turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Altı yaş çocuklarının piyano eğitimine hazırlanmalarında kullanılan yöntemlerin incelenmesi

Bu çalışma altı yaş çocuklarının piyano eğitimi sürecine hazırlanmalarında kullanılan yöntemleri belirlemeyi ve piyano eğitiminde kullanılan bu yöntemleri benzerlikler, farklılıklar açısından karşılaştırmayı amaçlamıştır. Betimsel bir çalışma olan araştırmanın evrenini, Ankara ili içerisinde altı yaş çocuklarına piyano eğitimi veren kurumlarda çalışan piyano öğretmenleri ve eğitim alan altı yaş çocukları oluşturmuştur. Araştırmanın çalışma grubunda, Ankara ilinde özel müzik dershanelerinde piyano eğitimi veren 15 piyano öğretmeni yer almıştır. Çalışma grubuna araştırmacı tarafından hazırlanan görüşme formu uygulanmıştır. Elde edilen veriler tezin alt amaçları doğrultusunda analiz edilmiş, bu analizden de önemli noktalar belirlenerek kodlanmıştır. Kodlanmanın sonunda ise bu veriler frekans yoluyla nicelleştirilmiştir. Bu araştırmadan elde edilen bulgular, özel müzik eğitimi veren kurumlarda çalışan öğretmenlerin büyük bir çoğunluğunun altı yaş çocuklarının piyano eğitimi konusunda özel bir eğitim almadıkları ve kullanılan yöntemlerle ilgili kısıtlı bilgiye sahip olduklarını göstermiştir. Ayrıca altı yaş çocuklarının piyano eğitiminde renkler ve oyundan yararlanıldığı belirlenmiştir. Araştırmanın sonuçlarına bakılarak; Ankara'daki özel müzik eğitimi kurumlarında altı yaş çocuklarına piyano eğitimi veren öğretmenlerin piyano öğretim yöntemleri hakkında çeşitli hizmet içi seminerlerle bilgilendirilmesinin gerekli olduğu düşünülebilir. Erken piyano eğitimi hakkında daha fazla kaynak, kitap ve nota kitaplarının yazılmasının piyano öğretmenlerine yol gösterici olabileceği düşünülmektedir.
Sanat ve yaşam arasındaki geçirgen çizgide dans eğitimi : Kontak doğaçlama teknik, yöntem ve eğitim yaklaşımlarının amatör dansçılarda fiziksel, sanatsal ve psiko-sosyal gelişime katkısı

Bu araştırma Kontak Doğaçlama teknik, yöntem ve eğitim yaklaşımlarının 1. Fiziksel, 2. Sanatsal, 3. Psiko-sosyal göstergelerine odaklanmaktadır. Bu vesile ile amatör dansçıların bu göstergeler aracılığı ile edindiği kazanımları araştırmakta ve değerlendirmektedir. Araştırma; 7 temel kavramdan oluşan çerçevede, deney desene dayalı nitel veri toplama araçlarıyla desteklenmiştir. Veriler; yarı yapılandırılmış görüşmeler, sözlü ve yazılı geri bildirimler, yarı yapılandırılmış odak grup tartışmaları ve gözlemler aracılığı ile video, ses kaydı ve fotoğraflar şeklinde toplanmıştır. Araştırma uygulama grubu Bolu ve İstanbul'da inziva şeklinde gerçekleştirilen yoğun oturumlara katılan 5'i kadın 3'ü erkek 8 amatör dansçıdan oluşur. Nitel verilerin betimsel değerlendirilmesi sonucu; Türkiye'de araştırmacı tarafından gerçekleştirilen sistematik Kontak Doğaçlama eğitimlerinin, başka bir deyişle araştırmacının önerdiği metodoloji çerçevesinde Kontak Doğaçlama'nın;1. amatör dansçılarda fiziksel açıdan güçlenme ve gelişmeye katkıda bulunduğu,2. insanın beden ve hareketleriyle kavramsallaştırmasına vesile olduğunu; dolayısıyla beden aracılığı ile edinilen bilgilerin sanatsal ve psiko-sosyal kazanımları kolaylaştırdığı ve/ya direk etkilediğini,3. bireylerde işbirliği gerçekleştirme kapasitesini geliştirdiği; bunun sorumluluk ve araştırma olgularıyla geçişken bir şekilde işlediğini,4. bireylerin öz farkındalığını geliştirdiğini ve bu farkındalığın iletişim becerilerine direk olumlu etki ettiğini,5. kapsamlı, bütüncül bir çağdaş dans tekniği olarak Türkiye'de de yer edinmekte olduğunu, çalışmaların dökümantasyonunun ve alanda yapılacak daha pek çok çalışma ve araştırmanın önemini ortaya koymaktadır.
Okuldaki saydamlık düzeyinin öğretmenler tarafından değerlendirilmesi

Saydamlık, her örgütte güvenirliği ve sürdürülebilirliği sağlamak adına büyük önem taşıyan bir unsurdur. Eğitim gibi hassas bir hususta ise çok daha önemli bir hal almaktadır. Okulların eğitim öğretim başarılarının yanı sıra ekonomik ve akademik yapısına ilişkin bilgi edinmek adına saydamlık olmazsa olmaz kavramların başında gelmektedir. Bu araştırmanın amacı, öğretmenlerin görüşlerine göre okul yönetimin saydamlık algısının, yönetimle ilişkiler, okul verilerine erişebilme, okul harcamalarının paylaşılma ve yönetime katılma süreçleri bakımından değerlendirilmesidir. Bu amaç doğrultusunda araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden fenomenolojik araştırma deseni kullanılmıştır. Araştırmada amaçlı örnekleme yöntemlerinden maksimum çeşitlilik ve ölçüt örneklemesi kullanılmıştır. Çalışma grubu 2017- 2018 eğitim öğretim yılında Karaman ili merkez ve ilçelerinde çalışan 23 öğretmeni kapsamaktadır. Araştırma verileri, araştırmacı tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu ile katılımcılarla gerçekleştirilen yüz yüze görüşmeler ile toplanmıştır. Görüşme formunda dört temel ve on beş alt araştırma sorusu yer almaktadır. Verilerin analizinde içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler yönetimle ilişkiler, okul verilerine erişebilme, okul harcamalarının paylaşılma ve yönetime katılma süreçleri olarak dört boyutta gruplandırılmıştır. Sonuç olarak; araştırmaya katılan öğretmenler yönetimle ilişkiler boyutunda yönetimin saydam olduğunu görüşündenirler. Bilgi paylaşımı, okul harcamaları ve karar alma boyutlarında da araştırma yapılan okullarda görev yapan öğretmenler okul yönetiminin saydam olduğu görüşlerindedirler. Elde edilen sonuçlar literatür taraması çerçevesinde tartışılmış olup, öneriler sunulmuştur.
Tevhid-i Tedrisat Kanunu'na kadar Türkiye'de medreseler (1920-1924)

ÇELİK, Esma, Tevhid-i Tedrisat Kanunu'na Kadar Türkiye'de Medreseler (1920- 1924 ), Yüksek Lisans Tezi, Danışman: Prof. Dr. Nesimi YAZICI, V-228s. Büyük Selçuklu Devleti'nden Osmanlı'ya miras kalan medrese kurumu, Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk yıllarında da faaliyetini sürdürmüştür. Ankara'da çalışmalarını yürüten TBMM, diğer konuların yanı sıra, halkın ve bazı milletvekillerinin istekleri doğrultusunda medreselerle de ilgilenmiştir. Bu çerçevede, Daru'l-Hilafe ve lise dengi okullarda öğrenim gören talebeler, askerlikten tecil olma hakkına kavuşmuşlardır. İlmiye medresesi talebesinin ise, 1921'e çıkarılan bu kanuna göre, öğrenimleri esnasında kısa dönem askere alınması öngörülmüştü. İlmiye talebesi açısından haksız görünen bu durum, 1924'e yapılan düzenlemeyle değiştirilmiş, bu talebeler de diğerleriyle aynı statüye tabi olmuşlardır. TBMM savaşlar nedeniyle kapanan medreselerin ihyası amacıyla 1921'de uMedaris-i İlmiye Nizamnamesi' ni çıkartmıştır. Fazla kapsamlı olmayan bu nizamnameyle Daru'l- Hilafeler dışında kalan medreselerin yeniden faaliyete geçmesi hedeflenmiştir. Medreselerin ıslahı meselesi Meclis'te zaman zaman çekişmelere sebep olmuştur. Bazı milletvekilleri kurumun tamamıyla kaldırılmasını isterken, diğer bazı milletvekilleri ise, günün şartlarına uygun tarzda yeniden düzenlenmesi görüşünü savunmuşlardır. Tartışmalar devam ederken Şer'iye Vekaleti medreseler hakkında yeni bir çahşmamn içine girmiştir. Özellikle Aksekili A HamdVnin gayretleri sonucu 'tevhid-i medaris' projesi hazırlanmıştır. Tasarıya göre bütün medreseler Doru 'l-Hilafe çatısı altında birleşeceklerdir. Bu düzenlemeyle ilgili kapsamlı bir de program yapılmıştır. Fakat tasarı uygulamaya geçecek vakti bulamamıştır. 1923'te gerçekleştirilen seçimlerin ardından Meclis yapısında değişimler meydana gelmiştir. Bu tarihten önce ürkek davranılan medreselerin kapanması konusunda, şimdi, bir kısım milletvekili daha sert ifadeler kullanmaya başlamıştır. Düşüncelerin seslendirilmesi bir süre sonra yerini somut adımlara bırakmış, Meclisin tek partisi olan Cumhuriyet Halk Fırkası'nda kabul edilen Tevhid-i Tedrisat kanun teklifi,, 3 Mart 1924'te Meclis'te onaylanmıştır. Teklifi veren Vasıf Bey, Maarif Vekili seçilmiştir. Vasıf Bey kanunun kabulünden bir süre sonra, medreseler hakkında tahkikat yaptırmış ve kapatılmasını karara bağlayan talimatnameyi yayınlamıştır. Medresenin kapatılmasının kanunda bulunmadığı yönünde eleştirilere maruz kalan Vekil, tüm itiraz ve tenkidleri gerek Meclis kürsüsünden, gerekse de basın kanalıyla reddetmiştir. Kurumun kapatılmasının akabinde halkın dini ihtiyaçlarım karşılayacak elemanların yetişmesi için Daru'l-Fünun'da İlahiyat Fakültesi ile imam-hatip mektepleri açılmış, ancak bunlar da uzun ömürlü olmamışlardır.
Cumhuriyet Dönemi ilköğretim programlarında vatandaşlık eğitimi

Bu araştırmada, Cumhuriyet'in kuruluşundan günümüze kadar olan Milli Eğitim Programlan içerisinde Vatandaşlık Eğitimi, hem tarihsel açıdan gelişimleri, hem de program geliştirmede izlenilen felsefenin ne olduğu, nasıl bir gelişmenin kaydedildiği yönlerinden incelenmiştir. Yapılan anket ve tutum ölçeği çalışmaları ile de şu anda uygulanmakta olan ve Cumhuriyet'in kuruluşundan günümüze kadar olan program geliştirme çalışmalarının son ürünü olan VİHE dersi programına yönelik, öğretmen düşünceleri ve öğrenci tutumları tespit edilmiştir. Araştırma sonuçlarından elde edilen bulgular şu şekilde özetlenebilir; 1. Milli Eğitim Programlan tarihsel gelişimi içerisinde Vatandaşlık Eğitimi programları tespit edilirken millilik anlayışının etkileri 1960'lı yılların sonuna kadar devam ettirmiştir. Bu dönemden sonraki yıllarda az da olsa evrensel değerlerin Vatandaşlık Eğitimi programında yer aldığı ve özellikle günümüzde uygulanan programın esasım teşkil ettiği görülmüştür. 2. Ancak yapılan program geliştirme çalışmalarında da, program geliştirme basamaklarında pek çoğunun atlandığı ve sınama durumlarına bakılmaksızın, konu alam merkezli Vatandaşlık Eğitimi programlarının uygulamaya konulduğu görülmüştür. 3. VİHE dersi öğretmenleri ile yapılan programa yönelik düşünce anketi çalışması sonucunda, öğretmenlerin programın kapsamı, öğrenci hazırbulunuşluklarına etkisi, eğitim durumlanndaki eksikliklere ve ders materyalleri konusunda yaşadıkları sorunlara yönelik düşüncelerinin, yüzdelik dağılımlarına bakılmış ve genel düşüncenin programın uygulanabilirliğinin zorluğu yönünde olduğu ortaya konmuştur. 4. VİHE dersine yönelik öğrenci tutumları, t testi ve tek yönlü varyans analizi kullanılarak incelenmiştir. Ayrıca yedinci ve sekizinci sınıflar ve ölçeğin uygulandığı okullar arasındaki öğrenci tutumları arasındaki arka bakılmıştır. Sınıflar arasında anlamlı bir fark olmadığı belirlenmiş, bu durum sekizinci sınıf VİHE dersi kapsamı ile yedinci sınıf kapsamlan arasında belirgin benzerliğin ve tekrarın olması şeklinde yorumlanmıştır. Ölçeğin uygulandığı okullar arasında, VİHE dersine yönelik anlamlı bir fark saptanmıştır. Bu farkın hangi okullar arasında olduğu belirlenmiş ve bu durumun VİHE dersi programında geniş bir şekilde bireysel ayrılıkların göz önünde bulundurulmadığı şeklinde yorumlanmıştır.
Gestasyonel diyabet eğitiminin maternal sağlık davranışları, öz-etkililik düzeyi ve neonatal sonuçlar üzerindeki etkisi

Bu araştırmada, gestasyonel diyabet eğitiminin maternal sağlık davranışları, öz-etkililik düzeyi ve neonatal sonuçlar üzerindeki etkisini değerlendirmeyi amaçladık. Araştırmaya, Şubat 2010 -Ekim 2010 tarihleri arasında E. Ü Hastanesi Kadın Doğum Kliniği Obstetri Servisi'nde en az ilkokul mezunu, 28 -32. gebelik haftaları arasında ve tekil gebeliği olan, 18-40 yaşları arasında, gestasyonel diyabet tanısı alan 60 gebe alınmıştır. Araştırma verileri gebelerin sosyo-demografik, obstetrik özellikleri içeren anket formu, Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları Ölçeği, Öz Etkililk-Yeterlilik Ölçeği, Metabolik Kontrol İzlem Formu, Çalışma ve Kontrol Grubundaki Gebelerin Eğitim Süresince Günlük Kan Şekeri İzlem Formu, Gebelik Şekeri ve Yönetimi Eğitim Kitapçığı, Gebelik Şekeri ve Yönetimine Yönelik Başarı Testi, Bebeklerin Baş Çevresi, Boy ve Kilosunu İçeren Form ve Postpartum Değerlendirme Formu ile toplanmıştır. Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları Ölçeği puan ortalamaları bakımından izlemler arasında (p<0.05), gruplar arasında (p<0.05) ve gruplar ile izlemler arasında (p<0.05) istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu saptanmıştır. Öz Etkililik-Yeterlilik Ölçeği puan ortalamaları bakımından izlemler arasında (p>0.05), gruplar arasında (p>0.05) ve gruplar ile izlemler arasında (p>0.05) istatistiksel olarak anlamlı fark olmadığı saptanmıştır. Çalışma grubu gebelerin Gebelik Şekeri ve Yönetimine Yönelik Başarı Testi puan ortalaması bakımından izlemler arası (p<0.05), gruplar arası (p<0.05) ve gruplar ile izlemler arası (p<0.05) puan ortalaması bakımından aralarında anlamlı fark bulunmuştur.
Millİ Eğitim Bakanlığına bağlı meslekİ eğitim veren liselerdeki öğrencilerin Ahilik kültürüne bakışı: Trabzon örneği

Her toplumun geçmişşinde yaşantısını düzenleyen, ona bir kimlik kazandıran ve içinde çeşitli kültürel ögeler barındıran kurumlar bulunmaktadır. Türk toplumunun da geçmişşinde temelde esnaf ve sanatkarlar arasında yaygınlaşıp ekonomik faaliyetleri düzenleyen bir kurum olan Ahilik önemli bir yer tutmaktadır. Esnaf ve sanatkarların yetiştirilmesini, üretim faaliyetlerini, kalite kontrolünü sağlayarak ekonomiye canlılık veren Ahilik sistemi bu işlevlerinin yanında sosyokültürel, ahlaki, dini ve eğitimle ilgili pek çok görevi yerine getirmektedir. Günümüzde bir kurum olarak varlığından söz etmek mümkün olmasa da toplum içinde Ahilikten kalma esnaf anlayışının yaşadığı bilinmektedir. Ahiliğin en önemli görevlerinden biri olan mesleki eğitim, günümüzde Milli Eğitim Bakanlığına bağlı çeşitli kurumlarda sürdürülmektedir. Bu kurumlardan biri de meslek liseleridir. Geçmişinde Ahilikle bağlantısı olan mesleki eğitimin bugün meslek eğitimi veren kurumlarda tanınması, bu konuda farkında olunması ahlak ve eğitimin bir bütün olduğu düşüncesini uyandırması bakımından mühimdir. Bu sebeple meslek liselerinde Ahilik bilgisi verilmeli ve bu konuda öğrencilerde farkındalık oluşturulmalıdır. Bunun için ise önce durum tespiti yapmak, öğrencilerde Ahilik bilgisini ve tutumunu ölçmek gereklidir. Bu çalışmada öğrencilerin Ahilik bilgisi ve Ahilikle ilgili tutumları ölçülmüş, bilgi ve tutumları arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığı incelenmiştir Ayrıca Ahilik bilgisini ve tutumunu etkileyebilecek öğrencilerin kişisel bilgilerine göre Ahiliğe bakış açılarının anlamlı bir değişiklik gösterip göstermediği araştırılmıştır. Çalışma verilerini toplamak için kişisel bilgiler, bilgi testi ve tutum testi olmak üzere üç bölümden oluşan bir anket hazırlanmış, hazırlanma aşamasında uzman görüşleri alınmıştır. Anket formları Trabzon'un merkez ilçesi olan Ortahisar'daki altı farklı mesleki eğitim veren lisede uygulanmıştır. Verilerin analizinde SPSS 23.0 programı kullanılmış, sonuçlar tablolar halinde verilmiş, elde edilen sonuçlar niteliksel olarak yorumlanmıştır. Araştırmanın sonucunda öğrencilerin Ahilik bilgilerinin yüksek düzeyde olduğu, çeşitli demografik ve kişisel özelliklere göre Ahilik bilgisinin değiştiği gözlemlenmiştir. Ahilik bilgilerinin yüksekliğine karşılık öğrencilerin Ahilik tutumlarının orta düzeyde seyrettiği görülmüştür. Bu sonuçlardan yola çıkarak öğrencilerin Ahilik bilgi ve farkındalıklarının arttırılması amacıyla ders programlarında Ahilik konusuna daha fazla yer verilmesi gerektiği, süreli yayınların ve Türk dili ve edebiyatı derslerinin Ahilik bilgi ve tutumunu yükselttiği, okullarda ve illerde düzenlenen kültürel programlarla öğrencilerin hem Ahilik bilgisinin hem de Ahilik tutumunun yükseltilebileceği elde edilen somut veriler arasındadır. Çalışmanın son bölümünde elde edilen verilerden hareketle çeşitli öneriler dile getirilmiştir.
Klasik bir eğitim kurumu olarak Enderun Mektebi ve yenileşme bağlamında kapatılış süreci

Enderun Mektebi Osmanlı Devleti'ne yaklaşık dört yüz elli yıl hizmet vermiş, Osmanlı Devleti'nin en köklü kurumlarındandır. Osmanlı eğitim sistemi içerisinde erken dönemlerden itibaren görülen bu kurum, saray görevlilerini ve daha sonra üst düzey yönetici olacak kişileri eğitmek görevini üstlenmişti. Bir saray okulu olarak karşımıza çıkan bu mektep, kendisinden önceki Müslüman Türk devletlerinde görülen saray okulu geleneğinin en kamil örneğini teşkil etmektedir. Mektep özellikle 16. ve 17. yüzyıllarda hem bünyesinden çıkardığı devlet adamları ile bürokrasiye hem de bilim ve sanat adamlarıyla kültür hayatına önemli katkılar sağlamıştır. Fakat 18. ve 19. yüzyıllarda devletin ihtiyaç duyduğu Yenileşme hareketleri ile bu durum değişmiştir. Yenileşme hareketleri ile Enderun Mektebi bazı fonksiyonlarını peyderpey başka kurumlara devretmiş, nihayet 1909'da kapanmıştır. Enderun Mektebi hakkında Osmanlı dönemi kaynakları oldukça azdır. Enderunlu Hızır İlyas Ağa, Tayyarzade Ata, Santuri Ali Ufki Bey gibi isimler hem anılarını kaleme almış hem de mektep teşkilatı, eğitimi ve yapısı hakkında ayrıntılı bilgi vermiştir. Cumhuriyetten sonra İsmail Hakkı Uzunçarşılı, İsmail Hakkı Baykal, Ülke Akkutay gibi isimler Enderun Mektebinin teşkilatı, teşrifatı ve eğitim sistemi hakkında ayrıntılı çalışmalar yapmışlardır. Fakat bütün bu çalışmalarda Enderun Mektebinin kapatılışı ayrıntıya girilmeden sadece bir tarih verilerek geçiştirilmiştir. Mektebin hangi aşamalardan geçtiği ve nasıl kapatıldığı, bu esnada üst düzey yönetici eğitimini hangi kurumun sağladığı, bu mektep kapatıldıktan sonra yerine hangi müesseselerin inşa edildiği hususları, Osmanlı Yenileşmesine örnek olacak bir değişim sürecini teşkil etmektedir. Bu çalışmada Enderun Mektebinin 17. ve 18. yüzyılda ilk Yenileşme hareketleriyle yaşadığı değişimleri; 19. yüzyıldan itibaren hangi evreleri geçirerek kapatıldığı hususu incelenecektir.
Okul öncesi eğitim kurumu'na devam eden 5 yaş grubu çocuklarına tam, yarım, eş ve eşit kavramlarının öğretilmesinde davranış geliştirme merkezli öğrenme yöntemi' nin etkisinin incelenmesi

Okul öncesi dönem çocuğun bilişsel, dil, motor, sosyal ve duygusal gibi farklı gelişim alanlarının en aktif ilerlediği dönemdir. Bu dönemde beyin çevre etkilerine en açık olduğu süreç içindedir. Çevresel etkenlerin nitelikli desteği, çocukların öğrenme kalitelerini de direk etkilemektedir. Çocuklara dönemsel özelliklerine uygun şekilde, etkili yöntemlerle kazandırılmaya çalışılan kavramlardan biri de matematik alanındadır. Uluslararası araştırmalar, raporlar ve üretilen projelerde özellikle matematik eğitiminin okul öncesinde verilmesinin önemine yönelik vurgular yapılmaktadır. Çünkü okul öncesinde verilen eğitimin niteliği ilköğretim başarısını direk etkilemektedir. Çocuğa öğrenmede etkili kanalların aktif kullanıldığı, öğretmenin rol model olduğu, ailenin aktif katılımla eğitime dahil olduğu, bireysel gelişimlerin takip edildiği, eğitimin güncel yaşama aktarıldığı, yaparak yaşayarak öğrenmenin esas alındığı bir yöntem olan davranış geliştirme merkezli öğrenme yöntemi çocuklara matematiksel kavramların öğretilmesi için de etkili bir yöntemdir. Bu çalışmanın amacı, 'Okul Öncesi Eğitim Kurumu'na devam eden 5 yaş grubu çocuklarına tam, yarım, eş, eşit kavramlarının öğretilmesinde Davranış Geliştirme Merkezli Öğrenme Yöntemi'nin etkisinin incelenmesi' dir. Nitel ve nicel yöntem ile gerçekleşen araştırma, 2013- 2014 eğitim-öğretim yılında Ankara ili Yenimahalle ilçesinde okul öncesi eğitim kurumunda 5 yaş grubuna devam eden çocuklar oluşturmaktadır. MEB okul öncesi eğitim programında mevcut kazanımlarda yer alan kavramları öğretmenlerin nasıl verdikleri gözlemlenmiştir. Gözlem neticesinde hangi etkinliklerin eğitim esnasında kullanıldığı, çocukların bu kazanımları elde edip etmedikleri incelenmiştir. Yapılan gözlemler neticesinde, 2013 yılında Talim Terbiye Kurulu tarafından onaylanan DGM Yöntemi ile Değer Eğitimi Programı, matematiksel kavramların eğitiminin uygulanmasına karar verilmiştir. Bu amaçla tam, yarım, eş ve eşit kavramları DGM yöntemi ile uygulanırken araştırmacı tarafından çocuklar gözlemlenmiştir. Eğitim başında ve sonunda çocukların birebir yapılan testlere verdikleri yanıtlar gözlemlenmiştir.
Türkiye'de eğitimin toplumsal cinsiyet bağlamında istihdam üzerindeki etkisi

Bu çalışmada Türkiye'de kadın ve erkeğin cinsiyet bakımından toplumsal durumu ve buna dayalı olarak eğitim durumunun istihdam ve işsizlik açısından bir literatür araştırması yapılmıştır. Ülkemizde kadın ve erkek istihdamının bulunduğu durumunu ortaya koyabilmek amacıyla kadın ve erkeğin işgücü piyasasındaki durumu TÜİK'ten elde edilen veriler ışığında birçok açıdan değerlendirilmiş bulunmaktadır. Bu bağlamda, genellikle 2014 sonrası dönemi verileri kullanılarak, Türkiye'deki eğitim, istihdam ve işsizlik arasındaki ilişkinin belirlenmesine yönelik istatistiksel veriler uygulanmıştır. Bu istatistiksel verilere dayanarak kadın ve erkeğin eğitim seviyesi ve istihdamı arasında ilişki kurularak bazı sonuçlara ulaşılmıştır. Ulaşılmış olan bu sonuçlara göre, erkek çocuklarının eğitim ve istihdam durumlarına göre kız çocuklarına kıyasla daha avantajlı olduğu ve bunun birçok alanda kendini göstermiş olduğu anlaşılmaktadır. Bu verilere göre Türkiye'de yıllar bakımından kadın istihdamının artış gösterdiği tespit edilmiştir. Sektörel açıdan değerlendirildiğinde kadınların tarım sektöründe çalıştırılmalarına karşın son yıllarda bunun düşüş gösterdiği ve hizmetler sektöründe ise mühim bir şekilde yükselişlerin söz konusu olduğu belirlenmiştir. Bu gelişmelerin paralelinde kadınların işteki durumlarının da değişiklik gösterdiği görülmektedir. Kadınlar ücretsiz aile işçisi olmaktan ayrılmış ücretli ve yevmiyeli olarak çalışma hayatında bulunmaya başlamışlardır. Bölgesel düzeyde incelendiğinde ise Türkiye'de bulunan bölgelerin gelişmişlik seviyelerine göre bu durumun değişkenlik gösterdiği belirlenmiştir.
Cemil Meriç'in denemeleri üzerine bir inceleme

Cemil Meriç'in denemeleri hakkında yapılan bu çalışmada, ilk olarak deneme türünün tanımı, tarihi gelişimi, Türk edebiyatındaki seyri ele alınıp değerlendirilmiştir. Cemil Meriç'in deneme kitapları, özellikle Bu Ülke ve Mağaradakiler adlı eserleri, muhteva ve anahtar kavramlar açısından ele alınmıştır. Çalışma boyunca denemelerde belli kavramların konu olarak sıkça işlendiği görülmüştür. Meriç'in edebiyat, sanat, kültür, medeniyet, tarih gibi kavramları bir problem olarak değerlendirdiği anlaşılmıştır. Meriç'in denemelerde öz olarak muhtevayı bu anahtar kavramlarla biçimlendirdiği kanaatine ulaşılmıştırBu çalışmada, edebi eserin ilkelerinden amaç- mahiyet -fonksiyon kavramları, Meriç'in denemelerine ve sanat anlayışına uygulanmıştır. Denemelerin mahiyetinde kelime ve kavramların çok çeşitli olduğu tespit edilmiştir. Denemeci Meriç'in kendi uslubunu denemelere etkili biçimde uyguladığı fark edilmiştir. Cemil Meriç'in Doğu ve Batı medeniyetlerinden edindiği birikimleri bir sentez oluşturma amacıyla kazandığı anlaşılmıştır. Doğu ve Batı sentezinin özünün günümüz Türkiye'sinde aydınlar ve kendi okurlarınca anlaşılmasını istediği fark edilmiştir. Edebiyat eğitimi ve öğretimi yoluyla denemelerin işlevsel biçimde eğitime malzeme olarak kullanılabileceği görülüp bununla ilgili örnek uygulamalar, bu çalışmada yapılmıştır.
Divan şairinin yetişmesinde ve eğitimde Hamİ-şair ve usta-çırak ilişkisi

İnsanoğlu dünyaya geldiği andan itibaren temel ihtiyaçlarını karşılarken öte yandan ruhunun ihtiyacı olan sanat ile uğraşmaya başlamıştır. Dünyadaki bütün insan toplulukları, kavimler, milletler, devletler sanatın herhangi bir şubesiyle uğraşmış ve sanatçıyı desteklemiştir. Bu ilgi de sanatın gelişmesini ve sanatçının yetişmesini sağlamıştır. Yöneticilerin sanatçılarla yakın ilişki kurduğu bir gerçektir. Avrupa'da birçok yönetici bizzat sanatçıyı desteklemiş ve onun önünü açacak çalışmalar yapmıştır. Başta Michelangelo, Shakespeare, Mozart, Bach gibi sanatkarlar yönetici konumdaki ailelerin himayesinde mesleklerini icra etmişlerdir. Hamilerin destekleri Osmanlı devleti'nde de sanatçıların gelişmesine, eğitimlerine katkı sağlamıştır. Hamiden aldığı caize ile hem geçimini sağlamış hem de 'inarifet iltifata tabidir.' anlayışınca manevi olarak ödül alan sanatçı yeni anlayış, yeni duyuş ve yeni form arayışına girmiştir. Divan şairinin yetişmesinde önemli olan unsurlardan biri de, daha çok aşık edebiyatında gelenek halini almış 'usta-çırak' ilişkisidir. Genç şairler, usta şairlerden eğitim alarak kendi özgün şiir anlayışlarını ortaya koymaktadırlar. Divan şairini, şiir alanında geliştiren uygulamalardan biri de 'nazire' yazma geleneğidir. Nazire, şairlerin adeta uygulama dersidir. Bu gelenek, şairin kendisine usta bir şair seçerek onun şiiri üzerinde çalışmalar yaparak kendisini geliştirmesine katkı sağlamaktadır.