turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Resimde rölyefe yaklaşım

''Resimde Rölyefe Yaklaşım'' konulu bu tezde, resim sanatında alışılagelmişin dışında malzeme kullanımının ya da resme verilen katmanın sanat çevresi bakımından etkileri incelenmiştir. Resimde kolaj, asamblaj, montaj, pentür, impasto gibi tekniklerle farklı yaklaşımlarda bulunan sanatçılar vardır. Günümüzde tuvale eklenen malzemenin resim sanatına kattığı yeniliklerin olduğu düşünülmektedir. Sanatın gelişmesi düşünce ve malzemenin etkileşimi ile olur. Şair nasıl şiirinde vurgu yaparken kelimeleri sihirli bir biçimde kullanıyorsa, ressamın vurgusu da malzemesi ve tekniğidir. Aynı biçimin sürekliliğini benimsemek ve aynı üslubu devam ettirmek sanatı duranlığa sevk edebilmektedir. Bu durum yapılan çalışmaların zaman zaman birbirinin tekrarı olduğu gibi de düşünülebilir. Resim çalışmalarının belli boyutlardaki yüzeylerde gerçekleşmesi söz konusudur. Ressam eserlerinde düşüncelerini izleyiciye anlatmak ve aktarmak için, tek bir yolda ilerlemeyip kendini farklı arayışlar içerisine sokması olağandır. Tezin kavramsal çerçevede araştırılması sırasında, resimle rölyefin bağlantısı incelenmiş ve bunun doğrultusunda Mezopotamya, Hitit, Mısır, Urartu, Yunan, Roma rölyefleride incelenmiştir. Tezde bunun yanı sıra resimde katman oluşturabilecek çeşitli malzemelerin kullanıldığı kolaj, asamblaj, montaj, pentür, impasto eserlerinin örnekleri olduğu gibi, bu çalışmaları destekleyici sanatçıların çalışmaları ve kişisel çalışmalara yer verilmiştir. Yeni olanın ortaya çıktığı bir dünyada insanın farklı kaynaklara güvenmesi gerekmektedir. Yeni malzeme aynı zamanda ilgi çekicidir. Sanatçıyı daha önce aklına gelmedik düşüncelere yöneltebilir. Değişik malzemelerin kullanıldığı bu cesaret yeni ve farklı bir eser yaratmayı doğurmaktadır.
Kültürel değerlerin öğrenci resimlerine yansımasında minyatür sanatının etkisi

Detaylı biçimde ve genellikle kitap sayfalarında yer alacak kadar küçük boyutta çalışılan ve 'minyatür' olarak adlandırılan resimler birer sanat eseri olmalarının yanı sıra, yapıldıkları dönemin kültürel değerlerini ve yaşantılarını da yansıtan önemli tarihi belgelerdir. Bu araştırma, ortaöğretim 9. sınıf görsel sanatlar dersinde minyatür sanatı örnekleri ile kültürel değerlerin öğretilmesine yönelik bir uygulama örneğinin, sürecinin ve elde edilen sonuçların değerlendirilmesi amacı ile yürütülmüştür. Araştırma kapsamında öğrencilerin, kültürel değerleri görsel bir dille ifade edebilme başarılarının ve kültürel değerlere ilişkin tutumlarının belirlenerek sonuçlandırılması amaçlanmıştır. Yarı deneme modellerinden kontrol gruplu ön test/son test araştırma tasarımıyla gerçekleştirilen çalışmada, deney ve kontrol gruplarında öğrenci sayıları eşitlenerek örneklem grubu toplam 52 öğrenci ile sınırlandırılmıştır. Araştırmanın deney grubunda araştırmacı tarafından geliştirilen minyatür sanatı destekli öğretim etkinlikleri, kontrol grubunda ise Milli Eğitim Bakanlığı'nın görsel sanatlar dersi programı ve kazanımları doğrultusunda öğretmen tarafından belirlenmiş olan öğretim programı uygulanmıştır. Öğrencilerin kültürel değerleri ve minyatür sanatını resimlerle ifade etme başarıları, araştırmacı tarafından geliştirilerek üç uzman görüşüne sunulan 'Ölçüte Dayalı Resim Değerlendirme Ölçeği' ile analiz edilmiştir. Ölçüt maddeleri minyatür sanatının temel özellikleri ve kültürel değerler ile ilgili maddelerden oluşturulmuştur. Öğrenci uygulamaları ölçek aracılığı ile üç uzman tarafından değerlendirilmiştir. Öğrencilerin kültürel değerlere ilişkin tutumlarının belirlenmesi amacıyla araştırmacı tarafından geliştirilen tutum ölçeği, ön uygulama sonuçlarına ve madde analizlerine dayanarak nihai ölçek haline getirilmiştir. Nihai tutum ölçeği öğrencilere 'ön-son tutum' ölçeği adıyla, araştırmacı tarafından önerilen öğretim uygulamalarından önce ve sonra uygulanmıştır. Analiz sonuçlarında grupların resim değerlendirme son test, Ölçüte Dayalı Resim Değerlendirme Ölçeği almış oldukları şematik özellik, gruplaşma-istifleşme, tipleme, ritim, yüzeyin doldurulması ve toplam puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak deney grubu lehine anlamlı bir farklılık söz konusudur. Ayrıca deney grubu öğrencilerinin görsel sanatlar dersine, kültürel değerlere ve minyatür etkinliklerine yönelik daha yüksek tutum değerlerine sahip oldukları görülmüştür. Araştırma sonuçlarına göre, görsel sanatlar dersinde öğrenci başarısının artırılmasında ve kültürel değerlere yönelik olumlu tutum geliştirilmesinde minyatür sanatı örnekleri ile uygulanan öğretim etkinliklerinin etkili oluğu anlaşılmıştır. Sanat eğitimi programlarında 'minyatür' konularının yer almasının, kültürel kimliklerinin farkında olan, geçmişşine sahip çıkan, geçmişşindeki tarihsel ve mitolojik konulardan heyecan duyan bireylerin yetişmesine katkı sağlayabileceği düşünülmektedir.
Bir sosyal sorumluluk olarak sokak sanatı

Her sosyal yapıdan insanın yolunun kesiştiği etkin ve yoğun bir iletişim alanı olan kamusal alanlar yalnızlaşmanın kırıldığı kültürel yapının bir parçasıdır. Siyasetten bilime ve sanata tüm alanların ortak mekanı olan kamusal alanlar sokak sanatının asıl var olduğu mekanlardır. Özellikle günümüzde sanatın kamusal alanları kullanması müzelerin ve kapalı mekanların dışında sanatın var olması, daha fazla kişi ile iletişime geçmesi ve toplumsal yapıyı etkilemesi bakımından önemlidir. Bugün kamusal alanlar sanatın tüm disiplinlerinin uygulandığı ve her geçen gün daha fazla tercih edilen alanlar olmaktadır. Yapısı gereği sürekli yaşayan, dönüşen, etkileşimi yüksek ve toplumsal ruhun yansıdığı bu alanlar sokak sanatçılarının olduğu kadar diğer sanatçıların da uygulama alanları olmuştur. Bu anlamda günümüzde kamusal alanları en etkin kullanan sanat disiplininin sokak sanatı olduğunu söylemek yanlış olmaz. İfade biçimini sokağın dinamiklerinden alan bir sanat formu olarak sokak sanatı günümüzde hızlı dönüşümler yaşamakta ve her geçen gün varlığını daha çok hissettirmektedir. Sokak sanatı toplumun tüm kesimleriyle yüzleşme alanıdır. Bazen radikal, protest bir ifade biçimi sergilerken bazen de eğitici, düşündürücü, dönüştürücü ve sorgulayıcı bir dil kullanır. Özellikle kamusal alanlarda gerçekleştirilen sokak sanatının toplumu etkileme ve yönlendirme gücü sanılanın ötesindedir. İçinde barındırdığı estetik ve sanatsal kaygılar ve mesajı ile toplumun beğeni düzeyini etkiler. Bunun bilincinde olan sokak sanatçıları her geçen gün artan etkinlikleri ve uygulamaları ile bilimsel ve toplumsal bilinçlendirmeye dair önemli bir sorumluluğu üstlenmektedir. Günümüzde bir eğitim aracı olarak da kullanılan sokak, sanatsal eğitimin uygulama alanlarının sınırlarını da genişletmektedir. Sokak sanatının bireyin ve toplumun bilinçlenmesindeki rolünü araştırmak için yapılan 'Bir Sosyal Sorumluluk Olarak Sokak Sanatı' isimli çalışma yukarıda ele alınan kavramlar arası ilişkilere ve sokak sanatının eğitici rolüne dair temel sorulara yanıt verecek bir araştırma niteliğindedir. Tez kapsamında gerçekleştirilen proje için üç okul belirlenmiştir. Bu okullarda ortaöğretim ve lise öğrencileriyle birlikte yapılan üç uygulama kapsamında gerçekleştirilen duvar resimleri, uygulama süreçleri ve sonuçları, tezin temel yapısını oluşturmaktadır.
Kastamonu ilindeki işletme tabelalarının kent estetiği açısından incelenmesi ve düzenlenmesi

Kent estetiği birçok akademik araştırmanın konusu olmuş ve kent estetiğiyle ilgili çeşitli tanımlar ortaya konulmuştur. Akademik anlamda büyük önem taşıdığı kadar o kentte yaşayan insanları da büyük ölçüde ilgilendirmektedir. Kent estetiğinin bir biçimden ibaret olmadığı da yadsınamaz bir gerçektir. Her kentin kendine özgü kültürü ve kendine has değerleri bulunmaktadır. Bu değerin öneminin vurgulanması amacıyla, bu araştırmada tabelanın görsel ve kültürel açılardan kent estetiğine etkileri üzerinde durulmuştur. Nitel özellik taşıyan bu çalışma, tabelalarda bulunan görsel içeriklerin olası saklı bilgilerinin ortaya konmasını amaçlayan görsel çözümleme yöntemlerinden yararlanılmıştır. Toplanan verilerin içerik analizleri yapılırken görsel okuryazarlık adı altında tartışılmış ve değerlendirilmiştir. Bu aşamada elde edilen bulgular olumlu ve olumsuz yönleriyle incelenmiştir. Görsel okumanın yanı sıra dil kullanımının, insan güvenliğinin ve malzeme kalitesinin de üstünde durulmuştur. Bu bulgular ışığında incelenen ticari tabelaların tasarım özellikleri açısından hatalı olanlardan on yedi örnek üzerinde yeniden tasarım ilkeleri doğrultusunda uygulama çalışması yapılmıştır. Nihai olarak Tarihi Nasrullah Meydanı için araştırmacı tarafından öneri niteliğinde kent estetiğine uyumlu tabela uygulamaları yapılmıştır.
Batılılaşma etkisinde Türk resim sanatının oluşumu ve oluşumunda rol oynayan sanat grupları

Türk resminin iki yüz yılı kapsayan tarihçesine bakıldığında, Tanzimat, Meşrutiyet ve Cumhuriyet'in ilk yıllarında görülen yenileşme çabalarının, sosyal tarihle eş değer bir gelişim içinde olduğu görülür. Bu gelişim sürecinin başlangıcını kesin bir tarihle belirleme olanağı yoktur. Türkiye'de batılılaşma, tüm alanlardaki değişimleri belirleyen tek etkenin Avrupa dünyası olduğu hakkında bazı önyargıların oluştuğu, Osmanlı İmparatorluğunun son dönemlerinde girişilen tüm yenilik çabalarının bilinçsiz bir batı hayranlığı biçiminde sürdürüldüğü bir süreçtir. Bu yaklaşımla, batı dünyasının Türk toplumsal yapısı ve Türk resim sanatında etkileri üzerinde duruldu. Batı sanatıyla olan XTX. yüzyıl ilişkilerimizde, batı ilke ve kuralları benimse nirken bunların özüne inilmediği ve yönlendirici araştırma yerine biçimsel sonuçların örnek alındığı göz önünde bulundurularak Türk sanatının özgün ilkelerine sırt çevrilmesi, yerel duyarlık ve geleneğin başka bir kültür etkisindeki gelişim aşamaları ele alındı. Askeri okullarda başlayan resim eğitimi ile batı etkisinde ilk kuşak ressamları oluştu. Bu sanatçıları Avrupa'ya sanat eğitimi için gönderilen kuşak izledi. Batı atölyelerine giderek yenilenen çizgisel, boyasal tutku ve zevklerin, kesin doğal biçimler dışında izlediği oluşum grafiği ele alındı. Sanatçıların üslup oluşturma çabalarında görülen yabancı etkiler üzerinde duruldu. XIX. yüzyılın değişen ve gelişen kültür ortamında kendisine önemli ve kalıcı bir yer edinen Türk resim sanatının kurumlaşma çabalarının bir meslek birliği çerçevesinde birleşme isteği, Avrupa sanat ortamını tanıyan sanatçıların, ülkelerinde de benzer ortamı gerçekleştirebilmek için, bu ortamın en iyi belirleyicilerinden biri olan sanatçı birliği oluşturma gereği üzerinde durulurken, bu değişimde rol oynayan eği- tim-öğretim alanındaki reformlar eski sosyal standartların ve normların değiştirilerek, batılı yeni sosyal değerlerin etkileri ele alındı. Temelde Batı'nın siyasi ve sosyal hayattaki etkisinden hareketle, bu etkinin doğal sonucu olarak eğitim alanında ve resim sanatında meydana gelen gelişim ve gelişim içinde yer alan sanatçı birlikleri tanınmaya çalışıldı.
Sanat ve sanat eğitiminde hazır-nesne

Buluntu Nesne, Günlük Nesne olarak da bilinen Ready-Made diğer bir deyişle Hazır-Nesne kavramı, Modernizm döneminin kuşkusuz en etkili sanat ifadesi olarak sanat tarihinde önemli bir yeri olan kavramdır. Bu kavram Avrupa'da, günümüz sanat anlayışı ve sanatsal ifadesi olarak yaygınlığını sürdürse de ülkemizde bu kavram yaygın değildir. Kolaj, Asemblaj, , Montaj ve Atık Nesne gibi kavramların ve tekniklerin olgunlaşmasında Marcel Duchamp'ın Hazır-Nesne'si önemli bir etkendir. Hazır-Nesne örnekleri sanat tarihinin her döneminde görülmüştür. Ancak kavram olarak ele alınmaya başlandığı Modernizm'den günümüze kadar gelinen süreçte Hazır-Nesne yaygın bir şekilde kullanılmıştır. Özellikle Postmodernizm döneminin birçok sanat hareketinin de temelini oluşturmuştur. Hazır-Nesne'nin tanımı, amacı, sanattaki önemi, tarihsel süreci ve felsefesi ele alınarak diğer kavramlar ile birlikte açıklanmıştır. Hazır-Nesne'nin sanat eğitiminde kullanımına ilişkin ülkemizdeki üniversitelerin Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Resim-İş Eğitimi Anabilim dalı ve Güzel Sanatlar Fakültesi ana sanat dallarından akademisyen görüşleri alınmıştır. Hazır-Nesne geçmişşten günümüze üzerine tartışmaların çok fazla olduğu bir kavramdır. Bu sebeple Hazır-Nesne'nin sanat eğitiminde kullanılmasına ilişkin akademisyenlerin görüşlerinde de tartışmaların varlığı açıkça gözükmektedir. Yapılan yazılı görme ve literatür taraması sonucunda Hazır-Nesne'nin sanat eğitiminde yer almasının gerekliliği ve atölye derslerinde Hazır-Nesne kullanımının sanatsal ifadeyi ve yaratıcı gücünü geliştirmesi için alternatif veya sanat nesnesi olarak yer alması gerektiği saptanmıştır. Yapılan yazılı görüşmede atölye derslerinde Hazır-Nesne'nin kullanımına yer verildiği ancak daha çok atık nesne veya kolaj/asemblaj teknikleri ile çalışmalar üretildiğine dair ifadeler yer almaktadır. Yazılı görüşmede ek bölümünde verilen sorulara aranan yanıtlarda sanat eğitiminde Hazır-Nesne'nin gerekliliği konusunda akademisyenlerden gelen cevapların on üçü gerekli görürken ikisi gereksiz olarak net bir yargıda bulunmuştur ve yine Hazır-Nesne'nin sanat eğitiminde alternatif bir malzeme olması konusunda aynı oranda cevaplar verilmiştir.
Gıdanın sanatta kullanım alanları: Gıda sanatı

Yaşamsal bir öneme sahip olan gıda, birincil işlevinin dışında sanat tarihi içerisinde önemli bir yere sahip olmuştur. Avlanan ve tüketilen hayvanların resimsel dil ile anlatımı ilk olarak mağara resimlerinde görülmektedir. Böylelikle sanatın doğuşu gıda unsurlarının tasviriyle başlamış ve bu tasvirler insanlık tarihinin geçmişşine ait önemli belgeler oluşturmuştur. Ayrıca bu tasvirler insanların yerleşik yaşam, kültür ve inanç sistemlerinin gelişmeye başladığını kanıtlamaktadır. 15. yüzyıldan itibaren sanat dinin etkisinde kalmıştır. Bundan dolayı gıda unsurlarının tasvirleri ikon betimlemelerle karşımıza çıkmaktadır. Kullanılan yiyeceklerle natürmort resmi gelişmeye başlamıştır. Özellikle Rönesans sonrası betimlemeler, yemek yeme kültürünün ritüellerini ve yaşam statüsünü aktarmıştır. İlerleyen dönemlerde sanatçılar yiyeceklerin formlarını ele alarak, doğadaki benzer tüm nesneleri sınıflandırabileceği geometrik bir obje olarak görmüşler ve resmetmişlerdir. 1920 yılından itibaren sanatçılar; heykel, resim, kolaj, performans sanatı ve enstalasyon çalışmalarında gıda unsurların sanatsal bir araç olarak eserlerinde yer vermişlerdir. Böylelikle sanatçılar kullandıkları yiyeceklerle dönemlerindeki siyaset, din, tüketim, hastalık ve sanat anlayışı gibi konulara eleştirel bir dil yaratarak sanat tarihine yeni akımlar kazandırmışlardır.
Beden ve mekan diyalektiğinde öznenin yeri

Mekan ve beden, mutlak tanımları itibariyle nesneldir. Nesnenin nesne ile ilişkisi salt uzam içerisinde düşünüldüğünde yalnızca Öklidyen olgularla tanımlanabilirken, bedeni aracılığıyla mekan ile etkileşime giren özne, kendisini Kartezyen bir anlayışla uzam ve bağlam arayışı içerisinde bulur. Adına, algı, deneyim veya bu rapor kapsamında 'arayış' diyebileceğimiz çoklu etkileşimin amacı, moderni ya da postmoderni yeniden çağırmak değil, beden ve mekan etkileşimindeki öznel gerçekliği aramaktır. Arayış, bedenimin karşılaştığı mekan parçaları ile olası etkileşimler doğrultusunda 'yaşam' ı doğrular. Bu rapordaki arayışlar, beden-mekan-özne üzerine bir triyalektik niteliğinde ifade edilmeye ve irdelenmeye çalışılacaktır. Bu triyalektik durum, üzerindeki karmaşanın devam ettiği, sanatın önemsediği ve filozofların yüzyıllardır akıl yürüttüğü, rahimden itibaren bedenimiz aracılığı ile deneyimlediğimiz, nesneyi özneye eviren başat yapıdır. Bu yapı, öznenin beden ve mekan etkileşimi üzerinden özgürleşme çabalarına yol gösterici olabileceği gibi, politik, siyasal ve sosyolojik manipülasyonlarla birlikte, öznenin birey olma ve birey olarak toplum etkileşimine dahil olabilme çabasına karşıt bir yapıya da dönüşebilir. Mekan, dayatma ve yönlendirmelerden uzak bir biçimde salt öznel deneyimlere bırakılmalıdır. İmlenmek istenen öznel deneyimler, 'inimari olan' ve 'sanat eseri olan' arasındaki kusursuz bir birlikteliği değil, sanat ve mimari arasındaki gerilimli etkileşimi hedefler. Çünkü bugünün eylem ve eylemsi mekan deneyimleri, her ne kadar özneyi tekdüze bir muğlaklığa sürüklüyor olsa da sanat alanı halen bu tekdüzeliğe karşı özgürleştirme olanaklarını içerisinde barındırır.
Fotoğraf ve illüstrasyonun görsel medyadaki etkileşimli fonksiyonları

İnsanın dünyayı algılayışında görme duyusu hep öncelikli olmuştur. Yaygın bir kanıya göre insanlar dilden önce aralarındaki iletişimi görsel işaretlerle sağlamışlardır. Ava çıkmak isteyen mağara adamının mağra önüne çizdiği balık resmi belki de ertesi gün balığa çıkılacağının yalın bir anlatımıydı. Yazının bulunuşuyla iletişim çabasını mağara duvarlarından, taş bloklara ve papirüs kağıdına doğru geliştirmeyi başaran insan, matbaanın icadıyla kitle iletişimde çok önemli bir sıçrama yaşar. Baskı tekniklerinin gelişimiyle daha önce elle çoğaltılan yazılı ve görsel öğeler nicel açılıma uğrayarak topluma mal olur. Dünya savaşı yıllarında radyo ve diğer elektronik haberleşme araçlarının yaygınlaşmamış olması afişin bir görsel etkileme ve propaganda aracı olarak kullanılmasına neden olur. Afişlerde kullanılan illistrasyonlarla kitleler üzerinde psikolojik ve manevi baskılar yaratılmış kitleler yönlendirilmiştir. Giderek görselleşen dünyada, fotoğrafın yaygınlaşmasıyla kitap kültürünün terk edilerek, görüntü kültürünün belirlediği bir uygarlık şekillenmektedir. İletişim kanallarının genişlemesi yerellikten evrenselliğe geçişi sağlamış, evrensel değerler de tüketim toplumunun değerleriyle kurgulanıp gazete, dergi gibi yayın organlarıyla kitlelere ulaştırılmıştır. Artık sadece haberlerin, düşüncelerin aktarılmasından öte reklamların da taşıyıcısı durumuna gelen kitle iletişim araçları insanların değer yargılarını, tercihlerini, inançlarını, ilgilerini, dikkatlerini, düşüncelerini, duygularını ve tüketim alışkanlıklarını değiştirmektedir. Kitleler dış dünyayı ve kendi dünyalarını, kitle iletişim araçlarının bilgilendirme ağından yayılan imgelerle, bilgi kotlarıyla algılamaya başlamışlardır. Bu nedenle fotoğrafların okunması, semiyolojik açıdan çözümlenmesi gündeme gelmektedir. Fotoğraflar içerdikleri gösterenler kanalıyla sadece bilincimize seslenmezler, aynı zamanda gösterenler aracılığıyla gösterilenler, bilinçaltını hedef alan kavramlar ve anlamlardır.
Bisiklet kullanıcısı kadınların giyim tercihlerinin belirlenmesi ve bir koleksiyon önerisi

Bisiklet kullanımının fiziksel performans gerektiren bir açık hava etkinliği olması bisiklet kullanımında giyimin önemini arttırmaktadır. Eskişehir'in; barındırdığı genç ve aktif nüfus ile sosyokültürel konumu ve sahip olduğu bisiklet kullanımına uygun arazi koşullarıyla bisiklet kullanımı için elverişli bir şehir olduğu söylenebilir. Eskişehir'de bisiklet kullanıcısı kadınların giyim tercihlerini belirlemek ve olası sorunlara çözüm bulmak ya da mevcut giyim tercihlerine alternatif getirmek amacıyla yapılan bu araştırmada, pilot görüşmeler sonrası Eskişehir'de aktif bisiklet kullanan yirmi kadınla birebir görüşmeler yapılmıştır. Betimsel analiz yöntemiyle bisiklet giyiminde yaşanan sorunlar ve çözüm yöntemlerine yönelik beklentiler tespit edilerek FEA modeli ile öneri bir koleksiyon hazırlanmıştır. Fonksiyonel, estetik ve etkileyici alt başlıklarında kullanıcıların cevapları ayrıştırılarak tasarımlar şekillendirilmiştir. On görünümden oluşan koleksiyon, Eskişehir'in iklim özellikleri göz önünde bulundurularak ve kullanıcıların daha yoğun bisiklet kullanım dönemi olarak belirttiği İlkbahar/Yaz dönemine göre çalışılmıştır. Oluşturulan eskizler dijital ortamda Adobe Illustrator programı kullanılarak artistik ve teknik çizimleriyle sunulmuştur.
Teknik, felsefi ve metaforik yönleriyle Kintsugi onarımı ve deneysel uygulamaları

Kintsugi kadim bir Japon onarım tekniğidir. Zen Budizm'i ile yakından bağlantılı olan Kintsugi sanatının doğuşu, çay törenleri ve bu törenlerin düşünsel boyutunu oluşturan wabi-sabi estetiği ile ilişkilendirilmektedir. Yüzyıllardır kullanılan bu kadim sanat bir onarım yöntemi olmasının yanı sıra felsefi anlamlar da barındırır. Günümüzde birçok sektöre ilham kaynağı olan bu teknik, kusurların gizli güzelliğini över ve bu kusurların vurgulanmasını takdir eder. Esasen bir literatür taramasına dayanan bu araştırma ayrıca bu teknikle yapılan uygulamaları da içermektedir. Ayrıca bu tekniğin çağdaş uygulayıcılarına da değinilmektedir. Türkçe enformasyonun büyük bir kısmı Kintsugi'nin metaforik ve/ya da felsefi yönü hakkındadır. Konunun zanaatkarlık yönüne ilişkin bilgi sınırlıdır. 2000 yıllarda popülaritesi artan Kintsugi tekniğine ilişkin Türkiye'de erişimi kolay olacak iki adet kit hazırlanmış, bu kitlerle uygulamalar gerçekleştirilmiş ve sonuçlar rapor edilmiştir. Bu tezin Türkçe literatürde belirgin bir boşluğu dolduracağı umulmaktadır.
Sesin imgeyle ilişkisi

Ses fiziksel bir kuvvet, psikolojik bir süreç, ontolojik ve epistemolojik bilgi, mekansal bir deneyim ve ekolojik bir değer olmak gibi farklı yönlerden sanat tarihinin farklı evrelerinde birçok sanatçı tarafından konu edilen bir fenomen olmuştur. Özellikle 1960'lı yıllardan itibaren ses kavramı, klasik batı müziği geleneğinden özgürleşerek Ses Sanatı başlığıyla plastik/görsel sanatların bir ifade ve üretim mecrasına dönüşmüştür. Bu çalışma, resim alanında sanatta yeterlik sürecime kadar edindiğim biçimlendirme ve ifade deneyimine ait bilgilerin ses ortamı üzerinde uygulanmasını, görüntüler kullanarak görünür bir imge yaratmak yerine sesleri kullanarak bir zihin görüntüsü olarak imge üretimini konu almaktadır. Tez üç bölümde ses konusunu ele almaktadır, birinci bölüm fiziksel bir olgu olarak ses ve ilişkili kavramları inceler. İkinci bölüm ses ve sanat ilişkisi bağlamında müzikal ses ve plastik/görsel sanatlar alanındaki ses konsepti ayrımını çizer ve bir kategori olarak ses sanatının tarihsel sürecini örneklerle açıklar. Üçüncü bölüm ise bireysel üretim mantığım çerçevesinde ses ve imgenin nasıl ilişkilendirilip biçimlendirildiğini açıklar.
Sosyal fayda odaklı tasarım yaklaşımı: Önemsiyoruz sosyal girişimi örneği

Tasarım disiplininin; değişen sosyal, ekonomik ve çevresel koşullar sonucunda; biçim, işlev ve kullanılabilirliğin yanı sıra 'anlam' olgusuna odaklandığı görülmektedir. Tasarımın, çok boyutlu ve karmaşık sosyal sorunların çözümünde bir araç olarak kullanılması, tasarım disiplininin sosyal fayda odaklı pratiklere olan katkısını tartışmaya açmaktadır. Tasarımın değişen anlamı ile birlikte; tasarımcıların rol ve sorumlulukları yeniden tanımlanmakta; tasarımcılar, sosyal ve çevresel sorunların çözümünde sorumluluk almaya çağrılmaktadır. Bu karmaşık sosyal sorunlara yönelik nitelikli çözüm geliştirilebilmesi ise; farklı disiplinlerin tasarım sürecine katılımını ve farklı katmanlardaki tasarım kısıtlarına ortak çözüm geliştirmesini gerektirmektedir. Bu çalışmanın amacı, 'sosyal fayda odaklı tasarım' yaklaşımlarının teorik ve pratik bağlamda irdelenmesi ve uygulanabilirliğinin değerlendirilmesi için Bir Kucak Oyuncak projesi kapsamında örneklenmesidir. Önemsiyoruz tarafından yürütülen Bir Kucak Oyuncak projesi kapsamında, Türkiye'de bulunan ceza infaz kurumlarında annesi ile birlikte yaşayan 0-6 yaş aralığındaki çocukların, birey olarak algılanmasını ve çevresi ile bağ kurmasını destekleyecek bir oyun kiti geliştirilmiştir. Oyun kitinin tasarım süreci; endüstriyel tasarım, tekstil ve moda tasarımı, mimarlık, grafik tasarım, pazarlama yönetimi ve ruh sağlığı alanında çalışan 8 uzmanın katılımı ile gerçekleşmiştir. Farklı disiplinlerin katılımı ile yürütülen bu işbirlikçi tasarım sürecinde; verinin toplanması ve toplanan verinin problemlerle ilişkilendirilmesi için literatür taraması ve saha çalışmaları gibi yöntemlerden yararlanılmıştır. Çalışma sonucunda; tasarımın toplumda görünür olmayan bir ihtiyaca yönelik geliştirebilecek çözümler bakımından önemli bir girdi sağladığı anlaşılmıştır. Sosyal sorunların çözümüne odaklanan tasarım pratiklerine, uzmanların yanı sıra; kamu, özel sektör ve sivil toplum alanlarının dahil edilmesi gerektiği saptanmıştır. Çalışmanın, farklı disiplinlerden gelen profesyoneller ve kamusal alanda gerçekleştirilmesi hedeflenen sosyal fayda odaklı tasarım pratikleri için örnek teşkil edeceği düşünülmektedir.