turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Plastik etki açısından Anselm Kiefer'in resimlerinde malzeme kullanımı

Resim sanatı içerik ve malzeme bağlamında, oluşumundan günümüze kadar bitimsiz bir gelişme göstermiştir. Sanatçıların amaçları doğrultusunda gelişen resimler bir taraftan da resim sanatının eksiklerini gidermeye öncü olmuş, resimlerin sanatla bu denli etkileşimi ise belirli malzemelerle gerçekleşmiştir. Bu malzemeler yüzey üzerinde iki boyutlu bir görsel resim oluşmasını sağlamıştır. Bu malzemeler arasında bilinen en yaygın malzeme boya olmuştur. Yüzyıllarca en yaygın malzeme olarak sürekliğini koruyan boya, Kübizm döneminin Sentetik Kübizm evresinde ilk defa farklı bir malzeme ile resim içerisinde var olmuştur. Günümüzde ise resim ve malzeme bağlamında karşımıza çıkan soruların cevapları bu dönem ve sonrasına dayanmaktadır. Tez çalışmasının asıl problemi boya dışı malzemelerin Anselm Kiefer'in resimlerindeki plastik etkisidir. Bu problemi çözebilmek için malzeme ve resmin ilişkisini destekleyecek bilgiler araştırılmıştır. Bu araştırma baz alınarak malzemenin resimle ilk etkileşiminin olduğu Kübizm, Dadaizm ve Pop Sanat gibi dönemler başlıklar halinde sıralanarak tek tek incelenmiştir. Bu dönemlerdeki birçok eser, resim ve malzeme ilişkisine destek olacak nitelikte belirlenerek dönemleri ile birlikte ele alınmıştır. Bu bağlamda, çalışmada malzeme hakkında yeterli fikri oluşturma düşüncesi ile malzemenin gelişim süreçleri incelendikten sonra yeniden resim, yeniden boya, yeniden figür anlayışının geri geldiği Yeni Dışavurumcu dönem alt başlıkları ile ele alınmıştır. Üzerinde ayrıntılı durulan bu dönemin farklı ülkelerdeki gelişimi alt başlıklar halinde sanatçıları ve eserleri ile incelenmiştir. Ayrıca incelemeye ek olarak sanatçıların eserleri içerik ve malzeme olarak analiz edilmiştir. Bununla birlikte kuşkusuz dönemin en ünlü sanatçısı olan Anselm Kiefer için çalışmada ayrı bir bölüm oluşturulmuştur. Araştırmada Anselm Kiefer ile ilgili olan bölümde sanatçının hayatı, sanat görüşü, eserleri ve kullandığı malzemeler detaylı olarak incelenmiştir. Bu çalışmada dikkat çekici noktalardan biri de Kiefer'in resimlerinde kullandığı malzemelerin resimdeki plastik etkisi olmuştur. Sanatçının eserlerinin hemen hepsinde yaşadığı dönemin ve geçmişşinin izleri vardır. Kiefer'in geçmişşine ve kültürüne bu denli bağlılığın etkisi eserlerdeki malzemelerde de gözlemlenebilmektedir. Bir başka deyişle Kiefer'in malzemesinin anlatım gücü resimlerinde gözlemlenebilmektedir. Kiefer bu malzemeleri kullanırken, bazen malzemeyi salt olarak bazen de malzemeyi kendi bağlamından kopararak farklı bir üslup oluşturmuştur. Sanatçının farkındalık yaratan bu malzemeleri, resmin organik yapısını bozmadan kullanmasına ilişkin bilgiler, tezin önemli bir bölümü oluşturmuştur. Sanatçının resimlerinde anlatımının cisimleşmesini sağlayan bu malzemelerin resme plastik etkisi ilgili bilgiler ise literatürdeki eksikliğin, bu bakış açısı ile giderilmesini sağlamıştır.
90'lardan günümüze yoksulluk temsilleri ve armağan kültürü

Marcel Mauss tarafından kaleme alınan Armağan Üzerine Deneme isimli çalışma, Armağan kültürünü ya da Potlaç kavramını anlayabilmemiz açısından önemli bir yere sahiptir. İlkel toplumların zihinsel dünyasının anlaşılabilmesinde armağan kültürü merkezi bir rol oynamaktadır. Bu evrende toplumsal ilişkiler, armağan mübadeleleri sonucunda şekillenmektedir. Vermek-almak ve daha fazlasıyla geri iade etmek, toplumsal ilişkilerin karşılıklı hale gelmesinde ve toplumsal statülerin belirlenmesinde oldukça önemlidir. Toplumsal statü modern toplumlarda olduğu gibi servetin birikimi üzerinden değil, tersi bir hareketle servetin tüketimiyle sağlanmaktadır. Bu anlamıyla armağan kültürü ya da potlaç düzeni modern toplumlardan farklı bir görünüme sahiptir. Osmanlı'dan günümüze, Türkiye toplumsal tarihinde armağan kültürünün güçlü etkileri bulunmaktadır. İçinde yaşadığımız toplumun kültür ve zihniyet dünyası, armağan ilişkilerini bugün de devam ettirmekte ve bu etki Türkiye sinemasında görülebilmektedir. Bu araştırma, armağan kültürü ve potlaç düzeni üzerinden Türkiye sinemasındaki yoksulluk temsillerine odaklanmaktadır. Armağan kültüründe belirleyici olan veren el-alan el ilişkisi, tahakküm ve tabiiyet, karşılıklı yükümlülük, cömertlik ve cimrilik, değer ya da mana, büyü ve din, şans ve kader, zenginlik, şeref ve prestij, gösterişçi tüketim gibi kavramlara yoğunlaşarak kültür ve zihniyet üzerinden Türkiye sinemasındaki yoksulluk temsillerine bir bakış açısı geliştirmektedir. Yeşilçam filmlerinden 90'lı yılların sinemasına ve günümüzden örnek filmlerle yoksulluğun temsil edilme biçimlerini armağan kültürüyle birlikte okumaya çalışmaktadır. Bu bağlamda araştırmanın içerisinde ticari ve popüler filmlerden iki, bağımsız ve sanat sinemasından üç film olmak üzere toplam beş film, detaylı olarak analiz edilmiştir.
Artırılmış gerçeklik için oyunlaştırıcı kullanıcı arayüzü tasarımı

Artırılmış gerçeklik bugün önde gelen eğlence teknolojilerinden biridir. Artırılmış gerçeklik için geliştirilen uygulamalar eğlence amacının dışında, öncelikle eğitim, sağlık, reklam, turizm, mühendislik ve diğer çeşitli alanlarda da kullanılmaktadır. Oluşturulan artırılmış gerçeklik uygulamalarının amaçlarına uygun ve verimli bir deneyim sağlayabilmeleri için kullanıcı ile uygulamalar arasında etkileşimi sağlayan kullanıcı arayüzlerinin önemi artmıştır. Amacına uygun ve etkili bir arayüz tasarımının oluşturulmasında, görüntüyü sağlayan teknolojik cihazların limitleri ve geliştirilebilirlikleri ile birlikte, bu araçların çevrede bulunan yüzeyler ve nesneler arasındaki etkileşimlerinin sonucu, kullanıcıyı motive eden ve doğru bir şekilde yönlendirerek, işlevsel ve eğlenceli bir deneyim sağlaması amaçlanmaktadır. Uygulama geliştiriciler ve tasarımcılar, psikoloji ve tasarım alanlarındaki bilgilerden faydalanarak deneyim sürecini oyunlaştırıcı öğeler ile birlikte kullanıcı merkezli bir arayüz oluşturmaya çalışmaktadırlar. Fakat, bu süreç içerisinde kullanılan tekniklerin çeşitliliği ve oluşturulan arayüz tasarımlarında bulunan öğelerin amacına uygunluğu henüz kullanıcılar tarafından kolayca tanınan, adapte edilebilen ve kabul gören bir standarta ulaşamamıştır. Bu çalışma ile birlikte var olan ve gelecekte karşımıza çıkabilecek teknolojik cihazlarda kullanılabilecek artırılmış gerçeklik uygulamaları için kullanıcı merkezli, motive edici ve verimli bir arayüz tasarımının oluşturulması için mevcut teknolojiler ve arayüzler üzerinde incelemeler yapılması. İncelemeler sonucunda, tasarım süreçlerinin geliştirilmesini sağlayabilecek bulgular ve yeni oyunlaştırıcı tekniklerin ortaya çıkarılması hedeflenmektedir.
Mülteci sorunlarının sanatsal anlatımı

Tarih boyunca göçün birden fazla nedeni olmuştur. Doğal ya da yapay göçlerin nedenleri insanları daima felakete sürüklemiştir. Özellikle savaşlar insanlık tarihinde her zaman yıkım olarak anılmıştır. Sosyal, politik, ekonomik ve tarihi olarak ele alınan savaşlar her çağa tanıklık eden sanatın odaklandığı alanlardan birisini oluşturur. Tarihsel kaynaklara aktardığı görsel kayıtlarla önemli bir arşiv rolü gören sanatın çok yönlü pragmatik olduğu gerçeği aşikardır. Yakın tarihimizde yaşanan Suriye savaşı ve beraberinde getirdiği mülteci sorunu, küreselleşen dünyanın önemli ve ortak bir sorunu olmuştur. Etkileri çok yönlü olan; sosyal, siyasi, politik, ekonomik, coğrafi gibi birçok alanı etkileyen mülteci sorunu, toplumsal sorunlara duyarsız kalamayan sanatın da ana temalarından birini oluşturmuştur. Sanatçılar uluslararası platformlarda bireysel ve sosyal manifestolarla sorunun ciddiliğini duyulur kılmak için sanatlarını icra etmektedirler. Mülteciler hakkındaki küresel krizin büyüklüğünü yansıtan sanatsal aktiviteler, mültecilere olan tutumu değiştirmede katkıda bulunur ve sorunun rahatsız edici sunumlarıyla beraber yetkililere ulaşmada bir köprü görevi görür. Çalışmanın amacı; mülteci sorununu geçmişş ile bugün arasında değerlendirerek, sanatın mülteci sorunu karşısındaki sorgulayıcı, düşündürücü, çare bulucu, onarıcı ve yapıcı rolünün etkilerini uluslararası alanda gerçekleştirilen sanat eserlerinden referanslar sunarak, ulusal alanda gerçekleştirilen bir takım sanatsal etkileşim ve ürünler üzerinden somut yargılara varmak ve çözümleyici katkılar sunmaktır. Bu bağlamda, Malatya kent genelinde, Malatya Mülteci Kampı'nda ve İzmir Torbalı'da yaşayan mültecilerin yaşamları ele alınarak bir takım incelemelerde bulunulmuş, sanatın toplumsal sorunlar karşısındaki yapılandırmacı rolü üzerinden somut verilere ulaşılmıştır.
Cumhuriyet sonrası Türk resminde Konya izlenimleri

Konya, sosyo-kültürel açıdan Türkiye'nin önemli büyük kentlerinden birisidir. Selçuklu ve Osmanlı medeniyetlerinin bırakmış olduğu kültürel olguların şehrin kimliğine katkısı büyük olmuştur. Özellikle kentin mimarisinde Selçuklu ve Osmanlı dönemi eserlerinin izlerini görmek mümkündür. Konya, mimari dokusuyla Türk resim sanatında önemli bir yer edinmiştir. Cumhuriyet Sonrası Türk Resim sanatında yansıyan şekliyle 'Cumhuriyet Sonrası Türk Resminde Konya İzlenimleri' isimli araştırmanın tez konusu olarak seçilmesi uygun görülmüştür. Bu bağlamda Konya mimarisini eserlerinde tema edinen sanatçılar araştırılmış ve ilgili eserleri incelenmiştir. Bu amaç doğrultusunda Türk Resim sanatında batı anlayışına dönük resim anlayışı Cumhuriyet'in kurulmasından sonraki dönemde gerçekleştirilen Yurt gezileriyle birlikte içinde İstanbul, Bursa, Ankara vb. Kentlerin dışında Anadolu kentlerinin resim sanatına konu edilmesi gerçekleşmiştir. Söz konusu araştırmaya sınırlılık olarak Türkiye Cumhuriyetin kuruluş tarihi ile başlanılmış ve günümüze değin geçen süreç ele alınmıştır. Ancak araştırmaya alt yapı oluşturması açısından Konya Mimarisine ait tek minyatür olan Matrakçı Nasuh'un 'Konya Minyatürü' isimli eserine de değinilmiştir. 'Cumhuriyet Sonrası Türk Resminde Konya İzlenimleri' isimli araştırma kapsamında Ferruh Başağa, Mehmet Büyükçanga, Hüseyin Elmas, Hüseyin Fırat Çeteci, Saim Özeren, Zeki Kocamemi, Refik Epikman, Şefik Bursalı, Halit Bardakçı, İlham Enveroğlu, Salih Nuri Urallı, Şehabeddin Uzluk, Nesip Koçer, Muhsin Kaleli, İbrahim Çoban gibi sanatçıların eserlerinin incelenmesi konunun içeriği açısından gerekli görülmüştür.
E. Granados'un piyano eserlerinin F. Goya'nın tabloları ile ilişkilendirilerek incelenmesi ve bu eserlerin İspanyol müziği üzerindeki etkileri

Sanatlar arasındaki ilişkinin yüzyıllar boyunca varlığını korumuş olduğu bilinmektedir. 19. yüzyılda daha ön plana çıkmış olan resim ve müzik ilişkisi bu bağlamda önemli bir yer tutmaktadır. Bu ilişkinin doğurduğu bütünlük sayesinde müzik daha somut değerlerle birleşmiş ve eseri icra eden sanatçılara ve dinleyici kitlesine daha belirgin bir yol göstermiştir. İspanyol besteci Enrique Granados, Goyescas Piyano Süiti'ni ve ardından Goyescas Operası'nı İspanyol ressam Francisco de Goya'nın eserlerinden etkilenerek yazmıştır. Granados'un Goyescas'ı ile Goya'nın Kapriçyolar'ı arasındaki ilişki ilk bakışta anlatılan hikayenin zıtlığı sebebiyle birbirinden uzak görünmektedir. Bunun sebebi, Kapriçyolar'ın toplumsal olayları eleştirel, ürkütücü ve karanlık bir şekilde yansıtması ve buna karşılık olarak, Granados'un Goyescas Piyano Süit'indeki Majismoların bir aşk hikayesini anlatmasıdır. Goyescas ve Kapriçyolar arasındaki en önemli bağlantı ise Majismo karakterleridir. Bu tez çalışmasında, Enrique Granados ve Francisco de Goya'nın yaşamları, stilleri ve müzikal anlayışları incelenip, bu iki sanatçı arasında nasıl bir ilişki olduğu araştırılmıştır. Goyescas Piyano Süiti ve Goya'nın eserleri arasındaki bağlantı ve biçimsel inceleme yapıldıktan sonra, Granados'un aynı başlıklı eseri Goyescas Operası'nın konusu, bu iki eser arasındaki benzerlik ve farklılıklar araştırılmıştır. Granados'un Goyescas Piyano Süiti'ni yazarken etkilendiği tek kişi Goya değildir. Besteci, Scarlatti'nin Sonatlarından, Francisco Ramon de la Cruz'un oyunundan, Blas de Laserna'nın Tonadilla'sından da etkilenmiştir. Öğretmeni Felipe Pedrell'in etkisi hem Granados'un hem de Granados'un çağdaşları olan Isaac Albeniz ve Manuel de Falla'nın eserlerinde de görülmektedir. Pedrell öğrencilerinin eserlerinde kullanması için İspanyol halk şarkılarını toplamış, bu sayede Granados, Albeniz ve Falla İspanyol piyano müziğinin altın çağını başlatmıştır. İspanya'da yaşamış medeniyetler, İspanyol kültürünü etkilemekle kalmayıp, bu etkiyi müziğe kadar uzandırmışlardır. Bu medeniyetlerin yaşadığı dönemlerde süregelen kültürel ve müzikal biçimlenmenin İspanyol müziğini nasıl etkilediği incelenmiştir. Bu etkilerin Granados, Albeniz ve Falla'nın eserlerinde nasıl yer bulduğu araştırılıp, üç bestecinin stillerinin ortak özellikleri ve farklılıklarıyla İspanyol piyano müziğinin yaratılmasında ne gibi roller oynadıkları incelenmiştir.
Yayoi Kusama örneği üzerinden grafik tasarımında birim tekrarı

Endüstriyel ya da sanat tasarımın temelinde bazen basit-yalın olarak görülen birimlerin tekrar ederek kullanımı anlamsızmış gibi görülebilir. Ancak kombinasyonların sonsuzluğu tasarım yoluyla irdelemenin toplumsal bilinç ile birlikte geleceği şekillendirmede önemli rol oynamaktadır. Örnek sanatçı üzerinden inceleme yapılarak bu konudaki başarının ne olabileceği ya da olduğu ortaya konulacak. Tez çalışmasında İngilizce ve Rusça'dan çeviriler ile birlikte, makaleler, kütüphaneler ve kitaplar üzerinden niteliksel anlamda araştırmalar yaparken, ders notları da yardımcı olmuştur. Teknolojinin gelişimiyle günümüz modern yaşamın oluşturduğu karmaşa, sanatın insan ruhu üzerindeki yatıştırıcılığı özelliği tez çalışmasının temeli olmuştur. İnternet üzerinden güvenilir sitelerden görsel ve yazılı bilgiler ulaşılarak seçilen konuyu destekleyen fotoğraflara ulaşılmıştır. Toplanan bilgiler Yayoi Kusama'nın tasarım ve sanat anlayışı ile birlikte birim tekrarı, ikonik marka ve logolar arasındaki ilişkiler örnekler üzerinden incelenmiştir. Modern ve sonrası ortaya çıkan sanat anlayışının grafik sanatlarını ve tasarımını etkilemesi konusu seçilen sanatçı örnekleri ile desteklenerek tez çalışması güçlendirilmiştir.
Generatif sanat yöntemiyle video oyunları için karakter tasarımı

Algoritmalarla sanat üretimi geleneksel sanatın karşısında kodlar evreninde matematiğe sıkı sıkıya bağlı son derece kontrollü bir ortamdır. Fikirlerin şekil ve renklere elektronik algoritmaların aracılığıyla dönüşmesini ifade eder. Generatif Art taraftarları, bu yönteme sanat ve tasarımda fikir üretme aşamalarının atlanmasının ekonomisi olarak yaklaşmaktadır. Her yöntemde olduğu gibi Generatif yöntem de sanat ve tasarım görselleri açısından kendine özgü şaşırtıcı sonuçlara yol açabilir. Bu çalışmada amaç, video oyunları gibi endüstriyel olarak çoğaltılan ve görsel tasarımın ağırlığının önemli ölçüde geliştirilen ürünü değiştirdiği bir alanda, generatif yöntemden yararlanarak oluşturulan deneysel görselleştirmenin video oyun alanı için uygunluğunu araştırmak ve bir oyun karakterinin konseptini oluştururken bilgisayar sistemlerinden ne ölçüde yararlanılabileceği bulgusunu elde etmektir. Çalışma kapsamında, birinci bölümde öncelikle generatif sanatın tanımı yapılmış ve çalışma boyunca her şeyin daha iyi anlaşılabilmesi için rastgelelik kavramı ve algoritmalar gibi konseptler açıklanmıştır. İkinci bölümde generatif sanatın şu ana kadarki ilerleyişi örnekler verilerek incelenmiş, generatif modellerin kullanıldığı ve sanat ile alakası olan film, video oyunları, mimari gibi bazı endüstriyel alanlardaki kullanımları ve faydalı yanları da anlatılmıştır. Bu kapsamda, algoritmalar yardımıyla oluşturulan dijital bir görüntü, ekran üzerinde teste tabi tutulmuştur. Tasarımcı denetimindeki algoritmanın orjinal tasarımlara dönüşebilme ve video oyunlarında kullanım kapasitesi sorgulanmıştır. Sonuçlar algoritma yardımıyla tasarım için bir yol haritası olarak kullanılabilir. Aynı zamanda tasarımcının generatif art yöntemindeki rolünü belirleme üzerinde de durulmuştur.
20. yüzyıl Avrupa resim sanatında dinsel simgeler

en eski mağara resimlerinin anlamları, gizemini korusa da dinsel ve büyüsel amaçlarla yapıldıkları tahmin edilmektedir. Doğanın gücü karşısında insanlar kendilerini koruyabilmek, avını yakalayabilmek, ayakta kalabilmek için çeşitli ritüeller geliştirmişlerdir. Avcı ve toplayıcı kültürün ilk resimlerinin, bir ritüelin parçası olarak, verimlilik sembolleri olarak gerçekleştirilmiş olduğu söylenebilir. Çok tanrılı inanış, insanın doğayı anlamlandırmasında önemli bir rol oynamaktadır. Toplumsal düzenin sağlanmasına katkı sağlayacak dinsel kurumlar, toplumlar üzerinde büyük bir güce de sahip olmuşlardır. Bu kurallar ve ritüeller bütünü, bazen savaşların nedeni olmuştur. Dinler çeşitli kuralları, ritüelleri, merasimleri, sembolleri ile toplumlar tarafından benimsenmişlerdir. Toplumun bireyi olan sanatçı da yaşadığı çağının dinsel kurumlarından, kurallarından etkilenmiştir. Sanat Avrupa'da belirli dönemlerde dinsel kurumlar tarafından desteklenmiştir. Bu etkileşim sırasında diğer sanat alanları gibi resim de yeri geldiğinde daha şematik sadeleştirilmiş bir dile dönüşürken, bazen konu, teknik ve plastik dilin kullanılışı açısından abartıya varan, dinsel konulara, sembollere yer verilen bir nevi araca dönüşmüştür. Bu araştırma; endüstrileşme, modernleşme sürecinde Avrupa sanatında resimlerinde dinsel simgelere yer veren sanatçılar ve yapıtlarını ele almaya çalışmıştır. Araştırmada toplumların inanış sistemlerine kısaca değinilerek, simgenin tanımına, tarihsel sürecine ve sembolizm akımına değinilmiştir. Endüstrileşme süreci, bilimsel ve teknolojik yeniliklerin etkisi ile toplumsal yaşam, düşünsel yapının ortaya koydukları, bu durumda sanatçıların ortaya çıkan akımlar içinde dinsel sembolleri ele alışları incelenmeye çalışılmıştır. Modernleşme sürecinde resim, ortaya çıkan kalıplaşmış, klişeleşmiş düşüncelere ve akademikleşmiş anlayışa karşı bir tavır sergilemiştir. Fakat çağın sancılı ortamını soluyan sanatçıların yaşadıkları dünyayı anlamlandırmasında, klişeleşmiş olsa da dinsel simgelere yer verdikleri görülmüştür. Bu bazen Dinsel tavra karşı bir eleştiri taşırken, bazen de geçmişşe gönderme yapmak için, en anlaşılır şekil olması yönüyle dikkat çekmektedir. Ayrıca Chagall ve Nolde gibi sanatçıların resimlerinde ana tema içerisinde dinsel sembollerin şiirsel bir dil içerisinde yer verdikleri görülmektedir. Resimler içinde geçen dinsel semboller mesaj vermeyi amaçlamaktan ziyade sanatçıların geçmişş yaşamları, düşlemleri içerisinde kültürünün bir parçası olarak yer alan unsurlar olarak göze çarpmaktadır.
Günümüzde fotoğraf-resim ilişkisine düşünsel yaklaşımlar ve görsel çözümlemeler

Resim sanatının fotoğrafla ilişkisi, ilkel görüntü elde etme aracı olarak bilinen camera obscura'nın bulunuşuyla başlamıştır. İlk fotoğraf makinesinin 1839'da icat edilmiş ve ilk yıllarda uzun süreli pozlar gerektiği için manzaralar çekilmişti. Daha sonra birçok fotoğraf işliği açılmış ve fotoğrafa özellikle de vesikalık fotoğrafa ilgi artmıştır. Böyle olunca da doğaya sadık çalışan ressamlar portre yerine başka konular bulmaya yönelmişlerdir. Çalışma konularını genişletmişler, yorumlama yeteneklerini açığa çıkarmışlardır. Bunda fotoğrafın payı büyüktür, çünkü resim fotoğraf sayesinde kendine yüklenen betimleme işlevinden sıyrılmış, daha özgür düşünebileceği bir ortama kavuşmuştur. Bundan böyle fotoğraf ressam için yardımcı bir araç olmuştur. Fotoğrafçıların sanat yapmaya başladıkları zaman ise resmin gelişim sürecini önlerinde hazır bulmaları onlar için hem bir avantaj hem de dezavantaj olmuştur. Fotoğrafın resim sanatının özelliklerini taklit etmesi, kendi kimliğini yakalamasını ve sanat olarak kabul görmesini geciktirmiştir. Bunun yanında resmin dilinden beslenmeleri fotoğrafın gelişim sürecini hızlandırmıştır. Fotoğrafın sanat içinde kullanımına gelince özellikle modernist dönemde fotoğraf yerini karma uygulamaların ön plana çıktığı farklı bir yerde bulmaktadır. Disiplinlerarasılığın önemini vurgulayan Postmodernizmde ise fotoğrafın sanat içinde kullanımı çeşitlenmekte farklı boyutlara taşınmaktadır.
Türkiye'de kavramsal eğilimler ve Altan Gürman'ın resmi

Araştırmada Türkiye'de Kavramsal Eğilimler ve Altan Gürman'ın Resmi üzerine incelemeler yapılarak konu kuramsal bir çerçevede araştırılmıştır. Ayrıca Altan Gürman'ı yakından tanıyan Maçka Sanat Galerisi sahibi Rabia Çapa, Altan Gürman'ın eşi Bilge Gürman, sanatçı Prof. Dr. Basri Erdem, Prof. Kemal İskender, akademiden öğrencisi Prof. Dr. Meriç Hızal ve sanat tarihçisi Doç. Dr. Burcu Pelvanoğlu ile kavramsal sanat ve Altan Gürman'ın çalışmalarına ilişkin görüşlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma tarama modeli göz önünde bulundurularak amaçlı örnekleme yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın problemi doğrultusunda hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme soruları kullanılmıştır. Verilerin analizi yapılırken, içerik analizinden yararlanılmıştır. İçerik analizinde temelde yapılan işlem birbirine benzeyen verileri belirli kavramlar çerçevesinde bir araya getirmek ve düzenleyerek yorumlamaktır. Araştırmada kitaplardan, ansiklopedilerden, dönemin sanatçılarına ait kataloglardan, sanatçı kitaplarından, Maçka Sanat Galerisi arşivine ait dergilerden, makalelerden ve gazete küpürlerinden yararlanılmıştır. Konular içerisinde anlatılan durumları daha iyi pekiştirmek için görsel öğelerden sıkça faydalanılmıştır. Konuyla ilgili geniş kapsamlı literatür tarama yapılmıştır. Ayrıca internet üzerinden resimsel ve yazılı dokümanlar ele alınarak incelenmiştir. Bunun yanı sıra Erciyes Üniversitesi, Gazi Üniversitesi, Bilkent Üniversitesi, Marmara Üniversitesi kütüphanelerinden konu ile ilgili araştırma yazıları, sanatçı katalogları, ansiklopediler, sanat sözlükleri ve yazılı diğer dokümanlar geniş bir şekilde taranmıştır. Araştırmanın birinci bölümünde 1960'lı yıllarda sanat ortamı, '1960'lı Yıllarda Batıda Sanat Ortamı, Kavramsal Sanat, Pop Sanatı, Türkiye'de 1960'lı Yıllarda Sanat Ortamı, Türkiye'deki Kavramsal Eğilimler ve Değişimler' konularına kısaca değinilmiş kavramsal sanatın tarihsel gelişimi ve önemine yer verilmiştir. İkinci bölümünde Altan Gürman resmi, otobiyografisi, eğitimi, akademik, katıldığı sergiler, ölümünden sonraki sergileri, aldığı ödüller, hazırladığı tezler, Altan Gürman'ın sanatı, yurtdışı yılları ve sanat çalışmaları, İstatistikler, Askerler (1965), Görünüler (1965 - 1969), Kompozisyonlar (1967 1969), Montajlar (1967), Baskı ve Heykel Çalışmaları (1973 - 1976), Altan Gürman'ın Makalesi'nden bir örnek sunularak Altan Gürman'ın çalışmalarına ilişkin incelemeler yapılmıştır. Araştırmanın üçüncü bölümünde bulgular ve yorumlara yer verilip bulguların yorumlanmasında sanatçıların görüşlerinden doğrudan ve dolaylı alıntılar yapılmıştır. Bu bağlamda görüşme yapılan sanatçıların özgeçmişşlerine değinilmiş ve görüşme yapılan sanatçıların kavramsal sanat ve Altan Gürman resmine ilişkin görüşleri ile sanatçıların kendi çalışmalarına ilişkin görüşlerine de yer verilmiştir.