turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Evaluation of BTEX concentrations in selected industries producing and applying paint based on human health risks through inhalation

Türkiye'de dış ortam hava kalitesi kontrolü Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nca Hava Kalitesi Değerlendirme ve Yönetimi Yönetmeliği, Sanayi Kaynaklı Hava Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği, Büyük Yakma Tesisleri Yönetmeliği ve Isınmadan Kaynaklı Hava Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği gibi düzenlemelerle sağlanmaktadır. Adı geçen yönetmeliklerde 'işçi sağlığı ve güvenliği mevzuatı kapsamına giren iş yerleri iç ortamlarında uygulanmaz' ve 'sanayiden kaynaklanan dış ortam hava kirliliğinin önlenmesi amacıyla hazırlanmıştır' hükümleri yer alır. Bu durum göstermektedir ki ÇŞB mevzuatı yalnızca dış ortam hava kalitesinden sorumludur. Çalışanlara sağlıklı ve güvenli bir çalışma ortamı sağlama görevi Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına verilmiştir. Görülmektedir ki ulusal mevzuatta İç Ortam Hava Kalitesini değerlendiren ve kirleticiler için sınır değerleri belirten bir düzenleme bulunmamaktadır. İOHK ise sağlığa zararlı solunabilir kimyasal maddelerin ortam havasında bulunma miktarıyla değerlendirilir. Bu değerlendirmede göz önünde bulundurulan Uçucu Organik Bileşikler özellikle boya, vernik, inceltici ve yapıştırıcı gibi malzemelerin üretim ve kullanımından kaynaklanmaktadır. Bu çalışmada boya üretimi ve boya uygulaması esnasında iç ortama salınan benzen, tolüen, etilbenzen ve ksilene maruz kalan çalışanlar için sağlık riskleri belirlenmiştir. İSGÜM'ün 2006- 2013 yılları arasında boya üretimi ve uygulaması yapan 57 farklı işyerinde ölçtüğü 195 BTEK konsantrasyonu kullanılmıştır. Elde edilen veri; sanayi tipi ve işlemin türü olmak üzere iki farklı açıdan değerlendirilmiştir. Bu veriler kullanılarak Çevre Koruma Ajansı, RAGS, Sayı I: İnsan sağlığı Değerlendirme Kılavuzu'nda (U. S. EPA, 2009) soluma maruziyeti sağlık risk değerlendirmesinde kullanılması önerilen metot ile sağlık risk değerlendirmesi yapılmıştır. Çalışmanın sonuçları göstermiştir ki, boya uygulaması yapan tersane, otomotiv, mobilya gibi sektörlerde çalışanlar boya üretimi sektöründe çalışanlara göre daha çok BTEK'e maruz kalmaktadır. Ayrıca, konsantrasyon değerleri mevzuat sınır değerlerinin altında kalsa da sağlık risk değerlendirmesi yapıldığında bu konsantrasyonlara maruziyetin sağlık risklerinin kabul edilebilir kanser riski (1x10-6) ve tehlike indeksi (1) değerlerini oldukça aştığı görülmüştür.
Çevre yönetim sistemleri (ISO 14000 standartları) ve kağıt sanayinde uygulanması

ÇEVRE YÖNETİM SİSTEMLERİ (ISO 14000 STANDARTLARI) VE KAĞIT SANAYİNDE UYGULANMASI Işıl CEVILAN Balıkesir Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Çevre Mühendisliği Anabilim Dalı Balıkesir, 2003 Çevre koşullarındaki hızlı bozulma ve doğal kaynakların azalmaya başlaması ile dünyanın tüketim kaynaklarının sınırlarına yaklaşıldığı endişesi tüm dünyada sürdürülebilir kalkınma anlayışı ve çevre koruma bilincinin önemini arttırmıştır. İşletme faaliyetleriyle ilgili kararlar alınırken ekolojik çevrenin göz önüne alınması ile kaynakların verimli kullanımı, atıkların minimize edilmesi, geri dönüştürülmesi, çevre dostu tasarım ve temiz üretim gibi kavramlar ön plana çıkmıştır. Tüm bu çalışmalar ISO 14000 Çevre Yönetim Sistemi standardı ile uluslararası geçerlilik kazanmıştır. Bu yüksek lisans tezinde, SEKA Balıkesir Kağıt Fabrikasında Çevre Yönetim Sisteminin kurulması için ön hazırlık olarak başlangıç mahiyetinde gözden geçirme çalışması uygulanmıştır. Çalışmanın ilk aşamasında kuruluşun mevcut çevre durumunun değerlendirilmesi için atık azaltım programı hazırlanmıştır. Atık azaltım programı sonucunda elde edilen veriler sentezlenerek uygulanması gereken atık azaltım alternatifleri belirlenmiştir. Çalışmanın ikinci aşamasında ISO 9001 Kalite belgesine sahip olan işletme için ISO 14001 Çevre Yönetim Sistem Belgesi başvurusu hazırlığı olarak Çevre Yönetimi El Kitabı hazırlanmıştır. İşletmenin belirlenen atık azaltım alternatifleri ve hazırlanan Çevre Yönetimi El Kitabı ışığında çevre yönetim sistemini kurarak ISO 14001 belgesini alması öngörülmüştür.
Baca hesabı ve atmosferik dağılım modellemesi

Bu çalışmada kullanılan sıvı veya katı yakıtın bileşimine ve yakma sisteminin özelliklerine uygun baca tasarımı yapılmakta ve oluşan emisyonların hava kirliliği katkı değerleri Gauss Atmosferik Dağılım ve Taşınım Modellemesiyle hesaplanmaktadır. Çalışma iki ana aşamadan oluşmaktadır. - Baca Tasarımı - Atmosferik Dağılım Hesabı Birinci aşamada kullanılan hesap teknikleri, baca tasarımı için bugün en çok kullanılan tekniklerdir. İkinci aşamada kullanılan ifadeler ise, Türk Çevre Kanununun Hava Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinde, yapılacak olan cezai ve idari uygulamalarda öngörülen Gauss Modellemesi ifadeleridir. Yaptığımız çalışma henüz plan aşamasında bulunan tesisler için, yapılacak olan ÇED çalışmalarında, Gauss Modellemesinin uygun olduğu şartlar dahilinde, zaman tasarrufu sağlayarak kullanılabilir. Modelin uygun olduğu şartlar değiştirildiği takdirde, yeni şartlara uyum sağlayacak şekilde modelinde değiştirilmesi gerekmektedir.
Treatment of gaseous trichloroethylene by sequential biotic and abiotic removel mechanisms

İnsan sağlığına ve çevreye yönelik olumsuz etkileri nedeniyle trikloroetilen, önemli kirleticiler arasında yer almaktadır. Birçok endüstriyel sektörde yoğun olarak kullanılan TKE uçucu özellikleri nedeniyle tehlikeli hava kirleticileri arasında yer almaktadır. TKE benzeri halojenli bileşiklerin, anaerobik indirgen halojensizleştirme ve biyoadsorpsiyon gibi biyolojik ve çeşitli metallerle indirgenme reaksiyonlarına girerek de kimyasal olarak, geleneksel TKE arıtım yöntemlerine göre daha verimli ve ekonomik bir biçimde arıtımı son dönemde yaygınlaşmaktadır. Bu çalışmada, gaz fazmdaki TKE'nin biyotik ve abiyotik giderim mekanizmalarımn gerçekleştiği ardışık bir reaktör sisteminde arıtılması incelenmiştir. Söz konusu sistem, granüler anaerobik karışık kültür ile paketlenmiş bir biyofiltreyi izleyen elementel demir (Fe(0)) ile paketlenmiş ardışık bir reaktör sisteminden oluşmaktadır. Sürekli reaktör deneyleri iki bölümde gerçekleştirilmiştir. İlk bölümde, boş yatak bekletme süresinin sistemdeki TKE giderim verimine etkisi araştırılmıştır. Ortalama 170.6 28. 5 ppmv TKE, 5000 ppmv H2, 2000 ppmv C02 ve 6000 ppmv N2 ile beslenen sistemdeki TKE giderimi, her iki kolona ayrı ayrı uygulanan 0, 25, 0,5, 1,0 ve 2.5 saatlik BYBSler için belirlenmiştir. Üç ay aralıksız çalıştırılan sistemde yüksek TKE giderim verimleri sağlanmıştır. TKE giderim performansı, uygulanan 2,5, 1,0, 0,5 ve 0,25 saatlik BYBS'ler için sırasıyla; biyofıltre için ortalama %53.4 12.0, %31.0 2.8, %13.9 1. 8 ve %1.1 0.4, Fe(0) paketli kolon için %84.6 4.1, %80.9 6.9, %62.1 5. 2 ve %4.6 1.8, tüm sistem için ise %93.0 2.3, %86.7 5.2, %67.4 4. 5 ve %5.6 1. 8 olarak bulunmuştur. Sistem çıkışında eser miktarda TKE'nin yanında, indirgen klorsuzlaştırma ürünleri olarak sadece zararsız etilen ve etan gazlan belirlenmiştir. Bu çalışma kapsamında, ayrıca, BYBS'nin ardışık reaktör sisteminin TKE giderim verimine etkisini simule eden ve piston akışlı reaktör rejimine dayanan bir model oluşturulmuştur. Oluşturulan model denklemi sonucunda elde edilen eğriler, Berkeley Madonna 8.0. 1 Simulasyon programı yardımıyla ilk deney sonuçlarıyla çakıştırılmış ve sistemi betimleyen denklem parametreleri bulunmuştur. Deney sonuçları ve model verilerinden yararlanılarak, sistemin optimum BYBS'si belirlenmiştir. Bu sonuçlar yardımıyla, optimum BYBS 1 saat olarak bulunmuştur. Deneylerin ikinci bölümünde, ilk bölümde belirlenen 1 saatlik optimum BYBS 'de giriş TKE konsantrasyonunun ya da TKE yükleme hızının sistem verimine etkisi araştınlmıştır. Bu doğrultuda sisteme, 150- 650 ppmv giriş konsantrasyonları (ya da 150- 650 ppmv/saat TKE yükleme hızları) uygulanmıştır. Bu deney sonucunda, 1 saatlik optimum BYBS'de uygulanan farklı yükleme hızlarında, sistemin TKE giderim veriminde önemli bir değişikliğin olmadığı belirlenmiştir. Sonuç olarak, literatürde bir benzeri bulunmayan bu yeni ardışık reaktör sistemi, TKE gibi ülkemizde de çok sayıda kullanım alanı bulan klorlu bileşiklerin gaz fazındaki gideriminde önemli ve umut vadeden bir teknolojik gelişme olarak görülmektedir.
Assessment of physicochemical treatment alternatives for wastewaters

Mevsimsel işletim özelliğine sahip yerleşim yerlerinin en büyük problemlerinden biri, insanların yaşamsal faaliyetleri sonucu ortaya çıkan atıksuların arıtılmasıdır. Ülkemizde evsel atıksu arıtma tesisleri genellikle biyolojik arıtma süreçlerine göre tasarlanmakta ve işletilmektedir. Ancak, klasik uygulanan biyolojik arıtma süreçleri, günlük, haftalık ve mevsimlik debi ve yük değişimleri gösteren yazlık yerleşimlerde verim ve işletme sorunları yaratmaktadır. Anında devreye alınabilmesi ve çıkarılabilmesi, debi ve yük değişimlerinden çok fazla etkilenmemesi nedeniyle, yazlık yerleşimler için fizikokimyasal arıtma sistemleri önerilmektedir. Bu tezin amacı, evsel atıksuların fizikokimyasal yöntemlerle, arıtılabilirliğinin incelenmesidir. Bu amaçla yapılan deneyler üç aşamadan oluşmaktadır, bunlar: en uygun kimyasal madde ve dozunun belirlenmesi; ön çökeltimin fizikokimyasal arıtma üzerindeki etkisinin araştırılması ve ardışık dozlamanın fizikokimyasal arıtma verimine etkisinin gözlenmesidir. İlk aşamada çeşitli kimyasalların (kireç Ca+2, alum Aİ2SO4. I8H2O, demir sülfat FeS04-7H20), değişik dozlardaki arıtma verimleri saptanarak en uygun kimyasal madde ve dozu araştırılmıştır. En iyi KOİ giderme verimi kireç kullanılarak elde edilmiş olup, bu oran %86'dır. İkinci aşamada ise; aynı tür ve dozlardaki kimyasal madde atıksu çökelme sürecinden geçirilerek ve geçirilmeden olmak üzere iki ayrı koşulda dozlanmıştır. Bunun sonucunda koagülasyonun çökeltim sonrası uygulanmasının arıtma verimi üzerinde olumlu etkisi olduğu gözlenmiştir. Son olarak, ardışık olarak dozlamanın arıtma verimini etkileyip etkilemediği araştırılmış, bunun sonucunda aynı verimi sağlamak için daha az kimyasal madde kullanılabileceği saptanmıştır. Yapılan çalışmalar sonucunda giriş debisinde günlük, haftalık ve mevsimlik önemli değişimler olan yerleşimlerin atıksularının arıtımı için fizikokimyasal süreçlerin bir alternatif arıtma olarak değerlendirilmesi gerekliliği vurgulanmıştır.
Determination of volatile organic compounds around Aliaga by passive sampling methods

Uçucu organik bileşikler troposferik kimyadaki rolleri ve insan sağlığı üzerindeki olumsuz etkileri nedeniyle en önemli hava kirleticileridir. Havadaki UOB konsantrasyonlarını belirlemek için, Aliağa kentsel ve endüstriyel alanlarında haftalık pasif örnekleme için, 48 örnekleme noktalı bir dikey hat sistemi kurulmuştur. Beş örnekleme dönemi 19-26 Aralık 2005, 21-28 Mart 2006, 19-26 Haziran 2006, 29 Ağustos ? 5 Eylül 2006 ve 9-16 Şubat 2007 tarihlerinde gerçekleştirilmiştir. Kullanılan metod ile 55 bileşik ölçülebilir ve belirlenebilir olmasına rağmen, bu beş dönemde yirmi üç UOB bulunmuş ve ölçülmüştür. Bu tez çalışmasında, örnek tüplerinde tutulan BTEK olarak adlandırılan benzen, toluen, etilbenzen ve ksilen isimli dört UOB üzerinde derinlemesine çalışılmıştır. BTEKler, bolca bulunması, ortak kaynakları ve ciddi sağlık etkileri nedeniyle UOBlerin en önemli grubudur. Aliağa bölgesinde, ortalama 2.10 g m-3 ile styren en fazla bulunan organik bileşiktir ve bunu ortalama 1.65 g m-3 ile 2 -metilheksan ve ortalama 1.44 g m-3 ile toluen takip eder. En yüksek UOB konsantrasyonları petrokimya ve rafineri bölgelerinde ölçülmüştür. BTEK seviyeleri kış aylarında yaza göre nispeten daha yüksek bulunmuştur. BTEK seviyelerinin düşük olmasının nedeni, yüksek sıcaklık ve güneş ışığı nedeniyle yüksek reaksiyon hızlarının kimyasal giderimi etkisi olabilir. Ortalama BTEK oranları 1. dönem için 2 .5:5.3:1.0:1.5, 2. dönem için 2 .7:4.9:1.0:2.2, 3. dönem için 2 .0:6.7:1.0:2.5, 4. dönem için 2.5:8.3:1.0:3. 6 ve 5. dönem için 13.0:25.9:1.0:3. 3 tür. UOB'lerin olası kaynaklarını belirlemek için, toluen / benzen oranı da incelenmiştir. T/B oranları 1. dönem için 2.1, 2. dönem için 1.8, 3. dönem için 3.4, 4. dönem için 3.3 ve 5. dönem için 2.0 bulunmuştur. Kışın trafik kökenli kirlilik ana UOB kaynağı olmakla beraber yazın UOB kaynağı olarak endüstriyel faaliyetlerin de etkisi görülmektedir. T/B oranlarına göre, bu bileşikler kışın araç trafiğinden kaynaklanabilir olması ile beraber, yazın endüstriyel emisyonların daha fazla etkilediği söylenebilir. Bu çalışmada kaynak belirlenmesi yapılmamasına rağmen, farklı BTEK konsantrasyonları arasındaki korelasyonlar ana kaynağın trafik emisyonları olduğunu göstermiştir. Aliağa bölgesindeki kanser riskini incelemek için benzen seviyeleri de araştırılmıştır. Benzen kanserojen olarak bilinir ve 1 g m-3 benzene sürekli maruz kalma, kan kanseri için 2.2 x 10-6 ? 7.8 x 10-6 arasında değişen risk yaratır. Genellikle 5 g m-3 değeri pratik sınır değer olarak düşünülebilinir (ENDS, 1996). Ortalama benzen konsantrasyonları 1. dönem için 0 .66, 2. dönem için 1 .22, 3. dönem için 0 .27, 4. dönem için 0.13 ve 5. dönem için 0 .78'dir. Genel olarak, kentsel alanda benzenden kaynaklı önemli kanser riski bulunmamaktadır. Bununla beraber, petrokimya ve rafineri alanlarında benzen seviyeleri 5 g m-3 den yüksektir ve ileride kesinlikle üzerinde çalışması gereken bir risk bulunmaktadır.
Acil kurulması gerekli prefabrik konut alanında sağlıklı su temini, dağıtımı uygulaması ve geliştirilmesi

ACİL KURULMASI GEREKLİ BİR PREFABRİK KONUT ALANINDA SAĞLIKLI SU TEMİN VE DAĞITIM UYGULAMASI VE GELİŞTİRİLMESİ Lale YILDIZ
Use of ames test in evaluating mutagenicity formation potentials of various natural waters in the vicitinity of Ankara

Bu çalışmada, Ankara civarındaki doğal suların mutajenik bileşikler oluşturma potansiyelleri değerlendirilmiştir. Bu amaçla ham su örnekleri toplanmış, ön arıtımdan geçirilmiş, konsantre edilmiş ve mutajenite tespitinde kullanılan kısa zamanlı biyodeney olan Ames Salmonella Mutajenite Deneyi 'ne tabi tutulmuştur. Ayrıca bu testin deneysel prosedürünün daha pratik hale getirilmesine çalışılmıştır. Buna ek olarak, mutajenite ile organik madde parametreleri arasındaki ilişkiler de araştırılmıştır. ASMD sonuçları, mutajenik bileşiklerin oluşumu için zayıf bir potansiyelin varlığını göstermiştir. Ancak, bu mutajenite yedi günlük klor ihtiyacı, 254 nm deki ultraviyole absorbansı, beş günlük biyokimyasal oksijen ihtiyacı ve renk gibi su kalitesi parametreleriyle artan bir eğilim sergilemistir.
Alüminyum eloksal çamurunun hazır beton katkı malzemesi olarak değerlendirilmesi

Alüminyum eloksal işlemi metal yüzeyinin korozyona ve aşınmaya karşı dirençli olması için uygulanan yüzey işlemidir. Alüminyum eloksal işleminde tesis atıklarının büyük bölümünü eloksal çamuru oluşturur. Eloksal çamuru, yüksek Al metal içeriği nedeniyle değerlendirilmeye uygun bir atıktır ve bu sayede çamur içerisinde ihtiva eden Al ve Al bazlı bileşikler çamur içeriğinin zarar vermeyeceği uygun alanlarda kullanılarak değerlendirilebilir. Hazır beton ve çimento sanayi eloksal çamurunun değerlendirilmesi bakımından uygun bir alan olmuş ve bazı araştırmalar yapılmıştır. Bu araştırmalar sonucunda beton içerisine katılan eloksal çamuru, çimentonun bileşimine uygun bileşime sahip olmalı ve katkı oranı çok iyi ayarlanmalıdır. Böylece betonun bazı değerlerinde yükselme ve iyileşme gözlemlenebilir. Bu tez çalışmada eloksal çamuru beton içerisine belirli oranlarda karıştırılmış ve %2, %3, %4, %5 ve %6 karışım oranına sahip olan numunelerin; mekanik özellikleri, korozyon direnci ve mikro yapıları incelenerek araştırılmıştır. 28 gün sonunda 45,3 MPa maksimum basma dayanımını veren numune, çimento ikame oranının %5'i kadar eloksal çamuru içeren E5 numunesidir. Eloksal çamuru katkısı numunelerin aderans dayanımlarının artmasına sebep olmuştur ve en iyi aderans dayanımını 28 gün sonunda 4,62 Mpa ile %6 eloksal çamuru içeren E6 vermiştir. Hızlandırılmış korozyon deneyine tabi tutulan numunelerinin 90. gün sonunda, kontrol numunelerine göre daha az korozyona uğradığı tespit edilmiş, %5 ve %6 eloksal çamuru içeren numunelerin diğer numunelere göre korozyona karşı daha dayanıklı olduğu tespit edilmiştir ve mikroyapı incelemeleri de bu sonucu doğrulamıştır.
Uzunçayır Baraj Gölü su kalitesinin biyokimyasal indikatörler kullanılarak belirlenmesi

Günümüzde, özellikle enerji sağlamak amacıyla önemli nehirlerimiz üzerinde barajlar yapılmaktadır. Barajlar su tutmaya başlayınca, karasal ve akarsu ortamı, yerini yavaş yavaş gölsel ortama bırakmaktadır. Bu dönemde, biyolojik sistem ile ekolojik sistem arasında hızlı bir etkileşim görülmektedir. Barajların, özellikle, suyun kimyasında da bir takım değişimlere neden olduğu bilinmektedir. Doğal olarak bu değişimler farklı noktalardaki yaşam ortamlarını doğrudan etkilemektedir. Tunceli ili evsel sıvı atıkları, herhangi bir ön arıtma işlemine tabi tutulmadan direkt olarak Munzur ve Pülümür Nehri'ne deşarj edilmektedir. Bu kirletici kaynak hem Munzur ve Pülümür Nehirleri hem de Uzunçayır Baraj Gölü için kirlenme tehdidi oluşturmaktadır. Bunun sonucu olarak zamanla, bu su sistemdeki fiziko-kimyasal özelliklerin değişeceği ve ekosistemin canlı öğelerinin üzerinde bir takım ekotoksikolojik etkiler oluşturması kaçınılmazdır. Bilindiği gibi; baraj gölleri sürekli alıcı ortam özelliği gösterdiği için çevresindeki kirleticilerden birinci, derecede etkilenmektedirler. Bu kirlenme sadece içinde yaşayan canlıları olumsuz etkilemekle kalmayıp, bu olumsuz etki besin zinciri yoluyla insana kadar ulaşmaktadır. Yaklaşık üç yıldır su tutulmuş olan Uzunçayır Baraj Gölü suyunda, evsel sıvı atıklardan hatta Munzur ve Pülümür Nehirlerinin drenaj alanındaki doğal kirleticilerden kaynaklanan kirlenmenin boyutunun ortaya çıkarılması ve bu suda yaşayan balıklardaki fizyolojik değişimin izlenmesi, bu çalışmanın ana amacını oluşturmaktadır. Bu amaç için, Munzur ve Pülümür Nehirlerinin evsel sıvı atıkların deşarjı öncesi ve sonrası noktalardan, baraj gölünün değişik noktalarından, baraj bent yerinin hemen çıkışından ve Keban Baraj Gölüne döküldüğü noktadan alınan balık örnekleri üzerinde yapılan ekotoksikolojik analizler ile nehir ve göl suyunun kalitesi belirlenerek kirliliğin boyutları ortaya konulmuştur. Bu kirliliğin nehir ve göl ekosisteminin canlı öğeleri üzerindeki etkisinin ortaya çıkarılması için alınan balık örneklerinde bazı enzimatik ve non-enzimatik antioksidan düzeylerindeki değişimler belirlenmiştir. Malondialdehit düzeyleri ölçülmüştür. Bu çalışmanın sonuçları; sucul kirleticilere maruz kalınması sonucu, balıkların antioksidan savunma sistemlerinin bir biyobelirteç olarak kullanılabileceğini göstermektedir.
Samsun Organize Sanayi Bölgesinde hava kalite modellerinin uygulanabilirliğinin araştırılması

Bu çalışmada, Samsun Organize Sanayi Bölgesinde bulunan, hava kirliliğine etkisi yüksek olan 9 tesis ve bu tesislerin 70 adet bacası noktasal kaynak olarak alınarak hava kalite modellemesi çalışması yapılmıştır. AERMOD Hava Kalitesi Modeli kullanılarak bölgede modelin uygulanabilirliği araştırılmıştır. Modelin oluşturulmasında, noktasal kaynaklardan oluşan emisyon raporlarından yararlanılarak noktasal kaynakların fiziki durumlarının yanı sıra, hava kalite parametreleri olarak kükürt dioksit ve azot oksitler kullanılırken, meteorolojik parametreler olarak da sıcaklık, nispi nem, güneş radyasyonu, rüzgar hızı, hakim rüzgar yönü ve basınç kullanılmıştır. Ondokuz Mayıs Üniversitesi'ne ait Mobil Hava Kalitesi Ölçüm Aracı'ndan alınan veriler, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Sabit İstasyon Verileri ve bölgede yapılan projelerden alınan verilerle, çalışma yapılarak önceki model çalışmaları sonucunca yakın bulgular saptanmıştır. Netice itibariyle; model sonuçları sanayinin yoğun olduğu bölgede Azot dioksit(NO2)'in saatlik konsantrasyonu 352, 960 g. m-3 olarak ölçülmüştür. Saatlik sınır değer olan 100 g. m-3'ün üzerinde olan bu değer sanayi bölgesinden yerleşim yerlerine doğru etkisini kaybettiği saptanmıştır. Başka bir ölçüm olan kükürt dioksit (SO2)'in ise saatlik konsantrasyonu 169, 351 g. m-3 seviyesinde çıkmıştır ve saatlik sınır değer olan 125 g. m-3 üzerinde olduğu halde yerleşim bölgelerine gidildikçe etkisini kaybettiği görülmüştür. Yıllık Azot dioksit (NO2) konsantrasyonu en yüksek olarak 57 ,376 g. m-3 ölçülmüştür ve sınır değer olan 30 g. m-3 ün üstünde çıktığı görülmüştür yine buna benzer olarak kükürt dioksit (SO2) konsantrasyonu en yüksek olarak 30,451 g. m-3 ölçülmüştür ve sınır değer olan 20 g. m-3'ün üstünde çıktığı görülmüştür bu değerler yerleşim bölgelerinde ve deniz tarafına gidildikçe etkisini kaybettiği model verilerinden elde edilmiştir.
Biyogaz üretiminde kullanılan buğday samanının NaOH yerine Van gölü suyu ile ön muamelesinin değerlendirilmesi

Biyogaz üretiminde kullanılan substratlardan sindirimi zor olan lignoselülozik materyaller reaktör performansını olumsuz etkilemektedir. Bunların sindirimini kolaylaştırarak reaktör performansını arttırmak amacıyla çeşitli ön muamele yöntemleri uygulanır. Bu yöntemlerden biri olan alkali yöntemde, biyokütle sodyum hidroksit gibi bazik bir çözelti ile ön muamele işlemine tabi tutulur. Bu çalışmada, lignoselülozik materyal olarak bölgede temini kolay ve bol bulunan buğday samanı tercih edilmiştir. Van Gölü suyunun, yüksek alkali özelliğe sahip olması nedeni ile NaOH'a alternatif olarak kullanılabilirliği bu kapsamda incelenmiştir. Ön muamele işleminde, buğday samanı beş gün boyunca NaOH'a (R4, R5, R6) ve Van Gölü suyuna (R1, R2, R3) maruz bırakılmış ve ardından aşı çamuru ile birleştirilerek biyogaz çıkışı sonlanana kadar izlenmiştir. Çıkan gaz miktarları R1= 2094, 50 mL CH4, R2= 2171, 97 mL CH4, R3= 481, 22 mL CH4, R4= 325, 66 mLCH4, R5= 2623, 81 mLCH4, R6= 809, 69 mL CH 4 olarak kaydedilmiştir. Verilere göre Van Gölü suyu, beklendiği gibi NaOH'a yakın bir performans sergilemiştir. Bu çalışma kapsamında yapılan ekonomik değerlendirmeye göre yapılmıştır. Biyogaz üretimi için lignoselülozik bir substrat olan buğday samanının ön muamelesinde Van Gölü suyunun, NaOH yerine kullanılmasının ekonomik olduğu sonucuna varılmıştır.
Biyokütleden biyohidrojen üretimi

Bu çalışmada, farklı biyokütle kaynaklarından anaerobik fermantasyon yöntemi ile biyohidrojen üretimi için optimal substrat konsantrasyonları araştırılmıştır. Çalışmada her bir substrat için Kimyasal Oksijen İhtiyacı, Toplam Katı Madde, Uçucu Katı Madde, Toplam Askıda Katı Madde, Uçucu Askıda Katı Madde, Toplam Azot, Toplam Fosfor, Toplam Protein, Toplam Karbonhidrat, pH ve alkalinite parametreleri hesaplanmıştır. Toplam biyogaz ve biyohidrojen analizleri gaz kromotografi cihazı ile ölçülmüştür. Çalışmada kullanılan biyokütlelerin genel özelikleri belirlenmiş, deneysel çalışmalardan elde edilen sonuçlar, çalışmada kullanılan aşı çamurun özellikleri, gaz basıncı analizi sonuçları ve sistemin davranışları incelenmiştir. Çalışma sonucunda substrat olarak kullanılan maddelerin farklı konsantrasyonlardaki biyogaz ve biyohidrojen verimleri ölçülerek konsantrasyonun gaz verimi üzerine etkisi tartışılmıştır. Elde edilen verilere göre üç substrat kıyaslandığında en yüksek biyogaz ve hidrojen verimi şeker pancarı küspesinde ölçülmüştür. Şeker pancarı küspesi için en yüksek biyogaz miktarı 30 g/L substrat konsantrasyonunda 387, 86 ml/g olarak, en yüksek hidrojen gazı verimi ise 50 g/L substrat konsantrasyonunda 19,87 ml/g olarak belirlenmiştir.