turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Arttırılmış gerçeklik kitap kullanımının öğrencilerin akademik başarısına etkisi ve ortamla ilgili öğrenci görüşleri

Bu çalışmanın amacı Arttırılmış Gerçeklik ile destekli eğitim ortamlarının öğrencilerin akademik başarısına etkisini incelemek ve kullanılan teknoloji ve ortam hakkında öğrenci görüşlerini elde etmektir. Ön test Son test Kontrol Gruplu Yarı Deneysel desen kullanılan çalışmada, araştırmacı tarafından geliştirilen ve arttırılmış eğitsel unsurlar içeren Bilgisayar Donanımı konulu AG-Kitap bağımsız değişken, akademik başarı ise bağımlı değişken olarak belirlenmiştir. Veri toplama aşamasında 60 sorudan oluşan ve uzman görüşleri çerçevesinde şekillenen akademik başarı testi hazırlanmıştır. Bu test aynı anda sontest olarak da kullanılmıştır. Uygulama sonunda yarı yapılandırılmış görüşmelerle öğrencilerin teknolojileri ve AG-Kitap hakkındaki görüşleri alınmıştır. Afyon Kocatepe Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Bölümü, 2014- 2015 Bahar Dönemi 2. sınıf öğrencilerinin katılımıyla gerçekleşen çalışma 2 grup halinde 4 hafta boyunca sürdürülmüştür. 22 kişilik deney grubuna, geliştirilen öğretim materyali, HITLibHZ-BuildAR programı aracığıyla laboratuar ortamında masaüstü bilgisayarlardakullandırılmış ve araştırmacı tarafından ders işlenmiştir. 24 kişiden oluşan kontrol grubuna ise sadece geleneksel metodla araştırmacı tarafından ders anlatılmıştır. Çalışmanın hemen bitiminde son test uygulanmıştır. Elde edilen verilere göre her iki grubun birbirine oranla öntestleri ve son testleri arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Fakat, her iki grup kendi içerisinde öntestleri ile son testleri arasında anlamlı fark oluşturacak puanlar almışlardır. Öğrencilerden elde edilen nitel verilere göre AG gelecek vaad eden bir teknolojidir. Eğitsel AG uygulamaları, teknoloji eğitiminden ziyade Geometri ve Coğrafya gibi 3 boyutlu uzamsal görselliği gerektiren alanlarda kullanılmalıdır. Katılımcılar Bilgisayar Donanımı eğitiminde AG'nin kullanılmasını daha iyi geliştirilmiş platformlar ve daha profesyonel tasarımlar olmak kaydıyla desteklemektedirler.
Ürostomili hastalarda idrar yolu infeksiyonlarının önlenmesinde hemşire tarafından verilen eğitimin ve kızılcık 'ın etkisi

Çalışma, ürostomi sonrası geç dönemde oluşan idrar yolu infeksiyonunu önlemede, üroloji kliniklerinde uygulanan girişimin etkisini belirlemek; taburculukta verilen eğitimin ve taburculuk sonrası 2., 3., ve 4. aylarda günde 2 kez kullanılan kızılcık kapsülünün etkisini saptamak amacıyla randomize kontrollü deneysel çalışma olarak yapıldı. Araştırmanın örneklemini, ileal konduit diversiyon uygulanan 60 ürostomili hasta oluşturdu. Hastalar, randomizasyonla kontrol grubu, eğitim grubu ve kızılcık grubu olmak üzere üç gruba ayrıldı. Araştırma verileri, araştırmacı tarafından geliştirilen veri toplama formu, kan ve idrar tetkikleri ile toplandı. Veri analizinde sayı, yüzde, ortalama, standard sapma, Pearson ki-kare, Kruskal Wallis, tekrarlı ölçümlerde tek yönlü varyans analizi ve Kaplan Meier analizi kullanıldı. Deney ve kontrol grubundaki hastaların idrar yolu infeksiyonun önlenmesi üzerine hemşirelik uygulamalarının etkisi karşılaştırıldığında, gruplar arasında anlamlı fark olduğu (p<0,05), gruplar kendi içlerinde karşılaştırıldığında; kızılcık kapsülü kullanan grupla, kontrol grubu arasında kızılcık kapsülü kullanan grubun lehine anlamlı farklılık olduğu (p<0,05), kızılcık kapsülü kullananlarla eğitim grubu ve eğitim verilen grupla kontrol grubu karşılaştırıldığında, aralarında anlamlı bir fark olmadığı saptandı (p>0,05)Elde edilen veriler, ürostomi sonrası oluşan idrar yolu infeksiyonunu önlemede, üroloji kliniklerinde uygulanan düzensiz bilgilendirme ve sadece planlı eğitim verilmesinin, ürostomi sonrası geç dönemde oluşan idrar yolu infeksiyonunu önlemede etkin olmadığı, kızılcık kapsülü kullanımının etkin olduğu saptandı.
Türk bozkır kültüründe eğitim

Bozkır, İslamiyetten önce Türk tarihinde Türklerin hayatında önemli yeri olan bir kavramdır. Coğrafi bir tabir olan Bozkır, İslamiyet öncesi Türklerde hayat kültürüne verilen isim olmuştur. Türk Bozkır kültürü atlı göçebe kültür olarak da bilinmektedir. Ancak Türklerin göçebeliği ile ilkel göçebelik birbirinden tamamen farklıdır. İlkel göçebelikte üretim düşüncesi yoktur, temel geçim kaynağı avcılık ve toplayıcılıktır. Türk Bozkır kültüründe üretime dayalı bir ekonomik yapı mevcuttur. Ayrıca ilkel göçebe kültürlerde 'Vatan' kavramı yokken Bozkır kültüründe 'Vatan-Millet-Devlet' kavramları toplum hayatının vazgeçilmez bir unsuru olmuştur. Bozkır kültürü ilkel göçebe kültürden farklı olduğu için bu kültürde eğitim faaliyetleri de görülmüştür. İslam öncesi Türk tarihinde yazılı kültür ilk dönemlerde fazla gelişme göstermemiş olsa da bu durum Türk Bozkır kültüründe eğitim faaliyetlerinin olmadığını asla göstermez. Orhun Yazıtları'nın içeriği eski Türklerde kültür ve eğitim hayatının olduğunun en bariz delillerindendir. Çünkü Orhun Yazıtları'nın çağdaşı dönemde Avrupa toplumlarında böyle bir kültürel esere rastlamak mümkün değildir. Bozkırda yaşamak bir disiplin ve eğitim anlayışını gerekli kılmıştır. Bu eğitim askeri eğitim, mesleki eğitim, toplumsal eğitim olarak kendisini göstermiştir. Bu çalışma dört ana başlık altında ele alınmıştır. Birinci bölümde eski dünyada eğitime değinilmiş; Yunan, Sümer, Mısır, Hint, Çin uygarlıklarında eğitime ilişkin bulgular üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde eski Türklerde yazı, yazıtlar, kurganlar ve kaya resimlerinden elde edilen eğitime ilişkin unsurlar üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde eski Türklerde askeri eğitim; çocukluk evresi eğitimi, harbe hazırlık ve sürek avı gibi unsurlar bünyesinde ele alınmıştır. Dördüncü bölümde ise mesleki eğitim üzerinde durulmuş; demircilik, silah yapımı, kuyumculuk, mobilya yapımı gibi mesleklere ilişkin eğitimler incelenmiştir. Bozkır kültürünün bir ilkel göçebe kültür olmadığı hususu da burada kendini göstermektedir. Zira demir 1500 derece ısıda eriyebilmektedir ve demiri bu kadar yüksek bir ısıda eritip demire şekil verebilmek kültürsüz ve eğitimsiz bir toplumun yapabileceği şey olamaz.
Development of a simulation software for robotics education

ROBOTIK EĞİTİMİ İÇİN BİR SİMULASYON YAZILIMI GELİŞTİRİLMESİ Bu çalışmada, silindirik tip robot manipulator direkt kinematik, ters kinematik, dinamik ve PID tipi hesaplanmış tork kontrol benzetim yazılımı eğitimsel amaç için geliştirildi. Tüm bu denklemler MATLAB programında simüle edildi. Eğitimsel amacın gerçekleştirilebilmesi için görsel canlandırmalar MATLAB benzetimlerine eklendi. PID hesaplanmış tork denetimcisi için Matlab-Simulink kullanıldı. Sonuç olarak, silindirik tip manipulator için bütünleşik bir analiz paketi geliştirilmiş oldu. Görsel canlandırmalar dolayısı ile bu yazılım giriş seviyesinde lisans veya yüksek lisans derslerinde eğitim amaçlı olarak kullanılabilir. Yazılımdaki esnek yapı, farklı giriş değişken bilgilerinin etkilerinin kullanıcılar tarafından gözlemlenmesine izin verecektir. Kullanıcılar simulink geri beslemeli denetimcinin PID değerleri ile oynayabilecek ve değişik girdilerin etkilerini görebileceklerdir.
Eğitimde bilgisayar ve yazılım uygulaması 'çelik üretimi ve ısıl işlemleri'

Günümüzde olagelen büyük değişikliklerde demografik, bilimsel, ekonomik, sosyal ve siyasal karekterli çeşitli faktörler rol oynamakta bunlar eğitimi değişik yönlerden etkilemektedir. çağışımda oluşan bu hızlı değişimler sonucunda hangi tip bireylere nelerin nasıl ve ne, kadar zamanda öğretileceği öğretmenlerin yeni gelişmelere göre nasıl yetiştirileceği eğitim tesis araç ve gereölerinin nasıl hazırlanacağı ve kullanılacağı etken ve ekonomik öğrertme - öğrenme süreç ve yöntemlerinin nasıl geliştirileceği ve kullanılacağı gibi ciddi araştırmaların yapılıp çabucak sonuçlandırılması gerekmektedir. Çağdaş teknolojilerin eğitimde kullanılması bu alanda kavram kapsam yöntem ve süreç değişikliklerine neden olmaktadır. Eğitimde böylesine köklü değişiklikler yapmayı gerektiren teknolojilerin en etkini çağımızın harikası olan bilgisayardır. Bilgisayarda kullanılan uygulama teknikleri sayesinde bireysel öğretim yapılabilmekte ve bireylerde yaratıcılık olgusunun açığa çıkması daha kolay sağlanabilmektedir. ülkemizde 1980'lerden beri yapılan Bilgisayar Destekli Eğitim CBDE) çalışmaları Türk eğitimine yeni boyutlar kazandıracaktır. Türkiye'de yapılan BDE çalışmalarının daha etkin olabilmesi için bir master plan hazırlanmalı bu çalışmada Öğretmen eğitimi bilgisayar donanımı yazılım üretimi koordinasyon gibi sorunların çözümü ivedilikle aranmalıdır. IV
Okul öncesi eğitim kurumlarında uygulanan aile katılım çalışmalarının aile-öğretmen arasındaki iletişim ve işbirliğine etkisi

Bu çalışma, okul öncesi eğitim kurumlarında uygulanan aile katılım çalışmalarının aile-öğretmen arasındaki iletişim ve işbirliğine etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Çalışma grubunu Ankara İli Çankaya merkez ilçesinde Milli Eğitim Bakanlığına bağlı ilköğretim okulları bünyesinde bulunan bir anasınıfından (Bu annelerden 30'u deney, 30'u kontrol grubunda er almıştır). 60 anne oluşturmuştur. Deney grubu annelere ihtiyaçları saptanarak hazırlanan 'Anne Katılım Programı' uygulanmıştır. 'Anne Katılım Programı'nda aile katılım çalışmalarından veli toplantısı, haber mektubu, fotoğraf ve internet, grup toplantısı, broşür, eğitim panosu, bireysel görüşme ve yıl sonu sergisi çalışmalarına yer verilmiştir. Kontrol grubu annelere herhangi bir program uygulanmamıştır. Çalışma ön ve son test, kontrol gruplu deneysel desenle yapılmıştır. Araştırmada, çocuklar ve aileleri hakkında bilgi almak amacıyla 'Kişisel Bilgi Formu', annelerin ihtiyaç duydukları konuları belirlemek amacıyla 'İhtiyaç Belirleme Formu', uygulanan 'Anne Katılım Programı'nın aile-öğretmen iletişim ve işbirliği üzerine etkisini ölçmek amacıyla 'Aile-Öğretmen İletişim ve İşbirliği Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırmada ailelere ait demografik bilgiler frekans ve yüzde olarak verilmiştir. Annelerin iletişim ve işbirliği durumlarını belirlemek amacıyla 'Aile-İletişim ve İşbirliği Ölçeğinin alt boyut ve toplam ile annelerin yaş, öğrenim durumu ve çalışma durumlarının öğretmen ile olan iletişim ve işbirliğinde etkisinin olup olmadığını değerlendirmek amacıyla Mann Whitney U Testi, Kruskall-Wallis H Testi ve Wilcoxon Testi yapılmıştır. Araştırma sonucunda 'Anne Katılım Programı' uygulama sonrası Aile-Öğretmen İletişim ve İşbirliği Ölçeği'nin tüm alt boyutlarında ve toplamda deney ve kontrol grubu son test puanları, ile deney grubu ön ve son test puanları arasında anlamlı fark saptanmıştır (p < 0 ,05). Bu fark deney grubu lehinedir. 'Anne Katılım Programı' uygulanmayan kontrol grubu annelerin 'Aile-Öğretmen İletişim ve İşbirliği Ölçeği'nin tüm alt boyut ve toplam puanları arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0,005). Deney ve kontrol grubu annelerin yaş, öğrenim durumu ve çalışma durumuna göre 'Aile-Öğretmen İletişim ve İşbirliği Ölçeği'nin tüm alt boyut ve toplam puanları arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0,005). Aile katılım çalışmaları annelerin ihtiyaçlarına, uygun oldukları zamanlara göre hazırlandığında, tüm annelerin istekle katıldığı ve 'Anne Katılım Programı'nın anne ile öğretmen arasındaki iletişim ve işbirliğini olumlu yönde etkilediği saptanmıştır.
Çocuk ve gençlik müzelerinde barış eğitimi programları

'Yeni Müzecilik' anlayışı ile birlikte müzeler nesne merkezli anlayıştan ziyaretçi odaklı anlayışa doğru evrilmişlerdir. Çağdaş müzecilikteki bu yönelimin etkisiyle müzeler, içinde bulundukları toplumun çeşitli sorunlarına çözümler öneren, sosyal alanda önemli rolleri olan bir niteliğe kavuşmuşlardır. Çocuk ve gençlik müzeleri erken örneklerinden itibaren, geleneksel müzelerin çok öncesinde, ziyaretçi odaklı ve eğitim işlevini ön planda tutan müzeler olmuşlardır. Bugün birçok çocuk ve gençlik müzesi toplum merkezi görevi üstlenerek, çevre bilincinin gelişiminden tüketim alışkanlıklarına, göçmen ve azınlıkların sorunlarından çok kültürlü anlayışın yerleşmesine dek genişletilebilecek çeşitli sosyal sorunlara çözüm önerileri sunan program ve etkinliklere yer vermektedir. Çocuk ve gençlik müzeleri, barış eğitimi uygulamalarında etkili olabilen sosyal alanlardır. Barış kültürü, sadece sıcak çatışma alanlarında değil, bireylerin iç barışından başlanarak bütüncül bir anlayışla tüm dünyada geliştirilmeye çalışılan, günümüzün en öncelikli konularından biridir. Günümüzde pek çok müze barış eğitimi programlarına yer vermektedir. Buna karşılık müzelerdeki barış eğitimi programlarının genel yapıları, program geliştirme stratejileri, etkileri, değerlendirmeleri vb. konusunda yeterli bilgi bulunmamaktadır, Alandaki akademik yayınlar son derece yetersizdir. Çalışmanın amacı çocuk ve gençlik müzelerinde uygulanan barış eğitimi programlarının anlaşılmasına katkıda bulunmaktır. Bu nedenle, bu müzelerde uygulanan barış eğitimi programları betimlenmiş, uygulanan barış eğitimi programlarının temel özellikleri tanımlayıcı verilerle değerlendirilmiş ve bu programlara yer veren müze uzmanlarının uyguladıkları barış eğitimi programlarında program geliştirme stratejileri konusundaki görüşleri ortaya konmuştur. Çalışmada karma yöntem kullanılmış, dünyadaki barış eğitimi programları ile çocuk ve gençlik müzeleri konusunda bir alan yazın taraması yapılmış, ardından anket ve detaylı görüşmeler aracılığıyla da bir alan araştırması gerçekleştirilmiştir. Alan araştırmasında 2000- 2012 yılları arasında çocuk ve gençlik müzelerinde uygulanan barış eğitimi programlarına odaklanılmıştır. Araştırma bölümünde müzelerle anket ve görüşmeler yapılmıştır. Araştırma sonuçları, katılımcı müzelerde barış eğitimi programlarına büyük oranda yer verildiğini ortaya koymuştur. Aynı bölüm altında, sözü edilen programların betimlenmesine, program geliştirme stratejilerine ve program geliştirirken dikkat edilmesi gereken noktalara dair veriler analiz edilmiştir.
Sağlık bilimleri eğitiminde benzetim temelli mesleklerarası öğrenmenin öğrencilerin birey ve ekip performanslarına etkisi

Bu araştırmada, sağlık bilimleri öğrencilerinin benzetim ortamında gerçekleştirdikleri işbirlikli kardiyopulmoner resüsitasyon eğitiminin birey ve ekip performanslarına etkisi incelenmiştir. Araştırmada nicel ve nitel araştırma desenleri bir arada kullanılmıştır. Çalışmanın nicel boyutunda öntest- son test eşleştirilmiş kontrol gruplu deneysel desen ile öğretim uygulamalarındaki farklılıkların mesleklerarası öğrenmeye yönelik hazırbulunuşluk ve kardiyopulmoner resüsitasyon performans üzerindeki etkisi incelenmiştir. Çalışmanın nitel boyutunda ise, olgubilim yaklaşımı ile bulguların netleştirilmesi, eğitim etkinliklerinin mesleklerarası işbirliği becerilerini ne ölçüde etkilediği sorusuna yanıt aranmıştır. Alanyazında mesleklerarası öğrenmenin mesleklerarası çalışma ile ilişkilendirildiğinde etkili olduğu yönünde güçlü önermeler bulunduğu için öğrenme konusu olarak kardiyopulmoner resüsitasyon seçilmiştir. Benzetim temelli öğrenme öğrencilere ender ve riskli durumları kontrollü biçimde deneyimleme, hatadan öğrenme, yansıtma ve çoklu geribildirim alma olanağı sunduğu için kardiyopulmoner resüsitasyon eğitiminde tercih edilmektedir. Bu araştırmada öğretimin sunumunda öğrenme çıktılarının kalite ve yetkinlik düzeyine ilişkin değerlendirilmeler yapılmasına izin verdiği için benzetim tekniği kullanılmıştır. Araştırmada bir yandan mesleklerarası öğrenmeye yönelik hazırbulunuşluk ölçeği, kardiyopulmoner resüsitasyon performans ölçümleri ile birey ve performans düzeyleri arasındaki değişim incelenirken, diğer yandan odak grup görüşmesi ve kardiyopulmoner resüsitasyon performansları videolarının analizi yolu ile işbirlikli uygulamaların bağımlı değişkenleri nasıl etkilediği ve aralarındaki etkileşim ortaya konmaya çalışılmıştır. Elde edilen veriler karma desende nicel ve nitel istatistik teknikler ile çözümlenmiş ve araştırma amaçları doğrultusunda yorumlanmıştır. Elde edilen bulgulara göre; işbirlikli öğrenme yaklaşımları öğrencilerin mesleklerarası öğrenme hazırbulunuşluk düzeylerinde artışa yol açmaktadır. Benzetim temelli öğrenme etkinlikleri öğrencilerin kardiyopulmoner resüsitasyon öğrenme etkinliklerine yönelik olumlu tutum geliştirmelerine yol açmakta, birey ve ekip performanslarına olumlu yönde etki yapmaktadır. Deney grubu öğrencilerin teknik olmayan ekip performans düzeylerinin kontrol grubuna göre anlamlı ölçüde yüksek olduğu görülmüştür.
Eğitim uygulama okuluna devam eden zihinsel engelli öğrencilerin öğretmenlerinin bireyselleştirilmiş eğitim programı hakkında görüşlerinin belirlenmesi

Bu araştırmanın amacı zihin engelli çocukların öğretmenlerinin bireyselleştirilmiş eğitim programı hakkında ne düşündüklerini, ne kadar bilgiye sahip olduklarını, bireyselleştirilmiş eğitim programını hazırlarken ne gibi kaynaklardan yararlandıklarını belirlemektir. Bu araştırmada nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada Marmara Bölgesinden amaçlı örnekleme yöntemiyle seçilmiş İstanbul ilindeki bir ilçede çalışan dokuz (9) öğretmen çalışma grubuna alınmıştır. Öğretmenlerin bireyselleştirilmiş eğitim planı ile ilgili görüşlerini belirlemek amacı ile yarı yapılandırılmış görüşme yapılmış ve görüşme sırasında önceden hazırlanmış üç soru sorulmuştur. Veriler tümevarım analiz tekniğiyle analiz edilmiştir. Araştırma bulgularına göre;Farklı şekillerde program hazırlanması, her çocuğun farklı özelliğe sahip olduğu, çocuklara uygun olduğu, grup eğitimi yapılamayacağı, birebir ilgilenmek gerektiği için bireyselleştirilmiş eğitim programının gerekli olduğu sonucu ortaya çıkmıştır. Bireyselleştirilmiş eğitim programının, zihinsel gelişime yardımcı olduğu, farklı öğrencilere faydalı olduğu, uygulanabilirse yararlı olduğu, veliler de bu programdan yararlanacağı, Çocuğun sonraki öğretmenine program hakkında fikir verdiği, Çocuğun sınıf öğretmenine zaman kazandırdığı, Çocuktaki ilerlemeleri program yaptığımız zaman görebildiğimiz için yararlı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bireyselleştirilmiş eğitim programını uygulamada karşılaşılan güçlüklerin; altyapı, araç-gereç, bilgisayar kullanımı, okulun fiziki şartları, öğretmen, yer, zemin, zaman eksikliklerinden kaynaklandığı sonucuna ulaşılmıştır. Bireyselleştirilmiş eğitim programını hazırlarken; üniversitedeki öğretim görevlilerinden, okul idaresinden, öğretmen arkadaşlardan, kaynak kitaplardan, özel eğitim öğretmenlerinden, internetten, bireyselleştirilmiş eğitim kitabından, özel eğitim müfettişlerinden yararlandıkları; velilerden, müfettişlerden, öğretmen arkadaşlardan, kaynak kitaplardan yararlanamadıkları; bazı velilerden ve müfettişlerden de kısmen yararlandıkları sonucuna ulaşılmıştır.
Differentiating children through education: School choices and educational practices of middle - class families in neoliberal times

Bu çalışma, eğitimde neoliberalleşme bağlamında orta sınıf ailelerin okul seçimleri ve eğitim pratiklerini incelemektedir. Amaç, ailelerin eğitim alanındaki eğilimlerinin çocukları için nasıl avantaj yarattığını ve sınıfsal ayrımları artırarak sosyal eşitsizliklerin üretimine ne şekilde katkıda bulunduğunu anlamaktır. Çalışmanın verileri temel olarak İstanbul'da biri devlet, diğeri özel olmak üzere iki lisenin velileri, yöneticileri ve öğretmenleri ile yapılan derinlemesine görüşmeler aracılığı ile toplanmıştır. Araştırma sonuçları, orta sınıfın eğitim yoluyla yeniden üretiminin ailelerin ekonomik, kültürel ve sosyal sermayelerinin kullanımı ile annelerin yoğun emek harcamasına bağlı olduğunu göstermektedir. Ebeveynler, çocuklarının eğitimini en doğru şekilde yönlendirmede ve farklılaşmış orta sınıf çocuklar yaratmada büyük sorumlulukları olduğu düşüncesiyle hareket etmektedirler. Bu nedenle ailelerin bir yandan en iyi okulları bulmaya, diğer yandan çocuklarının akademik ve kişisel gelişimini desteklemeye çalışırken piyasanın çağrılarına cevap verme eğilimleri de artmaktadır. Bu süreçte istekler, eğilimler ve tercihler neoliberal akıl doğrultusunda şekillenirken, çocuklarının ekonomik ve sosyal refahını eğitim yatırımları ile sürekli artırmaya çalışan ebeveynler 'aktif, sorumlu, rekabetçi ve girişimci özneler'e dönüşmektedirler. Sonuç olarak, orta sınıf ailelerin eğitim stratejileri ve pratikleri toplumsal sınır çizme sürecine katkıda bulunurken, neoliberalleşme bağlamında sınıf temelli ayrımların yaratılmasında ve yeniden üretilmesinde sahip oldukları kilit rolü de sürdürmelerini sağlamaktadır.
1992-2011 yılları arasında çevre eğitimi ile ilgili yayımlanan yüksek lisans ve doktora tezlerindeki genel yönelimlerin belirlenmesi

Teknolojinin gelişmesiyle birlikte doğal çevreye olan etkileri gün geçtikçe atmış ve günümüzde büyük bir hızla devam etmektedir. Olumsuz etkiler sadece doğal çevreye verdikleri zararlar ile kalmamış ve insan hayatına da etki etmektedir. Meydana gelen bu olumsuz değişimler araştırmacıları, çalışmalarının çevreye yönelmesine yola açmış ve çevreye yönelik çalışmaların giderek artmasına, çevre eğitimine verilen önemin gün geçtikçe artmasına neden olmuştur. Bu çalışma 1992- 2011 yılları arasında Türkiye'de çevre eğitimi ile ilgili yayımlanan yüksek lisans ve doktora tezlerindeki genel yönelimleri açığa çıkarmak amacıyla yapılmış betimsel bir çalışmadır. Araştırma konusu kapsamında Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi veri tabanı taranmış ve konu ile ilgili 204 yüksek lisans ve doktora tezine ulaşılmış, 147 yüksek lisans tezi ve 31 doktora tezi çalışma örneklemine dahil edilmiştir. Örneklem grubuna dahil edilen yüksek lisans ve doktora tezleri çalışmanın yapıldığı yıl, üniversite, araştırma konusu, örneklem grubu, araştırma yöntem, araştırmada kullanılan teknik, veri toplama teknikleri ve veri toplama aracı, veri çözümleme teknikleri açısından incelenmiştir. Yapılan analizler sonucunda elde edilen bulgular tablolar aracılığıyla sunulmuş, çevre eğitimi ile ilgili yayımlanan yüksek lisans ve doktora tezlerinin büyük çoğunluğunun Gazi Üniversitesi, ODTÜ ve Marmara Üniversitesi'nden yayımlandığı; örneklem grubu olarak en fazla tercih edilen grubun yükseköğretim ve ilköğretim öğrencilerinin olduğu; araştırma konusu olarak en fazla çalışılan konuların çevreye yönelik tutum, çevre bilinci ve çevre bilgisi; araştırma deseni olarak en fazla tercih edilen desenlerin tarama modeli ve deneysel desen; kullanılan tekniklerde en fazla tercih edilen çevre eğitimi için yeni bir yöntem geliştirme, işbirlikli öğrenme; veri toplama tekniği olarak en fazla tercih edilen yazılı veri toplama ve görüşme; veri analizinde ise en fazla tercih edilen tekniklerin parametrik testler ve betimsel istatistik olduğu sonuçlarına varılmıştır. Araştırma sonunda elde edilen bulgular sonucunda çalışmaya yönelik ve çevre eğitimi ile ilgili çalışacak olan araştırmacılara yönelik önerilerde bulunulmuştur