turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Geleneksel pazarlama ile yeşil pazarlama stratejilerinin karşılaştırmalı analizi

Geleneksel pazarlama ile sürdürülebilirlik kavramı arasındaki çelişki, dünyayı daha yaşanabilir bir yer kılmak isteyen herkesi yeni pazarlama disiplinleri üzerine düşünmeye itmiş, yeşil pazarlama kavramı bunun sonucu ortaya çıkmıştır. Yeşil pazarlamanın ilkeleri her ne kadar temellerini geleneksel pazarlama üzerine kurmuş olsalar da varmak istedikleri nokta açısından ciddi farklılıklar göstermektedir. Geleneksel pazarlamanın doğası ve gereksinimleri nedeniyle 'bugün' üzerinden tanımlamak zorunda olduğu tüm öğeler, yeşil pazarlamada 'yarın'a da yanıt vermek zorundadır. Sürdürülebilirlik ilkesinin zorluğu ve kesinliği yeşil pazarlamanın geleneksel pazarlamadan birçok noktada uzaklaşması ve kendini yeniden tanımlaması gereğini doğurmuştur. Bu farklar pazarın var olan temel dinamikleriyle zaman zaman çakışır ve bir takım çıkmazları vardır ama yine de bugün hala yeşil pazarlamanın olgunlaşması için faaliyetler yürütülmektedir. Tezde bu iki pazarlama disiplini arasındaki farklılılıklar hem içeriksel hem de şekilsel olarak ele alınmıştır. Bu ele alış için öncelikle yeşil pazarlamayı doğuran ana etken olan küreselleşme irdelenmiş, küreselleşmenin geleneksel pazarlama üzerindeki etkileri incelenmiştir. Yeşil pazarlamanın etiketleme ve ambalajlamadan reklam faaliyetlerine kadar her adımında, sürdürülebilirlik kavramının izlerini yakalamak gerektiğine göre, gelecek ile ilgili somut adımların atıldığı pazarlama şeklinin yeşil pazarlama olduğu da görülebilir.
20 y. y. heykel sanatında hareket öğesinin kullanımı

Gerçek hareket heykel sanatında yirminci yüzyılda karşımıza çıkan bir kavramdır. Genel anlamıyla hareket bir cismin durumunun ve yerinin değişmesidir. Fiziksel olarak hareket kavramı yirminci yüzyıl başında, Einstein'le birlikte bilimsel temeline oturtulmuştur. Bu bilimsel çözümlemede hareket; birbirlerinin belirleyeni olan madde, uzay ve zaman kavramları ile ayrılmaz bir biçimde tanımlanır. Hareketli heykel ilk olarak modernizm süreci içinde karşımıza çıkar. Fakat geçmişşinde Mısır ve Antik yunan uygarlığına kadar hareketli eserlere rastlanır. Otomatlar bu anlamda önemli örneklerdir. Modernizm, Aydınlanma ve Sanayi Devriminin sosyolojik yapıyı değiştirmesi ile oluşan modern toplumun sanatsal yaklaşımını karşılar. Modernleşme süreci içindeki teknolojik gelişmeler de hareketli sanat üretimini hazırlayan etkenlerdendir. Yirminci yüzyıl başı sanatsal yaklaşımlar içinde Konstrüktivizm ve Dadaizm gerçek hareketin heykelde kullanımının öncülüğünü yapmıştır. Duchamp ile ilk olarak karşımıza çıkan hareket, Tatlin ve arkasından gelen konstrüktivistlerin katkısı ile heykel sanatının malzemesi haline gelmiştir. Bu ilk dönem çalışmalar bir süre sonra duraklamış, altmışlı yıllarda tekrar canlanarak yirminci yüzyıl heykel sanatında önemli yeri olan bir sanatsal üretim biçimi oluşturmuştur. Hareketli heykel incelenirken iki ana başlığa ayrılabilir. Bu ayrım eserin hareket ve enerji biçimine göre öngörülebilir ve öngörülemez hareket kategorileri olarak belirlenmiştir. Öngörülebilir hareketli eserler mekanik olarak programlanmış hareketler üretir ve düzenli bir enerjiye ihtiyaç duyarlar. Öngörülemeyen hareketli eserler ise enerjilerini doğadan alır ve ayrıca mobil eserler olarak adlandırılır.
Sanatsal akımları reklam grafikleri üzerindeki iletişim etkisi

Araştırmamın konusu; 'Sanatsal Akımların reklam grafikleri üzerindeki iletişim etkisi', gereği bu çalışma, parçalan bir bütünü oluşturacak biçimde incelenip, resimli açıklamalarla desteklenerek sunulmuştur. Buna göre araştırmam beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, grafik, grafik sanatı ve malzemeleri hakkında kısa bilgi verildikten sonra; grafik sanatının gelişimi açıklanmıştır. ikinci bölümde, reklam, reklam grafiği ve türleri ile reklamın gelişimi üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde, İletişim, iletişimin tarihi ve medyalar genel olarak açıklandıktan sonra medya çeşitleri olan işitsel, işitsel - görsel, görsel medyalara kısaca değinilmiştir. Dördüncü bölümde, sanatın kısa tanımından sonra amacı ve işlevi üzerinde durulmuştur. Ayrıca bu bölümde, ilkçağ, ortaçağ, yeniçağ,, yakınçağ başlıkları altında sanat ve Sanatsal Akımların çıkış nedenleri, oluşumları, sanatçıları, akım özellikleri hakkında kısa bilgiler ile, günümüz sanat anlayışı da yer almaktadır. Beşinci bölümü oluşturan bilgiler ise araştırmamın konusu olan, Sanatsal Akımların reklam grafikleri üzerindeki iletişim etkisinin açıklamaları ile resimli karşılaştırmaları yer almaktadır. Bölümün içerisinde kültür, sosyal, ekonomik ve politik değişimlerin yanında, teknik ve teknolojik gelişimin, Sanatsal Akımların reklam grafikleri üzerindeki iletişim etkisine nasıl yansıdığı ortaya konulmuştur. IV
Ondokuzuncu ve yirminci yüzyıl Türk resim sanatında müzik betimlemeleri

Türk resim sanatında müzik ile ilgili betimlemeler Orta Asya resim sanatından günümüze kadar ele alınmış bir konudur. Enstrüman çalan sanatçı, müzik eşliğinde dans edenler ve eğlenenler ya da müzik dinleyenler gibi çeşitli konular değişik yaklaşımlarla betimlenmiştir. Bu tür konular Mısır sanatından öteye Batı sanatında da geniş ilgi alanı bulmuştur. Batı sanatında müzik yalnızca betimlenen bir konu olmakla kalmamış, yirminci yüzyılda resmin oluşumunu etkileyen bir araç olma işlevini de yüklenmiştir. Türk resminde on dokuzuncu yüzyıl bir dönüm noktasıdır. Bunun nedeni, Batı ile ilişkilerini yoğunlaştıran Osmanlı toplumunda on sekizinci yüzyılda başlayan siyasal, ekonomik ve kültürel gelişmelerdir. Müzik ile ilgili betimler bu gelişmelerin ilginç göstergeleridir. Piyano, keman gibi enstrümanlar resme girmiştir. Müzik yapanların ve dinleyenlerin nitelikleri değişme göstermiştir. Müzikli eğlence mekanları farklılaşmıştır. Dans eden kişilerde de değişme olmuştur, incelememizde on dokuzuncu ve yirminci yüzyıla ait müzik ile ilgili yapıtlar toplanarak bu dönemin özellikleri belirlenmeye çalışılmıştır. Değerlendirme sonucunda evrensel değerler benimsenirken, ulusal değerlerin de korunduğu izlenmiştir.
Günümüz sanatında mimari ve heykelin müze ile ilişkisi üzerine bir yöntem önerisi

Mimari ve heykel ilişkisinin müze bağlamında inceleneceği bu eser metninin içeriği 'sanatta yeterlik eser çalışması' kapsamında yapılmış olan sanatsal üretimler çerçevesinde belirlenmiştir. Günümüzde müze mimarilerinin, heykelsi tasarımlarıyla sanat eserlerine 'barınak' olmak yerine kendilerini sergileyen birer sanat nesnesine dönüşmüş oldukları gözlemlenmektedir. Bu durum, sanat ve müze arasında bir işlev krizinin doğmasına sebep olmuş, sanat alanında birçok eleştirel düşünce ve eser üretiminin kaynağı olmuştur. Ancak araştırma sürecinde, birer heykel olarak karşılaştığımız müze mimarilerinin yarattığı bu krizin heykel ve mimari arasıdaki ilişkiyi de gündeme getirerek sanatsal üretim yolu ile tartışılmamış olduğu fark edilmiştir. Bu nedenle sanatta yeterlik eser çalışmasında, uzun zamandan beri yaygın olarak tartışılmakta olan sanat ve müze arasındaki işlev krizini heykel sanatının kendine özgü sanatsal dili aracılığıyla yeniden tartışılabilmek hedeflenmiştir. Eser metninin oluşturulması aşamasında mimari ve heykel ilişkisinin çağlar içerisindeki güçlü birliktelikleri ve ortaklaşa geçirdikleri dönüşümler dikkate alınmıştır. Mimari ve heykel ilişkisinin, günümüzde sanatsal üretimlerin öznesi haline gelmiş olan müzenin bir kavrama dönüşme sürecine katkısı araştırılmıştır. İlk müze yapısının tapınak temelli neoklasik üslubu nedeniyle çalışmanın tarih öncesi mimari ve heykel ilişkisi Yunan Sanatı ile sınırlandırılmıştır. İlerleyen bölümlerde postmodern dönemde imgeselleşen müze mimarisinin oluşmasında yirminci yüzyılın başından itibaren etkili olmuş sanat hareketleri, mimari ve heykel ilişkisi temel alınarak incelenmiştir. Son olarak, sanatçıların, mimari tasarımları ile sanatı gölgeleyen müze ve sanat arasında baş gösteren krizi nasıl sorunsallaştırdıkları araştırılmış, müze mekanını tanımlayan, heykelleştiren, yerine özel sanatsal örneklere yer verilerek sanatta yeterlik eser çalışması sürecine geçilmiştir.
Rönesans ve Barok dönemlerde Avrupa resminde son akşam yemeği 'The Last Supper' teması

Hıristiyanların çoğu için en önemli ibadet, İsa'nın son yemeğinin yeniden canlandırılması ve yapılmasıdır. Tüm kiliselerde ekmek ve şarap, İsa'nın bedeniyle kanını temsil etmektedir. 'Son Akşam Yemeği' teması Rönesans ve Barok ressamları tarafından çokça işlenen bir konu olmuştur. Rönesans'ta resimlerde hacimler ve mekan, sisler ve gölgeler güçlü bir dinamizm göstermektedir. Ancak Rönesans'ın sakin ve durgun figürü Barok'ta hareketlenmekte ve sessizlik, gürültüye dönüşmektedir. 'Son Akşam Yemeği' teması konu itibarıyla dönem dönem değişik açılardan ele alınarak yorumlandığından tüm sanatçıların ilgi odağı olmuş ve olmayı da sürdürecektir.
Eskişehir Odunpazarı Bölgesi'nin sanat aracılığıyla mutenalaştırılması

Mutenalaştırma ve sanat ilişkisi ekseninde yürütülen bu çalışma kentsel dönüşüm, kentsel yenileme ve tarihi mekanların yeniden işlevlendirilmesi projelerindesanatçının sürece etkisi ve mekanın geçirdiği fiziksel değişimin olumlu ve olumsuz etkileri incelenmiştir. Bu tarz kentsel yenileme ve yeniden işlevlendirme sürecinineksik yönü, genellikle bölgenin sosyal yapısının ikinci planda tutulmasıdır. Öncelikli olarak ekonomik kazanç ekseninde uygulanan dönüşüm çalışmaları tarihi mekanlarınkültürel özelliklerini, belleğini, kimliğini ve mahalle olma özelliğini olumsuz etkilemektedir. Çalışmanın amacı kapsamında, Tarihi Odunpazarı Evleri yeniden işlevlendirme sürecinde benzer bir durumun olmadığına, sürecin olumlu ve olumsuz yönlerine ulaşılmak hedeflenmiştir. Bu kapsamda mekanın yeni kullanıcıları olan sanatçılar ve yerel halkın komşuluk ilişkileri; sanatçıların mekana yönelik deneyimleriözelinde, mekanda mutenalaştırma sürecinin yaşanıp yaşanmadığı, yerel halkınyeniden işlevlendirme sürecinden nasıl etkilediği incelenmiştir. Bu araştırmada nitel araştırma yöntemi tercih edilmiş ve veri toplama aracı olarak nitel araştırmalarda sıkça kullanılan yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmıştır. Görüşmeden elde edilen veriler kapsamında, 4 ana tema ve 12 alt tema oluşturulmuştur. Temaların analizi aşamasındaysa betimsel analiz tekniği kullanılmıştır. Analizler sonucunda Tarihi Odunpazarı Evleri'nin yeniden işlevlendirmesürecinin kültürel boyutunun gerekli doyuma ulaştığı görülmüştür. Mekanda artıksanata alan açıldığı görülmektedir. Mekanın 2000'li yıllarda başlayan dönüşüm sürecinden bugüne kadar mekanda mutenalaştırma yaşanmıştır. Ancak özelliklemekanda modern müzenin varlığıyla birlikte mutenalaştırmanın hız kazandığı sonucuna ulaşılmıştır. Mekanın, şehir dışında yaşayan yatırımcılar tarafından görünür olmasıyla birlikte mutenalaştırmaya dolaylı yoldan etkisi olan sanatçıların damekandan gitmek zorunda kalacağı bir sürecin yaşanacağı sonucuna ulaşılmıştır. Son olarak mekanda mahalle kültürünün yer yer korunduğu yaşayan mahalle olma özelliğinin varlığına ulaşılmıştır. Gelecekte, mekanda aşırı turizmin görülmesi, zincirkuruluşların ve büyük oluşumların mekana gelmesiyle birlikte, mekanın geleneksel dokusunun zamanla kaybolacağı, yaşayan mahalle özelliğini kaybedeceği tehlikesininolduğu düşünülmektedir. Tarihi Odunpazarı Evleri bölgesini bir bütün olarakkorumayı amaçlayan bütüncül projelerin uygulanması gerekmektedir
Çağdaş seramik sanatında Möbius şeridi ve özgün uygulamalar

Matematik ve sanat her ne kadar birbirinden farklı olarak bilinse de yüzyıllar boyunca matematik, sanatı ve sanatçıları etkilemiştir. İlerleyen zamanla matematiğin bütün dalları daha genel ve soyut bir bilim dalı haline gelmiş olup 'Zaman' kavramı uzayın 4. boyutu olarak ele alınmaya başlamıştır. Möbius Şeridi'nden bahsetmeden önce, yeni bir bilim dalı olarak karşımıza çıkan, Uzay'ın 4. boyutu olan uzaklık ve ölçü kavramından da bahsetmemiz gerekmektedir. Topoloji bir bakıma köşeleri olmayan şekillerin geometrisidir. Möbius Şeridi; tek yüzlü, süreklilik gösteren, devingen bir formdur. Möbius şeridi sadece matematikçilerin değil aynı zamanda bilim, fen, edebiyat ve sanat alanlarının da ilgisini çekmiştir. Bu doğrultuda iki ayrı disiplin olan Möbius Şeridi ve Seramik Sanatı arasındaki ilişkinin aktarılması amaçlanmıştır. Möbius şeridi ilk olarak Seramik Sanatına M. Ö 600- 640 yıllarında Oryantalizan Döneminde yapılmış olunan Orta Yaban Keçisi Uslub'unda oinokhoe, stomnosu formaların da solgun ve kremsi astarlar üzerine geometrik bezemeler ile yapılmıştır. Vazo ressamları boşluk bırakmama korkusu nedeni ile hayvan figürleri arasında kalan kısımlara bitkisel motifler ve soyut geometrik motifler ile doldurmuştur. Kullanılan bazı soyut geometrik şekillerin isimleri bilinmemesiyle beraber tam olarak Möbius şerididir. Bu tez çalışmasında, Möbius Şeridi tanımı, tarihçesi ve uygulama alanları incelenmiş olup sadece matematiksel olarak değil aynı zamanda plastik sanatlar dalları arasındaki yeri ve önemi de araştırılmıştır. Seramik sanatı içerisinde Möbius Şeridi'nin değerlendirilmesi yapılmıştır. Möbius şeridinin formdan önce bir bezeme örneği olduğuna yer verilmiştir. Möbius Şeridi'nin Seramik Sanatı üzerindeki etkisi ve konumu incelenir iken seramik sanatçılarından da örnekler verilmiştir. Tüm bu bilgiler doğrultusunda kişisel uygulamalar yapılmıştır.
Mobil uygulamaların grafik arayüzlerindeki ikonların incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, günümüz mobil uygulamalarının arayüzlerinde kullanılan ikonların, uygulamanın kullanımına etkilerinin incelenmesidir. Günümüz mobil uygulamalarında kullanılan ikonlar; soyutlama, renk kullanımı, çözünürlük ve birbirleri ile olan uyumları yönleri ile incelenmiş, arayüzün anlaşılabilirliği, okunabilirliği ve evrenselliğine etkisi tespit edilmeye çalışılmıştır. Araştırma; mobil uygulamalar, mobil arayüzler ve grafik tasarım yönü ile ikonlara yönelik literatür taramasından oluşan bölümlerle birlikte, seçilen mobil uygulamaların arayüzlerinde kullanılan ikonların incelendiği uygulama bölümünden oluşmaktadır. Mobil Uygulamalar bölümünde mobil cihazların tanımı, mobil işletim sistemleri ve mobil cihazlar üzerinde kullanılan uygulamaların özellikleri açıklanmıştır. Mobil Arayüzler bölümünde grafik arayüzün tanımı, grafik arayüzün öğeleri ve ana arayüz öğeleri açıklanmıştır. İkonlar bölümünde ikonların tanımı, türleri, önemi ve kullanıcı üzerindeki etkileri açıklanmıştır. Uygulama bölümünde, rastgele yöntemle seçilen Android ve IOS uygulamalarının arayüzleri incelenmiştir.
Bir tasarım yöntemi olarak fraktal tasarım

Geçmişte sanat ve tasarım alanında, klasik geometri ile çözümlenemeyen doğadaki karmaşık formlar ve pürüzlü yüzeyler için yeni bir geometriye gereksinim duyulmuştur. Sanat ve tasarım alanında her zaman ilham kaynağı olan doğa, fraktal yapılarla sanatçı ve tasarımcıya farklı bakış açıları kazandırarak çok çeşitli üretim olanakları sunmaktadır. Doğada zaten var olan yapılardan alınan esinle tasarlanan ürünler, modellenip boyutlandırılarak ve çoğaltılarak günümüzde bilim, teknoloji, sanat ve yaşamın birçok alanında kullanılmaktadır. Tasarım yöntemi olarak kullanmak amacıyla ele alınan fraktaller, kitap, dergi, tez gibi ilgili alanda birçok bilimsel kaynak taraması yapılarak incelenmiştir. Geçmişi çok eskiye dayanmayan, yeni tanımlanmış bu alanda; çalışma boyunca fraktalin tanıtımı yapılmış, fraktalin geometri sanat ve tasarım alanındaki yeri ile ilgili ulaşılan bilgiler derlenmiş ve konu ile ilgili görseller eklenmiştir. Fraktalin sanat ve tasarım alanına kazandırmış Beneoit B. Mandelbrot tarafından tanımlanmasından önce hangi sanatçıların bu kavrama uygun eserler ürettiği, son dönem fraktal sanatçıları ve eserleri de incelenerek tezde yer verilmiştir. Tez uygulama projesinde, dijital fotoğraf teknikleriyle, geleneksel baskı teknikleri bir arada kullanılarak, teknik açıdan disiplinler arası çalışmalar yapılmıştır. Kavramsal olarak ise, kaos, doğal ve yapay fraktallerin karmaşık dünyasını yansıtan tasarımlar oluşturulmuştur. Gelişen teknolojiyle birlikte özellikle sonsuz çeşitlilikte benzersiz yapılar oluşturulabilecek dijital sanatta ve çeşitli tasarım alanlarında fraktallere dair özelliklerden esinlenilerek yapılabilecek üretimlerde henüz bakir olan bu alanın tanınmasıyla çok çeşitli eserler üretilmesi ve literatüre katkı yapılması hedeflenmektedir.
İki boyutlu çalışmalarda oran-orantı

YÜKSEK LİSANS TEZ ÖZÜ İKİ BOYUTLU ÇALIŞMALARDA ORAN VE ORANTI Necla COŞKUN Resim Eğitimi Anasanat Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eylül 2000 Danışman: Prof. Oya KINIKLI 'iki Boyutlu Çalışmalarda Oran ve Orantı' adlı bu tez, 6.7. ve 8. sınıf öğrencilerinin, iki boyutlu çalışmalarda oran ve orantıyı kavrayabilmelerine ilişkindir. 6.7. ve 8. sınıf resim öğretmenlerinin, Çizgisel Çalışmalarda, Lekesel Çalışmalarda ve Renkli Çalışmalarda, çocukların grafiksel gelişimlerini de dikkate alarak, çocuklara oran-orantıyı nasıl bir uygulamayla verebilecekleri, araştırmada belirtilmektedir. Yüzey anlayışına dayanan, iki boyutlu çalışmalarda, öğretmenlerin, öğrencilere oran-orantıyı; gözlem olanakları sağlayarak, görsel doygunluğu sağlayacak örnekleri göstererek ve çalışma bittikten sonraki eleştirilerini onların anlayacağı ölçülerde açıklayarak elde edebilecekleri belirlenmiştir, iki boyutlu çalışmalarda biçimin çizgi, leke ve renkle ilişkili olduğu; biçimin işlevsellik ve estetik bir görünüş içinde yansıtılması gerektiği, ayrıca çizgi, leke ve renk gibi plastik elemanların zıtlıklarla ve farklı miktarlarda kullanımıyla resimde zengin bir anlatım oluşturabileceği anlaşılmıştır. Araştırmada, öğretmenlerin bu bilgileri, uyguladıkları öğretim yöntemlerinde kullanmaları, çocukların oran-orantıyı kavrayabilmeleri için yararlı olacağı vurgulanmıştır. Resimlerinde oran-orantı ile kompozisyonda bütünlüğü sağlayabilen öğrenciler, çalışmalarına yaratıcı yönlerini de katarak estetik bir anlatım yakalayabileceklerdir. Bu estetik anlatım, çocukların günlük yaşamlarında da güzeli ve rahatsızlık veren şeyleri ayırt edebilmelerini sağlayacaktır. Çevrelerinin farkına varan öğrenciler yaşama herkes gibi değil estetik bir yaklaşımla bakabileceklerdir.
Doğulu feminizm Doğu kökenli feminist sanatçılar ve söylemleri

Feminizm, kadınların kendi haklarını tanıyarak, bu hakların korumaları amacıyla eşitsizliklerin ortadan kaldırılması için çalışılan bir anlamda felsefi bir düşünce ve sosyolojik bir anlayışın mücadeledir. Gelişen dünyaya rağmen bazı toplumlarda hala kadının salt cinsel bir obje olarak metalaştırılmasının önüne hala geçilememiştir. Bu olguyu en çok toplumsal evrim süreçlerinden dolayı Doğu kültüründe rastlamaktayız. Feminizm hareketinin etkin olduğu toplumlara bakacak olursak eğer özellikle sanat alanındaki gelişmeler göz kamaştırıcıdır. Bu çalışmamızda feminizm hareketi bağlamında; hayatının herhangi bir evresinde toplum tarafından baskılanmış Doğu kökenli kadın sanatçıların sanat hayatları ve yapıtları incelenmiştir. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde konuya genel bir bakış ve genel kavramlar sunulmuştur. İkinci bölümde tamamen feminizm konusuna değinilmiş; doğulu ve batılı feminizm kavramları incelenmiştir. Üçüncü ve son bölümde ise; doğulu feminist hareketin başını çeken sanatçıların sanat hayatları ve yapıtları incelenmiştir.
Çağdaş sanat yapıtlarında izleyici katılımı

Bu araştırmada yaratıcı özne, nesne, alımlayıcı özne ile ilişkili kuram ve görüşler ele alınarak, izleyicinin sanat yapıtının oluşum sürecine dahil edilmesi bağlamında; bir tür ifade yöntemi olarak katılım olgusunun alternatif sanat formları ve yapıtlarında ne şekilde ele alındığı ile bunların sanatçı, sanat yapıtı, izleyici üzerinde meydana getirdiği değişimlere açıklık getirilmeye çalışılmıştır. Yapılan araştırmada 20. Yüzyıl'ın ilk çeyreğinde görülen sanat yapıtlarındaizleyici katılımı örnekleri ile başlayan sürecin devamında katılım olgusunun; çağdaş sanat yapıtlarında sıklıkla kullanılan bir yöntem haline geldiği görülmüştür. Özellikle 1950'lerden sonraki yıllarda sanatçı-izleyici, izleyici-sanat yapıtı arasındaki sınırlarıneritilmeye çalışılması ile izleyicinin de aktif katılımına olanak tanıyan happening, fluxus, enstalasyon vb. alternatif sanat formlarında; izleyici rolü ve konumunun değişmeye başladığı gözlemlenmiştir. İzleyicinin sanat yapıtını belli bir mesafeden pasif bir biçimde seyreden konumundan, yapıtın oluşum sürecine katılan, işbirliği yapan, üreten aktif bir konuma taşınması ile izleyici katılımcıya dönüşmüştür.
Resim-iş öğretmenliği anasanat atölye derslerinde tasarlanan ekslibris çalışmalarının tasarım eleman ve ilkelerine göre değerlendirilmesi

'Resim-İş Öğretmenliği Anasanat Atölye Derslerinde Tasarlanan Ekslibris Çalışmalarının Tasarım Eleman ve İlkelerine Göre Değerlendirilmesi' isimli bu araştırmada, Resim-İş Öğretmenliği Anasanat Atölye 3. sınıf öğrencilerinin CGD tekniği ile tasarlamış oldukları ekslibris çalışmalarının tasarım eleman ve ilkelerine göre değerlendirilmesi ve bu çalışmalarda tasarım eleman ve ilkelerinin kullanım düzeyinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın evrenini, Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Resim-İş Öğretmenliği Anasanat Atölye 3. sınıf öğrencilerinin tasarlamış oldukları 45 adet ekslibris çalışması oluşturmuştur. Ekslibris çalışmaları; araştırmacı tarafından belirlenen, tasarım eleman ve ilkelerinin kullanım düzeyini ölçen 16 maddelik değerlendirme ölçeğine göre, alanında uzman 3 kişi tarafından puanlanarak değerlendirilmiştir. Her bir uzman en düşük 1, en yüksek 5 puan olarak bir değerlendirme yapmış, her çalışma için 3 uzmanın yapmış olduğu puanlamaların ortalaması alınmış ve bu ortalama o çalışmanın değerlendirme puanını oluşturmuştur. Ardından değerlendirme ölçeğinde yer alan her bir maddeye göre tüm çalışmaların değerlendirme puanlarının genel ortalaması da alınmıştır. Uzman değerlendirmelerinden elde edilen sayısal veriler araştırmacı tarafından analiz edilerek tablolaştırılmış ve yorumlanmıştır. Araştırma sonucunda, ekslibris çalışmalarında tasarım eleman ve ilkelerinin çoğunluğunun başarılı düzeyde kullanıldığı bilgisine ulaşılmıştır.
Transformed materials and spatial design in the contemporary art after 1990

1990 sonrası dönem içerisinde dünyada yaşanan teknolojik, politik, ekonomik ve kültürel değişimlerin sanat alanında da yansımaları görülmektedir. Bu değişimler sanatta çoğulcu bir yapıyı ortaya çıkarmış ve sanatın malzeme çeşitliliğindeki artışta da önemli bir faktör olmuştur. Bu çoğulcu dilin oluşturduğu çeşitlilik sanatçıların çalışmalarında seçtikleri konularda da görülmektedir. Bu tez çalışmasında çağdaş sanatta yaygın olarak görülen çeşitli konular içerisinden seçilen; Politik, Etnisite ve Cinsiyet konulu ve dönüştürülmüş malzemeler ile çalışan sanatçıların eserleri incelenerek açıklanmıştır. Günlük hayattaki hazır nesneleri ilk kez 1917 yılında Marcel Duchamp'ın sanat eserine dönüştürmesiyle hazır nesneler sanatta görünüm kazanmıştır. 1990 sonrasındaki sanatçılar dünyadaki en güncel değişimleri eserlerine yansıtarak, bu eğilimi geliştirerek devam ettirmiştir. Günümüz çağdaş sanatçıları hazır ve atık malzemeleri eserlerinde sıklıkla kullanmaktadırlar. Günlük hayattaki herhangi bir mekanın sanat eserine dönüştüğü veya günlük hayata ait çeşitli objelerin herhangi bir mekan içerisine yerleştirilerek sunulduğu çalışmalar incelenerek mekan-obje ilişkisi arasındaki etkileşimler araştırılmıştır. 2015- 2018 yılları arasında Art Basel Sanat Fuarı, London Frieze Sanat Fuarı, Venedik Bienali ve İstanbul Bienalinde sergilenen en güncel çalışmalar araştırılarak maddesel çalışmalar kapsamında sanattaki en güncel eğilimler üstünde durulmuştur. Türk Çağdaş sanatçıları Şakir Gökçebağ ve Ferhat Özgür'ün 2017 yılındaki malzeme odaklı çalışmalarından oluşan kişisel sergileri çerçevesinde onlarla röportaj yapılmıştır. Sürekli gelişen teknolojiyle sanayide üretilen nesnelerin mükemmelliği ve çeşitliliği artmaktadır. Bu süreklilik, sanatın malzeme olanaklarını sınırsızlaştırmakta önemli bir etken olagelmiştir.