turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de sanat ve tasarım dergilerinin kapaklarında görsel algı ilkeleri

Bir dergi kapağı hazırlanırken, görsel algı ilkeleri derginin yapılan her sayfa tasarımı aşamasında olmazsa olmaz yapı taşlarıdır. Başlık, amblem vb. unsurlar kullanılarak görsel algı bilinçli olarak yaratılır. Sadece tipografi tekniği kullanılarak oluşturulan bir dergi kapağında da bu ilkeler karşımıza çıkmaktadır. Görsel algı ilkelerinin iç içe kullanılmasıyla dergi kendini öne çıkaran ürün haline gelmiş, karakteristik bir yapı kazanmıştır. Günümüzde hedef kitlesine bu yöntemler ile ulaşan birçok dergi bulunmaktadır. Okuyucular, derginin ismi ile birlikte, kapağı oluşturan karakteristik tasarımına da bakarak takip ettiğiderginin özelliklerini bilinçaltında tutar. Bu bağlamda, dergilerin tasarımında kullanılan, görsel algı ilkelerini oluşturan öğeler olan tipografi, çizim, fotoğraf vb. görsel malzemeler ile birlikte, reklam, yerleştirmeleri de bir bütünü oluşturmaktadır. Tüm bunlar göz ardıedemeyeceğimiz Gestalt Kuramı'nın sağlıklı uygulaması ile derginin-dergilerinverdiği mesajın-mesajların algılanmasını sağlamaktadır. Çoğu zaman kapaktakullanılan tasarım iç ve arka sayfalarda da kullanılmış olup aynı görsel algı ilkeleri ile devam ettirilmekte, devamlılık sağlanmaya çalışılmaktadır. Kapakta kullanılan öğeler ile iç sayfalardaki diğer öğeler ile uyum sağlayarakokuyucunun görsel algısına ve onun tercih etmesi için en uygun biçimdetasarlanır. Günümüzde, tasarım öğelerinin yer aldığı dergi kapaklarındatipografinin kullanımı, birden fazla mesajın aynı anda verilmesi için daha hassas çalışma yapmayı gerektirir. Toplam dört bölümden oluşan çalışmada, ilk bölümde 'Problemin Tespiti ve Çalışmanın Amacı' gibi başlıklar açıklanmıştır. İkinci bölümde; 'Dergi'başlığı altında 'Algı' konusuna yer verilmiştir. Üçüncü bölümde; 'DergiYayıncılığı' konularına değinilmiştir. Dördüncü bölümde; 'Türkiye'de Sanat ve Tasarım Dergi Kapaklarının Görsel Algı İlkelerine Göre Değerlendirmesi'yapılmıştır. Tez çalışması için seçilen örnek dergiler görsel algı ilkelerininözellikle Gestalt Kuramı kurallarına göre değerlendirilmesi yapılmaya çalışılmıştır.
Estetik açıdan lampas kumaşın yapısal bir incelemesi

Lampas dokuma yapısı özellikle ipeğin kullanıldığı görkemli kumaşlarda görülen teknik bir gelişmedir. Bu dokuma tekniği desenli bir kumaşta ipek atkıların yumuşak ve parlak dokusunu vurgulamakta, daha mat bir kumaş zemini üzerinde ışığı farklı yansıtan bir desen bölgesinin göz kamaştırdığı bir kumaş yapısı yaratmaktadır. Desenin atkı yüzlü bir dokuma yapısıyla üretildiği, atkı yüzmelerinin bir bağlantı çözgüsüyle örgüye bağlandığı; zemin çözgü ve zemin çatkıdan oluşan bir kumaş katı üzerinde bir rölyef gibi vurgulandığı bir desenli kumaş tekniğidir. Çalışma üç ana başlık altında toplanmıştır. İlk bölümde, arkeolojik ve tarihsel ilk gerçek dokuma yapıları, desenli tekstillere giden süreç ele alınmıştır. Buna ek olarak tarihsel dokuma yapılarını ele alırken kullanılan yöntemler sunulmuş ve bunun için bir dokuma sistemi önerisi yapılmıştır. İkinci bölümde lampas dokuma yapısının gelişim çizgisi, yapısall ve estetik özellikleri dokuma şemaları ve tarihsel kumaş örnekleriyle birlikte detaylı incelenmiştir. Üçüncü bölümde bir Osmanlı lampas kumaş yapısına örneklerle yer verilmiş ve bu yapının ardından teknik bir uygulama yapılmıştır. Bu teknik uygulamadan yola çıkarak bir desen tasarımı bu tekniğin özelliklerine en yakın biçimde güncel bir deneme olması hedeflenerek uygulanmıştır.
Bireyin ekolojisi ve sanatsal gerçeklik

Teknolojik gelişmeler değişen doğa algısı ile birlikte ikinci doğayı ortaya çıkarmıştır. Toplum değişen çevre ile birlikte dönüşüme uğrar. Bu dönüşüm bireysel dönüşüme de kaynaklık eder. Bu dönüşüm beraberinde ekolojik, toplumsal ve bireysel riskleri de getirir. İkinci doğanın ortaya çıkardığı ve dünyada azımsanmayacak miktarda bulunan atıklar, bireyin de yaşamını doğrudan etkiler. 21. yüzyılda etkinliğini giderek arttıran ekoloji kavramı, bireyin çevre ile ilişkisi üzerinden yorumlanma biçimleri birey-toplum ilişkisini ve birey-mekan ilişkisini merkeze alan bir anlayış ile dönüşüme uğramıştır. Anılarımız ve deneyimlerimiz sonucunda birey-çevre ilişkisi ve bireyin çevre üzerine yapılandırdığı düşüncelerde değişmektedir. Bireyin algıladığı gerçeklikte aynı doğrultuda değişime uğrar. Bu durum sanatsal yaratıcılık düşünce biçimi ve üzerine kurgulanan düşüncenin harmanlanması ile oluşturulan gerçeklik, sanatsal gerçekliğin ana hatlarını oluşturur. Her bireyin çevresi ve yaşamını oluşturan yapısall farklılıklar yani din, kültür, yaşanılan yer, yaratıcılığın ya da temsilin yani öznel gerçekliğin izdüşümünü oluşturur. Öznel gerçeklik sanatta yaratıcılık olgusunun temellendirildiği ana unsurdur. Dönemsel olarak değişen bu fikirler sanatta da etkisini göstermiştir. Günümüz sanat anlayışının birey ekolojisine yaklaşımı değişen mekan algısı ile öznel bakış açılarını ele alan bireysel deneyimlere odaklanmıştır. Bu çalışmada 21. yüzyılda birey ekolojisi ve gerçeklik ilişkisi, görsel örnekler ve düşünce biçimleri üzerinden açıklanmaya çalışılmıştır. Ortaya çıkan bulgular üzerinden, değişen gerçeklik algısının sanatta ve birey üzerinde etkisine ve ne gibi yeniliklere yol açtığına odaklanılmıştır.
Antakya'da gerçekleştirilen enstalasyon çalışmalarının mekanla ilişkileri açısından incelenmesi

Sanat, tarihsel süreç içinde, toplumsal gereksinimler doğrultusunda dinsel, kültürel, politik, sosyo-ekonomik, teknolojik, psikolojik ve bilimsel etkileşimlerle üretim biçimlerini zenginleştirmiş, varlık gösterdiği alanları genişletmiştir. Zaman içinde sanat, kültürel alışverişin yanında bir eylem alanı olarak görülmeye başlanmıştır. Geleneksel çerçevedeki sınırlı görsellik, yerini disiplinlerarası-deneysel bakış açılarına bırakmıştır. Bir ifade biçimi olarak enstalasyon, sanat olgusunu çok geniş bir alan olarak algılar. Kültür, tarih, sosyoloji, psikoloji vs. gibi alanlardaki tartışmalara katkılarda bulunarak toplum ve hayata en yakın üretimleri içerisinde barındırır. 1980'lerle birlikte Türkiye de bu gelişmelerden etkilenir. Yeni müzelerin açılması, ulusal-uluslararası sergilerin sayısını artması, sanatın kamusal alana taşınması, sergileme ve sunum tekniklerinin çoğalmasıyla sanat/mekan ilişkilerinde yeni boyutlara taşınmıştır. 2005- 2012 yılları arasında Hatay şehrinin kent merkezi Antakya'da güncel sanat alanındaki etkinlikler kapsamında birçok enstalasyon çalışması üretilmiştir. Bu enstalasyon işleri özellikle, Antakya'nın gündelik yaşantısı ve kültürünün duyumları sonucundan üretilmiş ve genellikle kentin kamusal alanlarında sergilenen işlerdir. Ancak, enstalasyon çalışmaları, kullanılan malzemelerin geçiciliği, kamusal alanlarda sergilenmeleri ya da kalıcı olma hedefleri taşımamaları ve bir süreçsel ürün olmaları sebebiyle muhafaza edilme kaygıları diğer sanat eserlerine oranla daha azdır. Bu tez, 2005- 2012 yılları arasında Antakya'da üretilen enstalasyon çalışmalarının izlerinin silinmesini önlemek amacıyla bir arşiv çalışması niteliğindedir.
Metafizik içerikli resimlerde figür analizi

Bu tez çalışmasında resim sanatında metafiziğin geçmişşten günümüze kadar hangi aşamalardan geçerek, sanata nasıl yön verdiği ve etkileri incelenirken, felsefede ve diğer sanat alanlarındaki yansımaları da bir bütün olarak ele alınmıştır. Tarihsel ve sosyal gelişimlerle birlikte başlayan kültürel evrimler, değişimler de sanatı etkilemiş olup, meydana gelen düşünce anlayışları, sanatın birçok alanına yayılmıştır. Edebiyat, müzik, sinema, sahne sanatları gibi alanlardaki değişim ve gelişimi bu sebeple görmekteyiz. İlkel dönemden itibaren başlayan ruh-tin ilişkisi, Rönesans klasik dönem vb. aşamalardan geçerek Fransız devrimi, endüstri devrimi ile birlikte Modern resim anlayışı ve süreciyle metafiziksel bakış açıları da değişmiştir. Metafizik resim anlayışı her dönem ve zamanın içerisinde var olarak etkisini farklılıklarıyla ve dönemin özelliklerini taşıyarak devam ettirmiştir. Varlık kavramı incelenmiş olup, ruh-madde arasındaki ilişki üzerinde durulmuştur. Felsefe, edebiyat, müzik, sinema, sahne sanatlarındaki metafizik etkilerine bakılmıştır. Varlık bilim, mimesis ilişkileri ve resim sanatının evreleriyle birlikte sanatçıların eserlerindeki metafiziksel değişimler üzerinde durulmuştur. Toplumsal kültürel sanatsal evrimin metafizik bilinci etkileyip farklı boyut ve gelişimlere yönlendirdiği anlatılmıştır. Bu tez çalışmasıyla Nesrin BİNGÖL' ün resimlerindeki fizik ötesi anlayış üzerinde durulmuştur
Gilles Deleuze'de sanat ve sanatın kavramlarla ilişkisi

Deleuze'ün estetik düşüncelerinden hareketle sanatı bir bilme ve kavrama biçimi olarak ortaya koymaya çalıştığımız bu çalışmada başta Deleuzecü edebiyat ve dil anlayışından hareketle felsefenin dünyayı kavramsal açıdan açımlayıp anlamlandırma çabasına benzer bir çabanın yazınla icat edilen üsluplarla ve dil biçimleriyle de mümkün olabildiğini ve bu çerçevede sanatçının ve edebiyatçının kurmacasında yeni dünya ve birey durumlarını yaratırken düşünürün kavramını icat ettiği doğa ve toplumsal alanı paylaştığından, felsefenin kavramsal ve mantıksal işinin yazın cephesinden farklı bir boyutunu ortaya koyduğunu gösterdik. Aynı şekilde sanatın durumları, algıları ve nesnel gerçekliği duyumsama düzeyinde yeniden var ederken; kompoze ettiği faklı nesneleri, güçleri, doğa durumlarını ve toplumsal yaşamı bir araya getirme ve uyumlulaştırma işleminde yine sanatçının kompozisyonla ortaya koyduğu işleminin düşünürün kavramsal çabasıyla ortak yanlarını sergiledik. Dolayısıyla birinci bölümde göstergenin ve edebiyatın bir iz ya da nesnel gerçeğin bir yansıması olmadığını bunu alımlayan bireyin ve sanatçının gerçek bir deneyim olarak göstergeleri bir felsefeci ve bilimci olarak tanımlayıp dönüştürebildiğini bu dönüştürme işinin yeni kavrama ve algılama biçimlerini yarattığını da gösterdik. İkinci bölümde ise duyumsamanın pasif bir şekilde yapılmadığını duyumsayan bireyin duyumsanan dünyanın güçleriyle etkin bir ilişki içerinde deney yaptığını bu deneyler sonunda ortaya konan sanat eserlerinin kompozisyon işlemi, yine ortak toplumsal alan ve algılama düzeyinin içinden yapıldığı için felsefeninki gibi kavramsal olmayan ama kavramın imal ediliş biçimine benzerliğini ve bağlantısı ortaya koyduk. Felsefede bir kavram icat etmek için kavramı oluşturacak sorunların, algılama ve anlama tarzlarının bir araya getirilip yeninden formüle edilmesi bir düzenleme ve kompoze işini gerektirirken, sanatçının duyumsanan dünyanın yeni bir görüsünü ve algılanmasını yaratmaya çalışırken aynı şekilde birbirinden faklı malzeme, gösterge ve imajı kompozisyonda birleştirdiğini ve bu iki işlemin ortak bir soyutlama ve deneyimleme alanında gerçekleştiğini ortaya koyduk.
The agents that affect the independence of artistic expression and the independence of the artist: Types and interpretations of independence of artistic expression in Istanbul art-scene

Bu araştırma İstanbul sanat ortamından çıkan bağımsızlık ve özerklik durumları etrafında şekillenmiştir. Bu konuyu anlayabilmek için cumhuriyetin ilk dönemlerinde geçerli olan devletin sanatı koruma altına alması ama aynı zamanda müdahale etmesi ve özel sektörün gelişiminin kronolojik bir özeti gereklidir. Erken sanatçı gruplarının oluşumu ve çağdaş inisiyatiflerin ortaya çıkması da üstünde durulması gereken konulardan biridir. Yakın zamanda bu konu üzerine üretilmiş metinler sunulmuştur. Bunlar bu tez çalışması için üretilmiş röportajlar metinleri ya da özerliklik üzerine yapılan toplantıların metinleri ya dab u toplantılarda yapılan oturumlarda sunulan bildirilerdir. Tarihsel bir arka plan ve yeni üretilmiş metinlerin ışığında sanatçı kendisine bir sergi yöntemi bulmaya çalışır.
Gazi üniversitesi Gazi eğitim fakültesi resim-iş eğitimi ana bilim dalı programında grafik ders planlarının değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı, 'Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Resim-İş Eğitimi Anabilim Dalı Programında Grafik Ders Planlarının Değerlendirilmesi' ne yönelik bulguları belirlemektir. Bu amaç doğrultusunda ilgili anabilim dalının kurulduğu günden bugüne kadar uygulanan ders programları ve yapılan değişiklikler incelenmiştir. Programların incelenmesinde kaynak tarama ve Nitel araştırma türlerinden tarih yöntemle araştırma modeli kullanılmıştır. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Resim-İş Eğitimi Anabilim Dalı'nda görev yapmış ve program komisyonlarında bulunmuş öğretim elemanlarının görüşleri alınarak öğretim programlarına yönelik verilere ulaşılmıştır. Açık uçlu yarı yapılandırılmış sorulardan oluşan görüşme yöntemi ile elde edilen veriler içerik analizi yöntemi ile değerlendirilmiş ve araştırmacı tarafından yorumlanmıştır. Sonuç olarak, Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Resim-İş Eğitimi Anabilim Dalı programlarının Grafik Dersi açısından değerlendirmesini yaparak, araştırmacılara yönelik öneriler sunulmuştur.
Almanya'da dışavurumculuğun merkezi: Der Sturm dergisi (1910-1932)

Bu çalışma, başlangıçta kültür ve sanat dergisi olarak yolculuğuna başlamış, zaman içinde önce bir galeri, ardından tiyatro ve başkaca farklı sanat etkinliklerine zemin olan Der Sturm hareketini konu almaktadır. Avrupa'da avangard sanatın kendini gösterebileceği en önemli temsil alanı olarak kabul edilen Der Sturm Dergisi'nin ana eksenini oluşturan bu hareket, müzisyen, şair, eleştirmen olan Herwarth Walden'in yaşamıyla paralel bir seyir göstererek Almanya'da özellikle de dışavurumculuk temelinde atılmış en önemli adım olarak görülmüştür. Fırtına anlamına gelen Der Sturm hareketi gerçek anlamda bir fırtına koparmış ve kısa zamanda etkili ve ağırlıklı olarak Berlin'de dönemin reddedilen sanatını kucaklayan önemli bir temsil ortamı sunmuştur. Araştırmamız, Der Sturm hareketinin merkezindeki Der Sturm dergisini odağa alarak 1910- 1932 yılları arasında dönemin avangard sanatını, sanatçılarıyla beraber değerlendirerek söz konusu temsil ortamının ne şekilde oluştuğunu belirlemeyi amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda da tezimiz Avrupa'da modernizmle başlayan süreçte çeşitlenen ve dönüşen sanat ortamında yer alan böylesi büyük yapının inşa süreci ve sonrasında oluşan ulusal ve uluslararası sergileri, konferansları, yayınevi, sanat okulu ve tiyatrosuyla dönemin sanatına sağladığı çok yönlü katkıyı ortaya koymaya yönelik olarak hazırlanmıştır.
Heykelde akışkan biçim: Ruh halleri ve soyut ifade

Bu çalışma, bir eser metni olarak eserlerimin üretimi ve kavramsal çerçevelerinin belirlenmesi ile oluşmuştur. Sanatçıların dünyayı anlamlandırma çabası ve formlara yüklemeye çalıştıkları kavramlar, üretim süreçleri esnasında içinde bulundukları ruh halleri ve bunun soyut formlara dönüşmesi bağlamında oluşturulan eserler incelenerek, kendi üretimimle bağlantıları kurulmaya çalışılmıştır. Statik olmadığı varsayılan insan doğası, akışkan ve biçimsiz biçimde, formsuz olmakla birlikte sanatçı üretiminde bir an içinde dondurularak belli bir forma ulaşmaktadır. Bu çalışmada, biçimini bulamamış bir dışa vurma olarak 'biçimsiz biçim' ya da sanat terminolojisinde 'abject' olarak nitelendirilen yaklaşımları benimsemiş sanatçıların belli bir anı ne şekilde dondurdukları ve görselleştirdikleri yöntemler araştırılmıştır. Bu bağlamda, akışkanlık kavramı ve akış süreci ile bütünleşecek eserler üretilmiştir.
Animasyon filmlerindeki at hareketlendirmelerinin Eadweard Muybridge şablonu üzerinden incelenmesi

Animasyon; çizimlerin, resimlerin ya da objelerin arka arkaya hızlı bir şekilde gösterilmesi ile elde edilen hareketli görüntü olarak tanımlanmaktadır. Phenakistoscope, flipbook ve zoetrope gibi optik illüzyon oluşturan görüntüleme oyuncaklarının icadıyla karşımıza çıkmıştır. Teknolojik gelişmeler sonucu fotoğraf makinesi, kamera ve bilgisayarın keşfedilmesi ile animasyon gelişerek günümüze kadar gelmiştir. Sinema filmleri başta olmak üzere hemen hemen görüntülü medyanın bütün birimlerinde temel kullanım aracı olarak karşımıza çıkan 'Animasyon', diğer adıyla canlandırma, teknik olanakların artması ve teknolojik gelişmelerle birlikte birbirini destekleyen veya birbirinden tamamen bağımsız çeşitli animasyon teknikleri ve türlerine ayrılarak bir sektör haline gelmiştir. Bu çalışmada; 100- 150 yıllık bir geçmişşe sahip olan animasyon; türlerine ve bu türlerin tarihsel gelişim süreçlerine göre animasyonun temel prensipleri bağlamında, çeşitli animasyon teknikleri ve ürünleri incelenmiştir. Eadweard Muybridge Şablonundaki gerçeklik algısına değinilmiş ve at çizim şablonları temel alınarak, animasyon gelişim dönemi ve animasyon tekniklerinden örnekler seçilmiştir. Bu verilerden hareketle at animasyonları üzerine bir çözümleme yapılmıştır.
Kavramsal olarak fonksiyon, fonksiyonellik ve heykel- fonksiyon ilikisi

Heykel, tarihi seyri içinde farklı dönemlerde ve coğrafyalarda, farklı amaçlarla değişik fonksiyon ve şekillerde ortaya konmuştur. Önceleri temsili bir sanat yapıtı olarak değerlendirilen heykel, XX. yüzyılda sanat, kültürel ve ekonomik hayatta yaşanan köklü değişimlerden ve bu yüzyıldaki teknolojik gelişmelerden de etkilenerek yeni bir cehreye bürünmüş, adeta kendini yeniden yaratmıştır. XX. yüzyılda günlük yaşamdan pek çok sanat dalına kadar hayatın hemen her alanına yansıyan düşünce değişiminden heykel sanatı da kendi üzerine düşeni almıştır. XX. yüzyıla gelinceye kadar heykelde boşluk-doluluk ögeleri fazla önemsenmemiştir. XX. Yüzyıldan itibaren boşluk-doluluk ögeleri daha önemli görülmüş, bu da mekan unsurunu ön plana çıkarmıştır. Değişen sosyo-kültürel yaşamın ilgi, istek, gereksinimleri ve sanat anlayışı ve teknolojik gelişmelerle heykelde; yeni farklı teknolojik malzemelerle, yeni tekniklerle yeni farklı anlatım biçimleri oluşturulmuş. Yeni farklı anlatım biçimleriyle teknoloji, yapım ve sanayi ürünleri gibi yeni konuları, temaları anlatmaya başlamıştır. Sanatın hemen her dalında görülen disiplinler arası yakınlaşma ve geçişler heykelde de görülmüştür. Heykel de mimari, endüstri tasarımı gibi farklı sanatlarla yakınlaşmış, belirgin ve keskin çizgileri eritmiş ve silikleştirmiştir. Bu araştırma, İlk Çağ'dan günümüze kadarki süreçte heykel sanatında heykel-fonksiyonellik ilişkisini konu edinmektedir. Araştırmanın ilk bölümünü heykel ve işlevsellik kavramlarının tanımları oluşturmakta. İkinci bölümde ise tarihsel süreç içinde heykel-işlevsellik ilişkisi incelenmektedir. Üçüncü bölümde, XX. yüzyıl modern heykel sanatında işlevsellik; Konstrüktivizm, Bauhaus Okulu, Groupe Espace ve Public Art bağlamında bu ilişkiler ele alınıp irdelenmektedir. Dördüncü bölümde ise Çağdaş heykel sanatında işlevsellik bazı alt bölümlere ayrılarak incelenmiş ve çalışmanın beşinci bölümünde ise işlevsel heykel sanatı üzerine kişisel çalışmalar yer almakta ve son bölümde sonuç ve değerlendirme ile sonuçlandırılmaktadır.
Heykelde tema olarak sirk canbazları

Canbazlık, yüzyıllar öncesine dayanan bir gösteridir. Sirk ise daha sonradan oluşmuş, zaman içinde kapsamı ve içeriği değişmiş bir gösteriler bütünüdür. Günümüzde sirkin canbazlıktan ayrı düşünülemeyeceği bir gerçektir. Sirk canbazlığı ve sirk, hem biçimsel olarak hem de psikolojik olarak etkileyicidir, bunun nedeni de beden hakimiyeti ve koreografinin ustalıkla kullanılmasıdır. Plastik bir değer olarak ele alındığında sirk canbazlarının gösterileriyle beraber sirk, canlı ve hareketli bir ortamdır ve çeşitli sanat disiplinlerinde konu olarak sıkça yer almıştır. Ancak, sirk canbazlarının sanatta tema olarak kullanılmaları, modern sirkin oluşumundan çok önceye dayanmaktadır. Beden bükme sanatıyla başlamış olan gösteriler, jonglörlük, kasebazlık, çeşitli objelerin dengelenmesi ve üzerlerinde denge sağlanması, ip canbazlığı ve trapez gibi tehlikeli yüksekliklerde yapılan uçma gösterileri ve hayvanların da canbazlığını içeren gösterilerle çeşitlilik kazanmıştır. Asırlar boyunca ilgi çekmiş ve bu konuda sayısız yapıt verilmesine yol açmış böyle zorlu akrobatik gösteriler, günümüzde de birçok sanatçıyı etkilemiştir; sirkin değişken ama ölümsüz yapısı içerisinde canbazlar yer aldığı sürece, gelecekte de etkilemeye devam edecektir.
Çağdaş sanatta ekolojik eğilimler

Doğa ve doğa algısı insanın varlığından itibaren her dönem birçok sanat eserineilham olmuş, doğadan sahneler sanatçıların odağında zaman zaman yer bulmuştur. Öyle ki yaşamın içinden olan 'sanat' ve yine yaşamın bir parçası olan 'doğa' sürekli etkileşim halinde olmuşlardır. Ekolojik eserler üreten sanatçılar, insan ve doğanın birlikteliğini güçlendirmeyiamaçladıklarından onarma ve yenileme yöntemlerini kullanarak, aynı görüşteki diğer disiplinlerle ve o disiplinlere ait tekniklerle eserler üretmişlerdir. Yaptıkları projeler, ekolojik ve çevresel bütünlüğü koruma ve insan-doğa bütünlüğünü dengede tutmakonuludur. Dolayısıyla amaç doğal dengenin insan tarafından yok olmasına karşın, doğanın uğradığı zararı yine insan eliyle telafi etmektedir.'Çağdaş Sanatta Ekolojik Eğilimler' adı altında hazırlanan bu çalışmada, sanatın doğa ile olan birlikteliğine işaret eden, felsefesi doğa ile şekillendirilmiş olan akımlaradına eser üretmiş sanatçılar değerlendirilecektir. Bu sanatçıların doğa ile kurmuş oldukları yakınlıklar incelenirken doğa, ekoloji ve çevre kavramları tanılandırılacak olup insanın doğada bıraktığı kalıcı yara olan tahribat ve tahribatın sonuçlarını ele alan sanatçıların, dikkat çekmek istedikleri farkındalıklar ve iyileştirme çabaları ve bu doğrultuda ortaya koydukları tepki ve uygulamalar eser bağlamında aktarılacaktır.
Mizah dergilerinde tasarım: Ot ve Kafa dergileri örneği

Mizah edebiyat dergileri mizah ve edebiyatın bir arada kullanıldığı dergilerdir. Mizah, edebi türler içinde yer aldığında hem mizahın hem de edebi türlerin verdiği mesajların etkisi artmaktadır. Ot Dergisi'nin 2013, Kafa Dergisi'nin ise 2014 yılında yayımlanmaya başlamasıyla birlikte mizah edebiyat dergileri, edebi zenginliği ve renkli tasarımının yanında estetik değere sahip olan görsel malzemeleri ve tipografi öğeleriyle dikkat çekmiştir. İçeriğinde şiir, anı, gezi yazısı, karikatür ve çizgi roman gibi dikkat çekici farklı türleri barındıran mizah edebiyat dergileri bu yönüyle halkın geniş kesimine hitap edebilmektedir. Bu tür dergilerde okuyucuyu yormamak adına yazı ağırlıklı bir tasarımdan kaçınılarak, fotoğraflara ve çizimlere, grafik ve akışı kolaylaştıran çizgilere yer verilmektedir. Bu durum mizah edebiyat dergilerini ilgi çekici hale getirmektedir. Bu çalışmada Ot ve Kafa mizah edebiyat dergilerinin tasarım öğelerinin karşılaştırmalı içerik analizi yapılmıştır. İnceleme yapılırken başta Kapak tasarımları ve tasarım unsurlarına kullanma durumları ile birlikte fotoğraf ve illüstrasyonlar gibi görsel malzemeler hem renklendirme hem de biçimlendirme açısından incelenmiştir. Ayrıca kullanılan görsel öğelerin ne anlatmak istediği hangi türe ait olduğu tablolar kullanılarak açıklanmaya çalışılmıştır.
18. yüzyıl Kütahya çini sanatında kullanılan insan figürlerinin üç boyutlu seramik formlara yorumlanması

Tarih öncesi çağlardan beri sanatın en önemli konusu insan ve insan figürleri olmuştur. İnsan figürü; yaşam biçimleri ve kültürel etkileşimden dolayı her toplumda farklılıklar göstermiştir. Bunu tabii sonucu olarak bu farklılıklar toplumların sanat anlayışına yansımıştır.18. yüzyıl Kütahya çini sanatında görülen insan figürleri ise dönemin özgün sanat biçimini yansıtmıştır. Eserlerde kadın figürü öne çıkmakla birlikte yer yer erkek figürleri işlenmiştir. Genellikle çini tabaklar üzerine resmedilmiş olan insan figürleri günlük kullanım eşyaları üzerine de resmedilmiştir. Tabakların boyutlarının birbirinden farklı olması ve farklı dekor biçimlerinin kullanılması bu eserlerin farklı usta ve atölyelerden çıktığını göstermektedir. Bu tezde 18. yüzyıl Kütahya çini sanatında görülen figürler, üç boyutlu olarak uygulanmış ve dönemden farklı olarak seramik çamurunda hayat bulmuştur. Döneme ait bitki motifleri eserler üzerine dekorlanmış ve çini boyalarıyla boyanmıştır. Eserler ilk aşama olan bisküvi pişirimi yapılmış daha sonra şeffaf sır kullanılarak sır pişirimi yapılmıştır. 18. yüzyıl Kütahya çini sanatında kullanılan motif ve figürlerin seramik sanatına farklı teknikler kullanılarak, üç boyutlu uygulanmıştır.