turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bir hikaye anlatım dili olarak etkileşimli grafik roman

Hikaye anlatıcılığında 1900'lü yılların başlarından itibaren kullanılan çizgi romanlar günümüzde Amerikan sinema sektörünün desteğiyle farklı bir boyuta taşınmış ve buna bağlı olarak okuyucu kitlesinde gözle görülür bir artış olmuştur. Belirli panellerle görsel olarak hikaye anlatımını destekleyen çizgi romanlar, panellerin anlatıma göre boyut ve şekil değiştirmesi sebebiyle sinemada kullanılan ekran boyutlandırmasından farklı özellikler göstermektedir ve anlatıyı daha çeşitli kompozisyonlarda izlememize de olanak sağlamaktadır. Grafik romanlar yapısall olarak çizgi romanlara göre çok farklılık göstermese de anlatım biçimi çizgi romanlardan farklıdır. Grafik romanların da piyasaya girmesinden sonra çizgi romanlardan ayrı anılmaya başlamıştır. Bu ayrım hikayenin uzunluğu, zaman akışı v. b. unsurlarla birlikte sağlanmıştır. Her geçen gün teknolojinin sunduğu olanaklara uyum sağlayamayan disiplinler kaybolmaya yüz tutar. Bu sebeple geleneksel grafik romanların yeni teknolojiler ile buluşup anlatılanı izleyiciye daha zengin bir biçimde sunması gerekmektedir. Fakat bu sanat ürünlerinin kendi dokusunu bozmadan üretilmesi kendi doğasının yaşatılması için önemlidir. Hikaye anlatımında izleyiciye de rol vermek bu bağlamda etkili olacaktır. Günümüzde pazarlama alanında da kullanılan bu teknikler özellikle grafik romanın klasik formunu bozmadan yeni bir anlatım biçimi oluşturmaktadır. Bu tez çalışmasında grafik romanların günümüz teknolojisine uyarlanarak hareketli, sesli ve etkileşimli hale getirilip izleyici ve okurların aynı platformda buluşarak, hikaye anlatım biçiminden daha çok verim almasının sağlanması hedeflenmektedir.
Sokak estetiği bakımından eski Kütahya evleri

Bu araştırmada Kütahya'nın tarihi, coğrafyası ve tarihi kent dokusu hakkında kısaca bilgi verilmiştir. Osmanlı döneminden kalma en önemli sivil mimari örneklerinden on dokuz adet ev belirlenmiştir. Bu evlerin cephelerinde kullanılan malzemelerin bulundukları sokağa kattığı estetik değer hakkında bilgiler verilmiş ve yapıların var olan durumlarının incelemeleri yapılmıştır. Araştırmada belirlenen on dokuz adet ev, 19. yüzyıl ve 20. yüzyılın sivil mimari örneklerinin temsilcileri oldukları için seçilmiştir. Seçilen bu yapıların on dört tanesi sanal ortamda restorasyonu yapılmış, beş adet evin günümüzde restorasyonları yapıldığı için sanal ortamda restorasyonun yapılmasına gerek duyulmamıştır. Ayrıca bu on dokuz adet yapının bulunduğu sokak görünümleri, özgün baskıresim tekniklerinden biri olan gravür baskı tekniği ile yorumlanmıştır. Araştırmada bu evlerin sanal ortamda restorasyonlarının ve gravür baskılarının hem görsel hem de metinsel olarak nasıl yapıldıkları aşamalı olarak kısaca anlatılmıştır. Bununla birlikte on dokuz adet evin sanal ortamda yapılan restorasyonlarına ve gravür baskılarına konu başlıklarının bulunduğu bölümler içerisinde yer verilmiştir. Dinin, gelenek ? göreneğin ve kültürün yapılar üzerinde oluşturduğu etkiler hakkında bilgiler verilmiştir. Geçmişten bugüne, yapılarda oluşan hasarlar tespit edilmiştir. Gerek yapılara karşı toplumsal duyarsızlık, gerekse doğanın yok edici etkileri bu yapıların karakteristik özelliklerinin gün be gün yok olmasına neden olmaktadır.
İtalyan Rönasansı resminde anatanrıça kültü çıkışlı analoji ve metaforlar

Bu çalıma Rönasas üzerinde Ana tanrıça kültü meteforlarının oluşumları hakkındadır. Bu çalışma sembolik anlatımlar ile ilgilidir ve İtalya sanatı üzerinde tüm bunların izlerini arar. Bu araştırma resim sanatı üzerinedir. Soru anatanriçadan gelen dinsel kaynaklı sembollerin Rönasans ta takibidir.
Varlık olarak insanı; İmge ve simge aracılığıyla anlamlandırma çabası

İnsanın yaratıcılığında dile gelen sonsuzluğu ile ölümlülüğü arasında uzanan gerilim alanı, hep insandan yola çıkan, sonunda yine insana varan/varması gereken sanat ve edebiyat için her zaman kendine özgü bir 'sonsuzluk sürecini' oluşturmuştur;çünkü sanat ve edebiyat. insanoğlunun elinden çıkma bütün kalıcılıkların ölümlülüğün bilinciyle örülü bir atmosferde yaratılmasını, insanoğlunun doğasını kavrayabilirle bağlamında her zaman çelişkilerin en verimlisi saymıştır. Aslına bakılırsa ölümün bu muğlaklığı, içerisine sanatın ve tüm temsil sistemlerinin rahatlıkla yerleşebileceği büyük bir boşluk doğurur. Yapıtta ölümü işlemek bireye, bu evrende başa hiçbir yaratığın dolduramayacağı özel bir yerin olduğunu hatırlatan iyileştirici. yol gösterici bir olumlama sağlamakla kalmaz. dalga geçme. eğlenme, ölümü ironikleştirme, uzamı zamanı ve mekanı kaydırma, meleklerle kol kola girme ve kurgu zenginliği bakımından da teyit edilemeyecek sınırsız bir repertuvar sunar. Nietzsche'nin de dediği gibi;'Hakikaten ölmeyelim diye sanat var. AHAHTAR KELİMELER: Sanat, ölüm. yaratıcılık
Sanat ve dijital teknoloji ilişkisinde dijital resim

İnsanın insanlaşma sürecinin temelini oluşturan ilk alet yapma ediminden itibaren teknoloji, insanın gelişiminin yapı taşlarından biri olmuştur. Sanatın ortaya çıktığı üst paleolitik dönem mağara resimlerinden günümüze kadar insanlık tarihinin gelişiminde, sanatla birlikte teknolojinin de katkısı büyüktür. Özellikle sanayi devrimiyle birlikte gelişen teknoloji ve onun yarattığı toplumsal değişimin modern düşüncenin ve modern sanatın ilerlemesinde önemli bir rol oynadığı görülür. Ancak yirminci yüzyılın ikinci yarısından itibaren geliştirilen bilgisayar teknolojisi ve dijital teknolojinin sanatın üretim tarzında ve biçiminde önemli değişikliklere neden olduğu görülmektedir. Gündelik yaşantının hemen her alanına giren dijital teknolojiler sanat alanında sadece resmi değil aynı zamanda heykel, grafik, baskıresim gibi geleneksel sanat disiplinlerini de etkilemiştir. Bununla birlikte yazılım, veri tabanı ve oyun sanatı, internet sanatı, sanal gerçeklik, müzik ve ses sanatı gibi dijital teknolojilerle gerçekleştirilen birçok sanat ürünü sanatın algılanma ve üretim tarzını da değişime uğratmıştır. Dijital sanata özgü ilk deneysel çalışmalardan günümüze kadar geçen süreçte bilgisayarda görüntüleri sayısal olarak oluşturmak, onlar üzerinde değişiklikler yapmak ve bu görüntüleri sanatsal bir ifadeye dönüştürmek düşüncesi dijital resmi de günümüz teknolojisiyle başka bir boyuta taşımıştır. Başlangıçta basit bir çizgiyi sayısal olarak çizebilmek için yapılan deneysel çabalar bugün her türlü çizim ve boyamanın kolaylıkla uygulanabildiği yazılım ve programlara, yapay zekanın entegre edildiği robotik kollarla gerçekleştirlen portre çizimlerine, hatta sanal gerçeklik gözlükleriyle sanal ortamda etkileşimli olarak yapılabilen çizimlere ve hologram görüntülere kadar ilerlemiştir. Hızı katlanarak değişen ve gelişen teknolojiyle birlikte dijital resim olarak adlandırılabilecek çalışmaların bu değişim süreci içinde sanatçılara sağladığı yeni olanakları gösterebilmek, dijital resimle birlikte sanatın da gelecekte nereye doğru ilerleyeceği hakkında yeni fikirler edinmeyi sağlayacaktır.
Türkiye'de Cumhuriyet'ten günümüze kurumsal kimlik

Toplam dört bölümden oluşan tez çalışmasının ikinci bölümünde, kurumsal kimlik kavramının Batı'da ve Amerika'da tarihsel olarak nasıl geliştiğine değinilmiş, hangi dönemlerden geçtiği ve bu dönemlerden nasıl etkilendiği ortaya konmuştur. Çalışmanın ikinci bölümünde, kurum kimliği kavramının yanı sıra kurum tasarımı, kurum felsefesi, kurumsal davranış ve kurumsal iletişim bir bütün olarak tanımlanmaktadır. Bu bölümde hem de kurumsal kimliğin etkileşim içinde olduğu alanlar da yer almaktadır. Tezin son bölümünde ise kurum kimliği kavramının Türkiye'deki tarihsel gelişiminin yanı sıra Cumhuriyet'ten günümüze Türkiye'deki kurumların değişim süreci ve tarihsel gelişimine yer verilmiştir.
Araştırma ve uygulama sürecinde doğa formundan sanat formuna

'Araştırma ve Uygulama Sürecinde Doğa Formundan Sanat Formuna' adlı çalışmada, içinde yaşanılan çevrenin ve doğanın, yaratma çabası içinde olan insan için tükenmez bir kaynak olduğu belirtilmiş, ancak doğa formunun, hiçbir değişiklik geçirmeden sanat formu olamayacağı vurgulanmıştır. Sanasal yaratım süreci en genel olarak, sanatçının çevresinden, çevresindeki doğadan ve parçalarından ama aynı zamanda iç dünyasından elde ettiği parçalardan kurgulayıp ortaya koyduğu sanat eserinin oluşum sürecidir. Bu süreç insana yani sanatçıya ama aynı zamanda çevresine yani doğaya bağımlı bir süreçtir. Doğanın, insanın içinde yaşadığı tek gerçeklik olması, bütün kuralların ve sistemlerin onun yasalarından yola çıkılarak oluşturulması, onun önemini vurgular. Bu çalışmada İnsanın doğaya bakışının birçok etmenlerce şekillendiği yaşanan çağ, kabul edilen din, sosyo-kültürel/ekonomik durum, bilim ve teknolojinin seviyesine göre ele alındığı, sanat ve sanatçının da bunun dışında olmadığı vurgulanmıştır. 'Araştırma ve Uygulama Sürecinde Doğa Formundan Sanat Formuna' başlıklı bu raporda, doğa formunun sanat formundan farklı olduğu ortaya konmaya çalışılmış, sanat-insan-doğa ilişkisi incelenmiş, doğa formunun, insan zihninin katkısıyla değişim geçirip, nasıl sanat formu olduğu açı I unlanmaya çalışılmıştır. Bu açılımlamayı yapabilmek için sanatın yapısı tarihsel bir perspektifle, felsefenin verilerinin ışığı altında incelenmiştir. Bu açılımla beraber sanatsal yaratım süreci incelenmiş, karşımıza çıkan imge ve imgelem kavramlarının üzerinde durulmuştur. Bu çalışma kapsamında doğadan seçilen çeşitli biçimler ve parçalara özgün bir imge yüklenmiş bunu yapabilmek içinde formun yapısı değişikliklere uğratılmıştır. Bazen bir doğa biçimi olması gereken yerden farklı bir yere yerleştirilerek farklı bir boyuta ve zamana taşınmış, bazen de farklı biçimler eklenerek doğa biçimine veya parçasına gerçekte olduğundan farklı bir anlam yüklenmiştir.
Kitap tasarımında içerik inşası: Yazar olarak grafik tasarımcı

Grafik tasarımcılar tarih boyunca yüzeyin nasıl görüneceği ile ilgilenmişler; her dönemin belirgin özelliklerine sahip biçimsel üsluplar geliştirme ve içeriği aktarma misyonunu üstlenmişlerdir. Postmodern dönem ile birlikte grafik tasarımcılar artık yalnızca birer aracı değil, içeriğin oluşturulma sürecine dahil olan veya bizzat yazan; bununla birlikte kendi sözlerini dünyaya ileten birer yazar olarak da adlandırılmaktadırlar. Kitap Tasarımında İçerik İnşası: Yazar Olarak Grafik Tasarımcı adlı tez çalışmasında, öncelikle yazar olarak tasarımcı tanımının ortaya çıktığı postyapısallcı tartışmalar dönemi incelenmiştir. Ardından içeriğin sanatla biçimlendiği modernizm döneminin adlandırılmamış yazarlık girişimleri konuya dahil edilmiş, son olarak 1960'lardan itibaren içeriğin tasarımcısı tarafından yeniden yazıldığı kitap çalışmaları doğrultusunda yazar olarak tasarımcı tartışması tez boyunca ilerletilmiştir. Türkçe
Nesne ve kent izlerine yaklaşım

YILMAZ, Soydan. Nesne ve Kent izlerine Yaklaşım, Yüksek Lisans Tezi / Sanat Eseri Raporu, Ankara, 2006. 20. yy. başlarında doğacı sanat anlayışından uzaklaşma ile başlayan süreçte özgürlüğe kavuşan sanatçı, artık görüneni aktarmak yerine, yeni biçimler oluşturarak, sanat yapıtları aracılığıyla kavramları görselleştirmek, görünenin ardındaki sorunlar üzerine düşünerek, nesnelerin ardındaki görünmeyenleri gösterme yoluna gitmektedir. Dolayısıyla, nesnelerin dış görünüşlerini bırakan sanat artık nesnelerin iç yapılarıyla ilgilenmeye, sanatçı da onların söylediklerini anlamaya ve yansıtmaya çalışmaktadır. Bu doğrultuda birey yoğun bir bilgi bombardımanı ile karşı karşıya kalmakta; teknolojik gelişmelerdeki hız, bilginin yoğun üretimi ve dolaşımının getirdiği yaşama biçimi, onda, olumlu ve olumsuz etkiler yapmaktadır. Nesne ve kent izleriyle birlikte bir iç yolculuğa çıkan birey. edindiği izlenimleri kendi biçimleriyle sunmaya çalışmaktadır. Bu doğrultuda kent dokusu ve insanların bıraktığı izler yaratım sürecinin etken unsuru olarak ayrıca bir önem kazanmaktadır. Sanatçının dış dünyayla ilişkisi sonucunda edindiği izlenimler, karşılaşmalar, çağrışımlar, algı gücünün ve deneyimlerinin de etkisi ile, onda bir takım tepkiler oluşturup, ifade edilmeye değer bir hale getirilerek yüzey üzerine aktarılmaya çalışılmaktadır. Dolayısıyla nesnelerin, biçimlerin ve izlerin yol açtığı çağrışımlar, edinilen izlenimler, karmaşık duygulara, etkilenimlere neden olarak sanatçı tarafından kullanılacak birer biçim haline getirilmektedir. Bu süreç sonucunda, sanatçı, yaşanmışlığını yine bu biçimlere aktararak görselleştirmeye, somutlaştırmaya çalışmaktadır. Kent izleri, nesneler ve çevrenin kavranışı ekseninde incelenmeye çalışılan 'Nesne ve Kent izlerine Yaklaşım' adlı bu sanat eseri raporu iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde nesne kavramıyla birlikte, nesne-insan-algı üçgeninde ilişkiler anlatılmaya çalışılırken, ikinci bölümde, kent dokusundaIll yaşayan bireyin, nesne ve kent izleriyle karşılaşması sonucunda; içe dönük bir yaklaşımla, biçim ve resimsel yüzeylerin oluşum süreçleri irdelenmeye çalışılmıştır.
Giyimde pop-art (1960'lı yıllarda pop-art'ın giyim tasarımına etkisi)

'Giyimde Pop Art - 1960'lı Yıllarda Pop-Art'ın Giyim Tasarımına Etkisi' başlığı altında yürütülen bu çalışmada günümüz popüler kültür ve yaşam tarzının çıkış noktası da sayılabilecek 1960'lı yılların başında ortaya çıkan Pop Art akımının oluşum ve gelişim sebepleri üzerinde durulmuş, sanatçıları ve yapıtlarına genel hatlarıyla değinilmiş, giyim tasarımının ne şekilde etkilendiği irdelenmeye çalışılmıştır. II. Dünya Savaşı'nın ardında yenilenen dünya bir yandan ABD ve Rusya'nın arasında gelişen iki kutuplu dünya sistemi içinde siyasi ve askeri sorunlar yaşarken, diğer bir yandan ülkeler kendi iç yapılarında da sosyal ve kültürel köklü değişimlere uğruyordu. İki ülke arasındaki Soğuk Savaş içinde gelişen rekabet ortamı; Küba Krizi ve Vietnam Savaşı gibi üzücü deneyimlerin beraberinde, insanlık için önemli uzay yolculuğu ve ayda yürüyüş gibi projeleri hayata geçirmişti. Yanı sıra ABD ve Avrupa içinde sosyo-kültürel hareketlenmeler yaşanmış; azınlık hakları gündeme gelmiş ve yaşanan protestolar sonucu elde edilen haklar kadınlar ve gençler gibi diğer kesimleri de protesto ve direniş yolu ile hak kazanmaya yönlendirmiş, 60'lı yıllar boyunca bu durum devam etmişti. Bu büyük gelişim ve değişimler sanatı da etkilemiş, yaşanan olayların kitleler arası kurulan bağı sembolleri, bu semboller ise kısa zamanda popüler kültürleri oluşturmuştu. Günlük yaşam nesnelerinden yola çıkan Pop Art döneminde tasarımcıları da etkilemeyi başarmış, giyim tasarımında da o yıllardan günümüze değin uzanan bir serüvene dahil etmişti. Bu çalışmada sözü edilen olaylar ve Pop Art Akımı ile bunların giyime etkileri genel hatlarıyla ortaya konularak, bir sanat akımının giyim başta olmak üzere tekstil tasarımı üzerindeki etkileri irdelenmeye çalışılmıştır.
Van kilimlerinde kullanılan ipliklerin bitkisel boyarmaddelerle geleneksel boyama işlemi ve renk denemeleri

Van ili ve çevresi, boya eldesinde kullanılabilecek çok zengin bitki floryasına sahiptir. Yörede doğal boyamacılık yaklaşık 50-60 yıl önce terk edilmiş, ağırlıklı olarak sentetik boyalar kullanılmaya başlamıştır. Yörede boya bitkileri ve doğal boyamacılıkla ilgili ciddi bir çalışmaya rastlanmamıştır. Van ili ve çevresinde, yün ipliklerini boyamada kullanılan bitkiler yöre halkına sorularak, konuyla ilgili kaynaklardan yola çıkılarak tespit edilmiştir. Yörede boya eldesinde kullanılan bitkilere bakıldığında, diğer yörelerde boyama için kullanılan bitkilerden pek farklı olmadığı, sadece yöreye özgü bazı bitkilerinde boyamada kullanıldığı görülmüştür. Yörede elli yaşın altındaki kişilerin ne bitkileri ne de boyama yöntemlerini bilmedikleri anlaşılmaktadır. Bu çalışmanın, bundan sonra yörede boyamacılıkla ilgili yapılacak çalışmalara ışık tutması, gelecek nesillere aktarılmasında önemli bir yer teşkil etmesi umulmaktadır. Yörede boya eldesinde kullanılabilecek pek çok bitki bulunmasına karşın, yapılan tez çalışması kapsamında kullanılan bitkisel boyarmaddeler; Adaçayı, Akasya, Aksöğüt, Ceviz, Çivit otu Havacıva Otu, Ihlamur, Isırgan otu, Işgın, Kadın tuzluğu-Karamuk, Kekik, Kökboya, Mazı, Mürver, Meşe Palamudu, Nane, Nar, Papatya, Reyhan. Bu tez çalşıması, hangi amaçla olursa olsun, boya bitkileriyle ilgilenen herkese ve yörede yaşayan halka yol göstermesi düşünülerek yapılmıştır. Bu çalışmayla yöre halkının geçmişşte yapmış olduğu ve günümüzde az da olsa devam ettirmeye çalıştığı doğal boyammacılığın, mordanlama yöntemlerinin, boya reçetelerinin tespit edilerek halka aktarılması amaçlanmıştır. Çalışma iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; Van ilinin coğrafi konumu ve tarihçesi anlatılmış, yörede kilimciliğin gelişim süreci, yöre kilimlerinde kullanılan malzemeler ve bu kilimlerin teknik, desen ve renk özelliklerine yer verilmiş, yöre halkı tarafından boyamada kullanılan boya bitkileri, mordanlar ve 50 adet boya reçetesi anlatılmıştır. Ayrıca yörede yetişen 34 tane boya bitkisinin botonik yapısı, yetişme oprtamı, boyamacılıkta kullanılan kısımları ve farklı mordanlarla verdiği renkler tanıtılmıştır. İkinci bölümde ; yörenin bitki örtüsünde yetişen 19 tane boya bitkisi ile yün iplikleri üzerinde yapılan 108 renk denemesine yer verilmiştir.
Çağdaş resimde yeni romantikler

80'li yılların başlarında kendini keşfediş, Romantik eğilimler ve geriye bakış, birçok yeni Romantik Sanatçının doruklarda yer almasına olanak vermiştir. Bu sanatçılar kendilerini gösterene dek birbiri ardına gelen krizlerle çalkalanan, gerçekler ve kendi iddiaları arasında büyük uçurumlar olan, estetizmin totaliter formuna övgüler yağdıran, sanat anlayışına sahip bir dünyada 'Kendini Keşfediş' genç sanatçıların, geleneksel teknikleri yeniden canlandırdıkları zaman gerçekleştirdikleri oluş resmin tükendiğini iddia eden yaşlı sanatçıları sadece prostesto etmek değildi. Bu aynı zamanda, sanatçıların benliklerini sanatsal anlamda ifade edebildikleri tek yoldu. Özellikle Arte Povera'nın olanakları sınırlayan materyalleri imgelerini) kullanmaları, daha çok duyarlılık isteyen pek çok sanatçıya tiksindirici göründü. Onlara göre bunlar, heyecanların doğrudan ifade edilmesini sağlayacak her harekete karşı koyan aletlerdi. Çok iyi planlanmış bir düşünce olmadıkça, sanatsal tutkuyu azaltmamaları için bu enstelasyon araçları kullanılmamalıydı, informal sanatın patlaması, resmin üslupçu zincirlerini kırdı. Modernizm bunalımları, Post-Modern tartışmaları, simgelerin, anıştırmaların, ayık görülen rüyaların ve halüsinasyonların dünyası, günümüz sanatçılarını Romantik atmosferlere kaçırdı. Yeni Romantik ressam veya sanatçı, resmin boyama anında fırçasını ya da kalemini kullanma yolu ile bir düşünceyi çabucak uygulamasına, bir imaja biçim vermesine olanak veren anlık ifadeden yararlanmıştır. Yukarıda belirlenen bağlamda, Romantik eğilimler, kavramlar, mitler ve Yeni Romantik Sanatçılar üzerine yapılan denemeler yeniden derlenerek örneklerle donatılmıştır. 'Yeni Romantiklik' tanımı daha ziyade İngiliz 'Neo Romantik'lerini çağrıştıran nüktedan bir adlandırmadır. Yüzyılın başlarında 1. ve 2. bunalım yıllarında Kıta Avrupa da yer alan Dada, Gerçek Üstücülük gibi akımların radikal alaycılığına, Ada nüktesinin bir yanıtı gibidir. 'Neo Romantizm'. 'Yeni Romantiklik' savaş sonrası doğan sanatçıların Arte Povera'nın tarzında ama geleneksel medyanın kullanımıyla oluşturulmuş 'kinik' bir eğilimdir. Son bölümde, kendi eğilimlerimin de bu tarza yakın olduğunu açımlayan bir deneme kaleme alınmıştır. Etnik mitlerin, döngüsel zaman kavramı, keyfi ışık kullanımı, yaşamsalın organik oluşu ve özerkleşme sürecinin yeniden gündeme alınması incelenmiştir.
Yün liflerinin indigo ve zerdeçal ile boyanmasından elde edilen renkler ve haslık değerleri

Geleneksel tekstillerde boyama, yapılacak ürünün kalitesini belirleyen bir faktör olduğundan önemli rol oynamaktadır. Bilindiği üzere XIX yy. sonuna doğru ucuz analiz boyaların hızlı yayılımı köklü geçmişşe sahip olan doğal boyamacılığın kullanımdan kalkmasına neden olmuştur. Çoğu reçeteler ve boyamaya dair birçok şey unutulmaya yüz tutmuştur. Bu araştırmanın amacı; yün lifini doğal indigo ve zerdeçal ile küp boyama, mordanlı boyama, mordansız boyama ve üst üste boyama yöntemleri kullanılarak boyamaktır. Boyamalardan elde elde edilen renk ve renk tonlarını subjektif ve objektif olarak değerlendirmek ve ışık, sürtünme ve yıkama haslıkları belirlemektir. Araştırma materyalini; İndigofera tinctoria bitkisinden elde edilen indigo, zerdeçal bitkisi kökü, yün lifi ve çeşitli mordan ile indirgeyici maddeler oluşturmaktadır. Küp boyamada indirgeyici olarak sodyum hidrosülfit ile kostik, mordanlı boyama uygulamalarında ise alüminyum şapı, tannik asit, tartarik asit ve demir sülfat mordanları numune ağırlığına göre %3 ve %5 oranlarında kullanılmıştır. Toplam 39 boyama yapılmıştır. Mordanlı, mordansız, küp ve üst üste boyama yöntemleriyle boyanan numunelerden istenilen renk ve renk tonları elde edilmiştir. Elde edilen renklerin zerdeçalda; sarı ve kahve tonları, indigoda; mavi tonları ve zerdeçal ile indigo ile üst üste boyamada; haki ve yeşilin tonları gibi renklere kadar değişiklik göstermektedir. Yapılan boyamalar sonucunda yün lifinin ışık, sürtünme ve yıkama haslıkları belirlenmiştir. Haslık değerleri kullanılan yöntem, boyar madde ve mordan maddelere göre değişiklik göstermektedir. Haslıklarda en iyi sonuç, doğal indigo ile küp boyama yönteminden elde edilmiştir.
Bir kültür nesnesi olarak duvar halısı üzerine görsel çözümlemeler

Bu tezde bir kültür nesnesi olarak resimli duvar halıları ve bunların sanat nesnesine dönüştürülmesi konu edinilmiştir. Kültür nesnelerinin sanatla olan ilişkileri ve sanatçıların kültür nesnelerini nasıl ele aldıkları konusu çalışılarak, kültür nesnesi olarak resimli duvar halılarının kişiselleştirilişini çözümlemek ana konu olmuştur. Çağa ayak uydurmak için sürekli kulanım şekilleri değişen kültür nesneleri, tarihsel süreçte farklı şekillerde yorumlanmışlardır. Bu yorumlama şeklinde resimli duvar halıları kültürün içerisinde fiziksel ve duygusal olarak kendine yer bulmaya çalışmıştır. Duvar halılarına çeşitli şekillerde müdahale edilmiş, belirli bir teknik bulana kadar çamaşır suyu, yağlıboya, akrilik boya, mürekkep, çimento, dolgu ve yapıştırma malzemeleri kullanılmıştır. Bazı halılar tıraşlanarak resimlere uygun malzeme arayışları yapılmıştır. Resimli duvar halılarının üzerindeki geleneğe ait görseller şimdiyle bir hesaplaşma içerisinde yeniden ele alınmıştır.
Resimde kent görünümleri

İnsanoğlu dünya üzerinde var olmaya başladığı andan itibaren resim yapma dürtüsüyle hayatını devam ettirdi. Yaşadığı dünyayı kendince ifade edebilmek, ona yeni bir anlam kazandırmak vazgeçilmez tutkusu oldu. Zaman içinde değişen dünyayla birlikte bilimin, inançların, politik yaklaşımların, savaşların insan üzerindeki etkileri resim sanatında yeni akımlara ve anlayışlara yön verdi. Sanatçı bu etkileri kendi ruh dünyasında bir yere oturtarak yaşadığı dünyayı resmetti. İster kentte yaşıyor olsun ister kırsalda çevresini gözlemledi, sorguladı ve farklı medyumlarla gözler önüne serdi. Kent dokusunun vazgeçilmez unsurları olan binalar, binaların üst kısımları, çatılar ve gökyüzü bu araştırmanın iskeletini oluşturmaktadır.