turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İlköğretim öğrencilerinin sürdürülebilir enerji farkındalıklarının belirlenmesi ve geliştirilmesi

Bu araştırmanın amacı ilköğretim öğrencilerinin çevre ve enerji eğitimleri ve sürdürülebilir enerji farkındalıklarının mevcut durumu belirlemek ve sürdürülebilir enerji farkındalıklarını artırıcı yeni bir öğretim metodu geliştirmektir. Çalışma başlangıcında öğretim programları ve ders kitapları incelenerek çevre ve enerji özellikle sürdürülebilir enerji içerikleri açısından değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular ışığında, eğitim programlarının amaçlarına ne kadar ulaşıldığını belirlemek amacıyla bir ön test hazırlanmıştır. Hazırlanan bu ön test İstanbul Pendik'te bulunan Atatürk İlköğretim Okulunun 7B ve 7E sınıfında Fen ve Teknoloji dersinde çevre ve enerji konuları işlendikten sonra öğrencilerin enerji kavramları ve çevre sorunlarıyla ilgili bilgilerini değerlendirmek için iki sınıfın öğrencilerine uygulanmıştır. Ön çalışma bulgularına göre öğrencilerin enerji ve cevre problemleri hakkındaki farkındalıkları yeterli değildir. Çevre ve enerji konularının öğretilmesinde kullanılan geleneksel öğretim yöntemleri, özellikle öğretmenlerin kullandıklarını belirttiği düz anlatım yöntemi bu problemin asıl sebebi olarak düşünülmektedir. Ön test sonucunda tespit edilen öğrenci eksiklikleri ve eğitim programı ve ders kitaplarının amaçları doğrultusunda öğrencilerin çevre ve enerji farkındalıkların artırılması amacıyla öğrencilerin konuya olan ilgisini artırıcı görsel ve işitsel materyaller içeren yeni bir öğretim yöntemi geliştirilmiştir. Daha sonra bu yöntemle ders aynı sınıflarda yeniden işlendi ve aynı test, son test olarak uygulandı. Her iki testin sonuçları karşılaştırıldığında, son testteki öğrenci başarısının, ön testteki başarıya göre oldukça yüksek olduğu açıkça görülmektedir. Bu sonuç bu çalışmada geliştirilen öğretim metodunun çevre ve enerji konularının öğretiminde geleneksel metotlardan daha verimli olduğunu göstermektedir. Bu nedenle sonuç olarak çevre ve enerji eğitiminde bu yeni öğretim yönteminin kullanılması önerilmiştir.
Fotokatalitik kaplama yapılan reaktör ile dielektrik bariyer deşarjı yapılarak sulardan diklofenak giderimi

Atık sularda sıklıkla tayin edilen diklofenak, en yaygın kullanılan non-steroit anti-flamatuar ilaçlardan bir tanesidir. Bu çalışmada, seçilen kirleticinin sulardan giderimi ve giderim veriminin artırılması için ileri oksidasyon tekniği uygulanarak uygun metotlar aranmıştır. Dielektrik Bariyer Deşarj reaktörünün içinde bulunan alüminyum elektrot TiO2 ile kaplanarak fotokatalitik etkinin giderim verimini artırması hedeflenmiştir. Yapılan çalışmalarda, laboratuvar ölçekli DBD reaktörü ile çalışmalar yapılmıştır ve sisteme 200 g/L ve 10 mg/L derişimlerinde diklofenak çözeltileri beslenmiştir. Arıtım süreci boyunca belirli aralıklarla alınan örneklerin konsantrasyonları HPLC cihazı ile 276 nm absorbans spektrumunda belirlenmiştir. Plazma gazı olarak 100 sccm oksijenin ve sentetik havanın kullanıldığı deneylerde, 1000 ml örnek hacmi ile 200 g/L derişimindeki çözelti 20 saniyeden kısa sürede ve 10 mg/L derişimindeki çözelti 2 dakikada %100 giderim verimi ile arıtılmıştır.
Baskı boyama atıksularının inert KOI bileşenlerine fenton prosesinin etkisi

Tekstil endüstrisi, yüksek kirlilik yükü ve atıksu miktarı, çözünmüş madde konsantrasyonu ve değişik yapıda boyar maddeler içeren çeşitli üretim proseslerine sahip sanayi dallarından biridir. Tekstil endüstrisinden kaynaklanan atıksuların büyük kısmı boyama ve son işlemler ünitelerinden gelmektedir. Tekstil endüstrisi atıksularında çoğunlukla yüksek konsantrasyonlarda organik ve inorganik kimyasallar barındırır ve bu atıksular yüksek konsantrasyonlarda KOI, TOK ve renk içerirler. Boyar madde içeren atıksuların konvansiyonel arıtımı; biyolojik arıtma, kimyasal koagülasyon ve adsorbsiyon sistemlerini içerir. Ancak boyalı atıksular aktif çamur prosesi gibi konvansiyonel biyolojik proseslerle kolayca ayrıştırılamamaktadır. Özellikle kuvvetli atıksularda giriş akımındaki çözünmüş Kimyasal Oksijen İhtiyacı bileşenleri sistemin arıtılabilirliğini ciddi olarak etkileyebilmekte veya farklı endüstri kategorileri için geliştirilmiş deşarj limitlerine ulaşılmasını engelleyebilmektedir. Tekstil atıksuyunun kuvvetli atıksu özelliğinde olması ve ayrışabilirliğinin düşük olması nedeniyle belirtilen deşarj standartlarını mevcut arıtma teknolojilerini kullanarak sağlaması mümkün değildir. Bu nedenle, KOI ve renk giderimi için Fenton oksidasyon prosesi gibi tekstil atıksuyunu arıtan bir yöntem gereklidir. Bu çalışmanın amacı baskı-boyama endüstrisi atıksularının arıtılabilirliğine ve inert KOI fraksiyonlarına biyolojik arıtma öncesi uygulanması düşünülen ileri oksidasyon proseslerinden biri olan Fenton prosesinin etkisini ve inert KOI fraksiyonlarını belirlemektir. Tekstil atıksuyunun Fenton oksidasyonu koşullarının en önemli bileşenlerinin (pH, FeSO4, H2O2 dozları ve yavaş karıştırma süresi) optimizasyonu da amaçlanmıştır. Atıksudaki inert KOI bileşenleri Orhon (1999) tarafından önerilen metoda göre belirlenmiştir. Bu metod, ikisi atıksu reaktörü ve üçüncüsü glikoz reaktörü olmak üzere üç tane aerobik kesikli reaktörün paralel olarak çalıştırılmasını içerir. Fenton deneyi için farklı proseslerden gelen atıksular 1⁄2 oranında karıştırılmıştır. Fenton prosesi uygulamasında, 2 dakika 200 rpm hızlı karıştıma, 20 dakika 30 rpm yavaş karıştırma ve yarım saat çökeltim uygulanmıştır. KOI ve renk ölçümleri için çıkış suları 0.45 m filtre kağıdından süzülmüştür. Fenton için optimum şartlar; pH 4, 750 mg/l FeSO4, 400 mg/l H2O2 ve 20 dakika yavaş karıştırma süresinde sağlanmıştır. Fenton prosesi uygulanan atıksudaki başlangıçtaki partiküler inert KOI ve çözünmüş inert KOI bileşenleri 10 mg/l ve 128 mg/l olarak belirlenmiştir.
Fındıkkabuğu ve aktif karbon kullanılarak sentetik atık sudan bitkisel yağ adsorpsiyon çalışmaları

Bu araştırmada fındık kabuğu ve aktif karbon kullanılarak, sentetik olarak hazırlanmış bitkisel yağlı sudan yağ giderimi araştırılmıştır. Bitkisel yağ gideriminde edebilmek için fındık kabuğu ve aktif karbon ayrı ayrı denenmiştir, Bitkisel yağın adsorplanması suretiyle atıksu ortamından giderimi amaçlanmıştır. Yapılan çalışmalarda yağ giderimi üzerinde etkili olması beklenen parametrelerden yağ konsantrasyonu, adsorbent miktarları, karıştırma hızı, karıştırma süreleri, pH, ve sıcaklık parametrelerinin yağ giderimi üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Adsorpsiyon izoterm çalışmaları sonucu fındık kabuğu ve aktif karbonun Langmuir izotermine uyduğu gözlenmiştir. 1 g/L fındık kabuğunun kullanımı sonucu 200 mg/L sentetik bitkisel yağlı atıksuyu 45 dak. sonunda %75,026, aynı şartlar altında aktif karbon %85, 679 yağ arıttığı gözlemlenmiştir. Optimum giderim koşulları olarak fındık kabuğu için 200 mg/L yağ konsantrasyonunda, 2 g/L fındık kabuğu miktarı, pH 3, 120 dak. ve 200 rpm de %91. 9 verim elde edilmiştir. Fındık kabuğu ve aktif karbonun adsorpsiyon kinetik çalışması
Büyükbaş hayvan atığından biyogaz üretimi ve Uşak ili için çevresel etkilerinin değerlendirilmesi

Büyükbaş hayvan atığından biyogaz üretimi, dünyada ve ülkemizde enerji temini yöntemlerinden biri olarak değerlendirilmektedir. Büyükbaş hayvan barınaklarında oluşan atıklar toplanarak biyogaz tesislerine taşınmakta ve buradaki sistemde hammadde olarak değerlendirilmektedir. Büyükbaş hayvan atığından üretilen biyogaz, enerji üretiminde kullanılmaktadır. Biyogaz sisteminde biyogazın haricinde diğer bir ürün de fermente gübredir. Fermente gübre tarımda %10- 30 oranında verim artışına sebep olabilmektedir. Bundan dolayı bölgesel ölçekte, büyükbaş hayvan atığından biyogaz üretimi hem enerji temininde, hem de tarımsal verimliliği artırmada önemli katkı sağlamaktadır. Bunun yanında fosil yakıt tüketiminin azaltılmasında da rol oynayarak, küresel ısınmaya sebep olan sera gazı salınışlarının düşmesine katkı sağlamaktadır. Bu katkıları sağlayabilmesi için, biyogaz sistemini kurmadan evvel çevresel etkilerinin araştırılması, muhtemel olumsuz etkiler öngörülerek gerekli düzenleme ve tedbirlerin alınması gerekmektedir. Bu çalışmada, Uşak ilindeki büyükbaş hayvan sayısı belirlenerek değerlendirilebilecek biyogaz potansiyeli ortaya konmuştur. Buna göre saptanan biyogaz potansiyelinin değerlendirilmesi durumunda sağlanacak çevresel etkilerin ortaya konulması amacıyla, hava, toprak ve su kirliliği ile gürültü, görüntü ve koku problemleri irdelenmiştir. Çalışma sonucunda, iyi projelendirilerek inşa edilecek büyükbaş hayvan atığından biyogaz üretimi sisteminin Uşak ili açısından hava, toprak ve su kalitesinin iyileştirilmesinde önemli katkılar sağlayacağı ve ciddi görüntü, gürültü ve koku problemlerinin ortaya çıkmayacağı ortaya çıkmıştır.
Modelling of membrane bioreactor systems

Giderek artan dünya nüfusunun bir sonucu olarak azalan temiz su kaynaklarının korunması, atıksuların daha etkin bir şekilde yönetilmesi ihtiyacını doğurmuştur. Buna bağlı olarak arıtılmış atıksuların yeniden kullanım ihtiyacı da artmıştır. Düşük alan gereksinimi ve nütrient giderimi avantajlarından ötürü de membran biyoreaktörlerin önemi ortaya çıkmıştır. Membran biyoreaktörlerin yaygınlaşması ile daha iyi kalitede çıkış suyu elde edilerek, atıksu geri kazanımı mümkün olabilmekte ve buna bağlı olarak temiz su kaynakları daha etkin bir şekilde korunabilmektedir. Böylelikle, membranların biyolojik arıtma prosesleri olarak kullanımı ile arıtma verimliliğinin artmasının yanı sıra su kaynaklarının korunmasına da önemli katkılar sağlayacağı açıktır. Membranlı biyolojik arıtma proseslerinin kullanılması ile, hedeflenen sonuca ulaşmak için sistem tasarımı ve optimum işletme parametrelerinin belirlenmesi de büyük bir önem taşımaktadır. Bu nedenle tez çalışmasında, membran biyoreaktör tasarımında dikkat edilmesi gereken hususlar araştırılmış olup, tasarım aşamaları anlatılmıştır. Sistem tasarımında kentsel nitelikli bir atıksu kaynağı seçilmiş olup, biyoreaktör tasarımı ATV-DVWK-A 131 E tasarım kriterine göre yapılmıştır. Gerekli biyoreaktör hacmi ve oksijen ihtiyacı, farklı MLSS, SRT ve geri devir oranlarına göre yapılarak sonuçlar birleşik ve ayrık MBR sistemleri için karşılaştırılmıştır. Böylelikle MBR sisteminin işletilmesinde bazı önemli parametrelerin etkileri incelenerek optimum tasarım parametreleri belirlenmeye çalışılmıştır.
Kimyasal yöntemle atıksudan fosfat giderimi

Jüri : Prof. Dr. Kemal GÜR Doç. Dr. Sait GEZGİN Yrd. Doç. Dr. Şükrü DURSUN Arıtma tesislerinde uygulanan klasik arıtım yöntemleri atıksudan fosfat gideriminde yeterince etkili olmamaktadır. Bu sebeple birçok fosfat giderim sistemleri geliştirilmiştir. Ancak atıksudan fosfat gideriminde her sistem aynı oranda verim vermemektedir. Bu çalışmada, atıksudan fosfat giderimi için kimyasal çöktürme yöntemi kullanılmıştır. Koagülant olarak kullanılan alüminyum sülfat, demir sülfat ve kireç Jar Testine tabi tutulmuştur. Her koagülant değişik dozlarda ve suyun değişik pH'lannda kullanılmıştır. Böylece, koagülantlann fosfat giderimindeki performansı karşılaştırılmıştır. Deneylerde Başarakavak Arıtma Tesisi giriş ve çıkış suyu kullanılmıştır. Deneyler yapıldığı sırada Başarakavak Arıtma Tesisinde fosfat arıtımı durdurulmuştur. Böylece, biyolojik arıtım ve kimyasal arıtım sonrası fosfat giderim oranlan karşılaştırılmıştır. 86.4 mg/L demir sülfat dozu ile pH 9'de ortofosfatta %76.32, toplam fosfatta %37. 71 oranında giderim verimi elde edilmiştir. 84.8 mg/L alüminyum sülfat dozu ile pH 8'de ortofosfatta %72.8, toplam fosfatta %30.8oranında giderim verimi elde edilmiştir.
Nilüfer çayı havzası su kalitesinin belirlenmesi ve bazı parametrelerin QUAL2E modeli ile incelenmesi

Sosyoekonomik gelişme süreci içerisinde, suyun kısıtlayıcı bir unsur haline gelmemesi için su kalitesi yönetimi kavramı ortaya çıkmıştır. Su kaynaklannm kalite yönetimi ile ilgili mevcut bilgilerin değerlendirilmesinde ve ileriye dönük kararların alınmasında matematik modeller önemli bir mühendislik aracı olarak kullamlmaktadır. Bu çalışmada, Nilüfer Çayına uygulanan QUAL2E modelinde, azot ve fosfor formları için kalibrasyon, doğruluk ve duyarlılık analizleri yapılmış ve modelin güvenilir bir şekilde kullanılabileceği görülmüştür. Model kullanımı için gerekli veriler, BUSKİ ile ortaklaşa yapılan su kalitesinin izlenmesi çalışmasından elde edilmiştir. Şubat 2002 -Ocak 2003 tarihleri arasında on beş ölçüm istasyonundan numuneler alınmıştır. Alınan anlık numunelerde pH, sıcaklık, iletkenlik, Ç. O, BOİ5, KOİ, AKM, Ag, Al, As, B, Cd, Top Cr, Cu, Hg, Top Fe, Mn, Ni, Pb, Sb, Sn, Zn parametrelerinin analizleri BUSKİ tarafından, NH4-N, NO3-N, TKN, Top N, PO4-P, Top P, Klorofü-a parametrelerinin analizleri U. Ü. Müh. Mim. Fak. Çevre Mühendisliği tarafından, Toplam koliform parametresi analizleri İl Hıfzısıhha Müdürlüğü tarafından yapılmıştır. Analiz sonuçlan, 04.09. 1988 tarihli Su Kirliliği ve Kontrolü Yönetmeliği'ne göre değerlendirildiğinde Gümüştepe ve Kaplıkaya Deresi ölçüm istasyonları hariç olmak üzere diğer tüm ölçüm istasyonlarının 4. ve 3. su kalitesinde olduğu belirlenmiştir. Su kalitesi yönetimi için havza bazında yönetimin gerekli olduğu düşünülmüştür. Gelecekte oluşturulabilecek havza bazında yönetime bir alt yapı çalışması olması ve şehrin en çok hangi bölgelerinin kirlilik yükü getirdiğini belirlemek amacıyla CBS yardımıyla Nilüfer Çayı Havzası dört alt havzaya ayrılmıştır. Havza arazi kullanım haritasına göre, her alt havza sınırlan içerisindeki kirlilik yükleri belirlenmiştir. Bu çalışma sonucunda, endüstrinin yoğun olduğu ve aynı zamanda Doğu ve Batı Atıksu Antma Tesislerinin bulunduğu 1. ve 3. alt havzalann en çok kirlilik yükünü getirdikleri belirlenmiştir.
Chemical flushing for nonaqueous phase liquid solubilization and recovery from porous media

Yeraltı sularının NAPL formundaki bileşenlerle kirlenmesi bu değerli kaynakları tehdit etmektedir. Bu çalışmada toluen ve 1 ,2-diklorobenzen model kirletici olarak kullanılmıştır. Bu iki bileşenin deneysel çalışmalarla toksisiteleri kanıtlanmıştır ve endüstriyel çalışmalarda sıklıkla kullanlmaktadırlar. Çalışmada kirlilik gideriminde etkili olduğu bilinmekte olan kimyasalların varlığında karşılaşılabilecek faz komposizyonlarındaki değişimlerin belirlenmesi için küçük ölçekte bir titrasyon metodu kullanılmıştır. Çalışmanın ikinci kısmında simulasyon yöntemiyle su-NAPL-çözücü içeren üçlü faz diyagramlarının oluşturulmasına yönelik bir bilgisayar programı hazırlanmıştır. Program çok fazlı denge içeren nonlinear cebirsel denklemler sisteminin çözümünü sağlamaktadır. Çalışmanın son aşamasında toprak doldurulmuş cam kolonlarda sürükleme deneyleri gerçekleştirilmiştir. Bu deneylerde kullanılan model kirletici toluen iken çözücü olarak etanol kullanılmıştır. Toprak kolondan toluene giderimi sürükleme çözeltisinin içeriği akış hızı değiştirilerek incelenmiştir. Sürükleme deneyleri ayrıca farklı sıcaklıklarda tekrarlanmış ve çözücü ile sürükleme işlemlerinde ısıl iyileştirmelerin sistem verimi üzerine etkisi tartışılmıştır.
Erzurum et kombinası atıksularının arıtılmasında model sistem geliştirilmesi

Araştırmamıza konu olan Erzurum et kombinası henüz kendi arıtma tesislerini kurmuş değildir. Özellikle mezbahalarda kesimhane ve et işleme prosesleri sırasında oluşan atıksular genellikle yüksek KOİ, BOİ, TAM, yağ ve gres ve yüzer madde içermektedir. Bu haliyle mezbaha atıksuları yöremizde bir takım çevresel sorunlar oluşturmaktadır. Et kombinasından çıkan arıtılmamış atıksuların çevreye zararlı etki yapmayacak şekilde arıtılması amacıyla laboratuvarda arıtma için model çalışmaları yapılmıştır. Model çalışmalarına başlamadan önce Erzurum et kombinası atıksularından kaynaklanan kirletici karakterler ortaya koyularak atıksu profili belirlenmiş ve amaca yönelik olarak araştırma sahasında 8 ayrı noktadan örnekler alınmış ve bu örnekler laboratuvarda anında analiz edilerek atıksularda debi, pH, sıcaklık, çözünmüş oksijen, BOİ5, KOİ, toplam fosfor, toplam kjeldahl azot, TAM, AKM, TUM, yağ ve gres, klorür ve koliform gibi parametreler için ölçümler yapılmıştır. Yapılan incelemeler sonucu kirliliğin et kombinasından kaynaklandığı saptandığından, çalışmalarımız et kombinası atıksularının antılabilirliği üzerine yoğunlaşmıştır. Bu amaçla, Erzurum et kombinası atıksularının laboratuvar koşullarında fiziksel, biyolojik ve fiziko-kimyasal antılabillrliği araştırılmıştır. Biyolojik arıtma olarak laboratuvar koşullarında anaerobik-aerobik arıtım, sera ve laboratuvar koşullarında ise fakültatif antılabilirlik çalışmaları yapılmıştır. Biyolojik arıtmadan önce fiziko-kimyasal tasfiyede %39 verim elde edilmiştir. Yönetmelikte belirtilen deşarj standartları ile karşılaştırıldığında fiziko-kimyasal tasfiyenin tek başına yeterli olmadığı görülmüştür. Biyolojik arıtmadan sonra fiziko-kimyasal tasfiyede %55 verim elde edilmiştir. Söz konusu et kombinası için bu arıtmanın, su ürünleri standartlarına uygun olduğu görülmüştür. Fakat kullanılan kimyasal maddenin ekonomik yönden karşılaştırılması yapıldığında, pahalı olduğu sonucuna varılmıştır. Laboratuvarda fakültatif antılabilirlik çalışmalarında 21 günlük bir bekleme süresi için %84, 5 KOİ giderme verimi elde edilmiştir. ii Elde edilen bulgular sonucu, sera ve laboratuvar koşullarında yapılan fakültatlf antılabilirlik çalışmaları arasında fark olmadığı görülmüştür. Anaerob arıtımda 21 günlük bekleme süresi sonunda %67'lik verim elde edilmiştir. Anaerob-aerob arıtımda 9 günlük bekleme süresi sonunda %88 verim elde edilmiştir. Aerob arıtımda ise 1,5 günlük bekleme süresi sonunda %92'lik verim elde edilmiştir. Yapılan bu çalışmada yüksek KOİ'li et kombinası tesisinden kaynaklanan endüstriyel atıksuyun arıtımı için tasarım ve kesin projelendirme aşamasına geçmeden önce yapılmış olan bazı fiziksel modellerin tanıtımı, modelin işletilmesi ve ilgili sonuçlar ortaya koyulmuştur. Elde edilen veriler ışığı altında uygulanabilir modelin tasarımı yapılmıştır.
Maden atıkları depolama tesislerinin incelenmesi, Gümüşhane Koza Mastra Altın İşletmesi örneği

Bu çalışmada altın madenciliği faaliyetleri sonucunda ortaya çıkan proses atıklarının depolandığı atık depolama tesislerinin yapımı örneği olarak Gümüşhane Koza Mastra Altın işletmesinin atık depolama tesisi incelenmiştir. Atık depolama tesislerinin projelendirilmesi, yapımı ve denetlenmesi yasal mevzuatlara göre inşa edilmektedir. Mastra 3. ADT inşaatı kapsamında şev ve palye kazıları, dolguları, şev yüzeyi hazırlama, drenaj sistemleri, taban kil dolgusu, kaplama sistemlerinin serimi, gözlem kuyuları, kuşaklama kanalı kazıları ve dolgu işlemleri yapılmıştır. Bu çalışmaların tamamlanmasından sonra atık depolama sahaları doğaya yeniden kazandırılacaktır. Çalışmada atık depolama tesisleri yapım aşamaları yönetmelik ve standartlara uygun olarak yapılmış, kontrol ve ölçüm sonuçları çevresel açıdan değerlendirilmiştir.
İncesu ile Kayseri arası bölge topraklarındaki ağır metallerin kökeninin ve alansal dağılımının belirlenmesi

Bu çalışmada, İncesu ile Kayseri arasındaki bölge topraklarındaki ağır metal kirliliğinin araştırılması, alansal dağılımlarının belirlenmesi ve kirlilik kaynağının Coğrafi Bilgi Sistemleri yardımıyla ortaya konulması amaçlanmıştır. Çalışma alanından alınan toprak örnekleri, sıcak plaka toplam çözündürme yöntemiyle çözeltiye alındıktan sonra ağır metal konsantrasyonları ICP-MS yöntemiyle belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlar CBS veri tabanına aktırılarak ağır metallerin alansal dağılımlarını gösteren tematik haritalar oluşturulmuştur. Çalışma alanının bazı kesimlerinde, toprak örneklerindeki Cd, Pb, Zn, As ve Sb konsantrasyonları, 'Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmelik'te' belirtilen jenerik kirletici sınır değerlerinden oldukça yüksektir. Cd, Pb ve Zn elementlerinin bölge topraklarında benzer davranış gösterdikleri ve özellikle çalışma alanının yakınında bulunan çinko üretim tesisi etrafındaki topraklarda oldukça yüksek değerler sergiledikleri belirlenmiştir. Buna karşın, As elementi, çalışma alanın orta bölümünde bulunan mera ve sulak alanlarda oldukça yüksek değerlerde bulunmaktadır. Sonuç olarak; İncesu ile Kayseri arasındaki bölgedeki topraklarda görülen Cd, Pb ve Zn kirliliğinin antropojenik kaynaklı bir kirlilik olduğu, buna karşın bölgedeki As kirliliğinin ise jeojenik ve antropojenik kaynaklara bağlı olduğu sonucuna varılmıştır.
Yüksek organik madde içeren atık suların havasız çamur yataklı reaktörlerde arıtılması

Havasız çamur yataklı reaktörler, gıda/meşrubat, içki ve ziraat gibi çeşitli endüstrilerden gelen yüksek güçteki atıksuların arıtımı için giderek artan şekilde uygulanmaktadır. Havasız çamur yataklı reaktörler, mekanik bir karıştırma ve reaktör dışında bir çökeltme birimine ihtiyaç göstermeyen, ilk yatırım maliyeti nispeten düşük ve yapısı oldukça basit bir havasız arıtma prosesidir. Verimliliği, yatırım ve işletme maliyetlerinin düşük ve işletilmesinin kolay olması gibi sebeplerle, özellikle gelişmekte olan ülkeler için uygun bir atıksu arıtma alternatifi olarak görünmektedir. Bu çalışmada aynı cins ve çapta iki reaktör kullanılmıştır. Alıştırma devresi boyunca sentetik atıksu geri devrettirilmiştir. Reaktörlerin giriş ve çıkışından alınan numunelerde pH, KOİ, TKN, TP, TKM, AKM, UKM ve alkalinite analizleri, numune alma musluklarından alman numunelerde ise T AKM ve UAKM analizleri yapılmıştır. Çeşitli organik yük, hidrolik yük ve hidrolik bekleme zamanlarında elde edilen arıtma verimi ve oluşan metan gazı miktarı incelenmiştir. Aynı zamanda bu parametrelerin gaz-katı-sıvı ayırımına olan etkisi incelenerek, en iyi ayırımın gerçekleşmesi için gerekli olan optimum şartlar araştırılmıştır.
Nanofiltrasyon ve granül aktif karbon ileri su arıtma yöntemlerinin karşılaştırmalı maliyet analizi

Yüzeysel su kaynaklarının arıtılarak içilebilir kalitede insanların kullanımına sunulması su idareleri için hedeflerin başında yer almaktadır. Ülkemiz denizlerle çevrili olmasına rağmen tatlı su kaynakları konusunda zengin değildir. Özellikle iç bölgelerde yaşayan vatandaşlara temiz ve güvenilir içme suyu temini hususunda ciddi sıkıntılarla karşılaşılmaktadır. Mevcut su kaynaklarının etkili olarak kullanılması ve modern yöntemlerle arıtılması için her geçen gün yeni çalışmalar yapılmaktadır. İstanbul'un su ihtiyacı İSKİ'nin arıtma tesislerinde içilebilir kalitede kesintisiz olarak sağlanmaktadır. Arıtılan suyun kalitesinin arttırılarak tüketiciler tarafından içilmesini sağlayacak bir lezzette sunmak için araştırmalar ve yatırımlar yapılmaktadır. İleri su arıtma yöntemleri, konvansiyonel metodlarla istenilen miktarda giderilemeyen toplam organik karbon, pestisitler, dezenfeksiyon yan ürünleri, tat ve koku gibi bazı parametrelerin etkili olarak arıtılmasını sağlamaktadır. Bu kapsamda İSKİ Elmalı İçme suyu Arıtma Tesisi için ileri arıtma yöntemlerinden olan granül aktif karbon filtre ve nanofiltrasyon membran prosesleri bu çalışma kapsamında detaylı olarak ele alınmıştır. Yapılan tasarımlarda 23.000 m3/gün işletme kapasitesi için nanofiltrasyon prosesi ve granül aktif karbon filtre prosesi tasarlanmıştır. Proseslerin tasarımında Dünya'da daha önce yapılan ve işletilen ileri arıtma yöntemlerine sahip tesisler incelenmiş ve bu tesislerin tasarımlarından faydalanılmıştır. Nanofiltrasyon prosesi 15.000 m3/gün süzüntü suyu debisine göre tasarlanmış olup, 23.000 m3/gün debi ihtiyacı için suyun şebekeye verilirken %65 oranında paçallanması düşünülmüştür. granül aktif karbon filtre prosesi işletme kapasitesine göre dizayn edilmiş ve ozonla birlikte biyolojik aktif karbon filtresi olarak çalıştırılması planlanmıştır. Bu prosesler detaylı olarak incelenerek Elmalı İçme suyu Arıtma Tesisine entegre edilmesi halinde karşılaşılacak olan maliyetlerin analizleri ayrıca yapılmıştır. Proseslerin kurulum aşamasında karşılaşılacak ilk yatırım maliyetleri alt başlıklara ayrılarak incelenmiş ve piyasadaki güncel fiyatları toplanmıştır. Bu çalışmada kurulması planlanan nanofiltrasyon veya granül aktif karbon filtre proseslerinin beş yıl süreyle işletilmesi halinde karşılaşılacak olan işletme maliyetleri hesaplanmıştır. Elde edilen maliyetler ile arıtılacak su miktarı oranlandığında birim üretim başına toplam maliyetler elde edilmiştir. Bu maliyetler kıyaslanarak iki farklı ileri arıtma yöntemi hakkında ekonomik açıdan bir sonuç ortaya koyulmuştur.