turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye-Avrupa Birliği ilişkilerinde enerji politikaları

Son yıllarda küreselleşmenin etkisiyle, dünya ekonomisi gelişme göstermektedir. Dünya ekonomisindeki bu gelişmeye paralel olarak, insanların yaşam şekilleri değişmeye başlamış bu da enerjiye olan talebi küresel ölçekte arttırmıştır. Dünya, tükettiği enerjinin önemli bir kısmını fosil kaynaklardan sağlamakta olup, bu tür kaynaklar dünyanın belirli bölgelerinde yoğunlaşmıştır. Fosil kaynakların sınırlı ve sonlu olması, dünya ekonomilerinin bu kaynaklara ulaşma ve egemen olma mücadelesine neden olmaktadır. Bu çalışmada Avrupa Birliği ve Türkiye'nin enerji politikaları incelenmiştir. İthal kaynaklara bağımlılığı yüksek olan iki ekonominin, enerji arz güvenliği bağlamında karşılıklı menfaatleri üzerinde durulmuştur. Amerika Birleşik Devletleri'nden sonra dünyanın ikinci büyük enerji tüketimi olan AB ile dünyanın en önemli enerji rezervlerinin olduğu Ortadoğu ve Hazar Bölgesi arasında kalan Türkiye'nin, enerji koridoru olarak Avrupa Birliği'nin enerji arz güvenliğine etkileri incelenmiştir.
Avrupa Birliği'ne üye ülkelerin bankacılık sistemi ile Türkiye'de bankacılık sisteminin karşılaştırılması

Avrupa Birliği üyesi ülkelerin bankacılık sistemiyle Türk bankacılık sistemi arasındaki yasal düzenlemeler uyum açısından genelde yeterli görülmektedir. Tam üyelik halinde rekabet ortamını engelleyici çok fazla yasal farklılık mevcut değildir. Buna rağmen bazı alanlardaki yasal boşlukların, Birliğe katılmadan önce giderilmesi bankaların gelecek dönemlerdeki faaliyetlerini etkin bir şekilde devam ettirebilme şansını arttıracağı için faydalı olacaktır. Türk bankacılık sektörü, net faiz dışı gelirin hem ortalama aktiflere hem de brüt gelire oranında almış olduğu negatif değerler nedeniyle AB ortalamasının altında kalmıştır. Son sekiz yıllık ortalamalar itibariyle AB ülkeleri içinde net faiz dışı geliri negatif olan başka bir ülke yoktur. Bu durum Türk bankacılık sektörünün yüksek maliyetle çalışmasına karşın yeterince verimli olmadığına ve gelir kaynaklarını yeterince çeşitlendirip faiz dışı gelir yaratamadığına işaret etmektedir. Bankacılık sektörü, ekonomide yer alan tüm sektörlerle doğrudan bağlantılı bir mali hizmet sektörü olması nedeniyle Avrupa Birliği içinde en fazla önem verilen ve üzerinde çok sayıda düzenleme yapılan sektörlerden biri durumundadır. T. C. Merkez Bankası'nın bağımsızlığı, milli merkez bankaları statüleri ile Antlaşma ve AMBS statüsünde öngörülen hükümler arasında gerekli uyumun sağlanması yönünde, üye ülkelerin mevcut durumlarına ilişkin çeşitli yasal düzenlemeler yapılmıştır. Milli Merkez bankaları statüleri dışında, üye ülkelerin çeşitli mevzuatı da Antlaşma ve AMBS statüsü ile uyum gerektiren hükümler taşıyabilmektedir. Parasal birlik, bankacılık sektörünün tüm bölümlerini etkilemektedir. Bankacılık işlemlerinde ödeme kontratları Euro'ya çevrilmiştir. Euro'nun Türkiye ekonomisini doğrudan etkileyeceği bir gerçektir. AB üyesi ülkeler, Türkiye'de yabancı yatırımlar içinde en büyük paya sahip konumundadır. Türkiye'nin AB ile Gümrük Birliği Antlaşması imzalayan tek ülke olması nedeniyle Euro'nun etkisi artmakta ve bu etki alanı içerisinde Türkiye bu sürecin ayrılmaz bir parçasını oluşturmaktadır. AB'de tek bir para biriminin geçerli olmasının Türkiye'ye etkilerinin uzun, orta ve kısa vadede farklı biçimlerde ortaya çıkacağı ve özellikle kısa vadeli etkilerin de dış ticaret sektörü üzerinde olacağı düşünülmektedir.
Yunanistan'ın Avrupa Ekonomik Topluluğu'na üyeliği ve Türkiye'deki yansımaları

İkinci Dünya Savaşı sonrasında, başta ekonomik ve siyasi olmak üzere birçok alanda bütünleşmiş birlik kurmak, yıkılan Avrupa'yı tekrar ayağa kaldırmak amacıyla Avrupa Kömür Çelik Topluluğu, Avrupa Topluluğu ve EUROATOM'un birleşmesiyle Avrupa Ekonomik Topluluğu oluşturulmuştur. Osmanlı Devleti'ne karşı bağımsızlık mücadelesine başladığı 1821 yılından beri batılı devletler yanında kendine yer edinmeye çalışan Yunanistan, İkinci Dünya Savaşı ve İç Savaş sonrası, büyük ekonomik ve siyasi sorunlarla karşı karşıya kalmış, bu süreçte Batı Bloğu içinde daha fazla yer almaya çalışmıştır. Bu nedenlerle 8 Haziran 1959 tarihinde AET'ye başvurarak Avrupalı kimliğine kavuşmak istemiştir. 9 Temmuz 1961 tarihinde AET ile Yunanistan arasında Atina Anlaşması imzalanmıştır. 1967- 1974 yılları arasında Albaylar Cuntası nedeniyle askıya alınan ilişkiler, 1974'de Cuntanın yıkılması ve Karamanlis'in liderliğiyle büyük bir hız kazanmıştır. Nitekim uyum süreci ve müzakereler başarılı bir şekilde gerçekleştirilmiş ve Yunanistan, en büyük hedeflerinden birine ulaşmıştır. 28 Mayıs 1979'da AET ile katılım anlaşmasını imzalayan Yunanistan, 1 Ocak 1981 tarihinde AET'nin resmen onuncu üyesi olmuştur. Komşu Yunanistan'dan yaklaşık bir ay sonra Türkiye de AET'ye başvurmuş ve Topluluk ile ilişkilere başlamıştır. Ancak, aynı dönemde ilişkilere başlayan Türkiye'de yaşanan askeri müdahaleler, iç karışıklıklar, istikrarsız politikalar ve sürekli değişen iktidarlar nedeniyle üyelik yolunda fazla bir yol kat edilememiştir. Buna karşın Yunanistan üyelik amacıyla, özellikle Albaylar Cuntası'nın yıkılıp yerine demokratik bir yönetim geldikten sonra AET'nin talep ettiği üyelik kriterlerini yerine getirmek için uğraşmıştır. Sonuç olarak da sürekli rakip olarak görülen Yunanistan'dan, AET'ye üyelik yolunda, geri kalınmıştır. Komşu Yunanistan'ın AET'ye üyeliği ile ilgili Türkiye'de elbette siyasi, akademik ve iş dünyası çevrelerinde bazı değerlendirmeler yapılmıştır. Türkiye'nin de bir an önce AET'ye üye olması ve bunun için gerekli adımların atılması savunulmuştur. Bu üyeliğin siyasi bir amacı olduğu vurgulanmış, Yunanistan'ın, Topluluğu arkasına alarak Türkiye ile olan sorunları kendi lehine çözümlenmesini sağlayabileceğinden ve elde ettiği veto hakkını Türkiye'nin AET'ye üyeliğini engellemek için kullanabileceğinden duyulan endişeler dile getirilmiştir. Ekonomik olarak da Türkiye'nin bu üyelikten olumsuz etkileneceği yönünde görüşler belirtilmiştir.
An analysis of Turco-Greek dispute within the framework of European Union and NATO

Bu çalışmanın temel amacı Türkiye ile Yunanistan arasındaki mevcut sorunları Avrupa Birliği ve NATO çerçevesinde incelemektir. İkili ilişkilerde ilginç olan gelişme bu iki ülkenin kendilerini Batı dünyasının temel organizasyonları olan Avrupa Birliği ve NATO'ya dahil etmek istemeye başlamalarından sonra ortaya çıkmıştır. Her ne kadar, hem bu ülkelerde hem de uluslararası camiada birçok çevre Türkiye ve Yunanistan'ın muhtemel bir AB ya da NATO üyeliği sonucunda aralarında barışa ve yardımlaşmaya dayalı ilişkilerin ortaya çıkacağım umduysa da, sonraki gelişmeler bunları haksız çıkardı. Bir taraftan eski problemler çözülmezken, diğer taraftan Kıbrıs'da ve Ege Denizi'nde yeni ihtilaflar ortaya çıktı. Yazarın buradaki temel amacı iki ülke arasındaki ilişkilerin bozulmasında bu uluslararası organizasyonların muhtemel etkilerini incelemektir. Özellikle Kıbrıs sorununun gelişiminde AB'nin Güney Kıbrıs Rum Yönetimi'ni üyelik sürecine dahil etme karan, bu kararın Kıbrıs sorumunun çözümüne muhtemel etkileri çerçevesinde, incelenecektir. Eserdeki temel argümanlardan birisi de, iki ülkenin NATO çerçevesinde işbirliği yaptıkları takdirde, muhtemel bir çözüm için gerekli olan ortamın yaratılacağım göstermek olacaktır. VI
Ortadoğu'nun demokratikleşmesi süreci ve Avrupa Birliği

Avrupa ve Ortadogu arasındaki ilişkiler uzun bir tarihsel sürecikapsamaktadır ve degisen uluslararası kosullar bu ilişkilerin sekillenmesinde önemli bir rol oynamıstır. Ortadogu'nun üzerinde bulundugu cografya ve bucografyanın sagladıgı kaynaklar bölgenin önemini arttırmıs ve Batılı güçlerin bölgeye olan ilgilerini canlı tutmalarına neden olmustur. AB kurulusundan bu yana demokrasi ve insan haklarına verdigi önemibelirtmis ve bunun kendine ait içsel bir unsur halini alması için çabalamıstır. Uluslararası arenada etkin bir güç olmayı hedefleyen AB kendine ait içseldegerleri diger ülkelere de yaymayı hedeflemektedir. Bu amaçla olusturmusolduğu Avrupa Komsuluk Politikası kapsamında AB'ye komsu olan fakat üyelik perspektifi bulunmayan ülkelerde demokrasinin tesviki önemli bir unsurdur. Avrupa Komsuluk Politikası'na dahil olan Ortadogu ülkelerinin söz konusu politikadan yararlanabilmeleri AB'nin isteklerini yerine getirmeleri ile orantılıdır. Bu çalısmada AB'nin Avrupa Komsuluk Politikası kapsamındakiOrtadogu ülkelerinde demokrasinin tesviki için yaptıgı faaliyetlere yer verilmis ve söz konusu ülkelerinin demokrasi ve insan hakları alanında kaydettiklerigelismeler degerlendirilmistir.
Yumuşak güç Avrupa Birliği'nin dış politika aktörü olarak Avrupa Ortak Dış Güvenlik Politikası ve Bosna, Kosova, Suriye krizleri üzerinden güvenlik politikalarının değerlendirilmesi

Bu tez çalışmasında ' Yumuşak Güç Avrupa Birliğinin Dış Politika Aktörü Olarak Avrupa Ortak Dış Güvenlik Politikası Ve Bosna, Kosova, Suriye Krizleri Üzerinden Güvenlik Politikalarının Değerlendirilmesi' amaçlanmaktadır. Bosna, Kosova, Suriye Krizleri karşısında AB tarafından uygulanan politikalar ve krizlerin gelişim süreci incelenerek AB'nin ODGP sürecinde ortaya koyduğu etkilerin neler olduğu değerlendirilmeye çalışılmıştır. Değerlendirmeler sonucunda uluslararası alanda küresel bir aktör AB'nin oluşturulmasına yönelik tespitler ortaya konup öneriler sunulmuştur. İlk bölümde kuramsal çerçeve çizilerek; Kimlik ve kültür, supranasayonel kimlik ve otorite, sivil güç, askeri güç, normatif güç ve neo yapısall fonksiyonalizmde Avrupa'nın entegrasyonu kavramları açıklanmıştır. İkinci bölümde AB'de ODGP ve tarihsel gelişim sürecini AB'de birlik fikrinin oluşması incelenecektir. Üçüncü bölümde ise AB'nin ODGP incelendiğinde ortak değerlere sahip bir politika yaratmaya amaçlasa da Bosna, Kosova ve Suriye Krizlerinde uyguladığı güvenlik politikalarının incelenerek AB ODGP yaklaşımının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Üç kriz arasındaki farklılıklar ve benzerlikler ortaya konarak belirlenen politikanın altında yatan nedenler irdelenmiştir.
Harmonisation in Europen Union on industrial property rights protection procedures: Effects on Turkey within the framework of Customs Union

Avrupa Birliği'nde Sinai Mülkiyet Haklarının Korunması Usullerimin Uyumlaştırılması konusuyla ilgili iki temel soruyu yanıtlamayı amaçlamaktadır. Bu sorular Dünyada, Avrupa Birliği'nde ve Türkiye'de mevcut Sınai Mülkiyet Koruma sistemlerinin nasıl olduğu ve gelecekte Türkiye'nin gümrük birliği ilişkisi içinde Avrupa Birliği Sınai Mülkiyet korunması sistemine dahil edilebilmesinin mümkün olup olamayacağıdır. Bu sorulan cevaplayabilmek için dünyada, Avrupa Birliği'nde ve Türkiye'de Sınai Mülkiyet Haklarının korunmasına ilişkin mevcut sistemler incelenerek, bu inceleme neticesinde; Türkiye'nin Avrupa Birliği Sınai Mülkiyet Hukukunun korunması sistemine dahil edilmesine yönelik olarak Avrupa Birliği, Türkiye ve aday ülkelere ilişkin istatistiksel verilerin de karşılaştırılması ile desteklenen bir öneri geliştirilmeye çalışılmaktadır.
Türkiye'deki KOBİ'lerin Avrupa Birliği'ne tam üyelik sürecinde sermaye ve finansman sorunu

Tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de toplam işletmeler içerisinde en fazla paya sahip olan, gerek ekonomide yarattıkları katma değerle gerekse de istihdama olan katkılarıyla ekonominin dinamosu KOBİ'lerin, küreselleşen dünya pazarındaki en önemli iki sorunu sermaye ve finansmandır. Çalışmada bu sorunların temelini oluşturan sermayenin birikim, yoğunlaşma ve merkezileşme sürecinin KOBİ'lere olan olumsuz etkileri vurgulanmıştır. Türkiye'deki KOBİ'lerin sermaye birikim süreci dönemlere ayrılarak incelenmiştir. Bu süreçte Türkiye'de KOBİ'ler ile holdingler arasında ikili bir yapının var olduğu başka bir ifadeyle sermayenin merkezileştiği, KOBİ'lere yayılamadığı görülmüştür. Bu bağlamda sorunun çözümünde en önemli iki araç olarak AB politikaları ve alternatif finansman yöntemleri gösterilmiştir. AB politikalarının çeşitliliğinin yanında alternatif finansman yöntemlerinin son yıllarda hızla yaygınlık kazanması sermaye ve finansman sorunun çözümüne yardımcı olmaktadır. Ayrıca çalışmada Türkiye'deki KOBİ'lerin sermaye birikim sürecinde AB'ye uyumluluğu da analiz edilmiştir. Sonuçta Türkiye'deki KOBİ'lerin AB'deki KOBİ'lerle uyumlu bir gelişme gösterdiği görülmüştür. AB'de de sermayenin merkezileşmesinden dolayı KOBİ'lerin sermaye ve finansman sorunu bulunmaktadır. AB ülkelerindeki KOBİ'ler bu sorunları KOBİ politikaları ve alternatif finansman araçlarıyla aşmışlardır. Türkiye'nin AB'ye uyum sürecinde KOBİ'lere yönelik benzer önlemler aldığında Türk KOBİ'lerinin sermaye ve finansman sorunlarının çözümünde olumlu yönde etkileneceğini yapılan analiz ortaya koymaktadır.
Gümrük Birliği antlaşmasının 2005 yılı ve sonrası Türkiye ödemeler bilançosuna etkisi

Türkiye'nin AB ile 1964 yılında imzaladığı Ankara Anlaşması ile başlayan serüveni, günümüze kadar çalkantılı geçmişştir. Hatta yeni kararla ilişkiler askıya alınmıştır. Aday ülke konumunda olan Türkiye açısından 54 yıllık bekleyişin dikkat çekici dönüm noktalarından birisi ise GB'ne katılmasıdır. Türkiye bu yönüyle birliğin üye olmadan iktisadi bütünleşmesine dahil olan ve iktisadi kararlarında AB'yi dikkate alması gereken tek ülkedir. 1996 yılında dahil olduğu GB katılımının ardından, 2005 yılında başlayan müzakerelere başlama kararı ile hızlanan sürecin Türkiye ekonomisi üzerinde mutlak etkileri olduğu görülmüştür. 1980 yılına kadar kapalı ekonomik modeli uygulayan Türkiye, 24 Ocak kararları ile serbest piyasa ekonomisine hızlı bir geçiş yapmıştır. Yeterli yapısall önlemler alınmadan başlatılan liberalizasyon hareketi sonucunda Türkiye dış piyasalara kendi piysalarını açmış, dünya ile bütünleşme adımı atmıştır. Serbest ekonomi modeline geçen Türkiye'nin yine serbest ekonomi modeli uygulayan Birlik ile ilişkilerini ve GB anlaşmasının ödemeler bilançosuna etkilerini 1980 -1996, 1996- 2005 ve 2005- 2018 dönemleri olarak üç ayrı alt başlıkta incelenmiştir. 2005 yılında başlayan müzakereler sonrası, Türkiye'nin 2005- 2018 döneminde ithalatı ortalama %1095, 1 ve ihracatı ortalama %1137,9, artış gösterirken, diğer taraftan dış ticaret açığı %1023, 2 ve cari denge açığı ise %3059, 5 oranında yükselmiştir. Benzer şekilde, Türkiye'ye gelen Doğrudan Yabancı Yatırımların içinde AB'nin payı %78'den %62'ye gerilemiştir. Türk Lirası, yabancı para birimlerine karşı değer kaybetmeye devam etmektedir. Birlik üyesi ülkelerin güçlü para birimleri karşısında zayıf TL ise ticari politikalar ile döviz kuru politikalarının uyumsuzluğunu göstermesi bakımından ayrıca dikkat çekmiştir. Sonuç olarak, GB anlaşmasının ve 2005 yılında başlayan müzakerelerinin Türkiye ödemeler bilançosu üzerinde olumludan daha çok olumsuz etkileri olduğu görülmüştür. Türkiye'nin bu durumdan çıkabilmesi ve AB üyeliği ile GB anlaşmasından doğan haklarını avantaja çevirmesi gerekmektedir. Bunu da gerçekleştirmek için üretime dayalı bir ekonomik modele geçilmesinde fayda olduğu görülmektedir.
Avrupa Birliği entegrasyon teorileri ışığında Türkiye-Suriye-Ürdün-Lübnan arasındaki yüksek düzeyli dörtlü işbirliği konseyi'nin değerlendirilmesi

M. Fatih. Avrupa Birliği Entegrasyon Teorileri Işığında Türkiye-Suriye-Ürdün-Lübnan Arasındaki Yüksek Düzeyli Dörtlü İşbirliği Konseyi'nin Değerlendirilmesi, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2014Bu çalışmada Türkiye-Suriye-Ürdün-Lübnan arasında kurulmak istenen 'Yüksek Düzeyli Dörtlü İşbirliği Konseyi' mekanizmalarının da yer aldığı bölgesel vizyon temelinde bütünleşme süreci, Avrupa Birliği'ni konu alan entegrasyon teorileri ışığında incelenecek ve entegrasyon teorilerine kısaca değinilecektir. Avrupa Birliği Bütünleşme Teorileri içerisinde bütünleşmeyi tamamıyla açıklayabilecek tek bir teori olduğunu söylemek zordur. Bu görüşten yola çıkarak Türkiye'nin entegrasyon ihtiyacını, entegrasyon arayışını ve en başta yakın komşularını kapsayan yeni bölgesel entegrasyon vizyonunu en iyi açıklayabilecek teoriler incelenecektir. Anlatılan teoriler ışığında gerçekleştirilmek istenen bütünleşme sürecinin başarısız olma sebepleri araştırılacaktır.
Avrupa Birliği'nin Türkiye'ye yönelik mali yardımlarının vergisel durumu

Avrupa Birliği tarafından aday ve potansiyel aday ülkelere yönelik olarak başta ekonomik ve toplumsal gelişim düzeyinin yükseltilmesi amaçlı mali yardımlardan, Türkiye'nin yeteri kadar yararlanamadığı temel bir tartışma konusudur. Bu tartışmanın temel argümanlarının ortaya konulması ile konunun objektif olarak değerlendirilmesi mümkün olabilecektir. Türkiye için en önemli sorun, mali yardımlardan daha çok yararlanamamak değil, mevcut yardımlardan en iyi şekilde yararlanmamaktır. Çünkü Türkiye'de henüz proje hazırlama ve yönetme kapasitesi yeterince gelişmiş değildir. AB mali yardımları, Birliğe aday ülkeler açısından büyük bir önem arz etmektedir. Aday ülkelere yapılan mali yardımlar sayesinde bu ülkeler, AB üyeliğine hazırlanmakta, mevcut hukuksal ve kurumsal altyapısını geliştirerek Birliğe daha kolay uyum sağlayabilmektedir. Bu çalışmada, öncelikle Avrupa Birliği'nin kuruluşu, gelişim süreci ve Türkiye'nin Avrupa Birliğine Adaylık sürecinden bahsedildikten sonra Avrupa Birliğine üyelik sürecinde aday ülke olan Türkiye'ye yönelik olarak son yıllarda nitelik ve nicelik olarak artış gösteren mali yardımlar ve bu bağlamda önemli bir finans kaynağı olan Avrupa Yatırım Bankası mali araçları, Avrupa Birliği genel bütçesinden sağlanan yardımlar ve Katılım Öncesi Yardım Aracı üzerinde durulmuştur. Daha sonra Türkiye'ye yönelik mali yardımlarla ilgili geçmişşteki ve halen devam eden uygulamalar hakkında bilgiler verilmiştir. Son olarak bu mali yardımların vergi istisnalarına ilişkin uluslararası anlaşmalar ve ikincil mevzuattaki hükümler değerlendirilmiştir.
Rethinking the European Union-Turkey customs union agreement in the light of neo-functionalist premises

Bu tezde Avrupa Birliği-Türkiye Gümrük Birliği Anlaşması Yeni İşlevsellik kapsamında yeniden değerlendirilmektedir. Gümrük Birliği Anlaşması, AB ile Türkiye arasındaki ikili ilişkilerin belkemiğini oluşturmasına rağmen, küreselleşme altındaki değişimlere ayak uydurmaktan yoksundur. Buna ek olarak, dünya ticaretindeki son gelişmeler ve gerek Avrupa Birliği gerekse Türkiye'de yaşanan ticaret dinamiklerindeki değişiklikler söz konusu anlaşmanın mevcut yapısall asimetrilerini iyice ortaya çıkarmaktadır. Dolayısıyla, iyi işleyen bir gümrük birliği ilişkisine sahip olmak için acil bir çözüm gerekmektedir. Bu gereklilikten hareketle, bu tezin araştırma sorusu: 'Avrupa Birliği-Türkiye Gümrük Birliği Anlaşması'nın eksiklikleri Yeni İşlevciliğe göre nasıl düzeltilebilir? şeklindedir. Bu bağlamda, bölgesel entegrasyonun teorik çerçevesi için genel olarak spill-over kavramının tercih edilmesinin aksine, bu tez çalışmasında spill-around kavramı kullanılacaktır. Bu tezin sonunda, spill-around kavramınca öngörüldüğü üzere, Avrupa Birliği-Türkiye Gümrük Birliği Anlaşması'nın taraflar arasında genişletilmiş ve derinleştirilmiş bir ticaret ilişkisi kurulması ile işlerlik kazanıp, mevcut sorunlarının çözüleceği sonucuna varılacaktır.
Brexit'in Avrupa Birliği'nin kurumsal yapısında meydana getireceği değişiklikler

Bu çalışma, Brexit'in Avrupa Birliği'nin kurumsal yapısında meydana getireceği değişiklikleri ortaya koymaya amaçlamaktadır. Bu bağlamda, öncelikle Avrupa Birliği kurumları incelenmiştir. Kurumların oluşumu, gelişimi ve günümüzdeki yapısı kurucu antlaşmalar doğrultusunda açıklanmaya çalışılmıştır. Sonrasında, Brexit süreci ele alınmıştır. Birleşik Krallık'ın 23 Haziran 2016 tarihinde yapılan referandum sonrasında Avrupa Birliği'nden ayrılma kararı alınmıştır. Bu karar neticesinde müzakere süreci 50. maddenin yürürlüğe konmasıyla başlamıştır. Çalışmanın bu bölümünde müzakere sonucunda uzlaşılan ayrılma antlaşması Birleşik Krallık parlamentosunda onaylanmadığı için yürürlüğe girmediği ve Brexit sürecinin devam ettiği görülmüştür. Çalışmanın son bölümünde, Birleşik Krallık gibi önemli bir üyenin ayrılmasıyla Avrupa Birliği kurumlarının yapısall olarak nasıl etkilendiği incelenmiştir. Çalışma sonunda, bazı kurumların değişen oranda yapısall değişime uğrayacağı öne sürülmüştür. Ayrıca Brexit'in neden olacağı, Avrupa Birliği bütçesindeki finansman açığının büyük olacağı ortaya çıkmıştır.
Din-dış politika etkileşimi ve bu etkileşimin AB entegrasyon politikalarına yansıması

Çizilmiş keskin sınırlar dahilinde yaşamlarını sürdürmeye çalışan aktörler -bağımsız devletler, bağımsızlığı sistemde kabul görmemiş topluluklar, özerk bölgeler, uluslararası kuruluşlar ve bireyler- birbirleri ile girdikleri etkileşimler neticesinde uluslararası sistemi oluştururlar. Uluslararası İlişkiler disiplininin yapısı dinamik olduğundan bu etkileşimler süreç içerisinde değişim göstermektedir. Köklerini tarihten alan ancak 20. yüzyıl içerisinde anabilim dalı olabilen Uluslararası ilişkiler disiplini, değişen aktör eylemlerinin ve ilişkilerinin arkasındaki etkenleri açıklamaya çalışmıştır. Etkileşimler doğrultusunda yeni formlar kazanan sistemi bu disiplin, ortaya koyduğu teoriler ve kavramlar ile analiz etmeye odaklanmıştır. Realizm, Liberalizm, Marksizm, Feminizm, Yapısalcılık, İnşacılık, güvenlik, işbirliği, savaş, barış, çatışma, çıkar, adalet ve refah gibi teoriler ve kavramlar ile var olan konjonktür disiplin tarafından irdelenmektedir. Değişen bu yapıda aktör ilişkilerini şekillendiren faktörler nelerdir? Disiplin içerisinde baskın kabul edilen Realizm ve Liberalizm gibi teoriler aktör eylemlerini ve ilişkilerini çıkar odaklı olarak açıklamaya çalışmıştır. Öte yandan, daha az yankı bulan İnşacılık teorisi ise aktör ilişkilerini yalnız başına çıkar parametresinin belirleyemeyeceğini; ulusal kimlikler ile oluşan çıkarların ilişkileri belirlediğini savunmaktadır. Disiplin içerisindeki genel kanı, ilişkileri ulusal menfaatlerin belirlediği yönündedir. Akademik çevrelerce üzerinde uzlaşılamayan husus ise kimlik kavramının aktör ilişkilerinde belirleyici unsur olup olmadığıdır. Bu çalışmanın amacı ulusal kimliklerin dış politika unsurlarından olan entegrasyon eylemleri üzerinde belirleyici etkisi olup olmadığını test etmektir. Bunu yaparken, kimliği oluşturan öğelerin çok geniş bir yelpazede karşımıza çıkması nedeniyle bu unsurların en önemlileri arasında sayılan dini inançlar seçilmiştir. Dini inançların, entegrasyon politikaları üzerinde etkili olduğu hipotezinin desteklenmesi için ise vaka analizi olarak AB'nin Türkiye üyelik sürecinde biçimlendirdiği politikalar seçilmiş ve bu analizden yola çıkılarak Avrupa kıtasında yer alan Hıristiyan toplumlarında var olan İslam algıları incelenmiştir.
The impact of Europeanization on Greece's engagement strategy towards Turkey

Türk ve Yunan taraflarının yeniden yakınlaşmasında her iki tarafın da adımlar attığı bilinmektedir. Ancak bu çalışma tekrar yakınlaşma için Yunan tarafının çabaları ile sınırlı tutulmuştur. Yunan dış politikasının Avrupalılaşması ve Türkiye'ye karşı Yunanistan'ın Birleşme Stratejisi üzerine çok mürekkep harcandı ve çok sayıda literatür oluşturuldu. Bu tezin amacı, bu ikisi arasındaki bağlantıyı kurmaktır. Avrupalılaşma, Avrupa Birliği üyelik stratejisini nasıl etkiliyor ve nasıl şekil veriyor? Avrupa Birliği ailesine üye olmayan ve revizyonist istekleri olduğu düşünülen bir ülkenin bu stratejiyi benimsemede Avrupalılaşmanın etkisi nasıldır? Yunan dış politikasına şekil verenlerin gözünden hali hazırdakı strateji, güvenlik endişeleri yönünden neden uygun bir çözüm olarak görülüyor? Bu politikanın stratejik önemi olduğunu göz önünde bulundurarak, bu kararın arasındaki göstergelerin vurgulanması ve stratejinin nasıl yorumlandığının ve izlendiğinin gösterilmesi tezin amacıdır.