turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği'nde girişimcilik desteklerinin Erasmus+ programı yükseköğretim alanı kapsamında çıktılarının değerlendirilmesi

Bu araştırma, Avrupa 2020 Stratejisi kapsamında ana konulardan olan girişimciliğe yönelik yürütülen projelere dair, 2014- 2018 yılları arasındaErasmus+ programı kapsamında sağlanan hibe desteklerinin ve projeçıktılarının incelenmesi amacı ile hazırlanmıştır. Araştırma kapsamında, girişimcilik olgusu açıklanmış, ardından Avrupa Birliği'nin çeşitli stratejilerinde girişimciliğin yeri araştırılmış ve girişimcilik için sağlanan hibe destek programları sunulmuştur. Son olarak, bu hibe destek programlarından Erasmus+ Stratejik Ortaklık programı kapsamında yükseköğretim alanında girişimciliğin projelerde ne şekilde desteklendiği incelenmiş ve gelecek hibe programları için önerilerde bulunulmuştur. Çalışmanın analiz kısmında ise, girişimciliğin desteklenmesine yönelik projelerin Erasmus+ programı içerisinde en çok desteklenen proje konuları arasında yer aldığı, toplam proje sayıları açısından başarı öyküsü ve/veya iyi uygulama örneği seçilen girişimcilik projelerinin projelerin geneline göre daha fazla olduğu, Erasmus+ programına dahil olan ülkelerden, gelişmekte olan ülkelerde girişimcilik projelerinin daha fazla hibelendirildiği, girişimciliğindijital beceriler ve yaratıcılık konuları ile birlikte ele alındığı, ortaklık yapılarında şirketlerin düşük oranda temsil edildiği, projelerin girişimcilikkonularının müfredatlarında halihazırda yer alan fakülte ve bölümlerde ve geleneksel olarak girişimcilik derslerinin müfredatlarında yer almayanprogramlara eklenmesine yönelik çabaların olduğu sonuçlarına varılmıştır. Bu açıdan, Erasmus+ programı ardından gelecek Avrupa birliği eğitim, öğretim ve gençlik programında, coğrafi öncelikler belirlenebileceği, 2014 -2020döneminde fazla hibelendirilmeyen kadın girişimciliği, göçmen girişimciliği, yetişkin girişimciliği gibi konuların desteklenebileceği, ortaklık yapılarındaşirketlerin temsil oranının çeşitli kotalar ile yükseltilebileceği ve eğitim müfredatlarında girişimcilik konusunda ders bulunmayan programların ön plana çıkarılabileceği önerilmektedir.
Avrupa Birliği ve Türkiye'nin AB bütünleşmesindeki yeri

Tez 2 bölümden olusmakla birlikte 1. kisimda Avrupa Birliğinin tarihsel olusmu, hukuksal yapisi ve isleyisi incelenmistir. 2. kisimda Türkiyenin Avrupa Birliği ile olan iliskisi konu edilerek, bu iliskinin hangi tarihte ve nasil basladigindan günümüze kadar olan gelismeleri hem sosyal faktörler acisindan hem de hukusal ayrintilar incelenerek deginilmistir. İkinci kisimda özellikle Türkiye-AB iliskisinin temeli olan Ankara Antlasmasina ve bu antlasmaya dayanan Ortaklik Konseyinin bazi kararlarina yer verilmistir.
Avrupa Birliği ile Orta ve Doğu Avrupa ülkeleri arasındaki ilişkiler ve Türkiye

Avrupa Birliği'nin dış ilişkilerinin temelinde genellikle ticari amaçlar bulunmakta ve ilişkiler ülkelerin bölgesel gruplara ayrılması suretiyle geliştirilmektedir. Aynı bölgede bulunan benzer özellikler gösteren ülkelerle, benzer yaklaşımlar çerçevesinde ilişkiler sürdürülmüş ve ticaretin de ötesine gidilerek diğer alanlarda işbirliği ve yardımlaşma şeklinde derinleştirilen ilişkiler tüm dünyada geniş bir ticaret ağının kurulmasını sağlamıştır. Avrupa Birliği'nin genelde ticarete dayanan ilişkilerine baktığımızda bölgesel temele dayanan gruplamada Orta ve Doğu Avrupa Ülkeleri, Akdeniz Ülkeleri, Afrika, Karayip ve Pasifik Ülkeleri, EFTA Ülkeleri, Asya, Latin Amerika, ABD ve gelişmekte olan ülkeler yer almaktadır. Anılan gruplardaki ülkeler ile Avrupa Birliği ilişkileri sistematik bir şekilde gelişmekte ve belirli bir düzen içerisine oturtularak anlaşmalar aracılığı ile yürütülmektedir. Türkiye de 5 yıl içerisinde Topluluğun Ortak Dış Ticaret Politikasına uyum kapsamında, Avrupa Birliği'nin üçüncü ülkelerle akdettiği anlaşmalara uyum sağlaması yönünde taahhütte bulunmuştur. Tezin konusunu teşkil eden Avrupa Birliği ile Orta ve Doğu Avrupa Ülkeleri arasındaki ilişkiler hem tam üyelik yolunda güçlü adayların bulunduğu bu grupla olan ilişkilerimizin derinleştirilmesi hem de önemli ticari rakiplerimiz olmaları açısından önem taşımaktadır. Orta ve Doğu Avrupa Ülkelerinin ekonomik durumlarının ele alındığı birinci bölümde, bu ülkelerde yaşanan ekonomik sorunlar ve kaydedilen son gelişmeler ile Avrupa Birliği'nin söz konusu ülkelerle ilgili düşüncelerine yer verilecektir. Avrupa Birliği'nin Ortak Dış Ticaret Politikası çerçevesinde oluşturduğu ilişkiler ve bu politikanın hukuki temeli ile Türkiye'nin Avrupa Birliği Ortak Dış Ticaret Politikasına Uyumu tezin birinci bölümünde ele alınan diğer başlıklardır. Bu genel bakış açısı altında ikinci bölümde Avrupa Birliği ile Orta ve Doğu Avrupa Ülkeleri arasındaki ilişkiler, başladığı başka bir değişle yoğunlaştığı 1989 yılından itibaren ele alınacak, günümüzde gelinen son aşamada ilişkilerin seyri incelenecek, bu kapsamda anılan ülkelere yönelik yardım programları ele alınacak, anılan ülkelerle akdedilen Avrupa Anlaşmaları'na değinilerek bu anlaşmaların özelliklerinden ve ilk olan Macaristan ile imzalanan ve diğer ülkelerle yapılan anlaşmalara örnek teşlik eden anlaşma Ek'te detaylı şekilde yer verilecektir. Avrupa Birliği ile Orta ve Doğu Avrupa Ülkeleri arasındaki ilişkiler, bu ülkelerin önemli birer rakip olmaları ve Avrupa Birliği'nin tam üyesi olmaları konusundaki son gelişmeler de dikkate alınarak Türkiye açısından değerlendirilmesine yer verilecektir. Ayrıca Türkiye'nin AB'nin Ortak Dış Ticaret Politikasına uyum kapsamında, üçüncü ülkelerle görüşmelere başlamış ve Macaristan ve İsrail ile serbest ticaret anlaşmalarını imzalamıştır.
Avrupa Birliği'ne üyelik sürecinde Bosna Hersek

1980 yılında Josip Broz Tito'nun ölümünün ardından Yugoslavya Sosyalist Cumhuriyetler Federasyonu'nun ekonomik bunalıma girmesi, dönemsel başkanlık sisteminin benimsenmesi ve yeni yönetim sistemi üye federe devletlerde milliyetçilik anlayışının artışına neden oldu. Böyle bir sürecin başlaması ise kitlesel göçlerin yaşanmasına ve Federasyon'un dağılma süreci içine girmesine neden oldu. Üç etnisiteli yapıdan oluşan Bosna Hersek, 1992 yılında yapılan referandum ile Yugoslavya Sosyalist Cumhuriyetler Federasyonu'ndan ayrılma kararı aldı. Bu durum Bosna Hersek içinde yaşayan Sırplar tarafından benimsenmedi ve bir iç savaş başladı. İnşa edilen yeni düzen ile idari yapı etnik kimliklere göre şekillendirildi.'Bosna Hersek Federasyonu', 'Sırp Cumhuriyeti' ve 'Brcko Özerk Bölgesi'nden oluşan Bosna Hersek'te yönetim Sırp-Hırvat-Boşnak etnisiteleri arasında dönüşümlü olarak el değiştirmektedir. Bu durum kurumsal yapıda azınlıkların etkinliğinin olmaması sonucunu doğurmakta ve azınlık hakkı ihlali olarak kabul edilmektedir. Bütün bunların yanında tüm siyasal mekanizmaların üzerinde Avrupa Birliği tarafından atanan Bosna Hersek Yüksek Komiseri bulunmaktadır. Ad hoc bir yapı olan Yüksek Komiseriliğin kararı Bosna Hersek Cumhurbaşkanı'nın kararından üstündür ve tartışmaya açık değildir. Bu durum de jure olarak Dayton ile öngörülmemiş olmasına rağmen de facto olarak uygulanmaktadır. Yani Bosna Hersek halkına barış içinde bir arada yaşama konusunda güven duyulmamaktadır. Ayrılığın ardından ismindeki sosyalist ibareyi çıkararak Bosna Hersek adını alan devlet önceki birlikteliğin, savaşın, yaşanan göçlerden geri dönüşlerin olması ile işsizliğin giderek derinleşmesi ve serbest ekonomik sisteme geçiş sürecinin ekonomik sıkıntısı altında ezilmeye başlamıştır. Bosna Hersek küçük bir Avrupa Birliği modellemesi gibidir. Bu küçük ve tanımlanamayan devletin AB'nin yumuşak gücüyle sisteme entegrasyonunun sağlanması ekonomi, göç, yönetim, azınlıklar konusunda Birliğin kat ettiği süreci daha iyi gösterecektir. Bu çalışmanın amacı Bosna Hersek'in AB üyelik sürecinin söz konusu aktörler için önemini analiz etmektir. Bosna Hersek'in protektoral yönetimi, bozuk ekonomisi ve yaşanan ihmaller AB'nin hazmetme kapasitesi için zorlayıcı faktörlerdir. Fakat Batı Balkanların kırılgan yapısı yerine güçlü bir Güneydoğu Avrupa sınırı oluşturma düşüncesi üyelik sürecinin önemini göstermektedir.
Türkiye ekonomisinde KOBİ'ler ve Avrupa Birliğine uyumları

İTürkiye Ekonomisi'nde KOBİ'ler ve Avrupa Birliği'ne Uyumları? konulu tezimizi üç bölümde ele aldık. Birinci bölümde, KOBİ'lerin tanımını yaptıktan sonra, KOBİ'lerin TürkiyeEkonomisi'ndeki yeri ve önemini detayları ile anlatmaya çalıştık. İkinci bölümde, Türkiye'deki KOBİ'lerin Avrupa Birliği KOB İ politikalarına ve şartlarına uyumları incelenmiştir. Bu bölümün sonunda Türkiye ve Avrupa Birliği'ndeki KOBİ'ler arasında bir karşılaştırma yapılmış ve bu çalışmanın sonuçları çıkartılmıştır. Üçüncü ve son bölümde, ikinci bölümdeki bilgiler ışığında, KOBİ'lerin sorunlar ıaraştırıldı ve Türkiye'nin Avrupa Birliği uyum sürecinde özellikle KOBİ'ler açısından yapmas ıgerekenler anlatılmaya çalışıldı. Son olarak, tezimizin bu kısmında, yukarda belirtilen üç bölüm üzerine bir genel değerlendirme yapılarak, sonuç kısmı yazılmıştır.
Sınıf öğretmenleri ve öğretmen adaylarının Avrupa Birliği vatandaşlığına bakışlarının farklı değişkenler açısından incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, sınıf öğretmeni ve öğretmen adaylarının Avrupa Birliği vatandaşlığına bakışlarının belirlenmesidir. Bu çalışma tarama modelinde yürütülen betimsel bir araştırmadır. Hem nitel hem de nicel bir araştırma özelliği taşımaktadır. Araştırmanın nicel verileri, Kırşehir il merkezinde bulunan 22 ilkokulda görev yapan 207 sınıf öğretmeninden ve Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Sınıf Öğretmenliği Bölümü'nde okuyan 282 öğretmen adayından toplanmıştır. Diğer taraftan, tanımlanan bu gruplarda bulunan gönüllü 25 öğretmen ile 33 öğretmen adayı, araştırmanın nitel kısmındaki verilerin toplanılmasında kullanılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; öğretmen ve öğretmen adaylarına dönük iki farklı Kişisel Bilgi Formu, Görüşme Formu ve Avrupa Birliği Vatandaşlığına Bakış Anketi kullanılmıştır. Öğretmen ve öğrencilerden toplanan veriler üzerinde, aritmetik ortalama, standart sapma, bağımsız örneklem t testi, faktör analizi, varyans analizi, Scheffe testleri uygulanmıştır. p<0, 05 düzeyi, anlamlılık için yeterli görülmüştür. Araştırmanın sonucunda, sınıf öğretmenlerinin, öğretmen adaylarına göre, AB vatandaşlarını daha aktif vatandaşlar olarak değerlendirdiği bulunmuştur. Bunun yanında, hem sınıf öğretmenlerinin, hem de sınıf öğretmeni adaylarının, AB vatandaşlarının sosyokültürel anlamda olumsuz özellikler barındırıp barındırmadığı konusunda kararsızlık yaşadığı, ancak, öğretmenlerin, bu olumsuzlukların var olduğu görüşüne daha yakın olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, hem sınıf öğretmenlerinin, hem de sınıf öğretmeni adaylarının, AB vatandaşlarının, ekonomik açıdan bireysel anlamda gelişmiş ve haklar ve sorumluluklar bakımından farkındalık sahibi olduğunu düşündükleri belirlenmiştir. Araştırmanın sonucundan hareketle, öğretmen ve öğretmen adaylarının AB hakkında bilgilenmesi ve AB ve Türk vatandaşlarının birbirine karşı önyargılarının kırılması için, öğrenci ve öğretmen değişim programlarının ciddiyetle uygulanması ve AB'yi doğru şekilde tanıtan konferans, panel, sempozyum vb. etkinliklerin yapılması tavsiye edilmiştir.
Euro krizi ve Avrupa Birliğinin demokratik meşruiyeti

2008 küresel krizi ile başlayan ekonomik sorunların Avrupa Birliği nezdinde yansıması, Birlik üye devletlerinin yüksek bütçe açıkları, düşük büyüme oranı, yüksek dış borç stoku gibi ekonomik açıdan mevcut sorunları ile birleşince ciddi ekonomik sorunlar yaratmış ve hızlı ve etkin bir kriz yönetiminin olmayışının da etkisiyle Euro krizine dönüşmüştür. Öyle ki kriz salt ekonomik niteliği olan bir krizinötesinde yarattığı etkileri ile Birliğin geleceğine dair tartışmaları da artırmıştır. Bu süreçte izlenen politikaların etkin bir çözüm sunamaması ve politikalara dair karar verme sürecinin niteliği Birliğin demokratik meşruiyetine dair tartışmaların ivme kazanmasına neden olmuştur. Özellikle koşulluluk çerçevesinde gelen kurtarmapaketleriyle birlikte gelen dayatmacı politikalar; Zirve ve AMB'nin gündem belirleyici bir rol üstlenmesi; AP'nin kriz yönetimi sürecinde düşük düzeyli bir katılım sergilemesi; Komisyon'un icrai yetkilerini artırmasının aksine tarafsızlığınıngölgelenmesi; üye devletlerin krizi bir Birlik problemi olarak ele almakta isteksizdavranarak krizden etkilenen ülkelerin ulusal problemleri olarak değerlendirmeyi tercih etmesi; Birlik ve Birlik vatandaşları arasındaki ilişkinin niteliğinin değişmesi ve aradaki mesafenin artması gibi unsurlar Birliğin demokratik meşruiyetine olumsuz etki ederek bu tartışmaların artmasına neden olmuştur. Gerek Birlik gerekse ulusal düzeyde teknokrasi, popülizm, Euroseptisizm gibi olguların artan etkisi de Birliğin demokratik meşruiyetinin azaldığı yönündeki kanıyı güçlendirir niteliktedir. Bu çerçevede, Euro krizinin Birliğin demokratik meşruiyeti üzerindeki etkisinin bir analizinin gerçekleştirilmesi önem kazanmaktadır.
Cultural dimension of the relations between Turkey and the European Union

Türkiye Avrupa Birliği İlişkilerinde Kültürel Boyut Fadime Boztaş Danışman: Assist. Prof. Nur Bilge Criss Türkiye - Avrupa Birliği ilişkileri, Uluslararası İlişkiler alanının en problemli konularından biridir. Ancak bugüne kadar hep ekonomi, politika ve güvenlik konuları baz alınarak dar bir çerçevede tartışılmıştır. Türkiye'nin üyelik konusundaki ısrarını sadece güçlü bir ekonomik ortaklık arayışı olarak algılamak eksik bir tanımlama olacaktır. Bu motivasyonun ana nedeni Türk toplumunun kimlik krizidir. Türkiye; Modemite ve gelenek, laiklik ve İslam, Doğu ve Batı kavramları arasında kalmış bir toplum olarak, kimlik krizi problemini Avrupa Birliği'ne üye olarak çözmek istemektedir. Bu gerçek, kültürel uyumsuzluğun dile getirilmeyen boyutlarını ve ilişkileri belirleyen kültürel sınırların gücünü ortaya koymaktadır. Bu çalışma Türkiye Avrupa Birliği ilişkilerinde kültür ve kimlik konularının önemini Eleştirel Teori parametreleri içerisinde ortaya çıkarmaya çalışmaktadır ve Türkiye ne kadar Avrupa'nın parçası olabilir?' ve 'Avrupa kendi kültürel sınırlarını ne kadar genişletebilir?' gibi sorulara cevap aramaktadır. IV
Avrupa Birliğinin azınlık haklarına yaklaşımı: Romanya'daki Türk-Müslümanlar örneği

Azınlık hakları sorununu, Avrupa Birliği bağlamında ele almayı amaçlayan bu tezde, ilk olarak azınlık kavramının tanımının anlaşılmasının ve kabul edilebilirliğinin neden bu derece zor olduğu açıklanmaya çalışılmıştır. Aynı zamanda azınlıkların ortaya çıkışı, korunması ve elde ettikleri haklara kadar, tüm gelişim süreci değerlendirilmiştir. Ardından AB'nin nasıl bir azınlık politikasına sahip olduğu, üye ülkelerin yürüttüğü stratejiler çerçevesinde ele alınmıştır. AB üye devletlerin uygulamalarını da içeren bu incelemede, esas olarak, azınlıkların uluslararası alanda nasıl bir konuma sahip olduğu ortaya konmaya çalışılmıştır. Romanya'nın kısa bir tarihinden sonra özellikle Romanya'daki Türk-Müslümanların tarihinin ele alındığı bu çalışmada, Türk-Müslümanların içinde bulunduğu durum sosyal, kültürel, din ve eğitim çerçevesinde incelenmiştir. Romanya'da dinsel azınlık statüsünde olan Müslümanların yaşayış biçimleri ve sahip oldukları haklar, azınlık hakları çerçevesinde incelenmiştir. Özellikle Romanya'daki rejim değişikliklerine paralel olarak değişen Türklerin hak ve özgürlükleri, dönemlere ayrılarak daha anlaşılır bir biçimde ortaya konmaya çalışılmış, son olarak da Romanya'daki Türk-Müslümanların bugünkü durumu ele alınarak bölgede nasıl bir hayat sürdükleri üzerine çalışma yürütülmüştür. Çalışmada birincil ve ikincil kaynaklar taranmış, betimsel yöntemle konu ele alınmış ve analitik yöntemle de konuların yorumlanmasına gidilmiştir. Romanya'nın azınlık haklarına yaklaşımı konusunda 2007 yılında 'Avrupa Birliği Eşiğindeki Romanya'da Türk-Müslüman Azınlık' adlı bir yüksek lisans tezinin ortaya konduğu görülmüştür. Ancak bu çalışmadan farklı olarak burada Romanya'daki siyasi gelişim sürecinde Türk-Müslüman azınlıkların durumu detaylı olarak incelenmiştir. Bunun yanı sıra Romanya Türkleri üzerine birkaç araştırmaya da rastlanmıştır. Bu araştırmalardan farklı olarak, azınlık hakları terimi ve azınlık haklarının korunması, AB'nin azınlık haklarına yaklaşımı konuları da ele alınarak, AB üyesi olan bir Doğu Avrupa ülkesinin Türk-Müslüman azınlıklara nasıl yaklaştığı siyasi süreç boyutuyla işlenmeye çalışılmıştır.
Avrupa Birliği ülkeleri ve Türkiye'nin kamu kesiminin büyüklüğü açısından kıyaslaması

Bir ekonomide faaliyetler, kamu kesimi ve özel kesim tarafından yerine getirilir. Toplumsal faydası yüksek olan mal ve hizmetler kamu kesimi tarafından, özel faydası yüksek olan mal ve hizmetler ise özel kesim tarafından üretilir. 1929 yılına kadar dünyada hakim olan ekonomik düşünce, klasik görüştü. Klasik görüşe göre, güvenlik ve asayiş hizmetleri kamu kesimi tarafından üretilmeli, diğer faaliyetler özel kesim tarafından üretilmelidir. Ancak piyasa başarısızlıkları olarak adlandırılan, dışsallıklar, doğal tekeller, tekeller ve tam kamusal malların varlığı kamu kesiminin ekonomide faaliyet göstermesine sebep olmuştur. Kamu kesiminin faaliyetleri özellikle 1929 Dünya İktisat Bunalımından sonra artmıştır. Kamunun ekonomideki payının artmasında AB ülkelerinde sosyal refah harcamalar ve teknolojik gelişme etkili olmuştur. Türkiye gibi gelişmekte olan ülkelerde ise alt yapı hizmetlerinin ve özel girişimim eksikliği kamunun ekonomideki payını arttırmıştır. Kamu kesiminin ekonomideki payının artması 1980'li yıllardan itibaren yeni liberal ekonomistler tarafından eleştirilmiştir. Kamu kesiminin ekonomideki payı çeşitli yaklaşımlara göre ölçülebilir. Uygulamada en çok kullanılan ölçüm yöntemleri; Toplam kamu üretimi / GSYİH, Toplam kamu gelirleri / GSYİH, Toplam Vergi Yükü / GSYİH, Toplam kamu Harcamaları / GSYİH ve Toplam Kamu İstihdamı / Toplam istihdam yöntemleridir. AB ülkeleri ile Türkiye kamu kesiminin büyüklüğü açısından kıyaslandığında, AB ülkelerinde Portekiz, Yunanistan, İspanya ve İngiltere hariç Diğer ülkelerin kamu kesimi Türkiye'den büyüktür. AB ülkeleri ile Türkiye'nin kamu büyüklüğünü gösteren verilerin değişim katsayıları hesaplanmış ve AB ülkelerinde kamu kesiminin payının 1980 sonrası istikrarlı olarak artığı tespit edilmiştir. Türkiye'de ise kamu istihdamı hariç diğer kamu verilerinde istikrarsız bir artış tespit edilmiştir.
Avrupa Birliğine giriş sürecinde Türkiye'nin sosyal politikası, özürlülerin konumu sorunları ve rehabilitasyonu

Bu çalışma, Avrupa Birliğine giriş sürecinde olan Türkiye'nin Sosyal Politikasını incelemek, son yıllarda bu alanda yapılan reformları ve özellikle risk gruplarının en başında gelen özürlülerin konumunu, sorunlarını incelemek; özürlülerin sosyal politika çerçevesinde Avrupa Birliğindeki konumlarını da göz önünde bulundurarak sorunlarına çözüm önerileri sunmak amacıyla hazırlanmıştır. Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Avrupa Birliği'nin Sosyal Politikası incelenmiştir. Sosyal Politikanın ortaya çıkışı, geçirdiği aşamaları ve yenilikleri ele alınmıştır. Ayrıca bu politika oluşturulurken karşılaşılan temel uyum sorunları incelenmiştir. İkinci bölümde, Türkiye'nin Avrupa Birliğine giriş sürecinde en zorlandığı konu olan Sosyal Politikasının tarihçesiyle birlikte geçirdiği tüm evreleri ele alınmış ve bilhassa uygulamada yaşanan sorunlar dile getirilmiştir. Üçüncü bölümde, Özürlülük sorununa genel bir bakış yapıldıktan sonra Türkiye'de özürlülerin sorunları, bu konuda Avrupa Birliği uyum yasaları da göz önünde bulundurularak yapılan reformlar ve kanunlar incelenmiştir. Bu son bölümde Türkiye'de Özürlülerin Rehabilitasyonuna yönelik ne gibi çalışmalar yapıldığı incelenmiştir. Bu bağlamda Ankara ve İstanbul'da özürlülere hizmet veren bazı kurum ve kuruluşlar incelenmiş bunlarla ilgili bazı veriler verilmiştir. Daha sonra buralarda yaşanan sorunlarla alakalı bazı öneriler getirilmiştir. Avrupa Birliği üyesi bazı ülkelerle karşılaştırmalar yapılmıştır
AB'de sosyal politikalar ve işgücü politikasına yönelik etkileri: Türkiye için karşılaştırmalı bir analiz

Teknolojik gelişimin büyük bir hızla ilerlediği nüfus hareketliliğinin yoğunlaştığı siyasal belirsizliklerin arttığı günümüzde piyasa olarak adlandırılan sistemde yaşanan dengesizlikler de çeşitlenmektedir. Bu koşullarda dünya ekonomileri açısından resesyon beklentilerinin yoğunlaşması beklenen büyüme değerlerinin küçültülerek revize edilmesi az gelişmiş ülkelerin artan kamu açıkları, gelişmekte olan ülkelerde yaşanan istikrarsızlıklar ve gelişmiş ülkelerde genel olarak yoğunlaşan işsizlik, sosyal politikalar ve işgücü piyasaları açısından yeni eğilimlerin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bu kapsamda tezin birinci bölümünde sosyal politikanın gelişimi ve özellikle küreselleşme olarak adlandırılan yaklaşık 20 yıllık süreçte işgücü piyasalarında ortaya çıkan değişim incelenmiştir. İkinci bölümde Avrupa Birliği projesinin sosyal politikalar açısından ulaştığı boyut belirlenmeye çalışılmış ve ayrıca AB özelinde işgücü piyasalarının değişen niteliği üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde ise Türkiye ekonomisi açısından sosyal politikaların gelişimi ve işgücü piyasalarının niteliği irdelenmeye çalışılmıştır. Ayrıca bu bölümde sosyal politika ve işgücü piyasaları açısından AB ile karşılaştırmalı bir değerlendirme yapılmaya çalışılmıştır. Son olarak ampirik bir analiz çerçevesinde Türkiye ekonomisinin başat sorunlarından biri olarak varlığını sürdüren ıssızlık sorunu ile bağlantılı olduğu düşünülen değişkenler arasındaki ilişki 1980'den bu yana ortaya çıkan değerler kapsamında analiz edilmeye çalışılmıştır.
Türkiye'nin sanayileşme sürecinin ithal ikameci ve ihracata yönelik sanayileşme stratejileri açısından değerlendirilmesi

Gelişmekte olan ülkelerin sanayileşme çabaları incelendiğinde her ülkenin, ulusal ve uluslararası ekonomik, politik ve sosyal etkiler altında kendisine uygun bir strateji tercihinde bulunduğu görülmektedir. Aynı zamanda bu ekonomik, politik ve sosyal etkilerde meydana gelen gelişmeler ülkelerin belirlemiş oldukları stratejileri geliştirmelerini veya değiştirmelerini gerektirebilmektedir. Türkiye'nin sanayileşme sürecinin değerlendirilmeye çalışıldığı ve üç bölümden oluşan bu çalışmamızın birinci bölümünde alternatif sanayileşme stratejilerinin tanımı yapılmış, bu stratejilerin sonuçları ve bunlara yapılan eleştiriler teorik olarak incelenmiş ithal ikameci ve ihracata yönelik sanayileşme stratejilerinin karşılaştırılması yapılmıştır. İkinci bölümde sanayileşme için gerekli ön koşullar belirlenerek ülkemizdeki mevcut durumun bu koşullara uygunluğu ele alınmış, Türkiye'de kullanılan ithal ikameci ve ihracata yönelik sanayileşme stratejisi araçları ve bunların etkileri değerlendirilmeye çalışılmıştır. Çalışmamızın üçüncü ve son bölümünde, Türkiye'de dönemler itibariyle izlenen sanayileşme stratejisi ve sanayi sektöründeki gelişmeler ele alınarak, sanayileşmenin kazandığı yeni boyutlar ve rekabet koşulları altında sanayileşme stratejilerine yeni bir yaklaşım önerilmiş ve Gümrük Birliği'nin sanayileşme üzerine etkileri incelenmiştir.