turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İstanbul'da yer alan sanat galerilerinin yer seçim kriterleri

Türkiye'deki sanat galerilerinin kuruluş amaçları, tarihi ve işlevleri üzerine pek çok yayın ve makale bulunmaktadır. Bu tezde, galerilerin kuruluş amaçlarına, gelişimine ve Türkiye'deki sanat ortamına değinmenin yanı sıra galeri mekanının işletme prensiplerine dair kapsamlı bir araştırma yapılmıştır. Ticari galeriler işletme prensibi olarak, sürekliliğini sağlayacak geliri elde etmekle, bu sebeple alıcı kitlesi ile yakın ilişki halinde olmakla yükümlüdürler. Türkiye'de faaliyet gösteren sanat galerilerinin yönetim kriterlerinin araştırıldığı bu tezde temel olarak sanat galerilerinin pazarlama ve buna bağlı olan semt seçim kriterleri ele alınmıştır. Sanat galerilerinin yaratmış olduğu sanat piyasasının İstanbul'daki dağılım biçimi ve galerilerin sanat mekanı odaklı performanslarının nasıl işlediği konusuna açıklık getirmek amaçlanmaktadır. Tezin ilk bölümünde galericiliğin tarihinden bahsedilmektedir. Sanat galerilerinin oluşmasına etki eden faktörler, sanat piyasasının oluşumu ve Avrupa'daki sanat ortamı, galericilik tarihi kapsamında araştırılmıştır. Bu bölümde sanatçı ile sanat eseri alıcısının arasındaki ticari ve hukuki bağın nasıl sağlandığı ve bu alandaki güvenilir ticaret ortamının nasıl oluştuğu ele alınmaktadır. Sonrasında ise gelişen sanat ortamı ile sanat piyasasının şekillenmesi ve beraberinde bienallerin, müzayede evlerinin ve sanat fuarlarının oluşumu araştırılmıştır. Ayrıca bu bölümde yer seçim kriterleri ve galerilerin mekan seçimlerinde dikkat etmesi gereken etmenlere yer verilmiştir. Tezin ikinci bölümünde İstanbul'daki sanat galerilerinin doğuşu iki bölüm olarak ele alınmıştır. Ülkemizde galericiliğin başladığı 1950 - 1970 dönemi ve sanat ortamının gelişerek bir pazar halini aldığı 1970 - 2000 dönemi araştırılmış, 1950'lerden günümüze sanat galerilerinin İstanbul'daki yerleri belirtilmiştir. Son bölümde ise İstanbul'daki ticari sanat galerilerinin piyasa ve mekan ilişkisi araştırılmıştır. Beyoğlu, Nişantaşı ve Karaköy semtleri üzerinden galerilerin yer seçim kriterleri incelenmiştir. Galerilerin İstanbul'da konuşlanma biçimleri analiz edilmiştir. İstanbul'daki galerilerin piyasa ve mekan ilişkisi ve bugün İstanbul'daki galeri mekanlarını etkileyen faktörler üzerinden bir değerlendirme yapılmıştır.
Baskıresim tekniklerinin görsel anlatım dili ile duvarlardan izlenimler

Sanatsal biçimin ortaya çıkışındaki etkenlerden biri de kuşkusuz teknik dildir. Özgün baskıresim tekniklerinden ağaç baskı, gravür ve serigrafi tekniğinin; resim sanatı tarihi içerisinde birçok sanatçı tarafından anlatım aracı olarak kullanıldığı görülmektedir. Araştırma konusunun uygulama aşamasında, bu sanatçıların yapıtlarında uyguladıkları yol ve yöntemlerden yararlanma yoluna gidilmiştir. Her tekniğin kendine özgü anlatım olanaklarından yararlanmak; anlatılan konuya katkısı ona kazandırdığı yeni boyut, farklılıklar inceleme konusu olmuştur. Duvarlar yaşanılan mekanları oluşturan mimari ya da kentsel yapı gerekliliklerinin tümünü kapsar. Üzerinde yer alan her türlü kalıntılar zamanın yansımalarını gösteren belge niteliğindedir. Bu kalıntılar ayrı ayrı kültürel kimliklere de sahiptir. Duvarlardaki çeşitli oluşumları ele alıp inceleyen ve yorumlayan sanatçılar araştırılıp incelenmiştir. Araştırma konusuna destek olabilecek çalışmalardan örnek fotoğraflar da rapora eklenmiştir. Duvarlardan izlenimler konusunun araştırılmasına neden olan teorik görüşün temelinde rastlantısallık yatmaktadır. Bu görüşe paralel olarak, duvar yüzeylerindeki görsel öğelerle; biçimsel ve yöntem açısından Rothko, Pollock ve Mira gibi sanatçıların yapıtları arasında çağrışımlar görülmüştür. Duvarlar. gerek doğal oluşumların getirdiği yıpranma, dökülme, yıkılma vb. değişikliklerin; gerekse kent sakinlerinin kullanımından kaynaklanan yazılar, afişler, boyama ve kazımalar sonucu meydana gelen görsel etkilerin izlerini taşırlar. ii Bu görsel etkiler birer sanat objesi olarak ele alınmış incelenmiş, çalışma konusu ile ilgili teorik araştırmalara paralel olarak çeşitli uygulamalar yapılmıştır. Bu bağlamda ağaç baskı, metal gravür ve serigrafi teknikleri yardımı ile ve bu tekniklerin doğal özelliklerinden yararlanılarak, konunun getirdiği farklı duvar izlenimlerinin resim olarak üretime dönüştürülmesine çalışılmıştır. Çalışma kapsamında otuza yakın resim üretilmiş, bunlar arasından yapılan seçme ile raporda on sekiz esere yer verilmiştir.
Ekspresyonist sanat akımında portre ve otoportre'nin yeri

19. yy. da yaşanan nüfus artışı ve gelişme gösteren sanayi ve 20. yy'da I. Dünya Savaşı ve II. Dünya Savaşı sonucu meydana gelen bir takım sosyal, kültürel, felsefi, psikolojik değişimler sonucu Almanya'da ilk izleri görülen Ekspresyonizm akımı bir isyan ve başkaldırı niteliğinde ortaya çıkmıştır. Özellikle Empresyonizm akımının kurallarına karşı çıkmıştır. Ekspresyonizm, sanatta devamlılığı ifade etmektedir, her sanat eserinde ekspresyon izlerle karşılaşmak mümkündür fakat bir sanat stili olarak doğan bu akımda kontrol edilemeyen bir dinamizm ile duyguların ifade edilmesi temel ilkedir. Ekspresyonist akım sanatçıları, çağın sosyolojik, psikolojik, felsefi, dinsel konuları, insan yaşamını, kendini bir tekniğe bağlı hissetmeksizin dile getirme çabasındadır. (Kınay, 1993 :194). Bu bakımdan ressamlar duygularını, buhranlarını ve isyanlarını, boyalar ve fırçalarla tuval veya çeşitli yüzeyler üzerine yaptıkları resimlerde bir takım çarpıtma, bozmalar yaparak ustaca ifade etmişlerdir. Portre eserlerin ortaya çıkışı Ekspresyonizmden daha da eskiye dayanmaktadır, geçmişşini mağara duvarlarına işlenmiş sembolik figürlere dayandırmak mümkündür. Zaman içerisinde portre resimler farklı akımlar sayesinde evrilerek dünyanın birçok yerinde farklı amaçlarla kullanılmıştır. Portre eserler özellikle krallar, aristokratlar, masonlar, burjuvalar tarafından kendilerine dair iz bırakmak amacı ile yaptırılmışlardır, aynı zamanda bu çalışmalar birer belge niteliği taşımaktadır. İlerleyen zamanlarda Ekspresyonist ressamlar, akımın izlerini portre de kullanmaya başlamışlar ve portreler zaman içerisinde gerçekçiliklerini kaybetmeye başlamışlardır. Bu çalışmada, 19. ve 20. yüzyılda Ekspresyonist akım içerisinde portre eserlerin tarihsel gelişimi incelenmiş, dönemlerin siyasal, toplumsal, felsefi etkilerin sanatçıların eserlerine yansımaları da göz önünde bulundurularak, eser incelemeleri yapılmış aynı zaman da bu sanatçıların otobiyografilerine de değinilerek farklı bir bakış açısı kazandırılmaya çalışılmıştır
Kürdilihicazkar makamı

Dört bölümden oluşan bu araştırma, Hacı Arif Bey'in terkib ettiği, O'nun devrinden bugüne kadar şarkı formunda en çok kullanılan makamların başında gelen Kürdilihicazkar makamının nazari hüviyyetini ve analizini Türk Musikisi' nde temel oluşturan nazari sistemler içinde ele almayı amaçlamaktadır. Giriş bölümünde, Hacı Arif Bey'in hayatı, eserleri ve sanatkar kişiliği ile Kürdilihicazkar makamını terkib edişi ele alınmıştır. İkinci bölümde, makamın tarihi gelişimi ve bu gelişim içerisinde Türk Musikisi'nde temel oluşturan nazari sistemlerde Kürdilihicazkar makamının nazari hüviyyeti incelenmiştir. Üçüncü bölümde, Kürdilihicazkar makamının Türk Musikisi makam tasnifindeki yeri, Türk Musikisi tarihinin seyri içinde şeddin gelişme ve değişmeleri ve nazari sistemlerin şed hakkındaki görüşlerinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Dördüncü bölümde ise, Kürdilihicazkar makamının nazari hüviyyetini açıklayıcı sorular, öğretim elemanla rina yöneltilerek, öğretim elemanlarının bu konudaki görüş ve düşünceleri alınmıştır. Sonuçlar da son bölümde sunulmuştur.
Tiyatro afişlerinin göstergebilimsel açıdan incelenmesi ve oyun atölyesi tiyatrosu için afiş tasarımları

YEŞİLYURT, Şebnem. Tiyatro Afişlerinin Göstergebilimsel Açıdan İncelenmesi ve Oyun Atölyesi Tiyatrosu İçin Afiş Tasarımları, Ankara, 2018. Afiş, grafik tasarım ürünleri arasında en köklü tarihe sahip görsel iletişim araçları arasında yer almaktadır. Afiş tasarımını göstergebilimsel yaklaşımlarla ele alarak irdelemek grafik tasarım / görsel iletişim tasarımı alanına büyük katkılar sağlayabilecektir. Göstergebilim, iletileri anlamlandırma ve yorumlama çalışmalarında önemli bir bilim alanıdır. Bu tez çalışmasında; afiş tasarımlarında yer verilen görsel iletilerin göstergebilimsel açıdan ele alınıp irdelenmesi, çözüm yollarının bulunması, hedef kitleye aktarılacak iletilerin görselleştirilmesi anlamlandırılması ve bu bağlamda tasarlanması süreçleri göstergebilimsel ilkeler ışığında ele alınmıştır.'Tiyatro Afişlerinin Göstergebilimsel Açıdan İncelenmesi ve Oyun Atölyesi Tiyatrosu İçin Afiş Tasarımları' başlıklı bu tezin birinci bölümünde, 'afiş' kavramı ele alınmakta, afiş tasarımında ilkeler, ögeler, çeşitleri ve uygulama alanları, afiş tasarımının tarihi gelişim süreci ve önemi anlatılmaktadır. İkinci bölümünde, genel olarak tiyatro ve 'Türkiye'de tiyatro afişlerinin gelişim süreci' ele alınmaktadır. Üçüncü bölümünde, 'göstergebilim' kavramları ele alınmaktadır. Dördündü bölümünde, uygulama konusu olarak seçilen 'Oyun Atölyesi Tiyatrosu' hakkında bilgiler verilmekte ve söz konusu tiyatro için daha önce tasarlanmış olan afişler göstergebilimsel yaklaşımlarla incelenmektedir. Çalışmanın beşinci ve son bölümünde ise 'Oyun Atölyesi Tiyatrosu' için tasarlanan afiş tasarımları, tasarım süreçleri ve açıklamalarıyla irdelenerek verilmektedir. Tiyatro Afişlerinin göstergebilimsel açıdan ele alındığı ve konu ile ilgili uygulamaların yapıldığı bu tez çalışması ile grafik tasarım / görsel iletişim tasarımı alanında uğraş veren araştırmacılara kaynak sağlaması da öngörülmektedir.
Osmanlı kağıt paralarındaki yazılar

'Osmanlı Kağıt Paralarındaki Yazılar' başlıklı çalışmada Türk milletinin, medeniyeti, kültürü ve sanatı yönünden birer belge niteliği taşıyan paralar üzerindeki yazıların tasarımına ilişkin yorumlar yapılmıştır. Örneğin, üzerindeki mevcut yazı çeşitleri tespit edilmiş, bu yazıların hattatı araştırılıp tanıtılmış ve yazılar hat estetiği açısından değerlendirilmiştir. Birbirleriyle mukayese edilen kaimelerin benzerlikleri ve farklılıkları tespit edilmiş, gelişim süreci içinde geldiği noktaya dikkat çekilmiştir.
3 boyutlu açıkhava reklamlarında gerçekliğin yeniden üretimi; mekana dayalı görsel algı deneyimi

20. yüzyılla birlikte, özellikle yirminci yüzyılın ikinci yarısında ivme kazanarak devam eden gelişmeler, kültürel üretim alanları, dolayısıyla da toplumsal yapı üzerinde etkili olmuşlardır. Grafik tasarım alanında, bu gelişmeler doğrultusunda durağan kalmamış; sürekli ve hızla değişen toplumsal algıya hangi biçim ve yöntemle yaklaşılması gerektiğinin cevaplarını aramıştır. Dolayısıyla, 'Mesajı en etkili biçimde kitlelere nasıl ulaştırabilirim?' sorusu, grafik tasarım alanı için her dönemde cevaplanması gereken bir soru olmuştur. Tüm kültürel üretim biçimleri için geçerli olan bu sorunun grafik tasarım alanı için cevaplanması, toplumsal değişim dinamiklerinin göz önünde tutulması ile gerçekleşmiş, grafik ürünler dört tarafı sınırlandırılmış yüzeyden ya da ciltlenmiş mekanından taşmaya başlamış; kentsel mekanlarda çevresinde dolaşılabilen, deneyimlenen, üç boyutlu yapılara dönüşmüşlerdir. İletinin izleyici özneler tarafından etkili bir biçimde içselleşmesini sağlayan üç boyutlu grafik ürünler, toplumsal olana ulaşmada yeni ve başarılı bir yöntem olarak kabul edilebilir. Geleneksel pazarlama yöntemlerini kullanan grafik ürünlerin hedef kitlesine sadece öneri getirmesine karşılık, gerilla pazarlama yöntemlerinden faydalanan üç boyutlu grafik ürünler, mekanın gerçekliğiyle birleşerek yeni bir gerçeklik olarak algılanır. Kendini deneyimlemeye sunan tasarım, izleyici öznelerde duyu algısal bir derinlik yaşatır. Üç boyutlu grafik ürünlerin görünürlüğü, görünürlüğünden öte yaşanırlığı/ yaşantıya katılımı, onu deneyimleyen ile duyu algısal/duygulanımsal bir anlama bürünür. Anlam, izleyici öznenin deneyimlediğini sahiplenmesinin, kendisinin kılmasının sebebi olur. Bugünkü anlamıyla üç boyutlu açık hava reklamları, yaşantıya katılan, kendisi de yaşayan imgelerden oluşan etkili bir iletişim yöntemidir. O'nun gerçekliği, imgenin yaşayan bir varlık olarak mekan da yer edinmesi; mekan içerisinde kendi 'yer'ini oluşturması olarak kabul edilebilir. Sözü edilen gerçekliğin izleyici özneler tarafından deneyimlenmesi demek, deneyimlerin izleyici için gerçek ve anlamlı olması demektir. Anlamlı kişisel deneyimler yaşayan özneler, deneyimlerine önerilerden daha çok güvenir: Deneyimlerin önerilerden daha etkili bir yöntem olduğu söylenebilir.
Heykelde minimalizm

Modernist hareketin son etkili hamlesi olarak ele alabileceğimiz Minimalizm, sanat tarihinde önemli bir yere sahiptir. Minimalizm, birtakım olarak 1960'lı yıllarda Amerikalı bir grup heykel sanatçısı ve düşünür tarafından kavramlaştırılsa da kökenlerine indiğimizde 1900 lü yıllarda modernizm döneminde ressam Kazimir Malevich ve mimar Mies van der Rohe ile ilk sinyallerinin atıldığı söylenebilir. II. Dünya Savaşı sonrasında Amerika'da toplumsal yapıda yaşanan köklü değişimler sanatı etkilemiş, bunun sonucunda Minimalizm, Soyut Dışavurumcu harekete karşı, alternatif bir söylem olarak sanat alanında kendini göstermiştir. Minimalizmin temel niteliklerinden olan 'temel formlara indirgeme' özelliğine baktığımızda ise, antik çağlara kadar kökeninin indiğini anlayabiliriz. Ardında yatan düşünceler ise, birçok din ve inanış sistemi amaçlarına dayanmaktadır. Minimalist yaklaşımlar, tarih boyunca çeşitli dönemlerde başta heykel olmak üzere resim, moda, mimarlık, müzik, edebiyat, felsefe gibi farklı alanlarda gündeme gelmiş, ciddi eleştiri ve direnişe maruz kalsa da, zaman içinde eleştirmenler ve izleyici gözünde kabul görmüş ve güçlü bir yapıya kavuşmuştur. Sürekli gelişen, kendi düşünce ve yorumlamalarını ortaya koyan sanatçılarla farklılaşan bu akım halen uygulanmakta olup günümüzde de oldukça benimsenmektedir. Bu çağdaşlaşma ve değişim sürecinde etkili olan temel dinamikleri irdeleyen bu çalışmanın amacı, Minimalizm'in tarihsel süreç içinde yapılanmasını ve günümüz heykel sanatına etkilerini incelemektir.
Hikaye-masal anlatıcısı ve Meddah: Benzerlik-karşıtlık ilkeleri

Halk tiyatrosu ile epik eserlerin arasında konumlanmış olan meddahlık, günümüzde hikaye anlatıcılığı olarak da anılmaktadır. Geleneksel halk tiyatrosundaki hikaye anlatıcılığının başlangıcı olarak kabul gören meddahlık, bugüne dek pek çok değişime uğramıştır. Ancak muhafaza edebildiği niteliklerini de halen bünyesinde barındırmaktadır. Çalışma süresince meddahlık ile masal-hikaye anlatıcılığı benzerlikleri ve karşıtlıkları bakımından incelenmiş; çalışma nihayetinde ise günümüzdeki meddah ve masal-hikaye anlatıcılığının gelenekselliğinin değerlendirilerek aralarındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda üç meddah ve iki masal-hikaye anlatıcısıyla söyleşi yapılmıştır. Görüşmeler süresince, hem bugünkü meddah ve masal-hikaye anlatıcısı hem de geleneksel meddah ve masal-hikaye anlatıcısı, benzerlikleri ve karşıtlıkları bağlamında karşılaştırılmış, masal-hikaye anlatıcılığının meddahlığın devamı olup olmadığının veya meddahlığın masal-hikaye anlatıcılığının devamı olup olmadığının irdelenmesi amacı güdülmüştür. Hem alan yazın taraması, hem de söyleşi bilgileri ışığında ulaşılan çalışma sonucunda; meddahlığın Türk Halk Tiyatrosunda hikaye anlatıcılığının miladı olduğu, dolayısıyla günümüzdeki stand-up gösterileri, tek kişilik oyunlar ve hikaye anlatıcılığının köklerinin meddahlığa dayandığı saptanmış, kültürel etkileşim ve çağın getirileriyle beraber gerek anlatım teknikleri gerekse zengin hikaye metinleri ile günümüzde meddahlık ve masal-hikaye anlatıcılığının birbiriyle etkileşim halinde olduğu kanısına varılmış ve günümüzde iki türü birleştiren modern örneklerle çalışma zenginleştirilmiştir.
İlkel fırınlar

Ö ? E T Seramik hammaddelerinin öğütülüp, şekillendirilip, kurutulduktan sonra seramik olarak nitelendirilebilmesi için pişirilmesi gerekmektedir. Bu olguyu karşılamak amacıyla yapılan fırınlar seramikle aynı geçmişşe sahiptir. İlkel fırınlar altında incelenen bu konu seramiğin tarihçesi yanında ilk örneğinden günümüze kadar olan tüm özellikleri değişen ya da değişmeyen tipleriyle sınıflandırılmışlardır. Toplumların fırınlara olan ihtiyaçları, seramik alanındaki gelişmişlikleri yapı farklılıklarını ortaya çıkarmıştır. Yapıları değişen bu fırınların temel fonksiyonları hep aynı kalmış ve ilkelliğin verdiği değişmez özelliğini koruyarak günümüze kadar ulaşmışlardır. İlkel fırınların yapım teknikleri malzemeleri çalışmaları ve doldurulması özel tecrübe isteyen bir ustalık işidir. Bölüm içersinde sıralaması yapılan fırınlar çalışma şekilleri açısından çeşitlilik göstermektedirler. İlkel malzeme ile yapılmış ve ilkel yöntemlerle çalışan bu fırınlar günümüz fırınlarına atalık etmektedir. 20. yüzyılda kullanılan diğer gelişmiş fırın tiplerine az da olsa değinilen bu çalışmanın esas konusunu ilkel fırınlar teşkil etmektedirler. İlkel fırınlara ait bazı örnekler Anadolu'nun çeşitli yörelerinde bulunmaktadır. Bu fırınların bir kısmı gezilerek yerinde incelenmeye çalışılmıştır, incelemeler sonucu dünyanın çeşitli yörelerinde birbirlerinden habersiz olarak yapılan farklı şekillerdeki fırınların fonksiyonlarının yapım malzemelerinin, yakıtlarının birbirlerine çok benzediği dikkati çekmektedir.
Grafik tasarımda tipografinin yeri ve önemi

Eski çağlardan bu yana gelişimini sürdüren yazı, tipografi sanatının ortaya çıkmasıyla grafik tasarım alanında önemli bir yere sahip olmuştur. Günümüz görsel iletişim alanın en önemli organlarından biri olan bilgisayar ile tipografinin buluşması hayatımızın her alanında görebileceğimiz yeni bir sanat ve ticaret alanı oluşturmuştur. Bu çalışma tipografinin tarihi, gelişim aşamaları, Dünya ve Türkiye'deki yeri ve önemini konu edinmektedir. İncelediğim konu doğrultusunda Türkiye'de ilk grafik tasarımcı olarak kabul edilen İhap Hulusi GÖREY' in, grafik tasarım ve tipografi alanında geçmişşten geleceğe ışık tutan afiş çalışmalarına yer verilmiştir.
1980 sonrası Türk seramik sanatı belgeseli

Türk seramik sanatı köklü bir geçmişşe sahiptir ve kültürün önemli bir parçasıdır. Anadolu medeniyetleri, Selçuklu ve Osmanlı devirlerinde birbirinden özgün form ve tekniklerle gelişen seramik sanatı, cumhuriyetin ilanından itibaren sanat alanında yaşanan çağdaşlaşma süreci ile birlikte yeni bir boyut kazanmıştır. Özellikle 1980 sonrasından günümüze kadar olan süreçte yaşanan gelişmeler; üniversitelerde seramik eğitiminin yaygınlaşması, sergi, sempozyum ve yarışmalar gibi etkinliklerin çoğalması, seramik sanatçılarının ve eserlerinin yurt içinde ve yurtdışında tanınırlığının artması gibi etkiler çağdaş Türk seramik sanatının gelişmesinde büyük önem taşımaktadır. Bahsi geçen süreçte yaşanan gelişmeleri ve değişimleri ele alan araştırma kapsamında, süreci yakından deneyimlemiş ve çağdaş Türk seramik sanatına etki etmiş kişiler ile yapılan röportajlarla desteklenmiş ve araştırma konusu ile bağlantılı bir belgesel film uygulaması yapılmıştır.
Türk resim sanatında biçim kavramı ve Mübin Orhon'un resimlerinde soyutlama anlayışı

Resim sanatının ilerleme sürecinde 19. yüzyılda meydana gelen toplumsal ve psikolojik sorunlar, sanatçılar da yeni bir biçim dili oluşturmaya yönelmiştir. Avrupa Resim Sanatı'nda 1910'lardan sonra soyut anlatımda, Kübizm'in önderliğinde, Geometrik soyutlama, Dadaizm, De Stijl, Süprematizm gibi çeşitli akım başlıkları altında toplanabilen soyut yaklaşımlar gelişmiştir. Avrupa'nın yanı sıra Türkiye'de Türk Resim Sanatı'ndaki ilerleme süreci Cumhuriyet Dönemi ile belirginleşen Batı resim anlayışının etkileri oldukça görülmekle birlikte soyutlama alanında gelişmeler 1940'lı yıllardan sonra ortaya çıkmıştır. Çağdaş Türk Resmi'nde yer alan soyutlama sınıflandırılması; Geometrik Soyutlamacılar, Geometrik Non Figüratifler, Lirik Soyutlamacılar, Lirik Non- Figüratifler'dir. Biçimci anlayış kapsamında eserler üreten Türk ressamlar arasında Adnan Çoker, Ferruh Başağa, Zeki Faik İzer, Devrim Erbil, Abidin Dino, Bedri Rahmi Eyüboğlu ve Mübin Orhon olarak bilinmektedir. Türk Resim Sanatına soyut kavramını çok iyi bir şekilde aktaran sanatçılardan biri olan Mübin Orhon'un gerek Paris sanat ortamında yaşadığı tecrübeler gerekse ruhsal ve psikolojik resim analizleri Çağdaş Türk Resmini önemli bir yere getirmiştir. Lirik non-figüratif soyutlama anlayışı bağlamında Mübin Orhon'un ve sanat hayatı içerisinde bulunduğu eserlerinde retrospektif açıdan dönemleri; Geometrik Soyut Dönem, Lekesel Soyut Dönem, Şiirsel Soyut Dönem ve Monokrom Dönem olarak sıralanabilir. Sanatçı resimlerinde, tema olarak kullandığı yalınlık ve genellikle iki karşıt lekenin değerlerinden oluşan resimler üretmiştir. Orhon'un sanatının en belirgin dönemi olan Monokrom Dönemi'nde sadece renk ve ışığın ön planda olduğu aynı zamanda Mevlana'ya uzanan mistik bir içerik arayışında biçimsel değerleri derin bir duyuş özüne kavuşturması günümüz sanatında yeni bir ifade biçimi olarak ilham kaynağı niteliğindedir.
Mimmo Paladino'nun Heykellerinde Sembol Kullanımı

'Mimmo Paladino'nun Heykellerinde Sembol Kullanımı' başlıklı bu metin bir tez çalışmasıdır. Bu çalışma, Mimmo Paladino'nun sembol kavramıyla kurduğu ilişkiyi incelerken heykel-sembol ilişkisinin anlaşılması açısından kültürel, tarihsel ve sanatsal örneklere yer verir. Mimmo Paladino örneğinden hareketle ve yapıtlarını da kapsayacak şekilde incelenen bu tez çalışmasında, aynı zamanda seçilen başka sanatçılar ve yapıtlarıyla desteklenir. Üç ana başlık altında şekillendirilen bu tez çalışmasının birinci bölümünde, sembol kavramının tarihsel alt yapısına dair bir okuma yapılarak, sanatla kurduğu ilişkinin başlangıcı tarihsel bir perspektifle incelenir. İkinci başlıkta ise Mimmo Paladino'nun sembol kullanım mantığı irdelenerek bu kavramın Paladino'nun üretim metodolojisindeki yeri analiz edilir. Üçüncü başlıkta ise Mimmo Paladino'nun seçilen dış mekan yapıtlarının analizi yapılarak heykellerindeki sembolik dil, yaklaşım ve bağlam çözümlenerek ortaya konur.
Kent öğelerinin kent kimliği üzerindeki etkileri

Kentler, insanların yaşaması için gerekli olan barınma, çalışma, eğlenme-dinlenme ve ulaşım eylemlerinin gerçekleştirildiği yerleşme birimleridir. İnsanın, sosyal bir varlık olması evin dışında da bir hayata ihtiyaç duymasına neden olmuş ve kentsel alanlar oluşturulmuştur. Bu kentsel mekanlar insanların ortak gereksinimlerini karşılamaya yönelik bitki örtüsü, kaplama malzemeleri, su ve sanat yapıtları, kent mobilyaları gibi birçok kent öğesi ile donatılmıştır. Kimlik; bir şeyin tüm parçalarının bir araya gelerek benzerlerinden ayırt edilmesini sağlayan, onun farklılığını ortaya koyan kendine has olma durumudur. Kent kimliği onu diğer kentlerden kolayca ayırt etmemizi sağlayan her şeydir. Kent; sadece onu oluşturan bina, sokak, meydan bütünü değil aynı zamanda onu dolduran insan, araç, mobilya, heykel, ışık, renk, ses, müzik, koku gibi pek çok bileşeni de içinde barındıran canlı bir organizmadır. Kenti oluşturan ve onun içini dolduran tüm öğeler doğrudan ya da dolaylı olarak onun kimliğinin oluşmasına da katkı sağlar. Yeni ihtiyaçların yarattığı yeni kentsel öğeler, kentlinin beklentisine cevap verirken içinde yer alacağı mekanla bütünleşmeli ve çevredeki diğer öğelerle uyum içerisinde olmalıdır. Bu bağlamda kent mobilyası kent kimliğine olumlu katkı sağlayacak şekilde tasarlanmalı, konumlandırılmalı ve o kentin mobilyası olmalıdır. Bu araştırmada; özellikle endüstri ürünleri kapsamı içerisine giren kent öğelerinin kent kimliği üzerindeki etkisini ortaya koymak amaçlanmaktadır. Örnek alan olarak seçilen İstanbul'un kültür, eğlence, ticaret merkezlerinden Beyoğlu-İstiklal Caddesinin; tarihsel gelişimi incelenmiş, değişimi ve mobilyaları fotoğraflara ortaya koyulmuştur. Yapılan anket çalışması ile mekana atfedilen kimlik, mekandan ve mobilyasından memnuniyet ve beklentiler saptanmıştır. Sonuç ve öneriler kısmında ise genel bir değerlendirmenin ardından sorunların giderilmesine ilişkin öneriler geliştirilmiştir.