turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Assessment of exposure and risk associated with trihalomethanes and other volatile organic compounds in drinking water

ilinde, yarı probabilistik yöntem kullanılarak belirlenen 100 evdenalınan içme suyu örneklerinde 54 uçucu organik maddenin derişimleri ölçülmüş, ve bundan kaynaklanan maruziyet ve risk seviyeleri değerlendirilmiştir. Her evden bir katılımcıya anket uygulamak yoluyla demografik veriler ve günlük su tüketim oranları belirlenmiş ve her bir katılımcı ve İzmir halkı için sırasıyla deterministik veprobabilistik yaklaşımlar kullanılarak maruziyet ve risk seviyeleri tespit edilmiştir. İzmir içme suyunda, trihalometan bileşikleri, benzen, toluen, p-ksilen, venaftalin en sık belirlenen uçucu organik maddeler olmuş ve belirleme sınırınınaltından 35 A g/l'ye kadar değişen derişimlerde ölçülmüştür. Hiçbir uçucu organik madde hiçbir örnekte İnsani Tüketim Amaçlı Sular Hakkında Yönetmelik ve AvrupaHalkları İçme Suyu Yönetmeliği'nde belirtilen değerler ya da Amerikan Çevre Koruma Ajansı sınır değerleri ve Dünya Sağlık Örgütü rehber değerlerinin üzerindeölçülmemiştir. Metropol alanda ölçülen derişimler bütün uçucu organik maddeler için diğer ilçelerde ölçülenlerden daha yüksektir. Bütün THM bileşikleri musluksuyunda daha yüksek derişimlerde ölçülmüştür. İzmir içme suyundaki uçucu organik maddelerden kaynaklanan kanser hariciriskler çok düşük seviyelerde iken bromodiklorometan ve dibromoklorometan için ortalama kanser riski kabul edilebilir seviye olan milyonda bir (10-6) seviyesinin üzerinde bulunmuştur. Bromodiklorometan, dibromoklorometan, ve bromoform için birey bazında yapılan hesaplar, katılımcıların anılan sıraya göre %23, %29 ve%2'sinin kabul edilebilir seviyenin üzerinde kanser riski bulunduğunu göstermiştir. Sonuç olarak, kirletici derişimleri sınır değerler altında bile olsa oluşan kanser risklerinin kabul edilebilir seviyenin üzerinde olabileceği görülmüştür.
Katı atık sızıntı sularının elektrokimyasal yöntemler ile arıtılabilirliğinin incelenemsi

Sızıntı suları, genel olarak bakıldıgında yüksek organik içerige, agır metal konsantrasyonlarına ve kompleks bir yapıya sahip, koyu renkli ve agır kokulu bir kirleticikaynagıdır. Karmasık yapısı ve karakteristik özelliklerinin depo yasına bağlı olarakdeğişimleri nedeniyle sızıntı suları, arıtımı zor atıksuların basında gelmektedir. Gelisenteknolojilere paralel olarak sızıntı suyunun arıtımı için daha yüksek verimli ve düsük maliyetliarıtım metotlarına olan arayıslar artarak devam etmektedir. Günümüzde elektrokimyasal yöntemler ise çesitli avantajlar sunmaktadır. Bu çalısmada; elektrokoagülasyon ve elektrooksidasyon prosesleri ile sızıntı sularının elektrokimyasal arıtılabilirligi çesitli isletmesartları altında arastırılmıstır. Ayrıca; elektrokimyasal proseslerden önce ultrasonik proses ile fizikokimyasal arıtım ve jet-loop reaktör ile biyolojik arıtım saglanarak, bunların sızıntı suyunun elektrokimyasal arıtılabilirligini ne ölçüde etkiledigi irdelenmistir. Bu çalısma, zaydas Katı Atık Depolama Sahası'ndan alınan farklı karakterlerdekiçesitli sızıntı suyu numuneleri ile yapılmıstır. Elektrokoagülasyon ve elektroksidasyonprosesleri ile 30 dakika sonunda %18- 56 arası Kimyasal Oksijen htiyacı giderimi elde edilmistir. Alüminyum plakalarla elektrokoagülasyon öncesi ultrases prosesi, KO giderim verimini % 7 artırmıstır fakat farklı isletme sartları altında daha kapsamlı çalısmalar yapılması tavsiye edilir.
Türkiye'deki santral uçucu küllerinin sızıntı özelliklerinin incelenmesi

Bu çalışmada, kömürle çalışan termik santrallerin uçucu küllerinin depolandıkları alanlarda yüzey ya da yeraltı suları ile yapabilecekleri sızıntı özellikleri incelenmiştir. Bunun için Türkiye'de üç değişik bölgede yer alan termik santraller seçilmiştir. Bu santraller, gerek kullandıkları kömürlerin özellikleri gerekse de küllerinin içerdiği kalsiyum oksit miktarları açısından farklılıklar göstermektedir. Uçucu külleri ele alınan santraller, Afşin-Elbistan, Çayırhan ve Seyitömer Termik Santralleri'dir. Uçucu küllerde sızıntı özellikleri incelenmesi, dünyada yaygın olarak kullanılan iki standart yönteme göre gerçekleştirilmiştir. Bunlar US-EPA TCLP 1311 ve EU-CEN TC292A/VG 2 Yöntemleri'dir. TCLP yöntemi ortamın düşük pH derecelerine ayarlanmasını gerektirirken, CEN yönteminde pH ayarlaması yapılmamaktadır. Bu iki yöntem ayrıca oda sıcaklığında ve 50 C sıcaklıkta da ayrı ayn incelenmiş olup, sıcaklığın küllerden çözünen madde miktarına etkisi gözlenmiştir. Bunun yanı sıra, değişik sıvı/katı oranlarının da küllerin sızıntı özelliklerine etkisi araştırılmış ve çalışma boyunca tüm değişkenlerle birlikte değerlendirilmiştir. Çalışmada, esas elementlerden Fe, Ca, Mg, Na ve K, eser elementlerden ise Ni, Pb, Zn, Mn, Cr, Cu ve Ba elementlerinin değişik koşullar altında, üç farklı uçucu külden çözünürlüğü incelenmiştir. Bütün bu değişkenler göz önüne alınınca, sızıntı özellikleri incelenen uçucu küllerden en fazla kalsiyum elementinin çözündüğü görülmüştür. Kalsiyum en çok Afşin-Elbistan uçucu küllerinde çözünmüş olup, bunu Çayırhan ve Seyitömer külleri izlemiştir. Diğer tüm elementlerin konsantrasyonu çok daha düşük seviyelerde kalmıştır. Ayrıca, sıcaklıktaki artış tüm elementlerin çözeltideki konsantasyonunu arttırırken, kalsiyum konsantrasyonunda belirgin düşüşler gözlenmiştir. TCLP ve CEN yöntemleri ile uçucu külden çözünen elementlerin miktarları farklılık gösterdiğinden uçucu küllerin tehlikeli ya da tehlikesiz olarak sınıflandırılmalarının uygulanan yönteme bağlı olduğu görülmüştür. Bu nedenle sızıntı yöntemlerinin hangisinin kullanılacağının otoritelerce belirlenmesi gerektiği önerilmiştir. Bunun yanı sıra, uçucu külden çözünen elementlerin konsantrasyonlarının, zehirlilik ve içme suyu standarlarındaki değerleri karşılayamadığı görülmüştür.
Doğal mineral kullanılarak adsorpsiyon yöntemi ile sudan krom ve nikel giderimi

Bu çalışmada, doğal bir materyal olan ' Şabazit ' mineralinin, sulu çözeltilerden Nikel ve Krom toksik ağır metal iyonlarını adsorplama kabiliyeti karakterize edilmiştir. Krom ve. Nikel giderimi üzerine adsorban miktarı, pH, sıcaklık, temas süresi ve giriş konsantrasyonunun etkisi incelenmiş ve optimum değerler elde edilmiştir. Deneysel sonuçlar Langmuir, Freundlich ve Temkin izoterm modelleri uygulanarak değerlendirilmiştir. Elde edilen verilere göre her iki metal iyonunun adsorpsiyonu en iyi Freundlich izotermlerine uygunluk göstermiştir. Elde edilen sonuçlara göre en iyi giderim Cr iyonu için; 20 g/L adsorban dozunda, 200 rpm karıştırma hızında, pH 3'de, 100 mg/L giriş konsantrasyonunda ve 120 dakika denge süresinde % 79 giderim verimi elde edilmiştir. Nikel iyonu için; 1,5 g/L adsorban dozunda, 200 rpm karıştırma hızında, pH 8'de, 100 mg/L giriş konsantrasyonunda ve 90 dakika denge suresinde % 75 giderim verimi elde edilmiştir. Her iki metal iyonu için G0, H0 ve S0 gibi termodinamik parametreler de değerlendirilmiş, adsorpsiyon kendiliğinden gerçekleşmektedir. Ayrıca adsorpsiyon kinetiğine bakılmış ve Pseudo ikinci derece kinetik modele uyduğu tespit edilmiştir. Bu çalışmanın ortaya koyduğu sonuçlar doğrultusunda şabazit mineralinin sulu çözeltilerden ağır metal gideriminde adsorplama kabiliyetinin oldukça yüksek olduğu söylenebilir.
Çevresel etki değerlendirme raporu hazırlanmasında uzaktan algılama ve coğrafi bilgi sistemleri tekniklerinin kullanılması

Dünyada ve ülkemizde, nüfus artışına paralel olarak artan çevre bozulmaları sonucunda, çevre problemlerinin tanımlanması ve çözülmesi üzerine çalışmalar yoğunlaşmıştır. Özellikle kısıtlı doğal kaynakların bilinçsizce kullanımı ve kirletilmesi, doğal kaynak yönetimi konusunu gündeme taşımıştır. Son 30-40 yıl içerisinde, gelişmiş ülkeler yatırımların ekonomik boyutları yarımda çevresel boyutlarımda dikkate alan ve doğal kaynakların yönetimini de içeren Çevresel Etki Değerlendirme çalışmalarına hız vermiştir. Planlanlama aşamasındaki herhangi bir faaliyetin çevreye olası etkilerinin incelenmesi ve etkilerin minumuma indirgenmesi ÇED' in amacıdır. Faaliyetin olası etkilerinin saptanabilmesi için de öncelikle çevrenin mevcut durumu belirlenmelidir. Özellikle faaliyet etki alanın çok geniş olduğu çalışmalarda, klasik veri toplama teknikleriyle mevcut durum tespiti oldukça zahmetli bir iştir. Türkiye gibi çevresel veritabanlan olmayan ülkelerde, çalışma alanına ait herhangi bir envanter çalışmasına ulaşabilmek için ise büyük çabalar harcanmaktadır. Bu çalışmada, Antalya İl merkezini kapsayan 42x42 km2'lik bir alanda örnek çalışma gerçekleştirilmiştir. Seçilen örnek alan içerisinde ileride planlanacak bir faaliyet için yapılacak ÇED' e temel oluşturulacak arazi örtüsü/kullanım bilgilerinin Uzaktan Algılama ve Coğrafi Bilgi Sistemleri teknikleriyle elde edilmesi amaçlanmıştır. Arazi örtüsü/kullanım bilgilerinin çıkarılmasında, 1988 ve 1997 yıllarına ait LANDSAT5-TM uydu görüntüleri, topoğrafik harita ve orman haritası kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda, 1988- 1997 yıllan arasında çalışma alanına ait arazi örtüzü/kullanımmda önemli değişikler saptanmıştır. Bu süre içerisinde, bölgedeki yerleşim alanlarındaki artışa paralel olarak tarım ve ormanlık alanlarda azalma tespit edilmiştir. Bu sonuçlar doğrultusunda, çalışma alanında ilerleyen yıllarda aym eğilimin devam etmesi, orman ve tarım alanlarında önemli bir azalış olacağım açıkça göstermektedir.
Impact of cosolvents on the interphase mass transfer of NAPLs in porous media

Yüzeyaltı ortamlarının, susuz faz sıvıları formundaki organik kirleticilerle kirlenmesi, yaygın ve ciddi bir çevresel tehdittir. Sudaki düşük çözünürlükleri, yüksek adsorpsiyon oranları ve potansiyel olarak yüksek toksisiteleri nedeniyle, bu bileşikler uzun vadeli kirletici kaynakları olarak davranış gösterirler ve iyileştirmesi en zorlu olanlarındandır. NAPL'lerin iyileştirilmesi için geleneksel 'pompaj ve arıtma' tekniklerinin verimsiz olduğu ve yüksek maliyet gerektirdiği kanıtlanmıştır. Son yıllarda ortaya konan birçok iyileştirme tekniği arasında, NAPL'lerin daha iyi çözünmesi için yardımcı çözücülerle yıkama yöntemi, NAPL'lerin yerinde iyileştirilmesi için düşük maliyetli ve uygun bir yöntem olarak gösterilmektedir. NAPL kütlesinin yıkama çözeltisine fazlar arası kütle aktarımı, artırılmış çözünmeyle iyileştirme teknolojisinin tesirini kontrol eden kilit bir süreçtir; fakat henüz çok az sayıda doğrudan çalışma, yardımcı çözücülerin bu süreçlerin üzerindeki etkisini titizlikle araştırmıştır. Bu çalışma, yardımcı çözücülerin NAPL'lerin yıkama çözeltisine kütle transferi üzerindeki etkilerini araştırmaktadır. Bu amaç için seçilen yardımcı çözücü ve NAPL, sırasıyla etanol ve 1 ,2-diklorobenzendir. Etanol içeriğinin ve yıkama hızının kütle transferi üzerindeki etkisini sınamak için bir dizi deney yapılmıştır. Deneysel sonuçlar, tek boyutlu bir analitik çözüm ve iki boyutlu bir gözenek ağı modeli kullanılarak yorumlanmıştır. Bu iki model üzerinden hesaplanan kütle transfer katsayıları, Sherwood korelasyonları geliştirmek için kullanılmıştır. Yardımcı çözücü varlığının kütle transfer katsayısı üzerinde önemli bir etkiye sahip olduğu gözlemlenmiştir. Geliştirilen Sherwood korelasyonları, ilerideki modelleme çalışmalarında ve hapsolmuş NAPL'lerin iyileştirilmesini içeren saha uygulamalarında kullanılabilir.
Bisfenol A'nın elektrokimyasal yöntemler ile arıtılabilirliğinin incelenmesi

Bisfenol A farklı kimyasal maddeler ile birleştirilerek daha çok endüstriyel sektörde plastik malzeme ve metal kaplamalarında kullanılan kimyasaldır. Östrojenik hormon aktivitesini bozmakla beraber literatürde endokrin sistemi bozucu kimyasallar arasında gösterilmektedir. Günlük hayatımızda sık kullandığımız eşyalardan ve gıda maddelerinin kaplamalarından insana geçebildiği bildirilmiş ve özellikle doğum öncesi dönemlerde maruz kalınabilen BFA'nın kanıtlanmış birçok zararları bulunmaktadır. Endüstriyel faaliyetler için üretilen ve çevreye salınan BFA atıksu arıtma tesisleri çıkış sularında, çöp sızıntı suyunda ve her türlü yüzey akış sularında görülmüştür. Bu tez çalışmasının asıl amacı laboratuvar şartlarında hazırlanan sentetik BFA çözeltisinin elektrooksidasyon-ozon ve ozon prosesleri ile beraber arıtılabilirliğinin araştırılmasıdır. İki prosesin beraber kullanıldığı (EO+O3) sisteminde BFA giderme verimine etkisi araştırılmıştır. BFA konsantrasyonundaki azalmalar gözle görülür bir şekilde oluşmuş, sadece ozon (O3) ile arıtımda ise giderim sağlanmış fakat ikili prosese göre daha az verim elde edilmiştir. Çalışmada pH, akım yoğunluğu, ozon dozu ve süre parametrelerinin BFA giderme verimine etkisi analiz edilmiştir. Aktif anodik oksidasyon ile gerçekleştirilen elektroooksidasyonda anot olarak Ti/RuO2(0,70)-IrO2(0,30) materyali kullanılmıştır. EO+O 3 prosesinde optimum şartlar pH 7, 1,5 g/L. H ozon dozu, 4,57 mA/cm 2 akım yoğunluğu ve 25 dak. olarak bulunmuştur. O3 prosesinde ise pH 7, 1 ,5g/L. h ozon dozu ve 25 dak. olarak bulunmuştur. Bu şartlarda BFA giderme verimleri EO+O 3 için %90, 68 iken O3 için %83, 92 olarak bulunmuştur. Her iki proses için farklı kinetik modelleri ile hesaplar yapılmış olup her iki proses için en uygun kinetik model 2. Mertebe bulunmuştur. 2. Mertebe kinetik modele göre regresyon katsayıları (R2) EO+O 3 için 0,94 ve O3 için 0,92 olarak, reaksiyon hızları sırası ile 1,8x10- 2 ve 9x10- 3 olarak bulunmuştur. Farklı parametrelerde yapılan çalışmalarda görüldüğü üzere BFA numunesinin gideriminde EO+O 3 prosesi kullanılabildiği ve sadece O3 prosesine göre daha verimli bir arıtım gerçekleştirdiği belirlenmiştir. İki proseste de BFA parçalanması sonucu yan ürün oluşmadığı gözlemlenmiştir.
Development of a methodology for identification and control of the chemicals of the greatest concern: Yesilirmak River Basin case study

AB Su Çerçeve Direktifi (2000/60/EC) tüm yüzey ve yeraltı sularının iyi su kalitesi statüsüne ulaşmasını hedeflemektedir. Üye ülkeler, kimyasal durumu değerlendirmek amacıyla, su kütlelerinde 45 öncelikli maddeyi izlemekle yükümlüdür. SÇD, su kütlelerinde ekolojik açıdan iyi durumun sağlanabilmesi için üye ülkelerin 'nehir havzası belirli kirleticileri'ni tanımlamasını ve bu kirleticiler için çevresel kalite standartlarını belirlemesini gerektirir. SÇD ile uyumlu olarak bu çalışmanın ana amaçları Yeşilırmak Havzası'nda öne çıkan kirleticileri ortaya çıkarmak, bu kirleticilerin deşarjından sorumlu noktasal kaynakları belirlemek ve bu kaynakların kontrolüne ilişkin strateji geliştirmektir. Sınırlı kaynakları sucul ortam açısından en önemli tehdit unsuruna yönlendirmek amacıyla, ekotoksisite etki konsantrasyonu, biyoyoğunlaşma faktörü ve su kalite standardını dikkate alan sıralama yaklaşımı uygulanmıştır. Çoğunlukla mikrokirleticilerden oluşan aday kimyasallar, 45 öncelikli madde ve 250 belirli kirletici arasından seçilmiştir. Sonuç olarak, floranten ve tributil fosfat sucul ortam için risk arz eden kimyasallar olarak öne çıkmıştır. Bu kirleticilerin havzaya olan yükleri, deşarjlarından sorumlu olan noktasal kaynaklar için emisyon faktörü türetilerek hesaplanmıştır. Floranten ve tributil fosfat yüklerinde azaltmaya gitmek için ilk aşamada kontrol edilmesi gereken ana kaynak kentsel atıksu arıtma tesisleri olarak belirlenmiştir. Son olarak, öne çıkan noktasal kaynakların sebep olduğu kirliliği kontrol etmek için deşarj limiti/standardı geliştirmeye yönelik olarak alternatif yaklaşımlar incelenmiş ve nehirdeki mevcut su kalitesi koşulları altında, deşarj noktasında meydana gelen nehir suyunun sebep olduğu seyrelme oranına bağlı deşarj limiti belirleme yaklaşımı uygulanabilir olarak seçilmiştir. Bu yaklaşım kullanılarak, floranten ve tributil fosfat deşarjından sorumlu olan ana noktasal kaynaklar için deşarj limitleri belirlenmiştir.
Sakarya nehri havzasında su kalitesi yönetimi

SAKARYA NEHRİ HAVZASINDA SU KALİTESİ YÖNETİMİ Sosyoekonomik gelişme sürecinde, suyun kısıtlayıcı bir unsur haline gelmemesi amacı ile yapılan su kaynağı planlamalarında belirlenmekte olan yararlı kullanımlar, su kantitesinin yanı sıra su kalitesi yönetimini de gündeme getirmektedir. Günümüzde su kalitesi yönetimi ile amaçlanan, sosyoekonomik etkinlikler sonucunda su kaynaklarından günümüzde ve gelecekteki yararlanma olasılıklarının sınırlanmaması için su kalitesini tanımlayan parametrelerin kontrol edilmesidir. Su kaynaklarının kalite yönetimi ile ilgili mevcut bilgilerin değerlendirilmesinde ve ileriye dönük kararların alınmasında matematik modeller önemli bir mühendislik aracı olarak kullanılmaktadırlar. Bu çalışmada ve daha önceki çalışmalarda seçilen matematik modelin kalibrasyonu, doğruluk ve duyarlılık analizleri yapılmış ve modelin güvenirlik ile kullanılabileceği kanıtlanmıştır. Model kullanımı için gereken veriler, havzada başlatılan bir su kalitesi izleme programı çerçevesinde elde edilmiştir. Bu çalışma ile tüm Sakarya Havzası ele alınarak öncelikle günümüz koşullarındaki su kalitesi saptanmış ve daha sonra Porsuk Çayı ile Sakarya Nehri, yararlı kullanımlar açısından değerlendirilerek bu su kaynaklarının istenen amaçlara uygunlukları araştırılmıştır. Daha sonra gelecekteki yararlı kullanımlar belirlenerek, su kalitesinin iyileştirilmesi için alınabilecek önlemlerin su kalitesi üzerine etkileri model yardımı ile araştırılmıştır. Bu bağlamda sürdürülen çalışmada, havzadaki kirletici kaynak potansiyeli ve su kalitesi birlikte değerlendirilerek, çeşitli atıksu kontrol seçenekleri irdelenmiş ve sonuç olarak. amaçlanan kaliteye ulaşılması için ciddi önlemlerin alınması gerektiği anlaşılmıştır. Çalışma sonucunda yapılan değerlendirmede, su kaynakları için ulusal platformda kalite standardı uygulamak yerine, havza boyutunda standart uygulamanın daha akılcı bir çözüm olacağı ve su kalitesi standartlarının havzada amaçlanan çoklu yararlı kullanımlar doğrultusunda belirlenmesi gerekliliği vurgulanmıştır. XV111
Koagülasyon-flokülasyon yönteminin büyükbaş hayvan çiftliği atıksularının AKM ve KOİ içeriğine etkisi

Bu çalışmada büyükbaş hayvan çiftliğinden kaynaklanan atıksuların arıtılmasında Koagülasyon ve Flokülasyon Yönteminin AKM ve KOİ içeriğine etkileri incelenmiştir. Büyükbaş hayvan çiftlik atıksuları nüfus yoğunluğunun az olduğu dönemlerde tarım arazilerinde sıvı gübre olarak kullanılırken daha sonra tüketimin ve üretim sistemlerinin değişmesi ve kullanılan yem su ve iklim şartlarında olan değişikliklerinde etkisiyle yeraltı ve yüzey sularına karıştığında yüksek kirletici konsantrasyonuna neden olmuştur. Hayvansal üretim yapan çiftlik ve barınak sayılarının artması ile bu atıksuların arıtılması zorunlu hale gelmiştir. Büyükbaş hayvan çiftlik atıksuları üzerine çeşitli çalışmalar yapılmış bazı arıtım yöntemleri tek başına veya birlikte kullanılarak ve geri kazanım yöntemleri uygulanarak bertaraf çalışmaları denenmiştir. Bu tez çalışmasında ise oluşan hayvansal atıksularda yüksek kirliliğe neden olan KOİ ve AKM parametrelerinin kimyasal proseslerden Koagülasyon ve Flokülasyon ile arıtım işlemleri uygulaması yapılmıştır. Tüm deneysel çalışmalar laboratuvar şartları sağlanarak gerçekleştirilmiştir. Kullanılacak olan koagülant, flokülant ve dekolorant araştırmaları yapılmıştır bu araştırma sonucunda koagülant olarak FeCI 3 ve PDAC, flokülant olarak PAC'S, PAC ve CPA uygulanmıştır. Dekolorant olarak ise Dec-50, DC1040 ve TP7090 ile çalışmalar yapılmıştır. Daha sonra doz belirleme çalışmaları ve pH çalışmaları da laboratuvar ortamında gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmalar sonucunda FeCI 3 ile koagülasyon işlem sonucunda en yüksek AKM giderim verimi %97, KOİ giderim verimi %82 olarak sağlanmıştır. PDAC ve CPA ile yapılan çalışmalar sonucu AKM giderim verimi %98, KOİ giderim verimi %75 değerinde sağlanmıştır. Dekolorant ile yapılan çalışma sonucunda en yüksek AKM giderim verimi %97, KOİ giderim verimi %73,5, olarak belirlenmiştir. Son olarak pH çalışmaları yapılmış bu çalışma sonucunda FeCI 3 ve PAC ile yapılan çalışmada pH 6 da en yüksek AKM giderim verimi %97,7, KOİ giderim verimi pH 8,5 da %79 olarak belirlenmiştir. PDAC ve CPA ile yapılan çalışmalar sonucu AKM giderim verimi pH 8,5 da %96, KOİ giderim verimi %87,7, dekolorant ile yapılan pH çalışmaları sonucunda en yüksek pH 8,5 da AKM giderim verimi %96, KOİ giderim verimi %77 olarak sağlanmıştır.
Ultrasonic destruction of trihalomethanes: Optimization of system parameters

çme sularının dezenfeksiyonu çagımızda elde edilmis önemli bir halk saglıgızaferidir. Ancak her ne kadar hastalık yapıcı microorganizmalar içme suyundan kaynaklananbirincil saglık riskini olusturmakta ise de, kimyasal dezenfeksiyon yan ürünleri beklenmeyen bir saglık tehdidi olusturmaktadır. Klorlama ile dezenfeksiyonun en sık karsılasılan yan ürünleri trihalometanlardır. Kanserojen özellikleri sebebiyle trihalometanların içme sularındanuzaklastırılması önemli bir halk saglıgı konusu olmustur. Sesüstü dalgaların çevre koruması amacıyla kullanılmasına yönelik çalısmalar, özellikle sudaki biyolojik ve kimyasal kirleticilerin giderilmesi amacıyla kavitasyon etkisinin kontrol altına alınması üzerinde yogunlasmaktadır. Arastırmaların hidrofobik maddelerden çok hidrofilik maddelerin uzaklastırılması üzerinde yogunlastıgı görülmektedir. Bu çalısmada trihalometanların sulu çözeltilerinden sesüstü dalgalar yardımıylauzaklastırılması incelenmistir. Trihalometanların sesüstü dalgalar ile uzaklastırılmasında etkili olan parametrelerin incelenmesinde model bilesik olarak kloroform kullanılmıstır. Kloroformun sonolitik yöntemle uzaklastırılması üç ayrı frekansta ve degisik güçyogunluklarında incelenmistir. Farklı gazların kloroform giderilmesine etkisi argon, hava, azot ve oksijen kullanılarak incelenmistir. Kloroform giderilmesinde hidroksil radikalireaksiyonlarının etkisi radikal tüketicisi maddeler yardımıyla incelenmistir. Kloroform vebromoform giderimine diger trihalometanların etkisi ayrıca incelenmistir. Model bilesiküzerinde yapılan çalısmalardan elde edilen sonuçlar çesme suyu ile yapılan arıtmadeneylerinde elde edilen sonuçlarla karsılastırılmıstır. Son olarak sonolitik uygulamalarınçesme suyunun akut zehirliligi üzerindeki etkisi Microtox test yöntemi kullanılarak incelenmistir.
Seryum ve lityum teknoloji kritik elementlerinin sucul toksisitesinin araştırılması

Bu Yüksek Lisans Tezi kapsamında, teknoloji kritik elementleri olarak da bilinen nadir dünya elementlerinin en önceliklileri olan Lityum ve Seryum'u Daphnia magna ve Artemia salina akut ve kronik toksisite testleri ile çevresel etkileri incelenmiştir. Sonuçlara göre hem Lityum hem de Seryum hem ışıksız hem de ışık altındaki numunelerde çok daha düşük konsantrasyonlarda Daphnia magna'ya toksik etki etmiş, ışık şiddeti arttıkça toksisitenin çok düşük oranda düştüğü gözlenmiştir. Artemia salina kronik toksisite test sonuçlarına göre, ışık ve doğal organik maddenin etkisinin olmadığı gözlenmiştir. Bunun yanında Artemia salina için kronik toksisite deneylerinde ışık şiddeti arttıkça toksisite azalmış ve doğal organik maddelerin etkileri araştırıldığı numunelerde anlamlı bir etkinin olmadığı gözlenmiştir.