turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çağdaş paylaşım kültürü ve armağan

Bu tezin amacı, kültür ürünlerini özgürce paylaşma yöntemlerini araştırmak ve bu yöntemlerin armağan kavramıyla ilişkisini kurmaya çalışmaktır. Dijital gelişimin sağladığı olanaklarla beraber, kültür ürünlerinin çoğaltılması ve yayılması kolaylaşmıştır. Hiyerarşik olmayan, dağıtık yapısı sayesinde, kullanıcıların birbirleriyle doğrudan paylaşımda bulunmalarına imkan tanıyan P2P paylaşım programları, yazıların yayıncıya ihtiyaç duymadan okuyucuyla buluşabilmesini sağlayan internet günlükleri, müzisyenlerin üretimlerini plak şirketine muhtaç olmadan dinleyiciye ulaştırabildikleri dijital kanallar, projelere bağış usulüyle destek veren kitle fonlama yöntemleri, kullanıcıların katılımına açık özgür yazılım hareketi, halihazırda var olan kültürel üretimleri yeniden düzenleyerek sunan DJ'lik gibi paylaşıma yönelik örnekler, sosyal bir dönüşümün göstergeleri olarak okunabilir. Katılımcı ve paylaşımcı anlayış, tüketiciliğin edilgenliğinden üreticiliğin etkenliğine geçmeye ön ayak olur. Etken hale geçiş, aynı zamanda, kültürün ve bilginin üretiminin tek elde toplanmasına ve tek elden dağıtılmasına karşı da bir meydan okumadır. Böylesi bir meydan okumanın mevcut entelektüel mülkiyet anlayışına ters düşeceği aşikardır. Entelektüel mülkiyet ise, müellifin, entelektüel üretimin ve entelektüel üretimi yayan ticari aracıların işlev ve konumlarının sorunsallaştırılmasını gerektiren tartışmalı bir alandır. Bu çalışmada, entelektüel mülkiyet tartışmaları, Foucault'nun 'yazar nedir? ve Tarde'ın 'bir kitap nasıl üretilir? soruları etrafında şekillenmiş, hukuki çerçeveden ziyade kuramsal çerçevede değerlendirilmiştir. Son olarak, çağdaş paylaşım kültürünü destekleyen örneklerin armağan kavramına mütakabiliyeti üzerinde durulmuştur. Bu doğrultuda, öncelikle Marcel Mauss'un, arkaik toplumda armağan üzerine yazdığı makale ve onu takip eden çalışmalar incelenmiş ve armağanın, değer, mübadele ve paylaşım açısından taşıdığı anlamların peşine düşülmüştür.
Sanayi toplumu sonrası türkiyede mesleki eğitim ve kız meslek liseleri

Günümüzde küresellesme, bilgi çagı, teknoloji çagı gibi kavramların yasantımızda açtıgıyeni ufuklar bilgiyi, bilgiyi üretebilmek için de egitimi bir ihtiyaç haline getirmistir. Pazar taleplerini karsılayacak, düsünme, algılama ve problem çözme yetenegi gelismis, teknoloji üretimine yatkın, teknolojiyi kullanan, yeni durumlara uyum saglayabilen, beceri düzeyi yüksek insan kaynagının yetistirilmesi, diger ülkelerde olduğu gibi ülkemiz için de önem ve öncelik tasımaktadır. Mesleki teknik egitim genç ve yetiskinlerin kendi ilgi, yetenek ve istekleri dogrultusunda birmeslege hazırlanmalarını, degisen is kosullarına uyum göstermelerini, meslek hayatındakibeklentilerine cevap bulmalarını saglayarak bireyin sahip olduğu bütün yetenekleri en üst düzeye çıkarmayı hedefler. Bu çalısmada sanayi toplumu ve mesleki egitim iliskisi ele alınmıs, mesleki egitiminTürkiye'deki yeri ve önemi üzerinde durulmustur. Mesleki egitimin bir parçası olan kız meslek egitimine yer verilmis, bazı ülkeler ile Türkiye'deki kadın istihdamı konusundakiçalısmalarla ilgili bilgiler sunulmustur. Son olarak Adapazarı Anadolu Kız Meslek, Kız Teknik ve Kız Meslek Lisesi ögrencilerinin sosyo-ekonomik, kültürel profilini inceleyen bir anket çalısması uygulanmıstır.
Ağrı alt bölgesi'nde bir uygulama

Adil gelir dağılımının sağlanması, tüm devletlerin önemli uğraş alanlarından birisidir. Gelir dağılımındaki dengesizlik birey, il, bölge ve ülke bazında mutsuzluk ve huzursuzluk kaynağıdır. Gelir dengesizliği sorununun temel yansımalarından birisi düşük gelirli il ve bölgelerden yüksek gelirli il ve bölgelere göçtür. Türkiye'de yaşanan göçün yönü daha az gelişmiş Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi illerinden, sanayileşmiş ve kişi başına gelir düzeyi yüksek batı bölgelerindeki illere yöneliktir. Bu çalışma ile hem göçün en yoğun yaşandığı hem de beşinci derecede gelişmiş iller grubu içinde olan Ağrı Alt Bölgesi'nde gelir dağılımı ve göç konusu analiz edilmektedir. Bunun için ilgili il merkezlerinde toplam 1600 deneğe anket uygulanarak SPSS paket programı yardımıyla Ki-kare, Korelasyon ve ANOVA testi gibi istatistiki metotlardan faydalanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, Ağrı Alt Bölgesi'ndeki insanların %74, 5 oranında göç eğiliminde oldukları, göç gerekçelerinde ekonomik değil, sağlık ve eğitim hizmetlerinin yetersizliği gibi sosyal nedenlerin ön plana çıktığı, terör ve etnik köken farklılıklarının göç sebebi olarak algılanmadığı, bölge nüfusunun %65,4'ünün aylık 1000YTL ve altında gelire sahip olduğu, gelir dağılım eşitsizliğinin %10 önem düzeyinde göç sebebi olduğu gibi temel sonuçlar elde edilmiştir. Ulaşılan sonuçlar doğrultusunda uygun çözüm önerileri sunulmaya çalışılmıştır.
1950'li yıllarda Türkiye'de milliyetçilik: Türk Milliyetçiler Derneği

Tezimiz 1951 yılında kurulmuş olan Türk Milliyetçiler Derneği'ni, dönemin konjonktürü de göz önünde bulundurularak, kurucuları, üyeleri, örgütlenmesi, faaliyetleri ve yayın organlarını da içerecek şekilde incelemektedir. Çalışmanın birinci bölümünde Osmanlı İmparatorluğu'nun 'inillet sistemi' genel hatlarıyla verilmiş, Avrupa'da ortaya çıkan gelişmelerin Osmanlı İmparatorluğu üzerindeki olumsuz etkileri ve bunun sonucunda reform çabalarıyla birlikte devleti kurtarmaya yönelik fikir akımları konu edinilmiştir. Bu dönemden başlayacak şekilde, Türk milliyetçiliğinin ortaya çıkışı ve gelişmesi, genel hatları ve kurucu babalarıyla verilmeye çalışılmıştır. İkinci bölümde ise cumhuriyetin kuruluşu sonrası, milli kimlik ve ulus inşaası sürecinde ortaya çıkan, Kemalist ideoloji ve milliyetçilik anlayışı üzerinde durulmuştur. II. Dünya Savaşı arefesinde tekrar güçlenmeye başlayan, savaşın ilk yıllarında en parlak dönemini yaşayan ancak 1944'te tasfiye edilen Türkçülüğün, savaş sonrasında önce dergiler, daha sonra da dernekler şeklinde ayağa kalkma çabalarına bu bölümde yer verilmiştir. Bu dönemin genel konjonktürü de verilmeye çalışılmıştır. Tezin temel konusunu oluşturan Türk Milliyetçiler Derneği en geniş kapsamlı olan üçüncü ve son bölümde incelenmiştir. Çalışmanın temel konusunun bu dernek olması nedeniyle, başka çalışmaların konusu olabilecek ilk iki bölümün konuları bir temel oluşturacak şekilde verilmiştir. Derneğin ve Türk milliyetçilerinin, dönemin iç ve dış politik gelişmelerine kendilerini uyarlayacak şekilde giriştikleri faaliyetler, yazılar, önemli olaylarla birlikte birincil kaynaklar incelenmek suretiyle verilmiştir.
Batı sosyolojisi karşısında Türkiye'de yerli sosyoloji arayışı

Bu çalışmanın temel amacı, Türk sosyoloji tarihinde gelenek oluşturan İstanbul sosyoloji ekolü bağlamından hareketle, ekolün önemli temsilcileri olan Baykan Sezer ve Korkut Tuna'nın sosyolojik yaklaşımlarını ele alarak 'yerli sosyoloji' söylemleri ve iddialarının mevcut durumu hakkında değerlendirmede bulunmaktır. Buradan hareketle, çalışmada ilk olarak; Batı sosyolojisinin doğuş koşulları, Batı sosyolojisinin kavram ve kuramlarının almış olduğu eleştiriler odağında sosyolojide alternatif arayış olarak 'yerli sosyoloji arayışı' ele alınmıştır. Öncelikli gayemiz; 19. Yüzyıl Batı sosyolojisi anlayışının büyük ölçüde yıkılmış olması ve 'tekelciliğin anlam kaybına uğradığı çoğulcu ve girift bir dünyada 'yerli sosyoloji' anlayışı sorunlarımıza cevap verebilecek midir? sorusuna 'yerli sosyolojinin gerekliliği'nin belli koşulların ürünü olduğu çerçevesinde cevap aramaktır. Bu hususta ağırlıklı olarak Baykan Sezer ve Korkut Tuna'nın 'yerli sosyoloji' konusuna ilişkin yaklaşımları ve kendi toplumsal çıkarlarımızı esas alarak sosyolojiye getirmiş oldukları farklı perspektifleri esas alınmıştır. Çalışmanın sonunda ise küreselleşme ile birlikte gelen yerlilik iddialarının artık sosyal teorinin içinde kendine ait bir yere sahip olması nedeniyle fazlaca bir öneminin kalmadığı vurgulanmaktadır. Nitekim yerli sosyoloji arayışlarını, belli dünya koşullarının aşılması adına verilen bir çaba olarak okumamız gerekmektedir. Böylece, Batı sosyolojisinin, tüm dünyada geçerli tuttuğu teorilerin, Batı dışı toplumlarda da geçerli olup olmadığını tartışmanın artık bir önemi kalmamıştır. Yerli sosyoloji arayışı tamamen bu konu üzerine kurulu olarak ortaya çıktığı için artık yerli sosyolojinin muhtevasını tartışmanın manası da olmayacaktır.
Influence Française sur la culture Turque a l'epoque de Tanzimat

Tezi hazırlayan Anabilim dalı Tez danışmanı Tezin kabul edildiği tarih Tez sayfası Tez konusu Fatma UYGUR Fransızca Prof. Dr. Nevin HADDAD 09.07. 1993 78 Tanzimat döneminde Türk kültürüne Fransız etkisi Tez özeti Tanzimat döneminde Fransız kültürünün Türk kültürü' üzerindeki etkileri incelenmiştir. Yıkılmak üzere olan bir devleti kurtarabilmek için iktisadi ve askeri alanda yeniliklere yönel inmiş, her alanda model Fransa olmuştur. Bunun sonucunda toplum hayatında ve dilde bozulmaya varan büyük bir değişim başlamıştır. Tezi hazırlayan Tez danışmanı imza imza
Stratégies identitaires des Juifs en Turquie contemporaine

Mevcut çalışmamızda modern Türkiye'de Türk Yahudilerinin kimliklerini ve varlıklarını korumak için geliştirdikleri kimlik stratejileri incelenmiştir. Çalışmamız iki bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde Cumhuriyet'in kuruluşundan çok partili döneme kadar olan süreçte, Lozan azınlıklarından Türkiye Yahudilerinin azınlık karşıtı ve ayrımcı politikalara karşı tutumları ve mücadeleleri incelenmiştir. Öyle ki Tek Parti dönemi olarak adlandırdığımız bu dönem Türkiye Yahudileri için oldukça zorlu bir o kadar da acılarla geçen bir dönem idi. İkinci bölümümüzde ise Demokrat Parti ile başlayan ve 1989 yılında 500. Yıl Vakfı'nın kuruşuyla yeni bir boyuta geçen çok daha farklı bir varoluş çabası incelenmiştir. Zira günümüzde her ne kadar Vakf'ın etkinlikleri ve misyonu azalsa da bu çabalar sürmektedir.
Metropolis, techno - culture, digitilized musical genres and clubbing in Turkey

Bu tezYieknolojik değişim ve dönüşümlerin metropollerdeki toplumsal hayata etkilerini günümüz müzik türlerinden kesitler aktararak yansıtmaya çalışmaktadır. Bunu yaparken, konuyu daraltmak amacıyla 'club' kültürünü kesit olarak almakta ve bu kültürün teknik ilerleme ile olan ilişkisini kurmayı amaçlamaktadır. Bu amaçla, tez hem teorik hem de ampirik bir temel üzerine kurulacaktır. Aynı zamanda karşılaştırma yapmak amacıyla İkinci Dünya Savaşı sonrası ortaya çıkan diğer altkültürlerden de bahsetmektedir. Toplumlardaki sosyo-ekonomik değişimlere tepki olarak çıkan bu kültürlerin gündelik hayat pratikleri 'club' kültürüyle kıyaslanmaktadır. Özellikle uyuşturucu kullanımı ve gündelik tüketim pratikleri üzerinden teorize edilmiş olan bu karşılaştırma her toplumsal dönemin kendine has alternatif kültürlerin ortaya çıkışma zemin hazırladığı olasılığından yola çıkmaktadır.
Namus ve bekaret: Kuşaklar arasında değişen ne? iki kuşaktan kadınların cinsellik algıları

Bu araştırma anneler ve onların kızları yaşlarındaki genç kadınlar arasında, namus ve bekaret özelinde cinselliği algılayışın dönüşen ve dönüşmeyentaraflarını içermektedir. Araştırmaya katılan farklı sosyo-kültürel düzeylerden 10 anne ve 10 genç kadınla yarı yapılandırılmış yüz yüze derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Araştırmada tüm sınırlılıklara rağmen cinsellikle ilgili birçok başlığadeğinilmektedir. Adetten flörte, cinsel bilgilerden deneyimlere, namus ve bekaretinalgılanışından anne-kız paylaşımına kadar birçok konu, kuşaklar arasındaki değişim ya da değişmezlikleri açısından ele alınmıştır. Elde edilen sonuçlar kuşaklar arasında cinselliğe dair olumlu ya da olumsuz yönde değişenleri göstermekle beraber, esas olarak dönüşmeyenleredikkat çekme amacındadır. Bu iki kuşak arasında kadın cinselliği üzerindeki ataerkil baskının, hafifleyen kimi mekanizmalarının yanında, süren ve yeni eklemlenen baskı mekanizmaları dikkat çekicidir. Örneğin, teknolojik gelişmelerin de yardımıyla kadınların bilinç düzeylerinin artıyor olması birçok açıdan kadınların cinsellikle olan sorunlu ilişkileri açısından olumlu bir gelişmedir. Fakat aynı zamanda genç kadınların annelerine göre bu konudakafalarının daha karışık olduğu da bir başka gerçektir. Bu iki kuşaktan kadınların hayatında cinsellikle ilgili en önemli ortak nokta ise, tüm dönüşen formlarına rağmen kalıcı olan baskıdır.
Bireysel hayırseverlik: Antalya ilinde hayırsever kişilerin özellikleri üzerine bir araştırma

Bireylerin ve kurumların sosyal adaleti sağlamak, toplumdaki eşitsizliklerin giderilmesine yardımcı olmak amacıyla yaptıkları gönüllü yardım faaliyetleri hayırseverlikolarak nitelendirilmektedir. Türkiye'de hayırseverlik faaliyetleri vakıflar, dernekler aracılığıyla olduğu kadar aracısız bireysel gönüllü faaliyetler olarak da sürdürülmektedir. Bu tez çalışmasının amacı, hayırseverlerin genel özelliklerini, bireysel hayırseverlik faaliyetlerinin gerçekleştirilme nedenlerini ve hangi faaliyetlerin neden daha öncelikliseçildiği ile ilgili sorular çerçevesinde bireysel hayırseverlik faaliyetlerinin içeriğiniaçıklayabilmektir. Yöntem olarak nitel bir araştırma tasarımı yapılmış; araştırmanın örneklemi eğitim alanındaki bireysel hayırseverlik uygulamalarının yaygın olduğu Antalya ilinden seçilmiştir. Araştırmanın verileri Antalya Milli Eğitim Müdürlüğü tarafındanhayırseverlere yönelik olarak 2012- 2013 yıllarında gerçekleştirmiş mülakatlarınnotlarından oluşmaktadır. Yapılan betimsel analiz sonuçlarına göre bireysel hayırseverlikfaaliyetlerinde Antalya ili ve ilçelerinde eğitim alanına yapılan yardımlar ağırlıktadır. Hayırseverlerin eğitimle ile ilgili faaliyetlere daha fazla önem vermesinin nedeni kişisel ve ailevi olduğu kadar, eğitimin toplumun gelişmesini doğrudan etkilediğine inanmalarıdır.
Rasyonalite ve ritüeller

Aydınlanma düşüncesinin ideali rasyonel bir toplum oluşturmaktı. Rasyonel toplum irrasyonel şeyleri reddeder - din, büyü, batıl inanç gibi. Ritüeller de bu kontekstte reddedilirler. Oysa ki insan, sosyal bir varlık olması gereği bir ritüel varlığıdır. Bu özelliği ile ritüeller insan hayatının vazgeçilmezidir. Ritüeller, Durkheim'ın perspektifine göre insanın kutsal karşısındaki davranış teamülleridir. Ritüelin bu özelliğinden hareketle; kutsalın ve kutsallığın tarihsel süreçte geçirdiği dönüşüm ritüellerin de dönüşümüne sebep olmuştur. Rasyonalite süreciyle birlikte önceki ritüellerin yerlerine yeni ritüeller ikame edilmiş; rasyonel/seküler/modern ritüeller irrasyonel ritüellerin yerine geçmişştir. Artık aklın, bilimin, deney ve gözlemin konusu olan şeyler ritüel formda karşımıza çıkmaktadır. Bu fikirleri sunmak için tezimi üç bölüm şeklinde tasarladım. Çalışmamın birinci bölümünde kutsal, düzen ve sembol fikirleri ışığında ritüel kavramını inceledim ve farklı ritüel tasniflerine yer verdim. Sonrasında ritüele ilişkin yaklaşımlara değinip insanın sosyal ve ritüel bir varlık olduğunu göstermeye çalıştım. İkinci bölümde rasyonalite kavramını ve rasyonalite sürecini tarihsel ve sosyolojik açıdan ele aldım. Bu bölümde özellikle Weber'in yorumlarına başvurarak modernite sürecinin aklın egemenlik süreci olduğunu ve anlamın bu dönemde buharlaştığını vurgulamak istedim. Üçüncü ve son bölümde ise Voegelin'in perspektifinden hareketle kutsalın geçirdiği dönüşümü ve rasyonalitede ritüellerin aldığı görünümü inceledim. Çünkü Voegelin moderniteyle birlikte bir içkinleşmenin yaşandığını; kutsalın aşkınlığını yitirdiğini söylemektedir. Ben de bu temel düşünceden hareketle modern kurumlardan örnekler vererek ritüellerin yeni durumunu takdim ettim.
Locating the dergah in civil society: The Alevi youth's counter public and civility

Bu çalışmanın temel amacı, sivil toplumu hangi grupların oluşturması gerektiği ve toplumdaki dezavantajlı grupların deneyimlerinin sivil toplum bağlamında nasıl ele alınması gerektiğine ilişkin ortaya atılan hakim görüşlerin meşruiyetini sorgulamaktır. Bu doğrultuda, iktidarın mikro sosyal süreçlerdeki tezahürü belirli bir topluluk ve mekan ölçeğinde incelemeye tabi tutulacaktır. Bir mekan politikası bağlamında gelişen enformel gençlik aktivizminin-dinamikleri, giriftlikleri, etkileşimleri ve normatif yönelimleri- derinlemesine analizi aracılığıyla sivil toplumun farklı bağlamlarda tezahür edebilme imkanı bir saha çalışması aracılığıyla örneklendirilmeye çalışılacaktır. Bu çalışmayla özellikle amaçlanan Şahkulu Sultan Dergahı'nda gelişmekte olan gençliğin özerk alanını şekillendiren kamusal iletişim şekillerinin dinamiklerini karşı kamusal alan modalitesi aracılığıyla ortaya koymaktır. Bu tezin ortaya koyduğu temel argüman şudur: Şahkulu gençleri Dergah içerisinde hem kendi muhalif Alevilik yorumlarını formüle etmek hem de iktidar pozisyonundaki insanların dayandığı adil olmayan katılımsal ayrıcalıklara ilişkin memnuniyetsizliklerini ortaya koymak amacıyla karşı bir kamusal alan inşa etmişlerdir. Aynı zamanda genel Alevi toplumu içerisinde de embriyonik bir karşı kamusal alan oluşturma eğilimindedirler. Ayrıca, Türkiye gibi çok kültürlü bir toplumda farklılıkların nasıl bir arada var olabileceğini örnekleyen bir sivillik kapasitesi geliştirmişlerdir.
Terör nedeniyle Elazığ'a göç edenlerin sorunları üzerine sosyolojik bir araştırma

Doktora Tezi Terör Nedeniyle Elazığ'a Göç Edenlerin Sorunları Üzerine Sosyolojik Bir Araştırma YELDA SEVİM Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyoloji Anabilim Dalı 2000, Sayfa: XI+234 Son on yıldır Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgesinde terör nedeniyle yoğun bir göç olayı yaşanmaktadır. Büyük ölçüde 'zorunlu göç' tanımına giren bu hareketlilik sonucu, bölge kentlerinin toplumsal yapısı değişmekte ve demografik hareketlilik kent merkezlerinde korkunç rakamlara ulaşmaktadır. Bu durum, bölgede zaten mevcut nüfusu barındırmakta zorluk çeken, kentlerin resmi ve yerel yöneticilerini bir anda altından kalkmaları mümkün olmayan sosyo-ekonomik problemlerle karşı karşıya bırakmaktadır. İşte bu çok boyutlu ve karmaşık soruna çözüm önerileri getirebilmek amacı ile bir alan çalışması yapılmıştır. Elazığ ili merkezine yerleşenler; Tunceli, Bingöl ve Elazığ'ın köylerinden göç etmişlerdir. Göç edenlerin, geldikleri yerlerde yaşadıkları gerçeklikler ve yerleştikleri yerde karşılaştıkları maddi ve manevi güçlükler, işin gerçek boyutunu gözler önüne sermektedir. Göç edenlerin ev, iş gibi çözülmesi gereken, acil ihtiyaçları vardır. Çocukların eğitim ihtiyaçlarının giderilmesine ve psikolojik desteğe, gençlerin meslek edindirme kurslarına, kadınların el becerilerini geliştirmeye yönelik çalışmalara gereksinmeleri vardır. Göç edenlerin, geriye göç istekleri oldukça yüksektir. Geriye göçle ilgili projelerin ele alınması için, öncelikle can ve mal güvenliği sorununun ortadan kaldırılması gereklidir. Göçün yoğun olarak yaşandığı bu bölgelerde, güvenlik sorunu ortadan kaldırıldıktan sonra, bölgeyi kalkındırmaya yönelik çalışmaların bir an önce başlatılması gerekir.
Kapitalist toplumda iktidar ve çalışma etiği ilişkisi: İktidarın bir organı olarak TÜSİAD örneği

Çalışmanın ve üretmenin toplumların başat değerlerinden birisi olması, bunun tersine tembelliğin ve aylaklığın ise olumsuz göstergelerle değerlendirilmesi, kapitalist üretim toplumlarının karakteristik özelliklerindendir. Yoğun meta birikiminin temel amaç olduğu kapitalist ekonominin, emek tedarik etme sorununun çözümü, çalışma ahlakı denilen olgunun ortaya çıkışına kaynaklık etmektedir. Bu anlamda bu araştırma açısından çalışma ve çalışma ahlakı, daha çok kapitalist üretim sistemindeki çalışmayı ve bu faaliyete özgü değerler kümesini ifade etmektedir. Türkiye açısından söz konusu olgu değerlendirildiğinde, çalışma ahlakının, ulusal gelişme perspektifiyle birlikte ele alındığı ve çalışmanın, kişisel çıkarın artırılması için değil ülkenin kalkınması için gerçekleştirildiği yargısına varılır. Bu doğrultuda düşünüldüğünde, Türkiye açısından çalışma ve çalışma yaşamını ifade eden değerler alanının, modernleşme ve Batılılaşma amacıyla bütünleştiği sonucu ortaya çıkar. Özetle ifade etmek gerekirse, çalışmanın toplumsal bir yükümlülük ve başlı başına bir değer olduğu anlamına gelen çalışma ahlakı, Türkiye özelinde ele alındığında, kişinin devleti ve milleti için çalışması gerektiği anlamını alır. Bu anlayış doğrultusunda her bir birey ülkesinin kalkınması ve gelişmiş medeniyetler yanında yerini alması için kendi çıkarını düşünmeksizin çalışmalıdır. Çalışmanın ülküselleştirilmesinin yanında, kapitalist toplumlar açısından vazgeçilmez olan ve çalışma ahlakının yerleşmesi için büyük öneme sahip bir diğer unsur, çalışmanın rasyonalizasyonudur. Çalışmanın rasyonalizasyonu sayesinde üretim faaliyeti, kişilerin keyfi iradelerine değil, önceden belirlenmiş kuralların düzenine ve disiplinine bağlı hale getirilir; bununla birlikte rasyonalizasyon süreci sayesinde çalışma zamanı mükemmele yakın bir biçimde değerlendirilir ve belki de en önemlisi gelişmiş bir muhasebe sistemi ile üretim, tüm risklerin hesaplanabildiği ve olumsuzlukların ortadan kaldırılabildiği bir düzene kavuşur. Dolayısıyla rasyonalizasyon, çalışma ahlakının gelişmesinde ve yerleşmesinde vazgeçilmez bir öneme sahiptir.
Bilgi sürecinde modern bilincin mahremiyeti ifşası

Anahtar kelimeler: Akıl, bilgi, modern bilgi, özel alanlar, mahremiyet, mahremiyetin ifşası. Bu çalışmada modern bilginin oluşumuna dayanak olan temel felsefı-teorik tartışmalara değinilerek, temelde bir açıklama çabası olan bu bilginin nasıl bir 'anlamlandırma' projesine dönüştüğü gösterilmeye çalışılmıştır. Özellikle aydınlanma sonrasında oluşan ve aklı anlamanın tek aracı olarak gören rasyonel ve pozitivist anlayışın bilgiyi salt görünür olanla sınırlandırdığını çağdaş düşünürlerin görüşlerinden hareketle tartışılmaya çalışılmış ve bu tarz bir yaklaşımın varabileceği sonuçlara dikkat çekilmiştir. Modern bilginin gelişim sürecinde hep toplum eksenli bir çizgi de seyretmesine rağmen toplumun sahip olduğu değer bağlamını yer yer ihmal ettiğine değinilerek bir toplumsal değer olan mahremiyetin yine toplumsal yapının belirlediği bir bilgiye konu olmasının sorunları üzerinde durulmuştur. Konuyla ilgili olarak Fransız düşünür M. Foucault'nun görüşleri örnek olarak gösterilmiş ancak Foucault'tan farklı bir eksende, tezdeki temel argümanımız olan bir üst bilginin imkanı ekseninde, konu tartışılmıştır. Kısaca modern bilginin kendine konu edindiği alanları asıl bağlamından koparıp kendi perspektifine dahil etmek için dönüştürdüğü kimi zaman da bu konulan daralttığı savunulmuştur. Bu bağlamda modern bilginin kendine konu edindiği mahrem alanların mahremiyetlerini ve asıl işlevlerini kaybettikleri, kamusal alana dahil oldukları görülmüştür. VI
Göç bağlamında uluslararası işbirliği ve Türkiye'nin politikaları

İnsan, doğası gereği daha iyiyi arama ve güvenliğini sağlama içgüdüsüne sahiptir. Bu özellik insanı yeni arayışlar içine sokarken aynı zamanda göçler yaşanmasını da beraberinde getirmiştir. Göç, zamanla sınır aşan ve uluslararası boyutlara ulaşan bir süreç olup, göçün sınır aşan yapısı, çeşitli sorunların sınır ötesine taşınmasına yol açmakta ve uluslararası işbirliğinin geliştirilmesini zorunlu kılmaktadır. Günümüzde gelinen noktada göçün uluslararası boyut kazanmasının göç yönetişimine olan ihtiyacı artırdığı ortadadır. Göç yönetişimi, uluslararası işbirliğinin geliştirilmesine katkı sağlarken devletler, hegemonik söylemlerini bir yana bırakarak göçle ilgili uluslararası işbirliği girişimlerini artırmaktadırlar. Uluslararası göç hareketlerinde transit veya hedef ülkelerden biri olarak Türkiye, yasadışı göç hareketlerinin önlenmesi ve kontrol edilmesi amacı ile işbirliği faaliyetlerine katılmaktadır. Kimi zaman transit ve kimi zaman da hedef rolündeki Türkiye, küresel göç yönetişiminin tüm dünyada kurgulanması açısından önemli bir role sahiptir. Çalışmada, uluslararası göçün önlemesinde uluslararası işbirliğinin etkinliği araştırılmaktadır. Çalışmanın amacı, Türkiye özelinde göç alanında uluslararası işbirliği ile ilgili yeni bir bakış açısı getirmektir. Bu bağlamda çalışmada teorik bir inceleme ile göçe ilişkin kavramsal çerçeve oluşturulmakta, göç yönetişimi ve beraberinde getirdiği uluslararası işbirliği göç kapsamında incelenmektedir. Özellikle Türkiye'de göçle ilgili hukuksal-kurumsal yapılanma ve bu yapılanmanın uluslararası işbirliğindeki rolü ortaya konmakta ve göç alanında uluslararası işbirliği çabaları ele alınmaktadır.