turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
AB'nin ortak dış ve güvenlik politikası açısından Kazakistan'ın bölgedeki önemi

Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla Avrupa Birliği ile eski Doğu Bloku ülkeleri arasında bir yakınlaşma başlamıştır. AB Merkezi ve Doğu Avrupa ülkelerini genişleme kapsamına alırken, üyelikleri mümkün görünmeyen Orta Asya ve Güney Kafkasya ülkeleri ile de Ortaklık ve İşbirliği Anlaşması çerçevesinde ilişkilerini yürütmektedir. AB'nin bölgeye ilişkin politikasında, TACIS programı dahilinde yapılan teknik ve mali yardımlarla demokrasiye ve serbest piyasa ekonomisine geçiş süreçlerinin desteklenmesi amaçlanmaktadır. 1990'ların başında AB'nin dış politikasında Orta Asya'ya yönelik özel politikalar üretilmediği görülse de değişen dünya dengeleri içinde küresel bir rol oynamak isteyen AB bölgeyefazla kayıtsız kalamamıştır. Sonunda Orta Asya üzerinde önemli jeopolitik ve ekonomik çıkarları olduğu kabul edilmiştir. Sovyetler Birliği'nin dağılması sadece ekonomik ve siyasi değişiklikler değil, güvenlik anlamında da dengelerin değişmesine neden olmuştur. Soğuk Savaş diye tanımlanan iki kutuplu dünya Varşova Paktı'nındağılmasıyla sona ermiş, dünya sadece ABD'nin tek süper güç varsayıldığıyeni bir döneme girmiştir. AB de bu duruma kayıtsız kalamamış yeni güvenlik ve savunma politikaları arayışına girmiştir. Tüm dünyada olduğu gibi AB'de de uluslararası tehdit ve güvenlik anlayışları değişmiş bu kapsamda farklı politikalar geliştirilmeye çalışılmıştır. AB sınırları ötesinde de çıkarların korunmasını kapsayan bu yeni güvenlik anlayışı içinde Orta Asya'nın önemi belirginleşmiştir. Orta Asya'da güvenlik ve istikrarın korunması AB'nin dış politika öncelikleri arasına girmiştir. Ortak Dış ve Güvenlik Politikası kapsamında Orta Asya özelinde Kazakistan'averilen önem ise öncelikle bölgede güvenlik anlamında istikrarın sağlanmasının AB'nin yaşamsal çıkarları açısından gerekli olmasından kaynaklanmaktadır. Kazakistan'ın sahip olduğu jeopolitik konum ve zengin enerji kaynakları ise AB'nin enerji güvenliği ve istikrarın korunması açısından Kazakistan'ı diğer Orta Asya ülkelerinden daha ayrıcalıklı bir konumda değerlendirmesine neden olmaktadır. Bu bağlamda tezin araştırma konusunu da AB'nin gerçekten bir Orta Asya politikası olup olmadığı ve eğer varsa bu politikada Kazakistan'ın öne çıkma sebepleri ve öneminin araştırılması oluşturmaktadır.
Azınlık hakları; Küreselleşme-AB-Türkiye

Günümüzde küreselleşme ve ulusüstü yapılanmalar karşısında engel olarak görülen ulus-devletin zayıflatılmasında ve/veya yenidendönüştürülmesinde azınlıklara özel bir misyon yüklenmeye çalışılmaktadır. Azınlıklara yüklenmeye çalışılan bu misyon, bir ulus içinde farklı etnik, dilsel ve dinsel grupların azınlık olarak tanınması veya tanınmaması konusunda önemli tartışmalara sebebiyet vermektedir. Bu çalışmanın amacı, uluslararası hukukta evrensel düzeyde kabul görmüş, genel geçer bir azınlık tanımı ve uygulamasının bulunup bulunmadığına cevap aramaktır. Araştırma, azınlık olmanın temel ölçütlerinin neler olduğu, azınlıkların korunmasının tarihsel ve siyasi boyutunun nasıl geliştiği, uluslararası örgütler bağlamında azınlıklar konusunda yapılan düzenlemelerin neler olduğu ve Türkiye'nin azınlıklar konusundakiuygulamasının nasıl geliştiği gibi sorular üzerinde yükselmiş, yöntem olarak araştırma konusunun doğası gereği betimleyici bir yaklaşım sergilenmiştir. Verilerin yorumlanmasıyla ulaşılan tüm bulgular, uluslararası hukukta genel geçer bir azınlık tanımı bulunmadığını, azınlık kavramı konusunda da devletlerin yükümlülüklerinin taraf oldukları andlaşmalar ve oluşumuna karşıçıkmadıkları teamülü hukuk kuralları ile belirlendiğini ortaya koymaktadır. Ulusal bilincin hala küresel bilincin önünde oluşu, küreselleşme sürecinde azınlık haklarına yönelik artan vurgunun etnik milliyetçilik hareketlerindenöteye gidemeyişi, azınlıklarla ilgili uluslararası belgelerde devletlerin egemenlik ve toprak bütünlüğünün vurgulanışı, Türkiye'de Ermeni, Rum, Yahudi ve Bulgarlar dışında azınlık olduğu iddiaların gerisinde hiçbirhukuksal temel yapının bulunmayışı gibi bulgular ise, ulus-devletin başlıcadevlet biçimi olarak tarihsel bir rol oynamaya devam ettiğini ve yaşanan bu süreçte öne sürülen yeni azınlık taleplerinin hukuki olmaktan çok siyasiolduğunu göstermektedir.
Türkiye-AB ilişkilerinde insan hakları

Türkiye de son yıllarda meydana gelen siyasi ve anayasal reformlar insan haklarını Türkiye-AB arasındaki ilişkilerinde sorunlu bir alan haline getirmiştir. Bu kapsamda araştırmada ilk olarak, Türkiye'nin Avrupa Birliğine üyelik süreci ve bu ilişkilerdeki temel sorunlar ele alınmaktadır. Daha sonra, Avrupa Birliği kurucu antlaşmalarında insan haklarının önemi vurgulanmaktadır. Tüm bunlar dikkate alınarak yapılacak olan bu araştırma Türkiye-AB ilişkilerinde insan hakları boyutlarını ortaya çıkarmayı amaçlanmaktadır.
The effects of state aids to competition in the airline industry of European Union

Kuruluşundan bu yana, altmış yıldan fazladır, Avrupa Birliği kendi içerisindeki hedeflerinden biri olan ekonomik alandaki gelişimini sürdürmekte ve ilerletmektedir. Bu sebeple, koymuş olduğu hedeflerine ulaşmak için birçok araç kullanmaktadır. Bu noktada şunu da belirtmek gerekir ki; Avrupa Birliği dünyanın en güçlü siyasal ve ekonomik oluşumlarından biri haline gelmiştir. Özellikle ekonomik anlamda Avrupa Birliği önemli bir potansiyele sahiptir. Bu potansiyelin içerisinde devlet yardımları ve rekabet politikası koruyucu ve destekleyici yapısıyla Avrupa Birliği'nin mevcut gücünü beslemektedir. Söz konusu finansal gücün içerisinde sivil havacılık sektörünün de önemli bir payı bulunmaktadır. Bu tez çalışması, uygulamalar temelinde, devlet yardımları ve rekabet politikasının, birliğin finansal alanı üzerindeki etkilerine odaklanılmaktadır. Buna göre çalışmanın birinci bölümünde, devlet yardımlarının tanımı, kullanım modeli ve konunun Avrupa Birliği içerisinde yasal zemindeki sorumluları incelenmektedir. İkinci bölümde rekabet politikasının genel çerçevesi yer almaktadır. Konunun tarihsel zemini, finansal sistemi, Avrupa Birliği'nin mevcut mekanizması açısından avantajları ve aynı zamanda üye devletler ve onlara bağlı işletmeler açısından yararları ele alınmaktadır. Son bölümde, devlet yardımlarının Avrupa Birliği'nin sivil havacılık sektörü üzerindeki etkilerine dair bir araştırma söz konusudur.
European politics at the beginning of the 21 st century: Do theories of international relations explain current European politics

Günümüzde, Avrupa tarihinde önceli olmayan bir olguya tanık oluyoruz: egemen devletler egemenliklerinin önemli bir bölümünü uluslararası ve devletler üstü kurumlara devrediyorlar, ve bu süreç savaşsız, barışçıl yollardan, devletlerin kendi isteklerine bağlı olarak gerçekleşiyor. Ancak gözlemlenen bir başka olgu, bu süreç içindeki pek çok dinamiğin 'birleşme'ye karşı hareket ettiği yönündedir. Bu süreçleri açıklamayı amaçlayan çeşitli Uluslararası İlişkiler teorileri, neden bazı Avrupa ülkelerinin 'birleşme'yi isterken, neden bazılarının bu birleşmeden kaçındıkları sorusunu yanıtlamakta yetersiz kalmaktadır. Bu çalışma, üçüncü binyılm eşiğindeki Avrupa'ya ilişkin soruların yanıtlarının teorilerde değil, tarihte aranması gerektiğini öne sürmektedir. Bu bağlamda, 'Avrupa' kavramının günümüzde ne anlama geldiği, daha geniş ve daha derin bir Avrupa Birliği'ni amaçlayan politikanın nasıl bir Avrupa doğuracağı gibi konular ele alınacaktır. Ayrıca, standartlaşmaya yönelen politikaların önümüzdeki yıllarda öncellik kazanmasının Avrupa Birliği'nin çöküşünü nasıl beraberinde getireceği açıklanacaktır. n
European Union's contending security approaches to Syrian refugee crisis: National security versus societal security

2011'de başlayıp bir dalga halinde Kuzey Afrika'dan Orta Doğu'ya yayılan Arap ayaklanmaları bölgede emsalsiz dönüşümlere neden oldu. Bu çalışmada ayaklanmaların bir sonucu olarak ortaya çıkan Suriyeli mülteci krizine Avrupa Birliği'nin ulusal ve toplumsal güvenlik çerçevelerinden getirdiği yorumlamalar karşılaştırılmıştır. İki güvenlik anlayışının getirdiği farklı algılayışların kaynağına inmek amaçlanmıştır. Avrupa Birliği içinde halihazırda bilinen, demokrasi açığı gibi fay hatlarını Suriyeli mülteci krizi üzerinden incelemesi açısından çalışma, kurumun varoluşuna, devletler ve toplumlar ile olan ilişkilerine dair soru işaretleri uyandırması açısından önem arz etmektedir. Araştırmada niceliksel ve niteliksel analiz yöntemlerinden yararlanılmıştır. 'Suriyeli mülteciler' olarak alınan örneklem 2011'de Suriye İç Savaşı ile başlayan dönemden, günümüze kadar geçen sürede Avrupa Birliği bölgesine giriş yapan Suriye vatandaşlarını kapsamaktadır. Bu gruba dair veriler göç üzerine çalışmalar yapmakta olan uluslararası örgütlerin, sivil toplum kuruluşlarının ve devlet kurumlarının veri bankalarından elde edilmiştir. Ulusal güvenlik ve toplumsal güvenlik kavramlarına dünden bugüne bir bakış ile kavramlara atfedilen farklı anlamlar incelenmiştir. Suriyeli mülteci krizi, üye ülkelerin böyle hayati bir olaya dair dahi fikir birliğine varamaması nedeniyle Avrupa Birliği'nin varoluşsal bir kriz yaşayıp yaşamadığı sorusunu tekrar gündeme getirmiştir. Çalışma ile Avrupa Birliği gibi uluslar üstü nitelik taşıyan bir kurumun üye ülkelerin güvenliklerine dair karar alma mekanizmalarına getirdiği kısıtlamalar bir kez daha gözler önüne serilmektedir. Ulusal ve toplumsal güvenlik kavramlarının tarih boyunca geçirdiği dönüşümler ve demokrasinin kalitesine dair mühim bir gösterge olan devletlerin toplumları temsil etme derecesi gibi sorunlara Avrupa Birliği geneli ve farklılıklara dikkat çekmek amacıyla, üye ülkeler özelinde yanıt aranmıştır.
Avrupa Birliği borç krizinin nedenleri, etkileri ve krizi önlemeye yönelik önlemler

1929 yılı Dünya Ekonomik Buhranı'ndan bu yana tarihindeki en derin resesyonunu yaşayan Avrupa Birliği ekonomileri, 2007 yılı ortalarında başlayan küresel finans krizinin de etkisiyle tarihindeki en keskin daralmaları yaşamıştır. Ancak, Euro alanında bu kez krizi tetikleyen olaylar daha farklı bir alanda, ülkelerin mali yapılarında kendini göstermiştir. Euro bölgesi üye ülkelerinin kendi içsel dinamiklerindeki mevcut sorunlar ve AB bütünleşme sürecinin yapısall bazı zayıflıkları sonucu bu dönemde kırılgan bir yapıya sahip üye ülkeler, neredeyse ülke milli gelirlerini de aşan ve hızla artan borç krizi sorunu ile mücadelede yetersiz kalmıştır. Öyle ki, Yunanistan, İrlanda, Portekiz, İspanya, İtalya gibi yaklaşık otuz yıldır Avrupa Birliği'nin üyesi olan ülkelerin kamu borçlarının bu ülke GSYİH'lerinin üzerine çıkması, AB'nin geleceğini tartışmaya açmıştır. Bu dönem boyunca, uyguladıkları politikalarla ve koordineli kurtarma paketleri ile başta Avrupa Merkez Bankası olmak üzere AB yetkili organları, krizin domino etkisine karşı bir nebze olsun yavaşlama sağlayabilmiştir. Diğer taraftan, uzun bir süre Euro bölgesi üye ülkelerinin yüksek borç oranlarının üstesinden gelemeyeceği gerçeği, AB borç kriziyle mücadeleye yönelik tedbirlerin yanında, mali ve yapısall sorunların uzun dönem istikrarı için yeni politika arayışlarını gündeme getirmiştir. Çalışmanın temel amacı, bir yandan borç krizinin yapısall olarak sorunlu üye ülke ekonomilerine yansımaları, alınan tedbirler ve önerilen çözüm mekanizmaları ve diğer taraftan oluşturulduğu tarihten beri Ekonomik ve Parasal Birlik sürecinin etkinliği ve sonuçlarının cevaplanmasına yönelik olmuştur. Bu çerçevede, içsel ve dışsal faktörlere bağlı olarak borç krizi batağına saplanmış üye ülkelerin bu duruma nasıl geldikleri ve AB organlarının kriz içindeki üye ülkeler karşısındaki tutumu sorgulanmış ve AB düzeyinde üye ülkelerde alınan tedbirler açıklanmaya çalışılmıştır.
The role of European media assistance organizations in advancing media freedom in Turkey: A qualitative study

Bu çalışmanın amacı, medya özgürlüğünün geliştirilmesi konusuna özel ilgi gösteren Türk medya çevresindeki Avrupa medya yardım organizasyonlarının pozisyonu üzerine odaklanmaktır. Araştırma kapsamında sekiz farklı Avrupa medya yardım organizasyonu için çalışan sekiz katılımcı ile bu organizasyonların rolü ve etkisini daha iyi anlayabilmek için beş aylık bir zaman dilimi içinde röportajlar yapılmıştır. İlk olarak katılımcılardan organizasyonlarının eğildiği konuları tanımlamaları istenmiş ve Türkiye'deki koşulları geliştirmek için hangi somut önlemlerin alınması gerektiği sorulmuştur. Akabinde benzer amaçlı diğer organizasyonlar ve Türk hükümeti ile işbirliği gibi çalışmalarını etkileyebilecek farklı elementler hakkında sorular yöneltilmiştir. Son olarak Türkiye'deki Avrupa medya yardım organizasyonlarının genel pozisyonu ve spesifik faaliyetlerinin etkisini ölçme üzerine odaklanılmıştır. Geniş kapsamlı röportajların sonuçlarından organizasyonların Türkiye'de geniş çeşitliliği olan çalışma metotları kullandığı sonucuna varılmıştır. Bu metotlar, durum hakkında rapor yazma ve bilinçlendirmekten alanındaki gazetecilere eğitim sağlamaya kadar değişmektedir. Ayrıca organizasyonların birbirine aşırı derecede bağımlı olduğu ve meslektaşlarıyla iyi ilişkiler kurmak istedikleri anlaşılmıştır. Bu araştırma, aynı zamanda ana engellerden birinin Türkiye'de uygulanan medya geliştirme çalışmasının etkisini ölçmekten oluştuğu ve bu nedenle ülkenin ihtiyaçlarına göre hassas ayarlı faaliyetler konusunda bir problem yarattığı sonucuna varmaktadır. Bu, medya desteği alanındaki literatüre göre geniş ölçüde tartışılan bir konudur. Bu çalışmada medya yardım organizasyonlarının karşılaştığı diğer zorluk, projeleri ile amaçlarını gerçekleştirmek için uygun bağışçılar bulmak ve para finansı sağlamaktır. Bu araştırma çalışması, Türkiye'deki Avrupalı medya yardım organizasyonlarının faaliyet, rol ve etkileri konusunda değerli bilgiler sağlamayı hedeflemektedir. Medya özgürlüğü, Türkiye'de gittikçe daha fazla artan bir baskı altında olduğundan bulgular Türk medya piyasasının spesifik ihtiyaçları ile ilgili çalışmaları düzenlemede ve ülkede medya yardımı konusunda daha geniş bir araştırmanın yürütülmesinde yararlı olabilir.
The European Union: An international political actor in the making

öz ULUSLARARASI POLİTİK BİR AKTÖR OLMA YOLUNDA AVRUPA BİRLİĞİ UZGÖREN, Elif Yüksek Lisans, Avrupa Çalışmaları Tez Yöneticisi: Assist. Prof. Sevilay Kahraman Ortak Tez Yöneticisi: Prof Dr. Atik Eralp Haziran 2003, 171 sayfa Bu çalışma, Ortak Dış ve Güvenlik Politikasına odaklanarak Avrupa Birliği'nin uluslararası politik bir aktör olma sürecini incelemektedir. Soğuk Savaş sırasında ekonomik ve sivil bir güç olan Avrupa Topluluğu, politik anlamda zayıf kalmış olmasıyla eleştirilmekteydi Soğuk Savaş'ın sona ermesi üye ülkeler açısından o zamana kadar ağırlıkla ekonomik bazda gelişen Avrupa Entegrasyonunu yeniden şekillendirmek için bir fırsat oluşturmaktaydı. Üye ülkeler yeni kurulan AB içinde ikinci ayak olan ODGP'yi tasarlamak suretiyle bu yeni oluşum karşısındaki tepkilerini gösterdiler. Ancak AB'nin uluslararası politik bir aktör olmasını sağlayacak olan ODGP'de bazı önemli engellerin mevcut olması dolayısıyla uluslarası politik aktörlük sorunluydu. Soğuk Savaş sonrasındaüye ülkeler her fırsatta uluslararası bir aktör olma yolunda iddialı açıklamalarda bulundular. Bu tezin amacı üye ülkelerin uluslararası politik bir aktör olma amacıyla ODGP'yi yeterli araçlarla, mekanizmalarla, uluslarüstü kurumlara yeterli derecede yetki devri yoluyla ve gerekli politik irade ile destekleyip desteklenmediğini test etmektir. Tezin tamamlayıcı bir amacı AB'nin Akdeniz'de Avrupa-Akdeniz Ortaklığı ile uluslararası bir aktör olup olmadığım analiz etmektir.
Avrupa Birliği ve Türkiye'de demir çelik sektörü ile Türkiye'de demir çelik sektörünün üretim ve rekabet gücünün finansal analizi

AB'ne yönelik adımlardan biri olan GB, ülkede birçok sektörü birçok yönü ile etkileyecektir. GB'nin yaratacağı ortamın Demir-Çelik Sektörü'nü ne yönde etkileyeceği, rekabet gücünün ne olduğu önem taşımaktadır. AB'nde sektöre yönelik mevzuat sayesinde, sektör yeniden yapılanma sürecini geçirmiştir. Sektörün şu anda yaşadığı sorun kapasite fazlasıdır. Türkiye'de sektör, genel sanayiye yönelik mevzuatlara bağlıdır. Uzun ve yassı ürün dengesizliği, standartları AB'ye uyumlaştırma gibi sorunlar yaşanmaktadır. Türkiye ile AB arasında sektör AKÇT kapsamında ele alınmaktadır. Toplulukla imzalanan Serbest Ticaret Antlaşma'sı sektörde yeni düzenlemeleri getirmektedir. Demir Çelik Sektörü'nün rekabet gücü konusunda çeşitli görüşler vardır. Maliyet, finansman, ürün dengesi yönünde yapılacak çalışmalar ile alınacak önlemler birlikte sektörün rekabet gücü olabilecektir.
Yeni kurumsalcılık çerçevesinde Enerji Topluluğu

Enerjinin Avrupalılaşması arz güvenliği, rekabet ve sürdürülebilirlik olmak üzere üç kriter etrafında şekillenmektedir. Bu çalışma Avrupa Birliği'nin gündeminde giderek daha çok yer işgal eden enerjinin Avrupalılaşmasının ve bu çerçevede Birlik ile Güneydoğu Avrupa ülkeleri arasında 2006 yılında oluşturulan Enerji Topluluğu'nun kurumsal yapısı, işleyişi ve etkinliğinin Yeni Kurumsalcılık bağlamında ne derece açıklanabildiğini değerlendirmektedir. Kurumsal yapısı itibarıyla Birliğin bölgedeki bir adaptasyonu durumundaki Topluluğun ortaya çıkışı konusunda Yeni Kurumsalcılığın bir alt türü olan Rasyonel Tercihli Kurumsalcılık yeterli açıklama sunabilmekteyken; diğer bir Yeni Kurumsalcılık türü olan Tarihsel Kurumsalcılık Topluluğun gelişimi ve bundan sonraki yönelimi hakkında öngörüde bulunmayı mümkün kılmaktadır. Daha çok kimlik, değer ve normların şekillenmesine inşacı bir perspektif sunan Sosyolojik Kurumsalcılık bu çalışmanın kapsamı dışında tutulmuştur. Çalışmanın örnek olayı olan Enerji Topluluğu'ndaki mevcut uygulama eksiklikleri Yeni Kurumsalcılığın kurumların etki doğurduğu yönündeki temel savını zayıflatır bir nitelik arz etse de bölge ülkelerinin hepsi için aynı şeyi söylemek mümkün değildir. Çalışma, Topluluğun yaptırım mekanizmasının daha etkili hale getirilmesi amacıyla oluşturulmak istenen ABAD benzeri bir ulus üstü yargı organının teşkil edilmesinin söz konusu kurumsal oluşumun etkinliğini artıracağı ve bölge ülkeleri için niyetlenilmemiş sonuçların söz konusu olacağı sonucuna varmıştır.
The Internationalization of the human rights issue in Europe: Turkey and EU relations

İkinci Dünya Savaşı sonrasında, özellikle Batı Avrupa'da, insan hak ve özgürlüklerinin korunmasının ülkelerin iç işlerinden çok uluslararası hukuk ve politikanın bir konusu olduğunu savunan yeni bir anlayış ortaya çıktı. Bu anlayış uyarınca hukuksal bağlayıcılığı olan ve olmayan birçok uluslararası anlaşma imzalandı ve tarafların bu anlaşmalardan kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmelerini denetlemek için bazı uluslararası ve uluslarüstü kuruluşlara haklar ve yetkiler tanındı. Avrupa Birliği gibi kimi batılı örgütler de insan hak ve özgürlüklerinin gözetilmesini üyelik için bir ön koşul olarak tanımlamaya başladılar. Bu nedenle insan haklan, konunun uluslararasılaştırılması fikrinin tam olarak yerleşmediği, ancak batı ile köklü bir uyum ve işbirliği sürecinde yer almak isteyen Türkiye gibi ülkelerle batılı kuruluşlar arasında bir gerilim ve uzlaşmazlık nedenine dönüştü. Bu tezde öncelikle batıda insan haklarının uluslararasılaştırılmasına yönelik anlaşma ve sözleşmeler ve bunların uygulanması amacı ile kurulan örgütler incelenecek; ayrıca Avrupa Birliği'nin konuya ilişkin politika ve etkinlikleri türlü boyutları ile irdelenecektir. Bununla birlikte Türkiye'nin tam üyelik başvurusunda bulunduğu 1987 yılından günümüze dek Türkiye-Avrupa Birliği ilişkilerindeki gelişmeler, insan haklan ve demokratikleşme bağlamında ele alınacak ve batıdan yöneltilen eleştiri ve uyanların Türkiye'nin demokratikleşme ve insan hakları sorunlarının çözümü sürecinde önemli bir dış etken olarak taşıdığı anlam üzerinde durulacaktır.
Concept of 'Information Society' as the basis of EU's 'New' Media Policy:A critical appraisal

'Enformasyon Toplumu' 1990'ların ortalarında pek çok ulusal hükümet ve uluslararası örgüt tarafından Batılı ülkeler için ulaşılması istenen bir toplumsal hedef olarak görüldü. Avrupa Birliği, kavrama bağlılığını defalarca tekrar etmesi ve bir 'Avrupa Enformasyon Toplumu' inşa etmek için uygulamaya koyduğu siyasalarını, tüm ilgili kamu siyasası alanlarına genişletmesi nedeniyle, ön plana çıkan yönetsel örgütlerden biri olmuştur. AB'de sayısal medya ortamında yayıncılığın yeniden düzenlenmesi bu siyasalar kapsamında ele alınan en son meseledir ve bu düzenleme derinleşen liberalizasyon ile kamu çıkarının erozyonu arasındaki bağlantıya ilişkin teorik bir tartışma için güncel bir vaka ortaya çıkarmaktadır. Bu çalışma AB'de 'Enformasyon Toplumu' kavramı etrafında kurulan siyasa söylemi ve bunun sayısal medya siyasasının şekillenmesinde oynadığı rolü anlama ve açıklama amacındadır. Çalışma AB'nin yeni medya direktifinin 'yönetişim' sürecinde üretilen söylemlere odaklanan bir eleştirel siyasa incelemesi yapmaktadır. Bu amaca yönelik olarak, 'Avrupa Enformasyon Toplumu'na ilişkin önceden tanımlanmış hedefler ile GİMH Direktifinin yapılışında ortaya çıkan farklı söylem koalisyonları çevresinde örgütlenen çıkar ve çıkar grupları arasındaki bağlantıları gösterilmeye çalışılmaktadır. Çalışma, 'Enformasyon Toplumu' kavramının, müreffeh bir toplumu işaret ederek ve 'teknolojik yeniliği' ve 'rekabeti' ayrıcalıklı hale getirerek, mevcut toplumsal düzeni haklı çıkarmanın yeni yollarını arayan çıkar gruplarını gizleyen bir aforizma olarak işlev gördüğü sonucuna ulaşmaktadır. Buna uygun olarak, 'Avrupa Enformasyon Toplumu' için uygulamaya konan siyasalar ile medya siyasası 'altyapısall' endişelere, ' içerik' ile ilgili kaygılara göre öncelik veren ve editoryal içerik ile reklam arasındaki ayrıma ilişkin en temel yayıncılık ilkelerini bile yok eden bir 'bütünleşme' içine girer.
Avrupa Birliği ve Türkiye ekonomik entegrasyonu: Bölgesel politikalar kapsamında TRB2 bölgesinin incelenmesi

Türkiye'nin dünyadaki en önemli ve en geniş kapsamlı ekonomik entegrasyon örneği olan AB'ye tam üye olma yolunda benimsediği AB bölgesel politikaların temel hedef bölge içi ve bölgeler arası gelişme farklılığını ortadan kaldırmaktır. Kümelenme birbirini tamalayan, birbirleriyle rekabet halinde olan firma ve kuruluşların bölgede yoğunlaşmaları olarak ifade edilmektedir. Bölgesel ve ulusal gelişme ve rekabet gücüne oldukça faydaları olan kümelenme olgusu hem dünyada hem de Türkiye'de hızlı bir biçimde gelişmektedir. Bu çalışmanın amacı TRB2 bölgesi illerinde potansiyeli olan, rekabeti yüksek sektörlerin tespit edilmesidir. Bu amaçla üç yıldız analizi ve açıklanmış karşılaştırmalı üstünlükler analizi ile TRB2 bölgesi olan Bitlis, Hakkari, Muş ve Van illerinde kümelenme potansiyeli olan sektörler belirlenmiştir. Elde edilen bulgular neticesinde sektörlerin genel durum analizi yapılmıştır.