turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kırsal kalkınma politikalarının AB politikaları çerçevesinde incelenmesi: Denizli ili örneği

Bu çalışmada AB'nin kuruluşundan itibaren izlediği kırsal kalkınma politikaları ile üye ülkelere yönelik yapılan mali yardımlar incelenmiştir. Bunun yanı sıra Türkiye de Cumhuriyetin kuruluşundan itibaren uygulanan kırsal kalkınma politikaları ve uygulamalara konu olan kırsal kalkınma paradigmalarının etkileri çalışmanın içerisinde yer almıştır. Özellikle AB tarafından 2007- 2013 yılları arasında uygulamaya başlanan Katılım Öncesi Mali Yardım Aracı, bu aracın Kırsal Kalkınma Bileşeni IPARD ve Türkiye uygulayıcısı TKDK'nın kırsal kalkınma faaliyetleri araştırma kapsamında ele alınmıştır. Araştırmanın saha çalışmasında Denizli ilinin kırsal potansiyeli ortaya konularak kırsal kalkınma dinamikleri sosyal, ekonomik ve fiziki olarak incelenmiştir. Bunun için Denizli'de seçilen 6 ilçede, Neyman Yöntemi ile belirlenen ve basit tesadüfi olarak seçilen 220 işletme yöneticisi ile anket yapılarak doğrudan veriler elde edilmiştir. Bu kapsamda işletmelere ait ortalama arazi varlığı 77,3 da olarak tespit edilmiştir. Anket yapılan işletmelerin %53,2'sinin bitkisel ve hayvansal üretim yapan tarım işletmesi olduğu, işletmelerin %76,8'inin başlıca geçim kaynağının tarımsal faaliyet olduğu ve işletmelerin %54,5'inin tarımsal faaliyetinden dolayı borçlu olduğu görülmüştür. İşletme yöneticileri devletten ilk üç sırada ucuz tarımsal girdi, projeli hibe desteği ve ürünlerin değerinde satılmasını istemektedirler. Ayrıca araştırmada gelir düzeyi artıkça kırsal kalkınma desteği alma isteğinin artış gösterdiği, eğitim düzeyi artıkça kırsal kalkınma kooperatiflerine katılım isteğinin arttığı tespit edilmiştir. Bu sonuçlar oldukça önemli olup, ülkenin kırsal kalkınması açısından AB üyesi gelişmiş ülkelerde uygulandığı gibi koperatifçilik ve eğitimin önemini ortaya koymaktadır. Denizli'de gelecekte kırsal alanların kalkınmasında et tavukçuluğu, tıbbi aromatik bitki yetiştiriciliği, süt hayvancılığı, yerel ürünlerin lokomotif faaliyet olacağı tespit edilmiştir. Ayrıca kırsal turiziminde bölge kalkınması için ciddi bir yatırım potansiyeli oluşturacağı vurgulanmıştır. Bu sonuçlar değerlendirildiğinde IPARD fonlarının etkin kullanımı açısından kırsal yatırımlara ve bölgeye katma değer sağlayacaktır.
Part-time employment in E. U. countries and Turkey

oz Kuşkusuz; gelişmiş ülkelerde daha fazla kişisel isteklerin karşılanması arzusunun artmasıyla birlikte, kısmi süreli hizmet sözleşmelerinin sağladığı esneklik bireylere çekici gelmektedir. Unutulmamalıdır ki, kısmi süreli hizmet sözleşmelerinin çoğalması, genel olarak nüfus yapısı ya da ülkelerin ekonomik ve teknolojik gelişmişlik dereceleri ile yakından ilgiliyse deki bu özellikler ayrıca genel olarak bir ülkede yeni oluşacak iş alanlarının sayısını ve niteliklerini de etkiler. Bunların yanında; kısmi süreli hizmet sözleşmelerindeki artış, toplumun farklı statülerde çalışanlar ve nüfus gruplarına yönelik istihdam politikalarına sahip olmasına ve bunlara ek olarak bir bütün olarak; bireye koşulsuz çalışma hakkını tanıması, iş güvencesi gibi kişinin hayatın her kademesine entegrasyonunu sağlamasına yönelik, bireylerin hiçbir ayrımcılığa uğramaksızın kullanabilecekleri türden prensiplere sahip olması ile de yakından ilgilidir. Ayrımcılığın önlenmesi ve kısmi süreli hizmet sözleşmesi ile çalışanların korunmasına yönelik önemli adımlar hem bölgesel hem de evrensel boyutta atılmıştır. Uluslararası Çalışma Örgütünün 1994 tarihli 175 sayılı sözleşmesi ve 182 sayılı tavsiye kararı, bu tür girişimlere örnek gösterilebilir ki bunlar özellikle atipik çalışma biçimlerini konu alan ilk UÇÖ belgeleri olarak ayrı bir öneme sahiptirler. Ardından A. B. düzeyinde 6 Haziran 1997 tarihinde; Sosyal Taraflar, Kısmi Süreli Hizmet Sözleşmelerine Yönelik Bir Çerçeve Anlaşma imzalamışlardır. Daha sonra 15 Aralık 1997'de bu anlaşma A. B. Konseyi tarafından direktif haline getirilmiştir. Çerçeve anlaşma; ayrımcılığı önlemek maksadıyla, kısmi süreli hizmet sözleşmesi ile çalışanların çalışma koşullarına ilişkin genel prensipleri ve minimum gereklilikleri belirleme gayesi güder. Anlaşma, A. B. hukukunda ilk kez, kısmi çalışanlar ile tam gün çalışanlara eşit davranılması ilkesini ve ayrımcılık yasağına ilişkin prensipleri getirmiştir.
Batı Balkanların Avrupa Birliği bütünleşmesi

İkinci Dünya Savaşı'nın ardından Avrupa devletleri istikrarsız ve savaşlara yol açan imajından sıyrılmak, eski güçlerini tekrar kazanmak, barış ve refahı sağlamak amacıyla Avrupa Birliği'ni kurmuştur. Bu doğrultuda altı kurucu devlet ile oluşturulan AB zamanla bünyesine yeni ülkeleri ekleyerek 28 üyeli uluslarüstü bir yapı haline gelmiştir. AB'nin hem yeni üye kabul etmesi anlamına gelen hem de en güçlü dış politika araçlarından biri olarak kabul edilen genişleme, AB kurulduğu andan itibaren yedi kez gerçekleşmiş ve bugün Batı Balkan ülkeleri ile devam eden bir süreç haline gelmiştir. Bu tez çalışmasında, AB'nin Batı Balkanlara genişleme sürecini etkileyen faktörler araştırılmıştır. Çünkü AB'nin Batı Balkanlara genişlemesi sonucu sadece Hırvatistan AB üyesi olmuş, başka bir Batı Balkan ülkesinin AB üyeliği henüz gerçekleşmemiştir. Dolayısıyla tez çalışmasında öncelikle genişlemenin tanımı yapılmış ve ardından AB'nin Batı Balkanlar genişleme sürecini etkileyen faktörler iç ve dış sebeplerle açıklanmaya çalışılmıştır. Bununla birlikte, AB'nin Batı Balkanlar bölgesine yönelik genişlemesini etkileyen faktörler bölge ülkelerinin AB üyelik süreçlerini de etkilemiştir. Bu yüzden diğer bölümlerde genişleme sürecini etkileyen iç ve dış etmenler, hem ortak tarihi geçmişşe sahip olmalarından hem de benzer ülkeler olmalarından dolayı aynı meseleler kapsamında Hırvatistan ve Sırbistan karşılaştırması yapılarak analiz edilmiştir. Bu çalışmada elde edilen veriler sonucunda AB'nin Batı Balkanlara genişleme sürecini etkileyen faktörlerin AB genişleme politikasının geleceğini önemli derecede etkilediği görülmüştür. Alan yazın tarama ve ampirik yöntemiyle hazırlanan bu çalışmayla, AB'nin Batı Balkanlara genişleme sürecini etkileyen nedenleri bölgenin bütününde detaylı olarak analiz etmek ve söz konusu iki ülkeyi doğrudan karşılaştıran diğer çalışmalara katkı sağlamak hedeflenmiştir.
Basın işletmelerinde dağıtım fonksiyonu AB-Türkiye karşılaştırması ve Türkiye'deki abonelik sistemi üzerine bir araştırma

Son yıllarda teknolojide yaşanan gelişmeler basın sektörünü de etkilemektedir. İletişimin son derece hızlı ve yazar ile okurun etkileşimli olarak karşı karşıya geldiği günümüzde basın araçları çeşitlenmiştir. Yazılı basın ürünlerinin gelişen teknoloji ile TV ve internet bazlı basın yayınlarıyla yoğun bir rekabet baskısı altında kaldığı günümüzde yine de dağıtım hala hayati fonksiyonlardan biri olarak önemini korumaktadır. Bu çalışma ile basın dağıtım kanallarında günümüzdeki oluşumlar AB ve Türkiye özelinde incelenmiştir. Ayrıca yazılı basın okuyucularının abonelik eğilimlerinin basın dağıtım kanalını etkileyebildiği görülmüştür. Bu çalışmada, öncelikle basın sektöründe dağıtım kanalların ilişkin genel bilgiler verilerek dağıtım kanallarının, fonksiyonları, çeşitleri ve etkileri üzerinde durulacaktır. Daha sonra konu, Avrupa Birliği ülkeleri özelinde ele alınarak, söz konusu bazı ülkelerde basın sektörünün ve dağıtım kanallarının içinde bulunduğu durum örneklerle açıklanmaya çalışılacaktır. Son olarak basın dağıtımının geleceği konusunda AB ve Türkiye'deki mevcut durum göz önüne alınıp okuyucu abonelik anketimiz ile beraberce ele alınıp irdelenerek geleceğe yönelik bir projelendirme çabasına girişilecektir.
International context of democratization: Transitions of Turkey and Greece in 1983 and 1974

Bu tez uluslararası faktörlerin demokratikleşmeye katkısını, Türkiye ve Yunanistan'ınsırasıyla 1983 ve 1974'te gerçekleştirdikleri demokrasiye geçiş üzerinden, incelemeyi amaçlamaktadır. Uluslararası topluluk Yunanistan'daki askeri rejime görece daha sertyaptırımlar uygulayıp rejimin meşruiyetini kaybetmesinde rol oynarken, Türkiye'deki askeri yönetimin daha hoşgörülü bir uluslararası tutumla karşılandığı söylenebilir. Diğer nedenlerle birlikte, Türk askerinin siyasette geçirdiği üç yıldan sonra meşruiyetini koruması, askerinsiyasetteki yerini pekiştirmiş ve demokrasinin güçlenmesi sürecini zorlaştırmıştır. Demokrasinin yerleşmesi sürecinde, asker ve sivil liderler arasındaki güvensizlik, uluslararası topluluğun askeri liderleri tam demokratikleşmeden sonra çıkarlarının korunacağı konusundaiknada başarısızlığı ve uluslararası demokratik koşullanmanın yetersiz ve temelsizuygulanması Türkiye'de demokrasinin geleceği açısından yapıcı olmamıştır. Diğer yandan, Yunanistan'da uluslararası faktörler elitlere demokrasiye geçiş sonrası çıkarlarınınkorunacağına dair güvence vererek ve demokratik koşullanmanın etkin kullanımıylaYunanistan'da demokrasinin güçlenmesine katkıda bulunmuştur.
British immigration policies vis-a-vis the turkish immigrants in the context of the British membership of the EU

Birleşik Krallık'a olan Türk göçü, Kıbrıs Türkleri hariç, Protokolun ve Ankara Antlaşması'nın sonucunda Türkiyenin Avrupa Birliği''ne yaptığı üyelik başvurusu ile başlamıştır. Fakat Birleşik Krallık bu antlaşmadaki hükümlerini tamamen uygulamaya koymamıştır ve Birleşik Krallık ulusal düzeyde değil de uluslar üstü çözülen antlaşma şartlarına itibar etmeye başlamak durumunda kalmıştır: AAD. Her ne kadar Birleşik Krallık Türkiye'nin Avrupa Birliği adaylığını desteklemişse de Türk göçmenlerinin AB tabanlı haklarına gelince problem çıkarmakta geri kalmamıştır. Bu çalışma Birleşik Krallık'ıın göçmen politikasını, aynı zamanda Türk vatandaşlarını açıklamayı amaçlamıstır. Birlesik Krallık'ın Türkiyenin adaylığına olan desteğiyle Avrupa Birliğinin Ankara Antlaşması (1963) kaynaklı Türk göçmenleri lehine olan hukuki uygulamaları arasında belirgin bir çelişkinin olduğunu savunuyorum. Öncelikle, Avrupa Birliğinin göçmen hukuku ve politikası incelenecektir. Sonrasında Birleşik Krallık'ın Avrupa Birliği içindeki yerini ve Avrupa Birliği tabanli göçmen hukukuna karşı tavrı analiz edilecektir. Birleşik Krallık'ın Avrupa Birliğine olan üyeliği öncesi ve sonrası Türk göçmenleri söz konusu olduğunda onlara karşı AB göçmen politikasını uyguladığı ya da ne kadar uyguladığı analiz edilip, ayrı ayrı ele alınacaktır.
Avrupa Birliğinde dolaysız vergilerde vergi uyumlaştırması ve vergi rekabeti sorunu

1980'li yıllardan itibaren hız kazanan küreselleşme olgusu ekonomik alandaki en önemli etkilerinden birini vergi sistem ve politikalarında göstermektedir. Küreselleşmenin hızlandırdığı rekabet sürecinde, vergiler de etkin bir araç olarak kullanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, küreselleşme hareketleri ile ortaya çıkan vergi rekabeti, neden olduğu sorunlar, Avrupa Birliği üzerindeki olumlu ve olumsuz etkileri, olumsuz etkileri gidermek amacıyla üye ülkelerin rekabetin olumsuz etkilerinin en çok hissedildiği dolaysız vergilerde uyumlaştırma çabaları, gelinen nokta ve alınması gereken tedbirler hakkında bilgi vermektir. Küreselleşme hareketleri sonucu oluşan vergi rekabeti ile ilgili literatür gözden geçirilerek elde edilen bulgular, Avrupa Birliği sistemi içerisinde dolaysız vergilerde uyumlaştırma çabalarını yorumlamada kullanılmıştır. Sonuç olarak, küreselleşme ile ortaya çıkan vergi rekabeti, Avrupa Birliğinin bu rekabetin olumsuz etkilerinden kurtulmak ve serbest piyasa koşullarını sağlamak amacıyla dolaylı vergiler alanındaki ilerlemeyi dolaysız vergiler alanında gerçekleştirememiştir. Ancak, Lizbon Antlaşması ile karar almada nitelikli çoğunluk şartının, 40 politika alanını kapsar şekilde genişletilmesi ileriki tarihlerde dolaysız vergilerle ilgili karar almada bu yöntemin kullanılarak önemli ilerlemeler sağlanabilecektir. Ayrıca ileride birlik üyesi ülkelerin, vergi alanındaki yetkilerini Avrupa Birliği kurumlarına devrederek tam bir bütünlük sağlamayı hedeflediğini söyleyebiliriz. Türkiye ile Avrupa Birliği arasında, dolaysız vergilerde bir uyumsuzluk olmadığı, farklılıkların giderilmesinin ise üyelik sonrasına bırakıldığı görülmektedir.
Changing conceptions of European identity and shifting boundaries

1980'lerin sonunda ve 1990'larm başında Avrupa ve dünya Sovyetler Birliği'nin yıkılışına tanık oldu. 1990'larm ortalarında Avrupa Birliği üyesi devletler Birlik'i Doğu Avrupa'ya doğru genişletmeye karar verdiler. Böylece Avrupa entegrasyonu eşi benzeri görülmemiş bir aşamaya girdi. Doğu Avrupalıların Batı Avrupa ile entegrasyonu Avrupa Kimliği ve Avrupa düşüncesi kavramları üzerine tartışmalara katkıda bulundu. Doğu Avrupalıların Batı Avrupa medeniyetinin ideallerine bağlılıkları Avrupa'nın değişen kimlikleri ve sınırlan ile ilgili bazı sorulan beraberinde getirdi. Farklı teoriler genel olarak kimlik, özel olarak da Avrupa kimliği sorunlanyla uğraşı halinde. Buna rağmen bu teoriler çok büyük oranda kendi-diğeri ilişkisinin değişmez bir tanımı içerisinde sımrlandınlmış durumda. Öncül kimliklerdeki bu dönüşümlerin ve Avrupa'nın sınırlannm yer değiştirmesinin ardındaki gerçek güdüleri ve niyetleri araştırma kaygısını duymuyorlar. Bu sebepten, bu çalışmada yeni Avrupa kimliğinin kurulması/yeniden kurulması sürecini anlıyabilmek için daha dinamik etkenlerin değişen Avrupa kimliği ve yer değiştiran Avrupa sınırlan üzerine etkilerinin dikkate alınmasının gerekliliği savunulacaktır.
Bireysel emeklilik fonlarının Türkiye ekonomisindeki önemi, gelişimi ve Avrupa Birliği ülkeleriyle karşılaştırılması

Emeklilik sistemi ve sosyal güvence kavramları bazı ülkelerde doğrudan katılımcıların tercihlerine bırakılmışken, bazı ülkelerde ise bu sisteme girmek zorunlu kılınmıştır. Bu çalışmada, Avrupa ve Türkiye'deki bireysel emeklilik sistemleri üzerine araştırma yapılmıştır. Avrupa'da yer alan yedi farklı ülke seçilmiş ve Türkiye ile karşılaştırma yapılmıştır. Elde edilen verilere göre; Hollanda gelişmiş bir bireysel emeklilik sistemine sahiptir. Emeklilik yatırım fonu oranı en yüksek olan ülke (% 159.3) Hollanda'dır. Emeklilik fonlarının varlık toplamlarının ülkelere göre dağılımına bakıldığında en büyük payı % 10.6 ile İngiltere alırken, 2. sırada ise % 5.1 ile Hollanda gelmektedir. Türkiye ise % 0.19 seviyesindedir. Emeklilik fonlarının reel getirilerine göre, Hollanda % 15'lik reel getiri ile 1. sırada yer almaktadır, Türkiye ise 2013 yılında eksideyken, 2014 yılında % 5.5 oranında reel getiriye sahip olmuştur. 2014 yılı verilerine göre, Hollanda'nın yatırımlarını hisse senedine yoğunlaştırdığı görülmektedir. Türkiye'de ise nakit ve mevduata olan yatırım diğer ülkelere göre ön plana çıkmıştır.
Genişleme sürecinde aday ülkelerin ve Türkiye'nin Avrupa Birliği ortak tarım politikasına uyumu ve karşılaştırılması

Anahtar kelimeler: AB ve Türkiye İlişkileri, aday ülkeler, Ortak Tarım Politikası, genişleme süreci, ilerleme raporları
AB Hukuku'nda temel özgürlükler, iç pazar'da serbest dolaşım ve Ortaklık Hukuku'ndan doğan haklarımız

Küreselleşen evrende bölgesel bütünleşmeler kaçınılmazdır. Bu konuda en başarılı örnek olan aynı coğrafyayı paylaştığımız Avrupa Birliği, 25.03. 1957 tarihinde imzalanarak yürürlüğe giren Kurucu Antlaşma doğrultusunda süreç içerisinde sırası ile Serbest Ticaret, Gümrük Birliği, İç Pazar, Ekonomik ve Parasal Birlik evrelerini tamamlamıştır. Nihai aşama olan Siyasi Birliği gerçekleştirebilmek ise AB Anayasası'nın üye devletlerce onanmasına bağlıdır. Egemenlik alanında adalet, güvenlik ve özgürlüğü hakim kılmak ve sürdürebilirliğini sağlamak için üye devlet vatandaşlarına dolayısıyla AB bağlı vatandaşlarına kişi, mal, sermaye ve hizmetlerin serbest dolaşımı temel hak olarak tanınmıştır.31.07. 1959 tarihinde başlayan ve 12.09. 1963 tarihinde imzalanan Ankara Antlaşması ile hukuki çerçevesi çizilen ayrıca Katma Protokol, Ortaklık Konseyi Kararları, Adalet Divanı İçtihatları'nın 48 yıllık süreçte oluşturduğu ve Acquis Communautaire'den de esinlenen Ortaklık Hukuku'inuz, doğrudan ve/veya dolaylı ayrımcılık uygulamaları, çifte standart kullanımları ile ihlal edilmektedir. Bu bağlamda AB Hukuku'ndaki ekonomi temelli özgürlükler, İç Pazar'da serbest dolaşım, Gümrük Birliği'nin 16. üyesi olan Ülkemiz vatandaşları için temel haklar kategorisinde sadece benzeri haklar açısından söz konusudur. Adalet Divanı da temel hak benzeri hakları vatandaşlığa dayalı ayrımcılık ve eşitlik ilkesinin ihlali olarak dikkate almamaktadır. Oysa ki, Ülkemizin taraf olduğu Gümrük Birliği'nden daha geri entegrasyon türü olan Serbest Ticaret Alanına dahil ülkelerin yurttaşlarına tanınan haklar çerçevesinde Norveç, İsviçre, İzlanda, Liechtenstein uyruklu avukatlar 1977, 1989, 1998 tarihli Yönergeler'den yararlanarak AB egemenlik alanında hukuk hizmetlerini serbestçe sunarken, Türkiye Cumhuriyeti uyruklu avukatlar vatandaşlığa dayalı doğrudan ve/veya dolaylı ayrımcılığa tabi tutulmakta ve müvekkillerini AB adli merciilerinde temsil edememektedirler. Avukatların dışında hekimlik, hemşirelik, eczacılık, öğretmenlik vb. 81 mesleği ilgilendiren hizmetlerin serbest dolaşımı ile ilgili haklarımızın ihlali sorunu süreç içerisinde siyaseten çözülmeye çalışılmışsa da başarı elde edilememiştir. Bu itibarla merkezi idarenin yönetiminde bilimsel temelli ve eşgüdümlü hukuk mücadelesinin başlatılması ve biteviye sürdürülmesi gerekir. Bu bağlamda Ortaklık Hukuku'inuzdankaynaklanan haklarımızın somutlaştırılması için sürekli ve kesintisiz olarak izlenmesi, incelenmesi ve irdelenmesi bir yurttaşlık görevidir. Yukarıda özetini sunduğum çalışmamla ben de yurtseverlik görevimi yerine getiriyorum.
İş sağlığı ve güvenliği denetimi ve bazı ülkelerden uygulama örnekleri

İş sağlığı güvenliği denetimi ve bazı ülkelerden uygulama örnekleri başlığını taşıyan bu çalışma, çalışma hayatı açısından hem ülkemizde hem de dünyada oldukça önemli bir yeri olan iş sağlığı ve güvenliğini sağlamada ve iş kazalarını azaltmada teftiş ve denetimin önemini vurgulamak amacı ile hazırlanmıştır. Çalışma iki ana bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın ilk bölümünde iş sağlığı ve güvenliği denetimine ilişkin temel kavramlardan, iş sağlığı ve güvenliği teftiş ve denetim türlerinden bahsedilmiştir. İş sağlığı ve güvenliği denetiminin uluslararası hukuktaki kaynakları incelenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise ülkemizdeki iş sağlığı ve güvenliği denetim sistemi tanıtılmaya çalışılmıştır. Bu kapsamda ilk olarak iş denetiminin ulusal hukuki kaynaklarından bahsedilmiştir. Daha sonra denetim ile görevli kurum ve kuruluşlar ve bunların işleyişi incelenmiş; işverenlerin iş sağlığı ve güvenliği denetimindeki rolüne değinilmiştir. İşçilerin denetim yapılmaması halinde hakları ve işverenin iş sağlığı ve güvenliği önlemleri almaması halinde sorumluluğuna değinilmiştir. Teftiş ve denetim sonrası yapılacak işlemler bu bölümde incelenen konular arasında yer almıştır. Bölümün son kısmında Avrupa Birliği'ne üye bazı ülkelerdeki iş denetim sisteminin işleyişi hakkında bilgi verilmeye çalışılmış ve bu sistemlerin ülkemizde var olan iş denetim sistemi ile karşılaştırması yapılmıştır.
Türkiye-Avrupa Birliği müzakere süreci

Türkiye'nin AB serüveni ilk olarak 31 Temmuz 1959 tarihinde AET'ye üyelik başvurusu yapmasıyla başlamıştır. 11 Eylül 1959 tarihindeki AET Bakanlar Konseyi toplantısı neticesinde Türkiye arzusuna olumlu bir yanıt almış ve AET Bakanlar Konseyi, Türkiye'nin yapmış olduğu başvuruyu kabul ederek üyelik koşulları gerçekleşinceye kadar geçerli olacak bir ortaklık antlaşması imzalanmasını önermiştir. Bu bağlamda Türkiye- AET ilişkilerinin hukuksal temeli 12 Eylül 1963 tarihinde imzalanan ve 1 Aralık 1964 tarihinde yürürlüğe giren Ankara Antlaşması olmuştur. Takip eden yıllarda Türkiye'nin Kıbrıs sorunu AB tarafından bize karşı bir koz olarak kullanılmış ve neticede Türkiye'nin AB'ye tam üyelik başvurusu sonuçsuz bir sürece dönüşmüştür. Çalışmamızda, biz bu sorunun AB tarafından nasıl engel olarak öne çıkarıldığını ve Kıbrıs konusunda AB'nin Türkiye'den yerine getirmesini istediği bazı hususların, Türkiye'nin ulusal çıkarlarıyla nasıl uyuşmadığını gözlemleyerek belirttik.
Avrupa Birliği'nin Ortadoğu politikası ve Ortadoğu politikasında Türkiye'nin önemi

Bu tezin amacı, Türkiye'nin Ortadoğu'daki konumunun ve Ortadoğu ülkeleri ile ilişkilerinin AB üyeliği açısından Türkiye'ye sağlayacağı katkıların bulunup bulunmadığının incelenmesidir. Çalışmanın tezi demokrasi, serbest piyasa ekonomisi, hukuk devleti, insan hakları gibi liberal Avrupa değerlerini benimsemiş Türkiye'nin Ortadoğu'daki konumunun ve bölge ile geliştirdiği ilişkilerin küresel bir aktör olmak için çaba harcayan AB'nin dış politikasına önemli katkılar sunacağı ve bu nedenle AB üyeliği yolunda Türkiye'ye ciddi bir avantaj sağlayacağıdır. Bu tezde önce konuya ilişkin kavramsal bir çerçeve oluşturularak AB'nin ve Türkiye'nin Ortadoğu politikası 1990'lardan bu yana kronolojik bir yaklaşımla ele alınmıştır. Ardından Türkiye'nin üyeliğinin AB'nin Ortadoğu politikasında yaratacağı sorunlar ve buna sağlayacağı katkılar tartışılmıştır.1970'lerin başından beri Ortadoğu bölgesine yönelik politikalar geliştirmeye çalışan AB bölge ülkeleriyle yaptığı ikili anlaşmalarla sınırlı kalmamıştır. Bölge ile kalıcı ilişkilerin kurulması için Ortadoğu barış sürecinin başarıyla sonuçlanması gerektiğinin farkında olan AB, Ortadoğu'ya yönelik uyguladığı Küresel Akdeniz Politikası, Yenileştirilmiş Akdeniz Politikası, Barselona Sürecini ve Akdeniz İçin Birlik'i kapsayan Avrupa-Akdeniz Ortaklığı politikası ve Avrupa Komşuluk Politikası gibi bölgesel politikalarla bölgede etkin bir aktör olma isteğini ortaya koymuştur. Ayrıca, Körfez İşbirliği Konseyi gibi bölgesel oluşumlarla da kurumsal ilişkiler geliştirmektedir. Ne var ki Avrupa Birliği'nin Ortadoğu'daki etkisi üye devletler arasında siyasi birliğin olmayışı, siyasi araçlar ve askeri yetenekler konusundaki kurumsal eksiklikler nedeniyle hala sınırlı düzeydedir. Türkiye'nin son on yılda Ortadoğu ülkeleriyle geliştirdiği güçlü ilişki, üye olması halinde AB'nin Ortadoğu politikasına önemli katkılar sunacaktır.
Avrupa komşuluk politikası kapsamında Avrupa Birliği'nin komşu ülkeler ile dış ticaret ilişkisi: Ekonometrik bir uygulama

Avrupa komşuluk politikasının çıkış noktası, Birlik ve çevresinde istikrarın sağlanması ve zenginliğin yayılmasıdır. Hedefe ulaşmanın ilk yolu, bölgedeki ülkeler arasında gerçekleşen ticaretin artmasıdır. Bu çalışmada, Birlik ile komşu ülkeler arasındaki dış ticaret ilişkisinin, zaman serisi yöntemi kullanılarak, yakınsama hipotezi ile analizi amaçlanmıştır. Analizde kullanılan testler, ADF, PP, KPSS, NG-Perron ve yapısall kırılmalı Lee-Strazicich'dir. Çalışma kapsamına alınan ülkeler, Avrupa komşuluk politikasının politik taahhüt niteliğinde olan eylem planlarının yapıldığı ülkeler arasındadır. Bunlar; Azerbaycan, Ermenistan, Gürcistan, Moldova Cumhuriyeti, Ukrayna, İsrail, Tunus, Fas, Mısır, Lübnan ve Ürdün'dür. Elde edilen bulgulara göre; Tunus ve Fas'ın ithalatında ve Mısır'ın ihracatında Birlik ile olan dış ticarette yakınsamanın gerçekleşmediği, diğer ülkelerde ise yakınsamanın gerçekleştiği tespit edilmiştir.
Impact of European Union on civil - military relations in Greece and Turkey

Sivil-asker ilişkileri üzerine çalışmak, iç ve dış faktörleri de analiz eden çok boyutlu bir yaklaşımı gerektirir. Türkiye ve Yunanistan'daki sivil-asker ilişkilerini karşılaştırmayı ve AB'nin bu ilişkilerin doğasını nasıl yeniden biçimlendirdiğini göstermeyi amaçlayan bu çalışmada iki önemli faktör vurgulanacaktır. İç faktör, söz konusu ülkelerin demokratikleşme sürecidir. Bu süreç yalnızca iç politikaya bağlı olmayıp aynı zamanda uluslararası ortamdan da etkilenmektedir. Diğer faktör ise dışsaldır; politikada sivilleşme yoluyla demokrasiyi destekleyen Avrupa Birliği. Yunanistan ve Türkiye'de sivil-asker ilişkilerinin genel görünümü 1950'ler ve 60'larda paralellik göstermiştir. Ancak, Soğuk Savaş koşullarında merkezkaç eğilimlerle olduğu kadar AB perspektifi ile de karakterize edilen 1970'lerde, Yunanistan'da politikada ordunun rolü değişirken Türkiye'de ordunun rolünü azaltma konusunda pek az çaba sarf etmiştir. 1990'ların sonlarından bu yana, AB Türkiye'nin dış politikasındaki öncelikli hedef olmuştur. Üyelik koşulları, sivilleşme yoluyla demokratikleşmeyi ve politika oluşturmada askerin rolünün azaltılmasını da içermektedir. Yunanistan'ı bir örnek olarak ele alan bu çalışmanın neticesinde, AB'nin Türkiye'de sivil-asker ilişkilerini nasıl etkileyeceği konusunda öngörüde bulunmak mümkün olabilecektir.