turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Okul öncesi çocuklarda illüstrasyon sorunları, yeni bir model olarak illüstrasyon kullanımı

Çocuk, yaşamın ilk yıllarında doğuştan getirdiği gizil güçlerle, toplumdan gelen etkilerin bir sentezini oluşturarak yaşamını sürdürür. İlk yıllarda bu şekilde devam eden yaşam, yetişkinlik dönemine geçmesine dek uzanan bir öğrenme ve öğretme sürecidir, öğrenmenin yanı sıra koşullanma, katılma ve alıştırma; çocuğun hayata hazırlanırken kullanacağı temel öğelerdir. 0-6 yaş grubu çocuğunda gelişme çok hızlıdır. Araştırıcı olan bu yaş çocuğu gördüğünü unutmaz, çabuk öğrenir. Çocukta olan bedensel, zihinsel, duyusal gelişmeye paralel olarak çizgisel gelişmede görülür. Çizgisel gelişim çocuğun iç dünyası hakkında bize ipuçları verdiği gibi beklentilerini, ilgi alanlarını, sevdiklerini, düşüncelerim de belirtir, özellikle bu yaş çocuğu hayvanlara, yakın çevresindeki insanlara, eşyalara ilgi duyar. Kulaktaki küpeye, böceğin antenlerine kadar en küçük ayrıntıyı fark eder. Somut kavramları algılar. Kullandığı renkler canlıdır. Hayal dünyası ise çok geniştir. Bazen bir bulut üzerinde dolaşır, aynı anda denizaltında köpekbalıklarıyla savaşır. Onun için mekan kavramı yoktur. Bu şekilde gelişim gösteren 0-6 yaş çocuğu için hazırlanacak resimli çocuk kitapları, çocuktaki gelişmeye paralel olmalıdır. Kitap, çocuğa ders vermeli, eğitmeli aynı zamanda da sanatsal değer taşımalıdır. 0-6 yaş çocuğu her şeyi yeni yeni öğreneceğinden kitaptaki bilgiler onun yaşamına ışık tutacak, ona rehberlik e- decek özellikte olmalıdır. Kitabın estetik açıdan taşıyacağı özellik, çocuğun görsel algısının estetik gelişmesine dolaylı olarak yardım edecek, böylece çocuk güzeli daha iyi görecek, yaratıcılığını güçlendirecektir. Bu nedenle resimli çocuk kitapları hazırlanırken, sanat ve psikoloji eğitimi almış illüstratörlere, bu işe gerçekten gönül vermiş bilgili yayıncılara ve bilinçli seçim yapabilecek tüketicilere ihtiyaç vardır.
Aşındırma ve rezerve baskı stillerinin selülojik tekstillerdeki görsel etkileri

Bu tezde; aşındırma ve rezerve baskı stillerinin selülozik tekstiller üzerindeki görsel etkileri araştırılmıştır. Dünya tekstil baskı ve boyamacılığında uygulanan bu baskı stilleri 'aşındırma baskı stili', 'rezerve baskı stili', 'aşındırma/rezerve baskı stili' ve 'yakma baskı stili' başlıkları altında teorik olarak derlenmiştir. Ayrıca bu baskı stilleri kullanılan boyarmaddelere göre sınıflandırılmış olup, uygulamalarının yapılabilmesi için gerekli olan baskı reçeteleri ve baskı süreçleri verilmiştir. Bu bilgiler doğrultusunda, görsel etkiler oluşturmak amacıyla güncelliğini korumakta olanlar veya henüz araştırma safhasında olduğu halde uygulama olanağı bulunanlar ile örnek çalışmalar yapılmıştır. İncelemeler sırasında ülkemiz tekstil endüstrisinde koyu zeminler üzerinde açık renkli desenlerin baskısına olanak sağlayan aşındırma ve rezerve baskı stillerinin uygulama alanlarının yeterince yaygın olmadığı, devore baskı stilinin ise gittikçe genişleyen bir uygulama alanına sahip olduğu görülmüştür. Tekstil baskı ve boyamacılığında gün geçtikçe önem kazanan estetik değerlerin ifadesinde bilimsel desteğin önemi ve yaratım sürecindeki baskı tasarımcısının bilimsel gelişmeleri takip etme gerekliliği tespit edilmiştir. vın
Bir geleneğe dönüş projesi olarak DOBAG ve ötesi

Anadolu'da halı dokumacılığı el eğirmesi saf yün, doğal boyalar ve gelenekseldesenler kullanılarak yüzyıllar boyu devam etmiş ve birçok halı günümüze ulaşmıştır. Ancak 19. yüzyılın ortalarında sentetik boyaların bulunması ile dünyanın birçok yerinde ve Anadolu'daki boyamacılıkta doğal boya kullanımı azalmaya başlamıştır. Pazarınistekleri doğrultusunda 20. yüzyılın ikinci yarısında dokunan yöresel halılarda desenyozlaşması ve solan sentetik boyaların kullanımı, halı pazarını olumsuz yönde etkilemiştir. Halıların yozlaşmasını durdurmak, aslına döndürmek ve dünya pazarındaeski konumuna ulaşmasını sağlamak gerektiğine inanan Devlet Tatbiki Güzel Sanatlar Yüksek Okulu, Tekstil Sanatları Bölümü, 1981 yılında DOBAG Projesi'ni başlatmıştır. Projenin hedefi doğal boyamacılığın, geleneksel desenlerin yaşatılması ve yüksek kalitede halı üretiminin sağlanmasıdır. Başlangıçta altı yıl sürmesi planlanan DOBAG Projesi otuz yedi yıl devam etmiştir. DOBAG Projesi kapsamında üretilen halılar bir garanti etiketi ile tescillenerek dünyanın çeşitli ülkelerinde pazar bulmuş, birçok müze ve koleksiyon tarafından satın alınmıştır. Ayrıca proje, uygulama alanlarındaki halkın sosyo-ekonomik düzeyini yükseltmiştir. Günümüzde projenin uygulama alanlarında üretim neredeyse durmuştur. Zorlaşan yaşam şartları yüzünden halkın halı dokumacılığından sağladığı kazanç aylıkmasraflarını karşılayamaz olmuş, halk yevmiye karşılığı tarlalarda çalışmaya başlamıştır. Diğer yanda dünya çapında halı piyasasındaki durgunluk ve dalgalanmalarda üretimi olumsuz yönde etkilemiştir. Pazarın ihtiyacı dışında dokumalarda doğal boya kullanımının sürdürülebilirliği için toplumun çeşitli kesimlerine, meslek gruplarına ve sanatçılara önemli görevler düşmektedir. Bunların başında doğal boyalı ürünlere karşı toplumda bilinç oluşturmak gerekir. Tasarım eğitiminde yapılan uygulamalarda sentetikelyafların yanında doğal boyalı, doğal elyafların kullanılması da önerilmelidir.
From Grand Tour to art biennials: Venice and Istanbul

Bu tez, günümüzün büyük ölçekli sergileme modeli olan bienale giden yolu açan ilerlemeleri analiz etmek üzere yazılmıştır. Araştırmanın ilk bölümünde, uluslararası sanat sergileri ve bienallerin temellerine odaklanılmıştır. Bu sebeple, Büyük Tur, Dünya Sergileri ve Venedik Bienali katalizör konumlarından ötürü özellikle önem arz etmiştir. Bir bienalin ortaya çıkmasını sağlayan temellere ve devamını getiren farklı motivasyonlara dair bir inceleme yapılması ihtiyacı ortaya çıkmıştır. Araştırmanın ikinci bölümü, Türkiye'de bir çağdaş sanat bienaline olan ihtiyacı doğuran sebepleri incelemiş, 1980 öncesi ve sonrası yerel kültür ve sanat sahnesini dolduran büyük ölçekli sergilere odaklanmıştır. Uluslararası İstanbul Bienali, organizasyonel yapısı, sergi modeli ve etkileriyle araştırmanın üçüncü bölümünün konusunu oluşturur. Bu araştırma, aynı zamanda, İstanbul'un bir yaratıcı kent olarak, zengin tarihi mirasının avantajlarından da faydalanarak, İstanbul Bienali vasıtasıyla, nasıl uluslararası çapta tanınır hale geldiğinin altını çizer. Bu çalışmada kullanılan metod geniş çapta masa başı araştırmasına dayalıdır. Kullanılan kaynakların büyük çoğunluğu Yeditepe Üniversitesi Bilgi Merkezi ve diğer eğitim kurumlarının kütüphanelerinden sağlanmıştır. Bunun yanı sıra, Venedik ve Norveç'e yapılan akademik geziler söz konusu araştırmaya doğrudan kaynaklık etmiştir.
Görsel sanatlarda nesne ve mekan ilişkisi

Bu çalışma, nesnelerin mekan ile arasındaki bağlamları dönemsel olarak ele alan, sanatçıların nesneleri hangi alanda nasıl kullandıkları, Marchel Duchamp'ın hazır nesnenin sanat eseri olabilme kavramını, Joseph Beuys'un hazır nesne kullanımı ile sanat eseri ortaya çıkarma fikrini kendi işlerimdeki nesnelerin mekan boyutunda kavramsal anlamlara dönüşmesini sağlayan temel fikri oluşturma sürecimi nasıl etkilediğini ele alır. Çalışma, üç bölümden oluşmaktadır. I. Bölüm, nesne nedir ve mekan nedir sorularının açıklandığı ve nesnenin natürmort ile ilişkisi ile başlayan, natürmort sanatçılarının kompozisyonlarında kullandıkları nesnelerin mekan ile bağlamlarını irdelemektedir. II. Bölüm ise, endüstri ürünü nesne kullanımlarının hazır nesne kullanan sanatçıların hazır nesnenin sanat eseri olabilme durumunu ele almaya çalışıyor. III. Bölüm ise çalışmalarımda sanat nesnelerimi oluşturma sürecimde yaşadığım ve gözlemlediğim durumları ortaya koyduğum, çalışmalarımın hazır nesne ile bağlantılarının görselleri ile anlatımları arasında bağlantıların açıklanmasını, bu sürecimin oluşmasındaki çocukluğumda demir atölyesinde büyümenin bilinçaltımda oluşturduğu demir heykel düşünesinin sanatımı nasıl etkilediği açıklanacaktır.
Deneysel tipografi uygulamalarının seramik yüzeylere yansıması

Bu araştırmanın amacı, 'Deneysel Tipografi Uygulamalarının Seramik Yüzeylere Yansıması' nı uygulamalı olarak gerçekleştirmektir. Bu kapsamda ilgili literatür incelenmiş elde edilen bulgular yorumlanmıştır. Deneysel tipografi, makine-dizgisi harflerle yapılan geleneksel anlamdaki tipografinin sınırlarını genişleterek ona farklı bir bakış açısı kazandırmıştır. Gelişen teknolojinin etkisi sonucunda çok çeşitli grafik tasarım programları aracılığıyla da alanında uzman kimseler ve sanatçıların tasarım ilkeleri doğrultusunda ve araştırmaları sonucunda kendine has yorumları ile ortaya koydukları sayısız eserlerden, tipografi alanının deneysel bir boyut kazandığı görülmektedir. Başlangıçta deneysellik dijital ortamdaki uygulamalarla sınırlı kalırken sonraları bilgisayar çıktısı olarak kağıda aktarmanın dışına çıkarak üçüncü boyuta taşınmış ve farklı malzemelerle farklı mekanlarda kendini ifade etme olanağı bulmuştur. Bundan hareketle tezin ikinci bölümünde deneysel tipografi, oluşum malzemelerine göre çeşitlendirilmiş ve kullanım alanlarına da değinilerek örneklendirilmiştir. Bugüne kadar dünyada ve ülkemizde tipografi kullanılarak yapılmış seramik çalışmalara - grafiksel açıdan bakıldığında deneysel tipografi olduğu düşüncesiyle - yer verilmiştir. Tezin üçüncü bölümünde iki ayrı uygulama aşaması yer almaktadır. Birinci aşama, grafik tasarım programları aracılığıyla yapılan tasarımları içermektedir. Bu uygulamalar görsel ve tipografik açıdan değerlendirilerek açıklamalarıyla verilmiştir. İkinci aşama ise, dijital ortamdaki düzenlemelerin, seramik yöntem ve teknikleriyle yorumlandığı uygulama resimleri ve teknik açıklamaları kapsamaktadır.
Kavramsal sanatta özgün baskının yeri ve kentsel dönüşüm teması

' Kavramsal Sanatta Özgün Baskının Yeri ve Kentsel Dönüşüm Teması' isimli eser metni çalışmasında Özgün Baskı Sanatları ve kavram sanatında özgün baskının nasıl kullanıldığı incelenmiştir. Benzer sorgulamalarda bulunan sanatçı örnekleri, sanat tarihi ile ilişkili zengin bir metin ortaya koyar. Buna paralel kentsel dönüşüm teması üzerine kurguladığım dijital baskı eserlerim açıklanmıştır. Kavramsal sanat, özgün baskı ile doğrudan ilişkilidir. Kavramsalcılığın disiplinler arası çalışma prensibi hatırlanırsa, özgün baskı teknikleri de bunlardan biri olacaktır. Joseph Kosuth, Joseph Beuys, Sol LeWitt, John Baldessari'nin baskı eser örnekleri incelenir. Bu inceleme kendi eserlerimi sanat tarihi ile ilişkilendirmede ve analiz etmede yardımcı olacaktır. Kendi eserlerimde kentsel dönüşüm teması ele alınır. Değişen kent imajı ve kent yaşamı üzerine bir anlam yaratma çabası taşırlar. Doğal ve yeşil çevrenin azalması, tek tip yaşam standartları, betonarme yapıların doğaya olumsuz etkileri bir kentli gözüyle anlatılır. İnsanın ihtiyaçlarından uzaklaşan, sermayenin amaçları doğrultusunda şekillenen kent manzarası ve kent yaşamını aktarılır. İzleyicide duygusal bir tepkiden çok sezgisel bir süreç başlatmak ister. Amaç bir kuram, kavram oluşturmak yerine var olanı yorumlamak, anlam katmak, tekrar kavramsallaştırmaktır. Dijital sanatsal baskının tercih nedeni fotoğraf ya da eskizler üzerinde hızlı düzenleme, çok seçenekli renk skalası ve çalışma alanı sunmasıdır. Diğer sanatsal ifade araçları litografi ve monobaskıdır. Özellikle litografi tekniği, çağdaş bir fikri geleneksel bir teknikle deneyimleme imkanı sunmuştur. Eser metni, elde edilen kazanımlar ile son bulur.
Melancholy as artist's perception: Black Bile and Reverie

Psikolojide bir ruh hali olarak ele alınan Melankoli'nin anlamı ve bu duruma olan yaklaşımlar psikologlar, filozoflar ve sanatçılar arasında çeşitlilik gösterir. Bu tezde, melankoli ile ilgili tartışmalı ve muğlak kavramlar, kendi yaklaşımıma da ayna tutan melankolinin olumlu yönlerini öne çıkaran anlamları ile ele alınmaktadır. Başlangıç olarak, filozoflar ve psikologların yaklaşımları ışığında, sanatçı algısının yaratım sürecine etkisi göz önünde bulundurulmuş ve kendi sanat pratiğim üzerinden de incelenmiştir. Daha sonra, melankolinin bir duygu durumu olarak tanımına yer verilmiş ve yaratıcılık üzerindeki olumlu etkisi incelenmiştir. Maurice Merleau-Ponty'nin algıya yaklaşımı, Eugenio Borgna'nın melankoli tanımı ve Mihaly Csikszentmihalyi'nin yaratıcılık analizi tezin ana fikrini oluşturmaktadır. Sanat tarihi boyunca melankolik tutuma sahip dikkat çekici örnekler ve bahsi geçen sanatçıların algısı; filozofların, psikologların ve sanatçıların kuramsal yaklaşımlarını daha açıklayıcı kılmak için kullanılmıştır. Bu üç konunun incelemesi, Kara Safra ve Gündüz Düşü projelerim kapsamında ürettiğim resimlerimde ve enstalasyonlarımda ele alınmış ve birbirleriyle ilişkili olarak analiz edilmiştir. Bu tez, projeler için tamamlayıcı bir metin olarak yer almaktadır. Tezin bizi kesin sonuçlara götürmediğini vurgulamak gerekir. Tezimin temelini oluşturan ana tema duygu durumlarıdır. Tanımlar sadece kavramların belirli bir bölümüne işaret ederken, tahmin etme veya fikir üretme durumundan daha fazla yönlendirmede bulunmazlar.
Gestalt psikolojisinde yer alan algıda tamamlama ilkesinin seramik tasarımında uygulanması

Gestalt, parça ve bütünü anlamlı hale getirmeye yarayan çeşitli algı ilkelerinden oluşan bir kuram ve yaklaşımdır. Temel olarak bütünün parçalardan oluştuğu, fakat algılamanın tam ve doğru olarak gerçekleşebilmesi için bütünün de kavranması gerektiği kabul edilir. Dolayısıyla algı bakımından parçanın da bütünün de bir anlamı olduğu, bu kuramda önemli bir yere sahiptir. Max Wertheimer, kuramın kurucusu olmakla birlikte, Wolfgang Köhler ve Kurt Kofka gibi başka araştırmacıların da kurama katkıları olmuştur. Araştırmaların geneli görsel algıya dayansa da, psikologlar bu kuramı çeşitli davranış biçimlerini analiz etmek için de kullanmaktadırlar. Bu yönüyle gestalt, salt bir algı ilkeleri yığını değildir. Bu sayede, sanatçılar da gestaltı eserlerinde kullanabilmişlerdir; çünkü bazı eserler salt bir tasvir amacı taşımazlar. Onlar, aynı zamanda çeşitli kavramlarla ve bağlamlarla farklı anlam katmanlarını da inşa ederler. Bu çalışmada, gestalt ilkelerinden olan algıda tamamlama ilkesinin, seramik eserlerdeki uygulamaları konu edinilmiştir. Çeşitli kavramlar ve bağlamlar birlikteliği ile ele alınan eserlerde, başta algıda tamamlama ilkesi olmak üzere diğer gestalt ilkeleri de kullanılmıştır. Gerek eserlerin isimleri, gerekse gestalt bağlamında algıda tamamlama ilkesinin kullanımı dolayısıyla, eserlerin kavramsal düzeyde sorgulamaları yapılmış, böylelikle hem kuramın uygulama açısından eserlerdeki karşılıklarına, hem de öznel yorumlara yer verilmeye çalışılmıştır.
19. ve 20. yüzyıl resim sanatında desenin sorunları ve materyalleri üzerinden incelenmesi

Desende kullanılan farklı materyallerin, farklı yorumlarını dönemsel olarak ele alıp tespit etmeye çalışmak bu eser metninin esas amacıdır. Desen, grafiksel malzemelerin karakterini barındırır ve çizginin fonksiyonelliği üzerine kuruludur. Kurşunkalem, mürekkep, tarama ucu, conte-crayon, füzen, sanguine gibi desen materyalleri, uygulandıkları yüzeylerde, ressamın gerçekliği yorumlamasını, ilk hesaplaşmasını sağladığı, gün yüzüne çıkardığı araçlardır. Resim sanatında çizme eyleminin temeli, basit konturlarla görünür şekilde ifade ederek başlar. Desende kullanılan çizginin doğada bulunmayışı, güçlü bir soyutlamayı beraberinde getirir. Bir yüzey üzerinde, doğada gerçekte var olmayan çizgi yardımıyla figür, nesne, mekan düzeni temsil edilip yeniden düzenlenir. Heykeltıraş Rodin 'benim desenlerim, düşünce kıvılcımlarının ürünüdür.' der. Çizgisel desen dışında çizgi artı modle deseni ve tonal desen diğer desen türleridir. Çizgi, desenin mutlak ve temel elemanıdır. Sınırları belirlenmiş bir siluetin içerisinde yer alan ton, biçime katkı sağlamış olsa da Gotik dönemden Barok döneme kadar çizgisel desen tavrı süregelmiştir. Barok'la gelen ve açık-koyu zıtlığından doğan tonal desen, kullanılan farklı materyallerle birlikte çeşitliliği beraberinde getirmiştir. 19. ve 20. yy resim sanatında desenin materyalleri üzerinden Batı sanatı ekseninde incelenmesi, öncesindeki sürece bakmayı da gerektirir. Sanayi Devrimi'nin ardından, akımlar ve ressamların eğilimleri, desende edindikleri sorunlara yansır ve nasıl bir yol izledikleri gözlemlenebilir. Desenin ele alınış biçimine, malzemenin ne şekilde kullanıldığına, kompozisyonun altyapısını oluşturmak amacıyla yapılmasına bakılarak sınırları belirlenebilir. Desen boya ilişkisi göz önünde bulundurulduğunda, yapılacak bir resmin kompozisyonuna karar verme aşamalarında, ressamın desen serüvenini nasıl yaşadığına bakmak gerekir. 20. yüzyılda teknik ve malzeme olanaklarının sınır tanımaz kullanımı, desenin geleneksel sınırlarını genişletmiş, sağladığı pratiklerle alanının genişlemesine neden olsa da, formu oluşturan temel plastik kavramların geçerliliğinin değişmediği gerçeğiyle karşılaşırız.
Teknoloji çağında biçim-bellek-simge ilişkisi

İnsan hayatına her geçen gün büyük bir hızla giren ve gündelik yaşantıyı etkisi altına alan teknolojik gelişmeler, her alanda olduğu gibi sanat alanında da etkisini göstermektedir. Toplumsal ilerlemenin kaydedilebilmesi için, yenilik fikri oldukça önemli bir koşuldur. Ancak, yeniliklerin ardından toplumsal ve politik yapıda meydana gelen bunalımlar, o toplumun sanatını da etkileyerek farklı anlayışla üretilen yapıtların ortaya çıkmasını sağlamaktadır. Üretimde, insan emeğinin yerini makinenin aldığı Endüstri Çağı, insan ile doğa arasına giren yeni bir dünyadır. Bu yeni dünya düzeni içinde yer alan insan, zamanla kendini yaşadığı çevrede yalnız ve yabancı hissetmektedir. Bugün, var olan sanat anlayışlarına bakıldığında birbirlerinden farklı oldukları görülmektedir. Ancak, tüm farklılıklara rağmen ortak bir özellik taşımaktadırlar. Bu özellik; gündelik yaşantıyı etkisi altına alacak kadar hız kazanan teknolojik gelişmelere ve bu gelişmelerin getirdiği mekanik sisteme karşı, özgür ve yaratıcı bir birey olarak insanı savunmalarıdır. Bu çalışmanın birinci bölümünde insan, yaşam ve sanat bağlamı; ikinci bölümde, değişen dünya koşullarına göre sanatsal yaşam örnekleri ve teknoloji bağı; üçüncü bölümde ise, ilk iki bölümle bağlantılı uygulamalar üzerinde durulmuştur.
Çocuk kitaplarında ışık etkileşiminin okuma deneyimine etkisinin araştırılması: Etkileşimli işaret dili alfabesi kitabı vaka çalışması

Bu çalışma, çocuk kitaplarında ışığın bir etkileşim öğesi olarak nasıl kullanılabileceği ve bu etkileşimlerin çocukların okuma ve öğrenme deneyimlerine ne gibi katkılarının olabileceğinin araştırılması amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla el işaretleri ve bu işaretlerin oluşturduğu gölgelerle oynanan gölge oyunu ile işitme engellilerin kullandığı işaret dilinin pratikteki benzerliklerinden yola çıkılarak çocuklar için ışık etkileşimli bir işaret dili kitabı örnek uygulama olarak hazırlanmıştır. Amerikan İşaret Dili 'de kullanılan el işaretleri, temsil ettikleri harflerle birebir benzerlik taşımadıkları, bu dili bilmeyen bir kişi tarafından sezilebilirliği zor olduğu ve kullanımı daha yaygın olan bir işaret dili olduğu için hazırlanan kitapta çocuklara ASL işaret dilinin anlatılması tercih edilmiştir. Bu kapsamda çocukların işitme engelli bir kız olan Nora ve onun en yakın arkadaşı olan gölgesi Aron karakterleri aracılığıyla işitme engelli yaşıtlarıyla nasıl tanışabileceklerini ve birbirlerine isimlerini nasıl aktarabileceklerini anlatan 'Hello ' isimli kitabın prototipi İngilizce ve ASL kullanılarak hazırlanmıştır. Kitabın tasarım sürecinde özellikle etkileşim tasarımı bakış açısıyla bir tasarım süreci oluşturulmuş ve kitabın hedef grubuna uygun şekilde geliştirilebilmesi için de kitabın kullanıcıları olan çocuklarla kullanıcı odaklı bir araştırma süreci uygulanmıştır. Araştırma aşamasında çalışmanın ana amacı olan ışık etkileşimlerinin çocukların okuma ve öğrenme deneyimlerine faydası kitabın prototipleri kullanılarak işitme engeli bulunmayan ve iyi derecede İngilizce bilen 10 yaşındaki 20 öğrenci ile test edilmiştir. Bu şekilde Işık Etkileşimli İşaret Dili Alfabesi Kitabı projesinin tasarım sürecinde ve sonrasındaki araştırma sürecinde elde edilen çıktılar ile fiziksel etkileşimli çocuk kitaplarının çocukların okuma ve öğrenme deneyimlerine sağlayabileceği faydalar ve bu tür kitapların tasarımında dikkat edilebilecek hususlar konusunda alana katkı sağlanması amaçlanmıştır.
Kent travmaları karşısında bir sanatçı tavrı olarak: Kendi kentine ağıt

Toplumlar arasında tarih boyunca egemenlik mücadeleleri daima var olmuştur. Özellikle demokrasi kültürünün tam manası ile yerleşemediği toplumlarda bu mücadele, güçlü olanın zayıf olanı kontrol etmeye, hatta yok etmeye çalıştığı bir boyuta dönüşebilir. Baskın grupların, zayıf gruplara karşı beslediği bu tahammülsüzlük duygusu yoğun bir hal aldığında ortaya ciddi insanlık trajedileri çıkabilmektedir. Zayıf grupların kültürlerini devam ettirmeleri, adalet aramaları, haklarını talep etmeleri ve yaşamaları baskıngrupların kontrolüne tabidir. Şehirler kozmopolit insan gruplarının bir arada olduğu yerleşim yerleridir. Zenginlerleyoksullar, Hristiyanlarla Müslümanlar, dindarlarla ateistler, siyahlarla beyazlar, SünnilerleAleviler ve sayamayacağımız pek çok grup aynı şehrin içerisinde varlıkgösterebilmektedir. Yoğunluklarına göre kimi zaman baskın, kimi zaman ise azınlık durumunda olan bu ve benzeri gruplar, yaşadıkları kentlerde büyük infiallerinyaşanmasına sebep olmuşlardır. Ve yine bu infialler çoğunlukla olayın meydana geldiğikentin adı ile hatırlanmaktadır. Örneğin; Halepçe Katliamı, Çorum Olayları, DersimOlayları, Maraş Olayları ve Arakan Olayları gibi. Kent merkezli nefret suçlarından biri de, yakın çağda tanık olduğumuz 1993 SivasOlayları'dır. Çalışmamızın çıkış noktasını da bu olay oluşturmaktadır. Travma sonrası sanatın etkili kullanımının getirdiği başarılar ve failler üzerinde sanatın yarattığı etkiaşikardır. 'Kendi Kentine Ağıt' adlı bu çalışma tanığı olduğum Sivas travmasına karşılık ortaya koyduğum çalışmalarıma yer vermekte ve bunların çözümlemeleri üzerine kurulmaktadır.
Tekstil malzemesinin mekan-çevre içinde sanatsal kullanımı

Bu araştırma, tekstil malzeme ve teknikleriyle yapılan çağdaş sanatla ilgili sanat tarihinin belli dönemlerinin ve akımlarının incelenmesi değil, batı sanatçılarının öncülüğünde yapılan son yıllardaki bazı sanat çalışmalarının gerçek sergi mekanlarında görülerek açıklanmasını kapsamaktadır. Ekim 1996 tarihinde, Almanya, Belçika ve Hollanda gibi Avrupa'nın önemli kültür merkezlerinde izlediğim sergilerde özellikle tekstil kökenli malzemelerle üretilmiş çağdaş sanat yapıtlarının analizi, sanatçı bağlamında irdelenmesi, kültürel ve toplumsal koşullarının incelenmesi ön planda tutulmuştur. Böyle bir çalışmanın, yapıtların temellerini, konusal ilişkilerini ortaya çıkaracağı gibi, onu örgütleyen sanatçıların gözlemlerini, düşünce ve bakış açılarının hangi kaynaklardan beslendiğini, yorum ve sanata bakış açılarının hangi düşünsel ve duyumsal kökenlere bağlı olduğunu ortaya çıkaracağı inancını taşıdım. Sanatsal üretimin nesnesi değiştikçe, görme biçimleri değişitikçe, daha doğrusu irdelenen gerçekler ve değer kavramları farklılaştıkça görsel sanat üretimleri ve insanların sanata bakış açılarının da değiştiğini gözlemledim. Bu durum sanat içinde kullanılan malzemenin çeşitliliğini ve kullanılan teknikte olanakların fazlalaşmasını göstermektedir. Tekstil'in özellikle çağdaş sanat için yeni bir ifade aracı olma eğilimi, 60'lı yıllarda kullanılan malzemelerin çeşitliliğinin çoğaldığı ve geleneksel yaratma biçimlerinin ve kendini yeni teknolojilere uyarlamasıyla belirmiştir. Tekstil'in sahip olduğu çok yönlü teknik olanaklar ve kolay biçim alabilmesi onun, hacimsiz geometrik alanlardan koparak sanat mekanlarında çok boyutlu ifadelerin yaratılmasında önemli bir malzeme olmasını sağlamıştır. ivÖrneklerini gözlemlediğim tekstil malzemeleriyle meydana getirilmiş sanat yapıtlarında, hammaddenin özgün niteliklerinin ön planda tutulduğunu, yapıtta malzemenin tüm niteliklerinin strüktür ile uyum içinde kullanıldığını saptadım. Sanatçıların bilinen teknikleri kendilerine özgü yöntemler kullanarak, formuyla, oranlarıyla ve tüm görsel değerleriyle yapıtlarına bir imaj kazandıklarını gördüm.