turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Klasik dönem Osmanlı çadır süslemelerinden kıvırma, oturtma, çırpma, tekniğinin günümüz gereksinimlerine uyarlama önerileri

Çadır, keçe, deri, kıl dokuma ve sık dokunmuş kalın bezden yapılarak direk veya direklere tutturulan taşınabilir barınaktır. Göktürkler, Hunlular, Uygurlar ve Selçukluların hayatlarında çok önemli bir yer tutmuştur. Zamanla kullanım amacına göre form ve fonksiyonel bakımından değişim ve gelişme göstermiştir. Osmanlılarda çadır, çerge, oba ve otağ olarak adlandırılır. Bu çadırlar içersinde Otağ-ı hümayun denilen padişah çadırı önde gelir. Padişah çadırının en büyük özelliği çok direkli ve renginin kırmızı olmasıdır. Bilindiği gibi süsleme sanatı bir toplumun vazgeçilemeyen ögelerinden birisidir. Osmanlılarda da her dönemde ve her alanda süsleme sanatının önemli bir yeri olduğu görülmektedir. Osmanlı çadır süslemelerinde yoğun olarak gördüğümüz ve geleneksel bir teknik olan oturtmanın yerini, zamanla batıdan esinlenilerek dilimize yerleşmiş olan aplike sözcüğü almıştır. Aplike sanatı sosyal ve ekonomik koşullara göre değişim göstermiştir. Ancak Osmanlı İmparatorluğu'nun gerileme dönemine girmesi ile diğer sanat dallarında olduğu gibi süsleme sanatında da batı etkisinin hakim olduğunu görmekteyiz. Yaşamımızın her alanında teknoloji etkili olduğu halde, insan gücü ile yapılan aplike sanatı hala önemini korumaktadır. Bu bağlamda yaptığım araştırma ve inceleme sonucunda, yerli ve yabancı kırkyama ile beraber aplike uygulamalı eserlerdeki tekniklerle, aplikeli çadır süslemelerinden esinlenilerek mekanları süslemek için yeni öneriler sundum.
20. yüzyıl Batı Avrupa resminde bireysel gerçekliğin ifadesi bağlamında gölge metaforu

Sanatta gerçeklik, Eski çağlardan bu yana Natüralist biçimde ifade edildiği kadar, soyut şekillerde de ifade edilmiştir. Gerçeklik algısı mutlak bir yargıya sahip olmadığı için, zamana, döneme, mekana, olaylara, yönetim ve üretim şekillerine göre değişip dönüşmüştür. Sanatta gerçekliğin ifadesi ise öznel ve nesnel gerçekliğin yansıtılış şekilleri olarak sürekli bir dönüşüm içinde olmuştur. 20. yüzyıla gelindiğinde, gerçeklik algısı için referans alınan şeyler de köklü değişime uğradığından, bu değişim kitlesel olarak yönlendirilebilen gerçekliği daha etkin kılarken; sözde ise öznel olana aşkın bir özgürlük verilmiştir. Bu yüzden, kişinin kendi gölgesi görmezden gelinerek yok sayılmıştır. Yok sayılan gölge kadim zamanlardan bu yana, sadece insan dünyası için bir anlam taşıyan, iyi ve kötü gibi kavramların muhatabı olarak karşımıza çıkar. Çünkü kişinin asgari imgesi olan gölgesi, optik bir mesele olmanın ötesinde, psişik, etik ve estetik bir kavram olarak ele alındığında bir teşhir alanına dönüşmektedir. Bilinçli veya daha çok bilinçsiz olan bu teşhir zemini, kişinin eşik ötesinde konaklayan bir gerçekliği imler; öznel gerçeklik. Kişinin eşik ötesinde var olan bir gölge, öteki haline dönüşmüş bir gerçekliktir. Toplumsal ya da bireysel düşünce ve değerlerin yadsıdığı her karanlık, öteki bir gölge olarak var olur. Öteki haline gelen gölgenin inkar edilmesi, gölgenin yok olmasını sağlamadığı gibi, bu sadece gölgenin karanlığında bir tonlama olabilir. Nihayetinde, gölgenin her zaman ve koşulda kaynağını taklit eden bir şey olmadığı, bazen kendi başına 'bir şey'e dönüşüp kaynağından bağımsız, başına buyruk, denetimsiz olan gerçekliği yansıtmaya başladığı görülür. Bu da öznel ve nesnel gerçekliğin eyleşme noktası olan gölgenin, tekinsizliğin dolaylarında var olmasıdır.
Bir gösterme biçimi olarak saçma

'Bir Gösterme Biçimi Olarak Saçma' başlıklı bu çalışmanın amacı, henüz yeni sayılan saçma kavramı ile sanatın ilişkilerini irdelemek ve kişisel sanat yoluyla bu kendine özgü gerçeklikle yeni diyaloglar kurabilmektir. Felsefeden yola çıkan bu kavram, insanın dünya ile olan ilişkisinde, beklentilerinin karşılanamayışından doğan çelişkilerden ortaya çıkmıştır. Saçmayla hayatının belirli bir döneminde karşılaşan her insan, saçma ile yaşamayı öğrenmek zorundadır. Bunu gerçekleştirebilmenin en etkili yollarından biri sanattır. Çünkü sanat varoluş alanını gerçekleştirebilmenin yöntemlerinden biridir. 'Saçma' kavramı II. Dünya Savaşı sırasında, Fransa'da, özellikle Albert Camus'nün felsefesinde ortaya çıkmış, sanatta ilk örnekleri tiyatro ve edebiyat alanında kullanılmıştır. Plastik sanatlar alanında ise doğrudan saçma üzerine bir kavramlaşma olmasa da içerik olarak yakın örnekler saptanmıştır. Holbein'in Elçiler'i, Goya'nın Çocuklarını Yiyen Satürn'ü, Manet'nin Kırda Kahvaltı'sı gibi örnekler, aynı kompozisyon içinde akla ve duyguya aykırı düşen imgeler nedeniyle konuyla ilişkilendirilmiştir. Çağdaş Sanatta ise doğrudan Saçma konusunu odağa alan sanatçılar ele alınmıştır. Michael Cheval, Paco Pomet gibi sanatçılar saçmayı, aynı atmosferde fantastik, sürreal ögeleri, aykırı biçimleri bir arada kullanarak ifade ederler. Uygulama çalışmalarında konu, yaşanmış bir gerçeklikten yola çıkılarak ele alınmıştır. Saçma düşüncesine karşılık gelecek imgeler gerçekçi bir bakış açısıyla, fantastik atmosferlerde oluşturulmuştur. Resimden, fotoğrafa ve videoya kadar konunun düşüncesine göre araçlar seçilmiştir. Kimi konu, anlık gerçek bir olayı saptamayı, kimi konu bir süreci yansıtması gerektiğinden farklı anlatım yolları denenmiştir. Kompozisyonlarda ve kurguda saçma kavramının çağrışımlarına ilişkin durumlar, aykırı atmosferler, metaforlar, estetik normlar ve kavramsal bağlamlar göz önünde bulundurularak oluşturulmuştur.
Özgün seramik yüzeylerde teknik ve estetik gerilimler

Çalışma kapsamında ele alman 'Teknik ve Estetik Gerilimler' insan-sanat açısından irdelenmiştir. Seramik malzemenin teknik olanakları doğrultusunda duygusal anlamdaki gerilimler yaratılmaya çalışılmıştır. Estetik beğeniye yönelik oluşturulan biçimler teknik açıdan oluşturulan dokulu, akışkan ve mat sırlarla desteklenmiştir. Çalışma doğrultusunda konuya yalan mesajlar veren seramik sanatçılarının yapıtları incelenmiştir. Gerilimin biçimsel anlatımında bu yapıtlardan esinlenmeler gerçekleştirilmiştir. Seramiklerin oluşum süreci içerisinde ele alman teknik ve estetik gerilim unsurları, tüm çalışmalarda ortak bir anlatım dilini oluşturması amaçlanmıştır. Böylelikle sanatsal bir dilin belirlenmesi sağlanmıştır. Seramiğin görsel anlatım zenginliği ile bu ortak dil tüm çalışmaların temelini oluşturmuştur. Sonuçlandırılmış özgün çalışmaların tümünde gerilimin teknik ve estetik unsurları belirleyici ve yönlendirici bir özellik olmuştur.
Güzel sanatlar eğitimi bölümleri web sayfalarının tasarım elemanları ve ilkeleri açısından analizi ve bir web tasarımı örneği

Yirmi birinci yüzyılda hızlı veri akışının gerçekleştiği, kurumun tanıtıldığı önemli bir iletişim aracı olan web siteleri, kurumların hedef kitlelerine ulaşmasını oldukça kolaylaştırmıştır. Web siteleri özellikle üniversite ve fakültelerin hedef kitlelerine internet kanalıyla iletişime geçebilme, kurum kimliği ve kurum imajını oluşturmak suretiyle kurumu tanıtma imkanı sağlamaktadır. Bu nedenle, tanıtımları için web sitelerini kullanan üniversite ve fakülteler görsel kimlik göstergelerini de web sitelerine yansıtarak tanıtımlarını gerçekleştirmekte ve kurum kimliklerini güçlendirmektedirler. Bu araştırmanın amacı; üniversitelerin Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümlerinin Resim-iş Eğitimi Anabilim Dallarının hedef kitlelerine yönelik olarak tanıtım ve bilgilendirmeyi gerçekleştirdikleri web sitelerinin görsel tasarımında, tasarım ilke ve elemanlarını dikkate alarak ne ölçüde tasarladığını saptamaktır. Araştırmada, öncelikle kaynak tarama modeli kullanılmış olup uygulamada hazırlanan örnek web portalı için de web tasarım programına başvurulmuştur. Araştırmanın evreni, devlet üniversitelerin Eğitim Fakültelerinde bulunan Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümlerinin Resim-iş Eğitimi Anabilim Dallarıdır. Örneklem ise, Türkiye'nin 7 coğrafi bölgesinden, öğrenci potansiyeli ölçüt alınarak seçilmiş olan 7 üniversitenin ilgili birimlerine ait web sitelerinin anayüzlerinin görsel boyutundan oluşmaktadır. Araştırma kapsamındaki Atatürk, Çukurova, Dokuz Eylül, Gazi, Harran, Marmara ve Ondokuz Mayıs Üniversitesi Resim-iş Eğitimi Anabilim Dalının web sayfalarının görsel boyutunun analizi, belirlenen yedişer adet tasarım elemanı ve ilkesi ölçüt alınarak yapılmıştır. Ayrıca araştırmada son olarak, ölçüt kabul edilen yedişer adet tasarım elemanları ve ilkeleri dikkate alınarak örnek bir web portalı hazırlanmıştır.
Günümüzde yapı seramiğine yeni yaklaşımlar

M. Ö. 7500 yılında kulübelerin sıvanması ile yapıda kullanılmaya başlanan toprak geçen zamanda birçok aşama kaydetmiştir. Sırası ile, tuğla, sırlı tuğla, çini/fayans/majolika/ delftware olarak adlandırılan bu malzemeler genel bir başlık altında 'Yapı Seramiği' olarak toplanmaktadır. Dünyanın birçok bölgesinde farklı medeniyet ve Kültürlerin birbirleri ile etkileşimi, uygulama kolaylığı ve ekonomik nedenlerle bu malzemeler yaygın olarak kullanım alanı bulmuşlardır. 20. yy. başlarında farklı yapı tekniklerinin uygulanması ile bir süre geri planda kullanılan bu malzemeler mimaride yaşanan değişimlere paralel olarak tekrar canlanmış, yeni cephe anlayışları, doğal yaşam ortamları/alternatif kerpiç evler ve kent seramikleri olarak şehir yaşamının ayrılmaz bir bütünü haline gelmişlerdir, Ülkemizde ise durum ne yazık ki dünyada kullanımına paralel bir gelişme gösterememiştir. Anadolu Selçuklu ve Osmanlı İmparatorluğu zamanında yaygın bir kullanım alanı bulan bu malzemeler, Cumhuriyet sonrası cephelerden neredeyse tamamen iç mekanlara ve sıva altlarına çekilmişler, kent mekanlarında yeteri kadar kullanılmamışlardır.
Bilim ve sanat merkezlerine devam eden 7-11 yaş üstün yetenekli çocuklara verilecek sanat eğitiminin niteliği

Bu araştırma, Bilim ve Sanat Merkezleri'ne devam eden 7-11 yaş grubu üstün yetenekli çocuklara verilecek sanat eğitimi bağlamında öğretmenlerin, velilerin ve öğrencilerin konu ile ilgili görüşlerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Bu çalışmada literatür tarama yönteminden yararlanılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Samsun, Ordu ve İstanbul illerindeki 7-11 yaş grubu üstün yetenekli olarak belirlenen BİLSEM öğrencilerinin aldıkları sanat eğitimine olan yaklaşımlarını saptamak, Samsun, Ordu ve İstanbul illeri BİLSEM'inde çocukları bulunan velilerin merkezler hakkındaki memnuniyetlerini saptamak ve ülke genelindeki BİLSEM'lerde görev yapan resim-iş eğitimi öğretmenlerinin sanat eğitimine olan yaklaşımlarını saptamak amacıyla 201 öğrenci, 134 veli ve diğer illerdeki BİLSEM'lerde görev yapan 16 öğretmene 2011- 2012 Eğitim-Öğretim yılında anket ve kişisel bilgi formu uygulaması yapılmıştır. Yapılan analiz sonuçlarında, Bilim ve Sanat Merkezlerinde uygulanan üstün yetenekliler eğitim programlarına yönelik öğretmen görüşlerinin genel olarak olumlu yönde olduğu ortaya çıkmıştır. Öğretmenlerin, Bilim ve Sanat Merkezlerinde uygulanan üstün yetenekliler eğitim programlarına yönelik görüşlere genel olarak katıldıkları belirlenmiştir. Plastik sanatlara olan hakimiyetleri, öğrencilerin yeni fikirler üretmelerine yardımcı olmaları, uygulamalarda öğrencilere farklı teknikler ve değişik malzemeler kullandırmaları, sanatsal çalışmalarda mutlaka teknolojiden faydalanmaları bu merkezdeki öğretmenlerin temel özelliklerinden olduğu gözlemlenmiştir. Bilim ve Sanat Merkezi öğrenci anket sonuçlarına göre; öğrencilerin büyük bir çoğunluğu burada aldıkları eğitimin günlük yaşamda kendilerine oldukça kolaylık sağlayacağını düşünmektedir. Merkezde verilen bilgiler, buradaki üstün zekalı öğrencilerin seviyesinde ve onların ilgisini çekebilecekleri düzeydedir. Ancak bazı BİLSEM'lerde öğrencilerin başarı fırsatlarının düşük olmasının ders kitaplarının işlenen konuya çok fazla uygun olmamasına, hatta ders kitaplarının olmamasına bağlı olabileceğini anket sonuçlarımıza göre söyleyebiliriz. BİLSEM veli anket sonuçlarına göre; merkezin öğrenci velileriyle iletişim içerisinde olması, toplantı ya da duyurularla ihtiyaçlara verilecek cevapların düzenlenmesini sağlamaktadır. BİLSEM'de yeteri kadar personel olması ve öğrencilerin öğretmenlerinden aldıkları eğitimi günlük yaşamda kullanabilmeleri velileri çocuklarının gelecekleri açısından kaygılanmalarını azaltmaktadır. Ancak merkezin birçok olumlu yönüne karşılık velileri temsil eden veli temsilcilerinin öğrenci velilerini yeteri kadar iyi temsil edemediği düşünülmektedir.
Güney Ege yörüklerinde giysiler ve tamamlayıcı aksesuarlar: Milas Çomakdağ bölgesi

İGüney Ege Yörüklerinde Giysiler ve Tamamlayıcı Aksesuarlar- Milas Çomakdağ Bölgesi? isimli tezde; Giyimin tanımı yapılarak geleneksel Türkmen ve Yörük kıyafetleri üzerinde durulmuştur. Geleneksel kıyafetlerdeki aksesuar ve takılar incelenmiştir. Yörüklerin aile ve sosyal yapısı üzerinde durularak, Yörük kıyafetleri hakkında araştırma yapılmıştır. Konunun saha çalışmasını yapmak üzere Muğla Milas Çomakdağ köyü incelenmiş, kişisel görüşmeler yapılarak, mevcut örnekler belgelenmiştir.
Alternatif pişirim tekniklerinde organik malzeme kullanımı: Obvara

Alternatif pişirim tekniklerinden birisi olan Obvara pişiriminin kökeni Doğu Avrupa'da 18. yüzyıla kadar uzanmaktadır. Bu geleneksel teknik Estonya, Litvanya, Letonya ve Rusya'da yaygın olarak kullanılmaktadır. Baltık denizini çevreleyen ülkelerde sık uygulanması ile 'Baltık raku' olarak da bilinmektedir. Obvara' nın kelime anlamı Türkçe'ye 'haşlanmış seramik' olarak çevrilmektedir. Eski efsanelere göre hem nazardan ve kötü ruhlardan korunmak için, hem de seramik bünye gözeneklerinin küçültülerek gıda ve yiyeceklerin uzun süre saklanması amacı ile yapılmıştır. Obvara pişirim tekniği organik ve mayalı malzemelerin fermantasyonu ile gerçekleştirilmektedir. Raku pişirimi ile benzer özellikleri olan Obvara, bisküvi pişirimi yapılmış bünyenin tekrar yaklaşık 800 -900 C ye kadar yükseltilip fermente edilen karışıma daldırılması sonucu ortaya çıkarılmaktadır. Ortaçağ boyunca Doğu Avrupa'da hayat bulan bu pişirim, günümüzde seramik alanında oldukça ilgi gören bir teknik haline gelmiştir. Rustik, doğa kökenli ve kendi efsanesine sahip olan Obvara pişirimi estetik yüzey etkileri, hızlı ve sürpriz ulaşılan sonuçları ile dünya üzerinde birçok sanatçı tarafından uygulanan bir teknik haline gelmiştir. Obvara pişiriminde kullanılan malzemelerin çeşitliliği sonuçları da aynı şekilde zenginleştirmektedir. Bu çalışma kapsamında, Obvara pişiriminde kullanılan klasik malzemelerin dışında farklı organik malzemeler eklenerek veya değiştirilerek çeşitli karışımlar fermente edilmiştir. Hazırlanan bu karışımların farklı çamur ve astar uygulamaları ile birlikte denemeleri yapılmıştır. Bu doğrultuda ortaya çıkarılan sonuçlar seramik formlar üzerine uygulanmıştır. Seramik yüzeylerde estetik açıdan zengin ve çeşitli sonuçlar elde edilmesi amaçlanmıştır. Tez kapsamında Obvara pişirim tekniğinin tarihçesi, pişirimin yaygın olarak yapıldığı ülkeler, Obvara pişirimi ile çalışan sanatçılara yer verilmiştir. Son olarak Obvara pişirimi uygulamaları gerçekleştirilmiş, görselleri ile birlikte sonuçların değerlendirmeleri yapılmıştır.
Güncel sanatta teknolojik manipülasyonlar-özel yaşam hikayeleri

'Güncel Sanatta Teknolojik Manipülasyonlar-Özel Yaşam Hikayeleri' başlığı altında hazırlanan bu çalışma bilgi ve iletişim teknolojilerindeki gelişmelerin neden olduğu gözetim toplumu ve o toplum içinde yer alan bireyin özel alanlarının durumundaki değişikliklerle karşılaşılıp bu durumların sanatsal aktarımlara nasıl dönüşüldüğü üzerinde durulmuştur. Bu çalışmada teorik olarak sosyal alanlara yönelik incelemeler özellikle teknolojinin ortaya çıkardığı gözetim toplumu büyük bir yer oluşturmuştur. Bundan dolayı M. Faucault, G. Dealeuze, J. Habermas, Hannah Arendt, Nicolas Bourriaud, J. Baudrillard gibi düşünür ve filozofların düşüncelerinden yararlanılarak günümüzle ilişkiler kurulmuştur. Özellikle 1990 sonrası sanat serüveni bağlamında; dijital sanat, yazılım sanatı, internet sanatı, dijital video sanatı ve teknolojik manipülasyonların güncel sanatı ve pratiklerini kavrayabilmek adına çalışma kapsamına alınmış konulardır. Bu çalışmada ele alınmış konular çalışma kapsamında oluşturulmuş uygulamaları destekleyecek şekilde teknoloji ve toplumsal yapı, özel alan, kamusal alan sorgulamaları ve bu konu kapsamında üretilmiş diğer uygulamaların işlenişi şeklinde yapılmıştır. Ayrıca sanatsal çalışmaların oluşumunu tetikleyen gündelik durumlar içinde yer almaya başlayan durumların sanatsal dönüşümlerinin sorgusu yapılmıştır.
1950 sonrası toplumsal olayların sanata yansıması

Bu çalışma, toplumsal değişim sürecinde, muhalif bir kimlik olarak sanatçının toplumsal olaylara nasıl baktığını ve gördüğünün sanata hangi ölçüde yansığını gösteren bir çalışmadır. Yaşadığı dönemin tanığı olan sanatçının toplumsal olaylara bakışında, toplumsal olayları yorumlayışında her zaman yaşanılan günün tarihi vardır. Bir toplumun tarihini yazanlar sadece tarihçiler değildir. Kimi zaman bir resim, bir fotoğraf ya da bir heykel ciltler dolusu kitaplardan daha çok öğretici olabilir, daha çok çağına tanıklık edebilir. Giriş, Kuramsal Temeller ve Sonuç olmak üzere üç ana bölümden oluşan bu çalışmada, 1960- 2010 arası yaklaşık 50 yıllık bir süreç, çalışmanın zamanı olarak sınırlandırılmıştır. Kuramsal Temeller bölümü, altı başlıktan ve her başlık da üç alt başlıktan oluşturulmuş ve her on yıl, bir başlık olarak çalışmada yer almıştır. Sonuç bölümünde ise çağın tanığı olan santçının toplumsal olaylardan etkilenişinin sonuçlarından bahsedilmiştir.
Mobil uyumlu web site arayüzlerinde kullanılabilirlik

Mobil cihazlar, günümüzde internete erişimde en önemli yoldur. İnternetin giderek yaygınlaşması ve kablosuz teknolojilerin gelişmesi, 'mobil' kavramını günlük yaşantımızda daha önemli hale getirirken, mobil internet teknolojisi ve akıllı telefonlar ile farklı bir dünyanın kapıları açılmıştır. Mobil cihazlar, günlük hayatın vazgeçilmez bir parçası haline gelmesine rağmen, mobil kullanıcı arayüzü tasarım modelleri için standartlar henüz tam olarak belirlenebilmiş değildir. Mobil web site arayüz tasarımlarının büyük bölümü, masaüstü için hazırlanan web site modellerine dayanmaktadır. Ancak bu arayüzler, mobil ekranlara tam olarak uyum sağlayamamakta ve kullanıcılar açısından bir takım zorluklar oluşturmaktadır. Bu çalışmada, mobil web site tasarım kalıplarıyla ilgili mevcut çalışmalara genel bir bakış sağlayarak, mobil uyumlu web sitelerde en sık karşılaşılan tasarım ve kullanılabilirlik sorunlarına yönelik çözüm yolları araştırılmıştır. Araştırma kapsamında, duyarlı web sitelerde kullanılabilirlik kavramı detaylandırılarak; okunabilirlik, tıklanabilirlik ve gezinme eylemleri için daha iyi bir kullanıcı deneyimi geliştirmek amaçlanmaktadır. Konuyla bağlantılı noktalarda gerekli literatür taraması yapılarak, kullanılabilirlik kavramı ve kullanıcı odaklı arayüz tasarımının önemi vurgulanırken konuya ilişkin tanımlama ve görüşlere yer verilmiştir.
Modernizm sürecinin Türk resim sanatına yansıması

Bu çalışmada Modernizm sürecinin Türk resim sanatına yansıması ve geçirdiği tarihsel süreçler ele alınmış ve bu konularla ilgili eserlerden örnekler verilmiştir. Bu kapsamda yapılan çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde Modernizmin tarihsel süreci, sanatta Modernizm ve ayrıca bu süreç içerisinde adı geçen akımlar yer almıştır. İkinci bölümde ise Modernizmin Türk sanat tarihi içerisindeki gelişimi ele alınmış, Osmanlı'nın gerileme döneminden 1940'lara kadar olan sanatsal gelişimleri ve geçirdiği evreler incelenmiştir. Son olarak üçüncü bölümde Türk sanatında 1950 sonrası soyut eğilimler ve bu düşüncede çalışan sanatçılara yer verilmiştir. Çalışmada, Modernizm ve sanatta Modernizm başlıkları altında incelediğimiz akımlar, bu akımların ortaya çıkmasındaki etkenler ve gelişim süreçleri, bu gelişmelerin Türk sanatına olan etkileri incelenirken nitel araştırma yöntemlerinden biri olan doküman incelenmesi yapılmıştır. Bu çalışma sonucunda elde edilen bilgiler içerik analizi ile incelenmiştir. Araştırma verilerinin çözümlenmesinde, nitel araştırmada kullanılan veri analizi tekniklerinden kuramsal ve betimsel analiz teknikleri kullanılmıştır. Çalışma süreci içerisinde geniş bir literatür taraması yapılmış, yapılan bu taramalar; kitaplar, tezler, makaleler, İnternet ve dergilerden derlenerek elde edilmiştir.
Sosyolojik ve psikolojik olguların etkisinde sanatta grotesk beden imgesi

Rönesans döneminde yeniden keşfedilmiş olan Roma dönemi süslemelerinden adını alan grotesk biçim, uyumsuz olan formların yeni bir form oluşturmak için bir araya getirilmesidir. Bütün kültürlere ait mitolojilerde rastlanan insan-hayvan karışımı tanrılar ve yaratıklar grotesk beden biçimi oluşturmanın kültürel altyapıya işleyen bir yönelim olduğunun kanıtıdır. Bu yönelim sanat tarihi boyunca, değişen sosyal ve kültürel şartların da etkisiyle, her dönem kendini farklı biçimlerde göstermiştir. Rönesans döneminde üretilen eserlerde metaforik anlamları iletmede araç halinde iken, Modern sanatta grotesk beden imgesi, dönemin ruhuna uygun şekilde, sanatçının yozlaşma, çöküş ve yabancılaşma duygularının beden üzerine dışavurumu haline gelmiştir. Postmodern dönemle birlikte sanatçılar, ifade araçlarını şok edici malzemelere ve yöntemlere doğru geliştirmiş ve izleyici deneyimi odaklı bir anlayış ortaya çıkmıştır. Günümüze kadar gelen süreçte sanatta grotesk beden, sınırlara ve tabulara zarar vermek hatta yıkmak üzere yola çıkan sanatçıların en önemli ifade yöntemlerinden biri haline gelmiştir. Grotesk bedenin sanattaki tasvirlerini ve sanatçıları grotesk imgeye yönlendiren sebepleri ortaya koymak için yapılan bu tez çalışmasının ilk bölümünde, grotesk kavramının kökeni, tarihsel süreç içerisinde değişen tanımlamaları üzerinde durularak, kavramla bağlantısı olan çeşitli kuramcılara ait, felsefik ve psikolojik kavramlar ele alınmıştır. Bedenin kategorilere ayrılarak incelendiği ikinci bölümde sağlıklı, güzel ve normal olarak görülen bedenden yola çıkılarak bedeni grotesk tanımına yaklaştıran, normal dışı görülen ucube beden anlayışı üzerinde durulmuştur. Sanatsal üretimin ilk ilham kaynağı olarak görülebilecek dinler ve mitolojilerde rastlanan grotesk canlılar ve bunların sanattaki temsillerinin araştırıldığı üçüncü bölümden sonra, dördüncü, beşinci ve altıncı bölümde, Rönesans'tan günümüze kadar gelen süreç boyunca sanat tarihinde grotesk beden imgesinin geçirdiği dönüşümler, örnek olarak alınan sanatçılar ve sanat eserleri üzerinden incelenmiştir.
1960-1970 yılları arasında Türkiye'de resim sanatı ve müzik alanında sosyal realizm

Bu araştırma, 1960- 1970 döneminde Türkiye'de kültürel ve sanatsal ortamda, özellikle resim ve müzik alanlarındaki sosyal realist yaklaşımların irdelendiği bir çalışmadır. Çalışmada sanat alanında sosyal realist eğilimlerin doğmasına neden olan, dünyada ve Türkiye'de gerçekleşen sosyo-politik, kültürel ve sanatsal yapı ele alınmıştır. Özellikle 1960 tarihinde yaşanan 27 Mayıs askeri müdahalesinin, ülkenin sosyo-politik yapısını etkilediği bilinmektedir. 1961 Anayasasının getirdiği özgürlükçü ve demokratik yapının olgunlaştırdığı siyasi ortamla birlikte öğrenci ve işçi hareketleri gibi toplumsal hareketlenmeler yaşanmıştır. Ayrıca 1950'li yıllarda başlayan ekonomik politikalarla sanayileşme, göç ve gecekondulaşma olgusu gibi toplumsal hareketler, kültür sanat alanında yansıma bulmuştur. Cumhuriyetin kuruluşunun ardından 1940'lı yıllara gelene dek sosyal realizmin temelini oluşturan yapı, 1950'lerde kesintiye uğrasa da 1960'lı yıllarda sözü geçen siyasal, sosyal ve kültürel ortamla birlikte yeniden canlanmıştır. Kırsal kesim insanlarının, yoksulların, işçi ve emekçilerin sıkıntılarından, göç ve göçün yarattığı toplumsal değişimlere dek oluşan sorunlar, resim ve müzik alanlarında da kendini göstermiştir. Resimde Yeni Dal Grubu, Neşet Günal, Nuri İyem, Aydın Ayan ve Cihat Burak gibi ressamların çalışmaları öne çıkarken öte yandan da müzik alanında Anadolu Pop / Rock ve Arabesk gibi müzik türleri ortaya çıkmıştır. Bu çalışmada sözü edilen döneme ait ve konuya ilişkin makale, kitap ve bildirilerin yanı sıra 1960 -1970'li yıllara ait süreli yayınlardaki ilgili yazılar incelenmiş ve yorumlanmıştır. Bu tez çalışması sanat alanında farklı disiplinler olan resim ve müziğin yaşanan toplumsal ve politik olaylardan nasıl etkilendiğini belirlenmesi bakımından önem taşımaktadır.