Arjantin tango temel hareketlerinin anatomik analizi

Arjantin tango; yalnızca bir dans, müzik veya kültür elemanı olarak görülmez. Arjantin'e göç edenlerin taşıdığı pek çok farklı kültürün harmanlanmasıyla oluşmuş, başlı başına bir kültürdür. Tango dansçıları, ekseriyetle, bu dansı sahnede veya herhangi bir dans pistinde yapıp bitirdiği bir dans türü gibi değil, tüm ömrü boyunca sürdürdüğü bir alışkanlık olarak benimserler. Uzun dönemler boyu devam eden bir itiyat haline dönüşmesi ise beraberinde çeşitli fiziksel sorumlulukları taşımaktadır. Anatomik olarak uygun olmayan hareketlerin, duruşların uzun vadede önemli sağlık sorunları yaratacağı aşikardır. Bu çalışmada tango dansının yapı taşı olan, dansçıların sıklıkla kullandığı veya çok sık kullanılmasa dahi farklı dans türlerinde rastlanmayıp, tangoya özgü karakteristik yapıya sahip temel tango hareketleri olan postura, abrazo abierto, abrazo cerrado, paso adelante, paso atras, paso al costado, pivote, paso cruce, la cruzada, ocho adelante, ocho atras, sacada, giro, enganche, gancho, boleo, pasada, passivo levantar, planeo, volcada ve colgada anatomik olarak incelenerek eklem hareket açıklığı değerleri tespit edilip yazıya alındı ve çalışmanın ekinde bu eklem hareketlerinin yapılmasını sağlayan ana kas gruplarına dair egzersiz önerileri sunuldu. Hareketlerin incelendiği başlıkların, Arjantin'in resmi dili olan İspanyolca ve yerel argosu olan Lunfardo temelinde kalması ile alanda henüz sabitlenmemiş olan terminolojinin gelişmesine bir katkı sağlamak amaçlandı. Çalışma içinde bahsi geçen terimlerle ilgili bir sözlük ekte sunuldu. İncelemeler, fotoğraflar üzerinden modellenen üç boyutlu görsellere dayalı olarak yapılmış olup bu görseller günümüz tango sisteminin kurucusu ve en önemli eğitmeni olarak kabul gören Gustavo NAVEIRA ile eşi Giselle NAVEIRA'nın çeşitli zaman ve yerlerde sergiledikleri dansların videolarından alındı. Toplamda altmış beş adet videodan oluşan veri havuzundan, seçilen hareketlere ait 1706 tane fotoğraf incelendi. Hareketlerin sergilendiği dans bölümleri, herhangi bir özellik gözetmeksizin, rastgele seçildi. Analiz edilen fotoğrafların, dans icraları sırasında kaydedilmiş video görüntülerinden alınması; stüdyo ortamında, pozisyonların dansın doğal akışından bağımsız, özel dikkat harcanarak gösterilmesi yerine danslarının genel uygulaması içinde tespit edilmesini sağladı. Bu sayede stüdyoda tasarlanarak, teoriye adapte edilme gayretiyle kaydedilen pozlar yerine hareketin doğal akışı içindeki analizleri yapılıp, derslerde anlatılan teorinin bir kopyasının gösterilmesi yerine teorideki ve uygulamadaki tekniklerin farklılıklarının belgelenmesi sağlandı. Analiz sonuçlarında belirtilen eklem açıklığı değerleri, her hareket için farklı zamanlarda sergilenmiş birden fazla uygulamanın anatomik olarak incelenmesi ve bu incelemeler neticesinde görülen eklem hareket açıklığı değerlerine en yakın olan görsel üzerinden benzetimle üç boyutlu olarak modellendi ve yazıldı. Üç boyutlu modellerin hazırlanmasında Blender programı kullanıldı. Eklem açıklıkları, programın sunmuş olduğu verilerden elde edildi ve hata payları göz önünde bulundurulup beşin katlarına yuvarlandı. Tespit edilen bu değerler; farklı okuma şekillerine imkan sağlamak adına düzyazı, çizelge ve Hareket Portesi Notasyon Sistemi ile gösterildi. Çalışmanın sonucunda tespit edilen değerler; sağlıklı, ortalama hareketlilikteki bir insanın normal eklem hareket açıklıkları içinde tango yapabileceği hipotezini doğrular niteliktedir. Verilerin karşılaştırmasının yapıldığı referans değerler ise American Academy of Orthopedic Surgeons yayınlarından derlendi. Ek olarak verilmiş olan, incelenen tango hareketlerinin uygulanmasında çalışan temel ve yardımcı kas gruplarına yönelik esneklik ve kuvvet odaklı egzersiz tavsiyeleri; bedensel olarak sağlıklı kabul edilen bireylerin uzun süreli çalışmalarda fiziksel konforunun artmasına yardımcı olacak, hareketlerin yapılmasına engel teşkil edebilecek fiziksel sorunların çözülmesinde kolaylaştırıcı rol üstlenebilecektir. Tango dansında kullanılan hareketlerin tamamına yakınının bu çalışmada incelenen temel hareketlerin çeşitli varyasyon ve bileşimleri olduğu göz önünde bulundurulduğunda, dansçılar için yapılması güç gelen hareketlerin daha rahat şekilde yapılabilmesine hizmet eden bir çalışma ortaya çıktı. Böylece dansçılar, mekanik sorunları çözmek, fiziksel engelleri aşmak için daha az zaman harcayarak dansa ayrılabilecek daha fazla motivasyon ve zamana sahip olma imkanını bulacaktır.