turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Deniz seviyesi yükselmelerinin kıyı alanlarına olası etkilerinin araştırılması

Üç tarafı denizlerle çevrili ülkemizde; nüfusun önemli bir bölümünün kıyı alanlarında yaşadığı, verimli tarım alanlarının ve önemli turizm tesislerinin yine kıyı bölgelerinde yer aldığı, gayri safi milli hasılanın büyük bir bölümünün bu alanlardaki ticaret ile oluştuğu, endüstri mallarının ihracat ve ithalatının limanlar aracılığıyla büyük oranda deniz yoluyla yapıldığı göz önüne alınırsa, deniz seviyesi yükselmelerinin özellikle düşük kotlu ve korumasız kıyı alanları üzerinde çeşitli problemlere yol açacağı açıktır. Deniz seviyesi yükselmelerinin potansiyel etkileri arasında; kıyı alanlarının sular altında kalması, kumsalların erozyona uğraması, yeraltı sularının tuzlanması, geçici su baskınlarının artması, kıyı tarımı, turizmi, ticareti ve alt yapı tesislerinin zarar görmesi, kıyısal ekosistemin değişmesi gibi birçok fiziksel, sosyal ve ekonomik hususları sıralamak mümkündür. Ülkemizin en verimli kıyısal bölgeleri olan Çukurova ve Kızılırmak Deltaları; topografik, ekonomik ve ekolojik durumu göz önüne alındığında deniz seviyesi yükselmesine en duyarlı alanlar olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmada, öncelikle ulusal ölçekte CVI analizi ile kıyı etkilenebilirliği araştırılmış, ardından uydu altimetre gözlemlere dayalı olarak ve CBS araçları kullanarak deniz seviyesi yükselmesi ve ekstrem deniz durumu karşısında önümüzdeki yüzyıl içerisinde Çukurova ve Kızılırmak Deltaları etkilenebilirliği ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışmada sonunda elde edilen bulguların, bölgelerin uzun dönemli kıyı alanı planlamasına ve yönetimine katkı sağlayacağı değerlendirilmektedir.
Kocaeli yarımadasındaki monteri çamı ormanlarına hava kirliliği etkisinin ibre kükürt analizleri ile belirlenmesi

Anahtar Kelimeler: Kocaeli Yarımadası, Hava Kirliliği, Pinus radiata Hava Kirliliği gün geçtikçe tüm dünyada ciddiye alınıp, acil önlemler gerektiren bir sorun haline gelmiştir. Hava Kirliliği doğrudan veya dolaylı olarak tüm canlıları etkileyebilmektedir. Bu etkinin ölçeği bilimsel çalışmalar çoğaldıkça daha iyi anlaşılmakta ve zararlarının büyüklüğünün tahminlerin de ötesinde olduğu birçok kez vurgulanmıştır. Bu çalışmada; havasının en temiz olduğu yerler olarak bilinen ormanlarda dahi hava kirliliğinin ekolojik dengeyi bozucu etki yaptığına değinilmiştir. Ormanların üretim kayıplarının sebebi üzerinde durulmuş ve bu kayıplarda hava kirliliğinin etkileri araştırılmıştır. Bunun için belirgin bir hava kirleticisi olan SO2 'in, hızlı gelişme gösteren Monteri çamı ibrelerinde birikim oranlan araştırılmıştır. Çalışma alanı olarak Kocaeli Yarımadası seçilmiştir. Bölgede bulunan tüm Monteri çamı ağaçlandırma alanlarından 1 yaş ve varsa 2-3 yaş ibre örnekleri toplanmıştır. Örneklerin kükürt analizleri yapılarak yoruma gidilmiştir. Sonuçta hava kirliliğinin etkisi SO2 birikimi ile anlaşılmıştır. Bölgede var olan kurumalarda hava kirliliğinin tek etken olmadığı, kurumaların böcekler ve diğer faktörlerle birlikte hava - kirliliğinin de bir sonucu olduğu, ayrıca Monteri Çamı'nın toprağı sığ olan ve sulak olmayan yerlerde ağaçlandırılmasının uygun olmadığı, bu noktalarda daha dayanıklı türlerin ağaçlandırılmasının daha verimli olacağı kanaatine varılmıştır.
Polimer elektrolit membran yakıt hücresi için dowex reçinesinin ve H-ZSM5 zeolitinin elektrolit olarak denenmesi

Günümüzde Polimer Elektrolit Membran Yakıt Hücrelerinde kullanılan membranlar pahalı, sınırlı kalınlıklarda ve belirli iyon iletkenliklerinde üretilmektedir. Membranların daha düşük maliyetlerle ve daha düşük iyon iletme dirençlerinde üretilmesi gerekmektedir. Bu, özellikle PEMYH için yüksek akım yoğunluğuna ihtiyaç duyan ulaşım sektöründe çok önemlidir. Membran üretim maliyeti düştükçe PEMYH'nin maliyeti düşmekte, membran kalınlığı düştükçe de daha düşük iyon iletme dirençlerine olanak vermekte ve dolayısıyla daha yüksek performanslarda çalışan yakıt hücreleri geliştirilebilmesini sağlamaktadır. Yapılan bu çalışma ile PEMYH'leri için alternatif membran araştırmaları yapılmıştır. Bunun için üretim maliyeti düşük ve piyasadan kolayca temin edilebilen H-ZSM 5 zeolitinin ve Dow Chemical'a ait Dowex Marathon C tipi iyon değiştiren reçinenin membran haline getirilmesi ve PEMYH'nde akım 11 üretimleri üzerine denemeler yapılmıştır. Çalışmada aynı zamanda sıcaklık ve yakıt akış oranının verim üzerindeki etkisi de incelenmiştir. İki farklı sıcaklık değeri, 19 ve 40 C, ve dört farklı hidrojen/hava yakıt akış oranlan 20 /40, 20 /60, 10/40 ve 20/100 ml/dakika için ölçümler yapılmıştır. Dowex reçinesini ve H-ZSM 5 zeolitini membran haline getirme işlemlerinden başarılı olanlarla yapılan ölçümler sonucunda her iki maddede de akım üretiminde başarıya ulaşıldığı gözlenmiştir. Elde edilen potansiyel, H-ZSM 5 zeoliti için sürekli değişmekte ve hızla azalmaktadır. Bu çok olumsuz bir sonuç olmakla birlikte eğer H-ZSM 5 zeoliti üzerine araştırmalar genişletilirse başarıya ulaşılabileceği düşünülmektedir. Diğer taraftan Dowex Marathon C tipi reçine ile hazırlanan membrandan elde edilen akım ve potansiyel değerleri oldukça güzel sonuçlar vermiştir. Polivinil asetat reçinenin iyon iletme kapasitesini düşürmesi ve sıcaklıkla deforme olmasına rağmen reçine için destek maddesi olarak kullanılmıştır. Reçineden yapılan membran ile en yüksek akım ve potansiyel değerleri, atmosferik koşullarda, 40 C'de ve 1/3 hidrojen/hava oranı için 1,322 mA ve 0,652 V olarak ölçülmüştür. Potansiyel oldukça iyi bir değer de olmakla birlikte, akım değeri PEMYH'lerinde kullanılan geleneksel membranlara göre oldukça düşük olduğu gözlenmiştir.
Topraktaki yıllanmış p, p-DDE'nin aşılı kabakgillerle alınışı

Cucurbita pepo ssp pepo topraktaki yıllanmış p, p-DDE yi fitoekstrak etme yeteneğine sahiptir. Karpuzda bu yetenek olmadığı için, kabak üzerine aşılanmış karpuz bitkilerinde yıllanmış p, p-DDE nin birikimini incelemek için serada 2 yıl boyunca deneyler yapıldı. Aşısız kabak, aşısız karpuz, kabak üzerine karpuz aşılı, kabak üzerine kabak aşılı ve karpuz üzerine karpuz aşılı bitkiler konsantrasyonları 485, 43 ng/g ile 1434, 52 ng/g arasında değişen saksılara 2009 ve 2010 yıllarında ekilmiştir. Boşluk suyu, ksilem, kök, gövde, yaprak ve meyvelerdeki p, p-DDE miktarları ölçülerek bu miktarlar aşılı ve aşısız bitkilerle karşılaştırıldı. Karpuz üzerine karpuz aşılı ve aşısız karpuz bitkilerinin ksilemindeki p, p-DDE miktarı 0,49 ? g/L ve 0,50 ? g/L ölçülüp bunlar birbirinden istatistiksel farklı olmayıp, kabak üzerine kabak aşılı ve aşısız kabak için bu değerler 139, 94 ? g/L ve 141, 20 ? g/L olarak ölçülmüştür. Kabak üzerine karpuz aşılı bitkilerin ksilemindeki miktar 71,00 ? g/L olup bu değer istatistiksel olarak diğer türlerden farklıdır. Ölçülen p, p-DDE miktarı kökten başlayarak, gövde, yaprak ve meyveye doğru azaldı. Bitkiler arasında, ortalama p, p-DDE konsantrasyonu kabak üzerine karpuz aşılı bitkiler için en yüksek olup, kökte 16488 ng/g, gövdede 360 ng/g, yaprakta 11 ng/g, ve meyve de 10 ng/g olarak ölçülmüştür. Aşısız karpuz ve karpuz üzerine karpuz aşılı bitkilerle karşılaştırıldığında, kabak anacının aşılı bitkilerde p, p-DDE birikimini artırdığı gözlenmiştir.
Enhanced biological phosphorus removal in wastewater

Biyolojik olarak fosfor giderimi, konvansiyonel biyolojik arıtma tesislerinde prosesin bir aşamasında anaerobik bir kademenin yer almasını öngören tasarıma ve işletmeye dayalı değişiklikler yapılmasını içerir. Biyolojik olarak fosfor giderim sistemleri, hücreleri içerisinde gereğinden daha fazla miktarlarda fosfor barındırabilen biyolojik populasyonların büyümesini temin eder. Fosfor yönünden zengin bir içeriğe sahip bu hücrelerin sistemden uzaklaştırılmasıyla arıtılmış çıkış suyundaki fosfor konsantrasyonu azalırken atık çamurdaki fosfor içeriği %3-6 değerlerine kadar yükselir. Bir biyolojik fosfor arıtim sisteminde fosfor giderim kapasitesi, başlıca, atıksuyun organik madde içeriğine bağlıdır ve genellikle BOI/P ya da KOI/P biçiminde ifade edilir. Bu çalışmada biyolojik olarak fosfor giderim proseslerinden A/O prosesi, nitratların anaerobik kademeye gelmeden önce tamamen giderilmesi için sistemin başlangıcına bir anoksik kademe konulması suretiyle modifiye edilmiştir. Modifiye edilmiş bu proses anaerobik kademeyi nitratlardan koruması sayesinde nitrifikasyonun kaçınılmaz olduğu düşük çamur yükleme hızlarında bile maksimum düzeyde fosfor giderimini temin etmektedir. Yapılan çalışmada, hidrolik tutulma süresi, organik yükleme hızı, çamur yükleme hızı ve çamur yaşının biyolojik olarak fosfor giderimine olan etkisi sentetik olarak hazırlanan atıksu ile sürekli besleme yapılmak suretiyle işletilen pilot tesis düzeyinde bir sistem üzerinde gözlenmiştir. Yüksek organik yüklemeler elde etmek için tatbik edilen yüksek organik madde konsantrasyonları, fosfor yönünden de zengin olan bazı endüstriyel atıksuların ve bunların arıtılabilirliğini simule etmiştir. Bu sistemde, tam karışımlı anoksik reaktör yerine sabit yataklı reaktör konulması suretiyle, nütriyent gideren arıtma tesislerinin genel bir problemi olan çamurun kötü çökelebilirlik özelliği mukayese edilmiştir.
Bursa'da kentsel katı atık yönetimi için yaşam döngüsü değerlendirmesi

Bursa kentinde uygulanan katı atık yönetim modeli, kentin atık yönetim ihtiyaçlarına yanıt verirken, her faaliyet gibi aynı zamanda çevre üzerinde bir yük oluşturmaktadır. Bu çalışmada Bursa'da kentsel katı atık yönetiminden kaynaklanan çevresel yükün analiz edilmesi ve bu yükü azaltmak için yapılması gerekenlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışma kapsamında çevresel yük, yaşam döngüsü değerlendirmesi ve deponi gazı etki modellemesi ile analiz edilmiştir. Uygulanan yaşam döngüsü değerlendirmesi sürecinde kentsel katı atığın yönetimi boyunca izlediği toplama, taşıma, aktarma istasyonuna iletilme, düzenli depolama alanında depolanma ve oluşan gazdan enerji eldesi süreçleri sistem sınırlarına dahil edilmiştir. Yaşam döngüsü değerlendirmesi çalışması için SimaPro 8.5. 0 yazılımı, deponi gazının değerlendirilmesi için EPA LandGEM Modeli kullanılmıştır. Bu çalışmanın sonucunda Bursa'da bir yılda deponi gazından enerji üretim tesisiyle azaltılan toplam emisyonun yaklaşık 0,5 milyon ton karbondioksit eşdeğeri düzeyinde, bir yılda depolama yoluyla bertaraf edilen kentsel atığın küresel ısınmaya katkısının ise yaklaşık 44 milyon ton CO_2 eşdeğeri düzeyinde olduğu görülmüştür. Katı atık yönetiminin kirli sis oluşumuna katkısı yaklaşık 55 milyon ton O_3 eşdeğeri, ozon tabakasındaki incelmeye katkısı 647 kg CFC- 11 eşdeğeri, kanserojen madde oluşumuna katkısı 22,5 CTUh ve solunum etkisi 1732 ton PM10 eşdeğeri olarak hesaplanmıştır.
Termofilik anaerobik reaktörde şok sıcaklık ve organik yüklemenin meydana getirdiği etkilerin incelenmesi

Bu çalışmada, ilk adım olarak mezofilik şartlarda çalışan bir anaerobik reaktörden aşı çamuru alınarak, yukan akışlı termofılik anaerobik çamur yataklı reaktörlerin devreye alınma kademesi ve bu kademe esnasında dikkat edilmesi gereken hususlar incelenmiştir. Reaktörlerin devreye alınma işlemi tamamlandıktan sonra ise termofılik şartlarda çalışan anaerobik reaktörde, proses verimi üzerinde etkili olan şok sıcaklık ve organik yüklemenin meydana getirdiği değişimler araştırılmıştır. Aynca, şok sıcaklık ve pH değişimlerinin asidojen bakterilerin ürettiği ve metan bakterilerinin besi maddesi olarak kullandığı uçucu yağ asitlerinin konsantrasyonlarım, dolayısıyla reaktör verimini ne şekilde etkilediği ve söz konusu maddeleri parçalayan bakterilerin ne kadar süre sonunda normal hale dönebildiği incelenmiştir. Laboratuvarda kurulan ve termofılik şartlarda çalışan 7.4 L.'lik iki reaktörde yapılan deneylerin sonucunda, reaktörlerin işletilmesi esnasında uçucu yağ asitlerinin artışından dolayı pH'nın 6 .5'un altına düşmesi ile verimliliğin önemli ölçüde azaldığı ve reaktörün normal hale dönmesi için uzun bir süre gerektiği saptanmıştır. Sıcaklık şokların da ise 5 -10 C lik ani değişimlerde uçucu yağ asidi konsantrasyonlarında önemli bir değişim olmamıştır. Fakat şok yükleme kaldırılıp reaktör eski şartlarına döndüğünde biyogaz miktarının arttığı görülmüştür. Ayrıca, organik yükleme şoku uygulamalarında belirli bir değere kadar stabilite korunurken, hidrolik şok yapılması durumunda çamur kaçışı ve stabilite bozukluğu meydana geldiği görülmüştür. Şok yükleme veya benzeri bir nedenle stabilitesi bozulan reaktörlerde beslemenin azaltılması veya kesilerek uçucu yağ asitlerinin konsantrasyonunda düşme kaydedilene kadar beklenmesi gerektiği de saptanmıştır.
Et endüstrisi biyolojik çamurun darbeli elektrik alan ile dezentegrasyonu ve aerobik stabilizasyonu

Et endüstrisi, gıda sanayi içerisinde büyük bir yer kaplamaktadır. Proses gereği oluşan atıksu miktarı ve kirletici yükü oldukça fazladır. Oluşan atıksuların arıtılması ve oluşan arıtma çamurlarının bertarafının sağlanması gerekmektedir. Bu tez çalışması kapsamında et endüstrisinden oluşan biyolojik çamurun yeni bir teknik olan darbeli elektrik alan ile dezentegrasyonu ve devamında aerobik stabilizasyonu incelenmiştir. Çalışma kapsamında et endüstrisi atıksu arıtma tesisi aktif çamur havuzunun geri devir hattından alınan aktif çamur kullanılmıştır. Yapılan çalışmada PEF reaktörü optimizasyon çalışmaları olarak voltaj değeri ve devir sayısı incelenmiştir. Optimizasyon sonunda yüksek voltaj değerinde ve 2 devir sayısı ile en yüksek verimin elde edildiği tespit edilmiştir. PEF ile dezentegrasyon işlemi uygulanan biyolojik atık çamurun aerobik reaktörde, aerobik çürüme boyunca verimliliği incelenmiştir. 14 günlük çalışma sonucunda PEF ile dezentegrasyon işlemi uygulanan çamurun aerobik stabilizasyonu ile dezentegrasyon işlemi uygulanmamış PEF öncesi çamurun aerobik stabilizasyonu boyunca TKOİ, ÇKOİ, protein, polisakkarit giderim verimleri ile AKM, UAKM, TKM, UKM değerleri incelenmiştir. Çalışma sonucunda TKOİ giderim verimi % 6 .59, ÇKOİ giderim verimi % 14.9 olmuş, protein değerinde % 24 .58, polisakkarit değerinde % 14.38 verim artışı olmuştur. Ayrıca AKM'de % 7 .26, UAKM'de % 6 .71, TKM'de % 1 .72, ve UKM'de % 3.39 değerinde artış tespit edilmiştir.
Osmanbey Atıksu Arıtma Tesisi'nin işletilmesi

Bu çalışma; Osmanbey Atıksu Arıtma Tesisinin ilk işletmeye alınma sürecinde tesistekiproseslerin arıtma verimlerini incelemek, arıtım verimliliğini arttırmak için sistemlerin işletimşartlarını belirlemek, oluşan işletim problemlerini tespit etmek ve bu sorunları ortadan kaldırmak için çözüm önerilerini bulmak amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla, atıksuların deşarj standartlarına uygun olması için bazı parametreler deneysel ve online olarak kontrol edilmiştir. Tesis, Ekim 2009 ile Mayıs 2010 arasında kalan 8 aylık süre zarfında işletilmiştir. İşletim süresi boyunca, giriş, ön çökeltim ve biyolojik sistemlerin KOİ, AKM, UAKM, pH, çözünmüş oksijen ve bulanıklık ölçümleri yapılmış ve kimyasal oksijen ihtiyacı giderim verimleri saptanmıştır. Ayrıca gerekli ekipmanların fizikselkontrolleri ve bakımları yapılmıştır. Aktif Çamur sisteminde tüm yıl boyunca ortalama % 51,16 KOİ giderimi sağlanmıştır. Yüzeyaltı akışlı yapay sulak alan sisteminde; % 72,41 KOİ giderim verimi elde edilmiştir. Stabilizasyonhavuzunda ise % 27,54 KOİ giderimi sağlanmıştır. Bardenpho ( 5 basamaklı) sisteminde de KOİ giderim verimi %62,17'dir. İşletim süresince, yüksek salınımlar göstermeyen ve ideal arıtım verimi sağlanan yüzeyaltı akışlı yapay sulak alan sisteminin, kampüs atıksularının arıtımı için daha uygun olduğu sonucuna varılmıştır.
Küçük yerleşim yerleri için alternatif arıtma yöntemleri

Bu çalışma, küçük yerleşim yerleri için ülkemizde uygulanan yasal mevzuatlar çerçevesinde atıksuların alıcı ortama verilmesi için ulaşılması gereken deşarj standartlarını sağlayabilecek alternatif arıtma yöntemlerini araştırmak olacaktır. Çevre problemlerinden biri olan günlük ihtiyaçlarımızı karşılamamız sonucunda oluşması kaçınılmaz atıksular için; gerek bölgenin topoğrafik yapısından, gerekse teknolojik uygulamaların yüksek maliyetinden kaynaklı alternatif artıma yöntemleri gerek duyulmaktadır. Bu nedenle, yapılan araştırmada alternatif arıtma yöntemleri hakkında çalışma yapılmıştır.
Endüstriyel faaliyet gösteren tesislerin baca gazı emisyonlarında benzen ve türevlerinin araştırılması

Bu çalışmada Türkiye'de plastik, asfalt, boya, metal sanayi ve tekstil alanlarında faaliyet gösteren fabrikaların baca gazı emisyonlarında benzen ve türevleri belirlenmiştir. Örnekleme işlemi TS EN 13649 Sabit Kaynak Emisyonları-Gaz Halindeki Münferit Organik Bileşiklerin Kütle Derişimlerinin Tayini-Aktif Karbon ve Çözücü Desorpsiyonu Metodu kapsamında gerçekleştirilmiştir. Ölçümler aynı kaynaktan iki farklı dönemde gerçekleştirilmiştir. Sonuçlar sektörel bazda; metal-boya sanayisine ait maça daldırma boya ünitesi bacasında ortalama olarak toluen 319, 1 mg/Nm3, klorbenzen 23,2 mg/Nm3, m-ksilen 8,7 mg/Nm3, plastik sanayisine ait kauçuk üretimi davlumbaz bacasında toluen 200, 8 mg/Nm3, klorbenzen 31,1 mg/Nm3, etilbenzen 5,3 mg/Nm3, boya sanayisine ait yaş boya hazırlama bacasında toluen 53,8 mg/Nm3, klorbenzen 22,3 mg/Nm3, etilbenzen 6,35 mg/Nm3, m-ksilen 1,7 mg/Nm3, izopropilbenzen 2,45 mg/Nm3, asfalt üretimine ait asfalt plent bacasında toluen 44,0 mg/Nm3, klorbenzen 16,4 mg/Nm3, tekstil sanayisine ait baskı ünitesi bacasında toluen 61,8 mg/Nm3, stiren 20,4 mg/Nm3, o-ksilen,13, 5 mg/Nm 3 olarak saptanmıştır. Toplam benzen emisyonu ortalama olarak metal-boya sanayiinde 351, 0 mg/Nm3, plastik sanayiinde 234, 7 mg/Nm3, boya sanayiinde 86,5 mg/Nm3, asfalt üretiminde 60,9 mg/Nm3, tekstil sanayiinde 95,6 mg/Nm 3 olarak tespit edilmiştir. Metal-boya sanayisinin diğer sektörlere göre çok daha fazla benzen emisyonu oluşturduğu(kış-yaz ort. 351, 0 mg/Nm3) ve toluen bileşiğinin diğer benzen türevlerine göre en baskın uçucu organik bileşik olduğu (max 407, 5 mg/Nm3, min 41,7 mg/Nm3), dönemsel olarak incelendiğinde ise benzen ve türevlerinin tüm bileşikler için kış döneminde yaz dönemine göre daha yüksek konsantrasyonlarda oluştuğu tespit edilmiştir.
Sanayi atıksuları ve sedimentlerindeki sentetik organik kirleticilerin karakterizasyonu

Tez çalışmamızın birinci bölümünde insan metabolizması ürünü olan ve endokrin sistemi üzerinde bozucu etki gösterebilme potansiyeline sahip steroid yapılı asitler sınıfında yer alan safra asitlerinin atıksularda tayini için GC-MS metot geliştirilmiş ve uygulanmıştır. İkinci bölümde ise Trakya Bölgesindeki tekstil ağırlıklı olan endüstriyel atıksular ve sediment numunelerinde bulunan, mutajenik özellik taşıyan veya canlı organizmada endokrin sistemi bozucu potansiyel gösteren sentetik organik kirleticilerin karakterizasyonu amaçlanmıştır. Anti-enflamatuvar ilaçlar, beta-blokerler, lipid regülatörleri, analjezikler, steroid hormonları, ftalatlar gibi farmasötik aktif bileşikler ve endokrin bozucu bileşiklerden oluşan analitler gerçek numunelerde tayin edildi. Atıksu ve sediment numunelerde en yüksek konsantrasyona sahip bileşikler olarak dietil ftalat, ibuprofen ve ketoprofen olarak belirlenirken tayin frekansı en yüksek bileşikler dietil ftalat, dibutil ftalat ve salisilik asit olarak belirlendi.
Tetra pak bileşenlerinin geri kazanımı için endüstriyel proses tasarımı

Bu tez çalışmasında, bugün dünyada oldukça yaygın olarak kullanılan ancak geri dönüşümü açısından önemli eksiklikleri bulunan, tetra pak olarak bilinen kağıt-karton ağırlıklı kompozit ambalajlar ile çalışılmıştır. Tez çalışması atık tetra pak kartonların bileşimindeki maddelerin ayrı ayrı geri kazanımına odaklanmaktadır. İlk çalışmalarda solventler kullanılmış, PE'in solvent içinde çözünmesi araştırılmış ardından Al ve kağıt karışımındaki kağıt sulu hamurlaştırma ile alınmıştır. PE çözünmesindeki en üstün verim trikloretilen, ksilen, toluen, benzen, benzen:trikloretilen (50:50, h/h), trikloretilen:su (50:50, h/h) ve trikloretilen:su (30/70, h/h) kullanılarak elde edilmiştir. Kullanılan solventlerin kaynama noktaları altındaki sıcaklıklarda da çalışılmış fakat üstün verim elde edilememiştir. Trikloretilen, ksilen ve toluen'in kaynama noktalarında çalışıldığında PE'in 4 dk. kadar kısa sürede çözündüğü saptanmış, sıcaklığın ayırma işleminde önemli bir rol oynadığı gözlenmiştir. Bununla birlikte Al ve kağıt karışımındaki kağıdın sulu hamurlaştırma işlemiyle kolaylıkla alındığı, geri kalan Al'un geri kazanıldığı, asetik asit çözeltisi kullanıldığında ise kağıt hamurlaşma süresinin kısaldığı gözlenmiştir. Kağıt hamurlaşması için 1 M asetik asit çözeltisi kullanımının su kullanımına oranla bekleme süresini % 47 azalttığı, 5 M asetik asit çözeltisi kullanımının ise su kullanımına oranla bekleme süresini % 80 azalttığı tespit edilmiştir. Elde edilen PE'in yapısı ve saflığı FTIR ve DSC analizleri yapılarak incelenmiştir.
Döner biyodisk reaktörlerde fenol giderimi

Bu çalışmada sabit yatak döner bir biyodisk reaktör sistemde, fenol içeren sentetik olarak hazırlanmış atıksuların arıtımı çalışılmıştır. Biyodisk sistemde, diskler biyofilm oluşumu için 1-2 mm çapında pomza ile kaplanmıştır. Reaktörün KOİ ve Fenol giderme performansı incelenmiştir. Tüm KOİ ve Fenol analizleri standart metotlara göre spektrofotometrede okunmuştur. Elde edilen KOİ ve Fenol giderme verimleri literatür değerleri ile karşılaştırıldığında yüksek olduğu görülmüştür. 500 mg/L KOİ ve Fenol konsantrasyonu içeren sentetik atıksu 30 saat boyunca sisteme verildiğinde 15, 24, 32 mL/dak lık debiler için sırası ile %49-%52, %67-%70, %46-% 51 oranlarında arıtılmıştır. Kullanılan sistemin önemli bir özelliği de 0,2539584-18, 1806336 kg KOİ/m3. gün,0,09-8, 64 kg Fenol/m3. gün yüksek hacimsel yüklemelerde ortaya koyduğu %90 ve üzeri verimlerdir.
Mn 'nin atmosferik oksijenle oksidasyonuna organik ve inorganik maddelerin etkisi

Mangan, yüzeysel ve özellikle yeraltı sularında bulunan önemli kirleticilerden birisidir. Mangan, dogal sularda çözünmüs, kolloidal veya çözünmemis katı bilesikleri halindebulunabilir. Evsel ve endüstriyel açıdan sudaki mangan konsantrasyonu dikkate alınması gereken bir kriterdir. Evsel sularda bulunan mangan renk ve kötü tat gibi estetik sorunlara yol açtıgı gibi su tesisatlarında tortu ve yük kayıplarına sebep olur. Endüstriyel alanda ise suda bulunabilecek mangan, kagıt, tekstil, gıda gibi sanayi kollarında ürünlerde renk bozuklukları, boru tesisatlarında tortu gibi problemlere yol açarak ekonomik kayıplara sebep olabilir. Mangan için kabul edilebilir degerler içme suyu için 0,05 mg/l, ve endüstride ise 0,1 mg/l degerininaltında olmalıdır. Günümüzde uygulanan baslıca mangan giderme yöntemi manganın atmosferik oksijenle oksidasyonudur. Manganın atmosferik oksijenle oksidasyonu nötr pHdegerlerinde oldukça yavas ilerleyen bir reaksiyon iken pH degeri 8 ve üzerine çıkarıldıgındareaksiyon kinetigi kabul edilebilir degerlere ulasmaktadır. Yeraltı ve yüzeysel sularda bulunanmanganın bu suların evsel ve endüstriyel kullanımında yarattıgı problemler, etkili mangan giderim yöntemlerinin kullanılmasını gerektirmektedir. Bu çalısmanın amacı basta suya sertlik veren inorganik maddeler olmak üzere dogal sulardamangan ile birlikte bulunabilecek inorganik ve organik maddelerin Mn'nin atmosferik oksijenle oksidasyonu üzerine etkilerini incelemektir. Dört asamada gerçeklestirilen bu çalısmada baslangıçta çesitli konsantrasyonlardaki Mn 'ninpH degeri 9,5 olan ortamda atmosferik oksijenle oksidasyonu incelenmistir. kinci olarak inorganik maddelerin Mn'nin atmosferik oksijenle oksidasyonuna etkisi incelenirken sonraki adımda organik maddelerin Mn'nin oksijenle oksidasyonu üzerine etkisi incelenmistir. Dördüncü asamada ise deneysel sonuçların yapay sinir agları kullanılarak elde edilen degerlerlekarsılastırılması yapılmıstır. Elde edilen sonuçlara baktıgımızda özellikle yüksek konsantrasyonlardaki Mg varlıgındaoksidasyon hızı yavasladıgı gibi, Gallik asitin de ilerleyen reaksiyon sürelerinde Mn'nin oksijenle oksidasyonunu engelledigi görülmüstür. lave olarak Yapay Sinir Agları modellemesi yapılarak egitilen verilerle deneysel veriler arasındaki tutarlılık yeterli veri seti kullanılması halinde bu tip çalısmalarda YSA modellemesi yapılarak dogru öngörülere ve tutarlı sonuçlaraulasılabilecegini göstermektedir.