turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Atıksulardaki ağır metalin biyolojik atık çamura biyosorpsiyonu

Yüksek derişimdeki ağır metaller, toprak ekolojisini, tarımsal ürün kalitesini, yeraltı ve yüzeysel su kalitesini bozabilmektedir. Arıtılmış ve ham atıksu içeriğindeki ağır metaller alıcı su kütlesinde önemli sorunlara neden olmaktadır. Ağır metaller biyolojik parçalanamayan, çevrede birikme eğilimi ve tüketicilere taşınımı ile çeşitli sağlık sorunlarına neden olmaktadır. Su ortamında ciddi sorunlar oluşturması nedeniyle ağır metallerin atıksulardan giderilmesi gerekmektedir. Düşük derişimde ağır metal içeren atıksuların arıtımında, kimyasal çökeltim, iyon değişimi, membran ayırma süreçleri gibi klasik su arıtım yöntemlerinin, çevresel açıdan bazı kısıtlamaları söz konusudur. Adsorpsiyon, iz miktarda ağır metal içeren su arıtımında en yaygın uygulanan yöntemlerden birisidir. Aktif karbon adsorpsiyonu, su ve atıksu arıtımında en yaygın uygulanan ağır metal giderim yöntemidir. Yüksek maliyeti nedeniyle aktif karbon yerine, doğal organik maddelerin adsorpsiyonda kullanımı son yıllarda çalışılmaktadır. Biyolojik atık maddelerin ve biyokütlenin alternatif sorbent olarak uygulanabilirliği araştırılmaktadır. Bu tez kapsamında, atıksulardaki Cu ve Ni iyonlarının toz nitrifikasyon biyokütlesine biyosorpsiyonu araştırılmıştır. Deneysel sonuçlar, adsorpsiyon kapasitesinin sıcaklık yükselmesiyle önemli derecede artarken ve aynı zamanda biyokütleden KOI ve bb NH4-N salınımınının da arttığını göstermektedir. Sonuçlar adsorpsiyonun endotermik olduğunu göstermektedir. Cu ve Ni'in biyokütleye alımı, çözeltinin başlangıç pH seviyesine bağlı olduğunu göstermektedir. Cu ve Ni metallerinin en düşük giderme verimleri sırasıyla, % 4,7 ve % 35 olarak pH 2,0 ve 3,0' te gerçekleşmiştir. En yüksek korelasyon katsayısı, diğer modeller ile karşılaştırıldığında Langmuir modelinde elde edilmiştir. Langmuir modeli Cu ve Ni iyonlarının biyokütleye adsorpsiyonun tek tabakada olduğunu göstermektedir. Başlangıç ağır metal derişimi ve farklı dozlar için yalancı ikinci derecede modelde en yüksek korelasyon katsayısı elde edilmiştir. Ayrıca hesaplanan qe değeri ile deneysel sonuçlarda elde edilen qe seviyesi oldukça yakın olarak belirlenmiştir. G değeri sıcaklık arttıkça azalmaktadır. Bu durum adsorpsiyon sürecinin Gibbs enerjisinin artışına neden olmaktadır. Negatif G değerinin anlamı Cu ve Ni biyokütleye sorpsiyonunun uygulanabilir olduğunu göstermektedir.
Investigation of drying potential of municipal treatment sludges

Atıksu arıtma tesislerinde, arıtma çamurlarıyla ilgili olarak problemlere etkin çözümler bulmak hem işlenmiş çamurların kalitesinin arttırılması hem de çamur miktarlarının azaltılması için çamur yoğunlaştırma, çamur stabilizasyonu, şartlandırma ve susuzlaştırma işlemleri gibi her biri farklı bir amaca hizmet eden farklı çamur arıtma prosesleri uygulanmaktadır. Bununla birlikte, çamur kurutma prosesi atıksu arıtma tesislerindeki çamur miktarını azaltmak için pratikte kullanımdadır ve ayrıca mümkün yararlı alternatifler için çamurların işlenmesi değerlendrilmektedir. Termal kurutma prosesleri, hem ağırlıkça hem de hacimce susuzlaştırılmış çamurdan suyun uzaklaştırılmasını artırmak amacındadır. Bunun yanında, çamurların termal olarak kurutulması önemli enerji ve besin değeri olan bir ürün sağlayabilir. Bu araştırma çamur kurutma teknolojilerinin önemini vurgulamayı ve laboratuar şartları altında farklı sıcdaklık ve kurutma zamanı şartları altında çamurun kuruma yeteneğini incelemeyi amaçlamıştır. Her iki deneysel çalışma da elde edilen verilerin değerlendirilmesi için Box-Wilson deneysel istatiktiksel yöntem kullanılarak tasarlandı. Birinci seri deneysel çalışmalarda, işletme şartları olarak alıkonma süresi aralığı 10-120 dakika ve sıcaklık aralığı 50-180 oC olarak; ikinci deneysel çalışma serisinde ise alıkonma süresi 10-180 dakika ve sıcaklık aralığı 80-250 oC olarak seçilmiştir. Deneysel çalışmaların sonuçları, artan sıcaklık ve alıkonma süreleri için hem çamurun katı madde içeriğinin hem de son ürünün ısıl değerinin arttığını göstermektedir.
Atıksulardan elektrohidrolizle hidrojen gazı üretimi

Hızla artan enerji ihtiyacını karşılamak için fosil yakıtların aşırı kullanılması, küresel ısınma ve asit yağmurlarına yol açmıştır. Bu sebeple son 50 yılı aşkın bir süredir temiz ve yüksek enerjili yakıt arayışı önem kazanmıştır. Hidrojen küresel ısınmaya yol açan gaz emisyonunu azaltacak temiz ve yüksek enerjili (122 kJ g-1) bir yakıttır. Hidrojen gazı üretimi için geliştirilen prosesler yoğunlukla enerji eldesine yöneliktir. Sirke fermantasyonu sonucu oluşan atıksuların yüksek asetik asit içeriği nedeniyle elektrohidrolizi ile hidrojen gazı üretimi yeni ve gelecek vaat eden bir yaklaşım sunmaktadır. Bu çalışma kapsamında sirke fermentasyonu atıksuyundan elektrohidrolizle hidrojen gazı üretimi araştırılmıştır. Uygulanan doğru akım voltajı, atıksuyun KOİ konsantrasyonu, metal elektrodun türü, yonga ve tuz katkısı gibi farklı parametrelerin hidrojen gazı üretimine etkileri sistematik olarak araştırılmıştır. Optimum voltaj 4 V, optimum başlangıç KOİ konsantrasyonu 48,6 g/l ve en uygun elektrod türü alüminyum olarak belirlenmiştir. Atıksuya ilave edilen yonga ve tuzun etkisinin araştırıldığı deneylerde hem yonga hem de tuz katkılı deneyin hidrojen üretimini maksimize ettiği belirlenmiştir.
Sakarya bölgesindeki topraklardaki inorganik kirleticilerin araştırılması

Bu çalışma, Sakarya Bölgesi topraklarındaki inorganik kirleticilerin belirlenerek değerlendirilmesi ve bu sayede günümüzde ve gelecekte toprak kirliliği ile ilgili yapılacak çalışmalara kaynak oluşturmak amacıyla yapılmıştır. Tarım yapılan alanlardan, 0-10 cm toprak derinliğinden toplanan toplam 33 toprak örneğinde As, Cr, Cu, Cd, Zn, Pb ve Ni konsantrasyonları ICP-OES yöntemi ile bulunmuştur. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre; araştırma topraklarında, As, Cd ve Pb birikiminin olmadığı, toprakların %12,12'sinde Cr, %72,73'ünde Ni, %15,15'inde Cu ve %3,03'ünde Zn kirliliği bulunduğu belirlenmiştir.
Batı Karadeniz liman tesislerinde kurulu bulunan atık kabul tesislerine ait atık yönetim planlarının incelenmesi

Üç tarafı denizlerle çevrili olan ülkemizin, deniz ticaret kapasitesi giderek artmaktadır. Artan bu kapasiteyle birlikte deniz taşımacılığı birçok sorunu da beraberinde getirmektedir. Deniz taşımacılığı sonucunda oluşan deniz kirliliği çevre kirliliği problemlerinden en önemlisi haline gelmiştir. Kirliliğe neden olan faktörler arasında en büyük yeri de gemi atıkları almaktadır. Gemi kökenli deniz kirliliginin artmasının önüne geçilmesi içinde gemilerin her türlü ihtiyaçlarının karşılandığı korunmuş alanlar olan limanlara büyük görevler düşmektedir. Bu bağlamda da atıklarının deniz ortamlarına bırakılmasının önlenmesi amacıyla limanlarda Liman Atık Kabul Tesislerinin bulunması gerekmektedir. Çalışma kapsamında; Batı Karadeniz limanlarını kullanan gemilerin normal operasyonel faaliyetlerinden kaynaklanan atıkların deniz ortamına verilmesinin önlenmesi amacıyla gemilerden atıkların alınması, depolanması ve bertaraf tesislerine taşınması ile ilgili olarak; limanlarda kurulu bulunana atık kabul tesisleri ve bu tesislere ait atık yönetim planları, atık alma gemileri, atık bertaraf yöntemleri ile atık kabul tesislerine alınan atıkların miktarlarının birbirleri ile karşılaştırılması yapılarak, bölgede kurulu bulunan liman atık kabul tesislerinin verimli çalışıp çalışmadığı ortaya konularak öncelikli olarak Kastamonu limanından başlayarak Bartın, Zonguldak, Kdz Ereğli ve Çatalağzı limanlarında incelemeler yapılmıştır. Bu incelmelerde; liman yöneticilerinden liman sahalarında kurulu bulunan atık kabul tesislerine ait üniteler, atık alma gemileri ile atık yönetim planları hakkında bilgiler toplanmıştır. Saha ziyaretlerinden sonra toplanan bilgi ve belgeler ışığında gerek limanların atık alma performansları gerekse de her bir atık miktarları ölçüsünde karşılaştırmaları yapılmıştır. Bölgedeki tesislere bakıldığında yönetim planına uyum ve atık performansı açısından en iyi tesislerin özel sektör eliyle işletilen Erdemir ve Eren Limanları olduğu tespit edilmiştir. Devlet eliyle işletilen TTK ve İnebolu Atık Kabul Tesislerinde gerekli ekipmanların tesislerde bulunmasına rağmen sintine atıklarından sintine/yağ ayrıştırmasının yaptırılmadığı dolayısıyla da bu atıkların direkt olarak bertarafa gönderildiği görülmüştür. Erdemir ve Eren Limanı Atık Kabul Tesislerinde sintine atıklarına uygulanan susuzlaştırma işlemi sayesinde oluşan 3500 kalorifik değerli sintine yağları çimento fabrikalarına gönderildiği ve bu fabrikalarda ek yakıt olarak kullanılarak ülkemize katma değer sağlandığı görülmüştür. Bartın Limanı Atık Kabul Tesisi haricindeki liman atık kabul tesislerinde atık alım iş ve işlemleri bu yönetim planlarına göre yapılmaktadır. Erdemir ve Eren Limanlarına ait atık kabul tesislerinin Çevre Lisanslı olup TTK, Bartın ve Kastamonu Limanlarına ait Atık Kabul Tesislerinin Çevre Lisansları bulunmamaktadır. Bu bağlamda; yapılan çalışma batı karadeniz limanlarında yapılan ilk envarter çalışmasıdır.
İyon değiştirici sty-dvb mikrokürelerin üretimi ve karakterizasyonu

Bu çalışmada iyon değiştirici olarak kullanılabilen stiren divinilbenzen mikrokürelerinin oluşumuna etki eden parametreler değiştirilerek kesikli reaktörler için ideal boyutunun tespiti ve polimerin sülfonlanıp reçineye dönüştürülmesi işleminde etkin olan değişkenler incelenmiştir. Boyut belirlemede incelenen parametreler; karıştırma hızı, reaktör boyutu, yağ fazın sıvı faza eklenme süresi, çalışma hacmi ve kullanılan magnetin boyutlarıdır. Polimerin katyonik iyon değiştirici reçineye dönüştürülmesi işleminde incelenen parametreler ise; sülfonasyon sıcaklığı, asit konsantrasyonu, sülfonlanma süresi ve su tutma kapasiteleridir. İyon değiştirici reçine eldesi için gerçekleştirilmiş olan sülfonlanma işleminde değişken parametrelerin polimerik reçinenin sülfonasyon derecesi, iyon değiştirme kapasitesi, bağlı iyon konsantrasyonu ve su tutma kapasitesi üzerine etkileri incelenmiştir. İyon değiştirici reçine haline dönüştürülen malzemenin BET analizleri yapılarak sülfonlama işleminin reçinenin yüzey alanına etkileri, FT-IR analizleri yapılarak reçinede oluşmuş olan bağ yapıları, SEM analizleri yapılarak reçine üzerindeki fiziksel değişimler incelenmiştir.
Effect of radical scavengers on the performance of advanced oxidation processes

İleri Oksidasyon Prosesleri, atıksulardaki çeşitli kirleticilerin parçalanmasını sağlayan, kısa ömürlü, güçlü ve seçici olmayan hidroksil radikallerinin oluşumuna dayanmaktadır. İleri oksidasyon proseslerinin verimi, hidroksil radikallerinin üretimine ve bu radikallerin hedef kirleticiler tarafından etkili bir şekilde kullanımına bağlıdır. Atıksularda bulunan hedef kirletici dışındaki maddeler veya radikal yakalayıcılar, önemli miktarlarda hidroksil radikali tüketerek, ileri oksidasyon proseslerinin verimini düşürürler. Bu çalışmanın amacı, ultraviole ışık ve hidrojen peroksit (H2O2) içeren ileri oksidasyon sistemi ile, reaktif boya parçalanma kinetiğinin ve bikarbonat, karbonat ve klorür gibi radikal yakalayıcılarının proses verimi üzerindeki etkilerinin incelenmesidir. Kullanılan method, endüstrideki yaygın kullanımından dolayı reaktif azo boya olan Procion Red HE-7B kullanılarak sentetik boya çözeltilerinin hazırlanmasını içermektedir. Kullanılan sistemin verimliliği, radikal yakalayıcılannın yokluğunda ve varlığında, renk ve organik karbon giderimi izlenerek tespit edilmiştir. Radikal yakalayıcılarının yokluğunda, rengin tümünün giderilmesi için 15 dakika yeterli iken, yüzde 92 organik karbon giderimi için bir saatin gerekli olduğu bulunmuştur. Radikal yakalayıcılarının varlığında, renk giderimi inhibe edilmiş ve inhibisyonun derecesi bikarbonat ve karbonatın artan konsantrasyonlarıyla artmıştır. Klorürün, renk giderimini 100 ile 1250 raM konsantrasyon aralığında inhibe ettiği ve daha yüksek konsantrasyonlarda renk giderimini etkilemediği bulunmuştur. Renk ve organik karbon gideriminin konsantrasyona bağlı olarak birinci derece kinetiği, hidroksil radikaline bağlı olarak ikinci derece kinetiği izlediği bulunmuştur. Renk ve organik karbonun hidroksil radikali ile bimoleküler reaksiyon sabiti, reaksiyon mekanizmasını açıklayan basitleştirilmiş bir kinetik model ile hesap edilmiştir. Hesap edilen sabitler, azo boyalar için yayınlanmış data ile uyumludur.
A Study on quality improvements for oxidation pond effluents by rock filters

Bir kaya filtresinin performansını belirlemek ve tam ölçekli bir oksidasyon havuzu çıkış suyu kalite karakteristiklerini iyileştirmek amacıyla laboratuvar ölçeğinde bir pilot çalışma yapılmıştır. Farklı filtreleme süreleri ve 3 yüzey yükleme hızlarında iki farklı boyuttaki malzeme için arıtma verimliliği araştırılmıştır. Sabit filtre malzemesi için, kalite parametrelerinin uzaklaştırma verimliliğinin düşük yüzey yükleme hızlarında daha yüksek olduğu gözlenmiştir. Ayrıca, sabit malzeme ve yüzey yükleme hızı için filtreleme zamanı ile Bulanıklık, Klorofil-a, Askıda Katı Madde ve Kimyasal Oksijen ihtiyacı arasında doğrudan bir ilişki bulunmuştur. Bütün yüzey yükleme hızları ve filtreleme periyodları için, boşluk hacmi daha düşük olan küçük kayaların, büyük kayalara oranla daha fazla uzaklaştırma verimliliği sağladığı sonucuna varılmıştır. X
Endokrin bozucu kirleticilerin bazı ekonomik balık türlerinde gonad histopatolojisine ve vitellogeninlerine etkileri

Bu çalışma, Ankara'nın güneyinde bulunan, şehir için önemli balıkçılık ve rekreasyon alanı olan Mogan Gölü'nde balıkların üreme dönemine rastlayan 2013 yılı Ocak-Mayıs ayları arasında yapılmıştır. Mogan Gölü'nde su kalite parametreleri sıcaklık, pH, çözünmüş oksijen, basınç, elektriksel iletkenlik, toplam çözünmüş katı madde, salinite, alkanite, brom, bakır, çinko, demir, flor, fosfat, kalsiyum, klor, krom, magnezyum, mangan, nitrit, nitrat, nikel, potasyum, sülfat ve toplam sertlik ölçülmüştür. Aynı zamanda gölden ekonomik öneme sahip Cyprinus carpio, Carassius carassius, Tinca tinca ve Esox lucius türleri avlanmıştır. Bu avlanan türlerden kan örneği alınarak hematokrit seviyeleri saptanmış ve periferal eritrosit mikronükleus testi ile genotoksik etki incelenmiştir. Ayrıca kan plazmasında elektroforetik olarak vitellogenin proteini varlığına bakılmıştır. Aynı türlerden diseksiyon ile gonad, solungaç, kas, böbrek ve periton doku örnekleri histolojik olarak incelenmiştir. Hematokrit düzeyleri C. carpio'da %29,94, C. carassius'ta %23,67, T. tinca'da %26, 56 ve E. lucius'ta %32, 98 tespit edilmiştir. Eritrosit mikronükleus değerleri C. carpio'da 1 ,7475 0,3813, C. carassius'da 2 ,223 0,1857, T. tinca'da 3,335 0, 1934 ve E. lucius'da 1,402 0, 1094 olarak belirlenmiştir. Elektroforetik vitellogenin deneyi sonucunda vitellogenin proteini yalnız üreme dönemindeki dişilerde değil, erkek bireylerde de saptanmıştır. Histopatolojik inceleme sonucunda ise balıklarda solungaçlarda branşitis, hiperemi, epitelial ayrılma, füzyon; karaciğerde hidropik dejenerasyon ve pasif hiperemi; böbreklerde hemoraji; ovaryumlarda ooforitis, bazal membran ayrılması; testislerde dejenerasyon, siyonitik atrofitis, boşalma; peritonda peritonit görülmüştür. Göl ortamındaki çeşitli kirleticilerin yarattığı etkilerin incelenmesinde bu çalışmada kullanılan testlerin iyi birer biyobelirteç olduğu ve sonuçlarının da birbirini destekler nitelikte olduğu saptanmıştır.
SO2 habbelerinin sudaki çözünürlüğünün incelenmesi

SU2-saf su absorpsiyon sistemleri için S02 habbelerinin doymamış sudaki çözünürlüğü incelenmiştir. Bunun için bir su kolonundan habbecikler halinde SO2 gazı geçirilmiş ve suya geçen SO2 miktarı belli zamanlarda kimyasal analizle tespit edilmiştir. Farklı gaz hacmi ve absorbent miktarları için molar akı ve kütle transfer katsayıları hesaplanmıştır. Sistemden geçen S02 habbelerinin çapları bir kamera yardımıyla ölçülerek belirlenmiştir. Absorbent miktarı arttıkça absorblanan gaz miktarının da arttığı gözlenmiştir.
Su tahsisi planlamasında çok kriterli karar verme teknikleri: Seyhan Havzası örnek çalışması

Dünyadaki su kaynakları nüfus artışı, iklim değişikliği, küresel ısınma ve hızla gelişen sanayileşme ve kentleşme nedenleriyle tehlike altındadır. Bu durum su kaynakları yöneticilerine yeni zorluklar getirmektedir. Bu nedenle su kaynakları yöneticileri kullanılabilir su kaynaklarının daha etkin ve verimli kullanımının sağlanması için yeni planlara ve yöntemlere başvurmaktadır. Oluşturulan su tahsis planları havzadaki bir ya da birden fazla su kaynaklarının potansiyelini, sektörler arasındaki su ihtiyaçlarını, yakın, orta ve uzun vadede karşılaşılabilecek durumları ve bu durumlar karşısında alınması gereken önlemleri kapsamaktadır. Bu çalışmada nehir havza yönetiminin bir bileşeni olarak su tahsisi planlamasında, karar verme algoritmalarının nasıl olması gerektiğine dair bir yaklaşım geliştirilmiştir. Bu yaklaşım ile bütün havzaların su tahsis planlarının oluşturulmasında alınacak kararların doğru bir şekilde belirlenmesi amaçlanmaktadır. Böylece verilen kararlar sonucunda karşılaşılabilecek riskler ve alınacak yanlış kararlar azalmaktadır. Örnek çalışma için Seyhan Havzası şeçilmiştir. Seyhan havzası kapsamında 2030 yılına kadarki su potansiyeli göz önünde bulundurularak toplum ve çevre ihtiyaçları arasında adil ve dengeli bir şekilde su paylaşımının sağlanmasını hedefleyen bir çerçeve oluşturulmuştur. Su gereksinimleri arasındaki doğru dengeyi belirlemek için detaylı teknik ve bilimsel değerlendirmelere başvurulmuştur. Sürdürülebilir su tahsis planı için hedefler belirlenmiştir. Bu hedefler doğrultusunda mevcut su kaynaklarının ekonomik, çevresel ve sosyal faydalar içinde verimli ve sürdürülebilir bir şekilde kullanımının sağlanması için Çok Kriterli Karar Analizine başvurulmuştur. Bu araştırmada sektörler arasındaki rekabet, talep senaryoları, mevcut su potansiyeli ve paydaşların tercihleri dikkate alınarak alternatif işletim kurallarının değerlendirilmesi için karar destek çerçevesi oluşturulmakta ve su tahsis planında izlenecek bir yol haritası oluşturulmaktadır. Çerçevenin ana unsurları Seyhan Havzası örnek çalışma üzerinde gösterilmiştir. Dört ana amaç altında dokuz performans değer tespit edilmiştir. Sistem performansını artıracak dört alternatif işletim kuralı tanımlanmıştır. Karar vericiler, su kaynakları yöneticileri ve su kullanıcıları arasından seçilerek oluşturulmalıdır. PROMETHEE ve GAIA yöntemleri için gerekli olan performans değerlerinin ağırlıklarının ve tercih fonksiyonlarının elde edilmesi için karar vericiler arasındaki gerekli iletişime değinilmiştir. Son olarak, alternatif işletim kuralları için genel bir sıralama elde edilmiştir. Belirlenen bu sıralama ile fayda ve etki açısından su tahsis planında ilk olarak uygulanması gereken alternatif işletim kuralı tanımlanmıştır. Bu projenin en önemli sonucu su tahsis planı için alternatif işletim kurallarını değerlendirmek amacı altında şeffaf ve sezgisel çok amaçlı karar destek çerçevesinin geliştirilmesidir.
Contributions of plant microbe interactions to enhance drought resistance against forest fires

Akdeniz ekosistemlerinde orman yangınları normaldir. Bununla birlikte, son on yılda, Akdeniz havzasında iklim değişikliği ile orman yangınlarının sayısı önemli ölçüde artmıştır. Bu nedenle, bu bölgede yangın indisleri kullanılarak yapılan öngörüler gerekli önlemleri almak için çok önemlidir. Bu çalışmada, 1971- 2000 kontrol periyodu temel alınarak 2070- 2099 dönemi için Kanada Orman Yangın Hava İndisi kullanılarak öngörülen değişiklikler orman yangını riskini tahmin etmek için kullanılmıştır; Sera çalışması, orman yangınlarına karşı bitki-mikrop etkileşimlerinin kuraklık direncini artırmadaki katkısını araştırmak amacıyla yapılmıştır. RCP 4.5 ve RCP 8.5 senaryo setleri alt ölçeklendirme yöntemi ile 50 km çözünürlükte koşulmuş MPI-ESM-MR ve HadGEM2-ES küresel iklim modelleri kullanılmıştır. Ayrıca, ECMWF'nin 1980- 2012 dönemi kapsayan ERA-Interim gözlem verisi modellerin performansını test etmek için kullanılmıştır. Geçmiş yangın riski öngörüsünde MPI-ESM-MR modeli gözlem verisi ile çok benzer sonuçlar vermiştir. Bu yüzden, FWI ile yangın riskini tahmin etmede MPI-ESM-MR modeli bu bölge için daha uygun olabilir. Gelecek projeksiyonuna göre orman yangını riski bu yüzyılın son 30 yılında bölge genelinde önemli ölçüde artacaktır. Sera çalışmasında, yüksek sıcaklık ve su stresi altında arbüsküler mikorizal fungus ve konuk bitki arasındaki etkileşim, Muğla orman bölgesinden ve Kütahya maden bölgesinden alınan topraklar, Pinus nigra fidanı, Quercus fidanı ve Glomus mosseae kullanılarak değerlendirilmiştir. Çünkü AMF, konuk bitkilerin topraktan su ve besin alımını arttırarak orman ekosistemlerinin işleyişini önemli ölçüde etkilemektedir. Çalışmanın sonucu, AMF' nin konuk bitkilerin büyümesini, simbiyotik ilişkilerini ve kuraklık toleransını arttırdığını göstermektedir.
Optimization of ozonation conditions for the phosphorus recovery from waste activated sludge

Bu çalışma atık aktif çamurdan fosfor geri kazanımı için optimum ozonlama koşullarının belirlenmesine odaklanmıştır. Asidik veya alkali ön işlemli ya da işlemsiz ve farklı ozon dozlarında 26 kesikli deney yapılmıştır. Ayrıca bazı deneylerde fosfor salınım verimini arttırmak için ozonlama sonrası mikrodalga işlemi uygulanmıştır. Başka bir işlem olmadan ozonlamanın fosfor salınımında neredeyse etkisiz olduğu gözlemlenmiştir. Denenen farklı pH değerleri içinde ozonlama verimini arttırmakta en etkili ön işlem alkali olarak belirlenmiştir. Ancak alkali ön işlemle uzun süre ozonlama, muhtemelen yüksek pH'larda struvit veya apatit çökmesine bağlı olarak, salınan fosforun bir kısmının kaybına neden olmuştur. Asidik ön işlem ozonlamayla çamur çözünmesinde negatif etki göstermiştir. Fakat ozonlama esnasında fosfor salınımı, muhtemelen hücre tahribine ek olarak inorganik fosfor partiküllerinin çözünmesiyle, asidik ön işlemle artmıştır. Mikrodalga için asidik ön işlemli çamur, alkali ön işlem görmüş veya nötr çamurdan oldukça daha fazla salınım göstermiştir. Farklı kombinasyonlar içinde asidik ön işlem/ozonlama/mikrodalga deneyleri en yüksek çamur çözünümü ve fosfor salınımını göstermiştir. Ayrıca, havalandırma tankı ve geri devir hattından alınan çamur örneklerinin ikisinin de fosfor geri kazanımı için uygun olduğu belirlenmiştir. Salınan fosforun geri kazanımı bu çalışmanın başka bir kritik noktasını oluşturmaktadır. Struvit çöktürmesi için pH:8, 5 optimum koşul olarak belirlenmiştir. Ayrıca ince struvit partiküllerinin çekirdek olarak kullanımı ve iki gün gibi kısmen uzun bir kristalizasyon süresi struvit çöktürme verimini arttırmıştır.