Kapalı mekanlarda insan ve çevresi

Giriş kısmında raporda işlenecek konular ana başlıklarıyla verilerek kapalı mekanın bir tanımlaması yapılmış, izlenecek yol ve yöntem ile sonuçta ulaşılmak istenen hedef belirlenmeye çalışılmıştır. Resim sanatı tarihinde 'kapalı mekanlarda insan ve çevresi' konusu farklı dönemlerde, farklı sanatçılar ile üslup ve akımlar da ele alınmıştır. Rönesanstan önceki dönemlerde resim daha çok dinsel konular ağırlıkta olmak üzere fresk ve mozaik gibi tekniklerle yapılmıştır. Rönesansla birlikte resim sanatında büyük gelişmeler olmuş; insan çevresi ve mekan ön plana çıkmıştır. Gözler yaşanan gerçek dünyaya çevrilmiş, mekan içinde insan ve günlük yaşantı gibi konular canlandırılarak resme hacim, gölge-ışık ve perspektif girmiştir. Bu gelişmelere örnek olarak Jan Van Eyck, Leonardo da Vinci ile Tiziano birer yapıtıyla örnek olarak verilmiştir. XVII. y. y. başlarında beliren Maniyerist sanatta genel özellikleriyle işlenmiş ve El Greco bir eseriyle örneklenmiştir. XVII. ve XVIII. y. y. arasındaki Barok dönemde resim sanatı bütün Avrupa ülkelerinde değişik uygulamalar göstermiştir. Barok döneme Vermeer ve Rembrandt bir eseriyle örnek olarak verilmiştir. Sanayii ve teknolojinin gelişmesiyle başlayan uzmanlaşma, iş bölümü ve burjuva sınıfının etkin bir güç elde etmeye baş laması: yeni fikir ve anlayışların ön plana çıkmasını sağlamıştır. Fotoğrafın bulunuşuyla resim sanatında yeni bir dönem başlamıştır. Bu sanat göz duyarlılığına ve anlık izlenime dayanan empresyonizmdir. İnsan ve çevresini kapalı mekanda ele alan ve Neo emperyonistlerden olan Lautrec, 'Moulin Rouge'da' adlı yapıtıyla örneklenmiştir. Resim sanatında Kübizmle gerçek bir devrim yaşanmış, resme dördüncü boyutu getirilmiştir. Kübizm iki ayrı dönem yaşayan ve en güçlü temsilcisi olan Picasso ile örneklendirilmiştir. Daha sonra Fovizm'in genel özellikleri açıklanarak Matisse bir eseriyle örnek olarak verilmiştir. Beckmann ve Ekpresyonistlerden Kirchner birer yapıtıyla örneklenerek, genel özellikleriyle açıklanmaya çalışılmıştır. İkinci dünya savaşından sonraki dönemden de Bacon ve pop sanatçılardan Hamilton birer eseriyle incelenmiştir. II. Bölümde mekan, insan ve çevre kavramsal olarakbirdelenmeye çalışılmıştır. Kapalı mekanın insan yaşamındaki önemine değinilerek, insanın yaşamını korumak için duyduğu gereksinim sonucu oluştuğu vurgulanmıştır. Yaşam içinde daha sonra başka işlevler kazanarak gelişme göstermesine değinilmiştir. İnsanın mekanı özümleyişi ve değerlendirişine değinilmiştir. III. Bölümde, mekan ve insan konusu; insanların mekanlar, mekanların insanlar üzerine etkisi de toplumsal çevre ve gelişmeyle ilişkilendirilmiştir. İnsanların mekanları belirlemesinde ideolojik, etik, dinsel ve ekonomik gibi nedenlerin önemine değinilmiş, toplumsal sınıfların yapısına göre verilmeye çalışılmıştır. IV. Bölümde resimlerin incelenmesine çalışılmış, kavramsal olarak ele alınan olgular uygulamaya dönüştürülerek plastik bir dil oluşturulmaya çalışılmıştır. Tuval üzerine yağlı boya ile resme dönüştürülen çalışmalarda çevreden edinilen izlenimler dışavurumcu ve renkçi bir anlayışla verilmeye çalışılmıştır. Sonuçta, bu çalışmada elde edilen veriler bir araya toplanılmış ve resim sanatının, insanın doğal ve toplumsal çevresiyle ilişkisini belirlemede ve bağ kurmada bir araç olduğu vurgulanmıştır. Plastik öğeler ise bu ilişkiyi kurmada yararlanılan olanaklar olarak belirlenmiştir. İnsanın yaşamı, yani pratiği sonucunda plastik öğelerle yeni bir gerçeklik durumu oluşturulmuş, bu oluşumda diyalektik bir sürecin bitiminde olduğu vurgulanmaya çalışılmıştır.