turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Dökümhanelerde oluşan atık döküm kumunun geri kullanım yöntemlerinin incelenmesi

Döküm kumu başta otomotiv sektörü, demir-çelik sanayisi, alaşım üretimi ve metalürji endüstrisi olmak üzere diğer birçok endüstri alanında büyük miktarlarda kullanılmakta olup döküm işleminden sonra oluşan kum, atık malzeme olarak kabul edilmektedir. Gün geçtikçe artan oranlarda oluşan döküm kumları atık yığınlarını oluşturmakta ya da depo alanlarının büyük kısmını işgal etmekte aynı zamanda döküm endüstrisine de ek bir maliyet oluşturmaktadır. Günümüzde endüstrinin büyümesi ve gelişmesiyle ortaya çıkan atık kumunun, doğada yaratmış olduğu tehdit de her geçen gün artmakta ve bundan dolayı da atık döküm kumlarının kullanımı için uygun bir alan ve yöntem aranmaktadır. Bu çalışmada, iki farklı dökümhaneden temin edilen atık döküm kumlarına belirli oranlarda Karaman Evsel Nitelikli Atıksu Arıtma Tesisi'nden temin edilen arıtma çamuru katılarak, katı atık depolama sahası örtü tabakası olarak kullanılabilirlikleri incelenmiş ve zemin mekaniği testleri ile desteklenmiştir. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda günümüzün büyük sorunu haline gelmiş olan döküm kumları ve arıtma çamurları için bir geri kullanım metodu risk potansiyelleri ile birlikte, herhangi bir çevresel risk oluşturup oluşturmadığı değerlendirilmiştir.
Giresun il merkezinde gürültü kirliliği ölçümü ve haritasının hazırlanması

Bu çalışmada; bir kirlilik faktörü olan gürültü insanlar üzerinde olumsuz etkiler oluşturması nedeniyle incelenmeye alınmıştır. Giresun il merkezinde, özellikle trafikten kaynaklanan gürültü seviyelerinin haritalanması amacıyla, işyerlerinin ve trafiğin yoğun olduğu karayolları ve şehir içi ana arterler ile uluslararası yol niteliğinde olan sahil karayolu üzerinde toplam 99 adet ölçüm noktası belirlenmiştir. Ölçüm noktalarının koordinatları ise Magellan Spor Trak Mapel tipi GPS alıcısı ile tespit edilmiştir. Ölçüm noktalarında oluşan gürültü seviyelerisabah, öğlen ve akşam saatlerinde olmak üzere Testo 815 marka gürültü ölçüm cihazı ile ölçülmüştür. Ölçülen değerlere dayanarak il merkezinin sabah, öğlen ve akşamsaatlerindeki kirliliğini gösterir gürültü haritaları, Netcad 4.0 GIS paket programı kullanılarak hazırlanmıştır. Giresun il merkezinde tespit edilen gürültünün azaltılması ve kontrolü için gerekli tedbirler ortaya konulmuştur.
İstanbul'da siyah karbonun zamansal değişiminin ve çevresel parametrelerle ilişkisinin belirlenmesi

Bu çalışmada, trafik kaynaklı emisyonları temsil eden İstanbul Büyükşehir Belediyesi'ne ait Aksaray Hava Kalitesi Ölçüm İstasyonunda 1,5 yıl süre ile Siyah Karbon ölçümleri yapılmış, SK'nın kısa ve uzun vadede zamansal değişimi ortaya konmuş ve çevresel faktörlerin konsantrasyonlarla ilişkisi incelenmiştir. Aksaray Hava Kalitesi Ölçüm İstasyonunda proje kapsamında ölçülen SK yanında diğer kirleticilerin (SO2, NO, NO2, O3, PM10, PM2.5) ve meteorolojik parametrelerin Mayıs 2016 ve Aralık 2017 arasındaki saatlik ve günlük ortalama kayıtları alınmış ve istatistiksel analiz için SPSS veri dosyası olarak düzenlenmiştir. Toplam 19 ay için her parametreden yaklaşık 570 günlük ortalama değer kaydı ve yaklaşık 13000 saatlik veri kaydı oluşmuştur. Bu veri setlerinin, ölçüm yerine, parametreye, mevsime, günlere, hafta içi-hafta sonu, gündüz/gece ayrımına vb. bağlı olarak tanımsal istatistikleri hesaplanmış, histogramları çizdirilerek görsel ön incelemeleri yapılmıştır. Sabit istasyonda yapılan ölçüm çalışmasında SK'nın en yüksek aylık ortalama değeri 2017 yılı Ekim ayında 8,22 4,33 g/m 3 olarak ölçülmüştür. Isınma olan ve ısınma olmayan dönemlerde SK'nın ortalama ve standart sapmaları sırasıyla 7,25 1,77 g/m 3 ve 6,31 2,15 g/m 3 olarak belirlenmiştir.
Anaerobic and aerobic treatment of sanitary landfill leachate

ve Mayıs 1999 arasındaki 10 aylık periyotta, çöp sızıntı suyunun karakterizasyonunu araştırılmıştır. Numuneler, depo sahasının en düşük kotunda bulunan 200 m'lük bir beton tanktan alınmıştır. Yapılan analizler sonucunda 18800 ile 47800 mg/L arasında değişen KOİ ve 6820 ile 38500 mg/L arasında değişen BOİ5 değerleri elde edilmiştir. KOİ ve BOİ5 değerleri yaz aylarında yüksek, kış aylarında ise yağmurdan kaynaklanan seyrelme sebebiyle düşük tespit edilmiştir. Diğer taraftan yağış ile seyrelmenin amonyak değerleri üzerinde görülmemesi ilginçtir. En yüksek amonyak konsantrasyonu 2690 mg/L olarak Kasım 1998'de tespit edilmiştir. Numunelerde tespit edilen 0.7 seviyelerindeki BOİ/KOİ değerleri, çöp sızıntı suyunun yüksek biyolojik ayrıştırılabilirliğini ve Kömürcüoda Çöp Depo Sahasının genç depo sahalarından olduğunu göstermektedir. Anaerobik arıtılabilirlik çalışmaları, anaerobik filtre, hibrid ve yukarı akışlı anaerobik çamur yatağı reaktörü olarak üzere 3 ayrı reaktörde gerçekleştirilmiştir. Bu tezin hazırlandığı ana kadar 300 günden fazla çalıştırılmış olan reaktörler hala işletilmektedir. Reaktörlere uygulanan organik yükler basamak basamak 1.3 KOI/m /gün'den 9.8 kg KOI/m /gün'e kadar artırılmış, hidrolik bekletme süresi ise 180. günden sonra 2.4 günden 2 güne düşürülmüştür. 3 reaktöre de artan organik yükleri karşısında % 80 ile 90 arasında benzer KOİ giderim verimleri sergilemiştir. Aynı zamanda işletme esnasında reaktörler birkaç kez yüksek amonyak konsantrasyonlarına maruz kalmış ve farklı inhibisyon seviyeleri göstermiştir. Anaerobik Filtre, üç reaktör arasında, amonyak inhibisyonundan en az etkilenen olurken, UASB reaktörü en çok etkilenmiştir. Hibridreaktör ise inhibisyon karşısında Anaerobik Filtre'ye göre daha verimsiz olmak üzere benzer sonuçlar sergilemiştir. Anaerobik olarak arıtılan çöp sızıntı suyunun aerobik artılabilirliği çalışmasında inşa edilmekte olan arıtma tesisi için de düşünülen ardışık kesikli reaktörler kullanılmıştır. Yüksek amonyak konsantrasyonu ve zor ayrıştırılabilir organik içerik sebebiyle bu reaktörlerde verimli KOİ giderimi tespit edilememiştir. Bu sebeple, anaerobik reaktör çıkışlarının biyolojik ayrıştırılabilirliğini arttırmak için, ozonlama ve hidrojen peroksit oksidasyonu denenmiştir. Ama bu kimyasal oksidasyon uygulamaları ile de olumlu gelişmeler gözlenmemiştir. Gelecek çalışmalarda, anaerobik reaktör çıkışlarının aerobik arıtılabilirliğini arttırabilmek için diğer alternatifler, özellikle kombinasyonlar, incelenmelidir. Ayrıca farklı aşı çamurları ve daha uzun aklimasyon periodları da denenebilir. Ardışık kesikli reaktörlerde, KOİ tam olarak arıtılamasa da, yeterli alkalinite sağlanınca, yüksek nitrifıkasyon verimleri tespit edilmiştir. Ama reaktörlerde denitrifikasyon bakterileri için uygun koşullar sağlanamadığı için, reaktörlerde denitrifıkasyon gerçekleştirilememiştir. Çöp sızıntı suyundaki yüksek amonyak konsantrasyonun deşarj öncesi giderilmesi için çok önemli olan bu kademe muhakkak gelecek çalışmalarda incelenmelidir. VI
Sızıntı sularının havasız çamur yataklı reaktör ve mikrofiltrasyonlu biyoreaktör sistemi ile arıtılabilirliğinin araştırılması

Türkiye'de yılda oluşan ortalama 25 milyon ton evsel atığın sadece %33'ü düzenli depolama alanlarında bertaraf edilmektedir. Ancak yapılan yasal düzenlemelerle bu oranın önümüzdeki yıllarda artması beklenmektedir. Bu sebeple, düzenli depolama alanlarının insan ve çevre sağlığı üzerindeki olumsuz etkilerinin önceden belirlenmesi ve gerekli önlemlerin alınması büyük önem taşımaktadır. Özellikle büyük şehirlerde depolama alanlarının büyüklüğü ve oluşan çöp miktarının fazlalığı, organik ve inorganik kirleticileri ihtiva eden aşırı miktarda sızıntı suyu oluşumuna sebep olmakta ve bu suların arıtımı büyük önem arz etmektedir. Bu sebeple son yıllarda katı atık depo sahalarında oluşan sızıntı sularının arıtılması ile ilgili laboratuar, pilot ve tam ölçekli çalışmalara ağırlık verilmektedir. Bununla birlikte kentsel katı atıkların fiziksel, kimyasal ve biyolojik özelliklerinin kentten kente farklı olması uygulanacak olan sızıntı suyu arıtım yöntemini de büyük ölçüde etkilemektedir. Bu çalışmada, İstanbul'un Avrupa Yakası evsel katı atıklarının depolandığı Odayeri Katı Atık Düzenli Depo Sahası sızıntı sularının mezofilik şartlarda yukarı akışlı havasız çamur yataklı bir reaktörde ön arıtımının ardından membran biyoreaktör ve ultrafiltrasyon, nanofiltrasyon sistemleri ile arıtılabilirliği araştırılmıştır. Reaktörlerin giriş ve çıkışlarında pH, iletkenlik, alkalinite, çözünmüş katı madde, kimyasal oksijen ihtiyacı, biyolojik oksijen ihtiyacı, klorür, toplam kjeldahl azotu, amonyum azotu (NH4-N), toplam fosfor, toplam uçucu yağ asidi, metaller, alkali metaller ve inert KOİ analizleri gerçekleştirilmiştir. Ayrıca kullanılan membranların AFM, SEM resimleri değerlendirilmiş, membranda akı değişimleri takip edilmiştir. YAÇY reaktörde ortalama KOİ giderme verimi %60, civarında bulunmuştur. Giderilemeyen KOİ'nin önemli bir kısmı ortalama 2800 mg/L olan inert KOİ'den kaynaklanmaktadır, MBR'da KOİ giderimi ortalama %30, TKN %40, TP %37 olarak bulunmuştur. NF'de yaklaşık % 60 KOİ giderimi,% 40 TKN giderimi ve % 99 TP giderimi elde edilmiştir. Yapılan analizler ve değerlendirmeler neticesinde, 1995'den beri işletilen Odayeri düzenli depo sahasının yaşlanmaya başladığı, deşarj limitleri göz önüne alındığında biyolojik arıtmanın tek başına yetersiz kalacağı belirlenmiştir. Bununla birlikte inert KOİ yüzdesinin artışından dolayı kullanılan UF ve NF sistemlerinin dahi deşarj kriterlerini sağlamada yetersiz olduğu ve aktif karbon, oksidasyon, ters osmoz gibi arıtma alternatiflerinin de kullanılması gerektiği sonucuna varılmıştır.
Ambalaj atıkları toplama ayırma tesislerinin kurulması, maliyet analizleri ve işletilmesi

Bir ambalaj atığı toplama ayırma tesisi kurulurken, kullanılacak makine ve ekipmanların, kurulacak yerin ambalaj atık potansiyeline uygun şekilde seçilmesi ile toplama için kullanılacak araçlarında bu parametrelere paralel olarak seçimi önem arz etmektedir. Bu çalışmada, ambalaj atığı toplama ayırma tesislerinin kurulma aşamasında yapılması gereken fizibilite çalışmalarının incelenerek, mevcut tesislerden 35.000 ton/yıl ve 60.000 ton/yıl kapasiteli örnekleri birbiriyle karşılaştırılması sonucunda, hem tesis işletilmesi hem de bölge halkının eğilimi konusunda tavsiyelerde bulunulmaktadır. Bunlarla beraber tesisin kurulumu sırasında yapılacak olan yatırımın hangi şartlar altında ne kadar sürede kendisini amorti edeceği belirlenmiştir. Ambalaj atıklarının geri kazanım miktarını arttırmak için yapılaması gerekenler hakkında tavsiyelerde bulunulmaktadır. Sosyo-ekonomik durumu farklılık gösteren Küçükçekmece, Güngören ve Sultangazi belediyelerinde toplanan ambalaj atıklarının atık kompozisyonları ile toplanan atık miktarları karşılaştırılarak ilçeler arası farklılıklar değerlendirilmiştir. Yapılan bu çalışmayla, hem mevcut tesislere hem de yeni kurulacak olan tesislere kurulum, maliyet ve işletme konularında ve halkın geri dönüşüme olan eğiliminin işletme faaliyetlerine etkisi hakkında elde edilen sonuçlar değerlendirilerek yol gösterilmesi amaçlanmıştır.
Atık su arıtma tesislerinde çalışanların iş doyumlarının ölçülmesi ve iş güvenliği algılarının incelenmesi

İnsan, yaşamı boyunca zamanının çoğunu çalışma ortamında geçirmektedir. Yaşamın büyük bir bölümünü kapsayan çalışma hayatında yaşanan moral, motivasyon ve iş doyumu arasındaki ilişkilerin insan hayatına psikolojik, fiziksel, sosyal etkinlik, verimlilik gibi birçok yönden etki ettiği son derece açıktır. Ülkemizde faaliyet gösteren birçok iş kolunda yaşanan iş kazaları atıksu arıtma tesislerinin de büyük sorunlarından birisidir. Çalışanlar tesislerde yapılan işlerle alakalı birçok mevcut tehlike ile karşı karşıya kalmaktadırlar. Çalışan kişilerin iş doyumları ve iş güvenliği algı seviyelerinin arttırılmasıyla iş kazaları konusunda azalmalar yaşanması çalışan herkes için son derece önemlidir. Bu araştırma atıksu arıtma tesisinde çalışanların iş doyumu düzeyleri ve iş güvenliği algıları arasındaki ilişkiyi tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Atıksu arıtma tesisi çalışanlarının iş doyumu ve iş güvenliği algı seviyelerini ölçmek amacıyla toplam 161 çalışan ile görüşülerek anket çalışması yapılmıştır. Yapılan anket çalışmasında 4 bölüm bulunmaktadır. Anketin birinci bölümünde çalışanların demografik özelliklerini belirlemek amacıyla 6 soru sorulmaktadır. İkinci bölümde 20 sorudan oluşan Minnesota İş Doyumu Ölçeği uygulanmıştır. Üçüncü bölümde tesiste yapılan işlerle alakalı çalışanların işletme tehlikeleri bilinci ölçmek amacıyla toplam 8 soru sorulmuştur. Dördüncü ve son bölümde ise 32 soruluk İş Güvenliği Ölçeği bulunmaktadır. Yapılan anket çalışması sonucu toplanan veriler SPSS 25 istatistik programı ile analiz edilmiştir. Kurulan hipotezler sonucu anlamlı ve anlamsız çıkan ilişkiler tek tek değerlendirilmiştir.
Determination of the remaining stabilization potential of landfilled solid waste by sludge addition

Katı atık depolama sahaları işletim teknikleri üzerine yapılan araştırma çalışmaları, son yıllarda endüstrileşme ve şehirleşmeyle artan çöp miktarıyla önem kazanmıştır. Bu işletim tekniklerinde, katı atığın ayrışma potansiyelinin ve sahadaki ayrışma derecesinin tayini önemli rol oynar, çünkü bu bilgiler gelecekteki sızıntı suyu ve gaz miktarının tahmini, depo gazı geri kazanımı projelerinin fizibilitesi, sahanın kapanma süresinin ve sahanın son kullanımının belirlenmesinde önemli parametrelerdir. Bu çalışmada, sahadan alınmış katı atığın ayrışma potansiyeli farklı oranlarda yapılan anaerobik çamur ilavesiyle araştırılmıştır. Dört reaktör, sıcaklık kontrollü bir akvaryuma yerleştirilmiş ve ayrışma potansiyelinin tayini, en yüksek metan eldesi için uygun olan çamur katı atık oranının belirlenmesi ve çamur ilavesinin ayrışmayı hızlandırıcı bir teknik olarak kullanımının araştırılması amaçlarıyla dört ayrı çamur katı atık oranıyla yüklenmiştir. Çalışmanın sonuçlan, çamur ilavesinin kah atık ayrışmasını hızlandırmada etkili bir teknik olduğunu göstermiştir. Uygulanan dört ayrı oran arasında, en yüksek oran olan 1 :4 oranının ayrışmanın hızlandırılması ve metan elde edilmesi için optimum oran olduğu belirlenmiştir. Sahanın ayrışma potansiyeli % 7 olarak belirlenmiştir.
Elektrokimyasal yöntemlerle fungisit giderimi

Dünyada mevcut geleneksel atıksu arıtım sistemlerinde verimliliği arttırmaya yönelik çalışmalar dünyanın birçok bölgesinde devam etmektedir. Bu çalışmaların temel amacı, ekonomi, zaman ve genel verimlilik açılarından daha iyi arıtım sistemleri kurabilmektir. Literatürde yapılan araştırmalar atıksu arıtım sistemleri üzerine yapılan çalışmalarda, elektrokimyasal yöntemlerin verimli, etkili ve makul yöntemlerden biri olduğu gösterilmiştir. Günümüzde giderek artan nüfus, gıda ihtiyacını arttırmakta ve insanları pestisit kullanımına yöneltmektedir. Kullanımı giderek artan pestisitler sızıntı şeklinde toprağa ve suya karışmakta, canlıların sağlığını tehdit etmektedir. Bu nedenle bu pestisitlerin sudan uzaklaştırılması bir gereklilik haline gelmiştir. Bu çalışmada, Fosetyl-Al fungisitini içerecek şekilde oluşturulan model atıksudan, elektrokimyasal yöntemler ile çeşitli akım şiddetlerinde, çeşitli miktarlarda destek elektrolit kullanılarak, çeşitli başlangıç derişimlerinde ve son olarak elektrofenton prosesi kullanılarak ne kadar verimli KOİ giderimi yapılabileceği kıyaslanarak gösterilmiştir. Son olarak, atıksu arıtımı için kurulan bu sistemin enerji tüketimi de hesaplanmıştır. Çalışma sonuçları, optimum koşulların Sodyum Sülfat (Na2SO4) destek elektrolit ve Hidrojen peroksit (H2O2) uygulanarak yapılan elektrofenton yöntemi kombinasyonunda elde edildiğini göstermektedir. Bu koşullarda, %91, 2 KOİ giderimi yapıldığı tespit edilmiştir. Uygulamanın atıksu arıtımında, pilot tesis ölçeklerine uygulanabilir olduğu ve geleneksel yöntemlere göre zaman ve maliyet yönlerinden oldukça iyi tasarruflar sağlayacağı öngörülmektedir.
Alkali ve asidik çinko kaplama atıksularının elektrokimyasal arıtımı

Bu çalışmada Fe anotların kullanıldığı kesikli bir EC prosesi ile laboratuvar koşullarında alkali çinko ve asidik çinko kaplama işlemi durulama atıksularının arıtımı incelenmiştir. Atıksular gerçek Zn galvanizleme işlemi yapan bir işletmeden alınmıştır. EC prosesinde arıtım verimi üzerine etki eden başlangıç pH değeri, akım yoğunluğu ve işletme süresi gibi proses parametre etkileri araştırılmıştır. Alkali ve Asidik Zn kaplama atıksularının Fe elektrotların kullanıldığı EC prosesi ile arıtımında optimum koşullar belirlenmiştir.
Köyceğiz Gölü'nün su kalitesinin belirlenmesi ve vollenweider modeline göre trofik seviyesinin irdelenmesi

KÖYCEĞİZ GÖLÜ'NÜN SU KALİTESİNİN BELİRLENMESİ VE VOLLENWEIDER MODELİNE GÖRE TROFİK SEVİYESİNİN İRDELENMESİ Gülhan Badur Özden Hacettepe Üniversitesi, Çevre Bilimleri Anabilim Dalı ÖZ Bu çalışmada, Köyceğiz Gölü'nün su kalitesi incelenerek, Göl'de Vollenweider Modelinin uygulanması irdelenmiş ve bu modele göre trofi seviyesi tespit edilmiştir. Bu amaçla araştırmada 1997, 1998, 1999 yıllarında gölde belirlenen istasyonlarda fiziksel ve kimyasal parametreler ölçülmüştür. Aynı dönemde gölü besleyen belli başlı akarsularda da benzer ölçümler yapılmıştır. Su kalitesi sonuçlarının değerlendirilmesinde istatiksel yöntemler kullanılmıştır. Göl'e ulaşan toplam fosfor yükü; akarsuların taşıdığı fosfor yüklerinin, evsel atıklarla gelen yükün ve atmosferden gelen fosfor yükünün toplanması ile bulunmuştur. Vollenweider modelinin uygulanması ile 1997 yılı toplam fosfor yük değerlerinden 1998 yılı toplam fosfor konsantrasyonu, 1998 yılı toplam fosfor yük değerlerinden de 1999 yılı toplam fosfor konsantrasyonu tahmin edilmiştir. Tahmini olarak hesaplanan değerlerle, ölçülen değerlerin karşılaştırılmasında, konsantrasyonlar arasında büyük fark olmadığı görüldüğünden; modelin Köyceğiz Gölü'nde uygulanabileceği sonucuna varılmıştır. Bulgular, Vollenweider'ın OECD programı kapsamında geliştirdiği trofi seviyesi olasılık grafiğinde değerlendirildiğinde de, Köyceğiz Gölü'nün trofi seviyesi 1998 yılında %2 oligotrofik, %42 mezotrofik, %52 ötrofik, %4 hipertrofık, 1999 yılında %1 oligotrofik, %32 mezotrofik, %59 ötrofik, %8 hipertrofık bulunmuştur.
Mudurnu nehrinde su kalitesinin bentik makroinvertebratlar ile belirlenmesi

Bu çalışmada, Mudurnu Nehri üzerinde belirlenen altı noktadan 2016 yılının Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül ve Ekim aylarında, altı ay boyunca ayda iki kez olmak üzere, bentik makroinvertebrat örnekleri alınarak Mudurnu Nehrinin su kalitesinin belirlenmesi hedeflenmiştir. Alınan bentik makroinvertebratlar örnekleri tür ve familya bakımından teşhis edilmiştir. Ve Bentik makroinvertebratlar, Trent Biyotik İndeks, Belçika Biotik İndeks Biological Monitoring Working Party Score System, Her Taksonun Ortalama Değeri, Chandler Biyotik Skor İndeksi ve Shannon İndeksine göre değerlendirilmiştir. Elde edilen veriler değerlendirilerek su kalite sınıfları tespit edilmiştir. Sonrasında, teşhisleri yapılanBentik makroinvertebratlar ile kirlilik arasındaki ilişki araştırılmış, SPSS Statistic 21/2012 kullanılarak t-testi yöntemi ile analiz edilmiştir. İndeksler incelendiğinde Mudurnu Nehri için kullanıma en uygun indeksin Belçika Biyotik İndeks olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak Mudurnu Nehri'in çevresindeki endüstriyel ve tarımsal faaliyetlerden etkilendiği tespit edilmiştir.
Ağır metal kirliliğinin boya takılı poli(2-hidroksietil metakrilat) membranlar ile giderilmesi

Procion Red HE-3B ve Procion Blue MX-3G boya ligandları taşıyan PHEMA membranlar farklı derişimlerde (0.1-4. 5 mmol/L) ve pH'lardaki (2.0-8.0) metal çözeltilerinden ağır metal iyonlarının uzaklaştırılmasında kullanılmıştır. Procion Red HE-3B takılı membranlar m yarışmasız şartlardaki maksimum adsorpsiyon kapasiteleri Cu için 6.4 mmol/m2, As için 30.1 mmol/m2, Cd için 76.3 mmol/m 2 ve Hg için 130. 3 mmol/m2'dir. Procion Blue MX-3G takılı membranlar için ise bu değerler 5.6 mmol Cu /m2, 19.6 mmol As /m2, 46.2 mmol Cd /m2 ve 119. 6 mmol Hg /m2'dir. Yarışmalı şartlardaki adsorpsiyon kapasiteleri Procion Red HE-3B takılı membranlar için 7.8 mmol Cu /m2, 24.5 mmol As /m2, 27.& mmol Cd /m2 ve 42.3 mmol Hg /m2'dir. Procion Blue MX-3G takılı membranlar için ise bu değerler 6.9 mmol Cu /m2, 21.2 mmol As /m2, 33.9 mmol Cd /m2 ve 52.5 mmol Hg /m2'dir. Hem yarışmasız hem de yarışmalı adsorpsiyon şartlarında aynı adsorpsiyon sırası gözlenmiştir: Hg > Cd > As > Cu. Ağır metal iyonlarının adsorpsiyonunun artan pH ile arttığı ve pH 6.0 civarında bütün iyonlar için platoya ulaştığı belirlenmiştir. Yapay atıksudan ağır metal iyonlarının adsorpsiyonu da incelenmiş ve adsorpsiyon kapasitelerinin iyi olduğu görülmüştür. Adsorplanan metal iyonlarının desorpsiyonu için 0.1 M HNO3 kullanılmış ve yüksek desorpsiyon verimleri elde edilmiştir. Beş kez tekrarlanan adsorpsiyon-desorpsiyon işlemi sonucunda adsorpsiyon kapasitesindeki azalmanın önemli olmadığı belirlenmiştir.
Assessment of the best available wastewater management techniques for a textile mill: Cost and benefit analysis

Avrupa Birliği IPPC Direktifi, endüstri tesislerinden kaynaklanan kirliliği, kaynağında azaltarak ya da önleyerek, çevrenin yüksek seviyede korunmasını amaç edinmiştir. Direktif, tesisler için mevcut en iyi teknikler sayesinde emisyon limit değerlerini belirlemeyi gerektirmektedir. Mevcut çalışmada denim üreten bir tekstil fabrikasında oluşan atıksular için mevcut en iyi teknikleri belirlemek adına su geri kazanımı ve atıksu arıtılabilirlik alternatifleri geliştirilmiştir. Bu amaçla, her bir alternative için nicel bir çevresel performans değerlendirmesi ve alternatiflerin finansal analizleri yapılmıştır. Su geri kazanımı için düşünülmüş olan alternatifler boyama atıksuları için koagülasyon ya da mikrofiltrasyon ön arıtımıyla nanofiltrasyon, ozonlama ve Fenton oksidasyonu iken; tesisin karışık atıksuyunun nihai bertarafı için uygulanmış olan alternatifler ozonlama, Fenton oksidasyonu, membran biyoreaktörü ve aktif çamur sonrasında membran filtrasyon prosesleridir. Sonuçlar, su geri kazanımı çalışmaları için % 70 su geri kazanımı sağlamış olan en az çevresel etkisi olan membran filtrasyon prosesini mevcut en iyi teknik olarak göstermektedir. Diğer taraftan membran biyoreaktör prosesi tesisteki karışık atıksuyun arıtılması için mevcut en iyi teknik olarak görülmektedir. Belirlenmiş olan alternatiflerin teknik ve ekonomik değerlendirilmesi sonucunda, membran filtrasyon prosesi ile boyama atıksularından su geri kazanımı, tesisin su ve atıksu yönetimi açısından mevcut en iyi alternatif olarak seçilmiştir.
Ulaşım gürültüsünün çevresel etkileri

Gürültü son yıllarda fazlaca rahatsızlığa neden olan çevresel problemlerin başında gelmektedir. Gürültü kirliliğinin önemli bir bölümü, karayolu ulaşımı kaynaklı gürültüdür. Özellikle şehir içi trafiğinin neden olduğu gürültü, şehir hayatının katlanılması zor bir problemi olarak karşımızda durmaktadır. Gürültünün senelerin geçmesiyle birlikte ciddi artışlar göstereceği açık bir gerçektir. Problemin gelecekteki konumunu belirlemek için, var olan modellerin gerçek hayatla olan ilişkisinin belirlenmesi ve bu modellerin, doğruluğu tespit edildikten sonra da gelecekte oluşacak gürültü seviyesinin belirlenmesinde kullanılması bu çalışmanın ana amacıdır. Bu çalışmada Ankara ili şehir merkezindeki trafik yoğunluğunun fazla olduğu kavşaklarda detaylı gürültü ölçümü ve bu kavşakların CNM 5.0 bilgisayar yazılımı yardımıyla modellemesi yapılmıştır. Elde edilen sonuçların kabul edilebilir bir uyum içersinde olduğu gözlenmiştir. 2020 yılında herhangi bir önlem alınmadığı varsayımıyla trafikteki araç sayısının iki katına çıkacağı tahmin edilerek teorik bir modelleme yapılmıştır.