turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yeşim Ustaoğlu sinemasında toplumsal cinsiyet ve kadın

Tez çalışmasında, toplumsal cinsiyet ve kadının temsilinin etkisi, bir iletişim aracı olarak sinema üzerinden, topluma yansıyabilen olumlu ya da olumsuz etkilerin neler olabileceği, bu tezde incelenmiştir. Kadın bir yönetmen olarak Yeşim Ustaoğlu ve sineması, filmlerinde Toplumsal Cinsiyet ve kadını ele aldığı için, bu araştırmada özellikle seçilmiş, son dört film birbiriyle olan bağlantıları ve içerdikleri mesajlar açısından incelenmeye alınmıştır. Tezin ilk bölümünde, toplumda yer alan bireylerin ne gibi özelliklere sahip olması gerektiğini ve nasıl tanımlandığını, toplum tarafından yaratılan pozisyonların nasıl oluştuğu, bunu oluşturan unsurlar da etnik kökeni, aidiyet gibi kavramların insanlar üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Sosyal hayat, statü ve rollere göre nasıl düzenlendiği incelenmiştir. Toplumsal normların davranışların toplum tarafından belirlenen kurallarla nasıl çevrelendiği, sosyal hayatın normal akış içerisinde nasıl devam ettiği, toplumsal cinsiyet rollerine uygun tutum ve davranışlara nasıl dönüştüğü, bu davranış biçimlerinin baskılanan yönlerle bireyin 'çoğunluk' dediğimiz toplum tarafından kabul ve makbul görülen ortak davranışların esaretine nasıl dönüştüğü araştırılır. Kadının geleneksel ve modern toplumlardaki yerini, Cumhuriyet döneminde kadının temsiline ilişkin kazanımların ve etkilerinin neler olduğu, bu araştırmada ayrıca tarihsel olarak incelenirken, 1950 ve 1980'li dönemlerde kadının kimlik olarak ulaştığı evreler bu bölümde ele alınmıştır. Tezin ikinci bölümünde, feminist kuramcılarla desteklenen Toplumsal Cinsiyete ait kavramlar, toplum tarafından icat edilen ve sonra ona inanılarak yürüyen alışkanlıkları ve davranışların kaynağı üzerinde durulur. Bir ideoloji olarak feminizmin Dünyada ve Türkiye'deki etkileri bu bölümde araştırılırken, etkili bir iletişim aracı olan sinemanın kitleleri ve toplumları farkına varmadan istenilen ideoloji ile nasıl etki altında bıraktığı, araştırmanın bu bölümünde incelenmiştir. Sinemada cinsiyet olgusunun nasıl dizayn edildiği, kadın ve erkek olgusunun zamanla toplumda nasıl etkin bir role ve statüye dönüştüğü bu bölümde ele alınmıştır. Tezin üçüncü ve son bölümünde, Yeşim Ustaoğlu sineması başta belirtilen kuramlar çerçevesinde ele alınarak incelenmiş. Yönetmenin özellikle son dört filmi olan Bulutları Beklerken (1997), Pandoranın Kutusu (2005), Araf (2011) ve Tereddüt (2017) filmleri çalışmada örnek olarak ele alınıp incelenmiştir. İnceleme, filmlerin oyuncularından başlayarak, kadının ve erkeğin filmde temsil edilme biçimi, kadını özgürleştiren ya da tutsaklaştıran sahneleri, toplumsal cinsiyet içeren sahneleri söz konusu kriterler ölçüsünde değerlendirmeye alınarak, ortak bir ölçü getirilmiştir. Filmleri ölçmek ve değerlendirebilmek için geliştirilen bu model sayesinde yönetmenin filmleri, yapılış sırasına göre birbirleri ile kıyaslanmış, bu sayede toplumsal cinsiyete ve kadın temsiline ilişkin çeşitli verilere ve istatistiklere ulaşılmıştır. Sinema etkili bir iletişim aracı olarak, toplumlar üzerindeki olumlu ya da olumsuz etki yaratır.
The 2002 Civil Code: Its reflections on the human rights of women

1 Ocak 2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununda, önceki yasaya göre çeşitli iyileştirmeler yapmıştır. Yasa kadın ve aile bakımından da önemli yenilikler getirmiştir. Yeni kurallar cinsiyet eşitliği ile ilişkili olarak değiştirilmiştir. Bu çalışmada Medeni Yasada kadınlarla ilgili olarak yapılan değişiklikleri ve ne bunların ne ifade ettiğini tartışmak istiyorum. Yasanın kadının gündelik yaşamına getireceklerini anlamak için, yasalaşma sürecini, bu süreci etkileyen ulusal ve uluslararası gelişmeleri ve Türkiye'de kadın hareketinin yasal tarihini birlikte değerlendireceğim.
Kadın konukevlerinde kalan şiddet mağduru kadınlarda ruhsal sağlık durumu ve psikolojik dayanıklılığın incelenmesi

Şiddet önemli bir halk sağlığı sorunudur. Şiddete uğrayan kadınlar daha fazla ruhsal sorunlar yaşamakta olup, depresyon, psikosomatik şikayetler, anksiyete bozuklukları yeme problemleri ve seksüel işlev bozukluklarından daha çok yakınmaktadırlar. Kadınların ruhsal sağlık durumlarının ve psikolojik dayanıklılıklarının belirlenmesi, erken dönemde yaşamsal krizlerle mücadele etmelerini sağlamak açısından önemlidir. Kadın konukevleri, kadına karşı şiddet durumunda ülkelerin sosyal bir önlem olarak yararlandıkları kurumlar olarak işlev görmektedir. Kesitsel analitik türde olan bu araştırma, konukevinde kalan şiddet mağduru kadınların ruhsal sağlık durumları ve psikolojik dayanıklılığını incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma Şubat-Eylül 2016 tarihleri arasında Ankara konukevinde kalan, araştırmayı kabul eden, bilgilendirilmiş onamları alınan 86 şiddet mağduru kadın ile yürütülmüştür. Örneklem seçme yöntemine gidilmeyip, araştırmanın evreni Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına bağlı Ankara konukevinde kalan şiddet mağduru kadınlardan oluşmaktadır. Veriler araştırmacı tarafından hazırlanan Sosyo-Demografik bilgi formu, Kısa Semptom Envanteri KSE ve Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde; her iki ölçek normal dağılım göstermediği için; Mann Whitney U ve Kruskal Wallis testleri kullanılmıştır. KSE ve PDÖ arasındaki ilişkinin incelenmesinde Spearman Korelasyon analizi yapılmıştır. Araştırmada orta ve genç yaş grubu, eğitim durumu lise mezunu olan, çocukluğundan beri şiddet gören, kök ailesinden şiddet gören, evliliklerinden biraz memnun olan, ruhsal hastalık yaşayan, özkıyım girişiminde bulunan kadınların KSE puan ortalamaları daha yüksek olduğu saptanmıştır (p<0,05). Araştırmaya katılan önceden çalışma deneyimi olan, eşinden şiddet gören, kök ailesinden şiddet görmeyen, ruhsal hastalık yaşamayan, özkıyım girişiminde bulunmayan, alkol kullanmayan, sosyal güvencesi olmayan kadınların PDÖ puan ortalamaları daha yüksek olduğu saptanmıştır (p<0,05). PDÖ alt boyutları ile KSE alt boyutları arasında negatif yönlü zayıf, orta ve çok zayıf düzeyde ilişki olduğu belirlenmiştir (p<0,001).
Kayapınar 16 nolu ASM bölgesinde yaşayan 15-49 yaş aralığındaki kadınlarda bel ağrısı sıklığı, etkileyen faktörler ve bel ağrısının fiziksel aktivite düzeyi ile ilişkisinin belirlenmesi

Bu araştırma, Diyarbakır 16 nolu ASM bölgesinde yaşayan 15-49 yaş aralığındaki kadınlarda yaşam boyu, son bir yıl içindeki ve son üç ay içindeki bel ağrısı prevalanslarını tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Araştırmamızda, bel ağrısı risk faktörleri ile fiziksel aktivite düzeyi arasındaki ilişki de araştırılmıştır. Araştırmanın evrenini, Diyarbakır 16 nolu ASM bölgesinde yaşayan 4800 kadın, örneklemini ise sistematik örnekleme yöntemi ile seçilip ulaşılabilen 392 kadın oluşturmaktadır. Araştırmada, var olan bir durumu tespit etmek amacıyla betimsel çalışmalarda uygulanan tarama yöntemi kullanılmıştır. Bel ağrısının, kadınların yaşam kalitesini ne kadar etkilediğini belirleyebilmek için Oswestry Bel Ağrısı Ölçeği, fiziksel aktivite düzeyini belirlemek için ise IPAQ uygulanmıştır. Verilerin analizi, SPSS 22 (Statistical Package for the Social Sciences 22,0) programı ile yapılmıştır. Bulgular ki-kare ve frekans analiz sonuçlarıyla elde edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre, yaşam boyu bel ağrısı sıklığı % 70,4 olarak bulunmuştur. Kadınların oswestry puan ortalaması12, 5 6,4 bulunmuştur. Katılımcıların %56,9'u minimum aktif, % 33 ,9'u ise inaktif çıkmıştır. İnaktif kadınlarda bel ağrısı sıklığı % 94 bulunurken, çok aktif kadınlarda %38, 9 bulunmuştur. Fiziksel aktivite düzeyi arttıkça bel ağrısı görülme sıklığı azalmaktadır. Bel ağrısı ile ilgili olduğunu düşündüğümüz risk faktörlerinden medeni durum, yaş, BMI, gebelik sayısı, egzersiz yapma durumu, ev işleri yapma durumu ile bel ağrısı sıklığı arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Bu bilgiler ışığında, risk faktörlerine yönelik gerekli önlemler alındığı takdirde kadınlarda bel ağrısı sıklığı azaltılabileceği sonucuna ulaşılmıştır.
Society's control and women's resistance in Charlotte Perkins Gilman's The Yellow Wallpaper and Margaret Atwood's The Handmaid's Tale

Bu tez feminist bir bakış açısıyla Charlotte Perkins Gilman'ın The Yellow Wallpaper'ı ve Margaret Atwood'un The Handmaid Tale analiz edilmiştir. iki eserdeki ataerkil toplum tarafından kadınların beden ve zihin üzerinde mutlak kontrol sağlama çeşitliliklerini inceler. Bu tez aynı zamanda kadinlarin toplum baskisina karşi koymasina katkida bulunan unsurları da inceler. İlk bölümde The Yellow Wallpaper Viktorya çağında yazılmış olduğu için, iki dönem kadınların konumu hakkında tarihsel bir arka plan sağlar ve The Handmaid Tale modern çağda yazılmıştır. Bu bölümde ayrıca patriyarkal kontrolün yanı sıra, kadın direncinin teorik bir arka plani verilir. Ataerkil kontrol ve kadınların karşı koymasını teorikleştirmek için, bu iki eserdeki konunun daha iyi anlaşılması için Michel Foucault'nun iktidar ve direniş teorileri kullanılır. İkinci bölüm, ayırma, disiplin, gözetleme, dil, ve yeniden yapılandırma doğa gibi kontrolün unsurlarını analiz eder. Üçüncü bölüm iki eserde kadınların karşı koymasına yardım eden geçmişş, dil, delilik, cinsellik ve gece yeniden yazma gibi unsurları inceler.
Performans sanatı kapsamında Mardin'de kadın temsiline bakış

'Performans Sanatı Kapsamında Mardin'de Kadın Temsiline Bakış' adlı tez çalışmasının odağında, Mardin'de kadına yüklenen toplumsal cinsiyet rollerini sorgulayan ve açığa çıkaran bir sanatsal üretim pratiği yer almaktadır. Sanatsal ifade dili olarak performans sanatını benimseyen bu üretim pratiğinde sanatçı, geleneksel yapının kendisine dayattığı rolleri reddederek, kadına ayrılmış mekanların dışına çıkar. Performanslarını kurgularken, Mardin'in mimari dokusunu oluşturan mekanların cinsiyetçi yapısını da irdeler. Bu çalışma, kentteki kadın mekanlarındaki temsil pratiklerine eleştirel olarak bakmak için performans sanatında kadın temsilini sorunsallaştıran sanatçılar ve ilgili teorilerden faydalanmaktadır.
Design to steer local communities towards sustainability: A pss design to encourage women in olive oil soap production in seferihisar

Bir işbirliği çalışması ve Ürün-Servis Sistem tasarımı projesi ile desteklenen bu tezin amacı, sürdürülebilir bir geleceğe giden değişim yolunda, tasarımcılar ve yerel topluluklar arasında var olabilecek umut verici işbirlik yaklaşımını araştırmaktır. Bu tezin temelini, yeni tüketim modellerinin oluşmasını sağlayacak olan, yerel tabanlı, ağ-yapılı girişimlerin gerekliliği ve bu geçiş sürecinde tasarımın alacağı yer oluşturmaktadır. Öncelikle, teorik çalışma bu yerel değişimleri ve tasarımcıların bu süreçte sağlayabilecekleri olası faydaları inceler. İkinci olarak, bahsedilen işbirliğini deneyimlemek amacı ile, alan çalışması, Türkiye'nin Cittaslow başkenti olan Seferihisar'da, genellikle el işi ürünler üretip satan ev hanımlarının oluşturduğu bir topluluğun incelenmesine yoğunlaşır. Bu aşamada, teorik bilginin ışığında, bu topluluğa ait var olan koşullar değerlendirilmiş, ilgi çekici yönlerinin altı çizilmiş ve zayıf yönleri incelenmiştir. Bu araştırmadan çıkırılan boşluk doğrultusunda, topluluk içerisinden belirli kadınlar ile, başlattıkları sosyal yeniliği, ürün yeniliği ile desteklemek amacıyla bir dizi atölye çalışması gerçekleştirilmiştir. Bu atölye çalışmalarında, çevre ve insan sağlığı gibi konularda sürdürülebilirlik ile ilişkisi olan bir ürün olarak, kadın üretimi 'doğal zeytinyağı sabunu'nun kullanımını arttırmayı amaçlayan fikirler geliştirilmiştir. Son olarak, sürdürülebilirlik bilincini aktarmayı, yerel kaynakların verimli bir şekilde kullanılmasını ve sosyal eşitlik doğrultusunda kadın topluluğunun girşiminin sağlamlaşmasına katkıda bulunmayı öngören bu ürüne ait ürün-servis sistem tasarımı sunulmuştur.
Güncelden geleneğe kadın imgesine bakmak: Türkiye sanatından seçilmiş örneklerle bir değerlendirme

''Güncelden Geleneğe Kadın İmgesine Bakmak: Türkiye Sanatından Seçilmiş Örneklerle Bir Değerlendirme'' başlıklı bu çalışma kapsamında, sanat tarihi içerisinde özellikle hızlı dönüşümlerin yaşandığı 19. yüzyıl ve 20. yüzyıl dünyasında yaratılan kadın imgesi Batıda ve Türkiye'deki örnekleri üzerinden paralel bir şekilde incelenmektedir. Bu çalışmada, Cumhuriyet dönemi sonrasında hızlı değişim ve dönüşüm sürecinde kadın kimliği ele alınarak erkek ve kadın sanatçıların üretimlerine odaklanılıp, sonrasında seçilmiş örnekler tartışılmıştır. Günümüz Türkiye'sinden kadın sanatçıların geleneğe bakışları ve oluşturulmuş kadın imgesini dönüştürmeleri analoji kurularak ve karşılaştırılarak değerlendirilmektedir. Bu bağlamda geleneksel olan anlatıyı ve imgeyi dönüştüren örneklerle sanat tarihsel bir değerlendirme yapmak amaçlanmıştır.
Social ties and risk tolerance: Evidence from Turkish women

Gayri resmi sosyal kurumlar, ölçülmüş risk tercihlerinin içinde gömülü müdür? Bu çalışmada, risk tutum farklılıklarının farklı sosyal çevrelerden alınan destek derecesine atfedilebilir olup olmadığı analiz edilmektedir. Üç farklı çevre için algılanan sosyal destek ölçekleri, deneysel risk tercihi ölçümleri ile ilişkilendirilmektedir. Risk tercihlerini ortaya çıkarmak için, teşvik edilmiş seçim görevi ve büyük bahisli varsayımsal piyango sorusu kullanılmaktadır. Yüksek sosyal destek aldığını bildiren bireylerin, teşvik edilmiş seçim görevinde daha riskli seçimler yapma eğiliminde oldukları görülmektedir. Bu ilişki, çok çeşitli kontroller ve bölge sabit etkileri dahil edildiğinde sağlamdır. Sosyal destek ve risk seçimleri arasındaki bağlantı kısmen sosyal ağlardan fonlara erişim ile denetlenmektedir. Ruh sağlığı, bilişsel yetenek, dindarlık, sosyo-ekonomik durum, mahalle kalitesi ve birkaç hane halkı özellikleri de dahil olmak üzere çeşitli özelliklerin etkileri kontrol edilmektedir. Bulgularımızda bilişsel yeteneğin teşvik edilmiş risk seçimlerini etkilemediği, psikolojik sağlık ve dindarlığın ise önemli etkileri olduğu ileri sürülmektedir.
Türkiye'de sağlık sektöründe kadın istihdamı ve bu sektördeki sendikal örgütlenmelerde kadınların durumu

Sağlık sektörü cinsiyete dayalı ayrımcılığın yaşandığı bir sektördür. Bu sektörde istihdam edilen kadınlar ücret, çalışma saatleri, iş riski, iş sorumlulukları açısından değerlendirilmeye alındığında ayrımcılığa maruz kaldıklarını, bu ayrımcılığın esas olarak kadın olmalarından kaynaklandığını görmekteyiz. Cinsiyete dayalı ayrımcılığın yaşandığı bu sektörde, bu yapıyı değiştirecek herhangi bir çalışmada bulunmamaktadır, aynca sağlık hizmetlerinin mevcut örgüt yapısı içinde bu ayrımcılık daha da beslenmektedir. Ülkemizde kadınların ücretli işgücü yapısı, onların sendikal örgütlenmelere katılması önünde engeller oluşturmaktadır. Ücretsiz aile işçisi konumunda olan kadınların çoğu tarım sektöründe çalışmakta, ücretli işlerde ise enformel sektörde yer almaktadırlar. Bu nedenle de örgütlenmeleri mümkün olmamaktadır. Bununla birlikte erkek egemen toplum yapısının kadın işgücü üzerinde yarattığı cinsiyetçi baskı piyasada yeniden üretilmektedir ve kadın, işgücü piyasasında kendisini ikincil görmeyi içselleştirmektedir. Bu nedenle çalışma yaşamını ve elde ettiği geliri ikincil olarak gören kadın, çalışma yaşamının bir gerekçesi olan sendikal örgütlenmelere karşı ilgisiz kalmaktadır ve zaten kadının ev, aile ve iş sorumlulukları kadına sendikaları ile ilişkilerine de zaman bırakmamaktadır. Bu gerekçeye sığınan erkek sendikacılar da mevcut erkek egemen örgüt yapısı içinde kadınları sendikalarla bütünleştirme yönünde herhangi bir uğraşa da girmemektedirler. Sağlık-İş. ülkemizde sağlık sektöründe işçi kadrosunda çalışanların en fazla örgütlendiği bir sendikadır. Sendika içinde kadın üye ve yönetici kadın sayısı azdır. Kadm üyelerde toplumun kadına 'bakış açısı ve toplumsal rolleri gereği sendikalarına karşı kayıtsızdırlar. Bununla birlikte sendikanın erkek egemen yapısı kadın üyelerce hissedilmekte, sendikal faaliyetlere ya da yönetime katılmak isteyen kadın üyeler bu yapı karşısında dışlanmaktadırlar. SES kadın üyesi ve kadın sendika yöneticisi çoğunlukta olan bir kamu çalışanları sendikasıdır. Kadın üyelerin ve yöneticilerin toplumsal baskılardan olumsuz etkilenmektedir, ancak sendikal yapı kadınları dışlamamaktadır, bu nedenle de kadın üyeler sendikal faaliyetlere katılma ya da yönetim kadrolarına gelme konusunda sendikal bir engelle karşılaşmamaktadırlar. Ancak SES üyesi kadınların toplumun özgürleşmiş kadınları olarak değerlendirmek mümkün değildir, çünkü kadın olmaktan kaynaklı kişisel bir takım engellemeler yaşamaktadırlar. Ülke ekonomisinin ve siyasal baskıların çalışanlar üzerinde yaratacağı gelişmelerin sendikal örgütlenmeler üzerinde olumsuz etkileri akılda bulundurmak kaydı ile belli bir boyut kazanmış olan kamu çalışanları sendikacılığı hem işyerlerindeki cinsiyete dayalı ayrımcılığın hem de sendikaların erkek egemen yapılarının değişmesi yönünde bir olumlu bir gelişme sağlayacaktır.
Kadın söylemli türkülerin tasnifi ve değerlendirilmesi

Bu çalışmada çeşitli kaynaklardan yararlanarak tezin çerçevesi dört aşamadan oluşmaktadır. Birinci aşama 'Türkü Geleneği'ni oluşturmaktadır. Bu bölümde türkünün tanımı, özellikleri, konusu üzerinde durulmuştur. İkinci aşamada 'Türk Halk Kültüründe Kadın' konusuna yer verilmiştir. İçeriğini'Dünya Tarihinde Kadın', 'Türk Kültüründe Kadın', 'Türk Halk Edebiyatında Kadın' ve 'Kadın Söylemli Ürünler' oluşturmaktadır. Bu bölümde kadına verilen değer dönem dönem incelenmiştir. Üçüncü aşama 'Kadın Söylemli Türkülerin Biçim Bakımından Değerlendirilmesi'dir. Türküler; 'şekil', 'hece', 'kafiye' özelliklerine göre incelenmiş ve türkülerde sık karşılaşılan 'kalıp ifadeler' bulunmuştur. Dördüncü aşama ise 'Kadın Söylemli Türkülerin Konulara Göre Tasnifi' dir. Bu bölüm 'Genç Kızlık Dönemi', 'Evlilik Hazırlığı Dönemi' ve 'Evlilik Sonrası'ndan oluşmaktadır. Yapılan bu çalışmanın asıl önemli olan kısmını 'Türk Halk Kültüründe Kadın' ve Kadın Söylemli Türkülerin Konulara Göre Tasnifi' adlı kısım oluşturmaktadır. Kadının konumunun dünya tarihindeki çeşitli uluslardan, dinlerden, halk edebiyatına yansıması araştırılmış. Hayatı boyunca bastırılmış duygularının özellikle türkülere nasıl yansıdığı ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. İncelenen türküler aracılığıyla kadınların kendilerini rahat ve özgür şekilde ifade ettikleri görülmüştür.
The Representation of the governess in the nineteenth century English novel: A social and cultural study of Charlotte Bronte's 'Jane Eyre' and Anne Bronte's 'Agnes Grey'

On dokuzuncu yüzyıl İngiliz romanında ele alınan en önemli konulardan biri kadının toplumsal konumudur. Bu dönem romanında kadınların yaşamına sosyal, kültürel, politik ve ekonomik açılardan yaklaşılmakta ve geçirdikleri değişiklikler incelenmektedir. On dokuzuncu yüzyıldan önce, kadınlar yaşamlarını sürdürebilmek için erkeğin korumasına ihtiyaç duymaktaydılar; bununla birlikte, on dokuzuncu yüzyıl kadını benimsenen rollere uymayı reddederek bu düşünce yapısını değiştirdi. On dokuzuncu yüzyıl edebiyatında kadının değişen sosyal konumunu yansıtan en önemli roman türü mürebbiye romanlarıdır. Mürebbiye romanlarında vurgulanmak istenen geleneksel kadından farklı bir yaşam sürmeye başlayan on dokuzuncu yüzyıl kadınıdır. Aslında romanların odak noktası, çizilen kadın figürünün erkeklerin egemen olduğu bir toplumda hem sosyal hem de ekonomik özgürlüğe kavuşarak bir kimlik elde etme çabasıdır. Charlotte Bronte'nin Jane Eyre ve Anne Bronte'nin Agnes Grey isimli romanları mürebbiyelik yapan ana karakterleri yoluyla yeni kadın tipini yansıtmaktadırlar. Her iki roman da kadınların davranışlarını ve yaşamlarını yönlendiren geleneksel ve ataerkil toplumu sorgulamaktadır. Bu romanların kadın kahramanları kadının ataerkil toplumun öngördüğünden daha farklı bir yaşam sürebileceğini ve kadınların kendine yetebilen bireyler olabileceklerini açıkça yansıtmaktadırlar. Bu tezde, Charlotte Bronte'nin Jane Eyre ve Anne Bronte'nin Agnes Grey romanlarında yansıtıldığı şekliyle on dokuzuncu yüzyıl kadınının değişen rolü incelenmektedir. Bilgilerini kullanarak çalışması ve para kazanması, erkeğe bağlı bir yaşam sürmeyi reddetmesi ve toplumda bir yer edinmeye başlaması, kadının toplumdakiIll yerinin değiştiğini göstermektedir. Sosyal ve ekonomik açıdan bağımsız birer birey haline gelen Jane Eyre ve Agnes Grey' in mürebbiyelik deneyimleri kadının bu değişen statüsüne örnek olarak gösterilmektedir.
Meme kanseri aile öyküsü olan ve olmayan kadınların mamografi davranışları, sağlık inançları ve korku düzeylerinin karşılaştırılması

Amaç: Bu çalışmada meme kanseri aile öyküsü olan ve olmayan 40-69 yaş kadınların mamografi davranışları, sağlık inançları ve korku düzeylerinin karşılaştırılması hedeflenmiştir. Yöntem: Çalışmaya Akdeniz Üniversitesi Hastanesi'nde meme kanseri tedavisi alan 220 kadının birinci derece kadın akrabaları (n: 350) ve Antalya 18 No'lu Kültür Aile Sağlığı Merkezi'ne başvuran kadınların birinci derece akrabasında meme kanseri öyküsü olmayan araştırmayı kabul eden (n: 300) kadınlar alınmıştır. Veriler tanımlayıcı özellikler soru formu, Meme Kanseri Sağlık İnanç Modeli, Mamografi Öz-yeterlik ve Meme Kanseri Korku Ölçeği ile toplanmıştır. Bulgular: Meme kanseri aile öyküsü olan kadınlarda düzenli olarak mamografi çektirme oranı %38.0, olmayanlarda ise %15.30'dur. Aile öyküsü olan kadınların olmayanlara göre duyarlılık, ciddiyet, sağlık motivasyonu, mamografi öz-yeterlik algısı ve meme kanseri korku puan ortalaması daha yüksek, mamografi engel algısı puan ortalaması daha düşük bulunmuştur. Aile öyküsü olan kadınların mamografi çektirmesini bekar olmak (OR: 3 .15), meme sağlığı probleminin olması (OR: 0 .14), duyarlılık algısının yükselmesi (OR: 1 .24) arttırmış ve mamografi engel algısının yükselmesi (OR: 0 .85) azaltmıştır. Aile öyküsü olmayan kadınların mamografi çektirmesini meme sağlığı probleminin olması (OR: 0 .21), düzenli Kendi Kendine Meme Muayenesi yapma (OR: 0 .21) ve duyarlılık algısının yükselmesi (OR: 1 .19) arttırmıştır. Sonuç: Aile öyküsü olan kadınların olmayanlara göre mamografi davranışının daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Aile öyküsü olanlar kadınlarda duyarlılık ve mamografi engel algısının, mamografi yaptırmada belirleyici olması nedeniyle yapılan girişimlerde meme kanseri riski hakkında vurgulamaların arttırılması ve mamografi davranışına engel olan faktörlerin azaltılması önerilmektedir.
Viyana'da ve Ankara'da psikiyatri polikliniğine başvuran Türk kadın hastalarda sosyodemografik özellikler, tanı dağılımı ve depresyonda semptom örüntüsü

Bu tez çalışmasında; Viyana'da yaşayan ve Viyana Üniversitesi Psikiyatri Kliniği Transkültürel Psikiyatri Polikliniğine ard arda başvuran 3 1 Türk kadın hasta sosyodemografik özellikleri ve tanı dağılımları açısından incelenmiş ve Ankara'da yaşayan ve bir eğitim hastahanesinin psikiyatri polikliniğine ard arda başvuran 31 Türk kadın hasta ile karşılaştınlmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde; her iki gruptaki 'depresyon' tanısı konulan hastalar sosyodemografik özellikleri ve depresyonda semptom örüntüleri açısından incelenmiş ve karşılaştınlmıştır. Hastaların semptomlarını spontan ve kendi öncelik sıralarına göre, bir tanı aracı veya semptom listesinin sınırlarıyla sınırlandırılmadan ifade etmelerine olanak sağlamak amacıyla yapılandırılmış görüşme teknikleri kullanılmamış, ayrıntılı bir psikiyatrik görüşme uygulanmış, veriler ve anamnez bilgileri bir dokümentasyon formuna işlenmiş, tanılar ICD- 10 tanı kriterlerine göre konulmuştur. Avusturya ve Türkiye gruplarındaki hastaların sosyodemografik özellikleri ve tanı dağılımları belirlenmiş, incelenmiş ve karşılaştınlmıştır. Her iki hasta örnekleminde en büyük tanı grubunu oluşturan depresif bozukluklarda semptomlar hastalann onlan ifade etme biçimi ve öncelik sırası esas alınarak incelenmiş; gruplarda en sık ve en sık ilk öncelik sıralannda ifade edilen semptomlar belirlenmiş; semptomatolojide bedensel semptomlann yeri ve ağırlığı üzerinde özellikle durulmuştur. Göçmen grubu ile Ankara'da yaşayan hastalar grubu arasında depresyon semptomatolojisi ve semptomatolojide bedensel semptomlann yeri açısından benzerlik ve farklılıklar incelenmiştir. Bulgular ve sonuçlar depresyon ve depresyon semptomatoloj isine ilişkin yerli, yabancı ve transkültürel çalışmaların literatür bulgulan ışığında tartışılmıştır. 84