turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Belirli gün ve haftalar etkinliklerinin ortaokul görsel sanatlar dersi öğretim programı öğrenme alanlarına etkisi

Görsel sanatlar dersinin amaçları doğrultusunda, belirli gün ve haftalar kutlamalarında yapılan etkinliklerin dersin öğrenme alanlarına nasıl bir etkisinin olduğunun belirlenmesi, hem görsel sanatlar dersinin etkililiğinin artırılması, hem de belirli gün ve haftalar etkinliklerinin geliştirilmesi için farkındalık yaratabilecek bir unsur olarak görülmektedir. Bu kapsamda yapılan çalışma ile ortaokul görsel sanatlar dersi programında belirli gün ve haftalar etkinliklerinin öğrenme alanlarına etkisine ilişkin öğretmen görüşlerinin neler olduğunun tespit edilmesi amaçlanmıştır. Çalışmada gerekli bilgi ve verilerin elde edilmesi için betimsel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Bu doğrultuda, belirli gün ve haftalarda yapılan etkinliklerin, Ortaokul Görsel Sanatlar Dersinde 'görsel iletişim ve biçimlendirme', 'kültürel miras' ve 'sanat eleştirisi ve estetik' öğrenme alanlarına ve öğrenme becerilerine etkisini belirlemek amacıyla, 45 ortaokul görsel sanatlar öğretmeninden oluşan çalışma grubuna konu ile ilgili araştırmacı tarafından hazırlanmış bir anket yöneltilmiş ve anketten elde edilen verilerin analizi sonucunda; katılımcıların en çok katıldığı ilk üç ifadenin 'Öğrenciler belirli gün ve haftalar etkinliklerine not gayesi güderek katılır', 'Öğrenciler belirli gün ve haftalar etkinliklerine isteklidirler' ile 'Öğrenciler sanatla ilişkili olarak etkinliklerdeki çalışmaların estetik değerlerini tartışabilir'vmaddelerinin olduğu, katılımcıların en az katıldığı ilk üç maddenin ise 'Belirli gün ve haftalar etkinlikleri konumun anlam ve önemini yorumlamada pekiştiricidir', 'Belirli gün ve haftalar çalışmaları farklı materyalleri birleştirerek çalışma yapmaya teşvik edicidir' ile 'Görsel sanatlar dersindeki belirli gün ve haftalar etkinlikleri 'kültürel miras' öğrenme alanlarını olumlu etkiler' maddelerinin olduğu belirlenmiştir. Ayrıca, öğretmenlerin ortaokullardaki görsel sanatlar programında yer alan 'görsel iletişim ve biçimlendirme', 'kültürel miras' ile 'sanat eleştirisi ve estetik' öğrenme alanına etkisine ilişkin öğrenciler hakkındaki görüşlerinin de olumlu olduğu tespit edilmiştir.
Orta Çağ ve Rönesans Dönemi'nde ortaya çıkan estetik düşüncelerin sanat eğitimine yansımaları

Antik dönem filozofları eşyayı ve insanı tanıma problemleriyle karşı karşıya kaldıklarında gerçeklik ve hakikat bilgisine ulaşmaya çabalamışlardır. Bunun etkileri Orta Çağ'a ve Rönesans'a kadar görülen felsefi düşüncelerin doğmasına neden olmuştur. Sanatın ve felsefenin ayrılmaz birlikteliği Antik Çağ'dan günümüze dek devam etmiştir. Çünkü bilgiyi elde etme yollarından sanat ve felsefenin temelinde akletme ve düşünce vardır. Bu nedenle Antik Çağ'da ortaya çıkan düşünce sistemleri gelişerek çağlara etki etmiştir. Bu düşünce sistemleri sanatın arka planını oluşturduğu ve sanat eğitiminin temel oluşturduğu bir gerçektir. Bilgi insan için hayatta olmazsa olmazdır. İnsanın kendini geliştirmesi, kendini tanıması, çevreyi incelemesi, araştırma yapması bilgiye ulaşma yollarından sadece birkaçıdır. Bu çalışmada Orta Çağ ve Rönesans'ın hangi felsefelerden oluştuğunu, hangi sanat ve sanat eğitimi anlayışlarına sahip olduğunu bu dönemlerin önemli düşünürleri ve sanatçılarının görüşleriyle ortaya koyulmuştur. Sanata ve sanat eğitimine olan katkıları araştırılmıştır. Bu bağlamda I. Bölüm'de teori-pratik ilişkisine dair araştırmanın problem durumu ortaya koyulmuştur. II. Bölüm ve III. Bölüm'de Orta Çağ ve Rönesans'ta ortaya çıkan görüşler dikkate alınarak sanatın anlamlandırılması, insanın doğa merakı ve Tanrı'yla ilişkisinin felsefe ekseninde sanata nasıl etki yaptığı incelenmiştir. Ayrıca IV. Bölüm'de Orta Çağ ve Rönesans Dönemi'ne ait estetik düşüncelerin sanat eğitimine yansımaları ve aktarımları ele alınarak sanat eğitiminin durumu ile sanat eğitimi nasıl yapıldığına dair inceleme yapılmıştır. Bu dönemlere ait sanat eğitiminin çağdaş sanat eğitimine etkileri araştırılmıştır. Literatür araştırma tekniğinin kullanıldığı bu çalışmada sanatın ve felsefenin problemleri olan güzel, kozmos, ölçü, düzen ve iyi gibi kavramların ortaya çıkışı araştırılmıştır. Bunların hangi manada nerede kullanıldıkları saptanmıştır.
Günümüz sanatı ve kentsel mekan ilişkisi

14. yüzyıldan itibaren kent içerisinde özerkliğini kazanan sanat yapıtı, Modernist süreçle beraber kentte sadece işaret noktası olma özelliğinden sıyrılmıştır. Performansların, happininglerin ve çeşitli sanat etkinliklerinin kentsel mekan içerisinde sergilenmesiyle galeri mekanından dışarı çıkmıştır. Bu tez kapsamında incelenen konu, kentin sanat yapıtı için mekan oluşturması değil, aksine kentsel mekanın sanat yapıtını oluşturan baş rolü almasıdır. Günümüz sanatının, kentle girdiği yeni bağlam ilişkisi, kentin yapıta sadece sergileme mekanı oluşturması olarak görülmemelidir. Başka bir deyişle günümüz sanatı, yalnızca kentsel mekanda var olmakla yetinmeyen, sokağı ve onun tüm ekonomik ve kültürel katmanlarını da kendi içine dahil eden yapısıyla karşımızda durmaktadır. 21. yy kentinde sanat yapıtı, artık modernist bir anlayışla yeni bir kent kültürü oluşturmak ya da kültür üreten bir mekanizmanın işlevsel bir aracı olmak yerine, günlük yaşam pratikleriyle, alternatif önermelerde ve bilgi aktarımında bulunan bir yapıyı öngörür. Kent ve sanat yapıtı sadece planlı bir uyumu sergilemenin dışında uyumsuzluğu, zıtlığı, kargaşayı ve karşı karşıya gelişi de sergiler. Kamusal ve özel alanı, ekonomik politikalarıyla yeniden örgütleyen küreselleşme, kentin tüm katmanlarına nüfuz etmiş, plansız ve organik yapılanmalara zemin yaratarak kaotik kent yapısını oluşturmuştur. Kamusal ve özel alanın birbirinin içine geçmesi, değişken, akıcı yaşam trafiği, küresel göçün beraberinde getirdiği IIIkültürel göç, yerin kimlikleyen özelliklerinin kalıcılığını tehdit eder. Bu sosyo-ekonomik durum, kentsel mekandaki sanat yapıtını da yeniden temellendirir. Bu yapı içerisinde zaman, mekan, kimlik, aidiyet, kültürel çatışma ve kültür politikaları gibi kavramları yeniden kurgulamak ve yeni sosyal deneyimler önermek ya da var olan yapı üzerinden bir söylem alanı oluşturmak incelenen örneklerin ana eksenidir. Mekan ve bireyin ilişkisi, mekanın sosyolojik kimliği ya da diğer mekanlara geçişliliği, kamu ve özel alanların çatışması ve işlevselliği, göçebe olma hali ve 'yer'in kimlikleyen özelliklerinin değişkenliği kent üzerinden sanat üretimlerinin irdelediği temalardır. Kenti günlük yaşam pratikleriyle deneyimlemek, kenttin çok katmanlı yapısında dolaşan bilgiyi izlemek ve belgelemek, kentin siyasal söylemine sanatsal müdahalelerle ortak olmak tez kapsamında örnekler üzerinden incelenen diğer konulardır. IV
Çağdaş sanatta iplik

Bu çalışmada; tekstilin en temel üretim malzemesi olan ipliğin çağdaş sanattaki önemine ve çağdaş sanatçıların, salt iplik kullanarak ona yükledikleri anlamlarla, ipliğin görsel anlatım dilini sorgulayan çalışmalarına yer verilmiştir. 20. Yüzyıldan itibaren sanat, farklı disiplinlerin bir araya gelmesiyle; sınır tanımayan ve yeni ifade biçimlerine yer veren bir alan olmuştur. Bu bağlamda, kendilerini iplik ile ifade eden çağdaş sanatçılar da; ipliğin meydana getirdiği görsel etkiyi mimari, resim, heykel, enstelasyon, mekan vb. birçok farklı disiplin ile birleştirerek, özgün sanat dillerini oluşturmuşlardır. Dört ana bölümden oluşan bu araştırmanın birinci bölümünde; ipliğin tarihsel süreçte incelenmesi, tanımı ve sınıflandırılması hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde; Modern sanat ve sanatta meydana gelen köklü değişimlerden bahsedilmiştir. Modern sanat anlayışı ile sanatta meydana gelen özgürleşmeyle; yeni malzeme arayışlarında bulunan sanatçılar, yeni düşünsel ve görsel sorgulamalarıyla sanatın değişmesine ve özgünleşmesine neden olmuşlardır. Bu düşünce ve arayışlar doğrultusunda, klasik tekstil sanatına getirilen çağdaş yaklaşımlara yer verilmiştir. Tekstil sanatının plastik sanatlar içerisinde yer almasında kırılma noktası olan Bauhaus ekolünden ve sanatçılarından söz edilmiştir. Üçüncü bölümde; klasik dokuma sanatı geleneğinden, lif sanatına geçiş sürecinde yaşanan gelişmelere ve etkinliklere yer verilmiştir. Bu konuda çalışmalar yapan öncü sanatçılar ve eserleri incelenmiştir. Dördüncü bölümde ise; Çağdaş sanat ve günümüz sanatı hakkında bilgi verilmiştir. Ayrıca bu tezin araştıma konusu olan, yapıtlarında tamamıyla ipliğin görsel dilini sorgulayan sanatçılar ve çalışmaları incelenmiştir. Yapılan araştırmalarda görülmüştür ki; tüm kırılmaların yaşandığı 21. yüzyılın çağdaş sanat ortamında, ipliğin sadece tekstil üretim malzemesi olmadığı ve klasik tekstil sanatındaki kullanımının yanı sıra, sanat disiplinleri arasında yer alan öznesi ve nesnesi kendisi olan bir sanat oluşturma malzemesi olduğu saptanmıştır.
Motifsel temele dayalı araştırmalar (15.-16. yy. Flaman resim geleneğinin analizi ile birlikte)

'Motifsel Temele Dayalı Resim Çalışmaları' 15. ve 16. yy. Flaman sanatı çerçevesinde, bu dönemin sanat eserlerinden yararlanılarak ortaya konmuştur. Flaman sanatçılarının doğaya bağlı resim dillerini oluştururken ayrıntıya dayalı bir gözlem yaptıkları görülür. Çağdaş İtalyan sanatçıları gölgeleri oluşturmak için renklere siyah katarlarken, Flamanların bu etkiyi daha koyu renk değerleriyle elde ettikleri gözlenmiştir. Nesneleri ışığa bağlı renk değerleriyle boyarlarken resimde hava perspektifini başardıkları görülür. Doğadaki renk ve ışık ilişkileri içinde figürle diğer nesnelerin motifleşerek biçimlendiği, resimlere ruhani bir ifade kazandırıldığı görülür. Araştırmaya dayalı çalışmalarda da motif yaratma endişesi ön plandadır. Resimsel dilde leke ilişkileri ağırlıklıdır. Açık-koyu, iç mekan-dış mekan gibi zıt ilişkiler üzerinde durulmuştur. Plan oluştururken motiflerin istifinden, biçim, leke ve renk özelliklerinden yararlanılmıştır. Boyanın kat kat ve saydam kullanılmasıyla resimde derinlik duygusu güçlendirilmiştir.
Anadolu seramik sanatında Şamanizmin etkisi

Türklerin İslamiyet'i kabulünden önceki inancı olan Şamanizm, araştırmacılar tarafından İnsanlığın en eski inanç sistemlerinden biri olarak kabul edilmektedir. Şamanizm, Anadolu inanç, kültür gelenek ve göreneklerinde bugün de etkileri olduğu görülmektedir. Bu çalışmanın konusu, Anadolu seramik sanatındaki yansımaları araştırmaktır. Geçmişten günümüze Şamanizm'in Türk Kültüründe bıraktığı izler incelenmiştir. Şamanizm'in Anadolu Kültüründeki etkisi ve çağdaş Anadolu sanatına yansımaları araştırılırken, günümüz seramik sanatındaki izleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Literatür araştırmalarının yanı sıra, günümüz seramik ve heykel sanatçıları ile görüşmeler yapılmıştır. Literatür araştırması ile elde edilen bulgular doğrultusunda,, Türklerin Anadolu topraklarına ilk geldikleri dönemlere ait izlerin bulunduğu düşünülen bölge incelenerek, bu bölge görüntülenmiştir. Şamanizm Türk Kültürü üzerinde etki ve izlerini yaşamın her alanında kimi zaman örf ve adetlerde, kimi zaman çeşitli dini uygulamaların ortaya konmasında, kimi zaman da doğrudan sürdüğü görülmektedir. Şamanizm'in etkileri Anadolu dışında da pek çok coğrafi konum ve konuda açığa çıkmaktadır. Bununla beraber günümüz seramik sanatçıların da da süregelen Anadolu seramik sanatının devamı olarak Şamanizm kimliğine dair izlere rastlanmaktadır. Bu çalışmada, Şamanizm'in kimliği, etkileri ve izleri incelenerek, Anadolu bölgesinde, çağdaş sanat seramiğindeki izleri araştırılmaktadır.
Resim çalışmalarında doğa yorumlamaları

ÖZDEMİR, Arif, Resim Çalışmalarında Doğa Yorumlamaları, Yüksek Lisans Tezi, Malatya, 2019. Doğanın kendisine, tarih boyunca geliştirilmiş olan yorumlamaların devamlılığında, yeni farkındalıklar ve farklı yorumlar geliştirebilmek açısından, doğa yorumlamaları konusunun önemli olduğu düşünülmüştür. Resim çalışmalarında doğa yorumlamaları konusunun kuramsal bölümü için insanlık tarihi, sanat tarihi, insan-doğa, insan-sanat genel başlıkları incelenmiştir. Resim sanatı üzerine literatür çalışması yapılıp tez ana hatları belirlendikten sonra doğadan eskiz ve desenler çizilmiştir, yapılan bu ön çalışmalar da kullanılarak resim çalışmaları yapılmıştır. Çalışma üç bölümden oluşturulmuştur. Her bir bölümde doğa, insan ve sanat unsurları hakkında varılmış olan kimi kanı ve yorumlar ilgili oldukları düşünülen yerlere yazılmıştır. Birinci bölümde problem, araştırmanın yöntemi ve
Temel eğitimde tiyatro çalışmalarının öğrencilerin kişilik gelişimi üzerindeki etkisi

Bu Tez Çalışmasında; tiyatronun çocukların gelişimindeki önemine yer verilerek, özgüven gelişimleri ile olan ilişki ele alınmaktadır. Araştırmanın amacı, öğrencilerin sosyal gelişimlerini geliştirmede tiyatrodan yararlanıp yararlanılamayacağını gözlemlemek, incelemek ve sonuçta etkisini belirlemektir. Aynı zamanda tiyatro çalışmalarına katılan ve daha önce katılmış olan öğrencilerin süreç içinde akademik tutum ve gelişimlerine bir katkısının olup olmadığına da bakılmıştır. Araştırmanın birinci bölümünde çocuk ve eğitim konusu tartışılmış ve ayrıca oyun konusuna deyinilmiştir. İkinci bölümde çocuk tiyatro ve eğitim konusu tartışılarak geniş bir alan yazını incelemesine gidilmiştir. Üçüncü bölümde tiyatronun eğitime ve çocuğun gelişimine olan somut katkısı incelenerek tiyatro yoluyla çocukların gelişimine olan katkısı ortaya koyulmuştur. Veri incelemesinde ikili anket uygulanmıştır. Tiyatro çalışmasına katılan öğrencilerin öğretmen ve velilerine ayrı ayrı uygulanmış ve veriler karşılaştırılmıştır.
Okul öncesi sanat eğitimi için geliştirilen grafik aplikasyon öğrenme modeli

Sanat, evrensel bir dile sahiptir. Bu nedenle herkes tarafından anlaşılabilir olması gerekmektedir. Sanat eğitiminin katkısı, bireyin gelişimi için gerekli olan farklı disiplinlerin öğretiminde yadsınamaz bir gerçek olduğu kanıtlanmış bilimsel bir bilgidir. Sanatla birlikte gelişim gösteren sanat eğitimi, görsel olan her biçim için devamlılığı sağlar ve öğrenmeyi güçlendirir. Okul öncesi dönemde sanat eğitimi, bireylerin gelişim, öğrenme ve yaratıcılıklarını destekleyen uygulamaları ve faaliyetleri kapsamaktadır. Ailede başlayan eğitim, okul ve çevre ile devam etmektedir. Erken çocukluk döneminde sanat eğitimi alan bireyler yaratıcılık bakımından gelişmiş olup bakış açıları daha estetik ve farkındalık sahibi kişiler olarak yetiştikleri görülür. Bu dönemde alınan sanat eğitimi bireylerin sanat ve diğer disiplinlerle akademik bir bağ kurabilmesini sağlayacaktır. Sanatı teknolojiyi kullanarak eğitim sürecine aktarmak bireyin öğrenmesini doğrudan etkilemektedir. Okul öncesi bireylerde sanatı sevdirmek ve estetik bakış açısı oluşturup öğrenmeyi sağlamak için tablet ile yeni bir öğrenme modeli geliştirilmiştir. Bu öğrenme modeli, küçük yaşlardaki bireylerin görsel algılarında anlamlı bir sonuç oluşturmaktadır. Sanat içerikli aplikasyon eğitimi, okul öncesinde 4-6 yaş arasındaki çocuklarla bireysel olarak gelişimlerini destekleyecek yönde bir uygulama olarak geliştirilmiştir. Uygulama, bireyin yaşı, öğrenim durumu, algı ve görsel zekası dikkate alınarak hazırlamış olup, dijital bir ortamda güncel kullanılan tablette uygulanmıştır. Uygulama sonrasında bireylerin öğrendiklerini ölçebilmek için anket yapılmıştır. Bireylerin gelişimlerini destekleyecek açık uçlu soruyla yorumlama, analiz yapabilme yetenekleri çözümlenmiştir. Okul öncesi bireylerin sanat eğitimlerini destekleyecek olan aplikasyon oyun yöntemi kullanılarak mantıksal düşüncelerinin eğitilmesi, bilişsel, duyuşsal ve akademik becerilerin geliştirilmesi amaçlanmıştır.
Çağdaş Türk resim sanatında dijital unsurlar

Fotoğraf sanatının Camera Obscura'dan günümüze kadar olan tarihsel sürecinde fotoğraf ve resim sanatı paralelliği üstünde durularak, plastik sanatlardaki önemi vurgulanmıştır. Araştırmada; fotoğrafı eserlerinde yararlandıkları bir kaynak, malzeme ya da materyal olarak kullanan Türk ressamlarının sanat yapıtları ve fotoğraf arasındaki bağlantı ele alınmış; fotoğraf sanatının, gelenekselden dijitale kadar Türk sanatı üzerindeki etkisi örneklerle incelenmiştir. Çağımız teknolojik gelişmelerinin sonsuz olanaklarını araç olarak kullanıp; dijital fotoğraflar ile yaratıcı resimler üreten sanatçıların eserlerine yer verilerek fotoğrafın resim sanatı için vazgeçilmez bir kaynak olduğu aktarılmıştır.
Eğitimci ve sanatçı kişiliğiyle Hayati Misman

Köklü bir geçmişşe sahip olan baskıresim sanatı Türkiye'de on yedinci yüzyılın ilk çeyreğinde varlık göstermekle birlikte sanatsal anlamda değerlendirilmesi on dokuzuncuyüzyılı bulmuştur. Baskıresim kelimesi, ağaç baskı, taş baskı, linol baskı, ipek baskı ve metalbaskı gibi tekniklerin hepsini kapsarken, metal baskı bu tekniklerden sadece bir tanesidir. 'Baskı Resim', sahip olduğu teknik çeşitlilik ve uygulama zenginliğiylesanatçıya oldukça fazla anlatım olanağı sunmaktadır. Yaygın bir ilgi alanı bulan bu tekniğinsanat tarihimiz açısından değerlendirilmesi ise bu alana emek vermiş sanatçılarımız üzerine yürütülen kapsamlı çalışmalarla mümkün olabilmektedir. Sanatçı ve eğitimci kimliği ile bugün ülkemizin önde gelen özgün baskıresim sanatçılarından birisi olan Hayati Misman, başta gravür olmak üzere, yağlı boya resim, metalkolaj ve heykel gibi farklı tekniklerde yapıt üretmiştir. Yaklaşık elli yıldır gravür baskı yapan sanatçı, bilinen geleneksel teknikler ile yenilikçi baskıresim tekniklerini bir arada kullanarak Türk baskıresmi ve sanatçıları arasında önemli bir yer edinmiştir. Araştırmada yaşamı, sanatı ve yapıtları üzerinde durulan Hayati içerisinde, Türkiye'deHayati Misman'ın Özgün Baskı Resim Sanatındaki yeri ve önemine değinilmektedir.
Sanatsal yaratımda zaman bellek üzerine plastik araştırmalar

Başlangıçta, öznede doğuştan gelen önsel bilgiler yoktur ve her türlü deneyimden önce öznenin zihinsel durumu sıfır noktasında - tabula rasa - durmaktadır. Bellek ise zihne deneyimler aracılığıyla aktarılan, tasarımla saklayan ve yeniden üreten bir yapıdır, özne, kendi tarihselliği içerisinde belleğini dolayısıyla kendi 'ben'ini zaman ve mekan bağlamında sorgular. Çünkü, insan için zaman ve mekanın biçimlendiriciliği söz konusudur, insan için yaşamın gerçekliği zamansallığın ve mekansallığın, zamansallık ve mekansallık da insanın ürünüdür. Bu geçişken ve tepkisel süreç içerisinde insan ve zaman - mekan birbirlerini değiştirerek yapılanmaktadırlar. Yaşamın gerçekliği, diğer bir ifade ile yaşamla kurulan anlam bağlamı, sanatçı için yorumlanması gereken dünyanın - tüm çevresel içeriklerinin, değerlerinin, karmaşasının - çözümüne yönelik bireysel bir yaşantıdır. Yaratım süreci içerisinde olan sanatçı için günlük yaşamın sıradan ya da önemli pek çok ayrıntısı, deneyimleri imgeleminde bir bütün oluşturur. Bütün olmak önemlidir, çünkü yaşamın içerdiği tüm unsurlar birbirine bağlıdır. Her şeyi tek tek algılamak ve belleğe öylece depolamak dünyayı bağıntısız parçalardan oluşan bir yığına dönüştürmenin ötesine götüremez. Sanatçı gerçekliği algılamakta ve onu imgeleminde yeniden şekillendirmektedir. Ancak sanatçının sorunsalı hiçbir zaman bu gerçekliği aynen göstermek değildir. Sanat yapıtı sanatçının yola çıktığı duyguyu ya da görüntüyü göstermez, gerçekliği tekrar kendi içinde farklı bir düzlemde kurar. Oluşan yapıtta sanatçının yola çıktığı duygu, kavram ya da nesne ile birlikte öncelikle sanatçının kendisi vardır. Oluşan her yapıt sanatçının kendi yaşantısıdır. Bu nedenle sanatçı gerçek dünya içerisinde kendisine ait olan bir başka dünya, bir başka deyişle öznel bir dünya yaratmıştır. Bunun yanında sanatçının iç dünyası dışarıdaki dünyadan, dış gerçeklikten ayrı tutulamaz. Sanatçının dış dünyadan aldığı her nesne kendi öznel dünyasına ait bir gerçekliği yansıtmaktadır. Böylelikle sanat yapıtının oluşumu dış gerçekliğin bireysel bir ifadeyle nasıl okunup özümsenmesi ve yorumlanması gerektiğine yönelik bir arayış sürecine dönüşür. Sanatçı bu yolla bir bakıma kendi arkeolojisini de oluşturur. Sanat yapıtı çağın kuşatıcı gerçekliği içerisinde sanatçının belleğinde insanın belleğini oluşturur. Dolayısıyla belleğin, sanat yapıtının içeriğinin oluşumunda ve yapıtın maddi biçim kazanmasında önemli bir rolü vardır. Bu çerçevede çalışmanın birinci bölümünde, sanat yapıtının oluşumunda etken olan dış dünya ile sanatçı arasında nasıl bir etkileşim gerçekleştiği ve sanatçının bunu nasıl dönüştürdüğü ele alınmıştır. İkinci bölümde ise, bellek - zaman - mekan kavramları üzerinde durulmuş, sanatçının sözü edilen bu kavramları nasıl ele aldığı irdelenmiştir. Çalışmanın üçüncü ve son bölümünde, seçilen bazı uygulamalar, önceki bölümlerdeki bilgiler ve saptamaların ışığında değerlendirilmiştir.
Türk resminde 1950 sonrası doğa ve insan ilişkisi

'Türk Resminde 1950 Sonrası Doğa ve İnsan İlişkisi' isimli çalışmamızda belki ayrı ayrı üzerinde çalışılmış ama bir bütün olarak pek de üzerinde durulmamış bir konu olan doğa ve insan ilişkisi üzerinde durulmuştur. Çalışmamızda öz itibariyle doğanın bir parçası ya da doğanın içinde bir unsur olarak yer alan insanın kimi zaman doğayla bir bütün, kimi zaman da doğadan farklı olgu gibi tuvale aktarılışı incelenmiştir. Üzerinde durduğumuz doğa ve insan ilişkisini incelerken çalışmamızın amacına hizmet edebilmesi için dönem kısıtlamasına giderek 1950 sonrası dönemi ve bu tarihten sonra eser vermeye başlayan 40 ressamın sanat anlayışı ve resimlerini inceledik.
Cumhuriyet Döneminden günümüze afiş sanatının gelişimi

'Cumhuriyet Döneminde Günümüze Afiş Sanatının Gelişimi' adlı araştırma üç ana bölümden oluşmaktadır. Bu çalışmanın ilk bölümünde; afiş tasarımının kaynağı olan grafik sanatların tanımı, grafik sanatçılarımızın görüşleriyle; mağara duvarlarından başlayarak, çağdaş anlamda ülkemize girişi ve Cumhuriyet dönemindeki durumu incelendi. Ülkemizde bugünkü anlamda grafik sanatı ile ilgili gelişmeler yirminci yüzyıl içinde yoğunluk kazandığından dolayı, bu gelişmeler olarak daha kapsamlı bir biçimde ele alındı. Kitle iletişiminin en önemli araçları arasında yer alan ve afişin tanımı ve işlevi ile başlayan ikinci bölüm, çeşitli afiş tasarımcıların görüşleri ve afişin tarihçesi ile geliştirildi. Ayrıca, Toulouse Lautrec'in sanat anlayışı ve eserlerine yer verilen bu bölüm, konumuzun ismi de olan 'Cumhuriyet Dönemin'den Günümüze Afiş Sanatının Gelişimi' ile bitirildi. Üçüncü bölümde ise, afiş tasarımının kitle iletişimi açısından önemine değinilirken, kültürel, sosyal ve ticari alandaki durumuna da yer verildi. Ayrıca araştırma konusu çeşitli afiş tasarımcılarının başarılı afiş çalışmalarıyla da zenginleştirildi. m