turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İhracata yönelik narenciye ürünleri ambalajı ve grafik tasarımı

Bu calxsmanxn kapsamx içinde ele alxnan 'Narenciye ürünleri Ambalaj x ve Grafik Tasarxmxn isimli arastxrmanxn konusu; Narenciye ürünleri Ambalaj xnxn ve üzerindeki Grafik Tasarxmlarxnxn ülkemiz acxsxndan önemini belirleyerek, bu konudaki gelişim sürecini etkileyen özellikleri olumlu ve olumsuz yönleriyle açxğa cxkarxlmasx ve belirlenen sonuclarxn ülkemizde Narenciye ürünleri Ambalaj x üzerinde özgün grafik tasarxmlarxnxn denenmesidir. Araştırma Sekiz bölümde baslxk ve alt baslxklarx- ile ele alxnmxstxr. Giriş bölümünde Narenciye ürünleri Ambalaj x ve üzerindeki Grafik Tasarxmlarxnxn bugüne değin gelişim süreçleri anlatxlmxs, konunun daha bilimsel boyutlarda, raslan- txya en az yer verecek şekilde arastxrxlmasx gereği vurgu - lanmxstxr. Birinci bölümde, ambalaj genel baslxgx altxnda ta- nxmlanxrken, ambalaj xn teknik ve hukuksal acxdan tarifleri yapxlmxstxr. Ayrxca, gelişmiş ülkelerle, gelişmekte o- lan ülkelerin ambalaj sektörüne verdikleri önem, uygulama - larx ile anlatxlmxs, sonuçta ülkemizde bu konunun ivedi çözüm beklediği vurgulanmxstxr. İkinci bölümde, ülkemizde uygulanan narenciye ürünleri ambalaj mxn yeri saptandxktan sonra, narenciye ürünleri ambalaj larxnxn olmasx gereken fonksiyonlarına değinilmiştir. Üçüncü bölümde, narenciye ürünleri için ülkemizde ve dünyada kullanılan ahşap ve mukavva sandık kutuları tasarımı özellikleri ile incelenmiştir. Dördüncü bölümde, alıcı davranışlarını etkileyen sanatsal ve diğer etkenler, ayrıca buna bağlı davranış modelleri alt başlıklar halinde araştırılarak belirtilmiştir. Beşinci bölümde, ambalajın tanıtım özellikleri ve buna bağlı plan ve mesajlar verilmiştir. Altıncı bölümde, narenciye ürünleri ambalajının ü- zerindeki grafik öğeler ve görüntülerinin özellikleri ve çeşitleri tesbit edilmiştir. Yedinci bölümde, özgün tasarım örnekleri yapılarak, uygulama aşamasına geçilmiştir. Bu bölüm, uygulama aşamasında tasarımcı açısından gerçekleştirilen evreleri belirten incelemeleri maddeler halinde sunmaktadır. Sekizinci bölüm, geliştirilen düşüncelerin, de ne melerle elde edilen sonuçların, grafik tasarımların çözümü için aşılması gereken engellerin ve olası çözüm önerilerinin tesbit edildiği sonuç bölümüdür.
Küresel gerçeklik üzerine subjektif bir bakış

Bu sunuş, küreselleşme sürecini yaşamakta olan dünyamızın, bu süreci idrak etme çabasındaki bir bireyinin, küremize 'bakmakla' gördüklerinin, küreningeçekleri olarak algıladıklarının ve bu girdiler üzerinden aklına ve tuvalinedüşen subjektif fikirlerinin bir dökümüdür. İlk bölümde, küremizde olup bitenleri algılayabilmek ve bunları yorumlamakçabasına girişilmiştir. Öncelikle, hem güncelliği açısından hem de tüm insanlığınüstüne kafa yorması gereken bir sorun olarak görülmesinden dolayı, Irak savaşıirdelenmiştir. İnsanlığın ulaşmış olduğu medeniyet seviyesine tezat, bu anlamsız savaşın, hayatın gündelik kaygılarına kapılmış medeni dünyalılartarafından büyük bir umursamazlık ve görmezden gelmeyle karşılanıyor olması eleştirilmiştir. Bu uygar dünyanın bir parçası olan sanatçıların da kişiselkaygılarla ilgilenmekten biraz olsun sıyrılırlarsa, kitlelerin küresel gerçeklerianlamak için ihtiyaç duydukları yardımı, sanatları aracılığıyla sağlayabilecekleridillendirilmiştir. İkinci bölümde küresel erkin dayattığı küresel yaşam kalıplarına karşı izlenebilecek yollardan biri olarak toplumsal gerçekçilik anlayışının, küreselgerçekçilik olarak yeniden ele alınması ve bu yolu izleyecek günümüzsanatçılarının, sanatlarıyla küresel bir duyarlılık yaratılmasına katkı yapacak bir çaba sergilemeleri önerilmiştir. Üçüncü bölümde de bu öneri çerçevesinde, küresel gerçeklikten ve özelde, onun belki de ilk ve en önemli gündemi olan savaştan yansıyan görüntüler, gerçekçi bir resimsel dille işlenerek, küresel güçler, onların sömürü araçları ve küreselleşmenin sonuçlarına karşı duran, eleştirel bir sanatsal yorum ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Interpreting glitch; the manifestation of digital culture: A study on the association between contemporary sound design and digital typography

Bu araştırma dijital medyayı ortaya koyan dijital tipografi tasarımı ve onun tüketimi ile ilgili kavramları, çağdaş ses tasarımı ile bilgisayar teknolojileri üzerinden hareket eden örüntüler arasındaki benzerlikleri araştırmaktadır. Teknolojik bir dizge arızalandığında ve artık işlevini yerine getiremediğinde özünü yitirir ve olan teknolojinin farkına varırız. Bu durumların çoğunda gürültü ve glitch meydana gelir. Bu nedenle, bu çalışma aynı zamanda Ses Sanatı'nda kullanılan biçimleriyle ses tasarımlarının dijital tipografi ile benzerliklerini takip ederek görsel bir çerçeveden gürültü ve glitch kavramlarını araştırmaktadır. Her iki alandaki tasarım örüntüleri arasındaki paralellik araştırmasının ve çözümlemesinin sonunda dizge yaklaşımı ile ulaşılan sonuçlardan yola çıkarak ortaya çıkan örüntülerin dijital kültürün bir görünümünü sunduğunu ve bu kültürün kendi işleme mantığına ve üretimlerine dayanarak çalıştığını ileri sürmektedir.
Gelenekselden çağdaşa macsabal

Süreklilik bir şeyin güncel varlığına işaret eder. Zanaatta süreklilik talebebağlıdır. Sanatta ise etkileşime bağlıdır. Bu etkileşim: günlük olaylar, felsefe, kültür, teknoloji ve farklı disiplinler ile gerçekleşebilir. En ilginci ise sanat ilezanaat arasında çoktan kopmuş olan halef selef ilişkisinin tekrar canlanaraketkileşime dönüşmesidir. Seramiğin zanaat kısmı, güzel sanatlar eğitimi almış olanlar için ilham verici olabilir. Özellikle de bu zanaat başka topraklardangeliyorsa daha da yoruma açık olabilir. Binlerce yıllık gelenek ve tarihin üstüne kurulu Kore yarımadasında çömlekçilikbaşlıca zanaat alanlarından birisidir. Tarihi olmasının yanında henüz hayatın içinde yaşayan ama yavaş yavaş kaybolmakta olan bir seramik kültürü vardır. Bunun en yaygın örneği de macsabaldır. Korelilerin genel amaçlı besin tüketimkapları olan macsabal, katı ve sıvı her türlü besin için kullanılır. Seramik kültürüne, geleneğine sahip olan toplumlarda üretilen her türlü seramiknesne binlerce yıl kalabilmekte ve kültürler arası geçiş yapabilmektedir. Kültürel aktarımda önemli bir yer tutan seramik objeler gelenekselden günümüz çağdaş dünyasına kalabilen; devamlılığı olabilen özelliktedir. Bu özellik zanaattan sanata esin kaynağı olmanın yanı sıra başlı başına sanat olarak işlenebilmektedir. Bu çalışmada geleneksel üretim olan macsabal biçimi, eski örnekleri, macsabalfırın yapımı ve macsabal ile etkileşimden doğan çağdaş çalışmalar incelenecektir.
Türkiye' de geçmişten bugüne litografi ve Atilla Atar' ın Dönüşüm serili taş baskıları

Tarihsel süreç içinde yaşanan kültürel değişim, sanat anlayışının gereklerini karşılamak adına, Türk resim sanatı içerisindeki sanatçılarımız, denemeler ve akımlara dahil olarak kendi biçimlerini yaratmaktadır. Baskıresim ise sunduğu çeşitlilikle ülkemizdeki sanatçıların sanatsal ifade biçimlerini genişleterek, diğer ülkelerdeki sanatçılarla ortak bir noktada buluşmasını sağlamaktadır. Resim sanatı içerisinde özel bir yere sahip olan baskıresim bilinen resim anlayışından ayıran özelliği, eserin yaratım süreci ve sonrasındaki teknik sürecin karmaşıklığıdır. Bu nedenle kullanılacak malzemeye hakimiyet diğer resim tekniklerinden daha fazla önem taşımaktadır. Baskıresim en cazip yanı ise çoğaltılma mantığına dayanması ve çok daha ucuza mal edilebilmesidir. Bu sayede baskıresim birden çok alt türe ayrılmış ve sanatçılar üzerindeki etkisi çeşitlendirilmiştir. Eski zamanlardan beri çeşitli ülkelerin kültürlerinde, farklı amaçlarla uygulanmıştır. Fakat baskıresmin sanat dalı olarak kullanılmaya başlaması çok daha yakın zamana dayanmaktadır. Bu nedenle çağdaş sanatta yenilik ve farklı olana gösterilen ilgiyle tüm dünya sevilmektedir. Ülkemizde son yıllarda ismini duyurmaya başlayan bu teknik zahmetli olmasından kaynaklı bazı sanatçılar tarafından kullanılmıştır. Bazıları ise neredeyse boya resmi bırakarak kendilerini baskıresme adamışlardır. Bu sanatçıların en önemlilerinden biri de Atilla Atar 'dır. Anadolu Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'ndeki çalışmalarıyla, ülkemizde baskıresmin gelişmesine büyük katkı sağlamakla kalmamış, baskıresmin alt dalı olan taş baskı tekniğiyle de anılan bir sanatçı haline gelmiştir. Bu araştırma da Atilla Atar'ın yaşamı, sanat hayatı, akademik kimliği ve taş baskı tekniğine olan katkılarına yer verilmiştir. Atilla Atar'ın gözlemleri sonucu, toplumdan ve doğadan etkilenişiyle çıkarttığı eserlenin taş baskı tekniğiyle birleştirerek ortaya çıkarttığı çalışmaları incelenerek aktarılmıştır. Bu tez çalışmasının amacı, baskıresin alt tekniği olan taşbaskının ülkemizdeki gelişimi ve Atilla Atar'ın 'Dönüşüm' serili taş baskı çalışmalarının irdelenmesidir.
Çizginin sanatta kullanımı

Bu tez çizginin sanatta tasarım elemanı olarak kullanımım irdelemektedir. Tez çalışması boyunca çizginin tanımı, sanat tarihindeki gelişim süreci, diğer tasarım elemanları ile olan ilişkisi, görsel algılamadaki yeri, doğada, resimde, heykelde ve sonuçta da Türk resim sanatında kullanımı irdelenip incelenmiştir. Amaç gereği on bir ana bölüm başlığı altında toplanan çalışma, girişten sonraki ikinci bölümünü çizginin tanımına ayrılırken, üçüncü bölümü de çizginin bir tasarım elemanı olarak gücünü, önemini belirleyen oluşumu ve biçimlerine ayrılmıştır. Dördüncü bölümde, çizginin tarih öncesi dönemlerden bu yana, çağlar boyu üzerinde yaşadığımız dünyanın her yerindeki toplulukların sanatlarında kullanımı irdelenmiş, uygarlıkların yolunu açan yazının bulunuşu ve yine bilimi, tekniği ve sanatı bugüne taşıyan çizgi ile oluşturulmuş yapıtlar örneklerle belirtilmiştir. Bu bilgilerin ışığında çizginin ilk kullanımının ortaya çıkışıyla birlikte, nerelerde, nasıl ve niçin nelere hizmet ettiğinin anlatıldığı beşinci bölümde, özellikle diğer tasarım elemanları ile olan ilişkileri incelenmiştir. Altıncı bölümde ise; çizginin algılanmasının, görsel dünyamızda bir tür gereklilik olduğunu da özellikle vurgulanarak simetri, ritim, hareket gibi oluşumlarının birbirleri ile olan ilişkileri kurulmuştur. Yedinci bölüm, doğadaki biçimlerde çizgilerin algılanmasına, sekizinci, dokuzuncu ve onuncu bölümlerde ise sadece resim, heykel ve mimaride diye bölümlere ayrılarak, çizgiyi bu sanat dallarında ayırıp, öznelleştirerek, açıklanmaya çalışılmıştır. Son bölümde, 'Türk Sanatında Çizgi' ana başlığında toplanan, Türklerin tarih sahnesinde ortaya çıkışından Cumhuriyet dönemi ve bugüne kadar çizgiyi kullandıkları tüm sanat dallarında, çizginin gelişimi incelenmiştir.
Başlangıcından günümüze animasyon-sinema ilişkisi

İnsanoğlunun, tarihin her döneminde hareketli görüntüler üretmek için istekli olduğu bilinmektedir. 19. yüzyıla kadar gerçek anlamda hareketli görüntüler elde edilememiştir. 1824 yılında görme özelliklerinin tanımlanmasından sonra optik oyuncaklarla beraber ilk hareketli görüntüler üretilebilmiş ve bu oyuncaklarda el çizimleri kullanılmıştır. 1892 yılına gelindiğinde Emile Reynaud, tasarladığı optik tiyatro aygıtıyla beraber yine el çizimlerini kullanarak ilk sinema gösterisini gerçekleştirmiştir. Ancak 1895 yılında Lumiere Kardeşlerin sinematograf aygıtıyla ilk gösterisi, sinemanın başlangıcı olarak evrensel anlamda kabul görmüştür. Elle yapılan hareketli çizimler, Lumiere Kardeşlerin gerçek görüntüleri karşısında dikkate alınmamıştır. Sinemanın başlangıcında gerçek filmlerin sonunda kendisine küçük gösterim imkanları bulan animasyon, ilerleyen yıllarda anlatım tarzını ve görsel yönünü geliştirmiştir. 1927 yılında sinemada sesli döneme geçilmesiyle birlikte sesin getirdiği problemleri başarılı bir şekilde kendi lehine çevirip itibar kazanan animasyon, uzun metraj animasyon filmlerin ortaya çıkabilmesi sayesinde sinema salonlarında gerçek filmler gibi izlenmeye başlamıştır. Animasyon, 1990'larda teknolojik imkanların artmasıyla gerçek filmlerde elde edilemeyecek fantastik görüntüler yaratmayı başarmıştır. 2000'li yıllara gelindiğinde yarattığı başarılı gerçeküstü görsellik sayesinde animasyonun, sinemanın ayrılmaz bir parçası olduğu açıkça görülmüştür.
Resim sanatında fon ve figür çözümlemeleri açısından d grubu

Resim sanatında, fon ve figürü oluşturan; renk, leke, ışık-gölge gibi evrensel sanat kuramlarıdır. Bu kuramlarla, espas, derinlik, boyut gibi unsurlar oluşturulur. Renk ve renklerin kanunları, zıtlıklar, değer farklılıkları, onları birbirlerinden ayıran mesafe ve aralıklar, resimde biçimleri oluşturur. Bütün bu elemanların bir araya gelmeleri sonucunda bir resim meydana gelir. Formlar, ritmler, biçimlerin gelişmesi doğadan değil, resmin kendi değerlerinden hareketlenir. Türk resminin 19. yy. 'dan önceki örnekleriyle, genel olara el yazması kitap resmine dayandığını biliyoruz. 19. yy.'da da minyatür resmine Batı yöntemleri girmeye başlamıştır. Sanatımızın tuval üzerine yağlıboya teknikleriyle çağdaş figüratif açılıma sahne olan ilk dönemi 19. yy. yarısı, hatta sonlarıdır. Sanayii Nefise döneminde asker ressamlarla figüre ağırlık veren çalışmalar yapılmıştır. 1914 kuşağı sanatçılar da figür, kompozisyon sorunlarına olan duyarlılık ilk kez artmıştır. Türk resminde empresyonist anlamda ve fotoğraftan yapılan çalışmalara tepki olarak D Grubu ortaya çıkmış ve Türkiye'de dışavurumcu sanatın öncüleri olmuşlardır. Abidin Dino, Nurullah Berk, Zeki Faik İzer, Elif Naci, Cemal Toilu ve heykeltraş Zühtü Müridoğlu'ndan oluşan bu grup daha sonra kendilerine dönem dönem katılan sanatçılarla sayıları artmıştır. Bu grup fon ve figür çözümlemelerini sanatın evrensel yöntemlerine dayalı olarak dışavurumcu bir yolla çözümlemeye gitmişlerdir.
Türk resminde bir dışavurum olarak bunalım izleri

Sanat, toplumların yaşamı boyunca dönemin siyasi, ekonomik, sosyo-kültürel, din ve savaş gibi birçok etmenlerinden etkilenir. Sanatçı yaşantısındaki etmenlerden elde ettiği ruhsal çıkarımları kendi iç dünyasındaki karşılaştırmalar sonucunda, eleştirel tutumla ya da olduğu gibi sade bir anlatımla eserlerini dışa vurmasıdır. Ruhsal dışavurumun yansıması olan bunalım; toplumun yaşamı boyunca, uyaranlara karşı duyarlığın, iş yapabilme gücünün, kendine güvenin azalarak karamsarlığın, umutsuzluğun güçlenmesiyle ortaya çıkan ruhsal çöküntüdür. Osmanlı Devleti'nin çöküşüyle başlayan sanattaki bunalım, Türk resim sanatında yeni bir dönemin başlangıcıdır. Birinci Dünya Savaşı'nda Türk toprakları dört bir yandan işgal altındadır. Türk halkının sosyo-ekonomik alanda yaşadığı bunalımı bir nebze olsun unutturmak amacıyla cephelere gönderilen sanatçılarımızdan bir kısmı, askerlerimizin kahramanca çarpışmalarını resmederken bir kısmı da savaşın toplumda bıraktığı dehşeti ve bunalımı resmetmiştir. Cumhuriyet ilan edildikten sonra Türk resim sanatında yeniden parlama yaşanmışken İkinci Dünya Savaşı başlamıştır. Her ne kadar savaşa katılmamış olsak da savaşın getirmiş olduğu buhran, tüm ülkede yıllarca sürecek olan bunalımla hissedilecektir. Toplumun yaşamış olduğu ekonomik, kültürel ve siyasal çöküntüyü ressamlarımız eleştirel tutumla eserlerinde dışa vuracaklardır. Ayrıca, 1960, 1971 ve 1980 yıllarında yaşanan askeri darbeler, siyasi çalkantılar, ekonomik çöküş ve kültürel değişimin izleri sanatçılarımızın eserlerinde görülecektir. Bu tez çalışmasında; batı tarzı Türk resim sanatının başlangıcından günümüze kadar ekonomi, sosyo-kültürel, savaş ve birçok etmenlerin sonucunda ortaya çıkan 'bunalımı' resimlerine yansıtmışlardır. Bu sanatçılardan Abidin Dino, Alaettin Aksoy, Aydın Ayan, Bedri Rahmi Eyüpoğlu, Hüseyin Avni Lifij, Kasım Koçak, Metin Talayman, Nedim Günsür, Neşe Erdok, Neşet Günal'ın eserleri incelenerek tarafımdan değerlendirilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın son bölümünde 'Uygulama Çalışmaları' başlığı altında Erva Nur Dalkıran'ın bunalım eğilimde yapmış olduğu resimlerinin analitik çözümlemeleri yer almaktadır.
1990 sonrası sanatta etkileşim bağlamında sanat eseri ve izleyici

'1990 Sonrası Sanatta Etkileşim Bağlamında Sanat Eseri ve İzleyici' isimli tez, küreselleşme, neoliberalizm ve internet gibi 1990'lı yılları etkileyen olguların sanatı değiştirme ve dönüştürme potansiyelini göz önünde bulundurarak, bu dönemden öncesini ve sonrasını, sanat eseri ve izleyici etkileşimi bağlamında açığa çıkan örnekleri temel alarak araştırmıştır. İzleyicinin sanat yapıtına bir ileten konumuna geçerek müdahil olması bağlamında ele alınan 'etkileşim', Fütürizm'den başlayarak gözlemlenmiştir. Hazır nesne, kolaj ve zaman gibi kavramların sanat yapıtının ve sunumunun özelliklerini değiştirecek şekilde sorgulanması, öncü akımların ve sanatçıların çalışmalarında, sanat eseri ve izleyici etkileşimi bağlamında örneklerin arttığını göstermiştir. Sanat eserinin sunulmasında önemli bir bileşen olan mekana yapılan müdahaleler ve sanatın galeri/müze dışına çıkması da etkileşimi arttıran unsurlardır. Sanat eseri ve izleyici etkileşimini, teknoloji, internet ve iletişimin gelişmesi doğrudan etkilenmiştir. Büyük ölçekli sergilerin küreselleşme ve neoliberalist gelişmelerle finansal olarak desteklenmesi, sanat yapıtlarının sunum imkanlarını arttırmıştır. Böylece sanat eseri ve izleyici etkileşimini öne çıkaran yapıtların görünürlüğü artmıştır. Üç bölümden oluşan tezin birinci bölümünde, 20. yüzyılın başından itibaren Fütürizm ve Dadaizm'le başlayan sanat yapıtına izleyicinin dahil olma süreci, 1950 sonrasında sanattaki açılımlar ve sanat mekanının çeşitlenmesiyle birlikte incelenmiştir. İkinci bölüm, iletişim ağlarının gücündeki artış, teknolojik, sosyolojik, politik, ekonomik gelişmelerle birlikte sanatın daha güçlü bir odağa dönüştüğü 1990 sonrası döneme odaklanmıştır. Yapıtların arkasındaki kurumsal desteklerin arttığı, günümüz sanatını etkileyen ve yönlendiren son kerte bağlamında, 1990 sonrası sanatta, ele alınan sanat eseri ve izleyici etkileşimi içeren örnekler, dönemin özelliklerini ortaya koyacak şekilde oluşturulmuştur. Üçüncü bölümde ele alınan kişisel çalışmalar, sanat eseri ve izleyici ilişkisini etkileşim bağlamında sorgulayan ön uygulama ve değerlendirmelerdir. Bu çerçevede sanat eseri ve izleyici etkileşimi bağlamında elde edilen deneyimin gelecek yeni uygulamalara ve kuramsal yapılanmalara ışık tutması ve açılımlara olanak vermesi hedeflenmiştir.
Duygulanımlar politikası olarak güncel sanat: Fragman bedenler

Bu çalışmamızda, varlığa içkin 'oluş' mefhumunun kuramsal ve estetik boyutta politik olarak nasıl kavramsallaşacağı incelenecektir. Bu sebepten ötürü, bazı düşünür ve sanatçıların bu mevzuya hangi odaklardan yaklaştıkları ve oluş'u yaşamlarına bizzat dahil edişleri ile fragmanlaşan bedenlerin açığa çıkaracağı dildekiheterojen üslup irdelenecektir. Bu bağlamda birinci bölümde, Spinoza'nın temel aldığı beden üzerindenkonumlandırılan duygulanış, duygu ve conatus kavramlarının oluşa giden süreçte ne derece önemli olduğu aktarılacaktır. Spinoza varlığın oluşunu, zihin-beden bütünlüğü üzerinden anlamlandırırken yaşamı bir akış ve oluş olarak incelemiştir. İkinci bölüm Deleuze'ün kavramları ışığında, oluşa giden sürecin henüz tanımlanmamış, birey öncesi tekillik sahasındaki kuvvet ve kudret derecelerinin ortaya çıkışındaki değişim ve dönüşümlerin tespit edilişine ayrılacaktır. Üçüncü bölümde ise, oluş'un politikleşmesinin vücut bularak fragmanlaşmasının sanatçı ve sanat eserleri üzerinden analiz edilişi ile mesele çoğulcu bir dil kazanacaktır.
A development and management model for model making facilities in industrial design education

Bu çalışmanın amacı endüstriyel tasarım okullarında sıfırdan bir model yapımolanağı kurma yahut var olan bir model yapım olanağını geliştirme çalışmalarındaörnek alınabilecek bir model oluşturmaktır. Çalışma bu modeli oluştururken, ayrıca ikinci bir amaç olarak da Türkiye'de model yapım olanakları hakkında insanların zihinlerinde yıllar içinde bir gelenek hatta daha da kötüsü kültüredönüşmüş olan kötü fikirleri değiştirmeyi amaçlamaktadır. Bu amaca ulaşmak için çalışma en büyük öncelik olarak sağlık ve güvenlik, ardından etkili planlama veyönetme, ve olabildiğince tüm fakülte elemanlarının katılımını ki diğer bir değişlesorumluluğun dağılımını vurgulamaktadır. Çalışma olanaklara hacim ve yapı, ve üzerinde bulundurması gereken özellikler olarak, ve bu yapının içindeki donanım olarak odaklanmaktadır. Bu tip olanaklarda önem verilmesi gereken özellikler olan havalandırma ve ışıklandırmayı, ne tip olanakların kurulması konuları üzerinde duruluyor. Yönetim ise çalışmanın vurguladığıson ama büyük ihtimalle de model yapım olanakları kurulumunun en zor bölümdür. Çalışmanın uygulamaları İzmir Ekonomi Üniversitesi Güzel Sanatlar ve Tasarım Fakültesi Model Yapım Olanaklarında yer almaktadır ve olanaklar kurulum aşamasında olduğu için de geliştirilmeleri devam etmektedir.
Sanatçı defterleri bağlamında İlhan Berk'te görsellik ve uygulamalar

Sanatçı defterleri günümüzde asıl yapıtın aracı olmaktan kurtulmuş halde birer sanat nesnesi olarak sergilenebiliyorlar. Defterin özgürleştiği bu alanda görselliğin her türünü şiir diline katabilmiş olan İlhan Berk'in, şiir dünyasının somut ve birincil kaynaklarını inceledik. Her türlü yaratıya yazı gözüyle bakan, şiir diye bir türü yadsıyan İlhan Berk, defterlerinde ve defterlerinin basılmış halleri kitaplarında fotoğraftan, el yazılarına, lokanta menülerine, desenlere değin geniş bir görsel yapı hakim. Berk'in yayımlanmış kitaplarında da şiir diline girmesi yadsınacak farklı disiplinlere ait görsel imgelerin Berk'in şiir diline girebildiğini görürüz. Berk'in zamanlar arası mekan sorgulamaları, gövdesini her türlü araştırmanın ve yaratının merkezine koyması, nesneler dünyasına karşı ilgisi onu daha özgün yapar. Bir şairin şiir dilinin görsel olanaklarındaki araştırmaları ve bu araştırmalarının ve yaratılarının birincil nesneleri defterlerine şahit olmak açısından bu tezin önemli olduğunu düşünüyoruz. Gövde, mekan, yazı, nesneler dünyası, resim yazı ilişkisi, sayılar ve işaretler dünyası Berk'in sanat evreninde iç içe geçmişş sarmal bir yapı oluşturur. Nihayet, şiir dilinin disiplinler arası bir araştırmanın da konusu olabileceğini görürüz. Defter ise sanatçının belirli bir mekan olarak sanatçının gövdesiyle girdiği ilişkinin somut ve birincil nesnesidir. Aynı zamanda deftere ev ve mekan metaforu açısından da yaklaşabiliriz. Gövde'nin yaratı anında defterle girdiği dolaylı ve doğrudan ilişkilerin kaynağına bakarken defterin mekanına da bakmış oluruz. Deftere bakarak yaratının zamansal arketipine de şahit oluruz. Sonuç olarak bu tezde sanatçı defterleri bağlamında İlhan Berk Defterlerini görsellik açısından incelerken, dilin disiplinler arası çok katmanlı noktalarında nerelere bağlandığını da ortaya koyma amacındayız.
Günümüz sanatında ifadeci yaklaşımlar bağlamında belirginleşen desen olgusu

Günümüz sanatını anlamlandırabilmek, çağdaş gündelik hayatın içeriği ile bağlantısını incelemekle mümkündür. Yaşanan kültürel pratiğin tarihi sanat kurumu ile bağlantısının çözülmesi, modernleşmenin her dönem ittiği kültürel özerklik estetiği, modern dünya insanını çağın gereklerine uygun ifade şekillerine doğru yönlendirmiştir. Kültürel süreçle birlikte şekillenen günümüz sanatı; sanatçının kendini ifade şekliyle önem kazanır. Bu çalışmada, ifadeci yaklaşımlar bağlamında yeni algılamalar ve dışavurumsal süreçlerin (1980'li yıllar) günümüze kadar gelişim aşamaları ile biçimlendirilmiş görselliğin ve içeriğin dayandığı lirizm, korku, öznellik, popüler kültür, cinsiyet, din, beden, politika kavramlarının eleştirel anlayışlarla olan ilişkisi incelenmiştir. Ayrıca ifadesel söylem alanında, belirginleşen yeni algılamalar ve dışavurumsal süreçlerin, günümüz sanatındaki eserlerin yorumlanabilmesinde sağladığı katkılarla, yine öne çıkan figüratif tavır ve siyasi algılamaların, çağdaş söylemler dahilindeki kavramsal süreçlere nasıl dönüştüğü irdelenmiştir. Öncelikle, ifadeci anlatımlara yön veren çizgisel anlayışların 2000'li yıllarda öne çıkan isimlerinden Raymond Pettibon, Marlene Dumas, Luc Tuymans, Peter Doig, Wilhelm Sasnal, Neo Rauch, Wilhelm Kentridge gibi sanatçıların; ifadesel söylemleri ve belirginleşen desen ağırlıklı eserleriyle, günümüz sanatındaki etkin konumlarına dikkat çekilmek istenmiştir. Türkçe