turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Polar panoramanın resim sanatına yansımaları

'Polar Panoramanın Resim Sanatına Yansımaları' adlı tez çalışması kapsamında ele alınan, sanat tarihinin erken dönemlerinden günümüze kadar uygulana gelen 'Panorama' ile bir fotoğraf tekniği olan 'Polar Panorama' 'nın birleştirilmesiyle kurgulanan tasarımların sanat ve estetik yansımaları araştırmanın konusunu oluşturmaktadır. 360 derecelik dairesel ve iki boyutlu bir yüzey üzerinde yorumlanan kosmos içinde ufak bir yaşamsal gezegen olan dünyadaki insan yaşamına dair kavramsal döngünün bu küresel tasarımlar yoluyla sanata yansımalarının izlerini tespit etmek amaçlanmıştır. Panorama, bir alanın fiziksel özelliklerini kullanarak geniş açılı bir görünümünü boyama, çizim fotoğrafta üç boyutlu modelleme tekniğini kullanarak oluşturulan bir türdür. Panorama, resim ve fotoğraf alanında ortaya konan üretimlerinde bahsedilmesi farklı teknolojilerinde kullanımıyla kendine özgün bir tarz edinmiştir. Bu teknoloji içerisinde gereken Claude Glass ve Camera Obscure gibi optik gereçlerin kullanımının panorama üzerindeki resimsel etkilerin izleyenine heyecan veren bireysel bir dalı olarak kalmamış, topografig betimlemelerle coğrafya bilimine de katkı sağlamıştır. Panorama sadece resim alanında ve coğrafya biliminde kullanılmayıp, Sahne sanatları ve dekor alanında da uygulanmıştır. Araştırmada Panorama'nın resim ve fotoğraf sanatı içerisinde önemli ve özel bir yere sahip oluşu dolayısıyla, panoramik bakış açısının resim sanatındaki yansımalarını, panoramik görüntünün resim, fotoğraf, sahne, dekor ve coğrafya bilimi içerisinde yapılan panoramik etkilerin özelliklerinden konu alınarak, panoramada eser üreten sanatçılardan; Hieronymus Bosch, Thommaso Cassai, Thomas Girtin, Paolo Uccello, Canaletto, Pieter Bruegel De Oude, Polar panoramada eser üreten sanatçılardan ise; Carl August Richter, Henry Aston Barker ve Maurits Cornelis Escher'e ait panoramik ve polar panoramik tekniklerinin kullanıldığı eser örnekleri incelenmiştir. Genel tarama modelinin esas alındığı araştırmada, nitel araştırma yöntem ve teknikleri kullanılmıştır. Nitel verileri elde edebilmek için araştırma sürecinde 'doküman incelemesi' yöntemi kullanılmıştır.
Fragmanlar, sınırlar, beden ve anlam üzerine okumalar

Bu tez çalışmasında, fragman imgeleriyle temsil edilen bedenin, sanat tarihindeki izi sürülmüş; beden kavramının sınırları, değişen anlamları araştırılarak, bu değişimin sanatsal imgelere yansımaları incelenmiştir. Çalışma, bedenin fragmanlarla temsiliyetine yönelik genel bir sonuç üretme hedefi taşımaktan çok, kişisel çalışmaların zeminini genişletmeyi amaçlamaktadır. Bu bağlamda tez boyunca konuyla ilgili belli teorik kavramlar incelenmiş, bedeni ve özellikle beden parçalarını çalışmalarında kullanan sanatçılar araştırılarak kişisel çalışmalar metin içerisinde ilintili bölümlere yerleştirilmiştir. Çalışmada beden kavramına ana hatlarıyla üç farklı açıdan yaklaşılmıştır. Metnin içeriği, zihin, beden diyalektiğinde algılayıcı bir aygıt olarak tanımlanan nesne beden, anlam üreticisi olan özne beden ile toplum ve kültür tarafından süreç içinde inşa edilen beden kavramları etrafında şekillendirilmiştir. Fiziksel ve tarihsel bir gerçeklik olarak parçalanan beden, toplumsal olarak parçalanan hayat ve bu durumun metaforu olan beden, psikoanalitik ve fenomelojik teoriler bağlamında parçalanan özne kavramları detaylandırılmıştır. Çalışmada kendini feminist olarak tanımlayan sanatçılara yer verilse de beden sadece kadın bedeni kapsamında ele alınmadığı için feminizm kavramı özellikle ayrıltılandırılmamıştır.
Şaman kültürünün Anadolu Türk tekstiline yansıması

Türk inanç sisteminde yüzyıllar boyunca yer alan Şaman kültürünün İslam öncesi Türk sanatı üzerinde etkileri, kaya resimlerinde, kurganlarda, kitabelerde görülmektedir. Bu kültür etkilerini Türk Tekstil Sanatında da göstermiştir. Örneğin; Şaman'ın ayin, tören ve bayram seremonilerinde giydiği özel giysi ve aksesuarları üzerine çizdikleri şekiller, doğa resimleri, hayvan figürleri ve hayvan bedenin parçaları inanışın yaygın olduğu dönemin tekstil ürünlerinde de nerdeyse birebir görülmektedir. Şaman kültürünün etkisi Şamanlar'a ait simgelerin, şekillerin daha geometrik ve stilize olarak biçim değiştirmesiyle, İslam sonrası Türk tekstil sanatında da devamlılığını sürdürmüştür. Halen Anadolu'nun birçok şehrinde özellikle Oğuz boylarının devamı olan Türkmenler'de, Şaman kültürüyle oluşmuş motifler tekstil ürünlerinde bilinçli veya bilinçsiz bir şekilde kullanılmaya devam etmektedir. Türkiye'de Doğu Anadolu, Güney Doğu Anadolu ve İç Anadolu ile Batı Anadolu Yörükleri ve birçok etnik köken, Türkmen olarak adlandırılmaktadır. Türkmen kıyafetleri, halı, düz dokuma yaygıları, örgü ve oyalarında, Şaman kültürünün etkilediği hayvan figürlü motiflerin arasında kuş, avcı kuşlar, kaz, horoz, yılan, akrep, kurbağa, kaplumbağa, at, koyun, keçi. Şaman kültürünün etkisiyle uygulanan bitkisel motifler; hayat ağacı, yaprak, pıtrak, başak. Bu kültürünün etkisiyle devam eden bir diğer motif türünde de güneş, yıldız, üçgen gibi şekillerdir. Bu motifler süreç içersinde şekil değişikliğine uğrasa da uygulama isteğindeki inanış açısından hiçbir değişime uğramamıştır. Günümüzde, Türk örf, adet ve geleneklerinde halen devam eden ve edecek olan Şamanizm, Anadolu yaşamının derinliklerine kök salmış sökülüp atılması mümkün olmayan binbir çeşit canlıya yuva olan dallarını dua eder gibi göğe açmış renkli bir hayat ağacı gibidir. Kısacası bir inançtan daha çok bir kültürdür. Türkçe
İllüstre edilmiş fotoğrafların grafik tasarım ilkeleri bağlamında değerlendirilmesi

Grafik tasarım iş hayatında, günümüz teknolojisiyle, görsel sanatları kullanarak fayda sağlayacak iş ögeleri yaratılmasını sağlar. Grafik tasarım sanat için yapılmaz fakat sanat ile yapılır. Farklı sektörlerde kar amacı güden faaliyetlerin içerisinde bir basamak olarak kullanılır. İllüstrasyon ise grafik tasarımın en yaygın kullanılan güncellemelerin den bir tanesidir. Grafik tasarımın belli unsur ve ilkeleri vardır. Bu çalışmada illüstre edilmiş fotoğrafların grafik tasarım bağlamında incelenecektir. Bu ilkeler açısından illüstre edilmiş fotoğrafların grafik tasarım ihtiyaçlarına ne kadar cevap verebildiği sorgulanacaktır. Bu maksatla belirlenmiş bir illüstrasyon serisi grafik tasarımı prensipleri bağlamında değerlendirilecektir.
Anadolu tanrıçalarının çağdaş Türk resmine etkisi

Anadolu tanrıçalarının çağdaş Türk resmine etkilerini problem olarak ele almaktadır. Dolayısıyla çalışmanın amacı, Anadolu tanrıçalarının Türk resmine etkisini, bu etkinin boyutlarını ve mahiyetini ortaya koymaktır. Anadolu kültürünü etkileyen mitolojilerin diğer bütün modern sanatlarda olduğu gibi çağdaş Türk resmindeki etkisini ortaya koymak önemli olacaktır. Ayrıca söz konusu sanatsal etkinin belirlenmesi; sanat tarihi, arkeoloji, moda tasarımı ve güzel sanatların diğer tüm alanlarında faydalı olacağı düşünülerek bu çalışma yapılmıştır. Çağdaş Türk resminden 1950 1980 tarihleri arasında bulunan sanatçılar ve resimleri incelenmektedir. Betimsel tarama modelindeki bu çalışmada önce bir literatür taraması yapılarak, konuyla ilgili kaynaklara ve eserlere ulaşılmıştır. Bilahare resimlerinde tanrıça motiflerine yer veren çağdaş Türk ressamları ve eserleri belirlenerek incelenmiştir. Veri toplama aşamasında ressamların örneklem oluşturacak resimlerin seçiminde kataloglar taranması ile elde edilmiştir. Eserlerine akseden sosyokültürel etkiler; resimlerin, üslup, karakter, içerik, malzeme ve uygulama yöntemi bakımından analiz edilmiştir. Resimlerin bu yönlerinin ortaya konulması, onlardaki tanrıça etkisinin belirlenmesinde önemli olacaktır. Uygulamalarındaki benzerlikler ve farklılıklar tespit edilerek tartışılmaya çalışılmıştır.
Bedri Rahmi Eyüboğlu'nun sanat anlayışına ulusallık ve yerellik açısından bir yaklaşım

Ulusal kültür varlıklarının korunması, sağlıklı bir şekilde gelecek kuşaklara aktarılması, bir ulusun var olmasının en önemli şartıdır. Ulusal kültür varlığını oluşturan temel taşlardan birisi de resim sanatıdır. Türk resminin, başlangıcı 1940'lara dayanan ö'rgünleşme ve yerelleşme çabaları arasında Bedri Rahmi Eyüboğlu'nun yeri ve önemi yadsınamayacak bir gerçekti. Bedri Rahmi Eyüboğlu, ulusal kültürü, dar bir milliyetçilik anlayışı içine düşmeden ve çağdaşlık ilkesinden ödün vermeden savunan ve gelecek kuşaklara bir şeyler aktarmanın mutluluğunu yaşayan bir yurtsever sorumluluk sahibi, imrenilecek bir çaba ve eylem adamıydı. Halk sanatındaki biçim ve renk öğesine hayran, Türk kültürüne sevdalı bir sanatçı olan Bedri Rahmi Eyüboğlu'nu ulusal ve evrensel boyuta ulaştıran etmen, kendi iç dünyasının yanı sıra, teknik olgunluğu ve folklora olan düşkünlüğüdür. Çalışmalarında kilimden, heybeye yazmadan eski yazıya kadar halk sanatının tükenmez bir kaynak olan birikiminden yararlanmıştır. Sanatçının, folklor sanatlarıyla çağdaş anlayışı birleştirme çabası, onu bir çeşit süslemeciliğe doğru yöneltmiştir. Bunun sonucunda da 'Tezyini Sanat'larla resim arasında önemli bir bağ kurmuştur. Böyle bir dünya görüşü ve böylesine zengin halk masallarıyla, halk şiirleriyle, geleneksel kültür ürünleriyle beslenmiş bir iç dünyasına sahip olan Bedri Rahmi Eyüboğlu'nun ölümü, sanatımızın Batıya açılan büyük penceresinin kapanması anlamına gelmiştir. Çağdaş Türk Resim Sanatı adına büyük bir kayıptır.
Bir proje çalışması çerçevesinde görsel bildirişim simgelerinin iletişimdeki yeri

Görsel bildirişim simgelerinin iletişim alanındaki yerini ve önemini tesbit etmek amacıyla hazırlanan bu çalışma, teorik ve pratik olmak üzere iki planda yürütülmüştür. Teorik planda yürütülen çalışmanın birinci bölümünde yer alan girişte, konunun problem durumu ve önemi üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde; insan yaşamının tüm etkinlik alanlarıyla ilişkili olan iletişimden söz edilerek, göze görünen hemen hemen her şeyi konusu içerisine alan görsel iletişime yer verilmiştir. Üçüncü bölümde; haber alma ve haber verme anlamına gelen bildirişim kavramı ele alınarak, görsel bildirişim, değişik yönleri ile incelenmiştir. Genel olarak, görsel bildirişimin, görsel, duyusal ve dokunsal duyu organları ile gerçekleşebileceği ve özellikle görsel bildirişim simgelerinin, bireysel ya da toplumsal alanda sosyo-kültürel değerlerle estetik olguları da kapsayarak bildirimde bulunabildikleri vurgulanmıştır. Dördüncü bölümde; göstergebilime değinilerek, gösterge türleri ve kullanım alanları açıklanmıştır. Beşinci bölümde ise, simgeleştirmenin yolları araştırılmıştır. Pratik plandaki çalışmada, OMÜ Eğitim Fakültesi Atakum Kampusu yerleşim düzeni için görsel iletişimi sağlayacak bir işaretlendirme sistemi projesi hazırlanarak uygulanmıştır ve sonuçlarını değerlendirmek üzere fakülte bünyesinde bir anket düzenlenmiştir. Anket sonuçları da dikkate alınarak, uygulama alanında kullanılan görsel bildirişim simgelerinin tasarımları yeniden yapılmış ve bir öneri bütünlüğü içerisinde sunulmuştur. Bütün bu araştırma ve incelemeler sonucu, görsel iletişim araçları niteliği taşıyan görsel bildirişim simgelerinin, diğer iletişim türleri arasında etkin bir yere sahip olduğu kanısına varılmıştır.
Özgün seramik yüzeylerde ham sırlarla ve pigmentlerle sağlanan estetik yorum

'Özgün Seramik Yüzeylerde Ham Sırlarla ve Pigmentlerle Sağlanan Estetik Yorum' konulu raporda; seramiğin elle biçimlendirilmesinden başlayarak, kurutulup, pişirilmesine, pişirim sonrası rerıklendirilmesine ve tekrar pişirilip montesine kadar geçen tüm süreçlerde; seramik yüzeyin başlı başına özgün bir form olarak, nasıl bir değer taşıdığı incelenmeye çalışılmıştır. Bu çalışmada seramiğin; kendine özgü hammadde yapısı, bunun doğada bulunup işlenmesi, insan aklı ve yaratıcılığı ile gerek endüstriyel gerekse sanatsal biçimlere kolayca dönüşebilmesinin sunduğu güzelliklerle, yüzeyde yepyeni plastik bir dil oluşturulmaya çalışılmıştır. Seramiğin kendi plastik anlatımı ile resmin ya da diğer sanat dallarının ayram sadece teknik özellikler de karşımıza çıkmaktadır. Sanatsal dilin ya da kaygının tüm sanat dallarında ortak olduğu düşünülmektedir. Seramik yüzeyde ham sırlar, astarlar ve pigment boyaların uygulanmasında kilin cinsi de büyük önem taşımıştır. Ayrıca sır, astar ve pigment boyaların ne zaman kullanıldığı ve nasıl bir etki doğurduğu her aşamada incelenmeye çalışılmıştır. Tamamlanmış plastik bir değer olarak tüm yüzeyin ne gibi özellikler taşıdığı araştırılmıştır. Konuya ait uygulamalarda, var olan tüm seramik tekniklerinden çeşitli örnekler incelenmiş, karşılaştırmalar yapılarak yeni oluşumlara geçilmesi sağlanmıştır. Bu amaçla, geçmişş dönemlere ait üretimlerle günümüz olanaklarındagerçekleştirilebilen kimi seramik yüzeyler arasında ilişki kurularak yeni bir plastik dil oluşturulması yoluna gidilmiştir. İşlevselliğin ön planda tutulduğu çanak formundan yararlanılmış, tual gibi kullanılan özel seramik yüzeyler oluşturulmuş, her iki yüzeyde aynı etkinin yaratılmasına çalışılmıştır. Hem çanak yüzeyinde hem de tual gibi değerlendirilen seramik yüzeyde aynı konunun yer alması sağlanmıştır. Her bir seramik çalışma ile özgün olanın yapılması çabası içinde seramiğin buna ne kadar elverişli olabileceği saptanmıştır. Bu çalışma, ilk olarak seramik yüzeyin oluşturulması, ikinci olarak da oluşturulan bu yüzeyin ne tür renklendirmelere olanak verdiği ve pişirim sonrası özel hazırlanan bu yüzeylerin nasıl bir sanatsal forma dönüştüğünün incelenmesi esasına dayandırılmıştır.
Heykel sanatında mum yoketme tekniği

Jüri: Yard. Doç. Ömür KOÇ Modelaj tekniği heykel sanatının birçok safhasında olduğu gibi mum yok etme tekniğinde de kullanılmaktadır. Heykeltraş yapıtını kil veya modelaj mumu ile modle ettikten sonra, alçı kalıp tekniğinden yararlanarak modelin negatif kalıbını oluşturur. Negatif kalıplar mumla modle edilip içi maçalanarak pozitif model konumuna getirilir. Elde edilen pozitif modeller ahşap kasalar içinde şamotlu çamurla kalıplanarak, sökülen negatif alçı kalıp yerine 1000 derece ısıya dayanıklı yeni bir dış kalıp elde edilmektedir. Blok halindeki bu kalıplar fırınlarda 1000 derece ısı ile pişirilerek içindeki mum model eritilip, yerine maden eritme potalarında 1100 derecede eritilen bronz madeni eriyiği dökülür. Dış kalıpları kırılan bu model kalıp içinden pozitif olarak çıkan bronz yapıt hem ekonomik olması hem de zamana karşı direnci ile heykeltraşların yapıtlarında çok sık kullandığı teknik olarak bilinmektedir.
Göstergebilimsel açıdan Cihat Burak eserlerinin incelenmesi

Gösterge, bir şeyi çağrıştırarak ya da o şeyin yerini tutarak iletişim sağlayan bir araçtır. Günlük hayatın her alanında yer alan sosyal, doğal, yapay ve sanatsal göstergeler, göstergebilimin inceleme alanıdır. Çalışma genel olarak gösterge kavramını, göstergebilimi, göstergelerden yola çıkarak yapılan sanat eseri incelemelerinin bir derlemesini ve özelde de Cihat Burak'ın sanatsal kişiliği ışığında onun eserlerinin incelenmesini kapsar. Sanatçı Cihat Burak, yenilikler anlamında, Türk Resim Sanatı Tarihi içerisinde önemli bir yere sahiptir. Gerek geçmişşini, yaşadığı dönemi ve imgelerini kendine has fırçasıyla harmanlayarak işlemesi, gerekse toplumun farklı kesimlerini sanat aracılığı ile genele aktarması açısından, resim, seramik ve öyküleri ile öncelikle tanık, ardından düşündürücü, açıklayıcı ve eleştirici/eleştirel olmuştur. Çalışma, kısaca kültür-sanat alanındaki değişikliklere değinmekte, Cihat Burak hakkında bilgi vermekte ve göstergebilim yardımıyla sanatçının eserlerini inceleme olanağı sunmaktadır.
Heykel sanatında gecekondu imgesi ve hatırlama

Heykel Sanatında Gecekondu İmgesi ve Hatırlama başlıklı bu raporda ilk olarak gecekondu olgusu ele alınmıştır. Sanat ve hatırlama ilişkisiyle ele alınan bu olgunun temelinde, rapor yazarının doğduğu Atapark mahallesinde yer alan 266 numaralı gecekondu evin yok olması yer almaktadır. Rapor kapsamında gecekondu olgusunun ele alınmasının ardından diğer sanatçıların üretimleri araştırılarak örnekleri metne eklenmiştir. Uygulamasüreçlerinde başlangıçta beton, inşaat malzemeleri, visco sünger gibi güncelmalzemelerle çalışmalar üretilmiştir. Sürecin devamında gecekondunun bir imgeye evrilmesiyle ve hatırlanmaya çalışılan bir yeri işaret etmesiylemalzemede ve sanatsal ifade biçiminde değişikliğe gidilmiş; güncelmalzemenin yerini mermer almıştır. Mermer ve gecekondu imgesi üzerinden geçmişşi hatırlama ve imgeyi ebedi bir yerde tutma amacı güdülmüştür. Gecekondunun fiziki geçiciliğinin zıttı olan mermerle ele alınması yeni sorgulamalara yer açmıştır.
Kurumsal mekanda görsel okunaklılık

Sanayi devrimiyle başlayan köylerden kentlere göçle birlikte kentler hızla değişip büyümeye başlamıştır. Bu hızlı değişimle mekanların ihtiyaçları artmış; bu ihtiyaçları karşılamak içinde; mekan ve zaman hissini güçlendirmek, ilişkileri iyileştirmek ve hayatı basitleştirmek gereksinimi doğmuş, bunun için de mekan grafiklerinden yardım alınması zorunlu hale gelmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde geçmişşten günümüze kurumsal mekanların gelişimi ve kurumsal mekanın oluşturulmasında dikkat edilmesi gereken hususlar ele alınırken; ikinci bölümde görsel okunaklılığın gerekliliği ve çevre işaretlerinin önemine vurgu yapılmıştır. Ayrıca son yıllarda önemi git gide artan yaşlılar ve fiziksel engelliler için işaret sistemlerinden bahsedilmiştir. Son bölümde, tez çalışmasındaki bilgiler ışığında oluşturulmuş 5 mekanın incelemesi bulunmaktadır. Randall Çocuk Hastanesi, Boston Çocuk Hastanesi, Osmanlı Bankası Müzesi, Sakıp Sabancı Müzesi, Dubai Uluslararası Havalimanı'nda yapılmış mekan grafikleri, yönlendirme, bilgilendirme ve sergileme tasarımları da sunulmuştur
Tolga Karaçelik'in 'Sarmaşık' filminin göstergebilimsel çözümlenmesi

Geçmiş tarihler süresince, aynı toprak parçası üzerinde bir arada yaşamını sürdüren ve temel çıkarlarını sağlamak için işbirliği yapan cemiyetlerin hepsi; hiyerarşik bağların dışında alt-üst ilişkileri, baskıcı güçler, hegemonya, yasaklama, cezalandırma, otoriter tutuma bağlı farklı kavramlar üzerinden tartışılır duruma gelmiştir. Hiyerarşik sıralamada, farklı kümeler içerisinde yer alan ve toplumu oluşturan toplulukları idare eden güçler vardır. Dünya düzeni, yöneten ve yönetilenler üzerinden devam etmektedir. Toplum içerisinde yaşamlarını sürdüren insanların, hayatlarını ve yaşam biçimlerini etkileyen bu kavramlar sinema sektörünün de ilgi alanını kapsayan bir gerçeklik haline gelmiştir. Tolga Karaçelik'in yönetmenliğini ve senaristliğini üstlendiği Sarmaşık filmi, senaryosu bakımından incelendiğinde, farklı görüş ve düşüncelere bağlı olan, altı erkek oyuncu tarafından canlandırılan ve birbirinden değişik karakterlerde iktidar, baskıcı güç otoriter tavırların anlatıldığı kavramların üzerinden hayat bulan bir filmdir. Ticari amaçlı bir şekilde, uluslararası mal götürüp getirmekte kullanılan bir yük gemisinde ortaya çıkan hadiseler, karakterlerin kendi bireysel özellikleri ile dışa vurulan bir ülke alegorisi şeklindedir. Film içerisinde izleyiciye aktarılan mesajlar; metaforlar ve semboller üzerinden verilmeye çalışılmıştır. Bu semboller ve metaforlar, filmi gerçeküstü bir boyuta taşımaktadır. Tez çalışmasında; Sarmaşık filmi anlatısı içerisinden, iktidar olgusunun nasıl ortaya çıktığı ve ne şekilde ilişkiler kurulduğu, otorite karşısında toplum içerisinde yer alan, yönetilen toplulukların ne şekilde tepkimelerde bulunduğu ve ortaya çıkan davranışları çözümlenmektedir. Bir başka anlatım biçimiyle; otorite karşısında 'ötekiler' diye gösterilen toplulukların ne şekilde hareketler sergiledikleri 'ulusal alegori' biçimiyle göstergebilimsel olarak çözümlenmektedir.
Artistik seramik panoların iç mekan tasarımına estetik katkısı

Geçmişten günümüze, iç mekanda seramik kullanımı tüm dünyada çok eskilere dayanmaktadır. Seramik pano, rölyef, mozaik ve seramik objelerin kullanımı tarihsel süreç içerisinde incelendiğinde geçirilen evrelere ve çeşitli üretim tekniklerine ulaşılmıştır. Bu teknikler ile günümüzdeki teknolojik durumlar karşılaştırılmış, unutulmuş ya da geliştirilmiş seramik üretim teknikleri sınıflandırılmıştır. Günümüzde seramiğin sadece evlerle sınırlı kalmayıp, otellerde, restaurantlarda, hastanelerde, alışveriş merkezlerinde, cok daha farklı mekanlarda kullanılmaya başladığını görmekteyiz. İç mekanda seramik eserlerinin gelişmesi ve yaygınlaşması bununla beraber renk, doku, form gibi tasarım kriterleri incelenerek seramik eserler yapımının incelenmesi hedeflenmiştir. Mimari ve seramiği iki ayrı sanat olarak değerlendirsek bile, aslında birbiriyle bağdaştığını görmekteyiz. Tarihin ilk dönemlerinden beri insanlar yarattıkları mimari yapıtların hem içinde hem de dışında seramik kullanmışlardır. Tarihi süreç içerisinde seramik objeler, panolar ve mozaikler iç mekan ve dış mekan olmak üzere birçok yerde uygulanmıştır. Antik tiyatrolardan tapınaklara kadar seramik panolar, mozaikler kullanılmıştır. Seramik ürünler. günümüzde çağdaş mimarinin pek çok örneğinde iç ve dış mekanlarda tasarımın bir parçası olmaya devam etmektedir. Günümüz mimarisinde seramik kullanımı incelenerek, Türkiye'deki seramik eserler üreten sanatçılara örneklerle yer verilmiştir. Binaların giriş bölümlerinde, sirkülasyon alanlarında, mekanlarda yüzeylerin algısını vurgulanmak adına yaygın olarak seramik kullanıldığını görmekteyiz. Bu açıdan seramik objeler, sanat ve mimari tasarımı bütünleştiren, mekana özgün kişilik kazandıran bir uygulama oluşu ile birlikte değerlendirilmiştir.
Matrakçı Nasuh'un şehir minyatürlerinin incelenmesi ve uygulama örneği

16. yüzyılın Rönesans sanatçısı olarak nitelendirilen Matrakçı Nasuh (?-1564), Osmanlı Tasvir Sanatları içinde oluşturduğu özgün üslubu ile varlık göstermiş ve kendinden sonraki nakkaşlara da örnek teşkil etmiştir. Minyatürün Osmanlı tasvir sanatları içinde bir yazma eser sanatı olarak yer alması, resim-metin ilişkisi içinde değerlendirilebileceğini ortaya koymaktadır. Bu tez çalışmasında Matrakçı Nasuh'un, Menazilname ve Sinan Çavuş'un Tarih-i Feth-i Sikloş, Estargon ve İstol i Belgrad eserlerinden seçilen yirmi şehir minyatürü, dönemin kompozisyon özellikleri ve tasarım ilkeleri göz önünde bulundurularak betimsel analizleri yapılmıştır. Şehir minyatürleri incelenirken, minyatür sanatına ait temel kavramlar, kullanılan teknikler, tasarım ve kompozisyon özellikleri belirlenmiş, bu bağlamda Türk minyatür sanatının gelişimi ve dönem özellikleri de örnek eserlerle açıklanmıştır. Osmanlı minyatür sanatında erken dönem ve klasik dönem özellikleri, dönemin üslup çerçevesi içinde tanımlanarak, bu döneme örnek olan nakkaşlardan ve eserlerinden de bahsedilmiştir. Matrakçı Nasuh'un hayatı ve eserleri ele alınarak döneminin dil, kültür ve inanç çeşitliliği vurgusu ile onun entelektüel kişiliğinde ve eserlerinde nasıl hayat bulduğu ve yansıdığı ortaya konmuştur. Uygulama örneği olarak Matrakçı Nasuh'un İznik kent minyatürü seçilmiştir. Günümüz İznik Ayasofya Camii mimarisinin, karşıdan ve kuşbakışı fotoğraf çekimi yapılarak, orijinal minyatüre Matrakçı Nasuh'un teknik ve kompozisyon özellikleri model alınarak, çini yüzeye aktarımı sağlanmıştır. Farklı disiplinlerde olan bu iki sanatın uygulanabilirliği ve elde edilen tespitler sonuç bölümünde değerlendirilmiştir.
Moda ve postmodernizm

Postmodernizm modernizmin sonuçlarının tartışıldığı, sorgulandığı ve eleştirildiği 1960'lardanbugünlere uzanan süreçte yaşanan değişimler olarak tanımlanabilir. Bu süreçte dünyada siyasal, ekonomik, düşünsel ve kültürel alanlarda önemli ve farklı değişiklikler yaşanmaktadır. Moda insan ve toplumla çok yakından ilişkilidir. Birey olarak var olmak ve belli bir toplumsal gruba ait olmak modanın temel tetikleyici unsurudur. Postnıodern kültürün en belirgin özelliklerinden biri giysi, kod ve stillerinin çekişmesi vekarmaşıklığıdır. Çok geniş bir yelpazede çeşitli giyim parçalarından kumaşların, süslemelerin, ve özelliklestilistlik tarzların kalitesi modern çağa kıyasla emsalsiz bir açıklık ve farklılık göstermektedir. Postnıodernkültürde gençlik stilleri, genellikle kıyafeti dans, müzik ve yaşam tarzıyla birleştirerek sembolik düzene birbaşkalarının göstergesi olmuştur.