turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The impact of the single currency upon European identity

Bu tez, avro'nun Avrupa kimliği üzerindeki etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Bu amaca yönelik olarak, tezde kimlik teorisi ile para kavramı analiz edilerek, para ve toplumsal kimlik arasındaki ilişki ortaya çıkarılmış ve elde edilen mantıksal ilişki avro ile Avrupa kimliği arasındaki dinamiğe uygulanmıştır. Konunun daha iyi kavranması amacıyla, bazı üye devletler üzerinde daha fazla durulmuş ve her üye ülke kendi özel durumu içerisinde değerlendirilmiştir. Bu tezin bulguları göstermektedir ki, avro'nun Avrupa kimliği üzerindeki yapıcı etkisi, söz konusu üye devletin Avrupalılaşma ve Avrupa kimliğine karşı olan tutumu tarafından belirlenmektedir. Buna göre, Avrupalılaşma ve Avrupa kimliğine karşı pozitif bir tutum içinde olan üye devletlerde, avro'nun Avrupa kimliği üzerinde yapıcı bir etkisi bulunmaktadır. Diğer taraftan, Avrupalılaşma ve Avrupa kimliğine karşı negatif tutum sergileyen üye devletlerde ise avro'nun Avrupa kimliği üzerinde ne negatif ne de yapıcı bir etkisi bulunmaktadır.
Challenges to the South Caucasus policy of the EU:The case study of the Nagorno Karabakh Conflict

Soğuk Savaşın sona ermesi ile Güney Kafkasya tüm dikkatleri tekrar üzerine çekti. Zengin yeraltı kaynakları bu coğrafyayı bölgesel ve küresel aktörlerin rekabet sahasına çevirdi. Avrupa Birliği de bu rekabette yerini almak isteyen aktörlerden biri oldu. Soğuk Savaş sonrasında ortaya çıkan güvenlik endişelerini öne sürerek, bölgeyi yeniden şekillendirmek adına bu coğrafyada yer alan devletlerle ilşkilerini derinleştirdi. Ancak Avrupa Birliğinin bölgeye uygulayacağı politikalar önünde en büyük engeli bölgesel krizler oluşturuyordu. Krizlerin başka tipte güvenlik tehditlerine ve risklerine yol açacağı gerçeğine inanan Avrupa Birliği bu krizlerin çözümüne kendi sivil metodları ile katkıda bulunmaya karar verdi. Bu tez, Dağlık Karabağ örneğini ele alarak Avrupa Birliğinin kriz çözme politikasının başarılı olup olmadığını incelemiş, bölgesel ve küresel aktörlerin bölgenin siyasi atmosferine, krizlere, Avrupa Birliği'nin Güney Kafkasya politikasına ve sivil kriz çözme metodlarına olan etkisini kanıtlamıştır.
Avrupa Birliği ve medya: Türkiye'de yazılı basında Avrupa Birliği haberleri

Ulusal yazılı basında yer alan Avrupa Birliği haberlerinin incelendiği bu çalışmada, değişen bağlamlara göre 'şeylerin' tanımlarının, yüklenen anlam ya da değerlerin, temsillerin değiştiği ve bunların konumlanmalarının birbirinden çok farklı formları olduğu temel varsayımından yola çıkılarak AB konusunun 2004 Zirve dönemi ve 2006 Zirve dönemlerinde basındaki temsil biçiminde ne tür değişimlere uğradığı ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde uylaşım sorunsalına açıklık kazandırılarak bu bağlamda liberal ve eleştirel yaklaşımcıların haber anlayışlarına yer verilmiş, 'rıza'ya ilişkin kısa saptamalarda bulunulmuştur. Ardından gerçek sorunsalı, temsil, dil ve anlamlandırma konularına değinilerek, temsilin neden değişime açık olduğu anlatılmaya çalışılmıştır. Son bölümde ise 2004- 2006 Zirve dönemlerinde yaşanılan gelişmeler ayrıntılandırılarak, bu bağlamda Türkiye-AB Zirve dönemlerinde temsilde gözlenen farklılaşma noktaları ortaya konulmaya çalışılmıştır.
The history and experience of Spanish, Greek and Portuguese agriculture in the European Union

Bu tezde Yunanistan, Portekiz ve İspanya'nın Avrupa Birliği üyeliği incelenmiştir. Ortak Tarım Politikası'na tam geçiş, İspanya, Portekiz ve Yunanistan'ın üretim, tüketim ve ticaret kalıplarını değiştirmiştir. Bu ülkelerin üretim yelpazeleri de intibaktan geçirmiştir. Sebze, meyve, balık ve diğer tipik Akdeniz ürünlerinin üretimi artmıştır. Tüketim kalıplan gelir esnekliği düşük ürünlerden gelir esnekliği yüksek ürünlere kaymıştır. Bu ülkelerin tarımsal ticaretlerinin yönü Avrupa Birliğine yönelmiştir. Komşu olunan AB ülkesi ile ticaret, diğer ler AB üyesi ülkeler ile olan ticaret artışına göre daha hızlı artmıştır. Bu ülkelerin ticaret hacimlerinin büyük bir bölümü AB'nin Akdeniz ülkeleri ile gerçekleşmektedir.
Globallaşma sürecinde Türkiye-AB ilişkilerinin vergi uyumlaştırmaları yönünden değerlendirilmesi

Türkiye, geride bıraktığımız 42 yıllık zaman zarfı içerisinde AB'ye üye olma yolunda uzun bir mesafe kat etmiş bulunmaktadır. Buna rağmen, Türkiye'nin AB'ye üyeliği çeşitli siyasal ve ekonomik kriterler nedeniyle çok yakın bir zamanda mümkün görünmemektedir. Türkiye-AB yolunda ilerlemeye ve sonuçta bu üyeliği elde etmeye kararlıysa, AB üyeliği için Kopenhag ve Maastricht kriterlerini esas alarak siyasal ve ekonomik yönden köklü reformlara başvurmalıdır. Ekonominin lokomotifi rolünü oynayan vergi sistemi Türkiye'nin AB üyeliğinde önemli bir yere sahiptir. Türkiye her ne kadar Birliğe üye olmasa da, bu üyeliği elde etme yolunda isteklilik ve kararlığını vergi sistemini AB modeline uygun olarak yenilemekle Birlik üyesi olma yolunda önemli bir mesafe katedebilir. Bu çalışmada, önce Globalleşme süreci ve bu süreçte vergi uyumlaştırmalarının yeri ve önemine değinilerek, globalleşmeden faydalanmak isteyen Türkiye'nin AB ile ilişkileri ele alınmıştır. Çalışmanın ana amacı olarak, Türkiye-AB ilişkilerine vergi uyumlaştırmalan açısından değinilmiştir. Türkiye-AB ilişkişlerinde vergi uyumlaştırmaları dolaylı ve dolaysız vergiler açısından ayrı -ay n olarak ele alınmış, bu konuda kat edilen mesafe ve mevcut sorunlara değinilmiştir. VI
AB parasal entegrasyon sürecinde Türkiye Merkez Bankası

Dünyadaki ekonomik entegrasyonların en önemlilerinden olan Avrupa Birliği'nde, gerçekleştirilen ekonomik ve parasal birlik gerek Avrupa Birliği açısından gerekse de dünya ekonomisi açısından büyük önem taşımaktadır. Kuşkusuz, Avrupa Birliği Ekonomik ve Parasal Birlik süreci ve Euro'nun kullanımı, entegrasyon olgusuna ilişkin değerlendirmelere yeni bir soluk getirecek niteliktedir. Avrupa Para Birimi üye ülkelere olduğu kadar, dünya ekonomisine etkileri bakımından da üzerinde düşünülmesi gereken bir konudur. Ortak Para Politikası kadar onun kurumlarının da niteliği tartışıldığı ölçüde Avrupa Merkez Bankası da gündeme gelmektedir. Bu bağlamda bu konusu çalışma; Avrupa'nın ekonomik ve parasal birliği gerçekleştirmesi ile ilgili bilgiler verilerek, tek para birimine geçişin, Avrupa Merkez Bankası'nın aday ülkelerin ekonomik yapıları ve Ulusal Merkez Bankaları üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır.
Ulus-üstü bütünleşmeden ulusal parçalanmaya Avrupa Birliği'ndeki ayrılıkçı hareketler: İskoç ve Katalan örnekleri

Avrupa Birliği, ortak bir siyaset, kimlik ve benzeri unsurlar üzerinden Avrupa için bir bütünleşme ideali öne sürerken, Birleşik Krallık, İspanya, Fransa, İtalya ve Belçika, siyasi, ekonomik, sosyal ve kültürel temelli ayrılıkçı hareketler ile karşı karşıya kalmıştır. Bu hareketler Avrupa bütünleşmesi açısından bir ikilem yaratmıştır. Diğer taraftan, İskoç ve Katalan ayrılıkçı örnekleri, Avrupa ülkelerindeki diğer ayrılıkçı hareketlerden farklı bir konuma yerleşmiştir. Bu iki örnek, ulus olarak tanınabilmenin gerektirdiği niteliklere sahip olmuş ve ayrılma yönünde kuvvetli bir toplumsal mutabakat sergilemiştir. Ayrılma sonrası içinde, kendi ayakları üzerinde durabilmeleri yönünde ekonomik bir potansiyele sahip olduklarını hissettirmişlerdir. Avrupa bütünleşmesinin bölgeselleşme bağlamında ayrılıkçı hareketler üzerinde etkisinin olduğu düşünülmektedir. Bununla birlikte, ayrılma taleplerinin arkasında, Avrupa'nın bölgeselleşme politikalarının dışında başka faktörler de yer almıştır. İskoç ve Katalanların, ayrılma için temel gerekçelerini, tarihlerinde ve bugünkü ekonomik kaynakların paylaşımında ortaya çıkan ihtilaflarda aramak gerekmektedir. Bu tezde, İskoç ve Katalanların ayrılma talepleri, kavramsal, kuramsal, tarihsel ve ekonomik çerçevede incelenmeye çalışılarak, bu taleplerin Avrupa Birliği'nin bölgeselleşme politikalarıyla etkileşimi ortaya koyulacaktır. Haklı Neden Kuramları ile İskoç ve Katalanların talepleri, İngiliz Okulu Kuramı ile de, ayrılıkçı hareketlere karşı olan Birleşik Krallık, İspanya ve Avrupa Birliği'nin mevcut konumları anlamlandırılmaya çalışılacaktır. Kuramsal temellendirme ile birlikte, İskoç ve Katalanların kendi tarihsel süreçleri ve ekonomileri ele alınacak ve Birliğin bölgeselleşme politikalarının etkisi detaylı olarak irdelenecektir. Bu sayede de Avrupa Birliği'nde ve üye ülkelerde, bütünleşme ilerletilmeye ve derinleştirilmeye çalışılırken niçin ayrılıkçı hareketlerin güçlenme eğilimi taşıdığı sorusuna cevap aranmış olunacaktır.
Turkey's alignment to the European Union's transport policy: Revisiting the integration theories

Bu çalışma Türkiye'nin Ulaştırma alanında AB'ye entegrasyonunu araştırmaktadır. AB ile Türkiye arasında kurulmuş olan Gümrük Birliği'nin güncellenmesinin tartışıldığı bu günlerde, Ulaştırmanın ikili ekonomik ilişkilere olan katkısı göz ardı edilmemelidir. Bunun yanında, Ulaştırma entegrasyonu halen Türkiye'nin tam üyelik öncesi çözüme kavuşturması gereken konular arasında yer almaktadır. Yakın zamanda yapılmış siyasi söylemler ve önemli yatırımlar, Türkiye'nin Ulaştırma entegrasyonu konusunda hayli ilerlediğini iddia etmektedir. Bu çalışma da bu söylem ve yatırımların etkisini ve geçerliliğini ortaya çıkarmak için düzenlenmiş ve Türkiye'nin AB Ulaştırma politikalarına ne kadar entegre olduğunu bilimsel olarak incelemiştir. Bu bağlamda araştırma üç ayrı vaka analizini karşılaştırmış ve sonuçları gözlemlemiştir. Almanya, Birleşik Krallık ve Türkiye Ulaştırma konularında aynı yönetim modeline sahiptir ve vaka çalışmaları olarak seçilmişlerdir. Üç farklı entegrasyon teorisinin hipotezleri değerlendirilmiş ve Çok düzeyli yönetişim modelinin Ulaştırma entegrasyonu için uygunluğu vurgulanmıştır. Yapılan bu testler sonucunda Türkiye'nin entegrasyon bağlamında gerekli olduğu savunulan yönetişim modelinin kurulumunda sorunlar yaşadığı tespit edilmiştir. Türk devlet görevlileri ve çıkar grupları ile yapılan toplantılar sonucunda bu tespitin nedeninin Türkiye ve AB arasında Ulaştırma alanında yaşanan yüksek derece siyasallaşma ve seçiciliğin olduğu belirtilmiştir.
Lizbon Antlaşması çerçevesinde: Avrupa Birliği'nde üçüncü devlet vatandaşlarının serbest dolaşımı

Bu doktora tezi, AB ortak sınır denetimi ve vize politikası kapsamında üçüncü devlet vatandaşlarının üye devletlere seyahatlerinde tabi oldukları giriş, kısa süreli kalış ve çıkışa ilişkin ortak kuralların geniş kapsamlı bir incelemesini sunmaktadır. AB'de kişilerin serbest dolaşımı kavramına açıklık getirme çabasıyla, Birlik vatandaşlarının ve üye devletlerin ülkelerinde yasalara uygun ikamet eden üçüncü devlet vatandaşlarının serbest dolaşımı ayrıca ele alınmıştır. Türk vatandaşlarının AB-Türkiye Ortaklık hukukundan kaynaklanan serbest dolaşım hakları, Birlik hukukunda yaşanan güncel gelişmeler ışığında değerlendirilmiştir. Ancak çalışma odak noktasını, AB ortak sınır güvenliği ve vize rejimine ilişkin yasal düzenlemeler ile mekanizmaların incelenmesi olarak korumaktadır. Bu bağlamda dış sınır geçişlerinde uygulanan denetimlerin ortak standart ve usullerini belirleyen Schengen Sınırlar Kodu'nun düzenlemeleri; Schengen Bilgi Sistemi ve SIS'nin kuruluşu, işleyişi, veri güvenliği ve veri korumasına ilişkin getirdiği yasal önlemler ile üçüncü devlet vatandaşlarına sunulan başvuru yolları; dış sınırlarda ortak operasyonları yürütmekle görevli FRONTEX ve acil müdahale ekiplerinin görev alanları ve faaliyetleri; biri Schengen vizesinin verilme koşul ve kurallarını düzenleyen Vize Kodu, diğeri vize başvurucularının kimlik bilgileri ile biometrik verilerini kayıt altına alma amacıyla kurulan Vize Bilgi Sistemi olmak üzere AB vize rejimine ilişkin iki somut mekanizma incelenmiştir. Çalışma son olarak, kendilerine tanınan sürenin sonunda bulundukları üye devletin ülkesini terk etmeyen üçüncü devlet vatandaşlarının çıkarılmalarına ilişkin Geri Dönüş Yönergesi altında düzenlenen ortak kural ve usulleri ele almaktadır.
AB üyesi gelişmekte olan ülkelerde ve Türkiye'de teknoloji politikaları: Uluslararası teknolojik yayılma kanallarının imalat sanayine etkisi

Ülkelerin verimlilikleri arasındaki farkların açıklanmasında, sahip olunan teknolojik gelişmişlik seviyeleri büyük rol oynamaktadır. Teknolojik gelişmenin sağlanması ise teknolojinin üretilmesi ve etkin teknoloji politikalarının tasarlanıp uygulanması ile mümkün olmaktadır. Gelişmiş ülkeler genellikle bu konuda gerekli yetkinliğe sahipken, gelişmekte olan ülkelerin birçoğu bu yetkinliğe sahip değildir. Bu bağlamda, gelişmekte olan ülkeler açsından teknolojinin transfer edilmesi, yayılması ve uygun teknoloji politikalarının tasarlanıp uygulanması konuları oldukça önem arz etmektedir. Ele alınan çalışmada, AB üyesi gelişmekte olan ülkelerde ve Türkiye'de uygulanan teknoloji politikaları incelenerek; belirlenen ülke grubu için uluslararası teknolojik yayılma kanallarının imalat sanayi toplam faktör verimliliği artışı üzerindeki etkisi ampirik olarak araştırılmaktadır. Çalışmanın ampirik kısmında birden çok yayılma kanalının ele alınması ve bu kanalların göreceli etkilerinin incelenmesi ile de yazına katkıda bulunulması amaçlanmaktadır. Çözümleme ile 1994- 2008 dönemi incelenmekte olup, yöntem olarak panel veri analizinden yararlanılmaktadır. Çalışmaya dahil edilen yayılma kanalları; yurt dışı Ar-Ge faaliyetlerinden kaynaklanan taşma etkileri, teknoloji malları ithalatı ve doğrudan yabancı yatırımlardır. Modele ayrıca, özümseme kapasitesini temsil eden beşeri sermaye de dahil edilmiştir. Ampirik sonuçlar, belirlenen ülke grubu için ilgili dönemde; yurt dışı Ar-Ge taşma etkilerinin, teknoloji malları ithalatının ve beşeri sermayenin imalat sanayi TFV artışı üzerinde anlamlı ve pozitif etkisinin bulunduğunu göstermektedir. TFV artışı üzerinde en çok etkiye sahip yayılma kanalı yurt dışı Ar-Ge faaliyetleriyken, en az etkiye sahip kanal teknoloji malları ithalatı olarak elde edilmiştir. İmalat sanayi TFV artışı üzerinde ayrıca; zor taklit edilen araştırma bazlı malların ithalatından kaynaklanan yurt dışı Ar-Ge taşma etkileri artışa neden olurken, kolay taklit edilebilen araştırma bazlı malların ithalatından kaynaklanan taşma etkilerinin ise herhangi bir etki yaratmadığı sonucuna varılmıştır. Bulgular ayrıca, DYY'nin ve yurt içi Ar-Ge faaliyetlerinden kaynaklanan taşma etkilerinin imalat sanayi TFV artışı üzerinde etkisinin bulunmadığını göstermektedir. Çalışma ile son olarak; belirlenen ülke grubu ve incelenen dönem için yayılma mekanizmasının imalat sanayi TFV artışı üzerinde gecikmeli olarak etki yarattığı ampirik olarak ortaya konmuştur.
AB düzenlemelerinde kadın ve çocuk istismarına yönelik çalışmalar ve Türkiye'nin yaklaşımı

Kadın ve çocuk istismarı ile ilgili yaptığım bu çalışmada kadın ve çocuk hakları, kadın ve çocukların sosyal ve aile hayatlarında karşılaştıkları istismar ve ihmaller, Türkiye'de ve AB'de bu istismarlara yönelik yapılmış güncel düzenlemeler, Avrupa Birliği'ne üyelik sürecinde Türkiye'nin konuya bakış açısı ile gelecekte yapılması planlanan revizyon planları incelenmiştir. Başlıca Avrupa Birliğinin hukuk düzeni ve Türkiye'nin uyumu konusu anlatılmış olup, Avrupa Birliği mevzuatının Türk hukuk mevzuatına etkileri analiz edilmiştir.
AB ortak ticaret politikasına uyumun hızlandırılmasında Türkiye'nin yeni nesil serbest ticaret anlaşmalarının rolü

Türkiye'nin Bölgesel Ticaret Anlaşmaları akdetme sürecine dahil olması, AB ile Gümrük Birliği'nin tesis edilmesiyle başlamıştır. GB'nin gerekliliği olarak Türkiye tarafından üstlenilmeye başlanan ancak karar sürecinde yer alınmayan AB'nin Ortak Ticaret Politikası, 1996 yılından itibaren AB'nin Türkiye'nin dış ekonomik ilişkileri üzerinde bir hegemonik etki yapmaktadır. OTP'nin diğer unsurlarının yanı sıra özellikle AB'nin Serbest Ticaret Anlaşmalarının üstlenilmesi süreci, bu etkinin temel kaynağı haline gelmiştir. Bu durum, 2000'li yılların ikinci yarısından itibaren Yeni Nesil STA'lar kavramının ortaya çıkışıyla değişmeye başlamıştır. Yeni Nesil STA'ların düzenlediği alanların genişliği ve hükümlerinin etkisi, ülkeler arasındaki temel ticari ve ekonomik mekanizma haline gelmesine yol açmıştır. Türkiye'nin Yeni Nesil STA'lara geçiş süreci ortaya giderek ağırlaşan bir sorun çıkarmıştır. Bunun nedeni, tarafların Yeni Nesil STA'larının içeriğinin, AB ile sadece mal ticaretini düzenleyen ve kendilerinin hukuki kaynağını teşkil eden GB'nin çerçevesini geride bırakmasıdır. Bu durumun tepe noktasını sembolize eden Transatlantik Ticaret ve Yatırım Ortaklığı'nın dışında kalma endişesi, Türkiye'nin AB'nin üzerinde yarattığı asimetrik yükümlülükler ve hegemonik etki yaratan GB'yi sorguladığı bir ortam yaratmıştır. Ayrıca, GB'nin başından beri mevcut bulunan sistemsel ve ticari nitelikteki sorunların çözülememesi, 2015 yılında bu sorgulama sürecinin GB'nin feshine kadar gidebilecek şekilde tırmandırılmasına yol açmıştır. AB'nin de artık sorunları görmezden gelemeyeceğini kabulü neticesinde, 2015 yılında 'Gümrük Birliğinin Güncellenmesi' müzakerelerine başlama kararı alınmıştır. Önümüzdeki birkaç yıl, Türkiye'nin gelecekte dış ekonomik ilişkilerinin yürütülmesine esas teşkil edecek önemdeki 'Gümrük Birliğinin Güncellenmesi' ve 'Türkiye'nin TTYO'ya katılımı' çalışmalarının beraber yürütüldüğü zorlu süreç olacaktır. Bu nedenle, Türk bürokrasisinin ve karar alıcılarının müzakere pozisyonlarını ivedilikle gözden geçirmeleri gereken bir döneme girilmiştir.
European energy union: A further step ahead or reorganization

1957 yılında bugünkü Avrupa Birliği'nin temellerini atan Avrupa Kömür ve Çelik Birliği, altı kurucu ülkeyi enerji konusu etrafında bir araya getirmiştir. Zaman içinde üye ülke sayısını artırarak topraklarını genişleten Birlik, enerji konusundan uzaklaşıp ekonomik bütünleşme konusunda daha somut adımlar atmış, bu sürede kısıtlı yerel kaynaklar neticesinde dış kaynaklara olan enerji bağımlılığını da hızla artırmıştır. 2004 yılında Avrupa Birliği Komisyon Başkanlığı'na seçilen Jose Manuel Barroso döneminde ciddi bir farkındalık oluşmuş ve bu konuda somut adımlar atılmaya çalışılmıştır. Barroso'nun başkanlığı süresince Komisyon, durumu aşmanın yolunun ortak bir enerji politikası oluşturmaktan geçtiğine vurgu yapmış ve 2007 yılında imzalanan Lizbon Antlaşması ile enerji ve çevre konuları paylaşılmış yetki alanlarına dahil edilerek ortak enerji politikası alanında ilk somut adım atılmıştır. 2014 yılında Komisyon Başkanlığı görevini devralan Jean-Claude Juncker ile ortak enerji politikası çalışmaları devam etmiş ve Şubat 2015'te Enerji Birliği Paketi yayınlanmıştır. Bu çalışmanın temel amacı, Birlik düzeyinde ortak bir enerji politikası oluşturulması yeni bir fikir ya da uzun süreli bir çaba olup olmadığını belirlemektir. Bu çalışma, eski ortak enerji politikası önerileri ışığında Enerji Birliği'ni araştıran öncü çalışma veya çalışmalardan biri olabilir. Yapılan çıkarımlar, 'Analiz' ve 'Sonuçlar' bölümünde ele alınmış ve bulguların analizine katkıda bulunmuştur. Sonuç olarak, Enerji Birliği Paketi'nin daha önceki ortak enerji politikası taslaklarına ciddi bir fark yaratmadığı, Paket'in onları da kapsayarak daha titizlikle hazırlandığı; daha tertipli, kapsamlı, anlaşılır ve yapılandırılmış olduğu anlaşılmıştır.
The role of the eu in conflict resolution: The case study of Nagorno-Karabakh conflict

Bu tez AB'nin, yirmi yılı aşkın süredir çözümsüz olarak kalan Dağlık Karabağ sorunundaki çatışma çözümü rolünü anlamayı amaçlamaktadır. Tezin ilk hedefi çatışma çözümü alanının önemini ve Dağlık Karabağ gibi çatışmaların sonlandırılmasında ve 'pozitif barış' süreci sağlamasındaki etkisini incelemektir. İkinci hedef AB'nin kendi tarihi boyunca çatışma çözümü, barış inşası ve arabuluculuk politikalarını benimseyip benimsemediğini ve bu konuda ne ölçüde başarılı olduğunu tespit etmektir. 'Çatışma' ve 'çatışma çözümü' kavramları, genel çerçeveden başlanarak AB'nin uluslararası çatışmalardaki çatışma çözümündeki etkisine uzanarak anlatılmaktadır. Üçüncü hedef, AB'nin Dağlık Karabağ sorununu çözmesindeki kapasitesini, çatışmanın çözümünde şu tarihe kadar neden başarısız olduğunu ve AB'nin gelecekte çatışan taraflara arabuluculuk etmesinin önemini değerlendirmektir. Bir barış projesi olan AB'nin, sistematik olmamasına rağmen, dış politikasında uzun dönem çatışma çözümü araçları geliştirdiğini ileri sürüyorum. Bununla birlikte, Dağlık Karabağ sorununun AB tarafından çözüm olasılıkları; birliğin dış politikadaki dahili tutarsızlığı, Rusya ve ABD gibi diğer güçlerin jeopolitik çıkarları, birliğin Minsk Sürecine bağımlı olması, dahili olarak ekonomik güçlük çekmesi nedeniyle finansal kısıtlamaları ve bağımsız ve sistematik çatışma çözümü politikalarının ve araçlarının eksikliği gibi devingenler tarafından engellenmektedir.
Avrupa Birliği'ne girme düşüncesinin Balıkesir halkı üzerinde etkileri

Dünyada küreselleşme ve bölgeselleşme adları altında çeşitli entegrasyonlar kurulmakta ve ülkeler bu entegrasyonlardan aynı değerleri paylaştıklarına üye olmakta veya olmaya çalışmaktadırlar. Türkiye Cumhuriyeti AB üyesi olmaya çalışan bir ülkedir. Üyelik tartışmaları çeşitli platformlarda yapılmaktadır. Ancak bu süreci yaşayacak olan Türk halkının Türkiye'nin Avrupa Birliği tam üyeliği için ne düşündüğü tam olarak bilinmemektedir. Bu amaçla bu araştırmada Türkiye genelinin bir numunesi olarak seçilen Balıkesir halkının Avrupa Birliği'ne tam üyelik için ne düşündüğü istatistiksel olarak ortaya konacaktır. Balıkesir, Türkiye'nin kuzeybatısında, Marmara ve Ege denizleri ile kıyısı bulunan çok eski bir şehirdir. Tarihsel, sosyo-kültürel ve ekonomik özellikleri ile içinde bulunduğu Türkiye Cumhuriyeti'nin dünya içindeki haline benzemektedir. Bu şehirde yapılan bir anket çalışması ile yöre insanının Avrupa Birliği tam üyeliği için neler düşündüğü belirlenmiştir. Araştırmanın birinci bölümünde genel, tarihsel, ekonomik ve sosyolojik özellikleri ile Avrupa Birliği tanıtılmaya çalışılmıştır. Daha sonra Avrupa Birliği-Türkiye ilişkileri üzerinde durulmuştur. ikinci bölümde tarihsel, sosyo-kültürel ve ekonomik özellikleri ile Balıkesir tanıtılmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde yapılan anketle ilgili bilgiler verilip sonuçları tablolaştırılarak verilmiştir. Sonuç bölümünde ise ortaya çıkan sonuçlar değerlendirilerek yorumlanmış ve Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne tam üyeliği aşamasında bazı öneriler getirilmiştir.