turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Üniversite mezunu uzun süreli genç işsizlerin çalışma yaşamına ilişkin beklentilerinin incelenmesi: Ankara ili örneği

Uzun süreli işsizlik kavramı bireyin en az 1 yıl işsiz kalma durumunu ifade etmektedir. Eğitimli bireylerin uzun süreli işsiz olması ise içerisinde bir çelişki barındırmaktadır. Zira yüksek düzeyde eğitime sahip bireylerin daha düşük düzeyde eğitime sahip bireylere göre işgücü piyasasında daha avantajlı olacağı varsayılmaktadır. Ancak Türkiye işgücü piyasasında olduğu gibi bölünmüş işgücü piyasasına sahip ülkelerde eğitimin bireye büyük bir katkı sağlamadığı görülmektedir. Dolayısıyla bireyin işgücü piyasasındaki konumunu belirlemede yükseköğretimin yanı sıra işgücü piyasasının koşulları da önemli bir etken olmaktadır. Literatürde eğitimli gençlerin kamu sektöründe istihdam edilmek üzere 'kuyruğa' girdiği ve bu durumun eğitimli gençler arasında işsizlik süresini uzattığı belirtilmektedir. Ayrıca Y kuşağını oluşturan günümüz gençlerinin önceki kuşaklara göre eğitime görece daha fazla yatırım yaptıkları için, çalışma yaşamı beklentilerinin yüksek olduğu ve iş arama sürecinde seçici davrandıkları ifade edilmektedir. Tez çalışmasının amacı lisans veya lisansüstü eğitime sahip olup, uzun süreli işsiz olan gençlerin çalışma yaşamına ilişkin beklentilerini tespit etmektir. Araştırma Nicel araştırma yöntemlerinden biri olan 'tarama modeline' göre tasarlanmıştır. Kartopu örnekleme yolu ile 420 katılımcıya anket uygulanmış; bazı anketlerin eksik bilgi içermesi nedeniyle veri analizi 375 anket üzerinden gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda katılımcıların çoğunluğunun (%73,1) kamu sektöründe çalışmak istediği tespit edilmiştir. Ayrıca örneklemde yer alan gençlerin %61,3'nün 2.501 TL- 4.500 TL arasında ücret düzeyinde bir iş istediği ve % 64 ,3'nün Çalışma Yaşamı Sonuç Beklentisi Yüksek kategorisinde yer aldığı belirlenmiştir. Elde edilen verilerin frekans ve yüzdesel dağılımları incelenmiş, ardından araştırmada belirlenen hipotezler Pearson ki-kare analizi ile test edilmiştir. İstatistiksel veri analizi sonucunda Çalışma Yaşamı Sonuç Beklentisi Ölçeği ile; katılımcının hanehalkı geliri, ilk iş arama durumu, iş bulma beklentisi (1 yıldan kısa süre/ 1 yıldan uzun sürede) arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Dolayısıyla Ho hipotezi reddedilerek H1 hipotezi kabul edilmiştir. Ayrıca Çalışma Yaşama Sonuç Beklentisi Ölçeği ile Üniversite Eğitimi Sonuç Beklentisi Ölçeği Pearson koreleasyon analizi ile test edilmiş; değişkenler arasında istatistiksel olarak doğrusal bir ilişki olduğu bulunarak, H1 hipotezi kabul edilmiştir.
Cumhuriyetten günümüze Türk kadınının eğitim, sosyal ve siyasal hayata katılımları üzerine bir çalışma

Türk kadınının tarihsel süreç içerisindeki yerini incelediğimizde, ilk önemli belge olan Orhun kitabelerinde kadının önemi ve değeri saygı ile anlatılmaktadır. Ancak, zaman içerisinde Arap ya da Bizans gibi ülkelerin kültürlerinin etkisiyle toplumsal yapıdaki değişim ve yaptırımların sonucunda kadın geri plana itilmiştir. Türk kadını Tanzimat Dönemi ve sonrasındaki süreç içerisinde yapılan önemli reformlarla birlikte elde ettiği haklarıyla toplum içerisindeki geri kalmışlığının bitirilmesi ve elde ettiği kazanımlarıyla toplumdaki statüsünün sağlamlaştırmasına temel oluşturmuştur. Birinci Dünya Savaşı ya da Kurtuluş Savaşı gibi önemli savaşlarda erkeklerle birlikte vatanını savunan kadınlarımızın yeni bir ülkenin kurulmasında emeği ve çabası göz ardı edilmemiş ve yeni bir döneme girecek olan ülkenin kurulmasıyla kadınlara da daha geniş haklar verilmiştir. 1923 yılında Cumhuriyetin ilan edilmesinden sonra kadınlarımız eğitim, sosyal ve siyasal alanlarda pek çok haklara sahip olmuşlardır. Örneğin, kadınlarımız 1930'da yerel 1934'te genel seçimlerde seçme ve seçilme haklarını elde etmişlerdir. 1924 yılında Tevhid-i Tedrisat Kanunu ile eğitim laikleştirilmiş kız ve erkek öğrencilerin eğitim haklarının eşit olduğu kanıtlanmıştır. 1926'da Türk Medeni Kanunu ile erkeğin birden fazla kadınla evlenmesi ve tek taraflı boşanması kaldırılmış ve kadınlara da boşanma hakkı, velayet hakkı tanınmıştır. Bu örnekler kadının toplumdaki rolünün önemini vurgular nitelikte kazanımlardandır. Ancak, Türk Kadını eğitim, sosyal ya da siyasal haklarının kazanımlarındaki başarısını günümüze taşıyamamıştır. Bunun önemli bir örneğini siyasal alanda görmek mümkündür. Türk Kadını seçme ve seçilme hakkını o dönemin önde gelen ülkelerinin kadınlarından daha önce elde etmiş olsa da geçen zaman içerisinde kazandığı hak ya da haklarını bugünkü verilere baktığımızda diğer ülkelerin ilerisine taşımakta geçmişşteki başarısını gösteremediğini görmekteyiz. Türkiye'de kadının statüsü incelendiğinde, çalışma hayatında katılımının yetersiz, eğitim düzeyinin ve siyasal hayata katılımının da düşük olduğu görülmektedir. Araştırma sonucunda Cumhuriyet Döneminden bu yana kadının eğitimi hukuk ve toplumsal alanda ilerlemesi ve güçlenmesi konusunda somut adımlar atılmıştır. Ancak kadınlara ilişkin eğitim, istihdam, sağlık ve sosyal göstergelerle ilgili veriler incelendiğinde, günümüzde istenilen sonuçlara ulaşılamadığı söylenebilir.
Mahmud Celaleddin Ökten ve muallim kimliği

Günümüzde din eğitimcilerinin din eğitimi ve öğretiminde karşılaştığı ve çözmekle yükümlü oldukları bir takım problemleri vardır. Çözüm için geliştirilen stratejilerde geçmişş tecrübelerin rolü ne olmalıdır sorusu bu çalışmanın hareket noktası olmuştur. Hem Osmanlı Devleti'nin son dönemini hem de Cumhuriyet dönemini yaşayan, din eğitim ve öğretiminin kurumsallaşmasında aktif rolleri bulunan Mahmud Celaleddin Ökten'in muallim kimliği ele alınmıştır. Bu sayede bugünün Din eğitim ve öğretimcilerine bir model sunmak amaçlanmıştır.
An analysis of public primary school teachers' dealing with difference in the absence of a multicultural education policy in Turkey

Bu çalışma çok-kültürlü eğitim politikalarının yokluğunda Türkiye'deki devlet ilköğretim okullarındaki öğretmenlerin farklılıkları nasıl idare ettiklerinin analizini yapmayı amaçlamaktadır. Çalışma dört temel konuyu araştırmaktadır: i) ilköğretim okul öğretmenlerinin farklılıklara karşı tutumları, ii) öğretmenlerin çok-kültürlü eğitim politikalarının yokluğunda farklılığı nasıl idare ettikleri, iii) öğretmenlerin farklılıklar kapsamında mevcut müfredatı ve okul kültürünü nasıl değerlendirdikleri, iv) öğretmenlerin farklılıkları idare etme kapsamında kendi yetkinlik düzeylerini nasıl algıladıkları. Bu çalışma kapsamında nitel araştırma metotları, özellikle mülakat çalışma metodu uygulanmıştır. Araştırmacı yarı-yapılandırılmış bir mülakat formu geliştirmiş ve 15 ilköğretim öğretmeniyle mülakat gerçekleştirilmiştir. Mülakatlar baştan sona metin haline dönüştürüldükten sonra elde edilen veri içerik analizine tabi tutulmuştur. Araştırma öğretmenlerin farklı toplum anlayışına sahip olduklarını göstermektedir. Bazıları toplumu tek bir bütün olarak görürken diğerleri onu parçalanmış bir yapı olarak algılamakta, diğerleriyse onu renkli bir mozaik olarak görmektedirler. Yine araştırma bulgularında oldukça açık olan öğretmenlerin farklılığa karşı değişik tutumları olduğudur. Bazıları farklılığa karşı kayıtsız olduklarını belirtirken bazıları farklılığı çok indirgemeci bir şekilde algılamakta ve bireysel düzeydeki farklılığa odaklanmaktadırlar. Diğerleriyse farklılığa karşı tolerans sahibidirler. Bazı öğretmenler, müfredatın farklılıkları görünmez kıldığını düşünürken diğerleriyse 2005'ten bu yana müfredatın farklılıklara daha duyarlı olduğunu ve eskisine göre daha kapsayıcı olduğunu iddia etmektedirler. 15 öğretmenden 11'i öğretmenlerin farklılıklara karşı önyargılı olduklarını düşünürken hiçbir öğretmenin kendisini önyargılı bulmaması oldukça çarpıcıdır. Araştırma bulguları öğretmenlerin hizmet içi veya hizmet öncesi farklılıkları idare etme ile ilgili bir eğitim almadıklarını göstermektedir. Yaşça daha büyük öğretmenler farklılıkları idare etme konusunda kendilerini daha deneyimli bulmaktadırlar. 15 öğretmenden 13'ü farklılıkları idare etme ile ilgili daha fazla eğitime ihtiyaçları olduğunu belirtmişlerdir. Araştırma bulgularına göre, farklılıkları idare etme ile ilgili hiçbir eğitim almış olmasalar da öğretmenlerin farklılıkları ve farklıkla ilişkili problemleri idare etme ile ilgili olarak kendi yöntemlerini geliştirdikleri görülmektedir.
OECD ülkelerinde eğitim dışsallıklarının modellenmesi

Eğitim; bireylere bilgi vermenin yanı sıra kişilere beceri kazandırarak topluma ve ülkesine yararlı birey haline getirmesine olanak sağlayan değerler bütünüdür. Eğitim, gerek toplumların gerekse ülkelerin ekonomik refahında ve kültürel açıdan gelişmesinde önemli bir argüman olmuştur. Dolayısıyla da eğitimin insanlar üzerindeki dışsallıkları son zamanlarda daha fazla artmıştır. Beşeri sermaye kavramını ekonomik açıdan değerlendirdiğimizde ise eğitim aracılığıyla işgücünün üretkenliğini ve verimliğini arttırdığını bununla beraber ülkelerin milli gelir seviyesinde önemli bir rol üstelendiği görülmektedir. Bunun farkında olan OECD ülkelerinin içerisinde yer alan sanayileşmiş ülkeler bilgiye sürekli olarak yatırım yapmayı hedeflemişlerdir. Böylece ekonominin tüm alanlarında üretim, istihdam ve işgücü yaratarak ekonomik büyümede eğitimin önemini benimsemişlerdir. OECD ülkeleri insan sermayelerini geliştirmek için hayat boyunca öğrenme, öğrendiğini uygulama, yorumlama ve sosyal kültürü eğitimin hemen hemen her alanında ve toplumun tüm kesiminde faaliyete geçirmeye çabalamaktadır. Bu çalışmada, 2005 2012 dönemi yıllık verileri kullanarak OECD ülkelerinde üniversite eğitimi almış bireyler için eğitimin maddi dışsallıklarına dayanan beşeri sermaye kazanç fonksiyonu oluşturulmuştur. Çalışmanın sonuçlarına göre eğitimin maddi dışsallıkları kamu ücretlerini arttırmaktadır. Özel sektör açısından değerlendirdiğimizde ise bireylerin kazanç primlerindeki artışın ücretleri olumlu etkilediği, vergilerdeki artışın ise büyük ölçüde işçilere yansıtıldığı görülmektedir.
The relationship between economic growth and education in Turkey, Finland and South Korea

Eğitim, beşeri sermaye birikiminin ana kaynağıdır. İnsan sermayesi, ekonomik kalkınmanın açıklanmasında önemli konulardan biri haline gelmiştir. Özellikle endojen büyüme modelleri, ekonomik büyümeyi açıklamak için beşeri sermayeyi içermektedir. Bu çalışmada, ekonomide eğitim ve beşeri sermayenin önemi literatürdeki çalışmalar ışığında incelenmiş ve Türkiye, Finlandiya ve Güney Kore için ampirik analizler yapılmıştır. Türkiye'yi biri AB diğeri Uzak Doğu'dan iki ülke ile karşılaştırmak uygun görülmüştür. Finlandiya, en iyi eğitim sistemi ve en başarılı okullara sahip ülkelerden biri olarak değerlendirilirken eğitimde diğer bir başarılı ülke olarak Güney Kore, 1980'li yıllarda Türkiye'yle benzer kişi başına düşen GSYH'ye sahip olmasına rağmen bugün Türkiye'den daha ileride bulunmaktadır. Ortaöğretim ve yükseköğretim düzeyinde kayıt oranı ve kişi başına düşen GSYH değişkenleri kullanılarak eğitim ile ekonomik büyüme arasındaki ilişki test edilmiştir. Veri setinde, Dünya Bankası veri tabanından alınan 1971- 2013 arası dönem yer almaktadır. Eşbütünleşme yönteminin sonuçlarına göre, Türkiye ve Finlandiya için eğitim ve ekonomik büyüme arasında uzun vadeli bir ilişki mevcuttur. Güney Kore için sadece yükseköğretim ile ekonomik büyüme arasındaki ilişki anlamlı görünmektedir. Eğitimin ekonomik büyüme üzerindeki etkisi Güney Kore ve Finlandiya'da Türkiye'ye kıyasla daha yüksektir. Diğer faktörlerin yanı sıra, bulguların farklılaşmasında ülkeler arasındaki kültürel ve kurumsal faktörlerin etkili olduğu düşünülmektedir.
Toplumsallaşma sürecinde din eğitiminin medya algılaması ve medya kullanım alışkanlıkları üzerindeki rolü

Birey dünyaya ilk geldiği günden başlayarak ölümüne kadar birçok toplumsal kurumla iç içe yaşamaktadır. Bu kurumlarla birlikte topluma ayak uydurmakta, kişiliğini oluşturmaktadır. Günümüzde toplumsallaşma açısından önemli iki kurum olan din ve medya bireyleri ne doğrultuda etkilediği araştırmamızda ele alınmıştır. Bu bağlamda din eğitimini eğitim gördükleri lisede yoğun olarak alan ve yoğun olarak almayan öğrencilerin medya kullanım alışkanları ve bu araçlara güven düzeyleri ortaya konulmaya çalışılmıştır. Öğrencilerin dindarlık ve ülke sorunlarına karşı ilgi düzeyleri araştırmaya konu olmuştur. Konya'da yapılan bu araştırma lise düzeyinde 9., 10., 11., 12. Sınıflarla yapılmıştır. Araştırma verilerine göre, eğitim gördükleri lise kitle iletişim araçlarını kullanmada çok etkili değildir. Günümüzde kitle iletişim araçlarının gelişimi ve kolay ulaşılabilen araçlar olması nedeniyle bireylerin hemen hemen her gün hayatında yer almaktadır. Diğer yandan ise İHL de eğitim gören bireyler Düz lisede eğitim görenlere karşı kendilerini daha dindar hissetmekte fakat ülke sorunlarına karşı ilgi düzeyleri düz lisede eğitim görenlere göre daha azdır.
Grafik tasarım alanında okuyan öğrencilerin meslek algısına yönelik görüşleri

Bu araştırmanın temel amacı; grafik eğitim alanında okuyan birinci ve dördüncü sınıf öğrencilerinin meslek algısına yönelik görüşleri ve bu görüşlerin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Bu amaçla Gazi Üniversitesi Sanat Tasarım Fakültesi Grafik Tasarımı Bölümünde okumakta olan 30 birinci ve 30 dördüncü sınıf öğrencilerine uygulamak için grafik tasarım mesleğine yönelik algı ölçeği geliştirilmiştir. Araştırmacı tarafından hazırlanan ölçek kapsam ve geçerliliği açısından iki sektör uzmanı ve bir akademisyenin görüşüne sunulmuş, uzmanların ve akademisyenin görüşüne göre geliştirilen anket araştırmacı tarafından uygulanmıştır. Ölçeğin içeriği, mesleği tercih etme nedenlerini, meslekten beklentilerini ve grafik mesleğine ilişkin görüşlerini değerlendirmeye yönelik yaklaşık 21 soru ve 4 bölümden oluşmuştur. Bu ölçek ile öğrencilerin bölümü tercih ederken meslek hakkında ne kadar bilgileri olduğu, meslek algısını oluşturmada alınan derslerin etkisi, bölümü tercih etme nedenleri, meslekten beklentileri ve alanı seçmesini etkileyen etmenlerin ne olduğu sorularına cevaplar aranmıştır. Ölçeğin güvenilirlik analizinde iç tutarlılık düzeyini belirlemek için Cronbach Alfa yöntemi kullanılmıştır. Toplanan verilerin analizinde SPSS programı kullanılarak ulaşılmak istenen bulguya göre; frekans, yüzde, standart sapma ve aritmetik ortalama teknikleri kullanılarak tablolar hazırlanmıştır. Elde edilen bulgulara göre yorumlar yapılmıştır. Bu yorumlar sonucunda grafik tasarım eğitimi alan öğrencilerin mesleği algılamada bir sıkıntı yaşamadıkları görülmektedir. Öğrencilerin mesleğe karşı bir ilgi ve iyi bir tutumla geldikleri görülmüştür. Bir önceki öğrenimleriyle özdeşleşerek gelen öğrencilerin, meslekle ilgili aldıkları derslerin son sınıflara geldikçe artmasıyla alanlarını daha iyi tanıdıkları sonucu ortaya çıkmıştır. Öğrencilerin bölümü tercih ederken çevrelerinin etkisinin az olduğu, bir meslek sahibi olma ve iş bulma konusunda kararsız oldukları görülmüştür. Ölçek içerisindeki bir yüksek öğrenim bölümüne yerleşmiş olma sorusuna birinci sınıflar olumlu dördüncü sınıflar olumsuz yönde görüş bildirmiş bu da öğrencilerin arasındaki farkı ortaya çıkarmış ve ölçeğin samimiyetini ortaya koymuştur.
Eğitimde dezavantaj olarak 'yatılılık' olgusu/ Pierre Bourdieu sosyolojisi perspektifinden bir analiz

Bu çalışmada ''yatılılık'' olgusundan hareketle Bingöl ilinin farklı Yatılı İlköğretim Bölge Okullarından mezun olup, şu anda farklı liselerde okuyan 40 öğrenciyle odak grup görüşmesi yapılarak, öğrencilerden gündüzlü okuma ile yatılı okuma dönemlerini karşılaştırmaları istenmiştir. Aynı zamanda Bingöl'deki farklı YİBO'larda çalışan bir grup öğretmen ve idarecilerle görüşülerek, yarı yapılandırılmış görüşme tekniğine uygun sorular sorularak, öğrencilerin gelişim gereksinimlerine ilişkin görüşler ortaya konulmuştur. Bu öğretmen ve idarecilerden YİBO'lardaki öğrenci sorunları hakkında bilgi alınmıştır. Böylece 'Yatılılığın' sosyal, kültürel ve ekonomik sermayeden yoksun olan Yatılı İlköğretim Bölge Okullarındaki öğrencilerin kişisel, sosyal, kültürel ve öğrenim başarısı üzerindeki etkisi bilimsel olarak incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın kavramsal ve kuramsal boyutunda; sosyal, kültürel ve ekonomik sermaye kavramlarına açıklık getirilmiştir. Bu etkenlerin, eğitimde neden etkili olduğu, Pierre Bourdıeu' nun sosyolojik perspektifi ile analiz edilmiştir. Araştırmanın kavramsal ve kuramsal çerçevesinden sonra Yatılı İlköğretim Bölge Okullarıyla, eğitimde dezavantajlık ilişkisi ortaya konulmaya çalışılmıştır. YİBO'larda okuyan öğrencilerin eğitimde neden dezavantajlı konumda oldukları ortaya konulduktan sonra araştırmanın bulgularıyla söz konusu çalışma bilimsel bir temellendirmeye dayandırılmıştır. Bu çalışmada öğrencilerle yapılan odak grup görüşmesi ve YİBO'larda çalışan öğretmen ve idarecilerle yapılan yarı yapılandırılmış görüşme sonucunda şu veriler elde edilmiştir; Bingöl örneğinden hareketle yatılı ilköğretim bölge okullarında okuyan öğrencilerin büyük bir çoğunluğunun YİBO'da yuva sıcaklığı, aile desteği, aile sevgisi bulamadığından, terk edilmişlik duygusu yaşadıkları gözlenmiştir. Yatılı ilköğretim bölge okullarında yuva sıcaklığı, aile sevgisi ve desteğinin olmayışı ayrıca bu olumsuzluklara terk edilmişlik duygusu da eklenince öğrencilerin yatılı yurtlara ve kendilerine karşı güven sorununun ortaya çıkmasına sebep olmuştur. Yatılı ilköğretim bölge okullarında yetişen öğrencilerin yaşadığı sosyalleşme sorunlarının temelinde ise YİBO'larda öğrencilerin rol model alacak personel eksikliğinden kaynaklandığı görülmüştür. Sosyal sermayeden yoksun olan yatılı ilköğretim bölge okullu öğrencileri ile onların akranları olan gündüzlü okullarda okuyan öğrencilerin öğrenim başarıları karşılaştırdığında, aralarında belirgin farklılıkların da olduğu görülmektedir. Araştırma sonucunda elde edilen veriler, gelecekte yatılı ilköğretim bölge okulların pozisyonu hakkında daha sağlıklı kararların alınmasında etkili olacağı düşünülmektedir.
Üniversite öğrencilerinin eğitim stresi düzeyi ile öğrenmeye ilişkin tutumlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmada, üniversite öğrencilerinin eğitim stresi düzeyleri ile öğrenmeye ilişkin tutumları arasındaki ilişkiyi ve bu iki değişkenin, cinsiyet, öğrenim görmekte olunan bölüm, sınıf düzeyi, okula devam edilen öğretim programı türü, anne ve babanın en son mezun oldukları okul ve üniversite öğrenimi öncesinde ikamet edilen yere göre değişip değişmediğini incelemek amaçlanmıştır. Araştırma, Bayburt Üniversitesinin 2013- 2014 eğitim-öğretim yılında, Eğitim Fakültesi'nin Sınıf Öğretmenliği, Fen Bilgisi Öğretmenliği ve Din Kültürü Öğretmenliği bölümlerine devam eden 475 öğrenci; 295 erkek (%62) ve 180 kız (%38) ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya katılan üniversite öğrencilerinin demografik nitelikleriyle ilgili bilgileri elde etmek için Kişisel Bilgi Formu, eğitim stresi düzeylerini ölçmek için Eğitim Stresi Ölçeği ve öğrenmeye ilişkin tutumlarını ölçmek için de Öğrenmeye İlişkin Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin istatistiksel analizleri için SPSS 17 kullanılmıştır. Verilerin istatistiksel analizinde; Pearson Korelasyon katsayısı, Bağımsız Gruplar t testi, tek yönlü varyans analizi, varyans analizi sonucunda gruplar arasında istatistiksel farklılık elde edilmesi durumunda ise hangi grubun hangi gruptan farklı olduğunu belirlemek amacıyla Tukey Çoklu Karşılaştırma testi uygulanmıştır ve regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırma kapsamında tüm veriler için anlamlılık düzeyi. 05 olarak kabul edilmiştir. Yapılan araştırma sonucunda; öğrencilerin eğitim stresi ile okunan bölüm, baba eğitim düzeyi, anne eğitim düzeyi, ailenin yaşadığı yer ile pozitif yönlü ve anlamlı bir ilişki; cinsiyet, sınıf düzeyi, öğretim programının türü arasında ise negatif yönlü ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Öğrenmeye ilişkin tutum alt boyutu ile cinsiyet, okunan bölüm, sınıf düzeyi, baba eğitim düzeyi, anne eğitim düzeyi, ailenin ikamet ettiği yer ile pozitif yönlü ve anlamlı bir ilişki; öğretim programı türü arasında ise negatif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Araştırma sonuçları literatürde yer alan diğer araştırmalar ışığında tartışılıp yorumlanarak araştırma bulgularına ilişkin, araştırmacılar ve psikolojik danışmanlar için öneriler sunulmuştur.
Geleneksel kültürümüzde çiçek motiflerinin kullanım alanlarından örnekler ve dekoratif sanatlar eğitimindeki kullanımı

Çiçek doğanın insanoğluna sunduğu en güzel armağandır. Göçebe olarak yaşayan topluluklar, ilk açan kır çiçeklerini dağlarda, ovalarda, yaylalardagörmüşler. Kır çiçeklerin renkleri, güzel şekilleri, güzel kokuları dikkatlerini çekmiş ve çiçeğe karşı ayrı bir ilginin uyanmasına yol açmıştır. Çiçek sevgisi göçebe yaşamdan günümüze kadar değişik şekillerle yaşayarak gelmiştir. Önceleri insanlar çiçeği doğadan koparttıkları gibi kullanmışlardır. toplumumuzda zamanla İslamın benimsenmesi ile birlikte heykel ve canlılarıresmetmek yasaklanmasından dolayı çiçek, meyva, ağaç, yaprak gibi bitkiler, motif olarak kulanılmaya başlanmıştır. Bitki motiflerini kullanımıyla ayrı bir sanat dalı doğmuş, özellikle çiçeklerleyapılan motifler çeşitli alanlarda, giyim, mezar taşları, çini, baş süslemesi, dokuma, işleme, ahşap, kitap sanatı, top, tüfek v. s. de kullanılmış ve böylelikle çiçek dilioluşmuştur. İnsanlar sözle anlatamadıklarını çiçeklerle, çiçek motifleriyle anlatmayabaşlamıştır. Bu araştırma; Kültürümüzdeki çiçek motiflerinin bazı kullanım alanlarını, hangi çiçeklerin kullanıldığını, ne anlama geldiğini ve üniversitemizin Dekoratif Sanatlar eğitiminde çiçek motiflerinin hangi derslerde, hangi ürünlerde, ne sıklıkta yer aldığını belirtmek amacı ile planlanmıştır. Araştırma yazılı kaynaklardan, müzelerden ve üniversiteden yararlanarak elde edilen veriler uygun başlıklar altında sunulmuştur. Elde edilen örneklerin her birinin fotoğrafları çekilerek bu ürünler bilgi formlarında analiz edildikten sonra çizimleri yapılmış, tablolar halinda geliştirilerekdeğerlendirilmiş ve yorumlanmıştır. Araştırmada müzelerimizde bulunan eserlerde çiçek motiflerinin kullanım yerleri, kullanılan çiçek çeşitleri bakımından incelenerek, geleneksel değerlerin korunması ve gelecek kuşaklara tanıtılması, günümüz ihtiyaçları doğrultusunda farklı tekniklerle bütünleştirilerek kullanılabilir nitelikte kaliteli ve sanatsal ürünler elde etme olanaklarının sağlanması gerektiği vurgulanmıştır.
İlkokul birinci sınıf öğrencilerinin ifade edici ve alıcı dil gelişimlerinin incelenmesi

Bu çalışmada ilkokul birinci sınıf öğrencilerinin ifade edici ve alıcı dil gelişim düzeylerini belirlemek ve cinsiyet, yaş, okul öncesi eğitim alma durumu, okula giden kardeş, evde konuşulan dil ve sosyoekonomik seviye gibi değişkenlerin etkisini araştırmak amaçlanmaktadır. Nicel veri toplama araçlarının kullanıldığı bu çalışmada mevcut durumu ortaya koymak için tarama modeli kullanılmıştır. Veri toplama araçları olarak Demografik Bilgi Formu ve Berument ve Güven (2010) tarafından geliştirilen Türkçe İfade Edici ve Alıcı Dil Testi kullanılmıştır. Bu araştırmaya Van ilinde alt, orta ve üst sosyoekonomik düzeylerde olmak üzere 5 farklı ilkokuldan toplam 355 ilkokul birinci sınıf öğrencisi dahil edilmiştir. Çalışmanın nicel verileri değerlendirilirken istatistik paket programı kullanılmıştır. İstatistik tekniklerinden ortalama, standart sapma, minimum, maksimum, yüzde ve frekans değerleri Mann Whitney U ve Kruskal Wallis testleri kullanılmıştır. Bulunan sonuçlara göre araştırmamıza katılan çocukların ifade edici dil ve alıcı dil düzeylerinin kronolojik yaşlarından daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Dil gelişimini etkileyen değişkenlere bakıldığında ise, cinsiyet ile ifade edici ve alıcı dil puanları arasında anlamlı bir ilişki yoktur. Fakat yaş ile dil gelişimi arasında pozitif korelasyon bulunmuştur. Okul öncesi eğitim alan çocukların hem alıcı hem de ifade edici dil gelişimleri, okul öncesi eğitim almayanlara göre daha yüksek düzeydedir. Evde konuşulan dile göre, evde Türkçe konuşan ailelerin çocuklarının dil gelişiminin daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Dil gelişim puanı sosyoekonomik düzeye göre incelendiğinde, sosyoekonomik düzeyi yüksek olan çocukların dil gelişim puanı daha yüksek bulunmuştur.