turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
XVI. yüzyıl Osmanlı mushaf tezhiplerinde kullanılan Rumi motiflerinin incelenmesi ve günümüz tezhip anlayışı ile yorumlanması

Rumi, Türk tezyinatında kullanılan ve temel motiflerin başında gelen önemli süsleme elemanlarından biridir. Geçmişi Uygur Türklerine dayanan motifin ilk örneklerine VIII. yüzyılda rastlanmaktadır. Tezyinatın hemen hemen tüm dallarında sıklıkla karşılaştığımız rumi motifi, Türklerden bütün İslam sanatlarına geçen bir motiftir. Motife rumi tabirinin verilmesi önceden, Şarki Roma İmparatorluğuna ait olan Anadolu'ya; Diyar-ı Rum ve onu fethederek oraya yerleşen Selçuklulara Rum Selçukileri denilmesinden kaynaklanmaktadır. En çok Selçuklu döneminde kullanım alanı olan rumi motifi, bu dönemde mimari süslemelerde daha çok karşımıza çıkar. Selçuklu dönemi yazma eserlerinde kullanılan bu motif henüz klasik olarak kabul edilen formuna kavuşmamıştır. Osmanlı döneminde ise rumi motifi gelişimini sürdürmüş XVI. yüzyılda en başarılı ve doğru kabul edilen formuna kavuşmuştur. Yalın rumi, sarılma rumi, hurde rumi. tezyini rumi ve sencide rumi olmak üzere pek çok çeşidi bulunan bu motif, yalnızca tezhip sanatında değil aynı zamanda tezyini sanatların tüm dallarında da kullanılmaktadır. Yazma eserlerin kitap kaplarında ve tezyinatında hem bitkisel motiflerle bir arada hem de kendi başına kullanılarak kompozisyonlarda önemli bir yer tutmaktadır. Rumi motifinin yazma eserlerde en çok kullanım alanı Mushafların zahriye sayfaları, serlavhaları, hatime sayfaları ve başlık tezhipleridir. Osmanlı döneminde yazılan Mushafların her biri tezhip bakımından zengin olup rumi motifinin özenle kullanıldığı görülmektedir. Tezde müze ve kütüphanelerden seçilen XVI. yüzyıl Osmanlı Mushaflarındaki rumi motifleri incelenmiş, kompozisyon çeşitliliği ve motif zenginliği belgelenmiştir. Seçilen eserlerin analizi çizimlerle detaylı bir biçimde ele alınmıştır. Yapılan analizler neticesinde, rumi motifinin ağırlıkta kullanıldığı iki tane eser yapılarak çalışma tamamlanmıştır.
Postmodernist resimde figürasyon ve klasik değerlerine genel bir bakış

Figüre ve geleneksel değerlere döndüğü savunulan postmodern resmin temel alındığı bu çalışmada, yeni bir toplum düzeninin getirdiği sanat ve sanat anlayışı, modernizmden postmodernizme kadar olan çizgisinde ele alınarak, sanatsal ve kuramsal bir çerçevede incelenmeye çalışılmıştır. Postmodernizme, 'modernizmden sonra gelen ' anlamı ile yaklaşılmıştır. Modern sanatın ardından, geleneksel değerlerin günümüz sanatına ne ölçüde yansıdığı irdelenmeye çalışılmıştır. Postmodernizmin anlaşılabilmesi için, öncelikle modernizmin anlaşılması gerektiği düşünülerek, modern dönemin genel özellikleri, düşünce ve anlayış biçimleri ve modern sanat estetiğine kısaca değinilmiştir. Modern sanat anlayışındaki seçkincilik, özgünlük, misyon gibi özellikleri ve sanatın metalaşmasını sorgulayan postmodernistler, topluma dönük bir sanatı savunarak, tepki göstermişlerdir. Bu tepki, modern sanatın 'form' anlayışına yönelik olarak, iki şekilde gösterilmiştir. Birincisi; formu tamamen ortadan kaldırmayı, ikincisi ise; modernizmin reddettiği formları geri getirmeyi temel almaktadır. Bu şekilde çoğulcu bir tavır sergileyen ve belli bir biçim özelliğinden söz edilemeyen postmodern resim, üç dönemde açıklanabilmektedir. 1960'lı yıllar formu ortadan kaldırmaya yönelik eğilimleri; çoğulculuğun egemen olduğu 1970'li yıllar, karma sanat biçimlerini; 1980'li yıllar ise, klasik değerlerle, figüre dönük çalışmaları kapsamaktadır.
Paul Klee'nin yapıtlarında renk ve biçim sorunları

ANAHTAR KELİMELER: Klee, Modern Sanat, Bauhaus, Soyut Sanat, Alman Ekspresyonizmi. Paul Klee, 19. yüzyılın sonunda İsviçre'de doğmuş ve Almanya'da eğitim görmüş bir sanatçıdır. Klee, müzisyen bir ailenin çocuğu olduğu için önce müzik eğitimi almış, ancak daha sonra resim sanatına yönelip, eğitimini Münih Resim Akademisi'nde tamamlamıştır. Yaşadığı dönem 20. yüzyılın ilk çeyreği olduğu için resim üslubu da bu dönemi yansıtır. İlk önce Ekspresyonist tarzda resimler yaptı. Delaunay, Kandisky, Marc, ve Macke ile tanıştı ve arkadaş oldu. Afrika'ya seyahat yaptı ve yerli sanatından etkilendi. Birçok kez Paris'e gitti ve orada sergiler açtı. Picasso ile tanıştı ve Kübizm etkisinde resimler yaptı. Sürrealizme ilgi duydu. Dünya ve Almanya sanat tarihinde önemli bir yeri olan Bauhaus'da eğitimci olarak çalıştı. Klee, Modern Sanat ve Soyut Resim konusunda resimleri ve yazdığı yapıtları ile önemli bir ressam oldu. Geometrik soyutlamalar yaptığı resimlerinde, temel sanat eğitimi konusundaki teorilerini yapıtlarına aktardı. Renk ve biçim sorunlarına çözümler aradı. Renk çemberi, renk armonileri, çizgi, nokta ve doku etkileri üzerine birçok öneri geliştirdi. Bu çalışmanın amacı; Klee'nin resimde renk ve biçim sorunlarına, gerek teorik, gerekse uygulamalı olarak getirdiği çözümler incelenerek, kendi yaptığım çalışmalarımda ulaştığım verilerin ortaya koyulmasıdır. 20. yüzyılın Modern Sanatın oluşum sürecinde geçirdiği evreler incelenecek ve Klee'nin bu sürece katkısı analiz edilecektir. Klee'nin yazılı eserleri ve yaptığı resimler onu çağımıza iyi bir öğretmen ve rehber olarak kazandırmıştır. Onun yapıtlarım incelemek ve ulaştığı bilgi ve deneyimi kendi yapıtlarımın oluşum sürecinde değerlendirmek, Modern Sanatın ve Soyut Resmin anlaşılmasında çok etkili olacaktır. Bu çalışmanın yöntemi, kapsamı ve ulaşılan sonuçlar; literatürlerin taranması, Klee'nin yazdığı yapıtların incelenmesi, Klee hakkında yazılmış yapıtların taranması, Klee resinüerinin incelenmesi ve bazı örneklerin renk ve biçim analizleri ve şemaları hazırlanması, Klee'nin söylemlerinden ve yapıtlarından yola çıkılarak ulaşılan verilerinden, eskizler yapılması, yaptığım resimlerde bu verilerin uygulanması şeklinde olacaktır. IX
Işık, figür ve mekan ilişkisi bağlamında bir dizi resim önerisi

'Işık, Figür ve Mekan ilişkisi Bağlamında Bir Dizi Resim Önerisi' başlıklı bu tez, problem olarak belirlenen kavramlar doğrultusunda hem kuramsal hem de bir dizi uygulamayı içermektedir. Tez kapsamında problem olarak ele alınan kavramların tarihsel süreçleri, önemi ve geçmişşten günümüze resim sanatındaki yeri ele alınmıştır. Sözü edilen kavramlara tarihsel süreç içerisindeki yaklaşım biçimleri gözlemlenmiş ve dönüşümü araştırılmıştır. Bu araştırmalar sonucunda elde edilen verilerde, toplumsal dönüşümlere paralel olarak sanatçının algısının da dönüşüme uğradığı görülmüştür. Bu bağlamda çalışma kapsamında ele alınan kavramların algılanması ve sunum biçimlerinin de değiştiği gözlenmiştir. Resim sanatı tarihi dikkate alındığında, 'ışık, figür ve mekan ilişkisi' çoğu zaman kurgusal bir anlayışla oluşturulurken çoğu zaman da çağın değişimine paralel, gözleme dayalı kompozisyonların oluşturulduğu görülmüştür. Tez kapsamında kuramsal araştırmalar dikkate alınarak oluşturulan uygulamalarda, temel problem olarak belirlenen ışık, figür ve mekan kavramları ele alınmış ve bu doğrultuda bir dizi uygulama yapılmıştır. Uygulamaların bütünlüğü düşünülerek ışık ve figürün kullanılması iç mekanla sınırlı tutulmuştur. Bu araştırma sonucunda amaçlanan ve ortaya konan uygulamaların kapsamı, içeriği ile sınırlı tutulmuştur ve plastik bir dil oluşturma kaygısı önemsenmiştir. Bu amaçla uygulamalar, içeriği taşıyabilecek plastik ilişkilerle desteklenmeye çalışılmıştır. Dil bütünlüğünü sağlayabilecek özgün bir dil arayışı, uygulamaların başlıca hedefi olurken, özgünlüğü ve taklit olmanın ötesi hedeflenmiştir.
Ahmet Yakupoğlu belgeseli

Bu çalışmada, Türk Resim Sanatı'nda manzara resimleriyle bilinen Ahmet Yakupoğlu'nun hayatı, sanat anlayışı ve eserlerini inceleyerek belgeselleştirmek amaçlanmıştır. Bununla birlikte onun sanat ve özel yaşamındaki yolda karşılaştığı bilim, kültür-sanat insanları ile aile dostlarının görüşlerini almak, iletişim sanatında önemli yeri olduğu kabul edilen görüntülü ses kayıtlarını gerçekleştirmek ve bunları analiz ederek belgeselleştirmek de hedeflenmiştir. Bu amaçla sanatçının hayatı, şahsiyeti ve eserleri incelenmiş, yakınları ve akademik hayattan uzmanlarla görüşmeler yapılmıştır. Araştırma verilerinden elde edilen bulgulara göre sanatçı Ahmet Yakupoğlu, eğitim aldığı Çallı grubunun özelliklerini taşımasının yanında, ilgi alanı olan minyatür, çini ve ney sanatının da beraberinde getirdiği geleneksel havayı eserlerine taşımayı başararak, özellikle peyzaj resminde eserler vermiştir. Ayrıca onun eserleri bir dönemin sanat anlayışını hem üslup hem de ele aldığı konuları tuvallerine yansıtması bakımından akademik düzeydedir. Ahmet Yakupoğlu yine yapılan araştırma bulgularına göre sanat çalışmalarını İstanbul'da aldığı akademik eğitim bilgileriyle zenginleştirmiş ve memleketi Kütahya'ya geri dönmüştür. Kütahya'da kendi adına sanat vakfı kurmuş ve şehrinde sanatı ve sanatçı olmayı tanıtmıştır. Ahmet Yakupoğlu'nun sanat camiası içinde en çok tartışılan yanı ise kendi resim çalışmalarının tekrarını yapmasıdır. Ahmet Yakupoğlu bunu vakfın kuruluşu ve ileriki zamanda vakfın ayakta durabilmesi amacıyla yaptığı ortaya çıkmıştır. Peyzaj çalışmaları arasında yer alan dönemin Kütahya ve İstanbul resimleri ise iki şehir için şehircilik ve mimari alanında araştırma yapacak kişilere kaynak olarak önerilebilir.
Sevgi, barış, şefkat gibi soyut kavramların görsel iletişim alanında simge haline getirilmesi

4- Her gün yüzlerce görsel göstergeyle karşılaşmaktayız. Bu görsel göstergelerin sayıları giderek artmaktadır. Görsel iletişimde grafik sanatların etkinliği bir gerçektir. Simgeleştirilmiş görsel bildirilerin etkinliği, insanların yaşamlarının karmaşıklığını düzenleyici bir görev üstlenmiştir. Böylelikle çok az ele alınan soyut kavramların simgeleştirilmesi önemli görülmüş ve konu aşağıdaki yaklaşım biçimi ile incelenmiştir. Görsel iletişim, insanlık tarihi boyunca önemini koruyagelmiştir. Günümüzde ise, toplumsal yaşamın koşulları gereği, görsel iletişimin önemi giderek artan bir biçimde sürmektedir. Görsel iletişim, görme-fizik düzeyde- ve algı-düşün düzeyinde- gerçekleşmektedir Grafik sanatlar, görsel iletişim olgusunu, diğer bilim dallarından da yararlanarak teorik temeli oluşturmuştur. 'Haber alma ve haber verme' kavramı olarak ta- nımlıyabileceğimiz bildirişim olgusu, değişik toplumlarda farklı biçimler almıştır. Toplumların kendileri ne özgü bildirişim yöntemleri bu alandaki teknolojik gelişmelerin etkisiyle evrensel bir boyut kazanmıştırİÜ Görsel bildirişim, görsel işaretlerle sağlanmaktadır ve uygulama alanlarının çeşitliliği bazı bilim dallarının oluşmasına zemin hazırlamıştır. Soyut ve somut olguları inceleyen bu bilim dalları-semiyotik, anlambilim gibi teorik bir temel oluşturmaktadır. Sevgi, barış, şefkat gibi evrensel soyut kavramlara ilişkin öneriler sunulmuş, tasarlanan simgelerin bireyler üzerindeki etkileri anket yöntemi ile araştırılmıştır.
1950 Sonrası Resim Sanatı: Tüketim Kültürünün Sanata Yansımaları, Sanat Eserlerinde Özgünlüğün Sorgulanması

1950 sonrası, gerek sanatsal gerek siyasal açıdan dönüm noktası olma niteliğinde bir dönemi ifade etmektedir. Teknolojinin ve endüstrinin hızlı gelişiminin yarattığı rekabet ortamı, iki büyük Dünya Savaşını geride bırakan ülkelerin verdikleri savaş ve rekabet anlayışında bir dönüşüm meydana getirmiştir. Artık savaş, milyonlarca insanın öldüğü-öldürüldüğü cephelerde değil, sanatsal ve kültürel alanlarda verilen birer hegemonya savaşı şeklinde devam etmektedir. Bu noktada sanat alanında belirleyici olma çabalarının yarattığı, sanata adeta müdahale niteliğinde yön veren üst etki ile birlikte, tüketim kültürünün insan aklına, beğenilerine, tüketim alışkanlıklarına, değer yargılarına olan narkoz etkisinin de sanata yansıması ve buna yönelik eleştirel ya da değil, sanatsal ürünlerin ortaya konması sanata yüklenen anlamı da yeniden sorgulatmıştır.1950'ye kadarki süreçte resim sanatı ağırlıklı olarak, geleneksel resim sanatının uygulanış koşullarına, materyallerine sadık kalırken, 1950 sonrasında ise adeta bir ifade arayışı içerisinde olan sanatçı, resim sanatının geleneksel ezberlerini aşıp yeni fikir, yöntem ve materyallerle sanatını üretmeye başlamıştır. Sanatçının bunu yaparkenki yıkıcı etkisi sanatçı, sanat eseri ve izleyici gibi sanatın üzerinde oturduğu temel üç ayağı yeniden anlamlandırmıştır. Sanatçılar için estetik arayışı, sanatsal üretimlerinin temel motivasyon kaynağı iken, 1950 sonrasında kavramın ve düşüncenin en az estetik kadar önem taşıması, sanat eserlerinde aranan özgünlük kriterlerinin artık ne olması gerektiğini sorgulatmaktadır. Bu araştırmada, 1950'ye kadar ve 1950 sonrasında tüketim kültürünün etkisi ile birlikte, resim sanatında özgünlüğün hangi kriterlere dayanarak saptanabileceği ve özgünlüğün taşıdığı anlam ve önem, eserler üzerinden irdelenmeye çalışılmıştır.
20. yy. başındaki endüstriyel ve sosyal yapıdaki değişikliklerin sanata etkisi

Toplum yaşamında 19 yüzyılın son otuz yılında ve 20. Yüzyılın ilk otuz yılı içinde oluşan Endüstriyel buluşlar sosyal yaşamın değişmesine sanatsal konu ve biçim açısından değişikliklere neden olmuştur. Bu endüstriyel buluşlardan bazısı fotoğraf makinesinin icadı, Radyumun keşfi, Sinema ve Radyo, Otomobil çağının başlaması, Helikopter, Tarımda Makine gibi örnekler verilebilir. Endüstri devrimini ilk yaşayan insanların yaşamında sosyal ve kültürel değişiklikler olmuş. Endüstrileşmenin neden olduğu kalabalık kent yaşamı, çağın hızlı yaşamı yaşanan savaşlar insanın pasifleştiği bir dünyaya neden olmuştur. Tarih öncesi dönemlerden beri güçlü bir ifade ve iletişim aracı olarak işlevini sürdüren sanat endüstri ve teknoloji devrimiyle birlikte önemli ölçüde değişmeye başlamıştır. Sanatçıların bir bölümü bu yenilikleri kabullenmiş ve sanatlarında kullanmış bir bölümü kabullenmemiştir. Örneğin: Fotoğraf makinesinin bulunuşu, fizik bilimindeki gelişmeler izlenimcileri etkileyerek bilimsel bulguların sanatlarına girmesine neden olmuştur. Picasso ve Braque, günlük yaşamın bir parçası durumuna gelmiş olan gereçleri kullanarak resim sanatına yeni bir boyut getirmişlerdir. F. Leger, Raul Hausmann, Carlo Carra, L. Mohaly Nagy M. Duchamp, Max Ernst, gibi sanatçılar Makine ve Fabrika görünümlerini, çeşitli endüstriyel biçimleri eserlerin de kullanmışlardır. M. Duchamp gibi sanatçılar da hazır nesneleri sanat yapıtı olarak sunmuşlardır. 20. YY başındaki endüstriyel ve sosyal yapıdaki değişiklerin sanatın her dalına biçim, içerik ve teknolojik açıdan etkisi olmuştur. II
Posthuman anlayışın sanata etkisi

Bu çalışma, 21. Yüzyılda artan biyoteknolojilerin etkisiyle makinelerle kaynaşan insanın bilinen anlamının sonuna işaret eden bir kavram olan posthuman anlayış ve onun sanat üzerine olan etkilerine odaklanmaktadır. Kimi yaklaşım biçimleri için insan neslinin tükenmesine doğru bir gidişi imleyen insan sonrası süreci, daha çok biyolojik insanın özelliklerini, doğasını ve tanımını kapsayan bir değişim sürecini vurgulamaktadır. Bu değişim insan bedeninin yanı sıra onun evrendeki konumuyla ilgili bir dönüşümün de habercisidir. Çünkü insanın binlerce yıldır gezegendeki en zeki varlık olarak sürdürdüğü hakimiyeti, kendinden daha zeki olan yapay zeka gibi türlerin varlığıyla sarsılmaktadır. Bunun yanı sıra yeni teknolojilerin insan bedeni üzerindeki etkin kullanımı insanı ve bedenini bugüne kadar olan kutsal statüsünden indirip, bir protez nesne konumuna getirmiştir. Bu bağlamda çalışma kapsamında posthuman süreçte etkili olduğu düşünülen hümanizm/insanmerkezcilik ve hümanizm karşıtlığının anlatılmasının yanı sıra konu üzerine geliştirilen distopik ve ütopik yaklaşım biçimlerine de yer verilmiştir. Bununla birlikte sanatı üreten olarak insanın tanımını, doğasını ve geleceğini değiştiren teknolojinin, sanat ve sanatçı üzerinde de etkili olduğu gözlemlenmiştir. Geleceğin felsefesini ve dilini oluşturmada etkin rol oynayacağı düşünülen yeni teknolojiler ve oluşturduğu yeni aktörler üzerine yapılan bu çalışmada teknolojinin insanla etkileşiminin yanı sıra hayvan ve çevreyle etkileşimi de gözetilmiştir. Posthuman anlayışın yarattığı yeni düşünce biçimlerini daha eşitlikçi ve yaşam odaklı bir gelecek önerisi için kullanan ve insan sonrası sürece bu açıyla yaklaşan Rosi Bradotti, Donna Harraway gibi kuramcıların fikirlerinden faydalanılmıştır. Bu fikirler ışığında ve çalışmanın sonucunda yapılan özgün yapıtlar ile insanın ve çevresinin maruz kaldığı değişim ve ruh hali ortaya konulmuş ve bu bağlamda fikirler üretilmiştir.
Amerikan vatandaşı ve sosyal rol modeli oluşturulmasında Norman Rockwell illüstrasyonlarının katkısı ve irdelenmesi

İşlerinde yakalamış olduğu üstün başarı ile bulunduğu topluma yön vermiş bir illüstratör olan Norman Rockwell'in bıraktığı derin izlerin etkileri hala devam etmektedir. Bu durum, çağdaş Birleşik Devletleri ve vatandaşlarını anlamak adına sanatçının bir araştırma konusu olarak ele alınmasını zorunlu kılmaktadır. Buradan hareketle ortaya çıkan bu araştırmanın birinci bölümü, topluluk ve aidiyet gibi kavramlar ile şekillenen propaganda unsurunu ele alınmış ve imaj olgusunun önemli bir uzuv olarak kullanımı ile beraber kimlik inşası sürecindeki önemine yer vererek Norman Rockwell'i konumlandırmıştır. İkinci bölümde Rockwell'in hayatı, çalışma sistemi ele alınmış ve önemli eserleri alt başlıklar olarak değerlendirilmiştir. Son bölümde ise Rockwell'in illüstrasyonlarının toplumsal etkileri incelenmiş, A. B. D'nin kurgulanan toplumsal yapısı ve sansür ele alınmış ve Rockwell'in çok katmanlı kimliği irdelenmiştir.
Fagotun solo enstrüman olarak kullanımı ve Romantik Dönem eserlerinden belirlenen fagot orkestra sololarının teknik ve karakteristik yönden analizi

Bu çalışmada, fagotun solo enstrüman olarak kullanımı ve romantik dönem eserlerinden belirlenen orkestra sololarının teknik ve karakteristik yönden analizi hedeflenmiştir. Bu analiz, bir fagot icracısının orkestrada seslendireceği solo için bilinçli bir hazırlık dönemi geçirmesini sağlamayı amaçlar. Bu yüzden çalışmada; fagotun teknik özellikleri, romantik dönem müziği, fagotla ilgili başlıca orkestra soloları incelenmiştir. Bu dönem eserlerinden ön plana çıkan, fagot orkestra soloları; Hector BERLIOZ'un Fantastik Senfonisi, Rimsky KORSAKOV'un Şehrazat Senfonik Süiti, Gaetano DONİZETTİ'nin Aşk İksiri Operası, Georges BİZET'in Carmen Opera Süitleri olarak belirlenmiş ve analizleri yapılmıştır. Yapılan analizde; solonun melodik ve karakteristik yapısı, armonik analizi ile birlikte eserin konusu, besteci bilgileri de yer almaktadır. Ayrıca, her solonun çalış biçimi, temposu ile ilgili farklı orkestra/icracı yorumları dinlenmiş/izlenmiş ve genel kabul gören icralardan çıkarılan sonuçlar çalışmaya yansıtılmıştır.
Grafik tasarım eğitiminde tipografik anlatım yollarının öğrenci başarısına etkisi

Bu çalışma, grafik tasarımda tipografik anlatım yolları eğitiminin önemi ve bunun öğrenci ürünlerine etkisini konu almaktadır. Araştırmada Tipografik anlatım yolları üzerine bir literatür taraması yapılmış, uygulamada en sık rastlanan yöntemlerin tesbiti için uzman görüşleri alınmış, eğitim süreci programları içerilerine uyumluluk yönü ve tipografik elemanların diğer görsel unsurlarla ilişkisel tasarım ile ilgili 5 kategoride uzman görüşleriyle sınıflandırma ve adlandırma yapılmıştır. Araştırmada tek grup ile öntest son test deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2014- 2015 eğitim-öğretim yılında Azad Üniversitesi Tahran-İran Grafik ve Mimarlik Fakültesi Görsel İletişim Anadalı 'Proje Uygulaması' dersi alan 4. sınıf öğrencileri (10) oluşturmuştur. Araştırmada nitel ve nicel yöntemlerden yararlanılmıştır. Ölçek olarak araştırmacı tarafından grafik tasarım alanının temel unsurları esas alınarak uzman görüşleri ile ürün değerlendirme formu geliştirilmiştir. Deney grubunun ön test-son test puanları arasında fark olup olmadığını belirlemek için öğrenci ürünlerine etkilerine incelemek üzere hazırlanan ürün değerlendirme ölçeği, Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi kullanılmıştır. Nitel veriler için içerik analizi yapılmış, içerik analizi ayrıntılı biçimde sayısal kodlar verilerek gerçekleştirilmiştir. Araştırma verilerine göre yapılan uygulamalar sonucunda deney grubu öğrencilerinin grafik tasarımda tipografik anlatım yolları eğitimi sonrasındaki öğrenci ürünlerinde yeterlik düzeyinde artış olduğu görülmektedir. Araştırmanın sonucunda elde edilen verilerden yola çıkarak gelecekte yapılacak araştırmalara ve uygulamalara yönelik öneriler geliştirilmiştir.
Performatif pratikler bağlamında cinsiyetçilik kavramı

Geçmişten günümüze var olan ataerkil ideoloji çevresinde gelişen sanat alanında kadın bedeninin kalıp yargılar arasında kaybolduğu görülmektedir. Bu konu hakkında her zaman var olan mücadeleler feminist hareketlerle dikkat çekici bir boyuta ulaşmıştır. Hertoplumdan ve her sınıftan kadının dahil olduğu mücadele biçimleri oluşmuştur. Bu mücadele alanlarından birisi olan sanat çevresinde performans sanatlarıyla kadın bedenine yönelik gerçekleştirilen cinsiyetçi kalıplara bir karşı duruş sergilenmeye çalışılmıştır. Yapılan bu çalışma ile günümüzde daha dikkat çekici bir hal alancinsiyetçilik kavramının performatif pratikler bağlamındaki yerinin anlaşılması amaçlanmıştır. Bu doğrultuda toplumsal cinsiyet üzerinden yapılan literatür çalışmaları ele alınmıştır. Bununla beraber çalışmanın ana eksinini oluşturan performans sanatı çerçevesinde yapılan çalışmalar ele alınarak değerlendirilmiştir. Sonuç olarak kadınlarınperformans sanatı ile eril dilden uzaklaşarak kendilerini ifade edebilecekleri özgün bir alan inşa ettikleri görülmüştür.
Plastik sanatlarda kozmik yapılar ve konstruksiyonlar

Doç. Dr. Muhammet TATAR Prof. Dr. Mehmet KAVUKCU Dr. Öğretim Üyesi Fatih KARİPBu araştırmada plastik sanatlar bağlamında kozmoloji ve farklı disiplinlerde meydana gelen kozmos etkisi kozmik yapılarda incelenmiştir. Söz konusu yapıların konstrüktivist tavrı analiz edilerek sanatçıların eserleri üzerinde değerlendirme yapmak amaçlanmıştır. Kozmoloji kavramı yerküre, güneş sistemi ve samanyolu galaksisini kapsar. Aynı zamanda uzaysal bağlamda evrenin uçsuz bucaksız bir sonsuzluğa sahip olmasıyla kozmoloji, farklı disiplinleri etkilemektedir. Araştırmanın birinci bölümünde bu etkiler ve kozmik yapıların incelenmesi çeşitli görsellerle desteklenmiştir. İkinci bölümde konstrüktivist sanatçılar ve bu sanatçıların eserleri üzerinde incelemeler yapılarak bu incelemeler kozmik yapıda değerlendirilip Plastik Sanatlarda Konstrüktivizm kavramı ele alınmıştır. Üçüncü bölümde günümüz Türk sanatında kozmik yapılar ve konstrüksiyonlar incelenmiştir. Türk konstrüktivist sanatçılar ve eserleri üzerine analizler yapılmıştır. Kozmos, plastik sanatların içerisinde değerlendirilerek konstrüktivizm bağlamında ele alınmıştır. Bu çalışma da daha önce elektronik ortamda yayımlanmış olan sanat araştırmaları ve bildiriler derlenerek sunulmuştur. Elde edilen verilerin çözümlenmesinde Betimsel Analiz tekniği kullanılmıştır. Sanatçıların plastik sanatlarda kozmik yapı ve konstrüksiyonları konusu, teknik özellikleri bakımından önemli bulgulardan ve sonuçlardan analiz edilerek incelenmiştir.