turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sivas 4 Eylül barajı kent içme suyu projesinde karşılaşılacak olası sorunlar ve alternatif çözümler

Nüfusun artmasıyla birlikte yerlesim alanlannda mevcut su ihtiyaci karşılanamaz hale gelmekte ve altematif çözümler üretilmektedir. Suyunu yeraltından karşılayan yerleşim yerleri için başlıca alternatif kaynak yüzey suları olmakta ve gerek bugun ki ihtiyac, gerekse gelecekteki su ihtiyacını karşılayabilmek için projeler gelistirilmektedir. Sivas ilindeki mevcut su potansiyeli, şu anki ihtiyacı ancak karşılayabilmekte hatta zaman zaman karşılayamamaktadır. Artan nüfus da dikkate alındığında gelecekte su problemiyle karşılasmamak için altenatif projelerin geliştirilmesi gerekmektedir. ilk bakışta Sivas yeterli su kaynağı olan bir yerleşim yeri olarak görülmekte ise de bu kaynaklardan yararlanılamamaktadır. Bunun en onemli nedeni kent civarında geniş yer kaplayan jipsli formasyonların su kalitesini olumsuz yönde etkiliyor olmasıdır. Suan ki içme suyu ihtiyacının karşılandığı Tavra deresindeki yeraltı suları, icme suyu standartlarına uygun özellik göstermektedir. Ancak su miktari bakımından ileriki yıllarda ihtiyacı karşılayamayacağı hesap edilmiştir. Bu yüzden ihtiyacı yüzey suyundan karşılamak için 4 Eylül Barajı yapılmasına karar verilmistir. Baraj inşaatı tamamlanmış ve 10 Ekim 2003 tarihinde barajda su tutulmaya baslanmıştır. Mevcut durumda baraj havzası içinde bazı yerleşim yerleri bulunmaktadır. Bunlardan Kızılca köyü ile Soguk Çermik atıksuları için paket artma yapılmış ve bu suların baraj göl alanına akması engellenmiştir. Mutlak koruma alanı içinde kalan Kolluca köyünün ise koruma alanı dışına taşınması gerekmektedir. Baraji besleyen dereler üzerinde kurak ve yağışlı dönemlerde analizler yapılmıştır. Bu analizler sonucunda suyun arıtılmadan içilemeyecegi sonucuna varılmıştır. Baraj göl alanında şu anda yaklaşık 21.000. 000 m3 su bulunmaktadır. Mısmılırmak üzerinde yapılan 30 yıllık akım ölçümlerine bakıldığında ortalama akım miktarının 37.050. 000 m3 olduğu görülmektedir. 1965- 1994 yılları arasındaki akım ölçümlerine bakıldığında minimum akım ise 12.400. 000 m3 tür. Barajdan elde edilen su ile sadece kentin alt kotlari beslenecektir. Bu alanda kalan yerleşim yerlerinin su ihtiyacı yıllık yaklaşık 12.500. 000 m3 tür. Bu durunda barajin ihtiyaca cevap verebilecegi görülmektedir. Antma tesisi yapımı da tamamlandıktan sonra burada toplanan su arıtılarak şehir şebekesine verilecektir. Barajin Sivas ili icme ve kullanma suyu ihtiyacını uzun yıllar karşılayacağı düşünülmektedir.
Şanlıurfa Balıklıgölü'nün su kalitesi yönüyle değerlendirilmesi

Su, çeşitli faaliyetler sonucunda kirlenmekte bu kirlilik suda yaşayan canlılar ve suyun kullanım amaçları açısından önem arz etmektedir. Doğal bir akvaryum ortamı olan Balıklıgöl'ün su kalitesi bazen çevresel etkiler sonucunda bozularak içerisinde yaşayan balıkların sağlığı yönünden zararlı olmaktadır. Bunun doğal sonucu olarak Balıklıgöl'deki balıklarda zaman zaman ölümlere rastlanmaktadır. Bu çalışma ile Şanlıurfa Bahklıgöl sularının kalite yönüyle değerlendirilmesi amaçlandı. 2 ayda bir gölün giriş, orta ve çıkış kısımlarından numuneler alınarak birçok parametre analiz edildi. Mevsimlere göre incelenen söz konusu kirlilik parametrelerinin standartlara uygun olduğu görüldü. Sadece askıdaki katı madde miktarı limit değerlerin üstünde idi (17. 6 mg/I). Çalışmaların bakteriyolojik alanda yoğunlaştırılması gereği vurgulandı.
Formaldehyde dehydrogenase enzimi kullanılarak amperometrik formaldehit biyosensörlerinin geliştirilmesi

Bu çalışmada sularda ve havada izlenmesi gereken önemli kirletici parametrelerinden olan formaldehitin güvenli, seçici, hassas ve hızlı ölçülmesi amacıyla farklı şekillerde hazırlanmış kompozit çalışma elektrotlarından oluşan formaldehit biyosensörleri geliştirilmiştir. Söz konusu çalışma elektrodunda formaldehyde dehdrogenase enzimi kullanılmıştır. Çalışma elektlarının yapımında orijinal iletken polimerler kullanılmıştır. Farklı şekillerde hazırlanmış çalışma elektrotları kullanılarak geliştirilen biyosensörler kesikli sistemlerde formaldehitin tayininde kullanılmıştır. Ölçüm için kalibrasyon eğrileri çizilmiş, bu kalibrasyon eğrileri kullanılarak ölçüm analitik parametreleri hesaplanmıştır.
Ekonometrik ve yapay sinir ağları yaklaşımları ile Türkiye'nin bölgesel uzun dönem elektrik talebinin ve buna bağlı CO2 emisyonunun tahmini

Türkiye'nin hızlı nüfus artışı ve ekonomik büyümesiyle paralel olarak enerji ve özellikle elektrik kullanımında büyük artış vardır. Uzun dönem elektrik talebinin tahmin edilmesi, ülkemizin enerji stratejisininin belirlenmesinde önemli rol oynayacaktır. Bu tez çalışmasında, Türkiye'nin uzun dönem elektrik talebini tahmin edebilecek ekonometrik ve yapay sinir ağları modelleri geliştirilmiş; 2020 yılına kadar elektrik talebi, tepe yük ve buna bağlı olarak termik santrallerden kaynaklanan CO2 emisyon miktarları tahmin edilmiştir. Çalışma kapsamında, modellerin oluşturulması için sıcaklık verileri, elektrik yük verileri, elektrik tüketim verileri, ekonomik ve demografik veriler, elektrik santral verileri, takvim verileri ve elektrik tarife bilgileri kullanılmıştır. Öncelikle, tahmin modellerin yaratılması amacıyla, normalize edilmiş sıcaklık değerleri oluşturulmuştur. Ekonometrik modellerde uzun dönem tahminlerde kullanılacak ekonomik ve demografik veriler bölgesel ve sektörel bazda kötümser, vasat ve iyimser senaryolar için tahmin edilmiştir. Her üç senaryo için 2020 yılına kadar bölgesel elektrik talep tahminleri yapılmıştır. Türkeyi geneli talep tahminleri, planlalan termik santrallerin yakıt türleri bazında dağıtılmıştır. Bu yakıt türlerinin emisyon faktörleri kullanılarak Türkiye'nin uzun dönem CO2 emisyonu elde edilmiştir. Modellerin sonuçlarına göre Türkiye genelinde 2020 yılı için kötümser, vasat ve iyimser senaryolara için elektrik tüketim değerleri sırasıyla 325 TWh, 374 TWh ve 413 TWh olarak tahmin edilmektedir. Bunun yanında, 2020 yılında yaklaşık CO2 emisyonunun senaryolara göre sırasıyla 138, 177 ve 207 milyon ton olması beklenmektedir.
Alüminyum mamül üretim prosesi atıksuyunda iyon değiştirme prosesi ile ağır metal giderimi

İyon değiştirme prosesi kullanılarak ağır metallerin giderilmesi üzerine çok sayıda incelemeler yapılmıştır. İyon değiştirici reçineler metal iyonlarının gideriminde sorplayıcı materyal olarak oldukça etkilidir. Bu çalışmada, alüminyum mamül üretim sektörü atıksularından ağır metallerin iyon değiştirici reçine ile giderilmesi amaçlanmıştır. Alüminyum mamül üretim prosesinden alınan ham atıksu içinde bulunan alüminyum, nikel ve krom metallerin iyon değiştirici reçineler (Lewatit TP 207 ve Amberlite IR 120) ve doğal zeolit ile giderim performansları değerlendirilmiştir. Bu çalışmada, giderim performansının yanında, reçinelerin iyon seçiciliği, başlangıç alüminyum konsantrasyonunun ve sıcaklığın etkileri de incelenmiştir. Deneysel çalışmalarda, pH'sı 2-3, 6 arasında değişen su numunesi ve reçineler 120 rpm'de karıştırılarak gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın sonuçları, reçinelerin ağır metal giderimleri ve ağır metallere eğilimleri, ağır metal konsantrasyonunun ve sıcaklık değişiminin ağır metal giderimine etkileri açısından değerlendirilmiştir. Sonuçlara göre, reçinelerde ve doğal zeolitte yüksek ağır metal giderim verimleri sağlanmıştır. Amberlite IR120 reçinesi ile %81-100, Lewatit TP 207 reçinesi ile %71-100, doğal zeolit ile %79- 100 arasında alüminyum giderim verimleri elde edilmiştir. Diğer taraftan, nikel giderim verimleri ise, Amberlite IR120, Lewatit TP 207 ve doğal zeolit için sırasıyla %85-100, %95- 100 ve %2-10 arasında elde edilirken, krom giderim verimleri ise Amberlite IR120 reçinesi ile %61-77, Lewatit TP 207 reçinesi ile %58-100, doğal zeolitle ise %13- 35 arasında gözlenmiştir. Başlangıç alüminyum konsantrasyonlarının farklılığı giderim verimleri üzerinde etkili olmuştur. Düşük alüminyum konsantrasyonlarında reçineler seçici davranmış ve iyonların atom yarıçaplarını göz önüne alarak giderim sağlamıştır. Doğal zeolit yüksek alüminyum konsantrasyonlarında doygunluk kapasitesine ulaştığı için nikel ve krom iyonlarını gideremezken, sentetik reçineler her bir metal iyonunu yüksek kapasiteyle gidermiştir. İncelenen bir diğer parametre olan sıcaklık (20oC, 30oC, 40oC, 50 oC) reçinelerin giderim verimlerine etki etmemiştir.
Konya kent merkezindeki süpermarketlerde satılan bazı meyve ve sebze numunelerindeki organik klorlu pestisit kalıntılarının belirlenmesi

Prof. Dr. Kemal GÜR Prof. Dr. Abdurrahman AKTÜMSEKYrd. Doç. Dr. Şükrü DURSUNBu çalışmada; Konya marketlerinde satılan bazı meyve (18) ve sebze (24)numunelerindeki organoklorlu pestisit kalıntılarının varlığı araştırılmıştır. Araştırılan organik klorlu pestisit kalıntıları 24 adettir. Bu çalışmada HP Agilent 6890N model gaz kromatografi cihazı kullanılmıştır. İncelenen sebze (24) ve meyve (18) numunelerinin isimleri sırasıyla: kabak, patlıcan, patates, domates, salatalık, turp, fasulye, karnabahar, mor lahana, maydanoz, yeşil biber, ıspanak, dolma biber, marul, kuru soğan, taze soğan, brokoli, pırasa, beyaz lahana, limon, şeker pancarı, roka, dereotu, kereviz, elma, armut, siyah üzüm, erik, ayva, havuç, beyaz üzüm, hurma, portakal, nar, muz, mandalina, bal kabağı, greyfurt, çilek, kivi, yer elması, muşmuladır. İncelenen tüm meyve ve sebze numunelerindeki organik klorlu pestisit kalıntı miktarları kerevizde İ -endosulfan, İ -HCH, İ -HCH, Hexachlorobenzene, pırasada oxy-chlordane hariç Avrupa Birliğinin maksimum residüel limitlerinin altında olduğu görülmüştür.
İçme suyu alımı ve hava solunması ile maruz kalınan sağlık risklerinin standartlar bazında değerlendirilmesi

Bu çalışmada amaçlanan seçilmiş 7 tane kanserojen ve kanserojen olmayan kimyasalın su ve/veya havayolu alımları ile insanlar üzerinde oluşturdukları sağlık risk değeri ya da tehlike indeksini belirlemektir. Bromat, benzen, arsenik, cıva, kurşun, formaldehit ve toluen bu çalışmada kullanılacak 7 kimyasaldır. Risk değeri ya da tehlike indeksi belirlenirken kullanılan hesaplamalar detaylı bir şekilde ilgili bölümde anlatılmıştır. Kullanılan konsantrasyon değerleri seçilirken ise bazı tez çalışmalarından ve İSKİ'nin ölçmüş olduğu su kalite raporlarından yararlanılmıştır. Ayrıca ulusal mevzuatlarda belirlenmiş olan sınır değerlerde konsantrasyon değeri gibi kabul edilmiş ve risk/tehlike indeksi değerleri hesaplanmıştır. Hesaplamalar yapılırken bazı kabullerden yapılmış ve bu kabuller tablo halinde listelenmiştir. Örnek çalışmalar verilmeden önce; seçilmiş olan 7 tane kimyasalın su ve hava için ulusal ve uluslararası mevzuatlarda belirlenmiş olan sınır değerleri Bölüm 2 ve Bölüm 3'te verilmiştir. Bölüm 4'te ise seçilmiş olan bu 7 kimyasal için kısa literatür bilgileri verilmiştir. Kimyasalların fiziksel ve kimyasal özelliklerinden çok kısa bahsedilmiştir. Kimyasalların doğadaki oluşum yolları ve günümüzdeki kullanım alanları anlatılmıştır. Ayrıca bu kimyasallara insanların nasıl maruz kaldıklarından ve maruziyet sonucu oluşabilecek etkilerinden de bahsedilmiştir. Her bir kimyasalın kanserojenlik bilgisi hakkında bilgi verilmiştir. Bölüm 5'te ise risk değerlendirme hakkında literatür bilgisi verilmiştir. Risk tanımı ile başlayan bu bölüm, risk değerlendirme yönteminin basamaklarını tanımlama ile devam etmiştir. Risk değerlendirme yönteminin adımları olan tehlikelerin tanımlanması, tehlikeye maruz kalmanın değerlendirilmesi, doz-tepki değerlendirilmesi ve risk karakterizasyonu adımları anlatılmıştır. Risk karakterizasyonu bölümünde riskin veya tehlike indeksinin nasıl hesaplanacağı verilmiştir. Kanserojen ve kanserojen olmayan kimyasallar için farklı hesaplama olduğu görülmüştür. Kanserojen olan kimyasallar için belirlenen değer risk iken, kanserojen olmayan maddeler için belirlenen değer tehlike indeksidir. Bu farklılığın nedeni risk hesaplanırken, kansereojen kimyasallar için kullanılan değerin potency faktörü ve kanserojen olmayan kimyasallar için kullanılan değerin ise referans doz değeri olmasıdır. Son bölüm olan Bölüm 6'da Bölüm 5'teki bilgiler ışığında, örnek çalışmalarla risk ve tehlike indeksi hesaplamaları yapılmıştır ve bulunan değerler yorumlanmıştır. Örnek hesaplamalarda kullanılan değerler İSKİ'nin yayınlamış olduğu su kalite raporlarından ve bazı tez çalışmalarından alınmış değerlerdir. Ayrıca ulusal mevzuatlarda belirlenmiş olan sınır değerler de tez çalışması için veri olarak değerlendirilmiş, bu değerlere de heslamalar yapılmıştır.
Derin yatak filtrasyonda pomzanın yatak malzemesi olarak kullanım potansiyeli

Günümüzde, içme ve atıksu arıtımında derin yatak kum filtreleri yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu nedenle çalışmada hızlı filtrasyon şartlarında, derin yatak filtrasyon kolonu kullanılarak kum ve pomzanın filtre ortamı olarak kullanımı karşılaştırılmıştır. Çalışma parametresi olarak filtrasyon hızı, yatak derinliği ve tane büyüklüğü seçilmiş ve bunlara göre bulanıklılık giderme verimi, yük kayıpları ölçülmüştür. Aynı çalışma şartlarında pomza ile daha yüksek bulanıklılık giderme verimi ve daha düşük yük kaybı elde edilmiştir. Sonuçlar pomzanın filtre malzemesi olarak kullanılabilirliğini göstermiştir.
Removal and recovery of ammonia from chicken manure

Tavuk gübresinin anerobik şartlar altında biyolojik olarak hidrolizi, headspace deneyleri ile ham ve çürütülmüş tavuk gübresinden amonyak uzaklaştırılması ve çürütülmüş tavuk gübresinden amonyak uzaklaştırılması incelendi. Uygun sıcaklık ve katı madde %'sini bulabilmek için iki farklı hidroliz deneyi yapıldı. 35oC organic azotun amonifikasyonu için en uygun sıcaklık olarak bulundu. Organik azotun % 92 .5'inin 3.6 günder amonyağa % 12 .5'lik katı madde miktarı olan setlerde elde edildi. Çürütülmüş tavuk gübresinden amonyak uzaklaştırma işlemi yapılırken köpürme problem yaşanmasından dolayı headspace metodu uygulanmıştır. Havanın kullanıldığı bu yöntemle %90'ın üzerinde amonyak giderimi sağlanmıştır. Sonuç olarak, sıvı derinliğinin amonyak uzaklaştırmada en önemli parameter olduğu tespit edildi. Buna ek olarak, hava debisi, yüzey alanı, karıştırma hızı ve havanın ortamda kalma sürelerinin de headspace metodu ile etkin amonyak gideriminde pozitif yanları olduğu gösterildi. Ayrıca, headspace metodu ham tavuk gübresinde de denendi. Amonyağın uzaklaştırılıp geri dönüştürüldüğü tespit edildi (1.75 mg NH4-N geri kazanılan/cm2. gün) ama aynı zamanda ham tavuk gübresinin kurumasından dolayı bu metodun ham gübre üzerinde uygulanabilir olmadığı tespit edildi. Boru tipi PDMS membrane, çürütülmüş tavuk gübresinden amonyak uzaklaştırmak için test edildi. Headspace metodu ile karşılaştırıldığında düşük amonyak giderimleri sağlamasına ragmen, literatürdeki diğer pahalı membrane çalışmalarıyla mukayese edildiğinde ucuz fiyatıyla umut verici sonuçlar vermiştir (1.4 g NH4-N/m2. d).
Investigation of fuel values and combustion characteristics of RDF samples

Evsel katı atık insan aktivitelerinin kaçınılmaz bir yan ürünüdür. Evsel katı atıkların üretimi, çoğalan nüfus ve toplumun ekonomik kalkınması ile artma eğilimdedir. Düzenli depolama, evsel katı atıklar için dünyadaki en yaygın bertaraf yöntemidir. Fakat düzenli depolama alanlarının hava, toprak ve su kirliliği yaratma potansiyellerini içeren pek çok dezavantajları vardır. Ayrıca, atık gömüldüğü takdirde birçok değerli kaynak da harcanmış olmaktadır. Buna ek olarak, birçok ülke, düzenli depolama sahalarına gönderilecek atıkların organik içeriğini sınırlandırmak için kurallar koymakta ve sürdürülebilir çevresel atık yönetimlerinin oluşturulmasını teşvik etmektedir. Bu bağlamda, atıktan enerji stratejileri, kaynak verimliliğini arttırdıklarından ve yenilenebilir enerji kaynaklarının fosil yakıtların yerine kullanılmasını sağladıklarından önem kazanmaktadır. Atıktan türetilmiş yakıt atıktan enerji stratejilerinden bir tanesidir. ATY, düzenli depolamaya gönderimiengellenen enerji bakımından zengin olan evsel katı atıklardan üretilen alternatif bir yakıttır. Bu çalışmanın hedefi Türkiye'deki iki adet evsel katı atık geri kazanım tesisinden alınmış iki adet atıktan türetilmiş yakıtın termal karakterizasyonlarını ve yanma verimliliklerini alternatif yakıt olarak araştırmaktır. Alınan örneklerin karakteristik özelliklerinin belirlenmesi amacıyla yaklaşık ve elemental analizleri yapılmıştır. ATY, kömür ve petrokok örneklerinin yanma sırasındaki davranışlarının gözlenmesi için termogravimetrik analizler yapılmıştır. Ayrıca, atıktan türetilmiş yakıtların küllerinin elemental kompozisyonu X-Ray Fluorescence analizi ile belirlenmiştir. Bu örnekler, kömür ve petrokok ile birlikte belli oranlarda karıştırılarak yanma süreçleri ve verimliliklerinin araştırıldığı laboratuvar ölçekli reaktörde yakılmıştır. Tüm bu analizlerin sonucunda, kuru bazda ATY örneklerinin kalorifik değerinin, bu çalışmada kullanılan kömür örneğine çok yakın ve petrokok örneğinden çok az düşük olduğu gösterilmiştir. Fakat ATY karışım oranı %10'dan yüksek olduğunda, baca gazındaki CO miktarı artmış buna bağlı olarak da yanma verimliliği önemli ölçüde düşmüştür; ayrıca, yakıt karışımlarının yanma karakteristiği kül yanmasından uçucu madde yanmasına doğru değişmiştir. Fakat yakıt karışımına ATY eklenmesi SO2 emisyonunu düşürmüştür. ATY eklenmesinin etkisini gösteren herhangi bir NOx profili elde edilememiştir. Ayrıca, ATY tek başına yakıldığında, külünün curuf ve deposit oluşturma indeksleri, sınır değerlerden yüksek bulunmuştur.
Marmara Denizi'nde çevresel şartların yıllara göre değişimi

Marmara Denizi insan sağlığı ve birden fazla ekosistemi etkilemesi açısından önemli bir deniz olma özelliği taşır. İç deniz olması ve ülkemizin nüfus, endüstri ve ticaret merkezlerinin önemli bir bölümünün bu denizin etrafında yer alması Marmara Denizi'nin hem önemini hem de karşı karşıya olduğu muhtemel olumsuz etkileri açıkça ortaya koymaktadır. Evsel ve endüstriyel atıklar sonucu Marmara Denizi'nde organik ve inorganik kirleticilerin deniz suyu kolonunda ve tabanında yüksek seviyelerde olduğu bilinmektedir. Marmara Denizi'nde yaşayan canlıların ve deniz ekosisteminin bu toksik maddelerden olumsuz etkilendiği açıkça görülen bir gerçektir. Bu tezin birinci bölümünde, Marmara Denizi ve bu denize kıyısı olan illerin için derlenen veriler esas alınarak sosyo-ekonomik, coğrafi, jeolojik ve hidrolojik özelliklerinden genel olarak bahsedilmiştir. İkinci bölümde, deniz suyu kirlilik parametreleri ve mevzuat incelenmiştir. Marmara Denizi'nde kirliliğin boyutlarını göstermek ve bu sorunun çözümü için özellikle son on yılda yapılan araştırma ve çalışmaların sonuçlarından bahsedilmiştir. Ayrıca Marmara Denizi'ne deşarj edilen evsel ve özellikle endüstriyel atıkların arıtımından ve deniz deşarjının son on yıldaki değişimine değinilmiştir ve grafik haline getirilerek sunulmuştur. Sanayisi çok gelişmiş olan ve bununla birlikte kirlilik de büyük pay sahibi olan İstanbul ve İzmit illerindeki organize sanayi bölgeleri sektör bazında incelenmiş, bunların alıcı ortama deşarj standartları ve bu sektörlerin kirlilik profillerinden bahsedilmiştir. Sonuç olarak ülkemizin ve dünyanın tek 'iç deniz' olma özelliğini taşıyan Marmara Denizi'nde, yıllar içerisinde atıksu deşarjı kaynaklı ciddi bir kirlilik söz konusudur. Bu tezde Türkiye için oldukça önemli bir konuma sahip olan Marmara Denizi'nin kirletici etkenlerden nasıl etkilendiği ve son 10 yıl içerisindeki kirliliği önlemeye yönelik çalışmalardan bahsedilmiştir.
Sabit yataklı biyofilm reaktöründe kırmataş ile evsel atık su arıtma veriminin araştırılması

Bu çalışma reaktör içerisinde mikroorganizmaların biyofilm halinde büyüdüğü katı taneler içeren bir dolgu sistemidir. Bu birim içinde 10-13 cm büyüklüğünde dolgu malzemesi kırma taş bulunan, iki metre yüksekliğinde bir metre çapında bir tanktan oluşur. Bu tankın içerisine atıksu belirli bir debi ile verilmiştir. Tankın üst kısmında merkezi etrafında delikli borulardan oluşan bir düzenekle atıksu dağıtımı tank içerisine sağlanır. Bu sayede tanka verilen atıksu, tank içerisindeki filtre dolgu malzemesinin üstünden süzülerek akmakta ve taşların üzerinde ince bir tabaka meydana gelmektedir. Bu tabakaya biyofilm tabakası denilir. İçerisinde mikroorganizmalar ve organik maddeler bulunur. Mikroorganizmalar önce organik kirleticileri besin elementi olarak kullanmakta ve daha sonra biyolojik arıtım reaksiyonu meydana gelmektedir. Bu çalışma; birinci aşamada filtre malzemesi olarak kullanılan kırma taşın evsel nitelikli atıksuyu arıtma verimi incelenmiştir. Tesisin ön çökeltme ünitesinden çıkan, reaktöre verilen atıksu konsantrasyon değerleri ortalama: AKM 140, 31 mg/l, KOİ 349, 16 mg/l, Toplam azot 98,5 mg/l, Toplam fosfor 7,5 mg/l, pH 7 ,51'dir. İkinci aşamada ise filtre dolgu malzemesinin miktarı değiştirilerek proses performansı arttırılarak atıksu arıtma verimi incelenmiştir. Üçüncü aşamada ise reaktörde çevresel ortam parametresi olan sistem değiştirilerek atıksu arıtma verimi üzerindeki etkisi incelenmiştir. Artan filtre yüksekliğine ve yüzey alanına bağlı olarak biyofilm yüzeyinin arttığı ve buna bağlı olarak arıtma veriminin arttığı gözlenmiştir. Reaktör içerisine oksijen transferinin artmasıyla birlikte biyokütlenin daha hızlı geliştiği ve çoğaldığı bu sayede de atıksu arıtma giderim veriminin: AKM:%35, 1 KOİ:%44, 75 TN:%44, 46 TP:%33,16'ya kadar arttığı gözlemlenmiştir. Düşük nüfus 1000 veya daha az kişiden oluşan köy, kasaba, turistik bölgeler, yaylalar için atıksuların; merkezi toplama ve arıtımında, finansal, teknik ve stratejik problemlerle karşılaşılmaktadır. Bu tür yerler için: Maliyet, yatırım, işletme ve bakım gibi faktörler düşünülerek atıksuların arıtımında bu sistem kullanılabilir.
İngiltere'deki ortaöğretim çevre eğitiminin UNESCO ve UNEP ilkelerine göre incelenmesi

Bilindiği gibi çevre, artık sadece canlıların içinde yaşadığı doğal ortam olarak değil, bunun ötesinde canlılar ile etkileşimde olan ve canlıların aralarındaki etkileşimine sahne olan, dolayısıyla kültürel, sosyal ve ekonomik boyutu da içine alan bir ortam ya da sistem olarak tanımlanmaktadır. İçinde yaşadığı doğayı çıkarları gereği şekillendiren ve kullanan insan, bilerek ya da bilmeyerek, ama kaçınılmaz olarak, doğaya zarar vermekte ve bu da çevrenin bozulmasına yol açabilmektedir. Bu çalışma, çevrenin güncel tanımından ve bu tanımın ortaya koyduğu öneminden yola çıkarak çevre bilincinin gerekliliğini ve insanoğlunun bu bilince ulaşma tarihçesini irdeleyerek başlamaktadır. Tezin gövdesini ise, öncelikle Türkiye'deki çevre eğitiminin UNESCO, UNEP ve IEEP ilkeleri doğrultusunda ana hatları ile ortaya konulması ve yine UNESCO, UNEP VE IEEP ilkeleri doğrultusunda İngiltere'deki çevre eğitiminin detaylı incelenmesi ve akabinde iki eğitim sisteminin karşılaştırmalı değerlendirilmesi oluşturmaktadır. Çalışmada; çevre ve çevre eğitimi hakkında kuramlar, belli başlı hareketler ve tarihçeyi de kapsayan genel bilgilerden oluşan giriş bölümünden sonra, önce Türkiye Ortaöğretim Programındaki Çevre Eğitimi ana hatlarıyla verilmiş, ardından İngiltere'deki genel eğitim sistemi ve tezin de konusunu oluşturan İngiltere'deki Ortaöğretim Çevre Eğitim Sistemi incelenmiştir. Akabinde de İngiltere'deki çevre sorunları ve bu sorunlara karşı uygulanan ve uygulanması düşünülen eylemler hava, doğa, su, enerji, atık, ses ve iklim başlıklarında incelenmiştir. Çalışma boyunca Türkiye ve İngiltere'deki Çevre Eğitimi Sisteminin genel değerlendirmesi yapılmış, her iki eğitim sisteminin de ortaöğretim sonucunda Tiflis Bildirgesi Hedeflerini gerçekleştirmeyi amaçladıkları tespit edilmiş, sonrasında İngiltere'deki çevre eğitiminin Türkiye'dekinden farklılıkları sunulmuş ve Çevre Eğitiminin gelişimi için uygun bulunan öneriler ile çalışma sonlandırılmıştır.