turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Neolitik Dönemden İlkçağa seramiğin kültürel nesne olarak insan yaşamındaki yeri

Seramik, doğada var olamayan ama insan beceri ve el emeğini kullanarak yarattığı ilk araçlardan biridir. İnsanoğlunun ayağa kalkıp beynini ve elini kullanmasına kadar geçen süreye bakılırsa, seramiğin 8000 yıllık geçmişşi çok küçük bir zaman dilimi sayılabilir. Toplumsal yaşamdaki yeri ve anlamı bakımından, seramiğin en yoğun kullanıldığı dönemler Neolitik Dönemlerle başlar, İlk Çağlara uzanır. Sonraki dönemlerde metalin yaygınlaşması, alternatif malzemeler ve değişen yaşam koşullan seramiğin kullanım alanları daraltmıştır. Seramiğin toplumsal yaşamdaki yeri kültürlerden kültüre farklılık gösterir. Kimi kültürlerde saygın ve geniş bir yer bulurken, kimisinde de gündelik kullanımın ötesinde fazla bir anlam taşımamıştır. in Seramik bir kültürel nesne olarak değişik anlamlar içerir. Teknolojik, dinsel, işlevsel, toplumsal, ekonomik ve mitolojik anlamlan, seramiği yaratılan ve yaşanan toplumsal kültürdeki yerini oluşturur. Geçmiş kültürleri tanımlamada en çok seramik buluntularından yararlanılır. Seramiğin bozulmadan binlerce yıl kalabilme özelliği onu arkeologlar için değerli bir hazine yapmıştır. Seramiğin resimsel anlatım yüzeyi olarak kullanılması da geçmişş dönemlerin günlük yaşam tarzlarına, gelenek ve adetlerine ışık tutar.
1950-2000 arasında 'yabancılaşma'nın sanata yansıması

İçinde yaşadığımız çağda yabancılaşma olgusunun sanata yansıması gibi bir bakış açısı geliştirmek aslında oldukça zor ve paradoksal bir durumu işaret etmektedir. Çünkü, günümüzün hızlı enformasyon ve iletişim çağında her türlü bilgi ve eylem hızla üretilip hızla tüketilmektedir. Büyük metropollerden dünyanın en geri kalmış ücra köşelerine kadar bilgi zahmetsizce yayılmaktadır. Bu durum bireyi geçmişşteki tüm çağlardan farklı olarak daha donanımlı kılmaktadır. Ancak, görünürdeki bu durum bireye emek sarfetmekten sahip olma olanağı sağlamasına rağmen, hızla tektipleşerek insanı öz benliğinden ve doğal yaşamdan uzaklaştırmaktadır. Bu nedenlerden dolayı, bu eser metin çalışmasında yabancılaşma olgusu, sanat yapıtı, sanatçı ve izleyici ilişkisi bağlamında ele alınarak, 'Yabancılaşma Kavramının Açıklanması', '20. Yüzyıl Sanatına Damgasını Vuran Sanat Akımlarının Oluşumunu Hazırlayan Faktörler', '1950 Sonrası Sanatında Yabancılaşma Olgusunun Etkileri', gibi bölüm ana başlıkları çerçevesinde incelenmiştir. Ayrıca 'Çalışmalarım' bölümünde yer alan kişisel resim ve gravürler, insanın özüne olan yabancılaşma temasını destekleyen özgün bir metin eşliğinde hazırlanmıştır.
Endüstriyel seramik tasarımında şekillendirme ve üretim yöntemleri ile kişisel tasarımlar

Seramik Endüstrisi, seramik hammaddelerini ürün durumuna getirmek için gerçekleştirilen endüstriyel üretim ve bu üretimde kullanılan araçların-kuruluşların tümü. Seramiğe şekil vermenin oluşumu, çamura verilen basit şekillendirme den doğmuştur. Bu işlem, basit şekil vermeden başlıyarak makinalar ile hiçbir yardıma gerek duymadan şekil vermeye kadar gelmiştir. Seramik hammaddeleri ikiye ayrılır. Bunlar plastik ve plastik olmayan hammaddelerdir. Plastik olmayan hammaddeler, kendilerine uygulanacak öğütme yöntemleri ile kullanılır duruma getirilirler.. Plastik hammaddeler, özlülükleri ve bağlayıcı özellikleri ile tanımlanırlar. Kaolinit, plastik hammaddelerinin esas mineralidir ve bileşim olarak da su içeren bir alüminyum silikattır. Montmorillonitler ise bentonitlerin temel mineralidir. Tek bir pişirimin yetinilmediği durumlarda seramik parçaya yeni özellikler katmak amacıyla bazı işlemler yapılır.. Bu işlemlerin en önemlisi parçaların sırlanmasıdır. 'Sır karakter olarak bir cam olup, çoğu zaman seramik parçaya renklendirilerek de uygulanır. Başarılı bir sırlama işlemi için, sırın su oranının çok iyi ayarlanması gerekir. Fazla sulu bir sır ile sırlanan parçalar ince, koyu bir sır ile sırlanan parçalar ise kalın sırlanır. Her iki durumda da sır hatası ortaya çıkar. Pişirme şekillendirilmiş olan seramik parçanın, sıcaklığın vermiş olduğu yüksek ısı ile zinterleşerek sertlik kazanmasıdır.. Seri imalat yapan fabrikalarda dekorasyon, sır altı, sır üstü, astar, majo- lika dekorasyonu, el şablon, çıkartma vs. yöntemler ile yapılır..
Heykel ve renk

'Heykel ve Renk' hakkındaki bu çalışmada rengin heykele etkisi, hangi amaçlarla ve nasıl kullanıldığı incelenmektedir. Heykel sanatında rengin işlevi, tarihsel süreçte renk bilgisinin gelişimiyle doğru orantılı değişmiştir. XX. yy. öncesinde 'rengin bilim öncesi' döneminde renk fonksiyonel amaçlarla kullanılırken, 'rengin bilim sonrası' döneminde estetik kaygılarla kullanılmıştır. Sanat tarihindeki renkli heykel örnekleri dikkate alındığında XX. yy. başları, heykelde rengin plastik amaçlarla kullanımının miladı olduğu görülmektedir. Çünkü XX. yy da rengin tanımlanması ve renk bilgisinin gelişmesi, heykeltıraşların da ilgisini çekmiş, heykellerinde rengin etkisini araştırmak ve olanaklarından yararlanmak istemişlerdir. İki bölümden meydana gelen tezin 'Dinsel Heykelde Renk' adlı birinci bölümünde: Rengin fonksiyonel amaçlarla inançlara, geleneğe ve dinsel nedenlere bağlı kullanımına farklı yaklaşımları öne çıkaran dönemleri, -ilkel Toplumların Sanatı, Mısır ve Avrupa Heykeli- incelenmektedir. Sembolizm ve benzetme amaçlı renk kullanımları örneklerle anlatılmaktadır. 'Dindışı Heykelde Renk' adlı ikinci bölümde ise, heykelde rengi plastik kaygılarla ele alan XX. yy. heykeli; Ekspresyonizm, Kübizm, Sürrealizm, Yeni Gerçekçilik, Pop Art, Minimalizm ve Soyut Sanat gibi Çağdaş Sanat Akımları aracılığıyla araştırılmaktadır. Rengin ifadeci, sembolik dekoratif ve yapısallcı kullanımları sergilenmektedir.
Simülasyon etkisinde resim sanatı

Bu tez çalışması, simülasyon kuramından yola çıkarak, resim sanatı akımları ve yapıtlarını, yaptıkları simülasyon etkisi çerçevesinde incelemektedir. Çalışma, dört bölümden oluşmaktadır. İlk bölümünde, tezin dayandığı kuram olan simülasyon kavramının ortaya çıkışı, kuramcısı ve içeriği hakkında bilgi verilerek, kavramın resim sanatıyla ilişkisi incelenmektedir. İnsan toplumlarının göstergelere, imgelere verdikleri önem ve imgelerden oluşan resim sanatının mesaj iletmedeki gücü ele alınmaktadır. İlk kez yapılan resimlerin, insanların sığınma ve korku duygularına bağlı olarak yapılmış olabileceği ve bu resimlere bu yüzden farklı anlamlar yüklenerek, resimlerin sadece birer resim olarak değil, bir şeylerin simülasyonları olarak algılandığı üzerinde durulmaktadır. İkinci bölümde, resimlerle oluşan yeni gerçekliklerin, kiliselerin gücü elinde barındırdığı Avrupa'da, korku ve inanç simülasyonlarının ağır bastığı dönemler olan Gotik ve Barok arasındaki dönemler, bu dönemler boyunca oluşturulduğu kabul edilen simülasyon örnekleri incelenmektedir. Üçüncü bölüm, modernleşme sürecine giren Avrupa ve Empresyonizmden Soyut Sanata kadar Avrupa resim sanatını içermektedir. Modernizmle beraber değişen fikirler, yaşam koşulları, bunları yansıtan sanatın simülasyon olarak etkileri araştırılmıştır. Dördüncü Bölüm olan son bölümde ise, içinde yaşadığımız dönem olan 21. yüzyıldaki resimler, resimleri aşarak oluşan yeni biçimlere bürünmüş, fotoğraf, sinema ve reklam yoluyla oluşan simülasyonlar incelenmektedir.
Sosyal medyanın iç mekan biçimlenişine etkisi: Instagram uygulaması üzerinden kafe mekanları incelemesi

İnternetin ortaya çıkmasıyla hayatımız şekillenmeye ve değişmeye başlamıştır. Bu değişikliklerin iç mekanlarda da gözlemlenebilir hale gelmesiyle, araştırmanın da konusu olan sosyal medyanın iç mekan biçimlenişine etkisi literatüre kazandırmak amaçlanmıştır. Araştırmanın amacı, iç mimarlıkta ve iç mekanda yaşanan gelişmelere neden olan sebepler arasında sosyal medya ile ilişkisini ortaya çıkarmaktır. Araştırmada iç mekan kavramı sınırlandırılmak için 3. Nesil kahve dükkanları seçilmiştir. Kahve mekanları ile ilgili literatür çalışması yapılmış, örnek mekanlar incelenmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde sosyal medya kavramı açıklanmış, ortaya çıkışı ve günümüz sosyal medyasından bahsedilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde sosyal medya ve mekan ele alınmış, mekan ve iç mekan kavramları açıklanmış, mekan tasarımında sosyal medyanın etkisi araştırılmış. Sosyal medyanın izleri görülen kent mekanları, müzeler, alışveriş merkezleri ve çalışmanın odak noktası olan kafe mekanlarına yer verilmiştir. 'Selfie' ya da 'Experium' olarak adlandırılan müzelerin dünyadaki örnekleri incelenmiştir. Yeni bir kavram olan experium'un Türkiye'deki örnekleri araştırılmıştır. Kafe mekanlarındaki etkisi incelenmek için kahvehane kültüründen günümüz kafelere olan dönüşümü ele alınmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde Ankara'da bulunan 8 adet üçüncü nesil kahve mekanı olarak nitelendirilen mekanlar incelenmiş Instagram'da yapılan paylaşımlar üzerinden değerlendirme yapılmıştır. İçlerinden 'A4 Kahve' seçilmiş, sosyal medyanın iç mekan üzerindeki etkisi Instagram paylaşımları üzerinden içerik analizi yöntemi ile araştırılmıştır. Yapılan çalışmalar sonucunda bir mekan önerisinde bulunulmuştur.
Çizgi dizilerde jeneriği tasarımı ve J. R. R Tolkien'in 'Ham'li Çiftçi Giles' öyküsü için bir uygulama

Televizyonun evlerde yaygınlaşmasından beri, çizgi diziler yaygın bir şekilde üretilmektedir. Çizgi diziler, yayınlanmaya başlamasından ve günümüzdeki formatına dönüşmesinden beri de giriş jeneriği kullanmaktadırlar. Canlandırmanın temel unsurlarını iyi kavramak, hangi teknikler ile hangi platformlarda yayınlandığını bilmek iyi bir giriş jeneriği tasarlayabilmek için bilinmesi gereken unsurlardandır. Bu çalışmanın birinci bölümünde çizgi dizilerin yapımındaki ana unsur olan canlandırma tarihine değinilmektedir. İnternetin hayatımıza girmesinden önce çizgi dizilerin yayınlandığı ortam televizyondur. Televizyon ortamını hedefleyen çizgi dizilerin, tarihi nasıl bir aşamadan geçip hazırlandıklarına ise ikinci bölümde değinilmiştir. Bu inceleme, yayınlandıkları tarihlerde önemli başarılar kazanarak seyircileri etkilemiş çizgi dizilerin çözümlemeleri ile yapılmıştır. İncelenen bu çizgi diziler okuyucunun zaman çizelgesini daha iyi anlayabilmesi için, tarihe göre sıralanmış ve sınıflandırılmıştır. Üçüncü bölümde ise jenerik kavramı incelenmiştir. Çizgi dizilerde jenerik kullanımına girmeden önce, jeneriğin tarihi ve oluşumu incelenmiş daha sonra ise bu kavramın çizgi dizilerde kullanımı araştırılmıştır. Bu bölümde, çizgi dizi giriş jeneriklerinde kullanılan ögeler tema ve biçim çatısı altında ele alınmıştır. Yayınlandıkları süre boyunca başarılı kabul edilen çizgi dizilerin jenerikleri tema ve biçim bakımından incelenmiş, giriş jeneriklerinin bu başarılara katkısı olup olmadığı irdelenmiştir. Bunu yaparken de giriş jeneriği tasarımları, tema ve biçim bakımından farklı yaklaşımlara sahip çizgi diziler seçilmiştir. Uygulama çalışması olarak ise Tolkien'in 'Ham'lı Çiftçi Giles' öyküsü çizgi diziye türüne uyarlanmıştır. Daha sonra ise çalışmanın bu aşamasına yapılan araştırmalar sonucunda elde edilen bilgiler doğrultusunda bir giriş jeneriği tasarımı sunulmuştur.
El Greco ve Francis Bacon'ın 'varlık ve zaman' bağlamında deformasyon ilkesine yönelik bir analoji

Bu çalışmada, deformasyon ilkesinin El Greco ve Francis Bacon'ın elinde nasıl sanatsal bir ifade aracı olarak kullanıldığı ve bunların kullanım yöntemleri incelendi. Çalışmada incelemeye alınan iki sanatçının sanatsal bakış açılarının birbirleriyle hem benzer, hem de farklı dayanakları olduğu görüldü. Bu bağlamda, kendi zamanlarında, dahil oldukları Maniyerizm ve Modern dönemlere ait üslup geleneklerine bağlı işler üreten El Greco ve Francis Bacon'ın, dönemleriyle bağlantılı temel üsluplar da ana hatlarıyla ele alındı. Yapıtlarının incelenmesi ile Bacon'ın, resimlerinde Varlık ve Zaman kavramı ile örtüşen, deformasyonun hangi formlarını kullandığı ve bunları kullanmasının altında yatan amaçlar incelendi. Yine Bacon'ın çalışmaları da Varlık ve Zaman kavramıyla ilintili olarak Deformasyon Analojileri'nin ifade araçlarını ne derece temsil ettiği, özellikle geleneksel unsurların kullanımının hangi amaca, ne kadar ulaşılmasını sağladığı incelemeye çalışılmıştır. Sonuç olarak, görüldüğü üzere, hem yaşadıkları hem de sonraki dönemleri üslup ve biçim açısından etkilemiş iki sanatçının deformasyonu başat bir anlatım aracı olarak kullandıklarını söyleyebiliriz.
Sanatta kadın ve 1960 sonrası feminist yaklaşımlar

Sanatın tarih içindeki kısa bir özeti verilerek, egemen sanat içerisinde kadının yeri ve önemi sorgulanmaya çalışılmıştır. Sanat insanlığın en eski üretim biçimlerinden birisidir. Genel olarak toplumun olgulara bakışını estetik bir yöntemle sunumunu yapar. Dolayısıyla sanatın yaşama ve yaşamın olgularına bakışında birey olarak kadının konumu da ilgi çekici olmuştur. Bu nedenle çalışmamızın odak noktasında sanat ve kadın sorunu olmuştur. Ayrıca çalışma, sanatsal gelişim içerisinde kadına hangi anlamlar yüklendiğiyle ilgili olmuştur. Konu genel itibariyle hem sanatsal hem de felsefi problemleri içermektedir. Öncelikle sanatın klasik dönemine ait araştırma yapılmıştır. Ardından modern sanatın ortaya çıkışıyla yaşanan büyük değişimler içerisinde kadın temasına yüklenen anlamlar klasik sanat anlayışıyla karşılaştırılmıştır.
Görsel yapılanmada 'diyalektik imge'

Benjamin, diyalektik imge kavramı üzerinden giriştiği tarih okumalarını, görsel kültürnesneleriyle ilişkilendirerek farklı düşünüş biçimlerine oldukça geniş bir alan açmaktadır. Bu durum, hem sanat yapıtına hem de sanatı bir tür üretici etkinlik alanı olarak kavrayan sanatçılar bağlamında belli bir bakış açısı sunması bakımından dikkate değerdir. Benjamin Pasajlar yapıtında, söz konusu kavramı, dönemin önemli merkezlerinden olan Paris, Napoli ve Berlin gibi kentlerin pasajlarındaki antikacılarda dolaşıma açık olan nesneler üzerinden giderek açıklamıştır. Benjamin'in bakış açısına göre diyalektik imge diye adlandırdığı şey; farklı yüzyıllara ait nesnelerin bir arada kümelenmesi durumudur. Nitekim bu türden imgelerin diyalektik imge olabileceğini ve bunlar üzerinden görsel bir tarih okumasınınmümkün olduğunu öne sürmüştür. Dolayısıyla görsel alana giren bir olgu, sanatın çalışma alanına doğrudan girdiği için, plastik sanatlardaki diyalektik yapılanmaya olan katkısı mutlak olarak ortaya konması gereken bir sorunsal olarak algılanmıştır. Tez çalışmasında, diyalektik imge kavramı Benjamin'in işaret ettiği anlamda değerlendirilerek, sanat tarihindeki kimi örnekler üzerinden, görsel yapılanma olanaklarının yanı sıra tarih, mit, alegori, gerçekçilik, Modern ve Postmodern gibi kavramlar aynı bakış açısıyla ele alınmıştır. Dolayısıyla diyalektik imgenin, sanat yapıtının yaratımından algılanmasına kadar, bu olgu ile bağlantılı bütün bileşenlerin kavranmasında belli bir bakış açısını koşulladığı görülmüştür. Konu bağlamında yapılan uygulama çalışmaları sonucunda ise sanat alanındaki olanaklarkapsamlı bir şekilde araştırılmış, konunun görsel yapılanmaya ilişkin farklı yaklaşımları olasıkıldığı görülmüştür. Sanatçı- yapıt bağlamı çerçevesinde geniş tartışma olanaklarıyaratılmasıyla ortaya çıkan kimi sorunsallar üzerinden bütünlüklü bir kavrayış elde edilmiştir.
Yüksek baskı teknikleri, sanat eğitiminde önemi ve yorumlamalar

Özgün Baskı Resim Sanatı içinde yer alan Yüksek Baskı Teknikleri, dünyada olduğu gibi ülkemizde de bir geçmişşe ve geleceğe sahiptir. Uygulaması kolay ve fazla araç gereç kullanımına dayalı olmayan Yüksek Baskıresim tekniği buna rağmen günümüzde diğer resim tekniklerine göre az kullanılmaktadır. Bu araştırmada yüksek baskıresim sanatının gelişimi, sorunları, uygulama alanları incelenmiştir. Ayrıca oluşturmuş olduğum baskıresim çalışmalarıma destek olması açısından ve yüksek baskı resminin temel eğitim kurumlarında verilen sanat eğitimi dersleri içindeki yerini saptamak amacıyla araştırma önem kazanmıştır. Araştırma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Sanat ile Sanat ve Eğitim konuları arasındaki ilişkiler incelenmiştir. İkinci bölümde Temel Eğitim Kurumlarında Sanat Eğitimi ve bu kapsam içinde verilen resim derslerinin durumuna dikkat çekilmiştir. Ayrıca bu bölümde resim dersleri müfredat programları içinde yer alan Yüksek Baskı Tekniklerine ve bu tekniklerle oluşturulan örneklere yer verilmiştir. Üçüncü bölümde Yüksek Baskı Resim Sanatı'nın gelişim evreleri ve teknik olarak genel durumu incelenmiştir. Dördüncü bölümde ise Yüksek Baskı Resim Tekniklerinde oluşturulan baskıresimlere yer verilmiş, bunların analizleri yapılmıştır. Yüksek baskı teknikleri, günümüzde gereken ilgiyi görememektedir. Buna rağmen teknikleri kullanım imkanlarını geliştirici çalışmalar yeterince yapılamamaktadır. Sanat eğitimcileri bu konuya özen gösterip, bu teknikleri tanıtıcı ve yaygınlaştırıcı roller üstlenebilirler. Hareket noktalarını da Temel Eğitim kurumlarında verilen sanat eğitimi içinde yer alan resim derslerinden alabilirler.
Resimsel anlatım bakımından düşsel mekanda evler ve doğa izlenimleri

Doğada var olan nesnelerin algılanması ile bilinçaltındaki olgular kendini imgelem aracılığıyla göstermektedir. Dış dünyadan almış olduğumuz veriler, bilinçaltında şekillenerek bir dışavurum meydana getirmekte, buna bağlı olarak da, algılama duyuma bağlı olarak gerçekleşmektedir. Görsel algılama sayesinde evrendeki varlıklar kişinin ve toplumun yaşam koşullarına bağlı olarak kendini göstermektedir. Psikanaliz, insanın bilinçaltında var olan olgulara bağlı olarak gelişmiş ve birçok alanda etkisini göstermiştir. İnsanın bilinçaltını incelemiş ve bu alanda çeşitli gelişmelere sebep olmuştur. Gelişen sanayileşme ve savaşın getirmiş olduğu olumsuzluklar, bireylerde çeşitli bunalımların oluşmasına neden olmuştur. Resim sanatını da derinden etkileyen bu olaylar, sanatçıların eserlerinde kendini göstermiştir. Bununla bağlantılı olarak da sanatçılar mutluluklarını, acılarını, hüzünlerini ve kaosu resimlerinde ana tema olarak kullanmışlardır. İç dünyalarını resimlerine yansıtan sanatçılar, dönemin üslupsal özelliklerine bağlı olarak eserler vermişlerdir. Bu tez 5 bölümden oluşmaktadır. Yapılan bu tez çalışması kapsamında ele alınan düş, duygu, algılama vb. konularla, yapılmış olan yağlıboya çalışmalar arasında bir bağlantı kurulmaya çalışılmıştır. Resimlerde yer alan mekan ve doğa kavramı ile evrende var olan düzen ve renkler, mistik bir hava içerisinde karıştırılarak iki boyutlu bir düzlemde betimlenmeye çalışılmıştır. Çalışmada ev ve doğa kavramları belirli bir zemine oturtulmadan yerleştirilmiştir. Tez kapsamında 18 adet tuval üzerine yağlıboya tekniği ile çalışma yapılmış ve sonrasında ise bu çalışmaların analizleri gerçekleştirilmiştir.
Doğadaki jeolojik oluşumların dokusal özelliklerinin seramik form ve yüzeylerde yorumu

Bu çalışma, evrenin oluşmasıyla başlayan, bugüne kadar gelen süre içerisinde doğada var olan jeolojik yapılaşmalar ve bu yapılaşmalara ait dokuların seramik form ve yüzeylerdeki özgün yorumu konu edinmiştir. Çalışmanın ilk bölümünde, doğada bilinçlenen insanın etrafında görüp sezdiklerini yansıtmaya başlamasıyla doğan sanat kavramı üzerine görüşler sunulmuştur. Ayrıca insan bilincinin dışında doğanın dinamik yapısıyla biçim kazanan yeryüzü şekilleri ve bu şekillenmelere sebep olan etkenler üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde ise, doğanın yüzyıllar içerisindeki değişimiyle birlikte canlı ve cansız varlık türlerindeki farklılaşmaları, doğada var olan dokuları tanıtan kaynaklar ele alınmış, bu alanda seramik, resim, heykel çalışan sanatçıların eserleri incelenmiştir. Çalışmanın son bölümde ise, evrenin oluşumuyla başlayan ve bugüne kadar gelen süre içinde doğada var olan jeolojik yapılaşmalar, bu yapılara ait dokuları konu edinen araştırmalar, gözleme ve düşünsel bir temele dayandırılarak ve plastik plastik bir kaygı da gözetilerek seramik form ve yüzeylerde sanatsal bir dille ifade edilmeye çalışılmıştır.
Tinsel formlar

Bu çalışma, ölümle anlık bir tanışma sonucunda değişen gerçekliğimin, sanatla dışavurumudur. Çevremdeki her şeyi farklı şekilde algılamamla başlayan yeni hayat yolculuğumda, canlıların, maddesel dünyanın ve düşüncenin gücünün bilmediğim taraflarını görme imkanı buldum. Zihinle bilinenin dışında, duyuların üstünde, boyutların ve bilgilerin var olduğunu, ancak bunların insanın kalbine doğru açılan yolda keşfedilebileceğini gördüm. Kendimi keşif yolunda, karşılaştığım mucizelerin ben de yarattığı merak, sanatsal malzeme seçimlerinde ve zaman döngüsü gözetilen yaratım yöntemlerinde etkili oldu. Zaman içinde verdiğim sınavlar, benzer serüvenler yaşayan insanların bilhassa da sanatçıların tecrübelerini öğrenme isteği uyandırdı. Süreç, doğal hayatın elementlerini derinden hissetmemi ve varoluş döngüsüne daha da hayran olmamı sağladı. Bu sayede, çalışmaların yaratıcı aşaması, ruhsal birer ritüele dönüşerek, yolculuğumu manevi farkındalıklarla, sanatımı da fiziksel yansımalarla besledi. Soyut ve organik formların yoğunlukta olduğu farklı boyutlarda yapıtlar gerçekleşti. Bunlara ilişkin teorik anlamda, özellikle günümüz sanatı çerçevesinde karşılaştırma ve temellendirme çalışmaları yapıldı. Bu tez, ölüm ve yaşam arasındaki duyuüstü boyutların, etkilerine uygun plastik öğeler kullanılarak, izleyicinin kendindeki algı mertebesinin keşfine fırsat veren bir tavırla, tinsel soyut formlara bürünerek sanata aktarımını anlatmaktadır.
Bosnalı İbrahim Paşa türbesi çinileri

16. yüzyılın ilk yarısından 17. yüzyıl ortalarına kadar en parlak dönemini yaşayan Osmanlı sanatının, gelişen üslup, renk ve motif çeşitleriyle zenginleşmesi ile zaman içerisinde pek çok alanda ve yapıda kullanıldığını görmekteyiz. Çini sanatının en güzel örnekleri mimari yapılarda da oldukça fazla yer almıştır. Bu dönem eserlerinden biri olan Bosnalı İbrahim Paşa türbesi nadide çinili türbe örneklerinden biridir. Türbenin dış giriş kapısının üstünde iki pano halinde ve türbe içerisinde bütün iç duvar cephelerini sarar biçimde çiniler yer alır. Türbe içerisindeki süpürgelikler, pencere kapak arkası, dolap içi çinileri, yazı kuşağı, geometrik geniş bordürler, mihraplı panolar, rumili ince bordürler ve rölyefli pervazlarıyla muntazam bir işçilik göze çarpar. Aynı zamanda türbe çinilerinde kullanılan saz üslubu, naturalist üslup, geometrik ve hatayi tarzı, yazı kuşakları, rölyefli pervaz uygulamalarıyla türbenin çini kompozisyonu bütünü düşünülerek tasarlanmıştır. Türbedeki çinilerin teknik, motif ve kompozisyon özelliklerine göre etkilendikleri üsluplar dikkate alınarak görselleri ile birlikte değerlendirmeleri yapılmıştır. Yapılan detaylı analizlere istinaden türbenin on altıgen yapısının neredeyse bütün iç duvarlarını kaplayan çinilerinin genel itibari ile saz üslubunu yansıttığından, diğer üsluplarda ise az sayıda örnekleri içerdiğinden bahsedilmiştir. Natüralist üslup, geometrik geçmeler, hatayi tarzı ve yazı kuşağı türbenin geneline yayılmış bir görünüm hissettirse de saz üslubu eserler daha çok ön plana çıkmaktadır. Bosnalı İbrahim Paşa türbesi çinileri, yansıttığı dönem özelliklerine, kullanılan üslup ve motiflerin yeri ve önemine binaen hazırlamış olduğumuz çalışmamızın Türk sanatına katkıda bulunacağı inancını taşımaktayız.