turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The Impact of Refugee Crisis on the European Union's Identity

2015 yılında patlak veren mülteci krizi, bugün birçok ülkenin hem dış işlerinde hem de iç işlerinde birçok karışıklığa ve politika değişikliklerine sebebiyet vermiştir. Mülteci krizinin odağındaki AB, 2015 yılı itibari ile mülteci krizinin yan etkilerini en çok hisseden birlik olmuştur. Avrupa'nın vatandaşları için yıllardır kurmaya çalıştığı özgürlük ve birlik sınırlarının mülteci akınına uğraması sonucunda sahip olduğu ortak kimlik, tehdit altında kalmıştır. İnsanların oluşturduğu mevcut sistem, yine insanlar tarafından oluşturulan devletlerin etkileşimi sonucu ortaya çıkmıştır. Bu bağlamda sosyal inşacılık uluslararası ilişkiler konusuna, toplumsal nitelik kazanmış düşünceler bağlamında yaklaşarak onu toplumsal çerçevede ele almaktadır. Günümüzde oldukça önemli bir konu haline gelen göçmen krizi ve bu krizin AB'ye olan etkileri sosyal kimlik ve yapısallcılık bağlamında ele alınarak değerlendirilmektedir. AB sosyal inşacılık ile birlikte ortak bir geçmişşe ve kültüre sahip olan vatandaşlarını birleştirerek tek bir çatı altında toplamıştır. Mevcut kimliğini koruma amacıyla varlığını bir birlik altında varlığını sürdüren Avrupa, bu kimliğini kaybetmemek adına çeşitli önlemler alarak mülteci krizine çözümler üretmeye çalışmaktadır.
The old carrot and stick game: The impact of the Eurozone crisis on Turkey's democratic reform efforts from 2010 to 2015

Bu çalışma, 2010- 2015 yılları arasında Türkiye ve Avrupa Birliği arasındaki ilişkilerini incelemektedir. Çalışman 2010 Euro bölgesi krizinin Avrupa Birliği'nin üyelik sürecindeki ülkelerin, Türkiye örneğinde olduğu gibi, reform çabalarını ilerletme yönündeki itibarının ve etkisinin azaldığını iddia etmektedir. Çalışma, belirtilen zaman diliminde Türkiye'nin siyasi, iktisadi ve sosyal gelişmelerine ve ayrıca Avrupa Komisyonu'ndan gelen ilerleme raporlarına bakılarak yapılmıştır. Türkiye'nin bahsi geçen ölçütlerini tahlil ederek, Türkiye'nin demokrasi alanında önemli değişiklikler yaptığı 1999- 2010 tarihlerine kıyasla, bu zaman diliminde Avrupa Birliği etkisinin minimum seviyeye indiğini ve Türkiye'nin kendi ajandasını izlediğini açıkça görmekteyiz. Bu çalışma ayrıca Türkiye'nin Avrupa ülkelerine bağımlı olmadan başka bölgelerle ekonomik ve diplomatik dış ilişkiler geliştirdiğini göstermektedir. Avrupa Birliği'nden gelen ekonomik ve teknik yardımın 2010'dan sonra nasıl azaldığını göstererek bu çalışma, üyelik sürecindeki ülkelerin reform çabalarına ekonomik yardımın önemini vurgulamaktadır.
Yetki ikamesi ilkesinin Avrupa bütünleşme sürecindeki rolü

Yetki ikamesi, Avrupa çerçevesinde ulus devletleri baş siyasi aktör olmaktan çıkartan ilk kavram olması sebebiyle önemlidir. Yetki ikamesi öncelikle siyasi bir ilke, mantıksal bir çerçeve niteliği taşır. Yetki ikamesinin amacı, yetki kullanımının düzenlenmesine dönük yöntem oluşturmak ve her somut olayda yetki kullanımına haklılık zemini yaratmaktır. Avrupa Birliği Antlaşmasında yer alan yetki ikamesi ilkesi, Avrupa Birliğine dönüşmekte olan Topluluğun önündeki dış politika, mali politika hatta savunma politikası gibi yeni görev alanlarında kullanabileceği somut bir araç yaratmıştır. Yetki ikamesi ilkesinin amacı, kararların yurttaşa yakın alınabilmesini sağlamaktır. Ulusal, bölgesel ve yerel düzeylerden hangisi karar alma için yurttaşa daha yakın oluyorsa, yetki ikamesi Topluluk kararının o düzeyde oluşmasını sağlar. Yetki ikamesi Topluluk yasamasının 'gerekli' olduğu zaman ve 'yeterli' ölçüde kullanılmasını sağlamayı işlev edinmiştir. Yetki ikamesi ilkesinin iki yönü vardır: yerelleşme ve bütünleşme. Bu iki 106 yön, etkililik sağlanması amacına dönük olarak paralel biçimde kullanılabilir. Yetki ikamesi ilkesinin hedefi, Topluluk politikalarında niteliği yükseltmektir. Yetki ikamesinin işlevi, kuvvetler dağılımı değildir. Bu, kurumsal yapıların işlevidir. Yetki ikamesinin üstlendiği görev, yetki kullanımının düzenlenmesi ve somut durumlara uyarlanabilecek yöntem yaratılmasıdır. 107
Impact Of EU accession process on Turkey's FDI performance: A comparative analysis Of Turkey and CEE Countries

Doğrudan yabancı yatırımlar, ülkelerin büyümelerini hızlandırmaları, teknolojik yenilikleri ve girişimleri şekillendirmeleri ve sermaye girişi sağlamaları açısından önemlidir. Doğrudan yabancı yatırımı davet eden unsurların ; makroekonomik koşullar, politik ortam, kurumsal faktörler, işgücü maliyeti, yatırım yeri, beşeri sermaye, altyapı, ticaret açıklığı ve AB'ye giriş sürecinde olan ülkeler için beklenen AB üyeliği olduğu düşünülmektedir. Orta ve Doğu Avrupa ülkeleri AB'ye giriş sürecinde kayda değer oranlarda doğrudan yabancı yatırım çekmişlerdir. Öte yandan Türkiye; ekonomik potansiyeli ve coğrafi avantajlarına rağmen doğrudan yabancı yatırım çekme konusunda zayıf bir performans sergilemiştir. Ancak 2005 yılının sonu ve 2006 yılının ilk yarısında, ülkeye doğrudan yabancı yatırım girişi artmıştır. Hiç şüphesiz ki, bu artışta 3 Ekim 2005 tarihinde AB ile başlayan müzakerelerin etkisi önemli olmuştur. Bu son dalga, çok muhtemeldir ki, AB'ye giriş sürecinde artarak devam edecektir.
Yerel yönetimlerde mali yerelleşme ve Avrupa Birliği'ne uyum sürecinde Kosova örneği

Bu çalışma Kosova'da yerel yönetimlerin mali yönetim kapasitelerinin, yönetimler arası rol ve sorumluluk paylaşımına göre yetersiz olduğu hipotezine dayanmaktadır. Literatürde Kosova yerelleşmesi üzerine yapılan çalışmalar genellikle yerelleşmenin etnik sorunları gidererek politik sürdürülebilirliği sağlama amacı üzerine kurgulanmıştır. Ancak Kosova için yerelleşmenin mali boyutunun kapsamlı şekilde ele alınması yerelleşme sürecinin güçlü bir temele dayanmasını sağlarken, AB üyelik sürecinin bir bileşeni olarak da önem taşımaktadır. Çalışmada literatürdeki mali yerelleşme kuramları ve uluslararası kabul gören ilkeler çerçevesinin yanında Avrupa Birliği ülke uygulamalarından faydalanılarak Kosova'da mali yerelleşmenin kaynak yönünden güçlendirilmesi için ülkenin siyasi, ekonomik, toplumsal yapısı ile uyumlu öneriler sunulmaya çalışılacaktır. Bu doğrultuda, merkezi yönetim ve yerel yönetimlerin rol ve sorumluluk paylaşımına uygun şekilde yerel yönetimlerin öz gelirlerinin artırılması, gelir paylaşım modelinin revize edilmesi, transferler ve borçlanma konularında öneriler sunulmaktadır. Bu önerilerde dikey ve yatay eşitlik amacı göz önünde bulundurulmaktadır. Bunun yanında mali yerelleşmeyi güçlendirecek kurumsal öneriler ortaya konmaktadır.
Türkiye'nin Avrupa Birliği sürecinde ortak tarım politikasına uyum süreci ve olası etkilerin değerlendirilmesi

Çalışmanın inceleme alanını oluşturan Ortak Tarım Politikası'nın Spaak raporundan 1957 yılında Roma Antlaşmasına, Roma Antlaşmasından reformlara ve reformlardan ise günümüze uzanan süreçte geçirdiği değişimlerle beraber incelenmiştir. Her genişlemede benzer problemleri yaşayan ülkeler ve Avrupa Birliği açısından geçmişşten yola çıkarak Örneğin Yunanistan'ın yaşadığı adaptasyon sorununun çözümüne benzer Türkiye içinde bir politika geliştirilebileceği gözlemlenmiştir. Türk Tarımı'nın Avrupa Birliği üyelik sürecinde Tarımsal Ticareti ve OTP'ye uyum konusunda yaşanan sıkıntılar ve bunlarla beraber uyum sağlanan mevzuatı ile Türkiye'nin etkilendiği süreç incelenmiştir. Avrupa Birliği'nin bu süreci nasıl değerlendirdiği ve etkilendiği incelenmiştir. Sonuç olarak Türkiye avantajlı olduğu ürünlerde ticarete dahil olursa ve makineleşme, Tarımsal Girdi farkı, gibi sorunlar çözülürse Türkiye'nin en büyük Ticari ortaklarından ve dış ticaretinin büyük çoğunluğunu gerçekleştirdiği Avrupa Birliği pazarında en önemli hususun Türk çiftçisine rekabet edebilme imkanı olduğu ve belli bir vade de olumlu etkileneceğinin ortaya çıkacağı gözlemlenmiştir. Bu çalışmanın temel bulgusu olarak TR ve AB tarım ticaretinin birleştiği noktada doğru yaklaşımlar, koruma sistemleri ya da desteklemeler gibi yardımcı çözümlerle adaptasyon sağlanabileceği ve bu durumun her iki taraf içinde poztif etki yababieceği ortaya konmuştur.
Gümrük Birliği'nin Türkiye'nin AB'ye tam üyelik sürecindeki yeri

Avrupa'nın parçası, Avrupa Birliği'nin üyesi olmak Türkiye'nin uzun zamandır gerçekleştirmeye çalıştığı en önemli ideallerinden biridir. Bu idealin gerçekleşmesi noktasındaki en önemli aşamalardan biri 6 Mart 1995'de imzalanan ve 1 Ocak 1996'da yürürlüğe giren, Gümrük Birliği'ni tesis eden 1/95 Sayılı Ortaklık Konseyi Kararıdır. Gümrük Birliği, Türkiye'de Avrupa Birliği üyeliğine giden en kısa yol olarak görülmüştür. Bu yüzden, Türkiye aleyhine olabilecek bir takım koşulları barındırmasına rağmen kabul edilmiştir. Bu tez çalışması, Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne tam üyelik sürecinde tarihsel, hukuki, ekonomik ve siyasi dinamiklerin etkisi ile tesis edilen Gümrük Birliği'nin yerini belirlemeye çalışmaktadır. Giriş ve sonuç dışında üç bölümden oluşan bu çalışmanın, ilk bölümünde 1959'dan günümüze kadar meydana gelenler gelişmeler kronojik olarak incelenmiştir. İkinci bölümde, Gümrük Birliği'nin Türkiye'nin ekonomisi üzerindeki etkileri, çeşitli tablo ve grafikler yardımı ile ortaya konulmuştur. Çalışmanın son bölümünde Gümrük Birliği'nin siyasi etkileri çeşitli değerlendirmelere yer verilerek ele alınmıştır. Gümrük Birliği'nin tam üyelik sürecindeki etkisine yer verilmiş, ayrıca Güney Kıbrıs Rum Yönetimi'nin, Avrupa Birliği'ne üyeliği sonucu ortaya çıkan yeni duruma Türkiye'nin uyumu noktasında yaşananlar orijinal kaynaklardan yapılan alıntılar ile ortaya konmuştur. Gümrük Birliği, Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne tam üyelik sürecinde bir takım sıkıntıların yaşanmasına sebep olmuştur. Siyasi olarak ise Türkiye'nin tam üyeliğini hızlandıaracak büyük bir etkisi olmamıştır.
Özel sektör tahvil ihracı, Avrupa Birliği ve Türkiye

Bu çalışmada Türkiye ve Avrupa Birliği'nde özel sektörün tahvil çıkararak borçlanmasının şartları incelenmiştir. Özel Sektör Tahvili'nin bir borçlanma aracı olmasından dolayı çalışmaya borç kavramı, faiz ve tahvil çeşitlerinin kısa bir ele alınışı ile başlanmıştır. Faiz ve içindeki risk kavramı ikinci bölümde bizi kredi derecelendirme şirketlerinin fonksiyonlarına ve onlarla ilgili Avrupa Birliği'ndeki gelişmelere yönlendirmiştir. Avrupa Birliği'nde mevcut 27 ülke ve onların tümünün tek tek koşullarının incelenmesi bu çalışmanın boyutlarının dışındadır. Bu nedenle Avrupa Birliği'nin Özel Sektör Tahvili açısından incelenmesi, yetkili organlarının yaptığı düzenlemeler ile işleyiş çalışmamızın üçüncü bölümünde İngiltere örneği üzerinden yapılmıştır. Entegrasyonun Avrupa Birliği finansal piyasalarına getirdiği değişim ve Avrupa Birliği'nin tek ortak finansal piyasa yaratma ve bu pazarda Özel Sektör Tahvili için oluşan ve devam eden bütünleşme ile oluşması beklenen şartlar incelenmiştir. Dördüncü bölümde Türkiye'nin Özel Sektör Tahvili deneyimi, yapılmış yanlışlar ve bunların hafızalarda kalan etkileriyle, günümüzde Sermaye Piyasası Kurulu'nun altyapısını hazırladığı şartlar incelenmiştir. Beşinci bölümde mevcut düzenleme ve şartların özel sektörün tahvil çıkarmasını ne kadar desteklediği araştırılmıştır. Devam eden bölüme İngiltere ve Türkiye'de Özel Sektör Tahvili ihraç etmenin koşulları karşılaştırılmıştır. Son bölümde Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne katılımının Özel Sektör Tahvil İhraçlarına olası etkisi incelenmiştir.
A new phase in Turkey-EU relations: The refugee deal

Avrupa Birliği'nin ortak bir göç politikası oluşturma süreci 1980'lere kadar gitmektedir. Bu süreç Tek Avrupa Senedi ve Schengen Antlaşması ile başladı. Göç Politikası sonraki gelen antlaşmalarla daha da güçlendirildi- Maastricht Antlaşması ve Amsterdam Antlaşması. Fakat bu düzenlemeler Suriyeli mülteci krizinde istenilen sonucu getirmediler. AB yeniden iskan ve hotspotlarla yeniden yerleştirme gibi yeni politikalar uygulamasına rağmen kriz devam etti. Bundan dolayı yeni bir politika olan mülteci anlaşması oluşturuldu. Bu anlaşma aynı krizde farklı çıkarları olan tarafların müzakerelerinin bir sonucu gibi gözükmektedir. ESI'den alınan data doğrultusunda anlaşmanın izleyen aylarda başarılı olduğu görülmektedir ancak anlaşmanın gelecek sonuçları tahmin edilememektedir. Tüm bu düzenlemeler gösteriyor ki, AB göç politikasını değişen yeni krizlere göre değiştirmelidir. Her krizle AB eksik noktalarını deneyimleyip, daha fazla entegrasyon için yeni politikalar üretmektedir. Suriyeli mülteci krizi de bölye bir entegrasyonun yolunu açacaktır.
Türkiye ve AB pay piyasaları arasında getiri ve volatilite yayılımı: Çok değişkenli VAR-AGERCH modeli ile ampirik bir araştırma

Çok değişkenli VAR-EGARCH modelinin tanıtıldığı bu çalışmada, uygulama boyutunda Türkiye pay piyasası ve gelişmiş Avrupa pay piyasalarından Birleşik Krallık, Almanya ve Fransa piyasaları arasındaki getiri ve volatilite yayılımı araştırılmıştır. Çalışmada Ocak 2002 30 Eylül 2013 periyodu baz alınmış ve gün sonu veriler kullanılmıştır. Buna göre Türkiye pay piyasasının hem getiri hem de volatilite açısından gelişmiş Avrupa pay piyasalarının etkisinde olduğu bulgusuna erişilmiştir. Ayrıca, bu dört piyasa arasındaki etkileşimler için getiri ve volatilitenin en büyük yayıcısının ise Almanya piyasası olduğu bulgusu elde edilmiştir. Diğer taraftan, volatilitenin yayılım mekanizması açısından, Türkiye hariç diğer piyasaların volatilitelerinin şoklara karşı asimetrik bir tepki gösterdikleri bulgusuna ulaşılmıştır. Dolayısıyla, Birleşik Krallık, Almanya ve Fransa piyasalarının volatilitesi üzerinde kötü haberlerin iyi haberlerden daha fazla etki ettiği sonucuna varılmıştır. Koşullu korelasyon matrisine göre ise Türkiye pay piyasası ile diğer piyasalar arasındaki korelasyon en düşük seviyede iken, diğer taraftan gelişmiş AB piyasaları arasındaki korelasyon ise oldukça yüksektir, dolayısıyla Türkiye pay piyasasının gelişmiş AB piyasaları ile eşhareketliliğinin anlamlı olmakla beraber yüksek olmadığı sonucuna varılmıştır. Ayrıca, modelleme sonrası piyasaların koşullu varyans grafiklerine göre ise 2007 ABD krizi zamanında tüm piyasalardaki volatilitenin en yüksek değerlerini aldığı bulgusuna ulaşılmıştır.
2008 Osetya krizi sonrası Türkiye'nin Transkafkasya politikası

Güney Kafkasya bölgesi Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla birlikte sürekli sorunların yaşandığı bir bölge olmuştur. Kafkasya bölgesinde yer alan Gürcistan'ın coğrafi konumu, Azerbaycan'ın ekonomik potansiyeli, doğal zenginlikleri sebebiyle önem arz etmektedir. 1991'de Güney Osetya bölgesinde başlayan etnik çatışmalar 1993 yılında Rusya'nın arabulucuğuyla taraflar arasında bir ateşkese dönüşmüştür. Fakat ateşkes ile istenilen barış ortamı sağlanamamış ve çatışmalar son bulmamıştır. Gürcistan'ın anayasal düzeni sağlamak için 2008 yılında Güney Osetya'ya başlattığı operasyon Gürcistan ile Rusya arasında savaşa neden olmuştur. Bu savaş ile birlikte bir anlamda jeopolitik bir mücadele meydana gelmiştir. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra bu ülkeden ayrılan Türk Cumhuriyetleri'ne ilgisini arttıran Türkiye, Transkafkasya'yı ve Orta Asya'yı kapsayan geniş bir coğrafyaya açılım kapısı olarak değerlendirmiştir. Bu kapsamda Azerbaycan ile ilişkilerine önem vermiştir. Azerbaycan'dan gelen petrol ve doğalgaz rezervleri hem Türkiye'nin hem de AB'nin enerji ihtiyaçlarını karşılamada önemli rol oynamıştır. Rusya Federasyonu bölgede azalan etkinliğini yeniden elde etmeye çalışırken, Türkiye, Türk Cumhuriyetleri ve tarihsel bağları olan bölge devletleri ile ilişkilerini her alanda geliştirmeyi ve bu devletlerin RF'ye olan bağımlılıklarını ortadan kaldırmak istemektedir. Ayrıca Transkafkasya'ya bölgesel güçler dışında NATO, AB, ABD gibi küresel güçler de ilgi göstermiştir.
European energy security policy and Turkey

Bu çalışmanın öncelikli amacı Avrupa'daki büyük ülkelerinin enerji politikalarının uluslararası siyasetin sistemsel etkilerinden ne derece etkilendiğini ve Türkiye'nin Avrupa'nın enerji güvenliği üzerinde ne derece etkisinin olduğunu ortaya çıkarmaktır. Bu amaç doğrultusunda tez neo-realist bir yaklaşım kullanmakta ve uluslararası sistemin tek kutuplu yapısının Avrupa'nın büyük devletlerinin dış politika ve enerji politika davranışlarını soğuk savaşın bitiminden beri etkilemekte olduğunu tartışmaktadır. Tez ayrıca Türkiye'nin Avrupa'nın enerji güvenliğini sağlamadaki rolünün çok önemli fakat tek başına yeterli olmadığını da tartışmaktadır. Çalışmanın ilk bölümü neo-realizmle ilgili var olan kaynakların incelenmesi yoluyla teorik çerçeveyi oluşturmaktadır. İkinci ve üçüncü bölümler sırasıyla Avrupa Birliği ile büyük üye ülkelerinin ve Türkiye'nin enerji görünümünü ele almakta ve enerji politikalarını değerlendirmektedir. Son bölümde, Avrupa'nın büyük devletlerinin enerji güvenliği konusu komşu bulunan enerji bölgeleri ve küresel güç dengesi çerçevesinde ele alınmaktadır. Sonuç olarak, bu çalışma AB'nin büyük üyeleri için enerji güvenliğinin çok kritik bir konu olduğunu ve Avrupa ile potansiyel enerji sağlayıcıları arasında bulunan Türkiye'nin de Avrupa ülkelerinin enerji güvenliğini sağlamada stratejik bir role sahip olduğunu ileri sürmektedir.
Avrupa Birliği dış ticaretinin küresel ekonomi içindeki yeri: Ülke, sektörler ve mal grupları temelinde bir analiz

Bu çalışmanın amacı Avrupa Birliği dış ticaretinin küresel ekonomi içinde nasıl bir etkiye sahip olduğunu incelemek ve araştırmaktır. Bu amaçla öncelikli olarak Avrupa'da birlik oluşmadan önce, birlik olma düşüncesini destekleyen düşünce, olay, kurum ve anlaşmaların tarihsel süreçte neler olduğu ve nasıl etkiler bıraktığı araştırılmıştır. Başlangıçta, dünya genelinden Avrupa Birliği özeline doğru olacak şekilde küresel büyüme verileri karşılaştırmalı olarak incelendikten sonra Avrupa Birliği'nin ticari faaliyetleri gerçekleştirdiği ülkelerle olan ticareti mal ve hizmet sektörü temelinde incelenmiştir. Veriler toplanırken, Eurostat, COMTRADE, AMECO, OECD, ITC TradeMAP, IMF, ILO, WTO gibi veri tabanları dikkatle incelenmiş, verilerin güncel ve güvenilir olduğundan emin olabilmek için birçok farklı kaynaktan kontrol edilerek yorumlanmasına özen gösterilmiştir. Çalışmalardan edinilen bilgilere dayanılarak Avrupa Birliği'nin düşünsel temelinin yüzyıllardır süregelen bir durum olduğu kanısına varılmıştır. Avrupa'nın Rönesans, reform, coğrafi keşifler ve sanayi devrimi gibi dünyayı değiştiren olaylara ev sahipliği yapması kıta ülkelerini diğer dünya ülkelerine nazaran öne geçirmiştir. Bu çalışmada, Avrupa Birliği tarihine değinilerek, dış ticaretinin küresel ekonomideki yeri, mal ve hizmet sektörleri kapsamında incelenmiştir. Ticari faaliyette bulunduğu ülkeler ile ticarete konu olan mal ve hizmet grupları verilerinin incelenmesi, derlenmesi ve görselleştirilerek yorumlanması amaçlanmıştır.
Akdeniz'deki mülteci gemilerinin yaşam hakkı ikilemi

Yaşama hakkı, en temel haktır. Bu hak karşısında diğer insan hakları, ikincil haklar konumundadır çünkü diğer hakların kullanımı ve varlığı yaşam hakkına bağlıdır. Mülteci gemilerinin yaşam hakkı sorunu ise yalnızca yaşam hakkının dokunulmazlığı ile çözülememektedir. Arap Baharı ile birlikte Kuzey Afrika kıyılarından Akdeniz'e açılan mülteci gemilerinin sayıca artması sonucu ölen sığınmacıların sayısı tam olarak bilinmese de, on binlerle ifade edilmektedir. Sadece 2015 yılı boyunca Akdeniz'de ölen ya da kaybolan insan sayısının üç bini geçmesi, Akdeniz kıyılarında yaşanan bir insanlık trajedisi olarak, Avrupa liderlerini söz konusu soruna yönelik insani vazifelerini yerine getirmeye zorlamaktadır. Avrupa Birliği'nin uygulamaya koyduğu göç politikaları ve sistemleri mülteci gemilerinin durdurulması hususunda yeterli olmamıştır. Birlik; caydırıcı politikalar, dikenli teller, denizlerde geri itme, iltica başvuru hakkı tanımama gibi yöntemlerle sınırlarına dayanan sığınmacı sayısında bir azaltma yaratsa da yaşanan sığınmacı ölümlerinin yeniden yaşanması korkusu Avrupa Birliği'ni günden güne sıkıştırmaktadır. Akdeniz'de yol alan mülteci gemilerinin Avrupa Birliği kıyılarına kabulü ya da reddi hususunda incelenecek olan yaşam hakkı ikilemi, her iki duruma ait gerçekler ve yorumlarla sorunun çözümünü, mülteci gemilerinin menşe veya transit ülkeden hiç çıkmaması olduğunu vurgulayacaktır.
Avrupa Birliği'nin sosyal politikası ekseninde kadın emeği: Yunanistan-Türkiye karşılaştırması

Bu çalışmada, Avrupa Birliği'ne üye ülkelerden Yunanistan ve Avrupa Birliği'ne aday ülkelerden Türkiye'de ücretli kadın emeğinin, Avrupa Birliği'nin sosyal politikasının kadın emeğine yaklaşımı çerçevesinde karşılaştırılması hedeflenmiştir. Bu bağlamda çalışmanın kavramsal çerçevesini sosyal politika, refah devleti, refah rejimleri ve kadın emeği kavramları oluşturmaktadır. Bununla birlikte Avrupa Birliği'nin sosyal politikası ve kadın emeğine yönelik tarihsel ve resmi dokümanlara dayanan bir değerlendirme yapılmıştır. Yunanistan ve Türkiye'nin karşılaştırmasında Avrupa Birliği ile ilişkileri ve benzer refah rejimi modeline sahip olmaları temel alınmış ve bu kapsamda bir tartışma gerçekleştirilmiştir. Sonuç olarak Yunanistan ve Türkiye arasında benzerlikler ve farklılıklar vurgulanmış ve her iki ülkenin ücretli kadın emeğine yönelik düzenlemelerinde Avrupa Birliği'nin sınırlı düzeyde etkisi olduğu görülmüştür
Avrupa Birliği ve Türkiye'de bölgesel kalkınma politikası aracı olarak bölgesel kalkınma ajansları

Son dönemde dünyada yaşanan değişimler ülkeleri, derinleşen rekabet koşulları içerisinde önemli bir aktör olma ve kendi içerisinde sosyo-ekonomik istikrarı sağlama, sürdürülebilir bir kalkınma sağlayarak rekabet gücü elde etme çabası içerisine sürüklemiştir. Türkiye'de her ne kadar Cumhuriyet'in kurulduğu yıllardan beri bölgesel farlılıkları çözümlemeye yönelik bölgesel politikalar ve projeler uygulansa da Avrupa Birliği'nin genişleme stratejisine dahil olduğu 1999 Helsinki Zirvesi sonrası 04 Aralık 2000 tarihinde AB Bakanlar Konseyi tarafından kabul edilen Katılım ortaklığı belgesinde belirtilen hedefler doğrultusunda, Türkiye'nin etkili bir bölgesel politika geliştirmesi ve strateji belirlemesi zorunlu hale getirmiştir. Türkiye, 2002 yılında Bakanlar Kurulu Kararıyla Avrupa Birliği'nin bölgesel düzeyde uyguladığı müktesebata uygun olarak düzey 1, düzey 2 ve düzey 3 istatistiki bölge birimleri sınıflandırmasını oluşturmuş ve kalkınma programlarını belirtilen IBBS bölgeleri üzerinde yapmaya başlamıştır. Sonrasında 2006 yılında Çukurova ve İzmir Kalkınma Ajans'larının pilot uygulama olarak başlatılması ile dünyada yaşanan dönüşümlere ayak uydurabilme yeteneği ile önemli kurumları arasında yer alan Kalkınma Ajans'larını hayata geçirmiştir. Günümüzde 26 düzey 2 bölgesinde Kalkınma Ajans'ı fiilen faaliyette olup, bölgelerinin sürdürülebilir rekabet gücünü artırmaya yönelik çalışmalarda bulunmaya devam etmektedirler. Bu çalışmada, AB'nin teşvik edici ve hızlandırıcı rol oynadığı ülkemiz açısından yeni bir oluşum olan, performansa ve uzmanlaşmaya dayalı kadrosu ile bölgenin ihtiyaçlarını yerinde tespit ederek, esnek, dinamik, katılımcı ve yol gösterici vasıfları ile ulusal düzeyde ülkenin rekabet gücünü sağlaması açısından önemli bir kalkınma aracı olarak gündeme oturan Bölgesel Kalkınma Ajansları tüm yönleriyle ele alınmaya çalışılmış ve bölgesel gelişmişlik farklarının giderilmesi açısından rolleri incelenmiştir.