turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Okulöncesi eğitimi almış ilköğretim 2. kademe 7. sınıf öğrencilerinin resim derslerindeki başarı durumu

araştırma, okul öncesi eğitimi almış, ilköğretim 2. kademeye devam eden 7. sınıf öğrencilerinin resim derslerindeki başarılarını belirlemek üzere hazırlanmıştır. Okul öncesi dönemde alınan eğitimin, ilköğretim 2. kademe resim-iş dersi adı altında verilen sanat eğitimindeki başarıya olan etkisi saptanmaya çalışılmıştır. Araştırma, 2003- 2004 öğretim yılı bahar döneminde gerçekleştirilmiştir. Seçkisiz küme örneklem yöntemi ile Bursa ili merkez üç ilçeden yedişer okul olmak üzere, toplamda 21 okul seçilmiştir. Bu ilköğretim okullarının 2. kademe 7. sınıflarındaki öğrencilerden 220 kişi, 110 okul öncesi eğitimi alan ve 110 okul öncesi eğitimi almayan olarak iki gruba ayrılmıştır. Oluşturulan okul öncesi eğitimi alan ve okul öncesi eğitimi almayan gruplardantesadüfi olarak birer renkli resim çalışması alınarak araştırmacı tarafından hazırlanan gözlem formundaki maddelere göre incelenmiş ve aralarında fark olup olmadığı belirlenmiştir. Araştırmada kullanılan veri toplama aracı iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde okul öncesi eğitimi alan ve okul öncesi eğitimi almayan öğrencilerin cinsiyet dağılımları, okul öncesi eğitimi alan öğrencilerin hangi kurumlarda ve kaç yıl süre ile okulöncesi eğitimi aldıklarının belirlendiği maddeler yer almaktadır. İkinci bölümdeokulöncesi eğitimi alan ve okul öncesi eğitimi almayan öğrencilerden alınan resimleriincelemek amacıyla fiziksel özellikler, tasarım elemanları ve ilkelerinin kullanılmasını, yaratıcılık ve türlerini, teknik kullanımı ve sanat yönelimlerini belirlemeye yönelik maddelere yer verilmiştir. Gözlem formu verileri değerlendirildiğinde, okul öncesi eğitimin en çok 1 yıl süreyle (%53) ve anasınıflarında (%51) alındığı ortaya çıkmıştır. Resimlerin incelendiği bölümde, okul öncesi eğitimi alan ve okul öncesi eğitimi almayan öğrenci gruplarınınverileri karşılaştırılmış ve okul öncesi eğitimi alan grup lehine bir sonuç çıkmıştır. Bu sonuca göre, okul öncesi dönemde alınan eğitimin, geçen yedi yıllık araya rağmen, ilköğretim 2. kademedeki resim dersi başarısında olumlu etkisi olduğu belirlenmiştir. Danışman: Yard. Doç. Dr. Bedri YALMAN
Türkiye'de 1990 sonrası kültür politikaları ve müziğin üretim, dağıtım ve tüketim odakları

Bu tezin amacı; Batı'nın liberal kapitalist sistem doğrultusunda oluşturduğu müzik endüstrisini ve bu endüstrinin egemenliğini sağlamlaştırmasına yarayan teknolojileri Türkiye'de hangi politikaları izleyerek yerleştirdiğinin araştırılmasıdır. Bu çalışmada günümüzde Türkiye'de müzik alanında incelenmesi gereken ama üzerinde fazlaca durulmamış oluşumlar hakkında bir inceleme yapma gereği ile yola çıkılarak müziğin üretimi, dağıtımı ve tüketimi üzerindeki güç odakları incelenmiştir. Türkiye'de 1990 öncesi kültür politikalarının 90'lar sonrası dönemle ilişkilendirilebilecek yönleri özet bir şekilde ele alınmıştır. 1990 sonrası dönemin oluşumları 'merkezsizleşme', 'melezleşme' ve 'popülerleşme' kavramları üzerinden açıklanmıştır. 'Müzik endüstrisinde üretim, dağıtım ve tüketim odakları' adlı ana bölümde müzik endüstrisinin gelişim ve büyüme süreçleri incelemesinden sonra Amerikan pazar ekonomisi etkili kültür politikalarının, müziğin üretim, dağıtım ve tüketim süreçleri üzerinde nasıl bir etki yarattığı ve Batı'nın müzikal üretiminin egemenliğini nasıl geliştirdiği, bunu ne gibi yollar izleyerek gerçekleştirdiği incelenmiştir. Sonuçta müzik endüstrisinin, içinde yer aldığı toplumsal, kültürel ve ekonomik sistemin özelliklerini kendi sahasında eriterek yeniden ürettiğinin ve bunu müzikal üretim ve tüketim politikalarına yansıtarak müzik tüketicisine ulaştırdığının altı çizilmiştir.
Türkiye'de çağdaş sanat bağlamında uluslararası İstanbul bienalleri ve küratörlerin sanat ortamına etkileri

Bu araştırmada, Türkiye'de çağdaş sanat bağlamında Uluslararası İstanbul Bienalleri ve küratörlük kavramı üzerinden bir değerlendirme yapılarak, çağdaş sanat, küratör, bienal ve sanatçı kavramları arasındaki ilişki üzerinde durulmuştur. Çağdaş sanatın temsili sayılabilecek Uluslararası İstanbul Bienalleri ele alınarak sanat ortamına yansımaları incelenmiştir. Bu kapsamda yapılan araştırma dört bölümden oluşmaktadır. Araştırmanın birinci bölümü, kendi içerisinde 'Çağdaş Sanata Genel Bir Bakış ve Etkileşimleri' ile 'Çağdaş Sanatta Sanat Piyasasını Şekillendiren Unsurlar ve Gelişim Evreleri' olmak üzere iki bölümden oluşmaktadır. Araştırmanın ikinci bölümü, 'Bienaller ve Küratöryel Sistem' ile 'Uluslararası Bienaller' olarak iki ayrı başlık altında incelenmiştir. Araştırmanın üçüncü bölümü, 'Uluslararası İstanbul Bienali'nin Tarihsel Gelişimi ve Görseller Üzerinden İçerik Analizi' yapılarak ele alınmıştır. Son olarak dördüncü bölümde ise konu ile ilgili; sanatçı, küratör ve sanat eleştirmenleri ile bir değerlendirme yapılarak incelenmiştir. 1850 sonrası değişen sanat fikri ve sanat ortamı hakkında bilgi vererek, bu sürecin getirdiği değişiklikler ve sonrasında oluşan sanat anlayışlarının Türkiye sanat ortamına etkileri, çağdaş sanatla olan ilişkileri üzerinden değerlendirilmiştir. Çağdaş sanatın Türkiye sanat ortamına yansımaları, bienal, küratör ilişkisi içerisinde ele alınarak, ilk olarak 1987 yılında yapılan ve günümüzde hala devam eden Uluslararası İstanbul Bienalleri bağlamında incelenen araştırmada, doküman incelemesi yöntemi kullanılmıştır. Araştırma sürecinde veriler geniş bir literatür taraması yapılarak, tezler, internet, makale, dergilerden ve kişisel görüşmelerden yararlanarak elde edilmiştir. Araştırmanın verilerinin çözümlenmesinde, nitel araştırmada kullanılan veri analizi tekniklerinden kuramsal ve betimsel analiz teknikleri kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen sonuçlar çağdaş sanat ortamında; galeriler, koleksiyonerler, müzayedeler, müzeler ve Uluslararası İstanbul Bienalleri'nin kendilerini sürekli yenileyen bir yapı içerisinde ilerlediğini göstermektedir. Bu süreç küratörlerinde önemli bir güç olarak sanat ortamında yerini aldığını göstermektedir. Bu nedenle, tüm bu unsurlar birbirleri ile sıkı ilişkiler içerisinde Türkiye çağdaş sanat ortamını ve sanat piyasasını etkileyen en önemli faktörlerdir.
Grafik tasarım bağlamında tangram; Ankara'nın kültür denizi tangram oyun seti

Teknolojinin hızlı gelişimi ile birlikte sosyal yaşamda bir ivme olmuştur. Yaşam standartları hızla değişmekte, yaşamı idame etmek için verilen mücadele de artmaktadır. Bu mücadele esnasında ailelerin farkına varmadan ihmal ettikleri yegane varlıkları çocuklarıdır. Çocuk eğitimi her asırda ve her toplumda önemli olmuştur. Çocuğun gelişmesine ve doğum anından itibaren hazır olmasına bağlı olarak, çocuğun kavramları öğrenmeye başladığı toplumun kültürüne ve sosyal yapısına uygun uyaranları sağlamak çok önemlidir. Öğrenme hızı, iki yaşından itibaren konuşmaya başlamanın etkisi ile artar. Bu dönemde çocuk için en başta gelen uyarıcılar oyuncaklardır. Oyuncaklar bir nesnenin minyatürleri gibi veya bir kitap şeklinde olabilir. Bu tez çalışmasında kökeni Çin'e uzanan çok eski bir oyun ve aynı zamanda grafik tasarımda önemli bir tasarım aracı olan tangram incelenmiştir. Bu çalışmada tangramın görsel iletişimi sağlayan yönü ile eğitici yönünü vurgulamak için bir uygulama örneği geliştirilmiştir. Bu bağlamda Ankara ilinde bulunan çeşitli kültürel varlıların tangram oyun figürleri şeklinde hazırlanan görselleri ile özellikle çocukların yaşadıkları bölgede bulunan kültürel zenginliğin farkında olmaları sağlanmaya çalışılmıştır.
Yükseköğretim programlarına yansımaları açısından grafik tasarımın günümüzdeki terminoloji sorunu

Bu çalışmada, günümüzde karşılaşılan, grafik tasarım terminoloji sorunu ve bu sorunun öğretim programlarına yansıması incelenmiştir. Bu nedenle, öncelikle Türkiye'de eğitim-öğretime devam eden tüm üniversitelerin web sayfaları gözden geçirilmiş, araştırma konusu kapsamındaki terminolojik kavramlara yer veren üniversiteler ve bu üniversitelerin ilgili fakülte ve bölümleri tespit edilmiştir. Türkiye'de, devlet ve vakıf üniversiteleri bir arada olmak üzere, lisans düzeyinde, araştırma konusu kapsamında 22 adet grafik, 23 adet grafik tasarım, 21 adet görsel iletişim tasarımı, 6 adet iletişim tasarımı, 2 adet görsel sanatlar ve tasarım; ve birer adet olmak üzere, iletişim ve tasarım, iletişim tasarımı ve grafik, sanat ve tasarım, iletişim tasarımı ve yönetimi, görsel iletişim ve tasarım, görsel iletişim, görsel sanatlar ve görsel iletişim tasarımı adlandırmasını kullanan toplam 12 farklı ilgili bölüm adlandırması ve 81 ilgili bölüm ile karşılaşılmıştır. Terminolojik adlandırmalardaki bu karmaşa, bölümlerin yer aldığı fakülte adlandırmalarında da mevcuttur. İlgili bölümler, Güzel sanatlar, iletişim, güzel sanatlar tasarım ve mimarlık, sanat ve tasarım, güzel sanatlar ve tasarım, mimarlık, tasarım ve güzel sanatlar, sanat ve sosyal bilimler fakülteleri olmak üzere, 7 farklı ilgili fakülte bünyesinde yer almaktadır. Bu araştırma, önlisans ve lisansüstü derecelere de taşınmış, ulaşılan bu ilgili bölümlerin, öğretim programları ve mesleki adlandırmaları da incelenmiş ve bu terminolojik karmaşanın gelecekte sebep olabileceği akademik ve mesleki problemlere değinilmiştir. Türkiye'de gözlenen bu durum, alanında tanınmış olan yurt dışındaki üniversitelerde de incelenerek, karşılaşılan durumun yalnızca Türkiye'de mi görüldüğü, yurtdışında da benzer durumların olabileceği düşüncesine yanıt aranmıştır. Grafik tasarım mesleğinin geleceği tehdit altında görülmektedir. Hem akademik açıdan, hem mezunların istihdam edilmesi bakımından, hem de kurumlar arası geçiş ya da lisansüstü düzeyde eğitime başvuru koşullarında oluşacak uyumsuzluklar açısından, bu terminolojik farklılıkların belirgin sorunlara sebep olabileceği öngörülmüştür. Grafik tasarımın yön aldığı gözlenen bu duruma ilişkin, üniversiteler çeşitli sempozyum ve konferanslara zaman zaman yer verebilir ve ortak çalışmalar yürütebilirler. Bu mesleğin geleceği için, sorunların göz ardı edilmemesinin gerekli olduğu düşüncesine varılmıştır.
Self-knowledge through self-tracking devices: Design guidelines for usability and a socio-technical examination from posthumanity perspective

Dijital Çağ ile birlikte, çeşitli alışkanlıklar ve kavramlar etrafında gelişen ürün kategorileri ortaya çıkmaktadır. Bilgi Çağı'ndaki eğilimlerden biri de gündelik hayatta yaygın hale gelen bilgisayar cihazlarıyla kişinin hayatına dair nicel ve nitel bilgileri kayıt altına alması ve saklamasıdır. Bu ürünler, kullanıcıların kendilerine dair daha önceden mevcut olmayan bilgilere erişimini sağlayarak kullanıcıların kendi kendini gözlemleme ve otobiyografik hafıza yetilerinin sınırlarını zorlamaktadır. Bu açıdan bakıldığında benzer teknolojilerin kullanıcıların benlik algılarını değiştirerek insanlığı şekillendirdiği söylenebilir. Büyüyen taleple birlikte bu ürün kategorisindeki çeşitlilik de artış göstermektedir. Buna rağmen bu ürünlerin insan hayatı açısından anlamı nadiren tartışılmaktadır. Oluşturulan kişisel kayıtların kullanıcılar için zenginleşen bir benlik bilgisine dönüşüp dönüşmediği cevaplanması gereken bir soru olarak değerini korumaktadır. Bu tezin amacı, günlük hayatı kayıt altına almak amacıyla kullanılan dijital ürün ve servisler ile benlik kavramı arasında bir bağ kurmaktır. Bu amaçla, bu cihazların tasarımla ve insan hayatıyla ilişkisi sosyo-teknik bir çerçevede incelenecektir.
Anıların biçimsel ve düşünsel dönüşümü

Anıların görsel imge olarak en uygun nasıl dönüştürülebileceği bu tezin temel problemi olmuştur. Anı-bellek kavramının Antik Çağdan Modern Çağa süregelen tarihsel ve sanatsal gelişimi ve sanat akımlarına olan etkileri incelenmiştir. Çoğu akımların öncüsü olan sanatçılar, filozofların anı-bellek anlayışlarından yola çıkarak, objelerin zaman ve uzam içerisindeki yerlerini yeniden biçimlendirmişlerdir. İncelenen sanatçılar doğrudan tanık oldukları ya da yakınlarından duydukları savaş anılarını değişik tekniklerle görsel eserlere dönüştürmüşlerdir. Onların ürettiği görseller toplumun hem sanat hem de savaş algısının değişmesine yol açmıştır. Uygulamalarda anı-bellek felsefe görüşlerinden yola çıkarak, aktarılan kişisel savaş anıları simgelerle biçimlendirilmiştir. Figüratif anlatımların dışında her simge parçalara bölünmüş, ana parçaya uyum sağlayacak teknikler denenmiştir. Anıların kişiye özel derin anlamını verebilmek için birden çok tekniği bir arada kullanma gerekliliği duyulmuştur. Aktarılan anıların duygusal yükü sanatsal çalışmaları aşan boyutlardadır.
Bisküvi seramik yüzeylere ebru tekniğinin uygulanması

Ateşin kontrollü bir şekilde kullanılmaya başlanması ile geliştirilen seramik teknikleri ve sanatının, insanlık tarihinin en önemli buluşlarından birisidir. Seramik sanatı ve teknikleri, kültürlerin karakteristik özellikleri doğrultusunda farklılıklar göstermiş olsa da değişmeyen tek özelliği ateş ile buluşma aşaması yani pişirilmesidir. Ebru tekniği ise, boyanın su yüzeyinde yapmış olduğu görsel şölendir. Bu konunun irdelenmesindeki amaç, bisküvi seramik formların boyanmasında fırçanın iz hatalarını ve el titremesinden kaynaklanan boyama hatalarının ortadan kaldırılması hakkında alternatif çözümleri incelemektir. Bu çalışma ile bisküvi seramik bünyelerin farklı ve etkili yöntemlerle ve de en az hata ile dekorlanmasının alternatif yöntemlerini ortaya koymaya çalıştık. Çalışma kapsamındaki uygulamalarda seramik yüzeylerinin fırçalar ile dekorlanmasında fırça izi ve boya kalınlığı gibi karşılaştığımız olumsuz etkileri ortadan kaldırdık. Bu çalışmamızdaki kullandığımız yöntem ile fırça ile uzun süren dekorlama işlemini çok daha kısa sürede tamamlanabilecek dakikalara indirmiş olduk. Ancak bu işlem yapılırken bünye ve boya uyumunun sağlanmasının şart olduğunu gözlemledik. Seramik bisküvi bünye ve boya uyumunun sağlanmadığı durumlarda yapılan uygulamaların sırlı pişirimlerden başarısız sonuçlar elde edilmiştir. Araştırmanın uygulama kısmında karşılaştığımız olumsuzlukları ortadan kaldırmak için yeni yöntemler geliştirdik. Araştırmanın sonuçlarına göre, yapmış olduğumuz çalışmalarda olumlu, olumsuz neticeler elde ettik. Çalışmamızdaki olumsuz bulguları tespit ederek alternatif çözümler ortaya koymaya çalıştık. Seramik dekorlanmasında kısmen veya isteğe bağlı olarak fırçanın hakimiyetine son verilebileceğini ortaya koyduk. Bu sebepten tezimde, bisküvi seramik bünyelere Ebru tekniğinin nasıl aktarılabileceği ve nelere dikkat edilmesi gerektiği hakkında bilgilere ulaşmak ve daha sonraki uygulamalara da rehber olmasını sağlayacak bilgilere ulaşılır. Türkçe
Dil deformasyonunun iletişime etkisi ve toplumsal bilinç kazandırmaya yönelik görsel çözüm önerileri

Teknolojinin gelişmesi ile uluslar birbiriyle daha fazla iletişim kurabilir hale gelmiştir. İnternet kullanımının da aktif olduğu günümüzde toplumlar arası hızlı erişim önem kazanmış ve kolaylaşmıştır. Bu erişim ile görülmüştür ki birçok yabancı öge hemen hemen her dile girmiştir. Erişimin getirdiği ağı engellemek mümkün olamayacağından hiçbir dil eskisine oranla aynı saf değerle kalamayacaktır. Bu tezde, toplumlar bu konu ile ilgili bilgilendirmek, dil kavramının önemini içselleştirebilmelerini sağlamak ve bireyler bu aidiyet ile dillerine giren yabancı ögelerin farkına vararak yerleşmesine engel olabilmeleri amaç edinilmiştir. Dilde oluşacak kötü sonuçların günümüz koşullarında oluşturabileceği tahribatı toplumlar fark edebilmelidir. Dilde yaşanabilecek tahribatın bireyler arasında ayrılıklara neden olmaya başlayacağı düşünülebilir. Türkçe'de son yıllarda yaşanan kirlenme ve yanlış kullanım ciddi boyutlara ulaşmıştır. Çalışmanın araştırma sürecinde dilin tarihinden, iletişime olan etkilerinden, dilin bozulmasından kaynaklı ortaya çıkan ve çıkabilecek olası problemler üzerinde durulmuştur. 3. ve 4. Bölümde Dilde en çok yapılan hatalar ve Görsel iletişim araçlarını da bu bozulmayı destekler nitelikte olan işler incelenmiştir. Dilin yapısını oluşturan kurallar, dili kullanan toplumların değerlerine bağlı olarak da ilerlemektedir. İletişimi sağlayan dilin, uluslar için büyük bir öneme sahip olduğu söylenebilir. Geçmişten günümüze değişen teknoloji ile toplumların yaşam süreçlerinin bir dönüşüm içerisinde olduğu görülmektedir. Kitle iletişim araçlarının farklılaşması ve dijital çağ zaman kavramının farklı formlar kazanmasını sağlamıştır. Yaşam şekilleri dijitalleşmiş ve toplumlar birbirine bağlı hale gelmiştir. Bilgi teknolojilerinin ve teknolojinin gelişiminden etkilenen dil beklenmedik kötü sonuçlar çıkarabilmekte, toplum değer yargıları ile çelişki de kalabilmektedir. Bu gelişmeler göz önünde bulundurularak tezin sonuç bölümü ve uygulama kısmı hazırlanmıştır.
1960 sonrası Türk Resim Sanatında konu ve figür bağlamında Neşet Günal

Bu çalışmada 1960'dan günümüze kadar olan süreçte Türk Resim Sanatında temalar ve figüratif yaklaşımlar, sanat yapıtları ve sanatçılar üzerinden incelenmiştir. Tarihsel süreç göz önünde tutularak yapılan bu incelemede öncelikle konu ve figür kavramları incelenmiştir. Daha sonra Türk Resim sanatının da öne çıkan konu ve figürlere değinilip 1960'a kadar olan süreçte başlayan gruplaşma hareketlerinin ve II. Dünya Savaşı'nın etkileriyle bu dönemde konu seçimi ve figür kullanımı değerlendirilmiştir.1960'tan sonraki süreçte Türk toplumunun, yeni kültürel kimlik oluşturma sürecinin en yoğun yaşandığı dönem olarak nitelendirilebilir. Bu dönemde düşünsel, sanatsal, toplumsal ve siyasal anlamda yaşanan olayların Türk Resmini konu ve figür seçimi olarak yeni bir döneme taşıdığı görülmektedir. Yaşanan gelişmelere kayıtsız kalamayan sanatçılarımız farklı konu ve figür arayışları içerisine girmiş ve toplumcu gerçekçi, gerçeküstücülük ve dışavurumculuk gibi akımlarda ortaya eserler üretmişlerdir. 1980 sonrası dönemde de yine toplumda yaşanan kültürel, toplumsal ve siyasal gelişmeler sanatın yönünü etkileyip sanatçıların farklı konulara ve figürlere yönelmesini sağlamıştır. Geçmişten günümüze kadar sanat tarihçileri, sanat eleştirmenleri, filozoflar ve sanatçılar tarafından en çok sorgulanan ve üzerinde düşünülen alan, konu ve figür seçiminin kuramsal çerçeve içerisinde ele alınması olmuştur. Son olarak araştırmadan elde edilen bilgilerden yola çıkılarak toplumsal gerçekçi sanatçıların Türk resmine katkıları üzerinden Neşet GÜNAL' ın hayatı, sanat anlayışı ve eserleri hakkında bir değerlendirme yapılarak araştırma kapsamı örneklendirilerek geliştirilmiştir.
Çağdaş sanatta teknoloji imgesi

Sanayi devriminin ardından neredeyse her alanda görülen bir takım yenilikler bir yandan topluma heyecan verici gelse de bazı sorunları beraberinde getirmiştir. İnsanlara empoze edilen teknoloji tutkusu, bireyleri tüketim çılgınlığına yakalanmış kitleler yığınına dönüştürmüştür. Bireyler bu dönüşüm için doğa katliamları ve kent silüetlerinin bozulmaları gibi geri dönüşü mümkün olmayan problemlere sessiz kalarak makineleşmeyi ve teknolojiyi koşulsuz kabul ederken sorgulama, düşünme gibi önemli yeteneklerini de bu uğurda feda etmişlerdir. Sanayi devriminin bir getirisi olan teknoloji kavramı bazen olumlu bazense olumsuz etkileriyle resim sanatının alanını da etkilemiştir. Bu etkileşim fotoğrafçılığın 19. yüzyılın başlarında ortaya çıkmasıyla resim sanatının öleceği söylentileriyle başlarda bazı kaygılar uyandırmıştır. Fakat belki de fotoğraf makinesinin dünyayı gerçekçi bir şekilde betimleme yeteneği ile yüz yüze gelen resim sanatı kendini sürekli olarak yenilemiştir. Teknolojinin yansımaları da, modernizmle gelen kaygılar da, makineleşmenin getirdiği bazı sorunsallar da resim sanatında bu tarihten sonra geniş olarak işlenmiştir. Makineleşmeyle ortaya çıkan bazı doğal ve kentsel katliamlara sanatçılar eleştirel bakış açıları etrafında bıraktıkları eserleriyle cevaplar vererek, tepkilerini onurlu bir duruşla göstermişlerdir. Bu çalışmada teknoloji kavramı üzerinden, sanat teknoloji ilişkisini irdeleyerek, bu ilişkinin sanatta eleştirel bir duruşa doğru evrilişine ihtiyaç duyulmasının nedenlerini ortaya koyarken, makineleşme teknoloji ekseninde gerçekleşen bir takım doğa katliamlarının ve kentsel sorunların seçilen, sanatçıların bakış açılarıyla eleştirel bir tavra dönüşümünü ortaya koyduk. Konumuzu işlerken eleştirel düşüncede çığır olarak ifade edilen 1968 yılına değinirken manifestoların eleştirel anlatımdaki yerine de değinilmiştir.
Sosyal afişlerin içerik inşasında grafik tasarımcının sorumluluğu

Grafik tasarımcının sorumluluğu ve mesleki tanımı hakkında ortak bir fikir birliği halen tam olarak oluşmasa da, kitlesel iletişim yönü ile toplumsal etkiye sahip olduğu kesindir. Bu bakımdan, grafik tasarımcının sorumluluklarının ve ortaya çıkardığı tasarımların içeriğinin akademik ortamda incelenmesi gerekliliği ortaya çıkmaktadır. 21. yüzyıla girilmesiyle birlikte her iki konu başlığının da, özellikle akademik çevrelerde dikkate alınması ve araştırmalara dahil edilmesi umut veren gelişmeler olmakla birlikte, araştırmalar sırasında ülkemizde yapılmış akademik çalışmaların yetersiz olduğu belirlenmiştir. Grafik tasarımın iletişim araçlarından biri olarak sıklıkla kullanılan ve toplumsal etkisi hala geçerli olan afiş üzerinden; 'grafik tasarımcının sorumluluğu' ve 'içerik inşası' konularının biraradalığı ve tasarım sürecinde ortaya çıkan sorumluluklar göz önünde bulundurularak konu ile ilgili çözüm önerisi sunulmuştur. Dört bölümden oluşan tezin: Birinci bölümünde, 'sorumluluk' kavramı grafik tasarım alanı ve grafik tasarımcı üzerinden incelenmiştir. 'Mesleki' 'toplumsal' ve bir 'kavram' olarak ele alınan sorumluluk, grafik tasarım alanı üzerinden değerlendirilmiştir. Sorumluluk üzerine tartışmalarının tarihsel süreci incelenerek, grafik tasarım alanında 21. yüzyılda genişleyerek farklı tartışma alanları yaratan sorumluluk konusunun, grafik tasarıma, grafik tasarım mesleğine, topluma etkisi ve eğitimi üzerinden ayrıntılı olarak incelenmiştir. Bu bağlamda 'First Things First' manifestolarının, grafik tasarım alanında uzun süre devam eden etkileri dikkate alınarak, manifestolar üzerinden de sorumluluk konusu araştırmaya dahil edilmiştir. İçerik inşası üzerine temellendirilen, ikinci bölümde, güncel araştırmalardan yola çıkılarak, içerik inşası 1980'ler ve postmodernizm ile birlikte 'göstergebilim' üzerinden incelenmiş ve yapılan değerlendirmeler sonucu içerik inşasının kişisel yorumların ötesinde akademik ortamda bilimsel zeminde ele alınabileceği önerisi sunulmuştur. Üçüncü bölümde, sosyal afişlerin 21. yüzyılda toplumsal sorunları çözmede ve ortak bilinç oluşturmada rolü incelenmiş ve ikinci bölümde elde edilen bilgiler doğrultusunda, göstergebilimden de yararlanılarak sosyal afiş örnekleri üzerinden çözümlemeleri yapılmıştır. Tezin uygulama bölümünde, grafik tasarımcının sosyal sorumluluğu bağlamında sosyal bilinç oluşturmaya yönelik afiş tasarımı önerileri sunulmuştur. Ayrıca, grafik tasarımın 'içerik inşası'nda grafik tasarımcıların sorumlulukları üzerine güncel veriler ışığında bir manifesto taslağı önerilmiştir.