turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Color removal in textile wastewater by using physical-chemical treatment processes

Tekstil endüstrisi atıksuları, büyük oranda kullanılan sentetik boyar maddeler nedeniyle yüksek oranda renk içermektedir. Renkli atıksuların alıcı ortamlara deşarjı, gerek estetik gerekse de kullanılan boyar maddelerin yarattığı toksisite ve bu atıksuların içerdiği biyolojik olarak zor ayrışan organik maddeler açısından, karşımıza önemli bir problem olarak çıkmaktadır. Bu çalışmada, koagülasyon ve adsorpsiyon metotlarının AYBOY tekstil endüstrisi, Çiğli, İzmir, atıksularının arıtılmasındaki performansı incelenmiştir. Çalışmanın ilk bölümünde tekstil endüstrisi atıksularından renk giderimi amacıyla adsorpsiyon prosesleri uygulanmıştır. Çalışmada sorbent olarak bentonit, odun külü ve toz aktif karbon kullanılmıştır. Bentonit ve odun külü sorbentleri 2 -50g/L konsantrasyonları arasında, toz aktif karbon ise l-7g/L konsantrasyonları arasında uygulanmış ve her konsantrasyon için renk giderimi belirlenmiştir. Renk giderimleri göz önüne alınarak bu çalışmada kullanılan textile endüstrisi atıksuyu için en uygun sorbent toz aktif karbon olarak bulunmuştur. Sorbentlerin adsorpsiyon karakteristiklerini tanımlamak için Freundlich and Langmuir adsorpsiyon izotermleri kullanılmıştır. Bu çalışmada kullanılan atıksuyun rengini 100 pt-co değerine düşürebilmek için gerekli toz aktif karbon konsantrasyonu 2.481 g/L olarak saptanmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde, tekstil endüstrisi atıksularından renk giderimi amacıyla koagülasyon prosesleri uygulanmıştır. Koagülasyon proseslerinde, koagülant olarak A12(S04)3.18H20, FeS04.7H 20 ve Kemwater tarafından üretilen PAX-XL60, FERLX- 3 kullanılmıştır. Koagülant yardımcısı olarak yine Kemwater tarafından üretilen DC-491 veKWD A-0031 kullanılmıştır. V Yapılan deneylerde, optimum koagülant konsantrasyonu Aİ2(S04)3.18H 20 için 2000 mg/L, PAX-XL 60 için 1000 mg/L, FEPJX- 3 için 2000 mg/L, FeS04.7H 20 için 1250 mg/L olarak belirlenmiştir. Bu optimum konsantrasyonlarda renk giderimi Aİ2(S04)3.18H 20 için %46, PAX-XL 60 için %32, FERIX- 3 için %96 ve FeS04.7H 20 için %80 olarak belirlenmiştir. Optimum DC-491 katyonik polimeri konsantrasyonu 50 mg/L olarak bulunmuştur. 50 mg/L DC-491 ilavesi ile A12(S04)3.18H 20 ve FERIX- 3 koagülantlarının optimum konsantrasyonu 1500 mg/L değerine düşmüş ve A12(S04)3.18H 20 için %84, FERIX- 3 için %96 renk giderim verimi elde edilmiştir. Optimum DC-491 ilavesi diğer koagülantlar için de renk giderim verimlerini arttırmıştır. Koagülantların optimum konsantrasyonlarında bu renk giderim verimleri, PAX-XL 60 için %72, FeS04.7H 20 için %92 olarak bulunmuştur. KWD A-0031 anyonik polielektroliti için optimum konsantrasyon lmg/L olarak belirlenmiştir. lmg/L KWD A-0031 ve aynı zamanda 50 mg/L DC-491 ilavesi ile alüminyum ve demir koagülantlarının renk giderim verimleri artmıştır. Koagülantların optimum konsantrasyonlarında bu değerler A12(S04)3.18H 20 için %92, PAX-XL 60 için %77, FeS04.7H 20 için %93, FERK- 3 için %97 olarak belirlenmiştir.
Venturi ile ozon enjeksiyonu

Bu araştırmada farklı daralma oranlarına ve farklı uzunluklara sahip venturi havalandırıcıların ozon gazının sudaki çözünürlük performansı incelenmiştir. 0,50 ve 0,75 daralma oranlarına sahip venturi havalandırıcılar sisteme eklenerek bu venturilerin hava giriş oranı performansları ve suya ozon enjeksiyonu amaçlı kullanımı sırasındaki verimlilikleri araştırılmıştır. 28 mm çapına sahip venturilerin daralan boğaz bölgelerine açılan 5 mm çapındaki hava deliğinden hava hızı ölçümlerinin ardından, bu deliklerde oluşan atmosfer basıncından daha düşük basınç etkisiyle, ekstra güç kullanmadan suya ozon gazı enjeksiyonu gerçekleştirilmiştir. Ozon gazı ozon jeneratörü kullanılarak elde edilmiştir. Her deney seti için çıkış suyunda sıcaklık, çözünmüş oksijen ve ozon konsantrasyonlarının ölçümleri gerçekleştirilmiştir. Belirlenen debi değerlerinde venturilerden sonra sisteme eklenen 25, 50 ve 75 cm uzunluğundaki borular ile farklı daralma oranlarına sahip venturilerin suya ozon gazı enjeksiyonu sırasındaki performansları belirlenerek birbirleri ile kıyaslanmıştır. Yapılan ölçümler ve hesaplamalar sonucunda, suya ozon enjeksiyonu verimleri karşılaştırıldığında 0,50 daralma oranına sahip venturinin 0,75 daralma oranına sahip venturiye oranla daha iyi sonuç verdiği gözlenmiştir.
Armürlü dokuma makinelerinde dokunabilecek çift katlı desenlerin araştırılması

Bu çalışma kapsamında, armürlü dokuma makinalarında dokunabilecek çift katlı desenler araştırılmıştır. İlk bölümde, çalışmanın amacı ile çift katlı kumaşların desenlendirilmesine dair çok temel açıklamalar sunulmuştur. İkinci bölümde konu ile ilgili kaynaklar özet halinde verilmiştir. Üçüncü bölümde kullanılan materyaller belirtilmiş ve bu tezin yapılmasında izlenen metot adım adım anlatılmıştır. Dördüncü bölümde bu metodun uygulanması sonucunda elde ettiğimiz elli adet şekil bulgu olarak sunulmuştur. Son bölümde ise elde ettiğimiz bulgular kullanılarak desenlendirmeyi etkileyen faktörler belirlenmiş ve etkileri yorumlanmıştır.
Trabzon ili geri kazanım çalışması

Dünyamızın geleceğini tehdit eden çevre kirliliğinin önemli bir bileşeni de katı atıklardır. Teknolojik gelişmelere, artan nüfusa paralel olarak katı atık miktarı artmakta, tüketim alışkanlıklarının değişimine paralel olarak atık kompozisyonu da değişmektedir. Atık kompozisyonundaki değişim sonucunda katı atıklar içerisinde önemli bir yer tutan ambalaj atıklarının geri kazanımı büyük önem kazanmıştır. Ambalaj atıklarının çevreye zarar verecek şekilde doğrudan ve dolaylı bir şekilde alıcı ortama verilmesinin önlenmesi ve önlenemeyen ambalaj atıklarının tekrar kullanım, geri dönüşüm ve geri kazanım yolu ile bertaraf edilecek miktarının azaltılması oldukça önemlidir. Ambalaj atıklarının geri kazanılmasıyla; doğal kaynaklarımız korunur, enerji tasarrufu sağlanır, atık miktarı azalır. Bu tezin amacı ambalaj atıkların kaynağında ayrı toplanması, yeniden kullanabilirliği ilgili Ambalaj ve Ambalaj Atıklarının Kontrolü yönetmeliği çerçevesinde alternatiflerin belirlenmesi ve Trabzon İlinde uygulanan ambalaj atıkların geri kazanım ile ilgili yerel yönetimce uygulanan pilot çalışmanın çevresel ve ekonomik açıdan sonuçlarının değerlendirilmesi olarak belirlenmiştir.
Aktif çamur sistemlerinde denitrifikasyon hızlarının belirlenmesi

Günümüzde sadece organik karbon giderimi su kalitesi yönetimi açısından yetersiz kaldığından azot giderimi giderek önem kazanmıştır. Konvansiyonel sistemlerde azot giderimi, sadece biyokütle içine alman azotla sınırlı olduğundan çok azdır. Bu nedenle azotu başka yöntemlerle giderme yoluna gidilmiştir. Bunlar arasında fiziko-kimyasal prosesler ve biyolojik azot giderimi önemlidir. Biyolojik prosesler kimyasal proseslere göre daha ekonomik olduğundan ve arıtmada kullanılan kimyasal maddelerinde arıtımı gerektiğinden, biyolojik sistemler tercih edilmektedir. Biyolojik sistemlerde, atıksu içerisindeki azot genellikle indirgenmiş olduğundan öncelikle indirgenmiş azot formu nitrata yükseltgenir. Daha sonra da denitrifikasyon prosesiyle nitrat, azot gazına dönüştürülür. Bu çalışmada, denitrifikasyon tanklarının tasarımında önemli bir parametre olan denitrifikasyon hızları incelenmiştir. Bu amaçla evsel ve et endüstrisi atıksulan kullanılarak 5 set deney yapılmıştır. Seçilen F/M oranına göre atıksu ve aşı çamuru reaktöre konulmuş, nitrat ta ilave edildikten sonra reaktör 5-6 saat boyunca izlenmiş ve 5-30 dakika arasında değişen zaman aralıklarıyla alınan numunelerde nitrat ve nitrit konsantrasyonları ölçülmüştür. Oksijen girişini engellemek amacıyla reaktörün üzeri kapatılmış ve deney süresince karışımdan azot gazı geçirilmiştir. Tam karışımı sağlamak amacıyla manyetik karıştırıcılar kullanılmıştır. Nitrat ve nitrit konsantrasyonları otoanalizör ile ölçülmüştür. Her bir numune nitrit birikimine göre düzeltildikten sonra, düzeltilmiş nitrat - zaman grafiklerinden denitrifikasyon hızları hesaplanmıştır. F/M oranlan ve atıksu içeriği değiştirilerek denitrifikasyon hızlarının nasıl değiştiği gözlenmiştir. Sonuç olarak denitrifikasyon hızlarının substrat tipi ve konsantrasyonundan etkilendiği, F/M oranının denitrifikasyon hızım değiştirmediği; sadece deney süresi üzerinde etkili olduğu, santrifüjlenmiş atıksu ile ham atıksunun denitrifikasyon hızlarım fazla değiştirmediği görülmüştür. IX
Manyetit ve manyetit benzeri killerin atık su arıtımında kullanılabilirliği

Ağır metal kirliliği önemli ve üzerinde durulması gereken bir çevre mühendisliği problemidir. Su ve atıksuda bulunan ağır metaller genellikle, kimyasal çöktürme, iyon değiştirme, ultrafıltrasyon, ters ozmoz ve elektrodiyaliz yöntemleriyle giderilirler. Ancak bu yöntemler çoğu zaman pahalı ve zaman alıcı olduklarından yeni, ucuz proseslere ihtiyaç vardır. Bu projenin amacı, Türkiye'de bol miktarda bulunan manyetik özelliğe sahip manyetit ve manyetit özelliği gösteren diğer sentetik kilin kesikli metotla atıksulardan ağır metal gideriminde kullanılmasını incelemektir. Bu çalışmada, ayrıca, kullanılan killerin fiziksel yapısı ve kimyasal özellikleri zeta potansiyeli, X-Ray Difraksiyon, nitrojen adsorpsiyonu, tane boyutu gibi standart karakterizasyon teknikleriyle ölçülmüştür. Bunlara paralel olarak doğal manyetit ile manyetik özellik taşıyan kilin ağır metal giderimi incelenip bu adsorbantların ağır metal giderimi verimlerinin bir karşılaştırılması yapılmıştır. Tane boyutu oldukça küçük olan manyetik özellik gösteren hidrotalsit benzeri kilin bir mıknatıs yardımıyla sudan kolayca ayrılabilmesi, bu adsorbentlerin düşük konsantrasyonlu kirleticilerin gideriminde kullanılabileceğini göstermiştir.
Kocaeli'nde evsel atıklar için yakma yoluyla bertaraf alternatifinin emisyonlar açısından değerlendirilmesi

Son yıllarda nüfusun, endüstrinin ve teknolojik gelişmelerin artışına paralel olarak; hem evsel hem endüstriyel katı atık miktarı ve çeşidi giderek artmaktadır. Artan katı atık miktarı hava, su, toprak gibi çevresel kirliliğe sebep olarak önemli ölçüde sorun teşkil etmektedir. Kocaeli'nde katı atık bertarafı, mevcut sistemde düzenli depolama ile gerçekleştirilmektedir. Fakat, artan kentsel atık miktarı ve depolama alanlarının azalması sonucu, evsel katı atıkların yakma yöntemi ile bertarafı tartışılmaya başlanmış ve bu konuda çeşitli planlamalar yapılmıştır. Bu planlamalar doğrultusunda Kocaeli'nde 'Kentsel Katı Atıktan Enerji Üretim Tesisi' projesi yürütülmeye başlanmıştır. Bu çalışmanın amacı, kurulması planlan bu tesisten kaynaklanacak kirletici emisyonların atmosferdeki dağılımını ve çevresel etkilerini değerlendirmektir. Çalışmada öncelikle, katı atık türleri, atık yakma bertaraf yöntemleri, baca gazı arıtma teknolojileri ve evsel atık yakma tesisleri için tercih edilen sistemler hakkında bilgiler verilmiştir. Daha sonra planlanan yakma tesisinin yapılması ve işletilmesi halinde tesisten çıkabilecek kirletici emisyonları belirlenmiş ve bu emisyonların atmosferdeki dağılımları ve taşınımı modellenerek çevresel etkileri değerlendirilmiştir. Çalışmada AERMOD hava dağılım modeli kullanılarak, bölgenin topografik özellikleri ve yıllık meteorolojik veri dosyası model programına eklenmiştir. Böylece alıcı ortam noktasındaki kirleticilerin günlük, aylık ve yıllık konsantrasyonları belirlenerek hava kalitesi katkı değerleri hesaplanmıştır. Çıkan sonuçlar doğrultusunda yapımı planlanan tesisin Kocaeli'ne etkisi değerlendirilmiştir.
Basit bütçe modelleri ile baraj göllerinde besin elementi değişiminin incelenmesi

Doğal ve yapay göllerde artan besin elementleri konsantrasyonu ötrofikasyonun ana nedenlerinden birisidir. Doğal ve yapay göllerin; besin elementlerince ve organik maddece zenginleştirilmesi neticesinde su kütlesinde alg ve makrofit formlarının kontrolsüz büyümesi gerçekleşir ve neticede sucul ekosistemlerin yapısı, fonksiyonu ve istikrarında arzu edilmeyen değişiklikler ve su kalitesinde bozulmalar meydana gelir. Son 20 yılda, basit ve tek denklemli ampirik bütçe modeli (Vollenweider, 1968); ve daha detaylı üç boyutlu süreç temelli modeller olmak üzere doğal ve yapay göllerde besin maddesi değişimlerini nicelleştirmek için iki tür modelleme yaklaşımı geliştirilmiştir. Bu çalışma; baraj göllerinde basit bütçe modelleri ile besin elementi dinamiğinin incelenmesine odaklanmıştır. Çalışmanın temel hipotezi basit bütçe modelleri ile baraj göllerinde besin elementi tahminlerinin yapılabileceğidir. Bu amaçla Yuvacık Baraj Gölü'nde 2010- 2014 yılları arasında yapılmış ölçümler kullanılarak bu hipotez test edilmiştir. Çalışmada kullanılan veriler Kocaeli Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğünden temin edilmiştir. Baraj Gölünde 2010- 2014 yılları arasında TP konsantrasyonu 0.014 mg/L ile 0.065 mg/L arasında değişirken TN konsantrasyonu 0.67 mg/L ile 1.450 mg/L arasında değişmektedir. Çalışmada; Yuvacık Baraj Gölünün trofik seviyesi; Trofik Seviye İndeksine göre belirlenmiş ayrıca Vollenweider tipi 9 farklı bütçe modeli ile TP ve TN konsantrasyonları tahmin edilmiştir. Bütçe modellerinin TN için R2 değeri % 20.02 ile % 29.70 arasında değişmektedir. TP için ise R2 değeri % 11.20 ile %57. 20 arasında değişmektedir. Kullanılan bütçe modellerindeki katsayılar Yuvacık Baraj Gölü için özelleştirilmiştir. Bu özelleştirme işlemden sonra TN için R2 değeri % 23.72 ile %34. 96 arasında değişmiştir. TP için ise R2 değeri %37. 06 ile %57. 79 arasında değişmiştir. Ayrıca Yuvacık Baraj Gölünde TP ve TN tahmini için model de geliştirilmiştir. Geliştirilen bu modellerin TN için çapraz validasyon belirleme katsayısı % 31.47 iken TP için bu değer % 60.71 olmuştur.
Antalya Aksu-Altınova bölgesinde yer altı suyu kirlilik durumunun incelenmesi

Antalya Altınova Bölgesi, Antalya ilinin Aksu, Muratpaşa ve Kepez ilçeleri kesişiminde bulunan ve il merkezinde olan yegane tarımsal üretim alanıdır. Bölge şehir içerisindeki tarım ihtiyacının önemli bir kısmını sağlamaktadır. Kentleşmenin geri planda kaldığı bölge, aşırı düzeyde gübre ve pestisit kullanımı ile toprak ve yeraltı suyu kirliliğine açık bulunmaktadır. Bu tez çalışmasında öncelikle Antalya traverten platosu üzerinde bulunan ve ağırlıklı olarak şehir merkezini içeren bir bölgedeki 40 ölçüm ve izleme istasyonunda gerçekleştirilen YAS kalitesi izleme programından elde edilen veriler zamansal ve mekansal değişimleri açısından değerlendirilmiştir. İzleme programı kapsamında aylık periyotlarla ölçülen sıcaklık, iletkenlik, klorür, nitrat ve toplam sertlik parametrelerinin mevsimsel ve yıllık ortalama değerleri SURFER programı kullanılarak mekansal dağılım haritaları oluşturulmuştur. Tez çalışmasının ikinci izleme alanı olan Altınova çalışma bölgesinde 9 adet YAS kalitesi ölçüm ve örnekleme istasyonu belirlenmiştir. Seçilen 9 adet izleme istasyonundan 2014 yılında YAS ve toprak numuneleri alınarak ölçüm ve analizleri yapılmıştır. Bölgedeki YAS kirlenme riskinin değerlendirilmesi için DRASTIC-Genel ve DRASTIC-Pestisit kirlilik hassasiyeti modelleri uygulanmıştır. Bölgenin jeolojik yapısının karstik olmasından dolayı YAS için yüksek kirlilik hassasiyeti tespit edilmiştir. YAS kirliliğinin kontrolü ve azaltılması için bölgedeki gübre ve pestisit kullanımının, ürün verimliliği, maliyet ve çevresel etkiler açısından değerlendirilerek en az çevresel etki oluşturacak düzeyde ve iyi tarım uygulamalarına uygun şekilde gerçekleştirilmesi YASa sızan kirleticilerin azaltılması açısından önceliklidir.
Doğu Karadeniz Bölgesi Çay Fabrikası atıklarının katalitik sıvılaştırılması ve sıvılaşma ürünlerinin fraksiyonlanması

Doğu Karadeniz Bölgesi Çay Fabrikası Atıklarının Katalitik Sıvılaştırılması ve Sıvılaşma ürünlerinin Fraksiyonlanması Bu çalışmanın amacı, çay fabrikalarından elde edilen atıkların sıvılaştırılmasıdır. Sıvılaştırmadan önce atıklar, Micro Feinmühle Culatti tipi bir öğütücüde, 0.5 mm elekten geçebilecek şekilde öğütüldü. Bütün deneyler, 500 C sıcaklık ve 150 atmosfer basınçta test edilmiş olan 0,075 litrelik silindirik bir otoklavda gerçekleştirildi. Öğütülmüş atık, sodyum hidroksit veya sodyum karbonat katalizörlerini içeren suyla karıştırılarak, otoklav içinde düzenli bir şekilde yükseltilen sıcaklık ve basınç altında sıvılaşmaya tabi tutuldu. Bu atıklar otoklavda ısıtılarak suda çözünen, asetonda çözünen ve gliserinde çözünen kimyasal maddelere dönüştürülmüştür. Reaksiyon parametreleri aralıkları: katalizör: numune oranı (0:1 - 1 :1), çözücü:numune oranı (1:1 - 5:1) sıcaklık (520- 660 K) ve reaksiyon süresi (5-30 dk) olarak alınmıştır. En yüksek sıvılaştırma verimi, 573 K 'de katodal i zor: numune oranı (1:1) olan sodyum hidroksit katalizörü kullanılarak yapısı sulu sıvılaştırmadan elde edilmiştir. Ayrıca çay atığı numunesi, çözücü olarak su veya aseton kullanılarak süperkritik gazekstraksiyonuna tabi tutuldu. Katalizör: numune oranı 1:5 olan sodyum hidroksit katalizörü kullanılarak yapılan süperkritik su ekstraksiyonunda yaklaşık % 71,0 ekstrakt verimi elde edilmiştir. Deneyin her bir basamağından elde edilen her bir ürün, fiziksel ve kimyasal metotlarla fraksiyonlarına ayrıldı. ürünlerin verimi ve özellikleri tartışıldı.
Sivas kenti için alternatif katı atık deponi alanının seçilmesi ve projelendirilmesi

Yüksek Lisans Tezi SİVAS KENTİ İÇİN ALTERNATİF KATI ATIK DEPONİ ALANININ SEÇİLMESİ ve PROJELENDİRİLMESİ Gülnur COŞKUNER Cumhuriyet Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Çevre Mühendisliği Anabilim Dalı Danışman : Prof. Dr. İbrahim PEKER Düzenli depolama yöntemi son günlerde katı atıkların bertarafı için yaygın olarak kullanılmaya başlanmıştır. Bu çalışmada, Sivas kenti evsel katı atıkları için uygun bir deponi alanının seçimi ve projelendirilmesi amaçlanmıştır. Yapılan çalışma kapsamında üç farklı alternatif saha belirlenmiştir. Bu sahalardan biri bulunduğu konum, diğeri ise jeolojik özellikleri yönünden uygun bulunmamıştır. Üçüncü alternatif sahadan bozunmuş zemin örnekleri alınarak, örnekler üzerinde zemin mekaniği analizleri ve mineralojik incelemeler yapılmıştır. Testlerin sonuçlarına göre, seçilen alanın katı atıkları depolamak için uygun olduğuna karar verilmiştir. Yapılan zemin mekaniği analizleri sonucunda, zeminin MH zemin grubuna girdiği, zeminin ince taneli düzeylerinin aktiflik sınıflandırmasına göre bir kısmının normal killer, bir kısmının ise aktif killerden oluştuğu ve zeminin büyük bir bölümünün orta derecede şişme potansiyeline sahip killerden meydana geldiği belirlenmiştir. Ayrıca; alandaki zeminin, permeabilitesinin 10-5- 10-9 m / sn arasında değişen kil, ince kum ve şiltlerden oluştuğu saptanmış ve zeminin plastik özellik gösterdiği anlaşılmıştır. Zeminin mineralojik incelemeleri sonucunda ise zemindeki mevcut mineraller ve kil minerali türleri ile miktarları belirlenmiştir.
Aktif karbon ile sulu çözeltilerden nikel gideriminde kolon çalışmaları

Karbon kökenli her maddeden üretilebilen aktif karbon, genis iç yüzey alanına ve farklıçaplardaki gözenek yapısına sahip olduğundan, gaz ve sıvı fazdaki organik ve inorganik maddeleri adsorblama kapasitesi oldukça fazladır. Bundan dolayı aktif karbonlar evsel ve endüstriyel atıkların içerdiği organik ve inorganik kirleticilerin gideriminde kullanılmaktadır. Nikel; gümüs rafinelerinde, elektro kaplamada, çinko dökümlerde ve pillerde genis kullanım alanı olan bir ağır metaldir. Dolayısıyla insan sağlığı ve çevreye zararlı etkileri olduğundançevreye desarj edilmeden önce belirli değerlere indirilmelidir. Bu çalısmada, HNO3 asit ve elektrokimyasal aktivasyon metotları kullanılarak farklı sürelerdeaktiflestirilmis ticari ve visne çekirdeği aktif karbonları kullanılarak, sürekli kolon sistemleri ile sulu çözeltilerden Ni iyonu giderimi yapılmıstır. Bundan baska, asitkonsantrasyonlarının rejenerasyona etkisini incelemek için dört farklı doymus karbonlarınsürekli kolon sisteminde rejenerasyon çalısmaları yapılmıstır.
Ankara ili yerleşim alanı arazi örtüsünün ve 1986-1995 arasındaki değişimin uzaktan algılama teknikleri ile belirlenmesi

Bu çalışmada, Ankara yerleşim alanı arazi örtüsündeki değişim 1986 - 1995 yılları itibarıyla izlenmiştir. Metot olarak uzaktan algılama ve coğrafi bilgi sistemleri teknikleri kullanılmıştır. 1986 yılına ait Spot - XS görüntüsü, 1991 yılına ait Landsat 5 - TM görüntüsü ve 1995 yılına ait Spot - Pankromatik görüntüleri işlenmiş ve yorumlanmıştır. Sınıflar oluşturulurken 'Corine' arazi örtüsündeki sınıflar temel alınmıştır. Her bir yıl için arazi örtüsü sınıfı sonuçları hazırlanmıştır. Ayrıca, 1986 - 1995 yılları arasındaki arazi örtüsünde oluşan değişimler tespit edilmiştir. Kent alanındaki ve tarım alanlarındaki değişimler izlenmiştir. Son yıllarda verimli toprakların artan bir hızla yerlerini fabrikalara ya da binalara bırakması büyük bir tehlike oluşturmaktadır. Giderek artan dünya nüfusunu düşündüğümüzde tarım alanlarının yok olmasının nelere mal olacağı görülebilir. Ülkemizde de toprakları çok verimli olan bazı bölgelerde de aynı yapılaşma görülmektedir. Uzaktan algılama ve coğrafi bilgi sistemleri teknolojileri kullanılarak topraklarımızdaki bu değişimler izlenebilir. Ayrıca Türkiye'nin detaylı bir arazi örtüsü haritasını çıkarmak birçok çalışmaya bir girdi görevi oluşturacaktır.
Nanomateryalle zenginleştirilmiş membran filtrasyonu ile içme suyu arıtımı

Bu çalışmada; içme suyu arıtımında etkin bir organik madde ve bakteri giderimi sağlamak amacıyla titanyum dioksit (TiO2) nanomalzemesi ile zenginleştirilmiş bir membran üretimi sağlanmıştır. Bu amaçla çalışmada; modifiye edilmiş hidrotermalsentez yoluyla elde edilen polimer kaplı TiO2 nanopartikülleri, kimyasal olarakaşındırılmış polisülfon membran ve UVA aydınlatma ile aşındırılmışpolietersülfon membran yüzeyi üzerine adapte edilmiştir. Bu yolla nanopartikülile membran yüzeyi arasında kovalent bağ tertip edilerek nanokompozit membranlar elde edilmiş olup bu membranların performansı, organik madde giderimi ve antibakteriyel aktivite açısından değerlendirilmiştir. Doğal organik maddenin hem hümik hem de hümik olmayan kısımlarını temsil eden organik maddeler ile sentetik ham su numuneleri hazırlanarak filtrasyon testleri yapılmış ve gerçek ham su numunesi ile de bu testler tekrarlanmıştır. Kaplanmış membranlar ile hemen hemen bütün filtrasyon setlerinde başarılı giderim verimleri elde edilmiştir. Doğal organik maddenin hümik fraksiyonunu temsil eden hümik asit içeren sentetik ham su numuneleri ile daha yüksek giderim verimleri elde edilirken, hümik olmayan fraksiyonu temsil eden BSA ve dekstran içeren sentetik ham su numuneleri ile daha düşük giderim verimleri elde edilmiştir. 20000 ve 30000 Da MWCO değerine sahip UF membranlar çalışma kapsamında kullanılarak nanokompozit membran geliştirilmiş ve 100- 400 Da aralığındaki MWCOdeğerlerine sahip NF membranlarla giderimi sağlanabilen doğal organik madde giderimi oldukça başarılı bir şekilde giderilmiş olup özellikle hidrofobik fraksiyonungiderimi daha başarılı bir şekilde gerçekleşmiştir. PES yapıdaki nanokompozit membran ile BSA literatürdeki verimlerden daha yüksek bir verimle (%42) UVA kullanılmaksızın giderilmiştir. Bütün filtrasyon testleri dikkate alındığında, UVA aydınlatma genel olarak giderim verimleri üzerinde önemli bir etki göstermemiştir. UVA aydınlatmanın organik madde gideriminde etkili olmaması, giderim mekanizmasının adsorpsiyon prosesiylegerçekleştiğine işaret etmektedir. Çalışmanın diğer bir aşamasında antibakteriyel aktivite analizi için P. aeruginosa bakterisi kullanılarak inhibisyon bölgesi testi yapılmış olup yüzeyi kaplanarak modifiye edilen nanokompozit membran oldukça güçlü bir antibakteriyel aktivite sergilemiştir.