turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Assessing the impact of the EU emissions trading system on Co2 emissions: A synthetic control approach

AB Emisyon Ticareti Sistemi sadece AB'nin temel iklim politikasi değil aynı zamanda ilk çok uluslu emisyon üst sınırı ve ticareti sistemidir. Ancak bu politikanın etkinliği konusunda pek çok eleştiri mevcuttur. Bu çalışma sentetik kontrol metodunu kullanarak 2005- 2014 dönemi boyunca AB Emisyon Ticareti Sistemi'nin carbon dioxide salımının azaltılması açısından etkinliğini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Sentetik kontrol metodu veriye dayalı bir teknik kullanarak karşilaştırmalı vaka analizi çalışmalarında yanlış karşılaştırma vakası seçiminden kaynaklanabilecek potansiyel yanılmayı engeller. Bu çalışma ilk olarak AB ETS'nin olmadığı durumdaki AB-15 ülkelerinin ortalama kişi başına düşen carbon dioxide salımlarının ne olabileceğini hesaplamaktadır. Bu karşıolgusal senaryo Japonya, İsrail ve ABD'nin kişi başına düşen carbon dioxide salımı değerinin ağırlıklı kombinasyonuyla oluşturulmuştur. Gerçek ve karşıolgusal senaryo arasında kişi başına düşen carbon dioxide miktarı farkı AB ETS kaynaklı carbon dioxide salımının miktarını verir. Sonuçlar AB ETS'nin ilk iki yılındaki salım miktarının, sentetik karşılığındakinden kısmen daha fazla olduğunu göstermiştir. AB ETS kaynaklı salım azalmasında iniş çıkışlar olmasına rağmen 2007- 2014 yılları arasında gözlemlenen salım miktarı politikanın yokluğunda salınabilecek emisyon miktarından daha azdır.
Birleşik Krallık'ta Avrupa şüpheciliği: 2016 Avrupa Birliği referandumu

Birleşik Krallık açısından Avrupa bütünleşmesinin sürecin daha en başından itibaren ayrıştırıcı bir mesele olduğu dikkat çekmektedir. Birleşik Krallık Avrupa bütünleşmesine destek vermekle birlikte Avrupa Birliği'nin kurucu üyeleri arasında yer almamıştır. Dahası, AB'ye üye olmasını takiben üyelik koşullarını yeniden müzakere ederek üyeliğini referanduma taşımış ve üyeliği sırasında, bütünleşmenin seyrine yönelik duyduğu endişeleri dile getirmekten çekinmeyerek bazı ortak AB politikalarının dışında kalmıştır. Bu nedenle Birleşik Krallık, üyeliği süresince AB'nin şüpheci üyesi olarak anılmıştır. Birleşik Krallık, en nihayetinde, 23 Haziran 2016 tarihinde gerçekleştirilen AB referandumu sonucunda %51, 9 oy oranıyla AB üyeliğinden ayrılma kararı almış ve kırk üç yıl süren üyeliğini sonlandırmıştır. Birleşik Krallık'ta Avrupa şüpheciliğini AB referandumu örneğinde inceleyen ve referandum kampanyasını özel olarak araştıran bu çalışma, kamuoyunun Avrupa bütünleşmesine yönelik tutumunu açıklayan yaklaşımlardan biri olan siyasi ipucu yaklaşımına dayanmaktadır. Bu bağlamda, bu çalışma, kamuoyu oluşturmak ve seçmenleri Brexit oyu vermeye ikna etmek amacıyla aktif olarak kampanya yürüten ayrılma yanlısı Vote Leave ve Birleşik Krallık Bağımsızlık Partisi'nin benimsedikleri söylemler ve söylemsel stratejilere odaklanmaktadır. Ayrılma yanlısı bu aktörlerin söylemlerinin analizinde metot olarak söylemsel-tarihsel yaklaşım kullanılmaktadır. Söylemsel-tarihsel yaklaşımın analitik araçları takip edilerek yürütülen söylem analizi kapsamında, Vote Leave ve UKIP'in AB ile ilgili söylemlerinin göç boyutu ele alınmakta ve referanduma giden süreçte göç olgusunun söylemlere nasıl yansıdığı tespit edilmeye çalışılmaktadır. Bu çalışma, 'Vote Leave ve UKIP AB referandumu kampanyası sırasında göç konusunda ürettikleri söylemler aracılığıyla Brexit kararını nasıl meşrulaştırmaya çalışmışlardır? sorusuna cevap aramaktadır. Çalışma, aynı zamanda, Vote Leave ve UKIP'in kamuoyuna AB ile ilgili olarak ilettikleri siyasi ipuçlarının ve inşa ettikleri AB temsillerinin açığa çıkartılmasını hedeflemektedir. Çalışmanın bulguları, Vote Leave ve UKIP'in Brexit hedefi doğrultusunda göçü bir propaganda aracı olarak kullanarak AB'yi sorunsallaştırdıklarını ortaya koymaktadır. İlaveten, ayrılma yanlısı bu aktörlerin Avrupa şüpheci anlatılara dayanan dört negatif AB temsili inşa ederek Brexit kararını meşrulaştırmaya ve haklı çıkarmaya çalıştıkları tespit edilmiştir. Söz konusu dört negatif temsil şu şekildedir: egemenlik yetkilerini sınırlandıran bir AB; güvenlik sorunlarına yol açan bir AB; ekonomi ve kamu hizmetleri üzerinde baskı yaratan bir AB ve ulusal işgücü üzerinde negatif etki yaratan bir AB.
Avrupa Birliği ve kütüphaneleri

oz Tez kapsamında; Avrupa Birliği-Türkiye ilişkileri, Avrupa'da enformasyon toplumu çalışmaları ve bu çalışmaların kütüphane ve enformasyon hizmetlerine yansıması, Avrupa Birliği'nde kütüphane ve enformasyon hizmetleri ile ilgili olarak politika, program ve projeler, Türkiye'de enformasyon toplumu çalışmaları, kütüphane ve enformasyon hizmetleri alanında başlıca gelişmeler, kalkınma planları ve bilim politikaları, ülkemizde Avrupa Birliği'ne giriş sürecinde kütüphane ve enformasyon hizmetleri alanında uyumu kolaylaştıracak projeler ele alınmıştır. Avrupa Birliği'nde kütüphane ve enformasyon alanındaki gelişmelerin Birlik düzeyinde politikalarla yönlendirildiği görülmektedir. Türkiye'de bugüne kadar kalkınma, kültür ve bilim politikalarında kütüphane ve enformasyon merkezlerine ilişkin durum tespiti yapılması veya kimi uygulamalar olmasına rağmen, bu çalışmalar Avrupa'da kütüphane ve enformasyon merkezlerinin bulunduğu düzeyi yakalamaya yetmemiştir.
Avrupa Parasal Birliği'nde mali sürdürülebilirlik ve mali birlik

Küresel finans krizi, Avrupa Parasal Birliği ülkelerinin kamu borçlarının artarak sürdürülebilirliğini zayıflatmıştır. Birlik ülkelerinin hem borç krizi yaşayanları hem de borç krizi yaşamayanlarının kamu borçlanmaları, Maastricht kriterini fazlasıyla aştığı görülmektedir. Bu çalışmanın amacı Avrupa Parasal Birliği'ne üye ülkelerin mali sürdürülebilirliklerinin araştırılması ve mali sürdürülebilirliğe ilişkin politika önerilerinin sunulmasıdır. Bu bağlamda mali sürdürülebilirliğin bir göstergesi olarak Avrupa Parasal Birliği'ne üye olan ülkelerin faiz dışı fazla ve kamu borcu verileri kullanılmıştır. Avrupa Parasal Birliği'ne üye olan ülkelerin mali sürdürülebilirliği, borç krizi yaşayan ülkeler ve borç krizi yaşamayan ülkeler ayrımı gözetilerek 1999- 2015 dönemine ait yıllık verilerle panel veri analizi kullanılarak araştırılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre borç krizi yaşamayan ülkeler için faiz dışı fazla artışının kamu borcunu azaltmadığı görülmüştür. Diğer yandan borç krizi yaşayan ülkelerin faiz dışı fazla vererek kamu borcunu azaltabildikleri ve dolayısıyla mali sürdürülebilirliği sağlayabilecekleri sonucuna ulaşılmıştır.
Rekabet Hukukunda hakim durumun kötüye kullanılması çerçevesinde sınai mülkiyet hakları

Bu çalışmada Avrupa Topluluğu ve Türk rekabet hukuku çerçevesinde sınai haklar kullanılarak hakim durumun kötüye kullanılması konusu incelenmiştir. Bu çerçevede ilk bölümde bu çalışmanın konusunu oluşturan sınai haklardan marka ve patent hakkı genel olarak Avrupa Topluluğu hukukunda ve Türk hukukunda olmak üzere incelenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise, Avrupa Topluluğu rekabet hukukunda hakim durumun kötüye kullanılması kavramı, temel kavramlar olan hakim durum ve bu durumun kötüye kullanılması başlıkları altında incelenmeye çalışılmıştır. Ardından, sınai hakların genel ilkeleri ve bu ilkeler çerçevesinde Avrupa Toplulukları Adalet Divanının geliştirmiş olduğu doktrinler açıklanmıştır. Sınai haklar aracılığı ile Avrupa Topluluğu rekabet hukukunda hakim durumun kötüye kullanılması konusu ise, bu doktrinlerin incelenmesinin ardından değerlendirilmiştir. Bu doğrultuda sınai haklar kullanılarak gerçekleştirilen kötüye kullanma halleri olarak özellikle paralel ithalatın engellenmesi, lisans anlaşmalarında rekabete aykırı hükümlerin öngörülmesi, lisans verilmesinin reddi, sınai hakla korunan bir ürüne aşın fiyat uygulanması, fahiş lisans bedeli istenmesi, ayrımcılık, sınai hak koruması olmayan bir ürünün satışının sınai hak koruması olan bir ürünün satışına bağlanması ve birleşme ve devralmalar yoluyla sınai hakların ele geçirilmesi konulan incelenmiştir. Bu tez çalışmasının üçüncü ve son bölümünde ise, Türk rekabet hukukunda genel olarak hakim durumun kötüye kullanılması ve kötüye kullanma hallerinin bir türü olarak sınai haklar vasıtasıyla kötüye kullanma incelenmiştir. Ayrıca bu bölümde konu ile ilgili olarak Avrupa Topluluğu rekabet hukuku ve Türk rekabet hukuku karşılaştırılmış ve Türk rekabet Kurumunun, doktrinin ve Yargıtay'ın konuya yaklaşımı irdelenmeye çalışılmıştır.
Avrupa güvenlik ve savunma politikası: Bölgesel bütünleşmeden küresel aktörlüğe

Avrupa Güvenlik ve Savunma Politikası, Soğuk Savaş sonrası NATO'nun yaşadığı geçici vizyon belirsizliği döneminde bölgesel savunma oluşumu fikri olarak yeniden canlanmıştır. Fakat bu fikrin altında NATO'ya alternatif bir küresel savunma ve güvenlik aktörlüğü niyeti olduğunu savunan görüşler çoktur. Fransa'nın başını çektiği Kıta Avrupacı görüş, bu niyetini çoğu zaman belli etmiştir. Buna karşın İngiltere'nin başını çektiği Atlantikçi grup ise, bu oluşumu NATO'dan bağımsız olarak görmemektedir. Her ne kadar kurumsal ve operasyonel olarak istenen düzeye gelinemediyse de, AGSP'nin St. Malo ve sonrası süreçte önemli bir ilerleme kaydettiği açıktır. Savunma ve güvenlik konularında Avrupa Birliği kendi özerk yapılarını kurmuş, Batı Avrupa Birliği aracılığıyla sürdürdüğü faaliyetleri genişleterek kendi bünyesine katmıştır. Savunma ve güvenlik konuları da artık AB kurumsal yapısının bir parçası olmuştur. AB, NATO imkan ve kapasitesi ile planlama kabiliyetine garantili erişim konusu çözüme kavuşmadan bu adımları atarak güvenlik ve savunma konusuna büyük ölçüde dahil olmuştur. Yapılan girişimler ve atılan adımlar AB'nin sivil bir güçten daha stratejik bir aktörlüğe doğru kayma eğilimini göstermektedir. Fakat AB'nin bölgesel güvenlik arayışından küresel aktörlük aşamasına geçişi ağır ve iddialı bir süreçtir. Çünkü kurumsallaşmanın yanında imkan ve yeterliliklerin kullanılması ya da tesisi önemli bir sorundur. Bu konulardaki muhatap NATO'dur. Ayrıca AB üyesi olmayan Avrupalı NATO müttefiklerinin AGSP sürecine katılımı başka bir sancılı süreçtir. Diğer taraftan, AB içinde de uzlaşma sağlanamamıştır. AGSP'nin kuruluş parametreleri ve gelinen nokta arasındaki mesafeye baktığımızda, bu oluşumun gelecekteki şeklinin neden AB hakkındaki başlıca tartışma konularından biri olduğu ortaya çıkmaktadır. Bu tartışma sadece bölgesel değil, küresel bir çerçeveyi de kapsamaktadır.
Avrupa Birliğinde devlet borçları sorunu ve Yunanistan etkisi

Çalışmanın amacı; 2008 yılında ABD'de ortaya çıkan krizin Avrupa ülkelerine olan etkilerini ve Avrupa ülkelerinde başlayan krizlerin nasıl Avrupa Borç Krizi'ne dönüştüğü ve bu dönüşümde Yunanistan Krizinin etkisi vurgulamaktır. Bu doğrultuda 2008 yılından 2013 yılına kadar Avrupa'da gerçekleşen önemli ekonomik ve siyasi olaylar anlatılmış, bir kriz kronolojisi oluşturularak, Avrupa Borç Krizi'ni tetikleyen unsurların açıkça görülebilmesi amaçlanmıştır. Çalışmada 2008 küresel ekonomik krizinin nasıl Avrupa Borç Krizi'ne dönüştüğü incelenirken, Avrupa Borç Krizi'nin oluşmasında Yunanistan'ın, dolaylı ya da dolaysız etkisinin olduğu görülmektedir. Krize karşı alınan önlemlerin, geçmişşten gelen makroekonomik dengesizliklere karşısında etkinliğini yitirdiği, uygulanan reformların ve kurtarma paketlerinin kısa dönemde sonuç vermediği görülmüştür. Ekonomist ve iktisatçılar Avrupa'daki ekonomik durumun kriz öncesindeki hale gelebilmesinin oldukça uzun süreceği görüşünde hemfikirdirler.
Avrupa Birliği ülkelerindeki tarım ürünleri piyasa düzenlerinin Türkiye ile karşılaştırmalı olarak incelenmesi: Buğday örneği

Avrupa Birliği 'Ortak Tarım Politikaları'nın bir sonucu olarak, net ithalatçı pozisyondan kendi kendine yetebilen ve zaman zarfında net ihracatçı konuma geçebilmiştir. Akılcı politikalar sayesinde ulaşılan bu sonuç, Avrupa Birliğine üye ülkelere maddi bir avantaj sağlarken, daha da önemlisi, bu ülkeleri tarımsal nüfusun kırsal kesimde istihdamı ve göçü engelleyici etkisi, nüfus ve kentleşme politikaları, kendi kendine yeterlilik gibi önemli kıstaslarda diğer dünya ülkelerine göre avantajlı bir yere getirmiştir. Bu çalışmada, Türkiye'deki buğday konusundaki tarım politikalarına Avrupa Birliği 'Ortak Tarım Politikaları' ekseninden bakılmış ve yapısall sorunların aşılması için ülkenin kendisine özel şartlan da dikkate alınarak, öneriler getirilmiştir. Yapısal sorunların aşılmasının, beraberinde gelir dağılımında düzelmeyi, kırsal ve kentsel nüfusların dengelenmesini, ülkenin kendi kendine yeterli hale gelmesini ve Avrupa Birliği tam üyeliği önündeki en büyük engellerden birini kaldırmayı getirmesi kuşkusuzdur. Çalışmanın buğday örneği üzerinde yoğunlaşma nedenlerinden önceliklisi buğdayın Türkiye'deki stratejik önemidir. Türkiye'de yıllardır Toprak Mahsulleri Ofisi tarafından desteklenen buğdaya son yıllarda gereken önem maalesef verilmemiştir. Tüm bu nedenlerden dolayı çalışmada Avrupa Birliği ve Türkiye'de buğday üretim ve pazarlama politikaları karşılaştırmalı olarak incelenmiş, destek ve fiyat politikaları karşılaştırılmıştır. Çalışmanın sonunda da Türkiye'nin Avrupa Birliği politikalarına uyumu çerçevesinde bir takım öneriler sunulmuştur.
Küresel ve bölgesel ekonomik işbirliği ve bütünleşmeler çerçevesinde Türkiye - Avrupa Birliği ekonomik ilişkilerinin analizi

Küreselleşme ile uluslararası ticarette sınırlar ortadan kalkmış, ülkeler arasındaki ticari ilişkiler güçlenmiştir. 1980 sonrası bölgeselleşme süreci hız kazanmış ve ekonomik bütünleşmelerin hem sayısı hem de etkinliği artmıştır. Kurulan yeni dünya düzeninde uluslararası ekonomik aktörler zamanla ticari blokların oluşmasına neden olmuştur. Çalışmada, esas olarak Türkiye'nin bölgesel aktörlerle günümüzdeki dış ticaret ilişkisi incelenmiş, AB ile olan ekonomik ilişkileri ise bu çerçevede analiz edilmeye çalışılmıştır. Tezin birinci bölümünde küreselleşme ve bölgeselleşme kavramlarının evrensel tanımları açıklanmış ve tezin teorik altyapısının oluşmasını sağlayan ekonomik işbirliği ve bütünleşme aşamalarına ve etkilerine değinilmiştir. İkinci bölümde, çok kutuplu ekonomik düzende kendine yer edinmiş, dünya ekonomisinde önemli paylara sahip olan bölgesel entegrasyonlardan NAFTA, APEC, ASEAN, GCC ve AEC seçilerek, bu bölgesel aktörlerin Türkiye ile olan ticari ilişkileri analiz edilmiştir. Bu analizler ekonomik veriler, tablolar ve grafikler aracılığıyla açıklanmış ve değerlendirilmiştir. Tezin son bölümünde, Türkiye'nin en büyük ticari ortağı olan AB ile olan ekonomik ilişkileri dış ticaret boyutuyla, Gümrük Birliği öncesi ve sonrası olarak ayrıntılı olarak incelenmiştir. AB'nin üçüncü ülkelerle imzalamış olduğu ve gelecekte imzalayacağı STA'ların Türkiye ekonomisine etkileri TTIP ve CETA örnekleri üzerinden ayrıca incelenmiştir. Gümrük Birliği sürecinde Türkiye için başka alternatiflerin olup olmadığı sorgulanmış ve Çekim Modeli kullanılarak seçili örgütlerin ihracat üzerindeki etkileri analiz edilmiştir. Son olarak Gümrük Birliği'nin diğer ekonomik bütünleşmeler ve anlaşmalar ile farklılıkları vurgulanmış, revize edilmesi yönündeki önerilere yer verilmiştir.
Avrupa Birliği ve Türkiye'de yatırımlarda devlet yardımları

Gümrük Birliği sürecine kısa bir süre kala sanayi kesimini yakından ilgilendiren konulardan birisi de, GB sonrası teşvik politikalarının ne tür bir değişimin içine gireceği olmuştur. Bu tez de teşviklerin veya devlet yardımlarının GB'den ne şekilde etkileneceği ortaya koymaya çalışılmıştır. Avrupa Birliği'nde yatırımlara yönelik ulusal destekler AB hukuku içinde ortak denetim altına alınmışlardır. Ortak Pazarın işleyişine zarar vermeyecek şekilde disipline edilmiştir. Dolayısıyla AB'de devlet yardımları tamamen yasaklanmamakta sadece kontrol altına alınmaktadır. Öngörülen devlet yardımları ülkeler arası ticareti etkilemediği sürece ulusal ekonomi ile sınırlı olduğu sürece aykırılık teşkil etmemektedir. ABD'de yardımlar bölgesel, sektörel, sosyal amaçlı ekonomideki ciddi aksaklıklara, firma ölçeklerine göre çeşitlilik göstermektedir. Kısacası Birlik'de yardımlar uluslararası ticarete zarar vermediği sürece oldukça yaygın kullanılan bir ekonomi politikası durumundadır. Türkiye bugün AB ile ortaklık ilişkisini her geçen gün sıklaştıran bir ülkedir. AB standartlarında 'en az gelişmişlik düzeyindeki bölge' statüsündeki ülkemizde yatırımlara verilen yüksek oranlı destekler bu statü nedeniyle devam edecek görünmektedir. Ancak bu yardımlar GB sonrası gelişmiş yöreler dışındaki bölgelerde sürebilecektir. Ancak yardımların dozu ülkeler arası ticaretin sübvansesi şeklinde olamayacaktır. Türkiye'de 1995'e kadar dağınık bir yapı gösteren teşvik politikaları, 1995 yılında yürürlüğe giren tebliğ ile başlığından başlamak üzere bir değişim içine girmiştir. Bu girilen değişimde AB normlarına yaklaşma temel hedeftir. Bu itibarla daha selektif, bölgesel ve sektörlere dönük bir sisteme doğru gidilmektedir. Böylece bir yandan uluslararası nitelikte bir teşvik sistemine geçilirken diğer taraftan devler yardımlarındaki niteliğin arttırılması da amaçlanmaktadır. GB sonrası ve tam üyelik sınırlarına yaklaşıldıkça Türkiye yatırımlara uygulanan teşvik sistemi de Birlik paraleline getirilerek uluslararası ticaretin rekabeti bozucu niteliklerinden arındırılacaktır.
İşsizlik sigortası ve Türkiye'deki uygulamaları

Bu çalışmada; ülkemizde uzun yıllardan beri çalışma hayatımızın tartışılan konularından biri olan ve 1999 yılında 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu ile kurulan işsizlik sigortası sisteminin incelenerek diğer ülkelerdeki işsizlik sigortası sistemleri de dikkate alınarak incelenmiş ve genel bir değerlendirme yapılmıştır. Birinci bölümde; bir ülkenin toplumsal yapısıyla ölçüt olarak kabul edilen sosyal güvenlik, ekonomik ve sosyal problemlerin başında gelen işsizlik kavramsal boyutlarda incelenmiştir. İkinci bölümde; işsizlik sigortasının endüstri toplumlarındaki tarihi gelişimi üzerinde durularak uluslararası sözleşmelerde ve karşılaştırmalı sosyal güvenlik hukukunda işsizlik sigortasının yeri ele alınarak işsizlik sigortası kavramı, tanımı, özellikleri, finansmanı ve finansman çeşitleri, yararlanma koşulları, faydaları ve sakıncaları ayrıntıları ile araştırmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde; işsizlik sigortasının Avrupa Birliğine üye on beş ülkede ve diğer seçilmiş ülkelerde uygulanmasına değinildikten sonra yarım asır boyunca uygulanması için çalışmalar yapılan ve nihayet 1999 yılında uygulanmaya başlanılan Türkiye'de işsizlik sigortasının tarihsel süreci ele alınarak 4447 sayılı Yasa'nın uygulanışı ayrıntılarıyla incelenecektir. Ayrıca Türkiye'de işsizlik sigortasının uygulanmasında görevli ve yetkili kurumlar olan İŞ - KUR ve SSKurumu'nun görevlerinden kısaca bahsedilerek, işsizlik sigortasının uygulanmasında karşılaşılması olası sorunlar ve çözüm önerileri üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölümde; sosyo-ekonomik koşullara bağlı olarak gelişen işsizlik sigortasının diğer ülkelerde ve Türkiye'deki gerekliliği ortaya konulacak ve ülkemizde 01.06. 1999 tarihinde 4447 sayılı Yasa ile uygulanmaya başlayan İşsizlik Sigortası Sistemi'nin günümüze değin uygulaması değerlendirilmiştir.
The European Union factor in the united states-Turkey relations: 1995-1999

oz ABD-TÜRKİYE İLİŞKİLERİNDE AVRUPA BİRLİĞİ FAKTÖRÜ: 1995- 1999 Çankaya, Mine Yüksek Lisans, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi : Dr. Fulya Kip Barnard Eylül 2003, 188 sayfa Bu çalışma, 1995- 1999 döneminde, Amerika Birleşik Devletlerinin Türkiye'nin Avrupa Birliği' ne tam üye olmasını destekleme politikasının altında yatan nedenleri analiz etmeyi amaçlamaktadır. Başlıca, dört bölümden oluşmuştur. İlk bölüm ABD'nin Sovyetler Birliği'nin yıkılmasından sonra Türkiye'yi çevreleyen bölgelerdeki güvenlik politikasını açıklamayı hedeflemektedir. Bu bağlamda, ABD'nin Rusya, Avrupa, Balkanlar, Ortadoğu ve Kafkaslar ve Orta Asya politikaları üzerinde durulmaktadır. İkinci bölüm, Soğuk Savaş sonrası dönemde Amerika ve Türkiye ilişkilerini incelemektedir. Üçüncü bölüm, Soğuk Savaş Sonrası dönemde AB'nin Türk iç politikasındaki rolüyle ilgilidir. Son bölüm ise, çalışmanın özünü oluşturmaktadır. Bu bölüm, Türkiye'nin AB ile olan ilişkilerinin ABD güvenlik politikalarına yansımalarına odaklanmaktadır. Bu bağlamda, 1990 lerin ortalarında Türk iç politikasında meydana gelen değişiklikler özellikle de İslam ve ulusçulukVI faktörlerinin yükselişi ve bunların ABD güvenlik politikan açısından doğurduğu sonuçlar verilmektedir. İkinci olarak ise, Türkiye'nin oluşmakta olan Avrupa güvenlik yapısı içindeki yeri ve bunun ABD güvenlik politikası açısından önemi incelenmektedir. Bu faktörlerin incelenmesinden sonra, çalışma ilgili temel noktaların özetlenmesi ile sona ermektedir.
2008 Avrupa borç krizinin Türkiye'nin AB ile olan ihracat düzeyine etkilerinin ekonometrik analizi

ABD'de 2007 yılında mortgage piyasasında başlayan finansal çöküntü 2008 yılı sonlarına doğru Avrupa'da mali istikrarsızlığa sebep olmuş ve sonrasında Euro bölgesi ülkelerinin likidite sorunundan kurtulamamaları üzerine Avrupa borç krizi meydana gelmiştir. Yunanistan ile başlayan borç krizi, diğer AB ülkelerini de ekonomik anlamda buhrana sokmasının ardından Türkiye'ye ulaşmıştır. Avrupa Birliği'nin Gümrük Birliği anlaşması sonrasında Türkiye'nin en önemli ticaret ortağı olması, Türkiye'nin ihracatının dolaylı yoldan etkilenmesine neden olmuştur. Çalışmanın birinci bölümünde Avrupa borç krizinin nasıl ortaya çıktığı hakkında bilgi verilmiş ve PIIGS ülkelerinin krizden etkilenmelerinin ardından yaşadıkları makroekonomik sorunlar anlatılmıştır. İkinci bölümde ise, ilk olarak Türkiye'nin 1990- 2014 tarihleri arasındaki ihracatının, Avrupa Birliği'ndeki payı, etkisi ve önemi anlatılmaya çalışılmıştır. Ardından ekonometrik analiz kısmında kullanılacak olan değişkenler belirlenmiş ve iki farklı ekonometrik model kurularak Türkiye ihracatının Avrupa Borç Krizi'nden hangi boyutta etkilendiği ve hangi değişkenler ile açıklanabildiği araştırılmıştır. Analiz kısmında çalışmada kullanılan değişkenlerin birim köke sahip olup olmadıkları Genişletilmiş Dickey-Fuller ve Philips-Perron birim kök testleriyle sağlanmıştır. Değişkenlerin düzey değerlerinde durağan olmadıkları fakat birinci dereceden farkları alındığı zaman durağan oldukları görülmüştür. Daha sonra değişkenlerin ihracat üzerindeki etkilerini görebilmek adına eşbütünleşme testi uygulanmış ve her iki modelde koentegre vektörlerin olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bunun üzerine uzun dönem modeli kurularak Hata Düzeltme Modeli oluşturulmuştur. HDM ile de sahte regresyonlar çıkarılarak VAR modeli kurulmuş ve Granger Nedensellik testi uygulanmıştır. Elde edilen bulgulara göre 1990- 2014 tarihlerini kapsayan modelde ithalattan ihracata doğru tek yönlü nedenselliğin olduğu tahmin edilmiş ve 2010- 2014 tarihlerini kapsayan modelde ise ihracat ile ticaret haddi arasında çift yönlü nedenselliğin olduğu tespit edilmiştir.
Explaining the evolution of EU migration policies from past to present: Towards an eclectic approach

Bu çalışma İkinci Dünya Savaşı'ndan günümüze kadar, AB'nin evrimleşen göç politikalarını ele almaktadır. AB ülkelerindeki göç politikalarını iki dönem olarak incelenmektedir. İlk dönem, ilk çabalardan Amsterdam Anlaşması'na kadar olan dönemi kapsamaktadır. Bu dönemdeki göç politikalarının gelişimini yapısall-işlevselcilik ve liberal hükümetlerarası kuramlar ile daha iyi değerlendirileceğini iddia etmektedir. İkinci dönem ile ilgili olarak, Amsterdam Anlaşmasıyla birlikte yetki ve karar verme mekanizmasında meydana gelen önemli değişiklikler ise rasyonel, sosyolojik ve tarihi kurumsalcı yaklaşımlar ile incelenmektedir. İlk dönemde, üye devletler göç politikaları konusundaki kendi otoritelerini topluluk yetkisine bırakmakta isteksizdi ve AB kurumları daha az rol oynamıştı. Bundan dolayı, AB göç politikaları Amsterdam Anlaşması'na kadar olan dönemde bağlayıcı olmayan bir şekilde gelişmişti. Fakat 1990'ların sonunda, üye devletler uluslararası arenadaki siyasal, ekonomik ve kültürel gelişmelerin ve AB'nin kendi içindeki gelişmelerin etkisiyle giderek göç konusundaki işbirliğinin gerekliliğini fark etmişlerdir. Göç politikaları hakkında işbirliği olmasına rağmen, ulusal çıkarlar hala daha önemini korumaktadır. Bu nedenden dolayı, devletler anlaşma yaparken kendilerine manevra alanları bırakarak işbirliğini daha kompleks hale getirmişlerdir. Kısaca, bu çalışma eklektik bir yaklaşım benimseyerek göç konusundaki tarihi gelişmeleri çeşitli AB Entegrasyon kuramları ile iki farklı dönemde incelemektedir.