turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği iklim değişikliği politikasının oluşumu ve sivil toplum örgütleri

Son dönemde iklim değişikliğinin yarattığı olumsuz koşulların insanlar üzerinde oluşturduğu etki AB'nin de bu konudaki düzenlemelerinin artmasına sebep olmuştur. Bu kapsamda sürece dahil olan aktörlerin süreçteki rollerinin analiz edilmesi önem kazanmıştır. Tez kapsamında Avrupa Birliği'nin enerji kaynaklı iklim değişikliği politikasında yaşanan dönüşüm ve buna paralel olarak AB kurumları ile STK'ların bu süreçte değişen rolleri irdelenmiştir. Buna ek olarak sivil toplumun nihai olarak AB kararlarını etkileme kapasitesi ölçülmeye çalışılmıştır. Lobi kavramı sivil toplumun AB kurumlarına erişmesi kapsamında ele alınmıştır. Etki kavramı ise metin incelemesi, anket, mülakat gibi yöntemlerin birleşimi çerçevesinde incelenmiştir. Tez kapsamında ayrıntılı olarak AB kurumlarının işleyişi, karar alma mekanizması ve bu mekanizmanın teorik olarak nasıl çerçeveleneceği işlenmiştir. Ayrıca seçilen sivil toplum örgütleri ve bu örgütlerin değişen görünümleri de ele alınmış ve karşılaştırmalı olarak resmi belgeler ile sivil toplum raporları incelenmiştir. Burada Brüksel merkezli ve AB genelinde faaliyet gösteren sivil toplum örgütlerinin seçimi tercih edilmiştir. Tez içerisinde rapor incelemelerine ek olarak mülakatlar gerçekleştirilmiş ve literatür bilgisi ile saha çalışması verileri karşılaştırılmıştır. Bu çerçevede sivil toplumun öncelikle hangi aşamalarda karar alım mekanizmasına dahil olduğu, hangi baskı araçlarını kullandığı ve hangi koşullarda nasıl bir etki sağladığı tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu araştırma sonucunda literatürde yer alan sivil toplumun AB'deki enerji kaynaklı iklim değişikliği konusunda aldığı kararlara etki ettiği öngörüsü somut araştırma ile doğrulanmıştır. Ayrıca çalışma daha önce yapılan çalışmalardan hem süreç analizi hem de mülakatlar yapılmış olması ile ayrılmaktadır. En önemlisi tezin içerisindeki AB genelinde faaliyet gösteren sivil toplum örgütlerinin somut etkisini analiz eden ilk çalışmadır.
Avrupa Birliği enerji arz güvenliğinde Türkiye'nin yeri ve önemi

Bu çalışmanın amacı dünyanın en büyük enerji ithalatçısı olan Avrupa Birliği'nin neden enerji arz güvenliği sorunu yaşadığını, hangi faktörlerin arz güvenliği riskini artırdığını ve arz güvenliğinin sağlanmasında Türkiye'nin oynayabileceği rolü ve önemini ortaya koymaktır. Bu amaç doğrultusunda tez, konuya arz güvenliği önlemleri perspektifinden bakmakta ve AB'nin özellikle çeşitlendirilmiş ve dengeli enerji kaynağı ve tedarikçi portföyü oluşturma ile rota çeşitlendirme gibi önlemler de önemli eksiklikleri olduğunu, bu nedenle arz güvenliği riskinin yüksek olduğunu tartışmaktadır. Ayrıca Birliğin enerji arz güvenliğini sağlamasına, güvenilir ve jeostratejik konuma sahip Türkiye'nin özellikle tedarikçi ülke çeşitliliği sağlama ve güvenilir bir alternatif rota olma gibi çok önemli katkılarda bulunabileceğini tartışmaktadır. Çalışmada Uluslararası Enerji Ajansı, T. C. Enerji Bakanlığı ve BP gibi ulusal ve uluslararası kuruluşların yayınları ve ilgili literatür incelenerek ilk bölümde enerji kaynakları tanıtılıp, dünyadaki durumu ve ülkeler için önemleri ortaya konulmaktadır. İkinci bölümde enerji arz güvenliği kavramı ve önlemlerinin teorik çerçevesi ortaya konulduktan sonra AB'ye uygulanmakta ve Birliğin enerji arz güvenliği politikası değerlendirilmektedir. Üçüncü bölümde ise Türkiye'nin enerji politikası, enerji koridoru veya merkezi olma potansiyeli ve buna yönelik çalışmaları analiz edilerek AB enerji arz güvenliğinde oynayabileceği rol ve önemi değerlendirilmektedir. Sonuç olarak, Avrupa Birliği'nin doğal gaz ve petrolde az sayıda ülkeye, özellikle Rusya'ya, yüksek bağımlılığı, tedarikçilerinin çoğunun güvenilir ve istikrarlı olmaması enerji arz güvenliği riskini artırmaktadır. 2006 ve 2009 Rusya-Ukrayna krizlerinden sonra 2014'te başlayan ve Kırım'ın Rusya tarafından ilhak edilmesi nedeniyle devam eden yeni krizin Rusya'nın güvenilemez bir tedarikçi olduğunu bir kez daha göstermesi ve tedarikçilerin çoğunun bulunduğu Ortadoğu ve Kuzey Afrika'da hakim olan istikrarsızlık ve güvensizliğin daha da artması, AB'nin tedarikçi çeşitlendirmesini elzem kılmıştır. Bu çalışma, potansiyel enerji bölgelerine erişimde Türkiye'nin stratejik bir rol oynayabileceğini ve bunun özellikle Doğu Avrupa ülkelerinin enerji arz güvenliği temini için çok önemli olduğunu savunmaktadır.
Towards an EU policy on asylum and immigration

Uluslararası göç küresel gündemdeki en önemli sorunlardan biri olmaya devam etmektedir. 21. yüzyıl boyunca küreselleşmenin artan etkisi, sadece mal, hizmet ve fikir alışverişini kolaylaştırmamış, aynı zamanda ölçek ve kapsam bakımından uluslararası hareketlilik üzerinde de önemli bir etki yaratmıştır. Uluslararası göçün birçok ekonomik, sosyal ve kültürel avantajlar vardır, ancak aynı zamanda devletlere küresel ve bölgesel işbirliği gerektiren kritik sorunlar -sınırlardan yasadışı geçiş gibi- kritik sorunlar yüklemektedir. Örneğin Avrupa, yüzde 7 üzerinde oranla göçmenlerin en yüksek olduğu bölgelerden biridir. Özellikle 1970'lerin ilk yıllarından itibaren büyük bir göç patlaması tecrübe eden Avrupa Ülkeleri ve kurumları, göçle ilgili sorunları topluca çözme gereksinimi duymuştur. Buna göre, bu tez Avrupa Birliği'ne ve AB düzeyinde ortak bir göç ve iltica politikası oluşturma çabalarına odaklanmaktadır. AB'nin mevcut göç politikası 'hibrid' terimiyle daha iyi tarif edilmesine rağmen, bu tez Lizbon Antlaşması'nın onaylanmasıyla bu politikanın uluslar-üstü özelliklerinin artacağını savunmaktadır. Öte yandan, AB'nin göç konusunda üye ülkelerin göç konusunda ulusal çıkarların yakınsamasını başarabilecek kurumsal kapasitesiyle ilgili eleştirel bir değerlendirme yapacak ve AB'nin ortak bir göç ve sığınma politikası formüle etme girişiminde karşılaştığı bazı en önemli iç ve dış sorunlara değinecektir.
Lojistik performansın ekonomik büyüme üzerindeki etkileri: AB-Türkiye gümrük birliği dinamik etkiler kapsamında kavramsal model önerisi

Bu çalışma lojistik performansın doğrudan yabancı sermaye yatırımları, teknoloji ve rekabetçilik aracılığıyla ekonomik büyüme üzerinde neden, nasıl ve ne derece bir etki getirdiğini araştırmıştır. Araştırma, Lojistik Performans Endeksi, Doğrudan Yabancı Sermaye Yatırımları, Patentler, Küresel Rekabetçilik Endeksi ve Gayrisafi Yurt İçi Hasıla boyutlarından oluşmaktadır. Boyutlar arası ilişkilere göre geliştirilen hipotezler, 28 AB-Türkiye Gümrük Birliği ülkelerini kapsayan bölgesel ölçekte ve 98 ülkeyi kapsayan global ölçekte, 2007-2010- 2012 yıllarına ait veri setinin standardize edilmiş ortalamaları ile Yapısal Eşitlik Modeli Yol Analizi, Regresyon ve Sobel yöntemleri kullanılarak istatistiksel test ve analiz edilmiştir. Test ve analiz sonuçlarına göre, LPE'nin KRE'yi direkt etkilediği anlamlı bulunmuştur. LPE'nin GSYİH, KRE'nin GSYİH, DYSY'nin KRE ve PATENTin KRE üzerindeki direkt etkisi anlamlı bulunmamıştır. LPE'nin GSYİH'yı, DYSY ve PATENT üzerinden dolaylı etkilediği anlamlı bulunmuştur. DYSY ve PATENT'in her birinin, bağımsız değişken LPE ile bağımlı değişken GSYİH arasında tam ara değişken olduğu anlamlı bulunmuştur. PATENT'in, bağımsız değişken DYSY ile bağımlı değişken GSYİH arasında kısmi ara değişken rolü anlamlı bulunmuştur. DYSY ve PATENT'in her birinin, GSYİH'yi direkt etkilediği, LPE bağımsız değişkeninin DYSY ve PATENT ara değişkenleri üzerinde direkt bir etkisi olduğu anlamlı bulunmuştur. Bölgesel ölçekte ulaşılan bulgular, Global ölçekte de aynı yöndedir. Sonuç olarak, ülkelerin lojistik performansı yükseldikçe, rekabet gücü artacak, doğrudan yabancı sermaye yatırımları ve teknoloji gelişerek ekonomik büyüme olumlu etkilenecektir.
Le système du controle des services financiers dans l'Union Uuropéenne

Finans piyasalarının modern ekonomilerin sağlıklı işlemeleri için hayati bir önem taşımakta olduğu kabul edilmektedir. Piyasalarının istikrarı ve sağlıklı işleyişi için güçlü denetim mekanizmalarının bulunması ve etkin bir şeffaflık büyük önem taşımaktadır. Bunun yanında, Avrupa Birliği yapılanmasının yalnızca bir serbest bölge ve/veya bir gümrük birliği etrafında oluşturulmamış olduğu; serbest dolaşım ve serbest rekabet gibi, entegrasyona yönelik güçlü etkileri olan birçok ortak kural da bu yapılanmada etkili olduğu dikkate alındığında, Avrupa tek finans piyasasının varlığı için etkili düzenlemelere ve denetim sistemlerine ihtiyaç duyulduğu görülmektedir. Ayrıca, bu konuda yapılacak yasal düzenlemelerin değişen koşullara ve piyasanın yapısına bağlı olarak sürekli revize edilmesi de gerekmektedir. Bu çalışmada, Avrupa Birliği'nde finansal hizmetlerin kontrolüne ilişkin sistem ele alınmakta ve bu sistemin yeterliliği sorgulanmaktadır.
Europeanization of German foreign policy: The EU's soft power in the case of the Russia-Ukraine conflict

Bu tez çalışmasında, Avrupalılaşma ve yumuşak güç kavramları kullanılarakAlman Dış Politikasının Avrupalılaşması, Avrupa Birliği'nin Rusya-Ukraynaçatışmasında yumuşak güç kullanması üzerinden incelenmektedir. Tezin temel argümanı, Almanya nın Rusya-Ukrayna krizinde ulusal tercihlerini başarılı bir şekilde Avrupa Birliği seviyesine yüklerken, Avrupa Birliği de çatışma karşısında sert güç unsurları yerine sivil güç ve yumuşak güç birleşim unsurlarını kullanmasında etkili olduğudur. Bu bağlamda, ilk olarak, Avrupalılaşma ve yumuşak güç kavramları detaylı bir şekilde sunulmuştur. Daha sonra, tezin ikinci bölümünde aşağıdan yukarıyaAvrupalılaşma ve yukardan aşağıya Avrupalılaşma boyutları üzerinden Alman dış politikasının Avrupalılaşması detaylandırılmıştır. Tezin üçüncü bölümünde, Almanya nın Rusya-Ukrayna krizindeki rolü ve Avrupa Birliği nin krize karşı yumuşak güç kullanmasındaki etkisi incelenmektedir. Tezde Almanya nın Rusya-Ukraynakrizinde ulusal politikasını başarılı bir şekilde Avrupa Birliği seviyesine taşımış olduğu ve Avrupa Birliği nin Rusya ya karşı kriz boyunca sadece sivil ve yumuşak güç unsurlarını kullandığı sonucuna varılmıştır.
Avrupa Birliği'nde sosyal güvenlik: Almanya örneği

Bu çalışmanın amacı Avrupa Birliği'nde sosyal güvenlik sistemlerinin genel olarak nasıl işlediğini ortaya koyup, Avrupa Birliği'nin öncü ülkelerinden olan Almanya'nın sosyal güvenlik sistemini ve temel sorunları genel hatlarıyla açıklayabilmektir. Sosyal devletin vazgeçilmez unsurlarından biri olan sosyal güvenlik alanı, Avrupa Birliği gibi 'sosyal devlet' ilkesine dayalı ülkelerin oluşturduğu bir birlikte son derece önem arz etmektedir. Ancak, sosyal güvenlik alanı Avrupa Birliği'nde herhangi bir komite ya da kurum tarafından yönetilmemektedir. Her üye ülkenin bu alanda serbest bırakılması, kendi sosyal yapılarına uygun olarak planlama yapabilmeyi ve kural koyabilmesini mümkün kılmıştır. Çalışmada, Sosyal güvenlik kavramı ve sosyal güvenlik sitemlerinin amaçları ve bu amaçlara ulaşabilmek için gerekli olan araçlara değinilerek, sonrasında Avrupa Birliği'nde sosyal güvenlik sisteminin işleyişinin genel hatları ele alınacaktır. Son bölümde, çalışmanın asıl noktasını oluşturan Alman sosyal güvenlik sistemi, sistemin araçları, amaçları ve sistemin tıkanma nedenleri açıklanmıştır.
Integration of the Turkish insurance market with the European single insurance market

Özellikle Ekonomik ve Parasal Birliğin kurulmasından bu yana Avrupa Birliği finansal piyasalarının entegrasyon süreci hızlanarak devam etmektedir. Bu çalışmanın amacı ise, Avrupa Ekonomik Alanında finansal piyasaların önemli bir parçası olan hayat ve hayat-dışı sigorta piyasalarının entegrasyon seviyesini ve Türk sigorta piyasasının Avrupa tek sigorta piyasasıyla entegrasyon olasılığını araştırmaktır. Çalışmanın sonuçları, tüm AEA üyesi ülkelerdeki tüketicilerin ve sigorta şirketlerinin eşit şartlarda faaliyet göstermesine karşın, sigorta piyasası göstergelerinin birbiriyle yakınsamadığı, sigorta şirketlerinin hizmetlerin serbest sunumu ve yerleşme serbestisinden yararlanmadığı ve sigorta piyasalarının entegre olmaktan henüz oldukça uzak olduğunu göstermiştir. AEA'da yabancı sigorta piyasalarına girmek için kullanılan esas yöntem hala birleşme ve satın almalardır. Bu çalışmada Türk sigorta sektörüne ilişkin olarak ise, AB ile üyelik müzakerelerine devam eden Türkiye'nin sigorta mevzuatını AB sigorta müktesebatıyla büyük ölçüde uyumlu hale getirdiği sonucuna varılmıştır. Türk sigorta sektörünün uyum seviyesi ve entegrasyon olasılığına ilişkin algıları ve beklentileri ise anket yöntemiyle araştırılmıştır. Buna göre, Türk sigorta sektörü, sigorta mevzuatının AB sigorta müktesebatıyla hali hazırda uyumlu hale geldiğini ve Türkiye'nin AB üyeliğinin Türk sigorta piyasasına faydalı olacağını, ancak üyeliğin AB sigorta piyasalarıyla entegrasyona yol açmayacağını düşünmektedir.
Avrupa Birliği ve Türkiye işgücü piyasalarında esneklik ve güvencenin bağdaştırılması

Üretim ilişkisine bağlı olarak, Sanayi Devrimi'nden sonra oluşmaya başlayan refah devletleri vatandaşlarına temel hakların yanı sıra, ekonomik ve sosyal hakları tanıma ve sağlama arayışında olmuşlardır. Bu bağlamda, işletmelerde ilk olarak işçilerin fiziksel, ekonomik ve sosyal korunmalarına odaklanılmıştır. İkinci Dünya Savaşı sonrası Avrupa Birliği ülkelerinde sosyal barış, uzlaşı ve diyalogun çalışma ilişkilerine bağlı olarak geliştiği politik bir ortam oluşmuştur. Bu ülkelerde birikim rejimi Keynesyen politikalara dayandırılmış ve refahı artırmak tam istihdamı sağlamaya bağlanmıştır. Bu bağlamda, ekonomik ve sosyal hakların genişlemesi ile işçilerin iş ve aile yaşamını bağdaştırabildikleri bir ortam oluşmuştur. Yetmişli yılların sonlarında teknoloji ve üretim alanındaki yeniliklerle küreselleşme süreci çalışma ve toplumsal ilişkileri dönüştürmüştür. AB refah devletleri bu dönüşümü hızlandıracak, işletmenin esneklik gereklerini ve işçinin güvence gereksinimini karşılayacak mekanizmalar geliştirmeye başlamıştır. AB'ye üye ülkelerde esneklik ve güvencenin bağdaştırılmasını sağlayan uygulamalar başlatılmıştır. Tezde güvenceli esneklik yerine, esneklik ve güvencenin bağdaştırılması deyiminin tercih edilme gerekçesi, küreselleşme sürecinde işletmelerin esneklik gerekleri ile işçilerin güvence gereksinimlerinin her ülke, işletme ve çalışanların durumuna göre uyarlanabilmesidir.
AB 2016/679 sayılı Avrupa Birliği Genel Veri Koruma Tüzüğü doğrultusunda kişisel verilerin korunması

Kişisel verilerin arz ettiği önem, teknolojik gelişmelere de paralel olarak, gün geçtikçe artmaktadır. Kişisel verilerin işlenmesinin kolaylaşması ve bunlara duyulan ihtiyacın artması, bireylerin bu işleme faaliyetleri karşısında korunmasını ve kişisel verilerinin akıbeti üzerinde söz sahibi olma haklarının güvence altına alınmasını gerektirmiştir. Bu çerçevede, 1970'li yıllardan itibaren Avrupa, ulusal ve uluslararası düzeyde kişisel verilerin korunması hukukunun bağımsız bir hukuk dalı olarak gelişimine sahne olmuş, 1995 yılında yürürlüğe giren 95 /46/AT sayılı Direktif ile, AB düzeyinde bir kişisel verilerin korunması çerçeve hukuku oluşturulmuştur. Direktif zamanla, özellikle internetin yaygınlaşması sonucunda, işleme yöntemlerinin değişmesi ve kişisel verilere duyulan ihtiyacın artması karşısında yetersiz kalmaya başlamış, bunun üzerine AB kişisel verilerin korunması hukukunda, uzun bir sürecin ardından 2016/ 679 sayılı AB Genel Veri Koruma Tüzüğü'nün temelini oluşturduğu bir reform gerçekleştirilmiştir. Tüzük, tarihsel gelişim süreci içerisinde kişisel verilerin korunması hukukunun bir parçası haline gelmiş ilkelere yer vermekle birlikte, unutulma hakkı başta olmak üzere halen hukuk çevrelerinde yoğun tartışmalara konu olan ve gelecekte de olması beklenen önemli yenilikler de getirmektedir. Türkiye'nin oluşturmaya yeni başladığı kişisel verilerin korunması kültürü bakımından da Tüzük'ün yarattığı etkinin iyi değerlendirilmesi yararlı olacaktır. Çalışmanın konusunu, Tüzük'te düzenlendiği haliyle AB kişisel verilerin korunması hukuku oluşturmaktadır. Bu kapsamda öncelikle, anılan hukuk dalının konusu ve temel kavramı olan kişisel veri ve ilişkili kavramlar tanımlanmış, ardından kişisel verilerin korunması hukukunun ulusal ve uluslararası düzeyde gelişimi ve kaynakları incelenmiş, son olarak, AB veri koruma reformu ve Tüzük ile oluşturulan kişisel verilerin korunması çerçeve hukuku, ABAD içtihatları ışığında ele alınmaya çalışılmıştır.
Avrupa Birliği ve Türk Hukukunda çalışma yaşamında kadın erkek eşitliği

Avrupa Birliği Hukukunun en önemli amaçlarından bir tanesi kadın ve erkeklere eşit fırsatlar sunmak ve kadın-erkek eşitliğini sağlamaktır. Avrupa Birliği, 1970'li yıllardan itibaren çıkardığı çalışma yaşamında kadının korunmasına ve kadın-erkek eşitliğinin sağlanmasına ilişkin yönergelerle üye ülke mevzuatlarını yönlendirmektedir. Lizbon Stratejisi kadın hakları açısından önemli bir role sahiptir ve çalışma yaşamında cinsiyet eşitliğini sağlamayı hedeflemektedir. AB, 2006 yılında 2006- 2010 tarihleri arasında kalan süreçte kadın-erkek eşitliğini sağlamak amacıyla bir yol haritası benimsemiştir. Avrupa Birliğine aday ülke statüsündeki Türkiye de çalışma yaşamında kadın-erkek eşitliğini gerçekleştirmeyi amaçlamaktadır. Türkiye, AB'ye uyum süreci içinde, cinsiyet eşitliğini sağlamak için yasalarını değiştirmekte ya da yeni yasaları kabul etmektedir. Çalışmanın amacı, Avrupa Birliği ve Türk Hukukunda çalışma yaşamında kadın erkek eşitliğine ilişkin düzenlemelerin değerlendirilmesidir.
A discourse analysis of the European Union's institutionalized securitization of migrants and their movement across the border

Dünya bugün, II. Dünya Savaşı'ndan bu yana, çoğunluğunun Ortadoğu ve Kuzey Afrika'dan Avrupa'ya gelenlerin oluşturduğu en büyük mülteci hareketiyle karşı karşıya. Son dönemde Avrupa'da terörizmin yükselişi, göç eden nüfusun büyük bir kısmını oluşturan Müslümanlara karşı büyük bir öfkeye neden oldu. Bu durum, Avrupa'da ciddi bir siyasi kargaşaya sebep olurken, Avrupa Birliği ülkeleri arasında sağcı ve göç karşıtı partilerin sayısı arttı. Yaşanan siyasi baskı Avrupa Birliği'ni göçmenlere karşı daha zor ve sert bir yaklaşım benimsemeye zorladı. Bu tez, Avrupa Birliği Komisyonu'nun, 2016 yılında Orta Doğu ve Kuzey Afrika'dan gelen göçmenleri kurumsal olarak nasıl bir güvenlik problemi haline getirdiğini incelemeyi amaçlıyor. Avrupa Birliği resmi web sitesi baz alınarak söylem analizi vasıtasıyla yapılan çalışmada
Temel hak ve hürriyetlerin anayasal güvenceleri

Günümüzde insan haklarına saygı olgusu demokratik bir toplumun olmazsa olmaz bir niteliği olarak görülmektedir. Bu durum insan haklarını, devletlerin salt bir iç hukuk meselesi olmaktan çıkararak, uluslararası boyuta taşımıştır. Bununla birlikte insan haklarının korunması ilk olarak devletlerin kendi sınırları içerisinde olmalıdır. Çünkü devletlerin varlık nedeni o ülke içinde yaşayanların insan hak ve özgürlüklerini korumaktır. Devletlerin insan hak ve özgürlüklerini koruma ve güvence altına alma konusunda çeşitli yükümlülükleri olmakla birlikte, tarihsel süreç incelendiğinde insan haklarının ve özgürlüklerinin, çoğunlukla devletler tarafından ihlal edildiği görülmektedir. Bu nedenle insan haklarının tanınması, korunması ve geliştirilmesi devletlerin iç meselesi olmaktan çıkarak, uluslararası topluluğu ilgilendiren bir denetim alanı haline gelmiştir. Bu bağlamda meydana gelen gelişmelere paralel olarak, anayasa mahkemelerinin başlangıçta ikincil misyonu olarak değerlendirilen temel hakları koruma görevi, günümüz anayasa mahkemelerinin temel görevleri haline gelmiştir. Bireysel başvuru yolu da bu misyonun gerçekleştirilmesinde son halka olarak, anayasa mahkemelerinin görevleri arasına girmiştir. Her birey, kişiliğine bağlı olan dokunulmaz, devredilmez ve vazgeçilmez haklara sahiptir. Bu haklar bireylere verilen birer hediye değildir. devletler kişilere ayrıla bu alanakarışamamaktadır. Özgürlük hiçbir zaman v hiçbir yerde sınırsız değildir. sınırsız olsaydı toplumdaanarşi, kölelik ve kaos egemen olurdu ve özgürlük anlamını yitirirdi. Bu yüzden özgürlüklerin belirli derecede düzenlenmesi toplum sağlığı bakımından gereklidir. Batı demokrasilerinde iki biçimde düzenleme biçimi vardır. Bunlardan ilki cezalandırıcı düzenleme şeklidir. Bu sayede, özgürlüklerin kullanımını engelleyen bir önlen alınmamakta ancak kanunlar ile özgürlüklerinsınırları belirlenmektedir. Bu sınırların ihlali suç olarak değerlendirilmekte ve bu yasaya görekarşılık gelen ceza ile cezalandırılmaktadır.
Avrupa Birliği'nde yapısal fonlar: Üye ülkelerle Türkiye'nin karşılaştırılması üzerine bir inceleme

Kurulduğu 1957 yılından günümüze kadar geçen süre içerisinde altı genişleme dalgası yaşayan Avrupa Birliği; 27 üyesi, 480 milyon nüfusu ve 10 trilyon Euro'nun üzerinde Gayri Safi Yurtiçi Hasılası ile benzersiz bir yapılanma konumundadır. Ekonomik açıdan birbirine yakın seviyelerde olan ülkeler tarafından kurulan Avrupa Birliği, yeni genişlemelerle birlikte bu özelliğini kaybederken gerek üye ülkeler arasında gerekse üye ülkelerin bölgeleri arasında önemli gelir farklılıkları ortaya çıkmıştır. Avrupa Birliği, kendi içinde yaşadığı bölgesel farklılıkları azaltmak için geliştirilen Yapısal Fonlar aracılığıyla, geri kalmış bölgelerin, gelişmiş bölgelerin seviyesine ulaşması için bütçesinden kaynak ayırarak mali destek sağlamaktadır. Kurulduğu yıllarda bütçe içerisinde oldukça küçük bir kalem olan Yapısal Fonların bütçeden aldığı pay zaman içerisinde hızla artmış ve günümüzde bütçenin yarısından fazlasını oluşturur hale gelmiştir. 2004 ve 2007 yıllarında Merkezi ve Doğu Avrupa Ülkelerinin Avrupa Birliği'ne üye olması ile birlikte ekonomik farklılıklar belirginleşirken, Yapısal Fonlar kapsamında yapılan mali yardımların önemi daha da artmıştır. Ekonomik ve sosyal birlik hedefini gerçekleştirmek için çalışan Avrupa Birliği'nde, ülkeler ve bölgeler arasındaki gelir farklılıkları düşünüldüğünde Yapısal Fonların önümüzdeki yıllarda da bütçe içerisindeki birincil konumunu devam ettireceği görülmektedir. 2005 yılında tam üyelik müzakerelerine başlayan Türkiye, Avrupa Birliği üyesi olmadığı için şimdilik Yapısal Fonlardan yararlanamamakta, sadece Katılım Öncesi Mali Yardım Programı kapsamında verilen hibelerden mali kaynak sağlayabilmektedir. Ancak üyesi olduğu takdirde, Avrupa Birliği'nin bölgesel politikaya yönelik mevcut düzenlemeleri altında, Yapısal Fonlardan önemli ölçüde kaynak sağlayacaktır. Büyüklüğü, ekonomik gelişmişlik seviyesi ve bölgesel farklılıkları göz önüne alındığında Türkiye, Yapısal Fonların en önemli kullanıcısı olabilecek durumdadır.
Küresel bir misyon olarak insan haklarına dayalı toplumsal cinsiyet eşitliğinin inşası ve korunması misyonunu sürdüren küresel araçlar: Avrupa Birliği analizi ve 2007 ve 2017 Avrupa Komisyonu kadın-erkek eşitliği raporlarının karşılaştırmalı incelemesi

Toplumsal cinsiyet eşitliğinin bir insan hakları hedefi olduğunu savunan bu çalışmada; küreselleşme, insan hakları ve toplumsal cinsiyet eşitliği arasındaki ilişkiye bunun yanı sıra insan hakları ve toplumsal cinsiyet eşitliğinin gelişimine, toplumsal cinsiyet eşitliği hedefini gerçekleştirmek için politika üreten küresel güç odaklarına ve uluslararası sözleşmelere değinilmiştir. Toplumsal cinsiyet eşitliğinin en büyük savunucularından Avrupa Birliği'ne bağlı Avrupa Komisyonu her sene çıkardığı kadın-erkek eşitliği raporunda bir sene içinde gerçekleştirilen eşitlik hedeflerini sunmaktadır. Bu çalışmada 2007 ve 2017 raporlarının karşılıklı analizi yapılarak, üretilen politikaların etkinliği sorgulanmıştır.