turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Heykel sanatında hazır nesne kullanımı

Heykel sanatı, insanlığın varoluşundan itibaren toplumların yaşam koşullarındaki değişimler doğrultusunda maddesel, biçimsel ve düşünsel dönüşümler geçirmiştir. İnsanlık tarihinde her çağın kendi dinamikleri içerisinde yaşamı oluşturan etkenler vardır. Bu etkenlerin birey üzerinde yarattığı etkiler sanata da kaçınılmaz bir biçimde yansır. 20. Yüzyılın başları hızlı gelişen endüstri, sanayi ve üretim ekonomisi, toplumda yeni bir kültür inşa etmeye başlamıştır. Sanayi ve üretim ekonomisinin yaşamın dinamiklerini belirlediği bu çağda, heykel sanatı da bu dönüşümden etkilenmiş ve tarihindeki en büyük kırılmalardan birini yaşamıştır. Modern çağın insanının sorunlarına yeni malzeme ve teknikler ile cevap verme ihtiyacı gündelik yaşamdan nesnelerin heykel sanatına dahil olmasını gerektirmiştir. Heykel sanatında hazır nesne kullanımı, 20. Yüzyılın başlarında Dada akımı ile başlamıştır. Marcel Duchamp'ın 1913 yılında ilk kez gündelik bir nesneyi sanat nesnesine dönüştürmesinden günümüze geçen süreçte sanatçılar, seri üretim nesnelerin sanattaki olasılıklarını incelemiştir. Endüstri nesnelerinin düşünsel ve biçimsel bağlamda heykel sanatında kullanılması, yeni malzeme, üslup ve tekniklerin gelişmesini sağlamıştır. Heykel sanatında, sanat nesnesini estetik yargı ve değerler açısından dış biçime dayalı alışılmış retinal bir zevk olmaktan çıkaran hazır nesneler, sanat yapıtı kavramının içsel olgularını ele alan çalışmalar ortaya konmasında kullanılmıştır. Bu araştırma kapsamında, hazır nesnenin ortaya çıkmasını sağlayan tarihsel süreç ve heykel sanatında malzeme olarak gündelik nesnelerin sanat nesnesine dönüşümü ana hatlarıyla sanatçıların yapıtları üzerinden incelenerek ele alınmıştır.
Terracotta heykel ve bir sergi

Terracotta, var olusun temel ögeleri olan toprak, su, hava ve atesten dogar. Neredeyse, insan ruhu ile de aynı kimyadadır. Pismis toprak olarak adlandırabilecegimiz bu teknikle, yapılan tüm sanatsal üretimler, yeryüzünün bellegini, insanın bilgeligini içlerinde saklarlar. Toprak, yeryüzünün insana armagan ettigi en zengin arkeolojikolusumlardandır. Su ile karıstırıldıgında, kolaylıkla biçimlenen kile dönüsür. Bu malzeme, heykel sanatının en eski vazgeçilmez model malzemesidir. Nefesalmasına ragmen, kısa ömürlü olan bu malzeme, ancak ates ile pisirildigindekalıcılasmaktadır. Bu çalısmada, kilden üç boyutlu kalıcı isler olusturabilmek amacıyla, terracotta'nın geçmişsten günümüze kullanılısı incelenmis uygulama tekniklerine yer verilmistir. Gelisim süreci incelendiginde, neredeyse insan ile yasıt olan bu teknik dogayauyumu, dayanıklılıgı, duyarlı anlatım olanakları ile, günümüz sanatçıları için, halaçekiciligini korumaktadır.
Grafik tasarımda ızgara sistemleri ve sayfa düzeni

Grafik tasarımın üretim araç ve süreçlerinden sayfa düzenine, ölçülebilir kriter ve kurallara uygun, hızlı ve özgün tasarım önerileri getiren ızgara sistemleri, eskiden olduğu gibi günümüz bilgisayar çağında da öncülük etmektedir. Hızın her geçen gün daha çok önem kazandığı günümüz sayfa tasarımında kesinlik ve matematiksel doğruluğun bir tür sağlaması olan ızgaralara, bugün eskiye göre daha çok ihtiyaç vardır. Bu sebeple, grafik tasarımcılara özgün ve hızlı üretim sürecinde katkı sağlaması amacıyla, bu tezin adı 'Grafik Tasarımda Izgara Sistemleri ve Sayfa Düzeni' olarak belirlenmiştir. Grafik üretim tekniklerinin en temel konularından olan sayfa düzeni, ilk çağlardan günümüze kadar sürekli gelişim göstermiştir. Bu nedenle birinci bölümde; mağara resimlerinden yazının icadına, baskı tekniklerinden matbaanın bulunuşuna, endüstri devriminden enformasyon aktarımının yoğunlukla gerçekleştiği kitle iletişim araçlarına kadar, iletişim ve düzen kaygısında olan insanın kat ettiği yola değinilmiştir.'Grafik Tasarımda Izgara Sistemleri ve Sayfa Düzeni' konulu bu araştırmanın ikinci bölümünde; basılı sayfalar ve bunların dijital ortama yansımalarıyla birlikte, web siteleri gibi elektronik ortamdaki sayfalar incelendiğinde, karşılaşılan temel grafik tasarım sorunlarına, yine tasarım ilke ve kuralları ile çözüm önerileri getirilmiştir. Ayrıca ızgaraların endüstri devriminin bir ürünü olarak modern sanatta nasıl yer ettiğine değinilirken, usta sanatçılar tarafından nasıl kullanıldığı ve günümüze kadar neredeyse kuramlaşarak süregelen gelişim süreci incelenmiştir. Bu bağlamda, bugün ızgaraların sayfanın düzeninde hangi maksatla nasıl kullanılabileceğiyle ilgili bilgiler aktarılmış, sayfa düzeninin ne ifade ettiği, grafik yüzeyler ve sayfa düzeni ilişkisi, tasarım ilke ve kurallarının yanında ızgaraların sayfa düzenine nasıl yön vereceğine değinilmiştir. Araştırmanın üçüncü bölümünde; modüler ızgara ve hiyerarşik ızgara sistemleri yardımıyla sayfada düzen arayışı, bütünlük ve süreklilik gibi ilkeler 'Master Premium Franchize Klavuzu' tasarım süreciyle örneklenmeye çalışılmıştır. Bu çalışmada temel amaç; iyi tasarım örnekleri üzerinden tasarım unsurları ve temel tasarım ilkeleri ışığında, özgün ve sistematik tasarım yöntemlerini ortaya koyarken, sayfa düzeninde ızgara sistemlerinin kullanım sürecine dair çağdaş, nitelikli bir kaynak oluşturmak olmuştur.
Çağdaş Türk resim sanatında yüzey sorunu

Türk resminin gelişim süreci üzerinde ele aldığımız ve sanatın temel sorunlarından olan yüzey kavramı, üzerine işlem yapılan alan olarak tarih süreci içerisinde çeşitli değişikliklerle ele alınmıştır. Başlangıcından günümüze değin çeşitli biçim değişmeleri ve benzer sorunlarla karşılaşan Türk resmi Batı anlamında espas anlayışına geçişi 19. Yüzyılın sonuna doğru ele almıştır. Bu sebeple çağdaş Türk resminin oluşumunu irdelerken, resim tarihimizin başlangıcını teşkil eden minyatürlerle çağdaş Türk resmine geçişte önemli bir etken olan Batı resminin gelişim sürecini de konunun daha da açıklık kazanması amacıyla ele alınması gerektiği kanısındayım. Bu çalışmada, üzerine işlem yapılan yüzeyin değişen dünya görüşleri içersinde her dönemin düşünce ve kültürünü oluşturan malzeme ve espas anlayışına yönelik biçim araştırması 12. yüzyıldan günümüze değin irdelenmesi anlamında olmuştur. 14. yüzyıl ortalarında Giotto'nun derinlik arayışlarına girerek geleneksel yöntemleri kırmaya başlamasıyla oluşan ve zamanla 20. Yüzyılın çeşitli dünya görüşleri içersinde çok boyutlu anlayışa kadar uzanan kavrayış biçimleri resim tarihinin gelişim serüvenini belirlerler. IVBatıda ve doğuda gelişen düşünce alanındaki hareketler ile bilim ve teknoloji alanındaki gelişmeler insanın evrene bakışında değişiklikler oluşturmuştur. Sosyal ve kültürel alanlardaki değişimin toplum üzerindeki yankısı toplumun bir ferdi olan sanatçıyı da etkileyerek, özellikle 20. yüzyıldan itibaren devrim niteliği taşıyacak ürünler verme yoluna gidilecektir. 20. yüzyılın değişen dünya görüşleri içerisinde sanatçılar alışılmış, geleneksel kalıplan aşarak farklı üslup ve teknikler oluşturmuşlardır. 14. yüzyılın ortalarında, Giotto ile başlayan bilimsel perspektif doğrultusundaki üç boyutlu yanılsamalı derinlik anlayışı, Cezanne'nın kübizm doğrultusundaki arayışları ile ilk köklü değişimi yaratmıştır. Çağdaşlarının daha ilerilere götürdükleri anlayışla birlikte, nesnenin optik görüntü biçimi kaybolarak nesnenin bizzat kendisi yüzey üzerinde betimlenmeye başlanmıştır. Batıda meydana gelen bu değişimlerin Çağdaş Türk Sanatı üzerinde de etkisi olduğu muhakkaktır. 19, Yüzyılın sonuna kadar iki boyutlu bir resim anlayışı ile hareket eden Türk sanatçıları, minyatürden üç boyutlu yanılsamalı resme geçişte Batıya örnek alarak çeşitli aşamalar geçirmiş zamanla farklı akım ve tekniklerle çağdaşlaşma alanında hız kazanmıştır. Çalışmamın özünü oluşturan yüzey kavramını, Çağdaş Türk Sanatının gelişim serüveni ile Batının resim tarihim kendi içerlerinde ayrı ayrı ele alarak incelemeyi uygun gördüm. Çağdaş sanatımızda farklı malzemelerle yüzey araştırmalarım sürdüren sanatçılarımızın eserleri de konu kapsamına alınarak, onların da bu söyleve katkılarının neler olduğunu inceledim. Böylece biçimsel ve teknik kaygıların yüzey üzerindeki etkilerinin ortaya konulan verilerle daha açıklık kazanacağına inanıyorum. VI
Yapıt - isim - algı ilişkisi üzerine görsel çözümlemeler

Sanatsal düşünme toplumsal uzlaşılardan bağımsız, tamamlanmış sözcüklerle kendisini ifade eden mekanik dili dışlayarak, ereği kendinde olan düşünmedir; bir sonucu değil tasarımı barındırır. Bu bağlamda içinde konumlandığımız ancak dışsal olarak karşımızda duran görünümler dünyasının nesneleri alanı belirlenmiş, tanımlanabilir nesneler olmaktan çıkıp tasarımlar bütünü haline gelmektedir. Bu haliyle sanatsal düşünce görünümlerin maddesel, mekanik çeperini aşarak öteki'nin imkanlarını barındırır. Kişi adlandırdığı nesnede kendi istemini dile getirir. Etik, estetik, entelektüel, ideolojik tüm değerler kişinin bilincinde başlayarak toplumsal bilince, oradan aşkın bir gerçekliği arzulayarak evrensel bilince ulaşır. Soyutlama ile gelişen bu değerler arzumuzun ereğini ortaya koymaktadır, bu bağlamda kişi yaşadığı değerler sisteminin taşıyıcısı olarak dile getirdiği genel geçer istemdir. Buna koşut olarak tuvaldeki bir imge deneyimin öncesiz ve sonrasız varlığının biçimleniş halini temsil etmektedir. Bu şekliyle sanatsal düşünce ile dile gelen görünümün formel yapısı değil süregelen yapısıdır; anlamın çoğul doğasıdır. Modern sanat görünümlerin düzleme ya da yontuya taşındığı formel bir sanatı dışlayarak, görümlerin düzlemde ya da yontuda yeniden açımlandığı bir sanatı öngörmüştür. Bu da sanatın görünümler içinde konumlanan kendinde bir görünüm olarak varlık kazanmasını sağlamıştır. Bu şekliyle sanat görünümlerin yansıtıldığı bir alan olmaktan çıkıp, görünümlerin yansıdığı, ereği kendinde bir alandır. Artık tuval ya da yontuda izleyici olarak deneyimlenen temsili bir form değil, sanatçısının tabii olduğu bir anın temsilidir. Bu haliyle bir sanat eseri kendinde bir temsil olarak, görünen gerçekliğe koşut, anlamın çoğul doğasının barındığı bir fenomen olarak görünümler içinde konumlanmaktadır.
Türk resminde balıkçı figürü

Figüratif betimleme, Antik Mısır, Yunan ve Roma uygarlıklarından beri resim sanatında önemli bir konu olmuştur. Dinsel, mitolojik ve günlük hayattan yansımalar sunan resimlerin vazgeçilmezi olan figürler incelendiğinde, farklı dönem ve üsluplarda birçok defa balıkçı figürünün betimlendiği tespit edilmiştir. Batılı tarzı Türk resminde 19. yüzyıl sonundan günümüze kadar Türk ressamların da balıkçı figürünü ele almış oldukları örneklerle görülür. İstanbul ve çevresinde daha aktif gelişen resim sanatında, İstanbul'la bağlantılı olarak balıkçı konusunda pek çok eser meydana getirilmiştir. Öncelikle resmi koleksiyonların ve banka koleksiyonlarının incelendiği bu tez çalışmasında erken tarihli olarak Halil Paşa ve Osman Hamdi Bey'in çalışmaları yer alır. Ardından 1914 Kuşağı/Çallı Kuşağı, Müstakil Ressamlar ve Heykeltıraşlar Birliği ile D Grubu'nda yer alan birçok sanatçı, balıkçı figürü ile ilgili resimler yapmıştır. Bu gruplarda yer alan sanatçıların eserleri, genel olarak 1955 -60'lı yıllarda çalışılmıştır. Yeniler Grubu daha sonra kurulmasına rağmen bahsi geçen gruplardan daha önce bu konuyu ele almıştır. İlk sergi konularının Liman olmasıyla balıkçı figürünü, 1941 yılında konu alan eserler üretmişlerdir. Tezin katalog bölümünde; Halil Paşa, Osman Hamdi Bey, İbrahim Çallı, Cevat Dereli, Bedri Rahmi Eyüboğlu, Nurullah Berk, Sabri Berkel, Turgut Atalay, Selim Turan, Nedim Günsür, Turan Erol, Özer Kabaş, Aydın Ayan ve Mustafa Sekban başta olmak üzere Türk ressamların çalışmaları belirlenerek kısaca resimsel çözümleme yapılmıştır. Sanatçılar, balıkçıların günlük yaşantılarından farklı kesitler sunarak, tuvallerine aktarmışlardır. Her sanatçının, kendi özgün üslubuna bağlı olarak çalışmasıyla Türk resim sanatı için zengin bir koleksiyon oluşmuştur.
Makro-kristal sır araştırma ve uygulamaları (1200 c-1300 c)

Kristal sırlar, artistik seramik sırlarının en özel türlerinden biridir. İlk kez yüzyıllar önce ortaya çıktıkları düşünülse de, bu konudaki bilinen araştırmalar 19. yy.'ın başlarına dayanmaktadır. Özellikle büyük ve parlak kristallerin söz konusu olduğu makro-kristal sırlar, bu dönemden günümüze kadar ilgi çekici özelliklerini korumuşlardır. Formun yüzeyinde gelişigüzel bir şekilde serpiştirilmiş gibi görünen ve ışıkla üç boyutluymuşçasına parıldayan bu kristaller, üzerinde bulundukları formlara çarpıcı görünümler kazandırmaktadırlar. Bu çalışma, sır yüzeyinde bu özellikte makro-kristaller oluşturmak üzere yapılan teorik ve uygulamalı araştırmaları kapsamaktadır. Birinci bölümde, kristal sırların tarihçesiyle ilgili bilgi verilmekte, bu sırların gelişim süreci fabrikalar, atölyeler ve günümüz seramik sanatçılarıyla örneklendirilerek ele alınmıştır. İkinci bölümde, kristal sır türlerinden bahsedilmiştir. Üçüncü bölümde, makro-kristal sırların uygulanacakları formların üretiminde kullanılan çamurlar, sır reçetelerinde yer alan hammaddeler ve oksitler, sırlama ve pişirim hakkında bilgi verilmiştir. Dördüncü bölüm ise, teorik bilgilere dayalı olarak yapılan uygulama çalışmaları ve sonuçlarını içermektedir.
Cumhuriyetten günümüze kitap kapağı sorunları ve 'deneme' türü kitaplar için kitap kapağı tasarımları

Toplumsal ve sanatsal kültürümüz açısından Grafik Sanat'ı ve buna bağlı olarak kitap kapağı tasarımı çok yeni bir sanat türüdür. Bu nedenle kısa bir geçmişşe dayanır. Öteki sanat dallan gibi batı kaynaklı modeller üzerinde gelişen grafik sanatı ancak cumhuriyetin ilanından sonra çağdaş bir kimliğe bürünmüş, kitap kapağı da bu kimliğe paralel bir oluşum izlemiştir. 1928'deki harf devrimi sonucunda kitap tasarımı da latin harflerinin çizdiği bir doğrultuda yayın hayatımızda etkili olmaya başlamıştır. Böylece Türkiye'de ilk basılı kitabın yayınlandığı 1729'dan 1920'lere kadar gelen dönem, yayıncılık açısından birçok sorunları beraberinde getirmiş; ancak cumhuriyetin ilanından sonra kitap yayınlarında gözle görülür bir canlanmaya tanık olmuştur. Cumhuriyetin ilanıyla başlayan ve 1940'h yılların sonuna kadar gelen dönem kitap yayıncılığında devlet desteğinin ön planda olduğu yıllardır. Bu dönemde yayınların büyük bir kitleye ulaşmasında hazırlayıcı önlemler alınmış dünya MasMerinin yayını ile başlayan yayıncılıktaki devlet girişimi kitap kapaklarında belirli prototipleri hedef almıştır. 19501i yıllarda başlayan ikinci dönem ise, yayıncılıkta özel girişimciliğin devlet desteği paralelinde yürüdüğü yılları kapsar. Bu dönemde de amaç devlet desteğinin öngördüğü doğrultuda ucuz fiyatlı kitaplar yayınlamaktır. Maliyetin ve karın alt düzeyde tutulduğu bu dönem kitap kapaklarında yeni seçenekleri de araştırmayı zorunlu kılmıştır. Çünkü, 1950'li yıllar Türk ekonomisinin dışa açılmaya başladığı ve ilk sanayi hardelerinin gerçekleştirildiği yıllardır. 19601ı yıllar ise, bu dönemin bir devamı olarak yayıncılıkta bir patlamanın yaşandığına tanık olunur. Bilim, kültür ve sanat ağırlıklı yayınlar birbirini izler, kitap tasarımında kalite arayışları ön plana çıkar. Kitabın içeriği ile genel tasarımı ve kapağı arasında ilişkilerin daha gerçekçi açılardan araştırıldığı gözlemlenir. 70'li yılların nbaşlarında, kitap tasarımında ve kapak kompozisyonunda meslekten kişilerin bu alanı denetimlerine almalarıyla özgün tasarım biçimleri ortaya çıkar. 1980'li yıllardan günümüze uzanan dönem ise, kapak tasarımında teknik ve estetik yönden arayışların yoğunlaştığı bir dönemin kapılarını açar. Araştırma konusu olarak 'Cumhuriyet Dönemi', tür olarak 'Deneme Kitapları', yazar olarak da 'Salah BİRSEL' seçilerek birbiriyle yakından ilintili olan bu üç kavram çerçevesinde çalışmalar yönlendirilmek istenmiştir. ııı
Bileşenlerinin diyalektiği açısından görsel algı ve yaratıcılık

Görsel algı ve yaratıcılık bileşenleri algının zihinsel süreçleri olarak, duyu, duyum, duygu, duygulanım ve düşünce birleşiminde bilinç işlevinin oluşumunu sağlar. Duyu her insanda var olan bilgi edinmesini sağlayan psikofizyolojik fonksiyonlar bütünüdür. Duyum ise insanın dolayımsız zihinsel ürünü somut bilinçli deneyimidir. Duygu, algıların etkisi ile veya algılara tepki ile oluşan genel ve içgüdüsel eğilimlerimizin zihinsel tezahürüdür. Duygulanım, duyguların yoğunluğunun artmasıyla 'tutkular' halinde ortaya çıkması, kişinin 'ego' sınırlarının çözüldüğü vecd ve coşkunun, yaratıcılığı başlattığı noktadır. Düşünce ise, insanın iç ve dış uyaranları ile zihinsel faaliyetleri arasında kurduğu bir köprüdür. Bu tariflerden yola çıkıldığında bireyin 'ben ' varlığını ortaya koyması sürecinde dayandığı kaynakların sergilediğini söyleyebiliriz. Kişinin zihinsel süreçlerinin yaratıcılıkta üstlendiği rol ve her bileşenin işlevlerinin yaratıcılığın süreç ve oluşumundaki yeri önemlidir. Görsel algı ve yaratıcılık bileşenleri olan zihinsel faaliyetler, işlevlerini yerine getirirken birbirleriyle karşıtlık içerisinde olabilecekleri gibi birbirlerinden bağımsız, bir bütünün parçalan olarak eşgüdüm halinde çalışırlar. IV
Seramik tasarımında pikselasyon uygulamaları

Bu çalışmada sanatın geleneksel uygulama yöntemlerinden dijital döneme kadar olan gelişimine, günümüzde ise dijital çağla değişen sanat algısının farklı sanat dallarıyla etkileşimine değinilmiş ve yakın tarihimizdeki süreç içerisinde sanatın dijital dünyaya olan katkısı ele alınmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde, geleneksel resimleme tekniklerinden biri olan ve günümüzde hala uygulanan mozaik sanatının ve bir görüntüleme tekniği olarak fotoğrafın pikselasyon ile ilişkisi ele alınmıştır. Fotoğrafın devam eden süreçte Modern Sanat'ın içine ne şekilde dahil olduğu ve bir imge oluşturma sürecindeki fotoğraf-resim ilişkisi irdelenmiştir. İkinci bölümde dijital görüntüleme teknikleriyle birlikte karşımıza çıkan yeni dünyanın bir endüstriye dönüşen eğlence, sanat ve tasarım üçgeninde sanatçıya kazandırdığı farklı bakış açıları yorumlanarak, eser incelemeleri yapılmıştır. Üçüncü bölümde ise, video oyunlarından esinlenerek hafızalarda pikselasyon kavramı ele alınıp plastik bir malzeme olan kil ile yorumlanmıştır. Uygulamalar, parçalı kalıp sistemi ve serbest şekillendirme ile oluşturulmuştur. 'Seramik Tasarımında Pikselasyon Uygulamaları' başlığı altında hazırlanan yüksek lisans tezinde sanat ve teknolojinin zaman içerisinde günümüz dünyasında etkileri incelenerek, seramik malzemeyle olan ilişkisi değerlendirilmiştir.
Sanatta mahremiyet ve mülkiyet

Bu tez çalışmasında sanatta mahremiyet kavramına yaklaşımlar ve sanatın mahremiyetle olan ilişkisine yer verilmiştir. Teknolojinin yaşam döngüsüne girmesiyle ve kullanım alanlarının gelişimiyle birlikte mahremiyet kavramı boyut değiştirmeye başlamıştır. Özel alan kamusal alana açılmış ve mahremiyetin anlamı şekil değiştirmiştir. Mekansal roller, sosyal ilişkiler, özel alan ve kamusal alan ayrımları, cinsel kimlik ve mekan ilişkileri, bedensel mekan gözlemleri, mahremiyeti sanatla ifade etme biçimleri incelenmiştir. Bu bağlamda ikinci bölümde mahremiyetin kavramsal boyutu kuramsal düzlemde ele alınmıştır. Üçüncü bölümde mahremiyet mekan, beden, içerisi ve dışarısı gibi kavramlar örneklerle irdelenmiştir. Çalışmanın dördüncü bölümünde kavramla ilgili sanatçı ve eser açıklamalarıyla desteklenmiştir. Beşinci bölümde nesne ve mahremiyet ilişkisi, özel eşya, günlük ve yazılar, içerisi ve dışarısı gibi olgular mahremiyet kavramı üzerinden irdelenmiş, mahremiyet kavramının düşsel boyutu ve anılar üzerinden varlığı görülmüştür.
İç Anadolu Bölgesi günümüz çömlekçilik üretiminde durum tespiti ve yeni tasarımlar

Araştırma konusu olarak, İç Anadolu Bölgesi Toprak İşleri ele alınmıştır. İç Anadolu Bölgesi'nin toprak işlerinde daha önce ayrıntılı olarak incelenmemiş 6 yöresi örneklem olarak seçilmiştir. Öncelikle bu yörelerin toprak işleri envanteri çıkarılmış sonrasında ise üretilen çömlek-testi ürünler hakkında ürün bilgi formları her yöre için 35 adet çömlek, 25 adet testi incelenerek hazırlanmıştır. Ayrıca yörelerde hazırlanan usta görüşme formları dahilinde yüz yüze görüşerek usta görüşleri alınmıştır. Ürün bilgi formları ve usta görüşme formları SPSS 24. 0 İstatistik paket programında analizi yapılarak yorumlanmıştır. Araştırma kapsamındaki yörelerde faaliyet gösteren bireylerin genellikle yaş grubu yüksek ve eğitim düzeyi ilkokul ve altı bireylerden oluştuğu belirlenmiştir. Bireylerin mesleği genellikle aile mesleği olma sebebi ile öğrendikleri ve ustaların çırak bulmada zoluk çektiği öğrenilmiştir. Yörelerde talep doğrultusunda birinci sırada güveç üretildiği ve ustaların ürün hazırlarken en çok hammadde bulma sıkıntısı yaşadığı tespit edilmiştir. Ürün özellikleri ile ilgili yapılan analizlerde her ürün tipinin her yörede aynı ölçülere sahip yapılmadığı, her atölyede dekoratif ürünler üretilmediği, testilerde boyama, kazıma ve nadir de olsa ajur süsleme tekniği kullanıldığı belirlenmiştir. Araştırma kapsamındaki yörelerde yapılan ayrıntılı incelemeler sonucunda pazarlaması kolay, işlevsel ve dekoratif ürünler tasarlanmıştır. Tasarlanan ürünler 2013 yılından itibaren atölyelerde ve ustaların kendi satış mağazalarında tüketiciye sunulmuş ve ürün getirisine göre üretimine devam ettirilmiştir.
Plastik sanatlarda ütopik kentler

Tarım devriminden beri, insanoğlunun doğaya karşı zayıf bir halka olmaması için, bir arada yaşama ve sosyal olma içgüdüleri gelişmiştir. Bu da insanoğlunun toplumsal evrimini oluşturmuştur. Kendi varlığının kültürel ve toplumsal oluşumu, onun doğadan uzaklaşmasını, kendi çevresini ve özerkliğini kurmasını sağlarken, aynı zamanda bilincin oluşumunu sağlamış, bu da onun doğaya karşı korku ve kaygı sürecini getirmiştir. Ütopyaların ortaya çıkış süreci, insanoğlunun toplumsal yaşama geçiş sürecinin, bilinç ve kültür oluşumlarının devamında ortaya çıkan iktidar mitinin evrilmesinin bir getirisidir. Ütopyalar özellikle iktidar mitine, erk ve mülkiyet kavramlarına, yaşadığı çağın toplumsal düzenine bir eleştiri niteliğindedir. Ütopyalar, ideal toplum düzeninin ne olacağı sorusunu soran, eşitliğe, adalet anlayışına ve ortak mülk kavramına yönelen tasarılar olarak ortaya çıktılar. Sanayi devriminden sonraysa ütopyalar teknolojinin hızından, yaşamın ritminden etkilendiler ve şekil değiştirdiler. İlkçağ ütopyalarında bireysellikten çok toplumsallık önemliyken, sanayi devrimi sonrası ütopyalarda bireysellik, insan psikolojisi ve sosyolojisi, bireyin mutluluğu ön planda tutulmuştur. Felsefeciler, düşünürler ve sosyologlar tarafından üretilen ütopyalarda, toplumsal statüler, eşitlik ve adalet sistemleri, mülkün paylaşımı göz önüne alınırken, mimarlar ve sanatçılar tarafından üretilen ütopyalarda ideal bir toplum düzeni için fiziksel mekan tasarımları yaratılmıştır. Sanatçı, toplumdaki savaş, açlık, adaletsizlik, erk ve mülk paylaşımı gibi noktaları önceden hissedip, öngörüleriyle topluma yansıtır. Ayrıca ideal bir dünya fikrini, eleştirel yönünü her zaman içinde taşır ve bu noktada ütopyayla birleşmektedir. Sanat ve ütopyanın geleceğe ait uyarı metinleri olduğu, kentin kuruluşundan beri sanatın toparlayıcı ve birleştirici yönü fikrinden yola çıkarak sanatçıların nasıl ve neden kent ütopyaları tasarladığı, kent ve sanat ilişkisi, 1960 sonrası süreçte sanatçının kente katılımı incelenecektir.