turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Farklı çalışma koşullarında traktör egzoz emisyonlarının belirlenmesi

Jüri: Prof. Dr. Poyraz ÜLGER Jüri: Prof. Dr. Selçuk ARIN Jüri: Doç. Dr. Selçuk ALBUTII Bu çalışmanın amacı; farklı çalışma koşullarında traktör egzoz emisyonlarının belirlenmesidir. Ayrıca ISO 8178 standardına göre belirlenen egzoz emisyon değerleri ile farklı çalışma koşullarında belirlenen egzoz emisyon değerlerini karşılaştırmak çalışmanın diğer bir amacını oluşturmaktadır. Araştırma materyali. New Holland marka, 70 kW gücünde: dört çeker standart bir traktör ve bölgemizde yaygın olarak kullanılan kulaklı pulluk, çizei pulluk, yaysız kültüvatör, yaylı kültüvatör ve ekim makinasıdır. Farklı çalışma koşullarında egzoz emisyonlarının belirlenmesi için bölgemizde yaygın olarak kullanılan tarım alet ve makinaiarmın bazı işletme verileri saptanmış ve bu veriler kullanılarak laboratuar koşullarında egzoz emisyon değerleri saptanmaya çalışılmıştır. Araştırmanın sonucunda; en fazla CO emisyonu yaylı kültüvatör ile çalışmada 7.064 g/kWh, en fazla HC emisyonu yaysız kültüvatör ile çalışmada 3.216 g/kvVh ve en fazla NOx emisyonu yaysız küitüvatör ile çalışmada 14.424 g/kVVh olarak saptanmıştır. Makinalar ile çalışmada bulunan egzoz emisyon değerleri ISO 8178 standardına göre belirlenen egzoz emisyon değerleri ile karşılaştırıldığında en büyük fark, CO emisyonunda ekim makinası ile çalışmada %1 9 .628. HC emisyonunda yaysız kültüvatör ile çalışmada % 309. 160 ve NOx emisyonunda yaysız kültüvatör ile çalışmada %1 4.622 olarak saptanmıştır.
Nitroselüloz endüstrisi atık sularının biyolojik/kimyasal olarak arıtılması

Nitroselüloz endüstrisi atıksuları düşük pH (1.45-1.78) değeri, yüksek NO3- (1450- 1990 mg/L) konsantrasyonuna sahip olup, alıcı ortamlar için kirletici sulardır. Atıksuyun bu özelliği biyolojik denitrifikasyonu zorlaştırmaktadır. Bu tez çalışmasında nitroselüloz endüstrisi atıksularının değişik işletme koşulları altında yukarı akışlı denitrifikasyon filtresi ile arıtımı araştırılmıştır. Yazar tarafında nitroselüloz ve patlayıcı endüstrisinin yüksek nitrat konsantrasyonlu asidik atıksularının arıtımı üzerine literatürde iki çalışmaya ulaşılabilmiştir. Bu sebeple bu tez çalışması, bu alandaki nadir çalışmalardan biri olma özelliğini taşımaktadır. Çalışmalar 4 set halinde sürdürülmüştür. SET 1'de sistem seramik raşing halkaları ile doldurulmuş ve pH ayarlaması yapılmadan, % 50 geri-döngü uygulanarak beslenmiştir. pH 6.62-7. 30 aralığına yükselirken 100% nitrat giderimi sağlanmıştır. 48 saat hidrolik bekleme süresi uygulanan bu sistemde denitrifikasyon hızı 0,34 kg NO3-/m3/gün' dür. SET 2'de seramik malzeme ile doldurulmuş filtre, pH değeri 4' e ayarlanarak ve % 50 geri-döngü ile beslenmiştir. % 94-99 nitrat giderimi sağlanırken, çıkış pH' ı 6.40-7. 80 arasında değişmiştir. 8-48 saat HBS ile çalışan bu sistemin maksimum hacimsel denitrifikasyon hızı 1,96 kg NO3-/m3/gün' dür. SET 3' de, pH kontrolü sağlayabilmek amacıyla dolgu malzemesi olarak kireç-taşı kullanılmıştır. pH ayarlaması yapılmadan çalıştırılan sistemde % 25-50 geri-döngü uygulanmıştır. 22-48 saat HBS ile çalıştırılan bu sistemin çıkış pH' ı 5.87-6. 79 iken % 74-98 nitrat giderimi sağlanmıştır. Sistemin maksimum hacimsel denitrifikasyon hızı 1,01 kg NO3-/m3/gün dür. SET 4'de, biri seramik malzeme ile diğeri kireç-taşı ile doldurulmuş iki özdeş filtre seri bağlı olarak işletilmiştir. % 25 geri döngü uygulanan atıksu, ilk önce kireçtaşı ile doldurulmuş filtreden geçmişş ve daha sonra seramik dolgulu kolona beslenmiştir. Seri olarak işletilen sistemde nitrat tamamen indirgenmiş olup, pH'da 7.08-7. 82 aralığına yükselmiştir. Sistem 22-48 saat HBS ile çalışırken, maksimum denitrifikasyon hızı 1,22 kg NO3-/m3/gün olmuştur. Yapılan deneysel çalışmalar, yukarı akışlı denitrifikasyon filtresinin, nitroselüloz endüstrisi atıksularının arıtımında uygun sistemler olduğunu ortaya koymuştur.
Farklı filtrasyon hızları ve demir-mangan konsantrasyonlarının filtre verimine etkisinin araştırılması

Bu çalışmada yeraltı sularından demir ve mangan gidermek maksadıyla laboratuvar ölçekli yavaş kum filtresi kullanılmıştır. Çalışmada farklı filtrasyon hızlarının ve farklı demir-mangan konsantrasyonlarının filtre verimine etkisi araştırılmıştır. Laboratuvar ölçekli yavaş kum filtresi sistemi, 40 cm x 60 cm x 50 cm boyutlarında iki adet paralel filtreden oluşmaktadır. Filtrenin işletilmesi süresince yük kayıplarını tespit etmek maksadıyla farklı derinliklerde manometreler kullanılmıştır. Ayrıca her işletme şartında etkin türlerin tespiti için mikrobiyal tür analizi yapılmış olup bu analiz için her işletme şartında farklı derinliklerde numuneler alınmıştır. Yavaş kum filtresinde uygulanan işletme şartları sırasıyla şu şekildedir: YKF1: 1 mg/L demir-mangan ve 0,1 m/sa, YKF2: 2 mg/L demir-mangan ve 0,1 m/sa, YKF3: 1 mg/L demir-mangan ve 0,2 m/sa, YKF4: 2 mg/L demir-mangan ve 0,2 m/sa YKF5: 1 mg/L demir-mangan ve 0,3 m/sa, YKF6: 2 mg/L demir-mangan ve 0,3 m/sa. İşletme süresince YKF1, YKF2, YKF3, YKF4, YKF5 ve YKF6 için belirlenen ortalama bulanıklık giderim verimleri sırasıyla %94,8 2,8, %95,9 2,6, %96,3 2,4, %97,9 1,3, %97,7 0, 8 ve %98,2 0,8'dIr. İşletme süresince YKF1, YKF2, YKF3, YKF4, YKF5 ve YKF6 için tespit edilen ortalama demir giderim verimleri sırasıyla %90,4 4,8, %94,4 3,2, %92,3 6,1, %93,1 8, 1 %93,4 4, 4 ve %95,4 4,8'dir. İşletme süresince YKF1, YKF2, YKF3, YKF4, YKF5 ve YKF6 için belirlenen ortalama mangan giderim verimleri ise sırasıyla %90,3 5,8, %95,4 5,2, %92,7 5,7, %94,3 5, 7 %94,9 6, 1 ve %95,9 3,5'dir. İşletme süresince YKF1, YKF2, YKF3, YKF4, YKF5 ve YKF6 için tespit edilen ortalama toplam organik karbon giderim verimleri sırasıyla %52,3 3,6, %49,3 5,8, %55,3 8,3, %55,5 6, 8 %52,0 4, 8 ve %57,6 8,2'dir. Çalışmada her işletme şartı için etkin mikrobiyal türler; Gallionella sp., Leptothrix sp., Crenothrix sp. ve Hyphomicrobium sp. olarak bulunmuştur.
Türkiye'de ki partikül madde verilerinin değerlendirilmesi

Çevre ve Şehircilik Bakanlığının 2013 yılı Türkiye geneli illere ait PM10 konsantrasyon verileri istatistiksel ve Yüzde Ağırlıklı Poligon Yöntemi ile değerlendirilmiş ve bulunan değerler birbirleriyle kıyaslanmıştır. İstatistiksel olarak öncelikle Türkiye geneli verileri yıllık ve mevsimsel olarak daha sonra bölgesel olarak irdelenmiştir. Türkiye geneli PM10'un aritmetik ve geometrik ortalaması sırasıyla 60 ve 50 g/m 3 iken bu değerin en yüksek olduğu mevsim kış ve en düşük olduğu mevsim yaz olmuştur. Türkiye geneli verilerinin yaklaşık %10'u KVS değerini aşmıştır. PM10 Ege ve Güney Doğu Anadolu Bölgesinde en yüksek değere ulaşırken Karadeniz bölgesinde en düşük değere düşmüştür. 2013 yılı Türkiye genelindeki illerin PM10 verileri YAPY kullanılarak ortalama PM10 konsantrasyonuna çevrilmiş ve 56.5 g/m 3 olarak bulunmuştur. İstatistiksel çalışmalarda kirleticinin ölçüldüğü şehrin yüzölçümü dikkate alınmazken YAPY'de ölçüm yapılan yerin yüzey alanı da dikkate alınmaktadır. Türkiye geneli YAPY'den elde edilen sonuçların aritmetik ortalama ile elde edilen sonuçlara göre %6 daha düşük çıktığı görülmüştür. YAPY ile elde edilen PM10 değerleri hem hava kalitesi değerlendirmesinde daha güvenilir değerler sunmakta hem de Avrupa Birliği Limit değerlerine ulaşılmasında daha gerçekçi çözümler ortaya koymaktadır.
Derin öğrenme ile havadaki partikül madde konsantrasyonu tahmini

Partikül madde, kimyasal bileşimi ve fiziksel özellikleri değişiklik gösteren, sağlığa zararlı hava kirleticilerden biridir. Dünya Sağlık Örgütü tarafından, kanser yapıcı bir hava kirletici olarak kabul edilmektedir. Havadaki PM boyutları da farklılık göstermektedir. Genel olarak, aerodinamik çap açısından sınıflandırılırlar. Kaba taneciklerin aerodinamik çapı 2,5- 10 m olarak kabul görmektedir. 10 m'den büyük tanecikler ise çok kaba partiküller olarak adlandırılmaktadır. Partikülün ince yapısı olan ve çapı 2,5 m'den küçük olan tozların solunum sisteminde akciğerlerin yapısında bulunan alveollere kadar ulaşabilmesi ve solunum sistemine karıştığı kabul edilmektedir. Bu da canlıların yaşam kalitesini bozmakta hatta kanser oranlarında artışa sebep olduğu kabul edilmektedir. PM kirliliğinin zararlı etkileri dikkate alındığında, bu kirleticinin gelecek konsantrasyonlarının belirlenmesi, zararların önlenmesi açısından büyük önem taşımaktadır. Bu çalışma ile havadaki PM kirliliğinin derin öğrenme yöntemi kullanılarak tahmin edilmesi amaçlanmaktadır. Geçmiş yıllara ait PM konsantrasyon verileri, meteorolojik faktörler, havadaki diğer kirleticilerin konsantrasyonları da dikkate alınarak tahmin kabiliyeti yüksek bir model oluşturulacaktır. Bu tez çalışmasında, gelecekteki PM2, 5 konsantrasyonlarını daha yüksek doğruluk oranları ile tahmin etmek için derin öğrenme yöntemi kullanılmıştır. Çalışma kapsamında veriler Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nın hava kalitesi izleme istasyonlarından temin edilmiştir. Çalışma için Ankara İli, Keçiören İlçesinde yer alan hava kalitesi izleme istasyondan alınan veriler kullanılmıştır. Bu çalışmada makine öğrenmesinin alt sınıfı olan derin öğrenme algoritmaları kullanılmış ve özellikle geçitli tekrarlayan ünite ve devirli sinir ağları kombinasyonu ile kısa süreli tahmin performansı %83'e yakın bir model oluşturulmuştur.
Optimization of wastewater disposal systems in coastal cities

Bu tezde, Kıyı Bölgesi Yönetimi kapsamında planlama prosesinin ve sıvı atık yönetiminin önemi vurgulanmıştır. Bir kıyı bölgesi olan Foça kenti önemli özelliklerinden dolayı çalışma alam olarak değerlendirilmiştir. Atıksu toplama ve giderimi için alternatifler önerilmiş ve en uygun alternatif için toplumun ödeyeceği sosyal bedel olarak değerlendirilmiştir. Foça için üç alternatif önerilmiştir. İlk alternatif, merkezi kanalizasyon ve merkezi arıtma tesisi ile deniz deşarjıdır. İkinci alternatif, atıksulann kısmi kanalizasyon ve vidanjör ile toplanması ve atıksu arıtma ve deniz deşarjında arıtılması. Ve son alternatif ise tüm atıksulann vidanjörlerle toplanıp arıtma tesisi ve deniz deşarjında antılmasıdır. Değerlendirmeler sonucunda ekonomik olarak uygun olan alternatifin kıyı bölgesi olduğu için Foça için söz konusu dahi olamayacak durumda olduğu görülmüştür. Ancak bu alternatifin özellikleri uygun başka bölgelerde kullanılması mümkündür. Bu sebeptendir ki; sorunlar karşısında kategorik yaklaşımlardan uzak durmamız gerekir ve her bölgenin sosyal maliyetini o bölgenin kendi özelliklerini göz önünde bulundurarak kendi içerisinde değerlendirmemiz gerekir. Maliyet değerlendirmeleri sosyal maliyetlerde göz önüne alınarak yapılmalıdır. Sonuç olarak, bölgelerde uygun projeler yapabilmek için projeler uygulamaya koymadan önce planlama prosesinin yapılması gerekmektedir.
Arıtma çamurlarının stabilizasyon/solidifikasyonu ve yapı materyali olarak kullanılma imkanlarının araştırılması

Arıtma çamurlarının bertarafi konusu, suların ve atıksularm arıtılması kadar ilgi görmemiş ve arıtma çamurlarının bertarafi için uygulanabilecek çok fazla yöntem geliştirilmemiştir. Oysa ki, atıksu arıtımı sonucu arıtma çamuru oluşması kaçınılmazdır. Düzenli depolamanın alan azlığı ve sızıntı problemi nedeniyle mantıklı bir alternatif olmaması, yakmanın tehlikeli atık emisyonu oluşturması ve ek önlemlerle birlikte ek maliyet gerektirmesi gibi nedenlerden dolayı başka alternatifler aranması kaçınılmaz olmuştur. Stabilizasyon/solidifikasyon yöntemi, bu noktada, hem tehlikeli atıklara olduğu gibi tehlikeli nitelikteki arıtma çamurlarına uygulanabilmesi ve hem de geri kazanıma olanak sağlaması dolayısıyla etkin bir bertaraf yöntemi olarak karşımıza çıkmaktadır. S/S uygulanmış arıtma çamuru, eğer belli bir basınç dayanım değerini sağlarsa, yapı materyali olarak kullamlabilmektedir. Bu çalışmada elektronik ürün üretiminden kaynaklanan endüstriyel arıtma çamuruna S/S uygulanarak, beton üretiminde kullanılarak değerlendirilme imkanları araştırılmıştır. Bu amaçla önce arıtma çamurunun kullanılmadığı şahit beton numuneler üretilmiştir. Daha sonra artan yüzdelerde yalnız arıtma çamuru, yalnız uçucu kül ve arıtma çamuru ile birlikte uçucu kül katılarak 28 ve 56 günlük basınç dayanımları ölçülmüştür. 28 günlük değerler, üretilen numunelerin beton sınıfını belirlemek için gereklidir. 56 günlük basınç dayanımları ise, üretilen betonların durabilitesi hakkında ön bilgi elde etmek için belirlenmiştir. Kesin değerlendirme yapabilmek için, daha uzun süreli deneylerin (90 günlük, 1 yıllık) yapılması gereklidir. Deney sonuçları basınç dayanımları açısından arıtma çamurunun beton üretiminde kullanılabileceğini gösterdiği gibi, hangi yüzde değerlerinin en olumlu sonucu verdiğini belirleme imkanı da sağlamıştır. Çamurun yapı materyali olarak kullanılabilmesi için önemli bir özellikte, sızıntı deneyi sonucu belirlenen tehlikeli bileşen miktarıdır. Arıtma çamuru uygulanmış numunelerde yapılan sızıntı deneyleri sonucunda, Ni hariç diğer bileşenlerin sımr değerleri sağladığı görülmüştür. Deneysel çalışma sonuçlarına göre, bazı oranlarda nikel için ek önlemlerin alınması sonrasında, incelenen çamurun beton üretiminde kullanılarak yapı malzemesi olarak değerlendirilmesinin uygun olduğu belirlenmiştir.
Endokrin bozucu bısphenol - A'nın tatlı su istakozlarında (Astacus leptodactylus esch. 1823) toksik etkilerinin belirlenmesi

Günlük hayatımızda karşılaştığımız çevre sorunlarının birçoğu kullanılan kimyasal ürünlerden kaynaklanmaktadır. Bilim ve teknolojinin gelişmesiyle birlikte ekolojik sistem tahrip edilmekte, çevreye sürekli olarak yeni kimyasal maddeler karışmaktadır. Çevreye karışan bu kimyasallar, besin ve yaşam döngüsüyle bitkilere, hayvanlara ve insanlara kadar ulaşmaktadır. Yapılan araştırmalarda, canlı bünyesine geçen bazı kimyasal maddelerin endokrin sistem üzerinde olumsuz etkileri olduğu kanıtlanmıştır. Bu çalışma ile, sucul ekosistemler için indikatör tür olan tatlı su istakozunda (Astacus leptodactylus Esch. 1823) Bisfenol-A'nın toksik etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır. Deneyler ön deney ve asıl deney şeklinde iki aşamalı yapılmıştır. Her bir deneyde farklı bisfenol A konsantrasyonu ve iki kontrol grubu kullanılmıştır. Finney'in probit analiz yöntemi ile LC50 değerleri, U. S. EPA bilgisayar programına göre hesaplanmıştır. Ana deney esnasında, tatlı su istakozlarında kontrol grubuna göre davranış değişiklikleri görülmüştür. Deneylerde, bisfenol-A'nın 24, 48, 72 ve 96 saatlik akut LC50 değerleri (%95 güven sınırları), tatlı su istakozlarında 32,94 (20, 79 75 ,28) mg/L; 16,72 (9,00 37 ,33) mg/L; 12,74 (6,70 24 ,12) mg/L ve 11,38 (6,04 20 ,11) mg/L olarak hesaplanmıştır. Deney sırasında tatlı su istakozlarının kontrol gruplarına göre daha agresif oldukları gözlenmiştir. Sonuç olarak, Bisfenol-A'nın sucul ekosistemde hedef olmayan organizmalardan tatlı su istakozları için toksik olduğu görülmüştür. Bisfenol-A'nın tatlı su kaynaklarına karışmaması için tedbirlerin alınması gerekmektedir.
Endüstriyel atklarin yeniden kullanimi: deri sanayi örneği

Günümüzde biyokütle enerjisi, fosil yakıtlara önemli bir alternatif olarak karşımıza çıkmaktadır. Biyokütle enerji kaynakları enerji üretmek amacıyla farklı süreçler ve prosesler kullanılarak değerlendirilmektedir. Bu amaçla kullanılan karbonizasyon ve piroliz, biyokütlenin inert ortamda ısıtılarak katı ve yoğunlaşmayan gaz ürünlere dönüşmesini sağlayan termokimyasal dönüşüm prosesleridir. Bu çalışmada deri endüstrisi biyokütle atıklarının 300 oC sıcaklığında karbonizasyonu gerçekleştirilmiştir. Elde edilen ürünün termal özellikleri belirlenmiştir. Bu amaçla örneklerin 20 oC/dk, 30 oC/dk ve 40 oC/dk ısıtma hızlarında TGA analizleri gerçekleştirilmiştir. Kinetik parametrelerin hesaplanmasındaCoats-Redfern ve Broido metotları kullanılmıştır. Kinetik parametrelerin sıcaklığa bağlı olarak değiştiği belirlenmiştir. Deri traş atıklarının karbonizasyon ile yakıt performansının iyileştiği sonucuna varılmıştır.
Atıksu arıtımında alternatif koagülantların performanslarının klasik koagülantlara karşı değerlendirilmesi

Endüstriyel faaliyetlerle oluşan atıksular ve bileşenleri, yüzeysel suyun, yeraltı suyunun ve toprak zemininin kirlenmesini önlemek için deşarj edilmeden önce arıtma tesislerinde arıtılmalıdır. Atıksu arıtımında yaygın olarak kullanılan işlemlerden biri kimyasal arıtma teknolojisidir. En çok uygulanan kimyasal arıtma prosesleri; kimyasal pıhtılaşma, kimyasal çöktürme, kimyasal oksidasyon ve ileri oksidasyon, iyon değişimi ve kimyasal nötralizasyondur. Koagülasyon ve flokülasyon prosesleri atıksu arıtımının önemli bir parçasıdır. Alüminyum sülfat (Al2(SO4) 3 ve demir klorür (FeCl3) uzun yıllardır en yaygın olarak kullanılan koagülantlardır ve uygulanmaları kolaydır. Bununla birlikte, bu koagülantların kullanıldığı koagülasyon prosesi, verimli atıksu arıtımını engelleyen büyük miktarda çamur üretmektedir. Daha az çamur veya yeniden kullanılabilir çamur üreten bir koagülant, çamur arıtımı ve bertarafı ile ilişkili birçok çevresel ve ekonomik problemlere daha iyi bir çözüm sunacaktır. Bu çalışmada; jar testleri uygulanarak endüstriyel atıksuyun arıtılmasında zirkonyum tetraklorür (ZrCl4), titanyum tetraklorür (TiCl4) ve zirkonyum oksiklorür (ZrOCl2.8H2O) alternatif koagülantlarının, Al2(SO4)3.18H2O ve FeCl 3 klasik koagülantlarına göre karşılaştırılmalı olarak değerlendirilmesi yapılmıştır. Kimyasal oksijen ihtiyacı ve askıda katı madde giderimleri üzerine başlangıç pH (4-10) ve başlangıç koagülant dozunun (10- 100 mg/L) etkileri araştırılmıştır. Ek olarak, kullanılan tüm koagülantlar için optimize edilmiş deney koşullarında çöken çamur hacmi ve çamur hacim indeksi belirlenmiştir. 100 mg/L koagülant dozunda KOİ giderim verimleri sırasıyla TiCl 4 için pH 8 değerinde %69,33, ZrCl 4 için pH 4 değerinde %67,20, FeCl 3 için pH 4 değerinde %66,66, ZrOCl2.8H2O için pH 4 değerinde %66, 54 ve Al2(SO4)3.18H2O için pH 6 değerinde %64, 66 olmuştur. Bu sonuçlar, pH 8 değerinde 100 mg/L TiCl 4 dozunda en yüksek KOİ giderim veriminin (%69,33) elde edildiğini göstermiştir. En yüksek AKM giderim verimi (%98,32), 50 mg/L Al2(SO4)3.18H2O dozunda pH 8 ve 10 değerlerinde elde edilmiştir. TiCl 4 koagülantı için çöken çamur hacmi ve SVI değeri, ZrCl4, ZrOCl2.8H2O, Al2(SO4)3.18H2O ve FeCl 3 koagülantlarından daha düşük olmuştur. ZrCl4, ZrOCl2.8H2O, FeCl 3 ve Al2(SO4)3.18H2O koagülantları için SVI değerleri sırasıyla 128, 13 mL/g, 92,39 mL/g, 72,26 mL/g ve 69,66 mL/g olurken; TiCl 4 koagülantı için SVI değeri 48,84 mL/g olmuştur. TiCl 4 diğer koagülantlara göre nispeten daha kompakt bir çamur üretmiştir. Sonuçlar, ZrCl4, TiCl 4 ve ZrOCl2.8H2O'nun endüstriyel atıksu arıtma işlemlerinde alternatif koagülant olarak kullanabileceğini göstermektedir. Ek olarak, sonuçlar TiCl4'ün hem KOİ giderimi hem de daha az çamur üretimi açısından etkili bir koagülant olduğunu göstermiştir.
Balıkesir organize sanayi bölgesi atıksularının jet loop membran biyoreaktör sistemiyle arıtımının incelenmesi

Organize Sanayi Bölgelerinin çok sayıda çeşitli sanayi tesisi bulundurması nedeniyle, buralardan elde edilen atıksular son derece karmaşıktır. Ayrıca OSB bünyesindeki tesislerin özelliklerine bağlı olarak atıksular yüksek konsantrasyonda organik madde (yaklaşık 3000 mg KOİ/L) içermekle birlikte, kimyasal atık karışımından dolayı toksik bir yapı da göstermektedir. Bu nedenle Organize Sanayi Bölgeleri arıtma tesisi seçimlerinde uzun akış şemalarına yer vermektedir. Genellikle fiziksel, kimyasal ve biyolojik arıtımın birlikte yer aldığı arıtma tesisi akım şemaları uygulanmaktadır. Ayrıca OSB'ler su tüketimi fazla olan bölge veya tesisleri barındırdığından su geri kazanımı da son derece önemlidir. Atıksu arıtımı için membran ünitelerinin seçilmesi, yüksek performans ve çıkış suyunun yeniden kullanılması veya geri kazanılması olanağı açısından oldukça gereklidir. Bununla birlikte OSB atıksularındaki organik maddenin biyolojik parçalanabilirliği de zayıf olabileceğinden konvansiyonel biyoreaktörler yerine jet loop biyoreaktörler gibi yüksek performanslı reaktörlerin tercih edilmesi çok daha küçük alanlarda ve düşük maliyetlerde yüksek kalitede çıkış suyu eldesine imkan vermektedir. Bu çalışmada Balıkesir OSB atıksuyu kullanılarak arıtımı laboratuvar bünyesinde kurulan Jet Loop Membran Biyoreaktör 'de incelenmiştir. Çapraz akış modunda işletilen seramik membran ile inşa edilen JLMBR sistemiyle yaklaşık 4 saatlik bekletme süresinde 7,5 kg KOİ/m3. gün yükleme altında % 98 arıtma verimine ulaşılmıştır. Sistemde MLSS konsantrasyonu 7,9 mg/L'ye kadar çıkmıştır. Sistem çamur yaşını çok yükseltme imkanı vermekte ve böylece çamur arıtma maliyetini düşürmektedir. Kurulu tesisin 24 saatlik bekletme süresine sahip olarak inşa edildiği düşünüldüğünde, oldukça düşük tesis boyutlarından elde edilen arıtma performansının son derece verimli olduğu görülmüştür.
Akşehir Gölü ve göle boşalan yüzey sularındaki ağır metal kirliliğinin tespiti

Bu çalışmada Akşehir Gölü ve göle boşalan yüzey sularında ağır 'metal ' kirliliği üzerinde çalışılmıştır. Akşehir Gölü İç Anadolu Bölgesinin güneybatı kısmında yer almaktadır. Akşehir Gölü'nden ve göle boşalan derelerden numuneler alınmıştır. Alınan numuneler üzerinde G. Y. T. E. laboratuarlarında ağır metal analizleri yapılmıştır. Yapılan analizlerde bakır, kadmiyum, kurşun, krom, nikel, demir, mangan konsantrasyonları incelenmiştir. Göl içerisinde bakır konsantrasyonları diğer metallerden yüksek çıkmıştır. Bakır konsantrasyonu bakımından kirlilik söz konusudur. Kurşun konsantrasyonları bakımından da kirlilik oluşumu vardır. Gölde krom konsantrasyonuna rastlanmamıştır. Demir ve mangan konsantrasyonları düşük seviyededir. Göle boşalan derelerden alınan numunelerde yapılan analizler sonucu ağır metal konsantrasyonu yüksek çıkmamıştır. Ağır metaller bozulmayan kirleticiler olduklarından zamanla kirlilik potansiyelini artırmaları söz konusudur. Gölün dışarıya bir akışı olmadığından dolayı zamanla kirlilik tehlikeli boyuta ulaşacaktır. Bu elementler toksik etkisi olan elementlerdir. Besin zinciri yoluyla biyolojik yüseltgenmeye uğrayarak daha yüksek konsantrasyonlara ulaşabilirler.
Ölü nokta metoduna göre içme suyu şebekelerinin bilgisayar modellenmesi

Bu çalışmada ölü nokta metoduna göre şebeke hesaplan yapan bir bilgisayar programı geliştirildi. Geliştirilen programın eğitici olmasına dikkat edildi. Bu amaçla programın çalışması esnasında yardım pencereleri kullanılarak, kullanıcı gerektiği zaman bilgilendirildi. Geliştirilen Şebeke-Master V:1. 0 programı kullanılarak bir beldenin şebeke hesabı programın uygulaması olarak gerçekleştirildi.
Sağlık kuruluşlarından kaynaklanan tıbbi atıkların kütlesel karekterizasyonu

Bu çalışmada, Bilecik Devlet Hastanesinden çıkan atıkların kategorileri servis bazında üretilen atık çeşitleri ve genel olarak hangi tür atıkların üretildiği araştırıldı. Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinin son beş yıllık atık üretim miktarları incelendi. Yatak doluluk oranları dikkate alındığında yatak başı atık üretim miktarı 2015 yılı için 0.89 kg / yatak / gün olarak bulundu. Ayrıca Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde en çok yatak başı tıbbi atık üretilen servisin atık üretim fazı 4.01 olan nöroloji yoğun bakım birimi olduğu bulundu. Tıbbi atık yönetiminde kütlesel olarak en çok atığın yoğun bakımlar ve ameliyathanelerden kaynaklandığı tespit edildi. Hastane atıkları kıyaslanırken yatak kapasitesi / gün olarak hesaplanması gerektiği ve hastane tıbbi atık miktarı belirlenirken atık üretim fazları doğrultusunda yapılması gerektiği sonucuna varıldı.