turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Biyogaz/biyometanizasyon tesislerinin çevre kanunundaki yeri

Artan nüfus ve endüstriyel faaliyetlerin gelişmesi ile birlikte oluşan evsel ve endüstriyel atık miktarları da beraberinde artış göstermiştir. Atıkların kontrolsüz bir şekilde depolanması çevreye önemli ölçüde zarar vermektedir. Bu zararı minimize etmek adına biyogaz tesisleri, hayvansal ve bitkisel kaynaklı organik atıkları girdi olarak kullanılıp enerji üretimi yapan işletmelerdir. T. C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı atıklardan çevreye verilen zararları aza indirmek ve atık kontrollünü sağlayabilmek amacı ile bir takım kanun, yönetmelik ve tebliğ yayınlamıştır. Bir biyogaz tesisi kurulurken mutlak suretle ilgili kanun, yönetmelik ve tebliğlere uygun hareket edilmelidir. Bu tez kapsamında biyogaz/biyometanizasyon tesislerinin çevre kanunundaki yeri incelenmiş olup izin lisans aşamasında izlenilmesi gerekli yol haritası çıkartılmıştır. Ayrıca, 99 ton/gün hayvansal atık işleyen bir biyogaz tesisi için kurulumundan işletilmesi aşamasına gelinceye kadarki çevresel açıdan lisanslandırılma süreçleri açıklanmıştır. Bu çalışma sayesinde bir biyogaz/biyometanizasyon kurulması safhasında çevresel açıdan atılması gereken adımlar detaylı bir şekilde verilmiştir.
Türkiye'de çimento sektörü kaynaklı karbondioksit emisyonları

Sera gazı emisyon kaynakları arasında en yüksek paya sahip olan sektörlerden biri çimento sektörüdür. Türkiye'de de kentsel dönüşüm ile birlikte hızla gelişen yapı sektörü, altyapı çalışmaları ve yol yapım çalışmaları, çimento kullanım miktarı arttırmaktadır. Dünyada çimento üretiminde son 15 yılda %50 oranında artış meydana gelmiş, Türkiye ise yıllık 70 milyon tonun üzerindeki çimento üretimi ile Dünyanın en büyük çimento üreticilerinden biri haline gelmiştir. Artan çimento üretimi ile birlikte, ülkemizde çimento sektörü kaynaklı CO2 emisyonlarında hızlı bir artış olduğu gözlenmektedir. Bu tez çalışmasında da ülkemizde çimento sektörünün mevcut durumundan yola çıkılarak 2018- 2027 yılları arasında sektörel kaynaklı oluşabilecek CO2 emisyonları hesaplanmıştır. Hesaplamalarda C# programlama dili kullanılarak oluşturulan Emisyon Hesaplama Programından faydalanılmıştır. Hesaplamalar sırasında karşılaştırılabilir veriler elde etmek amacıyla iki farklı senaryo oluşturulmuştur. Çalışmanın sonuçlarına göre, 2006 IPCC kılavuzunda belirtilen Mevcut En İyi Teknikler kullanıldığında ve yakıt tüketimi ile ilgili iyileştirmeler yapıldığında, çimento sektörü kaynaklı CO2 emisyonlarında yaklaşık %27'lik bir azalma sağlanabilmektedir.
Sintine sularının elektrokimyasal olarak arıtılabilirliğinin araştırılması

Deniz taşımacılığının artması beraberinde deniz araçlarından kaynaklanan kirlilik problemini gündeme getirmiştir. Bu kirliliğin temel kaynaklarından birisi de içeriğinde yüksek oranda petrol türevi, yağ ve hidrokarbon bulunduran sintine sularıdır. Sintine sularına deniz sularının karışması nedeni ile bu tip atıksuların klorür içeriği ve dolayısıyla iletkenliği de oldukça yüksektir. Bu özellik sintine sularının elektrokimyasal arıtılabilirliği için bir avantaj oluşturmaktadır. Yüksek iletkenlik, akım şiddetinin artmasına, voltajın ve enerji maliyetinin düşmesine yol açar. Diğer taraftan elektrokimyasal arıtma yöntemleri ile fazladan kimyasal madde tüketimi engellenerek klasik kimyasal arıtma yöntemlerine göre bir tasarruf sağlanmaktadır. Bu çalışmada sintine sularının elektrokoagülasyon/elektroflotasyon prosesleri ile ve ayrıca dolaylı elektrooksidasyon yöntemi olan elektrofenton prosesi ile arıtımı incelenmiştir. Elektrokoagülasyon ve elektroflotasyon proseslerinde alüminyum ve demir elektrotların performansları karşılaştırıldığında, 7,5 mA/cm 2 akım yoğunluğunda 10 dakika gibi kısa bir sürede alüminyum elektrotların kullanımı ile elde edilen KOİ (%64,8) ve yağ-gres (%57) giderimlerinin daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Belirlenen optimum şartlar ile gerçekleştirilen sürekli sistemde ise ortalama KOİ ve yağ-gres giderim verimleri sırasıyla %56, 9 ve %49, 1 olarak belirlenmiştir. Elektrofenton prosesinde ise 5000 mg H2O2/L, 6,80 mA/cm 2 akım yoğunluğu ve 10 dakikalık temas süresinde optimum KOİ ve yağ-gres giderim verimleri sırasıyla %71 ve %69 olarak gerçekleşmiştir.
Şanlıurfa Balıklıgöl havzası karstik su kaynaklarının kalite parametrelerinin incelenmesi

Türkiye'nin karstik su kaynaklarına sahip havzalarında nüfus artışı, sanayileşme, tarım ve turizm faaliyetlerinin artması gibi sebeplerden dolayı bu hassas alanların su kalitesi açısından izlenmesini zorunlu hale getirmiştir. Karstik su kaynaklarına sahip Balıklıgöl havzasında yapılan izleme çalışmasında, havzanın memba kısmında sudaki kirliliğin mevcut durumunu tespit etmek ve havzanın nihai noktası olan mansaptaki Balıklıgöl'e ne kadarının taşındığını belirlemek amaçlanmıştır. Böylece tarihi, kültürel ve dini açıdan çok büyük öneme sahip Balıklıgöl'ün sürdürülebilirliğine katkıda bulunalacaktır. Bu amaçla Nisan 2014 -Ocak 2015 tarihleri arasında mevsimsel olarak havza içerisinde temsil edici 8 noktadan su örnekleri alınmıştır. Su örneklerinde sıcaklık, pH, elektriksel iletkenlik, bulanıklık, toplam çözünmüş katılar, renk, sülfat (SO4), florür, klorür, kimyasal oksijen ihtiyacı, toplam azot, nitrat (NO3), nitrit (NO2), amonyum (NH4), deterjanlar, bikarbonat alkalinitesi (HCO3) Al, Ba, Ca, Cd, Co, Cr, Cu, Fe, K, Mg, Mn, Na, Ni, Pb, Si, Zn, toplam koliform, fekal koliform ve E. coli bakterileri gibi parametrelere bakılmıştır. Elde edilen sonuçlar, ulusal ve uluslararası bir takım standart ve sınıflamalara tabi tutulmuş, yeraltı suları ve kaynak sularına ait hidrokimyasal fasiyes tipi ve sulama suyu kalitesi açısından sınıflamalar yapılmıştır. Sonuç olarak; Balıklıgöl havzası pH, su sıcaklığı ve KOI gibi parametreler dışında fizikokimyasal, mikrobiyolojik ve bazı ağır metal açısından parametreleri açısından değerlendirildiğinde havzanın memba kısmından mansabına doğru gidildikçe artış olduğu görülmektedir. Örnekleme noktaları açısından değerlendirildiğinde özellikle SSK isimli N4 nolu örnekleme noktasında daha yüksek değerler tespit edilmiştir. Mikrobiyolojik parametreler dışında diğer su kalite parametreleri açısından elde edilen sonuçlar ulusal ve uluslararası sınıflamalara tabi tutulduğunda sınır değerleri aşmadığı ve limit değerlerin altında olduğu gözlemlenmiştir. Hidrokimyasal fasiyes açısından piper sınıflamasına göre sular; 5. tip Ca-HCO3'lı sular olarak belirlenmiştir. Sulama suyu kalitesi açısından Wilcox diyagramına göre; SSK N4 nolu noktadaki sular 'iyi-kullanılabilir', diğerleri ise 'çok iyi-iyi' olarak tespit edilmiştir. ABD Tuzluluk diyagramına göre; SSK N4 nolu noktada sular C3S2, 'tuzlu sular-orta sodyumlu sular bunlar bazı özel koşullarda kullanılabilir. Beyazsaray N5 nolu noktadaki sular C2S2 'orta tuzlu ve sodyumlu sular' ve diğerleri C2S1 'orta tuzlu-az sodyumlu sular'sınıfında yer almakta olup, suların tarımsal kullanım için sulama suyu açısından uygun olduğu ifade edilebilir.
Glukozla beslenen kesikli reaktörlerde organik yüklemenin ayrışma kinetiği ve kalıcı ürün oluşumu üzerine etkisi

Bu çalışmada, glukoz ile beslenen kesikli reaktörlerde başlangıç mikroorganizma ve sübstrat (S0) konsantrasyonunun kalıcı ürün oluşumuna etkisi incelenmiş, kinetik sabitlerin hesaplanmasında yeni bir integral denklem önerilmiş, ayrıca kinetik sabitlerin F/M oranlarıyla değiştiği gözlenmiştir. Birinci bölümde, aktif çamur sistemlerinin tasarımında giriş mikroorganizma ve sübstrat konsantrasyonları arasındaki oranın önemi vurgulanmış ve bu oranın kinetik parametreler ve kalıcı ürün üzerindeki etkisi belirtilerek çalışmanın amaç ve kapsamı açıklanmıştır. İkinci bölümde, aktif çamur sisteminde sübstrat giderimi, çoğalma mekanizmaları, F/M oram ve ürün oluşumu ile ilgili genel bilgiler verilmiş, özellikle ürün oluşumu üzerinde durularak, literatürde bu konuda yapılan çalışmalar değerlendirilmiş, mevcut eşitlik ve ifadeler açıklanmıştır. Üçüncü bölümde, aktif çamur sisteminde ölçüm yöntemleri ele alınmış, sübstrat, biyokütle ve karbonhidrat ölçümleri ayrıntılı olarak açıklanmıştır. Kinetik sabitlerin hesabına ait çalışmalardan bahsedilerek, glukoz ile ilgili kinetik sabitlerin değerleri tablolar halinde verilmiştir. Dördüncü bölümde, S0 ve Xo başlangıç konsantrasyonlanmn kalıcı ürün konsantrasyonunun değişimine etkisi incelenmek amacıyla yapılan deneysel çalışmalardan bahsedilmiştir. Materyal ve uygulanan metod tanıtılarak, farklı F/M oranlan ile beslenen reaktörlere ait S, X, C, SR değerlerinin analiz sonuçlarının zamana göre değişimleri grafikler halinde verilmiştir. Beşinci bölümde, farklı F/M oranına sahip reaktör muhteviyatı analiz sonuçlarının literatür sonuçları ile uyumluluğunu karşılaştırmak amacıyla kinetik katsayıların belirlenmesi için yeni bir integral denklem elde edilmiştir. Denklemin en küçük kareler metodu kullanılarak çözümünden kinetik katsayıların değerleri belirlenmiş ve bu katsayıların F/M oranına göre değişimlerini veren eşitlikler tesbit edilmiştir. Ayrıca, ölçülen ve yeni denklemler yardımıyla hesaplanan parametre değerlerinin karşılaştırması tablo üzerinde gösterilmiştir. Altıncı ve son bölümde, çalışmada elde edilen sonuçlar ve öneriler özetlenmiştir. XVI
Kömürden kükürt giderimi

Hava kirliliğinde büyük paya sahip olan kömür; yakıt olarak kullanıldığında çevresel açısından zararlı ve yüksek oranda kirletici bileşenler ortaya çıkarır. Kömür kullanımında çevreyi etkileyen faktörler; partiküler madde, SOX, NOX ve diğer gaz ürünlerle birlikte atıkların salınması problemidir. Kömürden kükürt giderimi için günümüze kadar birçok yöntem geliştirilmiştir. Bu çalışmada uygulama, maliyet ve işletim açısından uygun ve yenilik getirebilecek meşe külü kullanılarak kömürden kükürt giderimi amaçlanmıştır. Bu amaçla kükürt içeriği farklı olan dört adet kömürde farklı miktarlarda meşe külü kullanılarak kükürt giderim verimleri tespit edilmiştir. Numunelerin organik kükürt analizleri de yapılmış fakat meşe külünün organik kükürt giderimi üzerine önemli bir etkisinin olmadığı gözlenmiştir. Ayrıca karbon ve kalori değerleri de belirlenmiş ve bu değerlerin çok fazla değişim göstermediği belirlenmiştir. İki farklı miktardaki meşe külü uygulamasında kükürt giderim veriminin meşe külünün miktarı ile arttığı belirlenmiştir. Ermenek kömürü toplam kükürt giderim veriminin, meşe külü miktarına bağlı olarak %17 ile % 47 arasında olduğu yapılan analizler sonucunda tespit edilmiştir. Piritik kükürt giderim veriminin ise %13 ile % 60 arasında olduğu tespit edilmiştir. Analizler sonucunda meşe külünün organik kükürtü önemli miktarda etkilemediği görülmüştür. Aynı şekilde meşe külünün karbon değerlerini de pek fazla etkilemediği gözlemlenmiştir. Tunçbilek kömürü toplam kükürt giderim veriminin %8 ile % 59 arasında olduğu belirlenmiştir. Piritik kükürt giderim verimi ise uygulanan meşe külü miktarına bağlı olarak %15 ile %28 arasında değişim göstermiştir. Organik kükürtün meşe külü ile yapılan analiz sonucu önemli düzeyde etkilenmediği tespit edilmiştir. Karbon değerlerinde pek fazla değişim gözlenmemiştir ve meşe külünün, kömürün kalori değerini etkilemediği de tespit edilmiştir. Sorgun kömürü toplam kükürt giderim veriminin % 20 ile % 29 arasında olduğu tespit edilmiştir. Piritik kükürt giderim veriminin ise % 42 ile % 58 arasında olduğu belirlenmiştir. Organik kükürt değerlerini, meşe külünün anlamlı düzeyde etkilemediği de tespit edilmiştir. Burdur kömürü toplam kükürt giderim verimi %26 ile %41 arasında olduğu belirlenmiştir. Piritik kükürt giderim verimi ise % 25 ile % 54 arasında olduğu tespit edilmiştir. Meşe külünün, kömür bünyesindeki organik kükürtü ve kömürün karbon değerlerini dikkate değer düzeyde etkilemediği tespit edilmiştir. Bir diğer yönden ilave edilen potasyum hidroksitin kükürt giderim verimi üzerinde daha etkili olduğu tespit edilmiştir. Bu nedenle potasyum hidroksitin meşe külü ile birlikte uygulamasının kükürt giderimini arttırdığı sonucuna varılmıştır.
Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi katı atıklarının incelenmesi ve uygun bertaraf yönteminin belirlenmesi

Yüksek Lisans Tezi SİVAS cumhuriyet üniversitesi tip fakültesi hastanesi kati ATIKLARININ İNCELENMESİ VE UYGUN BERTARAF YÖNTEMİNİN BELİRLENMESİ Bilal TUNÇSİPER Cumhuriyet Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Çevre Mühendisliği Anabilim Dalı Danışman : Yrd. Doç. Dr. Orhan CERİT Bu çalışmada, Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Uygulama ve Araştırma Hastanesinden kaynaklanan Hastane katı atıklarının bertarafi için yakma ve düzenli depolama sistemleri incelenmiştir. Uygun bir bertaraf etme yöntemi için atığın karakteristiğini ve miktarını bilmek esastır. Yapılan örneklemeler sonucu, fakülte hastanesinin evsel nitelikli atıklar hariç günlük olarak ürettiği ortalama tıbbi katı atık miktarı 391. 5 kg olarak bulunmuştur. Termal işlemler sonucu atığın % 10.58 nem, %4.44 kül, %2.92 sabit karbon, %81. 97 uçucu materyaller ve % 66.25 yanabilir materyallerden oluştuğu belirlenmiştir. Atıkların alt ve üst ısıl değerleri camlar hariçken sırayla 3.401 ve 4.88 kkal/kg' dır. İncelemeler sonucu atıkların depolama işlemiyle bertaraf edilmesi en uygun bir çözüm yolu olarak görülmüştür. Bu nedenle Sivas kenti kuzeydoğusunda bir deponi sahası belirlenmiştir. Deponi sahası tabanda kısmen jips ve ağırlıklı olarak kil, süt, kumtaşı ve çakıl taşı ardalanması ile temsil edilen Neojen yaşlı çökellerden oluşmaktadır. Bu birimler kalınlığı 50 ile 70cm arasında değişen siltli killer ile örtülmektedir. Genel olarak temel zeminde yer alan siltli killer CH grubu özelliklerini yansıtmakta olup büyük miktarda Smektit grubu kil minerallerinden oluşmaktadır. Bu alanda şişme potansiyeli yüksek killerin egemen olması ve örtü malzemesi içinde süt ve kum bileşenlerinin de yer alması problem oluşturmaktadır. Deponi sahasının projelendirilmesinde taban sızdırmazlığının sağlanması ve şişme probleminin önüne geçilmesi amacıyla uygun kalınlıkta sıkıştırılmış bir kil örtüsünün oluşturulması gerekmektedir.
İleri Osmoz/Membran distilasyon sisteminde deniz suyunun seyreltilmesi ve temiz su eldesi

Bu çalışmada, yenilikçi entegre bütünlüğe haiz 'İleri Osmoz/Direkt Temas Membran Distilasyon' bütünleşik membran sistemi kullanılarak, farklı İO besleme suları ile deniz suyundan içme suyu elde edilmesi incelenmiştir. İO prosesinde çekme suyu olarak kullanılan deniz suyu farklı besleme suları ile seyreltilmiş, seyreltilmiş deniz suyu MD prosesinde işlenerek içme suyu eldesi sağlanmıştır. İO prosesinde, deniz suyunun seyreltilmesinde, besleme suyu olarak distile su, yüzeysel su kaynağı olarak göl suyu ve yeraltı suyu kullanılmıştır. Bu çalışmada, öncelikle İO prosesinin distile su, yeraltı suyu ve göl suyu besleme akımları için çekme çözeltisi olarak kullanılacak deniz suyunu seyreltme performansları araştırılmıştır. İO deneyleri, membran yerleşim modu, sıcaklık, akış hızı ve mikrofiltrasyon ve ultrafiltrasyon ile ön arıtmanın etkisinin araştırıldığı kapsamda yürütülmüştür. İO deneyleri ile belirlenen en uygun işletme şartları altında, farklı seyrelme oranlarında deniz suyunun seyreltilmesi işlemleri yerine getirilmiştir. Son adımda ise, seyreltilmiş deniz suyu MD prosesinde işlenerek temiz su elde etme performansları belirlenmiştir. Seyreltilmemiş ham deniz suyu da MD prosesinde işlenerek temiz su elde edilmesi sayesinde, seyrelmiş ve seyrelmemiş deniz suyundan MD ile temiz su elde etme performansları kıyaslanmıştır. İO ile seyreltmenin MD performansını ve çıkış suyu kalitesini ne yönde etkileyeceği İO/MD bütünleşik membran sistemi bütününde değerlendirilmiştir.
Türkiye'nin kömür politikaları ve temiz kömür teknolojilerinin kullanılması durumunda ülke ekonomisine katkılarının ve çevresel etkilerinin değerlendirilmesi

Refah seviyesinin ve ekonomik büyümenin en önemli göstergesi olan enerji ülkelerin politik yapılara belirleyici bir etkiye sahip olmaya başlamıştır. Artık tüm dünya ekonomik istikrarın ve sürdürülebilir kalkınma için çevreye duyarlı ve etkin bir enerji politikasının gerekliliği konusunda fikir birliğine varmıştır. Ayrıca enerji politikalarının oluşturulması ve uygulanması sırasında sürdürülebilir olması kadar bunun bir öğesi olan enerji güvenliğinin de sağlanması önemlidir. Ancak enerji ihtiyacımızın giderek artan bir biçimde ithalat yolu ile karşılanması enerji güvenliğimizi azaltmaktadır. Bu kapsamda Türkiye gibi enerji ihtiyacı giderek artan, finans bağımlılığı olan ve enerji kaynaklı çevre sorunları yaşayan bir ülkede, enerji sektöründe ucuz, temiz ve güvenilir bir arz sağlanması için, yerli kaynaklara, verimliliği yükselten teknolojilere ve teknoloji değerlendirme-geliştirme çalışmalarına önem verilmesi gerekmektedir. Bu çalışmada Türkiye için ithalata bağımlı olmayan, ihracat kapasiteli, emek yoğun olduğu için istihdam yaratan, ülkemizin birçok yerinde bulunduğundan bölgesel ekonomik dengeye katkıda bulunan kömürün enerji üretiminde kullanımı, üretimi ve çevreye en az zarar verecek şekilde değerlendirilmesini sağlayacak teknolojiler araştırılmıştır.
ISO 14001 çevre yönetim sistem standardı

Birçok işletme, ilgili kuramlar, yasal kuruluşlar; müşteriler ve rakipleri tarafından baskılar arttıkça çevresel performansını arttırmak için çalışmalara başlamıştır. İşletmeler; kendi bünyelerinde endüstriyel aktivitelerinin, ürünlerinin veya hizmetlerinin çevre üzerine olan etkilerini, ilgili yönetmelik, ekonomik politikalar ve bunun gibi çevre korumasını ve ilgili kuramların çevre konusunda bilinçlenmesini öngören faaliyetler çerçevesinde kontrol etmektedir. İşletmeler, çevresel performanslarını değerlendirmek için kendi bünyelerinde çevre denetimleri yapmışlardır. Fakat bu denetimler tek basma, firmanın çevresel performansının yasal yönetmeliklere uygunluk sağlayacağım ve de buna devam edeceğini güvence altına alamaz. Bu denetimlerin, etkili olabilmesi için, bütün yönetim aktivitelerine entegre olmuş bir çevre yönetim sistemi çerçevesinde olması gerekmektedir. ISO 14001 çevre yönetim sistemi standardı firmalara etkin bir çevre yönetim sistemi için gerekli olan ve yönetime entegre olması gereken elementleri tanıtıp ve işletmenin çevresel hedeflerine ulaşması için rehber olmaktadır. ISO 14001, endüstri yapı ve işleyişine çevre boyutunun katılmasını amaçlamaktadır. Bu çalışmada, işletmelerin her geçen gün biraz daha üzerinde durdukları en gelişmiş çevre yönetim sistem standardı olan ISO 14001 incelenerek, söz konusu çevre yönetim sisteminin uygulama esaslarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Burada dikkat edilmesi gereken nokta; ISO 14001 uygulanırken tesislerin farklı özelliklerine ait farklı açılımlar üretilerek, bu konuda ek çalışmaların yapılması gerekliliğidir. Bu çalışma da standardın aksayan yönleri tespit edilip, çözüm önerilerinde bulunulmuştur. Denetimler esnasında; çevre mühendislerinin yanı sıra, söz konusu sektörde uzmanlaşmış kişilerin bulunması, üniversitelerin ilgili birimleriyle bu konuda işbirliğinin yapılması, belgelendirme kuruluşlarıyla danışmanlık yapan birimlerin ayrılması, dokümantasyonun bilgisayar ortamında gerçekleştirilmesi, kuruluşların ISO 14001'i etiket bir belge olmaktan çok çevresel sorunlarına bir çözüm olarak görmelerinin sağlanması yolunda atılması gereken adımlardan bazdandır. vu
Ağır metal ve renk içeren atıksuların gideriminin adsorpsiyon/biyosorpsiyon yöntemleriyle araştırılması

Bu çalışmada, sulu çözeltilerden ağır metal (Cu+2, Zn+2 ) ve boyar maddelerin ( azo reaktif boyaları: Everzol Yellow ve Everzol Black ve katyonik bazik boya: Methylene Blue giderimi zeolit adsorbent ve anaerobik çamur biyosorbent olarak kullanılarak araştırılmıştır. Zeolit ve anaerobik çamur adsorbent/biyosorbent olarak sıcaklık kontrollü çalkalamalı inkübatörde 250 ml kapasiteli erlenmayerlerin 100 ml'lik çalışma hacminde ağır metaller ve boyaları gidermek için kullanılmıştır. Başlangıç pH, başlangıç kirlilik konsantrasyonu zeolit/anaerobik çamur miktarı, temas süresi, sıcaklık değişik kimyasallarla ön arıtım (NaOH, CaCI2, NaCI deterjan) gibi çeşitli parametrelerin etkisi adsorpsiyon/biyosorpsiyon verimi üzerine araştırılmıştır. Deneysel denge değerleri Freundlich ve Langmuir adsorpsiyon izoterm modellerine uymuştur. Taramalı elektron mikroskobu denge deneylerinden önce ve sonra zeolit ve anaerobik çamurun yüzeyindeki morfolojiyi belirlemek için kullanılmıştır. Doğal anaerobik çamurun EBB için biyosorpsiyon kapasitesinin düşük olmasından dolayı HTAB yüzey aktif maddesi ile anaerobik çamurun modifiye edilmesiyle yüksek biyosorpsiyon kapasitesi bulunmuştur. Adsorpsiyon/biyosorpsiyon mekanizmalarını incelemek için yalancı birinci dereceden ve yalancı ikinci dereceden hız eşitliği test edilmiştir. Çalışmalarda boyar maddelerin ve ağır metallerin adsorpsiyon/biyosorpsiyonunda yalancı ikinci dereceden model ile açıklandığı görülmüştür. Bu modellerin kinetik parametreleri hesaplanmıştır. Sıcaklığın etkisine dayanarak çalışmada kullanılan ağır metal ve boyaların zeolit/anaerobik çamura adsorpsiyon ve biyosorpsiyonun termodinamik parametreler hesaplanarak ekzotermik veya endotermik olarak belirlenmiştir. Doğal zeolt tarafından adsorplanan Cu, Zn ve MB nun desorpsiyonu için 0.1 M HCI, 0.1 M NaOH ve 0.1 M CaCI 2 kullanılmıştır ve HCI nin ağır metaller için en iyi desorbent olduğu belirlenmiştir. Zeolit ve anaerobik çamur gibi düşük fiyatlı adsorbent/biyosorbent atıksulardan ağır metal ve renk giderimi için kullanılabilir.
Microbial community dynamics during anaerobic digestion of OTC medicated cow manure using DGGE and clone libraries

Sığır tedavilerinde kullanılan antibiyotikler, dışkının biyogaz amaçlı anaerobik yıkımında rol alan mikroorganizmalar üzerine inhibör etkide bulunabilirler. Yıkım sürecinde mikrobiyal komünitenin önemli bir etkisi olduğundan, antibiyotiklerin mikrobiyal çeşitliliğe etkilerinin araştırılması, proses ve etkileşimlerin anlaşılmasında ilerlemelere yön verebilir. Bu çalışmada yaygın bir antibiyotik olan OTC'nin biyogaz üretimine ve mikrobiyal komüniteye etkileri iki mikrokozmos seti ile araştırılmıştır. Birinci sette OTC, dışkı sulularına dışarıdan eklenmişken ikinci kısımda, uygulamaları yansıtması açısından, bir ineğe OTC enjekte edilmiş ve OTC'li dışkılar substrat olarak kullanılmıştır. İlk kısımda kontrol mikrokozmoslarında 30 gün işletme sonunda 90 2 L/kgUKM metan verimi gözlemlenmiştir. Biyogaz üretimindeki inhibisyonlar 50, 100 ve 200 mg/L OTC eklenmiş mikrokozmoslarda sırası ile %41, %57 ve %61 olarak bulunmuştur. 50 mg/L OTC, biyogaz üretiminde gecikmeyle sebep olmuş ve 60 gün işletme sonunda kontroldeki değere ulaşmıştır. OTC eklenmiş mikrokozmoslardaki bakteriyel komünitenin kontrole benzerliği (%64-92), arkeal komüniteye gore (%94-99) daha düşüktür. İkinci kısımda, kontrol mikrokozmosları 87 6 L/kgUKM metan verimliliğine ulaşmışlardır. İlk gün toplanan gübrede 10 mg/kg OTC ölçülmüş ve konsantrasyonlar 12 gün boyunca azalarak devam etmiştir. İlk 5 gün toplanan dışkıların biyogaz üretimine %50- 60 inhibisyonu gözlemlenmiş ve bu oran 10. gün toplanmış dışkıda %23 olarak bulunmuştur. 15. ve 20. günlerde toplanmış dışkılar, kontrol ile aynı miktarda biyogaz üretmişlerdir. İlk 10 gün toplanan dışkıların yıkıldığı mikrokozmoslarda arkeal komünitenin kontrole benzerliği (%73-93), bakteriyal komüniteye (%93-98) göre daha düşüktür. Biyogaz üretimi ile ilişkili türler Clostridum spp. ile sintrofik bir ilişki içerisinde olan Methanobacterium spp. olarak bulunmuştur. Arkeal ve bakteriyel türlerin tamamına yakını OTC'den olumsuz olarak etkilenmiştir.