turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
From Aznar to Zapatero; discontinuity in the Spanish foreign policy

İspanya, AET ve NATO'ya üye olmasının ve Batı bloğunun saygın bir üyesi konumunu sağlamlaştırmasının ardından, son yirmi yıldır uluslararası alanda kendisine daha iyi bir yer aramaktadır. Bununla birlikte İspanya, AET'ye üye olduğu ilk yıllarda Almanya, Fransa ve İngiltere gibi Avrupa'nın büyük güçlerinden biri olma yolunda yakaladığı ivmeyi, Felipe Gonzalez'in 1996 yılında Başbakanlığı devretmesinden sonra kaybetti. İki büyük siyasi Parti, Halkçı Parti ve İspanyol Sosyalist İşçileri Partisi arasında İspanyol dış politikasının ana hatları üzerindeki, bu politikada devamsızlığa yol açan anlaşmazlık, söz konusu gelişmenin nedenlerinden birisidir. Bu tezin amacı, orta ölçekteki bir Avrupa gücünde söz konusu devamsızlığı bir örnek vaka olarak incelemektir. Bu amaçla, Jose Maria Aznar'ın liderliğindeki muhafazakar PP Hükümetlerinin iktidarda bulunduğu 1996- 2004 dönemiyle, Jose Luis Rodriguez Zapatero'nun liderliğindeki Sosyalist PSOE Hükümetlerinin 2004 yılından bu yana takip ettikleri dış politikalar karşılaştırılmaktadır. Söz konusu politikaların parti liderlerinin verdikleri kararlar, eylemleri ve yaptıkları konuşmalarla özdeşleştirildiği göz önüne alınarak, bu tezdeki analiz düzeyi, politika yapan bireylerdir.
Avrupa Birliği İş Hukuku'nda cinsiyet ayrımcılığı

Cinsiyet ayrımcılığı konusunun, Avrupa Birliği istihdam ve sosyal politikasında ortaya çıkışı, üç temel evrede gerçekleşmiştir. İlk evre, işgücünün sosyal maliyetinin denkleştirilmesi amacıyla, Roma Antlaşması'nda kadın ve erkek çalışanlara yönelik olarak eşit iş için eşit ücret ilkesinin düzenlenmesiyle başlamıştır. Eşit davranma ilkesi temelinde sınırlı bir gelişim gösteren bu anlayış, zamanla yerini ikinci evreyi oluşturan fırsat eşitliğine ve işgücü piyasasında daha az temsil olunan cinsiyet lehine önlemler alınmasını içeren olumlu ayrımcılık kurumuna bırakmıştır. Günümüzde AB istihdam ve sosyal politikasında gelinen son evre, kadın erkek eşitliğinin, cinsiyette anayol yaklaşımı vasıtasıyla tüm Birlik faaliyetlerinde uygulanmasıdır. Kadın erkek eşitliği, AB'nin Birincil ve İkincil Hukuk düzenlemeleri ve Avrupa Topluluğu Adalet Divanı içtihat hukukunda, sosyal politika alanındakine koşut bir dönüşüm geçirmiştir. Bu çerçevede, kadın erkek eşitliği artık ekonomik ve sosyal amacının ötesinde, temel bir hak olarak algılanmaya ve işgücü piyasasının dışındaki alanlarda da uygulanmaya başlamıştır. AB'nin geçirdiği bu dönüşüm esasen, Birliğin küresel düzeydeki ekonomik rekabetinin gerektirdigi ekonomik temelli ihtiyaçlardan kaynaklanmaktadır. Küreselleşme sürecinde AB'nin eş zamanlı olarak, hem hızlı şekilde artan ve yaşlanmakta olan nüfusu nedeniyle işgücü piyasasındaki açığı kapaması, hem de azalan doğum oranlarının artmasını sağlaması gerekmektedir. Bu çerçevede kadın erkek eşitliğine ilişkin düzenlemeler vasıtasıyla, kadınların işgücü piyasasıyla daha fazla bütünleşmeleri sağlanarak, kadın istihdam oranı ve buna bağlı olarak üretimin arttırılması ve Birliğin rekabet gücüne katkıda bulunulması hedeflenmektedir. O halde, AB'nin, 1957'deki Roma Antlaşması'nda kadın erkek eşitliğini düzenlerken ki hareket noktası olan ekonomik rekabet ve bütünleşme, 2010 yılında geçirmekte olduğu bu değişime rağmen hala temel amaç olarak varlığını korumaktadır.
Türkiye'nin Avrupa Birliği çeltik ortak piyasa düzenine uyumunun piyasalara ve Samsun ili çeltik işletmelerine etkilerinin araştırılması

Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne girişinin uygulanan tarım politikaları ve piyasalara önemli etkileri söz konusu olacaktır. Uyumun olası etkilerinin ortaya konulması ise yaşanacak olumsuzlukların önüne geçilebilmesi açısından büyük önem taşımaktadır. Araştırmada, Türkiye'nin Avrupa Birliği'nin çeltik politikalarına uyumunun makro ve mikro düzeydeki etkilerinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Araştırmayla ilgili veriler, ulusal ve uluslararası kurum ve kuruluşların kayıtları, yayınlamış ve yayınlanmamış araştırmalar ile birlikte Samsun ilinde çeltik yetiştiren tarım işletmeleri arasından tabakalı tesadüfi örnekleme yöntemine göre seçilen 59 çeltik işletmesinden anket yöntemiyle elde edilmiştir. Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne 2014 yılı veya 2023 yılında katılmasının çeltik piyasaları ve topluma etkilerinin neler olacağı, statik kısmi denge analiziyle ortaya konulmuştur. Üyeliğin işletmelere etkilerinin ortaya konulmasında ise geleneksel politika analizi yaklaşımından yararlanılmıştır. Üyelik durumunda, Türkiye'de uygulanan mevcut destekleme alım ve prim sisteminden, üretimden bağımsız çapraz uyum koşullarının yerine getirileceği tek ödeme sistemine geçilecektir. Dış ticarette lisans uygulaması ile birlikte üye ülkelere karşı gümrükler sıfırlanacak, üçüncü ülkelere karşı ise daha düşük bir tarife uygulanacaktır. Taraflar arasında çeltik piyasasının serbestleştirilmesinin etkisiyle, 2014 ve 2023 yılları için üretimde yaklaşık %17 azalış, ihracatta %17 ve yurt içi tüketimde %16'lık ve %9'luk bir artışın yaşanacağı tahmin edilmektedir. İthalatta ise, 2014 yılında %221, 2023 yılında ise %72'lik bir artış beklenmektedir. Çeltik piyasalarının 2014 yılında serbestleştirilmesi tüketicilerin refahında 123 milyon , hükümetin refahında ise 16 milyon ? artış oluştururken, üreticilerin refahında 90 milyon ?luk bir azalış oluşturmaktadır. Ticaretin serbestleştirilmesi toplumun refahını 49 milyon ? artırmaktadır. Piyasaların 2023 yılında serbestleştirmesi ise tüketicilerin refahında 100 milyon ? ve hükümetin refahında 13 milyon ? artış oluştururken, üreticilerin refahında 62 milyon ?'luk bir azalış oluşturmaktadır. Bu durum, toplum refahını 51 milyon ? artırmaktadır. Üyelikle birlikte Samsun ili çeltik işletmelerinin gelirlerinde 13 bin ?'luk bir azalış oluşacağı tahmin edilmiştir. Türkiye'nin üyelik öncesinde piyasalarda rekabet koşullarını sağlayacak, üreticilerin etkili bir şekilde örgütlenmesini sağlayacak, çevreye ve insan sağlığına duyarlı üretim standartlarını yaygınlaştıracak, üretimde verim ve kalitenin artmasıyla birlikte üretim maliyetlerini azaltacak, etkin bir şekilde üretim gerçekleştiren işletmelerin gelirlerinde yaşanacak azalışları telafi edebilecek politika araçlarını devreye sokması gerekli görülmektedir.
Women rights and EU: gender discrimination in the fields of payment EC directives and ECJ decisions and the current developments in Turkey

Ayrımclık Türk ve Avrupa Birliği hukuk sistemleri için kritik sorunlardan biridir. AB ayrımcılığı yasaklamak ve eşit ödeme ilkesini sağlamak için çeşitili hukuki düzenlemeler yapmıştır. Bugünün dünyasında kadın ve erkek arasındaki ücret farkları kayda değer bir mesele haline gelmiştir. Bu yüzden bu çalışmadaki amacım ayrımclık ve eşit ödeme prensibine dikkat çekmektir. AB Antlaşması madde 141 erkek ve kadın işçiler için eşit işe eşit ücret ilkesini getirmiştir. Ve AB'de bu konularda çeşitili tüzük ve yönergeler çıkarılmıştır. Adalet Divanı kararları da bu konularda büyük etki yaratmıştır. Türk hukukunda İş Kanunu madde 5 bu konu ile alakalıdır. Türkiye Türk hukuk sistemi ile AB hukuku sistemini uyumlaştırma amacı ile bu alanda bazı kanuni değişiklikler yoluna gitmiştir. Bu çalışma Türkiye ve AB'nde ayrımcılık yasağı ve eşit ödeme ilkesini şekillendirmek için faydalı olmak üzere hazırlanıp bitirilmiştir.
Avrupa Birliği'nin Akdeniz politikası ve Türkiye

Akdeniz Bölgesi, AB için siyasi ve ekonomik açıdan büyük önem taşımaktadır. Bu nedenle AB ile Topluluk dışı Akdeniz ülkeleri arasındaki ticari ve mali ilişkiler Topluluğun kuruluşundan kısa bir süre sonra başlamıştır. AB, 1960'lar boyunca Akdeniz ülkelerinin çoğu ile ya ticaret anlaşması ya da ortakhk anlaşması imzalamıştır. Bu dönemde Akdeniz Bölgesine yönelik bir politika mevcut değildir. AB'nin ilk Akdeniz Politikası 1972 Paris Zirvesi'nde kabul edildi ve Global Akdeniz Politikası oluşturuldu. Fakat Global Akdeniz Politikası'nın uygulamaya geçirildiği yıllarda ortaya çıkan olumsuz faktörler politikanın belirlenen şekilde uygulanmasını engellemiştir. Global Akdeniz Politikası, Akdeniz Bölgesinin ekonomik ve toplumsal sorunlarım çözmede yetersiz kalmıştır. 1980'lerde Topluluğun kendi problemleriyle uğraşması ve Akdeniz ülkelerinin ekonomik, toplumsal sorunlarının artması nedeniyle AB ile Akdeniz ülkeleri arasındaki ilişkiler gerilemiştir. Diğer taraftan 1980'lerin sonunda SSCB'nin dağılması ile MDAÜ'de demokratikleşme hareketleri başlamış; AB'nin üçüncü ülkelerle ilişkilerinde önceliği MDAÜ ve EFTA üyeleri almıştır. AB'nin MDAÜ ve EFTA üyeleri ile ilişkilerinin yoğunlaşması karşısında Topluluğun Akdenizli üyeleri Fransa, İspanya ve İtalya Topluluk dışı Akdeniz ülkeleri ile ilişkilerin yeniden canlandırılması gerektiğini vurgulamıştır. Bu bağlamda AB, Akdeniz Politikasını değerlendirmeye almış ve 1990'larm başında Yenileştirilmiş Akdeniz Politikası'nı kabul etmiştir. Bu politika ile sivil toplumlar arasında işbirliğini teşvik etmeye yönelik Akdeniz Programlan oluşturulmuş ve Akdeniz ülkelerine sağlanan mali yardım arttırılmıştır. 27-28 Kasım 1995'te Barselona'da yapılan Avrupa-Akdeniz Dışişleri Bakanları Konferansı İle Avrupa-Akdeniz Ortaklığı kurulmuştur. Konferansta kabul edilen Barselona Bildirgesi başlıca üç alanda ortaklığı öngörmektedir: Siyasi diyalog ve 110 güvenlik konularında ortaklık; ekonomik ve mali ortaklık; sosyal, kültürel ve beşeri alanlarda ortaklık. Avrupa-Akdeniz Ortaklığı'nın temel hedefi Akdeniz Bölgesinde bansın ve istikrarın sağlanmasıdır. Ayrıca AB ile Topluluk dışı Akdeniz ülkeleri arasında 2010 yılma kadar bir serbest ticaret bölgesi kurulması planlanmaktadır. Türkiye, Global Akdeniz Politikasından itibaren AB'nin Akdeniz Politikası içindedir. Fakat AB, Türkiye ile ilişkilerin Ankara Anlaşması'nın belirlediği doğrultuda gelişeceğini belirtmiştir. Bu bağlamda Türkiye, AB'ye tam üyelik hedefini vurgulamaktadır. Ayrıca Türkiye ile AB arasında gümrük birliği 1996 yılında tamamlanmıştır.
Justice and development party and the EU: an inquiry on the debates of Euroscepticism in Turkey

Bu tezin amacı, Adalet ve Kalkınma Partisi'nin Avrupa Birliği politikasını Avrupa kuşkuculuğu ve Avrupa faydacılığı kavramları temelinde incelemektir. Bu amaca yönelik olarak öncelikle Avrupa kuşkuculuğu ve buna bağlı kavramlar dikkate alınmıştır. Ayrıca Türkiye'de Avrupa kuşkuculuğu kamuoyu ve siyasi partiler düzeyinde tartışılmıştır. Bu kavramlar eşliğinde AKP'nin AB politikasında 2002 yılında iktidara gelişinden bu yana süreç içerisinde bir değişiklik olup olmadığı tartışılmıştır. Ayrıca AKP'nin içinden çıktığı siyasal hareket olan Milli Görüş Hareketi'nin de AB politikası incelenmiştir. Bu kapsamda AB politikası özelinde AKP'nin Milli Görüş Hareketi 'nden ne ölçüde farklılaştığı tartışılmıştır. Literatür taraması ve parti yetkililerinin söylemleri Türkiye'de Siyasal İslam'ın 28 Şubat döneminden bu yana bir dönüşüm içerisinde olduğunu ve bu dönüşüm sürecinde AB'nin Siyasal İslamcılar için önemli bir dayanak noktası olduğunu göstermiştir. Siyasal İslam hareketinden gelen AKP de bu dönüşüm sürecinden etkilenmiş ve iç politikadaki amaçlarıyla örtüştüğü sürece AB sürecini desteklemiş ve bu yönde yoğun çaba sarf etmiştir. Ancak 2005 yılından itibaren iç ve dış sebeplerden dolayı AKP'nin AB sürecine olan bağlılığı azalmıştır.
Yetişkin yeni medya okuryazarlığı: Avrupa Birliği ve Türkiye örnekleri

Bu araştırmada; Avrupa Birliği ve Türkiye'deki aktörlerin, yetişkin yeni medya okuryazarlığı alanında yapmış/yapmakta olduğu çalışmaları değerlendirmek amacıyla Avrupa Birliği ve Türkiye'deki aktörlerin yetişkin yeni medya okuryazarlığı alanındaki çalışmaları, kapsam ve eğilim durumları ortaya konulmuştur. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden olan betimsel içerik çözümlemesi yöntemi kullanılmıştır. Bu izlekte, yetişkin yeni medya kullanıcılarına, aktif yurttaşlığın gerekliliklerine uygun eleştirel pedagojiden beslenen, yeni medya okuryazarlığı eğitim modeli çerçevesi oluşturmak araştırmanın amacıdır. Araştırma, sözlü, yazılı kültür ve temel okuryazarlık yaklaşımlarından hareketle ana akım, eleştirel akım ve yeni medya okuryazarlığına kadar kuramsal/kavramsal bir köprü oluşturmaktadır. Ayrıca, eğitim bilimlerinde yetişkin eğitimine ilişkin farklı yaklaşımlar temel alınarak, yetişkin yeni medya okuryazarlığı eğitimine uygun eğitim modelleri ve yetişkin eğitim kuramları tartışılmıştır. Araştırma, içerik çözümlemesi verilerine, yeni medya kuramlarına/araştırmalarına ve eğitim bilimleri temelindeki yetişkin eğitim kuramlarına/modellerine bağlı olarak yetişkin yeni medya okuryazarlığı eğitim programı kazanımlarının nasıl olması gerektiğine dair öngörüler sunmayı amaçlamaktadır.
Corporate mobility in the European internal market

Sınıraşırı hareketlilik, Avrupa Birliği'nin temel anlaşmalarında düzenleme altına alınan hizmetlerin, malların ve sermayenin serbest dolaşımı ile yerleşim serbestisi şeklindeki dört temel serbesti ile güvence altına alınmıştır. Şirketlerin serbest dolaşımı da bu anlaşmalarda açıkça tanınan bir hak olup, Avrupa Birliği'nin temel serbestilere gereken önemi vermemesi düşünülemez. Şirketler hukuku bakımından yerleşim serbestisi özellikle önemlidir. Ancak, gerçek kişilerin aksine, şirketler bakımından yerleşim serbestisi henüz tam anlamıyla sağlanamamış olup; bu hususta çeşitli düzenlemelere ihtiyaç bulunmaktadır. Halihazırda şirketlerin merkezlerini nakline imkan veren düzenlemelerin bulunduğu hususu tartışmasız olmakla birlikte; buna ilişkin mevcut yöntemlerin önemli dezavantajları bulunmakta olup, şirket merkezlerinin naklinin hususi bir direktifte düzenlenmesi halinde bu tür sakıncalar olmayacaktır. Bu nedenle, şirketlerin merkezlerinin nakli konusundaki müstakil bir düzenleme, şirketleri Avrupa Şirketi Tüzüğü ve Sınıraşırı Birleşmeler Direktifi ile getirilen masraflı, birkaç aşamalı ve dolambaçlı sistemden kurtaracaktır. Öte yandan ABAD tarafından yaratılan içtihat hukuku, şirketlerin ulusal sınırların dışında faaliyette bulunma haklarının gelişimi bakımından büyük katkılar sağlamıştır. Ancak Mahkeme bir kanun koyucu olmadığından, Mahkemenin görevi hukuku vaz' etmek değil, onu yorumlamak ve uygulamaktır. Bu nedenle merkezlerini nakletmek isteyen şirketler bakımından, tür değiştirerek Avrupa Şirketi'ne dönüşmek ya da sınır aşırı birleşme işlemine girişmek gibi daha masraflı ve dolambaçlı yollar yerine, maliyet etkin ve daha basit bir yöntem öngören müstakil bir düzenlemeye ihtiyaç bulunmaktadır. Sonuç olarak vurgulamak gerekirse, Avrupa Birliği'nde şirketlerin sınır aşırı hareketliliğinin tam olarak sağlanmasına ihtiyaç bulunmakta olup, bunun için de 14. Şirketler Hukuku Direktifi'nin yürürlüğe girmesi gereklidir.
Avrupa Merkez Bankası ve Euro'nun Türkiye ekonomisine muhtemel etkileri

yılında yürürlüğe giren Maastricht Anlaşmasında Euro'nun gerçekleşmesi için Avrupa Birliğine üye ülkelerin yerine getirmek zorunda olduğu ekonomik kriterler belirlenmiştir. Maastricht Anlaşması, ekonomik uyum kriterlerini yerine getiren Avrupa Birliği üyesi ülkelerle 1 Ocak 1999 tarihinden itibaren Euroya geçileceğini belirtmiştir. Maastricht Anlaşması, Euronun yürürlüğe girmesini kolaylaştırmak için bağımsız bir Avrupa Merkez Bankasının kurulmasını öngörmüştür. Bağımsız bir yapıya sahip olan Avrupa Merkez Bankası, ekonomik ve parasal birlik içerisinde fiyat istikrarının sağlanmasından sorumludur. Euro, Avrupa Birliğine üye olan ülkelerle Avrupa Birliği ile yakın ilişki içinde bulunan üçüncü ülkeleri önemli ölçüde etkileyecektir. Dış ticaretinin önemli bir bölümünü Avrupa Birliği ilke gerçekleştiren ve Avrupa Birliğine aday olan Türkiye, Euronun piyasalar üzerindeki etkilerinden olumlu ve olumsuz yönde etkilenecektir.
Suriye iç savaşı sonrası Avrupa Birliği güvenlik denkleminde mülteci krizi

Bütünleşme sürecinde olan Avrupa Birliği'nin İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra karşılaştığı en önemli sorunlardan biri, AB topraklarına yönelen göçlerdir. Özellikle Suriye'de yaşanan iç savaş sebebiyle ortaya çıkan mülteci krizi, Birlik içerisinde güvenlik problemi olarak değerlendirilip, bir yandan ortak politikalar çerçevesinde çözüme yönelik girişimler oluşturulmaya çalışılırken, bir yandan da üye devletler sorun üzerinde bireysel hareket etmeye başlamıştır. Bu durum AB'nin varlığına olan şüpheyi arttırırken, beraberinde politik olmayan konuların politik konular içerisinde değerlendirilmeye başlanmasına sebep olmuştur. Göç ve mültecilik kavramları güvenlik sorunsalının tanımının değişmesine neden olmuştur. Artık güvenlik sadece askeri boyutuyla kalmayıp, çevre kirliliği, açlık, sağlık sorunları, mülteci krizi gibi güvenliğin alt başlıkları beraberinde düşünülmesi ve farklı boyutlarıyla değerlendirilmesi gereken bir kavram haline gelmiştir. Öte yandan bu durum üye devletlerin çıkarları söz konusu olduğunda AB ile ortak hareket etmek yerine bireysel adımlar atmasına sebebiyet vermiş, aşırı sağ söylemlerin Birlik üzerine olumsuz düşüncelerini haklı çıkarmıştır. Bu tezde Suriye iç savaşının neden olduğu göç dalgasının, Avrupa Birliği'nin güvenlik politikalarına etkisi ile Avrupa Birliği'nin müktesebatı da göz önünde tutularak incelenmiştir. Kuruluşunun temelinde insan hakları kavramını ilke edindiği halde söz konusu mülteciler olduğunda Birlik içerisinde mülteci kabulünde azaltmaya gidilmesi için meşru yollar arayan Avrupa Birliği'nin aslında kendi ilkeleriyle çeliştiği vurgulanmıştır. Göç ve iltica konularının Birlik içerisinde geliştirilen ortak politikalarla değerlendirilmesinde ne derece başarılı olunduğu gösterilerek, Avrupa Birliği'nin çıkarları doğrultusunda göç ile nasıl mücadele ettiğini belirleyip, göç ve iltica sorunları üzerine geliştirilen alternatif bakış açılarının ne derece sonuç verdiği açıklanmıştır.
The Way towards Customs Union a policy analysis of the negotiations between actors of the European Union and Turkey

Bu çalışmada Türkiye ile Avrupa Birliği arasında 1995 yılında başlayan ve Ocak 1996'da gümrük birliği ile sonuçlanan görüşmeler analiz edilmektedir. Görüşmelerin milletlerüstü özelliğini yansıtmak üzere sürece katılan aktörleri ve konulan temel alan bir yaklaşım tercih edilmiştir. Çalışmada AB ve Türkiye arasında milletlerüstü, milletlerarası ve hükümetlerarası seviyelerde çıkar koalisyonları olduğu ortaya konmaktadır. Birinci bölümde AB kurumlan içindeki milletlerüstü aktörler incelenmiştir. AB'nin birleşme mantığı ve mekanizmalarının, AB'nin ortak Dış Politika ve Savunma alanlarında da aynen geçerli olduğu kabul edilmektedir. İkinci bölümde, Türkiye'deki aktörlerin çalışmaları hem AB aktörleri üzerindeki etkileri hem de, iç politikaya olan etkileri yönünden incelenmektedir. Üçüncü bölüm, antlaşmanın merkezinde yer alan ekonomik konuların tekrar tartışılmasına, dördüncü bölüm ise Gümrük Birliği Antlaşmasında yer alan ekonomik konuların tekrar tartışılmasına, dördüncü bölüm ise Gümrük Birliği Antlaşmasında yer almamakla beraber yine de gelecekteki AB-Türkiye bütünleşmesini etkileyebilecek, siyasi konulara ayrılmıştır.
Bankacılık endüstrisinde rekabet döngüsü: Avrupa Birliği örneği

Bu çalışmada bankacılık endüstrisinde rekabet döngüsü analizleri'endüstriyel etkinlik, endüstriyel istikrar ve endüstriyel sürdürülebilirlik'ölçütleri temelinde ayrı ayrı ele alınmaktadır. Bu çalışmanın ana amacı, bankacılık endüstrisinin faaliyet pratiğini incelemek, endüstriyel rekabet gücünün ölçülmesini referans alan uygulamalı literatürü değerlendirmek, ölçme tekniklerinden hareketle yeni bir indeks oluşturmaya yönelik yeni bir yöntem önerisinde bulunmaktır. Burada maliyet etkinliği, Z skoru ve rekabet ölçme yöntemlerinden yararlanılmakta, Avrupa Birliği veri tabanı (2006-2014)'Bankscope' üzerinden sağlanmaktadır. Birinci bölüm Avrupa Birliği ülkelerinde maliyet ve kar etkinliğianalizini kapsamaktadır. Elde edilen sonuçlar, tarafımızdan kurulan'bankacılık endüstrisinde kaynak kullanım tercihi ne kadar maliyet etkin ise AB ülkelerinin endüstriyel faaliyeti o ölçüde Tek Pazar kararınıdesteklemektedir' hipotezini doğrulamakta ve Avrupa Merkez Bankasıraporlarındaki beklentilerle de bir uyumluluk sergilemektedir. İkinci bölümü Avrupa Birliği ülkelerinde finansal istikrar ve sürdürülebilir rekabet gücünükapsamaktadır. Araştırmanın ikinci hipotezi şu şekildedir: 'Bankacılıkendüstrisi ne kadar istikrarlı ise endüstride faaliyet gösteren firmaların sürdürülebilir faaliyet düzeyi birbirini o derece yakınsamaktadır'. Buna göreyakınsama parametresinin negatif ve bankacılık sisteminin istikrarını temsil eden Z skoru parametrenin pozitif olması, bankacılık sistemi için istikrarlı birvyapının geçerliliğinin likiditenin sürdürülebilir olması koşuluylasağlanabileceğini göstermektedir ki, bu sonuç da hipotezi doğrulamaktadır. Çalışmanın genel hipotezi ise 'bankacılık endüstrisinde etkinlik, istikrar ve sürdürülebilirlik ölçütleri veri iken; her bir karar alma biriminin kaynak kullanım tercihi uyarlamalı indeks hesabıyla sıralanabilirse; oendüstride yıllık Küresel Rekabet Döngüsü İndeksi de hesaplanabilir' şeklindekurulmuştur. İndeks oluşturma süreci aşamalı bir yöntem izlenerek;her bir bankanın rekabet döngüsünü temsil eden alt bileşenlere ait etkinlik, istikrar, sürdürülebilirlik indeksleri etkileşim boyutuyla toplulaştırılmakta; 2006 baz yılı temelli Küresel Rekabet Döngüsü indeksi elde edilmektedir. Özetle, ölçme tekniklerinden hesaplanmış rekabet ölçme sonuçları, iktisadi tercih teorisi zeminine oturtulmaktadır. Literatürde rekabet gücüne yönelik sosyal bir teorinin bulunmadığı şeklindeki eleştirilere cevap olacak yeni bir yöntem arayışıyla hem tezin özgünlüğü artırılmakta hem de sorunların çözümüne kısmi bir katkı sağlanmaktadır.
Avrupa Birliği sosyal politikası'nın oluşumu ve Türkiye

Sosyal Politika sosyal hizmetleri ve sosyal devleti inceleyen bir disiplindir. Genel anlamda sosyal adalet ve sosyal adaletin politika ve toplumla olan ilişkilerine bakmaktadır. Sosyal sorunlar ve etkileriyle ilgilenir ve bu sorunlara barışçıl yollardan ideal çözümler arar. Sosyal politika II. Dünya Savaşı sonrası önem kazanmıştır ve refah devletlerinin temel aracı haline gelmiştir. Küreselleşme bir dereceye kadar fırsatlar temin etse de, ülkeler arasındaki eşitsizlikleri artırmış, daha güçlü bir rekabet baskısına neden olmuş, firmaların dışarıdan ucuz işgücü temin etme ve yer değiştirme faaliyetleri sonucu, belli sektörlerde iş kayıplarına ve sosyal dışlanmaya yol açmıştır. Tez küreselleşme ve sosyal politikanın neye karşılık geldiğini ve bu ikisi arasındaki ilişkiyi ele almaktadır. Avrupa küreselleşme sürecine yön veren önde gelen aktörlerdendir ve bu nedenle Avrupa Birliği sosyal politikasının evrimsel gelişimi açıklanmıştır. Küreselleşme sürecinde yeni sosyal politika ve yeni kavramlar ortaya çıkmıştır ve Avrupa Birliği'nin sosyal politikasının ne kadar sosyal olduğunun sorgulanması gereklidir. Avrupa Birliği bütünleşme sürecinin en başlarında sosyal politika Avrupa düzeyinde marjinal bir konu olarak kalmaktayken şimdi Avrupa Birliği gündeminde önemi giderek artan bir politika alanı haline gelmiştir. Tez, Avrupa Birliği'nin küreselleşme süreci içersinde, ulusal sosyal modeller ve supranasyonel politika hedefleri arasında nerede yer aldığını göstermeyi ve birliğin sosyal politikanın yeni boyutunda ne tür normlar oluşturduğu sorusundan yola çıkarak, temel değişimleri göstermeyi amaçlamıştır.1980'lerde Türkiye, Avrupa Birliği ve diğer global aktörlerle olan ilişkileri vasıtasıyla küreselleşmeye uyum sağlamaya çalışarak, kurumsal değişikliklere yer vererek serbest pazara dayalı gelişme stratejisi benimsemiştir. Avrupa Birliği'nin sosyal politikasının yönü, Türkiye gibi birliğe üye olma yolundaki ülkelerin ulusal mevzuatlarını etkilemektedir. Tezde istihdam ve sosyal koruma konularında yetersiz gözüken sosyal politika uygulamalarının sonuçları tartışılmaya çalışılmıştır.