turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Popüler Kültür ve Yüksek Kültür Tartışması Çerçevesinde Bilim Kurgu Türüne Bir Bakış

Edebiyatta değer kavramı, çok eski zamanlardan beri üzerinde düşünülen bir mese-le olmuştur. Popüler kültür ve yüksek kültür arasındaki ayırımlar, uzun yıllar boyunca bu değerin belirleyici ölçütlerinden biri olmuştur. Bu tezin konusu, bilimkurgu türünün popüler kültür ve yüksek kültür tartışmaları ekseninde değerlendirilmesidir. Bunun için önce 15. yüzyıldan 20. yüzyıla kadar olan süreçte okuma alışkanlıklarımızın değişimi ortaya konmuş, modernizm ve yüksek kültür ilişkisi ele alınmıştır. Ardından modernizm ve sonrası dönemde eleştirmenlerin popüler kültüre bakışına yer verilmiştir. Son bölümde ise Açlık Oyunları ve Öteki Dünya adlı iki bilimkurgu romanı, bu tartışmalar bağlamında incelenmiştir.
Cumhuriyetin kuruluşundan günümüze Türk eğitim sistemi

Eğitim; bilimsel anlamda, uzun yıllar boyunca sadece klasik bir şekilde - dar anlamıyla - kullanılmıştır. Klasik eğitim anlayışında birey, sadece okul düzeyinde ve ruhsal açıdan ele alınmıştır. Günümüz modern anlayışında karmaşıklaşan sosyal ve ekonomik durum, eğitimin makro seviyede değerlendirilmesi zorunluluğunu doğurmuştur. Eğitim üzerinde, içinde yaşanılan ailenin, arkadaş gruplarının, ekonomik aktörlerin, kitle iletişim araçlarının, devlet politikalarının kısaca, çeşitli grup ve kurumların doğrudan veya dolaylı etkisi vardır. Eğitim, içinde çeşitli unsurları bulunduran karmaşık bir yapıyı ifade etmektedir. Eğitim sisteminde nitelik ve nicelik açısından istenilen gelişmelerin sağlanabilmesi için, eğitim sisteminin yeniden yapılanması gerekmektedir. Bu çalışmada, Osmanlı Devleti'nin son döneminden günümüz dönemi'ne eğitim anlayışı anlatılacaktır.
Barajdan önce Yusufeli: Kaygılar, beklentiler, eğilimler

Bu yüksek lisans tezi, Artvin ili Yusufeli ilçesinde inşası devam eden Yusufeli Barajı özelinde, barajların yapım sürecindeki toplumsal etkilerini konu edinmektedir. Araştırma, ilçede yaşayan insanların barajdan kaynaklı kaygıları, beklentileri ve ileriye dönük göç eğilimlerini yorumlayıcı bir yaklaşımla, onların dilinden ortaya koymayı ve bir takım öneriler sunmayı amaçlamaktadır. Genel hatları itibariyle nitel olan çalışma, metodolojik olarak 'Yorumlayıcı Sosyal Bilim ', kuramsal olarak ise 'Aktör İlişkilerağı Kuramı ' temelinde yapılmıştır. Bu çalışma, barajların toplumsal etkilerini AİK temelinde ele alan Türkiye'deki ilk örnektir. Araştırmanın verileri gözlem, yapılandırılmamış görüşmeler, odak grup görüşmeleri ve kısmen 'ikincil kaynaklardan' elde edilmiştir. Araştırmada 'kartopu' ve 'tipik örnekleme' teknikleri ile seçilen 36'sı erkek, 26'sı kadın olmak üzere toplamda 62 kişi ile 'görüşmeler' yapılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre, araştırılanlarda birçok etkenin kaygılara neden olduğu görülmüştür. Bu etkenlerden en önemlisi süreçle ilgili belirsizliklerdir. Belirsizliğin nedeni ise ilgili kişi ve kurumlara bağlanmaktadır. Kamulaştırma ve iskan uygulamalarında bir mağduriyet yaşatılacağı; mevcut maddi ve manevi kültür ile turizm değerlerinin yeniden yerleşimle birlikte büyük oranda yok olacağı; bölge dışına yoğun bir göç hareketinin gerçekleşeceği, söz konusu kaygıların başında gelmektedir. Muhtemel göç hareketinin, araştırılanlarca 'zorunlu göç' olarak değerlendirildiği görülmektedir. Göç eğilimlerinin ise beklenti ve taleplerle yakından ilişkili olduğu anlaşılmaktadır. Araştırmada, AİK'e bazı kavramsallaştırmalar yoluyla Türkiye özelinde katkı sağlanmaya çalışılmıştır. AİK bu çalışmanın her aşamasında uygun araçlar sağlamıştır. Buradan hareketle kuramın, barajların toplumsal etkilerini ele alan çalışmalarda kullanılmasının uygun olduğu söylenebilir.
Devlet aleyhine suç işleyen teröristlerin sosyo-ekonomik özellikleri

Aleyhine Suç İşleyen Teröristlerin Sosyo-Ekonomik Özellikleri:Devlet aleyhine işlenen suçların çeşitleri kanunlarımıza göre; kaçakçılık, organize suçlar ve terör ana başlıkları altında toplanabilir. Terör örgütleri kaçakçılık ve organize suçlar gibi devlet aleyhine işlenen suçlarında çoğunu gerçekleştirecek şekilde gelişmiş ve kendilerine maddi kaynak elde etme çabasına girmişlerdir. Terörle mücadelede siyasi yaklaşımlar ve devletler arası mücadele ön plana çıktığı için büyük dış destekler bulan terör örgütleri rahatlıkla gelişmiş ve Türkiye bu mücadelesini tek başına gerçekleştirmek zorunda kalmıştır; halen Avrupa Birliği ülkelerinde Türkiye'de faaliyet gösteren terör örgütlerinin yan kuruluşları yasal çerçevede yardım toplamaktadırlar. Türkiye terörün üç farklı türü; devrimci terör, dini terör ve bölücü terör ile aynı anda mücadele etmek zorunda kalmıştır. Terör örgütlerinin siyasal amaçları farklı gözükse de, hepsinin çalışma sistemleri ve eleman temin etme yöntemleri aynıdır. Terörle mücadelede 30.000 insanını kaybetmiş ve ekonomik ve sosyal açıdan büyük kayıplar vermiş bir ülke olmamıza rağmen ne yazık ki teröre kaynak olan sosyal çevrenin özellikleri konusunda pek fazla araştırma yapılmamıştır. Terör örgütlerine katılan insanların sosyo-ekonomik özelliklerini ortaya çıkartmak için Yenikent F 1, F 2 Cezaevlerinde 42 soruluk bir anket uygulanmış ve sonuçları SPSS 12 istatistik programında Chi-Square yöntemi ile karşılaştırmalı tablolar şeklinde incelenmiştir. Terör örgütlerinin; özellikle ekonomik koşulların istismarına yönelik söylemler, yapay etnik köken iddiaları ve insanların dini duygularının saptırılmasıyöntemlerini kullanarak eleman temin ettiklerini ve bu sistemin hiç değişmediğinigörüyoruz. Devletin farklı unsurları ile halkı bilgilendirme ve bilinçlendirme çalışmaları ve özellikle ekonomik koşulların düzeltilmesi yönünde çalışmalar yapması gerekliliği ortaya çıkmaktadır.
Bir kültür tarihi çalışması; Kadro dergisi ve kadrocular

Kadro Dergisi ve bu bağlamda oluşan Kadro Hareketi, Türk siyasal yaşamına hem geçmişşte hem de günümüzde damga vuran en önemli fikir hareketlerinden biridir. Kadrocular, dönemin siyasal, sosyal ve ekonomik koşullarına göre bir devlet, buna bağlı olarak bir toplum hedeflemişlerdir. Bu süreçte Kadrocular hem etken hem de edilgen bir görüntüye sahip olmuştur, kimi zaman Kemalist rejimi doğrudan etkilemiş kimi zaman rejimden doğrudan etkilenmiştir. Ulus-devlet anlayışı doğrultusunda oluşturulmak istenen yeni düzen için faydalı olmaya çalışmışlardır. İnşa edilecek yeni toplumsal, sosyal ve ekonomik düzenin yerleşmesini amaç edinen Kadrocular, Atatürk ulusçuluğu üzerine inşa edilmek istenen bir devlet modelinin teorik planlayıcısı olmak için çaba göstermiştir. Bu çabaları bazen olumlu bir şekilde sonuçlanmış olmasına rağmen tepkilere de sebep olmuştur. Özellikle iş çevreleri ve Cumhuriyet kadroları ile girdikleri polemikler, Kadrocuların sonunu hazırlamıştır. Kadro Dergisi'nin 1932 yılında başlayan yayın hayatı Mustafa Kemal ve Cumhuriyet kadrolarının emri ile 1935 yılında sona ermiştir. Bu çalışmada Kadro Hareketi'nin, ideolojik değerlendirmesinden ziyade hareketin duygudaşlık çerçevesinde analizi yapılmış ve ulusal manada çözümlenmesine ağırlık verilmiştir. Çalışmada, Kadrocuların ve Kadro Dergisi'nin bir eleştirisini yapmaktan çok dergiyi çıkarma sürecinde karşılaştıkları zorluklar, baskılar ve ürettikleri çözümler ele alınmış, onları anlamaya çalışılmıştır. Araştırmada arşiv incelemesi tekniği kullanılmış, metinsel ve tarihsel bir inceleme yapılmıştır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; Kadrocuların yaşam hikayeleri üzerinde durulmuş, ortak yanları ve ilgi alanları işlenmiştir. İkinci bölümde; Kadro Dergisi'nin tüm sayıları, dönemin olayları göz önünde bulundurularak değerlendirilmeye çalışılmış, derginin tüm sayılarının kültürel, ekonomik ve siyasal manada okuması yapılmıştır. Üçüncü bölümde ise bölümde derginin kapanma serüveni ve Kadrocuların, dergi sonrası yaşamları kısa yaşam öyküleri verilmiş, Kadrocuların ideolojik dönüşümleri ve altyapıları irdelenmeye çalışılmış ve Kadro Hareketine yönelik genel bir değerlendirme yapılmıştır.
Zorunlu eğitimde yeni dönem: 4+4+4

Bu araştırma, 12 yıllık kesintili zorunlu eğitim olan 4+4+ 4 eğitim sistemini sosyolojik anlamda değerlendirmek ve sistemin uygulanmasında görülen sorunlara ilişkin öğretmen görüşlerini alarak, ortaya çıkacak sorunlara ilişkin bazı önerilerde bulunmak amacıyla yapılmıştır. Araştırma niceliksel bir araştırma olup, araştırmada verileri anket tekniği ile toplanmıştır. Araştırmanın evreni Muğla ilinin Ula İlçesindeki Milli Eğitim Bakanlığına bağlı resmi ilkokul, ortaokul ve liselerden oluşmaktadır. Bu okullarda görev yapan 167 öğretmene ulaşılmıştır. Örneklem grubu ise, ilçe merkezinde çalışan 40 öğretmenden oluşmaktadır. Genel olarak araştırma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm; kavramsal çerçeve, ikinci bölüm problemin durumu, araştırmanın amacı ve önemi, araştırmanın varsayımları, araştırmanın sınırlılıklarından oluşmaktadır. Üçüncü bölümde bulgular ve yorumlar, dördüncü bölümde sonuç ve öneriler bulunmaktadır.
Kadına yönelik şiddet: Diyarbakır il örneği

Bu çalışma, Diyarbakır'da yaşayan şiddete maruz kalmış kadınların şiddet deneyimlerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla, Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi Aile ve Kadın Hizmetleri Müdürlüğü bünyesine bağlı Kadın Sorunlarını Araştırma ve Uygulama Merkezi'ne başvuruda bulunan ve yakınları tarafından şiddet gördüklerini beyan eden 30 kadınla yarı-yapılandırılmış derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Bu görüşmelerde kadınların hangi şiddet türüne maruz kaldıkları, hangi eğitim seviyesinde ve ekonomik düzeyde kadının şiddetle karşı karşıya kaldığı, evlilik biçimlerinin şiddet sürecini nasıl etkilediği ve şiddet sonrası hangi destek mekanizmalarına başvurduğu sorularına cevap aranmıştır. Görüşmeler ses kaydı vesilesiyle kayıt altına alınmış ve deşifre edilen görüşmeler içerik analizine tabi tutulmuştur. Sonuç olarak, her eğitim seviyesinden ve ekonomik düzeyden kadının fiziksel, psikolojik, cinsel ve ekonomik şiddet türlerine maruz kaldığı sonucuna varılmıştır. Bu veri literatürle tutarlı olup eğitimsel ve ekonomik değişkenlerden bağımsız olarak toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin kadınların şiddete maruz kalmasında doğrudan bir ilişkisi olduğunu ortaya koymaktadır. Çalışmada ayrıca, kadınların şiddet sonrası destek mekanizmalarına yeterli düzeyde ve kolaylıkla erişemediği, İstanbul Sözleşmesi ve 6284 sayılı yasanın kadına yönelik şiddet her ve türlü ayrımcılık konusunda önemli içeriklere sahip olmasına rağmen şiddet sonrası kadınların başvurdukları kurum ya da merciler de uygulamadaki aksaklıkların kadınların hukuksal süreçlerinin sağlıklı ilerlemesinde tıkayıcı rol oynadığı sonucuna varılmıştır.
Sosyal bilimlerin doğabilimsel temellerinin eleştirel bir değerlendirmesi

Bu çalışmanın temel amacı, sosyal bilimlerin doğabilimsel temellerini ortaya koymak ve bu temellerden kaynaklanan sorunları tartışmaktır. Antik Yunan felsefesi, Rönesans, reform ve aydınlanma süreçleri sonrasında akıl merkezli bir yapıya kavuşan Batı, 19. yüzyılda, Doğu-Batı çatışmasında üstün bir konum elde etmiştir. Endüstri Devrimi ve Fransız Devrimi ile toplumsal yapıda büyük değişiklere sahne olan Batı'da, toplumsal düzenin sağlanması ve devam ettirilmesi amacıyla sosyal bilimler inşa edilmiştir. Sosyal bilimlerin kuruluşu ve kurumsallaşması, dönemin doğa bilimlerinin gölgesi altında gerçekleşmiştir. Bu nedenle, sosyal bilimler 19. yüzyılda doğa bilimleri gibi kurgulanmıştır. Bu kurgunun zemininde pozitivist bilim görüşü bulunmaktadır. Tarihi ve coğrafi kavrayıştan uzak olan pozitivist bilim paradigması, matematiği merkeze koymuş, evrenselci, objektivist, determinist, materyalist, rasyonalist ve empirist temeller üzerine inşa edilmiştir. Pozitivist duruş, gerçekliğin parçalara bölünerek anlaşılabilirlikten uzaklaştırılması ve parçalı gerçekliğin bilgisinin mümkün olduğunca nicelleştirilerek muktedirlerin iktidarlarını sürdürmelerinin aracı olarak iş görmesi hasebiyle sorunlu bir alandır. 19. yüzyıldan bu yana deney ve gözlem teknikleriyle işgören doğa bilimleri gibi olma zorunluluğu, sosyal bilimlerin ana sorunudur. Oysa, sosyal bilimler, nesnesi itibariyle doğa bilimlerinden tümüyle farklıdır. Aynı metodolojik aletlerle çalışmaları mümkün değildir. Bu itiraz, Batı düşüncesinde Kıta Avrupa'sı felsefe geleneğinin temel yöntemsel perspektifini oluşturan hermeneutiğin ana fikridir. Hermeneutiğe göre, sosyal bilimlerin doğa bilimleri gibi veri toplayıp, bu verileri objektif bir tarzda değerlendirerek toplumsal ve tarihsel gerçeği açıklamasına imkan yoktur. Sosyal bilimler anlama yöntemini kullanmalıdır. Her iki sosyal bilim anlayışında, içinde doğdukları Batı'nın sorunlarını çözme yönelimlidirler ve tarihsel toplumsal gerçekliğin kapsayıcı bir tarzda anlaşılması hususunda yetersizdirler. Kapitalist toplumun çelişkilerini maskeleme yönünde işgören pozitivist sosyal bilim anlayışı, Batı'nın dünya hakimiyetini pekiştirmek ve devam ettirmek amacındadır. Hermeneutik bilim anlayışı ise, yapıyı göz ardı eden bireyi temele koyan yaklaşımıyla benzer şekilde Batı'nın açmazlarını görmezden gelmiştir. Doğu'lu bir toplumun sosyolojisini kurmak için Batı düşüncesinin ürünü olan, Batı'nın sorunlarını çözmek amacıyla oluşturulmuş sosyal bilim anlayışlarını izleyerek bir yere varmamız güçtür. Türk toplumunun tarihsel ve toplumsal gerçekliğini gözetecek yeni sosyal bilimsel perspektife ihtiyacımız vardır. Bu nedenle yeni ve özgün bir kavramsal, kuramsal ve metodolojik çerçeve inşa etmemiz gereklidir.
'Dağların kayıp anahtarını arayan halk' Dersim toplumunda kimliksel uyanış, kültürel siyasetler ve iç gerilimler

Bu tez çalışması Dersim toplumunda 1980'lerin sonundan itibaren gelişen kimlik siyasetlerini ve bunların kültürel alandaki yansımalarını incelemektedir. Bunu yaparken tez kapsamında 'Dersim'in karşıt kültürel siyasetleri alanı' olarak tarif edilen alandaki aktörleri, bunların ürettiği kimlik ve hafıza siyasetlerini konu edinmektedir. Bu aktörlerin birbirleriyle rekabet, çatışma ve ortaklaşma biçimindeki ilişkilerini ele almaktadır. Bu alanın kuruluşunda, Dersim toplumunun 1960'lardan itibaren muhalif politikleşme geçmişşi ve yaşadığı göç dalgaları şekillendirici olmuştur. Tez çalışması, bu toplumda güç sahibi olan siyasi aktörlerin ve devletin 1990'lardaki OHAL rejimi, 2000'lerin ortasındaki çözüm süreci ve bu sürecin bitmesiyle değişen Dersim'e yönelik kültürel siyasetlerini tahlil etmektedir. Bunun yanında tez çalışması, Dersim toplumunda üretilen kimlik ve hafıza anlatılarını içeriksel bakımdan, temalara ve sembollere odaklanarak incelemektedir. Bu anlatılar ve semboller, Dersim toplumunu birlik olmaya ve bir etno-politik proje kapsamında harekete geçmeye çağırmaktadır. Bu açıdan merkezi otoritenin ulus devletleşme politikaları etkisinde, göç ve modernleşme deneyimleriyle erozyona uğradığı düşünülen kültürel özü ve 'cemaat olma' halini yeniden tesis etmeyi amaçlamaktadırlar. Aynı zamanda bu tez çalışması, hafıza ve kimlik anlatılarının farklı aktörler tarafından tarihsel süreçte nasıl inşa edildiğini, hangi siyasi ajandaları yansıttığını ve toplumsal hayatta hangi biçimlerde dolaşıma girdiğini ele almaktadır. Dersim toplumundaki kimliksel uyanış kapsamında tarihsel incelemeler, sözlü tarih çalışmaları, edebi ve müzikal üretimler, belgeseller, festivaller, anmalar biçimindeki kültürel siyasetler üretilmiştir. Bunlar 2000'lerin sonundaki açılım siyasetleriyle artış göstermiştir. 2000 yılından beri Tunceli'de düzenlenen Munzur Kültür ve Doğa Festivali, bu siyasetlerin en fazla ön plana çıkanı olmuştur. Dersim toplumundaki kimliksel uyanış, bu toplumu etkilemiş olan Kürt hareketinin ve sosyalist örgütlerin etkisinde gelişmiştir. Diğer yandan bunların sunduğu kimlik çerçevelerini ve 1937 -38'e ilişkin tespitlerini sorgulayan, onlardan farklılaşan pozisyonlar üretmiştir. Dersimlilerin, onları Türklerden olduğu kadar Kürtlerden de ayıran dilsel, mezhepsel ve kültürel farklılıkları ön plana çıkmıştır. Bu kimliksel uyanış, 1980'lerden beri Avrupa'ya ve Türkiye kentlerine yönelen yoğun göç deneyimini, hemşeri ve diaspora derneklerinin failliğini ve Dersim toplumunun siyasi ve uzamsal farklılaşmalarını yansıtmaktadır. Dersim toplumunun kimliksel uyanışı ve kültürel siyasetleri, kurucu kolektif deneyim olarak 1938- 38 Katliamı'na atıf yapmaktadır. Dersim toplumunda rekabet halindeki farklı etno-politik projeler, kimi zaman ayrışarak, kimi zaman ortak hareket ederek Dersilmli kimliğinin yeniden üretimi ve 1937 -38'in görünürleştirilmesi için mücadeleler ortaya koymaktadır.
Okul yöneticilerinin otantik liderlik özellikleri ile çalışanların örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki ilişki

Bu çalışmanın amacı, okul yöneticilerinin otantik liderlik özellikleri ile çalışanların örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmanın evrenini, Adana ili merkez ilçelerdeki 270 ilkokulda, yöneticiler dışında görev yapan öğretmen, memur, hizmetli ve diğ. tüm çalışanlar oluşturmaktadır. Resmi rakamlara göre Adana İl Milli Eğitim Müdürlüğünün beş merkezi ilçede bulunan ilkokul kurumlarında; okul yöneticileri dışında toplam 6305 kişi çalışmaktadır. Araştırma ölçekleri, 270 ilkokul içinden rastgele yöntemle (%10'u) seçilmiş 27 ilkokulda hazır bulunan yöneticiler dışındaki tüm çalışanlara uygulanmış ve toplam 422 kişilik bir örneklem gurubuna ulaşılmıştır. Korelasyonel araştırma yöntemlerinden ilişkisel araştırma yöntemi ile yapılan bu araştırmanın verilerinin toplanmasında, Otantik Liderlik Ölçeği ve Örgütsel Vatandaşlık Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen verilerin öncelikle; frekans ve yüzde hesaplamaları yapılmış, cinsiyet, yaş, medeni durum, meslekteki çalışma yılı, kurumdaki çalışma yılı, kurumdaki görev, öğrenim durumu ve kurumun bağlı bulunduğu merkezi ilçe değişkenlerinde katılımcıların görüşlerinin ortalamalarına, standart sapmalarına ve gruplar arasındaki ilişkisel durumlarına bakılmıştır. Bu ilişkide iki gruba sahip olan değişkenlerde t-testi, ikiden fazla grubu olan değişkenlerde ise ANOVA ve Scheffe testi yapılmıştır. Bu istatistiki işlemler faktör ve toplam madde boyutunda ortalamaları ele alınarak analiz edilmiştir. Sonra okul yöneticilerinin çalışanlarca algılanan otantik liderlik düzeyleri ile çalışanların örgütsel vatandaşlık davranışları arasındaki ilişkiyi incelemek üzere korelasyon analizi yapılmıştır. Araştırma sonucunda okul yöneticilerinin çalışanlarca algılanan otantik liderlik puan ortalamalarının yalnızca 'Cinsiyet', 'Meslekteki çalışma yılı/Kıdem' ve 'Merkezi ilçe' değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık göstermiştir. Çalışanların Örgütsel Vatandaşlık puan ortalamalarının ise yalnızca 'Cinsiyet' ve 'Yaş' değişkenlerine göre anlamlı farklılık gösterdiği görülmüştür. Okul yöneticilerinin otantik liderlik özellikleri ile okul çalışanlarının örgütsel vatandaşlık davranışları arasında; okul yöneticilerinin otantik liderlik özellikleri ile okul çalışanlarının örgütsel vatandaşlık davranışı alt bileşenleri arasında; okul yöneticilerinin otantik liderlik özelliklerinin alt bileşenleri/boyutları ile okul çalışanlarının örgütsel vatandaşlık davranışı arasında, orta düzeyde, pozitif ve anlamlı ilişkiler bulunmuştur. İki değişken arasında yapılan Regresyon analizi, okul çalışanlarınca algılanan okul yöneticilerinin otantik liderlik özelliklerinin çalışanların örgütsel vatandaşlık davranışlarının anlamlı bir yordayıcısı olduğunu göstermiştir.
Kentsel dönüşüm projeleri ve toplumsal yansımaları

Kentleşmeyle beraber kentsel mekanlarda yaşanan sosyo-ekonomik değişimler ve dönüşümler Avrupa'da olduğu kadar Türkiye'nin de gündemindedir. Kentlerde yaşanan bu dönüşümü gerçekleştirebilecek önemli araçlardan biri de kentsel dönüşümprojeleridir. Bu çalışmada kentsel dönüşüm kavramının tanımı, amaçları, uluslararası literatür dikkate alınarak açıklanmaya çalışılmıştır. Bu çerçevede kentsel dönüşüm projelerinin Avrupa'daki uygulamaları genel hatlarıyla ortaya konulmuştur. Avrupa'daki kentsel dönüşüm uygulamalarının aynen Türkiye'ye uygulanamayacağıbelirtilmiştir. Çalışmanın bütününde kent ve kentleşme olgusuyla beraber kentsel dönüşüm projeleri ve toplumdaki yansımaları, teorik bir çerçeve çizerek irdelenmeye çalışılmıştır. Türkiye ve Avrupa'daki kentler bazı açılardan hem benzerlikler hem de farklılıklar gösterirler. Avrupa ülkelerinde de benimsenen konut alanlarını sağlıklaştırma eylemleri ve kentsel yenileme politikaları birbirinden hayli farklıdır. Her ülke kendine özgü bir kentleşme biçimine sahiptir. Diğer taraftan Amerika'daki politikalarda, Avrupa'dakiyaklaşımlardan çok farklıdır. Bunun temel nedeni, ülkelerin konuya bakış açılarındakifarklılıktır. Kentsel çöküntü ile ilgili sorunların ve bu sorunlara yönelik çözümkoşullarının ülkeden ülkeye büyük değişiklik gösterdiği açıktır. Bu nedenle Türkiye'de de kentsel dönüşüm politikaları uygulanırken, iç ve dış dinamikler göz önüne alınarak uygulanmalıdır.
Tıp ve güven: Klasik ve alternatif perspektifler

Tarihin ilk çağlarından beri ıstırabı dindiren hekimlik kavramı, hastalık ve sağlık algısında yüzyıllar içinde yaşanan değişimle beraber değişiklik göstermiştir. Tıbbın dinin etkisinden kurtulup bilime ve kanıta dayalı hale gelmesiyle hastalar hastalıkların tedavi edildiği bedenlere indirgenmiştir. Daha sağlıklı, her açıdan daha kabul edilebilir olma kaygıları post-modern dünyanın yeni denetim mekanizması olarak kullanılırken hasta-hekim ilişkisi hastane zincirleri, kayıt sistemleri, sigortalar, ilaç firmaları gibi pek çok başka unsurunda yer aldığı karmaşık bir hale dönüşmüştür. Güven 'Korku, çekinme ve endişe duymadan inanma ve bağlanma' olarak tanımlanır. Tıpta Güven konusunun Klasik ve Geleneksel Tamamlayıcı ve Alternatif Tıp Perspektifinden incelendiği bu çalışmada, hastaların hekimlere olan güveninde genel bir azalma olduğu, hastalık anında hekimlerin ilk tercih olduğu, GTAT uygulayıcılarına genellikle çaresiz kaldıktan sonra başvurdukları, fiziksel hastalıklarda ozon, sülük akupunktur gibi yöntemler tercih edilirken, ruhsal sorunlar da NLP, yoga gibi yöntemlere başvurulduğu görülmüştür. Hem hekime hem de GTAT uygulayıcılarına duyulan güven konusundaki en belirleyici unsur iletişim becerileridir. Hekimler GTAT uygulamalarına şüpheyle yaklaşmakta, kendilerini kayıt sistemleri, ekonomi sıkıntılar, şiddet korkusu ve hasta yükü altında tükenmiş hissetmektedirler. GTAT uygulayıcıları ise hekimleri katı, iletişime kapalı görmekte hastaları sadece beden olarak değerlendirdiklerini düşünmektedirler. Güven kavramının yeniden güçlendirilebilmesi için hem hastaların hem hekimlerin hem de GTAT uygulayıcılarının iletişimlerini iletişim becerilerini ve buna paralel olarak iletişimlerini arttırmanın hastaların gereksinimi olan optimum bakımı sağlamak için zorunludur. Öte yandan mesleklerini yaparlarken kendilerinden sonsuz ilgi ve şefkat beklenen hekimlerinde de anlaşılmaya ihtiyaç duydukları aşikardır. Hasta ile hekim arasındaki güven hastanın tedavi edilebilmesini, hekimin de tedavi edebilmesini mümkün kılan en önemli unsurlardan biridir. Güvenin giderek azaldığı günümüzde buna neden olan sorunlar ortaya konmalı ve güveni korumak ve güçlendirmek için gereken ne varsa yapılmalıdır.
Farklı statülerde çalışan öğretmenlerin öğretmenlik mesleğine bakışları

Bu tezin amacı, farklı statülerde çalışan öğretmenlerin öğretmenlik mesleğine ve kendi geleceklerine bakışının analiz edilmesidir. Çalışmamızın ilk bölümünde mesleğe ilişkin kavramalar ve mesleğin toplumsal konumunu açıklayan kuram ve yaklaşımlar verilmiştir. İkinci bölümde dünyada ve Türkiye'de öğretmenlik mesleği ele alınarak incelenmiştir. Bu bağlamda Türkiye'de öğretmenlik mesleğinin meslekleşme koşulları ve öğretmenlik mesleğinin özellikleri verilmiştir. Milli Eğitim şuralarında ve kalkınma planlarında öğretmen yetiştirme politikaları bu bölümde incelenmiştir. Üçüncü bölümde alan verilerinin analizi ve odak grup görüşmesi ile ilgili değerlendirmeler yapılmıştır. Son bölümde ise genel değerlendirmeler yapılmış olup, bu sürece ilişkin bazı yargılara ulaşılmıştır. Son olarak ta önerilere yer verilmiştir.