turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Televizyon dizilerinde kadının temsili: Öyle Bir Geçer Zaman Ki örneği

Televizyon kültürü, gelenekleri ve hayatımızı şekillendirir. Televizyonun standartlaştırdığı izler-kitle içinde, en kolay ulaştığı ve etkilediği kitle kadınlardır. Kadınlar televizyon tarafından hem malzeme olarak kullanılmakta hem de önemli bir hedef kitle olarak görülmektedir. Televizyon, kadınları, kadınlığa dair tanım ve imgeleri yeniden üretmek ve ataerkil ideolojinin idealize ettiği kadınlık rollerinin yayılması ve korunmasına hizmet etmek amacıyla kullanır. Televizyon mevcut düzeni yeniden üretirken, aynı kadın imajlarını da sürekli olarak tekrarlamaktadır. Bu imajlar zamanla yerleşerek kalıp yargılar halini alır. Bu kalıp yargılar kadın temsili bakımından önem taşımaktadır. Araştırmanın konusunu oluşturan Öyle Bir Geçer Zaman Ki adlı dizide yerel söylemlerin devamlılığı söz konusu olsa da özellikle de kadın karakterlerin nitelikleri açısından geleneksel kalıplardaki kırılma yadsınamaz. Araştırma, kadın olgusunu geleneksel kodlardan hareketle kadın sunumunu, televizyon dizileri aracılığıyla, incelemeyi hedeflemiştir. Televizyon dizilerinin kadını nasıl konumlandırdığı ve toplumdaki kadınlığa dair tanım ve imgeleri nasıl yansıttığını görebilmeyi amaçlamaktadır. Bu amaçtan yola çıkılarak söz konusu olan dizi analiz edilmiş ve araştırma sonunda dizideki kadın temsilinin geleneksel ataerkil kalıpların dışına çıkamadığı sonucu ortaya konmuştur.
İktisadi açıdan kadın işgücü istihdamı ve sorunları: Kayseri örneği

Ekonomik kalkınmanın sağlanabilmesi için fiziksel yatırımların yeterli olmadığının anlaşılması üzerine, kalkınmanın odak noktasında insan olduğu gerçeği kabul edilmeye başlanmıştır. Bu noktada dünya nüfusunun yaklaşık yarısını oluşturan ve birçoğu atıl durumda olan kadınların bir üretim faktörü olarak ekonomik büyüme ve kalkınma üzerindeki rolü önem kazanmıştır. Ekonomik gelişme sürecinde kadın işgücünden gereği gibi faydalanıp, ekonomik kalkınmanın sağlanabilmesi için öncelikle cinsiyetler arası sosyal, ekonomik ve siyasi ayrımcılığın giderilmesi gerekmektedir. Kadınların işgücüne katılımı ile iktisadi kalkınma arasındaki ilişki çeşitli araştırmacılar tarafından U biçimli eğri ile açıklanmıştır. Buna göre kadınların işgücüne katılımı iktisadi gelişmeler çerçevesinde önce azalmakta, daha sonra artmaktadır. Türkiye'de 1923- 1950 yıllarında kadınların işgücüne katılımı tarım sektöründe ücretsiz aile işçisi olarak en yüksek seviyelerde gerçekleşmiştir. 1950'li yıllarda kırdan kente göçün başlaması ile kadınlar gerçek anlamda ücretli olarak çalışmaya başlamışlardır. Ancak kırsal alandan gelen, daha önce tarımda çalışmış kadınlar, nitelik ve eğitimlerinin yetersizliği nedeniyle kentte iş bulmakta zorlanmış; ya niteliksiz, düşük ücretli işlerde çalışmış ya da evlerine çekilmişlerdir. Bu durum U biçimli eğrinin düşüşe geçen kısmını meydana getirmiştir. 1980 sonrası dünya piyasalarında serbestleşmenin başlaması ile Türkiye'nin karma ekonomiden piyasa ekonomisine geçişi, kadınların işgücüne katılım oranında artış olacağı beklentisini doğurmuş, ancak U biçimli eğrinin artan kısmı henüz gerçekleşememiştir. Kadın işgücünün sorunlarını ve ekonomik kalkınma üzerindeki mevcut durumunu ortaya koymak amacıyla yapılan bu çalışmada kadın işgücü, Kayseri ilinde yapılan alan araştırması ile ele alınmaktadır. Bu doğrultuda farklı meslek dallarında çalışan 365 bayana 30 soruluk anket uygulanarak Kayseri'de kadın işgücünün konumu tespit edilerek, ekonomik kalkınmada kadınların etkin olabilmeleri için neler yapılması gerektiği hakkında öneriler sunulmaktadır.
Vardiyalı çalışmanın kadın çalışanların iş-yaşam dengesi üzerine etkisi: Sakarya ili güvenlik sektöründe bir araştırma

Rekabetin uluslararası bir boyuta taşındığı günümüz iş dünyasında, 08:00-17: 00 mesai saatleri arasında çalışma süreleri oldukça değişmiştir. Özellikle sanayi ve hizmet sektörlerinde sürekliliği sağlamak amacıyla yirmi dört saat esasına dayalı çalışmalar gündeme gelmiştir. Bu sistemin bir sonucu olarak da vardiyalı çalışma sistemi ortaya çıkmıştır. Güvenlik görevlileri, sağlık çalışanları, fabrika işçileri, çağrı merkezlerinde çalışan bireyler, ulaşım ve eğlence gibi pek çok sektörde çalışanlar vardiyalı çalışmak zorundadırlar. Ancak insanoğlunun ruhsal, fiziksel, sosyal, psikolojik, biyolojik yapısı vardiyalı çalışma sistemine uyum sağlayamamakta ve vardiyalı çalışma sistemi birçok olumsuzluğu da beraberinde getirmektedir. Vardiyalı çalışma sistemine bağlı olarak çalışan kadınların da iş-yaşam dengesi kurması giderek zorlaşmaktadır. Bireyler, iş hayatlarını ve özel hayatlarını etkileyen sorunların üstesinden gelmek amacıyla, iş ile yaşam arasında bir denge kurmak zorundadırlar. Kadının ve erkeğin, aile ve iş hayatındaki sorumluluklarını tam olarak yerine getirmek istemelerinden dolayı iş-yaşam dengesinin kurulması zorunlu bir hale gelmiştir. Bazı meslek gruplarında kadın işgücü eksikliği bulunmaktadır. Bu meslek gruplarından biri de güvenlik sektörüdür. Bu çalışma; vardiyalı çalışan kadınların hem iş hayatlarını hem de kendilerine ait özel hayattaki görev ve sorumluluklarını nasıl ve ne şekilde yerine getirdiklerine vurgu yapmaktadır. Bu problemi ele almak için bu araştırmanın amacı; vardiyalı çalışma sisteminin kadın çalışanların iş-yaşam dengesine etkisini incelemektir. Konu hakkında ayrıntılı bilgi edinmek amacıyla nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada Sakarya ilinde güvenlik sektöründe vardiyalı olarak çalışan yirmi kadın ile yarı yapılandırılmış derinlemesine mülakat yöntemi kullanılarak görüşmeler yapılmıştır. Veriler toplandıktan sonra, mülakatların çözümlemeleri Nvivo programının 12. Sürümünde yapılmış ve analiz edilmiştir. Bu veriler doğrultusunda; vardiyalı çalışan kadın güvenlik görevlilerinin iş-yaşam dengelerine ait olumlu ve olumsuz olmak üzere iki genel temaya ulaşılmıştır. Olumlu ve olumsuz temalar da kendi arasında, araştırmanın konusuyla ilişkili olarak alt temalara bölünmüştür. Bu temalar; vardiyalı çalışma sisteminin kadın çalışanların iş hayatlarının, özel hayatlarının ve aile hayatlarının nasıl etkilendiğini anlamalarında faydalı olacaktır.
Tekirdağ ilinde görev yapan hamile ebe ve hemşirelerin mesleki risk etmenleri ile bu etmenlerin gebelik süreci ve yenidoğan bebeklerine etkilerinin değerlendirilmesi'

Bu araştırma; ebe ve hemşirelerin hamilelik döneminde karşılaştıkları mesleki riskleri belirlemek ve bu risklerin hamilelik süreci ve yenidoğan bebeklerinin sağlığı üzerindeki etkilerini değerlendirmek amacıyla prospektif tipte tanımlayıcı olarak planlanmıştır. Araştırmaya Mart 2013 -Ağustos 2014 tarihleri arasında örneklem grubu özelliklerine uyan 152 hamile ebe ve hemşire alınmıştır. Bu sağlık çalışanlarının 127 tanesine ulaşılmıştır. Araştırma verileri; sosyodemografik ve gebelik dönemindeki mesleki riskleri içeren form, gebelik dönemi özelliklerini içeren form, doğum sonrası yenidoğan sağlığını değerlendirme formu ve araştırma yapılan kurumların özellikleri ile ilgili formlarla toplanmıştır. Verilerin istatistiki değerlendirmesinde; sayı ve yüzdelik hesaplama ile ki-kare testi kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre hamile ebe ve hemşirelerin; %47.3'ünün vardiyalı, %75.6'sının çoğunlukla ayakta çalıştığı, %74.8'inin hamilelik döneminde gece nöbeti tuttuğu belirlenmiştir. Çalışmamızdaki hamilelerin %89.8'inin mesleki risklere maruz kaldığı, bu mesleki riskler sıklıkla; %86.6'sı biyolojik riskler, %75.6'sı havalandırma, %73.2'si stres, %57.4'ü gürültü, %55.1'i dezenfektanlar ve %35.4'ü radyasyon olarak tespit edilmiştir. Katılımcıların %65.4'ünde gebelik döneminde en az bir komplikasyonun geliştiği ve gebelik komplikasyonu gelişenlerde vardiyalı çalışma, ayakta çalışma, radyasyon, dezenfektan, ağır kaldırma ve stres risk faktörlerine yönelik maruziyetin daha yüksek oranda olduğu belirlenmiştir (p<0.05). Hamilelerin %37.0'sinin riskli gebelik olduğu, %11.0'inin istemsiz düşük yaptığı, %20.5'inin erken doğum yaptığı belirlenmiştir. Vardiyalı çalışma, ayakta çalışma, haftalık çalışma saatinin fazla olması ve radyasyon maruziyeti olanlarda anlamlılık saptanmıştır(p<0.05). Yenidoğanların %30.4'ünün riskli yenidoğan olduğu, %11.6'sının düşük doğum ağırlıklı olduğu, %20.8'inin yoğun bakımda yattığı ve %1.7'sinin erken neonatal dönemde kaybedildiği tespit edilmiştir. Radyasyon riski olan gebelerde fark önemli bulunmuştur (p<0.05). Bu sonuçlar doğrultusunda, araştırmanın daha büyük örneklem üzerinde tekrarlanarak, sağlık çalışanlarını temsil edecek prevalansların ortaya konulması, bu sonuçların sağlık çalışanlarının hamilelik döneminde korunmasını sağlamaya yönelik politikaların oluşturulmasında yararlanılması önerilmiştir.
İzmir'de yapılan adli otopsilerde kadın ölümlerinin özelliklerinin incelenmesi ve kadına yönelik şiddetin araştırılması

Giriş ve Amaç: Kadına yönelik şiddet, kronik sağlık sorunlarına ve ölüme neden olabilen öncelikli bir sağlık sorunudur. Aile içinde şiddete uğrayan kadınların çok ciddi sağlık sorunları olmadıkça sağlık kuruluşlarına başvurmadıkları bilinmektedir. Yine bu şiddetin kadının tüm yaşamını etkilediği ve sağlıklı yaşayabileceği yıllarını azalttığı belirtilmektedir. Ciddi sağlık sonuçları olmasına karşın dillendirilmeyen bu şiddetin önlenebilmesi için sorunun boyutunun ortaya konabilmesi gerekmektedir. Bu çalışmanın amacı; adli otopsisi yapılan kadınların sosyodemografik verilerini, ölüm nedenlerini ve orijinlerini inceleyerek kadına yönelik şiddetin boyutlarını araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda 01.01.2011-31.12. 2015 tarihleri arasında Adli Tıp Kurumu İzmir Grup Başkanlığı'nda otopsisi yapılan ve karara bağlanan 18 yaş ve üstü kadın olguların ölü muayene tutanağı ve adli otopsi raporlarındaki bilgiler incelendi. Elde edilen veriler hazırlamış olduğumuz veri kayıt formlarına işlendi, SPSS 22.0 programına yüklendi ve bu programda istatistiksel yönden değerlendirildi. İstatistiksel analiz için gruplar arasında karşılaştırmada Pearson Chi-Square testi ve Fisher's Exact test kullanıldı ve p<0, 05 değeri anlamlı kabul edildi. Bulgular: 2011- 2015 yılları arasında Adli Tıp Kurumu İzmir Grup Başkanlığı'nda adli otopsileri yapılan 18 yaş ve üzeri 1358 kadın ölümü olduğu gözlendi. Olguların yaş ortalamasının 53,9 20,7 olduğu görüldü. Ölüm orijinleri incelendiğinde en sık doğal, sonra sırasıyla kaza, intihar ve cinayet olduğu gözlendi. Doğal orijinli ölümlerde en sık dolaşım sistemi hastalıkları, kaza orijinli ölümlerde trafik kazaları, intihar orijinli ölümlerde ası olduğu, cinayet orijinli ölümlerde ateşli silah yer alanmaları ve kesici-delici alet yer alanmalarının eşit oranda ve ilk sırada yer aldıkları tespit edildi. Olguların evli olmalarının intihar ve cinayet orijinli ölümlerin, psikiyatrik hastalıklarının bulunmasının intihar orijinli ölümlerin, çalışıyor olmalarının cinayet orijinli ölümlerin, fiziksel veya zihinsel engelli olmalarının ise kaza orijinli ölümlerin sıklığını arttırdığı belirlendi. Tartışma ve Sonuç: Çalışmamızda incelenen ölü muayene tutanağı ve adli otopsi raporlarında kadınların şiddete maruz kalma öyküleri ile ilgili yeterli bilgi bulunmadığı gözlendi. Özellikle kadın intihar ve cinayetlerinde kullanılmak üzere savcılıklarca kullanılmak üzere standart soruşturma sorularının ve otopsilerde kullanılması amacıyla standart formların oluşturulmasının sorunun gerçek boyutlarının ortaya konulmasına katkı saylayacağı ve çözüme yönelik çalışmalarda yol gösterici olabileceği düşünüldü.
Kuşaklar arası kadınların doğum algıları ve deneyimlerinin nitel analizi

Amaç: Çalışmada kadınların doğum algılarının, yaşadıkları doğum deneyimlerine ilişkin aktarımların ve kuşaklar arası farklılıkların incelenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Niteliksel bir araştırma olan bu çalışmada, fenomenolojik yaklaşım deseni kullanıldı. Kastamonu ilinde gerçekleştirilen çalışmanın örneklem seçiminde, amaçlı örnekleme yöntemlerinden 'maksimum çeşitlilik örneklemesi' kullanıldı ve aynı aileden üç kuşak kadın karşılaştırmalı olarak incelendi (son bir yıl içerisinde doğum yapmış kadın-torun (3. Kuşak), anne (2. Kuşak) ve anneanne (1. Kuşak)). Her kuşaktan 19 kadın olmak üzere toplamda 57 kadınla görüşme yapıldı. Veriler kadınların tanımlayıcı özelliklerinin sorgulandığı 'Bilgi Formu' ve doğum algısı ve deneyimlerinin sorgulandığı 'Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formu' ile yüz yüze ve derinlemesine görüşme tekniğini kullanılarak toplandı. Veriler, NVivo- 11 Nitel Veri Analizi Programı'ndan yararlanılarak içerik analizi yöntemiyle analiz edildi. Bulgular: 1. Kuşakta evde ve normal doğumlar yüksek oranda iken bunun 3. Kuşağa doğru gittikçe hastane ve sezaryen doğumlara kaydığı görüldü. Kadınların doğumu çoğunlukla 'zor', 'çok zor' bir deneyim olarak algılanıp ifade ettikleri saptandı. Her üç kuşakta da olumsuz doğum algısının daha fazla olduğu, olumsuz algı ifadelerinin 3. Kuşaktan 1. Kuşağa doğru ve özellikle normal doğum yapanlarda daha fazla olduğu görüldü. 1. Kuşakta evde doğumda profesyonel bakımdan uzak olmanın, 2. Kuşakta hastanede doğumda rutin tıbbi müdahaleler ve sağlık profesyonellerinin olumsuz tutumunun, 3. Kuşakta ise normal doğumda rutin tıbbi müdahalelerin ve sağlık profesyonelleri tarafından sezaryen doğuma yönlendirilmenin doğumdan memnuniyeti olumsuz yönde etkilediği görüldü. Sonuç: Elde edilen sonuçlara göre, üç kuşaktaki kadınların doğum deneyimlerinde büyük değişikliklerin olduğu, bu değişikliklerin her birinin kadınlar üzerinde farklı etkileri olup, bunun kuşaklar arası aktarımlara yansıdığı belirlendi. Kadınların olumlu doğum deneyimine sahip olmasının, gelecek kuşaklar için oldukça önemli olduğu görüşüne varıldı.
15-45 yaş hamile kadınlarda toxoplasma seroprevalansının indirekt hemaglutinasyon yöntemiyle araştırılması

15-45 yaş arasındaki hamile kadınlarda Toxoplasma seroprevalansının indirekt hemaglutinasyon yöntemiyle tespit edilmesi amacıyla yapmış olduğumuz çalışma kapamında Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum polikliniğine başvuran 100 kadından alınan kan örnekleri incelenmiştir. Toxoplasma pozitifliğinin tespit edilmesinde indirekt hemaglutinasyon yöntemi kullanılmıştır. Daha sonra gebelerin laboratuvar testleri araştırılmış, bulunan ELISA sonuçları ile de sonuçlarımız karşılaştırılmıştır. Çalışma sonucunda elde edilen veriler SPSS 18.0 paket programı ile analiz edilmiştir. Yapmış olduğumuz çalışmada Toxoplasma seropozitifliği indirekt hemaglutinasyon yöntemiyle %13 olarak saptanmıştır. Aynı kişilere ait dosyalar veri tabanından incelendiğinde ELISA yöntemiyle toxoplasma IgM pozitifliğinin %11 olduğu görülmüştür. Yani çalışmada İHA yöntemiyle pozitif olarak saptanan 13 hastanın 11'inin (%84.61) ELISA IgM sonuçlarının pozitif olduğu, 2 hastanın (%15.39) ise negatif olduğu görülmüştür. Yapılan istatistiksel analizler neticesinde hem indirekt hemaglutinasyon testi hem de ELISA sonuçlarının yaşa göre anlamlı farklılık arz etmediği, bununla birlikte yaştaki artışa bağlı olarak Toxoplasma pozitifliğinin arttığı görülmüştür. Çalışmadan elde edilen sonuçlar dikkate alındığında Toxoplasma seroprevalansının bölgemizde seroprevalansının yüksek olmadığı görülmüş, uygulanmasının kolay ve cihaz gerektirmemesi nedeniyle indirekt hemaglutinasyon yönteminin Toxoplasma tanısında her yerde rahatlıkla yapılabilir ve güvenilir bir test olduğu düşünülmüştür.
Women employment in engineering: Case of İstanbul

Kadınlar erkeklere oranla daha az mühendislik alanları tercih ederler. Onları mühendislikten alıkoyan birçok engeller bulunmaktadır ve bu çalışmanın asıl amacı iş yerinde var olan üç engeli incelemektir. Çalışmada, literatür taramasına dayanarak, Türkiye ve diğer ülkelerdeki araştırmalar incelenerek, iş hayatında kadın mühendislerinin karşılaştıkları üç engelin, yani erkek egemen örgüt kültürü varlığı, iş yerinde iş tatminin eksiği ve iş-aile çatışması varlığı analiz edilerek aktarılmaya çalışılmıştır. Bu araştırmanın uygulama kısmında, literatür taraması sonucu elde edilen bulgular aracılığıyla, mühendislik alanından mezun olan 112 kadın çalışana anket uygulaması yapılmıştır. Araştırma, özellikle Türkiye İstanbul kentinde yapılmıştır. Katılımcıların cevaplarına dayanarak, yukarıdaki belirtilen üç engeller hakkında görüşlerini, duygu ve düşüncelerini demografik özelliklerine dayanarak bu üç engellerin kadınların mühendislik mesleklere katılmalarına engel olarak karşılarına çıkıp çıkmadığını öğrenmeye çalışılmıştır. Bulgu, erkek egemen örgüt kültürünün, iş tatminin eksikliğinin ve iş-aile çatışmasının var olup bu engellerin bazı kadınların mühendislik mesleklere katılmalarına kısmen engel olduğunu tespit edilmiştir.
Eski Önasya'da kadının konumu

1995- Sayfa : Jüri : Eski Anadolu'da kadın, En Eski Çağlardan günümüze kadar geçirmiş olduğumuz devirlerde, devamlı olarak inişli-çıkışlı bir periyot izlemiştir. Paleolitik ve mezolitik çağlarda erkeğinin yardımcısı olarak gördüğümüz kadın, Neolitikte bu işlevinin yanında 'Yaratıcı Büyük Ana' kültüyle dinsel görevi de üstlenmeye başlamıştır. İnsanların artık yerleşik düzene geçmesiyle belirginleşen köy kent yaşamları, toprak ve doğal İhtiyaçlar, aralarındaki mücadeleyi de beraberinde getirmiştir. Genellikle savaşarak geçirilen mücadeleler sonucunda milletler ve devletler doğmuştur. Tarihi çağlarla incelemeye başladığımız devletler de kadın önemli bir unsur olarak devam etmiştir. Assur Ticaret Kolonileri ve Hitit Devleti zamanında kralın yanında yer alan kararlara etki eden bir rolü vardır. Koloniler devrinde Rubatum, Hititler döneminde ise Tavananna anlamları bakımından taşıdıkları önemi gösterir. Kadın gerek sosyal hayatta gerekse dinde ve sanatta tercih edilen olgudur. Kadın, Hititlerden sonraki en teşkilatlı devlet olan Urartularda ise eski önemini kaybetmekle beraber, dinde ve sanatta yerini korumuştur. Özellikle tanrılar ile birlikte tanrıçaların adlan anılmaya devam etmiştir.
Türkiye'de kadın çalşışanların sosyal haklar açısından durumu

Sosyal haklar çalışanları çalışma hayatında karşılaşabilecekleri sosyal risklere karşı koruyan ve güvence altına alan temel haklar olmaları sebebiyle önem arz eder. Söz konusu bu hakların elde edilmesinde tarih önemli mücadelelere tanıklık etmiştir. İşçi sınıfının örgütlü olma bilincine erişmesiyle birlikte ortaya koyduğu mücadeleler sosyal haklara ulaşmada büyük bir aşama olmuştur. Ancak temelde tüm çalışanların sahip olduğu sosyal hakların uygulanırlığı konusunda cinsiyetler arası haksızlıklar mevcuttur. Kadın çalışanlar erkek çalışanlara göre sosyal haklara ulaşmada ve en temel hak olarak faydalanma konusunda tarihin her döneminde cinsiyetine dayalı haksızlıklara daha fazla maruz kalmıştır. Türkiye'de kadın çalışanların sosyal haklar açısından durumunu inceleyen bu çalışmada, sosyal hakların tanımı ve sınıflandırılması yapılarak tarihsel süreç içerisinde dünyada ve Türkiye'de gelişimleri konu edinilmiştir. Ayrıca kadının çalışma hayatına katılımını etkileyen etmenler ve piyasada karşılaştığı sorunlara yer verilmiştir. Çalışmada Türkiye'de istihdam edilen kadınların sosyal haklarına dair durumları istatistiki veriler yoluyla irdelenmiştir. Yapılan değerlendirmeler sonucunda ülkemizde kadınların erkek çalışanlara kıyasla sosyal haklar konusunda daha dezavantajlı oldukları görülmüştür.
Orta Doğu ve Kuzey Afrika bölgesinde kadın işgücüne katılımını belirleyen etkenler

Bu çalışma, ODKA bölgesinde kadınların işgücüne katılım oranlarının çarpıcı bir şekilde düşük olmasının ardında yatan sebepleri araştırmayı amaçlamaktadır. 2010 yılında kadın işgücüne katılım oranının dünya ortalaması % 51 iken bu ortalama ODKA bölgesinde % 21'dir. ODKA bölgesinde kadın işgücü oranlarının düşük olmasına ilişkin günümüze değin yapılan çalışmalardan bir kısmı kültürel ve sosyal etkenler üzerinde dururken, az sayıda çalışma ekonomik etkenlere işaret etmektedir. Fakat bunları bir arada değerlendiren ve bölgedeki kültürel yapı ile ekonomik dönüşümler arasındaki etkileşimlere bakan çalışma sayısı oldukça azdır. Tüm dünya ülkelerini içeren panel veri analizi sonuçlarına göre ODKA bölgesinde olmanın, kadınların işgücü piyasasına katılımını belirleyen bir seri demografik, ekonomik ve kurumsal etkenler kontrol edildikten sonra bile, toplam işgücü içerisindeki kadın payını diğer bölgelere oranla en az 14 puanla en çok 22 puan gibi çok önemli ölçüde azaltıcı etki yaptığı görülmüştür. Ayrıca kadın işgücüne katılımını belirleyen kimi etkenlerin ODKA bölgesindeki etkisi diğer bölgelerdekinden farklılaşmaktadır. Örneğin, kişi başına GSYH tüm bölgelerde toplam işgücü içerisindeki kadın payını arttırıcı etki yaratırken, ODKA bölgesinde bu etkinin negatif olduğu gözlenmektedir. Tüm bunların ışığında, ODKA bölgesindeki ekonomik büyümenin ataerkil toplumsal yapıyı dönüştüremediği, hatta rant gelirine dayalı ekonomik özellikleriyle daha da kuvvetlendirdiği, dönüştüremedikçe bu kültürel yapının yaşam içerisinde kurumsallaştığı söylenebilir.
Türk resminde kadın sorunsalı (1908-1923)

II. Meşrutiyet, Türkiye'de kadın hakları ve kadının kimliğinin gelişimi açısından önemli bir döneme işaret eder. 1839 Tanzimat Fermanı ile başlatılan batılılaşma hareketleri içinde, kadının özellikle aile içindeki statüsü tartışılmaya, kadınların eğitimine ve meslek sahibi olmalarına önem verilmeye başlanmıştır. Kadınların siyasallaşma ve siyasi bilinçlerini oluşturma süreci Kurtuluş Savaşı ve sonrasında da devam etmiştir. 'Türk Resminde Kadın Sorunsalı (1908-1923)' adlı çalışmamızda, II. Meşrutiyet'ten Cumhuriyet' e kadar olan sanatsal etkinlikler ve bu etkinlikler içinde kadın sanatçı ve sanatta kadın sorununa değinilmiştir. Dönemin kadın sanatçıları özel veya çeşitli okullarda yabancı dilde eğitim almış, inas Sanayi-i Nefise Mektebi'nde resim veya heykel alanında eğitimlerini sürdürmüşlerdir. Bu okuldan mezun olan sanatçılar yurtdışında çeşitli atölyelerde ve üniversitelerde kariyerlerini yükseltmişler, hoca olarak çalışmışlardır. Bu dönemin kadın sanatçıları batılılaşmanın etkisinde olan ve sanata ilgi duyan zengin, asker ve eğitimli ailelerin çocuklarıdır. Ailelerin sanata olan ilgisi saraydan başlayarak Osmanlı burjuvasizisine yayılmış, kadınlara tanınan haklar ve eğitim imkanları ile resim konularında kadına olan ilgi daha da artmıştır. II. Meşrutiyet ile birlikte kadın konulu resimlerin çoğalması ve artık kadın sanatçıların da karşımıza çıkması dönemin sanat anlayışını etkilemiştir. Bu dönemde Avrupa'daki kadın sanatçılar ile Osmanlı kadını aynı şartlarda paralel biçimde çalışmışlardır. Bu dönem kadını inas Sanayi-i Nefise Mektebi'nde ve özel atölyelerde resimlerini yapmış, sergilerde erkek sanatçılarla birlikte boy göstermiştir. Tezimizde, dönemde kazanılan ve toplumda tartışılmaya başlanan kadın haklarına ilişkin olarak, kadınlara verilen sanat eğitimi, kadın sanatçılar ve sergiler, kadın sanatçıların sanatsal olarak kadına yaklaşımı ve konu olarak kullanılması gibi toplu olarak değerlendirilmeyen soru ve sorunlara değinilmiştir. Çalışmamızda kadın sanatçılar ve kadın konulu 1908- 1923 yılları arasında yapılmış resimleri içeren katalog hazırlanmış ve değerlendirilmeye çalışılarak, aynı dönem Avrupa sanatçıları ile ilişkiler kurulmuştur.