turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kent mimarisi içerisinde değişime uğramış yapılar ve nesnelerin resimsel yüzeylerde plastik çözümlemeleri

Toprağın ilk keşfedildiği tarihlerden bu yana oluşumunu hızla sürdürmeye devam eden kentlerin, içinde barındırdığı dinamizminden yola çıkılarak değişen yapılar ve nesnelerin bireyler üzerindeki etkisi ve resim sanatına yansıması, bu araştırmada açıklanmaya çalışılmıştır. Bu araştırmada, resim sanatı sürecindeki dönemlerin koşulları gözetilerek incelenen kent imgesinin bazen resimde geri planda, bazen sosyo-kültürel ve politik durumlara bağlı olarak yer edinmesi; kimi zaman estetikliğinin yansıtılmak istenmesi, kimi zaman ise vurgulanmak istenen ifadede sembolik önem taşıması gibi eserlerde yer alma sebepleri detaylı bir şekilde irdelenmiştir. Tezin birinci bölümünde, araştırmanın genel konusuna kısa bir şekilde değinilmiş ve problem durumu, amaç, önem, yöntem, sayıltılar, sınırlılıklar ve tanımlar gibi alt başlıklara yer verilmiştir. Tezin ikinci bölümünde, kent kavramının tanımı ve ortaya çıkışına dair bilgiler verilerek kentleşmeyi meydana getiren sanayi devrimi, öncesi ve sonrası şeklinde sosyo-kültürel etkileri çerçevesinde incelenmiştir. Tezin üçüncü bölümünde, kentlerin sanata olan etkileri, sanatçı ve eserlere yönelik yansıma biçimleri irdelenmiştir. Kentleşmenin etkisinin hızla görüldüğü 19. ve 20. yüzyıl ile başlangıç gösteren ve günümüzde de bu durumun oluşturduğu plansız kent yapılarının resim sanatına yansıdığı görselleri ele alınarak detaylı bir şekilde incelenmiştir. Tezin dördüncü bölümünde ise 'Araştırma Doğrultusunda Oluşturulan Uygulamaların Çözümlemeleri' adlı başlık altında yapılan on yedi adet resim ile elde edilen veriler arasında bağlantı kurularak çözümlemelere gidilmeye çalışılmıştır.
Kumaş ve giyimin gizli dili

Bu çalışma, giysi ve kumaşların sözsüz bir iletişim türü olarak değerlendirerek, bireylerin kendilerine özgü farklı fonksiyonel giyinme eğilimleri doğrultusunda oluştur-dukları görünümleri anlatmayı amaçlamaktadır. Giysi ve kumaşların bu anlamda bir dil olarak iletişim kurma yöntemlerini, nasıl ve neler aracılığı ile konuştuğu, dışarıya yansıtılan görüntülerin ifade gücünü sembolik değerler çerçevesinde anlatmayı ve açıklamayı amaçlamaktadır. Tematik yaklaşım çerçevesinde incelenen tekstiller genel kavramını Batı, Doğu kültürleri üzerinden örnekleyerek, tekstillerdeki farklı mesajları kültürel ve tari-hsel olarak aktarmak için kullanılan form, biçim ve sembol ve renk, unsurları an-latılmıştır. Bu anlamda tema olarak belirlenen giysi ve kumaşlar konusu, kültürler arası ilettikleri çeşitli sembolik anlamlar aracılığı ile biribiri ile ilişkilendirilmiştir. Seçilen tarihsel dönemler içerisinde incelenen giysilerin sembolik anlam-larına, kadın giyim görüntüleri temel alınarak değinilmiştir. Dönemlerin geçirmiş olduğu değişimler doğrultusunda, şekillenen giyinme alışkanlıklarını ve bu alışkanlıklar sonucunda kazanılmış olan sözsüz sosyal ve kültürel görsel kodlarına değinerek, doğru-dan dışarıya mesaj iletme ihtiyacının nedenlerini görsel örnekler eşliğinde anlatma amacını taşımaktadır. Tekstiller başlığı altında giysi ve kumaş kavramları insanlığın gelişim süreci etkisi ile bazı bölümlerde beraber değerlendirilmiş temel fonksiyon ve ifade farklılıkları sebebi ile bazı bölümlerde ayrıca kategorize edilerek incelenmiştir. Dört bölüm şeklinde hazırlanan bu çalışmanın ilk bölümde, giysi ve giyinmek kavramların ne oldukları ve insan ile olan ilişkisi sayesinde ilk dönemlerden bu yana kavramsal, sosyolojik ve kültürel faktörlerin eşliğinde, bilgiler verilmektedir. İkinci bölümde, tekstil kavramı hakkında genel bilgiler vererek, Doğu - Batı ek-seninde; kumaşların kültürel anlamlarını, kumaş motif ve desenlerin sembolik anlam-larını, süsleme ve nakışların ifadelerini, renk kavramı ve sembolik kod olarak sosyolojik ve psikolojik anlamda nasıl kullanıldıklarını ve ne mesajlar verdiklerini görsel tarihsel süreç içerisinde görsel örnekler eşliğinde açıklanmıştır. Üçüncü bölümde, giysilerin sembolik ifade aracı olarak nasıl kullanıldıklarını Doğu-Batı ekseninde ve çağın estetik anlayışına uygun kullanımlarını ve anlamlarını, 21. yy'ı kapsayan zaman diliminde ifadelerinin değişimini, yaşam tarzı ifadesi olması, meslek ifadesi olması ve inanç ifadesi ve yaşam felsefesi ifadelerine değinerek, örnekler eşliğinde anlatılmıştır. Bu çalışmanın sonuç kısmında ise, 21. yy'daki değişmelerin giysi sembolizmi-nizdeki değişimine, günümüz bakış açısı üzerinden görsel örnekler eşliğinde yorumlana-rak, bundan sonrası için gelecek projeksiyonuna temel oluşturabilecek derlenmiş bir çalışma bırakmayı hedeflemektedir.
Resimde geometri

Hayatımızın ayrılmaz bir parçası olan Oran ve Geometri, sanatta da etkin bir yere sahiptir. ölçü, oran ve geometri; sanatçıyı harekete geçiren dürtü olması yanında ayrıca bu harekete kılavuzluk eden pusula niteliğindedir. Resmin oluşum sürecinin başından bugüne kadar, hangi konuda, hangi sanat anlayışında ve hangi zeminde olursa olsun bu geometrik düzen sorunu çözülmelidir. Çünkü eserin karşısına geçen insanın bakışları da aynı geometrik süzgeçten geçer ve algı bu şekilde oluşur. Bir cümleyle özetleyecek olursam: Yaptığım araştırmada da anlatıldığı üzere; 'Geometri1' sanatın ve özellikle de resmin 'Oluşum Mantığıdır' ve zamanın ötesinde sanat var oldukça kaçınılmazdır.
Tekstil tasarımında yaratma ve işlev

Bu çalışmada, yaratma ve işlev ilişkilerinin özellikli olarak tekstil tasarımındaki yeri ve önemi, örneklemeler desteğinde irdelenmiş ve tez, iki ana bölüm altında ele alınıp sonuç bölümüyle tamamlanmıştır. Birinci bölümde yaratma ve işlev, tekstil tasarımcısının çalışma alanı içindeki yeri ve önemi bakımından incelenmiştir. Bireysel ve çevresel faktörler, tasarımcının yaratma faaliyetini etkileyen iki ayrı öğe olarak ele alınmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde ise, yaratma ve işlev, bireyi ve toplumu ilgilendiren ve etkileyen yönleriyle irdelenmiş, ve tekstil tasarımının, onu kullanan insanın gereksinimlerine, isteklerine ve değişen yaşam koşullarına cevap veren bir ürün olmasından kaynaklanan önemi, ilgili örneklerle ortaya konmuştur.. Sonuç bölümünde ise, tezin konusu ile ilgili olarak elde edilen bulgular, yaratma ve işlevin nitelikleri açısından başarılı kabul edilmiş örneklerle ilişkilendirilerek değerlendirilmiştir. III
Çağdaş sanatta hasta beden imgeleri

Bu çalışma Gazi Güzel Sanatlar Enstitüsü Resim Anasanat Dalı'nda yapılmıştır. İnsan bedeni sanat tarihi boyunca çok sık kullanılan bir malzeme olmuştur. Beden, mağaralardaki avcı resimlerinden başlayarak günümüze kadar toplumsal, siyasal ve görsel öğeleri içine alan bir eylem aracı olarak kullanılmıştır. İnsan bedeni, fizyolojik ve biyokimyasal gelişmelerin merkezinde olan bir organlar bütünü olup, bu bütünlüğün bozulması hastalık olarak tanımlanmaktadır. Hastalıkların kendi içerisinde farklı unsurları barındırması farklı şekilde algılanmasına ve yorumlanmasına neden olmuştur. Bu şekilde yapılan yorumlar çağlar boyu değişerek günümüze kadar gelmiştir. Bu tezin amacı hastalığın beden üzerindeki etkisini ele alarak hasta beden ve sanatı ilişkilendirmektir. Tezde hasta bedene dair tıbbi araştırmalar ve incelemeler mevcuttur. Hastalığın beden üzerindeki etkileri ve bıraktığı kalıcı bozulmalar ve hasarlar uygulama çalışmaları ile desteklenmiştir. Hastalığı iyileştirme süreci sanat tarihi kapsamında ele alınıp sanat eserleri ile de örneklendirilmiştir. Ayrıca tüketim kültüründen kaynaklanan sorunlardan dolayı hastalık kavramının değişimi ele alınmıştır.
Claude Monet'nin Nilüfer Bahçesi üzerine eserleri bağlamında farklı kültürlerdeki bahçe felsefelerinin resim sanatına etkileri

'Bahçe' kelimesi birçok dilde 'sınırlanmış bir alan' anlamına gelir. Resim de ilk önce sınırlanmış bir alanla yani kadraja almakla işe başlar. Bahçelerin doğal ve üç boyutlu olduğunu söyleyerek buna itiraz etmek bizi resimden ziyade heykelin ve mimarinin alanına yaklaştırır. Aslında bahçeler mimari yapıların dikey aksta yükselmesine ters olarak yatay eksende görme yoluyla etrafa doğru açılırlar. Tarihsel olarak anıtsal mimarinin 'kaidesi' gibi ele alınan bahçeler giderek yapılarla bütünleşmişlerdir. Bahçeler Eski Mısır'dan bu yana iktidarların anıtsal tazahürleri olmalarının yanı sıra başka bir açıdan kişinin kendi başına kaldığı tefekkür alanları olarak da yorumlanabilir. Monet, resim yapmak için oluşturduğu bahçesine giderek tutkuyla bağlanmış ve sonunda atölyesi, bahçesi ve resimleri ayrılmaz bir şekilde bütünleşmiştir. Şüphesiz öznel bir tavırla yapmıştır bunu. Orangerie Müzesindeki oval salonlar bu bütünleşmenin sonucunu yansıtırlar. Günümüzde sanatçıların bahçenin kendisini bir sanat yapıtı olarak ele almaları, doğal, yapay, nesne, temsil, mimari, botanik, resim gibi alanlar arasındaki ilişkileri yeniden gündeme getirmektedir.
İlköğretim 2. kademede öğrenci velilerinin resim-iş dersinden beklentileri

Bu arastırma, ilkögretim 2. kademede ögrenci velilerinin resim-is dersinden beklentilerini belirlemek için yapılmıstır. Velilerin resim-is dersinden beklentilerinin ne düzeyde olduğu ve resim-is dersine bakıs açıları, demografik özelliklerde dikkate alınarak saptanmaya çalısılmıstır. Arastırma 2005- 2006 egitim-ögretim yılında, Bursa ili, Osmangazi ilçesindenseçkisiz tabaka örnekleme yöntemi ile seçilmis 3 ilkögretim okulundaki 673 veli üzerinde gerçeklestirilmistir. Velilerin, 238'i 6. sınıf velisi, 227'si 7. sınıf velisi ve 208'ide 8. sınıf velisi olarak belirlenmistir. Arastırmada sosyoekonomik düzeye görebeklentilerin degisip degismedigi de bulgulanacagından, okulların belirlenmesinde bölgelerin demografik yapıları göz önünde bulundurulmustur. Bu arastırmada, anket teknigi uygulanmıstır. Ögrenci velilerine 4 bölümden olusan 61 soruluk bir anket formu dagıtılmıs, sonuçlar SPSS istatistik programındaçözümlenmis ve yorumlanmıstır. Öncelikle velilerin kisisel ve demografik özellikleribelirlenmis, ardından arastırmanın bulgularında, anket formunda yer alan önermelerevelilerin katılıp katılmadıklarına dair yüzde ve frekans dagılımları elde edilmistir. Daha sonrada veli beklentileri sosyoekonomik düzeye göre; yasa göre, meslege göre, aylık gelire göre, ögrenim düzeyine göre ve okullara göre karsılastırılarak aralarında farklılıklar olup olmadıgı bulgulanmıstır. Yine velilerin anket formunda belirtmisoldukları kisisel görüslerde degerlendirilerek arastırmaya dahil edilmistir. Arastırmanın sonucunda, velilerin büyük çogunlugunun sanata ya da sanatın herhangi bir dalına karsı ilgilerinin olmadıgı ve genellikle sanatsal aktivitelerekatılmadıkları fakat resim-is dersi konusunda yaklasımlarının ve beklentilerinin genel olarak olumlu yönde olduğu görülmüstür. Bunun yanında, bazı olumsuz yaklasımlar dasaptanmıstır. Velilerin resim-is dersinden beklentileri arasında yasa göre anlamlı bir farklılık bulunamamıs fakat meslege, egitim düzeyine, aylık gelire ve okullara göre anlamlı farklılıklar bulgulanmıstır. Bu farklılıkların nedeninin, sosyoekonomikdüzeylerinden kaynaklandıgı, yine velilerin, bu ders ile ilgili yeterli bilgiye sahip olmamalarının da bunda etkili olugu, bu nedenle de, velilerin sanat egitimi ve resim-isdersi konusunda bilgilendirilmelerinin gerektigi, iyi bir okul-aile isbirligi ile bunun mümkün olabilecegi ve sanat egitiminin istenilen düzeye çıkarılmasında bu iliskininfayda saglayabilecegi düsünülmektedir.
Deneysel fotoğraf anlayışının teknik gelişimi ve avangard sanat ilişkisi

Fotoğrafın icadı ve oluşum sürecinden başlayıp avangard dönem içerisindeki gelişimleri 'Deneysel Fotoğraf' üzerinden inceleyen bu tez; tarihsel ve teknik açıdan fotoğrafa müdahaleyle yapılan deneysel çalışmaların amacının ne olduğuna ve kendi dönemi için ne ifade ettiğine dair veri taramasına dayalı bir araştırma içerir. Fotoğrafın icadıyla giriş yapılan ilk başlığın ardından, fotoğraf üretimine yansıyan 'mimesis, yeniden üretim, hakikilik, gerçeklik ve biriciklik' gibi düşünce ve yaklaşımlar kavramsal açıdan incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise fotoğrafın eksik yönlerini tamamlamak, daha iyi bir görüntü elde etmek ve insanların beğenisini kazanmak adına yapılan ve ilk olma özellikleriyle önem arz eden müdahale edilmiş çalışmalar yer alır. Hemen sonraki süreçte fotoğrafın sanat türleriyle aynı statüye sahip olmasını isteyen fotoğrafçıların kurduğu High-Art, Pictorializm akımlarının kapsamlı incelemesi ve konu çerçevesinde iş üreten fotoğrafçıların çalışmalarının önemi vurgulanır. Son bölümde modern sanat çerçevesinde fotoğrafın sanatsal bir malzeme olarak kullanımı doğrultusunda konulara paralel olarak üretilen çalışmaların teknik başlıklar altında incelemesi yapılmıştır.
Fotoğrafta kamu eleştirisi : Beton

Beton isimli eser metin tez çalışması, kamu eleştirisi üzerine kurulmuştur. Kamu ve iktidar kavramlarının incelemesini, toplum ve sanat içerisinde gelişen toplum karşıtıoluşumlar, eylemler ve sanat eserlerinin analiz edilmesi izler. Kamunun tüketim kültürü içinde erimesi ve iktidar ile kamunun bütünleşmesi sonucu ortaya çıkan modern toplumda kamu ile iktidar arasındaki ilişki araştırılır. İktidar kavramı, Gramsci, Althusser ve Foucault'un görüşleri ekseninde irdelenir, Foucault'un 'iktidarın kaynağıiktidarlardır' ve 'iktidar heryerdedir' önermeleri tezin ana karakterini oluşturur. Baskıaygıtlarıyla beraber işleyen rıza imal eden mekanizmaların yön verdiği modern toplumda, iktidar ve kamu arasındaki çizgi kaybolurken, kültürel hegemonya sayesinde, bireyin iktidarın öznesi haline geldiği görüşü savunulur. Özneleşme sürecine karşı olan bireyin, yeni öznel gerçekliğini yaratma sürecinde iktidara olduğu kadar, topluma karşıfikirlere de ihtiyacı vardır. Çalışma bu nedenle, tarih içerisindeki toplum karşıtı fikir ve eylemlerin izini sürmüş, tarihteki önemli toplum karşıtı pratiklerin, sanat hareketlerinin, sanatçı ve eserlerin analizini yapmaya çalışmıştır. Fotoğraf tarihinde, avangard hareketlerden sonra başlayan eleştirel tutumun, yakın dönem fotoğraf çalışmalarındakiizi sürülerek, toplum eleştirisi içeren fotoğraflar incelenmiştir. Çalışmamızın son bölümünde ise, kamu karşıtlığı fikri çerçevesinde çekilen fotoğraflar ile dijital müdahaleyapılarak kurgulanan fotoğraflardan oluşturulan bir sunumu içerir. Söz konusu eserlerdeki amaç, kamuyu, kamu düşüncesini, toplumsal değer yargılarını sorgulamak, eleştirmek ve kamu karşıtlığını sert bir dille ifade etmektir.
İslamiyet öncesi Türk toplumlarında evren sembolleri

İnançlar ve din eski Türklerin evren düşüncesinin temelinde yer almış böylelikle, bu toplumlar da bu soyut kavramları somutlaştırma ihtiyacı doğmuştur. Bu somutlaştırma yeryüzündeki çeşitli unsurlara atfedilerek sembollere yansımıştır. Buna bağlı olarak bu toplumlar merkez olan eksen ile dünya düzenini oluşturmuşlardır. Eski Türkler de ilk zamanlarda korkularına, sorularına, bilinmezliğe mana verme arayışına girdiği için; yaşadığı dünyayı, gök kubbe ve yeraltını tasvir eden evren düşüncesine varmıştır. Hazırlanan tezde eski Türklerin inanç kökenli devlet anlayışıyla oluşan, hükümdarlarına bağlı olan bu toplumların, yaşam şartları ve inançlarının işleyişi ve değişimi araştırılarak, düşünce sistemlerinin anlaşılması hedeflenmiştir. Eski Türkler düşünce sistemlerinde oluşturdukları unsurların mitolojik anlam taşımaları sayesinde, sembollerde evreni nasıl algıladıklarını göstermektedir. Bu bağlamda konunun bölümlerinde yer alan bu unsurlarla eski Türk toplumlarının evren düşünceleri araştırma konusunun da ayrıntılı anlatılmasına ışık tutmaktadır. Bu konu yazılı kaynaklardan elde edilen bilgilerle yazılmıştır. Araştırmacıların arkeolojik kazılardan eski Türklere ait elde ettikleri nesnelere yansıyan sanatlarından kronolojik sırasıyla tarihsel süreç çerçevesinde yaşamlarını, inançlarını, düşünceleri ve hayat felsefeleri incelenmiştir. Eski Türklerin evren sembollerinden ve mitolojilerinden yola çıkılarak evreni algılayış biçimlerinin sonsuz ve sınırsız olduğu düşüncesine varılmıştır. Bu bağlamda eski Türklerin dünya ve uzay anlayışları biçimlenerek sınırlar oluşturulmuştur. Başlangıçta insanların yeryüzünü su içerisinde düşünceleri değişmiş zamanla evren unsurları artmış ve her birine kutsallık atfedilmiştir. Bu toplumların genel olarak anlayışları değişiklik gösterse de merkezi düşünce sistemlerinin temelinde evren düşünceleri kurulmuştur.
Cumhuriyet sonrası Türk resminde mekan olgusu

Uzayın insan eliyle sınırlandırılmıs bir parçası olan mekan aynı zamanda sınırsız bir bosluktur. Mekan kavramı, mimari içerisinde büyük deger arz etmektedir. Sınırlarının fiziki önemi kadar görsel etkileri de önem tasımaktadır. Sanatçının dogaya yaklasma endiseleri, gerçek bir mekan yaratma adına derinliksorununu da beraberinde getirmistir. Böylece, Rönesans sanatının önemli bir bulusuolan perspektif, resim sanatında yerini almıstır. Perspektif ve benzeri yanılsama formülleri vasıtasıyla mekanın illüzyonu soyutlanmaya baslamıstır. Mekan soyutlamasının Kübizm ile basladıgı gerçegiyadsınamaz. Kübizm ile geleneksel perspektife, ısık- gölge kullanımlarına ve sanatıdoganın taklit edilmesi olarak gören kuramlara karsı çıkılarak, dogadaki biçim, doku, renk ve mekanları taklit etmek yerine parçalara ayrılmıs nesneleri çesitli yönlerden aynı anda algılanabilecek biçimde yan yana getirerek yeni bir gerçeklik yaratılmıstır. Mekanın soyutlanmasıyla birlikte mekan ve form özdeslesir. Ardından da non- figüratifresimle birlikte mekan yanılsaması ortadan kalkarken; yerlestirme sanatında ise mekan olgusu gerçek bir deger olarak sanata dahil olmustur.
Grafik tasarım tarihinde tipografi

Grafik tasarım, bir yüzey organizasyonu olarak, temel görsel ölçütleri içerdiği gibi doğrudan resim ve işaret içerikli parametreleri de içinde barındırır. Grafik tasarımın hedeflenen etkiye ulaşabilmesi için, nasıl illüstrasyon, fotoğraf gibi imaj gereksinimleri söz konusuysa, tipografik ögelere de aynı derecede ihtiyaç duyulmaktadır. Bilgi aktarımını grafik tasarım olgusundan ayıramadığımız için, yazı, dolayısıyla tipografi önemli bir unsur olarak karşımıza çıkmaktadır. Grafik tasarımın tarihine baktığımızda kolaylıkla görebileceğimiz tipografik unsurlar, elbette tarihsel açıdan da çok önemli bir yer tutmaktadır. Resim tarihiyle özdeş bir geçmişşe sahip olan grafik tasarımda tipografik özellikler, el yazma eserlerden başlayarak baskı tekniklerinin gelişmesiyle beraber tasarım olgusunun içindeki yerini sağlamlaştırmıştır. Mağaralardaki duvar resimlerinin bilgi ve işaret iletimi olarak değerlendirilmesinden başlayarak, Mezopotamya ve Eski Mısır uygarlıklarında yazının resimsel unsurlar içermesi, tipografinin özünde görsel bir dil olarak değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koymaktadır. Uzakdoğu alfabelerinde de halihazırda resimsel unsurlarla iletişimin sağlanıyor olması, tipografinin görsel-resimsel kökenlere dayandığını gösteren en önemli kanıttır. Gelişimini disiplinler arası kaynaklara dayandırabileceğimiz tipografinin tarihsel sürecinde matbaanın icadı oldukça önemli bir dönemeçtir. El yazması kaynaklarla yaygınlaştırılmaya çalışılan bilgi, bu yeni icatla çok daha hızlı yayılmaya başlamış, tipografik üretim teknolojik bir hal almıştır. Hurufat sistemiyle oluşturulan fontlar, satırlar ve mizanpajlar tipografinin grafik düzenlemede vazgeçilmezliğini pekiştirmiştir. Sanayi Devrimi ile daha büyük dönüşüm ve değişimler geçiren tipografi, yirminci yüzyılda inanılmaz font çeşitliliğiyle grafik tasarım alanında neredeyse farklı ve özgün bir yaratıcılık alanı haline gelmiştir. Bu nedenle tipografiyi öncelikli olarak gören tasarımcılar öne çıkmaya başlamış, yazı ve yazı tasarımı önem kazanmıştır. Gerek dünyada, gerekse Türkiye'de tipografik tasarım hızlı bir gelişim göstererek grafik tasarımın geçerli olduğu tüm mecralarda etkili tasarımcılar ortaya çıkarmıştır.
Ağrı ve çevresini eserlerine konu alan gravür ressamları

Dünyadaki kurulmuş medeniyetlerin birçoğuna baktığımızda ya Mezopotamya ya da Kafkas kökenli olduklarını görmekteyiz. Bu iki bölgenin ortasında kalan en önemli yerlerden biri de Anadolu coğrafyasıdır. Bu coğrafya içerisinde jeopolitik konum açısından Ağrı farklı bir öneme sahiptir. Bazı kutsal kitaplarda ismi geçen Ağrı Dağı, bölgenin önemli bir coğrafik yapısıdır. Haliyle bu dağın eteklerinde kurulan Bayazıt şehri önemli bir din ve ticaret merkezi olmuştur. İslamiyet'in bölgede yayılması akabinde Türklerin bölgeye hakim olmasının ardından bu kutsaliyetliği Müslümanlar da kullanmışlardır. XVIII. yüzyıldan itibaren Osmanlının zayıflamasıyla birlikte bölge, farklı dini grupların egemenliği altındaki siyasi güçler arasında el değiştirmeye başlamıştır. 1881 Berlin anlaşmasıyla, Şark meselesinin ortaya çıkmasının ardından bölge daha da bir önem kazanmaya başlamıştır. Anadolu'nun Kafkasya'ya açılan kapısı olan bölgeyi ele geçirmek isteyen çeşitli devletler bölgenin iklim, bitki örtüsü, yeraltı ve yerüstü kaynakları, etnografik ve dini yapılarını öğrenmek amacıyla çeşitli dönemlerde ajan olarak kullandıkları seyyahları bölgeye göndermişlerdir. Bölge hakkında bilgi almak için seyyahların yazılı eserlerinin yanında görsel eserlerine de önem vermişlerdir. Deforme olma açısından resim veya yağlı boya gibi çabuk deforme olan eserler yerine metal malzeme üzerine yapılan gravürlere önem vermişlerdir. Çalışmanın ana unsurunu oluşturan Ağrı ve çevresindeki gravürler hem sanatsal hem de misyonerlik açısından değerlendirme kapsamına alınmıştır.
Uluumay vakfı osmanlı halk kıyafetleri ve takıları müzesi'nde bulunan gelin odasındaki kıyafetlerin, dokuma başlıklarının incelenmesi ve kataloglanması

Giyim-kuşam tarihi insanlık tarihine paralel olarak gelişim ve değişim gösterirken, içerisinde birçok kültürel ve sosyal öğeyi de barındırmaktadır. Giyinme ihtiyacı insanın temel ihtiyaçları arasında olduğu için, değişen dünya düzeninde her milletin kendi toplumsal yapısı içerisinde şekillenmiştir. Kullanılan kıyafetlerde o milletin kültürel, sosyal, ekonomik, dini izlerini görmek mümkündür. Toplumların zamanla yaşadığı coğrafyanın da etkisi ile kültürler arası başkalaşım her alanda olduğu gibi giyim-kuşam alanında da söz konusu olmuştur. Yüksek lisans tez çalışmasına konu olan Uluumay Vakfı Osmanlı Halk Kıyafetleri ve Takılar Müzesi envanterinde çok zengin bir Osmanlı Halk kıyafeti koleksiyonu bulunmaktadır. İnceleme izni verilen müzenin ana bölümlerinden biri olan gelin odasındaki kıyafetler, ağırlıklı olarak Anadolu olmak üzere Osmanlı Devleti'nin hüküm sürdüğü Balkanlar'a aittir. Bu nedenle gelenekten gelen ya da komşu kültürlerden almak koşuluyla şekillenmiş müzede incelenen gelinlikler, Türk giyim-kuşam adet ve geleneklerine uygun olarak kullanılmıştır. Hatta farklı yörelere ait giyim adetleri ve gelin kıyafetleri arasındaki farklılıklar açısından da dikkati çekmektedir. Bu çalışmada bazen gelinliğin tamamı, bazen de bir parçası olmak üzere müze envanterinde kayıtlı olan sadece teşhir alanında bulunan gelinlikler ve ait olduğu varsayılan yöre giyim özelikleri incelenmeye çalışılmıştır. Amacımız incelenen bu gelinliklerin benzer ve farklı özelliklerini ortaya koymaktır. Müzede ayrıca gelin odasının giriş kısmında, camekan içerisinde bulunan erkek başlıkları da ayrıntılı olarak incelenmiştir. Bursa yöresine ait olan bu erkek başlıkları kullanılan malzeme türüne göre sınıflandırılmış, hammadde, desen, renk, kompozisyon özelliği v. b. bilgileri ortaya çıkarılmıştır. Yapılan araştırmalar sonucunda elde edilen veriler değerlendirilmiş, tespit edilen motiflerden yola çıkarak kilim, zili, sumak ve halı dokuma teknikleriyle 4 adet dokuma yapılmıştır. Uygulamaların dokuma yapılmasının nedeni, başlıklardaki motiflerin farklı bir yüzeyde bıraktığı etkiyi görmek ve dokuma tekniğine uygun olmasından dolayıdır. Dokumalar dışında 4 adet duvar panosu yapılmış, buna ek olarak her bir pano tasarımının 4 adet renk varyasyonları hazırlanmıştır. Hazırlanan tasarımlar bilgisayar programında yapılmıştır.