turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kızılırmak Deltası batı bölümündeki drenaj kanallarına kirlilik araştırması

- Mayıs 1996 tarihleri arasında deltanın batı bölümünde bulunan Doyran, Bedeş, Harız ve Paşaboğazı kanallarından alınan örneklerde gerçekleştirilmiştir. İncelenen parametreler pH, iletkenlik, sıcaklık, alkalinite, çözünmüş oksijen, klorür, kimyasal oksijen ihtiyacı, organik madde, toplam sertlik, kalsiyum sertliği, magnezyum sertliği, bulanıklık, toplam katı maddeler, askıdaki katı maddeler ve toplam çözünmüş maddedir. Elde edilen verilere dayanılarak Kızılırmak deltasısnın batı bölümündeki drenaj kanallarının yönetmeliklere göre kalite ve kirlilik seviyeleri belirlenmiş ve kaynakları araştırılmıştır. Çalışmada ayrıca deltanın korunması amacıyla alınabilecek önlemler hakkında öneriler getirilmiştir. Kızılırmak deltasının batı bölümünde bulunan kanalların kirlilik seviyelerinin tespitini, kirliliklerin kaynaklarını ve bölge üzerindeki etkilerinin araştırılmasını amaçlayan bu çalışma 'Kızılırmak Deltası Yönetim Planı Projesi'nin bir bölümünü oluşturmaktadır.
Pilot-scale adsorption application for the minimization of disinfection by-product formation in ikitelli drinking water treatment plant

İlk defa 1970'lerde fark edilen klorlanmış suda doğal organik maddelerin klorla reaksiyonu sonucu oluşan trihalometanlar gibi dezenfeksiyon yan ürünlerinin oluşumu günümüzde artan bir öneme sahiptir. THM'lar, haloasetik asit ve nitrosaminler gibi diğer dezenfeksiyon yan ürünleri USEPA tarafından muhtemel kanser etkenleri olarak kabul edilmektedir. Bu tezde İkitelli içme suyu arıtma tesisinde kum filtresi çıkışına kurulan pilot ölçekli GAC kolonu ile DYÜ oluşumu etkenlerinin ve THM giderim verimi araştırılmıştır. Bu teze konu olan araştırmada farklı GAK adsorban malzemeler ve farklı işletme koşullarında doğal organik maddenin göstergesi olarak TOK giderimi ve THM giderimi izlenmiştir. Ayrıca nitrit, nitrat ve bromat da bazı inorganik DYÜ oluşum etkeni olarak değerlendirilmiştir.
Kayseri şehri endüstriyel atıksu kirlilik yükü envanterinin çıkartılması ve ön arıtma yaklaşımlarının incelenmesi

Bu çalışmada Kayseri il merkezinde yer alan endüstrilerden kaynaklanan endüstriyel atıksu kirlilik yükünün tespiti yapılarak; bu endüstriler için uygun ön arıtma yaklaşımları belirlenmiştir. Endüstrilerden bilgi almak için bir anket formu hazırlanarak işletmelere dağıtılmıştır. Bu formların değerlendirilmesi sonucu endüstriler arasından karakteristik 19 tanesi seçilmiş ve çalışma kapsamında değerlendirilmiştir. Seçilen bu fabrikalar ziyaret edilerek daha kapsamlı bilgiler elde edilmiştir. Bu endüstriler sektörüne ve üretim kapasitelerine göre sınıflandırılarak öncelikle endüstrilerden kaynaklanan evsel atıksu kirlilik yükleri hesaplanmıştır. Çalışmaya destek veren Kayseri İl Çevre Müdürlüğü, KAYSU ve TSE Bölge Müdürlüğü tarafından yapılan çalışmalar sonucu bu endüstrilerden elde edilen atıksu analiz sonuçlan ve alınan bilgilerden yararlanılarak toplam kirlilik yükleri her bir endüstri için hesaplanmıştır. Analiz sonuçlan SKKY ve KAYSU standartları ile karşılaştırılarak her bir endüstri için gerekli ön antma verimleri belirlenmiştir. Sonuç olarak endüstrilerin bu ön arıtma verimlerini sağlayabilmeleri için gerekli olan antma sistemleri belirlenerek endüstrilere tavsiyelerde bulunulmuştur. XI
Zararlı atıklardan ozonlama ile zehirlilik

Çalışma sırasında, ozonlamanın endüstriyel kaynaklı zaralı atıklann zehirlilik etlisi üzerindeki giderimi araştınlmıştır. Deneysel çalışmalar, örnek atık olarak alman, kağıt ve kağıt hamuru endüstrisi, kağıt ve selüloz hattı filtrasyon sonrası arıtma tesisine giriş suyu ve plastik endüstirisi boyama prosesi, proses altı atığı üzerinden yürütülmüştür. Zehirlilik etkisini izlemek üzere her iki atık örneği için ozonlama öncesi ve sonrası akut zehirlilik uygulanmış, LC50 ve TU değerleri saptanmıştır. Ayrıca, ozon oksidasyonunun KOİ parametresi üzerindeki etkisi de izelenmeye çalışılmıştır. Deney sonuçlarına göre, kağıt ve kağıt hamuru endüstrisi için TU(a> değerinin 6 birimden 4 birime, plastik endüstrisi için 50 birimden 23 birime indirgendiği saptanmıştır. KOİ'nin ise, kağıt ve kağıt hamuru endüstrisi için optimum 90 dakikalık bir ozonlama ile 2350 mg/L'den 900 mg/L'ye, plastik endüstirisi için optimum 30 dakikalık bir ozonlama ile 2850 mg/L'den 1850 mg/L'ye düşürülmüştür. Deneysel çalışma sonuçlan ışığında, 'sonuç ve değerlendirmeler' bölümünde, değerlendirme ve öneriler getirilmiştir. Bu değerlendirmelere göre ozon oksidasyonu, kağıt ve kağıt hamuru endüstirisi için, toplam arıtım sistemi içerisinde KOİ gideren bir oksidasyon ünitesi olarak önerilmiş ve bu sınıf bir endüstri için 'Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği' nde verilen KOİ standartma yeni bir değer tavsiye edilmiştir. Plastik endüstrisi için ise ozon oksidasyonu zehirlilik gideren bir detoksifikasyon ünitesi şeklinde bir ön antım işlemi olarak önerilmiş ve bu tip endüstri için 'Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği' nde ZSF olarak verilen standartta da yeni bir alternatif değer tavsiye edilmiştir.
İzmir çevresinin kıyı yönetimi planlaması ve AB uygulamalarıyla kıyaslama

Türkiye'nin önemli büyük kentlerinden biri olan İzmir'de, kıyı alanlarında birçok faaliyet gerçekleştirilmekte ve nüfus yoğunluğu her geçen gün artmaktadır, İzmir kıyı bölgelerinde, özellikle kentin sardığı körfez kısmındaki faaliyetler, önemli çevresel bozulmalara neden olmaktadır. İzmir için, bütünleşik bir kıyı bölgesi yönetimi planının yapılmasına şiddetle ihtiyaç vardır. Bu konuda yapılacak çalışmalar için, özellikle son zamanlarda daha yoğun bir şekilde sürdürülen, Avrupa Birliği uyum sürecinde, Avrupa Birliği'nin kıyı bölgeleri için gerçekleştirmiş olduğu tanıtım programlarının tecrübelerinden faydalanarak, bir yönetim planı oluşturulabilir. Türkiye birçok yasal düzenlemesini AB kriterlerine uygun hale getirmiştir. Ancak uygulama aşamasında, yeter düzeyde bir ilerleme mevcut değildir. Bu açıdan, İzmir için oluşturulacak kıyı bölgesi yönetimi planı için, yasal çerçevenin ve bilgi bazının varlığı, AB uygulamaları ve politikalarından çıkarımların kullanılmasıyla mümkün olacaktır.
Antibiyotik içeren sulu çözeltilerin fotokatalitik oksidasyonu: TiO2, ZnO ve Fe yüklü zeolit ve beydellit katalizörü kullanımı

Bu çalışmada, ilaç endüstrisinde kullanılan Enrofloksasin isimli antibiyotik aktif madde çözeltisinin; Fe+3 iyonu ile modifiye edilmiş Zeolit, Fe+2 iyonu ile modifiye edilmiş Beydellit mineralleri ve ZnO ve TiO2 yarı iletken katalizörleri varlığında fotokatalitik oksidasyonu ile giderim verimleri incelenmiştir. UVA dalga boyunda ve karşılaştırmalı olarak UVC dalga boyunda Fe+3-Zeolit ve Fe+2 -Beydellit katalizörlerinin giderim verimleri incelenmiş ve homojen foto-Fenton prosesi ile verim karşılaştırması yapılmıştır. Yapılan çalışmalarda antibiyotik konsantrasyonu 100 mg/L, katalizör konsantrasyonu 1 g/L, hidrojen peroksit (H2O2) konsantrasyonu 15 mmol ve sıcaklık 35 oC optimum şartlar olarak alınmıştır. UVA ışığı varlığında 90 dakikalık reaksiyon süresi sonunda Fe+2 yüklü Beydellit'in (%99), Fe+3 yüklü Zeolit'e (%72) göre daha iyi giderim verimi gösterdiği görülmüştür, ancak her iki katalizörde UVC ışığı varlığında daha kısa sürede (60 dk) antibiyotik çözeltisinin tam giderimi sağlanmıştır. Her iki iyonun mineral olmadan kullanıldığı homojen proseslerde ise her iki ışık dalga boyunda 90 dk.' lık süre sonunda aynı şekilde tam giderim verimine ulaşılmıştır. Homojen ve heterojen proseslerde genel olarak UVC dalga boyunda daha iyi verim elde edilmekle birlikte, birbirine çok yakın oranlarda seyreden giderim verimlerinden yalnızca Fe+3 yüklü Zeolit' in UVA dalga boyunda verdiği %72'lik verim en düşük kalmıştır. UVA dalga boyunda ve karşılaştırmalı olarak UVC dalga boyunda ZnO ve TiO2 yarı iletken katalizörlerinin giderim verimleri incelenmiştir. Yapılan çalışmalarda antibiyotik konsantrasyonu 100 mg/L, katalizör konsantrasyonu 1 g/L, sıcaklık 30 oC optimum şartlar olarak alınmıştır. Yarı iletken katalizörlerle gerçekleştirilen fotokatalitik proseslerde, her iki dalga boyunda genel olarak her iki katalizör de hemen hemen aynı verimleri sağlamışlardır, ancak reaksiyonun başlangıç aşamasında TiO2 UVA dalga boyunda, ZnO ise UVC dalga boyunda daha iyi verim vermektedir. Minerallerle yarı iletken katalizörler kıyaslandığında; UVA dalga boyunda en yüksek verimi Fe+2-Beydellit vermiştir ve onu sırasıyla TiO2, ZnO ve Fe+3-Zeolit takip etmiştir. UVC dalga boyunda ise Fe yüklü mimeraller ve yarı iletken katalizörler kendi aralarında benzer verimler verirken, Fe yüklü minerallerde daha iyi giderim verimi sağlanmıştır. Yapılan toplam organik karbon ölçümlerinde ise; Fe yüklü mineraller ile heterojen ve homojen foto-Fenton proseslerinde UVC dalga boyunda UVA' ya göre daha iyi TOK verimi elde edilirken, yarı iletken katalizörlerde ise UVA dalga boyunda daha iyi TOK verimi elde edilmiştir.
Zinav gölü ve havzasının su kalitesinin ve ekolojik risklerinin CBS ve UA ile değerlendirilmesi

Zinav Gölü Orta Karadeniz Bölgesinde Kelkit Havzasının en önemli doğal heyelan gölüdür. Göl ve çevresi peyzaj değerleri ile öne çıkan önemli bir mesire alanıdır. Bunun yanında, turizm bölgesi ve tabiat parkı statüsü taşımaktadır. Göl alanı 0.315 km2 iken gölün yağış havzası 205 km2'dir. Yağış havzasının göl alanına oranla çok geniş olması, yüksek antropolojik baskılar oluşturmaktadır. Göl ve havzasında 2012- 2016 yılları arasında gölün ötrofikasyon düzeyi ve kaynaklarını tespit etmek üzere bir çalışma yapılmıştır. Bu çalışmada trofik durum indeks, azot fosfor oranı ve Vollenweider göl modeli, gölün fosfor ve azotu hazmetme kapasitesi, kritik ve tehlikeli yüklenme hesaplamaları yapılmıştır. Göl ve havzasının doğal ve antropolojik riskleri belirlenmiş ve CBS ve UA teknikleri kullanılarak modellenmiştir. Çalışma sonuçları ulusal ve uluslararası kriterlerle karşılaştırıldığında göl havzasındaki su kalitesinin iyi düzeyde olduğu ancak kendi referans noktası göz önüne alındığında baskı altında ve kötü düzeyde olduğu belirlenmiştir. Ötrofikasyon değerlendirme sonuçlarına göre gölün hipertrofiğe kayan ötrofik bir yapıda olduğu, göl ekolojisinin ve çevresinin ötrofikasyona dayalı riskler taşıdığı ortaya konmuştur. Havzanın en büyük riskinin büyükbaş hayvan yetiştiriciliği ve yerleşim atıksularından gelen azot ve fosfor yüküne bağlı ötrofikasyon sorunu olduğu ortaya konmuştur. Bu nedenle de ötrofikasyon ve çevresel yönetim gerekliliği vurgulanmıştır. Gölün içsel ve dışsal yönetimi sayesinde ötrofikasyon düzeyinin azaltılabileceği iki senaryo geliştirilmiştir. Göl havzası için en iyi yönetim uygulamalarına gidilmesi; gölde biyomaniplasyon ve göl dibi tarama faaliyetleri yapılması ile gölün ötrofikasyon seviyesinin kabul edilebilir sınırlara çekilebileceği öngörülmüştür.
Yağ sanayii atık sularının arıtılmasında içme suyu arıtma tesisi atık çamurlarının koagülant olarak kullanılması

öz YÜKSEK LİSANS İÇME SUYU ARITMA TESİSİ ÇAMURLARININ BİTKİSELYAĞ SANAYİİ ATIKSULARININ ARITILMASINDA KOAGÜLANT OLARAK KULLANIMININ ARAŞTIRILMASI Demet KALAT ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ ÇEVRE MÜHENDİSLİĞİ ANABİLİM DALI Danışman: Yrd. Doç. Dr. Mesut BAŞIBÜYÜK Yıl : 2002, Sayfa : 76 Jüri : Prof. Dr. Ahmet YÜCEER Yrd. Doç. Dr. Mesut BAŞIBÜYÜK Yrd. Doç. Dr. Ramazan BİLGİN İçme suyu arıtımında kaogülasyon-flokülasyon işlemlerinden sonra atık çamur meydana gelir. Bu çamur kullanılan koagülanta göre demir çamuru, alüm çamuru olarak adlandırılır. Adana'da Organize Sanayi Tesislerine içme ve kullanma suyu sağlayan arıtma tesisinde demir üç klorür kullanılmaktadır. Bu çalışmada bu çamurun bitkisel yağ endüstrisinden kaynaklanan atıksuların arıtımında koagülant olarak kullanılabilirliği incelenmiştir. Bu amaçla atık çamurun optimum dozu ve pH değeri, KOİ, yağ-gres ve AKM giderimi açısından incelenmiştir. Buna göre çamurun koagülant gibi davrandığı gözlenmiş olup yüksek KOİ ve AKM giderimi sağlanmıştır. 1900 mg/L çamur dozunda ve. pH 8,5 'de %74 KOİ, % 99 yağ-gres, %84 AKM giderimi sağlanmıştır. Çamurun verimi alüm, taze demir üç klorür, kil ve bu koagülantlarla içme suyu arıtma tesisi çamurunun kombinasyonları karşılaştırılmıştır.
Kolon tip fotoreaktörde tekstil atıksuyunun demir iyonu yüklü minerallerle heterojen fotokatalitik oksidasyonu

Bu çalışmada, Fe+3 ve Fe+2 iyonları ve bu iyonlar ile modifiye edilmiş zeolit ve beydellit minerallerini kullanarak tekstil endüstrisi banyo boyama atıksuyunda, heterojen foto-fenton oksidasyonu ile renk giderim performansı incelenmiştir. 500mL tekstil atıksuyu kapasiteli pyrex kolon ve quartz tüp malzemeden yapılmış iki ayrı reaktör sistemi kullanılarak iki farklı UV dalga boyunda 1 g/L katalizör yükü, 15 mmol hidrojen peroksit (H2O2) konsantrasyonu, 35oC sıcaklık ve 3.2 başlangıç pH değerleri sabit tutularak homojen ve heterojen prosesler kıyaslama yapılarak çalışılmış ve prosesin renk giderimi ile mineralizasyonu izlenmiştir. Minerallerin yükleme kapasitelerine eş değer miktarda Fe+2 ve Fe+3 iyonları kullanılarak homojen foto oksidasyon prosesi ile Fe+2 ve Fe+3 yüklü zeolit ve beydellit mineral katalizörleriyle heterojen foto oksidasyon prosesi mukayese edilmiştir. Ayrıca farklı pH şartları denenerek en yüksek giderme verimi sağlayan optimum pH tespit edilmiştir. Çalışmalar sonucunda en yüksek giderim verimi sırasıyla UV-C ışığı altında Fe+2-B ve Fe+3-Z katalizörleri varlığında elde edilmiştir. Heterojen foto oksidasyon renk giderim verimlerinin homojen prosese kıyasla başlangıçta daha düşük kaldığı fakat zamanla aynı verimi yakaladığı görülmüştür. Yapılan toplam organik karbon ölçüm sonuçlarına göre, Fe yüklü mineraller ile heterojen ve homojen foto-Fenton proseslerinde UV-C dalga boyunda UV-A' ya göre daha yüksek TOK giderme verimi elde edilmiştir.
Evsel atık su arıtma çamurlarından kimyasal metotlarla ağır metal giderimi

Bu çalışmada, Elazığ Belediyesi Atıksu Arıtma Tesisi'nde ortaya çıkan arıtma çamurlarındaki ağır metallerin giderimi araştırılmıştır. Bu amaçla, tesisin nihai çamur toplama alanlarından alınan kompozit numunelerin ağır metal içerikleri tayin edilmiştir. Ağır metal giderimini belirlemek için kompozit numune, hidrojen peroksit içeren ve içermeyen farklı hacim ve konsantrasyonlarda fosforik asit ile oda sıcaklığında 1 saat süreyle karıştırılıp pH ve elektriksel iletkenliğe bakılarak filtre edildikten sonra filtrattaki ağır metal düzeyleri saptanmıştır. Filtrede kalan çamur numunesinde ise inorganik ve organik madde düzeyleri belirlenmiştir. Deney sonuçlarına göre; ağır metal gideriminde Co ve Cd hariç en yüksek verim %o3 H202 içeren H3P04'in 40 ml'lik uygulamalarında saptanmıştır. Bu duruma göre Fe için %35'lik konsantrasyonda % 99 .89, Cr için %60'lık konsantrasyonda % 98.5, Cu için %35'lik konsantrasyonda % 45 .57, Zn için %60'lık konsantrasyonda % 99 .34,, Mn için %35'lik konsantrasyonda % 84 .19, Ni için %35'lik konsantrasyonda % 79.13 ve Pb için %60'lık konsantrasyonda % 98.16 giderim olduğu belirlenmiştir. Co ve Cd için ise %>3 H202 içermeyen H3P04'in 40 ml'lik uygulamalarında sırasıyla %40'lık konsantrasyonda %84. 03 ve %60'lık konsantrasyonda %100'lük giderim elde edilmiştir. Bu sonuçlar ağır metal gideriminin pH'ın değeriyle ilişkili olduğunu göstermiştir. Ancak bazı metaller'in çözünürlüğünün çok düşük olması nedeniyle asidin %40 ve %60'lık konsantrasyonlarında fosfatla kompleks oluşturup çöktüğü görülmüştür. Filtrede kalan çamur numunesindeki inorganik maddeler hariç organik madde düzeylerinde %o3 H202 içeren ve içermeyen H3PO 4 uygulamalarında önemli bir değişiklik olmadığı belirlenmiştir.
Evsel ve endüstriyel atık suların arıtımında membran biyoreaktör teknolojisinin kullanılması ve arıtılmış ürün su kalitesinin incelenmesi

Bu çalışma, E. Ü. Kimya Mühendisliğinde bulunan laboratuvar ölçekli ters ozmos membran test sistemi ve İTOB-OSB Arıtma Tesisi'nde kurulmuş olan küçük pilot ölçekli spiral sarım nanofiltrasyon /ters ozmos test sistemi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. İTOB-OSB'de yürütülen çalışmalarda; Membran Biyoreaktör prosesiyle arıtılan atıksuların yeniden kullanımı için NF ve RO gibi ileri membran arıtma yöntemlerinin uygulanabilirliği araştırılmıştır. Laboratuvar çalışmalarında, NF200 ve CK RO membranlarıyla MBR çıkış suyunun arıtılması için SEPA CF II GE-Osmonics membran test sitemi kullanılmış ve ürün suyun kalitesi incelenmiştir. İTOB-OSB'de yürütülen çalışmalarda, NF270 ve BW30 membranlarının performansı farklı basınçlarda, yapılan kesikli çalişmalarla ve sürekli çalışmalarla incelenmiştir.
Dil deresinin İzmit Körfezi yüzey sediment kalitesine olan etkilerinin alıcı ortam modellemesi ile belirlenmesi

Dil Deresi istasyonlarında suda ve İzmit Körfezi'nde sedimentlerdeki eser element konsantrasyonları belirlenerek Dil Deresi'nin İzmit Körfezi'nin yüzey sediment kalitesine olan etkisi belirlenmeye çalışılmıştır. Mevcut kirlilik ve kirlilik kaynaklarının toplam kirliliğe katkısı Faktör Analizi ve Faktör Analizi-Çoklu Lineer Regresyon Analizi'ne dayalı alıcı ortam modellemesiyle hesaplanmıştır. Ayrıca körfezin kuzey kıyı kirliliği hakkında bilgi sağlamak için 8 istasyondan alman yüzey sediment örneklerindeki eser element konsantrasyonları incelenmiştir. Dil Deresi su örnekleri toplam 15 element, körfezin kuzey kıyısı istasyonlarından ve Dil Deresi'nin İzmit Körfezi'ne boşaldığı noktada açığa doğru alman yüzey sediment örnekleri ise 20 element için ICP-AES tekniği kullanılarak analiz edilmiştir. Dil Deresi ve İzmit Körfezi'ndeki kirlilik seviyeleri ulusal ve uluslararası su ve sediment kalite standartları ile karşılaştmlmıştır. Dil Deresi su verilerine uygulanan Faktör Analizi sonucunda 4 faktör elde edilmiştir. Bunlardan biri kanalizasyon kaynaklı, iki tanesi antropojenik kaynaklı ve bir tanesi de toprak kaynaklı olduğu bulunmuştur. İzmit Körfezi sediment verilerine uygulanan Faktör Analizi sonucunda 4 faktör elde edilmiştir. Bunlardan iki tanesi antropojenik, biri kanalizasyon, biri de kirli toprak kaynaklı olduğu bulunmuştur. Faktör Analizi sonuçlarına Faktör Analizi-Çoklu Lineer Regresyon Analizi uygulanarak kirletici kaynakların incelenen bölgelerdeki toplam metal kirliliğine olan katkıları hesaplanmıştır. ıı
Ammonium ion removal in segregated fluidized beds: Effects of flow rate and number of segregated layers

Klinoptilolit içeren akışkan yataklarda amonyum iyonu gideriminin araştırıldığı bu çalışmanın amaçları arasında: amonyum iyonu değişimi için homojen parçacık boyutu içeren tek tabakalı yataklar ve farklı tane boyutlarını bir arada içeren akışkan yatakların incelenmesi, ikili, üçlü ve daha çok sayıda farklı tane boyutu içeren karışık yatakların amonyak giderim performanslarının karşılaştırılması ve akışkanlaşma hızının akışkan yatak performansına etkilerinin araştırılması bulunmaktadır. Dört farklı klinoptilolit fraksiyonu elenerek hazırlanmış ve tane yüzeyleri sodyum klorür ile temas ettirilerek modifiye edilmiştir. Dört farklı tek tabakalı üniform boyut dağılımında akışkan yatak farklı akışkanlaşma hızlarında işletilmiş ve tane boyutu ile akışkanlaşma hızının amonyak değişim performansları üzerine etkileri araştırılmıştır. Yedi farklı kompozisyonda tane boyutu karışımlarını içeren (dört farklı kompozisyonda ikili karışım, 2 farklı kompozisyonda üçlü karışım ve tüm parçacık boyutlarının karışım olarak incelendiği akışkan yatak) akışkan yataklar üzerinde deneyler yürütülmüş ve iki farklı akışkanlaşma hızı, farklı tane boyutu karışım kombinasyonlarının iyon değişimi performansı üzerine etkileri incelenmiştir. Aynı işletme koşulları ve parçacık kompozisyonlarında deneyler gerçekleştirilerek kütle transferi katsayıları tespit edilmiştir. Elde edilen tüm sonuçlar, kırılma noktası kapasitesinin toplam kapasiteye oranı, yatak kullanım hızı, fraksiyonel kapasite kullanılarak değerlendirilmiştir. Kırılma noktası kapasitesinin toplam yatak kapasitesine oranı akışkanlaşma kolonun verimli bir şekilde kullanımı ile artmaktadır. Bununla birlikte, akışkan yatağın daha verimli kullanıldığının bir göstergesi de azalan yatak kullanım hızları olmaktadır. Artan akışkanlaşma hızları ve akışkan yatak içerisinde farklı tane boyutlarında klinoptilolit parçacıkların bir arada karışım olarak kullanılmasının amonyak iyon değişim performansını arttırdığı gözlenmiştir.
Göcek koylarındaki deniz kirliliğinin dönemsel değişimi

Bu çalışma Muğla ili Fethiye ilçesi Göcek beldesinde buluna koylardagerçekleştirilmiştir. Göcek koyları ülkemiz yat turizmi açısından önemli bir potansiyele sahiptir. Çalışma dört dönemde gerçekleştirilmiş ve dört ayrı bölgede toplam 21 noktada deniz kirliliği parametreleri incelenmiştir. Çalışmalarda standart yöntemler kullanılmış ve elde edilen veriler eşliğinde çalışma dönemi ve çalışmabölgeleri arasında karşılaştırmalı değerlendirmelerde bulunulmuştur. Değerlendirme-ler esnasında mevcut kıyı yönetimi, çalışma bölgesinin konumu, önemi ve öngörülengeleceği göz önünde bulundurulmuştur. Çalışmalar sırasında sadece kimyasal ve biyolojik kriterler incelenmemiş olup aynı zamanda bölgedeki gözlemlere de yer verilmiştir. Öyle ki koylardaki yatsayılarının mevsimlere ve koylara göre değişimi, koylardaki yapılaşma ve insan yoğunluğu gözlemlerde ve değerlendirmelerde yer almıştır. Elde edilen veriler ışığında Göcek bölgesindeki koylarda yoğun yat turizmi ve insan faaliyeti vardır. Buna bağlı olarak deniz suyunda kirliliğin arttığı, bununengellenmesi için kıyı yönetiminin gerektiği şekilde yapılamadığı, bunun için bir yetki karmaşasının varlığı ve halkın eğitiminin yetersiz olduğu tespitine varılmıştır.
Betonarme veya çelik konstrüksiyon olarak imal edilen içmesuyu arıtma tesislerinin ilk yatırım maliyeti açısından karşılaştırılması

Devlet kurumları tarafından ihale edilen ve genelde yerleşim merkezine hizmet etmek için tasarlanan içme ve atıksu arıtma tesisleri betonarme yapı olarak inşa edilmektedir. Gelenekselleşmiş bu sürece tip proje uygulamalarının ve betonarme tesislerin inşaat maliyetlerinin daha düşük olduğuna yönelik yaygın kanının etkisi vardır. Çevre yönetimi konusunda gelişmekte olan ülkemizde içme suyu arıtma tesisleri sayısındaki artış göz önüne alındığında arıtma tesisini inşa edecek ve içme suyu şebekesini cazibe ile besleyecek, kullanılabilir alan bulmaktaki zorluklar; yüksek kotların bulunduğu alanların orman arazisi veya ağaçlık bölge olması, zorunlu bir hizmet olan arıtma tesislerinin yapımı için bu arazilerin tahrip edilmesinin kaçınılmaz olması giderek önem kazanmaktadır. Ayrıca inşa edilen arıtma tesislerinin geniş bir alanı kaplaması fazladan kazı yapılmasını gerekli hale getirmektedir. Bahsedilen kabuller ve sorunlar göz önüne alındığında arıtma tesislerinin yapım maliyetlerini düşürmek, tesisin kapladığı toplam alanı küçülterek gerekli alanı azaltmak, yeşil alan tahribatını en aza indirmek ve yeni teknolojileri uygulamaya geçirmek için arıtma tesislerinde betonarme yapılar yerine çelik konstrüksiyon yapıların kullanılması araştırılması gereken alternatiflerden birisidir. Yapılan tez çalışmasında betonarme ve paslanmaz çelik konstrüksiyon yapılarının inşaat ve mekanik maliyetleri karşılaştırılmıştır. 10,000 m3/gün, 40,000 m3/gün, 200, 000 m3/gün ve 350, 000 m3/gün kapasiteye sahip arıtma tesislerinin hızlı-yavaş karıştırıcı, yavaş karıştırıcı dağıtım yapısı, durultucu ve filtre ünitelerin betonarme olarak tasarlanması durumunda inşaat ve mekanik ekipman maliyetleri ile aynı ünitelerin paslanmaz çelik malzemeden yapılması durumunda inşaat ve mekanik maliyetleri 2017 birim fiyatlarına göre karşılaştırılmıştır. İşletme maliyetleri, amortisman vs. bu çalışma kapsamında dikkate alınmamıştır. Çalışma sonucunda; çelik konstrüksiyon yapıların inşaat ve mekanik toplam maliyetinin, betonarme imal edilen yapılara göre daha az olduğu görülmüştür.