turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yeşilırmak havzası kıyı şeridi nehir ve deniz sedimanlarında öncelikli kalıcı organik kirleticilerin değerlendirilmesi

Günümüzde, özellikle modern tarım ve endüstriyel üretim sonucu oluşan kalıcı organik kirletici yükleri çevre ve insan sağlığı açısından oldukça tehlikeli bir hal almaktadır. Canlıların bu kirleticilere maruziyeti doğrudan emisyonlarına maruz kalarak veya kirleticilerin besin zinciri ve/veya meteorolojik olaylar sonucu taşınımı ile gerçekleşebilir. Bu nedenle, çevresel numunelerin tamamı bu kapsamda analiz edilmeli ve özellikle kirletici emisyonlarının olabileceği bölgeler için risk değerlendirmeleri yapılmalıdır. Bu çalışmada, Yeşilırmak Havzası kıyı şeridinde yer alan bölgeden 8 tatlı su ve 8 deniz suyu olmak üzere toplam 16 istasyondan sediman örneklemesi yapılmıştır. Alınan sediman örneklerinde, standart metotlar kullanılarak kalıcı organik kirletici grupları için analizler yapılmıştır. Analizler sonucunda tespit edilen konsantrasyonlar ile ulusal uluslararası mevzuatlarda öncelikli olarak belirlenen kirleticilerin sucul ortam açısından toksik etkileri değerlendirilmiştir. PCDD/F analizleri için gaz kromatografisi yüksek çözünürlüklü kütle spektrometresi ve PAH, PCB, OCP analizleri için gaz kromatografisi kütle kütle spektrometresi sistemleri kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda en yüksek konsantrasyonlar; 17 adet toplam PCDD/F için 174, 74 pg g-1, 16 adet toplam PAH için 1280, 51 g kg-1 ile organize sanayi bölgesi ve liman faaliyetlerinin yürütüldüğü bölgede bulunan BD 2 kodlu deniz istasyonunda, 7 adet toplam PCB için 23,73 g kg-1 ile izabe ve elektroliz tesisinin yakınında bulunan BD 5 kodlu deniz istasyonunda, OCP bileşikleri için ise genel olarak çevresinde tarım faaliyetlerinin yürütüldüğü 8 adet tatlı su örnekleme istasyonunda tespit edilmiştir. KOK grupları için, en yüksek konsantrasyonların tespit edildiği istasyonlar bireysel kirletici açısından değerlendirildiğinde; BD 2 kodlu istasyonda, PCDD/F için 61,80 pg g-1 ile OCDD bileşiği, PAH için 161, 80 g kg-1 ile Pyrene bileşiği, BD 5 kodlu istasyonda, PCB için 4,99 g kg-1 ile PCB 138 bileşiği ve tatlı su örnekleme istasyonlarında OCP için 10,03 g kg-1 ile 4 ,4'-DDT bileşiği olduğu görülmektedir. Sediman örnekleri üzerinde yapılan KOK analiz sonuçları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, istenmeyen yan ürün olarak oluşan bileşiklerin var olduğu, fakat sucul hayat açısından etki seviyelerinin düşük olduğu görülmektedir. Ayrıca, tarım ve endüstriyel üretimler sonucu oluşan bileşiklerin varlığı, özellikle bazı bölgelerde sucul hayat açısından yüksek toksik etkiye sahip seviyelerde olduğu için, önlem alınması gerekmektedir.
Air quality in workplace of an aluminum wheel production plant

Bu çalışmanın amacı, demir çelik endüstrisinde işyeri ortamı hava kalitesini gösterebilmektir. Bu çalışma için alüminyum ergitme ve şekillendirme fabrikası seçilmiştir. Üretim alanında seçilen 7 noktada partikül madde (PM10 ve maruziyet tozları), gaz ve iz element örneklemesi yaptık. Fabrika yönetimi üretim alanının bir bölümündeki havalandırma sistemini değiştirmek istiyordu, bu sayede her iki koşulda da örnekleme yapabildik. Partikül madde örneklemeleri sonrasında hem ağırlıkça konsantrasyon hem de toplanan örnek içindeki iz element konsantrasyonlarının değerlendirmesi yapılmıştır. PM örneklerindeki bakılacak metal çeşitleri özellikle literatüre ve üretimde kullanılan hammadde ve yardımcı girdi içeriklerine göre belirlenmiş ve her iki örnek içinde de Si, Fe, Cu, Mn, Zn, Mg, Pb, Sb, Sr, Sn, As, Cr, Cd, Se, Al konsantrasyonlarına bakılmıştır. Çıkan sonuçlar WHO, NIOSH ve OSHA limit değerleri ile karşılaştırılmıştır. PM içinde ölçülen Si, Fe ve Al, öne çıkan elementlerdir. Yine PM10 limit değerlerin sınırında sonuçlar çıkmıştır ancak bütün ölçüm sonuçlarının limit değerlerin altında olduğu görülmüştür.
A state-of-the-art design technique in landfill engineering: A case study

Katı atık yönetim sisteminin fonksiyonel son öğesi olan katı atıkların uzaklaştırılması, gelişmiş ülkelerde başlıca bir sorun olarak ortaya çıkmaktadır. Günümüzde, düzenli depolama, evsel ve endüstriyel katı atıkların uzaklaştırılmasında en yaygın, en ekonomik ve en uygun yöntem olarak bilinmektedir. Üretilen atık miktarının azaltılması, geri dönüşüm ve transformasyon teknolojilerinin de uygulamaya geçmesi, depolamayı katı atık yönetim stratejisinin önemli bir öğesi haline getirmiştir. Bu çalışmanın amacı, düzenli depolama tesislerinin tasarımında takip edilecek tasarım adımlarını, Sinop düzenli depolama tesisi projesi ile sunmaktır. Çalışma göstermektedir ki. bir depolama tesisinin planlanması ve tasarımı farklı bilimsel, ekonomik ve mühendislik ilkelerinin uygulanmasını gerektirmektedir. Tasarımda göz önünde bulundurulan en önemli kriter Türk Çevre Mevzuatı olmuştur. Çalışmanın önemli diğer bir özelliği ise sonuçlara ulaşmak için farklı model veya yaklaşımların kullanılmış olmasıdır. Böylece, elde edilen sonuçların birbiriyle karşılaştırılması yapılarak en uygun verilerin elde edilmesi amaçlanmıştır. Çalışma ana başlıklarıyla depolama alanının tanıtımı, nüfus ve katı atık üretim tahminleri, katı atık özelliklerinin tanımı, depolama alanı alt ve üst tabakaların tasarımı, eğim ve bend stabilite analizleri, sızıntı suyu oluşumu tahminleri ile sızıntı suyu toplama sisteminin tasarımı, yüzey suyu drenaj sisteminin tasarımı, gaz oluşum tahminleri ile gaz uzaklaştırma sisteminin tasarımı, sızıntı suyu arıtma tesisinin tasarımı ve son olarak da depolama alanının kapatılması ile uzun dönem izleme çalışmalarını kapsamaktadır.
Evsel atıksuların solar ve UV ışığına dayalı ileri oksidasyon prosesleri ile dezenfeksiyonu

Bu çalışmada, UV ve güneş ışığına dayalı ileri oksidasyon prosesleri ile evsel atıksulardan mikroorganizma giderimi incelenmiştir. Çalışma kapsamında uygulanan prosesler, UV/H2O2, UV/TiO2, Solar/TiO 2 ve Solar/H2O2'dir. Deneyler, UV-C lambası, solar simülatör ve doğal güneş ışığı ile gerçekleştirilmiştir. H2O2 konsantrasyonu (10 ve 65 mg/L), TiO2 konsantrasyonu (solar için 75 ve 500 mg/L; UV için 1 ve 9 mg/L), pH (5 ve 7), AKM konsantrasyonu (0 mg/L ve 60 mg/L), organik madde konsantrasyonu (90 ve 430 mg/L) parametrelerinin ve karıştırmanın, evsel atıksu dezenfeksiyonuna etkisi incelenmiştir. Kullanılan test mikroorganizmaları, E. coli ve B. subtilis sporlarıdır. B. subtilis sporları, sadece UV ışığına dayalı proseslerde kullanılmıştır. UV ışığına dayalı proseslerde, güneş ışığına dayalı proseslere göre daha fazla E. coli giderimi elde edilmiştir. Solar/TiO 2 prosesi ile elde edilen en yüksek giderim değeri 3 ,60-log olup, UV/TiO 2 prosesi ile elde edilen en yüksek giderim değeri 5 ,22-log'a ulaşmıştır. Solar/H2O 2 prosesi ile elde edilen en yüksek giderim değeri 4 ,47-log olup, UV/H2O 2 prosesi ile elde edilen en yüksek giderim değeri 4 ,64-log'a ulaşmıştır. UV/H2O 2 ve UV/TiO 2 proseslerinin, E. coli gideriminde, B. subtilis sporları giderimine göre daha etkili olduğu görülmüştür. UV/H2O 2 prosesinde, hem E. coli hem de B. subtilis sporları için, karıştırmalı şartlarda, karıştırmasız şartlara göre daha yüksek giderim verimlerine ulaşılmıştır. Saha çalışmalarında ise solar/TiO 2 prosesi kullanılmış ve yüksek TiO2 konsantrasyonları ve yüksek akış hızları ile daha fazla giderim elde edildiği saptanmıştır. Sonuç olarak, UV ve güneş ışığına dayalı ileri oksidasyon proseslerinin evsel atıksu dezenfeksiyonunda etkili olduğu ortaya konmuştur.
Meyve sularında pestisit kalıntılarının belirlenmesi ve riskin değerlendirilmesi

Pestisitler zirai ürünlere, insanlara veya diğer canlılara zarar verebilecek böcek, haşere, kemirgen, yabani ot, mantar, bakteri ve virüs gibi canlıların olumsuz etkilerini engellemek ya da kontrol altında tutabilmek için kullanılan her türlü madde veya madde karışımı olarak tanımlamaktadır. Pestisit kalıntılarının en önemli kaynağı gıdalardır. İşlenmemiş halde yaş veya kuru olarak tüketilen, meyve suyu üretiminde kullanılan meyvelerde ve içme sularında pestisit kalıntılarının analizi gıda güvenliği açısından hassasiyetle ele alınan konulardan biridir. Çalışma kapsamında piyasada sıklıkla tüketilen 10 farklı tür meyve suyu örneğinden 99 adet meyve suyu örnekleri temin edilmiştir. Toplanan bu örneklerde 325 adet farklı pestisitin kalıntı düzeyleri araştırılmıştır. Örneklerin ekstraksiyonu için QuEChERS metodu kullanılmış, kalıntı analizleri LC-MS/MS, GC-MS ve GC-MS/MS cihazları ile gerçekleştirilmiştir. Tespit edilen değerler Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliği'ne göre incelenerek değerlendirmesi yapılmıştır. Toplam 99 örneğin 25'inde pestisit kalıntısına rastlanmış, örneklerin 7'sinde ise yasaklı pestisitler tespit edilmiştir. Tespit edilen kalıntı miktarlarının TGK'de verilen MRL sınır değerlerini aşmadığı görülmüştür. Risk değerlendirilmesi kapsamında yetişkinler için aHI değeri portakal suyu örneğinde tespit edilen imazalil ve karışık meyve suyu örneğinde tespit edilen chlorpyrifos için >1 olarak tespit edilmiştir. Çocuklar için aHI değeri nar suyu ve portakal suyu örneğinde tespit edilen imazalil ve karışık meyve suyu örneğinde tespit edilen chlorpyrifos için >1 olarak tespit edilmiştir. HQ değerlerine bakıldığında yetişkinler için kayısı suyunda carbendazim, portakal suyunda imazalil, üzüm suyunda iprodione, karışık meyve suyunda chlorpyrifos >1 olarak tespit edilmiştir. Çocuklar için ise HQ değerleri şeftali suyunda tau-feluvalinate, kayısı suyunda carbendazim, nar ve portakal suyunda imazalil, portakal suyunda thiabendazole, karışık meyve suyunda chlorpyrifos >1'den büyük tespit edilmiştir. İmazalil ve chlorpyrifos yetişkin ve çocuklar için akut risk sergilerken, iprodione yetişkinler için, tau-feluvalinate ve thiabendazole çocuklar için kronik risk sergilerken, carbendazim, imazalil ve chlorpyrifos pestisitlerinin hem yetişkin hem de çocuklar için kronik risk sergilediği tespit edilmiştir. Özellikle gelişme çağındaki çocuklar tarafından sıklıkla tüketilen meyve sularının pestisitler açısından denetimlerinin yapılması ve TGK'de yer almayan fakat meyve sularında tespit edilen pestisitler ile ilgili mevzuata sınır değerler eklenmesi halk sağlığının korunması açısından oldukça önemli olacaktır.
Critical evaluation of environmental social sciences program in Turkey

mühendisliği ve çevre bilimleri eğitimi, dünya ve ülkemiz üniversitelerindegeçmişşi yakın dönemlere rastlayan bir olgudur. Hızlı nüfus artışı, gelişen teknolojiler, göç ve eşsiz doğal kaynakların tüketilmesi sonucu ortaya çıkan sorunlar nedeniyle; çevre eğitimine ve özellikle de sosyal ağırlıklıçevre eğitimine öncelik verilmesi büyük önem kazanmıştır. Küresel ve karmaşık boyutlara ulaşan çevre problemlerinin üstesinden gelebilmek için; tüm üniversitelerin hem doğa bilimleri hem de sosyal bilimler sahalarında yeterli bilgisi olan kadrolar yetiştirmeye gereksinimi vardır. Bilim oriyantasyonlu eğitim programları ile sosyal oriyantasyonlu çevre programları bir bütünün iki eşit parçasıdır. Türkiye'deki devlet ve özel üniversitelerinin; Çevre Mühendisliği, Çevre Bilimleri ve diğer bülümlerinde çevreyle ilgisi olan yüksek lisans derslerinin geniş kapsamlı olarak incelenmesi bu araştırmanın ana konusudur. Sonuçta metodolojik bir yöntem kullanılarak;ders içeriklerinin karşılaştırılması yapılmış, yorum ve öneriler çerçevesi içinde ortak bir noktaya varılarak sosyal çevre bilimleri eğitimiyle ilgili yeni bir yüksek lisans müfredat programı geliştirilmiştir.21nci yüzyılın en önemli sorunu; sürdürülebilir, pür ve temiz bir dünyayaratabilmektir. Global çevre problemlerini çözme yolunda sosyal çevre bilimleri eğitimikaçınılmaz bir önem kazanmıştır, zira doğa insandan daha fazla kırılgandır.
Silopi içmesuyu arıtma prosesleri ve kalite kontrol parametrelerinin değerlendirilmesi

Gelişen toplumlarda gelişmişlik düzeyinin önemli göstergelerinden biri kişi başına düşentemiz su miktarı ve sunulan suyun kalitesidir. Su kalitesinin içme suyu standardı olan Dünya Sağlık Örgütü ve TS 266 Sular - İnsani tüketim amaçlı sular standardına uygun hale getirilmesi için suyun belirli işlemlerden geçirilmesi gerekmektedir. İstenilen özellikteki suyuntopluma ulaştırılması için yerleşim alanlarında arıtım tesisleri kurulmaktadır. Şırnak İli Silopi İlçesi nüfusu her geçen gün artan bir bölgedir. Artan nüfusun gelecektekiiçme suyu ihtiyacını karşılamak üzere Devlet Su İşleri, Silopi içme suyu tesisleri uygulama projesi kapsamında Silopi ve civar yerleşim merkezlerine içme suyu temin etmek üzere 60000 m3/gün nihai kapasiteli içme suyu arıtma tesisi yapılmıştır. İçme suyu arıtma tesisi çıkışında elde edilen arıtılmış su, İnsani Tüketim Amaçlı Sular Hakkında Yönetmelikstandartlarına uygun hale getirilecektir. Bu tez çalışmasında Silopi Barajından alınan ham su ile arıtma tesisi çıkış suyunun fizikselkimyasal, bakteriyolojik özellikleri bakımından WHO, TS-266 ve EPA standartları ilekarşılaştırılmıştır. 2017 yılı analiz sonuçları, pH: 7 .50, Sıcaklık: 21 C, Bulanıklık: 0.8 NTU, Renk: 0 Pt-Co, Demir: 0.045 mg Fe/L, Mangan: 0.04 mg Mn/L, Nitrit: 0.01 mg NO2/L, Nitrat: 1.2 mg NO3/L, Amonyum: 0.05 mg NH4/L. 2018 yılı analiz sonuçları, pH: 7 .45, Sıcaklık: 22 C, Bulanıklık: 0.9 NTU, Renk: 0 Pt-Co, Demir: 0.045 mg Fe/L, Mangan: 0.04 mg Mn/L, Nitrit: 0.01 mg NO2/L, Nitrat: 1.2 mg NO3/L, Amonyum: 0.05 mg NH4/L. 2019 yılı analiz sonuçları pH: 7 .52, Sıcaklık: 21 C, Bulanıklık: 0.72 NTU, Renk: 0 Pt-Co, Demir: 0.05 mg Fe/L, Mangan: 0.02 mg Mn/L, Nitrit: 0.01 mg NO2/L, Nitrat: 1.2 mg NO3/L, Amonyum: 0.04 mg NH4/L. 2017, 2018 ve 2019 yılında yapılan arıtılmış su analizleri WHO, TS-266 ve EPAstandartlarına göre değerlendirildiğinde, uygun proses seçiminin yapıldığı ve standartları sağladığı sonucuna ulaşılmıştır.
Türkiye'de uygulanmakta olan çevre etki değerlendirme raporlarının aksayan yönleri ve alınabilecek önlemler

ÇED, yatırım gerçekleştirilmeden ve kirlilikler ortaya çıkmadan sorunun önlenmesi çalışmasıdır. ÇED kavramı, yaklaşımı, anlayışı ve sistemi, evrensel anlamda, çevresel kalitenin korunması ve geliştirilmesi yolunda bugüne kadar geliştirilmiş çevresel yönetim, planlama ve karar alma teknik ve yöntemlerinin en önemli olanıdır. Ülkemizdeki ÇED sisteminin bir özenti olmaktan kurtarılması ve yatırım izni sürecinin gereksiz ve yararsız bir başka yeni bürokratik halkası olarak görülmekten uzaklaştırılması ve çevresel kalite değerlerinin korunması ve geliştirilmesi yolunda kendisinden beklenen yararlan tam olarak sağlanabilmesi için sistemin işyerine ilişkin olarak ortaya çıkmaya başlayan sorunların ortadan kaldırılması gerekmektedir. Yapılan bu araştırmada ülkemizdeki uygulamasının nasıl olması gerektiği hakkında önlemler içeren öneriler sunulmuştur.
ISO 14000 çevre yönetim standartları ve bir petrol dağıtım-satış istasyonundaki uygulaması

ISO 14000 Standardları gönüllülük arz eden iş dünyasına ve artan çevre baskısına karşı bir araç sağlayan ve modern iş aleminin potansiyel çevre olumsuzluklarına karşı kendini savunmasını amaçlayan bir Çevre Yönetimi Standardı serisidir. Bu çalışmada ISO 14000 standardları serisi tanıtılmaya ve bir petrol dağıtım istasyonu olan Macit Petrol Ltd. Şti.'ndeki uygulamaları geliştirmeye çalışılmıştır.
Doğal gazlı kombine çevrim santrallerinde korozyon

Anahtar Kelimeler : Korozyon, doğal gaz çevrim santrali, kazan, soğutma sistemi Bu çalışmada genel olarak korozyon ve etkilerine değinilmiştir, özel olarak ise bu sistemlerden doğal gaz çevrim santrallerinde korozyon ve etkileri ortaya konmuştur. Çalışmada doğal gaz çevrim santralleri ve çalışma sistemleri hakkında genel bir bilgi verilmiş olup; Ana soğutma suyu sistemi ile birlikte atık ısı kazan sisteminde meydana gelen korozyon ve etkileri incelenmiştir. İnceleme esnasında ana soğutma suyu sisteminden alınan su numunelerinde yapılan analizler ve atık ısı kazanından alınan boru numuneleri üzerinde yapılan metalografik incelemelerle meydana gelen korozyon ve oluşum sebepleri irdelenmiştir, inceleme sonrasında, sistemde oluşan korozyon ve etkileri ortaya konmuştur. Bu çalışmanın amacı sistemde meydana gelen korozyon olayının sebebini sistemi nasıl ve ne yönde etkilediğini ortaya koyarak korozyonun etkisini araştırmaktır..
Tekstil endüstrisinde kullanılan malahit yeşili boyar maddesinin illit minerali ile giderimi

Tekstil endüstrisi atıksuları, içerdiği boyar maddelerin alıcı ortama verilmesiyle insanlara ve çevreye ciddi zararlara sebep olmaktadır. Bu sebeplerle, atıksularda bulunan boyarmadde kirleticilerinin giderilmesi önem arz etmektedir. Bu çalışmada, tekstil endüstrisinde kullanılan bazik boyar maddelerden malahit yeşilinin, illit kil minerali ile giderimi araştırılmıştır. İllit kil mineralinin FTIR, XRD, XRF ve SEM analizleri ile karakterizasyonu yapılmıştır. İllit yüzeyinde malahit yeşili adsorpsiyonunda pH ve sıcaklığın etkisi incelenerek Langmuir, Freundlich ve BET adsorpsiyon izotermleri ile uygunluğu araştırılmıştır. Langmuir izotermiyle uyum sağladığı gözlemlenmiştir. Adsorpsiyon kinetiği modelinin belirlenmesi amacıyla kinetik çalışmalara ait deneysel sonuçlar, yalancı birinci derece, yalancı ikinci derece ve intrapartikül difüzyon modelleri için test edilerek, yalancı ikinci derece kinetik modele uyum sağladığı görülmüştür. Optimizasyon çalışması, Yanıt Yüzey Yöntemi'nin Merkezi Kompozit Tasarımı'na göre yapılmış, sıcaklık, konsantrasyon, pH ve katı/sıvı oranı parametrelerinin adsorpsiyon kapasitesi üzerine etkisi incelenmiştir. Model yardımı ile adsorpsiyon kapasitesininhesaplanacağı bir denklem elde edilmiş, deneysel çalışmanın R2'si 0,9950 olarak bulunmuştur. Maksimum adsorpsiyon kapasitesi, başlangıç boyar madde konsantrasyonu 500 ppm, pH değeri 8, katı/sıvı oranı 0,2 g/L ve sıcaklık 40 C olduğu şartlarda elde edilmiştir. Bu şartlarda yapılan deney sonucunda 2226, 85 mg/g adsorpsiyon kapasitesine ulaşılmıştır. Adsorpsiyona ait termodinamik parametreler hesaplandığında Gibbs serbest enerjisinin negatif olması adsorpsiyon prosesinin kendiliğinden gerçekleştiğini;entalpi değerinin pozitif olması ise adsorpsiyon prosesinin endotermik olduğunu göstermiştir. Kinetik çalışmalarında sıcaklık parametresi için elde edilen sonuçlardanadsorpsiyon mekanizmasına ait aktivasyon enerjisi 2,33 kJ/mol olarak hesaplanmıştır.
İleri oksidasyon prosesleri ile bazı ilaç kalıntılarının giderimi

Bu tez çalışmasında klasik su ve atıksu arıtım yöntemleriyle istenilen seviyelerde veya hiç giderilemeyen bazı ilaç kalıntılarının ileri oksidasyon yöntemleri kullanılarak sulardan giderilebilirlikleri araştırılmıştır. Çalışılan ileri oksidasyon yöntemleri; Fenton (Fe2+/H2O2), H2O2, ozonlama (O3), ultraviyole, ultraviyole/hidrojen peroksit (UV/H2O2), ultrases ve ultrases/hidrojen peroksit (US/H2O2)'dir. Her bir proses ile giderim verimleri karşılaştırılmalı olarak incelenmiştir. Bu prosesler ile en iyi giderim verimlerinin elde edilmesi için optimum koşulların belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda yüzey sularında ve atıksularda yaygın olarak karşılaşılan ilaç kalıntılarından Carbamazepine, Caffeine ve Paracetamol seçilmiştir. Ayrıca Caffeine'in metaboliti 1 ,7-Dimethylxanthine'de araştırılmıştır. Bu çalışmada ilaç derişimleri LC-MS/MS cihazı kullanılarak ölçülmüştür. İleri arıtım yöntemlerinden Fenton prosesin de 30 dakikalık alıkonma süresi ve pH< 3,5 değeri sabit tutularak farklı H2O2 ve Fe2+ derişimleri denenmiştir. Her üç ilaç içinde yaklaşık %100'e varan giderimler elde edilmiştir. Ozonlama prosesinde ise 50 L/saat gaz akış hızında, suyun doğal pH değerinde, 30 dakikalık proses süresi sonunda Paracetamol, Carbamazepine ve Caffeine ilaçları için sırası ile 0,46 mg/L, 0,46 mg/L ve 3,20 mg/L ozon derişiminde % 100 giderim sağlanmıştır. UV ile yapılan çalışmalarda yine 30 dakikalık süre sonunda yüksek giderimler sağlanmış, ancak prosesin H2O2 ile birlikte kullanılmasıyla daha kısa sürelerde her üç ilaç için %100'e yakın giderimler sağlanmıştır. Ayrıca arttırılan H2O2 derişimlerinin giderimi daha da arttırdığı görülmüştür. Son olarak denenen US ve US/H2O 2 prosesleri ise ilaç kalıntılarının giderimi için denenen diğer yöntemler içinde en düşük giderim değerlerini vermiştir. Suyun kendi pH değerinde, 60 dakikalık süre sonunda tek başına US ile hiçbir ilaç kalıntısı giderilemezken, US/H2O 2 prosesinde 7 mg/L H2O2 derişiminde sırasıyla Carbamazepine, Caffeine ve Paracetamol için %33, %25 ve %30'luk giderim gerçekleşmiştir. Çalışmalar ilaç kalıntılarının ileri oksidasyon prosesleri ile sulardan etkin bir şekilde giderilebileceği göstermiştir.
İklim değişikliği sorununun matematiksel modellemeler ile incelenmesi

İklim, bir coğrafyanın belirli elemanlar çemberinde uzun vadeli incelenerek meydana gelen hava olaylarının analizi şeklinde tanımlanabilir. İklim bir sistemdir ve belirli elemanlardan oluşmaktadır. İklim değişikliği ise oluşumunun uzun zaman aldığı düşünülen ve genellikle olumsuz olarak karşımıza çıkan hava ve çevre olaylarındaki değişimdir. İklim değişikliği konusu toplumların siyasal, ekonomik, sosyal yapıları gibi birçok alan ile etkileşim halinde olduğu için oldukça çeşitli bakış açılarına sahiptir. Bu nedenle iklim değişikliği konusundaki bilinç özellikle son zamanlarda önemli bir artış göstermiş ve literatürde her alanda yer edinmiştir. İklim modeli ise iklim sisteminin işleyişi ve tepkilerinin nümerik olarak gösterimi şeklinde ortaya çıkmaktadır. Bu çalışma, iklim değişikliği ile ilgili önemli kuruluşlardan biri olan Hükümetlerarası İklim Değişikliği Paneli tarafından yapılan çalışmalardaki matematiksel model boyutlarının incelenmesinden oluşmaktadır. Konu sadece matematiksel boyutu ile değil, aynı zamanda hukuki, sosyal, politik boyutlarıyla da disiplinler arası bir şekilde ele alınmaya çalışılmıştır. Çalışma, Türkiye ve Fırat-Dicle Havzası'nın iklim değişikliği projeksiyonlarını incelenerek Elazığ ili için iklim değişikliği projeksiyonu oluşturmayı amaçlamaktadır. Bunun için IPCC 5. Değerlendirme Raporu'nda yer alan HadGEM2-ES modeli kapsamında RCP 4.5 ve RCP 8.5 senaryoları temelinde ölçek küçültme yöntemi ile elde edilmiş verilerin, ArcGIS 10.5 programı ile Elazığ ili için haritalanması yapılmıştır. Türkiye'de yapılan çalışmalar sonucu Türkiye için 2-5 oC sıcaklık artışları ve %5-% 45 arasında yağış azalışları ile Fırat-Dicle Havzası için 2-6 oC sıcaklık artışları ile %20'lere varan yağış azalışları beklenmektedir. Bu çalışma sonucunda ise Elazığ ili için yaklaşık 3 oC'lik sıcaklık artışı ve yaklaşık 200 mm'lik yağış azalması öngörüleri elde edilmiştir.
Tekstil boyalı atık suların biyolojik arıtımı

Bu çalışmada Reaktif Black 5 (RB 5), Reaktif Red 24 (RR 24) ve Reaktif Blue 49 (RB 49) olmak üzere 3 adet tekstil boyarmaddelerini içeren sentetik atıksuların, kesikli anaerobik ve sürekli beslemeli anaerobik yukarı akışlı çamur yatak reaktör ? sürekli karıştırmalı aerobik reaktör ardışık sistem ile renk giderimi araştırılmıştır. Anaerobik kesikli şartlar altında karışık kültür tarafından RB 5 ve RR 24 boyalarının 150- 2400 mg/L arasında değişen konsantrasyonları 24 saatlik inkübasyon zamanında %93,4-99, 8 arasında giderim sağlanmıştır. Ancak, RB 49 boyası ile 72 saatlik inkübasyonda bile %16,5-22, 9 arasında giderim sağlandığı tespit edilmiştir. Boyaların renk giderim hızı birinci dereceden reaksiyon kinetiğine uyduğu görülmüştür. Bu boyaların, YAÇYR-SKAR ardışık sistemle arıtımında, renk ve KOİ giderimi, metan gazı üretimi üzerine, hidrolik bekleme süresi, boya ve organik yükleme, besi/mikrooraganizma oranı, çamur yaşı gibi işletme parametrelerinin etkisi araştırılmıştır. HBS'nin 30,12 saatten 3,2 saate düşmesi ile RB 5 ve RR 24 boyalarının renk ve KOİ giderim verimi sırası ile %100-90, 7 ve %95,2-66, 5 arasında değişim göstermiştir. Boya konsantrasyonlarının 150 mg/L'den 2400 mg/L'ye artması ile RB 5 ve RR 24 boyalarının renk giderimi %100-92, 8 KOİ giderimi ise %93-%62, 9 arasında değişmiştir. Ayrıca renk giderimi üzerine glikoz ve alkalinite konsantrasyonlarının etkisi araştırılmıştır. Düşük glikoz ve alkalinite konsantrasyonlarında bile %98'den fazla renk giderimi elde edilmiştir. Ardışık anaerobik-aerobik sistemde 30,12 ile 3,2 saat arasında değişen HBS'lerde RB 49 boyasının renk giderimi %24- 14 arasında elde edilmiştir. Sonuç olarak, ardışık YACYR-SKAR sistemle tekstil endüstrisi atıksularında boyanın kimyasal yapısına bağlı olarak yüksek renk giderimi ve KOİ giderimi sağlanabileceği tespit edilmiştir.