turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Günümüzde özgün işlevsel seramik sanat objeleri

Eliel Saarınen, 'Search for from' adlı eserinde, sanatsal bir formun analizinin yapılabilmesi için özgün ifade gücünün kuvvetli olmasının gerekliliği üzerinde önemle durmuştur. Sanatçının çevresiyle kurduğu ilişkileri sanatsal formuna aktarmasını sağlayan, istem dışı dediğimiz, sezgi, içgüdü ve hayalleridir. Doğadaki organik uyum ise doğru yolda ilerlemesini sağlayacaktır. Sanatsal formu oluşturan değer alanları vardır. Bunlar düşünce esas alındığında; doğruluk, mantık, işlev, renk, dekorasyon, mekan, teori şeklinde içgüdü, esas alındığında ise güzellik, zevk ve hayal olarak karşımıza çıkar. Bu alanların irdelenmesi sonucunda ortaya çıkan estetik kaygılarla birlikte, benzerlikler-ayrılıklar ve ortak özgün amaçlar sanatlar arasın da sınıflanmalara neden olmuştur. Seramik sanatı ise bu dönemlerde, Dekoratif Sanatlar alanında yerini almıştır. Tüm sanat dallarında olduğu gibi seramik sanatının da asıl amacı, insanın fiziksel ve görsel ihtiyaçlarına yönelik işlevsel sanat objeleri yaratmaktır. İşlev ve seramik sanatının ilişkisi geçmişşten günümüze irdelendiğinde, ilk insanlar tarafından kullanıma yönelik şekil verilen, bilinçlenen insanla birlikte estetik kaygılar doğrultusunda geliştirilen ve zamanla sembolik işlevleri olan kap-kacaklar olarak karşımıza çıkarlar. Günümüzde arkeolojik kazılar sonucu, çıkartılan seramikler, geçmişşte yaşamış olan uygarlıkların kültürlerini, duygularını, düşüncelerini ve yaşam koşulları hakkında bilgi vermektedirler. Endüstri devriminin seramik sanatındaki olumlu ve olumsuz etkileri 20. yüzyılın başında açıkça görülmektedir. Ayrıca bu yüzyıl içerisinde tüm sanat dallarını etkileri altında bırakan sanat akımları geliştirilmiştir. Art Nouveau, Art Deco, Bauhaus, Postmodernizm gibi akımların, seramik sanatının gelişimine büyük katkıları olmuştur. Seramik sanatçılarıVI bu akımların etkileriyle, sayısız örnekler oluşturmuşlar ve işlevsel seramik sanatını çok farklı boyutlara taşımışlardır. Günümüzün işlevsel seramikleri, iki başlık altında toplanmıştır. Seri üretim yöntemiyle üretilen işlevsel objeler ve özgün işlevsel seramik sanat objeleri olarak sınıflandırılmışlar. Bugünün endüstri tasarımcısı kullanıma yönelik obje tasarımı yaparken, insanların estetik olgularını da göz önünde bulundurmaktadır. Özgün, işlevsel seramik sanat objeleri bağlamında yaratılan seramikler kullanıldıkları ortamların ismi altında sıralanmaktadırlar. Bu başlıklar sırasıyla: Masa Üstü, İç mekan, Dış mekan, Kent ortamı, müzik yapılabilmesi için üretilen işlevsel seramik sanat objeleridir. Bu alanlarda tasarım yapan sanatçıların işlevi ve yorumu ayrı ayrı ya da birlikte uygulayarak kullanıma sundukları görülmektedir.
Günümüz mimarisinde sanat seramiğinin -konstrüktivizm ve dekonstrüktivizm bağlamında- uygulama imkanlarının incelenmesi

Doğduğunda insan ciğerlerini yakan hava yüzünden bağırıyor ve varoluşunu çıkardığı sesle ispatlıyor çevresine. İnsan, insan olduğunun farkına vardığındada ses çıkarmış olmalı. Ses, sesler, sestınıları, tınılar, melodiler, sezgisel melodiler, müzik ve MÜZİK. İnsan, müziği müzik ettikten sonra üzerine birçok şey söylemiş. Milyonlarca yıl sonra da - yarın daha yeni bir şey söylenebilir - müzik üstüne en son şöyle söylemiş, '.. müziği anlamak gerekmemeli, çünkü müzik ses tınılarıyla mekanı doldurmaktır'. Müzik buysa denebilir ki bu çalışmada, çizgi, form, doku ve yüzeyle mekanı doldurmaktır. Nasıl müzik yapanlar notalarla, ses tınılarını belli bir uyum ve uymazlıkla sistemlere sokuyorlarsa; bu çalışma yeni olan bir ya. da iki izm ile çizgileri, formları, dokuları ve yüzeyleri sistemlemeye çalıştı, . Bu yapılırken konstrüktivizmden - tekniğin ve materyalin kutsallaştırıldığı konstrüktivizmden - yararlanıldı. O malzemeyi tanımaya ve dilinden anlamaya yardım etti. Ama biçim modelsi bir karekter olamazdı. Bunun içindir ki dekonstrüktivizm ile postmodernimsi bir özgürlüğe sahip olundu. Kısacası müziğe görsel bir değer yakıştırmaya çalışılan bu çalışmada, izimler bu yakıştırmanın somutlaştırılmasına yardım ettiler.
Nesne, imgelem ve bilinçaltı

Doğada ve yaşanan çevrede çeşitli biçim, renk ve boyutlarda, sayısızz nesneyle karşılaşılmaktadır. Bu nesneler, kimi zaman özel bir seçime tabi tutulan, kimi zaman görme duyusu işlevi gereğince istemsizce bakılan, zaman zaman da düş te görülen, hayal edilen düş nesneleridir. Bu, çoğunlukla anında farkında olunmayan nesneler, ya görsel olarak kendi şekil ve renk yapılarıyla ya da o andaki veya geçmişş yaşantılarla ilgili olarak bilinçaltında derin izler bırakabilmektedir. Tek tek ele alındığında; nesnenin biçim ögeleriyle ya da sahip olduğu renklerle, bazen de birinin diğerleriyle olan karşılıklı etkileşimiyle oluşmaktadır bu etki. Çevresiyle yani bulundukları ortamla birlikte gözlemlendiğinde ise ; nesnenin yapısındaki biçim ve renk özellikleri çevresindeki nesnenin söz konusu özellikleriyle ilşkiye geçerek bakışa göre değişen, olduğu gibi veya anlam ve biçim olarak soyutlanabilen çok çeşitli ve güçlü imgelemler sayesinde, özgün duyusal işaretler olma niteliğine sahip yeni biçimlere dönüşerek görsel anlamda yeni bir sentezin oluşmasına neden olmaktadır. Bu yeni sentezin oluşumunda ; içinde bulunan psikolojik durum, kişisel anılar, algılar, düşler ve yaşam birikimi, önemli ölçüde etkili olmaktadır. Çeşitli kompozisyonlar oluşturularak varılan bu sonuç kişideki gerginliği gidererek bir anlamda rahatlama sağlamaktadır. Moritz Geiger'in deyimiyle ' Düzenlenmiş olma, yabancı nesneleri ben için egemen olunabilir şeylere çevirir.' (Geiger 1985 :81) Jacques Maritain'e göre sağlanan bu rahatlama; 'Resim uyuşturucu maddesinin ihtirasla kullanılmasıdır... Sihirli olan ruhsal mekanizmanın vecd içinde hürriyete kavuşmasıdır. ' (Turanı 1983 :534) Bu doğrultuda çalışmada; başlangıcından bugüne yaratım sürecinde insan psikolojisi üzerine nesneler dünyasının bilinçaltı etkileri ve ifade ediliş biçimleri, araştırma konusu yapılarak bu konudaki bazı görüşlere ve örneklere yer verilmiştir. Konunun psikoloji bilimiyle ilgili, bu teorik kısmında; psikoloji ve estetik psikolojinin konuya yaklaşımı açıklanırken, çeşitli tanımlar ve konuyla ilgili farklı görüşlere yer verildi. Araştırma konusu ; nesnelerin ağırlıklı olarak psişik etkileri ve süje, obje arasındaki bilinçaltı ilişkiler sonucu oluşan imgenesnelerin birbirleriyle olan biçim, renk ve çizgisel ilişkileri bağlamında irdelenerek çeşitli kompozisyonlar oluşturulmuş, bu düşünceler çerçevesinde amaçlanan plastik bütünlüğe ulaşılmaya çalışılmıştır. ii:
Türkiye'deki üniversitelerde tekstil konservasyonu eğitiminin karşılaştırılması ve öneriler

Taşınabilir kültür varlıklarından olan tekstil eserlerin yok olup gitmeden gelecek kuşaklara taşınmasını sağlamak ve bu tekstil eserlerin korunmasına yönelik yeterli bilinci oluşturmak adına Türkiye'deki üniversitelerde tekstil konservasyonu ile ilgili verilen dersler tespit edilmiş, ders içerikleri belirlenmiş, karşılaştırılmış ve saptanan sorunlara yönelik öneriler sunulmuştur. Öneriler sunulmadan önce yurtdışında bulunan Amsterdam Üniversitesi ve Glasgow Üniversitesi'nde tekstil konservasyonu ile ilgili dersler, programlar incelenmiştir. Buna ek olarak Türkiye'de bulunan beş adet tekstil laboratuvarı birebir incelenmiş ve tablolar yardımı ile kıyaslanmıştır. İncelenen derslerin çoğunlukla teorik ve laboratuvar ortamından yoksun olarak işlendiği saptanmış bu yüzden de öğrencinin belirli haftalarda müzenin tekstil laboratuvarlarına giderek uygulama aşamalarını tarihi tekstil eserler üzerinde görebilmesinin öğrencinin uygulama becerisine katkı sağlayacağı düşünülmüştür. Tez çalışmasında, tekstil konservasyonu üzerine üniversitelerimizde verilen eğitim incelenmiş, bu derslerle ilgili müfredat bilgilerine bakılmış, durum tespiti yapılmış ve son olarak eksikler saptanmıştır. Buradan çıkan sonuçlar tablolar halinde karşılaştırılmış, olumlu ve olumsuz yönler belirlenmiştir. Çıkan sonuçlar üzerine öneriler geliştirilmiştir. Araştırma yapılmak üzere 13 üniversite belirlenmiş, bu üniversitelerin Geleneksel Türk Sanatları Bölümü, Halı-Kilim ve Eski Kumaş Desenleri Anasanat Dalları, Kültür Varlıklarını Koruma ve Onarım Bölümleri, Tekstil Bölümü ve El Sanatları Bölümü incelenmiştir. Saptanan derslerin teorik-uygulama saatleri, akts bilgileri, zorunlu mu seçmeli mi olduğu, hangi yarıyılda verildiği ve derslerin amaçları önce her ders için ayrı tablolar halinde, daha sonra üniversitede verilen derslerin kredi bilgilerinin detayları ve toplam kredi-akts sayıları yine tablolar halinde sunulmuştur. Tez çalışması kapsamında Türkiye'deki müzelerde bulunan tekstil laboratuvarlarına ve tekstil konservasyonu yapılan üniversitelere gidilmiş, çalışanlarla ve akademisyenlerle gerek mail ortamında gerek birebir görüşülmüş ve konu ile ilgili bilgiler toplanmıştır. Üniversitedeki akademisyenlerle iletişime geçilerek ders programı, derslerin içerikleri hakkında detaylar istenmiştir. Tekstil konservasyonu ve restorasyonu üzerine çalışan az sayıda üniversite ve müze tespit edilmiştir. Tespit edilen çoğu üniversitede tekstil konservasyonu dersinin çoğu zaman teorik olarak işlendiği saptanmıştır. Bu dersin teorik olarak işlenmediği üniversitelerde ise çoğunlukla halı-kilim onarımından başka restorasyon işlemlerinin yapılmadığı görülmüştür. Türkiye'deki üniversitelerde işler halde çok az sayıda bulunan tekstil konservasyon ve restorasyon laboratuvarı bulunduğundan, Türkiye'deki müzelerden bilgi toplanmaya çalışılmıştır. Bu sayede tekstil konservasyonu ve restorasyonunun Türkiye'deki durumu ile ilgili tespitlere ulaşılmıştır.
A visual-verbal attempt

Bu çalışmanın temel amacı, yüksek lisans tezimi oluşturan 'Görsel - sözel bir deneme' başlıklı serginin hazırlık sürecini ve ne tür bir çalışma içerdiğini tasvir edebilmektir. Sanatçı kitabı serisi olarak kurgulanan çalışmaların anlatıldığı bu tez, gündelik kent yaşamının yarattığı sapmanın bir eleştirisi olarak görülebilir. Sözü edilen eleştiri, dil ve kültürdeki sapmayı ele alır. Bu sapma şöyle tanımlanabilir: Gündelik yaşamdaki değişimlerin etkisinde kalan dil ve kültür, onların anlamını oluşturan içerik ve biçimden giderek uzaklaşır, konuşulan ama iletişim fonksiyonu olmayan bir monologa döner. Denemenin temelindeki eleştiri, bahsedilen sapmaya karşı gösterilen kayıtsızlığın ne tür bir rahatsızlık yarattığının tanımlanması ile ete kemiğe bürünür. Bu çalışma, görsel ve sözel yaklaşımların incelenmesi yoluyla gündelik kent yaşamını, tarihi, kamusal bilinci, bilgiyi ve tüm bu kavramların birbiri üzerindeki olası etkilerini gözlemliyor, inceliyor, deneyimliyor ve bir kitap formatında okurun deneyimine sunuyor.
Çağdaş sanatsal anlatım dili olarak emaye tekniklerinin kullanımı ve kişisel uygulamalar

Emaye, cam, seramik ve metal üzerine camlı bir yüzeyi kaynaştırma işlemidir. Çağdaş kullanım açısından insanlık tarihinin en eski sanatlarından biridir ve üç bin yıldan daha eski olduğu kanıtlanmış olan örnekleri bulunmuştur. Avrupa ve Amerika'daki müzelerde emaye başyapıtlarını gören pek çok kimse tarafından, bu sanatın en değerli miraslarımızdan biri olduğu iddia edilmektedir. Emaye; çizgi, şekil, renk ve dokuların tasarımını içerir. Emaye tekniği sanat ya da zanaat vasıtası ile onları yüzeylere ya da nesnelere dönüştürür. Sabrın ödülü ve metale kaynaştırılan camdır; ancak kendine has özellikleri ve estetiği ile bir nesneyi paha biçilemez hale getirebilir. Bir ortam olarak, küçük bir mücevherden tüm bir duvarı kaplayacak mimari ölçekli bir resme kadar çok çeşitli formatlarda kullanılabilmektedir. Emaye yapımı, zanaat atölyelerinde, okullarda ve dünyanın her yerinde sürdürülmektedir. Yaratıcı çalışma olanaklarına sahip olan emaye, hızlı bir şekilde büyümekte ve bu uygulandığı her yerde yararlı bir sanat ortamı olmasını sağlamaktadır. Bu çalışmanın amacı metal ve seramik üzerine uygulanan anorganik-camsı bir kaplama olan emayenin geçmişşten günümüze gelişim sürecinin araştırılması, tekniklerinin incelenmesi ve günümüz sanatı içerisindeki uygulama örneklerinin incelenerek kişisel sanat projeleri oluşturmaktır. Türkiye'de bu sanatın yaygınlaşması ve farkındalığın arttırılmasına katkıda bulunmak amaçlanmıştır. Bu çalışma sonucunda emaye tekniklerine bağlı kalınarak metal, seramik ve cam malzemenin özellikleriyle bir anlatım biçimi oluşturmak hedeflenmektedir.
Sanat eğitimcisi ve ressam Aydın Ayan'ın resimlerine estetik bir yaklaşım

Sanatın toplumsal bilinç taşıması gerektiği ve sanatçının da içinde yaşadığı toplumun yaşanmışlığının göstergesi olarak insanı temel aldığı durumlarda sanatın sosyal ve politik bir nitelik taşıdığı yadsınamaz. Türk Resim Sanatında insanı temel alan toplumsal içerikli resimler, 1940'lı yıllarda başlar ve günümüze kadar devam eder.1970'li yıllarda genç bir akademi öğrencisi iken Türkiye'nin sosyo-politik olarak çalkantılı döneminin olumsuz toplumsal koşulları içindeki insan dramına seyirci kalamayan, sorunlara resimsel dil ile çözüm arayan Aydın Ayan'ın Tabzon'un Çaykara İlçesinin bir dağ köyünde başlayan yaşamı, eğitimciliği, sanat görüşü, Türk Resim Sanatı içindeki yeri, eserleri ve eserlerindeki estetiksel ve düşünsel boyut araştırılmıştır. Onun, Türk Resim Sanatı içinde özgün bir yere sahip olması, resimlerindeki içerik ve biçimin birbiriyle anlamlı örtüşmesi ve epik resmin günümüzdeki en önemli temsilcisi olmasından kaynaklanır. Afyon İli Şuhut İlçesi Atatürk Evi için yaptığı Kurtuluş Savaşı Panoramasında bir ulusun var olma destanını, cephede ve cephe gerisinde yaşananları gerçekçi ve belgesel nitelikte resimsel dille anlatan Aydın Ayan'ın bu çalışmalarının eğitime ve kültürümüze katkısı, adı geçen ilçede öğrenci, öğretmen ve halktan kişilerin görüşlerine başvurularak araştırılmıştır. Bu çalışma yapılırken sanatçının kendi görüşlerinden, hakkında yazılan yazılardan, sanat kitaplarından ve dergilerden, kataloglardan, ansiklopedi ve lisansüstü çalışmalardan yararlanılmıştır. Kendisini sanata ve eğitimciliğe adayan Aydın Ayan; bir sanatçı da bulunması gereken çok yönlülüğü, ileri görüşlülüğü, toplumsal olaylara duyarlılığı, cesur anlatımı ve toplumsal-eleştirel gerçekçi üslubuyla Türk Resim Sanatı içinde haklı yerini almıştır ve bu çabasını yılmadan günümüzde de sürdürmektedir.
Müze tanıtımında grafik tasarım ürünlerinden yararlanılması

Bu araştırmada yerel olduğu kadar evrensel boyutta kültür ürünlerini toplayan ve sergileyen müzelerin grafik tasarım ürünlerinden yararlanılarak tanıtımlarının nasıl yapıldığının saptanması ve bu elde edilen verilere göre araştırmacı tarafından İnegöl Kent Müzesi tanıtımı için özgün uygulama çalışmalarının gerçekleştirilmesi amaçlanmıştır. 'Müze Tanıtımında Grafik Tasarım Ürünlerinden Yararlanılması ' adlı bu tez, üç ana bölümden oluşmaktadır. Başlangıçta, giriş, problem, araştırmanın amacı, önemi, sınırlılıkları ve konuyla ilgili diğer araştırmalar yer almaktadır. Grafik tasarım aşamaları ve öğeleri birinci bölümde ortaya konmuştur. Müze grafikleri tasarlamanın temel unsurlarının açıklandığı ikinci bölümde, ayrıca dikkat edilmesi gerekli olan hususlar belirtilmiştir. Açıklanan unsurlar, grafik tasarımcı açısından bazen özgürlük kaynağı olabildiği gibi, bazen kısıtlayıcı olduğundan, tezin ikinci bölümü müze grafikleri tasarlamak maksatlı tasarımcılar için betimleyici bilgiler üzerinde durulmuştur. Diğer taraftan ikinci bölümde müze kavramı açıklanmış ve müzecilik çeşitleri, kent müzeleri hakkında bilgilere yer verilmiştir. Ayrıca müze tanıtımında kullanılan grafik tasarım uygulamalarından bahsedilmiştir. Tezin ana amacının ortaya konduğu üçüncü bolümde İnegöl Kent Müzesi için hazırlanan broşür, katalog, afiş, oyun kartları ve maskot gibi grafik tasarım uygulamalarına yer verilmiştir.
Resim sanatında doku dokunun yüzey tasarımında kurgu amaçlı kullanımı

Doğadaki tüm objeler kendisine has dokulara sahiptirler. Maddenin içyapısını dışa vurması fiziki görünümü, kısaca yüzeyi oluşturur. Plastik sanatlarda buözlü örtünün görünüm ve niteliği doku olarak algılanır. Doku görsel anlatımın önemli bir yapı taşıdır. Bunun için sanatçı doğayı ve varlıkları iyi tanımalıdır. Doğaya hükmedebilmelidir. Paul Klee şöyle der:?Yaratmakta her zaman tabiatın tuttuğu yolu tut. Biçimlerinin gelişmesini ve fonksiyonlarını izle. En iyi öğrenme yolu budur. Tabiat gibi bir gün sen de kendi kendine yaratma noktasına erişirsin, sen de tabiatın bir parçası olarak onun gibiyaratmaya başlarsın. İTabiattaki varlıkların yapılarını tanımak, dokularını özümsemek, maddeninkarakteristik özelliğini ve gerçeği yakalamak demektir. Bu da sanata bir ruh, bir güzellik ve estetik kazandırır. Yaratıcı bir güç verir. Sanat tarihine bakıldığında dokunun kullanılışı, sanat tarihi kadar eskidir. Bir sanat yapıtında aranan özelliklerden biçim, renk, ışık-gölge ve kompozisyon vb. unsurlar kadar dokunun da büyük önemi vardır. Resim sanatına fizik doku Empresyonizm'le girmiş, Kübizm'le gerçek değerinibulmuştur. Doku yirminci yüzyıl resim sanatında ilk planda yer verilen bir sanatsal ifade tercihi halini kazanarak birçok yapıtın görsel anlatımının başat süreci olmuştur.
Tanzimat'tan Cumhuriyet'e Türk resminde modernleşme: İmgeler ve batılı kimlik

Avrupa'da modern dünyayı doğuran düşünsel, toplumsal ve politik değişimleri açıklayan 'modernlik' kavramı, Türkiye'de 'modernleşme' olarak karşılığını bulmuştur. Modern toplumların ve sanatın doğuşunu hazırlayan modernlik, 'örnek alınacak' bir gelişmişlik anlamına gelir artık. Ancak Batı modernliği, 'biçimsel bir benzeme', ' gibi olma' olarak algılanmış ve önce 'Batılılaşma' daha sonra 'modernleşme' olarak formüle edilmiştir. Bu olgular ile birlikte meydana gelen imgesel değişimin önemi de ortaya çıkmakta, imge üretmenin en önemli alanı olan sanat ve özellikle resim sanatında böylesi bir toplumsal dönüşüm rahatlıkla izlenebilmektedir. Çalışmanın yöntemi, sanatın 'geleneksel'den 'Batılı' üretim biçimine dönüşmesinin tarihini siyasi gelişmelerle birlikte 'sosyal bir tarih anlayışı' önerisiyle yazmak şeklindedir. Bunu yaparken 'Batılılaşma mı modernleşme mi? sorusunu takip ederek 'milliyetçilik ve ulus inşası', 'kimlik', 'modern bireyin oluşumu', 'kamusal varlık' gibi temel başlıklar etrafında konu açılmaya çalışılmaktadır. Üç ana bölümden oluşan çalışmanın ana eksenini modernleşme süreciyle sanatın birbirini etkileyen, belirleyen karşılıklı ilişkisini araştırma perspektifi oluşturmuştur. 'Modern sanat', devlet-sanat ilişkisi, özerklik, taklit, özgünlük gibi konular tartışmaya açılmış, Türk resim sanatının kendi değişim öyküsüyle beraber, sanatsal imgenin bu süreçte nasıl yeniden şekillendiği seçilen örnekler üzerinden eser analizi yöntemiyle ele alınarak bir okuma önerisi yapılmıştır.
9-12 yaş çocuk resimlerinin figüratif, sanatsal ve kültürel değerler açısından incelenmesi

Çocuklar yaşadığı olayları resme aktarırken duygularını ve düşüncelerini kullanırlar. Yaptığı resimler çocuğun iç dünyasını yansıtır. Resim çocuk için bir anlatım aracıdır. Resimdeki dil sade ve yalındır. Çocuk resmi, çocuğun iç dünyasının aynası olduğunu uzmanlar düşünmektedir. Bu düşünceden yola çıkarak pek çok araştırma yapılmıştır. Bu çalışmada; çocuk resminde figüratif, sanatsal ve kültürel değerler açısından incelenmeye çalışıldı. Çalışmaya Trabzon İli merkez ilçe ve küçük beldelerdeki ilköğretim okullarına devam eden 7-14 yaş arası öğrencilerden toplam 1161 resim alındı. hedeflenen çalışma 9-12 yaş arasındaki öğrencilerle sınırlandırılarak, rastgele seçilen 250 adet resim, anketle tarandı. Öğrencilerin duygu düşünce ve zihinsel boyutunu değerlendirmek amacı ile Goodenough Harris Adam Çizme Testinden yararlanılarak ve üç kategoriye ayrılarak anket soruları hazırlandı. Karadeniz Teknik Üniversitesi Fatih Eğitim Fakültesi Resim-İş Bölümü akademisyenlerinin görüşlerine 56 adet anket soruları sunuldu. Düşünceleri alındıktan sonra, figüratif 16 soru, sanatsal 10 soru, kültürel 10 soru olmak üzere toplam 36 adet soruya indirgendi. Hazırlanan sorulara göre öğrenci resimleri değerlendirildi. Öğrencilere aile, sevdiği öğretmen, arkadaşları ve yaşadığı çevre ile resim yapmaları istendi. Çalışmanın sonucunda çocukların cinsiyetine göre resim çizme ve kızların erkeklerden daha başarılı oldukları ve yaş ilerledikçe sanatsal çalışmanın daha ön plana çıktığı gözlemlendi. Ayrıca merkezi bölgede yaşayan öğrencilerin kırsal bölgedeki öğrencilere göre başarı oranının yüksek olduğu izlendi. Uzman kişilerin görüşleri alınarak, araştırmacı tarafından geliştirilmiştir. Tutum ölçeğinin güvenirliği 0, 967 Alpha hesaplanmıştır. SPSS 20 Paket Programı kullanılmıştır. Araştırma içerisinde bulguları ifade ederken frekans, yüzde, standart sapma, t testi, tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda özel eğitim öğretmenlerinin Görsel Sanatlar dersine yönelik tutumlarının olumlu olduğu sonucuna varılmıştır. Bununla beraber, öğretmenlerin bu derse yönelik tutumlarında etkili olan çeşitli değişkenler ve tutumun alt boyutlarına göre farklılaşma söz konusu olduğu belirlenmiştir. Araştırmanın sonunda ortaya çıkan sorunlar doğrultusunda araştırmacı tarafından çözüm önerilerine yer verilmiştir.
Expanded video: Creating an alternative reality through merging 360-degree video and Glitch art

Bu tez 360 -derece video ile Glitch Sanatının 'Sanal Gerçeklik' formunda bir araya gelmesini incelerken aynı zamanda bir alternatif gerçeklik yaratmaktadır. Geli$enteknoloji ile birlikte Sanal Gerçeklik giderek gu ndelik hayatın bir parçası haline gelmeye ba$lamı$tır. Bu hızlı geli$im 360 -derece videonun Sanal Gerçeklik olarak algılanmasına yol açmaktadır. Öte yandan video alanın diğer önde gelenkonuslarından biri de olu$turmakta olduğu farklı estetikle 'Glitch' sanatıdır.'Reciprocal Reality' projesi video alanının iki önde gelen konusunu bir araya getirerek sanal gerçeklik deneyinimi yaratmaktadır. Öte yandan anlamı seyirciyebırakan ve sanatçı ile seyirci arasında gu ru ltu ile iletişim kuran bir eserdir.
Risale-i Mi'mariyyede kavramlar ve terminoloji

İRisale-i Mi'inariyye'de Kavramlar ve Terminoloji? adlı bu tezin konusunu 17. YY'da Cafer Çelebi tarafından yazılmış Risale-i Mi'inariyye adlı eser oluşturmaktadır. Bu eser ağırlıklı olarak Sedefkar Mehmet Ağa'nın hakkında bilgiler ve tezimizin de ana bölümünü oluşturan mimari terminolojiyi içermektedir. Tez, yedi ana bölümden oluşmaktadır. Giriş adlı birinci bölümde konunun niteliği, araştırma ve yayınlar, metod ve düzen olmak üzere üç alt başlık yer almaktadır.17. YY'da Osmanlı Devleti'ne ve Osmanlı Mimarisine Genel Bakış adlı ikinci bölümde 17. YY'da Osmanlı Devleti'nin siyasi, kültürel, ekonomik ve askeri durumu hakkında bilgi verilmiş ve sonrasında ise 17. YY. Osmanlı mimarisinden bahsedilmiştir. Risale-i Mi'inariyye adlı üçüncü bölümde tezimizin konusunu oluşturan Risale-iMi'inariyye adlı eser hakkında, Sedefkar Mehmet Ağa ve eserin yazarı Cafer Çelebi hakkında bilgiler verilmiş, aynı zamanda eserin Osmanlı mimarisindeki yeri ve önemine de değinilmiştir. Sonrasında ise 15 bölümden oluşan bu eserin bölüm özetleri verilmiştir. Tezimizin ana bölümünü oluşturan Kavramlar ve Terminoloji adlı dördüncü bölümdeRisale-i Mi'inariyye'de geçen bütün kavramlar 20 başlık altında tasnif edilerek detaylı bir şekilde açıklanmıştır. Sonuç ve Değerlendirme adlı beşinci bölümde ise bu tez çalışmasının mimarlık tarihi ve sanat tarihi literatürlerine ne gibi katkılar oluşturduğundan bahsedilmiştir. Altıncı bölümde, eserde geçen bütün kavram ve terminolojiye okuyucunun rahatlıkla ulaşabilmesi için bir indeks ve eserin orijinal şeklinin görülebilmesi için beş adet örneksayfaya yer verilmiştir. Yedinci ve son bölümde ise bu tez çalışması hazırlanırken yararlanılan kaynaklar sıralanmıştır.