turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de dahilde işleme rejimi ve Avrupa Birliği mevzuatına uyum

Bu çalışma, Dahilde İşleme Rejimi ile ilgili Türkiye'de yürürlükte bulunan mevzuatın, hangi kurumlar tarafından uygulandığını, bu mevzuatın Avrupa Birliği ve Birleşik Krallık uygulamaları ışığında Türkiye'de hangi kurum tarafından uygulanması gerektiğini, AB ve Türkiye'de uygulanan mevzuatın, uygulayan kurumların karşılaştırılması sonucu ortaya çıkan uygulamadaki farklılıkları, BK uygulamalarını, uluslararası ticaretteki değişimleri ve buna bağlı olarak gümrük işlemleri hızını da göz önünde bulundurarak en uygun modeli ortaya koymayı hedeflemektedir. DİR uygulaması AB ve BK' ta tek elden yürütülmektedir. Buna karşın Türkiye'de, Ekonomi Bakanlığı, Gümrük ve Ticaret Bakanlığı ve özel bütçeye sahip tüzel kişiliğe haiz olarak kurulan İhracatçı Birlikleri tarafından yürütülmektedir. Türkiye'de DİR uygulamasında yaşanan bu karışıklığın giderilerek uygulamanın etkin ve yeknesak hale gelmesi için ilgili mevzuat incelenerek çeşitli önerilerde bulunulmuştur.
AB yolunda Ukrayna: Avrupa komşuluk politikası ve AB - Ukrayna ilişkileri

Avrupa Komşuluk Politikası, AB'nin 2004 genişlemesi sonrasında ortaya çıkan 'güvenlik' ve 'hazmetme kapasitesi' sorunlarına yönelik çözüm bulmak ve komşuları ile ilişkilerini düzenlemeyi amaçlayan bir politika alanıdır. Ukrayna, AB üyelik perspektifine sahip bir ülke olarak ENP sürecinin en başından beri yer almıştır. Diğer taraftan; 2004 yılında yaşadığı Turuncu Devrim, AB-Ukrayna ilişkilerinde bir dönüm noktası olmuş ve AB-Ukrayna ilişkileri büyük bir ivme kazanmıştır. Fakat devrim sonrası dönemde, Ukrayna'da AB eğilimi bir düşüş yaşamıştır. Diğer taraftan; Ukrayna'nın azalan AB eğilimi, Kasım 2013'de meydana gelen EuroMaidan olaylarıyla, yeniden yükselişe geçmişştir. Bu kapsamda; Turuncu Devrim'den on yıl sonra meydana gelen EuroMaidan olayları, Ukrayna'nın AB yolunda bir kısır döngü yaşadığını göstermektedir. Bu çalışmanın amacı; Turuncu Devrim ile AB'yle yakınlaşan Ukrayna'nın devrim sonrası dönemde AB ile ilişkisini ENP kapsamında değerlendirmek ve EuroMaidan olayları da göz önüne alınarak, AB'nin ve ENP başta olmak üzere AB politikalarının Ukrayna üzerindeki etkisi ile AB-Ukrayna ilişkilerinde yaşanan kısır döngünün nedenlerini ortaya koymaktır. Bu çalışmada; bu kısır döngünün nedenlerinin; AB'nin ENP politikasının Ukrayna'nın istediği üyelik perspektifini sunmaması, ENP'nin yapısall problemleri ile Ukrayna'nın iç dinamikleri ve Rusya olduğu tartışılmıştır.
Avrupa Birliği ve Türk Rekabet Hukukunda hakim durumun kötüye kullanılması

Son yıllarda ülkelerin kapalı ekonomi anlayışını terk ederek benimsemiş oldukları liberal politikalar neticesinde uluslararası ticaret hacminde ciddi anlamda büyümeler yaşanmış ve bunun neticesinde piyasalar içerisindeki rekabet ortamını düzenleyecek kurallara duyulan ihtiyaç artmıştır. Ülkemizde temelini Avrupa Birliği rekabet hukuku kurallarından, dayanağını ise Anayasa'dan alan Rekabetin Korunması Hakkında Kanun 1994 yılında hüküm altına alınmıştır. Rekabetin Korunması Hakkında Kanun 3 temel sütun üzerine inşa edilmiştir. Bunların ilki teşebbüsler arası rekabeti engellemeye veya kısıtlamaya yönelik anlaşmalar ile uyumlu eylemlerin yasaklanması, ikincisi hakim durum yaratmaya yönelik birleşme ve devralmaların denetlenmesi üçüncüsü ise konumuzun temelini teşkil eden hakim durumun kötüye kullanılmasının yasaklanmasıdır. Hakim durumun kötüye kullanılması, piyasalardaki hakim durumdaki teşebbüslerin ekonomik güçlerini kendi başlarına yahut başkaları ile yapacakları anlaşmalar ile kötüye kullanmalarını ifade etmektedir. Hakim durumun kötüye kullanılması ülkemizde Rekabet Kanunu'nun 6. maddesinde hüküm altına alınmış iken Avrupa Birliği düzenlemelerinde, Avrupa Birliği'nin İşleyişine Dair Antlaşma'nın 102. maddesinde hüküm altına alınmıştır. Gerek 6. gerekse de 102. maddede benzer doğrultudaki eylemler kötüye kullanım olarak nitelendirilmiş ve yasaklanmıştır. Her iki hukuk sisteminde de kötüye kullanım halleri genel olarak sömürüye dayalı kötüye kullanmalar ve rekabete aykırı kötüye kullanmalar başlığı altında sınıflandırılmıştır. Sömürüye dayalı kötüye kullanım halleri tüketici menfaatlerine zarar vermekte iken, rekabete aykırı kötüye kullanım halleri, piyasalar üzerinde olumsuz etki yaratmaktadır. Çalışmamızda bu iki maddede yer alan kötüye kullanım halleri, Rekabet Kurulu, Komisyon ve Avrupa Birliği Adalet Divanı kararları ışığında incelenmiştir. Hükümler arasında lafzi farklılıklar bulunsa da, incelenen kararlar neticesinde her iki hukuk sisteminde de benzer doğrultuda kararların yer aldığı ve aynı amacın hedeflendiği kanaatine varılmıştır. Kötüye kullanmanın hukuki sonuçlarının da keza her iki hukuk sisteminde de benzer yaptırımlara bağlandığı görülmüştür. Gerek Rekabet Kurulu gerekse de Komisyon hakim durumun kötüye kullanılması halinde teşebbüslerden savunma isteme, ihlale son verme ve idari para cezaları uygulama yetkisine sahiptir. Özel hukuk açısından ileri sürülecek talepler ise ülkelerin iç hukuk sistemlerinde yer alan hukuk mahkemelerinin yetki alanına bırakılmış ve özel hukuk alanındaki yaptırımlar geçersizlik ile tazminat olarak belirtilmiştir.
Avrupa Birliği Uyum Sürecinde JAA/EASA Havaaracı Bakım Sisteminin İncelenmesi ve Türkiye'deki uygulamaların araştırılması

Türkiye Avrupa Birliği'ne üyeliğine müracaat ettiği 1959 yılından beri AB ölçütlerine uyum için ekonomik ve sosyal alanda zorlu bir uğraş içindedir. Türkiye'nin en önemli amaçları ekonomik ve sosyal alanda gelişme kat etmek, AB tam üyeliğinden sonra serbest dolaşım hakkını elde etmektir. Türkiye, AB tam üyeliği için AB'nin havacılık ölçütlerine uymak zorundadır. Havacılıkta emniyeti etkileyen en önemli unsurlardan bir tanesi hava aracı bakımıdır. Türkiye AB'nin hava aracı bakım sistemi ölçütlerini uygulamazsa AB tam üyeliği mümkün olmayacaktır.
Avrupa Birliği ve Türk Hukukunda yabancıların uluslararası korunması

Yabancıların durumuna ilişkin hukuki gelişmeler uluslararası müşterek katılım ve anlaşmalarla temin edilmektedir. Bu bağlamda Birinci Bölümde Yabancılar Hukuku'nun tanımı ve Özel Hukuk, İç Hukuk gibi diğer Hukuk branşlarıyla olan ilgisi incelenmiştir. Uluslararası Koruma Kanunu çerçevesinde belirlenen ve korumadan yararlanabilecek kişilerin özellikleri ve Uluslararası Koruma Uygulamalarının tarihsel gelişimi açıklanmıştır. İkinci Bölümde Uluslararası Koruma Kurumu incelenmiş, tanımı yapılmış ve bu korumadan yararlanmak için gerekli olan koşullar, başvuru ve değerlendirme süreci ile ilgili bilgilere yer verilmiştir. Üçüncü Bölümün kapsamı ise, Mültecileri konu alan ve uluslararası alanda imzalanmış anlaşmalardan bazıları ve bu anlaşmaların içerikleri ile ilgili açıklamaları içermektedir. Bunu takip eden aşamada ise Avrupa Müktesebatı doğrultusunda mülteci ve sığınmacılar için Türkiye'nin milli eylem planı açıklanmıştır.
Flüchtlingsdiskurse in der bundesrepublik deutschland im kontext nationaler und Europaischer identitatfindung

2015 yılının ikinci döneminde ve 2016 yılının ilk aylarında yüz binlerce ilticacı, krizle sarsılmış olan ortadoğu ülkelerinden Avrupa'ya göç ederek Alman medyasındaki fikir alışverişine hükmetmiştir. Bu tez, mülteciler hakkında kamuya açık olan fikir alışverişinin Almanya'da ulusal ve Avrupa bazındaki kimlik oluşumunu nasıl şekillendirdiğini araştırmaktadır. Kimlik oluşum süreçlerini anlamak için, önde gelen beş medya kurumunun 145 yazısı, araştırma zaman dilimi olan Eylül 2015 ve Ocak 2016 aylarını kapsayan süreci analiz edilmiştir. Araştırmaya kritik tartışma analizi yöntemi ile yaklaşılmıştır. Araştırma daha önce Avusturya'da konu ile ilgili mevcut olan söylemin RuthWodak tarafından analiz edilmiş kimlik oluşumunu örnek alarak yapılmıştır. Wodak ulusal kendi kavrayışını şekillendirmek, ayrıştırmak ve dönüştürmek için uygun stratejileri ayrıntılı biçimde analiz etmiş veya halihazırdaki yerleşmiş kişilikleri savunmuştur. Araştırmanın teorik çerçevesi mevcut makaleler bazında doğan kategorileri içermektedir. Bu araştırmaya göre Avrupa kimliğini mercek altına alarak, tartışma alanında Avrupa Birliği önemsiz bir rol oynamış ve çoğu zaman olumsuz eleştirilere maruz kalmıştır. Buna rağmen Avrupa Birliğine dahil olan değerler ve kavramlar Alman benliği için çok büyük önem taşımaktadır. Ulusal kavrayışı yabancı etkiden koruma adına mültecilere karşı savunmaya dayalı bir duruş vaziyeti sergilendiği esas sonuç olarak görülmektedir. Bu nedenden dolayı makaleler daha önce Almanya'da var olan ilticacı tartışmalarına dayanmaktadır. İki araştırma zaman dilimi de önemli derecede farklılık göstermektedir. Eylül ayındaki yazılar ulusal kavrayışı yükseltirken, son zaman dilimi ise kritik katkıda bulunmuştur.
Internalization of European minority norms:The case of Greece in the European Union

Avrupa sınırları içinde farklı etnik ve kültürel grupların karşılıklı olarak mevcudiyetleri, kıtada bir dizi kurumsal düzenlemenin oluşturulmasına yol açan azınlık konulu tartışmaların özünü oluştura gelmiştir. Dana önceleri nispeten yeterince benimsenememiş bu düzenlemeler ise üye olmayan ülkelerin imzasına da açık olan, Birliğin dana geniş fakat daha kapsamlı bir düzenleme oluşturmasına zemin hazırlamıştır. Ancak, temelinde değer yargılan bulunmayan azınlık politikalarının oluşturulamamış olmasından dolayı, Yunanistan gibi bazı 'hukuken' Avrupalı devletler, tek ülke, tek kültür, tek halkın norm olarak alındığı ulus-temelli politikalara bağlı kalmayı tercih eder görünmektedirler. Dolayısıyla, Yunanistan'da azınlıklar, ikinci sınıf konumları bir yana, ülkenin sınırları dışında olmaları gerektiği biçiminde algılanmaktadır. Günümüzde üye olmayan ülkelerin dahi AB'nin ilgili düzenlemelerinde yer almaya gayret etmelerine rağmen, etraflı incelemeler göstermektedir ki güçlü ve köklü Yunan milliyetçiliği ve içinde barındırdığı din ve dil öğeleri ile, batıdan ihraç edilmiş olan, Yunanistan'ın bütün diğer uluslar için bir örnek oluşturduğu inancı ve benzeri Bati düşüncesi etkileri nedeniyle Yunanistan, bu tezde de dört bölümde ele alındığı üzere, azınlıkların inkarı politikasını benimseye gelmiştir. Bu çerçevede, detaylarıyla bu tezde de görülmektedir ki, herhangi bir zaman dilimi sınırlaması olmaksızın, gerek Yunanistan ve gerekse Avrupa tararından 'Avrupalı' olarak tanımlanmasına rağmen, Yunanistan Avrupa'nın azınlık politikalarına uyum sağlayan bir tablo sergilememektedir.
Kişisel verilerin korunması hususunda AB ile ABD arasında çıkan uyuşmazlıklar ve çözüm yolları

Kişisel verilerin korunması sorunu ilk olarak sanayi sonrası toplum düzenine geçiş yapan Batı Avrupalı ve Kuzey Amerikalı uluslarda kendini göstermiştir. 1960 ve 1970'li yıllarda birbirine bağımlı olmamakla birlikte bu ülkeler paralel hükümler içeren adil veri işlem prensipleri ışığında yasal düzenlemeler yapmışlardır. İlkesel bazda anlaşma sağlansa da uygulamada geniş farklılaşmalar oluşmuştur. Avrupa kıtasında sorun bir insan hakkı olarak ele alınmış ve bağımsız denetçi kurumların gözetiminde uygulanan kapsamlı yasalar ihdas edilmiştir. ABD ise bireylere bir takım haklar tanımakla birlikte uygulamada yeknesaklığı sağlayacak bağımsız bir kuruluş oluşturmamıştır. Anayasal kısıtlar nedeniyle özel sektör kapsam dışında bırakılmış ve bu alanda kamuoyunu rahatsız eden problemlere tepkisel cevaplar üreten dar kapsamlı sektör spesifik düzenlemelere yer verilmiştir.1990'lı yıllarda ağ teknolojileri sayesinde bilgisayarlar arası doğrudan bağlantı imkanı ve ticaret hacminin kişisel verilerin yoğun kullanımını içerecek şekilde genişlemesi daha önce sağlanan statükoyu bozmuş ve AB ile ABD arasında uyuşmazlıklar kendisini göstermiştir. Ticari alanda Safe Harbor uzlaşısı ile karşılıklı tavizlerle sorun aşılabilmiştir. Ancak AB standardı fiilen uluslararası geçerlilik kazanmaya başlamıştır. 11 Eylül terörist saldırıları sonrası güvenlik mülahazaları ile kanun uygulama birimlerinin özel sektörün elindeki verilere erişim talepleri ise yeni tartışmalara yol açmıştır. Kişisel verilerin öncelikle Topluluk hukukunun geçerli olduğu sahada toplanması ve daha sonra kanun uygulama amaçları için kullanımı adil veri işlem prensipleri ile bağdaşmadığı için çıkan uyuşmazlıklar AB'nin aralarındaki sınırları muğlak olan üç sütunlu yapısı nedeniyle daha da karmaşıklaşmıştır. Çözüm yolu olarak öne sürülen üçüncü sütun faaliyetlerini kapsayan ve Veri Koruma Direktifinin temel prensiplerini üçüncü sütuna ithal edecek çerçeve karar ise veri koruması teorisinin beklentileri karşılamaktan uzak görünmektedir.
The Triadic relationship between the nation-state, the European Union and sub-national regions: The cases of Catalonia, Basque and Corsica

Günümüzde Avrupa'da görülen iki temel zıt eğilim, uluslarüstü entegrasyon ve ulus altı bölgeselleşme hareketleridir. Bir taraftan farklı siyasi ve idari yapılardaki Avrupa ulus-devletleri egemenliklerini giderek Avrupa Birliği'ne devrederken, diğer taraftan, Avrupa'daki etnik bölgesel hareketler, içinde yer aldıkları devlet içinde daha fazla otonomi kazanmaya çalışmaktadırlar. Bu iki zıt eğilim, Avrupa'da ulus-devletler üzerinde ikili bir baskıya sebep olmaktadır. Bazıları bu süreçlere adapte olabilmek için, siyasi ve idari yapılarını yeniden düzenleme gereği duymakta, hatta bunun için bazı anayasal ve yasal değişikliklere gitmek durumunda kalabilmektedir. İspanya ve Fransa, bu süreçlerden etkilenen, iki komşu Avrupa ülkesidir. İspanya, 1975'te Franco'nun ölümünün ardından, 1978'te kabul ettiği yeni anayasasıyla demokrasiye geçmişştir. Ardından da 17 otonom topluluğa ayrılmıştır. Bask Bölgesi ve Katalonya İspanya'nın iki önemli tarihi bölgesidir. İkisi de 1980'lerin başında otonomilerini kazanmışlardır. Her ikisinin de ayrı siyasi partileri, parlementoları hatta hükümetleri vardır. Diğer taraftan, klasik ulus-devlet modeli olarak görülen Fransa da 1980'lerin başında yaptığı reformlarla idari yapısında yeniden düzenlemelere gitmiştir. Bu süreçte Fransa'ya bağlı birarada olan Korsika'ya da bazı haklar verilmiş, 1990'ların başında özel bir statü kazanmıştır. Diğer taraftan, ulus-altı bölgeler, AB'yi kullanarak içinde yer aldıkları devlete, dolaylı yoldan baskı yapmaya çalışmakta, böylelikle yetkilerini daha fazla arttırmak istemektedirler. Bunun için AB ile doğrudan ilişki kurmaya çalışmaktadırlar. Bu amaçla Brüksel'de ofisler açmakta, kendi aralarında bazı ortak örgütler kurup birlikte lobi faaliyetlerinde bulunmaya çalışmakta, ayrıca Bölgeler Komitesi aracılığıyla da seslerini duyurmaya çalışmaktadırlar. Bu gelişmeler, Avrupa'da ulus-devlet üzerinde baskılara, rolünde bazı değişmelere yol açsa da, varlığını tehdit etmemektedir. Avrupa siyasi sisteminde ulus-devlet halen temel aktördür. Diğer yandan, 1970'lerde başlayan AB'nin genişleme süreciyle, AB içinde, farklı bölgeler arasındaki sosyo-ekonomik farklılıklar giderek artmaktadır. Bu amaçla AB, bölgesel politika geliştirmek durumunda kalmıştır. Bu politikanın temel aracı da yapısall fonlardır. Bu fonlar, sosyo-ekonomik özelliklerine göre, her üye devlet tarafından farklı şekilde tanımlanan bölgelere aktarılmaktadır. Diğer taraftan, ulus-altı bölgeselleşme eğilimlerinin önem kazanmasıyla, Avrupa içinde 'Bölgeler Avrupası' tartışmaları başlamıştır. Fakat, Avrupa'da entegrasyon ve bölgeselleşme eğilimlerinin artmasına rağmen, halen son sözü ulus-devletler söylemektedir.
2. Dünya Savaşı'ndan günümüze kadar Avrupa güvenlik kimliğinin gelişmesi ve Türkiye üzerindeki etkileri

Avrupa güvenlik kimliği, 1945'ten günümüze kadar, siyasi ve askeri olmak üzere, iki ayrı alanda gelişmiştir. Bu kimliğin askeri güvenlik boyutu, 1954 yılında kurulan BAB çerçevesinde ortaya çıkmıştır. Ancak, NATO gibi bir örgütün varlığı, Avrupa güvenlik kimliğinin askeri gelişimini engellemiştir. 1951 yılında başlayan AT süreci ise, Avrupa güvenlik kimliğinin siyasi boyutunu ortaya çıkarmıştır. Siyasi işbirliği sistemiyle, dünya sorunları karşısında Avrupa'nın tek vücut olarak kendisini göstermesine çalışılmıştır. 1987'de siyasi işbirliği sistemi, AT'nin hukuki çerçevesine girmiş ve 1991'de ODGP kavramıyla önemli bir noktaya varmıştır. 1991'de imzalanan Maastricht Antlaşmasıyla, Avrupa güvenlik kimliğinin iki unsuru arasında bir işbirliği gelişmeye başlamıştır. Avrupa güvenlik kimliği, üye ülkelerin yaklaşımları, Rusya ile ABD'nin politikaları ve NATO'nun yapısındaki değişikliklerden etkilenmiştir. Fransa dışındaki AB ülkeleri, Avrupa güvenliği için ABD'nin varlığını esas unsur olarak görmüşlerdir. Ancak, ABD son yıllarda Avrupa'daki askeri varlığını azaltmaya yönelmiştir. Öte yandan Rusya'nın MDAÜ'de yarattığı endişeler, NATO'nun bu ülkelere doğru genişlemesine neden olmuştur. Dolayısıyla, NATO, bir süre daha Avrupa güvenliğinin önemli bir unsuru olacaktır. Günümüzde Avrupa güvenliği için, Akdeniz ile Merkezi ve Doğu Avrupa bölgeleri öncelikli bir konuma gelmektedir. Diğer yandan, AB, BAB ve NATO arasındaki ilişkilerin, Avrupa güvenlik kimliğinin oluşumunda önemli yer tutması beklenmektedir. Dünyada yaşanan değişimler Türkiye açısından da çok önemli gelişmelere yol açmaktadır. Türkiye'nin çevresinde meydana gelen olylar, ciddi sorunları işaret etmektedir. Sonuç olarak, Avrupa güvenlik kimliği yavaş, ancak, kesintisiz olarak gelişmeye devam etmektedir. Bu oluşum, Avrupa bütünleşmesi geliştikçe daha da belirginleşecektir. Soğuk Savaş döneminde sahip olduğu önemini 100 kaybeden Türkiye, Avrupa bütünleşmenin dışında kaldıkça, Avrupa güvenlik kimliğinin NATO sistemini zayıflaması nedeniyle, ciddi bir güvenlik sorunları karşısında kalacaktır.
Avrupa Birliği ulaştırma politikası ve Türkiye için bir değerlendirme

Gelişen dünya düzeninde küreselleşmenin etkileri her kesimde, toplumlarda, üretimde, yaşanmaktadır. Ekonomik ilişkilerin arttığı bugün ve artacağı gelecekte ulaştırma sektörü bu oluşum sürecinde önemlidir. Çevre üzerinde olumsuz dışsal etkileri olan ulaştırma sektörünün gelişiminin Sürdürülebilir Kalkınma prensibiyle planlanması gereklidir. Küreselleşme kapsamında ulaştırma sektöründeki gelişmeler altyapı, ekonomik faaliyet, politika ve hukuki yapıda daha büyük uyumu gerektirmektedir. Bu çalışmada son yıllarda ulaştırma sektöründeki gelişmeler değerlendirilmiş, özellikle Avrupa'da AB oluşumunda ulaştırma sektörüne yönelik SK prensibiyle oluşturulan politikalar ve gözlenen gelişmeler aktarılmıştır. Özellikle 80 li yıllardan bugüne netleşen Topluluk entegrasyon politikalarının sonucu olan uluslararası ulaştırma koridorları, kombine taşımacılığa verilen önem belirtilmiştir. Ekonomik ilişkilerinde Avrupa'nın ağırlıklı olduğu Türkiye'de ekonomik gelişme ve ulaştırma sektörünün konumu değerlendirilmiş, Avrupa'yla ilişkiler bazında ulaştırma sektörünün gelişimi üzerinde durulmuş, Türkiye'nin de dahil olduğu uluslararası koridorlardaki kombine taşımacılık altyapı ve trafik yönünden incelenmiştir. Konunun Avrupa'yla bütünleşme boyutunda değerlendirilmesinde fiziki altyapı, ekonomik ilişkiler, finansman, politika ve hukuki uyum kriterlerinin önemi vurgulanmıştır. Sonuç olarak, Türkiye'nin AB üyeliği tartışmalarından bağımsız olarak, Avrupa'yla ekonomik ilişkileri yönünden olumlu sonuçlar elde edilebilmesi için ulaştırma sektöründe oluşturulması gereken orta-uzun dönemli planlar üzerine öneriler getirilmiştir. Bu çalışma ile hedeflenen, Türkiye'nin Avrupa ile entegrasyonunda önemli rolü olan ulaştırma sektöründe uluslararası boyuttaki çok yönlü gelişmelere açık bir yapılanmaya olan ihtiyaca mevcut durumu ortaya koyarak dikkat çekmek, yeni, disiplinler arası proje ve çalışmaların oluşmasına ön zemin hazırlamaktır.
Transatlantik Ticaret ve Yatırım Ortaklığı Anlaşması ve Türkiye'ye etkisi

Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri küresel ticarette oyunun kurallarını belirleyen iki kutuptur. Küreselleşme ile beraber uluslararası ticaret sınırları kalkmış ve ülkeler birbirleriyle daha az engele takılarak ticaret yapmaya başlamışlardır. Ve çeşitli seviyelerde entegrasyonlara dahil olarak ekonomilerini küresel ekonomiye entegre etmeye çalışmaktadırlar. Bu noktada Transatlantik Ticaret ve Yatırım Ortaklığı Anlaşması'nın yakın zamanda ortaya çıkması ve özellikle Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri arasında imzalanacak olması serbest ticaret anlaşmalarının önemini bir kez daha dile getirmiştir. Bu anlaşmayla beraber dünya ticareti daha önce olmadığı gibi şekillenmiş olacaktır. Transatlantik Ticaret ve Yatırım Ortaklığı Anlaşması imzalandığı takdirde Türkiye gibi gelişmekte olan ülkelere olumsuz etkilerinin olacağı açıktır. Bu çalışmada, Transatlantik Ticaret ve Yatırım Ortaklığı Anlaşması detaylı bir şekilde anlatılarak imzalandığı takdirde Türkiye'ye olası etkileri ve Türkiye'nin anlaşmaya dahil olabilmesinin yolları incelenmiştir.
Edirne İli Süloğlu ilçesi'nde yaşayanların yemeklik sıvı atık yağlarla ilgili bilgi, tutum ve davranışlarının araştırılması

çalışma, Edirne İli Süloğlu İlçesi ve bağlı 10 köyünde yaşamlarını sürdüren kişileri hedef almaktadır. Amaç günlük yaşamında yemek yapan ve bu yaşam alanındaki lokantalarda çalışan kişilerin Yemeklik Sıvı Atık Yağlarla ilgili bilgi tutum ve davranışlarının araştırılmasıdır. Bu amaca ulaşmak için kesitsel bir araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini 335 hane halkı ve 15 işyeri çalışanı olmak üzere toplam 350 kişiyi içermektedir. Toplamda 30 sorudan oluşan anket formu kullanılmıştır. Anketteki soruların 7 tanesi sosyo-demografik özellikleri sorgulayıcı sorular, 23 tanesi kapalı ve açık uçlu sorulardan oluşmaktadır. Araştırmada kullanılacak verileri elde etmek için yemek pişiren kadın-erkek katılımcılara ve lokantalarda çalışan katılımcılara anket formları uygulanmıştır. Bu verilerin istatiksel analizi ise SPSS programı kullanılarak değerlendirilmiştir. Değerlendirme sonucu katılımcıların atık yağlar hakkında bilgi tutum ve davranışlarının nasıl olduğunu ölçülmüştür. Araştırma grubunun % 94'ü (n=329) kadın ve % 6'sı erkek (n=21)'tir. Çalışma sonucu katılımcılar, yemeklerde kullandıkları yağ türünün % 90 .4'ü kızartmalarda % 95 .4'ü salatalarda, % 44 .9'u kahvaltıda ayçiçeği yağını kullandıkları ifade etmişlerdir. Katılımcıların % 84 .9'nun atık yağlar çöpe atılabilir, toprağa gömülebilir lavaboya dökülebilir düşüncesine sahip olması dikkat çekicidir ve yine sadece % 0 .4'ü yetkililere verdiğini söylemesi olayın ciddiyetini göstermektedir. Araştırma grubunun % 69 .4'ü haftada 1-2 kez kızartma yaptığı, kadınların % 52 .6'sı (n=173) ve erkeklerin ise % 42 .9'u kızartma yağını en az iki kez kullanmadan atmadığını ve uygun biçimde yok edilmeyen atıkların % 70.6' sı çevreye zararı olduğunu düşündüğünü bildirmiştir. Sonuç olarak, tüketicilerin atık yağların çevreye zararlı olduğunu düşündüğünü görülmüştür. Ancak, Edirne ve çevresinde atık toplama döngüsünün olmayışından ve katılımcıların bu konuda yeterince bilgilendirilmemesinden atık yağları kendi yaşadığı sosyo-kültür çerçevesinde imha etmeye çalışmakta ya da tamamını tüketerek daha tehlikeli sağlık sorunları ile baş başa kalmaktadır.
Avrupa Birliği'ne tam üyelik sürecinde ticarette teknik engeller: Türkiye'nin uyum sürecinin değerlendirilmesi

yılında Gümrük Birliği Anlaşması imzalayarak AB ile ticareti önündeki teknik engellerin kaldırılması yönünde Önemli bir adım atmıştır. Bu çerçevede, kalite, çevre ve güvenlik gibi konularda Türkiye'deki mevcut sistemin AB sistemine uyumlaştırılması yönünde çalışmalar son dönemde hız kazanmıştır. Fakat hala AB standardizasyon, test ve belgelendirme hizmetleri ile Türkiye'deki uygulamalar arasında büyük farklılıklar bulunmaktadır. Bu çalışmada Türkiye'nin AB ile ticari ilişkilerinde ortaya çıkan teknik engeller ayrıntılı bir şekilde ele alınmış, AB'nin teknik engeller konusunda benimsediği politikalar incelenmiş ve son olarak da Türkiye'deki mevcut sistemin AB sistemine uyumlaştırılması yönünde yapılan çalışmaların genel bir değerlendirmesi yapılmıştır. VIII