turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
19. yüzyıldan günümüze İstanbul kent dokusunun Türk resminde yansımaları

İstanbul kenti, kuruluşundan 19. yüzyıla dek iki imparatorluğa başkentlik etmiş ve birçoğu günümüze gelmeyi başaran kentsel imgelerle donanmıştır. 19. yüzyıldan Cumhuriyet'in kuruluşuna kadar istanbul'un geçirdiği kentleşme, Osmanlı imparatorluğu'nun batılılaşma ve çöküş süreçlerine koşut gelişmiş, bu dönemde başlayan batılı anlamda ilk Türk resmi ve yetişen Türk ressamları istanbul manzaraları ile işe başlamışlardır. Cumhuriyetten günümüze kentin geçirdiği yapısall değişimler, çağımız Türk resmini de kaçınılmaz şekilde etkilemiş ve farklı üsluplara sahip ressamlarımız çeşitli istanbul görüntülerini yorumlamanın yanında, kent yaşamından kesitler veren yapıtlarda üretmişlerdir. Bu yapıtların pek çoğu dönemlerinin istanbul'una tanıklık eden birer belge niteliğindedir. Günümüzün bu kozmopolit megapolündeki kaotik ortamın rengarenkliliği, ahenksizliği ve çelişkileri, bir bakıma Türk resminin yeni tatları ve sentezleri yakalaması için bulunmaz birer fırsat olabilecektir.
İran çağdaş ressamları ve resimlerine yansımaları

Kamülül mülk İran çağdaş sanatını öncüsü olarak (1906) dan itibaren kendifarkını batı üslubuna yönelerek gösterdi. Hurdan yola çıkarak İran çağdaş resim sanatınıdört dönemde incelemek mümkün. İlk dönem Sanaye Mostazrafe medresesi Kemülülmülk tarafından kurularak başladı. Plastik sanatlar bu dönemde gelişmeye başladı. İkinci dönemde birinci dünya savaşı sonrası batı kültürü yabancı hocalar tarafından İran'a empoze edildi. 3. dönemin başlangıcı olan 1958 senesinde Tahran'dabienalin gerçekleşmesiyle başladı. Bu dönemde resim sanatı boyut atladı ve 1961'degüzel sanatlar üniversitesi kurularak faaliyete geçti. 4. dönem olan 1979'da ise yılınınbaşlangıcıyla İran devrimiyle birlikte başlayan dönem olarak inceleniyor. Bu dönemde eski ressamlar yurt dışına yerleşmeye başladı. Bu olay genç nesile fırsat doğurdu 1981 senesinde İran - Irak savaşının başlamasıyla Fresk ve poster sanatları din ve politika etkisi altında kalarak gelişmeye başladı. Bu dört dönemde sanat sahnesinden inmeyenbazı ressamların çalışmalarını inceleyip, onların başlattığı yolun benim sanatımüzerindeki etkilerini mercek altına alıyorum.
Bakır kırmızısı sırlar

Yüksek estetik değere sahip olan bakır kırmızısı sırlar, seramik sanatının önemli yapı taşlarındandır. Geçmişi M. Ö. 2000'li yıllara, Ortadoğu ve Mısır'auzanan bu indirgen artistik sırlar, asıl gelişim ve önemini M. S. 600'lü yıllardan itibaren Çin'de sağlamışlardır. Ming Hanedanlığı döneminde, en parlak zamanlarınıyaşamış olan bakır kırmızısı sır, zaman içersinde çeşitli nedenler sonucukaybolmuştur. Bu rengi yeniden elde etme çabaları sonucunda, estetik görünüme sahip farklı renkler üretilmiş, ancak Ming dönemi Çin kırmızısına tam manasıylaulaşılamamıştır. Bakır kırmızısı sırın oluşumunu, sır yapısı içersinde iyi bir kolloidal halinde bulunan bakır tanecikleri sağlarlar. İndirgen bir sır türü olarak, güzel kırmızıyaulaşabilmek, karmaşık pek çok işlemin birlikte gerçekleşmesiyle olur. Bunlardanpişirim koşulları ile yükseltgen, indirgen ve nötr ortam pişirimleri en önemli safhayıoluştururlar. Genellikle yüksek dereceli sıcaklıklarda, bakır oksidin indirgenmesiyleelde edilir. Güzel kırmızıyı elde etmenin zorlukları, indirgenecek sır bileşiklerinin içeriği, özel fırın koşullarının varlığı, yüksek sıcaklık derecelerinde pişirim yapma gerekliliği, az sayıda seramikçinin bakır kırmızısı sırlarla ilgilenmesine neden olmuştur. Tüm bunlara karşın bakır kırmızısı sırlar, binlerce yıllık bir geçmişşe ve estetik değerde artistik sır özelliğine sahip olmaları nedeniyle, gelecekte deçömlekçilerin ilgilerini üzerlerinde toplayarak, seramiğin önemli araştırma alanlarından birisi olmaya devam edecektir.
Korsanlar ve korsanların kullandıkları bayrakların grafik tasarım açısından yüklendiği anlamlar ve günümüz sembolleriyle karşılaştırılması

Bu araştırmada; dünya üzerinde sembollerin ne anlama geldiği ve bir sembolün yerine, zamanına ve mekanına göre farklı alanlarda zaman içinde nasıl anlam değiştirdiği incelenmiştir. Bu incelemelerin yapılmasında kaynak tarama yöntemi ile nitel ve nicel araştırma tekniklerinden yararlanılmıştı. Araştırmamızın ikinci bölümünde, korsan bayraklarının sembol anlamları işlenmiş, korsanlar tanıtılmıştır. Üçüncü bölümde ise korsan bayraklarındaki sembollerin günümüzdeki sembollerle karşılaştırması yapılmıştır. Yapılan karşılaştırmalar sonucunda; 17. yüzyıl şartlarında tasarlanmış korsan bayraklarındaki sembollerin, günümüzde anlam değiştirerek kurumsal ve ticari ürün markalarında kullanıldığı görülmüştür.
Mekanla ilişkisinde görsel iletişim tasarımı

Görsel iletişim tasarımı günümüzde farklı disiplinlerle yaptığı işbirlikleri ile yeni ara alanlar ortaya koymaktadır. Bu ara alanlardan bir tanesi de mekan tasarımıdır. Yakın zamana kadar mekana ilişkin problemler bir disiplin olarak mimarlığın ve çevresel tasarımın ilgilendiği konular olarak görülmekteydi. Görsel iletişim tasarımının kapsamının genişlemesi ve ilgilendiği alanlar içine mekanı da dahil etmesi ile birlikte, artık görsel iletişim tasarımı mekana ilişkin iletişim problemlerinin çözümünde de etkin rol oynamaktadır. Mekan sadece bireye değil, topluma, topluluklara yönelik mesaj barındıran bir yapıya sahiptir. Toplum kültürünün gelişimi ve çeşitli kültürel farklılıklara sahip insan topluluklarının oluşması, zamanla insanla mekanın iletişiminde ortak bir dil kullanma zorunluluğunu ortaya çıkarmıştır. Bu noktadan hareketle görsel iletişim tasarımının, mekan üzerinde mimarlık ve çevresel tasarımla işbirliği ihtiyacı doğmuştur. Bu araştırmayla mekan ile ilişkisinde görsel iletişim tasarımının ortaya koyduğu yeni açılımlar ve alt disiplinler incelenmiş, görsel iletişim tasarımı alanına getirdiği yenilikler tartışılmıştır.
John Constable

'John Constable' başlıklı bu yüksek lisans tezi, 19. yüzyıl başında yaşamış ünlü İngiliz manzara ressamı olan John Constable'ın hayatını, eserlerini ve sanatçı kişiliğini konu edinmektedir. Şimdiye kadar ismi geçen ressamla ilgili olarak Sanat Tarihinin kural ve esaslarına göre yapılan araştırmalar yetersizdir. Bunun dışında İngilizce ve Türkçe yayınlardan yararlanılarak John Constable'ın İngiliz ve diğer manzara ressamları üzerindeki etkisi, dönemin sanat ortamı, İngiliz resim sanatının o zamanki durumu bu çalışmada bulunan diğer konular arasındadır. Yapılmış olan bu araştırmayla, ünlü İngiliz manzara ressamı John Constable'ın her yönüyle tanıtılması amaçlanmıştır. Ayrıca,'John Constable' hakkında hazırlanmış olan bu yüksek lisans tez çalışmasıyla araştırma yapmak isteyen kişilere Türkçe olarak hazırlanmış bir kaynak sunulmuştur. Bu yapılırken de, Türkçe ve İngilizce materyaller toplanmış ve ardından, elde edilen belgelerin de yardımıyla dönemin sanat ortamı, İngiliz resim sanatının o zamanki durumu, ressamın çoçukluğu, yetişmiş olduğu ortam, almış olduğu eğitim, sanatta ilk yılları, eserleri, fotoğraf kataloğu, sanatçı kişiliği, son yılları ve ölümü ayrıntılı bir şekilde incelenerek değerlendirilmeye çalışılmıştır. Günümüze ulaşabilmiş eserlerinin bazıları isim, konu, malzeme, teknik, renk, bulundukları yer gibi özellikleri açısından ayrıntılı bir biçimde tanıtılarak karşılaştırılmalı bir değerlendirilmesi yapılmıştır.
Dijital illüstrasyonun evrimi

Günümüzde dijital teknolojiler, yaşantımıza büyük ölçüde etki etmiş ve hayatımızın her alanına girmiştir. Sanatçıların güncel olanı sanatına yansıtma çabası dijital teknolojilerin bir sanat formuna dönüşme sürecini oldukça hızlandırmıştır. Sanat üretiminde hızın önem kazandığı günümüzde sanatçılar dijital tekniklerin hızını, imkanlarını kullanarak çağımıza uyum sağlamaya başlamıştır. Bu çerçevede grafik tasarımın bir alt dalı olan ve geleneksel yöntemlere kıyasla daha hızlı ve yeni imkanlar sunan dijital illüstrasyon yükselmeye başlamıştır. Dijital teknolojilerin bir sanat formuna dönüşmesi ile 'dijital illüstrasyon kavramı ortaya çıkmıştır. Gelişmekte olan günümüz teknolojilerinden beslenen sinema, bilgisayar oyun endüstrisi, çizgi film ve animasyon sektörü; karakterleri, materyalleri, mekanları tasarlamak için dijital illüstrasyona ve illüstratörlere önemli bir şekilde ihtiyaç duymaktadır. Dijital illüstrasyonun bugünkü geldiği noktayı daha iyi çözümleyebilmemiz için 'İllüstrasyon ' kavramının ne olduğunu ve nasıl ortaya çıktığını iyi bir şekilde kavramamız gerekmektedir. İllüstrasyon sözcük anlamı, Latincedeki 'İllümine' den gelmektedir. Aydınlatmak, parıltı anlamları taşımaktadır. Bugünkü illüstrasyonun kökenleri binlerce yıl öncesine dayanmaktadır. Tarih boyunca insanlar duygularını, düşüncelerini, yaşanan olayları ifade edebilmek için illüstrasyon tekniğini kullanmışlardır. Mağara duvarına yapılan çizimler ilk illüstrasyon örnekleri olarak bilinmektedir. İllüstrasyonun ilk örnekleri bir iletişim, dini ritüel, vb. gereksinimler olarak doğsa da tarihsel süreçte zamanla bir sanat formuna dönüşmüştür. Tarihsel süreçte üretim teknikleri, ortamı ve ekipmanları açısından gelişen her illüstrasyon ortamı ortaya çıkan illüstrasyon çalışmalarını etkilemiş ve yönlendirmiştir. Dijital illüstrasyonun bugün geldiği noktayı ve geleceğine dair doğru bir kavrayışa sahip olabilmek için illüstrasyonun tarihsel evriminin iyi kavranması gerekmektedir. vBu çalışmanın amacı, illüstrasyonun evrimini temel konu olarak ele alıp, dijital illüstrasyonun ortaya çıkışından bugün geldiği noktaya kadar illüstrasyonun geçirdiği gelişim sürecinde dönüşen yaratım ortamları, teknikleri, malzemelerinin eserler üzerindeki etkilerini saptamaktır. Birinci bölümde illüstrasyonun tanımı, tarihi, kullanım alanları ve teknikleri incelenmektedir. İkinci bölümde dijital illüstrasyonun tarihi, üretim teknikleri ve ortamları, türleri üzerine durulmaktadır. Üçüncü bölümde ise üretim ortamları açısından geleneksel ve dijital illüstrasyonların analiz edilmesi üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölümde ise dijital ve geleneksel illüstrasyona dair sanatçı ve eser örnekleri incelenmiştir.
Türk alfabesindeki diyakritik işaretlerin tipografik bağlamda incelenmesi ve deneysel bir başlık fontu tasarımı

Tipografi görsel iletişimin temel ve en önemli bileşenlerinden biridir. Matbaacıların, tipografların ve yazı tipi tasarımcılarının tipografik arayışları hareketli metal harflerin icadıyla birlikte hız kazanmış ve giderek artmıştır. Bu arayışlara ve dilbilimsel gereksinimlere bağlı olarak harflerin yapıları zaman içerisinde değişmiş ve değişmeye devam etmektedir. Latin kökenli yeni Türk alfabesinin kullanılmaya başlanmasıyla birlikte Türkçe için yeni tipografik gereksinimler ortaya çıkmıştır. Türkçe'deki diyakritik işaretler bunlardan biridir. İncelenen Türkçe gazete ve hurufat kataloglarında Türkçe'deki diyakritik işaretlerin grafik tasarımcılar, dizgiciler ve tipograflar tarafından yeterince araştırılıp uygulanmadığı gözlemlenmiştir. Diyakritik işaretler harflerle tümleşik ya da harflerden ayrı bir şekilde yerleştirilen, kullanıldığı harfin telaffuzunu değiştiren ayırıcı işaretlerdir. 29 harften oluşan Latin kökenli yeni Türk alfabesinde ''Ç/ç', 'İ/i', 'Ğ/ğ', 'Ö/ö', 'Ş/ş' ve 'Ü/ü' olmak üzere diyakritik işarete sahip 6 harf bulunmaktadır. Şapka işaretine sahip olan 'A/a', 'U/u' ve 'İ/i' harfleri ise Türk alfabesinde bulunmamasına rağmen Arapça ve Farsça'dan Türkçe'ye geçmişş kelimelerde kullanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı; Latin kökenli yeni Türk alfabesindeki diyakritik işaretlerin başlık fontlarındaki kullanımının tipografik açıdan incelenmesidir. Bu çalışma; diyakritikler kelimenin anlamını tamamen değiştirdiği için diyakritik işaretlerin anaglifin bir eklentisi değil, temel bir parçası olarak, anaglif ile bir bütün olarak tasarlanması gerektiğini savunmaktadır. Başlıklardaki satır espasının ve başlığın etrafındaki boşluğun uzun metinlere göre daha az olması nedeniyle tasarımcılar veya dizgiciler başlıklardaki diyakritik işaretlerle ilgili çeşitli zorluklarla karşılaşmaktadır. Bu nedenle bu çalışmada uzun metinler ve metin fontları değil, başlıklar ve başlık fontları incelenmiş ve diyakritik işaretlerle ilgili yaklaşımlar başlık metinlerinin ihtiyaçları düşünülerek ele alınmıştır. Çalışmanın bir diğer amacı ise diyakritik işaretlerin geleneksel formlarına dikkat çekmektir.
Anadolu Selçuklu Dönemi çini mihrapları ve seramik yüzeylere yorumlanması

Anadolu Selçuklu Dönemi Cami geleneğinin önemli içyapı elemanlarından biri olan çini mihraplar, XIII. yüzyılın ilk yarısında Anadolu'da görülmeye başlamıştır. Mihraplarda çini malzemeyi, ilk defa Anadolu Selçuklular kullanmıştır. İlk mozaik çini mihrap örnekleri, Konya Alaeddin Camii ve Akşehir Ulu Camii mihraplarında görülmektedir. XIII. yüzyıldan itibaren Anadolu'nun çeşitli bölgelerinde sayıları giderek artan mozaik çini mihraplar günümüze kadar gelebilmiş on iki Selçuklu camiinde varlığını sürdürmektedir. Araştırmanın ilk bölümünde, Anadolu Selçuklu Dönemi dini, kamu ve sivil mimari anlayışı hakkında kısa bilgiler verilmiştir. Bu yapılarda kullanılan malzemeler ve kullanım amaçları da kısaca tanıtılmıştır. İkinci bölümde mihrabın tarihi gelişimi ve yapıldıkları malzemeye göre çeşitleri hakkında görseller eşliğinde açıklamalar yapılmıştır. Çini mihrapların oluşumunda kullanılan bitkisel, geometrik ve kaligrafik yazı elemanları ile ilgili bilgiler verilmiştir. Ayrıca çini üretim tekniklerinden; mozaik çini, sahte mozaik çini, kakma çini, lüster çini ve kabartma çini tekniklerinin de yapım ve teknik bilgilerine yer verilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde, araştırma kapsamında teorik ve görsel bilgiler ışığında tezin seramik uygulama çalışmalarına yer verilmiştir. Anadolu Selçuklu Dönemi çini mihraplarından esinlenerek yapılan bu çalışmalarda tasarım, üretim, dekor, sırlama ve pişirme yöntemleri ile ele alınış süreçleri ayrıntılı olarak açıklanmıştır. Son bölümde, Anadolu Selçuklu Dönemi camilerinde yer alan çini mihraplardan esinlenerek çağdaş seramik anlayışında yüzeysel ve üç boyutlu tasarımlar yapılmıştır. Bu çalışmalar o dönemi yansıtacak şekilde tasarlanmış ve ortak bir sanatsal anlatım dili oluşturulmuştur. Tez kapsamında üretimi yapılan tüm çalışmaların teknik ve plastik sanat analizleri görseller eşliğinde yapılmıştır. Araştırmanın sonuç bölümünde bulgular tartışılmış ve günümüz çağdaş seramik anlayışına yeni bir bakış açısı kazandırılmaya çalışılmıştır. Geçmiş uygarlığımızın izlerinden esinlenerek yapılan bu araştırmanın, yeni nesil sanatçılar için kaynak sağlaması amaçlanmıştır.
Alternatif tedavi yöntemleri içerisinde kullanılan görsel sanatların kemoterapi alan hastaların kaygı düzeylerine etkisi

Araştırma, kemoterapi tedavisi alan kanser hastalarının kaygısını dengelemek amacıyla yapıldı. Bu bağlamda alternatif tedavi yöntemleri arasında kullanılan görsel sanatlar terapisi yapıldı. Araştırmanın evreni, Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıbbi Onkoloji Kliniği'ne bağlı olarak hizmet veren, Gündüz Kemoterapi Ünitesinde psikolog gözetiminde tedavi gören kanser hastalarıdır. Araştırmanın örneklemini ise, bu hastalar içerisinden gönüllülük esasına dayalı olarak belirlenmiş 20 hasta oluşturmaktadır. Araştırma verilerinin elde edilmesinde durumluluk süreklilik kaygı envanteri kullanıldı. Bu verilerin istatistiksel olarak anlamlı farklılık gösterip göstermediğinin belirlenmesi amacıyla Wilcoxon testi kullanıldı. Analizlerin sonuçları aritmetik ortalama ve p değerlerine dayalı olarak yorumlandı. Verilerin yorumlama aşmasında, uzman psikolog görüşünden yararlanıldı. Araştırma sonucunda;Uygulanan çalışma, kemoterapi alan kanser hastalarının durumluk ve süreklilik kaygısının dengelemesinde yararlı oldu. Uygulanan çalışma, hastaların durumluk kaygı ortalamasında önemli bir azalmaya neden olurken; sürekli kaygı oranında da istatiksel bir azalma oldu. Bunun sebebi sürekli kaygının dengelenmesinde psikoterapi ve bazen de ilaç tedavisine gereksinim duyulmasıdır. Durumluk ve süreklilik kaygı arasındaki ilişkiden dolayı, durumluk kaygıdaki azalma sürekli kaygıyı da etkiledi. Araştırma sonunda ortaya çıkan sorunlara dayalı olarak araştırmacı tarafından ortaya konulan önerilere yer verilmektedir.
Seramik sanatında mozaik tekniğinin uygulanması ve Eskişehir Çağdaş Seramik Açık Hava Müzesi örneği

Seramik insan hayatına dahil olduğundan bu yana bünyesindeki değişkenlik, teknik çeşitlilik gibi yapısall özellikleri nedeniyle çeşitli amaçlar için kullanılmıştır. İlk zamanlar ihtiyaçtan dolayı kullanılan seramik malzeme hep bir estetik kaygıyla zaman içinde sanat olgusuna dönüşmüştür. Bu estetik kaygı, doku, doluluk boşluk, dekor, karışık malzeme gibi öğeler ile hem seramik formlarda hem de seramik yüzeylerde kullanılmıştır. Bu öğeler kullanılırken formlarda veya yüzeylerde yeni arayışlar olmuştur. İhtiyaçtan dolayı ortaya çıkan bu yeni arayışlar bazen bir renk, bazen bir leke, bazense çeşitli tekniklerin kullanıldığı yöntemler olmuştur. Bunlardan bir tanesi de sanattaki teknik arayıştan kaynaklanan ve M. Ö. 4000'lerde ilk kez Sümerler tarafından kullanılmaya başlanan mozaik tekniğidir. Mozaik tekniği de seramik sanatında 1900'lerin başında çeşitli sanat akımlarının doğması ile denenmeye başlamış ve yavaş yavaş seramik sanatı içinde yerini almıştır. Bu çalışmada çağdaş seramik sanatında mozaik ve seramik malzemenin birlikteliği incelenerek, günümüz çağdaş seramik sanatıyla mozaik ilişkisi Eskişehir Çağdaş Seramik Açık Hava Müzesi örneği ile değerlendirilip desteklenecektir.
İnteraktif sanat ve dijital müzeler

Teknolojik alanda yaşanan gelişmeler, insan hayatının tümünü etkilediği gibi sanatı da kaçınılmaz biçimde etkilemektedir. Bu bağlamda sanatçıların yeni formlar ürettiği ve bunların insanlara sunumunda büyük değişiklikler yaşandığı gözlenmektedir. Teknoloji, sanat etkileşimi ile yeni türler ortaya çıkmakta, teknoloji sanatın bir parçası haline gelmektedir. Müzelerde sanat ve teknolojinin bir araya geldiği bir ortam olarak öne çıkmaktadır. Bu bağlamda müzeler; geleneksel fonksiyonları olan eserlerin toplandığı, korunduğu ve saklandığı yer olma işlevinin ötesine geçmekte, benzersiz yeni tasarımlarla aktif yaşayan yerlere dönüşmektedir. Bunun sonucunda yeni medya olarak adlandırılan interaktif sanat, dijital sanat gibi güncel sanat formlarının oluşturduğu modern sanat müzeleri ortaya çıkmaktadır. Modern müzeler, sanal, dokunulabilir ve mobil yaklaşımlarla ziyaretçileri çekmeye çalışmaktadır. Bu çalışmada sanatın tarihsel süreç içindeki değişimi ve bu değişimin müze kurumu üzerindeki etkisi, gelişen teknolojilerin sanat ve müzecilik alanında getirdiği güncel uygulamalar, dijital sanat bağlamında sanat müzelerinin fonksiyonlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Bu bağlamda interaktif ve dijital sanat formları, müzecilikte bu iki yaklaşımın etkisi incelenmiştir. Çalışma sonucunda interaktif sanat ve dijital sanat yaklaşımlarının müzecilikte sıklıkla kullanıldığı tespit edilmiştir. Bilhassa modern teknoloji ürünlerinden dijital sanat eserlerinin yaratılmasında ve sunulmasında faydalanıldığı gözlenmiştir. Diğer taraftan müzelere uzaktan erişimin sağlanarak bilginin yaygınlaşmasına olanak tanındığı gözlenmiştir. Müzelerde ise kullanıcı etkileşiminin ziyaretçilere kolaylıklar sağladığı görülmüştür.
Sınır ve sınırsızlık üzerine sanatsal çalışmalar

Sınır, insanlık tarihinin en ilkel dönemlerinden itibaren belleklerde kodlanan ve tabular haline dönüştürülen olgulardır. Bu kodlamalar yüzyıllar boyunca, insan-ların nasıl ve neye yönelik hareket etmesi gerektiğini sağladılar. Din, devlet, kapi-talizm bu kodlamalar ekseninde kendilerini var ederken, toplum içerisinde yer edinen sınır, ayrıştırmanın ötesinde, dönüştüren ve başkalaştıran konumuna geldiSanatsal bağlamda, sınır ve sınırsızlık kavramları, bu tez çalışmasında incelen-miştir. Sınır kavramı, farklı disiplinlerdeki sanatsal çalışmalar ile beden, bellek, zaman, mekan ve cinsiyet üzerinden ele alınmıştır. Tez süresince üretilen video, resim, enstalasyon ve performans çalışmalarında, sanat-sınır-sınırsızlık kavram-larının ilişkisi üzerinde durulmuştur.
Resim sanatında bir tema olarak sanatçı ve modeli

Bu araştırma, 16 ve 20. yüzyıl Batı resim sanatında -aynı yapıtta- modelleriyle beraber kendilerini de tasvir eden öncü sanatçıların söz konusu resimleri üzerinde durmaktadır. Kullanılan modellerin kimlikleri ile sanatçıya olan yakınlıkları ve bu türdeki eserlerin oluşturulma nedenlerinin sorgulandığı bu araştırmada, resim sanatı tarihinde 15. yüzyılın ikinci çeyreğinde Masaccio ile başlayan bu resmedişin, 16. Yüzyılda diğer Rönesans sanatçılarının da dahil olmaları ile ivme kazandığı görülmüştür. Birinci bölümde portre ve otoportrenin kısa tanımı, tarihçesi ve örnekleri incelenmiş; ardından araştırmaya konu olan, aynı resimde betimlenen sanatçı ve modelin sanat tarihindeki sahneye çıkış evrelerine göz atılmıştır. Tezin ikinci bölümünde, 16. yüzyıldan 20. yüzyılın ilk yarısına değin bu amaçla oluşturulan ve örnek teşkil eden yirmi üç esere ulaşılmış, kronolojik sıralamayla yer verilen söz konusu eserler ayrı ayrı incelenmiştir. Araştırma problemine ve alt problemlere ana bölümlerde yanıt aranmış, edinilen bulgular ve yanıt bekleyen sorular yine ana bölümlerde açıklık kazanmıştır.
Göktürk alfabesinin 1980 sonrası Türk resim sanatına yansımaları

Bütün toplumlarda olduğu gibi Türk Resim sanatı da kendine ait kültür unsurları ve gelenekleriyle zenginleşmektedir. Kadim Türklerin kültür ve inanç ritüelleri, her alanda olduğu gibi, geçmişş ve günümüz resim sanatına da kaynaklık etmektedir. Türk toplumlarının, kayaların üzerine inanç adına yapmış olduğu resimler zamanla özgünleşerek stilize çizgiler haline gelmiş ve Türk damgalarını meydana getirmiştir. Damgalar, Türklerin ilk alfabesi olan Runik alfabesinin harflerinin oluşum sürecinde görülmektedir. Yani Türklerin halı, kilim, mezar taşı gibi eserler de kullandıkları damgalar, bazen harf, bazen arma, bazen süs, bazen de bir statü aracı olarak karşımıza çıkmaktadır. Estetik kavramlar ve sınırlılıklar içerisinde yazıların içeriğini incelediğimizde, beğeni yargısı sanat eseri ve bunu doyuran yaratıcı girişimin üstüne bir ifade şekli olarak anlaşılmalıdır. Türk sanatının zeminini oluşturan damgalardan meydana gelen yazılar, bu çözümlemeyle incelendiği zaman şaşırtıcı sonuçlar ortaya çıkmaktadır. Bu bağlamda Göktürk alfabesinin, evrensel resim sanatı ve Çağdaş Türk Resim Sanatında yeri önemlidir. Tez kapsamında Göktürk Alfabesinin 1980 Sonrası Türk Resim Sanatına yansımaları, Erol Akyavaş, Rauf Tuncer, Mezahir Ertuğ Avşar, Dilek Kıratlı, Erol Kılıç, Filiz Hatipoğlu'nun resimlerinden örnekler ele alınarak incelenmiştir. Araştırma doküman incelemesi yöntemi kullanılmıştır.
11-14 yaş arası çocuk resimlerine boya türlerinin etkisi

Bu araştırmada, ortaokul dönemini kapsayan 11-14 yaş arası çocukların görsel sanatlar dersinde kullandıkları boya türlerinin resimlerine olan etkisi incelenmiştir. Bu amaçla 5., 6., 7. ve 8. sınıf öğrencilerine kuru boya, pastel boya, suluboya ve guvaş boya ile resimler yaptırılmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden gözlem ve görüşme tekniği ile nicel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Çalışmanın katılımcıları, Adana'daki bir ortaokulun 11-14 yaş dönemini kapsayan 5., 6., 7. ve 8. sınıfa devam eden 100 çocuktan oluşmaktadır. Katılımcılardan söz konusu boya türlerinden her hafta biriyle iki balkabağından oluşan bir kompozisyonu resmetmeleri istenmiştir. Araştırma sonunda, görsel sanatlar dersi boyama çalışmalarına yönelik görüşme formu, gözlem formu ve değerlendirme ölçeğinden elde edilen verilerden, 12, 13 ve 14 yaş grubundaki çocukların büyük çoğunluğunun kuru boyayı tercih ettiği, 11 yaş grubu çocukların çoğunun guvaş boyayı tercih ettiği görülmüştür. Resimlerin değerlendirilmesi sonucunda en nitelikli bulunan çalışmalar 11 ve 12 yaş gruplarında suluboya, 13 ve 14 yaş gruplarında guvaş boya ile yapılan resimler olmuştur. Çocuklara her türlü boya, erken yaşlarda gösterilip, söz konusu boyaların tümüyle çalışma olanağı sağlanmalıdır. Böylelikle uygulama sürecinde daha çok uğraşı gerektiren boya türleri hakkında da deneyim sahibi olacaklarından, resim yapma sürecinde bu boyaları tercih ederken daha bilinçli olacaklardır.