turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
CUMHURİYET DÖNEMİ SONRASI TÜRK RESMİNDE ANADOLU KADIN TASVİRİ

Sanat insan bedeninde olumlu duyguları besleyen güzelliği, iyiliği anlatan ruhu besleyen bir araç olmasına karşı toplumda bir sözcülük görevi de üstlenmektedir. Sanatçı yapmış olduğu eserlerinde bazen toplumsal bir haykırış bazen de bir isyanı dile getirebilir. Resim sanatının en etkili iletişim araçlarından biri olduğunu düşündüğümüzde sanatçı toplumda yanlış giden bazı noktaları vurgulayarak, işaret ederek duyarlılığını ortaya koyar. Bu bakımdan ele aldığımızda kadın konusu geçmişşten günümüze resim sanatında ele alınan en önemli konulardan biri olmuştur. Günümüz sanatında popüler konular arasında kadın ve kadın hakları işlenmektedir. Günümüzde toplumun birçok kesiminde kadınlar meta olarak görülmeye devam etmektedir. Şiddet gören, ezilen, istismara uğrayan kadınlar da çağdaş sanatın konuları arasında yer almaktadır. Hazırlanmış olan bu çalışmada Türk resim sanatında 1914 Çallı kuşağı dönemi kadın konulu çalışmaları incelenerek analizleri yapılmıştır.
Logo tasarımında marka algısı

Küreselleşme ile birlikte tüketim toplumuna dönüşmemiz daha çok marka ile karşılaşmamız gerçeğini doğurmuştur. Günlük yaşantımızda sık sık bu markaların logoları görsel veri olarak zihnimize hücum etmektedir. Zihnimiz bu görsel veriler ile iletişim halindedir. Kimi görsel verileri kabul eder benimseriz, bir kısmını reddederiz bazılarını da es geçeriz. Benimseyip kabul ettiklerimiz kendi imajımıza uyan veya arzuladığımız imajı bize verebildiğine inandığımız markalar ve bunların görsel sembolleridir. Markaların kendilerine özgü kimlikleri vardır. Bu kimlik ve markanın sahip olduğu imajı yansıtabilen bir logo, marka için büyük önem arz eder. İmaj etkisi görsel işaretin başarısıyla doğru orantılıdır. Markaların en büyük hedefi, tüketici zihnine yerleşip uzun yıllar marka bağlılığı yaratmaktır. Bunu başarmak için firmalar ve markalar görsel işaret, amblem ve hepsini içine alan logodan faydalanırlar. Tüketici ilk önce markanın logosuyla tanışır. Logo markanın görünen yüzü gibidir ayrıca görsel bir dildir. Ürün veya hizmeti logo, en sade biçimde anlatır. Tüketici kendi istek ve gereksinimlerini karşılayan markaya zamanla bağlanır. Alışveriş yapmak, bir şeyler yiyip içmek veya eğlenmek için birçok alternatif markaların da bulunduğu sistem içerisinde kendi markasını seçer. Çünkü kendi imajına uygun bir marka ile daha mutlu sonuçlar elde edeceğine inanır ve kısıtlı zamanda tanıdık bir logo çabuk karar vermesini sağlar. Rekabetin artması ve serbest piyasaya daha çok ürünün girmesi sonucunda firmalar markalaşma adına daha ciddi yatırımlar yapmaya başlamıştır. Başarılı bir markanın aynı zamanda başarılı bir logosu da olmalıdır. Grafik sanatçısına bu bağlamda büyük sorumluluklar düşmektedir. Grafik sanatçısı tasarlamış olduğu logo ile markanın ismini, imajını, sektörünü ve kimliğini belirler. Söz konusu logo marka veya firmayı beş, on belki de yüzyıl temsil edecektir. Bu çalışmanın amacı, farklı sektörden markaların logolarının grafik sanatı temel ilkelerinden yola çıkarak incelenmesi ve başarılı logoların özelliklerinin neler olduğunun tespit edilmesidir. Ayrıca Nike markasının görsel sembolünün farklı meslek ve eğitim düzeyindeki kişilerin nasıl algıladığı araştırılmıştır. Bu tespit ve anket verilerinden elde edilecek bilgilerin tasarımcıya yol gösterebileceği düşünülmüştür.
Türkiye'deki anıt heykel uygulamaları ışığında yapılan heykel projeleri

Araştırma konusu olarak, Türkiye'deki Anıt Heykel Uygulamaları Işığında Yapılan Heykel Projeleri seçilmiştir. Konu içeriği açıklayıcı bir tavır ise, heykel konusu teorik alt yapısını tarihsel süreç içerisindeki anıtın yeri ile sanat formlarının ilişkisini kapsar. Başlangıcından günümüze süregelen izlenimlerde figüratif ve nonfigüratif anlayışta heykel eylemleri gerçekleştirilmiştir. Heykel ismi geneli kapsamaktadır. İçerisindeki çeşitlilik boyutlarında anıt kavramı sınırlılık taşımaktadır. Kavramların plastik değerlerle biçimlere dönüştürülmesi sürecinde teorik eylem örneklerle kuramsal açıdan desteklenmiştir. Tezin amacı mekan ve heykel plastiğinin analiz ve sentezidir. Bu amaç doğrultusunda Cumhuriyet öncesi, Cumhuriyet dönemi ve Cumhuriyet sonrası, Türk heykeli anıt boyutuyla değerlendirilmiştir. Tez toplam dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde anıt kavramının heykel sanatı bağlamında değerlendirilmesi ile kavram tanımları ve şehir tasarımı içinde heykel algısı yer almaktadır. İkinci bölümde Türk heykeli ve heykeltraşları, çağdaş Türk heykel sanatı içeriğinde iç, dış mekan bağlamında soyut heykel ve anıt ilişkisi oluşturmuştur. Üçüncü bölümde maket anıt heykel uygulamaları, teknik aşama ve mekan yerleştirmede özgün anıt heykel proje tasarımları bulunmaktadır. Dördüncü bölüm değerlendirme ve sonuç olarak tamamlanmaktadır. Heykel tarihinin ve çağdaş soyut heykel kavrayışının günümüze uzantısı, iletimi, konumu, buluştuğu noktalarda duruşu olarak konu içeriğini anlamlandırır. Genel olarak Türk heykel sanatında anıt kavramı batı sanatından yansımalar taşımakla beraber kendi ifade olanaklarını da kullanmıştır. Ayrıca çağdaş anıt heykel uygulamalarına örnek tasarımlar oluşturulması hedeflenmektedir. Bu açıdan maket ölçeğinde özgün anıt heykel projeleri platformlar olarak adlandırılmıştır. Anıt ve heykel kavramı eşliğinde Türkiye'de yetişmiş sanatçıları ile eserleri incelenmiştir. Anıt unsuru kapsamlı olarak tanımlanmış, çeşitleri örnekler üzerinden araştırılmıştır. Dönemlerinde her bir sanatçının plastik ve estetik anlayış farklılıklar taşıdıkları analiz edilerek ele alınmıştır. Cumhuriyet'le birlikte Atatürk heykelleri ile başlayan anıt heykel kavramı çevre, alan, kent, mekan açısından da değerlendirilmiştir. Atatürk heykelleri dışında kırılma noktası 1950'li yıllarda başlayan soyutlamalardır. Çağdaş soyut heykel çalışmalarından da söz edilmiştir. Tezin sonucunda araştırmanın sonraki çalışmalara kaynak olması beklentidir. Plastik anlayıştaki tüm veriler kullanılmaya çalışılırken duyusal ve sezgisel diyalog sağlanmıştır. Bu tez dahilindeki anıt plastiğinde özgün anıt heykel denemeleri de mekana dahil edilmiştir. Düşünsel bir olgu, yeni bir anlatım dili oluşturulmuştur.
Isparta Sütçüler'de yetişen kekiklerin doğal boyama yöntemi ile haslık değerlerinin tespiti

Üzerinde yaşadığımız dünyanın ekolojik dengesini korumak ve daha yaşanılabilir hale getirmek için almamız gereken sorumluluklar vardır. İnsanlık, kirlenen dünyada doğayı en iyi şekilde korumak ve sürdürülebilir olarak ondan faydalanmak zorundadır. İnsan sağlığına ve ekolojiye zarar vermeden boyarmadde üretilmesi, üzerinde durulması gereken bir konudur. Bu çalışmada, Sütçüler'de yetişen beş farklı kekik cinsi doğal boya kaynağı olarak kullanılmıştır. Bilyalı kekik, sütçüler kekiği, dik kekik, karabaş kekik, beyaz kekik cinslerinden elde edilen doğal boya çözeltileri ile ipek ve pamuk materyaller, geleneksel teknikler ile renklendirilmiştir. Boyama işleminden önce, renk haslıklarının geliştirilmesi ve farklı renklerin eldesi için pamuk ve ipek kumaşlar, demir sülfat, alüminyum şapı ve kalay klorür ile üç farklı mordan kullanılarak ön mordanlama işlemi yapılmıştır. Çalışmadan elde edilen bulgular ışığında, uygulaması yapılan boyamaların tekstil endüstrisinin kabul gördüğü haslık değerleri içerisinde olup olmadığı ve hangi kekik cinsinin, hangi mordan ve kumaş ile birlikte afinite sağladığı belirlenmeye çalışılmıştır.
Okul öncesi çocuk kitaplarındaki illustrasyonların, çocuğun gelişimine etkileri

Resimli çocuk kitapları çocuğun duygusal, fiziksel ve zihinsel gelişimi açısından önemi oldukça büyüktür. Çocuğun ilerleyen yaşlarda okuma alışkanlığı kazanabilmesi için okul öncesinde tanıştığı kitapları sevmesi önemlidir. Bunun en güzel yolu okul öncesi dönem çocukları için hazırlanmış, görsel bir uyaran olarak illüstrasyonun kullanıldığı nitelikli kitaplardır. 2-5 yaş arası çocuğun ilk algısı görsel olduğu için, bu dönemde gösterilen kitaplarda öğretilecek bilgiler illüstrasyon açısından güçlü, anlaşılır ve gerçeğe dayalı olmalıdır. Kitaplar çocuklara içinde bulundukları dünyayı daha iyi anlamaları konusunda yardımcı olur. Bu sebeple okul öncesi çocuk kitaplarındaki illüstrasyonlar ve metin çelişmemeli, çocuğun ilgisini çekecek şekillerde çizilmeli ve renklendirilmelidir.
Fahri Sümer ve yapıtlarının çağdaş Türk resim sanatı içerisindeki yeri ve önemi

1965 yılında İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Yüksek Resim Bölümü'nü Cemal Tollu, Halil Dikmen, Neşet Günal Atölyeleri'nde tamamlamış ve Sabri Berkel'in Gravür Atölyesi'nde çalışmış olan Prof. Dr. Fahri Sümer, Çağdaş Türk Resim Sanatı içinde önemli bir yere sahiptir. Bu çalışmanın amacı; Fahri Sümer'in yaşamı, sanat hayatı, konu seçimleri, tekniği, üslubu, etkilendiği sanatçılar ve akımlar araştırılarak, ressamın ve eserlerinin Türk Resim Sanatı içerisindeki yeri ve önemini tespit etmektir. Bu araştırmada, öncelikle ressam hakkında yapılmış tüm yayımlar araştırılarak toplanmıştır. Sanatçının sanat hayatı üzerine söyleşi yapılmıştır. Sanat Tarihi perspektifiyle incelenip, teknik bilgi gerektiren konular tamamen sanatçı ile yapılan söyleşiden elde edilen bilgilerle sınırlandırılmıştır. Atölyesinde bulunan tüm eserleri fotoğraflanarak belgelenmiştir. Eserleri, konu türlerine ve resim tekniklerine göre gruplandırılmış, konu türlerine göre oluşturulan her gruptaki eser, kronolojik olarak verilmiştir. Elde ettiğimiz tüm veriler ışığında sanatçının üslubu ve sanat anlayışı yorumlanmaya çalışılmıştır. Fakat sanat, sosyal bir alan olup herkesin beğenisine ve yaklaşımına göre çeşitlenebilecek özelliğe sahip olduğundan, bu konu üzerine ne kadar araştırma yapılırsa yapılsın, her araştırmacının farklı bir sonuca varacağı muhakkaktır.
Çamaşır mandalı üzerine görsel çözümlemeler

Nesne, geçmişşten günümüze kadar birçok toplum ve birey tarafından günlük ihtiyaçlarını kolaylaştırma ve özel mekanlar yaratma içgüdüsü ile yapılmış ve tasarlanmıştır. Nesnelerin bireyler üzerinde çeşitli izlenim ve etkileri olduğu bilinmektedir. Bu nesneler, sanatçılar üzerinde de duyusal izlenimler bırakmış ve onlara, eser üretiminde ana unsur olmuştur. Bu araştırmanın amacı, günlük kullanım nesnesi olan çamaşır mandalını imge yolu ile resimsel bir değere dönüştürmektir. Burada nesnenin önemini izleyiciye aktarmak hedeflemiş ve araştırma sürecinde çeşitli kitap, dergi, makale ve internet kaynağından yararlanılmıştır. Tez kapsamında nesne kullanan Batılı sanatçılar incelenmiş ve bu bağlamda, nesnelerin sanatçıların bulunduğu toplum ve çevresel etkiler ile birlikte geliştiğini ve sanatçının duyuları ile ifade bulduğu gözlemlenmiştir. Bu tez çalışması dört bölümden oluşmuş olup, birinci bölümde problem durumu, amaç, önem, yöntem, sayıltılar ve sınırlılıklara değinilmiş, ikinci bölümde nesnenin tanımları üzerinde durulmuş, üçüncü bölümde batı resim sanatında sanatçıların nesne kullanımları incelenmiş ve son bölüm olan dördüncü bölümde ise araştırmacı tarafından yapılan on üç uygulama üzerinde çözümlemeler yapılmıştır. Bu bağlamda ulaşılan sonuçlar ise sonuç bölümünde verilmiştir. Yapılan taramalar ile birlikte çamaşır mandalı nesnesi ana unsur olarak seçilmiş ve çeşitli uygulamalar yapılmıştır. Bu uygulamalarda soyut bir yüzey kullanılmış ve mandallar yüzeyde sayılı bir şekilde yerleştirilmiştir. Uygulamaların genelinde var olan mandal imgesi üzerinde soyutlamalar yapılmıştır. Tuval yüzeyi kullanılırken çeşitli bölmelere ayrılmış bu tip örneklerle çeşitlilik arttırılmıştır. Nesne kavramının yaşamımızdaki yeri ve bireyde oluşturduğu derin ve yüzeysel duyguları soyut bir anlatım biçimi ile buluşturarak eserler üretilmiştir. Uygulamalar plastik ve üslup açısından düşünüldüğünde mandal nesnesi ile araştırmacı tarafından bir imge oluşturulmak istenmiştir.
Avrupa sanatında Edgar Degas'nın yeri ve önemi

Avrupa sanatında Edgar Degas'nın yeri ve önemi sorunsalı kapsamında, 19. Yüzyıl sanatına giriş ve Degas'nın yaşamı ve sanatı detaylı bir şekilde ele alınmıştır. 19. yüzyılın getirdiği sanayi devrimi, toplumsal ve sosyal hayatta kendini oldukça belirgin şekilde göstermiştir. Aynı zamanda Akıl çağı olarak da adlandırılan bu dönem, işçi sınıfının isyanı gibi toplumsal olaylara sahne olup sanatı doğrudan etkilemiştir. Ve böylece birçok sanat akımının doğmasına neden olmuştur. Bunlardan başlıcaları, İzlenimcilik, Gerçekçilik, Romantizm, Yeni Klasikçilik'dir. Edgar Degas 19 Temmuz 1834 yılında Pariste doğmuştur. Ailesinin zengin olması ve sanata değer vermesi, onun sanatına etkisi oldukça fazladır. Erken yaşlarda aldığı resim eğitimi ile yeteneği ortaya çıkmış, Güzel Sanatlarda, eğitimine devam ederken tanıştığı Ingres'in hayranı olmuştur. Tıpkı Ingres gibi klasik sanat üzerinde durmuştur. Bu sıralarda birkaç kez İtalya'ya gitmesi sırasında klasik üslupta eserlere yer vermiştir. Manet ile tanışması onun sanata bakışını etkilemiş, aynı zamanda uzun yıllar sürecek bir dostluğun da temeli atılmıştır. Bu noktada atlar ile başlayan modern temalı konular ortaya çıkmıştır. Paris operasına gitmeye başlaması ile müsizyenler, balerinler ve süregelen atlar temasını ele almıştır. Yeni şeyler denemekten asla bıkmayan Degas, japon temasının etkisi ile farklı yöntem ve teknikler denemeye devam etmiştir. Kendisinin de aralarında bulunduğu İzlenimcilerin, sekiz sergisinden yedisine katılmıştır. Ne tamamen Gerçekçi ne de izlenimcidir. Gözlerindeki rahatsızlık nedeniyle heykel sanatına yönelmiş, yaşamının sonuna kadar üretmeye devam etmiştir. 27 Eylül 1917 yılında yaşama veda etmiştir. Degas'nın sanatını kendi içinde başlıklara ayırarak ele alınmıştır. İlk dönem, tarihsel ve diğer eserleri, portreleri, atları, çalışan kadınları, yıkanan kadınları, balerinleri, heykelleri başlıkları altında eserler incelenip geniş yer verilmiştir. 19. yüzyıl Avrupa sanatı kapsamında, Degas'nın Avrupa sanatı içinde; yani Gerçekçilik ve İzlenimcilik arasındaki yeri, örneklem olarak ele alınmıştır. Hayattayken eseri Louvre Müzesine alınan, yegane isimlerden biri olmasının yanı sıra, resim ve heykel konusundaki ustalığı, hem yaşarken hem de ölümünden sonra birçok sanatçıya ilham kaynağı olmuştur. Bu çalışma, Hem resim hem de heykel yapan sanatçıları araştırmak isteyenler için bir kaynak niteliği taşımaktadır.
Çağdaş Türk sanatında küratörlük olgusu: Beral Madra

Türkiye'de, küreselleşmeye bağlantılı olarak 1980'li yıllarda izlenen dışa açılma politikasına koşut olarak sanat ortamında da yapılanma yaşanmıştır. Bienallerin ve kavramlı sergilerin çevresinde gelişen sanat ortamı beraberinde küratörlük üzerine tartışmaları da getirmiştir. Küratörlüğün ilk tartışmaya açıldığı ortam ise, Beral Madra'nın danışma kurulunda yer aldığı 1. İstanbul Çağdaş Sanat Sergileri'dir. İstanbul Çağdaş Sanat Sergileri izleyen süreçte gerçekleştirilen küratörlü uygulamalar, sergileme geleneğinde bir değişimi de beraberinde getirmiştir. Tezde, küratörlük kavramının zaman içindeki dönüşümü, bu dönüşümün Türkiye'deki yansımaları ve uygulamaları; bu ortamın hazırlayıcı koşulları, dönemin siyasi, ekonomik ve toplumsal yapısı ile ilişkisi irdeleniştir. Bu ilişkiler, Türkiye'deki ilk küratörlerden Beral Madra'nın küratörlüğü, Türkiye'deki ve dünya sanat ortamındaki konumu dolayımında detaylı olarak ele alınmıştır.
Soyut heykel sanatının güzel sanatlar fakültelerindeki heykel eğitimine yansımaları

Sanata dair degerlerin bireye kavratılması ve kazandırılması süreci sanat egitiminin gerekliligini ortaya koymustur. Sanat egitimi bireysellik esaslıdır veögrencideki yaratıcı güç ortaya çıkarılmaya çalısılmaktadır. Türkiye'de Yüksek Ögretim Kurumuna bağlı üniversitelerde bünyesinde Heykel Bölümü bulunan dört üniversitede yapılan arastırmayla, günümüzde, soyut sanat anlayısının ögrencilerin heykel ana sanat atölye derslerindeki görüslerini etkileme durumu, ögrencinin cinsiyet, anne babasının egitim ve ekonomik durumu, ögrencininmezun olduğu lise türü ve ögrenim gördügü üniversite değişkenlerine göre ortaya konulmaya çalısılmıstır. Ancak, arastırma konusu okuyucuya sunulurken alt yapı olması bakımından, öncelikle soyut sanat anlayısının Batı'daki ve Türkiye'deki gelisim süreci temelleri ile birlikte verilmistir. Arastırmada ögrencilere veri toplama aracı uygulanmıstır.
Resim sanatında primitif etkileşimler

Primitivizm konusu, sanat gelişme sürecindeki sanat bilimine özgü 'bebeklik' ve 'yetişkin' aşamalarının birbirleriyle karşı koyan ve bunu en belirgin şekilde gösteren satanı dalı beni en çok etkileyen konulardan biri olarak bu konu üzerine çalışma yapmamın nedeni de oldu. Bu dalda ressam dış çevre ve bu çevreyi oluşturan olayları kabul etmemenin en açık göstergesidir. Bu şekilde gerçek hayatm sorunlarından kaçışım açıklamaktadır. Ressam bazen bilinçli fakat genelde bilinçsiz bir seçim arifesinde kalmamaktadır: ya kendi yeteneğini geliştirerek estetik primitif alanına geçmekte, veya alıcı-tüketici zevklerine kendini ayarlayarak sosyo-etik primif evresine geçerek geniş kitlesel kültürün bir öğesi haline dönüşmektedir. Günümüzde kadar çalışmada sözü edilen üç primitif olgu türü de varlığım koruya gelmiştir, genetik, sosyal - etik ve estetik. Kültür, sürekli olarak genetik primitivin doğmasına vesile olmaktadır. Bazı insanlar sanatla uğraşmaya bir hobi olarak başlar ve ilgili dalda belirli bir seviyeye ulaşmayı arzu ederler.
Gerçek ötesi mekanlarda zaman ve aidiyet

Bu araştırma kapsamında teknolojinin getirisi olan ulaşılabilirliğin ve hızın günümüz insanını parçalanmışlığa götürmesiyle beraber gerçek mekandan, gerçek ötesi mekana doğru evrilen sürecin öyküsel açıklaması bulunmaktadır. Özellikle mekan tanımı üzerinden, sanatın içinde mekanın tarih boyunca edindiği farklı anlamlar incelenerek anlatılmıştır. İnsanın hayatında duyu organlarıyla deneyip algılayarak, zihninde tekrardan oluşturduğu mekanın bilinçdışında nasıl evrildiği sorgulanmaktadır. Mekanın gerçek ötesi mekana geçişi, sanat kompozisyonlarına geçmişşten günümüze nasıl yansıdığı, değiştiği ya da sorgulandığı ele alınarak gerçek ötesi kavramının düşünsel ve psikolojik olarak sanat tarihi ve sanat çalışmaları üzerinden incelenmesi yapılmıştır. Tez kapsamında yapılan çalışmaların anlaşılması için öncesinde, psikolojik araştırmaların sonucunda ortaya çıkan psikanalitik teorilerin Dada ve Gerçeküstücülük akımlarını nasıl etkilediğinden bahsedilmesi uygun görülmüştür. Böylelikle anlatılmak istenen konunun, daha iyi anlaşılması için gerekli olan çerçeve oluşmaktadır. Tez kapsamında yapılan sanat çalışmalarında, günümüz insanın yaşamış olduğu parçalanmışlık hissi, kolaj tekniğinden yola çıkarak betimlenmiştir. Gerçek ötesine doğru dönüşüme uğrayan mekanlar, psikolojik bir alt metne dayandırılıp açıklanmaktadır. İnsanın benliğini oluştururken mekanın öneminin ve zihninde tekrar yaratırken mekanı nasıl etkilediğinin üzerinde durulmuştur.
Resim sanatında bir imge olarak kent

Kent, insanlık tarihi boyunca temelde barınak olarak işlev görmüştür fakat zaman içerisinde bu işlevi çeşitlenmiştir. Önceleri sadece barınak olarak kullanılan kentin, bireylerin estetik algılarını da şekillendirdiği görülmüştür. Çeşitli disiplinlere de araştırma konusu olan kent, sadece içinde yaşayan bireyi değil sanatçıları ve sanat eserlerini de etkilemiştir. Bu nedenle sanat tarihinde bir imge olarak kentin akımlar içerisinde sanatçılar tarafından ele alınış biçimleri ve bu biçimlerin dönüşümleri bu çalışmanın konusu olmuştur. Kent organik bir oluşumun üzerine inşa edilen inorganik bir yapıdır. Araştırmacının özellikle üretim sürecinde üzerinde durduğu konu da organik olanla yani doğa ile inorganik olanın yaşadığı bu çatışmadır. Bu çatışmanın zaman içerisinde kentin değişen formuna göre etkisi artmıştır. Dolayısıyla hem kent, hem de kent imgesinin resme yansıma biçimi akımlar içerisinde sürekli değişmiştir. Her akımın sanatçısı kenti farklı yorumlamıştır. Bazen bir kompozisyonun arka planı olarak kullanılan kent imgesi, bazen bir yardımcı öğe, bazen de resmin ana öğesi olarak ele alınmıştır. Bir akımda süreç içerisinde sanatçının iç dünyasını yansıtma aracı olabilirken; diğer bir akımda geometrik formlara bölünmüş ve parçalı bir imge olarak resmin konusu haline gelmiştir. Bu kentin kendisinin de dönüşmesine neden olan mimarinin, kültürün, teknolojinin ve hatta yeryüzü koşullarının değişmesi ile ilgilidir. Tüm bu dönüşüm ve değişime rağmen sanat tarihi boyunca kentin hemen her akımda sanat eserlerine imge olarak hizmet ettiği görülmüştür.
Peyzaj geleneğinin gelişimi

PEYZAJ HAKKINDA 'Peyzaj' terimi, doğal manzaranın konu olduğu veya en azından figürlerin üzerinde eylemde bulunduğu doğayı anlatan bir resimsel temsil türü anlamına gelir. Birçok uygarlıkta peyzaj resmi, doğayı betimlemede büyük bir birikim elde edildiğinde bile değişmez şekilde ikincil bir sanat biçimi olmuştur. 17. yüzyıldan başlayarak Batı sanatında, peyzaj resiminde gelişim sağlanmış ve bağımsız bir tür olarak resim sanatında yer edinmiştir. Öte yandan, Avrupa dışında, özellikle Çin'de, peyzaj sanatı saygın ve özerk bir sanatsal ifade biçimi olarak gelişmiştir.
Britanya'da savaş sanatçılığı ve fantastik peyzajda ritim ve simge

Bu Tez, birinci bölümde 1940 larda Kuzey Avrupa'da özellikle İngiltere'de görsel sanatların devlet faaliyetiyle ilişkisini, WAAC olarak bilinen Kenneth Clark başkanlığındaki Savaş Sanatçıları Danışma Komitesini dikkate alarak, biçimsel değerlerin oluşmasındaki tarihi, sosyal ve bölgesel tanımlarını inceler. İkinci bölümde II. Dünya Savaşı sırasında özellikle önemli olan ulusal karakter ve birlik duygusuyla ressamların biçimsel eğilimleri çerçevesinde yaptıkları sanatın anlamını, 1933'de Savaş Sanatçısı Paul Nash liderliğinde 'Unit One' olarak kurulan İngiliz sürrealist eğilimli grubun 1936 yılındaki Londra sergisi ve 1945'de WAAC'ın gerçekleştirdiği final sergisine odaklanarak sembolleri gerçeküstü boyutlarıyla tartışır. Kenneth Clark'ın savaş propagandasının sanatı güçlendirdiği yönündeki iddiaları, aynı zamanda, sanatsal uygulamanın doğayla ilişkisini yararlılığı konusundaki varsayımlarını güçlendiren sembollerin formülasyonu, o çağdaki diğer resim sanatı anlayışından farkı ortaya konarak değerlendirilir. Sonuç bölümde sanatsal yaratı içinde bulunan birey olarak, resimsel eylem aracılığıyla tecrübe ettiğim zihinsel ve toplumsal yapımın göstergesi olan form kurgumda ortaya çıkan düşünceler ışığında meydana getirdiğim resimlerimin yaratı sürecimle ilişkisi eser metin çalışması olarak somutlaştırılır.
Resim sanatında kent ve insan figürü

Tez çalışmamda kent ve insan imgelerinden yola çıkarak yapılan araştırmalar ve gözlemler sonucu kentsel çevredeki insan ilişkilerinde yaşanan değişimler ve bunun sanata yansımaları ele alınmıştır. Cazip bir yaşam merkezi haline gelen kentlerdeki sosyal hareketliliğin olumlu ve olumsuz sonuçları irdelenmiştir. Kent ve insan imgeleri resim sanatında sürekliliği olan bir konu olduğu için tarihsel süreç içerisinde kentin dinamikleri, insanlarla olan bağı ve önemi araştırılmıştır. 20. yy'dan günümüze kentlerde görülen hızlı değişimin ve kentleşmenin toplumdaki insan ilişkilerine ve yaşam biçimlerine yansımaları sanat alanında çeşitli araştırmalara kapı açmıştır. Kentlerin hızlı değişimleri sonucu doğan çarpıklıklar ve toplumsal sorunlar resim sanatına yansımış, sanatçıları etkilemiştir. Bu çalışmada eleştirel tavırlara sahip birçok sanatçı tarafından yorumlanan kent ve insan figürü imgelerinin resim sanatı ve sanatçısı ile olan etkileşimleri değerlendirilmiştir. Bu konuda oluşturulmuş eserler estetik ve sanat kavramları çerçevesinde incelenmiştir. Son bölümde yer alan uygulama çalışmaları araştırma süresince yapılan gözlemlerin kurgulanmasıyla oluşturulmuştur. Çalışmalarda kullanılan dil kent ve insan imgeleri ile kurulan ilişkiyi yansıtmaktadır. Bu imgeler neşeli, melankolik, tiyatral tavırlarla işlenmiş ve kentin resim sanatındaki yerine vurgu yapılmıştır. Figüratif bir anlatımın hakim olduğu çalışmalarda figürler karikatürize edilerek şekillendirilmiştir.