turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Metil oranj tekstil boyar maddesine maruz kalan Gammarus pulex'de bazı antioksidan ve detoksifikasyon enzim aktivitesindeki değişiklikler

Tekstil boyaları bugün dünyada büyük ölçüde kullanılmaktadır ve tekstil endüstrisi ulus ekonomisinde önemli bir rol oynamaktadır. Boya imalatı, baskı, boyama ve tekstil endüstrilerinden gelen boya kirleticileri çevre kirliliğinin ana kaynaklarını oluşturmaktadır. Bu endüstri kuruluşlarının çıkış suları genellikle renklidir ve atıksuyun alıcı su kaynaklarına doğrudan deşarjı, sucul yaşama hasara neden olacaktır. Bu çalışma, Gammarus pulex'teki bazı antioksidan ve detoksifikasyon enzimi aktivitelerinin değişimlerini kullanarak metil oranj toksisitesini belirlemek için yapılmıştır. LC50 (letal konsantrasyon 50) değerini belirlemek için statik bir test kullanıldı. MO LC değeri 1737, 3 ppm olarak tespit edildi ve sonra G. pulex üç subletal dozda (LC değerinin 1/4; 1/8 ve 1 /16) oranında MO'ya 24 ve 96 saat boyunca maruz bırakıldı. ELISA kiti kullanılarak Süperoksit dismutaz, katalaz, glutatyon peroksidaz, Sitokrom p450 (CYP1A1), glutatyon S-transferaz aktiviteleri ve glutatyon, malondialdehit seviyeleri belirlendi. Farklı MO dozlarına maruz bırakılan tüm gruplarda CAT ve CYP1A 1 aktivitelerinin arttığı bulunmuştur. GST aktivitesi ve GSH, MDA düzeyleri, farklı MO dozlarına maruz bırakılan tüm gruplarda artmıştır. GPX faaliyetleri tüm gruplarda değişmiş fakat gözlenen bu değişiklik istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Farklı konsantrasyonlardaki MO'nun SOD aktivitesini farklı düzeylerde etkilediği görülmüştür. Çalışmamızda, maruz kalma süresinin, GST ve GSH dışındaki biyokimyasal biyolojik belirteçleri önemli ölçüde etkilemediği bulunmuştur. Sonuç olarak, antioksidan ve detoksifikasyon enzimlerindeki değişiklikler ve lipid peroksidasyonu potansiyel olarak çevre içindeki boyaların risk değerlendirmesi için hassas biyolojik belirteç olarak kullanılabilir ve deşarj düzenlemelerinin yapılmasına katkıda bulunabilir.
Effects of antibiotics and hormones on electricity generation using microbial fuel cells

Mikrobiyal yakıt hücreleri oksijensiz ortamda mikroorganizmaları katalizör olarak kullanarak organik maddelerin oksidasyonu sonucu oluşan kimyasal enerjiyi doğrudan elektrik enerjisine çeviren sistemlerdir. Bu çalışmanın birinci kısmında iki hazneli microbiyal yakıt hücresinde saf kültür Shewanella putrefaciens kullanılarak farklı organik maddelerden elektrik üretimi gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın ikinci kısmında ise tek hazneli mikrobiyal yakıt hücresinde aklime edilmiş karışık kültür mikroorganizmalar kullanılarak sodyum asetat ile beslenen sistem için elektrik üretimi, akım, kimyasal oxygen demand giderimi, Kolombik verimliliği bulunmuştur. Sodyum asetat ile beslenen tek hazneli microbiyal yakıt hücresi ile elektrik üretimi üzerine farklı konsantrasyonlarda dört farklı hormon (estrone, 17 ß-estradiol, estriol ve 17 ?-ethinylestradiol) ile üç farklı antibiyotik maddesi eklenerek bu maddelerin olası inhibisyon etkileri araştırılmıştır. Böylece MYH sistemi bir nevi biyosensör olarak kullanılmıştır
Tekstil endüstrisi indigo atık sularının elektrokoagülasyon ve diğer fiziksel-kimyasal yöntemleri ile arıtımı

İndigo boyalı denim üretiminde 1970'lerin başlarında oluşan kütlesel büyüme, indigoyu tek başına denim boyamacılığında kullanılan en önemli boya haline getirmiştir. indigo boyama da, boyama şekli itibariyle oksidasyon-redüksiyon prosesini içerir; bu nedenle oluşan atıksular, bünyesinde zor ayrışan organik madde ve renk veren boyar madde kalıntıları yanında yüksek miktarda çözünmüş madde, alkalinite, indirgenmiş sülfür türleri ve sülfat içeren karmaşık bir yapıya sahiptir. Elektrokoagülasyon prosesleri su ve atıksu arıtımında kullanılan düşük maliyetli ve etkin arıtma sistemleridir. Söz konusu yöntem endüstriyel atıksuların içerdiği zor ayrışan organik kirleticileri ve inorganik kirleticileri gidermede oldukça etkilidir. Elektrokoagülasyon oksidasyon, adsorpsiyon, koagülasyon gibi çok sayıda prosesi birlikte içerdiğinden verimli ve kullanım alanı geniş bir prosestir. Literatürde birçok tekstil atıksularının giderimi ile ilgili elektrokoagülasyon yöntemlerinin uygulandığı örneklerle görülmektedir. Fakat elektrokoagülasyon yöntemiyle indigo boyama atıksularının giderimi ile ilgili pek fazla çalışmaya rastlanmamıştır. Bu çalışmada indigo boyama atıksularının arıtımı için oksidasyon, koagülasyon ve sülfat çöktürmesi ile birlikte elektrokoagülasyon yöntemi kullanılarak uygulama esasları değerlendirilmiştir. Yukarıda sözü edilen amaç doğrultusunda planlanan deneysel çalışmalar indigo boyama yapan bir firmadan temin edilen numuneler ile yürütülmüştür. Çalışmada ön arıtma deneyleri yürütülmüştür. Bu çercevede sülfür oksidasyonu hidrojen peroksit ve hava ile başarılı bir şekilde gerçekleştirilmiştir. Hava ile katalitik oksidasyonun uygulama esasları belirlenmiştir. Sülfat çöktürmesinde etrinjit çöktürmesinin, koagülasyon da ise alumun giderim veriminin yüksek olduğu saptanmıştır. Elektokoagülasyon, demir elektrodla çalışıldığında ham atıksulara tek kademeli bir arıtma olarak sülfat dışında bütün parametrelerin ve KOİ'nin deşarj standardı olan 200 mg/L değerini sağlayacak şekilde bir performans göstermiştir. Elektrokoagülasyonun hava ile oksidasyonu yapılmış atıksularda da uygulaması yapılmıştır.
Katı atık düzenli depolama alanı ortam havasında karbonmonoksit konsantrasyonlarının belirlenmesi ve dağılım modellemesi

Artan dünya nüfusu ve buna bağlı olarak artan üretim miktarları sonucu oluşan atık miktarı da artış göstermektedir. Oluşan bu atıkların çevreye zarar vermeden bertarafı konusu önemini arttırmaktadır. Evsel atıkların düzenle depolanarak bertaraf edilme yöntemi gün geçtikçe tercih edilen bir yöntemdir. Bu çalışmada Kocaeli ilinde düzenli depolama ve tehlikeli atık bertarafı faaliyeti gösteren İZAYDAŞ ' ta oluşan karbon monoksit gazının modellemesi çalışması yapılmıştır. Modelleme çalışmasında, düzenli depolama tesisinde ölçümler yapılmıştır. Deponi sahasında depolanan evsel nitelikli atıklardan oluşacak karbon monoksit miktarının modelleme çalışması yapılmıştır. Daha sonra ölçüm sonuçları ile modelleme sonuçları karşılaştırılmıştır. Model ile ölçüm sonuçları arasındaki farkların nedenlari araştırılmıştır.
Investigation of biogenic sülfür in eastern mediterranean basin

öz MDOGU AKDENİZ HAVZASINDA BİYOJENİK SÜLFÜR TAYİNİ' Uzun, Bahadır Yüksek Lisans, Çevre Mühendisliği Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Gürdal Tuncel Mayıs 2000, 125 Sayfa Daha önce yapılan çalışmalarda Doğu Akdeniz Havzası'nın hava kirleticileri tespit edilmiştir. Denizden gelmeyen sülfat iyonu insan kaynaklı kirletici olarak kabul edilmiştir. Fakat, son yıllarda yapılan çalışmalarda, bu insan kaynaklı sufalt iyonun diğer insan kaynaklı kirleticiler ile aynı mevsimsel davranışı göstermediği bulunmuştur. Çıkan tartışmalar sonucunda havzadaki toplam sülfat miktarına insan kökenli sülfat dışında bir de biyolojik kökenli sülfat kaynağının ya da kaynaklarının etkisi olabileceği ihtimali üzerinde durulmaya başlanmıştır. Bu çalışmada üzerinde durulan nokta ise böyle bir kaynağın, Doğu Akdeniz Havzası'nda üretilen toplam sülfat miktarına hangi mevsimlerde ve ne kadar katkısı olduğudur. Aerosol örnekleri, Antalya'nın 20 km batısında yer alan bir istasyonda, 1992 yılından beri her gün, Anderson High- Vol toplayıcısı ile Whatmann filtreleri üzerinde toplanmaktadır. Bu çalışmada 1998 yılının örnekleri kullamlmıştır. Biyojenik sülfür tayini için metan sülfonik asit ölçülmüştür. Bu anyon dışında Cl, NO3 and SO4 anyonları İyon Kromatografisi ile ölçülmüştür.. Anyon ölçümleri TÜBİTAK'ın Elemental Analiz Laboratuvan'nda gerçekleştirilirken, katyon ölçümleri ODTÜ Çevre Mühendisliği Bölümü'nde FAAS ile gerçekleştirilmiştir. Kirleticilerin ortaya çıktığı bölgeleri tespit edebilmek için taşınım yollan reseptör modelleri ile hesaplanmıştır. Bunun dışında zenginleştirme faktörleri hesaplanmış, faktör analizleri yapılmıştır. Yapılan analizlerde metan sülfonik asidin, Doğu Akdeniz Havzası'nda hava sıcaklığı yükseldiğinde ve özellikle güneşli mevsimlerde arttığı görülmüştür. Buna ek olarak, atmosferde bulunan kirleticilerden özellikle N03'ün, havadaki MSA derişimini etkilediği görülmüştür.
Doğum öncesi ve doğum sonrası dönemlerde bebeklerin evlerindeki bina içi uçucu organik bileşiklerin belirlenmesi

İç ortam hava kalitesini belirlemek ve muhtemel kirlilik kaynaklarını tespit etmek amacıyla Ankara'nın farklı semtlerindeki yeni doğan bebeklerin evlerinde hava kalitesi izleme çalışması gerçekleştirilmiştir. Örneklemeler yaklaşık olarak 100 yeni doğan bebek evinde Nisan 2012 -Ocak 2014 arasında eş zamanlı olarak iç ortam ve dış ortamda gerçekleştirilmiştir. Çalışma dört örnekleme dönemince yürütülmüştür; 1. hamileliğinin son 3 aylık döneminde bulunan kadınların evlerinde, bebek doğmadan 3 ay önce (-3, 0), 2. bebek 3-6 aylık olduğu dönem, 3. Bebek 12-14 aylık olduğu dönem ve 4. Bebek 28-31 aylıkken. Tüm çalışma süresince; sıcaklık, bağıl nem değerleri ile CO2 ve CO konsantrasyonları anlık olarak ölçülmüştür. Evlerin iç ve dış ortamından aktif örnekleme yöntemi ile Tenax TA sorbenti üstüne alınan örneklerde, Termal Desorber- Gaz Kromatografi sistemi ile Uçucu Organik Bileşikler ölçülmüştür. İç ortamlar içinde havalandırmanın daha seyrek yapıldığı bebek odalarında diğer iç ortamlara göre daha yüksek UOB seviyeleri tespit edilmiştir. Bebek odalarında gözlenen ortalama benzen, toluen, m, p-ksilen ve etilbenzen seviyeleri sırasıyla 3 ,92, 34 ,54, 11,84 ve 6,17 g/m 3 olarak gözlenmiştir. Benzen dışında, diğer tüm UOB'ler için iç/dış oranları 2'den büyük gözlenmiştir. Farklı mevsimlerde yapılan ölçüm sonuçlarına göre iç ve dış ortamda gözlenen UOB'lerin mevsimsel olarak değiştiği tespit edilmiştir. En yüksek UOB konsantrasyonları genel olarak bebeklerin doğumundan sonra yapılan sonbahar-kış örneklemesinde gözlenmiştir. İç ortamda ölçülen UOB konsantrasyonlarına etki eden önemli faktörlerin, evin ana caddeye yakınlığı, evde yeni eşya alımı, boya yapılması, evdeki ısıtma türü ve yer kaplama tipi olduğu tespit edilmiştir. İç ortam UOB maruz kalma sonucu bebeklerde gözlenecek sağlık riski değerlendirilmiştir. Benzenin solunumuna bağlı risk analiz sonucu, örnekleme yapılan evlerin %77'sinin C sınıfı (10- 6 10 -5), %17'sinin B sınıfı (10- 5 10-4) risk taşıdığı, naftaline hayat boyu maruz kalma durumunda ise evlerin %98'inin A sınıfı ( >10-4) kanser riski taşıdığı tespit edilmiştir. Evde yaşayan bebeklerin örnekleme süresince tutulan sağlık kayıtları sonucu %9'unun herhangi bir sağlık sorunu bulunmadığı, % 4'ünün astım, %40'ının alerji, atopik dermatit, egzama, kaşıntı ve %47'sinin bronşit ve bronşiyolit geçirdiği tespit edilmiştir. Yapılan değerlendirme sonucu, ev içinde ölçülen UOB seviyeleri ile astım, alerji, bronşit ve bronşiyolit ile atopik dermatit vakaları arasında istatistiksel olarak anlamlı düzeyde ilişki bulunduğu tespit edilmiştir. Sağlıklı nesiller yetiştirmek için, sorunları yaratan faktörleri belirlemek ve bunları azaltmaya yönelik eylem planları geliştirmek büyük önem taşımaktadır. İç ortam hava kirliliği kontrol edilebilir bir parametredir. İç ortamdaki kaynakların tespiti halinde, bunların etkilerinin azaltılması ya da ortadan kaldırılmasına yönelik somut adımlar atılabilir.
The estimation of the spatial variability of the flow parameters using hydraulic tomography

Akış parametrelerini hesaplamak için sıklıkla pompaj testleri kullanılır. Fakat bu testlerin analizi genel olarak, gerçek sistemlerin aksine, parametrelerin tek tip olduğunu varsayan geleneksel metodlarla gerçekleştirilmektedir. Bu tezin ana hedefi yakın zamanda geliştirilmiş yeni bir pompaj testi yorumlama tekniği olan Devamlı Derivasyon metodunu hidrolojik tomografiden elde edilen data ile birleştirmektir. Hidrolojik tomografi sahadan data elde etmek için kullanılan yeni tekniklerden biridir ve birden fazla pompaj testinin zamana bağlı yeraltı su seviyesi alçalma datalarının ardışık olarak elde edilmesini sağlar. Bu çalışmada özellikle hedeflenen şey, yukarda bahsedilen metodu geliştirerek, geçirgenliğin istatiksel uzamsal yapısını hidrolojik tomografi datalarını kullanarak hesaplamaktır. Jeostatistikte, parametrelerin istatiksel uzamsal yapısı, onların konuma bağlı olarak nasıl değiştiğini gösterir. Bu çalışmada yapılmak istenen şey; geçirgenliğin pompaj kuyularından uzaklaştıkça nasıl değiştiğini hesaplamak ve de bu değişkenlik datasını, istatiksel parametreler olan varyans ve integral ölçeğini hesaplamak için kullanmaktır.
Katı atık olan uçucu külü kullanarak yapı paneli üretilebilirliği

Bu tez çalışmasında, inşaat sektöründe katma değeri yüksek, ekonomik ve yararlı yapı panelleri üretiminde UÇK'nın kullanılabilirliği ve bu malzemelerin fiziksel-mekanik özelliklerinin tespiti amaçlanmıştır. Tez çalışmasının materyalleri Afşin-Elbistan ve İsken Sugözü Termik Santralinden temin edilen UÇK'lar, ÇİMSA Çimento Sanayi ve Ticaret A. Ş.'den temin edilen Portland çimento, ticari tip kartonpiyer alçısı ve kireçtir. UÇK, KPA ve kireçte gradasyon eğrisi lazer tarama yöntemi ile parçacık da ne dağılım grafıkleri belirlenmiştir. Tez çalışmasında %10- 90 aralığında UÇK katkı oranları kullanılarak üretilen UÇK+çimento, UÇK+KPA ve UÇK+Kireç kombinasyonlarındaki yapı panellerinde mekanik ve fiziksel testlerden basınç ve eğilme dayanımı, su emme yüzdesi, birim hacim ağırlığı ve porozite testleri yapılmıştır. Tezde en yüksek basınç dayanım değerleri 28 günde %90 çimento+% 10 Afşin-UÇK karışımında 61,7 MPa ve %90 çimento+% 10 İsken-UÇK karışımında ise 64,05 MPa olarak belirlenmiştir. Bu çalışmanın sonucunda endüstriyel katı atık olan UÇK'dan çimento ve KPA'nın uygun oranlarda karıştırılması ile yapı paneli üretilebileceği ortaya konmuştur.
Population distribution of cave-dwelling bat species and conservation status of underground roosts in northwestern Turkey

ve Mart 2000 tarihleri arasında ('Eurasian Bridge'99' Projesi), Istıranca bölgesindeki 33 mağara ise Ocak 2001 ve Mayıs 2001 tarihleri arasında araştırıldı. Her mağaranın yarasa populasyonu, yaz ve kış olmak üzere iki ayrı dönemde incelendi. Çalışmanın kapsadığı 34 mağara, barındırdıkları yarasa populasyonu açısından ilk kez araştırıldı. Saha çalışmaları sırasında, tür belirlemesi görsel ve ses analiz yöntemleriyle gerçekleştirildi. Araştırılan her mağarada türlerin popülasyon sayımları yapıldı. Her tür için, mikro-klimatik ölçümler alındı. Araştırmalar boyunca, 13 türü içeren, yaklaşık 60,000 yarasa sayıldı. Bölgedeki en yaygın türlerin, Rhinolophus euryale, R. ferrumequinum, R. hipposideros, Minopterus schreibersii, Myotis myotis/blythi, M. capaccinii ve M. emarginatus olduğu saptandı. Topluluk ekolojisi analizleri sırasında dağılım modeli, tür-bolluk ve tür-yakınlık ilişkileri, topluluk sınıflama, topluluk sıralama ve topluluk yorumlama analizleri kullanıldı. Analiz sonuçlarına göre, mağaraların kullanımı sırasında türler arası bir rekabetin varlığına raslanmadı. Kış dönemi sırasında yarasaların mağaralara dağılımını etkileyen ana faktörün mağara içi sıcaklıkları olduğu saptandı. Buna ek olarak, önemli yeraltı yuva sahalarının koruma uygulamaları için temel bir derecelendirme yöntemi önerildi. Türlerin koruma statüleri ve mağara içerisindeki sayılarını temel alan bu yönteme göre, Dupnisa, Koyunbaba, Çilingoz, Kız, Kıyıköy ve Gökçeali mağaraları birinci derecede koruma kapsamına aday gösterildi. Bu araştırmanın sonuçları, bölgenin yarasa popülasyonları açısından uluslararası önemini göstermekle birlikte, etkili bir koruma sisteminin hazırlanmasında temel oluşturabilecek niteliktedir.
Tehlikeli atık yakma tesisi dioksin emisyonlarının doğadaki dağılımlarının modellenmesi ve risk değerlendirmesi

İZMİT KLİNİK VE TEHLİKELİ ATIK YAKMA TESİSİ DİOKSİN EMİSYONLARININ DOĞADAKİ DAĞILIMLARININ MODELLENMESİ VE RİSK DEĞERLENDİRMESİ Aykan KARADEMİR
Arıtma çamurlarının yakılmasıyla oluşan küllerin yapı malzemesi olarak geri kazanımı

Bursa ili kentsel atıksu arıtma tesislerinde oluşan arıtma çamurları, 2017 yılından itibaren Bursa Su ve Kanalizasyon İdaresi'ne bağlı 400 ton/gün kapasiteli bir akışkan yataklı yakma tesisinde yakılarak bertaraf edilmektedir. Yakma sürecinin sonunda her ay bertaraf edilmeyi bekleyen ortalama 615 ton kül oluşmaktadır. Bu çalışmanın amacı çamur yakma sürecinin sonunda oluşan atık çamur küllerinin yapı malzemesi olarak geri kazanılıp kazanılamayacağını araştırmaktır. Bu amaçla öncelikle torba filtre ve multisiklon olmak üzere iki farklı baca gazı arıtma ünitelerinden elde edilen arıtma çamuru külünün ağır metal içeriği, kimyasal kompozisyonu ve amorf-kristal yapısı ile ilgili analizler yapılmıştır. Çamur küllerine stabilizasyon/solidifikasyon ve jeopolimerizasyon teknolojileri uygulanmıştır. S/S ve jeopolimerizasyon teknolojilerinin verimi hamur ve harç örneklerinde izlenmiştir. S/S ve jeopolimer örnekler 50x50x 50 mm boyutlarında hazırlanmıştır. S/S hamur örnekleri çimento kullanılarak, jeopolimer hamur örnekleri hem çimento kullanılarak hem de çimento kullanılmadan hazırlanmıştır. Jeopolimer hamur örneklerinde aktivatör olarak NaSilNaOH ve 8M NaOH çözeltileri kullanılmıştır. S/S harç örnekleri ASTM standartlarına uygun olarak, jeopolimer harç örnekleri Ms=1, 6 (Si2O/Na2O), %8 Na2O içeriğine sahip çözelti kullanılarak hazırlanmıştır. Arıtma çamuru külünün yapı malzemesi olarak değerlendirilebilmesi için basınç dayanımı, su emme, porozite, donma-çözülme deneyleri yapılmıştır. Yapılan analizler sonucunda külün ağır metal içeriğinin tehlike sınır değerlerini aşmadığı ve amorf bir yapıya sahip olduğu belirlenmiştir. Çamur külü içeren S/S hamur örneklerinde en yüksek basınç dayanımı 30,69 MPa, jeopolimer ve çimentolu hamur örneklerinde en yüksek basınç dayanımı 50 MPa, jeopolimer ve çimentosuz hamur örneklerinde en yüksek basınç dayanımı 40,56 MPa olarak ölçülmüştür. Çamur külü içeren S/S harç örneklerinde en yüksek basınç dayanımı 50,53 MPa (%15 oranında MS ünitesi arıtma çamuru külü), jeopolimer harç örneklerinde en yüksek basınç dayanımı 11,88 MPa (%20 TF ünitesi arıtma çamuru külü+% 40 UK+% 40 MÇ) olarak ölçülmüştür. Elde edilen bulgular çamur küllerinin, yapı malzemesi olarak bir potansiyel vadettiğini göstermektedir.
Güneş enerjisi destekli paket membran biyoreaktör ile evsel atıksularından organik madde, azot ve fosfor giderimi

Dünya'da evsel/kentsel atıksuların arıtılmasında membran teknolojilerinin kullanılması her geçen gün artmaktadır. Bunun yanında ülkemizde de son yıllarda evsel/kentsel atıksu arıtımında uygulama alanı bulmaya başlamıştır. Membran prosesler, yaygın kullanılan diğer biyolojik arıtma yöntemlerine kıyasla daha uzun çamur yaşlarında, karışık sıvı askıda katı madde değerlerinde ve düşük bekleme sürelerinde işletilebildiğinden daha düşük alan ihtiyacı, daha az çamur üretimi ve daha iyi çıkış suyu kalitesi ile avantaj sağlayabilmektedir. Ülkemizde evsel atıksu amacı ile inşa edilen MBR proseslerinde sadece karbon giderimi hedeflenmiştir. Bu tez kapsamında yapılan araştırmada; sistem tasarımı olarak biyolojik karbon, azot ve fosfor giderimi yapabilecek membran biyoreaktör arıtma sistemi tasarlanmış olup, üretilen paket MBR arıtma ünitesinin işletilmek üzere Konya kentsel atıksu arıtma tesisine kurulumu gerçekleştirilmiştir. 80 m3/gün kapasiteli paket MBR sistemi kaba ızgaradan geçmişş olan atıksu ile beslenmiş ve geliştirilen sistemin C, N, P giderim verimleri araştırılmıştır. Ayrıca paket MBR sistemine entegre edilmiş olan güneş panelleri vasıtasıyla üretilen enerjinin tesisin enerjisini karşılama oranları da incelenmiştir. Böylece yenilenebilir enerji kaynakları destekli arıtma tesislerinin uygulanması ile gelecekte enerji nötr ve enerji pozitif atıksu arıtma tesislerine yönelecek olan sektör için değerlendirme yapılmıştır. C, N ve P giderimi yapabilecek şekilde tasarlanan ve işletilen MBR tesisi ile Konya kentsel atıksularının arıtıldığı araştırmada, kimyasal oksijen ihtiyacı, askıda katı madde, toplam azot ve toplam fosfor parametrelerinde sırasıyla %93.8, %97.8, %53 ve %83 giderim verimleri elde edilmiştir. Özellikle küçük yerleşim yerlerinde hassas alanlara deşarj yapabilecek için N ve P giderimi yapabilen arıtma prosesi alternatifi olarak MBR prosesinin yüksek arıtma verimleri ile aynı zamanda arıtılmış suyun farklı yeniden kullanım alternatifleri sağlayabilmesi açısından da önemli bir alternatif olabileceği değerlendirilmiştir.
Su dağıtım şebekelerinde enerji kazanımı ve su kayıplarının azaltılması için su türbinleri kullanımı uygulamalarının araştırılması: Antalya kenti örneği

Bu çalışmanın amacı, su dağıtım şebekelerinde meydana gelen su kayıplarının azaltılması için su türbinleri kullanımının ve aynı zamanda su türbinleri kullanılarak enerji kazanımı uygulamalarının araştırılmasıdır. Bu çalışma, Antalya ili Konyaaltı ilçesi içme suyu dağıtım şebekesinde oluşturulan bağımsız izole alt bölgelerden birkaç tanesine ait veri setleri kullanılarak yürütülmüştür. İlk aşamada izole alt bölgelerde Haziran 2009 -Mayıs 2010 tarihleri arasında 5 dakikalık zaman aralığı ile ölçülmüş olan debi ve su basıncı verileri kullanılarak alt bölgeler için saatlik, aylık ve yıllık ortalama debi ve basınç seviyesi hesaplanmıştır. Alt bölgelerdeki fazla basınç miktarı daha önce tamamlanmış olan bir çalışmada elde edilen optimum basınç değerleri kullanılarak belirlenmiştir. Çalışmanın devamında alt bölgelerde kullanılabilecek olan türbin çeşitleri belirlenmiş ve teorik enerji üretim miktarları hesaplanmıştır. Bölgeye temin edilen toplam içme suyu hacmi dikkate alınarak, su kayıplarının %25 düzeyine kadar düşürülmesi durumu için de enerji üretim miktarları hesaplanmıştır. Seçilen alt bölgelerde türbinlerin kullanılması durumu için maliyet analizi yapılmıştır. Alt bölgelerde elde edilen güç miktarı ve Türkiye enerji emisyon eşleniği değeri kullanılarak karbondioksit emisyonu azalım miktarı hesaplanmıştır. Küresel ısınmaya oldukça etkisi olan CO2 miktarının azaltılması sonucunda önemli çevresel kazanımlar sağlanabilecektir. Gerçekleştirilen çalışma ile su dağıtım şebekelerinde türbin kullanılmasının önerilebileceği ve bu uygulama ile pek çok ekonomik ve çevresel kazanımlar elde edilebileceği sonucuna varılmıştır.
Sapanca havzası yan dereleri ve Sapanca Gölü'ndeki fosfor yüklerinin belirlenmesi

Bu çalışmada, Sapanca Gölü havzasında 2012- 2014 yılları arasında su kalitesini belirlemek üzere yan derelerde ve göl üzerinde belirlenen istasyonlarda, gölün geleceği için önemli görülen bazı su kalite parametrelerine ait ölçümler yapılmıştır. Ölçüm yapılan derelerdeki su kalitesi, genel şartlar ve oksijenlendirme parametrelerine göre genel olarak I. ve II. sınıf olarak belirlenirken, nutrient parametrelerine göre III. ve IV. sınıf olarak belirlenmiştir. Gölde yapılan ölçümlerde, genel şartlar bakımından su kalitesi her noktada I. sınıf olarak tayin edilmiştir. Oksijenlendirme parametreleri bakımından B, C, D noktalarındaki su kalitesi I. sınıf olup A, E ve F noktalarında ise II. sınıf olarak belirlenmiştir. Göl içindeki tüm ölçüm noktalarda nutrient parametreleri bakımından su kalitesi II. sınıf olarak tespit edilmiştir. Gölden ve yan derelerden elde edilen ölçüm sonuçları kullanılarak Yüzeysel Su Kalitesi Yönetimi Yönetmeliği'ne ve Carlson Trofik Durum İndeksi'ne göre trofik durum tespit edilmiştir. Sapanca Gölü'ndeki trofik durumun her iki indekste de genel olarak toplam fosfor parametresine göre ötrofik, görünürlük parametresine göre oligotrofik, klorofil-a parametresine göre mezotrofik, YSKYY'de yer alan toplam azot parametresine göre de mezotrofik olduğu gözlenmiştir. Gölü besleyen derelerdeki besi maddesi yükü hesabı yapılarak, Vollenweider yaklaşımıyla besi yüklemesi incelenmiş ve göldeki trofik durumun toplam fosfor ve toplam azot parametrelerine göre ötrofik olduğu belirlenmiştir. Ayrıca, Sapanca Gölü'nü besleyen yan derelerdeki kirletici konsantrasyonları belirlenmiş, yan derler ve Sapanca Gölü su kalitesinin iyileştirilmesi için çözüm önerileri sunulmuştur.