turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Analysis of pumping test data for the identification of the spatial distribution of hydrological parameters

Hidrolik parametrelerin tahminini gerektiren arazi sınıflandırması çalışmalarında pompaj testleri standart olarak kullanılır. Pompaj testlerinden çıkan su seviyesi düşme verileri, yaygın olarak akiferin homojen olması üzerine yapılan tahminlerine dayanan grafik yöntemleri ile analiz edilmektedir. Ancak, doğal yeraltı oluşumları, uzamsal değişkenliğin karmaşık örüntüleri ile heterojen bir yapıya sahiptir. Bu çalışmada, heterojen sızdırmalı akifer sistemlerin uzamsal değişkenliğinin akış parametreleri hakkında bilgi edinmek için su seviyesi düşmesinin zaman türevini kullanan yeni bir açıklama yöntemi sunuyoruz. Bu yöntemde, hidrolik parametreleri hesaplamak için, gözlemlenen su seviyesi düşmesi ile zaman türevi tek noktada kullanılmaktadır. İşlemin, zamana bağlı-su düşmesi verilerinin değişik bölümlerinde uygulandığında, pompaj kuyusundan radyal uzaklıkta olan akış parametrelerinde değişkenlik olduğu görülmüştür. Bu yöntem aynı zamanda, akifer sistemin arz ettiği tanımlamada bir araç olarak kullanılabilir. Örneklendirme için yöntem, Kaliforniya'da bulunan bir alüvyal sızdırmalı akiferinden elde edilen pompaj testi verilerine uygulanmıştır. Kullanılan veriler, testin süresi üzerindeki barometrik basınçtaki değişimlerin hesabı tutularak düzeltilmiştir. Zaman-su düşme türevinin tahmini için, değişik veri düzeltme ve farklılaştırma teknikleri geliştirilmiştir. Gözlemlenen verilerdeki yüksek oranda değişkenlik nedeni ile su seviyesi düşüm verilerine yüksek dereceli polinom ve Spline fonksiyonları oturtulmuştur, elde edilen fonksiyonlar üzerinden zamana gore türevleri elde edilmiştir. Analizlerin sonuçları, önerilen metodun, pompaj testi verilerini değerlendirmede etkin bir araç olduğunu ve genelde kullanılan pompaj test analiz tekniklerinde çoğunlukla göz ardı edilen akiferin heterojenliği hakkında önemli bilgiler sağlayabileceğini göstermektedir.
Evsel atıksuların kesikli ve sürekli sistemde elektrokoagülasyon arıtım yöntemi ile arıtımının incelenmesi

Bu çalışmada, evsel nitelikli atıksularının kesikli ve sürekli sistem elektrokoagülasyon yöntemiyle arıtım verimini etkileyen parametreler incelenmiştir. Elektrokoagülasyon prosesinde anot elektrot malzemesi olarak alüminyum boru tipi elektrot, katot elektrot malzemesi olarak paslanmaz çelikten imal edilmiş boru tipi reaktör kullanılmıştır. Deneysel çalışmalar kesikli ve sürekli şartlarda boru tipi reaktör de gerçekleştirilmiştir. Giderim verimine etki eden deneysel parametreler olarak, atıksu başlangıç pH değeri, akım şiddeti ve destek elektrolit türü ve konsantrasyonu ile akış hızı seçilmiştir. Elektrokoagülasyon prosesi ile yapılan deneysel çalışmaların optimum şartlarında KOİ giderim verimi %85. 5 olarak tespit edilmiştir
İstanbul ili hava kalitesinin mekansal ve mevsimsel değişimi

Bu tez çalışmasının amacı 2007 2017 yılları arasında, İstanbul ilinin havasındaki Karbon monoksit, Kükürt dioksit (SO2), Partikül madde (PM2, 5 ve PM10), Azot oksitler (NO, NO2 ve NOx) ile Ozon (O3) hava kirleticilerinin mekansal ve mevsimsel değişimlerinin araştırılmasıdır. İstanbul ilinin hava kalitesine etkisi olabilecek hava kirleticilerine ait veriler, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nın Hava Kalitesi İzleme İstasyonlarından Anadolu Yakası ve Avrupa Yakası olmak üzere toplam 31 adet istasyonun verileri kullanılarak temin edilmiştir. Belirtilen hava kirleticilerinin aylık ve yıllık ortalamaları, minimum, maksimum seviyeleri ve standart sapma değerleri hesaplanmıştır. Hava kirleticilerinin değişimleri istatistiksel yöntemler kullanılarak belirlenmiştir (p<0,05). Ayrıca, hava kirletici parametrelerinin kendi aralarında ve mekansal değişimlerini belirlemek için korelasyon tabloları hazırlanmıştır. Çalışmanın sonuçlarına göre; Ozon hariç tüm parametrelerin ısınma dönemlerinde diğer dönemlere göre daha yüksek seviyerde olduğu tespit edilmiştir. 2007 2017 yılları arasında ölçüldükleri tüm istasyonlarda yıllık ortalama değerleri CO, PM10, SO2, O3 ve NO2 (NO2 için 2017 yılı hariç) konsantrasyonları Hava Kalitesi Değerlendirme Yönetmeliğine göre sınır değerlerin altındadır, NOx yıllık ortalama konsantrasyonları ise sınır değerlerin üzerinde kalmaktadır. İstatistiksel olarak yıllara göre artış görülen istasyonlar CO konsantrasyonu için Yenibosna, PM10 konsantrasyonu için Üsküdar, Kandilli, Mecidiyeköy, Üsküdar ve Silivri, SO2 konsantrasyonu için Sultangazi, Ümraniye, Kandilli, Kağıthane, NO konsantrasyonu için Şile, NOx konsantrasyonu için Ümraniye ve Beşiktaş, PM10 konsantrasyonu için Çatladıkapı, Aksaray ve Beşiktaş, Ozon konsantrasyonu için ise Aksaray ve Alibeyköy'dür. Hava kalitesi ölçüm istasyonlarının sayıları arttırılmalıdır, hava kalitesi ölçüm istasyonların veri alım oranları düzenli olmamakla beraber istasyonlardaki ölçüm cihazlarının da kalibrasyonlarının düzenli yapılması sağlanmalıdır. Belediyelerin stratejik planlamaları içinde hava kirliliği ile ilgili çalışmalar da yapılmalı ve kentsel planlama, ulaşımın düzenlenmesi, endüstri alanlarının seçimi bu doğrultuda yapılmalıdır.
Fermentasyon endüstrisi atıksularında Kalıcı Koi' nin belirlenmesi

Bu çalışmada fermentasyon endüstrisinden kaynaklanan atıksuların kalıcı KOİ'lerinin belirlenmesi amacıyla, maya üretiminden ortaya çıkan proses atıksuları, anaerobik arıtma görmüş proses atıksuları ve de bu atıksularla evsel ve fermentör yıkama sularının karışımı atıksular üzerinde bir dizi deneysel çalışma yürütülmüştür. Birinci bölümde, çalışmanın anlamı, önemi, amaç ve kapsamı kısaca özetlenmiştir. İkinci bölümde, biyolojik arıtmanın esasları üzerinde durulup, kalıcı KOI kavramı ve tayin yöntemleri açıklanmıştır. Üçüncü bölümde, çözünmüş kalıcı KOI ölçümü konusunda daha önce yapılan çalışmalar üzerine literatür çalışması yapılıp çeşitli endüstriler için kalıcı KOI değerleri verilmiştir. Dördüncü bölümde, fermentasyon endüstrisi tanıtılıp atıksu karakterizasyonları verilmiştir. Söz konusu endüstrinin atıksu arıtma tesisi hakkında genel bir bilgi ve tesisin çeşitli noktalarından alınan atıksularla yürütülen deneysel çalışma sonuçları verilmiştir. Beşinci bölümde, Sı ve Xı hesaplanarak, deney sonuçları değerlendirilmiştir. Altıncı Bölümde, tüm çalışmanın bir değerlendirilmesi yapılıp öneriler getirilmiştir. Ön arıtma uygulanmamış fermentasyon seperasyon atıksularında inert KOI oranı ortalama olarak S/So=0. 10 civarında, anaerobik ön arıtma sisteminde arıtılan fermentasyon seperasyon atıksularınm müteakip aerobik arıtımında S,/S 0 oranları 0.20-0. 30 aralığında bulunmuştur. Anaerobik çıkışı ile seyreltik yıkama suları ve evsel atıksularının karışımında yürütülen çalışmalarda S/S0 0.18-0. 48 aralığında değişmektedir. Değerler arasındaki bu farkın genelde anaerobik arıtma sisteminin o andaki işletme şartlarından kaynaklandığı tahmin edilmektedir. Bu endüstri için Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği de önerilen 300 mg/l'lik toplam KOI limitine mevcut teknolojilerle ulaşılmasının fevkalade zor olduğu görülmüştür. Mevcut durumun daha iyi değerlendirilebilmesi için, kesikli aerobik arıtılabilirlik deneylerinin olabildiğince, farklı atık kombinasyonlarını ve işletme şartlarını temsile yetecek sayıda bir deneyler serisi tarzında yürütülmesi önerilmiştir. - -
System design for organic carbon and nutrient removal from sewage based on energy recovery

Bu çalışmada, Kentsel atıksuların enerji potansiyeli araştırılarak, nufusa bağlı olarak yapılan hesaplamalarda kentsel atıksu arıtma tesislerinde gerekli enerji ihtiyacının ne kadarlık kısmının anaerobic çamur çürütücü ile geri kazanılabileceği üzerinde bir yaklaşım geliştirilmiştir. Bu yaklaşımda yaygın olarak kullanılan A2O ve uzun havalandırmalı aktif çamur proseslerinin ATV- A131 programında tasarımı yapılmış, çıktılar farklı şehirlere ait kentsel atıksu arıtma tesislerinin tasarım ve işletme verileriyle karşılaştırılmıştır. A2O prosesi ile nütrient gideren uzun havalandırmalı aktif çamur tasarım sonuçları yıllık nüfus başına gerekli enerji ihtiyaçları açısından karşılaştırıldığında, A2O prosesi 50.000 ve 200. 000 eşdeğer nüfus için net enerji ihtiyaçları sırasıyla 17,99 kwh/PE. a ve 9,04 kwh/PE. a olarak hesaplanmıştır. Uzun havalandırmalı aktif çamur prosesi enerji gereksinimi ise sırasıyla 37,38 kwh/PE. a ve 28,12 kwh/PE. a olarak hesaplanmıştır. A2O prosesi enerji ihtiyacı ve enerji geri kazanım açısından daha uygun olmaktadır. Her iki proseste de nüfus arttıkça net enerji tüketiminin azaldığı görülmektedir.
Waste management and evaluation of carbon footprint in harbours

Endüstrinin gelişimi, popülasyonun artışı, plansız şehirleşme gibi sebepler, çevre kirliliği ve atıkların yönetimi konularını önemli kılmaktadır. Doğal kaynakların hızla tükendiği bu günlerde, atık yönetimi planlaması, uygulanması zorunlu hale gelmiştir. Bu konudaki iyileşmeler yasalarla desteklendiğinde iyi sonuç vermektedir. Hava kirliliği de son yıllarda oldukça artan bir grafik sergilemektedir. Bu da hava kirliliği ölçüm ve kontrol mekanizmalarını önemli hale getirmektedir. Küresel ısınma, sera etkisi gibi kavramlar son yıllarda hayatımıza girmiş ve popüler hale gelmşlerdir. Bu sebeple, bu kavramlar üzerinde birçok bilimsel çalışma yapılmaktadır. Bu çalışmada limanların çevresel etkilerine değinilmiştir. Limanlardan ne tür atıklar çıktığı, miktarları, bertaraf yöntemleri gibi konular incelenmiştir. Ayrıca limanlarda atık yönetimi ile ilgili uluslararası ve ulusal yasal düzenlemeler üzerinde durulmuş, atık yönetimi uygulamaları detaylı bir şekilde incelenmiştir. Bu çalışmada küresel ısınma ve sera etkisi gibi kavramlarla birlikte hayatımıza giren karbon ayak izi kavramına değinilmiştir. Limanlar özelinde emisyon kaynakları, emisyon miktarları ve bu kaynaklardan biri olan gemiler için karbon ayak izi hesaplamaları yapılmıştır.
Farklı sınıf tekstil boyalarının alüminyum elektrotların kullanıldığı elektrokoagülasyon ile sudan giderme veriminin incelenmesi

Tekstil boyama endüstrisi, günümüzde temel sektörlerden olup, su kirliliğinin en önemli kaynaklarından biri haline gelmiştir. Tekstil boyama endüstrisi, yüksek miktarda atıksu üretmektedir. Boyama işleminde değişik boya sınıfından boyalar kullanılmaktadır. Tekstil boyamada kullanılan boyalar kumaş veya elyafı renklendirmede kullanılan organik bileşiklerdir. Tekstil boyaları su ortamda çok kararlıdırlar, biyolojik bozunma oranları düşüktür. Boyalar birçok zehirli maddeden oluşur ve alıcı su ortamlarında bazı ciddi zararlı etkilere neden olabilirler. Alıcı su ortamında atık boyanın oluşturacağı renk nedeniyle ışık geçirgenliği azalarak fotosentez faaliyetleri engellenir ve oksijen tükenmesi meydana gelir. Bu nedenle boyar madde içeren atıksuların su sistemlerine bırakılmadan önce arıtılmaları için yenilikçi, uygun maliyetli ve etkili atıksu artım teknolojilerine ihtiyaç vardır. Literatürde, az sayıdaki geleneksel ve biyolojik yöntemin tekstil boyama endüstrisinden gelen atıksuların arıtılmasında yetersiz olduğu gözlemlenmiştir. Elektrokoagülasyon prosesi bu tür atıksuların arıtımı için daha iyi bir seçenek olabilir. Bu tez çalışmasında farklı sınıflardaki tekstil boyalarının alüminyum anotların kullanıldığı elektrokoagülasyon prosesinde sulardan giderme verimleri incelendi. Anot ve katotta alüminyum elektrotlar kullanılarak gerçekleştirilen elektrokoagülasyon prosesinde, akım yoğunluğu arıtma verimine etkisi de incelendi. Bu amaçla, Asit (Acid Blue 324), Dispers (Disperse Orange 30), Katyonik/Bazik (Basic Yellow 28), Vat (Vat Brown 1) ve Reaktif (Reactive Black 5) tekstil boyaları seçildi. Deneyler için hazırlanan boya çözeltileri 50 mg/l boya ve 1000 mg/l NaCl elektrolit konsantrasyona sahip olacak şekilde hazırlandı. Deneyler 500 ml çözelti kullanılarak kesikli sistem ile gerçekleştirildi. Elektrokoagülasyon deneyleri, 3 anot ve 2 katot alüminyum elektrottan oluşan elektrokoagülasyon reaktörü, manyetik karıştırıcı ve güç kaynağı kullanılarak yürütüldü. Elektrokoagülasyon prosesinde farklı sınıftaki boyaların sudan giderim performansları ile birlikte akım yoğunluğunun etkisi de incelendi. Giderim verimleri UV/Vis spektrofotometre ile ölçülen absorbans değerlerinden boya konsantrasyonların hesaplanması ile bulundu. Çalışma sonuçlarından; Kullanılan boya sınıfının elektrokoagülasyon yöntemi ile sulardan boya giderimine etki ettiği görüldü. Giderme verimlerine göre büyükten küçüğe doğru sıralandığında boya sınıfı dispers, vat, asit, reaktif ve katyonik/bazik şeklinde gerçekleşti. Tüm akım yoğunluklarında dispers boya yüksek bir giderme verimi ile neredeyse boyanın tümü ortamdan giderilirken, en kötü giderme verimine sahip katyonik/bazik boya ancak konsantrasyonunun yarısı ortamdan giderilebildi.
Atıksulardaki mikroplastik kirliliğinin incelenmesi

5 mm'den küçük plastik parçacıkları 'mikroplastik' olarak tanımlanmaktadır. Plastikler toksik organik kirleticileri tutabilme potansiyeline sahiptir. Balıklar, çekirgeler, kuşlar, böcekler ve daha küçük boyuttaki canlılar, sulara ve çevreye dağılan mikroplastikleri yiyecek zannederek yutabilmektedir. Böylece mikroplastikler, zehirli kirleticilerin besin zinciri boyunca taşınmasına ve dolayısıyla çevredeki canlıların olumsuz yönde etkilenmesine sebep olmaktadır. Bu çalışmada atıksu arıtma tesisine gelen mikroplastiklerin giderilip giderilmediği incelenmeye çalışılmıştır. Aktif çamur sistemi ile çalışan bir atıksu arıtma tesisinin giriş, kum tutucu çıkışı ve arıtma çıkışı bölümlerinden alınan numunelerde mikroplastiklerin varlığı incelenmiştir. Alınan numunelerdeki mikroplastikleri ayırabilmek amacıyla; tuz ile yoğunluğu arttırılmış çözelti hazırlama, yüzdürme, santrifüj, filtrasyon, yıkama, kurutma vb. gibi işlemler yapılmıştır. Bu şekilde ayrılan mikroplastikler; önce bir ışık mikroskobu ile tip, renk ve sayısına göre sınıflandırılarak sayılmış, daha sonra mikroskoplu ATR-FT-IR cihazı ile polimer tipleri belirlenmiştir. Yapılan çalışmalar sonucu Karaman Atıksu Arıtma Tesisinin, atıksudaki mikroplastikleri % 57,51 oranında tutabildiği ve her gün yaklaşık 8415 milyon mikroplastiğin alıcı ortama geçebileceği tespit edilmiştir. Çamaşır makinelerinin tasarımında sentetik iplikleri tutabilecek bir ünite oluşturulması, klasik arıtma yapan atıksu arıtma tesislerine ultrafiltrasyon ünitesi yapılması mikroplastik kirliliğine çözüm olarak önerilebilir. Ayrıca mikroplastikler konusunda 'farkındalığı artırma', vergilerle ve caydırıcı cezalarla tek kullanımlık plastiklerin aşırı kullanımının önüne geçilmesi, plastik geri dönüşümünün ve tekrar kullanımının yaygınlaştırılması, atığı kaynağında önleme, atık minimizasyonu vb. gibi çalışmalar da yapılmalıdır.
Rodamin 6g Boyarmaddesinin Karaağaç ve Dut talaşı üzerine adsorpsiyonla atık sulardan uzaklaştırılması

Bu tez kapsamında, katyonik bir boyarmadde olan Rodamine 6 G'nin (R6G) sulu çözeltilerden uzaklaştırılmasında; düşük maliyetli, bol miktarda bulunan ve çevre dostu adsorban olarak karaağaç ve dut talaşı kullanılmış ve mevcut pahalı yöntemlere alternatif sunulmaya çalışılmıştır. Adsorbanların karakterizasyonları Boehm titrasyonu, pHpzc ve nem miktarı tayini gibi yöntemlerle gerçekleştirilmiştir. R6G'nin KAT ve DT üzerine adsorpsiyon verimini etkileyebilecek; sulu çözelti pH'ı, denge süresi, adsorban miktarı ve başlangıç R6G konsantrasyonu gibi çeşitli faktörlerin etkileri incelenmiş ve optimum deneysel koşullar belirlenmiştir. Ayrıca iyonik şiddetin adsorpsiyon süreci üzerindeki etkileri de incelenmiştir. R6G'nin her iki adsorban üzerine adsorpsiyonu için optimum sulu çözelti pH'ının 7.0 ve denge süresinin 180 dakika olduğu görülmüştür. Adsorpsiyon kinetiğinin, ikinci dereceden kinetik modeli takip ettiği ve deneysel verilerin hem Langmuir hem de Freundlich izoterm modellerine iyi bir uyum gösterdiği tespit edilmiştir. KAT ve DT'nin monolayer adsorpsiyon kapasitesi Langmuir izoterm modeli kullanılarak sırasıyla 50.5 ve 31.8 mg g-1 olarak bulunmuştur. Literatürde verilen diğer adsorbanlarla karşılaştırma sonucunda karaağaç ve dut talaşının boyarmadde gideriminde kullanılacak etkili ve düşük maliyetli seçenek olabileceği sonucuna varılmıştır.
Elazığ yöresinde kullanılan bazı pestisidlerin sudaki kalıntı durumunun incelenmesi

Bu çalışmada, Elazığ yöresinde son yıllarda kullanılmaya başlanan acephate ve phorate pestisitlerinin UV ışığı ve buharlaşma etkisiyle kalıntı durumları incelendi. Bu amaçla, acephate ve phorate insektisitleri karanlık ortamda iki farklı sıcaklığa ve UV ışığının etkisine maruz bırakıldı. Günlük olarak analizlenen pestisit kalıntıların zamanla meydana gelen kaybolma miktarları ortaya kondu. Phorate'ın sıcaklıkla çok az buharlaşarak azaldığı, sıcaklıkla beraber (30 C) uygulanan UV ışığının etkisinde phorate daha hızlı bozunarak daha az kalıntı bıraktığı tespit edildi. Acephate'ın özellikle 40 C'de ve açık ortamda az kalıntı bıraktığı, kapalı ortamda ve 30 'C'de acephate'ta çok az bozunma gözlenmiştir. 30 'C'de UV ışığının etkisiyle acephate'de maksimum bir kayıp gözlenmiştir. Açık ortamda ve 40 'C'de bulunan acephate dördüncü günden itibaren yaklaşık tamamı bozunarak metabolitine dönüşmüştür.
İçel ilinde örtüaltında yetiştirilen domates ve hıyar 'da dithiokarbamat türevi fungusitlere bağlı kirlenme düzeyinin araştırılması

İçel bölgesindeki seralarda sebze üretimi giderek artmaktadır. Bu seralarda aşırı pestisit kullanımı, üretilen sebzelerdeki kalıntı olasılığını arttırmaktadır. Bu çalışmanın ilk bölümünde İçel bölgesindeki seralarda üretilen domates ve salatalıkda Dithiokarbamat kalıntıları, ikinci bölümünde ise 2500 ppm Mancozeb ile ilaçlanmış biber serasında, bu gurubun kanserojenik, teratojenik ve mutajenik parçalanma ürünü olan Ethylenethioure kalıntılarının zamanla değişimi incelenmiştir. Dithiokarbamat analizleri UV-VIS Spektrofotometrede, ETU analizleri ise HPLC'de yapılmıştır. Örnekler İçel'in Erdemli, Kocahasanlı, Tömük, Tece ve Kocahasanlı bölgelerindeki seralardan, tüm serayı temsil edecek şekilde bölümlü örnekleme yöntemiyle alınmıştır. Dithiokarbamat tayinleri için paslanmaz çelik blenderde homojenize edilen örnekler, asitle parçalanıp, Viles reaktifi ile kompleks oluşturularak 430 nm'de 160A Shimadzu ÜV-VTS Spektrofotometrede ölçümü yapılmıştır. ETU analizlerinde ise paslanmaz çelik blenderda homojen edilen örnekler, methanol-su karışımı ile ekstrakte edilip, döner buharlaştırıcıda düşük basınç altında deriştirilmiştir. Hegzan ile yıkama işleminden sonra özütler Extrelut kolondan 58 dikloramethan kullanılarak geçirilmiştir. Temizlenmiş özütler döner buharlaştırıcıda kuruyuncaya kadar buharlaştırılıp, mobil fazda çözünerek 240 nm'de HPLC'de ölçümü yapılmıştır. Çalışmanın ilk bölümündeki analiz sonuçları, Türkiye ve Codex Alimentarius Tolerans değerleri ile karşılaştırılmış ve 7 salatalık ve 6 domates örneği Türkiye Tolerans değerlerinin üzerinde bulunmuştur. 26.06. 1995 tarihinde kontrollü ilaçlanan (2500 ppm Mancozeb) domates serasında Dithiokarbamat kalıntısı 2. günün sonunda Türkiye tolerans değerin altına düşmüştür. Diğer taraftan 20.11. 1995 tarihinde 2500 ppm Mancozeb ile ilaçlanan biber serasında Dithiokarbamat kalıntısı 3. günün sonunda Türkiye tolerans değerin altına düşmesine rağmen, ETU kalıntısı 4. günden sonra artışa geçmişş ve 12. günün sonunda 0.09 ppm'e kadar yükselmiştir.
Effects of ultrasound pretreatment and anaerobic digestion on the energy potential of sludge

tıksu arıtımının yan ürünü olan çamurdan dünyanın her yerinde günde tonlarca üretilmektedir. Avrupa Birliği uyum sürecinde Türkiye'nin çevre mevzuatı katılaşırken, eskiden yaygın olarak başvurulan çamur bertaraf metodu olan düzenli depolama, bundan sonra uygulanamayacaktır. Bu sebeple, kurutulmuş çamurun, ek kazanç oluşturan, toprakta kullanım veya yakma gibi metotlarla değerlendirilmesi beklenmektedir. Yakma işleminde çamurun enerji potansiyelinden yararlanıldığı için, daha faydalı olduğu düşünülebilir. Ancak, çamurun enerji potansiyelini değerlendiren tek yol yakma değildir; anaerobik çürütme işleminde de biyogaz formunda enerji üretilir. Anaerobik çürütmenin çamurun kalorifik değerini düşürdüğü bilinse de, bu etki tam olarak araştırılmamıştır. Bu yüzden, bu çalışmanın amacı, anaerobik çürütmenin çamurun kalorifik değeri üzerindeki ektisini ortaya koymaktır. Ek olarak, bu çalışmada, çamurdan elde edilebilecek toplam enerjiyi maksimize edecek strateji de araştırılmıştır. Ultrasonlama düzeyinin 10 dakika olarak belirlendiği öncül deneyleri takiben, 2.5 L aktif hacimli, daha büyük kesikli anaerobik reaktörler kullanılarak çürüme sırasında çamurun yakıt özelliklerindeki değişim takip edilmiştir. Sonuçlar, çKOİ miktarında %340, biyogaz üretiminde %15, ve metan üretiminde %32 artış göstermektedir. Deneylerden elde edilen veriler kullanılarak yapılan enerji analizine göre, çamurdan elde edilen enerji miktarını maksimize eden yöntem, çamur yoğunlaştırma, susuzlaştırma, termal kurutma ve yakma proseslerinin kombinasyonudur. Bu senaryoya anaerobik çürütme ve ultrasonlama eklendiğinde, toplam enerji miktarı azalmaktadır.
Aljinat aşı kopolimerlerinin hazırlanması ve karakterizasyonu

Ağır metal iyonlarından kaynaklanan çevre kirliliği ve canlıların ağır metal iyonlarına maruz kalışı endüstriyel prosesler ve ürünlerde giderek artan kullanımları nedeniyle son yıllarda artmıştır. Bu nedenle bunların uzaklaştırılması çevre ve insan sağlığı için çok önemlidir. Mevcut 20'den fazla ağır metal arasında insan sağlığı için en zararlı olanları Hg, Cd, Pb, As, Cr, Cu ve Zn'dur. Doğal bir polisakkarit olan sodyum aljinat, non-toksik, biyouyumlu, biyobozunabilir ve biyoyapışma özelliklerine sahiptir ve atıksulardan ağır metal iyonu ve boya uzaklaştırılması, ısı ve ses izolasyonu ile kontrollü ilaç salım prosesleri gibi birçok alanda kullanılmaktadırlar. Bu çalışmada sodyum aljinat üzerine itakonik asit aşılanarak Na-Alg-g-PIA kopolimeri elde edilmiştir. Kopolimerler seryum amonyum nitrat /HNO 3 redoks başlatıcı sistemi kullanarak, 30 oC sıcaklıkta, azot gazı atmosferinde, 6 saatlik reaksiyon süresinde hazırlanmıştır. Aşı kopolimerizasyonu üzerine NaAlg, IA, CAN ve HNO3 konsantrasyonunun etkisi incelenmiş ve en yüksek graft %'sini (%41) sağlayan optimum reaksiyon şartları; 1 g NaAlg için; =0.24 M, :=2x10- 2 M ve =6x10- 2 M olarak tespit edilmiştir. Ayrıca çapraz bağlanmanın da aşı kopolimerizasyonuna etkisi incelenmiş ve bunun için glutaraldehit ve hidroksiapatit çapraz bağlayıcı olarak kullanılmıştır. Hazırlanan kopolimer yarışmasız ortamda sulu çözeltiden Pb2+ ve Cu2+ iyonlarının uzaklaştırılmasında kullanılmıştır. Aşı kopolimerinin metal uzaklaştırma(3, 83 mmol Cu /g polimer ve 3,44 mmol Pb /g polimer ) kapasitesinin NaAlg'inkinden ( 2,08 mmol Cu /g polimer ve 1,89 mmol Pb /g polimer) daha yüksek olduğu bulunmuştur. Metal iyonu adsorpsiyonu atomik absorpsiyon spektroskopisi yöntemi ile incelenmiştir. Hazırlanan aşı kopolimerlerinin graft yüzdesi ve destile sudaki şişme denge değerleri tespit edilmiştir. NaAlg-g-PIA kopolimeri ve metal iyonu adsorblamış NaAlg-g-PIA'nın karakterizasyonu bir başka deyişle metal iyonu adsorpsiyonu, FTIR yöntemi ile de incelenmiştir. Aşı kopolimerin FTIR spektrumunda 1723 cm-1'de tespit edilen bant, IA'ın NaAlg üzerine aşılandığını göstermektedir. Aşı kopolimeri ve NaAlg'in DSC eğrilerinde camsı geçiş sıcaklıkları tespit edilememiştir. Ayrıca NaAlg ve aşı kopolimeri XRD, SEM ve EDS yöntemi ile karakterize edilmiş ve metal adsorplamış NaAlg ve aşı kopolimerinin rejenerasyonu gerçekleştirilmiştir. SEM ve EDS incelemeleri sırasında, NaAlg-g-PIA kopolimerinin, kopolimerizasyon sırasında kullanılan CAN'dan dolayı Ce4+ içerdiği ve bu Ce4+'ün metal iyonu adsorpsiyonu sırasında da tamamen uzaklaşmadığı (Pb2+ veya Cu2+ ile yer değitirmediği) tespit edilmiştir. NaAlg-g-PIA'nın rejenerasyon yüzdesinin (ortalama %92) NaAlg'inkinden (ortalama % 82 )daha yüksek olduğu bulunmuştur. NaAlg'in viskozite ortalama molekül ağılığı (225000 g/mol) Ubbelohde viskozimetresi kullanılarak tespit edilmiştir.