turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
20. yüzyıl heykelinde malzeme ve estetik ilişkisi

20. yüzyıl heykel sanatında konu, malzeme ve estetik ilişkisi üzerine kurgulanan bu çalışma giriş, sonuç ve bunların dışında beş ayrı bölümden oluşmakta olup, şu şekilde özetlenebilir: Taş, ahşap ve dönüşümlü olarak da çamur, alçı, bronz gibi geleneksel malzemeler ile heykel çalışma teknikleri hakkında bilgi verildikten sonra, bu klasik malzemelerin günümüzde de hala kullanılıyor olmaları ve bunlarla, bugün dahi modern tarzda heykeller yapılabiliyor olması vurgulanarak 1. Bölüm tamamlanıyor. Geleneksel malzemelerin dışında, heykel sanatında sonradan kullanıma giren yeni malzemeler, bunların heykel sanatında kullanıma girmesinde =şu veya bu ölçüde= rolü bulunan sanatçılar, bu sanatçıların heykel sanatının düşünce ve malzeme boyutuna kazandırdıkları yeni olanak ve açılımlar... gibi hususlar da 2. Bölümü oluşturuyor. Bu çalışma; temel esprisi 'hareket' olan ve zamanla 'ışık' ve 'ses' gibi öğelerin de katılımıyla, yeni ve daha ileri bir boyut kazanan 'Kinetizm' ve bu sanat anlayışının öncü sanatçılarının anlatıldığı 3. Bölümle devam ediyor. Doğanın sınırsız olanaklarından yararlanabilmek için, onunla bütünleşmekte onu, sanatın malzemesi olarak kullanmak şeklinde özetlenebilecek bir sanat anlayışı ve bu doğrultuda yapılan çalışmanın ele alındığı 4. Bölümle sürüyor. 5. ve son Bölümde de sanat disiplinlerinin malzeme boyutundaki karmaşıklıklar ve bu karmaşıklıklardan doğan sanatsal sorunlar üzerinde durularak, çalışma tamamlanıyor. IV
19. yüzyıl sonrası batı resim sanatında figür-mekan ilişkisi: Mekanın figürün alımlanmasındaki etkisi

Mekan kavramı, felsefe, bilim ve sanat tarihi boyunca birçok kişi tarafından farklı açılardan ele alınmış ve tanımlanmaya çalışılmıştır. Bu tanımlamalar, çağın bilimsel gelişmeleri, sosyo-kültürel yapısı ve inanç sistemiyle bir paralellik göstermiştir. Hangi bakış açısıyla yorumlanırsa yorumlansın mekan, bir sınır çizer ve bir yere işaret eder. Boşluğu ifade etse dahi içine aldığı cisimlere kapsayıcı, sonsuz bir alan açar. Fiziki ve düşünsel mekanlar insan zihninde şekillenir ve imgesel bir boyuta ulaşır. Dolayısıyla mekana dair tüm bu sınırlar ya da sınırsızlık insan merkezli bir algıyla biçimlenir. Sanat alanında mekan kavramı da çağın mekanı algılama biçimi ve mekan ile insanın kurduğu ilişki üzerinden şekillenmiştir. İlk çizginin yüzey üzerine atıldığı günden bugüne temsil edilenin önceliği bu ilişkinin belirleyicisi olmuştur. İki boyutlu resim yüzeyinin kendisi bir mekan olarak kabul edildiğinde, ifade edilmek istenilenin aktarımı, iki boyutlu mekana biçimsel ve kavramsal bir anlam katar. Figürün mekan ile kurduğu ilişki ile birlikte özne, mekanının kapsayıcı sınırları içinde kendine yer edinir. İkona döneminin iki boyutlu mekan algısı yerine Rönesans'la başlayan perspektife dayalı üç boyutlu mekan algısı, iki boyutlu resim yüzeyinde üç boyutlu bir yanılsama yaratarak, doğalcı bir yaklaşımla insanı mekan ile birlikte anlamlandırmıştır. Klasik sanatta figür-mekan ilişkisi, dönemsel bakış açılarıyla değişen ışık, renk, çizgi gibi kompozisyon öğelerine rağmen perspektife bağlı bir yapıya dayanırken, modernizm ile birlikte perspektif, resim yüzeyini sınırlayıcı bir unsur olarak görülmeye başlanmıştır. Fotoğraf makinesinin icadı, gelişen teknoloji ve sosyal yaşam sanatçıların klasik sanatın karşısında bireyci tavırlar almalarına olanak tanımıştır ve sanatçılar figür ve mekanı kendi üsluplarınca yorumlayıcı bir özgürlük alanına dönüştürmüşlerdir. Bu alan, zaman kavramını da kendi zamanından çıkartan bir ilişki içerisinde kendi döneminin sanatsal tavırlarının belirleyicisi olmuştur. Modernizm sonrası sanat ile birlikte eserlerde kavramsallığın ön plana çıkarılması, mekanı zihinsel bir boyuta ulaştırırken, çağdaş sanat mekanın ve figürün temsili yapısını yeniden sorgulamaya ve mekanı beden üzerinden, bedeni de mekan üzerinden anlamlandırmaya ve gerçekliği sorgulatmaya yönelik bir çaba içerisine girmiştir.
Çağdaş heykel sanatında değer sorunu

İnsanlık tarihinin başlarından günümüze kadar olan süreçte heykel bazı gereksinimleri, bilgiyi, dönemin yaşantısını, inançları günümüze aktarmak için çeşitli şekillerde formlarda oluşturulmuştur. Bu süreçten günümüze kadar birçok amaç ve formel değişime uğramıştır. Örneğin Rönesans döneminden önce sadece dönemin yöneticileri ve dini mimariler için sanat yapılırken yeniden doğuş döneminden sonra resim ve heykel konularına günlük yaşam sahneleri ve sivil portreleri girmeye başlamıştır, mimaride de sivil yapılara verilen önem artmıştır. Daha sonrasın da belirli sanatçılar öncülüğünde, çeşitli teknikler ve düşünceler eşliğinde birçok sanat akımı gelişmiştir. 19. yüzyıllara gelindiğinde 'Modernizm' le birlikte sanat için sanat fikriyle sanatta, biçim bozma, soyutlama, kesyap, asamblaj ve kurgu kavramları ortaya çıkmıştır. Biçim olarak gelişen ve keşfedilen bu kavramlardan sonra günümüze yaklaştıkça sanatçının sanata bakış açısında da değişiklikler meydana gelerek belli akımlar doğmuştur. Bu bağlamda meydana gelen akımlardan modernizm burjuva sanatıydı; hem onun yarattığı ortamın ürünüydü hem de öncelikle ona hizmet ediyordu. Modern sanatı, ulusal burjuvazi evrensel değerler adına desteklemişti. Daha sonraları doğan postmodern sanatta yine burjuva sanatı olmakla birlikte burjuvazi artık ulus aşırıdır ve sanatı küresel değerler yani 'sermaye' adına desteklemektedir. Bunun sonucu olarak olarak sanat artık bir 'ineta' olarak post endüstriyel döneme girmiştir. Uluslararası sermaye ve ticari güçlerin etkisiyle kültür endüstrisi kavramı doğmuştur. Sanat ve para bu dönemle birlikte giderek özdeşleştirilmiş ve buna çanak tutan en büyük kuruluşlarda müzayede merkezleri olarak meydana çıkmışlardır. Sanatı ekonomik güç olarak kullanmak için çeşitli bankalar dahi bu kurumlara sponsor olmuşlardır sanat müzayedeleri sanat ürünlerinin ve sanatçıların popülist bir şekilde tanıtıldığı mekanlar olarak değerlendirilmeye başlamıştır. Dünya ekonomisi sanat aktivitelerini yoğun bir şekilde belli teknikler dahilin de manipülasyona uğratmaktadır. Köklü ve omurgalı sanat merkezleri dahi çemberden çıkamamaktadır. Kariyer şirketleri sponsor'luğuna bağlı olarak kendini pazarlayan ve imaj tasarlayan sanatçılar öne çıkmaya başlamıştır. Üretilen işler ise bu pazara yönelik yapılan sanat nesneleri olarak meydana gelmeye başlamıştır. Çağdaş heykel sanatında değer sorunu başlıklı bu tezde; çağdaş sanatın başlama süreci, bu sürecin gelişimi, günümüz sanat pratikleri bağlamında değerlendirilmesi ve süreç içerisindeki sosyal, kültürel ekonomik yönden etkilenimleri ve sorunsalları incelenecektir.
Soyut dışavurumcu sanat hareketi bağlamında Mark Rothko ve sanatı

Soyut Dışavurum hareketinde önemli bir isim olan Mark Rothko, trajik yaşamını sanatına yansıtmış; eserlerinde temel insan duygularını, sevinç, trajedi, ölüm gibi duyguları ön plana çıkarmıştır. Bu tür duyguları ifade etmek için ise rengi kullanmıştır. Rothko'nun basitleştirilmiş formlar ve düz değişmeyen renkte büyük alanlardan oluşan tabloları, kompozisyonlarındaki figürlerin uzaması, koyu düzeni klostrofobi duygusu uyandırma çabalarıdır. Rothko, belli dönemlerde daha organik formların yer aldığı kompozisyonları ele alırken; bir dönem portre, nü, soyut kompozisyonlar ve son dönemlerinde ise tamamen soyut düz, renkli alanlar üzerinde üst üste duran dikdörtgenlerin oluşturduğu tablolar yapmıştır. Rothko, izleyiciyi dev tuvaller ile kapatarak onunla tablo arasında özel bir ilişki oluşturmaya çalışmıştır. Burada amaç, Rothko'nun sanatı üzerine geliştirilen farklı görüşlerin incelenmesi sanatçının kendi sanatı üzerine yaptığı açıklamalara dayalı olarak Soyut Dışavurumcu hareket içinde Rothko'nun Sanatını incelemektir.
Exlibris ve iletişim

İlk çıktığı andan günümüze kadar çeşidi işlevler kazanmış olan ve bu yeni işlevleri sayesinde daha geniş bir izleyici kitlesine ulaşan exlibris, kitapseverler tarafından kitapların iç kapağına yapıştırılan, üzerinde kitap sahibinin adı ile değişik konularda resimlerin bulunduğu küçük boyutlu özgün grafik çalışmalardır. İlk çıkış nedeni, kitabın kaybolmasını önlemek ya da ödünç alındığı kitaplığa geri verilmesini sağlamak olan; ancak günümüzde sadece bu işlevi ile değil, sanatsal işlevlerle de varlığını sürdüren exlibris, Türkiye'de yeni yeni tanınmakta ve sınırlı bir kitle tarafından kullanılmaktadır. İletişim, insanlar tarafından bilinen ve sürekli kullanıldığı halde tanımlamakta güçlük çekilen doğal bir etkinliktir. İletişim, simgeler yardımıyla bilgi, duygu, tutum ve deneyimlerin bir kişi veya topluluktan diğer bir kişi veya topluluğa aktarılmasıdır. İletişim süreci şu oluşan beş temel unsurun varlığıyla gerçekleşir: gönderici, ileti, araç, aha ve geribeslemeden. İletişim araştırmalarında modelleme, bilimsel bir metod olarak benimsenmiştir. Birçok iletişim modeli vardır. Bu modelleri iki anlayış altında toplamak mümkündür. Birincisi, iletişimi iletilerin aktarılması olarak gören süreç modelleridir. İkincisi ise, iletişime anlam ve anlamlandırma olarak bakan göstergebilim modelleridir. Güzel sanatlardan ve dilbilimden yararlanan göstergebilim modelleri, sanatsal etkinliklerin iletişimdeki yerinin belirlenmesinde uygun yaklaşımlar gösterir. Sanatsal bir etkinliğin iki işlevi vardır; estetik kaygı uyandırmak ve bir iletide bulunmak. Eğer izleyici bu iki işlevden birini yakalıyorsa bir etkileşim ortamı oluşur. Sanat yapıtı bu etkileşim olmadan durağandır. Etkileşim ne kadar varsa sanat yapıtı da o kadar aktiftir ve iletide bulunur. Bir grafik tasarım ürün olarak exlibris, sanatsal bir etkinlik sonucu oluşur. Sanat kültürler arası bir iletişim aracıdır. Exlibris de hem kişiler arasında hem de kültürler arasında etkin bir iletişim aracıdır.
Doğu batı ikilemi bağlamında özgün bir duruş olarak Balkan Naci İslimyeli'nin sanatı

Bu çalışmada, çağdaş bir Türk sanatçısı olan Balkan Naci İslimyeli'nin eserleri, Doğu-Batı ikilemi problematiği çerçevesinde ele alınarak incelendi. Tarihsel bir süreç içinde sanatçının tüm dönemlerinde verdiği eserleri, tematik diziler halinde ele alındı. Farklı dönemlerinde verdiği eserlerinin her bir grubunda ayrı bir konseptte ayrı bir sorunsala değinen sanatçının, her serisi kendi içinde değerlendirildi. Konuyla ilgili eserleri seçilerek bu eserlerdeki Doğu'ya ait geleneksel kavramlar araştırıldı. Bu çalışmalar sonucunda, Balkan Naci İslimyeli'nin sanatına, 1950'li yıllarda Türk sanatçılarının tuvallerine de farklı şekillerde yansıyan, minyatür, hat, yazı resim gibi geleneksel sanatların ve halk hikayelerinin yansımaları saptandı. 1971 yılından günümüze, tüm profesyonel sanat üretim sürecinde ortaya koyduğu yapıtlar ele alındığında, göçmen bir aileden gelen sanatçının hemen tüm yapıtlarında, geleneğe bağlı kaldığı ancak bunu Türk çağdaş sanatına hizmet edecek ve yönlendirecek modern bir söyleme dönüştürerek kullandığı gözlemlendi. Tanzimat dönemiyle, Türk edebiyatında yerini almaya başlayan Doğu-Batı çatışması ve Avrupa cephesinde de Samuel Huntington gibi tarihçilerin şövenist yaklaşımlarıyla moderniteyi kendi tekellerine alma eğilimleri, Doğu ile Batıyı kültürel olarak aynı düzeye gelmelerinin imkansız olduğuna toplumları inandırma çabaları, günümüzde birçok aydın tarafından da sorgusuzca kabullenmeye başlanmıştır; oysaki insanlık tarihi birçok güçlü imparatorluğun sonunu görmüş, insanlar için çok uzun sanılan yüzyılların, insanlık tarihi açısından o kadar da uzun olmadığı göz ardı edilmiştir. Tüm eserlerin nitel araştırma yöntemleri ile incelenmesi ve Doğu-Batı ikilemi konusunda yapılan literatür araştırmaları sonucunda, Doğu ile Batı'nın yüzyıllara dayanan ve her iki halka dayatılmaya çalışılan dini ve siyasi boyutlarına rağmen Balkan Naci İslimyeli'nin, ikilem ya da çatışma söylemlerine bir antitez oluşturacak nitelikte, eserlerini Doğu ve Batı'nın bir sentezi olarak ortaya koyduğu saptanmıştır.
Trabzon metal ve ahşap kültürünün modern heykel takı formunda yorumlanması

Bu çalışmada Trabzon metal ve ahşap kültürünün geçmişşten günümüze kullanıldığı yöre sanatları araştırılmıştır. Metal ve ahşap malzemelerinin kullanım alanları ve günümüze yansımaları araştırılıp değerlendirilmiştir. Yöre sanatlarında kullanılan malzemeler alanlarına göre sınıflandırılmıştır. Geçmişten günümüze; malzeme erişebilirliği, işlenebilirliği göz önünde bulundurularak kültürel değerler yansıtılarak ahşap ve metalden takı heykel formları yorumlanmıştır. Yapılan yorumlamalar da yöre sanatlarında kullanılan Metal ve ahşap malzemeler incelenmiştir. Bölgede bulunması ve şekillendirme Özelliklerine göre kullanım alanları tespit edilmiştir. Günlük yaşamlarında halen kullanılmakta olan yöre sanatlarının üretimi incelenmiştir. Yöre sanatlarının hem yöreye hem de ülkeye ekonomik ve sosyal kültürel olarak kattığı değerler incelenmiştir. Yapılan araştırma sonucunda ortaya çıkan bilgiler doğrultusunda modern heykel ve takı formları elde edilmiştir.
Geçmişten günümüze Afrika cam boncukları

'Geçmişten Günümüze Afrika Cam Boncukları' başlıklı bu çalışmanın amacı; Afrika'da cam boncuk üretiminin ve kullanımının yaygın olduğu ülkeleri, kullanılan cam boncuk üretim yöntemlerini, araç ve gereçleri ve günümüzdeki örneklerini araştırmak, ortaya çıkan araştırma sonuçlarıyla da cam boncuk tarihine ve günümüze ışık tutabilmektir. Ülkemizde Afrika Cam Boncukları hakkında çok fazla bilgi olmadığından bu konu detaylı olarak incelenerek ülkemize zengin bir kaynak oluşturulması amaçlanmıştır. Çalışma, teorik anlatımların yapıldığı ve kişisel uygulamaların gerçekleştirildiği beş bölümden meydana gelmektedir. Çalışma yöntemi olarak internet, kitap, makale ve muhtelif kaynaklardan yararlanılmış, elde edilen konu ile ilgili bilgiler bir araya getirilerek çeşitli görsellerle zenginleştirilmiştir. Tezin birinci bölümünde; cam boncuğun tanımı ve ortaya çıkışı ele alınmış; sonrasında da Afrika Cam Boncuğunun tarihsel süreci ve gelişimi incelenmiştir. Afrika'nın değişik ülkelerinde ortaya çıkan farklı antik cam boncukların yapıları ve türleri araştırılarak; ortaya çıkan örneklerle geniş bir ürün yelpazesi ortaya konulmuştur. Tezin ikinci bölümünde ise; geçmişşte Afrika'da cam boncuk yapımında kullanılmış ve günümüzde de halen kullanılan araç ve gereçler alt başlıklar halinde görsellerle açıklanmıştır. Afrika Cam Boncuk yapım tekniklerinin ve günümüzdeki örneklerinin incelendiği üçüncü bölümde, genel olarak beş farklı yapım tekniğinin kullanıldığı ve ilk tekniğin de kendi içinde farklı yöntemlerinin olduğu açıklanmıştır. Farklı yöntem ve tekniklerle yapılmış Afrika Cam Boncuk örnekleri de kendi bölümlerinde alt başlıklar halinde verilmiştir. Ayrıca Afrika'da hala aktif olarak üretimine devam edilen cam boncuk türleri incelenmiş ve günümüzdeki Afrika Cam Boncuk Endüstrileri hakkında bilgiler verilmiştir. Tezin dördüncü bölümü, gerçekleştirilen kişisel uygulamalara ayrılmıştır. Bu bölümde; genel anlamda ele alınan Afrika Cam Boncuk örneklerinden ilham alınarak yeni cam boncuklar üretilmiş ve üretilen cam boncuklar çağdaş tasarımlarla yeniden yorumlanmıştır. Ayrıca üretim sürecinin tüm aşamaları ve sonuçları da bu bölümde yer almaktadır. Tezin beşinci ve son bölümü olan sonuç bölümünde; çeşitli boncuk türlerinin yaygın olduğu Afrika kültüründeki cam boncuğun geçmişşteki ve günümüzdeki yeri hakkında yorumlar yapılmıştır.
Göstergebilimsel açıdan erkek kozmetik ürün ambalajlarının incelenmesi

Üretim teknikleri, tasarlanış yönetimi ve sonucunda elde edilen anlam açısından ambalaj; hem bir endüstriyel ürün hem de bireylerle bağ kurulan görsel iletişim aracı olarak bilinmektedir. Göstergebilimsel açıdan ele aldığımız erkek kozmetik ürün ambalajları, günümüzde giderek seçiciliğini arttırdığı bir sektör haline gelmiştir. O ürünle birlikte aynı zamanda ambalajına da sahip olan kişi, kendisini bulunduğu konumda veya olmak istediği yerde hissederek ürünün ambalajını da benimsemektedir. Bu sebepten hitap edilecek olan tüketicinin davranış biçimini bilmek, başarıya giden yolda altın anahtar niteliğindedir. Bu çalışmada, ambalajın tasarlanış sürecinde; göstergelerin bir iletişim dili olduğunu ve bu iletişim dilinin erkek kozmetik ürünlerinde ne biçimde dile getirilip tasarlandığı değerlendirilmiştir. Kişiler kendi karakteristik özelliklerine göre ürünü satın alır ve fayda sağlar. Sağlanan fayda ürünü tekrar almasına sebep olarak, sektörün zamanla tüketici odaklı bir yapıya bürünen pazarlama anlayışını benimsemesine sebep olmuştur. Raporda tüm detaylarıyla göstergebilimsel kavramlar incelenerek ambalajın tarihi, ambalajın temel fonksiyonları, ambalaj malzemeleri, grafik öğeleri, marka kimliği ve marka değerleri, pazarlama stratejileri ve ambalajın erkek kozmetik sektöründeki önemi araştırılmıştır. Aynı zamanda proje bazında erkek parfüm seti ve ambalajı tasarlanarak, incelenmiş olan ve elde edilen verilerin doğrulunu ispatlamak adına anket yöntemiyle tüketici analizleri değerlendirilmiştir. Raporda anket yöntemiyle çoğunlukla 18-39 yaş arası gelir düzeyi yüksek 81 erkek hedef kitle üzerinden değerlendirdiğimiz yeni tasarlanan ambalaj setinden elde edilen veriler doğrultusunda %82, 72 ürünü hediye olarak veya kendileri için alabileceğini, %17, 28 ise bu ürünü kullanmak istemeyeceklerini belirtmişledir. Araştırmada alınan verilerin, yapılan incelemeyi desteklediği görülerek sonlandırılmıştır.
Eğitsel bir araç olarak sanat eğitimi

Sanat, insan varlığının bir anlatım biçimidir. Sanat yoluyla insan, duygu, düşünce, tasarım ve izlenimlerini, belli durum, olgu ve olayları belirli bir amaç ve yöntemle, belirli bir güzellik anlayışına göre anlatmaya çalışır. Genel eğitim içerisinde güzel sanatlar eğitimi, sanat yoluyla insanı eğitmek için başvurulan kuramsal ve uygulamalı çalışmaları kapsar. Sanatın insanın varoluşu ile başladığı söylenebilir. Sanat ile insan yaşamı arasında köklü bir bağ vardır. Nerede insanla karşılaşılırsa orada sanat, nerede sanatla karşılaşılırsa orada insan vardır. Sanat bireyin dengeli, doyumlu, sağlıklı, başarılı, duyarlı ve mutlu olması için davranışları üzerinde belirli ve önemli izler bırakır. Ayrıca, bireyle birey, bireyle toplum ve toplumlar arasında anlaşma, dayanışma, kaynaşma, paylaşma, işbirliği yapma, birleşme ve bütünleşme sağlanmasında önemli etkendir. Bireyin yaratıcılığını geliştirmede başlıca araçlardan biri de resim eğitimidir. Güzel sanatların tüm alanlarını ve biçimlerini içeren resim eğitimi, bireyin yaratıcı güçlerini ortaya çıkararak sorunların çözümüne katkıda bulunur. Gelişmiş toplumlarda sanat eğitimine büyük önem verildiği görülmektedir. Ülkemizde de çağdaş uygarlık düzeyine ulaşmayı hedef almış bir toplum olarak Cumhuriyet dönemi ile birlikte güzel sanatlar eğitimine önem verildiği anlaşılmaktadır. Ancak, gerek temel eğitimde, gerekse ortaöğretimde sanat eğitiminin amaçları, içeriği, yapılan uygulamalar, ders araç ve gereçleri ve eğitim süresinin yeterli olduğunu söylemek zordur. Oysa sanat eğitimi, okul öncesinden başlayıp okullarda devam eden ve yaşam boyu süren bir süreçtir., Temel eğitim ve ortaöğretimin amaçlarının gerçekleştirilmesinde sanatın yeri ve önemi inkar edilemez bir gerçektir. Öyle ise, temel eğitim ve ortaöğretim kurumlarında güzel sanatlara gereken önem ve ağırlık verilerek ders programları gözden geçirilmeli ve derslerin amaç, içerik, süreç, yöntem, ölçme ve değerlendirme bakımından nasıl yürütüleceği, çağdaş sanat eğitimi anlayışına uygun olarak düzenlenmeli ve sanat eğitimi zorunlu ders olarak verilmelidir, görüşü ciddiyetle değerlendirilmelidir.
Kent mekanları olarak metrolarda seramik malzemenin kullanımı ve İstanbul örneklerinin incelenmesi

Kentler birçok kültürün bir arada bulunduğu, sürekli bir değisim halinde olan ve karşılıklı ilişkilere dayanan heterojen yerleşim merkezleridir. 19. yy'ın basından itibaren, metropollerin gelisimine bağlı olarak kullanılmaya baslayan metrolar, günümüzde de birçok kentte yasanan mekan ve zamansızlık problemlerine ulasım açısındangetirilebilecek çözümlerden en yaygın olarak kullanılanıdır. Gün içerisinde kentin diğer mekanlarına göre çok daha büyük kalabalıklartarafından kullanılan metroların sanat mekanları olarak değerlendirilmesi, sanatla iliskikurmamıs/ kuramamıs bireyleri gündelik hayatlarında sanatla karşılaştırarak hem toplumsal hayat, hem kent, hem de sanat için yeni alanlar açılmasını sağlar. Böylece kentin estetik değerleri artarken, bireyler kentle, sanatla ve birbirleriyle ortak noktalardayeni ilişkiler kurarlar. Kent içi ulasımda zorunlu alanlara dönüsmüs metrolarda görsel öğeler ve temanın kullanılmasıyla, yeraltında olma hissinin birey üzerindeki olumsuz etkilerinin azaltılması hedeflenmistir. Metrolar kullanıcıların gündelik hayatına zorunlu, olumsuzmekanlar olarak değil, gündelik hayatlarını rahatlatan, içinde geçirdikleri süre içinde psikolojik olarak rahatsızlık duymadıkları alanlara dönüsmüstür.. İstanbul'da 1875 yılında kurulmus olan ilk metro sistemi Galata Tünel, 125 yıl sonra açılan İstanbul Metrosu ve Füniküler'de görsel öğelerin kullanılmasıylaistasyonlara farklı karakterler kazandırılmaya çalışılmış, çesitli temalarda sanatsal uygulamalar yapılmıstır. Ancak bunların çarpıcı bir dil ve kullanım birlikteliğindenbahsedilemez.
İnkjet baskı ile soyut kompozisyonlar

Resim bir sentezdir. İnsan kişiliğinin ve bilgisinin bir sentezi. Bu sentezde maddi görünüş, daima manevi gerçeklerin birer temsilcisinden, sembolünden ibaret kalmıştır. Resim, sanatçının edinebildiği bütün bilgilere sağlam şekilde uygun olmasıdır. Sadece boyalı bir satıh olmaktan çıkmalı. Bir ruh yapısı, bir ifade gücü halini almasıdır. Çizgi, biçim ve renk yapıtlarımda kompozisyonu oluşturduğu gibi, bu biçimsel görüntü arkasındaki anlamı ile yapıt aynı zamanda her şeyi ile içeriği oluşturmaktadır. Biçimlerin oluşumunda, ölçü ve oranlardaki çeşitlilik, farklılık içinde denge oluşturmak ve her seferinde bütünü görmeye yönelik çalışmalar içinde olma çabam vardır. Her resim kendi içinde bağımsız olarak düzenlendiği gibi tümünün yan yana getirilmesiyle bir bütünü oluşturabilmesi düşünülmüştür. Resimlerimde renk ve biçimler arasında sürekli bir hesaplaşma söz konusudur. Geometrik biçimleri kullanırken, renkte de çığırtkanlıktan uzak üç ana renk kullanarak dengeli kompozisyonlar oluşturdum. Kolaj tekniğinin eskiz aşamasında kullanarak yaptığım resimlerimde biçimleri soyut parçalardan oluşturdum. Renk ve biçimlerin ahengiyle çağımız insanının çok yönlü yaşantısını dışavurumcu anlamlar yüklemeden görünür hale getirmeye çalıştım. -I-
Sanat terapisinin kanser tedavisi sürecinde kemoterapi alan hastaların yaşam kalitelerine etkisi

Araştırmada fiziksel bir hastalık olan kanser tedavisi sürecinde hastaların psikolojik sıkıntılarını hafifletmek ve medikal tedavi ile daha rahat baş etmelerini sağlamak üzere uygulanan tamamlayıcı bir tedavi yöntemi olarak sanat terapisinin faydaları incelenmiştir. Bu çalışmanın amacı, sanat terapisinin kanser tedavisi gören hastaların yaşam kalitelerine olan etkisini araştırmaktır. Araştırma, Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nden yetmiş ve Özel Memorial Antalya Hastanesi'nde tedavi gören yetmiş yedi hasta olmak üzere toplamda yüz kırk yedi kanser hastasının katılımı ile gerçekleşmiştir. Sanatsal aktiviteleri olan ve olmayan iki farklı hastanede tedavi görmekte olan hastaların yaşam kalitesi ve memnuniyet araştırması yapılmıştır. Veri toplama aracı olarak hastalar ile birebir görüşülerek kişisel anket yöntemi uygulanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde istatistiksel analizler SPSS versiyon 15 yazılımı kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi P<0.05'in altında olarak kabul edilmiştir. Bu analizin sonuçlarına göre; araştırmaya katılan hastalardan sanatsal aktivitelerde bulunan ve yaşam kalitelerine katkısının olduğunu düşünen 69 kişinin bu katkıyı 0 ile 10 arasında değerlendirmeleri istendiğinde median değerlendirme sonucu 9 olarak ortaya çıkmıştır. Ayrıca bu hastaların eğitim seviyelerinin sanatsal aktivitelere olan katılımlarını ve tekrar katılma isteklerini anlamlı derecede etkilediği görülmüştür. Araştırma sonucunda varılan kanı; kanser tedavisi sürecinde bir ifade ve terapi yöntemi olarak sanatın kullanılmasının, iyileştirici özelliği nedeniyle önemsenmesi ve yaygınlaştırılmasının faydalı olacağı yönündedir.