turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Eğitimde simülasyon/ simülatör uygulamaları: Haraketli bir helikopter uçuş eğitim simülatörünün incelenmesi ve sınıflandırılması; örnek bir bilgisayar simülasyonu uygulaması

Bu çalışmada, hareke sistemli bir simulator olan UH-1H Helikopter Uçuş Eğitim Simülatörü yazılım ve donanım açısından incelenmiş ve A. B. D. Sivil Havacılık Kurumunun yayınlamış olduğu AC 120- 63 Helikopter Simülatörü Sınıflandırma Dokümanına göre değerlendirilmiştir. İlgili sistem dokümanları ve pilotların görüşleri baz alınarak yapılan değerlendirme sonucuna göre, UH-1H Helikopter Uçuş Eğitim Simülatörünün 'B Sınıfı' simulator kategorisinin içinde yer aldığı sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca, jenerik bir uçağın hızlanma, yavaşlama, kalkış, iniş, yükselme ve alçalma manevraları ile hız, yükseklik ve uçuş açısı göstergelerini iki boyutlu olarak bilgisayar ekranında canlandırmak amacıyla, örnek bir bilgisayar simülasyonu uygulaması geliştirilmiş ve matematik, analog ve yazılım modelleri oluşturulmuştur. Geliştirilen bu uygulamanın, UH- 1H Simülatöründe verilen alet uçuş eğitimlerini destekleyebileceği; ayrıca, pilot kursuna alınacak adayların belirlenmesi aşamasında, adayların çapraz kontrol yeteneklerini ölçmek amacıyla da kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.
Güzel sanatlar eğitimi bölümlerinde grafik tasarım dersi eğitimine Gestalt kuramı ve ilkelerinin yansımaları

Bu araştırma, amacı doğrultusunda Bauhaus Okulu ve Gestalt Kuramının ortaya çıkış süreci, kuramın geliştirdiği algı yasaları ile bunların tasarım ürünlerine olan etkisini incelemektedir. Grafik tasarımcı olma sürecinde iletişim ve görme becerilerinin grafik tasarım ürünleri oluşturmada olumlu etkilerine değinilmiştir. Günümüz eğitim programlarının dayanak noktaları ile Gestalt Kuramının metot olarak grafik tasarım eğitimine olumlu katkıları olabileceği sonucuna ulaşılmıştır.
Müzik eğitimi kurumlarındaki klarnet eğitimcilerinin klarnet eğitiminin sorunlarına ilişkin görüşleri

Bu araştırma, müzik eğitimi kurumlarındaki klarnet eğitimcilerinin görüşlerine dayanarak klarnet eğitiminin sorunlarını saptamak ve bu sorunların nasıl giderileceği konusunda çözümler üretmek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada nitel veriler kaynak tarama yöntemiyle, nicel veriler ise müzik eğitimi kurumlarındaki klarnet eğitimcilerine anket uygulaması yoluyla elde edilmiştir. Anket, klarnet eğitim sürecinde karşılaşılan sorunların önemine, görülme sıklıklarına ve klarnet eğitimcilerinin çözüm önerilerine yönelik sorulardan oluşturulmuştur. Anketlerden elde edilen veriler istatistiksel yöntemlerle değerlendirilerek yorumlanmıştır. Araştırmanın sonucunda müzik eğitimi kurumlarındaki klarnet eğitimcilerinin klarnet eğitimi sürecinde karşılaştıkları fiziksel hazır bulunuşluklar, müziksel hazır bulunuşluklar, yöntemsel ve tekniksel, sosyo-kültürel ve ekonomik sorunlar belirlenmiş ve bu sorunlara ilişkin çözüm önerileri sunulmuştur.
Sokak çocuklarının eğitiminde sporun etkisi

Terminoloji olarak ilk kez Orta Çağda 1212'de 'Childrens's Crusade' ile giren sokak çocukları olgusu zaman içerisinde devam etmiş ve günümüzde büyük şehirlerin en önemli sorunlarından biri haline gelmiştir. Türkiye öncelikle köprü altı çocukları deyimiyle ortaya çıkmış ve sokak çocukları ismini almıştır. Sokak çocuklarının kendileri ve toplum için sosyal bir tehlike olmaktan kurtarılıp, toplumsal huzurun sağlanması ve bu çocukların kendi ayakları üzerinde durmalarını sağlamak önemli bir sosyal problem haline gelmiştir. Toplumsal bu sorunun çözülmesi için onlara acıyarak bakmak değil gerçek sevgi gösterilerek çözülebileceği çoğunlukla dile getirilmektedir. Sokak çocuklarına öncelikle onların hayatta başarılı bir birey olduklarının hissettirilmesi son derece önemlidir. Bunu sağlamanın en kolay yollarından bir tanesi de belki de en başta geleni spordur. Sporun birleştirici ruhu bu sorunun çözümünde bizlere yol gösterebilir. Spor hem bedenen hem de ruhen gelişimi sağlamada en önemli unsurlardan bir tanesidir. Sporu kullanarak sokak çocuklarının eğitimini sağlamak araştırmamızın amacını oluşturmaktadır ve sokak çocukları sorununun çözümüne katkı sağlanmak amaçlanmıştır. Sokak çocuklarının eğitiminde sporun etkisinin alt boyutları (aile, çevre, kamu kurum ve kuruluşları, okul sağlık, medya, toplum) olarak oluşturulan etki eden faktörler ile sokak çocuklarının sporla eğitimi arasında birebir ilişkiye bakıldığında bütün faktörlerin sokak çocuklarının sporla eğitiminin anlamlı olduğu görüldü. Ancak, uygulamada sokak çocuklarının eğitiminde sporun alt boyutları (aile, çevre, kamu kurum ve kuruluşları, okul sağlık, medya, toplum) faktörlerinin bütüncül olarak sokak çocuklarının sporla eğitimine çevre ve sosyal ilişkiler faktörleri hariç diğer faktörlerle arasında anlamlı bir ilişki olmadığı görüldü.
Eğitimde farklılaştırılmış denetim ve uygulanabilirliği

Hayatın her alanında büyük değişimler yaşadığımız bu çağda, eğitim örgütlerinin yönetiminde ve denetiminde farklılaşma da kaçınılmaz olmuştur. Klasik yönetim ve denetim anlayışları artık hammaddesi insan olan örgütlere yeterli gelmemekte, denetleme sözcüğü bile insanları olumsuz düşüncelere iten tahakküm, teftiş gibi eski terimleri hatırlatmaktadır. Zaman ilerledikçe insana verilen değer arttığından denetim türlerinde de çağdaş anlayışlardan biri olan ve kişinin öz gelişimini fazlasıyla ön planda tutan farklılaştırılmış denetimin uygulanabilirliği önem kazanmıştır. Bu çalışmanın amacı, farklılaştırılmış denetim kavramını ulusal ve uluslararası literatürde çalışıldığı biçimde ortaya koyarak bilgileri derlemek suretiyle alana katkı getirmektir. Çalışmada yöntem olarak literatür derleme kullanılmıştır. Yapılan doküman analizlerinde ulaşılan bulgular farklılaştırılmış denetimin diğer denetim türleri ile kıyaslandığında daha az kullanılan bir denetim türü olduğunu, bu konuya ait temel kaynakların Türkçe'ye kazandırılması gerektiğini, farklılaştırılmış denetimin Türk eğitim sistemine uyarlanması gerektiğini, ancak bu şekilde farklılaştırılmış denetimin uygulanabilirlik kazanabileceğini göstermektedir.
Dış ticaret ve ticaret eğitimi veren ortaöğretim kurumlarında toplam kalite yönetimi uygulama modeli

Ekonomik ve teknolojik değişmelere paralel olarak ülkemizde hızla gelişen dış ticaret ve ticaret sektörlerinin ihtiyaç duyduğu orta kademede vasıflı insan gücü yetiştirmeyi amaçlayan Dış Ticaret ve Ticaret Eğitimi veren Ortaöğretim Kurumları'nda verilen eğitimin önemi gün geçtikçe artmaktadır. Bu çalışma ile Dış Ticaret ve Ticaret Eğitimi veren Ortaöğretim Kurumlan için Toplam Kalite Yönetimi uygulama modeli geliştirilmiştir. Geliştirilen modelin mevcut eğitim sisteminde uygulanabilir olması temel hareket noktalarından birisidir. Bu çalışma ile oluşturulan Toplam Kalite Yönetimi uygulama modeli, Dış Ticaret ve Ticaret Eğitimi veren Ortaöğretim Kurumları'nda verilen eğitimin kalitesinin artması, dış ticaret ve ticaret sektörlerinin orta kademede, vasıflı insan gücü ihtiyaçlarının istenilen düzeyde karşılanması açısından önemlidir. Ayrıca bu modelin uygulanması ile Toplam Kalite Yönetimi felsefesini tanıma fırsatı bulacak olan öğrenciler, mezun olduktan sonra istihdam edilecekleri özel sektör işletmeleri ile kamu kuruluşlarında bu felsefenin yerleşmesine ve gelişmesine katkıda bulunacaklardır. Araştırmada kullanılan veriler, literatür taraması, yüz yüze mülakat, ve Türkiye genelinde rastgele seçilen 15 Ticaret Meslek Lisesi, Anadolu Ticaret Meslek Lisesi ve Anadolu Dış Ticaret Meslek Lisesi'nde görev yapan 210 öğretmen ve yöneticilerden anket yöntemiyle toplanmıştır. Anket verilerine göre, eğitimin kalitesini yükseltmek için Dış Ticaret ve Ticaret Eğitimi veren Ortaöğretim Kurumları'nda uygulanacak Toplam Kalite Yönetimi modelinin, farklı özelliklere sahip aynı türden okullarda rahatlıkla uygulanacak esnekliğe sahip olması, ayrıca; anlaşılır, amaca uygun, ekonomik ve sürekli geliştirilebilir olması gerekmektedir. Yine anket verilerine göre Toplam Kalite Yönetiminin okul yönetimi ile sınırlandırılmayıp sınıf yönetimi alanında da özenle uygulanması, okulların, personelinin hizmet içi eğitim ihtiyaçlarım karşılayabilecek organizasyonlar haline dönüştürülmesi, okulların öğrenen organizasyonlar haline dönüştürülmesi, okul-aile, okul-sektör işbirliğinin etkin şekilde sağlanması, ders dışı etkinliklerin özenle ve öğrencilerin beklentileri doğrultusunda uygulanması, öğretmenin öğretme etkinliğindeki başarısının değerlendirilmesi, okul işleyişine ilişkin bilgilerin ve performans sonuçlarının tespitinde istatistik yöntemlerin kullanılması, ölçme ve değerlendirme yöntemlerinin öğretmen tarafından etkin şekilde kullanılması ve okulda takım çalışmasına önem verilmesi gerektiği belirlenmiştir. ii
NLP teknikleri ile desteklenmiş resim eğitiminin öğrenci çalışmalarına etkisi

Araştırma, Nöro Linguistik Programlama teknikleri ile desteklenmiş resim eğitimi derslerinin öğrenci çalışmaları ve temsil sistemleri üzerindeki etkilerini ortaya çıkarmak amacıyla yapılmıştır. NLP tekniklerinden yararlanılarak uygulanan resim eğitimi planları ile öğrencilerin temsil sistemlerine uygun etkinlikler ve dil kalıplarının kullanılması, öğrencilerin resim sanatı ile ilgili yaşadıkları olumsuz inançları değiştirilerek olumlu inanç kazandırılması, hikaye, şiir, müzik vb. etkinlikler ile resim sanatı arasında bağ kurulabilmesi amacıyla NLP teknikleri ile gerçekleştirilen zihinsel aktivitelerin öğrencilere katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Bu çalışma NLP tekniklerinin sanat eğitiminde kullanılmasıyla öğrencilerin algı stillerine, hayal dünyalarına, tasarımlarına ışık tutacağı düşünüldüğünde önemli olduğu öngörülmektedir. Araştırmanın çalışma grubu; Necmettin Erbakan Üniversitesi Resim-İş Eğitimi Anabilim Dalı Ana Sanat Atölye dersi ikinci sınıf öğrencilerinden 14 kişilik deney grubu ve 13 kişilik kontrol gruplarından oluşturulmuştur. Çalışma grubunun belirlenmesinde uygun örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak geliştirilen resimlerin değerlendirilmesi amacıyla resim değerlendirme formu, temsil sistemlerinin belirlenmesi için temsil sistemleri formu her iki gruba uygulanmış; deney grubu öğrencilerini tanımak amacıyla görüşme formu uygulanmıştır. Temsil sistemleri formu her iki gruba dersler öncesinde ve sonrasında temsil sistemlerinde değişiklik olup olmadığını ve deney grubunun temsil sistemlerini belirlemek için uygulanmıştır. Araştırma da deneysel araştırma modellerinden ön test-son test kontrol gruplu deneysel çalışmadan yola çıkılmıştır. Deney grubu öğrencilerini tanımak amacıyla görüşme formu uygulanmıştır. Her iki grubun TSA ile temsil sistemlerinin belirlenmesinin ardından derslere başlanmadan önce ve dersler sonunda her iki gruptan 'içinde bulunmayı istediğiniz bir manzara' konulu suluboya resimler yaptırılmıştır. Deney ve kontrol gruplarına yaptırılan ilk resimler deney gruplarının denkleştirilmesinde kullanılmıştır. Sekiz hafta süre ile deney grubu öğrencilerine NLP destekli resim eğitimi ders planları uygulanırken, kontrol grubu öğrencilerine geleneksel resim eğitimi ders planları uygulanmıştır. Derslerin sonlanması ile aynı konu üzerine yeniden son resimler yaptırılmıştır. Elde edilen verilerin analizleri doğrultusunda NLP teknikleri ile desteklenmiş resim eğitiminin öğrencilerin, resimlerine farklı bakış açıları kazandırarak olumlu etkilediği ve ağırlıklı olarak kullandıkları temsil sistemlerinde farklılık olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Hedef kültüre ait deyimlerin yabancı dil öğrencisinin kültürlerarası yetisinin gelişimine katkısı

Bu çalışmada ''kültürlerarası yeti'' kavramının çıkış noktası ve bu kavramı oluşturan unsurlar incelenmiştir. Ayrıca dilbilgisi-çeviri yönteminden kültürlerarası yaklaşıma kadar olan dil öğretim metotlarından ve bu süreçte oynadıkları rollerden bahsedilmiştir. Günlük hayatın vazgeçilmez ögesi olan deyimlerin ise hedef kültürü tanımada ne derece önemli olduğu vurgulanmış ve bu dil unsurlarının kültürlerarası yetinin gelişimine katkısı mercek altına alınmıştır. Bu araştırma sonucunda deyimlerin yeni bir dil ediniminde hedef kültürü daha somut bir şekilde yansıtması ve öğrencide kültürel farkındalık oluşturması bakımından önemli olduğu sonucuna ulaşılırken, ülkemizde ders kitapları müfredatının buna uygun olmadığına dikkat çekmiştir. Çalışmanın sonunda bu eksikliğin giderilmesi ve deyimlere yabancı dil öğretiminde daha fazla yer verilmesi gerektiği vurgulanmıştır. Ayrıca öğrencilerde kültürlerarası yetiyi geliştirilebilmek için özellikle nelere dikkat edilmesi gerektiği hususunda somut önerilerde bulunulmuştur.
İşitme kayıplı ve normal işiten çocukların gelişimlerinin karşılaştırılması

Çalışmamızda, dili kazanmadan önceki dönemde her iki kulakta da 36 dB ve üzerinde işitme kaybı olan çocukların gelişimlerinin, normal işiten çocukların gelişimlerine göre gecikmelerinin olup olmadığı ve işitme kaybının gelişim alanlarına olan etkisi araştırılmıştır. Bu amaçla 12 -75 ay arasındaki 105 kız, 127 erkek olmak üzere, işitme cihazı kullanmamış ve eğitim almamış, iki kulağında da sensörinöral işitme kaybı olan çocuklara Denver Gelişimsel Tarama Testinin kişisel - sosyal, dil, ince ve kaba motor bölümleri uygulanmıştır. Araştırmamızda, işitme kaybının tüm derecelerde dilin gelişimini etkilediği tesbit edilmiştir. Orta derecede işitme kaybı olan çocukların dil gelişimleri dışında normal işiten çocukların gelişimlerine göre gecikmelerinin olmadığı, orta ileri, ileri ve çok ileri derecede işitme kaybı olan çocukların ise tüm alanlarda gecikmelerinin olduğu bulunmuştur, işitme kaybının dil gelişiminden sonra en çok,70dB HL ve üstünde işitme kaybı olan işitme kayıplı çocukların ince ve kaba motor gelişimlerini etkilediği tesbit edilmiştir. Dil gecikmesi veya yoksunluğunun diğer gelişim alanlarını 55 dB HL ve üstündeki işitme kaybı derecesinden sonra etkilemeye başladığı bulunmuştur. Araştırmamız sonucunda, çocuğun işitme kaybı olduğu yaşta dil dışındaki alanlarda gecikmesi olmasa bile, kavramsal dilin gecikmesi veya yoksunluğunun diğer alanların da gelişiminde gecikmelere yol açabileceği görülmüştür.
Ahmet Rasim' in Yeni Usul Muhtasar Sarf-ı Türkİ eseri (1907) ile ilköğretim ikinci kademe yeni Türkçe ders programının (2006) karşılaştırılması üzerine bir çalışma

Dilbilgisi dili biçim, yapı, sözcük türleri, söz dizimi, ses bilgisi gibi kurallar çerçevesinde inceleyen bilim dalıdır. Dilbilgisi öğretiminin amacı ise dili kurallar yığını halinde ezberletmekten öte okuma, yazma, konuşma ve dinleme gibi dil becerilerini kazandırmaktır. Bu noktada ağırlıklı olarak Tanzimat Döneminden günümüze kadar birçok Türkçe dil bilgisi kitabı hazırlanmış ve öğretimde kullanılmıştır. Ahmet Rasim'in özet niteliği taşıyan dil bilgisi kitabı da bunlardan bir tanesidir. Bu çalışmada öncelikle Ahmet Rasim'in Yeni Usul Muhtasar Sarf-ı Türki adlı ders kitabının Osmanlı Türkçesinden Latin harflerine çevirisi yapılmıştır. Kitap altmış sekiz sayfadan oluşmaktadır. Kitaptaki konular sırasıyla: isim, mübhemat, ism-i işaret, sıfat, zamir, mastar, fiil ve edattır. Yeni Usul Muhtasar Sarf-ı Türki kitabı ile ikinci kademe İlköğretim Türkçe Dersi Öğretim Programı'ındaki dil bilgisi öğretimi karşılaştırılmıştır. Bu amaca ulaşmak için kitabın program açısından benzerlikler ve farklılıklarına bakılmıştır. Aynı zamanda amaç, içerik, öğretim yöntem ve teknikleri açısından da değerlendirmeler yapılandırmacı yaklaşım göz önünde bulundurularak yapılmıştır. Programda ve kitapta ele alınan konular tablolar üzerinde karşılaştırmalı olarak hazırlanmıştır. İlköğretim Türkçe Dersi Öğretim Programı yapılandırmacı yaklaşım temel alınarak hazırlanmıştır. Yapılandırmacı yaklaşıma göre bilgi öğrenciye doğrudan verilmez; aksine öğrenci bilgiyi sezerek ve keşfederek kendisi bulur. Aynı zamanda bu yaklaşıma göre öğrencinin gelişimsel düzeyi de göz önüne alındığı için konular kolaydan zora, basitten karmaşığa şeklinde bir sistemle işlenmektedir. Ahmet Rasim'in Yeni Usul Muhtasar Sarf-ı Türki kitabı ise yapılandırmacı yaklaşım göz önünde bulundurularak hazırlanmamıştır. Bu çalışmada öğretim yöntem ve teknikleri açısından da değerlendirmeler yapılmıştır. Kitaba bu açıdan da bakılmıştır.
Maarif salnamelerine göre Osmanlı Devleti eğitim sisteminde idadiler: 1898 - 1903

Maarif Nazırı Hayrullah Efendinin Mülkiye Mektebi İdadisini 1859 yılında açmasıyla Sivil İdadiler oluşmaya başlamıştır. Devletin memur ihtiyacını karşılamak ve yüksekokullara öğrenci hazırlamak amacıyla açılan idadilerin bir eğitim kurumu olarak anılması ilk olarak 1869 tarihli Maarifi Umumiye Nizamnamesi ile olmuştur. Modern bir müfredat ve eğitim ortamı öngören idadilerin ilki 1873'te İstanbul'da kurulmuştur. 1898- 1903 yılları arasındaki Osmanlı Devleti eğitim istatistiklerini içeren ve Salname-i Nezareti Maarifi Umumiye adıyla basılan Maarif Salnamelerinde idadiler önemli bir yer tutmuştur. 1903 yılı Maarif Salnamesinde adı geçen 72 idadide yaklaşık 12.000 öğrenci kayıtlı olması bu idadilerin Osmanlı Eğitim Sistemine olan katkısının büyüklüğünü göstermektedir. Maarif Salnamelerinde belirtildiği üzere 5 ve 7 yıllık olarak gündüzlü ve yatılı biçiminde yapılandırılan idadilerde temel dersler olan Türkçe, Ahlak, Matematik, Geometri, Coğrafya, Tarih ve okulun açıldığı bölgeye göre seçilen yabancı diller okutulmuştur. Bu dersler idadi öğrencilerini bir üst öğrenim seviyesine hazırlayacak şekilde yapılandırılmıştır. II. Abdülhamit döneminde sayıları her geçen gün artan bu idadilerde batı eğitim metotları ağırlıklı olarak kullanılmış, hatta idadi binalarının tasarımında dahi batı mimari eserlerinden faydalanılmıştır. Devletin kurduğu idadilerin yanında çok sayıda özel idadi de kurulmuş, bu idadiler Osmanlı Devletinin bürokratik sisteminin memur ihtiyacını ve öğretmen ihtiyacını kısmen karşılamaya çalışmıştır. İdadilerden mezun olanlar başta öğretmenlik ve memurluk olmak üzere devletin değişik kademelerinde görev almışlar, devletin geçirdiği değişim sürecinde de etkin bir rol oynamışlardır. İdadilerin sayıları II. Abdülhamit döneminde 109'a ulaşmış ve çeşitli sebeplerle 1920 yılına kadar bu sayı 42'ye düşmüştür. Türkiye Cumhuriyeti eğitim sisteminin yapılandırılmasında önemli bir yeri olan idadiler, 1923'te bütün ortaöğretim kurumlarına lise adı verilmesiyle ortadan kalkmıştır.
Türk kadın yazarların 2000 sonrası romanlarında çocuk ve eğitim

Edebiyatımızda, kadın yazarlarımızın varlık gösterme çabaları uzun süre devam etmiş, kadın yazarlarımızın ortaya koyduğu eserler, zaman zaman nitelik açısından tartışılmıştır. Günümüzde ise ferdi, siyasi ve toplumsal olaylara karşı duyarlılıklarıyla ve onları ele alış biçimleriyle, kadın yazarlarımız edebiyatımızda önemli bir yer tutar. Çalışmamızda, kadın yazarlarımızın, edebiyattaki konumları belirlenmeye çalışılmış; değişen toplum ve aile yapısının çocuk üzerindeki etkilerini ve toplumsal gelişmişlik açısından büyük önem taşıyan 'eğitim' kavramını, kadın yazarlarımızın penceresinden tespit etmek amaçlanmıştır. Bu amaçla, 2000 yılında ve sonrasında eser veren kadın yazarlarımızdan; Alev Alatlı, Ayfer Tunç, Ayla Kutlu, Ayşe Kulin, Elif Şafak, Emine Işınsu, Buket Uzuner, İnci Aral, Latife Tekin, Leyla Erbil, Nazlı Eray, Nermin Bezmen, Oya Baydar, Peride Celal, Pınar Kür ve Sevinç Çokum'a ait toplam altmış yedi roman incelenmiştir. İnceleme sonucunda kadın yazarlarımızın, 'çocuk' kavramına bağlı olarak; çocuğun gelişim dönemleri, çocuk-aile ilişkisi, çocuklarda davranış problemleri, parçalanmış ailede büyüyen çocuklar, kardeşler arası ilişki, çocuk yetiştirmede sergilenen tutumlar, kız-erkek evlat ayrımı, çocuklar arası iletişim, çocuğun toplumdaki yeri, çocuk ve cinsellik, çocuk yaşta evlilik, çocuk ve din gibi konuları ele aldığı görülmüştür. 'Eğitim' kavramı kapsamında; çocuğun aileden aldığı eğitim, ailenin eğitim sürecine etkisi, eğitim kurumları, eğitime verilen önem, eğitim kurumlarına yönelik eleştiriler, öğretmen modelleri, öğretmenlerin yaşadıkları sorunlar, öğrencilerin okula yönelik tutumları, öğrencilerin yaşadıkları uyum sorunları, sorunlu öğrenci davranışları, özel durumu olan çocukların eğitimi, okula gönderilmeyen çocuklar, özel okullar, dini eğitim üzerinde durulduğu belirlenmiş ve bölüm içerisinde, konulara uygun olarak saptanan örneklere yer verilmiştir. Çalışma sonucunda; kadın yazarlarımızın, 'çocuk' kavramını tek başına değil; aile ilişkileri bağlamında ele aldığı, ailelerin yanlış tutumlarını ve bu tutumların yol açtığı olumsuz sonuçları ortaya koydukları görülmüştür. Ayrıca eğitim konusuna eleştirel bir tutumla yaklaştıkları, eğitim sistemimizin sorunlarını gözler önüne serdikleri belirlenmiştir.
İlkokul hayat bilgisi dersi öğretim programının din eğitimi bakımından değerlendirmesi

Hayat bilgisi dersi hayatın bilgisini konu edinmesi bakımından ilkokul dersleri arasında bel kemiği işlevi gören bir derstir. Çocuklar, bu derste öğrendiklerini günlük hayatlarında kullanarak okul- hayat ilişkisini kurmuş olurlar. Hayat bilgisi dersi bu önemi dolayısıyla 1926'dan beri ilkokulun ilk üç yılında okutulmaktadır. Hayat bilgisi dersinin okutulduğu bu dönemde ilkokul programında din eğitimiyle ilgili herhangi bir ders bulunmamaktadır. Bu çalışmada hayat bilgisi dersinin din eğitimine katkısı ve bu dönem çocuklarının dini ihtiyaçlarını karşılayabilme durumu incelenmiştir. Birinci bölümde ilkokul çağı çocuklarının eğitimi, hayatlarında dinin yeri, din eğitimi ihtiyacı, din eğitimi ihtiyacının desteklenmesi ve din eğitimiyle ilgili bazı konular ele alınmıştır. İkinci bölümde ilkokulda hayat bilgisi dersinin yeri ve önemi, tarihçesi, diğer derslerle ilişkisi ve programın din eğitimiyle ilişkisine yer verilmiştir. Üçüncü bölümde hayat bilgisi dersi kazanımları din eğitiminin felsefi, bireysel ve toplumsal temellerine ve hayat bilgisi dersi temaları din eğitimi- öğretimine göre incelenmiştir. Çalışmamızda din eğitimiyle ilgili kavramların bulunduğu kazanımlar tablo haline getirilerek ilkokul din kültürü ve ahlak bilgisi dersi kazanımlarıyla karşılaştırılmış, kavramlarla ilgili Kuran'dan ayetlere yer verilmiştir. Kazanımlar ve ayetler birlikte yorumlanarak genel bir değerlendirme yapılmıştır. İncelediğimiz kavramlarla ilgili birer kazanım seçilerek örnek ders planları hazırlanmış ve üçüncü bölümün sonuna eklenmiştir. Ders planları, tezimizin uygulamaya yönelik kısmını oluşturmaktadır.
Mesleki müzik eğitimi veren üniversitelerde ud öğretim yöntemlerine ilişkin bir araştırma

Bu araştırma, Mesleki Müzik Eğitimi Veren Üniversitelerdeki Ud Öğretim Yöntemlerinin belirlenmesine ve değerlendirilmesine yönelik olarak hazırlanmıştır. Araştırmada verilerin bir kısmı, Mesleki Müzik Eğitimi Veren Üniversitelerdeki öğretim elemanlarından anket yoluyla, bir kısmı bu kurumlarda kullanılan ud metotlarından, bir kısmı da literatür taraması yöntemiyle elde edilmeye çalışılmıştır. Araştırmanın sonunda, ud öğretim yöntemlerine ilişkin önerilerde bulunulmuştur.