turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye-Avrupa Birliği ilişkileri/Gümrük Birliği Anlaşması'nın Türkiye'nin tam üyeliğine etkileri üzerine bir inceleme

Uluslarüstü ve bütünleşmeye yönelik bir örgüt olarak kurulan Avrupa Birliği, kuruluş amaçlarına ulaşma ölçüsünde başardı bir politika izleyerek, kurumsallaşma ile birlikte genişleme sürecini devam ettirmektedir. Türkiye ise, Avrupa Birliği'ne tam üyelik için başvuran en eski aday ülke sıfatıyla diğer aday ülkelerle birlikte AB'ye katılmayı beklemektedir. Türkiye, iki kutuplu sistemin egemen olduğu dönemde, uyguladığı dış politika yönelimleri doğrultusunda, AB'ye katılmayı ekonomik ve politik bir hedef olarak seçmiştir. Türkiye-AB arasında, ortaklık anlaşması çerçevesinde belirlenen takvime uygun olarak, Gümrük Birliği karan ile son döneme girilmiş ve bu dönemde, Türkiye'nin tam üyelik beklentileri artmıştır. Bu süreç boyunca, Türkiye'nin AB'ye tam üyelik için ekonomik ve siyasi alanda önemli adımlar atmış olmasına rağmen AB, Türkiye'ye karşı tutarsız bir politika izlemiştir. AB'nin, böyle bir politika izlemesinde, Soğuk Savaş sonrası ortaya çıkan uluslararası siyasal sistemin belirsizliği ve bu süreçte, Türkiye'de yaşanan ekonomik ve siyasi istikrarsızlıklar etkili olmuştur. Bu süreçte, yaşanan tüm olumsuzluklara ve kamuoyunun bir kesimi tarafından karşı çıkılmasına rağmen, GB karan; Türkiye'nin diğer ülkelerle eşit şartlarda AB'ye aday ülke olarak kabul edilmesini sağlamıştır. Türkiye, bu süreçte başta Kopenhag ve Maastricht Kriterleri olmak üzere AB mevzuatına uyum konusunda Önemli gelişmeler göstermiştir. Bu bağlamda, hazırlanan Ulusal Program, Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne tam üyelik sürecini hızlandıracak önemli bir aşama olmuştur.
Klasikten eleştirel jeopolitiğe Karadeniz jeopolitiğinin dönüşümü

Bu tezde, Karadeniz jeopolitiğinin 1990'dan günümüze geçirdiği dönüşüm eleştirel jeopolitik kuramdan yararlanılarak ele alınmıştır. Bu kapsamda öncelikle Karadeniz jeopolitik söyleminin ve algısının 1990'dan itibaren neden ve nasıl değiştiği sorusuna cevap aranmıştır. Tezin ilk bölümünde tarihsel olarak jeopolitik kavramının geçirdiği değişim anlatılmış, küreselleşmenin etkisiyle değişen jeopolitik tanımı ve eleştirel jeopolitik kuramı açıklanmıştır. Eleştirel jeopolitiğin üzerinde durduğu jeopolitik tanımlama ve kavramsallaştırmalara değinilerek Karadeniz jeopolitiğinde bu tanımlamaların nasıl kullanıldığı havza ve bölge kavramları örnekleri üzerinden incelenmiştir. Tezin ikinci bölümünde yeni jeopolitikler konusu işlenmiştir. Karadeniz jeopolitiğinde küreselleşmenin etkisiyle ortaya çıkan yeni jeopolitik konular olan enerjinin, çevrenin ve göçün etkileri ortaya konulmuştur. Bu konular çerçevesinde bölge içi devletler olan Türkiye ve Rusya ile bölge dışı aktörler olan ABD ve AB'nin politikalarına değinilmiştir. Ayrıca Karadeniz jeopolitik söyleminin bu aktörler tarafından güvenlikleştirildiği ve bunun Karadeniz jeopolitik algısını etkilediği belirtilmiştir. Tezin bu bölümünde genel olarak yeni jeopolitikler çerçevesinde Karadeniz jeopolitik söyleminin değiştiği ve yeni politikalar için jeopolitik bilginin yeniden oluşturulduğu öne sürülmektedir. Tezin üçüncü ve son bölümünde ise Karadeniz'e kıyısı olan ülkelerin Karadeniz jeopolitikaları ele alınmıştır. Rusya, Türkiye, AB üyesi olarak Romanya ve Bulgaristan ile Ukrayna ve Gürcistan'ın dış politikalarında Karadeniz'in yeri ve jeopolitik söylem ve politikalarını ne şekilde belirledikleri incelenmiştir. Bu kapsamda Karadeniz jeopolitiğinin kıyıdaş ülkelerin jeopolitikaları tarafından oluşturulan bir jeopolitik bilgi olduğu ve bu bilginin jeopolitik algıyı etkilediği ortaya konmuştur. Tezin bütününde başta sorulan değişimin nedeni sorusunun cevabı olarak küreselleşme ve yeni jeopolitikler gösterilmiştir. Karadeniz jeopolitik bilgisinin 1990 sonrasında yeniden şekillendirildiği göz önünde tutularak bunun jeopolitik algı ve politikalar üzerindeki etkisi incelenmiştir.
Financial crises and connectedness of European banks

Finansal bağlantılarla ilgili geniş bir literatür olmasına rağmen, ilgili bilimsel çalışmaların kısıtlılığı bu konuda net bir sonuca varılamamasına sebep olmaktadır. Var olan literatürü tamamlayıcı nitelikte olan araştırmam, Avrupa Birliği üyesi ülkelerin büyük bankaları arasındaki bağlantılara odaklanmaktadır. Bu çalışma, kriz döneminde finansal şokların nasıl yayıldığını ve hangi bankaların bu şokların yayılmasında etkin bir rol oynadığını analiz etmektedir. Bilimsel analiz bölümünde, her bankanın ağ üzerindeki çift taraflı etkisini hesaplamak için Diebold-Yılmaz'ın bağlanmışlık ölçümü kullanılmaktadır. Veri seti, 45 Avrupa bankasının 1998- 2014 yılları arasında, hisse senedi getiri oynaklığı değerlerini içermektedir. Bu değerler sonucunda ortaya çıkan bağlanmışlık matrisi, tam örneklem analizi ve dinamik analiz için ana veri setini oluşturmaktadır.
Transfer fiyatlandırmasında emsallere uygunluk ilkesi

Çok uluslu şirketlerin dünya ticaretindeki payının artması ve söz konusu şirketlerin karlarını küresel düzeyde arttırma çabaları uluslararası alanda vergisel düzenlemeleri etkilemekte ve bu konuda yasal düzenlemeler yapılmasına neden olmaktadır. Bu anlamda transfer fiyatlandırması çok uluslu şirketler için vergi planlamasının bir unsuru haline gelmekte ve transfer fiyatlandırmasının uluslararası alanda önem kazanan vergisel açıdan en çok tartışılan konulardan biri olmasına neden olmaktadır. Transfer fiyatlandırmasının yanlış kullanımı ülkeler arasında sermaye hareketlerine neden olarak sermayenin bir ülkeden diğerine kaymasına neden olmaktadır. Ayrıca bu durum vergiden kaçınmaya da yol açabilmektedir. Vergiden kaçınmanın bir unsuru olarak transfer fiyatlandırmasının kullanılması vergisel açıdan problem yaratarak, ülkelerin yasal düzenlemeler yapmalarına neden olmaktadır. Bu nedenle uluslararası alanda transfer fiyatlandırması uygulamaları vergi idareleri tarafından daha sıkı olarak denetlenmekte ve yapılan denetimler giderek artmaktadır. Transfer fiyatlandırmasının öneminin artması, emsallere uygunluk ilkesinin de öneminin artmasına neden olmuştur. Emsallere uygunluk ilkesi OECD düzenlemelerinde genel kabul görmüş ilke haline gelmiştir. Ayrıca diğer ülkelerdeki düzenlemeler de emsallere uygunluk ilkesine göre yapılmaktadır. ABD, İngiltere ve Türkiye örnek olarak verilebilmektedir. Emsallere uygun fiyata ulaşmada farklı yöntemler bulunmakta ve emsallere uygun fiyat bu yöntemlerle belirlenmektedir. Vergi mükelleflerinin de emsallere uygun fiyata ulaşmada bu yöntemleri uygulamaları beklenmektedir. Bu çalışmada, öncelikle çok uluslu şirketler ve devletin vergilendirme yetkisinin sınırları incelenerek, transfer fiyatlandırması kavramı ve transfer fiyatının tespit usulleri incelenmektedir. Emsal kavramının Vergi Usul Kanunu, Kurumlar Vergisi Kanunu, Gelir Vergisi Kanunu, Katma Değer Vergisi Kanunu ve Sermaye Piyasası Kanunu açısından taşıdığı anlam değerlendirilmektedir. Transfer fiyatlandırmasında emsallere uygunluk ilkesi OECD düzenlemeleri, ABD, Avrupa Birliği, İngiltere, Çin açısından açıklandıktan sonra, Türkiye'de transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımı 5422 ve 5520 sayılı Kurumlar Vergisi kanunları açısından karşılaştırılarak incelenmekte ve transfer fiyatlandırmasının hukuki niteliği açıklanmaktadır. Son olarak da transfer fiyatlandırmasında bazı özellikli konular emsallere uygunluk ilkesi yönünden değerlendirilmektedir.
Türkiye ve seçilmiş AB ülkelerinde gelir vergisinin vergileme tekniği açısından karşılaştırması:2008 sonrası dönem analizi

Bu çalışmada Avrupa Birliği'ndeki ve Türkiye'deki gelir vergileri kısa ve öz bir biçimde anlatılmış ve üye ülkelerdeki gelir vergisi çalışmaları incelenmiştir. Gelir vergisinin teorik temelleri ve tarihsel gelişimi üzerinde durulmuş, sonrasında Türkiye'deki gelir vergisi tarifesinin dönemler itibariyle gelişimi ortaya konulmuştur. Ülkemizde ve seçilmiş Avrupa Birliği ülkelerinde uygulanan gelir vergisi tarifeleri tablolar ve grafikler yardımıyla sunularak karşılaştırma yapma imkanı sağlanmıştır. Yapılan değerlendirmelerde Türk gelir vergisi tarifelerinin farklı dönemlerde farklı açılardan vergilemede basitlik, adalet, etkinlik ve istikrar ilkelerinin ihlal edildiği görülmüştür. Günümüzde Türkiye ile Avrupa Birliği ülkeleri arasında ekonomik ve sosyal standartlar bazında gelir vergisi uygulaması konusunda bazı farklılıklar ve benzerliklerin bulunduğu ortaya konulmuştur.
Mali saydamlık: Teori ve uygulama

Son yıllarda mali saydamlık, hem ulusal hem de uluslararası çalışmalarda giderek önem kazanan bir konu haline gelmiştir. Bu kapsamda çalışmanın iki amacı bulunmaktadır. Amaçlardan ilki; mali saydamlık konusu ile ilgili teorik bilgileri bir araya getirmek ve bunları detaylı bir şekilde açıklamaktır. İkinci amaç ise; mali saydamlık ile temel ekonomik değişkenler arasındaki ilişkiyi analiz etmektir. Bu doğrultuda, çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde mali saydamlığın kavramsal çerçevesi ele alınmıştır. İkinci bölümde kamu mali yönetiminde mali saydamlık konusu üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde, mali saydamlığın Türkiye'deki gelişimi ve değerlendirilmesi konusu incelenmiştir. Çalışmanın uygulama bölümü olan son bölümünde ise, 2002- 2008 dönemi için Avrupa Birliği ülkeleri ve Türkiye'de mali saydamlık ile ilgili bir uygulama yapılmıştır. Çalışmanın uygulama bölümünde, 2002- 2008 dönemi ve 28 ülke için panel veri analizi yapılmıştır. Çalışmanın en önemli ampirik bulgusu, mali saydamlık ile kişi başına GSYİH arasında pozitif yönlü ve istatiksel açıdan anlamlı bir ilişki bulunmasıdır.
Agreement between the EU and Turkey on the readmission of persons residing without authorisation

Bu tez, Avrupa Birliği Geri Kabul Antlaşmalarının uygulama alanı ve temel hukuki dayanaklarını değerlendirme amacıyla yazılmıştır. Öncelikle, bu tezde düzensiz göçle mücadele etmek için hedef alınan üçüncü ülkelerle yapılan Avrupa Birliği Geri Kabul Antlaşmalarının ana hatlarını belirleyen unsurlar incelenmiştir. İkinci olarak, Avrupa Birliği ve üye devletlerinin Geri Kabul Antlaşmaları kapsamında yetki alanları ve türleri, bu yetkilerden doğan sorumluluklarıyla beraber analiz edilmiştir. Üçüncü olarak, Türkiye Cumhuriyeti ile Avrupa Birliği arasında izinsiz ikamet eden kişilerin geri kabulüne ilişkin Antlaşmanın koşulları ve akit taraflara belirlediği yükümlülükler ele alınmıştır. Takiben, bu antlaşmanın uygulanmasını ve yürürlüğe konmasını etkileyen ve engelleyen sorunlar, ilgili iltica ve insan hakları hukukunu da içererek tespit edilmiştir.
Soğuk savaş sonrası değişen konjonktürde Rusya Federasyonu - Avrupa Birliği ilişkileri ve Türkiye'ye yansımaları

Rusya, Soğuk Savaşın ardından Sovyetler Birliğinin dağılmasıyla bir süre kaos içine girmiştir. Ancak daha sonra zengin enerji kaynaklarının da verdiği güçle ekonomisini yeniden toparlayarak dünyada söz sahibi olmuş ve Çin gibi ülkelerle ittiklar kurmuştur. Rusya böylece dünyada Amerika Birleşik Devletleri'ne karşı çok kutupluluğu savunmaya çalışmaktadır. Avrupa Birliğinin ise devamlı gelişen bir oluşum olarak Rusya Federasyonu ile yakın ilişkileri vardır. Özellikle AB'nin enerji bağımlılığı nedeniyle bu ilişkilerde zaman zaman sorunlar yaşanmaktadır. Bu ilişkiler, hem Rusya ile aynı coğrafyada bulunan hem de yıllardır AB üyesi olmak için bekleyen Türkiye'yi yakından ilgilendirmektedir.
Türkiye'de Avrupa Birliği vatandaşlarının hukuki durumu : Türkiye-AB ortaklık hukuku çerçevesinde bir inceleme

Türkiye ile Avrupa Topluluğu arasındaki ilişkiler, 1 Aralık 1964 tarihinde yürürlüğe giren ve Topluluk ile Türkiye arasında ortaklık ilişkisinin kurulmasını sağlayan Ankara Antlaşmasına dayanmaktadır. Nihai hedefi tam üyelik olarak belirleyen bu ortaklık antlaşmasını 1973 tarihli Katma Protokol desteklemiştir. Antlaşma hükümleri, genel olarak topluluğu kuran antlaşmanın hükümlerinden esinlenmiştir. Bu kapsamda esas itibariyle içerisinde malların, hizmetlerin, sermayenin ve kişilerin ortak bir rekabet düzeni çerçevesinde serbestçe dolaşabileceği bir 'ekonomik alan' yaratılması için bir düzenleme yapılmış; kademeli olarak kurulacak olan gümrük birliği, antlaşmanın temelini oluşturmuştur. Türkiye, Avrupa Birliği'ne tam üye olmaksızın Avrupa Topluluğuna kısmi olarak katılmış tek ülkedir. 4o yıllık bir süreyi geçmişş olan Türkiye-Avrupa Topluluğu ortaklık ilişkisi, ulaştığı boyuta rağmen Türkiye'de fazla ilgi uyandıramamış; sürekli olarak Türkiye'nin Avrupa Birliği üyeliği süreci gölgesinde kalmıştır. Bu sebeple ortaklık düzenlemeleri, önemli uygulama ve yorum sorunlarıyla karşı karşıya bulunmaktadır. Yargı organları ortaklık düzenlemelerine ilişkin olarak açılan davalarda görevsizlik kararı vererek konuya tümüyle ilgisiz kalmışlardır. Avrupa Birliğinde yaşayan Türk vatandaşlarının ortaklık ilişkisinden doğan hakları Avrupa Birliği Adalet Divanı'nda sıkça yorumlanarak aydınlatılmışken bunun tam tersi durumunda yani Avrupa Birliği vatandaşlarının Türkiye'de ortaklık ilişkisinden doğan haklarıyla ilgili yeteri kadar karar ya da yorum getirilmemiştir. Bu sebeple bu çalışmada ortaklık ilişkisi özellikle hukuki açıdan ele alınmış ve Avrupa Birliği üyesi devlet vatandaşlarının Türkiye'deki ve Ortaklık hukukundan doğan hakları ile bunların Türk hukukundaki yeri incelenmiştir.
Siyasal ve toplumsal açıdan Türkiye-AB ilişkileri

Bu çalışmada, Türkiye'nin İkinci Dünya Savaşı sonrasında ortaya çıkan Avrupa bütünleşme projesine katılma isteği, siyasal ve toplumsal boyutlarıyla tarihsel bir perspektif çerçevesinde incelenmiştir. Savaş sonrasında Batı Dünyası'nın farklı kurumlarına katılma girişimlerinde bulunan Türkiye iki farklı tutumla karşılaşmıştır. 1932'de Birleşmiş Milletler, 1949'da Avrupa Konseyi'ne, 1952'de Kuzey Atlantik Teşkilatı'na ve ilerleyen süreçte Ekonomik Kalkınma ve İşbirliği Teşkilatı ve Batı Avrupa Birliği gibi kurumlara üyelikte zorlanmayan Türkiye, Avrupa Ekonomik Topluluğu'na yaptığı başvuruda benzer bir sonucu alamamıştır. Çalışmanın esasını Türkiye-AB ilişkilerini tarihsel süreç bağlamında belli değişkenler etrafında açıklayabilmek oluşturmaktadır. Bu temel değişkenler iki farklı görünümde ortaya çıkmaktadır. Birincisi, demokrasi, insan hakları hukukun üstünlüğü gibi siyasal- yönetimsel alan, diğeri; din, dil, farklı tarihsel geçmişşler, farklı kültürel coğrafyalar gibi kültür ve kimlik eksenli alanlar etrafında biçimlenmektedir. Çalışmada o günden bugüne Türkiye-AB ilişkilerinde yaşanan sorunlar kültür, kimlik gibi toplumsal ve siyasal boyutlarıyla incelenmiştir. Bu çalışmada, temel bazı sayıtlılardan yola çıkıldı. Öncelikle, Türkiye'nin AB'ne üyelik süreci Türk batılılaşma ve modernleşme projesinin bir devamı olarak ele alındı. Bu bağlamda Türkiye-Avrupa ilişkileri değerlendirildiğinde Osmanlı'nın son dönemlerinde başlayan batılılaşma süreciyle ortaya çıkan siyasal bağlamda ilişkilerin Cumhuriyet Türkiye'sinde de belli bir devamlılık gösterdiği saptanmıştır. Bu nedenle her iki taraf açısından ilişkilerin siyasal boyutu ön plandadır. Adaylık sürecinde Türkiye'den istenen Kopenhag kriterlerine 'uyum süreci' bunun en açık göstergesidir. ÇalışmadaIll ortaya çıkan diğer bir boyut ise; her iki tarafın toplumsal kimliklerine yöneliktir. Türkiye açısından 'modern batılı devlet' olma idealinin uzantısı olarak biçimlenen bu süreç, Avrupa açısından ise; Batı'nın tarihten gelen kültür ve kimlik farklılıklarının ön plana çıktığı, kendi kimliğinde de değişim ve dönüşümlere yol açacak bir süreçtir. Sonuç olarak Türkiye-AB ilişkileri sözü edilen ana değişkenler çerçevesinde biçimlenmekte ve günümüzde de süreklilik göstermektedir.
Avrupa Birliğinin eğitim politikaları ve Türkiye

31 Temmuz 1959'da Türkiye'nin Avrupa Ekonomik Topluluğu'na Yaptığı ortaklık talebi ile başlayan süreç, 12 Eylül 1963 tarihinde ortaklık için Ankara Anlaşmasının imzalanmasıyla hukuki zemine taşınmıştır. Türkiye'nin 1987 yılında tam üyeliğe başvurmasıyla ivme kazanan süreç, 1999 yılına gelindiğinde ülkemiz AB üyeleri tarafından aday olarak kabul edilmiş ve 2005 yılında tam üyelik müzakereleri başlamıştır. Türkiye, AB ile üyelik sürecinin bir sonucu olarak eğitim dahil birçok konuda AB politikalarından etkilenmiştir. Avrupa Birliğinin Eğitim Politikaları ve Türkiye başlıklı bu Yüksek Lisans tez çalışmasında öncelikli olarak Avrupa Birliği eğitim politikaları, AB eğitim politikalarının kronolojik olarak gelişim süreci, eğitim uygulamalarının amaçları ve bu doğrultuda işgören eğitim ajansları, vakıfları ve yapıları ortaya konularak tahlil edilmiştir. İkinci olarak AB eğitim politikalarının Türk eğitim sistemi üzerindeki etkileri ve uygulamaları ortaya konulmuştur. Tezi şekillendiren bilgiler AB tarafından oluşturulan birincil anlaşmalara, raporlara ve uygulama örneklerine dayanmaktadır. Bazı bilgiler ise Türkiye Cumhuriyeti Hükümetinin ve üye devletlerin katkıları, Avrupa Parlamentosu raporları ile çeşitli uluslararası kuruluşlar ve sivil toplum kuruluşları tarafından oluşturulan bilgiler de dahil olmak üzere, pek çok kaynaktan sağlanmıştır. Bu doğrultuda tez çalışmasında anlaşmalar, ikincil mevzuat ve Birlik eğitim politikalarından oluşan AB eğitim müktesebatı konuları ve Türkiye'deki uygulamaları detaylı olarak ele alınmış ve tahlil edilmiştir. Böylece AB-Türkiye eğitim politikalarının gerçek boyutunu kavrama ve farkındalık oluşturma amaçlanmıştır. Netice olarak AB tarafından ikinci sınıf bir muameleye tabi tutulan Türkiye bazı evrensel yasaların veya esasa müteallik olmayan oyalama politikalarının yer yer faydacı, yer yer uzun vadede olumsuz sonuçlarının ortaya çıkacağı eğitim politikalarından etkilenmiş bulunmaktadır.
How the political elites in Turkey perceive the political criteria required for full membership in the European Union

Türkiye'nin Avrupa Birliği adaylıgı her zaman hararetli tartısmalara konu olmustur. Türkiye-AB ilişkileri Türkiye'nin Gümrük Birliği'ne üyeliginden sonra Türkiye'ye üyelik müzakerelerine baslama tarihinin verildiği 2004 Brüksel Avrupa Konseyi'ne kadar çalkantılı bir dönem geçirmistir. Avrupa Birliği Komisyonu, 1997'den beri tüm aday ülkeler için geçerli olan Kopenhag kriterlerinin yerine getirildigine kanaat getirmistir. Ancak 3 Ekim 2005' tebaslayan müzakerelerden bu yana Türkiye-AB ilişkilerinde kötüye gidis gözlenmistir. Türkiye-AB ilişkilerindeki inis ve çıkısları açıklayabilmek için AB üye devletlerininTürkiye'nin adaylıgını algılayıslarını ve entegrasyon projesinin Türkiye devletince nasılalgılandıgını çözümlemek gerekmektedir. Bu çalısmada, Türkiye'yi temsil eden birimlerinalgıları, politik kriterlerin yerine getirilmesinin bir iç politika gündemi maddesi olduğunu göstermektedir. AKP hükümeti ve güvenlik örgütlenmesi arasındaki güç ilişkileri, Türkiye'nin siyasal gelenekleri ve Türk halkının kimlikler hakkındaki tutumunun degismesinigerektiren demokratiklesme/uygarlasma süreci politik kriterlerin yerine getirilmesinindevamında belirleyici etkenlerdir. AKP'nin Mayıs 2007'de basarısızlıkla sonuçlananAbdullah Gül'ü Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaskanı seçtirme girisiminden bu yana Türkiye'de ülkenin gelecegine yön tayin edecek bir geçis süreci yasandıgı ispatlanmıstır
Trade and convergence: An evaluation for Turkey and EU-15

Bu çalışma, 1980- 2008 döneminde Türkiye ile AB-15 arasında ticaret ve yakınsama ilişkisini incelemektedir. Bu ülkelerin ve dönemin seçilme nedeni, Türkiye'nin söz konusu ülkelerle yoğun ticari ilişkisi bulunması ve anılan dönemde ülkelerin ekonomik yapılarında değişim yaşayarak liberal ekonomi ve ticaret politikaları uygulamış olmasıdır. Panel veri yöntemleri kullanılarak iki denklem tahmin edilmiştir: ikili ticaretin kişi başına gelir farkları üzerindeki etkisini incelemek için bir gelir dağılım denklemi ve kişi başına gelir farklarının ikili ticaret üzerindeki etkilisi incelemek için bir ticaret çekim modeli. Çalışmanın sonuçları ticaretin yakınsamaya yola açtığı hipotezine güçlü kanıt sağlarken, yakınsamanın ticarete yol açtığı tezine zayıf destek sunmaktadır.
Cari işlemler hesabı ve enerji tüketiminin GSYİH üzerindeki etkileri: Türkiye-Avrupa birliği örneği

Enerji, toplum yaşamıyla alakalı bütün süreçlerde geniş ölçüde yer almakta ve ekonominin diğer sektörleri ile yapısall bir bağlılık içerisinde bulunmaktadır. Bu nedenle enerji, ekonomik kalkınmayı ve toplumsal gelişmeyi etkileyen önemli unsurların başında gelmektedir. Enerji kaynaklarının dünyada homojen bir şekilde dağılmamış olması, gelişmiş ve gelişmekte olan birçok ülkeyi enerji konusunda dışa bağımlı hale getirmektedir. Enerji fiyatlarında yaşanan değişimler, küresel ve bölgesel ekonomik kriz vb. diğer öngörülemeyen etkiler, toplam birincil enerji arzı ve GSYİH başta olmak üzere tüm makroekonomik etmenler üzerinde etkiler yaratmakta ve enerji ithalatının Türkiye ve Avrupa Birliği nin toplam ithalatının yaklaşık dörtte birini oluşturması, Türkiye ve AB ekonomisini hem büyüme hem de cari işlemler hesabı açısından olumsuz yönde etkilemektedir. Bu çerçevede Türkiye ve AB de cari işlemler hesabı, enerji tüketimi ve GSYİH arasındaki ilişkinin olup olmadığı araştırılarak, Türkiye ve AB nin enerji konusunda dışa bağımlı olmasının ekonomileri üzerinde etki yapıp yapmadığı ortaya konulmaya çalışılmaktadır. Bu doğrultuda, zaman serisi analizleri ile Türkiye ve AB de cari işlemler hesabı, enerji tüketimi ve GSYİH değişkenleri kullanılarak uzun dönem ilişkileri belirlemek için ARDL modeli kurulmuştur. Yapılan analizler sonucunda, AB de 1980 -2014, Türkiye de ise 1971- 2013 yıllarını kapsayan model istatistiki olarak anlamlı çıkmış ve AB ve Türkiye nin cari açık vermesi GSYİH yı negatif yönde etkilediği, enerji tüketiminin ise GSYİH yı pozitif yönde etkilediği sonucuna varılmıştır.
Euro krizi, Avrupa Birliği'nin geleceğinde Türkiye'nin yeri ve muhtemel senaryolar: 'Esnek entegrasyon' bir çözüm olabilir mi?

Tarihsel olarak bakıldığında tekdüze entegrasyon, başka bir deyişle bütün üye devletlerin aynı anda bütünleşmesi fikri, Avrupa bütünleşmesinin ilk yıllarında Topluluğu geliştirmek için kabul edilen bir yöntem olarak düşünebilir. Fakat, ilerleyen yıllar boyunca artan üye sayısı, derinleşen ve çoğalan entegrasyon alanlarıyla birlikte, Avrupa Birliği tekdüze entegrasyon açısından çeşitli sorunlarla karşılaşmıştır. Özellikle derinleşme ve genişleme sürecine, üye ülkelerin farklı zamanlarda ve farklı koşullarda katılmaları, yeni üyelerin hali hazırda üye olan ülkelerin hızını ve uyumunu yakalamasını zorlaştırmıştır. Bu durumun ortaya çıkarmış olduğu ayrışma, Euro krizi başta olmak üzere Brexit, Suriyeli mülteci krizi ve artan milliyetçi akımlar ekseninde, AB içinde belirginleşmiştir. Diğer bir taraftan, bu kriz ortamının üye devletler arasındaki farklılıkları daha da derinleştirmesi, AB'nin tüm üye devletlere uyan tek tip politika yapımını mümkün kılmamıştır. Bu bağlamda, artan çeşitliliğin daha etkin ve etkili yönetilmesi açısından, esnek entegrasyon kavramı önem kazanmaktadır. Bu çalışmada, AB'nin gelecekte tek bir modele bağlı kalmadan; farklı esnek entegrasyon modellerini pragmatik bir şekilde uygulayan bir yapıya evirileceği öngörülmektedir. Bu kapsamda çalışmanın amacı, AB'nin geleceğinde esnek entegrasyonun gerekliliğini vurgulamak ve AB'nin söz konusu bu geleceğinde Türkiye'nin yerini ortaya koymaktır. Bu doğrultuda, ilk aşamada esnek entegrasyon kavramı irdelenecektir. Takip eden kısımda, AB'nin gelişmekte olan bir özelliği olarak esnek entegrasyon değerlendirilip gerekçeleriyle açıklanacaktır. Son olarak, AB'nin geleceğinde Türkiye'nin yeri oluşturulan muhtemel senaryolar çerçevesinde senaryo analizleriyle değerlendirilecektir. Türkiye-AB ilişkilerinin gelecekteki formu ve sürdürebilirliği bu çalışmada incelenen senaryolarla bağlantılıdır.