turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Heykelde hazır-nesne ile kurulan imge-eğretileme ilişkisi

Eğretileme öncelikle yazınsal bir disiplin olarak benimsenmektedir. Bir değişmece türü olan eğretileme bir ifade biçimi hatta şiirsel ifadenin en temel unsurlarından biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Dolayısıyla eğretilemenin sanatsal dilin önemli yöntemlerinden biri olduğu kabul edilmektedir. Günümüzde eğretileme kendisini farklı alanlarda da gösterebilmektedir. Plastik sanatlarda sıkça örneğine rastlanan eğretileme, bir anlam yoğunlaşması olarak belirmekte ve yapısı gereği çok katmanlılığı ve çok anlamlılığı barındırmaktadır. Eğretilemede bu çok katmanlı yapıyı oluşturan unsur; kullanılan öğelerin iki uç noktada yani birbirlerinden olabildiğince uzakta durmalarıdır. Seçilen öğeler birbirleri ile ne kadar bağdaştırılamaz durumda ise, eğretileme o kadar güç kazanmış demektir. Bu da izleyicide yeni imge yolculukları yaratma anlamını taşımaktadır. 'Heykelde Hazır-Nesne İle Kurulan İmge-Eğretileme İlişkisi' başlığı altında sürdürülen bu çalışma, belirli bir süredir simgeleştirilmiş bir Hazır-Nesne ile gerçekleştirilen uygulamaları, düşünsel bir zeminde, imge-eğretileme ilişkisi çerçevesinde tartışmayı, çözümlemeyi ve eğretilemenin ne denli zenginlikler yaratabildiğini göstermeyi amaçlamıştır. Çalışmanın birinci bölümünde çalışmanın temel kavramları bir taban oluşturması amacıyla incelenmiştir. İkinci bölümde ise eğretilemenin dilsel, göstergebilimsel ve anlambilimsel açıdan, edebiyattan yola çıkarak plastik alana da nasıl katkılar sağladığı ve plastik alandaki eğretileme yöntemine nasıl kaynaklık yaptığı araştırılıp, irdelenmiştir. Kurulan imge-dil ilişkisinde 11 eğretileme ile ortaya çıkan dilsel öğelerin uygulamalarda ne denli başat bir rol oynadığı ve temel bir malzeme olduğu gözlenmiştir. Çalışmanın son bölümünde; seçilen bazı uygulamalar önceki bölümlerdeki saptamaların ışığında eğretisel anlatım açısından değerlendirilmiştir. Hazır-Nesne ile oluşturulan her bir uygulamanın imge- eğretileme ilişkisi açısından, ismi ile yani ona verilen ad ile değerlendirilmesi gerektiği ve bu türden bir uygulama anlayışında eğretilemenin bu şekilde ortaya çıktığı saptanmıştır.
Doğa ve ütopya

Bu çalışmanın teorik ve uygulamalı verilerinin tümünde, yaşamın dinamiklerinden biri olan ütopya kavramının insan, yaşam ve doğa ile ilişkisi temel alınarak hazırlanmıştır. Tema kapsamında yapılan çalışmaların kazandırdığı düşsel zenginlik, derinlik, merak, ideal ve özgürlük düşünceleri bağlamında resimsel üretim aşamaları ile plastik sorunların çözümlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın temel dayanağı olarak, llkçağ'dan günümüze, doğa ve ütopya kavramları tarihsel açıdan araştırılmıştır. Felsefe, bilim, edebiyat ve güzel sanatlar kapsamında iz bırakan yaklaşımlar, kültür devrimleri, bilim ve düşünce üreten öncü insanların katkıları incelenmiştir. Ütopya kavramını ilk kez kullanan ve yapıtlarına taşıyan Leonardo ile başlayıp, günümüze dek uzanan süreç içerisinde kendi yorumunu doğa ile bütünleştirip ütopyalar yaratan diğer sanatçılar kavramsal ve teknik açıdan ele alınmıştır. Tarihsel süreçte ilgi duyulup araştırılan Thomas More, Campenella, Bacon, Sartre, Nietzche gibi filozofların, Kafka, Cervantes, London gibi yazarların yaklaşımlarından yararlanılmıştır. Tema kapsamında Leonardo, Dürer, Turner, Delacroix, Van Gogh, Daumier, Klee, Mondrian, Malevich, Dubuffet ve Adnan Çoker'in resimleri incelenmiş, bu etkilerden yararlanılarak sanatsal eylem ve kişisel duyumlarla bileşime gidilmesi amaçlanmıştır. 'İnsan; aklı, duyguları ve düşünme ayrıcalığı ile sorgulama sürecini yaşar düşüncesi', araştırma ve uygulama süreci boyunca, araştırmacıyı özü, benliği, itkileri ile yüzleştirerek kendini gerçekleştirmesine olanak sağlamıştır. Bu tavır ile düşsel zenginlik, özgürlük arayışı, yeni ütopyalar yaratma misyonu, resimsel üretime fırsat yaratmıştır. Bu süreç içerisinde, yaşanılan düşünsel ve sanatsal bütün kaygıların, sorunların resimsel düzlemde ifadesine çalışılmıştır. 11 Araştırmalarla emeğin, düş gücünün, aklın sınırlarını zorlayan, doğayı işleyen, bilimsel deneyler yapan, sanatsal yaratılar ortaya koyan insanın ütopyaları sorgulanmış ve bu kestirimler ile öznel, resimsel bir süreç yaratılmaya çalışılmıştır. 'Doğa ve Ütopya' konusu insanın doğa ile ilişkisinden doğan psikolojik eğilimleri, evreni sorgulama ve kavrama çabasını, yaşam süreci içerisindeki ütopyalarını ve bunlar arasındaki İlişkiyi temel aldığından bütün çalışmaların bu eksende sorgulanması amaçlanmıştır.
Görsel iletişim tasarımında pop art etkisi

Teknolojinin gelişmesi, iletişim araçlarının yaygınlaşması ve tüketim toplumunun hızla gelişmesinden sanat ve görsel iletişim tasarım ürünleri de derinden etkilenmiştir. Tüketim toplumuyla birlikte sanatın anlamı ve kullanımında da ciddi değişiklikler olmuştur. Bu bağlamda Pop Art, tüketim toplumunun günlük hayatın sanata yansıması olarak ifade edilen bir sanat akımıdır diyebiliriz. Bu araştırmada; Pop Art akımının çıkmış olduğu günden günümüze kadar bitmeyen etkisi ele alınarak araştırmaya bu yönde devam edilmiş ve araştırmanın amacı, Pop Art'ın günümüzde görsel iletişim tasarım ürünleri üzerine etkisinin incelenmesi olarak belirlenmiştir. Bu araştırma, sanat akımları içerisinde bulunan Pop Art'ın görsel iletişim tasarımının uygulama alanları ve ürünleri üzerine etkisinin olup olmadığının ortaya çıkarılması bakımından önemlidir. Bu önemden hareketle araştırmanın verilerini elde etmek üzere literatür taraması ve nitel araştırma yöntemi kapsamında veri toplama tekniği olarak doküman analizi kullanılmış; Türkçe kaynaklar ve internet yoluyla ulaşılan bilgiler analiz edilmiştir. Araştırma Pop Art'ın başlangıcından bugüne ortaya çıkan tasarımlar evreni içerisinde grafik ürünler örnekleminde yapılırken, 2009 - 2019 yılları arasında yapılmış olan iç ve dış mekan afiş tasarımları, dergi kapak tasarımları, illüstrasyon tasarımları, ürün ambalaj tasarımları ve interaktif arayüz tasarımları ile sınırlıdır. Sonuç olarak Pop Art'tan esinlenerek yapılmış görsel iletişim tasarım ürünlerinin örnekleri incelenmiş ve görsel iletişim tasarımı ürünlerinde nasıl kullanıldığı belirlenmiştir.
Salamis Antik kenti için canlandırma belgesel uygulaması

'Salamis Antik Kenti İçin Canlandırma Belgesel Uygulaması' başlıklı tezin rapor kısmında; birinci bölümü oluşturan 'Tarihi Gelişim Sürecinde Belgesel' başlığı altında belgeselin tanımı, tarihçesi, özellikleri ve kullanım alanları üzerinde durulmaktadır. Aynı zamanda, belgesel film türleri biçim ve içerik açısından irdelenmektedir. İkinci bölümde; canlandırma belgesel teknikleri hakkında bilgi verilmekte, bilgisayarlı canlandırma belgeselleri üzerinde ağırlıklı olarak durulmakta ve grafik tasarım açısından incelenmektedir. Üçüncü bölümü oluşturan 'Belgesel Yapım Aşamalan'nda, belgesel film konusunun kararlaştırılmasından kurgu işlemlerine kadarki süreç irdelenmekte, dördüncü bölümde ise Salamis Antik Kenti'nin tarihi, coğrafyası ve Roma dönemi ele alınmaktadır. Son bölümü oluşturan 'Uygulama Çalışması' başlığı altında da belgeselin uygulama süreci ve çalışmaları ile birlikte analizi yer almaktadır. Bu tezde; görüntülenmesi olanaksız olan konu ve olaylar için yapılan canlandırma belgesellerin ve bu belgesellerde yer alan grafik tasarım öğelerinin bildirişim açısından önemi vurgulanırken, canlandırma belgesel uygulamalarında grafik tasarımın önemi ve tasarımcıların gerekliliği de özellikle belirtilmektedir.
İfade biçimi olarak dışavurumcu resmin oluşumunda yabancılaşma

Dışavurumcu sanat, geleneksel ve izlenimci sanat anlayışına karşı geliştirdiği tepkisel çıkışıyla sanatta yeni bir bakış açısı ve anlayış oluşturmuştur. Dışavurumcu sanatçının, kendi kişiliğini, iç dünyasını ve bakış açısını plastik bir şekil içinde özgür iradeyle ifade etme çabası, sanatçıya bir benlik kazandırır. Dışavurumcu sanatçı, tabiatı tamamen inkar etmeye değil, tabiatın görünüşünü var eden, arkasında olan öze ulaşmaya çalışır. Öze ulaşma çabası sanatçıda, kendi kişiliğini, iç dünyasını ve dünya görüşünü oluşturma isteğinden kaynaklanır. Dışavurumcu sanatla insan anlayışı da tamamen değişir. Çünkü, diğer sanat anlayışlarında insan, bütün varlıklardan üstün olan, zekası ve iradesiyle her şeyin ölçütü bir varlıktı. Fakat, I. Dünya Savaşı'nın oluşturduğu kaos, insan anlayışının değişmesine neden olur. Çünkü, bilim ve teknolojinin insanlığı tahrip etmesi, insanı değersizleştiren bir araç olarak kullanılması, varlık arayışında insanın kendisini bir yandan güçlü, öte yandan da çaresiz ve güçsüz hissetmesine yol açar. Bu nedenlerden ötürü, Dışavurumcu sanatçının, sanatına yansıyan kötümserlik, korku ve endişe, içsel bir yabancılaşmayla oluşan biçim ve ifadelerdir. Dışavurumcu resim sanatında, figürlerde görülen aşırı deformasyonlar, içsel bir yabancılaşmanın yansımalarıdır. Çünkü, sanatçı kötümser olmayı yaşar ve çağdaş uygarlığın insanı birer nesne haline getirmesi, sanatçının yerleşik değerlere ve kurumlara karşı savaş açmasına ve tepkisini 'reddi mirasa' dönüştürmesine neden olur. Dışavurumcu sanatla birlikte sanatçı, bir filozof gibi insanın dünya üzerindeki yerini arar. İnsanın sınırlarını belirleyen gücün arayışına çıkar. Hem 'içliğin' hem de 'dişliğin' bölünmez 'Bir'liği arayışına girer. Fakat bu arayışla sanatçı, obje ve subjeler dünyasında bir yabancılaşma yaşar ve sanatçı kendi IVözünü arar. Bu öz, kendisini yeniden yaratmaya ve yeniden gerçekleştirmeye dönüktür. Çünkü bu yaratma; yıkıcı değil, aksine çirkin ve köhnemiş olan değerlere karşı bir mücadeleyle kendini yaratır. Bunu yaparken, primitif olana, çocuksu olana karşı derin bir ilgi duyar. Nedeni ise, sosyal baskılara ve teknokrasiye karşı, insanı sıkan, boğan, rahatlık veren, kısırlaştıran fikir ve değerlerden kurtulma isteğidir. Dışavurumcu sanatçı, dünyayı bir çocuğun veya bir ilkelin bakışıyla görmek ister. Sanatçının bu eylemde bulunmasındaki neden; dünyayı yeniden yorumlama ve yaratma isteğidir. V
Modern heykel sanatında biçimsel denemeler

Bu tezin amacı, Rodin'le başlayan modern heykel sürecinin günümüze kadar geçen zaman içerisinde, heykel sanatında kullanılan biçimleri ve bu farklı biçimlerin farklı sanatçılar tarafından denemeleri hakkındaki araştırmalardır. Başlangıçta heykel sanatının ilk çağlardan itibaren gelişim sürecine, modern heykel sanatına geçiş süreci ve heykel sanatının tarihine kısaca yer verilmektedir. Modern sanat ve modern heykel sanatı hakkında yorumlara değinilmiştir. Uygulama bölümünde ise modern heykel sanatı başlangıcından günümüze kadar olan zaman süreci içerisindeki sanatçıların uyguladıkları yapıtları ve kullandıkları heykel biçim ve formları, farklı denemeleri fotoğraflı örneklerle incelenip karşılaştırmalı olarak ele alınıp değerlendirilmiştir. Modern heykelde kullanılan biçim dillerine bakıldığında klasik heykel anlayışından modern-çağdaş heykel anlayışına geçiş ve daha sonrasında yani günümüz çağdaş sanat anlayışında, tahmin edilemez bir biçim ve form çeşitliliği olduğu gözlemlenmiştir. Bu biçimler arasında özellikle teknolojik gelişimin getirdiği yenilikler dikkat çekmektedir. Burada kullanılan biçim ve malzeme çeşitleri sınır tanımamakla birlikte eklektik denemeler ve postmodern anlayış' ta ortaya konan çağdaş biçem uygulamalarının etkileri gözlenmektedir.
Ney aşkıyla yanan toprak

Neyin Türk-İslam kültürü içerisinde önemli bir yere sahip olması Hz. Mevlana'nın Mesnevisi'nin ilk on sekiz beyitinde ney ile söylediklerinden sonra başlamıştır. Mesnevi gibi muhteşem bir eserin ney ile başlaması, bu saza karşı büyük bir ilginin oluşmasına neden olmuş ve ney İslam Tasavvufunun sembolü haline gelmiştir. Türklerin dini yaşamlarında yer alan tekkelerdeki ayin ve diğer dini törenlerinde musiki sürekli etkili olmuştur. Ney'in kendine has buğulu sesi ve ayinler eşliğindeki mistik atmosferin büyüsü ile tüm insanlığı etkisi altına almıştır. İçi boş ve üzerinde yedi adet deliğin bulunduğu ney, kendini üfleyenin gönlündeki aşk ateşinden çıkan nefesle sese dönüşmektedir. İnsanın ezeli aşkı olan Allah ile kul arasındaki bu gizemli ilişki ruhlar aleminden yansıyanlar olarak saf ve temiz bir aşkın nişanesi gibidir. Bazen bu aşkın inleyen nağmeleri, bazen de coşkulu bir aşkın simgesi olarak karşımıza çıkmaktadır. Her iki durumda da ruhsal bir arınmanın sembolü olarak görebileceğimiz ney, tasavvufa göre aşk ateşiyle yanmış insan-ı kamili temsil etmektedir. Beşeri hayattaki insan-ı kamil'i sembolize eden ney, vatanından ayrıldığından bu yana feryat etmekte, özüne yani o dudaklara nefes veren dudakların sahibine Yaratıcıya dönmek istemektedir. Yaratıcının emanetini taşıyan insan, Mevlana Mesnevi'sinde ve Tasavvufta ney simgesi ile sembolize edilmiştir. Ney, onu üfleyenin ruhu ile beslenmiş, kimileri için ayna olmuştur. İnsanlar ona baktıklarında kendilerini görmüşlerdir. Ney'in aşk ateşini toprakla buluşturmayı hedeflediğimiz bu çalışma kapsamında; neyin tarihi süreci, neyin biçim ve teknik özellikleri ile tasavvuf musikisindeki yeri ve önemi açıklanmıştır. Daha önce seramik alanında ulusal düzeyde konu olarak ele alınmamış bu konuyu seramik yüzeylerde farklı işlev, pişirim ve şekillendirme teknikleri bir arada kullanılarak, teorik ve görsel dokümanlar halinde ney müziği eşliğinde sergilenerek izleyiciye mistik bir atmosferde, zengin görsel bir anlatım diliyle sunulacaktır.
Canlandırma filmlerinde kolaj kullanımı ve bir müzik videosu uygulaması

Canlandırma sanatının tarihsel gelişimine bakıldığında birçok farklı yöntemin ihtiyaçtan ya da deneyler sonucunda keşfedildiği görülmektedir. Keşfedilmiş her yöntem kendi olanak ve sınırlılıkları doğrultusunda gelişerek kendi görsel dilini oluşturmuştur. Bu çalışmada ağırlıklı olarak kolaj kullanımından yararlanılan canlandırma yöntemleri incelenmektedir. Birinci bölümde stop-motion canlandırma yönteminin özelleşmiş türleri olan silüet canlandırma, cut-out canlandırma ve kolaj canlandırma yöntemleri tanımlanmakta ve öncü canlandırma sanatçılarının işleri ve teknik sorunlara getirdikleri çözümler incelenmektedir. Çalışmanın ikinci bölümünde kolajlardan yararlanılan geleneksel yöntemlerdeki hareket ve ifade kısıtlamalarının hikaye anlatımına etkileri değerlendirilmektedir. Bu yöntemlerin hareket ve ifade açısından zayıf olduğu, ancak, plastik değer olarak resimlemeye yakın, zengin bir görsel dil sunduğu tespiti yapılmıştır. Üçüncü bölümde bilgisayar ortamındaki gelişmelerin ilk bölümlerde değinilen geleneksel yöntemlere etkileri araştırılmakta ve günümüzde bu yöntemlerin uygulanmasına olanak sağlayan sayısal ortamlar karşılaştırmalı olarak incelenmektedir. Bilgisayar teknolojisi özellikle 1980'lerden sonra geleneksel canlandırma tekniklerinin yerini almaya başlamıştır. Bilgisayar ortamının farklı tekniklerin bir arada kullanılmasına olanak sağlaması, yeni bir kavram olan hareketli grafik kavramının doğuşuna sebep olmuştur. 1990'lara gelindiğinde bilgisayar destekli üç boyutlu canlandırma teknikleri gelişerek stop-motion tekniğinin sinema ve reklamcılık sektörlerinde kullanımını büyük oranda azaltmıştır. Kolaj ve cut-out canlandırmalarının ise, iki boyutlu doğaları gereği, bilgisayar ortamına rahatça geçiş yapabildikleri ve bilgisayar ortamının bu yöntemlerin kullanımını arttırdığı saptaması yapılmıştır. Uygulama bölümünde daha önceki bölümlerde incelenen geleneksel yöntemlerden cut-out canlandırma yönteminin bilgisayar ortamında bir uygulaması yapılmıştır. Üretilen canlandırma 'Rekorlar, Hayaller, Yıldızlar' şarkısının müzik videosu olarak düşünülmüştür. Müzik videosunun şarkının ritmi ve duygusu ile uyum halinde olmasını sağlamak için ön çalışma olarak hareketli öykü akış panosu hazırlanmış, böylece canlandırmanın son şeklinde aksayan herhangi bir fikir ya da sahne olmaması ve canlandırmanın şarkı sözleriyle parelel gitmesi amaçlanmıştır.
Schism

Bu Schism sergisini analiz eden, dolayısıyla ondan ayrı olarak konumlandırılamayacak destekleyici bir metindir. Bu tezin dört bölümünden her biri sergideki dört işten bir tanesine odaklanır ve üretim adımlarını incelemenin yanı sıra her bir işin üretim süreçlerindeki el emeğinin etkilerini ve kökenlerini sorgular.
21. Yüzyıl afiş tasarımlarında görsel ögelerin incelenmesi ve yeni öneriler

'21. Yüzyıl Afiş Tasarımında Görsel Öğelerin İncelenmesi ve Yeni Öneriler' adlı tez dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde iletişim kavramı ele alınmaktadır. İnsanları iletişime iten güdüler incelenmektedir. Bu güdülerin davranışlara yansıması ve bunun sonucunda toplumsal olgular ortaya çıkmaktadır. İkinci bölümde, grafik sanatının gelişimi üzerinde durulmaktadır. Grafik sanatının gelişimini etkileyen diğer sanat akımları ve toplumsal olaylarla bağlantısı kurulmaktadır. Grafik sanatının ülkemizde gelişimi ve örnekleri değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde, Grafik sanatının eğitim alanında kullanımı incelenmektedir. Eğitime sunduğu katkılar ve çocukların üzerindeki etkisi değerlendirilmiştir. Dördüncü bölümde, afiş tasanmlanndaki görsel öğeleri incelemek için kullanılan göstergebilim ve 2000 - 2004 arasında yayınlanan afişlerin analizleri bulunmaktadır. Günümüz afiş tasarımları için yeni öneriler sunulmaktadır.
Alıntılamaya bağlı, yeniden üretimle yapıttan yapıta gönderme

Sanatta alıntılama Batılı ülkelerde daha köklü bir geçmişşe sahip olmasına karşın ülkemizde 90'lardan itibaren küreselleşmeyle birlikte yaygınlaştığı görülmektedir. Bu amaç doğrultusunda çalışmanın ilk bölümünde yapılan girişin ardından kopya ve yeniden üretim kavramları üzerinde durulmuş, kendi disiplininin olması nedeniyle konuya giriş olarak hakkında detaylı bilgi verilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde simülasyon kavramı üzerinde durulmuş, sanatta temsil sorunundan bahsedilmiştir. Çalışmanın dördüncü ve son bölümünde ise farklı sanat disiplinlerinde ve yeniden üretim örneklerinden bahsedilerek, alanının önde gelen ulusal ve küresel isimlere yer verilerek sonuç kısmı ile birlikte çalışma tamamlanmıştır.
1970 sonrası Türkiye'de ortaya çıkan sanat oluşumları ve bir alternatif olarak hangar sanat oluşumu

Dünya sanat tarihine baktığımızda akademinin ya da var olan sanat ortamının dışarısında bir karşı ses olma niteliğinde sanatçılar her zaman alternatif yapılanma içerisine girmişlerdir. Sanatçıların var olan kuralların dışarısında yer almaları ister meslek dayanışması olsun ister sanat pratiklerini paylaştıkları ortak nokta olsun, sanat her zaman alternatif oluşumları içerisinde barındırmıs ve bu oluşumlar sanatın gelişimine ve ilerlemesine büyük katkılar sağlamıştır. 1980'lerden sonra küreselleşme ile tüketim kapitalist sistemin özü haline gelirken, kültür de ekonomiden ayrı tutulamaz hale gelmiştir. Dünyada sanatın değerinin anlaşılması ile planlı bir sanat politikası yürütülerek büyük bir kültür endüstrisi oluşmuş, çağdaş/güncel sanat karlı bir pazar haline gelmiştir. Bunun neticesinde sanat ortamında özel kurumların devreye girmesiyle sanatçılar üzerindeki etkiler ortaya çıkmaya başlamıştır. 1990'larda özel kurumların tercihleri arasında yer alamayan sanatçılar alternatif sanat pratiklerini gerçekleştirebilecekleri ve bu alanda işler üreten sanatçılara mekan sağlamak amacı ile bir araya geldikleri görülmektedir. Bu şekilde sanat ortamında görünebilirliklerini arttırabilecekleri yeni bir oluşum içerisine girmişlerdir. Özel şirketlere bağlı galerilere ya da büyük sanat etkinliklerine karşı sivil, kar amacı gütmeden kolektif bir şekilde hareket eden sanat oluşumları dikkat çekmektedir. Tez kapsamında Türkiye'de ortaya çıkan sanat oluşumlarından 22 tanesi seçilmiş, oluşum süreçleri ve amaçları incelenmiştir. Hangar Sanat Oluşumu sanat oluşumları arasında öncü olmasından ötürü ayrıntılı olarak incelenmiştir. Nitel araştırma yöntemine dayalı olarak hazırlanan bu tez, tarama modeli olup, betimsel bir nitelik taşımaktadır.
Modern heykel alanında boşluk-kütle ilişkisi

Bu araştırmanın konusunu geleneksel malzemeler kullanılarak yapılan modern heykel örneklerinin boşluk-kütle ilişkisi oluşturulmaktadır. Araştırmamda heykelin tanımını ve tarihçesini yaparak, heykeli oluşturan plastik elemanlardan boşluk-kütle, ışık-gölge, hareket ve ritim gibi kavramların anlam ve içeriklerini kapsamlı bir şekilde vermeye çalıştım. XX. yüzyıl sanat akımlarını ve bu akımlara önemli eserleriyle damgasını vurmuş sanatçıları, sanat felsefecileri eserleriyle ele alıp, onların heykeltraşlık eserlerindeki, boşluk-kütle ilişkisini karşılaştırmalı olarak ortaya koymaya çalıştım. Örneğin kübizmde Picasso, J. Gonzales, Zatkine ve Laurens, Fütürizm'de Umberto Boccioni, Konstrüktivizm'de Tatline, Gabo ve Pevsner gibi sanatçıların sanat felsefeleri eserleri ve bu eserlerdeki boşluk-kütle ilişkisi üzerinde ayrıntılıca durulmuştur. Geleneksel malzemeyle heykel yapan modem heykeltraşlardan A. Rodin, C. Brancusi, H. Moore, A. Ciacemetti'nin çalışmalarının yanı sıra, günümüz Türk plastik sanatçılarından Kuzgun Acar, Mehmet Aksoy, Rahmi Aksungur daki kütle-boşluk ilişkisi, kendi çalışmalarımla bağlantılı olarak ele alınıp, karşılaştırmalara gidilmiştir.
Gerilim üzerine denemeler

Duygu ve düşüncenin bir biçimi olan gerilim; ilk çağlarda doğa karşısında verilen savaş durumu iken, günümüzde; yalnızlık, teknolojinin ürettiği gürültü, hız ortamı, yabancılaşma, yaşanan savaş hali ve isteklerin engellenmesi sonucunda ortaya çıkan durumdur. Bu gerilim ilişkilerinin geliştiği süreçten ayrı yaşamayan sanatçı, yaşananların yarattığı duygu, etkisini sanatçı üzerinde ve onun üretimi olan sanatında yansısını bulur. Çalışmalara gerilimin ifade ediliş biçimi açısından bakıldığında, dinamikliğin geriliminin yanında durağanlığın gerilimi de gerilimi ifade etmede etkili bir yöntemdir. Gerilim örnekleri tarihsel gelişim içerisinde incelenirken resimlerin felsefi farklılıkları olsa bile hepsinde renk, kompozisyon, doku ve çizgi öğelerinin etkili kullanımı ile oluşan ortaklıklar vardır. Bu ortak bilgiler resmin kurgusunda ve çalışmaların yorumlanmasında aracı olmuşlardır. Tuvalde dokulu yüzey üzerine kapatıcı ve yarı kapatıcı müdahalelerin yanında beyaz ve siyahın soğukluk etkisinden yararlanılarak oluşturulan soğuk dokusal görünümler özgün bir plastik dile ulaşmada önemli rolleri olmuştur. Çalışmalarda kağıt ve tuval yüzeyinden yararlanılarak suluboya, yağlıboya, kolaj gibi teknikler kullanılmıştır.
Sakıp Sabancı müzesi murakkalarında cilt sanatı

Osmanlı güzel yazı ve süsleme sanatlarını bir araya toplayarak sunan murakkalar, son derece pratik ve kullanışlı tasarımlarıyla özgün biçimlerde karşımıza çıkar. Bunların cilt tasarımları bazen bütün yazıları bir arada görecek şekilde körüklü ya da tek tek izleyecek şekilde kitap biçiminde olabilir. Sakıp Sabancı Müzesi Kitap Sanatları ve Hat Koleksiyonunun önemli bir parçası olan murakka koleksiyonu özenle toplanmış, meşhur hattatların yazılarını içeren seçkin örneklerinden oluşur. Bu değerli koleksiyona ait bütün eserlerlerin ciltlerinin malzemeleri, teknikleri ve süslemeleri tek tek incelenmiş ve bir araya toplanmıştır. Bu eserlerin cilt kapakları fotoğraflarla ve çizimlerle gösterilmiştir. Bir katalog haline getirilen incelemeler değerlendirilmiş ve cilt kapakları ile yan kağıtları süsleme biçimlerine göre sınıflandırılmıştır. Sakıp Sabancı Müzesi koleksiyonunda 15. yüzyıldan 20. yüzyıla kadar üretilmiş murakkalar bulunmaktadır ve murakkaların hepsi yazı kıt'alarından oluşmaktadır. Bunların arasında Şeyh Hamdullah, Derviş Ali, Hafız Osman gibi meşhur hattatların eserlerini içeren murakkalar yer alır. Koleksiyonda 18. yüzyıla ait olan murakkalar diğer yüzyıllara ait olanlardan daha fazladır. Bu murakkaların ciltleri, koleksiyonda bulunan diğer murakka ciltleri sınıflandırmaları arasında neredeyse homojen olarak dağılmıştır. Ciltlerin süslemelerinde alttan ayırma, mülemma, mülevven, soğuk şemseli ve yekşah bezemeli olanlar bulunur. Şemseleri yazma motifli ve geometrik motifli olanlar vardır. Hiç şemsesi olmayan, sadece cedvel çekilmiş olanlar, çarkuşe kumaş kaplı ve ebru kağıt kaplı olanlar da görülür. Birer adet zerbahar ve kadife kumaş kaplılar da bulunmaktadır. Cilt kapaklarının içleri kimi zaman deri ile kaplanarak süslenmiş, kimi zaman ebrulu kağıtlarla kaplanmış, kimi zaman zerefşan tekniği ile bezenmiştir.