turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Reklam zemı̇nlerı̇nı̇n plastı̇k dı̇lı̇ ı̇le ortodoks ı̇konografı̇sı̇nı̇n benzeşı̇mı̇

Reklam etkilerinin, ne olduğu ve nasıl subliminal işlendiği ile ilgili bugüne kadar birçok akademik ve akademik olmayan çalışma yapılmıştır. Algılanabilir tüm reklamlar, mutlaka bir mecraya veya medyuma ihtiyaç duymaktadır. Reklamın sosyolojik etkileri ile ilgili yapılan çözümlemeler ve çalışmalar sonucunda üretilen yeni reklam zeminleri, öznenin fark etmesi ama aynı zamanda uzun süre maruz kalmaması için tasarlanmıştır. Radyo kanallarında kurum adının kısa süreli duyurulması veya panolardaki reklam görsellerinin sürekli değiştirilmesi bu çözümleme ve çalışma sonucundadır. Günümüz dünyasında sıkça görebildiğimiz bina cephesinde yer alan reklamlar, boyutları ve uygulama yöntemleri nedeni ile reklam panolarına göre daha uzun sürelidir. Görsel reklamın servis edilmesi ses, koku, tat ve dokunuşun servisinden daha kolaydır. Dolayısıyla bina cephelerine kaplanan büyük boyutlu reklamlar, hem daha çok görünür hale gelmektedir hem de markaya hamaset illüzyonu sağlamaktadır. Görsel reklam, şehrin dokusunda bir öge haline gelmiştir; tıpkı kilisede yer alan ikonalar gibidir. İkonanın çokça görüldüğü yer nasıl kiliseyi anıştırıyorsa, reklamın çokça görüldüğü yer de şehri anıştırmaktadır. Reklam ve ikona, mekan ile bütünlük gösteren ayrı iki görsel alanın ögeleridir. İkona, dolaşım hızını panoya aktarıldıktan sonra artırmıştır. Reklam ise dolaşım hızını sabit zeminler ile artırmıştır. Görsel reklam zeminleri ve ikonografi için benzer zemin çözümlemeleri yapılmıştır. İkisi de imgenin aktarımı için oluşturulmuştur. İkisi de imgenin bakışını özneye aktarmak için kurgulanmıştır. Dolayısıyla ikonografi ve görsel reklam zeminlerinin yapısı benzeşmektedir. İkona ve görsel reklamın çözümlemesi plastik sanatlar sayesinde olup, ikisinin de ögeleri birbirini anıştırmaktadır. Resim sanatına eklemlenen reklam ve ikona, imgenin özne üzerindeki bakışını daha etkili hale getirebilmek için resim sanatının mirasını kullanmıştır.
XX. yüzyıldan günümüze heykel sanatında geometrik unsurlar

Bu araştırmada, heykel sanatında geometrinin biçim ve içerik üzerindeki etkisi incelenmek istenmiş ve araştırma dört ana bölüm ile oluşturulmuştur. Birinci bölümde, form, kütle-boşluk, ışık-gölge, doku, hareket ve renk gibi heykeli tanımlayan öğeler ele alınmış, yardımcı matematik kuramları ile ilişkilendirilerek heykelde biçim ve içerik başlığı altında karşılaştırmalar yapılmıştır. Araştırmanın ikinci bölümünde, geometrinin fazlasıyla uygulama alanı bulduğu sanat akımları ve bu akımların ileri gelen sanatçıları ile biçimlendirdikleri eserleri incelenerek, sanata yansımaları karşılaştırılarak ele alınıp, akımlar ve sanatçıların üsluplarıyla ortaya koymuş oldukları benzerlikler ve zıtlıklar irdelenmiştir. Üçüncü bölümde ise Modern Türk Heykel Sanatının öncü isimleri, eserleri ile ele alınarak, matematiksel yapının eserlerine olan katkısı anlatılmaya çalışılmıştır. Araştırmanın son bölümünü oluşturan dördüncü bölümde ise, kişiselçalışmalarımdaki geometrik biçimsel çözümlemeler ele alınıp karşılaştırmalı olarak incelenerek, diğer sanatçı ve akımlarla olan ilişkileri analiz edilmeye çalışılmıştır.
Orta ve batı Asya sanatında mürekkep resmi geleneği ve hayvan mücadele sahneleri

Orta ve Batı Asya coğrafyasına özgü Mürekkep resimlerinde görülen üslup dili, Minyatür Sanatı içerisinde izlenen bazı eserlerin, ortaklık ya da benzerlikleri ile kişilik kazanan tasarım eğilimlerinin, özel bir yoğunlaşması olarak düşünülebilir. Bu resimlerdeki tanımlayıcı tasarım eğilimlerinden en önemlisi, çizgisel değerlerin resimlerin ana ifade biçimine hakim olduğu bir kompozisyon yapısı ile çözümlenmesidir. Hayal gücüne dayalı betimlemelerde görülen bu ifade biçimi ile önemli bir kola ayrılan Minyatür Sanatı, sanat tarihi terminolojisine Mürekkep Resimleri terimi ile girmiştir. Orta Asya steplerinde süregelen Hayvan Üslubu geleneğinden başlayıp, sarayların en sanatsal resimlerine dönüşen bu üslup, etkilendiği tüm kültür ortamlarından beslenerek, 16. yy.'da olgunluk seviyesine ulaşmış ve Osmanlı kültür ortamında Saz Üslubu olarak kullanılmıştır. Doğada izlenebilen hayvan figürlerinin, hayal dünyamızda var olan efsanevi canlılar ile buluştuğu ve sahnelerinin ikonografik bir coğrafyada geçtiği bu üslup, mücadele sahnelerinde görülen devinim ve enerji ile her zaman önemli bir merak konusu olmuştur. Bu sebeple, tezin genel amaçları şu şekilde belirlenmiştir; Mürekkep resimlerinin çıkış noktalarını arayarak tasarım eğilimlerini saptamak, İnanç sistemlerinin bu üslup üzerinde gösterdiği değişiklikleri saptamak, Orta ve Batı Asya bölgelerine özel, perspektif kurallarından bağımsız gelişen ağırlık ve hareket biçimlerini belirlemek, Eserlerin ve figürlerin yapısall çözümlemelerini yapmak, Mücadele sahnelerinde görülen tasarım kurgusunu, iki karşıt gücün karşılaşarak oluşturdukları devinimi, yerçekiminden bağımsız, havada uçar gibi görülen sahnelerde karşılaşan figür çözümlemelerini yapmak, Eserlerde görülen figür ve motiflerin bir araya gelerek oluşturdukları kompozisyon düzeni ve mekan duygusu üzerine çalışmak. Bu alanda yapılacak yeni çalışmalara ilham olmak, bu tezin en büyük temennisi olarak belirlenmiştir.
Yerel ve ulusal biçimlerde soyutlama

Bu tez ülkemizde genel anlamda sanatın ve özel anlamda resim sanatının tarihi bir perspektifle geçirdiği evreleri ve bu evreler içerisinde ortaya çıkan gelişmeleri ve yenilikleri konu edinir. Bu ele alış biçimi içerisinde ulusallık ve yerellik ikilemi karşılaştırmalı bir biçimde ele alınmaktadır. Burada amacımız, ülke sanatçılarının evrensel değerleri ele alınırken yerel kimliklerini ve kültürel özelliklerini evrensel olana ne ölçüde kattığını belirlemektir. Evrensellik küresel çapta değerlerin birleşimidir. Ancak dünyadaki milletlerin kültürlerinden tamamen bağımsız değildir; onların toplamıdır. Bu sebeple evrensel çapta bir yapıt sunmak için kendi ulusal değerlerini ustaca işleyebilme yeteneğine sahip olmak gerekir. Bu açıdan da bakıldığında yerellik ve ulusallık birbirine zıt olan değerleri ifade etmez. Aksine birbirlerinin gelişimine katkılar sunar. Çalışmamızı hazırlarken bu düşünceyle hareket ettik. Sonuçta ortaya çıkan fikir bu iddiayı dile getirmektedir.
Isparta düz dokumalarında görülen bazı geometrik yanışların giyilebilir sanata uygulanabilirliği

Isparta düz dokumalarında görülen bazı geometrik yanışlar, Türk kültüründe el dokuma, keçe sanatı vb. tasarım alanlarında süsleme unsuru olarak kullanılmıştır. Nesnelerin taklit edilmesiyle ortaya çıkan şekiller, duygu ve düşüncenin aktarılmasıyla beliren soyut şekiller halı ve düz dokumalardaki yanışları ortaya çıkarmıştır. Bu yanışlar, çeşitli alfabelerle yazıya geçirilen Türkçe gibi; binlerce yıllık Türk tarihinin, duygu, düşünce dünyasının izlerini günümüze taşımıştır. Aynı zamanda yanışlar Türk kültürünün görsel bir kütüphanesi özelliği taşımaktadır. İnsanoğlunun giyim macerası da, doğa koşullarına karşı soğuktan ve sıcaktan korunma ve örtünme zorunluluğundan kaynaklanmıştır. Giyinme tarihsel süreç içinde sosyal, ekonomik, kültürel bakımdan araştırılması gereken bir olgu olarak değerlendirilmelidir. Giyinmenin örtünme ihtiyacının ötesinde 1960 ve 1970'lerin başlarında ''giyilebilir sanat'' akımı başlamıştır. Giyilebilir sanat uygulamalarında belirlenen geleneksel tekstil tasarım tekniklerinden; el dokuma, el baskı, keçe, örme, nakış, avolon vb. teknikleri ile Türk geleneksel geometrik yanışlarını da kullanarak, çalışmamıza fikir, duygu, heyecan ve form birleştirilerek giysilere aktarılması istenmiştir. Isparta düz dokumalarında görülen bazı geometrik yanışların anlam yüklü, özgün değerini koruyarak, 'giyilebilir sanata uygulanabilir' tasarımlar yapılmıştır. Geleneksel Türk geometrik motiflerden yıldız, insan, bukağı, suyolu, hayat ağacı, göz, tarak, muska ve nazarlık, pıtrak, kurtağzı, bukağı, yılan motifleri ve aşk birleşim motifleri kullanılarak özgün giyilebilir sanat tasarımlarının yapılmak istenmiştir. Kültürel mirasımız olan kilimlerin ve kilim yanışlarının yaşatılması, gelecek nesillere aktarılması, farklı alanlarda bu yanışların kullanılarak yaygınlaştırılması açısından çalışmamız oldukça önem taşımaktadır.
Büyüsel ve simgesel değerlerle heykelde kavram sezinletmeleri

Bu çalışmada, geçmişşten günumuze-büyusel ve simgesel değerlerle heykelde kavram sezinletmeleri sorunu ele alınmış ve tasarım süreçlerinden bitiş anlarına değin, çalışmaların gelişimleri gözlemlenmiş, bunlar arasındaki ilişkiler-bağıntılar irdelenmiştir. Kavramlar, Psikanaliz Açısından Simgecilik, Geçmiş Kültürlerin Sanatlarında Büyüsel ve Sembolik Yansımalar, Çağdaş Sanatta Simgesel Yoğunlaşma ve Anlam Yaratma, Uygulamalar ve Plastik Çözümlemeleri, başlıklarıyla oluşan bölümler, bir takım açıklamalar ve alıntılarla kuramsal açıdan desteklenmiştir. Hem iç mekanda, hem de dış mekanda sergilenebilir özellikteki çalışmalar için, yerleşim alanlarına yakın arazi ve belirli sayıdaki insan grubu da aynı yaklaşımla ele alınmıştır. İç ve dış mekanda yapılan 'Heykel ve İnsan' adlı çalışmalarda, geleneksel anlayışın dışında bir heykel eylemi gerçekleştirilmiştir. Kavramların plastik endişelerle heykelsi biçimlere dönüştürülmesi sürecinde, anlamlandırmaya ilişkin bulgular değerlendirilmiştir. Bu çalışmalarda, taş, metal, polyester, toprak ve boya gibi malzemeler kullanılmıştır. Plastik formlarla, mekanın ve çevreninii tüm verileri kullanılmaya çalışılırken duyusal ve fiziksel diyalog sağlanmıştır. Sanat tarihine bağlı olarak, çalışmada yer alan sanatçıların yapmak-anlatmak istediği konuya en uygun tasarımları bulup, gerçekleştirmeye ve anlamı en etkili biçimde hissettirmeye-sezdirmeye çalıştıkları görülmektedir. Form ve algılama ilişkileri açısından bunları yaparken, büyüsel ve simgesel değerlerin kullanımı değişik boyutlar oluşturmuştur. Bu boyutlar, başka toplumlar, akımlar ve sanatçılar da farklı özellikler gösterirken, kişinin dünyayı algılaması ve yorumlaması, içerisinde bulunduğu zamanın gerçekleriyle de doğrudan ilişkilidir. Duyulanyla olaylan-yaşamı-heykeli algılayan insan, çalışmaların odak noktasını oluşturmuştur. Konuya bağlı plastik çözümlemeler ve yaklaşımlardaki arayışlar, farklı araştırmaları ve denemeleri de beraberinde getirmiştir. Simgesel değerlerle 'büyülü' olanın oluşturulmaya-yakalanmaya çalışıldığı düzenlemeler, birer sanatsal aktarımlar olarak; -sorunları, ele alınış şekilleri ve çözümlemeleri- ilgili bölümlerde açıklanmaya çalışılmıştır. Bütün plastik öğelerin oluşturduğu heykel-mekan ve çevreyle hesaplaşmalarda tüm çalışmalar, fotoğraf-dia ve video ile belgelenip bir doküman haline getirilmiştir.
Sanat ve çağdaş teknolojiler: Yönelimlerin değerlendirilmesi

Son yüzyıldan bu yana gelişen teknolojinin gündelik hayatımıza ve dolayısıyla sanata yansımalarını görmekteyiz. Endüstriyel devrimle birlikte teknolojiyle daha büyük bir etkileşime geçen sanat uzun süredir örneklerini teknolojinin sunduğu olnaklarla gerçekleştirmekte, aynı zamanda teknolojiyi konu almaktadır. Bu tezde teknoloji ve sanat ilişkisine panaromik bir bakışla bakılarak, bugünün çağdaş sanatının teknolojiyle olan ilişkisine değinilmektedir.
Güzel sanatlar ve spor liselerinin müzik bölümlerinde okutulmakta olan müziksel işitme okuma ve yazma derslerindeki Türk müziğine dayalı etkinliklere ilişkin öğretmen ve öğrenci görüşleri

Bu araştırma, güzel sanatlar ve spor liselerinin müzik bölümlerinde okutulan ve temel alan dersi durumundaki müziksel işitme okuma ve yazma derslerinde yapılmakta olan Türk müziğine dayalı etkinlikler ile bu etkinliklerin yapısını ve genel özelliklerini tespit etmek amacıyla hazırlanmıştır. Araştırma, durum tespitine yönelik betimsel bir çalışma olup, literatür taramasının ardından, anket formlarıyla elde edilen verilerin, frekans ve yüzde değerleriyle çözümlenerek yorumlanmasından oluşmaktadır. Araştırmanın birinci evrenini, 2010- 2011 eğitim-öğretim yılı itibariyle en az 4 yıllık hizmet geçmişşine sahip 55 GSSL, ikinci evrenini, bu okullarda görev yapmakta olan MİOY dersi öğretmenleri ile son sınıf öğrencileri; birinci örneklemini 28 GSSL, ikinci örneklemini ise bu okullarda görev yapan MİOY dersi öğretmeni ile son sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmanın sonucunda, MİOY derslerinde yapılan Türk müziğine dayalı etkinliklerin kuramsal bilgiler, müziksel işitme, okuma, yazma ve yaratma gibi dersin temel çalışma alanları arasındaki ilişkiler göz önünde bulundurulmaksızın yapıldığı; bu alanlardaki çalışmalara yeterince yer verilmediği; kullanılan basılı-görsel kaynaklar ile çalgılar ve ses sistemi bakımından okullar arası bir birlikteliğin olmadığı belirlenmiştir. Ulaşılan bu sonuçlar doğrultusunda, MİOY derslerindeki Türk müziğine dayalı etkinlikleri daha yeterli, etkili ve verimli kılmaya yönelik öneriler geliştirilmiştir.
Ortaçağ şövalye zırh ve aksesuarlarının plastik açıdan yorumu

Avrupa' da Ortaçağ antikitenin sonu ve Rönensans'ın başlangıcı olan döneme denk gelmektedir. Vasallıkla başlayan şövalyelik Avrupa kentlerinin oluşum sürecinden başlayarak, feodal rejimin yoğun olarak yaşandığı ülkelerde önemli bir yer tutmuştur. Şövalye, soyluluğunun değeri ve bu yaşam tarzının, toplum üzerindeki etkisi araştırılarak çalışma kapsamında ele alınmıştır. Savaşlarda kullanılan silahların gücünün ve çeşidinin artmasıyla birlikte, bu silahlara dayanıklı giysilerin geliştirilmesi bir zorunluluk olmuştur. Kıyafetlerin giderek sağlam zırhlara dönüşmesi de bu zorunluluğun sonucudur. Araştıma, iki kısımdan oluşmaktadır. Birinci kısımda şövalyeliğin ve şövalye zırh ve aksesuarlarının tarihsel süreçteki gelişimi, ikinci kısımda ise esin kaynağı olarak seçilen nesnelerin, sanat objelerine dönüşümü yer almaktadır.
Fraktal seramik yorumlamalar

Eski çağlardan beri insanoğlu ürettiği her nesne ve yapıda matematikten yardım almış, geometrik şekiller kullanmıştır. Doğanın sahip olduğu bu karmaşık ve geometrik varyasyonlar geçmişşten günümüze sanat üretimi için sonsuz bir ilham kaynağı olmuştur. Ağaçlar için oksijen neyse, seramik sanatçısı için de toprak o'dur. Seramik sanatçısı toprağa şekil vermeye başladığı andan itibaren, toprağı adeta ucu bucağı olmayan hayal alemlerinde yürütür. Fakat yaratım sürecinde ilham aldığı doğa karmaşık şekillerle doludur. Klasik Öklid geometrisi doğanın bu karmaşık şekillerini açıklamakta yetersiz kalmıştır. Fraktal geometri, doğanın tanımlanamayan karmaşasını çözmemiz için bize olanak sağlamıştır. Fraktal, kendine benzeme özelliği gösteren karmaşık geometrik şekillerin ortak adıdır. Bu şekiller, Öklid geometrisinin tanımlayamadığı şekillerdir. Fraktal geometride başlangıç koşullarına hassas bağlılık ve özbenzeşim vardır. Düzensiz ve kaotik biçimlere sahip olan fraktaller, seramikte kompozisyon kavramına yeni bir bakış açısı getirmiştir. Sanatçıyı basit geometrik algıdan kurtarıp, düzensiz görünen karmaşık biçimleri bilerek ve anlayarak modle etmesine olanak sağlamıştır. Fraktalin sanatçıya sağladığı bu özellikler sayesinde sanatçı eserini daha anlaşılır kılmakta ve karmaşık modüler yapıları izleyiciye daha ahenkli bir şekilde sunmaktadır.
Güncellenen görsel sanatlar dersi öğretim programının değerler eğitimine ilişkin kavramları öğretmedeki etkisi üzerine öğretmen görüşleri

Bu araştırmanın amacı, güncellenen görsel sanatlar dersi öğretim programının, değerler eğitimine ilişkin kavramları öğretmedeki etkisini öğretmen görüşlerine göre değerlendirmektir. Bu amaca bağlı olarak bu kavramların sınıf ve atölye ortamında uygulanabilirliğini, nasıl uygulandığını, bu konuda yaşanan aksaklıkları ve çözüm önerilerini ortaya koymak da hedeflenmiştir. Günümüzde Milli Eğitim Bakanlığına bağlı okullarda değerler eğitimine ilişkin kavramların öğrencilere kazandırılması ile ilgili çeşitli yöntem ve etkinlikler denenmektedir. Ancak hiçbir ders ve disiplinden bağımsız düşünülemeyecek olan 'değer kavramları' nın, bütün derslerde öğretilen bir yapıya kavuşturulması gerektiği anlaşılmıştır. Bu derslerden biri de görsel sanatlar dersidir. Araştırma, Batman İl Milli Eğitim Müdürlüğünden izin alınarak, 2018 yılında yapılmıştır. Araştırmada, Batman ilinde bulunan ortaokul ve liselerde görev yapan görsel sanatlar öğretmelerinin, nitel görüşme formu ile görüşleri alınmış ve bu görüşme formları değerlendirilmiştir. Bu görüşme formları, içerik analizine göre incelenmiş ve toplanan veriler nicel verilere dönüştürülmüştür. Bu veriler boyutlandırılmış ve her bir boyut kendi içinde yorumlanmıştır. Görüşme formlarından elde edilen veriler doğrultusunda, DEİK'in, görsel sanatlar dersi kazanımlarıyla bütünleştirilerek verilmesi hatta değerler eğitimi kavramlarının temel alınarak kazanımların oluşturulması ve mümkünse bir öğretmen kılavuz kitabı şeklinde de hazırlanması gerektiği değerlendirmelerine ulaşılmıştır.
Tasvirden temsile çizginin plastik değer olarak kullanımı

Tarihsel olgular ve toplumsal ilerleme, basitten karmaşığa, somut olandan, düşsel olana doğru bir çizgide ilerlemiştir. Bu çizgi başlangıcında insan, şekillendirdiği ve şekillendirirken kendi yaşam-sanat bilincinin yükseleceği en önemli dayanak noktalarından bir olan çizgiyi keşfetmiş ve dolaysıyla çizim becerisini kazanmıştır. Çizgi bu gelişimi ile birlikte resim yüzeyinden gerçekleştirilebilecek her türlü kompozisyonu belirleyen ve zenginleştiren bir nitelik kazanmıştır ve görsel olan ilk temel anlatım aracıdır. Resmin tarihsel sürecinde farklı uygarlıklar ve sanat anlayışlarının çizgiye oldukça farklı anlamlar yüklediğini görmekteyiz. İlkeller sembolik ifadeler kullanırken Rönesans'la birlikte doğa gerçekliğinde yanılsamaz önem kazanmasıyla birlikte çizgi doğayı betimlemede bir yardımcı eleman konumunda olmuştur. Ancak çağdaş sanat içinde birçok sanatçı renk ve ton değerlerinin yanına çizgiyi de koymuş ve resmin temel tasarım elemanı olarak sunmuştur. Bu çalışma da çizginin, ifade için bir araç olmaktan kurtulması ve resmi oluşturan temel elemanlardan biri olması üzerinde durulmuş ve çizgi-resim arasındaki benzerlikler/aynılıklar/ortak ifade biçimleri ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Matematikte simetri kavramının bir yöntem olarak görsel ve plastik sanatlar alanındaki yansımaları

Bu tez çalışmasının amacı; seçilmiş örnek sanat eserlerinin simetri ve ilişkili olduğu kavramlar açısından incelenerek, bu kavramların etkileri ve sonuçlarının irdelenmesidir. Ayrıca bu amaca bağlı olarak; temel bilimlerin önemli kavramlarının, sanat ve tasarım alanında nasıl var olduğunun gözlemlenmesi de diğer bir amaç olarak ortaya çıkmaktadır. Bu tezin kapsamında; görsel ve plastik sanatlar alanından, dönemi içinde önemli addedilen sanatçıların birer eseri incelenmek üzere seçilmiştir. Yapılan çalışmanın ilk safhasında, simetri ve ilişkili olduğu kavramlar genel hatları ile ortaya konmuştur. İkinci aşamada ise seçilen sanat eserlerinin asılları veya asıllarına en yakın imajları üzerinden, ait oldukları alanlarda göz önünde bulundurularak incelenmiştir. Bu araştırmada; önceki aşamalarda yapılan incelemelerin ışığı altında, simetri ve ilişkili olduğu kavramların, seçilen ürünler üzerinde nasıl ortaya çıktıklarının tespiti ve sonuçlarının irdelenmesi, son aşamayı oluşturmuştur. Burada ele alınan simetri ve ilişkili kavramların, seçilen eserlerin gerek tasarım ve gerekse inşa aşamalarında önemli roller üstlendiği bu çalışmanın ilk önemli bulgusu olarak ortaya çıkmıştır. Yapılan çalışmanın detaylarında karşılaştırması yapılan iki durum/ şeyler arasındaki ilişkinin, çoğunlukla bir çeşit denklik bağıntısı ve benzerliği içerdiği görülmüştür. Ayrıca denklik bağıntısı, benzerlik ve farklılıkların varoluş şekillerine göre söz konusu olan iki durum/ şeyler arasındaki ilişkinin, simetri, benzerlik veya asimetriye doğru evirilebileceği düşünülmüştür. Sonuçları itibari ile simetri ve ilişkili olduğu durumları ortaya çıkartan dönüşümlerden bazılarının, teknik özelliklerinin izdüşümleri ise tasarımın inşa süreçlerinde açıkça izlenebilmiştir. Ayrıca benzer bir sürecin eserin çoğaltım ve dağıtım ağlarında da topolojik anlamda ortaya çıkabilmesinin mümkün olabileceği görülmüştür.
Batı resim sanatında yaşlı beden imgesi

'Batı Resim Sanatında Yaşlı Beden İmgesi' konulu tez çalışması kapsamında Batı Resim Sanatı içerisinde yaşlı beden imgelerinin eğilimleri ve akımlar kapsamında araştırılması amaçlanmıştır. Beden imgesi, sanatın doğduğu ilk andan itibaren günümüze kadar varlığını korumuştur. İlkel sanatsal yaratılarında bile beden algısına yönelik yorumlar varlığını göstermektedir. Sonrasında değişen hiyerarşiyle beraber, sanat, zenginlik ve gücün emrine girmiştir. Yaşanan sosyo-kültürel süreçler resim sanatında kullanılan yaşlı beden imgesinin kullanımını da değiştirmiştir. Sanatçıların dünyaya/hayata bakışını, yaşananları yorumlayışını ve düşünme biçimini temelden etkileyen yaratma isteği, resimlerde ele alınan konularda, bedenlerin farklı yorumlarında hissedilmektedir. Kullanılan ilk yaşlı beden imgeleri kilisenin din bilginlerini tasvir eder niteliktedir. Önce Yusuf, ardından İsa tasvir edilmiştir. Kimi resimlerde de sanatçılar kendi hayatlarında var olan kişileri resimlerine aktarmıştır. Sonrasında değişen dünya düzeni ile beraber sanatçılar güzeli arama eğilimine girmiş, var olanın mı gerçek güzel, yoksa hayal edilenin mi daha güzel olduğu konusunda kesin bir yargıya varılamamıştır. Bu sebeple sanatçının anlatmak istediklerini ve kullanılan bedendeki ifadelerin duygusunu anlamak için bu bedenlere geniş bir perspektif ile yaklaşmanın önemi büyüktür. Çalışmanın amacı, 14. yüzyıldan 19. yüzyıla değişen zamanlarda oluşturulan resimler üzerinde, ülkeler ve akımlar göz önüne alınarak yaşlı beden imgesinin varoluşunun incelenmesidir. Bu amaca ulaşmak için öncelikle birinci bölümde yaşlı beden imgesi kullanımının amacı ve önemi incelenmiştir. İkinci bölümde ise imgenin ne olduğu, yaşlı beden imgesinin nasıl ortaya çıktığı, dönemsel bağlamda ve bu dönemlerde öne çıkan ülkeler ve akımlara göre yaşlı beden imgesinin kullanımı ele alınarak sanatçıların eserleri incelenmiştir.
2000 sonrası Holywood sinemasında öznellik üretimi

Öznellik öznel olanı, bir bütün olarak 'kendilik' kavramının bireylerdeki karşılığını, bir öznenin herhangi bir durum karşısındaki duyumsama biçimini, şahsi fikrini, hislerini, anlam vermesini, duygulanma tarzını, olaylara ve kavramlara yaklaşımını, diğer öznelerle ilişki geliştirmesini ifade eder. Ancak Guattari tüm bunların ötesinde öznellik üretiminin kapitalizmin en önemli üretimi olduğunu ileri sürer. Zira kavram özellikle 19. yy ile birlikte kültürel, politik, ideolojik bazı değişimlere uğrar. Bunun bir sonucu olarak öznellik günümüzde artık eskisi gibi aile, din gibi kurumlar üzerinden üretilmez. Lazzarato'dan mülhem 'toplumsal makineler' için üretilen öznellikler globalleşen dünyanın da etkisiyle artık daha çok tüketim, iletişim, sosyal medya, sinema gibi alanlarda üretilir. Görsellik üretiminin olduğu her alan aynı zamanda öznellik üretiminin de alanıdır. Buna karşın kavramın kendisi sanat dallarıyla bu denli iç içe olmasına rağmen özellikle sinema alanında inceleme olanağı bulmamıştır. Bu çerçevede çalışmada öznellik kavramının Aydınlanma Felsefesi ve onu takiben Nietzsche, Freud, Lacan, Foucault, Deleuze, Guattari, Lazzarato, Rossi gibi isimlerin teorilerinde nasıl işlerlik kazandığı, hem filmlerde hem de sinemada anlatı teorilerinde nasıl ele alındığı saptanmıştır. Bu çalışmada Hollywood sinemasının üretmiş olduğu anlatı yapıları tarihsel ve biçimsel olarak incelenmiş ve bu anlatı yapılarının özne ve öznellik üretimi kavramlarıyla nasıl ilişkilerinin olduğu ortaya konmuştur. Öznelliğin Hollywood sinemasındaki anlatı stillerine göre ne tür farklılıklar gösterdiği, anlatıların hangi unsurları aracılığıyla üretildiği, filmlerdeki üretim süreçleri ve anlatı yapılarına göre ne tarz farklılıklar gösterdiği araştırılmıştır. Buna göre filmlerin biçim ve içerik açısından anlatı yapılarına göre farklı öznellik biçimlerini temsil ettiği ve bunun da izleyici öznede anlatı yapıları bakımında farklı etkilerinin olduğu ortaya konmuştur.