turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Değişken yazı tipi teknolojisinin araştırılması ve bu araştırmaya dayalı bir değişken yazı tipi tasarımı

Yazının tarihi eski çağlara dayanmaktadır fakat yazının en temel öğesi olan harflerin biçimsel değişiminin o kadar eski olmadığı görülmektedir. Bu değişim, harflerin sadece el yazısında olmaktan çıkıp standart bir sistem üzerine kurulması ve kendine ayrı bir alan oluşturmasını sağlayan matbaa ile başlamıştır. Harflerin ölçülendirilmesi ve belli karakteristik özelliklere kavuşması da yine bu dönemde ortaya çıkmaktadır. Mimarinin ve sanat akımlarının getirdiği değişimler, yazı karakterlerinde de artışa neden olmuştur. Bu artış yazıyı belli bir sınıflandırma içine alarak, onu farklı düşünce ve fikirler etrafında tanımlama gereksinimi de beraberinde getirmiştir. Yazının çoğaltılması için yapılan çalışmalar, kağıdın, mürekkebin kullanımı ve kullanılan baskı kalıplarına oyulması ya da saklanması gibi birçok zorluk ile karşılaştığından dolayı bu işlemleri basitleştirme kaygılarına da yol açmaktadır. Bu kaygılar, Modernizim ve devamında gelen Postmodernist düşünce ile font tasarımcılarını farklı arayışlara yöneltmiştir. Özellikle, bu çalışmanın da konusunu oluşturan değişken fontlar bu arayışa cevap vermektedir ve font tasarımcıları açısından önemli bir yere sahiptir. Başlangıçta değişken fontlar, bilgisayarlar aracılığı ile tipografi öğelerini sayısallaştırma çalışmalarına başlayan bilgisayar mühendisleri ve yazılımcılar tarafından geliştirilmiştir. Devam eden süreçte font tasarımcıları tarafından da ele alınarak yeni tasarımlar meydana getirilmiştir. Teknolojinin hızlı gelişimi tasarımcının ulaşabileceği ve kullanabileceği araçların da gelişimine katkı sağlamış, mikrobilgisayarların hayata girmesiyle birlikte harfler artık sadece kağıt üzerinde değil, ekran üzerinde de belirli bir tasarım düşüncesi ile tasarlanmaya ve geliştirilmeye başlanmıştır. Bu çalışmada değişken font tasarımı gerçekletirilerek bu yeni teknolojinin sunduğu imkanların incelenmesi ve denenmesi için bir örnek oluşturulması amaçlanmıştır.
Kültür politikaları bağlamında milli kültür şuralarının değerlendirilmesi

Kültür politikaları tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de bir araştırma alanı olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu tez çalışmasında da kültür politikaları konusu Milli Kültür Şuraları özelinde ele alınmıştır. Türkiye'de kültürün devlet eliyle örgütlenmesine güzel bir örnek olan Milli Kültür Şuralarının ilki 1982'de Ankara'da, ikincisi 1989'da yine Ankara'da ve üçüncüsü 2017'de İstanbul'da düzenlenmiştir. Bu nedenle yapılan tez çalışması 1982 yılından başlayarak günümüze kadar devam eden yılları kapsamaktadır. Kültür politikaları gibi oldukça önemli ve hem siyasi hem de sosyal alanlara referans veren bir konunun ele alınmasında, Milli Kültür Şuraları incelenmeye değer görülmektedir. Bu şuralar her ne kadar üç defa düzenlenmiş olsa da her biri ülke özelinde kritik dönemlerde ortaya çıkmıştır. Şuralarda oluşturulan komisyonlara ait raporların incelendiği bu çalışma daha önce hiçbir araştırmaya konu olmamıştır. Çalışmanın birincil kaynağını oluşturan bu raporlar yazılı kültür politikaları oluşturması bakımından oldukça önemli bir yere sahiptir. Raporların incelenmesi ve değerlendirilmesi üzerine temellendirilen çalışmada şuralarda görüşülen kültür konuları, sorunları ve çözüm önerileri birbirleriyle ilişkilendirilerek, hem devlet eliyle hem de özel sektörün destekleriyle kültür politikalarına nasıl yön verildiği, yapılan uygulamaların nelerin önünü açtığı gibi konular ele alınmıştır. Şuralarda alınan kararlar her ne kadar tavsiye niteliğinde olsa da toplumsal bilinç ve farkındalık yaratmasından dolayı önemlidir. Bu nedenle Milli Kültür Şuraları incelenirken sadece alınan kararlar değil, toplumdaki değişmeler, gelişmeler ve farklıların da incelenmesi amaçlanmış ve çalışmaya bu bağlamda yön verilmiştir.
7-12 yaş çocukları için illüstrasyon

7-12 yaş çocuğuna hitap eden bir hikayenin resimlenmesi yapılmadan önce o yaş çocuğunun istek ve arzularının iyi bir şekilde araştırılıp, adeta o yaşın seviyesine inilmesinin önemi büyüktür. Çocuğun psikolojik yapısı, kişiliğinin özellikleri araştırılmalıdır. Çünkü çocuk doğduğu andan itibaren gerek fiziksel gerekse psikolojik bir gelişim gösterir. Başlangıçta hiçbir şeye mana veremezken zamanla kendi benliğini ve çevresini keşfeder. Bu gelişimi sırasında da çizimi psikolojik ve fizyolojik gelişimine paralel büyük bir gelişim gösterir. Böyle bir araştırmanın yapılması hem konuda, karakter seçiminde ve tiplemesinde hem de renk, çizgi, mekan ve teknik seçiminde etkili olacaktır. Çünkü her yaşta çocuk farklı konulara ilgi duyar. Bu ilginin araştırılması doğru bir öykünün çocuğa sunulmasını kolaylaştıracaktır. 8 yaşında çevresindeki varlıkların farkında olan çocuk, okuduğu hikayelerdeki resimlerde de gerçekçi bir anlayış arar. Bu yüzden seçilecek teknik son derece önemlidir. Konunun seçiminden sonra iyi bir tiplemenin yapılması gerekir. 7-12 yaş çocuğunun güçlü stilizasyon anlayışı, tiplemenin çocuğa en yakın derecede yapılmasına ışık tutacaktır. 7 yaşma kadar özgür bir anlayışla detaya fazla önem veren çocuk, 7 yaşından sonra realist bir anlayışa yönelir ve fazla detayla uğraşmaz hatta güçlü bir stilizasyona girebilir. İllistrasyon sanatçısı bu güçlü stilizasyonu göz önüne alarak çocuğun seviyesinde bir tiplemeye gitmelidir. 8 yaş çocuğu grup resimlerini sever. Aile topluluğu içinde yaşadığı için, okuduğu kitaplarda da kahramanım bile içinde görmek ister ve kendi yaşamıyla karşılaştırmalar yapar. Bu durumIll seçilecek resimlerde kahramanını etrafında yer alacak diğer zengin ögeleri de ortaya koyuyor ki, bu dikkat edilmesi gereken önemli bir unsurdur. İllüstrasyon sanatçısı yalnızca çocuğun sanatsal yaratıcılığına katkıda bulunmayacak, aynı zamanda çocuğa ders verecek kadar ayrıntılar sunacak ve ona yaşadığı ortamda bir birey olduğunu hissettirecektir. Çünkü, realist düşüncenin filizlendiği bu yaşta çocuğun kişiliğinin farkına varmasında bu tür çalışmaların etkisi büyüktür. İlköğretimin, birinci kademesindeki çocuklar için hazırlanan bir öykünün resimlenmesi, tezdeki ana hedeftir. Ancak, böyle bir çalışmaya yönelmeden önce,- resimlemenin başarıyla sonuçlanması ve doğru seçimlerin yapılması için, bir takım araştırmaların yapılması gerekliydi. Her ne kadar çocuğun psikolojik gelişimi ele alınsa da, asıl amaç bu gelişime paralel, çocuğun resim ile ilişkisini ortaya koymaktı. Gerekli olduğu için zaman zaman deneylere de baş vurulmuş ve anketler yapılmıştır. Öğrencilere belirlenen bazı konular üzerinde resimler yaptırılmış, çizgi, renk, mekan gelişimi incelenmiş ve sonuçta çocuğun ilgileri doğrultusunda, uygulamada parlak renklere ve yalın bir anlatıma varılmıştır. Çocuk gibi aynı sahnelerde gülmek, düşündürmek ve ders almak istenmiştir. Tezde, çocuk için illüstrasyon çalışması yapılmadan önce istek ve arzuların, fiziksel ve duygusal gelişimin iyi bir şekilde incelenip, çocuğun yaş seviyesine inilmesinin gerekliliği savunulmaktadır.
Grafik tasarımda çağdaş yönelimler: Yurdaer Altıntaş, Sadık Karamustafa ve Bülent Erkmen

On dokuzuncu yüzyıl sonu ile yirminci yüzyıl başlarını kapsayan ve 'çağ dönümü' olarak adlandırılan süreçte; Arts and Crafts hareketi ile temelleri atılan çağdaş grafik tasarım anlayışı, modern sanat hareketleri ile şekillenmiş, Bauhaus'ta temel prensipleri oluşmuş ve evrensel bir nitelik kazanmıştır. Türkiye'de ise Cumhuriyet'in kuruluşu ve ardından yapılan reformlarla gelişmeye başlayan grafik sanatların günümüzdeki koşulları, 70'li yıllarda gerçekleşen ekonomik ve teknolojik yapılanmalarla oluşmuştur. 1970 ve sonrası dönemde grafik sanatı kavramı, yerini grafik tasarıma bırakmış ve çağdaş anlamda grafik tasarım ürünleri verilmeye başlanmıştır. 80'li yıllarda Türkiye, uygulanan neo-liberal politikalar, ülkenin uluslararası sermayeye açılması ve dünyayla ticari ilişkilerin gelişmesi gibi etkenler ile pazarlama iletişimi sektöründe kaydedilen ilerleme ve teknolojik gelişmelerle dönüşüm yaşamıştır. Bu gelişmelerin yanı sıra, dünya ile eşzamanlılığın ancak 90'lı yıllarla birlikte sağlandığı Türkiye'de, çağdaş grafik tasarımın bugünkü durumuna ulaşması, grafik tasarım üretiminde dünyayla eşzamanlılığın önemine işaret eden bazı grafik tasarımcıların çaba ve alan adına yaptıkları çalışmalarla mümkün olmuştur. Bu çerçevede; çağdaş grafik tasarım üretiminin alt yapısını oluşturan teknoloji, eğitim, etkinlikler, kuruluş ve mesleki örgütler gibi etkenler ile araştırmanın odak noktasını oluşturan grafik tasarımcılar Yurdaer Altıntaş, Sadık Karamustafa ve Bülent Erkmen'in yenilikçi grafik tasarım üretimleri ve tasarımcı profilleri incelenmeye çalışılmıştır.
1000 C'de gelişebilen redüksiyonlu lüsterli sır araştırmaları

Metalik etkili, gökkuşağı gibi yanıp sönen renk geçişleri ile son derece çekici olan lüsterli sırlar artistik sırlardandır. Yapılan araştırmada, çok sayıda sır denemesi hazırlanarak redüksiyonlu pişirim uygulanmıştır. Sır bünyelerinin oluşturulmasında temiz hammaddeler tercih edilmiştir. Lüster etkisinin elde edilebileceği uygun bünyelerin hazırlanması ve değişik renk geçişlerinin temin edilmesi amaçlanmış denemelerde olumlu sonuçların yanı sıra olumsuz sonuçlarda değerlendirilmeye alınarak tablolarda gösterilmiştir. iki farklı bünye üzerinde yapılan denemelerde başarılı sonuçlar elde edilmiştir.
2018 yılı mart ayı itibariyle Türkiye Büyük Millet Meclisinde bulunan siyasi parti logolarının, göstergebilimsel açıdan analizi

İşbu araştırma; siyasi parti logolarının, tasarlanan bir iletişim aracı olduğunu ve bu yüzden tasarımlarında kullanılan göstergeler üzerinden, göstergebilimsel bir analiz yapılabileceği iddiasıyla yazılmıştır. Örneklem olarak 2018 yılı Mart ayında TBMM'de bulunan partiler seçilmiştir. Araştırmanın bulgular ve yorum bölümüne geçmeden önce kuramsal çerçeve oturtulmaya çalışılmış, göstergebilim, ideoloji ve tasarım ilişkileri kurulmuştur. Bulgular ve yorum kısmında, seçilmiş olan partiler, kuruluş yılları ve dönemleri baz alınarak tanıtılmış ve logoları ile partilerin kurulduğu dönem arasında bağ aranmıştır. Kurulan bağlar ve var olan kültürel göstergeler, mitler üzerinden, logoların göstergebilimsel analizleri yapılmıştır. Araştırma, sonuç ve öneriler kısmından sonra kaynakça bölümüyle sonlanmıştır.
Çağdaş sanatta yaratıcı dramanın yeri

Sanat 19. Yüzyılda Romantizm akımı ile yönünü sanatçının iç dünyasına çevirmiştir. Romantizm akımından sonra bu yönelim güçlenerek, 19. Yüzyılın ikinci yarısında birbiri ardına ortaya çıkan sanat akımları, sanatçının yaratıcı düşüncesine daha fazla yönelmesine neden olmuştur. Bu akımlar içerisinde yaratıcı düşünceye en çok vurgu yapan sanat akımı Dadaizmdir. 1. Dünya savaşından kaçan sanatçıların bir araya gelerek oluşturdukları Dadaizm hareketi, disiplinler arası çalışmalar yaparak farklı medyumlar kullanımının önünü açmıştır. Bu sayede disiplinler arası ilişki, yaratıcı düşüncenin önemi, sanat izleyicisinin aktif rolü gibi birçok unsur, sanatın üretim biçimlerinde önem kazanmış ve yeni unsurlar meydana gelmiştir. İşte bu noktadan sonra tarihi Antik Yunan tiyatro felsefesine dayanan Yaratıcı Drama ve Çağdaş Sanatın yollarının kesişmesi mümkün olmuştur. Yaratıcı Drama ve Çağdaş Sanat, yaratıcılığın etkinliğine vurgu yapan söylemlerden itibaren birbirleri ile etkileşim haline girmişlerdir. Araştırmanın amacı bu bağlamda hem görsel sanatlarda yaratıcılık süreçleri hem de üretim biçimleri ya da anlayışları açısından Çağdaş Sanat türleri ve stratejileriyle Yaratıcı Drama teknik ve stratejilerinin ortak ve farklı yönlerinin olup olmadığını tartışmaya açmaktır. Araştırmada bu çerçevede meydana gelen tartışmalardan yola çıkarak, Çağdaş Sanat türlerinde Yaratıcı Drama teknik ve stratejilerinin etkilerini araştırmak ve Çağdaş Sanatçıların üretim sürecinde Yaratıcı Drama'nın teknik ve stratejilerinden yararlanıp yararlanmadıklarını irdelenmektedir. Araştırmanın temel bulguları konu ile ilgili tartışmalara yer veren literatür taraması yönteminden elde edilmiş olup, konuyla ilgili tespitlerin yapılmasında nitel araştırma tekniklerinden görüşme ve doküman incelemesinden faydalanılmıştır. Araştırmanın sonucunda; özellikle performatif ve katılımcı özelliği olan sanat stratejilerinin Yaratıcı Drama ile yollarının kesiştiği kabul görmektedir. Çağdaş sanat ve Yaratıcı Drama arasındaki ilişki başka bir ifade ile alışveriş, alan uzmanları ile yapılan görüşmelerin analizi sonucunda değerlendirilmiştir. Yine, Yaratıcı Drama teknik ve stratejilerinin Çağdaş Sanatın üretim sürecinde yardımcı bir eleman olarak kullanılabilmesi alan uzmanlarının görüşlerine dayalı olarak değerlendirilmiştir. Alan uzmanlarının görüşlerinin sonucunda Yaratıcı Drama ve Çağdaş Sanatın ortak özellikler taşıdığı, teknik ve strateji bakımından benzeşen özelliklerinin olduğu aynı zamanda Yaratıcı Dramanın Çağdaş Sanatın üretim sürecinde bir yöntem olarak kullanılabilineceği tespit edilmiştir.
İlişkisellik bağlamında yeni arayışlar

Bu çalışma ana hatları ile, 1990 ve sonrası dönemde ilişkisel sanat bağlamında; izleyicinin uygulamaya dahil edildiği çağdaş sanat pratikleri ve projelerinin yaygın bir üretim modeli haline gelmesinin altında yatan oluşumları, sebepleri ve sorunları irdelemek/açımlamak üzerine yoğunlaşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde deneyimleme, etkileşim ve katılım adı altında gerçekleştirilen 'ilişkisellik' tanımlamaları için sıklıkla başvurulan dönem olarak 1960 sanat hareketleri ile Bourriaud tarafından, 'ilişkisel sanat' adıyla tanımlanan 1990 ve sonrasındaki sanat oluşumları arasındaki etkileşimler, benzerlikler ve kavramlara açıklık getirilmiştir. İkinci bölümde izleyici, sanatçı ve yapıt arasındaki etkileşim, çalışmaları yapılandıran yaklaşımlar; uygulamaların, ilişkili teori ve tarihsel yapılanmanın neresinde konumlandırıldığı ve edindiği problematiği ile ele alınıp, irdelenmiştir. Üçüncü ve son bölümde ise uygulamalar; izleyiciyi katılımcı konumuna taşıyan, ilişkiselliğe dayalı yeni ifade olanakları yaratması bağlamında ele alınarak, değerlendirilmiştir. Bu çerçevede elde edilen değerlendirme verilerinin-bir sonraki-yeni uygulamalar ve kuramsal yapılanmalara olanak sağlaması ve yeni bir izlekte var olması hedeflenmektedir.
19. yüzyıl sonrası Avrupa resminde deformasyon

Bu çalışmada, 19. yy. sonrası Avrupa Figüratif resminde deformasyon konusu incelenmiştir. Deformasyon sanatçının çevresinde algıladığı nesne ve figürlerin sanat yapıtında görülen nesne ve figür biçimleri haline getirilmesi ile ilgili işlemdir. Resimdeki deformasyon, bir nesne ya da varlık biçiminin, resimsel biçimler haline getirilmesi işlemidir. Bu işlemler sanatçı tarafından bizzat didinerek, kafa yorarak geliştirdin ve tereddütsüz inandığı deneylere dayanıyor. Sanatçı yarattığı deformasyonlu biçimleri, bir bütün halinde kendi konsepsiyonu çerçevesinde tablo biçimi olarak birleştiriyor. Kısacası doğasal konuları, resimsel konular, ya da motifler olarak başkalaştırıyor. Ressam modelini yalnız onun biçimi ya da kendi optik bakışı açısından değil, aynı zamanda çağının inançları, görüşleri açısından da görebilmektedir. Figüratif ressamlar yapıtlarında, kendilerine özgü olan duyguları, nesnelerden edindikleri izlenimlerle ifade etmeye çalışırlar. Her figüratif ressam biçimleri deforme eder ama, kendi tarzında.
Kufi yazının görsel değerleri

YAZININ GÖRSEL DEĞERLERİCihan TOKYüksek Lisans Tezi, Grafik Tasarımı Programı Danışman: Prof. Dr. Selahattin GANİZHaziran, 2016Bu tezin amacı, hat sanatında var olan ilk yazı türü olan ve diğer tüm yazı türlerinin kaynağı olma özelliğindeki kufi yazının tarihi seyrini üslup ve form açısından belirlemektir. Hat sanatının tarihi süreç içerisindeki gelişimi, kullanılan yazı çeşitleri ve malzeme kültürümüzden, örf ve adetlerimizden izler bulundurmaktadır. Hat sanatı, ayrıca bu alana konu olan tarihsel olaylar için de bir anlatım biçimi ve tarihsel bir veridir. Çalışma, hat sanatındaki ilk yazı türü olarak bilinen Kufi ile yazılan eserlerin ve incelemenin bir belge olması açısından önemlidir. Günümüz sanat anlayışının, soyut anlatım açısından arayışları kapsamında, Kufi yazı çeşidinin gözden kaçan önemli bir başlık olduğu düşünülmektedir. Gözden kaçan bu başlığın incelenmesi hususunda kaynak olarak kitaplar, tezler, internet siteleri, biyografiler ve bazı eserlerin yerinde incelenmesinden elde edilen bilgilerden faydalanılmıştır. Sonuç olarak yapılan araştırmalarda Kufi yazı kullanıldığı alanlara, kullanıldığı devletlerdeki kültürlere göre ve kullanan sanatçıya göre yapısall ve üslup açısından farklılıklar göstermektedir. Özgün sanat anlayışının, ilk özgün sanat eserlerini oluşturmuştur. Bu sanat anlayışının öncüsü olarak günümüze kadar kaybolmadan gelen ve ender Latin formlarla akrabalık gösteren yazı karakterlerinden biri olan Kufi yazı özgün sanatçıların, özgün sanat eserlerinde yerini almaya devam etmektedir.
Sanatta ışık kavramı

Işık görmedir. Işık, yol gösteren, aydınlatan, tapılan, yaşamı sağlayan enerjidir. Bu yüzden hem bilim adamlarının hem de sanatçıların hep ilgisini çekmiştir. Sanatçıların en büyük sorunu iki boyutlu bir yüzeyde üç boyutluluğu elde etmektir. Bu hissi yani hacmi ışığı kullanarak kontrastlar sağlayarak elde etmişlerdir. Rönesansla birlikte dini baskıların azalmaya başlamasıyla -o döneme kadar resimlerde gölge yoktur- gölgesi olmayan ışık gölgeyle tanışacaktır. Hacim duygusunu bu dönem rengin siyahı ve beyazını kullanarak elde etmişlerdir. Bilimin ilerlemesi ve teknolojinin gelişmesiyle renk çeşitleri artmıştır. Sanatçılar atölyelerinden çıkarak gün ışığı ve onun yarattığı etkilerle tanışmıştır. Gölgelerin renkleri değişmeye başlamıştır. Hacim duygusunu ise rengin lokal tonunu bozarak, rengin sıcak ve soğuklarıyla elde etmişlerdir. On dokuzuncu yüzyılla birlikte doğadaki ışık ve onun algılattığı hacim duygusu bazı sanatçılarca başka formlara dönüştürülmüştür. Dönüştürüldükçe derinlik ve hacim duygusu yok olmaya başlamıştır. Buna ek olarak ışık bu sefer renkle ilişkilendirilmiştir. Renk teorileri ortaya konmuş ve ressamlar bu teorilerden yola çıkarak resim yapmaya başlamışlardır. Yani bilimin ilerlemesi ve teknolojinin gelişmesi sayesinde bu boyutluluk sorunsalı başka bir sorunsala dönüşmüş ve ışığın içeriksizleşmesi ortaya çıkmıştır. On dokuzuncu yüzyılın sonlarına doğru sanatın anlatımı tamamen değişmeye başlayacak, ışık bundan sonraki yüzyılda nesneye dönüşecek ve karşımıza sanat nesnesi olarak çıkacaktır.
Afyonkarahisar bölgesi bazaltının seramik sır hammaddesi olarak değerlendirilmesi (1200 &deg;c)

Geçmişten bugüne geçen süreçte, birçok uygarlıkta doğal taşlar çeşitli alanlarda kullanılmıştır. Magmatik kayaçlar sınıfına giren bazalt, bu doğal taşların en çok bilinenlerindendir. Dünyada pek çok bölgede yaygın olarak bulunan bazaltın esas minerali feldspat olup rengi genellikle koyu gri ve siyahtır. Ülkemizde bazaltın kullanıldığı pek çok tarihi eser olmakla beraber genellikle mimari yapılarda, karayollarında, barajlarda, park ve bahçelerde, yaya kaldırımlarında kullanılmaktadır. Son yıllarda ise yeni hammadde arayışları içinde seramik sektöründe de bazalt ile farklı disiplinlerde çeşitli araştırmalar yapılmaktadır. Bu çalışmada da Afyonkarahisar ili, İscehisar ilçesindeki Seydiler Kasabası'nın kuzey batı'sındaki Karakaya tepesinde bulunan ve Kanatoğlu firmasına ait olan ocaktan alınan bazalt, tek başına ve ergitici özelliği olan sır hammaddeleriyle ikili sistemlerde belirlenen oranlarda kullanılmıştır. Az sayıda hammadde kullanarak arzu edilen camlaşma, renk ve doku özelliğine sahip sırlı yüzeyler oluşturmaya amaçlayan çalışmada, bu ikili sistemden iki reçete baz alınarak farklı oksitler ile artan oranlarda renklendirme yapılmıştır. Afyonkarahisar bazaltı ile hazırlanan sırların 1200 C'de pişirilmesi amaçlanmıştır.
Öteki tasavvurunda gözlenen melezleme pratikleri ve sanatta hayvansı imgeler

Hem gerçek hem efsanevi hayvan imgesi, sanat tarihsel süreçte en çok başvurulan imgelerdendir. Hayvansı imgelerle kurulu düşler alemi, temellerini ilkel kültürlerden almakta ve birçok kırılma yaşayarak günümüze kadar evrilmektedir. Çok tanrılı dinler döneminde şaman inancı ve totemciliğe bağlı olarak hayvan tapımı kaynaklı hayvanlar tanrısal figürler olarak sayılmışlar, Hıristiyanlığın doğuşu ve tek tanrılı dinler dönemiyle ise, tanrı sayılan hayvan tasvirleri biçimsel özellikleri korunarak içerik anlamında kötücül unsurlara işaret eden figürlere dönüşmüşlerdir. Aydınlanma dönemine kadar bu düşsel yaratıklar sonsuz sayıda kullanılmış ve düşsel dünyanın sınırları zorlanmıştır. Canavarsı hayvanlar alemi olarak da düşünebileceğimiz bu dünyaya teratoloji biliminin kattığı anlam boyutu da tartışılmaya değerdir. Postmodern dönemin başlangıcı kabul edilen romantizmle hayvansı dünyaya dostane bakış yeniden gündeme gelmiştir. Bu süreçte hayvanlar, masal dünyaları ve fantastik anlatıların başkarakterleri haline gelmiştir. Yirminci yüzyıl ve günümüze uzanan süreçte ise, tüm bu eklemlenerek büyüyen hayvansı dünyanın tasvirlerine, hayvanın kanlı canlı varlığının eserin içine dahil edilmesi süreci de eklenmiştir. Özetle; tek tanrıcılığa geçiş, Descartes ve Kartezyen düşünce, Romantik akımın doğuşu, özellikle büyük kentler ve metropollerin insanmerkezci sistemleri, sibernetik yaşamın yıktığı sınırlar ve teknolojinin sunduğu sonsuz imkanlar gibi belli başlı kırılmalarla öteki tasavvurunda beliren hayvanla kurduğumuz ilişkinin de şekillendiği görülmektedir. Böylece tüm bu dönüşümün yarattığı endişe duygusunun izleri sanatsal yaratılara kaynak olmuştur. Türkçe
İletişim estetiği (1960 ve sonrası)

IV 'İletişim Estetiği' adını taşıyan bu çalışma, medyanın ve sanatın birbiriyle olan ilişkilerini incelemektedir. 1 974- 1 980 arasında Fred Forest tarafından sosyolojik sanat grubu adı altında bir etkinlik olarak ortaya ortaya çıkmıştır. Avrupa ve Amerika'da 1970'de çıkış yapan sanatçılar arasında Beuys, Jenny Holzer, Fishel, Micheal Jeurniyak, Oldernburg, Chris Burden gibi sanatçıların çalışmaları medya ve kamoyunu yönlendirme olanaktan sağlıyor. Çalışmalar gazete, televizyon, reklam afişi, işaret panoları, bilboardlar, internet gibi teknolojik araçlar kullanılarak bunları diğer disiplinlerle birleştirmişlerdir. Bu çalışmayı yaparken; i. Bölümde Günümüz sanatında teknoloji ve sanatçı arasındaki ilişki incelenmiştir. Estetik kavramının, iletişim teknolojisindeki yeri incelenmiştir. Günümüz sanatında sanatçı ve teknoloji arasındaki ilişki incelenmiştir. II. Bölümde Genel olarak iletişim kavramının tanımı yapılarak kitle iletişim araçlarının geçirdiği tarihsel süreç incelenmiştir, bu bağlamda yeni medya olgusu belirtilmiştir. III. Bölümde Günümüz sanatında iletişim araçlarının sanat nesnesi olarak kullanımı ve kavramsal sanatla olan ilişkisi incelenmiştir. Sonuç bölümünde sanat ve medya arasındaki ilişkinin araştırıldığı bu tezde medyanın sanatı nasıl kendine dönüştürdüğü, kullandığına ilişkin saptamalar örneklerle açıklanmaya çalışılmıştır.