turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Atipik istihdam: Part-time çalışma

1970'li yıllarda ekonomide yaşanan değişimlerin sonuçlarından olduğu sıklıkla ifade edilen esneklik olgusu, arz ve talepte meydana gelen değişimlerden işletmenin etkilenmemesi ya da daha az düzeyde etkilenmesi, rekabet koşullarına uyum sağlayabilmesi amacıyla üretim sisteminin ve çalışma ilişkilerinin genellikle işveren lehine ve/veya sözleşme hükümlerine göre değiştirilebilmesi ve kurallara bağlı kalmaksızın ani değişime uyum sağlanabilmesi olarak tanımlanmıştır. Gelişen üretim teknikleri, uluslararası rekabet, teknolojideki ilerleme, küreselleşme, ekonomik krizler ve işsizlik gibi faktörler çalışma ilişkilerini de etkilemiş, bu bağlamda esnek çalışma tartışılan bir konu haline gelmiştir. Çünkü esnek süreli çalışma ile işletmelerin rekabet gücü artabilmekte, işletmeler ekonominin durumuna göre kendilerini ayarlayabilme imkanı bulabilmektedirler. Esnek çalışma, istihdamı artıran işsizliği azaltan bir tedbir olarak görülmektedir. Bu tür çalışmanın tüm dünyadaki uygulamaları ülkeler bazında farklılıklar göstermektedir. Esnek çalışma türlerinin en yaygınları; Kısmi süreli çalışma, iş paylaşımı, tele çalışma, vardiya usulü çalışma, çağrı üzerine çalışma vb. Esnek çalışma ülkelerin yasalarında farklı şekillerde tanımlanmıştır. Ülkemizde de esnek çalışma, mevzuat alt yapısı oluşturulmadan uygulamada yerini almıştır. Yasal dayanağı olmaksızın Yargıtay kararları doğrultusunda uygulanmaya başlanılan esnek çalışma, nihayetinde ilk olarak 2003 yılında 4857 sayılı İş Yasası ile ülkemiz mevzuatında yerini almıştır. 4857 sayılı iş kanunda kısmi süreli çalışma ve çağrı üzerine çalışma tanımlanmıştır. Ayrıca fazla çalışmada değişiklikler yapılmıştır. Part-time çalışmanın tanımı yasada yapılmış olmasa da doktrinde çağrı üzerine çalışmanın yapılan tanımına atıf yapılarak kavramsal çerçevesi çizilmiştir. Gerek yeni iş kanundaki değişiklikler, gerekse doktrindeki tanımlamalar ülkemiz açısından beklentileri karşılayamamıştır. Genelde esnek çalışma türlerinden özelde part-time çalışmadan maksimum faydanın sağlanabilmesi için, çalışanlarla işverenler arasında güvenceli esnekliğin oluşturulması gerekmektedir.
The Approach of media in the EU countries towads Turkey's candidacy after the Helsinki Summit

Türkiye'nin AB macerası yıllar öncesine dayanıyor. Türkiye'nin aralıklarla gündemine aldığı bu önemli oluşum 1999 Aralık ayından beri Türkiye'nin hepden gündemine girdi. 1999'un Aralık ayında Helsinki Zirvesiyle birlikte Türkiye-AB kapısında bekleme salonuna alındı. AB artık Türkiye'nin gündemindeydi. Medya bu konuya eskiye oranla daha geniş yer vermeye başladı. AB yavaş yavaş Türk insanına anlatılmaya başlandı. AB kelimesi medyada hiç olmadığı kadar yer almay başladı. Helsinki zirvesiyle gelen adaylık Türkiye için olduğu kadar Avrupa için de önemli bir gelişmeydi. Türkiye artık Avrupa ailesinin aday üyesiydi. Yıllardır süren mücadele de zaman zaman ipler kopma noktasına gelmiş, zaman zaman tartışmalar yaşanmış ama sonuçta Türkiye aday olmuştu. Türkiye'nin aday oluş şekli de diğer aday ülkelerinkine kıyasla biraz daha değişik oldu denilebilir. AB'nin adaylık için öne sürdüğü koşullar Türkiye tarafından mesafeli yaklaşılmış bunun üzerine yoğun bir diplomasi trafiğinin ardından adaylık statüsü kabul edilmiştir. Helsinki zirvesinin Türkiye için adaylık statüsüyle sona ermesi hem de yoğun diplomasi trafiğinin ardından bu sonuca ulaşılması hem Türk medyasında hem de Avrupa medyasında yer bulmuştur. Avrupa medyasının konuya bakış açısı Türkiye'yle ilgili düşünceleri yansıtması açısından önemlidir. Türkiye'nin enerji bölgesinin kesiştiği alanda yer alması, jeopolitik önemi, ordusunun durumu, Türk-Yunan ilişkileri Avrupa medyasının ağırlıkla üzerinde durduğu konular olmuş bu da Türkiye'ye karşı Avrupa bakış açısını bir ölçüde yansıtabilmiştir. Bu çalışmanın temel amacı Türkiye'nin AB'ne üye olmasıyla Avrupa basınında yer almasını yansıtmak, dolayısıyla Türiye'ye karşı Avrupanın bakış açısını bir nebze olsun yansıtabilmektir.
Avrupa Birliği müzakere sürecinde Türkiyenin sosyal politika ve istihdam yaklaşımı

Kavramsal kaynak taramasına dayalı olan bu araştırma temel olarak altı bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde araştırmanın konusu, kapsamı ve problemi; araştırmanın amacı ve önemi; araştırmanın yöntem ve bilgi toplama teknikleri;araştırmanın kaynakları ve son olarak araştırmanın anahtar kavramlarına yer verilmiştir. İkinci bölüm de Avrupa Birliğinin tarihsel gelişimi ve yapısı bağlamında şu temel alt başlıklara yer verilmiştir: AB'nin tarihsel gelişimi ve Avrupa Topluluğundan AB ne dönüşümü ilgili alt başlıklarla açıklanarak verilmiştir. Araştırmanın üçüncü bölümü genel olarak araştırmanın kavramsal çerçevesi bağlamında sosyal politikanın tanımı ve kapsamı, Avrupa Sosyal Politikasının genişlemesi, AB sosyal politika ve anayasası, AB'nin sosyal politikasının kaynakları ve temel ilkeleri, ab sosyal politikasının temel prensipleri ve ab sosyal politikasının ana teması: Avrupa istihdam stratejisi başlıklar altında ele alınıp incelenmiştir. Araştırmanın dördüncü bölümünde kavramsal açıdan istihdam ve Avrupa birliğinin istihdam politikaları bağlamında istihdam kavramı, istihdam politikası kavramı ve ab istihdam politikası başlıkları altında incelenmiştir. Araştırmanın beşinci bölümünde AB'nin sosyal politikaları, istihdam politikaları ve emek piyasaları açısından ab ve Türkiye karşılaştırılması ana başlığı altında; ab nin sosyal politikaları ve istihdam politikaları ele alınıp incelenmiş ve karşılaştırma yapılmıştır. Araştırmanın son bölümde Türkiye'nin AB sosyal politikasına ve istihdam politikasına uyum süreçleri başlığı altında Türkiye'nin AB ilişkileri, Avrupa birliğine uyum sürecinde Türkiye de gerçekleştirilen düzenlemeler, müzakere sürecinin başlaması ab Türkiye müzakere çerçevesi, Türkiye için ön ulusal kalkınma planı ve ab sosyal politika ve istihdam konularına uyum konusunda Türkiye'nin yerinin nerde olduğu konuları üzerinde durulmuş tartışılmış ve incelenmiştir.
The European foreıgn polıcy and non-state armed groups

Avrupa Birliği devlet olmayan silahlı gruplara, özellikle isyancı gruplara, gerçekten nasıl yaklaşır? AB'nin bu oluşumlarla kurduğu ilişkiye baskın olarak şekil veren normatif mi yoksa jeopolitik kaygılar mıdır? Bu tez AB'nin isyancı gruplara karşı duruşunu belirlemesinde dikkate aldığı isyancı gruplarla ilgili olan etmenleri anlamayı amaçlar. AB'nin neden bazı grupları desteklerken diğerlerine mesafeli davrandığını gösterecek kuramsal bir dayanak geliştirdim. Böylece bu özerk siyasi oluşumları kendi halkı gözündeki yasallık seviyesine yönetim iddiasında bulundukları topraklardaki uyguladıkları güç seviyesine göre ayırt eden bir sınıflandırma inşa ediyorum. AB'nin davranışsal kalıplarını keşfetmek için, analizimi yüksek seviye yasal ve örgütsel gücü olan grupları temsil eden Filipinler'deki MILF, düşük seviye yasal ama örgütsel gücü yüksek grupları temsil eden Sri Lanka' daki LTTE ve düşük seviye yasal ve düşük seviye örgütsel güce sahip grupları temsil eden Sudan'daki Janjaweed üzerinde karşılaştırmalı vaka çalışması olarak yürütüyorum. Sonuçlar gösteriyor ki isyancı gruplar üzerindeki dış politika değişimleri büyük bir ölçüde isyancı grupların özellikleri ile açıklanıyor. Böylece, bu grupların proto diplomatik faaliyetlerine karşılık verilirken kullanılan aletler hem çıkar hem de normatif temelli yaklaşımların üstüne kurulu oluyor.
Stock market volatility spillovers among the EU members

Son yıllarda küreselleşmenin etkisiyle artan oynaklık yayılmaları, birçok araştırmaya konu olmuştur. Bu çalışma 2001 ve 2010 yılları arasındaki dönemde günlük oynaklıkları kullanarak Avrupa ülkeleri arasındaki oynaklık yayılmalarını incelemiştir. Bu araştırma genelleştirilmiş VAR modelinden elde edilen varyans ayrıştırmasına dayananarak yapılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, oynaklık yayılmalarının ekonomik olaylara bağlı olduğu ortaya konmuş, özellikle finansal kriz zamanlarında çok fazla artış gösterdiği anlaşılmıştır. Ayrıca sonuçlar, Almanya ve Fransa piyasalarında oluşan oynaklıkların diğer Avrupa ülkelerine daha fazla yayıldığını göstermiştir.
Significance of the trans Anatolian natural gas pipelinefor the energy securityof its source and consumer countries

Bu tez Trans Anadolu Doğalgaz Boru Hattı'ı TANAP'ın, kaynak ve tüketici ülkelerinin enerji güvenliğine yaptığı katkıyı inceler. Batı'daki tüketici ülkelere Doğu'daki üretici ülkelerden doğal gaz taşıyan boru hatları Rus ve eski Sovyet coğrafyasından geçmekte. AB ve Türkiye Rus doğal gazına fazlasıyla bağımlı durumdalar. TANAP, doğu batı ekseninde doğal gaz taşıyıp, hiçbir kısmı Rus denetiminde olan topraklardan geçmeyen ilk doğal gaz boru hattıdır. Diğer hatların aksine kaynağı Rusya'da değil Azerbaycan'dadır. Geçmişte Rusya ve Batı arasında yaşanan gerginlikler sırasında Moskova'nın doğal gazı bir dış politika racı olarak kullanması sonucu ortaya çıkan kayda değer gaz kesintileri göz önüne alındığında, TANAP, AB ve Türkiye'nin enerji güvenliği için stratejik bir değer olarak ortaya çıkıyor. TANAP, NATO topraklarından geçen rotası sebebiyle Azerbaycan'a da hayati enerji ihraç güvenliği sunmakta.
Komşuluktan rekabete: Rusya'nın Avrupa siyaseti

Rus dış siyasetine özgü kavramlar ve bu siyasetin karşılaştığı problemler çerçevesinde Post Sovyet mekanın yeniden düzenlenmesini merkez-çevre ilişkilerine dair bir olgu olarak tartışan bu araştırma Rusya'nın Avrupa siyasetine odaklanmıştır. Bu siyasetin merkez noktası komşuluktan rekabete evrilmiştir. Rus dış siyasetinin Avrupa boyutunun evrimi ve yaşadığı dönüşümler hem Avrupa çalışmaları, hem Rusya çalışmaları hem de uluslararası ilşkiler displinlerinin kesiştiği bir noktada incelenebilir. Bu çok katmanlı araştırma, halihazırdaki uluslararası sistem içerisinde Rusya-AB veya Rusya-Avrupa komşuluğunun ve rekabetinin Rus dış siyasetinin alternatif güç merkezleri inşa etme misyonundan etkilendiğini ama Rusya'nın henüz AB'nin de dahil olduğu Avrupa evrenselciliğiyle biçimlendirilen modern dünya sistemini dönüştürecek enstrümanları yeterince etkili hale getiremediğini öne sürmektedir. Bununla birlikte, Rusya'nın Avrupa siyaseti AB evrenselciliğini ve liberalizmini eleştirme ve yeni bir sistem veya düzen inşa etme söylemini Rus yanlısı uluslararası medya aracılığıyla daha güçlü bir şekilde gündeme getirmektedir. Her halükarda, Rusya'nın Avrupa siyasetinde bir dönüşüm meydana gelmiştir. Geçmişte de Rusya ile AB'nin merkez ülkeler arasında Avrupalılığın farklı yorumlanması zaman zaman söz konusu olmuştur. Çalışma bu yorum farkının üzerinde sık sık durmaktadır. Çalışmanın temel argümanı ve onu önceki literatürden ayıran şey Rusya'nın genel kanının aksine bölgesel bir merkez ülke olarak kendine has bir Avrupa anlayışını geliştirdiğidir. Bunu Pan-Avrupa mekanizmasına eleştiriler yönelterek gerçekleştirmektedir.
An analysis of technical barriers to trade within the European Union perspective

Bu tez çalışması Ticarette Teknik Engeller konusu için gerekli altyapıyı kurduktan sonra Avrupa Birliği'nde Türkiye'de Ticarette Teknik Engellerin kaldırılması çabalarına ışık tutmaya çalışmaktadır. Bu bağlamda, bu çalışma AB'de TTE'lerin kaldırılma yaklaşımlarını, Türkiye'nin AB ile bu konudaki Gümrük Birliği Anlaşması çerçevesindeki uyum durumunu ele almaktadır. Bu tez çalışması ayrıca TTE'lerin kaldırılmasındaki değişik yaklaşımların Türkiye'nin ve AB ile ticareti üzerindeki önemini değerlendirmeye çalışmaktadır. Bu değerlendirme ürün gruplarının dış ticaret değerlerinin AB düzenleyici yaklaşımlarına dağıtılması ve bu yaklaşımların AB-15 ülkelerinin toplam dış ticaretindeki paylarının analizi ile hazırlanmıştır. Buna göre Türkiye'nin AB-15 ülkelerine olan dış ticaretinin çok önemli bir kısmı teknik regülasyonlara tabi olduğu gözlemlenmiştir. Ayrıca, Türkiye'nin AB-15 ile dış ticaretinin değişik AB yaklaşımlarına göre payı da zaman içinde değişiklik gösterdiği bulunmuştur. Bu çerçevede ticarette teknik engellerin kaldırılmasına yönelik uyumlaştırılmış AB mevzuatının Türkiye'nin AB-15 ülkelerine yaptığı ihracatta zaman içinde öneminin arttığı ve görülmektedir. Ayrıca Türkiye'nin uyumlaştırılmış alana tabi olan ürün gruplarında zamanla açıklanmış karşılıklı üstünlüğe sahip olduğu ürün grubu sayısını arttırıp, AB-15 pazarında daha rekabetçi bir konuma geldiği gözlenmiştir.
The integration process of Romania into the EU: 1989-2007

Bu tez, 1989 - 2007 tarihleri arasında Romanya'nın Avrupa Birliği'ne entegrasyon sürecinde yasadıgı siyasal ve sosyo-ekonomik dönüsümüincelemektedir. Tez, aynı zamanda, Komünist mirasın Komünizm sonrası dönemdeRomanya'nın AB ile olan ilişkileri üzerindeki etkisini arastırmaktadır. Tezin temel amacı, Romanya'nın 2007 yılına kadar üyelik gerekliliklerini yerine getirememisolmasına ragmen AB'nin Romanya'yı üye yapmak konusunda neden acele ettiginiortaya koyabilmektir. Tezin temel argümanı, AB'nin üyelik kosullarını yerine getiremeyen Romanya'yı tam üye olarak kabul etmesi, Romanya'da var olanKomünist mirası kendi içinde daha rahat ortadan kaldırabilecegine duydugu inançtır. Giris ve sonuç bölümleri de dahil olmak üzere tez altı bölümden olusmaktadır. İkinci bölüm, Romanya tarihini incelemektedir. Üçüncü bölüm, 1989 ? 1999 yılları arasında Romanya'nın AB'ye entegrasyon süreci üzerinde durmaktadır. Dördüncü bölüm, 2000 ? 2004 yılları arasında Romanya'nın AB ile olan müzakere sürecinininanalizini yapmaktadır. Besinci bölüm ise, Romanya'nın AB ile olan müzakere sürecinin bitiminin ardından Romanya'da yasanan ilerlemenin AB tarafından nasıldegerlendirildigini tartısmaktadır.
Consumption in action: İnflation spillovers in the European Union

Ekonomistler ve politika belirleyiciler manşet ve çekirdek enflasyon gibi toplam enflasyon ölçütlerine odaklanır. Bu tez çalışmasında, tüketici malları alt kategorileri arasındaki enflasyon yayılmalarının, bu kategorilerin toplam enflasyon ölçütlerine doğrudan katkıları kadar önemli olduğunu iddia ediyoruz. Diebold-Yılmaz Bağlanmışlık Endeksi yöntemini kullanarak 12 temel tüketim grubu arasındaki yayılmaları saptadık ve karakterize ettik. Avrupa Birliği üyesi ülkeler için bölümlere ayrılmış Armonize Tüketici Fiyatları Endeksi kullanıyoruz, 1996 -2017. 12 grupta ülke içi enflasyon bağlanmışlığını tüm veri ile durağan olarak ve 60 aylık kayan pencereler ile devingen olarak hesaplıyoruz. Tam örneklem sonucunda 12 grup arasında, tüketim şekillerindeki benzerliklerden ötürü benzer enflasyon bağlanmışlığı belirten şebekeler gözlemliyoruz. Ülkeler çoğunlukla ulusal politika şokları nedeniyle farklı enflasyon davranışları yaşamıştır. Kayan pencere analizi örnek boyunca bağlanmışlığı izlememizi sağlar ve böylece ulusal politika uygulama tarihlerini belirleyebiliriz. Aynı zamanda, AB üyeleri arasında grup içi enflasyon bağlanmışlığını tahmin ediyoruz. Alkol ve Tütün, Eğlence ve Kültürel Etkinlikler ve Restoranlar ve Oteller için uluslararası bağlanmışlığın zaman içinde arttığını ve ticaret açıklığı gelişmelerine olumlu yanıt verdiğini görüyoruz. Politikaları uyumlaştırma çabalarının AB çapında enflasyon bağlanmışlığını daha da artıracağını öngörüyoruz.
Avrupa Birliği askeri yapılanmasının Avrupa bütünleşme sürecine etkisi

Bu çalışmada, Avrupa Birliği'nin askeri yapılanmasının Avrupa Bütünleşme sürecine etkileri, tarihsel bir yaklaşımla kuramsal bir çerçevede incelenmiştir. Literatür taraması yönteminin kullanıldığı, konu ile ilgili temel dokümanların incelendiği bu çalışmada askeri yapılanma sürecinin özellikle AB'nin olası krizlere karşı kendi gücüyle müdahale edebilecek yeterli kapasiteye sahip olma yolundaki adımlarının, Avrupa'nın bütünleşmesine ve derinleşmesine etkisi olduğu savunulmakta, bunun nedenleri ve sonuçları üzerinde durulmaktadır. Çalışmada bütünleşme süreci ve askeri yapılanma süreci tarihsel bir çerçevede analiz edilmiştir. Güvenlik ve savunma alanındaki yapılanmalar ortaya konmuş, karşılaşılan zorluklar tespit edilmiş, savunma alanında AB üye ve aday ülkelerin tutumları incelenmiş ve etkileşimleri ortaya konmuştur. Güvenlik ve savunma alanında atılan yeni adımların Birlik bütünleşmesine ve derinleşmesine katkıda bulunduğu ortaya konmuştur. Esnek bütünleşme çerçevesinde Avrupa Güvenlik ve Savunma Politikası, Silahlanma ve Ortak Savunma alanlarında Avrupa'da eş merkezli bütünleşme halkaları şeklinde yapılanmaların olduğu savunulmuş, bunun sonucunda ortaya çıkan üye ülkeler ve aday ülkeler arasındaki çeşitli bütünleşme ve derinleşme boyutları analiz edilmiştir. Ayrıca savunma ve güvenlik alanında Anayasa Antlaşması ve Lizbon Antlaşma' sının etkileri de analize dahil edilmiştir.
Arabuluculuk kanun tasarısı çerçevesinde Türk Hukukunda arabuluculuk

Uyuşmazlıkların dostane bir şekilde çözümünü hedefleyen arabuluculuk insanlık tarihi kadar eski bir geçmişşe sahiptir. Ancak son yıllarda alternatif uyuşmazlık çözüm yöntemleri başta A. B. D. olmak üzere tüm dünyada yaygın bir şekilde gelişme göstermiş ve bu yöntemlerin esas modelini teşkil eden arabuluculuk da önem kazanmıştır. Bu çerçevede de Avrupa Birliği'nde ve çeşitli ülkelerde arabuluculuğun uygulanmasına ilişkin düzenlemeler yapılarak uyuşmazlıkların mahkeme dışı yöntemler ve uzlaşma sağlanarak çözümlenmesi teşvik edilmektedir. Türk Hukukunda da mukayeseli hukuktaki gelişmelere paralel olarak Arabuluculuk Kanun Tasarısı hazırlanmıştır. Çalışmamızda bazı ülkelerdeki arabuluculuk düzenlemelerinden de yararlanılarak söz konusu Tasarı hükümleri çerçevesinde arabuluculuk kurumunun incelenmesi amaçlanmıştır.
Explaining party change in Turkey: The case of AKP

Her ne kadar etki ve önemlerinin azaldığına dair bulgular ve argümanların sayısı artsa da, günümüzde siyasi partiler temsili demokrasilerin işleyişi açısından yaşamsal önemlerini korumaktadırlar. Temsili demokrasilerdeki fonksiyonlarının yanında, siyasi partiler, çevrelerindeki siyasi ve sosyo-ekonomik gelişmelere sürekli uyum sağlama ihtiyacı içerisinde olan organizasyonlardır. Aynı zamanda, siyasi partiler gerek ideolojik olarak gerekse organizasyonel olarak belli bir derece süreklilik göstermek durmundadırlar. Kaçınılmaz olan değişim gerekliliği ve devamlılık arasındaki bu gerilim literatürde siyasi partilerin değişimlerini inceleyen çalışmaların sayısında gözle görülür bir artışa yol açmıştır. Liderlik değişimi, hizipsel çatışmalar/değişimler ve 'çevresel şok' gibi siyasi partilerin değişimini inceleyen literatürde sunulan açıklayıcı faktörler, siyasi partilerin yaşadığı keskin dönüşümleri açıklama konusunda değerli katkılar sunsa da, siyasi partilerin süreç içerisindeki yavaş dönüşümlerini açıklamada yetersiz kalmaktadırlar. Adalet ve Kalkınma Partisi demokratik pekişme süreci içerisindeki siyasi partilerin değişimini incelemek açısından ilginç bir örnek oluşturmaktadır. AKP'nin geçridiği dönüşüm geniş bir literatürün konusu olsa da, yukarda belirtilen ve siyasi partilerin değişimini inceleyen literatürde öne sürülen açıklayıcı faktörler bu siyasi partinin geçirdiği değişimleri açıklamada yetersiz kalmaktadırlar. Bu çalışamanın amacı AKP örneği üzerinden bu teorik sorunsalı incelemektir. Çalışmanın temel argümanı ve bulgusu partinin iktidardaki üç dönem boyunca geçirmiş olduğu ideolojik değişim ve dönüşümün, partinin kurumsallaşma seviyesindeki değişimlerin sonucu ortaya çıkmış olduğudur. Bu çerçevede çalışma aynı zamanda literatürdeki hakim görüş olan kurumsallaşma seviyesi ve değişim olasılığı arasındaki negatif ilişkiyi de sorgulamaktadır ve partinin oluşum aşaması ve bu sürecin gerçekleştiği iç ve dış siyasi bağlamın siyasi partilerin ideolojik yapılanmasını ve amaçsal önceliklerini etkileyerek kurumsallaşma süreçleri içerisinde değişimlerine neden olduğunu göstermektir. İkinci olarak çalışma, AKP örneği üzerinden siyasi partilerin AB üyelik sürecinde AB'ne yönelik davranışsal tepkilerini ve AB'nin partiler üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır.
Enerji kaynak çeşitliliğine dayalı konut alanları planlaması için temel ilkeler ve ölçütlerin belirlenmesi üzerine bir çalışma

1973 yılındaki Petrol Krizi ile başlayan süreç, yaşantılarımızda önemli değişimlere neden oldu. Yaşanan enerji krizi ile birlikte yeni enerji kaynaklan aranmaya başlandı. Özellikte nükleer santraller birçok ülkenin enerji sisteminde yerlerini hızla almaya başladı. The process starting with the 1973 oil crisis has reasoned to significant changes in our life. Parallel to the energy crisis that we had experienced, new and renewable energy sources were researched and developed Especially, nuclear power plants began to take place rapidly in some countries energy systems. Ancak bugün gelinen noktada, Almanya gibi önemli nükleer güce sahip bir ülkenin bile, nükleer santrallerden vazgeçme ve yeni projeleri durdurma karan alması, altımn önemle çizilmesi gereken bir dönüşümü ifade etmektedir. Almanya'nın bu karan aknasmdaki 8 neden şunlardır: However, recently, even Germany, who has got immense nuclear power, decided to abandon her existing nuclear power plants and related new projects. This decision is critical in the sense that it represents the transformation in the energy production issue. Below, are the 8 reasons affected Germany 's decision, 1. Uranyum elde edilmesindeki zorluklar, 2. Yakrt çubuğu imalinde artan enerji rhtiyaeı, 3. Radyoaktif emisyonlar, 4. Kaza riskleri, 5. Yakıt çubuklarının nakliye zorluğu, 6. Nükleer atıklar, 7. Nükleer silahlanmanın artması, 8. Yatıranın ekonomik olmayışı 1. Difficulties in obtaining uranium N 2. Increases in the necessity of enefgy for the nuclear fuels production 3. Radioactive emissions 4. Accident risks 5. Difficulties in transporting nuclear fuels 6. Nuclear wastes 7. Increases in nuclear armament 8. Non-economic investment IIGünümüzde, fosil yakıtların kullanımı ile oluşan önemli çevre sorunları, yeni ve yenilenebilir enerji kaynaklarının kullanılmasını gündeme getirdi. Bu konudaki çalışmalar hızla ilerlemektedir. Bu gelişmelerden Türkiye enerji politikası da etkilenecektir. Recently, environmental problems that are caused by fossil fuels usage, has ended with the possibilities of the usage oft new and renewable energy sources. Turkey's energy policy will also be affected from these developments. Türkiye'nin enerji kullanımı önümüzdeki yıllarda içinde bulunmayı arzu ettiği Avrupa Birliği bağlamında önemli değişikliklere uğrayacaktır. AB'nin uygulamaya koyduğu yeni enerji programları -ALTENER, JOULE- THERMIE vb.- yeni ve yenilenebilir enerji kaynak kullanımını desteklemektedir.
Avrupa Birliği'nde ve Türkiye'de bölgesel kalkınma ajansları

Bu çalışma, iki ana bölümde Avrupa Birliği'nde ve Türkiye'de Bölgesel Kalkınma Ajanslarının gelişimini irdelemiştir. Bölgesel kalkınma yazını ve Yeni Bölgeselcilik düşüncesinin ışığında Avrupa Birliği'nde Bölgesel Politika ve Ajansların nasıl şekillendikleri ortaya konulmaya çalışılmıştır. Ajans uygulamasının Avrupa Birliği içindeki yaygınlığına vurgu yapılmıştır. Çalışmada, özel olarak yeni bir araç olan Kalkınma Ajanslarının Türkiye'de bölgesel kalkınma farklılıklarının azaltılmasına hizmet edip edemeyeceği sorgulanmıştır. Ortaya konulan tartışmaların varlığında Türkiye'de Kalkınma Ajanslarının bölge içi ve bölgeler arası kalkınmışlık farklarının azaltılmasına hizmet edebileceği belirtilmiştir.