turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Web sayfası tasarımında kullanıcı arayüzünün kullanılabilirliğinde görsel tasarımın önemi ve atatürk üniversitesi güzel sanatlar fakültesi web sayfası tasarım örneği

Bu araştırmada web sayfası tasarımında, kullanıcı arayüzü tasarımının efektif, duyarlı ve organize bir şekilde kullanımı açısından konunun araştırılması ve bu kapsamda tasarım ilkeleri çerçevesinde Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Web sayfası tasarımı yapılarak, tasarımın kullanılabilirlik, erişilebilirlik ve dolaşım açısından değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Elde edilen bilgiler doğrultusunda örnek bir web sayfası tasarlanması ve yapılan web sayfası tasarımının kullanılabilirlik düzeyinin görsel tasarım açısından değerlendirilmesi yapılmıştır. Araştırma üç bölümden oluşmaktadır: Birinci bölümde, araştırmanın problem durumu, araştırmanın amacı, araştırmanın önemi, varsayımlar, kapsam ve sınırlılıklar yer almaktadır. Web sayfası tasarımı problemlerini ile kullanılabilirlik problemlerini tespit ederek, web sayfalarında nitelikli arayüz tasarımı oluşturulmasını sağlayacak kriterler belirlenmiştir. İkinci bölümde temel kavramlar çerçevesinde web ve internet hakkında tanımlamalar, internetin gelişimi, web teknolojileri, web tasarım standartları, web tasarım ilkeleri ve web tasarımında kullanılabilirlik, okunurluk ve dolaşım konuları yer almaktadır. Araştırmada web tasarımını oluşturan bilgi mimarisi ve kullanıcı deneyimi ele alınmıştır. Araştırmada web tasarım prensiplerini oluşturan yapılar ile nitelikli ve kullanışlı web tasarım arayüzü arasındaki ilişki irdelenmiştir. Üçüncü bölümde, araştırmanın yöntemi, araştırma modelinin oluşturulması, tasarım ilkeleri ve kullanılabilirlik üzerine değerlendirme ölçeğinin oluşturulması, bulgular, yorumlar, örnek bir tasarım geliştirilmesi, sonuç ve öneriler yer almaktadır. Araştırmada web sayfası tasarımında kullanılabilirlik açısından eksikler tespit edilerek değerlendirme yapılmıştır. Değerlendirme sonucunda örnek bir web arayüzü tasarlanmıştır. Sonuç olarak araştırmada elde edilen bilgiler doğrultusunda web arayüz tasarımının, tasarım ilkeleri ve kullanılabilirlik açısından nitelikli bir tasarım ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır.
Görsel sanatlar eğitimi veren fakültelerdeki resim bölümü öğrencilerinin modernizm sonrası sanat akımları ve yapıtlarına yönelik farkındalık düzeyleri

Bu araştırmanın amacı, Sanat Eğitimi veren fakultelerdeki Resim Bölümü öğrencilerinin modernizm sonrası sanat akımları ve sanat yapıtlarına yönelik farkındalık düzeylerinin incelenmesidir. Betimleme modeli kullanılan araştırmada, çalışma gurubu Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Gazi Üniversitesi Mesleki Eğitim Fakültesi ve Gazi Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi, Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi, ABD Sauth Alabama üniversitesinde öğrenim gören 150 öğrenci oluşturmaktadır. Öğrencilerin modernizm sonrası sanat akımları ve yapıtlarına yönelik farkındalık düzeylerini belirlemek için Üçlü Likert Tipi ölçek kullanılmıştır. Ölçekle toplanan veriler araştırmanın alt amaçları doğrultusunda; %, f, , ss, ve ANOVA ile analiz edilmiştir. Araştırmanın sonucuna göre;Sanat eğitimi veren Yüksek Öğretim Kurumlarındaki Resim Bölümü öğrencilerinin en çok farkında oldukları sanatçıların 'Andy Varhol', 'Kınetıc Art','Bansky', 'Joseph Kosut', 'George Baselıtz', 'Bedri Baykam', 'Javachef Christo','Villem De Koonıng', 'Anselm Kiefer' olduğu görülmüş; en çok farkında olmadıkları sanatçılar 'Lend Art', 'Robertrauschenberg', 'Alberto Giacometti','Robert Morris', 'Jean Dubuffet', 'Sarkis' olduğu görülmüştür.. Bu sonuçlar, ilgili sanatçıların ve yapıtlarının Resim Bölümü öğrencileritarafindan yeterince önemsenmediğini düşündürmektedir. Araştırma sonuçları doğrultusunda, ilgili bölümlerin öğrencilerinin modernizm sonrası sanatçı ve sanat yapıtlarına yönelik farkındalık düzeylerinin geliştirilmesi yönünde öneriler geliştirilmiştir.
Resim sanatı bağlamında litografi

Litografi en geleneksel baskı tekniklerinden birisidir. Su ve yağın birbirini itmeprensibine dayalı bir düz yüzey baskı tekniğidir. Grenlenmiş blok kireçtaşı üzerine yağlı malzeme ile yapılan çalışma, bazı kimyasal işlemlerden geçtikten sonra, litografi presinde basılarak çoğaltılır. Baskı esnasında su ile nemlendirilen taşyüzeyindeki yağlı alanlar, merdane ile verilen baskı mürekkebini tutarlar, su ile örtülü boş alanlar mürekkebi iterler. Üzerine kağıt yerleştirilen taş basınçlı presmakinesinden geçer ve böylece baskı gerçekleşir. Sanatsal alanda basılan litografikeserler, baskı sonrasında sanatçılar tarafından numaralandırılıp el ile imzalanır ve böylece maddi bir değer elde ederler. Numaralama dışında, baskı hakkında bazı açıklayıcı işaretlemeler de yapılabilir. Litografi 1798 yılında Münih'li bir oyun yazarı olan Alois Senefelder tarafından icat edilmiş ve daha sonra teknik, önce tüm Avrupa'ya, daha sonra da Amerika'ya yayılmıştır. 19. yy'ın başından itibaren sanatçılar tarafından, özgün sanatsal yapıtüretmek için kullanılmaya başlanmış, varlığını günümüze değin sürdürmeyibaşarabilmiştir. Türkiye'ye litografi 19. yy'ın ilk yarısında gelmiş, basım alanına uzun süreetkinliğini koruduktan sonra yerini daha modern teknolojilere bırakmıştır. Fakatsanatsal anlamda litografik baskı üretimi, varlığını eğitim kurumları ve bazı özel atölyelerde sürdürmeye devam etmektedir. Günümüzde litografi, önemli bir sanatsal üretim aracıdır. Sanatçılar için hemçoğul üretim imkanı, hem de sanatsal gelişim sürecine katkı sağladığından dolayı, tüm dünyada yaygın olarak kullanılan bir tekniktir.
Görsel iletişim tasarım eğitiminde sosyal tasarımın gerekliliğine dair araştırma ve bir ders önerisi

Bu araştırmanın amacı, görsel iletişim tasarımı eğitimi alanında sosyal tasarımın gerekliliğini, sosyal tasarımın görsel iletişim tasarımı eğitimi içindeki amaç ve işlevini saptamaya çalışmaktır. Ayrıca Türkiye'de sadece Güzel Sanatlar Fakülteleri Grafik Tasarım ve Görsel İletişim Tasarımı bölümlerinde uygulanmakta olan öğretim programlarında konuyla ilgili olarak sorunlar olup olmadığını belirlemek, bu sorunları giderici öneriler geliştirmek ve yeni bir ders önerisi hazırlamaktır. Bu araştırmada güvenilir bilgilere ulaşmak için detaylı literatür taraması yapılmıştır. Araştırmanın nicel boyutunda, evreni oluşturan öğretim elemanlarının derslerinde sosyal tasarım eğitimi uygulamalarını, sorunlarını, gereksinimlerini, sosyal tasarım öğretme-öğrenme sürecinin geliştirilmesine yönelik görüş ve önerilerini belirlemek amacıyla anket tekniğinden yararlanılmıştır. Araştırmanın nitel boyutunda ise, evrenden örneklem alınarak, sektör uzmanları ile yapılan görüşmelerden alınan bilgilerden yararlanılmıştır. Buna göre, nicel ve nitel veriler ayrı ayrı toplanmış, analiz edilmiş ve elde edilen veriler sonuçta bir araya getirilmiştir. Hazırlanan anket için 2013 2014 öğretim yılı Güz Döneminde, Türkiye'deki Güzel Sanatlar Fakülteleri öğretim elemanı sayısına ilişkin çerçeve elde edilmiştir. Buna göre araştırma evrenini Türkiye'de yer alan 35 üniversitede bulunan Güzel Sanatlar Fakültesi'nde görev yapan 270 öğretim elemanı oluşturmaktadır. Araştırmanın diğer aşamasında 10 uzman ile yarı yapılandırılmış görüşme gerçekleştirilmiştir. Bulgular, araştırmaya katılan öğretim elemanları ve uzmanların büyük bir çoğunluğunun sosyal tasarım öğretiminin çok önemli ve gerekli gördüklerini göstermektedir. Öğretim elemanları ve uzmanlar sosyal tasarım eğitiminin öğrencilerin tasarım alanında kendilerini geliştirebilmeleri açısından da oldukça önemli olduğunu vurgulamışlardır. Öğretim elemanları ve uzmanların büyük bir çoğunluğu sosyal tasarım eğitiminin, tasarımcının mesleki hayatına katkı sağladığını belirtmişlerdir. Bu konuda alınacak eğitimin, tasarımcıların daha nitelikli ve amacına uygun ürünler ortaya çıkarabilmesine, tasarımlarının hedef kitle ve toplumsal gelişmelere uygun olacağına, kendini geliştirebilmesine katkıda bulunduğunu ifade etmişlerdir. Öğretim elemanlarının büyük bir çoğunluğu sosyal tasarım eğitimini desteklemeye yönelik etkinlikler gerçekleştirdikleri görülmüştür. Öğretim elemanlarının neredeyse tamamı bölümlerinde sosyal tasarım ile ilgili bir ders olmadığını belirtmişlerdir. Öğretim elemanlarının büyük çoğunluğu grafik tasarım programında sosyal tasarımın ayrı bir ders olarak yer alması gerektiğini belirtmişlerdir.
Heykel sanatında anlatım ve artistik anatomi

Heykel sanatında figüratif anlatım ve artistik anatomi başlıklı inceleme konumuzun ilk bölümünde günümüze kadar, figür ve figüratif görünümlerde varlık değeri kazanmış olan plastik sanatlar içinde; figür, form ve figürü oluşturan estetik değerleri alt başlıklarıyla açıklamaya çalıştık. İkinci bölümde insan bedeninin morfolojik yapısına ait detaylara girmeden sanatsal anatominin heykel sanatındaki yerini ve akademik anlamda eğitime dayanan heykel sanatı içinde, insan bedeninin öğrenme, bilme ve biçimlendirme aşamasındaki gerekliliğini aktarmaya çalıştık. İnceleme konumuzun üçüncü bölümünde ilkel çağların başlangıcından Rönesans'ın sonuna kadar olan dönemde, bölümler içerisinde, insan figürünün toplumlara göre farklılaşmasını ve süreç içerisindeki gelişmesini ele aldık. İlkel çağlarda inançlar yüzünden oldukça naif bir şekilde ele alınan insan figürünün, Antik Yunan ve Rönesansla birlikte kusursuz bir görünüm almasını ve Rönesans'ta yapılan bilimsel araştırmalarda, insan anatomisinin en ince ayrıntılarına kadar çözümlenmesinin, daha bilinçli bir biçimde, figüratif anlatıya yansımasını değerlendirmeye çalıştık. Dördüncü bölümde ise Modernizmin başladığı dönem olan 19. yüzyıldaki sanat ortamı ile bu ortamın değişen toplumsal yaşamla paralelliğini ortaya koymaya çalıştık. Bunu yaparken 19. yüzyılda geleneksellik ile modernizm arasında köprü konumunda olan ve figüratif anlatıma farklı bir bakış açısıyla yaklaşan Rodin'in çalışmalarını değerlendirdik. Devamında 19. yüzyılda başlayan değişim rüzgarlarının sonucu olarak çok sesli bir sanat ortamının gündeme gelişini, bu ortam içinde önemli gördüğümüz beş akımı ve bu akımlar içerisinde figüratif anlatımı vurguladık. iv
Cumhuriyet Dönemi heykel sanatında Pietro Canonica ve eserleri

Türklerde heykel sanatı çok fazla yaygınlaşıp gelişme gösterememiştir. Türk sanatı tarihine baktığımızda Göktürklerden itibaren heykel alanında çeşitli atılımlar göze çarpsa da ilerleyen dönemlerde heykel sanatı gelenek oluşturacak seviyeye ulaşamamıştır. Bu durum İslam dininin kabul edilişiyle belirgin bir hal almıştır. Türk toplumunda heykel sanatı Sanayi-i Nefise Mektebi'nin açılmasıyla gelişme ve ilerleme göstermiştir. Ancak uzun bir geçmişşe sahip olmayan Türk heykel sanatı çeşitli sıkıntı ve zorlukları Cumhuriyet'in ilk yıllarında yapılan heykel ve anıt heykel çalışmalarıyla üstlenmeye çalışmıştır. Nitekim batı sanatı örnek alınarak bu doğrultuda eserler yapılmaya çalışılmıştır. Bu kapsamda Türk öğrenciler, heykel eğitimi almak için Avrupa'ya gönderilmiş ve yabancı heykeltıraşlardan da eğitim ve çeşitli heykel uygulamaları konusunda destek istenmiştir. Bu kişilerden biri de tezin konusunu oluşturan Cumhuriyet dönemi heykel sanatında Pietro Canonica ve eserleridir. Pietro Canonica'nın eserleri; Milli Mücadele, Kurtuluş Savaşı, Cumhuriyet Tarihi ve Atatürk konularını içermektedir. Bu çalışmalar Türk toplumunda birlik ve beraberliği güçlendirerek, bağımsız Türk devletinin birer simgesi haline gelmiştir.
Türkiye'deki uygulamalı heykel sempozyumları ve açık alan heykeline etkileri

II. Dünya savaşı sonrası Avrupa ülkelerinde yaygın olarak uygulanmaya başlanan uygulamalı heykel sempozyumları, ülkemizde 1970'lerde başlar. Türkiye'de gittikçe yaygınlaşan uygulamalı heykel sempozyumlarınınbaşlangıcından günümüze vardığı noktalar ve dünyadaki örnekleri ile karşılaştırılması bu tezin konusudur. Dünyadaki örneklere bakıldığında heykelsempozyumlarının başlamasına neden olan önemli etmenlerden birinin heykeliyaşamla buluşturmak olduğunu görürüz. Heykel sempozyumlarını, toplumsal sorumluluk ile sanatçılar başlatmış ve böylece kamusal alanda sanatçıların, üniversitelerin ve halkın katıldığı bir etkinlik söz konusu olmuştur. Türkiye'de heykeltraşlara, kent mekanında anıtsal heykeller dışında, kamusal alanda var olma olanağı tanıyan en önemli etkinliklerden biri UygulamalıHeykel Sempozyumları olmuştur. Ülkemizin birçok bölgesinde kent mekanlarında gördüğümüz heykellerin önemli bir kısmı uygulamalı heykelsempozyumları sonucunda üretilen heykellerdir. Bu nedenle Türkiye'de açık alan heykeli üzerine bir tartışma zemini oluşturmak uygulamalı heykelsempozyumlarının başlangıcı, uygulanış biçimi ve sonuçta üretilen heykeller ve mekanları üzerine daha fazla tartışma alanı ve yazılı kaynağıgerektirmektedir. Heykeli toplumla ve yaşamla buluşturma dışında bugün heykelsempozyumları daha farklı ilişkiler ve anlamlar üzerinde tartışmalar açarakseçtiği mekan ile farklı ilişkiler kurmaya çalışmaktadır. Dünyadaki örneklerebaktığımızda geniş bir katılımla gerçekleştirilen uygulamalı heykelsempozyumları kent mekanında heykeli tartışmış ve bu problemler üzerinden yeni iletişim alanları ve uygulama biçimleri oluşturmuştur.
Bilimsel ve teknik illüstrasyonda görsel iletişim tasarımının önemi

Dünya ile iletişim kurarken en çok görme duyusundan faydalanan insanın bilgiyi öğrenmesinin ve öğretmesinin de en kolay ve etkili yolu görsel iletişimdir. İnsanlığın hayatta kalmasını ve gelişmesini kendine görev edinen bilimi imgeler aracılığıyla 'anlatmak' konusunda da görsel iletişim tasarımının rolü büyüktür. Bilimsel ve teknik verinin yazılı ve sözlü aktarımının sebep olduğu karmaşıklık, yanlış anlaşılma, korunamazlık vb. unsurlar sebebiyle ortaya çıkmış olan bilimsel ve teknik illüstrasyonlar da görsel iletişim tasarımıyla birlikte bilgiyi aktarma işlevini en etkin biçimde yerine getirebilmektedir. Bu tez çalışmasında bilimsel ve teknik illüstrasyon üretiminde görsel iletişim tasarımının gözetilmesi ve bu gözetmenin doğurabileceği sonuçlar irdelenmeye çalışılmıştır. Araştırmanın ilk bölümünde bir görsel iletişim tasarımı ürünü olan illüstrasyonun ne olduğu, nasıl doğduğu ve hangi türlere ayrıldığı konusu incelenmiştir. İkinci bölümde bilimsel ve teknik illüstrasyonun tanımı ve tarihi araştırılmış, hem geleneksel hem de sayısal üretim teknikleri ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise görsel iletişim tasarımı irdenelerek bilimsel ve teknik illüstrasyon ile olan ilişkisi ve bu ilişkinin doğru kurulduğunda mesaj iletmedeki etkisi ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Deleuzian concepts in relation to contemporary artworks

Günümüz dünyasında sanat eserinin sunumunda izleyicinin katılımı güncel sanat eserlerinde daha da önem kazanır. Sanat eserini çok-boyutlu gerçeklikte; yüz yüze, karşı karşıya, birebir tüm duyularıyla, sanat eserinin izin verdiğince deneyimleyen tek kişi sanat izleyicisidir. Diğer yandan, Deleuze'e göre, sanat eserini düşünmek; onu aynı zamanda bir kökgövde, kaçış çizgisi ve en nihayetinde kompozisyonların yaratımında aracı olan algıları ve etkileri biçimlendiren yersiz yurtsuzlaştıran bir kuvvet olarak da düşünmektir. Dijital veya değil tüm etkileşimli sanat eserlerindeki akıcılık özelliği, bu eserlerin bir oluş içerisinde olmasını sağlar. Bu çalışmanın amacı, 20. yüzyılın son dönemi ve 21. yüzyılın başlarındaki etkileşimli sanat eserlerinin kompozisyonlarındaki bu oluş ve akıcılık özelliğini engelleyen modern ve hiyerarşik çerçevelerin dışında incelemesini yapmaktır. Aynı zamanda bu çalışma, çoklukların üretimine sanat eserleriyle bakarak, Deleuzeyen kavramların izleyicinin dahiliyetine olan katkılarını sunacaktır.
T. C. Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü'nde bulunan III. Selim Dönemine ait fermanlardaki tuğraların tezhip özellikleri açısından incelenmesi

Araştırma konusu olarak T. C. Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü'nde bulunan III. Selim Dönemine ait fermanlardaki tuğraların tezhip özellikleri açısından incelenerek belgelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada Osmanlı Arşivi bölümü müzehhep, ferman ve berat fonundaki III. Selim dönemine ait 41 adet tuğralı ferman dijital ortamda incelenmiştir. Ele alınan fermanlar tezhip özellikleri, teknik, form, kompozisyon, renk ve motif açısından incelenerek eser inceleme formları ile belgelenmiştir. Bu bilgiler doğrultusunda çizelgelerdeki verilerin istatiksel çözümlemeleri yapılarak frekans ve yüzde değerleri hesaplanmıştır. Çizelgelerdeki yorumlardan yola çıkarak III. Selim fermanlarında form açısından tuğra, servi ve üçgen formları sıklıkla kullanılmıştır. Tekniklerden halkar, çift tahrir ve klasik tezhip, motiflerden ise goncagül, penç, hatayi ve natüralist üslupta çiçekler fermanların tezyinatında sıklıkla görülmüştür. III. Selim döneminde yapılan eserlerde klasik tezhip özelliklerini tamamen kaybetmemiş dönemin sanat anlayışı olan batı etkisi rokoko tarzı tezyinat ile birlikte kullanılmıştır. Bu eserler doğrultusunda dönemin tezhip özellikleri yansıtan üç özgün tasarım yapılarak uygulanmıştır. Araştırma sürecinde incelenen eserler ve yapılan uygulamalar gelecek nesillere aktarılacak bir doküman nitelinde hazırlanmıştır.
Kapsamında tamamlanan altı adet tuval resim ile ilgili teknik ve sanatsal yaklaşımları içeren bir araştırma raporu

20. Yüzyılda geleneklerin çözülmesi, sanatın betimlemeci işlevlerini ikinci plana düşürerek sanatçının bu yöndeki başarısını anlamsız kılmıştır. Buna karşın öznel görsel anlatım 'sanat duyusal' ya da kavramsal tavrı öne çıkmıştır. Özellikle Freudizm ve Marksizmin insanın kendi varoluşunu temellen- dirmesinde büyük açılımlara neden olduğu bilinmektedir. Bir anlamda bugün sanat dalları arasında sınırlar kalkarak belirleyicilik yok olmuştur. Üç boyutlu mekan düzenlemeleri hem mimari hem resim, hem de heykel olabilmektedir. Artık sanatçı her sergisinde farklı biçimleri kullanabilmekte; daha da ileri giderek tek bir yapıta birbirinden bağımsız farklı imgelere yönelebilmektedir. Sanatçı bu özgürlüğün sınırlarını zorlarken değer yargıları, beğeni ölçütleri geleneksel estetik kuralları yok sayması ile sanat ve sanat olmayan arasında da büyük bir belirsizlik getirmiştir. Dolayısı ile sanat yapıtıyla öznel ve içten bir ilişki kurmak, sanat yapıtını bütün boyutları ile algılamak olanaksızlaşmıştır. Çağımız sanatının alışagelmiş sanat görüngelerinden özce bir farklılığı vardır. Bu farklılık insanı, zaman zaman çağdaş sanatın sanatsal niteliğinden kuşkuya kadar götürebiliyor. Çağdaş sanatı anlamak ve onu t eme İlendirmek alışılmış sanata oranla güçtür. Sanatçı yalnız sanat yapıtını ortaya koymakla kalmaz, aynı zamanda, bu yapıtların temel düşünsel niteliğini, sanatın estetik teorisini ortaya koymak ister. Estetik teorinin estetik pratik ile birlikte gitmesi çağımıza özgü bir niteliktir diyebiliriz. Bu bağlamda tez raporunda biyografik bilgi verilmemiştir. Öncelikle tez kapsamında gerçekleştirilen eserler teknik ve sanatsal yaklaşımı incelenmiştir. Bu türden kapsamlı araştırmaların Türk Resminde eksikliği duyulan 'kendini değerlendirme ve öz eleştiri' yapma olanağını sağlaması bakımından. önemli bir işlevi olduğu açıktır; Çünkü aksi halde bireysel uygulama aşamasında ortaya çıkan fikirlerin birçoğu sadece sanatçının kendi düşünsel dünyasında yer almaktan öteye gidemez, topluma yansıma olanağı bulamaz.
Cumhuriyet Dönemi Türk resminde ekspresyonist sanatçılar

2001 -Sayfa: VH+212 Jüri: Yard. Doç. Ömür KOÇ Prof. Dr. Babek KURBANOV Doç. Dr. Fikret HAŞİMOV Batı etkisindeki resim sanatımız ve çağdaş dünya standartlarına uygun ekspresyonist alam her geçen gün biraz daha ilgi görmektedir. Ekspresyonizmin insanın bilinçaltında var olan genel duygularım dışa vurumuyla oluşmuştur. Türk resim sanatında ekspresyonizme yönelen sanatçıların kendilerine özgü bir çalışma içine girdikleri görülür. Batı tarzındaki bu anlayışın ortaya çıkmasından yaklaşık kırk yıl sonra sanatçılar arasında dışavurumcu bir fantazi görüldü. 1930'lardan sonra ülkemizde Doğu-İslam kültürü ve Batı kültürünün bir sentezi ortaya çıkmıştır. Cumhuriyet döneminde giderek hız kazanan sanat çabalan bir bütün olarak ele alındığında yeni bir dönemin doğduğu görülür. 1940'lardan sonra genç kuşak sanatçıları Batıya yönelik ekspresyonist anlayışı sergilediler ve bu yeni anlayış genç sanatçılar tarafından da takip edildi. Endüstri devrirninin getirdiği sanat ve teknoloji ilişkileri üslup ve biçim anlayışında da farklılıklara sebep oldu. Bu değişim dönemin sosyo-ekonomik koşullarından kaynaklandı. Ve bu değişim Türk ekspresyonist sanatçılar için kişisel hakların ve iç dünyalarım ifade etmeleri balonundan çok önemlidir. Aynı zamanda bu değişim Türk sanatçılarının sanat biçimlerini değişmesine de sebep olmuştur. Türk dışa vunımculan eserlerinde değişimi ve gelişimi daima en ön planda tutmuşlardır. Onların ilk amacı, daha önce yapmış oldukları eserlerden daha iyi eserler üretmektir. Ekspresyonizm sanatçının bilinçaltında var olan birikimlerini ifade etmesinde etkili olmuştur. Çağdaş resim sanatımız cumhuriyetin kurulmasından sonra sanatçıların eserleri için özgün ve özgür bir ortama kavuşmalarından dolayı gelişti ve yaygınlaştı. Bundan dolayı günümüz sanatçıları bireysel gelişimlerini önceki dönemlere göre daha hızlı bir şekilde elde edebilmektedirler.
Kazakistan Türk törenleri ve kostümleri

Bu çalışmada, Kazakistan tarihi ve Kostüm tarihinin ana hatlarıyla Kazakistan bölgesinde yaşamış olan toplulukların ve devletlerin günümüze kadar gelmiş olan giysi buluntuları ve verileri kısaca ele alınmıştır. Kazakların kültürü, yaşamı, inançları ve kutladıkları bayramları anlatılmıştır. Kazakistan Kostümleri 15. yüzyıldan sonrası ele alınmıştır.4. Bölümde toplum arasında kutlanan törenleri ve giyilen kostümlerin tespitleri yapılarak tanımlanıp detaylandırma kısmı 6. Bölüme bırakılmıştır. 5. Bölümde Kadın erkek giyimlerinin farkları, benzerlikleri ve dış giyimin altına giyilen parçalar, alt ve üst gruplar dahilinde anlatılmıştır. 6. Bölümde, Kazakistan'nın bağımsızlığını kazandığı 15. yüzyıldan günümüze kadar gelen Kazakistan'daki toplumun kendi arasında veya bireysel kutladığı, doğum, evlilik, avcılık ve cenaze törenleri, giyilen kostümleri, dış giyim kostümleri görsel olarak ilk dikkati çeken ve kostümlerinin tamamlayıcısı olduğunu düşündüğümüz başlıkların tesbitleri yapılarak, kullanılan kostümlerin adlandırılışlarına göre ayırıp ulaşılan kaynaklar doğrultusunda tanımı, incelenmesi ve karşılaştırılması yapılmıştır. Buna ek olarak kostümleri tamamlayan giysi aksesuarlarını da tanımlamaya çalıştık. Kazakistan'nın günümüzde komşu olduğu ve etkilendiği topluluklar olan Kırgız, Özbek, Türkmen, Altay Türkleri, Kazan Tatarları ve Türk topluluklarının kostümlerinin benzerlikleri ve etkileşimi de incelenmiş olup, görsel kaynakların ve fotoğrafların doğrultusunda var olan Kazak, Şapan, Beşment, Ton, Şekpen, Küpü, Kamzol kostümlerinin biçim ve çeşitlerinin gözlemler doğrultusunda teknik çizimleri yapılmıştır. Kaynaklara uygun müzelerde bulunan giysi fotoğrafları da eklenmiştir.