turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği'nde ortak dış politika ve güvenlik politikasının oluşumu

Çalışma, Avrupa Birliği'nde Ortak Dış Politika ve Güvenlik Politikası 'run oluşumunu incelemekte olup, konu beş bölümde ele alınmıştır. Birinci bölümde, sorunun teorik boyutu üzerinde durulmuş, öncelikle 'ortak dış politika' ve 'güvenlik' kavramları tanımlanmıştır. Ardından Avrupa bütünleşme teorilerinde ODGP'nin yeri saptanmış ve çalışmanın teorik boyutunu oluşturan Klasik Uluslararası İlişkiler Kuramı temel argümanları incelenmiştir. İkinci bölümde Avrupa Topluluklarında 'ortak savunma politikası' ve 'ortak dış politika'nın tarihsel gelişimi ele alınmıştır. İkinci Dünya Savaşının ardından Avrupa genelinde ve AT içerisinde bu alanda kaydedilen gelişmeler özetlendikten sonra Avrupa Siyasi İşbirliği mekanizmasının oluşumu ve temel özellikleri incelenmiştir. Üçüncü bölüm, Maastricht ve Amsterdam Antlaşmaları ve müteakip zirve kararları ile şekillenen ODGP'nin temel özelliklerini ve oluşum sürecini ele almaktadır. Bu bölümde ODGP'nin içeriği, gelişimi ve sınırları kapsamlı olarak değerlendirilmiştir. Bu bölümün son başlığında ise henüz oluşum aşamasında olan Avrupa Güvenlik ve Savunma Politikası ele alınmış, AB'nin NATO ve BAB ile ilişkileri irdelenmiştir. Çalışmanın dördüncü bölümünün konusu ODGP karar alma mekanizmasıdır. Bu bölümde sürece katılan aktörler ve ODGP araçları ele alınmıştır. Beşinci bölümde ise ODGP uygulamalarına örnek olarak Arap-İsrail çatışması ve Yugoslavya'nın dağılması incelenmiştir. Çalışmanın sonunda konu değerlendirilmiş; Topluluklar karar mekanizmasının dışında tutulan ve halen hükümetlerarası düzeyde işleyen ODGP'nin etkinlik ve gelişiminin hangi faktörlere bağlı olduğu tespit edilmiştir. 209
Dolar ve Euro'nun rezerv para mücadelesi ve Türkiye ekonomisi üzerindeki etkisi

Sanayi Devriminden İkinci Dünya Savaşı'na kadar uluslararası rezerv para olarakhakimiyetini sürdüren İngiliz Sterlini, İngiltere'nin savaşta askeri gücünü kaybetmesi ve 1944 Bretton Woods Anlaşması'yla birlikte rezerv para hakimiyetini Amerikan Dolarınakaptırmıştır. Bu hakimiyetle birlikte Dolar zamanla birçok ülkenin para biriminin yerine geçerek dolarizasyon kavramını da ortaya çıkarmıştır. İkinci Dünya Savaşı'ndan günümüze kadar ABD Ekonomisi, dünya ekonomisinin lideri olmuş ve askeri gücü ile de bu liderliğinipekiştirmiştir. 1999 yılında büyük bir ekonomiye sahip Euro'nun doğuşuyla birlikte ABDDolarının karşısına bir rakip çıkmış ve her geçen gün Dolar karşısında güçlenmiştir. Son 20 yıldır kötüye giden ABD ekonomisine kıyasla Euro'nun bunu fırsata çevirerekgüçlenmesi ve uluslararası piyasada rezerv para gücünü hissettirmesi kısacası Euro'nun Dolar ile rezerv para mücadelesine girmesi tezimizin ana konusu olmuştur. Araştırmamızın sonucunda ABD ekonomisine olan güvenin azaldığı ve doların rezerv para hakimiyetine muhalif ülkelerin her geçen gün arttığı gözlemlenerek uluslararası rezerv para statüsünün ülke ekonomisini büyük, güvenilir ve istikrarlı yapıya sahip olmasıylakazanılabileceği tespit edilmiştir. Bu kriterler göz önünde bulundurulduğunda ve paranın ait olduğu ülkenin ekonomik büyüklüğü ve gücü, finansal piyasaların derinliği ve entegrasyonu, döviz kuru istikrarı ve dış ticaret hacimleri kıyaslandığında Euro'nun Dolar karşısındagüçlenerek Dolar'ın rezerv para hakimiyetini ele geçirebileceği sonucuna varılmıştır.
Avrupa Birliği istihdam politikaları ve Türkiye'nin Avrupa Birliği emek piyasasına uyumu

İşsizlik, Helsinki Zirvesi ile Avrupa Birliği'ne aday olan Türkiye'nin uyum çalışmaları içerisinde çözmesi gereken en önemli sosyal ve ekonomik sorunlarından biridir. AB'ye üyelik sürecinde Türkiye'den beklenen Avrupa İstihdam Stratejisi ile uyumlu bir istihdam programı oluşturması ve işgücü piyasası niteliklerinin Avrupa Birliği kriterlerineyakınlaştırılmasıdır. Bu çalışmanın hedefi tarihsel bir bakış açısıyla AB ile Türkiye'nin işgücü piyasalarındaki gelişimlerinin incelenmesi neticesinde niceliksel ve niteliksel farklılıkların ortaya konulması ve bu çerçevede Türkiye'nin AB işgücü piyasasına uyum sürecinde yolun neresinde olduğunun saptanmasıdır.
The democratic deficit of the European Union: An institutionalist approach

Bu çalışma, Avrupa Birliğinin yapılanmasmdaki demokrasi eksikliğini tarihsel bir çerçeve içerisinde incelemiştir. Birlik, zaman içerisinde yanlızca ekonomik amaçlan olan bir topluluktan politik ve sosyal bir yapıya büründükçe, demokratik kimliği de sorgulanmaya başlanmıştır. Bu çalışmalda, Birliğin teknokrat ve elitist kurumsal yapılanmasının söz konusu demokrasi eksikliğine yol açtığı savunulmaktadır. Bu nedenle, söz konusu eksikliği ortadan kaldırmak ve Birliği kendisini oluşturan üye ülke halklarının gözünde daha meşru kılmak için Birlik kurumları yeniden yapılandırılmalıdır.
Avrupa Birliği-Azerbaycan ilişkileri anket analizi çalışması

Soğuk Savaşın sona ermesi ve Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra aktörlerin bölgeye ilgisi, temelde enerji kaynakları ve bölgesel sorunlar nedeniyle artmaktadır. Bölgeye ilgisi artan ve çeşitli ekonomi, hukuki ve politika araçları ile aktif olmaya çalışan AB yeni bir dönüşüme uğramıştır. 1993 yılında Maastricht Anlaşmasıyla siyasi birlik yapısına kavuşan AB, dış politika ve güvenlik konularında yeni bir çalışmanın içerisine girmiştir. Özellikle Avrupa'nın doğusunda ve Güney Kafkasya'da yeni ülkelerin bağımsızlıklarını ilan etmesi, genişleme sürecinde olan AB için bir güvenlik sorunu oluşturmuştur. Azerbaycan ve Hazar Denizi zengin enerji kaynaklarına sahip olmasından dolayı enerji ithalatı %46'larda olan ve 2030'lu yıllarda %70 civarında olacağı değerlendirilen AB için cazibe haline gelmiştir. AB 2007 yılı genişlemesiyle birlikte Güney Kafkasya ülkeleri ile komşu olmuştur. Tabii bu ülkelerle ilişkilerini geliştirmek maksadıyla hukuki zemini oluşturan Ortaklık ve İşbirliği Anlaşmaları ve Politik zeminini oluşturan Avrupa Komşuluk Politikaları vasıtasıyla bölgede etkin bir rol oynamak istemektedir. Özellikle 1990'lı yıllarda uygulamaya çalıştığı projelerde başarısız olan AB, bölge ülkeleri için düzenlediği ilerleme raporlarındaki gelişmeler neticesinde desteklerini arttırmaktadır. Doğrusunu söylemek gerekirse, ne kadar reform o kadar mali destek deyimi yerinde olacaktır. Bu çalışmayı, AB eurometer anket programına göre 2015 yılı güz döneminde Azerbaycan'da yaptığım çeşitli yaş ve meslek grupları arasında yaptığım anket çalışması değerlendirme aşamasında tezi desteklemiştir.
Avrupa Birliği'nin spor politikaları

Günümüzde spor, iş hayatından, radyo ve televizyona, giyim endüstrisinden, pazarlama ve satış alanına kadar etki ederken, reklam ve propaganda faaliyetlerini, uluslararası ilişkileri ve bunun gibi birçok alanı etki alanına dahil etmektedir. Toplumsal bir olgu olarak kabul edilen sporun bugün ulaştığı konum ve edindiği yere sebep olan en büyük aktör Avrupa Birliği üye devletleridir. 19. yüzyılın tamamı ve 20. yüzyılın ilk başlarında modern sporların Avrupa'da doğumu ve yine aynı yüzyıllar içerisinde uluslararası spor organizasyonlarının uygulanmaya başlaması Avrupa ülkelerinin etkisiyle ortaya çıkmıştır. Bu sebeple çalışmada genel tarama yöntemi kullanılarak, sporun tarihi, toplumsal perspektif içerisinde değerlendirilmiştir. 2009 Lizbon Antlaşması ile spor AB yetki alanlarından biri olarak resmen tanınmıştır. Modern sporları ortaya çıkaran ve uluslararası spor organizasyonlarının oluşmasını sağlayan AB'nin günümüz spor alanına etkileri oldukça güçlüdür.
Immigrants in EU: How do local governments help immigrants to integrate

AB'deki genişleme süreci nedeniyle göç, dünya siyasetinde kilit bir rol kazanmıştır. Entegrasyon politikaları yeni değildir, çünkü bazı ülkelerde 1980 yılına kadar uzanmaktadır. Entegrasyon tartışmalarında ve son on yılda entegrasyon politikası oluşturma ile ilgili ayarlamalarda önemli değişiklikler olmuştur. Bu çalışmanın amacı, AB ülkelerindeki göç eğilimlerini değerlendirmektir. İkincisi, çalışma yerel yönetimlerin göçmen nüfusa yardımcı olmayı benimsemelerini değerlendirmeyi amaçlıyor. Üçüncü olarak, araştırmacı göçten kaynaklanan koşulları değerlendirmeyi amaçladı. Dördüncüsü, araştırmacı, ev sahibi hükümetlerin AB'deki göçmenler için entegrasyon politikasına yönelik çabalarını değerlendirmeyi amaçladı. Yukarıda belirtilen amaçları karşılamak için araştırmacı, birincil veya ikincil verilere dayanan araştırmaları gözden geçirdi. Tezin çeşitli bölümlerini cevaplamak için, araştırmacı ayrıca çeşitli devletlerin sitelerinde verilen bölüm bilgilerinin de desteğini almıştır. Sonuç olarak, göçmen nüfusu, dil engeli, barınma bulmada zorluk, istihdam sorunları, farklı değerleri, normları, inançları, dinleri, ırkları, etnik kökenleri ve yurtları olan besinleri olan yeni bir kültürü benimsemedeki zorluklarla karşı karşıya kalmaktadır. Hayatlarının çeşitli yönleriyle ayrımcılığa maruz kalmaktadırlar. Göçmen öğrenciler de sorunların üstünde yüzleşirler. Ayrıca, öğrenciler mali zorluklarla yüzleşmekte ve okul kabul sürecinde zorlanmaktadır. Öte yandan halk, toplum, işyeri ve halka açık yerlerde farklı kültür insanlarıyla da uyum sağlamaları gerektiği için göçmenlerle çeşitli sorunlarla karşı karşıya kalmaktadır. Dahası, yerli halk göçmenlerin suç, terör ve AB ülkelerinde işsizlikten sorumlu oldukları inanıyor. Araştırmanın bulguları, AB ülkelerine yapılan göçlerin eğitsel ve ekonomik yükselişle birlikte dünya çapında arttığını gösterdi. Bu muazzam göçle başa çıkmak ve göçmen entegrasyonunu artırmak için AB ülkeleri çeşitli entegrasyon programları başlattı. Göçle entegrasyonu desteklemek için, en yeni eğilimlerden biri, entegrasyon politikasının kabul politikasına bağlanmasıdır. İkinci bir eğilim zorunlu entegrasyon tedbirlerinin ve vatandaşlığa geçiş koşullarındaki entegrasyon koşullarının artan kullanımı ve üçüncü olarak entegrasyon politikası, hem dikey Hem de yatay süreçler yoluyla Avrupa'daki gelişmelerden giderek daha fazla etkilenmektedir. Aslında, giderek artan sayıda AB Üye Devletleri, kabul politikalarının bir parçası olarak entegrasyonla ilgili önlemleri kabul ettiler; bu tür önlemlerin göçmenlerin entegrasyon süreçleri üzerindeki etkisi daha çok belirgin değildir. Eldeki araştırmalar, yerli halkın yanı sıra göçmenlerden ödün vermeyi ve kültürel çeşitliliği kabul etmeyi önermektedir. AB üye ülkeleri hükümetleri eğitim ve kitle iletişim araçları gibi sosyal kurumları kullanırken 'göçmen entegrasyon konularını' aşmaya başlamalıdır.
Avrupa Birliği uyum sürecinde geliştirilen sivil toplum diyaloğu'nun Türkiye'ye yansımaları

1999 Helsinki Zirvesi'nde Türkiye'nin adaylığının ilan edilmesi ile birlikte, sivil toplum alanında oldukça önemli gelişmeler yaşanmıştır. Bu durum, Avrupa Birliği'nin çeşitli programlar aracılığı ile sunduğu maddi ve manevi destek ve Türkiye'nin üyelik hedefi ile gerçekleştirdiği reformların bir yansıması olarak görülebilir. Sivil Toplum Kuruluşlarının gelişmesi ve güçlendirilmesi için yürütülen en önemli programlardan biri; 2008 yılından bugüne, AB ve Türkiye Cumhuriyeti tarafından ortaklaşa finansmanı sağlanan Sivil Toplum Diyaloğu Programı'dır. Program'ın, AB ve Türkiye toplumları arasında karşılıklı bilgi alışverişinde bulunmayı, taraflar arasında temas ve kalıcı diyalog mekanizması kurmayı hedefliyor olması, uyum sürecinde genellikle göz ardı edilen toplumsal boyuta odaklanılması anlamında önem taşımaktadır. Bu tez çalışmasında Sivil Toplum Diyaloğu Programı, önemi, kapsamı, hedefleri ve Türkiye'ye yansımaları ile ele alınarak, sosyal inşacı perspektiften incelenmektedir. Çalışmanın araştırma problemini; Programın, hem sivil toplumun gelişiminde hem de AB-Türkiye ilişkilerinde etkili olup olmadığı oluşturmaktadır. Programın bu iki alanda ne kadar etkili ve başarılı olduğunu ve ne tür katkılar yaptığını incelemek ise çalışmanın amaçlarından biridir. Niteliksel araştırmaya dayanan bu çalışmada, diyalog faydalanıcısı konumundaki STK temsilcileri ile yapılan derinlemesine görüşmeler sonucunda pek çok veri elde edilmiş ve söz konusu veriler sayesinde, Sivil Toplum Diyaloğu Programı ile ilgili çeşitli tespitler yapılmıştır. Ayrıca ilerleyen dönemde Programa yol gösterici olabilecek önerilerde de bulunulmaktadır. Gerçekleştirilen nitel araştırma sonunda elde edilen bulguların başında; Programın, özellikle kurduğu temaslar ile, kişi ve kurumların yaklaşımlarının değişmesine yardımcı olduğu, STK'ların kapasitelerini arttırmalarına ve aralarında işbirliği kanalları oluşturulmasına aracı olduğu, gerçekleştirilen reformların uygulamaya konulmasında motive edici olduğu ve bu sayede Türkiye'nin AB üyelik hedefine katkı sağlayacağı gelmektedir.
Avrupa Güvenlik Sistemi ve bu sistem içinde Türkiye'nin yeri

'Avrupa Güvenlik Sistemi ve Bu Sistem İçinde Türkiye'nin Yeri' adını taşıyan bu tez, giriş, üç ana bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Tezin giriş bölümünde Soğuk Savaş dönemi ve sonrasının Avrupa'da oluşan güvenlik sisteminin ne olduğu, geçirdiği evreler üzerinde durulmuş, bu evrelerde Türkiye'nin yeri anlatılmaya çalışılmıştır. Çalışmanın L, II. ve III. Bölümlerinde önce Soğuk Savaş dönemi daha sonra da Soğuk savaş sonrası dönemin güvenlik sistemi ve bu sistemi oluşturan örgütler incelenmeye çalışılmış, bu bağlamda Türkiye'nin Avrupa Güvenlik Sistemi içindeki yeri araştırılmıştır. Özellikle de Soğuk Savaş Sonrası dönemde Avrupa Güvenlik yapılanmasına ve Türkiye'nin konumuna ağırlık verilmiştir. Tez boyunca açıklanmaya çalışılan fikirler ve ortaya çıkan sonuçlar kısaca şöyledir: Batı Avrupa 1948 Batı Birliği (1954 den sonra Batı Avrupa Birliği- BAB) ile birlikte ortak bir güvenlik sistemi oluşturmaya çalışmış, NATO ile bu çabalarına devam etmiş ve zamanla Batı Avrupa'nın güvenliğini koruyan esas örgüt NATO olmuştur. Doğu Avrupa ise NATO'ya karşı Varşova Paktı'nı kurmuş, Soğuk Savaş'in tırmanmasıyla bu örgütlere iki blokun da katıldığı Avrupa Güvenljk ve İşbirliği Konferansı eklenmiştir. Soğuk Savaş sonrası dönemde yaşanan değişimler sonucu BAB yeniden canlandırılırken Varşova Paktı ortadan kalkmış, NATO da yeni döneme uyum sağlamak için çalışmalara başlamıştır. AGİK ise Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatı haline getirilmiştir. AGİT'e üye olan eski Doğu Bloku üyeleri NATO ve BAB ile ilişkilerini geliştirmeye çalışmakta ve bu örgütlere tam üye olmak istemektedirler. Rusya-NATO ilişkileri ise diğer Doğu Bloku ülkeleriyle olan ilişkilerden farklı bir durum oluşturmaktadır. Soğuk Savaş sonrası dönemde Türkiye de kendi konumunu ve güvenlik politikalarını yeniden gözden geçirmekte, yönü Batı'ya dönük olmakla birlikte ulusal güvenliği ve ulusal çıkarları için yeni politikalar geliştirmeye çalışmaktadır.
Valon ve Flaman toplulukları arasında yaşanan sorunun Belçika'nın siyasi yapısına ve Avrupa Birliği üyeliğine etkileri

Bu tez, Belçika'yı bölünme noktasına getiren Valon ve Flaman toplulukları arasında yaşanan siyasi çekişmenin nedenlerini ortaya çıkarmak, Belçika'daki siyasi sistemin Valonlar ve Flamanlar arasındaki mesele nedeniyle nasıl değiştirildiğini araştırmak ve bu sorunun AB ve Belçika ilişkilerini nasıl etkilediği konusuna açıklık getirmek amacıyla hazırlanmıştır. Çalışma kapsamında Belçika'daki mevcut siyasal problemin nasıl ve neden meydana geldiğini anlayabilmek için Valon ve Flaman tarihleri araştırılmış, teorik olarak ele alınan federalizm, ortaklık ve oybirliği demokrasisinin Belçika'da nasıl uygulandığı açıklanmıştır. Bu konunun seçilmesinin temel nedeni uzun vadede Beçika'nın bölünebilme ihtimalini sorgulamak ve AB'nin Belçika meselesinde nasıl bir tavır sergilediğini ortaya çıkarmaktır. İkinci bir neden ise Belçika'daki siyasi sorunlarla ilgili Türkiye'de daha önce akademik bir çalışmanın yapılmamış olmasıdır. Bu çalışma ile Belçika örneklemesiyle federalizm ve özerk yönetimler hakkında Türkçe bilgi sağlayacak bir kaynak oluşturulması amaçlanmıştır. Tez içerisinde iki argüman üzerinde durulmuştur. Birincisi Belçika federalizminde merkezden çevreye dağıtılan yetkilerin siyasal sorunları çözmediği, tam aksine çevre yönetimlerini güçlendirerek sorunların boyutunun büyümesinde neden olduğudur. İkinci argüman ise AB'nin bölgeler politikası vasıtasıyla Belçika'daki federe yönetimleri güçlendirerek Flamanya'daki ayrılıkçı eğilimlerin yükselmesine dolaylı olarak katkı sağladığıdır. AB'nin Belçika krizlerine ve Flamanların ayrılma taleplerine karşı herhangi bir tepki göstermediği de vurgulanmıştır.
Türkiye'nin Avrupa Birliği üyelik sürecinde Boğazönü Adaları

Bugün Türkiye ile Yunanistan arasında uzunca bir deniz hududunu oluşturan Ege Denizi, içerisinde 3000'den fazla ada ve adacığa ev sahipliği yapmakla birlikte, kendine has özellikleri içerisinde barındıran, Akdeniz ve Kuzey ülkeleri ile köprü vazifesi gören jeostratejik bir konumda bulunmaktadır. 'Türkiye'nin Avrupa Birliği Üyelik Sürecinde Boğazönü Adaları' adlı tez çalışmamızda, Boğazönü Adaları'nın Ege Denizi içerisindeki yeri ve Çanakkale Boğazı açısından önemi üzerinde durulmuş, Türk hakimiyetine girişinden günümüze kadar olan sürede hukuki, siyasi, askeri, demografik ve jeostratejik durumları üzerinde durulmuştur. Boğazönü Adaları, Çanakkale Boğazı'nın güvenliği açısından son derece jeostratejik öneme sahiptir. İstanbul'un fethinden hemen sonra Türk hakimiyetine alınan ve Çanakkale Boğazı'na saldırı maksatlı farklı devletler tarafından birçok defa kuşatma ve işgal gören Boğazönü Adaları, yaklaşık beş asır Türk hakimiyetinde bulunduktan sonra Balkan Savaşları ile Türk hakimiyetinden çıkmıştır. Ardından Türk Milleti'nin büyük mücadelesi ve sonrasında modern ve bağımsız Türkiye'nin tapusu konumunda olan Lozan Antlaşması ile Çanakkale Boğazı için stratejik önemi dolayısıyla, Gökçeada, Bozcaada ve Tavşan Adası'nın Türkiye'ye ait olduğu kabul edilmiş, Limni ve Semadirek Adası ise Yunanistan'a bırakılmıştır. Milli mücadele dönemi sonrasında da savaşta olduğu kadar barışta da usta olan Türkeli, yaşanan tüm kötü olaylara rağmen komşusu Yunanistan ile yakın dostluk ilişkileri tesis etmiş, Kıbrıs Barış Harekatı'na kadar bu süreç devam etmiştir. Kıbrıs Barış Harekatı ile beraber, Türkiye-Yunanistan ilişkilerinde önemi daha çok artan Boğazönü Adaları, bugün Türkiye'nin Avrupa Birliği üyelik sürecinde sıkça gündeme gelmektedir. Yunanistan, Gökçeada ve Bozcaada üzerinde bir takım haklar elde etmeyi amaçlamakta ve bu süreçte de bu konuları, Türkiye'ye karşı bir yaptırım aracı olarak kullanmaktadır. Avrupa Birliği de Yunanistan, Rum diasporası ve İstanbul Fener Rum Patrikhanesi temelli bu politikaları desteklemekte, konu Türkiye-Yunanistan ilişkilerinden ziyade, Türkiye-Avrupa Birliği ilişkilerinin bir müzakere noktasını oluşturmaktadır.
Rekabet teorilerin politika etkileri ve Rekabet Hukuku

Günümüzde gerek ulusal gerekse uluslararası piyasalardaki gelişmeler, uzun bir tarihsel geçmişşe sahip olan rekabet kanunları ve rekabet politikalarının önemini arttırmıştır. Çalışmanın amacı iktisat teorisinde rekabet teorilerinin politika etkilerinin analiz edilmesi, rekabet kanunları ile rekabet politikaları arasındaki ilişkilerin araştırılmasıdır. Bunlara ilaveten bu kanun ve politikaların ekonomi üzerindeki etkilerinin Amerika, Avrupa Birliği ve özellikle Türkiye açısından incelenmesidir.. Çalışmada ilk olarak rekabet teorileri ve politika etkileri, rekabetin toplumsal refaha etkileri ve rekabetten sapmanın nedenleri üzerinde durulmuştur. İkinci olarak rekabet politikaları incelenmiş ve ulusal inisiyatif, GATT, Avrupa Birliği ve IMF ve Dünya Bankasının rekabet politikalarının gelişmesindeki rolüne yer verilmiştir. Daha sonra ise Amerika ve Avrupa Birliği'nde rekabet hukuku ve rekabet politikaları uygulaması ve bunların ekonomi üzerindeki etkileri ele alınıp incelenmiştir. Son olarak Türkiye konusu ele alınmıştır. Rekabet kanunları ve rekabet politikalarının tarihsel gelişimi ve mevcut durum göz önüne alınarak, bunlara neden ihtiyaç duyulduğu ortaya konmaya çalışılmıştır. Türkiye için işaret edilebilecek en önemli nokta, 1994 yılında çıkarılan rekabet kanunlarının gelecekte daha kapsamlı ve etkin rekabet politikalarının oluşturulabilmesi açısından uygun bir zemin hazırlamasıdır.
Avrupa Birliği'nin siyasi geleceği

Anahtar Kelimeler: Avrupa Birliği, entegrasyon, konvansiyon, anayasa Avrupa Birliği sürekli değişen, gelişen, her geçen gün dünya üzerinde etkinliği ve önemi artan bir ulusüstü kuruluştur. Birlik bu değişme ve gelişmeye paralel olarak günümüzde genişleme ve derinleşme süreçlerini birlikte devam ettirmeye çalışmaktadır. Bu doğrultuda son yıllarda AB'nin siyasi geleceğine yönelik çalışmalar hız kazanmıştır. Önümüzdeki yıllarda AB'nin siyasi yapılanmasının nasıl olacağına dair tartışmaların devam ettiği şu günlerde AB'nin en önemli gündemini Avrupa Birliği Anayasası oluşturmaktadır. Henüz üzerinde uzlaşmaya varılamamasına rağmen siyasi bütünleşme açısından anayasa çok önemli bir gelişmedir. Bu çalışmada siyasi entegrasyon sürecinde Avrupa Birliği'nin kaydettiği aşamalar ve Birlik'in halen mevcut sorunları ayrıntılı olarak incelenmiş ve bu sorunlara önerilen çözüm yollarına yer verilmiştir. Ayrıca hazırlanan taslak anayasa metninin getirdiği yenilikler ve bu yeniliklerin Birlik'in siyasi geleceği yönünde ne gibi değişiklikler getireceği analiz edilmiştir. Buna ek olarak metin hazırlandıktan sonra taslağa yönelik yapılan yorumlar ve son gelişmeler ele alınmıştır. iv
Avrupa Birliği yükseköğretim kalite göstergeleri bağlamında öğretim süreçleri ve öğrenme kaynaklarının incelenmesi

Bu çalışmanın genel amacı Avrupa Birliği yükseköğretim kurumları öğrenci merkezli kalite göstergeleri doğrultusunda, 2014- 2015 eğitim öğretim yılında Gaziantep Üniversitesi'nde lisans eğitimi alan öğrencilerin akademik başarıları ile yükseköğretim kurumlarındaki öğretim süreçleri ve öğrenme kaynaklarının kalitesi arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığının belirlenmesidir. Bu genel amaç doğrultusunda öğrencilere ilişkin çeşitli demografik bulgular elde edildikten sonra; öğrencilerin bütünleşme, öğretim süreçleri, kariyer yönlendirme hizmetleri, kütüphane hizmetleri, öğretim elemanları ve yönetim kadrosuyla iletişim, öğrenci işleri, fiziki öğrenme koşulları, kampus yaşamı, araştırma faaliyetleri, ölçme ve değerlendirme, ders içerikleri hakkında bilgilendirme alt boyutlarına ilişkin görüşleri tespit edilmiştir. İlişkisel tarama modeli ile desenlenen araştırmanın verileri evrenden rastgele örneklem yoluyla seçilen 796 öğrenciye ölçek uygulanması yoluyla elde edilmiştir. Verilerin analizinde SPSS 20 paket programı kullanılmış olup, normal dağılım gösterdiği tespit edilen veri setine Bağımsız Örneklem T Testi, Çok Değişkenli Varyans Analizi ve Çoklu Doğrusal Regresyon Analizi uygulanmış ve anlamlılık. 05 düzeyinde aranmıştır. Araştırma bulgularına göre; yükseköğretim kurumlarındaki öğretim süreçleri ve öğrenme kaynaklarına ilişkin olarak kararsız yönde görüş belirten katılımcıların görüşlerinin bazı alt boyutlarda cinsiyet değişkenine göre, tüm alt boyutlarda ise öğrenim görülen fakülte değişkenine göre anlamlı derecede farklılaştığı tespit edilmiştir. Ayrıca kariyer yönlendirme, öğretim süreçleri, kampus yaşamı ile sınav beklenti alt boyutlarının birlikte öğrencilerin not ortalamalarının yaklaşık %15'ini yordadığı da ulaşılan önemli bir bulgudur. Bu doğrultuda yükseköğretim kurumunda öğretim süreçleri ve öğrenme kaynaklarına ilişkin bazı değişkenlerin öğrenci başarısında pay sahibi olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Elde edilen bulgular ve ulaşılan sonuçlar literatürdeki benzer araştırma sonuçları ekseninde tartışılmış ve bulgular doğrultusunda çeşitli öneriler getirilmiştir.