turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Gemi inşaa sektöründe teşvikler, sektöre ve yan sanayiye etkisi ve AB uygulamaları ile karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı Türkiye ekonomisinde gemi inşaa sektörü ve genel bazda yatırım ve ihracat teşviklerinden oluşan sistemi dünya uygulamaları ve özellikle AB ülkeleri nezdinde dikkate alarak analiz etmek ve bazı yaklaşımlarla teşviklerin sektöre ve yan sanayiye etkilerini hesaplayarak, gemi inşaa sektörünün gelişimi üzerine gerek genel anlamda gerek de teşvik uygulamaları hususunda öneriler sunmak olarak belirlenmiştir. Bu çalışma, AB'deki tüm teşvik araçlarını içermemektedir. Avrupa Birliği'ndeki teşviklerin çeşitlilik ve tesbitindeki güçlüklerin Türk resmi ve özel kuruluşları için olduğu kadar tarafımın da araştırma kapasitesini aştığını belirtmek ve kabul etmek gerekir. Ayrıca Avrupa Birliği'nde bugün için genel mekanizmalar kapsamında var olmayan ancak yerel yönetimler marifetiyle belirli sektör ve kurumlara ihtiyaçların baş gösterdiği esnada verilen teşvikler de mevcuttur. Bu bağlamda çalışma kapsamında ilk kademelerde; Teşvik ve koruma; nedenleri ve etkileri, Dünyada yeni korumacılık ve teşvik sistemleri, Türkiye'de teşvik sistemi, AB'nde gemi inşaa sektörünün göreceli durumu ve sektöre yapılan yardımlar, Türk gemi inşaa sektörü incelenmiştir. Sonrasında 7. Bölümde, tipik bir gemi yatırımının incelenmesi ve sübvansiyonlarla ilintilendirilmesi konulu bir çalışma yapılmıştır. Bugün ABD'de yapılan yardımın devlete olan maliyeti ilk gösterge sayılmaktadır. Yani ödenen bir meblağ bir ölçüt olarak prosedürün başlatılıp, başlatılmaması için başlangıç noktasıdır. Bu çalışmada bu yaklaşım baz alınarak, tipik bir gemi yatırımının vergi vs. yollarla devlete geri dönüş oranlarının hesaplanmasına çalışılmıştır. Bu sayede devletin bu yatırımı doğurmak için ne kadar bir miktarı gözden çıkarmasının akıllıca olacağının bulunması amaçlanmıştır. Son bölüm, tez genelinde belirtilenler dahilinde, teşvikler üzerine genel bir değerlenme yapmakta, yerli gemi inşaa sektörü ile yan sanayiinin gelişmesi ve rekabet edebilir konuma gelerek, bunun idame edilmesi için önerilerde bulunmaktadır. Önerilerin bir model dahilinde verilmesinde, tersanelerde verimliliği etkileyen hususlar baz olarak alınmıştır. Bu noktada, her sektörün kendine özgü bir yapışırım bulunduğu, sorunlarının çözümlerinin de yine sektöre özgü olduğu ve bu önerilerin herhangi bir şekilde uygulamaya geçirilmeden önce sektörle ilgili her kesimin görüşlerinin alınmasıyla ortak çözümler şeklinde ortaya çıkmasının gerekliliğini hatırlatmakta yarar bulunmaktadır. Ayrıca çözümler ileride yaşanabilecek gelişmelere de adapte olabilecek şekilde esnek olmalıdır. Bu nedenle, yapılan önerilerde bunlar dikkate alınarak, hazır reçeteler vermek yerine uygulanabilecek çeşitli alternatifler ele alınmaya çalışılmıştır.
Avrupa Birliği'nin Türk polis teşkilatı uygulamalarına etkisi

Ülkemiz uzun süredir Avrupa Birliği'ne üye olmak istemektedir. Çünkü günümüzün koşullan toplumları bölgesel birlikteliklere zorlamaktadır. Küreselleşmenin ara istasyonu konumunda olan ve bir bölgesel birliktelik durumundaki Avrupa Birliği ülkemizde bir takım değişimleri beraberinde getirecektir. Avrupa Birliği ülkemizde bir takım değişimleri beraberinde getirecektir. Hatta içinde bulunduğumuz süreçte bile bu değişimi gözlemlemekteyiz. Toplumsal değişimlerde bu tür siyasal birlikler büyük bir katalizör oluşturmaktadır. Toplumun iç güvenliğinden sorumlu olan Emniyet Teşkilatı Avrupa Birliği ile değişimlere uğrayacaktır. Çünkü toplumsal değişim toplumsal bir kurum olan polis örgütünü doğrudan etkilemektedir. Ayrıca birliğe üye diğer ülke polisleriyle tanışma, görüşme olanağı mevcut polis kültürünü değiştireceği düşünülmektedir. Polis teşkilatımızda ve toplumumuzun tümünde tarihsel sürece dayanan bir değişim potansiyeli bulunmaktadır. Genelde Türk toplumu, özelde ise Türk Polis Teşkilatında bu potansiyeli dinamik hale getirecek olgu olan AB süreci ve sonrası iyi okunup analiz edilmelidir. Toplumların bilgi toplumuna doğru geçiş yaşadığı ve bölgesel birliktelikler bunu teşvik ettiği göz önünde tutulursa karşımıza şu çıkacaktır. Birliktelikle değişen algılamalar, anlayışlar, yaklaşımlar polis teşkilatını değiştirecektir. Çünkü şiddet toplumundan sevgi toplumuna geçişte polisin rolü olduğu kabul edilmektedir. Kaynak ve literatür taraması yapılarak oluşturulan çalışmamızda ise kısaca şu sonuçlara varılmıştır. Bölgesel birliktelik suçların da bölgeselleşebileceğini göstermiştir. Bundan dolayı AB suçla etkin bir mücadele için ortak hareket etmek durumunda kalmıştır. Avrupa Birliği AB'ne üye polis teşkilatlarıyla ortak çalışma grupları oluşturmuş ve antlaşma / sözleşmeler imzalamıştır. Türkiye'nin AB ile bölgesel suçlara karşı ortak hareket etmesi için antlaşma / sözleşmeleri imzalaması ve çalışma gruplarında yer alması Türk Polis Teşkilatı 'nm değişimin hızlandıracaktır. Ayrıca toplumsal kavramlar, olgular ve semboller de bu birliktelikle değişime uğrayacaktır. Örneğin devlet anlayışında, siyaset anlayışında, suçla mücadele anlayışında değişim olacak bunun polise yansımaları olacaktır. Özetle değişime uğrayan bu toplumsal yapılar polis teşkilatının uygulamalarını da etkileyecektir.
Avrupa Birliği'ne tam üyelik sürecinde Türkiye'de sermaye kazançlarının vergilendirilmesinin incelenmesi ve değerlendirilmesi

Kaynak teorisi kapsamında vergilendirilecek gelir olarak dikkate alınmayan sermaye kazançları, safi artış teorisi kapsamında vergilendirilecek gelirin bir unsurunu oluşturmaktadır. Safi artış teorisine uygun olarak sermaye kazançlarının vergilendirilmesi servet unsurlarının, elden çıkarma eylemi aranmaksızın, kazançların oluştuğu dönemde vergilendirilmesini gerektirmektedir. Ancak, sermaye kazançlarının oluştuğu dönemde vergilendirilmesi değerleme ve likidite sorunlarına neden olmaktadır. Sermaye kazançlarının oluşum aşamasında vergilendirilmesinin yaratacağı sorunların giderilmesi amacıyla geliştirilen realizasyon yaklaşımı mükelleflere vergileri tek taraflı olarak erteleme olanağı vermektedir. Bu erteleme olanağı mükelleflere sağladığı avantaj yanında enflasyon ve faiz oranlarının düzeyine bağlı olarak vergi gelirleri üzerinde olumsuz etki yaratmaktadır. Ayrıca, realizasyon yaklaşımı, özellikle sermaye piyasası araçlarında yatırım akışkanlığının azalmasına ve yılların birikimi olan artışların bir yılın kazancı olarak vergiye tabi tutulması sonucunu da yaratmaktadır. Ancak, artan oranlı vergi tarifelerinin olumsuz etkilerinin giderilmesi amacıyla düz oranlı tarifelerin veya diğer vergi tekniklerinin uygulanması, mükelleflerin sermaye kazancı doğuran yatırım alanlarına yönelmesine ve/veya gelirlerini sermaye kazancı formuna dönüştürerek vergiden kaçınma eğilimlerini artırmasına neden olabilmektedir. Öte yandan, sermaye kazançlarının vergilendirilmesinde gerek düz oranlı tarifelerin kullanımı gerekse mükelleflerin sermaye kayıplarının tutarını ve zamanını belirleme olanakları, mahsup edilecek sermaye kayıpları için çeşitli düzeylerde sınırlamalar getirilmesine neden olmaktadır. Zarar mahsubu olanaklarının uygulamaya dönük kaygılarla kısıtlanması ve artan oranlı tarifelerin kullanılmaması, sermaye kazançlarının üniter yapı içinde vergilendirilmesi amacıyla çelişmekte, bu çelişkinin boyutuna bağlı olarak da kişiselleştirilmiş vergi uygulamalarından uzaklaşılmasına neden olmaktadır. Sermaye kazançlarının vergilendirilmesi amacıya geliştirilen uygulamalar incelenen Avrupa Birliği üyesi ülkelerde geniş bir yelpaze içinde dağılım göstermekte, özellikle vergi tarifeleri bakımından uyumsuzluk göze çarpmaktadır. Birlik düzeyinde dolaysız vergiler alanında uyumlaştırma çalışmalarının yetersizliği nedeniyle de bu uyumsuzluğun ileriki yıllarda devam etmesi olasıdır. Ancak, vergi rekabetinin Birlik üyesi ülkelerin mali ve sosyal yapılarında yaratmakta olduğu olumsuz etkiler nedeniyle bu alanda yapılan çalışmaların artacağı ve özellikle Türkiye uygulamasında bulunan vergi ayrıcalıklarının boyutu açısından, bu çalışmaların olası sonuçları ile uyumsuzluk yaşanacağı öngörülebilir.
1980 sonrası Avrupa Birliği'ne uyum sürecinde Türkiye'de vergi politikalarının dönüşümü

1980'li yıllardan itibaren hız kazanan küreselleşme olgusu ekonomi alanındaki en önemli etkilerinden birini vergi politikalarında göstermektedir. Küreselleşmenin hızlandırdığı küresel rekabet sürecinde, vergiler de etkin bir araç olarak kullanılmaktadır. 1980 yılına kadar dışa kapalı, ithal ikameci bir görünüm arz eden Türkiye ekonomisi, 1980 sonrasında liberal ekonomik düzene ayak uydurma konusunda önemli gelişmeler kaydetmiştir. Bu gelişmeler doğrultusunda ve Avrupa Birliği'ne uyum sürecinde; eğitim, kültür, sanat ve bilimde olduğu gibi ekonomide ve kamu maliyesinde de değişim ve dönüşümler yaşanmış ve yaşanmaya devam etmektedir. Türkiye'de söz konusu süreçte vergi politikalarında meydana gelen değişim ve dönüşümlerin incelenmesi önem taşımaktadır. Bu tez çalışmasının amacı, AB'de vergilerin uyumlaştırılması çalışmalarındaki temel ilkeleri, vergi politikaları konusundaki düzenlemeleri ve uyum çalışmalarını dikkate alarak, Türkiye'nin vergi politikası konusundaki uygulamalarını AB'nin vergi uyumlaştırma çalışmaları çerçevesinde değerlendirmek olmuştur. Özellikle Türkiye'nin vergi politikası uygulamalarının AB uygulamaları ile matrah, konu ve oran açısından bazı farklılıklara sahip olduğu noktalar vurgulanmıştır. Çalışmada ayrıca Türkiye'de vergi politikalarında yaşanan genel değişim ile Türk vergi politikalarının AB'ye uyum sürecinden ne kadar etkilendiği ortaya konmaya çalışılmıştır.
Avrupa Birliği'nin yumuşak gücü ve Türkiye'ye yönelik kamu diplomasisi uygulamaları

Uluslararası meselelerde yumuşak güç konseptini benimseyen Avrupa Birliği, kamu diplomasisi uygulamalarına temel değerlerini yerleştirerek hedef ülkelerin kamuoylarıyla iletişim kurmaktadır. Avrupa Birliği'nin kamu diplomasisi uygulamalarında yumuşak gücü oluşturan temel değerler kurumların işleyişi ve politikaların gelişmesi için kullanılmaktadır. Avrupa Birliği, kolektif bir kimlik temelinde siyasi meşruiyetini çeşitli politikalar, ziyaretçi programları ve projeler vasıtasıyla hayata geçirmektedir. Kamu diplomasisine büyük kaynaklar ayıran Avrupa Birliği, Türkiye'deki kamuoyuna yönelik kamu diplomasisi uygulamalarıyla hem Avrupa Birliği üye ülkelerin vatandaşlarıyla Türkiye'deki vatandaşların birbirini tanıyabilmesi için fırsatlar sunmakta hem de insan hakları, hukukun üstünlüğü, demokratikleşme gibi çekicilik kaynaklarını Türkiye'ye aşılamaya çalışmaktadır. Çeşitli politikalar altında yer alan uygulamalar, siyasi reform süreçleri ve sosyo-ekonomik dönüşümlere ilişkin iletişim stratejileriyle Türkiye'deki tüm kesimleri demokrasi sürecine dahil etmek üzere dizayn edilmekte ve sosyal paydaşlar vasıtasıyla zihin paylaşımını gerçekleştirmeye çalışmaktadır. Kamu diplomasisi uygulamaları bilgi ve paylaşımları kolaylaştırmak ve diyalog kurmak için çok önemli bir konudur. Bu amaçla yapılan çalışmada Avrupa Birliği'nin değerler sisteminin Türkiye'ye yerleştirilmesi ve Türkiye'de yaygınlaştırılması için kullanılan kamu diplomasisi uygulamalarının neler olduğu, nasıl ve ne şekilde kullanıldığı incelenmiştir.
The j-curve hypothesis: An investigation of bilateral trade between Nigeria and European Union

Bu tez, Nijerya ve AB ile Nijerya ve AB(15)'i oluşturan ülkelerin her biri arasındaki ticarette, kısa vadede j-eğrisi etkisini ve uzun vadede Marshall-Lerner koşulunu incelemektedir. Çalışma elli altı çeyreklik(1999:Q 1 -2012:Q 4 ) dönemi kapsamakta ve eşbütünleşme ve hata düzeltme modellemeye yönelik otoregresif dağıtılmış gecikme yaklaşımını kullanmaktadır. Çalışmada, Nijerya ve AB arasındaki ticarette j-eğrisi etkisine rastlanmamış ve Marshall - Lerner koşulunun da sağlanmadığı tespit edilmiştir. Nijerya ile AB(15)'i oluşturan ülkeler arasındaki ikili ticarete bakıldığında ise, j-eğrisi etkisine Nijerya'nın Avustırya, Danimarka, Almanya ve İtalya ile olan ikili ticaretinde rastlanmış ve Marsall-Lerner koşulu da sadece Nijerya'nın Luxemburg ile olan ticaretinde sağlanmıştır. Doviz kuru bu ülkelerle olan ticarette bir politika aracı olarak kullanılmak isteniyorsa, dış ticaret dengesini iyileştirmek için Naira bu ülkelerin paralarına karşı değer kazanmalıdır.
The implications of China's global rise on the EU

Çin'in Soğuk Savaş sonrası küresel düzlemde önemli bir oyuncu olarak yükselişi, uluslararası ilişkilerin geniş kapsamında öne çıkan bir konu olmuştur. Gayrisafi yurtiçi hasılasının dünya payındaki artışı ve büyüme oranının hızla yükselmesiyle vuku bulan Çin'in ekonomik yükselişi dünya çapında ilgi uyandırmıştır. Aynı şekilde, savunma harcama eğilimleri ve askeri modernleşme modelleri Çin'in yükselişinin sistem genelindeki etkilerini tartışmayı ortaya koymaktadır. Diğer taraftan, Çin'in yükselişiyle ilgili sıklıkla zikredilen ve kendi-iliştirdiği 'Barışçıl Yükseliş/Gelişim' söylemi Çin'in gücü arttıkça mevcut uluslararasıdüzenleyetinip yetinmeyeceği tartışmalarıyla bağlantılandırılmaktadır. Bu tez, Çin'in özellikle Soğuk savaş sonrası dönemde yükselişinin Avrupa Birliği'ne etkilerini, tek kutuplu güç dağılımına vurgu yaparak ve neorealist uluslararası ilişkiler teorisiyle incelemeyi amaçlamaktadır. Bunu yaparken, büyük ölçüde Kenneth Waltz'ın güç parametleri tasvirine dayandırdığı Çin'in ekonomik, askeri ve barışçıl söylem yükselişi boyutlarının bir analizini sunmaktadır. Neorealist uluslararası ilişkiler teorisini, Soğuk Savaş sonrası dönemde AB ve Çin arasındaki ilişkiye uygulayan bu tezin iki temel argümanı vardır. Birincisi, Çin'in ekonomik, askeri ve barışçıl yükselişinin AB'nin uluslararası aktörlüğüyle muazzam ilgisi bulunmaktadır. AB'nin ulus-devlet ve uluslararası örgütlerin unsurlarını içeren ve nevi şahsına münhasır siyasi bir toplum şeklinde nitelendirilen tanımlamalarla tarif edilmesi, AB'yi uluslararası ilişkilerde karmaşık bir siyasi örgütlenme olarak ortaya çıkarmaktadır. Burada özellikle ilişkili olan husus ise; Çin'in yükselişindeki her bir parametrenin yansımalarının, AB'nin büyük ölçüde geleneksel devleti oluşturan öğelerin eksikliğinden kaynaklanan nevi şahsına münhasır özelliklerini doğrudan sorgulamayı hedeflemesidir. İkinci olarak, bu tez 'yumuşak dengeleme' kavramına dayanan bir argümanı öne sürmektedir. 'Yumuşak dengeleme' terimi, uluslararası sistemde hakim olan devletin eylemlerini kısıtlamak ve meşruiyetini bozmak maksadıyla uluslararası kurumların, uluslararası hukukun ve diplomasinin kullanılmasını içeren zımni bir dengelemeye işaret etmektedir. Bu tez, AB ve Çin'in özellikle 2000'li yıllardan sonra tek kutuplu güç yapılanmasına, mümkün olduğu yerde sert dengelemeye ve bütünleyici olarak yumuşak dengeleme şeklinde tepki verdiklerini savunmaktadır.
Türkiye-Avrupa Birliği Ortaklık Hukukunda yeni kısıtlama getirme yasağına ilişkin hükümlerin etkileri

Türkiye ile Avrupa Birliği arasında 1963 yılında imzalanıp 1964 yılında yürürlüğe giren Ankara Anlaşması ile bir ortaklık ilişkisi tesis edilmiştir. Taraflar arasında esas olarak malların serbest dolaşımını hedefleyen bu ortaklık ilişkisi, tamamlayıcı olarak, AB iç pazarı esin kaynağı olacak şekilde, kişilerin ve hizmetlerin serbest dolaşımını kademeli olarak gerçekleştirme ihtimalini de öngörmüştür. Ancak, Türkiye AB ortaklığında söz konusu alanlarda yeterli içeriksel düzenleme yapılamadığı için kişilerin ve hizmetlerin serbest dolaşımı bugüne kadar gerçekleştirilememiştir. Ortaklık hukukunda arka planda ve karanlıkta kalan bu konu, büyük oranda Avrupa Birliği Adalet Divanı'nın kararlarıyla aydınlatılmış ve şekillendirilmiştir. Divan'ın bu bağlamda aldığı kararlarda ise, özellikle son yıllarda, yeni kısıtlama getirme yasağı hükümleri öne çıkmaktadır. ABAD kararlarıyla doğrudan etkili olduğu ortaya konulan bu hükümler, Türkiye - AB ortaklık ilişkisi kapsamında işçilerin serbest dolaşımı ve iş kurma hakkı ile hizmetlerin serbest dolaşımından yararlanmak isteyen Türk gerçek ve tüzel kişilerine önemli bir kapı aralamıştır. Bu çalışma, ortaklık hukukunda işçilerin serbest dolaşımı yönünden getirilen 1/80 sayılı Ortaklık Konseyi Kararı madde 13 ve iş kurma hakkı ile hizmetlerin serbest dolaşımı yönünden getirilen Katma Protokol madde 41 (1)'de yer alan standstill hükümlerinin kişi, konu ve zaman bakımından kapsamı ile AB hukuk düzenindeki etkilerini ortaya koymayı amaçlamakta; konuyu Divan'ın standstill hükümleri temelinde peyderpey oluşturduğu içtihadını çözümleyerek açıklamaktadır.
İspanya ve İtalya'da bölgesel yönetimlerin Avrupa Birliği'ne giriş ile yaşadıkları siyasİ ve idari değişimler

İtalya ve İspanya tarih boyunca topraklarında siyasi, ekonomik, sosyal ve kültürel gerçeklere ev sahipliği yapmıştır. Bu unsur, demokratik devletlerin kurulması sürecinde mülki örgütlenme tanımının çerçevesini çizmiştir. Bu sayede hem İspanya'da hem de İtalya'da diktatörlüklerin ardından, farklı grupların arasındaki anlaşma ve barışın bir getirisi olarak birleşik bölgesel devlet modelinde karar kılınmıştır. Her iki ülkede de kabul gören bu seçenek ayrılıkçı federalist eğilimlerle merkeziyetçi eğilimler arasında bir orta yol olmuştur. Aynı şekilde iki anayasada da bölgesel bir devletin varlığı açıkça tanımlanmamıştır. Buna mukabil her iki metinde ele alınan birlik ve özerklik esasları, Anayasa Mahkemesi'nin daha sonraki öğretisi ile birlikte yorumlandığında bu şekilde bir toprak düzenlemesinin tanımlandığını gösterir. 'İtalyan Bölgesel Sistemi', 'İspanya Özerk Topluluları Sistemi''ne göre daha yavaş gelişmiştir. Bunun nedeni, İtalyan Devlet devrimi daha çok kuzey bölgelerinin ekonomik çıkarlarını tatmin etme amacıyla bağlantılı olarak gerçekleşmişken İspanyol Devleti devrimi, Katalan ve Bask milliyetçiliğinin talepleriyle yakından bağlantılı olarak gerçekleşmiştir. Böylece, İspanya'daki Özerk Toplulukların siyasi-idari örgütlenme modeli ile İtalya'da kurulan bölgeler modelinin birbirine oldukça benzemesine rağmen İspanyol Bölgesel Yönetimi daha yüksek adem-i merkeziyetçiliğe sahiptir ki bu devletin merkezi gücünün azaltıp, yerel yönetimlerin yetkisinin daha çok arttırıldığı anlamına gelmektedir. Bu tezin hazırlanmasındaki ana amaç 'İspanya ve İtalya'daki bölgesel yönetimlerin Avrupa Birliği'ne girişte yaşadıkları siyasi ve idari değişimleri' araştırmaktır.
AB ve Türkiye'de şekerde uygulanan tarım politikaları ve Trakya'da şekerpancarı tarımının ekonomik yönleri

Jüri : Prof. Dr. İ. Hakkı İNAN Yrd. Doç. Dr. Okan GAYTANCIOĞLU Yrd. Doç. Dr. Fadıl ÖNEMLİ Tarım sektörü ekonomik, sosyal ve politik yönleri ile Türkiye için vazgeçilmez bir öneme sahiptir. Özellikle temel tüketim maddeleri üretiminin desteklenmesi Türkiye'de yıllardır sürdürülmektedir. Tarımsal desteklemeler birçok ülkede olduğu gibi ülkemizde de tartışma konusu olmaktadır. Türkiye'de bu tartışmalar 1994 yılında 5 Nisan kararlan olarak tarihe geçen ekonomik istikrar tedbirleri ile yeniden değerlendirilmiştir. Buna göre devletçe desteklenen ürünlerin sayısı azalmıştır. Şekerpancarı ise söz konusu istikrar tedbirlerine rağmen uzun yıllardan beri devletçe desteklenen bir üründür. Bunun en önemli nedeni şekerpancarından elde edilen şekerin önemli bir besin maddesi olmasıdır. Araştırmada Türkiye, AB ve dünya ülkelerinde şeker üretimindeki mevcut politikalar incelenerek yeni politikaların oluşması yönünde öneriler getirilmiştir. Ayrıca Trakya bölgesinde sulanan alanlarda çeltikten sonra en fazla yetiştirilen ürün olan şekerpancarında şekerpancarı tarımının ve üreticilerin sorunları hakkında anket uygulanarak üreticilerden bilgi alınmıştır. Türkiye şeker üretimi açısından kendine yeterli bir konumda olmasına rağmen bazı yıllar ithalat yapmak durumunda kalmıştır. Türkiye nüfusunun yılda yaklaşık %1.5'lar civarında artmasına karşılık, şeker üretiminde görülen dalgalanmalar, Türkiye'yi şeker tüketiminde dışa bağımlı hale getirebilecektir. Bu nedenle şeker üretimi konusunda devletçe uygulanan tarım politikalarının yeniden değerlendirilmesi gerekmektedir.
Avrupa Birliği Hukukunda elektronik ticaret ve Türkiye'deki gelişmeler

oz Bu tez çalışması ile, enformasyon teknolojilerindeki gelişmeye paralel olarak ve ekonomik faaliyetlerdeki köklü değişim ile ortaya çıkan, her geçen gün Avrupa Birliği ve dünya ülkeleri nezdindeki önemini artıran elektronik ortamda yapılan ve Elektronik Ticaret olarak adlandırılan faaliyetlerin, özellikle, 17 Temmuz 2000 tarihinde Avrupa Toplulukları Resmi Gazetesinde yayımlanarak yürürlüğe giren Bilgi Toplumu Hizmetlerinden, elektronik ticaretin yasal boyutlarını düzenleyen 8 Haziran 2000 tarihli 2000/ 31 EC Birlik Yönergesi ışığı altında incelemesi yapılmaktadır. Bu yolla, yönergenin 'e-ticaretin iç pazarın dahili sınırlarına tabi olmaksızın uygun işleyişinin sağlanması'şeklindeki hedefi değerlendirilmektedir. Bu inceleme esnasında, Birliğin diğer e-ticaret düzenlemelerine de, Avrupa Birliği e-ticaret sisteminin anlaşılmasını sağlamak amacıyla ve sistemin bir parçası olmaları bağlamında değinilmiştir. Çalışmada, elektronik ticaretin tanımına, tarihçesine, dünya üzerindeki gelişimine, uluslararası ve bölgesel kuruluşlar nezdinde konu ile ilgili yapılmış çalışmalara yer verilmiştir. Birliğin, e-ticaret konusunda benimsediği sistemin anlaşılmasından sonra, konuya ilişkin ülkemizde yapılmış olan çalışmalar kısaca değerlendirilmiştir. Tüm bu incelemelerin ışığı altında, Avrupa Birliğinde ve ülkemizde elektronik ortamda yapılan faaliyetlerden beklenen yararın, en optimum düzeyde elde edilebilmesi ve elektronik pazarın sağlıklı oluşumu için alınması gerekli olacak tedbirler değerlendirme olarak sunulmuştur. Değerlendirmeler yapılırken amaçlanan, tek ve kesin cevaplar sunmaktan ziyade e-ticaretin, uygulama ve düzenlemelerini kendi içinde cevap alternatifleri olan bir sistematiğe oturtmaktır.
Dış ticaret kuramında çekim modeli: Türkiye-AB ticaretinin analizi

Çekim Modeli, uluslararası ticaret akımlarını etkin bir biçimde inceleyen görece yeni bir modeldir. Bu tezde, Çekim Modeli detaylı bir biçimde ele alınmış ve genişletilmiş bir Çekim Modeli kurularak Türkiye ile AB-15 ülkeleri arasındaki karşılıklı ticaret akımları panel veri analizi yöntemiyle incelenmiştir. Türkiye ile AB-15 ülkelerinin 1995- 2012 dönemindeki karşılıklı ticareti, hem toplam dışsatım ve dışalım değerleri bakımından, hem de SITC Rev. 3 sınıflandırmasının birinci basamağında yer alan ürün gruplarına göre ayrılarak analiz edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre, Türkiye'nin AB-15'e yönelik dışsatımı; Türkiye'nin GSYH'si, AB-15 ülkelerinin GSYH'leri, Türkiye'nin GB üyeliği ve Türkiye'de kişi başına düşen gayri safi AR-GE harcamaları ile pozitif yönlü bir ilişki göstermiştir. Türkiye'de ve AB-15 ülkelerinde kişi başına düşen gelir düzeyleri arasındaki fark ise dışsatımı azalma yönünde etkilemiştir. Türkiye'nin AB-15 ülkelerinden gerçekleştirdiği dışalım; Türkiye'nin GSYH'si, AB-15 ülkelerinin GSYH'leri, Türkiye'nin GB üyeliği ve AB-15 ülkelerinde kişi başına düşen gayri safi AR-GE harcamaları ile pozitif yönlü bir ilişki göstermiştir.