turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İlköğretim öğrencileinin resim-iş dersine olan ilgi düzeyleri

Bu araştırmada ilköğretim okullarının 6. , 7. , 8. sınıf öğrencilerinin Resim-İşdersine olan ilgilerine; öğrenci, eğitimci ve aile gibi faktörlerin nasıl etki ettikleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Araştırmamızda kaynak taraması ve anket uygulaması yapılmıştır. Değerler % olarak verilmiş, cinsiyet ve yaşlara göre farklılıklar için x2 testi kullanılmıştır. Araştırmaya göre; öğrenciler Resim-İş dersini % 88,8 oranında el becerileriniarttırıcı ve % 87,5 oranında yaratıcılığı geliştirici bulduğu tespit edilmiştir. 12 yaş grubuna ait öğrencilerin 13-14 yaş grubuna ait olan öğrencilerden daha fazla resimyaptığı ve resim yapmayı mutluluk verici bulduğu görülmüştür. Ancakpanolardaki resimleri izleme ve Resim-İş dersinin hayatlarına bir katkısı olup olmadığına ilişkin bilgiler de yaş gruplarına göre farklılık görülmemiştir. Öğrencilerin Resim-İş dersine olan ilgilerini arttırmak için; çocukların, biyolojik, ruhsal ve grafiksel gelişimlerini dikkatte almak ve bu doğrultuda konular seçmek gerekmektedir. Ayrıca, öğretmenin eğitici ve sevecen yaklaşımı, malzeme ve tekniklerin zaman zaman değiştirilmesi çocuklarını Resim-İş dersine karşı daha ilgili olmalarına yardımcı olacağı düşünülmektedir.
Gazetelerdeki bilgi grafiklerinin incelenmesi

Bu araştırmada, Türkiye'deki ulusal gazetelerde kullanılan bilgi grafikleri incelenmiştir. Ayrıca elde edilen veriler ışığında kadına yönelik şiddet ile sağlık sektöründeki şiddet konularına ilişkin infografik uygulamaları yapılmıştır. Araştırmada, genel tarama modellerinden ilgili literatürün incelenmesi ile nitel yöntemlerden doküman incelemesi ve görüşme tekniğinden yararlanılmıştır. Bu kapsamda Radikal, Zaman, Hürriyet, Milliyet, Sabah gazetelerinde görev yapan görsel yönetmen ve grafik tasarımcılarla görüşülmüştür. Görüşmede yarı yapılandırılmış açık uçlu görüşme soruları kullanılmıştır. Tarama yöntemiyle tipografi, illüstrasyon, piktogram, diyagram, fotoğraf, renk, kompozisyon gibi unsurlar ile İnfografiklerin Dünya'da ve Türkiye'de kullanımı her geçen gün kullanımı artan infografiklerin önemi, kullanım alanları, kullanım yöntemleri araştırılmıştır. Bu amaca yönelik olarak Türkiye'de yayınlanan gazetelerden infografiklere sık yer veren Radikal, Hürriyet, Milliyet, Zaman, Sabah'ın 2011 yılı Temmuz, Ağustos ve Eylül aylarında yayınlanan sayıları araştırmanın sınırlılığını oluşturmuştur. Bilgi grafiği bilgi ve grafiğin beraber sunulmasıdır. Burada önemli olan nokta bilginin metinden çok görsellerle pekiştirerek sunulması ve anlaşılır kılınmasıdır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre; Türkiye'de yayınlanan gazetelerden infografiklerin sayfalara ve haberlerin içeriğine göre kullanım alanları, kullanım yoğunlukları ve şekillerinin farklılıklar gösterdiği söylenebilir. 2011 Temmuz, Ağustos, Eylül sayılarına göre toplamda en fazla infografik kullanımına en çok Hürriyet gazetesi en az Sabah gazetesinde yer verilmiştir. Kullanılan infografikler Zaman, Radikal, Sabah ve Milliyet gazetelerinde en fazla ekonomi sayfalarında yer alırken, Hürriyet gazetesinde ise manşet sayfasında yer almıştır. Diğer sayfalardaki kullanımları ise gazetelere göre farklılıklar göstermektedir. Görüşme tekniğiyle elde edilen sonuçlara göre, infografik kullanımı daha çok editörlerin kararına bağlıdır. Haberlerin infografiklerle sunulması, haberin içeriğine ve ulaşılabilecek görselin durumuna göre değişmektedir. Ayrıca haberi getiren muhabirin tasarımcıya haberi sunuş şekli de infografiklerin kullanımını önemli ölçüde etkilemektedir. Dünyada her geçen gün önemi daha da artan infografikler, farklı tekniklerden yararlanarak tasarlanmalı ve akılda kalıcılığı sağladığı için ulusal gazetelerde bilgi aktarım aracı olarak kullanımı yaygınlaştırılmalıdır.
Güzel sanatlar fakültelerinde geleneksel tekstil ürünlerinin konservasyon ve restorasyonu ile ilgili derslerin program ve uygulama açısından değerlendirilmesi

Bu çalışmada konservasyon ve restorasyon eğitimi ile ilgili ülkemizde yapılan çalışmalar araştırılarak, Güzel Sanatlar Fakültelerinde Geleneksel Tekstil Ürünlerinin Konservasyon Ve Restorasyonu İle İlgili Derslerin eğitiminin verildiği Halı-Kilim Eski Kumaş Desenleri Anasanat Dalı öğretim elemanları ve öğrencilerinin konu ile ilgili görüşlerinin neler olduğu belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırmaya katılmayı kabul eden 12 öğretim elemanına ve 120 3 .-4. sınıf öğrencisine 43 sorudan oluşan bir anket uygulanmıştır. Ayrıca görüşmeyi kabul eden 6 öğretim elemanıyla alt amaçlar doğrultusunda hazırlanan yarı yapılandırılmış sorulardan oluşan bir görüşme yapılmıştır. Araştırmanın gözlem kısmı sadece bir öğretim elemanı kabul ettiği için bir dersin uygulama çalışmaları gözlemlenerek analiz yapılmıştır. Sonuç olarak geleneksel tekstil ürünlerine yönelik yeterli araştırma, tam donanımlı bir eğitim ortamı, sadece bu konu ile ilgili bir eğitim programının yer almadığı tespit edilmiştir. Taşınabilir kültür varlıklarımızdan olan geleneksel tekstil ürünlerinin gelecek kuşaklara taşınmasını, yok olup gitmesini engellemek için daha kapsamlı eğitim programlarına ve bu programların yürütülebileceği donanıma sahip ortamlara ihtiyacımız var.
Çağdaş Azerbaycan resminde gelenekten yararlanma sorunu

Azerbaycan resim sanatının tarihi Orta Asya ile bağlantılı olmakla beraber çok eski yerel kaynaklara dayanmaktadır. Genellikle minyatür ağırlıklı Azerbaycan Resim Sanatı 19. yüzyılda İran ve Azerbaycan'da etkili olmuş 'Gacar Mektebi'nin ve Rus egemenliğinin etkisiyle geleneksel çehresinden sıyrılarak 19. yüzyılın sonlan, 20. yüzyılın başlarından itibaren giderek artan batılılaşma eğilimine yönelmiştir. Sovyet Rusya tarafından işgal olunan Azerbaycan birçok olumsuz yönüne rağmen kültür ve sanatta hızlı gelişmeler göstermiş, sosyal gerçekliğin 'biçimce milli, içerikçe sosyalist' sanat anlayışı Azerbaycan Resmi'nde modern gelişmeleri büyük ölçüde engellemesine rağmen, geleneksel sanatlara ve yöresel değerlere duyarlılığı bir anlamda arttırdığını söyleyebiliriz. Çağdaş Azerbaycan Resmi, yüzyıla yakın bir geçmişşi arkasında bırakmasına rağmen hala özgürlük arayışları içerisindedir. Bu özgürlük arayışları kimi zaman Batı resim kavramlarına öykünme-öğrenme biçimine dönüşmüş, kimi zaman da tarihsel kaynakların yorumuna gidilmesi şeklinde olmuştur. Sanatta kimlik sorunun ulusal değerlere dayandınlmadığı müddetçe çözümlenemeyeceği bir gerçektir ve bu gerçek Çağdaş Azerbaycan Resmi'nde yerini almaktadır. Çağdaş Azerbaycan Resmi'nde gelenekten yararlanan sanatçıları üç gruba ayırabiliriz; 1. Minyatür sanatından yararlananlar, 2. Halı ve kilim sanatından yararlananlar, 3. Diğer sanatlardan yararlananlar. Bu çalışmada Çağdaş Azerbaycan Resminde gelenekten yararlanmanın boyutları, ve gelenekten yararlanan ressamlar üzerindeki etkileri ve doğurduğu sonuçlar incelenmiştir.
Sanal ortamda üç boyutlu sergileme tasarımı ve bir uygulama çalışması

Grafik tasarımcıların çözümler geliştirdiği 'Sergileme Tasarımı' alanında, sayısallaşma teknolojilerinin kullanımının artması ile birlikte, farklı yaklaşımlar geliştirilebileceği ve yeni teknolojilerin bu alanda da kullanılabileceği üzerine yapılan bu araştırma ve ortaya konulan bu tez; sanal ortamda kullanılan üç boyutlu oyun motorlarını kullanarak sergileme tasarımı konusuna yeni bir bakış açısı sunmayı hedeflemiştir. Yapılan literatür incelemesi ile birlikte, oyun üretimi konusunda kullanılan teknolojiler araştırılmıştır. Sayısal ortamdaki üç boyut teknolojisinin sergileme tasarımı alanında tasarımcıya sunabileceği yeni olanaklar irdelenmiştir. Sanal gezi, panoramik fotoğraflama ve üç boyut illüzyonu veren diğer üretim teknikler de tezin araştırmasına dahil edilmekle birlikte, bu tekniklerle ulaşılabilecek sonuçlar bu tezin araştırma kapsamının dışında bırakıldı. Üç boyutlu modelleme yazılımlarının daha kolay kullanılabilen modelleme araçları sunması veya tasarımcıların çok daha kolay modelleme yapabilecekleri yeni üç boyutlu tasarım yazılımlarının piyasaya çıkması ile birlikte, sanal ortamda üç boyutlu sergileme tasarımının çok daha hızlı bir şekilde gelişeceği ortadadır. Böylelikle sanal ortamda çok daha etkin, kullanıcı ile daha fazla etkileşime giren ve hedef kitle açısından çok daha ilgi çekici çözümlerin üretilmesi mümkün olacaktır.
Cumhuriyet Dönemi Türk resim sanatında toplumsal içerikli figüratif resmin incelenmesi

Türk resim sanatında ilk toplumsal eğilimler Cumhuriyet'in hemen öncesinde savaş yıllarına denk düşer. Savaş yıllarında, aralarında cephede görev yapmış subayların da bulunduğu bir gurup ressamdan oluşan Şişli Atölyesi, devlet hesabına savaş resimleri yapmış, bu yapıtlar yurt dışında da izleyici karşısına çıkmıştır. 1918 yılında Viyana'da düzenlenen sergi içerisinde, Şişli Atölyesi'nden gönderilen resimler ağırlıkla savaş konuludur. Bunlar arasında, savaşın toplum ve insan üzerindeki etkilerini duyumsayan, biçim ve içerik yönünden insani duyarlılığı taşıyan bazı yapıtlar toplumsal içerikleri bakımından inceleme metnine dahil olmuştur. Cumhuriyet'in ilanından sonra batılılaşma fikrinin yanında, sanatın, ayrıca ulusal bir kimlik kazanması yönündeki çabalar, ressamların belli bir ölçüde yerel eğilimler göstermesine ideolojik açıdan zemin oluşturmuştur. Türk resim sanatında bugüne dek devam eden yerellik-evrensellik sorunsalı, toplumsal eğilimlerde farklı bakış açılarını ve ifade biçimlerini yaratan tartışmaların merkezini oluşturmaktadır. Yeniler Grubu'nun resimsel etkinliği, eleştirel tutumları itibariyle Türk resminde bugüne dek sürecek olan toplumsal gerçekçiliğin başlangıcı niteliğindedir. Toplumsal eğilimler ölçeğinde incelenen bu etkinlikler, Yeniler'den sonra 60'lı yıllarda gerçekçi sanat, 70'lerden sonra ise toplumsal gerçekçi sanat tanımlarını gerektirecek yapıya bürünmüştür. 70'li yıllarda sanat hayatına başlamış ressamlar, geçmişşte Yeniler'e dek götürebileceğimiz bir figüratif geleneği sırtlanarak, toplumsal gerçekçi sanat anlayışını bugüne dek sürdürmüşlerdir.
Türk fotoğraf sanatının gelişim süreci içerisinde halkevleri ve köy enstitülerinin rolü

Söz konusu bu tez Halkevleri'nin kuruluşundan başlayarak günümüze kadarki tarihsel süreçler ile Köy Enstitüleri'nin ortaya çıkışı hakkında bilgilerin yanı sıra bu kurumların içerisinde fotoğrafın ele alınışı ve Türk Fotoğraf sanatının gelişimindeki etkisini ortaya çıkarmak amacıyla hazırlanmıştır. Birinci bölümünde; Ankara'da 1932 yılında açılan ve Atatürk devrimlerininhalk tarafından hızla benimsenmesini sağlamak, halkı her alanda bilinçlendirmek, onlara sanat sevgisi kazandırmak ve Osmanlı'nın baskıcı düşünce yapısını yok etmeye, halkı cahillikten kurtarmaya yönelik olarak kurulan Halkevlerinin tarihsel gelişimi ile yine aynı amaçlar doğrultusunda İsmail Hakkı TONGUÇ tarafından kurulan; köylüyü bilinçlendirmek, onu ağanın kölesi olmaktan kurtararak kendi işiniyapabilen, okuyan, her şeyden az çok anlayan, sanatla uğraşan, sorgulayan bir insan tipi yaratmaya yönelik olan Köy Enstitülerinin izlediği tarihsel süreçler ve bu kurumların anlayışları anlatılmıştır. Çalışmamın ikinci bölümünde; Halkevleri'nin ve Köy Enstitülerininkurulduğu yıllarda, Türkiye'de ne tür sanatsal etkinliklerin bulunmakta olduğu ve verilen sanat eğitiminin ne boyutta bulunduğu anlatılmaktadır. Bu çerçevede Türkiye'de fotoğrafın gelişim aşamalarına da kısaca değinilmiştir. Çalışmamın üçüncü bölümünde ise; Bir şekilde Halkevleriyle ilişkilisi olmuş isimler ile Halkevlerinde fotoğraf kurslarındaçalışmalar düzenleyen çeşitli fotoğraf sanatçılarına ve bunların eserlerine yer verilmiştir. Ayrıca Halkevleri'nde yarışmaya katılan Cafer TÜRKMEN ile yapılan röportaj da bu bölümde yer almaktadır. Çalışmamın son bölümünde; Köy Enstitüleri'nde fotoğrafın yerinin ne olduğunu, nasıl eğitim verildiği anlatılmakta ve Köy Enstitüleri'nde fotoğraf eğitselkolunda ders vermiş olan Hüsnü GÜRSEL ile yapılan röportaj yer almaktadır.
Türkiye'de kadın giyimini biçimlendiren etmenler ve etkileri (1950-1990)

İnsanın varoluşundan bu yana uzanan giyimin gereksinim boyutunun toplumsal diğer faktörlerle bileşkesinde moda kavramıyla karşılaşılmaktadır. Gelişmiş istek ve ihtiyaçların karşılandığı moda kavramında kadm giyimi, giyim endüstrisinin önemli bir bölümünü oluşturmaktadır. Türk kadm giyiminin batılı gelişime paralel olarak sanayi devrimi ile hazır giyim uygulamasına geçişi izlenmektedir. Türk kadınının bu süreçten faydalanabilmesine Atatürk'ün kadma tanıdığı hakların her birinin önemi yadsınamaz ölçüde toplum değişimi ve gelişimim sürekli kılmış ve günümüz özellMerinin temellerim oluşturmuştur. Giysi devrimi ile gerçekleşen modern giyim özellMerinin benimsenmesi, kadın farklı ve güçlü bir kimlikle toplumsal statüsünü belirleyici bir öge oluşturmaktadır. Toplumsal gelişimi ve bu gelişimin sürekliliğini sağlayan moda olgusu, sosyal yaşamı renkli ve çekici kılmasının yanında toplumsal birçok faktörle biçimlenerek bireysel kullanımlara sunulmaktadır. Günümüzde modanın toplumlar arası yakınlaşmada etken yapısı, batı kaynaklı gelişim süreci ile belirlenmekte, bu anlamda batılı gelişimlerin izlenmesinden toplumsal ve siyasal değişimlere, eğitim ve beraberinde kültür düzeyinden, toplumsal statüde kadının yer edinimine, teknolojik gelişmelerin uygulanabilmesine, ekonomik koşulların yeterliliğine, coğrafi konumdan kaynaklanan iklim özelliklerinden fizyolojik yapıya dek geniş ve birbiriyle iç içe bir yapı sunduğu gözlenmektedir. Böylesine önemli faktörlerin bileşkesini kapsayan ve bu ölçüde belirlenen moda, Türk kadınının giyiminde belirleyici etkenlerini oluşturmak- tachr. m
Resimde derinlik yanılsaması

Antikite'de bir retorik İdeali olarak ortaya- çıkan- ve -başlangıç ifadesini Aristoteles'te bulabileceğimiz ve sonradan 'üç birlik' kuralı olarak adlandırılan tanımlama, yaratım ve kurgu mantığının Rönesans sürecinde resim sanatına mat edilmesi sonucu ortaya çıkan ve kendinden önceki tüm görsel anlatım yöntemlerinden farklı olarak inandırmaya dayalı bir görsel anlatım dili oluşturmayı gerekli ve mümkün kılan nedenlerin ve yöntemlerin araştırıldığı bu çalışma, Antik Yunan düşünce yapısına ve giderek günümüze kadar felsefenin akışını her boyutta etkileyen iki düşünürün genel olarak 'inandırma sanatı' diyebileceğimiz ''retorik'e ilişkin düşüncelerini çıkış noktası olarak alıp, retoriğin 'Rönesans' ta nasıl görsel kurgulamanın temel amaç ve düşüncelerine dönüştüğünü incelemeyi amaçlamaktadır. Bu iki düşünürden ilki olan Platon 'inandırma sanatının' insanlara doğru ve gerçek bilgiyi vermediği ve inandırma sanatlarını kullanan insanların da zaten sözünü ettikleri konularda doğrunun ve gerçeğin bilgisine sahip olmadıkları halde sahip olmadıkları bir şeyi sanki biliyormuş gibi yaparak diğer insanları etkiledikleri ve çıkarlarına yönelik olarak yönlendirdikleri düşüncelerinden hareketle ütopik 'Cumhuriyet' inden 'inandırma sanatlarını kullananları temsilen 'şair' i kovar. Platon'un öğrencisi olan Aristoteles ise inandırma sanatının kullanılmasını doğru yer ve zamanda ve doğru kişi tarafından kullanılması koşuluyla onaylar ve bu konuya 'Retorik' adli eserinde kapsamlı bir şekilde sistemleştirir. Kim tarafından, nerede, nasıl kullanılması gerektiğini anlatır. Aristoteles'in 'retorik'i ile paralel giden ama ağırlıklı olarak tragedyadaki inandırıcılık üzerine yoğunlaştırdığı bir başka eseri 'Poetike' de bu bağlamda incelemektedir. Düşünürler 'inandırma sanatına' karşı veya taraf olsunlar, tartışmasız kabul edilen Antik Yunan toplum yapısı içinde mahkemeler, senato, politika, tragedya veya felsefi toplantılarda yoğun bir şekilde 'retorik'e başvurulduğu ve tüm bu nedenlerden dolayı da bunun etik, estetik, IV felsefi bir argüman olduğu hem de bu kadar geniş uygulama alanı bulan bir pratik olması nedeniyle bu kültürün karakteristiğini oluşturan en temel 'kod' lardan biri olduğu gerçeğidir. 'Retorik''konseptin i. S: 1300 lerden sonra 'batı resmi' içinde nasıl görsel ifadesini oluşturduğunu, temel kaygısının değişmeden fakat görsel ve teknik ifade ve anlatım yöntemlerinin 20. yy.'a kadar kesintisiz geliştirildiği ve 20. yy. da da değişik düşünsel ve plastik yaklaşımlarla nasıl sorunlaştırıldığını ve yorumlandığını plastik sanatlarda ve genel olarak da günümüz toplumlarının görsel iletişim ve ifade araçlarıyla nasıl üretildiği, konumlandığı, tüketildiği araştırılırken yanı sıra söz konusu süreci önceleyen ve sürece paralel zamanlarda görsel ifade kültürünün farklı kodlara dayalı olduğu toplumlardaki duruma, konunun gerektirdiği ölçüde değinilmektedir. Sergi kapsamında sunulan çalışmalar araştırıcının bu kapsamda incelenen derinlik yanılsaması temel nosyonununu bir plastik düşünme ve uygulama nesnesi olarak ele alıp 'resmi, resmin kendi araçlarıyla anlama' süreci olarak değerlendirme algılama ve ifadelendirme uğraşının yansımasıdır.
Batı kültürüyle etkileşimi açısından Jean Dubuffet ve Art Brut kavramı

YÜKSEK LİSANS TEZ ÖZÜ BATI KÜLTÜRÜYLE ETKİLEŞİMİ AÇISINDAN JEAN DUBUFFET VE ART BRUT KAVRAMI Gamze Aksoy Resim Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ekim 2003 Danışman:Yrd. Doç. Y. Hakan Gürsoytrak 'Uygarlaşma' kavramı alışılagelen kullanımıyla olumlu çağrışımlar uyandırsa da, hızla ilerleyen teknolojiye ayak uydurmakla paralel tutulduğu ölçüde insanın insandan ve doğadan uzaklaşması anlamını da taşımakta ve yabancılaşma olgusunu ortaya çıkarmaktadır. Yabancılaşma, özünde, sanayileşmenin neden olduğu sınıf ayrılığıyla oluşan kültürel bölünmenin toplum hayatına bir yansımasıdır. Uygarlaşma ve ona bağlı olarak var olan sosyo-kültürel ortam, ister red, ister uyum şeklinde olsun, her zaman sanatın beslendiği kaynak olma özelliğini taşır, örneğin Fütüristler için eşsiz bir varoluş alanı olan metal ve beton yığınlarına dönüşmeye başlamış gürültülü kentler, Romantiklerin kaçış nedeni olmuştur. Gittikçe kalabalıklaşan, kalabalıklaştıkça yalnızlaştıran kent yaşamının neden olduğu durumlardan biri, aidiyet duygusunun yitimidir. İnsani özelliklerin yitirilmesi pahasına ulaşılabilen insanca yaşam standartlarının çelişkili durumu Jean Jacques Rousseau'da olduğu gibi çağının tüm kültür ve ahlak anlayışını reddetmek şeklindeki düşünsel başkaldırıya dönüşebilir. Ya da örneğin Gauguin, baş edilemeyecek bir düşmana dönüşen kültürün içinden çıkıp, daha basit ama kesinlikle daha insani bir yaşam şeklini seçmiş; bu yeni yaşantının tüm sadeliğini resimlerine taşımıştır. Kültürden rahatsız olma durumu, sanat tarihinin farklı dönemlerinde, farklı anlayışlarla karşımıza çıkar. Ama özellikle yirminci yüzyılda ilkel kabul edilen yaşam biçimlerine olan ilginin artmasıyla gündeme gelen, çeşitli kıtaların yerli halklarının günlük yaşamlarının ifadesi olanIll biçimlere öykünen her sanatsal etkileşim, İlkelcilik adıyla anılmaktadır. Bir tek evrensel doğrunun, dünyanın her yerinde geçerli uygarlık ölçütlerinin olmadığı düşünüldüğünde bu tanımlamanın yanlışlığı ortaya çıkar. Kendisini 'uygar' kabul ettiği için, kendisi dışındaki kültürleri 'azgelişmiş' ya da 'ilkel' diye nitelendirmesi Batının inanmak istediği bir gerçektir. Batı kültürünün ve Batı sanat geleneğinin reddi Jean Dubuffet'de kaçış değil, alternatif bir gerçekliğe yönelme ve 'Art Brut' kavramının yaratımıyla ifade bulur. Dubuffet'nin düşüncesinde insanın kendi eliyle yarattığı kültürle gerçeklik algısının nasıl yapaylaştığının, tektipleştiğinin farkındalığını buluruz.
Çağdaş Türk sanatında mekan algısına toplu bir bakış

Türk resminin gelişim aşamasında mekanalgılamalarının doğru değerlendirilmesi için Tarihsel gelişim sürecinde resim sanatının mekan algılamalarına bakışuygulamalarındaki değişimi dikkate almak uygun görülmüştür.'?Çağdaş Türk Resim Sanatında Mekan Algılamalarına Toplu BirBakış kapsamında sanatçıların Türk resim sanatına ne gibi katkıda bulundukları ve Türk sanatını ne şartlarda, nereye taşıdıklarınıincelemek, çağdaşlaşmaya olan etkilerini anlamak bakımındanaçıklayıcı olacaktır. '?Türk Resminde Batılılaşma Öncesi MekanAlgısının Gelişimi?, isimli ikinci bölümde mekan ve mekan algısıkavramlarının tanımları yapılarak doğu ve batı sanatını genel ve kısa bir anlatım şeklinde ele alıp, toplumların düşünce, kültürel, sosyal, yapısındaki değişimlerin resim sanatına yansıması, çağdaş resimaşamalarına geçiş süreçleri değerlendirilmiştir. Batılılaşma sürecinegeçmeden önce Çağdaş Türk resim sanatında değerlerindenfaydalanılan minyatür sanatının, doğru değerlendirilebilmesi, özgün yapısının anlaşılması yeni değerlerin anlamlandırılması için detaylı bir araştırma gerekli görülmüştür. Asırlarca çok bakışlı yüzeysel mekan anlayışı ile devam eden Türk sanatı 18. yüzyıldan itibaren batılılaşma hareketlerinin sonucunda mekan anlayışını değiştirerek günümüze kadar gelen ve çağdaş Türk Sanatı olarak bilinen süreci ortaya çıkarmıştır. Araştırmamızda yer alan '?Türk resminde batılılaşma başlıklı üçüncü bölümde batılılaşma sürecinde değişen mekanalgılamalarının çağdaş Türk resmine etkileri araştırılmıştır. Tuvaliiyüzeyinde mekanın ortaya çıkarılması Sanatçının kişisel bakış açısıyla ve sanatçının içinde bulunduğu dönemin estetik kaygılarınınetkinliğiyledir. Sanatçı dış dünyanın verilerini içsel bakış açısıyla, kendi değerleriyle birleştirerek biçim kazandırır ve mekansal düzenlemesiniyapar. Bu yüzden mekanın ortaya çıkarılması sanatçıyı içinde bulunduğu zamanla hesaplaşma zorunda bırakan bir problem olmaktadır. '?Çağdaş Türk Resminde İç hesaplaşma ve MekanAlgısında Dönüşümler isimli dördüncü bölüm bu bağlamda çağınTürk sanatçılarının sanat anlayışlarını değişen yönleriyle birlikte ele alıp Çağdaş Türk resim sanatında mekan algısının dönüşümüaraştırılacaktır.
Disiplinlerarası sanat ve sanat eğitimine etkileri

Bu çalışma, Disiplinlerarası Sanat ve Sanat Eğitimine etkilerini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Araştırmada, kendini disiplinlerarasılık olarak ifade eden modelin sorgulanması, geçmişşten günümüze disiplinler arası sanatın önemi ve disiplinlerarası sanatın sanat eğitimine etkilerine yönelik yaklaşımların incelenmesi ile sanat eğitimcilerinin konuyla ilgili görüşlerine başvurulması alt amaçlar olarak belirtilmektedir. Bu araştırma, tarama yöntemi ile yapılmıştır. Yönteme ilişkin veriler, lıteratür taraması ve bilgi toplama formları ile elde edilmiştir. Bu araştırmanın çalışma grubu, Gazi Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi ile Gazi Üniversitesi Mesleki Eğitim Fakültesi ve Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesin'dekisanat eğitimcilerinden oluşmaktadır. Araştırmada, bilgi toplama formu ile elde edilen veriler, yüzde %, frekans, aritmetik ortalama ve standart sapmayı içeren betimsel istatistik tekniklerinden yararlanılarak analiz edilmiştir. Araştırma bulgularına bakıldığında, 3 ve üzeri ortalamalar ile, günümüz sanatçı ve sanat eğitimcilerinin sanatta disiplinler arası yaklaşımın önemi ve gerekliğine yönelik görüş birliği içinde oldukları gözlemlenmektedir. Disiplinlerarasılığın, tarihten günümüze kadarki süreç içerisinde, gelişerek, gittikçe önem kazandığı ve çağımızınsanat anlayışında yerini almakta olduğu söylenebilir. Sanat eğitimcilerin disiplinler arası sanatın, sanat eğitimine etkisine yönelik görüşlerine bakıldığında ise, 4 ve üzeri ortalama puanlarla disiplinler arası sanatın sanat eğitimine çok önemli etkileri olduğu görüşünde birleştikleri gözlemlenmektedir. Çünkü, Disiplinlerarası Sanat Eğitimi yolu ile, birey, her türlü yetenek veIVgereksinimleri doğrultusunda kendisini ifade etme olanağı bulup, duyu dünyasınızenginleştirebilmektedir. Bu araştırma sonuçlarına göre, disiplinler arası sanat eğitiminde program ve ortam boyutunun yeniden yapılanmasına yönelik öneriler getirilmiştir.