turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Effects of ozonation and the O3/H2O2 process on the biological treatment of synthetic penicillin formulation wastewater

Bu çalışmada Penisilin Prokain G atıksularının (pH= 7 velSOO mg /I. saat ozon akım oranı) O3 ve Oj/IbO? ileri oksidasyon prosesleri uygulaması incelenmiştir. Penisilin Prokain G atık suyunun KOI ve BOIs değerleri yaklaşık olarak, sırasıyla, I 175 ve 50 mg/l değerlerindedir. Biyolojik arıtılabilirlik çalışmaları yalnız sentetik atıksu ve ham, ozonlanmış ve perozon lanın iş penisilin formulasyon çıkış suları ilave edilmiş atıksularla yürütüldü. Ham ve 60 dakika ozonlanmış reaktörün performansı paralel sonuçlar verdi, toplamda % 80 KOI giderimi oldu. Biyolojik sistemde hidroliz mekanizmasının Penisilin Prokain G çıkış suları için çok önemli olduğu görüldü. Etkili Penisilin Prokain G giderimi için 24 saatten fazla bir bekletme süresi gerekmekte. 5 ve 20 dakika ozonlanmış numunelerle yapılan deneylerde maximum spesifik büyüme oranında bir inhibisyon etkisi görülmektedir. Ancak toplam verime bakıldığında sistem deney sonunda kendini düzeltmektedir. 5, 20 ve 40 dakika ozonlanmış atıksularla yürütülen respirometrik analizlerde yaklaşık olarak %60 toplam verim elde edilmiştir. Bu verim ile karşılaştırma yapıldığında, 60 dakika ozonlanmış atıksu ile yürütülen deneyde, uzun süreli ozonlamanın inhibisyon etkisi yüzünden, toplam giderim veriminde yaklaşık %10 bir düşüş olduğu görülmüştür. Çalışmalar. 5, 20 ve 40 dakika perozonlanmış penisilin fraksiyonunda (toplam KOI nin %25'i) bir arıtım olmadığını ve sentetik atıksuyun tamamen ayrıştığını gösterdi. Respirometrik çalışmalar paralel ve güvenilir sonuçlar verdi. Bu sonuçlara gore 60 dakika perozonlanmış penisilin formulasyonu atıksuyunun oksijen tüketiminde %20 bir artış olduğu gözlendi. 5, 20 ve 40 dakika perozonlanmış penisilin formulasyonu atıksuyundaki sentetik atıksu fraksiyonunda bir inhibisyon gözlenmedi, ancak 60 dakika perozonlanmışda kalıcı oksidasyon ürünleri yüzünden inhibisyon görüldü. Modelleme çalışmaları, respirometrik testlerin açıklanmasında. Aktif Çamur Modelindeki (ASM3) inhibisyon kinetikleri hakkında deneysel destek ve bilgi sağladı.
Odun bazlı levha endüstrisinde karbon ve enerji ayak izinin bir fabrika ölçeğinde belirlenmesi

Odun bazlı levha endüstrisinde, karbon ve enerji ayak izine yönelik araştırmalar, küresel ısınmanın ve iklim değişikliğinin giderek büyük bir öneme sahip olması nedeniyle, gelişmiş ülkeler başta olmak üzere tüm dünyada yoğun olarak çalışılmaktadır. Ancak Türkiye'de önemli endüstriler arasında yer alan bu endüstride, çevreye verilen emisyonların oldukça fazla olmasına rağmen, karbon ve enerji ayak izleri hakkında herhangi kapsamlı bir çalışmanın bulunmayışı bizi bu çalışmayı yapmaya sevk etmiştir. Yapılan pek çok faaliyet sonucu etrafa metan (CH4), karbondioksit (CO2), nitröz oksit (N2O) gibi sera gazları verilmektedir. Bu gazlardan en önemlisi CO2 gazıdır. Bu çalışmada ülkemizin önde gelen levha üretimi- yonga levha ve orta yoğunluklu lif levha - yapan bir fabrikası pilot tesis olarak ele alınmış ve üretim esnasında etrafa emisyon veren tüm prosesler karbon ve enerji ayak izleri açısından irdelenmiştir. Elde edilen veriler, karbon ve enerji ayak izlerinin belirlenmesi amacıyla, çevre odaklı üretime katkı sağlayacak şekilde, uluslararası geçerliliği olan Hükümetlerarası İklim Değişikliği Paneli 2006 hesaplama kılavuzundaki metodlardan uygun olanlardan biri ile (Tier 1, 2 veya 3 metodu) değerlendirilmiştir. Yapılan bu çalışma sırasında, her bir proses için ayrı ayrı ayak izleri değerleri hesaplanmıştır. Bulunan değerler, proses/makina açısından değerlendirilerek Pareto analiz metodunun uygulanması sonucunda Pareto diyagramları oluşturulmuştur. Pareto analiz değerlendirmesi sonucunda, fazla emisyon veren prosesler belirlenmiştir. Sonuç olarak emisyon değerlerini azaltmak amacıyla senaryolar geliştirilmiştir ve çevre odaklı üretime katkı sağlayacak şekilde önerilerde bulunulmuştur.
Atıksulardan fenol arıtımının dolgulu kolon sistemlerde incelenmesi

Bu çalışmada, kesikli ve kolon laboratuvar model sistemlerinde endüstriyel atıksuçlardan blyosorbsiyon ile fenol giderilmesi incelenmiştir, izmit Tüpraş işletmelerinden sağlanan özel Phenobac endüstri bakteri kültürü granül aktif karbon üzerine tutuklanarak fenol arıtımı sağlanmıştır. Çalışmalarda sentetik atıksu kullanılmıştır. Kesikli sistemde sentetik atıksuyun 9 mg/l fenol konsantrasyonu kullanılmış ve bura da en iyi fenol antım yüzdesi l. gün sonunda % 24.2 ve 2. gün sonunda % 59.17 olarak belirlenmiştir. Kolon sisteminde ise, laboratuvarda hazırlanan sentetik atıksu farklı fenol konsantrasyonlarında (10,15.20,25, 30 mg/l) hazırlanmış ve çalışmalar değişik alıkonma sürelerinde (21.7, 26, 32.5. 43.3. ve 65 dak.) yürütülmüştür. Bu çalışmalarda elde edilen verim en düşük % 95.39 ve en yüksek % 99.48 olarak belirlenmiştir.
İstanbul metropolünde tıbbi atık yönetimi, karşılaşılan problemler ve çözüm önerileri

Bu çalışmanın amacı İstanbul metropolünde tıbbi atık yöntemini incelemek karşılaşılan problemleri belirlemek ve bu problemler için çözüm önerileri geliştirmektir. Bu amaç doğrultusunda önce tıbbi atıkların toplanması, taşınması ve depolanması hakkında genel bilgiler verilmiş, tıbbi atık mikrobiyolojisi üzerinde durulmuş, İstanbul'daki Tıbbi Atık Yönetim Sistemi tarihsel gelişimi içinde incelenmiştir. İstanbul'daki tıbbi atık üreten kuruluşlar tespit edilmiş ve bu kuruluşların ortaya çıkardığı tıbbi atık miktarları belirlenerek tıbbi atık envanteri ve analizi yapılmış, bu analiz sonuçlan Almanya'daki tıbbi atık analizi ile mukayese edilmiştir. İstanbul'daki tüm tıbbi atıkların toplanması, taşınması ve bertarafında karşılaşılan sorunlar kaynağından bertaraf noktasına kadar incelenmiş ve karşılaşılan sorunlar belirlenmiştir. Tıbbi Atık bertaraf yöntemleri hakkında bilgiler verildikten sonra İstanbul'daki Tıbbi Atık Yakma Tesisi tanıtılmış, karşılaşılan teknik problemler ve bunların çözümü için geliştiren uygulamalar sunulmuştur. Ayrıca İstanbul'daki tıbbi atık yönetimi ile ilgili üreticiler yerel yönetimler ve ilgili bakanlıklar tarafından yapılması gereken hususlar konusunda öneriler getirilmiştir. Yapılan araştırmada İstanbul'da Büyükşebir belediye sınırlan dahilinde 43 devlet, 13 SSK, 146 özel olmak üzere 202 hastane bulunduğu ve toplam yatak kapasitesinin 33.095 olduğu ve yatak basma 1 günde üretilen tıbbi atık miktanmn 0,66 kg olduğu tespit edilmiştir. Yapılan envanter çalışması sonucu İstanbul'da ortalama 1 günde 22.000 kg 1 yılda ise yaklaşık 8.039. 000 kg tıbbi atık üretildiği belirlenmiştir. İstanbul'daki toplam hastane sayısının Türkiye 'dekinin % 17'si, yatak kapasitesi açısından ise % 20'si olduğu, buna karşılık Türkiye'deki özel hastanelerin % 54'ünün İstanbul'da olduğu görülmüştür. Bu çalışma kapsamında yapılan araştırmalar sonucu yakma tesislerinin tıbbi atık envanteri ve analizine göre inşa edilmesi halinde muhtemel işletme ve maddi kayıplann önüne geçilebileceği sonucuna vanlmıştır.
Küçükçekmece Gölü'nü besleyen derelerin taşıdığı kirlilik yükünün değerlendirilmesi

Su kaynakları ile ilgili sorunların nitelik ve niceliklerindeki artan karmaşıklar, sorunların çözümünde en uygun olanın saptanması için yeni yaklaşımlara gidilmesini zorunlu hale getirmiştir. Günümüzde bu gereksinimi karşılamak üzere en çok başvurulan teknik su kaynakları sisteminin matematik modellemesidir. Bu çalışmada da Küçükçekmece Gölü Su Kalite yönetiminde kullanılmak üzere bir matematik model çalışması yapılmıştır. Modelde kullanılan datalar, İSKİ (1982- 1989), DSİ (1984-1985) ve İ. Ü. (1986-1987) çalışmalarından yararlanılarak düzenlenmiştir. İ. Ü. çalışmasında biota ölçümü yapıldığı için model kalibrasyonunda bu çalışma kullanılmıştır. Göle giriş yapan Sazlıdere, Nakkaşdere ve Dereköy'ün debi ve su kalitesi parametre değerleri DSİ'nin Su Kalitesi gözlem yıllıklarından alınmıştır. Bu çalışmaların en önemli eksiği, göldeki deneysel çalışmalarla göle giren. akarsularda yapılan deneysel çalışmaların aynı anda yürütülmemesidir. Gölün ekolojik sınıfını belirlemek için OECD tarafından geliştirilen grafik yöntemi kullanılmıştır. Bunun sonucunda Küçükçekmece Gölü: Fosfat açısından % 5 olasılıkla ötrafik, % 50 olasılıkla hiperötrafik, Klorafil açısından % 50 olasılıkla ötrafik, % 5 olasılıkla hiperötrafik bir göldür. Fosfatın hiperötrafik oluşum için yeterli olmasına karşın tuzluluk nedeniyle klorofil gelişimi hiperötrafik seviyeye ulaşamamaktadır. Bu çok önemli bir sonuç olup, tuzluluğun kontrol edilmesinin zorunlu olduğunu göstermektedir. Daha önceki yıllarda göl çevresi gezme, dinlenme, avcılık, çeşitli su sporları hatta yüzme amaçlı kullanılırken günümüzde bu rekreatif kullanımlar, kirlenme nedeniyle önemini yitirmiştir. Oysa, göl çevresi sadece bölge halkı için değil, tüm istanbul halkının rekreatif amaçlı kullanımları için son derece uygun bir ortam yaratmaktadır.
Sodyum dodesil sülfat ile modifiye edilmiş montmorillonit kili kullanılarak sulu çözeltilerden br13 boyar maddesinin gideriminin incelenmesi

Son zamanlarda, yüksek giderim verimi, kullanım kolaylığı ve adsorbentin geri kazanımı gibi avantajlarından dolayı, sudaki kirleticilerin ortamdan uzaklaştırılması konusunda montmorillonit kullanımı çok yaygınlaşmıştır. Bu tez çalışmasında, sodyum dodesil sülfat ile modifiye edilmiş montmorillonit kili kullanılarak sulu çözeltilerden BR13 boyar maddesinin giderimi incelenmiştir. Modifikasyon işlemi, adsorbent yüzey yapısını değiştirdiğinden bu işlem ile kil yüzeyinin adsorplama özellikleri geliştirilmiştir. MMT, sudaki BR13 boyar maddesi gibi kirleticileri, yüzeyi asidik ortamda aktifleştirip, SDS ile modifiye edildikten sonra kolaylıkla adsorplamaktadır. Sodyum dodesil sülfat ile modifiye edilmiş montmorillonit kilinin XRD, BET yüzey alanı ve SEM analizleri yapılmıştır. Çalışmada pH'nın, tuzluluğun, temas süresinin, sıcaklığın, karıştırma hızının, başlangıç boyar madde konsantrasyonunun ve adsorbent dozunun adsorpsiyon verimine etkisi incelenmiştir. En iyi giderim verimi, 20 mg/l boya konsantrasyonunda, 0.01 g MMT-SDS dozunda, pH 4 .38, 150 rpm karıştırma hızında, 20 0C reaksiyon sıcaklığında gözlenmiş olup verim %98. 24 olarak hesaplanmıştır. Ayrıca adsorbentin yeniden kullanılabilirliğinin anlaşılması için; NaOH, NaCl, HCl ve Etanol gibi çözücülerin desorpsiyon verimine etkileri incelenmiştir. Desorpsiyon verimi; Etanol>NaOH>HCl>NaCl olarak belirtilmiştir. BR13'ün giderim mekanizmasını anlamak için Adsorpsiyon kinetiği ve İzoterm çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Adsorpsiyonun; Pseudo ikinci derece hız eşitliğine uyduğu, endotermik karakterli olduğu ve en iyi Langmuir izotermine uyduğu tespit edilmiştir.
Computer aided design of wastewater treatment systems

Bu çalışmanın amacı, atıksu arıtma sistemleri dizayn parametrelerinin kinetik katsayılar üzerindeki etkilerinin belirlenmesidir. Klasik Aktif Çamur sistemi ile Kesikli Ardaşık Reaktörler diğer biyolojik arıtma sistemlerinin arasından örnek sistem olarak seçilmiştir. Bu biyolojik arıtma sistemlerinin algoritmaları ve programlan matematiksel model olarak çalışma kapsamı içinde geliştirilmiş ve çalışma prensiplerinin kolay anlaşılabilmesi için düzenlenmiştir. Dizayn parametreleri arasındaki ilişkiler programın çalıştırılması ve verilerin girilmesi ile incelenmiştir. Böylece, bu çalışma çevresel yönetimle ilgilenen herkes için bir referans kaynak haline getirilmiştir. Sonuçlar geliştirilen programların, sistemlerin planlanması ve dizaynları için çok kullanışlı bir araç olduğunu göstermektedir.
Exposure and risk assessment for arsenic in Simav Plain by ingestion of edible crops

Sindirim ile maruziyet, arseniğe maruz kalmanın temel yoludur. Arsenik ile kontamine olmuş bitkiler ve içme suları, sindirim yoluyla arsenik maruziyetinin temel taşlarıdır. Simav ovasında, topraktaki ve sudaki yüksek arsenik konsantrasyonlarını gösteren çalışmalar bulunmaktadır. Ancak, Simav ovasında yetişen bitkilerdeki arsenik konsantrasyonları hakkında yapılmış bir çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışmada, Simav ovasında yetişen yenilebilen bitkiler için sindirim yoluyla maruziyet araştırılmıştır. Bu kapsamda, literatürden toplanan biyokonsantrasyon faktörleri, bitki tüketim oranları, bitkilerdeki doğal arsenik konsantrasyonları, Simav ovası toprağındaki arsenik konsantrasyonları, bitki kök derinlikleri ve Türk halkı için kilo verileri ile modelleme yapılmıştır. Onsekiz yenilebilen bitki türü çalışma kapsamındadır. Arsenik ile kontamine olmuş yiyecek maddeleri için kronik-toksik ve kanserojenik riskler senaryo bazlı noktasal tahminler ve popülasyon bazlı tahminler olmak üzere iki farklı yöntemle değerlendirilmiştir. Olasılıksal yaklaşımda, kanserojenik ve kronik-toksik risklerin hesaplanması için Monte-Carlo simülasyonu kullanılmıştır. Olasılıksal yaklaşım sonunda, buğday hem kronik-toksik hem de kanserojenik risk ile en ilintili tür olarak bulunmuştur. Buğdayı patates, domates, soğan, hıyar, lahana, mısır ve patlıcan takip etmektedir. Brokoli, sarımsak, turp ve bamyanın kronik-toksik risk değerleri limit değerin altında kalmıştır ancak kanserojenik riskleri önemli ölçüdedir. Bu çalışmada bulunan olağandışı risk değerleri Simav ovasında yetişen bitkilerin insan sağlığına kronik-toksik ve kanserojenik etkileri olabileceğini göstermiştir.
Kömür koklaştırma atıksuyunun iyonlaştırıcı radyasyon ile arıtılması ve toksikolojik değerlendirilmesi

Kömür koklaştırma prosesi atıksuyu yüksek konsantrasyonda siyanür, tiyosiyanat, fenol gibi toksik bileşikler ve organik kirleticiler içerir. Koklaştırma atıksuyunun deşarj edilmeden önce çevreye zarar vermeyen ve ilgili mevzuatlarda belirtilen kirlilik düzeyine indirgenmesi gerekir. Bu derece yoğun kirlilik içeren atıksulardaki organik kirleticiler biyolojik arıtma yöntemleri ile yeterince arıtılamaz. Bu nedenle konvansiyonel arıtma yöntemlerine alternatif, koklaştırma atıksularının gama ışınlarıyla arıtımı amaçlanmıştır. Radyasyon teknolojisi, arıtma yöntemleri arasında en umut verici teknolojilerden bir tanesidir. Özellikle fiziksel, kimyasal ve biyolojik yöntemler ile kıyaslandığında ekolojik ve teknolojik yararları oldukça fazladır. Çünkü, iyonlaştırıcı radyasyon hem indirgeyici, hem de (OH, H2O2, HO2, O2-) yükseltgeyici radikalleri birlikte oluşturması nedeniyle diğer ileri oksidasyon proseslerine göre avantaj sağlar. Bu araştırmada atıksuyun karakteristik yapısı belirlendikten sonra, kok atıksuyu farklı dozlarda (0 kGy- 100 kGy) 60 Co- kaynağı kullanılarak ışınlanmıştır. 100 kGy doz gibi aşırı bir doz uygulanmasında dahi bazı kirleticilerin su içerisinde bozunmadan kaldığı görülmüştür. Parçalanma verimini arttırmak ve daha düşük dozlarda ışınlanmayı gerçekleştirmek amacıyla farlı konsantrasyonlarda (% 0 H2O2 - %3 H2O2) hidrojen peroksit ilavesi yapılmıştır. Ancak belirlenen hidrojen peroksit konsantrasyonu ve ışınlama dozu (20 kGy- % 0.5 H2O2) daha sonraki biyolojik arıtma kısımları için uygun olmamış, ayrıca kalıntı H2O2'den dolayı atıksuyun KOİ değerini arttırmıştır. Bu nedenle farklı konsantrasyonlarda demir (Fe2+) çözeltisi ile ışınlamalar yapılmıştır. Uygun demir konsantrasyonun 3 mM, ışınlama dozunun ise 20 kGy olduğu tespit edilmiştir. Son olarak atıksuyun Vibrio Fischeri olarak ta adlandırılan lüminesans bakterileri ile toksisite değerlendirmeleri yapılmıştır. Işınlanmamış atıksu ve demir eklenip ışınlanmış atıksular arasındaki toksisite değişimleri tespit edilmiştir.
Utilization of nitrogen fixing organisms in biological treatment of nitrogen deficient wastewaters

Azot içeriği düşük atıksuların arıtımında genellikle dışarıdan azot kaynağı eklenerek arıtma verimi arttırılır. Amonyum, nitrat tuzlan ya da üre gibi azot kaynaklarının kullanımı işletme maliyetini artırmaktadır. Aktif çamur sistemlerinde bu tür azot kaynaklarının kullanımı, çıkış suyunda kalıntı azot oluşturmakta ve çıkış suyu kalitesini bozmaktadır. Azot içeriği düşük atıksuların arıtımında alternatif arıtma yöntemi olarak havadan azot bağlayan bakterilerin kullanımı ile etkili biolojik arıtma sağlanabilir. Özellikle daha iyi arıtma performansları için bu tür bakteriler diğer kültürlerle birlike kullanılabilir. Bu tez, azot içeriği düşük atıksuların biyolojik arıtımında dışarıdan azot kaynağı eklenmesi yerine havadan azot bağlayan organizmaların kullanımını amaçlamaktadır. Bu amaçla azot bağlayan bakteriler aktif çamur kültürüyle karıştırılarak arıtma performansları değerlendirilmiştir. Deneylerde Azotobacter vinelandii kullanılmıştır. Zorunlu aerobik olan Azotobacter bakterileri aktif çamur kültürüne eklenmiştir. Azot bağlayan bakteri Azotobacter vinelandii hem aktif çamurla birlikte hem saf olarak kullanılmıştır. Kesikli ve sürekli sistemlerde azot içeriği düşük sentetik atıksudan biolojik TOC ve KOİ giderme verimleri incelenmiş ve değişik TN/KOİ oranlarında kültürlerin performanslan karşdaştınlrnıştır. Değişik kültürlerin TOC giderme verimleri karşılaştırıldığında Azotobacter vinelandii'nin aktif çamurla birlikte kullanılması halinde daha avantajlı olduğu açıkça ortaya çıkmaktadır. Kesikli deneylerde saf Azotobacter ya da Azotobacter'in aktif çamurla birlikte kullanılması ile azot içeriği düşük atıksulardan ( TN/KOİ< %3) %90'ın üzerinde TOC giderme verimi elde edilmiştir. vn Sürekli sistemde Azotobacter vinelandii aktif çamur kültürüne ilave edilerek sürekli işletilen bir aktif çamur ünitesinde kullanılmıştır. Azot içeriği düşük atıksuların biyolojik arıtımında, aktif çamurun Azotobacter 'ti ya da Azotobacter 'siz olduğu durumlarda KOİ giderme verimleri karşılaştırılmıştır. Önemli proses değişkenlerinden TN/ KOİ oranı, çamur yaşı, hidrolik alıkonma süresi, giriş KOİ konsantrasyonu ve KOİ yükleme hızının, KOİ giderme verimi üzerine etkileri incelenmiştir. Deneysel veriler kullanılarak sistemin kinetik sabitleri belirlenmiştir. Sonuçta, Azotobacter vinelarndii'nin. aktif çamur kültürüne eklenmesi ile azot içeriği düşük atıksuların biyolojik arıtımında (TN/COD < 0.06 ) arıtma veriminin önemli ölçüde arttığı gözlenmiştir. Azotobacter ilaveli aktif çamur kültürü ile 14 saatlik hidrolik alıkonma süresi ve 10 günlük çamur yaşında, azot içeriği düşük atıksudan ( TN/KOİ < 3%) yaklaşık %90 KOİ giderimi sağlanmıştır.
Metal kaplama endüstrisi atıksuyundan elektrokoagülasyon flokları, klinoptilolit ve kaolin kullanarak nikel iyonlarının giderimi

Bu çalışmada, elektrokoagülasyon flokları ile doğal adsorbentlerden olan kaolin ve klinoptilolit adsorbentleri kullanılarak, metal kaplama endüstrisi atıksuyundan Ni iyonlarının adsorpsiyon yöntemi ile giderimi araştırılmıştır. Adsorpsiyon deneylerinde temas süresi, pH, adsorbent miktarı, sıcaklık ve iyonik güç parametrelerinin etkileri incelenmiştir. Adsorpsiyon izotermleri ve kinetik çalışmaları ile birlikte ayrıca termodinamik katsayıları belirlenmiştir. Adsorpsiyon izoterm çalışmalarında; Langmuir, Freundlich ve Temkin denklemleri kullanılmıştır. Adsorpsiyonun her üç adsorbent için de Freundlich izotermine uyduğu görülmüştür. Yapılan kinetik çalışmalarında yalancı 1. derece kinetik model, yalancı 2. derece kinetik model ve partikül içi difüzyon modeli kullanılmış olup araştırılan adsorbentler üzerine Ni iyonunun adsorpsiyonunun 2. derece kinetik denklemler ile açıklanabildiği sonucuna varılmıştır. Termodinamik hesaplarda ise; adsorpsiyonun standart Gibbs serbest enerjisi değerleri negatif, entalpi ve serbest entropi değerleri ise pozitif bulunmuştur. Gibbs enerjisi değerleri; 323. 15 K sıcaklıkta EC flokları, kaolin ve klinoptilolit için -1.2881, -1.7901 ve -2.3574 kJ/mol olarak bulunmuştur. EC flokları, kaolin ve klinoptilolit için entalpi değerleri sırasıyla 7 .14, 8 .60, 13.11 kJ/mol ve entropi değerleri ise sırasıyla 0 .026, 0 .032, 0.048 kJ/mol. K olarak hesaplanmıştır. Pozitif entalpi değerleri, adsorpsiyonun endotermik olduğunu, pozitif entropi değerleri ise adsorpsiyonun tersinmez, kendiliğinden gerçekleşen bir adsorpsiyon olduğunu ve adsorpsiyon işlemi sırasında adsorbent yapısında adsorplanan madde miktarının artışı ile değişim olduğunu göstermektedir. Ayrıca gibbs enerjisi değerlerinin negatif olması, adsorpsiyonun kendiliğinden meydana gelen kimyasal bir tepkime olarak gerçekleştiğini göstermektedir. EC flokları, kaolin ve klinoptilolitin uygun işletme koşulları sağlandığı sürece nispeten düşük debili endüstriyel atıksulardan Ni gideriminde kullanılabileceği anlaşılmıştır.
Modelling accidental gas dispersion in the area of Gebze-Dilovası

Toplumumuz çevre sorunları konusunda bilinçlendikçe, otoriteler de çevre kirliliği konusuna daha yakın ilgi göstermek durumunda kalmaktadır. Birçok bölgede hava kirliliğinin asıl kaynağı olan endüstriyel tesisler olduğu halde bu tesislerin emisyonları kontrol edilmemektedir. Aynı zamanda bu aktivitelerle, rüzgar ve kirlilik ile ilgili ölçümler yapılmamaktadır. Ülkemizde hava kirliliği önde gelen çevre sorunlarından biridir. Son yıllarda hava kirliliği ölçümleri artsa da, yapılan ölçümler değerlendirilmemekte veya değerlendirilememektedir. İstanbul şehri Türkiyenin en süratli gelişen şehirlerinden biri olup, burada hava kirliliği ile ilgili data toplanması ve değerlendirilmesi, daha büyük hava kirliliği problemleri yaşanmaması açısından önemlidir. Bu tezin amacı Istanbulun endüstriyelleşmiş bir kısmında hava kirliliği verileri toplamak ve toplanan bu verileri bir bilgisayar simülasyonu yardımıyla değerlendirerek, bir kaza anında oluşabilecek hava kirliliği problemlerini önceden tahmin etmektir.
Treatment of wastewaters by fluidized/fixed and filter system reactors

Biofilm yapısı, morfolojisi ve populasyon dinamikleri konusunda son on yıldır giderek artan bilgi birikimi, biofilm proseslerine olan ilgiyi artırmakta ve başarılı konfigürasyonların elde edilebilmesini sağlamaktadır. Özellikle batık biofilm prosesleri, gelişen yüksek biokütle sayesinde daha az hacimde daha yüksek giderim sağlamaları, şok yüklere karşı dirençleri, basit ve kısa start-up süreleri, sistem performansının çökeltim tankından bağımsız olması gibi avantaj lan nedeniyle giderek yoğunlaşan sıklıkta uygulama alam bulmaktadırlar. Sunulan tez kapsamında farklı batık biofilm sistemlerinin işletme koşullarının tek bir ünitede gerçekleşmesini olanaklı kılan, böylelikle uygulamalarda probleme neden olan dezavantajların ortadan kaldırılmasını sağlayan, daha verimli, güvenilir ve ekonomik arıtmayı mümkün kılan yeni bir hibrit sistemin geliştirilmesi hedeflenmiştir. Hibrit Ardışık Kesikli Biofilm Reaktör olarak isimlendirilen bu yeni teknoloji akışkan-yatak ve sabit-yatak biofiltre koşullarım fiziksel filtrasyon işlemi ile birleştirmektedir. İşletim ardışık olarak gerçekleştirilmektedir. Sistem performansının araştırılması ve optimum işletme koşullarının bulunması amacıyla bir pilot ölçekli model gerekli sistem ekipmanları ile birlikte laboratuarda kurulmuştur. Bu model üzerine çeşitli testler uygulanmıştır. Yürütülen araştırmada sistemin azotlu ve fosforlu madde giderme performansı çıkış konsantrasyonları esas alınarak incelenmiştir. Ancak sistem gelecekte sıklaştırılacak deşarj standartlarını ekipman ve proses eklentilerine ihtiyaç duyulmadan karşılayabilecek nitelikte tasarlanmıştır. VI Deneysel çalışma süresince akışkan-yatak, sabit-yatak ve aşağı akışlı filtre süreçlerinin bir arada gerçekleştirildiği işletme koşulları uygulanmıştır. Bu işletme koşullan sırasında elde edilen performansın araştırılması amacıyla reaktör farklı organik yükler allında çalıştırılmıştır. Araştırma sonuçlan çeşitli batık biofilm süreçlerinin ardışık fazların iyi seçilmesi halinde bir arada kullanımının azotlu ve fosforlu madde gidermede basan sağladığım göstermektedir. Bu yaklaşım yenilikçi ve gelecek vadeden bir yaklaşımdır ve üzerinde daha çok inceleme yapılmasına ihtiyaç duyulmaktadır.