turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Seramikte minimal çizgi

Minimal sanat ürünleri, genel bir tanımlamayla, mecaz anlamlar taşımayan, özel iletiler içermeyen, illüzyonlardan kaçınan, ortaya konan nesnenin ' olduğu gibi' algılanmasını savunan, dolayısıyla da formun estetiğini ön plana çıkaran ürünlerdir. Bu da bir bakıma, görsel sadelik yanında, büyük mesajlar, iletiler ve bireysel dışavurumlar içermeyen 'mütevazi' bir üslup arayışıdır. Söz konusu 'mütevazi' üslupsa, seramik alanında kendini en iyi 'işlevsel' kaplarla ifade edebilmektedir. İlkel çömlekler, Yakın Doğu Medeniyetleri'ne ait monokrom kaplar, (M. Ö.6000-4000) minimal seramiğin karakteristik örneklerindendir. Fakat, 12. yy'da, Çin'de porselenin keşfiyle, minimal seramikler yepyeni bir ifade ve incelik; benzerine az rastlanır bir saydamlık ve beyazlık kazanmıştır. Batı seramiğinde, 19. yy'ın sonlarına doğru Uzak Doğulu bu yalınlık keşfedilmiş, ve sanatsal üretimlere yansıtılmıştır. Batılı seramikçiler, daha sonra yeniden yeniden bezemeli işlere ve seramik heykelde ifade bulan, bireysel dışavuruma yönelmişlerdir; taa ki, 90'larda Uzak Doğu'yu yeniden keşfedene kadar. ivBugünse, İngiltere merkezli 'Modern Minimal' bir estetik anlayışın, giderek tüm dünyada yankı bulduğu söylenebilir. Hemde, sadece seramik alanında değil, her türlü mobilya ve moda tasarımında ve dekorasyonda. Türk seramiğinde ise, tarihsel olarak Hitit seramikleri ve ilkel çömlekçilik dışında minimal estetiğe dönük karakteristik bir yönelimin olmadığı söylenebilir. Kap seramiği geleneğimizde, bezeme ve dekoratif süslemenin öncelikli bir yeri oluşu, bunun bir sebebi olabilir. Çağdaş Türk seramiğinde ise, minimal estetik, bir üslup olarak yerleşmemiş olsa da, kimi seramikçilerimizin, farklı zamanlarda minimal işlere yöneldikleri görülmektedir. Öte yandan, Avrupa'dan ithal edilen ürünlerin ve global trendin de etkisiyle, ülkemizde de, minimal endüstriyel seramiklere ilginin arttığı söylenebilir. V
Cumhuriyet Dönemi sonrasında gelişen Türk tipografisi

İCumhuriyet Dönemi Sonrasında Gelişen Türk Tipografisi? adlı çalışmada yazının bulunmasıyla başlayıp günümüze kadar devam eden tipografinin gelişimi anlatılmıştır. Ayrıca tarih boyunca Türklerin benimseyip kullandığı alfabeler incelenmiştir. Son olarak Cumhuriyetin başlangıcından günümüze kadar gelen dergi, gazete, kitap gibi süreli ve süresiz yayınlar incelenerek tipografinin gelişimi gözlemlenmiştir. Cumhuriyetin ilanından günümüze bakıldığında, ilk basılan dergi, gazete ve kitaplarda Arap ve Latin alfabesinin beraber kullanılması herkes tarafından anlaşılmasını sağlamış ve alışma sürecini hızlandırmıştır. Batının etkisi ile basılan ilk gazete, dergi ve kitaplarda, birbirinden farklı yazı karakterleri aynı sayfada kullanılmıştır. Zaman içinde bu yayınların çeşitliliğinin artması ve seçim şansının çoğalmasıyla birlikte tipografi daha doğru kullanılmaya başlanmıştır. Yapılan çalışmada, Cumhuriyet Dönemi sonrasında Türkiye'de basılan gazete, dergi ve kitaplarda kullanılan tipografinin bugüne kadar olan gelişimi örneklerle incelenip değerlendirilmesi yapılmıştır. Sonuç olarak tasarlandıkları dönemde, yayıldıkları coğrafi alanların sosyal, kültürel ve ekonomik durumları tipografinin gelişimi hakkında bize bilgi vermektedir.
Kukla animasyon üzerine bir deneme çalışması

19. yüsyılın başlarından itibaren ortaya çıkmaya başlayan canlandırma türü Tümler günümüzde bütün -dünyada ilgi üs islenmektedir. Her yaştan geniş bir kitleyi ekran başında ve sinema salonlarında toplayan canlandırma film sanatı bilgisayar teknolojisinin gelişmesi ile de yeni boyutlar kasanmıştir. Büyük bir sabır, emek ve masraf gerektiren bu alanda çalışsa yapanlar iter geçen gün artmakta, denenen yenilikler insanları büyülemektedir. Artık, günümüzde sadece eğlendirmeye yönelik değil; eğitim, propoganda'e reklam amaçlı filmler de hasırlanmaktadır. Salt sanat ürünü olarak üretilen filmlerin sayısı ise giderek artmaktadır.. Ülkemisde 'yürütülen canlandırma film çalışmaları kısıtlı olanaklarla sürdürülmekte, buna karşın, olmalı? sayılabilecek denemelerin yapüdıgi gözlenmektedir. ies çalışmasında fransıs yasar Antoine 4e Saint Erapery'in Le Petit Prince adlı eseri 'Kukla Animasyon'a uyarlanmaya çalışılmıştır. Küçük Prens bir çocuk kitabı olarak yasılmamıştır -Ancak, bütün dünyada çocukların sevdiği yapıtlardan biri durumuna gelmiştir.. Plastik animasyonun en yaygın tekniği olarak kabul edilen kukla animasyon, canlandırma sanatının gelişmiş ' olduğu ülkelerde yaygın bir şekilde kullanılmaktadır, özellikle Doğu Avrupa ülkelerinde artistik ve teknik acıdan üst düşeyde filmler oluşturulurken, ülkemizde bu teknik pek ilgi görmemiştir.. Kukla animasyon da diğer canlandırma türlerinde olduğu gibi bir senaryo ve storyboard çalışması gerektirir. Ayrıca, kukla malzemelerinin araştırılması, saline, dekor, ışık ve aksesuarların hasırlanması, tiplerin oluşturulması uzuncaV. The fuming is made by the suitable camera and conciutsd by the fitting, dubbing and the copying operations.
Cumhuriyet Dönemi Türk resminde horoz imgesi üzerine çağdaş yorumlar

Sanat, insan sezgilerinin ilk izleri ile doğmuştur. İlk çağlarda ilkellerin korku, büyü, inanç ve kutsallık çerçevesinde oluşan ilk hayvansal izler, önceleri doğanın taklidi iken daha sonra sanatçıların yeni anlam ve kavramlar yüklediği, yeniden oluşturduğu sanatsal imgelere dönüşmüşlerdir. Özde, her imge bir ifade, bir iletişim biçimidir. Sanatçılar yapıtlarında zaman zaman ifade biçimi olarak 'horoz imgesi'ni kullanmışlardır. Bu çalışma 'horoz imgesi'nin, Türk-İslam kültüründeki önemi ve Cumhuriyet dönemi Türk resim sanatına ifade biçimi olarak yansısı, kronolojik sırayla incelenmek üzere hazırlanmıştır. Tezin ilk bölümünde, araştırmanın kuramsal tanımlamalarının yanı sıra konunun tarihsel ve düşünsel bağlamlarına değinilmiş, farklı kültürlerde ve sanatlarında ele alınışına yer verilmiştir. İkinci bölümde Cumhuriyetten günümüze sanat tarihsel süreç içerisinde 'horoz imgesi' konusuna farklı bağlamlarla yaklaşan, sanatçı örnekleri incelenmiş, değişik biçimlerde yorumlanışı irdelenmiştir. Son bölümde ise tez süresince okunan kitaplar, görsel deneyimler ve sanat yapıtlarının bıraktığı etkiler, düşüncelerde şekillenerek sözün, 'imge'de yer bulmasına olanak sağlamıştır. Ayrıca 'horoz imgesi', 'savaşım kavramı' üzerinden uygulama çalışmalarında biçim, içerik etkileşiminde deneyimlenmiş, konu; plastik sanatlarda anlamlandırılmaya çalışılmıştır.
Doğanın işleyiş mantığını kendi yaratıcılığı için kullanan bir sanatçı: Andy Goldsworthy

20. yüzyılın ikinci yarısında sanatın doğasını sorgulamaya başlayan sanatçılar, plastik sanatlara alternatif olabilecek üretim biçimlerinin arayışı içerisine girmişlerdir. Zaman içinde disiplinler arasındaki farklılıkların ortadan kalktığı ve aynı zamanda yaratıcılıkta da çok daha özgür bir döneme girildiği görülmektedir. Sanatçı, sanat eseri ve izleyici arasındaki sınırları kaldıran her türlü kısıtlayıcı yaklaşımdan sıyrılan, çok katmanlı anlamlar üreterek algı sınırlarını genişleten Kavramsal Sanat ve bunun sonucunda ortaya çıkan eğilimler, sanatçılara kendilerini ifade edebilecek çok çeşitli alanları, disiplinleri, malzemeleri özgürce kullanabilme olanağı sağlamıştır. Bu anlamda Yeryüzü Sanatı, sanatın mekanıyla ilgili sorgulamaları ile en ilginç eğilimlerden biridir. Yeryüzü sanatçıları galeri ve müzelerin dışına çıkarak neredeyse her yeri üretim mekanı olarak kullanmışlar, geniş arazilerde, çöllerde, dağlık alanlarda, ormanlarda çalışmalar yapmışlar, mekanın hem tanımını irdelemişler hem de sınırsızlığıyla ilgili üretimler gerçekleştirmişlerdir. 1960'larda ABD'de ortaya çıkan Yeryüzü Sanatı, özetle sanatın diğer disiplinleri arasındaki ayrımı ortadan kaldırarak çok çeşitli ifade biçimi ve farklı malzemenin yanında, sınırsız mekan-zaman anlayışıyla sanatı çevreleyen tüm sınırları ortadan kaldırmıştır. Bazı sanatçılar, doğaya hiç dokunmadan onu bir yapıt olarak görüp incelerken, bazı üretimlerde doğanın kendisi bir malzeme olarak kullanılmıştır. Doğanın sonsuz düzeninin bağlamlarının gözler önüne serilişiyle, ekolojik bilincin oluşturulmasında önemli atılımlara neden olan yeryüzü sanatı bugün çok geniş bir perspektifte gelişimini sürdürmeye devam etmektedir. Bu sanat anlayışının öncülerinden biri olan Andy Goldsworthy daha çok doğanın kendisinden, doğal malzemelerden yola çıkarak çalışmalar üretmiş, aynı zamanda geri dönüşüm ve çevre kirliliği konularıyla da ilgilenmiştir. Sanatçının çalışmaları genellikle alınıp satılması mümkün olmayan geçici üretimlerdir. Uzak arazilerde gerçekleştirilen performans çalışmaları fotoğraf ya da video ile kayıt altına alınmıştır. Bu kayıtlar sergilenmiş ve fotoğrafların satışı ile de çalışmaların masraflarını karşılamıştır. Bu çalışmanın amacı, doğa-kaynaklı malzemelerin bir ifade biçimi olarak nasıl kullanıldığını Andy Goldsworthy çalışmaları üzerinden görmektir. Sonuç olarak bu ve benzer kuramsal çalışmalarla; Yeryüzü Sanatı, Çevresel Sanat, Ekolojik sanat gibi net olarak birbirinden ayrı tutulamayan uygulamalarla, doğayla ilgili farkındalıklar yaratmak, çevresel duyarlılıkla yapılan önemli çalışmaların, çözüm önerileri sunan projelerin yaygınlaşması ve sayılarının artması hedeflenmektedir.
Çağdaş Türk resim sanatında soyutlamacı resim anlayışı ve Seyyit Bozdoğan

Bu araştırmanın amacı Türk ve Dünya Resim sanatına damga vurmuş, dönemlere göre farklı anlayışlar benimseyerek Türk ve Dünya Resim Sanatına zenginlik katan Seyyit Bozdoğan ve eserlerini Türk Resim sanatı açısından irdelemek ve okuyucuyu bu açıdan bilgilendirmektir. Çalışmada araştırma yöntemlerinden literatür taraması kullanılmış ve sanatçı ile görüşme yapılmıştır. Röportaj sorularının hazırlanmasında araştırmacı tarafından bir soru havuzu oluşturulmuş soru havuzunda bulunan sorular danışmanın değerlendirmesine sunulmuştur. Danışman onayıyla, 13 soru röportaj soruları olarak belirlenmiştir. Seyyit Bozdoğan'ın hayatı, sanat yaşamındaki doğuşu, gelişimi, zaman içinde etkileşim yaşadığı ve sanatına yön veren akım türleri ve sanatsal diğer özellikleri irdelenerek oluşturduğu sanat eserleri karşılaştırılmıştır. Sanat eserlerini meydana getirirken kullandığı teknik bilgiler ile toplumsal olgulara eleştirel bakan yapısı yerine, son dönem işleri dikkate alınarak incelenmiş ve bulgular eşliğinde Türk ve Dünya resim tarihindeki etkileri ortaya konmuştur.
Güncel sanatta bellek üretimi yeni arşiv ve haritalandırma pratikleri

Bir köşede sanat endüstrisi alanında büyük şirketler ve ticari oluşumlarca desteklenen güçlü kurumsal yapılar, diğer köşede ise sanatçılar, yazarlar ve küratörlerin öncülük ettiği bağımsız oluşumlar; her ikisi de günümüzde sanatın belleğinin üretilmesi ve tarihinin yazımı adına birer taraf niteliğindedir. Bağımsız ve kar amacı gütmeyen yapıların, sanat endüstrisi tarafından belirlenmiş, işaretlenmiş alanları genişletme, değiştirme çabaları güncel sanatın özgürleştirilmesi adına önemli bir denge unsurudur. Günümüzde sanatın alternatif bir zeminden, kolektif bir şekilde üretilmesi ve sonrasında kayda geçirebilmesi bu bağımsız bünyelerce geliştirilen stratejiler sayesinde daha da görünürlük kazanmıştır. İnternet sayesinde açılan yeni zemin, getirdiği olanaklar, özgürlükler ile bellek üretimini dönüşüme uğratmıştır. Bu süreç, nasıl bir depolamaya ihtiyaç duyabileceğimiz, paylaşım ağlarını ne şekilde genişletebileceğimiz soruları ile tartışma alanlarımıza geri döner. Tüm bu sorular birçok alanda olduğu gibi, güncel sanat ortamına da dahil olacak ve yeni düşünce pratiklerine yol açacaktır.
Çocukluk çağında oyun, sanatta oyun

'Çocukluk Çağında Oyun, Sanatta Oyun' başlıklı bu raporda sanatta oyun ve oyuncak ele alınırken insanoğlunun hayatındaki yeri ve işlevselliği sorgulanarak, çocukluğa doğru giden bir yol izlenmiştir. Çocukluk bizi derinden etkileyen duygularla dolu bir sürecin olgusudur. Bu süreç içerisinde oyun ve oyuncak, çocukların hissettiklerini tanımlama, öğrenme ve yaşantıyı anlayabilmeye aracı olmaktadır. Aynı zamanda çağın kültürel, ekonomik ve toplumsal özelliklerini yansıtır. Oyun aslında bir iletişim yöntemidir. İletişim ise, insanoğlunun ilk toplumsal becerileri arasında oluşuyla oyunun yapı taşlarından biridir ve bizim gibi sosyal canlılar için vazgeçilemez bir şey olduğundan, oyun hayatımızda fark edemediğimiz şekilde yer kaplar. Çocukluğumuz ise oyunu en yoğun şekilde yaşantımızda barındırdığımız dönemdir. Bütün bu iletişim ağı ele alınırken, oyunun nasıl ortaya çıktığı ve geçmişşten günümüze nasıl benzerlik veya farklılıkların olduğu araştırılmış, yaşamda oyunun ve oyuncağın ne derece etkisi olduğu sorgulanmıştır. Bununla beraber felsefe, sosyoloji, psikoloji gibi farklı disiplinlerde de oyun kavramı araştırılmıştır. Oyun kavramı birçok disiplinde konu olduğu gibi, sanat akımlarına ve sanatçılara da ilham kaynağı olmuştur. Raporda, geçmişşten günümüze doğru sanatçıların oyun dürtüsüyle eserlerini nasıl ürettiği üzerinden örnekler verilmiştir. Oyun ve oyuncak, yaşantıda nasıl bir iletişim aracı olarak ele alınıyorsa sanatta da sanatçının kullandığı bir iletişim yöntemi olması üzerinde durulmuştur. Bu raporda oyun, kişisel çalışmalarla desteklenmiş ve sanatta yeni kişisel arayışlar, yeni anlatım olanakları, yeni bağlamlar bulunması üzerinde durulmuştur. Uygulamalarda oyunun, herkesin kendiyle ve birbiriyle kurabileceği iletişim aracı olduğu yönünde bir bakış açısıyla günümüz sanatına kişisel katkılar sunulmaya çalışılmıştır.
Çağdaş Türk seramik sanatında birey-toplum konusunun figüratif olarak işlenişi

'Çağdaş Türk Seramik Sanatında Birey-Toplum Konusunun Figüratif Olarak İşlenişi' adlı bu raporun içeriğinde; sanatm ilk başladığı dönemden itibaren ortaya çıkan, zaman ve koşullar doğrultusunda gelişen ve değişiklikler gösteren figür ve figüratif anlayış geleneğinin insanm sanatsal dışavurumuna ne şekilde yansıdığı ve bu yansımanın sanatçıyı ne şekilde etkilediği incelenmiştir. İçinde bulunduğu toplumdan etkilenen ve içinde bulunduğu toplumu etkileyen insanın, sanatını oluştururken birey ve toplum etkileşimini sanatsal dışavurumuna ne şekilde yansıttığı ve bunu figüratif olarak ortaya koyuş durumu araştırılmıştır. Figüratif seramik anlayışının Çağdaş Türk Seramik Sanatı'ndaki yeri irdelenmiş ve sanatsal dışa vurumunda figüratif ifade biçimine yer veren Türk ve Dünya seramik sanatçıları ve çalışmaları örneklendirilmiştir. Uygulama aşamasında; araştırılarak ortaya konan teorik bilgileri destekleyen seramik form ve yüzey çalışmaları, toplu figür düzenlemeleri ve endüstriyel uygulama örneği yapılmıştır. Figüratif anlayışla gerçekleştirilen bu uygulamalar da izleyiciye teknik yeterliliğe sahip, özgün iletiler sunmak hedeflenmiştir.
İstanbul'da üniversiteler ve özel kurslarda sürdürülen tezhip sanatı eğitiminin değerlendirilmesi

Bu araştırmada; İstanbul'da tezhip sanatı eğitiminin nerelerde verildiği tespit edilerek, tezhip sanatı eğitiminin etkinliği eğitim ve üretim boyutu açılarından tespit edilmeye çalışılmıştır. Eğitim programının etkinliğinin değerlendirilmesinde üniversite ve nakışhane öğrencilerinin görüşleri, üretim boyutunun değerlendirilmesinde ise üniversite ve nakışhane öğreticilerinin görüşleri alınmıştır. Bu bağlamda söz konusu kurumlarda verilen eğitiminkarşılaştırması yapılmış, her bir eğitim sisteminin güçlü ve zayıf yönleri tespit edilerek, bu sayede tezhip sanatı eğitiminin nasıl yapılması gerektiği konusunda bilgi edinilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulardan bazılarının özeti aşağıda verilmiştir. Nakışhane eğitim programı, öğrencileri motive etme bakımındanüniversitelere oranla daha etkindir. Nakışhanelerde öğrenciler bilgi ve tecrübelerini birbirleri ile üniversitelereoranla daha çok paylaşma imkanına sahiptirler. Nakışhane öğrencileri tarafından görülen en önemli eksiklik, eğitimi verimli kılmak için uygun araç-gereçlerin ve konularla ilgili gerekli materyallerin en az düzeyde verilmesidir. Eğitim sürecinde öğrencilerin başarı durumları üniversite öğrencilerinetamamıyla açıklanırken, nakışhane öğrencilerine oldukça düzeyinde açıklanmaktadır. Üniversite öğrencilerinin nakışhane öğrencilerine oranla amaçlarına ulaşmadaaldıkları tezhip sanatı eğitiminden daha çok memnun oldukları görülmektedir. Üniversite öğrencilerinin eğitim sürecinde ve ürün boyutunda kendilerine bir üslup edinebildikleri, buna karşılık nakışhane öğrencilerinin klasik tezhip sanatıöğretilerinin dışına çıkamadıkları görülmektedir. Üniversitelerde öğrenci-öğretmen ilişkisi hakimken, nakışhanelerde gelenekselusta-çırak ilişkisi devam ettirilmektedir. Tezhip sanatı eğitimi sonrasında iş bulma bakımından nakışhane ve üniversite öğrencileri özel sektörde eşit koşullara sahipken üniversite mezunlarının diplomalarısayesinde kamu sektöründe daha kolay iş bulabildikleri söylenebilmektedir. Ancak her iki sektörde de iş bulma durumlarının kısmen düzeyinde kalması, tezhip sanatı alanında iş imkanlarının sınırlı olduğunu göstermektedir. Tezhip eserleri öğretmenler tarafından yeterli bulunmuş ancakmotifler ve teknik kurallar hakkında üniversite öğrencilerinin büyük ölçüde terimselbilgisi varken, nakışhane öğrencilerinin kısmen bilgi sahibi olduğu belirtilmiştir. Bu bulgular değerlendirildiğinde İstanbul'da üniversite ve nakışhanelerdesürdürülen tezhip sanatı eğitiminin etkin olduğu fakat birbirleriyle karşılaştırıldıklarında bazı farklılıklarının ve eksikliklerinin olduğu görülmüş bu doğrultuda önerilerde bulunulmuştur.
Svastika sembolünün grafik tasarım eğitiminde beceri geliştirmeye etkisi

Araştırmada, grafik tasarımı eğitimi alan öğrencilere, svastika sembolünün temel biçim ve özelliklerinden yola çıkarak stilizasyon yöntemi ile amblem tasarımı uygulama çalışması yaptırılmış, hazırlanan tasarımlar gözlem inceleme formundaki derecelere göre incelenip, bu sembolün grafik tasarım eğitiminde beceri geliştirmeye etkileri değerlendirilmiştir. Araştırmanın evrenini, svastika sembolü ve 2007- 2008 eğitim-öğretim yılında eğitim gören, Ankara Olgunlaşma Enstitüsü Grafik Tasarım Bölümüne bağlı 80 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini, svastika sembolünün tanımları, tarihçesi, çeşitleri, özellikleri ile ilgili kaynaklar ve Ankara Olgunlaşma Enstitüsü, Grafik 1 L-A, Grafik 1L-B ve Pratik Kız Sanat Okulu Grafik Tasarım Kurs sınıflarında, 2007- 2008 eğitim-öğretim yılında eğitim gören toplam 30 öğrenci oluşturmaktadır. Bu araştırma kapsamında, öğrencilerin hazırlayacakları tasarımları, derecelendirip değerlendirmek için gözlem inceleme formu kullanılmıştır. Gözlem inceleme formu ile elde edilen bulgular ölçütler açısından frekans, yüzde ve aritmetik ortalama hesaplanarak yorumlanmıştır. Araştırma sonucunda;1) Svastika sembolünün temel biçim ve özelliklerinden yararlanarak oluşturulacak yeni ve özgün stilizasyonlarının, grafik tasarım eğitimi alan öğrencilerin tasarım eğitimlerinin bir parçası olarak, özellikle piktogram, amblem ve logo tasarımı gibi önemli tasarım alanlarında değerlendirilmesi, hazırlayacakları tasarımları istenilen nitelikte yapma becerilerini geliştirmeye yönelik olumlu yönde katkı sağladığı gözlenmiştir.2) Grafik tasarım eğitimi alan öğrencilerin, svastika sembolünün temel biçim ve özelliklerinden yararlanarak oluşturacakları yeni ve özgün stilizasyonların, bilgisayar ortamında uygun tasarım programlarında, biçimsel yapısı ve kalitesini geliştirebileceği ve hazırlanan ambleme uygun tipografik öğeler kullanma becerisinin gelişebileceği gözlenmiştir. Bu sayede hazırlayacakları amblem tasarımlarını istenilen nitelikte yapma becerisini geliştirmeye yönelik, olumlu yönde katkı sağladığı söylenebilir.3) Grafik tasarım eğitimi alan öğrencilerin, svastika sembolünün temel biçim ve özelliklerinden yararlanarak oluşturacakları amblem tasarımlarında, her boyutta baskı almaya uygun olarak tasarlamaya uygun olduğu ve kısa sürede hazırlanabilme becerisi kazandırdığı gözlenmiştir. Bu boyutu ile ele alındığında, öğrencilerin, svastika sembolünden yararlanarak hazırlayacakları tasarımların, istenilen nitelik, süre ve yeterlilikte yapma becerilerine, olumlu yönde katkı sağladığı belirlenmiştir. Araştırma sonunda ortaya çıkan sorunlara dayalı olarak araştırmacı tarafından ortaya konulan önerilere yer verilmektedir.
Günümüz Türk resim sanatında Post Osmanlıcılık ve arabesk kültür

Tezin esasını, farklı kültürlerin etkisiyle çağdaş Türk Resim Sanatımızın özerkliği üzerindeki olumsuz etkilerine dikkat çekmek oluşturmaktadır. Kültürümüz, Orta Asya'dan bugüne Anadolu'nun eski medeniyetlerinden de beslenerek gelmiştir. İslamiyet'in etkisiyle din eksenli Arap kültürüyle yakın temas içine giren kültürümüz, son 200 yılda Avrupalı kültürlerin yörüngesine girme tehdidi yaşamaktadır. Aydınlanmacı ve Oryantalist eğilimlerin etkili olduğu bu yıllar dikkatle incelenmeye değer niteliktedir. Daha sonra Cumhuriyet'in kuruluşuna da öncülük edecek olan Avrupa merkezli aydınlanma hareketinin yerli temsilcileri ilerici Genç Osmanlılar olacaktır. Fatih döneminde Avrupalı ressamların Topkapı Sarayı'na davet edilmesiyle beraber değişim rüzgarları da aynı kapıdan içeri girmiştir. Orta Asya kökenli geleneksel sanatımız olan minyatür, batılı resim anlayışının içinde eriyip yitmiştir. Tezhip Sanatı bu rüzgarlardan önemli yaralar almış, Barok ve Rokoko gibi sanat akımlarının etkisi altında kalmıştır. Hat sanatı ise hemen hiç etkilenmeyen belki de tek sanat alanımızdır. Çağdaş Türk Resim Sanatı'nda İzlenimcilik ve Oryantalizm gibi eğilimler, Cumhuriyet'ten önceki ve sonraki dönemlerde kesintiye uğramamış, Sanay-i Nefise'den günümüz çağdaş oluşumlarına kadar sosyokültürel, sosyoekonomik alanlarındaki değişim ve dönüşümlerle birlikte modern sanatlarla yoğrulup gelişmiştir. Son yıllarda 'Postmodern' anlamda Çağdaş Türk Resim Sanatı'nın özgünlüğünü tehdit eden yeni oryantalizm, yeni kitsch ve yeni Osmanlıcılık gibi eğilimlerinin geliştiğini görüyoruz. Bu etkilerin sanat ortamımızda oluşan bilinçli veya bilinçsiz sonuçlarını bu tezin kapsamında gösterilmesi ve tartışmaya açılması amaçlanmıştır.
Orta Asya Hayvan Üslubu'nun modern resim eğitiminde değerlendirilmesi

Sanat Eğitimi'nin önemli bir konusu, sanat kimliğinin geliştirilmesidir. Erken devir Türk Sanatı son derece zengin ve besleyici bir kaynaktır.-Modern resim alanında Orta Asya kökenli Hayvan Üslubu'nun incelemesi; bu üslubun yer aldığı bir eğitim programının uygulanması ve sonuçların değerlendirilmesi nedir? sorusuyla yola çıkılan bu çalışmada üslup ayrıntılı olarak tanıtılmış, yayılımı ve gelişimi, geleneksel Türk sanatlarına nasıl kaynaklık ettiği; sanat tarihi, modern sanat ve özellikle çağdaş Türk sanatı üzerinde etkileri gösterilmiştir. Üslub hakkında temel bilgilerin edindirildiği ve üslubun yöntem olarak da denendiği bir eğitim programı hazırlanıp; ilköğretimin son basamağında sınanarak süreç ve sonuç değerlendirilmiştir. Bu tezin konusu geleneksel Türk sanatlarına kaynaklık ettiği gibi aslında resmin, desenin ve tasarımın da kökeni sayılan Orta Asya Hayvan Üslubu'dur. Orta Asya Hayvan Üslubu'nun öğretilmesi ve denenmesi resmin temeli olan desen ve temel tasarım ilkelerinin kazandırılması açısından esas teşkil edebilir. Bu kökler soyutlama ve üsluplaştırmayla modern yöntemleri de destekleyip onlara yön verebilecek yapıdadır. Yaratıcılık boyutu çok yüksek bu üslubun eğitim sistemi içinde değerlendirilmesi, yetişmekte olan gençlerin zihinsel gelişimini de olumlu yönde etkileyecektir. Gençlerde soyut işlem basamağı döneminde üslup yardımıyla soyutlama konusuna girilmesi hem kolay anlaşılır, hem de konuyu sevdirir niteliktedir.