turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Düşsel mekanda espas, devinim arayışı

Konumuzu 'Düşsel mekanda espas arayışları' başlığına koşut 'Düşsel - kurgusal mekanda devinim arayışı' ya da 'Düşsel kurgusal mekanda dışavurumcu devinim' olarak tanımlayabiliriz. Çünkü 'Devinim' eylemi-olayı 'espas' kavramı içinde gidip gelen bir tür devinim-biçimleşmeden doğan bir aksiyonu, oluşumu da ifade etmektedir. Sanat tarihi evreleri içinde espas olayı değişik boyutlarda irdelendiğinde her çağın estetiğinde karşımıza çıkan, çözümü perspektivle, planla, yüzeyle, plastik değerlerle ilişkili olduğu kadar, bana göre 'Devinim' kavramı ile de birlikte gündeme gelmektedir. Devinim, sanat tarihinin her döneminde, evresinde az ya da çok vurgulu ritmlerle oluşmuş, çözülmüş bir sorundur. Bu sorun kendi içinde de büyük bir dışavurum davranışını yaratmaktadır. Devinim ve devinimin yarattığı dışavurum - ekspresif davranışını da sanat tarihi çoğu örneklerinde değişik, öğelerle bulmak olasıdır. Çalışmalarımın başlığını, araştırdığım değişik konuların aralarındaki bileşkede topladım, tasarladım. Devinimde dışavurum olayını, sanatın tüm evrelerinde, örneklerinde olabileceği savundan başlatmayı uygun gördüm. Çalışmalarımı bu doğrultu da yoğunlaştırdım. Ayrıca dışavurum akımından da koşut olarak anlatıma gerek duydum. Sanatta konudan doğan figüratif öğelerin devinimi ile soyutlamadaki salt resimsel öğelerin devinimini kendi resimlerimle özdeşleştirerek birlikte örnek lemek, yorumlamak istedim. Sanat tarihinin sayısız yaratılarından seçilecek örneklerle de bu çalışmayı, yorumlamayı ele alabiliriz. Ancak ben isimler ve kısa yorumlar vermekle yetin dim. Boyutlar çok açılımlı, çok derin olabilecek böyle bir konuyu ilerde bir başka çalışmada ele almak istedim. Bu araştırmanın ilerdeki çalışmalarıma bir temel örnek, yöntem olabileceğine inanıyorum. Tek basma 'Dışavurum', 'Mekan', 'Soyutlama', 'Devinim' olayını irdelemek yerine de konuyu 'Düşsel - Kurgusal mekanda espas arayışlarında dışavurumcu devinim' tanımlaması, olayı şeklinde toparlamayı, birleştirmeyi tasarladım. Böylece birkaç konunun bileşkesinden doğan başlığı tamamlamaya çalıştım. Çağımızın başı, eskiyle hesaplaşma dönemi olarak kabul edilir. Doğanın ir- delenmesiyle başlayan bir hesaplaşma dönemidir bu dönem. Sanat natüralizmden soyuta dönen bir anlayışı yaşar. Sanat doğayla bağlarım koparıyor, Yaratma özgürlüğüne kavuşuyor. Soyut sanat, çağın sanatı'nın üslubu oluyor ve soyut sanatçılar evrensel insanlık anlayışı içinde yeni kuşaklara, yaratılara öncülük ediyor. Çalışmamı kendi resimlerimle özdeşleştirerek bir bakış açısı yaratmaya çalıştım.
Tüketim kültürü ve değişen törensel yemek algısına etkisi: Gaziantep örneği

Toplumların yemekle ilgili algısı sadece biyolojik bir ihtiyacı karşılamaya odaklı değildir. Yemek yemek her ne kadar biyolojik bir gereksinim olsa da toplumların bunu tüketme biçimleri birbirinden farklıdır ve içinde bulundukları çağın kültürüne uyum sağlayarak değişim gösterir. Toplumların değişen tüketim alışkanlıkları ve beraberinde oluşturduğu tüketim kültürü törensel yemek anlayışının da değişmesine yol açmıştır. Özellikle içinde bulunduğumuz bilim ve teknoloji çağında postmodern toplumlar hızla tüketmekte ve bu durum da toplumsal olarak gerçekleştirilen törensel yemeklerin algısında kitlesel çapta bir değişime yol açmaktadır. Bu değişimi toplumların tüketim alışkanlıklarından oluşan kültür göz önünde bulundurulduğunda tören yemekleri gibi kitlesel yemeklerin sunumundaki şekilsel, mekansal ve tüketim alışkanlıklarına bağlı değişiklikleri somut bir biçimde gözlemlemek mümkündür. Daha önceki dönemlerde evlerde geleneksel olarak hazırlanan törensel yemeklerin yerini; son yıllarda sayıları hızla artan yemek şirketlerinin hazırladığı yemekler ve organizasyon şirketlerinin tasarladığı mekanlara uygun bir biçimde hazır paket halinde tüketilmesi üzerine düzenlediği törenler almaktadır. Bu tezde tüketim kültürünün başta doğum mevlidi, sünnet, düğün ve cenaze törenleri temel alınarak Gaziantep'teki törensel yemek algısına etkisi incelenmiştir. Tezin ilerleyen bölümlerinde törensel yemekten kastedilen doğum mevlidi, sünnet, düğün, cenaze törenleri yemekleridir ve gelecekte bu alanda yapılacak çalışmalara ışık tutması hedeflenmiştir.
Eril fantazilerin doğusu 'Şarkiyatçılık' ve Türkiye'de şarkiyatçı söylem üzerinden kadın temsilinin görsel sanatlarda yeniden üretimi

Şarkiyatçılık, Batı merkezli söylemler dahilinde yaratılmış ve yine söylemlerle çoğaltılmış, tüketilmiştir. Edward Said'e göre açık şarkiyatçılık, Doğu'lu toplumların dili, yazını, tarihi ve sosyolojisi vb. üzerine açıkça dile getirilmiş görüşleri içermektedir. Fakat örtük şarkiyatçılık rüyaların, imgelerin, fantazilerin ve korkuların yer aldığı bilinçdışı bir alanı kapsamaktadır. Dolayısıyla, Şark hem bir bilgi hem de arzu nesnesi haline gelmiştir. Batı merkezli anlayışta, Doğu, öteki olarak konumlanmış ve imgesel bir coğrafya temsil edilmiştir. Bu anlamda Doğu'nun öteki olarak temsili, kadının öteki olarak temsiliyle kesişmektedir. Batı merkezli anlayışın temellerini de oluşturan öznenin, batılı beyaz erkek söyleminde konumlanışı, kadını erkeğin ötekisi olarak tanımlamıştır. Freudyen bakışda, kadın eksikli erkek olarak tanımlanmıştır, bu bakıştan hareketle Doğu eksikli Batıdır. Batılılaşma fikrinin temeli budur. Bu bağlamda, tezde tarihsel anlamda başlangıç noktası olarak 18. yüzyıl Fransasının Fransızlaştırma misyonu, Osmanlı çöküş dönemi siyasi kültürel ilişkiler ve toplumsal yansımaları incelenmiştir. Örtük şarkiyatçılığın edebiyattaki yansıması olan Bin Bir Gece Masalları, yabancı bilgisel söylemde cinselleştirilmiş öteki üzerinden dönemin tarihsel süreçleri dikkate alınarak incelenmiştir. Türkiye'de görsel sanatlarda, şarkiyatçı söylemde oluşturulmuş resimler üzerinden kadın temsilinin yeniden üretilmesi bağlamında, Harem, Hamam ve Köle Pazarı olmak üzere ötekilik mekanları üç bölüme ayırılarak incelenmiştir. Bu bağlam üzerine yapıtlarını üreten İnci Eviner, Canan, Gülsün Karamustafa, Taner Ceylan, İsmet Doğan olmak üzere beş sanatçının yapıtlarına yer verilmiştir. Tezde, kadın temsil istencinin, ataerkil düzende, hegemonik yapısalna feminist kuram çerçevesinde yaklaşılmıştır. Osmanlı batılılaşma hareketlerinden başlayarak, Türkiye'nin sosyo-politik tarihi içerisinde görsel sanatlarda, Batı modernitesinin yansımaları, şarkiyatçı bakışta kadın temsili bağlamında incelenmeye çalışılmıştır.
Çin İmparatoru Qin'in toprak askerlerinin incelenerek günümüzün yöntemleri ile uygulama yapılması

Çin tarihindeki kaos dolu bir zaman olan 'Savaşan Devletler Dönemi' (M. Ö. 475 221) sırasında; M. Ö. 259 yılında doğan, M. Ö 247 yılında 12,5 yaşında iken tahta geçen ve M. Ö. 221 yılında 6 devleti birleştirerek imparator olan Qin Shihuangdi, ülkeye kendi adını vermiş ve muhteşem imparator unvanını dünyaya ilan etmişti. M. Ö. 210 yılına kadar hüküm süren İmparator Qin, kendisine başkaldırdığını düşündüğü birçok aydın, işçi ve köylüyü öldürtmüş, tüm edebiyat ve felsefe kitaplarını yaktırmış; kendi hukuk düzenini ve temel değerlerini eşit olarak, ancak gaddar ve zorba bir şekilde uygulatmıştır. Çok fazla düşmanı olan ve ölmekten çok korktuğu bilinen Qin, ölümünden sonra da kendisini korumak üzere bir ordu kurulmasına karar vermiş, bu amaçla da pişmiş toprak askerlerden bir ordu oluşturulmasını istemiştir. Ayrıca kendisi için de bir anıt mezar yapımını başlatmıştır. Anıt mezarında bir cıva gölünün içinde yüzdüğü değerlendirilen Qin'in katafalkına henüz ulaşılmamıştır. Qin'i koruyacak toprak ordudaki askerlerin üretim sorumluluğunun 8 ayrı sülaleye verildiği, toprak askerlerin kulaklarına ait analizlerden anlaşılmıştır. Kazıların başlatıldığı 1975 yılından bugüne kadar, yaklaşık 8000 pişmiş toprak askerin gün yüzüne çıkarıldığı bu muhteşem ordunun yanında, teçhizat, malzeme ve silahlar ile atlar ve at arabaları da çukurlardan çıkarılmıştır. Farklı yüzlere sahip binlerce askerin, farklı bakış ve duruş sergilediği terracotta ordusunda; pişirilmiş ve boyanmış toprak askerlerin muhteşem ayrıntılara sahip kıyafetleri, zırhları ve teçhizatları ile bulundukları çukurlarda savaşmaya hazır olduklarını gösteren dizilimlerine hayranlık duyulmaması mümkün değildir.
Hatice Sultan Vakfiyesi'nde süsleme(1446 numaralı kasa defteri-Vakıflar Genel Müdürlüğü arşivi)

Kitap kültürümüzde bezeme geleneği önemli bir yere sahiptir. Tarihimizde ilme ve dolayısıyla kitaba verilen değer, tezyinatın ilk dönemden itibaren olgunlaşarak günümüze gelmesini sağlamıştır. Tezhip, kültür ve sanat tarihimizde kendi gelişimi içinde sanatkarlarımızın katkılarıyla çeşitli üsluplar kazanmıştır. Tezhip sanatı, diğer kitap sanatları olan hat, ebru, cilt, katı ve minyatür ile birlikte değerlendirilmektedir. Tez konumuz olan vakıflar genel müdürlüğü arşivinde 1446 numaralı kasa defteri Hatice Sultan Vakfiyesi'nin tezhipleri, 19. yüzyıl tezhip özelliklerine örnek teşkil etmekte, vakfiyelerde görülen bezemeleri gün ışığına çıkararak, tezhip sanatının 19. yüzyıl gibi değişim sürecindeki durumunu ortaya koymak önem arz etmektedir. Eser; vakfiye amacına uygun olarak, vakfedilen mülkler ve bu işlerin yürütülmesi için harcanacak para miktarlarının yer aldığı bir defter olup, 19. yüzyılda yazılmış ve tezhiplenmiş olması dolayısıyla, bu dönemin kitap sanatları hakkında bilgi vermektedir. Hatice Sultan Vakfiyesi bu dönem tezhip özelliklerini yansıtması açısından önemlidir. Vakfiyenin zahriye, serlevha, fasıl başı sayfalarındaki barok-rokoko süslemeler ile halkar bezemelerinin klasik dönem tezhiplerinden farklı olması dönemin motif, kompozisyon ve renk değerlendirilmesinin yapılması açısından önemlidir. Ayrıca döneme ait vakıf kültürünü de gözler önüne koyan eser günümüz sanatçılarına da yeni tasarım imkanları sunmaktadır.
Türkiye'de fotoğraf anasanat dallarında yapılan yüksek lisans tezlerinin incelenmesi

Bu çalışmada Türkiye'de Fotoğraf Anasanat Dalı Fotoğraf Programı olan üniversitelerde hazırlanmış tezlerin analizi yapılmıştır. Bu üniversiteler, Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Fotoğraf Anasanat Dalı Fotoğraf Programı, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Fotoğraf Anasanat Dalı Fotoğraf Programı, Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Fotoğraf Anasanat Dalı Fotoğraf Programı ve Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Fotoğraf Anasanat Dalı Fotoğraf Programı'dır. Araştırmanın örneklemini, Yüksek Öğretim Kurumu'nun tez tarama sayfasında yayınlanan bu dört üniversiteye ait toplam 103 adet yüksek lisans tezi oluşturmaktadır. Araştırmanın amacı, yüksek lisans tezlerini içerik analiziyle betimsel açıdan incelemek ve böylece daha önce yapılmış çalışmaların bir panoramasını sunarak bundan sonra yapılacak olan çalışmalara rehber olmak ve fotoğraf eğitimine katkı sağlamaya çalışmaktır. Bu amaç doğrultusunda incelenen yüksek lisans tezleri, hem topluca hem de üniversite bazında ele alınarak, enstitülerine, anasanat dallarına, yapılış yıllarına, danışmanlarına, öğrencilerin mezun oldukları lisans programlarına, konularına, kuramsal ve teknik değerlendirmesine, veri toplama araçlarına, yöntemlerine, kaynaklarına göre gruplandırılarak incelenmiştir. Araştırma, tarama modelinde yapılmıştır. Ayrıca tezlerin içeriğini belirlemek amacıyla, içerik analizine dayanan betimsel istatistikler kullanılmıştır. Bu araştırma ile elde edilen sonuçlardan hareketle, fotoğraf alanında farklı düşünme yolları ve gelecekte yapılacak araştırmalara yol gösterilmeye çalışılmıştır. Benzer çalışmalar ile oluşacak yığılmaların önlenebilmesi açısından da bu çalışma oldukça önemlidir.
Bir sahne tasarımcısı olarak Yıldız Köse İpeklioğlu'nun yaşamı, sanatı ve tasarım anlayışı

Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Tiyatro Bölümünün ilk mezunlarından bugün mezun olanlarına kadar pek çok isim, işindeki başarısıyla ve edindiği tecrübelerle göz doldurdu. Efter TUNÇ, Ömür YILMAZER, Murat GÜLMEZ, Sevtaç DEMİRER gibi alanında başarılı birçok mezunumuz arasında öne çıkanlardan biri de Yıldız Köse İPEKLİOĞLU'dur. Türkiye'de Sahne Tasarımı eğitimi almış ve halen mesleğini yapan bir tasarımcı olarak Yıldız Köse İPEKLİOĞLU'nu ele alırken bir yandan da onun deneyimleri ışığında, bugünkü sahne tasarımı eğitimi ve mesleğin icrası konusunda kırılgan noktaları yakalamaya özen gösterdik. 30 yıla yakın sürede elde edilen bu mesleki deneyime ilişkin görseller hem Devlet Tiyatroları arşivlerinden hem de sanatçının kendi eskizlerinden seçmelerle oluşturulurken, düzenleme, oyunlara ait görseller ve metinler, oyunun konusu, afiş, oyun fotoğrafları biçiminde düzenlendi. Yanı sıra; İPEKLİOĞLU'nun bugünden düne baktığında anımsayabildiği kadarıyla, yaptıklarını kendi kaleminden irdelemesi de oyunlara başka bir boyut kazandırdı.
Sanatta yabancılaşma ve yeniden üretim

Tezde ' Yabancılaşma Teriminin Sanata Olan Etkisi ' araştırma konusu olarak seçilmiştir. Araştırma çalışmaları yapılırken toplumsal hareketler, özne kuramları, sanat ve yabancılaşma etrafında değerlendirilmiştir. 'Kişinin toplumdan neden uzaklaştığı ? ', ' sanatsız toplum olur mu? ', 'sanatın geçmişşten günümüze tarihte nasıl bir rol oynamıştır ? ' vb. soruların yanıtları aranmıştır. Resmin başlangıcı, yapısall olarak değişimi ve gelişimi hakkında genel bilgi verilmiştir. Bu bağlamda gelişen resim teknikleri anlatılmış olup teknoloji ve gelişen endüstrinin sanatı geliştirip geliştirmediği de tartışma konusu olmuştur. Çalışmanın amacı dünya sanatında yabancılaşmanın sanata olan etkisidir. Kişinin özne kaybı ele alınmış olup yetiştiği toplumun üzerinde bıraktığı etkiler ve toplumsal hareketlerden aldığı aksiyonlar tartışılmıştır.
Kentli bedende bozulmalar

İçinde yaşamakta olduğumuz çağ sosyal, kültürel, sanatsal ve teknolojik açıdan önemli dönüşümlerin yaşandığı bir çağdır. Kentleşmeyle birlikte insanlık tarihinde görülmemiş ölçüde değişimler yaşanmıştır. Kent hayatının içerisine 'hızın da girmesiyle birlikte yaşanan bu değişimlerden en çok etkilenen kentli bireyler olmuştur. Tüketimin küreselleşmesi, tüketim toplumunun oluşması, teknolojinin bireylerin hayatlarının her alanına nüfuz etmesi, popüler kültürün bireylere dayattığı imajlar kent hayatını çok daha karmaşık bir hale getirmiş ve kent yaşamının hızlı değişimleri arasında kendisini konumlandırmaya çalışan bireyin nesnel dünyayı algılayabilmesi güçleşmiştir. Tüketici toplumda beden, değişim amacıyla üretilen bir meta haline gelmiştir. Metalaşan ve mekan içerisinde hassasiyetini yitiren bireyler zihinsel/ruhsal açıdan da çöküntüler yaşamaktadır. Zihinde yaşanan bu çöküntüler bir ayna gibi bireylerin bedenlerinde etkisini göstermektedir. Yüksek Lisans Tez çalışmasında, modern dönemle başlayan ve günümüze kadar devam eden süreçte yaşanan olumlu veya olumsuz birçok değişim ve bu değişimlerin doğrultusunda kent ve beden ilişkisi, bireyin zihinsel ve ruhsal açıdan bozulmaları ele alınmıştır. Kentin hissettirdiği karmaşık duygular ile bedenin zihinsel bozulmaları ilişkilendirilmiştir. Kendi bakış açıma göre kentin, ben de dahil olmak üzere tüm bedenler üzerinde etkisi görmezden gelinemeyecek bir meseledir. Ben de bu karmaşık düzenin bir parçası olarak bu konuyu olumsuz etkileri açısından ele aldım. Kent ve beden üzerine yapılan uygulamalı çalışmalarda imgeleştirdiğim biçimler bedenin bizzat kendisi ve bedenin gerisinde parçalanmış kent manzaralarıdır. Bu beden imgelerinde figürler yalnız, çıplak ve korunmasızdır. Çevrelerine ve kendi öz benliklerine yabancılaşan figürler bu durumu anatomik duruşları ve vücut dilleri ile yansıtmaktadır. Kent yaşantılarının zihinsel açıdan oluşturdukları etkiler belli şiddetler içerir. Dolayısıyla kentin kaos ortamındaki yaşantı şiddeti zihnin doğasını, düzenini alt üst edebilir ve bozulmalara yol açabilir. Kentin sonsuz ve silik sınırlarında bedenler her zaman tepkilerin başlatıcısıdır.
Oryantalis dönemde Avrupa'dan Türkiye'ye gelen yabancı ressamlar ve Türk resim sanatına etkileri

'Oryantalist Dönem'de Avrupa'dan Türkiye'ye Gelen Yabancı Ressamlar ve Türk Resim Sanatı'na Etkileri' konulu bu araştırma, Oryantalist Dönem'de Türkiye'ye gelen Yabancı ressamların belirlenerek, eserlerinin incelenmesi ve 'Türk Resim Sanatı' 'na etkilerinin saptanması amacıyla hazırlanmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde; Osmanlı İmparatorluğunun Batı'ya yönelişi ve Batı ile kültürel etkileşimi anlatılmıştır. İkinci bölümde; tezin ana başlığını oluşturan 'oryantalizm' 'in anlamına, tarihçesine ve oryantalist tarzda yapılmış eserlerin konularına değinilmiştir. Üçüncü bölümde; Türk Oryantalist Ressamı, 'Osman Hamdi Bey' 'in hayatına, sanat anlayışına yer verilmiş ve üslup anlayışı tartışılmıştır. Ayrıca, oryantalist anlayış da çalışan diğer doğulu sanatçıların hayatlarına değinilmiştir. Tezin dördüncü bölümünde; Batılı oryantalist ressamların hayatları ve sanat anlayışları yer almış; bu ressamların tespit edilen, seksen iki adet resmi, kataloglara dönüştürülerek, atölye, sanat tarihi, estetik ve sanat eleştirisi olmak üzere, dört disipline göre analiz edilmiş ve beşinci bölüm oluşturulmuştur. Kataloglardan elde edilen sonucuna göre, bir 'Karşılaştırma ve Değerlendirme Tablosu' oluşturulmuştur. Bu tablonun verileri ışığında, altıncı bölüm olan 'Değerlendirme ve Sonuç' 'a gidilmiştir. Yapılan bu araştırma, Batılı Oryantalist ressamların, geldikleri ülkeler, yaşadıkları yıllardaki farklılıklara rağmen, hepsinde konu yönünden ortak bir yaklaşım olduğunu ortaya çıkarmıştır. Hayatları ve sanat anlayışları incelenen bu ressamlardan bir kısmı, Osmanlı Sarayı tarafından davet edilerek 'Saray Ressamı' olmuşlar, 'Padişah Nişanı' ile ödüllendirilmişler ya da Saray koleksiyonlarının oluşmasını sağlamışlardır. Bu dönem ressamlarının 'Türk Resim Sanatı' 'na en büyük katkısı ve etkisi ise, Türk Ressamlarfnın hocaları olmalarından kaynaklandığı görülmüştür.
Anadolu kültür tarihine yönelik animasyon denemesi

Bu çalışmanın 1. Bölümünde animasyon teknikleri hakkında ayrıntılı açıklama sunulmuş, animasyon teknolojisi ve yeni yaklaşımlar üzerinde durulmuştur. Geleneksel animasyon teknikleri yanı sıra bilgisayar ortamında yürütülen animasyon çalışmalarının hangi uygulama programlarıyla ve nasıl üretildiğine açıklamalar getirilmiştir. 2. Bölümünde Sanat Eseri Çalışması Raporu'nun asıl konusu olan Anadolu kültür tarihine giriş yapılmış ve Anadolu'nun Dünya kültüründeki yeri ve önemi üzerinde durulmuştur. Bu kapsamda M. Ö. 500'lü yıllarda Anadolu'da yaşayan ve Dünya kültürüne mal olmuş uygarlıklardan, yaşam tarzları, yönetim ve sanat anlayışları gibi konularda açıklamalara yer verilmiştir. 3. Bölümde animasyon denemesi ele alınmıştır. Uygulanan çalışmanın aşamaları ve karşılaşılan sorunlar işlenmiştir. Sonuç olarak bu zenginliğin tanıtılması ve geleceğe aktarılması için yerel içerikli konuların seçilmesi hem ulusal bir sorumluluk gerektirmekte, hem de özgün olmak bakımından önemli yer tutmaktadır.
Çin kültüründe bahçe köşkleri ve klasik suco bahçelerindeki örnekleri

Bu yüksek lisans tezinde, Çin bahçesinin ana fikri olarak Çin kozmolojisinin temel kavramları incelenmiş ve Klasik Suco Bahçelerinden üç örnek ile Çin bahçe köşkleri, hakkında bilgiler verilmeye çalışmıştır. Doğanın küçük ölçekli idealize edilmiş bir versiyonu olan bahçeler, yüksek derecede katmanlı, saniyeler içinde hesaplanan bir mekan kurgusu, zaman içinde deneyimlenmek üzere kurgulanmış bir tecrübedir. Deneyimleyende denge, huzur ve uyum hislerini uyandırır. Çalışma kapsamında Çince kaynaklara odaklanılmış kapsamlı literatür araştırması yanında manzara resimleri, planlar ve porselen gibi çeşitli mecra ve temsillerdeki bahçe tasvirleri incelenmiştir.
20. yy. da sanat akımlarında fotoğrafın kullanımı ve avangard kavramı ile ilişkisi

Fotoğraf, yeni bir buluş olarak önceleri salt teknik ve araçsal işlevi olan bir etkinlik gibi düşünülmüş, zamanla araçsal işlevinin yanı sıra estetik yönü, toplumu ve sanatı değiştirme, yönlendirme özelliğiyle, 20 yy. başlarında bir sanat dalı olarak da kendini göstermeye başlamıştır. Aynı zamanda fotoğraf, ortaya çıkışından bu yana 20. yy sanatının gelişim sürecini derinden etkilemiştir. Yerleşik düzenden ve geleneksellikten kopma, sanatın din ve devlet egemenliğinden çıkması, toplumsal ve ekonomik yapının giderek demokratikleşmesiyle, sanat üretiminin bu iktidar güçlere karşı yürüttüğü mücadeleler, değişen yaşama paralel olarak sanatı, farklı bir dinamikte işler duruma getirmiştir. Bu gelişimler yeniliğin ve özgünlüğün bir değer olarak belirlenmesine kaynak olmuştur ve yeni sanat dillerinin, yeni eleştirileri alanlarının oluşumunu dolayısıyla avangard sanatı zorunlu kılmıştır. Özellikle fotoğrafın ortaya çıkışıyla sanatın taklit etme görevinden kurtulmuş olması sanatta yenilenme ve avangard bir tavrın söz konusu olmasının yolunu açmıştı. Fotoğraf, toplumsal bellek ve imge kavramının değişimi, göz ve görmenin çözümlenmesi, öznenin ölçülebilirliği, kitle kültürünün ortaya çıkması, çoğaltma sistemlerinin gelişimi, kurumsallaşma, örneğin müze kavramının değişimi gibi oluşumlara araç olduğu gibi daha sonraları aynı sistemlere karşı oluşan avangard sanatsal süreçlerin gelişimine kaynaklık etmesiyle, icat edildiğinden bu yana tarih içinde etkin rolünü oynamıştır. Bu noktada sanatta alışılagelmiş anlatım biçimlerini dışlayan zamanın ötesine uzanan ilerici bir sanatsal tavır olan avangardın siyasal, toplumsal ve kültürel anlamda yenilik anlayışı ile fotoğrafın herkesin paylaştığı bir dil olması, sanata getirdiği yenilikler, sanatsal ve toplumsal öncülerin bir arada olduğu avangard sanatın, hayata yayılma çabası ile birleşir. Sonuç olarak diyebiliriz ki, fotoğraf, içinde yaşadığımız dünyadan nesnel gerçeklikten, var olan görüntüleri alımlar ve kültürün tüm katmanları için kolay ulaşılabilir olma özelliği ile kitle kültürünün iletişimini sağlar ve tüm bu farklı katmanları birbirine bağlar. Buna en iyi kanıt ise yüksek sanat ile hayat arasında fotoğraf ile kurulan bağdır. Bunun yanı sıra fotoğraf, doğası gereği çoklu, tekil olmayan ve çoğaltılma yönelik bir yöntemdir. Sanat eserleri de dahil olmak üzere her şeyi kopyalayarak çoğaltmak özeliğine sahiptir. Fotoğraf bu özelliği ile süreç içinde sanatın metalaşmasını sağlamış olsa da, aynı zamanda sanatın metalaşmasına, özerkleşmesine karşı gelebilmenin olanaklarını sanatçılara sunmuştur. Fotoğrafın bu gücü ile avangardın sanatla hayatı birleştirme davası birlikte iş görür.
İllüstrasyonda doku

İllüstrasyon sanatı insanoğlunun kendini ifade etme ihtiyacıyla birlikte doğan ve günümüze kadar varlığını sürdüren görsel bir sanat dalıdır. Teknolojiyle birlikte gelişen ve yaygınlaşan materyallerle birlikte illüstrasyon üretim teknikleri tarih içinde giderek çeşitlenmiş, birçok farklı tekniğin ortaya çıkmasına sebep olmuştur. Aynı zamanda illüstrasyon sanatının yapısı ve gelişimi de bu teknolojik değişimlerden etkilenmiş, bugünkü halini almıştır. Sonuç olarak günümüzde illüstrasyon üretimi için sınırsız denebilecek kadar malzeme ve teknik imkan mevcuttur. Her görsel tasarımda olduğu gibi, görsel tasarım öğelerinin özenli ve yerinde kullanımı illüstrasyon sanatı için de oldukça önemlidir. İki boyutlu yüzeye üçüncü bir boyut katarak izleyicide farklı bir algı oluşturan ve alanı zenginleştiren doku öğesi, illüstrasyon sanatında da varlığını farklı biçimlerde göstermektedir. Görme duyusunun haricinde izleyiciye dokunsal bir algı da sunan doku, varlığını yalnızca iki boyutlu bir düzlemde görsel kopya olarak gösterse bile bireydeki etkisini devam ettirebilen ve kurduğu bağı güçlendirebilen bir yapıya sahiptir. Bu çalışmada doku öğesinin illüstrasyon sanatı üzerindeki etkileri, illüstrasyon sanatında üretim teknikleri nicel araştırmada tarama yöntemi ile araştırılmıştır.