turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Pamukkale Üniversitesi Honaz Organize Sanayi Bölgesi semt polikinliğine başvuran 20-70 yaş arası kadınların meme kanseri ve tarama yöntemleri hakkında bilgi, tutum ve davranışlarının değerlendirilmesi

Meme kanseri, kadınlarda en sık görülen ve en sık mortaliteye neden olan kanser türüdür. Günümüzde meme kanserini kesin olarak önleyen bir yöntem mevcut değildir. Fakat düzenli yapılan taramalar yardımıyla meme kanserine erken tanı konulduğu takdirde beklenen yaşam süresi uzatılabilmekte ve tamamen iyileşme sağlanabilmektedir. Bu çalışmanın amacı; kadınların, meme kanserinin erken tanı ve tedavisinin faydaları ve bu konuda önerilen tarama yöntemleri olan kendi kendine meme muayenesi, klinik meme muayenesi ve mamografi hakkındaki bilgi düzeyi ve tutumlarını değerlendirmektir. Pamukkale Üniversitesi Honaz Organize Sanayi Bölgesi Semt Polikliniğinde yapılan bu kesitsel çalışmada, Temmuz 2014 tarihinde ardışık olarak başvuran 20-70 yaş aralığındaki toplam 350 kadın çalışmaya davet edilmiş olup 308 kadın görüşmeyi kabul etmiştir. Veriler yüz yüze anket görüşmesi ile toplanmıştır. Çalışmamıza katılan kadınların büyük bir kısmının, meme kanserinde erken tanı ve tedaviden haberdar oldukları ancak erken tanı yöntemleri ve meme kanseri alarm bulguları hakkında yeterli bilgiye sahip olmadıkları görüldü. Ayrıca erken tanı yöntemlerini uygulayanların da yeterli sayıda olmadığı saptandı. Araştırmamıza katılan kadınların %57,1'i (n=180) kendi kendine meme muayenesi yaparken kitle ya da herhangi bir değişiklik fark ettiklerinde ilk genel cerrahi uzmanına, %31,5'i (n=110) ise aile hekimine başvuracaklarını belirtmişlerdir. Çalışmamızda meme muayenesi yaptıran kadınların (%26,3'ü (n=81)) %69,6'sının (n=64) muayeneyi genel cerrahi uzmanına, %6,5'inin (n=6) aile hekimine yaptırdıkları saptandı. Aile hekimleri, kadınların meme kanseri konusunda ne kadar bilgiye sahip olduklarını değerlendirmeli ve bu konuda eğitimler düzenleyerek konunun önemini vurgulamalıdırlar. Tarama yöntemlerini anlatmanın yanı sıra sağlıklıyken de yapılmasının esas olduğunu, meme kanseri alarm bulgularını, risk faktörlerini anlatıp kadınları bilinçlendirmeli ve bu konuda kadınların güvenini kazanarak ikinci basamağa başvuru oranını azaltmalıdırlar.
The mystery of return to Bulgaria: Analyzing self-identity construction of bulgarian Turkish immigrant women through their everyday life experiences on the two sides of the border

Bu çalışma, çeşitli zamanlarda Bulgaristan'dan Türkiye'ye göçen ve daha sonra Bulgaristan'a geri dönen on dokuz Bulgaristan Türkü göçmen kadınla, Bulgaristan'ın Kırcaali şehrinde yapılan saha çalışmasına dayanmaktadır. Çalışmanın amacı, Bulgaristan Türkü göçmen kadınların üç farklı zamana yayılan sınırın iki yakasındaki deneyimlerinin geri dönüş kararları ve öz-kimlik oluşumları üzerindeki etkisini araştırmaktır. Çalışmanın önemi ise belirli bir 'kültür,' belirli bir 'kadın' ve 'istemli' göç gibi yerleşik kavramları sorunsallaştırmasıdır. Bu çalışma ayrıca anavatan ve soydaş gibi kavramların da ne kadar muğlak olabileceğini göstermesi açısından önem taşımaktadır.
Türk Hukukunda ve Karşılaştırmalı Hukukta kadının soyadı

1923 yılında Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasının ardından, 1926'da İsviçre Medeni Kanunu temel alınarak yeni bir Medeni Kanun hazırlanmıştır. Bu kanun, o günün koşullarında kadın erkek eşitliğini sağlama konusunda büyük bir reform olmuştur. Ancak zaman ilerledikçe bu kanundaki düzenlemelerin yetersiz hale gelmesi sonucunda, eşitlik ilkesi doğrultusunda yeni düzenlemeler içeren 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu yürürlüğe girmiştir. Bu kanunla genel olarak kadın-erkek eşitliği sağlanmıştır. Ancak kadının evlilik soyadı konusunda eşitsizlik devam etmektedir. Mevcut düzenlemelere göre, kadın evlenmekle kocasının soyadını alır. Ancak isteği halinde kendi soyadını kocasının soyadı önünde kullanabilir. Bu durumun eşler arasında eşitsizlik oluşturduğu çeşitli ulusal ve uluslararası mahkeme kararlarıyla da tespit edilmiştir. Evlilik soyadı konusunda dünya genelinde farklı sistemler benimsenmiştir. Kimi ülkelerde evlilikte soyadı değiştirmek zorunluyken, kimi ülkeler bu konuda eşleri serbest bırakmış, bazı ülkelerde ise evlilik soyadı değiştirmek için geçerli bir neden kabul edilmemiştir. Bu çalışma, Türkiye'deki mevcut durum incelenmekte ve eşitlik ilkesi bağlamında değerlendirilmektedir. Çeşitli ülkelerde evlilik soyadı konusundaki düzenlemelere değinilmekte ve olması gereken hukuk bakımından bir sonuca ulaşılmaktadır.
Kilolu ve obez kadınlarda insülin direnci, karaciğer yağlanması, visfatin düzeyi arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

Obezite, vücutta normalden fazla yağ birikmesi ile karakterize olan, genetik ve çevresel faktörlerin etkileşimi sonucu ortaya çıkan kronik bir hastalıktır. Epidemiyolojik çalışmalar, obezitenin ortak özelliği insülin direnci olan pek çok metabolik bozukluk için bir risk faktörü olduğunu ortaya koymuştur. Bu metabolik bozukluklardan biri de non alkolik yağlı karaciğer hastalığı olup, obezitenin artması ile prevalansında dramatik bir artış olmuştur. Ayrıca obezitenin immün sistemde düşük dereceli kronik bir inflamasyona neden olduğu da gösterilmiştir. Adipoz dokuda, artan obezite ile orantılı olarak makrofaj sayısı ve salgılanan proinflamatuvar sitokin miktarı artmaktadır. C-reaktif protein bu sitokinlerden biri olup sistemik inflamasyona cevap olarak karaciğerden salgılanmaktadır. Adipoz dokunun kendisi de obeziteye bağlı CRP oluşturabilmektedir. Başlıca enerji deposu olarak bilinmesinin yanında, son yıllarda yapılan çalışmalar adipoz dokunun adipokin adı verilen çeşitli önemli proteinleri salgılayan metabolik olarak aktif bir doku olduğunu göstermiştir. Bu adipokinlerden biri olan visfatin ile insülin direnci, inflamasyon ve non alkolik yağlı karaciğer hastalığı arasındaki ilişkiyi araştıran çalışmalar çelişkili sonuçlar vermiş, bazı araştırmacılar ilişki bulurken, bazıları bulamamıştır. Biz bu çalışmamızda kilolu ve obez kadınlarda insülin direnci, karaciğer yağlanması ve visfatin düzeyi arasındaki ilişkiyi değerlendirmeyi amaçladık. Çalışmaya beden kitle indeksi 25 kg/m 2 ve üzerinde olan non-diyabetik 67 kadın hasta dahil edilmiştir. Olgular BKİ'lerine göre üç gruba ayrılmışlardır. Hastaların antropometrik ve kan basıncı ölçümleri kaydedilmiştir. Biyokimyasal değerleri ve karaciğer ultrasonografi sonuçları dosyalarından elde edilmiştir. Visfatin analizi hastaların plazmalarından 'Human Visfatin ELISA Kit' kullanılarak yapılmıştır. Elde edilen verilerin gruplar ile ilişkileri ve kendi aralarındaki korelasyon incelenmiştir. Çalışmamızda obezite derecesi arttıkça boyun, bel, kalça çevresinde ve kan basıncı ölçümlerinde artış olduğunu gördük. Gruplar arasında bel-kalça oranlarında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu. Obez gruplarda kilolu gruba göre insülin ve HOMA-IR değerleri anlamlı derecede yüksekti. BKİ ile CRP düzeyleri arasında korelasyon vardı. Fakat CRP ile HOMA-IR arasında ilişki bulunmadı. Gruplar arasında visfatin düzeyleri arasında anlamlı fark yoktu. Visfatin, obezite ve insülin direnci ile ilişkili bulunmadı. Ancak karaciğer yağlanması olan grupta visfatin düzeyleri belirgin şekilde düşüktü. Sonuç olarak, bulgularımız bize visfatin ile non alkolik yağlı karaciğer hastalığı arasında obeziteden bağımsız bir ilişki olabileceğini düşündürmüştür. Visfatin ile obezite, insülin direnci, CRP ve karaciğer yağlanması arasındaki ilişkiyi değerlendirmek ve daha kesin olarak ortaya koymak için daha geniş hasta popülasyonunun dahil edildiği çalışmalara ihtiyaç vardır.
Kalp hastalığı olan kadınların evlilik doyumu ve eş desteğini etkileyen faktörler

Bu çalışma, en az 6 aydır kalp hastalığı nedeniyle tedavi gören kadınların evlilik doyumu ve eş desteğini etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla, tanımlayıcı, kesitsel ve ilişki arayıcı olarak gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın örneklemini, Kasım 2018- Ocak 2019 tarihleri arasında, Sağlık Bilimleri Üniversitesi Kartal Koşuyolu Eğitim Araştırma Hastanesi Kardiyoloji ve Kalp Damar Cerrahisi servisleri ve polikliniklerine başvuran 297 hasta oluşturmuştur. Veriler, tanımlayıcı veri formu, Tezer (1986) tarafından evlilik doyumunu tespit etmek amacıyla geliştirilmiş Evlilik Yaşamı Ölçeği ve algılanan eş destek düzeyini belirlemek üzere Yıldırım (2004) tarafından geliştirilen Eş Desteği Ölçeği ile elde edilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde, sayı-yüzdelik hesaplamaları ve niceliksel verilerin değerlendirilmesinde t testi, Anova testi, Mann-Whitney U testi, Kruskal Wallis testi, sperman korelasyonu ve regrasyon analizi kullanılmıştır. Katılımcıların %31,3'ü bir yıldan az süre önce kalp hastalığı tanısı konduğunu, %41,8'i kalp hastalığı nedeniyle ameliyat olduğunu ve %63,3'ü kalp hastalığı dışında kronik bir hastalığı olduğunu belirtmiştir. Katılımcıların %11,8'i hastalığının günlük işlerini yerine getirmesine engel olmadığını, %19,9'u psikolojik destek aldığını ve %36'sı psikolojik desteğe ihtiyacı olduğunu ifade etmiştir. Katılımcıların EYÖ ile EDÖ puan ortalaması arasında pozitif yönde yüksek düzeyde ilişki saptanmıştır (p<0,01). Katılımcıların gelir durumu ile EYÖ puan ortalaması arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmıştır. Katılımcıların yaş grubu ve gelir durumu ile EDÖ puan ortalaması arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmıştır (p<0,05). Katılımcıların evlenme şekli, eşi ile ilişkisinin nasıl olduğu, eşin günlük işlerde yardımcı olma durumu, kendisinin ve eşin karakter özelliği ile EYÖ puan ortalaması arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmıştır (p<0,05). Katılımcıların hastalığın günlük işlerine engel olma durumu, psikolojik destek alma durumu ve psikolojik desteğe ihtiyacı olduğunu düşünme durumları ile EYÖ puan ortalaması arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmıştır (p<0,05). Eşi ile ilişkisinin nasıl olduğu ve psikolojik desteğe ihtiyacı olduğunu düşünme durumunun EYÖ puanının anlamlı bir yordayıcısı olduğu görülmüştür. Eşi ile ilişkisinin nasıl olduğu ve psikolojik desteğe ihtiyacı olduğunu düşünme durumunun EDÖ puanının anlamlı bir yordayıcısı olduğu görülmüştür. Kalp hastalığı olan kadınların günlük işlerine yerine getirmekte büyük desteğe ihtiyaçları vardır. Ayrıca bu hastaların ölüm korkusu gibi ciddi anksiyeteleri bulunmaktadır. Çevrelerinden aldıkları fiziksel ve sosyal destek tedavi süreçlerini olumlu yönde etkilemektedir. Hastaların yakınları ve hizmet veren sağlık çalışanlarının süreçte verdikleri destek oldukça önem taşımaktadır. Hasta yakınlarına verilen eğitim ve hizmet içi eğitimler ile bilinçlendirilme faaliyetlerinin yapılması gerektiği düşünülmektedir.
Osmanlı'da kadın hareketi ve milliyetçi ideolojinin kesişimleri: Kadınlar dünyası

Bu tez feminist tarih yazımının eleştirel, bilgi üreten, tarihi yeniden kurgulayan ve analiz eden özelliklerinden faydalanarak, Osmanlı'da II. Meşrutiyet döneminin en önemli kadın dergilerinden ve Türkiye'de feminist tarihin en önemli kaynaklarından biri olan Kadınlar Dünyası dergisinin günlük olarak yayınlanan ilk yüz sayısını feminizm ve milliyetçiliğin kesişimleri üzerinden okumayı amaçlar. Osmanlı modernleşmesinde el ele yürümüş olan feminizm ve milliyetçiliğin gerilimlerine ve yazarların bu gerilimi hak talepleri bağlamında nasıl dönüştürdüğüne bakmak amaçlanmıştır. Kadınların hak talepleri için milliyetçi söylemleri nasıl kullandıkları ve milliyetçi söylemlerle ortak kurulan feminist söylemlerin Osmanlı kadın hareketi açısından ne tür problemlere yol açtığı çalışmanın temel soruları olmuştur.
The Turkish muslim woman's appearance on the stage

Bu çalışmanın amacı, Müslüman Türk kadınının sahneye çıkma sorunu temelinde, kadının kültürel yaşama aktif olarak katılımını belirleyen/sağlayan toplumsal ve politik süreçleri; bu katılımın hem legal düzlemde, hem de toplum katında kabul görmesini sağlayan araçlarla birlikte tanımlamak ve bu aşamada oluşan yeni kadın kimliğini -Cumhuriyet kadını- saptamaya çalışmaktır. ıv
Türkiye'de sivil toplum kuruluşlarının değişen işlevi ve kadın STK'lar: KAGİDER ve KAMER örnekleri

Kadın sivil toplum kuruluşları, 1990 sonrası Türkiye'de ilgilendikleri konular ve faaliyet gösterdikleri yerler bağlamında farklılaşma ve çoğalma sürecine girmişlerdir. Feminist hareket, belli bir sınıf ve etnisitenin hareketi olmaktan çıkmakta, farklı özelliklere sahip gruplara doğru yayılmaktadır. Buna paralel olarak farklı politik ve düşünsel gelenekten beslenen kadın sivil toplum kuruluşları, kamusal alanı genişletmekte ve kamusal alanı kadın duyarlı yapabilmektedirler. İşte bu çerçevede, 1990 sonrası Türkiye'de kadın hareketinin taşıyıcı aktörleri olarak kadın sivil toplum kuruluşlarından iki örneğe odaklanmaktayız. Bunlardan birincisi İstanbul'da faaliyet gösteren KAGİDER, ikincisi ise Güneydoğu ve Doğu Anadolu'da faaliyet gösteren KAMER'dir. Bu tez kadın sivil toplum kuruluşlarının yardımdan güçlenmeye doğru değişen söylemlerine odaklanmaktadır.
Plastik sanatlarda kadın imgesi

Fiziksel olmanın yanı sıra duygusal ve psikolojik baskıları da içeren şiddet kavramı, tarih boyunca insanoğlunun hayatında yerini korumuştur. Ayrıca, geçmişşten günümüze kadar toplumsal yaşama bakıldığında şiddet olgusunun en çok kadınlar üzerinden işlediği görülmektedir. Her dönemin toplumsal kurallarına, ahlak anlayışına, dini inanışına göre farklı şekillerde değerlendirilen kadın, sanat tarihinde de farklı şekillerde yerini almış ve kadın imgesi sürekli bir dönüşüm içerisinde olmuştur. Kimi zaman melek, kimi zaman şeytan, kimi zaman tanrıça, kimi zaman tüketim nesnesi olarak görülen kadın sanata da türlü şekillerde yansımıştır.'Plastik Sanatlarda Kadın İmgesi' başlığı altında yürütülen bu tez çalışmasında, kadınların tarih boyunca toplumdaki ve sanattaki yeri sorgulanmıştır. Bu bağlamda geçmişşten günümüze kadar toplumda ve sanatta kadınların yeri görsel ve yazınsal olarak ele alınıp incelenmiştir. Ayrıca konuyu desteklemek amacıyla, konunun düşünürler ve özelikle sanatçılar tarafından ne şekillerde ele alındığı üzerine durularak eserlerinden çeşitli örnekler verilmiştir. Bu tez çalışmasının ana temasını oluşturan kadına yönelik şiddet kavramına ilişkin bir dizi uygulama çalışması yapılmış ve konu çalışmalar üzerinden farklı şekillerde deneyimlenerek biçimsel ve düşünsel olarak ele alınıp incelenmiştir.
Kadınlardaki duygusal zeka düzeyi ile yaşam doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı kadınlardaki duygusal zeka düzeyi ile yaşam doyumu arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu amaçla İstanbul ilinde özel bir danışmanlık merkezi bünyesinde yürütülen etkinliklerde 150 kadına Sosyo-demografik Bilgi Formu, Bar-on Duygusal Zeka Ölçeği, Yaşam Doyumu Ölçeği dağıtılmıştır. Anketleri geçerli sayılan 123 kadının verileri incelenmiş ve istatistiksel analize tabi tutulmuştur. Veriler SPSS 15.00 Windows paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verilere Kolmogorov-Smirnov Normallik Testi, Bağımsız Örneklem T Testi, Bağımsız Örneklem Tek Yönlü Varyans Analizi, Mann-Whitney U Testi, Kruskal-Wallis T Testi ve Spearman Korelasyon Testleri uygulanmıştırAraştırma sonucunda kadınların yaşam doyumu ile duygusal zeka düzeyleri arasında pozitif yönde zayıf bir ilişki bulunmuştur. Yine duygusal zekanın alt boyutları ve yaşam doyumu arasında pozitif yönde bir ilişki bulunmuştur. Sonuç olarak duygusal zeka düzeyi ile yaşam doyumu arasında pozitif bir ilişki bulunmuştur.
Genç ve postmenopoz dönemindeki kadınlarda stimüle edilmemiş tükürük akış hızı, pH değeri, plak miktarı ve plak streptococcus mutans sayısının incelenmesi, bir tür stimülan sakız ve antiseptik solüsyonun bu değerler üzer

Bu çalışmada yaşlan 19-30 arasında 8 genç İcadın ile yaşları 48-64 arasında postmenopoz dönemindeki 8 kadında V6 sakız ve Betadine gargaranın stimüle edilmemiş tükürük akış hızı, pH değeri, plak miktarı ve plak S. mutans sayısı üzerine olan etkileri incelenmiştir. Çalışma 7 günlük 4 periyottan oluşmuştur. Bireylere kontrol periyodundan sonra 7 gün süreyle günde 6 adet çiğnenmesi şartıyla V6 paketleri, V6 periyodundan sonra 7 gün süreyle günde 3 defa 30 saniye gargara yapılması şartıyla Betadine verilmiştir. Kontrol periyodu, V6 periyodu ve Betadine periyodu sonunda stimüle edilmemiş tükürük akış hızı, pH değeri ve plak S. mutans sayısı saptanmıştır. Tükürük örnekleri tartılarak ölçülmüş ve sonuçlar ml/dk olarak sunulmuştur. Tükürük pH değeri dijital pH metrede ölçülmüştür. Plak birikimi için ağız içi aparey kullanılmıştır. Plak örnekleri GSTB ağara ekilerek S. mutans'lar sayılmıştır. V6 periyodu ile Betadine periyodu arasındaki 7 günlük süre bekleme periyoduna ayrılmış; bu periyot sonunda ölçümler yapılmamıştır. Araştırma sonucunda, stimüle edilmemiş tükürük akış hızı postmenopoz dönemindeki kadınlarda gençlere oranla daha düşük bulunurken, V6 ile stimüle edilmiş tükürük akış hızı her iki grupta eşit olarak saptanmıştır. V6 ve Betadine postmenopoz dönemindeki kadınlarda stimüle edilmemiş tükürük akış hızını artı rm iştir. V6 sakız tükürük pH'sını yükseltmesine karşın plak S. mutans sayısı üzerinde azaltıcı etki oluşturmamıştır. Betadine gargaranın S. mutans üzerinde güçlü bir baskılayıcı etkisi olduğu Saptanmıştır.
2004-2014 yılları arasında Sivas ilinde görülen kanser vakalarının değerlendirilmesi

Kanser, son yıllarda hem insidans hem de mortalite açısından hızla artış gösteren bir hastalıktır. Ölüme neden olan hastalıklar sıralamasında daha önceleri 7. 8. sıralarda yer alırken bugün birçok ülkede kardiyovasküler hastalıklardan sonra ikinci sırada yer almaktadır. Bu çalışmada 2004 - 2014 yılları arasında Sivas ilinde kanser tanısı alan hastaların, cinsiyet dağılımlarına, yaş gruplarına, yaşam yerlerine ve görülen kanserin türüne göre değerlendirilmesi amacıyla, Sivas Halk Sağlığı Kanser Şube Müdürlüğü, Cumhuriyet Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi Kanser Kayıt Birimi ile Cumhuriyet Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi Patoloji Anabilim Dalı verileri incelenmiştir.01.01. 2004 31.12. 2014 yılları arasında Sivas ilinde kanser tanısı alan 13,858 hasta cinsiyet, yaş, yaşam yeri ve kanser hastalığının türüne göre sınıflandırılmıştır. 13,858 hastanın % 57'si erkek, % 43'ü kadın hastadır. Kanser vakaları en sık ( % 38) 65 ve üzeri yaşlarda, en az (%2) ise 0-14 yaş grubunda görülmektedir. Kanser tanısı alan hastaların % 70'i Sivas il merkezinde, % 26'sı Sivas'a bağlı ilçelerde, % 4'ünde il dışında ikamet etmektedir. İlçelere bakıldığında en fazla kanser tanısı alan hasta sayısı Yıldızeli (%29), Zara (%12), Kangal (%10) olarak sıralanmaktadır. İl dışından gelenler incelendiğinde 11 yıl içerisinde en fazla Tokat'tan (%74) gelen hastaların kanser tanısı aldığı görülmektedir.2004- 2014 yılları arasında Sivas ilinde görülen toplam 13 858 hasta, kanser türü sıklık sırasıyla; gastrointestinal sistem kanserleri (%17), akciğer kanseri (%15), erkek genital sistem kanserleri (%12), tiroid kanseri (%11) ve hemopoietik sistem kanserleri (%10) olarak belirlenmiştir. Cinsiyete göre değerlendirme yapıldığında en sık görülen kanser türü erkeklerde akciğer kanseri (%25), gastrointestinal sistem kanserleri (%25) ve erkek genital sistem kanserleri (%25) iken kadınlarda tiroid kanseri (%26), meme kanseri (%25) ve gastrointestinal sistem kanserleri (%19) şeklinde sıralanmaktadır.
Lalapaşa Merkez İlçe'de yaşayan 15-49 yaş grubu kadınların üreme sağlığı durumları

Bu çalışma, Lalapaşa Merkez İlçe'de yaşayan 15-49 yaş grubu kadınların, üreme öyküsü, aile planlaması, gebelik, doğum öncesi, doğum ve doğum sonrası bakım ve düşük öyküleri gibi değişkenler aracılığıyla üreme sağlığı durumlarını değerlendirmek amacıyla yürütülmüştür. Araştırma; tanımlayıcı ve kesitseldir. Veriler bölgedeki 356 kadından ulaşılabilen 273'üyle (% 76.6) yüz yüze görüşülerek elde edilmiştir. Kadınların yaş ortalaması 31.7 9 .9'dur. Kadınların % 70 .7'si evlidir. En küçük ilk evlenme yaşı 14'tür. Gebelik yaşayanların ilk gebelik yaşı ortalaması 21.6, ortalama gebelik sayıları 2.5 ve ortalama yaşayan çocuk sayıları 1 .8'dir. Herhangi bir aile planlaması yöntemi kullanımı oranı % 99 .8'dir. Kadınların % 11'i kondom, % 11'i RİA, % 17'si yalnızca geri çekme yöntemini kullanmışlardır. Son bir yılda canlı doğum yapmış kadınların tamamı gebelikleri boyunca doğum öncesi bakım almışlardır. Doğumların tamamı hastanelerde gerçekleşmiştir ve % 70'i sezaryendir. Doğumların tamamına sağlık personeli yardım etmiştir ve daha çok hekimden yardım alınmıştır. Kadınların % 77.8 doğum sonrası bakım almışlardır. Araştırma kapsamındaki kadınların % 9 .9'u isteyerek, % 4 .4'ü kendiliğinden düşük yaşamıştır. Elde edilen bulgular Lalapaşa'da yaşayan kadınların üreme sağlığı değişkenleri bakımından ülke geneline göre daha iyi durumda olduklarını göstermiştir. Ancak, ülkenin en batısında yer alan ve sosyoekonomik olarak da görece iyi koşullara sahip bu bölgede erken yaşlarda evlilik, geri çekme gibi etkin olmayan geleneksel aile planlaması yöntemlerinin kullanılması, erken yaşta ve istenmeyen gebeliklerin yaşanması, riskli gebeliklerin varlığı gibi bazı sorunlar da yaşanmaktadır. Bu aşamada özellikle 1. Basamak sağlık hizmetlerinin özenle sunulması akla gelen ilk ve en etkili önlemlerdendir. Ayrıca, kadınların bilinçlendirilmesi, eğitilmesi ve özellikle de statülerinin yükseltilmesi sorunlara köklü ve kalıcı çözümler getirecektir.
Kadın katilleri cinayet işlemeye iten sosyo-kültürel faktörlerin incelenmesi

Araştırmamızın temel amacı, kadınların adam öldürme suçu işleme nedenlerini, ve kurban ile ilişkilerini sosyo-kültürel ortam içerisinde açıklayıcı bir zemine oturtmaktır. Bunu yaparken adam öldüren kadınlar, kültürel konumları bağlamında değerlendirilerek, kadın katillere ilişkin genel bir çerçeve çizilmeye çalışılmıştır. Alan araştırmasına dayanan çalışmamızda, cezaevinde adam öldürmek suçundan hükümlü kadınlara uygulanan anket formlarından elde edilen veriler değerlendirilmiş, ardından da çeşitli değişkenler birbirleriyle karşılaştırılarak Türkiye'de adam öldüren kadınlara ilişkin genel bir sonuca ulaşılmıştır. Adam öldüren kadınların sosyo-ekomik düzeylerinin düşüklüğü belirleyici olarak karşımıza çıkmaktadır. Ayrıca kadınların kültürel konumları geleneksel kadın rolüyle bağdaşmaktadır. Kadınların adam öldürme nedenleri arasında ilk sırada namus uğruna ve aile içi şiddete maruz kalma sonucunda adam öldürme gelmektedir. Aile içinde şiddete maruz kalan kadınların kültürel yapıdan kaynaklanan aile içindeki geleneksel rollerine bağlı olarak sürdürdükleri ilişkiler çerçevesinde şiddete maruz kalmaları sonucunda adam öldürebildikleri belirlenmektedir. Ayrıca kültürel değerlerden olan namus değerinin korunması uğruna kadınların adam öldürme suçuna yöneldikleri saptanmıştır. 279 Ayrıca, hükümlü kadınların, namus kavramına ve adam öldürme suçuna bakış açılarının kültürel ortamda biçimlendiği ve sosyo-ekonomik düzey ve geleneksel rolleriyle de yakından ilintili olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak Türkiye'de kadınların adam öldürme suçu işlemeleri üzerinde, içinde yaşadıkları sosyo-kültürel değerler ve sosyo-ekonomik düzeylerinin düşüklüğü belirleyicidir. Ayrıca adam öldürmek yerine, sorunların çözümünde yasalardan yararlanamama nedenleri de yine kültürel değerler ve sosyo-ekonomik düzey düşüklüğü ile birlikte değerlendirilmelidir. Ülkemizde suçlularla ilgili çalışmalar son derece sınırlıdır. Özellikle de kadın suçluluğunun ihmal edilmiş bir konu olduğu göz önüne alındığında; araştırmamız hem örneklem grubumuzun büyüklüğünün hem de kadın suçluların kültürel konumu içinde değerlendirilmesinin önemi doğrultusunda hukuk ve suç antropolojisi alanlarına önemli malzeme sağlayıcı niteliktedir.