olarak kullanılan teknolojilerdir. MBR kullanımındaki en önemli problemlerden biri membranın kirlenmesi sonucu membrane ömrünün kısalması ve işletme maliyetlerinin artmasıdır. Membranların temizlenmesinde fiziksel ve kimyasal birçok metod kullanılmaktadır. Kimyasal temizleme teknolojileri membranı temizlerken çevreye kimyasal atıklar bıraktıklarından dolayı temiz teknolojiler olarak görülmemektedirler. Henüz araştırma ve geliştirme aşamasında olan biyolojik temizleme stratejileri daha işlevsel, çevreye zarasız ve daha ekonomik olmaları nedeniyle gelecek vaadetmektedirler. Bu tez çalışmasında, avcı bakteri Bdellovibrio bacteriovorus'un bakterileri parçalama aktivitesi membran yüzeyindeki biyofilm tabakayı temizleme ajanı olarak denenmiş ve bu bakterinin biyolojik temizleme metodu olarak kullanılabilme potansiyeli incelenmiştir. B. bacteriovorus diğer Gram bakteri türlerini serbest veya bağlı formda besin olarak kullanabilen bir bakteri türüdür. B. bacteriovorus'un filtrasyon sırasında birçok bakteri türünün oluşturduğu biyofilm tabakayı temizlediği bilinmektedir. Bu tez çalışmasında farklı çamur yaşları ve farklı hidrolik alıkonma sürelerindeki aktif çamurlar farklı por boyutlarına sahip poli eter sülfon membranlardan dead-end hücresi kullanılarak filtre edilmiş ve kirlenen membranlar B. bacteriovorus ile temizlenmiştir. Bu avcı bakteri ile temizlendiklerinde MP005 ve UP150 membranlarının akılarında kontrol membranına kıyasla sırasıyla 3,2 L/m2. h ve 6,5 LMH'lık bir iyileşme olduğu gözlemlenmiştir. Atıksu hidrofobisitesinin B. bacteriovorus aktivitesi üzerinde önemli bir etkisi olduğu görülmüştür. Düşük hidrofobisiteye (33 6, 3 %) sahip aktif çamurun süzüldüğü membran avcı bakteri ile temizlendiğinde membran kararlı akısında kontrole kıyasla 2,8 LMH'lık bir artış olduğu gözlemlenmiştir. B. bacteriovorus aktivitesinin MBR sistemlerinde kullanılan membranların temizlenmesi amacıyla yararlanılabilecek bir potasiyele sahip olduğu gösterilmiştir. Bu çalışma TÜBİTAK tarafından desteklenmiştir (112Y156).
Doğal kil minareli bentonit ile boyar maddelerin adsorpsiyonu

Endüstrilerden kaynaklanan atıksular evsel atıksulara göre kaynak, miktar ve karekteraçısından büyük farklılıklar gösrerirler. Endüstriyel atıkuların dogaya yaptıgı etkiler önemli düzeyde, dogal dengeyi degistirici ve bazı durumlarda geri dönülmez nitelikte olmaktadır. Bu nedenle enüstritesisinin çıkıs sularının dogal su ortamlarının kirletmesini engelleyecek sekilde arıtılması gerekmektedir. Bu nedenle boyar madde içeren tekstil endüstrisi atıksularından renk giderim prosesleri ekolojik açıdan önem kazanmaktadır. Tekstil endüstrisi çok çesitli prosesler içerdigindenyüksek kirlilk yükü, atıksu miktarı ve çözünmüs boyarmaddeler içermektedir. Tekstil atıksuları, fiziksel, biyolojik ve kimysal yöntemlerle istenilen standartlara indirilebilir. Tekstil endüstrisinde renk giderme yöntemlerinden biri de adsorpsiyondur. Adsorpsiyondayüksek verimi nedeniyle en çok kullanılan adsorbent maddesi de aktif karbondur. Aktif karbonunveriminin yüksek olmasına ragmen maliyetinin de yüksek olması daha ucuz adsorbentlerinarastırılmasına neden olmustur. Son yıllarda boyar maddelerin adsorpsiyonunda daha ekonomikmalzemelerin kullanılması yaygın olarak ele alınmaktadır. Uçucu kül, tabii killer, kayısı çekirdegi, ceviz kabugu, sepiyolit ve zeolit gibi malzemeler deneysel çalısmalarda adsorbent olarak kullanılmıstır. Bunların ucuz ve elde edilebilir olusu boyar madde giderimindeki kullanımınıekonomik açıdan cazip kılmaktadır. Bu çalısmada, Sulu çözeltiden bazik özellikteki Astrazon Blue BG, Astrazon Red 6B vestrazon Yellow 7GLL boyar maddelerinin düsük maliyetli toz bentonit kili kullanılarak adorpsiyonyöntemiyle giderimi amaçlanmıstır. Çalısma sürecinde betonit kili üzerine bazik boyalarınadsorpsiyonunda pH'ın etkisi, baslangıç boyar madde konsantrasyonu ve adsorbent dozunun etkisini belirlemek için kesikli adsorpsiyon sisteminde çalısılmıstır. Adsorpsiyon kinetiginde, farklı pH aralıklarında adsorpsiyon kapasitesinin çok farklılıkgöstermedigi belirlenmistir. Adsorpsiyon kinetigi üzerine boya konsantrasyonun etkisi için 100, 200 ,300, 400 ve 500 mg/l, adsorbent miktarının etkisi için 0 .05, 0.1, 0.5 ve 1 g/l arasındaki degerlerleçalısılmıstır. Deneyler 25 0C sıcaklık ve 100 rpm karıstırma hızında gerçeklestirilmistir. Denge adsorpsiyon kapasitesi ve yüzde giderimi sırasıyla 100 mg/l baslangıç boya derisiminde ilk 5 dk'lık temas süresinde Astrazon blue BG için 97 .21mg/g (94.34), Astrazon Red 6B için 194. 01 mg/g(%97.40), Astrazon Yellow 7GLL için 94.4 mg/g (%94.40)' dırDeneysel verilere birinci ve ikinci mertebe adsopsiyon kinetikleri ve partikül içi difüzyon modeli kinetikleri uygulanmıstır. Deney sonuçlarının ikinci mertebe kinetik modeline uydugubelirlenmistir.
Sequential biological treatment of malt whisky wastewater

Bu çalışmada, Ankara Tekel İçki Fabrikası malt viski atıksuyunun anaerobik olarak arıtılabilirliği araştırılmıştır. Bu amaçla Biyokimyasal Metan Potansiyeli ve sürekli reaktör deneyleri gerçekleştirilmiştir. BMP deneyleri Basal Ortam içeren ve içermeyen ortamlarda besin eklemesinin etkisini gözlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Seram şişeleri eşit hacimsel oranlarda anaerobik karışık kültürle ve asetatla zenginleştirilmiş Methanosarcina kültürüyle aşılanmıştır. Besin içermeyen yalnızca NaHC 03 bulunduran kesikli anaerobik reaktörlerde 29 günün sonunda 5070, 10140 ve 15210 mg/L KOİ derişimi erine karşılık net toplam gaz üretimi sırasıyla, 98,7, 220, 8 ve 260, 5 mL olarak gözlenmiştir. Besin eklenmiş serum şişelerinde ise 29 günün sonunda 5070, 10140 and 15210 mg/L KOİ derişimlerine karşılık net toplam gaz üretimi sırasıyla, 98, 214, 1 ve 332, 6 mL olarak gözlenmiştir. Besinsiz ortamda 5070 ve 10140 mg/L KOİ derişimleri için 10 günlük bir alışmaevresi gözlenmiştir. Ancak 15210 mg/L'lik KOİ derişimi için gereken alışma süresi 15 gündü. Alışma döneminden sonra gaz üretimi önemli ölçüde artmıştır. Besinsiz ortamdaki gaz üretiminde gözlenen gecikme besin eklenen ortamda gözlenmemiştir. Sürekli reaktör deneyleri tek aşamalı Anaerobik Filtre celite destek ortamlı, iki aşamalı AF ponza destek ortamlı ve Yukarı Akışlı Çamur Yataklı Anaerobik reaktörlerde gerçekleştirilmiştir. AF reaktör deneylerinde, mikroorganizmaların celite veya ponza maddelerine tutunması için devreye alma süreci uygulanmamıştır. AF reaktör deneylerinde giriş KOİ derişimleri 1 1087 mg/L'ye kadar arıtılmıştır. 1 1087 mg/L giriş KOİ derişimi reaktöre uygulandığında yüksek yükleme ve gaz üretim hızlarına bağlı olarak reaktörde biyokütle yıkanması gözlenmiştir. AF reaktör deneylerinde, giriş KOİ derişimleri 1 1087 mg/L'ye kadar etkili biçimde arıtılmıştır. Bu derişimlerin üstünde biyokütle yıkanması da yine AF reaktörde olduğu gibi AF reaktörde de gözlenmiştir. İki aşamalı YAÇYA reaktör deneyleri, iki aşamalı YAÇYA reaktör tipinin malt viski atıksuyu arıtımında iyi çalışan bir sistem olduğunu göstermiştir. 33866 mg/L giriş KOİ derişimine kadar iki aşamalı YAÇYA reaktörde verimli olarak arıtılmıştır. Giriş KOİ derişimi olarak 20920 mg/L uygulandığında, YAÇYA reaktörün birinci aşamasındaki granüler kültürün renginde siyahtan kahverengiye bir değişim olmuştur. Birinci aşamada granüler kültür bozulmaya uğramıştır. Bu birinci aşamada asidojenik kültürün methanojenik kültüre karşı baskın olmasına bağlı olabilir. Ama YAÇYA sisteminin ikinci aşamasında hiçbir işletim problemi gözlenmemiştir. YAÇYA reaktör deneylerinin ardından kesikli aerobik deneyler gerçekleştirilmiştir ve bu kısımda KOİ ve BOİ derişimleri sırasıyla %55 ve % 70 olarak bulunmuştur.
Antalya kıyı bölgesinde katı atık yönetimi karşılaşılan sorunlar-çözüm önerileri

oz ANTALYA KIYI BÖLGESİNDE KATI ATIK YÖNETİMİ KARŞILAŞILAN SORUNLAR - ÇÖZÜM ÖNERİLERİ Bahar KALKANOGLU Yüksek Lisans Tezi, Çevre Bilimleri Anabilim Dalı Haziran 1999, 147 Sayfa Bu çalışmada Antalya kıyı bölgesindeki en önemli çevre sorunlarından biri olan katı atıklar incelenmiştir. İlk olarak bölgenin mevcut katı atık yönetimi şekli ortaya konulmuştur. Çalışma bölgesindeki yerleşim merkezlerinin 2020 yılına kadar beklenen nüfus ve turizm gelişimi ortaya koyularak, katı atık üretimleri hesaplanmıştır. Bölge için belirlenen katı atık bileşimi organik atık, değerlendirilebilir atık ve değerlendirilemeyen atık olarak üç kategoride ele alınmıştır. Hesaplanan miktarlardan geri kazanım, kompost ve düzenli depolama bertaraf yöntemlerini kapsayan bölgesel katı atık bertaraf modeli sunulmuş ve katı atık sorununa çözüm getirilmeye çalışılmıştır.
Üretim ortamında oluşan gaz kirleticiler ile gürültü etkilerinin çevre yönetim sistemi-iş sağlığı ve güvenliği yönünden incelenmesi

ÜRETİM ORTAMINDA OLUŞAN GAZ KİRLETİCİLER İLE GÜRÜLTÜ ETKİLERİNİN ÇEVRE YÖNETİM SİSTEMİ - İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ YÖNÜNDEN İNCELENMESİ Gülay SARI
İnsan barınaklarının ve konutlarının çevreye etkileri

Bu çalışmada tarihten günümüze kadar insanların barınmak için yaptıkları konutlar, yapı malzemeleri ve konutlardan kaynaklanan atıkların çevreye getirdiği etkileri incelenmiştir. Bu konuda yapılan çalışmalar gözden geçirilerek genel bir değerlendirme yapılmıştır. İklimsel koşullardan ve doğadaki vahşi hayvanlardan korunmak için sığınılan kaya barınaklar olan mağaralarla başlayan insan konutları, yaşam faaliyetlerine bağlı olarak değişime uğramıştır. Tarım devrimi ile sağlanan refahın ardından nüfusta artışlar başlamış, artan sosyal faaliyetler ile birlikte köy tipi yaşam ve basit yapılı evler yaygınlaşmıştır. Avrupa'da yaşanan sanayi devriminin ardından köylerden göç ile kent yaşamı başlamıştır. Başlangıçta yaşayışı ve barınma biçimleriyle insan, doğa üzerinde çok az yük oluştururken, artan nüfus üretimde ve enerjide de sorunları beraberinde getirmiştir. Modern yaşam tarzında insanların ihtiyacını karşılamak, işlerini kolaylaştırmak için sıklıkla kullandıkları deterjanlar, temizlikmaddeleri, plastikler v. b tüketim malzemelerinden kaynaklanan zararlı kimyasallar çevre kirliliği yaratmıştır. Konutlardan ve diğer faaliyetlerden katı, sıvı, gaz atıklar birikmiş, doğal görünüm bozulmuş, doğal üretken sistemler zarar görmüş, biyosfer kirlenmiş, sağlık koşulları etkilenmiştir. Tüm bu olumsuz etkiler sonucu çıkışı olmayan bir noktaya gelinmiştir. İnsanların yaşamlarında ve barınma şekillerinde doğayla dost malzemeleri tercih ederek, ortaya çıkan atıkların üretken faaliyetler içinde hammadde olarak kullanılması yoluna gidilmesi uygun olacaktır.