turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kok anotların kullanıldığı sabit yatak elektrooksidasyon reaktörü ile tekstil atıksularının arıtımı

Tekstil endüstrisinin renkli atıksuyu önemli bir çevre kirliliği kaynağıdır. Bu atıksuların arıtılmasında kullanılan en etkili yöntemlerden biri elektrokimyasal proseslerdir. Elektrokimyasal arıtma işlemlerinde kirleticilerin atıksudan uzaklaştırılmasını etkileyen en önemli parametre kullanılan elektrotlardır. Bu çalışmada, düşük maliyetli bir anot olarak endüstriyel metalürjik kok partikülleri ile donatılan sabit yataklı reaktörün verimliliği, tekstil boya çözeltisinin renk giderilmesinde araştırılmıştır (Reactive Orange 64, Renk İndeks Numarası: 64). Deney sonuçlarına göre, 50 dakikalık elektroliz süresi, uygulanan akım 0.50 A, boya konsantrasyonu 168. 42 mg/L, pH 7, NaCl elektrolit konsantrasyonu 4000 mg/L ve kok anot miktarı 80 g çalışma koşullarında %99. 99 boya giderimi ve %94. 55 TOK giderimi elde edilmiştir. Enerji tüketimi ve işletme maliyeti sırasıyla 4.28 kWh/m 3 ve 0.693 US $/m3 olarak hesaplanmıştır.
Investigation of biogas production potential of three different sludges after thermal hydrolysis

Biyolojik çamur kullanarak anaerobik çürütme yoluyla biyogaz üretimi sürdürülebilir yaklaşımlardan biridir. Hidroliz, anaerobik çürütme sırasındaki ilk ve hız sınırlayıcı adımdır. Çamur hidrolizinin iyileştirilmesi için, anaerobik çürütme işleminden önce ön arıtımın incelenmesi mantıklıdır. Bu araştırmada, evsel atıksu arıtma tesisi çamuru, membran biyoreaktör çamuru ve organize sanayi bölgesi çamurunun biyogaz ve metan üretim potansiyelleri, termal hidroliz kullanılarak hız sınırlayan adımı iyileştirmek için, küçük ölçekli laboratuvar anaerobik çürütücüleri kullanılarak araştırılmıştır. Çamur, farklı süre ve sıcaklıklardaki termal hidroliz yöntemi kullanılarak ön arıtıma tabi tutulmuştur. Optimum anaerobik çürütme elde etmek için üçlü BMP reaktörleri çalıştırılmıştır. Bu çalışmanın sonuçları, biyolojik çamurun metan üretim performansının, düşük basınçta uygulanan termal hidroliz ile arttırılabileceğini göstermiştir. Etkili termal hidroliz işlemi için optimum maruz kalma süresi vardır. Sonuçlar, 127 oC'de 60 dakika boyunca ön işleme tabi tutulan çamurun, evsel Tatlar atıksu arıtma tesisi çamuru için en yüksek gaz hacmini ürettiğini ve biyogazda metan-karbondioksit oranını geliştirdiğini göstermektedir. Biyogazın metan içeriği, işlenmemiş, 30 dakika termal hidroliz edilmiş ve 60 dakika termal hidroliz edilmiş örnekler için sırasıyla %50, %57 ve %59'dir. MBR atıksu arıtma işleminden elde edilen evsel çamurdan, işlenmemiş, 30 dakika termal hidroliz edilmiş ve 60 dakika termal hidroliz edilmiş örnekler için sırasıyla biyogazda %53, %56 ve %59 metan gazı elde edilmiştir. MBR numunesi için MBR, MBR127/ 60 ve MBR90/30'un metan üretimi sırasıyla 53%, 59% ve 56 %'dır. Organize sanayi bölgesi atıksu çamuru için, işlenmemiş, 30 dakika termal hidroliz edilmiş ve 60 dakika termal hidroliz edilmiş örnekler için sırasıyla %50, %55 ve % 58 metan elde edilmiştir. Tüm çamur tipleri içinde, biyogazda metan yüzdesinin en düşük olduğu çamur, ön arıtıma tabi tutulmamış çamur çıkmıştır.
Kozmetik atıksularının arıtma alternatiflerinin araştırılması

Bu çalışmada yüksek organik madde içeriğine sahip ve yüzey aktif maddeler içeren bir endüstriyel atıksu olan kozmetik atıksuyunun, Fenton oksidasyonu ile kesikli arıtımı ve ardışık kesikli reaktörde anoksik ortamda biyolojik arıtımı araştırılmıştır. Kozmetik atıksuyunun Fenton oksidasyonu ile gideriminde farklı pH, sıcaklık, Fe2+ ve H2O2 konsantrasyonlarının KOİ ve TOK giderimi üzerine etkileri incelenmiştir. Deneyler sonucunda optimum reaksiyon süresi, pH, Fe2+ ve H2O2 konsantrasyonu sırasıyla 180 dakika, 3 g/L, 1 g/L ve 17,5 g/L olarak belirlenmiş olup KOİ ve TOK giderimleri ise %84, 9 ve %65, 6 olarak bulunmuştur. Ayrıca farklı sıcaklıklarda Fenton oksidasyonu ile KOİ ve TOK giderimleri araştırılmış ve KOİ'ye dayalı bir kinetik analiz yapılmıştır. Fenton prosesinde KOİ gideriminin yalancı birinci derece kinetiğe uyduğu belirlenmiş olup aktivasyon enerjisi 123, 6 kJ/mol olarak hesaplanmıştır. Ardışık kesikli reaktörde kozmetik atıksuyunun anoksik ortamda biyolojik arıtımı gerçekleştirilmiştir. İşletme süresince KOİ, NO3-N, NO2-N, ORP, pH ve çözünmüş O2 parametrelerin değişimi gözlenmiştir. Kozmetik atıksuyunun giderimi üzerine giriş KOİ konsantrasyonu, çamur yaşı, reaksiyon süresi ve doldurma süresinin etkisi araştırılmıştır. Giriş KOİ değerleri 480- 8270 mg/L arasında değişmekte olup en yüksek ve en düşük KOİ giderim verimleri sırasıyla %96 ve %53, 4 belirlenmiştir. Ortalama ORP, çözünmüş O2 ve pH ise sırasıyla -202 mV, 0,17 mg/L ve 7,95 olarak bulunmuştur.
Evsel atık suların arıtımında anaerobik arıtma tekniklerin kullanılabilirliğinin araştırılması

öz YÜKSEK LİSANS TEZİ EVSEL ATIKSULARIN ARITIMINDA ANAEROBIK ARITMA TEKNİKLERİN KULLANILABİLİRLİĞİNİN ARAŞTIRILMASI Muhammed Yavuz SUCU ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ ÇEVRE MÜHENDİSLİĞİ ANABİLİM DALI Danışman : Prof. Dr. Ahmet YÜCEER Yıl: 2004 Sayfa: 119 Jüri : Prof. Dr. Ahmet YÜCEER Doç. Dr. İlyas DEHRİ Yrd. Doç. Dr. Mesut BAŞIBÜYÜK Bu çalışma, evsel atıksulann arıtımında anaerobik arıtma tekniklerinin kullamlabilirliğinin araştırılması ve deneysel çalışmalarda seçilmiş olan sentetik atıksu reçetesinin kullanım potansiyelinin incelenmesi amacı ile, laboratuar ölçekli yukarı akışlı sabit yataklı anaerobik reaktör seçilen sentetik ve gerçek atıksu ile beslenerek yapılmıştır. Seçilmiş olan atıksu reçetesi, 15.01. 2001 tarihinde ISO DİN sekreteryası tarafından, ISO/TC 147/SC 5 N324 kodu ile yayınlanan Komite Taslağı'nda belirtilen 3 adet sentetik evsel atıksu reçetesinden birisi olarak belirlenmiştir. Bu reçeteye göre yapılan atıksu çalışma boyunca ortalama 513 mg/1 KOİ, 437 mg/1 BOİ5 ve 450 mg/1 alkalinite parametrelerini sağlamıştır. Çukurova Üniversitesi kampusundan sağlanan gerçek atıksu ise KOİ, BOİ5, alkalinite ve AKM parametrelerinde sırası ile ortalama 274, 185, 357 ve 165 mg/1 değerleri ölçülmüştür. Çalışmada sentetik atıksu reaktöre 18, 12, 8 ve 6 saat, gerçek atıksu ise 12 ve 6 saat bekletme süreleri ile uygulanarak, reaktör çıkışında KOİ, BOİ5, alkalinite ve AKM değerleri ile reaktörde üretilen gaz hacmi izlenmiştir. Yapılan çalışmalar sonucunda, anaerobik filtre sisteminin evsel atıksulann arıtımında %85'e varan verimle çalışabildiği ve büyük bir çoğunlukla deşarj standartlarım sağlayabildiği gözlenmiştir. Ayrıca, seçilen sentetik atıksuyun anaerobik araştırmalarda, biyogaz üretimindeki düşüklüğe rağmen, benzer çalışmalardaki giderim verimini yakalayabildiği görülmüştür.
İstanbul Kurbağalı Deredeki fizikokimyasal parametrelerin kirlilik açısından incelenmesi

Kurbağılıdere; Taşlı, Esatpaşa ve Küçükbakkal derelerinin denizden 6.140 km uzaklıkta birleşmesiyle oluşup Göztepe, Fikirtepe, Hasanpaşadan geçerek Fenerbahçe önlerinde denize akmaktadır. Çok büyük bir bölümü yerleşim ve sanayi bölgelerinin içinden geçmektedir. Bu bölgelerden gelen düzensiz ve plansız atıklar dereyi kirletmektedir. Derenin denizden 8 km 4.5 km, 2.243 km, 1.718 km uzaklıktaki yerleri ve dere ağzı çalışma istasyonları olarak seçilmiştir. Bu istasyonlardan Mayıs 1995 -Nisan 1996 arasında her ay örnek alınmıştır. Sıcaklık, pH, Çözünmüş Oksijen paremetreleri istasyonlarda ölçülmüş, PO'34-P, NOVN, NO'2-N, CO=3, HCO' 3 ve KOİ parametreleri İ. Ü. Su Ürünleri Fakültesi Araştırma Labaratuvarında hesaplanmıştır. Ayrıca istasyonların coğrafık özellikleri, dere suyunun ortalama mevsimsel akış hızı ve derinlikleri belirlenmiştir. Bölgeye ait meteorolojik değerler, bölge meteoroloji müdürlüğünden alınarak değerlendirilmiştir. Çalışma sonunda ölçülen her parametrenin beş ayrı istasyondaki aylık ve mevsimsel değişimi şekillerle açıklanmıştır.
Katı atıkların biodrying yöntemiyle hacimlerinin azaltılması

Hayat standartlarının yükselmesi, sanayi ve teknolojinin ilerlemesi, hızlı nüfus artışı ile yeni ambalaj malzemelerin geliştirilmesi hem insan başına günde üretilen atık miktarını hem de atıkların bileşiminin büyük ölçüde değişmesine yol açmaktadır. Günümüzde katı atıkların bertarafı genellikle üç temel yöntemle yapılmaktadır. Bu yöntemler; depolama metodu, yakma metodu ve kompost metodudur. Bu çalışmada yeni bir bertaraf yöntemi olan Biyo-kurutma Metodu kullanılmıştır. Evsel katı atıkların 'Biyo-kurutma' yöntemi ile su içeriklerinin azaltılmasını laboratuvar şartlarında süre, sıcaklık ve hava ihtiyacı izlenerek incelenmiştir. Elde edilen sonuçlar Aksaray Üniversitesi Merkez Yemekhanesi'nden alınan örneklere uygulanmıştır. Kurutma işlemi sonuçları nem, hacim, ağırlık azalımı ve atığın enerji kapasitesi açısından incelenmiştirLaboratuvar şartlarında uygulanan Biyo-kurutma işlemi için en verimli sonuçlar; 13 gün sonunda, 50 C sıcaklıkta hava verilmesi halinde gözlenmiştir. Bu şartların Aksaray Üniversitesi Merkez Yemekhane atıklarına uygulanması halinde %62, 7 hacim, %63, 33 kütle kaybı ve kurutma sonrası bir kilogram evsel atığın yakılması sonucunda 4680 kcal/kg ısı enerjisi elde edilmiştir.
Bitkisel kökenli maddenin toprak temizlenmesinde kullanılabilirliğinin araştırılması

Kalıcı organik kirleticiler, toprağın yapısında çok uzun ömürlü ve besin zinciri boyunca biyoakümülasyon potansiyeli olan kirleticiler olarak tanımlanmışlardır. DDT (2,2-bis -1,1,1-trikloroetan) 1960 -1970'li yıllarda küresel çapta en çok kullanılan böcek öldürücülerden biridir ve 1985'te yasaklanıncaya kadar Türkiye'de yaygın bir şekilde uygulanmıştır. p, p'-DDT, toprakta abiyotik ve biyotik olarak 2,2 bis -1,1- dikloroetane ve 2,2- bis -1,1-dikloroetilen'e parçalanabilmektedir. p, p'-DDT ve dönüşüm ürünleri kalıcı organik kirleticiler olarak sınıflandırılmıştır ve toprak ile sedimente kuvvetle bağlanmaktadırlar. DDT ve chlordane aşırı derecede hidrofobik organoklorlu bileşikler olup (log Kow>5) zaman içerisinde toprağın yapısında hızlıca bağlanmaktadır ve biyolojik olarak kullanımı azalmaktadır. Fitoremediasyon dışındaki yerinde arıtım teknolojileri, zor ve yeterince verimli değildirlerdir. Ancak kirli topraklarda organik değişiklikler yapabilmek için ucuz, tercih edilen ve yüksek derecede etkili yeni bir remediasyon teknolojisine ihtiyaç duyulmaktadır. Bitkisel bazlı maddenin topraktaki p, p'-DDE'nin desorpsiyonunu değerlendirmek için bir dizi batch ve leachate deneyleri gerçekleştirilmiştir. Çözünme deneylerinde 8 gram p, p'-DDE ile kirlenmiş toprağın olduğu tüplere 0,8 gram BKM ve 150 mililitre saf su eklenmiştir. Kapakları kapalı bir şekilde 6 gün boyunca karıştırıcı tabla üzerinde karışan numunelere sıvı sıvı ekstraksiyon yapılmış ve sıvı fazlardaki p, p'-DDE miktarları GC/ECD ile ölçülmüştür. Sıvı fazdaki ortalama p, p'-DDE konsantrasyonu, kontrol deneylerine kıyasla BKM eklentisi ile 38 kat artmıştır. BKM içeren solüsyon ile yıkanan toprak numunelerinde %46'lık bir p, p'-DDE giderimi gözlemlenmiştir. Leachate deneyleri ise 500 ml'lik ayırma hunilerinde yakılmış cam boncuklar, kum ve 8 gram toprak ile yapılmıştır. 150 ml saf suyun bu faz içerisinden geçişi sağlanmıştır. Sonuçlara göre 0,8 gram BKM eklenen numuneler ile %14 p, p'-DDE giderim verimleri gözlemlenmiştir. BKM ile p, p'-DDE giderimine ilişkin daha fazla araştırmanın yapılması gerekmektedir.
Sularda bulunan ibuprofenin biyoteknolojik yöntemlerle gideriminin incelenmesi

Bu çalışma fıstık, portakal, ceviz ve kestane kabuklarının ham ve biyokömür haline getirilmiş materyalleri ile, ibuprofen etken maddesinin sulardan giderimini yapmak amacıyla yapılmıştır. Çalışmada 1, 5, 10 mg/L olmak üzere 3 farklı ibuprofen başlangıç konsantrasyonu kullanılmış olup, başlangıç konsantrasyonunun adsorpsiyona etkisi incelenmiştir. İbuprofenin % giderimi ilaçların başlangıç konsantrasyonlarına, materyallerin cinsine ve özelliğine göre değişmektedir. Biyokömür materyallerde 1 mg/L için %76,79- 52,73 arasında, ham materyallerde 1 mg/L için %49,02- 43,94 arasında arasında giderim verimi elde edilmiştir. Portakal kabuğundan elde edilen biyokömür ve fıstık, portakal, ceviz kabuğundan elde edilen ham materyaller Langmuir izotermine uymuştur. Fıstık, ceviz, kestane kabuklarından elde edilen biyokömür ve kestane kabuğundan elde edilen ham materyallerin adsorpsiyonu Freundlich izotermine uymuştur. Başlangıç konsantrasyonu 1 mg/L olan ibuprofenin; fıstık, portakal, ceviz, kestane kabuklarından elde edilen biyokömür ve fıstık, portakal, ceviz, kestane kabuklarından elde edilen ham materyallerle yapılan adsorpsiyon işleminde, yalancı birinci dereceden hız modeli gözlemlenmiştir. Başlangıç konsantrasyonu 5 mg/L olan ibuprofenin; portakal kabuğundan elde edilen biyokömür materyallerle yapılan adsorpsiyon işleminde, adsorpsiyonun yalancı birinci dereceden hız modeline uyduğu görülmüştür. Başlangıç konsantrasyonu 10 mg/L olan fıstık, portakal kabuklarından elde edilen biyokömür ve fıstık, ceviz, kestane kabuklarından elde edilen ham materyallerle yapılan adsorpsiyon işleminde adsorpsiyonun yalancı birinci dereceden hız modeline uyduğu tespit edilmiştir. Başlangıç konsantrasyonu 5 mg/L olan ibuprofenin; fıstık, ceviz, kestane kabuklarından elde edilen biyokömür ve fıstık, portakal, ceviz, kestane kabuklarından elde edilen ham materyallerle yapılan adsorpsiyon işleminde yalancı ikinci dereceden hız modeli gözlemlenmiştir. Başlangıç konsantrasyonu 10 mg/L olan ibuprofenin; ceviz, kestane kabuklarından elde edilen biyokömür ve portakal kabuklarından elde edilen ham materyallerle yapılan adsorpsiyon işleminde adsorpsiyon yalancı ikinci dereceden hız modeline uymuştur.
Nitrifikasyon-denitrifikasyon kinetiğinin deneysel karakterizasyonu

Atıksu arıtma süreci incelendiğinde, yalan geçmişşe kadar yürütülen biyolojik arıtma çalışmalarının daha çok organik karbon giderimine yönelik olduğu, azotlu bileşiklerin giderilmesi ile pek fazla ilgilenilmediği görülmektedir. Azotlu bileşiklerin alıcı ortamlarda sebep oldukları zararlı etkiler nedeniyle azot giderimine ancak son yıllarda Önem verilmeye başlanmış, karbon-azot gideriminin birlikte gerçekleştirildiği biyolojik nitrifikasyon-denitrifikasyon sistemlerinin en ekonomik çözüm olarak ortaya çıktığı görülmüştür. Bu sistemlerin yaygın olarak kullanımı nitrifikasyon-denitrifikasyon mekanizmalarının kinetik esaslarının ve sistem bileşenlerinin ortaya konmasını gerektirmektedir. Bu çalışmada nitrifikasyon-denitrifikasyon mekanizmalarının kinetik esaslarının araştırılması, ototrof ve heterotrof organizmaların maksimum çoğalma hızlarının belirlenmesi ve sistem bileşenlerinin ortaya konması hedeflenmiştir. Bu hedef doğrultusunda istanbul evsel atıksuyu, sentetik atıksu ve endüstriyel atıksular ile deneysel çalışmalar yürütülmüştür. Birinci bölümde genel olarak azotlu bileşiklerin alıcı ortamlarda yarattığı problemler üzerinde durulmuş, çalışmanın amaç ve kapsamı tanımlanmıştır. İkinci bölümde nitrifikasyon ve denitrifikasyon mekanizmalarının esasları detaylı olarak ele alınmış, stokiometrik ve kinetik ifadeleri ortaya konmuştur. Geniş bir literatür araştırması ile bu konuda yapılmış olan çalışmalar hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde ototrofik ve heterotrofik mikroorganizmaların maksimum spesifik çoğalma hızlarının belirlenmesi için kullanılan yöntemlerin kritiği yapılmış ve bu mevcut yöntemlerin deney ve değerlendirme aşamasında uygulanacak bazı değişiklikler ile geliştirilmesi önerilmiştir. Dördüncü bölümde ototrof ve heterotrof organizmalar ile yürütülen deneysel çalışmanın düzeni ve analiz yöntemleri açıklanmıştır. Beşinci bölümde ototrof ve heterotrof organizmalar ile çeşitli atıksularda yürütülen deneylerin sonuçlan detaylı olarak verilmiştir. Altıncı bölümde deney sonuçlan atıksu bazında değerlendirilmiş, literatürde mevcut olan veriler ile karşılaştırılmıştır. Yedinci bölümde sonuçlar ve öneriler tartışılmıştır. i
İstanbul'daki mezarlıkların nitelik ve nicelik açısından irdelenmesi ve çağdaş mezarlık planlaması örneği olarak Bahçeşehir mezarlığı

İlk insandan bu yana, ölüler, vahşi hayvanlardan koruma, sağlık ve hijyenik kurallar, dini inançlar, zamanla oluşan örf ve adetler gibi faktörlerden dolayı toprağa gömülmüşlerdir. Ölülerin bir araya gömülmesi ile zamanla mezarlıklar oluşmuştur. Bu çalışmada; ölüm, mezar, mezarlıklarla ilgili kavramlar açıklandıktan sonra İstanbul' da bulunan mezarlıklar, Bizans dönemi, Osmanlı dönemi ve Cumhuriyet dönemi olarak incelenmiştir. Mezarlıkların planlama ve tasarım ilkeleri açıklanarak İstanbul'da bulunan günümüzdeki mezarlıklar irdelenmiş, kentin mezarlıklarla ilgili sorunları tespit edilmiştir. Mezarlıkların kentsel planlama yönünden, Bahçeşehir Mezarlığı projesi örneğinde kriterleri belirlenmiş, konuya ilişkin örnekler verilmiştir.
Doğal organik maddelerin adsorpsiyonu yöntemi ile giderimi

Bu tez çalışmasında giderilmesi amaçlanan hümik maddeler, sularda bulunan doğal kaynaklı, çözünmüş organik maddeler olup önemli bir su kirleticisidir. Sularda renk ve koku problemlerine sebep oldukları gibi, suların dezenfeksiyonu sırasında, klor varlığında, kanserojen olarak bilinen trihalometanları oluşturur. Doğal organik maddelerin klor ile reaksiyonu sonucu oluşan, insan sağlığını riske sokabilecek bu zararlı bileşikler, mühendislik alanında tanımlanmış birçok arıtım metodu ile giderilmeye çalışılmıştır. Söz konusu kirleticilerin bertarafının en ekonomik yöntemlerle yapılması önem arz etmektedir. Bu amaçla, organik madde gideriminde öne çıkan proses adsorpsiyon mekanizmasıdır. Bu arıtım yönteminde ise kullanılan adsorbentin giderim verimi ve tekrar kullanımı prosesin verimi ve kullanılabilirliği açısından önemlidir. Diatomitin ucuz ve kolay temin edilebilmesi de adsorbent olarak tercih edilemesini kolaylaştırmaktadır. Bu çalışmada kullanılan adsorbent ile elde edilen giderim verim %72'dir. Literatürde yapılmış olan benzer çalışmalarda, aktif karbon kullanılarak elde edilen giderim verimleri ile bu çalışmada elde edilen veriler kıyaslandığında verimlerin birbirine yakın değerlerde olduğu gözlenmiştir. Dolayısıyla, sularda rastlanan doğal organik maddelerin gideriminde diatomitin etkin bir adsorbent madde olduğu bu tez çalışmasında ortaya konmaya çalışılmıştır.
Küçük ölçekli biyofilm sistemlerinde azot gideriminin incelenmesi

Atıksulardan organik madde ve azot gideriminde küçük biyofilm antma sistemleri özellikle düşük enerji giderleri ve yetişmiş işgücü gerektirmemeleri nedeniyle, askıda sistemlere iyi bir alternatif oluşturmakta ve yaygın olarak kullamlmaktadır. Bu çalışmada küçük antma tesislerinin azot giderimi için de kullanılabilmesi için, kavramsal ve deneysel mevcut bilgi birikimi ortaya konmuş ve bu birikimin sistemin tasarımında kullanılabilirliği araştırılmıştır. Birinci bölümde çalışmanın anlam ve önemi ile amaç ve kapsam üzerinde durulmuş; azot gideriminin günümüzde ne kadar önemli olduğu açıklanarak, biyofilmler kullanılarak küçük arıtma tesislerinin azot giderimi için de kullanılabilirlikleri değerlendirilmiştir. İkinci bölümde dünyada yaygm olarak kullanılan çeşitli tipte biyofilm sistemlerinin tanımlan verilmiştir. Üçüncü bölümde biyofilm kinetiği detaylı olarak açıklanmış, biyofilm kinetiğine uygun model yaklaşımlar verilmiş ve biyofilm kinetiğinin azot giderimi açısından reaktör tasarımına uygulanabilirliği üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölümde küçük antma sistemlerinde biyofilmlerle azot giderimi tasanmında kullanılan ve sistem performansım etkileyen parametreler ve çevresel etkiler incelenmiş, bu konuda yapılmış olan çalışmalar değerlendirilmiş ve bulguların tartışması yapılmıştır. XISon bölümünde küçük arıtma sistemlerinin tasarımında kullanılan kinetik ve pratik yaklaşım vurgulanmış ve bu tip sistemlerin tasannu için geçerli yöntemler sunulmuştur. XII
Balık pulundan hidroksiapatit eldesi ve sulardan kurşun gideriminde kullanılması

Kurşun (Pb+2) iyonları, insan ve çevre riski perspektifinde yüksek öncelikli tehlikeli bir ağır metal olarak sınıflandırılmıştır. Kurşun, birçok endüstriyel atıksularda yaygın olarak bulunduğu için dünya çapında önemli bir kirletici ağır metal iyonu olarak kabul edilmektedir. Bu sebeple, gerek Çevre Mevzuatı ve gerek kamusal çevre sorunları göz önüne alındığında, endüstriyel atıksulardan ağır metallerin uzaklaştırılması için yeni tekniklerin arayışı teşvik edilmektedir. Adsorpsiyon prosesi, atıksulardan ağır metal giderimi için başlıca tekniklerden biri olarak öne çıkmıştır. Sulu ortamlardan kurşun iyonlarının uzaklaştırılması için günümüze kadar yapılan çalışmalarda birçok adsorbent hammaddeler halinde veya modifiye edilmiş yüzeyler şeklinde kullanılmıştır. Bu çalışmaların ortak özelliği, kurşun iyonlarının atıksulardan adsorpsiyonu için nispeten verimli, düşük maliyetli ve kolayca bulunabilen adsorbanları bulmayı amaçlamalarıdır. Bu çalışmada, balık pulundan elde edilen hidroksiapatit adsorbent olarak kullanılmış ve sulardan kurşun iyonlarının giderimindeki etkinliği araştırılmıştır. Bu amaçla farklı Pb+2 iyonu konsantrasyonlarında hazırlanan sulu çözeltilerde analizler yürütülerek optimum pH, optimum adsorban dozu, optimum süre ve optimum başlangıç konsantrasyonu değerleri belirlenmiştir. Yapılan kesikli adsorbsiyon deneylerinde hidroksiapatitin Pb+2 iyonları için optimum giderim koşulları pH 4, adsorbent dozu 7,5 g/L, süre 60 dakika ve başlangıç Pb+2 konsantrasyonu 50 mg/L olarak belirlenmiştir. Bu deneysel şartlar altında maksimum kurşun iyonu giderim verimi %90 olarak elde edilmiştir. Yapılan çalışmada atık balık pullarından elde edilen hidroksiapatit ile kurşun gideriminin, hidroksiapatitin elde edilişinin kolay olması ve yüksek oranda giderim verimine ulaşılması bakımında oldukça avantajlı olduğu belirlenmiş ve çoğu adsorbsiyon yöntemine göre daha yüksek verim elde edilmiştir.
Türkiye'deki liman atık kabul tesislerinin bazı kirlilik parametreleri bakımından değerlendirilmesi

Bu çalışma atık kabul tesislerinin atık arıtım yollarını ele almakta ve gemilerden atık deşarjının deniz ortamına girmesiyle oluşabilecek deniz kirliliğini azaltmak için Türkiye'nin yaklaşımlarını tartışmaktadır. Bu çerçevede bazı kirlilik parametreleri Türkiye'de devlet ve özel sektör tarafından işletilen en önemlileri temsil eden iki liman atık kabul tesisinin arıtma tesisi giriş ve çıkış sularında ölçülmüştür. Sistematik örneklemeler aylık olarak İstanbul Haydarpaşa Limanı Atık Kabul Tesisi'nden Haziran 2009 -Mart 2010 döneminde ve Tekirdağ Martaş Limanı Atık Kabul Tesisi'nden ise Eylül 2009 -Mart 2010 tarihleri arasında yapılmıştır. Haydarpaşa Limanı AKT arıtma tesisi giriş ve çıkış suyu pH değeri 6,9-7, 8 ve 7 ,2-8,7; Martaş Limanı AKT arıtma tesisi giriş ve çıkış suyu pH değeri ise 5,4-7, 4 ve 7,2-8, 4 aralığındadır. Çalışma döneminde Haydarpaşa Limanı AKT arıtma tesisi giriş ve çıkış suyunda ölçülen KOİ 403- 2015 ve 242- 511 mg/L, BOİ5 18-265 ve 10-96 mg/L, AKM 64-475 ve 18-88 mg/L, yağ ve gres ise 21-472 ve 20-114 mg/L aralığında değişmektedir. Bu parametreler Martaş Limanı AKT arıtma tesisinde 794 -1737, 118- 467 mg/L, 124 -330, 21-78 mg/L, 146 -202, 21-40 mg/L ve 71 -329, 11-175 mg/L aralığında salınmaktadır. Bu tesislerde işletim performansı değerlendirilmiş ve bu tesisleri iyileştirmek için gerekli çalışmalar belirtilmiştir.