turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Nişasta-bazlı biyoplastik atıklarının kahverengi çürükçül fungus Gloephyllum trabeum ile biyolojik parçalanabilirliğinin araştırılması

Bu çalışmada, nişasta bazlı biyoplastik atıkların kahverengi çürükçül fungus Gloeophyllum trabeum ile biyolojik olarak parçalanabilirliği araştırılmıştır. İnkübasyon süresince numunelerin indirgen şeker düzeyleri dinitrosalisilik asit yöntemiyle belirlenmiştir. Nişasta bazlı biyoplastiklerin biyolojik olarak parçalanması sonucunda elde edilen seker türleri HPLC analizleri ile saptanmıştır. Biyolojik parçalanma sonucunda ortaya çıkan son ürünlerin belirlenmesi amacı ile GC-MS analizleri gerçekleştirilmiştir. DNS metodu ile gerçekleştirilen şeker analizleri, fermantasyon ortamlarına ait indirgen şeker düzeylerinin; fungusların nişasta bazlı biyoplastikleri parçalamaları sonucu artma, parçalanma sonucu ortaya çıkan şekerlerin funguslar tarafından kullanılması sonucunda ise azalma eğilimine sahip olduğunu göstermektedir. HPLC analizlerine ait sonuçlar, nişasta bazlı biyoplastiklerin yapısında bulunan polisakkaritlerin; mannoz, arabinoz, glikoz, galaktoz ve fruktoz gibi monomerlerine indirgendiğini göstermiştir. GC-MS analizleri ile tanımlanan bazı kimyasal maddelerin miktarlarında zamana bağlı meydana gelen azalmalar, bu parçalanma ürünlerinin G. trabeum tarafından kullanıldığına işaret etmektedir. Deneysel çalışmalar kahverengi çürükçül fungus G. trabeum'un nişasta bazlı biyoplastik atıkları parçalayabildiğini ve parçalama sonucunda şeker gibi monomerlerin oluştuğunu göstermiştir. Oluşan bu parçalanma ürünlerinin uygun koşullar altında biyoetanol eldesi, tek hücre proteini üretimi gibi farklı amaçlarla kullanılması mümkün görünmektedir.
Caustic recovery from highly alkaline denim mercerizing wastewaters using membrane technology

Denim üretimi yapan bir tekstil fabrikasının merserizasyon atıksularından kostiksoda geri kazanımı gerçekleştirilmiştir. Arıtım tasarılarını geliştirmek amacıyla kapsamlı bir karakterizasyon çalışması yürütülmüştür. Atıksuyun oldukca alkali ve sıcak yapısı çalışmalarda Polyethersulfone bazlı membran kullanımına yöneltmiştir. İleriki aırıtımlardaki verimi artırmak amacıyla yürütülmüşmikrofiltrasyon, flokülasyon ve santrifüj ön arıtım uygulamaları başarısız bulunmuştur. Bu yüzden çalışılmış UF, NF ve pilot sistem membran uygulamaları herhangi bir ön arıtım olmadan gerçekleştirilmiştir. UF ve NF çalışmaları transmembran basıncı ve yatay geçiş hızının etkileri bakımından incelenmiş, en verimli çalışma koşulları belirlenmiştir. UF prosesi en iyi 20 20C de 4.03 bar transmembran basıncı ve 0.79 m/s yatay geçiş hızında %84 renk ve %94 KOİ giderimiyle birlikte başarılıkostik çözeltisi geri kazanımı sağlamıştır. Permeat kalitesini artırmak amacıyla yüksek arıtım kapasitesi yanında asit ve alkali geri kazanımı alanındaki avantajlarıdadüşünülerek NF prosesi çalışılmıştır. NF prosesi de en iyi olarak 20 20C de 4.03 bar transmembran basıncı ve 0.79 m/s yatay geçiş hızında başarılı kostik çözeltisi geri kazanımı sağlamış, %92 renk ve %98 KOİ giderimlerine olanak sağlamıştır. Bu çalışmalara ek olarak bu membran proseslerde sıcaklığın etkisi çalışılmıştır. Gerçekçalışma koşulları değerlendirilip 40 20C de arıtım çalışmaları tekrarlandığında;sıcaklığın akı üzerindeki olumlu etkisinin yanında, geri kazanım ve giderimoranlarında az miktarlarda kayıplara yol açtığı görülmüştür. Son olarak bir pilot sistem çalışması yürütülmüş ve yüksek inorganic içeriği ve sıcaklık kaynaklı işletimproblemlerine rağmen oldukça başarılı olduğu görülmüştür.
Düzenli depolama alanlarında taban drenaj kapasitesinin nano malzeme kullanılarak arttırılması

Çevre kirliliği son yıllarda önem kazanmıştır. Katı atık kontrolü ile ilgili olarak yapılan çalışmalar artık önemli bir seviyeye gelmiş bulunmaktadır. Katı atıkların boyutları her geçen gün artmakta, hatta dünyanın geleceğini tehdit etmektedir. Kontrol mekanizmaları önemli ölçüde belirlenmiş, yasalarla da çevre kirliliği kontrolü ve kirliliğin engellenmesi kapsamlı olarak ele alınmıştır. Günümüzde geliştirilen teknolojilere rağmen birçok katı atık türünün yeniden üretime kazandırılması, öncelikle ekonomik olarak mümkün olmamaktadır. Katı atıkların bertarafında da yakma, kompostlaştırma gibi yöntemler uygulanmakla birlikte sonuçta yine de bir miktar katı atığın son uzaklaştırma işlemi için depolanması gerekmektedir. Bu nedenle, çevreyi katı ve sıvı atıklardan ortaya çıkan kirleticilerden korumak için, düzenli depolama sahaları düzenlenmektedir. Düzenli depolama alanlarında kullanılan doğal ve örselenmiş kil genellikle taban ve tavan örtü teşkilinde ve yan seddelerin oluşturulmasında kullanılmaktadır. Kil zemin tabakaları sızıntı suları, organik sıvılar gibi kirleticilerin tutulmasında etkin olarak kullanılmaktadırlar. Daha önce yapılan araştırmalarda zeminin yapısının; içinden sızıntı suyunun geçmesi sonucunda zamanla bozulmaya başladığı ve zeminin permeabilitesinde değişimler olduğu belirtilmiştir. Bu nedenle killi zeminin geçirimsizliği sağlamak için tek başına yeterli olmadığı anlaşılmıştır. Kil zemin tabakaları sızıntı suları, organik sıvılar gibi kirleticilerin gideriminde çok etkili olduğu belirlenmiş, geçmişşten günümüze yaygın olarak kullanılmaktadırlar. Bu nedenle bu çalışmada sızıntı suyu geçirilen zeminin hem permeabilitesinin artmasını engellemek hem de giderim verimini arttırmak amacıyla farklı ve değişen miktarda nano malzeme ile zeminin iyileştirilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla İstanbul Avrupa yakasında bulunan Kemerburgaz Odayeri Düzenli Depolama Alanı'ndan temin edilen çöp sızıntı suyu numunesi, Esan Eczacıbaşı Endüstriyel Hammaddeler San. ve Tic. A. Ş' den alınan kil ve nano malzeme olarak demir oksit nano malzeme ve alimünyum oksit nano malzeme kullanılmıştır. Kaolin öğütülmüş ve toz haline getirilmiş olarak firmadan alındığı için herhangi bir işlem uygulanmamıştır. Demir oksit ve alimünyum oksit nano malzemeler Sigma-Aldrich firmadan temin edilmiştir. Kil numunesinin içine farklı ve değişen miktarda nano malzeme ilave edilerek standart yöntemlerle kompaksiyona tabi tutularak hazırlanmış ve bu örneklerin yerleştirildiği reaktörlerden sızıntı suyu geçirilerek zemin numunesinin permeabilitesi ve arıtım verimi deneysel olarak incelenmiştir. Mayıs 2019, 120 sayfa.
Dispers boyarmadde içeren tekstil atıksularında renk giderimi

Bu çalışmada tekstil endüstrisinde elyaf boyamada kullanılan boyarmaddelerdenC. I. Dispers Yellow 119 ve C. I. Dispers Red 167'nin kimyasal koagülasyon ve Fenton prosesi ile arıtılmasında optimum koşulları belirlenmiştir. Kimyasal koagülasyon deneyleri sonucunda Dispers Yellow 119 boyarmaddesi için 75 mg/l FeSO 4 konsantrasyonunda ve pH 6'da %99 renk ve %80 KOI giderimi, 100 mg/l FeCl 3 konsantrasyonunda ve pH 6'da %99 renk ve %85 KOI giderimi ve 200 mg/l Alum konsantrasyonunda ve pH 7'de %99 renk ve %91 KOI giderimi elde edilmiş, Dispers Red 167 boyarmaddesi için 100 mg/l Fe+2 dozunda ve pH 7'de %98 renk ve %77 KOI giderimi, 150 mg/l Fe+3 konsantrasyonunda ve pH 4'de %99 renk ve %90 KOI giderimi ve 250 mg/l Alum konsantrasyonunda ve pH 6'da %98 renk ve %70 KOI giderimleri elde edilmiştir. Fenton prosesinde ise Dispers Yellow 119 için optimum pH, sıcaklık ve karıştırma süresi sırasıyla 3, 30 oC ve 15 dakika olarak belirlenmiş ve bu optimum şartlarda 50 mg/l Fe+2 ile 75 mg/l H2O2 kullanıldığında %99, 7 renk giderimi ve%98, 7 KOI giderimi elde edilmiştir. Dispers Red 167 için optimum pH, sıcaklık ve karıştırma süresi sırasıyla 3, 60oC ve 25 dakika olarak belirlenmiş ve bu optimum şartlarda 50 mg/l Fe+2 ile 100 mg/l H2O2 kullanıldığında %94, 9 renk giderimi ve%96, 1 KOI giderim verimlerine ulaşılmıştır.
Effect of operating parameters on nutrient removal by C. Vulgaris in continuously operated photobioreactor system

Bu tezin kapsamında Chlorella vulgaris ile sentetik atıksulardan azot ve fosfor giderimi incelendi. Çalışma yarı kesikli flask deneyleri ve sürekli işletilen bağlı büyüme fotobiyolojik reaktor sistemi deneyleri olmak üzere iki kısımdan oluşmaktadır. Deneyler oda sıcaklıgında, nötral pH'da ve yapay ışıkta yürütülmüştür. Azot/fosfor oranı ve giriş azot konsantrasyonlarının azot ve fosfor giderimi üzerine etkileri değerlendirilmiştir. Bulunan sonuçların işaretinde, maksimum azot giderim verimi düşük azot derişiminde ve azot/fosfor oranında elde edilmiştir. Fotobiyolojik reaktor sistemi sürekli koşullarda farklı azot/fosfor oranlarında ve farklı ışık şiddetinde işletilmiştir. Optimum şartlarda maksimum azot giderimi düşük ışık şiddetinde tayin edilmiştir. Maksimum giderim verimi düşük azot/fosfor oranında elde edilmiştir.
Ayvacık, Suat Uğurlu Baraj Gölü' nün su kirliliği açısından araştırılması

Lisans TeziAYVACIK, SUAT UĞURLU BARAJ GÖLÜ'NÜN SU KİRLİLİĞİ AÇISINDAN ARAŞTIRILMASIAyşe Gökçen KASAPOndokuz Mayıs Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Çevre Mühendisliği Anabilim Dalı Danışman: Prof. Dr. Yüksel ARDALIBu çalışmada, Samsun İli, Ayvacık İlçesindeki çalışma alanı olan Suat Uğurlu Baraj Gölü için dört farklı numune alma istasyonu belirlenmiş olup 2014 Eylül ayında başlayan numune alma ve analiz işlemleri 2015 Ağustos ayına kadar devam etmiştir. Bu bir yıllık süreç boyunca numune alma analiz işlemleri aylık periyotlarla sürdürülmüştür. Araştırmanın amacı Suat Uğurlu Baraj Gölü'ndün su kirliliği açısından değerlendirilmesi, ötrofikasyona neden olan kirleticilerin ve kirlilik yüklerinin tespiti, göl trofik seviyesinin belirlenmesi ve göl iyileştirme çalışmalarına çözüm önerileri sunmaktır. Bu kapsamda her ay tüm istasyonlar için pH, sıcaklık, elektriksel iletkenlik, çözünmüş oksijen, çözünmüş oksijen doygunluk, seki diski, klorofil-a, toplam katı madde, toplam çözünmüş madde, kimyasal oksijen ihtiyacı, biyokimyasal oksijen ihtiyacı, amonyum azotu, organik azot, toplam kjeldahl azotu, nitrit, nitrat, toplam azot, toplam fosfor ve ağır metal konsantrasyonları analiz edilmiştir. Çıkan sonuçlar 'Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği, Tablo 1: Kıtaiçi Su Kaynaklarının Sınıflarına Göre Kalite Kriterleri', 'Yerüstü Su Kalitesi Yönetmeliği, Ek-5, Tablo 2: Kıtaiçi Yerüstü Su Kaynaklarının Genel Kimyasal ve Fizikokimyasal Parametreler Açısından Sınıflarına Göre Kalite Kriterleri', ve 'Ek-6, Tablo 9: Göl, Gölet ve Baraj Gölleri Ötrofikasyon Kriterleri' ne göre değerlendirilmiş, su kalite indeksi ve trofik durum indeksi modelleri uygulanmıştır. Araştırma sonuçları Suat Uğurlu Baraj Gölü'nde ciddi seviyede azot ve fosfor kirliliğinin olduğunu, buna bağlı olarak tüm istasyonlarda yıl boyunca fitoplankton biyokütlesini temsil eden klorofil-a konsatrasyonlarının yüksek olduğunu göstermektedir. Bunun sonucunda göl trofik seviyesi genel anlamda ötrofik ve hipertrofik olarak belirlenmiştir. Ayrıca yapılan ağır metal analizlerinin sonuçları değerlendirildiğinde Suat Uğurlu Baraj Gölü'nde ağır metal kirlenmesinin mevcut olduğu, en yüksek kirlenmenin ise Hg, Pb, Cu, ve Ni' den kaynaklandığı görülmektedir. Suat Uğurlu Baraj Gölü'nde ağır metal konsantrasyonları Hg>Pb>Cu>Ni>Cd>Zn şeklinde belirlenmiştir.
Sızıntı sularının elektrodiyaliz öncesi elektrokoagülasyonla arıtımının incelenmesi

Sızıntı suları, tek bir prosesle arıtımı mümkün olmayan yoğun kirletici özelliklere sahip bir atıksu olarak bilinmektedir. Bu nedenle etkin bir ön arıtım yöntemi ile ana proseslere aktarılacak olan yükün azaltılması büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmada elektrodiyaliz prosesi öncesi; hızlı, ekonomik ve sızıntı suyunda yer alan kirletici parametreleri için etkin yöntem olan elektrokoagülasyon prosesinin etkinliği incelenmiştir. Ayrıca farklı kirletici parametreler (KOİ, TOK, TN, TKN, NH3-N, TP, PO4-P ve AKM) için ayrı ayrı değerlendirilmiştir. Yapılan çalışmalarda elde edilen arıtım verimleri incelendiğinde elektrokoagülasyon prosesinde KOİ, TOK, TN, TKN, NH3-N, TP, PO4-P ve AKM parametreleri için elde edilen giderim verimleri % olarak sırasıyla 62.8, 55.9, 28.9, 28.3, 28.9, 99.2, 99.0 ve 80.2 seviyelerindedir. Tezin ikinci aşamasında ise elektrokoagülasyon prosesine ilişkin optimizasyon ve modelleme çalışmaları yapılmıştır. Bu aşamada geniş işletme şartları aralığında çalışılarak optimum işletme şartlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla akım yoğunluğu (20- 60 mA/cm2), başlangıç pH değeri (5-9) ve arıtım süresi (0-60 dakika) üzerinde optimizasyon çalışmaları sürdürülmüştür. Elde edilen sonuçlar değerlendirildiğinde maksimum verim değil de, maliyette göz önüne alınarak optimum verime ilişkin işletme şartları belirlenmiştir. Bu açıdan bakıldığında elde edilen optimum işletme şartları verim ve ekonomi bir arada göz önüne alındığında sırasıyla pH, akım yoğunluğu ve reaksiyon süresi için 8.0, 10 mA/cm 2 ve 60 olarak belirlenmiştir. Sonuç olarak bu tez çalışmasında elektrokoagülasyon prosesiyle sızıntı sularının kısa süre içerisinde etkin bir biçimde ön arıtımının sağlanabileceği belirlenmiştir.
Demir dışı metal sanayi sitesinin yerel hava kirliliğine katkısının incelenmesi?İSDÖK Sanayi Sitesi örneği

Bu çalışmada, İstanbul İkitelli Organize Sanayi Bölgesi içerisinde yer alan küçük sanayi sitelerinden bir olan İSDÖK Sanayi Sitesinin civar hava kalitesine katkısı incelenmiştir. Demir dışı metallerin ikincil üretiminin gerçekleştirildiği bu sanayi sitesinden kaynaklanan PM10 emisyonları Sitede yer alan tesislerin kapasite bilgileri ve emisyon raporları yardımı ile tahmin edilmiş, bu emisyonların dağılımı Hysplit dağılım modeli kullanılarak tahmin edilmiştir. Model sonuçlarından hareketle İSDÖK Sanayi Sitesinin çevresinde oluşacak PM10 kirliliğinin boyutu ve yoğun olarak oluştuğu bölgeler tespit edilmeye çalışılmıştır. İstanbul ilinin genel hava kalitesi Avrupa yakasında kurulu, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığına ait 6 adet hava kalitesi izleme istasyonu verileri yardımı ile değerlendirilmiş, İSDÖK Sanayi Sitesinin bulunduğu alanda oluşan arka plan PM10 kirlilik değeri bu verilerden hareketle 18 g/m 3 olarak belirlenmiştir. Model sonuçları bölgede oluşan genel hava kalitesi ile birlikte değerlendirildiğinde yoğunlukla kuzeydoğu-güneybatı ekseninde olmak üzere tesis etki alanında yaklaşık 350 g/m 3 PM10 konsantrasyonu oluşacağı belirlenmiştir.
Kağıt atıksularının palmiye kabuğu kökenli aktif karbon adsorpsiyonu ile arıtılması

Bu çalışmada, adsorpsiyon yöntemini kullanarak, kağıt endüstrisi atıksularında kirliliğe ve zehirliliğe neden olan fenolün giderim oranları incelendi. Deneylerde adsorbent olarak palmiye kabuğu kökenli aktif karbon kullanıldı. Temas süresi, adsorbent dozu, pH gibi değişkenler parametre olarak seçildi. Deneyler sonucunda, pH 6, bir saatlik süre ve 3 g/L adsorbent dozu optimum giderim için uygun bulundu. Bu şartlarda, fenolde % 70.58 oranında giderim sağlandığı görüldü. Elde edilen deneysel veriler doğrusal regresyon modeli ile açıklanmıştır. Bunun yanı sıra izoterm çalışmaları ile fenol adsorpsiyonu işleminin hem Langmuir hem de Freundlich izoterm modeli ile açıklandığını belirtirken, kinetik çalışmalar ile fenol adsorpsiyonu olayının PKAK için I. derece kinetik modelin II. derece kinetik modeline daha iyi uyum sağladığını göstermiştir.
Plastik ürün endüstrisinin yaşam döngüsü analizi yöntemi ile değerlendirilmesi

Dünya'da insan nüfusunun ve sanayileşmenin artması ile birlikte buna bağlı olarak çevresel tahribatta da artış gözlemlenmektedir. İnsanların sağlıklı olarak yaşamlarını sürdürebilmesi ve çevre kalitesinin iyileştirilmesi için ürünlerin çevresel etkileri yaşamları boyunca değerlendirilmelidir. Yaşam döngüsü analizi bir ürün veya prosesin beşikten mezara tüm çevresel etkilerinin belirlenmesinde kullanılır. Plastik endüstrisi dünyanın en büyük kaynak ve enerji gerektiren endüstrilerinden biridir. Plastik ürünlerin yaşam döngüsü boyunca, hammadde ve enerjinin yoğun kullanımı çok çeşitli çevresel etkilere sebep olur. Bu çalışmada plastik manşon üretiminin yaşam döngüsü analizi yapılmıştır. Plastik manşon üretiminin çevresel etkilerini kapsayan atık senaryosu oluşturulmuştur. Sistem sınırları beşikten kapıya olarak belirlenmiş, işlevsel birim 1 adet ürün olarak seçilmiştir. Çalışmada veri temini Samsun organize sanayi bölgesinde yer alan plastik ürüm üreten bir fabrikadan yapılmıştır. Sistemdeki envanter analizleri, atık senaryosu ve değerlendirme işlemleri, ISO 14040 yaşam döngüsü standardına uygun olarak üretilmiş olan SimaPro 7.3. 3 adlı bir yazılımla gerçekleştirilmiştir. Değerlendirme Eco-Indıcator 99 yöntemine göre yapılmış ve etki indikatörleri, abiyotik kaynakların tükenmesi, küresel ısınma, insanlar üzerine olan toksik etki, karasal ekotoksisite, asidifikasyon ve ötrofikasyon olarak seçilmiştir.
Biological treatment of high strength wastewater in a rotating perforated tubes biofilm reactor

Yeni bir biyofilm reaktörü olan dönen delikli boralar biyofilm reaktörü sıvı fazın havalandırmalı ve havalandırmasız olduğu durumlarda sentetik atıksuların artımında kullanılmıştır. Dönen delikli borular biyofilm reaktörünü dönen biyodisk reaktörü ile karşılaştırabilmek için dönen biyodisk reaktörü, aynı A/Q oram (A=1. 34 m2) ve giriş KOİ derişimi gibi işletme şartlarında işletildi. Temel proses değişkenleri olan giriş KOİ derişimi, A/Q oranı, KOI yükleme bizi, sıvı fazın havalandırılması, boruların dönme hızı, boruların sayısı gibi parametrelerin KOİ giderim verimine ve hızına olan etkileri incelendi. Dönen delikli borular biofilm reaktörü iki kısımdan oluşmakta ve her kısım düşey disklere yerleştirilmiş 25 delikli boru (toplam 50) içermektedir. Disklerin ortasından şaft geçmekte ve borular şaftın bağlı olduğu bir motor yardımıyla döndürülmektedir. Organizmalar dönme sırasında boruların hem iç yüzeyinde hem de dış yüzeyinde biyofilm tabakası oluşturmaktadır. Boruların üzerindeki delikler, boruların iç yüzeyinde oluşan biofilm organizmalarının hava ile temasım sağlamaktadır. Boruların dış yüzeyi biofilm oluşumunu kolaylaştırmak için pürüzlüdür. Boruların tamamının atıksu içerisine batması ve sıvı fazıda daha etkili bir karışma olmasından dolayı klasik dönen biyodisk reaktöre kıyasla daha avantajlıdır. Sıvı fazı havalandırmanın, özellikle yüksek KOİ yükleme hızlarında atıksudan KOİ giderimi için etkili olduğu bulundu. KOI giderim verimi artan A/Q oram ve boruların dönme hızı ile arttı, ancak, artan giriş KOI derişimi ve KOI yükleme hızı ile düştü. Dönen delikli borular biofilm reaktörü KOİ giderim verimleri, aynı şartlarda dönen biyodisk sistemiyle karşılaştırıldığında özellikle düşük A/Q oram ve yüksek KOI yükleme hızlarında daha avantajlı olduğu bulundu. VI Her iki reaktör için KOİ giderim kinetikleri araştırıldı ve deneysel veriler kullanılarak kinetic sabitler bulundu. Temel proses değişkenleri olan A/Q oranı ve giriş KOİ içeriğinin bir fonksiyonu olarak sistemin KOI giderim performansını belirleyen matematiksel tasarım eşitlikleri geliştirildi.
Fermentasyon endüstrisi atıksularında denitrifikasyon prosesi ile H2S kontrolü

Bu çalışmanın amacı, fermentasyon endüstrisi atıksularının anaerobik arıtımı sonucunda biyogazda metan gazı ile birlikte oluşan hidrojen sülfür gazının ototrofik denitrifikasyon prosesi ile kontrolünün etkinliğini ortaya koymaktır. Bu amaçla, S ve N giderim verimleri, giderim verimlerini etkileyen faktörler, toplam kütle dengeleri, spesifik sülfür oksidasyon hızları ve farklı elektron alıcıları (NO3- ve NO2-) kullanılması halinde sistem verimliliğinde ve oluşan son ürünlerdeki değişimler karakterize edilmiştir. Düşük hidrolik bekletme sürelerinde elde edilen yüksek giderim verimleri nitrat veya nitritin kullanıldığı ototrofik denitrifikasyon prosesi ile sülfür oksidasyonunun kısa sürede gerçekleşen bir proses olduğunu göstermektedir. Bu çalışmada yükleme hızı ve molar yükleme oranları (NO3-/S- 2 ve NO2-/S-2) sülfür giderim verimini etkilememiştir. Fakat denitrifikasyon sonucu ara ürün olarak elementel kükürt ya da son ürün olarak sülfat oluşumu yükleme oranı ile yakından ilişkilidir. YS/N olarak tanımlanan ve deneysel olarak hesaplanan biyokütle verim değerleri giriş NO3-/S- 2 ve NO2-/S- 2 molar yükleme oranlarının bir fonksiyonudur. Deneysel olarak hesaplanan YS/N değerleri termodinamik olarak hesaplanan YS/N değerleri ile uyumludur. Sonuçlar hidrojen sülfürün uzaklaştırılmasında ototrofik denitrifkasyon prosesinin uygulanabilirliğini göstermektedir. Nitrat ile yürütülen çalışmada giriş NO3-/S- 2 yükleme oranı 1.4' den yüksek olduğu zaman, YS/N değeri ortalama 0 .77' dir ve oluşan son ürün sülfattır. Fakat NO3-/S- 2 oranı düştüğünde, kısmi olarak elementel kükürt oluşumu ile birlikte YS/N değeri artmıştır. Nitrit elektron alıcı olarak kullanıldığında, giriş NO2-/S- 2 yükleme oranı 1 .48' den yüksek olduğu zaman, YS/N ortalama 0.65 değerini almıştır. Bu da oluşan son ürünün sülfat olduğunu göstermektedir. NO2-/S- 2 oranı azaldığında, YS/N değeri artmıştır ve elemental kükürt oluşumu gözlenmektedir. Maksimum sülfür oksidasyon hızı nitrat ve nitrit ile yürütülen çalışmalarda sırasıyla 0.11 gS-2/gUAKMsa ve 0.041 gS-2/gUAKMsa olarak hesaplanmıştır.
Removal of heavy metals from industrial sludge

Bu tez kapsamında, endüstriyel çamurlardan ağır metal giderimi laboratuvar koşullarında incelenmiştir. Bu amaçla katı-sıvı ekstraksiyon metodu kullanılmış ve inorganik ve organik asit ilavesinin etkisi karşılaştalmıştır. Deneysel çalışmalarda ekstraksiyon ayıracı olarak inorganik asit (HF+HCIO4) ve organik asitlerin etkisi incelenmiştir. Organik asitlerle yapılan çalışmalarda asit konsantrasyonun etkisinin belirlenebilmesi amacıyla üç farklı konsantrasyonda asit ilavesi (1 mol, 2 mol ve 5 mol ) ile çalışılmış ve ekstraksiyon süresinin ağır metal giderim verimi üzerine etkisini değerlendirmek için de dört farklı ekstraksiyon süresi (1 saat, 3 saat, 24 saat ve 72 saat) uygulanmıştır. Farklı endüstriyel nitelikli çamurlarda metal ekstraksiyon veriminin incelenebilmesi için boya endüstrisi, organize sanayi bölgesi ve iki farklı metal endüstrisine ait atıksu arıtma tesisinden alman dört farklı endüstriyel çamur ile çalışılmıştır. Her bir çamur örneğinde bulunan her bir ağır metal için en etkili ekstraksiyon ayıracı belirlenmiştir. Organik asitlerden birinin inorganik aside göre daha etkili sonuç vermesi durumunda ise, en etkili ekstraksiyon ayıracı konsantrasyonu ve en etkili ekstraksiyon süresi tespit edilmiştir.
Porsuk Çayı su örneklerinde bazı mikro ve makro elementlerin araştırılması

Nüfusun hızla artması, kentleşme, sanayi alanlarının çoğalması ile birlikte su kaynaklarının korunması kritik bir önem kazanmıştır. Çevresel kirlilik seviyelerinin artmasıyla sulardaki makro ve mikro element miktarlarının da önemi artmıştır. Makro ve mikro elementler, canlı ve cansız varlıklarda birikebilmeleri, yaşanılan ortamlara yerleşebilmeleri ve diğer canlılara çeşitli yollarla geçebilmeleri sebebiyle önem taşımaktadır. Çalışmada, Porsuk Çayı boyunca seçilen on yedi adet örnekleme istasyonunda 2016 2017 yılları arasında aylık olarak yüzeysel su örnekleri alınmıştır. Alınan örneklerde bazı makro ve mikro elementler incelenmiş ve ulusal / uluslararası su kalitesi mevzuatlarına göre değerlendirilmiştir. Elementlerin seviyeleri EPA Method (7000b)'uyla ve atomik absorbsiyon spektrofotometresi ile belirlenmiştir. Analizlerin sonunda, demir ve çinko elementleri dışındaki diğer element seviyelerinin genel olarak sınır değerleri aşmadığı gözlenmiştir.