turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Görsel sanatlar dersinde çoklu zeka kuramına dayalı öğretim yönteminin 7. sınıf öğrencilerinin başarısına ve öğrendikleri bilgilerin kalıcılığına etkisi

Bu çalışmanın amacı Çoklu zeka kuramına dayalı öğretim yönteminin kullanılmasının İlköğretim 7. sınıf öğrencilerinin Görsel sanatlar dersi öğrenimine etkisini incelemektir. Araştırmanın çalışma grubu 2007- 2008 öğretim yılında Malatya Fatih İlköğretim okulu 7. sınıfına devam eden 60 öğrenciden oluşmaktadır. Çalışmada, deney ve kontrol gruplu öntest-sontest deseni kullanılmıştır. Öntest-sontest formu olarak öğrencilere 10 sorudan oluşan bir basarı testi verilmiştir. Haftada bir ders saati (1 x 45 dk.) olmak üzere toplam altı hafta boyunca süren deneysel sürecin ardından verilen son test formundan ve beş hafta sonra yapılan kalıcılık testinden elde edilen puanlar SPSS paket programı yardımıyla gruplarda t-testi ve ANCOVA analizine tabi tutulmuştur. Çoklu zeka kuramına dayalı öğretim yönteminin etkisinin anlamlılığı 0.05 düzeyinde sorgulanmıştır. Çoklu zeka kuramına göre öğretimin yapıldığı ders ile geleneksel öğretimin uygulandığı derste öğrencilerin son test akademik başarı puanları karşılaştırıldığında anlamlı bir farklılık ortaya çıkmıştır. Çoklu zeka kuramına göre öğretimin yapıldığı ders ile geleneksel öğretimin uygulandığı derste öğrenmenin kalıcılığının karşılaştırılması sonucunda farklılıklar ortaya çıkmıştır. Çoklu zeka kuramına göre öğretimin yapıldığı ders ile geleneksel öğretimin uygulandığı derste öğrencilerin son test puanları kontrol edilerek, öğrenmenin kalıcılığının karşılaştırıldığında da önemli farklılıklar ortaya çıkmıştır. Yapılan t-testi sonucunda Çoklu zeka kuramına dayalı öğretim yönteminin 0.05 düzeyinde istatistiksel açıdan anlamlı bir fark yarattığı bulunmuştur.
Çocuk resimlerindeki yaratıcılığın plastik açıdan analizi

Sevgi ve güven ortamında ailesi ve öğretmeninin gözetiminde engellenmeden resim yapan çocuk, sürekli yeni buluşlarla yaratıcılık yeteneğini geliştirir. Çocuk resmi yaşlara göre beş gelişim evresinden geçer ve sözcüklerden daha etkili bir anlatım aracıdır. Çocuk olumsuz yönde eleştirilmeden övgüyle teşvik edildiğinde saf, yalın ve özgün resimlerini büyük bir yaratıcılıkla üretmeye devam edecektir. Sabır ve devamlılık önemlidir. Çocuk, resimlerindeki yaratıcılıkla farkındalığını arttırarak sanatsal ve estetik sorunların üstesinden gelecek duruma gelir, hayallerine sanat ortamında biçim verir. Böylece çocuk sanatçının gelecekte de genç sanatçı olarak yaşama devam etmesi sağlanabilecektir.
Dijital ortamdaki masal kitaplarının grafik tasarımlarının incelenmesi

Teknoloji hayatımızın odak noktası olmuş, 7'den 70'e tüm yaş grupları buna uyum sağlamış ve sağlamaktadır. 80 yaşındaki birinin yeni çıkmış bir sosyal mecrada hesabı olduğunu gördüğümüzde de, 3 yaşındaki çocuğun elindeki tableti istediği şekilde yönlendirerek oyunlar oynayıp istediği videoları izleyebildiğini gördüğümüzde de şaşırmamaktayız. Gelişen teknolojinin olumsuz şekilde etkilediği yegane unsur basılı yayınlardır. Gazete, dergi ve kitapların tirajları git gide düşmektedir. Basım-dağıtım maliyetlerinin artmasıyla birlikte dünyanın farklı ülkelerinde de birçok gazete, dergi ve kitap yayın hayatına sanal ortamda devam etmektedir. Kitap ve yayıncılık literatürüne tablet ve bilgisayarlar için dijital kitap, e-kitap gibi kavramlar eklenmiştir. Tableti elinden düşürmeyen, teknoloji ile iç içe olmayı seven çocuklar için ise dijital kitap, kitabı çocuklara sevdirmenin en kolay yollarından birisidir. Özellikle masal kitapları bir çocuğun duygusal zekasını, hayal dünyasını ve yeteneklerini geliştirmek için önemli bir araçtır. Renkler, grafikler, görseller, tipografi gibi elemanlarla zenginleştirilen bir masal kitabının tasırımında her bir elemanın bir anlamı vardır. Çocukların okuduğu metnin anlamı kadar, bu grafik tasarım öğelerinin yerinde kullanımı da çocuğun geşlimini doğru etkilemesi açısından oldukça önemlidir. Bu çalışmada çağımızda basılı yayınların yerini almaya başlayan dijital ortam masal kitapları ele alınacak ve kitapların içersindeki grafik tasarım öğeleri analiz edilecektir. Bu öğelerin kitaba olan katkıları incelenecek ve bu katkıların çocuğa nasıl yansıyacağı araştırılacaktır.
Prof. Yurdaer Altıntaş'ın tiyatro afişlerinin göstergebilimsel analizi

PROF. YURDAER ALTINTAŞ'IN TİYATRO AFİŞLERİNİN GÖSTERGEBİLİMSEL ANALİZİYİĞİTASLAN, Nurten İrem Yüksek Lisans, Grafik Tasarımı Anabilim Dalı Tez Danışmanı: Dr. Öğr. Üyesi Engin ÜmerHaziran-2019, 111 sayfa Bu çalışma dört bölümde incelenmiştir. Çalışmanın kapsamında Yurdaer Altıntaş'ın tiyatro afişlerinin göstergebilimsel analizi yapılmıştır. İletilmek istenen en mesaj, Saussur'un göstergebilimsel analiz çalışmasına göre yorumlanmıştır. Çalışma, görsel iletişim, göstergebilim, afişin tarihçesi ve Yurdaer Altıntaş ana hatlarıyla açıklanmıştır. Ancak genel olarak Yurdaer Altıntaş'ın tiyatro afişlerinin göstergebilimsel analizi ile çalışmanın temeli oluşturulmuştur. Göstergebilimsel analiz ile tiyatro afişlerine farkındalık getirerek tiyatro afişlerini tekrar gündeme getirmek çalışmanın temel amacıdır. Çalışmada, Yurdaer Altıntaş'ın 1961 ile 1999 yılları arasından 35 tiyatro afişi içerisinden Kent Oyuncuları, Dormen Tiyatroları, Arena Tiyatrosu ve Şehir Tiyatroları için yapmış olduğu afişlerden belirli dönem aralıklarıyla seçilen afişler üzerinde yapılan analiz çalışmasıyla Yurdaer Altıntaş'ın çalışmalarında dönemsel farklılar olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Şakir Paşa ailesinin sanatçı üyelerinin türk sanatına katkıları

Başlığı : Şakir Paşa Ailesinin Sanatçı Üyelerinin Türk Sanatına KatkılarıTezin Yazarı : Şirin ZEREY KOÇDanışman : Dr. Öğretim Üyesi Emre ŞENAnabilim Dalı: Sanat ve Tasarım Ana Bilim DalıBilim Dalı : Sanat ve Tasarım Sanat DalıKabul Tarihi : 19 .08.2019Sayfa Sayısı : 12 + 128 + 2 Türk sanatına pek çok sanatçı kazandıran Şakir Paşa Ailesinin sanatçıüyelerinin biyografileri incelenmiştir. Bunun yanında Türk sanatı için yeni kabul edilen sanat anlayışlarının topluma tanıtılması, toplumca kabul edilmesi, Türk sanatı ve sanatçısının yurt dışında da başarılı bir şekilde temsil edilmesi konusundaki çabaları yadsınamaz. Aile üyelerini incelerken yaşadığı dönemde Osmanlı için önemli askerivazifelerde bulunmuş olan Şakir Paşa'dan başlanmıştır. Paşa, kitap yazıp yurtdışında fotoğraf sergisi açmıştır. Sanatın pek çok dalını günlük hayatın içinde yaşatmaya çalışmış, böyle bir ortamda çocuklarını vetorunlarını yetiştirmiştir. Daha sonra kronolojik olarak Şakir Paşa'nın oğlu yazar, çizer, rehberliği ve mavi turları Türkiye'ye kazandıran Cevat Şakir Kabaağaçlı, kızı ressamFahrelnisa Zeid, diğer kızı gravür sanatçısı Aliye Berger, torunu seramik sanatçısı Füreya Koral, Fahrelnisa'nın çocukları ressam Nejat Devrim ve ŞirinDevrim sırayla yaptıkları sanat ve yaşadıkları sosyal ortamla birlikte ele alınmıştır.
Türk resim sanatında cumhuriyetten günümüze portrelerde biçim bozma

Biçim bozma eğilimi insanın biçimlendirme yaratıcılığının sonucu olarak ortaya çıkan, görünenin aslından uzaklaştırılarak sağlanan değişimi olarak ifade edilebilir. Yapılan araştırma ile çağdaş Türk resim sanatı kapsamında portreler üzerinde biçim bozma yönteminin etkisi incelenmiştir. Bilinmezlik ve sonsuzluk içeren bir evrende insanoğlu, içsel dünyasında hem görüneni hem de görünenin ardını daima sorgulamış ve var olanı kendi enerjisiyle tekrar biçimlendirme ihtiyacı duymuştur. Bu bağlamda iletişim kurmak, inanç güdüsü ve bu gibi birçok sebeple var olan sanatın nihai oluşumu; insanoğlunun biçimlendirmesidir. Bu biçimlendirmeler içerisinde yer alan biçim bozma eğiliminin araştırma kapsamında porteyle ilişkilendirilmesinin amacı; ölü ya da sağ, gerçek ya da düşsel bir kişinin bireysel özelliklerini, resim sanatında tasvir eden figürler olarak tanımlanan portrelerin, tasvir dışında ulaştığı diğer anlamları ve işlevleri ortaya koyabilmektir. Bu amaç doğrultusunda portrelerde biçim bozma konusunun Türk resim sanatında araştırılması önemli görülmüştür. Türk resim sanatında portrelerde biçim bozma olgusunun, Cumhuriyet'in kurulmasından sonra etkin bir şekilde kendini göstermeye başlamasından dolayı, araştırmaya 1920 tarihiyle başlanılmış ve günümüze değin geçen süreç ele alınmıştır.'Türk Resim Sanatında Cumhuriyetten Günümüze Portrelerde Biçim Bozma' isimli araştırma kapsamında Cevat Dereli, Bedri Rahmi Eyüpoğlu, Eren Eyüpoğlu, Şükriye Dikmen, Nuri İyem, Avni Arbaş, Leyla Gamsız Sarptürk, Nevin Çokay, Mehmet Güleryüz, Burhan Uygur, Ergin İnan, Habib Aydoğdu, Mustafa Horasan, İbrahim Örs ve Abdurrahman Kaplan'a ait portre eser örnekleri ele alınarak incelenmiştir. Ayrıca Tez kapsamında Menekşe Ünsal'a ait kişisel uygulama çalışmalarının analizlerine de yer verilmiştir. Eser analizleriyle portrelerdeki biçim bozma eğiliminin dayandığı öznel etkiler ifade edilmiştir. Yapılan araştırmayla, Türk resim sanatında portre çalışmalarında biçim bozma konusunun araştırılmadığı tespit edilmiştir. Bu nedenle böyle bir çalışmanın yapılmasının alana katkı sağlayacağı düşünüldüğünden önemli görülmüş ve 'Türk Resim Sanatında Cumhuriyetten Günümüze Portrelerde Biçim Bozma' konusunun araştırılıp incelenmesi ve bir başlık altında toplanmasıyla ilgili literatüre katkı sağlanması amaçlanmıştır. Genel tarama modelinin esas alındığı araştırma da nitel araştırma yöntem ve teknikleri kullanılmıştır. Nitel verileri toplamak için 'doküman incelemesi ve görüşme' yöntemi kullanılmıştır. Görüşmelerde veri toplama aracı olarak, sanatçı görüşme formu, telefon ve fotoğraf makinesi kullanılmıştır.
1923'ten günümüze ilk ve orta öğrenim kurumlarında sanat eğitimi üzerine bir inceleme

Bireye yaşamı boyunca gerekli olacak davranışları kazandırma görevini üstlenen eğitim, Türkiye'de Cumhuriyetin kuruluşu ile ve onu izleyen yıllarda çok önem verilen temel ülke sorunları arasında sayılmıştır. Türkiye Cumhuriyeti'nin temel sorunu ekonomidir. Ekonomide varılacak noktalara ulaşmada ise eğitimin önemli rolü bilinmektedir. Yeni toplum, yeni insanı gerektirmektedir ve bu yeni insan eğiti yolu ile yetiştirilebilir. Bu düşüncelerle oluşturulan eğitim siyasaları kapsamında güzel sanatlar eğitimi de etkin rol oynar. Eğitimde izlenecek yolu ve hedefi belirleyen yaşanan gerçekler, Türkiye'de güzel sanatlar eğitimini de biçimlendirir ve 1923- 1950 döneminde güzel sanatlar eğitiminde önemli uygulamalar yapıldığı görülür. Geleceğin başarısı, büyük ölçüde geçmişşin doğru kavranmış olmasına bağlıdır. Eğitimde de geçerli olan bu düşünce ile Türkiye'de 1923- 1950 arası dönemin Resim Eğitimi, araştırma konusu olarak ele alındı ve konu ortaöğretim ve ortaöğretime öğretmen yetiştirme düzeyinde daha ayrıntılı olarak irdelenmeye çalışıldı. Türkiye'de resim eğitimine 1923- 1950 tarihleri kapsamında bakıldığında konunun pek de belirtilen tarihlerle sınırlanamayacağı ortaya çıkar; çünkü, Cumhuriyet düşüncesinde odaklasan Türk siyasası bir süre geçmişşten gelen kurum ve kişilerle çalışmak durumundadır. Güzel sanatlar eğitiminde de görülen bu durum nedeniyle artırma konusu 1923 öncelerinden incelenmeye başlandı. Yeni devletin eğitim hedeflerinin belirlenmesinde ise, 1924 yılında Türkiye'ye çağrılan eğitbilimci John Dewey' nin görüş ve önerileri etkili olur. Bu etki resim eğitiminin yönlendirilmesinde de ağırlığını gösterir. Türkiye'de resim eğitiminin oluşum ve gelişimini incelemeden önce sanat eğitimi ve resim eğitiminin önemini ve gerekliliğini saptamak, sonra, Türk resim eğitimi tarihinde etkili olan kurumları tanımak gerekir.
Hafıza kutusu

Sanat eserleri binlerce yıldır hafıza aktarımı yapmaktadır. Hafıza, doğası gereği sanat eserlerine kaynaklık ederken 20. yüzyılın sonunda hafıza ve hafızayla ilişkili olarak kimlik, aidiyet ve geçmişşe ilişkin kavramlar sanatın öncelikli konuları haline gelir. Dahası, arşivler sanat eserlerine dönüşür. Bu durumu oluşturan sebepler birçok düşünür tarafından Modernleşme süreci ile ilişkilendirilir. Modernleşme sürecinde yeniden şekillenen yaşam biçimleri insanları kendine yabancılaştırırken diğer yandan 20. yüzyıldaki felaketler modern akla olan inancın kaybolmasına ve güven sorunu ve kimlik bunalımının doğmasına yol açar. Bu durumda hafıza, hem kimliği inşa ediyor oluşu hem de güven duygusunu sağlayan unsurlardan biri olan 'geçmişşe ait bilgiyi' sağlıyor oluşu nedeni ile insanlar tarafından tutunacak bir alan olarak görülür. Bu nedenle tezde bir hafıza aktarım aracı olan sanat eserleri için hafızanın konumu modernleşme süreci içinde incelenmektedir.
Resim sanatında kurgusal mekan düzenlemeleri

Bir anlatım biçimi olarak karşımıza çıkan resim yapma eyleminin tarihsel süreçte gerçekleştirdiği değişim ve gelişimin anlatıldığı 'Resim Sanatında Kurgusal Mekan Düzenlemeleri' başlıklı tezimizde, ağırlıklı olarak resme eklenen her elemanın resim yüzeyinde kapladığı alan ve çevresi ile ilişkisi anlatılmaya çalışılmıştır. Bu ilişki kimi zaman obje ve etrafındakilerden oluşan tamamıyla gerçeğe dayanan bir anlatımla gerçekleştiği gibi, kimi zamansa doğada karşılığı tam olarak bulunmayan soyut biçimlerin ilişkisi şeklinde de olabilir. Ressamlar nesne ve etrafındakilerin gelişigüzel yerleşiminden doğan bir mekan algısı yerine, çoğu kez kendi anlatımlarına en uygun düzenlemeyi yeğlemişler ve resim yüzeyini bir biçimler ve renkler bütünü olarak ele almışlardır. Bu bütünlük içinde her türden farklı anlamı barındıran doğayı, insanı ve insanın aklında canlandırdığı tüm biçimleri gösteren bir oluşumdur. İnsan tarihsel süreçte, çok farklı yaşam koşullarında; dini, politik, ekonomik ve düşünsel farklılıklar ve zorunluluklar içinde bulunabilmiştir. İçinde bulunduğu dünya düzeninin bir parçası olsun ya da olmasın sanatçılar bu yaşam koşullarının sağladığı olanaklar çerçevesinde dönemlerini anlatmaya çalışmışlardır. Bu anlatımlar bize, dünyanın değişimine dair ışık tutan güvenilir kaynaklardır diyebiliriz. O halde tezimizde de değinileceği üzere insan bir noktada bulunduğu zaman ve mekan diliminden faydalanarak yaşamını sürdürebilir ve sanatçılar bu yaşamlara dair aktarımlarda bulunabilirler. Unutulmamalı ki sanatçının vizyonu bu koşulları ileriye yönelik zorladığı ölçüde sanat ilerleyebilir.'Resim Sanatında Kurgusal Mekan Düzenlemeleri' başlıklı yazımızda, kendi dönemlerinde bu vizyonu öteye taşımak için çalışmış, araştırmış ve yapıt üretmiş sanatçılar ele alınmaya çalışılmıştır. Onların kendi düşüncelerini aktarımlarında faydalandıkları teknikler, geliştirdikleri anlatım biçimleri ve bugünün izleyicisine aktarabildikleri konu edilmiştir.
Çağdaş sanatta kent imgesi

Bu çalışmada geçmişşten günümüze kent ve kentin sanata ve sanatçılara etkileri incelenmiştir. Araştırmanın birinci bölümünde, insanların yerleşik hayata geçmesiyle kentlerin oluşma süreçleri ele alınmıştır. İkinci bölümde, kentlerin tarihi, kent kavramı ve sanayi devriminin sonucu olarak endüstrileşen kentler ve mimari yapılardaki estetiğin ve işlevselliğindeki değişimleri araştırılmıştır. Üçüncü bölümde, temel olarak kent olgusunun sanatçı dünyasında yansımaları üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölümde, araştırma boyunca üretilen çalışmalar sunulmuştur. Yapılan inceleme ve araştırmalar sonucunda sanatçıların toplum üzerindeki etkileri gözlemlenmiştir.
Kusursuzluk eğiliminin soyut seramik formlarla sorgulanması

Bu çalışmada modern sanatın ortaya koyduğu değerler üzerinden, kusur kavramı tanımlanmıştır. Araştırma kapsamında amaç, soyut ifadeye dayanan bilinçdışı etmenleri ele alarak, eserler üzerinden kusur kavramının göreceliği tartışılmaktadır. Özür ya da kusurun, 'punctum' kavramı ile ilişkilendirilerek ele alınmaktadır. Kusur üzerinden gidersek; bir sanat eserindeki 'punctum'un bizi delen şey olması, özürün anlam kazanmasıdır. Sanatta güzellik algısının kuralları olmamakla beraber sürekli değişime açıktır. Kant'ın, 'beğeni yargısı, bir bilgi yargısı değildir' ifadesi ile bu desteklenebilir. Soyut sanatın hakim olduğu bu çalışmada, Soyut Dışavurumcu soyut dışavurumcu akımın etkileri eserler üzerinden incelenmiştir. Kişisel uygulamalarda; soyut seramik form ve yüzeylerde kontrolün dışında oluşabilecek olan 'rastlantıya' ve kontrollü hataya odaklanmaktadır. Farklı ve özgün olan anlatılmak istenmiştir.
Güncel sanatta bir uygulama alanı olarak kent mekanı: İstanbul özelinde bir okuma

Güncel Sanatta Bir Uygulama Alanı Olarak Kent Mekanı : İstanbul Özelinde Bir Okumaadlı tez çalışması sanat ve kent mekanı ilişkisini bilinen sanat tarihi içinde değerlendirerek yaşadığı dönüşümü serimlemeye çalışmaktadır. Çalışma kapsamında, kentin tarihi, geçirdiği değişimler, sanatın kent mekanı içindeki evrimi, dönemlerin içinde bulundukları siyasi, sosyal, kültürel durumların etkileri üzerinden değerlendirirken, gündelik hayatın aktığı bir mekan olarak kent hayatakarışmayı hedefelyen, temsili aşarak gerçekliğe yaklaşmayı isteyen sanat çalışmaları üzerinden değerlendirmiştir. Çalışma kapsamında tarihsel avangard ve Sitüasyonist Enternasyonal anahtar noktaları oluştururken, kamusal alan, katılımcılık, ilişkisellik, eleştirel sanat, politik sanat, deneyim gibi kavramlardan İstanbul'da yaşanan gelişmelerideğerlendirmek için çokça yararlanılmıştır. Çalışma boyunca resmi sanat tarihinde yerini alan pek çok sanatsal akım, hareket, inisiyatif, kent mekanı ve sanat ilişkisi bağlamında değerlendirilmeye alınırken, son aşamda toplumsal hareketlerin sanatsallığı, avangardınidealleri ve politiği üzerinden okunmaya çalışılmıştır. Çalışma kapsamında İstanbul özelinde bir değerlendirme yapılmış, kent mekanı bağlamında İstanbul'da yapılan uygulamalar dünya örnekleri üzerinden okunmaya çalışılmıştır.
Sanat eğitimcileri görüşleri çerçevesinde dijital resim çalışmalarının incelenmesi

Bu araştırma sanat eğitimcilerinin dijital resim çalışmalarının sanatsal niteliği ve sanat eğitiminde kullanımı hakkındaki görüşlerini belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Nitel araştırma yöntemleriyle gerçekleştirilen bu araştırma, Bartın İlinde lisans, lise ve ortaokul düzeylerinde görev yapmakta olan toplam dokuz sanat eğitimcisi ile yürütülmüştür. Çalışma grubunun belirlenmesinde ölçüt örnekleme ve elverişli örnekleme yöntemleri seçilmiştir.'Durum Çalışması' modelinin kullanıldığı bu araştırmada veriler görüşme formu yoluyla elde edilmiştir. Yarı yapılandırılmış yedi sorudan elde edilen görüşme kayıtları ham halleriyle yazıya aktarılmış ve içerik analizine tabi tutulmuştur. Araştırma verilerinin çözümlenmesinde ve yorumlanmasında farklı bakış açılarının ortaya çıkarılabilmesi ve güvenirliliğinin sağlanabilmesi açısından araştırmacının dışında üç uzmanın görüşlerine başvurulmuştur. Araştırmanın sonuçlarına bakıldığında, sanat eğitimcilerinin dijital resim uygulamaları hakkında yeterli bilgi sahibi olmadıkları, bunun neticesinde de dijital resim uygulamalarına karşı mesafeli oldukları görülmüştür. Geleneksel yöntemlerde çalışmayı tercih eden sanat eğitimcilerinin çalışmalarını dijital ortama taşıma konusuna sıcak bakmadıkları, dijital teknikleri kullanabildikleri takdirde ise sadece deneme amacıyla veya geleneksel çalışmalarının tasarımı aşamasında düzenleme yapmak amacıyla kullanabileceklerini belirtmişlerdir. Dijital resmin sanatsal boyutu konusunda ise sanat eğitimcilerinin ikileme düştükleri, dijital resmin 'tek' olmaması sonucunda onun maddi ve manevi değerinin zayıfladığı konusunda benzer fikirleri paylaştıkları saptanmıştır. Dijital resim uygulamalarının gelecekte yaygınlaşacağı, farklı teknolojilerin ortaya çıkacağı görüşleri saptanmıştır. Araştırmada yer alan sanat eğitimcilerinin dijital resim uygulamalarının sanat eğitiminde kullanılmasına sıcak baktıkları belirlenmiş, bu tür uygulamaların dersin içeriğinin zenginleşmesine katkı ve avantaj sağlayabileceği konusunda hemfikir oldukları görülmüştür. Ayrıca, dijital tekniklerin geleneksel teknikler ile beraber kullanılmasının önemi konusunda görüş birliği içerisinde olunduğu belirlenmiştir.
Afiş tasarımında hedef kitlenin algılama durumlarına ilişkin görüşlerin değerlendirilmesi

İAfiş Tasarımında Hedef Kitlenin Algılama Durumlarına İlişkin Görüşlerin Değerlendirilmesi? adlı bu çalışmanın amacı, afiş tasarımının hedef kitle üzerinde bıraktığı seçici algılama durumunu ortaya koymak ve bu doğrultuda afişte bulunması gereken renk, yazı ve imge özellikleri ile hedef kitlenin yaşantısının afiş tasarımındaki yeri ve önemini, Görsel İletişim Tasarımı Bölümü ve Grafik Bölümü öğrencilerinin görüşleriyle bulgulamaktır. Araştırmada tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, Gazi Üniversitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi, Görsel İletişim Tasarımı Bölümü 1. ve 2. sınıf öğrencileri ile Hacettepe Üniversitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi, Grafik Bölümü 1. ve 2. sınıf öğrencileri oluşturmuştur. Bu grup 70 kişidir. Verilerin toplanması için Likert Tutum Ölçeği oluşturulmuştur. Anketin geliştirilmesi için ilgili kaynaklar taranmıştır. Konunun uzmanlarının görüşleri sonucunda hazırlanan 20 maddelik anket, çalışma grubuna yüz yüze görüşülerek uygulanmıştır. Verilerin analizinde SPSS 16.0 paket programı kullanılmıştır. Araştırmanın alt amaçlarına en uygun olan betimsel istatistik yöntemlerinden ve frekans dağılımlarına göre %'si hesaplanmış, aritmetik ortalamaları alınarak tablolaştırılmıştır. Bu araştırma sonucunda;1. Afişin hedef kitleye ulaşabilmesi için, rengin anlamsal olarak iletilmek istenen mesajı güçlendirdiği, kontrast renk kullanımının algılamayı arttırdığı görülmektedir. 2. Tasarımda metinin, sade, süsten arındırılmış, okunaklı olmasının, sloganın uzun ve açıklayıcı cümleler yerine daha az ve birkaç kelimeyi geçmeyecek şekilde kullanılmasının algılamayı arttırdığı görülmektedir. Tasarımda, imgenin, vurgulanmak istenen mesaja göre seçilmesinin, afişin algılanması açısından önemli olduğu, afişin kısa sürede algılanmasının, akılda kalıcılığı arttırması bakımından önemli olduğu görülmektedir.4. Hedef kitlenin algılama durumu ve tasarımda iletilmek istenen mesaj arasında bağlantı kurulacak olursa, hedef kitlenin kişisel özelliklerinin, alışkanlıklarının, yaşam standartlarının tasarımcıyı yönlendirdiği ve tanıtılan ürün ya da hizmetin, hedef kitleyi harekete geçirici nitelikte olması gerektiği görülmektedir.
Kitlesel kullanım açısından emojilerin iletişime etkisi

Bu tez çalışmasında, kitlesel kullanım açısından emojilerin iletişim sürecine etkisi, sosyal medya ağları baz alınarak analiz edilmiştir. Emojilerin iletişim sürecine etkisinin ne derecede önemli olduğu üzerine google formlar vasıtasıyla anket uygulaması gerçekleştirilmiştir. Anket formuna, iki aşamalı tabakalı örnekleme yöntemi ile rassal olarak seçilen 419 katılımcı görüş belirtmiştir. Katılımcıların görüşleri baz alınarak emojilerin iletişim sürecine etkisi incelenmiştir. Bunun üzerine katılımcıların değerlendirmeleri ortaya konularak yorumlanmıştır. Ayrıca literatür araştırması yapılarak çeşitli görüş ve tanımlamalara da yer verilmiştir. Tez çalışması toplam 7 bölümden oluşturulmuştur. İlk bölümde tezin problemine, amacına, önemine ve hipotezlerine değinilmiştir. İkinci bölümde iletişim, üçüncü bölümde sosyal medya, dördüncü bölümde göstergebilimsel açıdan emojiler konuları anlatılmıştır. Beşinci bölümde tezin yöntemi, verilerin toplanması ve analiz aşamaları ortaya konmuştur. Altıncı bölümde tezin bulgular ve hipotez değerlendirmeleri yapılarak sonuç bölümünde ortaya çıkan bulgular çerçevesinde önerilerde bulunulmuştur.