turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İlkokuma ve yazma öğretiminde illüstrasyondan faydalanma

Görsel yetenek, temel bir öğrenme kanalı sağlamakta ve sosyal dünya hakkında bilgi edinmenin önemli bir yolunu oluşturmaktadır. Çocuğun ilk okuma ve yazma eğitimi süreci içinde harflerin ve bununla birlikte kelimelerin akılda kalıcılığı ile öğrenirliğinin, görsel algılarının uyarılması ile hız kazanacağı düşünülmektedir. Bundan dolayı öğrenilecek harf ve kelimenin ilgili objenin illüstrasyonu ile birlikte gösterilmesi çocuktaki soyut kavramı, somut bir düzeye çekecektir. Bu yaklaşımla önce illüstrasyonun tanımı ve tarih içindeki gelişimi ele alındı, illüstrasyonun kullanım alanları ile tekniklerine de değinildi. Söz konusu illüstrasyonların, ilk okuma ve yazma dönemi çocuklarına yönelik ve öğretme amaçlı kullanılacak olması, ilk önce görsel olarak doğru algılanmasını gerektirmektedir. Görsel algılamanın da istenilen düzeyde oluşabilmesi biçim, form, denge, leke, doku ve renk gibi görsel anlatım unsurlarının yerinde kullanılmasıyla mümkündür. Eğitim amaçlı illüstrasyonların, tipografik unsurla birlikte kullanılıyor olması nedeni ile metin-resim ilişkisi hem mizanpaj hem de öz biçim özellikleriyle incelendi. İllüstrasyonların bilgiye dönüşmesi sürecinde, görsel algılamanın tanımı ve öğrenmeye etkisi üzerinde duruldu. Ayrıca uyarıcıların bir takım özellikleriyle daha kolay algılanma özelliğine sahip oldukları belirtilerek, bu özelliklere de yer verildi. Bunlarla birlikte illüstrasyon kullanımının özellikle ilköğretim okullarının birinci basamak, 1. sınıflarında öğrenme hızını artırdığı, bunun yanı sıra sanatsal nitelik bakımından zayıf, çocuğun seviyesinden uzak ve monoton üslupla yapılan illüstrasyonların ise çocukta öğrenme hızını düşürdüğü belirtildi. Aynı gelişim devresinde bulunan çocukların çoğunlukla benzer özellikler gösterdikleri bilinmekle birlikte, bireysel farklılıklar da görülebilmektedir. Bu sebeple söz konusu dönem öğrencilerinin gelişimleri ve öğrenmeye etkisi üzerinde duruldu. Konunun ilkokuma ve yazma eğitimine yönelik olması nedeniyle okuma ve yazma eğitiminin psikolojik temellerine de değinildi.
Primitif sanat ve çocuk yaratıcılığının çağdaş sanata kaynak olması

Primitif sanat ve çocuk yaratıcılığının çağdaş sanata kaynak olması' başlıklı tezim beş bölümden olunmaktadır. Birinci bölümde primitif sanatın tanımı ve sanat ve kavramına değindikten sonra çocuk ve sanat ilişkisini ve gelişimini ikinci bölümde ele almaktayım. Üçüncü bölümde yaratıcılığı genel anlamda açıkladıktan sonra sanat yaratıcılığı ve dördüncü bölümde ise yaratıcılığı ne gibi faktörlerin etkilediğine değindim. Son bölümde, çağdaş sanatçıların, primitif çocuk sanatından etkileşimlerini ve aralarındaki benzerlikleri, araştırmalarım sonucu toplamış olduğum gerek sanatçıların gerek çocuk resimlerinin karşılaştırmalarla ortaya koymaktayım. Sonuç olarak sanatçı ve primitif çocuk resimlerindeki bu inanılmaz benzerlikleri görmek insanı gerçekten şaşırtmaktadır.
'Öteki' kavramı üzerine görsel çözümlemeler

Öteki bir kavram olarak diğerini işaret etmektedir. Görsel çözümlemede bu kavram toplumsal yapıya ve döneme göre farklılık gösterir. Öteki, herkestir. 'Ben' bir diğerine göre 'öteki' konumda olacağından, sayısız kez öteki ve ben ilişkisinden söz edilebilir. 'Ben' aynı zamanda duyumsayabilen, hissedebilen ve tüm varlıklar hakkında karar verebilir. Dolayısıyla ben öznedir ve kişinin kendisini tanımlar. Rönesans'tan günümüze kadar birçok sanatçı öteki, ben, kimlik, ötekileşme ve cinsiyet kavramlarına eserlerinde yer vermiştir. Rönesans ve Barok döneminde kutsal kişilerin tasvirlerinde öteki'nin eserlerdeki konumu dinsel bir içerik taşımaktadır. Modernist süreçte öteki'nin değişimini en çok etkileyen olaylar; Fransız Devrimi, 1. ve 2. Dünya savaşlarıdır. Romantizm'de kahramanlar, yüceleştirme, ihtişam ve din gibi konuların yerine ezilenler, halktan yana olanlar, özgürlük ve mücadele gibi konular ele alınmıştır. Dolayısıyla öteki kavramı toplumsal çıkışlıdır. Realizm'de toprak işçileri, emekçiler, köylü manzaraları ve toplumun ezilenleri öne çıkmaktadır. Hem Romantikler hem de Realistlerin ortak yanları; yüceleştirmeden ziyade toplumdan beslenmeleridir. Modernist sürecin öteki olgusu; direniş, mücadele, ölüm, acı, trajedi ve savaşlar üzerine gelişim gösterir. Bu dönemin sanatsal yönelimine bakılırsa siyasi, dışavurumcu, muhalif ve eleştirel bir yaklaşımdan söz edilebilir. Öyle görünüyor ki savaşların, trajedilerin, problemlerin ve toplumsal olayların yaşandığı yerde 'öteki' her an ortaya çıkabilir. Ülkemizde 1960'lı ve 1980'li yıllardan sonra darbelerin, katliamların ve toplumsal olayların yaşanması sanatçıların öteki, bellek, güç, kimlik, ötekileştirme üzerine eserler ortaya çıkarmalarına sebep olmuştur. Tezin içeriğinde öteki üzerine kişisel uygulamalardır ve konuyla ilgili sanat tarihsel bir süreç izlenmiştir. Kişisel uygulamalarda kimlik, beden, öteki ve ben ilişkisi resimlerin konusudur. Resimlerdeki karakterler bilinçli olarak deforme edilmiştir. Karakterlerin kimliği rol değişimine uğrayarak tüm toplumu ilgilendirir. Buradaki eleştiri, toplumun dışında kalanlara ve ötekileştirilen insanlara yöneliktir. Tezde sanat tarihsel sürece yer verilmesi; sanatçıların öteki olgusuna neden vurgu yaptıklarına, bedenin çağdaş sanatta nasıl ötekileştirildiğine ve hangi kavramlarla nasıl bir ilişkisi olduğuna açıklık getirir.
Bir güncel sanat pratiği olarak görsel etnografya

Araştırmada araştırmanın en eski geleneği olan etnografya deseninden faydalanarak sanatsal pratiğe dayalı bir çalışma yürütmek amaçlanmıştır. Araştırma Keçiören ilçesinde Kalaba, Tepebaşı, Subayevleri, Mahallerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırma sahasında kartopu örneklemi ile teorik örneklem beraber kullanılarak 4 kadın, 6 erkek olmak üzere 20-66 yaş aralığındaki on kişi ile derinlemesine mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Aynı zamanda araştırmacı araştırma sürecini destek veri olarak kullanmak üzere günlüğüne yansıtmış ve görsel kayıt almıştır. Doküman olarak veri seti araştırma sürecinde üretilen sanatsal çalışmalarda kullanılmıştır. Tez giriş ve sonuç bölümleri dışında üç ana bölümden oluşmuştur. Giriş bölümünde araştırma sahası, konusu, önemi, amacı, problemi ve yöntemi belirtilmiştir. Birinci bölümde etnografya yönteminin tarihsel süreci ve güncel sanat alanında kullanımı değerlendirilmiştir. Ayrıca göç, kentleşme ve modernleşme meseleleri araştırma sahası üzerinden tartışılmıştır. İkinci bölümde araştırmada kullanılan yöntem, saha araştırması boyunca kullanılan veri toplama teknikleri, sahada elde edilen verilerin analizi, araştırma ortamı ve katılımcılar hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde, derinlemesine mülakat, gözlem ve araştırmacı günlüklerinden elde edilen veriler, temalar ve kodlara göre tasnif edilmiş ardından sanatsal çalışmalar analiz edilmiştir. Sonuç kısmında ise; araştırmanın genel değerlendirilmesi yapılıp önerilerde bulunulmuştur.
Kullanma kılavuzlarında grafik tasarım uygulamaları

I. Bölümde kullanma kılavuzunun tanımı, hedef kitlesi, amacı, önemi ve gereği tarihçesi ile birlikte belirtilmiştir. II. Bölümde grafik tasarım, iletişim, enformasyon tanımları ve kılavuz tasarımıyla ilişkisi açıklanmıştır. III. Bölümde kılavuz gerektiren sanayi mallan. tezde incelenen dayanıklı tüketim malları ve küçük ev aletlerinin tüketici açısından niteliği ve mevzuatlar bulunmaktadır. IV. Bölümde ise günümüz Türkiye'sinde dayanıklı tüketim malları ve küçük ev aletlerinin kılavuzlarından örneklerin, metin, dizgi. fotoğraf ve illüstrasyon, kağıt, format ve baskı bakımından analizi yer almaktadır. V. Bölümde Dünya'da aynı ürün grubu için basılmış örneklerin, ülkemizde kullanılan kılavuzlar ile karşılaştırılması ve değerlendirilmesi yapılmıştır. VI. Bölüm kullanma kılavuzlarının amacına en uygun şekilde işlev ve görsel açıdan tatminkar olabilmesi için gereken maddeleri ve sonuç bölümünü içermektedir.
Türk resminde folklorik ögeler

Bu çalışmada, 16. yüzyıl geleneksel minyatür resminden 1940'lı yıllara kadar olan dönemde gerçekleştirilen örnekler, tema olarak ele alınan folklorik öğelere ağırlık verilerek katalog düzeni içned incelenmeye çalışılmış, bunun yanında perspektif, ışık ve renk gibi resim- sel özellikler üzerinde de durulmuştur. Batılılaşma sürecinde, minyatürden tuval resmine geçişte, değişim yalnız teknik ve malzemede değil, ele alınan konularda da sözko- nusudur. İki boyutlu minyatür resminin bazı örneklerinde, tema olarak yerel halk yaşamının betimlendiği görülür. Batılı anlamda tuval resmi uygulanmaya başlandıktan sonra, ağırlıklı olarak manzara, natürmort gibi resim türleri izlenirken, 20. yüzyılın başlarında yerel halk yaşamını içeren konuların da resimlendiği görülür. Türk resminde konu alanında görülen bu değişim, dönemin yaşanılan olaylarıyla bağlantılı olarak hız kazanmıştır. Bu dönemde oluşturulan yapıtlar incelenirken, kırsal yöreninsanı, yaşanılan çevre, ekonomi ve eşya kültürü, örf ve adetler üzerinde titizlikle durulmuştur. Ayrıca, Halk yaşamını konu alan bu yapıtlar, dönemin yaşam biçimini, gelenek ve göreneklerini folklorik öge/ögeler olarak yansıtmaları bakımından da belgesel niteliktedir. VI
Neolitik Dönem Irak seramiklerinin çağdaş yorumları

İnsanın kendi ihtiyaçlarına göre çamura şekil vermeyi keşfetmesinden sonra, toplumların zamanla gelişmesiyle doğru orantılı, artan ihtiyaç ve isteklerinin karşılanabilmesi çabaları, seramik üretiminin teknik olarak gelişmesini de beraberinde getirdi. Çanak çömlek ilk zamanlarda elle şekillendirilirken Samarra döneminde (M. Ö 5000) basit elle döndürülen çark kullanılmış daha sonraları Mezopotamya'nın Ur de Milattan 3000 yıl önce çömlekçi çarkının keşfiyle seramik kap imalatı kolaylaşmıştır. Daha fazla üretim paralelinde kap biçimlerinde de gelişme kaydedilmiştir (Hassen, 1984; Gharleston, 1968). Çömlek yapmak için ilk çamur pişirme işi Mezopotamya da gerçekleşti. İlk zamanlar tek katlı kullanılmaktayken Tell Halaflı seramikçiler iki katlı fırın kullanmışlardırIrak bölgesinde tarihsel süreçte birçok medeniyet yer almıştır. Pişmiş kilden yapılan kap kaçakların üretim tekniği gelişme göstermiş ve bu seramikler üzerindeki tasarım düzeyi, Mezopotamya vadisi medeniyetlerinde en soyut ve özgün seviyeye ulaşmıştırBu çalışma kapsamında belirlenen tarihler arasında Irak'ta üretilen seramikler farklı bir bakış açısıyla ele alınmaya çalışılmıştır. Çalışma, Irak Neolitik Dönem M. Ö. 7000- 3500 aralığı Tel Hassuna, Samarra, Tel Halaf ve Tel Al Ubeyd kültürlerini kapsamaktadır. Bu kültürlere ait seramiklerde kullanılan biçimler, yüzeylerine uygulanan dekorlarda görülen simge ve semboller incelenmiş, kullanılan dekor teknikleri araştırılmıştır. Çalışmanın devamında bu tekniklerden ve biçimlerden yola çıkarak tasarımlar yapılmış ve bunlar üç boyutlu seramik formlara dönüştürülmüştür.
Otto Dix, Pablo Picasso, Leon Golub ve Fernando Botero'nun savaş temalı resimlerinden seçilmiş örnekler üzerine bir inceleme çalışması

Bu çalışmada insanlık tarihinde kırılmalara sebep olan savaşlara odaklanmış olan resimler bir yandan sanat tarihi öte yandan da toplumsal tarih ile olan bağları esas alınarak incelenmiş, sanatçıların yakın tarihteki savaşlara dönük kişisel tutumları, kendi ürünleri ile tanıklık ettikleri tarihsel dönem arasında kurdukları ilişkiler ve söz konusu sanat ürünlerinin yarattığı tartışmalar saptanmaya çalışılmıştır. Sanat tarihi; pek çok sanatçının yaşanan toplumsal travmalara karşı kayıtsız kalmadığını, tersine onları üretici etkinliklerinin temel problemleri içine kattıklarını göstermektedir. Bu bağlamda çoğu sanatçı kendi döneminin de ötesine geçerek bu travmaları bir olgu olarak ortaya koymuştur. Otto Dix, Pablo Picasso, Leon Golub ve Fernando Botero gibi önde gelen sanatçılar, yakın tarih savaşları sırasında ve sonrasındaki tutumları ile sanat tarihinde yer edinmişlerdir. Savaş olgusu ile sanat üretimi arasındaki ilişki sanatçıların hem sanata hem de hayata ilişkin görüşlerinin belli bir netliğe kavuşması bakımından, 'Savaş Dönemi Sanat' başlığı altında kavramsallaştırılmıştır. Bu çalışma, sanatın toplumsal algıda derin etkiler yaratma yeteneğini ortaya koymuş bir dizi sanat ürünü inceleme konusu yaparak, uygarlığın savaş ve şiddet sarmalını hala aşamadığı bir tarihsel anda sanatın tarihsel birikiminden gelen olanaklarını yeniden ortaya konmuştur. Bu çalışma Otto Dix, Pablo Picasso, Leon Golub ve Fernando Botero'nun bütün ürünlerini kapsamamaktadır. Söz konusu sanatçıların savaş olgusunu ele alan çalışmalarına odaklanılmış ve bunlar arasından ise en çok tartışılan kimi ürünler ile çalışma sınırlandırılmıştır.
1960-2000 yılları arası Türkiye'de fotoğraf yayınları ve yayıncılığı

'1960- 2000 Yılları Arası Türkiye'de Fotoğraf Yayınları ve Yayıncılığı' konulu tez çalışması ile, Türkiye'de yayımlanmış fotoğraf yayınları incelenmektedir. Fotoğraf yayınları, fotoğraf sanatının öğrenilmesi, yaygınlaştırılması ve ürünlerin kalıcılığının sağlanması gibi önemli işlevlere sahiptir. Türkiye'de fotoğraf yayınları ve yayıncılığı konusunda yaşanan sıkıntılar, fotoğraf yayınlarının gelişimini yavaşlatmış ve çağdaş gelişim düzeyinin gerisinde bırakmıştır. Bu nedenle, tez çalışmasında fotoğraf yayınlarının gelişimi, 40 yıllık tarihsel süreç içerisindeki dönem koşulları da göz önünde bulundurularak incelenmektedir. Çalışmanın birinci bölümünde, üçüncü bölümde kullanılan tarih yazımı ile ilgili yaklaşımlar anlatılmaktadır. İkinci bölümde, tez çalışmasının konusunu oluşturan 1960- 2000 dönemi öncesinde, Osmanlı İmparatorluğu döneminden başlayarak, matbaanın gelişiyle birlikte matbaa ve yayın alanlarındaki gelişmeler, fotoğrafın bulunuşunun Takvim-i Vekayi gazetesinde duyumlusundan itibaren, fotoğrafın ülkede gelişimi ve o dönemden itibaren yayımlanan fotoğraf yayınları genel olarak incelenmektedir. Üçüncü bölümde ise, 1960- 2000 döneminde Türkiye'de fotoğraf sanatı ile ilgili gelişmeler, basım yayın alanındaki gelişmeler ve fotoğraf yayınları, onar yıllık süreçler içerisinde, incelenmiştir. Fotoğraf yayınları, yayımlandıkları dönemler içerisinde Türkiye'de yaşanan ekonomik, sosyal ve kültürel gelişmelerle birlikte, gerek fotoğraf sanatı ile ilgili, gerekse matbaacılık ve yayıncılık alanındaki gelişmelerden de önemli ölçüde etkilenmiştir. Bu etkenler göz önünde bulundurulmadan fotoğraf yayınlarının incelenmesi konuyu anlatmada bazı eksiklikleri de beraberinde getirecektir. Türkiye'de yaşanan ekonomik, politik, sosyal ve kültürel koşulların VIfotoğraf sanatına etkileriyle birlikte, fotoğraf sanatında yaşanan önemli gelişmeler, dönemin fotoğraf anlayışları ile ilgili olarak yazılı kaynaklara yansıyan fikir tartışmaları da bu bölümde anlatılmaktadır. Aynı bölümde fotoğraf yayınları basım yayın alanındaki gelişmelerle birlikte incelenmektedir. Fotoğraf yayınları, teknik ve teorik kitaplar, süreli yayınlar ve albümler başlıkları altında incelenirken, 1990- 2000 dönemi içerisinde ise bu bölümlere yeni bir yayın türü olarak gelişen elektronik yayınlar da eklenmiştir. Fotoğraf yayınları, yayımlanma amaçları, içerikleri ve özellikleriyle incelenmiş ayrıca yazar, araştırmacı ve yayıncılarla yapılan ikili görüşmelerle eserleri, yayımlanma süreçleri, karşılaşılan sorunlar hakkında edinilen deneyimlerden açıklayıcı bilgi olarak yararlanılmıştır. Sonuç bölümü olan dördüncü bölümde ise, Türkiye'de fotoğraf yayınları ve yayıncılığı ile ilgili karşılaşılan temel sorunlar ve çözüm önerileri yer almaktadır. VII
Türk kültüründe demircilik ve günümüz demirci ustalarının sosyolojik portreleri

Bu araştırmada, demir madenciliğinin, başta Türk toplumlarında olmak üzere sosyolojik açıdan yeri ve önemi araştırılmıştır. Çalışma tarihçi metotla tarama yöntemi ve nitel araştırma yöntemlerinden etnografik bakış açısıyla demirci ustalarına ulaşılmaya çalışılmıştır. Evren olarak Türk toplumlarındaki demirciler ve üretilen eserler incelenirken örneklemde Sivas, Adıyaman, Şanlıurfa, Diyarbakır, Erzincan, Denizli illeri demirci ustaları ve demirciliği sanat eserlerinde kullanan ressamlar oluşturmaktadır. Araştırmanın birinci bölümünde tarihsel süreç içindeki demir imgesinin Türk toplumundaki konumu literatür taraması yapılarak incelenmiştir. İkinci bölümde batı sanatındaki demir imgesi ve geçmişş zanaatkarlarından eserleri literatür ve görsel taraması yapılarak incelenmiştir. Üçüncü bölüm etnografik yöntemler kullanılarak iki adımda incelenmiştir. Birinci adımda Türk kültüründeki demir imgesinin toplumsal düzeydeki ve sanat eserlerindeki konumu incelenmiştir. Çalışmamızda Türk sanatı dışında, demirci ustalarını konu edinmiş resim örneklerine de yer verilmiş, diğer toplumlar için demirciliğin anlamı araştırılmıştır. Demir cevheri ve demirci ustaları, birçok toplumda, tarih boyunca büyük bir öneme sahip olmuştur. Tarih öncesi dönemlerde demirciye ve demir cevherine çeşitli kutsallıklar atfedildiği görülmektedir. Bu durumun ilk demir kullanımının göktaşları olmasından kaynaklandığı anlaşılmaktadır. İlerleyen çağlarda demirci ve demir unsuru kutsallıklarını kaybetmiş; ama medeniyet oluşumunun baş aktörleri arasında varlıklarını sürdürmüşlerdir. Sanayi devrimiyle beraber bu durum ivme kazanmıştır. Tarih boyunca bütün kültürlerde önemli bir yeri olan ve zengin bir birikime sahip olan demirci motifinin; edebi, görsel, işitsel bütün sanatlarda yansımaları olduğu görülmektedir.
Kadın mayosunun tasarım ve üretim açısından incelenmesi ve yeniden yorumlanması

Tarihin en eski dönemlerinden günümüze insanların su ile ilişkileri Orta Çağ'da banyo kültürüne dayanmaktadır. Avrupa yıkanmayı reddederken Osmanlı'da hamam kültürü ve yıkanma vardır. Mayo kavramı ilk olarak Antik Yunan'da ''toga'' denen dikişsiz uzun beyaz çarşafların kullanımıyla M. Ö. 300'lerde hayatımıza girmiştir. İtalya'nın Sicilya Adası'ndaki harabelerde M. S.4. yüzyıl Romana Del Casale villasının mozaiklerindeki kızlar günümüz bikinilerine en yakın kıyafetlerle betimlenmişlerdir. Avrupa'da 'deniz banyosu' fikri yaygınlaşmıştır. 18. yüzyılda İngiltere'de kurulan 'Birleşmiş Banyo Odaları' kurulması kadınların da yüzme alışkanlığı edinmesine yardımcı olmuştur. Bir yüzme yarışmasında birinci olan ilk kadın yüzücü Annette Kellerman, döneminin erkek mayosunu giyerek, kadınların bu açıklıkta ve kullanışlılıkta mayo giymelerine öncülük etmiştir. 19. Yüzyılda yaygınlaşan kolsuz kadın mayosu 20. yüzyıla doğru ortaya çıkan Fransız, Amerikan ve Brezilya markalarıyla devrimsel bir yolculuğu başlamıştır. 1930'lu yıllara kadar pek çok kumaşla üretimi yapılan mayo, DuPont firmasının naylon kumaşı ve likra kumaşını mayo sektörüne kazandırması yüzmeye daha elverişli esneklikte tasarımların doğmasını sağlamıştır. 1946'da Louis Reard'ın iki parçalık 'bikini' tasarımını ortaya koyması, 1964'te tasarımcı Rudi Gernreich'in üstsüz mayo tasarımı olan monokiniyi çıkarması oldukça tepki görmüştür. Tüm tepkilere rağmen bikini ve mayo üretimleri Hollywood ünlülerinin vazgeçilmezi olmuş ve tabuları yıkmıştır. 60'ların sonlarına doğru tığ işi örme mayolar üretilmiştir. Bugün hala tığ işi örme bikinilerin güneşlenmek için kullanıldığı görülmektedir. 80'li yıllardan sonra kapalılıktan iyice sıyrılan mayo ve bikiniler, yapay liflerle yüzmeye en elverişli hale gelmiştir. Mayo ve bikini türleri günümüzde sadece plaj için değil ünlülerin sahne şovlarında, konserlerinde kullandıkları yaygın ve vazgeçilmez ürünü haline gelmiştir.
Çağdaş sanatta bedenin ev halleri

Bu araştırma Gazi Güzel Sanatlar Enstitüsü Resim Anasanat Dalı'nda yapılmıştır. Araştırma konusu kent, kamusal alan, beden ve ev gibi kavramlardan oluşmaktadır. Ev kavramı, bedenin doğasını ve yaşantısını gerçekleştirmesi açısından en temel ihtiyacı olan birincil mekanıdır, beden kimliğinin bütünleyici bir parçasıdır. Tarım ve avcılığa dayalı dönemlerden günümüz kentine kadar, doğaya kendi bedenini de katarak kendine özgü yaşam mekanları oluşturan insanın, uygarlaşma sürecinde davranışlarını, alışkanlıklarını kısacası tüm yaşantısını, belirleyen artık kent yaşamı olmuştur. Giderek artan ileri teknoloji ile donatılmış kentlerde, bireyin sadece kendini sevme, paranın ilişkilerde birincil değeri teşkil etmesi, insanın insana yabancılaşması çağımızın önemli bir sorunsalı olarak görülmektedir. Hızın, gürültünün ve kargaşanın yoğun olduğu kent yaşamında bir otorite olarak kamusalın dayattığı baskı, mekanik bir varlık olarak algılanan bireyin, kendini özgür hissedeceği özel bir alan ihtiyacını zaruri kılmıştır. Bireyin topluma yansıtamadığı tüm arzuları, umutları, kaygıları kısacası insanı insan yapan tüm duyumları yansıtacağı özel alan, ev kelimesinde karşılığını bulmaktadır. Yaşayan bir canlı olarak bedenin temel yaşam hakkı olduğu kadar mutlu olma hakkı da vardır. Mutlu olma koşullarını yarattığı evinde, bireyin zihnini ve bedenini sağalttığı, onardığı ve bu denge içerisinde ertesi güne hazırladığı psikolojik, biyolojik ve fizyolojik aktiviteler, araştırmanın konusunu oluşturmaktadır.
Kübist biçimlerden yeni yorumlara

Bu çalışmam, Kübizm'in sanat tarihinde Cezanne ile başlayan sürecine ve bu süreç içinde yeni form arayışlarına doğru sürdürülen çalışmalara bir bakış açısı getirmeye dair üretim sürecidir. Üretim sürecim içindeki resimlerimde yalın ve tek renkli-monocrom- anlatım biçimlerinin beslendiği kaynaklar ele alınarak değerlendirilmiştir. İlk bölüm; Kübizm'in tanımıyla birlikte tarihsel sürecine yani Cezanne' a değinerek başlıyor. Sonrasında Kübizm'in kavramla olan ilişkisine değinilmektedir. Bununla beraber Kübistler'deki hacim anlayışı ele alınmıştır. Kübizm'deki yapılanmanın temel taşlarından bir tanesi olan biçim ve biçim algılanışı araştırmamın diğer bir aşamasını oluşturuyor. Daha sonra ise yeni form arayışlarına yönelişin ve bu yönelmeyi güçlü bir ifade biçimine dönüştüren sanatçıların üzerinde duruluyor. Bu sanatçıların başında Picasso'nun nesne çözümlemesi, Braque'in Picasso' ya paralel giden arayışları ve birbirinden bağımsız olsa da sonuç olarak aynı yönde çalışmalarını sürdüren diğer sanatçıların yaklaşımlarına ve bu yaklaşımların kendi çalışmalarıma nasıl yansıdığı üzerinde yoğunlaşılıyor. Kısaca araştırmam biçime, tek renkliliğe ve yalın ifadeye dayalı çalışmalarıma nasıl bir yön vermeme gerektiğine ilişkin sorularıma bir ölçüde cevap niteliği taşıyor. Biçimin, espasın, hacmin doğru ve yerinde kullanılması amacıyla resimlerimdeki kompozisyonları oluşturdum. Biçim karşıtlıklarının ön-arka ilişkilerini belli bir çizgide ve yönde biçim akışlarının etkilerini bulmaya, kendime ait bir kompozisyon dili oluşturmaya çalıştım. Anlatımcı ifadeler taşımak yerine biçim sorununu resimsel olarak ele almayı amaçlıyorum. Çözüm aşamasındaki hesaplaşmalarım kendiliğinden öznel bir içerik oluşturmakta, düşünülerek oluşturulan biçimler önlü arkalı, yan yana yerleştirilerek, büyük-küçük, ince-kahn gibi kendime ait bir çözümleme oluşturmaya çalışıyorum. IV