turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Evaluation of acclimation and inhibitory impact of 2,6-dihydroxybenzoic acid on the biodegradation of peptone under aerobic conditions

Bu çalışmada, bir biyolojik arıtma tesisinden alınan aktif çamurun zeytinyağı endüstrisi kaynaklı 2,6 dihidroksibenzoik asite aklimasyonu incelenmiştir. 2,6 dihidroksibenzoikasitin biyolojik arıtılabilirliği bir biyolojik ayrışma testi ile desteklenmiştir. Bir arıtma tesisinden alınan aktif çamur pepton içerikli sentetik atıksuya aklime edilerek yüksek ve düşük çamur yaşlarında çalıştırılmıştır. Aynı nitelikteki aktif çamura sentetik atıksu ile 2,6 dihidroksibenzoik asit aklimasyonu birlikte uygulanmış; respirometrik çalışmalar ve konvansiyonel parametrelerle sistem izlenmiştir. 2,6 dihidroksibenzoik asitin, farklı çamur yaşlarında pepton giderimi üzerinde inhibitör etkisi olduğu görülmüştür. Belirli bir işletim periyodu sonunda aktif çamurun bu karışıma aklimasyonu gözlenmiştir. Bu maddenin aklimasyonu, farklı çamur pepton ve 2,6 dihidroksibenzoik asit giderimlerikullanılarak değerlendirilmiştir. Sadece pepton ile beslenen sistemlerde çok bileşenli modeller kullanılarak farklı çamur yaşlarının etkisi kinetik özellikler kapsamında değerlendirilmiştir.
Malathion insektisitinin aynalı sazan (Cyprinus carpio L., 1758) üzerindeki akut toksik etkisinin araştırılması ve davranış değişimlerinin incelenmesi

Bu çalışmada tarımsal faaliyetler sonucu sucul ekosisteme toksik kirletici olarak ulaşan malathion insektisitinin aynalı sazan (Cyprinus carpio L.,1758) üzerinde 96 saatlik LC50 değeri saptanmıştır. Denemeler 4 seri halinde planlanmış ve toplam 200 aynalı sazan bireyi kullanılmıştır. Bu çalışmada akut toksisite deneylerinden statik yöntem kullanılmıştır. Ayrıca malathion insektisitinin her bir konsantrasyonunda aynalı sazan bireylerindeki davranış değişiklikleri tespit edilmiştir. Malathion denemesinden elde edilen bulgular Probit Analiz Yöntemi ile bilgisayar ortamında değerlendirilmiş ve aynalı sazan bireylerinde 96 saatlik LC50 değeri 17,44 mg/L olarak hesaplanmıştır.
Atık deniz yosunlarının geri kazanımı ve sıvı gübre olarak kullanımının fizibilitesi

Atık yönetimi, dünyanın en büyük kentlerinden birisi olan İstanbul için çok önemli bir konudur. 17 Milyondan fazla insanın yaşadığı kentte, tüm evsel nitelikli atıksular deşarj kriterlerine uygun olarak Marmara Denizi ve İstanbul Boğazı'na boşaltılmaktadır. Ayrıca Tuna Nehri'nin de Karadeniz'e döküldüğü ve İstanbul Boğazı yüzey akıntısının Karadeniz'den Marmara'ya olduğu da hesaba katıldığında, Marmara Denizi'nde yüksek miktarda makroalg oluşumu gözlenmektedir. Oluşan makroalgler İstanbul'un güney sahillerine vurmakta ve burada kötü kokuya ve görüntü kirliliğine sebep olmaktadır. İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından toplanan yıllık yaklaşık 2000 ile 5000 ton arasındaki makroalg, mevcut durumda düzenli depolama tesislerinde bertaraf edilmektedir. Bu çalışmada; makroalglerin faydalı metotları araştırılmış, sıvı gübre üretimi için pilot ölçekte denemeler gerçekleştirilmiş ve olası sıvı gübre üretim tesisinin fizibilitesi yapılmıştır. Yapılan fizibilite çalışmasında, sıvı gübre üretiminin yalnızca çevresel kazanımlarının değil, ekonomik getirisinin de olduğu görülmüştür. Yıllık 2000 ton gübre üretimi için yapılan çalışmada İlk Yatırım Maliyeti 1.782. 000 Türk Lirası olarak hesaplanmış, hedeflenen ürün satış fiyatı 1100 olarak alınmıştır. Bu rakamlara göre yatırımın Net Bugünkü Değeri 958. 363 Türk Lirası olarak bulunmuş ve yatırımın 10. Yılından sonra kara geçtiği görülmüştür.
Removal of dye (Reactive Green 19) from aqueous medium using amine modified resin

Bu çalışmada, Reaktif Yeşil 19' un amin grubu modifiye edilmiş poly küreleri üzerine adsorplanmasının sistematik kesikli reaktör çalışmaları, başlangıç boya konsantrasyonu, sorbent dozu, pH, iyonik şiddet ve sıcaklık parametrelerinin bir fonksiyonu olarak incelenmiştir. Amin grubu modifiye edilmiş kürelerinin (poly, çok yüksek adsorpsiyon kapasitesine sahip oldukları bulunmuştur. Reaktif Yeşil 19 için Freundlich ve Langmuir izoterm modelleri, denge hali verilerinin test edilmesi için uygulanmıştır. Freundlich ve Langmuir modellerinin her ikisi de izoterm modeleri olarak uygun bulunmuştur. Doğrusal regresyon katsayısı R2 en uygun izoterm modelinin açıklanması için kullanılmıştır. Izoterm çalışmaları sonucunda amin grubu modifiye edilmiş kürelerin maksimum adsorpsiyon kapasitesi 140. 84 mg/g küre, bulunmuştur. Sonuçların Freundlich ve Langmuir izoterm modellerin her ikisine de uygun olduğu belirlenmiştir. Birimsiz ayırma faktörü değerleri 0,44 0,96 aralığında olması uygun adsorpsiyonun gerçekleştiğini göstermiştir. Kinetik çalışma için Lagergen yalancı birinci dereceden, Lagergen yalancı ikinci dereceden kinetik modelleri uygulanmıştır. Kinetik çalışmalar sonucunda Lagergen yalancı birinci ve ikinci dereceden modellerin her ikisi de adsorpsiyon kinetikleri için uygun bulunmuştur (qe qe. İç parçacık difüzyon modeli sınır tabaka etkisini göstermiş ve grafiklerin yüksek doğrusallığı iç parçacık difüzyonunun tek oran sınırlayıcı aşamasını ifade etmiştir. Çalışma sonuçları RG 19' un yüzde gideriminin aşırı derecede başlangıç boya konsantrasyonuna bağlı olduğunu göstermiş ve bu oran başlangıç boya konsantrasyonu yükseldikçe azalmıştır. Diğer adsorpsiyon parametreleri sadece adsorpsiyon hızını etkilemiştir. Bu çalışmanın sonucunda, 1 saat temas süresinden sonra ve RG 19' un başlangıç konsantrasyonu 10-100 mg/L aralığında olduğu zaman, RG 19' un sucul ortamdan 100% giderildiği bulunmuştur.
Pretreatment of wastewater sludge by pulsed electric field application at different pH conditions

Atıksu arıtma prosesleri sonucunda oluşan çamurların güvenli bir şekilde kullanılması veya bertaraf edilmesi için öncelikle stabilize edilmesi ve susuzlaştırılması gerekmektedir. Biyolojik çamur çürütme prosesleri ekonomik ve çevre dostu olmaları nedeniyle tercih edilen stabilizasyon yöntemleridir. Ancak bu prosesler uzun hidrolik bekleme süreleri ve geniş arıtma alanları gerektirmektedir. Bu olumsuzlukların giderilmesi ve çamurun parçalanabilirliğinin arttırılması amacıyla çeşitli ön arıtma yöntemleri geliştirilmiştir. Bu çalışmanın amacı, vurgulu elektrik alan uygulamasının bir çamur ön arıtma yöntemi olarak değerlendirilmesidir. Bu amaçla çamur örneklerine çeşitli pH koşullarında 30 kV/cm'e kadar VEA uygulanmıştır. Spesifik filtrasyon direnci ve kapiler emme zamanı analizleri sonucunda VEA uygulamasının çamur susuzlaştırma verimini azalttığı tespit edilmiştir. Ancak VEA uygulaması, çamur kekindeki katı madde içeriği yönünden çamur sıkıştırabilirliğini arttırmıştır. Yarı sürekli aerobik çamur çürütme deneyleri sonucunda, VEA uygulanan çamur ile beslenen reaktörlerdeki KOİ giderim miktarının ham çamur ile beslenen reaktörlerdeki KOİ giderim miktarından ortalama yüzde 7.8 yüksek olduğu gözlemlenmiştir. Bu oranın uçucu katı madde giderim hızı için yüzde 4.6 olduğu belirlenmiştir. Kesikli aerobik çamur çürütme deneyleri sonucunda, VEA ile ön arıtımın KOİ ve uçucu katı madde giderim miktarlarını sırasıyla yüzde 3.4 ve 2.2 arttırdığı tespit edilmiştir. Atıksu arıtma prosesleri sonucunda oluşan çamurların güvenli bir şekilde kullanılması veya bertaraf edilmesi için öncelikle stabilize edilmesi ve susuzlaştırılması gerekmektedir. Biyolojik çamur çürütme prosesleri ekonomik ve çevre dostu olmaları nedeniyle tercih edilen stabilizasyon yöntemleridir. Ancak bu prosesler uzun hidrolik bekleme süreleri ve geniş arıtma alanları gerektirmektedir. Bu olumsuzlukların giderilmesi ve çamurun parçalanabilirliğinin arttırılması amacıyla çeşitli ön arıtma yöntemleri geliştirilmiştir. Bu çalışmanın amacı, vurgulu elektrik alan uygulamasının bir çamur ön arıtma yöntemi olarak değerlendirilmesidir. Bu amaçla çamur örneklerine çeşitli pH koşullarında 30 kV/cm'e kadar VEA uygulanmıştır. Spesifik filtrasyon direnci ve kapiler emme zamanı analizleri sonucunda VEA uygulamasının çamur susuzlaştırma verimini azalttığı tespit edilmiştir. Ancak VEA uygulaması, çamur kekindeki katı madde içeriği yönünden çamur sıkıştırabilirliğini arttırmıştır. Yarı sürekli aerobik çamur çürütme deneyleri sonucunda, VEA uygulanan çamur ile beslenen reaktörlerdeki KOİ giderim miktarının ham çamur ile beslenen reaktörlerdeki KOİ giderim miktarından ortalama yüzde 7.8 yüksek olduğu gözlemlenmiştir. Bu oranın uçucu katı madde giderim hızı için yüzde 4.6 olduğu belirlenmiştir. Kesikli aerobik çamur çürütme deneyleri sonucunda, VEA ile ön arıtımın KOİ ve uçucu katı madde giderim miktarlarını sırasıyla yüzde 3.4 ve 2.2 arttırdığı tespit edilmiştir.
Tehlikeli atık geri kazanım/bertaraf tesislerinde iş sağlığı ve güvenliğinin mevcut durumunun değerlendirilmesi

Günümüzde kuruluşlar, varlıklarını en etkin şekilde sürdürmek, geliştirmek ve zorlu rekabet koşullarında öne geçebilmek için çok çeşitli yönetim sistemlerine sahip olmak ve bu sistemleri aynı anda yürütmek zorundadırlar. Bir işin yapılması sırasında bilinen veya bilinmeyen, öngörülen veya öngörülemeyen tehlikeler ve riskler söz konusudur. Bu tehlike ve riskler; çalışanı, üretimi, üretim araçlarını ve çevreyi tehdit eder. Söz konusu tehlike ve riskler ortaya çıktığında geri dönüşü olmayan sonuçlar doğurabilir. Ancak Türkiye'de iş sağlığı ve güvenliğine gerekli önem verilmemektedir. Bu durum göze alınarak, tez önerisi olarak sunulan bu çalışmada, ülkemizde gelişmekte olan tehlikeli atık geri kazanım/bertaraf tesislerinde iş sağlığı ve güvenliğinin mevcut durumunun araştırılması ve güncel bilgilerin ortaya konulması amaçlanmıştır.
Samsun'da tıbbi atık yönetiminin incelenmesi ve maliyet bileşenleri

Bu çalışmanın amacı; Samsun Büyükşehir Belediyesi sınırları içinde kalan bölgedeki Tıbbi Atık Yönetiminin incelenmesidir. Bu amaçla, Samsun Tıbbi Atık Yönetimi Planının tüm aşamaları hem teknik hem de finansal bakımdan üç yıllık Büyükşehir Belediyesi uygulamalarından elde edilen veriler de dikkate alınarak ayrıntılı olarak analiz edilmiştir. Samsun'un nüfusu 1 .252.693'tür. Samsun il merkezi bölgenin sağlık merkezi olmuştur. 2012 yılı verilerine göre Samsun il merkezinde 7 Devlet, 7 Özel Hastane ve OMÜ Araştırma Hastanesi mevcut olup, toplam yatak sayısı 3 .602'dir. Toplam 58 sağlık ocağı, 109 diş hekimi muayenehanesi, 1 hemodiyaliz merkezi, 27 doktor muayenehanesi de dikkate alındığında, Samsun'daki tıbbi atık miktarının boyutları ortaya çıkmaktadır. 2011 yılı sonu itibariyle Büyükşehir Belediyesi Tıbbi Atık Yönetim Planı çerçevesinde toplanabilen aylık ortalama tıbbi atık miktarı 84.262 kg'dır. Büyükşehir Belediyesi 2002 yılında KfW Alman Yatırım Bankası ile Katı Atık Yönetiminin finansı için kredi anlaşması imzalamıştır. Proje Tıbbi Atık Yönetimini de kapsamaktadır. Proje çerçevesinde uygulama müşavirliği tarafından toplanan istatistiksel veriler ışığında iki farklı tıbbi atık yönetim senaryosu oluşturulmuş ve Büyükşehir Belediyesinin seçimine sunulmuştur. Büyükşehir Belediyesi toplamadan bertarafa kadar işlemlerin özel sektör kuruluşlarınca yapıldığı belediyenin karar verici, kontrol edici rol oynadığı senaryoyu seçmiş ve uygulamaya başlamıştır. Bu çalışmada seçilen senaryonun ve 3 yıllık uygulama sürecinin teknik, finansal ve çevresel analizi çevre yönetimi prensipleri kapsamında incelenmiş ve senaryo ile uygulama sonuçları karşılaştırılarak değerlendirilmiştir. Sonuç olarak; seçilen model Samsun için uygulanabilir bir model olup, toplama ve taşıma işlemlerinin özel sektör eliyle gerçekleştirilmesi ve sterilizasyon iyi işleyen bir sistemin çarkları gibi çalışmaktadır. Çalışmada ayrıca sistemdeki aksaklıklar belirlenerek düzeltilmesi için alınması gereken önlemler ortaya konmuştur.
Bir anaerobik çamur çürütme sisteminde çeşitli yük parametrelerinin sistem verimine etkileri

Bu çalışmada, Belediyelere ait evsel atıksu arıtma tesislerinde oluşan ve sağlık riski taşıyan arıtma çamurlarından, biyogaz elde edilmesi ve tam ölçekli bir anaerobik çamur çürütme sisteminde çeşitli yük parametrelerinin arıtma verimine etkileri araştırılmıştır. Araştırma mezofilik sıcaklıkta (ortalama 35 C) çalışan Ankara Büyükşehir Belediyesi Atıksu Arıtma Tesisi'nin Anaerobik çamur çürütücü kısmında yürütülmüştür. 8 adet özümleyicinin bulunduğu sistemde 3. ve 4. özümleyiciler örnek olarak seçilmiş ve bunlar üzerinde gerekli değerlendirmeler yapılmıştır. Analizler günlük olarak yapılamış ve deneysel çalışmalar 6 ay sürdürülmüştür. Sonuçlar, hidrolik bekleme süresinin ortalama 20-22 gün, organik yükün 1.2-1. 5 kg UKM/m3/gün ve özümleyicilerdeki pH'nın ortalama 7.3 olduğu şartlarda ideal gaz üretiminin ortalama 5000- 5500 m3/gün olduğunu göstermiştir. Ayrıca özümleyici-lerdeki uçucu katı madde ile oluşan gaz miktarları arasında doğrusal bir ilişkinin olduğu ve UKM miktarının arışına bağlı olarak gaz üretiminin arttığı saptanmıştır. Bulgular, giderilen her 5 kg UKM başına 1 m3 gaz üretildiğini göstermektedir. Özümleyicilerde toplam uçucu asit /alkalinite oranı genellikle 0 .1'in altında bulunmuştur. Ancak bu oranın 0 .12'ye çıkmasıyla gaz üretimi düşmektedir.
Katı ve sıvı artıkların toprak ortamına etkileri

He ı geçen gün miktarı artan çöp ürünleri ve arıtma çamurlarının nem çevreye en az zarar veren şekle sokulması, hem de madde dolanımına tekrar kazandırılması amacıyla bunların araziye verilmesi en uygun yol olarak görülmekteyse de, topraklarda yapabileceği olumsuz etkilerin boyutlarını araştırmak bunlara göre araziye bertaraf larına karar vermek gerekir. Bu konuyu araştırmak amacı ile kurulan model çalışma dört ay çalıştırılmış ve bir ay gerçekteki bir yıl karşılığı olarak kabul edilip, katı artık ve yağmurlama uygulaması buna göre yapılmıştır. Deneyde 3 büyük 2 küçük lizimetre kullanılmış olup; 1 büyük 1 küçük lizimetreye Menemen, diğerlerine ise Bornova toprağı konarak bunlara değişik iki katı artık farklı şekillerde uygulanmıştır. Lizimetrelerde sızan sularda toplam N, N(ü, toplam P, KOI, pH, elektriksel iletkenlik ve ağır metal analizleri; her ay. sonunda alınan toprak örneklerinde ise pH, tuz, toplam N, elverişli P, organik madde, kireç, KDK, değişebilir katyonlar ve ağır metal analizleri yapı lmıştı r. Deney sonunda, kullanılan katı artıklar toprağı azot, fosfor ve organik madde yönünden zenginleştirmiş, katyon değişim kapasitesini artırmış fakat, tuz ve ağır metal birikimine neden olmuştur. Deney başlangıcında sonur na doğru değişebilir. Katyonlardan K+ miktarı azalırken Ca + Mg miktarı artmıştır. Bu, K+, un derişimi ve değerliliği daha fazla Ca + Mg'la yer değiştirmesinden ortaya çıkmıştır. Deneyde kullanılan Menemen toprağının iyon tutma gücü Bornova toprağından daha düşük olduğu için, gerek tuz birikimi, gerekse bitki besin maddelerini tutması daha az olmuştur. Bu katı artıkların deney çalışma süresince yeraltı suyun da önemsenecek bir kirlilik oluşturmadığı gözlenmiştir.
Laktik asit bakterileri ile ağır metal (Fe, Zn giderimi

Bu çalışmada; yararlı bakteriler grubu içinde yer alan özellikle yoğurt ve peynir gibi süt ürünlerinin yapımında kullanılan laktik asit bakteri grubundan Lactobacillus delbrueckii ssp. bulgaricus ve Streptococcus thermophilus bakterilerilerinin biyokütlelerinden yararlanılarak, sulu çözeltilerde ağır metal giderimi optimizasyonu gerçekleştirilmiştir. MINITAB programı 23 faktöriyel deney dizaynı kullanılarak biyokütle konsantrasyonu (5-15 g/L), pH (3-9), sıcaklık (20- 40 C) ve biyosorpsiyon süresi parametrelerinin optimizasyon çalışmaları yapılmıştır. En uygun koşullar altında kullanılan biyokütleler ile % 90-100 Fe ve %70- 90 Zn giderim tespit edilmiştir. Yapılan bu çalışma ile su ortamındaki Zn ve Fe iyonlarının gideriminde ST-M 7 ve Lb-12 bakteri biyokütlelerinin bir alternatif oluşturmuştur.
Kaman kuzeyi'nin yeraltısuyu kirliliği açısından incelenmesi

Bu çalışma, Kaman kuzeyi ve çevresinde yer alan yeraltı sularının hidrojeolojik, hidrojeokimyasal, su kalitesi ve izotopik özelliklerinin tayin edilmesi ve ayrıca su-kayaç etkileşimlerinden ve/veya madencilik faaliyetlerinden ve/veya tarımsal çalışmalardan kaynaklanan kirliliklerin saptanması ve boyutlarının belirlenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. İnceleme alanı yaklaşık 760 km2'lik yüzölçümüne sahiptir. Bölgede temeli oluşturan en yaşlı birim Paleozoyik yaşlı metamorfik birimlerdir. Bu metamorfitlerin üzerine bölgede geniş yüzeylenmeler gösteren ve Baranadağ Granitoyidi ve Buzlukdağ Siyenitoyidi olarak isimlendirilmiş, Kampaniyen-Maestrityen yaşlı intrüzifler gelmektedir. Çalışma alanında geniş yer kaplayan bir diğer birim ise katmansız, bloklu, çakıltaşı, kumtaşı ve karasal çamurtaşları içeren Kızılırmak Formasyonu olarak tanımlanmaktadır. Çalışma alanındaki suların kurak dönemde elektriksel iletkenlik değerleri 199- 731 S/cm arasında; debileri 0.035-3. 32 L/s arasında; toplam çözünmüş madde miktarı 131- 475 mg/L arasıda; pH değerleri 7.86-8. 15 arasında; yükseltgenme-indirgenme potansiyeli değerleri 257- 649 mV arasında değişmektedir. Yağışlı dönem değerleri ise sırasıyla 229- 768 S/cm, 0.09-0. 99 L/s, 149- 511 mg/L, 7.28-7. 87 ve 326- 363 mV arasında değişmektedir. İnceleme alanı içerisinde içme ve kullanma amaçlı olarak kullanılan 19 farklı noktadan su numuneleri alınmış ve bu noktaların bazılarının major element ve/veya iz elementler açısından standart değerleri aşmakta oldukları saptanmıştır. Bölgede bulunan yeraltı suları As, F, U, NO3, NH4 kirlilikleri bulundurmaktadır. Bu kirliliklerin kaynağının bölgede işletilmiş demir ve florit maden alanlarında yapılan tahribatlar, cevherleşmiş kayaçların doğal yıkanması ve tarımsal faaliyetler esnasında bilinçsiz olarak kullanılan gübre ve pestisitler olabileceği düşünülmektedir. İzotopik açıdan yapılan analizlere göre, bölgedeki sular meteorik kökenli olup, trityum değerleri 2.71 TU ile 4.45 TU arasında değişmektedir. Bu sonuçlardan suların 'Yarı modern ve şimdiki beslenimin karışımı' beslenimine sahip olduğu anlaşılmaktadır.
Konutlarda kullanılan yapı malzemelerinin enerji verimliliği ve çevresel etkilerinin incelenmesi

Konutlarda kullanılan yapı malzemeleri binaların enerji verimliliğini etkileyen önemli unsurlardandır. Enerji verimli konut tasarımı konusu mimari ve mekanik açıdan ele alınabilmektedir, fakat başarılı sonuçlar elde etmek için tasarımda kullanılan yapı elemanlarının etkileri de birlikte incelenmelidir. Bu çalışmada çevre, enerji ve sürdürülebilirlik konuları çok boyutlu olarak ele alınmış ve yapının enerji performansını etkileyen faktörler geniş çerçevede incelenmiştir. Uygulama amacıyla üç katlı müstakil bir konut yapısı seçilmiş ve kullanılacak yapı malzemelerinin enerji verimliliğine olan etkileri analiz edilmiştir. Etki analizleri için sonuçları bağımsız kuruluşlar tarafından da kabul gören programlardan biri olan Hourly Analysis Program kullanılmıştır. Seçilen konut bu programımın çalışma ortamında modellenmiş ve bütün gerekli veri girişleri yapılmıştır. Tasarımda, dış cephede kullanılan ısı yalıtım malzemesinin farklı kalınlıkları, doğrama, cam ve duvarda farklı yapı malzeme uygulamaları ve söz konusu binanın farklı cephelere konumlanması durumları analiz edilmiş ve bu tasarım parametrelerinin enerji performansları ile çevresel etkileri ölçülmüştür. Ayrıca konutun elektrik enerjisi ihtiyacının şebekeye bağlı optimum açıda güneye yerleşik fotovoltaik sistemle ve binanın sıcak su ihtiyacının ise güneş enerjili su ısıtma sistemleri ile karşılanıp karşılanamadığı incelenmiştir. Sonuçlar bina yapım aşamasında enerji performansı yüksek yapı malzemeleri seçilmesi halinde bina enerji ihtiyacının ve CO2 emisyonunun azalacağını göstermiştir. Bu durumda bina ilk yatırım maliyetinin artmasına rağmen geri dönüşümünün uzun olmayacaktır.
Reactivation potential of indicator bacteria in anerobically digested sludges after dewatering processes

Uzun zamandır arıtma çamurlarının organik içeriğini azaltmadakibaşarısıyla bilinen anaerobik çürütme süreci, belirli biyokatı sınıflarınınpatojen giderim gerekliliklerini yerine getirmede kullanılan en yaygınalternatiflerden biridir. Fakat yakın zamanda, anaerobik çürütme sonrası toplanan örneklerdeki indikatör bakteri miktarlarının susuzlaştırılmışkekte ölçülenlere kıyasla hayli yüksek olduğu bildirilmiştir. Ayrıca, bakteripopulasyonundaki bu artışlar genellikle belt filtreden sonra değil, santrifüjsusuzlaştırmadan sonra gözlenmektedir. Bu durumu açıklamak için çeşitli teoriler ortaya atılmış olsa da, son çalışmalarda Kantitatif PCR gibi moleküler araçların kullanılması ile birlikte, dikkatler anaerobik çürütmesürecinde canlı fakat kültüre edilemeyen bir evreye girmiş olanbakterilerin yeniden aktifleşmesi üzerinde toplanmıştır. Bu çalışmanın amacı ise bahsedilen artışların ülkemizdeki arıtma tesislerinde de geçerli olup olmadığını incelemek amacıyla Türkiye'deki farklı arıtma tesislerinindeğerlendirilmesidir. Bu amaçla, seçilen tam ölçekli arıtma tesislerindençürütme ve susuzlaştırma sonrası toplanan çamur örneklerine hem standart kültür metodları hem de Kantitatif PCR analizleri uygulanarak, susuzlaştırma tekniğinin indikatör bakteri sayıları üzerindeki etkisi incelenmiştir. Sonuçlar, belt filtre ile susuzlaştırma yapan tesislerdeindikatör bakterilerin azalan konsantrasyonlarında susuzlaştırmasonrasında bir değişiklik olmadığını göstermektedir. Fakat, santrifüjsusuzlaştırmanın hemen akabinde çamurdaki indikatör bakteri seviyeleriartmaktadır. Kantitatif PCR'dan elde edilen sonuçlara dayanarak, canlıfakat kültüre edilemeyen bakterilerin yeniden aktifleşmesinin bu artışlarınbaşlıca sebebi olduğu tahmin edilmektedir.
Endüstriyel atıksuların geri kazanım alternatiflerinin çok ölçütlü karar analizi ile değerlendirilmesi

Bu çalışmada tüm dünyada olduğu gibi, ülkemizde de önem kazanmaya başlayan atıksuların geri kazanımı ve yeniden kullanımı süreçlerinin ekonomik, çevresel, sosyal ve sosyoekonomik etkileri değerlendirilerek su geri kazanım hedefinin belirlenmesi için bir metadoloji oluşturulması hedeflenmiştir.
Sızıntı sularının membran proseslerle arıtılabilirliği: Odayeri örneği

Konvansiyonel sistemlerle arıtımında güçlükler yaşanan genç ve yaşlı çöp sızıntı sularının membran proseslerle arıtılabilirliğinin bu çalışmada araştırılmıştır. Çalışmada mikrofiltrasyon (MP005), ultrafiltrasyon (UC030), ters osmoz (BW30, XLE ve SW30) ve nanofiltrasyon (NF90 ve NF270) membranları basınçla işletilirken, hollow-fiber membranı ise vakumla işletilmiştir. MP005, UC030 ve ZW-UF membranları nanofiltrasyon ve ters osmoz membranları öncesinde ön arıtma amacıyla kullanılmıştır. Genç ve yaşlı sızıntı suları MP005 ve UC030 membranlarından sırasıyla 1 bar ve 2,5 bar basınç altında arıtıldıktan sonra 20, 25, 30 ve 35 bar transmembran basıncı altında BW30, XLE ve NF90 ile ve 5, 10, 15 ve 20 bar TMP altında da NF270 membranıyla arıtılmıştır. Akı, organik madde, demir, nikel, krom, bakır, klor, nitrit, nitrat, amonyum, sülfat ve fosfat parametreleri membran performansının belirlenmesi amacıyla ölçülmüştür. Her iki atıksuda da en yüksek organik madde giderme verimi MP005+BW 30 membranlarıyla 35 bar TMP altında BW30'un işletilmesiyle elde edilmiştir. Bu sistem ile organik maddenin, ağır metallerin ve iyonların %98 ve üzerinde verimle giderimi gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın ikinci aşamasında MP005 membranıyla arıtma sonrası ZW-UF ve UC030 membranları kullanılarak ön arıtma veriminin artırılması hedeflenmiştir. Bu aşamada MP005+ ZW-UF/UC 030 +BW30/SW 30 sisteminde en yüksek organik madde giderimi MP005+ UC030 +BW30 sistemiyle elde edilmiştir. Bu aşamada organik madde giderme verimi %99 ve üzerinde olmuştur.