turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The role of the turkish women's ngos on decision making:The case of amending the Civil (2002) and Penal (2004) Codes

Bu çalışmada Türkiye'deki kadın STK'ların 2001- 2004 yılları arası çıkan yasalara katkısı, Medeni Kanun ve Ceza Kanunu'ndaki değişiklikler üzerinden incelenmiştir. Bu çalışmada demokratikleşme, STK'lar ve onların talepleri bağlamında ampirik ve sözlü tarih bakış açılarından incelenmektedir. Bu araştırma, Türkiye'deki kadın sivil toplum kuruluşlarının siyasal, ekonomik, sosyal ve kültürel taleplerinin, yasayı yapanlar tarafından ne derecede ciddiye alındığını ve hayata geçirilip geçirilmediğini tartışmaktadır. Kadın haklarını sağlamak ancak kamu politikalarını etkileyerek yapılır. Özellikle altı kadın STK; Mor Çatı, Ka-Der, TÜKD, Uçan Süpürge, KİHYÇ ve İKKB bu süreçte kilit roller oynamıştır. Bu dönemde, demokrasinin gereği olan STK'ların varlığı ve onların çabalarının yansımaları mecliste yer bulmuştur. Türkiye'de yasaları değiştirirken, kadınların tecrübelerini ve haklarıyla ilgili görüşlerini aktarmaları çok önemlidir. Kadın haklarının sağlanmasında, savunuculuk ve lobi yapan Kadın STK'lar kamu politikalarını etkilemiştir. Bu bağlamda, kadın STK'lar vatandaş bilincini büyük ölçüde arttırmış, kamuoyu oluşturmuş ve demokratik katılım açısından önemli bir rol oynamıştır. Türkiye'nin imzaladığı uluslararası sözleşmeler ve AB üyelik süreci de kadın hareketine olumlu yönde etki etmişlerdir. Ancak, Avrupa Birliği üyelik şartlarının hükümet tarafından yerine getirilme isteği yasaların çıkmasını sağlamıştır iddialarının aksine, Türkiye'nin AB üyeliği gereklilikleri ancak bir araç olabilir. Aynı zamanda sürece hızlandırıcı, itici bir faktör olarak katılmıştır. Bulgularıma dayanarak, kadın sivil toplum kuruluşlarının bu değişikliklere yadsınamaz bir katkı yaptıkları sonucuna vardım. Kadın STK'ların çalışmaları, karar verme mercinde olan, yasayı çıkaran parlamenterleri etkilemiş, yasa olumlu yönde değişmiştir. Bu bağlamda kadın STK'lar halkı da büyük ölçüde ayağa kaldırmış, bir kamuoyu yaratmış, demokrasinin işlerliği adına dikkate değer bir rol üstlenmiştir. Sonuç olarak yasalar kadın hakları lehine değişmiştir.
Düşük yapan kadınlarda ve konjenital anomalili doğan çocuklarda sifiliz antikorlarının araştırılması

Bu çalışmada; Ocak. 1990 ile ocak. 1991 tarihleri arasında F. Ü. Araştırma ve Uygulama Hastanesi, Elazığ Devlet Hastanesi, Elazığ Sosyal Sigortalar Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniklerinde düşük yapan 512 kadın ve anomalili doğan 12 çocuğun kan örneği incelendi. 512 kadın olgudan 9 (11.76) unda RPR flokülasyon testi ve 4 (S0.78)'ünde TPHA mikrohemaglütinasyon testi 1 /20, 1/80 litrelerde olumlu bulundu. Anomalili doğan 12 çocuğun RPR ve TPHA testi olumsuzdu. Sifilız olumlu bulunan olguların eşlerinde de aynı yöntemlerle anti-Treponema antikorlar arandı. Bunların ikisinin eşlerinde RPR ile TPHA testi (1/80 ile 1/160 tıtrelerde) olumlu bulundu. Bununla beraber çalışmada düşük etkeninin gerçekten Si filiz olup olmadığım göstermek için RPR testleri olumlu bulunan olgularda Toxo plasma, Brucella ve Listeria Tip I ve Tip IV'e karşı antikorlar araştırıldı. Bulgular çok yönlü değerlendirilerek kendilerinde ve eşlerinde RPR, TPHA testleri olumlu olan 2 (10.39) kadın olgunun gerçek sifilız hastası olduğu görüldü..50-
Türk toplumunda 'kadın' algısı ve kadın haklarının tarihsel gelişimi

'Türk Toplumunda Kadın Algısı Ve Kadın Haklarının Tarihsel Gelişimi' konusunda hazırlanan bu tez, giriş kısmının dışında 'Türk Toplumunda Kadın Algısı' ve 'Kadın Haklarının Tarihsel Gelişimi' olmak üzere iki başlık altında ele alınmış olup, tarihsel süreç içerisinde incelenmiştir. Kadının geçmişşten günümüze toplum içerisindeki konumu sürekli değişime uğramıştır ve kadın hakkında birçok araştırma yapılmıştır. Biz de kadın olgusunu din, sanat, siyaset, ahlak kurumları bağlamında değerlendirmeye ve günümüzde bir hayli güncel olan kadın sorunlarına değinmeye çalıştık
Kilis Devlet Hastanesi'ne başvuran 18 yaş ve üzeri kadın sığınmacıların ruh sağlığı algıları ve öz değerlendirmelerinin saptanması

Araştırmada savaş sonrası zorunlu göçe tabi olan Suriyeli kadın sığınmacılarda depresyon ve anksiyete skorlarının ölçülerek ruh sağlığı algılarının, öz değerlendirilmelerinin ve ruh sağlığı profillerinin saptanması amaçlanmıştır. Çalışmamız analitik tipte kesitsel bir araştırmadır. Araştırma Kilis Devlet Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Polikliniklerine başvuran 279 Suriyeli 18 yaş ve üzerindeki kadın göçmen hasta ile yürütülmüştür. İstatistiksel analiz olarak tanımlayıcı bulgular kısmında kategorik değişkenler sayı, yüzde ve sürekli değişkenler ise ortalama standart sapma ve ortanca ile sunulmuştur. Tüm analizlerde istatistiksel olarak anlamlılık düzeyi p<0, 05 olarak alınmıştır. Araştırmaya katılan Suriyeli kadınların yaş ortalaması 30,99 9,61 olup, %47'si 18 -29, %35'i 30-39 yaş arasında, %68,1'i evli, %26,9'u ilkokul düzeyinin altında, %38,0'ı 2 yıldan fazla bir süredir Türkiye'de ve %45.1'i sığınmacı kampında yaşamaktadır. Göçmen kadınların %43,4'ünde depresyon, %33,9'unda anksiyete bozukluğu saptanmıştır. Göçmen kadınlarda kronik hastalığın olması, gelir getiren bir işte çalışması, yaşam boyu şiddete maruz kalmış olması ve anksiyete bozukluğunun varlığı depresyon bozukluğu olması üzerinde etkili prediktörler olarak bulunmuştur. Üç veya daha çok sayıda çocuğa sahip olmak, kendi evinde ikamet etmemek, tekrarlayıcı fiziksel şikayetlerin varlığı ve savaşta herhangi bir yakını kaybetmiş olmak anksiyete bozukluğu olması üzerine etkili prediktörler olarak, hane alanının yeterli olması, temizlik malzemesine yeterli erişim ve gelir getiren bir işte çalışmak ise anksiyete bozukluğundan koruyucu prediktörler olarak tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda savaşta yakını kaybedenlerin ve yaşam boyu şiddete maruz kalanların ruh sağlığı bozukluklarını daha sık yaşadıkları görülmüştür. Özel bir risk grubu olan göçmen kadınlara yönelik koruyucu ruh sağlığı hizmetlerinin üzerinde dikkatle durulması önerilmektedir. Gelir getiren bir işte çalışmak anksiyete bozukluğundan koruyucu, depresyon bozukluğunda ise etkili bir prediktör olarak görülmüştür. Göçmen kadınların gelir getirici işlerde çalışma sıklığını artıran politikalar belirlenirken, çalışma koşullarını ve ücretlerini düzelten tedbirlerin alınması önerilmektedir.
İkinci Dünya Savaşı Türkiye'sinde kamu hizmeti gören kuruluşlara bir örnek olarak yardım sevenler derneği ve faaliyetleri (1939-1945)

Bu çalışmada, İkinci Dünya Savaşı yıllarında kamu yararına hizmet eden Yardım Sevenler Derneğinin savaşın toplumsal ve ekonomik etkilerine karşı, kadınların ve çocukların korunması için yapmış olduğu yardım çalışmaları incelenmiştir. Yardım Sevenler Derneği kadınlara ve çocuklara yardım etmek amacıyla kurulmuş olmasına rağmen savaş yıllarında toplumun tüm kesimine yardım etmiştir. Yardım Sevenler Derneği savaş yıllarında yardım faaliyetlerini gerçekleştirmek için ihtiyaç duyduğu geliri, açmış olduğu dikiş atölyelerinde gönüllü ve ücret karşılığında kadınların dikmiş olduğu ürünlerin satışından, yapılan bağışlar ve düzenlemiş olduğu eğlence amaçlı etkinliklerden elde etmiştir. Yardım Sevenler Derneğinin savaş yıllarında topluma yapmış olduğu yardımlar maddi ve manevi olmak üzere iki kısımda incelenmiştir. Dernek düzenlemiş olduğu çay, yemek balo, gardenparti, kukla gösterisi, konser, piyes gibi eğlence amaçlı etkinlikler ile hem katılımcıların keyifli vakit geçirmesini sağlamış hem de dernek yararına gelir elde edilmesini sağlamıştır. Elde edilen gelirler yoksullara gıda, giyim, ilaç, öğrencilere kırtasiye malzemeleri ve para olarak dağıtılmıştır. Dernek açmış olduğu kurslarla toplumun özellikle de kadınların bilinçlenmesini ve gelir elde etmesini sağlamıştır. Bu kurlar gönüllü hastabakıcılık, dikiş, postacılık ve yabancı dil kurslarıdır. Bu kurslarda eğitim alan kadınlar çalışma hayatında yer alma fırsatı elde etmişlerdir. Dernek savaş yıllarında ordunun da yanında yer alarak kendi dikim atölyesinde ordunun ihtiyacı olan kıyafet ve çarşafların dikilmesini sağladığı gibi düzenlemiş olduğu yardım kampanyaları ile de askere kışlık hediye toplamıştır.
Stres inkontinansta ped testin önemi ve bu sorunun yaşam kalitesi üzerine etkisi

tarihleri arasında hem betimi eyici hem de uygulamalı amaca yönelik planlanmış, tanımlayıcı nitelikte olan araştırmanın örneklemini, İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı Ürojinekoloji Birimine başvuran ve stres inkontinans tanısı konmuş tüm hastalardan, olasılıksız örneklem yöntemiyle seçilen 50 kadın oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında, kadınların tüm tanıtıcı özelliklerini içeren araştırmacı tarafından geliştirilen çok sorulu anket formu; üriner günlük formları; Şikayet Şiddet İndeks, Semptom Etki İndeks (Black ve diğ. 1996) geçerlilik ve güvenirlik çalışması yapıldıktan sonra uygulanmıştır. İnkontinansın şiddetini belirlemek amacıyla da ped test ( Sutherst ve diğ. 1986) uygulanmıştır. Araştırmacı tarafından kadınlara üriner günlüğü nasıl dolduracakları anlatılmış ve 5 gün süreyle uygulatılmıştır. Yaş ortalaması 47 .16 10.35 olan kadınların ped test sonuçlarına göre %28'inde hafif / orta, %38'inde ağır ve çok ağır derecede inkontinans olduğu saptanmıştır. Şikayet Şiddet İndeks puanı 1 1.48 4.86 olarak yüksek bulunmuş ve ped test sonuçlan ile ilişkisi anlamlı bulunmuştur (p< 0 .01). Semptom Etki İndeks puanı 4.34 3.97 olarak belirlenmiş ve ped test sonuçlan ile ilişkisi incelendiğinde sonuç, anlamlı bulunmamıştır (p>0.05). Kadınlann büyük çoğunluğunda, pelvik relaksasyon olduğu belirlenmiş ve ped test sonuçlanyla ilişkisi anlamlı bulunmamıştır (p>0.05). 1062. ve 3. Derece şişman (Vücut Kütle İndeksi ortalaması 46.92 7 .25) grubunda olan kadınların ped test sonuçlarıyla Vücut Kütle İndeksi bulguları arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır (p>0.05). Şikayet Şiddet İndeks ve Semptom Etki İndeks puanlarının yaş arttıkça artış gösterdiği belirlenmiştir (p< 0.05 ; p < 0 .05). V, Kadınların Ped Test sonuçlan ile Yaş, Vajinal Doğum ve Menopoz Yılı arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır (p > 0 .05). 107
Kadınların jinekolojik kanserlere yönelik farkındalıkları ve erken tanı yöntemlerine yönelik davranışlarının değerlendirilmesi

Amaç: Bu araştırma, kadınların jinekolojik kanserlere yönelik farkındalıkları ve erken tanı yöntemlerine yönelik davranışlarının değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Materyal ve Metot: Tanımlayıcı olarak yapılan araştırma, Ocak 2019- Aralık 2019 tarihlerinde, Erzurum merkeze bağlı üç ilçedeki tüm Aile Sağlığı Merkez'lerinde kayıtlı olan 20-65 yaş aralığındaki 432 kadın ile gerçekleştirilmiştir. Verilerin toplanmasında araştırmacı tarafından hazırlanan Kadın Bilgi Formu ve Jinekolojik Kanserlere Yönelik Farkındalık Ölçeği kullanılmıştır. Veriler bilgisayar ortamında SPSS 22.00 paket programı ile analiz edilmiştir. Araştırma etik ilkeler doğrultusunda tamamlanmıştır. Bulgular: Yapılan değerlendirmeler incelendiğinde; %40.5'inin 38 yaş ve üstünde olduğu, %23.8'inin ortaokul mezunu, %30.3'ünün 4 ve üzerinde çocuk sahibi olduğu görülmüştür. Jinekolojik Kanserler Farkındalık Ölçeğinde kadınların ölçekten aldığı ortalama toplam puan ortalaması 149.26 14. 69 olarak bulunmuştur. Ayrıca Jinekolojik Kanserlerde Rutin Kontrol ve Ciddi Hastalık Algısı Farkındalığı alt boyutundan 84 .29 9.49, Jinekolojik Kanser Riskleri Farkındalığı alt boyutundan 30 .02 4.99, Jinekolojik Kanserlerden Korunma Farkındalığı alt boyutundan 18 .68 3.14, Jinekolojik Kanserlerde Erken Tanı ve Bilgi Farkındalığı alt boyutundan 16.26 2. 59 puanı almışlardır. Kadınların menapoza girme yaşı, pap smear yaptırma durumu, ailesinde ve çevresinde jinekolojik kanser bulunma durumuna göre jinekolojik kanser farkındalığı ölçeğinin tüm alt boyutları ve toplam puanı açısından gruplar arasındaki farkın istatistiksel olarak anlamsız olduğu saptanmıştır. Sonuç: Kadınlara erken tanı yöntemlerine yönelik eğitim verilmesi ve bilinçlendirilmesi, jinekolojik kanserlere yönelik farkındalık düzeyinin olumlu yönde etkilenmekte olduğu görülmüştür. Bu sonuç doğrultusunda, kadınlara jinekolojik kanserlere yönelik verilen eğitimlerin arttırılması ve erken tanı yöntemlerine yönelik farkındalık bilinci oluşturulması önerilmektedir.
Manyoshuda kadın şairler, şiirleri -bilişsel poetika açısından okuyucu-dinleyici sorumluluğu

Bu çalışmada, Manyoshudaki kadın şairlerden, sözlü geleneğin temsilcisi ve sonraki dönemlerdeki Japon kadın şiirinin içerik-ifade açısından öncülü olduğu kabul edilen ukaremelerin şiirleri, bilişsel poetikanın kavramları ve okuyucu-dinleyici sorumluluğuyla ele alınarak, okuyucu-dinleyici sorumluluğunun Japoncadaki art zamanlı yapısının tespit edilmesi hedeflenmiştir. 11 ukaremenin 17 şiiri çözümlenmiş, hepsinde 'okuyucu-dinleyici sorumluluğu tespit edilmekle birlikte, ana kıtadan uzak yerlerde daha yoğun, ana kıtaya yaklaştıkça az yoğun olduğu görülmüş ancak ana kıtaya giden denizyolu üzerindeki bir adada söylenen 3704- 3705 numaralı şiirlerde yoğun olması nedeniyle bu sonuç genelleştirilememiştir. Sonuç olarak 'okuyucu-dinleyici sorumluluğunun Japoncada art zamanlı olduğu ortaya konmuştur. Ayrıca Japon kadın edebiyatının kökenlerine dair verilere ulaşılmış, 'okuyucu-dinleyici sorumluluğunun işleyişi, tespiti ile ilgili sonuçlar elde edilmiş; kendi içinde kuralları, sistematik yapısı olduğu ortaya konmuştur.
Negotiating style: Headscarf and cultural visibility in urban Turkey

Müslüman kadınlar başörtüleriyle kent hayatında görünür olmaya başladığından beri çeşitli tartışmaların merkezinde yer almışlardır. Genellikle bu tartışmalarda başörtüsü kullanmanın sebep ve motivasyonları din, kentleşme, modernleşme, göç, muhafazakarlık gibi konular ile birlikte ele alınmıştır. Bugün ise genel tartışma konusu görünürlük ve giyim tercihleri üzerinedir. Başörtülü kadınlar üzerine muhtelif yorumlar vardır ve farklılıklar var olduğu sürece bu tartışmalar sona ermeyecektir. Fakat başörtülü kadınların farklı hikayeleri vardır ve her bir tartışma yeni ve dönüşmüş seslerin ortaya çıkmasına sebep olmaktadır. Bu çalışmanın amacı, kentsel Türkiye'deki başörtülü kadınların anlatıları aracılığıyla farklılıkları göstermek ve onları olabildiğince 'içeriden' bir bakışla anlamaya çalışmaktır. Bu çalışma nitel araştırma yöntemine göre hazırlanmış ve etnografik gündemi elde etmek amacıyla on iki yarı yapılandırılmış mülakat yapılmıştır. Mülakatların incelenmesinin ardından ayrı, ama birbirleriyle ilişkili üç anlatı ortaya çıkmıştır. 'Görünüm ve moda', 'temsil ve değişim', 'eleştiri' ve 'ben ve öteki' temalarıyla üç anlatı birbirinden ayrıştırılmıştır. Bu çalışmada analiz edilen temalar başörtülü kadın tartışmasının karmaşıklığına dikkat çekmektedir. Başörtülü kadınlar hakkındaki analizlerin çoğu o durumu sanki zaman içerisinde sabitmiş gibi ve başörtüsünün kamusal alanda artan görünürlüğünü tek ya da farklı yönde siyasi gündemin bir parçasıymış gibi ele almaktadır. Halbuki ben bu çalışmada değişim etkenine odaklanarak meselenin karmaşıklığını yansıtmak ve analiz etmek için bireysel deneyim ve hikayelerle hareket etmenin gerekliliğine vurgu yapıyorum. Böylelikle, başörtülü kadınların kent hayatında değişmekte olan birbirinden farklı bireyler olduklarını savunuyorum. Bu bağlamda amacım, akışkan deneyimlerdeki çeşitliliği kimlik kesitleri ile göstermektir.
Sedanter kadınlarda 12 haftalık mat pilates egzersizlerinin bazı antropometrik özellikler ve beden algısı üzerine etkisi

Bu araştırma da 12 haftalık mat pilates egzersiz programının beden algısı ve vücut kompozisyonu üzerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya en az 1 yıl boyunca herhangi bir fiziksel aktiviteye katılmamış yaş ortalaması (32,14 6,01), boy uzunluğu ortalaması (161,28 1,02) olan 29 gönüllü sedanter kadın dahil edilmiştir. Çalışma programında deney grubuna uygun olarak tasarlanan 12 hafta boyunca; haftada 3 gün, 60 dk mat pilates egzersizleri uygulanmıştır. Egzersizlere başlamadan önce ve 12 hafta sonra olmak üzere deneklerin vücut ağırlıkları, Vücut yağ oranları, BKI, vücut çevre ölçümleri ve katılımcıların bedenlerini algılama düzeylerini belirlemek için Hovardaoğlu tarafından Türkçeye uyarlanan Beden Özelliklerinden Memnuniyet ölçeği kullanılarak veriler toplanmıştır. Elde edilen verilerin analizleri için SPSS 21.0 paket programı kullanılmış olup ön-son testler arasındaki değişimlerin belirlenmesinde Wilcoxon testi kullanılmıştır. Egzersiz periyodunun öncesine oranla 12 haftanın sonunda elde edilen vücut yağ oranı, vücut ağırlığı, yağsız vücut ağırlığı, BKI, vücut çevre ölçümlerinde azalma tespit edilmiştir. Beden algısı anket sonuçları başlangıca göre sonrasında tespit edilen ortalamalar anlamlı düzeyde yüksek ortalamalar yansıtmıştır (p<0.05). Sonuç olarak 12 hafta düzenli mat pilates egzersizlerinin sedanter kadınların vücut ağırlıkları, Vücut yağ oranları, BKI, vücut çevre ölçüm değerlerinde azalma, beden algısı memnuniyetlerinde artış sağlayıcı etkileri olabileceği sonucuna varılmıştır.
Cumhuriyet Dönemi Türk edebiyatında kadın temsilleri ve kimlik sorunları bağlamında bir varoluş mücadelesi: 'Ölmeye yatmak'

Toplumsal cinsiyet rollerini belirleyen ve kültürel olarak inşa edilmesini sağlayan cinsiyet rejimleri, uygulama aşamasında her toplumun yapısına göre farklılıklar göstermiştir. Toplumsallaşmanın bir ürünü olan bu politikalar /ideolojiler döneminin özelliklerine göre yeniden üretilmiş ve yaratılış özelliklerine göre şekillendirilerek, sürdürülebilir kılınmışlardır. Türkiye modernleşmesinin cinsiyet rejimi, Geç Osmanlı ve Erken Cumhuriyet döneminde şekillenmiş ve bir zihniyet olarak gelecek nesillere devredilmiştir. Sanatın ideolojik işlevi göz önüne alındığında, topluma özgü kültürel öğelerin oluşturulmasına ve toplumsal cinsiyet rollerinin benimsetmesine katkı sunan edebiyat, hem tarihsel hem sosyolojik bir olgu olarak bu sürece hizmet etmiştir. Bir devrim projesi olarak 'ideal kadın'ın şekillenme sürecinde erkek egemen edebiyatın modern kadına bakışı, 1960'lı yıllardan itibaren kadın yazarlar tarafından eleştirilmeye başlanmıştır. Kadını nesneleştiren, onu özgürlüğünden ve arzularından mahrum bırakan bakış açısını değiştirmek istemişlerdir. Bu anlamda çalışmanın temel sorunsalı; elde ettiği bütün kazanımlara rağmen, hayatının her alanında cinsiyet ayırımına maruz kalan 'Cumhuriyet kadınının' kendi kimliğini neden özgürce yaşayamadığı olmuştur. Araştırma kapsamında; Cumhuriyet öncesi ve sonrası gerçekleştirilen toplumsal yapılanma süreçlerinde 'kadın meselesinin' nasıl ele alındığı tarih-siyaset-sanat üçgeninde sorunsallaştırılmış ve çözüm aşamasında 'kadın konumunun' ne ölçüde iyileştirildiği tartışılmıştır. 1930'lu yıllarda başlayan ve 1960'lı yılların sonlarına doğru ilerleyen sürece edebi romanlar üzerinden ışık tutulmuştur. Cumhuriyet devrimleriyle büyüyen bir neslin değişim sürecine tanıklık eden Adalet Ağaoğlu'nun Dar Zamanlar adlı üçlemesinin ilki olan 'Ölmeye Yatmak' adlı kitabı; kadın temsilleri ve toplumsal cinsiyet bağlamında ele alınmıştır. Atatürk devrimleri doğrultusunda yetiştirilen fakat geleneksel değerler ile yeni kültürel değerler arasında sıkışıp kalan Aysel'in yaşadığı kimlik bunalımı 'yabancılaşma' kavramı üzerinden irdelenmiş ve geçmişşten geleceğe nasıl bir söylem bıraktığı tespit edilmeye çalışılmıştır.
Günümüzde Anadolu'da kadınlar tarafından yapılan çömlekçilik

Tarih öncesi çağlardan günümüze kadar neredeyse hiç değişmeden süregelen kadın üretimi çömlekçilik, genellikle yeme-içme kültürüne dayalı kap kacağın üretilmesi, bu kapların günlük ihiyaçları karşılayacak tahıl vb. gıdaların karşılığında takas edilmesi ve ev ekonomisine katkı oluşturacak biçimde satışa sunulmasından oluşmaktadır. Anadolu'daki çömlek üretimi ile ilgili en kapsamlı araştırma 1970'li yıllarda Prof. Güngör Güner tarafından yapılmıştır. Ancak o tarihlerden günümüze kadar gelen süre içerisinde Anadolu'nun tamamını kapsayan, üretim merkezlerinin durumunu belirten güncel bir araştırma bulunmamaktadır. Bu çalışmanın amacı, daha önce konu ile ilgili yapılan araştırmalar referans alınarak içinde bulunduğumuz yüzyılda üretimin yapıldığı merkezleri tespit etmek, üretimde kullanılan araç-gereç ve donanımın yanı sıra tespit edilen merkezlerin durumunu güncellemek ve belgelemektir. Anadolu'da yapılan bu değerli üretimi araştırmak üzere tarafımızdan bir münferit proje hazırlanarak, Dokuz Eylül Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinasyon Birimi'ne başvurulmuştur. Projenin kabulü ile bir ekip kurulmuş, konu ile ilgili araştırmalar referans alınarak tespit edilen merkezlerde 3 yılı kapsayan alan araştırmaları yapılmıştır. Araştırmalarda, ilgili kişiler ile röportaj yapılarak ses kaydı, video çekimi ve fotoğraflama yöntemi ile tüm bilgiler belgelenmiş ve bu çalışma kapsamında sunulmuştur. Anadolu'nun tüm coğrafi bölgelerini kapsayan alan araştırması sonucu, değişen ve gelişen teknoloji ile birlikte kilden üretilmiş kapların yerini plastik, çelik v. b. ucuz malzemeler aldığı ve özellikle 1960'lı yıllardan sonra başlayan bu farklı malzeme kullanımı 1990'lı yıllara gelindiğinde yaygınlaşarak birçok üretim merkezinde üretimin bitmesine neden olduğu tespit edilmiştir. İçinde bulunduğu toplumun gelenek ve göreneklerini simgeleyerek kültürünü oluşturan kadın üretimi çömlekçiğin yeniden canlanması için; başta Kültür Bakanlıkları olmak üzere, belediye ve üniversite işbirliği ile ekipler oluşturularak, üretimin her aşamasında kolaylık sağlayacak maddi ve manevi desteğin yanı sıra fuar festival vb. organizasyonlar ile yeterli tanımlar yapılması sonucunda nesilden nesle aktarılarak yaşatılacağı kanısındayız.
2010 sonrası Türk sinemasında kadın yönetmenlerin kadına yönelik şiddeti anlatım biçimleri

Şiddet, bireyin bir durum karşısında akılcı çözümler bulamayıp kendisini ya da başka bir bireyi ruhen veya bedenen örselediği eylemlerin tümüdür. Araştırma kapsamında; doğru iletişim kurma sürecini sekteye uğratan 'şiddet' olgusunun tanımlamalarından yola çıkılarak, kadına yönelik şiddet, sinema ve gerçeklik kavramları ile ilişkilendirilmiş ve 2010 sonrası Türk sinemasında kadın yönetmenlerin filmleri üzerinden ele alınmıştır. 2010 sonrası Türk sinemasında sinema dili oluşturmuş kadın yönetmenlerin sayılarının artmaya başlaması, toplumsal ve politik filmlerin nicel olarak artış göstermesi, çalışmanın odak noktasını oluşturan kadına yönelik şiddeti kadın yönetmenlerin nasıl ele aldıklarını anlamak açısından önemlidir. Bu bağlamda eril öznenin ve ataerkilitenin izlerini taşıyan sinema sektörü içerisinde var olmaya çalışan kadın yönetmenlerin, hemcinslerinin yaşadığı sorunları toplumsal düzen, toplumsal cinsiyet ve kültürel değerler üzerinden beyaz perdeye yansıtma biçimleri analiz edilmiştir. Sinemada kadın sorunlarını ele alan filmlerin, çoğunlukla erkek yönetmenler tarafından eril bakış açısı ile anlatılmış olması ve Türk sinemasının son dönem filmlerinde konunun daha da sınırlandırılarak, kadına yönelik şiddetin kadın yönetmenler tarafından nasıl ele alındığını inceleyen bir çalışmanın olmadığı saptanmıştır. Bu çerçevede; çalışmanın literatürdeki bu boşluğu doldurması ve bu alanda yapılacak diğer çalışmalara ışık tutması açısından önemlidir.