turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kent imgesi üzerine görsel çözümlemeler

Sanat tarihsel süreçte Gotik, Rönesans, Barok dönemler, Romantizm ve sonrasında modern sanatta İzlenimcilik, Dışavurumculuk gibi akımlarla resimde imgeye dönüşen kent, günümüzde başlı başına insan elinden çıkma bir nesne durumundadır. Rönesans ve öncesinde başat imge din olduğu için yapılan resimler kutsal öyküye hizmet niteliğindedir. Rönesansın ardından sanatçının konu seçiminde özgürleşmesi, kenti başlı başına bir imge haline getirmiştir. Kentleri yenileme ve inşa etme modern bir tavırdır. Modernizme göre kent, uygarlığın beşiği, insan aklının en yetkin ürünüdür. Bu nedenle modernistlerin kente bakış açıları işlevsel olmuştur. Bu bağlamda sergi salonları, galeriler, müzeler modernleşme ile kamusal alana taşınmıştır. Sanayi Devrimi sürecinde kente farklı yaklaşımlar sunan sanatçılar, kent imgesini olumlayarak, kentli insanın gündelik yaşamı, işçi sınıfı, toplumsal yapı gibi konulara yönelmişlerdir. Kuşkusuz imgenin dönüşümü kentin kültürel, ekonomik, sosyal dinamikleri ile ilgilidir. Özellikle kültür dönüşümleri, kentin siyasal, ekonomik bağlamdaki değişmeleri ve teknolojik gelişmeler karşısında kent kimlikleri farklılaşmıştır. Dolayısıyla kent kimi zaman, olduğu gibi bir zeminde hayat bulurken, kimi zaman da göstergeler yardımıyla anlaşılabilmekte ya da siyasal bir söylemin parçası haline gelmektedir. Postmodernizmin kenti, çoğulcu, çok sesli, anarşik, oyun oynanan ve denetlenemez kaotik bir oluşum olarak tanımlamasının ardından sanat, galeri ve müzelerden çıkarak bir seçenek olarak kent içerisinde yaşamaya başlamıştır. Dolayısıyla günümüzde kent bir üretim nesnesi haline gelmiştir. Problem olarak alınan kent, gözlem ve deneyimler doğrultusunda uygulama çalışmalarına yansıtılmaktadır. Kentin birçok kültürü barındırması neticesindeki çeşitlilik ve zıtlıklar, yeni yaşam modellerinin bireyler üzerinde yarattığı travma, başkalaşım ve yabancılaşma gibi konular uygulama çalışmalarının kuramsal çerçevesini oluşturmaktadır. Görsel olarak, tıpkı insanlar gibi binalar da birbiriyle uyumsuz çok katmanlı bir yapı içindedir. Ancak bu yapıya rağmen oluşturulan yanlış kültür politikaları nedeniyle hızla tek tipleşen insan ve kent karşılıklı etkileşim sonucunda hastalıklı bir hal almıştır. Bu toplumsal dönüşüm uygulama çalışmalarının düşünsel boyutunu oluşturmaktadır. Biçimsel olarak, kente ait formlar, gerçekçi bir dilden uzak, göstergelerle ifade edilmiştir. Teknik olarak ise boya ve boya dışı olanaklar kullanılmıştır. Uygulama çalışmaları kenti olduğu gibi yansıtmak yerine bahsedilen dönüşümlerin insanlara olan etkisi ve bunun ruhsal yansımaları doğrultusunda şekillenmiştir.
Arazi sanatında zaman, mekan ve form

ÖZYÜKSEK LİSANS TEZİARAZİ SANATINDA ZAMAN, MEKAN VE FORMHacer ÜNALTez Danışmanı: Doç. Dr. Tansel ÇEBER2019, ErzurumArazi Sanatının temeli doğa ve doğaya dönme isteği üzerine oluşmuş ve bu bağlamda Arazi Sanatı sanatçıları galeri mekanlarının sınırlarını ortadan kaldırarak gerçek mekanla buluşmuştur. Çağdaş sanat akımlarının devamı olan Arazi Sanatı döneminde gerçekleşen toplumsal değişimin izlerini üzerinde taşımaktadır. Bu çalışmada toplumsal değişime paralel olarak Arazi Sanatının nasıl ortaya çıktığı zaman, mekan ve form kapsamında değerlendirilmiştir. İlk bölümde arazi sanatının geçmişşten günümüze kadar oluşan tarihsel gelişim süreci incelenerek, dönemin önemli filozoflarının görüşleriyle birlikte arazi sanatçılarının örneklerine yer verilmiştir. İkinci bölümde ise öncü Arazi Sanatı sanatçılarının ve Türk sanatçıların Arazi Sanatı çalışmaları zaman, mekan ve form üzerindeki etkileri üzerinden ele alınmıştır. Son bölümde Arazi Sanatı kapsamında incelenen zaman, mekan ve form kavramlarından yola çıkılarak farklı mekanlarda uygulamalar yapılmıştır. Çalışmalarda genellikle doğadaki taş, toprak, yaprak, su gibi doğal malzemelerin yanında hazır nesne de kullanılmıştır.
Hatay'da yetişen bitkilerden elde edilen renkler, haslıkları ve kilim tasarımında kullanımı

Türkiye'de kendiliğinden yetişen veya tarımı yapılan birçok bitkinin kök, gövde, yaprak, çiçek, tohum meyve, ince dallar, meyve kabuğu, gövde kabuğu, yumru kabuğu, toprak altı sürgünü gibi aksamı boyama materyali olarak çok eskiden beri kullanılmaktadır. Bitkiler gerek çeşitlerinin fazlalığı, gerekse verdikleri renk yelpazesi açısından doğal boyacılığın önemli hammaddelerinden sayılmaktadır. Bitkisel boyacılık özellikle dokumacılığın yoğun olarak yapıldığı yörelerde gelişmiştir. İpek dokumacılığın geçmişşten günümüze kadar yapıldığı illerden biri de Hatay'dır. Hatay'da üretilen ipekli dokumalarda geçmişşte bitkisel boya yoğun olarak kullanılırken günümüzde kimyasal boyadan yararlanılmaktadır. Ayrıca 18 -19. yüzyıllarda kilim dokumacılığının özellikle Reyhanlı ilçesinde yapıldığı fakat son yıllarda bu sanatla uğraşılmadığı tespit edilmiştir. Bu tezde, yörede özellikle endemik olmayan doğada kendiliğinden yetişen ve tarımı yapılan 15 bitki, yün kilim ipliklerine göre %100 oranında alınarak mordansız ve 5 farklı mordan kullanılarak toplam 90 boyama yapılmıştır. 1 saatlik kaynatma sonucunda sıcak ekstrakt elde edilmiş, ön mordanlama yöntemi kullanılmıştır. Elde edilen renkler subjektif yöntemlerle değerlendirildiğinde sarı, kahverengi, krem-bej, kırmızı, yeşil ve bu renklerin tonları elde edilmiştir. Objektif olarak değerlendiğinde dE değerlerinin en düşük sonucunu portakal meyve dış kabuğunun mordansız boyanması sonucunda 5 ,59; en yüksek sonucunu ise soğan bitkisinin yumru dış kabuğunun kalay klorür ile mordanlanması sonucunda yapılan boyamalarda 35,76 değerleri bulunmuştur. Elde edilen bu renklerde ışık haslığı 1 ile 6, sürtünme haslığı 1 ile 4-5, yaş su damlası haslığı 2 ile 5, kurucusu damlası haslığı ise 4-5 ile 5 arasında değerler olduğu belirlenmiştir. Ayrıca elde edilen bu renkli ipliklerle, yöreye ait dokumalardan örnek alınarak tasarlanan 70x100 cm. ebadında 10 adet kilim dokunmuştur. Bu kilimlerde kullanılan teknik, renkler, motif ve kompozisyon özellikleri açıklanmıştır.
Çağdaş sanat akımlarının grafik tasarımı üzerindeki etkileri

Dünya'da teknolojinin gelişmesiyle beraber tasarım olgusunda hız kazanan Grafik Tasarımı, çağdaş sanatın yarattığı egemen sanat anlayışını benimseyip ortaya koyduğu ürün ve tasarımlar da ilham verici bir farklılık ortaya koymuştur. Bu nedenle bir sanatçı ve onun eseri, bir ulusun simgesi ve kültürü haline gelmektedir. 20. yüzyıl sonrası modernizm olarak adlandırdığımız dönem tasarım ve sanatçı olgusunu daha da ön plana çıkarmaktadır. 20. yüzyıl sonrası ortaya çıkan sanat akımları, bir önceki sanata tepki olarak ortaya çıkmıştır. Bu da toplum-kültür kavramlarını doğrudan ya da dolaylı yoldan etkilediğini göstermiştir. Bu tez, Çağdaş Sanat olarak adlandırdığımız 20. yüzyıl da egemenlik gösteren sanatların, günümüzde Grafik Tasarımcıları ve onların ortaya koyduğu eserler üzerindeki etkisini inceleyecektir.
Fikret Mualla'nın resimlerinde renk-imge ilişkisi üzerine bir değerlendirme

1998-Sayfa: 112 Jüri: Yrd. Doç. M. Reşat BAŞAR Yrd. Doç. Erol KILIÇ Yrd. Doç. Mehmet KAVUKÇU Renk ve imge ilişkisi ilk insanla başlamıştır. Sanatla başlayan bilinçle beraber doğada var olan renkler ve imgeler değişik alanlarda kullanılarak günümüze kadar gelmiştir. Renkler gözden girerek beyine ulaşırlar ve insan psikolojisini etkilerler. Renk sayısı sonsuzdur. Bu özelliği ile de geniş bir kullanım alanına sahiptir. İmge duyuların bilinçteki izidir. Doğada var olan her şey kendi ifadelerim taşıyan imgelere sahiptir. 1903 doğumlu olan ve yaşamının büyük çoğunluğunu Paris'te geçiren Fikret Mualla resimlerinde renk çeşitlerine yer vermiş ve renklerin insan psikolojisindeki etkilerinden yararlanmıştır. Mualla'nın resimlerindeki imgeler, kontrast renklere göre, fırça darbelerine göre ve figürlere göre anlam kazanan derinlik, değişim, doluluk, devinim, belirsizlik, soru, gerginlik, dişilik, erkeklik ve korku imgeleridir. Fikret Mualla' nın resimlerindeki imgelerin oluşumunda biçimin renkle ve rengin biçimle birebir ilişkisi vardır. Bu ilişki, insanlarda ortak olan anlamları çağrıştıran imgeyi oluşturur. İzleyicinin de verilmek istenen anlamın tamamlanmasında oynadığı rolden de Fikret Mualla' nın resimlerindeki renk - imge- ilişkisinin insan psikolojisini etkilediği ileri sürmek mümkündür.
M. Ö. 8000-2000 yılları arasında Anadolu'da yaşamış toplumlarda seramik ürünlerinde karşılaştırmalı form işlev ilişkisi

Bu tez çalışmasında amaç; M. Ö. 8.000-2. 000 yılları arasında Anadolu'da yaşayan toplumların seramik ürünlerindeki form-işlev ilişkisini araştırmak ve bu araştırmaları kaynakçalar göstererek yazılı bir şekilde sunmaktır. Neolitik çağın ilk bölümü olan, Seramiksiz Neolitik Çağda insanoğlu, günlük kap kaçağını ahşap, taş ve mermeri şekillendirerek sağlıyordu. İlk üretimciliğe dayalı yerleşik yaşam düzeni süren köyler ve köylüler kile biçim vererek ateşte pişirmesini öğrenirler. Kalkolitik Çağda ileri üretime dayalı yaşam düzeniyle birlikte, örgütlenen köyler ve etrafı surla çevrili ilk yerleşmeler karşımıza çıkar. Bu çağın ilk özelliği, bakır aletlerin giderek taşın yerine geçmeye başlaması. İkinci özelliği ise, Kökleri Erken Neolitik Çağ, Halaf ve Obeid kültürlerine uzanan boya bezemeli çanak çömleklerdir. Kalkolitik Çağda Değirmentepe ve Arslantepe'de ağır dönen çarkın kullanılması ile seramik kaplarda seri üretim başlamıştır. İlk Tunç Çağında, madenciliğe dayalı kentleşmeyle birlikte Kaleler ve Beyler görülür. Bu dönemde üretim ekonomisinin gelişiminde, madencilik en önemli aşamalardan biridir. Seramik kap formları çeşitli olup, çoğu madeni kaplara benzetilmiştir. Troia IIb evresinde hızla dönen çark kullanılmaya başlanmış ve seramik formlar gelişerek çoğalmıştır. Kronolojik sıra ile; Neolitik 8 .000-5.500, Kalkolitik 5 .500-3.000, İlk Tunç Çağı 3 .000-2.000. Bu dönemlerde yapılan arkeolojik kazı çalışmaları sonuçlarından faydalanarak; dönemin genel özellikleri, yerleşim bölgeleri ve seramiklerde form gelişimi incelenmiştir.
Seramik tasarım ve üretiminde sağlık açısından alınması gereken önlemler

Günümüzde gerek kullanılan hammaddelerin çeşitlilik ve teknik özellikleri gerekse şekillendirme, dekorlama, sırlama, pişirmede gelişmiş teknolojilerle üretilen ve oldukça fazla kullanım alanına sahip olan seramik ürünler bugünün ve geleceğin vazgeçilmez malzemesidir. Seramiğin dekoratif amaçlı kullanımı yanında, teknolojik kullanımı da gün geçtikçe artmaktadır. Seramik; fiber optiklerden cep telefonu parçalarına, geleneksel cam bardaklardan uzay mekikleri pencerelerine, fosforlu seramik ürünlerden piezoelektrik, sensörlere, biyoseramiklerden elektronik ve digital alanda kullanılan elektronik seramiklere, kompozit seramik malzemelerden kesici ve aşınmaya dayanıklı seramiklere, cam, tuğla-kiremit, çimento, yer ve duvar karolarından sağlık gereçlerine, hava ve kara ulaşım araçları için makine parçalarından savunma amaçlı zırhlara kadar geniş bir ürün yelpazesiyle insan ihtiyaçlarına cevap vermektedir. Ayrıca; toksik maddeleri denetim altına almada, toksik ve radyoaktif atıkların emniyetli biçimde saklanmasında kullanılmaktadır. Ancak seramik tasarım ve üretiminde sağlık sorunlarına neden olabilecek hammadde ve metal oksitler de bulunmaktadır. Seramik üretim süreçlerinde bu hammadde ve oksitlerle çalışırken gerekli önlemler mutlaka alınmalıdır. Gerekli üretim standartları dikkate alınmazsa, seramik üretiminde kullanılan hammadde ve kimyasalların çeşitliliği nedeniyle, üretim aşamalarında çalışanlar, seramik ürün kullananlar ve yaşadığımız çevre risk altındadır. Tezin kapsamında; seramik tasarım ve üretiminde sağlık açısından zararlı olabilecek hammadde ve metal oksitler, sağlık sorunlarına maruz kalınabilecek seramik üretim süreçleri, seramik üretiminin çevresel etkileri, seramik tasarım ve üretiminde karşılaşılan sağlık sorunları, sağlık açısından uyulması gereken yasa ve yönetmelikler, seramik tasarım ve üretiminde sağlık açısından alınması gereken önlemler ele alınmıştır. Keşfedildiği günden bu yana birçok alanda insanoğlunun ihtiyaçlarına cevap veren seramiğin üretimi aşamasında alınması gereken önlemler oldukça basittir. Ancak önlem alınmaması durumunda geri dönüşümü olmayan ciddi sağlık sorunları ile karşılaşılabilmektedir. Seramik üretiminde çalışanlar, kullandıkları malzemelerin zararlarını ve korunma yollarını bilmeli, üretim bu maddelerin insan vücuduna girmesini önleyecek şekilde yapılmalı, gerekli hijyen ve güvenlik standartları takip edilmeli, kişisel kontroller arttırılmalı, çalışma koşulları sürekli güncellenen yasalarla denetim altında tutulmalıdır. Kurallara uyulduğu taktirde seramik üretiminde sağlık açısından endişe uyandıracak herhangi bir tehlike söz konusu olmamaktadır.
Yazının bir tasarım ögesi olarak mimari yapılarda kullanımı

İnsanlık tarihi içerisinde en etkili iletişim biçimi olan yazı, matbaanın bulunuşuna kadar gelinen süreçte anıtsal yapılar üzerinde yer alan semboller ve alfabetik formlar olarak, resimsel bir süsleme şeklindeydi. Daha çok toplumların ortak yaşam alanlarında resmedilen bu yazılar anlaşılması kolay ve toplumları ortak bir paydada birleştiren anlamlandırmalar olarak yer alıyordu. Bugün ise yazı, matbaanın bulunuşu ile değişen tanımıyla, bir tasarım ve iletişim dili uygulaması içinde değerlendirilmektedir. Tipografik dil olarak gelişen bu anlamın görsel iletişim dili olarak tasarım kavramının içinde yer aldığı ifade edilmektedir. Birçok araştırma, özellikle modern çağın bir getirisi olarak oluşan sanayi devrimi ve sonrasındaki teknolojik gelişmeleri, mimari ve grafik tasarım ilişkisini artıran ve tipografiyi bir mimari tasarım unsuru olarak, yapı ile bütünleştiren bir uygulama biçimi olarak göstermektedir. Bugün gelinen süreçte tasarım anlayışının, teknolojik gelişmeler, kavramlar ve tasarımcılar arasındaki ortak noktaları birleştirdiği ifade edebilmektedir. Bu birleşimin disiplinler arası tasarım uygulamalarını da ortadan kaldırdığına tanık olunmaktadır. Bu çalışmada, bu ortak noktada, grafik tasarımın en tepe noktasını oluşturan yazının, mimari yapılarda yer alışının, hem grafik tasarımın hem de mimari tasarımın kimliği içerisinde, nasıl bir etkileşim gösterdiği incelenirken, örneklerle desteklenerek analizi yapılıp, bu etkileşimden ortaya çıkan 'iletişim' dili araştırılmıştır. Ayrıca, yazının dili ve mimari örtüşmeler; teknik, estetik, görsel algılama ve tasarım disiplinleri içerisinde, örtüştükleri noktalar ele alınarak incelenmiştir. Araştırma yapılan kaynaklar üzerinden elde edilen verilere dayanılarak, günümüzde mimari tasarım disiplini içerisinde, yapı ve gözlemci arasındaki iletişim dilinin sonucunda ortaya çıkan imgesel örüntüler birlikteliği gösterdiği, bunun sonucunda ise tipografik görsel uygulamaların mimari yapının kimliğinde yer alan değerlerin simgesel ifadesini oluşturduğu gözlemlenmiştir.
Anadolu Selçuklu Dönemi motiflerinin heykel sanatı bağlamında yorumlanması

Tarih, insanlığın tüm bir yaşam ve kültür sürecidir. Bu sürecin ivmeleri, çoğunlukla tarihi çağlar olarak kavranır. İnsan bütün bu tarihi çağları yaşayan, koruyan, taşıyan yorumlayan varlıktır. Kültür sürecinin oluşumu da insanoğlunun eseridir. Bu düşüncelerin doğrultusunda araştırmanın konusu, Anadolu Selçuklu dönemi motiflerinin heykel sanatı bağlamında yorumlanması olarak seçilmiştir. Seçilen bu konunun alanını, Anadolu Selçuklu sanatının karakter yapısını oluşturan ve bu alanda yenilikler ortaya koyan taş sanatı oluşturmaktadır. Tez Araştırmasında amaçlanan, tarihin dokusunda sahip olduğumuz güzelliklerin yeni biçimler üzerinde yeniden oluşturularak tekrar yaşatılması ve temsili aracılığı ile asıl olana arzu duyulmasıdır. Temsilin oluşturduğu arzu sonucunda, asıl olanın varlığı pekiştirilmektedir. Aslına duyulan arzu sonucunda bir nevi günümüzde tekrar yaşatılmasıdır. Anadolu Selçuklu sanatındaki tarihi sembolleri seçmemizin nedenlerinden birisi, sosyal yaşamımızda yer eden tarihi mekanların sanatsal ifade biçimimizi etkilemesidir. Bu amaç doğrultusunda, Anadolu Selçuklu Devletinin oluşumu ve tarihi süreç boyunca oluşan tarihi olaylar araştırılmıştır. Tezin birinci bölümünde Orta Asya göçlerinden başlanarak önemli tarihi olaylara ve Anadolu Selçuklu Devletinin bitiş dönemi olan 1308 yıllarına kadar yer verilmiştir. Anadolu Selçuklu Sanatının karakteristik yapısı geniş bir şekilde araştırılarak değerlendirilmiştir. Nar, hayat ağacı, rumi ve geometrik sembollerin bilinen oluşum aşamalarından başlanılarak, kültürel içeriklerine ikinci bölümde yer verilmiştir. Çağdaş sanatların gelenek algısı, günümüze uzantısı, günümüzle bağlantısı ve örnek sanatçıların eserleri ile söylemlerine yer verilmiştir. Son bölümde, yapılan araştırma ve incelemeler sonucunda özel tasarımlar ile heykel çalışmaları uygulanmıştır.
Elazığ Müzesinde bulunan sırsız seramik küplerdeki figürlerin seramik yüzeylerde yorumlanması

Anadolu ve Mezopotamya bölgesi, en eski medeniyet merkezlerindendir. Seramik sanatının da beşiği durumundaki bölgenin verimli toprakları birçok uygarlığı barındırmıştır. Hem Mezopotamya bölgesindeki Artuklu, hem de Anadolu Selçuklu dönemi seramikleri, tarihsel geçmişşleri paralelinde oldukça zengin bir çeşitliliğe sahiptir. Mezopotamya ve Anadolu'da üretilmiş olan günümüzde ise Elazığ Müzesi'nde sergilenen üçü küp, biri sürahi olmak üzere 4 adet sırsız figürlü seramik, bu çalışmanın temelini oluşturmaktadır. Tarih öncesi çağlardan günümüze kadar kullanılan sırsız seramiklerin gelişim süreçleri araştırılarak, o dönemde kullanım amaçlı olarak üretilen; 'Taht Kompozisyonlu Sırsız Küp', 'Kırık Sırsız Küp', 'Hayvan Figürlü Sırsız Küp' ve 'Çift Kulplu Sürahi' üzerindeki motifler incelenmiştir. Süsleme sanatlarının dönemlere, milletlere damgasını vuran, en belirgin ortak özelliğini motif öğesi oluşturur. Genellikle, bir millette ya da bölgede, aynı dönemde tüm süsleme sanatlarındaki motifler birbirine paralel özellik gösterir. Araştırmanın örneklemini oluşturan sırsız figürlü seramiklerin üzerindeki süslemeler de o dönemin özelliklerini yansıtmaktadır. Bu eserlerin estetik yönünün yanı sıra işlevselliği de ön plandadır. Soğuğa dayanıklı olması ve içindekileri uzun süre muhafaza etmesi nedeniyle sırsız seramikler, günümüzde de tercih edilmekte ve benzer kullanım alanlarında yerini almaktadır. Bu araştırmanın birinci bölümünde; seramiğin tanımı yapılmış ve ilk çağlardan günümüze kadar tarihçesi hakkında öz bir bilgi verilmiştir. İkinci bölümde; Elazığ Müzesi'ndeki sırsız figürlü seramiklerin şekillendirme ve bezeme tekniklerine yer verilmiştir. Üçüncü bölümde; XII ve XIV. yüzyıldaki sırsız seramiklerin genel özelliklerine değinilmiş; ardından Elazığ Müzesi'ndeki sırsız figürlü seramikler hakkında bilgi verilmiştir. Dördüncü bölümde ise; Elazığ Müzesi'nde bulunan bu 4 adet sırsız seramik küp üzerindeki incelenen figürler, literatür tarama yöntemiyle elde edilen bulgular ışığında iki ve üç boyutlu seramik yüzeylerde çağdaş bir dille yorumlanarak; uygulamada kullanılan teknik ve yöntemler açıklanmıştır.
Görsel iletişim tasarımında özgün harfleme ile illüstrasyonun birlikte kullanımı ve bir uygulama çalışması

Görsel iletişim tasarımında metin ve imgenin birlikte uyum içinde olması gerekmektedir. Birçok görsel iletişim tasarımı ürününde metnin imge olarak kullanıldığı da bilinmektedir. Metnin bir tipografik düzenlemeden öte tamamen el yapımı olması ise hem kompozisyondaki imgeyle organik bağ oluşmasını hem de özgün bir ürün ortaya çıkmasını desteklemektedir. Bu tezde metnin el yapımı yazı, imgenin ise illüstrasyon olduğu durumlar görsel iletişim tasarımı açısından incelenmiştir. Tezin en önemli önermesi, harfleme olarak bilinen el yapımı yazının yaratıcı ve biricik olma özellikleri göz önüne alınarak özgün harfleme olarak adlandırılmasıdır. Özgün harflemenin temeli el yazısına dayanmaktadır. Bu nedenle ilk olarak el yazısının tanımı ve kısa tarihçesi anlatılmıştır. Özgün harflemenin yazılan değil çizilen bir süreç olması nedeniyle eskiz aşamalarıyla başlayarak detaylı bir biçimde aktarılmıştır. Özgün harflemenin üretim sürecinde yer alan harf ve kompozisyon oluşturma tekniklerinden bazıları ile literatüre yeni terimler kazandırılmıştır. Bu tekniklerin verimliliği ve uygulanabilirliği yazar tarafından uygulanarak analiz edilmiştir. Çalışmanın bir sonraki bölümünde ele alınan illüstrasyon konusu, yazarın tasarımcı bakış açısı çerçevesinde incelenmiş olup illüstrasyonun sanatla ilişkisi sorgulanmış, görsel iletişim tasarımındaki işlevleri ve görsel dil oluşturma kavramından bahsedilmiştir. Görsel iletişim tasarımında özgün harflemenin en sık kullanıldığı alanlardan biri olan illüstrasyonla ilişkisi bu araştırmanın ana konusu olmuştur. İllüstrasyonun bahsettiği konuya ve illüstrasyonun stiline göre metnin özgün harfleme ile oluşturulmasının uygun olduğu durumlar incelenmiştir. Görsel iletişim tasarımında özgün harfleme ile illüstrasyonun birlikte kullanılması hakkında detaylı bir tarih araştırması yapıldıktan sonra görsel iletişim tasarımı alanlarında özgün harfleme ve illüstrasyonun birlikte kullanıldığı alanlar ve örnekler incelenmiştir. Beşinci bölümde ise araştırmacının hayali bir meyve suyu markası olarak kurguladığı Good Jus için görsel iletişim tasarımları uygulanmıştır. Markanın logosu, kurumsal kimliği, ambalaj tasarımları, menü tasarımları, mekan tasarımları özgün harfleme ve illüstrasyondan oluşan tasarım anlayışıyla tamamlanmıştır.
Aziz Nesin'in sinemaya uyarlanan seçili eserlerinin göstergelerarasılık bağlamında incelenmesi

Bu çalışmada, Aziz Nesin'in, Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz, Zübük, Gol Kralı eserleri, göstergelerarasılık bağlamında, uyarlama türü kapsamında eser/film karşılaştırması yapılarak incelenecektir. Filmlerin analizine geçmeden önce, sinemanın doğuşu, Türkiye'de sinemanın tarihi gelişimi incelenecektir. Ardından da sinemanın ilk yıllarından itibaren farklı sanat alanlarıyla ilişkisi üzerinden, disiplinler arası etkileşim; metinlerarasılık ve göstergelerarasılık kapsamında incelenecek ve uyarlama türüne değinilerek filmler analiz edilecektir. Çağdaş Türk edebiyatının önemli yazarlarından birisi olan Aziz Nesin, gerek oyunları gerekse edebi eserleriyle ulusaldan evrensele ulaşmış önemli yazarlarımızdandır. Öz ve biçim açısından zengin bir içeriğe sahip olan Aziz Nesin eserleri, Türk sinemasında uyarlamalarla yerini almıştır. Tez konusu doğrultusunda Aziz Nesin'in eserlerinden uyarlanan Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz, Zübük, Gol Kralı filmleri; göstergelerarasılık kapsamında biçim, içerik, konu, karakter tema vb. yapılar uyarlama terimi üzerinden değerlendirilmiştir. Bu araştırmanın sonucunda, Türk sinemasına bakıldığında, ilk filmlerde tiyatral hava ve edebi eser uyarlamaları sıklıkla görülmektedir. Bu sıklığa rağmen, Aziz Nesin'in sinemaya uyarlanan üç eseri biçim ve içerik yönünden incelendiğinde, film ve eser karşılaştırmasından olumlu sonuçlar elde edilememiştir.