turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ortaokul 8. sınıf görsel sanatlar eğitimi sürecinde uygulanan yeni bir yöntemsel yaklaşım: Çoklu zeka kuramı

Bu araştırmanın amacı; ortaokul sekizinci sınıf görsel sanatlar eğitiminde uygulanan çoklu zeka alanlarına dayalı etkinliklerin öğrenciler üzerindeki başarısı, tutumu ve kalıcılığa olan etkisini belirlemektir. Çalışmada deneysel araştırma desensi kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu 2018- 2019 eğitim öğretim yılında Kırşehir ili Mucur İlçesindeki Şehit Öğretmen Hüseyin Aydemir Hürriyet Ortaokulunda öğrenim gören 8. sınıf şubelerinden 8-C ve 8-E çalışma grubu olarak belirlenmiştir. Deney grubu (8-C) 29 öğrenciden kontrol grubu (8-E) ise 29 öğrenciden oluşmaktadır. Dört hafta süren uygulama sürecinde dersler görsel sanatlar kültürü öğrenme alanın ''Siz Olsaydınız Nasıl Yapardınız' etkinliği ile yürütülmüştür. Bu amaç doğrultusunda; Çoklu Zeka alan etkinliklerinin yürütüldüğü deney grubuna 2 saatlik teorik dersin sonunda 6 saatlik uygulama yapmışlardır. Kontrol grubu ile dersler, öğrenme alanın kazanımına yönelik geleneksel eğitim uygulanmıştır. Veri toplama aracı olarak öğrencilerin başarıya olan etkisini ölçmek için başarı testi kullanılmıştır. Öğrencilerin görsel sanatlar eğitim uygulamasına karşı duyuşsal davranışlarını tespit etmek hedefi ile tutum testi kullanılmıştır. Öğrenilen bilgilerin kalıcılığını belirlemek için kalıcılık testi uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen veriler t-test ile SPSS 17 paket programında analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda yapılan istatistiki çözümlemelerde; Deney grubunda yürütülen Çoklu Zeka uygulamalarının öğrencilerin öğrenmeye karşı olan tutumlarında, kontrol grubuna göre daha anlamlı fark bulunmuştur. Çalışma gruplarında yürütülmüş olan uygulamalar sonucunda; Çoklu Zeka kuramına dayalı öğretimin kullanıldığı deney grubunun başarı ortalamasının kontrol grubuna göre daha yüksek olduğu görülmüştür. Çoklu Zeka kuramına dayalı öğretimin uygulandığı deney grubunun kalıcılık puanları, kontrol grubuna göre daha yüksek olduğu görülmüştür. Sonuç olarak, Çoklu Zeka Kuramının sekizinci sınıf görsel sanatlar dersinde başarı, tutum ve kalıcılığa önemli etkisi bulunmuştur.
Güncel sanatta ve fotoğrafta küratörlük kavramı

Küratörlük kavramın ortaya çıktığı Roma döneminden günümüze kadar geçen süreç içerisinde değişen ve gelişen küratörlük kavramı, özellikle Güncel Sanat'ın etkili bir aktörü konumundadır. Avangard Hareketle birlikte etkinliğini arttıran ve bir sanat formuna dönüşen fotoğrafla birlikte Güncel Sanat içerisinde bir anlatım oluşturan küratörün rolü, tarihsel süreci içerisinde ele alınarak değişimi ve gelişimi önemli küratörler ve sergiler üzerinden anlatılmaktadır. Güncel Sanat ve Fotoğraf olarak iki ana başlıkta ele alınan tez, küratörün koruma, saklama ve sergileme rolünün yanında bir anlatı oluşturma rolünü de irdelemektedir. Bu rolün etkinliğini aktarmak amacıyla fotoğraf tarihinin etkili isimleri, küratörün çıkış rolüne uygun olarak harika kabineleri şeklinde yeniden yorumlanarak günceli yakalamak amacıyla sanatsal bir sergi olarak düzenlenmesi sağlanmıştır.
İstanbul sanat sergileri

Dünyanın başlıca metropollerinden biri olan İstanbul, kültürel hareketlerin merkezi olma özelliğini yüzyıllar boyunca korumuştur. n. Mahmud devrinde başlayan ve Abdülmecid devrinde farklı bir boyut kazanan yenilik hareketleri, sarayın İstanbul'da bulunması sebebi ile ilk etkilerini bu şehirde göstermiştir. Osmanlı devlet yapısı batik örneklerine uygun bir biçim kazanırken, saray hayatı da Avrupa saray çevrelerine ve soyluların yaşam tarzına yaklaşmaya çalışmıştır. Tüm bu yeniliklerle birlikte batıda koleksiyon merakıyla başlayan ve kısa süre sonra toplanan nesnelerin teşhir edilmesi ihtiyacından doğan sergileme fikri de Osmanlı sarayına girmiştir. Yüzyıllar boyunca koleksiyoner değerli eserlerini sergilemeyi sevmiş, sanatçı ise yarattıklarını kamunun beğenisine sunma gereksinimini her zaman duymuştur. Antik Yunan'da sanatçılar resimlerini Atina resim müzesinde, Rönesans sanatçıları ise Floransa'da Segneurie Meydanı'nda eserlerini sergilemişlerdir. Osmanlı İmparatorluğunda sergileme fikri ise oldukça gecikmiştir. Bu durumun pek çok toplumsal sebebi vardır. Bu araştırmada batılılaşma ile birlikte saray çevresinde başlayan sergi etkinliklerinin günümüze dek nasıl bir ivme kazandığım ve günümüz galericiliğinin tarihi süreci vurgulanmaya çalışılmıştır.
Türk özgün baskıresim sanatında kadın sanatçıların değerlendirilmesi

Sanatın toplumsal gelişim süreci içinde kadın kimliği, yapıtları ile plastik sanatlarda var olmuştur. Ancak tarihsel sürece bakıldığında kadının sanatçı kimliğini kazanması zorlu olmuştur. Rönesans'la birlikte kadınların sanat alanında çalışmalar yaptıkları bilinmektedir. Rönesans'tan günümüze toplumun hemen hemen her alanında olduğu gibi sanat alanında da zamanla başarılı olmaları kadınlara, kendine güvenlerini kazandırmıştır. 19. yy. dan itibaren kadınların sanat alanında verdiği mücadeleler 20. yy. kadın sanatçıları daha uygun koşullarda çalışmasına olanak sağlamıştır. Kadınlar sanat akademilerine gidebilmişler ve her türlü sanatsal etkinliklere katılarak ödüller almışlardır. Türkiye'de, Cumhuriyet sonrası Akademilerin kurulmasıyla baskıresim teknikleri sanatsal bir üslup olarak kullanılmaya başlanmıştır. Bu dönemde, pek çok sanatçı Avrupa ve Amerika'ya bursla eğitime gönderilmiş ve yerinde öğrendikleri baskıresim tekniklerinin Türkiye'de de yayılmasına olanak sağlamışlardır. Yaklaşık 1950'li yıllara denk gelen bu dönemde, baskıresim akademik görsel bir dil olarak kullanılmaya başlamıştır.
Modern dönem ve sonrasında heykel sanatında figür

Modernizmin başladığı 19. yüzyılın ilk yarısından günümüze kadarki süreçte heykel sanatında figürün yerini konu alan tezde, üç ana bölüm bulunmaktadır. Birinci bölümde heykel ve figürün genel tanımı ile bedenin dönemsel süreç içinde edindiği yere; ikinci bölümde Modernizmden başlayarak Postmodern dönemi de içine alan tarihsel süreçte heykel sanatında insan figürünün yaşanan gelişme, değişim ve dönüşümlerine yer verilmiştir. Üçüncü bölümde ise hızla gelişen sanayileşme, üretim, yenilenme ve toplum yapısının değişmesiyle heykel sanatında figüratif yapıtlar vermiş olan sanatçıların eserlerinde figürü kullanımları, yaşanan biçimsel ve içeriksel değişimler sonucunda farklı bakış açılarını figüre yansıtma biçimleri ve kişisel yaklaşımları üzerinden eserleri incelenmiştir.
Resimsel öge olarak yazı

İnsan düşüncesi ve dilinin işaretler aracılığıyla betimlemesi olan ve sesi görsel bir iletişim durumuna getiren yazının ilk başlangıcı, mağara duvarlarına yapılmış olan resimlerdir. Bunlar hem yaratma gücünün, hem de yazılı anlatımın ilk belgeleridir. Bugünkü kullanımdan uzak olan bu yazılı belgeler, bildiğimiz alfabetik yazılar değildi. Asıl amacı insanların duygu ve düşüncelerini aktarabilmek olan ve plastik endişeden uzak, sadece kavramın ifade edildiği çizgilerden, işaretlerden ve simgelerden oluşan bir resim dilidir. Bu resimleri belki de resirn-yazı ilişkisinin ilk başlangıcı olarak da kabul edebiliriz. Daha sonraki dönemlerde sanat tarihine baktığımızda yazı resim birlikteliğini ikonalarda, kiliselerin dış cephelerinde kabartma ve heykellerde bezeme ile yan yana görürüz. Görüntü, yazı ile tamamlandığı sürece görevini yerine getirmektedir. Rönesans'la birlikte sanatçılar özgürlüğe kavuşmuş ve resimlerinde kendi varlıklarım mssettirmiştir. Van Eyck resimlerinde yazıyı da kullanarak bunu gerçekleştiren sanatçılardandır. Pablo Picasso ve George Braque'in temellendirdiği ve XX. Yüzyıl sanatının başlangıcı olan Kübizmle birlikte yazı hazır elemanın içindeki bir parça olarak resme katıldı. IVFütürizmle birlikte özgür dinamik metinler söz yüzeyler halinde resmedildi. Söz yüzeylerde elle yapılmış ya da yapıştırılmış, tipografik harflerin yanında el yazışma da rastlanır. Söz yüzeyler üzerinde gerçekleştirilen oyunlar, müziğin resmin bMeşimini oluşturur. Resmin fiziksel yanma aşın bir karşı çıkış olan dadaizm, bilinçli bir şekilde ve üst düzeyde yazı ile bağıntılıdır. Plastik öğe ile resim öğesini birbirinden ayırarak, sözcükler ve şeyler arasındaki derin uçurumu gözler önüne seren gerçeküstücü Rene Magritte' in resimlerinde yazı önemli bir öğedir. Paul Klee'de yazı, kimi zaman tek basma plastik bir eleman, kimi zaman ise bakışı yönlendiren bir eleman olmuştur. Kitle iletişim araçlarındaki imgelerin uyandırdığı çekiciliği, en belirgin yoldan kullanan Pop sanatçıların yapıtlarında yazı, reklam öğesinin bir parçası olarak yer aldı. 1960 sonrasında sanatın hızla değiştiği, bu değişimin sadece sanatın fizikselliğinde değil, zihinselliğinde de olduğu görülür. Düşünceyi ifade etmenin en açık yollarından biri olarak yazı, birçok sanatçı tarafından anlatım öğesi olarak kullamlmıştır. Kavramsal sanatla birlikte sanatçı, sanatsal etkinliğim salt dilin kullanımıyla ya da dili ifade aracı olarak kullanmakla gerçekleştirir. Sözcükler sanat nesnesi olmaktan çıkıp düşüncenin taşıyıcısı konumunda bir öğe olmuştur. V
Sarıkamış ve çevresi düz dokumaları

Geleneksel Türk El Sanatları içinde çok geniş bir alanı kaplayan düz dokumalar, günümüzde kaybolmaya yüz tutmuştur. Son yıllarda yörede kilim dokumacılığının azaldığı ve terk edilme noktasına geldiği görülmektedir. Sarıkamış yöresinde yapılan alan araştırmasında tespit edilen dokumalar belgelenmiş ve bilimsel bir doküman hazırlanmıştır. Sarıkamış yöresi düz dokumaları kompozisyon, motif ve renk açısından Anadolu ve Orta Asya'da görülen örneklerle ortak özellikler göstermektedir. Düz dokumaların ana malzemesi yündür. Bu yörede; beyaz, kahverengi ve siyah renkli yünler boyanmadan saf olarak kullanılır. Bunların dışında kırmızı, yeşil, turuncu ve sarı renkler de kullanılmaktadır. Geçmişte doğal boyalar ile boyanmış iplikler günümüzde kimyasal boyalarla boyanmaktadır. Dokumalarda geometrik motiflerin yanı sıra gül, karanfil, hayvan figürleri ve hayat ağacı gibi motifler kullanılmaktadır. Yörede tespit edilen düz dokumalar yöre halkının ihtiyaçlarını karşılamak, duygu ve düşüncelerini dile getiren bu tür yaygılar dokunmuştur. İnsanlar dokudukları kilimleri divan örtüsü, yer yaygısı, heybe, yastık, duvar kilimi gibi çok amaçlı kullanmaktadır.
Afiş sanatının görsel iletişim sanatlarındaki yeri

Afiş sanatı görsel iletişim tasarımın en önemli öğesi olarak kabul edilmiş kitlelere direk mesaj veren ve tanıtım sektörünün en güçlü iletişim araçlarından biri olarak tanımlanmıştır. Bu çalışmada afiş sanatının yeni tanıştığı dijital sanatı ile birlikteliği incelenmiş. Grafik Tasarımı ile birlikte afiş sanatının dünü, bugünü kısa bir tarihççe ile anlatılmıştır. Cumhuriyetimizin kurulmasıyla birlikte ülkemizde de Avrupa ve dünyada olduğu gibi bir takım etkileyici sanat faaliyetleri başlamıştır. Bu sanat faaliyetlerinden birisi de afiş sanatıdır. Özellikli afiş sanatımızın duayeni olarak kabul edilen İhap Hulusi Görey'in de ülkemize dönerek başlattığı afiş çalışmaları incelenmiştir. Sanatçının kısa hayat hikayesi anlatılarak hakkında eserler verilmiştir. Günümüzde hızla gelişen bilgisayar teknolojilerini grafik tasarım alanında da görmekteyiz. Analog olarak tasarlanan afişler artık çok daha çabuk grafik tabanlı programlarla yapılmaktadır. Bu karşılaştırmada örneklerle anlatılmıştır. Afiş sanatının eski teknikleri eski ve yunan uygulama teknikleri anlatılmış ve örnekler verilmiştir. Gelişen dijital tekniklerle yapılan afişlerden örnekler verilmiş. Bu konuda hem dünyadan hem de ülkemizdeki afiş tasarımcılarından örnekler verilerek anlatılmıştır. Afiş geniş kitlelere mesaj verme niteliği taşıyan bir iletişim aracıdır. Ülkemizde sanayinin ve teknolojinin de hızla ilerlediği göz önüne alınarak afişin teknik özelliklerinin yanı sıra vermek istediği mesajlar bölümlere ayrılmış ve incelenmiştir. Özellikle gerek sanatsal gerekse ticari afişler incelenerek göz önüne alınmıştır. Baskı tekniklerindeki sürekli gelişme ile geleneksel baskı sistemlerinden en önemlisi olan dijital baskı sistemi ve ofset baskı sistemi konusunda bilgiler verilmiştir. Türk afiş sanatının duayeni olan İhap Hulusi GöreyinTürk afiş sanatına olan katkıları örneklerle anlatılmış son bölümde kendi afiş çalışmalarımızdan örneklerler verilereksanatsal açıdan yorumlar yapılmıştır.
Nakkaş Levni ve Vanmour portrelerinin renk ve kompozisyon anlayışı bakımından karşılaştırılması

Kültür, yaşanılan ortamdan hem etkilenen hem de o ortamı etkileyen bir unsurdur. Bu etkileme durumu, dünya üzerindeki tüm milletlerin sanatına yansıdığı gibi Osmanlı Devleti sanatı içinde geçerlidir. Osmanlı sanatının hem etkilenmesi hem de etkileme durumu tez çalışmasında ele alınan Levni ve Vanmour'un eserlerinde de görülmektedir. Geleneksel bakış açısını kaybetmeden batıdan ilham alarak eser üreten Levni ve Avrupa resim geleneğini eserlerine yansıtırken aynı zamanda doğudan ilham alan ve eserlerinde Osmanlı'yı yansıtan Vanmour'un eserleri renk, biçim, kompozisyon gibi açılardan karşılaştırılmış ve bu iki önemli sanatçının hayatları eserleri ile birlikte ele alınmıştır. Her iki sanatçı da yaşadıkları dönemi canlı canlı gözlemlemeleri ve bunu en gerçekçi biçimde eserlerine yansıtmaları sebebiyle son derece önemli ve değerli olan dönemin görsel belgeleri niteliğindeki eserlerini günümüze bırakarak kültürel tarihimize katkı sağlamışlardır. Bu araştırmada, 18. yüzyıl Lale Devrinde Osmanlı kültürüne katkı sağlayarak iz bırakan sanatçılardan, Nakkaş Levni ve Flaman asıllı Fransız ressam Vanmour'un eserleri ele alınmış ve her ikisinin de ortak özelliği kaliteli birer gözlemci olmaları sayesinde dönemi belgeler nitelikte özgün ve gerçeği yansıtan eserler bırakmış olmalarıdır. Aynı dönemde, aynı olay ve kişilere sanatsal açıdan yaklaşan bu iki sanatçının ürettikleri ve günümüze kadar gelen eserlerinden seçilen bazı çalışmaların renk ve kompozisyon olarak karşılaştırılması yapılmıştır.
Günümüz uygulamalarında minyatür geleneğini sürdüren iki sanatçı ve yeni tasarımlar

Minyatür sanatı, İslam dünyasında, bir metni açıklamaya yarayan ve görsel anlamda destekleyen resimler olarak tanımlanmaktadır ve genellikle yönetici kesim için üretilmiş, belli üsluplara sahip kitap resimleridir. Ancak, tarih boyunca, saraya bağlı sanatçıların çeşitli atölyelerde çalışmaları sonucu farklı üsluplar birbirlerinden etkilenmiş, böylece hem teknik hem de konu bakımından tek bir tasvir anlayışından bağımsız, özgün karakterde minyatürler de üretilmiştir. Osmanlı döneminde kitap resmi, tamamen saraya bağımlı olarak gelişmiş ve üç yüzyılı aşkın süre ürünler vermiştir. Osmanlı devletinin güçlenmesine paralel olarak, sarayda kitapların resimlenmesine önem verilmiş, bu iş padişahlarca desteklenen, değer verilen bir sanat dalı haline gelmiştir. Günümüz uygulamalarında ise minyatür sanatı, devlet desteğiyle, güzel sanatlar fakülteleri ile, kurslarla üretime ve gelişmeye devam etmektedir. Günümüzde bu alanda minyatür geleneğinden kopulmamış ve bu geleneği sürdüren, temsilcisi olan pek çok sanatçı göze çarpmaktadır. Bu sanatçılar arasında yaşayan ve günümüzde üretime devam eden ikisi ele alınmış ve bu tez çalışmasına konu edilmiştir. Bu sanatçılardan ilki, Türkiye'de kendini bu işi devam ettirmeye adamış, Süheyl Ünver atölyesinden yetişmiş, kesin bir geleneksel anlayışa sahip sanatçı Ülker Erke'dir. Diğer sanatçı ise, daha genç nesli temsil eden, güncel uygulamalara kendini yakın gören, gelenekten kopmamış fakat yeniliklere açık olup birçok farklı denemeler yapan günümüz sanatçısı Taner Alakuş'tur. Gerçekleştirilen bu araştırma kapsamında sanatçılar ile birebir görüşme yapılmış, minyatürleri incelenmiş ve her iki sanatçının da farklılıklarına değinilmiştir. Birinci bölümde, Türk minyatür sanatına genel bir bakışla minyatürün tanımı ve tarihsel gelişimine değinilerek, Selçukludan günümüze kadar olan minyatür sanatından örnekler verilmiştir. İkinci bölümde, sanatçı Ülker Erke'nin hayatına, sanat çalışmalarına, eserlerine, tekniklerine ve kullandığı malzemelere farklı başlıklar halinde yer verilmiştir. Üçüncü bölümde, aynı şekilde sanatçı Taner Alakuş tanıtılmıştır. Tez çalışmasının dördüncü bölümünde, özgün uygulama çalışmaları yapılmıştır.
1980 sonrası iktidar formlarına karşı sanatla direniş

Bu çalışma, 1980 sonrası Türkiye'nin içinde bulunduğu siyasi, kültürel ve sanatsal ortamlarının gelişim sürecini ve yaklaşık 40 yıllık süreçte sanatın ve sanatçının iktidar formlarıyla arasındaki bağı incelemeyi hedef edinmiştir. Birinci bölümde, 12 Eylül 1980 sonrası Türkiye'de sanat ortamı genel hatlarıyla incelenmiştir. Siyaset, sanat ve toplum arasındaki bağın tanımıyla birlikte, soğuk savaşın bitiminde geçilen liberal sistemin ve 1980 yılında Türkiye'de yapılan askeri darbenin sanat alanına etkileri araştırılmıştır. 1980'li yılların sonrasında başlayan Uluslararası İstanbul Bienali ve Uluslararası Asya - Avrupa Sanat Bienali, Çağdaş Türk Sanatının uluslararası arenada tanınmasına neden olmuştur. İkinci bölümde, Türkiye'de 1990'lı yıllarda en çok tartışılan kimlik, göç, feminizm ve bağımsız sanatçı inisiyatifleri ele alınmıştır. Bu konular üzerinden sorgulamalar yapan sanatçıların üretimleri incelenmiştir. Üçüncü bölümde, Türkiye'de muhafazakar bir iktidarın tek başına ülke yönetimine geçmesi ve bu iktidarın kültür ve sanat politikaları üzerindeki etkileri incelenmiş, Gezi Parkı eylemleri sırasında ortaya çıkan mizahi, ironik sanat örneklerine yer verilmiştir. 2002- 2019 yıllarındaki dönemin kültür sanat politikalarına ilişkin örnekler irdelenmiştir. Sonuç bölümünde ise, 1980 sonrası iktidar formlarına karşı sanatla direniş süreçleri çok yönlü olarak değerlendirilmiştir.
A cryptonymy of cinema: A new psychoanalytical approach to the reading of films

R S NEMA KR PTON M S : F L MLER N ANAL Z NE YEN B RPS KANAL T K YAKLAŞIMARZU KARADUMANGüzel Sanatlar, Tasarım ve Mimarlık FakültesiYüksek Lisans Tez Yöneticileri: Yard. Doç Dr. Mahmut MutmanOkutman Zafer AracagökTemmuz, 2007Bu tez sinema çalışmalarına psikanalist Nicholas Abraham ve Maria Torok tarafından ortaya konan kriptonimi teorisini katarak yeni bir psikanalitik yaklaşım getirmektedir. Kript teorisinin açıklanması ve kriptleme ile sinemanın genel bağlamda ilişkisinin netleştirilmesinden sonra Alfred Hitchcock'un filmip film teorisinde kriptin bir illüstrasyonu olarak sunulmuştur. Projenin özüfilmlerin analizinde kriptleme için üç paradigmadan oluşur: kayıp, a-topoi, veşifre. Sırasıyla, Pal Sletaune'un filmi Naboer, Andrei Tarkovsky'nin Solaris veStalker'ı, ve son olarak da Ken McMullen'ın Ghost Dance'i kript teorisiyleanaliz edilir. Ancak şu da en belirgin şekilde belirtilmiştir ki kriptin analizianalizin kripti yapılmadan yapılamaz.
Bir kavram olarak postminimalizm

Sanat kavramı, zamana uygun bir dönüşüm içinde bulunmuştur. Bu dönüşümler içinde yirminci yüzyılda gerçekleşen sanatsal hareketlerin eş zamanlı yaşanması, çağın sanatçıları için pek çok sanat akımı içinde aktif bir biçimde sanat yapma olanağı vermiştir. Böylece, zamanın gerektirdiği farklı nedenlerden dolayı sanatta soyut anlatım zamanla paralel bir dönüşüm göstermiştir. 1960'larda var olmaya başlayan Kavramsal Sanat, Minimalizm, Proses Sanat ile beraber çağın sanatsal hareketleri ve çalışmamızın temel konusu olanPostminimalizm algısı bu durumun ifade etme şekli olmuştur. Böylece sanatçı, modern dünya değerleri karşısında sanat yapma eylemini sorgulayarak fütürist kimliğini göstermefırsatına sahip olmuştur. Ayrıca sanatçıların sürekli bir arayışta ve deneysel girişimlerdeolmalarıyla beraber dönemin sanat akımları arasında sınırların belirgin olmamasından dolayı, hangi akımda yer aldıklarına karar vermek güçleşmiştir. Bu durum sanatçılara, bir akımdan bir diğerine geçme veya aynı zamanda birkaç hareketin içinde bulunma şansı vermiştir. Bu sebepten dolayı dönemin sanatçılarını, bir sanat akımına ait olduğunu söylemek eksik bir ifade olabilmektedir. Minimalizm ve Kavramsal Sanat ile beraber değişen ve gelişen düşünce algısı, sanat kavramının anlamını ve sunum şeklini tartışmaya açmıştır. Resim ve heykel anlayışınıtekrar şekillendiren bu sanatsal hareketler, yeni fikirlerin varlığını somutlaştıran, gelenekselunsurlardan indirgediği sanat eserini, 'nesne' biçiminde var olmasıyla beraber 'fikir' ile deyapılabileceği düşüncesini gündeme taşıyan sanat algısını yapılandırmıştır. Bu bağlamda,1960'larda ortaya çıkan Minimalizm'in tartışılan ve kabul edilmeyen düşünceleri, Postminimal algının var olmasına zemin hazırlamıştır. Postminimalizm anlayışı, farklı materyal ve teknikler kendini göstermiştir. Bu algıyla postminimalizmin, özellikleMinimalizm ve Kavramsal Sanat başta olmak üzere farklı sanatsal hareketler ile beraber var olmaya devam etmiştir. Postminimalizm'in belirli bir sanat akımı mı ya da sanatsal bir eğilim mi olduğu araştırılan bu çalışmada, olgu ile ilgili kavramlar ve sanatçılar araştırılmıştır. Ayrıca bu araştırmalar sonucunda elde edilen veriler, kavramsal bir çerçeve bağlamında metine dönüştürülmüştür. Bunun yanı sıra elde edilen sonuç bağlamındaPostminimalizm ile ilgili eserler üretilmiş ve çalışmalara kavram ile bağlantılı açıklamalar getirilmeye çalışılmıştır.
Gelecek tahmin sistemlerine yeni dijital teknolojiler, etkileşim tasarımı ve kişisel destek odaklı bir yaklaşım

İnsanlık, binlerce yıldır, her kültür ve toplulukta, kendi kültürlerince yoğrulmuş 'kehanet sistemleri' ile geleceğe yönelik cevaplar arayıp durmuştur. 21. yüzyılın imkanlarına sahip insan için geleceğe yönelik yol gösterilme ihtiyacı, karar ve seçimleri için kendisinden yüce bir destek arayışı bitmemiş gibi duruyor. Dijitalleşmeyle değişen deneyim bir yana, bu teknolojiler üzerine gelecek projeksiyonu yapabilmek için olağanüstü bir geçmişş verisi oluşmaktadır. Bıraktığımız her iz veri olarak kayda alınıyor. Müzikal tercihlerimizden ideolojimize, bulunduğumuz mekanlardan sağlığımıza, pek çok veriyi paylaşıyor, paylaşmasak dahi kayıt altına alıyoruz. Yaygın kullanılan bir sosyal medya aracı olan Facebook'un kullanıcılarını 52.000 ayrı özellikle sınıflandırdığını düşünürsek, çevrimiçi aktivitelerimize dair tüm bu data, geleceğimizi tahmin edilebilir kılar mı? Peki bir yapay zekanın davranışlarımızı ve hareketlerimizi işleyerek geleceğe yönelik tahminlerinde ve önerilerinde 'kullanıcı-merkezli' davranması mümkün olabilir mi? Bu çalışmada, geçmişşten günümüze geleceği öğrenmek ve rehberlik için bu sistemlere danışan insanların hangi ihtiyaçlarına karşılık aradıkları, bu ihtiyaç, deneyimler ve gelecek ile kurulan ilişkinin, dijital çağa geçişle ne şekilde evrildiği ve yakın gelecekte yapay zeka gibi teknolojilerle ne şekilde evrilebileceği soruları üzerinden, kullanıcı, literatür araştırmaları yapılmış, değişen ihtiyaç ve deneyimler üzerinden tasarımcılara yönelik bir tasarım kılavuzu oluşturulmuştur.
Bir algılama ortamı olarak Haydar Ergülen şiirlerinin görsel kurgulamaya dönük etkilerinin uygulama çalışmaları içinde izlenmesi

Bu araştırma, bir algılama ortamı yaratmak ya da bir başka düşünüş biçimi geliştirmek amacıyla, şiirdeki imgenin görselleşebilme olanakları saptanmaya çalışılmış, oluşturulan çalışma bu yaklaşımlar ekseninde toplanmıştır. İmgeyle ilgili yapılan düşünsel araştırmalar ulaşıldığı kadarıyla taranmış, nar imgesi özelinde uygulama alanları saptanmış ve yapılan uygulamalar değerlendirilmeye sunulmuştur. Haydar Ergülen şiirleri bu kapsamda bir düşünce alanı olarak ele alınmış ve yazınsal imgenin görselleşebilme olanaklarıyla denemelere tabii tutulmuştur. Sanatsal alanda vazgeçilmez olarak görülen imge, olanaklar dahilinde araştırılarak, şiir ve resim sanatı arasındaki ilişkiler, tarihsel süreç içerisindeki yeriyle birlikte değerlendirilmiştir. İmgenin farklı iki alan tarafından nasıl algılandığı araştırılmış, incelenmiş, ortaya konan farklı görüşlere ayrıntılı olarak yer verilmiştir.