turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Üstün yetenekli çocukların eğitim süreçlerinde kültürel ve sosyal sermaye: Ankara BİLSEM örneği

Bu araştırmada üstün yetenekli çocukların eğitim süreçlerinde kültürel ve sosyal sermayenin rolü incelenmiştir. Çalışmada kültürel ve sosyal sermaye kuramları incelenmiştir. Kültürel ve sosyal sermayenin kuramsal ve kavramsal çerçevesi açıklanarak, üstün yetenek, üstün yetenek eğitimi ve kültürel ve sosyal sermayenin eğitim ile ilişkisi tanımlanmıştır. Bu araştırma, karma yöntem kapsamında nicel-nitel yöntemlerin birlikte kullanılarak yapıldığı betimsel bir alan çalışmasıdır. Bu kapsamda Ankara ilindeki Yasemin KARAKAYA ve Mamak Bilim ve Sanat Merkezlerinde eğitim gören 303 üstün yetenekli çocuğa anket uygulanmış; idareci, öğretmen ve velilerden toplam 10 katılımcı ile derinlemesine mülakat yapılmıştır. Çalışmada, kültürel ve sosyal sermayenin göstergelerinden olan aile ile birlikte yaşama, kardeş sayısı, aile bireylerinin meslekleri ve eğitim seviyeleri, akrabaların yükseköğrenim mezunu olma durumu, anne-babanın arkadaşlarının sahip olduğu meslekler, ailenin geliri, okunan kitapların aile içi paylaşımı, ikamet ve göç bilgileri, oturulan ev, sahip olunan araba ve bilgisayar durumuna ait alanlarda kültürel ve sosyal sermayenin yüksek olduğu bulgularına ulaşılmıştır. Bunun yanında aile bireylerinin kendi işine sahip olma, aile bireyleri ve çocuğun kültürel aktivitelere katılımı, dinlenilen radyo kanalları ve müzik türleri, çeşitli konuların konuşulma sıklığı, tatil tercihleri, aile ve çocukların kitap okuma alışkanlıkları, okunan kitap ve izlenen film/TV program türleri, özel ders alma durumları, eğitim faaliyetlerine katılım ve BİLSEM ile ilgili sorulan sorulara verilen yanıtlarda kültürel ve sosyal sermayenin düşük düzeyde olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır. Bulgular, örneklemin özellikleri ve yurtdışında yapılan çalışmalarla ilgili olarak tartışılmıştır. Araştırmanın, az çalışılan kültürel ve sosyal sermayenin üstün yetenekli çocukların eğitim süreçlerindeki oynadığı rol ile ilgili yazına katkıda bulunduğu değerlendirilmektedir.
Ece Ayhan'ın eğitim hakkındaki görüşlerinin incelenmesi

Sosyal bilim dallarından biri olan edebiyat diğer sosyal bilim dallarıyla da güçlü bir ilişki içindedir. Bu sosyal bilim dallarından biri de eğitimdir. Bazı edebi eserler incelendiğinde edebiyat ve eğitim ilişkisi somut biçimde ortaya çıkar. Edebi eserlerde eğitime farklı nedenlerle değinilmiştir. Türk Edebiyatı özelinde düşünürsek Yeni Türk Edebiyatı dönemi eserlerinde eğitime değinme nedenleriyle Klasik Türk Edebiyatı dönemindeki eserlerde eğitime değinme nedenleri birbirinden farklılık göstermektedir. Bu çalışma Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatı şair ve yazarlarından Ece Ayhan'ın eserlerini tarayarak eğitim hakkındaki görüşlerini incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışma dört bölümden oluşmakta olup birinci bölümde problem tespiti yapılmış ikinci bölümde ise eğitimin toplumsal temelleri üzerine bilgi verilmiştir. Ardından Ece Ayhan'ın eserlerinde eğitimle ilgili bölümler aktarılarak inceleme aşamasına geçilmiştir. Bu sırada eğitim üzerine çalışmalar yapmış kuramcı, felsefeci ve sosyologlardan yararlanılmıştır. Üçüncü bölümde çalışmanın yöntemine dair bilgi verilmiştir. Sonuç bölümünde ise çalışma sonunda elde edilen bulguların değerlendirilmesi yapılmıştır. Çalışmanın niteliği istatistik ve tablo gösterimine uygun olmadığı için çalışma böylece bitirilmiştir. Sonuç bölümünden sonra çalışma boyunca yararlanılan kaynakların dökümü yapılmış ve kaynakça başlığı altında gösterilmiştir. Çalışmanın ileride akademik nitelikli ya da literatüre dayalı olarak yapılacak çalışmalara katkı sağlayacak niteliktedir. Ayrıca Milli Eğitim Bakanlığı'nın yeni bir müfredat oluşturma, eğitimin sosyal ve ekonomik problemlerinin belirlenmesi gibi eğitimle ilgili yapacağı düzenlemelere katkı sağlayacağını umuyoruz.
İmam Nevevi'nin Kırk Hadis adlı eserinde değerler eğitimi

İnsan sosyal bir varlıktır, tek başına yaşaması düşünülemez. Birlikte yaşamlarda, ortak yaşam kuralları olarak anılan ve her toplumda kendine yer bulan, bazen evrensel, bazen de halkın din ve kültürüne bağlı olarak meydana gelen ilke ve kurallara değer adı verilmektedir. İslam dininde değerler, genel olarak ahlaki değer olarak nitelendirilmekte olup, kaynağı ayet ve hadislerdeki emir ve yasaklara dayanmaktadır. Hadisler, toplum düzeninin oluşmasına yardımcı olacak şekilde sınıflandırılmıştır. Ana ilke ve kuralları oluşturan Hz. Peygamber'in hadisleri, ahlak alanında da kaynaklık teşkil etmiştir. İmam Nevevi'nin Kırk Hadis seçkisi, aynı zamanda birçok ahlaki değeri ihtiva etmesi açısından dikkat çekici bir eserdir. Değerler eğitimi açısından oldukça önem arz eden eserdeki hadisler, ahlaki değer olma yönünden ele alınmış, kazandırılması veya sakındırılması gereken ahlaki davranışlar olarak incelenmiştir. Çalışmamız üç bölümden oluşup, ilk bölümde değer, işlevleri, değer ve ahlak eğitimi üzerinde durulmuş, ikinci bölümde Nevevi'nin hayatı, eserleri ve Kırk Hadis eserinin önemi hakkında bilgiler verilmiş, üçüncü bölümde ise eserde geçen hadisler açıklanmaya ve değerler eğitimi açısından incelenmesine çalışılmıştır.
İlköğretim 7. sınıf vatandaşlık ve insan hakları eğitimi dersi özel amaçlarının gerçekleşebilirlik düzeyi

Günümüz dünyasında insan haklan konusu, bütün ülkelerin önemle üzerinde durduğu konulardan birisi haline gelmiştir. Çünkü; devletlerin gelişmişliği, insanlarına tanıdıkları haklar ile paralellik gösterir. Bu araştırına ile ülkemizde 7. sınıf Vatandaşlık ve İnsan Hakları Eğitimi dersinin özel amaçlarının ne derece gerçekleştiği ölçülmeye çalışılmıştır. Bunun için, ilköğretim okulları 8. sınıf öğrencileri ile bu dersin öğretmenlerinden anket aracı ile alan araştırması yapılmıştır. Yapılan araştırmalar sonunda 7. sınıf Vatandaşlık ve İnsan Hakları Eğitimi dersinin yüksek bir oranda gerçekleştirildiği gözlenmiştir. Fakat, bununla yanında, öğretmen ve öğrencilerin ders saatinin artırılması, programdaki bazı konulara ağırlık verilmesi veya bazı konuların kaldırılması vb. teklifleri olduğu gözlenmiştir. Sonuçta, öğretmen ve öğrencilerin ihtiyaçları göz önüne alınarak 7. sınıf Vatandaşlık ve insan Haklan Eğitimi dersi özel amaçlarında değişiklikler yapılması öngörülmüştür.
Taşımalı eğitim sistemi uygulamasının öğretmen görüşlerine göre incelenmesi

Bu araştırmada, Mardin ilinde bulunan ortaokullarda görev yapan öğretmenlerin, taşımalı eğitim sistemi uygulamalarında karşılaştıkları sorunlara ilişkin görüşleri incelenmiştir. Bu araştırma, karma modelli bir çalışmadır. Bu çalışmada nicel ve nitel araştırma metodu birlikte kullanılmıştır. Bu çalışmada karma modellerden ardışık yöntem kullanılmıştır. Araştırmada öncelikle nicel veriler toplanmış daha sonra daha zengin ve derin veri elde etmek için nitel araştırma metodu kullanılmıştır. Araştırmanın nicel kısmının evrenini 2014- 2015 eğitim ve öğretim yılında Kızıltepe ilçesinde bulunan 20 ortaokulda görev yapan 590 öğretmen oluşturmaktadır. Örneklemini ise, ilçe merkezindeki ortaokullar arasından rastgele yöntemle seçilen 20 ortaokulda görev yapan 428 öğretmen oluşturmaktadır. Nicel kısımda elde edilen verilerin SPSS paket programı ile analizi yapılmıştır. Verilerin analizinde; aritmetik ortalama ve standart sapmalar bulunmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Ülker (2009) tarafından, taşımalı ilköğretim uygulamasının genel durumunu değerlendirmek için geliştirilen 'Taşımalı İlköğretim Uygulamasının Genel Durumu Değerlendirilmesi Ölçeği' kullanılmıştır. Nitel veri toplamak için yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Nitel veriler görüşme yöntemiyle toplanmıştır. Görüşme verileri tek tek incelenmiş, ilgili görüşme ile ilgili notlarla birlikte değerlendirilmiş ve kodları çıkarılarak raporlaştırılmıştır. Yapılan analizlerde içerik analiz tekniği kullanılmıştır. İçerik analizinde kategorisel ve frekans analizi teknikleri kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, araştırmada taşımalı eğitim uygulamasının yeterliliğinin ele alındığı fiziki durum, taşıma durumu, yemek durumu ve eğitim-öğretim durumuna
Orta öğretimde piyasa uyumlu mesleki teknik eğitim : Uşak tekstil sektörü incelemesi

Özellikle son 35 yıldaki iletişim, ulaşım ve enformasyon teknolojilerinde meydana gelen gelişmeler ile önemli siyasal dönüm noktaları, önce finans piyasalarında daha sonra da reel sektörlerde görülmeye başlayan, zaman ve mekan kısıtlamalarını ortadan kaldıran yeni bir ekonomik dönem olan küresel rekabet dönemini getirmiştir. Bu keskin rekabette yer alabilmek, işletmelerin etkin ve verimli çalışabilmeleri ile mümkündür. Günümüzde işletmelerin etkin ve verimli çalışabilmeleri olmazsa olmaz bazı unsurlara bağlıdır. İşletmelerin verimli çalışabilmelerini engelleyen en önemli unsurlardan biri hiç şüphesiz kalifiye işgücü eksikliğidir. Bu eksikliği gidermede iyi bir mesleki teknik eğitim sistemi ve etkin yöntemlere ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışmada piyasa uyumlu mesleki teknik eğitim için, yöntem ve kaynak kullanımı ile taraflar arasındaki iletişimin önemi ortaöğretim bazında tartışılmıştır. Tartışmaya birincil veri sağlamak için Uşak ilinde öğrenci, öğretmen ve işveren kesimini içeren bir saha araştırması yapılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular Mann Whitney U testi ve çapraz tablo analizine tabi tutularak kesimlerin görüşler karşılaştırılmıştır. Tartışmada, Türk mesleki teknik eğitim sisteminin tarafları arasındaki uyum ve etkileşim seviyesinin, başarılı örneklere sahip diğer ülkelere göre daha düşük bir seviyede olduğu görülmektedir. Bu durumun mesleki teknik eğitimin performansı üzerinde olumsuz bir etkiye sahip olduğu düşünülmüştür. Bu olumsuzluğun giderilmesi için öneriler getirilmiştir.
Türk halk musikisinin musiki eğitimindeki yeri ve önemi

Bu araştırma, Cumhuriyetin ilanından günümüze kadar yapılmış olan musiki eğitimi uygulamalarında, programlarda, musiki ders kitaplarında ve şarkı dağarlarında THM'nin kullanımının, yerinin ve öneminin ortaya çıkarılması amacı ile yapılmıştır. Bu amaçla {öncelikle Cumhuriyet öncesi ve sonrası musiki eğitimi ve gelişimi incelenip, program ve nmsiki ders kitaplarında, THM ile ilgili veriler t ar anar ak, 1950 yılları sonrası musiki ders kitapları ve şarkı dağarlarının, türlere göre oranları yorumlanmıştır. Yapılan araştırmadaTHM'ne, programlarda çok az yer verildiği ve musiki eğitiminde amaçsız ve metodsuz olarak yanlış kullanıldığı görülmüştür. Sonuç olarak, ilgili kaynakların taranması ve verilerin değerlendirilmesi ile, THM'nin eğitimde kullanımının, bilimsel ve sanatsal özelliklerden yoksun olduğu ortaya çıkarılarak, önerilerde bulunulmuştur.
Eğitim, medya ve ideoloji: Eğitim kurumları reklamlarının göstergebilimsel incelemesi

Bu çalışmada, yazılı basında yer alan eğitim kurumları reklamları aracılığıyla eğitime ilişkin anlam ve rıza üretiminin nasıl gerçekleştirildiği ve eğitime yüklenmekistenen anlamın reklam metinleri üzerinden nasıl kurgulandığı ortaya konmaya çalışılmıştır. Bu amaçla eğitim kurumu reklam metinleri 'eğitimde fırsat eşitliği','eğitim hakkı', eğitimin metalaşması ve markalaşması gibi kavramlar bağlamında ele alınmıştır. Bu çerçevede yazılı basında en çok satan beş farklı gazetede yer alan eğitim kurumu reklamları analiz edilmiş, reklamlarda dayatılan egemen söylemin sözel ve görsel göstergelerle nasıl inşa edildiğine bakılmıştır. Eğitim kurumları reklamları aracılığıyla oluşturulmaya çalışılan, egemen ekonomik ve siyasal ideoloji ile aynıdoğrultudaki, eğitim tahayyülü ve bu yöndeki rıza imalatı, kullanılan göstergebilimsel yöntemle ortaya konmaya çalışılmıştır. İncelenen eğitim kurumları reklam metinlerinde, eğitimin bir meta olarak ele alındığı ve bu durumun reklamlarda kullanılan gösterge, mit ve söylemlerlemeşrulaştırıldığı gözlenmiştir. Araştırma bulgularına göre, egemen olan yapının, eğitim kurumları reklamları aracılığıyla eğitime dair anlam ve rıza ürettiği, böylece kurguladığıeğitim anlayışını empoze ederek eğitimi şekillendirdiği görülmüştür.
Türkiye'de bulunan eğitim çağındaki suriyeli mültecilerin eğitimi sorunu.

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'ye göç etmiş ve halen Van ilinde yaşamlarını sürdüren eğitim çağındaki Suriyeli mültecilerin yaşadıkları eğitim sorunlarını açığa çıkararak çözüm önerileri geliştirmektir. Nitel yöntemle yapılan bu çalışma, bir durum çalışmasıdır. Araştırmanın çalışma grubunu, Türkiye'ye göç etmiş ve halen Van ilinde yaşamlarını sürdüren eğitim çağındaki Suriyeli 13 (7 okula devam eden, 6 okula devam etmeyen) çocuk, 6 Suriyeli aile reisi, Van ilinde Suriyeli öğrencilerin öğrenim gördüğü okullardaki 8 öğretmen ve 5 okul müdürü, 2 il milli eğitim yöneticisi, il milli eğitimde görev yapan 7 maarif müfettişi, 1 sosyal yardımlaşma vakfı yöneticisi ve Van ilinde aktif olarak hizmet veren 4 sivil toplum kuruluşu (2 sendika, 2 yardım derneği) yöneticisi olmak üzere 46 kişi oluşturmaktadır Veriler yarı yapılandırılmış form kullanılarak yapılan görüşme tekniği ile elde edilmiştir. Araştırma verileri, içerik analizi yöntemi ile çözümlenmiştir. Çalışmada veriler, 3 ana kategori ve 13 alt tema halinde analiz edilmiştir. Araştırmada, Suriyeli ailelerin genel olarak barınma, beslenme, dil sorunu ve uyum sorunu yaşadıkları, bu sorunların çocuklarının eğitimini olumsuz yönde etkilediği, Van ilinde bulunan Suriyeli çocukların büyük bir bölümünün bu ve benzeri nedenlerle eğitimlerine devam etmediği ve bu yönde çeşitli talep ve beklentilerinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
1939'dan günümüze Milli Eğitim Şuralarında görsel sanatlar eğitimi ve uygulamaya yansımaları

Milli Eğitim Bakanlığı'nın ve Türk Milli Eğitim Sistemi'nin en yüksek danışma organı konumunda olan Milli Eğitim Şuraları, Türk Eğitim Tarihi içerisinde önemli bir yere sahiptir. Milli Eğitimle ilgili politikaların belirlenmesinde yol gösterici bir rol biçilmiş olan şuralarda alınan kararlar, tavsiye niteliğindedir. Bu nedenle de şuralarda alınan kararların uygulamaya birebir yansıması söz konusu olmadığı gibi, zaman zaman kararların tersine uygulamalar da olmuştur. Bu çalışmada, temel amaç olarak; ilki 1939 yılında, on dokuzuncusu ve sonuncusu ise 2014 yılında toplanan Milli Eğitim Şuralarında Görsel Sanatlar alanına yönelik olarak alınan kararlar ve bu kararların uygulamaya yansımaları araştırılmıştır. Bu temel amaç doğrultusunda, genel olarak şuraların Türkiye'nin eğitim politikalarını oluşturma süreçlerine etkileri, özel olarak da Görsel Sanatlar Eğitimi üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Bir durum çalışması olan bu çalışmada, öncelikle birincil kaynaklar olarak tüm şuralara ulaşılmış; tarihçesi, yapısı, işleyişi gibi tanımlayıcı bilgileri toplanmıştır. Sonra, Görsel sanatlar eğitimine yönelik olarak şuralardaki tüm yapılanma ve işleyiş irdelenmiştir. Yine temel amaç doğrultusunda, görsel sanatlar eğitimine yönelik olarak alınan kararların uygulamaya yansımalarını saptamak amacıyla ilgili kaynaklar taranmış ve karar-uygulama bağlamında incelenmiştir. Araştırmada elde edilen bulgulara göre; Şura komisyonlarında alınan kararlarda Görsel Sanatlar eğitiminin görüşülme oranlarının oldukça düşük olduğu, Şuralara çağrılan üyeler arasında sanat eğitimcisi sayılarının ise artan ve azalan oranlarla değişim gösterdikleri sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmanın temel amaçlarından biri olan Şura kararların uygulamaya yansımaları amacıyla yapılan inceleme sonunda ise, Görsel Sanatlar eğitiminin gelişimine ve sorunlarının çözümüne yönelik kararlar alındığı; bunların bir kısmının aynen, bir kısmının kısmen uygulamaya geçirildiği, bir kısmının ise uygulamaya aktarılmadığı/aktarılamadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Eğitimde drama ve Türk çocuklarının ritüel nitelikli oyunlarının eğitimde drama kullanımı

Eğitimde tiyatronun yöntem ve araçlarından yararlanarak dramatik bir ortamın yaratılması, doğaçlama oyunları kullanarak çocuğa veya gence doğrudan kanlım yoluyla öğrenebileceği, kendim geliştirebileceği bir ortamın sunulması dramatik eğitimin temelini oluşturur. 20. yüzyılın başlarında gelişmeye başlayan bu eğitim anlayışı, değişik yöntemlerin ve bu yöntemleri tanımlayan farklı kavramların ortaya çıkmasıyla zenginleşmiş, yaygınlaşmıştır. İngiltere ve Amerika'nın öncülük ettiği dramatik eğitim yöntemi, farklı ülkelerce kendi durumlarına uyarlanarak kullanılmıştır. Bu çalışmada dramatik eğitimin tarihsel süreci, belli başlı yöntemleri ve kavramları açıklayacak biçimde aktarılmaya çalışılmıştır. Bu yöntemler ve yaratıcıları şunlardır: Dramatik Yöntem -Harriet Finlay Johnson, Oyun Yolu -Caldwell Cook, Yaratıcı Oyunlar ve Oyun Yapımı -Winifred Ward, Çocuk Draması -Peter Slade ve Eğitimde Drama -Dorothy Heathcote. İkinci bölüm kültür kişilik ilişkisinin irdelenmesine ayrılmıştır. Çağdaş antropoloji ve psikoloji uzmanları kişiliği, bireyin kalıtsal özellikleriyle içinde yaşadığı toplumun kültürel yapısının bir ürünü olarak tanımlamaktadır. Bir bireyin davranışlarım, davranışlarının altında yatan nedenleri gerçekten anlayabilmek için, o bireyin içinde yetiştiği toplumun kültürel özelliklerini bilmek gerekir. Bir drama çalışmasından, içinde yer aldığı toplumun özelliklerine uygun olması, çocuk ve gençlere kendilerini ve içinde yaşadıktan toplumu daha iyi tanıyabilecekleri bir ortam sunması beklenmektedir. Bu hedeflere ulaşabilmek için kültür ve kişilik özelliklerinin tanınması ve bunlardan yararlanılması gereği ortadadır. Bu düşünceden hareketle, ikinci bölümde, kültür ve kişiliğin tanımlan yapılmış ve iki unsurun birbirini nasıl etkilediği araştırılmıştır. Üçüncü bölümde ise ilk olarak ritüeller ve bunların dramatik nitelikleri incelenmiştir. Ardından, Türkiye'de geliştirilebilecek çeşitli yöntemlerden bir tanesine malzeme olabileceği umuduyla ritüel nitelikli Türk çocuk oyunlarıirdelenmiştir. Bu oyunlar Çiğdem Adeti, Yağmur Ritüeli ve Ölüp-Dirilme ve Kız Kaçırma Oyunları olmak üzere üç başlık altoda toplanmış ve çeşitli yörelerde oynanan değişik biçimleriyle verilmiştir. Bize özgü; bizim toplumumuz, eğitimimiz ve kültürümüze uygun; bize has sorunların çözümü için geliştirilecek bir drama yönteminde, uygarlığın ürünlerinden olduğu kadar kendi geleneksel kültür ürünlerimizden de yararlanılmalıdır. Böylece hem kendimizi daha iyi tanır hem de geleneksel kültür ürünlerimizi çağdaş amaçlar doğrultusunda değerlendirebiliriz.
Lise sosyoloji ders kitaplarında iktidarlara göre ideolojik kurgular (1950-2012 arası karşılaştırmalı bir çözümleme)

Bu araştırmada 1950- 2012 arası yedi dönem halinde (1950-1960, 1960 -1971, 1971- 1980 1980 -1989, 1989 -1997, 1997 -2002, 2012 -2013) MGK kararları-bildirileri, iktidar partilerinin tüzükleri ve hükümet programlarındaki önceliklerinin neler olduğu ve bunların sosyoloji ders kitaplarına yansıma düzeyleri incelenmiş; böylece iktidarlara göre ders kitaplarındaki içeriğin/söylemin farklılaşıp farklılaşmadığı ve dönemler arası nasıl bir ortaklık veya farklılaşma olduğu gösterilmeye çalışılmıştır. Araştırma sonucunda dünyadaki gelişmelerin Türkiye'deki iktidarları, iktidarların söylemlerini etkilediği; iktidarların da kendi ideolojik yönelimlerini ders kitaplarına yansıttığı görülmüştür. Ders kitaplarının, Atatürkçülük, milliyetçilik, muhafazakarlık, laiklik, ötekileştirici ve militarist söylemleri büyük oranda benzeşirken özellikle din, İslam, kadın ve Osmanlı konularının farklı dönemlerde farklı tarzda aktarıldığı görülmektedir. En çok benzerlik darbe dönemlerinde (1960-1971-1980- 1997 arasında) iken en çok farklılaşma 1950- 60 ve 2002 sonrası dönemlerde görülmektedir. Daha genel bir çıkarım ise siyasi iktidarların makro gelişmelere ve kendi ideolojilerine uygun şekilde toplumu yeniden üretmek için ders kitaplarını araçsallaştırdığıdır.
Geleneksel aileden modern aileye geçiş sürecinde ailede din eğitimi anlayışındaki değişim

İnsanlık tarihi açısından son iki yüzyıl, başta aile kurumu olmak üzere, toplumsal değişimin hızlı yaşandığı zaman dilimi olarak nitelendirilmektedir. Bu dönemde, sanayileşme, kadının iş hayatına atılması, geniş aileden çekirdek aile tipine geçilmesine sebep olmuştur. Bu değişim, toplumun temelini oluşturan ailenin kuruluşu, yapısı, çeşitleri ve nitelikleri yanında, ailenin dini düşünce ve davranış biçimlerine de etki etmiştir. Bu etki, eğitime bakışı değiştirdiği gibi, ailenin çocuğuna verdiği din eğitiminde de gözle görülür farklılar ortaya çıkarmıştır. Bu farklılıklar, üç ana bölüm altında, sosyo-ekonomik sebeplerin ortaya çıkardığı toplumsal koşullar merkeze alınarak incelenmiştir. Birinci bölümde, çalışma konusuyla ilgili, gelenek, modernizm, aile, değişim ve sosyalleşme gibi temel kavramlar üzerinde durulmuştur. Yine aynı bölümde din eğitimi konusu, fonksiyonları, gerekliliği de ele alınmıştır. İkinci bölümde aile türleri ve İslam aile modeli hakkında bilgiler verilerek Türklerin İslamiyet'le tanışmasından günümüze aile yapısında meydana gelen değişmeler ele alınmaya çalışılmıştır. Ailenin değişimine etki eden modernizm, kadının iş hayatına katılımı ve medya gibi belli başlı unsurlara değinilmiştir. Son bölümde ise, ailede din eğitimi konusunda ailenin sorumluluğu ve hukuki temeli açıklandıktan sonra ailede dini hayat ve değişen din eğitimi anlayışı üzerinde durulmuştur. Ailenin gerek farklılaşan bu dini hayatı gerekse çocuğa verdiği din eğitimi anlayışındaki bu değişim, aile içi ve aile dışından kaynaklanan çeşitli sebepler üzerinden ortaya konulmaya çalışılmıştır. Kentleşme ve göç olgusuyla birlikte ailenin yeni yaşam alanlarında karşılaştığı güçlükleri aşmaya çalışması süreci ile çevre koşullarındaki değişimin, ailenin yaşam ve eğitim anlayışını değiştirmesi üzerinde durulmuştur. Sonuç bölümünde de İslami aile modeline dönüş adına yapılması gerekenlere dair yöntemler ve önerilere yer verilmiştir.
Çocuk ve suç: Marmara Bölgesi örneği

Günümüzde yaşanan en büyük sosyal sorunlardan birisi, göç ve kentleşme paralelinde suç oranlarındaki artışın, çocuk suçlular üzerindeki yansımasıdır. Çocuk suçluluğu her geçen gün artarken, hem sosyal yapının bozulmasına, hem de kültür çatışmasına neden olmaktadır. Çocuklar üzerinde aile ve sosyal çevre tarafından sürdürülen toplumsallaştırma işlevi başarılı bir şekilde tamamlanamamakta, göç, plansız kentleşme, gecekondulaşma, medya gibi faktörlerin olumsuz etkileri çocukların suça bulaşmasına neden olmaktadır. Bu tezin amacı, çocuk suçluluğuna yol açan toplumsal nedenleri, ekonomik, siyasal ve sosyolojik boyutlarıyla birlikte Marmara Bölgesi örneğinde ele alarak ortaya koymaya çalışmaktır. Bu amaçla, çocuk suçluluğuna yönelik bilimsel çalışmalar sosyolojik ve psikolojik açıdan ele alınarak teorik çerçeve oluşturulmuştur. Marmara Bölgesi'nin coğrafi konumu, sosyal ve ekonomik özellikleri, çocuk suçluluğuyla ilgili kurumlar yani sahanın genel özellikleri hakkında bilgi toplanmıştır. Suç şüphesi ile Marmara Bölgesi Çocuk Şube Müdürlüklerine getirilen 348 çocukla yapılan ankette; ailenin, göç ve kentleşmenin, işsizliğin ve eğitimin çocukların suça sürüklenmesinde önemli faktörler olduğu ortaya çıkmıştır. Kırdan kente göç edenlere yeterli sosyal ve ekonomik desteklerin sunulmamasından kaynaklanan sorunlar çocukları suça yöneltebilmektedir. Hızlı kentleşmeyle birlikte, işsizlik ve yoksulluk gibi sorunlar sonucunda artan ve çeşitlenen suçlara karşı suç oluştuktan sonra değil suç oluşmadan önce müdahale edilmelidir. Bu anlamda, uzun vadeli programlar ve politikalar geliştirilmeli özellikle kente yeni göç eden insanlar için destek ağları oluşturulmalıdır.