turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yüksek konsantrasyonda amonyum içeren atıksulardan iyon değişimi ile amonyum giderimi

Bu çalışmada iyon değişimi teorisinde belirtildiği gibi, sıvı faz konsantrasyonu arttıkçaiyon değiştiricinin adsorplama kapasitesinin artacağından hareketle, amonyuma karşı yüksek seçiciliği olan klinoptilolitin, evsel atıksudakinden daha yüksek konsantrasyondaamonyum içeren sularda kapasitesinin ve uygun izoterm modellerinin belirlenmesi amaçlanmaktadır. Bu amaçla, sentetik olarak hazırlanan su numunelerinde ve atıksularda Bigadiç klinoptilolitinin kapasitesi ve izoterm modelleri irdelenmiştir. Çalışmalar ağırlıklı olarak kesikli deneylerden oluşmasına karşın, sentetik olarak hazırlanan gübre numunesinde farklı temas süreleri ve giriş amonyumkonsantrasyonları için sürekli sistem çalışması da yapılmıştır. Yapılan çalışma ile Bigadiç klinoptilolitinin sıvı faz amonyum konsantrasyonu arttıkçaamonyum tutma kapasitesinin artmasına rağmen, belli bir sıvı faz konsantrasyonundansonra limit değere ulaştığı görülmüştür. Başka bir ifadeyle, belli bir noktadan sonra sıvı faz amonyum konsantrasyonu arttırılsa bile kapasitesi de değişim olmadığı belirlenmiştir. Bütün su numunelerinde 200 mg NH4+/L sıvı faz konsantrasyonunakadar yüzey kapasitesinde hızlı bir artış olmasına karşın, 1500 mg NH4+/L sıvı fazkonsantrasyonundan sonra yüzey kapasitesinde önemli bir değişim görülmemiştir. Ayrıca kullanılan su numunelerinin hepsinde en uygun izoterm modelinin Langmuir izoterm modeli olduğu ortaya konmuştur. Yapılan çalışmada Bigadiç klinoptilolitinin limit amonyum tutma kapasiteleri, distile su ile hazırlanan numunede 19.57 mg NH4+/g klinoptilolit, şebeke suyu ile hazırlanan numunede 17.51 mg NH4+/g klinoptilolit, sentetik olarak hazırlanan gübre suyunumunesinde 15.87 mg NH4+/g klinoptilolit, çöp sızıntı suyunda 13 mg NH4+/gklinoptilolittir. Sürekli sistem deneyleri ile yapılan kırılma noktası analizlerinde, beklendiği üzere, temas süresi arttıkça sistemin servis süresinin uzadığı ve rejenerasyoniçin gerekli olan zamanın geciktiği görülmüştür. Giriş konsantrasyonu açısından bakıldığında, yüksek giriş konsantrasyonlarında sistemin servis süresinin daha kısa olduğu belirlenmiştir.
Pektin-nanokompozit ile içme sularından arsenik giderimi

Arsenik, arsenik içerikli minerallerin çözünmeleri ve antropojenik faaliyetler sonucu doğal sulara karışan bir su kirleticisidir. Arseniğin canlı yaşamında eser miktarda gerekli bir element olduğu düşünülmektedir; ancak arsenik bileşiklerinin çoğunun toksik olduğu bilinmektedir. Dünya Sağlık Örgütü 1993 yılında tavsiye edilen arsenik konsantrasyonunu 10 g/L'ye düşürmüştür. Ülkemizde içme ve kullanma sularında arsenik için izin verilen sınır değer 2005 yılının Şubat ayından itibaren İnsani Tüketim Amaçlı Sular Hakkında Yönetmelik gereği 10 g/L'ye indirilmiştir. Bu yönetmelik ile birlikte başta Ege, Akdeniz, İç Anadolu ve Doğu Anadolu olmak üzere birçok bölgemizde içme sularında arsenik sorunu ortaya çıkmıştır. Bu çalışmada pektin kaplanmış demir oksit nanokompozit (Pektin-Fe3O4) adsorbent madde olarak sentezlenmiş ve As adsorpsiyonundaki etkinliği araştırılmıştır. Pektin-Fe3O 4 karakterizasyonu için FTIR, SEM ve BET analizleri yapılmıştır. Adsorpsiyon deneylerinde pH, temas süresi, adsorbent dozu ve As başlangıç konsantrasyonun etkileri incelenmiştir. Adsorpsiyonun hangi mekanizmaya uyumlu olduğunu belirlemek için Langmuir ve Freundlich izoterm grafikleri çizilmiş ve izorterm katsayıları hesaplanmıştır. Yalancı birinci derece ve yalancı ikinci derece kinetik mekanizmaları incelenmiş ve As'in Pektin-Fe3O 4 ile adsorpsiyon işleminin yalancı ikinci mertebe kinetiğine uyduğu belirlenmiştir. Yapılan çalışmalar sonucunda Pektin-Fe3O 4 ile etkili bir As giderimi yapıldığı ortaya konmuştur.
Şeker endüstrisi atıksularının anaerobik arıtımı

Şeker fabrikası atıksuyuna eşdeğer nitelikte hazırlanan sentetik atıksuyun Pakmaya'dan alman aşı çamur ile değişik pH'larda kesikli sistemde anaerobik arıtım çalışmaları yapılmıştır. Çalışmanın amacı ileride sürekli proses tasarımında kullanılmak üzere optimum koşullarda bazı kinetik verilerin ( % arıtım verimi, KOİ giderim hızı metan üretim hızı ve Ych4/koi ) elde edilmesidir. Sentetik atıksuya adaptasyonu yapılmamış aşı çamur ile pH: 6.5, 7.0 ve 7 .5'ta yapılan deneylerde sırasıyla % 31.4, 23.3, 40.9' hık arıtım verimleri elde edilmiştir. Adaptasyonu yapılmış aşı ile aynı koşullarda yürütülen deneylerde sırasıyla % 90.2, 84.2, 78 .6'hk arıtım verimlerine ulaşılmıştır. Adapte edilmiş aşı kullanmayla % KOİ giderimlerinde sağlanan artışlar sırasıyla % 187.3, 261. 4 ve 92.2 olmuştur. Aşının adaptasyonundan önce pH: 6.5, 7.0 ve 7 .5'ta yapılan deneylerde elde edilen gaz karışımlarında hacimce ortalama % CH4 miktarları sırasıyla % 18.7, 28.2, 39.1 iken, adaptasyondan sonra bu değerler % 27.1, 54.3 ve 52 .7'ye yükselmiştir. Reaksiyon hacmi başına üretilen toplam en yüksek metan hacmi 3.2 L / L değeriyle adapte edilmiş aşı ile pH:7.0'de elde edilmiştir. Bu pH'da 125. saatte ulaşılan en yüksek % CH4 değeri hacimce % 60.93 olmuştur. Adapte edilmiş aşı kullanımı ile elde edilen bu değerler benzer nitelikte atıksularla daha önce yapılan çalışmaların sonuçlarıyla uyum içindedir. Adaptasyon işlemi yapılmadan kullanılan aşı çamurun sistemde UOA birikimine sebep olduğu ve bu asitlerin metanojen bakteri aktivitesini engellediği gözlenmiştir. Tek aşamalı içeren sistemde aşı çamurun adaptasyonundan sonra pH: 6.5, 7.0 ve 7 .5'ta yapılan deneylerde sırasıyla % 99.9, 98.9 ve 98.4 oranında NO3-N giderildiği ve denitrifikasyon işleminin gerçekleştiği görülmüştür. Deney süresince toptan UAK konsantrasyonunun hemen hemen sabit kaldığı gözlenmiştir. Bu durumda substrat giderimi üremeden ötürü olmayıp sadece yaşamın sürdürülmesiyle ilgili yaşam faktörüne karşılık gelmektedir. En uygun çalışma pH'inda (pH:7.0) yaşam faktörü asidojenesis basamağı için 10 .28, geçiş basamağı için 6.27 ve metanojenesis için 9.73 olarak bulunmuştur.
Anaerobik perdeli reaktörlerde bakır ve çinko içeren asidik maden sızıntı sularının arıtımı ve metal geri kazanımı

Sülfat (2-3 g/L), Zn ve Cu (toplam metal konsnatrasyonu 0-500 mg/L) içeren sentetik asidik (pH 6-3) maden sızıntı sularının arıtımı, 350 C'de işletilen dört bölmeli anaerobik perdeli reaktörde 250 gün boyunca çalışılmıştır. Sülfat indirgeyen bakteriler için karbon ve elektron kaynağı olarak etanol (KOİ/SO4- 2 = 0 ,67) kullanılmıştır. Sülfat indirgeme, KOİ oksidasyonu ve metal çöktürme performansları sırasıyla %70-92, %80- 94 ve >%99 olarak belirlenmiştir. Sulfidojenik etanol oksidasyonu neticesinde atıksuyun pH değeri 3 ,0'dan 7 ,0-8,0'e kadar yükselmiştir. Organik oksidasyonu neticesinde üretilen elektronların sülfata akış oranı ortalama olarak %87 civarındadır. Atıksu pH'sının 3 .0'e düşürülmesinin ve giriş metal konsantrasyonunun 500 mg/L'ye yükseltilmesinin ABR performansı üzerine olumsuz bir etkisi olmamış ve sülfat indirgeme nedeniyle üretilen alkalinite atıksuyun pH değerini nötral değerlere yükseltebilmiştir. Metal giderim performansı %99'un üzerinde olup, metaller metal-sülfür şeklinde çöktürülmüştür. Metal çökeleklerinin birinci bölmede çökerek ayrılması, reaktör performasını olumsuz etkilemeden metallerin geri kazanılmasına imkan sağlamaktadır.
Effect of oxytetracycline on biogas production and microbial communities during anaerobic digestion of cow manure by fluorescence in situ hybridization and real time polymerase chain reaction

Veteriner hekimliğinde kullanılan antibiyotikler, hayvan dışkısında sıklıkla tespit edilmişlerdir. Bu antibiyotikler havasız çürütme sistemlerindeki hassas mikroflaraya zararlı olduklarından, hayvan gübresinin biyogaz üretiminde sübstrat olarak kullanılması sırasında problem teşkil edebilirler. Bu çalışmada, sık kullanılan bir veteriner antibiyotiği olan oksitetrasiklinin, gübrenin havasız çürütülmesine olan etkisi araştırılmıştır. Bu kapsamda, biyogaz ve metan üretimleri ile mikrobiyel değişimler incelenmiştir. Çalışma doğrultusunda, iki deney seti kurulmuştur ve bu setler set 1 ve set 2 olarak adlandırılmışlardır. Set 1 de OTC içermeyen gübre substrat olarak kullanılmış ve OTC dışardan eklenmiştir. Set 2 de ise bünyesine OTC enjekte edilmiş ve enjeksiyondan sonra 1., 2., 3., 5., 10., 15. ve 20. günlerde toplanan inek gübresi substrat olarak kullanılmıştır. İki set için de organik yükleme hızları 1,4 kgTVS/m 3 gün olarak hesaplanmış ve hidrolik bekletme süreleleri 60 ve 30 gün olarak belirlenmiştir. Toplam katı oranı %5 de tutulmuştur. İki sette de kontrol serum şişelerinde metan yüzdesi %(58 5) olmak üzere metan verimliliği 87-90 L/kgUKM ye ulaşmıştır. Set 1 de, kontrol serum şişesinde 30 gün işletme sonunda biyogaz üretimi sabitlenmiş ve 315 mL ye ulaşmıştır. Bu aşamada biyogaz üretiminde 50 mg/L, 100 mg/L ve 200 mg/L OTC içeren serum şişelerinde %41, %57 ve %61 inhibisyon görülmüştür. OTC nin IC50 konsantrasyonu 68 mg/L olarak hesaplanmıştır. Bu sette işletim süresi boyunca OTC inhibisyonunun azaldığı gözlemlenmiştir. Söz gelimi, 50 mg/L 60 gün işletmenin sonunda kontrol serum şişesindeki değerlere ulaşabilmiştir. Bu da 50 mg/L OTC içeren serum şişesinde yarışmasız inhibisyonu göstermektedir. Serum şişelerinde hidrogentrophik metanojenlerin çoğunlukta oldukları gözlemlenmektedir ve baskın grubun Methanobacteriales olduğu saptanmıştır. Asetoklastik metanojenler Methanosarcinaceae ailesi tarafından temsil edilmişlerdir. Bu sette Methanosarcinaceae ailesi OTC konsantrasyonuyla anlamlı şekilde azalmıştır ve biyogaz ve metan üretimlerinin bu grup ile korele olduğu saptanmıştır. Bakteriyel, Arkeal ve metanojenik16S rDNA gen kopya sayılarındaki değişimlerin OTC inhibisyonunu açıklayıcı olmadığı görülmüştür. Set 2 de, ineğe enjekte edilen OTC nin %10'unun dışkıda atıldığı belirlenmiştir. Bu sette kontrol serum şişelerinde 30 gün işletme sonunda 255 mL biyogaz üretimi elde edilmiştir. Bu aşamada biyogaz üretimlerinde en çok inhibisyon 2. ve 3. günlerde toplanan gübreyle işletilen serum şişelerinde %60 ve %57 olarak görülmüştür. Bu sette aktif Arkea nın çoğunluğunun hidrogentrofik olduğu ve baskın grubun Methanomicrobiales olduğu görülmüştür. Dışkıdaki OTC nin en çok Methanomicrobiales grubuna etkili olduğu fakat işletmenin ilerleyen günlerinde Methanosarcinaceae nin de etkilendiği görülmüştür. Bu çalışmada, bakteriyel ve Arkeal 16S rDNA gen sayılarındaki değişimlerin OTC nin inhibitör etkisini açıklayıcı olmadığı tespit edilmiştir.
A study of semi-volatile toxic organic air pollutants in Aliağa heavy industrial region

Dış hava, kuru çökelme ve toprak örnekleri, yaz ve kış örnekleme dönemleri boyunca Aliağa endüstri bölgesine yakın bir noktadan toplanmış; ayrıca Aliaga genelinde 48 farklı noktadan toprak örnekleri alınmıştır. Yarı uçucu toksik organik hava kirleticileri tüm örneklerde incelenmiştir. Dış havada ölçülen PAH seviyelerinin, evsel ısınmaya bağlı olarak kış mevsiminde arttığı görülmektedir. Yaz mevsiminde artan PCB ve OCP seviyeleri, önceden kirletilmiş olan yüzeylerden bu bileşiklerin sıcaklıkla orantılı olarak artan buharlaşma oranlarına ve kullanımda olan pestisitlerin bu mevsimde artan tarımsal uygulamalarına bağlı olabilir. Her iki mevsimde alınan dış hava örneklerinde düşük molekül ağırlıklı PAH'lar ve PCB'ler baskındır. Yaz periyodu için dış havada ölçülen en yüksek seviyeler sırasıyla endosulfan-I, endosulfan-II ve chlorpyrifos'a, kış periyodunda ise chlorpyrifos, ?-HCH ve endosulfan-I'e aittir. PCB'lerin tersine, partikül fazındaki PAH'lar ve OCP'ler yaz mevsiminde daha yüksek kuru çökelme akılarına sahiptirler. SOC'lar icin hesaplanan partikül çökelme hızları literatürdeki değerlerle tutarlıdır. Dış hava-toprak arakesitindeki net gaz akısı hesaplanmış; önceden kirletilmiş olan toprak yüzeyinin, düşük molekül ağırlıklı PAH'lar ve PCB'ler için atmosfere ikincil bir kaynak gibi davrandığı, daha ağır bileşikler içinse deponi vazifesi gördüğü gözlenmiştir. Chlordane grubundaki OCP'ler ve p, p'-DDT yaz mevsiminde; ?-CHL, ?-CHL, t-nonachlor, endosulfan sulfate ve p, p'-DDT ise kış mevsiminde toprak yüzeyinden buharlaşma eğilimindedir. Çalışılan SOC'ların hava ile toprak arasındaki geçişleri tüm olası mekanizmalar için önemli ise de, toprakta absorpsiyonun daha baskın olduğu görülmüştür. Bunu, kuru ve yaş çökelme izlemektedir.
Waste minimization by single cell protein production from cheese whey

V Peynir altı suyu süt endüstrisinin bir atığıdır. Peynir alü suyu, az miktarda pıhtılaşmayan proteine sahiptir, bununla birlikte laktoz bakımından oldukça zengindir. Çevre korumacılığı endüstriyi zararsız atıklar atmaya zorlamaktadır. Düşük protein konsantrasyonu peynir alü suyunun yüksek dereceli bir gıda veya yem olarak kabul edilmesini engellemektedir. Bu çalışmada bölgesel peynir altı suyu kullanılarak tek hücreli protein üretimi üzerinde durulmuştur. Kluyveromyces JragiÜs ve Khıyveromyces marxianus adlı mikroorganizmalar kullanılarak atığın kimyasal oksijen ihtiyacının düşürülmesi ve protein miktarının artırılmasına çalışılmıştır. Steril ve steril olmayan koşularda deneyler yapılmış ve fosforik asit ile pH'in 4 .5'a ayarlanmasının sterilizasyona gerek göstermediği görülmüştür. Değişik konsantrasyonlar, havalandırma, karıştırma, ve sıcaklıklar denenmiştir. Başlangıçta düşük protein ve yüksek laktoza sahip olan peynir altı suyu, yüksek protein ve düşük laktoza sahip değerli bir atığa dönüştürülmüştür.
Tekstil endüstrisi atıksuyunun elektrokoagülasyon ve kimyasal koagülasyon yöntemleriyle arıtılabilirliğinin karşılaştırılmalı olarak incelenmesi

Tez çalışmasında tekstil endüstrisi atıksuyun geri kazanımını sağlamak amacıyla elektrokoagülasyon ve koagülasyon yöntemleriyle arıtılabilirliği incelenmiştir. Deneysel çalışmalar biyolojik arıtma çıkışından alınan atıksu numunesi ile gerçekleştirilmiştir. Elektrokoagülasyon çalışmasında monopolar paralel demir ve alüminyum elektrotlar kullanılarak kesikli çalışmalar yapılmıştır. Çalışmanın ilk aşamasında 100 A/m2 sabit akım yoğunluğunda 5 dk, 10 dk, 15 dk, 20 dk zaman aralıklarında yapılan çalışmalarda optimum süre Al elektrotlar için 10 dk, Fe elektrotlar için 15 dk olarak belirlenmiştir. İkinci aşama olarak bulunan optimum sürelerde 50 A/m2, 100 A/m2, 150 A/m2, 200 A/m2, 250 A/m2 akım yoğunluklarıyla yapılan çalışmalarda optimum akım yoğunluğu 100 A/m2 olarak belirlenmiştir. Son aşama olarak Al elektrotlar için 10 dk zaman aralığında, 100 A/m2 akım yoğunluğunda, Fe elektrotlar için 15 dk zaman aralığında, 100 A/m2 akım yoğunluğunda adsorbent olarak 0.83 g/L, 1.66 g/L, 3.33 g/L sepiyolit eklenerek tekstil atıksuyunun arıtımı incelenmiştir. Koagülasyon çalışmasında; birinci aşama olarak atıksuya 60 mg/L, 120 mg/L, 180 mg/L, 240 mg/L, 300 mg/L, 360 mg/L Al(SO4) 3 ve FeCl 3 ayrı ayrı eklenerek yapılan çalışmada optimum koagülant dozu Al(SO4) 3 için 360 mg/L, FeCl 3 için 300 mg/L olarak belirlenmiştir. Son aşama olarak 360 mg/L Al(SO4) 3 ve 300 mg/L FeCl 3 ile birlikte adsorbent olarak 0.83 g/L, 1.66 g/L, 3.33 g/L sepiyolit eklenerek tekstil atıksuyunun arıtımı incelenmiştir. Adsorbent olarak sepiyolit eklenmesiyle KOİ giderimi kimyasal koagülasyonda %64, elektrokoagülasyonda %56, renk gideriminde ise kimyasal koagülasyonda %92, elektrokoagülasyonda %98' e ulaşılmıştır. Her iki arıtım yöntemi için optimum şartların belirlenmesinin ardından arıtım maliyetleri hesaplanarak karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir.
Fiziksel ve kimyasal ön işlemlerin farklı atık türlerinin biyogaz üretim potansiyellerine etkisi

Gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeler, hızlı üretilen atık yönetiminde ciddi zorluklarla karşı karşıyadır. Katı atık yönetimi, çevresel ve ekonomik kaygılar nedeniyle son 10 yılda önemli bir konu haline gelmiştir. Biyolojik atıkların ön arıtımı yeni stratejiler geliştirilen ve sürekli olarak büyüyen bir araştırma alanıdır. Bu çalışmanın amacı elma posası ve arıtma çamuru atıklarının anaerobik çürümesinde ön arıtımlarının etkilerinin değerlendirilmesidir. Çalışmada elma posasının ve arıtma çamurunun ön işlemlerindeki temel stratejiler, ultrases (35 kHz ve 53 kHz), termal ve kimyasal (pH<2, pH 5, pH 10) ön işlemlerdir. Her bir ön arıtım yöntemi için, sıcaklık (25, 40, 50 ve 60 C ) ve işletme süreleri (5, 15, 30 ve 45 dakika) sabit tutulmuştur. Ön arıtımın etkileri, atıkların çözünebilir protein ve kimyasal oksijen konsantrasyonlarındaki değişimleri ölçülerek anaerobik çürümedeki değişimler, biyokimyasal metan potansiyeli analizi kullanılarak belirlenmiştir. Sıcaklık ve süre çeşitli ön arıtımlarda BMP'de artırıcı etkiye sahipken, bazı durumlarda ise inhibe edici etkisi gözlemlenmiştir. Bu çalışmada metan artışı üzerinde belirli ön arıtım yöntemlerinin etkinliği kanıtlanmıştır.
Advanced oxidation of reactive dyes in the presence of granular activated carbon

Tekstil boyama prosesleri, kompleks karışımlı kimyasallar içeren atıksu deşarj etmektedir. Bu atıksuların konvansiyonel yöntemler ile arıtılması zordur. Son yıllarda, bu atıksuların ileri oksidasyon teknolojileri ile arıtılması büyük önem kazanmıştır. İleri Oksidasyon Prosesleri, atıksulardaki kirleticileri parçalayan kısa ömürlü ve güçlü hidroksil radikalleri oluşturmaktadır. Atıksu arıtımı için daha kolay ve ucuz bir arıtma alternatifi de, kirleticilerin sıvı fazdan katı faza transferini içeren Granül Aktif Karbon üzerine Adsorpsiyon' dur. Bu çalışmanın amacı, ileri oksidasyon ve adsorpsiyondan oluşan birleşik bir yöntemin, tekstil boyama atıksularının arıtımı için uygulanabilirliğinin incelenmesidir. Bu çalışma, i) UV/H2O 2 oksidasyon yöntemi, ii) GAK adsorpsiyon yöntemi ve iii) adsorpsiyon ve oksidasyonun aynı anda gerçekleştiği birleşmiş UV/H2O 2 - GAK yönteminin uygulanmasını ve performans değerlendirmesini içermektedir. Teklif edilen kombinasyonun, renk ve toplam organik karbon giderim hızını arttırdığı bulunmuştur.
Haliç dip çamurunun mikrobiyal tür dinamiğinin morfolojik ve fizyolojik bazda belirlenmesi

Bu çalışmada, İstanbul Halic'in yedi ayrı noktasından dip çamuru numuneleri alınmıştır. (Şekil 1) Alınan numuneler ile spesifik metan aktivite testi ve mikrobiyolojik çalışmalar sürdürülmüştür. Kağıthane AS: Adalar sonrası AA: Adalar arası ES: Eyüp - SOU öce önü VS: Valide Sultan Köprüsü CA: Camialtı UK: Unkapanı Köprüsü OK: Galata Köprüsü N A Om 500 m 1000 m Atatürk Köprüsü Galata Köprüsü Şekil 1. Dip çamuru numunelerinin Haliç'ten alınma noktalan xıYürütülen deneysel çalışmalar yardımıyla, dip çamurlarının potansiyel metan üretim hızlan ve metan bakterisinin tür dağılımı belirlenmiştir. Ortaya konan sonuçlar, literatürdeki tam ölçekli anaerobik reaktörlerden elde edilen veriler ile karşılaştırıldığında anlamlı bir yakınlık dikkat çekmektedir. (Tablo 1) Tablo 1. Haliç dip çamurundan elde edilen değerlerin İstanbul TEKEL verileri ile karşılaştırılması İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi ve İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından Haliç'te yürütülen Çevre Koruma Projesi ile su ve çamur kalitesindeki belirgin düzelmenin yam sıra, metan üretiıninin uzun yıllar devam edeceği ve çamurun tamamıyla stabilize olmasının zaman alacağı ortaya konmuştur. xu
Akut zehirlenmelerin etkisinin azaltılmasında farklı adsorbentlerin etkinliğinin incelenmesi

Bu çalışmada kurşun, bakır, mangan ve nikel ile meydana gelebilecek akut zehirlenmelerde farklı materyallerden hazırlanan adsorbentlerin etkinliği incelemiş ve kullanılabilirliğinin vivo ortamda test edilmiştir. Bu amaçla, fındık kabuğu, ceviz kabuğu, kayısı çekirdeği kabuğu ve ökse otu bitkisi kullanılarak çeşitli yöntemlerle adsorbentler elde edilmiştir. Adsorbentlerin yapısall özellikleri; BET, FT-IR, SEM gibi analiz yöntemleri ile karakterize edilmiştir. Adsorpsiyon denemelerinde pH, sıcaklık, adsorbent miktarı parametre olarak seçilmiştir. Çalışılan bütün metaller için en yüksek giderim verimi ceviz kabuğundan elde edilen adsorbent ile sağlanmıştır. Bu nedenle adsorpsiyon izotermi, kinetik ve termodinamik çalışmaları CKA adsorbenti kullanılarak gerçekleştirilmiştir. İzoterm çalışmalarında denge verileri, Langmuir, Freundlich ve Temkin izotermlerine uygulanarak analiz edilmiş ve izoterm parametreleri hesaplanmıştır. Kinetik çalışmaları yalancı birinci ve yalancı ikinci derece modelleri ile gerçekleştirilmiş ve incelenen bütün metaller için deneysel verilerin yalancı ikinci derece kinetik modele uyduğu bulunmuştur. Her bir metal için farklı sıcaklıklardaki veriler değerlendirilerek termodinamik parametreler belirlenmiştir. Termodinamik parametrelere göre; Pb+2, Cu+2, Mn+2 adsorpsiyon prosesinin endotermik, Ni+2 prosesinin ise ekzotermik olduğu bulunmuştur. İzoterm çalışmaları sonucunda Pb+2 ve Ni+2 için Langmuir izoterm modeli, Cu+2 ve Mn+2 için ise Freundlich izoterm modelinin uygun olduğu tespit edilmiştir. Maksimun adsorpsiyon kapasitesi Pb+2 için, 120, 48 mg/g, Cu+2 için 72,46 mg/g, Mn+2 için 3,50 mg/g ve Ni+2 için 30,77 mg/g olarak elde edilmiştir. Çalışılan metaller arasında en iyi giderim verimi ve adsorpsiyon kapasitesi kurşun ve CKA ile elde edilmiştir. Bu nedenlerin vivo ortamda gerçekleştirilen denemelerde zehir olarak kurşun, adsorbent olarak CKA ve yaygın kullanılan aktif kömür kullanılmıştır. Sonuç olarak CKA'nın in vivo ortamda yaygın kullanılan aktif kömüre göre daha etkili olduğu bulunmuştur.
Sivas iline ait hava kirliliği verileri ile meteorolojik veriler için çoklu lineer regresyon uygulaması

Bu çalışmada hava kirliliğine etki eden faktörlerle havadaki SO2 ve duman konsantrasyonları arasındaki çoklu lineer regresyon analizi yapılmıştır. 1987 - 1994 Yıllan arasındaki sekiz yıl için Sivas iline ait günlük SO2, duman, nem, ısı ve rüzgar ölçümleri esas alınarak her bir ay için bir çoklu lineer regresyon denklemi kurularak bunların gerekli varsayımları sağlayıp sağlayamadıkları incelenmiştir. Böylece, hangi aylara ait regresyon denklemlerinin daha etkili bir tahmin amacıyla kullanılabileceği belirlenmiştir.
Kompostlama işleminde biyokömür kullanımının amonyak giderimine etkisinin belirlenmesi

Bu çalışmada Süleyman Demirel Üniversitesi ve Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi yerleşkelerinde oluşan organik atıkların kompostlaşabilirliği ve kompostlama süresince oluşan amonyak gazının azaltımı için adsorban özelliğe sahip biyokömür kullanımının etkisi araştırılmıştır. Kompostlama materyali olarak kampüs içerisinde fazla miktarda üretilen mutfak atıkları, büyükbaş hayvan gübresi, çim biçme atıkları ve budama atıkları birlikte kullanılmıştır. Başlangıçta bu atıklar kuru madde bazında eşit miktarlarda (%25) alınarak tek bir karışım elde edilmiştir. Daha sonra karışımların kuru ağırlıklarının %0 (BK0), %2 (BK2), %4 (BK4), %6 (BK6) ve %8'i (BK8) oranında kuru bazda pırnal meşesi biyokömürü ilave edilerek ve her biri 3 tekerrürlü olacak şekilde kompostlamaya hazır hale getirilmiştir. Kompostlama işlemi her birinin etkin hacmi 100 L olan 15 adet reaktörde 16 gün boyunca yürütülmüştür. Kompostlama işlemi süresince reaktör sıcaklıkları ve ortam sıcaklığı otomasyon sistemi ile düzenli olarak ölçülerek kaydedilmiştir. Kompostlamadan kaynaklanan amonyak emisyonları ise manuel olarak ve belli periyotlarla ölçülmüştür. Kompostlama işlemi süresince 2 defa karıştırma işlemi yapılmıştır. Kompostlama işleminin başlangıcında, karıştırmalar sırasında ve proses sonunda numuneler alınarak su muhtevası, pH, elektriksel iletkenlik, organik madde, karbon/azot oranı, amonyum ve nitrat analizleri yapılmıştır. Reaktörlerdeki nihai SM oranları biyokömürün su tutma özelliği nedeniyle BK0'dan BK8 karışımına doğru gidildikçe azalmıştır. Tüm uygulamalarda kompostlama işlemi sonlandırıldığında pH değeri 9'un üzerinde gerçekleşmiştir. En yüksek nihai pH değerleri ise BK8 karışımında ölçülmüştür. Ölçülen EC değerleri de SM parametresi gibi BK0'dan BK8 karışımına doğru azalış göstermektedir. OM içerikleri tüm uygulamalarda kompostlama işlemi süresince azalış göstermiş ancak en yüksek OM kaybı BK0 grubu reaktörlerinde görülmüştür. C/N değerleri genel olarak azalmış ve en düşük seviyeler BK6 karışımında ölçülmüştür. Amonyum değerleri tüm reaktörlerde başlangıca göre azalış göstermiş, nitrat değerleri ise başlangıca göre tüm reaktörlerde artmıştır. Çalışmadan elde edilen genel sonuçlar, SDÜ ve ISUBÜ yerleşkelerinde oluşan organik atıklar kuru ağırlıkça eşit oranlarda karıştırıldığında iyi bir kompost elde edilebileceğini göstermiştir. Amonyak emisyonları kümülatif olarak incelendiğinde BK0 karışımına göre, BK6 karışımı %20 amonyak azaltımı ile en iyi sonucu vermiş, BK8 karışımı %18'lik emisyon artışına yol açmış, BK2 karışımı %1'lik bir azalmaya, BK6 karışımı ise %17'lik bir azalmaya sebep olmuştur.