turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye imalat sanayiinde sektörel kümelenme ve rekabet gücü: Seçilmiş bölgeler için bir analiz

Bu çalışmada Türkiye imalat sanayiindeki sektörel açıdan kümelenme ve sektörel kümelenme ile rekabet gücü arasındaki ilişki, Türkiye-Avrupa Birliği ticari ilişkileri kapsamında ve seçilen Düzey 2 bölgeler bazında, 2003- 2008 dönemi itibariyle incelenmektedir. Sektörel kümelenme tespitinde temel yöntem olarak Yerelleşme Katsayıları Endeksi ile yardımcı yöntemler olarak Gini Bölgesel Uzmanlaşma ve Gini Endüstriyel Yoğunlaşma Endeksleri, rekabet gücü tespitinde ise Vollrath yaklaşımlı Açıklanmış Rekabet Üstünlüğü Endeksleri kullanılmıştır. Çalışmanın temel tezi kümelenme ile rekabet gücü arasındaki pozitif bir ilişkinin varlığını test etmek olarak belirlenmiştir. Bu test kapsamında seçilmiş dokuz İBBS Düzey 2 bölge bazında, kümelenmeye ilişkin analiz bulguları ile rekabet edebilirliğe ilişkin analiz bulguları arasında korelasyon analizi gerçekleştirilmiştir. Analiz bulguları TR33- ve TR41- Düzey 2 bölgeleri için sektörel kümelenme ile rekabet gücü arasında pozitif yönde güçlü bir ilişkiyi göstermiştir. TR10-İstanbul, TR31-İzmir ve TR51-Ankara Düzey 2 bölgelerinde çalışmanın tezi doğrulanmamıştır. Bu büyük kentlerdeki ekonomik faaliyetler, imalat sanayii dışında yoğun bir çeşitlenme göstermektedir. Bu çeşitlenme içinde imalat sanayii dışındaki sektörler, özellikle Ticaret ve Hizmetler sektörü ağırlıklı payı almaktadır. İmalat sanayii için gerçekleştirilen istatistiksel analiz, adı geçen üç bölgede Ticaret ve Hizmetler sektörü kapsamında değerlendirilen veriler yardımıyla gerçekleştirilmiştir. Buradaki bulgular sektörel kümelenme ile rekabet gücü arasında pozitif yönde ancak zayıf bir ilişkiye işaret etmiştir. Bu sonuç hizmet ve ticaretin önemli ölçüde yerel olma özelliğinden kaynaklanmaktadır. Çalışmada sektörel kümelenme ile rekabet gücü arasında pozitif yönde güçlü bir ilişki tespit edilen TR33- ve TR41- Düzey 2 bölgelerinde mevcut sektörel kümelenmeler için ayrıca firma bazlı araştırma ve analizlere de ihtiyaç bulunmaktadır.
Uluslararası ticaret, Türkiye Avrupa Birliği ilişkileri ve gümrük işlemleri uygulaması

Dış ticaret ; ülkelerin üretmeleri ile bu üretimi yurt dışına pazarlaması ve bu hacmi arttırıcı faaliyetlerde bulunmasında önemli rol oynayan bir faktördür. Dış ekonomi politikası olarak da ülkeler kendi kendine yeterlilik, ekonomik korunma, ihracatı teşvikleme, ödeme bilançosunda denge gibi kalkınma projeleri üretir iken kendisini uluslararası arena da koruyabilmek içinde ithal girdiler de de kota veya ithalat vergisi kavramlarını uygulamaktadır. Gümrükler; bir malın serbest dolaşıma girmeden önceki son kapısıdır ve ürünün tarifesinde ve içeriğinde uygunluk sağlandıktan sonra vergilerinin ve diğer masraflarının ödendikten sonra sınırı geçtiği yerlerdir. Tarife, ödenecek vergi tutarının ürünün geldiği ülke bazında belirlenmesidir. Her zaman gıda ve tarım ürünleri ülkeler için en kritik ve en önemli alan olmuştur. Çünkü her ülke kendi halkının sağlığını korumak zorundadır. Bu tez de ise özellikle dört ürünün gıda ve bir ürünün gıda ile temas eden malzeme olarak seçilmesinin nedenidir. Bunların yanında Türkiye ve Avrupa Birliği'nin karşılıklı olarak birbirleriyle yaptıkları dış ticaret istatistikleri incelenmiş, bu karşılaştırma Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne toplam gıda ürünleri açısından da ele alınmıştır. Çalışma daha da daraltılmış ve ilgili tarifelerin toplam ithalatı ile ilişkisi ve yüzdelik gelişimleri ele alınmıştır. Türkiye'nin Gümrük Birliği'ne üye olmasına karşın Türkiye'nin Avrupa Birliği uyum sürecinde bu alandaki gelişimi ve Ortak Tarım Politikasındaki uyumunu ve etkileri üzerinde durulmuştur. Sonrasında ise ilgili beş adet fasılın Türkiye'deki ithalatı ve Avrupa Birliği'nden seçilen beş farklı ülkeye ithalatı karşılaştırılmıştır. Beş farklı ülke ile beş farklı ürünün ilgili ülkelerdeki istatistikleri çalışmanın sonunda yorumlanmıştır. Bu çalışmanın Avrupa Birliği ile olan ilişkilerimiz de Türkiye'nin nasıl etkilendiğine dair sonuçları bulmak mümkündür.
Political implications of vocational education and training policy of the European Union: A case study of svet project

Günümüzde egitim politikaları bilgiye dayalı bir Avrupa kurmanın önemli bir faktörü olarak görülmekte ve Avrupa Birliği'nin 2010 yılındaulasmayı hedefledigi ekonomik ve sosyal stratejilerinin merkezinde yer almaktadır. Türkiye ise AB üyeligine aday bir ülke olarak, mesleki ve teknikegitimini yenilemesi açısından bir yol ayrımındadır. Dünya ekonomisi katmadeğerli ürünler üreten ve yüksek beceri seviyesine sahip bir ekonomi olmaegilimi sergilemekteyken, Türkiye'de gelisen yeni is alanları da daha yüksek beceri seviyesini gerektirmeye baslamıstır. Ve artik günümüzde bu degisiminhızına yetisebilmek için çok daha etkin ve çok daha üretken bir mesleki egitim ve ögretim sistemine sahip olmak gerekliligi her kesim tarafından kabul görmektedir. Mesleki Egitim ve Ögretimin Güçlendirilmesi Projesi ve Mesleki ve Teknik Egitimin Modernizasyonu Projeleri ile, Türkiye de mesleki egitim-ögretim sistemini AB üyesi ülkelerin seviyesine çıkarmagirisiminde bulunmuştur. Bu tez bir yandan Avrupa Birliğinde mesleki egitim ve ögretim kavramının tarihi gelisimini incelerken, diger yandan da Türkiye'nin bu alandaki tecrübesini mercek altına almıstır. Daha sonra, Türkiye'deki sisteminsorunlarını masaya yatırmıs ve daha iyi bir mesleki egitim sistemi için beklentileri ve gereklilikleri belirlemeye çalısmıstır. Akabinde halen devam etmekte olan MEGEP projesini ele alıp, AB düzenlemelerinin aday ülkelerin politika gelistirme süreçlerine etkilerini açıklamaya çalısmıs ve Türkiye'nin Topluluk Müktesebatına uyum kapasitesini arttırmak için bu proje çerçevesindegelistirilen kurumsal kapasitelerin ana hatlarını çizmistir. Ardından, tüm bugelismelere politik açıdan bir yorum getirmeye çalısmıstır. Son olarak, bu tezprojenin yaygınlastırılma asamasında karsılasabilinecek, göz önüne alınması gereken muhtemel engelleri tespit etmeye çalısmıstır.
Türkiye-Avrupa Birliği ortaklığında hizmetlerin dolaşımı

Türkiye ile Avrupa Ekonomik Topluluğu arasında 1963 yılında Ankara'da imzalanan bir anlaşmayla ortaklık ilişkisi kurulmuştur. Ortaklık ilişkileri çerçevesinde ortaya çıkan hukuk ve bu bağlamda tanınan haklar, Avrupa Birliği'nde Türk vatandaşlarının hukuki durumu açısından giderek önem kazanmaktadır. Türkiye/AB ortaklık rejiminden kaynaklanan hakların birçoğu Türk hukukunda da geçerlilik arz etmektedir. Özellikle Katma Protokolün 41/1 maddesinin standstill kuralı önemli uygulama bulacağı kesindir. Konu bu yönüyle de incelmeye değer ve gerekli görünmektedir. Çalışmada, ilk önce Türkiye/AB Ortaklığının hukuki temellerine değinilmekte, bunun ardından da ortaklığın hizmetlerin serbest dolaşımına ilişkin hükümleri ele alınmaktadır. Bu kapsamda AB Adalet Divanının konuyla ilgili kararları esaslı bir şekilde incelenmektedir. Çalışmanın son bölümünde tam üyelik sürecinde hizmetlerin serbest dolaşımına ilişkin gelişmeler ortaya konulacaktır.
Le droit du travail et de séjour des ressortissants Turcs dans l'Union Européenne À la lumière de la jurisprudence de la Cour de justice

Günümüzde Avrupa Birliği ve Türkiye arasındaki en önemli sorunlardan birisi de Türk vatandaşlarının Birlik içerisinde serbest dolaşımı konusudur. Türkiye Avrupa Birliği'ne üye olmadığından Birlik içerisinde Türk vatandaşlarının serbest dolaşım hakkı bulunmamaktadır. Ancak, Türk işçileri yasal yollardan giriş yaptığı ev sahibi ülkede bir takım haklardan yararlanabilmektedir. Türk işçilerinin oturma ve çalışma hakları öncelikle Ankara Anlaşması, Katma Protokol ve Ortaklık Konseyi Kararları (2/76, 1/80 ve 3 /80) ile korunma altına alınmıştır. Bahse konu haklar, Avrupa Birliği Adalet Divanı'nın kararları ışığında Türk işçilerine diğer üçüncü dünya ülkelerine göre daha avantajlı bir konum sağlamaktadır. Adalet Divanı, Ortaklık Hukuku bağlamında Türk işçilerinin durumunu Üye devlet işçilerinin durumuna yakınlaştırmaktadır.
The effects of EU-Turkey Customs Union on Turkish textile and ready-wear industry

Bu tez çalışmasında öncelikle Avrupa Birliği ve Türkiye'nin ticaret ilişkileri incelenmektedir. Ticari ilişkilerin incelenmesinde Gümrük Birliği süreci oldukça önem taşımaktadır. Avrupa Birliği dünya genelinde en fazla ithalat yapan ülke konumundadır ve Türkiye için önemli bir pazardır. Türkiye'nin ekonomik gücünün şekillenmesine sebep olan tekstil ve hazır giyim sanayiinin Avrupa Birliği ülkelerine yaptığı ihracat tezin asıl konusudur. Türkiye'nin Gümrük Birliği öncesi ve sonrası ihracat rakamları detaylı bir biçimde incelenmiştir. İncelemelere dayanarak ortaya çıkan etkilerin belirlenen sonuçlarından yola çıkarak Türkiye için yeni bir strateji belirlenmiştir.
Gürcistan - Avrupa Birliği ilişkileri çerçevesinde Güney Osetya sorunu

Yirminci yüzyılın sonlarında Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nin çöküşünden sonra etnik çatışmalara zemin hazırlanan Güney Kafkasya, Rusya ve Avrupa ülkelerinin çıkarlarının etkilendiği bir bölge oldu. Güney Kafkasya'daki ayrımcılık sorunuyla karşı karşıya olan ülkelerden biri olan Gürcistan, coğrafi konumu bakımından daima bölgedeki güçlü devletlerin jeopolitik ilgi alanında olmuştur. Ağustos 2008 olayları sırasında, Güney Osetya çatışması, yerel çatışmalardan uluslararası çatışmaya dönüştü. Bu da, bölücülüğün şimdiye dek olduğundan daha büyük felaketlere yol açabileceğini bir kez daha kanıtlamaktadır. Rusya ile Gürcistan arasındaki diplomatik ilişkilerdeki sıkıntılı durum günümüzde de devam ederken, sorun halen uluslararası alanda çözüme kavuşmuş değildir. Genel olarak, Batı siyasi görüşüne atıfta bulunarak, Güney Kafkasya ihtilafı konusunda Avrupa Birliği politikasında yer alan değişiklikler AB güvenlik stratejisinden kaynaklanmaktadır. Öte yandan, AB'nin ekonomik çıkarları da Güney Kafkasya'ya daha fazla dikkat gerektiriyor. Son olarak, AB'nin jeostratejik çıkarları sadece ABD ve Rusya'nın çıkarlarıyla rekabet etmekle kalmıyordu. Gürcistan, yaşanan sorun nedeniyle artık Rusya ile tek başına kalmış, Güney Osetya ve Abhazya bölgelerini büyük olasılıkla sonsuza kadar kaybetmiştir. Rusya ise hem Güney Osetya ve Abhazya olaylarında hem de Kırım ilhakı ile bölgenin yegane gücü olduğunu bir kez daha göstermiş ve Sovyetlerin yıkılmasından dolayı rehavete kapılan AB'ne gözdağı vermiştir. AB ise bölgedeki büyük etkinliğine rağmen izlediği ikili strateji nedeniyle bölgede ABD ve Rusya'ya görece daha zayıf kalmaktadır. Bölge üzerindeki stratejik hedeflerini gerçekleştirmek için AB'nin nüfuz alanını ekonomik konulara ek olarak politik açıdan da bölgede etkisini göstermesi gerekmektedir.
Türkiye Avrupa Birliği ilişkilerinde turizmin sosyal boyutu

Büyük insan kitlelerinin kısa zamanda ve ucuz biçimde seyahat edebilmelerinin olanaklı olmasıyla turizm çağımızın üzerinde çok durulan en önemli toplumsal olaylarından biri durumuna gelmiştir. Gerek toplumlar içinde gerek toplumlar arasında büyük insan kitleleri dinlenmek, yeni bir yer görmek ya da yeni bir deneyim edinmek amacıyla seyahat etmekte bu olay toplumsal yaşamda önemli sonuçlara ve değişmelere yol açmaktadır. Bu anlamda turizm sosyolojik bir boyut da kazanmaktadır. Bu çerçevede tez çalışmasında 'Avrupa Birliği Türkiye ilişkilerinde turizmin sosyal boyutu irdelenmiştir. Ocak 1996'da yürürlüğe giren Türkiye-Avrupa Birliği Gümrük Birliği sözleşmesi önemli bir aşama olarak kaydedilmektedir. Türk turizm sektörü Gümrük Birliğinden olumlu yönde etkilenecektir. Turizm sektörel bazda Avrupa Birliği üyesi ülkelerin turizm sektörleriyle görece bir uyum göstermektedir. Bir bakıma turizm hizmetler sekötrü içinde tampon bir işlev kazanmaktadır. Dolayısıyla tez çalışmasında yerli ve yabancı turistlerin turizm çerçevesinde Avrupa Birliği üyeliğine bakışı ve beklentileri irdelenmiştir. Turizm tüm dünyada giderek artan bir önem kazanmaktadır. Bir zamanlar turizme sadece aristokrat elit bir sınıf ilgi gösterirken günümüzde kitlesel bir görünüm kazanmaktadır özellikle II. Dünya Savaşı sonrasında değerler sistemindeki değişmeler turizmi lüks olmaktan çıkarmıştır. Bu bağlamda araştırmada bu olguya bağlı olarak turizmin sosyal boyutu tartışılmıştır. Turizm faaliyetlerine katılan turistlerin farklı sosyo-ekonomik tabakalardan gelmeleri ve turizm çerçevesinde boş zamanlarını değişik aktivitelerle zenginleştirdikleri görülmektedir. Fakat seyahatin amacı, tercih edilen konaklama birimi, ulaşım aracı, tüketim kalıpları ve gerçekleştirilen aktiviteler gelir düzeyi, yaş ve cinsiyete göre farklılaşabilmektedir. Araştırmanın evrenini Kuşadası ve Gümüldür oluşturmaktadır. 70 yerli ve 70 yabancı turist olmak üzere 140 turistle görüşme yapılmıştır. Alan çalışmasından elde edilen temel veriler şu şekildedir. Turizm giderek önem kazanmaktadır. Çalışma yaşamının monotonluğu ve yorgunluğu bireyleri turizm faaliyetlerine yöneltmede itici bir faktör olmaktadır. Gerek yerli ve gerek yabancı turistlerin Türkiye'deki turizmden beklentilerinde görece bir benzerlik olduğu söylenebilir. Çevreye yaklaşımda Doğal, kültürel ve tarihsel mekanlar algılayışta, boş zamanlarını değerlendirmede bu benzerlik görülmektedir. Gene yerli ve yabancı turistlerin Türkiye'nin Avrupa Birliği üyeliğine bakışında araştırma verileri benzerlik göstermektedir. Her iki grupta yer alan turistlerin büyük bir çoğunluğu olumlu bakmaktadır.
AB'nin genişleme sürecinde aday ülkelerin uyum sorunu

Tarih boyunca Avrupa coğrafyasında bölgesel entegrasyonlar sürekli yaşanmıştır. Ortaçağa kadar bölgesel entegrasyonlar askeri amaçlarla oluşturulmuş, sonrasında da ekonomik amaçlar ağırlık kazanmıştır. Gelişen sermaye sınıfıysa bölgesel entegrasyonları teşvik etmiş ve böylece pazarını genişletmiştir. 20. yüzyılın ilk yarısındaysa Avrupa Sermayesi, birbirini yok etme mücadelesine girmiş ve iki büyük güç olan ABD ve SSCB'nin vesayetine girmek zorunda kalmıştır. 20. yüzyılın ikinci yarısında ABD ve SSCB vesayetinde üç ekonomik entegrasyonla başlayan süreç, süratle Avrupa Sermayesi' nin vesayetten kurtulmasıyla sonuçlanmıştır. SSCB'nin çöküşü ve ABD'nin zayıflamasıyla beraber Avrupa Sermayesi, dünya pazarını kontrol etmeyi vaad eden en önemli aday konumuna erişmiştir. Avrupa Sermayesi, ABD - Japonya eksenli Asya - Pasifik' in aksine füzyonla adım adım genişlemeyi tercih etmektedir. 1972 - 1995 periyodunda dört genişlemede üye ülke sayısını iki buçuk kat arttırmış olup, 2007'ye kadar 27 üyeli bir federasyon konumuna erişme yolunda süratle ilerlemektedir. 21. yüzyılın sonuna kadar Avrasya Birliği' ne dönüşmesi muhtemel AB'nin, genişleme sürecinde aday ülkelerin birliğe uyumu konusundaysa hukuksal uyum, siyasi ve idari uyumun ağırlık taşıdığı görülmektedir. Fert başı milli gelir, ücretler gibi temel ekonomik kriterlerin Maastricht Kriterleri' nde bile yer bulmadığı görülmektedir. Bu eğiliminse temel nedeninin, Avrupa Sermayesi' nin iç piyasadaki talebi öldürmeden dünya pazarını ele geçirmede yeni ülkeleri üretim üssü konumunda atlama sahası olarak değerlendirdiğini savunmak mümkündür. Ayrıca yeni ülkelerin üyelikleri, başta ücretler olmak üzere iç piyasadaki faktör fiyatlarının reel yükselişlerini sınırlandırmayı da mümkün kılmaktadır.
A critical analysis of the political economy of environment and development: Tracing ecological modernization in EU environmental policy and prospects for Turkey

Çevre politikası 1960'lardan itibaren modern toplumların temel politika alanlarından birisi haline gelmiştir. Bu süreçte, çevre-kalkınma ilişkisi ile ilgili sıfır toplamlı oyun algısı yerini kazan-kazan ilişkisine dair bir inanca bırakmıştır. Bu değişimde rol oynayan en temel unsur, uluslararası alanda kabul gören ve çevre korumasını sosyal ve ekonomik amaçlarla eşit önemde konumlandıran sürdürülebilir kalkınma kavramının çevre literatürüne girmesi olmuştur. Sürdürülebilir kalkınma tanımının çok net olmaması nedeniyle kavramın çeşitli yorumları ortaya çıkmıştır. Sürdürülebilir kalkınmanın zayıf bir yorumu olan ve temel olarak çevre korumasının daha fazla ekonomik kalkınma için gerekli olduğunu savunan ekolojik modernleşme, egemen yorum haline gelmiştir. Bu çalışma küresel, AB ve Türkiye çevre politikalarının analizi yoluyla yukarıdaki argümanlara kanıt sunmayı amaçlamaktadır. Bu bağlamda küresel çevresel yönetişim analiz edilmiş ve ekolojik modernleşmenin temel unsurlarının, özellikle 1990'lardan itibaren, uluslararası çevre politikasını nasıl şekillendirdiği ortaya konmuştur. Bunun yanı sıra, çevre politikası alanında önemli bir uluslararası lider olan ve aynı zamanda üye ve aday ülkelere politika tercihlerini ihraç eden AB'nin çevre politikası ve ekolojik modernleşme arasındaki ilişki saptanmıştır. Son olarak, ekolojik modernleşmenin ulusal düzeyde çevre politikalarının belirlenmesindeki rolünü ve bu süreçte AB'nin etkisini ortaya koyabilmek amacıyla, Türkiye çevre politikası incelenmiştir. Bu tahliller sonucunda bu çalışma, ekolojik modernleşmenin, sürdürülebilir kalkınmanın gerçekleştirilebilmesi için egemen politika stratejisi haline geldiğini ileri sürmektedir.
Avrupa Birliği ile üyelik müzakeresi sürecinde Türkiye tarımı: Politikalar, yapısal değişme eğilimleri ve sorunları

Bu çalışma Avrupa Birliği ile tam üyelik müzakereleri sürecinde Türkiye tarımında beklenen yapısall değişmenin iktisadi ve toplumsal boyutlarını incelemektedir. Bu amaçla Cumhuriyet döneminin gelenekselleşmiş ulusal tarım politikalarının, AB ve Dünya Ticaret Örgütü kararları çerçevesinde nasıl dönüştüğü incelenmekte ve yorumlanmaktadır. Bu süreç Türkiye'de ekonominin liberalleştirilmesi süreci ile örtüşmektedir. AB ile üyelik müzakere süreci, DTÖ anlaşmasına Türkiye tarımının uyumlaştırılması ve Türkiye ekonomisinin genel anlamda liberalleştirilmesi, günümüz Türkiye tarım politikasının şekillenmesini sağlayan üç önemli etken olarak karşımıza çıkmaktadır. Araştırmanın konusu ve amacının bir gereği olarak, bu çalışmanın verilerini ağırlıklı olarak kararlar, anlaşmalar, politika ve mevzuat metinleri oluşturmaktadır. Ortak Tarım Politikası ve ulusal tarım politikaları bu doğrultuda değerlendirilmektedir. Çalışmada bu politika metinleri ve kararların incelenmesinden hareketle tefrik edilen yapısall değişme eğilimleri ve ortaya çıkan sorunlar olası değişim dinamikleri dikkate alınarak tartışılmaktadır. Bu çerçevede olarak, tarımsal işletmelerin iktisadi ve fiziksel cesameti, arazi toplulaştırma çalışmaları, tarımsal işletmelerin kayıt altına alınması ve veri ağı sistemi, tarımsal girdi teknolojilerinin benimsenmesi, bitki ve hayvan sağlığı ile gıda güvenliği ve çevre koruma hakkında ortaya çıkan sorunlar ve eğilimler tartışılmaktadır.
İslamofobi'nin Türkiye- AB ilişkilerine etkisi

Avrupa'nın, Hıristiyanlık, uygarlık vb. değerlerle oluşturmaya çalıştığı Avrupalılık kimliği, Türkiye'nin Avrupa Birliği üyeliği ile krize dönüşmüştür. Yüzyıllardır tehdit ve öteki imajı kurgulanarak oluşturulmaya çalışılan Avrupalılık kimliği, Türkiye'nin üyeliğinin söz konusu olması ile zorlu bir sürece girmiştir. Bu nedenle Avrupa Konstrüktivizmde vurgulanan ben- öteki kurgusu üzerine yoğunlaşarak Türkiye ile Avrupa arasında var olduğuna inandığı farklılıkları öne çıkarmaktadır. Ancak öne sürülen bu farklılıklar yalnızca kimliğe ve AB-Türkiye ilişkilerine etki etmemekte aynı zamanda İslamofobinin artmasına da neden olmaktadır. Avrupa'nın Kimlik inşası sürecinde kullandığı ben- öteki vurgusu Avrupa'da önemli bir kamuoyu oluşturmakta ve Batılı hafızalarda var olan olumsuz İslam- Müslüman algılarının medyada, seçim propagandalarında, ekonomik ve sosyal alanda ön plana çıkmasına yol açmaktadır. Bunun sonucunda hem hafızalardaki olumsuz İslam- Müslüman algısı hem de Avrupa'nın yaşadığı kimlik krizi İslamofobinin günümüzdeki etkilerini artırmaktadır. Bu durum ise yarım asırdan fazladır devam eden üyelik sürecini etkilemekte ve ilerleyen dönemler için Türkiye tarafında kaygıların oluşmasına yol açmaktadır. Avrupa'nın ben ve öteki temelli oluşturmaya çalıştığı kimlik, Türkiye'nin AB ile ilişkilerine, İslamofobiye ve AB'nin genişleme sürecine etki ettiğinden İslamofobinin ve Türkiye'nin AB üyelik sürecinde karşılaştığı engelleyici nedenlerin arka planının araştırılması ihtiyacı doğmaktadır.
Avrupa Birliğine alternatif bölgesel örgütler

Gelişen dünya düzeni içerisinde hızla büyümekte ve gelişmekte olan Türkiye'nin uluslararası alanda etkinliğinin artması hususunda bir takım uluslarüstü örgütler ve hükümetlerarası otoriteler ile işbirliği içerisinde olmak durumundadır. Bunların içerisinde en önemlisi ve etkilisi Avrupa Birliği'dir. Elli yılı aşkın bir süredir ısrarlı bir şekilde devam eden üyelik süreci gerek içerisindeki karışıklıklarla gerek de Türkiye'ye karşı sergilediği tutumlarla bir açmaz içerisine girmiştir. Bu çalışma AB'nin mevcut yapısının incelenerek Türkiye'nin ulusal ve bölgesel çıkarlarına en uygun alternatiflerin değerlendirilmesi hususunda hazırlanmıştır. Bölgesel oluşumların yapısı, Türkiye ile olan siyasi ekonomik ve kültürel ilişkileri değerlendirilmiştir. Potansiyel olarak görülen proje ve alternatifler birbirleri ile de kıyaslanmıştır. Bu değerlendirmeler ve kıyaslamalar neticesinde Türkiye'nin mevcut durumu ve geleceğe yönelik öngörülen pozisyonları doğrultusunda en uygun alternatif seçeneklerini içeren bir çalışma gerçekleştirilmiştir.
Avrupa Birliği üye ve aday ülkeleri ulusal marşlarının sosyo-kültürel ve müzikal yapı bakımından incelenmesi

Bu tez, ulusal marşları sosyo-kültürel ve müzikal yapı bakımından incelemeyi amaçlamaktadır. Bu kapsamda AB. Üyesi ve aday ülkeleri ile AB. Marşı ele alınmıştır. Otuz yedi marşı incelemeye alan bu araştırma için betimsel araştırma yönteminden tarama ve tarihi araştırma modelleri kullanılmıştır. Ulusal marşların tanımlanması, işlevleri, tarihi süreçleri, edebi yönden özellikleri sosyo-kültürel açıdan incelenmiş, marş formu ve çeşitleri, tonalite, ölçü yapısı, metronom hızı ve söz -ezgi özellikleri ise müzikal analiz açısından incelenmiştir. Ulusların manevi değerlerinde çok önemli bir yere sahip, birlik ve beraberliğin sembolü olan ulusal marş bayrak gibi simgesel bir özellik taşır. Her ulusal marşın o ulusla ilgili tarihi, kültürel, siyasi ve müzikal açıdan özelliklerini ve farklılıklarını ortaya koyan kısa, sade, anlaşılır bir yapıda olan edebi ve müzikal eserlerdir. Ülkelerin bayram ve kutlamalarında, spor ve olimpiyat oyunlarında yaygın olarak kullanılan, birçok ülkede okullarda, radyo ve televizyonlarda açılış ve kapanış saatlerinde çalınan ve yasalar tarafından korunan, aynı zamanda toplumun yazılı olmayan kurallarıyla da saygı uyandıran eserlerdir. Bu yönüyle örneğin Türk Ulusu'nun İstiklal Marşı saygı gereği daima ayakta okunmaktadır. Müzikal açıdan ulusal marşlar Hymne etkisiyle yazılmış eserler olup, bunun yanında marş formunun karakteristik özelliğini de belirgin bir şekilde yansıtan Görkemi, gurur ve coşkuyu, bağımsızlığı ve cesareti majör tonlarla ifade eden, ritmik hareketi olan koro halinde kitleler tarafından ezbere söylenen, genellikle yürüyüşe uygun tempolarda bestelenen kalıcı eserlerdir.