turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
1839-1960 batı anlayışına dönük Türk resim sanatında sanatın nesnesi ve öznesi olarak dönem sanatçılarının insan figürüne yaklaşımı

Resim sanatımızda, batılılaşma yönündeki gelişmelere bağlı olarak, insan figürüne yönelik yaklaşımlar, Cumhuriyet öncesi ve sonrası olmak üzere iki temel başlık altında toplanabilir. Figür olgusu açısından cumhuriyet öncesi ile sonrasında farklı biçimsel ve biçemsel yaklaşımların bir sonucu olarak bir takım ayrımlar söz konusu olsa da, resim sanatımızda insan figürüne yönelik gelişmelerin ele alındığı bu iki dönemi birbirine bağlı ve birbirini izleyen yanlarıyla sorgulamak, sebep sonuç ilişkilerinin bütünlüğü açısından daha doğru bir yaklaşım olacaktır. Tanzimat'tan Cumhuriyet'e kadar olan dönemde, sanatın doğaya, figür gerçekliğine ve duygu dünyasına yönelik geçirdiği biçimsel ve içeriksel evre, Batı kaynaklı olup, toplumsal yaşamdaki gelişmeler doğrultusunda biçimlenmiştir. Cumhuriyet döneminde ise figüre yönelik bu bakış açıları daha da gelişerek, sanatçılardaki bireysel yaklaşımların ortaya çıkmasında etkili olmuştur. Bu bağlamda Türk resminde insan figürüne yönelik modernist etkilerin, Osmanlı'dan Cumhuriyet dönemine uzanan bir gelişim süreci olarak görülmesi gerekir. 'Batı Anlayışına Dönük Türk Resim Sanatı Tarihinde', resim sanatımızın insan figürüne yönelik oluşum çizgisini incelemek adına, neredeyse gelenekselleşen bakış açısı ve yöntemlere bağlı kalınmıştır. Bu nedenle, Türk resmindeki figüratif olgular da bu genel geçer ilkelere göre ele alınmış, ortak paydalar etrafında toplanan sanatçılar, bu paydalar açısından değerlendirilmiştir. Özellikle insan figürüne yönelik yaklaşımlarında, sanatçıların yapılarındaki ayırıcı özelliklerin varlığı çoğu zaman farkına bile varılmadan, ya da bu tür özellikler ikinci plana alınarak, sanat akımlarının ya da geçerli eğilimlerin baskın yönleri öne çıkarılmıştır. Bilimsel yöntemlerle sanat tarihini genelleme açısından böyle bir yaklaşımı haklı gösterecek ölçütler geçerli olsa bile, konu sanat ve sanatçı eliyle yorumlanan insan figürü olduğunda, sanatçıları birbirinden ayıran ince duyguların varlığı göz ardı edilemez. Bu bizi ister istemez sanat yapıtları üzerinde odaklanan 'ifade' sorununa götürecek ve insan figürü ele alınırken çeşitli yaklaşımların içinde gizli olan anlamların çözümüne zorlayacaktır. Bu bağlamda, ortaya konan bu çalışma; içeriksel anlamda, çağdaş ve kökensel değerler üzerinde biçimlenen, 'Türk Resim Sanatı Tarihi'ndeki dönem sanatçıları ve eserlerinin analizinde, mutlak çözümün, sanat yapıtlarındaki ayrıştırıcı bireysel özelliklerin bize belki her şeyden daha fazla dikkate alınması gereğini vurgulamaktadır.
Görsel iletişim tasarımında kurumsal kimlik ve 'İstanbul Üniversitesi' örneği

Bu Tez çalışması görsel iletişim tasarımında kurumsal kimliğin önemini ve uygulama olarak İstanbul Üniversitesi'ni kapsamaktadır. Çalışmanın amacı; uygulanmış örnek olarak İstanbul Üniversitesi ele alınarak, kurumsal kimlik öğelerinin ve görsel iletişim tasarımının kurumsal kimlikte önemini genel olarak ortaya koymaktır. Bu çalışmamın kuramsal bölümünde, Görsel İletişim Tasarımında kurumsal kimliğin uygulama alanı olarak kurum ismi, alt kurum isimleri, semboller, temel harf karakterler, renkler gibi unsurların kullanılarak Kurumsal Kimlik Tasarımının gereklilikleri belirtilecektir. Uygulama bölümünde ise Kurumsal kimlik unsurlarının tasarım unsurlarıyla birleştirilerek İstanbul Üniversitesi'ne uygulanması sağlanmıştır. Tasarlanan kurumsal kimlik öğeleri, antetli kağıt, zarf, davetiye, afiş, broşür vs. gibi uygulamalar halinde basılarak İstanbul Üniversitesi Rektörlüğü'nün Kurumsal Kimlik Kılavuzu ortaya konulacaktır. Bir kurumun kendisini temsil etme biçimlerinin bütünü, o kurumun kimliğini oluşturacak, kurumsal yapıdaki uygulanmış örnek kuruluşun, sundukları eğitim hizmetleri ele alınarak, tasarım öğelerini kullanmaları ve bu tasarımların bir kimlik çatısı altında toplanarak yazılı ve görsel hale getirilmesi gerçekleştirilecektirAyrıca, kurumsal kimlik çalışmalarında temel çalışmanın logo veya amblemi üzerine kurulmuş olması, logo ve amblem renklerinin her durumda aynı değerde basılması, fontların hiçbir zaman değişmemesi gibi zorunluluklar incelenecektir.
Görsel anlatım dili olarak taşbaskı eğitimi ve uygulama olanakları

Sanat tarihinin geneline bakıldığında, özgün baskı tekniklerinin bu tarihsel süreç içerisinde oldukça önemli bir yere sahip olduğu gözlemlenebilir. Teknik, tasarım ve uygulama süreçleri düşünüldüğünde bu alanın sanat eğitimine olan katkıları da görülebilir. Özgün baskı sanatı, sunduğu teknik imkanların zenginliği, farklı malzeme ve yöntemler yardımı ile bireye çok yönlü anlatım olanakları sağlar. Her tekniğinsunduğu zengin olanaklar, eserlerin kolayca çoğaltılabilmesi, tarih içerisinde bir çok önemli sanatçının da bu yönde eserler vermesine neden olmuştur. Bu anlamdaisimlerinden hemen hemen her gün söz ettiğimiz büyük sanatçıların birçoğu bu teknikleri kendileri için bir görsel anlatım dili olarak kullanmışlardır. Bu sanat alanı, geleneksel bir yapıya sahip olmalasına rağmen hala günümüz sanatında oldukça saygın bir yere sahiptir. Özgün baskı tekniklerinin öğretimi, bireyin yeteneklerini ortaya koyması ve yaratıcılık gelişimi açısından çok önemlidir. Bu teknikler içerisinde, taş baskı tekniği oldukça önemli bir yere sahiptir. Hem sanatsal hem de endüstriyel anlamda kullanımı ile teknik, günümüzde belki de diğer özgün baskı tekniklerinin içinde en saygın yere sahiptir. Günümüzde, görsel sanatlar eğitimi veren uygulamalı yükseköğretim kurumlarının hepsinin eğitim programlarında özgün baskı tekniklerinin öğretiminerastlamaktayız. Ancak bu okulların büyük bir kısmında, sadece yüksek ve çukur baskı tekniklerinin uygulandığı görülmektedir. Türkiye'de taş baskı eğitimine yer veren üniversiteler ve özel atölyeler oldukça azdır. Bu çalışma ile, litografi tekniğinin uygulama olanakları ve sanat eğitimi içerisindeki önemi belirlenmeye çalışılmıştır. Tekniğin tarihsel gelişiminden, zengin anlatım ve uygulama olanaklarından bahsedilmiştir. Günümüz Türkiye'sinde eğitim olanakları ortaya konulmaya çalışılmış ve bu alanda eserler veren önemli Türk sanatçılarından söz edilmiştir. Araştırma belgesel tarama modeline dayalı olarak yapılmıştır. Taşbaskıtekniğinin tarihsel gelişimi, uygulama olanakları ve sanat eğitimine katkısına ilişkin olgusal veriler toplanmıştır. Araştırmanın nitel araştırma özelliği taşıması sebebiyle verilerin çözümlenmesi aşamasında betimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. Araştırma sonunda; taş baskı tekniğinin diğer özgün baskı tekniklerinitamamlaması ve hatta faydalı olması bakımından, resim ve grafik anasanat dalı öğrencileri tarafından da uygulanması gerektiği sonucuna varılmıştır. Özellikle, sanatçı ve sanat eğitimi yetiştiren yükseköğretim kurumlarında tekniğin önemininkavranılması ve sonraki yıllarda var olan atölye sayılarının çoğaltılmasıbeklenilmektedir.
As is painting so is poetry: Use of text in visual arts

Antik çağlardan günümüze metinler görsel kültürde ve dolayısı ile görsel sanatlarda yer edinmiştir. Tarih boyunca toplumların sosyal, ekonomik, coğrafi ve politik yapılarında meydana gelen değişimlerin etkisi sanat sahnesine de tezahür etmiştir. Sonuç olarak metinler sanat tarihinin farklı dönemlerinde çeşitli kullanım amaçlarına sahiptir. Sanat tarihinde metin kullanımına kronolojik bir bir bakış sunan bu tez metnin nasıl otonom bir sanat formu haline geldiği sorusuna cevap ararken sanat tarihinin farklı dönemlerinden örnekleri inceleyip karşılaştırarak nasıl işlevler gördüğünüğünün bulgularına ulaşır. Örnekler incelenirken metnin yapıttaki işlevi ve formla olan ilişkisi göz önünde bulundurulmuştur. Toplumda gerçekleşen sosyal ve politik kırılmaların metin ve imge arasındaki etkileşim üzerindeki etkisi açığa kavuşturulmuştur. Bulgular, tarihi ve politik olaylarla koordine bir şekilde metnin görsel sanatlarda farklı amaçlara yönelik kullanıldığını, bu amaçların dönemlerine göre neler olduğunu ve metnin nasıl otonom bir form haline geldiğini açığa kavuşturmuştur.
Yeni figüratif resimde öne çıkan uzamsal pratikler ve Paula Rego örneği

XX. yüzyılda ortaya çıkan bilimsel ve teknolojik gelişmelerle birlikte zaman ve uzam algımızda büyük değişimler olmuştur. Gerçek ve sanal ortamlarda teknolojinin neden olduğu hızlanma sıkışmış, klostrofobik bir uzam-zaman deneyimine yol açar ve bu mesafe algımızı zayıflatarak yetersiz hale getirir. Uzam-zamanın yerini hız-uzam aldığında doğaları gereği statik olan plastik sanatların sorunla karşılaşması kaçınılmazdır. Bunun yanında sanatta hazırnesne kullanımı da sanat kavramını sonu gelmez bir yeniden tanımlama arayışına neden olur. Nitekim sanat eserinin biçimsel niteliklerinin büyük öneme sahip olduğu geleneksel temsil kavramı terk edilirken, felsefede geleneksel metafizik ve epistemolojik temalardan ayrılarak dilin yapısına ve insanın söz konusu bu temaları kavrayışındaki rolüne odaklanan post-modern dönüşüm, duygulardan bağımsız, zihin temelli bir sanat kavrayışına ayrıca katkıda bulunur. Oysa yaratım sürecinde duyguyla bütünleşik olarak gerçekleşen bedensel eylem sayesinde duyumsanabilirlik kazanan biçim, üslup ve anlam, resmin aurasını/atmosferini meydana getirir. Resmin aurasının duyumsamaya açılmasını sağlayan resimsel uzam, söylemsel bir uzam değildir, dolayısıyla söyleme dönüştürülemez. Nitekim yaşamsal deneyiminin, söylemsel formun yetersizliğinden ötürü sanatsal formun yaratımıyla duyusal hale gelişi bu durumu anlaşılır kılar. Kısacası, resmin gücünü söylemsellikten değil, biçim-üslup-anlamın yaratılış biçiminden aldığını söylemek yerinde olur. Dil temelli semiyolojinin büyük önem kazandığı postmodern dönemde geleneksel sanattan esinlenen Yeni-Eski Ustalar ise resimsel uzamın oluşturuluş biçiminden kaynaklanan resmin bu gerçek gücünü duygu ve malzemeyi bütünleştiren sanatsal formlar yaratarak ortaya koyarlar. Nitekim Rego'nun resimlerinin başarısı da üslubunun anlatımcı olması ya da resimlerinin arkasındaki hikayelerden ziyade resimsel ögeleri düzenleyiş biçiminden ileri gelir.
Görsel sanatlar öğretmeni adaylarının öğrenme stilleri ile yaratıcılıkları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada, görsel sanatlar öğretmeni adaylarının öğrenme stilleri ile yaratıcılıkları arasındaki ilişkinin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Görsel sanatlar öğretmeni adaylarının sahip oldukları öğrenme stilleri ile yaratıcılıkları arasındaki ilişkinin incelenmesine yönelik yapılan araştırma nicel yaklaşıma dayalı betimsel bir çalışmadır. Araştırmanın çalışma grubunu, Trabzon Üniversitesi ve On Dokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Resim-İş Öğretmenliği bilim dalında okuyan 218 görsel sanatlar öğretmeni adayı oluşturmaktadır. Araştırma verileri Trabzon Üniversitesi ve On Dokuz Mayıs Üniversitesi görsel sanatlar öğretmeni adaylarının verdiği cevaplar sonucunda elde edilmiştir. Araştırmada veri toplamak amacıyla; Öğrenme Stilleri Belirleme Anketi, Kaufman Alanları Yaratıcılık Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 23.0 istatistik programı kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmada veri analiz teknikleri olarak Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı, Bağımsız Örneklem t Testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi kullanılmıştır. Ayrıca değişkenlere ilişkin tanımlayıcı istatistikler de sunulmuştur. Araştırma sonucunda, görsel sanatlar öğretmeni adaylarının öğrenme stilleri ve yaratıcılık puanları arasında anlamlı bir ilişki gözlemlenmemiştir. Demografik değişkenlerden cinsiyet, anne eğitim düzeyi, öğrencilerin mezun oldukları lise türü, sınıf düzeyi, aile gelir durumuna göre anlamlı farklılaşmanın olmadığı ortaya çıkmıştır. Fakat öğrencilerin özel kursa gitme süresi, baba eğitim düzeyi, bölümü tercih etme sebebi ve öğrenme boyutları altışarlı kategorilerde anlamlı farklılaşmanın olduğu ortaya çıkmıştır. Araştırmanın, yapılan araştırmalar ve elde edilen analizler sonucunda, farklı disiplinlerde yurt içi ve yurt dışında yapılan bazı çalışmalar ile benzerlik gösterdiği, bazı çalışmalar ile ters düştüğü görülmektedir. Bu durum literatür kapsamında ve tartışma kısmında ele alınmıştır. Sonuçlar ile birlikte ileride yapılacak olan çalışmalara da örnek teşkil edeceği düşünülmektedir.
Kullanım nesneleri üzerinde resimsel yorumlamalar

Modemite ile birlikte günlük yaşamın ayrılmaz bir parçası haline gelen kullanım nesneleri, doğrudan ya da dolaylı olarak sanatın nesnesi olabilmektedir. Temelleri, 19. yy'daki bir takım ekonomik, sosyal ve teknolojik gelişmelerin sonuçlarına dayanan 20. yy sanatı, bu rapor kapsamındaki çalışmalara ışık tutacak örneklerle doludur. Çalışmaların oluşum süreci içerisinde tüketim ve tüketim toplumu karakteri göz önünde bulundurularak, nesnelerin çağrıştırdıkları kavramlar irdelendiğinde, biçim ve içerik açısından çıkış kaynağı olacak birçok veri ortaya çıkmaktadır. Çalışmalara çıkış noktası olan piknik tabağı, zarf, ayna gibi nesneler bu anlamdaki tipik örnekleri oluşturmaktadır. Endüstri ürünü olan nesnelerin insan sıcaklığından yoksun oldukları, bu nedenle de insan sıcaklığını yansıtan ürünlerin önceliğinin yeniden gündeme geldiğine inanılmaktadır. Bu amaca yönelik olarak lavi ve desen çalışmalarının, anlık duyarlığın yansıtılmasında uygun teknikler olduğu düşünülmektedir. Tekniğin gerektirdiği çini mürekkebi, pastel, kurşun kalemin yanı sıra, polyester ve MDF gibi yapay malzemeler de çalışmaların oluşum sürecinde ortaya çıkmıştır.
20. yy'da heykel sanatında biçim içerik ilişkisinin kullanımı

Çalışmamızda, heykelin en önemli unsurları olan biçim ve içerik ilişkisi ele alınmıştır. Heykel sanatı, tarihin ilk dönemlerinden günümüze kadar var olmuş bir sanat koludur. Bu nedenle ele aldığımız konular belli bir tarihsel çizgi üzerinde değerlendirilmiştir. Üç boyutlu sanat, geçmişşi binlerce yıl öncesine dayanan en eski sanat dallarından biridir. İnsanoğlu önceleri avlanmaya, tehlikelere karşı korunmaya yardımcı olduğuna ve bereket getirdiğine inandıkları için küçük heykeller yapmış ve heykel sanatı, zamanla ve farklı uygarlıklarda çeşitlilik gösterse de modern döneme kadar işlevsel önceliği olan bir anlayışla ortaya konulmuştur. Heykelin bu işlevsel özelliği 19. yüzyılın sonlarına kadar devam etmiş, modernizm ile başlayan süreçte, çeşitli bilim dallarında ve teknolojide gerçekleşen ilerlemeler sonunda sanat alanında da yansımalarını bulmuştur. Üç boyutlu sanatında, sürekli değişen toplumun koşullarına uyarak teknolojinin getirdiği yeniliklerle yeniden şekillenmiştir. Yeni teknikler ve malzemelerin kullanılmaya başlanmasıyla birlikte, bu sanat dalı eksiltme ve modelaj'a yönelik klasik yapısına olan eski bağımlılığından kurtularak Avrupa geleneklerinden uzaklaşmıştır. Bu eksende çalışmamız ele alınıp ilerletilmiştir. İlkel heykel örneklerinden günümüz modern ve postmodern sanat kültürlerine kadar önemli bulduğumuz sanat eserleri biçim ve içerik bakımından ele alıp incelenmiştir.
Milli saraylar bünyesindeki tarihi mekanlarda bulunan el dokuması halıların restorasyonu projesi ve onarım aşamaları

Milli Saraylar Daire Başkanlığı, bünyesindeki tüm saray, köşk ve kasırlarda bulunan tarihi el halılarının onarılması kararını almıştır. Karar, tarihi halılarınrestorasyonu projesi kapsamında uygulamaya sunulmuştur. Proje için Milli Saraylar Daire Başkanlığınca, bugün müze-saray olarak işlevini sürdüren, Dolmabahçe Sarayı, Beylerbeyi Sarayı, Yıldız Sarayı-Şale Köşkü ve Küçüksu Kasrı olmak üzere dört tarihimekandan öncelikli olarak onarılması gereken 61 halı belirlenmiştir. Halılardan 43' üDolmabahçe Sarayı' ndan, 6'sı Beylerbeyi Sarayı' ndan, 7'si Küçüksu Kasrı' ndan ve 5' i Yıldız Sarayı-Şale Köşkü'nden seçilmiştir. Tez, Milli Saraylardaki el halılarına ilişkin restorasyon öncesi, restorasyonaşaması ve restorasyon sonrası yapılan çalışmaları içermektedir. Tarafımızdanyürütülen çalışmada proje kapsamına giren bu halılardan 21'inin yeni bilgi formları ve hasar tespit planları hazırlanmış, halılardan 7'sinin restitüsyon çalışmaları yapılmıştır. Tarihi halıların teknik analizleri yapılırken, konu ile ile ilgili belgeler ve arşiv kayıtları taranmış, eksik görülen bilgiler tamamlanmaya çalışılmıştır. Bu doğrultuda ele alınan halıların kimlik bilgilerini ve analiz sonuçlarını içeren yeni bilgi formları hazırlanarak, halılardaki mevcut hasarları tanımlayıcı hasar tespit planları ve restitüsyon çalışmaları yapılmıştır. Bu çalışma ile proje kapsamında onarılan tarihihalıların belgelenmesi, durumlarının saptanması ve onarım aşamalarının kayda alınması amaçlanmıştır. Üç bölümden oluşan tezin, birinci bölümünde proje için seçilen tarihi mekanlar, bu mekanlardaki tarihi el halılarının restorasyonu projesi ve proje kapsamına alınan halılar hakkında bilgi verilmektedir. kinci bölüm, restorasyon projesi kapsamına alınan halıların katalog çalışması ve onarım aşamalarına ayrılmıştır. Üçüncü ve son bölüm, restorasyonları yapılan halıları ve restitüsyon çalışmalarını kapsamaktadır.
İstanbul'un göstergebilimsel açıdan incelenmesi

İstanbul kültürel, tarihsel, siyasal, sanatsal, dinsel ve mimarisel açıdan birikimli, çeşitlilik gösteren olgu ve olaylar dizgesine sahiptir. Bu çalışmanın seçki alanı insanların aklında kalan İstanbul imgesinin 'istanbul'u İstanbul yapan' söylem adı altında yapısından ve kimliğinden yola çıkarak göstergebilimsel açıdan incelenmesidir. 'İstanbul'u İstanbul yapan' tanımın göstergebilimsel grafiği bir bütündür ve araştırma yapı, kimlik, anlam sorgusu aralığında yazarın seçtiği referans noktaları üzerinden göstergebilimin olanakları kullanılarak çözülmeye çalışılacaktır. İstanbul kültürler arası bir geçiş yeridir ve her geçen kültür bu geçiş bölgesine kendinden bir parça bırakmıştır. İstanbul'un geçiş yeri olmasından kaynaklanan, İstanbul'da bugün de varlığını sürdüren yapılar ve yaşam biçimleri, İstanbul'u sahiplenmiş ve kendi kültürlerinin bir parçası haline getirmişlerdir. İstanbul'u göstergebilim açısından incelerken istanbul'un geçmişşini ve bugününü üzerinde etkili olduğu semboller görüntülerken, şehrin gelişiminin de tarihi izleri belli kesitlerde bozmamaya çalıştığına tanık olmak mümkündür. Geçmişinden bu yana geçirdiği her dönemde farkı kimliklere sahip olmuş ve son dönemlerinde de birçok değişim geçirerek bugünlere kadar gelmiştir. İstanbul her döneminde önemli, işlevsel, hayran kalınan, yaşanılmak istenen, defalarca kuşatılan, üstüne şarkılar, şiirler, romanlar yazılıp sayısız betimlemeye tabi tutulan, sayısız karede görüntülenip gösterilen ulusal ve uluslararası platformda sıklıkla yazılıp çizilen bir şehirdir. Hep çok istenen olma özeline sahip olan şehir bu sayısız izlenmeleri üst düzeyde yaşamıştır. İzlenmek İstanbul'un ''herhangi bir şehir'' olmadığının kanıtı gibidir.
Mapping the body: Major conceptions of human embodiment from the west

Batının insan ve sosyal bilimlerinin gelişiminden bu yana beden, bedenselliğin nitelikleri ve akıl ile bedenin ayrılmaz ve gerekli ilişkisi güya-kendine-yeterli-aklı tek yanlı olarak öne çıkaracak şekilde ihmal edilegelmiştir. Bu durumun, akıl ve bedenin kesin ve temiz ayrımını iddia eden ikili karşıtlıklar düşüncesinin egemenlik oluşturmasına önayak olan Kartezyenizm ve Yapısalcılık felsefesinden kaynaklandığı öne sürülmektedir. Parçalanma düşüncesi ise böylesine tartışılmaz bir ayrımın, aynen saf bütünlük ve yalıtılmış mevcudiyet gibi, mümkün olamayacağını göstermiştir. Bu çalışmanın ana konusu, batının bu kısıtlamalardan uzaklaşarak akıl ile bedenin karşıtlığına ve bedenin salt kapalı, evrensel, ve tarihselliksiz bir biyolojik varlık olduğu görüşüne aykırı olarak gelişen başlıca görüşlerinin haritasını çıkarmaktır. Bu yönde gelişen görüşlerde bedenin, tıpkı ruh ve özne gibi, özellikli doğal nitelikleri ile hem nesne ve hem de özne olarak tesir etme ve edilme kudretine sahip bir kültürel ve tarihsel sonuç olduğu fikri bir gizil güç olarak bulunmaktadır. Çalışmanın sonuç bölümünde beden hakkında uygun bir anlayışın geliştirilmesine olan gereksinimin önemi ve manası tartışılarak bu anlayışın nihayetinde sanat, tasarım ve mimarlıkta olduğu kadar etik ve politik hareketlerdeki olası zenginleştiriciliği de ima edilmiştir.
11-14 yaş grubuçocukların yaptıkları resimler aracılığıyla sosyal iletişim algılarının incelenmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı çocuğun çizdiği resimler yoluyla, onu tanımak, iç dünyası ve sosyal yaşam alanındaki kişilerle olan etkileşimi hakkında bilgi edinmektir. Çevresinde ya da iç dünyasında yaşadığı olumlu veya olumsuz olayları yansıtıp yansıtmadığını analiz etmek. Yöntem: Bu araştırma, ortaokul düzeyindeki 11-14 yaş grubundaki çocukların düşüncelerinin görsel ifadesindeki değişkenliğini, çizdikleri resimleri aracılığıyla sonuçları incelenen nitel bir çalışmadırBulgular: Araştırma sonucunda elde edilen verilere göre, 5. Sınıf düzeyinin, resimleri daha gerçekçi düşüncede yaptığı, ancak sınıf düzeyi arttıkça çalışma şeklinin daha soyut düşünce yapısı olmaya başladığı ortaya çıkmıştır. Çizdikleri resimlerin ardından hikayelerini yazan öğrencilerin cümlelerinden; her çocuk, psikolojisini veya yaşam tarzını yansıtan resimleri çizdikleri ve resimlerde kullandıkları renklere göre içinde bulundukları duygu halleri de tespit edilmiştir. Sonuç: Çocukların çiziği resimler, içeriklerinde sadece bir resim olmaktan çok daha fazla şeyler anlatabilir. Bunun başında da onların gelişimleri ve becerilerini anlatmak gelebilir. Ardından ise zihinsel yorum becerilerini, çevre ile olan etkileşim ve iletişimini, sorunlarını, sıkıntılarını ve bunların çözüm sürecine yönelik ipuçları verebilir. Her çocuk farklı bir dünya barındırır. Hepsi ayrı ayrı özel kişilik aşamalarından geçer ki bu da bize çizimlerini kendi yaşayışlarına göre yaptığını gösterir.
Renklerin kişi ve toplum hayatındaki yeri ve önemi

Renkler kişi ve toplum hayatında çok önemli bir yere sahiptir. Renklerin serüveni insanlığın varoluşundan bugüne; bugünden insanlığın geleceğine, insanın ve toplumun kendini gerçekleştirdiği her yerde çok önemlidir ve önemli olmaya da devam edecektir. Renk, ışık varlığını korudukça, hayatı her yönüyle betimlemeye ve etkilemeye devam edecektir. Renk tüm kişi toplumlar için önemlidir; renkler hakkında farklı algılanışlar olduğu gibi, benzer ve aynı algılayışlar da bulunmaktadır. Renklerin ne olduğu ve nasıl ortaya çıktığı, ışıkla olan bağlantısı, anlamları; kişi ve toplum tarafından algılanışı, geçmişşten bugüne evreleri ve boyaya dönüşmesi araştırılmış, renk hakkındaki temel kabul ve yaklaşımlar ortaya konulmuş; renklerin kültürle, ırkla, dinler ile, cinsiyetle bağlantısı ve algılanışı betimlenmiş, renklerin psikolojik, sosyolojik, fizyolojik etkileri vurgulanmış; estetikle bağlantısı açıklanmış; iş yaşamında ve tüm sektörlerde nasıl kullanıldığı ve kullanılması gerektiğinin önemi anlatılmış; renklerin Türklerde milli ve manevi bakımdan ne anlama geldiği, hangi anlamlarda ve nerelerde, nasıl kullandığı hakkında bilgi verilmiştir.