turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çağdaş heykel ve teknoloji

'Çağdaş Heykel ve Teknoloji' konusundaki bu araştırma iki bölümden meydana gelmektedir. Heykelde Teknoloji başlığını taşıyan I. Bölüm Teknolojinin Sanattaki yansımaları, Heykelde Yeni Malzemelerin Kullanılması, Kitle İletişi Araçlarının Sanatta Kullanımı ve Dijital Heykel olmak üzere dört alt başlıkta incelenir. Teknolojide Heykel başlığını taşıyan II. Bölüm ise Teknolojinin Toplum Üzerindeki Etkileri, Teknoloji ve Yaratıcılık Teknoloji, Estetik Kaygı ve Bauhaus olmak üzere üç alt başlıkta ele alınmıştır. Çalışmada 20. yy'da gelişen teknolojinin çağdaş heykeli nasıl etkilediği örneklerle incelenmekte; Heykel sanatına katkıları anlatılmaktadır. Endüstriyel tasarım ürünlerini estetik açıdan ele almaktadır. Çalışma heykel sanatı ve teknolojinin karşılıklı etkileşimi hakkında yapılan bilgi aktarımıyla bir araştırma niteliği taşımaktadır. Tez konusunun bugün de sıcaklığını koruması ve teknolojinin her geçen gün ilerlemesi bu araştırmanın sonuçlanmasını önlemektedir. Ancak devam etmekte olan bu süreç hakkında fikir jimnastiği yapma imkanı tanımıştır. VI
Günümüz sanatsal tasarımlarında pastiş ve parodi

Sanatın tarihine bakıldığında ilk insandan bu yana büyük bir etkileşim silsilesi gözlemlenmektedir. Antik Yunan ve Roma döneminde üretilen sanat eserlerinin, Avrupa Rönesans'ını etkilemesine kadar olan süreçte insanlık kendinden önceki nesillerde üretilen sanat eserlerini doğrudan ya da dolaylı yolla kullanarak kendi kültürlerine ve sanatına mal etmişlerdir. Modernizm öncesi dönemdeki etkilenişler çoğunlukla usta çırak ilişkisine dayandırılmaktaydı. Eseri üreten sanatçılar, kendilerinden sonraki sanatçılara ilham vermiş ve onlara yol göstermişlerdir. Bu etkileşim modernizmde de devam ederek yeni ve farklı akımların oluşumuna katkı sağlamıştır. Pastiş, yüzyıllardır devam eden sanatın oluşum evresinde yer alan bir kavram olarak karşımıza çıkmaktadır. Günümüze kadar gelen sanat oluşumunun icrasını yerine getiren sanatçı, sanata yeni arayış ve yorumlar getirerek anlam/kavramlar kazandırmıştır. Çoğunlukla postmodern dönemde karşımıza çıkan bu kavramlar, yeniden üretilen eserleri anlamamıza ve yorumlamamıza olanak sağlamaktadır. Postmodern dönemde kullanılan bir diğer yöntemde Parodi ' dır. Pastiş yoluyla üretilen eserler, sanatçıya saygı niteliğini taşırken, parodi yolu ile üretilen eserler alaycı, mizah dolu bir tavır sergilemektedir. Sanatçıya ve sanat eserine saygıyı gösteren pastiş, kendinden zıt anlam türeten parodiyi doğurmuştur. Günümüzde pastiş ve parodi kavramlarını ilerleten en önemli gelişmelerden biri de şüphesiz ki teknolojinin hızla ivme kazanmasıdır. Teknoloji her alana olduğu gibi sanat alanına da nüfus etmiştir. Postmodern dönem sanatçılarının iletken araçlarından en belirgini' de şüphesiz ki teknolojidir. Bu teknolojik ivmelenme günümüz sanatının gelişmesinin, yayılmasının ve üretiminin tekrarlarla artmasının yanı sıra, yeni yaratıların göz önünde ve ulaşılabilir olmasına da katkı sağlamaktadır. Günümüz sanatının gözde stratejisi pastiş ve parodi, bir resimsel alıntılama ve yeniden üretim şekli olarak sanat eserlerinde nasıl etki ettiği, nasıl yer aldığı bu araştırmanın konusu olmaktadır.
Çizgi roman tasarım teknikleri ve bir uygulama çalışması

Günümüzde '8. Sanat' olarak da adlandırılan çizgi roman, yazılı ve görsel imgelerin bir arada kullanılarak, belirli bir mesajın kitlelere iletilmesinde medyanın etkin bir görsel iletişim silahıdır. Bununla birlikte içerdiği görsel çeşitlilik dolayısıyla özgün bir grafik üründür 20. Yüzyıl içerisinde her alanda görülen büyük değişim grafik sanatında da köklü değişikliklere neden olmuştur. Buna paralel olarak grafik sanatındaki değişimin etkileri daha çok çizgi roman sanatında görülür. Sanatçıların tasarım sürecinde işledikleri konular geçmişşin klasik yaklaşımlarından uzaklaşmış, değişen dünya düzeni içerisinde ortaya çıkan kavramları da kapsayacak şekilde genişlemiştir. Bunun sonucu olarak günümüzde çok sayıda çizgi roman türü görülmektedir. Bununla birlikte çizgi roman tasarımında kullanılan malzemelerde de çeşitlilik görülür. Özellikle son 20 yıl içerisinde çizgi roman tasarımında yağlı boya, suluboya gibi boyama tekniklerinin kullanımıyla, kolaj uygulamalarıyla, fotoğraf kullanımıyla karşılaşıldığı gibi teknolojideki ilerlemeye paralel olarak bilgisayar destekli uygulamalarla da sıkça karşılaşılmaktadır. Bu çalışmada çizgi romanın tarihsel gelişim süresince günümüze değin geçirdiği düşünsel ve grafik değişim incelenerek, grafik sanatının çizgi roman içerisinde ne şekilde yer aldığı ve hangi durumlarda çizgi romanın görsel dili durumuna geldiği anlatılmıştır. Uygulama çalışmasında; çizgi romanın konusunu temel alan olaylar zincirini birebir dramatize etmesi için 'rotoskopi' tekniğiyle kopyalandıktan sonra illüstrasyonu yapılan fotoğraflar ve bilgisayar ortamında çeşitli efektler verilerek hazırlanan fotoğrafların çizgi romanda kullanım olanakları denenmiş, özgün ve deneye dayalı bir çalışma gerçekleştirilmiştir.
Çizgi filmde karakterlerin Türkçe konuşturulması

Çizgi film, görsel özellikleri ön planda olan bir sanat olmasına karşın, konuşma her zaman çizgi filmde önemli bir yere sahip olmuştur. Çizgi film karakterlerinin konuşmaları tarihsel süreçte evrimleşmiş, gelişmiş, çeşitli dönemlerde değişimlere uğramış, farklı araç ve yöntemlerle çizgi film sanatçıları tarafından karakterlere yansıtılmıştır. Ülkemizde üretilen çizgi film yapımlarında konuşmanın ön planda tutulduğu bir anlatının egemen olduğu görülmektedir. Bu durum karakterlerin Türkçe konuşturulması konusunda evrensel özelliklerin yanı sıra Türkçe'ye özgü niteliklerin de belirlenmesine yönelik bir gereksinim oluşturmaktadır. Bu niteliklerin yanı sıra çizgi film yapımında canlandırma sürecine ek olarak, canlandırma öncesi ve sonrası aşamalarda karakterleri konuşturmaya yönelik süreçlerin incelenmesi ve değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu çerçevede ilgili kaynakların araştırılması yoluyla konuyla ilgili bilgilerin bir araya getirilmesi, derlenmesi ve açıklanması gereği bulunmaktadır. Bu çalışmada karakterlerin nitelikli ve Türkçe konuşturulmasına yönelik özellik ve yöntemlerin araştırılmasına, elde edilecek verilerin çözümlenmesine ve bu doğrultuda bir uygulama gerçekleştirilmesine odaklanılmaktadır. Bu doğrultuda ağız ve beden ifadeleri, diyalog, seslendirme, diyalogların modellenmesi, çizgi film sanatçılarının rollerine hazırlanmaları ve canlandırma süreçleri ayrıntılı bir biçimde incelenmiştir.
The Design of the book as object

Kitap, metin ve görüntünün birlikte bulunduğu önemli bir kültür ürünü olmasından öte bir fiziksel nesnedir. Bir metne ulaşabilmek için metnin cisimleştiği fiziksel bir taşıyıcıya her zaman ihtiyaç vardır. Bu fiziksel taşıyıcı bir kitap şeklini oluşturduğunda tasarlanmış ve zorlanmış bir alan oluşturur. Bu şekilde metnin çoksesliliğine de katkıda bulunmaya başlar; metnin kendisinin bir çoğulluk oluşturması yerine kitabın tümü bir çoğulluk olur. Nesne olarak kitabın metni etkilemesinin sebebi kitabın fiziksel ve görsel yapısının okuyucunun belirlenmesinde oynadığı roldür. Ayrıca, bu yapı okuyucunun metnin sahip olduğunu düşündüğü yorum ve anlama da katkıda bulunur. Bu tezin amacı, nesne olarak kitabın metni nasıl etkilediği ve tasarımcının bu duruma yaklaşımının nasıl olması gerektiği sorularının irdelenip araştırılmasıdır. Tasarımcıların işlerinde varlıklarım göstermelerinin, kitabın sadece kapağım değil tamamım tasarlanmalarının, ve kültürel farklılıklar ve tarihsel değişime uyum sağlayabilen tasarımlar oluşturmalarının gerekliliği belirtilecektir. Tezin temelini tasarladığım 9 kitap oluşturmaktadır. Bu tasarımlar kitabın nesnesinin meme getirdiği göstergebilimsel ve anlambilimsel yüke yaklaşımımı yansıtmaktadır.
Cumhuriyet dönemi Türk resim sanatında kaynak sorunları

Cumhuriyet Dönemi Türk Resim Sanatında Kaynak Sorunları adlı tez çalışmasında, çeşitli kaynak ye kataloglar incelenerek, fotoğraf çekimleri yapılmıştır. Bu araştırmalar sonucu birinci bölümde; Türk sanatının başlıca kaynakları incelenerek biçimlendirme ve yöre özellikleri ele alınmıştır. İkinci bölümde; Cumhuriyet dönemi resim sanatına kısa bir bakış ile, Batı eğilimli sanat üslupları ve yöresel eğilimli sanatçıların hayatları ile sanatları incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise; Cumhuriyet dönemi Türk resim sanatında kaynak sorunlarına işaret eden bilgiler ile günümüz resim sanatı ve geçmişş sanatlarımızın bağlarına yer verilmiştir. Dördüncü bölüm katalog kısmından, beşinci bölüm ise değerlendirme, sonuç, kaynaklar ve eklerden oluşmuştur.
20. yy. resim sanatında popüler imge anlayışı

20. yüzyılın başlarından itibaren demokratikleşme ve endüstrileşme hareketlerinin etki alanını genişletmesiyle birlikte, popüler kültürün yükselişine eşlik eden artan oranda kitle iletişim imkanları, tüketimi özendirici politikalar, kitle kültürünün sanat alanındaki etkisi ve topluma yansımasıyla ortaya çıkan yeni bakış açıları, özellikle modern resim sanatı üzerinde etkisini göstermiştir. Bu çalışma, popüler kültürün ortaya çıkışıyla modern resim sanatında meydana gelen kaçınılmaz değişimleri analiz etmeyi ve resmi oluşturan imgenin 20. Yüzyılda ortaya çıkan sosyal, entellektüel ve kültürel hareketlerden ne şekilde etkilenerek bir değişime uğradığını incelemeyi amaçlamaktadır. Bu hedefini gerçekleştirebilmek amacıyla, popüler kültürün dönüşümünü, kültürel çevreyi incelemekte ve imgenin farklı formlara dönüştüğü bu yolculuğunu Kübizm, Soyut Dışavurumculuk, Pop Art, Dadaizm, Yeni Dadaizm'in yanı sıra; Video Art ve Dijital Art gibi yeni sanat ortamlarını ele almaktadır. Bu çalışmanın önemi, temel anlamda imgenin belirli bir süreç içinde uğradığı değişimleri analiz eden ve özellikle de geçtiğimiz yüzyılı hedef alan çalışmaların az miktarda olmasıdır.
Günümüzde plastik sanatlarda yeni sanat yaklaşımları ve bu yaklaşımların sanat eğitimindeki yeri

Sanatın, insanlığın başlangıcıyla yaşıt tarihinde varlık sebebi hiçbir zaman aynı kalmamıştır. Sanatın görevi başlangıca göre oldukça başkalaşarak kendi dönem koşulları içinde şekillenmiştir. 20. yüzyıl teknolojik, bilimsel, toplumsal ve siyasal açılardandeğişimlerin çok fazla yaşandığı bir süreç olmasıyla toplumda yaşayış ve düşünüştekifarklılıkları da beraberinde getirmiştir. Sanata ilişkin kalıpların ve yargılarımızın da değiştiği, birbirini izleyen bir sürü akımın, hareketin sonunda günümüzde sanat üretilen ve izlenen bir nesne olmaktan çıkıp, düşünce olgusuna dönüşmüştür. Sanat nesnesi bir bilgi nesnesine dönüşmüştür. Sanatsal nesneler belli olgu ve kavramları tartışmamız için bir hareket noktasıolmaya doğru değişmiştir. Sanat, sanatçı, sanat yapıtı kavramları temelde sorgulanmaktadır. Sanatın bu değişimi sanat eğitiminin de değişim ve gelişimini gerekli kılmaktadır. Bu anlamda sanatçı ve sanat eğitimcisi hem görsel birikim açısından dünyadaolanlardan haberdar olmalı, biçimlendirmede de yeni ve deneysel üretimlerle yeni ifade olanakları geliştirebilmelidir. Günümüz sanat eğitimi kurumları böyle bir disiplinlerarasıgeçişi, iletişimi ve çağına uygunluğu gerektirmektedir. Ne yazık ki, ülkemizde sanatsal alanda yaratıcılığın ve katılımıngerçekleştirilmesi, özgürlüklerin korunması ve geliştirilmesi açısından özlenen hedeflerehenüz varılamamıştır. Günümüzde geleneksel anlamda sanat, sanat eğitimi, sanatçı, sanat yapıtı ve izleyici kavramlarını aşan bir yaklaşım gözlenememektedir Ülkemizde Çağdaş Sanat ve Kavramsal Sanat adına olan tüm gelişmeler sanat eğitimi kurumlarının ve eğitim anlayışlarının günümüz gereksinimlerine göre geldiği noktayı ve yeniden belirlenmesi gerekliliğini doğurmaktadır. İşte toplumsal değişime koşut olarak gelişen sanat ve sanat eğitimi sürecine değindiğimiz bu araştırmamızın kuramsal kısmı üç bölümden oluşmaktadır. Birinci Bölümde sanatta ifade ve biçimlendirme, İkinci Bölümde; dünyada sanatın toplumsal, siyasal ve teknolojik süreçte gelişim ve değişimi, günümüzde düşünsel ve biçimlendirme anlamında geldiği nokta ve bu sürecin Türk Sanatı gelişimi üzerine etkilerine değinilmiştir. Üçüncü bölümde ise; Türkiye'de ve Dünya'da sanat eğitimi gelişimine bakılmıştır. Sanat eğitimi veren kurumlarda çağdaş oluşumların yeterince yer almadığıbilinmektedir. Sanatın ve sanat eğitiminin daha çok bilgi teknolojilerini kullanarak, çağın değişen koşullarına ayak uydurmasını bilen, resim ve heykel ötesi yeni oluşumları ve alternatif yaklaşımları tartışmaya açabilen, yerel ve evrensel değerleri sorgulayabilen sanatçı ve sanat eğitimcilerine gereksinimi vardır. Bu da günümüz koşullarında çağının getirdiklerini takip eden, uygulayan, yenilikleri düşünce ve pratikte sindiren sanat eğitimi ile olabilir. Bu anlamda disiplinler arası geçişe ve iletişime imkan veren çağa uygun yeni eğitim programları geliştirilmelidir.
Sanat yapıtlarına dayalı etkinlik eğitim paketi ile işitme engelli öğrencilerde öz duyarlık geliştirilmesi

Yapılan araştırma, sanat yapıtlarına dayalı etkinlik eğitim paketi ile işitme engelli öğrencilerde öz duyarlık geliştirilmesidir. Araştırma, 8 hafta, 90 dakikalık oturumlar şeklinde sürdürülmüştür. Çalışmada öz duyarlık temel felsefesine dayalı olarak modern sanat yapıtlarına yer verilmiş, görsel sanatlar teknikleri, uygulamalarda yaratıcı drama yöntemlerden yararlanılmıştır. Çalışmaların yürütülmesinde Türk İşaret Diliaraştırmacı tarafından kullanılmıştır. Ölçek, geliştirme aşamasında 2016- 2017 eğitim öğretim yılında, Ankara Altındağ Kemal Yurtbilir Özel Eğitim Meslek Lisesinde öğrenim gören işitme engelli 188 öğrenciye uygulanmıştır. Ölçeğin geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılmıştır. 'İşitme Engelliler İçin Öz Duyarlık Ölçeği' geliştirilmiş ve çalışma grubunun belirlenmesinde, amaçlı örnekleme kullanılmıştır. On ikişer kişiden oluşan deney ve kontrol gruplarına yansız olarak katılımcılar atanmıştır. Çalışmaya 15-21 yaş arası, işitme engelli öğrenciler katılmıştır. Kontrol ve deney gruplarına ön test, son test ve izleme testi uygulanarak öntest ve son test kontrol gruplu model uygulanmıştır. Veri toplama aracı olarak 'İşitme Engelliler İçin Öz Duyarlık Ölçeği' ve 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Veriler, SPSS paket programı kullanılarak, analizler ham puanlar üzerinden gerçekleştirilmiştir. İstatistiksel analizler R 3 .3.2v programı ile yapılmış ve istatistik analizlerde anlamlılık düzeyi 0.05 olarak dikkate alınmıştır. Araştırmada, katılımcıların öz duyarlıkları deney ve kontrol gruplarına göre öz duyarlık son ve izleme puan ortalamaları arasındaki farklılık istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Deney grubunda olan bireylerin öz duyarlık son ve izleme puanları, kontrol grubundakilere göre anlamlı düzeyde daha yüksek çıkmıştır. Sanat yapıtlarına dayalı etkinlik eğitim paketi deney grubundaki işitme engelli katılımcıların öz duyarlık düzeylerini artırdığı bu artışın kalıcı olduğu, bu sonucun deneysel uygulamanın etkisinden kaynaklandığı, öz duyarlıkları ile ilişkili alt denencelerin doğrulandığı söylenebilir.
Mikro heykel sanatçısı Necati Korkmaz'ın eserlerinin incelenmesi

Bu çalışmada 21. yüzyılda tanımlanan mikro heykel ve Gubari hat sanatının Türkiye'deki tek temsilcisi Necati KORKMAZ'ın sanat hayatı ve eserlerinin incelenmesi ve tanıtılması amaçlanmıştır. Mikro heykel ilk kez Ukraynalı bir sanatçı tarafından ortaya atılmıştır. Mikro heykeller büyük ölçekli mikroskoplar altında gerçeğinin birebir aynı mikro boyuttaki heykelciklerdir. Gubari hat ise Osmanlı İmparatorluğu zamanında birkaç sanatçı tarafından yazılmış ama günümüze kadar unutulup gitmiş bir yazı türüdür. ''Gubari'' kelimesi gözle zor seçilebilecek küçüklükteki, toz gibi minik yazı demektir. Gubari hattın çıkış kaynağı hakkında çeşitli söylenceler olsa da yazılı kaynak pek azdır. Bu yazının kalemül cenah yani kanat yazısı olarak adlandırıldığı bilgisine rastlanmaktadır. Çıkış kaynağının posta güvercinlerinin ayağına takılan haber kağıtlarının üzerine yazılan çok küçük yazılar olduğu söylenir. Necati Korkmaz mikro heykel ve Gubari hat sanatlarında ülkemizde alanın bilinen tek sanatçısı olarak kabul edebiliriz. Necati KORKMAZ yaptığı çalışmalar ve eserlerle kendini ön plana çıkarmayı başarmıştır. Sanatçı, yeteneği ve tecrübeleriyle ilerlemiş Gubari hat sanatı ve mikro heykeller alanlarında yerini almıştır. Bu çalışmada, Necati KORKMAZ'ın Gubari hat sanatındaki yeri ve önemi açıklanmış, yaptığı çalışmalar ile eser verdiği sanat alanına katkıları irdelenmiştir. İlk olarak hüsn'i hat sanatının tarihsel gelişimi ve bu gelişmeyle birlikte Türk hat sanatına olan etkileri, Gubari hat sanatının öncüleri ve bu sanata katkısı olan alanın öncü sanatçıları hakkında bilgi verilmiştir. İkinci olarak Necati KORKMAZ'ın yaşam öyküsü, sanata başlama öyküsü ve eserleri aktarılmıştır. Günümüz gubari hat sanatçısı olan Necati KORKMAZ, derin tecrübesi ile akla gelen ilk ve tek sanatçılardandır. Sanat yaşamındaki detaylar sayfalara sığmayacak kadar çok olan sanatçı ulusal ve uluslararası alanda edindiği bilgi ve tecrübeleri ile gubari hat sanatına, mikro heykel ve Sufi kültürüne ait sanatsal eşyaların yapımına ve bu alanda eğitim gören genç sanatçı adaylarına katkı sağlayan sanatçılardan olmuştur. Bu çalışmada Necati KORKMAZ'ın hayat hikayesi ve sanatçı kişiliğinden yola çıkılarak, Gubari hat ve mikro heykel sanatıyla uğraşacak ve kendilerine bu sanatı meslek olarak seçecek olan genç sanatçılara ilham olabilecek önemli bilgilere yer verilmektedir.
Artistik amaçlı 'kül sırları' araştırma ve uygulamaları

Bu çalışmada salicornia, tapioca ve eğreltiotu bitkilerinin külleri, kül sın çalışmalarına uygun olacak şekilde hazırlanmış ve kullanılabilir hale getirilmiştir. Hazırlanan bu küller, değişik eriticilerle, farklı oran ve sıcaklıklarda (1200 C- 1100 C ve 1000 C) oksidan atmosferde değişik renklendiricilerle (CuO, Fe203, CoO, MnO), değişen oranlarda stoneware, şamot bünyelere uygulanmıştır. Elde edilen deneme sonuçlarıyla, formlar sırlanmış ve neticelerin pratik çalışması yapılmıştır. Teorik bölümde ise, kül sırlarının tarihçesi, külün elde edilişi, hazırlanışı ve kül sırlarını formlarında kullanmış sanatçılar incelenmiştir.
20. yüzyıl resim sanatında portre

Bir resim türü olarak portre, sanat tarihinin başlangıcından itibaren günümüze değin etkinliğini sürdürmüştür. Bu metnin ilk bölümünde sanat tarihinin başlangıcından on dokuzuncu yüzyıla kadar, Portrenin oluşum ve gelişim serüveni kısaca anlatılmaktadır. 20. yy'da gerek biçim, gerekse oluşum amacı açısından büyük bir değişikliğe uğrayan bu resim türünün köklerinin anlaşılması çalışılmaktadır. 20. yy boyunca portre, sanat tarihi açısından kısa sayılabilecek bir zaman dilimi içinde pek çok sanatsal akım kapsamında portre, daha farklı bir anlama kavuşmuştur. Metnin ikinci bölümüne, Ekspresyonizm ve Fovizm'den itibaren 20. yy'daki hemen hemen bütün figüratif akımlar içindeki portre türleri, biçimleri ve amaçlarıyla irdelenmiş ve bu süreç post-modemizm' e kadar götürülmüştür. Metnin son bölümünde ise Erdal Kara'nın sanatının oluşum süreci anlatılmış ve portrelerin resimlerindeki irdeleniş şekli, nasıl ve nedenleriyle birlikte anlatılmaya çalışılmıştır.
Özgün seramik yüzeylerde farklı materyallerle doku arayışları

Kil kullanımı ve seramik eşya yapımı, insanoğlunun yerleşik hayata başlamasıyla beraber; günümüze kadar gelişerek bir endüstri ve sanat dalı olmuştur. Seramik yüzeyler üzerinde; bugüne kadar geçen süreç içerisinde estetik ve ekonomik amaçların ötesinde, toplumların duyarlılığını, kültürel düzeyini, dinsel inanç ve davranışlarını, günlük yaşamlarını, duygu ve düşünce beklentilerini yansıtmak için doku ve doku çeşitleri kullanılmıştır. Doğada bulunan tüm canlı ve cansız varlıkların her biri, bir işlevi yerine getirmek amacıyla oluşmuştur. Bu varlıkların her birinin karakteristik bir dokusu bulunmaktadır. Bu dokular yaşam koşullarına göre şekillenmiştir. Bu bilgiler ışığında birinci bölümde; doku ve doku çeşitleri, insanın ve doğanın yaratmış olduğu dokular incelenmiştir. İkinci bölümde; seramiğin günlük kullanım eşyası olmaktan çıkıp günümüz çağdaş seramik sanatında, bir sanat nesnesi ve ifade aracı olarak, seramik sanatı incelenmiştir. Ayrıca seramiğin gelişim evrelerinde dokunun yeri ve günümüz çağdaş seramik sanatında dokuyu ele alan sanatçılara yer verilmiş ve örnekler sunulmuştur. Bunların yanında; kil çeşitlerine göre ve kullanılan tekniklere göre, farklı doku arayışları incelenmiştir. Dokunun görsel gücünü artırmak için renkli sır, astar, oksit boya, pişirim teknikleri ve farklı materyallerin seramiklerde oluşturdukları dokular araştırılmıştır. Üçüncü bölümde ise; özgün seramik yüzeylerde farklı materyaller kullanılarak doku arayışlarının ele alınış süreçleri ve sanat eserleri raporunda sunulan seramik çalışmaların görselleri ve detaylı bilgileri sunulmuştur. Sonuç bölümünde, elde edilen bilgi ve dokümanlarla bir veri oluşturulmuş ve yeni araştırmacılara esin kaynağı olması hedeflenmiştir. Seramiğin yüzeyi ve teknik olanakları sanatçıya geniş olanaklar sunmaktadır. Seramik sanatındaki gelişme hiç kuşkusuz yeni keşifler ve sunuşlarla sürecek ve sanatçıların, yaşadığı çağ ve bireysel özelliklerini yansıtmasıyla devam edecek
Kentsel tasarım sürecinde kamusal sanatın yeri: İstanbul'daki mahalle ve semt parkı örnekleri

1960'lı yıllarda 'beyaz kutu' yani, galeri ve müzelerden kamusal alana çıkan sanat; kamusal sanat tanımı altında birleşen çeşitli malzeme, teknik ve biçimlerde yapılan birçok sanat pratiğinde kendini göstermiştir. 1970'li yıllarla bereaber kamusal sanat, kentsel tasarımın bir parçası olarak görülmüş ve sanatçı, mekan tasarımcısı ile birlikte disiplinler arası çalışmaya başlamıştır. Kentsel tasarım içinde peyzaj tasarımından mimari eleman tasarımına, yerleştirmelerden kent mobilyaları veya yüzey tasarımlarına kadar birçok türde ortaya çıkan kamusal sanat çalışmaları günümüzde çağın teknolojileri ve olanakları doğrultusunda farklı biçimlere bürünmekte ve tasarım sürecine konsept oluşumundan kentsel mekan bileşenlerine kadar sanatçı ile birlikte birçok boyutta ele alınmaktadır. Ülkemizde ise; kentsel tasarım sürecine sanatçının katılım gösterdiği bu tür örnekler yeteri kadar hayat bulamamaktadır. Bu durum uygulama alanına da yansımakta ve kamusal alanlarda yer alan sanat çalışmalarının türleri, ifade biçimleri ve içerikleri açısından genellikle birbirine benzer, standart yaklaşımlar sergilediği görülmektedir. Ülkemizde kentsel tasarım sürecindeki sanatçı katılımına ve kamusal alanlardaki sanat uygulamalarına ilişkin bu tutum, tez çalışması için problem alanı olarak belirlenmiştir. Tez çalışmasının amacı; günümüzde dünya örneklerinde kentsel tasarım sürecine farklı katılımlar gösteren sanatçının ve kentsel tasarımın bir bileşeni olarak ele alınan kamusal sanatın ülkemizdeki tasarım sürecindeki yerini İstanbul örneği üzerinden tespit etmek ve gelişimi önündeki engelleri ortaya koymaktır. Bu amaçla geliştirilen tez çalışmasında, yerel yönetimler ve tasarım ofislerinin konuya ilişkin uygulama ve görüşlerini tespit etmek için aynı sorulardan hazırlanmış olan anket doğrultusunda yüz yüze görüşme yöntemi uygulanmıştır. Tez çalışmasının hedefi ise; parklarda yer alan kamusal sanat çalışmalarını dünya örnekleri ile karşılaştırarak ülkemizdeki kamusal alanda sanat olgusundan anlaşılan uygulamaları ortaya koymak ve dünyadaki çağdaş yaklaşımlarının neresinde olduğunu göstermektir. Bu hedef doğrultusunda; parklarda yer alan kamusal sanat çalışmalarının ortaya çıkma biçimleri, park mekanı ile kurduğu kavramsal ve yapısall ilişkiler ve kamusal sanatın park tasarımında kullanım amacı araştırılmıştır. Tez çalışmasının bu hedefi ışığında ise arazi çalışmaları yapılmış, yerel yönetimlerin yetkili birimlerine hazırlanan anket ile yüz yüze görüşme yöntemi uygulanmıştır. Arazi çalışmaları ve yüz yüze görüşmeler ile elde edilen bulgular sonucunda tez çalışmasının hipotezi test edilmiştir. Sonuç olarak; 'park alanları tasarımının yerel yönetim karar mekanizmaları ve proje müelliflerinin yönlendiriciliğinde olması nedeniyle sanatçının tasarım sürecine katılım düzeyi düşüktür' hipotezi doğrulanmıştır.