turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Cumhuriyet Üniversitesi'nde yüksek öğrenim gören yabancı uyruklu öğrenciler üzerine sosyolojik bir çalışma

Eğitim amacıyla yapılan yer değişimleri her daim ve her yerde karşımıza çıkan bir olaydır. Eğitim, oldukça küçük yaştaki bireylerin bile her gün zorluklarla mücadele etmelerine sebep olan bir kurumdur ve dolayısıyla önemi çok büyüktür. Buradaki zor mücadelelerin başlıca unsurlarından biri de uzun mesafelerdir. Bu uzun mesafelerden akla ilk olarak kırsal kesimlerden kasabalara gerçekleştirilen günlük taşımalı eğitimler gelmektedir. Bu tür koşullarla eğitimlerini tamamlamaya çalışan çocukları günümüzde bile hala görmek mümkündür. Özellikle kış aylarında yürütmesi oldukça zor olan bu koşullara çare olarak ebeveynler kasabalara veya şehirlere göç etmeyi bulmaktadırlar. Başvurulan bu yol, kırdan kente göçün de en önemli sebepleri arasında yer almaktadır. Eğitimin erken dönemlerinde dahi en iyi koşullarda gerçekleştirilme arayışı, ilerleyen dönemlerde hedefini daha da artırarak devam etmektedir. Özellikle öğrenciler yüksek eğitimlerinde kendilerine en çok fayda sağlayacak okul ve bölüm arayışında olurlar. Bu dönemde her öğrencinin akıllarından geçirdikleri büyük hedeflerinin başında yurtdışında eğitim almak gelmektedir. Türkiye'deki gençlerin bu konudaki hedeflerinin yeri, büyük çoğunlukla Amerika ve Avrupa olmaktadır. Özellikle Amerika eğitim alanındaki başarılarıyla ve sunduğu imkanlarla dünyanın her yerinden birçok yabancı uyruklu öğrenci çekmektedir. Bu çekimle birlikte Amerika, bu alanı bir sektör haline getirmiş ve kendi ekonomisine oldukça büyük bir katkı sağlamıştır. Türkiye de çoğu Orta Asya ve Orta Doğudan gelen yabancı uyruklu öğrencilerine sağladığı birçok imkanla eğitimlerine katkı sağlamaktadır. Bu alan, iyi bir şekilde değerlendirilir, gelen öğrenci sayısı ve kalitesi artırılmaya yönelik çalışmalar yapılırsa ülkelerin gelişmelerine önemli etkileri olabilecek bir alandır. Bu araştırmada da bu konunun önemine değinilmek istenmiş, yabancı uyruklu öğrencilerin demografik özellikleri, yaşadıkları sorunları, bazı konulardaki duygu ve düşünceleri araştırılmıştır. Ayrıca Türkiye, Sivas ve Cumhuriyet Üniversitesi hakkındaki düşünceleri, beklentileri ve izlenimleri öğrenilmiştir. Bu şekilde dışardan bir göz tarafından ülkemizin, ilimizin ve üniversitemizin de nasıl değerlendirildiği gözlemlenmiştir.
Kayseri'de çekirdek aile ağı ilişkileri

Bu çalışma Kayseri'nin İncesu ilçesinde Mayıs 2014 tarihinde yapılan, genel bağlamda çekirdek aile ilişkilerini anlamaya çalışan bir saha araştırmasının verilerine dayanarak hazırlanmıştır. Çalışmada İncesu'da yaşayan ailenin ve ilişki ağlarının günümüz şartlarında nasıl bir forma büründüğü, ilişki ağlarında göze çarpan olguların nasıl kendini gösterdiği ve aile içindeki bireylerin rol olarak diğer aile bireylerine karşı nasıl tutumlar içinde oldukları araştırılmıştır. Bunun yanında aile fertlerinin genel kültürel, ekonomik ve eğitim düzeyleri incelenmiş, rapor olarak sunulmuştur. Çalışma öncesi bir literatür araştırması yapılmış, bu literatür saha verileriyle bir arada kullanılmıştır. Ancak esas verileri yine sahadan almış bulunmaktayız. Saha araştırmasında tabakalı örneklem metodu uygulanmış, 110 evli erkek ve 110 evli kadın olmak üzere toplam 220 kişiye 'Birey Soru Kağıdı' uygulanmıştır. Ayrıca hane hakkında genel bilgi edinmek amacıyla, hanede yaşayan 18 yaş ve üzeri, hane hakkında bilgi sahibi olan 110 kişiye 'Hanehalkı Soru Kağıdı' uygulanmıştır. Bu araştırmanın, Türkiye'deki aile araştırmaları literatürüne ve ilçede daha sonra yapılacak olan araştırmalara katkı sağlaması amaçlanmaktadır.
Salnamelere göre Van ve Bitlis vilayetlerinde dini- sosyal yapı

Yüzyıllar boyunca birçok medeniyeti bünyesinde barındıran Van ve Bitlis, Türklerin Anadolu'yu fethe başlamasında önemli bir yere sahip olduğu gibi ilk Türkleşen bölgelerdendir. XVI. yüzyıla gelindiğinde bölgede Müslüman nüfus çoğunlukta olmak üzere içerisinde Süryani, Protestan, Katolik, Ermeni, Keldani, Kıpti, Yahudi ve Yezidi mezheplerine mensup insanların birlikte yaşadığı birer yerleşim yeri olmuştur. Salnamelere göre, Van ve Bitlis vilayetlerinde Müslümanların yanı sıra yukarıda saydığımız gayrimüslimlerin de birçok dini ve sosyal kurumları bulunmaktadır. Van ve Bitlis vilayetlerinde yaşayan Müslim ve gayri Müslimlere ait dini ve sosyal kurumları ve bölgede yaşayan Müslim ve gayrimüslim nüfus yapısını, merkezden başlayarak sancak, kaza ve nahiyeler şeklinde, tablolar da hazırlayarak sunduk.
Toplumsal cinsiyet ve kitle kültürü

Bu çalışma ile toplumsal cinsiyet çalışmaları ve kitle kültürü çalışmaları arasında iktidar olgusu odağında bir bağ kurmak hedeflenmiştir. Kitle kültürü, toplumsal cinsiyetin inşasında, temel üretici mekanizmalardan biri olarak ele alınmıştır. Kitle kültürü etkileriyle, toplumsal anlamda cinsiyetlendirilmek ve bu süreçte edilgenleştirilmek durumu, iktidar ekseninde incelenmiştir. R. W. Connell'in toplumsal cinsiyet ve iktidar ilişkilerini işleyen ve Judith Butler'ın toplumsal cinsiyetin performatif yapısını ortaya koyduğu kuramsal çalışmaları, bu tez çalışmasının kuramsal zeminini oluşturmaktadır. Kitle kültürünün, toplumsal cinsiyetin performatif üretiminin açık bir tesisi konumunda bulunması ve iktidarı besleyen yapısı, bu ana metinlerin kitle kültürü metinleri ile sentezlenmesi yoluyla ortaya konulmuştur. Kimlik, iktidar, cinsel politika, beden, yapı, kültür endüstrisi gibi kavramlarla örülü olan tez çalışması, kuramları ilişkilendirme yoluyla, kültürel normatif söylemler ve kitle kültürü görünümleri arasında bağlar kurmuştur. Bu çalışmada, toplumsal cinsiyet ilişkilerinde iktidar olgusunu sorgulayarak yola çıkılmış, kitle kültürünün evrensel boyutta endüstrileşmesi ve bu durumun toplumsal yaşama yansıyan sonuçları ele alınmış, devamında kitle kültürünün ve toplumsal cinsiyetin kesişme noktaları yine iktidar mefhumu odağında ortaya konulmuştur.
Representations of pious Muslims in new Turkish cinema

Türk Sinema tarihi üç ana dönemde incelenmekte olup, 1996 yılında, Eşkıya filmi ile Yeni Türk Sineması dönemi başlamıştır. Yeni Türk Sineması ile beraber filmlerin teknik kalitelerinin artmasının yanı sıra, filmlerin üslupları da değişmiş, filmlerin dine ve dindar Müslümanlara yaklaşımı da dahil olmak üzere pek çok konuda Yeşilçam'ın klişe yaklaşımlarından uzaklaşmıştır. Bu tezde, farklı sinema dönemlerinin Türkiye siyaseti ve Türkiye sosyolojisiyle ilişkisi dindar karakterlerin temsili açısından incelenecektir. Cumhuriyetin modernleşme politikaları, Kemalist ideoloji ile Erken ve Geleneksel Dönem Türk Sinemalarının dine ve dindar figürlere yaklaşımlarındaki paralellikleri ele alınarak, Yeni Türk Sineması'ndaki üslup değişikliği ile beraber bu paralelliğin kırılmasından bahsedilecektir. Dindarların temsilinin Yeni Türk Sineması'nda nispeten olumlu bir üslupla ekrana yansıtılması, dindar Müslümanların toplumsal değişimleri, dindar Müslüman üyelerden oluşan Adalet ve Kalkınma Partisi'nin iktidara gelişi ile birlikte ele alınacaktır. Türkiye siyasetinin Cumhuriyetten günümüze kadar olan yolculuğunda siyasetin dine yaklaşımının, farklı dönemlerde laik-dindar kutuplaşmalarının sinemaya nasıl yansıdığı ele alınacaktır. Yine Türkiye'nin modernleşme yolculuğunda, 2000'ler sonrası ortaya çıkan paradigma değişikliği, Yeni Türk Sineması ile beraber okunmaya çalışılacaktır. Türkiye siyasetinde ve sosyolojinde yaşanan pek çok dönüşüme rağmen, kültürel arenanın bu dönüşüme karşı olan direnci de tezin değineceği konular arasındadır.
Differentiation of political opinions among the Alevi youth in İstanbul

Bu çalışmada, kentli Alevi gençlerin siyasal eylemlilik çeşitleri ve seviyeleri ile siyasal kanaatlerinin kendi aralarında farklılaşmasının boyutları etnik, sınıfsal, demografik ve sosyo-ekonomik farklılıklar dikkate alınarak ortaya konulmuştur. Bu amaçla İstanbul da yaşayan Alevi olan veya Alevi ailelerden gelen 380 genç ile anket yapılmıştır. Araştırma sonuçları, ilgili farklılıklar dikkate alınacak şekilde tablolaştırılarak analiz edilmiştir. Buna ek olarak, Pierre Bourdieu'nun önerdiği toplumsal alan modeli dikkate alınarak, Alevi gençlerin Türkiye siyasal alanındaki konumları çoklu mütekabiliyet analizi yöntemi ile haritalandırılmıştır. Araştırmanın sonucunda Alevi gençler arasındaki etnik ve dinsel farklılıkların siyasi ideolojiler bağlamında ifade bulduğu, sınıfsal farklılıkların ise siyasal eylemlilik düzey ve çeşitleri üzerinde etkili olduğu ortaya konmuştur.
Etnik grup çelişkisi: Ruanda örneği ve bölgesel etkileri

Etnisite, etnik grup ve etnik çatışma kavramlarının, günümüz toplumlarının güncel hükümet politikalarından tutun, bireylerin davranış pratiklerinde içselleşen kognitif şeyleşmelerine dek, hatta sosyal bilimlerin birçok ayrıştırılmış disiplinince farklı perspektiflerden analiz edilirken sanki içeriksel bir bütünlermiş gibi verili kabul edilmesi bakımından eleştiriye muhtaç bir çelişkiler ağı meydana getirdiği düşünülmelidir. Grup kavramına etnik nitelemesini eklemleyebilmek için öncelikle etnisite kavramının kültürel bir kimliklenme süreci olarak toplumsal örgütlenmenin ve bu bağlamda da siyasal mücadelenin bir aracı olduğunu belirlemek gerekmektedir. Bu açıdan etnisite olgusu, ırk ve ulus benzeri konstrüktivist kurgusal bellemler ile aynı bütüncül biçimler ailesi içinde yorumlanmalıdır. Böylesi durumsal ve süreçsel bir yorumlama grupçuluk eğilimi olarak adlandırılabilecek sosyo-mental ilkçi ve özcü tuzaklara saplanmadan etnik grup olgusunun çelişkilerini gözlemlemek için kullanılmalıdır. Bununla beraber, siyasal düzlemin toplumu kategorize etme ve adlandırma adına kültürel mental şemalar, yasal düzenlemeler ve sosyo-politik söylemler üzerindeki etkisi bir araya getirildiğinde etnik grubun yanında etnik çatışma kavramının da değişken ve çelişkili özdeği ortaya çıkarılabilir. Bir sosyo-politik ve tarihsel inşaa olarak Ruanda'nın kolonyalizm etkisinde ırklaşma ve etnikleşme süreçlerinin irdelenerek, soykırıma varan toplumsal ayrışma ve çatışmanın esas niteliği belirlendiğinde, etnisite ve etnik grup gibi kavramların durumsal doğası ve anlam içeriklerinin semantik dalgalanışı da gözlenebilecektir. Bu anlamlar ve algılama pratiklerinin makro düzey sömürgeci biopolitik yönetim uygulamalarıyla etkileşimi ve Ruanda'daki post-kolonyal iktidar paylaşımının şekillenişi ile ilişkisi, benzer sosyal biçimlenişler olarak analiz edilmesi gereken ırk, etnisite ve bu bağlamda etno-ulusçu devlet inşaa ideolojisinin hangi düzlemde örtüştüğünü analiz etmeye yardımcı olacaktır. Böylesi benzer kimliklenme süreçlerinin bireylerin kognitif algılarını belirlemedeki rolü ortaya çıkarıldığında ise soykırımı takiben Ruanda'da hayata geçirilmeye çalışılan toplumsal uzlaşı emeliyle ilgili daha nesnel ve gerçekçi bir eleştirel perspektif oluşturulabilir.
Living as 'North Caucasians' in Georgia: Identity and integration in Georgia among the Ossetian and the Chechen-Kist communities

Bu tez, diasporanın ana yurtlarının de facto devleti olduğu durumunu inceleyerek Rogers Brubaker'in ortaya koyduğu 'diaspora-anayurt-konuk eden ülke ilişkileri' teorisine katkı sağlamayı amaçlamakta ve Gürcistan'daki Osetler ve Çeçen-Kistlerin kimlik stratejilerini ele almaktadır. Gürcistan'da gerçekleştirilen saha araştırmaları sonucunda şunlar tespit edilmiştir: hem Gürcüler ve Osetler arasındaki kültürel sınırları konusunda hem de anayurtle ilişkiler konusunda Gürcistan'daki Osetler Gürcistan devleti çerçevesi içinde kendi kimliğini geliştirmeye çalışmakta ve Güney Osetya'nın yanında yer almamaktadır. Böylece onlar kendi kimliğini ağırlıklı olarak Osetçe, Oset kültürü ve geleneklerine dayanan 'kültürel diaspora kimliği' olarak geliştirmeye yönelmektedir. Diğer yandan, Gücistan'daki Çeçen-Kistlere baktığımızda, kültür ve adetlerin yanı sıra Rusya karşıtlığı, iki Çeçen Savaşı ve 1994 yılı Çeçen-İnguş Sürgünü gibi siyasi meseleler kendi kimliğinde önemli rol oynamaktadır. Ayrıca hem Gürcistan'ın hem Çeçenistan'daki Çeçenlerin hem de Gürcistan'daki Çeçen-Kistlerin Rusya karşıtlığını benimsemeleri de Gürcistan Çeçen-Kistlerin kimliğinin 'kültürel-siyasi diaspora kimliği' olarak gelişmesine yol açmaktadır.
Burjiva kamusal alanından proleter kamusal alana: Kamusallık üzerine düşünmek

Sosyal bilimler literatüründe kamusal alanın ilk yeterli kavramsallaştırılması Jurgen Habermas tarafından yapılmıştır. Kamusallık 18. yüzyılda burjuvazinin monarşi ve aristokrasinin gizlilik siyasalarına karşı sürdürdüğü mücadelenin bir sonucu olarak ortaya çıkmıştır. Toplumsal yararın akılcı tartışmalar çerçevesinde belirlenmesi ilkesi, bu tartışmaların gerçekleştirileceği devlet otoritesi ve ekonomik çıkarlardan bağımsız bir kamusal alanın ortaya çıkmasını koşullamıştır. Süreç içinde kamusallık burjuva hukuk devletinin yapılanma ilkesi haline gelmiştir. Ancak burjuvazinin toplumsal iktidarı ele geçirmesiyle birlikte kamusal alanın özel çıkarlardan ve devlet iktidarından bağımsızlığının giderek kaybolması onun ortak yararı belirleme işlevinin önemini yitirmesine neden olmuştur. Oscar Negt ve Alexander Kluge kamusal alanların toplumsal tecrübenin işlendiği ve sınırlarının çizildiği toplumsal yapılanmalar olarak ele alırlar. Egemen kamusal alanlar insanlığın kolektif yaşam bağlamlarını ve bu bağlamlardan kaynaklanan tecrübeleri kapitalist meta üretimi ve dolaşımını sürdürmek ve meşruiyet kazanmak için kullanırlar. Bunun karşısında aynı yaşam bağlamları ve tecrübeleri ilişkilendirerek, bunlar üzerine kurularak eşitlik taleplerini dile getiren karşıt kamusal alanlar bulunur. Bu genel çerçeve 1 9. yüzyıl plebyen kamuları için olduğu kadar günümüzün küresel karşı kamuları için de geçerlidir.
Bir erkeklik mekanı olarak kahvehaneler

Toplumsal cinsiyet çalışmaları toplumsallaşma süreci içinde kadınlara ve erkeklere verilen rollere odaklanarak kadınlığın ve erkekliğin bir toplumsal inşa sürecinin sonucunda oluştuğunu açıklamaya çalışmaktadır. Erkeklik çalışmaları da özel ve kamusal alanlardaki erkeklerin yaşamını inceleyerek farklı erkeklikler arasındaki iktidar ve hiyerarşi yapılarını ortaya çıkarma amacı taşımaktadır. Erkeklik, erkekler arasındaki iktidar mücadelesi aracılığıyla kurulan bir kavram olduğundan erkek homososyalliğini oluşturan mekanları incelemek, bu mekanlarda inşa edilen farklı erkeklikler hakkında bilgi verecektir. Hegemonik erkeklik imajının yüceltildiği ve erkek egemenliğinin yeniden üretildiği erkek homososyalliğini oluşturan mekanların başında kahvehaneler gelmektedir. Bu kapsamda Connell'ın 'Hegemonik erkeklik' kavramsallaştırması temel alınarak hazırlanan bu çalışmada farklı erkekliklerin inşa edildiğini ve cinsiyet ayrımcılığının mekansal düzeyde yeniden üretildiğini ortaya koymak amacıyla, Ankara ili Sincan ilçesinde devamlı kahvehaneye gitme pratiğine sahip 26-40 yaş aralığında 13 evli erkek ile yüz yüze görüşmeler yapılmıştır. Sahadan üretilen verilerin betimsel analiz ile yorumlanmasıyla ilk kahvehane deneyiminin erkeklik basamaklarından sünnet olma ve askere gitme basamaklarının arasında yer aldığı ve kahvehanelerde farklı erkekliklerin oyunlar ve erkek sohbeti üzerinden tüm kadınsı davranışları dışarıda bırakarak ve içerisinde her daim rekabeti barındırarak inşa edildiği ortaya çıkmıştır.
Pitirim Aleksandroviç Sorokin'in sosyolojik anlayışı ve Amerikan sosyolojisindeki yeri

Pitirim Aleksandroviç Sorokin, sosyoloji disiplininin Rusya'da gelişme ve Amerika'da akademide kabul görme çabalarının olduğu yıllarda kuramsal ve kurumsal katkılarıyla sosyolojinin klasikleri arasında değerlendirilebilecek bir isimdir. Özellikle Kıta Avrupa'sı sosyoloji birikimini Amerika'ya taşıyan önemli isimlerden birisi olan Sorokin, Minnesota ve Harvard Üniversitesi gibi itibarlı kurumlarda toplumsal tabakalaşma, toplumsal hareketlilik, kır sosyolojisi, kriz sosyolojisi, toplumsal sistem kuramı gibi alanlarda kurucu mahiyette kırka yakın eser ve dört yüze yakın makale kaleme almış birisidir. Çarlık Rusya'sının bir köyünden Cambridge'deki çalışma odasına 79 yılını, okumaya ve üretmeye adayan Sorokin, 'ana akım Amerikan sosyolojisi' yahut yapısall-işlevselciliğin etkili kuramcıları Talcott Parsons, Robert K. Merton, Kingsley Davis, Wilbert E. Moore gibi sosyologlara kitapları, dersleri ve eleştirileriyle ilham kaynağı olmuş bir sosyologdur. Bu çalışmada Sorokin'in içinde bulunduğu Rus ve Amerikan sosyo-politik ve entelektüel bağlamlar kısaca resmedildikten sonra Sorokin'in kitap ve öne çıkan makaleleri, entelektüel yönelimlerine göre tasarlanmış dönemler altında incelenmiş ve en sonunda da Amerikan sosyolojisi içindeki etkileri çeşitli kuramcıların çalışmalarıyla karşılaştırılarak tespit edilmeye çalışılmıştır.
Türkiye'de sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakıflarının ekonomik ve sosyal etkileri

Genel olarak; yoksulluk sosyo-ekonomik, sosyo-kültürel ve sosyo-psikolojikboyutları olan evrensel bir olgudur. Bu nedenden dolayı, toplumdan topluma, kültürden kültüre algılanma biçimi de degismektedir. Yoksulluk, zaman içindeyoksulluk kültürünün olusmasına sebep olmaktadır. Toplumlar, yoksullugun bu aradayoksulluk kültürünün ortadan kaldırılması ile ilgili olarak, kendi anlayıslarına göre bir takım politikalar geliştirmekte ve uygulamaktadırlar. Türkiye Cumhuriyeti Devletisosyal bir devlet olup yoksullukla mücadelede anayasanın amir hükümlerindendir. Yoksulluk az gelismis ülkelerin kalkınamamaları ve yine bu ülkelerde nüfusartıs oranının yüksek olması nedeniyle bireylerin fizyolojik, sosyal ve fizikiihtiyaçlarını karsılayamamalarının bir sonucu olarak ortaya çıkmaktadır. Ekonomiderasyonel politikalar izlenir, issizligi önleyici tedbirler alınır, üretim artısı saglanırsahem issizlik hem de yoksulluk önlenebilir. Yoksulluk ve issizlik Türkiye'nin önde gelen sosyolojik bir gerçegidir. Türkiye'nin % 40'ı yoksul ve nüfusun % 16'sıissizdir. Yoksula yardım yapılarak yoksullugun önüne geçmek oldukça zordur. Yoksullugu önlemek yatırım yapmakla mümkündür. Çalısmanın amacı, ülkemizde önemli boyutları olan ve uygulamaları açısından önemli olarak degerlendirilen sosyal yardım ve yoksulluk iliskisinin ekonomikolduğu kadar toplumsal ve yapısall boyutları ifade edilerek, bu sorunlara çözüm önerileri sunmaktır.
Urban ageing and the right to the city: Experiences of elderly in Kadiköy

Bu tez, yaşlıların kentsel alanlardaki deneyimlerine odaklanarak, kent hakkı bağlamında yaşlıların sosyal ve kentsel yaşamla olan ilişkilerini katılımcılık ve sosyal içerme açısından ele almaktadır. Bununla beraber, ilçe belediyesi olan Kadıköy Belediyesi'nin yaşlılara yönelik hizmetleri ve kentsel alanın mevcut koşulları ele alınarak, fiziksel mekan ve sosyal yaşam açısından yerel yönetimin sunduğu imkanlarla yaşlıların deneyimleri irdelenmiştir. Tez kapsamında yürütülen araştırmanın verileri İstanbul'un Kadıköy ilçesinde ikamet eden 70 yaş ve üzeri katılımcılarla yapılan görüşmelere dayanmaktadır. Tez kapsamında yaşlıların kentle olan ilişkisi üç temel sorunsal etrafında ele alınmaktadır. İlk olarak yaşlıların yaşlılık ve yaşlılara dair algılarının sosyal yaşama katılım ve yaşçılık ile olan ilişkisi tartışılmış, daha sonra kent mekanının fiziksel koşullarının yaşam kalitesi, erişilebilirlik ve hareketlilik açısından yaşlılar üzerindeki etkisi ele alınmıştır. Üçüncü olarak yerel yönetim hizmetlerinin yaşlıların içinde yaşadıkları mahalle ve toplulukla olan ilişkilerini nasıl şekillendirdiği irdelenmiştir. Buna bağlı olarak, yaşlıların kent hakkı bağlamında yaşadıkları semti kendi ihtiyaç ve talepleri doğrultusunda değiştirme imkanları, yerel yönetimle olan ilişkilerine odaklanılarak tartışılmıştır. Yaşlıların kent hakkını araçsallaştırma ve kentin sosyal katılım imkanlarından yararlanma durumunun, sosyo-ekonomik sınıf, cinsiyet ve mekanın fiziksel koşulları gibi temel sorunsallar etrafında şekillendiği gözlemlenmiştir.
Taşımalı eğitim ve toplumsal sorunlar

Taşımalı Eğitim ve Toplumsal Sorunlar adını taşıyan bu çalışma 2 bölüm ve çok sayıda alt başlıktan oluşmuştur. Araştırmanın birinci bölümünde İlköğretimin kısaca tarihi süreci daha sonra da Taşımalı İlköğretim sisteminin gelişimi hakkında bilgi verilmiştir. Araştırmanın ikinci bölümünde Taşımalı İlköğretim uygulaması hakkında öğrenci ve öğretmen görüşleri tespit edilmiştir. Taşımalı öğrencilerin yarıya yakınının taşıma sisteminden memnun olmadıklarını, yatılı okumak istemediklerini, ilköğretimin tamamını kendi köyünde okumak istediklerini, servis aracından kaynaklanan problemleri olduğunu, ailelerinin ve kendilerinin lise eğitimi almak istediklerini, öğrencilerin ailelerine büyük bir güveninin olduğu tespit edilmiştir. Öğretmenlerin taşımalı eğitim sisteminden memnun olmadıkları, taşımalı öğrencilerin derslerinde başarısız ve okul sorunlarını arttırdıkları, ailelerin çocuklarının okul durumuna ilgisiz kaldıkları ayrıca bu öğrencilerin yeterli destekle istenilen başarıları elde edebilecekleri bulgularına ulaşılmıştır.
1960-1971 dönemi Türkiye sosyolojisi

SONUÇ 1960- 1971 dönemini içeren çalışmamızdan çıkaracağımız sonuçlar ve yargılar kısaca şunlardır: 1-1960- 1971 dönemi, 1945'lerde başlayan iç ve dış gelişmelerin, fakat özellikle dış gelişmelerin ürünü olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu dönem, Batı'nın dünya siyasetinde yol açtığı değişmelere, 'yeni sömürgecilik' politikasına, Arap ve Üçüncü Dünya ülkelerinde meydana gelen oluşumlara bağlı olarak ortaya çıkmıştır. 2 -Dönemi belirleyen iç gelişmeler, 1945 yılında başlayan ve bu tarihten itibaren hızlanan demokratikleşme, sınıflaşma, dünya siyasetindeki değişmelere uyma çabalarıdır. 3- Bu dönemde ortaya çıkan grupların, bir önceki dönemden farklı toplum modelleri önermelerine rağmen, asıl ve zaman zaman görülmeyen hedef Batılı toplum modellerine ulaşmak olmuştur. Gruplar, bu hedefe ulaşmak için Osmanlı toplum yapısını çeşitli aktarma teorilere göre açıklamak ve fikirlerini bu tarihsel boyutla güçlendirmek istemişler, bu tarihsel boyut üzerine yeni sistem önerileri getirmişlerdir. 4 -Bazı gruplar, Batılılaşma hedefi için demokratik toplum düzenini bazı gruplar da zinde güçleri ya da sınıflı yapı açıklamalarını Batılılaşma çabalarında bir araç olarak kullanmışlardır. 5 -Tüm gruplar, Batı ve Osmanlı toplum düzenindeki evrimin farkılıklarını vurgulamışlar, günümüzde de süren bu farklılığı giderici yöntemler araştırmışlardır. 6 -Daha önceki dönemlerde yasak olan bazı fikirler bu dönemde öne çıkarılarak tartışılmış ve Türkiye'nin yönü bu fikirlere göre çizilmek istenmiştir. 7-Bu dönemde gündeme gelen fikir akımları, yürürlükteki toplum düzenini 'bozuk' olarak nitelemişler ve bu düzeni değiştirmeye yönelik çabalara girişmişlerdir. 8-Bu gruplar bir anlamda halka dayalı halk hareketi değil, aydın hareketi olarak ortaya çıkmışlar; halkı cahil, gerici ve varılması istenilen düzen için engelleyici faktör olarak görmüşlerdir. 9-Bu grupların bir başka özelliği de, ekonomide 'üçüncü yol' arayışlarıdır. Sosyalistler sosyalizm adına, liberaller kapitalizm adına karma ekonomiye izin vermişler. Devletçiliği ve planlamacılığı