turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Azerbaycan resim sanatında müzik teması

Azerbaycan müziği Azerbaycan kültürünün bir kolu olup Azerbaycan milli folklorunu temsil eden halk tarafından ya da çeşitli Azerbaycan bestecileri tarafından kurulmuş farklı türde müziklerden oluşmaktadır. Azerbaycan müziğinin yüzlerce yıllık bir gelişim süreci vardır. Kökleri asırlar öncesine dayanmaktadır. Çok eski zamanlardan; Gobustan kaya üstü resimlerinden başlayarak Azerbaycan'da melodi ve ritim zenginliği ile bilinen çok sayıda şarkı, çeşitli danslar, hatta çobanların çaldıkları ritimli düdükleri görmek mümkündür. Azerbaycan Cumhuriyeti'nin 1990'da bağımsızlığından sonra ulusal kimliğin ve sanatın gelişmesinde yeni bir aşamaya geçilmiştir. Sanatçılar kendi kültürlerinden beslenerek modern resimler yapmaya başlamışlardır. Araştırma kapsamının bir kolu olarak müzik olgusunu resimlerinde duygu veya biçim olarak vermiş olan Azerbaycan sanatçıları incelenmiş; müzik konusunu çalışmalarına aktarmalarındaki istikrarları nedeniyle de Ağali İbrahimov, Asef Ceferov, Assim Resuloğlu, Bayram Salamov, Mikayil Abdullayev, Sakit Memmedov, Tahir Salahov, Toğrul Nerimanbeyov ve Zakir Hüseynov'un eser örnekleri incelenmiştir. Değerlendirme neticesinde söz konusu sanatçıların eserlerinde görülen müzik temasına ait yorumlamaların bazen kültürel anlamları ile bazen de plastik bir ifade aracı olarak ele alındığı görülmüştür. Genel tarama modelinin esas alındığı araştırmada nitel araştırma yöntem ve teknikleri kullanılmıştır.
Modern kaygılar: 20. yy. sanatında hazır nesne kullanımı ve tüketim toplumuna eleştirel bir bakış

20. yüzyılda endüstriyel ve teknolojik gelişmelerin yaşanmasıyla sanatta köklü değişimler görülmüştür. Heykel sanatındaki sanat- nesne kavramlarının ifadesinin değişiminin yaşandığı bu tarihlerde sanat nesnesinin bir dönüşümü söz konusudur. Heykel sanatında ele alınan tüketim nesnesinin sanat nesnesine dönüşümü ilk kez Ready-made kavramıyla beraber anılan isim olan Marcel Duchamp ile başlamıştır. Endüstriyel ürünlerin sanat nesnesi olarak eleştirel bir ifadeye dönüşmesiyle, hazır yapım nesneler kendilerine sanat ortamlarında yer bulmuştur. Ready-made ismen henüz kullanılmasa da ilk adımlarını bu dönemde kübizm ve da da hareketiyle filizlendirmiştir. Kolaj ve asamblaj tekniklerinde görülen günlük eşyaların kullanımı tarihsel dönemler içerisinde Dada'dan sonra Pop sanatında, Kavramsal sanatta ve günümüz güncel sanat örneklerinde de kullanılmaktadır. Hazır nesneyi sanat nesnesi olarak ele alma durumu; sanatsal bir eylem dürtüsüyle değil, bir protest duruş, eleştirel bir tavır taşımaktadır. Yeni ifade şekilleriyle yolculuğuna devam eden ready-made kavramsal değeri daha ön planda tutan Joseph Beuys'un da dikkatini çekmiştir. Geleneksel ifade araçlarını reddeden hazır nesneler, 20. yüzyılda çıkan tüketim toplumu ve yaşam tarzıyla beraber Pop sanatından Claes Oldenburg ve Jeff Koons gibi isimlerle de yeniden anılmıştır. Çağdaş sanat örneklerinde görülen ready-made'lerin tekrarının üretilmesi ve birçok sanat disiplini ile birlikte kullanımı sürdürmektedir. Bu araştırmalar ışığında Modern kaygılar başlıklı bir heykel sergisi hazırlanmıştır. Günümüz tüketim toplumunun insan-teknoloji ilişkisini sorgulayan sergi figür ve hazır nesne kullanımı içermektedir. Ready-made kullanımına bir anti-tez önerisi getirilmeye çalışılmıştır.
Sanatta yaratıcılığın ateşleyicisi: Nesne

Bu tezde nesne, sanatta yaratıcılığı ateşleyici bir unsur olarak ele alınmıştır. Nesnenin geçmişşten günümüze sanat yapıtlarında görünür olan varlığı ise, nesnenin bu özelliğinin en önemli göstergesi olarak görülmektedir. Nesnenin farklı alanlardaki tanımlamalarından yola çıkarak soyut, somut, canlı, cansız her varlığın nesne olduğu kabul edilmiştir. Sanatta nesnenin temsil, kopya, simge olarak başlayan varlığı; imge, alıntı, hazır yapım, kavram olarak çeşitlenerek günümüze kadar gelmiştir. Günümüz, nesnenin her dönemde öne çıkan ayrı ayrı özelliklerine kucak açmıştır. Bu sebeple sanat tarihsel bir sıralamayla ilerleyen tezde 1990'lar sanatı; nesneyle ilgili üretimlerin konu bazında değerlendirilmesiyle ilerlemiştir. Günümüz sanatçılarının dikkat çeken çalışmaları tamamen kişisel tespitler ışığında sınıflandırılmış; toplama biriktirmeye dayalı 'nadire kabineleri', anıya dair izler barındırması açısından 'anı nesnesi', tüketim nesnelerinden oluşan çalışmalara istinaden 'tüketilebilir nesne' ve karşıt söylemi temsil ettiği düşünülen nesnelere dair 'karşıt söylem olarak nesne' başlıkları üzerinden irdelenmiştir. Tüm bu araştırma, kişisel uygulama çalışmalarının da zeminini oluşturmuştur. Nesnenin merkeze alındığı çalışmalar 'nesnenin doğrudan kullanımı', nesnenin çalışmanın öncelikli belirleyicisi olmadığı çalışmalar ise 'nesnenin dolaylı kullanımı' olarak adlandırılmıştır.
Bilimsel ve görsel bir anlatım olan tıbbi illüstrasyonun tarihsel gelişiminin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı Türkiye'de yeteri kadar tanınmayan tıbbi illüstrasyon ve teknikleri hakkında detaylı bir inceleme yapmaktır. Bu bağlamda 19. yy'da özellikle Amerika Birleşik Devletleri'nde kurumsallaşmaya başlayan bilim dalı ülkemizde halen bir platforma oturtulamamıştır. Max Brödel'in öncülüğünde kurumsal çerceveye oturtulan tıbbi illüstrasyon 1945 yılında 'Tıbbi İllüstratörler Derneği'nin kurulmasıyla bir adım daha yukarı taşınarak tıbbi ressamlar lisanslandırılmıştır. 20. yy'da Frank Netter'in yayınladığı 8 ciltlik anatomi atlası hemen hemen bütün tıp okullarının başucu kitabı haline gelirken halen Türkiye'de hak ettiği çerçeveye oturtulamamıştır.
Sanatlar arası etkileşimde Vasili Kandinski ve Arnold Schoenberg

Bu çalışma, 20. yüzyılın kendi dallarında en büyük sanatçılarından olan Vasili Kandinski ve Arnold Schoenberg'in hayatlarını, eserlerini, yaratıcılıktaki dehalarını anlatmakta ve iki farklı sanat dalı olan müzik ve resmin birbirinden nasıl etkilendiğini gözler önüne sermektedir. Vasili Kandinski ve Arnold Schoenberg'in hayatları ve eserleri tarihsel süreçleriyle ele alınmış ve iki ustanın 20. yüzyıl sanat akımlarına katkıları anlatılmıştır.
Romantik resimde pitoresk görünüm Gökçeada ve Bozcaada peyzajlarından etüdler

Gezgin romantik ressamın alıştırması olan manzara resminde Pitoresk, resimlenmeye değer olan ve şiirsel güzellikle bakışı cezbeden, tabiatta alışılmadık bir görünüm karşısındaki şaşkınlık, değişkenlik ve ilginçliğe duyulan heyecana bağlı bir yüce duyumsamadır. Tabiatta resmedilmeye değer olan pitoreski ve kısa bir süre sonra romanesk ve ardından da romantik diye adlandırılacak olan görünümleri kopyalama alıştırması yapa yapa ressam, çok geçmeden tabiatın sanattan ödünç almış olduğu bir ayrıcalığı ondan geri alarak hayal gücüne uyup pitoreski yaratmayı başaracaktır. Pitoresque ve Picturesque kavramlarının temelinde yer alan bir antik teori olarak Ut Pictura Poesis, sadece doğanın bir taklidi değil; aynı zamanda güzel-olanın hayali bir taklidi olma durumunu ifade etmektedir. Önceleri kanaatkar yaşam özlemini ifade ederken yüzyılın sonunda pitoresk en vahşi yerlerde: Dağın donup kalmış öfkesi önünde ya da fırtına karşısında bulunmak ister. Bu şiddet pitoreskine alışan ressam, tabiat kopyacısından hayali yerlerin mucidine dönüşür. Tıpkı Barok'ta Rubens ve Rembrandt, romantik resimde ise Lorrain, Turner, Caspar Friedrich ve Cozens'in manzaralarında olduğu gibi; modelleri dış dünyada olmayıp, sanatçının zihninde bulunan fantastik manzaralar yaratarak tabiatı aşmaktadırlar. Karanlık bir düş gücünü su yüzüne çıkarmak ve özgün manzara kompozisyonları yaratmak için yorumlu bir tesadüfi lekecilikle otomatizmlere başvurmaktadırlar. Tez, pitoresk ve romantik ressamın, tabiatta biçimleri dış hatlarıyla değil, gölge-ışık-atmosfer oyunlarıyla nesnelerin görünüşü ve aydınlanış tarzını tarihsel üslup içerisinde ele alarak pastoral-idil manzaralarla romantik manzaralar arasındaki ilişkide; çizgisel olanın klasiğe eğilim gösterdiği, romantik resmin ise hem klasik hem de Barok sanattan beslendiği sonucuna varmıştır. Bu noktada pitoresk üslubun romantik görünümünün, Klasik ve Barok Sanatı birleştiren özel bir kombinasyon içerisinde olduğu görülmektedir.
Türk sinemasından anlatı mekanı olarak Doğu Karadeniz

Bu çalışmada 'Türk Sinemasında Anlatı Mekanı Olarak Doğu Karadeniz' konusu işlenirken öncelikle; 'Filmde Mekanın Önemi' konusu ele alınmış, bu bağlamda 'Filmlerde Mekan ve Atmosfer İlişkisi, 'Filmlerde Mekan Seyirci İlişkisi ve Ortak Kodlar', 'Mekanın Filmin Dokusuna Uygun Olması' ve 'Sinemada Mekan ve Karakter İlişkisi' incelenmiştir. 'İlk Türk Filmlerinde Mekan' konusu araştırılırken Türk Sinemasının gelişim sürecine kısa bir bakış atılarak sinemada mekan, zaman ve insan ögelerinin önemine incelenmiştir. Ayrıca; Türk Sinemasının 100 yıllık tarihinde konu, mekan, anlatım dili, oyunculukta gösterdiği değişimler ve İstanbul dışına taşarak Anadolu'yu mekan olarak kullanma süreci araştırılmıştır. Türk Sineması'nın son dönemde mekan olarak kullandığı 'Doğu Karadeniz Bölgesi'nin Doğal Dokusu, Tarihi, Etnik ve Kültürel Yapısı' ele alınmış, bölgenin üretim kültürüne etki eden etmenler; 'Doğu Karadeniz Bölgesi'nin Fiziki Yapısı ve Doğal Dokusu' ve 'Doğu Karadeniz Bölgesi'nde İz Bırakan Uygarlıklar ve Tarihi Dokular' ayrı ayrı incelenmiştir. Son bölümde; 'Türk Filmlerinde Anlatı Mekanı Olarak Doğu Karadeniz' konusu detaylı olarak ele alınmıştır. Bu bağlamda Doğu Karadeniz'i konu edinen filmler ve Doğu Karadeniz bölgesinde çekilen Türk filmlerinin bölgenin karakteristiği ile örtüşüp örtüşmediği filmlerden örneklerle incelenmiştir. Doğu Karadeniz'de çekilen filmler; 'Ticari Amaçlı Çekilen Karadeniz Konulu Filmler', 'Doğu Karadeniz'i Fon Olarak Kullanan Filmler', 'Doğu Karadeniz'in Doğal Dokusu, Tarihi Mekanları, Etnik ve Kültürel Yapısının Türk Sineması'nda Kullanımı' ve 'Karadeniz'i Dert Edinen, Doğu Karadeniz'de Çekilmiş Filmler' başlıkları altında ele alınmıştır. Doğu Karadeniz'de çekilen filmlerin bölgeyi yansıtma biçimleri incelenmiştir. Bu kapsamda; Özcan Alper'in 'Sonbahar', Yeşim Ustaoğlu'nun Bulutları Beklerken', Mustafa Kara'nın 'Kalandar Soğuğu', Ahmet Sönmez'in 'Elveda Katya' ve Yusuf Kurçenli'nin 'Yüreğine Sor' filmleri konu, mekan ve karakterleri ile incelenmiş, bu filmler hakkında yapılan eleştiri ve yorumlara yer verilmiştir.
Çağdaş Türk resminde 1980 sonrası mekan sorunu

İnsanlar bir resmi gözlemlerken önce bütünü, daha sonra o bütünü oluşturanbağlantıların öğelerini görürler. Mekan, bu öğelerden biridir. Bu tez çalışması, bir resmi oluşturan öğelerin mekan içindeki rolleri ve birbirleri ile olan bağlantılarınıdeğerlendirme düşüncesinden yola çıkarak oluşturulmuştur. Resim sanatı tarihini, mekanın ifade biçimindeki değişimlerin daha açık tabirletercihlerin tarihi olarak değerlendirmek mümkündür. Bu çalışma kapsamında öncelikle mekan kavramı ve resim sanatında mekanın tanımı yapılmıştır. Çağdaş Türk resmine kadar gelinen dönemde, Rönesans'tan başlayarak resim sanatında mekan olgusunun dönem ve akıma göre değişimi, dünyada o günün şartları, sanatçıların bakış açıları, kültürel ve toplumsal değişimler, resimde mekanın hangi aşamalardan geçerek günümüze geldiği incelenerek ortaya konulmuştur. Dünyanın önde gelen sanatçılardan örnekler verilmiş ve bu örnekler; iç mekan, dış mekan, iç ve dış mekanın birlikte kullanımı başlıkları altındaki görseller üzerinden anlatılmıştır. Çağdaş Sanat 1950'lerde soyut dışavurumculuğun ortaya çıkması ile başlamıştır. Birçok sebepten dolayı Türkiye'de kabul görmesi ve yaygınlaşması 1980'li yılları bulmuştur. Bu nedenle 1950'den 1980'lere kadar gelinen dönemde çağdaş resmin Türkiye'de gecikme sebepleri anlatılmıştır. Türk resminin 1980'den günümüze kadar gelinen zaman dilimi araştırılmış, Türk sanatçıların kullandıkları resim üslupları, mekana yaklaşım tarzlarına yer verilmiştir. Sanatçıların çalışmaları iç mekan, dış mekan, iç ve dış mekanın birlikte kullanımı başlıkları altında incelenmiştir. Çağdaş Türk resmi incelendiğinde dünya resim sanatı genelinde olduğu gibi tuvaldemekan yaratımı konusunda her biri farklı sanat anlayışlarının bir arada varlılarınıdevam ettirdikleri saptanmıştır. Bu tez çalışmasında aynı dönemde üretimde bulunan sanatçıların çok yönlü bakış açıları, oluşturdukları mekan resimleri üzerinden incelenmiştir.
1970'lerden bugüne heykel sanatında yeni biçim ve figür

Yazar Jean Genet 'Giacometti'nin Atölyesi'ni yazarken, yeniyle karşılaşarak-belki de bir heykelcinin dünyasına girdiğinde aklına takılan ilk soruya verdiği yanıttır-: 'Sanatta neye yenilikçi denir, pek anlamam. Bir yapıt gelecek kuşaklarca anlaşılmalı, öyle mi? Ne diye? Ne anlama gelir ki bu? Bu kuşakların o yapıtı kullanabilecekleri anlamına mı? Ne için kullanacaklar? Bilmem. Ama, her sanat yapıtının, eğer büyük ölçeklere ulaşmak istiyorsa, oluşma anlarından başlayarak, sonsuz sabır, özenle, binlerce yıl önceye dönmesi, bu yapıtta kendilerini tarayacak ölülerin doluştuğu bellek ötesi geceyi yakalaması gerektiğini- her ne kadar karışık bir biçimde olsa da- çok daha iyi anlıyorum' ( 1990 :12) demiştir. Bu çalışmanın temelini oluşturan ve günlük yaşamda sıkça kullanılan bir kavram olarak 'yeni', plastik sanatların bir kolu olan heykel sanatının son otuz yılma ilişkin verileri nitelendirmek için kullanılmıştır. Yine bu çalışmada, figüratif heykel anlayışının son otuz yılının, geçmişş örnekleriyle birlikte değerlendirilmesi söz konusudur. Çalışma üç bölüm ve bu bölümlere dair alt başlıklardan oluşmaktadır. İlk bölüm, çalışmaya giriş bölümüdür. İkinci bölüm, önem, amaç, yöntem, kapsam ve sınırlılıkları içermektedir Üçüncü bölümde, başlıkta adı geçen kavramlann-biçim ve yeni- incelenmesi ve birbirleriyle oları ilişkisel yönlerine eğinilmiştir. Ayrıca figüratif heykelin geçmişşine değinilmiştir. Üçüncü bölümün devamında ayrıca yakın, zamana ait veriler de barındırmaktadır ve günümüzde yaşayan üç heykel sanatçısı üzerinden yapılan değerlendirmeleri de içermektedir. Son bölüm ise tüm veriler ışığında yapılmış sonuç ve öneriler bölümüdür.
Türkiye'deki sosyal sorumluluk projelerinin marka farkındalığı üzerindeki etkileri

Güçlü bir marka üreticiye, tüketiciye ve ülke ekonomisine sağladığı avantajlar nedeniyle işletme açısından önemli bir değerdir. Marka yaratmak zor, zaman alan, riskli ve maliyetli bir süreçtir. Bir markanın ayakta kalması, kar elde etmesi ve en önemlisi varlığını sürdürebilmesi için iyi bir imaja ihtiyacı vardır. Toplumun gözünde bir markanın olumlu bir imajı yoksa ne kadar kaliteli ürün ya da hizmet üretirse üretsin, pazarda varlığını sürdürmesine imkan yoktur. Tarihsel gelişim sürecine bakıldığında işletme kavramının ortaya çıkmasından 20. yüzyıla kadar işletmelerin tek amacı kar elde etmek olmuştur. Bugün ise şartlar değişmiş küresel rekabet ortamında işletmelerin temel amacı kar elde etmekle birlikte, satışları artırmak, toplumun refah ve çıkarını gözetmek, imajını, toplum içinde saygınlığını artırmak toplumun ve diğer grupların sorunlarına duyarsız kalmamak ve toplumdan aldıklarını geri vermek olmuştur. Markalar kar elde etmelerinin ve varlıklarını sürdürmelerinin yanı sıra, toplumun yaşam standardını yükseltmek, toplumsal sorunlara çözüm üretmek, toplumdaki müşteri ve tüketicilerinin beklentilerine uygun faaliyet göstermek zorundadırlar. Bu bağlamda işletmeler, faaliyet gösterdikleri pazarların sosyal ve kültürel özelliklerini dikkate alarak sosyal sorumlulukla ilgili çeşitli stratejiler ortaya koymaktadırlar. Bu çalışmanın amacı, sosyal sorumluluk projelerinin marka farkındalığına olan etkisinin araştırılması ve sosyal sorumluluk projesi örneklerinin bu doğrultuda incelenmesidir.
Uygulanmakta olan geleneksel baskı yöntemlerinin Kastamonu ve Tokat ölçeğinde karşılaştırılması

Bu araştırmanın amacı Kastamonu ve Tokat yörelerinde halen uygulanmakta olan geleneksel baskı yöntemlerini karşılaştırmaktır. Böylece farklı ve ortak yönleri ortaya çıkarmakla birlikte gün geçtikçe önemini yitiren kültürel mirasımızın önemli yapı taşlarından sayılan geleneksel baskı yöntemlerine de dikkat çekmek istenmiştir. Çalışma kapsamında Kastamonu ve Tokat yörelerine geziler düzenlenmiş, geleneksel baskı yöntemlerini uygulayan atölyeler ele alınmıştır. Problemin çözümü için konuyla alakalı kitap, dergi, tez, makale ve internet kaynakları taranmış olup, uzmanlarla gerçekleştirilen söyleşilerle birlikte elde edilen veriler sistematik bir biçimde bütünleştirilmeye çalışılmıştır.
Kuzey Kafkasya Karaçay Balkar giyim kuşam tasarımları belgeleme ve yorumlar

Bu çalışmada Kuzey Kafkasya Karaçay Balkar Giyim Kuşam Tasarımları incelenmiştir. Çalışmada, Kuzey Kafkasya Karaçay Balkar Giyim Kuşamlarını belgelemek, kadın ve erkek giyim kuşamlarını ayırmak, giyim kuşamları kimlerin ne şekilde kullanıldığını belirlemek, sosyal statü ve dönemsel dağılımlarını saptamak ve giyim kuşam geleneğini açıklayarak, Kuzey Kafkasya Karaçay Balkar giyim kuşamına dair yeni yorumlamalar ile özgün bir koleksiyonun hazırlaması amaçlanmıştır. Çalışmanın bölgesel kapsamı Kuzey Kafkasya olarak belirlenmiştir. Kuzey Kafkasya Karaçay Balkar Giyim Kuşam geleneği konusunda bilgi alınabilen, Karaçay Balkarlar'a ait 'Nart Destanı' ve 'Özden Adet' adındaki kanun kitabı, bilimsel yayınlar, kaynaklar, dil, hukuk, gelenek ve görenekler, alışkanlıklar, etik kurallar, ahlaki değerler, arkeolojik bilgiler, müze ve arşiv kayıtları, eserler, resimler, çizimler, örnekler, fotoğraflar ve özel aile arşivleri incelenerek birçok konuda bölge insanına ait önemli bilgiler ortaya konmuştur. Sonuca ulaşabilmek için Kuzey Kafkasya Karaçay Balkar Giyim Kuşamı tarihsel ve kültürel çerçevede ele alınmıştır. Giyim kuşam fonksiyonları tanımlanarak onların sosyokültürel ortamda kullanılması ve bedensel işlevlerinin giyim kuşam üzerinde incelemesi yapılmıştır. Etnik tarih bağlamında, Karaçay Balkar maddi kültür özellikleri belirlenerek araştırılmış; giyim kuşamlarındaki dini, mitolojik, estetik ve sanat fikirlerini yansıtan renkler ve süslemeler incelenmiştir. Kuzey Kafkasya halklarının giyim kuşam kültürünün, Sarmat ve Hun dönemlerinden beri süregelen göçlerden ve Proto-Türk göçebelerinden geldiği bilinmektedir. Bu nedenle 'Kuzey Kafkasya Moda'sında güçlü bir Türk etkisi görülmektedir ve giyim kuşamda bir standart oluşturmak için Türk örneklerinden esinlenildiği görülmektedir. İki kültür akışı, Karaçay Balkar giyim kuşam şekillerine yansımış ve takı ile süslerde de kendi özelliklerini koruyabilmiştir. Giyim-kuşamda bulunan metalik takı ve süslemelerin kökenleri Erken Dönem Kafkasya kültürüne; altın sırma işçiliği, nakış ve aplike tekniklerinin de göçebe bozkır kökenine dayandığı bilinmektedir. Karaçay Balkar kadın giysilerinde kullanılan altın sırma işçiliğinin temelinde Türk geleneksel maden işlemeciliği ve kumaş işlemeciliğinin etkisi olduğu bilinmektedir. Sonuç olarak tüm dünyaca bilinen Kuzey Kafkasya Karaçay Balkar giyim kuşamının, eski zamanlarda olduğu gibi günümüzde de son derece zengin bir giyim kuşam geleneğine sahip olduğu bilinmektedir. Kuzey Kafkasya bölgesine has olan Karaçay Balkar giyim kuşam geleneği, o bölgenin kültürünü ön plana çıkartmaktadır. Hatta, Kuzey Kafkasya'da modayı belirleyen Türklere, zarif giyim tarzlarından dolayı 'dağ aristokratları' denmiştir. Buna dayanarak Kuzey Kafkasya Karaçay Balkar giyim kuşamı incelenmiş ortaya çıkan bilgilerden esinlenerek, giyim kuşama güncel yorumlar getirilmiş ve özgün bir koleksiyon hazırlanmıştır. Bu çalışma, Akdeniz Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinasyon Birimi tarafından desteklenmiştir. Proje Numarası: SSY-2016-1024.
1960 çağdaş türk resim sanatında ölü doğa soyutlaması ve renk anlayışı

Geleneksel çizgide ilerleyen Türk resim sanatı, 19. yüzyıldan itibaren belirginleşmeye başlayan Batı hareketi sonucunda modern Batı sanatının etkisine girmiştir. Cumhuriyet'in ilanından sonra siyasetten eğitime her alanda planlanan halkçı politika ile yeni bir dönem başlatılmıştır. Toplumu ileriye taşıyacak yeniliğin, sosyal ve kültürel alanda yapılması hedeflenmiştir. Kültür ve sanat politikalarını destekleyen devlet, eğitim kurumlarının açılmasıyla yetenekli sanatçılar yetiştirilmesini ve bunların eğitim için yurt dışına göndermesini sağlamıştır. Cumhuriyet döneminde devlet, kültür ve sanat politikasındaki düzenlemeleriyle toplum ile halkı bütünleştirme ve halka yakınlaştırma düşüncesiyle sanat ortamının gelişimini etkilemiştir. Sanatta öğrenimini bitiren genç sanatçılar bir araya gelerek belirli bir sanat anlayışı etrafında gruplaşmış ve Türk resim sanatına yön vermişlerdir.1923- 1960 yılları arasında Türk resim sanatı, Batı hareketlenmelerinin getirmiş olduğu izlenimlerle Kübizm ve soyut sanatı benimsemiştir. Genç ressamların yapıtlarında keskin ve geometrik çizgiler yerini almaya başlamıştır. Resim sanatının temelini oluşturan ve vazgeçilmez konuları arasında yer alan ölü-doğa 'gündelik nesneleri, meyveleri, çiçekleri, ölü hayvanları' kompozisyonları ile modern sanat anlayışının etkisinde kalmıştır. Ölü-doğa yapıtlarında gerçekçi ve realist izlenimler yerini özgün fırça hareketleri ve keskin kontur çizgilerine bırakmış, Türk resim sanatında modernleşme sürecine gidilmiş, modern sanat anlayışıyla özgün sanat eserleri üretilmeye başlanmıştır.
The elevator ride: In fact and fiction

Asansör mekan, zaman ve sesin birleşimi olarak ele alınabilir. Bu bağlamda; mekan farklı kesimlerden insanların arasında belirli bir etkileşim ve iletişim yaratırken, zaman daha fazla uzadığı gibi hareket halindeliği, ses ise birbaşınalığı temsil edebilir. Bu çalışma hem olgusal hem de kurgusal anlamda asansörlerin işlevini gözlemleme amacındadır. Asansörlerin esas yarattığı fiziksel deneyim bize mekanik kısmıyla ilgili olgular sunduğu gibi kurgusal anlamda da sonsuz bir hayal gücünün hikayesini verebilir. Bu tez, aynı zamanda, bir asansör içinde kamerayla çekilerek yaratılmış iki kanallı video yerleştirmesinden oluşan bir görsel çalışmayı içerir.
Reklam sektöründe yardımcı grafiker ve bilgisayar kullanım düzeyi

Çakır İlhan Haziran 2003, Araştırmanın genel amacı Kız Teknik Öğretim Genel Müdürlüğüne bağlı meslek liseleri grafik bölümü mezunlarının sahip olması gereken mesleki yeterlikleri ve bu bilgi-beceri düzeyindeki elemanların bilgisayar kullanım düzeyini belirlemektir. Bu amaç çerçevesinde aşağıdaki sorulara yanıt aranacaktır; 1. Yardımcı grafikerin mesleki yeterlikleri nelerdir? 2. Yardımcı grafikerin bilgisayar kullanım düzeyi nedir? 3. Çalışan yardımcı grafikerlerin mesleki yeterlikleri nelerdir? Bu araştırma betimsel nitelik taşımaktadır. Bu amaçla yardımcı grafikerlerden beklenen mesleki yeterliklere ait iş analizi yazılarak anket geliştirilmiştir. Araştırmanın evrenini oluşturmak amacı ile Ankara'da faaliyet gösteren reklam ajanslarının isimleri, adresleri, işletme özelliklerinin belirlenmesi için Ankara Reklamcılar Derneği ve Ankara Ticaret Odası kayıtlarından yararlanılmıştır. Ankara ili içinde Ankara Ticaret Odasına kayıtlı 110 reklam ajansı bulunmaktadır. Hazırlanan anketle cevaplandırılması istenen sorularla Ankara ilindeki reklam ajanslarında çalışan ya da çalıştırılacak yardımcı grafikerin mesleki yeterlikleri ve bilgisayar kullanım düzeyi sorulmuştur. Bu araştırma sonucunda yardımcı grafikere ait mesleki yeterlilikler belirlenmiştir. İstatistiksel analizlerde SPSS 8.0 paket programı kullanılmıştır. Veriler, sıralama ölçme düzeyinde ölçülmüştür. Bu araştırma ile yardımcı grafikerin mesleki yeterlikleri ve bilgisayar kullanım düzeyiin araştırılmıştır. Örnek çapları yeteri kadar büyük olmadığından(n< 30 olduğundan), normallik varsayımının sağlanıp sağlanmadığını bulabilmek için uyum iyiliği testlerinden Kolmogorov-Smirnov Uyum İyiliği testi uygulanmış ve bu örneklerin geldikleri yığınların normal dağıldığı sonucuna varılmıştır. Sonuç olarak bu örnekler için normallik varsayımı sağlandığından dolayı bağımsız örnek t-testleri uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgularla, yardımcı grafikerlerin sahip olması gereken mesleki yeterlikleri ve bilgisayar kullanım düzeyleri belirlenmiştir. Bununla birlikte yardımcı grafikerlerin bu yöneticiler tarafından istenen yeterliklere sahip olmadığı ortaya çıkmıştır. Milli Eğitim Bakanlığına bağlı okullarda uygulana grafik bölümü ders programları reklam sektörünün ihtiyaçları doğrultusunda devamlı güncellenmelidir. Bazı derslerin ve ders içeriklerinin yeniden ele alınarak ders programında yeni düzenlemeler yapılmalıdır. Meslek liselerinde grafik bölümünde derse giren öğretmenlerin, mesleki deneyim ve bilgilerinin arttırılması için hizmet-içi eğitim kurslarına katılmaları sağlanmalıdır.