turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Cahit Tanyol'un laiklik hakkındaki görüşleri

Cahit Tanyol cumhuriyetin kuruluş sürecine yakından tanık olur. Genç yaşta fikir hayatına katılır. Tanyol ülkemizin sosyoloji alanında yetiştirdiği önemli sosyologlardan biri olmasının yanı sıra aynı zamanda şair, öğretmen ve felsefecidir. Tanyol üretken bir bilim insanıdır. Tanyol'un dergilerdeki yazıları dergi ve konu çeşitliliği bakımından başlı başına bir külliyattır. Tanyol Türk sosyolojisinin birinci görevinin bizi tanımlamak olduğunu belirtir. Bizi doğu toplumu olarak konumlandırır. Laikliği Avrupa'daki uygulamaları ile değil ülkemizin sosyolojik koşullarına göre anlamamız gerektiğini düşünür. Bu perspektiften yola çıkarak ''İslamiyet'te Avrupai anlamda bir laiklik mümkün değildir'' sonucuna ulaşır. Ona göre dönemin aydınları din istismarı ile değil dinle mücadele yanlışına düşmüşlerdir. Tanyol dine ve devlete zarar vermeyen bir laik anlayış mümkün müdür? Sorusunu sorar. Cevabı İslamiyet'in sosyal ve ilerlemeye açık bir din olmasında bulur. İslamiyet'te laiklik bu prensibe dayanılarak mümkün olabilir. Tanyol hukukun tamamen batıdan alınmasına karşı çıkar. Binlerce yılın toplumsal birikimi olan mecellenin değerlendirilmemesini eleştirir. Tanyol irticai oluşumları Türkiye'nin laik yapısına yönelik ciddi bir tehdit olarak görür. Diyanet işleri başkanlığının görev ve yetki alanının azaltılması gerektiğini savunur.
Mutual perceptions of Korean and Turkish societies: Prospects for development of political, economic and cultural relations

Bu tez, derinlemesine görüşmeler yöntemi aracılığıyla Kore ve Türk toplumlarının birbirleri hakkında siyasi, askeri, iktisadi, kültürel ve eğitsel alanlarda karşılıklı algılarını incelemektedir. Araştırma, her iki ülkedeki basın ve yayın organlarını ve idari ve uluslararası kurumların resmi istatistiklerini de karşılaştırmalar yapmak amacıyla kullanmaktadır.
Türk modernleşme sürecinde kurumsal bir dönüşüm örneği olarak polis teşkilatı ve yeni bir değişim faktörü olan Avrupa Birliği sürecinin Türk Polisi üzerine etkileri

İhtiyaçların, amaçların ve daha da önemlisi şartların sürekli değiştiği bir dünyaya ayak uydurmak, gelişmeleri devamlı bir surette bir ferdi ve toplumsal hayatımıza tatbik edebilmekle mümkündür. Bu itibarla her toplum var olduğu andan itibaren ihtiyaçlarını karşılayabilmek ve dağılmadan ayakta durabilmek için bazı sosyal kurumlar geliştirmek zorunda kalmıştır. Dünyadaki birçok değişim gibi sosyal organizasyonlardaki büyük yapısall değişmelerin de, bilim ve teknikte meydana gelen muazzam ölçüdeki ilerlemenin getirdiği modernleşmeyle birlikte ortaya çıktığı malumdur. Modernleşme, toplumsal hayattaki büyük alt üst oluşları, insanlığın düşünce tarihinde başlattığı köklü paradigma kırılmalar aracılığıyla gerçekleştirmiştir. Nitekim ortaçağ toplumlarında önemli olan, dünyanın değil, insanın kendi ruhunu kurtarmasıydı. Zira onlar dünyanın çok geçmeden yok olmaya mahkum olduğunu çok iyi biliyorlardı. Ama modernliğin düşün planına yaptığı büyük müdahaleler sonucu, kurtarılması gerekenin bireyin ruhu değil de insan nesli olduğu ve onun da ancak ilerlemeyle kurtarılacağı fikri yerleşmeye başladı. Böylece modernleşme kollektif, laik bir kurtuluş yolu olarak görüldü. 1 Düşünsel alandaki bu kırılmaların tüm toplumsal yapı ve örgütlerde de bir değişim sürecini başlattığı ve bu süreç sonunda geleneksel devletin yerini modern ulus-devlet yapısına bıraktığı görülür. Günümüzün polis örgütü de söz konusu bu ulus devletin, kurumlarından biri olarak ortaya çıkmıştır. Dolayısıyla modern polis anlayışının, çağdaş devletin ve demokratik toplumsal yapının merkezinde kritik bir rol oynadığı kabul edilmektedir. 2 Ülkemizin iç güvenliğinden sorumlu en önemli kurum olarak ön plana çıkan Emniyet teşkilatında, Türk modernleşmesi ve Avrupa Birliği'ne uyum sürecinde önemli değişimler yaşamış ve yaşamaya devam etmektedir. Genel 1 Oktavio PAZ: 'Tarihin Sonu'nda Batı Doğuya Dönüyor', Yüzyılın Sonu, 2. baskı, Ed. Nathan GARDELS, (istanbul: iş Bankası yay Mart 2000) s.138, 139 2 Jean-Jacques GLEİZAL, Gatti DOMENACH ve Claude JOURNES, 'Batı Demokrasilerinde Polis', Çev. Mustafa KANDEMİR, Türkçe birinci baskı, (Ankara: Temiz yay., Temmuz 2000), S. VII. XIIIV olarak tüm toplumumuzu özelde ise Emniyet Teşkilatını ilgilendiren bu değişimi, kaynak ve literatür taraması yaparak incelediğimiz bu çalışmada kısaca: Polis Teşkilatının kurumsal kimliğinde meydana gelen dönüşümler, Türk toplumunun batı medeniyetine doğru yaşamış olduğu değişimi ifadelendiren Türk modernleşme sürecinde ele alınmış, günümüzün önemli bir değişim faktörü olarak AB'nin de ülkemizin ve polisimizin değişim sürecine olan katkıları incelenmeye çalışılmıştır.
Yaşlı nüfusun huzurevlerine ilişkin görüşleri ve beklentileri: Bolu örneği

Gerçekleştirilen bu çalışmada Bolu ilinde yaşayan yaşlıların huzurevlerine ilişkin görüşleri ve beklentilerinin tespit edilerek yorumlanması amaçlanmıştır. Yapılan bu çalışma Bolu ilinde yaşlılık ve huzurevi adına yapılan ilk çalışmadır. Araştırma kapsamında Bolu il merkezinde ikamet eden 65 yaş ve üzerinde olan 10'u kadın, 10'u erkek olmak üzere toplam 20 kişi ile derinlemesine mülakat yapılmıştır. Çalışma sürecinde veriler araştırma kapsamında nitel veri toplama tekniklerinden biri olan görüşme tekniği uygulanmıştır. Bolu il merkezine yaşayan yaşlıların huzurevlerine ilişkin görüşleri ve beklentileri ile ilgili görüşme formunda yer alan sorular yer almaktadır. Görüşme formu soruları araştırmacı tarafından ilgili literatür ışığında oluşturulmuştur. Bu araştırma ile görüşülen yaşlı bireylerin yaş, cinsiyet durumu, gelir durumu, medeni durumu, eğitim düzeyi, huzurevlerine ilişkin bakış açıları, görüşleri ve beklentilerinin tespit edilerek değerlendirilmesidir. Katılımcıların çoğu yaşlılık döneminde bakıma muhtaç olduklarında ve bakacak kimselerinin olmadıklarında huzurevinde kalmayı tercih edecekleri ortaya çıkmıştır. Bunun yanında, huzurevi personelinden hoşgörülü, saygılı ve kendilerine her türlü ihtiyaçlarında yardımcı olması beklendiği araştırma sonucunda ortaya çıkmıştır. Huzurevinde boş zamanlarını yaşlı bireyler; el işleri, kitap okuma, spor aktivitesi, televizyon izleme, dini etkinlikler ve toprağı ekip biçme gibi faaliyetlerle geçirmek istedikleri tespit edilmiştir.
Post-modernitede güzel bedenin sosyal inşası: Estetik cerrahi müdahale görmüş bireyler üzerine bir araştırma

Postmodernitede beden, benliğin yansıtıldığı bir mekan ve kişisel gelişim hedeflerinin bir parçasıdır. Bedenler, daha önce hiç olmadığı kadar ön planda olduğundan dolayı, bireyler bedenlerini durmaksızın kontrol etmek zorundadır. Toplumsal aktörler, bedenleri düzenleyen yapı ve normlarla işbirliği yaparak normalliğin sınırları içinde kalmaya çabalamaktadır. Güzellik, normallik ile ilişkili bir kavram olduğu için güzel olma isteğini salt bir estetik amaç olarak görmek eksik bir teşebbüstür. Postmodernitede güzel beden, toplumsal konumu belirleyen, gündelik yaşamda çeşitli avantajlar sağlayan, bireyin kendi kendini inşa etmesi yoluyla kazanılması gereken bedendir. Bireyler, güzelliği elde etmek adına güzellik ürünlerini tüketip, gün geçtikçe farklı yaş grupları arasında ve cinsiyet ayırt etmeksizin yaygın hale gelmeye başlayan estetik cerrahiye başvurabilmektedir. Estetik cerrahi uygulaması, yalnızca bir güzellik pratiği olmakla kalmayıp, bir beden politikası, bireylerin benliği ve bedeni arasında kurduğu bir köprü ve öteki olma durumu ile başa çıkma mekanizması olmaktadır. Bu çalışmada, bedenin fenomenolojisine, failliğine, sembolik etkileşimdeki rolü ve anlamına ve postmodernitede güzel bedenin nasıl inşa edildiğine değinilmiş; estetik cerrahi müdahale görmüş bireylerin benlik algıları, müdahaleyi anlamlandırma biçimleri ve beden inşa sürecinde girdikleri toplumsal etkileşimler yapılan alan araştırması aracılığıyla anlaşılmak istenmiştir. Ayrıca estetik cerrahi ile toplumsal cinsiyet, etnisite ve sınıf gibi çeşitli sosyal kurum ve yapılar arasındaki ilişkiler incelenmiştir.
Gecekondu kadınının yoksulluğu: Ankara-Altındağ örneği

Yoksulluk 21. yüzyılda çözümlenmeyi bekleyen en önemli sosyal sorunlardan biri olarak durmaktadır. Günümüzde dünya üzerindeki sayısız insan kendisinin ya da ailesinin karnını doyuracak günlük geliri kazanamamakta; barınma, sağlık ve eğitim konusundaki temel yaşam standartlarına ulaşamamaktadır. Bu standartlara ulaşamayannüfusun büyük bir bölümünün ise kadınlardan oluştuğu görülmektedir. Bu çalışma nitel yöntemle, gözlem ve görüşme teknikleri kullanılarak yapılmış nitel bir araştırmadır. Saha çalışmasında Ankara'nın yoğun gecekondulaşma görülen Altındağİlçesi'nin Gökçenefe Mahallesi'nde, gecekonduda yaşayan 20 kadın ile yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Görüşmelerde kadınların yaşamlarınınBourdieu'nün sosyolojisindeki ekonomik, sosyal, kültürel ve simgesel sermaye kavramlarına karşılık gelen yönleri açıklığa kavuşturulmaya çalışılmıştır. Araştırmanın sonuçları, kadın yoksulluğunun gelir/tüketim merkezli yoksullukyaklaşımlarının açığa çıkaramayacağı mekanizmalar tarafından ortaya çıkarıldığını göstermektedir. Kadınların eğitim, çalışma, evlilik gibi konulardaki deneyimlerinibiçimlendiren toplumsal cinsiyet normları kadının kendini geliştirmesini sınırlamakta, ekonomik özgürlüğünü kazanmasını önlemektedir. Bunlara kadının genelde aile içinde karar alma süreçlerine yetersiz katılımı; özelde ise ailenin sahip olduğu kaynakların kullanımına ilişkin yetersiz katılımı ya da katılımsızlığı eklendiğinde kadın yoksulluğukendisini devam ettiren bir sürecin aşılamayan döngüsü haline gelmektedir.
Sosyo-kültürel değişmede yasaların rolü

Bu çalışmanın amacı, kanunları, sosyal ve kültürel değişimi gerçekleştirmek için bir araç olarak kullanıldığında yasalara böyle bir fonksiyon yüklenmesinin ortaya çıkardığı problemleri belirlemektir. Tezimiz, üç ana bölüm halinde ve teorik olarak ele alınıp incelenmiştir. Birinci bölümde Sosyo - Kültürel Değişme ve Kültür konulan üzerinde durulmuş; konu üzerinde genel bir bakış açısı geliştirilmeye çalışılmış, kavramlar tanımlanmaya çalışılarak analitik bir inceleme yapılmıştır. Bu arada Kimlik konusuna girilmiş, Kültür - Kimlik ilişkilerine ışık tutacak bilgiler verilmeye çalışılmıştır. İkinci bölümde, Yasalara Sosyolojik açıdan yaklaşılmış, Kanun - Kültür ilişkilerine ağırlık verilmiştir. Hukukun kimliği ile toplumun kimliği arasındaki bağlantılar, paralellikler ve zıtlıklar teorik bazda yakalanmaya çalışılmıştır. Bunun asıl tez konumuzu işlemek için bir ön - şart olduğu düşünülmüştür. Üçüncü bölümde ise, yasaların bir kültürel değişim aracı olarak kullanılması durumunda karşılaşılan bazı sosyal problemler ve bunların sebep ve sonuçlarının tesbitiyle, konu üzerindeki tartışmalar üzerinde durulmuştur.
Ayaş ilçesi domates üreticileri örneğinde gıda güvenilirliğine ilişkin risk algılama önceliği ve risk yönetiminin yeterliliği

Güvenilir gıdanın arzı açısından üretimden tüketime kadarki tüm aşamalar önem taşımaktadır. Bu nedenle son yıllarda dünyada gıda güvenilirliğine bütüncül yaklaşılmakta, tarladan-sofraya gıda güvenilirliğinin sağlanması hedeflenmektedir. Gıda güvenilirliğinde birincil üretimde rol oynayan üreticiler riskleri kendi bakış açıları ile gördükleri ve sübjektif olarak değerlendirdikleri için algıladıkları riskin miktarı ve düzeyi de bireye bağlı olarak değişmektedir. Tarımsal üretimde erkekler kadar kadınların da görev almaları ilaçlama, gübreleme, hasat, vb. faaliyetlerin kadınlar tarafından da yapılıyor olması toplumsal cinsiyet bakış açısı ile konunun irdelenmesini zorunlu kılmaktadır. Bu tez çalışmasında domates üretiminde rol oynayan bireylerin güvenilir domates üretimi ile gıda güvenilirliği konusundaki tutum, davranış ve mevcut risk algıları, bilgi kaynakları ile ilgili risk algıları, risk yönetiminin faaliyetleri konusundaki bilgi düzeyi ve mevcut algıları toplumsal cinsiyet bakış açısı ile belirlenmeye çalışılmıştır. Ayaş ilçesi kırsal mahallelerindeki 256 üreticiye yüz yüze görüşme yolu ile anket uygulanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bazı verilere göre; kadınların güvenilir domates üretimi ve gıda güvenilirliği yeterli bilgiye sahip olmadıkları, konu hakkında eğitim ve yayım faaliyetlerinden faydalanamadıkları, uygulanacak ilaç miktarını belirlerken uzmanların tavsiyelerine uyduğunu (%44.6), ilaç uygulama esnasında tavsiye edilen doza tamamen uydukları (%91.3) görülmüştür. Domates üreticisi erkeklerin uygulanacak ilaç miktarını belirlerken kutunun üzerinde yazılanlara uyduğunu (%33.5), ilaç uygulama esnasında tavsiye edilen doza tamamen uyanların (%67.1) yanında tavsiye edilen dozun üzerinde ilaç uygulama eğiliminde olanların da (%32.9) olduğu görülmüştür. Erkeklerin internet erişimi %50. 9 iken, kadınların %15. 9 oranındadır. Risk yönetiminin güvenilir gıda üretimi konusundaki faaliyetleri hakkında kadınların bilgisi yeterince bulunmamaktadır. Çalışmada elde edilen diğer sonuçlar ışığında risk yönetimince dikkate alınması gereken hususlara, geliştirilmesi gereken stratejilere ve politikalara yönelik önerilerde de bulunulmuştur.
Schrödinger'in Kedisi, Kabus ve Rüya eserlerinde Alev Alatlı'ya göre Türkiye'de toplumsal değişimin temel dinamikleri

Bu tez, son dönem Türk entelijansiyasının kilit isimlerinden olan Alev Alatlı'nın, en son kaleme aldığı 'Schrödinger'in Kedisi' adlı iki ciltlik eserinin sosyolojik açıdan değerlendirilmesine dayanan bir çalışmadır. Eserin birinci ve ikinci cildinde dile getirilen konular, sembolik gösterge ve kavramlar, sosyolojinin alt dallarından edebiyat sosyolojisinin metodoloji anlayışına göre değerlendirilmeye çalışılmıştır. Üzerinde çalıştığımız iki ciltlik eser hakkında, genel bir görüş belirtmek gerektiğinde şu söylenebilir; Kabus alt başlığını taşıyan ilk ciltte, ABD ve Batı Avrupalı devletlerin inşa ettiği Yeni Dünya Düzeni ve bu küresel düzen içerisinde Türkiye'nin konumu ve geleceği anlatılmakta; bilimsel alanda yaşanan devrimlerin dünya düzenini ve Türkiye'nin konumunu nasıl etkileyeceği öngörülmektedir. Bu açıdan bakıldığında Kabus, anti-ütopik, gerçek olay ve olgulara dayanan sorunların tespitine yönelik bir eserdir. Özellikle Kabus cildinde, Alev Alatlı'nın küresel dünya, küresel ekonomi, radikal kapitalizm, karma ekonomik sistem, rasyonel düşünce, Doğu ve Batı toplumlarını birbirinden ayıran özellikler, neo-faşizm, nihilizm gibi konulara yaklaşımı üzerinde durulmuştur. Ayrıca Türkiye gerçeğini ortaya koymaya yönelik saptamalarına yer verilmiştir. Postmodern faşizm, saçaklı devrim ve Türkiye ilişkisi, afazi, celbedflmiş afazi bu saptamalar içerisinde en çarpıcı olanlarıdır. Alatlı'nın parçalanmış Türkiye öngörüsü, üzerinde durulması zorunlu olan bir varsayım obuası nedeniyle ayrıntılarıyla değerlendirilmeye çalışılmıştır. Rüya cildinde ise; mistik ve mitolojik anlatıların arasından süzülerek çıkardan temel saptamalara yer verilmiştir. Türkiye'yi bir kaos toplumuna doğru sürükleyen sorunların nasıl aşılacağını dile getiren bu saptamalar içerisinde en dikkat çekici olan 'Duyarlı Bir Kamuoyu' yaratılması ve 'Eğitimdeki Eşitsizliği' giderecek politikaların en kısa zamanda üretilmesi fikridir.
Türk stratejik kültüründe süreklilik ve ince ayar: Erken Cumhuriyet Dönemi üzerine bir modelleme

Soğuk Savaş sonrasında dünya politikasını belirleyen büyük değişimler, özellikle uluslararası ilişkiler alanındaki akademisyenlere eleştirel bir değerlendirme için olağanüstü bir fırsat sunuyor. Alan dışından bakan bir gözlemcinin gözünde uluslararası ilişkiler ve özellikle güvenlik alanında faaliyet gösteren akademisyenlerin Soğuk Savaş'ın sona ermesi sonucunda yaşadıkları mahçubiyet, depremde binası yıkılan inşaat mühendisininkine benzetilebilir. Küresel politikayı ölçmek için yapılan analizlerin hızlı değişim içindeki dünyanın analizi için yetersiz olduğu çeyrek yüzyıldan beri kanıtlanmış olsa da, analiz kategorilerinin halen çok sınırlı ve yetersiz olduğu da bir gerçektir. Rasyonel yöntemlerin popülerliği, yerini kültürel göstergeleri de analizlere dahil eden daha kapsayıcı bir yaklaşıma bırakmaktadır. Strateji çalışmalarında da aynı eğilim gözlemlenmektedir. Bu bağlamda stratejiye kültürel bakış açısını kazandıran 'stratejik kültür' alanında; bir taraftan konuyu kültürel yaklaşımlara indirgeyen siyaset bilimciler, diğer taraftan da salt savaş tarzı bakımından ele alan tarihçiler tarafından kontrol edilmektedir. Bu araştırma her iki eğilimi uzlaştırmaktan ziyade, stratejik kültürün tespitinde karar alıcı davranışına odaklanarak, özündeki sürekli ve değişken öğeleri tespit etmeyi amaçlamaktadır. Bu maksatla, Türk stratejik kültüründeki süreklilik ve değişim Cumhuriyet stratejik kültürünün biçimlendiricisi olarak kabul edilen Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün davranışı üzerinden analiz edilmiştir. Araştırmada Atatürk'ün üç farklı dönemde kullandığı metinleri üzerinde yorumlayıcı içerik analizi, operasyonel kod analizi ve bilişsel haritalama yöntemleri kullanılmıştır. Bulgular, Türk stratejik kültüründe değişim olarak gözlemlenen hususların aslında birer pragmatik ince ayar davranışı olduğunu göstermektedir.
Yeni kent kurgusunda rekreatif yeşil alanlar ve parklar üzerine sosyolojik bir araştırma

Bu çalışma, kentsel yaşam içerisinde gündelik hayatımızda 'boş zaman' kurumunun değerlendirilmesi noktasında kent mekanları olarak yeşil alanların kullanımının sosyolojik nedenleri üzerine bir araştırma konusu belirlenmiştir. Herhangi bir toplumun kentsel kimliğini anlama noktasında, kentsel mekanları ve bu mekanlar içerisinde yapılan pratiklerin, eylemlerin sosyolojik muhayyile çerçevesinde değerlendirme, bize o toplum hakkında malumat edinmemizde yardımcı olur. Kent parklarının, yeşil alanların bir diğer görevi olan 'toplumsal etkileşim' sürecine de sağladığı etki üstünde durulmuştur. Sonuç olarak bu çalışma; parkların işlevi, parkların, kentsel mekanların bir parçası olarak, tarihsel süreç içerisinde edindikleri sosyalleştirme görevi üzerinde değerlendirmelerde bulunulmuştur.
Türk toplumunda psikolojik yardım alma davranışının sosyolojik analizi: İzmir örneği

Bu araştırma Türk toplumunda yaşayan kişilerin psikolojik yardım arama tutumlarını, toplumun psikolojik yardım arama davranışına bakış açısını, sosyolojik incelenmesi amaçlanmıştır. Yapılan çalışma toplumun ruhsal hastalıklara ve ruh sağlığı hizmetlerinin kullanımına yönelmesinde engelleyecek birçok faktör vardır. Bu çalışma ile bu faktörlerin ortaya çıkabilmesi ve toplumdaki ruh hastalıklarına ve uzmana yönelmedeki algılamayı ortaya çıkartmak araştırılmıştır. Araştırmaya İzmir'in çeşitli semtlerinde oturan 480 (214 kadın, 266 erkek) kişi katılmıştır. Araştırmada 26 sorudan oluşmuş psikolojik yardım arama tutumları ölçmeye yönelik anket kullanılmıştır. Araştırma verilerinin değerlendirilmesinde ki-kare frekans değerlendirilmesi ve croostabes kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına bakıldığında çalışmaya katılanların yaş aralığı 18-55 yaş ve ustu olarak değişmektedir. Katılımcıların yaşlarının dağılımına bakıldığında %44,4'ü (213) 18-35 yaş, %30,8'i (148) 36-55 yaş ve %24,8'ü (119) 55 yaş ve üstü olduğu saptanmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre; katılımcıların büyük bir kısmı psikolojik destek almanın sağlıklı bireyler yetiştirmekte, kişiler arası sağlıklı iletişim kurmakta kolaylıklar sağladığını, insanların özgüvenlerinin artmasına yardımcı olduğunu ve toplum sağlığı çalışmalarında sağlığın korunması ve geliştirilmesi için önemli olduğu sonucuna varılmıştır. Ayrıca katılımcıların yarıya yakını da psikolojik yardım alanların toplum tarafından dışlandığını düşünmektedir. Psikolojik problem yaşayan kişilerin toplumda alay konusudur diyenlerin oranı %75,6(n=363) iken alay konusu olmadığını düşünenlerin oranı ise %24, 2 (n=117) olarak saptanmıştır. Bu bulgular doğrultusunda ruh sağlığı profesyonelleri; yardım arama tutumunda kültürel etkenler belirlenmeli, bireylerin eğitimlerinin ve ekonomik durumlarının iyileştirilmesine yönelik devlet politikalarının geliştirilmesinde ve iyileşmesinde yol gösterici olunmalıdır.
Halkevi dergilerinde Kemalizm 1932-1951

Halkevleri, Türk Ocaklarından bir 'gelenek' devralarak, ilk etapta 19 Şubat 1932 tarihinde 14 farklı merkezde açılmış, illerde dokuz ayrı kola ayrılan şubeleriyle, küçük yerleşim yerleri ve kırsal kesimlerde ise Halkodalarıyla eğitimden ekonomiye, sağlıktan sanata, spordan siyasete birçok alanda toplumun her kesimine nüfuz etmeyi amaç edinmiştir. İmparatorluğun yaklaşık son iki yüzyılı boyunca devam eden modernleşme girişimleri, ulus devletin kuruluş sürecinde ve sonrasında da devam etmiş, erken cumhuriyet döneminin sosyo-kültürel alt yapısı Halkevleri vasıtasıyla sağlanmıştır. Halkevleri, faaliyette bulunduğu 19 yıl boyunca yöneten-yönetilen ikiliğinde yönetici kesime dönemin mevcut koşulları düşünüldüğünde en makul seçenekolacak şekilde yurdun en ücra köşelerinde dahi düşüncelerini aktarma şansını sunmuş, devletideolojilerinin aktarım ve uygulama sahası olarak yer almış, halkta yönetime karşı sevgi ve saygı oluşturmayı amaçlamıştır. Çok partili hayata geçiş süreciyle birlikte Cumhuriyet Halk Partisi ile bağlantıları nedeniyle eleştiriler almaya başlayan Halkevleri, iktidarın el değiştirmesinin ardından kısa bir süre sonra kapatılmıştır. Bu tez çalışmasının amacı, ulus devletinşekillendiği dönemde gündelik hayatın her alanında hissedilen devrimlerin benimsetilmesinderol oynayan Halkevlerinin üstlendiği görevi yerine getirirken taşıdığı perspektifi ifade etmektir. Zira her biri birer belge niteliğinde olan Halkevi Dergilerinin içerikleri analiz edildiğindedönemin koşullarını yansıtan birer ayna olarak karşımıza çıkacaktır.
Otoriteryanizm bağlamında tek parti (1930-1945) ve AK Parti (2002-2017) dönemleri karşılaştırması

Cumhuriyet Halk Partisi'nin iktidarda olduğu ve 'Tek Parti' dönemi olarak ifade edilen 1930- 1945 yılları arasındaki siyasal ve sosyal alanlarda gerçekleştirilen uygulamalar, başta sosyal bilimler olmak üzere birçok disiplindeki araştırmaya konu olmuştur. Adalet ve Kalkınma Partisi'nin 2002- 2017 yılları arasında gerçekleştirmiş olduğu uygulamalar da siyasal, sosyal ve ekonomi alanlarda birçok disiplin alanında ele alınıp, incelenmiştir. Bu çalışmada, farklı bağlamlarda, Tek Parti dönemi ve AK Parti dönemlerinde uygulandığı iddia edilen 'otoriter' politik uygulamaların olup olmadığı, kendi politik iklimlerinde değerlendirilerek, bu iki dönemin karşılaştırmalı analizi yapılacaktır.
İkinci meşrutiyet'ten 31 mart olayı'na kadar İstanbul'da yaşanan işçi olayları

Bu çalışmayla, Osmanlı Devleti'nin en kritik ve en önemli dinamiklerin oluştuğu II. Meşrutiyet dönemi İstanbul şehrindeki ilk dokuz ay itibarıyla yaşanan işçi olayları tespit edilmektedir. Sanayi Devrimi öncesi ilk aşamada Avrupa'da gözüken ve daha sonra basit bir yapıda Osmanlı Devleti'nde de rastladığımız işçi olaylarının oluşum süreçleri, örgütlenme modelleri ve buna devlet organlarının verdiği tepkiler araştırmanın ana konusunu oluşturmuştur. Çalışmada; II. Meşrutiyet Dönemi'nde, grevlerin meydana getirmiş olduğu, sosyal, idari ve iktisadi sorunlar incelenmiştir. En çok rastlanılan durum olan, işçilerin maaşlarına zam taleplerinin yoğun bir biçimde görüldüğü bu grevler ve bunları takip eden iş bırakma eylemleri sonucu büyük güçlüklerle karşılaşılmaktadır. Çalışmada; konu ile ilgili yazılmış kitapların yanı sıra Başbakanlık Osmanlı Arşivi ve gazetelerden de yararlanılmıştır. Özellikle arşiv kayıtlarından çıkan özgün belgeler ile bundan sonra bu konuda çalışma yapacak araştırmacılar için de önemli bir bilgi aktarımı oluşturmuştur.