turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Evsel nitelikli atıksuların demir tuzları ile beraber kullanılan klinker ile fizikokimyasal arıtılabilirliğinin araştırılması

Koagülasyon ve flokülasyon işlemleriyle evsel nitelikli atıksuların arıtımında klinker sönmüş kirece alternatif olarak kullanılmıştır. Klinker veya kireç ile birlikte demir klorür koagülant madde olarak kullanılmıştır. Koagülant ve koagülant yardımcısı maddelerin dozları değiştirilerek jar testleri yapılmıştır. Jar testlerinde karıştırma hızları hızlı karıştırma için 200 devir/dakika, yavaş karıştırma için 10 devir/dakika uygulanmıştır. Hızlı karıştırma ve yavaş karıştırma süreleri sırasıyla 3 dakika ve 5 dakika olarak alınmıştır. Ham atıksu ve arıtılmış sularda pH, AKM, Bulanıklık, Fosfat ve BOI5 değerleri saptanmıştır. Her parametre için maksimum arıtım verimleri ve bu verimleri sağlayan koagülant ve koagülant yardımcıları dozları tespit edilmiştir. Maksimum arıtım verimlerinin 0,20 g/l sönmüş kireç veya klinkerle beraber 40 mg/I demir klorür dozunda elde edildiği tespit edilmiştir. Klinkerle elde edilen arıtım çamurları, sönmüş kireçle elde edilen arıtım çamurlarıyla karşılaştırılmştır. Klinker ile elde edilen arıtım çamurları daha iyi çökelme ve yoğunlaşma özellikleri göstermiştir. Klinker ve kireç ile elde edilen arıtım çamurlarının filtrasyona özgül dirençleri sırasıyla 4.2x1ü 11 m/kg ve 4.0x1ü 11 m/kg olarak bulunmuştur.
Cadmium removal using clinoptilolite: Influence of conditioning and regeneration

Bu çalışmada, Türkiye'nin iki rezervinden alınan klinoptilolit örnekleri sulu çözeltilerden kadmiyum giderme potansiyelleri açısından test edilmiştir. Kesiklitest reaktörlerinde yapılan öncü deneyler düşük pH'ta kadmiyum giderimininetkilendiğini göstermiştir. Parçacık boyutunun kadmiyum giderim verimine etkisi olmaması gideriminin başlıca iç/ulaşılabilir yerlerdeki değişebilir katyonlarlaolduğuna işaret etmektedir. Artan sıcaklıkla kadmiyum giderimi pozitifetkilenirken ön yıkamanın giderime bir etkisi olmadığı her iki örnek için de bulunmuştur. Langmuir modeli her iki klinoptilolit örneğine ait denge deneyleri sonuçlarınaFreundlich modelinden daha iyi uymuştur. Şartlandırma işlemi sonucundakapasitenin, Gördes ve Balıkesir klinoptiloliti için sırasıyla yaklaşık 4 ve 3 kat arttığı belirlenmiştir. Bigadiç klinoptilolitnin doğal ve şartlandırılmış formları için elde edilen düşük metal giderim verimi, içerdiği safsızlık oranınınyüksekliği/düşük klinoptilolit içeriğiyle açıklanmıştır. Çalışmanın devamı sadeceGördes klinoptiloliti kullanılarak yapılmıştır. Çeşitli kimyasallarla şartlandırılan Gördes örneklerinin performansları sırasıylaNaCl>KCl>Doğal>CaCl2>HCl olarak bulunmuştur. Kolonda şartlandırma için 20 Yatak Hacmi NaCl çözeltisi yeterli görülürken başlangıç pH ayarlamasına ve farklı kalitede su kullanımına gerek olmadığı saptanmıştır. Kolon çalışmalarında, test edilen 5, 10 ve 15 YH/saat akış debileri arasından en yüksek akış debisinde kolonun var olan kadmiyum giderim kapasitesi kullanımınıazalttığı bulunmuştur. Parçacık boyutunun düşürülmesi metal giderimkapasitesini önemli ölçüde etkilememiştir. Bu durum test edilen parçacıkboyutları arasında kanal difüzyon direncinin metal gideriminde sınırlayıcı faktör olmadığını göstermektedir. Yapılan beş şartlandırma ve geri kazanma döngüsüsonucunda işletme kapasitesinde %36 artış kaydedilmiştir. lerleyen döngülerdegiderilen kadmiyum yaklaşık 7 kat konsantre edilmiştir. Çalışma neticesinde, Manisa-Gördes klinoptilolitinin sulu çözeltilerdenkadmiyum gideriminde avantajlı olduğu ve pratik uygulamalar için yüksek potansiyele sahip olduğu belirlenmiştir.
Effect of trace elements on biogas production: Maize silage

Son on yıllık zaman zarfında, dünyada enerji ihtiyacı şiddetli bir şekilde atmaktadır. Türkiye Çin'den sonra doğalgaz ve elektrik ihtiyacı artışı konusunda ikinci sıradaki ülkedir. Türkiye'de bu büyüyen enerji ihtiyacı enerji ithaline bağımlı hale getirmiştir. Bu enerji ithalini azaltmak için alternatif enerji kaynakları geliştirilmelidir. Biyogaz gıda atığı, hayvan atığı ve enerji bitkileri gibi organik maddeler kullanılarak üretilen bir alternatif enerji çeşididir. Türkiye'de biyokütle kapasitesi oldukça yüksektir ve biyogaz alternatif bir enerji kaynağı olarak Türkiye'deki enerji ihtiyacını karşılamak için büyük bir potansiyele sahiptir. Bu projenin amacı eser elementlerin mısır silajından biyogaz üretimi üzerine etkilerini belirlemektir. Eser element olarak Co, Ni ve Mo seçilmiştir ve reaktörlere farklı dozlarda tek tek ya da birlikte eklenmiştir. Eklenen eser elementlerin etkisini belirlemek için biyogaz hacmi, biyogaz kompozisyonu, biyogaz verimi ve metan verimi ölçülmüştür. Ni ve Co reaktörlere sırasıyla 0.1 mg/L ve 0.5 mg/L miktarlarında eklenmiştir. Reaktörlere eklenen Mo konsantrasyonu ise 0.05 mg/L ve 0.25 mg/L olarak seçilmiştir. Çalışma sonuçlarına göre; eser element eklenmesi mısır silajının anaerobik çürütülmesinde biyogaz hacmini, biyogaz kompozisyonunu, biyogaz verimini ve metan verimini arttırmıştır.
Sulphate removal by nanofiltration from water

İçme sularındaki fazla sülfat, insan sağlığı üzerindeki olumsuz etkileri ve estetik nedenlerden ötürü problem teşkil etmektedir. Bu çalışma, yüzey sularında sülfat nanofiltrasyonunu, laboratuar şartlarında ters-akışlı cihaz kullanılarak tam çevrim modunda incelemektedir. Çalışmada, 3 adet NF membranı, isimleriyle DK-NF, DL-NF ve NF-270, kullanılmaktadır. Ana işletim koşullarının denge durumu permeat akılarına ve sülfat giderimine etkisi değerlendirilmektedir. Ham su numunesi olarak Kızılırmak Nehri suyu kullanılmıştır. Deneysel çalışmalar sırasında, NF performansı, besleme suyu ve permeat suyunda UVA254, sülfat, TOK ve iletkenlik gibi parametrelerle değerlendirilmektedir. Sonuçlar, NF nun yüzey sularındaki sülfat seviyesini, her üç membranda da görülen %98 civarında sülfat arıtım verimiyle, yönergelerde yer alan limit değerlerin altına düşürebildiğini göstermiştir. Yüzey suyu herhangi bir ön işleme tabi tutulmadan sisteme direkt beslendiğinde, DK-NF ve NF-270 membranlarında tıkanma gözlemlenmiştir. Mikrofiltrasyon membran tıkanmasını engellemede etkili bir ön-arıtma yöntemi olarak bulunmuş, fakat daha fazla bir sülfat giderimine ulaşılmamıştır. Ayrıca bir parametrik çalışma da yapılmıştır. Teğetsel hız düşürüldüğünde akı ve sülfat giderim değerleri değişmemiştir. Transmembran basıncı düşürüldüğünde akı değerleri de düşmüştür, fakat sülfat giderim veriminde herhangi bir düşüşe rastlanmamıştır.
Metal endüstrisinde atık yönetimi ve Avrupa Birliği ülkeleri ile karşılaştırılması

Tez çalışmasının amacı, örnek sektör olarak seçilen metal endüstrisinde katı, sıvı ve gaz atıkların belirlenmesi, kaynağında ayrı toplanması, geri kazanımı ve yeniden kullanılabilirliği ile ilgili 05.07. 2008 tarih ve 26927 sayılı Atık Yönetimi Genel Esaslarına Ait Yönetmelik çerçevesinde alternatiflerin belirlenmesi ve metal sektöründe uygulanabilirliliğinin incelenmesi ve Avrupa Birliği Ülkelerindeki örnek uygulamalar ile karşılaştırılmasıdır. Atık yönetimi atıkların tesisin içinde oluştuğu yere göre belirlenen adımlarla yönlendirilmesini gerektirir. Birçok firma için atık yönetimi stratejilerini uygulamak, organizasyonun mevcut ve potansiyel etkilerini anlamak ve atıkları kontrol altında tutarak ekonomik tasarruf sağlamaktır. Bu açıdan seçilen sektörde uygulanabilecek atık yönetimlerinin incelenmesi, geri kazanım, geri dönüşüm açısından atıkların değerlendirilmesi ve bertarafa gidecek atıkların kaynağında azaltılması önemlidir. Böylece ambalaj atıklarının ve tehlikesiz atıkların geri dönüşümü ile doğal kaynaklarımız korunur, enerji tasarrufu sağlanır, atık miktarı azalır, çevre kirliliği önlenir. Bu çalışmada bir metal endüstrisinde oluşabilecek atıkların miktarları, en çok hangi bölümlerden kaynaklandığı ve bunun nedenleri tespit edilecek ve atık azaltılması alternatifleri incelenecektir.
Karaali jeotermal sahasının ağır metal kirliliği açısından araştırılması

Yenilenebilir enerji kaynaklarından biri olan jeotermal kaynaklar hem sağlık hem de endüstriyel amaçlı olarak yüzyıllardır kullanılmaktadır. Türkiye'deki jeotermal kaynaklar genel olarak elektrik enerjisi üretiminde, endüstride, sağlık turizminde, tarımda ve konut ısıtmada kullanılmaktadır. Türkiye'deki jeotermal alanlardan biri olan Karaali Jeotermal alanı, Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nin Orta Fırat Bölümü'nde bulunan Şanlıurfa'nın 45 km güneydoğusunda ve Akçakale grabeni içerisindeki Karaali köyünü de içine alan sahayı kapsar. Karaali jeotermal alanı ülkemizin kalkınmasında çok önemli tarımsal potansiyele sahip Harran Ovası'nda bulunması, Şanlıurfa İlinin tek termal turizmi ve sera ısıtma kaynağı olması sebebiyle büyük önem taşımaktadır. Günümüzde birçok termal turizmin yapıldığı alanlar da termal sular tedavi amaçlı olarak da içilmektedir. Ayrıca, son zamanlarda yapılan çalışmalarda, bazı bölgelerde sera ısıtılmasında doğrudan ya da dolaylı olarak kullanıldıktan sonra geri dönen jeotermal kaynaklı suların denetimsiz bir şekilde en yakın drenaj kanallarına deşarj edildiği ve bunun sonucunda da, yeraltı ve yüzey sularında ağır metal kirlenmesine neden olduğu rapor edilmiştir. Bu çalışmada, 2018 yılında mevsimsel olarak 6 örnekleme noktasında su kalitesi çalışması yapılmıştır. Bu kapsamda, Karaali jeotermal akışkandan alınan sıcak suda ve Harran ovası drenaj kanallarından alınan yüzey sularında pH, sıcaklık, elektriksel iletkenlik, sülfat, klorür, nitrat, sodyum, potasyum, kalsiyum ve magnezyum gibi fiziksel ve kimyasal su kalite parametreleri ve bazı ağır metaller analiz edilmiştir. WHO, EPA, TS 266, İTASHY, DMSHY, Sağlık Bakanlığı ve Kaplıcalar Yönetmeliği'ne göre ölçülen alüminyum, kurşun, antimon, krom, nikel, demir ve selenyum değeri belirtilen standart limitleri aştığı tespit edilmiştir.
Havza yönetimi'nde kurumsal yapı: Türkiye için bir öneri

Gelişmekte olan ve gelişmiş pek çok ülke için başta su olmak üzere doğal kaynakların yönetimi, sürdürülebilir kalkınma için kritik öneme sahiptir. Ülkelerin sahip oldukları gelişmişlik düzeyine göre farklılıklar olsa da kaynakların kalite ve miktar olarak korunması açısından zorluklar ve yaşanan sorunlar ortak ve benzerdir. Birçok araştırmada sorunların kaynağı, yönetim sorunu olarak nitelendirilmekte olup kurumsal ve yasal yapıdaki düzenlemelerin yetersizliği ve eksikliklerine bağlanmaktadır. İyi bir yönetim; doğru ve isabetli politikaların belirlenerek ülke şartlarına uygun yasal ve kurumsal yapılanma ile sürdürülebilir kalkınmayı ve sağlıklı çevreyi sağlayacak nitelikte olmalıdır. Bu bağlamda 1900'lü yılların başında bazı ülkelerin uygulamaya başladığı havza ölçeğinde yönetim, toplumdaki gelişmelerden dolayı sektörel yaklaşımlar yetersiz kaldığından 2000'li yılların başlarından itibaren dünya çapında tercih edilen bir yönetim modeli olmuştur. Bu tez ile etkin bir yönetim yaklaşımı olarak entegre havza yönetimi ve prensipleri ortaya konmuş ve seçilen ülkelerdeki EHY uygulamaları, yasal ve kurumsal açıdan incelenmiştir. Türkiye'deki havza yönetimi kapsamındaki uygulamalar da bu prensipler çerçevesinde değerlendirilmiştir. Yeni kurulan havza organizasyonları ve mevcut kurumların işlevleri incelenmiştir. Havza yönetiminin uygulama süreci, SWOT analizi ile değerlendirilerek kurumsal açıdan güçlü-zayıf yönler ile fırsatlar-tehditler belirlenmiştir. Dünyada olduğu gibi Türkiye'de de havza sınırları, idari sınırlardan farklıdır. Uygulamadaki en önemli zorluklardan biri de budur. Bu tezde, Türkiye'de etkin bir EHY'nin sağlanabilmesi için mevcut kurumlarda revizyonlar ile yeni organizasyon oluşumlarına dair öneriler sunulmuştur. Ayrıca kurumların yönetim yapısında esas alınan idari sınırların, havza sınırları ile uyumlaştırılması önerilmiştir.
Metal kaplama atık suları ortak arıtma tesisi performans değerlendirmesi

Anahtar Kelimeler: Ağır metal, bakır, nikel, kimyasal arıtma, performans, atık çamur, sinterleştirme. Endüstrilerin çeşitli proseslerinde metal ve kimyasal kullanımının arıtmasıyla atıksulardaki ağır metallerin giderilmesi halk sağlığı için büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmada, 190 adet dükkanın bulunduğu Metal Kaplamacılar Sanayi Sitesindeki arıtma tesisinin performans değerlendirmesi ve atık çamurun bertarafı ile ilgili çalışmalar yapılmıştır. Gelen solüsyonun karakterizasyonu, tesisin işletilmesi, çıkış solüsyonun performans değerlendirmesi çizilen grafik ile yorumlanmıştır. Kimyasal arıtma çamurunun bertarafı ile ilgili çalışmalar yapılmış, bunun sonucunda sinterleştirme metodunun Çevre Bakanlığı Tehlikeli Atık Kontrol Yönetmeliği Ek-11 A'ya göre uygun metod olduğu sonucuna varılmıştır.
Kocaeli ili ev tozu örneklerinde kalıcı organik kirleticilerin seviyeleri ve maruziyetlerinin değerlendirilmesi

Bu çalışma Kocaeli şehrinde ev tozlarında biriken lipofilik endokrin bozucular olarak tanımlanan PoliBromluDifenil eter ve kanserojen-mutajen etkisi bulunan Poli Aromatik Hidrokarbon izomerlerinin derişimlerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Kış mevsimi döneminde gerçekleştirilen çalışmada Kocaeli ilinde 40 ayrı lokasyonda oturan gönüllüler bulunmuş ve evlerden iç ortam tozları toplanmıştır. Labaratuvara getirilen örnekler 100 m partikül boyutunda elenmiş ve yabancı maddelerden arındırılarak ektraksiyon ve önzengileştirme işlemine kadar -20 derecede derin dondurucuda bekletilmiştir. Örneklere sırasıyla; ektraksiyon, ön zenginleştirme, temizleme ve son zenginleştirme işlemleri uygulanmıştır. İşlenen örneklerin analizi GC-MS cihazında yapılmıştır. Ayrıca ziyaretler sırasında evlerin fiziksel özelliklerini belirlemek ve olası kirletici kaynaklarını istatistik korelasyonlarla tahmin etmek için anket çalışması uygulanmıştır. Ölçümler sonucunda evlerde ölçülen PBDE kirleticileri arasında en yüksek seviyeye sahip PBDE izomerinin PBDE- 209 olduğu tespit edilmiştir. Evlerin yola yakınlığı ve lokasyonu ile PBDE kirletici seviyeleri arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır.
Sustainable water management for the future at Saritepe-Kilyos Campus of Bogazici University

Son yıllarda, su kaynaklarının sürdürülebilirliği dünyadaki doğal kaynakların yetersizliği, hızlı nüfus artışı ve sanayileşme nedeniyle dikkat çeken bir konu haline gelmiştir. Bu konuda üniversiteler, çevre dostu ve ekonomik açıdan uygulanabilir tedbirler alarak daha yaşanabilir bir çevre yaratmak için öğrencilerine destek olmaktadırlar. Sürdürülebilirlik kavramı göz önünde bulundurulduğunda, Boğaziçi Üniversitesi'nin Sarıtepe-Kilyos kampüsü sürdürülebilir bir kampüs olma yolunda Türkiye'de başı çekmektedir. Şu anki nüfusu 1500 olan Sarıtepe-Kilyos kampüsü gün geçtikçe büyüyen bir kampüstür. Buna ek olarak, kampüsün su ihtiyacı İSKİ'den temin edilen su tankları ve yeraltı suyu sayesinde karşılanmaktadır. Bu nedenle kampusun nüfusundaki artış, yeraltı suyu seviyesindeki azalmaya ve su tankerlerinden kaynaklı ekonomik problemler kampüste suyun miktarı ve sürdürülebilirliği açısından sorunlara yol açmıştır. Bu tezin amacı, Sarıtepe-Kilyos kampüsünün mevcut ve gelecekteki su yönetimini sürdürülebilirlik açısından analiz etmek ve 2030 yılına kadar sürdürülebilir bir kampus sağlamak için uygulanabilir ve sürdürülebilir su yöntemleri önermektir. Sarıtepe-Kilyos kampüsündeki su ve atıksu döngüsü en cazip çözümleri elde etmek için incelenmiştir. Kampüsteki su probleminin üstesinden gelinmesi ve kampüsteki su sürdürülebilirliğinin 2030 yılına kadar geliştirilebilmesi amacıyla, su ve atıksu kaynakları göz önünde bulundurularak, gri su sistemlerinin kullanımı, mevcut binalarda içme suyunun etkin kullanımı, yağmur suyu toplama sistemi, desalinasyon, yeraltı su seviyelerinin korunması ve iyileştirilmesi ve su sayaçlarının kurulumu gibi farklı ve uygulanabilir doğa dostu yeşil altyapı sistemleri incelenip önerilmiştir.
Sapanca Gölündeki klorofil pigmentlerinin ve toplam fosfor miktarlarının derinliğe bağlı olarak incelenmesi

tarihleri arasında gerçekleştirilen bu çalışama kapsamında Sapanca gölünün Adapazarı su alma havzası içinde bulunan bölgede yüzeyden ve 24 metre derinliğe kadar alg topluluklarının meydana getirmiş oldukları su kirliliği, alg çoğalmasına neden olan toplam fosfor miktarları derinliğe ve mevsimlere bağlı olarak incelenmiştir. Daha önce yapılan çalışmalarda göl suyu içinde genelde Cyanopyta'dan Oscillatoria türü mavi-yeşil alglerin bulunduğu tespit edilmiş, Bu deneysel çalışmaların sonucunda ise sadece Klorofil-a,-b,-c değerleri bulunmuştur. Bu çalışma sonucunda, sudaki toplam fosforun tam olarak sınırlayıcı etken olmadığı kanısına varılmıştır çünkü toplam fosfor yılın bütün zamanlarında yüksektir. Yani Sapanca gölü için Azot gibi bir sınırlayıcı etkenin de araştırılması gerektiği düşünülmektedir. Bunun yanı sıra, kış aylarında alg miktarının genel olarak fazla olduğu ve gölün bütün derinliklerinde bulunduğu tespit edilmiştir. Sapanca gölünde bahar aylarında alg patlamasının meydana geldiği görülmüştür. Bu alg patlaması esnasında göl yüzeyi kırmızı bir renk ile kaplanmış, ileri evrelerde bu alg yığınları rüzgar etkisi ile rüzgar etkisi ile sahile kadar sürüklenip, çürümeye başlamış, hoş olayan koku ve görüntüye sebep olmuştur. Daha önce yapılan çalışmalarda Sapanca gölünün Klorofil-a miktarına göre mezotrofik karakter kazandığı, Toplam fosfor bakımından ise ötrofik hale geldiğinden söz edilmektedir. Bu çalışmadan elde edilen bilgiler neticesinde gölün klorofil-a bakımından mezotrofik olduğu, toplam fosfor bakımından ise zaman zaman ötrofiklik sınırına yaklaşmasına rağmen genelde mezotrofik karaktere sahip olduğu tespit edilmiştir.
Deri endüstrisi atıksularının elektrokoagülasyon ile arıtımı

Deri endüstrisi atıksuyu, yüksek kimyasal oksijen ihtiyacı, renk, yağ ve gres ile birlikte ciddi çevre sorunlarına neden olabilecek güçlü bir kirleticidir. Ayrıca bu endüstri, en yüksek su tüketen endüstrilerden biridir ve birçok ülkenin ekonomi sektöründe önemli bir rol oynar. Bu çalışmada, deri endüstrisi atıksuyunun elektrokimyasal yöntemlerden biri olan elektrokoagülasyon ile arıtılabilirliği deneysel olarak değerlendirilmiştir. Atıksu numunesi, Bor-Niğde'de bulunan Karma Organize Sanayi Bölgesindeki bir deri fabrikasından alınmıştır. Atıksuyun arıtılması, alüminyum elektrotlarla donatılmış, birbirine paralel bağlanmış elektrokimyasal bir kesikli reaktör ile gerçekleştirilmiştir. Alüminyum elektrot ile elektrokoagülasyon işlemini optimize etmek için pH, akım yoğunluğu ve çalışma süresinin etkisi analiz edilmiştir. Optimum çalışma koşulları belirlenmiş ve proses uygulanmıştır. Optimum şartlar altında Al elektrotlarla % 54 KOİ, % 72 AKM ve %39 TOK giderme verimleri elde edilmiştir. Elde edilen sonuçlar, EC reaktörünün deri endüstrisi atıksularının arıtılmasında giderim verimliliği ve işletme maliyeti açısından arıtma için uygulanabilir bir seçenek olduğuna işaret etmektedir.
Amasya Merzifon Organize Sanayi bölgesinde endüstriyel atık yönetiminin incelenmesi ve çözüm önerileri

Organize Sanayi bölgelerinde karşılaşılan en önemli sorunlardan birisi de gelişen sanayinin oluşturduğu endüstriyel katı atıklardır. Çevreye zarar vermeyen sürdürülebilir kalkınma ve sanayileşme kavramlarının uyumu son derece önemlidir. Bu çerçevede üretimde yeni teknolojilerin kullanımı, hem çevrenin korunması, hem de verimlilik açısından ön planda yer almaktadır. OSB'lerin arıtma tesislerinin olması ve bunların çevre dostu teknolojilerle donatılması, sürdürülebilir kalkınma için önemli bir unsur niteliğindedir. Bu çalışmada Merzifon Organize Sanayi Bölgesi'nde üretilen evsel ve endüstriyel katı atık miktarı ve türü tespit edilmiştir. Bu verileri tespit etmeye yönelik hazırlanan anketler sanayine bölgesinde yer alan 31 işletmeye ziyaret edilerek uygulanmıştır. Bu anket çalışmasında işletmelerin üretim birimlerine endüstriyel katı atık miktarı, geri dönüşüm ve geri kazanım durumları, yürürlükte olan Katı Atık, Tehlikeli Atık ve Ambalaj Atıklarının Kontrolü Yönetmelikleri ile ilgili sorular sorularak elde edilen veriler 'SPSS 15 paket' programıyla istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. Yapılan çalışma sonucunda Merzifon Organize Sanayi Bölgesinde oluşan yıllık endüstriyel atık miktarı; 1167, 50 ton/yıl olarak belirlenmiştir. Oluşan bu endüstriyel atığın 947, 97 ton/yıl'ı yani yaklaşık %81'i geri kazanılmaktadır. Metal ve plastik sektöründe üretim yapan firmalar geri kazanım aşamasında öne çıkmaktadırlar. Çalışmanın sonucunda; Merzifon Organize Sanayi Bölgesi'nde evsel ve endüstriyel atıkların işletmelerce daha özenli olarak ayrı bertaraf edilmesi, işletmeler arası işbirliğinin geliştirilmesi, geri kazanım ve geri dönüşümün öneminin anlaşılması için seminerlerin düzenlenmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Bununla birlikte tehlikesiz endüstriyel atıklar için yürürlükte olan tebliğin yetersiz olduğu ve tehlikesiz endüstriyel atıklar için yeni bir yönetmeliğe ihtiyaç duyulduğu anlaşılmaktadır.
Fıstık işleme tesisi atıksularından kimyasal oksijen ihtiyacı gideriminin araştırılması

Bu çalışma kapsamında, antepfıstığı işleme tesisine ait atıksulardaki Kimyasal Oksijen İhtiyacı parametresinin fiziko - kimyasal yöntemler ile arıtabilirliği araştırılmıştır. Çalışmada kullanılan atıksu Gaziantep İli sınırları içerisinde faaliyet gösteren ve antepfıstığı işleten bir tesisten temin edilmiştir. Bu çalışmada öncelikle ham atıksuyun karakterizasyonu ortaya çıkarılmıştır. Buna göre işleme tesisinin ince ızgara ünitesinden çıkan atıksu 29760 mg/L KOİ, pH= 5 .84, 2280 NTU bulanıklık, UV254 34 .95, 580 mg/L klorür, 38 mg/L sülfat, 4950 s/cm iletkenlik olarak bulunmuştur. Çalışmada, antepfıstığı işleme tesisinde alınan atıksu numunesi üzerinde KOİ giderimi amacıyla fiziko - kimyasal arıtılabilirlik çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Koagülant olarak Al2(SO4)3.18HO2, FeCI3.6H2O (Demir (3) Klorür), FeSO4. 7H2O (Demir (2) Sülfat), Ca+2, CaO, CaCI2.2H2O, Al13 20 (SO4)2. Cl15 kimyasalları ve yardımcı koagülant olarak anyonik polielektrolit kullanılmıştır. Farklı başlangıç pH ve farklı dozaj değerleri için optimum çalışma şartları tespit edilmiştir. Koagülasyon deneylerinde koagülant olarak Al2(SO4)2.18H2O kullanıldığında optimum dozlar pH= 6, koagülant dozu 20 g/L, optimum polielektrolit ise 160 mg/L olarak tespit edilmiştir. Bu dozlar da elde edilen KOİ giderim verimi % 86 .02, KOİ çıkış konsantrasyonu 4160 mg/L elde edilmiştir. Koagülant olarak FeCI3.6H2O kullanıldığında optimum dozlar pH=4, koagülant dozu 3 g/L, polielektrolit 160 mg/L, KOİ giderim verimi ise % 89.00 ve KOİ çıkış konsantrasyonu 3273 mg/L bulunmuştur. Koagülant FeSO4. 7H2O kullanıldığında optimum dozlar pH=11, koagülant dozu 4.8 g/L, polielektrolit ise 120 mg/L, KOİ giderim verimi % 87 .60, KOİ çıkış konsantrasyonu 3690 mg/L, koagülant Ca 2 kullanıldığında optimum pH=11, koagülant dozu 3 g/L, polielektrolit 80 mg/L, KOİ giderim verimi % 86 .04, çıkış KOİ konsantrasyonu 4154 mg/L olarak elde edilmiştir. Koagülant CaO kullanıldığında optimum dozlar pH=10, koagülant dozu 4.5 g/L, polielektrolit 240 mg/L, KOİ giderim verimi % 83 .87, KOİ çıkış konsantrasyonu 4800 mg/L, koagülant CaCI2. 2H2O kullanıldığında optimum dozlar pH=10, koagülant dozu 1.5 g/L, polielektrolit 40 mg/L, KOİ giderim verimi % 88 .61, çıkış KOİ değeri 3389 olarak elde edilmiştir. Koagülant PAC kullanıldığında optimum dozlar pH=6, koagülant dozu 0.0034 g/L, polielektrolit 160 mg/L, KOİ giderim verimi % 94 .64, çıkış KOİ konsantrasyonu 1595 mg/L olarak elde edilmiştir. En yüksek KOİ gideriminin; Koagülant olarak Polialüminyum Klorür (Al13 20 (SO4)2. Cl15) ve yardımcı koagülant olarak anyonik polielektrolitin kullandığı çalışmalar sonunda elde edilmiştir. Optimum doz uygulandığında elde edilen maksimum KOİ parametresi için giderim verimi % 94.64 ve KOİ çıkış konsantrasyonu 1595 mg/L ile kanalizasyona deşarj limitlerinde KOİ parametresi için belirlenen değeri sağlayamamıştır. Fiziko-kimyasal arıtmanın kanalizasyon sistemine deşarj için tek başına yetersiz olduğu anlaşılmıştır.