Rastlantısallığın ve gerilimin sanat seramiğinde yorumu

Günümüz seramik teknolojisinde kullanılan malzemeler, pişirimin dereceleri ve yakıtların çeşitliliği, seramiğe yeni boyutlar kazandırmıştır. Sanatsal çalışmalar için, deneyimlerle yapılan sırlamalar, oluşturulan seramik yüzeylerde fırın atmosferinden doğan etkileşimlerde, reduction ile rastlantısal gerilimler yaratmakta, rastlantısallık ise uygulanan seramiğe farklı bir özgünlük katmaktadır. Yüzeydeki çeşitli gerilimlerin çoğu, deneyimlerle aynı değerde tekrarlanabilir. Ancak, pişirimlerin farklı yakıtlarla ve özellikle çeşitli odun türleri ve fırın tarzlarından doğan etkileşimde reduction'daki rastlantısal gerilimler disipline edilemezler. Günümüzde Japon seramikçilerinin, Seladon tekniğinden hareketle yapmış olduğu yüksek pişirimde geniş aralıklı sır çatlağı oluşumu seramikçilerce saklı tutulmakta ve sanatçının adıyla anılmaktadır. Sanatçılara özgü uygulamalara, çağımızda sıkça rastlamaktayız. Seramik sanatında rastlantısallığın inanılmaz güzelliği, insanda, onu tekrar elde etme gerilimini de yansıtır. İnsanın ilkel uyanışı olan Neolitik çağdan günümüze, çevresinde oluşup değişen her şeye ilgiyle bakmaya başlamış, çağın olanakları ile farklı görüşler ve yaratıcılık, teknolojinin inanılmaz olanakları ile yaşanılan zaman boyutları yarınları yakalamaktadır. Birçok şeyin farklılaştığı, bittiği, yerine yeni bulguların, estetik değerlerin doğduğunu görmekteyiz. Bu hızlı değişim temposunda günümüz insanı büyük bir gerilim içine giriyor. Duyarlı insanda, özellikle sanatçıyı etkileyen etkenler, onları 11 reaksiyonel duruma sokuyor. Sanatçı kullandığı malzemenin özelliklerine göre içsel gerilimleri yansıtmaya özen göstermektedir. Dışavurumcuların en belirgin ortak yönleri, içsel fatlamalarını kullandıkları malzemeyle anlatmalarıdır. Seramik dalında, teknolojinin olumsuz yanları rastlantısal olarak ortaya çıkmış olsa da, çıkan sonuç zamanla da çeşitli ipuçları ve çağrışımlar uyandırır. Yaratma sürecini yaşamak, duyduğu gerilim ve endişeyi malzemesine aktarmak sonucunda, sanatın ve sanatçının kimliği, çağlar içindeki değişimi yaratma kaygısına dayalıdır. Günümüz sanat anlayışı, güzelliği yaşatmak amacından çok, yerine endüstri toplumu ve çağın duyarlığı insanı güzelden çok akılla nitelemektedir. Günümüz güzellik anlayışı zekanın güzelliğine ve çarpıcılığına denktir. Hazır nesnelerin değerlendirilmesi, düştekini bulmanın sanatıdır. Aklın kullanımı düşünce sanatı, sanatın yaşamdan kopamıyacağı, yeni araştırma ve olguların ortaya çıkmasında rastlantının önemli bir boyut olduğu görülmektedir. istediğimizi yakalayamadık dediğimiz bir anda çözümün, rastlantısal bulgularla değer kazandığı görülür. Bulguların, nedeni çözümlediğinde çeşitli tasarımların yüzeylerinde sonucu bilerek uygulamalar yapılabilir. Rastlantının değerini görebilmek, onu çeşitli malzemelerle çeşitli biçimlerde yorumlamak, ona hareketlilik kazandırmak, seramik teknolojisi ve uygulamalardaki doku rölyef hareketlerindeki gerilimin, deneyIll birikimlerinden kaynaklanan bulguları nerede kullanacağı sezgisi, tasarımları yönlendirecektir. Doyurucu estetik yaşantı ise mutlaka güzellik etkisi oluşturmak zorunda değildir. Güzellik kavramı Rönesansta uç noktaya çıkmıştır. Günümüz sanat anlayışı 'güzel' sorunsalını bırakıp, gerçekliğin yeniden üretilmesi eyleminde sanat serüvenini geleceğe taşımaktır. Çağdaş seramik sanatı çok çeşitli uygulanan boyutlar içinde sanatçının kimliğini taşır. Seramik teknolojisinde hata nedenlerinden biri olan kil içindeki organik maddelerle ve araştırma ve deneyler sonucunda gerilimli biçimler yaratılmaya çalışılmıştır. Rastlantı sonucu doğacak sürpriz sonuçlar, gerilimli özgün seramik yapıtların oluşumunu belirlemiş ve biçimlendirmiştir.