turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Atıksu arıtımında temik santral uçucu küllerinin kullanımı ile kimyasal oksijen ihtiyacı giderimi

YÜKSEK LİSANS TEZİ ATIKSU ARITIMINDA TERMİK SANTRAL UÇUCU KÜLLERİNİN KULLANIMI İLE KİMYASAL OKSİJEN İHTİYACI GİDERİMİ Bünyamin ŞENGÜL Cumhuriyet Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Çevre Mühendisliği Anabilim Dalı Danışman Prof. Dr. İbrahim PEKER Dünyanın %71'i sularla kaplı olmasına rağmen, bunun da %97 sini içme suyu olarak kullanılmayan tuzlu deniz suları oluşturmaktadır. Kullanıma uygun su miktarı ise 1.5 Milyar km3 ile dünya su varlığının ancak %3'ünü oluşturmaktadır. Kent, sanayi, tarım ve enerji gibi teknolojik gelişmelere paralel olarak, insanların yaşamları için önemli olan su varlığı, her geçen gün kirletilmekte, temiz ve kaliteli su bulmada zorluklarla karşılaşılmaktadır. Su kirliliği problemlerinin incelenmesi sadece bilimsel ve teknolojik yönleriyle ele alındığı takdirde konu eksik olarak değerlendirilebilir. Bu tür çalışmalarda ekonomik unsurlarında dikkate alınması, büyük önem taşır. Türkiye genelinde yılda 10 milyon tonun üzerinde uçucu kül birikmektedir. Üretimde aksamalara yol açan bu atıkların değerlendirilmeleri için yoğun çabalar sarf edilmektedir. Bu çalışmada Termik Santrallerimizin elektrofiltre uçucu külleri kullanılarak atıksulardaki kimyasal oksijen ihtiyacı giderimi incelenmiştir. Çalışma sonucunda kimyasal koagülantlarla elde edilen kimyasal oksijen ihtiyacı giderimleri, uçucu küllerin koagülant olarak kullanımı ile elde edilen KOİ giderimleri farklı atıksular için karşılaştırılmış ve 11 kimyasal koagülantlarla 500 mg/L (FeCl3/KHP çözeltisi) dozda %27.17'lik bir verim elde edilirken, yine FeCl3'ün Soma uçucu külü ile birlikte kullanımında 500 mg/L (FeCl3+Soma/KHP çözeltisi) dozda bu verim %52. 31 olarak gerçekleşmiştir. Uçucu küllerin kullanımı ile bu verimler, 5000 mg/L dozda %27.17, 6000 mg/L dozda ise %58. 25 olarak gerçekleşmiştir.
Yüzey baskılanmış bakteriyel selüloz nanofiberler ile fenol uzaklaştırılması

Bu çalışmada, atıksulardan fenolün yüksek seçicilik ve kapasite ile giderimi amacıyla moleküler baskılama tekniği ile fenol baskılanmış bakteriyel selüloz nanofiber membranlar hazırlanmıştır. N-Metakriloil- -Amido Fenilalanin metil ester fonksiyonel monomeri spesifik tanıma bölgeleri oluşturmak için sentezlenmiştir. MAPA monomeri ile fenol molekülü arasında önkompleks oluşumundan sonra hidrofobik ve elektrostatik etkileşimleri kullanılarak BC ile MAPA-Fenol önkompleksi ile baskılanmış nanofiber membran hazırlanmıştır. BC-MIP nanofiberler farklı yüzde toplam monomer oranlarında, farklı monomer/hedef molekül mol oranlarında ve farklı polimerizasyon sürelerinde hazırlanmıştır. BC-MIP nanofiberler FTIR-ATR, SEM, yüzey alanı, elemental analiz ve temas açısı ölçümleri ile karakterize edilmiştir. Adsorplanan fenol moleküllerinin BC-MIP nanofiber yapısından uzaklaştırılması için 0.1 M NaOH çözeltisi kullanılmıştır. Adsorpsiyon kapasitesi spektrofotometrik olarak analiz edilmiştir. Adsorpsiyon kapasitesi üzerine pH, sıcaklık ve iyonik şiddet parametrelerinin etkisi incelenmiştir. Uygun denge izotermi Langmuir izotermi olarak belirlenmiştir. BC-MIP nanofiber membranların seçiciliğinin değerlendirilmesi için hedef moleküle benzer yapıda olan hidrokinon ve katekol kullanılmıştır. Elektrostatik etkileşimlerin de spesifik bağlanma bölgeleri hazırlanmasında katkısının olduğu tespit edilmiştir. Bu sonuçlar hedef molekülü baskılama işleminin yüksek adsorpsiyon kapasitesi ile başarılı bir şekilde gerçekleştiğini göstermiştir. Ergene havzasından alınmış atıksu örneğinde BC-MIP nanofiberler ile fenol adsorpsiyonu için çalışılmıştır. Çalışma sonucunda atıksu örneğinden BC-MIP nanofiberler kullanılarak % 91 oranında fenol uzaklaştırması gerçekleştirilmiştir. BC-MIP nanofiberlerin tekrar kullanılabilirlik deneyleri yapılmıştır ve adsorpsiyon kapasitelerinde 10 kez kullanım sonrasında kayda değer oranda bir azalma saptanmamıştır.
Investigation of various organic pollutants in mussels and sea water along the Black Sea coast of Samsun

Bu tez çalışmasında, Sinop-Yalıköy arasında kalan Karadeniz kıyı şeridinde klorlu kirleticilerin mevcut durumları belirlenerek kirlilik izleme çalışması yapılması amaçlanmıştır. Bu amaçla altı değişik noktadan yıl boyunca üç kez midye ve deniz suyu örnekleri alınmıştır. Samsun ili kıyı şeridinde belirlenen örnekleme noktalarından alınan örnekler ile, Sinop ve Yalıköy'den alınan kompozit örneklerde klorlu pestisit ve PCB konsantrasyonları belirlenmiştir. Mytilus Galloprovincialis türü midye örneklerinde klorlu pestisit, PCB ve EOM analizleri yapılmıştır. Su örneklerinde ise klorlu pestisit ve PCB analizleri yapılmıştır. Analizler sonucunda elde edilen midye ve deniz suyu ekstraktlannda, Gaz Kromatografisi cihazında elektron yakalayıcı dedektör kullanılarak kirleticiler belirlenmiştir. Ayrıca, çeşitli klorlu pestisit standartları ve iç standartlar kullanılarak geri alım verimleri hesaplanmış ve kirleticilerin spesifik alıkonma süreleri belirlenmiştir. Alınan midye örneklerinde en fazla rastlanan klorlu pestisit türü DDT ( maks. 1 174 ppb, min. 132 ppb ) ve metabolitleri olan DDD ( maks. 2752 ppb, min. 121 ppb ) ve DDE ( maks. 1895 ppb, min. 71 ppb ) olarak belirlenmiştir. Öte yandan dieldrin, heptaklor ve HCB rastlanan diğer klorlu bileşiklerden başlıcalarıdır. Belirlenen kirletici konsantrasyonları EPA kriterleri ile karşılaştınlmıştır. Çalışma sırasında midye örneklerinin EOM içeriği ile klorlu pestisit çeşitliliği ve konsantrasyonları arasındaki ilişkiyi belirlemek için, EOM-klorlu pestisit konsantrasyonları arasında lineer regreasyon yapılarak +1 ve -1 arasında değişen korelasyon katsayıları bulunmuştur. Midye ve deniz suyu örneklerinde PCB kirliliğine rastlanmamıştır. Bunun yanı sıra, su örneklerinde BOİ5, KOİ, fenol, AKM, pH, bulanıklık ölçümleri yapılmıştır. Alınan ölçüm sonuçlarına göre, örnekleme noktalarının su kalitesi, Çevre Mevzuatı-Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği'nde yer alan Su Kalite Sınıflandırması'na göre; BOİ5 ve KOİ bakımından az kirli olarak belirlenirken. Deniz Suyu Genel Kalite Kriterleri arasında yer alan 0.001 mg fenol/l sınır değerinin tüm örnekleme noktalarında aşıldığı, tüm noktalarda fenol kirliliğinin mevcut olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, tüm örnekleme noktalarında, midye örneklerinde yoğun bir klorlu pestisit kirliliği gözlemlenirken, klorlu bileşiklerin hidrofobik olmalarından dolayı sediman, partikül madde ve organizmalarda sorblanmalan nedeni ile su örneklerinde çok yoğun bir klorlu pestisit kirliliğine rastlanmamıştır.
Membran yöntemini kullanarak metan-karbondioksit gaz karışımından metanın ayrıştırılması

gaz veya biogazdan karbondioksitin ayrıştırılması bu gazlarınsaflaştırılmasında en önemli ve en masraflı işlemdir. Küçük hacimli olmaları, düşük gaz akım hızlarında çalışabilmeleri ve işletme masraflarının düşük olması nedeniyle membran yöntemi gaz ayrıştırma işlemlerinde tercih edilen bir yöntem olmaktadır. Fakat seçiciliğinin düşük olması bu yöntemin en önemli dezavantajıdır. Bu çalışmada olduğu gibi bütün dünyada çalışmalar seçiciliği ve geçirgenliği yüksek membran üretmeüzerinde yoğunlaşmaktadır. Bu çalışmada biogazın ana bileşenleri olan CH4 ve CO2'in membran yöntemiylebirbirinden ayrıştırılması amacıyla saf ve kompozit nonporoz polimerik membranlar üretilmiş ve test edilmiştir. Saf poliimid içine zeolit 3A, 4A, 5A ve 13 Xkarıştırılarak kompozit membranlar hazırlanmıştır. Farklı tavlama sıcaklıklarının (150, 200 ve 230 oC), farklı zeolit oranlarının (%15, %20 ve %30) ve farklı basınçların (3, 5 ve 8 bar) membranların geçirgenliği ve seçiciliği üzerine etkisi incelenmiştir. Polieterimid -zeolit karışımı membranlar yapılarındaki mikrogözeneklerden dolayıgaz ayrımı için uygun bulunmamıştır. Çalışmalar neticesinde 70 oC lık çözücü uçurma sıcaklığı ve 500 mmHg lıkortam basıncı, saf polimerler için 500 A m ve kompozit membranlar için 700 A m'likkalınlıklar, 230 oC'lık membran tavlama sıcaklığı ve 3 bar'lık gaz basıncı değerleri en uygun gaz ayrımı şartları olarak belirlenmiştir. Bu optimum şartlarda PI ve PEI'in CO2geçirgenlikleri sırasıyla 4.437 Barrer ve 0.911 Barrer, CH4 geçirgenlikleri sırasıyla0. 141 Barrer ve 0.051 Barrer ve CH4/CO 2 seçicilikleri 31.5 ve 17.5 olmuştur. Aynı optimum şartlarda PI+% 30 Zeolit 4A kompozit membranının CO2/CH 4 seçiciliği olmuştur.
Application of a regional air pollution transport model for Türkiye

Bu çalışmada, yöresel ve bölgesel kaynakların asidik birikim üzerindeki etkilerini araştırmak için bir bölgesel taşınım modeli Türkiye ve çevresine uygulanmıştır. Seçilen model olan Bölgesel Taşınım ve Asidik Birikim istatistiksel Tahmin Modeli, girdi olarak meteorolojik parametrelerin yer ve zaman içinde istatistiksel ortalamalarını kullandığı için bir istatistiksel modeldir. Çalışmada, modelde kullanılan Türkiye için meteorolojik veri seti geliştirilmiştir. Bu veri seti, yıllık rüzgar gülü frekansının, değişik ortalama yaş ve kuru süreleri olan yağış sınıflarının, rüzgar hızı, dikey eddy difüzyon sabiti ve karışma yüksekliğinin ortak frekanslarının belirlenmesini içermektedir. Model, yöresel ve bölgesel kaynakların Türkiye'deki asidik birikim üzerine göreceli etkilerini saptamak amacıyla Avrupa ve Rusya'nın büyük bölümünü de içeren geniş bir alana uygulanmıştır. Model parametrelerinin etkisini incelemek amacıyla birçok duyarlılık analizi yapılmıştır. Türkiye üzerinde sülfür birikimi yalnızca santralleri ele alarak araştırıldı. Toplam S birikiminin santraller çevresinde yaklaşık 6 kg S/ha'dan güneydoğuda yaklaşık 1 kg S/ha'a değiştiği bulundu. Toplam birikimin yaklaşık % 60'ı S02 kalanı S04='dür. Kuru S02 birikimi toplam S02 birikiminin yaklaşık % 70'ini oluşturmaktadır. Santraller civarında Avrupa kaynaklarının birikime katkısı yaklaşık % 40'dir. Bu oran Trakya bölgesinde % 98'e kadar çıkmaktadır.
İzmir Körfezi'ndeki su, sediment ve bazı organizmalardaki krom konsantrasyonlarının araştırılması

Teknoloji ve sanayinin gelişmesi beraberinde çevre kirliliği gibi önemli sorunları da getirmiştir. İzmir Körfezi çevresinde yoğunlaşan nüfus ve sanayi kuruluşları nedeniyle evsel ve endüstriyel atıklarla aşırı bir şekilde kirlenmektedir. İçki, tütün, kimya, gübre, kağıt, basım, lastik, demir-çelik sanayileri ve özellikle tekstil, deri ve gıda endüstrileri başlıca sanayi kollarıdır. Sucul ortamlardaki Cr'un bu tip sanayi kollarından geldiği bilinmektedir. Bu nedenle çalışmamızda, Aralık 1989 ve Aralık 1990 tarihleri arasında, İzmir Körfezi'nden toplanan su, sediment ve bazı bentik türlerdeki kas krom total birikim düzeyleri araştırılmıştır. Ortalama yüzey sedimenti ve dip deniz suyu CrTot konsantrasyon düzeyleri, İzmir Körfezi'ne gelen krom içeren atıkların, organik ve inorganik bileşiklerin ortamdaki seviyelerinin yüksek olması nedeniyle iç körfezde hızı bir şekilde dibe çökerek sedimentte biriktiğini göstermiştir. Bundan ötürü sudaki CrTot konsantrasyonu düşük düzeylerde kalmıştır. Ortalama CrTot konsantrasyon düzeyi, deniz suyunda 0,0070 mg/lt olup, en düşük konsantrasyon (0,0055 mg/lt) 5 nolu istasyonda bulunurken en yüksek konsantrasyonda (0,0085 mg/lt) 8 nolu istasyonda bulunmuştur. Ortalama yüzey sediment CrTot konsantrasyonu ise, 142, 002 mg/kg kuru-ağırlık seviyesinde olup; en düşük konsantrasyon (26, 757 mg/kg kuru-ağırlık) 11 nolu istasyonda bulunurken en yüksek konsantrasyonda (471, 150 mg/kg kuru-ağırlık) 1 nolu istasyonda bulunmuştur. Ortalama CrTot konsantrasyonları bentik türler için verildiğinde, 1, 493 mg/kg yaş-ağırlık ve 5.601 mg/kg yaş-ağırlık arasında değiştiği görülürken en düşük CrTot konsantrasyonu T. trachurus 'da en yüksek olarak da fi_ hepatus ' da bulunmuştur.
Membran proseslerle endüstriyel atıksularda renk giderimi

Hızlı endüstrileşme ile birlikte çevre sorunları ve kirliliği de artmaktadır. Mevcut su kaynaklarının giderek tüketilmesi ve kirletilmesi, insanları çözüm yollan bulmaya yöneltmiştir. Sadece mevcut kullanma suyunun arıtılması değil, atıksuların uygun teknolojilerle arıtılarak geri kazanılması da büyük önem kazanmıştır. Endüstriyel atıksularda renk önemli bir kirletici parametredir. Alıcı su ortamındaki zararlı etkileri dolayısıyla renk, istenmeyen bir parametredir. Membran proseslerin, atıksularda renk gideriminde uygulama çalışmaları henüz sınırlıdır. Bu maksatla yapılan çalışmalarda atıksulardan renk gideriminin yanında diğer parametrelerinde yüksek oranda giderildiği görülmüştür. Bu çalışmada, membran proseslerin teorisi anlatılarak, uygulama alanlarından örnekler verilmiştir. Deneysel çalışmalar üç farklı atıksu ile yapılmıştır. İlk aşama deneyleri kağıt sanayi atıksuları ile yürütülmüştür. İkinci aşamada çöp sızıntı suları, üçüncü aşamada da maya endüstrisi atıksuları ile deneyler yapılmıştır. Yapılan çalışmalarda akı, enerji maliyeti ve verim parametrelerinin zamana göre değişimi incelenmiştir. Tezin birinci bölümünde çalışmanın kapsamı, anlam ve önemi açıklanmıştır. ikinci bölümde, membran ile ayırma mekanizması ve membranların yapısı hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde, günümüzde kullanılan membran prosesler tanıtılmıştır. Dördüncü bölümde, bugüne kadar endüstriyel atıksular üzerine yapılmış ters osmoz uygulamaları verilmiştir. Beşinci bölümde, bu tezde kullanılan pilot membran tesisleri, çalışma prensibi, izlenen parametreler ve yürütülen deneyler ve deneysel çalışmalar açıklanmıştır. Altıncı bölümde, deneysel çalışmalardan elde edilen sonuçlar verilerek tablo ve grafiklerle değerlendirilmiştir. Yedinci bölümde sonuçlar ve öneriler verilmiştir
Desulfurization of biogas using a membrane bio-scrubber

Biyogaz bünyesinde bulunan H2S gazı yanma motorlarında metal aksamların aşınmasına sebep olduğundan kojenerasyon performansını olumsuz yönde etkilemektedir. Bu çalışmada, biyogaz üretimi sırasında açığa çıkan biyogazın olumsuz etkilerini azaltmak üzere biyolojik ve biyolojik olmayan gaz sıvı membran kontaktörler geliştirilmiş ve bunların seçici sülfür giderim verimleri incelenmiştir. Çalışmanın ilk aşamasında; farklı pH, gaz debisi, sıcaklık ve membran duvar kalınlıklarında laboratuvar ölçekli abiyotik polidimetilsiloksan membran kontaktörün H2S absorpsiyon performansı incelenmişir. Sonuçlar, en düşük sülfür yükleme hızında (91 mg H2S/m2. h) H2S'in ve CO2'in sırasıyla %98 ve %59'dan yüksek bir performansta absorplandığını göstermiştir. Böylece biyogazdaki metan içeriği sadece %5 kayıpla %60'dan %80 mertebesine ulaşmıştır. Artan pH (7-10) ve sülfür yükleme hızları (91 355 mg H2S/m2. h) H2S absorpsiyon kapasitesini arttırmıştır. Hidrojen sülfürün karbondioksite ve metana göre seçicilik faktörü (H2S/CO 2 ve H2S/CH4) sırasıyla 2,5 ve 58 olarak hesaplanmıştır. Benzer bir şekilde, membran duvar kalınlığı 1 mm'den 2 mm'ye çıkarıldığında, hidrojen sülfürün seçiciliğinin arttığı gözlenmiştir. Ayrıca prosesde sıcaklık da anahtar rol oynamaktadır. Düşük sıcaklıklarda H2S absorpsiyon verimini arttığı gözlenmiştir. SEM-EDS analizleri membran üzerinde Ca, Mg, S, ve Si gibi inorganiklerin biriktiğini göstermiştir. Ancak, çalışma boyunca herhangi bir membran tıkanma olayına rastlanmamıştır. En yüksek H2S akısı pH 10 ve 7'de sırasıyla 4 g/m2. gün and 1 ,8g/m2. gün ve kütle transferi ise 6.91x10- 6 ve 4.99x10- 6 m/s olarak hesaplanmıştır. Çalışmanın ikinci aşamasında literatürde ilk defa bir hibrit PDMS membran biyo-sıyırıcı ile biyogazdan hidrojen sülfür giderimi araştırılmıştır. Absorpsiyon sıvısının pH'sı, biyogaz debisi ve çözünmüş oksijen konsantrasyonunun, seçici H2S giderimi ve sülfür oksidasyonu üzerine etkileri incelenmiştir. H2S giderim kapasitesi ve seçicilik göz önüne alındığında proses performansının pH 7'de pH 8 .5'e göre daha iyi olduğu gözlenmiştir. Sülfürün karbondioksit (H2S/CO2) ve metana (H2S/CH4) göre seçiciliği gaz debisinin arttırılmasıyla (32/gün) sırasıyla 3,5 ve 63'e yükselmiştir. Metan içeriğinin %21 oranında artması ile birlikte biyogazın kalorifik değerinde anlamlı bir artış meydana gelmiştir. Uzun soluklu işletim sırasında membrandan biyogaza hava girişi gözlenmemiştir. Hacimsel yükleme oranının 148 g H2S/m3gün ve çözünmüş oksijen konsantrasyonunun 1 mg/l'nin altında olduğu durumda, H2S'in neredeyse tamamı (%97) giderilmiş ve giderilen H2S'in %74'ü elementel kükürte oksitlenmiştir. Sülfürün elementel kükürte kısmi oksidasyonu, sülfata tam oksidasyonundan ziyade, kostik sarfiyatını yarıya indirmiştir. MBS'lerde SEM-EDS analizleri sonucu membran yüzeyinde elementel kükürt ve diğer inorganik maddeler gözlemlenmesine rağmen herhangi bir tıkanma problemi yaşanmamıştır.
Fenol içeren atıksuların elektrokimyasal metot ile arıtımı

Bu tez çalışmasında; fenol içeren atıksular elektrokimyasal metotla giderilmeye çalışılmış, ve % 99'a varan fenol giderim verimi elde edilmiştir. Çeşitli endüstriyel işletmelerden ve de petrokimyasal tesislerden bir çeşit atık olarak ortaya çıkan fenol bazı üretim proseslerinde ise istenmeyen yan ürün şeklinde de ortaya çıkabilmektedir. Doğada kendiliğinden parçalanması oldukça zor olan, suda çözünürlüğü sınırlı olan ve de zehirli madde sınıfına giren fenolün değişik pH'larda ve de değişik akım yoğunluklarında giderim verimleri incelenmiştir. Bununla beraber maliyet ? verim ilişkisi de incelenmiş ve de güncel fiyatlandırmalardan hesaplanmıştır. Aynı zamanda Al ve Fe elektrotlarla giderim verimleri araştırılmış ve ikisi de birbirleri ile kıyaslanmıştır.
Jet loop reaktörlerde fenol ve di kloro fenolün ozonlanarak giderilmesi

Jet loop ve kabarcıklı kolon reaktörlerde ozonlama ile fenol ve klorlanmış fenollerin uzaklaştırılması test edilmiştir. Kesikli ve sürekli beslemeli şekilde işletilen JLR ve KKR'lerde kesikli çalışmalarda; pH, sıcaklık, ozon gaz konsantrasyonu, gaz debisi, sirkülasyon hızı ve başlangıç fenol konsantrasyonları çalışılırken, sürekli beslemeli deneylerde besleme fenol konsantrasyonu, hidrolik kalış süresi ve ozon gazı konsantrasyonlarının fenolik madde giderim üzerine olan etkileri incelenmiştir. JLR ve KKR'lerde 100 mg/L başlangıç fenol konsantrasyonu için yapılan kesikli deneylerde her iki reaktörde de 0,5 saat içinde fenolü tamamen parçalanırken, 1000 mg/L fenol konsantrasyonu söz konusu olduğunda bu süre kabarcıklı kolon reaktörde 6,6 saat, jet loop reaktörde ise 4,5 saat olmaktadır. JLR'de fenollü bileşiklerin ve oluşan ara ürünlerin KKR'lere göre daha hızlı bir biçimde parçalandığı reaksiyon hız sabitleri ile ortaya konulmuştur. Artan ozon gaz konsantrasyonları ile reaksiyon hız sabitlerinin arttığı, artan fenol konsantrasyonları ile de azaldığı gösterilmiştir. 2 -klorofenolün fenole göre 1,7 kat daha hızlı parçalandığı belirlenmiştir. Sürekli beslemeli deneylerinde ise th =1 saat için 100 mg/L fenol içeren suların %100 oranında rahatlıkla arıtılabildiği görülmüştür. 500 mg/L gibi daha yüksek fenol besleme konsantrasyonlarında ise th=2, 4 ve 8 saatlik sonunda fenol için sırasıyla %80, 97 ve 100 arıtma verimleri elde edilmiştir. Aynı th artışı ile KOİ'de %36'dan %77'ye, TOK bakımından da %14'den %46'ya arıtma verimleri yükselmiş ve sonuç olarak JLR'lerin ozonlama proseslerinde KKR'lere göre daha etkin maliyetli bir reaktör olarak kullanılabileceği kanaatine varılmıştır.
Antep fıstığı işleme endüstrisinden kaynaklanan katı atıkların boyar madde adsorpsiyonunda kullanım potansiyelinin araştırılması

Bu çalışmada yaygın kullanılan tekstil boyalarından, Remazol Brillant Blue R, Reactive Red 45 (RR45), Acid Red 42 (AR42), Basic Red 18 (BR18)'in Antep fıstığı endütrisi katı atığı kullanılarak adsorpsiyon yöntemiyle giderimi araştırılmıştır. Adsorpsiyon işlemine, pH, başlangıç boyar madde konsantrasyonu, adsorban miktarı etkisi araştırılmıştır. Yapılan optimizasyon sonucunda, RBBR, RR45 ve AR42 boyar maddeleri için AFKA'nın adsorpsiyon kapasitesinin pH 2'de, BR18 için ise adsorpsiyon kapasitesinin pH 4'de en yüksek olduğu tespit edilmiş bununla birlikte adsorpsiyon çözeltisinin orijinal pH'ı 6'ya yakın olduğundan BR18 pH 6'da çalışılmıştır. Başlangıç boyar madde optimizasyonunda RBBR için 300 mg/L'den itibaren, RR45 700 mg/L'den, AR42 için 1300 mg/L'den, BR18 için 1700 mg/L'den itibaren sistemin dengeye ulaştığı tespit edilmiştir. RBBR için 2,5 g/L AFKA kullanıldığında %74,78, 7,5 g AFKA kullanıldığında giderim yüzdesinin %91, 075 ; RR45 için 2,5 g/L AFKA kullanıldığında %76,024, 6,5 g AFKA kullanıldığında giderim yüzdesinin %87,034; BR18 için 2,5 g/L AFKA kullanıldığında %93,964, 7,5 g AFKA kullanıldığında %88,192; AR42 için 3 ,75g kullanıldığında %90,234, 5g AFKA kullanıldığında %87, 444 olduğu belirlenmiştir. Kesikli deneylerden elde edilen sonuçlarla Langmuir ve Freundlich izoterm sabitleri için hesaplamalar yapılmıştır. RBBR, RR45, AR42 ve BR18 boyar maddelerinin AFKA üzerine adsorpsiyonunda adsorpsiyon kapasiteleri sırasıyla 16,739 mg/g, 35,336 mg/g, 85,641 mg/g ve -127, 764 mg/g olarak hesaplanmıştır. RBBR, RR45, AR42 ve BR18 boyar maddelerinin AFKA üzerine adsorpsiyonunun hızları yalancı ikinci dereceden hız denklemine uyduğu görülmüştür. AFKA'nın yüzey morfolojik özelliklerin tanımlanmasında taramalı elektron mikroskobu (SEM, FEIQuanta 450 FEG) ve organik bileşiklerin tanımlanmasında Fourier Dönüşüm Kızılötesi spektroskopisi kullanılmıştır. AFKA'nın sulu çözeltilerden boyar madde gideriminde etkili, kolay elde edilebilir, bir adsorban olduğu tespit edilmiştir. Aynı zamanda endüstriyel bir atık olan AFKA, reaktif, asidik, bazik boyar maddelerin gideriminde çevre dostu bir adsorban olarak kullanılabileceği bulunmuştur.
Ardışık kesikli reaktörlerde uygulanan faz sürelerinin evsel atıksularda biyolojik aşırı fosfor giderimine etkileri

İ f '' Bu tez çalışmasında, evsel nitelikli atıksuların, son yıllarda tüm dünyada daha sık olarak kullanım yeri bulan Ardışık Kesikli Reaktör sistemlerinde arıtılması sırasında proses fazlarının sürelerinde meydana gelen değişikliklerin bu tür atıksularda Biyolojik Aşırı Fosfor Giderimi verimi üzerine olan etkilerinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Çalışma beş ana bölümden meydana gelmiştir. İlk bölümde çalışmanın amaç ve kapsamı tanımlanmıştır. İkinci bölümde besi maddesi olarak fosforun kaynaklarına, fosfor gideriminin önemine ve besi maddesi giderme yöntemlerine değinilmiş ve Biyolojik Aşın Fosfor Giderme mekanizmasının detayları tanımlanmıştır. Ardışık Kesikli Reaktör sisteminin tanımı ve çalışma prensipleri üçüncü bölümde ele alınmış ve bu bölümü takip eden dördüncü bölümde çalışmanın uygulamalı kısmını oluşturan deneysel yaklaşımın tanımı verilmiş ve yapılan deney ve analiz sonuçlan da yine bu bölümde verilmiştir. Dördüncü bölümde elde edilen veriler ve literatür bilgileri ışığında varılan sonuçlar verilmiş ve biyolojik fosfor giderimi veriminin yükseltilmesine yönelik önerilerde bulunulmuştur. Çalışma sonunda, Ardışık Kesikli Reaktörler' de azot ve fosfor giderimi proseslerinin işletme koşullarından önemli ölçüde etkilendiği ve nitrifikasyon ve denitrifikasyonun da gerçekleştiği bu sistemlerde havalandırma süresinin optimize edilmesinin besi maddesi giderimi açısından şart olduğu sonucuna varılmıştır. Bunun yanında, bu çalışma ile reaktör doldurma süresinin de fosfor giderimi ve çamurun çökelme özelliği açısından öncelikli bir parametre olarak kontrol edilmesi gerektiği gösterilmiştir.