turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Teknolojinin algılama biçimlerine etkisi ve video sanatının alternatif arayışları

Videonun erken döneminde makaleler, kitaplar, sergi katalogları için yazılmış giriş metinleri, sanatçı beyanları gibi yazılı kaynakların üretilen işler için bir bağlam yaratmaya yönelik olduğu görülür. Bu bağlam çoğunlukla medyumun kendi ayırıcı özelliklerini belirlemeye yönelik bir reflekse oluşturuluyordu. 1990'larda ve sonrasında dijital teknoloji, yeni medya ve postmodern dönemin değişen koşullarıyla beraber sanat dünyasında ortaya çıkan tartışmalar üzerinden videoyu yeniden inceleme ihtiyacı duyuluyor. 1990'lardan itibaren Yeni medyanın değişken ve çok yönlü yapısı içinde dijital manipülasyon, grafik animasyon, etkileşimlilik ve sanal gerçeklik gibi çeşitli teknolojilerin kullanıldığı daha karmaşık ve tanımı çok belirli olmayan bir hareketli görüntü pratiğinden bahsetmek mümkündür. Bununla birlikte güncel sanat kapsamında video, belgesel pratiklerini sıklıkla ve alışılmadık metodlarla kullanan, politik, sosyolojik ve antropolojik ağırlıklı bir sanat eğilimiyle de yakınlaşmıştır. Bu çalışmada, 'biçimsel dönem' olarak da ifade edilen videonun erken döneminin teknolojik ve kavramsal altyapısı ve modernizmle olan ilişkisi irdelenmiştir. Bu dönemle bağlantılı olarak Video sanatı tarihine ilişkin mitler ve kalıplaşmış anlatılar, medyumun modernist gelenekle ve sanat kurumlarıyla ilişkisi göz önünde bulundurulmuştur. Ayrıca dijital teknolojinin sağladığı yeni olanaklar ve güncel sanatta yeni video pratikleri bağlamında 1990'lar sonrasında Video sanatının yaşadığı dönüşüm ele alınmıştır. Tezin Türkiye'de Video bölümünde 1990'lı yıllardan itibaren videonun sanat çevresinde kullanımı incelenmiştir. Bu bağlamda Ankara'da Ortadoğu Teknik Üniversitesi'ne bağlı Görsel ve İşitsel Araştırmalar Merkezi'inde verilen dersler ve seminerlerle birlikte belirginlik kazanan üretim ve aynı yıllarda İstanbul'da ön plana çıkan Disiplinlerarası Genç Sanatçılar gibi oluşumlar, genç sanatçıları yeni malzeme arayışları konusunda yüreklendiren Genç Etkinlik gibi sergilerin beraberinde getirdiği hareketlilik ele alınmıştır. Herhangi bir Video sanatı geleneği veya mirası bulunmayan Türkiye'de medyumun sanatçılar arasında nasıl kullanıldığı çeşitli örnekler üzerinden incelenmiştir.
Resim ve illüstrasyonun grafik tasarım açısından irdelenmesi

araştırmanın amacı resim ve illüstrasyonun arasındaki bağ ile birbirlerine olan etkileşimlerini, birbirlerinden ayrıştıkları yanları akademik olarak araştırmak ve bu alanlarda resim sanatının grafik tasarıma bakış açısını akademik bir yaklaşımla incelemektir. Araştırmada kaynak tarama yöntemi ile nitel yöntemlerden, bu alanda çalışan sanatçılarla yapılan görüşme tekniğinden yararlanılmıştır. Bu kapsamda sanatçılara dört adet soru yöneltilmiş ve görüşme sorularına verilen cevaplar değerlendirilip yorumlanmıştır. Resim, herhangi bir yüzey üzerine çizgi ve renklerle yapılan, her türlü malzemenin kullanılabildiği bir anlatım tekniğidir. Şu ana kadar bulunan ilk resimlerin 30 bin yıllık oldukları varsayılmaktadır. İllüstrasyon ise Fransızca Illustration resim sanatının abartılı ya da doğada benzeri görülemeyecek ve deneysel olarak kurgulanamayacak kompozisyonlarla resmedilmesi demektir. Antik mağara resimlerinden, günümüzde gazetelerde çizilen karikatürlere kadar farklı illüstrasyon örnekleri vardır. İllüstrasyon Grafik sanatların bir koludur. 1980'li yıllara kadar geleneksel olarak yapılan illüstrasyon seksenli yılarlarla beraber grafik tasarımla birlikte bilgisayar ortamında kullanılmaya başlamıştır. Bu araştırmada elde edilen veriler ayrıca değerlendirmeye alınıp yorumla beraber sunulacaktır.
Lirik ve epik bağlamda resim sanatında bireyselleşme

akımlarının ortaya çıkmasıyla birlikte Sanatta bireyselleşme süreci de belirginleşmiştir. Tarih boyunca üst yapıdan gelen öneriler, anlam ve yapısall bağlamda sorgulanarak bir yandan sanatın özerkliğini oluşturmuş, diğer yandan da bireyselleşmeye farklı bir boyut kazandırmıştır. Sonuçta bu süreç, dini ve politik amaçların yadsındığı bir dönemde doğal olarak Epik olandan Lirizme doğru bir geçiş ile birlikte estetik alanda bireysel bir ifade biçimine dönüşerek, geçirdiği evrimi bireyin topluma sunduğu öneriler doğrultusunda tamamlamıştır. Akımların ortaya çıkmasıyla başlayan bu sorgulama süreci, konusalbağlamda Epik olandan Lirizme doğru geçişte bireysel olgu çerçevesinde bir anlayışla ifade edilmiştir. Aslıhan ÖNALzmir, 2006i
Sanatın temel ögelerinden doku ve doku ayrıntılarının soyut kompozisyon tasarımına ve sanat eğitimine katkılarının incelenmesi

Sanatın gelişim sürecinde resimsel biçimlendirmede etken olan doku, sanat yapıtlarında derinlik ve anlam kazandığı görülmektedir. Doku, Sanat Tarihi süreçlerinde, tamamlayıcı eleman olmaktan çıkmış, resmin kendisini oluşturan tek başına, belirleyici öge olmuştur. Yeni yaratım olanaklarına ulaşmada önemli bir unsur olan doku ayrıntıları, yaşamın ritmini oluşturmasının yanı sıra, geçmişşten günümüze düşünce evrenimizi harekete geçirerek, evreni anlamlandırmamıza ve yorumlamamıza yardımcı olmuştur. Kompozisyon bütününde doku ayrıntısının sorgulanması ise evrende makro ve mikro kozmos ilişkiyi yorumlamamıza benzediği gözlenmektedir. Evrendeki her şey, makro ve mikro ilişki içerisinde olduğu bilim insanlarınca ortaya konulmakta ve bu alanda kanıtlar ileri sürülmektedir. Bu araştırmada Doku Ayrıntıları 'mikrokozmos' olarak ele alınıp, 'makrokozmos' olan kompozisyonda, yeni yaratım olanaklarına ulaşmada etkileri irdelenmektedir. Somut, soyutlama ve soyut kompozisyon çeşitlerinde doku, daima temel öge olarak değerlendirilmiştir. Araştırma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm, Problem cümlesi, alt problemler, araştırmanın önemi, amacı ve sınırlılıklarından oluşmaktadır. İkinci bölümde, araştırmaya konu olan Doku ögesinin tanımı ve çeşitlerine değinildikten sonra Dokunun evren ile kompozisyon ayrıntılarındaki ilişkisine yer verilmiştir. Üçüncü bölümde ise; Dünya Sanat Tarihinin ve Türk Resim Sanatının soyut resimlerinde, doku ögesini kullanan sanatçılar ve eserlerinin incelenmesine yer verilerek, dokuyu ne tür yollarla elde ettiklerine değinilmiştir. Üçüncü bölümün son kısmında ise, araştırmacının soyut resimlerinde, doku ögesini ele alış şeklini, dokuya ulaşma serüvenini ve doku ögesinin resimlerinde nasıl soyut kompozisyona dönüştüğü gibi süreçlere ait incelemelere ve açıklamalara yer verilmiştir. Dördüncü bölümde, araştırmanın yöntemi, modeli, evren ve örneklemi ele alınarak veri toplama teknikleri ile sıralandırılmıştır. Beşinci ve son bölümde ise; Bulgular ve Yorumların ardından Sanat Eğitiminde soyut kompozisyon tasarımında doku ögesinin öğretimsel süreçlerinin önemine değinilerek, Sonuç ve Öneriler kısmına geçilmiştir. Sonuç ve önerilerde ise, neye ulaşıldığına ve daha bu konuda nelerin araştırma konusu edilmesi gerektiğine dair bir takım önerilere yer verilmiştir. Anahtar kavramlar: Doku, Soyut, Kozmos, Mikrokozmos, Makrokozmos
Kültürler arası etkileşim açısından ilköğretim II. kademe 6. sınıf öğrenclerinin sanat eğitiminde resim analizinin rolü

Çağımızda birçok etkenden dolayı toplumlar kendi kültürel değerlerini yitirerek ortak kültürel değerler benimsemeye başlamışlardır. Yeni nesil çocukların, kendi kültürel değerlerinden uzak olduğu, hatta farklı kültürel değerlerin ayrımına varamadıkları görülebilmektedir. Kültür bir toplumu toplum yapan özelliktir. Bireylerin her toplumun farklı kültüre sahip olduğunu kavraması, kendi kültürüne sahip çıkması oldukça önemlidir. İnsanlara özgü olan kültür kavramını, yine insanların ortaya koyduğu ve kültüründe bir unsuru olan sanat ile bireylere kazandırmak mümkün olabilmektedir. Bu çalışma, sanat eğitiminde resim analizi uygulaması ile kültürel değerlerin nasıl kazandırılabileceğini ortaya koyarak, resim analizinin kültürler arası etkileşimdeki rolünü görebilmek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın amacı doğrultusunda; kültür ve sanat kavramları ele alınmış, sanat eğitimi ile sanat eleştirisi incelenmiştir. Çalışma, Konya il merkezindeki Ayşe Sönmez İlköğretim Okulunun ikinci kademesindeki 6A sınıfı öğrencileri ile sınırlandırılan grupla yürütülmüştür. Altı haftayı kapsayan ders sürecinde resim analizi uygulaması yapılmıştır. Hazırlanan ders planına göre, analiz sürecinden önce dikkat çekmek ve ön bilgiler hakkında fikir sahibi olmak için eşleştirme etkinliği uygulanmıştır. Analiz sürecinde sekiz farklı konudaki yerli ve yabancı ressamlara ait eserler, belirlenen sorular doğrultusunda önce tek olarak daha sonra karşılaştırılarak incelenmiştir. Her ders sonunda uygulama çalışmaları yaptırılmış, en sonunda bu çalışmalarla grup olarak kolaj çalışması uygulanmıştır. Süreç sonunda öz değerlendirme formu dağıtılmış ve öğrencilerle grup görüşmesi yapılmıştır. Nitel araştırma yönteminin kullanıldığı bu çalışmanın modelini durum çalışması oluşturmaktadır. Çalışma grubunun seçilmesinde kolay ulaşılabilir durum örneklemi kullanılmıştır. Araştırmada veriler; doküman incelemesi, ders süreçlerinin gözlenmesi ve öğrencilerle yapılan grup görüşmesinden elde edilmiştir. Ayrıca ders sürecinde uygulanan eşleştirme etkinliği ile öz değerlendirme formlarının sonuçları da değerlendirilmiştir. Araştırma sonucu elde edilen veriler içerik analizi, betimsel analiz ve doküman analizi ile çözümlenerek tablolar oluşturulmuştur. Çalışmanın sonucunda, resim analizini öğrencilerin eğlenceli olarak nitelendirdiği ve derse daha aktif katılımın sağlandığı görülmüştür. Yapılan karşılaştırmalı resim analizi uygulaması, kültürel değerlerin, benzerlik ve farklılıklarıyla algılanmasını sağlamıştır. Böylece resim analizinin kültürler arası etkileşim açısından önemli bir role sahip olduğu görülmüştür.
Stüdyo camcılığı teknolojisi

Bu çalışma stüdyo camcılığında ve cam sanatında sıklıkla kullanılan sıcak cam serbest şekillendirme yöntemini konu almaktadır. Konuyu iki ana bölümde inceleyen çalışmanın ilk bölümünde sıcak cam serbest şekillendirmenin tarihini ve gelişim sürecini, sıcak cam serbest şekillendirmede kullanılan camın hammaddelerini, ergitme, renk, fırın, redüksiyon, tavlama ve uyumluluk konularını detaylı bir şekilde ele alınmakta ve anlatılmaktadır. İkinci bölümde ise sıcak cam serbest şekillendirmede kullanılan aletler, sıcak cam fırınından cam alma ve üfleme uygulamasıyla ilgili temel yöntemler anlatılmış, sıcak cam serbest şekillendirmede gelişmiş teknikler örnek resimlerle açıklanmış ve güvenlik ile kontrolün önemi irdelenmiştir. Sonuç kısmında ise ABD'de stüdyo camcılığının başlangıç ve gelişim sürecinin nasıl ilerlemiş olduğu, ardından da diğer ülkelerdeki gelişimi ve bununla birlikte Türkiye'deki durumu karşılaştırılmıştır. Türkiye'deki stüdyo camcılığının gelecekteki durumuyla ilgili fikirler de öngörülmüştür.
İstanbul'da çağdaş kent heykeli uygulamaları

İstanbul çeşitli uygarlıkların yarattığı kentsel mekan; tarih ve kültür mirasına sahip bir dünya kentidir. Türkiye'nin en büyük kentlerinden biri olan İstanbul, sosyal, ekonomik, kültürel ve sanatsal faaliyetlerin merkezi durumundadır. Bu araştırma heykel-kent bağlanımda kentsel açık alanlarda yer alan çağdaş heykel sanatı ürünlerinin ele alındığı bir çalışmadır. Araştırma konusuyla ilgili olarak İstanbul, ilk heykel örneklerinin yer aldığı, birçok heykelin bulunduğu ve bu alana yönelik etkinliklerin yoğun olduğu bir kenttir. Kentin tarihsel gelişimi içinde yer alan daha önceki uygarlıkların kentsel açık alanlarda gerçekleştirdiği heykeller kısaca ele alınmıştır. Sonraki bölümde İstanbul'da I960' dan bu yana kentsel açık alanlarda yer alan ve mimariye bağlı olarak gerçekleştirilen çağdaş heykeller; plastik olarak, mekan, çevre, boyut, malzeme, tarih ve ölçüleriyle ayrıntılı bir biçimde incelenmiştir. Yapılan heykel yerleştirme etkinlikleri, gerçekleştirilen yapıtlara ait bilgi ve belgelere dayanılarak dokümanter bir çalışma yapılmıştır. Araştırma sonucu ortaya çıkan olgular değerlendirilip heykelin açık alanlardaki durumu çeşitli açılardan sorunsallaştırıhp irdelenmiştir. Çağdaş toplumların kültürel yaşamında önemli bir yeri olan çağdaş kent heykeli uygulamalarının İstanbul açık alanlarındaki serüvenine ilişkin bir bakış gerçekleştirilmiştir.. 119
Günümüzde üretilen çinilerde çağdaş resmin etkileri

Tarih öncesi dönemlerden günümüze resim, çini ve seramik çok farklı yöntemler uygulanarak bir araya getirilmiştir. Çini dekorlama yöntemlerinin çağdaş sanat bağlamında uygulanması resmin boyama tekniklerinin sürdürülebilirliği açısından yeni ifade biçimlerinden biri olmaktadır. 20. Yüzyıl ile birlikte hızla büyüyen modern toplumlar ile sanatın bütün ilkeleri değişmiş, çağdaş sanatçılar kısıtlı malzemeye bağlı kalmayarak eserlerinde farklı anlatım yöntemleri uygulamışlardır. Günümüz sanatında disiplinler arası etkileşimler çok sık bir şekilde kullanılmaktadır. Çini sanatı da bu etkileşimden yoğun olarak faydalanmaktadır. Geleneksel çini sanatının kendine özgü teknikler ile çağdaş resmin uygulama arayışlarına alternatif yöntem olması, doğurgan bir üretim alanı olarak dikkat çekmektedir. Bu çalışmanın amacı, günümüzde üretilen çinilerde çağdaş resmin etkilerini incelemektir. Bu bağlamda dünyadaki ve ülkemizdeki çini ve seramiklerinden seçilen örnekler incelenmiştir.
Boşluğun heykele etkileri bağlamında incelenerek bir sanat nesnesi olarak ele alınması

Heykelde boşluğun tarihsel olarak geçirdiği aşamalar, gerçekte insan ile evren arasındaki var olan boşluğun kısa bir özetidir. Modernizmle birlikte heykelde boşluk, kendi varlığının katmanları içinde ayrıştı; formun boşluk ve doluluğun bir bileşeni olduğu ortaya çıktı. Dolayısıyla heykelin formunun dışındaki boşlukta bir nevi heykelsi etkiler taşımaya başladı. Kavramsal sanatla birlikte boşluk kendi başına bir form olarak sergilendi. Bir nesne olarak sergilenebilen 'boşluk'tan sonra heykel fikri durağan kütlesinin ötesine uzanan bir gerçekliğe dönüştü. Bu durum yalnızca üretilmekte olan heykel sanatını etkilemedi; aynı zamanda üretilmiş heykel sanatına bakışı da etkiledi. Boşluğun sadece heykel sanatına değil tüm sanat disiplinlerinde bir bakış açısı oluşturduğu ve aynı zamanda da salt bir form değil bir sanat nesnesi olarak bir bakış oluşturduğu gerçeğiyle karşı karşıya gelindi. XX. yüzyılda tohumları atılan ve XXI. yüzyıla kadar etkileri devam eden bu süreç, gelecek yüzyıllarda da onsuz asla gerçekleştirilemeyecek olan bir sonsuz bakış olarak varlığını sürdürmeye devam edecektir.
Resimde metafor olarak böcek

PAZARLIOĞLU, Mehtap. Resimde Metafor Olarak Böcek, Yüksek Lisans Sanat Eseri Çalışması Raporu, Ankara, 2006. 'Resimde Metafor Olarak Böcek' başlıklı sanat eseri çalışması raporunda, böceklere farkında olmadan yüklenilen anlamlar ile aslında doğrudan metaforun uygulanmış olduğu gerçeği kendini göstermektedir. Metafor kavramım anlamak, anlamlandırmak ve sanatsal çalışmalarda temel uyaran olarak kullanabilmek için tarihsel süreçte teorik ve pratikte ne gibi çalışmalar yapıldığı incelenmiştir. Marc Chagall, James Ensor, Pablo Picasso, Bosch, Rene Magritte, Ergin İnan gibi sanatçıların resim çalışmalarındaki metaforlara yer verilmiştir. Çalışmaların tema olarak çıkış noktasını oluşturan Franz Kafka'nın 'Dönüşüm' adlı eserinde kullanmış olduğu böcek metaforu ile ortaya çıkan yabancılaşma kavramının günümüz toplumundaki oluşum sebeplerine değinilmiştir. Bu bağlamda elde edilen birikimle, bu çalışmadaki resimlerin hem biçimsel hem de içerik yönünden zenginleştirilmesi amaçlanmıştır. Metaforlar insanın, dünyayı aşamasındaki en büyük yardımcılarıdır. Sadece resimde değil, sanatın diğer disiplinlerinde de bu anlam arayışı ve bilinen gerçeğin ötesindeki kimsenin fark edemediği sadece bireye özgü iç gerçekliğe ulaşma çabası görülmektedir. Bu sanat eseri çalışma raporu, sanatsal düzenleme öğeleri ve ilkeleri dikkate alınarak oluşturulan çalışmalardaki düşünsel boyutun önemini vurgulamak üzere oluşturulmuştur.
Hayvan kültünün resim sanatındaki önemi ve bir uygulama örneği

Araştırmada, Anadolu Güzel Sanatlar Liselerinde uygulama örneği yapılmış öğrencilerin bilgi ve ilgi düzeyleri ölçülmüştür. Gözlem tekniği kullanılarak ise öğretmenin davranışları ölçülmüştür. Kaynak taraması yapılarak kültürün önemi ve hayvanın kültür içindeki yeri araştırılmıştır. Araştırmada kültürün önemine değinilerek hayvanların Türk kültüründe ve Anadolu kültüründeki önemi vurgulanmıştır. Kültür bir toplumun var olma şeklidir ve toplumların gelecekte hayatta kalabilmesi için, nesillerini devam ettirebilmeleri için önemlidir. Kültürün devam edebilmesi için içindeki değerleri koruyabilmesi ve bu değerleri gelecek nesillere taşıyabilmesi için de sanata gereksinimi vardır. Nesillerin kültürü ve kültürün bir parçası olan sanatı korumaları ve onların da diğer nesillere kültürü aktarmalarıyla ancak topluluklar var olabilir. Fakat bunu yaparken geçmişşimizde bilmemiz gerekiyor ki arada kopukluklar olmasın unutulmamalıdır ki geçmişşini bilmeden, kültürünü tanımadan sanat yapmak temelsiz ev yapmaya benzer.
Bir materyal olarak teknoloji ve tasarım dersi ürün dosyalarının biçimsel ve tipografik açıdan incelenmesi

Bu çalışmada Teknoloji Tasarım Dersi (7 ve 8. Sınıf) ürün dosyalarının tipografik ve biçimsel sorunları genel olarak ele alınarak sorunlar tespit edilip bunlara yönelik çözümler saptanmaya çalışılmıştır. Araştırma giriş, kuramsal çerçeve, yöntem bulgular, sonuç-tartışma ve öneriler bölümlerinden oluşmaktadır. Giriş bölümünde araştırmanın problemi, amacı ve kapsamından bahsedilmiştir. Kuramsal çerçevede tipografi, harf yapıları, grafik iletişim, teknoloji tasarımı ürün dosyaları ele alınmış, tipografik ve biçimsel sorunları incelenmiştir. Öncelikle literatürde yer alan tipografinin tanımı yapılmıştır. Tipografideki kavramlar ele alınarak açıklanmıştır. Tipografinin tarihçesine değinilerek Tasarım, Grafik Tasarım anlatılmıştır. Dünyada ve Türkiye'deki teknoloji tasarım dersi anlatılarak, Teknoloji Tasarım Ürün Dosyası ve avantajları açıklanmaya çalışılmıştır. III. Bölümde bu kapsamda anket yapılarak sonuçları yorumlanmıştır. IV. Bölümde Teknoloji Tasarım Ürün Dosyalarının tipografik ve biçimsel sorunları belirlenerek sorunlara yönelik çözümler anlatılmıştır. Kısaca bu çalışma Teknoloji Tasarım Dersi ürün dosyalarındaki tipografik ve biçimsel sorunları belirleyerek yeni çözümler ortaya koymuştur.
Çağdaş sanat sorunları dersi; Amaç, içerik, yöntem ve uygulamalarına ilişkin öğrenci ve öğretim üyesi görüşleri

Çağdaş Sanatlar dünyada ve ülkemizde kendini sürekli güncelleyen ve geliştiren, geliştirmeye de devam eden kavramlardır. Bugün çağdaş sanat denilince, yalnızca bir sanat kavramı değil, eğitimi ve öğretimi de kapsayan geniş bir anlam bütünlüğü de akla gelmektedir. Birçok disiplini de içinde barındıran hatta birleştiren çağdaş sanatlar günümüzde Çağdaş Sanat Sorunları dersi içeriğinde ele alınmaktadır. Çağdaş sanat sorunları dersi, çağdaş sanatın ana sorunlarını ele alarak modernizimden postmodernizme geçiş sürecinde sanat, sanatçı, yapıt ve sanat ortamı ilişkilerini yeni estetik değerler bazında ele alıp analiz etmek amacındadır. Böylesine önemli kuramsal bir dersin yüksek lisans düzeyindeki etkililiği ve aynı zamanda öğrencilerin uygulamalarıyla olan ilişkiselliği araştırmaya değer bir konudur. Özellikle ders içerik, amaç, yöntem ve teknikleri tüm diğer eğitim alanlarında olduğu gibi sanat eğitiminde de etkililiğin ana bileşenlerini oluşturmaktadır. Çağdaş sanat sorunları derisi; öğrencilerin sanata bakış açılarını genişletirken, sanata yorum katma ve eleştirebilme yetisi kazandırmak, hayal gücünü geliştirmek, kendi tarz ve üslupları ile sanata yaklaşımlarını sağlamak, geçmişş ve gelecek arasında bir köprü oluşturmak, ileriye dönük araştırma teknikleri öğretmek dersin hedeflerindendir. Çağdaş sanatlar teknolojinin ilerlemesi ile farklı anlamlar ve yollar ile kendini yenilemektedir. Bununla birlikte teknolojinin gelişmesiyle de bazı sorunları da beraberinde getirmiştir. Yapılan bu çalışmada Çağdaş Sanat Sorunları dersine ülkemizde öğrenciler ve öğretim elemanlarının bakış açısına, Çağdaş sanat sorunlarının anlaşılması ya da genel sorunların nasıl algılandığı, yapılan öğrenci anketi ve dersin öğretim elemanı ile diğer öğretim elemanlarının görüşleri ile tespit edilmeye çalışmıştır.
Figüratif resimde renk-insan figürü ilişkisi

Figüratif resim, görünen dünyanın düzenleniş mantığından çıkmış bir çizgi, biçim ve renk dilidir. Hıristiyan dini, insan figürünün gerçekçi anlatımını yasaklıyor, böylece renkler canlanıyordu. Giotto, çiğ renklerden ilk uzaklaşan ressam olmuştu. Gerçekçi formları ve doğal renkleri kullanmıştır. Böylece Rönesans' in öncüsü olmuş ve insan figürü tekrar önem kazanmaya başlamıştır. Rönesans, İspanyol, Flaman, Danimarka, Fransız... Değişik ilkeler de çeşitli sanatçılar ışık gölgenin yardımı ile hacmi, kütleyi vermek için çeşitli yollar denemişlerdir. Işık ve rengin niteliklerini ve doğasını keş f edemem işleridir. Empresyonistler, rengi bulgu lamı şiar ve resimlerinde kullanmışlardır. Empresyonizm'den önce renk, nesnelerin bir özelliği, kendinde var olan bir değeri olarak kabul edilip ışıktan ayrı olarak düşünülmüştür. Empresyonistler renkçi, ışık-gölgeci bir anlayışta iken Empresyonistler, kendileri ve iç dünyaları ile ilgilenmişlerdir. Empresyonistler için renk, biçim ve kompozisyon tümüyle soyut değerlerdir. Renkçi ressamlar, koyu-açığın yardımıyla oluşan nesnel görüntüleri sıcak ve soğuk renklerin yardımıyla vermeye çalışmışlardır. Renkçi görünümler, özellikle soyut etkileri oluşturmada yararlı olmuştur. IV Modern sanatta nü önemini bir ölçüde yitirmiştir. Avrupa nü sanatında ise ressamlar ve seyirciler genelde erkek, nesne olarak işlenen kişilerse çoğunlukla kadın olmuştur. Avangard'larda figürasyona yönelme tekrar görülmüş ve yeni figürasyon ortaya çıkmıştır. Yeni figürasyon soyut sanatla, figüratif sanatın karşısında üçüncü bir güç olmuştur.
Postmodernizm ve sanatsal yaratma

20. yy'nin ikinci yansından, özellikle de 80'lerden bu yana adına postmodernizm denilen ; mimarlık, edebiyat, ekonomi, politika, felsefe, sosyoloji, plastik sanatlar, sinema, tiyatro gibi, bilim, kültür ve sanatsal hareketlerde yeni bir davranış biçimi sözkonusudur- Toplumsal çatışmaların yerini, giderek kültürel çatışmalara bırakmasıyla oluşan bu yeni davranış biçimi, realitenin yerine imajı koyarak, suretlere gerçek, toplumsal gerçekliklere simulatif bir boyut kazandırmıştır. Yaşadığımız kaotik çağın görüntüsü içinde, hızlı ve hızla tüketen bireyler olarak; tüketim, teknoloji, imaj, medya gibi kültürel baskınlık ve çatışmalar davranış biçimimizi karakterize etmektedir. Varlığından bu yana, zeitgeist'la paralellik içinde ortaya çıkan birbirinden farklı akımlar, 60'h yıllardan başlayarak, özellikle de 80'li yıllardan günümüze değin yaşamakta olduğumuz kaotik süreçte yeni bir sanatçı tipi yaratmış, böylelikle sanatsal yaratma alternatif bir boyut kazanmıştır. Postmodernizmle birlikte, bütün sanat dallan iç içe geçmişş, mühendis sanatçı ilişkisi gündeme gelmiştir. Bu aşamada uzmanlar farklı görüşler bildirerek, bu yeni kültürel davranış biçimini değerlendirme sürecine girmişlerdir. Ancak konunun, çok geniş bir platforma yayılmış olması açısından, postmodernizmle ilgili bir kuram geliştiremedikleri gibi, terimin anlamı üzerinde kesin bir fikir birliğine de varamamışlardır. Bir yandan modernizmin bir uzantısı olduğu, bir yandan modernizmden ve modern olan herşey'den tamamen kopuşun ifadesi olduğu savunulan postmodernizm, öyle ya da böyle yaşantımızı etkisi altına almış, bireyin bir parçası durumuna gelmiştir Sanatsal yaratma bağlamında postmodernizm, sanatın nesnesini, modernizmden farklı bir şekilde ele alarak yok etme sürecine girmiştir. Bu çarpıcı durum 60'lardan, özellikle de 80'lerden bu yana gerçekleştirilen bir dizi sanatsal eğilim çerçevesinde belirsizlikler içinde de olsa, postmodernizmi somutlaştırmışdır. Alternatif bir davranış biçimiyle gelenekçilikten koparak, sanatla gündelik yaşam arasındaki sınırlan silmeyi hedefleyen postmodernizmin en belirgin özellikleri; ironi, retorik, eklektik, çoğulcu, kendi kendisini ve öncesini tekrar eden ve sürekli 'şimdi' içinde çözülen bir ifadeyle varlık bildirmektedir. Bugün postmodernizm, kafalan kanştırmaya devam ederek, güncelliğini korumakta, dünya üniversitelerinde okutulmakta ve her alanda hala üzerinde tartışılmaktadır. Postmodernizmi aktif ve canlı duruma getiren nedenlerden biri de budur zaten, Bilinmezin cazibesi ..