turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Rönesans doneminden bu yana 'temas' kavramının resim sanatı kapsamında estetik ile ilişkisi

İnsanoğlu teması ilk olarak, zihin-beden ilişkisiyle harekete geçirir. Bilinç-zihin, iletileri beden aracılığı ile somutlaştırır. Zihin, göz aracılığı ile ilişki kurduğu varlıkları, beden aracılığı ile dokunarak olumlar. Varlığı gözün görme eylemi içerisinde sınırlamayarak, dokunma ile bedeni hissetmek ister. Bu davranışını insan kendi bedeni üzerinde de dokunarak, birçok kez yineler. Kendi varlığını bir diğer insanın dokunuşları ile de hisseder. Dünyayı izleyerek, varlıklarla dokunarak ilişkiye girer. Bu eser metninde, temas kavramının, resim sanatıyla kurduğu anlam ilişkisi ve resim sanatındaki nedenselliği ortaya konulmuştur. Temasın ilk oluşma süreci, görüngüler dünyasında bedenin kendi varlığını algılamasıyla irdelenmiştir. Kendi varlığını algılayan bedenin dokunarak algıladığı dünyayı nasıl anlamlandırdığı ortaya konulmuştur. Bununla beraber var olan nesnelerin algıda temsil niteliği belirtilmiştir. İnsanın gelişen teknoloji ile medya ortamının araçlarından etkilenip evreler geçirerek nasıl biçimlendiği belirtilmiştir. İnsan algınının çoklu-sınırsız görüntü dünyasında, bedenin görme ve dokunmayı nasıl yitirdiği ve yabancılaştığı gösterilmiştir.
Eser ve manifestosu bağlamında kamusal alanda enstalasyon

Sanat kendi dilini sürekli geliştiren ve yeni ifadeler ekleyen bir anlatım biçimi şeklinde gelişmektedir. Zaman içerisinde bu gelişime, kamusal alanlar da dahil olmuş ve birer sergi mekanları haline dönüşmüşlerdir. Böylece izleyicilerin bu sürecin bir parçası olabilmeleri için sadece günlük yaşamlarına devam etmeleri yeterli olacaktır. Bu süreç onların farkındalığı kadar katılımlarıyla da beslenmektedir. Enstalasyon; içeriğinin çok yönlülüğü, plastik sanatların birçok dalını içinde barındırması, mekanların dokusu, belleği ve tarihine yönelik etkin ilişkilendirmeleri ile kamusal alan sanatı için büyük önem teşkil etmektedir. Kamusal alan enstalasyonları bu gelişimin bir parçası olmuşken, kendini ifade etme biçimleri de sorgulanmaya başlanmıştır. Manifesto, sanat eseri analizinde zaman içerisinde önem kazanmıştır. Bu çalışmada, sanat duyurusu maksadından sanat eseri bilinirlik süreçlerine kadar sanat manifestolarının kamusal alan enstalasyonları ile ilişkilerini analiz etme, örnekler ile açıklama ve kamusal alan enstalasyonlarının üretim süreçlerinde manifesto bağlamında izlenen çağrışım ve rotaları, sonuçları ve izleyici gözlemleri araştırılmıştır. Bu çalışma yapılan sandalye serisi, iki farklı manifestosu ile birlikte kamusal alanda yapılmış, süreçler gözlemlenmiştir.
1970 sonrası Avrupa resminde kadın figürü

Tarih boyunca insan bedeni görsel sanat yapıtlarının en önemli elemanı olmuştur. Doğaya uygun gerçekçi bir anlatımla betimlendiği gibi, stilize edilerek, soyutlanarak hatta hayvan ve bitki biçimlerine dönüştürülüp fantastik boyutlar kazandırılarak da betimlenmiştir. Sanatın tarihsel değişim sürecinde sanat ürününe yaklaşımlar ne kadar değişirse değişsin, figürün çekiciliğini azaltmamıştır. Geleneksel ve tarihsel resim öncesinden bu yana sanatçılar vazgeçilmez, işlevsel bir form olarak onu kullanagelmiştir. Figür, elemanı olduğu resmin esas belirleyeni ve resme ilişkin anlam üretme girişimlerinin yönlendirici ana etkenidir. Sanatın iç dinamiklerinin üretkenliği, figüre yönelik ilgilerin kapsamını sürekli değiştirmiştir. Benlik ve toplumsal davranış kavramlarının yeniden tanımlanması, toplumsal ve teknolojik eğilimler, yeni sanatçıların bedene ve benliğin sunumuna gösterdikleri ilgiyi yoğunlaştırmış, yeni sanatsal uygulamaların pek çoğunda yeni figür kavramları ve figüre yeni yaklaşımlar getirmiştir. Figüre gösterilen bu yeni ilgi, 1960'lann sonlanyla 1970'lerin başlarında kavramsal, bedensel ve temsil sanatıyla kendini göstermektedir. Yeni figüratif sanat, formel olmaktan çok kavramsaldır. 1970 sonrası sanatçılar kendi sanatları aracılığıyla geleneksel cinsiyet, cinsellik ve özkimlik tartışmasını başlatmışlar, yeni beden anlayışlarında ve yeni benlik tanımlamalarında çok çeşitli gerçeklik modellerinin kabul edilmesini sağlamışlardır. Sanatçının figürsel anlatım araçlarıyla duygularının dışavurumunda, dış gerçeklikle kurduğu beraberlik ya da onu reddedişte kadının imge olarak kullanılması, sanatın var olmasıyla başlar. Ve kadın imgesi sayısız izlek içinde önemini koruyarak sanatın evrimine paralel bir değişim gösterir. Kadının; estetik varlık, inançsal simge ve çağın cinsel metası olarak dönüşümü gibi nedenler onu figürde vazgeçilmez kılmıştır. Araştırma; günümüz sanatında kadının kavranışım da kapsayacak biçimde figürü irdelemeyi ' figürün anlamlandınlmasında ' zorunlu saymaktadır. Gündelik yaşamda erkek egemen düşüncenin ikinci plana ittiği kadının, sanatsal yaratımın vazgeçilmez nesnesi olması dikkat çekicidir. Bu çekicilik araştırmanın belirlenmesinde etkin olmuştur. II
The World in-between/cinematography

Nur Yavuz Grafik Tasarım Bölümü Yüksek lisans Tez Yöneticisi: Asist. Prof. Dr. Nezih Erdoğan Ve sinema. Eşiği geçmeyi ya da doldurmayı değil, eşiğin kendisini sorunlaştıran ve... ve., ve'ler silsilesi. Sinema ve felsefe ancak bu eşik ile birbirine bağlanabilir. Bir başlangıç ve bir sonu değil her zaman aralığı kollayan, yolundan çıkmış zamanın bir ürperme gibi üzerimize serdiği bir düşüncedir bu. İmge, beraberinde getirdiği imallarla bu aralıktan çıktıkça, psikanaliz ve dil biliminin dize getirme eylemlerine karşı ele geçirilemeyen bir kavramlar dizisine açacaktır kendini. Hafıza, bilinç, algı, duygu, ve hareket artık ne felsefenin ne de sinemanin sahip olduğu kavramlardır. Zaman, içinde mi dışında mı olduğumuzu bir türlı kestiremediğimiz zaman, hiç kimsenin olmayan ayni zamanda hiç olan bir aradaki dünyada bu imge-kavramlara işaret etmektedir. Düşünemediğimiz ama kimi zaman hissettiğimiz bu yeryüzü deliklerine.
Diyalektik bağlamda çanak formundan sanat formuna

Evrenin içerisinde yer alan zıtlık kavramı, insanlığı oluşturan ve değerli kılan birçok konunun içerisinde de yer almaktadır. Zıtlık kavramının felsefe alanındaki tanımı, diyalektik konusuyla da açıklanabilmektedir. İnsan algısına kadar etki eden bu kavram, karşıt kavramların bir araya gelmesiyle yeni bir oluşum ve gelişim yaratmaktadır. Doğa olaylarından, insanı oluşturan temel yargılara kadar etkisi olan zıt birlikteliklerin sonucunda insanda, doğada hatta kavramların birliği ile sanat alanında da değişim ve dönüşüm yaşanmaktadır. Bu çalışmada yer alan çanaklar, sanatın ortaya çıktığı dönem olarak düşünülen insanlığın ilk evreleri ve bu evrelerden itibaren incelenen teknoloji ve insan yaşamının gelişimi ile sanat alanında yer almaktadır. Sanat formu olan bu çanaklar, zıtlık kavramı ve farklı malzemelerin birliği ile özgün çalışmaları oluşturmaktadır.
Oyun ve kinetik heykel sanatı

Oyun, tarihi süreç içinde kavram olarak incelendiğinde, insan hayatındaki yeri ve önemi bakımından oldukça ilgi çekicidir. İnsanın tarihinden çok daha eskiye dayanan oyun olgusu, çalışmanın birinci bölümünde insanlık tarihi üzerinden iz sürülerek irdelenmiştir. Günümüzde, çoğunlukla çocuk etkinliği olarak nitelenen oyun, esasen insanın zihinsel ve fiziksel gelişimine katkısı bakımından yetişkinlik döneminde de işlevseldir. İçerisinde eğlenceyi barındıran ve gönüllü bir eylem olarak gerçekleştirilen oyun, kelime kökeni bakımından yarış kavramına dayanmaktadır. Tarihten bu yana, hayatı anlamlandırmak ve yaşamını sürdürebilmek için doğayı ve çevresini 'taklit' etmiş olan insanoğlunun, hayati yarış esnasında sergilediği davranışlar ve oluşturduğu sistemler, kültürün temelini oluşturmakta ve insanın doğrudan oyuncu karakterine işaret etmektedir. Günümüzde kapitalist sistemin egemenliğinde baskılanan insanın, oyun kurma potansiyelini kullanmadığına ve kendisine dayatılan oyunları oynamaya mecbur bırakıldığına şahit olmaktayız. Oysa ki toplumların ilerlemesini sağlayan teknoloji, bilim, sanat gibi temel alanlardaki inovatif yaklaşımlar, insanın oyun güdüsü ve merak duygusunun uzantısı olan yaratımlardan ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmada teknoloji ve sanat ilişkisi, oyun temelinde ele alınmıştır. Endüstri Devrimi dahilinde ortaya çıkan sanat akımlarını incelediğimizde, oyun, bilim ve teknoloji ilişkisi özellikle kinetik sanatta açıkça gözlemlenmektedir. Çalışmada, 20. ve 21. yüzyılları kapsayan kinetik heykel örnekleri oyun bağlamında irdelenmiştir.
William Shakespeare'in Venedik Taciri adlı eserindeki Shylock karakterinin Stanislavski yöntemine göre incelenmesi

İleri Oyunculuk Yüksek Lisans Progaramı'nda eğitim gören Faruk Barman tarafından William Shakespeare'in 'Venedik Taciri' adlı oyunu ele alınmıştır. Shylock karakteri Stanislavski oyunculuk metoduna göre incelenmiştir. Bu tez çalışmasında yazarın biyografisi, dönemi, oyunun genel çözümlemesi ve karakter analizi incelenmiştir.
Türklerde ölüm anlayışının çağdaş Türk resminde gösterge bilimsel açıdan incelenmesi

Ölüm anlayışının temelinde, toplumun sahip olduğu inanç sistemi yer almaktadır. Bu nedenle ölümün sanattaki yerini görebilmek için öncelikle tanımını, dinlerdeki ve felsefedeki yerini, ayrıca çağlar boyunca yüklendiği anlamları bilmek gereklidir. Bu çalışmada, Tüm kavramlarla birlikte ölüm ve sanat ilişkisi kapsamında üretilen sanat eserlerinden örnekleri incelemek, ölüm anlayışının, çalışmanın temelini oluşturan sanatçılara etkisini belirlemek ve Çağdaş Türk resminde Türklerde ölüm anlayışına bağlı gelişen sembol ya da imgelerin göstergebilimsel açıdan incelenmesi amaç edinilmiştir. Bu göstergelerin incelenmesinde ölüm temasının sanatçılarınbilinçaltının içsel bir şekilde dışavurumunun olup olmadığı ya da özgün bir bilinçle ele alınıp alınmadığının araştırılması hedeflenmiştir. Bu bağlamda birçok çağdaş Türk sanatçısının resimleri incelenmiş, literatür taraması, eser analizi ve röportaj yöntemiyle sonuca varılmıştır. Buna göre; kimi sanatçıların ölüm anlayışına ait sembol ya da imgeleri bir bilinç dahilin de ele aldıkları, kim sanatçıların ise plastik açıdan biçim ve form kaygısı ile yaklaştıkları tespit edilmiştir. Bu çalışmanın sonucunda, Çağdaş Türk resmi ve ölüm anlayışı ile olan etkileşimlerine yönelik tespitlerde, ölüm anlayışına ait imge ve sembollerin, gerek biçim olarak, gerek plastik bir ifade unsuru olarak kullanılmasıyla sanatçıların bu kavram ve kültürlerden beslendiği belirlenmiştir. Araştırmanın birinci bölümünde probleme ait tanım ve kavramların yanındaTürklerde ölüm anlayışı ele alınmıştır. İkinci bölümde göstergebilimin tanımı, tarihçesi ve bağlantıları, göstergebilim sanat ilişkisi içerisinde sanat eseri inceleme, kuramsal ve kavramsal problemleri ele alınarak, ölüm imgesinin göstergeye dönüşümüne yer verilmiştir. Üçüncü bölümde ölüm anlayışının Çağdaş Türk sanatında ele alınışı ve göstergeye dönüşümü bulgular dahilin de incelenmiş, sanatçıların eserlerindeki imge ve sembollerin göstergebilim açısından çözümlemeleri yapılmıştır. Dördüncü bölümde uygulama projesine yer verilmiş, konu amaç ve yöntem olarak açıklanarak eserler değerlendirilmiştir. Araştırmanın son bölümünde ise araştırmanın tüm verileri değerlendirilerek, elde edilen sonuçlara göre çeşitli öneriler getirilmiştir.
Maskelerin farklı materyallerle seramik sanatına uygulanması

Bu çalışmanın temelini, tarih öncesi çağlardan günümüze kadar kullanılan muhtemelen ileride de kullanılacak olan maskeler oluşturmaktadır. Kullanıldığı toplumlarda büyük bir kutsallığa sahip olan bu nesne, tanrı ile insanlar arasında bir çeşit köprü vazifesi görmüştür. İnsanlar tanrılarına dileklerini, şikayetlerini maskeler ve danslar yardımıyla sunmaya çalışmışlardır. Maskeler her toplumda din, büyü, savaş, bereket, hastalık, şifa vb. gibi farklı amaçlara hizmet etmek için kullanılmışlardır. Bununla birlikte kullanılan bölgelere göre, maskenin yüklendiği görev ve yapımında kullanılan malzemeler de değişiklik göstermektedir. Birçok kültürde kullanılan maskelerin en çok kullanıldığı ve kutsandığı bölge Afrika olmuştur. Afrika coğrafyasında farklı amaçlar için kullanılan maskelerin özellikleri, kullanılan malzemeler ve biçimleri genellikle birbirlerinden farklılıklar gösterirler. Günümüzde de maskelerin farklı alanlarda ve farklı amaçlara hizmet etmek için kullanıldığı görülmektedir. Tiyatroda farklı bir kişiliğe bürünmek, sanayide ve sporda yüzü tehlikelere karşı korumak, sağlık sektöründe oksijen ve anestezi gibi gazların vücuda verilmesini sağlamak vb. gibi amaçlarla kullanılmaktadır. İlkel toplumlardan bize gelen örneklerin ise, günümüzde daha çok aksesuar amaçlı olarak kullanıldığı görülmektedir. Maske gizemli yapısı nedeniyle bugün birçok sanatçının çalışmalarına esin kaynağı olmayı sürdürmektedir. Seramik ağırlığı nedeniyle maske yapımında genellikle pek kullanılmayan bir malzemedir. Şekillendirilmesi kolay, fakat taşıması zor olduğundan pek tercih edilmediği bilinmektedir. Fakat günümüz seramik sanatçılarının maske objesi ve seramiği birleştiren birçok çalışma yaptığı görülmektedir. Bu çalışmalar sonucunda üretilmesi zevkli olan maske ile şekillendirilmesi kolay kilin birleştiği çok başarılı çalışmalar ortaya çıkmaktadır. Kilin kolay işlenebilir dokusu nedeniyle ahşap, cam ve metal gibi farklı materyallerle kullanıldığında başarılı sonuçlar ortaya çıktığı bilinmektedir. Buna bir de maskenin gizemli havası eklenince, ortaya çıkan ürünler seramik maskeleri bambaşka bir boyuta taşımaktadır.
Çağdaş insan ve yabancılaşma üzerine bir dizi resim önerisi

Endüstriyel gelişmelerin hız kazanması ve insanın yaşam alanlarının her gün hızla değişmesi, teknolojiye uyumsuzluğu, toplum içi çatışmaları ve iletişimsizliğin yanı sıra bireyin kendisine ve çevresine yabancılaşması sorununu da beraberinde getirmiştir. Yabancılaşma, en çok hissedildiği alanlar olan kentleşme ve sanayileşme politikaları sürecinde daha da artmıştır. İnsanın yabancılaşması ise aslında bireysel ve psikolojik bir sorundur. Kendini toplumdan dışsallaştıran ve kendi aktivitesini kendi üzerinde dışsal, yabancı ve baskıcı güç olarak işlemesini ifade eder. İşte bu süreçte doğayı kendinin bir ifadesi haline dönüştürme çabaları insanı nesnelleşmekten alıkoyamamıştır. Metropoller ve şehir yaşantısı özünde sosyal ilişkilere dayanan bir yaşam alanı olmasına karşın, kapitalist üretim biçiminin de bir sonucu olarak yaşamsal edinimlerin önemsenmediği bir çevrenin meydana gelmesi ve şeyleştirilmiş bir insan kümesinin iletişimsizlik sorunları ve bu bağlamda eleştirel yaklaşım biyolojik ve ruhsal yönden insan değerinin yok sayıldığı bir büyüme anlayışına tepki olarak ele alınmıştır. Teorik yaklaşımlarla belirlenmeye çalışılan çağdaş insan ve yabancılaşma olgusu sanat tarihindeki farklı dönemlerle birlikte eleştirel anlayışla ele alınmış ve incelenmiştir. Plastik anlatımda çağdaş insan ve yabancılaşma olgusu sosyo-psikolojik yanı ile mutsuz, yalnız, tedirgin; psikolojik ve fizyolojik yönden bozukluğa uğramış insan tiplerinin izlerini taşımaktadır. Şehir mekanları güzelleştirilmiş vitrinlerin yerine, şehri ve çağdaşlaşmayı özünde sembolize eden teknolojik, mekanik imgelerle dolu yığınlaşmış, sanayileşmiş ve görüntü olarak kirlilik ifade eden düzensiz mimari imgelerle yansıtılmaya çalışılmıştır. Oluşturulmaya çalışılan kompozisyonlarda doğrudan bir aktarım söz konusu değildir. Kompozisyonlar imgesel tasarımların ürünleridir. Günlük yaşamın fark edilmeyen sıradanlığı bireye yansıyan yönüyle kalabalığa rağmen yalnızlaşan insan görüntüleri betimlenerek ifade edilmeye çalışılmıştır.
Türkiye'de ambalaj tasarımında baskı teknikleri ve yeni oluşumlar

Tarihsel gelişim süreci içerisinde baskı teknikleri ve ambalaj olgusu geçmişşten günümüze genel bakış açısıyla sektörün oluşum süreçleri, teknik gelişmeler ve ambalajdaki tasarım kavramları incelenmiştir. Bu gelişimin aşamaları olan, baskı sistemlerine ait karekteristik özellikler ve ürünlerle olan ilişkiler de ele alınmıştır. Çalışmada, baskı teknolojilerine ait ürünlerin özellikleri ve bu sistemlerin çalışma prensipleri, ambalaja göre kullanım alanları, malzemeleri incelenerek anlatılmıştır. Ayrıca matbaa makinelerinin tarihi ile ilgili oluşum süreçleri ele alınmıştır. Matbaa ve grafik tasarım açısından geleceğe yönelik çalışmalarla ilgili ambalaj baskı teknolojisinin genel değerlendirilmesi yapılarak, önümüzdeki yıllar hakkında öngörüler ele alınarak bu tekniklere ait karekteristik özellikleri tespit edilerek baskının nasıl gerçekleştiği anlatılmış olup bu baskı sistemleri ile elde edilen ürünlerdeki görüntülerin ve tasarımların özellikleri tespit edilmiştir. Anahtar
Plastik sanatlarda siyah-beyaz görme pratiği

Bu çalışma siyah ve beyazın görme pratiğindeki plastik ifadesinin, simgesel, kavramsal ve psikolojik açıdan incelenmesine dayanmaktadır. Görsel dünyada çevremizdeki nesnelerden yansıyan ışığın yoğunluğu, aydınlık ve karanlık alanları, yani ışık-gölgeyi oluşturur. Gölgeler varlıklarını her ne kadar ışığa borçlu olsalar da genel olarak karanlıkla özdeşleştirilmişlerdir. Siyah ve beyaz, plastik sanatlarda renklerin bel kemiğini oluşturur. Tüm renklerin karışımı siyahı, tüm ışık ışınlarının birleşimi ise beyazı verir. Yanında bulunan renklerin algılanmasında, karıştığı rengin ton değerlerinin değiştirilmesinde, kompozisyonda dengeyi oluşturmada siyah ve beyaza ihtiyaç vardır. Yan yana gelen açık-koyu değerler, güçlü bir kontrast oluşturarak gözde bir illüzyon yaratır. Tek başlarına ele alındıklarında ise insan psikolojisi üzerinde güçlü bir etki bırakır. Birçok düşünür siyah ve beyaz üzerine çeşitli kuramlar öne sürmüş, renk ve renksizlik üzerine birçok teori ortaya atmıştır. Siyah-beyaz, fotoğraf sanatının da temel ögelerinden biridir. Beyaz; ışıklı alanları, siyah ise gölgeli alanları gösterir. Işıkla resim yapma sanatı olan fotoğraf siyah ve beyazın varlığında anlam bulur. Sanat tarihinin birçok döneminde siyah ve beyaz, pek çok sanatçı tarafından kullanılan renkler olmuştur. İlk Çağ mağara duvarı resimlerinden, Antik Yunan vazolarına, Rönesans'tan, Çağdaş Sanat'a kadar birçok akımın sanatçıları tarafından kullanılmıştır. Siyah ve beyazı paletlerinde ana renkler olarak kullanan sanatçılar ve eserleri temel alınarak verilen bilgiler bu çalışmanın desteklenmesi için son bölümde incelenmiştir.
Dergi tipografilerinin kıyaslamalı incelenmesi

Dergiler ilk yayınlandığı tarih olan 1663'ten beri bilginin ulaşımını sağlayan basılı yayınlar olmuştur. Bilginin ticari meta ya dönüşmesi ile uluslararası pazarda çoğalan dergiler, sektörel bir güce dönüşmüştür. İletişim ve tasarım bir uzmanlık dalı olarak geliştikçe bu güç büyümeye devam edecektir. Dergilerin bilgi iletme sürecinde görsel bir sunuma dönüşmesi tasarım elemanları ve ilkelerini iyi kullanan yaratıcı tasarımcılar eliyle gerçekleşir. Yazının görsel dili olan Tipografi tasarımın en önemli unsurudur. Tipografi hiyerarşi, ritim, fotoğraf ve boşluğun dengeli kullanımı ile görsel estetiğe dönüşür. Toplumların görsel estetik düzeyini, kültürel, sosyal, siyasal, dinsel gelişimleri belirler. Tasarımcı hedef kitlenin bu özelliklerini bilmelidir. Derginin okurları tarafından seçilmesini sağlayacak tasarımları yaratmakla yükümlü olan tasarımcı aynı zamanda akılda kalıcılık için dergiye kimlik kazandırır. Tüm bu görevleri ilk bakışta kapak tasarımı yerine getirir. Dergi logosu, kapakta yer alan görsel, tipografi ve renk uyumu derginin okur tarafından rafta dikkatini çekmeyi başarabilmesi için önemlidir. Okurun o dergiye bağımlılığını sağlayan ise yayın felsefesidir.
Kütahya çini sanatına yön veren tasarımcı ve ustalar ile Kütahya'daki çini sanatının gelişiminin değerlendirilmesi

Bu araştırmada Kütahya Çini Sanatının tarihsel gelişim süreci ve Kütahya Çini Sanatına yön veren tasarımcı ve ustalar kuramsal bir çerçevede incelenmiştir. Ayrıca tasarımları ile Kütahya Çini Sanatı'nda önemli yere sahip olan sanatçılara ilişkin bilgiler toplanmış ve ulaşılabilinen sanatçılarla görüşmeler yapılarak Çini Sanatı ile ilgili görüşlerinden yararlanılmıştır. Araştırmanın birinci bölümünde, Kütahya Çini Sanatının tarihsel gelişimine ve konuya uygun görsellere yer verilmiştir. Araştırmanın birinci bölümündeki veriler kaynak taraması yapılarak toplanmıştır. Araştırmanın ikinci bölümünde, Kütahya Çini Sanatına yön veren tasarımcılara ve ulaşılabilinen eserlerine yer verilmiştir. Kütahya Çini Sanatında önemli bir yere sahip olan ve ulaşılabilinen 19 sanatçı örneklem olarak belirlenmiş ve görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Kütahya Çini Sanatı ve Kütahya Çini Sanatına yön veren tasarımcılar araştırma konusunun sınırlılığındadır. Bu bölümdeki veriler, yarı yapılandırılmış sorularla yapılan görüşmeler ile toplanmıştır. Kütahya çiniciliğinin eskiye oranla geliştiği ve standartlaşmaya gittiği fakat tasarım sorunlarının devam ettiği görülmektedir. Elde edilen sonuçlara göre öneriler de bulunulmuştur.
Sanat-tasarım kaygısı ile üretilmiş afiş tasarımlarında kusurluluk ve mükemmellik olgusunun uzman ve öğrenci görüşlerine göre değerlendirilmesi

Bu çalışmada sanat-tasarım kaygısı güdülerek yapılan sosyal içerikli afişlerde, kusurluluk ve mükemmellik olgusunun uzman ve öğrenci görüşlerine göre değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Grafik tasarım öğrencilerinin ve alan uzmanlarının afiş tasarımlarının tasarım kriterine uygunluğu, estetik ve uygulama açısından biçimsel özelliklerine ilişkin algılarını belirlemek de hedeflenmiştir. Buna dayalı olarak; konusu demokrasi ve insan hakları eğitimi olan sosyal içerikli 'Demokrasi Şöleni Çalıştayı' afişlerine yönelik öğrenci ve uzman görüşleri alınmış ve değerlendirilmiştir. Araştırmada nicel yöntemlerden betimsel alan taraması tipi araştırma modeli kullanılmıştır. Örnekleme yöntemlerinden, tabakalama örneklem yöntemi seçilmiştir. Veri toplama aracı formu 5'li likert ölçeği formunda hazırlanmıştır. Elde edilen bulgulara göre afişlerin genelinde tasarımcıların biçim ve içeriğe yönelik olarak tasarımı kusursuzluğa götüren çabalarının olduğu görülmektedir. Bunu çabalarken değişik kaygı ve endişeler onu beslemekte ve daha iyiye götürme sonucunda da mükemmelliğe ulaşmayı hedeflemektedir. Sonuç olarak kusurluluk bir eylemdir. Bozma hali vardır. İlk halinden son durumunu görme söz konusudur. Mükemmellik ise duygusal hazdır. Onarım vardır. Çoğu zaman ilk hali görülmez. Onun için sonradan böyle oldu derken bir ileri tarafından aktarım söz konusu olabilir. Bu ince çizgiyi anlamsal olarak bir eserde ayırmak zorunluluktur. Bu durum bazen insanı labirente sokar ve boş duvarlara bakmak zorunda bırakabilir. Araştırmanın birinci bölümünde Problem durumu, Problem Cümlesi, Araştırmanın Amacı, Araştırmanın Önemi, Varsayımlar, Kapsam ve sınırlılıklara yer verilmiştir. İkinci bölümde kavramsal çerçeve kapsamında grafik tasarım sürecinde afiş konusu, sonrasında mükemmellik ve kusurluluk kavramları ele alınmıştır. Kusurluluk ve mükemmellik sanatsal yönelimler ile felsefi yönden ele alınmıştır. Üçüncü bölümde araştırma modeli, araştırmanın evren ve örneklemi, verilerin toplanması ve verilerin analizine yer verilmiştir. Araştırmanın son bölümünde ise araştırmanın verileri, teori ve uygulamadaki önemine göre değerlendirilip, elde edilen sonuçlara göre öneriler geliştirilmiştir.
Günümüz sanatında sanat ve kimlik politikaları bağlamında Glenn Ligon ve Lorna Simpson özelinde bir inceleme

Çalışmamız iki bölümden oluşuyor. Sanatçılar Glenn Ligon ve Lorna Simpson'ın çalışmalarını anlamak için çağdaş Amerikan sanatının nerede ve nasıl doğduğu Andy Warhol ve dönemin avangard ortamları üzerinden bir toplum sanat ilişkisi kurarak 1970'ler New York'unda kabaca incelenmiştir. Bölümün ikinci kısmındaysa daha yoğun olarak zenciler ve kadınların toplumsal hak arayış mücadelelerinde artık birbiri ardına kazanımlar elde edilmeye başlanan 1950'ler ve 60'larda tarihe damga vuran olaylar ana hatlarıyla anlatılmıştır. Amerika'da, özellikle de o dönemlerde zenci olmanın ne demek olduğunu anlamak imkansızdır. Yine de 'Birth of a Nation' adlı film ve 'Black Like Me' adlı kitap üzerinden bu konuda az çok fikir vermesi adına küçük bir parantez açılmıştır. İkinci bölümde toplumsal hareketlerin artık dünya üzerindeki etkisini tamamen kaybetmeye başladığı 1980'lerden itibaren gelişen post-modern düşünce, buna bağlı olarak yaygınlaşan kişisel kimlik mücadeleleri ve sonrasında da bu düşüncenin zenciler için bir yansıması olan Post-Blackness akımı Glenn Ligon ve Lorna Simpson özelinde, sanatçıların eserleri ve sanat üretim süreçleri incelenerek anlatılmaya çalışılmıştır.