turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği tüzükleri çerçevesinde Avrupa İcra Hukuku

Avrupa Birliği'nin amaçları arasında, Birlik üyeleri arasında sınırların hukuki anlamda kalkması bulunmaktadır. Avrupa Konseyi'nin çıkardığı Tüzükler vasıtası ile ülkeler arasında hukuki alanda asgari paralelliğin sağlanması amaçlanmıştır. Elbette ki, Birlik üyesi ülkelerin kendilerine özgü ve bazen diğer tüm ülkelerden farklı hukuki kurumları mevcuttur. Avrupa İcra Hukuku'nun amacı, bu kurumların varlığına rağmen, ortak bir uygulamayı sağlamaktır. Ülkemiz, Avrupa Birliği'ne üye değildir; ancak aday ülke statüsündedir ve müzakereler devam etmektedir. Türkiye'nin Birliğe üye olması halinde, Avrupa Konseyi'nin çıkardığı Tüzükler ülkemiz için de geçerli olacaktır. Çalışmamızda, Avrupa İcra Hukuku'na yön veren Tüzüklere, mukayeseli hukukta ve özellikle Alman Hukuku'nda yer alan uygulamalara yer verilmiş; Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne üye olması halinde Avrupa Birliği hukuk sistemi içerisindeki yeri belirtilmeye çalışılmıştır.
Analysis of the role of the European Union as a foreign and security policy actor in the post-9/11 era: The Middle East Peace Process

Bu tezin amacı, AB'nin 11 Eylül 2001 sonrası dönemde ortaya çıkan yeni uluslararası güvenlik ortamında bir dış ve güvenlik politikası aktörü olarak rolünün analiz edilmesidir. Bu tez, AB'nin bir dış ve güvenlik politikası aktörü olarak oynamak istediği rol ile dış ve güvenlik politikası eylem ve kararları arasındaki uyumu 11 Eylül 2001 sonrası dönemde Orta Doğu Barış Süreci çerçevesinde incelemektedir. AB'nin rol kavramları önde gelen AB dış politika yetkililerinin yaptıkları genel dış ve güvenlik politikası meselelerine değinen konuşmaların ve AB dış ve güvenlik politikası ile ilgili resmi dokümanların içeriklerinin analiz edilmesiyle tespit edilmektedir. AB'nin kendi için tanımladığı rol kavramları ile gerçek rol performansı arasındaki uyum Orta Doğu Barış Süreci çerçevesinde incelenmektedir. İnceleme sonucunda AB'nin kendi için tanımladığı bazı rolleri yerine getirirken karşılaştığı bazı kısıtlamaların AB'nin 11 Eylül 2001 sonrası dönemde bir dış ve güvenlik politikası aktörü olarak etkinlik ve uluslararası güvenilirliğini kısmen zayıflattığı sonucuna varılmaktadır. Esasında, Orta Doğu Barış Süreci örneğinde görüldüğü gibi AB'nin kendi için tanımladığı bazı rolleri uygularken yerine getirdiği karar ve eylemler rol performansındaki yetersizlikleri telafi etmektedir. AB'nin kendi için tanımladığı rolleri yerine getirirken karşılaştığı bazı tutarsızlıklara rağmen 11 Eylül 2001 sonrası dönemde bir dış ve güvenlik politikası aktörü olarak bilançosu oldukça olumludur.
Türk tekstil ve hazır giyim sanayiinin Avrupa Birliği ile rekabet potansiyeli

Gelişen bir ülke olan Türkiye, artan nüfusu ile sanayileşmesini her geçen gün daha da ileriye götürmek zorundadır. Türk Tekstil ve Hazır Giyim sektörü sürekli bir büyüme süreci içindedir. Türk Tekstil ve Hazır Giyim sektörü toplam Türk imalat sanayii istihdamı içinde % 20'ye yakın bir paya sahiptir ve 2 milyon kişiye istihdam sağlamaktadır. Bu sayının 1.5 milyonunu barındıran hazır giyim sektörü toplam istihdam içinde % 9 .8'lik bir paya sahiptir. Hazır Giyim sektörü tek başına dünya ticaretinin % 3 ,2'sini ve Avrupa Birliği ticaretinin % 10.2' sini (2.7 milyar ECU) karşılamaktadır. Türk Tekstil ve Hazır Giyim sektörünün değer olarak en büyük pazarı Avrupa Birliğidir. Türkiye 1980 yılında Avrupa Birliği'ne ihracat yapan ülkeler arasında 27. sıradayken 1986'da 4. sırada, günümüzde ise en ön sıralara yerleşmiştir. Gümrük Birliği'nin imzalanmasıyla beraber Türk Tekstil ve Hazır Giyim Sanayii büyük bir rekabet ortamı içine girmiştir. Türkiye, yoğun bir rekabetin yaşandığı Avrupa Birliği piyasasına en kısa zamanda ayak uydurmak durumundadır. Türkiye'nin AB ile Gümrük Birliği Antlaşması imzalaması sonucu Türk Tekstil ve Hazır Giyim sektörü AB ve AB dışı ülkeler karşısında daha rekabetçi bir ortama girmiştir. Türk Ekonomisinin Gümrük Birliği'ne girmesiyle özellikle rekabet gücünü artırmada karşılaşacağı yetersizlikler ve eksikliklerin bir an önce giderilmesi gerekmektedir. Bu Türkiye Ekonomisinin birliğe arzulanan bir uyum içinde entegre olması açısından önemlidir.
Export performance of Turkey in the European Union market in comparison to South East Asian countries: 1990-1997

Türk ihracatçılar çeşitli vesilelerle Avrupa piyasasında Güney Doğu Asya ülkeleriyle fiyat rekabetinde zorlandıklarını iddia etmektedirler. Bu tezin amacı, Türkiye'nin Avrupa'ya olan coğrafi yakınlığının Türk ihracatçılara Avrupa piyasasında bir ek avantaj sağlayıp sağlamayacağını araştırmaktır. Bu nedenle, ilk olarak Türkiye ve Güney Doğu Asya ülkelerinin Avrupa Birliği'ne yaptıkları ihracat kompozisyonunun benzerlik derecesi bulunmuştur. Daha sonra, rekabetin toplam ihracat performansını ne ölçüde etkilediği Sabit Piyasa Payı Analizi ile ortaya çıkarılmıştır. Bir sonraki aşamada ise fiyatların toplam rekabeti ne ölçüde etkilediği İki Aşamalı Homotetik Talep Fonksiyonu tahmin edilerek bulunmuştur. Böylece, fiyatların, toplam rekabetteki yüzde payı da ortaya çıkarılmıştır. Daha sonra ise, Avrupa Birliğine olan coğrafi yakınlığın fiyatları ne kadar etkilediğini bulmak amacıyla ihracat ve ithalat fiyatları arasındaki fark her ülke için analiz edilmiştir. Yapılan analizlerin sonucunda, Türkiye'nin en çok tekstil ve giyim ürünleri ihracatında Güney Doğu Asya ülkeleriyle benzerlik gösterdiği ve bu grupta da coğrafi yakınlıktan doğan göreli bir fiyat avantajı olduğu bulunmuştur.
Avrupa Birliği'nin siber güvenlik politikası

Bilgi ve iletişim teknolojilerindeki gelişme ile önem kazanan siber güvenlik ve AB'nin geliştirmiş olduğu siber güvenlik politikası çalışmanın ana temasını oluşturmaktadır. Geleneksel güvenlik tanımına ek olarak kapsamlı siber güvenlik tanımı ile başlayan çalışmada, siber güvenlik, Barry Buzan ve Ole W ver'ın başını çektiği Kopenhag Ekolünün gündeme getirdiği güvenlikleştirme kavramı ile teorik çerçeveye oturtulmuştur. Çalışmada oltalama, kötücül yazılım, botnet, hizmeti engelleme ve sosyal mühendislik saldırı türlerinde örneklerle siber saldırı tekniklerine değinilmiştir. Çalışmada ayrıca gelişmiş kalıcı tehdit saldırılarına da değinilmiştir. Avrupa Birliği'ni etkileyen siber saldırı örnekleri olarak Alman Parlamentosuna yapılan siber saldırılar, Estonya örneği ve TV5 Monde örneği incelenmiştir. AB'nin siber güvenlik politikasının temelini oluşturan 'Avrupa Birliği için Siber Güvenlik Stratejisi' belgesi ile birliğin ortak siber güvenlik politikası kapsamında gerçekleştirdiği ve gerçekleştirmeyi öngördüğü temel politikalar ve yol haritaları çalışmanın ana konusunu oluşturmuştur. Bu kapsamda AB'nin belirlemiş olduğu 'siber güvenliğin hedefleri', 'stratejik öncelikler ve eylemler', ile 'roller ve sorumluluklar' detaylı olarak incelenmiştir. Tezin ana argümanı, AB siber güvenlik politikalarının tüm dünyada göze çarpan ve örnek unsurları içerdiği, etkin ve kararlı bir siber güvenlik politikasının AB kurumları, üye devletlerin yetkili politika yapım mercileri ve ortak paydada buluşulmuş uluslararası ortaklıklar ile oluşturulacak koordinasyon sayesinde geliştirilebileceği, ancak bu işbirliğinin AB'de henüz sağlanmadığıdır.
Türkiye'deki sanat politikaları ile Avrupa Birliği ülkelerindeki sanat politikalarının karşılaştırılması

Kültür ve sanat politikaları, bir ülkede sanatın ve sanat eserlerinin korunması ve geliştirilmesi için kültür ve sanattan sorumlu devlet organlarının; bakanlıkların, yerel yönetimlerin, derneklerin, vakıfların, üniversitelerin kültür ve sanat alanlarında izledikleri programlı yönelimlerdir. Toplumun sanatsal yaşama katılabilmesi için uygun olanakların yaratılması, yani toplumdaki her bireyin yaratıcılığını ortaya koyması ve geliştirmesi için alınan önlemler, kurulan örgütler, sağlanan ekonomik ve sosyal kolaylıklara sanat politikası denilmektedir. Avrupa Birliği ülkelerindeki gibi entegrasyona ihtiyacı olan farklı yerlerde farklı biçimlerde yaşayan insanların anlaşmalarında ve ortak değerler etrafında birleşmelerinde sanatın kaynaştırıcı rolü oldukça etkindir. Bu yüzden sanat alanındaki AB politikalarında, AB'nin sahip olduğu ve övündüğü kültürel zenginliğini korumayı ve bu değerlere herkesce ulaşılabilmesine yardımcı olmayı amaçlamaktadır. AB çeşitli sanat endüstrilerini desteklemek üzere programlar yönetmekte ve tek pazar ve dijital teknoloji fırsatlarını yakalamaları yönünde desteklemektedir. AB adayı olan Türkiye'deki sanat politikaları ile AB ülkelerindeki sanat politikalarının karşılaştırılması üye ülkeler ile aday ülkeler arasındaki entegrasyon açısından önemlidir. Bu yüzden bu araştırma gerçekleştirilmiştir. Araştırma da genel anlamda hem AB ülkelerinde hem de Türkiye'de sanatın ve sanatçının desteklendiği görülmüştür. Sanat öğrencisi bakımından en fazla öğrenci İngiltere'de %6.8 iken bu oran Türkiye'de %1.4'dür. Yine müze ve ören yeri sayısı Almanya/Türkiye 6500 /324, 2010 yılında sanat ve kültür için ayrılan bütçe Almanya/Türkiye; kamu 9.19 milyar/85. 8 milyon Euro'dur. Sanat eğitimi genel olarak Türkiye de dahil eğitim bakanlığı sorumluluğundadır. Elde edilen sonuçlara göre sanat politikaları üzerine önerilerde bulunulmuştur
Kıbrıs-Avrupa Birliği ilişkileri çerçevesinde Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti ekonomisi

Kıbrıs-Avrupa Birliği ilişkileri 1960'larda başlamıştır. İngiltere'nin 1961'de Avrupa Birliği'ne tam üyelik için başvurmasına paralel olarak, Kıbrıs da AET ile bir Ortaklık Anlaşması yapmak için 1962 yılında başvuruda bulunmuştur. Kıbrıs'ın başvurusu Kıbrıs Türk ve Rum toplumlarının ortak rızası sonucu yapı lmıştı ve amacı da Kıbrıs'ın en önemli ihracat pazarı olan İngiltere pazarını kaybetmemekti. Kıbrıs Türk Toplumu'nun 1963 yılında Kıbrıs Cumhuriyeti'nden dışlanmaları sonucunda, Ortaklık Anlaşması 19 Aralık 1972 tarihinde AET ve Kıbrıs Rum Toplumu arasında imzalanmıştır. Bu tarihten itibaren Kıbrıs-AB ilişkileri Kıbrıs Türk Toplumu'nu kapsamamış, sadece Kıbrıs Rum Toplumu ve AB arasında gerçekleşmiştir. Ortaklık Anlaşması'na göre gerçekleşecek olan Gümrük Birliği, Mayıs 1987 tarihinde içinde sadece Kıbrıs Rum Toplumu'nun bulunduğu Kıbrıs Cumhuriyeti ve AT arasında imzalanmıştır. Güney Kıbrıs Rum Yönetimi 1990 yılında daha da ileri giderek AB'ye tam üyelik başvurunsan bulunmuştur. GKY'nin bu başvurusu AT Komisyonu tarafından değerlendirilmeye alınmış ve Komisyon bu başvuruyla ilgili görüşünü 1993 yılında açıklamıştır. Daha sonra AB Konseyi 6 Mart 1995'te aldığı bir kararla, GKRY'nin AB'ye katılım müzakerelerinin, 1996 yılındaki Hükümetlerarası Konferanstan 6 ay sonra başlayacağını belirtmiştir. GKRY, 1998 yılında tam üyelik müzakerelerine başlamış ve 2003 yılı Nisan ayında Kıbrıs Cumhuriyeti sıfatıyla AB'ye katılım anlaşmasını imzalamıştır. Çok boyutlu bir yapıya sahip olan Kıbrıs sorunu, sadece bölgeyi ve adadaki toplumları değil ululslararası toplumu ve Türkiye'yi de etkilemektedir. Bu Çalışma Kıbrıs-AB ilişkilerinin siyasi boyutunu ve Türkiye-AB ilişkilerine etkilerini incelemiştir. AB'nin Dublin, Korfu, Essen, Lüksemburg, Cardiff, Helsinki, Nice, Laeken ve Kopenhag zirveleri de bu kapsamda ele alınmıştır. Sonuç olarak, Türkiye de AB üyelik sürecinde olan bir ülkedir. Bundan dolayı da Kıbrıs Rum kesimi ve AB üyesi olan Yunanistan sürekli olarak Kıbrıs konusunu AB gündemine taşımaya çalışmıştır. Nitekim, bunun sonucunda da Kıbrıs, Türkiye'nin AB üyelik sürecinde, Türkiye-AB ilişkilerinin odak noktası olmuştur. Bu yüzden, konunun siyasi yönleri Türkiye ve KKTC'nin AB ile ilişkilerinde belirleyici bir role sahiptir. Kıbrıs'ın AB'ye tam üyeliği, iki tarafı da tatmin eden adil bir çözüm gerçekleştikten sonra olmalıdır. Aksi halde, adadaki bölünmüşlük daha da derinleşecektir. Böyle bir durumda da, şüphesiz Türkiye ve KKTC yeni çözüm arayışlarına girecektir.
Avrupa Birliği ülkelerinde ve Türkiye'de okul yöneticilerinin yetiştirilme ve atanmalarının karşılaştırılması ve bir model önerisi

Türkiye Avrupa Birliğine üyelik yolunda adım atmış ve bu amaçla diğer alanlarda olduğu gibi eğitim alanında da bazı uyum çalışmalarına gidilmiştir. Eğitim alanında yapılan yenilikler genellikle eğitim ve öğretim programlarına yoğunlaşmış bir durumdadır. Eğitimin yönetim boyutunda ise uyum faaliyetlerine çok fazla yer verilmediği görülmüştür. Bu araştırma da Türkiye ve Avrupa Birliğine üye olan ülkelerindeki okul yöneticilerinin yetiştirilme ve atanma süreçlerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi ve Türkiye için uygulanabilir yönetici yetiştirme ve atama modeli oluşturmak amacı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma nitel bir araştırma olup çoklu durum çalışmasına göre desenlenmiştir. Bu amaçla yirmi beş Avrupa Birliğine üye ülke arasından dört tanesi rastgele örnekleme yöntemi ile seçilmiştir. Örnekleme dahil edilen üye ülkeler ise Bulgaristan, Almanya, Avusturya ve İngiltere'dir. Elde edilen verilerin analizinde betimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. Bu ülkelerdeki okul yöneticisi yetiştirme ve atanma süreçleri ayrıntılı bir şekilde incelendikten sonra Türkiye'deki süreçle karşılaştırılmıştır. Bu karşılaştırmalar sonucunda Türkiye'deki eksik uygulamalar tespit edilerek Türkiye için uygulanabilir bir model önerisi sunulmuştur.
Turkey-EU relations from 1997 to 2004: Place of Turkey in the European project

Bu tez projesi kapsamında Türkiye ? AB ilişkilerini sosyal, ekonomik ve politik açıdan üç ayrı perspektiften incelemek amacındayım. 1959 yılında Türkiye'nin AET'ye tam üyelikbasvurusuyla baslayan ilişkilerde birçok krizler yasandı. Bununla birlikte bu krizler her iki taraf içinde yeni fırsatlar yarattı ve her iki tarafında birbirleri için olan öneminin görmezdengelinemeyeceğini kanıtladı. Bu bağlamda, Türkiye'nin tam üyelik yolundaki ilerleme sürecigelecekteki değisen siyasi sartlara bağlı olarak gerileyebilir veya yavaslayabilir. Ancak aslasonlandırılamaz.
Avrupa Birliği'nde yetişkin eğitimi alanının meslekleşmesi: Uygulamalar ve sorunlar

Bu çalışmada, yetişkin eğitimi alanının meslekleşmesi sorunları/güçlükleri bağlamında Avrupa Birliği'nin yetişkin eğitimcilerinin eğitimine yönelik politikalarının ve uygulamalarının neler olduğunun belirlenmesi ve bu politikalarda beyan edilenlerin Türkiye, Almanya, Danimarka, Estonya'daki ulusal politikalara ve uygulamalara yansımalarının incelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırma kapsamında, meslek ve meslekleşmenin kavramsal çerçevesinde yetişkin eğitimi alanına ve meslekleşmesine ilişkin bakış açıları incelenmiş, küresel eğilimlerin yetişkin eğitimi alanının meslekleşmesine olan etkileri sorgulanmış ve yetişkin eğitimi alanının meslekleşmesinde yaşanan sorunlar ve güçlükler irdelenmiştir. Bu bağlamda, yetişkin eğitimi alanının meslekleşmesinde önemli bir unsur olan yetişkin eğitimcilerinin eğitimine ilişkin olarak AB'nin politikaları ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Araştırmada, AB'nin yetişkin eğitimcilerinin eğitimine yönelik politikalarının belirlenmesi amacıyla ilgili resmi belgeler belgesel tarama yoluyla edinilmiş ve toplanan veriler için doküman incelemesi tekniği kullanılmıştır. Araştırma, yetişkin eğitimi alanının meslekleşmesindeki başlıca sorunların ve güçlüklerin yetişkin eğitimi alanının geniş ve çeşitli bağlamından ve yetişkin eğitimcilerinin eğitim ve mesleki yollarının çeşitliliğinden kaynaklandığını göstermektedir. Bu çalışmanın bulguları, AB resmi belgelerinde yetişkin eğitimcilerinin niteliğini artırmak amacıyla temel ve sürekli eğitimlerine, mesleki gelişimlerinin sağlanmasına ve yetişkin eğitimcisi mesleğinin görünürlüğünü ve statüsünü artırmaya önem verildiğini göstermektedir. Bununla birlikte ülkelerdeki politikalara ve uygulamalara ilişkin olarak araştırma bulguları, yetişkin eğitimcilerinin eğitimi hususuna Estonya'nın ulusal politika ve stratejilerinde yer verildiği, Türkiye ve Danimarka'da yer verilmediğini, Almanya'nın federal bir devlet olmasından dolayı düzenlemelerin eyalet düzeyinde yapıldığını göstermektedir. Bulgulara göre, bu dört ülkede yetişkin eğitimcileri için düzenlenmiş sistematik bir eğitim bulunmamakta, uygulamalar ülkeden ülkeye değişmektedir. Yetişkin eğitimcilerinin eğitimi için mevcut eğitim olanakları sınırlı, değişken ve çeşitlidir, Danimarka ve Almanya'da çeşitliyken Türkiye ve Estonya'da nispeten daha sınırlı olduğu anlaşılmaktadır.
The European Union as a normative power and the European neighbourhood policy: Cases of Morocco and Egypt

Bu tez, normatif güç olarak Avrupa Birliği'ni Fas ve Mısır vaka analizleri ile Avrupa Komşuluk Politikası çerçevesinde incelemeyi amaçlar. AB'nin kendine has yapısı ile uluslararası ilişkilerde öne çıkması AB'nin normatif güç olarak sunulmasına neden olmuştur. 2004'te son halini alan Komşuluk Politikası AB'nin önemli enstrümanlarından olmuştur. Bu tez iki vaka analizi çerçevesinde AB'nin gerçekten de bir normative güç olup olmadığını ele almaktadır. Fas ve Mısır'ın vaka analizi olarak seçilmesinin nedeni iki ülke arasında var olan benzerliklerin politika çerçevesinde karşılaştırmalı analizi sağlamasıdır. Analiz hem birincil hem de ikincil kaynaklardan yararlanılarak yapılmıştır. Fas ve Mısır'ın detaylı incelemesi sürecinde, AB'nin yakın coğrafyasında normatif gücü ve dönüştürme kapasitesi, bu ülkelerdeki demokratikleşme süreci bağlamında incelenecektir. Teorik incelemenin ve vaka analizlarinin sonucunda, bu tezin temel önermesi, AB'nin Avrupa Komşuluk Politikası çerçevesinde normatif güç olma iddiasının birçok sorunla karşı karşıya kalmasıdır.
The Problem of multiculturalism in Turkey within the context of European Integration

oz AVRUPA BİRLİĞİ İLE BÜTÜNLEŞME BAĞLAMINDA TÜRKİYE'DE ÇOK-KÜLTÜRLÜLÜK SORUNU Güleç, Aslı Yüksek Lisans, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Dr. Kürşad Ertuğrul Aralık 2003, 218 sayfa 1970'li yıllardan başlayarak, artan göç hareketleri ve yükselen etnik-kültürel çatışmaların sonucu çok-kültürlülük günümüz siyasetinin önemli konularından biri haline geldi. Buna paralel olarak artan etnik ve kültürel çeşitlilikle başa çıkabilmek için yeni politikalar geliştirildi. Bu çalışma kapsamında amaçlanan Türkiye'nin çok-kültürlülük sorununu Türkiye-Avrupa Birliği ilişkileri bağlamında eleştirel bir bakış açısıyla değerlendirmektir. Kabul gördüğü üzere, genel anlamıyla çok kültürlülük sorunu batılı liberal demokrasilerin özgül, nesnel koşullarının ürünüdür ve bu yönüyle tarihsel ve konjonktürel bir olgudur. Türkiye ise kendi tarihsel ve siyasi koşulları ile birlikte çok-kültürlülük sorunu için ayrı bir siyasi bağlam olarak görülmelidir. Bu çerçevede Türkiye'de bu konu demokratikleşme veya insan hakları gibi daha genel sorunlar bağlamında tartışılmaktadır. Bu çalışmada çok-kültürlülük siyaseti ve bu kavramla birlikte anılan normatif önermelerin verili bir ilerici rolü ve anlamı olmadığı vurgulanarak bu doğrultuda geliştirilen politikaların ne ölçüde etnik ve kültürel çatışmaların çözümünün bir parçası olacağının siyasi bir konu olduğu ve değişen güç ilişkilerinden ayrı düşünülemeyeceği savunulacaktır.
Sağlık kuruluşlarında iş sağlığı ve güvenliği uygulamaları 'Sivas örneği'

Ülkelerin gelişmişlik düzeyi, iş sağlığı ve güvenliği kültürü ile doğrudan ilişkilidir. Bir ülkede ölümlü iş kazası ve sürekli sakatlık hali ne kadar fazla ise maddi ve daha çok manevi olmak üzere o ülkenin itibar kaybına da neden olurSağlık hakkı, aynı zamanda anayasal bir haktır.(Sosyal Haklar m.56) . Türkiye, İş Sağlığı ve Güvenliği konusuna 3 Ekim 2005 yılında Avrupa Birliği uyum süreci müzakereleri ile daha çok eğilmiş ve 30/06/ 2012 Tarih ve 6331 numaralı kanunla da işveren ve çalışanların görev, yetki, sorumluluk, hak ve yükümlülükleri yasa ile düzenlenmiştir. İş kazalarının çoğunluğu önlenebilir niteliktedir. Bu nedenle kaza meydana gelmeden önlem almak hem işletme ekonomisi hem de ülke ekonomisi için son derece önem arz etmektedir. Bunun için işletme yönetiminin tazmin edici bir anlayış yerine önlem alıcı bir anlayışı benimsemesi bunu bir yasal zorunluluk nedeni ile zoraki değil çalışanlarla birlikte bir güvenlik kültürü oluşturarak, yatay ve dikey bütünleşme ilkelerini de kullanarak yükümlülüğünü yerine getirmelidir. Çalışan kendini işyerinde güvende, mutlu, huzurlu hissederse çalışırken de bir o kadar verimli olur ve aidiyet duygusuyla kuruma bağlılığı bütünleşir. İSG eğitimleri proaktif, acil durum eylem planları sürekli gelişen ve duruma göre değişen nitelikte olmalıdır.
A Profile from the European Union documents on maternity rights of working woman

02ET Çocuk doğurma, çocuk büyütme ve ev işleri, yıllarca kadınların tek sosyal statüsü oldu. Oysa, 20. yüzyıldaki sosyo-ekonomik değişimlerin sonucunda, kadınlar iş yaşamına girdiler; böylece ev dışında da bir kimlik kazanmaya başladılar ve yıllarca sosyal kimliklerini sorguladılar. Zamanla sosyal farkındalık düzeyi artan ve daha iyi eğitim alan kadın, erkeklerle eşit hak ve fırsatlara sahip olma taleplerini dünya örgütlerine, sivil toplum kuruluştan oluşturarak ilettiler ve bu dönemde 'cinsiyet', yani toplumsal kimlik irdelenmeye başladı. Ancak, günümüzde bile çocuk doğurmak kadının iş yaşamını kesintiye uğratmaktadır. Kadınlar, bu yüzden iş yerinde erkeklerle eşit haklara sahip olamaz, ya hamileyken işten çıkarılır, ya da doğumdan sonra ev işlerine yetişemediği için kendisi ayrılır. Bu nedenle, kadınların korunması gerekmektedir. Ülkemizde kadın işgücü azdır ve Avrupa Topluluğu'na adaylığımız konunun önemini arttırmaktadır; bu tezin amacı konuya ilgi duyanlara başvuru kaynağı oluşturmaktır. Birleşmiş Milletler, Dünya Sağlık Örgütü ve Uluslararası Çalışma örgütü, her alanda cinsiyet eşitliği sağlamaya ve çalışan anneyi korumaya yönelik düzenlemeler yapmışlardır. Avrupa Topluluğu, Dünya örgütleri ile işbirliği içinde olmuştur ve örgütlerin düzenlemeleri Topluluk açısından önem taşımaktadır. Ekonomik kalkınmayı sağlama amacıyla kurulan Avrupa Topluluğu zamanla sosyal kalkınma ve ekonomik kalkınmanın bir bütün olduğu düşüncesiyle kurucu antlaşmalarda ve diğer yasal düzenlemerde cinsiyet eşitliğine ve çalışan annenin korunmasına yer vermiştir. 'Cinsiyet Eşitliği' Topluluk' ta başlı başına bir Politikadır. Kısaca; Dünya örgütlerinin ve Avrupa Topluluğu düzenlemelerinin sonucunda; Avrupa Topluluğu'nda kadın çalışan sayısı, erkek çalışan sayısına yaklaşmaktadır. Kadının bir çalışan olarak kimliğini bulma çabası, artık uluslararası düzeyde destek bulmaktadır ve kadın işgücünü korumak Topluluğun sosyal hedeflerinden birini oluşturmaktadır.
Para politikasının ekonomik büyümeye etkisi: AB ülkeleri örneği

Para politikasının önemli görevlerinden birisi ülkenin ekonomik büyümesi için şartlar yaratmaktır. Dengeli para politikasını yürütmek ekonomik etkileşim için optimal koşullarını yaratmakta, ülkenin karşılaştığı ekonomik görevlerin karmaşıklığına yardımcı olmaktadır. Tez çalışmamızın konusu olarak ekonominin bölgeselleştirilmesi bağlamında AB ülkelerin merkez bankalarının hedefleme rejimlerinin ekonomik büyüme süreçleri üzerindeki etkileri gözlemlenmektedir. Tez araştırmamızın amacı para politikası ve araçlarının etkisinden kaynaklanan ekonomik büyüme süreçlerini, AB ülkelerinde ekonomik büyüme açısından bu sürecin ana niceliksel ve niteliksel eğilimlerine ve kalıplarına ilişkin derinlemesine bir çalışmadır.