turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Women's paid and unpaid work in tourism: A case of Nevşehir-Avanos-Ürgüp triangle in the Cappadocia region

oz TURİZM SEKTÖRÜNDE ÜCRETLİ VE ÜCRETSİZ ÇALIŞAN KADIN İŞGÜCÜ: KAPADOKYA BÖLGESİ, NEVŞEHİR-AVANOS-ÜRGÜP ÜÇGENİNDE BİR DURUM DEĞERLENDİRMESİ Elmas, Şermin Doktora, Sosyoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. F. Yıldız Ecevit Nisan, 340 sayfa Bu tezde, Kapadokya bölgesinin Nevşehir-Ürgüp-Avanos üçgeninde yer alan turizm organizasyonlarında kadınların nitelikleri ve karşılaştıkları problemler cinsiyet temelli iş ayrışması odak alınarak incelenmektedir. Konuyla ilintili farklı yaklaşımlar ayrı ayrı tartışılarak, birleşik sistemler kuramı bu sektörde kadının işgücüne katılımı ve durumunu açıklayan en kapsamlı yaklaşım olarak kabul edilmiştir. Çalışmanın amacı turizmde işgücünü oluşturan kadınların bu sektörün yarattığı iş olanaklarıyla ne denli ekonomik sosyal ve bireysel özgürlüğe kavuştuğu ve turizm sektörünün, var olan cinsiyete dayalı işbölümünü güçlendirip güçlendirmediğini saptamaktır. Araştırmada seçilen 20 işyerinde çalışan toplam 80 kadın ve bu işletmelerde yöneticilik yapan veya bu işyerlerinin sahibi olan 15 erkekle görüşülmüştür. Çalışmanın bulguları kantitatif ve kalitatif yöntemlerle toplanan verilere dayanmaktadır. Araştırma sonuçlarına göre, turizm, kadın işgücü açısından fırsatlar yaratsa da, bu sektörde çalışan kadınların ekonomik, sosyal ve kültürel bağımsızlığını tahmin edildiği şekilde gerçekleştirememektedir. Turizm organizasyonlarında cinsler arası iş ayrışması turizmin özgün kültürü ile rasyonelleştirilse de toplumda varlığını sürdüren, toplumsal cinsiyete dayalı ilişkiler turizmle ilgili işyerlerinde yeniden üretilmektedir. Geleneksel cinsiyete dayalı işbölümü çalışanları belirli işlerde ve birimlerde yoğunlaşmaya zorlamakta ve işlerin cinsiyete göre tanımlanmasına yol açmaktadır. Kadını işgücü piyasasına eşit katılımdan mahrum eden, evde olduğu kadar işgücünde de varlığım sürdüren ataerkil ideoloji, kadını mevsimsel ve yarı zamanlı işlerde yoğunlaştırmaktadır. Turizm sektörü, kadınlara ekonomik bağımsızlık sağlamaktan ve onları ataerkil toplumun beklentilerinden özgür kılmaktan ziyade, var olan toplumsal cinsiyete dayalı ilişkileri ve kimlikleri daha da güçlendirmektedir. Bu sektörde çalışan kadınlar düşük ücretlerle çalışmakta ve değersiz kabul edilen kadın işlerinde yoğunlaşmaktadır. Bununlar birlikte, ücretli çalışıyor olmak kadınlara sosyal ilişkiler imkanı sağlamakta ve kendilerine duydukları saygıyı artırmaktadır.
Bursa'da erken Osmanlı Dönemi'nde kadın Banİler ve eserleri

Bursa'da Erken Osmanlı Dönemi'nde kadın banilerin ve yaptırdıkları eserlerin araştırıldığı bu çalışmada, Bursa'nın başkent olma sürecinde kadın banilerin mimari alandaki etkinliği ele alınmıştır. Kadın banilerin sahip olduğu statü, toplumdaki konumu, babalarının veya eşlerinin onlara sağlamış olduğu ekonomik bağımsızlığının inşa ettirdikleri yapılar üzerinde, ne derece tesir ettiği gibi konular üzerinde durulmuştur. Ayrıca aynı dönemde inşa edilmiş olan diğer yapıların; mimari form ve süsleme programları açısından, kadın banilerin yaptırdığı yapılarla benzer veya farklı özelliklerinin olup olmadığı gibi sorulara da yanıt aranmaya çalışılmıştır. Bunun yanı sıra kadın olmalarından dolayı, mimariye estetik açıdan yeni bir anlayış getirip getirmedikleri gibi konularda irdelenmeye çalışılmıştır. Erken Osmanlı Dönemi'nde Bursa'da 13 kadın bani ve bu banilerin yaptırdıkları 26 yapı tespit edilmiştir. Tespit edilen bu yapılardan; 9 cami - mescit, 5 türbe, 4 çeşme, 2 köprü, 1 mektep ve 1 hamamdan oluşmaktadır. Bu 26 yapıdan 4'ü günümüze ulaşamamıştır. Günümüze ulaşamayan bu yapıların; 1 imaret, 1 medrese, 1 sıbyan mektebi ve 1 tekke yapısı olduğu tespit edilmiştir. Yapı yaptıran kadın banilerin çoğunluğunun saray mensubu oldukları ve saray dışından kadınlarında, zaman zaman imar faaliyetlerine katıldığı görülmüştür. Bursa'nın, Erken Osmanlı Dönemi'nde; başkent olma sürecinde, şehrin gelişmesi adına inşa faaliyetlerine katılan kadın baniler, o dönemde ve sonraki dönemlerde de toplumun önemli bir bireyi ve gözdesiydi. Bu eserlerle de imar faaliyetlerine önemli katkıları görülmektedir. Bu çalışmada kadın banilerin biyografilerine yer verilerek, padişah kızları veya eşleri olmalarının, inşa ettirdikleri yapılar üzerindeki etkisi daha anlaşılır kılınmaya çalışılmıştır. Erken Osmanlı Dönemi'nde kadın baniler ve eserleri hakkında sınırlı bilimsel çalışmaların olduğu tespit edilmiş ve bu çalışma ile bir nebze de olsa bu boşluğun doldurulması amaçlanmıştır.
Gülistan İsmet ve Hanımlara Mahsus gazete'deki faaliyetleri

Gülistan İsmet, Osmanlı'dan Cumhuriyet'e geçiş sürecindeki kadın öncülerdendir. Saray kökenli bir aileden gelen İsmet, Amerikan İnas Mektebi'nden mezun olmuş ilk Müslüman kız öğrencidir. Bu okulda aldığı eğitimden dolayı Fransızca ve İngilizce gibi klasik dillere hakimdir. 1896- 1902 yılları arasında Hanımlara Mahsus Gazete'ye yazdığı yazılar ve tefrika ettiği eserler ile kadının kamusal hayata katılma sürecine önemli katkılarda bulunmuştur. Edebi kişiliğinin yanı sıra İttihat ve Terakki Cemiyeti'ndeki faaliyetlerinden dolayı siyasi bir figürdür. Eşi Mustafa Asım Çalıkoğlu ile birlikte İttihat ve Terakki Cemiyeti'ne katılan İsmet, Cemiyet'in gizli belgelerini çevirme görevini üstlenmiştir. Bu anlamda, Gülistan İsmet'in biyografisi İttihat ve Terakki Cemiyeti'nde yer almış kadınlara ve bu kadınların Cumhuriyet sonrası ahvallerine bir örnek niteliği taşımaktadır. Ayrıca kaleme aldığı yazılardan, döneminin kadın algısına dair önemli ipuçları elde etmek mümkündür.
Evaluation of Istanbul convention its contributions and constraints for elimination of violence against women in Turkey

2011 yılından itibaren Türkiyedeki kadın hareketinin yürüttüğü kadına karşı şiddetle mücadele alanda yeni bir araç ortaya çıktı; Kadına Yönelik Şiddet ve Aile içi Şiddetin Önlenmesi ve Bunlarla Mücadeleye dair Avrupa Konseyi Sözleşmesi, bilinen adı ile Istanbul Sözleşmesi. Sözleşme Türkiye de kadın hareketinin 1980 lerden beri kullanageldiği araçlara pek çok yenisini ekleyecektir
1940-1980 arası dönemde Türk toplumsal gerçekçi resminde kadın imgesi

1940'lı yıllarda Yeniler Grubu'yla Türk resim sanatı içerisinde kendisine yer bulan toplumsal gerçekçi yaklaşım, 1950'lerde yaşadığı kısa bir duraklama sürecinden sonra 1960'lardan itibaren yükselmeye devam etmiştir. Bu çalışmada ise 1940- 1980 arası dönemde toplumsal gerçekçi yaklaşımla üretilen resimlerde yer alan kadın imgesi incelenmiştir. Kadın figürlerin çözümlenmesi üzerinden yapılan yorumlamalarla dönemin siyasi ve toplumsal olaylarının Türkiye'de yaşayan kadınları ne şekilde etkilediği, yaşamlarında neleri değiştirdiği saptanmaya çalışılmıştır. Disiplinler arası bir çalışma ile yapılan yorumlama ve çıkarımlara sanat tarihi, tarih, sosyoloji bilim dalları ile kadın çalışmaları konusundaki yaklaşımlar bağlamında yaklaşılmıştır. Resimler öncelikle toplumsal ve siyasi kırılmalara bağlı olarak tarihlerine göre incelenmiştir. Sonrasında ise tematik yaklaşımlarına göre gruplanarak değerlendirilmiştir. Bu bağlamda çalışma 'giriş', 'kavramsal çerçeve', 'Türk toplumsal gerçekçi resminde kadın imgesi', 'değerlendirme' ve 'sonuç' bölümlerinden oluşmaktadır. Giriş bölümünde konunun önemi ve niteliği belirtilmiş, araştırma ve yayınlardan bahsedilmiş, tezin sınırlılığı ile araştırmada kullanılan yöntem anlatılmıştır. Kavramsal çerçeve bölümünde, tezin ana konusunu aktarmaya yarayacak hususlara değinilmiştir. Resim sanatında gerçekçilik akımının ortaya çıkışı, sosyalist gerçekçi resim anlayışı, Türk resim sanatında toplumsal gerçekçilik, 1940- 1980 arası Türkiye Cumhuriyeti'nin siyasal, toplumsal ve kültürel değişimi ile bu dönem aralığında Türkiye'de yaşayan kadınların toplum içindeki konumlarına değinilmiştir. Türk toplumsal gerçekçi resminde kadın imgesi bölümünde, konunun sınırlılıkları dahilinde seçilen resim örnekleri, tarihlerine göre 10'ar yıllık periyodlar halinde kategorilenmiş ve içerdikleri kadın figürleri temel alınarak çözümlenmişlerdir. Değerlendirme bölümünde resimler kadını konumlandırdıkları temalar üzerinden incelenmişlerdir. Ulaşılan farklı temalar kendi içlerinde tarihsel olarak ortak noktaları, gelişim ve değişimleri ile değerlendirilmişlerdir. Toplumsal hayattaki değişen şartların kadın figürler üzerindeki etkilerine bakılmıştır. Sonuç bölümünde ise, yapılan tüm çözümleme, yorumlama ve değerlendirmeler sonunda elde ettiğimiz sonuçlar toparlanmıştır.
Karacaoğlan, Aşık Veysel ile Neşet Ertaş'ta kadın

'Karacaoğlan, Aşık Veysel ile Neşet Ertaş'ta Kadın' isimli çalışmada Karacaoğlan, Aşık Veysel ile Neşet Ertaş'ın şiirleri kadın konusu adı altında incelenmiştir. Araştırmanın amacı aşıklık geleneğine bağlı olarak eserler vermiş, farklı zaman diliminde, Anadolu'nun farklı diyarlarında yaşamış bu üç ozanın şiirlerinde kadın motifini ele almak ve aşağıda sıralanan başlıklara göre aşıkların eserleri arasında ortak noktalar olup olmadığını incelemektir. Çalışmada Karacaoğlan, Aşık Veysel ile Neşet Ertaş'ın eserlerinde tasavvur ettikleri kadını; kadının fiziki vasıflarında güzellik unsurları, kadında giyim-kuşam, giyim-kuşamı tamamlayan takılar, süs malzemeleri ve koku, annelik, şiirlerinde geçen kadın isimleri olmak üzere altı bölümde incelenmiştir. Bu bölümlerde kadının; fiziki yapısından, giyim- kuşamından hareketle güzelliğine, kişiliğine ve aşıklara karşı olan tavırlarına dair duyguları nasıl yansıttıkları incelenmiş ve şairlerin tasvir ederken kadın ile çevresindeki nesnelerle kurmuş oldukları teşbihlere, kavramlara yer verilmiştir. Kadının saçı, yüzü, kaşı gibi uzuvlarının betimlendiği başlıklarla giydiği saya, gömlek, elbise ya da kullandığı sürme, kına gibi kozmetik ürünler ve takılarla kendini bezemesini içeren başlıklar ile kadının kişiliği arasında aşıkların nasıl bağ kurdukları ve kadın imgesine yaklaşımı ortaya konulmuştur. Eserlerinde yer verdikleri unsurlardan hareketle aralarındaki benzer ya da farklı yönler belirtilmiştir. Sonuç kısmında da çalışmanın değerlendirmesi yapılmış ve kullanılan kavramların sayısını gösteren tablolara ve grafiklere yer verilmiştir.
20-40 Yaşlarındaki obez ve obez olmayan kadınların antropometrik ölçümleri ile kolesterol fraksiyonları trigliserid O. G. T. T. glukoz, insülin ve beslenme alışkanlıklarının değerlendirilmesi

Obezite, dislipidemi, azalmış karbonhidrad toleransı ve N. I. D. D. M. sendrom X'inpatogenezinde önemli rol oynamaktadır. Bu çalışmada sendrom X'in belirlenmesinde hangi parametrelerin daha etkili olduğu araştırıldı. Bu amaçla 20-40 yaşlarında obez ve obez olmayan birinci dereceden akrabasında Tip 2 diabet bulunan hastalar alındı (n : 52 ). Bu hastalarda B. M. I., B. K. O., O. G. T. T. glukoz ve insülin düzeyleri, lipid profili, lean / fat, lean, fat değerleri ile beslenme alışkanlıkları incelendi, İstatistiksel hesaplamalarda korelasyon varyans analizi ve multipl regresyon analizi kullanıldı. Yaş ile B. K. O. arasında anlamlılık bulundu. Abdominal yağ dağılımındaki artış ile glukoz ve insulin düzeyleri arasında anlamlılık saptandı. B. M. I. ile glukoz ve insülin düzeyleri, lean, fat ile anlamlılık bulundu. Fat ile HDL kolesterol arasında ters yönde anlamlılık görüldü. Obezite ile trigliserid arasında anlamlılık bulunamadı. B. M. I. ve B. K. O. arasındaki ters yöndeki ilişki bizde saptanamamıştır. Yaptığımız beslenme anketi sonucunda da kişinin beslenme alışkanlıkları sendrom X'in oluşmasında önemli bir yer tuttuğu ortaya çıkmıştır. Sonuç olarak baktığımız parametreler sendrom X'in belirlenmesinde ve değerlendirilmesinde önemli bir rol oynamaktadır. 42
Türk kadın şairlerde kadın ve çocuk teması (1886 - 1960)

Bu araştırma belli bir dönemdeki kadın şairlerin şiirlerini kapsayan tematik bir çalışmadır. Ele alınan dönem (1886-1960) Tanzimat'tan Cumhuriyet'e uzanan yılları kapsamaktadır. Literatür taramasına dayanarak dönem içinde tespit edebildiğimiz Türk kadın şairler, Nigar Binti Osman, Makbule Leman, İhsan Raif Hanım, Yaşar Nezihe Bükülmez, Leyla Saz, Şükufe Nihal Başar, Halide Nusret Zorlutuna, Gülten Akın, İffet Halim Oruz, Fazıla Atabek, Cahide Vecihi Divitçi, Cavidan Tümerkan ve Mualla Anıl'dır. Adı geçen şairlerin bu dönemdeki şiir kitabı sayısı otuzdur. Bunlardan on bir tanesi eski harflerle yazılmıştır. Araştırmanın temel amacı, Türk kadın şairlerin (1886 - 1960) şiirlerini kadın ve çocuk teması dahilinde incelenmek ve bu şiirlerin kadın duyarlığı açısından sahip oldukları özellikleri belirlemektir. Bu amaçla kadın ve çocuğun kadın şairlerin şiirlerinde nasıl yer aldığı tematik bir sınıflandırmaya tabi tutularak alt başlıklar halinde incelenmiştir. Araştırmada öncelikle kadın ve şiir olgusuna değinilerek geçmişşten günümüze kadının Türk edebiyatındaki yeri sorgulanmıştır. Ardından kadının şiir söyleme ve hikaye anlatma biçimlerine değinilmiştir. Türk edebiyatındaki kadın şairlerin genel konumu incelenmiştir. Bu bağlamda 1886- 1960 yılları arasındaki Türk kadın şairlerimizin hayatı ve eserleri hakkında kısa bilgiler verilmiştir. İncelenen şiirlerde kadın şairlerin kadın ve çocuk temasına sosyal ve bireysel boyutta çeşitli şekillerde yer verdikleri tespit edilmiştir. Araştırmada elde edilen bu veriler betimsel analiz tekniği kullanılarak çözümlenmiştir. Buna göre, Divan edebiyatında eril dilin egemenliğini sürdüren kadın şairlerin, sonraki dönemlerde kadın sorunlarını ele alan bireysel şiirler kaleme aldığı görülmüştür. Kadın şairlerin şiirlerinde en çok yer tutan kadın figürü annedir. Bu süreçte annenin ayrılmaz bir parçası olarak 'çocuk' da şiirlerin merkezinde yer almıştır.
Çingene kadınların anlatılarındaki göç ve mekan: Ankara Kale Mahallesi'nde bir saha araştırması

Göçerlikleri, kültürlerinin bir parçası olan Çingeneler için göç ve mekan ilişkisi incelenmeye değer bir konudur. Çingeneler de tarihleri boyunca gittikleri yere geldikleri yerin izini taşımış, göç yolunun 2 ucu arasında bir köprü olmuşlar, tüm dünya üzerinde bir kültür ağı oluşturmuşlardır. Çalışmanın amacı, Çingeneliğin mekansal pratiğinin göçebelikten yerleşikliğe dönüşmesiyle birlikte kadınların mekanla olan ilişkilerinin ve göç deneyimlerinin bu dönüşümden nasıl etkilendiği sorusunun cevabını, onların anlatılarında aramaktır. İlk bölüme, göç ve toplumsal cinsiyet ilişkisinin kurulmasıyla başlanmıştır. Daha sonra kadının göçün bir öznesi, göçünse kadının hayatının önemli bir meselesi olduğu konusuna değinilmiştir. Bu bilgiler ışığında ilk bölümün son başlığında, Çingenelerin göçü, yersizlik ve yersizliğin zaman içinde gerçekleşen dönüşümü konularına odaklanılmıştır. İkinci bölüm ise, kuramsal çerçevenin 2. katmanını oluşturan, göç, mekan ve anlatı ilişkiselliğinin merkezinde Çingene kadınların hikayesi ele alınmıştır. Göçebelikten yerleşikliğe uzanan yolculukta, Çingene kadınların göçle olan ilişkisinin, gündelik pratiklerinin ve kadınlık deneyimlerinin, göç sürecindeki izlerine değinilmiştir. Son olarak üçüncü bölümde ise, bu çerçeve kapsamında saha görüşmelerine ve araştırmanın temel bulgularına yer verilmiştir. Çalışmanın örneklemlerini oluşturan Ankara Kale Mahallesi'ndeki Çingene kadınların gündelik yaşamlarına göçün etkisi, mekansal değişimlerinin anlatılarındaki izleri, yaşam alanlarıyla kurdukları ilişki, belleklerindeki mekan kurguları gibi başlıklar yine toplumsal cinsiyet perspektifinden bakılarak incelenmiştir.
Woman phase of narrative

Türkiye'de hala bir tabu olan kadın cinselliği; genellikle ahlaksızlık, utanç ve mahcubiyetle ilişkilendirilmektedir. Bu tabu, reklamlardan futbol maçlarına, töre cinayetlerinden bekaret testlerine' sosyal yaşamın her alanında kendini açıkça ortaya koymaktadır. Erkek merkezli günlük dil, cinselliği de kadınların pasif kurbanlar olduğu bir şiddet ve egemenlik eylemi olarak tanımlamaktadır. 'Bakire' karşıtı olarak 'fahişe' kavramım içeren bu egemen temsiller, kadınları kendi bedenlerine yabancılaştınp, onları sadece cinsel ilişkilerinde değil aynı zamanda hayatın her alanında da güçsüz kılmaktadır. Türkiye'deki kadınlarla yapılan görüşmeler sonucu bir kadın cinsellik atlası oluşturmayı amaçlayan projeye görsel kimlik oluşturmak üzere başlatılan bu projenin ana kısmım kadınları bir araya getirip onları bilgilendirirken aynı zamanda kendi hikayelerini paylaşıp ortak bir bilinç oluşturabilecekleri bir web sitesi ve içinde bu hikayelerin bir kısmının yer almasının planlandığı bir kitap tasannu oluşturmaktadır. Tasarımlarda kullanılan görüntüler ve tasarım dili ile kadın cinselliğinin toplumda algılanışına ve toplumdaki kadın temsillerine eleştirel bir bakış getirilmesi amaçlanmıştır.
Sedanter bayanlarda elastik direnç antrenmanlarının postüral kontrole etkisi

Bu çalışmada sedanter bayanlarda 8 haftalık elastik direnç bant antrenmanlarının vücut kompozisyonu ve postüral kontrole etkilerinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın deney ve kontrol grubunu, Selçuk Üniversitesinin farklı bölümlerinde eğitim gören 34 sedanter bayan oluşturmuştur. Denekler rastgele olarak iki gruba ayrılmıştır (Deney: 17, Kontrol: 17). Deney grubunu oluşturan bireylerin yaş ortalaması 21,82 1,91 yıl, boy uzunluğu ortalaması 161, 68 6,02 cm ve vücut ağırlığı ortalaması 62,92 8,81 kg olarak tespit edilmiştir. Kontrol grubunu oluşturan bireylerde ise yaş ortalaması 21,94 1,34 yıl, boy uzunluğu ortalaması 161, 32 5,07 cm ve vücut ağırlığı ortalaması 56,01 5,25 kg olarak belirlenmiştir. Egzersiz grubundaki deneklere ilk 3 hafta kırmızı, sonraki 3 hafta mavi ve son 2 hafta gümüş renkte elastik bant kullanılarak 8 hafta boyunca, haftada 3 kez, her renk bant için %100 gerilimle egzersiz yaptırılmıştır. Egzersizler 3 set, 10-15 tekrar sayısı, setler arası 30 sn ve hareketler arası 15 sn dinlenme süresi verilerek uygulanmıştır. 10 dk ısınma, 40 dk egzersiz, 10 dk soğuma yaptırılarak toplamda 60 dk olmak üzere bir egzersiz uygulaması planlanmıştır. Antrenman öncesinde ve sonrasında her iki grubun deneklerinden vücut kompozisyonu ve postüral kontrol parametreleri kaydedilmiştir. Deney ve kontrol grubunun gruplar arası ön test-son test karşılaştırılmasında Independent Samples t-Testi ve Mann Whitney U Testi, grup içi ön test-son test karşılaştırması için ise Paired Samples t-Testi ve Wilcoxon Z Testi uygulanmıştır. Uygulanan antrenman sonrasında deney grubunun VKİ' nde anlamlı bir değişim görülmezken (p>0,05), postüral kontrol değerlerinde anlamlı bir düşüş, deri kıvrım kalınlığında ve VY% değerlerinde anlamlı bir azalma elde edilmiştir (p<0,05). Sonuç olarak; 8 haftalık elastik direnç bant antrenmanları vücut kompozisyonu ve postüral kontrol üzerinde olumlu değişimler meydana getirmiştir.
Eril bakış açısından sinemada kadın ve şiddet olgusu

Tez kapsamında sinemada kadın ve kadına yönelik şiddet konusunun ne şekilde yansıtıldığı ele alınmaktadır. İncelemede eril yaklaşım ele alınmış, ataerkil toplumun bakış açısından kadın ve şiddet konusunun konumu belirlenmiştir. Erkek egemen toplumlarda kadına yönelik şiddetin kimi zaman haklı çıkarılması veya kadın bir şiddet kurbanı olarak kabul gördüğünde bile hukuk sisteminin veya toplumsal yapının buna rağmen erkeği koruması ataerkil toplumlarda ciddi bir sorundur. Sinemaya baktığımızda bu bakış açısının izleyicilere de yansıtıldığını görürüz. Bu görüşü savunmak ve kanıtlamak açısından çalışmada pek çok film incelemesi yapılarak tartışılan konu örneklendirilmiştir. Eril yaklaşım ve erkek egemen sinemada kadın incelenmiş, daha sonra feminist görüş ele alınarak ataerkil yaklaşım ile karşılaştırılmıştır. Bu başlıklar altında yapılan araştırmaların büyük bir kısmı kadına yönelik şiddetin yansıtılmasının taraflı olduğunu göstermiştir. Sinema gerçekçi bir sanattır, çünkü gösterilen hikaye tamamen hayal ürünü dahi olsa onu beyaz perdeye yansıtabilmek için onu gerçek kılmak gerekir. Ancak bu gerçekçiliğe rağmen çoğu zaman gerçeği eksik bir şekilde gösterir. Kadına yönelik şiddet toplumun bir gerçeğidir ve hikaye için gerekli olduğu düşünülüyorsa sinemanın bunu göz ardı etmemesi gerekir. Ancak şiddetin ne şekilde çekildiği ve yansıtıldığı önemlidir. Çoğu zaman kadına yönelik uygulanan şiddet erkeğe haz verecek şekilde çekilir. Bazı filmlerde şiddet eylemini uygulayan kişinin bakış açısından olaylar izlenir ve böylece izleyici kendini katil ile özdeşleştirir. Tezin hazırlanmasında amaçlanan Türkiye'nin yıllardır büyük sorunu olan kadına yönelik şiddete dikkat çekmek, sinemada da bu konuyu inceleyerek akademik olarak desteklemektir. Kadın ve şiddet konusunda yapılan çalışmalar azdır. Bu çalışmanın ayrıca kadın ve şiddet konusunu inceleyen az sayıdaki kapsamlı çalışmadan biri olması hedeflenmiştir. Ümidim bu çalışma ile kadın ve şiddet konusuna bir kez daha dikkat çekerek, basit görünen filmlerde dahi kadının konumunun yanlış yansıtılmasının toplum üzerinde bir etkisi olduğunu ve her alanın kadına uygulanan şiddet konusunda bilinçlenmesini sağlamaktır. Üzerimde emeği ve bilgisi olan tüm hocalarıma, proje konumun seçimi sırasında bana yol gösteren ve hazırladığım bu çalışma süresince bilgi ve deneyimi ile çalışmama destek veren proje danışmanım, değerli hocam Sn. Prof. Dr. Selahattin Yıldız'a tüm kalbimle teşekkür ederim. Harika Sakallı Turan
Yoksul kadınlar için 'sıcak yuva/özgür kent' hayaliyle 'imkansız medeniyet' TOKİ; Feminist sosyal çalışma ve kent içi yoksul alanların dönüşümü: Ankara, Aktaş mahallesi örneği

Bu çalışmanın amacı, neoliberal kentleşme sürecinde yoksul kadınlar açısından gündelik yaşamın nasıl dönüştüğünü Ankara'nın Aktaş mahallesi örneğinde keşfetmektir. Bu açıdan araştırma kent içi yoksul alanlara yönelen neoliberal kentleşme projelerinin feminist sosyal politika ve sosyal çalışma için önemli bir sorun alanı olduğu iddiasına dayanmaktadır. Bu çerçevede yoksul kadınların gündelik yaşamları ile yurttaşlık hakları arasındaki bağlantılar görünür kılınmaya çalışılmıştır. Feminist etnografik bir çalışma olarak tasarlanan araştırma kapsamında, arsa sahibi oldukları için TOKİ evlerine geçmeye hak kazanmış konumdaki ve sosyal yardımlarla yaşayan yoksul kadınların deneyimlerine odaklanılmıştır. TOKİ evlerine geçen 14, yıkıntı ve harabe haldeki evinin yıkımını bekleyen 17 ve borcunu ödeyemediği için TOKİ'den atılan 1 kadınla gerçekleştirilen derinlemesine görüşmelerde, kadınların medeni durumu ve çocuklarının yaşlarına bağlı olarak farklılaşan özellikleri dikkate alınmıştır. Analiz, yoksul kadınların yoksulluk, katılım ve güvenlik üzerinden ele alınan gündelik yaşamlarında, üstlendikleri toplumsal cinsiyet rolleri ile ataerkil ilişkiler açısından neoliberal kentleşme projesiyle gerçekleşen dönüşümün nasıl deneyimlendiğini anlamak amacıyla yapılmıştır. Gerçekleştirilen analiz sonucunda, yoksul kadınların neoliberal kentleşme projesini 'sıcak yuva' ve 'özgür kent' olarak değerlendirdikleri görülmektedir. Ancak daha derine bakıldığında yoksul kadınların, bu süreci, 1) eşitsiz ataerkil ilişkiler ve toplumsal cinsiyet rolleriyle belirlenen yoksulluk ve güvenlik sorunlarının artması nedeniyle evsizlik, 2) kentleşme projesinin cinsiyetçi ve baskıcı yapısı nedeniyle dışlanma, 3) kamusal alanda muhafazakarlaşma ve 4) güvenlik sorunları karşısında değişmeyen bir korku üzerinden deneyimledikleri ortaya çıkmıştır. Bu durum ise, yoksul kadınların neoliberal kentleşme sürecini 'imkansız medeniyet' olarak tanımlamasına neden olmuştur. Bu çerçevede araştırma, feminist sosyal politika ve sosyal çalışma açısından, yoksullukla mücadelede toplumsal cinsiyet eşitliğini temele alan bir kent yapısının nasıl olması gerektiğine ve neoliberal kentleşme sürecine ilişkin önerilerle son bulmaktadır.