turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de askeri alanlarda katı atık yönetimi, Aksaz örneği

Bu çalışmada; çevre ve insan sağlığı açısından risk oluşturan ve yönetimsel açıdan ciddi bir sorun haline gelen 'katı atık' problemine dikkat çekmek ve kurumsal düzeyde Türk Silahlı Kuvvetleri örneğinden hareketle; katı atık yönetimi konusundaki planlama ve uygulama süreçlerini ortaya koymak amaçlanmıştır. Ayrıca, tez çalışması ve sonucunda elde edilen bulgu ve tespitlerin yerel ve kurumsal düzeydeki çalışmalara referans teşkil etmesi, çevre bilinci ve atık yönetimi konularındaki toplumsal farkındalığa katkı sağlaması hedeflenmiştir. Türkiye'deki askeri alanları kapsayan bu tez çalışmasının hazırlanması sürecinde; yazılı ve görsel kaynaklar ile internet kaynakları taranmış, TSK'nın tabi olduğu kanun, yönetmelik ve yönergeler incelenmiş ve alan çalışmasında; Aksaz bölgesindeki yetkili ve sorumlu kişilerle yüz yüze görüşülmüş ve bölgedeki katı atık yönetimi faaliyetleri incelenerek kapsamlı bir saha araştırması yapılmıştır. Çevresel açıdan risk oluşturan faaliyetlerine rağmen TSK'nın, doğal çevreyi korumaya yönelik geçmişşten bu yana her daim hassas bir tutum sergilediği ve icra edilen askeri faaliyetler nedeniyle oluşabilecek çevresel zararları asgari düzeye indirgemek için gereken önlemleri alma gayreti içerisinde olduğu gözlemlenmiştir. TSK'nın çevre mevzuatına uyum ve katı atık yönetimi uygulamaları konusunda ortaya koyduğu performans, ülkemizdeki diğer kurum/kuruluşlarla karşılaştırıldığında kuşkusuz iyi seviyede olduğu ve Silahlı Kuvvetlerin dinamik personel mevcuduyla toplumdaki çevre bilincine pozitif yönde katkı sağladığı söylenebilir. Buna karşın, özellikle 90'lı yılların başından itibaren çevresel değerlerin korunması ve atıklardan kaynaklanan kirliliğin önlenmesine yönelik AB ve NATO düzeyinde yapılan çalışmalar hız kazanmış, ancak, Türkiye'nin içinde bulunduğu siyasi, ekonomik ve sosyal atmosferden kaynaklanan olumsuzluklar, ülkemizin ve dolayısıyla TSK'nin bu sürece entegre olmasını geciktirmiştir. Bu süreçte, AB uyum yasaları çerçevesinde mevzuata ve kurumsal yapılanmaya yönelik merkezi düzeyde yapılan çalışmalar yukarıda belirtilen nedenlerden dolayı yeterince hayata geçirilememiştir. Bu tez, TSK'nın, ulusal mevzuata adaptasyon, personel çevre eğitimleri ve atık yönetimi gibi konulardaki pozitif uygulamalarına dikkat çekmekle birlikte, NATO üyesi gelişmiş ülke ordularına kıyasla henüz arzu edilen seviyede olmadığını ortaya koymaktadır. TSK'nın, NATO'nun belirlediği çevre standartlarına ulaşması için hala atması gereken adımlar ve gerçekleştirmesi gereken reformlar olduğunu belirtmek gerekir.
Life cycle assessment for quartz surface production

Yerkabuğundaki en yaygın minerallerden biri olan kuvars, silikon dioksitten oluşmaktadır. En sert doğal malzemelerden biridir, çizilmeye ve lekeye dayanıklıdır ve gözeneksizdir. Bakteriler ve küf, kuvars tezgahlarında kolayca üremediğinden bu malzeme mutfak ve banyo tezgahlarında yaygın olarak kullanılmaktadır. Kuvars yüzey üretiminde, kuvars, ayna ve cam kırığı, deniz kabuğu, silisyum karbür, reçine, pigment, bazı katalizörler ve kobalt hammadde olarak kullanılmaktadır. Üretim için doğal gaz, elektrik ve suya ihtiyaç vardır. Su esas olarak parlatma aşamasında tüketilmekte ve bu işlem sırasında atıksu üretilmektedir. Atıksuya ek olarak, bu sektörde moloz, çamur, paketleme malzemesi gibi katı atıklar ve hava emisyonları oluşmaktadır. Bu tez çalışması kapsamında, kuvars yüzey üretiminin çevresel etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla, üretim kapasitesi yılda bir milyon m2 kuvars yüzey olan bir pilot tesis seçilmiştir. Tesisin çevresel etkilerini değerlendirmek için Yaşam Döngüsü Analizi aracı kullanılmıştır. Fonksiyonel birim olarak m2 yüzey üretimi seçilmiştir. Yaşam döngüsü analizinde hammadde nakliyesi, kuvars yüzey üretimi ve atıksu arıtma aşamaları dikkate alınmıştır. Pilot tesis için her bir aşamaya ait tüm girdi ve çıktılar belirlenmiştir. YDA çalışmaları, GaBi Yazılımı kullanılarak yapılmıştır. Çevresel etkilerin değerlendirilmesinde CML 2001 etki değerlendirme yöntemi kullanılmıştır.
Atık suların mikrobiyolojik yolla arıtılması

Atıksuların mikrobiyolojik arıtımı üzerinde durulan bu çalışmada, aktif çamur reaktörü ile aerobik arıtım ve yukarı akışlı anaerobik kolon reaktörü ile anaerobik arıtım, geliştirilen model sistemlerde incelenmiştir. Sistemlerin arıtım kinetiği üzerinde durularak kinetik parametreler hesaplanmıştır. Çalışmalarda atıksu olarak Ondokuz Mayıs Üniversitesi Kampusu atıksuyu kullanılmıştır. Aktif çamur sisteminde farklı alıkonma sürelerinde ( 2.5, 4,0, 5,5, 7.0, 10.0 saat ) çalışılarak en iyi arıtımın gerçekleştiği alıkonma süresi 7.0 saat olarak bulunmuştur. Farklı alıkonma süreleri ve farklı hava miktar larında( 70, 18, 5, 0 ml/dak ) çalışılarak ortama verilen hava miktarının arıtıma olan etkisi incelenmiş ve sistemde en iyi arıtımın sağlandığı hava miktarının 70 ml/dak olduğu bulunmuştur. Bu hava miktarlarında kinetik parametrelerden 'birim mikroorganizma kütlesi için gıda maddesi tüketiminin maksimum hızı 0.1430 saat,- 1 gıda maddesi konsantrasyonu 44.35 mg/lt olarak hesaplanmıştır. Geliştirilen bu sistemde atıksu arıtımında ortalama % 69 verimlilik elde edilmiştir. Yukarı akışlı anaoerbik kolon reaktör sisteminde flokül çamur ve farklı dolgu materyallerinde atıksuyun arıtımı ve arıtım kinetiği incelenmiştir. Sistem her dolgu materyali ile farklı alıkonma sürelerinde( 2.0, 3.0, 4.0, 6.0, 8.0 saat ) sabit sıcaklık( 25 C) ve oda sıcaklığında çalıştırılmıştır. Dolgu materyallerinde, en iyi verimlilik suni süngerde elde edilmiştir. Bu dolgu materyali ile yapılan deneylerde diğerlerine göre %10 daha fazla verimlilik sağlanmıştır. Suni sünger, sabit sıcaklıkta ortalama % 62 verimlilik elde edilirken oda sıcaklığında ortalama % 73 verimlilik elde edilmiştir. Suni sünger için gıda maddesi tüke--84- timinin maksimum hızı ; sabit sıcaklıkta 0.100 saat- 1 bulunurken oda sı- caklığında 0.130 saat -1, gıda maddesi konsantrasyonu sabit sıcaklıkta 3 I.43O mg/lt, oda sıcaklığında 5.570 mg/lt olarak hesaplanmıştır. Anaerob sistemde en iyi arıtımın gerçekleştiği alıkonma süresinin 6 saat olduğu bulunmuştur.
Süt endüstrisi atıksularının arıtımında ardışık kesikli reaktör 'de hareketli biofilm uygulaması

Ardışık Kesikli Reaktörler de, doldur-boşalt sistemine göre çalışan, havalandırma ve çöktürme işleminin aynı tankta gerçekleştiği bir aktif çamur modifikasyonudur. Aktif çamur sisteminde rastlanan en önemli problemlerden birisi sistemin zamanla artan organik ve hidrolik yüklemeleri dengeleyememesidir. Bu da sistem veriminin düşmesine neden olmaktadır. Bu problemin çözümü için ise son zamanlarda ek inşaat maliyeti gerektirmeksizinsistem verimini artırabilecek olan sentetik taşıyıcı malzemeler kullanılmaya başlamıştır. Bu çalışmada; süt endüstrisi atıksularının arıtımı amacıyla laboratuar ölçekli 3 adet AKRkullanılmıştır. Reaktörlerin 2 tanesi farklı sentetik taşıyıcı malzemeler ile doldurulmuştur.3.'sü ise klasik AKR olarak çalıştırılmış ve sistem performansları karşılaştırılmıştır. Kullanılan atıksu ise bir süt endüstrisinin üretim proseslerinden alınan atıksuların belirli oranlarda karıştırılmasıyla elde edilen kompozit numunedir. Çalışmada reaktörler içerisinde pH, sıcaklık, Ç. O. ölçümleri, kompozit atıksu ve çıkış atıksu numunelerinde ise KOİ, filtrelenmiş KOİ, NO3-N, NH4-N, PO4, TN, AKM, UAKM analizleri yapılmıştır. Hidrolik bekleme süresi 8 gün, çamur yaşı 5 gün olacak şekilde her 3 reaktörde de aynı HRT, SRT ve organik yüklemelerde çalışılmıştır. Kullanılansüt endüstrisi atıksuyunun KOİ değeri ortalama olarak 17750 mg/L'dir. Klasik AKR'de KOİ giderim verimi %66, kaldnes taşıyıcı malzemeli AKR'de %75, linpor taşıyıcı malzemeliAKR'de %56 olduğu gözlenmiştir. AKR, kaldnes taşıyıcı malzemeli AKR ve linpor taşıyıcı malzemeli AKR'de TP giderimi ise sırasıyla %88, 94 ve 86 olmuştur. Kladnes taşıyıcı malzemeli AKR'nin klasik AKR'ye göre organik madde gideriminde ve malzeme üzerinde biokütle oluşumunda daha başarılı olduğu gözlendi. Linpor taşıyıcı malzemeli AKR'de ise Kaldnes taşıyıcı malzemeli AKR'ye göre malzeme üzerinde biokütleoluşumu daha düşük seviyelerde kalmıştır. Bunun birçok nedeni olmakla birlikte en önemli nedeni sentetik taşıyıcı malzemelerin porozitelerinin ve yüzey özelliklerinin farklı olmasıdenilebilir.
Sapanca Gölü ve gölü besleyen derelerde su kalitesinin değerlendirilmesi

Bu çalışmada Sapanca Gölü ve Gölü Besleyen 11 derede 2012, 2013 ve 2014 yıllarını kapsayacak şekilde su kalitesi izleme ve değerlendirme çalışmaları yapılmıştır. Sapanca Gölü ve Gölü besleyen derelerde su kalitesinin değerlendirilmesi Yerüstü Su Kalitesi Yönetmeliği hükümlerince gerçekleştirilmiştir. Bu kapsamda 2012, 2013 ve 2014 yıllarında Sapanca Gölü'nde 10 ayrı istasyondan toplam 93 adet, gölü besleyen derelerde ayrı ayrı 24'er adet örnekleme yapılmıştır. Yapılan örneklemelerde, analizleri yapılacak parametreler yönetmelik gereğince seçilmiştir. Analizler sonucunda elde edilen veriler Hazen Yöntemi kullanılarak hesaplanmış, %95 olasılıkla aşılamayacak değerler tespit edilmiş ve yönetmelik sınır değerleri ile kıyaslanmıştır. Öncelikle Sapanca Gölü havzası, sahip olduğu konum itibariyle, havzayı tehdit eden çok sayıda baskı unsuruyla çevrelenmiştir. Sapanca Gölü'nü besleyen dereler ve gölün etrafında bulunan otoyollar ile demiryolu gölün su karakteristiğini belirlemektedir. Bilindiği üzere Sakarya ve Kocaeli şehirlerinde içme suyu ihtiyacının büyük kısmı Sapanca Gölünden karşılanmaktadır. Gölün iki yakasından geçen otoyolları ve güney kısmından geçen demir yolundan kaynaklanan drenaj suları gölü olumsuz etki etmektedir. Ayrıca araçların egzoz gazları, lastik aşınmaları ve yakıt atıkları gibi kirlilik kaynakları da yağmurlardan sonra drenaj kanalları vasıtası ile göle gelmektedir. Nutrient parametreleri açısından Gölü besleyen derelerin Yerüstü Su Kalitesi Yönetmeliğine göre II. , III. ve IV. sınıf su kalitesine sahip olmaları Sapanca Gölü'nün su kalitesine etki etmektedir. Ayrıca Sapanca Gölü etrafında yer alan otomotiv yan sanayi, gıda sanayi, içme suyu şişeleme fabrikaları, ambalaj, orman ürünleri, metal doğrama, tekstil vb. sanayi kuruluşları yanı sıra göl kenarında veya göle çok yakın mesafede çeşitli restaurant, çay ocağı, otel ve benzin istasyonu gibi işyerleri bulunmaktadır. Bu işletmelerde oluşan evsel ve endüstriyel karakterdeki atıksular, gölün su kalitesi açısından risk oluşturmaktadır.
Tekstil atıksularının membran proseslerle arıtımı ve endüstriyel su geri kazanımı

Bu çalışmada, iki farklı entegre membran sistemi işletimi altında tekstil yıkama sularını arıtma ve arıtılmış suyun endüstriyel proses suyu olarak yeniden kullanımını değerlendirme çalışmaları yapılmıştır. İlk sistemde; Ultrafiltrasyon, Nanofiltrasyon, Ters Osmoz prosesleri için en iyi performans veren membranlar belirlenip, UF/NF/TO bütünleşik membran sisteminin işletimi gerçekleştirilerek endüstriyel proses suyu üretim başarımı araştırılmıştır. Bu sistemde oluşan membran konsantrelerinin; Fenton ve foto-Fenton (UVA-365, UVC-254) ileri oksidasyon prosesi /batık UF hibrit prosesinde arıtımları konsantre minimizasyonunu değerlendirmek amacıyla ayrıca incelenmiştir. İkinci sistemde ise tekstil yıkama sularında optimum işletme şartları bilinen İOP/batık UF hibrit sistemiyle arıtılmış sulardan NF ve/veya TO proseslerinde su geri kazanımı için en uygun işletme şartları tespit edilmiştir. Sonuç olarak, her iki membran sisteminde de endüstriyel su geri kazanımı başarıyla gerçekleştirilmiştir. İlk sistemde ; UF/NF/TO sistemi membran konsantreleri kesikli İOP/UF hibrit reaktörde arıtılarak konsantre atık minimizasyonu sağlanmıştır. İOP/UF reaktöründe kalan nihai konsantre, suyu alındıktan sonra yakma ve/veya düzenli depolama veya merkezi atıksu arıtma tesisinde nihai bertarafının sağlanabileceği değerlendirilmiştir. İkinci sistemde ; ilk sisteme göre daha iyi kalitede geri kazanım suyu eldesi sağlanmıştır. Bu sistemle ayrıca ilk sisteme göre daha düşük nihai konsantre atık eldesiyle, bir başka deyişle daha fazla hacimsel su geri kazanımıyla işletilebileceği tespit edilmiştir. Özellikle İOP/UF sonrası tek kademe TO uygulanan seçeneğin en ekonomik seçenek sağlayacağı kanaatine ulaşılmıştır.
Sanayide temiz üretim için çevre yönetimi: Tekstil sektöründe uygulama örneği

oz Endüstriyel üretim proseslerinde kirliliğin oluşmadan önlemeyi ya da azaltmayı hedefleyen temiz üretim kavramının başarıyla uygulanabilmesi ancak çevreyi her yönüyle ele alan, sürekli iyileşmeyi destekleyen, tüm çalışanların katıldığı ve sorumlu kılındığı bir yönetim sistemiyle mümkündür. Çevresel konularda sistem düşünüşü iş ve diğer performans konuları arasında bütünleşmeyi sağlar; böylece maliyet, kalite, etkenlik, verimlilik ve çevre performansı aynı kararın birer parçası haline gelirler. Sadece sistem düşünüşü sayesindedir ki çevrenin iyileştirilmesi için gereken düzeyde bir değişimi elde edilebilir. ISO 14001 Çevre Yönetim Sistemi bünyesinde çağdaş yönetim tekniklerini barındıran, üretim süreçlerinin çevresel açıdan planlamasını sağlayarak üretimde verimliliği artıran bir standarttır. Bu tez çalışmasında; temiz üretimi gerçekleştirmek için, uygulanması gereken çevre yönetiminin tüm aşamaları belirlenmiş ve tekstil sektörüyle ilgili uygulama örnekleri verilerek, sonuçları değerlendirilmiştir.
Artık materyal kullanılarak adsorpsiyon yöntemi ile atıksulardan kurşun giderimi

Gelişen teknoloji, insanların tüketim alışkanlıklarını değiştirerek, endüstrinin farklı üretim potansiyelini ortaya çıkarmıştır. Sanayileşmenin artması, hammadde ve ürün çeşitliliğini etkilemiştir. Üretimden sonra fabrikalarda çeşitli atıklar açığa çıkar ve bu zehirli maddeler çevreye bırakılır. Deşarj edilen atıklar çevrede biriktiklerinde oldukça zehirlidir. Bu atıklar yapısında ağır metalleri de içerirler. Ağır metallerden biri kurşun iyonudur. Son yıllarda sanayilerden kaynaklanan atıksuların çeşitliliği ve miktarı artmaktadır. Atıksulardaki bu çeşitlilik, atıkların bertarafında kullanılan klasik arıtma yöntemlerini yetersiz kılmaktadır. Ayrıca bu arıtma yöntemleri iyileştirme maliyetlerini artırabilmektedir. Değerli metallerin geri kazanımı, farklı arıtma metotlarının önemini artırmaktadır. Araştırmalar, ağır metalleri uzaklaştırmak için birçok yöntemin kullanıldığını göstermiştir. Bu çalışmada, sentetik ve akü sanayi atıksularından kurşun iyonlarının biyosorpsiyonu için Kapya biberi çekirdeklerinin kullanımı araştırılmıştır. Çalışmalarda Kapya biber çekirdeklerine ön kimyasal işlem uygulanmamıştır. Kurşun, en çok batarya endüstrisinde kullanılan bir ağır metaldir. Bu yüzden çalışmalarda akü sanayi atıksuyu seçilmiştir. Deneysel çalışmalarda kullanılan biyokütle boyutu 125- 250 m aralığındadır. Yapılan deneylerde optimum pH değerinin sentetik atıksu için 5 olduğu bulunmuştur. Çalışmalar, 25 C sabit sıcaklıkta ve başlangıç kurşun konsantrasyonu genellikle ortalama 100 mg/L olacak şekilde gerçekleştirilmiştir. Deneysel çalışmalarda adsorbent dozajı 1, 2 g/L olarak belirlenmiştir. Biyosorpsiyon süreci için detaylı kinetik ve izoterm çalışmaları gerçekleştirilmiştir. İzoterm analizlerinde Langmuir, Freundlich ve Temkin izoterm modelleri kullanılmıştır. Bu çalışmada değerlendirilen kinetik modeller ise yalancı birinci derece, yalancı ikinci derece ve Weber Morris modelleridir. Çalışmalar sonunda biyosorpsiyonun yalancı 2. derece kinetik modeli ve Langmuir izoterm modeli ile açıklanabileceği belirlenmiştir. Langmuir izoterm modeline göre maksimum tutma kapasitesi 29,67 mg/g olarak bulunmuştur. Deneysel çalışmalar sonucunda sentetik atıksu ile yapılan çalışmalarda, 5,4 g/L adsorbent dozajı ile ortalama 100 mg/L kurşun içeren sentetik atıksuda 90 dakika sonunda maksimum % 94 lük bir giderim verimine ulaşılmıştır. Gerçek atıksu kullanılarak yapılan adsorbent dozajı deneyinde 10 g/L ve 8 g/L miktarda biyokütle kullanımı sonunda sırasıyla % 37,5 ve % 71'lik giderim verimine ulaşılmıştır.
Antibakteriyel dolgulu kolonlarda su dezenfeksiyonu

Bu çalışmada, antibakteriyel dolgulu kolonlarda su dezenfeksiyonu gerçekleştirilmiştir. Geri döngülü sistemlerde farklı akış hızlarında, farklı kolon sıcaklıklarında ve farklı başlangıç bakteri derişimlerinde E. coli bakterilerinin hayatta kalma oranları araştırılmıştır. Sürekli sistemde ise belirli E. coli derişimine sahip çözeltiler kullanılarak farklı kolon sıcaklıklarının giderime olan etkisi incelenmiştir. Çalışmalar yüzey alanı arttırılmış ve küre şekilli dolgu malzemeli kolonlarda yapılmıştır. Ayrıca Porsuk Çay'ından alman su örneği ile gerçek kirlilik koşullarına sahip çalışmalar yapılmıştır.
Katı atık deponi yeri seçiminde coğrafi bilgi sistemlerinin kullanımı: Side-Manavgat turizm bölgesi örneği

Side-Manavgat bölgesi Antalya İli'nin önemli turizm merkezlerinden birisidir. 55 km uzunluğunda kıyı şeridini içeren bu bölgede bulunan yerleşim yerlerinin nüfusları ülke ortalamasının üzerinde bir hızla artmaktadır. 1990- 2000 yıllan arasında Türkiye ortalama nüfus artış hızı % 1.8 iken, Side-Manavgat turizm bölgesini oluşturan yerleşim yerlerinin ortalama nüfus artış hızı % 5.6 olmuştur. Bölgenin 2000 yılı nüfusu 199385 olup, nüfus artışının aynı devam etmesi durumunda 2030 yılında 500000'i aşması olasıdır. Bunun yanı sıra bölgedeki turistik tesislerde 70000 olan yatak kapasitesinin 2030 yılında 110000'e ulaşması planlanmaktadır. Bu nüfusun çevresel etkilerinden birisi olan katı atık üretiminin 2000- 2030 yıllan arasında 82450 ton/yıl'dan 200000 ton/yıl değerine artacağı hesaplanmaktadır. Evsel nitelikteki bu atıkların depolanarak bertarafı için her yıl yaklaşık 150. 000 m3 depolama alanına ihtiyaç duyulacaktır. Katı atıkların kaynağında ayrıştırılarak sadece değerlendirilemez nitelikteki atıkların depolanması yoluna gidilmesi ile depolama hacmi ihtiyacı % 75 oranında azaltılabilecektir. Ancak Antalya'da turizm faaliyetlerinin çok geniş bir alana yayılması nedeniyle depolama tesisi inşaatı için uygun alanların tespiti özellikle yerel düzeyde önemli tepkiler ile karşılaşılmakta ve alternatif yerlerin tespiti mümkün olamamaktadır. Bu kapsamda Coğrafi bilgi Sistemlerinden yararlanılmasının soruna çözüm getirebileceği düşünülmüş olup bu çalışmada Manavgat-Side bölgesinde, düzenli depolama yeri alternatifleri Coğrafi Bilgi Sistemleri kullanılarak belirlenmiştir.
Ergene havzasında hava kirliliğinin sağlık etkilerinin araştırılması

Atmosferik hava kirleticilerinin insan sağlığına etkileri bilinmektedir. Ergene Havzası özellikle kış mevsiminde ısınma kaynaklı hava kirleticilerinin etkisi altında bulunmakta, meteoroloji, kent yerleşimleri ve endüstriyel faaliyetler de kirliliği arttırıcı etki göstermektedir. Bu çalışmada çocuk ve yetişkinlerde solunum ve kardiyovasküler sistemlerine bağlı hastalıklar temelinde muhtemel hava kirliliği-meteoroloji-sağlık ilişkisi incelenmiştir. Çalışmada, Edirne, Kırklareli, Tekirdağ illeri ile Çerkezköy ve Çorlu ilçelerindeki hastanelerden temin edilen epidemiyolojik veriler ile günlük hava kirletici ve meteorolojik veriler kullanılmıştır. Ocak-Aralık 2016 döneminde solunum sistemi hastalıklarına bağlı hastane başvurularının 214. 369 olduğu ve havzanın demografik yapısına göre çocukların bu hastalık türünde daha fazla tedavi gördüğü tespit edilmiştir. Kardiyovasküler hastalıklarında yetişkinlerin daha fazla müracaatı olduğu ve bu hastalık sınıflarında toplam başvuruların 106. 820 olduğu görülmüştür. Havza genelinde iki hastalık türüne bağlı toplam mortalite vakalarının sayısı 677 kişidir. Hastane başvuruları ısınma dönemlerinin yaşandığı Ocak-Nisan ve Ekim-Aralık ayları arasında yoğunluk göstermiştir. Havzadaki PM10 kirliliğinin yıl içerisindeki seyri, hastane başvurularıyla benzer bir trend göstermiştir. Çalışmada hava kirliliği, meteoroloji ve epidemiyoloji verileriyle gerçekleştirilen faktör analiziyle, hava kirliliğinin ve yerel meteorolojinin solunum ve kardiyovasküler sistem hastalıkları üzerindeki etkili faktör miktarları %99 güven aralığında anlamlı sonuçlarla tespit edilmiştir.
Advanced oxidation treatment of antibiotic containing water

İleri oksidasyon deneyleri için kirletici madde olarak Amoksisilin seçilmiş, Amoksisillin trihidrat formunda kullanılmıştır. Bu tezin ana amacı Fenton ve foto-Fenton işlemleri ile sulu çözeltilerde ileri oksidasyon metodları kullanarak Amoksisillinin bozunma ve mineralizasyonunu incelemektir. Çeşitli kontsantrasyonlarda Amoksisilin içerikli sentetik atıksular hazırlanarak deneylerde kullanılmıştır. Antibiyotik ve Toplam Organic Karbon ölçümleri, Amoksisillin'in Fenton ve foto-Fenton ileri oksidasyon yöntemleri ile arıtılmasında en etkili katalizör, oksidant ve antibiyotik konsantrasyonlarının kombinasyonlarının ve reaksiyon süresinin belirlenmesi, test edilen metodların koşullarının karşılaştırılması ve en etkili yöntemin seçilmesi için yapılmıştır. Reaktif konsantrasyonlarının Amoksisillinin parçalanması ve mineralizasyonu üzerindeki etkilerini belirlemek için Box-Behnken istatistiksel deney tasarım yöntemi kullanılmıştır. Amoksisillin içeren sentetik çözeltide ileri oksidasyon deneyleri yapılmıştır. Fenton ve foto-Fenton işlemleri kullanılarak en yüksek Amoksisillin bozunması ve mineralizyonu sağlayan dozlar belirlenmiştir. İleri oksidasyon deneylerinde, oksidant olarak hidrojen peroksit (yüzde 35'lik), katalizör olarak demir sülfat, pH ayarlamaları için sülfürik asit kullanılmıştır. İleri oksidasyon yöntemlerinin antibiyotik giderim ve mineralizasyon performansları karşılaştırılmıştır. Amoksisillin içeren sentetik atıksuların ileri oksidasyonunda Fenton reaktifi kullanılarak yüzde 100 antibiyotik ve yüzde 37.08 TOK giderimi sağlanmıştır. Foto-Fenton yöntemi kullanıldığında yüzde 100 antibiyotik ve yüzde 50.25 TOK giderimi saglanmıştır. Antibiyotik giderim yüzdeleri açısından kullanılan iki yöntem de verimlidir. Ancak TOK gideriminde foto-Fenton yöntemi daha etkilidir.
Kahramanmaraş iline içme suyu sağlayan Pınarbaşı, Karasu ve Ayvalı kaynaklarının içme suyu kalitesinin araştırılması

Su yaşam için çok önemli bir kaynaktır. Bu nedenle dünya nüfusu arttıkça dünyada var olan su kaynaklarının daha planlı ve ekonomik kullanımı gündeme gelmektedir. İnsanların var olan su kaynaklarının bulunduğu bölgelere göçerek yerleşmeleri ve bu kaynaklar yetersiz hale gelince de yerleşim merkezlerini terk ederek, başka ve daha bol su kaynaklarının bulunduğu bölgelere göçmeleri, zamanla imkansız hale gelmiş ve bu durum insanları başka çözümler üretmeye yöneltmiştir. Bu çerçevede, insanların su kaynaklarının bulunduğu bölgelere gitmeleri yerine, bu kaynakların insanların yaşadığı yerleşim merkezlerine getirilmesi düşünülmüştür. Yerleşim merkezlerinin su ihtiyaçlarının karşılanması konusunda yapılan çalışmalar, birçok aşamalardan geçtikten sonra günümüzde o kadar gelişmiştir ki, artık insanların su kaynağına bizzat giderek su ihtiyaçlarını karşılamak gibi bir problemleri hemen hemen kalmamıştır. Çünkü ihtiyaç duydukları her yerde istedikleri zaman suyu bulabilmektedirler. Uygulamalardan ve ekonomik nedenlerden kaynaklanan bazı aksamalar dışında, Su Getirme ve Kanalizasyon Bilim dalı, bilimsel ve teknolojik açıdan bu imkanı sağlayabilmektedir. Bu çalışmada Kahramanmaraş'a su temini eden Ayvalı yüzey suyunun, Karasu ve Pınarbaşı kaynakların özellikleri, kalite kontrolleri, fiziksel, kimyasal ve bakteriyolojik parametrelerin araştırılması amaçlamaktadır.