turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Selçuklu Dönemi seramik yüzeylerde insan betimlemeleri

11 SANATTA YETERLİK TEZ ÖZÜ SELÇUKLU DÖNEMİ SERAMİK YÜZEYLERDE İNSAN BETİMLEMELERİ Mustafa AĞATEKİN Seramik Anasanat Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eylül 2003 Danışman: Prof. Zehra ÇOBANLI Selçuklular Büyük Selçuklu İmparatorluğu adı altında başladıkları tarihsel yolculuklarında Kirman, Suriye, Irak ve Anadolu olmak üzere çeşitli kollara ayrılmışlardır. Bu ayrım Selçuklu toplum yapısının, çok türlü ve uluslu bir kültür ortamının ürünü olduğunun bir göstergesidir. Sanatların sınıfsal özelliklerinin, içinde yaşadıkları toplumla bağlantılı oldukları gerçeğinden hareketle, Selçuklu dönemindeki sosyal, siyasal, kültürel ve sanatsal anlamdaki gelişmelerin Selçuklu toplum yapısıyla paralellik gösterdiği söylenebilir. Aynı topraklar üzerinde farklı anlayış, üslup ve akımların etkilerini taşıyarak biçimlendiği ifade edilebilecek olan Selçuklu dönemi sanatında, benzer karakteristik özellikler seramik sanatı içinde ifade edilebilir. Bu ana düşünceden hareketle, araştırmada Selçuklu dönemi seramik sanatı; kullanım alanları, bünye özellikleri ve uygulanan dekor yöntemleri başlıkları altında üç kategoride değerlendirilmiştir. Bugüne kadar elde edilen veriler ışığında bölgesel ve üslupsal farklılıklar gözetilmeksizin yapılan incelemelerde seramik terminoloji ve teknolojisine uygun bir dil kullanılmaya çalışılmıştır. Araştırmanın son bölümünde, seramik yüzeylerde görülen insan betimlemelerinde insan figürü çizimlerini besleyen kaynaklar ve kullanım alanları incelenmiş, ayrıca konunun biçim ve içerik yönünden değerlendirilmesi yapılmıştır. Bu değerlendirmede insan figürü çizimlerinde estetiksel işlevsel ve tekniğe bağlı çeşitlilikler ortaya konmuştur.
Alberto Giacometti, Mark Rothko ve Katsushika Hokusai'nin resimlerinde boşluk kavramının yeri

Bu tezin konusu olarak Alberto Giacometti; resim ve yontularında görünenin ardındaki 'gerçekliği' ararken boşluğu görür ve onun çekimine girer. Aynı zamanda bu serüvenle alakalı olarak bulunduğu ruh durumları ve dönemin olaylarının etkisi işlerine yansır ve boşluğunu besler. Yaklaşık aynı dönemde yaşayan (20. Yüzyıl ortaları) Mark Rothko da küçük yaştan hayatının sonuna kadar boşluğun gölgesinde yaşar. Basit geometrik biçimler ve renk ile oluşturduğu kompozisyonlarında transparanlık ve titreşim öğeleri resimlerin asıl etkisini ortaya çıkarır. Başta daha çeşitli boyutlarda ve renkli olan biçimler zamanla tek tip olmaya ve kararmaya, derinleşmeye başlar. Sonunda tüm yüzeyi koyu bir boşluk kaplar. Bu iki batılı sanatçının öncesinde (18. ve 19. yüzyıl) doğuda Katsushika Hokusai boşluğu tamamen düzlemselliğe dayalı bir eleman olarak kullanır. Genelde ahşap baskı olan işleri sade fakat tarif eden bir yöntemle imgeyi aslında kavramsal olarak yansıtır. Bir yanılsama peşinde değildir bu sebepten tüm elemanlar öz halleriyle bulunur. Bir gelenek olarak resimde doluluk kadar boşluk da önemli bir konumda olmalıdır. Denge ve bütünlük boşluk ile sağlanır. Boşluk kavramı derinliğiyle insanın ve sanatın başlangıcından beri büyük bir esin kaynağı olmuş ve olacaktır. Geçen yüzyıllar içerisinde içeriği değişse de güncelliği hep korur. Bu esneklik onu her daim var eder ve bütüncül kılar.
Görsel sanatlarda anlatım biçimi olarak kolaj tekniği ve Yunan mitolojisinden öykünmeler: Musalar

Görsel sanatların anlatım biçimlerinden biri olarak bilinen kolaj tekniği birçok sanat dalında kullanıldığı gibi özellikle resim alanında önemli bir yere sahiptir. Uzun yıllardır uygulanan kolaj tekniğinin Kübizm akımından itibaren ortaya çıktığı bilinmektedir. Özellikle Picasso, Braque ve Gris'in çalışmalarında kolaj tekniği vardır. Picasso ve Braque kolaj tekniğinin en etkili ressamlarındandır. Bu teknik aynı zamanda farklı sanat dallarında da görülmektedir. Dadaizm ve Pop Sanatında kolaj tekniğine uygun örnekler verilmiştir. Kübizm akımındaki parçalara ayırma, geometrik şekillere ayırarak resmetme ve sanat tarihinde önemli bir yere sahip olan eş zamanlılık kavramından bahsedilmiştir. Bir diğer akım olan Dadaizm, geleneksel çalışmalara karşı gelir ve gündelik eşyaları kullanarak çalışmalar üretir. Dadaist sanatçılara örnek olarak Marcel Duchamp, Francis Picabia, Jean Arp ve Max Ernst söylenebilir. Tez çalışmasında kolaj tekniği uygulanan diğer akım da Pop Sanatıdır. Pop Sanatı'nın ortaya çıkmasında etkili olan faktörler; Bunlardan biri Amerikan seri üretimindeki artıştır. Artan bu seri üretim sayesinde sosyal hayattaki ilişkilerin de farklılaştığı ve bu durumun sanat üzerinde de etkisi olduğu düşünülmektedir. Pop Sanatı'nın önemli sanatçıları arasında Peter Blake, Richard Hamilton, Allen Jones, Ron Kitaj ve Andy Warhol vardır. Bu çalışmanın konusu, Musaların Kolaj tekniği ile anlatılmasıdır. Mitolojinin tanımı, özellikleri, dini boyutu ve sanatı ile olan ilişkisi genel olarak anlatılmıştır. Kolaj tekniği ile birlikte Yunan mitolojisi de genel olarak anlatılmıştır. Mitolojik yaratıklar, ölümsüz kahramanlar, tanrı ve tanrıçalardan söz edilmiştir. Yunan mitolojisi resim sanatı ile birlikte aynı zamanda farklı sanatlara da konu olmuştur. Gustave Moreau, Pallaiolo, Botticelli çalışmalarında mitolojik konulara yer vermişlerdir. Sanatçılar çalışmalarında sadece tanrı, tanrıça ve mitolojik yaratıklara değil aynı zamanda onların öykülerine de yer vermişlerdir. İşlenen mitolojik karakteri simgeleyen unsurlardan da yararlanmışlardır. Yapılan tezin son bölümünde Yunan mitolojisi içinde yer alan Musaların öyküsünden hareketle yaptığım çalışmalar yer almaktadır. Musalar, dokuz kardeşten oluşmaktadır ve her birinin ilham verdiği sanat dalları bulunmaktadır. Bu sanat dalları ve karakter olarak simgeleri kullanılarak her biri için ayrı kolaj çalışması yapılmıştır. Yapılan kolaj çalışmalarında etkilediği sanat dalına ait ipuçları ve Musaları ifade eden simgelerden oluşmaktadır.
Erken dönem hristiyan resim sanatı

Doç. Dr. Nevin AYDUSLUDoç. Dr. Mustafa IŞIKDr. Öğr. Üyesi Cemile Didem ÖZIŞIKHıristiyanlığın ilk inananları, tapınılan pagan putların tapınaklarından, ilk dönem katakomp mezarlarına geçiş yapıp, hiç korkmadan sanat icra etmişlerdir. Eski dönem antik sanat ve klasik mitoloji ile yeni dini sanatları arasında bulunan çelişkiye rağmen Hıristiyan resim sanatının ilk temelini meydana getirmişlerdir. Bu sanat işçileri, katakomplardan kilisenin kuruluşuna kadar yaptıkları resimlerle, kutsal kitabın okuma yazma bilmeyenlerine bu yeni dini öğretmeye çalışmışlardır. Antik döneme göre yapılan bazı sembolik eserler kilise sanatını etkilemiştir. Kilise kurulmasından önceki pagan sanatı ile Bizans sanatı arasında fark vardır. Doğu kilisesinin sanatında ise en küçük bir değişim görülmemektedir. Batıdaki kilise kültüründe resim sanatı gereksiz görülüp, öğretide kullanılmak üzere müsamaha gösterilmiştir. Doğuda ise işlevsellik kazanıp formu değiştirilemez bir put olarak saygınlık kazanmıştır. 727 yılında başlayan tasvir kırıcılık, 842 tarihine kadar devam etmiş ve bu süreç bittikten sonra Katolik dünyasındaki resim sanatı, yeni esaslar üzerine bina edilmeye başlamıştır. Erken dönem Hıristiyan sanatı Avrupa resim sanatının oluşumuna öncülük etmiştir.
Bir dış mekanda yeralabilecek duvar yüzeyine uygulanabilir sanat seramiği düzenlemesi üzerine bir çalışma

İnsanda görme duyusunun nesnelerle ilişkisi sonucu var olan biçimlendirme eğilimi, plastik sanatlara, insan-çevre ilişkisi açısından günümüzde yeni bir boyut getirmiştir. Bu boyut doğrultusunda, ülkemizin endüstri toplumu olma yolundaki değişimleri, gelişimleri gereği, insanımızda teknolojik çevrenin oluşturabileceği etkileri, insancıl ilgi ve iletişimler yolunda dengeleyebilmek büyük ölçüde kentin ve kent mekanlarının sanatsal bir düzen içinde değerlendirilmesiyle olasıdır. Bu düşünceler doğrultusunda tez çalışması, Amos- Marmaris ' teki yaz üniversitesinin dış mekanında yer alabilecek duvar yüzeyine uygulanabilir sanat seramiği düzenlemesi olarak belirlendi. Çalışmanın seçilen mekan ile bütünleşebilmesinin olanaklı kılınabilirliği ve bunun nasıl sağlanacağı araştırıldı. Çalışmada kompozisyon oluşumunun sanatsal özelliklerinin, doğal çevrenin etkileri ve seramik malzemenin olanakları doğrultusunda dinamik bir ifadeyle çağdaş, özgün ve soyut biçimlerle saptanması yoluna gidildi. Kompozisyondaki özgün biçim araştırması, çağdaş teknolojik bir araç olan fotokopi makinasınm olanaklarının da değerlendirilerek, katı geometrik değil, doğal dokusal ve çizgisel oluşumları çağrıştıran biçimlerle sağlanması yolunda belirlendi. Renkler, yine bu doğrultuda yer yer biçimlere bağımlı olarak tonları oluşturulmuş iki renk ile ve 23 kompozisyonun dinamik ifadesine katkxda bulunacak şekilde belirlendi. Kompozisyon 1/10 oranında küçültülmüş kağıt yüze yi: üzerinde siyah-beyaz ve renkli olarak belirlendikten sonra yine aynı boyutlarda maket şeklindeki duvarın yüzeyinde seramik malzeme ile gerçekleştirildi. Kompozisyonun gerçek boyutları doğrultusunda bire-bir oranında bir detay, seramik malzeme ile uygulandı.
Reçetesiz ilaç ambalajlarında grafik tasarımı

Reçetesiz satılan ilaçların tanıtımında ve pazarlanmasında bazı yasal engeller bulunmaktadır. Bunun yanı sıra ise gerek psikolojik, gerekse altyapı bilgilerinde görsel eğitimin bulunmaması, tüketicilerin satın alma kararlarında ambalaj üzerindeki grafik tasarım etkili olmamaktadır. Bu çalışmada, tük t c l r n s tın lm k r rı üz r nd tk l ol n gr f k t s rım görselleri, l ç s ktöründ r ç t s z ol r k s tış sunul n l ç mb l jl rı üz r nd b l rl nm y ç lışılmıştır. Ç lışm d r ştırm cı t r fınd n g l şt r lm ş, 7 sorud n oluş n Sosyo-D mogr f k B lg Formu v r ç t s z l ç mb l jl rındaki grafik tasarımının tük t c l r n s tın lm k r rı üz r nd k tk düz y n b l rl m y yön l k 16 m dd d n oluş n ölç k kullanılmıştır. Ar ştırm nın örn kl m n cz n l rd n lışv r ş y p n tük t c l r, h mş r l r, cz cılık v tıp öğr nc l r , doktorl r v öğr tm nl rd n oluş n 200 k tılımcı oluşturmuştur. Eld d l n bulgul r gör ; r ç t s z l ç mb l jl rının üz r nd k ş k l v görs ll r, tüm metinsel yazılar, son kull nm t r h l mb l jın s rt b r m lz m d n y pılmış olm sı, g r dönüşüm uygun olm sı, kol y çılıp k p n b l r olm sı v ç nd k l cı göst r n y pıd olm sı tük t c l r n s tın lm k r rı üz r nd tk l d r. D ğ r y nd n; mb l jın k l t s , üz r nd k y zı b ç m , doğ l m lz m d n y pılmış olm sı, t s rımının tük t c n n st d ğ m rk yı kol yc yırt d lm s n s ğl m sı, üz r nd f y t t k t , ruhs t v s r num r sı bulunm sı tük t c l r n s tın lm k r rı üz r nd tk l d ğ ld r.
Mimari ve seramik ilişkisinin araştırılması

Bu tez, seramik ve mimarlık disiplinleri arasındaki ilişkiyi yeni bir bakış açısı ile incelemiştir. Malzeme ve tekniklerin özelliğine göre seramiğin biçim ve işlevi belirlenmektedir ve genellikle bir seramik eserin biçim olarak yapısı malzemenin fiziksel özelliklerine göre şekillenmektedir. Seramik malzemeyle mimari bir yapı oluşturmak için, seramik sanatında kullanılan mekanik, kimyasal ve termal özellikler göz önünde bulundurulmalıdır. Kerpiç yapılar, mimarinin var olan eski ve yaygın konularından biridir. Kerpiç mimarisi; deprem, rüzgar, yangın ve çevre kirliliği karşısında dayanıklı olmasına rağmen, yağmur ve kar bu tür mimariye en zararlı olgulardır. Bu sebeple kerpiç evler pişirilerek mimari seramik yapıya dönüştürülmelidir. Yeni bir yaklaşım konusu olan 'Seramik Evlerin' dünya üzerinde yaklaşık olarak 30 uygulaması bulunmaktadır. Bu evlerin tasarım ve teknikleri dünya üzerinde en fazla deneyimleyen Nader Khalili ve Ray Meeker'dır. Bu konuyla ilgili Türkçe kaynak bulunmamakta, sadece İngilizce birkaç belge bulunmaktadır. Bu nedenle bu çalışmada, seramikten yapılan binaların ve bunların uygulamalarında geliştirilen teknikler araştırılarak sunulmuştur. Seramik evlerden faydalanacak insanlar, bu çalışmada sunulan deneyimlerden yararlanıp kendi araştırma ve önerilerini ekleyerek yeni bir kavram olan bu yapıları ucuz ve sürdürülebilir konutlar olarak kullanabilir. Sağlam ve sağlıklı bir yapı olmasının yanında sanatsal bir çalışma özelliği de taşıyan seramik evlerde biçim ve işlev harmanlanarak samimi bir yaşam alanı kurulabilir.
İllüstrasyon, karikatür ve grafik tasarım sanatı ilişkileri bağlamında grafik sanatçısı Necati Abacı'nın eserlerinin irdelenmesi

Necati Abacı grafik tasarımcı, karikatürist, illüstratör ve ressam olarak çok yönlü bir sanatçı olup her dalda başyapıt sayılacak eserler vermiş olmasının yanı sıra belki de en ayrıcalıklı farklılığı piyasa tecrübesi olan ender akademisyenler arasında bulunmasıdır. Zira, kendisi yıllarca piyasada çalıştıktan sonra önce İzmir 9 Eylül Üniversitesinde görev yapmış, oradan ayrılıp İstanbul'da reklamcılık sektöründe grafik tasarımcılık yaptıktan yıllar sonra piyasadan ayrılıp İstanbul Beykent Üniversitesinde o zamanki adıyla yardımcı doçent olarak görev yapmış, hem bilgisayarlı tasarım tekniklerini kullanabilen hem de boya ve fırçayla geleneksel tekniklerle eserler üretebilen piyasa deneyimli bir akademisyendir. Tezde; sanatçı olan değil, sanatçı doğan ve daha sonra sanattaki yetkinliğini geliştiren seçkin bir renk ve çizgi virtüözünün, usta bir görsel iletişim tasarımcısının çalışmaları konunun uzmanı sanat ve bilim adamlarının görüşleri ve eleştirilerinin ışığında, genel grafik tasarım kavramı içerisinde daha ayrıntılara girilerek illüstrasyon ve karikatür sanatları yönünden karşılaştırmalı olarak incelenmiş ve değerlendirilmiştir.
Anadolu medeniyetlerinde kullanılan takıların günümüz seramik sanatında yeniden yorumlanması

İnsanların ihtiyaçları her devirde sürekli olarak değişmiştir. Ancak bu ihtiyacın şekli ne olursa olsun, barınma, beslenme, giyinme ve süslenme ihtiyaçları hiç değişmemiştir. Süslenme ihtiyaçlarının en önemli göstergelerinden birisi olarak kullanılan takının, tarihsel geçmişşi ilk çağlara kadar gitmektedir. İnsanoğlunun, zamanla takıya olan yaklaşım biçimleri değişse de, günümüze kadar gelmiş ve vazgeçilmezliğini korumuştur. Teknolojik gelişim ile takı üretiminde kullanılan malzemeler zamanla çeşitlilik göstermiş ve takı önceleri herhangi bir işlevselliği karşılamak için seçilirken, zamanla tasarımının ön plana çıkarıldığı estetiksel bir obje halini almıştır. Seramiğin takıda kullanılması, değerli süs taşları ve metallerin taklitlerini üretebilme kaygısı ile başlamıştır. Bunun sonucu olarak seramik, zamanla başlı başına bir takı malzemesi halini almıştır. Kırılganlığı dezavantaj, sınırsız renk ve dekor seçeneği sağlaması ise avantaj olan seramik, günümüzde birçok sanatçı tarafından takı malzemesi olarak uygulanmakta olup, her geçen günde gelişen teknolojisi ile takı sanatında önemini korumaya devam etmektedir. Bu çalışmada; takının tanımı, işlevi ve tarih öncesi çağlardan başlayarak günümüze kadar gelişi, kullanım amaçları ve üreten yurt içi ve yurt dışı sanatçıların eserleri irdelenmiş, bunun sonucunda araştırmacı tarafından yapılan özgün seramik uygulamaları ortaya konmuştur. Araştırma kapsamında tasarlanan seramik eserler, günümüz bilim, teknoloji ve sanat anlayışıyla yorumlanarak üretilmişlerdir. İşlevsellikten uzak, farklı biçim ve süsleme elemanlarıyla zengin, görsel plastik bir dil oluşturulmaya çalışılmıştır.
Göz formunun takıda sembol olarak kullanımı üzerine bir araştırma ve bir koleksiyon önerisi

Semboller içerdikleri anlam zenginliği ile insan hayatında kelimelerden daha etkileyici bir rol üstlenmişlerdir. Bu çalışmada araştırmanın konusu olan göz sembolü, bu sembollerden biridir ve genel olarak bakıldığında kişinin dünyaya açılan penceresi, iyi ya da kötü her düşüncenin dışarıya yansıdığı nokta olarak kabul edilebilir. Hemen her toplumda ve her coğrafyada, tarihin her döneminde, gözlerle, bakışlarla ilgili belli ortak noktalar ve inanışlar olduğu görülmektedir. Geçmişten günümüze dünyanın görsel dili olan takılar yüklendikleri sembolik anlamlar ile çağın ruhunu, toplumların ait oldukları kültürel ve ekonomik yapıyı ve bireyin topluluk içindeki statüsünü gösteren önemli bir araç olmuştur. Aynı zamanda inanç sistemleriyle bağının hiçbir zaman kopmadığı gözlemlenen takı, her dönemde ve hemen her toplulukta koruyucu olma özelliğinden de uzaklaşmamıştır. Göz formlu takılar ise insanlık tarihi boyunca, her kültürde ve dini inançta kötülükleri yok eden güçlü bir tılsım olarak kabul edilmiştir. Göz formu elbette salt inanç sembolü ya da koruyucu tılsım olarak değil; kimi zaman da görsel olarak göze hoş göründüğü için de kullanılmıştır. Geçmişte olduğu gibi günümüzde de birey ve toplum hayatında güçlü bir sembolizme ve fonksiyonelliğe sahip olan göz formu sosyal ve ekonomik dalgalanmalar, felsefe ve sanat akımları ile doğrudan bağlantılı kabul edilmiştir ve tarihi kültürümüzün neredeyse vazgeçilmez bir parçası olarak geçmişşten geleceğe uzanmaktadır. Yapılan araştırmada, göz formunun, geçmişşten günümüze kadar uzanan gelişim süreci incelenmekte hem geleneksel kullanımı hem de çağdaş dönem sanatındaki yeri değerlendirilmektedir. Buna göre ilk olarak göz sembolizmi ve farklı coğrafyalardaki göz formları ortaya konulmakta, ikinci olarak göz formunun takıya yansıması ve son olarak ise, çağdaş sanattaki yeri değerlendirilmektedir.
Günümüz sanatında renk ve ışığın dramatik etkileşimi

Bu metin, renk ve ışığın sanat tarihi boyunca kullanılma biçimlerini dramatik açıdan incelemektedir. Renk ve ışığın, fiziki ve metafiziksel varlıkları üzerinden açıklamaların paralelinde kültürel, coğrafi ve inançsal bağlamlarda kullanımlarını, çeşitli disiplinlerde hangi açılardan ele alındığını spesifik örnekler üzerinden açıklama amacındadır. Sanat, var olduğu coğrafya ve kültüre göre değişkenlik göstermiş, ortaya çıktığı günden bugüne çeşitli evrelerden geçmişştir. Çağların genel yapılarına, teknolojik, sosyolojik, psikolojik ve toplumları etkileyen daha pek çok faktörü göz önünde bulundurarak bakıldığında sanatın da bu bağlamda değiştiği gözlemlenmektedir. Çağları tanımlarken kullandığımız karanlık ya da aydınlık kavramları, eserlere de nüfuz etmiş böylelikle dönemini yansıtmıştır. Renk, sanat yapıtlarında hala sembolik olarak kullanılmakla birlikte, değişen teknoloji ve üretilen yeni malzemelerle fiziki açıdan farklılık göstermektedir. Işık, daha önceleri çeşitli boyama teknikleri ya da tuşe ve form üzerinden betimlenirken, bugünün sanatında yapay kaynaklarla doğrudan anlatıma dahil edilmekte ve sembolik açıdan kullanılmaya devam edilmektedir.
Çağdaş sanatta düşünceyi üç boyutlu malzemeyle ifade etme

Sanatın ilerlemesi, gelişmesi ancak sınırların ötesinde yeni bir boyut kazanır ve yaşamımız içerisinde gerçek olan nesnelerle buluşmamıza olanak sağlar. Bundan dolayı, bu çalışmada modern sanattan çağdaş sanata kadar olan süreçte sanat kavramının niteliği, özü, biçimi, etkilendiği sosyo-kültürel-siyasi faktörler nedeniyle değişimi ve bunların etkisiyle değişen malzeme; sanat akımları ve sanat eğilimleri içerisinde incelenip örneklerle açıklanmıştır. İçerik bakımından sanatın yapılandırılmasında sanatçıların estetik veya sanatsal dile yönelmekten kaçınıp sanat yapıtının farklı bağlamlar içerisine yerleştirilmesi, kimlik arayışı, sanat objesinin değişimi, üç boyutlu malzemenin ifade araçı olarak kullanılması üzerinde durulmuştur. Özellikle endüstriyel ve teknolojik gelişmeler sanatın seyrini değiştirmiştir. Kübizm'den Pop Art'a kadar olan sanat akımlarında bu gelişmeler açıkça görülmektedir. Sonuç olarak bu tezde; 20. yüzyılın başlarında değişime başlayan sanatın malzemesinin, sanat yapıtı-sanatçı-izleyici arasındaki ilişkinin nasıl değiştiği sorgulanmış, sanatın pratik ve düşünsel açıdan sanat algısındaki değişiklikleri gösterilmiştir. Bu bakımdan akımlar ve sanatçıların yapmış olduğu çalışmalar üzerinden sanat varlığının değişimine dikkat çekilmiştir. Key Worlds: Malzeme, İzleyici-yapıt ilişkisi, Modern Sanat, Çağdaş Sanat
Üretim tekniklerine göre seramik pano uygulamaları, Türkiye'deki örnekler ve bir sergi

Kökleri Anadolu ve yakın coğrafyasına dayanan seramik pano geleneği günümüzde tüm dünyada sürdürülmektedir. Seramik panoların tarihsel gelişim süreci incelendiğinde, üretim tekniklerinin gelişim çizgisi ile paralelliğine tanık olunmuş hatta gelişimin üretim tekniği ile sağlandığı bilgisine ulaşılmıştır. Günümüzde kullanılan seramik pano üretim teknikleri ile bilinen ilk örneklerinin bulunduğu Mezopotamya, Kuzey Afrika ve Anadolu'daki üretim teknikleri arasında büyük benzerlikler olmakla birlikte unutulmuş üretim teknikleri yanında geliştirilen üretim tekniklerinin varlığı dikkati çekmektedir. Seramik pano üretim tekniklerinin tarihsel gelişimi, günümüzdeki durumu ile karşılaştırılıp, unutulmuş ya da geliştirilmiş seramik pano üretim teknikleri sınıflandırılarak, Türkiye'deki seramik pano üreten sanatçılardan örneklere yer verilmiştir. Çağdaş seramik pano üretim tekniği olarak geliştirilen ve en çok kullanılan karışık malzeme tekniği ile seramik pano yapımı hedeflenerek, denemelere başlanmış, denemelerdeseramik malzemelere yardımcı malzeme olarak cam füzyonu kullanılmış ve bu iki malzemegünümüzün seramik pano üretim tekniklerinden biri olan karışık malzeme üretim tekniği ile değerlendirilmiştir. Seramik pano üretim tekniklerinin tarihsel süreçteki evreleri, bu evrelere ait bilgilerin, üretim tekniklerine göre seramik panoların sınıflandırılması, örneklenmesi ve günümüzde kullanılan karışık malzeme üretim tekniği ile denemelerin üretilmesine çalışılmıştır.
Estetiğin felsefedeki ve disipline dayalı sanat eğitimi içindeki yeri

Bu araştırmada, ilk ve ortaöğretim programlarında yer alan, resim-iş derslerinde öğrencilere kazandırılması gereken estetik duyarlılık ve davranışların neler olabileceğinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Tarama yöntemi ile, farklı kaynaklardan estetik, felsefe ve sanat eğitimi ile ilgili görüş ve kuramlar araştırılmıştır. Öncelikle estetiğin; felsefe içinde önemli bir yere sahip olduğu belirtilmiş, incelediği konular, farklı dönemler içinde ele alınarak ortaya konulmuştur. Estetiğin sanat ve sanat eğitimi ile ilişkilendirilmesi yapılarak, estetik eğitimin tek başına bir eğitim biçimi olmadığı, ilk ve ortaöğretimde resim-iş derslerinde Disipline Dayalı Sanat Eğitimi yöntemiyle birlikte verilebileceği saptanmıştır. Disipline Dayalı Sanat Eğitimi yöntemi, içerdiği disiplinler açısından incelenmiş, bu disiplinlerin birbirlerini tamamlayıcı nitelikte olduğu ve özellikle estetiğin diğer disiplinlerin özünde de var olduğu tespit edilmiştir. Resim-iş derslerinde uygulanacak Disipline Dayalı Sanat Eğitimi yönteminin, felsefeye dayalı estetik sorgulama yöntemiyle desteklenmesi gereğinin önemi vurgulanmıştır. İnsanların estetik bir çevrede, daha huzurlu ve mutlu yaşamalarının ön koşulunun da, her bireye kazandırılabilecek 'estetik duyarlılık' olduğu, bunun da eğitim programlarıyla mümkün olabileceği ortaya konmuştur. Bu amaçla ilköğretim ikinci kademe öğrencileri için sanat eğitimi derslerinde uygulanabilecek bir ünite planı taslağı öneri olarak sunulmuştur.
Kanatlı at betimlemelerinin Türk resim sanatındaki masalsı izdüşümleri

Bu çalışmamızda, düş gücünün özgür işleyişi ile ortaya çıkan masalsı anlatımlı resimlerde 'Kanatlı At' betimlemesinin Türk Mitolojisinde, Türk kültür yaşantısı içerisindeki yerini belirtmek ve bu formun Türk resim sanatında masalsı anlatımı benimseyen ressamların eserlerinde kanatlı at formunu tespit etmeyi amaçlanmaktadır.'Kanatlı At' formunun Türk Mitolojisindeki yeri belirtilmiş ve uçan 'Kanatlı At' imgesine sahip olan atlardan, Tulpar, Ejder Aygırı, Fers-i Azam, Burak gibi alt başlıklarla önemi vurgulanmıştır. Türk Kültür yaşantısı içerisinde atların yeri belirtilerek sıhhi özelliklerde olan atların varlığından bahsedilmiştir. Ayrıca Sıhhi özelliklerde uçan atlar ve kanatları olan atlar farklı kültürler içerisindeki mitolojik anlatılara da çalışmamızda yer verilmiştir. Masalsı anlatımı üslup olarak benimseyen ressamlardan olan Bedri Rahmi Eyüpoğlu, Cihat Burak, Nuri Abaç, Erol Deneç, Can Göknil, Gültekin Serbest ve Mehmet Uygun'a ait eserlerde 'Kanatlı At' formu saptanmıştır. Bu sanatçıların yaşadığı dönem içerisinde kültürel ve tarihsel bağlantıları tespit edilerek, 'Kanatlı At' imgesinin nitelik ve nicelikçe değeri vurgulanmıştır. Bu eserler sanat eleştirisi yöntemi ile incelenmiş ve yorumlanmıştır.