Üniversite öğrencilerinin İngilizce okuma becerilerinin geliştirilmesinde edebiyat grupları yönteminin etkisi

Okuma becerisinin, dil öğrenme sürecinde öğrencilerin edinmesi gereken en önemli becerilerden biri olduğu yaygın bir şekilde kabul edilmektedir. Dolayısıyla, bugüne kadar okuma becerisi üzerine yapılan çalışmalar okuma tekniğinin gelişmesine yönelik katkıda bulunmuştur. Okuma becerisini geliştirmek ve okuma dersini öğrenciler için daha eğlenceli hale getirmek amacıyla, bugüne kadar birçok yöntem denenmiştir. Yine de birçok öğrenci yabancı dilde okuma dersini sevmemektedir. Oysaki okuma dersini yabancı dil öğreniminden soyutlamak mümkün değildir çünkü okuma dersi olmadan yabancı dil öğrenimi bütüncül bir şekilde gerçekleşemez. Ne yazık ki okuma becerisi üzerine yapılan son çalışmalarda (örn., Bağdat 2009; Işık, 2010; Yumru & Yılmaz, 2015) okuma dersinin halen öğrenci tarafından benimsenmemiş ve sevimsiz bir ders olarak sayıldığı görülmektedir. Öğrencilerin okuma dersine karşı istekli olmadıkları ve derse katılma açısından pek gönüllü olmadıkları için Türkiye'deki yabancı dil öğretmenleri okuma dersine yenilik getirebilecek yöntem ve teknikler üzerinde araştırma yapmaktadırlar. Zira not kaygısı taşımadıkları sürece öğrenciler okuma dersine katılmaya istekli ve güdülü olmamaktadırlar. Okuma stratejileri ve dil eğitimindeki gelişimi göz önünde bulunduran birçok araştırmacı (örn., Karabuga& Kaya, 2013; Koçer & Turgut, 2013; Sertkaya, 2015) okuma becerisi için yöntem, içerik, uygulama ve sonuçlar açısından farklılık gösteren çeşitli yaklaşımlar öne sürmüşlerdir. Bununla birlikte Edebiyat Grupları yönteminin öğrencilerin içsel güdülenmelerini etkinleştirdiği farklı çalışmalarla ispatlanmıştır; böylece birçok farklı ülkedeki yabancı dil öğretmeni bu yöntemi araştırmaya başlamıştır ve İngilizce'nin yabancı dil ya da ikinci dil olarak öğretiminin gerçekleştiği sınıflarda bu yöntemi uygulamaya başlamıştır. Bütünsel ve gerçekten öğrenci odaklı olan bu yöntem, okumaya karşı olan tutumu olumlu yönde etkileyip okuma yetisini geliştirirken, öğrencinin tümleşik becerilerini geliştirmeyi hedefler. Birçok araştırmacı (örn., Daniels, 2002; Hsu, 2004; Jacobs, 2015; Noe& Johnson, 1999; Wilfong, 2009) Edebiyat Grupları yönteminin hem öğrencilere hem de öğretmene fayda sağladığını ileri sürmektedir. Bu tartışmanın ışığında, mevcut çalışmadaki amaç Edebiyat Grupları yöntemin uygulamasının yetişkin dil öğrenenlerinin yabancı dilde okuduğunu anlama yetilerini ve yabancı dilde okumaya karşı olan tutumlarının üzerindeki etkisini ortaya çıkarmaktır. Bu çalışmada, haftada üç saat okuma dersi alan, 45 İngilizce Öğretmenliği Bölümü hazırlık sınıfı öğrencisi yer almıştır. Katılımcı öğrenciler deney ve kontrol grubu olmak üzere sınıflandırılmıştır. Kontrol grubunda yer alan öğrenciler Edebiyat Grupları okuma yaklaşımıyla ilgili hiçbir uygulama almaz iken ve derslerini geleneksel, öğretmen öncülüğünde okuma yaklaşımıyla sürdürürken, deney grubundaki öğrenenlere okuma derslerinde 7 haftalık Edebiyat Grupları okuma yaklaşımı uygulanmıştır. Edebiyat Grupları yöntemini araştırmak amacıyla üç farklı veri toplama aracından faydalanılmıştır. Okuduğunu anlama ön testi, okuma ön tutum ölçeği mevcut çalışmaya zemin hazırlamak ve okuduğunu anlama son testi, okuma son tutum ölçeği ile karşılaştırma yapabilmek için her iki grupta da uygulanmıştır. Ayrıca, açık uçlu sorular, okuma tutum ölçeğini tamamlayabilmek için her iki grubun öğrenenleri tarafından, uygulama öncesi ve sonrası cevaplandırılmıştır. Edebiyat Grupları yöntemi uygulamasından sonra deney grubu öğrenenlerinin uygulama hakkında daha derin duygularını ve görüşlerini anlayabilmek için, bir sınıf içi görüşmesi değerlendirilmiştir. Sonuçlar Edebiyat Grupları yönteminin öğrenenlerin okuduğunu anlama yetisini ve yabancı dilde okumaya karşı olan tutumlarını etkilediğini göstermektedir; deney grubundaki öğrenenler okumaya karşı olumlu bir tutum geliştirmiş ve yabancı dilde okuma yetilerini geliştirmişlerdir.