turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mardin ili Kızıltepe ilçesi ileri biyolojik atıksu arıtma tesisinin işletme verimliliği, işletme problemleri ve çözüm önerileri

Son yıllarda kentleşme oranının artmasıyla beraber evsel nitelikli atıksular, çevre kirliliğinin ortaya çıkmasında rol oynayan önemli sebeplerden biri haline gelmiştir. Kentsel atıksu arıtma tesisleri bu kirliliği engellemek için yapılmış olan, evsel nitelikli atıksularının aktarılacağı alıcı ortama varmadan önce zararlı etkilerini engelleyen veya olabilecek en düşük seviyeye indiren tesislerdir. Bu çalışmada Kızıltepe İleri Biyolojik Atıksu Arıtım Tesisi'nde 8 ay boyunca günlük tesis giriş ve çıkışından alınan 24 saatlik kompozit numuneler ile KOİ, BOİ, pH, AKM, TN, TP, NH+4-N ve NO-3-N analiz edilip verimliliği gözlemlenmiştir. Havalandırma havuzdan alınan anlık numuneler ile MLSS, MLVSS, ÇÇH, ÇHİ ve çamur çürütücü tankından alınan numuneler ile CaCO3, organik asit analiz edilip değerlendirilmiştir. Mardin Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü kontrolündeki Kızıltepe İleri Biyolojik Atıksu Arıtma Tesisleri'nin deşarj limitleri Kentsel Atıksu Arıtma Yönetmeliği'ne göre değerlendirilmektedir. Atıksu kirletici parametreleri ve tesis performansı bu yönetmelik ve proje raporundaki hedefler baz alınarak yapılmıştır. Her bir parametre için aylık ortalama değer alınarak tablo ve grafiklerle desteklenmiş olup Kentsel Atıksu Arıtma Yönetmeliği'ne uygunluğuna bakılarak işletme verimliliği incelenmiştir. Günlük yapılan analiz verileri tablolar halinde çalışmanın son kısımda yer alan Ekler bölümünde sunulmuştur. Kızıltepe İleri Biyolojik Atıksu Arıtım Tesisi'nde karşılaşılan işletme problemleri araştırılıp tespit edilerek çözüm önerileri ile birlikte belirtilmiştir.
Synthesis of flocculants from waste plastics by sulfonation and investigation of their effectiveness in plastic washing wastewater treatment

Plastik talebin sürekli artması, her yıl çevrede atık birikiminin artmasına neden olmuştur. Plastiklerin sadece %2'si kapalı devre geri dönüşümlüdür, ancak sektördeki teknolojik ilerlemelerle tüm polimer türleri geri dönüştürülebilir. Sülfonasyon, polimerlerin istenen su emme, biyouyumluluk, iyon değiştirme kapasitesi, şişme, vb. gibi belirli yüzey özelliklerin elde edilmesi için en yaygın yöntemlerden biridir. Plastik geri dönüşüm endüstrisinde, toplanan atık plastikler küçük parçalara kesilerek üzerindeki kirliliklerin giderilmesi için genellikle yıkanması gerekmektedir. Yıkama işleminde ortaya çıkan su atıksu olarak toplanmaktadır. Bu tür atıksularda ana kirletici parametreler, kimyasal oksijen ihtiyacı, askıda katı madde ve yüksek pH'dır. Böylece yıkama suyunun deşarj edilmeden önce arıtılması gerekmektedir. Bu çalışmada, geleneksel polistiren sülfonasyon işleminde modifikasyon yapılarak atık PS ve atık PET ile polimerik flokülantlar sentezlenmiştir. Sentezlenen flokülantların yapısı karakterize edilmiştir. Daha sonra sentezlenmiş malzemelerin plastik yıkama atıksularının koagülasyon/flokülasyon ile arıtımında bulanıklık, KOİ ve AKM giderim etkinliği araştırılmıştır. Sentezlenmiş flokülantlar, aynı koşullar altında konvansiyonel PEL ile benzer, hatta daha yüksek performansa sahiptirler. HDPE WPWW'de 50 mg L-1 FSPET 2 flokülant dozu ile orjinal pH'da en yüksek bulanıklık giderimi (%86) elde edildi. En yüksek KOİ ve AKM giderimleri (%79 ve %52) PS ve PET WPWW'lerde elde edildi. PS ve HDPE WPWW'lerin arıtma performansları orijinal pH'da yüksekken, LDPE ve PP atıksuları için pH 7'de en iyi arıtma, PET ve Karışık plastik atıksuları için pH 9'da yüksek arıtma işlemi gerçekleştirildi.
İstanbul'da gece ozonu

Endüstrileşme ve taşıt sayısının artmasına paralel olarak havaya verilen kirletici miktarı da artmaktadır. Yer seviyesi ozonu ortama verilen bu kirleticilerden azot oksitler ve hidrokarbonlar gibi birincil kirleticilerin güneş enerjisi eşliğinde fotokimyasal reaksiyonları sonucu oluşmaktadır. Bu çalışma kapsamında günümüzde gelişmiş ülkelerde sınır aşan bir kirletici parametre olarak tanımlanan ozonun gece ve gündüz saatlerinde oluşturduğu pik değerler incelenmiştir. Ozon konsantrasyonun artmasına neden olabilecek kirletici parametreler İle meteorolojik faktörlerin ilişkisine bakılarak ozonun gece saatlerindeki davranışı incelenmiştir. Sağlık üzerinde gündüz ozonu seviyelerine yakın olumsuz etkiler yapan gece ozonu, ertesi günkü ozon konsantrasyonunun belirlenmesinde rol oynamaktadır. Bu nedenle bu çalışma kapsamında gece ozonunun değerleri, oluşma sıklığı ile oluşma nedenleri incelenmiştir. XIII
Sulu çözeltilerde bulunan boyar maddelerin genleştirilmiş perlit ile adsorpsiyon izoterm ve kinetiklerinin araştırılması

Endüstriyel işlemlerden sonra oluşan atıksularda birçok boyar madde bulanmaktadır. Bu boyar maddelerin çok az miktarı bile deşarj edildiği ortamın ekolojik dengesini tahrip etmektedir. Ayrıca bu boyar maddeler kolay olmayan fiziksel, kimyasal ve biyolojik birçok yöntemle giderilmektedir. Bunlara oksidasyon, ozonlama, membran filtrasyonu ve adsorbsiyon gibi yöntemler örnek olarak gösterilebilir. En yaygın kullanılan yöntem ise adsorbsiyon yöntemidir. Adsorbsiyon işleminde yapay veya doğal adsorbanlar kullanılmaktadır. Adsorbanlar; ceviz kabuğu, zeytin küspesi, badem kabuğu, mısır püskülü, aktif karbon, perlit, pomza gibi doğal ve yapay birçok adsorbant madde adsorbsiyon işleminde kullanılmaktadır. Bu çalışmada adsorban madde olarak genleşmiş perlit kullanılmıştır. Perlit, gözenekli, hafif ve camsı yapıya sahip genleşebilen volkanik bir kayaç türüdür. Genleştirilme işlemi ise perlitin 700 -1200 C'lerde ısıtılmasıyla oluşur. Bu kayaçlar Türkiye'nin birçok bölgesinde yer almakta olup çeşitli alanlarda kullanılan bir malzemedir. Tarım, gıda, kimya sektöründe ve en çokta inşaat alanında kullanımı yaygın olan bir malzemedir. Çalışmamızda metilen mavisinin sulu çözeltilerde perlit ve genleşmiş perlit ile giderim verimlerinin izoterm ve kinetik modellerine uyumu incelenmiştir. Genleştirilmiş perlit Temkin izoterm modeline %99 uyum göstermiştir. Yapılan kinetik çalışmasında genleştirilmiş perlit yalancı ikinci kinetik modeline %99 uyum sağlamıştır.
Assessment of health-cost externalities of air pollution caused by transit ship traffic in İstanbul

Hava kirliliği, son yıllarda hızlı kentleşmenin bir sonucu olarak önde gelen çevresel bir sorun haline gelmiştir. Fosil yakıtların yanmasıyla ilgili en fazla önem taşıyan kirleticiler arasında kükürt dioksit (SO2), azot oksitler (NO2) karbon monoksit ve partikül madde bulunur. Bu çalışmanın amacı, İstanbul Boğazı'ndaki transit deniz trafiğinin İstanbul'un hava kalitesine olan etkisini değerlendirmektir. Boğaz'dan geçen gemilerden kaynaklanan atmosferik emisyonlar hesaplanmıştır. Deniz trafiğinden kaynaklanan hava kirletici konsantrasyon dağılımını tahmin etmek için EPA onaylı CALPUFF atmosferik dağılım modelleme bilgisayar programı kullanılmıştır. Deniz trafiğinden kaynaklanan emisyonların sağlık etkileri ve buna bağlı sağlık maliyetleri, EVA metodolojisi kullanılarak tahmin edilmiştir. Sonuçlar, gemilerin genel SO2 emisyonlarının % 60'ına, NO2 emisyonlarının yaklaşık % 35'ine ve yıllık PM10 emisyonlarının yaklaşık % 2 ,5'ine kadar önemli bir paya sahip olmasıyla toplam hava kalitesi üzerinde büyük bir etkiye sahip olduğunu göstermektedir. Deniz trafiğinin yaklaşık 2,540, 000 sağlık vakasına neden olduğu tahmin edilmektedir, ve bunların büyük çoğunluğu astımdır. Daha ciddi morbidite etkileri 47 akciğer kanseri ve 116 kalp-damar tıkanıklığı vakasını içerir. Model ile ayrıca, 69 akut ölüm vakası ve 2255 erken ölümlere bağlı kaybedilmiş yıl olduğu tahmin edilmiştir. Sağlıkla ilgili toplam maliyetin 83,3 milyon Euro olduğu tahmin edilmiştir. Boğaza yakın yaşayan nüfus yoğunluğunun fazlalığı ve deniz trafiğinin hacmi boyutu göz önüne alındığında, gemi baca emisyonlarına daha katı standartlar getirilmesine ihtiyaç bulunmaktadır.
Constructed wetlands for municipal domestic wastewater treatment in the Aegean region

Dünya da atıksu arıtımında yapay sulak alanlar organik madde, askıda katı madde, azot, fosfor, toksik madde, ağır metal ve patojen gideriminde etkili olduklarından genellikle kullanılmaktadırlar Bu tezdeki temel amaç, İzmir Çiğli Atıksu Arıtma Tesisi'nde yer alan ön çökeltim havuzu çıkışından alınan ön arıtım uygulanmış evsel atıksuyun serbest yüzey akışlı yapay sulak ortamda kirlilik arıtım veriminin belirlenmesidir Pilot ölçekli yüzey akışlı bir yapay sulak sistem kurularak, su kalitesi Eylül 2004'ten Ocak 2005'e kadar izlenmiştir. Sistemde COD, askıda katı madde, toplam fosfor, toplam azot, amonyum azotu giderimi araştırılmıştır. Beş aylık periyotta ölçülen giderim verimleri; KOİ için % 60, toplam askıda madde için % 64, toplam azot için % 75, toplam fosfor için % 82 ve amonyum için % 80 olarak bulunmuştur.
Toxicity assessment of pesticides with no ecotoxicologicaldata to freshwater algae

Su kaynaklarının pestisitler tarafından yaygın olarak kontaminasyonu, oldukça büyük bir endişe teşkil etmektedir. Bu nedenle, pestisitlerin algler, omurgasızlar ve balıklar dahil olmak üzere hedefte olmayan organizmalar üzerindeki olumsuz etkileri araştırılmalıdır. Bu çalışmada, son zamanlarda TÜBİTAK tarafından açıklanan ekotoksikolojik veri eksikliği bulunan kimyasallarlistesinden seçilen 8 pestisit (asetamiprid, asetoklor, boscalid, diklofop, difenamid, gibberellik asit, iyoksinil ve 2 ,4,5-T) için tatlı su alg toksisitesi deneyi gerçekleştirilmiştir. Seçilen pestisitlerin Chlorella vulgaris'in büyüme hızı üzerindeki etkisi, OECD'nin 201 numaralı testine göre ölçülmüştür. 96 saatlik alg toksisitesi sırasıyla asetoklor>iyoksinil>diklofop>2,4,5-T olarak bulunmuştur. Boscalid'in toksisite değeri, çözünürlük sınırları içinde belirlenememiştir. Asetamiprid, difenamid ve gibberellik asit, IC50 değerleri > 100 mg/L olarak bulunmuştur. Deney sonuçları, literatür QSAR modellerinden test edilen kimyasalların tahmini toksisite değerleri ile karşılaştırılmıştır. Ayrıca, toksisite değerleri bir alg-alg toksisite ilişkisinden tahmin edilmiştir. Düşük toksisite ve hidrofobisite ilişkisi, bu kimyasalların toksisitesini temel toksisite dışındaki farklı etki modlarında uyguladıklarını gösteren düşük bir ilişki bulunmuştur. Tüm kimyasallar için global yarı ömür ve kalıcılık biyobirikim ve toksisite endeksleri hesaplanmıştır. Boscalid ve asetoklor PBT özelliği olan kimyasallar olarak bulunmuştur. Risk değerlendirmesinde hesaplanan düşük toksik etki konsantrasyonları (LOEC, NOEC ve IC20) kullanılmıştır ve ACR verileri kimyasal konsantrasyonlarının alg için belirlenmiş olan güvenli seviyesinde olup olmadığının kontrolü bakımından değerlendirilmiştir.
Pb, Cd, B elementlerinin topraklardan şelat destekli fitoremediasyon yöntemiyle giderilmesi

Ekosistemin kendini yenileme kabiliyetinin, insan müdahalesi sonucu azalması su ve hava ortamının kirlenmesine neden olduğu gibi toprak kaynaklarının da önemli ölçüdekirlenmesine neden olmuştur. Kirlenmiş toprakların fiziksel ve kimyasal metodlarlatemizlenmesi ekonomik ve teknolojik olarak yüksek maliyetler gerektirdiğinden, bunların yerine hem ekolojik hem de ucuz bir alternatif olarak kabul edilen agronomikteknikler kullanılmaktadır. Kirlenmiş toprakların iyileştirilmesi amacıyla bitkilerinkullanıldığı ve özellikle ağır metallerin giderilmesinde kullanılmaya başlanılanfitoremediasyon yöntemi de bu yöntemlerden birisidir. Bu çalışmada, Pb, Cd ve B elementleri ile kirlenmiş toprakların fitoremediasyon yöntemi ile temizlenmesi araştırılmıştır. Bu amaçla Pb, Cd ve B elementleri eklenmiştopraklara, mısır, ayçiçeği ve kanola bitkileri kullanılarak, fitoremediasyonlarıincelenmiştir. Ayrıca topraklara fitoremediasyon kapasitesini arttırmak üzere çeşitlidozlarda kompleks yapıcı şelat ilave edilerek, bitkilerin element giderimperformanslarındaki değişimler gözlenmiştir.
Tıbbi atıkların bertarafında sterilizasyon işlemi ve performans değerlendirmesi Van ili örneği

Bu çalışmada, Van İli Tıbbi Atık Sterilizasyon Tesisinin performansını değerlendirmek için karakterizasyon çalışması yapılmıştır. 2017 Kasım- 2018 Ekim tarihleri arasında bir yıl boyunca aylık periyotlarda tıbbi atık sterilizasyon tesisinin çıkış atıksularından alınan numuneler Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğine göre değerlendirilmiştir. Çalışma kapsamında, Van ili tıbbi atık sterilizasyon tesisinden alınan atıksu numunelerinde pH, sıcaklık, iletkenlik, KOI, AKM, NO2-N, NO3-N, NH4-N, PO4-P ve ağır metal analizleri yapılmıştır. pH 7 ,26-8,07, sıcaklık 22 -25oC, iletkenlik 109- 182 S/cm, KOI 200- 900 mg/L, AKM 12-86 mg/L, NO2-N 0,4 -1,0 mg/L, NO3-N 1.5-8. 3 mg/L, NH4-N 11-25 mg/L ve PO4-P 4,5-7, 3 mg/L aralığında bulunmuştur. Ağır metal konsantrasyonlarının SKKY' de belirtilen sınır değerlerin altında olduğu belirlenmiştir. Mikrobiyolojik analizler membran filtrasyon yöntemine göre yapılmıştır. 24-48 saat süre ile bekletilen atıksu numunelerinde herhangi bir faaliyet gözlenmemiştir. Ayrıca TAST katı atıklarının ağır metal açısından liç karakteristikleri incelenmiştir. TAST atıksuları organik kirletici maddeler içermekte olup, KOI değeri bazı aylarda sınır değeri aşmıştır ve yerinde arıtma gerektirmektedir. Bu nedenle SKKY' de belirtilen deşarj standartlarını karşılamak için TAST atıksularına ön arıtma işlemi uygulanmalıdır.
Ömrünü tamamlamış lastiklerin geri dönüşüm yöntemleri ve teknolojileri

Dünya nüfusunun artmasıyla birlikte doğal kaynaklar hızla tükenmektedir. Artan çevresel sorunlar ve ekonomik gereklilik, atıkların geri kazanımını ve bununla ilgili teknolojilerin gelişimini zorunlu kılmaktadır. Yeniden kullanılabilir atıkların depolama alanlarına gömülmesi veya açık havada yakılması yerine, bu atıklardan ikincil hammadde elde edilmesi; hem endüstrinin hammadde ihtiyacını azaltmakta, hem de ekonomiye katkı sağlamaktadır. Lastikler, araç altında faydalı ömürlerini tamamlayıp söküldükten sonra, ömrünü tamamlamış lastik diye adlandırılmaktadır. Genelde tekrar kullanıma uygun atık olduğundan sınırlı doğal kaynaklara bağımlılığımızı azaltabilecek malzemeler arasında yer almaktadır. Bu çalışmada gittikçe artan atık lastiklerin geri dönüşüm yöntemleri konusu tüm aşamalarıyla ele alınmıştır. Türkiye'de ve dünya ülkelerindeki ömrünü tamamlamış lastik atıklarının durumu, Türkiye'deki atık lastiklerin toplama sistemi, depolanması, toplanıp ayrıldıktan sonraki geri dönüşüm aşamaları incelenmiştir. Ayrıca Türkiye'de faaliyet gösteren ömrünü tamamlamış lastiklerin geri dönüşüm tesislerine gidilerek lastikleri nasıl işledikleri, hangi yöntemi uyguladıkları ve ne kadar ÖTL geri kazandıkları hakkında bilgi edinilmeye çalışılmıştır. Son olarak, geri dönüşüm yöntemlerinin ekonomik analizleri yapılmıştır.
Kendinden yapışkanlı etiket üretiminin yaşam döngüsü analizi ile değerlendirilmesi

Sanayi devriminin başlamasıyla hız kazanan makineleşme süreci ile dünyada artan nüfusun talebini karşılamak için fabrikasyon üretim de hız kazanmıştır. Ortaya çıkan arzları karşılamak için birçok farklı dalda sektör oluşmuştur. Değişen ve gelişen bu ihtiyaçlar doğrudan etkilediği sektörlerin yanında bu sektörlere katkı sağlayan diğer sanayi dallarının gelişmesine de olanak vermiştir. Etiket, matbaa ve ambalaj sektörleri bu grupta yer almaktadır. Uzun yıllar önce ofset baskı ile üretime başlayan etiket sektöründe değişen dünya ile birlikte serigraf baskı, flekso baskı, dijital baskı yöntemleri de gelişmiş, farklı renk ve tasarımlarda baskılar başlamıştır. Artan üretim ve tüketim talepleri doğrultusunda tekstil, gıda, kozmetik ürünlerinin tüketilmesi sonucunda bu ürün atıkları dışında etiket atıkları da oluşmaktadır. Etiket sektöründe temel atıklar kağıt ve plastik olmakla birlikte prosesten kaynaklı solüsyon, boya, vernik gibi kimyasal atıkları da oluşmaktadır. Yaşam döngüsü analizi, beşikten mezara kadar tüm yaşam döngüsü dikkate alınarak, belli bir işlevi yerine getirmek için gerekli faaliyetlerin sebep olduğu çevresel ve kaynak etkilerinin değerlendirilmesini içerir. Yaşam döngüsü analizinin tipik sonucu çevresel etkinin profilidir. Etiket sektörünün oluşturduğu atıklar, kullandığı enerji vb. girdiler değerlendirilerek çevreye olan etkileri ve bu etkiler sonucunda ortaya çıkabilecek proses iyileştirmeleri incelenmiştir. Hammadde girdileri gerçek bir etiket fabrikasından alınmış olup geniş kapsam ve ücretsiz veri tabanına sahip OpenLCA programı ile değerlendirme yapılmıştır. Bu çalışmada, değerlendirme aşamasında hesaplama yöntemi olarak çok sayıda farklı etki kategorisine sahip olması sebebiyle CML 2001 non baseline metodu seçilmiştir. Her etki kategorisi tek tek değerlendirilerek literatürdeki sonuçlar ile karşılaştırılmış, zararlı çevresel etkilerini azaltmak için önerilerde bulunulmuştur.
Doğu Karadeniz Bölgesinde yetiştirilen gökkuşağı alabalığında toplam cica miktarlarının araştırılması

Son birkaç yıl içinde, kültür balıkçılığı Karadeniz yöresinde bir endüstri halini almaktadır. Bugüne kadar, Gökkuşağı alabalığı başta olmak üzere birçok balık türü Karadeniz'de kafeslerde ve bu bölgedeki birçok nehir ve derede yetiştirilmekte olup tüm ülkeye tüketime sunulmaktadır. Bu çalışmada Mayıs 1994 -Eylül 1994 tarihleri arasındaki peryotta dokuz farklı istasyonda yetiştirilen Gökkuşağı alabalığı, Salmo gairdneri ve su örneklerinde civa düzeyleri belirlenmiştir. Civa konsantrasyonları soğuk buhar atomik absorbsiyon spektrometrik metod kullanılarak çalışılmış ve civa seviyeleri bu peryotlar içinde 60 balık örneğinde 0 ,61- 42.5 ppb ve su örneklerinde ise 0.11-1. 12 ug/L olarak tesbit edilmiştir. Alabalık örneklerinde civa konsantrasyonlarının alındıkları istasyon, mevsim, doku ve organlara göre değişiklik gösterdiği gözlenmiştir. Ayrıca, kas dokusundaki civa düzeyleri ile yetiştiği sudaki civa konsantrasyonları ve balığın boy ve ağırlığı arasında anlamlı bir korelasyon bulunmuştur, ilave olarak Gökkuşağı alabalığı ve yetiştiği ekolojik ortamdaki toplam civa konsantrasyonlarının uluslararası kuruluşların önerdiği limitlerin altında olduğu tesbit edilmiştir. Bununla birlikte, Karadeniz'deki kirliliğin boyutları hakkında kullanışlı bilgi elde edilmesi ve diğer deniz ürünlerindeki toksik kirlenmenin izlenmesi için ilave ve daha geniş bir çalışmanın yapılması gerekmektedir.
Short term effects of heavy metals on enriched anammox culture

Çevre mühendisliği açısından, anammox prosesi, yenilikçi bir azot giderim teknolojisidirancak, bu yenilikçi teknolojiyi arıtımda kullanabilmek için, atıksu karakterinin anammoxbakterisiyle olan uyumu incelenmelidir. Son yıllarda endüstriyel atıksuların muhteviyatında sıklıkla bulunan ağır metallerinAnammox türleri üzerindeki toksik etkileriyle ilgili çalışmalar literatürde yer almaya başlamıştır. Yapılan çalışmalarda aynı ağır metal için çok farklı inhibisyon seviyelerinin ortaya konmuş olması, prosesleri işleten veya tasarlayacak kişilerde kafa karışıklığına sebep olmaktadır. Bu çalışma, oluşan kafa karışıklıklarını gidermek amacıyla yapılmıştır. Çalışmanın ilk kısımda anammox biyokütlesi AKR reaktörde zenginleştirilmiş, sonraki aşamada, Ni, Zn ve Cu metallerinin anammox kültürüne olan kısa süreli etkileri incelenmiş ve bu metallerin, değişik inhibisyon modelleri kullanılarak hesaplanan yarı maksimalinhibisyon konsantrasyonları bulunmuştur. qPCR analizlerine göre bulunan bulgular, anammox kültürünün %61 orandazenginleştirildiğini göstermiştir. FISH analizleriyle kültür içerisindeki anammox türlerininBrocadia anammoxidans, Kuenenia stuttgartiensis ve Scalindua wagneri olduğu belirlenmiştir. Yapılan kısa süreli deneylere göre IC50 sonuçları Ni için 7.47 mg/L, toplam Zn için 26 .04mg/L, toplam Cu için 4.11 mg/L olarak belirlenmiştir. Toplam ve çözünmüş konsantrasyonlara göre, metallerin inhibisyon etkisi sıralamasıCu>Ni>Zn şeklindedir.
Tatlı su istakozlarında (Astacus leptodactylus Esch. 1823) chlorpyrifos-ethyl'in toksik etkilerinin belirlenmesi

Bu çalışmada, tarımsal zararlılarla mücadele etmek amacıyla kullanılan yağmur suları, yüzey akışları ve direkt su ortamına yapılan uygulamalar sonucu sucul ekosisteme bulaşabilen organofosforlu pestisitlerden chlorpyriphos-ethyl'in tatlı su istakozları üzerine akut toksisitesi araştırılmıştır. Deneylerde tatlı su ekosistemlerinde indikatör olan tatlı su istakozu türü kullanılmıştır. Deneyler, ön deney ve asıl deney olmak üzere iki aşamalı olarak yapılmıştır. Her bir deneyde de farklı altı chlorpyrifos-ethyl konsantrasyonu ve iki kontrol grubu kullanılmıştır. 96 saat sürdürülen deneyler, yarı statik yöntem kullanılarak üç tekrarlı yürütülmüştür. LC50 değerleri, Finney'in probit analiz yöntemi baz alınarak U. S. EPA bilgisayar programına göre hesaplanmıştır. Ana deneyde tatlı su istakozlarının kontrol grubuna göre davranış değişiklikleri gözlenmiştir. Sonuç olarak, chlorpyrifos-ethyl'in (C9H11Cl13NO3PS) 24, 48, 72 ve 96 saatlik akut LC50 değeri (%95 güven sınırları), tatlı su istakozu bireyleri üzerinde 6 ,13(3,95-10,76) g/L; 4 ,41(2,68-7,15) g/L; 2 ,48(1,44-3,86) g/L ve 2 ,29(1,35-3,50) g/L olarak saptanmıştır. Deney esnasında tatlı su istakozlarının kontrol gruplarına göre daha agresif oldukları ve ölüm öncesi sırt üstü yattıkları gözlenmiştir. Sonuç olarak; Chlorpyrifos-ethyl'in, sucul ekosistemde hedef olmayan organizmalardan tatlı su istakozlarında çok toksik etkili olduğu saptanmıştır. Bu pestisitin, su kaynaklarına bulaşmaması için gerekli önlemlerin alınması gerekmektedir.
Gökpınar deresi su kalitesinin belirlenmesi ve Gökpınar barajı su kalitesi yönetimi

Sqn yıllardaki hızlı nüfus artışı ve endüstriyel gelişme çevre kirliliğini de beraberinde getirmiştir. Bu kirlenmeden en çok yüzeysel su kaynaklarımız etkilenmiştir. Denizli'nin içme ve sulama suyu ihtiyacının bir bölümünü karşılayabilmek amacıyla inşa edileft Gökpınar Barajı da, Gökpınar Deresi'ne gerekli arıtım yapılmadan deşarj edilen evsel ve endüstriyel atıksular nedeniyle kirlenme tehlikesi ile karşı karşıya kalmıştır. Yaptığımız çalışmada gerekli önlemlerin alınmaması durumunda Gökpınar Barajr'nın, hızlı bir şekilde kirleneceği ve irişa edilme amaçlarım yerine getiremeyeceği anlaşılmıştır. Busun önüne geçilebilmesi için ilgili kurum ve kuruluşların konuya duyarlılıkla yaklaşması gerekmektedir. Gökpınar Deresi'ne verilen tüm atıksular, bir koliektör hattıyla toplanarak uygun bir bölgeye inşa edilen antma tesisinde gerekli işlemlerden geçtikten sonra dereye deşarj edilmelidir. Bu çalışmada; Gökpınar Deresi ve Gökpınar Barajı'nın su kalitesi açısından bugünkü durumu tespit edilmiş, göle uygulanan bir su kalitesi modeli ile gölün gelecekteki su kalitesi belirlenmeye çalışılmıştır. Meltem BİLİCİ
Effect of rumen fungi on potential of biogas production in anaerobic digesters fed with different lignocellulosic compounds

Lignoselülozlu biyokütle alternatif bir biyogaz kaynağı olarak düşünülmesine rağmen, aynı zamanda bu maddeler oksijensiz arıtma işleminin hidroliz basamağında hız kısıtlanmasına, oksijensiz çürütücü performansının olumsuz etkilenmesine ve verimde düşüşe neden olurlar. Bu yüzden, lignoselülozlu bileşenler aynı zamanda hayvan gübresinden, mikroalglerden ve makrolalglerden enerji üretiminde önemli bir problem olarak tanımlanabilir. Oksijensiz rumen mantarları oldukça fazla miktarda hidroliz enzimleri ürettikleri için, biyogaz üretimini geliştirmek amacıyla olası bir iyileştirme metodu olarak görülmektedir. Bu çalışmada, anaerobik rumen mantarlarının havasız çürütücü performansına ve farklı lignoselülozlu bileşiklerden biyogaz üretimine etkileri ve ayrıca oksijensiz çürütme basamakları boyunca mikrobiyal komünitelerdeki değişimler incelenmiştir. Üç farklı sette, farklı miktarlardaki anaerobik rumen mantarlarının biyoagumentasyonunun, sırasıyla hayvan gübresi, mikroalg ve makroalg ile beslenen havasız çürütücülerdeki biyogaz üretimine etkisi incelendi. En yüksek biyogaz üretimleri R2 çürütücüsünde 5500 ml'ye, F5 çürütücüsünde 6250 ml'ye ve A1 çürütücüsünde 3500 ml'ye ulaştı. En yüksek metan üretimleri ise, eklenen anaerobik rumen mantarları sayesinde hayvan gübresi için %60, mikroalg H. pluvialis için %57 ve makroalg Ulva lactuca %54, 7 olarak bulundu. Bakteri ve arke komünitelerinin miktar ve çeşitliliğindeki değişimler lllumina MiSeq sekanslama teknolojisiyle belirlendi. Mantarların toplam hücre sayısındaki değişim, oksijensiz rumen mantarlarının, farklı lignoselülozlu bileşiklerden biyogaz üretimindeki etkisini göstermek için qPCR ile analiz edildi.