turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tekstil endüstrisi boyar maddelerinin fenton oksidasyonuyla sulu ortamlardan giderimi ve yanıt yüzey yöntemiyle optimizasyonu

Renkli ürünler elde etmek amacıyla tekstil, deri, kozmetik ve gıda gibi çeşitli endüstriler boya, pigment gibi maddeler kullanmaktadırlar. Oluşan endüstriyel atıksular da toksik ve kanserojenik etkileri olan bu boyar maddeleri içermektedirler. Endüstriyel atıksulardan boyar madde giderimi ise önemli bir çevresel problemdir. Boyar maddelerin arıtımında genellikle klasik yöntemler olan fiziksel ve kimyasal arıtım teknikleri uygulanmaktadır. İleri oksidasyon prosesleri son yıllarda geliştirilen yeni ve alternatif teknolojilerden biridir. Yapılan çalışmada, tekstil boyamada kullanılan, anyonik ve katyonik özellikteki Reaktif Black 5 ve Metil Viyolet çözeltilerinden sabit sıcaklıkta (30 C) fenton oksidasyonu ile renk gideriminin deneysel tasarımı ve giderim performansının Yanıt Yüzey Yöntemi ile optimizasyonu incelenmiştir. Fenton reaktifleri olarak FeSO 4 ve H2O2 kullanılmıştır. Her iki boya için de pH, boya konsantrasyonu, Fe+2 dozu ve H2O2 dozu parametre olarak seçilmiş ve YYY ile belirlenen deneysel tasarımlar gerçekleştirilmiştir. Deney sonuçlarına göre; RB5 ve MV boyaları için maksimum %99'un üzerinde renk giderim verimi elde edilmiş olup, maksimum giderimin elde edildiği şartlar sırasıyla RB5 ve MV için; pH 2 .5/3.5, boya konsantrasyonu 120 ppm/ 50 ppm, Fe+2 25 ppm/ 30 ppm, ve H2O2 dozu 240 ppm/ 250 ppm olarak bulunmuştur. Elde edilen model denkleminin güvenilirliğini belirten R2 değerleri ise %96, 2 ve %88,4'tür. Her iki boyar madde için kontrol deneyleri gerçekleştirilmiş olup, model tarafından verilen giderimlere uygun sonuçlar bulunmuştur. Fenton oksidasyonun boyar maddelerin arıtımında etkili bir proses olduğu tespit edilmiştir.
Green building rating systems: An assessment for Turkey and the case of Erzurum shopping center?the first BREEAM certified building of Turkey

Bu çalışmada, yeşil binalara ilişkin olarak farkındalık ve bilginin arttırılması ile birlikte; Türkiye'nin geleceğe ilişkin atacağı adımlar konusunda genel çıkarım ve yönlendirmeler oluşturma amaçlı; dünyadaki yeşil bina derecelendirme sistemlerinin analizi yapılmaktadır. Yeşil bina derecelendirme sistemlerine global perspektifte bir bakış açısı sunmakla birlikte, aynı zamanda dünya genelinde en yaygın kullanılan iki sistem olan LEED ve BREEAM üzerine yoğunlaşarak, sürdürülebilirlik kriterlerinin tanımlanması ve karşılaştırılması yoluyla, Türkiye için oluşturulması önerilen ulusal bir yeşil bina derecelendirme sisteminin ilk adımları hususunda yardımcı genel bir çalışma yapılmaktadır. Son olarak, Türkiye'nin ilk BREEAM sertifikalı yeşil binası olan Erzurum Alışveriş Merkezi örneği ile yapılması gereken çalışmalara yönelik genel yöntem ve gereklilikler desteklenmektedir.
Değerli ve ağır metallerin adsorpsiyonu için valeks ve kebrako tanin reçinelerinin geliştirilmesi

Bu çalışmanın amacı, geliştirilen tanin reçineleri üzerinde bazı değerli ve ağır metallerin adsorpsiyon ve desorpsiyon davranışlarını incelemektir. Ön denemelerle belirlenen kondanse ve hidrolize tanin türleri kullanılarak formaldehit ile bazik ortamda farklı şekil ve sürede gerçekleştirilen reaksiyonlar sonucunda üretilen reçinelerle; Cr6+, Cu2+, Pb2+, Cd2+, Ni2+, Au3+ ve Ag+ gibi ağır ve değerli metal iyonlarının adsorpsiyon izotermleri, kinetiği ve termodinamiği incelenmiştir. Adsorbent karakterizasyonu yapabilmek için reçinelerin; Taramalı Elektron Mikroskobu görüntüleri ve FT-IR spektrumları elde edilmiş, BET yüzey alanları ve Zeta potansiyelleri ölçülmüştür. Tanin reçineleri ile yapılan kesikli adsorpsiyon deneylerinde tanecik boyutu, karıştırma hızı, ilk pH, sıcaklık ve metal iyon konsantrasyonu gibi değişkenlerin adsorpsiyon büyüklüğüne etkileri incelenmiştir. Cd2+, Ag+, Cu2+, Cr6+, Pb2+ ve Au3+ iyonlarının adsorpsiyon dengeleri Langmuir denklemine çok iyi uyum sağlamaktadır. Ni2+ iyonlarının adsorpsiyon dengesi ise Freundlich izotermine uymaktadır. Adsorpsiyon kinetiğinin, en iyi ikinci mertebe hız kinetiğine uyduğu görülmüştür. Termodinamik değerlendirmeler sonucunda; Cr6+, Pb2+, Cd2+ ve Ni2+ iyonlarının adsorpsiyonlarının endotermik, Cu2+, Au3+ ve Ag+ iyonlarının adsorpsiyonlarının ekzotermik olduğu görülmüştür. Çoklu metal iyonu karışımlarında, reçinelerin metal iyonlarına karşı gösterdiği seçici adsorpsiyon özellikleri incelenmiştir. Desorpsiyon çalışmaları yapılarak, metal iyonlarının geri kazanım oranları bulunmuştur. Tanin reçineleri ile çözeltilerden Cu2+, Pb2+, Cd2+ ve Au3+ ve Ag+ iyonlarının geri kazanılması mümkündür. Ayrıca, Pb2+ adsorpsiyonu için kolon deneyleri yapılarak Adams-Bohart katsayıları bulunmuştur.
Tekstil endüstrisi kaynaklı atık masuraların geri dönüşüm ile döngüsel ekonomiye kazandırılması

Ülke ekonomimizin ticari anlamda can damarlarından biri olan tekstil sektöründe kullanılan kağıt masuraların yeniden kullanılarak geri kazanımını hedef alan bu tezin çıktılarının ülkemizin bir diğer önemli sektörü olan kağıt sektörüne oldukça ciddi katkıları olması hedeflenmiştir. Bu iki önemli sektörün kesişim noktalarından biri olan kağıt masuraların kaynağında ayrı toplanması, sıfır atık kapsamında fiziksel işlemler uygulandıktan sonra aynı işlevinde tekrar kullanılabilirliğini ölçmek ve böylece geri kazanımını sağlamak amacı ile bu tez fikri ortaya çıkmıştır. Iskartaya çıkan masuraların oldukça sert olmaları ve hacimce büyük alanlar kaplamaları nedeniyle bertarafında sıkıntılar yaşanmaktadır. Geri kazanılmış masuraların maliyeti yeni masuraların maliyetine göre yaklaşık dört (4) kat düşüktür. Ayrıca, üretilen yeni masuraların yüzeyinde kullanılan silikonlu parşömen kağıdın ve selülozun ülkemizde üretilmemesi ve ithal edilmesi sebebi ile maliyetin yaklaşık yüzde ellisi yurt dışına gitmekte ve dolayısıyla milli ekonomimizde ciddi zararlar oluşmaktadır. Bu amaçla, pilot ölçekli bir tesiste 3 ay boyunca gerçekleştirilen masura dönüşüm miktarının çevreye ve ekonomiye katkısı incelenmiştir. Söz konusu geri kazanımın çevresel boyutu, enerji ve su tasarrufu, ağaç kesilmesinin önlenmesine bağlı oksijen kazanımı, depo alanı tasarrufu ve sera gazı miktarı önleme miktarı hesaplamalarıyla ortaya konmuştur. Tez çalışması kapsamında kağıt masuralar yeniden kullanıma hazırlama işlemi ile atık sınıfından çıkarılıp ürün sınıfına alınmıştır. Geri Kazanılmış Masura tez çalışması kapsamında 13 haftada Sıfır Atık bilinci ile 270bin adet masura işlenmesi ile 32,5 ton kağıt masura kaynağında ayrı toplatılmıştır. Tekstil firmalarına %80'lik bir verim oranı ile 26 ton GKM sağlanmış ve kağıt yeniden kullanılmıştır. 6,5 ton ıskarta kağıt ve kağıt etiket geri dönüşüm tesislerine iletilmiştir. Masura üzerinden sıyrılan ip ip geri kazanım tesislerine iletilmiştir. Çeyrek yıllık GKM tedariği toplamda 32,5 ton kağıt geri kazanımı sağlamıştır. Bu miktar 550 adet ağacın kurtarılması gibi çok değerli bir sonuç elde etmemize neden olmuştur.
Mikrokirleticilerle yüklenmiş aktif karbonun biyorejenerasyonu

Bu tez çalışmasında, seçilen Diklofenak ve Sülfametoksazol maddeleri ile abiyotik ve biyotik deneysel çalışmalar gerçekleştirilmiştir. DIC ve SMX'in toz aktif karbon ile yüklenmiş biyorejenerasyon deneylerinde, gerçek hastane atıksuyu ile işletilen çamur yaşı 10 gün olan kontrol membran biyoreaktöründen alınan 500 mg/L'lik aktif çamurla gerçekleştirilmiştir. Aktif karbon adsorpsiyon çalışmalarında DIC ve SMX için sırasıyla uygun miktarı 0,15 g 0,2 g, uygun temas süresi 24 saat 4 saat olarak belirlenmiştir. DIC ve SMX için uygun adsorpsiyon izoterm modelleri (sırasıyla Langmuir Tip 2 ve Freundlich) ve kinetiği modelleri (her iki madde içinde yalancı 2. derece) belirlenmiştir. Çamura adsorpsiyon giderim verimi DIC için %16,5, SMX için %12 olarak elde edilmiştir. Yapılan araştırmalar sonucunda biyorejenerasyon verimleri DIC için %32, 9 olarak hesaplanmış, çamura adsorpsiyon inhibitörsüz gerçekleştirildiği için SMX ilaç aktif maddesinde biyorejenerasyon hesaplanamamıştır.
Nikel ferrit (NiFe2O4) nanopartiküllerin sentezi ve atıksuların arıtımında kullanılabilirliğinin incelenmesi

Bu çalışma iki temel kısımdan meydana gelmektedir. İlk bölümde manyetik NiFe2O 4 nanopartiküllerin sentezi araştırılmıştır. NiFe2O 4 nanopartiküllerin sentezi için PEG destekli hidrotermal sentez yöntemi ve mikrodalga destekli yakma yöntemi olmak üzere iki farklı sentez yöntemi uygulanmıştır. Elde edilen nanopartiküllerin çeşitli yapısall ve morfolojik özellikleri X-ışını difraksiyonu, geçirimli elektron mikroskobu, taramalı elektron mikroskobu, Brunauer-Emmet-Teller yüzey alanı ölçümü, enerji dağılımlı X-ışını spektroskopisi, termogravimetrik analiz ve titreşen örnek manyetometresi teknikleri kullanılarak karakterize edilmiştir. İkinci bölümde ise sentezlenen nikel ferrit nanopartikülleri kullanarak atıksulardan antimon ve arsenik gideriminde çalışma parametrelerinin etkileri araştırılmıştır. Bu amaçla yapılan denemelerde NiFe2O 4 nanopartiküllerin üzerinde arsenik ve antimon adsporpsiyonunda karıştırma hızı, adsorbent dozajı, temas süresi, çözeltinin başlangıç pH değeri, başlangıç kirletici konsantrasyonu ve sıcaklık gibi çalışma parametrelerinin etkileri sistematik bir şekilde incelenmiştir. Arsenik adsorbsiyonunun incelendiği denemelerde optimum çalışma koşulları temas süresi 30 dak, çözeltinin pH değeri,89, karıştırma hızı 300 dev/dak, başlangıç arsenik konsantrasyonu 25 mg/L, adsorbent dozajı 6 g/L ve oda sıcaklığı olarak belirlenmiş ve %91 arsenik giderim verimi elde edilmiştir. Elde edilen deneysel veriler Langmuir ve Freundlich izotermleri ile karşılaştırıldığında Freundlich izotermi ile daha iyi uyum gösterdiği belirlenmiştir. NiFe2O 4 nanopartiküller üzerinde arsenik adsorpsiyonun yalancı birinci derece kinetik modeli ile uyumlu olduğu görülmüştür. Antimon adsorpsiyonu için yapılan denemelerin sonuçlarına göre optimum çalışma koşulları temas süresi 90 dak, çözeltinin pH değeri 5, karıştırma hızı 300 dev/dak, başlangıç antimon konsantrasyonu 10 mg/L, adsorbent dozajı 0.6 g/L ve oda sıcaklığı olarak belirlenmiş ve %97 antimon giderim verimi elde edilmiştir. Deneysel verilerin kinetik modellerle yapılan karşılaştırmasında en uygun kinetik modelin yalancı 2. derece kinetik model olduğu belirlenmiştir. Bu proses için en uygun adsorpsiyon izotermi ise Freundlich izotermi olarak belirlenmiştir. Her iki kirletici için de yapılan desorpsiyon çalışmalarında kullanılan nanopartiküllerin rejenere edilerek tekrar kullanılabilir olduğu görülmüştür.
Membran biyoreaktörde farklı C/N oranlarına sahip atıksuların arıtılması

Düşük çamur üretimi, az yer ihtiyacı ve yüksek giderim verimi gibi avantajları sayesinde membran biyoreaktörlerin ülkemizde kullanımı giderek yaygınlaşmaktadır. Hem evsel hem de endüstriyel nitelikli atıksuların arıtımı MBR'lerdeki etkin ayrım sayesinde oldukça başarılı sonuçlar vermektedir. Bu çalışmada 6, 21 ve 40 olmak üzere üç farklı C/N oranına sahip sentetik atıksu iki farklı çamur yaşında (20 ve 40 gün) laboratuvar ölçekli MBR'de arıtılmıştır. Eş zamanlı olarak işletilmeye başlanan üç reaktörde farklı C/N oranına sahip atıksuların MBR'de arıtılmasında meydana gelen değişimler bu çalışmada incelenmiştir. C/N oranı 6 olan reaktör süt endüstrisini, C/N oranı 21 olan reaktör evsel atıksuyu ve C/N oranı 40 olan reaktör kağıt endüstrisi atıksuyunu temsil etmektedir. Çalışmada C/N oranı arttıkça membran kirlenmesinin ve aynı zamanda reaktörlerdeki hücre dışı polimerik maddelerin arttığı görülmüştür. Buna bağlı olarak en yüksek membran kirlenmesi C/N oranı 40 olan reaktörde, en düşük membran kirlenmesi C/N oranı 6 olan reaktörde gerçekleştiği görülmüştür. Çamur alıkonma süresi, EPS gibi çeşitli parametrelerin MBR sistemlerdeki çamur davranışını etkilediği bilinmektedir. Çamur yaşının arttırılmasıyla çamurdaki flokülasyonun arttığı ve dolayısıyla çamurun çökelme özelliklerinde iyileşme olduğu gözlenmiştir. Bu çalışmada çamur yaşının artmasıyla C/N 6'da EPS'nin arttığı, C/N 21 ve 40'da ise EPS'nin azaldığı görülmüştür. Her üç reaktörde de çamur yaşının artmasıyla birlikte MLSS miktarı ve KOİ, NH3 giderim verimleri de artmıştır. Çamur alıkonma süresinin membran kirlenmesine etkileri üzerine birçok çalışma literatürde mevcuttur. Çalışma sonuçlarının bazılarında SRT'nin artmasıyla membran kirlenmesinin azaldığı, bazılarında ise arttığı ya da önemli ölçüde değişmediği kaydedilmiştir. Bu çalışmada ise SRT'nin artmasıyla birlikte membran kirlenmesinin arttığı görülmüştür.
Dilovası endüstriyel bölgesinde gözlenen toprak kirliliğinin mekansal ve zamansal değişiminin metaller açısından incelenmesi

Günümüzde endüstriyel faaliyetlerin gelişmesi, motorlu taşıt sayısının artması ve hızlı nüfus artışıyla birlikte topraktaki ağır metal kirliliği önemli çevresel sorunlardan biri haline gelmiştir. Bu çalışmada özellikle sanayi kaynaklı topraktaki ağır metal kirliliği üzerinde durulmuştur. 45 farklı sektörden 185 küçük ve orta ölçekli sanayi tesisini bulunduran Dilovası bölgesi, toprak kirliliğinin çok sık görüldüğü bölgelerden biridir. Gerçekleştirilen bu çalışma ile (1) Endüstriyel faaliyetlerin çok fazla olduğu Dilovası'nda toprak kirliliğine sebep olan metallerin seviyelerinin belirlenmesi, (2) Farklı mevsimlerde toplanan örneklerde belirlenen kirletici parametrelerine ait konsantrasyon değerlerinin zamansal değişiminin incelenmesi, (3) Toprakta belirlenen parametrelerinin kirletici kaynaklarının belirlenmesi, (4) Kirletici parametrelerinin mekansal değişimlerinin saptanması hedeflenmiştir. Bu hedeflere ulaşmak için Dilovası'nda Şubat, Temmuz ve Ekim (2015) aylarında 23 farklı noktadan toprak örnekleri toplanmış ve toplanan örnekler pH ve metaller açısından analiz edilmiştir. Çalışma dönemi boyunca toplanan örnekler için belirlenen ortalama konsantrasyon değerlerinin 0. 003 0. 003 g/g ile 21 15 mg/g arasında değiştiği ve ortalama pH ise 7. 69 0. 19 olduğu bulunmuştur. Elde edilen pH değeri toprağın alkali özellik gösteriğini işaret etmektedir. Örnekleme noktalarından bazılarında özellikle Şubat ayında TKKY'inde verilen limit değerlerin Cr, Ni ve Zn için aşıldığı belirlenmiştir. Bu çalışmadan elde edilen değerler literatürde raporlanan değerler ile karşılaştırılmış, Dilovası için oluşturulan veri setinin diğer endüstriyel alanlar için elde edilen değerlerin aralığında olduğu belirlenmiştir. Toprak kirliliğine sebep olan parametrelerin kaynaklarını belirlemek amacıyla toprağa göre zenginleştirme faktörü hesaplanmış ve Sn, Cu, Sc, Ni, Cr, Mo, Sb, As, Cd, Hg ve S'ün bu çalışma kapsamında toplanan toprak örneklerinde yerel topraktan çok antropojenik faaliyetlerden kaynaklandığını saptanmıştır. Haritalandırma yöntemi ile kirleticilerin mekansal değişimleri de bu çalışma kapsamında değerlendirilmiş, Pb, Cr, Ni ve Zn gibi parametrelerin ana yollara yakın noktalardan örneklerde yüksek seviyelerde olduğu bulunmuştur. Üretilen veri setine uygulanan PMF modeli, bölgede toprak kompozisyonunu belirleyen dört farklı kaynağın olduğunu açığa çıkarmıştır. Yapılan sağlık riski değerlendirmesi toprağın kazara yutulmasının çocuklar ve yetişkinlerde herhangi bir riske neden olmadığını göstermiştir.
Tekstil endüstrisi atıksularının hidrodinamik kavitasyon destekli fotokatalitik ve fotofenton prosesleri ile arıtımının incelenmesi

Bu çalışmada hidrodinamik kavitasyon destekli fotokatalitik ve foto-Fenton oksidasyon proseslerinin sentetik boyar madde çözeltileri (Reactive Red 180 ve Direct Orange 46) ile gerçek tekstil atıksuların arıtımı üzerindeki sinerjik etkileri incelenmiştir. Her iki hibrit proses için HDK reaktörünün işletim şartlarının etkisi değerlendirilmiş, deneyler 5 bar basınç ve 4.1 m3/sa debi ile sürdürülmüştür. HDK+FKO hibrit prosesi için TiO2 ve ZnO yarıiletkenleri kıyaslanmış, ZnO daha yüksek verim göstererek, katalizör yükü optimum değer olarak 1 g/L bulunmuştur. Belirlenen optimum şartlarda kıyaslanan FKO ve HDK+FKO prosesleri sonucunda hibrit sistemin sinerjik etkileri renk ve TOK giderimi için sırasıyla 1.55 ve 1.17 olarak bulunmuştur. HDK+FKO prosesinin kavitasyon verimi 2.86 10-5 mg TOKgiderilen/joule olarak hesaplanmıştır. HDK+FF hibrit prosesi için optimum kimyasal miktarları 0.25 mM Fe+2 ve 2.5 mM H2O2 olarak bulunmuştur. Belirlenen optimum şartlarda kıyaslanan FF ve HDK+FF prosesleri sonucunda hibrit sistemin sinerjik etkileri renk ve TOK giderimi için 1.56 olarak bulunmuştur. HDK+FKO prosesinin kavitasyon verimi 13.48 10-5 mg TOKgiderilen/joule olarak hesaplanmıştır. Boyama prosesi çıkışından temin edilen gerçek tekstil atıksuyunun arıtımının incelendiği HDK+FKO hibrit prosesi, atıksuyun kendi pH değerinde (pH 10) ve 2 g/L ZnO ile gerçekleştirilmiştir. Hibrit prosesin renk giderimi üzerindeki sinerjik etkisi 2.8 olarak hesaplanmıştır. Sistemin kavitasyon verimi 9.35 10-5 TOKgiderilen/joule'dür. Ayrıca aynı atıksuya HDK+FF hibrit prosesi 1 mM Fe+2 ve 5 mM H2O2 kimyasal miktarları ile uygulanmıştır. Hibrit prosesin renk giderimi üzerindeki sinerjik etkisi 2.9 olarak hesaplanmıştır. Sistemin kavitasyon verimi 39.5 10-5 TOKgiderilen/joule'dür. Yapılan ekonomik analizler sonucu HDK+FKO hibrit proses için hesaplanan işletme maliyeti 12.3 $ iken, HDK+FF hibrit proses için 4.3 $ olarak hesaplanmıştır.
Alüminyum işleme ve kaplama endüstrisi atıksularının karakterizasyonu ve geri kazanım alternatiflerinin araştırılması

Alüminyum kaplama tesislerinde proses içinde farklı ünitelerde farklı kirlilik profilleri ortaya çıkmaktadır. Emaye kaplama kısmında daha yoğun kirlilik yüküne sahip atıksu çıkışı gerçekleşmektedir. Yıkama ünitelerinde daha az yoğun kirliliğe sahip atıksu oluşumu söz konusudur. Eloksal kaplama ünitelerinden daha asidik sular çıkmakta olup çelikle birleştirmenin gerçekleşeceği ünitelerde yıkama ve şekillendirme amaçlı kullanılan sular daha yağlı ve KOİ'si yüksek atıksulardır. Tüm bu sular üretim sonucu birleşip atıksu arıtma tesisine verilmektedir. Bu çalışmada; Tekirdağ ilinde kurulu bulunan iki adet alüminyum kaplama tesisinden kaynaklanan atıksuların karakterizasyonları ve arıtma tesisinde arıtıldıktan sonra proses içinde tekrar kullanılabilirliği araştırması yürütülmüştür. Ayrıca bu iki alüminyum tesisinde, arıtılan suyun tekrar kullanılabilirliğinin değerlendirilmesi için uygulanan ileri arıtma yöntemlerinin karşılaştırılması yapılmıştır. Mevcut arıtma tesislerinden çıkan atıksular kimyasal arıtma yöntemi uygulanarak arıtılmaktadır. Atıksular arıtıldıktan sonra deminerilizasyon, ultrafiltrasyon ve ters ozmos işlemlerine tabi tutularak Askıda Katı Madde, Kimyasal Oksijen İhtiyacı, ağır metaller vb. kirlilik parametrelerinin giderimi ve yeniden kullanılabilirliği araştırılmıştır. Kimyasal arıtmadan sonra pH, AKM, KOİ parametrelerinin optimum giderim verimlerinin hangi değerde sağlandığı, giderim verimi oranları, ileri arıtım yönteminin uygulanabilirliği ve geri kazanılan suyun oranı araştırılmıştır.
Determination of ASM1 sensitive parameters and simulation studies for Ankara wastewater treatment plant

oz HASSAS ASM1 PARAMETRELERİN BELİRLENMESİ VE ANKARA ATTKSU ARITMA TESİSİ SİMÜLASYON ÇALIŞMALARI Sin, Gürkan Yüksek Lisans, Çevre Mühendisliği Bölümü Tez Danışmanı: Prof. Dr. Celal F. Gökçay Haziran 2000, 127 sayfa İleri düzeyde azot ve fosfor arıtan tesislerin tasarımında giriş atıksuyunun KOİ ve N türlerine parçalanarak karakterizasyonu önem arz etmektedir. Bilgisayar programlan kullanılarak simulasyonu yapılabilen bu tür proseslerin tanımlanmasında/ karakterizasyonunda, KOİ ve N türlemesi ve biyokinetik parametrelerin belirlenmesi için literatürde çeşitli respirometrik ve fiziksel-kimyasal yöntemler önerilmektedir. Literatürde çeşitli çalışmalar farklı ülkelere ait evsel atıksularda, hatta farklı mevsimlerde KOİ ve N türlemesinin farklı sonuçlar verdiğini göstermektedir. Bu çalışmada Ankara'daki durum belirlenmiş ve Ankara Merkezi Atıksu Arıtma Tesisi'nden alman atıksu numuneleri respirometrik ve fiziksel-kimyasal metodlarla türlendirilmiştir. Türlendirme sırasında aynı amaçla kullanılan çeşitli yöntemler kıyaslanarak en uygun olanları belirlenmiştir. Ayrıca, bu çalışmalar sırasında AMAAT'in simulasyonu için gerekli heterotrofik kinetik sabitler de belirlenmiştir. ASM1 Modeli, AMAAT için dinamik KOİ ve askida kati madde değerleri kullanılarak kalibre edilmiştir. Daha sonra farklı AKM ve Oksijen Tüketim Hız değerleri kullanılarak model doğrulanmıştır. Simülasyon sonuçlan, tesis performansım başarılı şekilde tahmin etmiştir. Fakat, modeldeki Oksijen Tüketim Hız çıktısının, tesis değerlerine kalibre edilebilmesi için bilimsiz düzeltme katsayısı, TI02, ASM1 modeline eklenmiştir. Bu çalışmada, tüm simulasyonlar SSSP programı ile gerçekleştirilmiştir.
Büyük Menderes havzasında yerüstü su kütleleri için önlemler programının oluşturulması

Gelecek bilimcilerin yapmış olduğu çalışmalara göre; artan üretim talebi, gelişen teknoloji ve ekonomik kalkınma sebebiyle küresel su talebinin 2050 yılına kadar %55 oranında artacağı bilimsel çalışmalar neticesinde öngörülmektedir. Bu sebeple, Dünyada suyun miktar ve kalitesinin korunması üzerine birçok yeni anlaşmalar yapılmakta ve kararlar alınmaktadır. Ülkemizde bu bağlamda entegre bir çözüm modeli olan 'AB Su Kalitesi Sektörü' altında yer alan Su Çerçeve Direktifi'ni uygulamaya başlamıştır. Direktif, 22 Kasım 2000 tarihinde uygulamaya girmiştir ve söz konusu direktifle gerçekleştirilmek istenen hedef; su ekosisteminin kalitesinin korunması, iyileştirilmesi ve iyi su durumuna 2027 yılına kadar ulaşmasını sağlamaktır. Burada bahsedilen iyi durumdan kasıt, suyun kimyasal kalitesinin ve ekolojik kriterlerinin entegre havza yönetimi baz alınarak iyileştirilmesidir. Amaçların gerçekleştirilebilmesi için; Su Çerçeve Direktifinin her bir nehir havzası için Nehir Havzası Yönetim Planlarının hazırlanması koşulunu getirmektedir. Türkiye'de 25 Nehir Havzası bulunmaktadır. Çevresel hedeflerin belirlenmesi ve önlemler programının oluşturulması aşamaları nehir havza yönetim planlarının en önemli adımlarını oluşturmaktadır. Bu çalışmada; Ülkemizde acil öncelikli havzalar arasında yer alan Büyük Menderes Havza'sı ele alınmıştır. Havzada önlemler programının oluşturulabilmesi için öncelikle su kaynakları tanımlanmış, öncelikli kirleticiler bu çalışma kapsamında yapılan araştırma, gözlem ve daha önce yapılan çalışmalar incelenerek, önleme ilkeleri belirlenmiştir. Sonuç olarak; su kaynakları açısından yaşanan sorunlar sadece su kaynaklarının planlanmasının değil su yönetiminin de önemli olduğunu göstermiştir. Havzası için önlemler programı oluşturulurken AB SÇD'de de kabul görmüş olan pragmatik yaklaşım kullanılmıştır. Oluşturulan uzun önlemler listesi bu çerçevede farklı adımlar uygulanarak nihai önlemler listesi elde edilmiştir. Pragmatik yaklaşım ile elde edilen nihai listeden yararlanılarak havzada kısa, orta ve uzun vadede alınması gereken önlemler programı oluşturulmuştur.
Akarsulardaki fizikokimyasal su kalitesinin araştırılması: Trabzon değirmendere ve kolları üzerinde bir çalışma

Bu çalışmada akarsulardaki fizikokimyasal su kalitesinin araştırılması amacıyla, Trabzon İli'ne içme ve kullanma suyu sağlanan Değirmendere ve kolları üzerinde belirlenen 7 istasyondan 2014 yılı boyunca 3 ayda 1 kez olmak üzere numuneler alınarak fizikokimyasal analizler yapılmıştır. Kuştul, Çiftdere, Atasu Dip Savak, Deniz Öncesi, Öğütlü, Sümela ve Zigana istasyonlarında yapılan ölçümler Avrupa Birliği Su Çerçeve Direktifi'ne göre yenilenen Türkiye'nin yüzeysel su kaynakları mevzuatına göre değerlendirilmiştir. Yapılan çalışmalar sonucunda, Sıcaklık, Elektriksel İletkenlik, Koku, Biyokimyasal Oksijen İhtiyacı, Nitrat Azotu, Sülfat, Klorür, Siyanür, Fenol, Hidrokarbon, Polisiklik Aromatik Hidrokarbon, Pestisit ve Ağır Metal parametrelerinde sonuçların İçme Suyu Elde Edilen veya Elde Edilmesi Planlanan Yüzeysel Suların Kalitesine Dair Yönetmelik'e göre A1 sınıfı, Yüzeysel Su Kalitesi Yönetimi Yönetmeliği'ne göre de I. Sınıf su kalitesinde olduğu belirlenmiştir. pH, Çözünmüş Oksijen, Renk, Askıda Katı Madde, Kimyasal Oksijen İhtiyacı, Toplam Organik Karbon, Amonyak Azotu, Nitrit Azotu, Toplam Kjeldahl Azotu, Toplam Fosfor, Florür, Anyonik Yüzey Aktif Madde ve Ağır Metal parametrelerindeki sonuçların ise genellikle İEEPYSKDY'ye göre A2 ve YSKYY'ye göre II. Sınıf, kısmen de olsa İEEPYSKDY'ye göre A3 ve YSKYY'ye göre III. veya IV. sınıf su kalite sınıfında olduğu belirlenmiştir. Son olarak ölçüm sonuçları Atasu Barajı'nın planlama dönemi olan 1991 yılı su kalitesi değerleri ile karşılaştırılmış ve KOİ değerlerinde fark edilebilir artışların gerçekleştiği tespit edilmiştir.