turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kütahya'da Kalkolitik dönemden günümüze kadar gelen rölyef ve heykellerin günümüz heykel sanatına etkisinin araştırılması ve uygulama örnekleri

anatı nın ortaya çıkışı insanlık t tarihi kadar eski olduğu bilinmektedir. İnsanlık; uygarlaşma sürecinde doğa karşısında korunma, hayatta kalma, soyun devamını sağlama ve bereketi artırma gibi amaçlar gütmüştür. Bunun için de tanrıylai lişkilendirdiği idol, heykel ve anıtsal heykel biçiminde yapıtlar meydana getirmiştir. Bu yapıtlar ın ç ağlara ve toplumlara göre maddesel, biçimsel ve düşünsel olarak farklılıklar gösterdiği söylenebilir. Anadolu, konumundan dolayı insanlığın ilk evrelerinden itibaren Doğu ve Batı medeniyetleri arasında geçiş noktası olmuştur. Binlerce yıllık kültür birikimiyle insanlığın uygarlaşmasında büyük öneme sahip olan Anadolu'nun coğrafi özelliklerinden dolayı büyük medeniyetlere ev sahipliği yaptığı düşünülebilir. Frigler'in Anadolu'da kurulan büyük medeniyetlerden biri olduğu bilinmektedir. Frig heykel sanatının da kendinden önceki medeniyetlerden etkilendiği gibi kendinden sonraki medeniyetleri de etkileyerek günümüz dünyasının uygarlık seviyesine ulaşmasında önemli katkısı olduğu düşünülmektedir. Yapmış olduğumuz bu araştırmada Anadolu'da sanatın ortaya çıkışından Frigler'e kadar olan süreçte uygarlıkların sanat gelişimi incelenmiştir. Asur ve Geç Hitit heykel sanatı etkileri görülen Frig sanatının günümüz heykel sanatına etkileri araştırılarak günümüz heykeltıraşlarından Frig sanatı etkisinde eserler üreten on sanatçının eseri tespit edilerek yorumlanmıştır. Araştırmada literatür taramasından, nitel yöntemlerden, yerinde gözlem ve müze incelemelerinden yararlanılmıştır. Yakın çevremizde anıtsal nitelikte çok sayıda eser bırakan Frigler'in kültürel değerlerinin günümüzde tanınması amaçlanmıştır. Uygulama çalışması olarak Frig sanatında büyük öneme sahip olan, kaya mezar cephelerinde, kaya anıt cephelerinde ve ortostatlarda görülen, Ana Tanrıça Kybele'nin kutsal hayvanı olan aslan figürü ele alınmıştır. Frig sanatından esinlenerek yorumlanan simetrik iki aslan heykeli, Kütahya Dumlupınar Üniversitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi, protokol giriş kapısı önüne yapılmıştır.
Beden erk ilişkisi

Bu araştırma; siyasi iktidar dönemlerinde uygulanan devlet politikalarının ideolojik aygıtlarını merkeze alıp bu olguların beden kavramı üzerine olan yansımalarını araştırmak ile 'Beden- Erk ' ilişkilerine tarihsel bilgiler, farklı disiplinler ve sanatçıların çalışmaları baz alınarak bir bakış açısı geliştirmeyi amaçlamaktadır. Foucault, Deleuze, Althusser, Giddens, Berman, Butler, Sennett, Debord, Baudrillard, Bauman ve Vattimo gibi felsefecilerin; Orwell, Zamyatin ve Burgess gibi edebiyatçıların; Godard, Tarkovsky, Chaplin ve Lang gibi sinemacıların; iktidar, gözetim ve beden odaklı çalışmaları irdelenerek zengin argümanlar eşliğinde metin ve görsel okumalar yapılmıştır. Toplumsal olguların, savaşların ve en nihayetinde iktidar politikalarının şekillendirdiği/ finanse ettiği/ yok saydığı beden odaklı bu çalışma, nitel bir araştırmaya sahip olup alan ile ilgili bilgiler ise literatür taraması yapılarak elde edilmiştir. Nitel verileri desteklemek için 'genel tarama modelinden' yararlanılmıştır. Cooper'a göre (1984: 9), 'herhangi bir çalışmanın değeri, araştırmanın önceki çalışmalarla nasıl donatıldığına ve onları nasıl genişlettiği araştırmanın özünde olan nitelikleri yansıtıp yansıtmadığına bağlıdır ve bazı çalışmalar diğerlerinden daha önemli gibi görünebilir çünkü çözdükleri bulmacanın parçası son derece önemlidir' (Akt. Merriam, 2013: 71 )Araştırmanın ilk evresini gözetim, ikinci evresini ise beden konuları oluştururken modernitenin bireyi, nesneleşmeye, metalaşmaya, makineleşmeye doğru adım adım iten olguları üzerinde durulmuştur.
Boynuzlu hayvan figürlerinin seramik formlarda yorumu

Seramik bizi tarihin kayıtlarıyla donatılmış olan geçmişşe taşır. İnsanoğlunun yerküre üzerindeki ilk görünüşüyle, zaman içinde yaşadığı karmaşık göç yollarına varırız. Bu yüzden tarihi araştırarak onların yaşamlarıyla bilgi edinebiliriz. Görünen seramik formlar çok çeşitlidir ve bu kıvrımlı yolu birçok medeniyet ve insan takip eder, aynı zamanda gelenekler belirgin bir şekilde genişçe ayrılmış birçok ulusu gösterir. Çoğu durumda seramikler bize medeniyetlerle ilgili bilgi vermektedir. Her medeniyet geçtiği yollarda kendilerine has özellikte eserler bırakmışlardır. Yazılı tarihin rehberliğinde gidebildiğimiz kadar geçmişşe gitmek bizi tarih öncesi devrin kanıtlarına ulaştırabilir. Bu yüzden meraklı bir şekilde farklı medeniyetlerin erken dönem üretimlerini karşılaştırmaktayız ve onların seramiklerini keşfetmekteyiz. Böylece boynuzlu hayvan figürlerinin üretim sebeplerine ve farklılıklarına ulaşabiliriz. Mağara duvarlarına çizilen basit boynuzlu hayvan resimleri belki sadece avcılığı anlatan hikayelerdi. Daha sonra boynuzlu hayvan figürlerini, seramik formlar üzerine çeşitli anlamlar yükleyerek kullanmışlardır. Ayrıca izlediğimiz gelişim evreleri ve zaman içerisinde değişen toplum yapısı, günümüz seramik üretiminde bize yol göstermektedir. Bu araştırmada tarihsel süreç içerisinde seramiğin gelişimi, boynuzlu hayvan figürlerinin kullanımı ve günümüz seramik sanatında boynuzlu hayvan figürlerin uygulanış biçimleri ele alınmıştır.
Audiovisual medyalarda etkin tipografi

Tasarımcılar, audiovisual medya ortamında gerçekleşen tasarımlarda, kullanılan teknolojiyi de göz önünde tutup, doğru iletişimi sağlamak adına bazı kurallara uymak zorundadır. Kullanılan tipografinin birincil amacı bilgi vermek olduğu için tasarımlarda 'okunabilirlik' büyük önem taşımaktadır. Diğer yandan audiovisual medyalarda birkaç saniyenin maliyeti bile klasik medyayla karşılaştırılamayacak kadar pahalıdır ve tasarımcı mesajını minimum sürede verip, izleyicinin dikkatini çekmeli ve müşteriyi geri dönüşe yönlendirmelidir. Çok hareketli olan audiovisual medya iz leyicisini, mesaj tamamlanana dek etki alanında tutabilmek adına mesajın içeriğini bozmadan çeşitli eğlendirici hareketler yapılmalı; fakat bu arada görüntü ile yazı arasındaki denge de korunmalıdır. Tipografik canlandırmada basılı tipografinin aksine göz ve yazılarımız ha reketlidir ve genelde tasarımlar sonucunda izleyicide bir etkilenme kalır. Tasarım larımızda kullanacağımız yazının fontu, rengi, kullandığımız alan, ses, müzik kendi içlerinde başarılı olmasının yanı sıra bütüne hizmet eden bir uyum içinde olmalıdır. Yerinde ve doğru olarak yapılan vurgular tipografik canlandırmaya hareket katar. Aynı zamanda tipografinin hareket olgusundan olabildiğince yararlanılmalıdır. Hız, artan maliyetler, rekabet ve hedef kitlenin beğeni seviyesinin yükselmesi tasarımcılarım işini güçleştirmiş ve tasarımcıları yeni arayışlara yönlendirmiştir. Audiovisual medya ortamında tipografik canlandırma yapacak tasarımcılar 'eğlendirme' kaygısının mesajın önüne geçmemesine önem vermelidir. Okunabilirlik göz önünde bulundurulmalı, font seçimi buna göre yapılmalıdır. Görüntünün önemli alanlarında yazı kullanımına dikkat edilmeli ve izleyicinin kısa zamanda dikkatini çekecek tasarımlar yapılmalıdır.
Resimsel bir ifade aracı olarak ışık boyama

18. yüzyılla birlikte ışığa duyarlı kimyasalların gelişmesi ve 19. yüzyılın ilk yarısında ilkel örneklerine rastlanmaya başlanan fotoğraf makinesiyle ışık 'yakalanabilir' olmuştur. Bu gelişme ışık algısının değişmesinde rol oynamış ve ışığı yakalayabilecek teknolojiler sayesinde ışıkla form vermek/oluşturmak sanatın konularından biri olma şansı elde etmiştir. Fotoğraf ve sinema teknolojisi alışılmamış yollarla buna olanak sağlarken hem bu yeni malzemeden yararlanmak hem de form üzerinde boya resimde olduğu kadar kontrol sağlamak isteyen sanatçılar, ışığı boya, fotoğraf filmini tuval gibi kullanmaya çalışmıştır. Pek çok farklı isimle anılmaya başlayan ışık boyama için döneminde Picasso ve Matisse gibi sanatçılarla medya tanınırlığı sağlanmaya çalışılsa da ışık boyama sanatçılarının, görünmez bir boyayı görünmez bir tuvale sürmeye benzettiği tekniğin yaygınlaşmasında Picasso'nun ışığı dahi yeterli olmamıştır. Dijital fotoğraf çağı ise pek çok hafızada fotoğraf makinesiyle yapılan ışıklı numara olarak kaldığı söylenebilecek ışık boyamayı yeni bir döneme taşımıştır. Film çağından sonra dijital çağ, ışık boyamanın görünmez kaldığı süreyi kısaltan, bir 'kurtarıcı' olmuştur. Neredeyse bir buçuk asır öncesiyle karşılaştırıldığında, 21. yüzyılda görülen, elektrikli ışık kaynaklarının zenginliği ise disiplin mi, teknik mi olduğuna karar verilememiş bu 'alanı'; ışığı, zamanı ve hareketi forma dönüştüren, tanımlanmamış ve pek tanınmamış bir yığın haline getirmiştir. Araştırma bu yığını olabildiğince açıklamaya ve çoğu zaman devrin hilecisi Photoshop'la karıştırılan ışık boyamaları çözümlemeye çalışmıştır. Işık boyamanın resimsel bir ifade biçimi olarak kullanılabileceği, ağırlıklı olarak form oluşturmakta sunduğu olanaklar perspektifinden incelenmiş, ışık boyamanın biçimsel etkileri ve uygulama yöntemleri bu kapsamda değerlendirilmeye tabi tutulmuştur. Bu değerlendirme ve incelemeler doğrultusunda ışık boyamanın bir resim yapma yöntemi olabileceği savunulmuştur.
Bilgisayar oyunlarında dramatik yapı: Alternatif yaklaşımlar

Bu çalışmada, ana akım olarak nitelendirilen popüler bilgisayar oyunlarında gerçek yaşamdaki hakim kültürel değerlerin yeniden üretildiği ve kullanıcıların bu değerlerin pasif alımlayıcıları rolüne sürüklendikleri öne sürülmektedir. Bu duruma alternatif olarak bilgisayar oyunlarının salt eğlence amaçlı olmaktan çıkarılarak eleştirel düşünce üretimini de kışkırtacak oyun modellerinin oluşturulabileceği iddia edilmektedir. Bu doğrultuda çalışma kapsamında öncelikle bilgisayar oyunlarının analizi için temel kavramlar incelenmektedir. Bilgisayar oyunlarının içerdiği oyun, anlatı, strateji unsurlarının incelendiği bu bölümde genel olarak bilgisayar oyunlarının sınıflandırılmasına da yer verilmektedir. Bu bölümde aynı zamanda bilgisayar oyunlarının analizi için alternatif bir yöntem önerilmektedir. Tiyatro oyunlarının oluşturulması ve analizi için kullanılan dramaturjik model ve değer analizi yönteminin bilgisayar oyunlarına adapte edilebileceği öne sürülmektedir. Bu analiz yöntemi kullanılarak anlatı yapısı ve oyun mekaniği açısından bibirinden farklı özellikler içeren ana akım iki bilgisayar oyunu analiz edilmektedir. Çalışmanın sonraki bölümünde ise Gonzalo Frasca'nın, eleştirel düşünceyi oyun oynama pratiğine dahil etme amacını taşıyan ve Augusto Boal'in tiyatro modelinden beslenen alternatif yaklaşımı ele alınmaktadır. Bu bölümde öncelikle Frasca'nın yaklaşımını oluştururken beslendiği arka plan incelenmekte, sonrasında yaklaşımı tanıtılmakta, en sonunda da Frasca'nın oyun önerilerinin değerlendirmesi yapılmaktadır. Bu değerlendirme, Frasca'nın alternatif yönteminin geliştirilebileceği noktaları açığa çıkarma amacını taşımaktadır. Son bölümde ise, alternatif oyun üretimi için bir yöntem önerisi sunulmaktadır. Bu yöntem önerisi kullanılarak örnek bir oyun modeli oluşturulmuştur. Çalışma, katılımcı oyun üretimini hedefleyen ve kullanıcı özgürlüğünü eğlence ile eleştirel düşünce arasındaki ayırlığı ortadan kaldırarak arttırmayı amaçlayan oyun üreticilerine yol gösterici olmayı amaçlamaktadır.
Soyutlama yoluyla heykel sanatında mekan duyumsaması ve sosyal plastik oluşturma

Soyutlama Yoluyla Heykel Sanatında Mekan Duyumsaması ve Sosyal Plastik Oluşturma üzerine olan bu çalışmada, soyutlanmış figüratif anlayışla mekan oluşturmak gibi bir yaklaşımı uygulamaya çalıştık. Çevre-insan-mekan ilişkilerinde natüralist eğilim ile soyutlama yöntemi kullanılmıştır. Doğanın içinde birey olarak var olan sanatçı, doğa ile empati kurduğundan dolayı soyutlama yönteminden uzaklaşamaz. Doğaya ait biçimlerden kopmadan, biçimsel anlamda değişikliklerle tekrar ele alınan insan ve ilişkileri soyutlama yöntemi kullanılarak heykel plastiğine dönüştürülmüştür. Sanat tarihinde soyutlama ve özdeşleyimden meydana gelen iki eğilimi açıklayıp, kişisel çalışmalarda da gözlemlenen doğa ile kurulan ilişki ve önemi üzerinde durulmuştur. Heykel sanatına özgü mekan kavramında, kişisel duyarlılığımızla yeni bir form ve mekan duygusu aranması ölçüt oluşturmuştur. İnsanın ihtiyaçlarına göre biçimlenip, günümüze gelene kadar sürekli anlam değiştiren mekan kavramı, bu çalışmada tinsel, duyumsanan ve hissi mekanlara dönüştürülmeye çalışılmıştır. Mekan kavramına, insana ait anlamlar yüklemeye çalışırken, aynı zamanda figür gibi biçimleme yoluna gidilmiştir. İlişkilerin estetiğinde ise; insan ilişkilerini sanat nesnesine dönüştürme denemeleri yapılmıştır. Mekan ve figürün soyutlanmasındaki anlayış heykel sanatındaki tarihsel verilerle birlikte uygulama sürecinde bu çalışmada bireysel bir sürece dönüştürülmeye çalışılmıştır.
Dışavurumcu sanatta primitivist eğilimler

' Dışavurumcu Sanatta Primitivist Eğilimler' konulu yüksek lisans tezinde, ' Modern Sanat' kavramı ve onun içerdiği kapsam açıklanmıştır. Modern sanatın geniş yelpazesi içinde bulunan, en önemli sanat alanlarından biri olan ''Dışavurumculuk' yani 'Expretif Tavır', 'Primitivist Eğilimler' bağlamında incelenerek, bu eğilimlerin kaynağına inilmeye çalışılmıştır. sanatsal bakış açısıyla 'primitivizm' kavramı irdelenerek 'güç' ile eşleştirilip 'inanç' boyutu ele alınmıştır. Konunun bu inançsal boyutunda ise, 'Animizm', 'Şamanizm' gibi, ilkel toplumların dinsel bakış açıları ve sanat konusu araştırılmıştır.
Grafik eğitimi programı ve grafik iş alanlarında kullanılan teknik terimlerin birbirlerini karşılama durumları

Bu araştırmanın temel amacı, Grafik Eğitimi Programı ve Grafik İş alanlarında Kullanılan Teknik Terimlerin Birbirlerini karşılama durumlarını incelemektir. Veri toplama aracı olarak, araştırmacı tarafından geliştirilen iki seçenekli birinci anket formu; Ankara ili Altındağ ilçesinde bulunan Zübeyde Hanım Teknik, Anadolu Kız Meslek ve Meslek Lisesi, Atatürk Teknik, Anadolu Kız Meslek ve Meslek lisesi, 100. Yıl Anadolu Meslek ve Kız Meslek Lisesi, 3. sınıf öğrencilerinden, 20 öğrenci ve 80 mezun öğrenciye, iki seçenekli ikinci anket formu Ankara'da bulunan Grafik iş alanlarında çalışan 50 personele ve Zübeyde Hanım Teknik, Anadolu Kız Meslek ve Meslek Lisesinde görev yapan 5 grafik öğretmenine geliştirilen görüşme formu uygulanmıştır. Anket formlarıyla toplanan bilgiler, araştırmanın amaçlarını gerçekleştirmek üzere analiz edilerek, anketlerde yer alan her sorunun frekans ve yüzdesi alınmış tablolaştınlarak yorumu yapılmıştır. Görüşme formundan elde edilen bilgiler de analiz edilerek yorumlanmıştır. Anket formlarından toplanan bilgilere göre, grafik bölümü üçüncü sınıf öğrencileri, grafik eğitimi programında öğrendikleri teknik terimlerin çoğunun grafik iş alanlarında da kullanıldığı, ancak öğrendikleri teorik bilgileri pratiğe dökemedikleri için teknik terimlerin akılda kalıcı olmadığı, bunun için de okullarda teknik terimler öğretilirken daha açıklayıcı ve akılda kalıcı örneklerle desteklenmesi gerektiğini belirtmişlerdir. Grafik iş alanlarında çalışan personele uygulanan anket formlarından toplanan bilgilere göre, grafik bölümü öğrencileri beceri eğitimine başladıkları zaman, teknik terimlerin bazılarının anlamlarım tam olarak bilmediklerini, bu yüzden de gerekli açıklamalar yaparken çok zaman kaybettiklerini, öğrencilerin okullarda teorik bilgileri tam ve doğru olarak öğrenip beceri eğitimine başlamalarının hem işyeri personeli hem de öğrencinin işe daha çabuk adapte olması açısından önemli olduğunu belirtmişlerdir. Görüşme formlarından toplanan bilgilere göre, öğretmenler grafik eğitimi programında yer alan teknik terimlerin bazılarının anlamlarına ulaşamadıklarını, genellikle yabancı kaynaklı kitaplara veya alana en yakın kitaplara baş vurduklarını, bazı durumlarda da grafik iş alanlarında çalışan personele danıştıklarını belirtmişlerdir. Ayrıca okullarda teknolojik imkanların ve atölyedeki donanım eksikliğinden teorik bilgileri pratiğe dönüştüremediklerini ve öğrenilen bilgilerin kalıcı olmadığım vurgulamışlardır. Bu araştırma ile, grafik bölümü öğrencilerinin; teorik bilgileri grafik iş alanlarında uygulama ve pratiğe dönüştürme durumlaı incelenmiştir. Okullarda ve grafik iş alanlarında kullandıkları teknik terimlerin kullanılma durumları incelenmiştir. Ayrıca, beceri eğitimi sonunda çalışma ve mezun olduklarında yükseköğretime devam etme durumları araştırılmıştır. Grafik eğitimi alan öğrencilerin okullarda teknik terimlerle tam olarak donatıldıktan sonra beceri eğitimi alarak; hem üniversiteye hem de iş yaşantılarına teknik terimleri doğru ve etkili bir şekilde kullanmalarında yararlı olacağı düşünülmüştür.
Kapıların resimde yorumlanması

Günümüzde hızlı kentleşme ve buna bağlı olarak tüketim kültürünün oluşturduğu kentsel kirlenme sosyal ve özel yaşam alanlarımıza da girerek çevremizi hızla değiştirmiştir. Çevresine göre şekillenen kültürlerin yok olması da bu hızlı değişimler sonucu olmuştur. Her dönemde inşa edilen mimari yapılar, bulundukları dönemin kültürel yapılarının özelliklerini taşımışlardır. Günümüze gelinceye dek birçok kültürel değişim yaşanmış, buna bağlı olarak da kent, ev ve evin elamanlarının gittikçe değişmesi gözlemlenmiştir. Bir mekanın biçimlenmesinde, o mekanda yaşayan insanın, yaşadığı çevrenin havasının, suyunun, toprağının, sosyal, kültürel ve sanatsal değerlerin büyük etkisi vardır. Bu perspektiften bakıldığında mekanı oluşturan unsurların farklı coğrafyalarda, farklı kültürel ortamlarda başka biçimde oluşması kaçınılmaz bir sonuç olarak karşımıza çıkmaktadır. Toplumların yaşam biçiminin ve kültürünün belirlediği mekanlar ve o yapıyı oluşturan mimari elemanlar yaratıldıkları coğrafyanın ve o coğrafyada biçimlenmiş insanın yansımalarıdır. Çalışmanın ana motifini, eski geleneksel mimariye ait ahşap kapılar oluşturmuştur. Kapı nesnesi, özünde barındırdığı kullanılan malzemenin sıcaklığı, doğallığı, görsel zenginliği ve geçmişşin tanıklığını taşıdığı kültürel yaşam izleriyle, bulundukları döneme ait kültürel, toplumsal ve hatta bireysel bir kimlik niteliği taşıdıkları için tercih edilmiştir. Tarihsel süreç içinde ele alınan kapı, insanoğlunun ilk barınma ihtiyacı duyduğu mağara döneminden başlayarak gönümüze kadarki değişimlere değinilmiştir. Geçirdiği evrelerde kentleşme ile birlikte mimari yapının değişimi, teknolojinin gelişmesi ile de kullanılan malzeme farklılıkları vurgulanmıştır. Kapının gerçek işlevinin nesnel kullanımının dışında kavram olarak metaforik anlam taşıması irdelenmiş, konuyla ilgili araştırmalar yapılmıştır. Değişik sanat dallarına tema olan kapı, bu sanat alanlarında tek tek sorgulanmış, kapı ve sanatçılar, kapı ve sanat eserleri bağlamında örnekler sunulmuştur. Çalışma kapsamında ele alınan nesnel kapının imgeye dönüşümü, görselliği ve anlam bakımından da biçim-içerik ilişkisi üzerinde durulmuştur. Çalışmaları oluştururken kurgulanan kompozisyon düzeni, kullanılan teknik, oluşturulan doku, seçilen armoni ve renk kullanımıyla ilgili açıklamalar yapılmıştır. Çalışmaların gruplara ayrılmasıyla önce genel açıklamalar daha sonra ise tek tek çalışmaların çözümlemeleri oluşturmuştur.
Turgut Zaim'in resimlerinde renk sembolleri kullanımı ve minyatür etkisinin araştırılması

Araştırmanın amacı, Çağdaş Türk resim sanatının özgün sanatçılarından biri olan Turgut Zaim'in eserlerinde görülen renk sembolleri kullanımı ve minyatür etkisini incelemek ve eleştirel bir çerçevede değerlendirmektir. Söz konusu olan özgünlüğün daha iyi anlaşılması bakımından, erken Cumhuriyet dönemi kültür politikalarının, Zaim'in eserleri üzerindeki etkileri yorumlanmaya çalışılmıştır. Renkler tarih boyunca değişik coğrafya ve kültürlerde, sembolik düşüncelerin ve anlamların ifadesi olmuştur. Bu konuda, Carl Gustav Jung, kolektifbilinçten kaynaklanan kalıtsal eğilimleri arketipler olarak tanımlar. Aynı paralelde sanat da farklı kültürlerden yerel ve ulusal özelliklerini alarak onları evrensele taşır, kolektif bilincin ve arketiplerin oluşmasına katkı sağlar. Bu yaklaşımlardan yola çıkarak Çağdaş Türk resim sanatının şekillenmesinde kolektif bilinç yansımasını, Turgut Zaim'inresimleri üzerinde görmek mümkündür. Bu inceleme yapılırken, rengin psikolojisi, rengin plastik değeri gibi konular araştırmaya dahil edilmiştir. Sanatçının eserlerinden seçilen örnekler üzerinden, resim okumaları yapılarak arketiplerden gelen minyatür etkisi ve renk sembollerinin kullanımı, toplumsal, kültürel kaynakların ışığında ve bilgilerin analizi eleştirel bir yaklaşım çerçevesinde değerlendirilmiştir. Sanatçının, yerel ve geleneksel motiflere özgün bir anlayışla yorum getirmesi daha sonraki çalışmalar için bir referans oluşturacaktır.
Rönesans'tan günümüze resim sanatında, beyazdan siyaha gri rengin kullanilışı, Giorgio Morandi, Alberto Giacometti ve Bernard Buffet'nin resimlerinin üslup özelliklerinde gri'nin payı

Nesnenin aldığı ışıkla gözümüzde algıladığımız renk, görsel algıda fiziksel olarak olduğu renk değildir. Bu görecelilik sanat tarihinin dönemleri içinde renge, yanılsamalarının düzenlendiği, ressamın bilinci ile işlev yüklenen, dış gerçeğin bize sunduğundan farklı olarak, sanatın bir gerekliliği niteliğini kazandırır. Buradan yola çıkarak rengi, bizde uyandırdığı etki bakımından 'fiziksel' ve 'ruhsal' olarak, üstlendiği fonksiyon bakımından da 'dış gerçeklik verisi' ve 'yönlendirilmiş' olarak ayrıştırmak mümkündür.20. yüzyılda Bauhaus'da öğretmenlik yapan Wassily Kandinsky, Paul Klee ve Johannes Itten geleneksel kavramlardan uzaklaşıyorlar, soyut sanatın, ve sanatsal tasarımların teorilerini oluşturuyorlardı. 1704'de Newton'un 'Opticks' adlı çalışmasında ortaya koydukları ile Kandinsky'nin renkler, sesler ve duyular arasında kurduğu ilişkiler benzerlikler gösteriyordu. Klee 'Renkler Üzerine Bir Teori Denemesi'nde tayfın renklerini ekvatorla, siyah ve beyazı kutuplarla şematize ediyor, griyi, beyaz, mavi, sarı, kırmızı ve siyaha eşit mesafede konumluyordu. Tarih boyunca, siyah, en koyu renk olarak beyazın tam karşısında, uğursuzluğun, nefretin, korkunun, acının rengi olabildiği gibi sadakati, güvenilirliği, dayanıklılığı simgeleyebiliyor, beyaz; siyahın tam aksine yaşamın hem başına hem sonuna, soğuğa, sessizliğe, huzura, bekarete olduğu gibi ölüme de ait olabiliyor. Uzlaşmacılığın, içe kapanıklığın simgesi olarak görülen gri ise, kararsızlığın, hüznün, sıkıntının, karamsarlığın rengi olarak simgeleşiyor. Resim sanatı tarihi boyunca, boyarmaddelerinin olduğu gibi anlatımsal ve ruhsal koşulların da belirlediği renk, çok çeşitli nedenlere bağlı kullanım farklılıkları göstermiştir. Giotto freskolarında, aklıyla oluşturduğu kompozisyonlarını destekleyen nüanslı gri renklerin uyumuyla, hristiyanlara kelimenin yerine geçen bir kaynak veriyordu. Rönesansın deha ustası Leonardo, geliştirdiği, kenar çizgilerini eriten sfumato tekniğiyle birlikte, sadece gözlem gücünün sağlamlığı ya da kompozisyon kurmadaki başarısı ile sağlayamayacağı dramatik etkiyi, renklerin şiddetlerini geri çekerek kuvvetlendiriyordu. Erken rönesans itibariyle kullanılan Grizaille tekniği ve 15. yüzyılın ikinci yarısında kullanılmaya başlanan yeni baskı tekniği, Dürer gibi, Rembrandt gibi büyük sanatçılara dünyalarını kuracakları, siyahtan beyaza, kocaman bir gri skalayı sunuyordu. İmgeler dünyasından hiçbir şeye temas etmeyen Soulage, Franz Klein gibi soyut sanat ressamları da, büyük boyutlu resimlerinde, sanatsal dışavurumlarını siyahın olanaklarıyla ortaya koyuyorlardı. Savaşların hırpaladığı kuşakların hüznü, Goya'nın, Picasso'nun grileriyle somutlaşıyor, gri aynı zamanda içe dönük, yalnızlık tutkunu, huysuz ya da dışlanmış, üretken sanatçıların da altında dünyalarını kurdukları bir şemsiye oluyor.