turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çağdaş sanatta malzemenin dönüşümü

Gelişen bilim ve teknolojinin sosyo-kültürel ortam üzerinde yarattığı etkiler göz önünde bulundurulduğunda, hem birey olarak sanatçının, hem de onun sanatsal üretiminde kullandığı teknik, malzeme ve yöntemlerin bu etkilerden soyutlanmasının mümkün olamayacağı söylenebilir. Güncel yaşamı etkileyen her türlü buluşun, gelişmenin sanata dolayısı ile malzeme/medyuma dönüşmesi, mümkün gözükmektedir. Bu tür etkilerin sanatçının bakış açısına nasıl yön verdiği Güncel Sanat örneklerinde de görülebilir.20. yüzyılın başlarında Çağdaş Sanatta fikre/düşünceye hizmet eden bir araç haline gelen nesnenin ilk örneklerinden biri Marcel Duchamp'ın ready made'leridir. Bundan dolayı Çağdaş Sanatta, fikre hizmet eden her türden teknik ve malzeme sanat pratiklerine girer, böylece hazır nesne fikri teknolojiyi de içine almaya başlar. Bunun sonucunda hazır nesneler sanatsal üretimlerde daha çok kavramsal içerik taşımalarıyla sanatsal bir değer kazanır. Bu nedenle araştırma öncelikle Çağdaş Sanatta medyum/malzemenin kullanımı etrafında şekillendirilmiş, bu doğrultuda Çağdaş Sanatta medyumun rolü ve önemi ortaya konmuştur. Aynı zamanda çağdaş sanat bağlamında değişen-dönüşen biçim ve anlam arayışları medyum seçimindeki eğilimler ile ele alınarak, medyumların anlatım diline etkileri incelenmiştir. Araştırmada medyumun Çağdaş Sanat yapıtlarındaki rolü, sanat mecrasında kabul gören 27 sanatçının eserleri üzerinde ele alınmıştır. Araştırma betimsel bir yöntem ile yapılmış olup, araştırma bulguları sanatçı biyografileri ile eser incelemelerinin içerik analizlerinden elde edilmiştir. Temelde bu tezin ana problemi, Çağdaş Sanatta kullanılan medyumun dönüşümü ile sanat pratiklerindeki rolü, anlamı ve içeriğe yaptığı etkileri araştırmaktır. Sonuç olarak Duchamp'ın sanatta hazır nesne kullanması 1960'larda Çağdaş Sanatta yeni anlatı biçimlerinin önünü açmıştır. Bu anlatı olanakları zamanla iç içe geçen önermeler olarak farklı sanat anlayışlarında da belirmiştir. Günümüz sanatında ise medyum çeşitliliğinden doğan sonuçlar, sanatı yeniden tanımlamaya ya da tartışmaya açma gerekliliği doğurmaktadır. Bu durumda çağdaş sanatçı için medyum bir öneri ya da anlatımın kendisi olur, yani sanatta medyum bir anlamda McLuhan'ın da dediği gibi 'Araç değil amaç' haline gelmiş gibi gözükmektedir.
Smyrna Agorası'nda bulunan Çanakkale seramiklerinin araştırılması ve modern tekniklerle yeniden üretilmesi

Çanakkale'de 17. yüzyılın sonlarından 20. yüzyılın ilk yarısına kadar üretimi devam etmiş olan Çanakkale seramikleri geleneksel halk sanatının önemli örneklerindendir. Çanakkale seramikleri sahip oldukları form ve desen özelliklerinin yanı sıra üretim teknolojisi ile de günümüzde yeniden üretilmeye uygundur. Ancak orijinal hammaddeye ulaşımın günümüzde mümkün olmaması, seramik üretiminin ulaşılabilir hammaddeler ile gerçekleştirilmesini zorunlu kılar. Tez çalışması İzmir Agarosı'nda açığa çıkartılan Çanakkale seramiklerinin fiziksel özelliklerinden üretim aşamalarına kadar birçok yönünü incelemeyi hedeflemektedir. İzmir Agora kazılarında yapılan çalışmalarla gün yüzüne çıkarılan Çanakkale seramikleri belli ki döneminde bir ticaret ürünü olarak İzmir'e gelmiştir. Çanakkale'den İzmir'e getirilen bu seramiklerin bir kısmı halkın kullanımı için şehirde satılırken, muhtemelen bir kısmı da limandan gemiler vasıtasıyla başka ülkelere ihraç edilmiştir. Çalışmamıza konu olan Çanakkale seramiklerinin önce sınıflandırılması yapılmıştır. Üretimin kısmında orijinal hammaddeye ulaşılamadığı için kullanılacak astar, boya ve sır için denemeler yapılmıştır. Elde edilen en iyi sonuçlarla yeniden üretimler gerçekleştirilmiştir. Yapılan seramikler üretimde kullanılan hammaddeler sebebiyle orijinal seramiklerden oldukça uzak olsa da, görsel olarak orijinal Çanakkale seramikleri ile benzerlik gösterirler.
Sanayi-i nefise mektebi'nin kuruluşundan günümüze Türk resmi'nde hayvan imgesinin ifade biçimleri açısından değerlendirilmesi.

Sanayi-i Nefise Mektebi'nin kuruluşundan günümüze Türk Resmi'nde hayvan imgesinin ifade biçimleri açısından incelenmesi; Osmanlı Devleti'nin zorunlu Batılılaşma süreciyle birlikte Batılı anlamda sanatın ve resmin Osmanlı topraklarında artan ivmeyle varlık göstermeye başladığı XVII. yüzyıldan başlar ve 1968 Kuşağı olarak anılan grubun 2000'li yıllarda yaptıkları resimleri kapsar.
Sanal portfolyo uygulamalarının incelenmesi ve bir uygulama örneği: DPÜ GSF Online Portfolyo Sitesi

Bu araştırma, portfolyo sitelerindeki grafiksel yapıyı incelemek ve elde edilen bulgulara göre bir web sitesi yapabilmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Elde edilen bulgular ışığında bir sanal portfolyo web sitesinin nasıl yapılacağı ve birden fazla kullanıcının eş zamanlı kullanımına olanak tanıyabilmesi için neler gerektiği gibi sorunlar çözülmeye çalışılmıştır. Portfolyo, tasarımcısıyla birlikte gelişen ve büyüyen, tasarımcısının zihnine açılan bir sergidir. Bu sergiyi teknolojiyle harmanlamak hem gelişimine katkı sağlayacak, hem de sergiye daha geniş kitlelerin her zaman kolaylıkla erişebilmesine imkan tanımış olacaktır. Yapılan araştırmalar ve elde edilen bilgiler yardımıyla, Dumlupınar Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi için böyle bir hizmeti hayata geçirebilecek bir web sitesi uygulaması yapılmıştır.
Metafizik düşüncenin günümüz Türk resim sanatına yansımaları (2000-)

Bu tez çalışmasında amaç, felsefenin bir dalı olan metafiziğin evreni tanıma çabasına ilişkin problem alanına giren varlık, varoluş, zaman, mekan, uzay ve tanrı gibi kavramlar yardımıyla Çağdaş Türk Resim Sanatındaki metafizik yansımaları felsefi, teolojik, teosofik ve estetik kuramlar yardımıyla sanatçı ve yapıt bağlamında irdeleyerek tartışmaya açmaktır. Bu çerçevede metafiziğin Çağdaş Türk Resim Sanatına yansımaları, tarihsel ve yapısall açıdan yapıt okumaları ile ele alınmıştır. Araştırmada Türk kültürünün beslendiği coğrafyaların felsefeye dayalı metafizik düşünceleri dikkate alınmıştır. Bununla birlikte eserler konu, biçim, içerik, öz bağlamında değerlendirilmiştir. Türk İslam dini etrafında şekillenen Hurufiliğin Türk resim sanatına yansımalarıyla birlikte metafiziğin Türk resim sanatı alanına giren sembol, imge, imgelem, metafor, gösterge gibi yapısall unsurlar kavramsal bağlamları ile ortaya konulmaya çalışılmıştır. Tez çalışmasında 2000 yılı ve sonrasında, metafizik olgusu 15 resim sanatçısı ve bu sanatçıların toplamda 32 eseri temel alınarak hem plastik hem de felsefi bakışla bağlamsal açıdan literatür tarama yoluyla ilişkilendirilmiştir. Çağdaş Türk Resim Sanatında metafizik anlayışların farklı yönleri resimde metafizik bireysel ve kültürel birikimler doğrultusunda tematik eser içerik analizi yöntemine dayandırılarak ortaya konulmuştur.
Postmodern mimarinin moda tasarımı üzerine etkileri

Yarım yüzyıldan uzun süredir postmodern dönemi yaşamaktayız. Sanatsal, kültürel, sosyal ve çevresel faktörler teknoloji ve küreselleşme sayesinde büyük bir gelişim ve değişim göstermektedirler. Değişim mimarlık ve moda gibi sanat, teknik ve tüketimle doğrudan ilişkisi olan disiplinleri daha çok etkisi altında bırakmaktadır. Postmodernitenin başlangıcından itibaren mimarlık, bu dönemin özelliklerini en belirgin şekilde yansıtan disiplindir. Bununla beraber moda için de önemli bir esin kaynağı olmuştur. Her ikisinin de başlangıç noktası insan bedenidir ve mimarlık modayı da etkileyen bütün kavramları içinde barındırmaktadır. Mimarlık ve moda postmodern dönemin etkileşimlerinin birçoğunda birleşiyorlar ve yeni tarzları ve uygulanan tasarımları ortaya çıkarıyorlar. Bunları göz önünde bulundurarak, devam eden postmodern dönemde mimarlığın moda üzerindeki sanatsal, kültürel, sosyal, çevresel ve teknik açıdan etkilerini daha iyi ayırdedebilecek ve tanımlayabileceğiz. Bu tanımlar moda tasarımcıları için hızlı tüketim dünyasında uygun bir keşif ve araştırma alanı olmuştur.
Türkiye ve Kanada ilköğretim okulları sanat programlarının karşılaştırılması

11 YÜKSEK LİSANS TEZ ÖZÜ TÜRKİYE VE KANADA İLKÖĞRETİM OKULLARI'NDA SANAT PROGRAMLARININ KARŞILAŞTIRILMASI Doğan GENÇER Güzel Sanatlar Eğitimi Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Mart 2001 Danışman: Yrd. Doç. Metin İNCE Eğitim Türkiye'nin öncelikli sorunlarından birisidir. Sanat eğitimi de bu sorunlardan payını fazlasıyla almaktadır. Sanatçı, sanatsever, duyarlı, düşünen, eleştirel analiz ve yorum yapabilen, yaratıcı gücü yüksek bireyler yetiştirmede sanat eğitiminin rolü büyüktür. Var olan sorunlar kendinden nitelikli sanat eğitimi programlarıyla karşılaştırıldığında, nitelikli bir sanat eğitimi programı için veriler elde edileceği düşünülmüştür. Bu nedenle Türkiye ve daha nitelikli sanat eğitimi programlarına sahip olan Kanada İlköğretim okulları sanat eğitimi programları karşılaştırılmıştır. Araştırma tarama modelindendir. Her iki ülkenin sanat eğitimi programlan karşılaştırıldığında, planlama, sanat eğitimi programlarının içerikleri, sanat eğitimi ile ilgili derslerin yoğunluğu hakkında detaylı bilgi Verilmiştir. Bu veriler ışığında karşılaştırmalar ve yorumlar yapılmıştır. Sonuç olarak Türkiye'deki sanat eğitimi programlan kendinden daha farklı bir anlayışa sahip Kanada Sanat eğitimi programlarıyla karşılaştınlıp, Türkiye'deki sanat eğitimi politikasının ne olduğu ve nasıl olması gerektiği hakkında gerekli ipuçlarına ulaşılmaya çalışılmıştır.
Kültürel afişlerde fotoğrafın ve illüstrasyonun kompozisyon öğesi olarak kullanımı

Anahtar Kelimeler: Tipografi, İllüstrasyon, Fotoğraf, Grafik Tasarım, Görsel KompozisyonTasarımda ileti aktarma aracı olarak kullanılan tipografi, illüstrasyon ve fotoğraf, temelde aynı amaca hizmet eden görsel anlatım kanallarıdır. İllüstrasyon ile fotoğrafın icadından sonra, tarihi süreç içinde bu iki sanat dalı sürekli etkileşim içinde olmuşlardır. İllüstrasyon ile fotoğraf arasındaki ilişki, fotoğrafın henüz bulunmadığı Camera Obscura dönemine kadar uzanır. Çünkü ileride bulunacak olan fotoğraf, Camera Obscura'yı temel araç olarak kullanacaktır. İkisi de farklı disiplinler olarak değerlendirilse de, illüstrasyon ve fotoğraf görsel iletişimin doğru ve etkili bir biçimde gerçekleşmesi için çalışırlar. Sadece üretim şekillerinde bir takım farklar söz konusudur. Temelde aynı amaca hizmet ettiklerinden dolayı illüstrasyon ile fotoğraf arasındaki ilişki hep iç içe olmuştur. Birbirlerine rakip gibi görünseler de, birbirlerinden beslenmişlerdir. İllüstrasyon bir yorumdur, imajı daha mizahileştirmesi, sanatsallaştırması ile vazgeçilemeyecek bir uğraş alanıdır. Ayrıca illüstrasyon uygulamaları, sanatsal gerçekliklerinin yanında, bir fotoğrafa ek katkıda bulunmaları ile de değerlik kazanır. Örneğin bir fotoğraf üzerinde daha gerçekçi bir etki yakalayabilmek için birçok fotoğraf bir araya getirilmekte, fotoğraflarla montajlar, rötuşlar ve illüstratif müdahaleler yapılabilmektedir. Ayrıca fotoğrafın baskı teknikleri ve günümüzde de bilgisayar yardımı ile oluşturulan grafiksel yorumları, fotoğrafın kendinden daha etkili olmaya başlamış ve eskiden fotoğrafa benzemeye çalışan illüstrasyon, illüstrasyona dönüşen fotoğrafla yer değiştirmiştir. Başlarda fotoğrafa benzemeye çalışan illüstrasyon, günümüzde illüstrasyona dönüşen fotoğraf ile bir döngüye girmiştir. Bu ilişkinin en net göze çarptığı tasarım alanı, gerçekleştirilen etkinliği insanlara doğrudan duyurmayı amaçlayan afişlerdir. Duyurmayı amaçladığı etkinliği olabildiğince net ve somut görsel ve tipoğrafik bir kompozisyon ile insanlara iletmesi gereken festival ve konser afişleri, bu ilişkinin en net gözlemlenebileceği grafik tasarım alanı olduğundan, bu tezin konusu olarak seçilmiştir.
Animator's hell: An animation inspired by Sartre's other

Animasyon, animatöre imkansızlıklar dünyasına girmesine izin veren bir formdur. Canlı çekimlerde göstermesi zor ya da imkansız olan şeyler animasyon evreninde daha kolay ve mümkün hale gelir. Bir özne olan animatör, yaşamı, ruhu ve hareketi olmayan nesneleri canlandırır. Bu durumda tüm ilişki özne ve nesne arasındadır. Diğer yandan, Fransız filozof Sartre varoluş üzerine felsefesini kurarken ve özellikle Öteki kavramını anlatırken özne ve nesne kavramlarıyla oynar. Kişi bir başkasıyla karşılaştığında, onu kendi dünyasında nesne konumuna koyar. Kişinin yaptığı bu davranışın aynısını diğeri de yapar. Karşılaşıp birbirlerinin dünyasında nesne konumuna geldiklerinde birbirlerini yargılamaya başlarlar. Bu nedenle Sartre'a göre Öteki cehennemdir. Animatörün Cehennemi Sartre'ın bu düşüncesini animasyon içerisine yerleştiren bir projedir. Animasyon, animatörün nesne olarak yaklaştığı formun aslında özne oluşuyla karşılaşmasını anlatır. Animatör ve nesne birbirleri için cehenneme dönüşür ve birbirleri tarafından tanınmaya çalışırlar.
Yaratma süreci-imgelem-biçimleme

Yaratma sureci içinde sanatçı doğaya, nesnel gerçekliğe karşı imgesel bir yaklaşım içindedir, herhangi bir nesnenin işlevi ve biçiminden çok uyandırdığı imge önemli bir yer kaplamaktadır, imgelem ise bir yeti olarak yaratma sürecinin her aşamasında etkin durumdadır. Herhangi bir nesne, olay, olgu, düşünce ve imge sanatçının imgeleminde yeni bir dünya yaratacak öğelerdir. Sanatçı doğayı, gerçekliği imgesel olarak algıladığı için imgeleminde kurulacak yeni dünyanın gelişimi de imgesel olacaktır. Bu durumda sanatsal yaratımda imge bir tavır, bir yaklaşım olarak, imgelem ise yeniden kurucu, yaratıcı, üretici doğal, zihinsel bir yeti olarak yer almaktadır. Sanatçının imgeleminde imge, öznel bir gerçekliğin öğelerine dönüşmekte ve bu sonuç yine imgesel olarak belirmektedir. insan doğasında bulunan ve yaşamda birincil derecede önem taşıyan ve bir yeti olarak ele alınan imgelemin, sanat yapıtının içeriğinin oluşumunda ve yapıtın varlık şartı olan maddi biçimin sağlanmasında önemli bir rolü bulunmaktadır. Sanatçının etkilenimleri, birikimleri dolayısıyla yaşamının yansıları imgelemde dönüştürülerek, biçimlenip somutlaştırılarak öznel bir dünya kurulmaktadır. Sanatçının imgeleminde bu dünyanın somutlaşmasıyla ve buna bağlı olarak sanat yapıtının düşüncesinin-içeriğinin belirmesiyle birlikte bu öznel dünyaya bir varlık kazandırma gereksinimi de oluşmaktadır. Böylece sanatçının dünyasının maddi bir biçime aktarılması yeni bir serüven yaratmaktadır. Bu biçimleme aşamasında sanatçı düşüncesine maddi varlık kazandıracak biçimi bulmak amacıyla yine nesnel dünyaya yönelmektedir. Ancak hiçbir zaman gerçekliği olduğu gibi yansıtmamakta, imgelem bir nesne ya da bir biçimi 11 kurgulamakta, dönüştürmekte ve oluşturduğu öznel gerçekliğin yansılarını sağlayacak şekilde biçimlemektedir. Dolayısıyla maddi bir biçim sanatsal düşüncenin taşıyıcısı olurken aynı zamanda imgelemde yeni açılımlar yapacak bir öğe olabilmektedir. Sanat yapıtında biçimleme imgelemden, imgelem ise sanatçının yaşamının bütün etkilenimleriyle beslenen bir süreçten kaynaklanmakta, böylece sanatsal yaratım geniş bir alana yayılmaktadır.
Grafik tasarımcıların sorunları

Bu çalışma Türkiye'de grafik tasarımcıların eğitim ve meslek hayatında karşılaştıkları sorunları araştırmak üzere hazırlanmıştır. İlk bölümde Tasarım kavramından başlayarak tasarımda yaratıcılık grafik tasarım kavramı, reklamda grafik tasarımın önemi, reklamcı ve reklam ajansı konularına kısaca değinilmiştirİkinci bölümde grafik tasarım eğitimi güzel sanatlar fakülteleri ve grafik tasarımın gelişmesi için kurulan grafikerler meslek kuruluşu, reklamcılar derneği ve reklamcılık vakfı gibi sivil toplum kuruluşları tanıtılmıştırÜçüncü bölümde tasarımda özgünlük, grafik tasarımcılar arasında mektepli ve alaylı çatışması, müşteri ve grafik tasarımcıları arasındaki anlaşmazlıklar örneklerle anlatılmaya çalışılmıştır. Dördüncü ve son bölümde reklam ajanslarında çalışan grafik tasarımcıların eğitimleri, tasarımlarını oluştururken dikkat ettikleri ya da dikkat etmedikleri noktalar, teknik donanımları, ajans sahipleri ya da yöneticileri ile olan ilişkileri, müşterileri ile olan ilişkileri gibi sorunları daha detaya indirgeyerek anket yöntemiyle bir alan araştırması yapılmıştır. Anket ajans sahipleri ve yöneticileri tasarım eğitimi almış ve tasarım eğitimi almamış grafik tasarımcılara uygulanmıştır.
Çağdaş takı tasarımında alternatif malzeme kullanımı ve tasarım sürecine etkileri

Takının kavramsal anlamı açısından da önemli değişimlerin yaşandığı 1950'ler ve 1960'lı yıllar sanatsal faaliyetlerin arttığı çok yönlü tasarımcıların yetiştiği dönemlerdir. Bu bağlamda takı tasarımı alanında tasarımın, kültürün, üretimin ve takıdaki ifade biçiminin paralel olarak geliştiği ve farklılıklar yaşandığı gözlemlenmiştir. Birçok mimarlık, heykel, resim gibi farklı dallardaki sanatçıların takı tasarımına eğilmeleri ve çalışmalar yapmalarının sonuçları olarak günümüz çağdaş takı tasarımına kaynak oluşturmuştur. Takı tasarımı her dönemde kullanılan malzeme, renk, biçim gibi ögelerini kapsayarak varlığını hissettirmiştir. Çağdaş bir takının oluşabilmesi için yapay veya doğal bir hammaddenin işlenip bedende kullanılabilir hale getirilmesi gereklidir. Çalışmada çağdaş takı tasarımında alternatif malzemenin kullanılabilirliği kapsamında farklı malzemelerle üretilen özgün takılar karakteristik özelliklerine göre detaylı analiz edilmeye çalışılmıştır. Bu çerçevede çalışma konusu 'Çağdaş Takı Tasarımında Alternatif Malzeme Kullanımı ve Tasarım Sürecine Etkileri' olarak belirlenmiştir. Konu kapsamının gerçekçi ve bütüncül bir şekilde ortaya konmasına yönelik niteliksel araştırma modeli olan genel tarama modelinden yararlanılmıştır. Örneklemde, alternatif malzemelerin kullanıldığı yargısal örnekleme yöntem ile seçilen 69 adet çağdaş takı tasarımı yapılandırılmış örnek inceleme formları dahilinde değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgulara göre; organik ve sentetik malzemelere değerli-değersiz metaller ve süs taşlarının eklenmesiyle ortaya çıkan takı tasarımlarında belirleyici unsurların başta malzeme olmak üzere tasarımcı manifestoları ile biçimlendiği tespit edilmiştir. Bu tespit alternatif malzemeli takılara konvansiyonel form özelliği dışında özgün ve eklektik bir üslup kazandırmıştır. 20. yüzyıldan itibaren bir dönüşüm içine giren takı kavramı ile birlikte ortaya çıkan sanatsal takının, farklı biçim, boyut, kavram ve malzemeler aracılığıyla yeni kimlikler bulduğu görülmektedir. Sonuç olarak, günümüz çağdaş takı kavramında alternatif malzemenin tasarıma sıra dışı ve sınırları zorlayan ifadeler kazandırmakla birlikte orijinal bir anlatım aracı olarak kullanıldığı belirlenmiştir.
1920- 1930'lu yıllarda İstanbul'da kültürel etkileşimler

Köklü bir geçmişşe sahip olan Türk kültürü, yüzyıllar boyunca farklı uygarlıklarla kültür ve sanat alanlarında sürekli iletişim içerisinde olmuş ve bunun doğal sonucu olarak da bu zengin kültür, tarihi, siyasi ve sosyal olaylara bağlı olarak zamanla çok uluslu olma özelliği kazanmıştır. M. Ö. IV. yüzyılda tarih sahnesine çıkan Hunlar'dan Çinliler çok etkilenmiştir. M. S. IV. yüzyılda Çinlilerin etkisiyle kavimler göçünün I. dalgasını oluşturan Batı Hunları ile VIII. yüzyılda Avarların başlattığı II. kavimler göçü Avrupa kültürü üzerinde çok etkili olmuştur. Türk kültürünün yabancı kültürlerden etkilenmesi Türklerin İslamiyeti kabul etmesiyle kendini göstermiş özellikle çağının bilim dallarında Arapça ve Arap kültürü ile yine çağının edebiyat ve sanat dili olan Farsça ve Fars kültürü Türk kültürü üzerinde etkili olmuştur. Bu etkileşim Osmanlı döneminde de devam etmiş ama doğudan gelen bu etkileşimin dışında Batı etkisi de kendini göstermeye başlamıştır. III. Selim döneminden 1931'e kadar olan süreçte bilim, sanat ve sosyal hayatta Türk toplumu üzerinde Batı etkisi, tüm açıklığıyla kendini göstermiştir. Bu çalışmada yukarıda belirtilmiş olan detaylar ışığında Osmanlıda 1920 öncesi ve sonrası kültürel etkileşimler üzerinde durulmuştur. Etkileşimler konusunda çok yönlü bir araştırma yapılmış ve sadece Osmanlı-Türk kültürünün diğer medeniyetlere etkileri üzerinde değil farklı medeniyetlerin de Osmanlı kültürüne etkileri üzerinde çalışılmıştır. Son derece kapsamlı bir araştırma konusu olması nedeniyle sadece 1920 döneminden 1931 tarihine kadar olan süreç esas alınmıştır.
Performing the body: A corporeal site

Bu tez, bedenin biçimsel bütünlüğünü aşarak mekanla entegre hale gelişiyle belirlendiği bir süreci belgeliyor. Bu süreç içinde üretilen sanat yapitlarx teze dahil edilmiştir. Görüş ve figür kavramları beden ve mekan ile ilişkilendirilmiştir. Arte Povera ve akxmla ilişkili sanatçılar, 'inekana- özgünlük' ve 'performans' bağlamında çalışılmıştır. Boşluk içinde asimile olma durumu çeşitli fenomenlerle örneklendirilmiştir. 'Nazar' ve 'perde' kavramları eşliğinde İslam süsleme sanatı çalışılmıştır. Sonuç olarak bir sanat yapıtı önerilmektedir.
Soyut bağlamda Melih Görgün'ün özgünbaskı dizaynları

SOYUT BAĞLAMDA MELİH GÖRGÜN 'ÜN ÖZGÜN BASKI DİZAYNLARI Bu çalışmada; soyut bir yapı şeması gösteren insanın 'iç biçiminin' görsel versiyonu, özgün baskı tekniklerine bağlı olarak hazırlanan dizaynlar aracılığı ile sunulmaktadır. Serigrafi ve gravür gibi özgün baskı tekniklerinin çeşitli durumları ile biçimlendirilen ve bu rapor bağlamında, görsel kaygıların ön plana çıkarılmasıyla oluşturulan yapıtlarda, tema olarak işlenen 'insanın içi' Melih Görgün' ün sanatçı kariyerindeki kreativitenin yardımıyla estetik duyumlara ve fantastik ekspresyonlara identifik olarak, çağcıl bir yaklaşım ekseninde, soyut bir mekan betimlemesiyle verilmektedir.
19. yüzyıldan günümüze plastik sanatlarda rastlantısallık

19. yy.'lın başlarından itibaren plastik sanatlarda, akademik kalıpların dışına taşma ve alışılmışın dışında soyutlama hareketleri görülmeye başlanmıştır. Renk ve çizgilerin, ritmik hareketlerin, özgür fırça vuruşların kullanılmaya başlanması, rastlantısal öğelerin plastik sanatlarda kullanılmaya başlanmasına zemin hazırlamıştır. Ayrıca yüzyılın ekonomik savaşları, krizleri, sosyal değişiklikleri toplumu etkilediği gibi sanatçdarı da etkilemiştir. Sanatçılar içsel bir tepki olarak tüm kalıpları parçalayıp yok etme eylemi içerisine girmişlerdir. Tüm bu tepkiler, resmin özgünleşmesine salık vermiş ve biçime mahkum olan öznel ifade arayışı özgürlüğe kavuşmuştur. Böylece, gerçekçiliğin yitirilmesine salık verildiği noktada, rastlantı devreye girmiştir. Bununla birlikte, plastik sanatlar, bütünüyle özgürleşmiş renk ve biçim düzenlemeleriyle içsel bir betimleme dili kazanmıştır. Rastlantısal öğeler sanatçıların sezgi ve coşku duyumlarıyla, ürettikleri yapıtlarda daha fazla kendilerini gösterirler ve sanatçının iç dinamizmini ya da psikolojik dalgalanmalarını eserlerinde kullanabilecekleri bir araç olurlar. Plastik sanatlarda, rastlantısal öğelerin özgürce kullanıldığı eserlerde, ritim, gerilim ve dinamizm unsurları, sıklıkça görülen oluşumlardır. Boyanın fiziksel değerlerinin çeşitliliğinin yanında, tamamen özgün oluşumlara imkan veren rastlantısal oluşumlar, plastik sanatlarda gün geçtikçe daha sık karşımıza çıkmaya başlamıştır. IX
Sesin tipografiye dönüşümü: Bir yazı karakteri tasarımı denemesi

Bu çalışma, grafik tasarım bağlamında tipografi, dil ve ses arasındaki ilişkiyisorgulayarak, bu ilişkiden yola çıkan deneysel bir yazı karakteri tasarlanmasını amaçlamaktadır. Sözlu ve yazılı dili tipografi aracılığıyla görsel dile dönu ştu rengrafik tasarımcısı gu nu mu zde, tipografinin bilinen araçları yerine başka disiplinlerden taşıdığı yöntem ve bilgileri kullanarak yeni biçim olasılıklarınıaraştırmaktadır. Bu bağlamda, konuşulan dilde anlamın taşıyıcı malzemesi olan sesiniçerdiği vurgusal ve zamansal nitelikler, görsel anlatımı zenginleştirmek amacıylayararlanılan unsurlar arasındadır. Tipografik dilin uğradığı değişim u zerinde etkili olan tasarım kuramları ve teknolojik gelişmeler tarihsel, kavramsal ve biçimsel bir perspektif içinde aktarılarak,21. yu zyılın yazı karakteri tasarlama su recine yön veren u retken tasarım yöntemleri ve u retken tipografi örnekleri incelenmiştir. Çalışmanın odağındaki ses olgusu, dildeki anlam aktarımına katkı sağlayan paralinguistik unsurlar açısından, veri olarak ele alınmıştır. Çalışma kapsamında sesin paralinguistik unsurlarını temel alan, u retken bir yazı karakteri sistemi önerilmektedir. Konuşmanın ölçu lebilir parametreleri doğrultusunda, Tu rkçe dilindeki öznel ifadenin ritmik ve melodik yapısı görselleştirilmeye çalışılmıştır. Bu yazı karakteri sistemi sonuç u ru nu değil, kullanıcının u retici olduğu etkileşimli vesu rekliliği olan bir ortam sunmaktadır.