turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Vincent Van Gogh'un 20. yy. batı sanatına etkisi

Van Gogh'un 20 yy. Batı Sanatına EtkisiFerhat KabakaşYüksek Lisans Tezi, Sanat ve Tasarım Anasanat Dalı, İstanbul Kemerburgaz ÜniversitesiDanışman: Prof. Dr. Bünyamin ÖzgültekinSanat tarihinin önemli isimlerinden olan Vincent Van Gogh, 1853- 1890 yılları arasında yaşamış ve dünyaya sayısız güzel eser bırakmış izlenimci bir ressamdır. Vincent, zor bir çocukluk ve gençlik geçirmesine rağmen kendi düzen kavramını resimlerine yansıtmıştır. Artık çizimlerinde gitgide belirsizleşen dış çizgiler ve başat çizgilerde akıcı bir geçişkenlik görülmüştür. Van Gogh, noktacı tekniklerden yola çıkarak kendi uslubunu bu sırada geliştirmiştir. Van Gogh'un dışavurum gücünü araştırma çabası resim tarzına da yansımış, konturlar yerine hacim, kütle ve yaşayan bir derinliği ön plana çıkarmıştır. Ünlü sanatçının resimleri Fovistlere ilham vermiş, resimlerde olduğu gibi Ekspresyonizmin de öncülerinden kabul edilmiştir. Van Gogh'un bazı resimleri ise dünyanın en değerli resimleri arasında yer almaktadır. Üstelik Van Gogh'un sözü edilen bu başarısı 20. yy en önemli ressamlarından biri olmasını da sağlamıştır. Van Gogh, Paris'te olduğu dönemde, ileri bir tutum benimseyen herkes kendisini izlenimci olarak görüyordu. Bu terim Monet'nin 1874'teki bir grup izlenimci sergisinde yer alan 'gün doğumu' adlı tablosundan kaynaklanır. Çizgi, rengin, biçim kulanımında ki etkisi üzerinde yaptığı denemeleri ve araştırmalarında Empresyonist sanatçılarına fark atmıştır. Van Gogh, Fovizm ve Ekspresyonizmin yolunu açarak, çağdaş sanata katkılarda büyük payı olan büyük bir ressamdır.20. yy. da büyük etkiler yaratmıştır, gerek çizdiği resimler gerek kullandığı metodlar yönünde 20. yy. ın en büyük sanatçısıydı. Van Gogh daima sonsuzu arayışından bahseder. Sanatı, dünyasının çağdaşı ressamların yaşam biçimi üzerinde olduğu kadar, kendinden sonra gelen sanatçıların üzerindeki etkisi derinleşerek ve devamlı bir iz bırakmıştır.
Bodiless art

Çağcıl sanattaki beden kullanılımından yola çıkılarak bedensizleşme kavramını öne süren bu çalışmanın amacı öecfens/z/eşmenin mümkün olup olamayacağının cevaplarını aramaktır. Çeşitli sanat janrlarını açıklayıp, araştırdıktan sonra çağcıl sanatta beden düşüncesi ile çalışmış olan veya halen çalışmakta olan sanatçıların ve araştırmacının kişisel işleri çerçevesinde izleyiciye/okuyucuya, bedensizleşmey] deneyimlemesi için gereken ipuçları çalışma içerisinde gerek plastik dil gerekse psikanalitik kavramların ışığında verilecektir.
Seramikte illüstrasyon

Seramik, kolay bulunan, şekillendirilebilir bir malzeme olması ve dekoratif uygulamaları mümkün kılan yüzey olanakları gibi nedenlerle tarih öncesi dönemlerden itibaren kullanılan bir malzemedir. Uygulanan teknik, üslup ve formlar ise devrin teknolojik imkanlarına ve toplumların sosyal ve kültürel yaşamlarına bağlı olarak şekillenmiştir. Bazı toplumlarda sadece kullanıma yönelik üretim yapılırken, bazılarında dini inançların, estetik ihtiyaçların ya da ticari ilişkilerin bir parçası olmuştur. Bu çalışmada, ilk yerleşik uygarlıklardan itibaren seramik yüzeylerde ve formlarda görülen illüstratif uygulamalar incelenmiş ve toplumların yaşadığı sosyal ve kültürel değişimlerin bu uygulamaları ne şekilde etkilediği tespit edilmeye çalışılmıştır. Birinci ve ikinci bölümlerde, konunun bütününün kavranabilmesi açısından, illüstrasyon ve seramiğin tanımları, çeşitleri ve tarihi gelişimleri üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde, seramiğin illüstrasyon ile ilişkisi uygarlıklar tarihi açısından incelenmiştir. İlk yerleşik uygarlıklardan günümüze kadar olan süreç, insanlığın yaşadığı önemli dönüm noktaları dikkate alınarak, belirli dönemler halinde ve karşılaştırmalı olarak ele alınmıştır. Dördüncü bölümde, çalışmalarında illüstrasyon sanatının öğelerini kullanan günümüz seramik sanatçılarından bazılarına değinilmiş ve çalışmalarından örnekler verilmiştir. Beşinci ve son bölümde ise illüstrasyonun mitoloji ve mizah ile ilişkisinden yararlanarak yapılmış kişisel çalışmalara yer verilmiştir.
Yenilebilir sanat: Gastronomide yemeğin sanatsal boyutunun incelenmesi

Bu çalışmanın amacı mutfak sanatçılarının yaratıcı birey özelliklerini, yaratıcılık sürecinde onları besleyen unsurlar ve ürünlerinin sanatsal ve tasarımsal özelliklerini ortaya koymaktır. Çalışmada temel yorumlayıcı nitel araştırma deseninden yararlanılmıştır. Araştırmanın verileri görsel ve işitsel doküman olan belgesellerden, odak grup görüşmelerinden ve gözlemlerden elde edilmiştir. Bu bağlamda 34 belgesel incelenmiştir. Yaratıcı mutfak ürünlerinin değerlendirildiği odak grup görüşmesi; güzel sanatlar, sanat eğitimi ve gastronomi ve mutfak sanatları alanında uzman yedi katılımcı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma kapsamında 20 şef gözlemlenmiştir. Elde edilen veriler yaratıcılığın bileşenleri temel alınarak, tümevarımsal analiz yaklaşımıyla çözümlenmiştir. Elde edilen verilerin analizi sonucunda 'Yaratıcı birey özellikleri', 'Yaratıcılık sürecini besleyen unsurlar' ve 'Ürünlerin sanatsal ve tasarımsal özellikleri' olmak üzere üç ana temaya ulaşılmıştır. Araştırma sonucunda, mutfak sanatçılarının bireysel özelliklerinin yaratıcı birey özellikleri ile benzer olduğu görülmüştür. Buna ek olarak yaratıcılık süreçlerinde onları etkileyen birçok iç ve dış etmenler olduğu ortaya çıkmıştır. Mutfak sanatçılarının yaratıcı mutfak ürünlerinin biçimsel, anlamsal, duyusal, duyuşsal, malzeme ve teknik boyutlarının olduğu görülmüştür. Sonuç olarak yaratıcı mutfak ürünlerinin sanat eserleriyle benzerlik gösteren birçok özelliğinin olduğu tespit edilmiştir.
Current practices of turkish independent movie title sequences: a survey and analysis of title sequences in new Turkish cinema

Bu çalışma Türkiye'deki son 20 yılda üretilen bağımsız filmlerin jenerikerinin üretim süreçlerini anlamak ve jeneriklere sinematik bağlamda yaklaşmayı hedeflemektedir. Yeni Türkiye Sineması filmlerinin jenerikleri 'paratekst' öğeler olarak incelenmiştir. Böylelikle jenerikler hem sinematik hem de hareketli grafik alanlarında analiz edilebilmiştir. Toplanan jeneriklere ekonomik, ticari, eğlence, moda ve sanatsal yönlerden yaklaşılmıştır. Analizler son yirmi yılda yapılan bağımsız Türk filmlerinin jeneriklerine kapsamaktadır. Jeneriklerin ekonomik ve ticari yönleri jenerik tasarımı üretim süreçleri yoluyla ele alınacaktır. Türkiye'deki jenerik üretim süreçleri Yeni Türk Sinemasının yapımcı, yönetmen ve jenerik tasarımcıları ile yapılan görüşmeler ışığında tartışılmıştır. Yeni Türkiye Sineması'ndan iki önemli film Bir Zamanalar Anadolu'da (2011) ve Çoğunluk (2011) seçilmiş ve bu filmlerin jenerikleri filmlerin görsel dili ve hikayeye uygun olarak yeniden tasarlanmıştır. Yeniden yapılan jenerikler filmlerin görsel ve anlatı dünyasına ilham alarak üretilmiş hareketli grafiklerden oluşmaktadır.
Çoğul estetik deneyimin sunduğu sanat nesnesi

Bu çalışmada, günümüz sanatsal oluşumları göz önünde tutulmuş ve sanatın toplumsal ilişkisi özellikle vurgulanmıştır. Sanat yapıtı anlayışı ve gelişimi süresince estetik kavramında gerçekleşen dönüşümler, tarihsel bağlamları söz konusu edilerek, günümüze kadar olan sürece değin irdelenmiştir. Sanatın, her dönem için bir tanım sıkıntısı yaşadığı düşünülerek, estetik kavramı üzerinden bir köken araştırmasına yer verilmiştir. Onaltmcı yüzyılda ortaya çıkan ve bir bilim olarak kabul edilen estetik, kavramsal açılımları göz önüne alınarak, dönemsel farklılaşmalar içinde incelenmiş, bilhassa, modernizmin dönüşümünü içeren Yirminci yüzyılda, iki kutup olarak ortaya çıkan kültür formasyonu; modernizm ve postmodernizm içinde, sanat ve estetik'in bu dönemlere ilişkin durumları, dönemsel farkları göz önüne alınarak söz konusu edilmiştir. Günümüzde, icra edilmekte olan sanat anlayışlarını, küreselleşme olgularının kaotik ortamında süzebilmek, zaman zaman altından zor kalkılan bir durumdur. Bunun için, özellikle postmodernizm sonrası olarak da yansıtılan, 90 sonrası dönemin sanat ve estetik tutumu, post prodüksiyon sanat olarak belirginlik kazanırken, incelemenin nihai konusunu teşkil eder. Bu çalışma, 90'lar sonrası güncel sanat ortamının etkilediği sanat ve estetik oluşumlarının tarihini, sanat yapıtı ve toplumsal konumu bağlamında irdelerken, günümüz koşullarına ilişkin verilerle sanat yapıtının durumunu anlamayı amaçlamaktadır.
1980 sonrası plastik sanatlarda sanatçı ve yaratım süreci

Tez kapsamında ele alınmış olan sanatçı ve yaratım süreci konusu, günümüz sanatını oluşturan belli başlı hareketlerin özünü oluşturduğu için, 1980 ve sonrası ile sınırlandırılmıştır. Giriş bölümünde modernizm ile sesini duyurmaya başlayan küreselleşme olgusunun önemine değinilmiş ve 1980 öncesi sanat ortamı hakkında kısaca bilgi verilmiştir. Birinci bölümde sanatçı ve yaratım süreci konusunda genel bir değerlendirme yapılarak, 1980 öncesinde sanatçının geçirdiği değişimler incelenmiştir. İkinci bölümde, yaşam dinamiği içinde görsel ve düşünsel anlamda ortaya çıkan farklılaşmaların yarattığı etkiler göz önünde bulundurularak, sanatçının kendine zemin olarak hazırladığı bilgilerin oluşumu üzerinde durulmuştur. Sanattaki etkileri tartışılmaz olan teknolojik gelişmelerin olumlu ve olumsuz özellikleri vurgulanmış, düşünce alanındaki gelişmelerin etkileri ile birlikte geçirilen sürecin nasıl ilerlediğine yer verilmiştir. Üçüncü bölümde ise bir önceki bölümde ele alınan konuların sanatçı ve yaratım süreci üzerindeki etkileri, ortaya çıkan yaratım biçimleri üzerinden değerlendirilmiştir. Tez boyunca 1980 sonrasında sanatçının yaratım sürecinin ve dolayısıyla yaratıcılığın hangi koşullar altında geliştiği ve şekillendiği incelenerek, günümüzde hangi noktalarda olduğu, örneklerle ifade edilmeye çalışılmıştır.
Türk resim sanatının gelişimi içerisinde ressam Söbütay Özer'in yeri ve eserlerinin üslup açısından değerlendirilmesi

resim sanatı, tarihsel süreç içerisinde, sürekli değişim, gelişim ve etkileşim içerisinde olmuştur. Batı'nın zaman içerisinde Osmanlı'ya karşı kazanmış olduğu iktisadi, özellikle de askeri alandaki üstünlük, Osmanlı Devleti'nin Avrupa'ya karşı açılması gereğini doğurmuştur.19. yy'da Lale Devri ile yoğunlaşan resim alanındaki gelişmeler 19. yy'ın yarısından itibaren hız kazanmış, günümüze kadar da devam etmiştir. Özellikle 1900'lü yılların başlarından 1960'lı yıllara kadar olan dönem Türk Resmi'nde gruplaşmaların ağırlıkta olduğu ve sürekli arayış içerisinde geçen bir dönemdir. Bu dönemler içerisinde Avrupa'ya gönderilen ressamlar Avrupa'daki çeşitli akımlardan etkilenmişler, yurda döndüklerindede bunu sanatlarına yansıtmışlardır.1960'lı yıllardan günümüze Türk Resmi'nde eğilimler oldukça fazla ve bir o kadar da çeşitlenmiştir. Özel galerilerin devreye girmesi, sanat eğitim kurumlarının genişlemesi, özel kuruluşların destekleyici katkıları, sanatçı sayısındaki artışı olumlu yönde etkilerkenüretiminde çoğalmasına yol açmıştır. Eğilimler de sanatçı sayısına paralel olarak çeşitlenmiştir. Klasik ve zlenimci anlayış'tan doğa gerçekçiliğine dayalı soyutlayıcıeğilimlere salt soyut çıkışlara anlatımcılığa, kavramsalcılığa varıncaya kadar değişikyönelişler günümüz Türk Resmi'nin dinamik yapısında etken olmaktadır. Gazi Üniversitesi yetiştirdiği çok sayıda sanatçı ile Türk Resim Sanatı tarihinde oldukça önemli bir yere sahip olup, sanat eğitimi alanında oldukça başarılı bir kurumdur. Bu kurumun yetiştirmiş olduğu ressam ve eğitimci Söbütay Özer, Gazi Ekolü'nün resim sanatına kazandırdığı büyük bir ustadır. Geçmişi geleceğe duyarlı bir biçimde taşıyanSöbütay Özer, Türk Resim Sanatı'nın önemli yapı taşlarından birisidir. Söbütay ÖzerTürk Resim Sanatına ayrı bir soluk ve yorum katmış, bu alanda verdiği uzun uğraşlarlaresim sanatımızı çağdaş teknikle ve özgün içerikle bir senteze ulaştıran ressamlarımızdanbirisi olmuştur. Thesis Writer : Sibel ADARTHE PLACE OF ART ST SÖBÜTAY ÖZER AND EVALUAT ON OF STAYL OFWORK OF ART N THE DEVELOPMENT OF TURK SH
Başlangıcından günümüze Rık'a hattı

yazıları arasında yer alan Rık'a, aklam-ı sitte'den hayli sonra Osmanlıların icadı ile ortaya çıkmış bir yazıdır. Seri ve kolay yazılmaya müsait bir yazı olması bakımından XVIII. asırdan itibaren resmi yazışmalarda, mektup, müsvedde ve matbu'atta çokça tercih edilmiştir. Ayrıca XIX. yüzyıldan itibaren taşa mahkuk eserlerde de kendini gösteren rık'a, celi olarak da kullanılmaya başlanmıştır. Diğer hat nevilerine nazaran sanat yazısı olarak addedilmeyen rık'anın, bilhassa celisi hatrı sayılır bir ifade gücüne sahiptir. Günümüzde, yeni denemeler ve çalışmalar yapılarak levha sanatında da kullanılır hale gelen bu yazı yeniden ihya edilme yolundadır. Başlangıcından günümüze rık'a hattının serüvenini konu aldığımız bu çalışma ile evvela rık'anın daha iyi anlaşılabilmesi ve tanıtılması amaçlanmıştır. Resmi ve hususi arşivlerden derlenen örnekler ve rık'anın kullanım alanları incelenerek bu yazının nasıl bir gelişim gösterdiği kronolojik olarak ele alınmıştır.
Ankara ili etnografya müzesinde bulunan Beykoz işi cam eserler üzerine bir araştırma

Bu araştırmanın konusu; ''Ankara Etnografya Müzesinde Bulunan Beykoz İşi Cam Eserler Üzerine Bir Araştırma''olarak belirlenmiştir. XIX. yüzyıl, Beykoz işi camların yapıldığı dönemdir. Bu dönemde İstanbul'da mahalli karakterlerde cam eşya üreten imalathaneler kurulmuş ve bunların ilki ise III. Selim döneminde İtalya'ya gönderilen Mevlevi Dervişi Mehmet Dede tarafından Boğaziçi Anadolu kıyısındaki Beykoz civarında kurulmuştur. Bu atölyelerde üretilen camlar genellikle Mehmet Dede efendi tarafından öğrenilip geliştirilen tekniklerle yapılmış olan gülabdan, laledan, sürahi, bardak, vazo gibi eserlerdir. Bu eserlerin bezemelerinde ise Türk zevkini çok iyi ifade eden kesme tekniği ve bitkisel motiflerin ağırlıkta olduğu mineleme tekniğinin yanı sıra yaldızlı bezemelerle de süslenmiş, süt rengi, beyaz ya da mavi renkte bir cam hamurundan yapılmış karakteristik cam eşyalar üretilmiştir. Üretilen bu cam eserlere yapıldıkları yerle bağlantılı olarak Beykoz işi camlar adı verilmiştir. Beykozların Türk ulusuna nasıl mal olduğunu, Türk cam sanatçısının zeka ve kabiliyeti ile ortaya neler koyabileceğini ve ruhundaki güzel sanat duygusunu nasıl ince bir zevkle, motif motif işlediğini Beykoz işi cam eserlerde gözlemlemekteyiz. Günümüzde örneklerine nadir rastlanılan ve Ankara etnografya müzesinde bulunan Beykoz işi cam eserlerin geçmişşini yansıtan bu nadide ürünleri incelemek, yapım teknikleri, süsleme teknikleri ile bezemelerinde kullanılan motifler hakkında bilgi edinmek ve Beykoz işi camlar ile ilgili yeni bir kaynak oluşturmak amacıyla bu araştırmaya başlanılmıştır. Araştırmada cam sanatının tarihçesi, yapım teknikleri, cam yapımında kullanılan hammaddeler, süsleme teknikleri, cam eşyaların kullanım alanları ve Ankara etnografya müzesinde bulunan Beykoz camlar hakkında bilgilerin toplandığı bir kaynak oluşturulmaya çalışılmıştır. Bu amaçla Ankara etnografya müzesinde incelenen Beykoz cam örnekleri, fotoğrafları ile birlikte malzeme, teknik, renk ve kompozisyon özelliklerinin yanı sıra bilgi formları üzerinde analiz edilmiş olup 20 adet fotoğrafın bulunduğu bir katalog oluşturulmuştur. Alan araştırması ve kaynak taraması yapılmış, cam sanatı hakkında toplanan bilgiler ışığında Beykoz işi cam eserlerin teknik özellikleri tespit edilerek anlatılmıştır. Toplanan bilgiler doğrultusunda araştırmanın metni yazılmıştır.
Lisans düzeyinde sanat eğitimi alan öğrencilerin resim atölye derslerine karşı tutumlarının incelenmesi

Sanat eğitimi, genel eğitim içinde önemli bir yere sahiptir. Medeni milletlerin eğitim tarihine bakıldığında sanat eğitimine verdikleri önem görülmektedir. Bu sebeple sanat eğitimini eğitim sistemimizin merkezinde tutarak geliştirmek zorundayız. Lisans düzeyinde sanat eğitimi veren birçok fakültede öğrencilere desen ve ana sanat resim atölye dersleri, nitelik ve nicelik bakımından bazı farklılıklarla verilmektedir. Desen ve ana sanat resim atölye derslerindeki bu farklılıklar ortaöğrenim düzeyinde de bulunmaktadır. Bu araştırmada lisans düzeyinde eğitim alan resim bölümü öğrencilerinin, güzel sanatlar lisesinden ve farklı ortaöğrenim mezuniyet alanlarından gelme durumlarına ve diğer bağımsız değişkenlere göre 1. sınıfta desen dersine, 2. 3. ve 4. sınıflarda ise ana sanat resim atölye dersine karşı tutumları geliştirilen Tutum Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formuyla araştırılmıştır. Elde edilen bulgular ışığında çeşitli önerilerde bulunularak sanat eğitimine katkı sağlanmaya çalışılmıştır.
1990 sonrası Türkiye'de çağdaş sanatta politik görüntü ve eleştiri

Bu tez çalışmasında Türkiye'de 1990 sonrası çağdaş sanattaki politik dönüşümler ve eleştirel sorunları irdelenmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde günümüz sanat ve kültür pratikleriyle ilgili ipuçları ve tarihi referanslar içeren, 20. Yüzyıl sanatının bazı kritik noktaları, politik açılımlar üzerinden incelenmiş, bunların ideolojik ve toplumsal yönleri ortaya koyulmuştur. Çalışmanın ikinci bölümünde Türkiye'de postmodernizm etkileşimleri ve post teorilerle beraber değişen sanat pratikleri üzerinde durulmuştur. Neoliberal politikaların, dolayısıyla ekonomi ve sosyal temelli bir dönüşümün başladığı bu yıllarda, değişime uğrayan eleştirel kültür ve sanat bu yeni siyasallaşma anlayışı üzerinden irdelenmiş ve bu dönüşümlerin nedenleri dönemsel olarak açıklanmıştır. Üçüncü bölümde Türkiye'de sanatın kurumsallaşması ve eleştirel kültür üzerinden oluşturulan yeni kültür endüstrisi incelenerek bu yapılanmalara karşı alternatif girişimler de gösterilmiştir. Bu yeni yapılanmalar ve oluşan formalist politik söylemlerle sanatta eleştirinin işlevsizleşmesi üzerinde durulmuş, yeni himaye sistemleri ve beraberinde gelen çağdaş otoriter pratiklerin de sanat ve eleştiri üzerindeki etkileri tartışmaya açılmıştır.
Rönesans'ta müzik aletleri konulu resimler ve 20. yüzyıl resim sanatında müziğin etkisi

Rönesans kültür hayatında en büyük önemi taşıyan son çağda'. Dahilerin çağı olarak bilinir. Başka hiçbir dönemde müzik aletine bu kadar önem verilmemiştir. Rönesans ressamları, resimlerinde müzik aletine fazlasıyla yer vermiştir. Rönesans resminde görülen müzisyen melekler, kimi resimde müzik aleti çalarken, kimisinde de koro halindedir. Müzisyen melekler dini müziği anlatmaktadır. Diğer resimlerde müzik aletleri eğlence ortamında ya da günlük yaşam içerisinde din dışı müziğin yapıldığını anlatmaktadır. 20. yüzyılda ise müzik oldukça karmaşık olan sanat ortamında ressamları etkilemiştir. Özellikle Der Blaue Reiter grubu birbirleriyle müziğin resimdeki etkisi konusunda düşünce alış-verişi içerisinde bulunmuş ve bu yönde oldukça fazla eser vermişlerdir. Müziğin biçimlendirme öğelerinden yararlanan bu sanatçılar genellikle ses-renk özdeşliği üzerinde durmuşlardır. 20. yüzyılda ressamlar genellikle klasik müzikten etkilenerek resim yapmışlarsa da, Mondrian ve Matisse' de bu etkilenme, caz müziği olarak kendisini daha farklı bir şekilde ortaya koyuyor. IV
Giotto'dan Picasso'ya kurgusal yaklaşımlar

Jüri Üyesi: Yrd. Doç. Mehmet KAVUKÇU Resim sanatında Ortaçağda toplumsal değişimlerle başlayan yeniliklerin temelini oluşturan ressam Giotto oldu. Giotto ile başlayan bu yenilik hareketini, ardılları olan ressamlar almış ve her defasında üzerine bir şeyler koyarak Rönesans'a taşımışlardı. Bu dönemde yaşanan en büyük yenilik bilimsel perspektifin keşfi ve bunun mekanın anlatımında derinlik etkisi için verilişi olmuştur. Daha sonrasında gelen Rönesans, insanı konu almış ve onu yüceltmek için bütün kurguyu insanı merkez alacak şekilde şekillendirmiştir. Michelangelo ile insan ve tanrısal erklerin dengesinin abartılarak verildiği, izleyicinin hayal gücüne bir şeyler bırakan, bu amaçla nesnelerin bazı yerlerinin gölgede bırakıldığı dönem olan Barok Sanatının temelleri atılır. Bütün bu değişimlere karşı çıkan Klasizm taraftarlarının başlattığı bazı geri dönüşler, sonrasında da kompozisyon olarak çok fazla değişimin olmadığı, ama düşünsel manada diğer sanat anlayışlarından ayrılan Romantizm görülür. Ve her şeyin olduğu gibi verilmesi gerektiği düşüncesinde birleşen bir grup ressamın oluşturduğu Realizm, doğayı ve büyük kompozisyonları keşfetti. Elbette insan bu keşifle yetinmedi ve nesnenin öznel görüntüsü ilgilenmek yerine, resmi oluşturan elemanların keşfini denedi ve ışık avcılarının doğaya kendini salıverdiği empresyonizm akımı oluştu. Son olarak ressam yaşadığı duygusallıktan - bilim çağının da etkisiyle- sıyrılarak daha düşünsel boyutlu kompozisyonlar denedi. Cezanne ile ilk etkilerini göstermeye başlayan Kübizm, Picasso ile çerçevesini çizmiş oldu.
Kurumsal sosyal sorumluluk proje afişlerinde tipografinin rolü

Hem kurumların hem de toplumun ortak faydasını amaçlayan kurumsal sosyal sorumluluk projeleri günümüzde eğitim, sağlık, girişimcilik ve benzeri pek çok alanda hayata geçirilmektedir. Bu projeler enformasyon çağında kitleye dayatılan mesaj kalabalığı içerisinde öne çıkabilmek için başarılı tasarımlara ihtiyaç duymaktadır. Bu noktada çoklu ortam gücüne sahip afiş tasarımları sıklıkla kullanılmaktadır. Tasarlanan afişlerin hedef kitleye ulaşabilmesi için ise afişlerde yer alan tipografik düzenlemelerin görülebilir, okunabilir ve algılanabilir olması gerekmektedir. Buradan hareketle afiş tasarımlarında yer alan tipografi; planlı bir tasarım ile afiş tasarımını enformasyon aracından bir iletişim aracına dönüştürebilmektedir. Bu çalışmada, Türkiye'de kurumsal sosyal sorumluluk farkındalığını uzun vadede gözlemlemek ve başarılı projelerde tipografinin etkisini saptamak üzere 2005 yılından günümüze kadar her yıl başarılı kurumsal sorumluluk projelerini seçen Capital dergisi örneklem olarak belirlenmiştir. Derginin 18 yıllık araştırma verileri içerisinden, her yıl listenin ilk üçüne giren projeler seçilmiş ve en çok tekrar eden üç eğitim projesi 'Baba Beni Okula Gönder, Haydi Kızlar Okula ve Kardelenler' belirlenmiş, projelerin afiş tasarımları özelinde tipografik düzenlemeleri incelenmiştir. Analiz edilen tasarımlar neticesinde tipografi tercihlerinin etkisi ve önemi vurgulanmıştır. Araştırma sonucunda incelenen afiş tasarımlarında, temel tasarım ilkelerine uygun üretimlerin amaçlandığı gözlemlenmiştir. Ayrıca yapılan örnek uygulama çalışmalarıyla da tipografik düzenlemelerin afiş tasarımında üstlendiği rolün önemini vurgulamak hedeflenmiştir.
Temel eğitimde 9-12 yaş arası çocuklarda üç boyutlu çalışmaların yaratıcılık eğitimine etkisi

araştırmada, ilköğretim 6. sınıf resim-iş programında yer alan 'üç boyutlu biçimlendirme ve inşa çalışmaları yapabilme' konusu; kille üç boyutlubiçimlendirmeleri kapsayan sanat eğitimi programına göre uygulanmış ve adı geçenkonunun öğretimine yaptığı katkı incelenmiştir. Araştırmada, ilköğretim 6. sınıf resim-iş dersi öğrencilerine kille üç boyutlu biçimlendirme çalışmaları iki farklı yöntem kullanılarak öğretilmiştir. Kontrol grubuna geleneksel öğretim, deney grubuna kille üç boyutlu biçimlendirmelerikapsayan sanat eğitimi programı uygulanarak öğrencilerin hem teorik hem de uygulamaya yönelik başarıları karşılaştırılmıştır. Çalışma, 'öntest-sontest kontrol gruplu desen' üzerinden yürütülmüş, nicel ve nitel veriler kullanılmıştır. Nicel veriler için 'Başarı Testi' ve 'Kille Üç BoyutluÇalışma Yapma Becerilerini Değerlendirme Formu' kullanılmıştır. Nitel veriler için ise 'Öğrenci Görüşme Formu', 'Ders Gözlem Formu' ve 'Öğrenci Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Altı haftalık çalışma sürecinin sonunda uygulanan başarı testi, kalıcılık testi ve kil çalışmalarını değerlendirme formu sonuçlarında, kontrol grubuyla karşılaştırıldığında, deney grubu lehine anlamlı bir fark olduğu görülmüştür. Araştırmada yer alan deney grubu öğrencileri, 6 haftalık çalışma sürecine yönelik olumlu görüş belirtmişler; kille üç boyutlu çalışmalar, en az iki boyutlu çalışmalar kadar ilgi görmüştür. Deney grubu ile işlenen teorik derslerde, projeksiyonla iki ve üç boyutlu çalışmalara bolca örnek gösterildiği ve üç boyutlu tasarımın eleman ve ilkeleriaçıklandığı için, deney grubu öğrencilerinin üç boyutu kavrayabilme ve kille üç boyutlu çalışma yapabilmede kontrol grubu öğrencilerine göre daha başarılı olduğu görülmüştür. Bu yüzden resim-iş dersinde kille üç boyutlu biçimlendirmelerikapsayan sanat eğitimi programının uygulanması ve ilköğretim resim-iş programındakille üç boyutlu çalışmalara daha fazla yer verilmesi önerilmiştir.