turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Epik destan illüstrasyonunda kahraman ve bir epik grafik destan örneği: Alpamış Destanının görsel öyküleştirme uygulaması

Bu araştırma, seçilmiş kahramanlık destanları için yapılmış illüstrasyonlarının incelenmesi ve Alpamış destanı için yapılan grafik romanın tanıtımını içermektedir. Epik destan ve kahramanının Grafik Tasarım tarihi içinde incelenmesinin ilk örneği olan bu araştırmada, destan kahramanının yüzlerce yıldır sanatçılar tarafından hangi estetik ve kültürel değerler üzerinden tasarlandığına odaklanmıştır. Öncelikle seçilen epik destanların özetlerine yer verilmiş, sonra bu destanlar için yapılan kitap illüstrasyonları incelenmiştir. Bu incelemeler, estetik yönden ve destanın içinden çıktığı kültüre ait değerlerin yansımaları olması yönüyle de değerlendirilmiştir. Bu değerlendirmeler sonunda kitap illüstrasyonu üzerinden bir kahramanlık tarihine yer verilmiştir. Araştırmada epik destan ve kahraman bağlantısı derinlemesine irdelenmiş, kahramanlık anlatılarının kitap illüstrasyonu tarihi üzerindeki etkisi üzerinde durulmuştur. Kahraman modelinin geçmişşte ve günümüzde toplumlar ve bireyler için önemine değinilirken, bugünün kurgusal kahramanının kökleri araştırılmıştır. Kültürel bellekte binlerce yıldır taşınan kahraman modelinin toplumlar ve sanat için önemli olduğu vurgulanmıştır. Modern dünyanın panteonu olan Dc ve Marvel kurgusal süper kahraman evreninin, yerel kültürler üzerindeki olumsuz etkisine yer verilmiş, kültürel bellek, destan ve kahramanın bağları mitolojik bir incelemeyle açıkça ortaya konmuştur. Araştırmanın sanat projesi olan Alpamış destanı ise projenin bütünlüğü içinde gerekli yönleriyle incelenmiş, destanla ilgili yapılmış kitap illüstrasyonlarından örneklere yer verilmiştir. Alpamış destanının Fazıl Yoldaş oğlu tarafından derlenen Özbek varyantının özeti ve etkileri üzerinde durularak karakterleri tanıtılmıştır. Bu bölümde Alpamış'ın bir kahraman olarak ayrıntılı bir incelemesine yer verilmiştir. Son bölümde ise Alpamış için yapılan görsel öyküleştirme uygulamasından karakter çizimleri ve sayfalar tanıtılmıştır.
Resimlemelerarası ilişkilere dayalı çocuk kitaplarında karşılaşılan resimleme ve tasarım sorunları ve bir uygulama

Öncü, Melda. Resimlemelerarası İlişkilere Dayalı Çocuk Kitaplarında Karşılaşılan Resimleme ve Tasarım Sorunları ve Bir Uygulama, Sanatta Yeterlik Tezi, Ankara, 2008. Metinlerarası ilişkiler, genel olarak yeni bir yaratımda, eski yapıtlardan bilinçli ya da bilinçsiz olarak gerçekleştirilen tüm etkilenimleri kapsayan oldukça geniş bir inceleme alanıdır. Gerçekte, bir yapıtın başka bir yapıttan etkilenmesi ya da içerisinde önceki bir yapıttan parçalar taşıması durumunun tarihi oldukça eskilere uzanmakla birlikte, bu durumun yapıt incelemelerine, eleştirilerine ve yorumlamalarına yeni bir bakış açısı getirebileceğinin fark edilmesi ve konuya ilişkin kuramların oluşturulması yirminci yüzyılın özellikle ikinci yarısından itibaren ve ilk olarak yazın alanında gerçekleşmiştir. Özellikle yirminci yüzyılın ikinci yarısından itibaren modern yapısına kavuşan resimli çocuk kitapları alanında da metinlerarasılığın giderek daha yaygın bir şekilde kullanılmaya başlandığı görülmektedir. Ancak bu uygulamalar, resimli kitapların yalnızca metinlerinde değil resimlemelerinde de gerçekleştirilebilmektedir. Bu çalışmada, metinlerarası yöntemler içinde yer alan öykünme, alıntı ve yansılamanın, kitap resimlemelerinde gerçekleştirilmiş olan uygulamaları, resimlemelerarası ilişkiler ana başlığı altında, örnekler üzerinden incelenmektedir. Çalışmanın ilk bölümünde, resimli kitapların giderek karmaşıklaşan ve söz konusu uygulamalara açık hale gelen yapısı üzerinde durulmaktadır. İkinci bölümde, çocuk kitaplarında resimlemelerarası ilişkilere dayalı uygulamalar çeşitli örnekler üzerinden incelenmektedir. Çalışmanın üçüncü bölümünde, bu çalışma için özgün bir içerikle kurgulanan resimlemelerarası ilişkilere dayalı bir çocuk kitabının yapım aşamaları ayrıntılı bir şekilde sunulmaktadır. Yapılan araştırmalar ve uygulama çalışmasının sonucunda resimlemelerarası ilişkilerin, hem yaratıcı hem de okur açısından karmaşık ve keyifli bir hazırlama ile algılama sürecine sahip olduğu görülmektedir. Yaratıcının yapıtında önceki yapıtlarla kurduğu bağlantılar, önceki yapıtlara ilişkin bilgisi ve deneyimleriyle birebir ilişkilidir. Bu bağlantıların okura ne kadar gizli ya da açık bir şekilde sunulacağı da, yaratıcının okurda oluşturmak istediği etkiye göre belirlenmektedir. Yaratıcı, önceki yapıtlara ait parçaları, yeni kurgusu içerisine okurda yaratmak istediği etkiye uygun bir şekilde yerleştirmiş ve okurun bu parçaları keşfetmesi için sahneden çekilmiştir. Okurun, yaratıcının önceki yapıtlarla kurduğu bağlantıları fark edebilmesi, yeni bütün içerisindeki eski parçayı ya da parçaları keşfetmesi, bu parçaların eski bağlamları ve şu an içerisinde bulunduğu yeni parçalarla ilişkilerini anlamlandırması, bütünüyle okurun kişisel bilgi ve becerilerine dayanmaktadır.
Amblem-logotype tasarımlarında op art'ın kullanımı

Op Art, 2. Dünya Savaşı'ndan sonra özellikle Avrupa'da gelişen ve ABD'de de uygulama alanı bulan bir sanat hareketidir. Geometrik şekiller, çizgiler ve çeşitli renklerle gözdeki retina tabakası uyarılır ve resme bakıldığında izleyicide hareket ediyormuş hissi uyandırılır. Op Art iki boyutlu ortamda üç boyut etkisi yaratır. Yaş, cinsiyet, kültür, din, dil, ırk fark etmeksizin tüm izleyicilere hitap eder. Op Art'ın doğasında hareket ve yanılsama vardır. Op Art, sanat ve bilimin buluştuğu bir sanat akımıdır, bu sebeple diğer sanat akımlarından ayrılır. 1960'lı yıllarda ortaya çıkmıştır ve teknolojinin gelişmesiyle birlikte etkisini giderek arttırmıştır. Grafik tasarımı, moda tasarımı ve iç mekan tasarımlarında uygulama alanı bulan Op Art böylelikle sesini tüm dünyaya duyurmaya başlamıştır. Tezimde, Op Art'ın başlangıcı, özellikleri, önemli sanatçıları ve grafik tasarımın önemli bir unsuru olan amblem-logotype'lardaki kullanımı ve etkileri üzerinde durulmuştur. Op Art akımının etkilerini taşıyan amblem-logotype tasarımları sektörlere göre kategorize edilip grafik tasarımın kuralları çerçevesinde incelenmiştir.
Yabancı sanatçıların, Türkiye Cumhuriyetinin ilk döneminde, kadın sanatçıların eserleri üzerindeki yansımaları

Bu tezimde birinci bölümde öncelik olarak türk resim sanatının Cumhuriyet Dönemine gelen sürece kadar Tanzimat Fermanı ve Islahat Fermanı ile gelen yenilikler sonucunda yurt dışından gelen yabancı sanatçıların türk resim sanatına ve türk kadın sanatçılar üzerinde etkisinden bahsedilmiştir. Tezin ikinci bölümünde Tanzimat Dönemi öncesi ve Tanzimat Fermanı sonrası yenileşme hareketlerinin türk resim sanatına etkilerinden bahsedilmiştir. Bu yenileşmelerin etkisi sonucunda yaşanan Cumhuriyet Dönemi ilanıyla beraber kadın toplum yaşamında ve eğitim alanında önem kazanmaya başlamıştır. Batılılaşma hareketleri 1839 yılında ilan edilen 'Tanzimat Fermanı' ile yeni bir boyut kazanmıştır. Ancak Tanzimat Fermanı'nın getirdiği yenileşmeler Osmanlı toplumunda olumsuz etki yaratmıştır. Bunun sonucunda Tanzimat Fermanı yeniden topluma uygun bir şekilde düzenlenerek Islahat Fermanı ilan edilmiştir. Islahat Fermanıyla topluma uygun yenileşme hareketleri ve eğitim alanında yeni düzenlemeler yapılmıştır. Tezimin üçüncü bölümünde ise bu eğitim düzenlemeleri sonucunda resim sanatına verilen önemin artmasıyla ülkemize gelen yabancı sanatçılar ve onların resim anlayışları yer almaktadır. 1839'da ilan edilen Tanzimat Fermanı'nın içeriği direkt olarak kadınları ve kadın haklarını içeren düzenlemelere sahip değildi. Ancak Tanzimat Döneminin getirdiği yenilikler sonucunda kadın Osmanlı toplumunda batılılaşma yolunda ve resim sanatında kendine yer edinebilmiştir. 19. Yüzyılda üst tabaka aileler kız çocuklarını birer batılı gibi yetiştirmek istemiştir. Bazı aileler kız çocuklarına yabancı hocalardan özel resim dersleri aldırmıştır. Bazı aileler ise kızlarını yurt dışına göndermişlerdir. Tezin dördüncü bölümünde bu dersler ve yurtdışı gezileri sonucunda resim alanında varlığını gösteren kadın sanatçılarımız yer almaktadır.
Bir 'ben tekniği' olarak resim etkinliği

Yaşadığımız çağın koşullarında, birey; kendi içine dönmek ve kendi bildirisinin içeriğini bulup 'ben'ini dile getirmek gereksinimi duymaktadır. Çağımızda insana ait evrensel bir öz kavramının bulunmadığı, bireyin dış dünyanın etkileri ve kendi kendisine müdahaleleri ile sürekli yeniden kurgulandığı düşüncesi hakimdir. Bireylerin kendi kişilikleri üzerine bulundukları müdahalelerle kendilerini dönüştürme eylemlerinin bütününe 'ben teknikleri' adı verilmektedir. Kendini dönüştürme edimi özde yaratıcı bir edimdir ve diğer yaratıcı eylemlerle ilişkilidir. Raporda, genelde sanat, özelde resim yapma etkinliği bireyin kendisini gerçekleştirmesi ve kendi üzerine bilgi ortaya koymasının bir yöntemi yani 'ben' tekniği olarak ele alınmıştır. 'Ben', yaratıcılık ve yaratma edimi psikanaliz ve eğitim bilimleri konusunda çalışmalar yapan düşünürlerden yararlanılarak inceleme konusu yapılmıştır. Ben'in oluşum aşamalarında kalıtsal olanın ve ana- baba. çevre faktörlerinin kişilik üzerindeki etkisi tartışılmaz. Birey daha sonraki yaşamında kendisini değişen koşullara göre yeniden kurgular, bireyin bu türden etkinlikleri, genellikle başka ve çeşitli etkinlik biçimlerine bağlanır. Sanatsal etkinlikler de bu ekinliklerdendir. Sanatsal etkinliğin farklı bir yönü; kişinin kendini gerçekleştirme ediminin, kendi dışındaki dünyayı yorumlayışı ve bu dünyaya karşı tavrının sembollerle dile getirildiği bir etkinlik biçimi olmasıdır. Kişinin kendi içine yönelerek kendi eylemlerinin nedenlerini gün ışığına çıkarması, gelecekteki sanatsal tavrını belirlemesine önemli ölçüde yardımcı olabilir. Proje dahilinde yapılan resimlerde ise rastlantısallığa ve bilinçaltının verilerine açık bırakılan el sayesinde kendiligindenlige fırsat tanınmıştır. Konu ve temanın önceden belirlenmemesi sayesinde 'kendiliğinden' ortaya çıkan resimlerin bilinçaltının verilerini ya da yaşanılanların içselleştirilmiş halini temsil ettiği düşüncesinden hareketle, resimlerin yorumlanmasına çalışılmıştır. Rastlantısal ve kendiliginden ortaya çıkan resimlere daha sonra yapılan bilinçli müdahalelerle plastik ve sembolik bir dil oluşturulması hedeflenmiştir.
Alternatif tiyatro bağlamında sahne'nin reddi ve tiyatroda kamusal alanın dönüşümü

Bu çalışmada, kamusal bir alan olarak tanımladığımız tiyatro yapılarının tarihsel süreç içindeki dönüşümleri ele alınmış ve bu dönüşüm, alternatif tiyatro oluşumları bağlamında irdelenmeye çalışılmıştır. Konu hakkında detay verebilmemizi olanaklı kılacak ve çalışmamızı destekleyebilecek birçok kitap, tez, makale gibi yayınlar legal literatür tarama teknikleri ile referans alınmıştır. Çalışmamızın özgünlük kazanabilmesi adına, konu sadece sahne yapıları ve mimarileri üzerinden değil sosyo-politik yaklaşımlar, sınıfsal ayrım mücadeleleri ve tarihsel avangard hareketler üzerinden de ele alınmıştır. Bu yaklaşım incelememize farklı bir perspektif katmamıza yardımcı olmuştur. İncelemeler ışığında ele alınan konu daha önce yapılmış diğer incelemeleri kimi zaman doğrulamış kimi zaman da tam tersi yönde görüşler ortaya koymuştur. Kamusal alanın inşa süreci ve sanatsal faaliyetleri şekillendirmesi ya da bu sanatsal faaliyetlerin kamusal alana etkileri üzerine yapılan araştırmalar nihayetinde arkaik tapınma, din ve kapitalizm gibi etkenlere de değinmemizi gerekli kılmıştır. Kaotik süreçlerden sonra yenilenme ve evrilme yaşayan insan aklı ile birlikte sanatın evrilmesi de elbette ki gayet mümkündü, işte bu çalışmada da dönüşümlerin tarihsel eğrisi çizilmiştir. Tüm bunlara ek olarak sahne mimarisi ve sahneleme anlayışlarının dönüşümü ile kamusal alanın yaratımı ve dönüşümü arasındaki derin bağın varlığı vurgulanmaya çalışılmıştır.
Günümüz Türk sanatı renk ve figür ilişkisi

Türk resminin geçmişş tarihlerindeki gelişim ve değişim skalasına bakılacak olursak, o dönemlerdeki sosyo-ekonomik alandaki statüden dolayı hep Batı etkisinde kalmıştır. Batıdan alınan tarzlar ve gelişim etkileri az da olsa kendi kültürümüz doğrultusunda uygulanıp yeni sentezler ortaya çıkmıştır. Ama geçmişş dönemlerdeki Batı hayranlığının bir furya haline gelmiş olmasından dolayı kendi gelişimimizi etkilemiştir. Neyse ki günümüz Türk resmi o furyadan sıyrılıp kendi gelenek ve göreneklerimiz doğrultusunda ilerleme göstermiştir. 1990 sonrası sanat camiasında eski olan tarzın ve ideolojinin geride bırakılıp, yeni tarz ve üslup arayışına girilmesi o dönemin bariz özelliğidir. Geçmiş dönemlerde yapılan geleneksel sanat türleri ile modern yaşamın izleri birbiri içinde yoğrularak yeni üsluplar ortaya çıkarılmıştır. Bu tutum amacına olduğundan fazlasıyla ulaşıp çok çeşitlilik olarak nitelendirilmiştir. Teknolojinin getirmiş olduğu yeniliklerin de sanata olduğundan daha fazla katkısı olmuştur. Yabancı dillerde yazılan kitapların Türkçeye çevrilmesi, Bianellerin, Trianellerin eskiye nazaran ülkemizde daha fazla oluşu sanatın dilini geliştirmiştir. Artık sanatçıların çoğu bir araya gelerek ortaklaşa sanat işleri yapmışlar ve resim sergileri açmışlardır. Bu da sanatın en sağlam duruşu niteliğindedir. Türk resim sanatına uluslararası bir dil kazandırılmıştır. 1990 sonrası Türk Sanatında; figüratif eğilimlere, kavramsal soyut eğilimlere, renk ve farklı tekniklerin uygulanmasında üslup ve yeni yaklaşımlara Türk sanatçılardan örnekler ve eserleri hakkında yer verilmiştir.
Yükseköğretimde özgün baskı atölyelerinde baskıresim teknikleriyle deneysel arayışlar

Bu araştırma, yükseköğretimdeki baskıresim atölyelerinde uygulanan geleneksel baskıresim tekniklerinin yanı sıra, gelişen teknoloji ile birlikte çağdaş baskıresim tekniklerinin de ders içeriklerinde yer alabilmesini amaçlamaktadır. Bununla birlikte özgün baskıresim atölyelerinde geleneksel ve deneysel teknikler ayrı ayrı ve birlikte geliştirilerek, baskıresim alanının güncelliğini korumasının önemi vurgulanmıştır. Araştırma, öğrencilerin baskıresim eğitimine karşı farkındalıklarını belirlemek amacıyla tarama modelinde yapılmış betimsel bir çalışmadır. Bu araştırmada geleneksel tekniklerden biri olan 'linol baskı' ile deneysel teknikler olarak adlandırabileceğimiz 'tetrapak baskı', 'kitchenlitografi', 'kolografi baskı' tekniklerine ayrıntılı bir şekilde yer verilmiştir. Bu çalışmayı Gazi Üniversitesi, Gazi Eğitim Fakültesi, Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü, Resim-İş Eğitimi Anabilim Dalı Seçmeli Sanat Atölye III dersi alan 3. Sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Deney ve kontrol grubu olmak üzere toplamda 30 öğrenci ile iki grup oluşturulmuştur. 'Deneysel desen araştırması' yöntemiyle oluşturulan çalışmanın nicel boyutunda ise gerçek deneme modellerinden 'son-test kontrol gruplu desen' kullanılmıştır. İki grup arasında anlamlı bir farkın olup olmadığını belirlemek için 't-testi'nden yararlanılmıştır. Nicel veriler; uzmanlar desteği ile araştırmacı tarafından literatür taramasıyla hazırlanan Likert tipi algı ölçeği aracılığı ile toplanmıştır. Verilerin analizinde aritmetik ortalama, standart sapma, frekans ve yüzde hesaplamaları kullanılmıştır. Araştırmanın geneline bakıldığında, deney grubu ile kontrol grubu arasında, derse karşı tutumları, uygulama çalışmalarının değerlendirilmesindeki puan farkları açısından deney grubunda anlamlı bir fark olduğu ortaya çıkmıştır. Araştırmanın sonunda baskıresim alanına yeni teknikler kazandırılmış, bu tekniklerin ders içeriklerine eklenebilmesi için önerilerde bulunulmuştur.
Kaligrafi'de çağdaş yorumlar

ÇAĞDAŞ YORUMLARSerap KINAYGrafik Anasanat Dalı Anadolu Üniversitesi, Güzel Sanatlar Enstitüsü, Haziran 2019 Danışman: Dr. Öğr. Üyesi Mehtap UYGUNGÖZGörsel iletişim aracı olan yazının, kökenini oluşturan mağara resimlerinden, insanların ihtiyaçları ve daha iyiye - güzele ulaşma arzuları sonucunda el ile güzel yazı yazma sanatına dönüşen kaligrafi, zamanla farklı çağlarda ve farklı uygarlıklarda şekillenmiştir. Kaligrafinin tarihi yazının tarihi içerisinde yer almaktadır. Bu araştırmada Sümer'den Mezopotamya'ya, Mısır'a, Çin'in düşünce yazılarına, Ortaçağ el yazmalarına, Osmanlı Hat Sanatına, Cumhuriyet öncesi ve sonrası kaligrafi yorumlamalarına kadar süren kaligrafi tarihi ele alınmaktadır. Yaşadığımız modern çağda kaligrafinin gelişimi ve sanatçıların çağdaş yorumlarıyla kaligrafi sanatının, geleneksel kalıplarından çıkıp farklı disiplinlerle bir arada kullanımıyla oluşan Soyut Kaligrafi, Işık Kaligrafi, Asemik Kaligrafi, Kaligrafiti ve Diğer Çağdaş Yorumlar gibi kaligrafi tarzları, sanatçılar ve çağdaş yorumlamaları, tezde örneklerle sunulmaktadır. Diğer sanat dalları gibi kaligrafinin de içinde bulunduğu çağa göre modernize edilmesi, yeniden yorumlanması ve oluşan yeni deneyimler gözler önüne serilmektedir.
Moda tasarımcılar için portfolyo hazırlama ve örnek uygulama

Yetenek göstermeye dayalı alanlarda yapılan çalışmaları, yetenekleri, yeterlilikleri sunmada en etkili yöntem portfolyodur. Portfolyo birçok araştırmacı tarafından belli başlıklarla sınıflandırılmıştır. Portfolyo türlerinden birini tercih ederken kullanılacak alan veya eğitimci ya da işverenin istekleri göz önünde bulundurulmalıdır. Günümüzde portfolyonun en çok tercih edildiği alanlardan birisi de moda tasarımdır. Portfolyo; akademik kariyer düşünen moda tasarımcılarına ve moda alanında çalışmak isteyen bireylere kendini ispatlama imkanı sunar. Moda portfolyoları iş başvurularında önem teşkil etmektedir ve bir nevi tasarımcını özgeçmişş niteliğini üstelenmektedir. Bu çalışmanın amacı, moda tasarım alanına yönelik portfolyo tasarım sürecinin ortaya konulmasıdır. Amacı gerçekleştirmek için uygulamalı Etkinlik portfolyosu hazırlanmış ve içerisinde yer alacak 12 parçalık kapsül koleksiyon oluşturulmuştur. Kapsül koleksiyon ve portfolyo tasarım süreci uygulamalı olarak anlatılmış ve görsellerle desteklenmiştir. 12 parçalık kapsül koleksiyonun içerisinde yer alan 2 parça ürün 3B kalem ile üretilmiştir. Kullanılan malzeme tercihi ile moda tasarım alanında farklı bir uygulama tekniği kullanılmak istenmiştir. Bu çalışma ile moda tasarım alanında portfolyo hazırlamak isteyen bireylere kalıcı ve öğretici bir kaynak sunulması hedeflenmiştir.
XIX. ve XX. yüzyılda resim sanatı eleştiri örnekleri

Sanat Eleştirisinin gerekliliği ve önemi anlatılan bu konuda zaman zaman da Sanatçı-yazar ilişkileri vurgulanıyor. Sanatın en parlak dönemlerinin bu iki topluluğun yakınlaştığa dönemlere denk geldiği anlatılıyor. Sanat eleştirisinin, sanatın gelişimi üzerindeki mutlak etkilerini de dile getiren bu yazıda, Dünyadan ve Türkiye'den önemli eleştiri örnekleri sunuluyor. Sanat eleştirisi tarihinin anlatıldığı bu yazıda çağdaş sanat eleştirilerinden ve ünlü düşünürlerin yazılarından çeşitli örneklemeler veriliyor. Resim sanatında aranması gereken temel unsurları ve anlama aşamalarını da içeren bu yazıda ayrıca Toplum ile resim sanatı arasındaki köprüyü kuracak ve arttırabilecek olanların sanat eleştirmenleri oldukları ifade ediliyor.
Türk resim sanatında otobiyografi

Otobiyografik resim, portre resminin ötesinde, sanatçının yaşamında belirleyici olan dış gerçekliğin: nesnelerin, kişiliklerin, olay ve olguların sanata yansıması olarak ele alınmıştır. 'Türk Resim Sanatında Otobiyografi' başlıklı eser metin niteliği taşıyan bu çalışma ile Türk resim sanatında, otobiyografik resim yapan sanatçılar ve yapıtlarının araştırılarak, eserlerin barındırdığı otobiyografik imgeler plastik unsurlar ve estetik bağlam açısından değerlendirilmesi yapılmış, ilgili olduğu alana katkıda bulunması hedeflenmiştir. Bu amaç doğrultusunda, öznenesne bütünlüğüne dayanan otobiyografinin resim sanatındaki karşılığı olan portre ve otoportre çalışmalarından başlanarak, birey olgusuna, sanat ve gerçek arasındaki ilişkiye, otobiyografik resmin ilk çağlardan günümüze kadarki gelişim sürecine değinilmiştir. İlk olarak Avrupa sanatında otobiyografik resim 16. Yüzyılın sonlarına doğru özellikle Rembrandt ve Velazquez gibi sanatçıların; gündelik yaşam resimlerinde, toplumsal yaşama ilişkin eleştirileri ve kendi yaşam öykülerini resimlerine katmaları ile önem kazanmıştır. Çalışmada Avrupa sanatında yapıtlarında otobiyografik özellikler taşıyan başlıca ressamlar ve eserleri incelenmiştir. Osmanlı Devleti'nde Tanzimat dönemiyle başlayan batılılaşmaya yönelik askeri, bilimsel ve teknolojik alanlarda yapılan yeniliklerin kültürel alana yansıması Türk sanatı üzerinde de belirleyici olmuştur. Sanatın temel değerleri hakkında bilgiler edinmeleri için Fransa'ya gönderilen Şeker Ahmet Paşa, Osman Hamdi gibi önemli ressamlarımızın batılı tarzdaki ilk resim örnekleri ile başlayan ve Cumhuriyet sonrası aydınlanma, ulusallık ve evrensellik bilinci ile kişilik bulma çabası içine girilen dönemden, günümüze kadar olan süreç incelenmiştir. İnceleme sonucu otobiyografik Türk resmi için örnek teşkil eden eserleriyle önem kazanan Osman Hamdi Bey, Avni Lifij, Cihat Burak, Ömer Kaleşi, Mehmet Güleryüz, Mustafa Ayaz, Neş'e Erdok, Kemal İskender, Nur Koçak, Nevhiz Tanyeli, Zehra Aral, Balkan Naci İslimyeli, Hüsnü Koldaş ve Sezai Özdemir farklı başlıklar altında ayrıca ele alınmıştır. Araştırma sahibinin kendi sanat görüşünü bulgulamaya, desteklemeye ve kendi uygulamalarını savunmaya yönelik bir metnin ortaya çıkarılması bu çalışmasının temel amacını oluşturmuştur.
Fotoğraf, resim, sinema ve video sanatının devinimli ilişkisi: Alıntılama ve anlamlandırma

Günümüzde çağdaş sanatta alıntılama olgusunun yeni konumunu beş sanatçı üzerinden inceleyen bu çalışmanın ortaya koymaya çalıştığı; alıntılama olgusunda 1980li yılların ortalarından 1990lı yılların ortalarına kadar egemen olmuş post prodüksiyon pratiklerinin etkisini kaybetmeye başladığı ve yerini yapıt temelli alıntılama yerine araç/yöntem/ortam temelli alıntılamaya bıraktığı düşüncesidir. Bu düşünce çerçevesinde çalışmada; fotoğraflarında performans çıkışlı bir yaklaşımla sinemanın anlatım özelliklerini alıntılayan Cindy Sherman; desenin durağan yapısını bozan ve deseni hareket ve performans ile birleştiren Robin Rhode; 17. yüzyıl Flaman resmini alıntılayarak resim ve fotoğrafın kronolojik ilişkisini terine çeviren Laura Letinsky; Edward Hopper, David Lynch gibi sanatçıların yanı sıra 17. yüzyıl Flaman resmini de alıntılayarak fotoğraf yönteminde hem resmi hem de sinemayı iç içe ören Gregory Crewdson; kullandığı sinemasal ögelerle kısa bir video yapıtında bile çağrışım izleklerinin yardımıyla sinemasal bir türün alıntılanabileceğini ortaya koyan Tracey Emin incelenmiştir.
Tuğla ve çininin yapısal özellikleri (Anadolu, 12.-18. yy.)

Tuğla ve çini, seramik malzemeler olarak, eski çağlardan günümüze dek yapılarda kullanılmıştır. Çalışma, tuğla ve çininin yapısall özellikleri üzerine yapılan araştırmayı kapsamaktadır. Birinci Bölümde; tuğla ve sırlı tuğlanın tarihsel gelişimi ve özellikle Anadolu'da Selçuklu ve Osmanlı mimarisinde (12.-15. yüzyıllar arasında) kullanımı ele alınmıştır. İkinci Bölümde; çininin yapı seramiği olarak tarihsel gelişimi, Anadolu'da (12.-18. yy.) Selçuklu- Osmanlı çini sanatı ve mimaride kullanımı üzerinde durulmuştur. Üçüncü Bölümde; tuğla ve çininin belirtilen yüzyıllardaki malzeme özellikleri ve üretimi üzerine yapılan teknik araştırma yer almaktadır. Dördüncü Bölümde ise; tuğla ve çininin Selçuklu ve Osmanlı mimarisindeki kullanılan biçimsel açıdan ele alınmıştır.
Use of sreenprint to produce original art works by multiplying original kullanımı

Fotoğraf ve ipekbaskı, baskı tarihinde iki önemli dönüm noktasını oluştururlar. Fotoğraf, gerçekliğin taklitlerinin üretilmesi görevini baskı tekniklerinden devraldığında, baskı, resim ve heykele oranla ikincil konumundan kurtulmuştur. Böylece baskı, içinde sanat ve teknolojinin birleştirildiği imgelerin üretimi için yetkin bir ortam haline gelir. ipekbaskı, özellikle baskı sürecinde fotoğraf görüntülerinin kullanımıyla, sanat alanına kitle kültürünün ve meta değerlerinin girişini temsil eder. Bu çalışmada, baskı tekniklerinin ve fotoğrafın tarihi özetlendikten sonra, ipekbaskının 1950'lerden 1990'lara kadar sanat yapıtlarında kullanımı ele alınmıştır. Daha sonra, bu çalışmanın kapsamı içinde üretilen, fotoğraf ve mekanik yeniden üretim üzerine öne sürülen görüşlerin ışığında oluşan bir yerleştirme, ayrıntılı bir biçimde betimlenmiştir. Son olarak, günümüz baskı sanatının, özgünlük ve görsel iletişim kavramları açısından bir değerlendirilmesi yapılmıştır.