turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Eğitim araştırma hastaneleri ile üniversite hastanelerinde tıbbi patoloji uzmanlık eğitimi alan tıpta uzmanlık öğrencilerinin eğitim ve çalışma koşulları arasındaki farkların belirlenmesi

Amaç: Bu çalışma Türkiye genelinde patoloji uzmanlık eğitimi veren üniversite ve eğitim araştırma hastanelerindeki eğitim ve çalışma koşullarının değerlendirilmesi ve elde edilen veriler ışığında patoloji uzmanlık eğitimine katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Araştırmamıza 137'si üniversite, 82'si üniversitede dışı kurumlarda eğitim alan toplam 219 tıpta uzmanlık öğrencisi katılmıştır. Anket bir kısmı açık uçlu, 35 soru ve üç bölümden oluşmaktadır. Katılımcılara anket elektronik ortam aracılığıyla ulaştırılmıştır. Anket sonuçları SPSS 22.0 paket programı ile analiz edilmiştir. Veriler ortalama, standart sapma, sayı ve yüzde dağılımı ile özetlenmiştir. Sayımla belirtilen değişkenler Ki-Kare Testi ile, ölçümle belirtilen değişkenler normal dağılıma uygunluk durumuna göre t Testi ya da Mann Whitney U Testi ile değerlendirilmiştir. Anlamlılık düzeyi p<0. 05 kabul edilmiştir. İstatistiksel analiz yapılırken eğitim kurumlarını, üniversite ve diğer kurumlar olarak iki başlıkta toplanmıştır. Bulgular: Katılımcıların 172'si (%65.6) kadın, 47'si (%34.4) erkektir, yaş ortalaması 28,8 2, 3 yıldır (en küçük 25, en büyük 37 yaş). Uzmanlık tercih sıralamasına göre en çok ikinci sıradadır (%11.5). Eğitim ve araştırma hastanelerindeki eğitici kadronun yetersiz oluşu, eğitimde eğitici niteliği bulunmayanların eğitimde yer alıyor olması, eğitim süresinin ve bazı kurumlarda vaka sayısının az olması eğitimi etkileyen olumsuz parametrelerdir. Tıbbi patoloji eğitimi boyunca uzmanlık öğrencilerinin kendilerini eksik hissettikleri konular, sitopatoloji, hematopatoloji, nöropatoloji, nefropatoloji ve kemik-yumuşak doku patolojisidir (p<0.001). Kurumlar, Ki-kare testi ile uzmanlık öğrencilerine verilen eğitimin memnuniyeti yönünden değerlendirildiğinde kurumlar arasında anlamlı fark bulunmuştur (p<0.02). Üniversitedeki uzmanlık öğrencileri aldıkları eğitimden %71 memnun iken, diğer kurumlardaki memnuniyet oranı %29' dur. Günlük mikroskop başı eğitim için ayrılan süre, makroskopik inceleme için ayrılan süre, akademisyen olma isteği ve yeterlilik hissi açısından kurumlar arasında anlamlı fark bulunmamştır. Sonuç: Tıbbi Patoloji uzmanlık öğrencilerinin eğitimi, asistan gözüyle değerlendirilmiş olup eğitimin standart olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Asistanların eksik oldukları konularda rotasyon yapması, eğitime ayrılan sürenin ve nitelikli olgu sayısının arttırılması ile yeterlilik hissinin oluşması sağlanmalıdır. Ayrıca tıbbi patoloji uzmanlık eğitimi, eğitici niteliği bulunan kişiler tarafından yürütülmelidir.
Yabancı dil olarak Türkçe derslerinde kültürlerarası iletişim yetisi kazandırma amaçlı karikatür kullanımı

İYabancı Dil Olarak Türkçe Sınıflarında Kültürlerarası İletişim Yetisi Kazandırma Amaçlı Karikatür Kullanımı? adlı bu tez çalışmasının amacı, kültürlerarası iletişim yetisinin yabancı dil öğretimindeki öneminden ve karikatürün eğitsel faydalarından yola çıkarak, yabancı dil olarak Türkçe öğrencilerine kültürlerarası iletişim yetisi kazandırmak amacıyla karikatür odaklı ders materyali önermektir. Tezin son bölümünde önerilen destekleyici ders materyali, öğrencilerin hedef kültürü tanımasına, kendi kültürlerine ve etkileşimde bulundukları ya da bulunacakları kültürlere farklı açılardan bakabilmelerine, kültürel farkındalık sahibi olmalarına yardımcı olacak etkinlikler içermektedir.
Temel bağlama öğretiminde kullanılmakta olan ve önerilen tezene tekniğinin öğrencilerin bağlama çalma becerilerine etkisinin incelenmesi

Bu araştırma, bağlama öğretiminin temel aşamasına ilişkin olarak hazırlanan 'Temel Bağlama Öğretiminde Kullanılmakta Olan ve Önerilen Tezene Tekniği' şeklinde ifade edilen iki tezene öğretim tekniğinin karşılaştırmalı sonuçlarını içermektedir. Araştırma kapsamında öncelikle literatür taramasına gidilmiş ve bu doğrultuda hazırlıklar yapılmıştır. Üniversitelerin müzik birimlerinde bağlama dersi veren uzman öğreticilere uygulanan anket sonuçları doğrultusunda 'Kullanılmakta Olan Tezene Tekniği' belirlenerek kontrol gurubu, 'Önerilen Tezene Tekniği' kapsamında ise deney gurubu oluşturulmuştur. Çalışmanın örneklemini, Afyon Kocatepe Üniversitesi Devlet Konservatuarı Türk Halk Müziği Bölümünde 2009- 2010 eğitim-öğretim yılında eğitim almaya hak kazanan öğrenciler oluşturmaktadır. 16 hafta süresince toplam 32 dersten oluşan ders müfredatı ise temel bağlama öğretiminde başlangıç, orta ve ileri düzey'i kapsayan konulardan oluşmaktadır. Toplam 8 konu başlığı içeren altında verilen ders müfredatı 4 öğrenciye uygulanmıştır. Dersler devam ederken belirlenen sınav programları doğrultusunda 3 sınav uygulanmıştır. Bu sınavlar temel bağlama öğretimi sürecinde öğrencilerin başlangıç, orta ve ileri düzey konuları kapsamında gerçekleştirilmiştir. Her bir sınav kendi içinde 4 aşamadan meydana gelmiş ve çeşitli üniversitelerden bir araya gelen uzman öğreticiler tarafından hazırlanmıştır. Jürilerin sınava yönelik ölçme ve değerlendirme sonuçları kapsamında bulgular ve yorum bölümü oluşturulmuştur. Sınav jürilerinin yanı sıra, çalışmanın güvenirliğinin sağlanabilmesi için sınav esnasında tutulan video kayıtları farklı uzman öğreticiler tarafından tekrar dinlenerek sınavların 'güvenirlik testi' yapılmıştır. Bu aşamalar doğrultusunda sınav sonuçlarına ilişkin veriler sonuç bölümünde karşılaştırmalı olarak sunulmuştur.
Ankara şehir merkezindeki lise öğrencilerinin sigara ve alkol kullanımının araştırılması

Bu çalışma, Ankara şehir merkezindeki liselerin ikinci sınıfına devam eden öğrencilerin sigara, alkol ve ilaç alma alışkanlıklarının incelenmesi amacıyla planlanmıştır. Alt, orta ve üst sosyo-ekonomik düzeyden basit tesadüfi örnekleme tekniği ile üçer lise seçilmiş, 584 kıs ve 546 erkek olmak üzere toplam 1130 öğrenci bu araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Veri toplamada, önceden hasırlanan anket formu kullanılmıştır. Toplanan verilerin analizi ki-kare yöntemiyle test edilerek istatistiksel anlamlılıkları araştırılmış ve yorumlanmıştır. Bulgulara göre, sigara ve alkol kullanımının cinsiyet, yaş, sosyo-ekonomik düzey, aile, boş samanların değerlendirilmesi ile yakından ilgili olduğu, ilaç alma alışkanlığının ise cinsiyete göre anlamlı farklılık gösterdiği bulunmuştur. Bu örneklem grubunun sigara kullanma oranı % 34.9, alkol kullanma oranı % 40, ilaç alma alışkanlığı % 5.7 ve ağrı kesici kullanma oranı % 62 .4'dür. Erkeklerin kızlara göre daha fazla sigara ve alkollü içki kullandığı, kızların ise daha fasla ağrı kesici ilaç kullandığı bulunmuştur. Sigara 78 ve alkollü içki kullanımının yaşla birlikte artmakta olduğu ve alkol kullanımının ailesi üst sosyo-ekonomik düşeyde olan öğrencilerde daha fasla olduğu görülmektedir. Sigara ve alkollü içki kullanan öğrencilerin % 60'ı merak ve arkadaş etkisiyle başladıklarını belirtmişlerdir. Cep harçlığı sigara ve alkollü içki kullanımında önemli bir etkendir. Pub ve diskoteklerin gençlerin sigara ve alkollü içki kullanımını arttırıcı olumsuz etkileri bulunmuştur. Aile de gencin sigara ve alkollü içki kullanımında önemli bir rol oynamakta, anne-baba ve ağabeyin birlikte sigara ve alkollü içki kullanıyor olması gencin sigara ve alkol kullanımını arttırıcı bir etki y apmaktad ir. Araştırma sonuçları değerlendirilerek, kamu sağlığı kuruluşlarında tüm sağlık personelinin ve okul öncesi eğitim kurumlarından başlayarak tüm eğitimcilerin sigara, alkol ve uyuşturucu maddelerin sararları konusuna duyarlı olmaları ve bu konuda gerek ailelere gerekse çocuk ve gençlere yönelik eğitim programlarının başlatılarak, yeni bir eğitim sistemi oluşturulmasının gerekliliği vurgulanmıştır.
6. ve 7. sınıf öğrencilerinin Seviye Belirleme Sınavı'na hazırlanma sürecindeki psikososyal problemleri

Bu tez çalışmasında, Seviye Belirleme Sınavı'na hazırlanan öğrencilerin yaşadığı psikososyal problemler araştırılmıştır. Öğrencilerin hangi alanlarda problem yaşadığı belirlenmiş, kişisel nitelikleri, yaş dönemleri, aile ve okul özellikleriyle aralarında bir ilişki olup olmadığı saptanmaya çalışılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde, ergenlik dönemi gelişim özelliklerinden bahsedilmiştir. İkinci bölümde, ilköğretim ve ortaöğretim ölçme değerlendirme mevzuatı, Ortaöğretime Geçiş Sistemi ve Seviye Belirleme Sınavı' nın içeriği açıklanmış ve yorumlanmıştır. Üçüncü bölümde, öğrencilerin yaşadığı ergenlik ve sınav kaygısı gibi psikolojik kaynaklı; okul, aile ve çevre gibi sosyal kaynaklı problemler incelenmiştir. Dördüncü bölümde ise öğrencilere ve rehber öğretmenlere uygulanan anketler, analizleri, sonuç ve yorumları bulunmaktadır.
Gençlik dönemi inanç gelişimi ve eğitiminde etkili olan faktörler üzerine nitel bir araştırma

Formel ve/veya informel eğitimle beslenen inanç gelişimi çocukluk yıllarından başlayarak hayat boyu devam etmektedir. Bu çalışmanın amacı ise gençlik dönemi inanç gelişiminde etkili olumlu ve olumsuz faktörlerin neler olduğunu tespit etmek, gençleri inanç veya inançsızlığa sürükleyen süreç ve problemleri ortaya koymak, bu problemlerin çözümü için uygun yöntem ve yaklaşım önerileri sunmaktır. Araştırmanın odağını, gençlerin kendi yaşantılarından hareketle çocukluk, ön ergenlik ve ergenlik yıllarında aile, okul ve içinde yaşadıkları toplum ekseninde, din eğitimi bağlamında dinle ilişkileri oluşturmaktadır. Bu çerçevede, inanç gelişimi belli oranda şekillendiği düşünülen, dini yöneliş ve dini tutum bakımından birbirinden farklılaştığı varsayılan 31 kişilik bir örneklem grubu ile derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Görüşmeye katılanlar, 15'i Felsefe, 16'sı da İlahiyat bölümlerinde öğrenim görmekte olan üniversite öğrencileridir. Katılımcılar, amaçlı, aykırı durum ve kartopu örneklemesi teknikleriyle belirlenmiştir. Elde edilecek verilerde maksimum çeşitlilik sağlanabilmesi için inanç ve din eğitimi durumları birbirinden farklılaşan katılımcıların örneklem grubu içinde yer almasına özen gösterilmiştir. Anlatı araştırması ve durum çalışması deseninde gerçekleştirilen bu araştırmada, derinlemesine görüşme ve gözlem yoluyla toplanan veriler, betimsel analize ve içerik analizine tabi tutulmuş ve yorumlanmıştır. Verilerin analizinde MAXQDA 12 nitel veri analiz programından yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda, gençlik dönemi inanç gelişimi ve eğitiminde en etkili faktörün, çocukluk dönemi yaşantılarını da içerecek tarzda, aile olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca gençlerin, ergenlik ve son ergenlik dönemlerinde bağımsız kişilik geliştirme ve kendilik bilinci kazanma evrelerinde olmaları ve kendi karar mekanizmalarını yönetir konuma gelmelerine bağlı olarak, inanç gelişimlerinde kendilerini bir özne olarak görme eğiliminde oldukları fark edilmiştir. Dolayısıyla gençlik döneminin bu gelişim özelliklerini göz ardı eden bir din eğitimi yaklaşım ve uygulamasının sağlıklı bir inanç gelişimi açısından başarılı sonuçlar vermeyeceği sonucuna varılmıştır.
Gerçekçi matematik eğitimi yaklaşımının ilkokul öğrencilerinin görsel matematik okuryazarlığı düzeyine ve problem çözme becerilerine etkisi

Bu araştırmada, ilkokulda Gerçekçi Matematik Eğitimi yaklaşımı ile gerçekleştirilen öğretimin öğrencilerin matematik başarılarına, görsel matematik okuryazarlı özyeterlik algılarına ve matematik problemlerini çözmeye yönelik tutumlarına etkisini incelemek amaçlanmıştır. Bu amaçla ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel bir çalışma yapılmış, nicel verileri desteklemek amacıyla öğrenci görüşlerinden elde edilen nitel veriler kullanılmıştır. Araştırma, Adana ilindeki bir devlet ilkokulunun 4. Sınıfına devam eden 147 öğrenciyle (66 kız, 81 erkek) yapılmıştır. Araştırmanın nicel verileri araştırmacı tarafından gerekli literatür incelenerek elde edilen matematik başarı testi, Görsel Matematik Okuryazarlığı Özyeterlik Algı Ölçeği ve Problem Çözmeye Yönelik Tutum Ölçeği kullanılarak elde edilmiştir. Çalışmada GME yaklaşımının uygulandığı iki sınıf bir deney grubunu (23 kız, 31 erkek), farklı okullardan seçilen iki sınıfa araştırmacının girdiği kontrol bir grubu ve bir öğretmenin girdiği başka okuldaki kontrol iki grubu (toplamda 43 kız, 50 erkek) rastgele olarak belirlenmiştir. Deney grubuna 'Geometrik Şekiller' ünitesi GME yaklaşımı ile öğretilmiş, kontrol gruplarında ise mevcut öğretim yöntemi kullanılmıştır. Uygulama sekiz hafta sürmüştür ve uygulamanın hemen bitiminde deney grubundaki öğrencilere araştırmacı tarafından geliştirilen yedi açık uçlu sorunun bulunduğu yapılandırılmış görüşme formları dağıtılmıştır. İki ay sonra tüm gruplara kalıcılık testleri tekrarlanmıştır. En sonunda ise nitel verilerin analizinde içerik analizi kullanılırken, nicel verilerin değerlendirilmesinde Karışık Ölçümler İçin ANOVA ve t-Testi metotları kullanılmıştır. Sonuç olarak, deney grubundaki öğrencilerin kontrol grubundaki öğrencilere göre matematik başarı testinde daha başarılı oldukları, görsel matematik okuryazarlığı özyeterlik algılarında ve matematik problemlerini çözmeye yönelik tutumlarında daha çok gelişim gösterdikleri bulunmuştur. Bu doğrultuda gelecek çalışmalarda yeni bir matematik programı düzenlemesine gidilerek konu konu örnek etkinliklerin olduğu çalışma kitapçığı hazırlanabilir, bu kitapçık izlenerek öğretmen ve öğretmen adaylarına eğitim verilebilir.
Cumhuriyet Dönemi çocuk dergilerinin eğitim ve tarih anlayışı açısından incelenmesi (1928-1950)

Devlet hayatının çeşitli dönemlerinde görülen yenileşme ve kalkınma çabaları, toplumsal yapıdaki değişim ve bu değişimin bir parçası olarak da toplumsal algıdaki 'yeni insan' tasavvurunun oluşturulması ile bağıntılı olarak ele alınmakta, yeni insanın oluşumunda ise 'küçük yaşlar' kritik dönem olarak görülmekte ve bu kritik dönemdeki bireylerin eğitimi için uğraş verilmektedir. Eğitimin uğraşı alanında, formal boyutta etkili olan okul müfredatları yanında, informal boyutta bireyin eğitimini geliştirici çeşitli araçlar yer almaktadır. Bu araçlardan birisi de basım ve elde edilişi yoluyla yetişkinlerin doğrudan ya da dolaylı gözetimiyle çocukların dünyasına girmeyi amaçlayan çocuklara yönelik yayınlardan birisi olan çocuk dergileridir. Bu çalışmada Cumhuriyet Dönemi çocuğunun yetişmesinde etkili araçlardan birisi olan çocuk dergileri ele alınmış, örneklem olarak belirlenen çocuk dergilerinin eğitim ve tarihe bakışları çeşitli açılardan nitel bir yaklaşımla incelenmiştir. Tarihsel bir araştırma niteliğindeki bu çalışma tarama modelindedir. Araştırmanın yazılı verilerinden olan süreli yayınlar belgesel tarama yöntemi ile elde edilmiştir. Araştırmada yazılı veriler sözlü anlatı türündeki verilerle desteklenmiş, elde edilen veriler betimsel analiz ve içerik analizi yöntemi ile analiz edilmiştir. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre incelenen çocuk dergileri eğitimsel konulara ve yeniliklere yer vermiş, okuyucuları üzerinde tarih aracılığı ile kimlik inşa etme uğraşında olmuş, toplumun geleceği ve ortak malı olarak görülen çocuklarda Türklük bilinci, vatan sevgisi, medenilik özelliği ile sosyalleşme bilinci yanında gürbüzlük, çalışkanlık, doğruluk, tutumluluk gibi bireysel gelişim ile ilgili değerler kazandırılmak istenmiştir.
Müzik eğitimi anabilim dalı öğrencilerinin ilköğretim müzik derslerinde popüler müziğin öğretim materyali olarak kullanımına ilişkin görüşleri üzerine bir çalışma: Gazi Üniversitesi örneği

Bu araştırmada, müzik eğitimi anabilim dalı öğrencilerinin, ilköğretim müzik derslerinde popüler müziğin öğretim materyali olarak kullanımına ilişkin görüşleri incelenmiştir. Araştırmada, araştırmacı tarafından geliştirilen ve üç bölümden oluşan bir ölçme aracı kullanılmıştır. Ölçme aracının ilk bölümünde öğrencilerin demografik bilgilerine ilişkin maddeler, ikinci bölümde öğrencilerin popüler müziğe ilişkin görüşlerine yönelik yedi adet madde ve son bölümde ise öğrencilerin ilköğretim müzik derslerinde popüler müziğin öğretim materyali olarak kullanımına yönelik görüşlerini incelemek için 8 madde yer almaktadır. Belirtilen ölçme aracı G. Ü. Müzik Eğitimi Anabilim Dalı'nda öğrenim gören 112 öğrenciye uygulanmıştır. Elde edilen bulgulara göre, öğrencilerin, ilköğretim müzik derslerinde popüler müziğin öğretim materyali olarak kullanımına yönelik görüşleri öğrencilerin cinsiyetine göre farklılık göstermez iken, öğrencilerin sevdikleri müzik türlerine göre farklılıklar göstermiştir. Bu bulguya ek olarak; öğrencilerin, ilköğretim müzik derslerinde öğretim materyali olarak kullanımına yönelik görüşleri yine öğrencilerin sınıf düzeylerine göre farklılık göstermektedir. Diğer taraftan; öğrencilerin ilköğretim müzik derslerinde popüler müziğin öğretim materyali olarak kullanımına yönelik görüşleri yine öğrencilerin popüler müziğe olan yaklaşımlarından etkilenmektedir.
İlköğretimde müfettiş yönetici ve öğretmen etkileşiminin eğitime etkileri

Bir toplumun çağdaşlaşmasında etken olan en önemli araçlardan birisi de eğitimdir. Eğitim günümüzde çağdaşlaş manın, kalkınmanın ve gelişmenin en önemli ölçütlerinden birisi haline gelmiştir. Çağın gereklerini yerine getirebilmek eğitim sistemini oluşturan alt sistemlerin görevlerini gerektiği gibi yapmalarına bağlıdır. Bu alt sistemlerden birisi de yönetimdir. Yönetim sisteminin en önemli alt sistemlerinden biri olan teftişin, birçok eğitimci ve bilim adamı tarafından kabul edilen amaçlarının basında, yönetici ve öğretmenlere rehberlik ve mesleki yardım yapmaktır. Bu mesleki yardım ve rehberliğin, egitim-ögretim faaliyetlerini, nitelik ve nicelik açısından arttıran bir yardım olması gereklidir. Modern teftiş anlayışına göre, insan ilişkileri oldukça önemlidir. Müfettişlerle, öğretmenler arasında olması istenen etkileşimde, müfettişlerin kişisel özellikleri, tavır ve yaklaşımları oldukça önemlidir. Bu araştırmanın genel amacı; Müfettişlerin, öğretmenlerin ve yöneticilerin teftiş faaliyetleri sırasında doğan etkileşimlerinin, egitim-ögretim çalışmalarını nasıl etkilediğinin tespit edilmesidir. Araştırma sonuçları, teftişin amacına uygun yapılmasına ve egitim-ögretim faaliyetlerindeki aksaklıkların giderilmesine yardımcı olabileceği için önemi idir. xıAraştırmanın evrenini Ankara ili sınırları içinde merkez ilçelerde bulunan, resmi ilköğretim okullarında görevli öğretmenler ve yöneticiler ile Ankara'da görev yapan ilköğretim müfettişlerinin tamamından oluşmaktadır. Çalışma evreninin öğretmen ve yöneticiler acısından fazla olması dolayısıyla örneklem alınmıştır. Random yöntemi ile her ilçeden belli okullar seçilmiş, bu okullarda görev yapan öğretmenlerin ulaşılabilenleri ve yöneticilerinin tamamı ile Ankara'da görev yapan İlköğretim müfettişlerinin tamamı örneklem olarak alınmıştır. Bilgi toplama aracı olarak geliştirilen anket, araştırmacı tarafından 250 öğretmen, 100 yönetici ve 110 müfettiş olmak üzere 460 kişiye ulaştırılmıştır. Geri dönen anketlerden 337 tanesi değerlendirmeye alınmıştır. Değerlendirmeye alınan anketler gruplanmıs ve frekans, aritmatik ortalama, standart sapma, T testi, varyans analizi, sceheffe t test gibi istatistiksel işlemlere tabi tutularak analiz edilmiş ve yorumlanmıştır. Araştırma sonucu elde edilen bulgularla ilgili olarak uygulamaya ve gelecekte yapılacak çalışmalara ilişkin öneriler geliştirilmiş ve bu konuda çalışma yapacak kişilerin yararlanabilmesi amacıyla raporda sunulmuştur. X '
Eğitim örgütlerinde çalışan öğretmen ve yöneticilerin sorun çözme becerileri

Eğitim örgütlerinde çalışan yönetici ve öğretmenlerin; üretken, sorunları yerinde ve zamanında tespit edebilen, çözebilen ve yerinde doğru karar verebilen bireyler olması beklenmektedir. Etkili sorun çözme becerileri, eğitim örgütlerinde gelişmeyi büyük oranda geçerli kılmaktadır. Bu nedenle araştırmanın temel amacı; eğitim örgütlerinde çalışan yönetici ve öğretmenlerin sorun çözme becerilerini incelemektir. Araştırma, İstanbul ili Kartal İlçesi'nde ilkokullarda görev yapan 143 öğretmen ve 57 yönetici üzerinde yapılmıştır. Sorun Çözme Envanteri'nin kullanıldığı araştırmada, öğretmenlerin sorun çözme becerileri ortalamaları düşük seviyede bulunmuştur. Bununla birlikte, sorun çözme becerilerine etki eden demografik değişkenler incelenmiş; cinsiyet, medeni durum, yaş, mezun olunan okul ve meslekteki kıdemin sorun çözme becerileri üzerinde istatiksel olarak anlamlı bir fark oluşturmadığı tespit edilmiştir.
Rüşdiye mekteplerinde okutulan bir tarih ders kitabı örneği Mir'at-ı Tarih-i Osmanİ

Rüşdiye mektepleri tarihsel süreç içersinde yapı olarak çeşitli değişimler geçirdiği gibi kurumlardaki eğitim-öğretim durumu ve dersler de değişmiştir. Bu dersler içersinde bulunan tarih dersi de bu değişime tabi olmuştur. Rüşdiye ve benzeri okulların açılması buradaki öğrenciler için basit şekilde ve genel nitelikte tarih kitaplarına ihtiyaç oluşturmuştur. Bu sorunu çözmek için başlangıçta diğer derslerde olduğu gibi tarih ders kitapları da Fransızcadan çeviri yoluyla hazırlanmıştır. Rüşdiyelerin yaygınlaştırılması ders kitabı ihtiyacını artırmış ve ders kitapları devlet tarafından belirlenmeye başlamıştır. Bu durum Türk tarihçilerini kolay anlaşılabilir ve sistemli tarih kitapları hazırlamaya zorlamıştır. O dönemlerde tarih dersinin içeriğini ve işleyişi anlayabilmek için hazırlanan bu kitapları incelemek gerekir. Bu anlamda, 1876/ 1877 (H. 1293) yılında Sami, Aziz, Şevki Beylerin rüşdiye mekteplerinde okutulmak için yazdıkları tarih ders kitabı, dönemin ideolojisinin anlaşılması ve tarih öğretimi anlayışını göstermesi açısından önemlidir. Bu çalışma giriş, üç bölüm ve sonuç kısımlarından meydana gelmektedir. Çalışmanın giriş kısmında Osmanlı Devleti'nin kuruluşundan beri var olan klasik eğitim kurumları ve eğitimde ilk yenileşme çalışmalarıyla birlikte ortaya çıkan okullar kısaca ele alınmıştır. Birinci bölümde rüşdiyelerin kuruluşu, tarihi gelişimi ve özellikleri, ikinci bölümde rüşdiyelerde okutulan tarih dersi ve ders kitapları, üçüncü bölümde rüşdiye mekteplerinde okutulan bir tarih ders kitabı Mir'at-ı Tarih-i Osmani incelenmiştir. Sonuç bölümünde ise rüşdiyeler, rüşdiyelerde tarih dersi ve Mir'at-ı Tarih-i Osmani ile ilgili genel bir değerlendirme yapılmıştır.
İlkokullarda duygusal okuryazarlık eğitiminin öğrencilerin duygusal zeka düzeyine etkisi

Bu çalışma, duygusal okuryazarlık eğitiminin ilkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin duygusal zeka performansı üzerindeki etkisini araştırmak amacıyla yürütülmüştür. Araştırma kontrol gruplu ön-test son-test yarı deneysel desende tasarlanmıştır. 16 öğrenci deney grubuna atanırken, kontrol grubu 12 öğrenciden oluşmuştur. Öğrencilerin duygusal zeka performansı bu araştırma kapsamında geliştirilen On Yaş Duygusal Zeka Ölçeği ile ölçülmüştür. Duygusal okuryazarlık eğitimi, Goleman'ın duygusal zeka modelinde yer alan özellikleri öğrencilere kazandırmayı amaçlayan etkinlikleri içermektedir. Duygusal okuryazarlık eğitimi, haftada 4 ders saati olmak üzere 8 hafta boyunca 31 ders saati sürmüştür. Araştırmada kullanılan veri toplama aracı, deneysel işlemin başlamasından bir hafta önce ön-test olarak; deneysel işlemden sonra son-test olarak; son-test ölçümünden iki ay sonra deneysel işlemin kalıcılığını belirlemek amacıyla deney ve kontrol gruplarına uygulanmıştır. Araştırma verilerinin normallik analizi yapılmış ve verilerin normal dağıldığı tespit edilmiş ve bu nedenle verilerin analizinde parametrik test tekniklerinden bağımsız ve bağımlı gruplar t-testi kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular, duygusal okuryazarlık eğitimi etkinliklerinin deney grubunda yer alan öğrencilerin duygusal zeka performansını anlamlı olarak artırdığını ve kalıcılık testinde bu anlamlı farkın devam ettiğini; kontrol grubu öğrencilerinin ön-test, son-test ve kalıcılık testi ortalamaları arasında anlamlı farkın olmadığını göstermiştir. Elde edilen bulgular, ilgili literatür doğrultusunda yorumlanarak duygusal okuryazarlık eğitiminin ilkokul sürecindeki önemi açısından yorumlanmış ve önerilerde bulunulmuştur.