turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sanatta günah ve arınma

Çocuk bu dünyaya masum, günahsız olarak geliyor. Günah kavramını naif, bilinçsiz hareketlerden, amellerden, kendi deneyimlerinden öğreniyor. Günah bütün sosyal topluluklarda farklı, ama temelde evrenseldir. Ancak bu dünyadan, hayattan günahsız, günaha bulaşmadan, arınmış, temizlenmiş olarak ayrılıyor mu? Bu kendi kararına bağlıdır. İnsanın hür iradesi vardır ve her insan kendi eylemlerinden sorumludur. Arınma bir süreçtir. Insan yaşlanınca genellikle çocuk gibi oluyor, çocuklaşıyor, saf duyguya dönüyor. Sanatçının kendisi de böyledir; fikirleri, düşünceleri, sanat eserleri de zamanla netleşiyorlar, arınıyor. Günah çekici ve caziptir ama onun varlığından, gerçekliğinden kurtulmak zordur. Vicdan azabı bazı insanlara bir ömür boyu eşlik eder. Bu nedenle, ruhu sakinleştirmek için insan toplulukları çeşitli yöntemler ile, aletler ile, kutsal yerler oluşturup, ritüellerle vicdani günahlarından kurtulmak isterler. Bu araştırmada öncellikle çeşitli dinlerin temelde aynı olan; en büyük günahlardan arınmada kullandıkları aletler; arınma yerleri ve gelenekler vurgulanmıştır. Bu süre zarfında oluşturulan eserlerdeki, temel evrensel felsefi düşünceler, dini ve sanatsal sembollerdir. Ancak bunlar çoğuncalı zamanımızdaki toplumsal sorunlara reaksiyon, tepki olarak ortaya çıkarlar. Bu çalışmada özellikle seçilen sanatçılar ve onların eserleri Doğu-Batı perspektifi içinde ele alınan konuya açıklık getirmektedir. Yapılan uygulamalar, seçilen örnek sanatçıların çalışmalarıyla ve diğer esin kaynaklarıyla desteklenmektedir. Bu çalışma temel olarak 3 Bölümden oluşmaktadır. 1. Bölümde ele alınan konunun temel kavramları ve tarihsel süreci insanlık tarihi ve gelişimi çerçevesinde ele alınmıştır. 2. Bölümde konu sanatın gelişimi ve ağırlıklı olarak çağdaş sanattakı örnekleriirdelenerek ortaya koyulmuştur.3. Bölüm uygulamaların çikiş noktaları esinlenmeleri ve açıklamaları üzerine kurulmuş olup, ve araştırma ve uygulamalar sürecinde elde edilen çıkarımlar ortaya koyulmuştur. Anahtar Sözçükler:Günah, Arınma, Kurban, Heykel, Sanat, Din, Arınma objeleri, Göç, Çağdaş Sanat
İmgenin modernizm ve postmodernizm bağlamında değişim sürecinin resim sanatı üzerinden incelenmesi

Araştırmada imgenin, modern dönemden bugünün postmodern döneme geliş sürecindeki toplumsal ve sanatsal değişimi göz önüne alınarak, sanat eserlerinin görsel alanlarda biçimsel incelemesine yer verilmektedir. Tez beş kesimden oluşmaktadır. Birinci kesimde, tezin amacı, önemi, veri toplama tekniği ve temel kavramları açıklanarak araştırmanın yöntemine yer verilmektedir. İkinci kesimde imgenin kavramsal açılımları doğrultusunda, duyular aracılığıyla algılanan nesne ve görüntünün düşünsel düzeyde göstergebilimsel yaklaşımları ele alınmaktadır. Modern İmge olarak adlandırılan üçüncü kesimde, öncelikle modernizmin tarihsel incelemesi doğrultusunda belirlenen teknik ilerlemelerin imgenin değişim sürecindeki yerine ve sonrasında sanat eserlerinin anlaşılabilir olması için modern eser üretim tekniklerine yer verilmektedir. Bu bağlamda fotoğraf makinesinin icadıyla dolaşıma çıkan fotoğrafik imgeler, farklı imgelerin birleştirilmesini sağlayan kolaj ve montaj teknikleri ele alınarak yeniden üretim biçimleri neticesinde oluşan gündelik hayatın estetikleştirilmesiyle değişime uğrayan imgelere açıklık getirilmeye çalışılmaktadır. Modernizmin genel niteliğinin incelenmesinde karışık durumların yarattığı bireysel ve sanatsal belirsizlikler ön plana çıkmaktadır. Modern akımlarda makineleşen dünyaya karşı mekanikleşen bireyin dışavurumsal yaklaşımları belirginleşmektedir. Araştırmada, iç ve dış yönelimler doğrultusunda yüzey üzerine yansıtılan romantik imgelere, farklı imgelerin birleştirilmesiyle simge kavramına eşdeğer görünüme sahip olan Simgeciliğe, parçalama olgusuyla iç içe geçmişş görüntülerin yansıtılması sürecinde Kübizme, nesneden tamamen kopartılarak renk ve çizgi doğrultusunda yüzey üzerine yansıtılan soyut imgelere, yazı ve görüntüyle iki farklı imge olgusunun aynı eserde sunulmasına olanak sağlayan kavramsal sanata ve gündelik hayat nesnelerinin esere dahil edilmesiyle Pop Art' a yer verilerek imgenin değişim süreci ele alınmaktadır. Dördüncü kesimde, artık postmodern döneme sahip olan nesnesizleştirilmiş imge sadece görüntüdür. İmge bu aşamadan sonra yeniden üretilmekten ziyade, simulakr, pastiş ve parodi gibi kavramlar arasında alıntılandırılarak yer değiştirmektedir. Bu durumun sanatsal yaklaşımı ise Yeni Dışavurumculuk ve Yeni Gerçekçilik akımları çerçevesinde incelenmiştir. Son olarak beşinci kesimde ise, araştırmada ele alınan konulara yer verilerek imgenin değişim süreci resim sanatı bağlamında değerlendirilmektedir. Bu bağlamda imgenin ilk çağlardan bugüne geçirdiği değişim süreci, nesne, gerçeklik ve yansıtılan öğelere paralel olarak ele alınmıştır. Nitekim imgenin teknik ilerlemeler karşısında yeniden üretilerek değişikliğe uğradığı görülmüştür.
Güncel sanatta sanat siyaset ilişkisi ve politik imaj

Bu çalışmada, güncel sanatta, sanat-siyaset ilişkisinin etkileşimiyle ortaya çıkan politik imajların, postmodern süreçteki sosyolojik ve psikolojik durumların etkisiyle sanatçıların yapıtlarına ve yaratım süreçlerine nasıl yansıdığı incelenmiştir. Çalışmanın Birinci Bölümü'nde iktidar, iktidar ve kültür ilişkisi felsefe, siyaset bilimi ve sosyoloji disiplinlerinin verileri üzerinden incelenmiştir. Bir iktidar aygıtı olarak küreselleşme ele alınmış, küreselleşme süreci ile yeni bir boyut kazanan kültür sanat politikalarının uluslararası sanat organizasyonları, sanat piyasasının iktidar ile olan ilişkisi ve bu süreçte önemli bir aktör olarak yer almaya başlayan küratörlük kavramı üzerinde yarattığı değişim ve dönüşümler irdelenmiştir. Aynı zamanda özellikle iktidar kavramının toplum, kültür, sanat ve sanatçı üzerindeki yansımaları ve etkilerinin araştırılma gereği hissedilmiştir. İkinci Bölüm'de sanat ve siyaset arasındaki ilişki irdelenmiş günümüz sanatının şekillenme sürecinin daha net bir şekilde kavranması bakımından özellikle 1960 sonrası postmodern süreçte ortaya çıkan sanat hareketleri ve eğilimler, dönemin sosyolojik durumu göz önünde bulundurularak ele alınmıştır. Üçüncü Bölüm'de politik imaj kavramı tanımlanmış, güncel sanatın dünyada ve Türkiye'deki gelişim süreci incelenmiştir. İlerleyen kısımda ise güncel sanatta politik imajların sanatçıların eserlerine nasıl yansıdığı örnekler üzerinden incelenerek ele alınmıştır. Son bölümde ise, çalışma konusuna uygun düşen günümüz siyasetinin oluşturduğu imajların konu edinildiği bir dizilmiş üretilmiş ve bu kişisel yaklaşım resim diliyle yansıtılmaya çalışılmıştır.
Modernizm ve postmodernizm tartışmaları ekseninde 20. yüzyıl batı resminde kent olgusu

19. yüzyılın başında meydana gelen aydınlanma, sanayileşme gibi köklü atılımlar yeni bir çağın başlangıcını oluşturmaktadır. Bu çağın en önemli özelliği giderek doğal yaşamdan koparak bilim ve teknoloji temelli yeni bir toplum ve kültürel çevre yaratma girişimidir. Modern olarak adlandırılan bu dönem, eski geleneksel çevreyi yıkarak yeni bir mekan yaratmaya girişir. Bu mekansallaştırma çalışmaları bugünkü uygarlığın temelini oluşturan sanayileşmiş, her tür yeni aracın, yapıların yer aldığı farklı kültürlerin buluştuğu kentleri yaratmaktadır. Modern sanat bu ortamdan doğar ve doğal meskenini kentlerde bulur. Bu açıdan bakıldığında, geleneksel yaşamın çözülerek yeni temeller üzerinde yükselen kentlerin yeni sanatsal biçimleri doğurması kaçınılmazdır. Sanatın bu yöndeki dönüşüm süreci içinde fotoğraf, sinema gibi teknik yeniden üretim araçlarının etkisi büyüktür. Kentlerdeki yeni yaşam biçimi; hareketi, hızı, devinimi, aynı zamanda toplumsal ve bireysel huzursuzlukları, gerilimleri de beraberinde getirmektedir. Genel olarak modemizm kentlerdeki bu olgulardan yola çıkarak resimsel karşılıklar yaratmaya girişir. Modern kentin mimari yapılanması, daha çok geometrik bir temele dayanır. Bu anlayışın temelinde karmaşadan uzak, makine düzeninde işleyen bir kent tasarımı yatmaktadır. Mekanik dünyadan beslenen bu düşünce, gittikçe anlaşarak, kendi oluşum sürecini dışa vuran bir anlatımı benimser. Postmodernizm ise modemizmin anlaşma, sadeleşme yolundaki bu tavnna karşı çıkarak modemizmin dışanda bıraktığı her şeyi içeriye alır. Modemizmin kurumsal, akademik, mekanik düzenini reddederek; popüler ve kitle kültürü ürünlerine, süslemeye, geleneğe, tarihselliğe geri döner, 1960 sonrası yeniden üretim mantığının olanaklannı sonuna kadar kullanarak kendi söylemini gerçekleştirir. Dolayısıyla geçmişş dönemin tüm üslupları, gündelik yaşamın nesneleri, reklam imgeleri eklektik bir düzenlemeyle tekrar gündeme gelir. Burada amaç tüm kentin seyirlik bir sanat nesnesi konumuna indirgenmesi ve bu yaşam biçiminin estetikleştirilmesidir. VI
Sporcu içeceklerinin marka / kurum kimliği ve ambalaj tasarımı açısından incelenmesi ve 'bir uygulama örneği'

Günümüzde popüler olan sporcu içecek markalarını inceleyerek firmaların kendilerini yansıtmadaki en temel etkenlere değinmek; uygulama kısmında ise, kadınlara özel yeni bir sporcu içeceği yaratarak marka, ambalaj ve iletişim alanında bir farklılık ve farkındalık ortaya koymak isteyen bu yüksek lisans tezinde, kurumsal kimlik tasarımı, marka ve ambalaj konuları üzerinde durulmuştur. Bu tezde kimlik belirleme faktörü ile, markanın öğelerini oluşturan en temel etkenlerden, logo/ amblem, renk, yazı, ve slogan tanımları yapılarak örnekler ile detaylandırılmıştır. Günümüz tasarım anlayışındaki marka ve ambalaj ilişkisi ele alınmış; ambalaj, ambalajın grafik tasarımındaki yeri, ambalajın görsel öğeleri, tüketici gözünde marka algısı ve tüketicinin ürünü satın almadaki etkenleri göz önüne alınarak belirli başlıklar altında toplanmıştır. 'Perforwomans' markası oluşturulurken günümüzde popüler olan sporcu içecekleri marka ve ambalajları da incelenerek yorumlanmıştır. Seçilen sporcu içeceklerinin logo, renk, yazı vb. özellikleri incelendikten sonra, özgün bir tasarım ile 'Perforwomans' markası oluşturulmuştur. Bütün amaç, kadın sporcuların kadınlıklarını koruyarak, erkekleşmeden başarıya ulaşmalarını sağlamak amacıyla bir farkındalık yaratacak etkili bir marka oluşturmaktır.
1960'dan günümüze çağdaş sanatta heykelin konumu

Metal desteksiz porselen restorasyonların klinik başarısında simantasyon tekniği ve kullanılan simanın tipi çok önemli rol oynamaktadır. Bu nedenle çalışmamızın amacı farklı yüzey uygulamalarının metal desteksiz porselen sistemleri ile dual-curerezin siman bağlantısını etkileyeceği hipotezini test etmektir. Çalışmada In-Ceram Alumina, In-Ceram Zirkonya, In-Ceram Spinell metal desteksiz porselen sistemleri seçildiJSO TR 11405 no'lu standarta uygun olarak hazırlanan paslanmaz çelikten modelle her bir porselen grubundan 40'ar tane olmak üzere toplam 120 adet örnek hazırlandı. Porselen örnekler yüzey uygulamaları için 4 farklı gruba ayrılmıştır. Asitle pürüzlendirme işlemi için % 9 .5'lik HF asit, silan bağlantı ajanı olarak kullanıldı. Kumlama işlemi ise 50 um'lik Alüminyum oksit ile yapıldı. Yüzey şartlandırma işlemleri uygulanmış porselen örnekler Ultrasonik temizleme cihazında distile suyla yüzey temizlendikten sonra hava su spreyi ile kurutuldu ve daha sonra SEM analizi yapıldı. Makaslama bağlanma testi için porselen örneklere ışıklı sertleşen kompozit, bir dual-cure rezin yapıştırma simam olan Panavia F ile yapıştinldı. 24 saat 37 C'de suda bekletilen numuneler daha sonra Hounsfield Tensometresi cihazında 1 mm dk. hızda makaslama bağlanma testine tabi tutulmuşlardır. Elde edilen veriler Kruskal-Wallis testi ve Mann-Whitney U testi kullanılarak istatistiksel olarak değerlendirildi. En yüksek porselen-kompozit rezin bağlanma kuvveti HF asit ile silanın beraber kullanıldığı grupta görülmüştür. En düşük bağlanma kuvveti ise sadece HF asit uygulanan grupta bulunmuştur. Üç farklı porselen sistemi karşılaştırıldığında en yüksek bağlanma kuvveti değerleri her üç yüzey uygulaması için de en yüksek In- 92 Ceram Alumina porselen sisteminde, en düşük olarak ise In-Ceram Spinell porselen sisteminde bulundu.
Turistik ve kültürel varlıkların tanıtımında cut out tekniği uygulaması

Türkiye bulunduğu konumu, coğrafyası, doğal güzellikleri, tarihi ve kültürel mirası ile önemli turizm ülkeleri arasında yer almaktadır. Ülkemizin kalkınmasına katkıda bulunmak, doğal güzellikler ve kültürel değerlerimizi tanıtmak için, film, reklam gibi tanıtım araçlarından yararlanılarak, ülkemizi her yıl birçok turistin ziyaret etmesi sağlanmaktadır. Ülkemizde en çok ziyaret edilen yerlerden birisi de İstanbul'dur. İstanbul; doğal güzellikleri, kültürel mirası ile gezip görülecek birçok yere sahiptir. Bu nedenle İstanbul, büyük oranda turistin akın ettiği önemli şehirlerimizin başında gelmektedir. İstanbul'da gezip görülmesi gereken yerler denildiğinde akla gelenler arasında Galata Kulesi ve Kız Kulesi yer almaktadır. Hem tarihi hem de anlatılan hikayeleriyle ilgi gören önemli tarihi yerlerdendir. Bu hikayelerden biri de bu kulelerin birbirlerine olan aşkıdır. Ayrıca tarihte önemli bir olay olan Hezarfen Ahmed Çelebi'nin Galata Kulesi'nden Üsküdar'a uçmasıdır. Bazı tarihçiler tarafından bu olayın sadece efsane olduğu söylense bile, Hezarfen Ahmed Çelebi dünyada ilk defa uçan kişidir. Ayrıca Türk havacılık tarihinde önemli bir yere sahiptir. Bu çalışmada, kültürel değerlerimizden biri olan Galata ve Kız Kulesi'nin aşkı hikayesi ile tarihimizde önemli bir olay olan Hezarfen Ahmed Çelebi'nin Galata'dan uçuşu birleştirilerek bir hikaye oluşturulmuştur. Hikayede, tarihi ve kültürel değerlerimiz hakkında bilgi veren, ayrıca her kesime hitap eden bir anlatım tarzı ortaya çıkarılmıştır. Oluşturulan bu hikaye illüstrasyon tekniği ile dijital ortamda resimlendirilerek, cut-out animasyon tekniği ile hareketlendirilmiştir.
Film afişlerinde foto manipülasyon kullanımının göstergebilimsel çözümlemesi, Yorgos Lanthimos film afişleri

Film Afişlerinde Foto Manipülasyon Kullanımının Göstergebilimsel Çözümlemesi, Yorgos Lanthimos Film Afişleri' isimli tez çalışmasında, Foto manipülasyon tekniğinin bir getirisi olan geniş ifade olanaklarının, özellikle afişlerde sanatsal bağlamda nasıl kullanıldıkları göstergebilim ekseninde detaylı biçimde incelenmektedir. Özellikle film afişlerinde kullanılan foto manipülasyonun temel tasarım ilkeleri ve film ile ilişkisinin göstergebilim üzerinden kavramsal araştırmaları yapılmıştır. Yunan Yeni Dalga sinemasının öne çıkan isimlerinden olan Yorgos Lanthimos'un foto manipülasyon tekniği ile hazırlanmış film afişleri göstergebilimsel yöntem ile çözümlenmiştir. Çözümlemenin ardından afişlerin, filmlerin türü ve teması ile olan ilişkisi yorumlanmıştır.
Çağdaş dünyada ikonlaşan yapılar ve sanat eserleri

İnsanoğlu varoluşundan günümüze kadar görsel bir ifade biçimi olarak sembolleri sıkça kullanmıştır. Çeşitli amaçlarla kullanılan bu semboller görsel dilin gelişimine paralel olarak kabul görmekte ya da temsil ettiği öz paralelinde ikona dönüşmektedirler. Temsil durumundaki ikonlar kimi zaman bir düşünceyi kimi zaman da maddi bir varlığı işaret eder durumdadır. Öncelere üst kültürün bir parçası olarak kullanılan ikonlar daha sonraları teolojik anlatımın bir parçasına modernite ile birlikte ise hayatın her alanında kültürün bir parçasına dönüşmektedirler. Bu çalışmanın amacı ikon kelimesinin anlam ve kavram olarak neye işaret ettiği, tarihsel süreçte kullanımı ve modern toplumlarda dönüşümü üzerine araştırmalar yapmaktır. Genel olarak ilkel toplumlardan modern toplumlara düşünce ve düşüncenin temsili noktasında, biçim kimlik ilişkisini ortaya koyacak bir yaklaşım ortaya konmaktadır. Çalışmada Mısır sanatından itibaren ele alınan ikon kavramını evrensel olarak kabul görmüş sanatçıların yapıtları ile birlikte anıt veya mimari öğelerin neden bir ikon özelliği taşıdıklarının üzerinde incelemeler yapmaktadır. Son bölümde ise özellikle günümüzde ikon haline dönüşen sanat eserleri ve mimari yapıtların temsil noktasındaki durumları incelenmektedir.
Antik Yunan uygarlığı seramiği ve günümüz estetik anlayışına etkileri

Antik Yunan Uygarlığı, sanatta, edebiyatta ve hatta sporda günümüz insanını etkilemektedir. Sanatın her alanında adını öncü kategorisine yazdırabilmiş bu toplumun kimilerine göre uçlarda yaşadıkları hayatı, kimilerine göre ise inanılmaz mitolojileri dikkat çekiciydi. Aslında Yunanlılar, kendilerine ait olan mitolojileri ve farklı hayat tarzlarını bir bütün oluşturarak sundular seramikleriyle. Edebiyatta, mitleri, olimpiyatları, savaşı dizelere dökülürken, seramikte üç boyut üzerine fotoğraf kareleri gibi uyguladılar. Günümüz sanatına baktığımız zaman ise; teknolojik olarak ortaya çıkan tekniklerin yanı sıra, Yunan Uygarlığı' m binlerce yıl sonra bile izlerini görmek mümkün. 16. y. y ile 19. y. y. arası günümüz sanatından farklıdır. Çünkü toplumlarda din çok daha baskındı. 20. y. y' m özellikle ikinci yarısından soma Yunan toplumundaki rahatlık ve boş vermişlik sanatı etkisi altına almıştır. 16. y. y.'- dan 19. y. y.' a sanat incelendiğinde, çok büyük sanatçıların etkileşimleri çok belirgindi; din eser verilebilecek en görünür kaynaktı. Leonardo Da Vinci'nin 'Son Akşam Yemeği' resmi İsa ve havarilerinin son yemeği, aynı şekilde Michelangelo'nun Şistine Chapeli' ne yaptığı 'Adem' in Yaratılışı' freski bu anlamda en iyi örneklerdir. Bu zamanı takip eden dönemlerde ise, savaşlar, demokrasi sanatta çok etkili olmuştur. Tekrar günümüze dönecek olursak, çok etkili olan savaş yoktur, özellikle Batı' da. Sanat, dünyanın aynasıdır ve dünya şu anda bir boşluk içinde olduğundan sanatta da içe dönüş ve bencillik söz konusudur. Yüzyıllardır, insanlık tarhinden itibaren kişileri, toplumu ve dünyayı etkileyen konu ise cinselliktir. Dinin baskın olduğu dönemde bile bilinçaltıdaki cinsellik, mitolojinin ve tanrıçaların ardına sığınırken, sonraki yıllarda daha açık işlenmeye başlamıştır. Yunanlılar' da cinsellik dinin yokluğundan sapkınlıklar olarak ortaya çıkarken şu anda özgürlük adıyla yemden işlenmektedir. (ft
Savaş gastronomisi; Savaşa dayalı gastronomiye ilişkin teorik bir analiz ve Kurtuluş Savaşı'nda Antep Açlık Beyannamesi

Bu çalışma 'Gastronomi' olarak anılan beslenme bilimleri ve sanatlarının, savaş ve çatışma süreçlerinden nasıl etkilendiği ve bu süreçlere nasıl bir etkide bulunduğuna dair kuramsal bir analizdir. Beslenme, Gastronomi ve Savaş kuramsal biçimde işlevselci yöntem ile incelenmektedir. Beslenme ve gastronomi, Homo sapiens'in tarım devrimiyle başlayan beslenme biçimini, insan beslenmesinin temel durakları olarak ortaya koyduğu ; 'Toprak, Mutfak ve Sofra' kavramlarını 'Açlık ve Kıtlık' yaratan İklim Değişimine etkilerini de içererek, değerlendirmektedir. Savaş'ın nedeni olan gıda ve gıda üretimine engel olan savaşların ilişkisinde, gastronominin açlık ve kıtlık çalışmalarına sağladığı yöntemler ve uygulanmış tekniklere ilişkin savaş ve gıda ilişkisinin örnekleri incelenmektedir. Savaş'ın kuramsal analiz örneklerine yer veren çalışma, gastronominin savaş süreçlerinde temel kullanım biçimlerine, '4 Nesil Savaş Kuramı' çerçevesi içinde yaşanmış savaşların kayıt altına alınmış gıda ve gastronomi faaliyetlerinin örneklerine kaynak, iaşe ve ganimet kavramları ile odaklanmıştır. Napolyon Savaşlarında taşınabilir gıda üretimine, Birinci Dünya Savaşı'nda Almanya'nın gıda ulaşımını engellediği ada; İngiltere'nin kuşatma altında gıda üretimi ve yönetimine, İkinci Dünya Savaşı'nda Leningrad kuşatmasında pişirilen Rus Reçetelerine, Minnesota Deneyleri ve Alman kuşatması altında aç kalan Hollanda'nın Açlık Kışına 'Savaşa Dayalı Kıtlık ve Açlık Çalışmaları' içinde gastronominin örnekleri olarak yer vermiştir. Günümüz savaşlarının ve çatışmalarının gıda ve gastronomi ile kurduğu ilişkiye, Birleşmiş Milletlerin son durum raporları ile yorum getirilmiştir. Bu bağlamda elde edilen 'Savaş Gastronomisi' kavramı ve araçları açıklanmıştır. Kurtuluş Savaşı, Antep Kuşatmasında ilan edilen Açlık Beyannamesi 'Savaş Gastronomisi' çerçevesinde incelenmiştir.
Sistem teorisi bağlamında sanat nesnesi ve eşleme

Bu tez, 1950'li yıllarda temelleri atılmış disiplinler ötesi bir çalışma alanı olan Sistem Teorisi'nin 'sistemik yaklaşımını' kullanarak 20. Yüzyıl Batı Sanatındaki kırılmalarla belirginleşmiş sorunsalları inceler. Sanatın tanımı, sınırları ve bir sistem olarak evrimi, dinamik sistemlere özgü 'karmaşıklık', 'özüretim', 'işlemsel kapalılık' ve 'belirme' kavramlarıyla ele alınmaktadır. Mekanik bir evren modeli ve kapalı sistemlerin geleneksel sanat görüşleriyle olan bağı; bu bağın Avangart yapıtlarla değişime uğraması ve sanat yapıtı anlayışının, statik bir nesneden performatif bir etkinliğe doğru aldığı yol, tezin temel izleğini oluşturmaktadır. Bu bağlamda geleneksel biçimcilik anlayışlarının eleştirisi ve sistemik yaklaşımla uyumlu bir biçimciliğin sunumu gerçekleştirilmektedir. İki farklı alan arasındaki bağıntıların gösterilmesi yoluyla gerçekleşen 'eşleme', sanat yapıtının bir sistemde kavranması, sistemleri işaret etmesi ve sistemler arasında yapısall benzerlikler kurmasını sağlayan temel bir kavram olarak, tezin hem şekilsel yapısını belirlemekte hem de bir konu olarak 'fark', 'işaretleme' ve 'izomorfizm' bağlamında incelenmektedir.
Resimde düş ve gerçek kurgusu

ÇOLAK, Banu. Resimde Düş ve Gerçek Kurgusu, Yüksek Lisans Sanat Eseri Çalışması Raporu, Ankara, 2005 Bu rapor kapsamında ele alınan düş ve gerçek kurgusu konusunun temelini, içinde yaşanılan gerçekliğin, bireyi çevreleyen koşullarından etkilenen, yeni bir dünyada var olma özlemi oluşturur. İnsan bu gerçekliği kavrayıp anlamlandırdığı sürece onunla yetinmeyip, onu yeniden biçimlendirme isteği duyacak ve hep kendi ütopyasına ulaşmaya çalışacaktır. Düş ve gerçeğin, birbirini etkilemesi ve şekillendirmesi sonucunda ortaya çıkan çalışmalarda, bu iki kavramın iç içe sunularak bütünleştirilmesi, plastik öğelerin kurgulanması ve bu düzenlemelerin oluşturduğu yeni anlamlar ilişkisi yaratmak amaçlanmıştır. İnsan yaşadığı gerçeklikten bağımsız olarak düşünülemiyeceğine göre, sanatsal üretimi de bu gerçeklikten bağımsız olmayacaktır. Çünkü doğa ve toplum ile ilişki, insan yaşamı ile birlikte koşulsuz olarak başlar. Gerçekliğin sanata yansıması anlayışı günümüze kadar çeşitli süreçlerden geçerek, içinde yaşanılan dönemle etkileşim sonucu biçimlenir, ancak bu gerçeklikten ayrı düşünülemez. Kaynağını gerçeklikten alan ve bu yolla şekillenen düş ve düşlemler de öznel olarak bu nesnelliğinin ayrılmaz bir parçasıdır. Bu bağlamda, Birinci Bölüm'de, dış dünya ve insan ilişkisi ele alınmış, dış dünyanın içselleşerek sanata yansımasına değinilmiş ve gerçekliğin değişimi tarihsel süreç içinde değerlendirilmiştir. İkinci bölümde, düş ve düşlem kavramları, imge-simge ilişkileri incelenmiş, düşsel yaratma kaynakları olan bilinçaltı, anılar, çocukluk yaşantılarına yer verilerek, sanat tarihinde düş konusunun ele alınışına ilişkin temel yaklaşımlar açıklanmış, bu anlamda çalışmalarına yakınlık duyulan sanatçılar araştırılmıştır. 11 Üçüncü bölüm'de çalışmaların kurgusu, düş ve gerçek temasında olduğu gibi plastik zıtlıklara dayanarak açıklanmaya çalışılmıştır. Raporun sonuç bölümünde, uygulanan yöntemler, karşılaşılan sorunlar ve bireysel çalışmaların vardığı sonuçlar açıklanmıştır.
Seramik sanatında sürrealizm

19. yüzyılın en önemli sanat akımlarından biri olan sürrealizm, resmi olarak 1924 yılında doğmuş ve sonrasında küresel bir olguya dönüşmeyi başarmış bir sanat akımıdır. yüzyılın başındaki savaşın ve Endüstri devrimi'nin etkisiyle değişen insanın iç dünyasını, sosyoloji, felsefe ve psikoloji bilim dallarının rehberliğinde incelemiş olan sürrealistler, insan doğasının genel olarak us dışı olduğunu savunup, kendilerine yeni bir gerçeklik olgusu yaratmışlardır. sürrealistlerin yarattığı bu us dışına dayanan bu yeni gerçeklik olgusunun kültürümüze son yüzyılın herhangi başka bir sanat akımından daha fazla nüfuz ettiği görülmektedir. sürrealizm'in ortaya çıkıp yavaş yavaş bir sanat olgusuna dönüştüğü dönemde, seramik malzemede geleneksel ve işlevsel tavrından kurtulmuş ve sanatsal bir ifade aracı olarak kullanılmaya başlamıştı. sürrealizmle birlikte geleneksel köklerinden kurtulup çağdaşlaşma sürecine giren seramik malzeme hem biçimsel hem kavramsal açıdan yeni bir anlatım biçimine kavuşmuştur. bu çalışmanın amacı, sürrealizm sanat akımının, çağdaş seramik sanatı üzerindeki etkisini incelemektir