turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sanat ve sanat eğitimi anlayışını etkileyen bilgi teorileri ve politikaları

Sanatın en ayırt edici özelliklerinden bir tanesi de, teoriyle kurduğu bağdır. Günümüzde sanat, salt estetik haz üreten seyirlik bir faaliyet ya da klasik felsefenin kesin biçimde ona atfettiği gibi duyulabilir olanın bilgisi veya hakikatini arayan metafizik bir uğraş alanı değil. Sanat artık görselliği yanında, alımlama ile de bilgi üreten bir yöntem. Bu bağlamda sanatçılar, mevcut durumlar karşısında eleştirel tavır geliştiren ve yeni bir bakışla, bilgi ekonomisi içinde tartışma olanakları yaratan sanatsal pratikleri icra etmekle kalmıyorlar. Sanatçılar, aynı zamanda bizzat kendi sanat faaliyetleri içinden farklı bir tür bilgi üretiyorlar. Sanatsal bilgi üretimi, diğer akademik bilgi üretim metodlarından farklı olarak kendi üretim stratejilerini ve dolaşım mekanizmalarını kuruyor. Bu anlamda sanatsal bilgi, konvansiyonel araştırma yöntemlerine farklı olarak bilginin farklı formlarına açık ve otonom bir araştırma yöntemi olarak ortaya çıkıyor. Bu çalışmanın amacı; sanatın ürettiği bilginin analizini yapmak ve bilgi aktarımına dayanan klasik eğitim ile arasındaki temel ayrımları ortaya çıkararak, sanat ile üretilen bilginin eğitim yöntemlerine etkisini tartışmaktır. Çalışmada sanatsal pratikten üretilen bilgi, sosyal, ekonomik ve politik bağlam içinde incelenmiştir. İlk böl umde, antik çağdan başlayarak 18. yy.'a kadar sanat, sanat eğitimi ve bilgi üretimi konusundaki teoriler ve bilginin siyaseti tartışılmıştır. İkinci bölümde; sanatın pedagojik bir yöntem olarak işlevselliği, Eleştirel kuram, Komünist pedagoji ve Bauhaus modeli üzerinden toplum inşası yaratılmasındaki rolü araştırılmış, son kısmında Bauhaus modelinin Türkiye'deki sanat okullarına etkileri incelenmiştir. Üçüncü bölümde, Eleştirel pedagojinin felsefi dayanakları ve metodları, alternatif eğitim uygulamaları örneklenmektedir. Dördüncü bölümde, eğitimdeki dönüşüm, sanatsal bilgi ve sanat pratikleri arasındaki ilişki irdelenmekte, sanatsal araştırma metodlarının konvansiyonel bilgi üretim metodlarıyla arasındaki farklar uygulama örnekleriyle incelenmektedir.
Türkiye'de görsel sanatlar dersinin tarihsel gelişimi ve paydaşların görsel sanatlar eğitimine yönelik algı ve beklentileri

Bu araştırmada Cumhuriyetten günümüze görsel sanatlar dersi öğretim programlarında amaç, içerik, süreç ve değerlendirmenin nasıl bir değişim ve gelişim gösterdiği incelenmiş; görsel sanatlar eğitimi paydaşları olarak alınan görsel sanatlar öğretmenleri, öğrenciler, veliler, idareciler, rehber öğretmenler, öğretmen adayları, akademisyenler, sanatçılar, sanat eğitimi yazarları ile müze/galeri eğitimcilerinin alana yönelik algı ve beklentileri ortaya koyulmuştur. Çalışmada karma yöntem modeli kullanılmıştır. Araştırma görsel sanatlar dersinin, Türkiye'de sadece resim/resim-iş olarak adlandırıldığı Cumhuriyet döneminden itibaren incelenmesinin yapıldığı betimsel bir araştırmadır. Nitel araştırma fenomonolojik desene dayalı olarak gerçekleştirilmiştir. Nitel araştırma yöntemlerinden; her türlü basılı ve elektronik yayınların literatür taraması yapılarak, ilgili 63 kişiyle yarı yapılandırılmış görüşmeler ve 4 görsel sanatlar öğretmeniyle yerinde gözlemler gerçekleştirilmiştir. Gözlemler ve görüşmeler içerik analizine tabi tutularak bulgular elde edilmiştir. Görsel sanatlar eğitimine yönelik orijinal birer algı ölçeği ve beklenti ölçeği hazırlanıp uygulanmıştır. Ölçeklerin puanlandırılmasından sonra SPSS 22.0 programında tek yönlü varyans analizi ile bulgular elde edilmiştir. Betimsel araştırma ile görsel sanatlar dersinin çağın yenilikleri paralelindeki değişimi anlatılmıştır. Analizler, paydaşların görsel sanatlar eğitimine yönelik genel algısının; el becerisini geliştirmek, hayal gücünü geliştirmek, duygu ve düşüncelerin aktarılmasını sağlamak yönünde olduğu sonucunu ortaya koymuştur. Görsel sanatlar eğitimine yönelik beklentilerde ise paydaşların hem bu eğitimden hem de birbirlerinden ne bekledikleri ortaya konulmuştur. Hepsinin hemfikir olduğu tek husus, işini severek yapan bir görsel sanatlar öğretmenin bu eğitimi vermesi gerektiğidir. Bunun yanı sıra görsel sanatlar eğitiminin teknik beceri kazandırması, haftada 2 ders saati olması, malzeme ihtiyaçlarını kolayca giderebilecekleri, müzik eşliğinde çalışabilecekleri bir ortamda yapılması başlıca beklentiler arasındadır.
Yeniden bir inşa olarak 'Yıkmak-Yakmak' üzerine görsel anlatılar

Sanatsal anlamda kullanılan nesnelerin kültürel bir karakteri vardır. 'Yeniden bir inşa olarak yıkmak- yakmak üzerine görsel anlatılar' adlı bu tezin kapsamını sanatçının içinde bulunduğu ruhsal durum ve toplumsal yapı temelinde, dönüşüm sürecindeki sosyal ve duygusal mekanizmaların etkisiyle kendi başına bir anlamı olmayan nesnelerin sanatçı tarafından nasıl dönüştürüldükleri ve hangi şartlarda ortaya koyuldukları oluşturur. İçerik ve biçimin birlikteliğini sağlayacak, malzemenin sanatsal ifadeyi güçlü kılmasındaki katkısı araştırılan, yazılı dokümanlar incelenerek literatür taraması ile bilimsel kaynaklara dayanan kuramsal nitelikteki nitel bir araştırma olan bu tezin ilk bölümünde Marx, Nietzsche, Schumpeter, ve Harvey gibi kuramcıların, eskiyi yıkarak yenisini yapmayı, yaratıcı yıkım kavramıyla açıklamasına yer verilmiştir. Yaratıcı yıkım kavramının sanat yansımasında sanatçının yaratma sürecinde yaratıcılığı kişiliğiyle bilinçaltının yeni metaforlarla aktararak yeni bir ürün ortaya koymaya çalışırken kullandığı geleneksel sanat malzemesi ve yöntemlerinin dışında yansıtmak istediği duyguyu ifade etme biçimleri incelenen tez çalışmasının ikinci bölümünde Tiziano, Picasso ve Duchamp'ın gelenekselleşen zihniyeti yıkmaları ve sanatta hazır nesne kullanmalarına değinilmiştir. Sanat akımlarının klasik sanat anlayışını sorgulamalarına yer verilmiştir. Ai Weiwei, Robin Page, Yves Kleen, Anselm Kiefer, Gustav Metzger ve 1962'de düzenlediği oto- yıkıcı sanat sempozyuma katılan sanatçıların seçtikleri nesnelerle duyuları ile algılama biçiminin sanata yansımasında kullandıkları sanatsal ifade dili incelenmiştir. Üçüncü bölümde yıkarak yapma pratiklerinde nesnenin anlam dönüşümüne uğrayarak yapılan sanat uygulamalarında eski anlamının dışında yeni bir formla yeniden üretilmesinin olanaklı olduğu değerlendirmesinde bulunulmuştur. Tüketerek üretme üzerine hazırlanan bu tez çalışmasında, sanat yapıtları oluşturulurken gündelik hayat nesnesinin yaşam-anlam bağlamında yeri incelenmiştir. Nesnenin tahribatı, yakılması ve yerleştirme şekilleri, toplumsal, kültürel ve ekonomik anlamda yaşanan dönüşüm ile doğru orantılı biçimde ilerlemesi sanat uygulamaları üzerinden araştırılmıştır.
Sembolik illüstrasyonların seramik yüzeylerde dekor unsuru olarak kullanılması

Sanatın sembollerle bezeli anlatım dili geçmişşten gümümüze pek çok yöntem aracılığı ile aktarılmak istenen öznel verileri yansıtmakta kullanılmıştır. Kapital toplumların olgunlaşma süreciyle birlikte gündelik yaşantıda sıklıkla karşılaşılan afişe edilen pek çok materyalde, basılı yayınlarda, dijital dünyada ve sosyal ağlarda mutlaka bir şekilde maruz kaldığımız, hep içinde olduğumuz pek çok öge aslında sadece sembollerden ibarettir. Bu anlamda özellikle sanatsal alanda kullanılan semboller, bu araştırmanın çıkış noktasını oluşturmaktadır. Sanatsal çalışmalarda tercih edilen hayvan figürleri, bireysel yaratım süreci içerisinde şekillenen kendine özgün hallerde, insanı karakterize eden sembollere dönüşerek tamamlanabilir. İnsani özellikleri temsil eden figürleri yansıtan bu desenlerde; kişilik ve karakteristik özelliklerin yanı sıra, günlük yaşanan olayları ve karşılaşılan bu olaylar üzerine oluşan duyguların izlenimlerini gözlemek mümkün olabilir, bu şekilde süregelen çalışmalar eşliğinde yansıtılmak istenenler, sembollerin sahip olduğu güçlü anlatım dili kullanılarak her biri farklı birer anlama sahip olan hayvan sembolleri üzerinden tasvir edilmektedir. Bu araştırma kapsamında hedeflenen; sanatçıların duygu ve düşüncelilerini farklı biçimlerde ifadeye dönüştürmek amacıyla kullandığı sembolik dili, seramiğin plastik öğeleri ve dekor yöntemlerini birleştirerek kişisel bir anlatıma dönüştürmektir. Bu kişisel anlatım içerisinde semboller, araştırmacının kendine ait diliyle yaratılan illüstrasyonlar biçiminde özgün seramik dekorlarıyla bütünleşmektedir. Bu anlamda uygulanan çeşitli dekor yöntemleri, kullanılan sembollerle oluşturulan hikayeyi vurgulayıcı ve destekler nitelikte unsurlarla kurgulanmıştır. İzlenen bu metotla birlikte sanatsal çalışmalar neticelendirilmiştir.
Bursa Türk ve İslam Eserleri Müzesi'nde sergilenen ve depoda yer alan çini eserlerin katalog çalışması

Bursa Türk ve İslam Eserleri Müzesi mimari özellikleriyle birlikte içerisinde yer alan eserler ile ele alınmış olup detaylı incelemeler alanım olan çiniler üzerine yapılmıştır. Müze içerisinde çok sayıda pişmiş toprak ürün, çini tabak ve başka depolarda bulunduğu envanter defterlerinden bilinen çeşitli Çanakkale seramikleri yer almaktadır. Bunların yanı sıra peşkir ya da havlu gibi dokuma örnekleri ve ahşap işçiliğinin örneklerine de rastlanmaktadır. Envanter defterleri tek tek incelenmiş, var olan bilgiler sergide ve depoda incelenmek üzere belirlenen eserlere göre tasnif edilmiştir. Sonrasında ilk etapta ortaya çıkan 77 eserin künyeleri oluşturulmuş, detaylı ölçümleri yapılmış ve analizlerine başlanmıştır. Tez içerisinde yer alacak eserler niteliklerine göre 50 adet olarak neticelendirilmiştir. Bu aşamadan sonra çini eserlerin detaylı desen ve teknik analizleri yapılmış, yüksek çözünürlüklü fotoğraflarıyla beraber künyeler son halini almıştır. Müzeler toplumların bilim ve sanat ürünleri ile yeraltı ve yerüstü zenginliklerini sergilemek amacıyla oluşturulmuş kurumlardır. Bu ve benzeri kurumlarda gerçekleştirilen belgeleme çalışmalarının sonraki yıllarda aynı eserlerin hem karşılaştırılması bakımından hem de tanıtım açısından önemi büyüktür.
Sokak çocuklarını eğitme ve iyileştirme kurumlarında grafiti tekniğinin yeri ve önemi

Araştırmanın amacı Çocuk Esirgeme Kurumları ve rehabilitasyon merkezlerinde verilen sanat eğitiminin durumu ve verilecek grafiti eğitiminin çocukların rehabilitasyon sürecindeki yeri ve önemini saptamaktır. Araştırmanın başında eğitim kavramı ve sanat eğitimi açıklanarak, ülkemizde sanat eğitiminin oluşumundan günümüze kadar geçirdiği evreler incelenmiştir. Araştırmanın temelini ve evrenini oluşturan sokak çocuğu tanımının içeriği araştırılıp, günümüzde yapılan son araştırmalarla sınırları çizilen ve gruplandırılan sokakta yaşayan/çalışan çocukların bilgilerine yer verilmiştir. Sokakta yaşayan/çalışan çocukların rehabilitesinde kullanılacak grafiti tekniğinin tanımı, tarihçesi ve grafiti türlerine yer verilmiştir. Araştırmanın evrenini yardıma muhtaç, sokakta yaşayan/çalışan çocuklar, örneklemini ise Ankara Büyükşehir Belediyesi Ankara Sokaklarında Çalışan Çocuklar Merkezi oluşturmaktadır. Bu araştırma kapsamında, araştırmacı tarafından hazırlanan ve bahsedilen merkeze bağlı 51 çocuğa uygulanan 30 soruluk anket sonucunda elde edilen bilgiler SPSS programı ve Excel yardımıyla analiz edilmiştir. Analiz yöntemi olarak yüzde ve frekans dağılımı ile aritmetik ortalama metodları kullanılmıştır. Araştırma ile elde edilen bilgiler ışığında;1. Eğitim ve iyileştirme kurumlarında verilen resim dersi, çocuklar tarafından yetersiz görülmektedir. 2. Grafiti tekniği çocuklar tarafından sevilmektedir.3. Çocukların görüşlerine göre eğitim ve iyileştirme kurumlarında grafiti dersi önemlidir resim dersinde grafiti tekniği öğretilmelidir. Araştırmanın son bölümünde ortaya çıkan sonuçlara dayalı olarak araştırmacı tarafından ortaya konulan önerilere yer verilmektedir. Ayrıca, ilerde yapılabilecek diğer çalışmalara ve olası uygulamalara ilişkin öneriler de sunulmaktadır.
İç mekan tasarımında bilgisayar teknolojilerinin araç ve malzeme olarak kullanımı

Bilgisayar teknolojilerindeki gelişmeler, bilginin işlenmesinde, kopyalanmasında ve aktarılmasında köklü değişimler yaratmıştır. Bilginin değişen yüzü, gerçeklik kavramını ve mekan algısını derinden etkilemektedir. Pek çok alanda etkili olan bilgisayar teknolojileri mekan tasarımı ve uygulamasında da hız ve verimlilikartırmak, maliyet düşürmek amacıyla farklı şekillerde kullanılmaktadır. Bilgisayar teknolojilerindeki gelişmeler ile birlikte insan-bilgisayar etkileşimi de araştırma konusu haline gelmiştir. Araştırmalarda, insanın bilgisayarla etkileşiminin en doğal olarak yürütülebileceği alan olarak mekan ön plana çıkmaktadır. Birbirlerinin konularını çalışmalarına katan, bilgisayar bilimi ve mekan tasarımındaki değişimler disiplinler arası çalışmaları işaret etmektedir. Bu araştırmada, iç mekan tasarımının, disiplinler arası çalışmalardan nasıl etkileneceği ve bilgisayar teknolojilerinin mekan tasarımında, hız, verimlilik ve yeni tasarım olanakları sağlayacak araç, sürdürülebilir tasarımlara kapı açan etkileşim öğesi ve malzeme olarak kullanım olanaklarının ortaya konulması amaçlanmaktadır
1960 sonrası Türk resim sanatında İstanbul kent teması

Çalışmanın amacı 1960 sonrası Türk resim sanatında İstanbul kent temasının ele alınışındaki anlayış farklarını değerlendirmektir. Batılı anlamda gelişen Türk resim sanatındaki İstanbul kent temalı ilk resim örneklerini de kapsayarak günümüze kadar uzanan süreçte 1960 tarihi, İstanbul kentinin 1950'li yıllarda yaşanan göç ve çarpık kentleşme ile 'bozulmaya' başlamasının Türk resim sanatındaki yansımalarının görüldüğü yıllar olması sebebiyle seçilmiştir. Öte yandan Türk resminde figüratif anlamda önemli bir yere sahip 1968 Kuşağı ressamlarının düşünsel ve figür odaklı resimleriyle İstanbul kent yaşamını ele almaya başlamaları yine 1960'lı yıllara rastlamaktadır. Eser metninde yer alan resim örnekleri söz konusu temanın ele alınışındaki iki önemli anlayışı gözler önüne sermektedir. Sosyo-politik / toplumsal nedenlerle güzelliğini ve kimliğini yitirmeye başlayan İstanbul'un resim sanatındaki yansımalarının görülmeye başlandığı 1960'lı yıllar İstanbul kent temasının işlenişindeki kırılmayı ortaya koyar. En genel anlamda İstanbul kent temasının ele alınışı şiirsel olmaktan eleştirel olmaya doğru evirilmiş ve sanat ile toplum arasındaki doğrudan ilişkiyi bir kez daha gözler önüne sermiştir. Bununla birlikte günümüzde de konuya şiirsel bir bakışla yaklaşan bir anlayış da varlığını sürdürmektedir. Eser metninin birinci bölümünde 1960 öncesi Türk resmindeki İstanbul kent temasını ele alan resimlere ayrılmıştır. Bu bölümde söz konusu temayı ele alan belli başlı ressamlar ve resimleri kronolojik olarak incelenmiştir. 1960 sonrası örneklerin yer aldığı ikinci bölümde temanın işlenişindeki eleştirel yaklaşımı doğuran toplumsal süreçlere değinilmiş ve söz konusu süreçleri yansıtan resimler kronolojik olarak değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde kendi resimlerime dördüncü bölümde ise sonuçlara yer verilmiştir.
Toplumsal belgesel fotoğrafta, fotoğrafçı ve yabancılaşma

Bu çalışma, toplumsal belgesel fotoğraf ve yabancılaşma ilişkisi üzerine odaklanmış, çok yönlü bir kavram olan yabancılaşma olgusunun, bir özne olarak toplumsal belgesel fotoğrafçının kendisi, üretimleri ve üretim süreci üzerindeki etkilerini mercek altına almayı hedeflemiştir. Tezimiz, 'Yabancılaşma', 'Belgesel Fotoğraf' ve ' Toplumsal Belgesel Fotoğrafçı' olmak üzere üç ana başlıktan oluşmuştur. Birinci bölümü oluşturan yabancılaşma olgusu, öncelikle farklı kuramcıların görüşleri üzerinden irdelenmiştir. Bireyin toplumsal yaşamdaki yeri, yabancılaşma ve kitle ilişkisi üzerinden ele alınmış, insanın doğaya yabancılaşması, emeğine ve dolayısıyla kendisine yabancılaşması bağlamında tartışılmıştır. İkinci bölümde, tezimizin ana konusu olan toplumsal belgesel fotoğrafçı ve yabancılaşma ilişkisini temellendirebilmek için, belgesel fotoğraf kavramı ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise, çağımızda oluşan görüntü bombardımanının neden olduğu ortam üzerinden, birey olarak fotoğrafçının durumu irdelenmiştir. Son olarak, günümüz koşullarında Türkiye ve Dünya Pazarı'nda belgesel fotoğrafçının konumu ele alınmış ve bazı belgesel fotoğraf örnekleri üzerinden tartışılmıştır. Yine aynı başlık altında sosyal, kamusal ve yaşamsal alanda karşılaşılan problemlerin, yabancılaşma olgusu üzerindeki etkileri mercek altına alınmış ve bu sürecin toplumsal belgesel fotoğrafçının anlatım dilini nasıl biçimlendirdiği, üretim süreci esnasında kendisi ve emeği ile olan ilişkisi üzerinden incelenmiştir.
İnternet haber sitelerinin tasarımında sanat yönetimi

Çağımızın en önemli medya mecraları arasına giren internet haber siteleri, sadece iletişim çalışmalarında değil sanat çalışmalarında da ele alınan önemli bir araçtır. Diğer medya araçlarının da bazı yapısall özelliklerini üzerinde barındıran internet haberciliği, masaüstü yayıncılığın da en gözde tasarım alanlarından birisi haline gelmiştir. Yayıncılık sürecinin geleneksel medya araçlarına göre oldukça kolay ve düşük maliyetli olması sebebiyle çok sayıda haber sitesi yayın hayatına girmiştir. Bu haber sitelerinin bazıları kurumsal bir yapıya sahipken çok sayıda haber sitesi de bireysel yürütülen çalışmalarla yayın hayatlarına devam etmektedir. Özellikle yazılı basının tirajlarının düşmesi ve bu düşüşte internet haberciliğinin büyük payının olması, reklam alanında da internet haberciliğinin önemli bir mecra olmasını sağlamıştır. Her geçen gün giderek artan sayıda insanın haber alma ihtiyacını karşıladığı internet haberciliğinin estetik yönü, bu çalışmanın özünü oluşturmaktadır. Çalışma kapsamında internet haberciliğinin sanatsal yapısı, sanat yönetiminin varlığı üzerinden irdelenmiştir. Sanat yönetiminin internet haberciliğinde varlığı incelenmeden önce internet haberciliğinin işleyişi hususunda literatür araştırması yapılmıştır. Medya araçları, bunların işlevleri, internet haberciliğini oluşturan paradigmalar, internet haberciliğinin teknolojik ve sanatsal boyutu literatür bölümünde yer almıştır. Çalışmanın uygulama aşamasında ise bazı kurumsal haber siteleri seçilerek bunların tasarım yapıları incelenmiş ve denekler yardımıyla göz izleme teknolojisi kullanılarak haber sitelerinin tasarımlarının deneyimlenmesi sağlanmıştır. İnceleme kapsamına ele alınan haber sitelerinin yöneticileri ile görüşmeler de yapılarak tasarım departmanlarının yapıları hakkında bilgiler elde edilmiştir. Uygulama bölümünde elde edilen veriler ile örnek bir haber sitesi tasarımı yapılmış, bu tasarımın etkinliğinin tespiti için uzman görüşlerine yer verilmiştir. Aynı zamanda kurumsal bir haber sitesinin tasarım departmanı yapılanması modeli de oluşturularak bu yapılanma içinde sanat yönetmeninin konumu üzerinde durulmuştur.
Türk sineması film afişlerinin grafik incelemesi

Bu çalışmada, sinemanın gelişimi ile paralellik gösteren ve sinemanın tanıtımında önemli bir faktör olan Türk film afişlerinin, Türk sinemasının başlangıcından günümüze kadar geçen süreçte geçirdiği evreler incelenmiştir. Türk Sinema Tarihi başlangıcından günümüze kadar araştırılmış ve geçirdiği süreç kısaca anlatılmıştır. Türlerine göre ayrılan Türk sineması, afişler üzerinden grafik tasarım anlayışı ile incelenmiştir. Dünya'da ve Türkiye'de afişin gelişimi ve sinema afişlerinin Türkiye'deki tarihsel gelişimine yer verilmiştir. Sinema afişlerinin yapılış tekniklerinden bahsedilmiş ve teknolojinin afişlerin gelişimi üzerindeki etkisinden bahsedilmiştir. Çalışmanın sınırlılıkları açısından başlangıcından günümüze kadar ele alınan tez konusunun uzun bir dönemi kapsaması ve film sayısının fazlalığı karşılaşılan önemli bir sorundur. Ayrıca konu ile ilgili kaynak yetersizliği karşılaşılan diğer önemli kısıtlardandır. Çalışmaya söyleşiler bölümü eklenerek Türk sinemasına ve Türk film afiş sanatına emek vermiş kişilerle görüşülmüş yetersiz kaynak sıkıntısına çözüm olabilmek hedeflenmiştir. Çalışmada en çok film üretimi yapılan yıllar olan 1950- 1980 yılları arasında çekilen ve en çok akılda kalan filmlerin afişlerinin bir kısmı döneminde en çok tercih edilen yöntem olan illüstrasyon yöntemi ile yeniden üretilmiş, bir kısmı günümüz tasarım anlayışı ile tekrar tasarlanmıştır. Seyirciyi sinemaya çekmek ve filmle bir bağ kurması amaçlanan film afişleri aynı zamanda yapıldıkları dönemin sosyal, politik durumu, toplumun değer yargıları hakkında izleyiciye bilgi vermektedir. Bu yönüyle de kültürel bir miras niteliği taşımaktadır. Bu çalışmanın amacı sinema gibi kültürel mirasımız olan sinema afişlerinin gelişimi hakkında bilgilendirmek ve gelişimine ışık tutabilmektir.
Şarap ambalajlarında görsel stratejiler ve bir uygulama çalışması

Sarapçılık, dünyanın en eski ticari sektörlerinden birisidir. Milattan öncedenbaslayarak bugünlere gelen bu sektörde ambalajlama her zaman için son derece önemlidir. Üretimden itibaren saklama, tasıma, koruma ve sunma durumlarınınhepsinde ambalajlama teknikleri zamanla gelismistir. İçinde bulunduğumuz yüzyılda ise sarapçılık sektörü de diğer sektörler gibi çetin bir sınavla karsılasmıstır: Küresellesme. Küresellesme sürecinde dünyanın neredeyse bütün ülkelerinde hem yerli hem de yabancı yüzlerce marka pazardan pay almayarısına girmislerdir. İSarap Ambalajlarında Görsel Stratejiler ve Bir Uygulama Çalısması? isimli bu çalısmada, pazardan pay almaya çalısan sirketlerin görsel stratejileri, ürün ve kurumsal bazda yayılmaları, tüketici ve ambalaj arasındaki ilişkiler incelenmistir. Bu bağlamda ürünün kendini doğru tanıtması ve tüketicinin daha fazla duyusunuuyararak rakiplerine göre fark yaratarak satın alınmasını sağlayacak yöntemlerarastırılmıstır ve bulunan yeni yöntemler bir uygulama çalısması ilegerçeklestirilmistir ve incelenmistir. Daha genis bir açıklama ile, ilk önce ürün tüm yönleriyle incelenmistir. Bu inceleme sırasında sarabın geleneksellesen tarihinden kısa notlar derlenmis, değisik ülkelerin farklı sarapları ve sarap satısı sırasında kullanılan terimleri irdelenmistir. Bu bilgilerısığında sarap ambalajları tarihsel süreç içerisinde ele alınarak, çesitli pazarlamaçesitleri konusunda örnekler toplanmıs ve sarap ambalajı parçalara ayrılarakincelenmistir. Geçmisteki ve günümüzdeki sarap ambalajları yapısall özellikleri ile incelendikten sonra, tüketici davranısları ile ilgili çağdas bilgiler arastırılmıstır. Bu arastırılmalardan elde edilen bilgilerin ısığında sarap ambalajlarında tüketici algısına yönelik stratejiler, tipografi, renk, resim ve metafor gibi parçalar halinde ele alınmıstır. Son asamada, pazarda bulunan saraplar görsel strateji açısından incelenmis ve SevilenSarapları'nın ambalajları mevcut pazar durumuna göre yenilenmis, bu çalısma da uygulama bölümünde sunulmustur.