turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Finansal entegrasyonun Türk Bankacılık sektörü üzerindeki etkisi ve AB Bankacılığı ile karşılaştırmalı analizi

1980'li ve 1990'k yılların başlarında, bir takım gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde ciddi bankacılık krizleri yaşanmıştır. Finansal liberalizasyon, yakın geçmişşte yaşanan birçok bankacılık ve finansal krizin kökenini oluşturmuştur. Literatürde bankacılık ve finansal krizlerin çoğunlukla liberalleşmiş sistemlerde meydana geldiği gösterilmektedir. Finansal liberalizasyonun gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde bankacılık krizleri ihtimalini artırmasına karşın, bu krizlerin şiddeti, düzenleyici ve kurumsal altyapının güçlü olduğu ülkelerde önemli derecelerde düşük kalmaktadır. Düzenleyici ve kurumsal altyapı, etkili ve basiretli düzenlemeleri, finansal aracıların denetimini ve gözetimim ve regülasyonların iyi bir şekilde uygulanmasını sağlayan sağlıklı bir mekanizmayı içermektedir. Finansal reform süreci içerisinde yetersiz bir şekilde düzenlenen ve denetlenen yeni liberalleşmiş bankacılık sektörleri önemli problemler yaratabilmektedir. Diğer taraftan finansal liberalizasyon, finansal sistemlerin işleyişinin geliştirilmesine yardımcı olmakta, fonların miktarını artırmakta ve risk çeşitlendirilmesi yapılmasına izin vermektedir. Finansal liberalizasyon, ülkelerin finansal açıklığım artırarak uluslararası piyasalardan daha fazla fon elde etme fırsatını yaratmasına karşın, bu tür reformlar bu ülkelerde finansal kırılganlığı yükseltmektedir. Finansal kırılganlık genel olarak hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkelerde bankacılık krizi ihtimalini artırmaktadır. Bununla birlikte bankacılık krizleri, ödemeler sisteminin işleyişine zarar verebilmekte ve yerel finansal sistemlerde güvenin kaybolmasına neden olabilmektedir. Bu da yerli tasarrufların önemli derecelerde azalmasına ve büyük ölçekli kısa dönemli sermaye kaçışlarına sebep olmaktadır. Bu çalışma, finansal liberalizasyonun, bankacılık krizlerinin ve finansal entegrasyonun bankacılık sektörü üzerindeki etkilerini saptamayı amaçlamakta ve finansal liberalizasyonun ve bankacılık krizlerinin finansal sistemler üzerindeki tahrip edici etkilerinin ortadan kaldırılmasına yönelik bazı çözüm önerileri sunmaktadır. Özellikle 1990'lı yılların ortasında, finansal entegrasyon birçok ülke tarafından finansal ve bankacılık krizlerinin sayısının azaltılmasında ve ülke ekonomilerinde finansal istikrarın sağlanmasında bir çözüm olarak görülmüştür. Böylece bu çalışmada, finansal entegrasyonun bankacılık sektörü üzerindeki olası etkileri araştırılmaktadır. Birçok xıülkede olduğu gibi, Türkiye'nin finansal sistemi de 1980'li yılların başında liberalleşmeye başlamıştır. Ayrıca bu çalışmada, hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkelerin ve Türkiye'nin de finansal reformları hakkında bilgi sağlanarak, finansal entegrasyonun, hem finansal sistemleri nasıl etkilediği hem de finansal liberalizasyon ve krizler sonrası bozulan bankacılık sektöründe finansal istikran sağlayıp sağlamayacağı üzerine bir değerlendirme yapılmaktadır.
Avrupa Birliği'nde göçmen öğrencilerin eğitime entegrasyonu: Katalonya örneği

Avrupa Birliği'nin kurucu ve tali antlaşmaları aracılığı ile eğitime ilişkin politika ve programlarla Üye Devletler arasında sosyal, kültürel ve ekonomik yakınlaşmayı sağlamak amacıyla ortak eğitim politikalarının oluşturulması ve Üye Devletlerle bu alanda yakın işbirliği, Avrupa Birliği'nin sosyal ve ekonomik geleceğinde birincil öneme sahiptir. Bu kapsamda Avrupa Birliği'nin eğitime ilişkin amaçları, göçmen politikaları yaratılması ve politikalarda istikrar sağlanması, eğitim ve öğretimin kaliteli hale getirilmesi ile etkinliğin sağlanması, eşitlik, sosyal uyum ile aktif vatandaşlığın sağlanarak desteklenmesi, yaratıcılık ve yenilikçi politikaların eğitimin her aşamasında sağlanması ve güçlendirilmesi olarak sıralanabilir. Yüzyılın son çeyreğinde İspanya'daki en önemli dönüşümü, başta Latin Amerika, Afrika ve Doğu Avrupa olmak üzere diğer ülkelerden gelen milyonlarca insan oluşturur. Dolayısıyla dünyanın farklı bölgelerinden gelen insanlar, kültürel çeşitliliğin artmasına sebep olur. Değişime etki eden bu kültürel çeşitlilik otuz yıldan kısa bir sürede İspanyol eğitim sistemini yeni koşullara maruz bırakır. Bu yeni koşullar, özellikle göçmen ailelerin çocuklarının eğitimi ile ilgilidir. Bu da İspanyol eğitim sisteminin yeniden gözden geçirilmesi demektir. Bu tezin amacı, Avrupa Birliği'nde fazla sayıda genç göçmen nüfusa sahip olan İspanya'nın, eğitim politikalarını incelemek, okullarda göçmen öğrencilere yönelik kota uygulaması ile diğer Özerk Topluluklardan ayrılan Katalonya Özerk Topluluğu'ndaki bu uygulamaların, göçmen öğrencilerin akademik başarısına etkisini saptamaktır. Bu çalışmayı önemli kılan bir husus bu konuda Türkiye'de detaylı bir çalışmanın olmamasıdır. Bir diğer husus da çalışmanın ilgili literatüre bir Avrupa Birliği Üye Devletinde göçmen öğrencilerin eğitimine ilişkin ne gibi düzenlemeler ve uygulamalar yapıldığı konusuna ışık tutmasıdır.
Avrupa Birliği ve Türkiye' de işsizlik sigortası uygulamaları ve Türkiye açısından değerlendirilmesi

Gelişmiş ve gelişmekte olan bütün ülkelerin en büyük sorunlarından birisi işsizliktir. İşsizliğin olumsuz sonuçlarını azaltmak amacıyla uygulanan en önemli sosyal güvenlik politikası da işsizlik sigortası uygulamasıdır. Çalışma, istek ve arzusunda bulunmasına karşın kendi iradesi dışında işinden ayrılan sigortalıya belirli bir gelir sağlamak amacıyla kurulan işsizlik sigortası uygulamaları, uygulandıkları ülkelerde, başta çalışan kişilerin hayatlarını doğrudan etkiledikleri gibi çalışanların içinde bulundukları toplumu ve ülke ekonomilerini de etkilemektedirler. Ülkelerin toplumsal, sosyolojik, demografik ve ekonomik yapıları farklı oldukları için o ülkelerde uygulanan işsizlik sigortası sistemlerinde de farklı uygulamalar bulunmaktadır. Türkiye'de de işsizlik sigortası sistemi: 08.10. 2009 tarih ve 23810 sayılı Resmi Gazete de yayımlanan 25 Ağustos 1999 tarihli ve 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu ile yürürlüğe girmiştir. Bu tez çalışması Türkiye ve Avrupa Birliği ülkelerinde uygulanan işsizlik sigortası sistemleri ele alınmıştır. İşsizliğin olumsuz sonuçları ve bunların tazminini sağlamak amacıyla kurulan, Türkiye ile Avrupa Birliği ülkelerinde uygulanan işsizlik sigortası sistemleri karşılaştırılarak, Türkiye'de uygulanan sistemin daha iyi olabilmesi için ne tür politikaların uygulanması gerektiği bu tezin amacını oluşturmaktadır.
Uluslararası düzenlemeler ve Avrupa Birliği çerçevesinde Deniz İş Hukukunda gemi adamlarının çalışma süreleri

Çalışma süreleri, Avrupa Birliği sosyal politikası, Uluslararası Çalışma Örgütü ve Türk İş hukuku kapsamında, işçilerin yaşam ve çalışma koşullarını geliştirme hedefleri arasındadır. Çalışma sürelerine dair ilk düzenlemeler Uluslararası Çalışma Örgütü sözleşmeleri ile yapılmıştır. Avrupa Birliğinde de benzer nitelikteki çalışma sürelerine dair yasal düzenlemeler vardır. Bunlardan en temel düzenleme 2003/ 88 sayılı Direktiftir. Direktif, gemi adamları, kara taşımacılığı, sivil hava taşımacılığı ve demiryolu taşımacılık sektörlerinde istihdam edilen mobil işçiler gibi meslek gruplarını kapsamamaktadır. Çalışma sürelerine ilişkin yasal düzenlemelerin temel amacı, iş sağlığı ve güvenliğinin korunmasıdır. Ancak daha zor ve tehlikeli olması nedeniyle gemi adamları bakımından hem ulusal hem de uluslararası alanda çalışma süreleri özel kanun ve yönetmelikler ile düzenlenmiştir. Bu çalışmada çalışma süreleri ve gemi adamlarının çalışma süreleri ulusal ve uluslararası yasal düzenlemeler ve Avrupa Birliği mevzuatı ışığında incelenmiştir.
Türkiye'de Sosyal Bilgiler dersi müfredatındaki yurttaşlık eğitiminin Avrupa Birliği yurttaşlık eğitimi politikaları bağlamında değerlendirilmesi (2005-2011)

Bu çalışmada, Türkiye'de 2005- 2011 yılları arasında Sosyal Bilgiler dersi müfredatının yurttaşlık modeli, Avrupa Birliği yurttaşlık eğitimi politikaları bağlamında değerlendirilmiştir. Araştırma, Avrupa Birliği yurttaşlık eğitimi politikaları ile Türkiye'de Sosyal Bilgiler dersi 2005- 2011 yılları arasındaki müfredatın karşılaştırılması ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada öncelikle yurttaşlık kavramı üzerinde durulmuş, Avrupa Birliği'nin yapısı ve yurttaşlık eğitimi politikaları incelenmiş ve Sosyal Bilgiler dersinin içeriği ve müfredatındaki yurttaşlık modeli incelenmiştir. Son olarak bulgular kısmında Avrupa Birliği yurttaşlık eğitimi politikaları ile Türkiye'de 2005- 2011 yılları arasındaki Sosyal Bilgiler dersi müfredatındaki yurttaşlık modeli karşılaştırılmıştır. Elde edilen bulgularda Avrupa Birliği yurttaşlık eğitimi politikalarının, Türkiye'de Sosyal Bilgiler dersi müfredatındaki yurttaşlık modeline önemli ölçüde etkisinin olduğu saptanmıştır. Türkiye'de Sosyal Bilgiler programındaki yurttaşlık eğitiminin dünyadaki yeni gelişmelere ve yurttaşlık algısındaki dönüşümlere yakın olduğu tespit edilmiştir. Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne girme isteği ve gayretlerinin Türkiye'deki Sosyal Bilgiler dersi müfredatına da yansıdığı görülmüştür.
The analysis of Turkish foreign policy under justice and development party government in the post-9/11 world

11 Eylül 2001 tarihinde gerçekleşen feci saldırılar, eskisinden daha fazla kişinin İslam'ın Batı ve batılı değerler ile çatışma halinde olduğuna inandığı yeni bir dönemin başlangıç sinyalini verdi. Türkiye'deki İslami siyasi kimlik geleneksel olarak Batı ve batılılaşma karşıtlığı üzerine kurulmuş olmasına rağmen Türk İslamcıları ile batılı değerler arasındaki yakınlaşma ironik olarak tam da bu dönemde gerçekleşti. Adalet ve Kalkınma Partisi'nin kuruluşu ve yükselişi pek çok gözlemci tarafından İslamcıların Batı'ya yaklaşımlarındaki bu dönüşümün bir kanıtı olarak görülmekte. Bu tez sistemik etkileşimin kimlik oluşumu, çıkar inşaası, ve buna bağlı olarak AK Parti yönetimindeki Türkiye'nin dış politika davranışları üzerindeki etkisini konstrüktivist lenslerle değerlendirmekte. Bir başka deyişle, 11 Eylül sonrası dünyada değişen uluslararası normların sorgulandığı, Doğu-Batı algılamalarının yeniden değerlendirildiği ve kimliklerin yeniden oluşturulduğu uluslararası ortamı bağımsız değişken olarak almakta. Diğer taraftan ise AK Parti yönetimindeki Türkiye'nin ve diğer uluslararası aktörlerin kimliklerini, çıkarlarını ve davranışlarını bağımlı değişken olarak incelemekte.
Para arzının mekansal ekonometrik modellenmesi

Ekonomide önemli bir yere sahip olan para politikası, birçok değişkeni direkt ya da dolaylı olarak etkilemektedir. Bu sebeple, merkez bankalarının amaçlarına ulaşmak için izledikleri politikaların etkinliğinin incelenmesi literatürde önemli bir yer edinmiş ve birçok çalışma bu konuyu çeşitli açılardan değerlendirmiştir. Küreselleşen dünyada, ülkeler arası ticari ve ekonomik ilişkilerin artması ülkelerin kararlarının birbirlerini etkilemesine yol açmış ancak bu etkileşim yapılan çalışmalarda göz ardı edilmiştir. Bu çalışmada AB ve OECD ülkelerinin para arzı arasındaki etkileşimi, ülkelerin birbirleri ile olan ticari ilişkilerinin ve ekonomik yakınlıklarının da modele dahil edildiği mekansal ekonometri teknikleriyle incelenmiştir. Analizler 2006- 2017 arası yıllık veriler ile gerçekleştirilmiştir. Ayrıca geleneksel ağırlık matrislerine ilaveten bu çalışmada ilk defa kümeleme analizi tekniği ile mekansal ağırlık matrisi oluşturulmuştur. Yapılan analizler neticesinde; AB ve OECD ülkeleri arasında para arzı açısından mekansal bir etkileşim olduğu başka bir ifadeyle bir ülkenin para arzının komşu ülkelerin para arzından pozitif yönde etkilendiği tespit edilmiştir. İlaveten ülkelerin para arzı ticaret partneri ülkelerin para arzı, enflasyon ve faiz oranı değişimlerinden de etkilenmektedir.
Energy politics of Ukraine: Domestic and international dimensions

Bu doktora tezi Ukrayna'nın enerji politikalarının ulusal ve uluslararası boyutlarını analiz etmeyi amaçlamaktadır. Tez, hem Ukrayna'nın ulusal düzeydeki gelismelerini, hem de Avrupa Birliği ve Rusya Federasyonu ile olan enerji işbirliğini ele almaktadır. Bu tezin ana araştırma problemi, Putnam'ın 'İki-seviye Oyun Yaklaşımı' bağlamında Ukrayna enerji politikasındaki ulusal ve uluslararası faktörler arasındaki nedensel bağlantıları açığa çıkarmak ve arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Tez aynı zamanda Ukrayna'ya Rusya'nın çıkarlarını taşıyan oligark grupların bu ülkedeki rolünü de ortaya koymayı hedeflemektedir. Bu tez yedi ana bölümden oluşmaktadır. Girişten sonraki ikinci bölümde uluslararası ilişkilerin ana akım teorileri ve Putnam'ın iki-seviyeli analitik yaklaşımı açıklanarak tezin teorik çerçevesi geliştirilmektedir. Üçüncü bölüm, 1991- 2010 yılları arasındaki dönemde Ukrayna'nın enerji politikasının dinamikleri üzerinde durmaktadır. Dördüncü ve beşinci bölümler, Viktor Yuşçenko ve Viktor Yanukoviç başkanlığı yönetimindeki enerji politikalarını açıklamaktadır. Altıncı bölümde ise Euro-Maidan olaylarından sonra enerji politikasında meydana gelen değişimler analiz edilmektedir. Yedinci bölümde, bir vaka çalışması olarak Belarus ile Ukrayna'nın enerji politikası çerçevesinde karşılaştırmalı analizi yapılırken, sonuç bölümü ise tezin ana bulgularını ortaya koymaktadır.
Dünya ticaretinde artan küresel rekabetin Avrupa Birliği'nin dış ticaret politikasına etkisi

II. Dünya Savaşından sonra kurulan serbest ticarete dayalı çok taraflı dünya düzeninde dünya ticareti hızlı bir şekilde büyümeye başlamış ve 1970'li yıllarda I. Dünya Savaşı öncesindeki düzeyine ulaşmıştır. Özellikle 1980 sonrasında üretim sürecinin dünya çapında parçalanması, küresel bir üretim ağının oluşturulması ve çok uluslu şirketlerin faaliyetlerinin yoğunlaşması dünya ticaretinde küreselleşme sürecini hızlandırmıştır. Bir yandan gelişmekte olan ekonomilerin hızla büyümesi, öte yandan ihracat bileşimlerinin sanayi lehine değişmesi teknolojik gelişmelerin de etkisiyle hızla küreselleşen dünya ticaretinde rekabetin artmasına neden olmuştur. Bu gelişme, dünya ticaretinin en dinamik sektörü olan sanayi ihracatında Avrupa Birliği gibi gelişmiş ekonomilerin paylarının azalmasına yol açmıştır. Kuruluşundan bu yana dünyanın en büyük ekonomik entegrasyonu olan AB, son yıllarda dış ticaret politikasını rekabet edebilirliğin yeni ihtiyaçlarına göre uyarlamaktadır. Bu çerçevede çalışmanın amacı, dünya ticaretinde artan küresel rekabet ortamında AB'nin yeri ve dış ticaret politikasındaki dönüşümü analiz etmektir. Bu bağlamda, AB'nin dünya ticaretinde rekabet edebilirliği ampirik olarak incelenmiş ve dış ticaret politikasındaki gelişmeler irdelenmiştir. Sonuçlar, dünya ticaretinde rekabet edebilirliği azalan AB'nin buna çözüm olarak daha fazla serbestleşmeye dayalı ve daha entegre bir ticaret politikasını benimsediğini, Ortak Dış Ticaret Politikası'nın amaç ve araçlarını da bu yönde dönüştürdüğünü ortaya koymaktadır.
Milliyetçi Hareket Partisi'nin Türkiye-AB ilişkilerine ve müzakerelerine (1997-2017) yönelik politik yaklaşımının incelenmesi

İkinci Dünya Savaşı sonrası Avrupa Devletleri, geçmişşte yaşadıkları ekonomik ve siyasal sorunları tekrar yaşamamak adına çeşitli kurum ve kuruluşlar oluşturmuşlardır. 1951 yılında Avrupa Kömür Çelik Teşkilatı'nın kuruluşu ile başlayan süreç 1957 Roma Anlaşması ile Avrupa Ekonomik Topluluğu adını almış, günümüzde Avrupa Birliği olarak adlandırılmaktadır. Yeni oluşan dünya düzeninde batı ekseninde yer almak isteyen Türkiye, 1959 yılında, o tarihteki adıyla AET'na üyelik için ilk müracaatını yapmıştır. Günümüze dek çeşitli anlaşma ve müzakerelerle geçen sürede Türkiye'nin birliğe üyeliği gerçekleşmemiştir. Kurumsal kimliğini 1969 yılında oluşturan, Türk Milliyetçiliği fikir temelinde bir benimseyen Milliyetçi Hareket Partisi, gerek iktidar gerekse muhalefet olduğu dönemlerde Türkiye-AB ilişkilerine dair politikalar üretmiştir. Türk Devletinin milletiyle beraber bekası, refahı, güvenliği ve bağımsızlığı ilkesine dayanan 'Onurlu Üyelik' prensibi MHP'nin Türkiye AB ilişkilerine bakışının temelini oluşturmaktadır. Çalışmamda, Türkiye-AB ilişkilerinin tarihsel süreci anlatılacak, MHP'nin kuruluşundan itibaren tarihsel gelişiminden bahsedilerek, MHP'nin Türkiye-AB ilişkilerine ve müzakerelerine yönelik politik yaklaşımı değerlendirilecektir
Avrupa Birliği'nin Türkiye'deki Alevi topluluklara bakışının ilerleme raporları üzerinden analizi

Kapalı toplum yapısı ve kendine özgü geçmişşi ile pek çok tartışma konusuna yol açan Alevilik, Cumhuriyetin kuruluşu ve modernleşme dönemi sonrasında farklı boyutlarda incelenmeye başlanmıştır. Belirtilen tartışma konuları arasında Aleviliğintanımlanması, İslam dini içerisindeki konumu, sosyal ve kültürel değerleri ve siyasal açıdan otoritenin karşısında olan tutumları yer almaktadır. Güncel tartışmaların ise 90'lı yıllardan itibaren Türkiye'nin AB üyeliği süreci ile başladığı, siyasallaşma ve modernleşme ile birlikte zorunlu din dersleri, cemevleri gibi hususlarla devam ettiği görülmektedir. Türkiye'de göç ve kentleşmenin etkilerinin de yaşamın Alevlerin özel yaşamlarına ilişkin hayat tarzları ve ritüelleri üzerinde farklılaşmaya neden olduğu söylenebilir. Bu çalışmada, Türkiye'deki Alevilerin 1998 yılından itibaren Avrupa Komisyonu tarafından oluşturulan Avrupa Birliği İlerleme Raporlarında nasıl değerlendirildiği ve bu değerlendirmeye karşın Alevilerin nasıl bir tutum sergilediklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, çalışmanın teorik bir araştırma olması kapsamında öncelikle literatüre taraması tekniği kullanılarak veri tabanlarından elde edilen dergi ve makaleler, bildiriler, raporlar incelenmiş, Yüksek Öğrenim Kurumuresmi sitesi aracılığıyla da yüksek lisans ve doktora tezlerine ulaşılmıştır. Çalışma sonucunda Alevilerin AB İlerleme Raporlarında azınlık olarakgörüldükleri, genellikle dini ve sosyal açıdan değerlendirildikleri, bu değerlendirmedeibadet yerleri, eğitim, eşit ve özgür haklar tanıma konuları ele alınmıştır. RaporlardaAlevi inancına ilişkin bilgiler de içeren yeni din kültürü ve ahlak bilgisi ders kitaplarınınyayımlanması ve bazı illerde Alevi vatandaşların evlerinin işaretlenmesine yönelik adlisoruşturmaların başlatılması olumlu gelişmeler olarak görülürken; kamu görevindeayrımcılık ve ibadet yeri olarak cemevlerinin tanınmaması sorunlarının devam ettiği görülmektedir. Sonuç olarak Alevilerin talep ettikleri özgürlüklerine halakavuşamadıkları, bu durumun Türkiye'de bulunan çoğunluğun kültür farklılığı ve genel siyasi durum ile ters düşmesinden kaynaklandığı söylenebilir.
Avrupa Toplulukları Adalet Divanı'nın yargı yetkisi ve ön karar usulü

Avrupa entegrasyonunun oluşumu 1951 tarihli Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğunu kuran Paris antlaşması ile 1957 tarihli Avrupa Ekonomik Topluluğu ve Avrupa Atom Enerjisi Topluluğunu kuran Roma Antlaşmalarına dayanmaktadır. Zaman içerisinde siyasi birlik olma yolunda atılan adımlar, Birliğin amacını derinleştirmiş ve geliştirmiştir. Merkezi Lüksemburg'ta bulunan Avrupa Toplulukları Adalet Divanı, Avrupa Birliği'nin temel yargı organıdır. Topluluğa üye ülkelerde ortak bir hukuk oluşturmanın önemli araçlarından biri olan uyumlaştırma, ancak en etkili tedbir biçiminin seçilmesi, iç hukuka aktarmanın zamanında gerçekleştirilmesi ve ulusal makamlarca uygulanabilir ve seslendiği kitle tarafından erişilebilir ulusal tedbirlerin kullanılması halinde hedeflerine ulaşabilir. Avrupa Topluluklarını kuran antlaşmalarda belirlenen hedeflere ulaşılması için öngörülen politikalara, hem birlik organları hem de üye devletler harfiyen uymak ve uygulamak zorundadırlar. Avrupa Toplulukları Adalet Divanı, kararları ile Birliğin gelişimini, hukuki temeller üzerine bina edilmesini temin etmektedir. ATAD, Topluluk Antlaşması ile kendisine verilen yetkiler ve çizilen saha içinde bu görevi yerine getirmektedir. Üye devletlerin Birlik Hukuku ile uyuşmayan uygulamaları ve işlemleri, ATAD'ın önüne ön karar usulü, ihlal davası, iptal davası, tazminat davası ve hareketsizlik davası olarak getirilmektedir. Ön karar usulü ile kazanılan davalar sonucunda üye ülkelerde yaşayan Türk vatandaşları kendilerini AB hukuk düzeni içinde daha rahat ve güvende hissedecektir. Bu tez Avrupa Birliği ile ilgili başlıca kaynakları kullanarak Avrupa Toplulukları Adalet Divanı'nın yargı yetkisini ve ön karar usulünü incelemeyi amaçlamaktadır.
Türkiye-AB ilişkileri çerçevesinde mülteci sorunu

Mülteci, göç ile bağlantılı kavram olmakla birlikte bu kavrama hukuk alanında kanun ve yasalar getirilmiştir. Bu kavramın tarihsel süreç içerisindeki yaşadığı değişimlere yer verilmiştir. Türkiye'de önemli bir konu haline gelen mülteci konusu, Osmanlı döneminden itibaren yoğun bir mülteci hareketliliğine maruz kalmıştır. Cumhuriyet döneminden sonra ise ulusal mevzuatlarda ve kanunlarda mülteci konusuna düzenlemeler getirilmiştir. İkinci Dünya Savaşı'yla birlikte Avrupa'da artan mülteci hareketleri mülteciler hakkında kararlar alınmasına neden olmuştur. Bu kararlar neticesinde Türkiye ve Avrupa arasında ilişkilerin gelişmesini olumlu yönde etkilemiştir. Avrupa Birliği'nin Türkiye ile yaptığı Geri Kabul Anlaşması'nı ve Ulusal Eylem Planını mülteci krizinde münasebetlerini arttırırken son olarak yaşanan Suriyeli mülteci sorunu Avrupa ve Türkiye'nin ilişkilerinde dönüm noktası olmuştur. Dolayısıyla çalışmamı kaleme alırken Türkiye-Avrupa ülkeleri arasındaki işbirliği ve anlaşmalar hakkında bilgi vermek ve bu alanda yapılacak olan araştırmalara kaynak sağlanması amaçlanmıştır. Çalışma'nın hazırlanmasında, konu hakkında önemli kişiler tarafından yazılan Mülteci tarihçesi, hukuku ve anlaşmaların olduğu ingilizce ve türkçe makalelere yer verilmiştir. Türkiye'nin mülteci verilerinin yer aldığı güncel rapor ve resmi internet sitelerin bulunduğu veriler kullanılmıştır.
Göç sorunu bağlamında Türkiye-Avrupa Birliği ilişkileri

Bu çalışmada, göç hareketlerinin Türkiye ve Avrupa Birliği üzerindeki etkileri anlatılmıştır. Türkiye ve Avrupa Birliği arasında yasa dışı göç hareketlerinin olumsuz etkilerinden kurtulmak için yapılan çalışmalara değinilmiştir. Yasadışı göçü engellemek için Türkiye ve AB arasındaki işbirliğinin önemi vurgulanmıştır. Son zamanlarda artan göç hareketleri, Türkiye ve AB arasında bir sorun haline gelmiştir. Çalışmanın anlatımında, gerekli bilgiler toplanmış ve tümevarımsal yöntemi kullanılmıştır. Buna göre, Türkiye ve Avrupa Birliği arasındaki işbirliği geliştirilerek, göç hareketlerini kontrol altına almak mümkündür. Çalışmanın sonuçlarına göre; göç hareketleri kontrol altına alınmadığı sürece Türkiye ve AB içindeki toplumsal dengeyi tehdit etmeye devam edecektir. Buna ek olarak, Türkiye ve Avrupa Birliği bu konuda ortak hareket edemezse, yasa dışı göç oranları artmaya devam edecektir.