turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Fen bilimleri öğretmenleri ve öğretmen adaylarının STEM'e yönelik farkındalık, tutum ve görüşlerinin belirlenmesi

Bu araştırmanın amacı, fen bilimleri öğretmenlerinin ve öğretmen adaylarının STEM'e yönelik farkındalıklarını, tutumlarını ve görüşlerini belirlemektir. Bu araştırmada karma araştırmalardan yakınsayan paralel desen kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini, Burdur ilinde ve merkez köylerinde görev yapan 29'u kadın, 16'sı erkek toplam 45 fen bilimleri öğretmeni ve Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Fen Bilgisi Eğitimi Öğretmenliği Anabilim Dalında öğrenim gören 131'i kadın, 46'sı erkek toplam 177 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Araştırmanın nicel boyutunda, amaçsal örneklemeden ölçüt ve maksimum çeşitlilik örneklemesi yoluyla oluşturulmuş olan örnekleme, 'Fen Öğretmenleri FeTeMM Yeterlik ve Tutum Ölçeği' ve 'Öğretmen ve Öğretmen Adaylarının FeTeMM Farkındalığı Ölçeği' uygulanmıştır. Araştırmanın nitel boyutunda ise amaçlı örneklemeden maximum çeşitlilik örneklemesi yoluyla seçilmiş olan 24 öğretmen ve 25 öğretmen adayı ile yarı yapılandırılmış görüşme yapılmıştır. Araştırmanın sonucunda, fen bilimleri öğretmen ve öğretmen adaylarının STEM farkındalıkları, yeterlikleri ve tutumlarının benzerlik gösterdiği, olumlu tutumlara sahip olmakla birlikte, bazı öğretmen ve öğretmen adaylarının STEM'le ilgili yetersiz, bazılarının ise yanlış bilgiye sahip oldukları, STEM'le ilgili gerek fiziki alt yapı olarak, gerekse hizmet içi eğitimler açısından desteklenmeleri gerektiği ortaya çıkmıştır.
Türk kadın yazarların romanlarında (1960-1980) işledikleri konular ve eğitim kavramına yaklaşımları

Türk edebiyatında kadın yazarlar, bir iki örnek dışında, ancak 20. yüzyılın başlarında eserler vermeye başlarlar. 1950'li yıllarda adlarından söz ettirmeye başlayan kadın yazarların, 1970'ten itibaren erkek yazarlar ile aralarında hem nicelik hem de nitelik bakımından pek fark kalmadığı görülür. 1960- 1980 dönemi dünyada ve Türkiye'de önemli olayların yaşandığı, çalkantılı bir zaman dilimidir. Bu dönem, dünyada kadın hareketlerinin dönüm noktasıdır. Türkiye'de ise özellikle 1970'ten sonra kadın hareketlerinde artış görülmektedir. Türk edebiyatında, daha önceki dönemlerde eser vermiş olan kadın yazarların birikimi, sözü edilen dönemdeki kadın yazarların başarılı eserler meydana getirmesine katkı sağlamıştır. Bu dönemde kadın yazarlar bireysel ve toplumsal sorunların yanı sıra, Türk toplumunda gözlemledikleri değişimleri, kendi bakış açılarından eserlerine yansıtmışlardır. Bu çalışmada, 1960- 1980 yılları arasında Türk kadın yazarların romanlarında işledikleri konular ve eğitim kavramına yaklaşımları belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışmada alfabetik olarak soyadı sırasına göre Halide Edip Adıvar, Adalet Ağaoğlu, Münevver Ayaşlı, Kerime Nadir Azrak, Oya Baydar, Muazzez Tahsin Berkand, Sevinç Çokum, Suat Derviş, Afet Ilgaz, Emine Işınsu, Ayla Kutlu, Pınar Kür, Aysel Özakın, Sevda Sezer, Sevgi Soysal, Suzan Sözen, Mükerrem Kamil Su, Cahit Uçuk, Peride Celal Yönsel, Halide Nusret Zorlutuna'ya ait seksen bir roman incelenmiştir. Bu dönemde kadın yazarların daha çok aile, aşk, Atatürk ve Cumhuriyet, aydın, batılılaşma, birey ve toplum, boşanma, cinsellik, devlet, dış Türkler ve Türk dünyası, din, eğitim, erkekler, evlilik, kadın, kentleşme, ölüm, sanat, siyasal olaylar, şiddet, toplumsal yapı konuları üzerinde durdukları tespit edilmiştir.
Kamu ilkokullarında görevli öğretmenlerin örgütsel bağlılık düzeyleri Diyarbakır ili örneği

Bu araştırmanın amacı, kamu ilkokullarında görevli öğretmenlerin bağlı bulundukları okulların örgütsel bağlılık durumuna ilişkin algılarının nasıl olduğunu ortaya çıkarmaktır. Araştırmanın evrenini, 2014- 2015 eğitim-öğretim yılında Diyarbakır İl Merkezindeki kamu ilkokullarında görevli öğretmenler oluşturmaktadır. Diyarbakır İl Merkezinde 68 ilkokul olup, bu okullarda toplam 1980 öğretmen görev yapmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise, evrendeki okullardan random yöntemi ile seçilen 30 okul ve bu okullarda görevli 375 öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Balay (2000) tarafından geliştirilmiş olan 'Örgütsel Bağlılık' ölçeği kullanılmıştır. Ölçek üç boyut ve 27 maddeden oluşmuştur. Bu boyutlar, 'uyum', 'özdeşleşme' ve 'içselleştirme'dir. Verilerin analizlerinde aritmetik ortalama, standart sapma, t-testi ve varyans analizi kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyi 0.05 olarak alınmıştır. Verilerin analizinden elde edilen bazı önemli bulgular şunlardır:I. Öğretmen algılarına göre örgütsel bağlılık ile ilgili ortalaması en yüksek olan ilk üç madde sırasıyla; (1) Okulumun başarısı için beklenenin ötesinde çaba gösteriyorum ( =3,54; Çok katılıyorum), (2) Bu okulun geleceğini gerçekten düşünüyorum ( =3,49; Çok katılıyorum), (3) Bu okulun problemlerini kendi problemlerim olarak algılıyorum ( =3,47; Çok Katılıyorum) ile okulumun yararı için her türlü fedakarlığı yaparım ( =3,47; Çok katılıyorum)'dır. II. Öğretmen algılarına göre örgütsel bağlılık ile ilgili ortalaması en düşük olan ilk üç madde ise sırasıyla; (1) Bu okulda çalışmaya karar vermekle büyük ölçüde hata ettiğimi düşünüyorum ( =1,70; Hiç katılmıyorum), (2) Bu okula uyum sağlamada güçlük çekiyorum ( =1,74; Hiç katılmıyorum) ve (3) Bu okulun kurallarına mecbur olduğum için uyuyorum ( =2,02; Az katılıyorum) olarak tespit edilmiştir. III. Öğretmenlerin örgütsel bağlılık alt boyutlarına ilişkin algılarının ortalamaları, uyum boyutu için ( =2,13) 'az katılıyorum', özdeşleşme boyutu için ( =2,68) 'orta düzeyde katılıyorum' ve içselleştirme boyutu için ise ( =3,17) yine 'orta düzeyde katılıyorum' derecesinde saptanmıştır. IV. Araştırmaya katılan öğretmenlerin; 'öğrenim durumu' değişkenine göre uyum boyutunda, 'medeni durum' değişkenine göre içselleştirme boyutunda, kıdem değişkenine göre ise tüm boyutlarda algıları arasında anlamlı bir fark saptanmıştır. Ancak, 'cinsiyet' değişkenine göre ise hiçbir boyutta anlamlı bir fark saptanmamıştır.
Kaynaştırma öğrencisi olan sosyal bilgiler öğretmenlerinin yaptıkları eğitim-öğretim faaliyetlerine ilişkin görüş ve önerileri

Bu araştırmanın amacı, kaynaştırma uygulamasının yapıldığı ortaokullarda kaynaştırma öğrencisi olan sosyal bilgiler öğretmenlerinin yaptıkları eğitim öğretim faaliyetlerine ilişkin görüş ve önerilerinin belirlenmesidir. Araştırma Ankara il merkezinde bulunan ve 2013- 2014 eğitim öğretim yılı içerisinde kaynaştırma uygulamasının yapıldığı M. E. B'na bağlı eğitim kurumlarında kaynaştırma öğrencisi olan 41 Sosyal Bilgiler öğretmeni ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada niteliksel araştırma yöntemlerinden betimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın bulguları sosyal bilgiler öğretmenlerine yönelik hazırlanan yarı-yapılandırılmış 'Görüşme Formu' ve öğretmenlerin demografik bilgilerini elde etmeye yönelik hazırlanan 'Bilgi Formu' ile elde edilmiştir. Görüşmeler sonucunda elde edilen veriler, yazılı hale getirildikten sonra betimsel analizine tabi tutulmuştur. Analiz sonucunda veriler kategoriler ve alt kategoriler haline getirilmiş ve araştırmanın bulgularına ulaşılmıştır. Ayrıca öğretmenlerin programdan, okul yöneticilerinden ve uzman kişilerden önemli ölçüde beklentileri olduğu, özellikle uzman kişilerden kaynaştırma eğitimi hakkında bilgilendirmelerin yapılması yönünde çok sayıda görüş elde edilmiştir.
İslam dünyasında bilim eğitiminin kurumsallaşması

Bu tez İslam dünyasında bilim eğitiminin kurumsallaşmaya başlaması zamanına kadar olan gelişimini ve kurumsallaşma yollarını anlatmayı hedeflemiştir. Bunun içinriyazi bilimlerin bir başka deyişle matematiksel bilimlerin İslam dünyasındaki XI. yüzyıla kadar gelişimine odaklanılmıştır. İslam toplumunun sahip olduğu riyazi bilgi birikiminin temellerinin anlaşılması için VIII. ile X. yüzyıllardaki dış kaynaklıbilimlerin İslam dünyasına giriş yolu olan çeviri faaliyetlerinin üzerinde durulmuştur. Araştırmanın hedefine uygun olarak bilim eğitiminde kurumsallaşmanın izininsürülebileceği astronomi, matematik ve tıp bilimlerindeki gelişmeler takip edilmiştir. Dönem hakkında birincil kaynaklar olarak öne çıkan, İbnü'n Nedim'in Fihrist ve İbn Ebi Usaybia'nın Uyunu'l Enba adlı eserlerinden faydanılmıştır. Ayrıca medreseleröncesi eğitim mekanları anlatılmıştır. XI. yüzyıl sonunda medreselerin yaygın şekilde kurulmaya başlanması ile medreselerin eğitime etkisi sorgulanmıştır.
Okul yöneticisi yetiştirmede web tabanlı problem temelli öğrenmenin katılımcıların öz - yeterlik inançlarına ve yöneticilik mesleğine ilişkin tutumlarına etkisi

Bu tez çalışmasında web tabanlı problem temelli okul yöneticiliği eğitiminin katılımcıların öz-yeterlik inançlarına, web tabanlı öğrenmeye ve yöneticilik mesleğine ilişkin tutumlarına etkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, çalışmada bir deney grubu bir de kontrol grubundan yararlanılmıştır. Çalışmada nicel ve nitel araştırma yaklaşımlarının birlikte kullanıldığı karma yöntem kullanılmıştır. Nicel veriler, sadece deneysel süreçte toplanırken, nitel veriler hem hazırlık aşaması sürecinde hem de deneysel araştırma sürecinde toplanmıştır. Araştırmanın deney ve kontrol grubunu oluşturan katılımcılar amaçlı örnekleme yöntemi ile belirlenmiştir. Çalışma gruplarındaki katılımcıların belirlenmesinde gönüllülük başta olmak üzere bilgi ve iletişim teknolojilerini etkin kullanabilme ve internete ulaşabilirlik kriterleri dikkate alınmıştır. Deney grubu 33 katılımcıdan, kontrol grubu ise 31 katılımcıdan meydana gelmiştir. Web tabanlı problem temelli öğrenmenin doğasına uygun bir şekilde, deney grubundaki katılımcılar 6 veya 7 kişilik 5 alt gruba ayrılmıştır. Çalışma, hazırlık aşaması ve deneysel araştırma süreci olmak üzere iki süreçten meydana gelmiştir. Hazırlık aşaması, deneysel araştırma sürecine geçilmeden önce yapılması gereken çalışmaların planlandığı ve senaryoların hazırlandığı süreçtir. Bu süreçte, okul yöneticiliği eğitimi modeli planlanmış, hazırlık aşamasının verileri toplanmış ve eğitim portalı oluşturulmuştur. Deneysel araştırma sürecinde ilk olarak katılımcılara problem temelli öğrenme etkinliklerini gerçekleştirebilmeleri için eğitim portalının tanıtımı yapılmış ve öntestler uygulanmıştır. Eğitim süreci sonunda da son testler yapılmış ve aynı zamanda katılımcılardan odak grup görüşmeleri ile programın etkililiğine ilişkin veri toplanmıştır. Verilerin toplanması için kişisel bilgi formu, Web Tabanlı Öğrenmeye İlişkin Tutum Ölçeği, Yöneticilik Mesleğine İlişkin Tutum Ölçeği, Genelleştirilmiş Öz-Yeterlik İnancı Ölçeği, Program Değerlendirme Ölçeği, Okul Yöneticilerinin Karşılaştıkları Yönetsel Sorunları Belirleme Formu ve WT-PTOYE Program Sürecine İlişkin Odak Grup Görüşmesi Formu kullanılmıştır. Çalışmada elde edilen bulgulara göre; WT-PTOYE sürecinin, katılımcıların genel ve mesleki öz-yeterlik inançlarını, yöneticilik mesleğine ve web tabanlı öğrenmeye yönelik tutumlarını anlamlı düzeyde ve pozitif yönde etkilediği sonucuna varılmıştır. Nitel verilerin analizinden elde edilen bulgulara göre; eğitim süreci, katılımcıların eğitim ihtiyaçlarını büyük ölçüde karşılamıştır. Ayrıca uygulanan eğitim, katılımcıların teori ile uygulama arasındaki bağı kurmalarına ve öz-yönelimli öğrenmelerine önemli katkılar sağlamıştır. Bu sonuçlardan hareketle, web tabanlı problem temelli öğrenmenin, okul yöneticilerinin hizmet öncesi ve hizmet içi eğitimlerinde kullanılmasına yönelik olarak eğitim politikalarını üretenlere ve uygulayıcılara yönelik çeşitli öneriler geliştirilmiştir.
Sosyal bilgiler dersinin genel amaçları, ünite hedefleri, içeriği ve eğitim durumlarının eğitim akımlarına göre öğretmen görüşleri açısından incelenmesi

Bu araştırmada, öncelikle Sosyal Bilgiler dersini eğitim akımlarının ölçütleri açısından değerlendirebilmek için uygun bir ölçüt geliştirilmeye çalışılmıştır. Bu amaçla alan uzmanlarıyla görüşme ve anket yapılarak; eğitim felsefesinin temelini oluşturan daimicilik, esasicilik, ilerlemecilik ve yeniden kurmacılık akımlarının Özelliklerine göre bir ölçüt hazırlanmıştır. Hazırlanan ölçüt ekler kısmında sunulmuştur. Ölçütler çerçevesinde hazırlanan anket ile elde edilen öğretmen görüşlerine göre; Sosyal Bilgiler dersinin genel amaçları, hedef ve hedef davranışları, içerik ve eğitim durumları dört felsefi akım çerçevesinde değerlendirmeye çalışılmıştır. Öğretmenlerin görüşlerine göre, Sosyal Bilgiler dersinin genel amaçlarında daimicilik ve esasicilik akımları daha etkilidir. İlerlemecilik ve yeniden kurmacılık akımlarının etkisi oldukça düşük oranlardadır. Hedef davranışlarda yine daimicilik ve esasicilik akımları daha etkili olmuş, ilerlemecilik ve yeniden kurmacılık akımları ise daha az etkili olmuştur. İçerik öğretmenlere göre, en fazla daimicilik akımından etkilenmiş, ilerlemecilik, esasicilik ve yeniden kurmacılık akımları da yakın değerlerde etkili olmuştur. Ancak, burada dikkati çeken husus özellikle 'Türkiye Tarihi' ünitesinin içerik açısından hiçbir eğitim akımının ölçütünü içermemesidir. Öğretmenlerin değerlendirmelerine göre, eğitim durumlarının düzenlenmesinde esasicilik akımı en fazla etkili olmuş, daimicilik, ilerlemecilik ve yeniden kurmacılık akımları da birbirine yakın oranlarda etkili olmuştur. Bütün bu veriler birlikte ele alındığında ise, öğretmenlerin görüşlerine göre Sosyal Bilgiler dersinin genel amaçları, hedef ve hedef davranışları, içerik ve eğitim durumlarının belirlenmesinde temel olarak daimici ve esasici görüşler etkili olmuştur. IV
Okul öncesi ve ilkokul öğretmenlerinin hareket ve oyun eğitimine bakış açılarının incelenmesi

Amaç: Bu araştırma ile Milli Eğitim Bakanlığı bünyesindeki eğitim kurumlarında çalışan okul öncesi ve ilkokul öğretmenlerinin erken çocukluk ve ilkokul çağındaki çocukların hareket aktiviteleri ve oyun eğitimi hakkındaki görüşlerini ve bakış açılarını uygulamada karşılaştıkları zorlukları ve mevcut koşulların uygulamaya olan etkilerini belirleyerek ortaya koyulması amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırmada, araştırma tekniklerinden nitel araştırma veri toplama yöntemlerinden ise röportaj tekniği kullanılmıştır. Bu bağlamda; kişilerle görüşme esnasında hareket ve oyun başlıklı iki ana tema ve 4 alt temadan oluşan bir soru formu araştırmacı tarafından hazırlanmış ve görüşme esnasında bu sorular gönüllü öğretmenlere yöneltilerek ses kayıt cihazı ile görüşmeler kayıt altına alınarak verilere dönüştürülmüştür. Bulgular: Yapılan araştırma sürecindeki görüşmelerde katılımcıların tamamının okul öncesi ve ilkokul döneminde oyun ve hareket eğitiminin çocukların gelişimlerine olan etkileri nedeniyle çok önem verdiğini fakat gerek mevcut programlar, kendi yetkinlikleri, var olan uygulama alanları koşulları ve gerekse müfredat yoğunluğu gibi iç ve dış etkenler nedeniyle gereken önemin eğitim sürecinde sergilenemediği, çözüm yollarının ve olumsuzlukların giderilebilmesi için yapılabilecekler çalışma içeriğindeki temalar kapsamında öğretmenler tarafından detayları ile belirtilmiştir. Sonuç: Sonuç olarak oyun ve hareket eğitiminin amacına hizmet edebilmesi için, günlük düzenli beden eğitimi ders saati kapsamında ve beden eğitimi öğretmenleri tarafından verilmesi gerektiği, oyun ve fiziksel etkinlikler alanına yönelik kılavuz kitapların faydalı olacağı ve okul öncesi ve sınıf öğretmenlerine oyun ve fiziksel etkinlik uygulamalarına yönelik kurs ve seminerler verilerek bilgilerin kalıcı ve güncel tutulması gerektiği, fiziksel etkinlikler ders saati içerisinde farklı derslerin işlenmemesi gerektiği, okulların fiziki yapılarının spor salonlarının olmayışı, bahçe zeminlerinin beton olması, anasınıflarının küçük olması gibi olumsuzlukların giderilerek oyun ve hareket eğitimi uygulamalarına uygun hale getirilmesi ve bu eğitimlerin okul, aile ve öğretmen işbirliği ile sağlanmasının verimli olacağı, özellikle okul öncesi ve ilkokul dönemi eğitimin oyuna dayalı müfredat ile fakat uygun fiziksel koşullarda gerçekleştirilebileceği anlaşılmaktadır.
Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Resim-İş Öğretmenliği Anabilim Dalı'nın ülkemizdeki sanat eğitimine katkısı ve tarihi gelişim süreci

Sanat, bünyesinde barındırdığı zenginlikten dolayı, anlaşılması en zor kavramlardan biridir. Sanatı anlayan, yorumlayan, bir sonraki kuşağa aktarabilen, nitelikli insan sayısının azlığı, gözle görülen bir gerçektir. Bu insanların yetiştirilmesi, sanatın kavranılması kadar zor bir eylemdir. Sanat eğitimi veren kurumlar, bu zor görevi üstlenen ve insan hayatında giderek daha önemli bir yer tutan merkezlerdir. Tezin amacı, bu önemli merkezlerden biri olan, MÜ AEF GSEB Resim-iş Öğretmenliği Anabilim Dalı'nın, ülkemizdeki sanat eğitimine katkısını ve tarihi gelişim sürecini incelemektir. Öğretmenlerin yetiştirilmesi sorunu, her dönemde olduğu gibi çağımızda da güncelliğini korumaktadır. Bu araştırma ile, MÜ AEF GSEB Resim-İş Öğretmenliği Anabilim Dalı'nın ülkemizdeki sanat eğitimine katkısı nedir? ve tarihi gelişim süreci kapsamında meydana gelen değişme ve gelişmeler nelerdir? sorularına cevap aranırken, resim-iş öğretmeni nasıl yetiştirilmelidir? sorusu da cevaplandırılmaya çalışılmıştır. Bu araştırmada, MÜ AEF GSEB Resim-İş Öğretmenliği Anabilim Dalı'nın geçmişşinin betimlenmesi, zaman içindeki değişiminin ölçülmesi ile neden ve sonuçların çözümlenmesi uğraşısına girilmiştir. Araştırmada tarama modeli kullanılmıştır. Bu araştırma, betimlemeli tarihsel bir alan araştırmasıdır. Tezin konusuna dair ulaşılabilen tüm birincil ve ikincil kaynaklar, kitaplar, dergiler, yıllıklar, gazeteler, müfredat programları, tutanak ve belgeler incelenmiştir. Ayrıca internet ortamında da araştırmalar yapılmıştır. MÜ AEF GSEB Resim-İş Öğretmenliği Anabilim Dalı'nda araştırmacı, ulaştığı bilgileri paylaşabilen, yaratıcı resim öğretmeni yetiştirme amacına ulaşmak için verilen uğraşı tarihi gelişim süreci içinde olduğu gibi günümüzde de sürmektedir. Geleceğin sanatçı-eğitimcilerini yetiştirmeyi kendisine hedef edinen kurum, bu onurlu görevi yerine getirerek varlığını sürdürecektir.
Mavisel Yener'in çocuklara yönelik hikayelerindeki eğitsel iletiler üzerine bir araştırma

Eğitimde kazandırılmak istenen değerler öğrenciye çeşitli yollarla verilebilir. Bu yollardan biri de yazınsal değeri olan edebi eserlerdir. Bu bağlamda hikayeler, eğitsel ileti aktarılması konusunda önem taşıyan edebi türlerden biridir. Yazarların eserleri aracılığıyla aktardıkları iletilerin, eğitselliği ve sunuluş biçimleri yazınsal metin ölçütlerine uygun olmalıdır. Yazınsal nitelikteki kitaplardaki iletilerin sunuluş biçimine göre aktarılmasında, didaktik yönünün olmaması ve örtük olarak verilmesi önemlidir. Hikayelerde aktarılan iletiler, çocukların kişisel özelliklerinin gelişimine katkı sağlarken, yaşadığı toplumun kültürel öğelerini öğrenmesine ve toplumsallaşma sürecine katılmasına yardımcı olur. Bu düşünceden hareketle araştırmada, Mavisel Yener'in çocuklara yönelik yazdığı hikayelerde eğitsel iletileri tespit etmek ve bu eğitsel iletilerin sunuluş biçimlerini ortaya koymak amaçlanmıştır. Yazarın incelenen 72 hikayesinde yer alan eğitsel iletiler nitel araştırma kapsamında doküman incelemesi yöntemiyle saptanmış ve yorumlanmıştır. Verilerin analizinde içerik analizi tekniklerinden kategorisel içerik analizi kullanılmıştır. Mavisel Yener'in incelenen hikayeleri analiz edilmiş ve 56 farklı eğitsel ileti tespit edilmiştir. Bu iletiler bir araya getirilerek incelenmiş, benzerlik ve farklılıkları doğrultusunda tematik bir kodlama yapılmıştır. Bu tematik kodlama sonucu 4 kategori oluşturulmuştur. Daha sonra bu kategoriler altına yerleştirilen iletilerin sunuluş biçimlerine bakılarak doğrudan ve dolaylı yoldan aktarılanlar olmak üzere 2 farklı kategori belirlenmiş ve kodlama tekrar yapılmıştır. Mavisel Yener'in incelenen eserlerinde toplam 592 ileti tespit edilmiştir. Bu iletilerin, amaçlarına göre 478 tanesi kişisel gelişimi, 96 tanesi toplumsal gelişimi, 15 tanesi ulusal gelişimi, 3 tanesi ise evrensel düşüncenin gelişimini destekler niteliktedir. Bu iletilerin sunuluş biçimlerine bakıldığında 537 tanesinin dolaylı yoldan, 55 tanesinin de doğrudan aktarıldığı görülmektedir. Mavisel Yener, çocuklara yönelik eserler veren önemli yazarlardan biridir. Yazar, çocuklarda okuma kültürü kendi deyimiyle okuma gereksinimi kazandırmayı amaçlamaktadır. Yazarın, eserlerinde bulunan iletilerinin eğitsel oluşu ve satır aralarına gizleyerek aktarması yazınsal ölçütlere uygun olarak yazdığını göstermektedir. Çalışma sonuçları gerek eğitimcilerin gerek de ebeveynlerin çocuklar için seçtikleri hikayelerde, iletiler konusunda nelere dikkat etmeleri gerektiği noktasında rehberlik edecek ve ilkokul düzeyindeki çocukların Mavisel Yener'in hikayelerinden ne derece faydalanacakları konusunda yardımcı olacaktır.
Eğitim fakülteleri Alman dili ve eğitimi anabilim dalı öğretim programlarının tarihsel analizi

Bu araştırmada, orta dereceli okullara Almanca öğretmeni yetiştiren eğitim kurumlarının ders programlan belli zaman dilimleri içerisinde incelenmiştir. Bu inceleme çerçevesinde örneklem olarak alınan Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Almanca Bölümünün 1947 ile 1978 yıllan arasındaki ders programlan birinci alt problem başlığı altında kendi içerisinde karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. İnceleme sonucunda Almanca alan bilgisine ait derslere programlarda daha fazla yer verildiği ve yabancı dil öğretiminde dört temel becerinin öğretilmesinin hedeflendiği görülmektedir. Programlar arasında öğretmenlik meslek bilgisi alanına yaklaşımlarda bazı farklılıklar olduğu göze çarpmaktadır. İkinci alt problem ise Alman Dili ve Edebiyat Bölümü ile Almanca Öğretmenlik Bölümü programlan karşılaştırmalı olarak incelenmiş ve her iki bölüm programlarında da ağırlığın Almanca alan bilgisine ait derslerde olduğu görülmüştür. Her iki program arasındaki en büyük farklılık ise Almanca öğretmenlik bölümündeki programda öğretmenlik meslek bilgisi alanına ait derslerin diğer programa oranla daha fazla ağırlıkta olmasıdır. Üçüncü alt problemde, 1978 dört yıllık Yüksek öğretmen Okulu Almanca bölüm programı ile 1983 dört yıllık Eğitim Fakültesi Almanca bölüm programlan karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Ancak programlar arasında büyük farklılıklar görülmemiştir. Dördüncü alt problemde; Almanca öğretmenlik Bölüm programlan ile Sınıf Öğretmenliği bölüm programlan birbirleriyle karşılaştırıldı. Her iki programın hedeflerinin ayrı olduğu, alan bilgilerine ait derslerin birbirleriyle örtüşmediği görüldü. Beşinci alt problemde; Almanca öğretmenlerinin kendi branşlarına atanma oranlan incelendi. Buna göre, öğretmenlerin kendi branşlarına değil sınıf öğretmenliğine atandıkları gözlenmiştir. 1992 yılından sonra Milli Eğitim Bakanlığı tarafından Almanca öğretmenliğine atamaların istihdam fazlalılığı nedeniyle yapılmadığı anlaşılmıştır. Sonuç olarak, Milli Eğitim Bakanlığının kendine bağlı orta dereceli okullarda ikinci bir yabancı dil öğretimini zorunlu hale getirmesi ve sınıf öğretmenliği yapan Almanca öğretmenlerinin kendi branşlarına çekilmesi önerilmiştir.