turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'nin Gümrük Birliğine geçişte Avrupa Birliği'nin ortak gümrük tarifesine uyumu

Türkiye ile Avrupa Birliği arasında gerçekleştirilen Gümrük Birliği anlaşması, gerek anlşmanın sağlanmasından önce, gerekse anlaşmanın sağlanmasından sonra iki tarafa da bazı yükümlülükler getirmiştir. Bunlar bir takım teknik engellerin kaldırılması, mevzuat uyumlaştırılması vb. gibi konulan içermektedir. Bu çalışmada, Türkiye'nin, Avrupa Birliği'nde uygulanan Ortak Gümrük Tarifesi 'ne uyum çalışmalarını ve uygulamadaki durumu ele alınmıştır. Avrupa Birliği'nin oluşumuna esas teşkil eden üç konu bilindiği gibi, doğudan algılanan siyasal ve askeri tehdit, Batı Avrupa'da tarih boyunca yaşanan Alman-Fransız gerginliği ve Amerka Birleşik Devletleri'nden algılanan ekonomik tehdittir. Bu nedenlerle bir araya gelen ülkeler zaman içinde ilk iki tehdidin önemini yitirmesiyle birlikte, ekonomik bütünleşme konusu üzerinde yoğunlaşmışlardır. İlk olarak kendi aralarında ticarete engel olan konularda uyumlaşmaya giderek bir Gümrük Birliği gerçekleştirmişler ve üçüncü ülkelere karşı da aynı ticari yaptırımları uygulamayı esas almışlardır. İşte bu uygulamanın gerçekleştirilmesi için Ortak Gümrük Tarifesi oluşturulmuştur. Türkiye'nin Avrupa Birliği ile ticari bir bütünleşme için, ön şart olarak getirilen Ortak Gümrük Tarifesi'ne uyum çalışmaları yaklaşık 23 yıllık bir geçmişşe sahiptir. Zaman içinde çeşitli ekonomik ve siyasi nedenlerle sekteye uğrayan uyum çalışmaları, 1.1. 1996 itibariyle son bulmuştur. Türkiye bu tarihten itibaren AB ile olan ticaretinde her türlü engelleri kaldırmış ve üçüncü ülkelere karşı da AB'nin dış ticaret politikasına uygun olarak Ortak Gümrük Tarifesi'ni uygulamaya başlamıştır. Bu oluşumun kısa vadede Türkiye açısından ne tür sonuçlar doğuracağı pek bilinemezken, uzun vadede Türk Sanayiinin rekabet gücünün artması durumunda ticaret potansiyelinin ve buna bağlı olarak üretimin de artması kaçınılmazdır.
AB mali yardımları ve İstanbul Büyükşehir Belediyesi uygulaması

AB; ülkeler ve bölgeler arasındaki gelişme farklılıklarını azaltmak ve ülkelerin kalkınmasına yardımcı olmak adına hem üye ülkelere hem aday ülkelere hem de işbirliği sağladığı ülkelere yönelik olarak çeşitli yardım mekanizmaları geliştirmiştir. Bu mekanizmalar üyelik durumuna göre değiştiği gibi zaman içerisindeki gelişmelere paralel olarak revize edilmiştir. Türkiye aday ülke statüsünden dolayı; IPA, Topluluk Programları ve Avrupa Yatırım Bankası Kredileri mali yardım araçlarından yararlanabilmektedir. Fakat söz konusu her bir kaynağın kendine has kuralları ve uygulama yöntemleri mevcuttur. AB ülkelerindeki yerel yönetimlerin işleyiş açısından önemli bir yere sahip olduğu ve aynı zamanda çok aktif roller üstlendiği bilinmektedir. Bu çerçevede; Türkiye'deki yerel yönetimlerin AB uyum sürecindeki rolü ve AB Mali yardımlarından yararlanma düzeylerini anlamak açısından ülkemizde öncü konumda bulunan İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından yürütülen AB çalışmaları önem arz ettiğinden işleyen yapı incelenmiştir. AB çalışmaları kapsamında İstanbul Büyükşehir Belediyesi örnek diyebileceğimiz bir çalışmaya 2005 yılında imza atmış ve AB'yi doğru anlamak ve AB sürecini yerelde etkin olarak yürüterek AB mali yardımlarından en iyi düzeyde yararlanmak adına AB İlişkileri Müdürlüğü'nü kurmuştur. İBB'nin AB Modeli olarak ifade edebileceğimiz yapı çerçevesinde yapılan çalışmalar, verilen eğitimler ve oluşturulan ekip ile belli bir çalışma sistematiği oluşturulmuş ve bu konuda başarı sağlanmıştır. AB mali yardımlarından yararlanılması için işleyen bir sistemin kurulması ve sürekli beslenmesi gerekmektedir. Fakat bu sistemin kurum içinden hem üst düzey yönetim kademesi tarafından hem de yatay da diğer birimlerden sürekli beslenmesi gerekmektedir. Söz konusu yapı her iki yerden de beslenemediğinde problemler ortaya çıkacak ve sistemin işlerliğini yitirmesine sebebiyet verecektir.
Vergi uyumlaştırması kapsamında Türkiye ve Avrupa Birliği'nde menkul kıymetlerin vergilendirilmesi

oz Avrupa Birliği, üyeleri arasında malların, hizmetlerin, işgücünün ve sermayenin serbest dolaşımının sağlandığı tek Pazar temeline dayanmaktadır. Kuşkusuz böylesine kapsamlı bir hedefe ulaşılabilmesi iyi düzenlenmiş bir takım politikaların varlığım gerekli kılmıştır. Söz konusu politikalardan biri de vergileme politikasıdır. Sermaye gelirleri, bunlar arasında özellikle de tasarruflardan elde edilen faiz gelirleri, oldukça akışkan bir temele sahip olup, söz konusu gelirlerin vergilendirilmesinde ortaya çıkabilecek farklılıklar, ülkeler arasındaki sermaye akışını ciddi bir biçimde bozabilmektedir. Tek pazarın öngörülen şekilde işleyebilmesi, yatırım kararlarının vergisel faktörler nedeniyle değişmemesi ve vergiden kaçınma olanaklarının mümkün kılınmaması şartına bağlıdır. Sermaye gelirlerinin vergilendirilmesi alanında yapılacak uyumlaştırma bu noktada önem kazanmaktadır.
Ethnic Russians and minority rights in the Baltic states during their EU accession process

Bu tez, Baltık ülkelerinden Estonya, Letonya ve Litvanya'nın Avrupa Birliği'ne katılım sürecinin söz konusu ülkelerde yaşayan etnik Rus nüfusa dönük vatandaşlık politika ve kanunları üzerindeki etkilerini karşılaştırmalı olarak incelemektedir. Tez, aynı zamanda, vatandaşlık kanunlarının, azınlık hak ve özgürlüklerine saygı, bu hak ve özgürlüklerin korunmasını gerektiren AB normları ile tutarlılığına ek olarak, Komünist mirasın bu ülkeler üzerindeki etkilerini ve bu ülkelerin Komünizm sonrası devlet düzeninin yeniden inşasını azınlık hakları çerçevesinde incelemektedir. Tezin temel argümanı olarak, AB katılım sürecinin Baltık ülkelerindeki azınlık haklarına sağlamış olduğu önemli katkıya rağmen, söz konusu ülkelerin AB katılım süreci boyunca etnik Rusların azınlık hakları konusunda kısmi ilerleme sağlayabildiği öne sürülmektedir. Baltık ülkeleri, Rusya Federasyonu'nun, kendi ülkelerinde yaşayan etnik Ruslar üzerinde yaratabileceği olası etkiden duydukları korku sebebiyle, azınlık hakları konusunda tam olarak ilerleme sağlayamamıştır.
Türkiye'nin 2010 sonrası makroekonomik göstergelerinin Avrupa Birliği üyesi ülkelerle karşılaştırılması

Her ülke ekonomisinde, belirli bir dönem içinde meydana gelen iyileşme veya gerilemenin temel göstergesi o ülkeye ilişkin makroekonomik verilerdir. Küresel çapta ülkelerin rekabet düzeyinin artması ve yabancı yatırımlar için daha cazip bir ülke konumuna gelebilmek gibi birçok olumlu sürecin gerçekleşmesi, öncelikle makro düzeyde başarılı bir ekonomik performansın sergilenmesiyle mümkündür. Bu kapsamda hem Türkiye'nin dış ticarette birinci sıradaki partnerinin AB olması hem de Türkiye ve Birlik arasında yürütülen tam üyelik müzakere süreci nedeniyle Türkiye ve AB ülkelerinin ekonomik görünümleri önem arz etmektedir. 2008 yılı Eylül ayında ABD'de başlayan mortgage krizi, 2009 yılından itibaren tüm Dünya'yı etkisi altına alan küresel bir ekonomik krize dönüşmüş ve Türkiye ile AB ülkelerinde de kendini ciddi şekilde hissettirmiştir. Bu çalışmada, 2010 yılından itibaren Türkiye ve AB ülkelerinin; seçilmiş yedi makro gösterge üzerinden karşılaştırılması yapılmıştır. Seçilen ilk dört makro gösterge, aynı zamanda AB'nin Maastricht Kriterleridir.
The development of common European Security and Defence Policy: Before and after Saint Malo declaration

Bu tez, Avrupa Birliği'nin Ortak Güvenlik ve Savunma Politikasının gelişimini, Saint Malo Deklarasyonu (Aralık 1998) öncesi ve sonrasını baz alarak incelemektedir. Avrupa entegrasyon sürecinin başından beri, dış politika ve güvenlik konularındaki işbirliği ekonomik işbirliğine paralel olarak sürdürülmüştür. Bu anlamda, bu çalışma Avrupa Topluluğu/Avrupa Birliği çerçevesinde yürütülen dış politika ve güvenlik işbirliğinin, ulusal aktörlere, topluluk/birlik içi faktörlere ve dış dinamiklere bağlı olduğunu savunmaktadır. Aynı zamanda Avrupa siyasi işbirliğinin bir yandan, hükümetlerarası karar alma ve uygulama sürecine öte yandan da üye ülkelerin farklı ulusal çıkarlarının uzlaştıtıldığı 'tedriciliğe' dayalı olduğu ve bunun AT/AB siyasi işbirliği çeçevesinde bir devamlılık arz ettiği vurgulanmıştır. Saint Malo Deklerasyonu AOGSP'nın temellerini atarak, Avrupa dış politika, güvenlik ve aynı zamanda savunma işbirliği alanında tarihi öneme sahip bir olaydır. Bu çerçevede, bu çalışma hukuksal olarak bağlayıcılığı olmayan bir belgenin nasıl Avrupa Birliği'nin hukuksal yapısına entegre edilip müktesabatın bir parçası haline geldiğini analiz edecektir. Ayrıca, Fransa, İngiltere ve Amerika'nın AOGSP'nın gelişim sürecindeki duruşları da incelenecektir. Bu anlamda, bu tez, Saint Malo'nun, transatlantik ilişkilerinde koşulların yeniden müzakere edilebilmesi için bir zemin oluşturduğunu ve bunun da Amerikalılar ve Avrupalılar tarafından global rol ve sorumluluklarının yeniden tanımlanmasına yol açtığını savunmaktadır. vı
2002 sonrası Türkiye-Avrupa Birliği ilişkileri

İkinci Dünya savaşı sonrası tarihsel belirleyiciliğini kaybeden Avrupa, savaşın yıkıcı etkilerinden kurtulabilmek ve kendisine karşı tehdit olarak algıladığı SSCB tehlikesini bertaraf edebilmenin yanı sıra; ekonomik bütünleşmenin getireceği yararlardan faydalanabilmek amacıyla bir birlik kurma yönünde çalışmalara başlamıştır. Şüphesiz Türkiye'nin AB üyeliği konusunda toplumun birçok kesimine önemli görevler düşmektedir. Özellikle günümüzde kamuoyunun etkisi düşünüldüğünde, AB sürecinde de önemli toplumsal aktörlerden olduğunu belirtmek yanlış olmayacaktır. AB sürecinde tarafların, üyelik ile ilgili toplumu bilgilendirmesi ve yönlendirmesinin yanında, sürece nasıl yaklaştığı da önemle incelenmesi gereken bir konudur. Özellikle, 1996 yılında Gümrük Birliği'ne geçiş, 1999 Helsinki zirvesi sonrasında adaylığın resmen ilanı ve nihayet 2004 yılında müzakerelere başlanması siyasal, ekonomik ve toplumsal hayatımızda AB gündemi de artmıştır. Bu bağlamda, ilgili çalışma 2002 sonrasında Türkiye ve AB siyasal ilişkilerini incelemeyi amaçlamaktadır.
Türkiye'nin kırmızı et üretim potansiyeli, politikası ve Avrupa Birliği'ne göre yönlendirilmesi

Türkiye kırmızı et üretimi ve teknolojisi, üretim-tüketim ilişkisi ve yıl içindeki dağılımları, uygulanan politikalar ve potansiyel üretim durumu ve Avrupa Birliği'ne üyeliği öncesinde ve sonrasında alınması gereken önlemler et teknolojisi ve sanayisi açısından hayati öneme sahiptir. Bu çalışmada şu konular ele alınarak değerlendirilmiştir: (1) Türkiye'de kırmızı et üretimi ve Türkiye'de kırmızı et üretiminin dünü, bugünü ve yarım, (2) kırmızı etin Türkiye ekonomisindeki yeri ve önemi, (3) Türkiye'deafet sanayiinin üretim teknolojisinin durumu ve kırmızı et üretim potansiyeli, (4) Türkiye et sanayiinde kapasite durumu ve kırmızı et üretim-tüketim ilişkisi, (5) Türkiye'nin kırmızı et üretim politikası, (6) Türkiye'de kırmızı et ve cardı hayvan ihracat ve ithalat, (7) AB'nde hayvancılık ve et sanayiisinin durumu, (8) Türkiye'de hayvancılığın ve kırmızı et sanayiisinin AB'ne göre yönlendirilmesi ve (9) Türkiye'nin canlı hayvan ve kırmızı et sanayiisinin problemleri, çözüm önerileri ve alınması gereken önlemler. Türkiye'nin AB'ne tam üyeliği, bugünkü koşullar altında gerçekleşirse, hayvancılığın sürdürülmesi açısından büyük rizikolar taşıyacağı kanısına varılmıştır. Türkiye'nin AB'ne üyeliği öncesinde mevcut tarım ve hayvancılık politikalarını, AB'nin Ortak Tarım Politikalarına göre yeniden düzenlemesi gerekmektedir.
Electronic signatures in the EU Law

Elektronik imzalar, elektronik sözleşmeleri içine alan elektronik işlemler için hayati öneme sahiplerdir. Sözleşmelerin hukuken ileri sürülebilmeleri ve mahkemeler önünde delil olabilmeleri için hukuken tarafların imzalan aranmaktadır. Ulusal ve uluslararası yasalar ve inisiyatifler, elektronik imzalara mahkemeler önünde delil olarak kabul edilebilmeyi ve el yazısı ile kağıt üzerine atılan imza ile aynı hukuki değeri sağlamaktadır. Bu yüzden, elektronik imzalar kanunun imza şartı koyduğu durumlarda imza şartını yerine getirebilirler. Bu tezde, elektronik imzalara bağlı hukuki meseleler, özellikle elektronik imzalara Avrupa Birliği hukukundaki yeri esas konumuz olacaktır. Elektronik imzalara ilişkin Avrupa Birliğinin hukuki çerçevesi, elektronik imzalar ve teknik alt yapılan ile elektronik imzaların hukuki uygulamaları tezin bölümlerini oluşturmaktadırlar. ıı
Avrupa Birliği ile gerçekleştirilecek Gümrük Birliği karşısında Türk otomotiv sanayii ve yan sanayiinin durumu

ülkemiz, AB ile oluşturulacak gümrük birliği nedeniyle ekonomik ve sosyal açılardan köklü değişiklikler yaşayacak ve bunun bir sonucu olarak Türk sanayii yeniden yapılanma sürecine girecektir. Otomotiv bu süreçten en fazla etkilenecek sektörlerin başında gelmektedir. Gümrük birliği öncesi temel konularda ( kalite, yönetim ve üretim sistemlerinin yenilenmesi ve geliştirilmesi çalışmaların yapılması zorunluluk olarak karşımıza çıkmaktadır. Otomotiv ve otomotiv yan sanayiinin gümrük birliği sürecinde ve sonrasındaki durumunu incelemeyi amaçlayan bu çalışmanın birinci bölümünde Türkiye-AB ilişkilerinin tarihçesi ve gümrük birliğine uzanan gelişmeler açıklanmış, ekonomik ve sosyal açılardan tarafların yükümlülükleri ve ekonomik yapıları ortaya konmuştur. ikinci bölümde, ülkemizin Avrupa ile entegrasyonundan beklentileri ve gümrük birliği sonrası Türk sanayiinin rekabet gücü açıklanmaya çalışılmıştır. üçüncü bölümde otomotiv sektörünün Türk sanayii içindeki yeri geçmişşten bugüne geçirdiği aşamalar ve geleceğe yönelik hedef ve çalışmaları, ülkenin makroekonomik durumu göz önüne alınarak ortaya konumuştur. Dördüncü bölümde otomotiv yan sanayiinin mevcut durumu ve yaşadığı sorunlar incelenmiş ve bu sektörün ihracat imkanları araştırılmıştır. Beşinci bölümde Avrupa'da otomotiv sektörünün durumu ve AB'nin sektöre yaklaşımı ve geleceğe yönelik belirlediği stratejiler incelenerek ülkemiz açısından değerlendirilmiştir. Altıncı bölümde Türk ve AB otomotiv sektörlerinin karşılaştırmalı incelemesi yapılmış, avantaj ve dezavantajları ortaya konarak Türk otomotiv sanayiinin gümrük birliği sonrası rekabet gücü belirlenmeye çalışılmıştır. Yedinci ve son bölümde ise gümrük birliği öncesi alınması gereken önlemler neden-sonuç ilişkisi içinde açıklanmış ve çeşitli çözüm önerileri ( Devlet ve sektör bazında stratejiler vb.. ortaya konmuştur.
Türkiye'nin Avrupa Birliği yolculuğu: Fırsatlar ve güçlükler

''Zirve, Komisyonu, 23'üncü paragrafta belirtilen hususlar temelinde, Türkiye ile yürütülecek müzakerelerin çerçevesine ilişkin bir öneri hazırlayarak Konseye sunmaya davet etmiştir. Zirve, müzakerelerin 3 Ekim 2005 tarihinde açılması amacıyla, Konseyden söz konusu çerçeve üzerinde mutabakata varmasını talep etmiştir.'' 17 Aralık 2004 tarihinde yayımlanan Brüksel Avrupa Konseyi Başkanlık Sonuç Bildirgesinden alınan yukarıdaki alıntı; Türkiye-AB ilişkilerinde gerçek bir dönüm noktasıdır. Türkiye'nin Avrupa Birliği rüyası, yarım yüzyıl önce, 1959 yılında Topluluğa başvuru ile başlamıştır. Katılım müzakerelerinin başlayacağının belirlenmiş olmasıyla bu rüya 'neredeyse' gerçekleşmiş oldu. 17 Aralık 2004 tarihinde, Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne katılımı resmen Konsey kararı ile başlatılmış oldu. 'Karar' yeni ve önemli bir aşamanın başlangıcını oluşturmuş, aynı zamanda 1959 yılında AET üyelik başvurusuna uzanan kurumsal ve hukuki anlamda Türkiye-AB ilişkilerinde önemli bir aşamayı temsil etmiştir. Bu yüksek lisans tezinde; Türkiye'nin AB üyeliğinin çeşitli etkileri vurgulanarak, tarihsel bir perspektif içinde, Türkiye ile AB arasındaki ilişkiler analiz edilmektedir. AB'nin birçok kararında da belirtildiği gibi, Türkiye'nin üyeliği ile AB'nin genişlemesi, çeşitli yollardan Birliği etkileyecektir. Aslında, Türkiye'nin katılımı, kuruluşundan bu yana AB için en büyük güçlüklerden biri olacaktır. Avrupa Birliği Türkiye'nin üyeliğinden kazanım elde edecektir ve bu AB'nin daha güçlü bir uluslararası oyuncu olmasına yardımcı olacaktır. Bu tez, Türkiye'nin AB üyeliğine doğru uzun yolculuğu bağlamında üyeliğinin etkilerini analiz etmeye çalışmaktadır. Bu çalışma; giriş ve sonuç dışında üç bölümden oluşmaktadır. Bu üç bölüm; Türkiye ve Türkiye'nin AB yolculuğu, Türkiye ile AB arasındaki ticari ilişkiler ile Türkiye'nin üyeliğin değerlendirilmesinden oluşmaktadır. Türkiye ve Türkiye'nin AB Yolculuğu başlıklı birinci bölümde; Türkiye'nin genel görünümü, Türkiye-AB ilişkilerinin tarihsel gelişimi ve 1959 yılında Avrupa Ekonomik Topluluğu'na yapılan üyelik başvurusundan itibaren Türkiye-AB ilişkilerinin kronolojisi verilmektedir. Bu bölüm, Türkiye-AB ilişkilerinin 17 Aralık 2004 yılına kadar olan önemli kilometre taşlarını belirtmektedir. İkinci bölüm, Türkiye-AB arasındaki mevcut ticari ilişkileri, Gümrük Birliği'nin olumlu ve olumsuz yansımalarına özel bir vurgu yapmak suretiyle ele almaktadır. Bu bölümde ayrıca, Türkiye ile AB arasındaki ticari ilişkilerdeki gelişmeler, ihracat ve ithalatın ana ürün grupları itibariyle dağılımı da dikkate alınmak suretiyle analiz edilmektedir. Son bölüm, Türkiye'nin AB üyeliğinin fırsat ve güçlüklerini, her iki tarafa olan faydalar vurgulamak suretiyle analiz etmektedir.
Türkiye Avrupa Birliği ilişkilerinde göçün güvenlikleştirilmesi: Suriye mülteci krizi örneği

1990'lı yıllarda gelenekselci güvenlik anlayışı Soğuk Savaş'ın sona ermesini ve takip eden dönemde meydana gelen gelişmeleri açıklamada yetersiz kalmakla eleştirilmiş, güvenlik ve tehdit kavramlarının yeniden tanımlanması ihtiyacı doğmuştur. Bu doğrultuda, Avrupa güvenliğinin askeri olmayan yönüne odaklanan Kopenhag Okulu yazarları sosyal inşacılık ve siyaset teorisi yaklaşımlarının kullanıldığı güvenlikleştirme teorisini geliştirmişlerdir. Söz konusu teori, belirlenen bir konunun söz eylemler vasıtasıyla tehdit haline getirildiğini böylece güvenlikleştirici aktörlerin üst düzey yetkilerle donatılmasının ve olağanüstü önlemler alınmasının meşrulaştırıldığını savunmaktadır. Bu çalışmada Suriye Krizi'nin de etkisiyle iyice artan mülteci akınının Türkiye ve AB göç politikalarını ve taraflar arasındaki ilişkiyi nasıl etkilediği incelenmektedir. Ek olarak, Paris, Berlin ve Londra gibi Avrupa'nın önemli şehirlerinde meydana gelen terör eylemleri sonrası en çok tartışılan konu haline gelen mülteci krizinin Türkiye ve AB tarafından güvenlik tehdidi olarak görülmesi hususu analiz edilmektedir. Türkiye ve AB'nin hükümet yetkilileri ve siyasi parti liderleri gibi güvenlikleştirici aktörlerinin belirlemiş oldukları referans nesneler üzerinden mülteci krizinin güvenlikleştirme süreci değerlendirilmektedir. Çalışmada mülteci krizi ve krizin güvenlikleştirme sürecinin taraflar arasındaki ilişkilere olan etkisi Geri Kabul Anlaşması imzalanması ve Türkiye'nin AB üyelik sürecinin ve mülteci krizi çözüm yollarının görüşüldüğü ortak zirveler düzenlenmesi gibi örnekler üzerinden tartışılmaktadır. Tarafların mülteci krizi temelli güvenlik kaygılarının yer aldığı çalışmada, ayrıca AB ülkelerinde yaşanan terör olaylarının mültecilerle ilişkilendirilmesi sonucu tekrar gündeme gelen yabancı terörist savaşçılar konusu ve göç karşıtı söylemlerle dikkat çeken radikal parti liderlerinin Avrupa'da oy oranlarını artırmaları hususunun mevcut yönetimlerin göç politikaları üzerindeki etkileri de analiz edilmektedir.
Avrupa Birliği ve Türkiye uygulamalarının ücretler ve enflasyon bakımından karşılaştırmalı değerlendirilmesi

Günümüz dünyasında bireylerin iş ve meslek seçimlerinin temelinde ücret kaygısı yatmaktadır. Bireyler daha dolgun ücreti olan işleri mevcut işlerine tercih etmektedirler. İşçi ve işverenler açısından ücret düzeyini bir ortak paydada birleştirmek sorun olmakta ve her iki tarafın yararına olacak düzenlemeler yapılmaya çalışılmaktadır. Elbette ki ücret düzeyini belirleyen değişik faktörler varsa da enflasyon bu faktörlerin başında gelmektedir. Bu çalışmada ülkemizde ücret düzeyi belirlenirken nelere dikkat edildiği, hangi ortamda hangi ücret politikalarının uygulandığı Avrupa Birliği ülkeleri ile karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Konu, genel olarak Avrupa Birliği Sosyal Politikası alanına girdiğinden ücretler konusu Avrupa Birliği bağlamında ele alınmıştır. Konu ile ilgili olarak yerli ve yabancı kaynaklar geniş bir şekilde taranmış ve bu çalışmanın ortaya çıkarılması esnasında birçoğundan faydalanılmıştır. Yapılan araştırmalar ve edinilen bilgiler dahilinde sonuç olarak Türkiye'nin ücret politikasının belirlenmesinde Avrupa Birliği ile uyumlu olduğu sonucuna varılmıştır.
Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne üyelik sürecinde bir kamu diplomasisi enstrümanı olarak medyanın rolü: TRT World örneği

Devletler, tarih boyunca uluslararası alanda diğer devletlerle iletişim kurarak diplomasi faaliyetlerinde bulunmuştur. Diplomasi faaliyetleri zamanla bir dönüşüm yaşamış, devletlerden devletlere olan diplomasi faaliyetleri devletlerden halka ve halktan halka şekline dönüşmüştür. Bu dönüşüm de yeni iletişim teknolojilerinin gelişmesi ve küreselleşme ile toplumların birbirlerine daha çok yakınlaşması ve birbirinden çok hızlı haberdar olmasını sağlamıştır. Küresel alanda yaşanan gelişmelerin eskisi gibi kapalı kapılar ardında yapılamaması, gelişmeleri artık sadece siyasileri değil halkları da ilgilendirir bir duruma getirmiştir. Bu gelişmeler, devletler için uluslararası alandaki çıkarlarını gerçekleştirmek, ülke tanıtımını yapmak, küresel konulara ilişkin savlarını dile getirmek adına bir fırsat olarak görülmüştür. Dolayısıyla devletlerden halka ve halklardan halka olan bu iletişim anlayışı kamu diplomasisi olarak addedilmiş, devletlerin diğer ülke halklarını etkileme sanatı olarak görülmüştür. Her ülkede olduğu gibi Türkiye de kamu diplomasisi faaliyetlerini sürdürmekte, kamu diplomasisinin faaliyet alanlarından biri de Avrupa Birliği olmaktadır. 60 yılı aşkın bir süredir Avrupa Birliği'ne üye olmayı hedefleyen Türkiye birçok sorundan dolayı tam üye olmayı gerçekleştirememiştir. Yaşanan sorunların daha iyi aktarılması, Türkiye lehinde çözülmesi ve Türkiye'nin AB'ye üye olmasını sağlayacak bir kamu diplomasisi stratejisi önem taşımaktadır. Türkiye'nin de üyelik için birçok alanda yürüttüğü kamu diplomasisi araçlarının başında medya gelmektedir. Bu çalışma, Türkiye'nin küresel alandaki sesi olarak görülen TRT World'ün ürettiği haber içerikleri ile Türkiye'nin AB üyeliği sürecindeki rolünü incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışma, Türkiye-AB arasında yaşanan sorunlar temelinde TRT World'ün ürettiği haber çerçevesi ile yürüttüğü kamu diplomasisi sürecini ele almaktadır. Çerçeveleme analizi ile incelenen haberlerde TRT World'ün Türkiye'nin AB ile yaşadığı sorunlar da Türkiye'nin tezlerini açık bir şekilde uluslararası kamuoyuna aktararak önemli bir misyon üstlendiği gözlenmektedir. TRT World'ün Türkiye'nin tezlerini aktarırken demokratik, çoğulcu ve sivil bir anlayıştan ziyade Türkiye'deki iktidarın söylemlerini dile getiren bir anlayışı da benimsediği saptanmaktadır.
Bankacılık sektörünün vergilendirilmesi

YÜKSEK LİSANS TEZ ÖZÜ BANKACILIK SEKTÖRÜNÜN VERGİLENDİRİLMESİ Evrim Derya BALCI Maliye Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Haziran 2003 Danışman : Prof Dr. Fethi HEPER Bankacılık sektörünün vergilendirilmesi günümüz ekonomisinde verginin payını ve önemini göz önünde aldığımızda önemli bir konu olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmamızda Türkiye'deki bankacılık sektörünün tarihi gelişimini inceledikten sonra bu sektörde uygulanmakta olan vergileri ele alarak sektör üzerindeki etkilerine yer verdik. Son olarak da Avrupa Birliği ülkelerinde uygulanmakta olan vergilerle Türkiye de uygulananların bir karşılaştırması yapılmıştır. Sonuç olarak bankacılık sektörünün içeriğini ve kapsamındaki vergilerin inceleyerek geçmişşten günümüze nasıl bir yol kat ettiğini ve nasıl bir gelişim sağlayabileceğine yer verilmiştir.