turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
10-13 yaş grubu öğrencilerinde desen eğitimin görsel sanatlar dersinde kullanımı

Bir Görsel Sanatlar Öğretmeni olarak sanat eğitiminin temeli olan desene ortaokul görsel sanatlar derslerinde yeterince yer verilmediğini sanat eğitiminin yetersiz ve eksik kaldığı ve hatta çocuğun algı seviyesine indirgenerek daha alt yaş gruplarında da kullanılması gerektiğini düşünüyorum. Her yaş grubunun algı seviyesi farklı olmakla birlikte eğitildikçe gerçeği daha iyi algıladıklarını deneyimledim. Araştırmanın amacı, desen eğitiminin çocuğun sanatsal gelişimindeki etkisini ortaya koymak ve çocuğun nesne ve figürlerin hem kendi içinde hem de birbirleriyle olan orantılarını doğru biçimde çizebilir duruma gelmesini ve bununla birlikte bilinçli tasarımlar yapabilerek yaratıcı düşüncelerini rahatlıkla ortaya koyabilmelerini sağlamaktır. Bu etkinlikte bir nitel araştırma yöntemi olan eylem araştırması kullanılmıştır. Bu araştırmada öğrenenler bir özel okulun 10 kişiden oluşan 6. Sınıf öğrencileridir. Bu etkinlik altı hafta sürmüştür. Altı hafta boyunca öğrencilere desenin tanımı, tarihçesi, çeşitleri ve desenin ölçütleriyle ilgili bilgi verilmiştir. Etkinlikte öğrenci günlüğü, haftalık ders değerlendirme formu, alan günlükleri, program değerlendirme formu ve görüşme ile veriler toplanmıştır. Ayrıca; öğrencilerin uygulama öncesi, uygulama sırası ve uygulama sonrası yaptıkları resimler karşılaştırılmıştır. Araştırma sonucunda genel olarak öğrenenlerin gelişme gösterdikleri saptanmıştır. Sanatsal açıdan gelişme kaydettikleri gözlemlenmiştir. Desen etkinliğinin öğrencilerin gerçeği olduğu gibi taklit edebilme, nesneleri ve figürleri mekanla ilişkilendirebilme yetilerinin geliştiği görülmüştür.
Türk resminde 1930-1970 tarihlerinde yapılan sanat tartışmaları ve tartışmaların odağındaki sanatçı: Bedri Rahmi Eyüboğlu.

1920'lerle birlikte başlayan ve günümüze değin süren ulusal sanattartışmaları, dönemin ulusal kültür politikasının bir parçasıdır. Bu politikaylabirlikte, ulusal bir sanat yaratma çabalarında dönemin hükümeti, aydınları ve sanatçıları birbirinden farklı görüşler sergiler. Ulusal bir sanat inşaa etme isteğiyle bir dizi uygulama yapan devletin bu amaçlar doğrultusunda sergilerdüzenlenmesini sağlaması, , dönemin sanat ortamını canlandırmasının yanı sıra yoğun bir eleştiri ve tartışma ortamı da yaratır. Kurtuluş Savaşı'nın ve Cumhuriyet devrimlerinin görselleştirilerek halka benimsetilmesi ve bir belge niteliğinde bunların gelecek nesillere aktarılmasıözellikle devlet için temel amaçtır ve modernist sanat etkileriyle yapılan resimlerde konunun ulusal olması son derece önemlidir. Aynı görüşü paylaşanveya paylaşmayan pek çok aydın ve sanatçı dönemin kültür-sanattartışmalarında saflarını almaya başlayınca tartışmalar da katmerlenir. Özellikle 1930- 1970 tarihleri, tartışmaların yoğun olarak yaşandığı bir dönemdir. Ortak tutkuları; millete sanatın ne olduğunu anlatmak ve Türk resim sanatının ulaştığı noktayı göstermek olan sanatçıların birbirlerinden ayrıolduklarını düşündükleri noktalardaki tartışmalarına dönemin aydınları vebürokratlarından da olumlu/olumsuz eleştiriler eklenir ve hararetli tartışmalaryaşanır. Bedri Rahmi Eyüboğlu, söz konusu tartışmaların pek çoğunun odağındayeralan bir sanatçı olarak Çağdaş Türk Resmi'nin oluşumunda ayrı bir öneme sahip olur.
Öğretmen adaylarının sanat eğitimi öz-yeterliklerinin araştırılması

Sanat eğitimi, modern eğitim programlarının önemli bir parçasıdır. Sanat ve sanat eğitimi insanoğlunun var oluşundan günümüze kadar sürekli gelişerek devamlılığını sürdürmüştür. Sanat, insan yaşamının her anında karşısına çıkmaktadır. Bundan dolayı sanat ve sanat eğitimi insanlar için vazgeçilmez bir yaşam gereksinimlerinden biri haline gelmiştir. Bireylere haz veren sanat, yaşadığımız topluma da ruhsal ve duygusal haz ve mutluluk vermektedir. Öğretmen adaylarının, önemli ölçüde soyut bilgilerden oluşan sanat eğitimi konuları ve bunların öğretimi ile ilgili öz-yeterlik algılarının bilinmesi eksik yönlerinin tamamlanması ve geliştirilmesi için önemlidir. Bu çalışmanın amacı, öğretmen adaylarının sanat eğitimine yönelik öz-yeterlik algılarını belirlemektir. Bu amaç doğrultusunda geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı geliştirilmiştir. Geçerlik çalışmasında açıklayıcı faktör analizi yapılarak yapı ve içerik geçerliği, güvenirlik çalışmasında ise güvenirlik katsayılarına bakılarak ulusal ve uluslararası düzeyde kullanılabilecek bir ölçme aracı geliştirmek amaçlanmıştır. Araştırmanın amacını gerçekleştirmek için öğretmen adaylarının öz-yeterliklerinin cinsiyet, lise türü ve üniversiteler arasındaki ilişki gibi değişkenler açısından incelenmiştir. Araştırmada betimsel yöntemlerden alan taraması tipi araştırma modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini 89'u kadın ve 48'i erkek olmak üzere toplam 137 resim-iş öğretmen adayları oluşturmaktadır. Öğretmen adaylarının sanat eğitimine yönelik öz-yeterlik algılarını ölçmeyi amaçlayan ve araştırmacı tarafından geliştirilen Görsel Sanatlar Eğitimi Öz-Yeterlik Ölçeği ölçme aracı olarak uygulanmıştır. Ölçme araçlarının geçerlik ve güvenirlik için yapı geçerliliği ve madde analizleri yapılmış, ölçeklerin birbirleriyle ve bağımsız değişkenlerle olan ilişkisini incelemek amacıyla t-testi, tek yönlü varyans analizi, Kruskal Wallis-H ve Mann Whitney U testleri kullanılmıştır. Demografik özellikleri betimlemek amacıyla da cinsiyet, alanlarına yönelik yayınları ne sıklıkla takip ettikleri ve mezun olunan lise türü gibi bağımsız değişkenlerin dağılımları incelenmiştir. Araştırma sonunda geliştirilen ölçekte birinci alt problem olan öğretmen adaylarının öz-yeterlik puanlarında cinsiyete göre anlamlı bir farklılık olmadığı bulunmuştur. İkinci alt problem olan öğretmen adaylarının görsel sanatlar eğitimine yönelik öz-yeterlik düzeyleri mezun oldukları liseye göre de anlamlı bir farklılık göstermiştir. Üçüncü alt problemde belirtilen görsel sanatlar öğretmen adaylarının sanat eğitiminde öz-yeterlikleri üniversitelere göre anlamlı farklılık göstermiştir.
Heykel sanatında biçimsel özellikler bakımından grafik dilin kullanılması

XIX. ve XX. yüzyıllarda gelişen teknoloji, ilerleyen bilim, değişen toplumsal ve siyasal düzenler, olgular, savaşlar, keşifler gibi sanata yön veren, sanatçının bakış açısında farklılık yaratan olaylarla birlikte sanatın tanımı ve boyutları değişmiştir. Ortaya çıkan farklı akımlar, yaklaşımlar sanatçıdan sanat nesnesine ve sanat malzemesine kadar büyük değişimlere sebep olmuştur. Bu değişimlerle birlikte sanat nesnesinin malzemesindeki kısıtlılık çağımızda yerini büyük bir çeşitliliğe bırakmış ve bununla birlikte sanatçının düşüncesinde ve yapıtındaki kısıtlayıcı etkiler ortadan kalkmıştır. Sanattaki sınırsızlık düşüncesiyle birlikte disiplinler arası etkileşimin gücü artmış, iç içe geçerek yeni türler, farklı yaklaşımlar ortaya çıkmaya başlamıştır. Disiplinlerarası yaklaşımlar, disiplinlerin sınırlarının farklı ölçülerde çizimlerine göre türlere ayrılmıştır. Bu türlerden biri olan çapraz disipliner kavramı, iki farklı disiplinin birbiriyle belli oranda etkileşimini kapsayan ve bir disiplinin kendine ait yöntemlerinin diğer bir disiplinde kullanılması sağlayan bir yaklaşım olarak önem arz etmekte fakat bu terimin plastik sanatlarda kullanımına pek rastlanmamaktadır. Buradan yola çıkarak araştırmanın konusunu sanatta çapraz disipliner yaklaşıma örnek olabilecek iki disiplinin etkileşimi oluşturmakta, heykel sanatının biçimsel özellikleri, grafik tasarımın perspektifinden bakılarak şekillendirilmektedir. Bu doğrultuda grafik dili oluşturan temel unsurlar bulunup heykel alanına biçimsel özellikleri bakımından yöntem olarak aktarılmaktadır. Yapılan araştırmaların sonucunda yurt dışında son on yılı kapsayan süreçte ortaya çıkan 'graphic sculpture', grafik heykel olarak isimlendirilen çalışmalar, heykel alanında grafik dilin çapraz disipliner yaklaşım çerçevesinde kullanımını kanıtlamada örnek olarak gösterilmekte ve bu etkileşimi tetikleyen, sanat tarihinde yerini alan belli başlı sanat hareketlerine değinilmektedir.
Barok ve Rokoko Dönemlerinin modaya etkileri

20. yüzyılın başından itibaren moda kavramını oluşturan unsurlar, geçmişş dönemlerin moda etkilerini yansıtmaktadır. Gelişen teknoloji ile geçmişş dönemlerin zorlukları ortadan kalkmış ve insanlar ihtiyaçları olan her şeye daha kolay kavuşur olmuştur. Bu ihtiyaçların başında da kıyafet ve aksesuar gelmektedir. Daha önceleri ilk insanlar örtünme içgüdüsü ile hayvanların soyulmuş derilerinden kıyafet yapsalar da, sonralı bu örtünme içgüdüsü, güzel görünmeye ve dikkat çekmek için giyinmeye dönüşmüştür. Moda kavramı günümüze kadar birçok dönemden geçmişş ve bugünkü halini almıştır. 16. ve 18. yüzyıl Barok ve Rokoko Dönemlerindeki ihtişam ve görkemi birçok modacı günümüze kadar getirmiş ve o dönemlerin parlayan ışıltısını günümüzde de göstermişlerdir. Bu çalışma; ilk insandan itibaren, Barok ve Rokoko Dönemlerinin günümüz modasına katmış olduğu etkileri, bırakmış oldukları mimari eserleri ve sanat akımlarını anlatmaktadır. Modacıların, insanlar ve tarih üzerindeki etkileri göz önüne alınarak, günümüze dek olan süreç ele alınmış ve araştırmaya bu yönde devam edilmiştir.
Georges Bataille's notion of transgression: The question of a possible experience concerning art and philosophy

GEORGE BATAILLE'IN İHLAL KAVRAMI: SANAT VE FELSEFE AÇISINDAN OLANAKLI BİR DENEY SORUSU Mehmet Şiray Grafik Tasarım Bölümü Yüksek Lisans Tez Yöneticisi: Yard. Doç. Dr. Lewis Keir Johnson May, 2000 Bu çalışmada George Bataille'ın ihlal kavramının çözümlenmesi amaçlanıyor. Bu açıdan bakıldığında; genel ekonomi, egemen operasyonu, iç deney, olanaksız, mit' in yokluğu, kutsal gibi Bataille söyleminin kavramları yapısallcılık sonrası bazı metinler ışığında inceleme altına alınır. Ek olarak bu çalışma ihlal kavramını içeriden dışarıya doğru bir pasaj olarak okuma eğilimindedir. Bu amaçla Bataille'ın ihlal kavramının kendisini ihlal ettiği gösterilmeye çalışılır. George Bataille'ın ve Andre Breton'un tartışmaları üzerinden gerçeküstücülüğün, yapısallcılık sonrası metinler dolayımıyla da ihlal kavramının kendisinin bu tezde bir araya getirilmesi amaçlanmaktadır. Son tahlilde bu tez çalışması temsil sorununu göz önünde bulundurarak, felsefe ve sanat açısından ihlal söylemini irdeler.
Makine halısı desen üretiminde tasarımcı rolü ve karşılaşılan sorunlar

İnsanoğlu yeryüzünde yaşamını hep bir arayış içerisinde geçirmiş ve hayal dünyasındakini gerçekleştirme adına çaba göstermiştir. Bu çaba da soyut olanı somut hale getiren ''tasarım'' kavramının doğmasına vesile olmuş ve ''tasarımcı'' kimliğini var etmiştir. Tasarımı ilke ve öğeleri doğrultusunda estetik bir dil ile harmanlayan tasarımcı günümüze kadar farklı alanlara yönelik tasarımlar yapmıştır. Bu bakımdan tasarımcının makine halıcılığında edindiği yer göz önüne alındığında ''Makine Halıcılığı Desen Üretiminde Tasarımcının Rolü ve Karşılaşılan Sorunlar başlığı altında araştırma konusu belirlenmiştir. Çalışmada Gaziantep bölgesinin günümüzde Türkiye'yi dünyada makine halıcılığında zirveye taşıması konusunda tasarımcı rolünün araştırılması ön plandadır. Gaziantep'te dokumacılığın yerini makine halıcılığına bırakış sürecinde tasarımcıların öneminin vurgulanması ve tasarım kısmından üretime kadar geçişte yaşadıkları sorunların araştırılması amaçlanmıştır. Bu sorunlar anket yöntemiyle belirlenerek bazı makine halısı fabrikalarının tasarım bölümünde çalışan tasarımcılara yöneltilmiştir. Soruna yönelik hazırlanan ankette tasarımcıların sorulara verdikleri cevaplar esas alınarak anket analizlerinden elde edilen verilere göre açıklamalar yapılmıştır.
21. yüzyıl Türkiyesi'nde görsel iletişim tasarımı eğitimi: Gelişmiş iletişim teknolojileri çağında, Türkiye'deki grafik tasarımı eğitiminin geleceğine ilişkin bir model önerisi

Grafik tasarım, bir kuruma, bir ürüne ya da bir düşünceye ait bir bilgiyi, başka insanlara iletmek üzere, yazı, resim, renk gibi elemanlar kullanarak, görsel mesaja dönüştürme işidir. Yirminci Yüzyılın sonlarında, grafik tasarım mesleği hakkındaki düşüncelerimizi etkileyen, şaşırtıcı değişimlere tanık olduk. Medya teknolojisi ve bilgilendirme ekonomisi alanlarındaki gelişmeler, görsel iletişim tasarımı eğitimini ve mesleğini derinden etkiledi. Artık grafik tasarım yerine görsel iletişim tasarımı deyimi kullanılıyor. Grafik Tasarımın içeriğine, zaman, mekan, ses, hareket ve etkileşim unsurları eklendi. Dünyada, bu değişime uygun olarak grafik tasarım eğitim programlan yemden yapılandırılıyor. Köklü bir hat sanatı geleneğine sahip olan Türkiyesi'nde, 1928 yılında Arap Alfabesinin yerini Latin Alfabesi aldı. Cumhuriyet Türkiye'de gerçekleşen toplumsal ve ekonomik reformlar, grafik tasarıma ivme kazandırdı ve 1927'de grafik tasarım eğitimi başladı. Bugün ülkemizde birçok üniversitede grafik tasarım eğitimi veriliyor. Grafik tasarım eğitimimiz, gelişmiş iletişim teknolojilerinin ve bilgisayarın grafik tasarım mesleğinde yol açtığı değişime uyum sağlamaya çalışıyor. Kredili ve sömestrli sisteme geçme hazırlıklarıyla birlikte, grafik tasarım eğitimi programları yeniden yapılandırılıyor. Profesyonel tasarımcıların eğitime katıldıkları MSÜGSF Grafik Bölümü'nde uygulanan program geleneksel usta-çırak eğitimi sistemine dayanıyor. Bu yöntem geliştirilerek, 'Proje Ağırlıklı Atölye Modeline geçiliyor. Bu modelle öğrencilerin hem mesleki gelişmeleri sağlanması planlanıyor, hem de, 21. Yüzyılın gerektirdiği, kültürlü, sadece uygulayan değil düşünen, karar veren ve yöneten tasarımcı yetiştirmek hedefleniyor. Tez, grafik tasarım alanındaki değişimi araştırıyor ve geliştirilmiş bir eğitim modeli öneriyor.
Seramik sanatında tekniğe bağlı çeşitlilikler

Seramik, ilkel insanın kap gereksinimi ile ortaya çıkmıştır. Önceleri, şekillendirilip güneşte kurutulan toprak kaplar, ateşin bulunmasıyla pişirilmiş, giderek gelişen uygulama yöntemleriyle zenginleşerek sanatçıların dikkatini çekmiş ve zamanla sanat boyutunu da içermeye başlayarak plastik sanatlar içinde yerini almıştır. Günümüzde, son derece özgün sanat yapıtlarının üretildiği seramiğin, şekillendirme, dekor, sırlama, pişirim gibi oluşturma aşamaları, seramik sanatçısına birçok ifade çeşitliliğimde birlikte getirmektedir. Çağdaş seramik sanatında öne çıkan sanatçıların, seramiğin teknolojisini iyi tanıyıp, sağladığı ifade imkanlarını, kişisel tecrübeler ile yorumlayarak, usluplaşan ürünler verme yoluna gittiklerini görmekteyiz.
Cam ve metal malzemelerin seramik sanatında kullanılması

Araştırmanın genel amacı seramik sanatında cam ve metal malzemelerin kullanılmasını incelemektir. Günümüzde değişen sanat anlayışı ile birlikte farklı malzemelerin sanat yapıtlarına dahil olması, seramik sanatını da etkilemiştir. Klasik çanak çömlek anlayışının dışında çağdaş seramik sanatı içerisinde ortaya çıkan yapıtlar bugün yeni bir anlatım dili oluşturmaktadır. Disiplinler arası çalışmaların yaygınlaşması ile birlikte daha özgür bir üretim alanı bulan seramik sanatçıları başta cam ve metal olmak üzere birçok malzemeyi yapıtlarında kullanmaya başlamışlardır. Bu çalışma cam ve metal malzemelerin seramik sanatına olan katkılarını ve seramik sanatçılarının farklı malzeme kullanma-kullanmama amaçlarını tespit etmeye yönelik görüşme yönteminin uygulandığı nitel bir alan araştırmasıdır. Araştırma amacına yönelik olarak üç adet görüşme formu ve tema listesi geliştirilmiştir. Bu görüşme formları yapıtlarında cam, metal malzeme kullanan ve farklı malzeme kullanmayan on akademisyen-seramik sanatçısına birebir görüşme yöntemi ile uygulanmıştır. Uygulama sonrası elde edilen veriler tema listesine dönüştürülmüş ve buna göre kodlanmıştır. Kodlama listesi sonrasında elde edilen veriler bulgular olarak sunulmuştur. Buna bağlı olarak; Seramiğin heykel ile karıştırılma olasılığı ve sınırlarını korumak istemesi sonucunda klasik anlayışta yapıtlar ortaya koymaya devam eden sanatçıların yanı sıra kullandıkları farklı malzemeler ile seramik sanatına yeni bir bakış açısı getiren sanatçılar arasında farklı görüşler bulunmaktadır. Çok geniş bir kullanım alanı olan seramik birçok disiplini bir arada bulundurmaktadır. Plastikliği en yüksek malzemelerden biri olan kil ile çalışma fırsatı veren seramik sanatında kullanılan farklı malzemeler kullanım şekline, oranına ve sanatçının isteğine göre forma olumlu veya olumsuz bir katkı sağlamaktadır. Araştırmanın sonucu olarak, görüşmelerden elde edilen veriler farklı malzeme kullanan sanatçıların seramiğe yeni bir bakış açısı kazandırmak, disiplinler arası yaklaşımda yapıtlar ortaya koymak, klasik anlayışın dışında eserler üretmek olduğunu göstermektedir. Ayrıca bu bulgular doğrultusunda seramik sanatında farklı malzeme kullanımına ve ileride yapılabilecek çalışmalara ilişkin öneriler sunulmuştur.
Bizans sanatında doğum sahnelerinin ikonografik çözümlenmesi

Bu tezde İsa başta olmak üzere, Meryem, Vaftizci Yahya ve bazı aziz ve peygamberlerler ile Hıristiyanlar tarafından kutsal kabul edilen kişilerin doğum sahneleri tespit edilebilen bir grup eser üzerinden kompozisyon özellikleri ve ikonografik bağlamda ele alınmıştır. Doğum sahneleri kilise duvarları başta olmak üzere çeşitli litürjik eşya, el yazması ve küçük el sanatı ürünleri üzerinde farklı tekniklere işlenmiştir. Geniş bir yelpazede tasvir alanı bulan sahnelerden en fazla resmedilen İsa'nın doğumudur. İkonografik içerik olarak farklı hikayelerin anlatıldığı sahneler kompozisyon şeması olarak birbiriyle benzer bir görünümdedir. Tez çalışmasında öncelikle Bizans toplumunda kadının sosyal yeri, hakları ve evlilik kavramı üzerinde durulmuştur. Ardından annelik, çocuk sahibi olmanın önemi ve doğum öncesi ve sonrası gelenekleri ile muskalar gibi farklı uygulamalar ve adetler anlatılmıştır. Bir katalog çalışmasıyla sınıflandırılan sahneler değerlendirme bölümünde ikonografik olarak kendi içlerinde, kompozisyon ve üslup bağlamında genel bir değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Çalışmanın sonucunda 4. yüzyılın başlarından itibaren Bizans sanatında yer bulmaya başlayan doğum ikonografisinin Kanonik ve Apokrif İnciller'de anlatılanlarla uyumlu olduğu ve hem ikonografik hem de üslup anlamındaki bazı unsurların kökeninin Antik dönem örneklerine kadar gittiği anlaşılmıştır.
Heykel'de madde-mekan-hacim kavramları

Heykel'de Madde, Mekan, Hacim Kavranılan' konulu çalışmada, bu kavramlar tek tek irdelenmeye başlanmadan önce, heykelin tanımı yapılmış; Heykelde tasarım konusu açıklanmıştır. Daha sonra Heykel, Madde, Mekan ve Hacim ilişkileri irdelenmiştir. En son bolümde ise Heykel sanatı tarihinden örnekler seçilip; mekan, madde, hacim anlayışları incelenmiştir. Bu çalışmada I, EL, HL Bölümlerde konuya paralel olarak teorik alt yapı oluşturulmuş daha sonra heykeller anlatılmıştır. Heykel'in tarihi gelişimi kullandıkları madde ve yer aldıkları mekanlar içinde irdelenmeye çalışılmıştır. İlkel çağlardan, 19. Yüzyıla kadar geleneksel olan madde, mekan ve hacim kavramları değişikliğe uğramıştır. Mekan anlayışı tekil'den çoğula dönüşmüştür. Heykel, kapalı formlardan, açık formlara dönüşüp kendi mekanıyla bütünleşme yolunu bulmuştur. Gelişen teknoloji ile kullanılan maddelerde değişikliğe uğramış ve yelpaze genişlemiştir. Sanat tarihinde 20. Yüzyılın başlarında sanatçılar doğayı soyutlamaya başlamışlardır. Sanat eserlerinde, artık eskiden olduğu gibi doğa, gerçekçi biçimde yansıtılmamış, soyutlamacı bir yaklaşımla ele alınarak işlenmeye başlamıştır. Kullanılan maddelerin sınır tanımazlığı somuttan soyuta geçen heykel sanatında yeni şekillerin, renklerin, çizgilerin ön plana çıkmasını sağlamıştır. Böylece heykel sanatı bir renk, bir hareket, bir ritm ve dinamizm kazanmış olur.
6-8 yaş çocuklarda genel kültür eğitimi bağlamında oyun tasarımı

Oyun, çocuğun deneyimleyerek, kendi kendine ve yaşıtlarıyla birlikte uyum içerisinde öğrenmesini sağlayan, eğlenme amacı olan, kuralları belirlenmiş ya da kendiliğinden gelişen, tüm duyguları içinde barındıran davranışlardan oluşan bir etkinliktir. Hatta oyun, çocuğun yaşamında kullanabileceği bilgi ve becerileri eğlenerek öğrenebileceği bir alandır. Oyun çocuk için eğlenceli bir etkinlik olduğundan, onun ruhsal doyuma ulaşmasına katkı sağladığı gibi iletişim becerilerini kullanarak da özgüvenli olma, yardımlaşma ve dayanışma gibi değerleri öğrenmesine de yardımcı olur. Oyun çocuğun hayal gücünü, yaratıcılığını geliştirir, insan ilişkilerini, yardımlaşma etkileşimini arttırır. Kısacası oyun, çocuğun kendisini en iyi biçimde ifade edebildiği eğitim yöntemlerinden biridir denilebilir. Bu araştırmada Türk bilim insanları ele alınmaktadır. Türk bilim insanlarının ele alınmasının sebebi ise; çocukların bilim insanlarımıza dair çok fazla bilgiyi bilmiyor hatta onları tanımıyor olmalarıdır. Yapılan araştırmalar ve gözlemler sonucunda çocuklar yazılı ve sosyal mecralarda öğrenmiş oldukları bilgilere göre Einstein, Pisagor, Newton gibi yabancı bilim insanları hakkında daha fazla bilgiye sahiptirler. Ancak aynı mecralarda İbni Sina, Harezmi, Ali Kuşçu gibi Türk bilim insanlarını anlatan, onların hayatlarına yer veren bilgilere çok fazla rastlanmamaktadır. Bu durum da Türk bilim insanlarımızın geri plana atılmış olması ve dolayısıyla Türk bilim insanlarının çocuklar arasında tanınırlılıklarının az olması sorununu doğurmaktadır. Bilim ve teknoloji tarihi öğretiminde de yine aynı şekilde yabancı bilim insanları tanıtılıp, onlar rol model olarak gösterilmektedir. Tarihi kaynaklar incelendiğinde bilim ve teknolojinin temellerini Türk bilim insanlarının atmış olduklarını görmekteyiz. Ancak Türklerin bilim ve teknoloji mirasına katkıları konusunda yeterli bilgiler bulunmamaktadır. Bu sebeple Türk bilim insanlarının çocuklara tanıtılması ve gelecek kuşaklara aktarılması için zemin hazırlanılması gerekmektedir. Bunların sağlanması için de yapılan literatür taramaları, incelenen makale, dergi, kitap, internet bilgileri bir araya getirilerek, sınırlanan yaş aralığının hangi tür oyunları tercih ettiği araştırılarak günümüzün en önemli eğitim materyallerinden biri olan oyun tasarımı ortaya çıkarılmıştır. Bu sayede Türk bilim insanlarının çocuklar arasında tanınırlılığı artacak ve çocuklar konu ile ilgili bilgi sahibi olabileceklerdir.
Türk sinema afişlerinin tasarım ilkeleri açısından incelenmesi: Yeşilçam dönemi

Bu araştırma, Türk sinemasına ait 100 afişin, tasarım ilkeleri açısından incelenmesini içermektedir. Afiş tasarımı geniş bir yelpazeyi kapsadığı için bu çalışma Yeşilçam Dönemine ait 100 film afişi ile sınırlandırılmıştır. Araştırmanın bütünlüğünü oluşturması açısından görsel yapı ve içerik unsurları yönünden de değerlendirmelere yer verilmiştir. Bu araştırmanın sonucunda elde edilen bulgular ve yapılan analizler sonucunda ulaşılan sonuçlar şunlardır: İmgesel yapıdaki teknik açısından incelenen afişlerde incelenen dönemin başında illüstrasyon tekniğinin yoğunlukta olduğu, ortasında doğru karma tekniğe yönelindiği dönemin sonuna doğru ise fotoğraf tekniğinin kullanıldığı afişlerin yoğunlaştığı tespit edilmiştir. göstermektedir. İncelenen afişlerde ilkelerden sağlanma düzeyi en yüksek vurgu olurken, en düşük ilke ise zıtlıktır. Görsel yapı ve içerik unsurları bakımından da incelen afişlerde içerik unsurlarının gücünün en yüksek mesaj imge bütünlüğü olurken en zayıf unsur ise cinsellik vurgusu olmuştur.