turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mülteci sorununun tarihi ve bir çözüm arayışı: Türkiye-Avrupa birliği geri kabul anlaşması

Göç ve zorla yerinden edilme kavramları dünya var olduğundan bu yana farklı biçimlerde fakat benzer amaçlarla kendini göstermiştir. Savaşlardan ya da ülke içi çatışmalardan kaçarak daha güvenli ve daha iyi bir yaşama doğru yol alan göçmenlere dair haberler özellikle son yıllarda medyada geniş yer bulmaktadır. Yalnızca ve yalnızca hayatta kalabilmeyi amaç edinerek ülkesini terk eden, insanlık dışı yollarla güvenli gördükleri topraklara ulaşmaya çalışan ve bu uğurda oldukça iç acıtıcı biçimde canından olan göçmenlere dair görüntüler her geçen gün daha normal, daha gündelik hayatın bir parçası olarak görülmektedir. Devletler, özellikle son yıllarda gerçekleşen ülke içi çatışmaların yoğunluğunun artmasının ardından, kendi güvenli topraklarını ülkelerine istenmeyen yollarla giren göçmenlerden ve göç dalgasından korumak istemektedir. Burada tehdit algısını en yoğun olarak hisseden ve çözüme ulaşmak için büyük bir çaba sarf eden bölge olarak Avrupa'yı, daha spesifik bir ifadeyle Avrupa Birliği'ni işaret etmek yanlış bir tespit olmayacaktır. Yıllardır özenle inşa ettiği güvenli bölgesinin istenmeyen göç dalgalarıyla sarsılma ihtimaline karşın Avrupa Birliği ülkeleri, geri kabul anlaşmalarını bir dış politika ve yaptırım aracı olarak sıklıkla kullanmıştır. Bölgeye göç akımının en yoğun olarak gerçekleştirildiği transit ülkelerden bir tanesi olan Türkiye ile yapılan bir Geri Kabul Anlaşması ise bölge güvenliğinin sağlanması ve sürdürülmesi açısından oldukça önemlidir. Ülkeler nezdinde endişe konusu olan yasa dışı göç ve göçmen dalgası konuları insani boyutlarda incelendiğinde ortaya çıkan tablo oldukça endişe verici ve üzücüdür. Bu tez çalışması dünyanın karşılaştığı bu son büyük insani krizin çözümü için önerilen uygulamaları ortaya koyması ve bahsi geçen uygulamaların sağlamayı vaat ettiği düzenlemeler hakkında bilgi edinilmesi konusunda küçük de olsa bir katkıda bulunmayı amaçlamaktadır.
Avrupa Birliği ülkeleri ile Türkiye' de ilköğretim ve ortaöğretim finansmanının karşılanma durumunun incelenmesi

Bu araştırmanın ana amacı; Avrupa Birliği Ülkeleri ile Türkiye'de ilköğretim ve ortaöğretim finansmanının karşılanma durumunun incelenmesidir. Bu ana amaca bağlı olarak şu alt amaçlara yanıt verilmiştir:Avrupa Birliği Ülkelerinden Almanya, Finlandiya, İngiltere, Portekiz eğitim sistemi ile Türk eğitim sisteminde ilköğretim ve ortaöğretimde eğitimin finansmanı ve dağılım oranları nedir? Avrupa Birliği Ülkelerinden Almanya, Finlandiya, İngiltere, Portekiz eğitim sistemi ve Türk Eğitim sisteminde ilköğretim ve ortaöğretimde öğrencilere yapılan harcamalar ve dağılım oranları nedir? Avrupa Birliği Ülkelerinden Almanya, Finlandiya, İngiltere, Portekiz eğitim sistemi ve Türk Eğitim sisteminde ilköğretim ve ortaöğretimde eğitim kurumlarına yapılan harcamalar ve dağılım oranları nedir? Avrupa Birliği Ülkelerinden Almanya, Finlandiya, İngiltere, Portekiz Eğitim Sistemi ve Türk Eğitim Sisteminde, ilköğretim ve ortaöğretimde sınıf başına düşen öğrenci sayısı ve öğretmen başına düşen öğrenci sayısı nedir? Avrupa Birliği Ülkelerinden Almanya, Finlandiya, İngiltere, Portekiz'de ve Türkiye'de ilköğretim ve ortaöğretimde öğretmen ücretleri nedir? Avrupa Birliği Ülkelerinden Almanya, Finlandiya, İngiltere, Portekiz'de ve Türkiye'de ilköğretim ve ortaöğretimde öğretmenlerin çalışma süresi nedir? Avrupa Birliği Ülkelerinden Almanya, Finlandiya, İngiltere, Portekiz'de ve Türkiye'de ilköğretim ve ortaöğretimde öğretmen sayısı nedir? Avrupa Birliği Ülkelerinden Almanya, Finlandiya, İngiltere, Portekiz eğitim sistemi ve Türk eğitim sisteminde mesleki ortaöğretimde eğitimin finansmanını sağlayıcıları kimlerdir ve eğitimin finansmanı nasıldır? Biçiminde ifade edilmiştir. Bu alt amaçların sonucunda ulaşılan bulgulara göre; Avrupa Birliği Ülkelerinden Almanya, Finlandiya, İngiltere, Portekiz'de ilköğretim ve ortaöğretimde eğitimin finansmanı merkezi, yerel ve bölgesel olmak üzere üç farklı şekilde örgütlenmiştir. Türkiye'de ise ilköğretim ve ortaöğretimde eğitimin finansmanı merkezi şekilde örgütlenmiştir. Avrupa Birliği Ülkelerinden Almanya, Finlandiya, İngiltere, Portekiz eğitim sisteminde ilköğretim ortaöğretimde ve mesleki ortaöğretimde öğrencilere ve eğitim kurumlarına yapılan harcamalar, öğretmen maaşları; Türk eğitim sistemindekine göre daha fazladır ve Türkiye'deki harcamalar AB ortalamasının altındadır. Avrupa Birliği Ülkelerinden Almanya, Finlandiya, İngiltere, Portekiz eğitim sisteminde ilköğretim ve ortaöğretimde sınıf başına düşen öğrenci sayısı ve öğretmen başına düşen öğrenci sayısı Türk eğitim sisteminde göre daha azdır ve Türkiye'de AB ortalamasının üstündedir.
Türk bankacılık sisteminin Avrupa Birliği standartlarına uyum sorunu

Uluslararası ekonomik entegrasyon olgusunun gelişmesine paralel olarak, son yıllarda bankaların hızlı bir değişim sürecinden geçmekte olduğu görülmektedir. Globalleşme etkisinin beraberinde getirdiği serbestleşme eğilimi bankacılık sektörünün öncülüğünde sürerken, bir yandan da bu sürecin gerektirdiği yeni yapılanma ile uyumu zorunlu kılmaktadır. Bu zorunluluk, uluslararası finansal sistemin etkin ve güvenli çalışmasını sağlamak için, bankalara uluslararası standartlarda yeni düzenlemeler getirmektedir. Bankacılık otoritelerinin de bu yeni düzenlemelere göre kendi sistemlerini uyumlaştırması beklenmektedir. Avrupa Birliği çerçevesinde gelişen finansal entegrasyon ile üye ülkelerdeki uyum çalışmalarına paralel olarak, Türk bankacılık sektörü de bu oluşumda yerini alabilmek için her geçen gün yeni düzenlemelere gitmektedir. Bu çalışmada öncelikle, Avrupa Birliği ile uyum sürecinde olan Türk bankacılık sektörünün günümüze kadar olan gelişmeleri kronolojik olarak geniş bir çerçevede ele alınmıştır. Daha sonra, Avrupa Birliği üyesi ülkelerin bankacılık sistemleri ve gelişim süreçleri ile bugünkü konumlan ayrıntılı olarak incelenmiştir. Son olarak ise, Türk bankacılık sektörü ile Avrupa Birliği üyesi ülkelerin bankacılık sektörlerine ilişkin mevcut durum karşılaştırmalı oran analizi kullanılarak ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır.
The Concept of concerted practices in EC and Turkish Competition Laws

Bu tez, Avrupa Topluluğu ve Türk Rekabet Hukuku Sistemlerindeki rekabeti sınırlayıcı uygulamaları temel alarak 'uyumlu eylemler' kavramını tartışmaktadır. Bu amaçla, konuyla yalandan ilgili teorik ve uygulamalı konulara özel önem verilmiştir. Bu anlamda, ilk bölüm, sırasıyla rekabet ve rekabet hukuku ile Avrupa Topluluğu ve Türk Rekabet Hukuku sistemlerini ele almıştır, ikincil olarak, uyumlu eylemler kavramının daha iyi anlaşılabilmesi amacıyla rekabeti sınırlayıcı uygulamalar olgusu, anlaşmalar ve teşebbüs birliği kararlarıyla sınırlı olmak üzere öncelikle incelenmiştir. Sonraki safhada, tezin ana konusu olan 'uyumlu eylemler'in, geniş ve karşılaştırmalı bir şekilde ele alınmış analizi sunulmuştur. Sonuç bölümüne gelmeden önce konuyla ilgili olarak oligopolistik piyasaların kontrolü ve özellikle birlikte hakimiyet hususlarına değinilmiştir. Tezin sonuç bölümü, konuyla ilgili tez süresince edinilmiş bulgularımızı ve çalışmanın kısa bir değerlendirmesini içermektedir.
Türkiye'de serbest bölge uygulamaları ve Gümrük Birliği'ne uyumu

Dünyada serbest bölge uygulamaları 1850 yılında şekillenmiş, 1929 buhranından sonra, serbest şehir uygulamasından serbest bölge uygulamasına geçilmiştir. 1990'lı yıllarda dünyada 100'e yakın ülkede 500 civarında serbest bölge bulunmaktadır. Serbest bölgeler fonksiyonel olarak farklı isimlerde olmasına rağmen aralarında çok fazla fark görülmemektedir. Belli başlı serbest bölge uygulamalarını; serbest ticaret bölgesi, serbest liman, transit bölgeler, antrepolar ve kıyı bankacılığı şeklinde sıralayabiliriz. Serbest bölgeler, ait olduğu ülkenin ihracatını arttırmayı ve İthalatını kolaylaştırmayı amaçlar. Sanayileşme ve teknoloji transferi sağlar. Transit Ticareti kolaylaştırır. Reeksport ticareti arttırır. İstihdam artışı sağlar. Ülkeye yabancı sermayenin gelişini kolaylaştırır. Böylelikle ödemeler dengesine olumlu etki yapar. Ayrıca, serbest bölgelerin, kaçakçılık, yerli ülke sanayii ile rekabet, ihracatın el değiştirmesi, kambiyo denetiminin azalması ve çevre kirliliği gibi olumsuz etkileri de mevcuttur. Türkiye'de gerçek manada serbest bölge uygulamaları, 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu'nun yürürlüğe girdiği 1985 yılından itibaren başlamıştır. Halen, Mersin, Antalya, Ege, İstanbul Atatürk Hava Limanı, Trabzon, İstanbul Deri, Doğu Anadolu ve Mardin Serbest Bölgeleri faaliyettedir. Bunun yanında; Adana - Yumurtalık, Trakya, Samsun, Kayseri, Rize ve İzmir Menemen Deri Serbest Bölgesinin faaliyete geçme çalışmaları devam etmektedir. Bilindiği üzere; Türkiye ile Avrupa Birliği arasında Gümrük Birliği Anlaşması imzalanarak 1.1. 1996 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu ve buna ilişkin Uygulama Yönetmeliği çerçevesindeki Türk Serbest Bölgeler Mevzuatı Avrupa Birliği Serbest Bölgeler mevzuatı ile paraleldir. IX Ayrıca, hali hazırda Avrupa Birliği'nde serbest bölge uygulamalarında farklılıklar bulunduğundan ve 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu ve buna ilişkin mevzuatta Avrupa Birliği uygulamalarına belirgin yaklaşım yeterince sağlandığından, Gümrük Birliği süreci içinde ayrıca yasal düzenlemenin yapılmasına gerek duyulmamıştır. Esasen, 26.7. 1995 tarihli ve 22355 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1615 sayılı Gümrük Kanunu'nda değişiklik yapılmasına ilişkin 564 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ve 29.12. 1995 tarihli ve 22508 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Gümrük Kanunu Uygulama Yönetmeliği'nin bazı maddelerinin değiştirilmesi ve bazı maddelerin eklenmesine ilişkin Yönetmelik ile de, bu konuda Topluluk Gümrük Kodu'na paralel hükümler getirilmiştir. Bu çerçevede, Türkiye gümrük bölgesinin parçaları olmakla beraber üçüncü ülke menşeli malların serbest dolaşıma girmemek kaydıyla, serbest dolaşımdaki eşyanın ise çıkış rejimi hükümlerine tabi tutularak konulduğu, ancak gümrük vergileri, kambiyo mevzuatı ve ticaret politikası önlemlerinin uygulanması bakımından gümrük hattı dışında sayılan serbest bölgeler, mevcut avantajlarını Gümrük Birliği sürecinde de aynen devam ettireceklerdir.
Changing state preferences of greece towards Turkey's EU accession on the road to the Helsinki Summit of 1999

Yunanistan ve Türkiye tarih boyunca ilişkileri birçok kez zedelenen iki ülke olarak dünyanın en iyi geçinen iki komşusu sayılamazlar. Bununla birlikte, 1999 Helsinki Zirvesi iki ülke arasındaki tarihi düşmanlığı yok etme yolunda atılan önemli teşebbüs olması açısından bir dönüm noktası olarak nitelendirilebilir. Literatürde 'Türk-Yunan Uzlaşması' ve 'Detant' olarak adlandırılan bu yumuşama, 1999 yılında Türkiye ve Yunanistan'da art arda meydana gelen depremlerin ardından 'Afet Diplomasisi', Ismail Cem ve Yorgo Papandreu gibi devlet adamlarının bireysel uğraşları ve her ülkedeki aydın kesimin etkisi üzerinden akademisyenlerce sosyolojik ve yapısallcı bakış açılarıyla değerlendirilmiştir. Bu tez Türk-Yunan ilişkilerinde gerçekleşen bu uzlaşmaya rasyonel bir bakış açısı getirerek 1999 Helsinki Zirvesi'ne giden yolda Türkiye'nin AB'ye Üyeliği karşısında Yunanistan'ın değişen dış politika tercihlerini açıklamayı amaçlamaktadır. Yunanistan'ın Türkiye'ye karşı değişen dış politika tutumu arkasındaki nedenleri açıklamak amacıyla bu tez önde gelen Yunan siyasi partilerini ve bu partiler üzerinde geniş çaplı etkiye sahip olan, özellikle kamuoyu olmak üzere, iç faktörleri değerlendirmektedir. Öte yandan Yunan dış politika yapımında dış bir etmen olarak önemli rol oynayan Avrupa Birliğinin yadsınamaz etkisi incelenecektir.
Türkiye-Avrupa Birliği ilişkilerinde Rum azınlıklar

Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne tam üyelik süreci ile azınlık hakları konusu Türk siyaset gündeminde yerini göstermeye başlamıştır. Gayrimüslim azınlıkların bir bölümü olarak Rum azınlık hakları konusunda Avrupa Komisyonu'nun hazırladığı ilerleme raporlarındaki pek çok uyarı ve isteğe rağmen, Türkiye bu konuda ilerlemeyi çok zorlanarak gerçekleştirmiştir, hatta bazı alanlarda hiç ilerleme sağlanamamıştır. Bu alanların içinde Heybeliada Ruhban Okulu'nun durumu, Rum azınlıklara ait vakıfların mal ve mülk edinmesi ile ilgili konular, ibadethanelerin açılması ve açık durumdaki ibadethanelerin onarılması ile ilgili konular ve benzerleri bulunmaktadır. Bu çalışma, Türkiye'nin neden beklenen ilerlemeyi kaydedemediği sorusunu cevaplayabilmek için karşılaştırmalı siyaset yaklaşımlarından kültürel yaklaşım ile açıklama getirip, Türk siyasi kültürünü şekillendiren unsurlar arasında, yaygın milliyetçilik ve Sevr Sendromunun oluşturduğu güvenlik kültürünün reformlar üzerindeki olumsuz etkisini inceleyecektir.
Uluslararası Mülteci Hukuku ve Avrupa Birliği

Uluslararası Mülteci Hukuku'nda mültecilik: Irkı, dini, vatandaşlığı, muayyen bir sosyal gruba mensubiyeti veya siyasi kanaatleri yüzünden zulme uğrayacağından haklı olarak korktuğu için doğduğu ve büyüdüğü ülkeyi terk etmek zorunda kalan kişi olarak tanımlanmaktadır. Eskiden beri var olan mültecilik 1. ve 2. Dünya Savaşı'ndan sonra Avrupa'da büyük bir sorun haline gelmiştir. Bu sorunun çözülmesi ve mülteci durumunda bulunan milyonlarca insanın güvenliğinin sağlanması ve onlara gerekli hakların ülkelerce verilmesi için 1951 yılında uluslararası mülteci hukuku için oldukça önem teşkil eden Cenevre Sözleşmesi imzalandı. Söz konusu bu sözleşme ile birlikte mültecilik kavramının nasıl tanımlanacağı gündeme gelmiş oldu. Mülteci tanımı ve hukuku ile ilgili düzenlemeler bu sözleşme ile sınırlı kalmadı. 1967 yılında bu sözleşmeye ek olarak bir protokol imzalandı. Bu imzalanan protokol ile birlikte mülteci tanımı daha da geniş bir hal almaya başladı. Bu dönemde özellikle göç yönü daha çok Avrupa yönünde olmuştur. Bundan dolayı da Avrupa ülkeleri de bu sorunun çözümü için önlemler almaya çalışmıştır. Bu çalışmalarını daha çok Avrupa birliği nezdinde yürütmüşlerdir. Avrupa Birliği bu sebepten dolayı birçok önemli sözleşmesinde mülteci kavramına ve mültecilerle ilgili konulara yer vermiştir. Tüm bunlara baktığımızda yapılan sözleşmeler ile birlikte uluslararası Mülteci Hukuku'nun önem kazandığını görmekteyiz. Bu çalışmada yukarıda kısaca değinilen konular Uluslararası Mülteci Hukuku ve AB başlığı altında incelenmeye çalışılacaktır.
Avrupa Birliği'ne üyelik sürecinde Türkiye'de cari açıkların sürdürülebilirliği

Cari işlemler açığı hem gelişmekte olan ülkeler hem de gelişmiş ülkeler için önemli problemlerinden birisidir. Uygulanan dışa açılma politikaları, söz konusu ülkelerde cari işlemler açığı sorununun, büyüme ve kalkınma sürecini olumsuz yönde etkilenmesine neden olmuştur. Cari açıklar için belirleyici olan, bu açıkların ülke ekonomileri için hangi noktalardan sonra tehlike arz ettiği yani nasıl finanse edildiğidir ki bu cari işlemler açığının sürdürülebilirlik kavramını ortaya çıkarmıştır. Cari işlemler açığı dönemler boyunca devam ediyorsa sürdürülebilir olup olmadığının öngörülmesi gerekmektedir. Bu çalışmada da Türkiye'de 1998- 2011 döneminde cari açıkların sürdürülebilirliğinin analizi ihracat ve ithalat serileri ile test edilmiştir. İncelenen dönemde cari açıkların sürdürülebilir olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
A critical analysis of political conditionality: Political transformation in Turkey from 1999 to 2016

Bu tez; dış teşvik modelini Türkiye örneğinde uygulayarak siyasi şartlılığın etkinliğini ve güvenilirliğini analiz etmektedir. Tezde kullanılan ampirik data, Türkiye'nin adaylığının ilan edildiği 1999 yılından son ilerleme raporunun yayınlandığı 2016 yılına kadar Avrupa Komisyonu tarafından hazırlanan ilerleme raporlarına dayanmaktadır. Bu tez, siyasi şartlılığın ne ölçüde ve hangi bağlamda etkin olabileceğini Türkiye örneğinde incelemekte ve hükümetlerin- koalisyon hükümeti ve AK Parti hükümeti- 2005'den sonra Türkiye'nin AB üyeliğinin önüne konulan dış ve iç engellere rağmen, şartlılıkları nasıl yerine getirdiğini incelemektedir. Bulgular, modelin şartlılığın etkinliğini üzerine öne sürdüğü dört temel unsurdan farklı olarak, yüksek domestik bedelin-veto oyuncuları ile birlikte- hükümet tarafından gerçekleştirilen reformlar üzerinde daha fazla etkili olduğunu göstermektedir. Bu, aynı zamanda AK Parti ve Avrupa Birliği'nin önceliklerinin farklılaşmaya başladığı 2007 yılından itibaren, Türk hükümetinin şartlılıkları yerine getirmede neden yavaşladığını da kısmen açıklamaktadır. Bu tez dahası domestik veto aktörlerinin, genişleme yorgunluğunun/iltihak kapasitesinin, AB üyeliğine alternatiflerin- yüksek imtiyazlı ortaklık-, adaylık teşvikinin eksikliğinin ve Kıbrıs sorununun; şartlılığın Türkiye örneğinde güvenilirliğini düşürdüğünü tartışmaktadır. Bütün koşullar dikkate alındığında, dış teşvik modelinin etkinliği Türkiye örneğinde azalmaktadır.
Dünya ticaretinde tarife dışı engeller: Türkiye-Avrupa Birliği dış ticaretinden örnekler

1929 krizinin ortaya çıkmasıyla ülkeler krizin olumsuz etkilerini azaltabilmek için tarifeleri kullanarak dünya ticaretinin büyük oranda azalmasına, bunun sonucunda da krizin daha derin ve uzun sürmesine sebep olmuşlardır. 1929 küresel krizi kadar etkili ve derin olan 2008 dünya ekonomik krizi sonrasında da ülkelerin krizin olumsuz etkilerinden kurtulabilmek için dış ticarete yaklaşımları aynı olmuştur. Fakat bu yaklaşıma göre kullandıkları politika araçları GATT ve daha sonra DTÖ çalışmaları neticesinde genellikle tarifelerin dışında kalan, yeni korumacılık adıyla literatüre geçen tarife dışı araçlardır. Bu tarife dışı araçlar içerisinde uluslararası düzenlemelerin eksikliğinden de güç alarak, ilk bakışta kamu yararını gözetiyor gibi görünen görünmez engellerin de kullanımı giderek yaygınlaşmıştır. 2008 küresel krizi sonrası tarife dışı engel uygulamalarından en fazla etkilenen sektör ise tarım sektörüdür. İnsan sağlığını koruma amaçlı ya da bitki sağlığı ve hijyen uygulamalarına yönelik tarım ürünlerine getirilen standartlar, ihracat ürünleri içerisinde tarım ürünlerinin önemli yer edindiği gelişmekte olan ekonomilerin ihracatında azalmalara ya da potansiyelden uzaklaşmalara neden olmaktadır. AB ve Türkiye'nin birbirleriyle olan dış ticaretinin yıllar itibariyle gelişerek önemli boyutlara ulaşması ve Türkiye'nin sahip olduğu gıda ürünleri üretim potansiyeli dolayısıyla birliğin AB komisyonu tarafından gıda ürünlerinde bulunması muhtemel bazı atık maddelere ilişkin belirlediği üst sınırlar Türkiye açısından önemlidir. Yapılan düzenlemeler bazı ürünlerde Türkiye'nin ihracatını azaltmış, bazı ürünlerde ise AB piyasasına girememesine neden olmuştur. Gıda ürünlerinin geniş yelpazesi içerisinde Türkiye'nin ihracatının yapılan düzenlemelerden etkilenmediği ya da arttığı bazı ürünler de vardır.
Brexit'e giden yol: Avrupa Birliği-Birleşik Krallık ilişkileri

Birleşik Krallık çeşitli sebeplerden dolayı günümüzde AB olarak bilinen örgütün kuruluş sürecine dahil olmamıştır. Fakat daha sonra yine bir takım sebeplerden dolayı politikasını değiştirerek, AB'ye üye olma yolunu tercih etmiştir. İlk iki üyelik denemesinde karşılaşılan Fransız vetosunun ardından üçüncü başvuruda 1973'de üye olan Birleşik Krallık, ironik bir şekilde Birliğe üye olduktan iki yıl sonra (1975) üyeliğin devam edip etmemesi konusunda bir referanduma gitmiştir. Birleşik Krallık'ın AB ile olan ilişkileri günümüze kadar çoğunlukla çatışma atmosferinde yürümüştür. Birleşik Krallık, AB ile olan ilişkileri süresince AB'nin ekonomik anlamda fayda getirecek olan uygulamalarına destek vermiş, egemenlik kısıtlayıcı uygulamalarına ise karşı çıkmıştır bu uygulamaları engellemeye çalışmış, engelleyemediği zaman ise opt-out'lar elde ederek dışarda kalmıştır. Örneğin Euro bölgesi dışında kalmış, Schengen bölgesine dahil olmamıştır. Birçok alanda dışarda olmasına rağmen, David Cameron'un 2015 seçimlerinde tek başına iktidara geldiği takdirde AB üyeliğini referanduma götüreceğine dair verdiği sözle, Brexit süreci başlamıştır ve daha sonra 24 Haziran 2016'da yapılan referandumdan %51, 8 ile ayrılma kararı çıkmıştır. Bu çalışmada, öncelikle taraflardan biri olan AB, tarihiyle, kurumlarıyla ve genişleme süreciyle birlikte incelenmiştir. Daha sonra Birleşik Krallık hakkında bazı bilgiler verilerek, Birleşik Krallık AB ilişkileri, Birleşik Krallık'ı referanduma götüren lider David Cameron'un başbakanlığı dönemine (2010) kadar, Birleşik Krallık ekseninde ve çatışma dönemleri baz alınarak incelenmiştir. Brexit kararını, tarihi arka planına hakim olmadan okumanın eksik ve yanlış olacağı düşüncesidir. David Cameron'un başbakanlık dönemi ise 23 Haziran 2016 referandumuna kadar incelenmiş, referandum öncesinden, referandum döneminden ve kısa şekilde referandum sonrasından bahsedilmiştir. David Cameron'u Referanduma götüren süreçler ve referandum kampanyası dönemini incelemek ise yine Brexit referandumunu anlamamıza fayda sağlayacaktır.
The governance of international migration in Turkey and Morocco: İrregular migrants' access to rights

Bu çalışma, Türkiye ve Fas'taki göçmenlerin yasadışılık deneyimini, her iki ülkenin Avrupa Birliği tarafından uluslararası göçün yönetilmesine yönelik baskıya, Türkiye, Fas gibi çevre ülkelerin verdiği yanıtı dikkate alarak inceler. Göçmen yasadışılığının yasal üretimi, düzensiz göçmenlerin toplumsal hayata dahil olma süreçleri ve siyasi örgütlenmeleri üzerine olan yazınla diyalog halinde olan bu çalışma, göçmen yasadışılığının çok katmanlı analizini sunar. Araştırma AB sınırlarını aşan düzensiz göç hareketliliğini durdurmaya yönelik artan kaygıların, Avrupa çevresi ve özellikle bu kaygılarla üretilen politika ve pratiklerle karşı karşıya kalan insanlar üzerindeki etkilerini ortaya çıkarmayı hedefler. Araştırma, konuyla ilgili yasal ve idari belgelerin analizi, devlet kurumları ve sivil toplum örgütlerindeki karar alıcı ve uygulayıcılarla yapılan uzman görüşmelerine ve göçmenlerle yapılan derinlemesine görüşmelere dayanmaktadır. Genel olarak, göçmen yasadışılığının nasıl hukuk üzerinden üretildiğine, devlet, toplum ve göçmenlerin kendileri tarafından nasıl pratiğe döküldüğü ve müzakere edildiğine bakılmaktadır. Düzensiz göçmenlerin toplumsal yaşama katılım ve ülkede kalma hakkına erişim tarzlarını ortaya çıkarmak amacıyla, sınır dışı edilebilirlik, ekonomik hayata katılım, sağlık ve eğitim gibi haklara ve yasal statüye erişim gibi göçmen yasadışılığının farklı boyutlarına odaklanılmıştır. Fas'taki politikalar, söylemler ve pratiklere bakıldığında göçmenlerin sosyal hayattaki dışlanışı öne çıkmaktadır. Bununla beraber, düzensiz göçmenlerin toplumsal hayata katılımı kapsamında, Fas, dışlayıcı pratiklere rağmen, düzensiz göçmenlerin siyasi olarak örgütlenebildikleri bir vaka analizi oluşturmaktadır. Suistimal ve ayrımcılığa rağmen, Türkiye örneğinde düzensiz göçmenlerin özellikle emek piyasasına katılımları vasıtasıyla gündelik hayatta meşruiyet kazandıkları öne sürülebilir. Yine de, düzensiz göçmenlerin varlığının fiilen kabul ediliyor olması, farklı statüdeki göçmenleri içeren göçmen hakları temelli siyasal hareketlere evrilmemiştir.
Kentsel dönüşüm: Türkiye ve AB'nin uygulamaları, yasal çerçeveleri kapsamlarında karşılaştırmalı bir inceleme

Kentsel Dönüşüm, son on yılda gündeme oturan mimarlık ve şehircilik terimininpopülerleşmesine neden olmuştur. Bu terimin Türkiye'de uygulaması, yasanınbirincil nesnesi olan afet riski altındaki yapı stoğunun yenilenmesi şeklinde olmuştur. Bu büyük proje kamuoyuna, yasa çıkaran politikacılar tarafından Kentsel Dönüşüm olarak sunuldu. Terim giderek toplumun bütün uygulamalar için kullandığı slogan bir isme dönüştü. Avrupa'nın tarihsel perspektifinde Kentsel Dönüşüm terimi dikkatli incelendiğinde, Türkiye'nin özgün hedefleri açısından bakıldığında aynı terim olmasına karşılıkamaçları ve uygulamaları bakımından farklılıklar göstermektedir. Avrupa'da ele alınan Kentsel Dönüşüm sadece fiziki değil, nedenleri kentsel olup sonuçları sosyaliçeriklidir. Türkiye'de ise salt olarak fiziki dönüşüm olarak uygulamalarısürdürülmektedir. Bu tezde Türkiye'de Kentsel Dönüşümün kavramsal ele alınışı, amaçları, süreç içindeki yönetsel bakış açıları ve uygulamaları, politika oluşturma evreleri ve yasal dayanakları ile birlikte, aynı terimin Avrupa'da farklılık oluşturan etmenleri; AB'nindönemsel kalkınma planları, Kentsel Dönüşüm uygulamalarına yönelik araçları ve finansal kaynakları incelenmiştir.