turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Resimlerde 'mısır' konusunun yorumlanması

İnsanın dünya üzerindeki algılama sürecinde önemli etmenlerden biri olarak gösterilen renk, yaşamın birçok kullanım alanlarında yer almış ve işlevselliğini gitgide artırmıştır. Rengin, insanların çeşitli seçimlerinde ve kararlarında etkili olduğu söylenebilir. İnsan psikolojisine mutluluk, heyecan, huzursuzluk, korku, endişe vb. çeşitli duygusal hisler uyandıran renkler, kişinin kararlarını olumlu veya olumsuz yönde etkileyecek güce sahiptir. Bu tezin amacı resimlerde kullanılan mısıra yeni bir bakış açısı ile resimsel yüzeylerde özgün biçimler oluşturmaktır. Resimlerde mısır üzerinde birim tekrarı yapılarak kompozisyonlarda ritim sağlanmak amaçlanmıştır. Bu resimlerin zemininde renk tonlarıyla espas sağlanarak derinlik oluşturulmak istenmiştir. Bu çalışmada, renk tonlarını zenginleştiren ve fırça izleri kullanarak resme boyut ve derinlik kazandırmış olan İzlenimcilik akımının bu yönü ağırlıklı olarak incelenmiş ve tez kapsamında yapılan resimler arasında organik bir bağ kurulmuştur. Empresyonizmden sonra gelen Fovizm akımını doğuran sanatçıların sanata getirdikleri farklı renk anlayışı, resim sanatına yepyeni katkılar sağlamış, bu özelliği ile tez konusunda oluşturulan resimler ilişkilendirilmiştir. Türk resim sanatı üzerinde renk kullanımı incelenmiş olup eserler irdelenmiştir. Renk öğesinin en çok önem kazandığı dönemler açıklanmıştır. Üç ana bölümden oluşan bu tezin birinci bölümünde amaç, yöntem ve problem durumunu belirten 'Giriş', ikinci bölümde 'Renk Kavramı ve Rengin Kuramsal Boyutu' ve üçüncü bölümde ise 'Tez Kapsamında Yapılan Resimlerin Çözümlemeleri' adlı başlıklar yer almıştır. Bu tezin ikinci bölümünde literatür araştırması yapılmış olup üçüncü bölümünde resimsel bir dil kullanılarak yapılan çalışmaların analizleri oluşturulmuş ve sonuç bölümünde ise yargılara ulaşılmıştır. Sanat tarihi sürecindeki sanatçıların eserlerini oluştururken gerçek nesne ile imge arasındaki ilişkinin nasıl kurulduğu yönünde edilen bilgiler doğrultusunda oluşturulan çalışmalar ile bu ilişki irdelenmiştir. Bu süreç içinde elde edilen bilgiler, yapılan resimlerle bir bağ kurularak düşsel yaratım sürecine katkı sağlamış ve resimsel dil bağlamında bu sürecin gelişimine yol göstermiştir.
Türkiye'de kuşaklararası bakış açısından çağdaş feminizm: Sanat pratikleri, kuramları ve aktiviteleri

İnsanoğlunun varoluşundan itibaren toplumsal hayatın her alanında eril tahakkümün; kadınların geri planda kalması gerektiğini biyolojik özelliklerini öne sürerek onu yok saymaya yönelik bir anlayış geliştirdikleri görülmüştür. Bu sebeple kadınların toplumsal hayattaki yerlerini iyileştirme çabaları ilk olarak feminizm adı altında 1960'lı yıllarda kadınların eşit hak talebiyle varlığını açığa çıkarmış böylelikle feminizm devrimsel nitelikte siyasal, toplumsal ve sanat alanlarında kadınların mücadelelerini içeren bir harekete dönüşmüştür. Bu araştırmada Ülkemizde çağdaş feminizmin sanata yansımasının olup olmadığını saptamak varsa bu yansımanın hangi tema-konu etrafında şekillendiği, hangi strateji yoluyla sunulduğu ve hangi postmodern kavramlarla ilişkilendirildiğini tespit etmek, aynı zamanda araştırmacının çalışmaları üzerindeki etkilerini ortaya koymak amaçlanmıştır. Araştırmanın girişinde feminist ideoloji, türleri ve dalga hareketleri incelenmiş, bu bağlamda seçilen 15 yabancı ve 15 Türk sanatçının eseri pastiş, ironi, metafor, yeniden biçimlendirme, parodi ve temellük gibi postmodern kavramlar üzerinden analiz edilmiştir. Uygulama bölümünde ise elde edilen bulgular doğrultusunda araştırmacının eserleri incelenmiştir. Araştırmada nitel araştırmanın doğasına uygun olan veri toplama araçlarından faydalanılmıştır. Bunlar görüşme, biyografi- doküman incelemesidir. Sanat temelli araştırma araştırmanın uygulama aşamasında kullanılırken eser çözümlemede içerik analizi, yorumbilim ve göstergebilim yöntemleri kullanılmıştır. Bu nedenle araştırmada karma yöntem kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda sanatçıların feminist hareketler bağlamında en çok işledikleri konuların; cinsiyet, toplumsal cinsiyet, kimlik, göç ve aile içi durumlar olduğu gözlemlenmiş, postmodern kavramlar olan metafor, ironi, pastiş, parodi, temellük, yapı çözücülük kavramlarının sıkça kullanıldığı, elde edilen veriler sonucunda araştırmacının çalışmalarında da temellük kavramının sürecin doğasına uygun oluştuğu sonucuna varılmıştır.
Selçuklu Dönemi çini mozaik bezemelerinin seramik formlar üzerine aktarımı

Konya Anadolu Selçuklularının payitahtı olması nedeniyle imar faaliyetlerinin en yoğun yaşandığı yerlerden biri olmuştur. Bu dönemde pek çok alanda eser verilmiş olup en müstesna örnekler ise cami mimarisinde kendini göstermiştir. 1301 tarihinde yapılan Eşrefoğlu Seyfettin Süleyman Bey Cami dönemin en güzel örneklerinden biridir. Muhteşem taç kapısı, çinilerle kaplı mihrabı ile dikkatleri çeken caminin süslemeleri tez konumuzu oluşturmuştur. Caminin taş, tuğla ve çini ile bezenmiş mimari elemanlarının teknik, malzeme, motif, kompozisyon ve üslup özellikleri açısından incelenmesi, yapıldığı dönemin üslup özelliklerinin ortaya konması bakımından gelecek kuşaklara aktarılabilmesi için kaynak oluşturulması amaç edinilmiştir. Araştırmada betimsel yöntem kullanılmış, verilerin toplanması ise fotoğraf, ölçüm ve çizimlerle gerçekleştirilmiştir. Yapılan incelemeler sonucunda caminin genelinde geometrik kompozisyonların bitkisel kompozisyonlardan daha fazla kullanıldığı, geometrik ve bitkisel süsleme ve bitkisel süsleme ve Arapça yazıların aynı kompozisyon içerisinde beraber kullanıldığı saptanmıştır. Geometrik süslemede yirmi dört kollu yıldızlar, geçmeler; bitkisel süslemede ise kıvrık dallar ve rumiler kullanılmıştır. Taş süslemelerde alçak ve yüksek kabartma teknikleri, tuğla tezyinatta sırlı tuğla ve kakma çiniler, mihrapta ise mozaik çini tekniğinde yapılmış süslemeler yer almaktadır. Beyşehir Eşrefoğlu Seyfettin Süleyman Bey Cami, değerlendirmeler sonucu mimari öğeleri ve süslemeleri bakımından eşsiz bir eser olduğu ve günümüze kadar orijinalliği bozulmadan kalan camiler arasında olduğu anlaşılmaktadır. Yapılan inceleme ve tespitler sonucunda geometrik ve bitkisel kompozisyonların günümüzde tekrar hayata geçmesi hedeflenerek uygulamalarla tez çalışmam bitirilmiştir
Slip döküm ile şekillendirilen sofra seramiklerinde tasarım hatalarının üretime etkisi

Seramik endüstrisinde imal edilen ürünler; ilk olarak tasarlama sürecinde hayat bulurlar. Üretime alınacak bir seramik mamul, öncelikle iki boyutlu ortamda eskiz çizimleri ve daha sonra üç boyutlu model yapımıyla yön bulur. Endüstriyel anlamda üretim yapan seramik firmalarının en çok tercih ettikleri şekillendirme prosesi ise; ekonomik, kolay şekil verilebilir, pürüzsüz yüzeye sahip olması ve su emme özelliği sebebiyle alçıdır. Bu çalışmadaki amaç, endüstriyel seramik model tasarımının incelenmesi, alçı ile şekillendirilen sofra seramiklerinde tasarımlarından kaynaklanan mevcut hataların üretim aşamalarını nasıl etkilediğini tespit etmektir. Araştırma kapsamında, model tasarımı için gerekli teorik bilgiler irdelenmiş, sofra seramiklerinin genel özellikleri ele alınmış ve alçı ile seramik şekillendirme proseslerinde izlenilmesi gereken yöntemler değerlendirilmiştir. Araştırma konusu ile ilgili olarak, Kütahya'da alçı ile şekillendirme yöntemiyle sofra seramikleri üretimi yapan Keramika Seramik A. Ş. firması yetkilileri ve çalışanları ile bu alanda uzmanlaşmış akademisyenlerden görüş alınmıştır. Ayrıca, Keramika firmasının kendi tecrübesi ile oluşturduğu kalite standartları, kontrol yöntemleri ve bu alanlarda belirledikleri görev, yetki ve sorumluluk kriterleri (Ek 4, Ek 5, Ek 6) incelenmiştir. Araştırmanın sonuçlanmasıyla, bu alanda faaliyet gösteren firmaların, ekonomik ve üretim sürecini aksatmayacak çözüm önerileri geliştirmesine yardımcı olacağı öngörülen bilgilere ulaşılmıştır. Araştırmanın sona ermesi ile birlikte, endüstriyel seramik alanında hizmet veren kişi, kurum ve kuruluşlar ile tasarım ve endüstriyel tasarım eğitimi alan öğrencilere kaynak niteliğinde bilgi verilirken, Türkiye'de alçı kalıba slip döküm yöntemi ile şekillendirme yapan seramik üreticilerinin, kalite, estetik ve maliyet değerlerinde önemli iyileştirmeler yapmalarına katkı sağlanacağına inanılmaktadır.
Türk mitolojisinin çağdaş Türk resim sanatındaki yansımalarının incelenmesi

Binlerce yıllık tarihi olan Türk toplumunun geleneksel ve kültürel öğelerini, kendi mitolojisi ve ilk dönem inançları içerisindeki etkiler oluşturmaktadır. Türk mitolojik öğelerinin ilk örneklerine görsel olarak petroglifler üzerinden ulaşılırken, 19. yy.'ın ilk dönemlerinden itibaren yapılan bilimsel çalışmalarla da sistemli bir şekilde yazılı hale getirilmeye başlanmıştır. Hazırlanan bu araştırmadaki amaç; kültürel ve geleneksel öğelerimizin temelini oluşturan ve ilk dönem inançlarımız doğrutulsunda bugünkü inanç düşüncemiz içerisine geçmişş olan Türk mitolojisine ait öğelerin, Çağdaş Türk Resim Sanatı içerisindeki sanatçıların eserlerinde nasıl ve hangi anlamda kullandıklarını incelemektir. Bu amaçla hazırlanan çalışmadaki verilere, nitel araştırma yöntem ve teknikleri kullanılarak ulaşılmıştır. Bu bağlamda hazırlanan bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; mitoloji bilimi hakkında genel bilgiler verilerek, resim sanatıyla olan bağlantısı araştırılmıştır. İkinci bölümde; Türk mitolojisinin araştırılma tarihçesi, sınıflandırılması ve ağırlıklı olarak görülen semboller hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde ise; Çağdaş Türk Resim Sanatı içerisinden seçilen Bedri Rahmi Eyüboğlu, Adnan Çoker, Erol Akyavaş, Süleyman Saim Tekcan, Can Göknil, Ahmet Yeşil, Mehmet Başbuğ ve Hasan Kıran'ın eserlerinden örnekler incelenmiştir. Bu inceleme sonucu sanatçılar eserlerinde; göksel sembol olarak Ay, hayvansal sembol olarak at ve kuş figürlerini, kozmik olarak da hayat ağacını hem biçimsel hem de içerik yönünden ele aldıkları gözlemlenmiştir.
Eleştiri kuramı olarak feminizm ve sanata yansımaları: Feminist sanat

Genel olarak, kadın/erkek ayrımcılığına karşı çıkarak, cinsler arasında siyasal, ekonomik ve toplumsal eşitliği savunan görüş olarak tanımlanan feminizm, bir kuram olmasının yanı sıra, 1960'lı yıllardan günümüze değin, tarih ve kültürde kadının konumunu keşfetme; resim, performans ve enstelasyonlardaki egemen kadın klişelerini yok etme, kolektif eylemlerle kadın sorununun temsil formunu oluşturma yönünde birçok kültürel ve sanatsal etkinliklerde yansıma bulmuştur. Söz konusu yansımaların neden-sonuç ilişkisini kurmak;ortaya koyulan eserleri anlamak ve anlamlandırmak tez eserinin temel amacı olmuştur. Sanat tarihinin başlangıcından 20. yy'a kadar, kadın sanatçıların erkek sanatçılara oranla ikinci planda kaldığı, 1960'lı yıllardan itibaren gelişen feminist hareketlerin etkisiyle bu durumun ortadan kalkarak, nihayetinde, günümüzde, kadın sanatçıların da sanatta söz sahibi olduğu görülmektedir. Dünya sanatına paralel olarak, Türkiye'de de yansımalarını gördüğümüz güncel sanat örneklerinde kadın sanatına özgü niteliklerin belirginleşmesi ve erkek sanatçıların dahi 'öteki' olarak kadını sıklıkla ele alıyor oluşu tez konusunun önemini ortaya koymaktadır. Tez çalışmamız, kadın sanatı ve kadın sanatçılar üzerine yazılmış kaynakların sayıca azlığı ve hemen hemen hepsinin yabancı dilde yazılmış olması nedeniyle hissedilen boşluğun kısmen giderilmesinde önem arz etmekte, sanat alanında amatör ya da profesyonel anlamda kendilerini çok yönlü yetiştirmek isteyen bireylere bilimsel katkı sağlaması beklenmektedir.
Alegorik evrende vanitas izlemi

Tanımlandırılamayan yaşanılan fakat tadılamayan ölüm, tarih boyunca insanlar için gizemli bir bilinmez olmuştur. Bilinmezliklere cevap arayan ve içsel dürtüyle meydana gelen sanat içinde, bu kavram haliyle vazgeçilemeyen bir tema oluşturmuştur. 14. yüzyıla gelene kadar ölüm teması, ölümsüzlüğe ulaşma, öte dünya huzuru, kutsallaşma gibi dolaylı olarak ele alınırken, bu yüzyılda yaşanılan veba salgınıyla ölümün görsel izdüşümü farklılaşmış, doğrudan anlatımlarla özgün bir kimliğe bürünmüştür. İnsanlara fani olduğunu anımsatan; 'Memento Mori', iyi ölümün hastanın yatağında gerçekleştiğine inanılan; 'Ars Morendi', iskeletlerin dans ederek ölüme çağırdığı; 'Danse Macabre' gibi kutsal sanat tasvirleriyle iskelete dönüşmüş ruhlar, haşaratların yediği çürümüş ölü bedenler yani ölümün gerçek yüzü yansıtılmıştır. Bu ürkütücü anlatımların tersine, 17. yüzyılda ölüme naif ve ahlaksal bir çağrı yapan 'Vanitas' anlayışı eserlerde işlenmeye başlamıştır. Vanitas; Protestanlığın 'Calvin' kültürüne dayanan, adını İncil'in Vaiz Bölümü'nden alan her şeyin boş olduğuna dair bazı belirtke ve nişanelerin hüküm sürdüğü sanat temasıdır. Felsefi anlayışı Rönesans döneminde ortaya çıkmış, 17. yüzyıl Hollanda resim sanatında özgün bir natürmort türü olarak belirginlik göstermiştir. Vanitas yaşam ve ölüm döngüsünü, alegorik dinsel çağrılar yaparak güncel nesnelere indirgemiş, toplumsal ahlaki bir metafor oluşturmuştur, yarattığı farklı reaksiyonlarla günümüz eserlerinde bile kullanılan bir tema olmuştur. Araştırmada vanitasın, sanat hiyerarşisindeki değişim ve gelişim sürecine değinilmiş, yaratı evresi analiz edilip, alegorik anlamları ayrıntılı olarak incelenmiştir. Araştırma, vanitas türünü ilk anlatılarından postmodernist yaklaşımlarına kadar geniş bir yelpazede değerlendirirken, sanat tarihi açısından nasıl bir düşünsel boyuta etki ettiğine yanıt aramıştır. Eser metni sonunda vanitasın güncel kaygılarıyla yorumlanan Fatma SOYDAN PINAR'ın resimleri kavramsal ve görsel kaynaklar ile ilişkilendirilerek yorumlanmıştır.
Yapı elemanı ve tema olarak sesin heykelde kullanımı

Ortaya konmuş olan eser metni çalışmasında, ses olgusunun plastik sanatlar alanına hangi biçimlerde dahil edildiğini incelemeden önce akustik biliminden faydalanarak sesin fiziki yapısını bir başka disiplinin sınırlarının içinde olması açısından, kısaca değinilmiş ardından, haberleşme, dans, eğlence gibi birçok şekilde bağ kuran sesin sosyal hayatımızdaki yeri ve müzik sanatındaki gelişim süreci hakkında ontolojik bilgiler sunarak devam edilmiştir. Soyut sanattın, müziğin imgesi ile kurduğu ilişkinin resim disiplini içerisindeki katkıları, konstrüktivist heykelde sesin işlevsel kullanım biçimleri ve fütüristlerin gürültü makinelerinin modern günlük hayatın sesini bulma çabaları, eser metni kapsamında veriler ve örneklerle incelendikten sonra, 1950 sonrası gelişen ses içerikli heykellerin gelişim süreci ve ses unsurunun heykele katkıları yakın dönem de dahil olmak üzere kinetik heykel alanın sınırları içerisinden örnekler ile incelenmiştir. Son olarak, ortaya konulan bu bilgilerden hareketle, Yüksek Lisans Eğitim Dönemi boyunca sesin heykelde hareket ve devinim ile birlikte var olduğu çalışmalar incelenerek, özellikle ses öğesi mercek altına alınmıştır. Bunun sonucunda ise sesin heykel alanına kattığı ilişki biçimleri araştırılmış ve ortaya çıkan fikirler doğrultusunda oluşturulan bir heykel seçkisine aktarılmıştır.
Günümüz Türk resminde Süleyman Saim Tekcan ve Riva Atlarının sanat eğitimine etkisi

Bu araştırmanın amacı Türk resim sanatında at tasvirleri konusu üzerinde inceleme yaparak, Türk kültür hayatında atın önemi ve faydası düşünülerek, geçmişşte olduğu gibi günümüzde de at olgusunun Türk kültür ve sanatındaki yerini belgelemektir. Bununla birlikte Süleyman Saim Tekcan'ın Riva Atları konulu resimlerinin Güzel Sanatlar Eğitimi Resim-İş Öğretmenliği Bölümünde okuyan öğretmen adaylarının sanat eğitimleri üzerinde anlamlı bir etki oluşturup oluşturmadığını ortaya koymak, yine bu adayların kültürel değerlerimizin sanata yansıtılması hususunda ilgi ve bilgi düzeylerinde farkındalık oluşturmaktır. Bu inceleme yapılırken Tekcan'dan önceki ve sonraki sanatkarlara da değinilerek Tekcan'ın üslubuna vurgu yapılmaya çalışılmıştır. 2014- 2015 eğitim ve öğretim yılında yapılan araştırma, Erzurum Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Eğitimi Resim İş Öğretmenliği Bölümünün 2. sınıfında eğitim gören 26 öğrenciyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmada ön test-son test deneysel desen kullanılmıştır. Ön test ölçümü için at konulu resimler yaptırılmış daha sonra geçmişşten günümüze at tasviri, Tekcan'ın Türk sanatındaki yeri ve resimlerinin etkisi üzerine seminer verilmiştir. Seminer sonrasında öğrencilere son test ölçümü için tekrar resim yaptırılmıştır. 3 hafta süren araştırma sonucu elde edilen verilerin değerlendirilmesi için 5'li likert tipi ölçek esas alınmıştır. Elde edilen veriler SPSS paket programıyla çözümlenmiştir. İlgili çözümlemeler sonucu, yapılan çalışma öğretmen adaylarının sanat eğitimleri üzerinde anlamlı bir etki oluşturmuş ve farkındalık düzeylerini anlamlı oranda yükseltmiştir.
14. yüzyıldan günümüze resim sanatında tema olarak saat kuleleri

Bu tez çalışmasında 14. yüzyıldan günümüze bir tema olarak saat kulelerinin resim sanatında biçimsel kurgu bağlamında gelişim süreci ele alınmıştır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, zaman kavramı ve insanoğlunun zamanı ölçme çabaları kültürel ve toplumsal koşullar çerçevesinde kronolojik sırayla incelenerek çeşitli örneklerle açıklanmıştır. İkinci bölümde saat kulelerinin tarihsel zaman içerisinde Avrupa ve İslamiyet'te mimari yapı olarak kullanım alanı incelenmiştir. Üçüncü bölümde resim sanatında biçimsel bir imge olarak saat kulelerinin kompozisyon kurgusuna katkısı irdelenmiş olup, saat kulelerini görsel olarak çalışmalarında yorumlayan ressamlar araştırılmıştır. Son bölümde bu çalışmadan çıkarılan sonuç ve ek fotoğraflar yer almıştır. Bu fotoğrafların çoğunluğu ulusal ve uluslararası gezilerden elde edilen belgesel çekimler ile oluşturulmuştur. Osmanlı İmparatorluğu döneminde, genellikle Balkan ülkelerinde Barok üslupta inşa edilen saat kuleleri; Batı ülkeleri ile kültürel rekabetin hız kazandığını göstermektedir. Ancak, Batılı anlamda resim sanatının ülkemizde kurumsallaşması gecikmeli olarak vuku bulduğundan; Avrupa resim sanatında saat kulelerinin izlenimci üslup ve yaklaşımlarla konu edilmesinin Türk resim sanatına oranla daha sıklıkla tercih edildiği sonucu çıkarılabilir. Diğer bir sonuç ise; Türk resminde saat kulelerinin bir tema olarak üslup özellikleri vurgulanarak kullanılmasının Türk mimarisine göre daha çekinik kalması, mimari üslup özelliklerinin resme oranla daha erken ve daha baskın karakter olarak yer alması, kültürümüze daha çok katkı sağlamış olmasıdır.
Çok boyutlu bir olgu olarak yemek ve sanat ilişkisi

'Çok Boyutlu Bir Olgu Olarak Yemek ve Sanat İlişkisi' başlıklı raporda yemeğin tarihsel ve kültürel önemi ele alınarak, sanat alanındaki yansımalarına ve karşılıklı etkileşimlerine değinilmiş ve farklı boyutlardaki kaynaklardan beslenerek, yemeğin bir konu olarak sanata nasıl dahil olduğu irdelenmiştir. İnsanın yemekle ilişkisi beslenmekle sınırlı kalmamış, zamanla sosyal, toplumsal, dini vb. referanslar ile yemek, insanların en önemli yaşam dinamiklerinden birisi olmuştur. İnsanın varoluşuna hem kaynaklık eden, hem de birçok farklı açıdan aracılık eden yemeğin farklı araçlarla dile gelişi onun boyutunu da değiştirmiştir. Sanat da bu araçlardan biri olmuş, çağlar boyunca farklı anlatım yolları ile yemek / yiyecek konusu sanatta kapsamı genişleyen bir alana dönüşmüştür. Yemeğin sanat alanında duyusal, simgesel, kültürel, göstergesel vb. alanlarda öneme sahip olmasından yola çıkılarak farklı alanlarla ilişkilendirilmesi, günümüz sanatında farklı boyutlarda kullanımına olanak sağlamıştır. Bu ilişkilerin sonucunda farklı alanlara dair ipuçlarını içinde barındıran yemek / yiyecek, bazen iletişimsel, bazense tüketimle ilgili argümanlar barındıran ve sanatsal bakış açısıyla somutlaştırılmış bir çerçeveden, soyutlanmış, kavramsal bir çerçeveye taşınmıştır. Yemek ve sanatın çok boyutlu bir olgu olarak ayrıntılı bir şekilde araştırıldığı rapor, kişisel çalışmalarla desteklenmiş ve bu çalışmalar kapsamında yeni bağlamlar, yeni anlatım yolları bulunmaya çalışılmıştır. Çalışmaların sonucunda 'Çok Boyutlu Bir Olgu Olarak Yemek ve Sanat İlişkisi' konusunun dünya sanat tarihi alanındaki ve günümüzdeki önemine dair saptamalar yapılmış, uygulama pratiğinde günümüz sanatına kişisel katkılar sunulmaya çalışılmıştır.
özgün seramik formlarda ajur tekniği uygulamaları

Tezin birinci bölümünde seramik dekorlarına kısa bir giriş yapılmış, Devamında Seramik dekorunun tanımıyla birlikte seramik dekorunun tarihçesine kısa bir bölümde yer verilmiştir. Daha sonra birinci bölümde Seramik dekor çeşitleri tanımlarıyla birlikte detaylı bir şekilde açıklanmaya çalışılmıştır. ikinci bölüm de Ajur tekniği ayrıntılı bir şekilde tanımlanmış, tarihçesiyle anlatılmış, genel anlamlarıyla açıklanmaya çalışılmış ve uygulama yöntemleri ele alınmıştır. Son olarak ikinci bölümde ajur dekorları ile çağdaş seramik form uygulamasıyla ortaya etkili işler çıkaran sanatçılardan örneklere yer verilmiştir. Aynı zaman da Sanatçıların eserlerinin bilgileri ve sanatçı biyografilerinden de bahsedilmiştir. Tezin üçüncü bölümünde kişisel uygulamalar ve açıklamaları yer almaktadır.
'Tasarımın arşivi, arşivin tasarımı' grafik tasarım arşivlerinin sayısallaştırılarak açık arşiv haline getirilmesi bağlamında grafist açık arşiv örneği

Eğitmenlerin, öğrencilerin, araştırmacıların ve yazarların araştırdıkları konu üzerinde farklı kaynaklardan beslenmesi ve desteklenmesi, yapılan araştırmaların eksiksiz bir şekilde ortaya konulabilmesi bakımından arşivlerin önemi çok büyüktür. Grafist / İstanbul Grafik Tasarım Günleri etkinliği; uluslararası tasarım eğitimine, tasarım kültürüne ve tasarımda yeni algı ve yorumlara katkısı bakımından önemli bir yere sahiptir. Bu raporun konusu olan, Grafist Açık Arşiv projesi; Grafist etkinliği kapsamında gelen tasarım alanında çoğu belli standartları ve normları belirleyen tasarımcıların bağışladıkları afiş, kitap gibi işlerden oluşan fiziksel arşivin, sayısallaştırılarak 'kullanıcı odaklı açık arşiv' olma yöntemini sunar. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi, Grafik Tasarım Bölümü'nde yer alan 3000'e yakın grafik tasarım ürünü, önce Grafik Tasarım Uygulama ve Araştırma Merkezi'nde fiziksel olarak koruma altına alınarak arşivlenmiş, daha sonra sayısallaştırılarak açık arşiv haline getirilmiştir. Böylece grafik tasarımcı, araştırmacı, akademisyen ve öğrencilerin yararlanacağı kullanıcı dostu arayüz tasarımlarının yapılacağı bir açık arşiv oluşturulması amaçlanmıştır.
Amerikan pop sanatının uluslararası pop sanatının gelişiminde yeri ve etkileri

Her akım gibi Pop Sanatta birçok eleştiriye hedef olmuştur. Ancak Pop sanat günümüze gelene dek olgunluğu ve bütünlüğü ile dikkat çekicidir. Günümüzde yeni artistik bir eğilim, ender de olsa reaksiyon olarak şoven bir tavırda sergilenmektedir. Avrupa kıtası özellikle Britanik Pop Sanat, uluslararası alanda dikkatleri Amerikan Pop Sanat'ı kadar çekemedi. Bunda sanatsal, eleştirisel boyutlarıyla sesini iyi duyur duğu, hatta kamuya ulaştığı söylenebilir. İngiliz Pop Sanatı Amerakanofil mükemmeliyeti açın- lamaz. Ancak İngiliz Pop sanatçılarının XX. yy' in ortamlarında Amerikan üslubunun oluşmasında da çok önemli katkıları olduğu da bir gerçektir. Bu üslubun ilk belirgin ifadesinin U. S. A. 'nm dışında temellerini oluşturduğu net olarak söylenebilir. Pop Sanat önce tüketim toplumunun üslubu olmuştur. Böylece uluslararası platformunun ve başarısının yerini net olarak ortaya koyabiliriz. Ancak bu akımı 'kapitalist gerçekçilik' sıfatı ile adlandırmak da mümkün görülmüyor. Pop Sanatı 'nm güncel realite olarak gösterilmesi de tam gerçeği yansıtamaz. Claes Oldenburg'un yapıtı hassas bir sınırı oluşturur. Bu sınır realizm ve sürrealizmin ayırım noktasıdır. Marcel Duchamp'in ready - made'leri ile ölçüldüğünde estetik modelde pasif bir çerçeveden de söz edilebilir. Pop Sanat I, 'Proto-Pop Sanat' olarak, assamblaja yönelik işlerle ortaya çıkar ki, objenin kendisi genel niteliğin içindedir. Aslında Pop sanat I, 'Picasso'nun 1912 tarihli Bambu Sandalyeli' natürmort' u ile başlar. Duchamp'in ready - made'leri bunu takip eder. Picabia'nm yapıtları Scwitters'in Merzleri, Joseph Cornell'in 'Sürrealist objeleri ve kutuları'nın bu akımın yerleşmesi ve gelişmesinde önemli yeri vardır. Oldenburg nitelikli heykeltraş Rauschenberg gibi kombine pentüre girmediği söylenebilir. Pop sanat 2 Pop Piktural sanat olarak hatırlanır. Pop Sanatçıları şiirselliğin, kalbin duyarlılığın ve sosyal konformizmin temsilcileridir. t: