turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Görsel medya unsurlarının aile üzerine etkileri: Ankara Mamak ilçesi örneği

19. yüzyıldan itibaren gelişmeye başlayan kitle iletişim araçlarının bugün hem topluma ve hem de kültüre olan etkisi olağanüstü bir şekilde artmıştır. Görsel medya unsurları olarak ele alınan ancak özelde internet ve daha çok da televizyonu ele alacağımız kitle iletişim araçları, ulaşılması, takibi ve ekstra herhangi bir özellik ve bilgiyi gerektirmemesi gibi sebeplerle yaygın kullanılmaktadır. Özellikle internet ve televizyon toplumda her evin içine girmiştir ve olmazsa olmaz bir unsur haline dönüşmüştür. Doğal olarak kitle iletişim araçlarıyla olan bu etkileşim çok güçlü bir değiştirme ve dönüştürme dinamiği haline gelmiş, toplumsal yapının en küçük birimi olarak tanımlanan aile kurumu da bundan etkilenmiştir. 'Görsel Medya Unsurlarının Aile Üzerine Etkileri' olarak konusu belirlenen çalışma ile insanların, genelde kitle iletişim araçlarını ve özelde de televizyon kullanma alışkanlıklarını ve bazı sonuçlarını ortaya çıkartmak ve kitle iletişim araçlarının merkezi toplumsal kurum olarak aile üzerindeki etkisini tespit etmek amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda araştırma yöntemi olarak nicel araştırma yöntemi uygun bulunmuş ve veri toplama tekniği olarak yüz yüze anket yöntemi kullanılmıştır. Anket Kasım-Aralık 2013 tarihleri arasında Mamak ilçesinden rastgele seçilen 385 kişi üzerinde uygulanmıştır. Çalışmada, sosyo-ekonomik açıdan Ankara genelinin ortalamasında bir yer alan Mamak ilçesi örneğinde, genelde kitle iletişim araçları ve özelde televizyon kullanım alışkanlıkları ortaya konulmuştur. Bu da yaş, cinsiyet ve eğitim durumlarına göre incelenmiş ve bunlara bağlı olarak farklılıklar tespit edilmiştir. Elde edilen bulgular doğrultusunda çalışmamızın kuramsal çerçevesini gündem oluşturma, eşik bekçiliği ve sosyalizasyon teorileri oluşturmaktadır. Elde edilen bulgular, görsel medyadan yaygın bir şekilde televizyonun algılandığı sonucunu vermiştir. Buna bağlı olarak çalışmada televizyona daha fazla yer verilmiştir. Yine çalışmada literatüre ek olarak televizyonun olumsuz etkileri yanında olumlu etkilerinin de olduğu ortaya çıkmıştır. Katılımcıların medya kullanım alışkanlıkları ve medyanın etkileri konusunda ne düşündükleri değerlendirildiğinde çalışmada, eğitim düzeyi azaldıkça ve yaş azaldıkça etkinin fazlalaştığı sonucu ortaya çıkmıştır. Tüm bunlar, çalışmamızın kuramsal çerçevesiyle birlikte değerlendirildiğinde, televizyon ne sunuyorsa onun alınmasına dönük bir eğilimin ortaya çıkacağı sonucunu vermiştir.
Child labour in Turkey from a global perspective: A case study of working children in İstanbul

Bu çalışma Türkiye'de çocuk emeği olgusunu İstanbul ölçeğinde çok boyutlu ve bağlama dayalı bir sosyal gerçeklik olarak irdelemektedir. İkincil kaynaklara ve ampirik alan çalışmasına dayanılarak, Türkiye'de kentsel alanlarda çocuk emeği olgusuirdelenmiş ve sorunun altında yatan temel nedenler ile konunun sosyo-ekonomik arka planı araştırılmıştır. Çalışma üç temel amaç çevresinde şekillenmiştir: Birinci olarak kentsel çocuk emeği sorunu Türkiye bağlamında geniş bir akademik perspektiftenkuramsal ve ampirik açılardan incelenmiştir. İkinci olarak, yalnızca kültürel temelli yaklaşımların ve dar iktisadi açıklamaların çocuk emeği olgusunu anlama ve anlamlandırmada yetersiz olduğu iddia edilmektedir. Üçüncü olarak, çalışma, çocuk emeği sorunun yapısall nedenlerini göz ardı eden mevcut politikaları eleştirmektedir. Tez İstanbul'da yapılan bir alan çalışmasına dayanmaktadır Araştırmada gözlem ve derinlemesine görüşme tekniği kullanılmış, bu bağlamda kapalı mekanlarda ve sokakta çalışan çocuklar ve konunun diğer aktörleri ile görüşmeler yapılmıştır. Araştırma temel olarak Türkiye'de çocuk emeği olgusunun çeşitli sosyo-ekonomik ve kültürel faktörleredayandığını ortaya koymuştur. Çocuklar hem kapalı mekanlarda hem de sokaktatehlikeli şartlarda çalışmaktadır. Çalışan çocukların temel korunma mekanizması, yasal ve kurumsal çerçeveden ziyade, toplumsal ağlara dayanmaktadır. Çocuklar gerek evde gerekse iş yerlerinde cinsiyet ve yaş ayrımına dayanan eşitsiz güç ilişkileri ve dayağıntoplumsal olarak kabul görmesi nedeniyle mağdur olmaktadır. Bununla beraber, işgücünde kadın emeğinin artan rolü ve çocukların ailelerin geçimini üstlenmesi piyasa ekonomisinin geleneksel değerleri zorladığını göstermektedir.
Türkiye'de modernleşme, toplumsal değişim ve Ramazan ayı

Türk modernleşmesi sürecinde Cumhuriyet ile yaşanan toplumsal değişim ve değişimin dine olan etkisi üzerinde durulması gereken önemli bir konudur. Özellikle Cumhuriyetin ilk yılları Türkiye'de yaşanan modernleşmenin dine olan etkilerini anlamak açısından önemli bir tarihsel zaman olup çalışmada sosyo-politik değişimin toplumun dinselyaşantısına nasıl etkileri olduğu ramazan ayı özelinde ele alınmıştır. Çalışmamız; girişten sonra üç bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Giriş bölümü; araştırmanın konusu ve amacı, metodu, literatür ve araştırmanın önemi ile ilgili bilgileri içermektedir. Araştırmamızın ramazan ve sosyal hayat arasındaki ilişkinin ele alındığı, Osmanlı'da yaşanan ramazanların konu edinildiği ve ramazan sosyolojisinin yapıldığı bölüm ilk kısmı oluşturmaktadır. İkinci bölüm ise toplumsal değişim ve modernleşme kavramları temelinde araştırmanın kavramsal çerçevesinin oluşturulduğu bölümüdür. Üçüncü bölümde ise Cumhuriyet gazetesinin 1930- 1980 yılları arasında yayınladığı ramazan haberleri ve köşe yazıları üzerinden içerik analizi yapılmış, elde edilen bulgular yorumlanmıştır. Araştırmanın sonuç kısmı elde edilen bulguların değerlendirildiği, araştırma sorularının cevaplandığı ve yapılacak yeni araştırmalar için önerilerin bulunduğu bölümdür.
Okulsuz eğitim modeli: Türkiye örneği

Devletin ideolojik aygıtlarından en önemlisi okuldur. Çünkü aile gönüllü olarak çocuklarını okula bırakmaktadır. Bu da demektir ki, çocuk aslında günün önemli bir kısmını okulda geçirmektedir. evden sonra çocuklarını okula bırakmaktadır. Bu da demektir ki, çocuk aslında günün önemli bir kısmını okulda geçirmektedir. Eğitim, bir müfredata göre ve sınırları belli bir eğitim ortamı içerisinde gerçekleşir. Bu ortamda öğrenci pasif dinleyici pozisyonundadır. Öte yandan eğitim bir yatırım aracı olarak görülür ve eğitim sürecinin sonucunda diplamaya sahip olmak, sınıf atlama düşlerini besler. Bu nedenle özellikle alt sınıf aileler için, çocuğunun okuması ve bir diplomaya sahip olması oldukça önemlidir. Üst sınıf aileler de mevcut sınıfsal konumlarını güçlendirmek için eğitimi bir araç olarak görürler. Eğitime yönelik eleştirilerin başında okulun çocuğun yeteneklerini körelttiği, eleştirel düşünen, bağımsız, doğayla iç içe ve öğrenmenin araçlarını verecek bir işlev görmediği öne sürülmektedir. Öte yandan eğitimin üretici insan yetiştirmediği savı giderek güçlenmektedir. Her çocuğun farklı kişiliği, yetenekleri ve ilgi alanı varken, hepsinden aynı alanda başarılı olmaları beklenmektedir. Bu da söz konusu eğitim sistemine uyum sağlamayan çocukların başarısız ve 'normal' olmayan olarak etiketlenmesine neden olmaktadır. Eğitim sisteminden rahatsız olan ve eğitime eleştirel yaklaşım geliştiren ebeveynler, okulsuz toplumu savunmakta ve bu doğrultuda girişimlerde bulunmaktadır. Dünyada yaklaşık yarım yüzyıldır tartışılan ve uygulanan 'okulsuz' eğitim yöntemi ülkemizdeki bir grup ebeveyninde gündemindedir. Bu araştırmada söz konusu eğitim modelini gündemine alan 11 aile ile derinlemesine mülakatlar yapılmıştır. Araştırma kapsamında okulsuz eğitimin avantajlı ve dezavantajlı yönlerine, devletin eğitimle ilgili yaptırımlarına ve gelecek ile ilgili planlarına bakılmıştır. Aynı zamanda Türkiye'deki okulsuz eğitimi uygulayan ailelerin pratiklerine, deneyimlerine bakılmış ve çıkarımlarda bulunulmuştur. Okulsuz eğitimi uygulayan ailelere en çok gelen eleştiri, çocuğun sosyalleşemeyeceği yönündedir. Ancak araştırma kapsamında çocukların hiçbir şekilde sosyalleşme sorunu yaşamadığı saptanmıştır. Okulsuz eğitimdeki çocuklar, içsel motivasyonlarını kaybetmemekte ve o nedenle de meraklarının peşinden gidebilmektedir. Öğrenme onlar için zorunluluk değildir.
Modernleşme sonrasında yeni bir otorite biçimi olarak ortaya çıkan hekimlik

Bu çalışma hastalar üzerindeki hekimlerin rollerindeki değişimi araştırmayı amaçlamaktadır. Özellikle modernleşmeyle gelişen yeni teknik imkanların hekimlerin otoritelerine etkileri ile birlikte modernleşmenin ileri aşaması olarak Postmodernizmin hasta hekim ilişkisine ve iktidar tarzlarına yansımaları ve hekimlerin buna yaklaşımları incelenmektedir. Araştırmanın temel bölümleri tıbbi sosyolojinin kuramsal ve kavramsal çerçevesi, modernleşme ile hekimlik otoritesi, Postmodernizm sonrasında hekimlik otoritesinde görülen farklılaşma ve Araştırma bulgularından oluşmaktadır. Bu çalışmada eklektik ve yorumlayıcı yaklaşımlardan yararlanılmıştır. Veri toplama tekniği olarak hastalar ve hekimler üzerinde iki farklı derinlemesine mülakat formu kullanılmıştır. Araştırmada 39 hasta ve 18 hekim olmak üzere toplam 57 derinlemesine mülakat gerçekleştirilmiştir. Bu araştırma sonucunda hekim otoritesinin modernleşme sonrasında gelişen modern teknikler ve bürokratik düzenlemelerin de etkisiyle yeni bir biçim kazandığı, Postmodernizmle ile birlikte söz konusu olan yeni yaşam olanaklarının ise bu otoriteyi dönüştürürken hekimlerin güçlerini sürdürme dirençleri taşıdıkları anlaşılmaktadır.
Yeni bir göç modeli olarak kentten tersine göç: İstanbul incelemesi

Metropol yaşamı karmaşık, çokça uyaranlara sahip, bireylerin kayıtsız, bıkkın bir ruh hali içinde yaşadığı bir kent mekanıdır. Metropol yaşamı sorunları, metropolü göç alan bir yerleşim yerinden göç veren bir konuma dönüştürmüştür. Bu çalışmada bireylerin metropolü terk edercesine kırsal bölgelere göç etmeleri bir göç tipi olarak açıklanmıştır. Bu göç eylemini gerçekleştiren göçmenlerin yaşamlarının ve sayıca giderek artmalarının gözlemlenmesi ile bu konunun bir tez çalışması haline getirilmesine karar verilmiştir. Bu göç tipi yeni bir oluşum olup, bugüne kadar ele alınan göç tiplerinden farklı olmasıyla önem taşımaktadır. Bu araştırmanın amacı, bireylerin bu göç eylemini gerçekleştirme sebeplerinin açıklanmasıdır. Bu çalışma nitel araştırma teknikleri kullanılarak analiz edilmiştir. Metropolün yoğun uyaranlarının, bireylerde yol açtığı bunalım ve bunun sonucunda göç etmeye karar verilmesi bu çalışmanın en önemli bulgusudur. Metropol sorunlarının artması ve bu sorunların aşılamaması ile bu konu daha çok önem kazanacaktır. İlk kez bu çalışmayla bilimsel nitelikte ele alınmış olan bu göç tipinin artacağı açıktır.
Emergence of transnational social spaces and rethinking citizenship: The case of Jewish Minority in Turkey

Bu çalışma gelişmekte olan ulusaşırı alanlar litertaürünü, ulusaşırı topluluklar kavramı üzerinden incelemektedir. Bu tez, Türkiye Musevi cemaatinin ve cemaat üyelerinin sahip olduğu ulusaşırı ağlara bağlı olarak ulusaşırı topluluk olarak kabul edilip edilemeyeceğini sorgulamaktadır. Bu çalışma, ulusaşırı toplumlar literatürü bakış açısının Türkiye Musevi cemaati üzerinde uygulanan ilk örneği olarak Türkiye'de dini azınlıklar üzerine yapılan araştırmalara katkıda bulunmayı hedeflemektedir. Bu amaca bağlı olarak, Türkiye Musevi cemaatinin bir ulusaşırı topluluk olarak adlandırılabilmesi için Musevilerin Türkiye'ye yerleşimi ve Türkiye'de vatandaşlık kavramının gelişimi tarihsel açıdan incelenmiştir. Buna ek olarak, Türkiye Musevi cemaatinin vatandaşlık anlayışının; geniş toplumun ve Türk devletinin Türkiye'de yaşayan Musevilerle ilgili düşüncelerinin cemaatin ulusaşırı topluluk yapısına olası etkisi araştırılmıştır. Tüm bu etkenlere bağlı olarak, bu tez Türkiye Musevi cemaatinin günümüzde bir ulusaşırı topluluk olarak algılanması ve Türkiye'de yaşayan Musevilerinin vatandaşlık anlayışının bu yapıya bağlı olarak incelenmesi gerektiğini savunmaktadır.
Coming out to parents: Transformation of the families with LGBTQ children

LGBTQ kişilerin kendi istekleriyle kurdukları ailelerin toplumdaki heteronormatif aile düzenine karşı çıktığı hem Türkiye'deki hem de yurt dışındaki literatür tarafından uzun süredir tartışılmaktadır. Ancak toplumda yerleşmiş heteronormatiflik üzerinden kurulan ailelerin, kendilerini LGBTQ olarak tanımlayan çocukları olduğunda ailenin hangi kavramlarla analiz edileceği keşfedilmemiş bir mevzudur. Bu bağlamda, bu tez 'LGBTQ kişiler köken ailelerine açıldıktan sonra aile nasıl dönüşür?' sorusu ile yola çıkmıştır. Cevap bulmak amacı ile kendini LGBTQ olarak tanımlayan çocukları olan ailelere odaklanılmış, açılma sadece bireysel düzeyde değil, aile içi etkileşimleri olan bir süreç olarak ele alınmıştır. Ayrıca Türkiye'de LİSTAG, LADEG+, Ankara Gökkuşağı Aileleri gibi aile gruplarının önemini vurgulayarak farklı cinselliklerin ailede karşılaşmasının toplumda değişim yaratmak için zemin hazırladığını iddia etmiştir. Bu iddialar, çocuklarının açılmasından sonra aktivist olmuş 11 anne ve onların kendini LGBTQ olarak tanımlayan genç yetişkin/yetişkin çocukları ile yarı yapılandırılmış, ucu açık ve derinlemesine yapılan görüşmeler üzerinden araştırılmış, böylece 11 aile sistemine bakılmıştır. Bu çalışma, Aile Sistemler Teorisi'nin 'sistem', 'alt sistem', 'sınır', 'değişim' ve 'uyarlanabilirlik' terimlerinden yararlanarak, kendilerini LGBTQ olarak tanımlayan çocukların köken ailelerine açıldıktan sonra aile içi dinamiklerin dönüşümünü analiz etmeyi amaçlamıştır.
Individual escapism or eco-community: Selected cases of ecovillage initiatives in Turkey

Bu çalışma, Türkiye'de ilk olarak 1990'larda ortaya çıkmaya başlayan ekoköy girişimlerini yaşam tarzı ve topluluk stratejileri üzerinden incelemeyi amaçlamaktadır. Ekoköy girişimleri, dünyadaki örnekleri gibi, sürdürülebilir ve kendi kendine yeten yerleşim modelleri oluşturmayı, ekolojik pratikleri ve değerleri teşvik etmeyi ve kırsalda edinilen deneyimleri diğer insanlarla paylaşmayı hedeflemektedir. Araştırmaya dahil edilen girişimlerin parçası olan bireyler, ekolojik ilkeleri temel alan, fiziksel/spritüel sağlık, sağlıklı gıda ve refah ile ilişkilendirdikleri iyi hayat arayışındadır. İyi bir hayatın kentlerde çevresel riskler karşısında tehdit altında olduğunu düşünen bireyler, kentten kaçarak kendi seçtikleri yerleşimlerde ekolojik yaşam tarzını pratik etmeyi alternatif bir yol olarak görmektedirler. Ekolojik bozulmanın nedeni olarak makro-ekonomik, toplumsal ve politik yapılara değil bireysel eylemlere vurgu yapan, girişimlerin parçası olan bireyler toplumsal yapılarda değişim hedeflemezler. Bu çalışma, ekoköy girişimlerinin, toplumsal ekoloji anlayışı tarafından önerilen insan ölçekli, kendi kendine yeten eko-topluluklara dönüşme potansiyellerini araştırmaktadır. Ayrıca, ekoköy girişimlerinin, mülk sahibi, eğitimli, kentli orta sınıfların bireysel kaçış girişimleri olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceğini tartışmaktadır.
Siyasi ideolojiler bağlamında sinema

Tarihsel perspektiften bakıldığında ideoloji kavramı, siyasal, toplumsal, kültürel ve ekonomik bağlamda sık sık karşılaşılan, ancak net ve eksiksiz bir tanımı yapılamayan tartışmalı bir anahtar kavramdır. Farklı toplumlarda, farklı dönemlerde yapılan ideoloji tanımlamaları, kavramı tek bir açıdan ele almayı zorlaştırmaktadır. Bu bağlamda, ideolojinin kapsamını anlayabilmek, kavramı farklı açılardan düşünmeyi beraberinde getirmektedir. Günümüzde yedinci sanat olarak kabul edilen ve dünya ölçeğinde en önemli endüstrilerden biri olan sinema ise, ortaya çıktığı günden bu yana ideoloji kavramı gibi siyasal, toplumsal, kültürel ve ekonomik unsurlar çerçevesinde görünümü dönüşmüş, içeriği, biçimi ve amacı değişmiş etkili bir kitle iletişim aracıdır. Bu çalışma, ideolojilerin kitlelere benimsetilmesinde, hayata geçirilmesinde ve varlığını yeniden üretmesinde sinemanın önemli bir kitle iletişim aracı olarak işlevselliğini odak noktası olarak belirlemiştir. İdeolojik sinema ve onun en keskin örneği olan propaganda sineması üç farklı ideolojiye hizmet etmesi ekseninde incelenmiştir. Bu noktadan hareketle, komünist ideoloji bağlamında Sovyet Rusya sineması, faşist ideoloji bağlamında Nazi Almanya sineması ve kapitalist ideoloji bağlamında Amerikan Hollywood sineması örneklerle analiz edilmiştir.
Türk romanında toplumsal gerçeklik: Kemal Tahir örneği

Bu çalışmada genelde toplumsal gerçeklik meselesinin değişik disiplinlerde yansıma biçimi özelde ise Kemal Tahir'in toplumsal gerçekliği ele alma biçimi analiz edilmektedir. Çalışmanın birinci bölümünde toplumsal gerçeklik meselesinin sanat ve edebiyatla birlikte sosyal bilimlerdeki karşılığı ortaya konmaktadır. Özellikle sosyal bilimlerdeki yöntem tartışmalarında toplumsal gerçekliğin belirlenmesinde objektifliğin mümkün olup olmadığı sorunsallaştırılmaktadır. Çalışmanın ikinci bölümünde, Türk edebiyatında toplumcu gerçeklik akımı temsilcileri ile Tahir'in gerçekliği yorumlama biçimi arasındaki fark ortaya konmaktadır. Bu bölümde Tarihsel roman türü ile ilintili olarak Tahir'in roman anlayışı ve gerçeklik görüşü hakkında bir çerçeve sunulmaktadır. Tezin üçüncü bölümünde ise Tahir'in romanlarından örneklerle yazarın gerçeklik hakkındaki düşünceleri ortaya konmaktadır. Yazarın gerçeklik anlayışının detaylıca incelendiği bu bölüm Batılı gerçekliğe karşı yerli gerçeklik, tarihsel ve toplumsal koşullarda değişen gerçeklik ve bakış açısında göre anlatıcının gözünden farklılaşan gerçeklik gibi başlıklardan oluşmaktadır. Tezde Tahir'in gerçeklik hakkındaki görüşlerinin roman örnekleri ile karşılaştırmalı analizi sunulmaktadır. Tez, Kemal Tahir'in gerçekliğin tarihsel ve toplumsal koşullara bağlı olarak değiştiği görüşünden hareketle sosyal bilimlerde tek, evrensel, mutlak gerçekliklerin olmadığını, bir seferlik tespit edilen gerçekliklerin sürekli güncellenmesi gerektiği düşüncesini desteklemektedir.
Türkiye ye göç eden Irak Türkmenleri ve yaşamsal sorunları

Bu araştırmanın temelinde, Ortadoğu bölgesinde bulunan Irak ülkesinin en özel konumunda bulunan şehirlerinden Musul-Kerkük'te, çok uzun zamanlardan beri süregelen toplumsal dramın, savaşların ve olumsuzlukların neticesinde Türkmen veya Türk soylu toplumların karşı karşıya kaldıkları olumsuzluklardır. Bu çerçevede enerji savaşları koridorunda bulunan Irak ülkesinde insanı olan her şeyin ötelenmesi dolayısıyla bölge halkının göç etmek zorunda kalışını anlatmaktadır. Göç etmek zorunda kalan halk, öncelikli olarak Türkiye gibi aynı soydan gelen ülkeleri tercih etmişlerdir. Göç etmeleri ile başlayan göçmenlik ve Türkiye de yerleşmeleri süreçlerinde çeşitli sorunlarla karşılaşmışlardır. Çalışma nitel bir araştırma olup, verilerin toplanması için nitel araştırma tekniklerinden görüşme yöntemi kullanılmıştır. İstanbul ve Konya'da yaşamakta olan 15 Irak Türkmen'i ile yapılan yüz yüze görüşmeler sonucunda daha önceden konu ile ilgili hazırlanan mülakat sorularına cevaplar aranmıştır. Görüşme sonucunda elde edilen veriler, nitel analiz tekniklerinden içerik analiz tekniği ile derinlemesine incelenmiştir. Elde edilen kod, kodlamalar ile Irak Türkmenlerinin göç durumları, göç etmelerine etki eden faktörler, göç ettikleri yerde kalmalarına etki eden faktörler ve göç ettikleri yerde yaşadıkları sorunlar temalar ve alt temalar altında tetkik edilmiştir. Çalışmanın en sonunda elde edilen sonuçlar tartışılarak yorumlanmıştır.
Türk modernleşmesi ve din: Osmanlı Dönemi

Geleneğin zıddı olarak, 'yepyeni' anlamındaki modernleşme olgusunun temelinde 'yeni bir dünya düzeni kurma' ideali yatmaktadır. Kiliseye yönelik eleştirilerle başlayan, dinin insan ve toplum üzerindeki baskısına karşı başkaldırıyla yönünü bulan modernleşme Batı'ya özgü bir süreçtir. Buna göre Batı, geleneksel dinin otoritesinden kurtulmak amacıyla bilimin ve aklın rehberliğinde yeni bir dünya kurma sürecine girmiştir. Bu yeni dünya düzeni anlayışı, muhtevasında barındırdığı 'yeni bir dünya görüşü ve yeni bir hayat tarzı' oluşturma süreci, modern kavramının üç boyutunu ortaya çıkarmaktadır: Modernite, modernleşme ve modernizm. Dolayısıyla bir süreç ifade etmesi bakımından modernleşme kavramları genel anlamda, geleneğin otoritesinin reddiyle ve aklın rehberliğinde bir gelecek inşası ideali taşıyan, seküler karaktere sahip, köklü bir değişimi ifade etmektedir. Türkiye'de modernleşme süreci ise Avrupa'da ve dünyada yaşanan modernleşme sürecine paralel şekilde gelişmiştir. Bu sürecin anlaşılması, son dönem Osmanlı tarihinden günümüze kadar uzun soluklu bir okuma çabası ve detaylı bir bakış açısı gerektirmektedir. Bu çalışmada başlangıcından itibaren sürecin daha iyi anlaşılabilmesi için, modernite kavramları, ana parametreleri, tarihsel dinamikleri, temel unsurları, boyutları ve Osmanlı modernleşmesinin tarihsel dönemleri ele alınarak modernleşmenin ve modernleşme sürecinde din anlayışlarının oluşum süreci değerlendirilmiştir. Bu doğrultuda araştırmada Osmanlı'nın küresel bir güç olmaktan uzaklaşması, yenilik girişimleri, modernleşme sürecinde öne çıkan akımlar, temsilcileri ve din anlayışları, modernleşme-din ilişkisi, modernleşme sürecindeki siyasi ve ideolojik telakkiler ile dini düşüncenin seyrinde yaşanan değişim ve tüm bu sürecin toplum yapısı üzerindeki etkileri ele alınmıştır.
Çin'in Uygur köylü işçi projesi örneğinde mecburi kültürel değişme

ÇKP yönetimi 1955 yılında Şinjiang Uygur Özerk Bölgesini tesis ettikten sonra Çin toplumu ve kültürüne en mesafeli olan Uygur Türk toplumunu Çin lehine değiştirmek ve dönüştürmek için daha kapsamlı ve planlı politika, strateji benimsemiştir. Soğuk savaş sonrasında Batı tarafından üretilen sözde 'İslami Terör' söylemi, Çin'in Uygur politikası ve stratejisinde radikal değişimlere gitmesi için bulunmaz bir gerekçe olmuştur. 1994 sonrası din kurumuna yönelik yürüttüğü sürekli süpürme ve silme kampanyasını 2003 yılındaki dil, eğitim ve kültür kurumuna yönelik sistematik değiştirme ve dönüştürme uygulamaları izlemiştir. 2006'dan itibaren kırsallardaki çoğu 16-22 yaş arası bekar Uygur köylü kızlarının zorunlu olarak Doğu Çin'deki fabrikalara transfer edilmeye başlanması ile işbu dönüştürme süreci zirve yapmıştır. Bu çalışmanın birinci bölümünde araştırmanın problem durumu, konusu, önemi, amacı, yöntemi yer almıştır. İkinci bölümünde ise, sosyal, kültürel değişme, köylü işçi gibi kavramlar sosyolojik açıdan açıklanmıştır. Üçüncü bölümde, Çin'in Uygur köylü işçi projesi detaylı bir şekilde açıklanmıştır. Dördüncü bölümde ise, araştırmanın bulguları sahada elde edilen verilerle ortaya konulmuş, işbu projenin Uygur Türk toplumunun sosyal ve kültürel yapısında ortaya çıkarttığı değişmeler ve etkileri açıklanarak analizi yapılmıştır. Son bölümde ise, seçilmiş örnek mülakatlar verilmiştir. En sonunda araştırmanın sonuçları genel bir değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Çalışma sonuçları aslında sağlam bir sosyal ve kültürel bünyeye sahip bir toplumun iyi planlanmış ısrarcı politikalar ile değişime tabi tutulabileceğini hatta işbu yapının istenilen şekilde yeniden düzenlenebileceğini ortaya koymuştur. Uygur Türk toplumu, Çin devleti tarafından uygulanan zorlayıcı, müdaheleci ve imha edici politikaları sonucunda radikal değişimleri tecrübe etmekte, tarihinin hiçbir döneminde yaşamadığı ağrılı, sancılı ve çileli mecburi kültürel değişme sürecini yaşamaktadır.