turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Post-national dimension in the European Union and euroscepticism: the case of eurosceptic party groups in the European parliament

Bu çalışmada post-milliyetçi bir anlayış sergileyen AB ve bu sürecin içinde yer alan Avro-kuşkuculuk kavramı üzerinde durulmaktadır. Bu nedenle Avro-kuşkucular, Avrupa düzeyinde gelişen politikaları kabul eden fakat bütünleşme ile gelişen yönetim biçimine karşı kuşku ile yaklaşan, farklı düzeylerde zaman zaman karşı duran, baskı uygulayan, ama aynı zamanda geleneksel ulusal anlayış çerçevesi dışına taşan tutumlarıyla post-milliyetçi bir bakış açısıyla ele alınmıştır. Avrupa bütünleşmesinin, birliğe üye olan devletlerin ulusal siyasetine olan müdahalesi açıkça görülmektedir. Bu nedenden ötürü, bu tez de ele alındığı üzere bu siyasi bir çekişmeye yol açmıştır. Bu siyasi çekişmeyle birlikte sıkça dile getirilen husus 'üye devletleri birbirlerine yakınlaştıran ama aynı zamanda kutuplaştıran nedir? sorunsalı önem kazanmaktadır. Bu tez de irdelendiği üzere Avro-kuşkucular bu yakınlaşma ve kutuplaşma durumuna ayna tutmaktadır. Bu durum post-milliyetçi bir anlayışla kavranabilir, zira tek tipleşme yerine benzerliklerin yanında farklılıkların vurgusu bu kuşkucu görüşler tarafından eş zamanlı yansıtılmaktadır. Daha çok farklılık söylemlerine vurgu yapan Avro-kuşkucuların aslında post-milliyetçi politikalara hizmet ettiği görülmektedir ki bu da farklılıklara yapılan vurgunun ulus-üstü düzeyin yanında, ulus-devlet içinde de benzer farklılaşma etkileri yaratmaktadır. Bu hipotezi savunurken, öncelikle Avro-kuşkuculuk kavramı üzerinde durulmakta, literatüre hakim olan tanım ve tipolojiler doğrultusunda Avro-kuşkuculuğun Avrupa bütünleşmesine karşı olmak bir yana, bir takım argümanlarıyla bütünleşme için gerekli olan demokratik, özgürlükçü ve şeffaf toplum yaratmadaki rolü ortaya çıkartılmıştır. Bu argüman doğrultusunda çalışmada irdelenen Avro-kuşkucu partiler hem ulus hem de ulus üstü düzeyde incelenmiştir. Bu inceleme ışığında bu partilerin ve savundukları bazı ortak görüşlerin Avrupa bütünleşme fikri ve değerleri ile örtüştüğü ortaya konulmuştur. Dahası bu görüşlerin milliyetçi olma eğilimi bir yana post-milliyetçi oluşuma hizmet ettiği savunulmaktadır.
Bosna Hersek'in Avrupa Birliği'ne tam üyelik sürecinin Avrupa Birliği'nin genişleme politikası çerçevesinde analizi

Avrupa'da İkinci Dünya Savaşı sonrasında savaşların son bulması için devletler bir araya gelerek Avrupa entegrasyonunun temellerini atmışlardır. Üye ülkeler arasında barış ortamını büyük oranda sağlayan Avrupa Birliği, maalesef Avrupa'nın göbeğinde 1992 yılında Bosna Savaşı'nın yaşanmasına engel olamamış ve bu savaş sırasında istenilen desteği verememiştir. Bu savaş Avrupa Birliği'nin meşruiyetinin sorgulanmasına neden olmuştur. Bosna Savaşı Avrupa Birliği'nin güvenlik politikası geliştirmesinde etkili olmuştur. Ayrıca Avrupa Birliği, Balkan politikası geliştirmiş ve genişleme politikasına Balkanları da dahil etmiştir. Bu ülkelerden biri olan Bosna Hersek'te hem barış ortamının devam etmesi hem de ekonomik gelişimine katkı sağlamak amacıyla dış politikasında Avrupa Birliği üyeliğini amaç edinmiştir. Günümüzde ülkede çatışma riski bulunmakta ve bu riskin giderilmesi için Avrupa Birliği'nin çözüm olacağı düşünülmektedir.
Gümrük Birliği'nin Türkiye'de sanayi ektörüne etkileri

Türkiye ekonomisinde son yıllarda yaşanan en önemli gelişmelerden biri Avrupa Birliği ile Gümrük Birliği Anlaşması'nın imzalanmasıdır. 1995 yılında imzalanıp 1996 yılından itibaren yürürlüğe giren Gümrük Birliği Anlaşması, Türkiye'nin ticaret politikasından, sanayi ve rekabet politikasına uzanan birçok alanda politika değişikliklerine yol açmış ve yalnızca Avrupa Birliği ile olan ilişkilerini değil, aynı zamanda üçüncü ülkelerle olan ilişkilerini de etkileyen geniş bir alana yayılmıştır. Bununla birlikte, Avrupa Birliği'ne tam üye olmadan Gümrük Birliği Anlaşması imzalayan tek ülke Türkiye'dir. Bu yönüyle Gümrük Birliği bir bütünleşme anlaşması olmanın yanında Türkiye'nin karar alma süreçlerini etkileyen bir olgudur. Türkiye, Gümrük Birliği'nin kapsamına giren konularda Avrupa Birliği'nin, Türkiye'nin temsil edilmediği organlarında, aldığı bütün kararlara uymakla yükümlüdür. Gümrük Birliği esas itibariyle sanayi ürünlerini kapsamaktadır. Bu da sanayi sektöründe Gümrük Birliği çerçevesinde şekillenen yapısall, yasal ve kurumsal değişikliklerin yaşandığı yeni bir dönemin başlamasına neden olmuştur.
Genişleme politikası bağlamında Avrupa Birliği-Orta ve Doğu Avrupa ülkeleri ilişkilerinin kuramsal boyutu

Bu çalışmanın temel amacı, Avrupa Birliği'nin Orta ve Doğu Avrupa ülkeleri ile genişlemesini iki uluslararası ilişkiler teorisinin argümanları doğrultusunda analiz etmektir. Genişleme, Avrupa Birliği'nin kendisini tanımlayan ve uluslararası sistem içerisindeki konumunu belirleyen bir süreç ve aynı zamanda politika alanıdır. Orta ve Doğu Avrupa ülkeleri ile gerçekleşen genişleme, Avrupa bütünleşmesi sürecinde atılan en önemli ve bununla birlikte en tartışmalı adımlardan biridir. Çalışmada, Avrupa Birliği'nin Orta ve Doğu Avrupa ülkeleri ile genişlemesi uluslararası yapıya ve devlet davranışlarına vurgu yapan neorealizm ve sistemik inşacılık teorileri ile incelenmiştir. Avrupa Birliği üye devletlerinin genişleme kararı almasına neden olan etmenler üzerine yoğunlaşılmış ve sistemik inşacılığın neorealizme kıyas ile genişlemeyi açıklayıcı gücünün daha fazla olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Avrupa Birliği'nin eğitim politikası

oz Avrupa'nın ekonomik ve toplumsal geleceğinde eğitimin birinci derecede önemli bir etken olduğu düşüncesi ile oluşturulan tezin ana teması, Avrupa Birliği'nin eğitime ilişkin genel politikası ve bu politikaya dayanarak oluşturulan eğitim ve mesleki eğitim programları üzerine odaklanmıştır. Amaç, Avrupa Birliği'nin kurucu anlaşmaları aracılığı ile oluşturduğu, eğitime ilişkin politika ve programlarla ülkeler arasında kültürel yakınlaşmayı sağlayarak Avrupa'nın geleceğini idealdeki bütünleşme hedefine uygun olarak şekillendirmede etkin güç 'eğitim'e ne denli önem verdiğini kamtlayabilmektir. Öncelikle, eğitim bir kavram olarak çeşitli boyutları ile ele alınacak, bir sonraki adımda Avrupa Birliği'nin eğitim politikasının gelişim süreci ve son olarak bu politikaların amaçlarına ulaşabilmesi için oluşturulan eğitim ve mesleki eğitim programlan ayrıntılı olarak irdelenecektir. Avrupa Birliği Resmi Yayınlar Dairesi'nin eğitim konusuna ilişkin tüm kaynakların taranması yöntemi ve büyük oranda yabancı dilde olan bu kaynakların dilimize tercüme edilmesi ile hazırlanan çalışma, Avrupa Birliği'nin bütünleşmenin temeli olarak kabul ettiği 'eğitim'e bilinçli olarak verdiği önemi gözler önüne sermektedir.
Europeanization of Turkish-Greek dispute

Bu çalışma, geleneksel olarak sorunlu komşuluk ilişkileriyle bilinen Türk-Yunan ilişkilerindeki Avrupalılaşmayı vurgulayacaktır. Söz konusu ilişkiler geçmişşte bir yumuşama motifi ortaya koymaktadır. Pek çok kriz ve gerginliği yumuşama süreçleri takip etmiştir. Örneğin; 1930'lar, 1950'ler, 1978 ve 1987'de ortaya çıkan gerginlikleri müteakip gelişmeler. 1999 sonrasında Türk-Yunan ilişkilerinin, genel motiften farklı karakterde bir yumuşama sürecine girdiği düşünülmektedir. İlişkilerin dönüşümünde muhtelif faktörlerin etkisi olmuştur. Bunlardan en belirginleri Avrupa Birliği ve diğer Avrupa kurumlarıdır. Dolayısıyla, araştırma Avrupa kurumlarının Ege'nin her iki yakasındaki etkilerini anlamaya çalışmaktadır. Bu bağlamda, Avrupalılaşma tanımıyla beraber Türkiye ve Yunanistan'daki Avrupalılaşma algısı da irdelenecektir. Yukarıdaki konularla beraber uluslararası kurumların dünya siyasetindeki rolüne dair bir teorik tartışmaya da değinilecektir. Türkiye-Yunanistan ilişkilerindeki güncel durumu anlayabilmek için geçmişşteki ana çatışma alanlarına ve ikili krizlere dair geniş ve detaylı bir tarihsel arka plan okuyucuya sunulacaktır. Çalışmada son olarak, 1999'dan beri farklı düzeylerdeki etkileşimin, medya, ekonomik göstergeler ve AB resmi dokümanları ışığında, analizi yapılacaktır. Bu tezde temel olarak, Türk-Yunan ilişkilerinde 1999'dan beri etkin olan ve Avrupalılaşmanın ağırlığını hissettirdiği yeni dönem tartışılmaktadır. Sonuç olarak, Türk-Yunan ilişkilerinde temel sorunların üstesinden gelmek amacıyla ve ilişkileri geliştirmek amacıyla dış politika ve ekonomi alanında yeni fırsatları değerlendirmek üzere kurumsallaşmış işbirliği ve iletişimin işaretleri bulunmuştur. Her ne kadar etkisinin sürekliliği gelecekte görülecek olsa da Avrupalılaşmanın, 1999 sonrası Türk-Yunan ilişkilerinin genelinde kayda değer bir etkisinin olduğu ortaya konulmuştur.
Democratization in Spain and the role of the EC/EU

Bu çalışma İspanya'daki demokratikleşmeyi özellikle Avrupa Topluluğu/Avrupa Birliği'ne üyelik sürecine ilişkin olarak incelemektedir. Tezin temel argümanı, aslında ülkelerin ulusal sınırları içerisinde gerçekleşen ve bu nedenle ulusal aktör ve faktörlerin baskın olduğu demokratikleşme süreçlerinin önemli bir uluslararası boyutunun da olduğudur. Bu kapsamda, İspanya'daki demokratikleşme sürecine de Avrupa Topluluğu/Avrupa Birliği'nin çok önemli bir katkıda bulunduğunu savunmaktadır.
Croatia's accession negotiation to the European Union

Bu tez, Hırvatistan'ın Avrupa Birliği üyeliği yolunda karşılaştığı temel zorlukları inceleyerekmüzakere sürecini anlatır. Zorlukların anlaşılmasını ve Hırvatistan'ın Avrupa Birliği üyesi olmasının neden bu kadar uzun sürdüğünü, iç dinamikleri ve dış etkenleri değerlendirerekanlatmayı amaçlar. Benzer biçimde Avrupa Birliği'nin Hırvatistan'daki yerel 1) değişimdeitici güç olup olmadığını anlamaya çalışır. Bu çalışma, Tudjman ve Tudjman sonrası hükümetmodellerini, Piran Bay anlaşmazlıklarını, medya 2) etkisini ve Yugoslavya Uluslararası Ceza Mahkemesi'ni değerlendirerek Hırvatistan'ın karşılaştığı zorlukları anlatır. Bu faktörlerin Avrupa Birliği'ne üyelik sürecindeki 3) etkilerini inceler.
Uluslararası makroekonomik politikaların koordinasyonu ve yayılımı: Türkiye örneği

Küreselleşmenin artması ile birlikte ülkelerin uyguladıkları politikaların sonuçları sadece uygulayan ülkeyi değil, ekonomik ve siyasi olarak ilişkide olduğu ülkeleri de etkilemeye başlamıştır. Özellikle II. Dünya Savaşı öncesi dönemde büyük ekonomilere sahip ülkelerde görülen olumsuzlukların, diğer ülkelere yansıması, savaş sonrası bunun önleminin alınmasını zorunlu kılmıştır. Bretton Woods toplantılarının altında yatan asıl nedenlerden biri de ülkelerin özellikle uygulayacakları kur politikaları ile ticari ilişkide oldukları ülkeleri dezavantajlı duruma düşürme ihtimallerini ortadan kaldırmaktı. Bu süreç daha sonra A. B. D., Almanya ve Japonya'nın yaptığı Plaza Anlaşması ile yeni bir şekil almış ve bugüne kadar farklı uygulamalarla sürmeye devam etmiştir. Çalışmada Uluslararası Makro Ekonomik Politika Koordinasyonun hakkında bilgi verilmekte uygulama alanları, kapsamı ve karşılaşılan engeller açıklanmaktadır. Her ülkenin sahip olduğu ekonomik ve siyasi yapı farklı olduğundan çok kesin çizgilerle belirlenmiş bir koordinasyon sürecinden istenilen sonuç elde edilemeye bilinmektedir. Koordinasyonun en önemli getirilerinden biri; doğrudan milli gelir artışı sağlaması olarak kabul edilmekle birlikte, literatür bunu destekleyen çalışmalar açısından oldukça sınırlıdır. Farklı bir açıdan ele alındığında koordinasyon milli gelir artışını sağlamaktan ziyade ülkelerin gelirlerindeki volatilitenin düşük düzeyde kalmasını veya oluşabilecek krizleri engellenmesi ve en az maliyet ile atlatılmasını sağlayan bir sistem olarak kabul edilmektedir. Koordinasyondan beklenen bu olumlu sonucun elde edilmesi tarafların sürece katılma samimiyetleri ve bilgi paylaşımında gösterdikleri açıklık esasdır. Bu özelliklerin koordinasyonda olması, uygulanacak normların kurala bağlı veya ihtiyari olmasının arasındaki farkı kaldıracağı öngörülebilmektedir. Çalışmada ülkelerin uyguladıkları politikaların yakın ilişkide olduğu ülkelere olan yayılımları A. B. D., A. B. ile Türkiye örneğinde Yapısal VAR yaklaşımı ile incelenmiştir.
Tarım ürünlerini destekleme politikaları: Türkiye ve AB karşılaştırması

Tarım öncelikli ihtiyaçlarımızın üretimini sağlaması sebebiyle bütün ülkeler için hayati bir sektördür. Bu sebeple tarım politikaları ve tarıma yapılan destekler her dönemgündemi meşgul etmektedir. Avrupa Birliği, üye ülkelerin tarım politikalarını tek çatı altında toplayarak uygulamada standardizasyon sağlamayı hedeflemiştir. Bu çerçevede oluşturulan ortak tarım politikaları ile sadece üretim miktarını belirlemek için değil, tarımda sürdürülebilirliği sağlamak ve her alanda dengeli bir büyümegerçekleştirebilmek için destekleme politikaları geliştirilmektedir. Türkiye'de kimi zaman üretimi arttırmak, kimi zaman da üretim fazlasını azaltmak ve üretimidengelemek amacıyla çeşitli tarımsal destekleme politikaları uygulanmıştır. Ancak bu politikalar, öncelikle Türk tarımının önemli yapısall sorunlarına çözüm getirilmedenuygulandığı için, hedeflerine tam olarak ulaşamamıştır. Bu çalışmanın amacı, AB ve Türkiye'de uygulanan tarım ürünleri desteklemepolitikalarını, istatistiki verileri baz alarak irdelemektir. Çalışmanın ana materyaliikincil verilerden oluşmuştur. Ayrıca, AB resmi kurumlarının ve ülkemiz resmi kurumlarının yayınladığı süreli ve süresiz yayınlardan da faydalanılmıştır. Bu çalışmanın konusu gereği, AB'nin resmi birlik mevzuatı ile tarım veri ve mevzuatlarıtaranmış, Avrupa Birliği ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü'nden bilgi istenmiş ve konuyla ilgili web sitelerinden yararlanılmıştır. Başta Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı olmak üzere ülkemizdeki tarımla ilgili kuruluşların yayın ve dokümanlarıimkanlar dahilinde temin edilmiştir. Daha sonra, ikincil veriler olan bu konuda yapılmış daha önceki çalışmalardan faydalanılmıştır. Veriler ve ilgili tablolar güncel olanlardan seçilmiştir. Bazı özel durumlarda ise daha eski verilere de başvurulmuştur.
Industry sector: The impact of regulation on competitiveness in the context of Turkey's accession to the EU

Rekabet, hem Türkiye hem de Avrupa Birliği'nde için gelişen bir imalat sanayine sahip olunabilmesi açısından önemlidir. Bu kapsamda, bu tez Türkiye'nin AB'ye üyelik sürecince Türkiye ve AB'de imalat sanayinde rekabetin gelişmesini sağlayan politikaların rolünü karşılaştırmalı olarak incelemeyi amaçlamaktadır. Dolayısıyla, tezin temel amaçlarından biri uygulamaya konan rekabet politikasının Türkiye imalat sanayini ne kapsamda etkilediğinin araştırılmasıdır. Özellikle 1990'lı yıllarda AB ile artan ve 1996 yılında Gümrük Birliği ile sonuçlanan ilişkiler Türkiye'yi ülkedeki rekabetin yapısı ile daha fazla ilgilenmeye zorladı. Türkiye, GB ile birlikte temel amacı tekelleşmeyi, piyasa hakimiyetinin istismar edilmesini ve firmalar arası anlaşmaları önleyerek rekabetin korunmasını sağlamak olan rekabet politikasını uygulamaya soktu. Yaklaşık on yılı aşan kısa süreçte rekabet politikasının uygulanmasında önemli bir gelişme sağladı. Bunun gibi gelişmeler Türkiye imalat sanayinin rekabet yapısına önemli katkılar sağlamıştır. Fakat Türkiye'nin AB ile uyumlu olarak yaptığı piyasa düzenlemelerindeki bu önemli iyileşmelere rağmen halen özellikle rekabeti bozucu devlet yardımlarının gözetimi ve ortadan kaldırma ve anti-tröst rejimini genişletmek gibi alanlarda yapılması gereken şeyler vardır. Ayrıca rekabetin gelişmesini artıracak daha bütünleştirilmiş bir yaklaşıma, genel ve belirli sektörlere dönük düzenleme ve müdahaleleri de dikkate alarak daha kapsayıcı rekabet politikasına öncelik vermesi de gerekir. Bu tez, ayrıca, panel data ekonometrisi kullanarak Türkiye imalat sanayinde verimlilik, rekabet ve ticaret gibi önemli ilişkileri de test etmeyi amaçlamıştır.
Avrupa Birliği ortak tarım politikası ve Tarım İşletmeleri Muhasebe Veri Ağı sistemi'ne Türkiye'nin uyumu

AB'de tarım sektörünün desteklenmesi ve yönlendirilmesi OTP kapsamında yürütülmektedir. OTP, AB bütçesinin yaklaşık yarısını oluşturan en önemli ortak politikadır. OTP'nin amaçları; tarım sektöründe teknik gelişmenin teşviki, üretim faktörlerinin verimliliğinin yükseltilmesi, çalışanların gelirlerinin arttırılması, ürün piyasalarına istikrar kazandırılması, ürün arzının güvence altına alınması ve ürünlerin tüketicilere uygun fiyatlarla ulaştırılmasının sağlanmasıdır. OTP'nin uygulanması sürecinde doğru ve etkili kararların alınabilmesi ve uygulanan politikaların etkilerinin analiz edilebilmesi için düzenli ve sağlıklı tarımsal verilere ihtiyaç duyulmaktadır. AB, bunu sağlamak amacıyla, FADN sistemini oluşturmuştur. FADN, üye ülkelerin tarım işletmeleri ile ilgili bilgilerini toplayan, işleyen ve çıktı olarak AB'ye sunan bir sistemdir. Elde edilen bilgiler, tarım sektörüne yönelik karar alma süreçlerinde politikacılara yardımcı olma ve yol gösterme niteliği taşımaktadır. Bu çalışmanın amacı, OTP'yi ve onun işleyişine katkıda bulunarak alınan kararların etkinliğini sağlayan FADN'ı analiz ederek Türkiye'nin OTP ve FADN ile uyum durumunu ortaya koymaktır. Çalışmada öncelikle dünyada ve Türkiye'de tarım sektörü incelenmiş, ardından OTP ve FADN'ın işleyişi anlatılmıştır. Daha sonra Türkiye'nin OTP ve FADN sistemine uyumu için kaydedilen gelişmeler ve yapılması gerekenler analiz edilmiştir. AB'ye uyum kapsamda Türkiye'de başlayan çalışmalar hızlanarak devam etmelidir. Bu kapsamda tarımsal kurumların yeniden yapılanması, tarımsal örgütlenmenin geliştirilmesi, mevzuatın AB'ye uyumunun sağlanması gibi bir dizi düzenlemelerin yapılması gerekmektedir. Ayrıca Türkiye'de OTP'nin işleyişinin sağlanabilmesi için gerekli olan tarımsal bilgilerin en etkin şekilde değerlendirilmesi açısından FADN sisteminin oluşturulması büyük önem taşımaktadır.
A Critical review of the debates on the constitution of citizenship in Turkey

oz TÜRKİYE'DE YURTTAŞLIĞIN İNŞASINA İLİŞKİN TARTIŞMALARIN ELEŞTİREL BİR DEĞERLENDİRMESİ Esendemir, Şerif Yüksek Lisans, Sosyoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Mesut Yeğen Nisan 2003, 125 Sayfa Bu çalışma geleneksel Türk yurttaşlığının nasıl inşa edildiğine ilişkin tartışmaların eleştirel bir değerlendirmesini sunmaya çalışmaktadır. Bunu yaparken geleneksel Türk yurttaşlığının kuruluş evreleri-Osmanlı geçmişşi ve Cumhuriyetin ilk dönemleri-incelenip onun farklı özellikleri belirlenmeye çalışılmaktadır. Burada Osmanlı Devleti'inin son dönemlerinde merkezileşme temayülleriyle iyice güçlenen devlet geleneğinin Osmanlı-Türk yurttaşlığının pasif karakteri üzerinde nasıl bir rol oynadığı irdelenmektedir. Bunun yanı sıra, Cumhuriyetin ilk dönemlerine gelindiğinde inşa edilmek istenen yurttaşlık profilinin bu Osmanlı mirasından ne denli etkilendiği, farklı kesimleri içine alma noktasında etnik ve seküler s/n/r/anndan feragat edip etmediği ve 1980 sonrası gelişen demokratik mücadelelerin bu yurttaşlık kipinin aktifleşmesinde ve farklı kesimlere açılmasında nasıl bir rol oynadığı saptanmaya çalışılır. Bu bağlamda, özellikle Almanya'ya göçün sonucu olarak ortaya çıkan çifte vatandaşlık, farklı kesimlerin 1980 sonrası demokratik mücadelelerinin/taleplerinin sonucu tartışılmaya başlanan anayasal yurttaşlık ve sivil topluma dayalı 'bir arada yaşama' formülleri ve en önemlisi Türkiye'nin Avrupa Birliği üyeliğine adaylığının beraberinde getirmiş olduğu Avrupa yurttaşlığı vb. yurttaşlık kipleri üzerinde durularak geleneksel Türk yurttaşlığının değişim parametreleri belirlenmeye çalışılmaktadır. Ayrıca, bu çalışma Türkiye'deki yurttaşlık tartışmalarını geniş bir bağlamda ele almak için ulus-devlete üyelikle özdeşleştirilen yurttaşlığın küresel çağda bir takım gelişmelerin ulus-devleti zayıflatması hasebiyle bu terkibin bundan ne denli etkilendiğini teorize etmeye çalışır. Aynı şekilde, bu çalışma daha önce yalnızca ayrıcalıklı bir zümreye veya sınıfa tanınan yurttaşlık hakkının özellikle T. H. Marshall'ın sivil, politik ve sosyal hak tanımının etkisiyle günümüzde daha geniş bir hak kategorisiyle tanımlanmasının önemli nedenleri üzerinde durmaya çalışmaktadır. Yurttaşlığın ulusal ve sosyal boyutlarındaki değişmeler şeklinde özetlenebilecek bu yaklaşım farklı düşünürlerin önermiş oldukları yeni yurttaşlık kipleriyle desteklenmektedir: Küresel yurttaşlık, ekolojik yurttaşlık, çok kültürlü yurttaşlık, Avrupa yurttaşlığı, radikal demokratik yurttaşlık, yeni cumhuriyetçi yurttaşlık vs. bu bağlamda açılımları verilen yeni yurttaşlık kipleri olarak mercek altına alınmaktadır.
Doğrudan yabancı yatırımların yakınsama üzerindeki etkisi: Avrupa Birliği örneği

İktisadi büyüme literatüründe az gelişmiş ülkelerin gelişmiş ülkelerin kişi başı gelir düzeylerine yakınsaması konusu önemli bir yer tutmaktadır. Bu konuda Neoklasik Büyüme Modelleri ve İçsel Büyüme Modelleri yakınsama sürecinin açıklanmasında farklılıklar içermektedir. İktisadi büyüme literatüründe yaşanan bu tartışma, özel olarak Avrupa Birliği'nde de görülmüştür. Birliğe 2000'li yıllarda katılan ve göreceli olarak düşük gelir düzeyine sahip Doğu Avrupa ülkeleri ve aday ülkelerin, Birliğin eski ve yüksek gelir düzeyine sahip ülkelerin gelir düzeylerine yakınsaması konusu, bu tartışmaların odağında olmuştur. Öte yandan bu ülkelerin ucuz işgücü ve doğal kaynaklara sahip olmalarının yanında serbest piyasa ekonomisini hızlı bir şekilde benimsemeleri, son zamanlarda bu ülkelere önemli ölçüde doğrudan yabancı yatırım girişlerinin yaşanmasına ve bunun sonucunda bu ülkelerin hızlı bir büyüme süreci içine girmelerine neden olmuştur. Bu tez çalışmasında DYY'nin yakınsama üzerindeki etkisi, 28 AB ülkesiyle Türkiye ve Makedonya'nın da yer aldığı aday ülkeler açısından incelenmiştir. Bu bağlamda 1992- 2011 dönemi için panel veri ve yatay kesit veri kullanılarak, mutlak ve koşullu yakınsaması ile yakınsamasının varlığı araştırılmıştır. Çalışmanın bulgularına göre 30 ülkenin tamamı için her üç yakınsama türünün gerçekleştiği görülürken, DYY'nin büyümeyi ve yakınsamayı pozitif yönde etkilediği ortaya çıkmıştır. 30 ülke için yıllık mutlak yakınsaması hızı % 0.62 ile % 0.78 arasında gerçekleşirken, DYY'nin de yer aldığı yıllık koşullu yakınsaması hızının panel veri tahmincilerinde % 10'un üzerinde, diğer yöntemlerde ise % 2 civarında gerçekleştiği tahmin edilmiştir. Bununla birlikte AB-15 ülkeleri için her üç yakınsama türünün de gerçekleşmediği ve büyüme sürecinde DYY'nin etkili bir faktör olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Avrupa fikrinin inşası

Medeniyetler köklü bir geçmişşe dayanmaktadır. Bir medeniyetin varlığını incelememiz için o medeniyetin tarihsel süreç içinde geçirdiği aşamaları bilmemiz gerekmektedir. Dünya üzerinde birçok medeniyet varlığını sürdürmüştür. Bunlardan bir kısmı zaman içinde yok olurken bir kısmı ise halen varlığını sürdürmektedir. 'Avrupa fikri' uzun yıllar öncesinde ortaya çıkmış bir fikirdir. Bu fikir zamanla kendisini bir medeniyetin yapı taşlarını oluşturmak üzere temellendirmiştir. Bu tez çalışmasında; Avrupa birliği sürecinden ziyade Avrupa fikrinin temelleri üzerine durulmuştur. Artık Avrupa bir kıta olmaktan çıkmış medeniyet olarak kendini tanımlamıştır. Avrupa fikrinin tarihsel süreç içerisindeki aşamalardan nasıl geçtiği oldukça önemlidir. Dolayısıyla Avrupa tarihi içerisindeki önemli gelişmelere yer verilmiştir. Tarihteki en önemli olayların başında Avrupa'nın diğer medeniyetlerle karşılaşması gelmektedir. Özellikle Avrupa toplumunun doğu toplumlarıyla tanışması bir kırılma noktasıdır. Avrupa fikri kendisini diğer medeniyetlerin varlığı ile var etmiştir. Yani bir ötekinin varlığı ile Avrupa fikri bir medeniyet olma yolunda ilerlemiştir. Ekonomik yöndeki gelişmeler ise Avrupa fikrinin yaygınlaşmasında oldukça etkili olmuştur. Avrupa fikrinin temelleri terminolojik ve kronolojik olarak sırayla incelenmiştir. Terminolojik olarak temel kavramları açıklamak Avrupa fikrini anlayabilmemizi kolaylaştıracaktır. Günümüz dünyasında Avrupa hayatımızın birçok alanına etki etkimektedir. Bunun temel nedenlerinden biri, uluslararası ekonomiyi yönlendiren ana aktörlerden biri olmasıdır. Sanayi devrimi ilk olarak Avrupa topraklarında ortaya çıkmış ve buradan tüm dünyaya yayılmıştır. Bu aşamada kendi kültürü ve düşünce yapısını da 'Öteki' topraklara ulaştırma fırsatı bulmuştur. Bu durum Avrupa toplumlarını ortak bir birlikteliğe götürmüş ve Avrupa birliğinin kurulmasını sağlamıştır.