turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sanat olarak gastronomi ve görsel sanatlarla ilişkisi

Niceliksel olarak önemini kaybedip niteliksel bir önem kazanan günümüz gastronomisinin sanatsal yönünün kabul edilirliği; Türk mutfağı ve dünya mutfağında önemi gün geçtikçe daha da artmaktadır. Bilim, teknoloji ve ekonomik olarak ilerleyen insanlar, artık sadece karınlarını doyurmaktan öte göz zevkine hitap eden, estetik bir amaç taşıyan, mideden çok ruhu doyuran ve sanatsal bir görünüme sahip yiyecek-içecekleri tercih etmektedirler. Gelişen gastronomi kültüründe sanat dallarından olan görsel sanatlardan yararlanılarak lezzetli olmasının dışında yemeğe sanatsal bir görünümde kazandırılabilmektedir. Bu bağlamda bu çalışmada belge ve dokümanlar taranarak örneklerle araştırma metodu kullanılmıştır. Bu çalışmanın amacı gastronominin sanatsal özelliği, sanatın tanım ve özelliklerinden yola çıkılarak gastronominin sanatsal yönü, sanatta kendini ifade ettiği yönleri, ilişkili olduğu sanat dalları ve görsel sanatlarla aralarında ne gibi ilişkiler olduğunu ve bu ilişkiyi gösteren Türk ve dünya mutfağında yapılmış somut örneklerin neler olduğunu bulmaya yöneliktir. Üç bölümden oluşan bu çalışma birinci bölümde gastronominin tanım, özellikleri ve tarihine yer verilmiş. İkinci bölümde sanatın tanımı, türleri, özellikleri ve sanat olarak gastronomi ele alınmıştır. Son olarak üçüncü bölümde ise örneklerle gastronomi ve görsel sanatlarla ilişkisi başlığı adı altında görsel sanatlardan olan resim, heykel ve mimari sanatları ile gastronomi arasında ilişkilendirme yapıldıktan sonra konu ile ilgili Türk ve dünya mutfağından örnekler verilmiştir. Tezin sonunda ise sonuç kısmı ve sonuç kısmının içerisinde önerilere yer verilmiştir.
Masa oyunlarının etkileşim ilkelerine göre incelenmesi: Bir oyun uygulaması

Oyun tanımları doğrudan ya da dolaylı olarak etkileşim kavramını karşımıza çıkarmaktadır. Oyundaki rekabet ve çatışma gibi kavramlar, etkileşimin oyunlar için kaçınılmaz olduğunu göstermektedir. Etkileşim tanımı günümüzde daha çok sayısal bir kavram olarak karşımıza çıkmaktadır. Çalışmanın amacı oyunlardaki etkileşimi ve nasıl tasarlandıklarını anlamak adına, masa oyunları üzerinden temellerini incelemektir. Farklı zamanlarda tasarlanmış ve yayınlanmış oyunların incelenmesi ve içerdikleri etkileşimin türlerine ulaşmaktır. Etkileşimin masa oyunlarında da karşımıza çıktığı ve yalnızca sayısal bir terim olmadığı, aynı zamanda masa oyunlarının da etkileşim içerdiği vurgulanmıştır. Çalışmada oyun, tasarım ve etkileşim ile ilgili kaynaklardan yapılan araştırmalarla, oyun tarihi ve temelleri ile birlikte, etkileşim ilkeleri ve temelleri hakkında bilgi sağlanmıştır. Oyun geliştirme süreci ve etkileşim kavramının oyun içindeki kullanımı araştırılmış, etkileşim tasarımı için tavsiye niteliği taşıyan ilkelerin, oyun içi etkileşim türlerinde kullanımı incelenmiştir. Oyun kavramı içerdiği bileşenler ile birlikte ele alınmış ve bunların oyun içerisindeki fonksiyonları incelenmiştir. Oyunların temel ögeleri ve türleri incelenerek masa oyunları kavramına yer verilmiştir. Uygulama çalışması için oluşturulan oyun ise, kendi türünde oyun niteliklerini taşıyan ve etkileşime sahip bir oyun olarak sunulmuştur. Oyun kavramına uygunluğu ve etkileşim ilkelerinin uygulama özelinde kullanımı incelenmiştir. Oyunların etkileşim anlamında birbirlerinden çok farklı olmadıkları ve temellerindeki benzerlikler vurgulanmıştır.
İnteraktif derginin oluşumu ve basılı dergiye etkisi

Hızla gelişen teknoloji dünyasında medya araçları da bu hızlı değişimin içine sürüklenmektedir. Bu değişime ayak uydurabilenler hayatta kalacakken ayak uyduramayanların silinip gidecekleri öngörülmektedir. Bununla beraber günümüzde sıkça duyduğumuz İnteraktif olgusu medya araçlarının kurtarıcısı konumundadır. Okuyucu ile interaktif bir iletişime geçenler yani okuyucu, izleyiciyi paylaşımlarına dahil ederek sürekliliği sağlayanlar yeni medyada yerlerini sağlayabileceklerdir. Bu çalışmada da meselenin özüne inilerek birinci bölümde iletişimin ve olduğuna ve kaç çeşit iletişim türü olduğuna ve buradan yola çıkarak kitle iletişim kavramına, kitle iletişimin kültüre ile olan iletişimine değinilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde günümüzde en yoğun iletişimin gerçekleştiği medya olgusuna geçiş yapılmıştır. Medyanın kültüre, toplum doğasına etkisi incelenmiş ve geleneksel medya araçlarından konumuzu oluşturan dergiye dikkat çekilmiştir. Dünyada ve Türkiye'deki dergi örnekleri görselleriyle beraber ortaya koyulmuştur. Daha sonra yeni medyada geçiş yapılarak konunun aslını oluşturan tablet dergicilik ayrıntılarıyla incelenmiştir.
İki boyutlu eğitici animasyonlar ile eğitici yayın illüstrasyonlarının karşılaştırılması ve 10-12 yaş öğrencilerinin öğrenmelerine etkisi

Bu çalışma genel olarak iki boyutlu eğitici animasyonlar ile eğitici yayın illüstrasyonlarının nitelikleriyle, özel olarak 10 ? 12 yaş öğrencilerinin öğrenmelerine olan etkileriyle ilgilenmektedir. Bu doğrultuda iki boyutlu animasyonlar ve eğitici yayın illüstrasyonlarının öğrencilerin öğrenme davranışları ve dikkatleri üzerindeki etkileri incelenmeye çalışılmıştır. İki boyutlu animasyon ve İllüstrasyon sanatı görsel eğitimin ayrılmaz parçalarındandır. Başka bir yaklaşım ile iki boyutlu animasyon illüstrasyon sanatının can bulması demektir. Bu nedenle hitap ettiği kitlesinde bıraktığı etki hem öğretici hem de eğiticidir. Bu sanat dallarından toplumun yoksun olması büyük eksikliktir. Araştırmada başta T. C. Milli Kütüphane olmak üzere, T. C. Selçuk Üniversitesi Kütüphanesi, T. C. K. T. Ü. Kütüphanesi ve T. C. Trabzon Merkez Kütüphanesi gibi çeşitli kurum ve kaynaklardan yararlanılarak İki boyutlu animasyonun tanımlanması, dünyadaki ve ülkemizdeki tarihsel gelişimi, kullanım alanları, eğitim özelikleri, sanatçıları, stüdyoları, televizyon ve videoya etkileri konularında ayrıntılı bilgilere yer verilmiştir. Aynı zamanda bu bilgiler örnek resimlerle pekiştirilmiştir. Bu bilgilerin irdelenmesinin ardından İllüstrasyon sanatının tanımlanması, tarihsel gelişimi, ders kitaplarında kullanımı, türleri, araçları ve teknikleri gibi konular üzerinde durulmuş ve çeşitli kaynaklardan elde edilen, Türk tarihini yansıtan özellikle Osmanlı Dönemine ait pek çok örneğe yer verilmiştir. Öğretme ve öğrenme üzerine tanımlamalar yaparak, öğrencilerin bu sürece olan katkılarını inceleyerek, tezin özel kısmı olan iki boyutlu eğitici animasyonlar ile eğitici yayın illüstrasyonlarının 10 ? 12 yaş öğrencilerinin öğrenmelerine olan etkilerinin araştırılması bölümüne temel bilgi kaynağı olması yönünden önemi vurgulanmıştır. İki boyutlu eğitici animasyonlar ile eğitici yayın illüstrasyonlarının 10 ? 12 yaş öğrencilerinin öğrenmelerine olan etkilerine yönelik bir alan araştırması yapılarak öğrencilerin verdiği cevaplar doğrultusunda tezin önerisine paralel somut veriler elde edilmiştir. Alan araştırmasında 10 ? 12 yaş öğrencilerinin anket sorularına verdikleri cevaplar tablolara dökülmüş ve elde edilen bulgular yorumlanmıştır. Sonuç olarak başlangıçta ortaya atılan sayıtlılar, tanımlanan problemler ile araştırmanın sonuçları bir arada ele alınmıştır. Çalışmada İki boyutlu eğitici animasyonlar ile eğitici yayın illüstrasyonlarının 10-12 yaş öğrenciler üzerinde olumlu etkileri olduğu sonucuna varılmış ve öğretme ? öğrenme sürecinde bu olguların derslerde sürekli kullanılması gerektiği öğrencilerin anket sorularına vermiş oldukları cevaplardan daha net anlaşılmıştır.
Resimli bir Osmanlı tarihi: Asafİ Paşa'nın Şecaatname'si'

: Gönül KAYAÜniversite : Uludağ ÜniversitesiAnabilim Dalı : Sanat Tarihi Bilim Dalı : Sanat TarihiTezin Niteliği : Yüksek Lisans TeziSayfa Sayısı : XII + 289 Mezuniyet Tarihi : 22 / 12 / 2006Tez Danışman ı : Prof. Dr. Zeren TANINDIResimli Bir Osmanlı Tarihi:Asafu Paşa'nın Şecaatname'siÜK TY.6043'No'da kayıtlı bulunan Şecaatname, Asafu mahlasını kullanan Dal Mehmed Çelebi tarafından Sultan III. Murad'ın saltanatı yıllarında, 1586 yılında stanbul'da yazılmıştır. Şecaatname1578- 1590 yılları arasında yapılan Osmanlı-İran savaşlarının 1578- 1585 tarihlerini anlatır. Asafu'ninTürkçe manzum olarak kaleme aldığı Şecaatname'nin nazım türü gazavatname, nazım şekli isemesnevidir. Altı nakkaşın elini yansıttığı düşünülen Şecaatname resimlerinde, Osmanlı ve Safevileri konu alansahnelerde, rengin kullanımı, kompozisyon anlayışı ve figür pozlarında farklılıklar görülür. Sekiz yıllık bir sürecin 77 resimle anlatıldığı minyatürlerde Osmanlı, Safevi, Gürcü ve Kırım hanedanının yönetici, bürokrat ve komutanları ilgili bölümlerde geleneksel giyim-kuşamlarıyla yer alırken anılan kişilerinportreleri de 16. yüzyılın son çeyreğindeki yönetici ve komutanları ön plana çıkarır. Şecaatname'ninresimlenme aşamasında yazar, nakkaş ve hattatın planlamaları sonucu resimlenecek konular ve bu konuların sayıları seçilmiş ve ilgili bölümün sonlarında bu resimler için boşluklar bırakılmıştır. Yapılanplanlamada, resim sayılarının tespitinde Asafu'nin büyük etkisinin olduğu yazarın 77 minyatürün19'unda yer almasından anlaşılmaktadır.
Visual constructions of identity in ECOC 2010: The ambiguous status of Istanbul

Bu çalışma, İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti görsel temsilini, Avrupa kimliği ve Avrupa Kültür Başkentleri'nin sembolik üretimi üzerinden analiz etmektedir. Bu kapsamda, Avrupa Kültür Başkenti projesi, kent pazarlamasında festival ve özel etkinlikler çerçevesinde açıklanmıştır. Avrupa Kültür Başkenti, kültürel bir projeolmasının yanında ulus-devletlerin azalan egemenliğinde aidiyet duygusunu ortak kimlik üzerinden yaratma amacıyla oluşturulmuş politik bir projedir. Görsel söylem üzerinden Avrupa kimliği göstergelerini belirleyebilmek için Avrupa Birliği'nin ve Avrupa Kültür Başkenti projesinin sembolik üretimi analiz edilmiştir. Son olarak, İstanbul'un birbiriyle çatışan Osmanlı / İslami kimliği ile Avrupalı kimliğini ortaya koymak amacıyla İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti görsel temsiliyeti incelenmiştir.
Kolaj tekniğiyle yapılan portre uygulamalarında işbirliğine dayalı öğretim yönteminin etkisi

Bu araştırma 'Kolaj tekniğiyle yapılan portre uygulamalarında işbirliğine dayalı öğretim yönteminin etkisini üzerine hazırlanmıştır. Araştırmada sanatsal ifade aracı olarak kolaj tekniği kullanılmıştır. Kolaj tekniği, sanatsal arayışların en çok yaşandığı 20. yüzyılın başlarında ilk olarak Kübizm akımı içerisinde meydana gelmiş ardından birçok sanat akımı içerinde yer edinmiştir. Kolaj tekniğinin görsel sanatlar eğitimi içerisinde yer almasının öğrenciye hem sanat eğitimi hem de sosyal gelişimi açısından birçok faydası bulunmaktadır. Kolaj tekniği ile hata yapma korkusunu daha az yaşayan öğrenciler daha çok fikir üretebilmekte ve hayal ettikleri çalışmaları daha rahat gerçekleştirmektedirler. Araştırma tekniği ile özgüvensiz öğrenciler süreçte daha aktif ve özgüvenli bir şekilde çalışmaktadırlar. Sanatsal uygulama çalışmasında öğrenciler kolaj tekniği ile portre konusunu uygulamışlardır. Araştırmaya 7. Sınıfta okuyan 50 öğrenci dahil edilmiştir. Öğrenciler deney ve kontrol grubu olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Deney grubunda işbirliğine dayalı öğrenme yöntemi, kontrol grubunda ise geleneksel öğretim yöntemi uygulanmıştır. Sanatsal uygulamada her iki grup kolaj tekniği ile portre konusunu çalışmışlardır. Öğrencilerin yaptıkları çalışmalar değerlendirilmiştir. Ortaya çıkan kolaj çalışmalarının sanatsal ve estetik açıdan başarısına bakıldığında işbirliğine dayalı öğretim yöntemi ile kolaj tekniğinin portre uygulamalarına olumlu yansıdığı görülmektedir.
15 ve 16. yüzyıllarda Osmanlı tezhip sanatında kullanılanstilize edilmiş bitkisel motiflerin analizi

Yüzyılları aşan bir geçmişşe sahip olan tezhip sanatında kullanılan tüm motiflerin kaynağı ve kökeni tabiattır. Tabiatta bulunan tüm çiçekler, ağaçlar, filizler ve yapraklar tezhibin konusunu oluşturur. Sanatçılar tarafından sabır ve ustalıkla gözlemlenen tüm bu unsurlar, sonrasında motifler olarak ortaya çıkmıştır. Bu unsurlar bazen stilize edilmiş, bazen natüralist formlarıyla kullanılmıştır. Sanatçıların yetenekleri ve yorumlarıyla ortaya çıkan motifler, belirli kurallar ve yönler doğrultusunda kullanılarak desen ve kompozisyonları oluşturmuştur. Bu desen ve kompozisyonlar büyük bir incelik ve hassasiyetle kitap sayfalarına ve levhalara aktarılmıştır. Bu konuyla ilgili olarak Süheyl Ünver hocamızın bir yazısında, tezyini örnekleri nasıl değerlendirileceğine dair şu görüşlere yer vermişti:''Türk tezyini sanatlarının büyük değer taşıyan tarihi desen ve motifleri kitaplarda, ciltlerde, ahşap ve maden işlerinde, taş ve mermerler üzerinde pek çoktur... Rumiler, münhaniler, hatayiler, geçmeler, çiçek ve yapraklar gibi motiflerden beğenilen detaylar alınır, ancak üslup birliğine dikkat edilerek çeşitli boylarda yeni kompozisyonlar vücuda getirilir.'' Tezhip sanatının tarihsel gelişimi içerisinde İslam topluluklarının birbirleri ve farklı coğrafyalarla etkileşim halinde olmaları, tezhip sanatı gelişimi açısından önemli bir unsur olmuştur. Bu durumun yeni üslup ve tarzların ortaya çıkışı açısından olumlu etkisi olmuştur. Tek düzelikten uzak, her yüzyıla ve döneme has üslupları içinde barındıran tezhip sanatı, oldukça gelişmiştir ve güzel örnekler vermiştir. Kökeni Uygur Türkleri'ne dayanan tezhip sanatı en mükemmel dönemini Osmanlı devrinde yaşamıştır. Osmanlı dönemi içerisindeki gelişimini 16. yüzyılda adeta doruk noktasına ulaşmıştır. Tezhip sanatının en muhteşem örnekleri 16. yüzyıla aittir.
'Ben'in görsel anlatımları

Resim sanatında 'ben'i ele alan çalışmalar, kişisel ya da bireysel özgürlüklerin paralelinde gelişen portre resmine odaklanmaktadır. Sanat tarihi boyunca yapılan portre çalışmaları, çoğunlukla durağan etkileri yansıtır biçimde ifadelendirilirler. Aydınlanma çağından sonra 18 yy'dan itibaren düşüncede, sosyal hayatta başlayan özgürleşme hareketleri, kral ve imparatorların daima öne çıkarılmasında bir kırılma noktası oluşturur. Birey olarak her insanın en az onlar kadar önemli olması artık tarih sayfasında yer almaya başlar. Natüralizmingelişmesiyle 1830'lardan portrelerde artık sıradan insanlar, günlük yaşantılarının rahatlığıiçerisinde resmedilmeye başlanır. Önceki dönemlerdeki resimlemeler de çok önemsenen idealize edilmiş güzelleştirme kaygıları artık önemini yitirir. Bireyselleştirmenin getirdiği özgür üretiminyarattığı toplumsal değişmeler, sanattaki değişimleri de hızlı bir şekilde tetiklemiştir. 19 yy' da fotoğrafın keşfi, portrecilikte yeni devrimler yaratmıştır. Bu yüzyılın sonundaysa izlenimciler ve dışavurumcu yaklaşımlarla resim sanatı çok önemli yollar kat etmiştir. 20 yy ve takibindeyaşadığımız yıllar, toplumsal hayatta bireyin artık tamamıyla öne çıkmasına tanıklık etmektedir. Portre sanatı kişinin iç ve dış dünyasının yansıtılmasında çok büyük farklılıklar ortaya koymuştur. Bu tezin konusu, büyük sanatçıların eserlerini inceledikten sonra oluşturduğum birikimlerdoğrultusunda kendimi merkeze alan otoportrelerimi görselleştirmeye yöneliktir. Yaşadığımdünya düzeni içerisinde kişi olarak iç dünyamda yaşadığım olguları süreç içinde resim sanatınınimkanları doğrultusunda gerçekleştirerek bu rapor hazırlanmıştır.
Resimde geometrik soyut, Türk sanatçılarında ilk yansımalar

'Resimde Geometrik Soyut, Türk Sanatçılarında İlk Yansımaları' adlı tez çalışmasında 'Geometrik Soyut Resim' incelenmiş, batı resminde bu kavramın ilk ortaya çıkışının toplumsal ve sanatsal nedenleri üzerinde durulmuştur. Bu çalışmada Geometrik Soyut Resim Batı'da ve Türkiye'de ilk önemli temsilcileri ve diğer sanat akımlarından farklılıkları ele alınmıştır. 19. yüzyılın ikinci yansından itibaren, bilim, felsefe ve sosyal alanlardaki değişimler, sanatçıları soyutlamaya ve soyut resimler yapmaya yöneltmiştir. Atomun parçalanması ve kübist ressamların nesneleri parçalayarak o güne kadarla tek bakış açısını kırmaları aynı değişimlerin sonuçlarıdır. Bu doğrultuda bir kısım sanatçılar, geometrik soyut düzenlemeler kurarak resimler yapmışlardır. Rus sanatçı Kazimir Malevitch 1915'te Petrograd'da açılan 'Son Fütürist Resim Sergisi O'la'ya 'Sıfır-Biçim' adını verdiği resimle katılmıştı. Bu adlandırma ile Malevitch, yeni sanatın geçmişşle bütün ilişkilerini koparıp sıfırdan, hiçten başlaması gerektiğini söylüyordu. Theo van Doesburg, Piet Mondrian ve arkadaşları, yayınladıkları 'De Stijl' adlı dergi ile yaptıkları resimleri duyurmuşlardır. Bu resimler, karşıtlıkların dengesini simgeleyen yatay ve dikeylerden oluşan geometrik soyut kapsamlı resimlerdi. Aynı dönemde Robert Delaunay; renklerin irdelendiği geometrik formlu soyut resimler yapmayı benimsemiştir. II. Dünya Savaşı sonrası Türkiye'de büyük değişimler oluşmuş: Birçok 'aydın' Avrupa'ya burslu olarak gönderilmiştir. Avrupa'da bulunan Türk ressamları, Batı resmini yakından takip etmişlerdir. Bu dönemde soyut resmin yaygınlaşması Türk ressamlarını oldukça etkilemişti. Bu etkilenme sonucunda Türk ressamları soyut resmi, hah-kilim motifleri ve kaligrafi ile bütünleşerek sahiplenmiş, 'Türk resmi' olarak sunmuşlardır. 19501i yıllarda yaşayan hemen hemen bütün ressamlar, resimlerinde soyut öğeleri denemişlerdir. 1953'te Adnan Çöker ve Lütfü Günay, Ankara Dil Tarih-Coğrafya Fakültesi'nde ilk soyut resim sergisini gerçekleştirmişlerdir, istanbul'da 1954 yılında açılan, soyut resimlerin yer aldığı sergiye katılan Türk ressamları '20 Yeni Türk Ressamı' adı altında resimlerini sergilemişlerdir. Türk resminde 'Soyutu' benimseyen ressamlardan bir kısmı 'pür geometrik soyut resim' üzerinde çalışmalar yapmıştır. Bu çalışmada da 1950'li yıllardan 1970'li yıllara kadar olan zaman sürecinde, resimlerinde temel plastik öge olarak geometrik biçimler kullanan ressamlar incelenmiştir. ıı
Dokuma kumaşlarda renk ve görsel algılama

Renk. psikofizyolojik bir duyum olarak tanımlanmaktadır. Çevremize baktığımızda pek çok farklı renkle karşılaşmaktayız. Bunlardan bir kısmı doğada mevcut olan renklerdir, diğer bir kısmı ise yapay olarak elde edilen renklerdir. Dikkat çekmek istediğimiz noktayı kırmızı ile işaretleriz. Renklerin doğada bize görünüş şekillerini zihnimize kaydederiz ve eğer bir nesne olması gereken rengine sahip değilse onun gerçek olmadığına ya da bozulmuş olduğuna karar veririz. Yaşamımızda renkten uzaklaşmamız ya da kaçmamız söz konusu değildir. Kişi, bakma eylemi yaptığı sürece bir renkle mutlaka karşılaşmaktadır. Çevremizdeki birçok gösterge, bizde renkleriyle etki bırakmaktadır. Hayatımızdaki önemini yadsıyamayacağımız bir kavram olan renk konusunu araştırmak istememin nedeni; rengin oluşumunu ve yapısını incelemek, dokuma kumaşlardaki renk ilişkilerini ele almak ve rengin istenen amaç doğrultusunda kullanılması konusunda faydalı bir kaynak oluşturmaktır. Çalışmanın birinci bölümünde genel olarak ışık ve renk kavramları açıklanmakta, birincil ve ikincil renkler hakkında bilgi verilmektedir. Daha sonra renk ilişkileri ve renk karışımları konusuna değinilmektedir. Bu çalışmanın en önemli bölümlerinden biri, renk ilişkilerinin incelendiği bölümdür ; çünkü renklerin tek tek görsel etki ve özelliklerinin bilinmesi yeterli bir bilgi olmamakta, birden çok rengin yan yana veya karışım olarak kullanılması durumunda birbirlerini nasıl etkileyeceklerinin yorumlanması çok önemli olmaktadır. Tezin ikinci bölümünde, renkli iplikler kullanılarak elde edilen dokuma kumaşlarda renk kavramı uygulamalı olarak incelenmekte ve farklı örgü özellikleriyle elde edilen renk kırılmaları birbirleriyle ilişkili olarak yorumlanmaktadır. Üçüncü bölümde, görsel algılama kavramı ele alınmaktadır. Son bölümde ise dokuma kumaşlarda renk kavramından moda kavramına geçilmekte ve moda renk ilişkilendirmesi yapılmaktadır. VI
İnsan-mekan-kent ilişkisi üzerine resimsel yorumlar

Kentler, ilk kuruldukları günden itibaren, ekonomik, kültürel ve toplumsal alanda değişimlerin yaşandığı mekanlardır. Bu anlamda toplumsal bir olgu olarak sanat alanında da değişimlere yol açmaları da kaçınılmaz olmuştur. Romantizmden günümüze kadar sanatın özündeki teknik ve düşünsel süreçler, kentlerde yaşanan dinamizme uygun olarak değişmiştir. Bu çalışmada da günümüzdeki insan-mekan-kent ilişkisinin, günümüz sanat sorunsalları doğrultusunda resimsel yorumları yapılmaya çalışılmıştır. Bu amaç gözetilerek I. Bölümde farklı kaynaklardan yararlanılarak çalışmanın kuramsal zemini oluşturulmuştur. II. Bölümde ise kent temasını işleyen bazı sanatçılar ve eserleri incelenmiştir. III. Bölümde ise kentteki bireyin kent mekanıyla kurduğu sentetik, edilgen, mekanik ve tekdüze ilişkiyi ifade etmek için insan gölgesi, ızgara, ve konservegibi imgelerden yola çıkılarak resim uygulamaları yapılmıştır. Uygulamalar sırasında, insan-mekan-kent ilişkisinin eklektik yapısından dolayı ifade aracı olarak kolaj tekniğinden yararlanıldığı gibi içeriğe uygun olarak baskı, montaj, fotoğraf gibi teknolojik olanaklardan da yararlanılmıştır. Ayrıca II. Bölümde incelenen bazı sanatçılar ve eserleri de uygulamalara kılavuzluk etmiştir. Sonuç olarak bu tez çalışmasında, bireyin kentsel mekandaki varlığı ve bu varlığı şekillendiren etkenlerin görsel ifadesi gerçekleştirilmeye çalışılmıştır.
Hiperrealizmin grafik tasarım üzerindeki etkisi

Postmodern bir terim olarak 'hiperrealite' gerçekliği, özellikle teknolojik olarak ileri postmodern toplumlarda, gerçekliğin bir simülasyonundan ayırt etme bilincinin yetersiz kalmasıyla alakalıdır. Hiperrealite, gerçek olanın ve kurgunun birbiri ile kusursuz bir şekilde harmanlandığı, birinin bittiği ve diğerinin başladığı yer arasında net bir ayrım olmadığı bir durum olarak görülür. Fiziksel gerçekliğin sanal gerçeklik ve yapay zeka ile insan zekası ile birlikte harmonize olmasını sağlamaktadır. Bazı ünlü hipertrealite / hiperrealizm teorisyenleri arasında Jean Baudrillard, Albert Borgmann, Daniel J. Boorstin, Neil Postman ve Umberto Eco yer alıyor. Hiperrealizm, görsel sanat anlamında ise yüksek çözünürlüklü bir fotoğrafı andıran bir resim ve heykel üretme akımıdır. Hiperrealizm, ortaya çıkan resimlerin veya heykellerin yaratılmasında kullanılan yöntemlerle Fotorealizm'in bir ilerlemesi olarak kabul edilir. Bu terim, öncelikle 1970'lerin başından bu yana gelişen Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa'da bağımsız bir sanat hareketi ve sanat stilini tanımlamak için kullanılmıştır. Bu çalışma, Hiperrealizmin gelişimini, Modern sanat akımlarını ve bunların sosyolojisini ortaya koyarak ele almış, akımın temsili sanatçılarını eserleriyle birlikte incelemiştir. Bunun ardından, IKEA üzerinden tasarım örneği vererek, son olarak hiperrealizm sanat akımının grafik tasarımı ve yöntemleri üzerindeki etkisi incelenmiştir.
Çöl topoğrafyasının seramik uygulamalara yansıması

Doğa imgesi sanatın vazgeçilmez esin kaynağı olmuştur. Doğa hem bireyi etkileyerek duygu, düşünce dolayısıyla belli bir algı yaratmış hem de bilimin ve sanatın ana sorunsallarından biri olmuştur. Bireyde etkileşim yoluyla oluşan imge zihinde işlenerek dönüşür, imgelemde yeniden kurulur ve sanat yapıtı olarak ortaya çıkar. Bireyde oluşan imge, kişisel sırlarla, geçmişşle, bellekle bütünleşerek imgelemi oluşturur. Sanat yapıtı imgelemin açığa çıkartılması, var edilmesi eylemidir. Yapıtta açığa çıkan doğanın tekrar edilmesi veya doğrudan yansıtılması değil, kişisel geçmişşle, bellekle bütünleştirilerek yeniden kurulan doğanın ya da imgelemde olanın yansımasıdır. İÇöl Topografyasının Seramik Uygulamalara Yansıması? adlı Sanatta Yeterlik Eseri Çalışması Raporu'nda, çöllerin yüzey oluşumları esin alınarak, doğa ve doğa imgelemi ile seramik tasarımlar yapılmıştır. Doğayı tanımlayan yeryüzü, deniz ve gökyüzü hayatın başlıca üç elemanı olarak kabul edilen toprak, su ve hava ile bütünleştirilmiş, doğa hayat ile ilişkilendirilmiş, ilişki çift yönlü olarak kurulmuştur. Doğanın hayatı, hayatın doğayı temsil ettiği, biçimlendirdiği görüşü benimsenmiş, araştırılmış ve yansıtılmaya çalışılmıştır.