turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Güvenlik ve Savunma Politikası: Türkiye'nin Avrupa savunmasındaki geleceği

İkinci Dünya Savaşı sonrası koşullarında Avrupa'da doğan ve yaklaşık yarım yüzyıl geçerli olan güvenlik ve savunma dengeleri Soğuk Savaşın bitişi ile aşamalı olarak değişmektedir. İkinci Dünya Savaşı sonrasında oluşturulan Avrupa'da birlik hareketi, bugün 'Ortak Dış ve Güvenlik Politikası' ile adalet ve içişleri alanlarında işbirliği dahil siyasal bütünleşme yolunda ilerlemektedir. Avrupa'da ortak güvenlik ve savunma politikasının oluşturulması çabaları, ekonomik bütünleşme hareketi kadar eskiye dayanmaktadır. Avrupa'da daha önceki girişimlerin başarısızlıkla sona ermesinin ardından, AB savunma ve güvenlik alanlarına yönelmiş ve bu alanları birlik ortak politikaları kapsamına almıştır. Soğuk Savaştan tek süper güç olarak çıkan ABD bakımından Avrupa'da ortak düşmanın ortadan kalkması, bu bölgede güvenlik ve savunma alanlarında daha az taahhüt üstlenmesi ve ABD'nin önceliğinin istikrarın korunması haline gelmesi sonuçlarını doğurmuştur. AB, Maastricht Anlaşması ile ODGP'nı oluşturmaya, Amsterdam Antlaşması ile de dış ve güvenlik politikasında savunma boyutunu; OGSP'nı ön plana çıkarmaya başlamıştır. Köln Zirvesi ile birlik, OGSP'nın üzerine inşa edileceği ana ilkelere dair çerçeveyi çizmiş, Helsinki Zirvesi'nde, OGSP'nın geliştirilmesi süreci ivme kazanmıştır. AB, bu bağlamda, 2003 yılına kadar Acil Müdahale Gücü kurulması kararını vermiş ve 'Temel Hedefi benimsemiştir. 158 AB Feira Zirvesi'nde, AB üyesi olmayan NATO ülkeleri ile AB'ne aday ülkelerin AB'nin yöneteceği harekatlara katılımlarına dair somut katılım mekanizmaları yerine, danışma mahiyetinde ve ad hoc temelde işleyecek mekanizmalar benimsemiştir. Nice Zirvesi'nde bu mekanizmalar daha da ayrıntılı olarak geliştirilmiştir. AB, AGSP bağlamında NATO'nun olanak ve yeteneklerine güvenceli erişim elde etmek istemektedir. Ancak, AB'nin AGSP karar alma mekanizmasında dışladığı Türkiye gibi NATO ülkeleri bu güvenceyi AB'ne verme konusunda çekimser davranmaktadır. Soğuk Savaşın sona ermesi ve Sovyetler Birliği'nin dağılması Türkiye'nin önüne yeni fırsatlar çıkarmıştır. Bununla beraber, Türkiye Ortadoğu kaynaklı yeni tehditlerle de karşılaşmaktadır. Soğuk Savaş boyunca Avrupa güvenlik ve savunmasının merkezinde olan Türkiye'nin stratejik konumu değişmekte ve periferiye kaymaktadır. AB'nin uluslararası ilişkilerde ekonomik ve siyasi gücüne paralel şekilde etkin bir rol oynama hedefi çerçevesinde geliştirdiği AGSP, AB'ne tam üye olmayan Türkiye'nin hayati çıkar bölgelerine etkide bulunabilecektir. Bu durum, Türkiye açısından özellikle Türk-Yunan uyuşmazlıkları bakımından önem taşımaktadır. AGSP'na katılımı Türkiye ile AB arasında iki yıldan uzun bir zamandır uyuşmazlık konusudur. Bu sorunun, 2001 yılı Aralık ayı başında çözümlenmesi, AGSP'nin gelişimine ivme kazandırabilecektir.
Greece's accession to the EU and its integration process

Avrupa Birliği'nin genişleme sürecinde kazançlı ve kaybeden bölgeler oluşmuştur. Avrupa Birliği reform paketi içerisindeki fonlar birçok ülkeyi Avrupa Birliği'ne girme çabası içerisine sokmuştur. Bu tez Avrupa Birliği'nin bir üyesi olan Yunanistan'ın entegrasyon sürecini incelemektedir. Yunanistan örneğini incelememizin nedeni Avrupa Birliği'ne girmek isteyen Balkan ülkeleri ve Türkiye Yunanistan'a yapısall olarak benzemektedirler. Yunanistan'ın entegrasyon süreci incelenirken üye olmak isteyen ülkelerin dikkat etmesi gereken üç husus bulunmaktadır. İlk olarak Avrupa Birliği'ne girmek isteyen ülkelerin kendi ekonomilerini yeterince güçlendirmeleri ve açık pazar ekonomisinde rekabet edebilmeleri gereklidir. Çünkü artık Yunanistan'ın ekonomisini ayakta tutan fonlar olmayacaktır. Ayrıca Kopenhag kriterleri bir yönden üye olmak isteyen ülkeler için bir şekilde makroekonomik dengelerini düzeltmeleri için bir zorunluluk oluşturmaktadır. Son olarak ortak Avrupa Birliği politikaları Avrupa Birliği'ne girmek isteyen ülkelerin legal ve politik yapılarım değiştirmekte faydalı olabilir. Bu tez Yunanistan'ın AB'ye entegrasyon sürecini ve mevcut durumu mukayeseli bir şekilde de anlatmaktadır.
Türkiye'de ve bazı Avrupa Birliği ülkelerinde öğretmenlere yönelik hizmetiçi eğitim programları ve uygulamaları

Bu araştırmanın amacı, Türkiye ve Bazı Avrupa birliği ülkelerindeki öğretmenlere yönelik hizmet içi eğitim programlarını karşılaştırmak ve Türkiye için yeni bir model önerisi tartışmaktır. Araştırma ile farklı ülkelerdeki hizmet içi öğretmen eğitimi programlarının tarihsel gelişimi, program temel öğelerinin ele alınış biçimi, öğretmenlerin eğitimlere katılım durumları, eğitim sağlayıcıları ve eğitim süresi karşılaştırılmıştır. Araştırma karşılaştırmalı eğitim araştırmasıdır. Doküman incelemesi yöntemi kullanılmıştır. Veriler, kütüphanelerden, süreli ve süresiz yayınlardan, ülkelerin eğitim organlarının sitelerinden ve eğitim alanında uluslararası saygınlığı bulunan geçerli bulgular sunan internet kaynaklarından elde edilmiştir. Bu araştırmada, Türkiye ve seçilen Avrupa Birliği ülkelerinin öğretmenlere yönelik var olan hizmet içi eğitim programları yatay yaklaşım, tanımlayıcı yaklaşım ve değerlendirici yaklaşım kullanılarak analiz edilip karşılaştırılmıştır. Araştırma, Türkiye ve AB üyesi ülkelerden Almanya, Danimarka, Finlandiya, Fransa, İngiltere, İspanya, İtalya ve Portekiz ile sınırlıdır. Araştırma AB üyesi ülkelerin öğretmenlere yönelik hizmet içi eğitimlerde sürekliliği sağlama yönünde çabalar içinde olduğunu, Bologna süreci ile tanımlanan üçlü derece sisteminin öğretmenlerin mesleki gelişim çalışmalarında önemsendiğini göstermiştir. Birçok AB ülkesinde, hizmet içi eğitim hizmeti veren bakanlık, yerel otoriteler, özel merkezler, öğretmen eğitim merkezleri gibi farklı eğitim sağlayıcıları bulunmaktadır. Bu kurumların hizmet içi eğitimde işbirliğini arttırıcı çalışmalar içinde oldukları saptanmıştır. Hizmet içi eğitimlere katılımın bazı ülkelerde zorunlu, bazılarında seçmeli, bazılarında da seçmeli olmasının yanında teşvikler için gereklidir. Ülkelerin çoğu ihtiyaç analizi çalışması sonucunda bireysel gereksinime dayalı yönlendirme yapmaktadır. Hizmet içi eğitimler ve mesleki gelişimler değerlendirilmekte ve akredite edilmektedir. Bazı ülkelerde Türkiye'de olduğu gibi hizmet içi eğitim zorunlu değildir ve değerlendirmenin kariyer açıdan etkisi yoktur. Araştırma sonucunda Türkiye'de yerel düzeyde var olan iyi örneklerin arttırılması, bağımsız akreditasyon ve değerlendirme kurullarının kurulması, farklı kurum/kuruluşların akredite edilerek hizmet verebilmelerinin sağlanması önerilmektedir.
Ege Denizi'nde düzensiz göç, güvenlik ve insan hakları paradoksu: Frontex

Günümüz dünyasında göç, gittikçe artan bir şekilde güvenlik problemi ve engellenilmesi gereken bir olgu olarak görülmeye başlanmıştır. 11 Eylül ve sonrası Avrupa şehirlerindeki terör saldırıları sonrası ortaya çıkan yeni güvenlik algılamalarını daha fazla meşrulaştırılan politikacılar, göçü ve göçmenkavramlarını manipüle ederek bunları bir tehdit retoriğine dönüştürmüştür. Ancak göçün güvenlikleştirilmesi ile ilgili son dönemde ortaya konan argümanlara rağmen göçün bir güvenlik sorunu olmadığı değerlendirilmektedir. Bu tezde AB'nin göç ve sığınma ile ilgili politikaları ve bunların etkililiği araştırılmıştır. Elde ettiğimiz bulgularda; hem AB'nin hem de diğer göç alan devletlerin göçe karşı izledikleri politikaların bu olgunun insani boyutunu göz ardı ettiği ve kontrol odaklı pratiklerledışsallaştırdığı görülmüştür. AB'nin Entegre Sınır Yönetimi kapsamında dışsallaştırma stratejisinin en önemli bileşenlerinden biri ise istihbarat temelli bir güvenlik ajansı olanFrontex'dir. Frontex, bugün AB dış sınırlarını etkili bir şekilde koruması için çok geniş kapsamlı bir araç yelpazesine sahip olmasının yanı sıra her yıl artmakta olan imkan, kabiliyetler ve bütçesi açısından kara, deniz ve havasınırlarında kilit bir rol oynamaktadır. Ancak AB sınırlarında Frontextarafından yürütülen harekatların, AB'nin dayandığı liberal demokrasi prensip ve mekanizmalarının uygulanmasını engellediği, ayrıca AB değerleri ve temel haklar sözleşmesinde belirtilen insan hakları ile çeliştiği düşünülmektedir. Frontex, Avrupa sınırlarını yönetmekte üstlendiği aktif rol nedeniyle birçok insanın yaşamı üzerinde doğrudan bir etkiye sahiptir. AB'nin Frontex gibivkontrol odaklı yaklaşımları ile yasal göç kanallarını kapatması sadecegöçmenlerin ve insan kaçakçılarının ülkeye giriş noktalarını ve stratejilerinideğiştirmelerine yol açmaktadır. Bu tezde göç, güvenlik ve insan hakları ilişkisi paradoksal bir çerçevede irdelenmiştir. Zulüm altında olan veya insan onuruna yakışacak bir şekildeyaşayamayan her birey göç etme hakkına sahiptir. Asırlardır süregelen ve karmaşık birçok boyutu olan göçü azaltabilmenin tek yolu savaşların sona ermesi, göç alan ve göç veren ülkeler arasındaki gelir dengesizliklerininbitirilebilmesi, daha yaşanabilir bir çevrede yaşamak ve daha iyi yönetilmeklemümkün olabilecektir.
2013 Gezi̇ Park protests in Turkey and their effects on Turkey's accession process to the EU: critical discourse analysis of the diverse statements of political decision makers on these protests

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de 2013 yılının Mayıs ve Haziran aylarında gerçekleşen Gezi Parkı eylemleri ile Türkiye'deki, Avrupa Birliği kurumlarındaki ve AB üye ülkelerindeki politik karar vericilerin eylemlere yönelik ifadelerinin, Türkiye'nin AB'ye katılım sürecine etkisi olup olmadığını araştırmaktır. Bu amaç için, Türkiye'deki, AB kurumlarındaki ve AB üye ülkelerdeki politik karar vericilerin Gezi Parkı protestoları ile ilgili Türk basınında öne çıkmış ifadeleri incelenmektedir. Karar verme süresince, ülkenin politik kültürüne bağlı olarak politik karar vericiler belli bir öneme sahiptir. Türkiye'deki karar vericiler tepeden tabana yönlü karar verme sürecinde oldukça etkili iken, AB üyesi önemli ülkelerdeki karar vericiler Batı Avrupa'da tabandan yukarıya yönlü karar verme süreci ile politik kültürü dolayısıyla daha az ön plandadırlar. Türkiye'nin politik kültüründeki bu farklılık kendini ülkenin dış politikalarında ve ilişkilerinde de göstermektedir. Türkiye'nin AB yolculuğu incelendiğinde, Tansu Çiller, Bülent Ecevit ve Recep Tayyip Erdoğan gibi kendi zamanlarının önde gelen politik karar vericilerin baskın bireysel etkileri açıkça gözlenmektedir. Bu tezde Yeni Toplumsal Hareketler teorisi ile incelenen Gezi olayları süresince Bülent Arınç ve Abdullah Gül gibi diğer önemli karar vericilerin farklı tavırlarına ve ifadelerine rağmen Türkiye'nin en etkili karar vericisi olan Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'ın da benzer bireysel etkileri görülmüştür. Bireysel olarak, Başbakan'ın bu çeşit baskın etkileri, Gezi protestolarıyla ilgili açıklamalarıyla tezin metodolojisi olan Eleştirel Söylem Analizi yoluyla analiz edilmektedir. Protestolar ve Türk politik karar vericilerin açıklamalarından sonra, AB kurumları ve AB üye ülkelerindeki karar vericilerin açıklamaları da eleştirel olarak analiz edilmektedir. Tez boyunca, ilgili akademik yazıların incelenmesinin yanında, Gezi Parkı protestoları üzerine değişik kaynaklardan raporlar, Türk ana akım medya organizasyonlarındaki haberler ve olaylar sırasında protestocuların doldurduğu anketler kullanılmıştır. Tezin son bölümünde, Türkiye'nin AB'ye katılım sürecinin Gezi Parkı protestolarından ve karar vericilerin açıklamaları sebebiyle etkilenip etkilenmediği kısa ve uzun vadede olmak üzere ayrı ayrı değerlendirilmiştir.
The determining role of EU in Turkey's trade flows: A gravity model approach

Bu tezin amacı çekim modeli yaklaşımını kullanarak Türkiye'nin dış ticaret akımının belirleyicilerini ve Gümrük Birliği üyeliği sonrası dış ticaret akımında bir kırılma olup olmadığını panel veri analizi ile belirlemektir. Tezin ilk kısmında Türkiye'nin dış ticaretindeki gelişmeler 1923'den günümüze incelenmiş, Türkiye'nin Avrupa Birliği ile olan ticaret ilişkilerine ayrıntılı olarak yer verilmiştir. Daha sonra çekim modeli kullanılarak Türiye'nin dış ticaret akımlarının belirleyenleri ve bu belirleyenler içinde AB'nin önemi analiz edilmiştir. Analizler 1982- 2008 dönemine ilişkin toplam ticaret, ihracat ve ithalat akımları için ayrı ayrı yapılmıştır. AB için yapılan analizlerde ise Gümrük Birliği'nin ticaret akımları üzerindeki etkleri üzerinde durulmuştur. Analizlerimiz AB ülkelerinin Türkiye'nin dış ticaretinde her zaman önemli yer tuttuğunu, Gümrük Birliği sonrası istatistiksel öneminin çok fazla artmadığını ve ticaret akınlarında ciddi bir kırılmaya yol açmadığını göstermektedir.
Avrupa Birliği üyeliği perspektifinde Avrupa'da Türk algısı ve lobicilik

Türkiye, resmi olarak 1959'dan beri Avrupa Birliği ile üyelik hedefli bir ilişki içerisindedir. 1999 yılından beri aday ülke konumunda olan Türkiye, 2005 yılında üyelik müzakerelerinin başlaması ile birlikte AB üyeliği adına büyük demokratikleşme reformları yapmıştır. Ancak, Ermeni meselesi, Kıbrıs sorunu ve PKK terörü gibi müktesebatla doğrudan bağlantılı olmayan unsurların üyelik sürecine dahil edilmesi sonrası müzakere süreci hız kesmiştir. Türkiye'ye karşı takınılan bu tutumun sebeplerinden birisi Avrupa kamuoyuna ve siyasetine hakim olan olumsuz Türk algısıdır. Bunun yanı sıra 11 Eylül 2001 saldırıları sonrası hız kazanan İslamofobi, Avrupa'da yaşayan Türkleri hedef konumuna getirmiştir. Ermeni lobisi yıllardan beri Türkiye'nin Avrupa Birliği üyeliği önüne Ermeni sorununun bir soykırım olarak tanınması şartını koyma yönünde çalışmalarda bulunmaktadır. Rum diasporası, Kıbrıs sorunu çerçevesinde Türkiye'nin üyeliğine karşı çıkmaktadır. Son olarak da PKK güdümünde hareket eden Kürt diasporası, bölgesel gelişmeler bağlamında sürekli olarak Türkiye karşıtı lobi faaliyetleri ile Türkiye Avrupa Birliği ilişkilerine zarar vermektedir. Bu şartlar dikkate alındığında Türkiye'nin önünü açacak mücadele yöntemi, Avrupa'da yaşayan Türklerin lobi potansiyelinin harekete geçirilmesi ve Avrupa Birliği kurumlarına yönelik yapılacak lobi faaliyetleridir. Avrupa'da yarım asrı geride bırakan Türk diasporası artık sivil toplum olarak daha bilinçli hareket etmeye başlamıştır. Türk hükümetinin son dönemde bu hareketleri destekleyici bir diaspora politikası geliştirdiği görülmektedir. Ayrıca lobicilik konusunda deneyimi ve uluslararası akreditasyonlarıyla Türk iş örgütleri bütün bu hareketlenmeye önemli bir sinerji katacak güce sahiptir. Bu çalışmada bahsedilen üç bileşenin bir araya gelmesi ile yavaş ilerleyen Avrupa Birliği sürecinde ekonomik gücüyle bir G20 ülkesi olan Türkiye'nin hedeflediği noktaya ulaşabileceği ortaya konulmuştur.
Türkiye-AB ilişkilerinde sivil toplum kuruluşları ve kalkınma ajanslarının rolü: TRA2 Bölgesi örneği

Küreselleşme süreci ile birlikte yaşanan sosyo-ekonomik değişim ve dönüşüm gerek bölge içi gerekse bölgeler arası gelişmişlik farklarını gözler önüne sermiştir. Devletlerin uzun süre uyguladıkları klasik kalkınma anlayışı küreselleşme ile birlikte terk edilmeye başlanmıştır. Ülkeyi ilgilendiren tüm konularda merkezin tek kural koyucu ve karar alıcı olduğu klasik yönetim anlayışından yerel öncelik ve karar alıcıların da önem kazandığı yeni yönetim anlayışına geçilmiştir. Türkiye'de Avrupa Birliği'ne uyum süreci ile birlikte yeni planlama anlayışına Kalkınma Ajansları ile geçilmiştir. Temel amacı; kamu kesimi, özel kesim ve sivil toplum kuruluşları arasında işbirliğini geliştirmek, kaynakların etkin ve yerinde kullanımını sağlamak, bölge içi ve bölgeler arası gelişmişlik farklarını azaltmak olan Kalkınma Ajansları bu yeni anlayış ile yönetişim ilkesini de hayata geçirmiş olmaktadır. Bu kapsamda tezin temel amacı; küreselleşme ve Avrupa Birliği'ne uyum sürecinde yeni kalkınma anlayışını hayata geçiren Kalkınma Ajanslarının tarihsel gelişimini ortaya koymak, Kalkınma Ajansları-sivil toplum ilişkisini irdelemek ve bu çerçevede TRA2 Bölgesi'nde faaliyet gösteren Serhat Kalkınma Ajansı'nın sivil toplum kuruluşlarına yönelik çalışması üzerinde durmaktır.
Lobbying dans l'union europeenne est-il une autre moyen de pouvoir economique et politique ou une menace pour la democratie ?

Avrupa Birliği'nin son yıllardaki genişleme süreci ile önceleri lobicilik faaliyetleri önem kazanmış ve etkinliğini arttırmıştır. Birlik, sürecin etkilenmesini engellemek amacıyla karar alma mekanizmalarına ilişkin bir dizi düzenlemeyle karar alma süreçlerinin açık ve şeffaf olmasına özen göstermektedir. Her ne kadar demokratik katılım özendiriliyor olsa da lobi faaliyetlerini yapanlar ve süreçleri açısından incelendiğinde bu faaliyetlerin gerçekten uluslararası mega kurum ve birliklere imtiyaz sağlayan bir ekonomik ve politik bir güç aracı olup olmadığı ve bu faaliyetlerin Avrupalı sivil yurttaşlar için bir tehdit oluşturup oluşturmadığına ilişkin örnek lobi yapılanmaları ve örnekler incelenmiştir.
İhracatı teşvik politikalarının Adana ili üzerinde etkinliği

Bu tez çalışmasında ihracat teşvik kavramının ne olduğu, sürekli değişen koşullarda ihracat teşviklerinin Türkiye'de nasıl uygulandığı ve ekonomik etkileri üzerinde durulmuştur. Çalışmanın amacı, Türkiye'de uygulanan ihracat teşvikleri ile Adana'da faaliyet gösteren ihracatçı işletmelerin ihracat teşviklerini hangi düzeyde kullandığını tespit etmektir. Ayrıca, Türkiye'nin AB'ye üyeliği sürecinde ortaya çıkan bölgesel dengesizliklerin giderilmesinde Adana ilinde uygulanan teşviklerin algılanması, etkileri ve Adana'da yer alan ihracatçı firmaların uygulanan teşviklerin bölgesel kalkınmada etkisinin yeterliliği konusundaki görüşleri incelenmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde teşvik kavramı ve çeşitleri ile ilgili genel bilgiler verilmiş, hemen arkasından İkinci bölümde ihracat teşvik kavramı açıklanmış ve ihracat teşvik sistemi ayrıntılı bir şekilde ele alınmıştır. Ayrıca, Avrupa Birliği'nde ve çeşitli ülkelerde uygulanan ihracat teşvik sistemi ile Türkiye'de uygulanan teşvik sistemi karşılaştırılmıştır. Son bölümde, Adana ilinin ihracat durumu ve potansiyeli hakkında bilgi verilmiş, işletmelerin işlevsel ve kurumsal yapıları, ihracat teşviklerinin Adana'daki ihracatçı firmalar üzerindeki etkisine yönelik anket sorularının sonuçları yorumlanmış ve bu sonuçlar dikkate alınarak öneriler geliştirilmiştir.
Enlargement of EU and NATO

VI öz Soğuk Savaş'ın sonu, NATO ve Avrupa Birliği'nin kendilerini yeni koşullara uyarlamak zorunda kaldıkları yeni bir ortam oluşturdu. Genişleme projeleri bir tercih olmaktan çok bir zorunluluktu. Avrupa devletleri kendilerini doğu komşularına ulaşmak ve dönüşüm süreci sorunlarının çözümüne yardım etmek zorunda buldular. Bu, eski örgütlere yeni görevler anlamına geliyordu. Orta ve Doğu Avrupa ülkelerinin hemen hemen hepsi AB ve NATO'yu sırasıyla refah ve güvenliğin araçları olarak birbirinin tamamlayıcısı olarak görüyorlar. Aslında bu ülkelerde refah ve güvenlik eksik değildir. Sosyalizmden kapitalizme geçişin şoku ve bunalımının ardından Batı devletlerinin yardımıyla hızlı bir toparlanma başladı. Diğer yandan Avrupa Kıtası tarihindeki en güvenlikli dönemlerinden birini yaşıyor. Ayrıca genişleme sürecinin tamamlanması güvenliğin sarsılmasına, Rusya'nın tepkisine ve çok yüksek maliyetlere neden olabilecektir. AB ve NATO'nun genişleme süreçleri hem tamamlayıcı hem de çelişkili yönlere sahiptir. Ancak mevcut ve aday üyeler çelişkili yanları çözümlemek için azimle çalışmaktadırlar. Bu büyük coşkunun gerekçesi güvenlik ve ekonomik gelişme arayışında bulunamaz. AB ve NATO'nun genişlemeleri eski sistemin yıkıntıları üzerine kurulan kapitalizmin istikrarını korumaya yöneliktir. Bu kolay olmayan ancak temel ve ortak hedeftir. Batı kuruluşlarının genişlemelerinin özünde birbirini tamamlayıcı olmasının asıl nedeni budur.
İlahiyat fakültesi üyelerinin Avrupa'ya bakışı

Türkiye ve Avrupa ilişkileri incelenirken İslam'ın rolü ve etkisi hep tartışma konusu olmuştur. Türkiye'nin Avrupa ilişkileri ele alınırken konunun sadece siyasi ve ekonomik boyutu ele alınmamış, bununla birlikte toplumsal, kültürel ve dini boyutu da ele alınmıştır. Özellikle Avrupa ülkeleri açısından din farklılığı, Türkiye'nin AB üyeliği açısından hep vurgulanmıştır. Türkiye kamuoyu tarafından da bu durum ortaya konulmuştur. Bu noktada İslami Bilimlerle uğraşan İlahiyatçıların düşüncelerini de ortaya koymak gerekecektirİlahiyatçı akademisyenlerin, Avrupa algısı, Avrupa'nın kendi dışındaki insanlara davranışlarıyla ilintili olmuştur. Avrupa'nın kendi dışındaki insanlara yönelik tutumları, Avrupa algısına yönelik düşünceleri de olumsuz bir biçimde şekillenmesine yol açmaktadır. Avrupa, kendi dışındaki toplumları sürekli bir öteki olarak algılaması, Avrupa düşüncesinin eleştirilmesine ve olumsuz bir kanaat oluşmasını sağlamıştır. Avrupa Birliği projesinin de bu algılamadan beslendiğini söyleyebiliriz. Bundan ötürü Avrupa Birliği projesine Avrupa'nın öteki algılaması sebebiyle hep çekince ile yaklaşılmıştır. İlahiyatçı akademisyenlere göre Avrupa'nın Türkiye'ye yönelik düşüncelerinin oluşmasında daha çok tarih ve din faktörlerinin izlerini taşıdığını söylemek mümkündür. Avrupa için Türkiye, Müslüman bir ülkedir. Müslüman bir ülke olması nedeniyle algılamaları ve tutumları da olumsuz olmuştur. Avrupalılık kimliğinde var olan Hristiyan unsurlar, Türkiye'ye bakış açısını belirlemiştir. İlahiyatçı akademisyenlere göre, Türkiye ile AB arasındaki en önemli sorun, din ve kültür farklılığı olacaktır. Avrupa'nın öteki algılaması sürdüğü sürece bu projeye, hep çekince ile bakılacağı gözlenmektedir. Fakat bu süreçte İslamiyet, hiçbir zaman engelleyici değil, teşvik edici bir unsur olduğu ifade edilmektedir. Avrupa Birliği süreci, Türkiye'nin ekonomik gelişimi ve iç siyasi dengeleri açısından yararlı olabileceği umudunu taşımaktadır.
Mechanism design for the optimal allocation of quotas and the determination of the total allowable catch for EU fisheries under an age-structured model

Bu çalışmada, yaşa dayalı balık popülasyonu modeli kullanılarak, farklı seviyelerde belirlenen izin verilen toplam av miktarlarında geçerli olan optimum kota dağıtım mekanizmasının tasarımı ele alınmıştır. Avlanma teknolojileri, kullanılan ekonomik modelde temel belirleyici olarak yer almıştır. Sonuç olarak, balıkçılığın toplam biyokütle üzerindeki etkisinde ve sürdürülebilir en yüksek ürün seviyesine ulaşılmasında kota dağıtım mekanizmalarının önemli olduğu gösterilmiştir. Buna ek olarak, farklı seviyelerde belirlenen izin verilen toplam av miktarlarında, balıkçılığın biyokütle üzerindeki etkisini en aza indirgeyen veya sürdürülebilir en yüksek ürün seviyesine ulaşılmayı sağlayan, teknolojiye dayalı optimum kota miktarları belirlenmiştir. Hedeflenen yaş grubuna ait balık popülasyonunun tamamı avlandıktan sonra, balıkçıların kotalarının tamamını kullanabilmek için hedeflenmeyen yaş grubuna ait, daha düşük miktarda gelir sağlayan balıkları avladıkları durumda; hedeflenen yaş grubuna ait toplam av ve hedeflenmeyen yaş grubuna ait toplam av miktarları arasındaki sabit oran gözlemlenmeyecektir. Bu durumda, iç çözümleri de içeren, teknolojiye dayalı optimum kota miktarları belirlenmiştir. Avrupa Birliği'nde, izin verilen toplam av miktarları, 'bağıl değişmezlik' ilkesine göre dağıtılmaktadır. Bağıl değişmezlik ilkesi, kotaların ülkelerin geçmişş yıllardaki avlanma miktarları temel alınarak dağıtılması gerektiğini bildirir. Bu bağlamda, Avrupa Birliği'ndeki balıkçılık endüstrisinin etkili ve güvenilir bir şekilde yönetilebilmesi ve sürdürülebilir balıkçılık koşullarının sağlanabilmesi için, kotaların ülkelerin geçmişş yıllardaki avlanma miktarları temel alınarak dağıtılması yerine, kotaların dağıtımında balıkçılık endüstrisinin yapısının göz önünde bulundurulması gerektiği önerilmiştir.