Namık İsmail 1994 resim kuşağı içindeki yeri ve önemi

132 Tablolarına attığı imzalarda tutarlı bir çizgi izlemedi. 1918 yılında latin harfleriyle imzaladığı tablolarının yanında, 1929 yılında arap harflerini ve hicri takvimi kullandığı görüldü. 1928 yılında başladığı Sanayi-i Nefise Mektebi'ndeki müdürlük görevini ölümüne değin sürdürdü. Namık ismail'in yöneticiliği sırasında Güzel Sanatlar Akademisi, döneminin en parlak ve verimli günlerini yaşadı. Öncelikle okulun Fındıklı Sarayı'ndaki binaya taşınmasını sağladı, ardından Akademi'de bir dizi yenilik ve düzenleme yaptı: Akademi kütüphanesini yurt dışından getirttiği yayınlar ve kitaplarla genişletti; yurt dışında eğitim görmüş Türk sanatçılarını göreve çağırdı; Avrupa'dan hocalar getirtti; dekoratif sanatlar bölümünü yeniden düzenledi; grafik ve çinicilik atölyelerine ek olarak, iç mimarlık ve fresk atölyelerini açtı; öğrencilerin canlı ve çıplak modelden çalışabilmeleri için 'Gece Atölyesi' açtı ve mimarlık öğrencilerinin de atölyeye devamını sağladı. Resim ve Heykel bölümlerinde, Paris Güzel Sanatlar Akademisi'nin ders programı izlenmeye başlandı. Yetenekli gençleri yetişmek üzere sınavla yurt dışına gönderdi. Okulun eğitim düzeyini yükseltmek amacıyla önemli kararnameler yayınladı: Mimarlık bölümüne yalnız lise mezunlarının, diğer bölümlere ortaokulu bitirenlerden sınavı kazananların alınması koşulunu koydu. Derslere, atölyelere ve seminerlere devam zorunluğu getirdi ve öğrenci kalitesini yükseltmek için diploma sınavlarına yeni bir boyut kazandırdı. 1933 yılında Maarif Vekaleti'ne kapsamlı bir rapor hazırlayarak, devletin sanata, sanatçıya sahip çıkması ve yönlendirmesi konusundaki önerilerini sundu. Ayrıca okullardaki resim eğitiminin çağdaş bir kimliğe kavuşması konusunda önerilerini, Avrupa'daki resim eğitiminin amacı, uygulama şekli ve bizim okullarımızda yapılması gereken değişiklikleri belirten açıklamalar yaptı. 30 Ağustos 1935'te Kadıköy'den hareket eden şehir hatları vapurunda geçirdiği kalp krizi sonunda yaşama veda etti. Çırağan Sarayı'nın karşısındaki Şeyh Yahya Efendi Mezarlığı'nda yatmaktadır. 131 Namık İsmail, 1921 yılında İtalya'ya gitmek için Gazi Osman Paşa Ortaokulu'ndaki resim öğretmenliği görevinden istifa etti. Bir yıl boyunca ülkeyi gezdi ve resimler yaptı. 1921 yılının sonundan 1922'nin ortalarına kadar Sanayi-i Nefise Mektebi'ndeki müdür yardımcılığı görevini sürdürdü; yaz sonunda buradan da istifa eti ve Paris'e gitti. Paris'te bulunduğu sırada (1924), Pierre Loti'nin 'Les Desenchantees' romanını resimlemek üzere açılan yarışmayı kazandı ve kitabın desenlerini çizdi. Resimlerinde fazla kontur kullanmaktan hoşlanmayan, formları lekelerle veren, perspektif ve çizgi kaygısı taşımadan, serbest, rahat ve hızlı fırça vuruşlarını yeğleyen ressamın, yapıtlarında en fazla dikkati çeken iki öğe, ışık ve harekettir. Işık kaynağını hareketin vurgulandığı ana temanın üzerinde odaklaştırır, figürlerini alışılmışın dışında zor pozlarda resmederdi. Güçlü bir desen ve anatomi bilgisine, oturmuş bir tekniğe sahipti. Uyumlu mavileri, sarıları, yeşilleri ve kahve tonlarını kullanmayı sevmesine karşın, bazen zıt ve parlak renk tonlarını denemekten de çekinmezdi. Perspektifi renk lekelerinin kırılmalarıyla yansıtabildiği gibi, düz yüzeylerde birkaç konturla da aynı etkiyi yaratabilirdi. Mimari değerleri resim değerlerine dönüştürerek vermede ustaydı. Figürlerinde realist, peyzajlarında empresyonist ve naturalist, bazen de ekspresyonistti. Portrelerinde, modelinin ruhsal durumunu bütün gerçekliğiyle tuvaline yansıtırdı. Çıplaklarında, modelini en zor pozlarda bile hareketliliğini vurgulayarak verebilen, güçlü renkleri izleyeni rahatsız etmeden ustalıkla kullanabilen sanatçılardan biriydi. Empresyonist ve realist ilkelerden yola çıkarak, ekspresyonizme ve soyuta varan bir gelişim çizgisi izlemesine karşın hiçbir sanat anlayışına ve çizgiye sürekli bağlı kalmadı. Her tabloya göre, üslubunu ve çalışma tekniğini değiştirdi, her tablosunda bir öncekini aşmayı hedefledi. Döneminin diğer sanatçılarının çalıştığı bütün konuları denedi: Peyzajlar, mimari konulu tablolar, portreler, figürlü kompozisyonlar, çıplaklar, natürmortlar, deniz konulu tablolar, iç mekan görünümleri, karakalem çalışmaları, illüstrasyon denemeleri yaptı. Ayrıca aynı kompozisyonu, peyzajı, iç mekanı değişik zamanlarda, farklı ışık altında birkaç kez resmetmeyi de denedi. 132 Tablolarına attığı imzalarda tutarlı bir çizgi izlemedi. 1918 yılında latin harfleriyle imzaladığı tablolarının yanında, 1929 yılında arap harflerini ve hicri takvimi kullandığı görüldü. 1928 yılında başladığı Sanayi-i Nefise Mektebi'ndeki müdürlük görevini ölümüne değin sürdürdü. Namık ismail'in yöneticiliği sırasında Güzel Sanatlar Akademisi, döneminin en parlak ve verimli günlerini yaşadı. Öncelikle okulun Fındıklı Sarayı'ndaki binaya taşınmasını sağladı, ardından Akademi'de bir dizi yenilik ve düzenleme yaptı: Akademi kütüphanesini yurt dışından getirttiği yayınlar ve kitaplarla genişletti; yurt dışında eğitim görmüş Türk sanatçılarını göreve çağırdı; Avrupa'dan hocalar getirtti; dekoratif sanatlar bölümünü yeniden düzenledi; grafik ve çinicilik atölyelerine ek olarak, iç mimarlık ve fresk atölyelerini açtı; öğrencilerin canlı ve çıplak modelden çalışabilmeleri için 'Gece Atölyesi' açtı ve mimarlık öğrencilerinin de atölyeye devamını sağladı. Resim ve Heykel bölümlerinde, Paris Güzel Sanatlar Akademisi'nin ders programı izlenmeye başlandı. Yetenekli gençleri yetişmek üzere sınavla yurt dışına gönderdi. Okulun eğitim düzeyini yükseltmek amacıyla önemli kararnameler yayınladı: Mimarlık bölümüne yalnız lise mezunlarının, diğer bölümlere ortaokulu bitirenlerden sınavı kazananların alınması koşulunu koydu. Derslere, atölyelere ve seminerlere devam zorunluğu getirdi ve öğrenci kalitesini yükseltmek için diploma sınavlarına yeni bir boyut kazandırdı. 1933 yılında Maarif Vekaleti'ne kapsamlı bir rapor hazırlayarak, devletin sanata, sanatçıya sahip çıkması ve yönlendirmesi konusundaki önerilerini sundu. Ayrıca okullardaki resim eğitiminin çağdaş bir kimliğe kavuşması konusunda önerilerini, Avrupa'daki resim eğitiminin amacı, uygulama şekli ve bizim okullarımızda yapılması gereken değişiklikleri belirten açıklamalar yaptı. 30 Ağustos 1935'te Kadıköy'den hareket eden şehir hatları vapurunda geçirdiği kalp krizi sonunda yaşama veda etti. Çırağan Sarayı'nın karşısındaki Şeyh Yahya Efendi Mezarlığı'nda yatmaktadır.