turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Renkli atıksulardan endüstriyel atık malzeme kullanılarak adsorpsiyon sisteminde boya giderimi

Bu tez çalışması, rezerv bakımından Dünya'da söz sahibi olduğumuz değerli bir maden olan bor minerali kullanılarak çevre mühendisliği alanındaki atıksu arıtımında kullanımına ilişkin veriler yer almaktadır. Çalışma sırasında bor cevheri, bor zenginleştirme atığı, hidroklorik asit ile modifiye edilmiş bor zenginleştirme atığı, Ultrases ile modifiye edilmiş bor zenginleştirme atığı ve HCl+Ultrases ile modifiye edilmiş bor zenginleştirme atığı adsorban olarak kullanılmış olup sulu çözeltilerden renk giderme verimleri araştırılmıştır. Malzemelerin, taramalı elektron mikroskobu, x-ışını kırınım yöntemi ve fourier dönüşümlü kızılötesi spektroskopisi analizleri yaptırılmıştır. Tez çalışması kapsamında boya konsantrasyonu, adsorban dozu, temas süresi, pH, karıştırma hızı ve sıcaklık kriterlerinin etkisi araştırılmıştır. Sentetik atıksu hazırlamak için Metilen Mavisi (Basic Blue 9, C. I. 52015) ve Malahit Yeşili (Basic Green 4, C. I. 42000) boyar maddeleri kullanılmıştır. Renk giderim verimleri kullanılan adsorban türüne göre değişmekle birlikte %72 ile başlayıp %92'a kadar çıkmıştır. Renk giderim çalışması sonucunda elde edilen deneysel verilerin Langmuir, Freundlich ve Temkin izoterm modellerine uygunluğu değerlendirilmiştir. Ayrıca kinetik model parametreleri ve gibbs serbest enerji değişimi, entalpi değişimi ve entropi değişimi gibi termodinamik parametreler de değerlendirilmiştir. Malahit yeşili ve metilen mavisi için adsorpsiyon kapasiteleri ise adsorban çeşidine göre sırasıyla 19,23 mg/g ile 500 mg/g arasında ve 2,02 mg/g ile 250 mg/g arasında bulunmuştur. Bu çalışmada elde edilen sonuçlar, bor cevherinin, bor zenginleştirme atığının ve modifikasyonlarının renk giderim çalışmalarında kullanılabileceğini ve yüksek verim elde edilebileceğini göstermiştir.
Evsel atıksuların arıtılması ve havalandırma parametrelerinin incelenmesi

Bu çalışmada evsel atıksuyun mekanik yolla havalandırılması yöntemi incelenmiştir. Çalışmada mekanik karıştırıcı kullanılmıştır. Mekanik karıştırıcının hızı sabit tutularak farklı karıştırma zamanlarında ve farklı karıştırıcı yüksekliklerinde Biyolojik oksijen ihtiyacı, kimyasal oksijen ihtiyacı, pH, azot ve çözünmüş oksijen parametrelerindeki değişimi karşılaştırılmıştır. Atıksuyun BOİ, KOİ parametreleri; düşük ÇO konsantrasyonlarında, havuz tabanında kısa süreli karıştırmalarda daha fazla düşüş görülmüştür. Atıksuyun ÇO konsantrasyonunun yüksek olduğu durumlarda karıştırma süresi ve karıştırıcı konumunu sistemin performansına önemli bir etkisi olmadığı düşünülmektedir.
İstanbul'daki evsel kaynaklı tehlikeli atıkların karakterizasyonu ve potansiyel etkilerinin değerlendirilmesi

Evsel tehlikeli atık yönetimi dünyadaki en zor çevre sorunlarından birisidir. Bu sorunu çözmek için, tehlikeli atık bileşimi güvenilir ve güncel verilere dayanarak belirlenmelidir. Bu amaçla, evlerde bulunan tehlikeli atıklar genellikle 6 ana kategoride gözlemlenmektedir; ilaç-zirai ilaç ve ambalajları, boyalar, temizlik ürünleri ve ambalajları, kozmetik ürünleri, piller ve floresan lambalar. Bu çalışmada; İstanbul'daki mevcut evsel kaynaklı tehlikeli atık yönetimi incelenmiş, yaz ve kış dönemlerinde atık karakterizasyon çalışmaları yapılmış ve düzenli depolama sızıntı suyundaki tehlikeli bileşenler hakkında literatür taraması yapılmıştır.2015- 2016 yaz ve kış dönemlerinde yapılan İstanbul EKTA karakterizasyonu sonuçlarına göre EKTA'nın toplam evsel atıklara oranı % 0,79 olarak belirlenmiştir. EKTA'nın dağılımı ise sırasıyla; % 51,77 temizlik ürünleri, % 25,25 boyalar, % 16,41 ilaç-zirai ilaçlar, % 5,05 kozmetik ürünler, % 1,26 piller ve % 0,25 floresan lambalardır. Sızıntı suyunun içeriği depolanan atık türlerine ve depolama sahasındaki işletme sürecine bağlıdır. Dünyadaki çalışmaları göz önüne alındığında; sızıntı suyu içindeki ağır metaller ve halojenli alifatik bileşenler, aromatik hidrokarbonlar, fenolik bileşenler ve zirai ilaçlar gibi tehlikeli bileşenlerin varlığı tehlikeli atıkların belediye atıkları ile birlikte bertaraf edildiğinin direkt göstergesidir. Tehlikelilik içeriğini izleyebilmek için yapılan sızıntı suyu analiz sonuçlarına göre ağır metal konsantrasyonu 4 - 1797 g/l aralığındadır. Nanofiltrasyon işleminden sonra, değerler deşarj kritelerinin altında olmaktadır. Katı atıklar içerdikleri tehlikeli içeriğe bağlı olarak farklı bertaraf tekniklerinde inhibe edici rol oynayabilir ve işlemleri önleyebilir. Bu yüzden düzenli depolama sahalarındaki EKTA riskini tam olarak değerlendirmek için sürekli izleme ve sızıntı suyu analizlerinin yapılması gerekmektedir.
Toxicity and inhibition evaluation of hazardous wastes from metal finishing processes to Vibrio Fischeri

Zararlı atık üreticisi endüstriler için atığın özelliklerinden dolayı tanım, tespit, antma/depolama/u2aklaştırma prosedürleri ve yönetmeliklerdeki açıklar nedeniyle sorunlar vardır. Bu sorunlardan en önemlisi tehlike kriterlerinden birisi olan toksisitedir. Endüstriyel kimyasalların, çevre kirleticilerinin ve diğer maddelerin toksisitelerinin belirlenmesi işçi sağlığının ve topluluğun diğer elemanlarmm korunmasında önemli bir adımı teşkil eder. Çünkü toksik kirleticiler türlerin, popülasyonlann, toplulukların ve ekosistem proseslerinin üzerindeki çeşitli etkileri ile ekosistemin sürdürülebilirliğini tehdit ederler. Metal son işlemleri endüstrisi toksik özellikli tehlikeli atık üreten en önemli birincil üretim endüstrilerinden biridir. Metal son işlemleri endüstrisinin çevreye olan en önemli etkisi, kirleticilerin yüzeysel ve yeraltı sularına sızmasıdır. Bu proje kapsamında, bir metal son işlemleri endüstrisinin prosesleri incelendi ve bu endüstrinin zararlı atıkları ABD Çevre Koruma Örgütünün zararlı atık listelerine göre tespit edildi. Bu endüstrinin proseslerinden kaynaklanan atıksulann karakterizasyonu yapıldı. Bu karakterizasyon sonucu ortaya çıkacak metallerin birbirleriyle ve siyanürle olan sineri istik ve antogonistik etkileşimleri Vibrio Fisheri bakterilerini kullanan BioToxT testi ile elde edilen ECso değerleri ile incelenmiştir. Bu etkileşimlerin arıtma tesisi oksidasyon ve kimyasal arıtım üniteleri sonrasında nasıl değiştiği arıtım kademelerinin çamuru ve üst suyunda yürütülen toksisite deneyleri ile ortaya koyulmuştur. Sinerjism/antogonism ve toksikolojik etkileşimler atıksulann, çamurdan Toxicity Characterization of Leaching Procedure metoduna bağlı kalınarak elde edilmiş ekstraktın toksisitesi ile karşılaştırılmış ve arıtım performansı değerlendirilmiştir.
Mikroalglerin sudan ayrıştırılmasında ve biyoetanol üretiminde ozon ve ultrases kullanımı

Tez çalışmasının amacı, biyoyakıt hammaddesi olarak üretilen mikroalglerin hasat edilmesinde ve hücre içi organiklerin hücrelerden ayrıştırılmasında yenilikçi bir yaklaşım olarak ozon (O3) ve ultrases uygulamalarının hem ayrı ayrı hem de birlikte kullanılmalarının etkinliğinin belirlenmesidir. Ozonlama ile hücrelerin parçalanması ve hücre içi değerli organiklerin çözelti fazına taşınması sağlanmıştır. Biyokütledeki toplam karbonhidratın en fazla %80'inin 0,4 g O3/g kuru-biyokütle ozon dozunda, proteinin ise en fazla %30'unun 0,3 g O3/g KBG'de hasatlanabildiği görülmüştür. Bu durum ozonlamanın mikroalglerden karbonhidrat ve protein hasatında kullanılabilineceğini göstermektedir. Ancak, ozonun lipitle reaksiyona girerek ekstraksiyon verimini düşürdüğü ve bu nedenle lipit ekstraksiyonunda kullanılamayacağı tespit edilmiştir. Mikroalglerden lipit ekstraksiyonunda US uygulamalarının daha etkin bir yöntem olduğu ve özellikle US sonrası kloroform/metanol karışımının kullanılmasıyla lipit ekstraksiyon veriminin %83 oranında arttığı bulunmuştur. Ayrıca US'in lipit kompozisyonunu değiştirerek bir kısım digliseritleri, monogliseritlere dönüştürdüğü tespit edilmiştir. Mikroalg hücrelerinden karbonhidrat hasatlanmasında O3 sonrası US uygulanmasıyla karbonhidrat hasat verimi 0,15 ve 0,27 g O3/g KB ozon dozları için sırasıyla 0,3 ve 0,2 kWh/g KB ultrases dozlarında en yüksek değer olan %80'e ulaştığı görülmüştür. Biyoetanol üretiminin ilk aşaması olarak, sadece enzim kullanılarak gerçekleştirilen ön işlem çalışmalarında, mikroalgal polisakkaritlerin glikoza dönüşüm veriminin düşük olduğu görülmüştür. Ancak enzimatik hidrolize yardımcı ön işlem olarak ozon kullanıldığında glikoza dönüşüm veriminin yaklaşık 5 kat arttığı ve en yüksek dönüşüm veriminin %80 8 olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, ozonun alkali, seyreltik asit ve US ile ön işlem yöntemlerine nazaran daha yüksek ürün verimi sağladığı görülmüştür.
Türkiye'deki çevresel etki değerlendirmesi mevzuatının Avrupa Birliği'ne uyumluluğu

Çevresel Etki Değerlendirmesi genel olarak; planlama aşamasındaki faaliyetlerin gerçekleştirilebilmesi için, çevreye yapabileceği tüm etkilerin bilimsel ve teknik yöntemlerle tespit edilerek olumsuz etkilerin önlenmesi ya da çevreye zarar vermeyecek şekilde en aza indirilmesi ve olumlu etkilerin arttırılmasıdır. Çevresel Etki Değerlendirmenin bir ileri aşaması olan Stratejik Çevresel Değerlendirme ise; faaliyetlerin gerçekleşmesine olanak sağlayan plan, program ve politikaların çevre üzerindeki olası etkilerinin değerlendirilmesidir. Avrupa Birliği'ne üye ülkeler; birlikteliği sağlamak amacıyla çıkarılmış olan Çevresel Etki Değerlendirmesi ve Stratejik Çevresel Değerlendirme direktifleri doğrultusunda ulusal mevzuatlarını düzenlemektedirler. Bu çalışma; bu direktifleri bu direktifler doğrultusunda oluşturulan Çevresel Etki Değerlendirmesi prensiplerini ve üye ülkelerde uygulanış biçimlerini, Türkiye Avrupa Birliği ilişkisi içinde gelişen Çevresel Etki Değerlendirmesi Mevzuatını içermektedir.
Kamil Abduş lagününde tatlı ve tuzlu suyun su kirliliğinin kontrolü yönetmeliği kapsamında incelenmesi

Lagünler balıkçılık, plaj gibi rekreasyon amacıyla yoğun bir şekilde kullanıldıklarından dolayı potansiyel kirletici ve tehlikeli kaynaklarına karşı korunmalıdır. Ayrıca flora ve fauna bakımından zengin olduğundan dolayı ise korunarak doğal dengenin sağlanması önemlidir. Kamil Abduş Lagünü, Kocaeli Yarımadası'nın güneybatısıyla Tuzla Yarımadası'nın kuzeyinde konumlanmakta olup alanının kıyı bölgesi olmasından ötürü dalga ve akıntılardan etkilenmektedir. Denizden bir kıyı kordonu ile ayrılan lagün, Umur Deresi tarafından beslenmekte ve özellikle lodoslu havalarda deniz sularının istilası sonucu suları yükselmektedir. Kamil Abduş Lagünü denizle bağlantılı olması dolayısıyla kendine özel bir ekolojiye sahiptir. Lagün, coğrafi konumundan ötürü mineral su kaynaklarından ve Marmara Denizi'nin kıyı morfolojisinden ötürü de su seviyesi değişimlerinden etkilenmektedir. Lagün, doğal park ve 1. Derece Sit Alanı olduğundan su kalitesi oldukça önemlidir. Ayrıca lagünün Marmara Denizi ile bağlantısındaki plajda da su kalitesi oldukça önem arz etmektedir. Bu çalışmanın amacı, deniz suyu ve tatlı su parametreleri olan tuzluluk, çözünmüş oksijen, sıcaklık, pH ve ağır metallerin Kamil Abduş Lagünü'nde ölçümünün yapılarak su kalitesi sınırlarına uygunluğu, kirlilik durumunda sebepleri ve giderilmesi yöntemlerinin değerlendirilmesidir. Sahada belirlenen konumlarda 6 ay boyunca her hafta sıcaklık, pH, çözünmüş oksijen ve tuzluluk ölçülerek su numunesi toplanmıştır ve laboratuvarda hazırlanan numunelerde ağır metal konsantrasyonları ICP-OES cihazı ile analiz edilmiştir. Sonuçlar değerlendirilirken Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliği, EPA, WHO ve AB Konseyi mevzuatları baz alınmıştır.
Endüstriyel atıksulardaki ağır metallerin değişik bitkiler tarafından absorblanması üzerine bir çalışma

Sanayinin gelişmesi ile birlikte, üretim ve kullanma kaynaklı atıksuların arıtılması ve deşarj edilmesi problemleri ortaya çıkmıştır. Evsel ve endüstriyel atıksular, deşarj edildikleri alıcı ortamlarda flora ve faunayı olumsuz yönde etkilemişlerdir. Atıksuların arıtılmasında çeşitli yöntemler kullanılmaktadır. Bu arıtma yöntemleri, zaman, maliyet ve arıtma verimi bakımından birbirinden farklılıklar göstermektedir. Özellikle atıksularda bulunan ağır metallerin arıtılması maliyet olarak diğer kirleticilerin arıtılmasına göre daha yüksektir. Yapılan bu çalışmada, sanayileşmenin yoğun olarak yaşandığı Çayırova bölgesinde bulunan Çayırova Deresi kenarında yetişen bitkilerde ağır metaller incelenmiştir. Çayırova Deresi, sanayi bölgesinde olmasından ve evsel ve endüstriyel atıksuların bu dereye deşarj edilmesinden dolayı ağır metal yönünden oldukça zengindir. Dere, Marmara Denizi'ne dökülmektedir. Çalışmada beş farklı bitki grubu (Chlorella vulgaris, Acer negundo, Typhaceae angustifolia L. , Lycopersicum esculentum Miller ve Cynedon L. pers incelenmiştir. Bu bitkiler, dere kenarında yetişen bitkiler olup, tamamen dere suyu ile sulanmaktadır. Bitkilerde dört farklı ağır metal incelenmiştir. Numuneler, beş aylık bir süre boyunca, ayda bir kez alınmıştır. Her bitki türü, bitki yoğunluğuna bağlı olarak ayrı bir noktadan alınmıştır. Yapılan analiz çalışmalarında, bütün bitkilerin en fazla kadmiyum absorbladığı görülmüştür. Kadmiyumdan sonra en çok absorblanan metal demir olmuştur. Bazı bitki türlerinde absorlama miktarı çok fazla olurken, diğer bitkilerde çok düşük olabildiği görülmüştür. Genellikle Chlorella vulgaris numuneleri, incelenen tüm bitkiler içinde metallerin en fazla absorblandığı bitki türü olmuştur. Bitkiler içinde Acer negundo 'ta kadmiyum en fazla absorlanan metal olmuştur. Typhaceae angustifolia L. ve Cynedon L. pers numunelerinden elde edilen sonuçlar, birbiri ile paralellik göstermişlerdir.
Bursa su kaynaklarının potansiyelinin tanımı ve kullanımında iyileştirme yaklaşımları

Bu çalışmada, Bursa sınırları içerisinde bulunan konut, ticaret, hizmet, rekreasyon, endüstri ve tarım gruplarının tümünün kullanımları için temin edilmiş bulunan su ve onların temin edilmiş oldukları kaynaklar irdelenmiş; temin edilmiş bulunan suyun belirtilen kullanıcılarına fırsat eşitliği ve adil ücretlendirme ölçüleri içerisinde temin edilmesi için kullandırım şartlarının iyileştirilebilirliği araştırılmıştır. Bu çalışma neticesinde, Bursa'nın Içme-kullanma, sanayi ve tarımsal su ihtiyaçlarının 2040 yılı itibariyle sırasıyla 295, 4 hm3/yıl, 73,85 hm3/yıl ve 51,6 hm3/yıl değerlerde oldukları ile ihtiyaç duyulan suyun temin edilmesinde faydalanımın öngörüldüğü Bursa ve yakın çevresinde mevcut, derlenebilir su kaynaklarının toplam kapasitesinin bu ihtiyacı emniyetle karşılayabilecek düzeyde olduğu belirlenmiştir. Bursa sınırlan içerisinde su kaynaklarının entegre kullanımıyla temin edilmiş ve edilmesi programlanmış bulunan su varlığının kullanılmasında; ekonomi ve su kullanıcı sektörler arası fırsat eşitliği kavramlarının gözetilmeleri şeklindeki iyileştirmede Hollanda, İngiltere ve Galler, Namibya, Yunanistan ve İtalya'da olan uygulama örneklerinden faydalanılmıştır. Bu çalışma ile Bursa'nın tüm su kullanıcılarına su temininin, içerisinde bulunulan zaman için yeterli olduğu tespitini takiben, Bursa Su Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü'nün su kullandırmadaki tavrının, literatür araştırmasında edinilen iyileştirme sağlayıcı ilkeler doğrultusunda değiştirilmesi önerisiyle tamamlanmıştır.
Bir yapışkan bant üretim tesisi kapalı ortamında uçucu organik bileşiklerin belirlenmesi

Bu çalışma kapsamında İstanbul'da faaliyet gösteren bir yapışkan bant üretim tesisi iç ortam havasında bulunan Uçucu Organik Bileşik seviyeleri incelenmiştir. Bu amaçla tesiste üretim bölümlerinden en yüksek UOB seviyesi olan bir bölüm seçilerek iki farklı havalandırma sisteminin çalışması halinde farklı noktalardaki UOB çeşitleri ve konsantrasyon değişimi ölçümlerle belirlenmiştir. Çalışma süresince tesis iç ortamında alınan toplam 35 UOB örneğinde 40 bileşen tespit edilebilmiştir. Tespit edilen UOB'lerden Toluen'in değişim aralığı 22,8 ile 5560 g/m3, Etilbenzen'in değişim aralığı 0,1 ile 35,5 g/m3, Ksilen'in değişim aralığı 1,59 ile 197, 5 g/m 3 Benzen'in değişim aralığı 0,1 ile 1,4 g/m 3 olarak belirlenmiştir. Yapılan ölçümler iş sağlığı ve güvenliği kapsamında tanımlanan limit değerlerin oldukça altında kalmaktadır. Ancak bu konsantrasyonlara işçilerin günde 8 saat ve uzun çalışma yılları süresince sürekli maruz kalması sağlık problemleri oluşturabilecektir. İş sağlığı ve güvenliği kapsamında genel sağlık tetkiklerinin düzenli yapılması, kan ve idrar tetkik sonuçlarının dikkatle incelenmesi önemlidir. Ayrıca işyeri havalandırma sistemlerinin de etkin ve verimli çalıştırılması, tasarlanan havalandırma sistemlerinin uygulanabilirliğinin iyi değerlendirilmesi gerekmektedir. Havalandırmanın tamamen dış ortam havası ile yapılacağı durumlarda, dış ortam hava kalitesi çok önemli bir faktördür ve iç ortamda birikime sebep olabilmektedir.
Hastane atıksularından elektrokoagülasyon yöntemi ile kimyasal oksijen ihtiyacı gideriminin incelenmesi

Tez çalışmasında Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastane atıksuyunun elektrokoagülasyon yöntemiyle Kimyasal Oksijen İhtiyacı giderimi incelenmiştir. Deneysel çalışmalar hastane çıkışından alınan atıksu numunesi ile gerçekleştirilmiştir. Bu amaçla monopolar paralel demir ve çelik elektrotların tercih edildiği bir elektrokoagülasyon reaktörü kullanılmıştır. Hastane atıksuyundaki KOİ elektrokoagülasyon prosesi ile gideriminde başlangıç pH değeri, akım yoğunluğu, elektroliz süresi ve karıştırma hızı gibi değişimler yapılarak arıtım için optimum koşulların belirlenmesine yönelik deneysel çalışmalar gerçekleştirilmiştir. Gerçekleştirilen çalışmalarda başlangıç pH değeri 2-9, akım yoğunluğu 10-100 A/m2 arasında, elektroliz süresi 5-40 dakika sürelerde ve karıştırma hızı 50, 150, 200, 250 rpm aralığında değiştirilerek deneyler gerçekleştirilmiş ve optimum pH değeri, akım yoğunluğu, elektroliz süresi ve karıştırma hızları belirlenmiştir. Hastane atıksularının elektrokoagülasyon ile arıtımında başlangıç pH 4 değerinde, 100 A/m2 akım yoğunluğunda, 30 dakika elektroliz süresinde, 200 rpm karıştırma hızında % 51.59 giderim verimi sağlanmıştır. Buna rağmen aynı başlangıç pH, karıştırma hızı ve elektroliz süresinde 50 A/m2 için % 46.92 giderim verimi elde edilen şartlar optimum değer olarak seçilmiştir. Belirlenen optimum koşullarda gerçekleştirilen elektrokoagülasyon prosesi için BOİ5, AKM, bulanıklık, renk, toplam azot ve toplam fosfor giderim verimleri sırasıyla % 34 .03, % 48 .76, % 81 .87, % 69 .16, % 73.95 ve % 68.65 elde edilmiştir. Bu çalışmada optimum şartlarda elektrokoagülasyon ile hastane atıksuyundan KOİ giderimi için arıtım maliyeti hesaplanmıştır.
Hareketli yataklı membran biyoreaktör ile evsel atık suların arıtımı

Bu çalışmada, pilot ölçekli hazırlanan klasik MBR, hareketli ve sabit yataklı biyofilm destekli hibrit MBR'nin üçlü sisteminden biri olan hibrit hareketli yataklı membran biyoreaktör ile evsel atıksuyun arıtımı araştırılmıştır. %50, %65 ve %80 oranında biyofilm dolgu malzemesi doldurulan sistemde , 30, 20, 10 ve 5 günlük çamur yaşlarında deneyler sürdürülmüş ve 22 lt/m2saat'e kadar membran akılarında çalışılmıştır. Hidrolik kalış süresi olarak 45 dakika'ya inilen deneylerde ortalama olarak %95, 24 TKOİ, %73, 31 TOK ve %30, 55 TN giderimleri sağlanmıştır. Artan nüfusa karşılık, azalan tarım alanları ve giderek yok olan temiz su kaynakları ciddi çevre sorunlarına yol açmaktadır. Bu yüzden tarımın sulama suyuna olan ihtiyacını giderebilmek için evsel atıksuların geri kazanımı önem taşımaktadır. Bu çalışmada yaklaşık 340 gün işletilen HYMBR ile arıtılan çıkış suların ortalama bulanıklık değeri 0,676 NTU, elektriksel iletkenlik 449 S/cm, pH değeri 7,04 ve SAR 1,46 olarak belirlenmiştir. Bu değerler göz önünde alındığında HYMBR'lerin evsel atıksuları 45 dk gibi kısa sürede A sınıfı sulama suyu kriterlerini karşılayacak derecede arıtılabildiği görülmüştür. Sonuç olarak HYMBR'lerin düşük şiddetli evsel atıksuların yüksek hızda arıtılarak sulama suyu olarak kullanılabilmesi konusunda son derece etkili bir arıtım sistemi olabileceği sonucuna varılmıştır.
Küçük sahil yerleşimlerinde su temininde çoklu karar analizleriyle desalinasyon teknolojisinin entegrasyonu

Günümüzde insanlar tarafından su çevrimine göre suyun kullanımı ihtiyacı doğal koşullar ve jeolojik yapı ile ilişkili olarak önemli oranda farklılıklar göstermektedir. Yüzeysel su kaynakları açısından fakir olan bölgeler ve yerleşim yerlerindeki hızlı nüfus artışı bu problemin temelini oluşturmaktadır. Bu problemde mühendisleri su temininde farklı çözümler bulmaya yönlendirmiştir. 20. yüzyılın sonundan itibaren sürekli gelişim göstermekte olan desalinasyon teknolojisi ise su temininde yaşanan sıkıntıyı giderebilecek önemli bir gelişmedir. Bu proses farklı fiziksel, kimyasal yöntemler kullanarak miktar açısında hiç sorun teşkil etmeyen deniz suyunun tatlılaştırılmasını yani tuzunun giderilmesini sağlamaktadır. Özellikle sahil bölgelerinde bulunan küçük yerleşim yerlerinde yaz dönemlerinde nüfus patlaması sonucu artmakta olan su ihtiyacını karşılamak için deniz suyundan çok kademeli ani damıtma, çok etkili damıtma, ters osmoz, vb. desalinasyon teknikleri ile yüzeysel su kaynaklarını destekleyerek su temini için bir model oluşturmak amacıyla bu çalışma ortaya konmuştur. Ele alınan senaryodaki hangi seçeneğin uygun olabileceği yapılan çok kriterli analizler ile bulanık analitik hiyerarşi prosesi yöntemi kullanılarak tespit edilmiştir. Bu şekilde karar verecek olan kişiye ya da kurumlara yardım edileceği düşünülmektedir. Bu amaç çerçevesinde bu çalışmanın kapsamında ise öncelikle ikinci bölümde su temini için gerekli olan su alma yapıları ve iletimi konusunda inceleme yapılmıştır. Ardından ise tuzdan arındırma seçeneği üzerinde üçüncü bölümde ayrıntılı bir şekilde bahsedilmiştir. Bu bölümde öncelikle desalinasyon teknolojisinin tarihçesi ve dünya üzerindeki kapasitesi hakkında bilgi verildikten sonra deniz suyu özellikleri hakkında inceleme yapılmıştır. Bundan sonra da termal ve membran teknolojiler hakkında bilgi verilmiş olup enerji tüketimi ve çevresel etkileri üzerinde durulduktan sonra bahsedilen desalinasyon tekniklerinin karşılaştırılması ile bu bölüm sonlandırılmıştır. Desalinasyon hakkında bilgi verildikten sonra ise dördüncü bölümde bu çalışmada uygulanacak olan yöntemin temeli olan bulanık mantık ve analitik hiyerarşi prosesi hakkında açıklamalarda bulunulmuştur. Beşinci bölümde ise bu çalışmada kullanılacak olan FAHP yöntemi hakkında ayrıntılı bir şekilde açıklamalarda bulunulmuş olup uygulamada izlenecek çözüm yaklaşımının verilmesiyle bu bölüm sonlandırılmıştır. Ardından altıncı bölümde ise FAHP yöntemi ile Antalya'nın Kaş ilçesi için bir su yönetim modeli oluşturulmuştur. Bu model neticesinde hangi seçeneğin ilçede uygulanmasına yönelik bir tercih sıralaması elde edilmiş olup sadece desalinasyon ile su temininin uygun olacağı görülmüştür.