turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Determination of groundwater threshold values: A methodology applied to gediz basin

'Yeraltı Sularının Kirlenmeye ve Bozulmaya Karşı Korunması Hakkındaki Yönetmelik' gereğince, Türkiye'deki yeraltı suları için eşik değerler belirlenmelidir. Bu yönetmeliğe göre, yeraltı suyunun durumu, iyi ya da kötü şekilde, kimyasal durumuna bakılarak belirlenmelidir. Bu duruma açıklık getirmek, Su Çerçeve Direktifini uygulamaya koymak ve yeraltı sularında 'risk' teşkil edebilecek kimyasallar için ED belirleme amacıyla Avrupa Birliği, 'Background Criteria for the Identification of Groundwater Thresholds-BRIDGE' adlı bir proje gerçekleştirmişlerdir. Bu bakımdan, Orman ve Su İşleri Bakanlığı, öncelikli ve spesifik kirleticiler için havza bazında ED belirlemek için görevlendirmede bulunmuşlardır. Öncelikle, Türkiye'de uygulanabilir bir metodoloji geliştirilmesi gerekmektedir. BRIDGE projesi kapsamında geliştirilen metodoloji incelendiğinde, ülkelerin yeraltı sularının karakteristiğine ve kullanılabilir izleme verisinin miktarına göre esnek olduğu görülmüş, belirtilen durumlara göre metodolojide değişiklik yapılabileceği anlaşılmıştır. Bu çalışmada, BRIDGE metodolojisi temel alınarak, pilot havza seçilen Gediz Havzasında ED'leri belirlemek hedeflenmiştir. Temel olarak, ED, kalite parametrelerinin doğal arka planları ve uygun bir referans değerin karşılaştırılması ile bulunmaktadır. DAP değeri, bir havzada doğal olarak bulunan kimyasal seviyesidir. Bu değer, izleme sonuçlarına dayanılarak yapılan istatistiksel analizler sonucunda elde edilmektedir. Diğer yandan, REF değeri, otorite tarafından belirlenmiş ve su kullanımını yöneten değerlerdir. ED'ler belirlenirken, OSİB tarafından elde edilen 3 dönem izleme verileri kullanılmıştır. İstatistiksel analizler 'MATLAB' ve 'Excel' aracılığı ile yapılmıştır.
Combined biological removal of pesticides and nitrates in drinking waters

Bu çalışmada yoğun tarımsal faaliyetlerin uygulandığı bölgelerde karşılaşılan içme suyunda nitrat ve pestisit sorununa çözüm getirmek amacıyla farklı koşullarda biyodenitrifikasyon denemeleri yapılmıştır. Çalışılacak tarım ilaçlarının seçiminde, İzmir yöresinde kullanımı, çevresel ortamda kalıcılığı, yeraltı ve yüzeysel su kaynaklarını kirletme potansiyelleri değerlendirilmiştir. Bu değerlendirme sonucunda, trifluralin, fenitrothion ve endosulfan deneysel çalışmada temel tarım ilaçlan olarak seçilmiştir. Biyolojik nitrat giderimi çalışmasında en uygun karbon kaynağını belirlemek amacıyla, farklı doğal organik maddeler kullanılmıştır. Çalışma kapsamında kavak, çam ve gürgen talaşı ile saman biyolojik nitrat giderimi çalışmasında karbon kaynağı olarak seçilmiştir. Biyolojik denitrifikasyon çalışması kesikli ünitelerde 3 ay süresince çalışılmıştır. Bu çalışma sonucunda sırasıyla 30, 40, 60 ve 185 mg toplam nitrat giderimi kavak, gürgen, çam talaşı ve saman için elde edilmiştir. Bu çalışma sonucunda en uygun karbon kaynağı olarak saman sürekli çalışma için seçilmiştir. Sürekli çalışmada saman karbon kaynağı ve mikrobiyal büyüme için tutunma yüzeyi olarak kullanılmış, ham suya nitrat ve seçilen tarım ilaçlan trifluralin, fenitrothion, endosulfan eklenerek, bu pestisitlerin biyolojik giderimi değerlendirilmiştir. Sürekli çalışmada trifluralin, fenitrothion ve endosulfan için sırasıyla % 95 -99, 84-99 ve 84-97 giderme verimleri elde edilmiştir. Tanm ilaçlarının kavak, çam ve samana adsorpsiyon çalışması yapılmış ve çalışma benzer koşullarda, aktif karbon ile tekrarlanarak kıyaslama yapılmıştır. Adsorbsiyon çalışması sonucunda pestisitlerin adsorbsiyon sıralaması Trifluralin > Endosulfan > Fenitrothion olarak belirlenmiştir. Biyolojik nitrat ve tanm ilacı antım çalışmasına, sıvı karbon kaynağı kullanılarak devam edilmiştir. Bu çalışmada öncelikli olarak en uygun sıvı karbon kaynağım belirlemek amacıyla, kesikli deney çalışmalarında asetik asit ve etanol kullanılmıştır. Çalışmalar sonucunda, etanol uygun karbon kaynağı olarak belirlenmiştir. Kesikli deney çalışmaları ile en uygun işletme koşullan belirlenmiş ve C/N oranı 1.5 ve optimum pH değeri 7.5 olarak seçilmiştir. Plastik dolgu malzemesinin tutunma yüzeyi olarak kullanıldığı sürekli sistemde, farklı hidrolik alıkonma zamanlarında, nitrat ve tarım ilacı giderme verimleri incelenmiştir. Bu çalışma neticesinde 12 saat hidrolik alıkonma zamanı için çıkış suyunda pestisit tesbit edilememiştir. Alıkonma süresinin 12 saatten daha düşük olması durumunda % 90'in üzerinde pestisit giderimi elde edilmesine rağmen çıkış suyu standart değerlerim sağlayamamaktadır. Hidrolik alıkonma süresi düşürülünce çıkış suyu pestisit konsantrasyonunun artış gösterdiği belirlenmiştir. Yavaş kum filtresi kullanılarak farklı yüzeysel hidrolik yüklemelerde % 20-55 oranında pestisit giderimi elde edilmiştir.
Bir yağ fabrikası atık sularının karakterizasyonu, kimyasal oksijen ihtiyacı fraksiyonları ve mevcut atık su arıtma tesislerinin incelenmesi

BİR YAG FABRİKASI ATIKSULARININ KARAKTERIZASYONU, KİMYASAL OKSİJEN İHTİYACI FRAKSİYONLARI VE MEVCUT ATIKSU ARITMA TESİSİNİN İNCELENMESİ Seda ASLAN
Detection of helminth eggs and protozoan cysts in wastewaters

öz ATIKSULARDA HELMİNT YUMURTALARI VE PROTOZOAN KİSTLERİ TAYİNİ Davutluoğlu, Ayten Çevre Mühendisliği Bölümü Danışman: Prof. Dr. Celal Ferdi Gökçay Yardımcı Danışman: Prof. Dr. Nevin Keskin Ocak 2005, 73 sayfa Dünyada su kaynaklarındaki azalma arıtılmış atıksuların yeniden kullanılması sonucunu doğurmuştur. Arıtılmış atıksular ile tarım alanlarının sulanması, kullanım seçeneklerinden birisidir. Ancak arıtılmış atıksuların, çeşitli hastalık yapıcı mikroorganizmalar içerdiğinden dolayı, yeniden kullanılması sebebiyle ortaya çıkabilecek sağlık sorunları göz ardı edilmektedir. Patojen mikroorganizmalar atıksu ile sulanan tarım ürünleri aracılığı ile, tarlada çalışan insanlara ve tüketicilere bulaşabilirler. Patojenlerden biri olan parazit yumurtaları toprakta çevre şartlarına da bağlı olarak uzun aylar boyunca canlı kalabilmektedirler. Ülkemizde arıtılmış atıksuların yeniden kullanılmasında, sağlıkla ilgili kriterler konusunda yeterli bilgi bulunmamaktadır. Bu çalışmanın amacı Ankara'da evsel atıksuda ve ASKİ evsel atıksu arıtma tesisi çıkış suyunda helmint yumurtaları tayinidir. Çalışma kapsamında atıksularda helmint viyumurtalarının var olup olmadığı araştırılmış ve hangi konsantrasyonlarda bulundukları belirlenmiştir. Çalışmada WHO tarafından, 'Laboratory Manual of Parasitological and Bacteriological Techniques' de yayınlanan modifiye Bailenger metod ve USEPA tarafından 'ICR Microbial Laboratory Manual' da yayınlanan metot kullanılmıştır.
Optimization of the coagulation process towards simultaneous removals of THM precursos and turbidity-a case study

öz KOAGÜLASYON SÜRECİNİN THM OLUŞUMUNA NEDEN OLAN MADDELERİN VE BULANIKLIĞIN ARITIMI DOĞRULTUSUNDA OPTlMlZASYONU - ÖRNEK ÇALIŞMA TUNCER, Aysun Yüksek Lisans Tezi, Çevre Mühendisliği Ana Bilim Dalı Tez Yöneticisi: Doç. Dr. ülkü Yetiş Eylül 1994, 158 sayfa Su içinde doğal olarak bulunan organik maddelerin klorlama süreci sırasında klor ile reaksiyona girdiği ve başlıca trihalometanlar olmak üzere bazı zehirli maddeler oluşturdukları bilinmektedir. Bu çalışmada, THM oluşumuna neden olan organiklerin Ivedik içme Suyu Arıtma Tesisi giriş ham suyundan alüminyum sülfat ve demir klorür koagülasyonlan ile giderimi çalışılmıştır. Koagülasyonla organik ve bulanıklık arıtımı performansını etkileyen en önemli faktörlerin faktöryel tasarım metodu ile belirlenmesi amacıyla bir seri Jar Test deneyleri yapılmıştır. Bu çalışma sonucunda; yumaklaştırma sonrası çökeltme süresi, koagülan madde dozu ve sıvı pH değeri; alum koagülasyonunda toplam organik karbon, ultraviyolet abzorbansı ve bulanıklık giderimlerini etkileyen en önemli faktörler olarak bulunmuştur. En yüksek TOC, UVA ve bulanıklık arıtımlarını sağlayacak en iyi alüminyum sülfat ve demir klorür dozları 50 mg/L ve 30 mg/L olarak belirlenmiştir. En iyi arıtım pH değeri alüminyum sülfat koagülasyonunda pH 5 ile 7 aralığında ve demir klorür koagülasyonunda pH 4 olarak bulunmuştur. Polielektrolit eklenmesinin sadece alüminyum sülfat koagülasyonunda etkili olduğu kanıtlanmıştır. Ivedik içme Suyu Arıtma Tesisi giriş ham suyunda TOC ve UVA arasında oldukça iyi bir korelasyon elde edilmiştir. Böylece, gerçek tesis boyutlarında, organik madde konsantrasyonunun belirlenmesinde UVA ölçümlerinin pratik olarak kullanılabileceği kanıtlanmıştır.
Erzurum ili Palandöken ilçesi katı atık toplama taşıma sisteminin coğrafi bilgi sistemi destekli optimizasyonu

Gerek nüfusun hızla artması, gerekse köylerden kente göç hareketliliğinin bir sonucu olarak kentleşme ve sanayileşme ile birlikte her geçen gün miktarı ve çeşitliliği artan katı atıkların uzaklaştırılması önemli çevre problemlerinden biri haline gelmiştir. Bu tür sorunlar ise kentlerde atık yönetiminde yaygın bir şekilde uygulanan toplama, taşıma ve depolamadan oluşan sistemin önemini ortaya koymaktadır. Katı atıkların toplanması, taşınması ve bertaraf edilmesi ülkemizdeki yasalar doğrultusunda yerel yönetimlerin sorumluluğundadır. Yüksek maliyetler ile birlikte halk sağlığı da göz önünde bulundurularak bu sürecin iyi planlanması gerekmektedir. Bu çalışmada Erzurum İli Merkez Palandöken ilçesi sınırları içerisinde üretilen evsel katı atıkların mevcut toplama/taşıma sistemi irdelenmiş; katı atık toplama araçlarına eşlik edilmiş, konteyner konumları numaralandırılmış, toplama rotaları uydu haritasında belirlenmiş ve üzerinde analiz yapılabilecek bir veri oluşturulmuştur. Mevcut sistemde rota optimizasyonları yapılarak ergonomik çözüm önerileri geliştirilmiştir. Üretilen evsel katı atıkların miktarları, karakterizasyonları ve projeksiyonları değerlendirilerek etkin, verimli ve düzenli bir şekilde toplanması, taşınması için minimum maliyetli sistemler üzerine çalışılmıştır. Yürütülen optimizasyon çalışmaları ile kat edilen yol miktarında, işgücünde ve harcanan zamanda tasarruflar sağlanmış, yıllık maliyetlerde %18, 56 oranında düşüş kaydedilmiştir.
Sulardaki kadmiyum kirliliğinin dolgulu kolonlarda adsorpsiyon yolu ile giderilmesi

I Endüstriyel faaliyetler neticesinde, yüzey sularının ağır metal kirliliği artmıştır. Özellikle biyolojik arıtım sürecinde ağır metaller, mikroorganizmaları öldürücü etki göstermektedir. Ayrıca, gerek tarım amacıyla kullanılan sularla sulanan bitkilerde, gerekse sucul canlılarda biriken ağır metaller, onları kullanan insanlarda da birikime sebep olmaktadır. Bu sebeple gerek biyolojik arıtma yapılacak atıksu gerekse alıcı ortama bırakılacak alık suların ağır metallerden arındırılması önem kazanmaktadır. Hu nedenle bu çalışmada sulardaki kadmiyum kirliliğinin dolgulu kolonlarda adsorpsiyon yolu ile giderilmesi araştırıldı. Adsorbent olarak; diatomit, sepiyolil ve meşe palamudu kullanıldı. Dolgulu kolonlarda kadmiyum giderimi çalışılırken; dolgu yüksekliği, başlangıç konsantrasyonu, sıcaklık, pH ve besleme hızı değiştirilerek bu parametrelerin etkileri incelendi. Yapılan çalışma sonucunda meşe palamudu kabuğunun 4,2-145, 2 mg/g, bej sepiyolilin 54,2 mg/g, diatomitin ise 49,9 mg/g kadmiyum adsorpladığı tespit edildi.
Zeytin karasuyunun arıtılmasından kaynaklanan arıtma çamurlarının bertarafı

Zeytinyağı üretiminde ortaya çıkan atıksu, organik madde, askıda katı madde, polifenoller, yağ ve gres bakımından yüksek konsantrasyonlar içermektedir. Yağ ve etrafa yaydığı koku sebebiyle önemli bir kirlilik potansiyeli oluşturan zeytinyağı üretimi atıksuyunun arıtımı ve bertaraf edilmesi, oluşturacağı çevresel riskler açısından önem arz etmektedir. Bu çalışmada, Marmarabirlik Bursa tesislerinde oluşan zeytinyağı üretimi atıksuyunun arıtımına yönelik olarak Uludağ Üniversitesi Çevre Mühendisliği Bölümü tarafından kurulan ve işletilen pilot arıtma tesisinden çıkan yağlı çamurların ve pirinanın sera benzeri bir pilot tesiste kurutularak bertarafı araştırılmıştır. Çalışmada 7 gün sonunda toplam 2693, 5 W/m2 güneş radyasyonuna maruz kalan atık çamurun %12 Katı Madde içeriğinden %49 KM'ye, ağırlıkça 1:1 oranında karıştırılan atık çamur ve pirinanın % 29 KM'den %99, 9 KM'ye, pirinanın ise % 46 KM'den %99, 4 KM'ye ulaştığı görülmüştür. İki farklı atık karıştırılarak, yüksek kalorifik değerli bir ürün elde edilmiştir, atık hacmi azaltılmıştır.
Hibrit seramik membran prosesiyle su arıtımı

Yapılan bu tezin ana amacı, laboratuar ölçek çalışmalar yaparak demir oksit kaplı seramik membran ve hidrojen peroksit ilavesiyle katalitik oksidasyonu içeren hibrit membran prosesiyle sulardan doğal organik madde ve fenol gideriminin ve önerilen prosesin etkinliğinin tayin edilmesidir. Kullanılacak membran oksidan ilavesi ve müteakip katalitik yüzey reaksiyonları sonucu oluşacak güçlü radikallere karşı dayanımlı olması gerektiğinden HSMHP prosesinde seramik membranların kullanılması tercih edilmiştir. HSMHP prosesi hakkında literatürde spesifik bir test çalışması ya da uygulama mevcut değildir. Bu bağlamda tezde elde edilen sonuçların literatüre önemli katkılar sağlayacağı öngörülmektedir. Tez 3 ana fazda yürütülmüştür. Faz 1: HSMHP prosesi için temin edilen seramik membranların metal oksitlerle kaplanması ve kaplanmamış-kaplanmış membranların detaylı karakterizasyonu; Faz 2: Model çözeltilerde yapılan HSMHP testleri; Faz 3: İçme suyu kaynaklarından alınan gerçek doğal su numunelerinde yapılan HSMHP testleri. Kaplanmamış ve demir oksit ile kaplanmış seramik membranlar ile yapılan testlerde en fazla DOM giderimleri yüksek SUVA değerlerine sahip DOM çözeltilerinde elde edilmiştir. Demir oksit kaplı seramik membranlar ile yüksek SUVA değerine sahip sularda DOM'un demir oksit yüzeye adsorpsiyonu sonucu DOM giderimleri artmıştır. Bu sonuç, kaplanmamış ve kaplanmış seramik membranların DOM giderim performansının DOM'un yapısıyla doğrudan ilişkili olduğunu göstermektedir. Hem kaplanmamış hem de kaplanmış membran testlerinde fenol ve DOM'un birlikte bulunduğu model çözeltiler ve doğal ham sular ile yapılan testlerde fenol-DOM etkileşimlerinin olmadığı dolayısıyla fenol ve DOM giderimlerinin birbirinden bağımsız olduğu bulunmuştur. Fenol giderimlerinde fiziksel membran ayırma mekanizması çok az rol almıştır. Fenol gideriminin ana mekanizması çözeltinin pH değerine bağlı olarak elektrostatik itmedir. Hidrojen peroksit eklenen model çözeltiler ve doğal ham sular ile denenen HSMHP prosesi DOM gideriminde öngörülen artışı sağlayamamıştır. Ancak HSMHP prosesi membran tıkanma kontrolünde laboratuvar ölçekli çalışmalarda oldukça etkili olmuştur. HSMHP prosesinin membran akılarını artırdığı, akı azalmalarını ve tıkanma oranlarını ise azalttığı tezde yapılan testler ile kanıtlanmıştır. HSMHP prosesinin uzun süreli testindeki akı değerlerinde artış gözlenmesinin yanında DOM giderimleri ise olumsuz yönde etkilenmemiştir. Bu sonuç, HSMHP prosesinde kullanılan demir oksit ile kaplanmış seramik membranların kendi kendini rejenere edebildiğini işaret etmektedir.
An experimental investigation of wall effects in liquid-solid fluidization

Akışkan yatak genişlemeleri için literatürde kullanılan korelasyonlar laboratuvar ölçekli kolonlara dayanmaktadır. Ancak, küçük kolonlarda bulunan duvar etkisi, bu korelasyonların, duvar etkisinin bulunmadığı büyük ölçekli ekipmanlara uygulanabilirliğini kısıtlamaktadır. Maalesef, akışkanlaşma literatüründe, duvar etkisinin sistematik olarak araştırılması hala eksiktir. Bu çalışmada, akışkanlaşma deneyleri 5 farklı çaptaki kolonlar ile farklı yoğunluk ve boyuttaki 23 farklı küresel malzeme ile gerçekleştirilmiştir. Deneylerden önce malzeme karakterizasyonu yapılmıştır. Sıvı olarak musluk suyu kullanılmıştır. Bu çalışmadaki önemli bir nokta, su sıcaklığının ısıtmalı/soğutmalı su banyosu ile 20 derecede tutulmaya çalışılmış olmasıdır. Deneylerden elde edilen veriler literatürdeki denklemler ile değerlendirilmiştir. Bu denklemler şunlardır: Akgiray ve Soyer (2006), Richardson ve Zaki (1954), Khan ve Richardson (1990), Garside ve Al-Dibouni (1977) and Hashizume ve Matsue (1998). 5 farklı kolon ve 23 farklı malzeme ile 115 farklı akışkanlaşma deneyi mümkün olmuştur. Sadece 1 cm kolondaki 10 mm cam küreler, kürelerin kolonda sıkışıp hareketsiz kalabileceği sebebiyle denenememiştir. Homojen akışkanlaşma 0,33 d/D oranından daha yüksek değerlerde mümkün olmamıştır. 0,25 ve 0,33 aralığındaki d/D oranlarında ise kolona dışarıdan kuvvetli bir vurma ile sağlanabilmiştir. Kolon çapının yatak genişlemesi üzerindeki etkisi her zaman homojen akışkanlaşmanın gerçekleştirilebildiği en küçük kolonda belirgin olarak görülmektedir. 0,2 den büyük d/D oranı için yatak genişlemesi üzerindeki duvar etkisi belirgin olarak görünürken, 0,11 ve 0,2 arasındaki d/D oranlarında daha az duvar etkisi vardır. 0 ,11'den küçük d/D oranları için ise duvar etkisi önemsizdir. 4000'in üzerinde deney noktası kaydedilerek yürütülen bu çalışmanın sıvı-katı akışkanlaşmasında duvar etkileri üzerine odaklanan en sistematik ve en kapsamlı tek çalışma olduğu düşünülmektedir.
Atıksu arıtma tesisi proseslerinin visual basic tabanlı AutoCAD modellemesi

Bilgisayar teknolojilerinin hızla geliştiği günümüzde, bu teknolojiyi eğitim birimlerimize uygulamak gerekmektedir. Birçok ekonomi alanlarında yazılımlar geliştirilmektedir. Özellikle otomasyon sistemleri artık her fabrikada olduğu gibi en basit laboratuvarlara girmiş durumda. Hız ve zaman kaybını önlemek için her kurum otomasyonla ilgili gelişmeleri kendi dünyasına almak zorunda kalmıştır. Bu kapsamda her alanda kullanılan otomasyon sistemlerini kullanmak, Çevre Mühendisliği için kaçınılmaz bir durumdur. Çalışma üç aşamadan ibarettir. Çalışmanın ilk aşamasında projede kullanılacak ünitelerin neler olacağına karar verilmiştir ve bunların formülleri çıkarılmıştır. İkinci aşamada bu formüller Visual Studio Net 2008 ortamında kodlanmıştır. Üçüncü ve son aşamada bu kodların AutoCAD ile otomasyonu sağlanmıştır.
Kırka ve çevresindeki bazı tarım alanlarındaki topraklarda ve bitkilerde ağır metal içeriklerinin belirlenmesi

Çalışma alanımız; Kırka ilçesi maden işletmesi etrafı tarım alanları ve çevresindeki Akin, Yarbasan, Fethiye köylerinden 2011- 2012 yılları arasında toplanan topraklar da ve Hordeum vulgare F., Triticum aestivum, F., Phaseolus vulgaris F., Cucurbita pepo F., Lactuca sativa F., Cicer arietinum F., Beta vulgaris F., Solanum tuberosum F., Solanum melongena F., Allium cepa F., Medicago sativa F. bitkilerinde kök, gövde, yaprak ve çiçek aksamları üzerinde çalışılarak Potasyum, Kalsiyum, Magnezyum, Demir, Mangan, Bor, Çinko, Bakır, Alüminyum, Kurşun, Krom, Sodyum, Silisyum, Arsenik, Nikel ve Kadmiyum gibi elementlerinin analizleri yapılmıştır. Kırka işletmesinde maden çıkarma işlemi nedeniyle açılan yataklardan ve çalışılmış ocaklardan dolayı yüzey akışı ile bor taşınmaktadır. Yeraltı sularına da taşınan bor, toprak ve sularda düşük olduğu halde bitkilerin bu elemente karşı hassas olmaları ve toprakta biriken borun yıkanamamasından dolayı bitkilere zararlı olabilmektedir. Bor elementinin tüm bitkilerde kök, gövde ve yaprakta birikimlerinin yaz aylarında ciddi verim ve ürün kalitesinde kayıplara yol açabilecek seviyelerde çıkması çevresel sorun boyutunda değerlendirilmiştir. Diğer elementlerden kalsiyum, magnezyum, arseniğin olması gereken değerlerden yüksek oluşu bu elementlerin birbiriyle de ilişkileri göz önüne alındığında üreticilerin yetiştirecekleri ürün seçimlerinde bor kadar bu elementlere dayanıklı türleri seçmeleri dikkate almaları gerektiği diğer bir husustur.
Kemiğin sulu çözeltilerden renk gideriminde kullanılabilirliğinin incelenmesi

Bu çalışmada, sulu çözeltilerden kemik ve aktif karbonla Remazol Turquoise Blue G-133 ve Procion Red HE-3B boyarmaddelerinin giderimi incelenmiştir. Bu amaçla laboratuar ölçekli kesikli deneyler yürütülmüştür. Boyarmadde giderimi için denge izotermlerini açıklamak amacıyla Langmuir ve Freundlich modelleri uygulanmış ve adsorpsiyon izoterminin Langmuir modeline uyduğu görülmüştür. Adsorpsiyon mekanizmasını incelemek için dört kinetik model olan yalancı birinci dereceden, yalancı ikinci dereceden, elovich ve partikül içi difüzyon modelleri test edilmiştir. Her iki boyarmaddenin adsorpsiyonunun da yalancı ikinci dereceden model ile açıklandığı gösterilmiştir. Dört modelin kinetik parametreleri de hesaplanmıştır. Adsorpsiyon kapasitesi üzerine pH, sıcaklık, adsorban partikül boyutu ve konsantrasyonu, boya konsantrasyonu ve tuz ilavesinin etkisi de çalışılmıştır. Sıcaklığın önemli bir etkiye sahip olmadığı gözlenirken, azalan pH ve adsorban partikül boyutları ve artan boya ve tuz konsantrasyonları adsorpsiyon kapasitesinin artırmıştır.
Dim çayı ve Alara çayı sularında pestisit kalıntısının araştırılması

Günümüzde sanayileşme ve teknolojinin gelişmesi hayatı kolaylaştırmakta, diğer yandan çevre kirliliği nedeniyle su kaynaklarını azaltmaktadır. Sanayileşmenin ve teknolojinin beraberinde getirdiği en önemli çevre kirleticilerinden biri de pestisitlerdir. Bu çalışmada Alanya ve çevresinin can damarı olan iki önemli akarsuyu Dim Çayı ve Alara Çayı sularında pestisit kalıntısının araştırılması amaçlanmıştır. Yöredeki tarım faaliyetlerinin yoğunluğu pestisit kalıntısının araştırılması fikrini doğurmuştur. Bu amaçla Dim Çayı'nda 4 nokta, Alara Çayı'nda 4 nokta olmak üzere toplam 8 adet numune alma istasyonu belirlenmiştir. Bu noktalardan yağışlı ve kurak mevsimleri temsil edecek şekilde Şubat, Nisan ve Haziran aylarında numuneler alınmıştır. Alınan numuneler Quechers Metoduna göre ekstrakte edilip, LC-MSMS ve GC-MS cihazlarına enjeksiyon işlemi yapılarak analiz edilmiştir. 110 pestisitten 84 tanesi LC-MSMS cihazına 26 tanesi GC-MS cihazına okutulmuştur. Çalışma sonucunda Dim Çayı'ndan alınan su örneklerinde en çok Endosülfan, Malathion, Deltamethrin, Permethrin gözlenmiştir. Alara Çayı'ndan alınan su örneklerinde en çok Endosülfan, Malathion, Deltamethrin, Permethrin, Cypermethrin, Metribuzin gözlenmiştir. Analiz çalışmalarında Tespit ve Tayin Limitleri ile Geri Kazanım çalışmaları yapılmıştır. Tespit Limitleri 0,23 ile 9,67 ppb arasında değişmektedir. Bakılan pestisitlerden 11 tanesinin Tayin Limiti 10 ppb'den büyük çıkmıştır. Diğerlerinin Tayin Limiti, kabul edilebilir performansla, 10 ppb'dir. Analiz sonuçlarına göre tespit edilen pestisit değerlerinin Tayin Limitinden düşük olduğu gözlemlenmiştir.
Evsel atık sulardan partikül kirliliği gideriminde alüm çamurunun koagülant olarak kullanılması

İçme suyunda öncelikli problem organik maddeler ve inorganik kilin oluşturduğu askıdaki katı maddelerdir. Kullanılan arıtma proseslerinden birisi alüm (alüminyumsülfat, Al2(SO4)3) ile askıdaki katı maddelerin koagülasyonuna dayanır. Sonuç olarak içme suyu arıtma tesislerinin flokülasyon ve/veya susuzlaştırma proseslerinde alüm çamuru oluşmaktadır. Bu çamurun uzaklaştırılması oldukça karmaşık ve pahalıdır. Alüm çamurunun çeşitli alanlarda kullanılması ve değerlendirilmesi ekonomik bir çözüm olabilir. Bu çalışmanın amacı içme suyu arıtma tesisi atık çamurlarının yeniden kullanılabilirliğini araştırmaktır. Bu nedenle, koagülant madde olarak atık alüm çamuru atıksuda denenmiştir. Denenen koagülantın arıtma verimine olan etkisi gözlenmiştir. Koagülant madde olarak kullanılan alüm çamurunun kullanım dozu, özellikleri ve uygun işletme koşulları belirlenmiştir. Laboratuar şartlarında gerçek atıksu ve alüm çamuru örnekleri kullanılmıştır. Çalışmada kullanılan alüm çamurları; Konya Su ve Kanalizasyon İşletmesi İçme suyu Arıtma Tesisinden ve İstanbul Kağıthane Çelebi Mehmet Han İçme suyu Arıtma Tesisi'nden alınmıştır. Evsel atıksu numunesi, Isparta İli Merkezi Atıksu Arıtma Tesisi'nin kum tutucu ünitesi çıkışından alınmıştır. Çeşitli koşullar altında alüm çamurları atıksuya eklenmiştir. Alüm çamuru eklenmesinden sonra atıksu arıtma verimi artışı bir seri jar test deneyi ile incelenmiştir. Atıksuya alüm çamuru ilavesi ile atıksuyun ön arıtma aşamasında askıda katı madde ve kimyasal oksijen ihtiyacı giderim veriminde artış tespit edilmiştir. Deneysel çalışmaların sonuçlarına göre, I. A. A. T. için alüm çamuru optimum dozu 50 mg Al/L olarak belirlenmiştir. Alüm çamuru kullanarak ön arıtım aşamasında giderim veriminin arttırılması ve arıtma tesislerinin yükünün hafifletilmesini sağlanabilir. Sonuç olarak, alüm çamurunun yeniden koagülant madde olarak kullanımı tesisin diğer ünitelerinin daha verimli çalışmasında önemli bir rol oynayabilir.