turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
FRP bilgisayar oyunlarında karakter tasarımı ve örnek bir uygulama

'Fantastik anlatıda ilgi uyandırabilmenin koşulu inandırıcılık, inandırıcı olmanın zorunlu koşulu ise inanmaktır... Bunlardan yola çıktığım da, gerçek ve iyi bir fantastik anlatının yalnızca bir meczubun ağzına uygun düştüğü sonucuna varıyorum.' FRP internet dünyasında ve normal yaşam koşullarında oynanan bir tür fantastik oyundur. Fantezi edebiyatı, gerçeğe dayalı olmayan yazılı anlatım tarzıdır. Genelde hikaye, roman, oyun ve drama gibi yazım biçimlerini içerir. Fantastik Edebiyat 'Gerçeklik' dahilinde 'Gerçekçi' olmayandır. Bilgisayar oyunlarının günümüzdeki en büyük ticari sektörlerden biri olduğu bilinmektedir. Her yaş gurubuna hitap etmekte ve yaygınlaşmaktadır. Macera oyunları, aksiyon oyunları, rol yapma oyunları, fantezi türü rol yapma oyunları, simülasyon oyunları, strateji oyunları, ve internet ortamında birden fazla oyuncu ile oynanabilen web tabanlı oyunlar gibi pek çok türü bulunan bilgisayar oyunları hedef kitlesine çok fazla çeşitlilik sunabilecek kapasiteye sahiptir.
Tasarımın diyalektik süreci ve bu sürece etki eden toplumsal çevresel etkenler

Beşeri eylemlerin geneline baktığımızda bunların belli bir takım davranışlara yönelik olduğunu görmekteyiz. Her beşeri eyleme dolayısıyla sonuç ürüne yön, biçim veren ve içeriğini tayin eden biricik itici gücün de insani düşünce olduğunu bir başka deyişle; düşüncenin içinde oluştuğu felsefe olduğunu görmekteyiz. İnsan davranışlarının sonuç ürünleri bir takım olgu ve oluşlardır. Tüm bu davranışları insani bir eylem olarak tanımladığımız tasarım olgusu olarak nitelendirdiğimizde; insanlığın hiçbir zaman yanlız tek başına yaşamamış olduğunu ve tek başına varlığını sürdüremediğini dolayısıyla da bu eylemleri tek başına yapmamış olduğunu görmekteyiz, işte bu yüzden bu araştırmada tasarım pratiği tek başına incelenmemiş, bu konuya etki eden toplumsal ve çevresel etkenlerle birlikte bakılmaya çalışılmıştır. Bu çalışmada amaç; tasarım olgusuna toplumsal-çevresel etkenler bütünü olarak bakarken aynı zamanda bu üçlü denkleme insanlığın başından bu yana yön, biçim veren, içeriğini belirleyen felsefi yaklaşımlar nelerdir?.. bağlamında bakmak durumunda kalmıştır. Konunun bu şekilde ele alınması, bir taraftan sorunu belirlerken, bir taraftan da amacın çerçevesini çizmektedir. Böyle bir araştırmada kullanılan diyalektik yöntem tasarım olgusuna bir söylem olarak bakmak için bir zorunluluk oluşturmaktadır. Zaten genel bir pratik içinde değerlendirdiğimiz insanlığın yarattığı tasarım eylemine bu yüzden tasarımın diyalektik süreci olarak bakmaktayız. Böylece çalışmanın birinci bölümünde; tasarım olgusuna neden böyle bakmak gereği duyduğumuz ve neden diyalektik bir bakış açısı içinde önermelerimizi kurduğumuzu açıklamaya çalıştık. Böyle çok felsefi bakış açıları olan bu konuya kültürel-toplumsal-çevresel tanımlar içinde de bakmak yine diyalektik bakışların bu alanlara uygulanması ile gerçekleşmiştir. Kültürel- toplumsal-çevresel açıdan bu eyleme bakış; bütün genelinde çalışmanın ikinci bölümünü oluşturmaktadır. Bu bölümün genelinde insana ait ifade biçimlerinden tasarlama olgusu ile toplumsal yapının ruhunu oluşturan duygu, arzu ve isteklerin, beklentilerin topluca ilişkilendirilmesine ve bağların kurulmasınaçalışılmaktadır. Çevreden algıladıklarımızın ve doğanın bize verdiklerine karşın insanlığın yarattıkları açısından da çevrenin insan üstündeki etkileri incelenmeye çalışılmıştır. Çalışmanın son ve üçüncü bölümünde de bu çalışmanın iki sonucundan bahsedilmiştir. Birinci çıkarımda böyle bir incelemeyi gerektiren nedenlerin ve bu yolda kastedilen mesafenin irdelenmesi yapılmıştır, ikinci çıkarımda elde edilen sonuçlar ise; burada ele alınan konuların konunun bütünlüğü açısından belli bir düzeyde tutulmak zorunda kaldığının görülmesi ve bu açıdan bu araştırmanın daha üst düzeydeki araştırmalar için hem bir kaynak hem de bir basamak olduğunun tespit edilmesidir. Aşağıda tasarım söylemine nasıl ve neden böyle bakmaya çalıştığımız adına kısaca izlediğimiz yolun ve ilişkilerin dökümünü görebilmekteyiz.
Soyut sanatın oluşum sürecinde algının rolü

İSoyut Sanatın Oluşum Sürecinde Algının Rolü? adlı eser metninin ilk bölümünde algının kavramlaşması olgusu incelenerek, algının doğası, bilginin oluşumu esnasında kavram oluşturma süreçleri araştırılmıştır. Felsefi ve psikolojik veriler doğrultusunda, sanatsal- imgesel düşüncenin oluşumu ve bu esnada şekillenen sanat ve sanatçı algısının oluşma süreçleri irdelenmiştir. Bilimsel veriler eşliğinde insanlığın ve sanatın başlangıç evreleri araştırılmış ve sanat ile sanatçı algısının nasıl şekillendiği değerlendirilmiştir. Bu verilere paralel olarak, soyut sanata giden yolda, modern sanat algısının oluşumunda etken rol oynayan sosyo-psikolojik etkenler saptanmış ve bu etkenlerin sanat ve sanatçı algısını nasıl şekillendirdiğinin üzerinde durulmuştur. Son bölümde ele alınan soyut sanat algısının gelişimine katkısı olan biçim ve ifade şekilleri incelenmiş ve soyut sanatı uygulayan sanatçıların çalışmalarıyla desteklenen kuramsal bilgiler verilmiştir.
Varoluşçu yaklaşımla heykel sanatı

Bu çalışmada, ilk defa yazın sanatında ortaya çıkan ve örneklerini veren varoluşçuluk felsefesinin, sanatın iç içeliğinden yola çıkılarak heykel sanatına taşınması düşüncesiyle hareket edilmiştir. Bu bağlantının kurulabilmesi için, Birinci Bölümde varoluşçu felsefe genel hatlarıyla tanıtılıp, özellikleri ortaya konulmuştur. İkinci Bölüm'de genel olarak sanat yapıtlarının, yazın sanatından başlayarak, plastik sanatlarda ontik yapılanmaları ve tabakaları ele alınmıştır. Son bölümde ise; Bu Tabakalar yardımı ile varoluşçuluğun göstergelerinin ve özelliklerinin heykel sanatında da bulunması yolu sayesinde varoluşçuluk ile heykel sanatı arasında bağlantı kurulmuştur. Varsayımlar ve bulgular önce farklı ulusların sanatçılarıyla sonra da Türk heykeltraşlarıyla betimlenmeye çalışılmıştır. Nihayet bu araştırmadaki savları vurgulayan, araştırmacının yapıtlarına yer verilmiştir.
Resim sanatında soyutlama

tarihine ilişkin incelemeler sonucunda görülmüştür ki, insanlar yaşadıkları sürece doğadaki varlıklarını ispatlama isteği duymuşlar, bu ispatlama uğraşısı içinde de sanatsal ifadelere başvurmuşlardır. Doğaya üstünlük sağlamanın zorunlu olduğu ilk çağlarda, büyü ya da dinsel amaçla yapılan çalışmaların ilk sanat eserleri olarak kabul edildiği bilinmektedir. Elbette ilkel insanın sanat yapmak gibi bir amacı ya da estetik kaygısı yoktur. Fakat görülmektedir ki doğanın parçası olan insanın doğa ile ilişkisi sonucu ortaya ister istemez sanat çıkmıştır. Sanatçıyı soyutlamaya iten neden, doğayı değiştirme ya da yeniden düzenleme arzusudur. Worringer'e göre sanat, insanın doğayla hesaplaşmasıdır ve soyutlama içtepisinin nedeni, insanın dış dünya olayları karşısında hissettiği büyük iç huzursuzluğudur. Sanatın yaşam ile ilişkisi ele alındığında soyut sanatın oluşturduğu dönemin yapısını incelemek zorunlu olmuştur. Bu dönem, endüstrileşme ile gelen teknik, bilimsel, düşünsel alanda gelişimlerin hızlı olduğu bir dönemdir. Tüm alanlardaki bu gelişim, soyut biçimin gelişmesinde önemli rol oynamıştır. Soyutlama, tarihsel süreçte, pek çok toplumun resim sanatı anlayışı içerisinde karşımıza çıkar. lkel sanat çağlarının sanat istemi ve Doğu'nun gelişmiş bazı uygar toplumları ile slam öncesi ve slam sonrası toplumların sanat istemi soyutlamaeğilimindedir. Ayrıca Japon, Hint ve Çin sanatı soyut sanatın bazı eğilimlerine çokyaklaşmıştır.18. yüzyıldan başlayarak süregelen toplumsal yapıdaki değişimler ve gelişimlerinsan düşüncesini de değiştirmiştir. Bu gelişmelerin yarattığı iç huzursuzluksonucunda sanatçı doğadan, nesnelerden uzaklaşmak istemiştir. Bunun sonucundaresimde biçimler parçalanmaya başlamıştır. II. Dünya Savaşı sonrası tüm dünyada olduğu gibi Türkiye'de de önemli sosyal, kültürel ve ekonomik değişimler oluşmuş, bu değişim resim sanatına da yansımıştır. Böylece 1950'den itibaren Türk resmigelişme gösteren bir döneme girmiştir. Tezi Hazırlayan : Müberra KALKANTez Danışmanı: Doç. M. Reşat BAŞARTez Kabul Tarih ve No: 28 .06.2006-2006/12Jüri Üyeleri : Doç. M. Reşat BAŞAR Yrd. Doç. smet ÇAVUŞOĞLUYrd. Doç. Safiye BAŞAR
Seramik yüzey - mekan ilişkisi ve bir duvar uygulaması

Mimaride seramik kullanımı eski çağlardan beri uygulanan bir yöntemdir. Tarihsel süreç içerisinde iç ve dış mekanda seramik sürekli kullanılmış, bu yöntem, döneminin kültürünü, duygularını, düşüncelerini, eğitim düzeyini, siyasetini aktarmaya aracı olurken, aynı zamanda dönem insanının gündelik yaşantısına dair önemli bilgiler edinmemizi sağlayan bir iletişim dili olma özelliğini korumuştur. Günümüzde de 'Seramik Duvar Panoları', çağdaş mimaride pek çok kamusal ve özel mekanda izleyicisiyle buluşmaktadır. Seramik duvar panoları yapılış amacı; temelinde ihtiyaca dönük işlevlere hizmet için değil, görsel olarak yeni bir anlatım dili oluşturmak ve mekana estetik açıdan değer katmaktır.'Seramik Yüzey Mekan İlişkisi ve Bir Duvar Uygulaması' isimli bu tez çalışmasında seramik sanatı, mekan ve izleyici kavramıyla birlikte incelenip mimari açıdan ele alınmıştır. Çalışma bir seramik duvar panosu uygulama raporu olarak hazırlanmıştır. Rapor iki bölümden meydana gelmektedir. 'Mimaride Seramik' adı verilen birinci bölümde; Mekan, yüzey, sanat eseri ve izleyici ilişkisine yer verilerek, teorik altyapı irdelenmiştir. İkinci bölümde ise 'Uygulama Örneği' başlığı adı altında seramik duvar panosu çalışmasının 'Yol Haritası' anlatılmıştır. Bu uygulamalar ışığında anlatım ve örneklendirmeler yapılarak artistik seramik duvar panosu yapım aşamaları verilmiş ve uygulama süreci anlatılmıştır. Araştırma sonucunda yapılan uygulama; Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi, Ortopedi ve Travmatoloji Servisine kalıcı olarak monte edilmiştir. Kültürel kimliği belirlemede etkin olan sanatımızı, özgün bir anlatım diliyle geçmişşe ve geleceğe göndermeler yaparak, kültürel değişim ve tasarımın üretim sürecinde hem geleneksele bağlı kalarak hem de çağdaş bir bakış açısı getirilerek izleyicinin beğenisine sunulmuştur. Çalışma anlatılıp, görsellerle desteklenerek çalışma süreci daha sonraki araştırmacılara örnek olması açısından ayrıntılı bir şekilde paylaşılmıştır. Seramik duvar panosu yeni mekanında izleyiciyle buluşturulmuştur.
Çizgi romanda üçüncü anlam

Roland Barthes'in görüntü retoriği üzerinden ele aldığı üçüncü anlam yorumunun çizgi romanlarda'ki işlevi içerisinde görselin felsefesini nasıl kullandığı söz konusudur. Çizgi roman sanatı üçüncü anlamın varlığı içerisinde incelendiği zaman yazısal dünyanın ve görsel zenginliğin çağımızda ve gelecekteki sanatta ne denli etkin bir rol oynadığı görülmektedir. Çizgi romanın üstlendiği bu rol ortaya koyduğu anlatımlar ve imajlar üzerinden sadece popüler kültürün bir ürünü olmasının dışında sözel kültürden bile önceye dayanan köklü bir sanat olduğunu göstermektedir. Çizgi roman gelişimi ve işlevi ile çağlar boyunca ortaya bir mitoloji olarak çıkmış ve hikaye anlatımı olarak oldukça güçlü bir sanat formu olmaktadır. Üçüncü anlamın varlığının çizgi roman panellerinde bulunabilmesi bunun bir göstergesidir.
Modern resimde Açık Yapıt Poetikası: 'Avangard eğilimlerde anlık ifadelerin eskiz estetiği'

Tez, tek yönlü, klasik kurgu ve yorum biçimlerini reddeden, ama biçimin ölümünü de ilana kalkışmayan, daha çok biçim üstüne esnek bir kavram oluşturmayı ve biçimi bir olanaklar alanı olarak görmeyi amaçlayan Açık Yapıt Poetikasını inceleyerek eskiz-fragman estetiğini avangard eğilimler üzerinden tartışmaya açacaktır. Böylelikle tez, poetika üzerinden, yapıtın oluşumunda ilk primitif tasarının incelenmesinin nedenselliğine eğilerek yapıtın yarım bırakılmışlığının estetik verilerini ortaya koyacaktır. Bu amaç doğrultusunda avangard estetiğin ilk izlerinin öncelikle uzak geçmişşe dönük olduğu belirlenerek bu geçmişşin Rönesans'ın sanatsal yaratım formülünde saklı olduğu tanımlanacaktır. Rönesans'ta çizimin fragman olma yani tamamlanmamışı ve tamamlanamazlık ögesini en çarpıcı biçimde sergilediği ve edimi yaratabilme yeteneğinin edimin -bitmiş yapıtın- üzerinde tutulması gerçeği üzerinden Umberto Eco'nun Açık Yapıt'ın Poetikası ile Baudelaire'in Fragman Estetiği karşılaştırmalı olarak Barok Sanatta irdelenecektir. Ardından fragman estetiğinin modernitesini resim sanatı üzerinden değerlendirme iddiasındaki bu tez; klasik akademik düstura karşı zamanın modernist görme biçimi olan eskiz estetiğinin; bir başka deyişle Rönesans pikturalitesinin adeta fahişeleştirilmesi arasındaki derin çatışmaların örneklendirilmelerini sunacaktır. Böylelikle görsel manada Tiziano'nun Urbino Venüs'ü, Manet'in Olympia'sı ile Cezanne'ın parodiye dönük Olympia'sının karşılaştırılmasıyla Açık Yapıt'ın serüveni göstergeler üzerinden aktarılmış olacaktır. Sonuç olarak Verlaine'ın ünlü Art Poetiği'nde; Joyce'un Ulysses'inde ve Kafka'nın simgeci sanat anlayışında; hatta Adorno'nun Avrupa'nın kültür hayatını derinden etkileyen Wagner hakkındaki müzikal incelemelerinde ve Stockhausen ile Berio'nun yapıtlarında veyahut Mallarme'nin açık uçlu şiirleriyle birlikte ülkemizde Necatigil'in şiirlerindeki anlam boşluklarından etkilenen Usmanbaş'ın raslamsallık bağlamında elektronik müziği açık yapıtın kilometre taşları olabilecek daha birçok teorik çerçeveyle yakın geçmişşe ve geleceğe dönük bir düşünüm sağlanmış olacaktır.
Çağdaş baskıresim sanatında mekansal arayışlar

Bu çalışmada mekanın sanat ortamlarına etkisini incelenmektedir. Günümüz sanatında sanat eseri çerçeveden ve iki boyutlu ortamından kopmuş, izleyicinin deneyimleyeceği mekana taşınmıştır. Bu oluşumla birlikte sadece mekan farklı bir anlam kazanmamış aynı zamanda sanat nesnesi, galeri mekanı ve izleyici gibi olgular da sorgulanmaya başlanmıştır. Sanatı mekana taşıyan sanatçılar çeşitli malzemeler kullanarak kendi üslubunu yaratmış, geleneksel anlayışından kopmuş ve yeni olanı ortaya koymuştur. Bu malzemeler bazen doğanın kendisi, bazen kumaş, metal, tahta gibi malzemeler olmuştur. Sanatçının bu yaratım sürecine baskı yöntemleri de ciddi bir bileşen unsur olmuştur. Bu tezde geleneksel baskıresimdeki iki boyutlu mekan algısından başlanarak, baskı yöntemiyle mekana uygulanmış eserler incelenecek ve mekan kavramı çağdaş sanat eserleri bağlamında incelenecektir. Bu çalışmada mekan kavramının, baskıresimle olan ilişkisi üç bölüm olarak ele alınacaktır. Birinci bölümde mekan kavramının dönemlerine ve düşünürlere göre yapılan tanımları, dönüşümleri irdelenerek mekanın kuramsal altyapısı oluşturulacaktır. İkinci Bölümde ise geleneksel baskıresmin öğesi olan mekan kavramının değişen yapısına vurgu yapılacaktır. Baskıresim tarihinin ilk örneklerinden başlanarak, mekan, derinlik, yanılsama, hacim gibi unsurlar, iki boyutlu yüzey anlayışıyla birlikte ince-lenmeye çalışılacaktır. Son bölümde, 1960 dönemi sonrası, sanat yapıtı ve mekan birlikteliğinin tarihsel yapısı dönemlerine göre irdelenecektir. Sanattaki dönüşüm sürecinin günümüz baskıresim ve mekan ilişkisine olan katkıları baskıresimin kendi düzlemini aşma serüveni, örnek eserlerle birlikte ele alınacaktır. Baskıresim yoluyla mekana özgü kurgulanan yapıtlar çağdaş sanat üzerinden tanımlanmaya çalışılacaktır.
Güncel sanatta dilsel göstergeler

İGüncel Sanatta Dilsel Göstergeler, başlıklı bu rapor, Güncel Sanat medyumlarıyla ortaya konan çalışmaların ve kendi pratiklerimin 'dil' ile ilişkilerini, Dilbilimsel kuramlardan ve Göstergebilimden yola çıkarak, 1960'lardan sonraki Kavramsal Sanat pratikleri ve söylemleri çıkış noktası olarak alınarak incelemeyi amaçlamaktadır. Bu anlamda bu sanat eseri raporunda, teorik düzlemde, sosyoloji, felsefe, dilbilim ve göstergebilim gibi sosyal bilim alanlarına dair okumalar, bu raporun kapsamına alınabilecek referans noktalarıyla birlikte güncel sanatta, sanatçıların beslendikleri kuramsal bağlamlar olarak ele alınmaya çalışılmıştır. L. Wittgenstein, F. Soussure, R. Barthes, J. Derrida gibi, dilbilim ve göstergebilim kuramcıların çözümlemelerinden, ve M. Foucault, G. Deleuze ve F. Guattari gibi, düşünür-filozofların düşüncelerinden ve temel kavramlarından yola çıkılarak, ancak kendi toplumsal ve bireysel yaşayışımla ilişkilendirerek yaptığım çalışmalar, bir düşünümlemeye ve deneyimlemeye dairdir. Denilebilir ki, raporun yazım süreci, benim açımdan kavramlara dayalı bir okuma sürecidir.20. yüzyılın sanat serüveni bağlamında, Kavramsal Sanat ve Art and Language grubu, yaklaşık son on beş yılın Güncel Sanat denilen pratiklerini ve bu pratiklerin metinsel bağlamını kavrayabilmek adına, raporda inceleme kapsamına alınmış konulardandır. Bundan dolayı, başta Joseph Kosuth olmak üzere, Sol LeWitt, Terry Atkinson, David Bainbridge, Michael Baldwin, Robert Morris gibi kavramsal sanatçıların sanat ve dil üzerine yazdıkları metinler ve bu anlamda gerçekleştirdikleri çalışmalar raporda ele alınmaya çalışılmıştır. Bu raporda ele almaya çalıştığım konular ve kendi pratiklerim, 'sanat' ve 'dil' gibi iki ayrı kategoriyi bir bütün olarak ele alır, dahası sanatın tümüyle 'dilsel' olarak algılanmasıyla ilişkilidir. Bu durum Göstergebilimin kültüre yaklaşım tarzıyla ilgilidir. Göstergebilimin kültürel uzlaşım sistemlerini kendi araçlarıyla incelerken görülen; tüm bir kültürel davranış biçimlerinin, üretimlerin ve nesnelerin dille en yoğun ve birincil ilişki içinde olduğudur. Bu bana göre çalışmalarımın bir yön bulabilmesi açısından bir bilinç durumuna işaret eder ve bu bilinç durumu, dile ve dilsel çözümlemelere dayalı bir çalışma kararında, deneyimlemeye dair bir yöntemle kendini ortaya koymaya çalışmıştır. Bu anlamda bir tekil stratejinin oluşturulabileceğinin imkanlarını dil içinde aramak bu bilinç durumunun pratikleri olarak değerlendirilebilir. Bu da toplumsal ve kültürel kodlanmışlıkların mevcut yaşantılar içinde eleştiriye açılıp, politik bir tutumun takınılmasına dair olup, olası değişimlerin içinde yer alan bir sanatı imlemektedir.
1990'lardan sonra yeni medyada kimlik sorunsalı, şiddet olgusu ve sanat pratiklerine etkisi

çalışma çeşitli disiplinlerin birbirleriyle etkileşiminden hareketle hem eser metni, hem de bir araştırma metni şeklinde ilerlemiştir. Öyle ki yeni medya, kimlik ve şiddet olgusu bu çalışmanın ana gövdesini oluştururken aynı zamanda bu kavramlar üzerinden şekillenen çeşitli sanat pratikleri rapor çalışmasının içeriğine temel oluşturmuştur. Sanat dinamikleri ve üretim boyutu bir anlamda aracın ve içeriğin katmanlı yapısından hareketle şekillenmiş düşünsel bir süreçtir. Bu süreçte sanat yapıtının ortaya çıkmasını sağlayan en önemli dinamikler, sanatçının dönüştürücü gücü, yapıtın içeriğini oluşturan kavramsal dil ve üretimi sağlayan sanat araçlarının anlatı/kurgu aşamasında ve kendi diliyle sanatçı tarafından dolaşıma sokulmasıdır. Esas olarak rapor çalışması medyanın ya da güncel bir anlatımla değişen yapısıyla ve formuyla yeni medyanın bir ortam olarak sahip olduğu dönüştürücü gücün sosyolojik kuramlar ışığında tespitine dayanır. Yeni Medya 'gerçeği' yeni teknolojik verilerle yeniden üreterek, kurgulayarak ve etkileşim olanağı sağlayarak izleyiciye akışkan bir alan açmıştır. Bu akışkan alan bir göstergeler ağı oluştururken taşıyıcısı olduğu şey en çok şiddet olgusu ve ona maruz kalan kimliklerdir. Maruz kalma durumu ise, Yeni Medya her ne kadar etkileşim olanağı verse de, pasif halde kendisine verilen kodları kullanan ve buna bir anlamda razı edilen izleyici profili olarak açıklanabilir. Bu araştırma kapsamında öncelikle yeni medya, kimlik ve şiddet kavramlarının kuramsal temelleri araştırılmış ve kendi disiplinlerinden örneklerle somutlaşan sanatsal olgular üzerinde çalışılmıştır. Aynı zamanda kavramsal çerçeveyi ortak bir mecrada buluşturan ve çeşitli yollarla üretilmiş sanat pratikleri de rapor kapsamına dahil edilmek suretiyle bu çalışmalar üzerinden açıklanmaya çalışılmıştır.
Heykelde metal ile doğrudan anlatım ve bir sergi

Giriş kısmında doğrudan anlatımın çağdaş sanata getirdikleri ve metal ile doğrudan anlatım yöntemini kullanan sanatçılardan bahsedilmektedir. Çalışmamın ilk bölümü metallerin genel özellikleri ve doğrudan anlatım yöntemi ile kullanılabilecek metallerin tanıtılmasına ayrılmıştır. İkinci bölümde, çağdaş heykel sanatçılarına geniş anlatım olanaktan açan, metal ile doğrudan anlatım yöntemleri sıralanarak bunlar basitçe açıklanmıştır. Üçüncü ve son bölümde, metal ile doğrudan anlatım yöntemlerinden yararlanarak yaptığım heykellerin fotoğraftan ve bunlar hakkında açıklamalar yer almaktadır. Sonuç bölümünde Metal ile doğrudan anlatım yönteminin bir değerlendirmesi yapılmaktadır. Çalışmalar sonucunda elde edilen bilgiler ışığında bu yöntemin imkanları tartışılmaktadır.
Tarih öncesinden Friglere kadar Anadolu'da kadın konulu heykeller

Tezin amacı, tarih öncesinden Friglere kadar olan dönemde, Anadolu'daki kadın heykelleri ve bu heykellerin hangi gereksinimler karşısında ve hangi koşullarda yapıldığıdır. Çalışmanın ilk aşamasında Anadolu'nun kadın konulu heykellere mekan oluşturması sebebiyle, dünya tarihindeki yerine ve önemine değinilmiş; daha sonra, tarih öncesi dönemler ve bu dönemlerin özellikleri ele alınmıştır. Ardından bu dönemlerdeki heykellerin özellikleri anlatılmış ve tezin konusu olan kadın heykeller, biçimleri konuları, yapıldıkları dönemler gibi birçok açıdan incelenmeye çalışılmıştır. Ele alman dönemlerdeki, kadın heykellerinin bazılarının, toplumun inançları gereği, ana tanrıça diye adlandırılması sebebiyle, ana tanrıçanın doğuşu, ortaya çıkışı ve ifade ettiği sembolleri de vurgulanmıştır. Çalışmayı destekleyici nitelikteki resimlere son bölümde yer verilmiştir.
Anadolu Ajansı infografik uygulamalarının Haber Tasarım Cemiyeti ölçütleriyle değerlendirilmesi

Bu araştırmada, bilginin doğru ve estetik biçimde sunulmasının önem kazandığı düşüncesinden hareketle; Anadolu Ajansı'nın 2016 yılı, nisan ve mayıs aylarında yayınlanan ekonomi ve finans, spor, sanat-kültür ve politika konularındaki infografik tasarımları arasından seçilen örneklem uluslararası bir örgüt olan, Haber Tasarım Cemiyeti SND ölçütlerine göre incelenmiştir. Anadolu Ajansı infografiklerinin görsellik ve içerik bakımından uygunluk düzeyinin belirlenmesinde nicel araştırma yöntemlerinden, genel tarama modeli kullanılmıştır. İnfografik görsellerinin tasarım ve içerik düzenleme bağlamında, SND ölçütlerine uygunluğunun değerlendirilmesi amacıyla iki ölçek geliştirilmiştir. Ölçeğin hazırlanmasında görsel sanatlar, iletişim bilimleri ve eğitim bilimleri alanlarından üçer uzmanın görüşü alınmış; literatüre dayalı olarak kriterler belirlenmiştir. 'SND içerik düzenleme ölçütleri ölçeği' ve 'SND görsel tasarım ölçütleri ölçeği'nin geçerliğinin test edilmesinde; Açımlayıcı Faktör Analizi kapsamında, 50 kişilik bir örneklem üzerinde geçerlik ve güvenirlik analizleri yapılmıştır. Örneklem görsel sanatlar ve iletişim fakültelerinde görev yapan akademisyenlerden oluşturulmuştur. 'SND içerik düzenleme ölçütleri ölçeği'nin KMO değerleri 0 ,925, Bartlett testi sonucu 577, 459 bulunmuştur. 'SND görsel tasarım ölçütleri ölçeği'nin KMO testinde 0 ,858, Bartlett testinde ise 800, 686 (P<0,01) değerleri elde edilmiştir. Araştırma sonucunda, Anadolu Ajansı infografiklerinin, görsel tasarım ve içerik düzenleme ilkelerine uygunluğu konusunda, 'kısmi sorunlar' gözlense de, infografik haberlerin görsel tasarım ve içerik düzenleme ölçütlerine uygunluğu konusunda, katılımcılar, 'yeterli' görüşünü ifade etmişlerdir.