Kültürel kodların okunmasında fotoğrafın bir veri aktarıcı olarak yapılandırılması

Bu eser metni çalışmasında, fotoğrafın görsel dil bağlamındaki işlevi ve yetkinliği ile nesne-fotoğraf ilişkisinde, nesnenin olduğu gibi temsili' halinden sapmadan, fotoğrafın izleyiciye sunumunda oluşturulması için gerekli olan aşamalardan söz ederek bir yöntem önerisinde bulunulmuştur. Birinci bölüm olan 'giriş' te, hazırlamış olduğum eser metninin içeriğine dair genel bir bilgi verilmiştir. İkinci bölümde; fotoğrafın eş zamanlı olarak antropoloji disiplini ile tanışması, uygarlık sürecinin biçimlenmesinde etkin olan ticari ve keşif amaçlı seyahatlerin ve bunların belgelenmesinde fotoğrafın kullanımı, fotoğrafın belleği ile insanın belleği arasında kurulan ilişkiye ve fotoğrafın belge olması özelliğinin bir araç olarak kullanımından bahsedilmiştir. Üçüncü bölümde; fotoğrafın antropoloji disiplini içinde bir veri ve bilgi objesi olarak kullanılması, bunun sebebi olan fotoğrafın yapısalllığının; nesne-dil ve nesne-fotoğraf ilişkisi üzerinden ele alınmıştır. Fotoğrafın var olmasının nesnelerin var olması ile doğrudan ilintili olduğunu açıklarken, aynı zamanda fotoğrafın bir boyutuyla gerçeğin analojisi olduğu, fotoğrafın gerçek olana en yakın benzerliği sunduğu ifade edilmiştir. Yalnızca nesneler dünyasının iki boyutlu düzlemde yeniden tekrar edilmesi değil, onun ötesinde fotoğrafın yöneldiği nesneye dair bilgilerin 'veri'lerini toplama özelliğini kazanması konusuna değinilmiştir. Dördüncü bölümde; kültürün oluşumunda dilden dile, anlatımlarla ve yazıyla gelecek kuşaklara aktarılan bilgilerin, teknolojik araçlar olanağının yanı sıra, görsel kodlara dönüşmüş bilgilerle de mümkün olabildiği üzerinde durulmuştur. Kodların devamlılığının bu kültürel gelişim sürecindeki öneminde fotoğrafın bir veri aktarıcı olarak etkinliği ele alınmıştır. Antropolojik fotoğrafa nesne ve imge yaklaşımında ise; var olan, görünen, gösterilen, algılanan gibi olgular her zaman, her disiplinde mevcut ve araştırmalarda görsel olarak kullanılan her türlü belge farklı yorumlara açık olabilmektedir. Fotoğrafın bir kayıt üretici /aracı olmasının getirdiği sorumluluk bilincinin kültürel ve görsel tarih açısından öneminden söz edilmiştir. Beşinci bölümde; eser metni çalışmasında önerilen yöntem dahilinde, antropolojik fotoğraf için geliştirilen metodoloji içinde olması gereken 'nesne, mekan, zaman, beden' tanımlamaları ele alınmıştır. Her biri kendi içinde irdelenmiş ve bu yöntemde bütünün bir parçası olarak tek başına yeterli olamayacağına ilişkin gerekçeler gösterilmiştir. Ayrıca, veri aktarıcı olarak fotoğrafın nesnesine yaklaşım biçimi kapsamında bir iletişim aracı olarak fotoğraf makinesi, nesneyi var eden fotografik teknik ve ışık konuları ele alınmıştır. Fotoğrafçının konusu ile kendisi arasındaki mesafesi, teknik ekipmanın seçimi, ışığın konu üzerindeki etkisine değinilmiştir. Antropolojik fotoğrafın yapılanmasında estetik kaygıların nasıl çözülmesi gerektiği anlatılmıştır. Estetiğin tam merkezine oturan antropolojik fotoğrafta, konuyu örten estetik arayışına girmek yerine, nasıl bir estetik olması gerektiği üzerinde durulmuştur. Altıncı bölümde ise; Anadolu'da kültürel bir topluluk olan Yörük / Türkmenler ve kültürlerine ait bazı ritüellerden görsel örneklemeler verilmiştir.