turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Demiryollarında gürültü kirliliği ve bertaraf yöntemleri, ilgili mevzuatın değerlendirilmesi

4-Haziran- 2010 tarihli, Resmi Gazete Sayı: 27601 ile yayımlanan çevresel gürültünün değerlendirilmesi ve yöneltilmesi yönetmeliği' inde demiryolları gürültüsünün önlenmesi ile alınacak önlemler incelenerek, bunların uygulama aşamaları değerlendirilmiştir. Yönetmelik gereği önümüzdeki yıllar içerisinde, akustik raporların, stratejik gürültü haritalarının ve eylem planlarının hazırlanmasından sonra ulaşımdan kaynaklanan gürültünün azaltılması yolunda daha somut adımlar atılabilecektir. Ülkemizde demiryollarına son birkaç yılda büyük önem verilerek makro düzeyde yatırımlar yapılmaktadır. Yenilenen alt yapı ve üst yapılar ile çeken ve çekilen taşıtların getirdiği konfor da gürültü ile mücadelede önemli etken olmaktadır. Şehir içindeki banliyö hatları ve üniteleri de önümüzdeki birkaç yıl içinde tamamen modernize edilmesi beklenilmektedir. Bu yenilenmenin getirdiği konfor içinde gürültünün azalması da hissedilecek ve yönetmeliklerle belirtilen tüm önlemlerin kısa bir süre içerisinde yerine getirilmesi halinde, demiryollarının gürültüsüz bir ulaşım sistemi oluşturması mümkün olabilecektir. Bu tezde; ses ve gürültü ile ilgili genel ve teknik bilgiler verilmiş ve ulaşımdan kaynaklanan gürültülerden demiryolları gürültüsü incelenmiştir. Demiryolu gürültülerini meydana getiren faktörler üzerinde durulmuş, bunların önlemleri anlatılmıştır. Gürültü engel tasarımı ile ilgili olarak SoundPlan yazılımı ile bir örnekleme yapılmıştır. Demiryolu güzergahına yakın çevrelerde yaşayan çeşitli yaş, meslek ve cinsiyet gruplarından 60 kişi üzerinde bir anket yapılmıştır. Bu ankette demiryolu ulaşımından kaynaklı en çok rahatsız eden etkenler üzerinde durulmuştur.
Antalya kentinde seçilmiş bazı mekanlarda rüzgar hızı, nispi nem ve hava sıcaklığı değişimlerinin belirlenerek kent ekolojisi bakımından değerlendirilmesi

Bu çalışma, insanın ekolojik talepleriyle daha uyumlu bir kent tasarımı geliştirebilme düşüncesine katkı sağlayabilmek üzere, sıcaklık, nispi nem ve rüzgar hızı parametrelerinin kent sınırlan içinde farklı noktalar arasındaki değişimleri ile bunların açık alan değerleriyle karşılaştırılmasını amaçlamaktadır. Antalya kentinde farklı konumlardaki caddeler, cadde kesitleri ve yeşil alanlarda, 144 farklı zamanda toplam 1488 ölçüm gerçekleştirilmiştir. Yapılan matematik istatistik değerlendirmeler ölçülen parametrelerin farklı cadde konumu, cadde kesiti ve yeşil alana göre değişim gösterdiğini ve kent içi değerleri ile açık alan değerleri arasında anlamlı farklılıklar oluştuğunu ortaya koymuştur. Kent içinde ölçülen sıcaklık dereceleri açık alana oranla 2.89 C daha yüksek olurken, nispi nem ve rüzgar hızı değerleri, sırasıyla, % 8.9 ve 1.49 m/sn oranında daha az bulunmuştur.
Environmental distribution of polychlorinated biphenyls by topology based characteristic root index

Bu çalışmada, yeni türetilen ve karakteristik kök adi verilen bir indeks ile, çevre açismdan önemli bir kirletici grubu teşkil eden Poliklorlu Bifeniller'in sudaki çözünürlükleri, buhar basınçları ve oktanol-su oranı katsayıları gibi fizikokimyasal özellikleri arasındaki ilişki araştırılmıştır. Elde edilen sonuçlar, CR indeksinin, fizikokimyasal özelliklerin tahmin edilmesinde geçerli bir yapısall parametre olduğunu göstermiştir. Metod, yapısall çizit, moleküler topoloji ve yapı-etki ilişkilerine bagli olarak geliştirilmiştir. Bu metodla, 58 Poliklorlu Bifenil'in, çevredeki dağılımlarının kontrol edilmesinde önemli rol oynayan fizikokimyasal özellikleri hesaplanmıştır. Bu değerler, Mackay tarafından geliştirilen, maddenin bir fazdan kaçınım yatkınlığı ilkesine dayalı Fugasite Modeli'nde veri olarak kullanılıp, PCB'lerin yüzde kaçının suda, toprakta, havada, canlıda ve sedimentte toplandığı ve bu kompartmanlardaki konsantrasyonları nispi olarak hesaplanmıştır. Sonuç olarak, Fugasite Modeli'nin varsayımları dahilinde, Poliklorlu Bifeniller'in en fazla canlıda toplandığı ve klor sayısı arttıkça canlıdaki nispi konsantrasyonun da arttığı görülmüştür.
Metal sanayi atık çamurlarından ağır metal gideriminde biyoliç yönteminin kullanılması

oz DOKTORA TEZİ METAL SANAYİ ATIK ÇAMURLARINDAN AĞIR METAL GİDERİMİNDE BİYOLİÇ YÖNTEMİNİN KULLANILMASI Bülent SARI ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ ÇEVRE MÜHENDİSLİĞİ ANABİLİM DALI Danışman: Yrd. Doç. Dr. Belgin BAYAT Yıl: 2005, Sayfa: 99 Jüri : Yrd. Doç. Dr. Belgin BAYAT : Prof. Dr. Ahmet YÜCEER : Prof. Dr. Mesut ANIL : Prof. Dr. Hunay EVLİYA : Prof. Dr. Celal F. GÖKÇAY Bu çalışmada, metal sanayi atık çamurlarından ağır metal gideriminde asit liç, kimyasal liç, çalkalayıcıda biyoliç ve tam karışımlı-kesikli reaktörde biyoliç yöntemleri kullanılmıştır. Uygulanan her bir yöntem için pH, katı yükleme oram ve bekletme süresinin liç işlemi üzerine etkisi araştırılmıştır. Aynı zamanda, ağır metal çözünürlüklerine göre her bir yöntemin karşılaştırılması yapılmıştır. Uygulanan liç yöntemlerinde, pH'nın azalması ve bekletme süresinin uzamasıyla ağır metal çözünürlüğü artarken, katı yükleme oranının artmasıyla metal çözünürlüğü azalmıştır. Ağır metal çözünürlükleri; asit liç işleminde %73 Zn, %58 Cd, %60 Pb, %15 Cr, %70 Ni, %69 Cu, kimyasal liç işleminde %90 Zn, %70 Cd, %65 Pb, %25 Cr, %77 Ni, %85 Cu, çalkalayıcıda yapılan biyoliç işleminde %93 Zn, %65 Cd, %70 Pb, %30 Cr, %87 Ni, %86 Cu ve tam kanşımlı-kesikli reaktörde yapılan biyoliç işleminde %97 Zn, %80 Cd, %85 Pb, %34 Cr, %93 Ni, %96 Cu olarak bulunmuştur. Her bir ağır metal için en yüksek reaksiyon hız katsayısı (k, gün'1) değerleri tam karışımlı-kesikli reaktörde yapılan biyoliç işleminde elde edilmiştir. Bu elde edilen k değerleri Zn, Cd, Pb, Cr, Ni ve Cu için sırasıyla 0 ,1734, 0 ,0595, 0 ,0832, 0 ,0214, 0,1267 ve 0,1762 gün' 1 olarak tespit edilmiştir.
Biosorption of lead by a white-rot fungus

ÖZ BEYAZ-ÇÜRÜKÇÜL MANTAR İLE KURŞUN BİYOSORPSİYONU Dölek, Ayla Yüksek Lisans, Çevre Mühendisliği Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Ülkü Yetiş Eylül 1997, 94 sayfa Bu çalışmada, bir beyaz çürükçül mantar olan Phanerochaete chrysosporium ile Pb biyosorpsiyonu araştırılmıştır. Canlı hücrelerle yapılan ilk deneyler Pb metalinin mantar üremesi üzerinde ters etki yarattığını göstermiştir. Canlı, aktif olmayan ve ölü Phanerochaete chrysosporium hücreleri ile yapılan Pb sorpsiyonu deneylerinde en yüksek adsorpsiyon hızı ve adsorptif kapasiteye, aktif olmayan hücrelerin; en düşük değerlere ise canlı hücrelerin sahip oldukları görülmüştür. Bu nedenle bundan sonraki kinetik ve denge çalışmaları aktif olmayan Phanerochaete chrysosporium hücreleri ile gerçekleştirilmiştir. Diğer taraftan, Pb bağlanması olayının her üç tip biyokütle tarafından Freundlich sorpsiyon modeli ile açıklanabildiği görülmüş; bu, adsorpsiyonun düzgün olmayan bağlanma yüzeylerinde gerçekleştiğini gösterrmiştir. Çalışmanın bu aşamasındaki bulgular, ayrıca, toplam Pb bağlanmasının yansının biyoakümülasyon ile diğer yansının ise biyosorpsiyon ile olduğunu göstermiştir. Aktif olmayan hücrelerle gerçekleştirilen kinetik çalışmaları, başlangıç sorpsiyon hızının başlangıç Pb konsantrasyonunun bir fonksiyonu olduğunu göstermektedir.. Daha sonra, pH, sıcaklık, çalkalama hızı, biyokütle konsantrasyonu ve kültür yaşı gibi operasyonel parametrelerin etkileri araştırılmıştır. Bu çalışmalardan başlangıç pH'ı 2'den 5'e çıkarıldığında adsorptif kapasitenin artarak pH 5'te 80 mg Pb /g maksimum değere ulaştığı görülmüştür. En iyi sıcaklık 35 C ve en iyi çalkalama hızı 200 rpm olarak belirlenmiştir. Mantar yaşı arttıkça adsorptif kapasitede meydana gelen azalma, hücre yüzey yapısının önemini vurgulamıştır. Uygulanan asit ve baz ön-işleme tekniklerinin aktif olmayan Phanerochaete chrysosporium hücrelerinin Pb sorpsiyon kapasitelerini arttırmakta etkili oldukları gözlenmiştir.
Arıtma tesisi çamurlarının tarımsal amaçlı kullanımında AB-Türkiye politikalarının karşılaştırılması

Bu araştırmada; AB, üye ülkeler ve Türkiye'nin arıtma çamuru konusundaki yasal düzenlemelerin karşılaştırmalı olarak incelenmesi, arıtma çamuru kullanımının buğday ve arpa üretiminde verimlilik, değişen masraflar, sabit masraflar, GSÜD, brüt kar ve net kara olan etkisinin ölçülmesi amaçlanmıştır. Bunun için, Ankara ili Sincan ilçesindeki arıtma tesisinden çıkan arıtma çamurunu kullanan 39, kullanmayan 42 tarım işletmesinde anket uygulanmıştır. Arıtma çamurunda izin verilen ağır metal sınır değerleri açısından Hollanda en düşük değerleri benimsediğinden en korumacı, Türkiye ise tüm ağır metaller için AB üst limitlerini benimsediğinden en az korumacı ülke olmuştur. Gruplar arasındaki buğday üretiminde verim farklılığı %5 düzeyinde istatistiksel olarak anlamlı bulunmuş, arpa üretiminde ise gruplar arasındaki ürün verimleri farklılığı %10 düzeyinde anlamlı bulunmamıştır. Çamur kullanımından kaynaklanan kazanç ise dekara 21,43 TL olmuştur. Bu araştırmada çamur kullanımının çevreye ve ekosisteme verdiği zararlar göz önüne alınmadığından, sadece bir hasat dönemi için hesaplanan bu kazancın hiçbir önemi yoktur. Çünkü çeşitli araştırma sonuçları orta ve uzun vadede sadece toprak kalitesindeki azalmanın bedelini dekara 250 -2500? (500- 5000 TL) olduğunu göstermektedir. Çamur kullanımının insan, hayvan ve bitki sağlığına verdiği zararlar ise hesaplanamamaktadır. Yapılan araştırmalar, arıtma çamurunun ilk yıllarda verim artışı sağlamasına karşın sonraki yıllarda organik maddelerin parçalanması ile serbest hale gelen bazı toksik elementlerin bitki ve insan sağlığı üzerinde olumsuz etkisinin olacağını göstermektedir
Arıtma çamurlarının elektro-susuzlaştırma prosesi ile incelenmesi

Atıksu Arıtma Tesislerinin işletilmesinde arıtma çamurları önemli problemdir. Özellikle kentsel atıksu arıtımında kolay tasarımı ve yüksek verimliliği nedeniyle yaygın olarak kullanılan, çamur üretimi yüksek olan biyolojik arıtım tesislerinde çamur bertarafı büyük bir çevresel problem ve ekonomik yük olmaktadır. Genel olarak arıtma tesisi işletme maliyetlerinin yaklaşık yarısı çamurun bertaraf edilmesi için harcanmaktadır. Arıtma çamurlarının yüksek su içeriğinden dolayı oluşan büyük hacimleri dolayısıyla, taşıma ve bertaraf maliyetinin düşürülmesi ve su içeriğinin ekonomik ve teknik olarak alınması oldukça önemlidir. Elektro-susuzlaştırma prosesi mekanik olarak alınamayan çamur flok suyunun, etkili ve ekonomik olarak alınmasını sağlayan bir yöntemdir. Bu yöntemde çamura uygulanan doğrusal elektrik alanı ile oluşan elektro-göç, elektroforez ve elektroosmotik akış ile floklardaki bağlı suyun katoda ilerlemesi ve toplanılması ile çamurun susuzlaştırılması sağlanmaktadır. Klasik mekanik susuzlaştırma teknikleri, yalnızca çamur içindeki serbest suyu uzaklaştırabilmektedirler. Klasik yöntemlerle % 15-25 olan çamur su verme verimi, elektro-susuzlaştırma yöntemi ile %50 oranlarına kadar çıkabilmektedir. Düşük enerji gereksinimi, kolay işletimi, şartlandırma için düşük kimyasal madde kullanımı bu prosesi cazip yapan diğer etkenlerdir. Bu araştırmada, elektro-susuzlaştırma üzerinde deneysel stratejilerin ve çeşitli parametrelerin etkilerini incelemek için, farklı tip arıtma çamurları üzerinde basınç altında elektrik alanlı deneyler yapılmıştır.
Determination of emission loads of air pollutants due to vehicles

Bu çalışmada İzmir'de taşıtlardan kaynaklanan hava kirliliği belirlenmeye çalışılmıştır. Trafikten kaynaklanan hava kirliliğinin seviyesinin belirlenmesi için Box ve Highway modelleri kullanılmıştır. Alansal olarak hesaplanan konsantrasyonlarda izmir'de kayıtlı toplam araç sayılan kullanılmıştır. Çizgisel kaynaklardan kaynaklanan hava kirliliğinin tespiti için İzmir - Menemen, İzmir - Manisa, İzmir - Ankara, İzmir - Çeşme, İzmir - Aydın yolarinda şehir merkezine en yalan noktalarda sayimlar yapılmıştır. Saymalardan elde edilen veriler ve emisyon faktörleri yardımı ile çizgisel kaynaklardan kaynaklanan konsantrasyonlar için bir tahmin yapılmıştır. Her iki yöntemle hesaplanan değerler dış hava kalitesi standartları ile karşılaştmlmıştır.
Sentetik hidrolik çatlatma atıksularından membran prosesleri ile bor giderimi

Yapılan tezin ana amacı, sentetik hidrolik çatlatma atıksuyundan membran prosesleri ile bor gideriminin araştırılmasıdır. Laboratuvar ölçekli, çapraz akışlı, düz tabakalı membran test ünitesi kullanılarak borun uzaklaştırılması üzerine basınç, pH, besleme konsantrasyonu ve membran türünün etkisi tespit edilmiştir. Deneyler kapsamında birer adet nanofiltrasyon ve ters osmoz membranı test edilmiştir. Buna göre basınç ve pH'ın artmasıyla bor gideriminin arttığı, besleme bor konsantrasyonunun artmasıyla NF membranında bor gideriminin arttığı ancak TO membranda artışın orijinal pH'ta gerçekleştiği tespit edilmiştir. Tüm bu değişkenlerin etkisi altında ortalama %50'si giderilen borun, daha yüksek seviyede giderilmesi için membran deneylerinde kompleksleştirici poliol kullanılmıştır. Borik asit ile en verimli kompleks oluşturan poliollerden biri olan ksilitol, sentetik hidrolik çatlatma atıksuyuna belirli molar oranlarda ilave edilmiştir. Poliol ilavesi ile NF ve TO membranlarında >%80 bor giderimi kaydedilmiştir. İki membran türünde de bor giderimi poliol ve bor arasındaki molar oran ile ilişkilendirilmiştir. Membran arıtımı sonrası elde edilen yüksek kalitedeki süzüntü suyu hidrolik çatlatma sıvısı olarak yeniden kullanılabilir.
Bioreaktör depolama alanlarında sızıntı suyu geri devrinin, atık boyutunun, havalandırmanın ve havalandırma yönünün atık stabilizasyonuna etkisi

Bu çalışmada, atık boyutunun, sızıntı suyu geri devrinin, havalandırmanın ve havalandırma yönünün atık stabilizasyonu ve sızıntı suyu karakterizasyonu üzerindeki etkileri simüle bioreaktörde incelenmiştir. Reaktörlerden biri konvansiyonel depolamayı simule etmesi amacıyla havalandırmasız, sızıntı suyu geri devirsiz (Kontrol reaktörü, R1); ikinci reaktör (R2) havalandırmasız, sızıntı suyu geri devirli olarak çalıştırılmıştır. 3. ve 4. reaktörler (R3 ve R4), havalandırmalı, ıslak olarak çalıştırılmış ancak, R3'te hava girişi alttan yapılırken, R4'te üstten yapılmıştır. 5. reaktör (R5) havalandırmalı, sızıntı suyu geri devirli olarak çalışmış ve hava girişi reaktör tabanından yapılmıştır. R1, R2, R3 ve R4, ham karışık atıkla doldurulurken, R5 aynı atığın 80 mm'lik elekten elendikten sonra elek altında kalan kısımla doldurulmuştur. Sızıntı suyu geri devir oranları R2, R3, R4 ve R5'te sırasıyla 0 ,53; 0 ,42; 0,56 ve 0,21 l/ton atık-gündür. Havalandırmalı reaktörlere verilen hava miktarları R3, R4 ve R5 için sırasıyla 1 ,819; 4,352 ve 1,565 m3/ton atık-gün olarak belirlenmiştir. Havalandırma ve sızıntı suyu geri devri için uygulanan bu oranlar, sızıntı suyu kalitesinin iyileştirilmesinde ve atık stabilizasyonunun hızlanmasında etkili olmuştur. Çalışma sonucunda, havalandırmanın sızıntı suyundaki kirletici konsantrasyonların gideriminde etkili olduğu belirlenmiştir. Sızıntı suyu geri devirli reaktörlerde havalandırmanın üstten uygulanmasının atık stabilizayonunu hızlandırdığı ve sızıntı suyu kirletici konsantrasyonlarını düşürdüğü görülmüştür. Atık boyutunun azaltılması, atık stabilizasyonda, sızıntı suyu ve depo gazı kalitesinin iyileşmesinde etkili olmuştur.
Alginat-klinoptilolit boncuklarının sürekli akışlı reaktörlerde ağır metallerin gideriminde kullanımı

Çevre kirliliği günümüz dünyasında ciddi bir problemdir. Su kaynaklarını tehdit eden önemli kirleticilerden biri de ağır metallerdir. Özellikle endüstriyel aktiviteler ağır metal kirliliğinin sorumlusudur. Bu metaller zehirlilikleri ve biyobirikim eğilimleri ile bilindikleri için ağır metal içeren atıksuların arıtılması gerekmektedir. Adsorpsiyon ağır metal gideriminde yüksek seçici, kullanımı kolay ve ucuz alternatif bir yöntemdir. Adsorpsiyon için çok çeşitli adsorbentler uygulanmış ve alginat ile kombinasyonları halen araştırılmaktadır. Alginat bir biyopolimer ve çevre ile uyumlu bir materyaldir. Bu çalışmada alginat, klinoptilolit ile alginat - klinoptilolit boncuklarını oluşturmak üzere birleştirilmiş ve sonra sentetik karışık ağır metal çözeltisinin (Pb2+, Cu2+, Cd2+) arıtımı için sürekli akışlı adsorpsiyon kolonu kullanılarak test edilmiştir. Öncelikle A - K boncukları yüzeysel özellikleri ve boyut dağılımları açısından karakterize edilmiştir. Daha sonra ağır metallerin adsorpsiyon kapasitelerine akış hızı (2 - 7,5 ml/dk.), ağır metal konsantrasyonları (10 - 50 mg/l) ve adsorbent miktarı (10 - 20 g) etkisi araştırılmıştır. Sonuçlar göstermiştir ki Pb2+ A - K boncukları tarafından adsorpsiyon için en çok tercih edilen iyondur ve sonra Cu2+ ve Cd2+ takip eder. Etkin ağır metal giderimi akış hızlarının arasında 2 ml/dk.'da Pb2+ için %98 olarak elde edilmiştir. Ağır metal konsantrasyonunun 50 mg/l'ye artırılması Pb2+ maksimum adsorpsiyon kapasitesini 238, 5 mg Pb2+/g A - K boncuklarına artırırken Cu2+ ve Cd2+ adsorpsiyon kapasiteleri olumsuz etkilenmiştir. İki kat adsorbent kullanıldığında özellikle Cu2+ ve Cd2+ giderimleri artmıştır. Ağır metal karışımlarının verimli arıtımı için ya düşük akış hızı ya da fazla miktarda adsorbent kullanımı önerilebilir.
Artık maddelerin ayrışma ve dağılmasının kübik dizilişi damlatmalı bir filtre modeli üzerinde incelenmesi

Bu çalışmada, akışkan hareketi ve biyokimyasal olaylar bakımından çok kompleks bir yapıya sahip olan damlat - malı filtrelerde, artık maddelerin yayılması ve ayrışması olayının yeni bir anlayışla etüdü yapılmaktadır. Olayın son derece karmaşık karakteri sebebiyle kübik dizilişli bir model seçilmiş ve nümerik bir metodla çözüme gidilmiştir. Biyokimyasal oksidasyon olayı korumayan maddelerin dispersiyonu şeklinde kendini gösterdiğinden, zaman - konsantrasyon eğrisini bütünü ile veren bir metod üzerinde çalışılmıştır. Bu bakımdan tez iki ana kısımda toplanabilir s 1. kısımda korunan maddelerin, çeşitli giriş şartlarında dispersiyonu için bilgisayarla nümerik çözümler yapılarak dispersiyon eğrileri bir bütün olarak elde edilmiş ve bu eğrilerin şekli üzerine etkiyen faktörler arttırılmıştır. Teorinin verdiği sonuçlar deneylerle karşılaştırılarak arada bir uyum olduğu görülmüştür. IV Damlatmalı filtrelerde korunmayan maddelerin yayılması olayı, biyolojik verim, başka bir ifade ile biyokim - yasal reaksiyon hızları ile alakalı olduğundan tezin 2. kısmında bu tür maddelerin dispersiyonu da incelenmiştir. Bu maksatla birinci kısımda incelenen ifadeye bir biyolojik terim ilave edilmiş ve elde edilen son ifadenin sürekli giriş başlangıç şartı halinde çözümleri yapılmıştır. Elde edilen değerlerin deney sonuçlarına uygunluğu gösterilmiştir.
Erzurum kenti için aktif çamur tesisi tasarımı ve modellenmesi

Bu çalışmada, Erzurum Kenti için yapılması planlanan atıksu arıtma tesisi, GPS-X bilgisayar yazılımı kullanılarak modellenmiştir. Giriş suyu değerleri TKOİ 633, 5 mg/L, BOİ 321 mg/L TKN 54 mg/L ve AKM 343 mg/L olan tesisin modelleme çalışmasında aktif çamur sistemi için IAWQ Aktif Çamur Modeli No. 1 modeli, çöktürme havuzu için katmanlı çöktürücü modeli kullanılmıştır. Modellenen tesisin çıkış suyu konsantrasyon değerleri hesaplanmış ve deşarj standartlarına uygun olduğu görülmüştür. Daha sonra havalandırma havuzlarındaki çözünmüş oksijen konsantrasyonu P. I. D. ile 1,5 mg/L seviyesinde tutularak karbon ve azot giderimi incelenmiştir. Ayrıca Erzurum Kenti için önemli bir işletme parametresi olan sıcaklık değişimlerinin tesisteki biyolojik aktivite üzerine etkisi araştırılmıştır. 10 C'de işletilen tesisin çıkış suyu için hesaplanan TKOİ 75 mg/L, BOİ 21,83 mg/L ve AKM 38 mg/L değerlerinin deşarj için uygun olmadığı bulunmuştur.
Yaygın kullanılan bazı ağrı kesici ve veteriner ilaçlarının koagülasyon ile giderim verimlerinin incelenmesi

Bu çalışmada, insan ve veteriner ilaçları olan Gentamisin Sülfat, Diklofenak Sodyum, Metamizol Sodyum ve İvermektinin, koagülasyonla giderim özellikleri incelenmiştir. Bu amaçla, yaygın olarak kullanılan koagülantlardan demir üç klorür, alum ve magnezyum klorür kullanılmıştır. Buna ek olarak doğal bir malzeme olan profillit de yardımcı koagülant olarak kullanılmıştır. Çalışmada kullanılan her bir koagülant için etkili olduğu doz ve pH değerleri araştırılarak optimum koşullar belirlenmeye çalışılmıştır. Her bir koagülant için belirlenen optimum koşullarında koagülasyon işlemi gerçekleşririlerek sonuçlar değerlendirilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre kogaülasyonverimi ilaç türüne bağlı olarak %19- 68 arasında değişim gösterdiği görülmüştür. Ayrıca yardımcı koagülant olarak kullanılan profillit arıtma verimi yaklaşık % 9 luk bir artış sağladığı tespit edilmiştir.
Yemekhane ve hayvansal kaynaklı farklı organik katı atıkların birlikte termofilik ve aşırı termofilik ortamda havasız arıtımının incelenmesi

Katı atık kaynaklı kirlilikle oluşması muhtemel risk boyutunun artması, doğal kaynakların hızla tüketilmesi, sosyal ve ekonomik etkenlerin de varlığı nedeniyle katı atık yönetiminin önemi artmakta ve her geçen gün bu durum karmaşık hale gelmektedir. Mevcut bulunan düzenli depolama alanlarının kapasiteleri, hızla artan atık miktarıyla ters orantılıdır. Bunun yanı sıra birçok Avrupa ülkesinde düzenli depolama hem yeterli alan sorunu hem de kontrol edilemeyen gaz emisyonları ile sızıntı suyu problemleri sebebiyle uygun bir atık yönetim metodu olmaktan çıkmıştır. Düzenli depolama yerine, çevresel etkileri daha kolay kontrol edilebilen diğer alternatif yöntemler de yaygın olarak kullanılma yolundadır. Organik katı atıkların anaerobik şartlar altında biyolojik olarak arıtılması sayesinde atığın organik madde içeriği azaltılmakta, besi maddeleri geri kazanılmakta, elde edilen son ürün toprak şartlandırıcı olarak kullanılmakta ve üretilen biyogaz da enerji kaynağı olarak değerlendirilmektedir. Katı atık, sürdürülebilirlik açısından değerlendirildiğinde yalnızca bir atık akımı olarak görülmeyip, aynı zamanda birçok ürünün geri kazanılabileceği değerli bir kaynak olarak düşünülmelidir. Bu durum, katı atık yönetimini daha kapsamlı hale getirmenin önemini göstermektedir. Türkiye'de yaygın olan büyükbaş hayvancılığıyla elde edilen hayvan atığı ve yemekhane atığı biyolojik olarak parçalanabilir maddeler içermektedir. Büyükbaş hayvan atığı ve yemekhane atığının birlikte arıtılması, fazla katı madde içeriğine sahip bu iki atık türünün değerlendirilebilir birer kaynak olduklarını ve atıkların stabilizasyonunun sağlanmasının mümkün olduğunu göstermektedir. Yemekhane atığı hızlı ayrışabilir ve biyogaza kolayca dönüşebilir bileşikler içerir fakat tamponlama kapasitesi düşüktür ve bu durum asitleşme riskini arttırır. Büyükbaş hayvan atığının ise tamponlama kapasitesi yüksektir ve asitlerle ön arıtıma tabi tutulduğunda yüksek ayrışma performansı sağlanır. Bu durum bu iki atık türünün birbirlerini arıtmada desteklediklerini ve sistem performansını attırdığını göstermektedir. Bu çalışmada hayvan ve yemekhane atığı karışımlarının farklı işletme koşullarında metan ve hidrojen geri kazanımını sağlayacak anaerobik koşullarda arıtımı incelenerek, sistem performansının ortaya konmuştur.
Sulardaki krom kirliliğinin diatomit ile giderilmesi

Sanayinin en büyük çevre sorunlarından biri de krom ve bileşiklerininkarıştığı sulardır. Bu çalışmada, atıksularda kirlilik nedeni olan kromun, adsorpsiyon yöntemi ile diatomit kullanılarak uzaklaştırılmasınaçalışıldı. Yapılan çalışmada, Cr(NO3)3.9H2O kullanılarak hazırlanan Cr+3çözeltisi kullanıldı ve kesikli sistemde sorbent boyutu, sorbent miktarı, süre ve sıcaklık parametrelerinin optimum durumları belirlenmeye çalışıldı. İlk aşamada kullanılacak sorbentin özellikleri belirlendi vediatomitin boyut ve miktarı incelendi. Bu amaçla 1 ,29, 1 ,55, 1,85 ve 2 ,18mm boyutlarda ve 0,5, 1, 3, 6 ve 10 g'lık miktarlarda sorbent kullanıldı. Daha sonra temas süresinin adsorpsiyon üzerine etkisi belirlendi. Optimum temas süresinin belirlenmesi çalışmalarında 15, 30, 60, 180, 360 ve 480 dakikalık zaman dilemleri incelendi. Ardından 3 farklı sıcaklık(15, 30 ve 45 C) değeri esas alınarak sıcaklığın adsorpsiyon üzerine etkisi değerlendirildi. Deneyler sonucunda optimum olarak 30 C sıcaklıkta 60 dakikada 1,29 mm tane boyutlu malzemelerin kullanıldığı şartlarda % 85 gibi büyük oranlarda krom, kirli sulardan uzaklaştırıldı.