turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bağlam temelli yaklaşımla ortaöğretim 9. sınıf enerji ünitesine yönelik 5E modeline uygun ders materyallerinin geliştirilmesi

Bu çalışmada, Ortaöğretim Fizik Dersi 9. Sınıf Öğretim Programının Enerji Ünitesi kazanımları dikkate alınarak, bağlam temelli yaklaşımla, 5E öğretim modeline uygun öğrenci ve öğretmen ders materyallerinin geliştirilmesi ve bu materyallerin, öğrenciler üzerindeki etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada, tek gruplu ön test-son test deneysel desen kullanılmıştır. Çalışmada, konuyla ilgili olarak, bağlam temelli yaklaşımın 5E öğretim modeline entegrasyonuyla, öğrenci ders materyali ve öğretmen kılavuzu geliştirilmiştir. Geliştirilen materyaller, 9. sınıf öğrencilerine, fizik öğretmenleri tarafından uygulanmıştır. Araştırmanın örneklemini, Genel Lise'de 30, Anadolu Lisesi'nde 30 ve Teknik Lise'de 23 olmak üzere, toplam 83 ortaöğretim 9. sınıf öğrencisi ve bu kurumlarda görev yapan 3 fizik öğretmeni oluşturmuştur. Veriler, Enerji Ünitesi Kavramsal Başarı Testi, Fizik Tutum Ölçeği, Bütünleştirici Öğrenme Ortamı Anketi ve yarı yapılandırılmış mülakatlarla toplanmıştır. Araştırmanın nicel verileri; yüzde-frekans, bağımlı t testi, ANOVA ve ANCOVA yöntemleriyle analiz edilirken, nitel veriler üzerinde içerik analizi yapılmıştır. Araştırmada, geliştirilen materyallerin, öğrencilerin kavramsal başarılarını artırdığı ortaya konulmuştur. Uygulama öncesinde öğrencelerin pek çok alternatif düşünceye sahip olduğu, uygulama sonrasında ise bunların büyük ölçüde giderildiği belirlenmiştir. Bununla birlikte, geliştirilen materyallerin öğrencilerin kavramsal başarıları üzerine etkisi bakımından, GL grubuyla diğer gruplar arasında benzer etkiler gösterdiği, buna karşın AL grubunda TL'ye göre daha etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca, materyallerin öğrencilerin fiziğe yönelik olumlu tutumlar geliştirmelerinde de etkili olduğu belirlenmiştir. Materyallerin, öğrencilerin fiziğe ve fizik dersine verdikleri önemi, fiziği anlayabilme ve kavrayabilmeye yönelik inançlarını ve ilgilerini artırdığı görülmüştür. Öğrenci ve öğretmen görüşlerine göre, uygulamaların öğrencilerin konuları anlamalarını, soyut kavramları somutlaştırmalarını ve aktif öğrenmeyi sağladığı ortaya konulmuştur. Elde edilen sonuçlara bağlı olarak araştırmacılara ve eğitimcilere bazı önerilerde bulunulmuştur.
Azerbaycan'da din eğitimi (1850-1917)

Sovyetler Birliği tarafından işgal edildikten sonra Azerbaycan'da kesintiye uğrayan din ve din eğitimi faaliyetleri cumhuriyet kurulduktan sonra gelişmeye başlamasının yanı sıra ilköğretim ve ortaöğretim düzeyinde din eğitiminin müstakil ders olarak öğretim programında yer almaması araştırma problematiği olarak kabul edilmiştir. Buradan yola çıkarak eğitim alanında belirli gelişmelerin yaşandığı çarlık dönemi Azerbaycan'ın ele alınması uygun görülmüş, hem geleneksel ve özel Müslüman okulları, hem de devlet okullarında din eğitiminin yapısının, müfredatının incelenmesi, tarihsel sürecin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Diğer taraftan çalışmanın arşiv belgeleri temelinde oluşturulmasının Azerbaycan'ın din eğitimi tarihi alanına önemli katkı sağladığı düşünülmüştür. Araştırma esnasında din eğitiminin Rusya eğitim sisteminin en gerekli öğelerinden birisi olduğu görülmüştür. XIX. yüzyıla kadar burada eğitimin seküler ve din eğitimi şeklinde birbirinden ayrılmadığı saptanmış, Batı'nın etkisiyle seküler okulların açıldığı belli olmuştur. 1920'e kadarki süreçte 'seküler' devlet okullarında din eğitimi zorunlu ders olarak programda yer almıştır. Spesifik olarak İslam eğitimi belirli koşulların sağlanması durumunda devlet okullarında tedris edilmiştir. Bu okullarda İslam eğitimi geleneksel Müslüman okullarının müfredatı esasında ve buradan mezun olmuş müderrisler tarafından verilmiştir. XIX. yüzyılın sonu XX. yüzyılın başlarında Azerbaycan'da usul-i cedid adlı farklı modelde okullar ortaya çıkmış, eğitim dilinin Türkçe, öğretim metodunun usul-i savtiye olması, derslik düzeninin daha farklı oluşturulması vs. ile seçilmiştir. Bu okullar özel Müslüman okulları kategorisinde yer almış, ilk açıldığı dönemlerde din eğitimi eski usul program ve ders kitapları temelinde sürdürülmüştür. XX. yüzyılın ilk çeyreğinde milli hareketin hız kazanması ile usul-i cedid programına uygun, Türkçe ders kitapları yazılmaya ve bu programa aşina öğretim kadrosu yetiştirilmeye başlanmıştır. Azerbaycan'da din ve din eğitimi çarlığın İslam politikası ekseninde 'bölücü' bir karaktere sahip olmuş, Ali ve Ömer okullarının, Kafkasya Şii ve Sünni ruhani idarelerinin kurulması, seminaryalarda ayrı ayrı Şii ve Sünni din eğitiminin verilmesi vs. uygulamalarla kendisini ortaya koymuştur. Bu sürecin uzun zaman dilimini kapsamasına rağmen millileşme hareketinin etkisi ile her iki mezhebi temsil eden idarelerin, eğitim öğretim kurumlarının tek çatı altında birleştirilmesi talepleri artmıştır. Ancak bu talep artışının karşılık bulması 1918'de ilan edilen Azerbaycan Halk Cumhuriyeti döneminde 'Meşihat' idaresinin kurulması, standart din eğitimi programının hazırlanması, mezhepçilik yapanların ciddi cezalandırılması vs. şeklinde olmuştur.
Edebiyat eğitimcisi olarak Ahmet Hamdi Tanpınar

Edebiyat, toplumun yapısını şekillendiren unsurlardandır. Her ne kadar eski değeri kaybolmuş gibi görünse de edebiyatın insana kazandırdıkları yönünden en önemli sanat dallarından biri olduğu herkesçe kabul edilebilir bir gerçektir. Edebiyat, kültürümüzü çağlar ötesine aktaracak zenginlikte bir sanat dalıdır; değerlerimizin devamlılığını sürdürebilmesi için en önemli yardımcılardan birisidir. Değerlerin devamlılığı edebiyat vasıtasıyla sağlanabilir ancak bu noktada edebiyatın devamlılığının nasıl sağlanacağı sorusu akıllara gelir. Bu sorunun yanıtı muhakkak ki eğitim olacaktır. Edebiyatın eğitimi ve öğrencilere aktarılması bizim için son derece mühimdir. Edebiyat eğitiminde hangi yöntemlerin ya da hangi anlatım tekniklerinin benimseneceği önem arz eder. Çoğu edebiyat eğitimcisi, öğrencileri metinlerle karşı karşıya getirerek anlama ve yorumlama üzerinde çalışmayı tercih eder. Böylelikle öğrenci doğrudan çıkarım yapabilecektir. Son yıllarda öne sürülen yapılandırmacı eğitim yaklaşımının da edebiyat eğitiminde ne kadar kullanıldığı ve başarıya ne ölçüde ulaştığı tartışma konusudur. Günümüzdeki edebiyat eğitiminin amacını değerlendirdiğimizde bu eğitimin edebi dönemlerin ve edebi şahsiyetlerin öğretimi çerçevesinde sınırlı kaldığını söyleyebiliriz. Bu amaçlarının dışında insanlara estetik zevkler aşılama boyutu hem yöneticiler hem de edebiyat eğitimcileri tarafından göz ardı edilmiştir. Tanpınar ise derslerinde kullandığı sanatkarane üslubu ile öğretimin yanında estetik zevklerin kazanımına da destek olur. Bu araştırma Ahmet Hamdi Tanpınar'ın edebiyat eğitimi konusundaki görüşlerini içermektedir. Yıllarca hem lisede hem üniversitede edebiyat öğretmenliği yapmış Tanpınar; sıradan öğretim yöntemlerinin dışında, çağrışım zincirleri doğrultusunda bir anlatım seçtiği için ve edebiyatla sanatı iç içe sunduğu için bu araştırmaya konu olmuştur.
Meslek lisesi-kuaförlük-cilt bakımı ve güzellik bölümü öğrencilerinin beceri eğitiminde karşılaştıkları sorunlar

Bu araştırma, Meslek Lisesi Kuaforlük-Cİlt Bakımı ve Güzellik Bölümü son sınıf öğrencilerinin beceri eğitiminde iletişim, mevzuat, program ve içerik ile kurumsal uygulamalara ilişkin olarak karşılaştıkları sorunları belirlemek amacıyla yapılmıştır. Çalışma evrenini, Ankara ilindeki Meslek Lisesi Kuaforlük-Cilt Bakımı ve Güzellik Bölümü olarak eğitim veren okullardaki koordinatör öğretmenler, bu okullarda 2002 yılında öğrenim gören son sınıf öğrencileri, beceri eğitimi veren işyeri sahipleri oluşturmuştur. Örneklemi ise, random yolla seçilen, Ankara ilindeki 5 okulda öğrenim gören ve işletmeye çıkan son sınıf öğrencileri, bu okullarda görev yapan koordinatör öğretmenler ve söz konusu okulların beceri eğitiminde işbirliği yaptığı İşyeri yöneticileri oluşturmuştur. Araştırmada kullanılan veriler, araştırmacı tarafindan geliştirilen anket aracılığıyla toplanmıştır. Anket iletişim, mevzuat, program ve içerik ile kurumsal uygulamalara ilişkin durumu belirlemeye yönelik başlıklar altında hazırlanmıştır. Meslek Lisesi Kuaförlük-Cilt Bakımı ve Güzellik Bölümü son sınıf öğrencileri, koordinatör öğretmenleri ve işyeri yöneticilerinin anketteki maddelere verdiği cevapların yüzde ve frekansları alınmışı, aritmetik ortalamaları hesaplanmıştır. Beceri eğitimi gören öğrenciler, koordinatör öğretmenler ve işyeri yöneticilerinin görüşleri arasında anlamlı bir fark olup olmadığını ortaya koymak için ağırlıklı ortalamaları alınmıştır. Ankette beşli likert tipi ölçek kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlar kısaca şöyledir: /. Beceri eğitimi öncesi öğrencilere hazırlık eğitimi verilmediği gözlenilmiştir. Bu çerçevede; öğrencilerin işyeri şartlarını, özelliklerini tanımadığı, işyerinde uygulanacak program hakkında yeterince bilgilendirilmediği ve 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun yeterince tanıtılmadığı söylenebilir. 2. Beceri eğitiminin karşılığı olarak, ödenen ücretin öğrenciler üzerinde olumlu etki oluşturduğu; beceri eğitiminin, işyerinde öğrencilere kalfa ve ustalarca verildiği, beceri eğitimi için öğrencilere usta öğretici tahsis edilmediği söylenebilir. 3. Mevcut okul-işletme ortaklaşa eğitiminde, okul ile işletmeler arasındaki işbirliğinin kısıtlı olduğu, işletmelerin program geliştirme, mesleki eğitimi planlama, yürütme ve değerlendirme çalışmalarına katılma düzeyinin yetersiz olduğu söylenebilir. 4. Öğrencilerin, işletmenin ücret, yemek, ulaşım, iş elbisesi, ikramiye gibi imkanlarından beklenen düzeyde fiıydalanmadığı ve Mesleki Eğitim Kanunun gereklerini yerine getirmeyen işletmelere uygulanan yaptırımların yetersiz kaldığı elde edilen verilerden anlaşılmaktadır.
Sanal gerçekliğin iç mimarlık eğitimine etkisi

Teknolojinin gelişmesi ile birlikte bilgisayarın tasarım sürecinde yer alması, tasarım ortamları ve üretim tekniklerinde sayısal değişimi getirmiştir. Bu değişimle bilgisayar ortamında oluşturulan tasarım için hangi yöntemler, yazılımlar ve donanımları kullandığımız önem kazanmıştır. Kullanılan yazılım ve donanımların iş kolaylığı sağlaması, çeşitli hale gelmesi ve alım gücü noktasında giderek daha geniş bir kitleye ulaşması yeni soyut tasarım olanaklarının ortaya çıkmasına yol açmıştır. Hem tasarım alanı hem de tasarım eğitiminde yaşanan sorunların çözümünde geleneksel yaklaşımların yetersiz kaldığı bilinmektedir. Bu durumda en etkili yaklaşımlardan biri sanal gerçeklik teknolojinin sağladığı olanaklardan yararlanmaktır. Sanal gerçeklik teknoloji algılamayı kolaylaştırarak karmaşık bilgi ve kavramların çözümlenmesinde etkilidir. Sanal gerçeklik uygulamaları tasarım öğrencisinin motivasyonunu artırmakta, yaratıcılığını geliştirmekte, yeni fikirler üretmesine imkan sağlamaktadır. Bu teknoloji sayesinde öğrenci aktif konumda yer almakta ve sosyal etkileşim ortamı içerisinde bulunmaktadır. Ayrıca derslerin takibinde yer ve zaman kısıtlamasının olmaması tasarım öğrencinin öğrenme sürecinde serbestlik kazanmasını sağlamaktadır. Bu nedenle tez kapsamında sanal gerçeklik teknolojisinin İç Mimarlık eğitiminde kullanımı araştırılmıştır.
Özel öğretim kurumlarının kuruluşu işleyişi ve denetimi

Özel Ögretim Kurumlarının kurulusu isleyisi ve denetimi tez çalısmamızınkonusunu olusturmaktadır. Tez çalısması dört bölümden olusmustur. Birinci bölümde kamu hizmeti ve egitim kamu hizmetinin özellestirilmesi üzerinde durulmustur. İkinci bölümde özel ögretim kurumlarının kurulusu üzerinde durulmustur. Ayrıcayabancıların ve azınlıkların egitim hakları konusunda incelenmistir. Üçüncü bölümde özel ögretim kurumlarının isleyisi üzerinde durulmustur. Özel ögretim kurumlarıdenildiginde kurslar, dershaneler, okul öncesi ögretim kurumları okullaranlasılmaktadır. Çalısmamızda daha çok okullar ve 625 sayılı özel ögretim kurumlarıkanununun uygulaması konusu üzerinde durduk. Dördüncü ve son bölümde de özel ögretim kurumlarının denetimi konusunu açıkladık. Denetim konusu ve uygulanacak yaptırımlar üzerinde durduk. Çalısmamızın sonucu olarak ülkemizde özel ögretim kurumlarının yeterli gelismedüzeyine erisemedigini gördük. Ayrıca 625 sayılı kanun günümüz sartlarına göre yeniden düzenlenmesi kanaatindeyiz. Özellikle çalısanlar bakımından resmi okullara göre farklı uygulamalar bulunmakta olup düzeltilmesi gerektigini düsünmekteyiz.
Türkiye'deki fizyoterapi öğretim elemanlarının ve son sınıf öğrencilerinin fizyoterapi eğitimi ile ilgili memnuniyet düzeylerinin incelenmesi

Bu araştırmadaki temel amaç ülkemizde yürütülmekte olan lisans programlarının son sınıf öğrencileri ile programı yürüten öğretim elemanları tarafından değerlendirilmesidir. Temel amacımıza ilave olarak iki amacımız daha bulunmaktadır: (1) öğrencilerin ve öğretim elemanlarının eğitim programından memnuniyet düzeyleri arasındaki farklılığı göstermek, (2) öğrencilerin öğretim elemanlarından memnuniyet düzeylerini belirlemektir. Bu çalışmaya fizyoterapist mezun etmekte olan beş üniversitenin öğrencileri ve öğretim elemanları dahil edilmiştir: Pamukkale Üniversitesi, Hacettepe Üniversitesi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İstanbul Üniversitesi, Dumlupınar Üniversitesi. Çalışmaya 348 son sınıf öğrencisi (yaş ortalaması: 22,86 1, 56 yıl) ve 69 öğretim elemanı (yaş ortalaması: 37 ,38 2,86), toplam 417 katılımcı dahil edilmiştir. Katılımcıların görüşleri iki anket ile sorgulanmıştır. Anket 1 (18 önerme; cronbach alfa:0,90) eğitim programının içeri, fiziksel ortam, eğitim olanakları gibi alanlarla ilgili bilgi toplamak üzere yapılandırılmıştır. Anket 2 (20 önerme; cronbach alfa:0,95) ise öğrencilerin öğretim elemanlarını değerlendirdikleri ankettir. Anket 1'in sonuçlarına göre, öğrencilerin ve öğretim elemanlarının eğitim programının içeriği, stajların etkinliği ve genel memnuniyet kategorilerindeki memnuniyet düzeyleri en yüksek iken, fiziksel ortam, araç-gereç yeterliliği ve sınav değerlendirme sistemi kategorilerinde en düşüktü. Anket 2 sonuçlarına göre memnuniyet düzeyi iletişim becerileri, sınav soruları ve not verme kategorilerinde en düşük iken, ders hazırlığı, mesleki bilgilendirme ve konu anlatım becerisi kategorilerinde en yüksekti. Bu çalışmanın sonuçları fizyoterapi ve rehabilitasyon eğitiminde kalite standartlarının yüksek tutulabilmesi ve uygun düzeyde eğitim verilebilmesi için paydaşların görüş ve önerilerinin dikkate alınarak gerekli düzenlemelerin yapılmasının önemli olduğunu göstermiştir.
Koro dernekleri ve etkinliklerinin karşılaştırılması

Bu araştırma, Türkiye'deki ve İtalya'daki Koro Dernekleri ve Etkinliklerinin yapısı, işleyişi bakımından karşılaştırılmalarını incelemek amacıyla yapılan karma yöntem araştırmasıdır. Araştırmada önce kartopu tekniğiyle sorular belirlenmiş, İtalyan ve Türk uzman kişilerin görüşleri doğrultusunda ilgili derneklere ulaşılmış, bu derneklerin etkinliklerinin organizasyon ve kurumsal aşamada bulunan yetkili kişilere yarı yapılandırılırmış görüşme formu gönderilerek dernek ve etkinliklerinin süreci hakkında gerekli bilgiler alınmıştır. Dernekler ve etkinlikleri için hazırlanmış olan, internet siteleri ve broşürler, tarama yöntemi ile incelenmiş son 1 yılda etkinliklerde yer alan korolar belirlenmiştir. Ayrıca derneklerin koristler için hazırlanan etkinlik türleri, iki ayrı ülkenin koro eğitimciliği programları, koro eğitimcilerin alanları, organizasyon sürecindeki etkinliklerin ortak yönleri ve farklılıkları gösterilmiştir. Araştırmanın mevcut durumu saptamak ve sonuçları değerlendirerek bazı öneriler getirmek suretiyle ilgili kurumlara yol gösterici bir kaynak oluşturacağı düşünülmektedir.
Olumlu öğrenme ortamı yaratmada öğretmen-öğrenci etkileşimin rolü

Yapılan araştırmada, özel ve devlet ilköğretim okullarında görev yapan öğretmenlerin ve okuyan öğrencilerin olumlu öğrenme ortamında etkileşimlerinin rolü tespit edilmeye çalışılmıştır. Veri toplama aracı olarak anket formu hazırlanmış ve kullanılmıştır. Hazırlanan anket, İstanbul ilindeki Maltepe, Pendik ve Tuzla ilçelerinde bulunan üç devlet ilköğretim okulu ve üç özel ilköğretim okulunda çalışan öğretmenler ve öğrenim gören öğrencilere uygulanmıştır. Bu araştırma beş bölümden oluşmuştur. Birinci bölüm, giriş bölümüdür. Bu bölümde neden bu çalışmanın yapıldığı belirtilmiştir. İkinci bölümde ise konu ile ilgili yapılan çalışmalara etkileşime, öğretmenin özelliklerine yer verilmiştir. Üçüncü bölüm metodoloji bölümüdür. Bu bölümde araştırmanın modeli, evreni ve örneklemi ile ilgili bilgilere yer verilmiştir. Dördüncü bölüm, bulgular ve yorumlar bölümüdür. Bu bölümde araştırmanın sonucunda toplanan anketlerin dataları SPSS programında analiz edildikten sonra ortaya çıkan sonuçlara ait tabloların istatistiki değerlendirmeleri ve yorumları yapılmıştır. Beşinci bölüm ise sonuçlar ve öneriler bölümdür. Bu bölümde araştırmadan çıkan sonuçlar yorumlanmış ve istatiksel tablo olarak da gösterilmiştir. Çıkan sonuçlardan sonra da konu ile ilgili öneriler sıralanmıştır. Bu bölümden sonra eklere ve kaynaklara yer verilmiştir. Araştırma sonucunda olumlu öğrenme ortamı yaratmada öğrenci-öğretmen etkileşiminin ortalamanın üzerinde olduğu, öğretmen ve öğrencilerin etkileşimi algılamaları konusunda istatistiki bir farkın bulunmadığı tespit edilmiştir.
Mesleki eğitim veren teknik, endüstri meslek, anadolu meslek ve anadolu teknik liselerinde uygulanmakta olan MEGEP projesinin etkililiği hakkındaki öğretmen görüşlerinin belirlenmesi

Günümüzde ülkelerin gelişmişlik düzeylerinin belirlenmesinde kullandıkları teknoloji ve bu teknolojiyi uygulayıp geliştirecek insan kaynakları ölçüt olarak alınmaktadır. Gelişmiş ülkeler endüstriyel teknolojilerini geliştirirken bu teknolojileri uygulayacak insan gücünü de mesleki eğitim programları ile iş hayatına hazırlıyorlar. Gelişen teknolojilerinin hızına yetişemeyen nitelikli insan gücü açığında da gelişmekte olan ülkelerin insan gücünü transfer ederek bu açığı kapatma yoluna gittiklerini söyleyebiliriz. Bir ülkenin endüstrisini istikrarlı bir şekilde geliştirebilmesi ve sürdürülebilir rekabet gücü için, gerekli bilgi, beceri ve niteliklere sahip olan insan gücünü iyi yetiştiren mesleki teknik eğitime ihtiyaç vardır. Çünkü endüstriyel kalkınma ve teknolojik rekabet hedefleyen ülkelerde nitelikli insan gücünün yetiştirilmesinde, eğitim sistemi çok önemli bir görev üstlenmektedir. Mesleki teknik eğitim kurumlarına verilecek özel önem ülke endüstrisinin ihtiyaç duyacağı nitelikli eleman ihtiyacını sağlarken toplumunda ihtiyaç duyduğu medeni ve sosyal yanı güçlü meslek sahibi bireyleri sağlayacaktır. Bu araştırmada mesleki teknik eğitim kavramı, mesleki eğitimin önemi, mesleki eğitim modelleri, ülkemizde ve dünyada mesleki eğitim, mesleki ve teknik eğitime olan ihtiyaç incelenerek mesleki ve teknik eğitimde uygulanan MEGEP projesinin etkililiği hakkındaki öğretmen görüşlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. MEGEP projesi ile gönüllü katkı ve faaliyetleri hızla artan işletmelerin eğitim - istihdam ilişkisi araştırılmış, istihdam sorununa ne ölçüde çare olduğu, ekonomik ve sosyal faydayı da ne ölçüde gerçekleştirdiğinin cevapları aranmıştır. Ayrıca MEGEP'le eş zamanlı tanıştığımız modüler eğitimin sisteme katkı ve faydaları belirlenmeye çalışılmıştır. Literatür taraması sonucunda öğretmen ve yöneticilere yukarıda saydığımız araştırmalara yönelik anket soruları oluşturulmuş ve uygulanmıştır. Araştırmanın evrenini İstanbul İlinde eğitim öğretim veren ve ekli tabloda belirtilen meslek liseleri oluşturmaktadır. Uygulanan anketlerin SPSS programında istatistikleri çıkartılmış, ulaşılan bulgular ilgili bölümde belirtilmiş ve sonuç bölümünde yorumlanmıştır.
Müze eğitiminin sanat kültürümüze ve yaratıcılık anlayışına katkıları

Müze, Eski Yunancada 'Museloum' kelimesinden üretilmiş bir sözcüktür. İlkçağ Grek kültüründe Museloum felsefesi düşüncelere dalınan esin perileri anlamına gelen Museların tapınağıdır. Müzeler kurulmadan önce farklı türde koleksiyonlar toplanmıştır. İnsanlar, öteki dünyada yaşayanların beğenilerini kazanmak için hazırlanan cenaze eşyaları, insanların tanrılarına bağlılıklarını kanıtlamak için, saygınlık kazanmak için, zenginlik gösterisi gibi birçok farklı amaç için koleksiyonlar toplamışlardır. 16. ve 17. yüzyıllarda ilgi artmış ve kişisel koleksiyonlar oluşturmaya başlanmıştır. Özellikle saray üyeleri gibi sosyal statüsü yüksek soylu kesim ve din adamları kişisel koleksiyonlar oluşturmuşlardır. Bu koleksiyonlar daha sonra müze fikrine dönüşmüştür. 1789 Fransız Devrimiyle birlikte müzelerin halka açılması fikri doğmuştur. Müzeler 19. yy başlarından itibaren okullar ile yakın ilişki içerisine girmiştir. Müzelerin okullar ile ilişkileri müzelere yapılan okul ziyaretleri ve müzelerinde okullara ödünç nesne vermeleri ile başlamıştır. Müze eğitimi, müzelerin kendini eğitim amacıyla kullanması ve eğitim ile bütünleşmesi anlamına gelmektedir. Müzeler, toplama, koruma ve sergileme işlevlerini ikinci plana atıp eğitim işlevlerini ön plana çıkarmaya başlamışlardır. Müze eğitimi bilgilerin iletilmesinde yaratıcılığa, hayal gücüne, estetiğe, eleştirel düşüncelere ve birçok duyuya hitap etmesiyle klasik eğitim anlayışından daha farklı bir yere sahiptir. Eğitimde yaratıcı drama, etkili ve anlamlı öğrenmeyi gerçekleştirebilen yöntemlerden biridir. Müze eğitiminde yaparak-yaşayarak öğrenmeyi sağlayabilecek etkili yöntemlerden biridir. Sanat eğitiminde belirli bir çevreden gelen öğrencilerin bakış açısını genişletmek ve dünya görüşlerini değiştirmek için geçmişş kültürlerin, eserlerin incelenmesinden yararlanılmaktadır. Bu eğitime olanak sunabilecek en uygun ortamlar ise müzelerdir.
Öğrenci gençliğinin televizyon magazin programları ve kitle kültürü ilişkisi hakkındaki değerlendirmeleri

Bu araştırmada magazin programları ile kitle kültürü ilişkisi araştırılmıştır. Bu çalışmanın genel amacı; 'Türkiye'de özel televizyonların magazin program formatı adı altında yaptıkları yayımlarda kitle kültürü üretimine katkı yapıp yapmadıklarını öğrenci gençliğinin değerlendirmelerine dayalı olarak belirlemektir.'Bir alan araştırması niteliği taşıyan bu çalışma 'tarama' modelindedir. Araştırmanın evrenini, Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi Radyo ? Televizyon ? Sinema, Halkla İlişkiler ve Gazetecilik Bölümü son sınıf öğrencileri ve Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi son sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Bu araştırmada, öğrencilerden veri toplamak üzere soru kağıdı yöntemi kullanılmaktadır. Veriler istatistiksel çözümleme yoluyla incelenmiş ve yorumlanmıştır. Sonuç olarak, öğrencilerin, magazin programlarının yapay bir kitle kültürü oluşumuna katkısının bulunduğunu düşündükleri saptanmıştır.
Eğitim denetimi Türkiye - Yunanistan - Bulgaristan örneği

Bu çalışmada Türkiye, Yunanistan ve Bulgaristan eğitim sistemleri incelenmiş, bu ülkelerdeki denetim olgusuna bakılarak, benzer ve farklı yönleri tespit edilmeye çalışılmıştır.2008- 2011 yılları arasında Türkiye, Yunanistan ve Bulgaristan'ın eğitim sistemleri incelenmiştir. Kaynak taraması yöntemiyle yapılan ön çalışma ve ülkelerin Bologna sürecinde hazırladığı raporların incelenmesi sonrasında öğretmenlerle yapılan görüşmeler, bu ülkelerdeki eğitim sistemi ve eğitim sistemindeki denetim olgusunu ortaya çıkarmıştır. Eğitim sistemlerindeki değişik yapıların denetim olgusunu nasıl etkilediği önemlidir. Çalışma öncesinde bölgelere yapılan ziyaretler, yazılı kaynaklardaki bilgiler ve uygulama arasında bazı farklar olduğunu göstermiştir. İnceleme sonrasında ülkelerin eğitim ve denetim sistemleri bazı alanlarda benzerlik gösterirken, aralarında farklılıklar olduğu da tespit edilmiştir. Özellikle Yunanistan eğitim denetimi sisteminde müfettiş olgusunun bulunmadığı görülmüştür.