turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kazak Mitolojisinin Resimsel Çözümlemesi

Tez çalışması kapsamında yapılan araştırmalar Kazak resim sanatı tarihinde Kazak mitolojisinin oluşumuyla ilgili eserlerin önemli bir yere sahip olduğunu göstermiştir. Bu konuda yapılan çeşitli araştırmalar, bilimsel çalışmalar, yorumlar ile tahliller ve karşılaştırmalar Kazak mitolojisinin başlangıcından bugüne kadarki Kazak mitlerinin birbiriyle sıkı bağlantılı olduğunu ortaya koymuştur. Mitoloji ile ilgili araştırmalar başta tarih olmak üzere edebiyat, felsefe, din ve kültür gibi alanlarda da yapılmış ve Kazak mitolojisini zenginleştirecek olan materyaller elde edilmiştir. Sanat alanında ise mitoloji ile ilgili incelemeler ve çalışmalar yeterli değildir. Özellikle resim sanatı bu konuda zayıftır. Bundan dolayı resim sanatındaki mitoloji ile ilgili çalışmaların tespit edilmesi, incelenmesi ve özellikle Kazak mitolojisinin resimsel çözümlemesinin yapılması için böyle bir tez konusu seçilmiştir. Tez çalışmasında, Kazak mitolojisinin tanımı ile tarihine yer verilmiş ve araştırmacıların mitolojiyle ilgili çalışmalarından bahsedilmiştir. Yapılan incelemeler neticesinde mitoloji ve sanat ilişkisi üzerinde durulmuştur. Bununla birlikte Kazak sanat tarihindeki Kazak mitolojisinin önemli konuları tespit edilmiş ve onların ressamların çalışmalarını ne şekilde etkilediği incelenerek karşılaştırmalı bir biçimde yorumlanmıştır. Kazak resim sanatının tarihi oluşumunun ilk dönemlerindeki ile günümüzdeki çağdaş ressamların 'Kazak Mitolojisi' kavramı çerçevesinde yapmış oldukları çalışmalar tahlil edilmiştir. Yapılan çeşitli araştırmalar neticesinde Kazak mitolojisinin başka milletlerin mitolojisine nazaran daha evrensel olduğu ortaya konmuştur. Kazakların dünya görüşü ile mitolojisini tamamıyla anlatan 'Er Töstik' mitindeki olay örgüsüne göre resimsel çözümlemeler yapılmıştır. 'Er Töstik' miti eski ve yeni geleneği birbiriyle bağdaştıran Kazak mitolojisinin en önemli mitlerinden biridir. Kazak mitolojisinin atası sayılan 'Er Töstik' mitinin resimsel çözümlemesini yapmak için ağaç baskı tekniğine başvurulmuştur. Tez kapsamında yapılan resimler 'Er Tostik' mitinden esinlenerek, insanların ve kendi hayatımda yaşadığım olayların hem biçimsel bir formda hem de kompozisyon yapısı, renk, görsel, imge açısından nasıl etkilenildiği üzerinde durulmuştur.
Balıkesir Dursunbey bölgesi Silisli kilinin ve Seydişehir aluminyum tesisi atığı kırmızı çamurunun seramik bünyelerde kullanım olanaklarının araştırılması

Yapı malzemelerinden, günlük yaşamın her alanına kadar sıklıkla ve çeşitli şekillerde kullanılan, geniş bir yelpazede üretimleri yapılan seramik ürünler, seramik hammaddeleri olarak bilinen farklı hammaddelerin bir araya getirilmesi ile oluşurlar. Endüstriyel ve sanatsal seramik üretim alanları içinde çamur, sır, pigment ve astar ara ürünleri için hammadde en önemli unsurlardandır. Günümüzde akçini, karo, sağlık gereçleri ve porselen gibi geleneksek seramik ürünlerin reçete bileşimlerinde yer alan kil, kaolin, kuvars, feldspat ve diğer yardımcı hammaddelerin dışında Türkiye'nin çeşitli bölgelerinde bulunan alternatif hammadde kaynaklarının seramik bünyelerde kullanımı ile ilgili birçok araştırma yapılmaktadır. Ergitici özelliği olan, pişme sonrası ürün yüzeyinde istenilen renk ve dokuları oluşturan, yaş, yarı yaş ve kuru şekillendirme yöntemleri ile şekillendirilmeye uygun özellikler taşıyan farklı kimyasal, fiziksel, mineralojik yapı ve özelliklere sahip olan pek çok hammadde değişik açılardan incelenmektedir. Türkiye özellikle sanatsal üretimlerde kullanıma uygunluk taşıyan mineraller, kayaçlar ve kil yatakları açısından çok zengin bir ülkedir. Doğal kaynakların yanı sıra çeşitli endüstrilerde üretim girdileri sonunda açığa çıkan katı atıkların seramik sektöründe değerlendirilmesi de üzerinde çalışılan önemli konulardandır. Tezde yapılan araştırma dört bölümden oluşmaktadır. Bu araştırmanın birinci bölümünde kil minerallerinin oluşumu, jeolojisi, özellikleri ve kullanım alanları, ikinci bölümünde; Konya- Seydişehir Alüminyum tesisinde işlenen alüminyum cevheri üretimi sonunda açığa çıkan atık kırmızı çamurun oluşumu ve seramikte kullanımı ile ilgili yapılmış olan çalışmalarla ilgili bilgiler yer almıştır. Üçüncü bölümde, işlevsel ve sanatsal amaçlı olarak düşük ve yüksek sıcaklıklarda üretimi yapılan earthenware ve stonware bünyelerin tanımı, özellikleri, bu bünyelerle çalışan sanatçılardan örnekler verilmiştir. Dördüncü bölümde; Balıkesir Dursunbey kili ve Seydişehir alüminyum tesisi atığı kırmızı çamurunun farklı seramik bünyelerde kullanım uygunluğu deneysel olarak araştırılmıştır, teknik ve görsel özellikler açısından en uygun sonuçları veren reçetelerden elde edilen bünyelerle seramik uygulamalar gerçekleştirilmiştir.
Malik Aksel'in sanatında ulusal üslup ve kimlik arayışı

18. Yüzyıl, toplumsal hayatımızda köklü değişikliklerin yaşandığı tarihsel bir süreci içerir. Bu yüzyılda, ülkenin kültürel yapılanması tamamen Batı'nın tekeline terk edilmiş, yukardan aşağı devlet eliyle sürdürülen bir çabayla, Batılı yaşam biçimi resmi devlet politikasına dönüşmüştür. Geleneksel resim sanatımız olan minyatür, zamanla kitap süsleme görevinden uzaklaşarak duvar resmine dönüşmüştür. 18. Yüzyılın son çeyreğinde, I. Abdülhamid ve III. Selim zamanında İstanbul ve Anadolu mimarisinde süsleyici bir görev üstlenen duvar resimleri, başlangıcında Türk Resim Sanatı açısından ümit verici bir gelişmeyi simgelerken, aydınlarla bütünleşemediğinden sönüp gitmiştir. Bu bağlamda, çağın ihtiyaçlarına cevap veremeyen minyatür ve onun devamı olan duvar resimleri; yerini tamamen Batı görüş ve tekniğine bırakmıştır. 19. Yüzyıldan itibaren kimi asker ressamlarımız tarafından uygulanan Batı tekniğindeki resim anlayışı, Çağdaş Türk Resim Sanatı'nda kesin bir dönüşümü simgeler. 1908 yılında ilan edilen II. Meşrutiyetin sağlamış olduğu imkanlarla Avrupa'ya giden Çallı Kuşağı (1910) ve bunu izleyen 'Müstakiller'' grubu (1928) Çağdaş Türk Resim Sanatı'nın gelişimi için umut kaynağı olmuşlardır. Çallı kuşağının yarı empresyonist anlayışına karşılık 'Müstakiller' grubu farklı üslupsal çıkışlarıyla dikkatleri çekmiştir. Bu grupta yer alan sanatçıların her birisi, Batı'da cereyan eden kimi sanat akımlarına göre eserler vermişlerdir. tu 1930'lu yıllar Çağdaş Reseim Sanatımızın gelişimi açısından önemli bir süreci içerir. Bu dönem, İstanbul peyzajlarının ve akademik kalıpların aşılmaya çalışıldığı Cumhuriyet Türkiyesi'nin sanat politikasını yansıtır. Ancak, kökü yarım asırdan gerilere gitmeyen Batı tekniği ve Sanat akımlarının gerçeğine uyarlanması beraberinde tartışmaları getirmiştir. Kimi sanatçılarımız Batının sanat akımları yöresel temalarla birleştirerek Çağdaş Türk Resmine ulaşılabileceğini savunurken, kimileri de Batı sanat akımlarına rağbet etmemiş, bireysel üsluplarına sadık kalarak yerel temalarla yola çıkmışlardır. İşte Malik AKSEL, 1930 kuşağı ressamlarımız arasında yer alan, sanatında ulusallığı ön planda tutan bir sanatçımızdır. O, yazar, araştırmacı, eğitimci ve ressam yönleriyle ulusal bir sanat yaratmayı hedeflemiştir. Kendi bireysel üslubundan ayrılmayan sanatçı, sanatın ihtiyaçtan kaynaklandığını savunmuş, Türk toplumun ihtiyaç ve zevklerine cevap vermeyen sanat anlayışlarım yadsımıştır. Çağdaş Türk Resim Sanatı'nın kaynağını Türk toplumunun yaşam biçiminde aramış, eserlerinde yerel temalara yer vermiştir. O, çok yönlü kişiliğini geleneksel kaynaklarımızda odaklaştırarak çağdaş resmimize yönelmiştir. Bu tezde sanatçının ulusal sanata yönelik çalışmaları ele alınmış, sanatçının düşünceleriyle uygulamaları arasında paralellik kurulmaya çalışılmıştır. Sanatçının savunmuş olduğu fikir ve görüşlerinin resimleriyle de uyum halinde olduğu sonucuna gidilmiştir.
İstanbul Kadıköy ilçesinde bulunan tarihi camilerde yer alan hat eserleri ve hattatları

İstanbul yüzyıllarca Osmanlı Devletinin başkenti olarak kültür ve sanat alanında önemli bir yere sahip olmasının yanı sıra, İslam sanatları bakımından da çok büyük bir önem taşımaktadır. İslam sanatları alanında da camiilerin, mescitlerin çeşmelerin, mezar taşları gibi mimari eserlerin yoğun olarak bulunduğu şehirlerin başında gelmektedir. Hüsn-i hat eserleri dini yapılara özenle nakşedilmiştir. Bu eserler önemleri itibarı ile güzel yazı sanatının gelişimini ve farklı yazı stillerinin zaman içindeki değişimlerini de gözler önüne sermektedir. Bu nedenle İstanbul'un Kadıköy ilçesinde yer alan tarihi camiilerinde hat eserleri ve hattatları başlıklı araştırma konusu belirlenirken hattatlar, yazı stilleri, yazının tarihi gelişimi baz alınmıştır. Kadıköy bölgesi içinde yüzyıl ayırımı yapılmaksızın Çehar Yar-ı Güzin, kitabe, levha, sıva üstü ve kalem işi uygulamaları yapılmış toplam 75 esere rastlamıştır. Hüsn-i Hat sanatı açısından değerlendirilebilecek, Kethüda Camii, İbrahim Ağa Camii, Osman Ağa Camii, Cafer Ağa Camii, Sultan III. Mustafa İskele Camii, Sahrayı Cedid Camii, Zühtü Paşa Camii, Galip Paşa Camii, Tütüncü Mehmet Efendi Camii, Mustafa Zihni Camii, Suadiye Camii, Bostana Kuloğlu Camii, Rasim Paşa Camii, Moda Camii, Söğütlü Çeşme Camii, İhsaniye Camii olmak üzere toplam da 16 camii tespit edilmiştir. Tespit edilen levha, sıva üstü, kalem işi, kitabe gibi eserlerin bazılarında hattat imzası yer almamaktadır. Araştırılan kaynaklarda da yazının hattatı belirtilmediğinde bu konu muallakta kalmaktadır. Hattatı bilinen eserlerde, hattatın döneminde yazı sanatına önemli eserler kazandırdığı tespit edilebiliyorsa; yazı sanatı açısından önemli bilgi ve belgelere ulaşılabilmeyi sağlamak ve belki de yıllarca unutulmuş bir eserin yeniden sanat tarihine kazandırılması mümkün olmaktadır. Yapılan incelemeler sonucu imzası okunabilen ama hayatı hakkında bir bilgiye ulaşılamayan hattatın nasıl bir eser oluşturduğu da görülebilmektedir. Tespit edilen bazı eserlerin restorasyon geçirdikten sonra, restorasyon işinin ehli olmayan kişilere verilmesinden kaynaklı, orijinal hallerinden uzak, estetikten yoksun bir hale geldikleri de görülebilmektedir. Araştırma sonuçlarının elde edilmesi, önemli bilgi ve belgelere ulaşılması bugün gibi gelecekte de bu eserlerin doğru şekilde değerlendirilmelerine ışık tutacaktır.
Görsel sanatlar eğitimi alan öğretmen adaylarının çevrelerindeki sanat objelerine ilişkin görsel ve estetik algılarının değerlendirilmesi

Bu araştırmada, Görsel Sanatlar Öğretmen adaylarının, öğrenim gördükleri bölümde iç ve dış mekanda yer alan sanat objelerine ilişkin görsel ve estetik algıları, sanat eğitimi açısından değerlendirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubu; Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Resim-İş Eğitimi Ana Bilim Dalı'nda örgün öğrenim gören görsel sanatlar öğretmen adaylarından oluşmaktadır. Bu amaçla, 2018- 2019 Eğitim-Öğretim Yılı Bahar Dönemi'nde amaçlı örneklem yöntemlerinden ölçüt örnekleme tekniği kullanılarak 1., 2., 3. ve 4. sınıf düzeyinde öğrenim gören ve her bir gruptan 10'ar kişi olmak üzere 40 öğretmen adayı ile görüşmeler yapılmıştır. Öğretmen adaylarının öğrenim gördükleri fakültede gözlemledikleri sanat objelerine yönelik görsel ve estetik algılarını, deneyimlerini etkileyen unsurlara ilişkin yorumlarını nasıl inşa ettiklerini anlayabilmek için; veriler nitel analiz yöntemlerinden biri olan yorumlayıcı fenomenolojik yaklaşımı ile analiz edilmiştir. Analizler sonucunda; eğitim gördükleri resim-iş binasının iç ve dışındaki sanat objeleri ile ilgili düşünceler, sanat objesinin yarattığı hisler, sanat eğitimcisinin çevreyi algılama biçimi, sanat objelerinin sergileniş biçimi ve görsel ve estetik algılamaya etki eden unsurlar olmak üzere beş ana tema belirlenmiştir. Ayrıca görsel ve estetik algılamaya etki eden unsurlar çerçevesinde ön plana çıkan sanat eğitiminin görsel algılamadaki etkileri, ayrı bir tema olarak incelenmiştir. Araştırmanın sonucunda; görsel algılamaya etki eden, görsel sanatlar öğretmen adaylarının kendileriyle ilgili faktörleri kapsayan içsel faktörler ve eğitim gördükleri çevrelerindeki sanat objeleri ile ilgili olan dışsal faktörler olmak üzere iki kategori ortaya çıkmıştır. Öğretmen adayları, gördükleri sanat eğitiminin algılarında seçicilik yarattığını, mesaj içeren objeleri daha çok beğendiklerini, öğrenim gördükleri bölümde heykellerin sergileniş biçimini yanlış bulduklarını ifade etmişlerdir. Öğretmen adaylarının büyük çoğunluğu, inceleme yaptıkları sanat objelerinin temel tasarım ilke ve elemanlarına uygun olup olmaması yönünden ele aldıklarını dile getirmişlerdir. Fakat genel olarak öğretmen adayları, bu ilke ve elemanlarının neler olduğunu obje üzerinde tam olarak çözümlemesini yapamamışlardır. Öğretmen adayları sanat objesini beğenip, beğenmeme nedenlerine çoğunlukla kişisel ve duygusal yaklaşımla cevap vermişlerdir. Yapılan araştırma, Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Resim-İş Eğitimi Ana Bilim Dalı'nda öğrenim gören görsel sanatlar öğretmen adaylarından elde edilen bulgular ışığında, görsel sanatlar eğitimi verilen bölümlerde ve fakülte çevrelerinde sergilenen sanat objelerinin öğrencilerin görsel ve estetik algılamalarında ne denli önemli olduğunu göstermiştir.
Çeşitli ülkelerden örneklerle bilimsel bitki illüstrasyonlarının grafik açıdan değerlendirilmesi ve tarihsel süreçte gelişimi

Bilimsel bitki illüstrasyonlarının doğuşu insanların şifa bulma amacıyla bitkileri incelemeye başlamasına dayanmaktadır. Mağara duvarlarında, rölyeflerde, papirüslerde ve günümüze ulaşabilen diğer eserlerde görülen bitki illüstrasyonları ilk başlarda sistematik bir düzen ya da estetik kaygı ile yapılmamıştır. Coğrafi keşiflerle birlikte keşfedilen bitkilerin artışı ile bitki illüstrasyonları bitkilerin kaydedilmesinde belgelenmesinde, sınıflandırılmasında kullanılmaya başlanmıştır. Bitkilerden kesitler alınarak estetik kaygı ve sanatsal bakış açısıyla çizilen bu illüstrasyon çeşidi fotoğraflarla verilemeyen ayrıntıların verilebilmesi bakımından ortak bir dil haline getirilmiştir. Bu çalışmada nitel veri analizi yöntemi kullanılmıştır. Veri toplama sürecinde alan yazını taraması yapılarak dünyada ve Türkiye'de bilimsel bitki illüstrasyonlarının tarihi süreçte gelişimi, alanda yapılan çalışmalar ve alana katkı sağlamış önemli kişiler kronolojik sırasıyla çalışmada ele alınmıştır. Çeşitli ülkelerden seçilen 8 bilimsel bitki illüstrasyonu çalışmanın örneklemi olmuştur. Seçilen bilimsel bitki illüstrasyonu örnekleri bulgular bölümünde aynı zamanda görsel okuryazarlığın da temel ögeleri olan grafik tasarım elemanları ve ilkeleriyle değerlendirilmiştir. Araştırmanın sonuç bölümünde, örnekleme dahil edilmiş olan 8 bilimsel bitki illüstrasyonuna dair elde edilen bulgular ve araştırmanın tamamına dair elde edilen bulguların sonuçlarına yer verilmiştir. İncelenen bilimsel bitki illüstrasyonlarının doğru form ve biçimlerle verildiği, seçilen renk, çizim yöntemleri ve doğru ışık-gölgenin kullanımı ile gerçekçi illüstrasyon çalışmalarının elde edildiği sonucuna ulaşılmıştır. Grafik tasarımın diğer ürünlerinde olduğu gibi bilimsel bitki illüstrasyonlarının bitkilerin tanıtılması ve bitkilerle ilgili bilgileri iletmesi açısından resmin değil grafik tasarımın parçası olduğu görülmüştür.
ÇANAKKALE İLİNDEKİ OSMANLI DÖNEMİ CAMİLERİNİN RESTORASYON ÖNCESİ VE RESTORASYON SONRASI ÖZELLİKLERİNİN İNCELENMESİ

Selçuklular'ın son dönemlerinde başlayan ve Osmanlı İmparatorluğu döneminde gelişerek devam eden Türk-İslam hakimiyetinin, Çanakkale ve çevresinde inşa edilen eserlerin kültürel kimliğini önemli ölçüde etkilediği anlaşılmaktadır. Bu çerçevede, İslam dininin bir simgesi ve Müslüman halkın ibadet yeri olarak camilerin inşa edilmeye başladığı görülmektedir. İlk caminin Anadolu topraklarında Lapseki'de, Avrupa kıtasında ise Gelibolu'da yapıldığı bilinmektedir. Daha sonra ise, Osmanlı dini mimari eserlerinin, yörenin diğer bölgelerinde de, inşa edildiği görülmektedir. Çanakkale şehir merkezinde ise, Fatih Sultan Mehmet döneminde cami yapım sürecinin başladığı anlaşılmaktadır. Bu araştırmada, Çanakkale bölgesinde bulunan ve Osmanlı döneminde inşa edilen camiler, genel özellikleriyle tanıtıldıktan sonra, restorasyon öncesi ve restorasyon sonrası mimari özellikleri genel olarak irdelenmektedir. Öncelikle, camilerin restorasyon projesi ve rölövelerinin, özgünlük düzeyi temel boyutları itibariyle gözden geçirilmektedir. Özellikle, restorasyon sürecinde yapılan çalışmaların mimari yapının özgün özelliklerine uygunluk durumu farklı boyutlarıyla incelenmektedir. Daha sonraki aşamada ise, konuya ilişkin olarak genel değerlendirmelere yer verilmektedir. Araştırma ve inceleme sürecinde, cami ve mescitlerle ilgili olarak yerinde yapılan gözlem ve incelemenin yanında, Balıkesir Vakıflar Bölge Müdürlüğü'nden alınan bilgi ve belgelerden önemli ölçüde yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda ulaşılan verilere göre, Çanakkale ilinde bulunan 28 cami ve 3 namazgahtan restorasyonu yapılan 16 cami ve 1 namazgahın özgün durumlarına sadık kalınarak restore edildikleri anlaşılmaktadır. Ancak, 3 adet caminin de, önceki dönemlerde yıkılarak yeniden inşa edildiği konuyla ilgili belgelerde ifade edilmektedir. Bu süreçte, özgünlüğe uygunluk boyutuyla, sınırlı da olsa, bazı hatalı uygulamalarla karşılaşabilmektedir. Bazı camilerin ise, restorasyon projesi hazırlanmış olmasına rağmen, henüz restore edilmediği görülmektedir. Diğer taraftan, restorasyon projesi hazırlanmış olan ve şu anda ibadete açık olmayan cami/camiler de bulunmaktadır. Camilerin restorasyon süreci genel olarak değerlendirildiğinde, restorasyon projelerinde özgünlüğe titizlikle riayet edildiği ve bu özelliğin uygulama sürecinde de ön planda olduğu ifade edilebilir.
Türk özgün baskıresim sanatında figür yorumlamaları

Bu çalışmada, Türkiye'de sanat eğitimi veren kurumların ders programlarında özgün baskıresim çalışmanın gündeme gelmesi ve bu alanda üretim yapan öncü özgün baskı sanatçılarından başlanarak, günümüz baskıresim sanatçılarının anlayışlarından, özgün baskıresimde kullandıkları yöntemlerden ve kişisel üsluplarına uygun biçimde yorumladıkları figüre dayalı anlatım biçimlerinden kaynaklanan biçimsel farklılıklar konu edinilmiştir. Kullanılan yöntem olarak birçok araştırma kitabı taranmış, sanatçı katalogları incelenmiş, konuyla ilgili videolar izlenmiştir. Ayrıca akademik süreli dergiler ve internette konuyla ilgili yayınlanmış makalelerden faydalanılmıştır. Bu çalışmada varılan sonuç, baskı resimde kullanılan tekniğin olanaklarının sanatçıyı yönlendirdiğidir. Ancak kullanılan malzemeden dolayı her sanatçı konusunu daha iyi aktarabileceği tekniği uyguladığı görülmüştür. Bu da sanatçının özellikle figür yorumlarında özgün bir anlatım dili geliştirmesini olanaklı hale getirmiştir denebilir.
Animasyon ilişkisi perspektifinde bilgi tasarımı ve bilginin görselleştirilmesi

İnsan zekasının ürettiği bilginin resim ve yazı ile başlayan kayıt süreci ile uygarlıkların gelişimi arasındaki bağ, çağlar boyunca bilginin aktarımı konusundaki ilerlemeyi göstermesi açısından önem taşımaktadır. Bu çalışma günümüzde kullanılan bilgi tasarımı ve görselleştirmesine dair teknik ve yöntemlerin gelişimini tarihsel bir perspektifte incelemekte, bu sürecin sonucunda ortaya çıkan ve bilginin görselleştirilmesinde kullanılan sınıflandırma sistemlerini sunmaktadır. Günümüzde dijital teknolojilerin hızlı gelişimi ve içerik oluşturmada kullanılan animasyon teknikleri görsel açıdan etkileyici sonuçlar vermektedir. Ancak, animasyon tekniği ile üretilen görselleştirmelerin bireyler üzerindeki bilişsel etkilerinin de araştırılması gerekmektedir. Animasyon ilişkisi perspektifinde bilgi tasarımı ve bilginin görselleştirilmesi, insanın algı ve bilişsel sistemi ile hareketli görseller arasında kurulan bağı araştırmaktadır. Bilginin görselleştirilmesi bir bilim dalı olduğu kadar, bir sanat olarak da değerlendirilmektedir. Animasyon tekniği ile üretilen görselleştirmeler üzerine yapılan araştırmalar, geleneksel durağan görselleştirmelere göre, animasyon yöntemi ile hazırlanan görselleştirmelerin daha farklı biçimde algılandığını ortaya koymaktadır. Bu tezin temel amacı giderek artmakta olan veri ve veri kullanımının görsel olarak işlenmesi ve animasyon bağlamında bu ilişkinin incelenmesidir. Bilgi tasarımında animasyon kullanımının, bireylerin bilgilenme ve öğrenme sürecine olan etkileri ortaya konmaktadır. Bu çalışmanın, bilgi tasarımının önemini hakkında yeni tasarımcılar ve akademisyenler için daha fazla tartışma ve araştırma yapmak üzere yeni fırsatlar sunacağı düşünülmektedir.
Porselen yüzeylere uygulanan dekor teknikleri kapsamında, geleneksel çini motiflerinin teknolojik ve görsel tasarım çözümleri ile değerlendirilmesi

Orta Asya'da başlayıp Selçuklularla Anadolu'ya gelen, Osmanlı İmparatorluğu'nda zirveye çıkan Türk çini sanatı günümüzde halen varlığını sürdürmektedir. Kültürel mirasımız olan çini sanatı biçim, motif, desen, üslup, renk ve bezemedeki ince işçiliğiyle zengin bir içeriğe sahiptir. Kendi içinde belli bir sistematiği olan geleneksel çini motif ve desenleri yüzyılların birikimi ile oluşmuş, kap-kacak gibi ürünlerin süslenmesinin yanı sıra mimari süslemede de kullanılmıştır. Seramik ürün grubundan olan porselen; beyazlığı, zarafeti, sağlamlığı, güzelliği ve göz alıcı parlaklığı ile yüzyıllar boyu insanları etkilemiş, geçmişşte olduğu gibi günümüzde de cazibesini hep korumuştur. Bu araştırmanın birinci bölümünde çini ve porselenin tanımı, tarihsel gelişimi, çinide kullanılan motiflerle üslupların genel özellikleri incelenmiştir. Ayrıca Türk çinileri ile Çin porselenlerinin, Beylikler ve Osmanlı Dönemindeki etkileşimi araştırılmıştır. İkinci bölümde porselenin üretim süreci, geleneksel çini motiflerinin porselen yüzeylerde kullanımı ve sıraltı tekniğinde dekor oluşum aşamalarına yer verilmiştir. Günümüzde porselen çalışan sanatçılar ve işletmeler incelenmiş, örnekler doğrultusunda değerlendirmeler yapılmıştır. Geleneksel çini motif ve üsluplarından seçmeler yapılarak, porselen yüzeyler için, geleneğe uygun yeni kompozisyonlar hazırlanmıştır. Kültürel mirasımızın sürekliliğini bozmadan, porselen yüzeylerde sıraltı tekniğinin uygulandığı çini kültürünün gelecek kuşaklara aktarılmasına yönelik örnek uygulamalar yapılmış ve bu uygulamalar fotoğraflarla gösterilmiştir.
Doğa formlarının soyutlanmasına yönelik heykel çalışmaları

Çalışmalara kaynaklık eden doğal biçimler, soyutlamacı bir gözle incelenmiş ve soyutlama süreci sonunda asıl biçimden farklı bir noktaya ulaşılmıştır. Zaten soyutlamacı anlayışla, doğadaki nesneler sanat ürününde oldukları gibi değil, yorumlamalar getirilerek yansıtılmaktadır. Yine de ortaya çıkan sanat ürününün, gerçek nesneden izler taşıdığını görmek mümkün olabilmektedir. Sanat tarihinde, XX. yy. 'in başlarıyla birlikte, sanatçılar doğayı soyutlamaya başlamışlardır. Bu dönemde, bilim, teknoloji ve endüstri alanındaki gelişmeler, toplumsal yaşamın da farklılaşmasına neden olmuştur. Bu yeni durum, sanatı da etkilemiş ve sanatçıyı çevreleyen-yeni atmosfer, onun farklı arayışlara yönelmesine neden olmuştur. Sanat eserinde, artık eskiden olduğu gibi doğa, gerçekçi biçimde yansıtılmamış, soyutlamacı bir yaklaşımla ele alınıp, bu gözle izlenmeye başlanmıştır. Doğa biçimlerini soyutlayarak çalışmalarım sürdüren sanatçılar -soyutlama bir süreç olarak düşünülürse- bu sürecin sonunda, doğa biçimlerinden tamamen farklı noktalara ulaşırlar. Oluşan bu yeni biçim, doğa ile ilgili bir iz taşımayan, soyut biçimdir. Kişisel çalışmalar oluşturulurken, bu anlayış göz önünde tutulmuştur. Doğadan seçilen konular, nesneler, biçimsel olarak incelenmiş ve soyutlamacı bir yaklaşımla ele alınmıştır. Yaşanan bu süreç içinde esas alınan doğal biçimden daha farklı biçimlere ulaşılmıştır. Bu doğal biçimler soyutlanırken kullanılan malzemenin biçimsel özellikleri göz ardı edilmemeye çalışılmıştır. Bunun, sonuçta elde edilen biçimin oluşmasında, son şeklini almasında en önemli etkiyi oluşturduğu söylenebilir. Yeni biçim oluşturulurken malzemenin yönlendirmesi söz konusu olmuştur, bu da farklı biçimlendirme yöntemlerinin ortaya çıkmasını sağlamıştır.