turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Veri görselleştirmelerinin temsiliyet olanağı bağlamında, dil olarak tasarım

Bu çalışma, veri görselleştirmesinin temsiller oluşturabilmesinin mantıksal yapıya sahip olmasından ileri geldiğini iddia eder. Böylece pratik bir temsil sistemi olan veri görselleştirmesinden hareketle pratikte işleyen tüm temsil sistemlerinin mantıksal yapıda olduğunu öne sürer. Bu bağlamda mantıksal bir yapıya sahip olmanın, temsilin gerçekleşmesinin zorunluluğu olduğunu göstermeyi amaçlar. Bu amaç doğrultusunda çalışmada ilkin; bir tanım araştırması bağlamında veri görselleştirmesinin işleyişinin mantıksal yapısına, yine ilgili alan örneklemeleri üzerinden ulaşılmaktadır. Ardından, veri görselleştirmesinin pratikte işlevsel olmasını sağlayan bu yapısının, yani mantığın; en genelde tasarımın yeterneden koşulu olduğu, ilgili felsefi alanların da çözümlemeleriyle ortaya konmaktadır. Böylece analitik felsefe bağlamında tasarımın dil olduğu ve mantığın işleyişinin göstereni olarak kabul edilmesi gerektiği gösterilmektedir.
Aile fotoğrafı

değişebilirliğin sembolüdürler. Zamanın akışına tanıklık ederken, bitmez tükenmez bir olumlama arayışını temsil ederler. Bu nedenle fotoğrafın ruhu doyumsuz bir serüvencinin ruhuna benzer. Her serüveninde yeni bir keşif vardır fakat keşfettiği şeyler görülmeyeni ortaya çıkarmak değil tam tersine zaten orada olanı her seferinde başka önermelerle görünür kılmaktır. Fotoğrafların olaylar, nesneler, kavramlar üzerindeki algısı tümden gelen bir armoniyle oluşmaz, fotoğraflar ayrıntıların ironik izdüşümüdürler. İnsan, yaşamını ayrıntılar üzerinden kurgulayarak biçimlendiren bir varlıktır. Bu nedenle de insan göstergeler imparatorluğunun öznesi konumundadır. Böylece insanın fotoğraf çekme ve fotoğrafının çekilmesi isteği ve heyecanı anlaşılabilir. Fakat burada bahsedilen heyecan ve istek fotoğrafın teknik donanımıyla bir sanat eseri yaratmaktan çok kendimiz için fotoğraf çekmek ve fotoğraf çektirmek eylemleridir. Bu açıdan bakıldığında anı fotoğrafları ve aile fotoğrafları en belirgin örnekleri oluştururlar. Kendimizi, benliğimizi, köklerimizi, yaşamdaki yerimizi betimleyen bu fotoğraflar yaşamdaki en büyük zaafımızı yani yaşama bağlılığımızı gözler önüne serer. Yalnızca kendi var oluşumuzu meşru kılmak adına fotoğraflamak ve fotoğraflanmak amatör bir çaba olarak nitelendirilemez. Bu bir özgürlük manifestosudur. Bu çalışmanın araştırma konusu aile fotoğrafları, amacı ise aile fotoğrafları üzerinden insanın yaşamı biriktirerek oluşturan, sosyal bir varlık oluşuna dikkat çekmektir. Birinci bölümde insanın gerçek görüntüye karşı gösterdiği ilgi ve fotoğrafın icadıyla birlikte gelişen yeni algı sistemini incelenmiştir. İkinci bölümde aile, toplum ve fotoğraf kavramları birbirleriyle ilişkilendirilerek ele alınmış, etnik kültürleri fotoğraflama çabası ve yöntemleri örneklerle tartışılmıştır. Üçüncü bölümde fotoğrafın bulunduğu tarihten itibaren insanın zaman içerisindeki devinimi onar yıllık periyotlar şeklinde aile fotoğrafları üzerinden yorumlanmıştır. Dördüncü ve son bölümde ise aile fotoğraflarını konu alan farklı kavramsal yaklaşımlardan örnekler sunulmuştur.
Viyola öğretiminde kullanılan türk müziği dizilerine dayalı etütlerin, içerik - yöntem bakımından incelenmesi ve değerlendirilmesi

Bu araştırma; Müzik Öğretmenliği Anabilim dallarında uygulanmakta olan bireysel çalgı eğitimi derslerinde, Türk müziği dizilerine dayalı etütlerinkullanılma durumunun belirlenmesi ve mevcut etütlerin içerik-yöntem bakımından incelenerek değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmada bir kısım veriler, alan yazın taraması yöntemiyle, bir kısım veriler ise; Üniversitelerin Eğitim Fakülteleri Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümleri Müzik Eğitimi Anabilim Dallarındaki bireysel çalgı eğitimi öğretim elemanlarına uygulanan anketler ve örneklem grubuna uygulanan gözlem yoluyla elde edilmiştir. Araştırma sonucunda; bireysel çalgı eğitimi derslerinde geleneksel müziklerimize ilişkin materyallerin az olduğu ve bu alanda yeni çalışmalara mutlakaihtiyaç duyulduğu, viyola öğretiminde geleneksel müziklerimize ait öğelerin;yakından- uzağa, gelenekselden-evrensele, bilinenden bilinmeyene anlayışı ilkesi çerçevesinde kullanılmasının, hem çalgı eğitimi açısından hem de motivasyon açısından öğrenciler üzerinde olumlu sonuçlar vereceği genel bulguları elde edilmiştir.
Geçmişten bugüne litografi

1798'de litografinin bulunuşuyla, sanatın demokratikleşmesinde önemli bir adım atılmıştır. Temeli çoğaltıma dayanan litografiyle ortaya konan sanat ürünleri, halkın sanata yakınlaşmasını sağlamıştır. O güne dek, müze ve galerilerde sergilenmekten öte gitmeyen sanat ürünleriyle belki de hiç karşılaşamayan insanlar, litografiyle özgün sanat ürününe yakınlaşmışlardır. Başlangıçta, çoğaltım özelliği nedeniyle, ticari amaçlarla kullanılan litografi, teknolojinin gelişmesiyle litografiden daha hızlı ve ekonomik başka tekniklerin ortaya çıkmasıyla, sanatsal anlamda uygulamada ağırlık kazanmıştır. Litografinin sanat alanı içine giremesindeki önemli etkenlerden biri de atölyelerdir. Özellikle litografinin yeni bir alan olduğu dönemde, hem litografinin tanıtılmasında, hem de birçok sanatçının litografiye yakınlaşıp nitelikli ürünler ortaya koymasında atölyelerin ağırlığı oldukça fazladır. 20. yüzyılla birlikte, teknolojideki hızlı gelişim, sanatsal yapılanmada da önemli değişikliklere neden olmuştur. Bu dönemle birlikte, litografi de diğer baskı çeşitleri gibi, günümüz koşullarına uyumlu bir niteliğe bürünmüştür. Sanat yapıtının 'biricikliği' yok olurken, çoğaltılabilir niteliği litografiye çağdaş koşullarda bir sanat ürününün kitlelere ulaşabilmesinde etkin bir yol açmıştır. Sanat ürünü, 20. yüzyılla birlikte tekelci yaklaşımdan uzaklaşıp kitlelere sunulmuştur. Yani sanat ürünü, kabuğundan çıkartılıp kitlesel bir varoluşa hedeflenmiştir. Litografi de tüm bu koşullar doğrultusunda, günümüz sanatında önemli bir sanat dalıdır. iv
Webern, Boulez ve Stockhausen'ın yapıtlarında puantilist yaklaşımlar

20. yüzyıl müziğindeki en önemli gelişmelerden biri puantilist dokunun kapsamlı kullanımı olmuştur. 19. yüzyıl sonlarında yeni-izlenimcilik akımının bir parçası olarak resimde kullanılan puantilizm tekniği, Anton Webern'in 12 -ton tekniğiyle yazdığı eserlerinde ilk kez müzikal bir boyut kazanmıştır. İzole ve birbirinden bağımsız seslerin bir araya gelerek yapısall bir bütün oluşturma fikri, seslerin tınısal özelliklerine yapılan vurgunun bir sonucudur. Webern'in birçok eserinde yer verdiği bu doku, başta Boulez ve Stockhausen olmak üzere, 1950'lerde geçmişşle bağlarını tamamen koparmak isteyen genç-Avrupalı bestecilerce model olarak alınmıştır. Messiaen'ın 1949 tarihli Mode de valeurs et d'intensites adlı çalışmasından edindikleri ilham ile Webern'in puantilist doku anlayışını birleştiren genç besteciler, integral-serializm akımının doğuşuna öncülük etmişler ve bu teknik doğrultusunda müziğin tüm parametrelerinin dizisel bir anlayışla sıkı kontrol altına alındığı eserler yazmışlardır. Boulez ve Stockhausen, bir süre sonra puantilist dokuyu terk ederek, tek başına yapısall bir anlam ifade etmeyen fakat bir araya getirildiklerinde anlam kazanarak bütünün amacına hizmet eden birimlerden oluşan 'grup kompozisyonu' anlayışına yönelmişlerdir. Bu durum, bestecilerin, bir eserde kullanacakları ses materyalini ve eserin yapısall bütünlüğünü özgürce belirlemesine olanak tanımış, besteleme sürecinin daha esnek bir hale gelmesini sağlamıştır. Hem puantilist doku, hem de onun uzantısı olan grupsal doku, 20. yüzyılın ikinci yarısında yeni-müzik ile birebir özdeşleşmiş, birçok besteci tarafından tüm olanaklarıyla kullanılmıştır.
Sinemada metinlerarasılık/göstergelerarasılık uygulamaları

Bu çalışma, günümüz sanat anlayışının neredeyse bütün biçimlerinde kendini gösteren ve halen tartışılmaya devam eden bir olgu olarak postmodern yaklaşımın sinemasal örneklerini incelemektedir. Bilindiği gibi postmodernizm, modern dönemin bütün kurallarına karşı çıkan, sürekli yenilik ve ilerleme söylemini reddeden yapısıyla kültürel çeşitliliği savunmaktadır. Genel olarak modernitenin sorgulanması ve aşılması olarak değerlendirilen postmodernizm, sanatsal alanda önceki dönem yapıtlarını, alıntılama, öykünme, alaysılama vb. yöntemlerle yeni olanla yinelemektedir. Günümüzde neredeyse hemen her şeyin alıntılama üzerine kurulu olduğu postmodern sanat yaklaşımı ve sinemasal metinler temel bir estetik seçim olarak metinlerarasılık yöntemlerine başvurmaktadır. Postmodern öğretinin okuma yöntemi olarak kabul gören metinlerarasılık kavramı iki ya da daha fazla metin arasındaki bir tür söyleşim, etkileşim ya da iki farklı gösterge dizgesi arasındaki alışveriş işlemleri olarak tanımlanmaktadır. Metinlerarasılık bağlamında sinemasal alanda önceki döneme ait yapıtlar, alıntılama, kopyalama, gönderme vb. yöntemlerle güncellenmekte ve bu uygulamalar özellikle 80'li yıllardan sonra sıklıkla karşımıza çıkmaktadır. Sanatlar arasındaki katı kuralları kaldıran, farklı disiplinleri birbirleriyle harmanlayan postmodern yaklaşım, bu alanda oldukça yoğun ilişkileri kapsamaktadır. Bu bağlamda, son dönemde metinlerarasılığın yanı sıra farklı sanat disiplinleri arasındaki ilişkileri tanımlamak için yeni yaklaşımlara ihtiyaç duyularak değişik disiplinler arasındaki ilişkileri belirtmek için 'göstergelerarasılık' kavramı tercih edilir olmuştur. Görsel çağda yaşadığımız günümüzde sinema, kitlelere eğlence sunan ticari bir araç olarak kendine özgü karma bir yapıya sahiptir. Sinema, karma yapısı nedeniyle, ilk yıllardan itibaren farklı sanatsal disiplinler ile ilişki içerisinde olarak değişik disiplinlerden yararlanmaktadır. Sinema son dönemde farklı sanatsal disiplinlerin yanı sıra aynı zamanda kendi kaynaklarına da birçok dönüş yaparak başka filmleri öykünme, yansılama, gönderme, alıntılama vb. işlemler ile sıklıkla anmaktadır. Son yıllarda eleştirmenlerce farklı sanat disiplinlerinin kendi içlerindeki alışveriş işlemleri 'Resimlerarasılık', 'Fotoğraflararasılık', 'Müziklerarasılık' olarak değerlendirilmekte, bu bağlamda sinemada farklı filmler arasındaki alışverişler ise tez boyunca 'Filmlerarasılık' başlığı ile ele alınmaktadır.
Çöküş estetiği

Bu tezde iki önekli bir yazım tekniği kullanmak istedim. Birincisinde sadece alıntılardan oluşmuş bir lego biçiminde tarihin içinde bir montaj tekniği gerçekleştirmeye çalıştım. Buradaki amacım dışarıdan bakıp öznemi tarihin akışından uzak tutmamdı. Bu benim 'pathos' erek'ini ortadan kaldırma amacıma uyuyordu. İkinci bölümde ise bunun tam tersine tarihsel hiyerogliflerin konuşucusu olarak özne'ini metne dahil etmek istedim. Böylece tez ve antitez bir üçüncüde ortaya çıkacaktı. Bu Umberto Eco'nun 'Açık Yapıt' anlayışım benimsemem ve uygulama isteyişimdendir. Hegel'in Zeitgeist kavramının, tezin bütünsel bakış açısında önemli bir yeri vardır. Fakat bana göre Akıl kavramı artık tükenmiştir. O kendine ait normlarım kaybetmiş bir gerileme ve çöküş içinde kendi öznesini yok etmiştir. Bu yok oluş, sanatın oluşumunu da tipik bir şekilde sarsmıştır. Onu tekrar düzeltebilmek için, yeni bir mitoloji'ye ya da bugüne kadar tanımlanagelmişin ötesinde bir düşünce figürüne ihtiyaç vardır. Bu figürü kuran Batı felsefesinin ya da düşünce figürünün kesin bir parçalanışla başlaması gerekiyordu. Ama önce bu figürü kuran archetyp'lerin ne olduğunun sorgulanması ve ne tür olasılıkların bu konumu etkileyebileceği anlaşılmalıdır. Ama burada geçmişşin bu yapışım anlamaya çalışan bizlerin geleceğin kurucuları olarak ona bakışımızın, bu bakışı ne kadar etkileyebileceği zorluğunu da göze almalıyız. IIITeknolojinin geliştiği ülkelerde, 'gelecek kaygısı', salt zamana koşutluğu nedeniyle sanatların sürekli gerilediği, işlevinin dış etkenlerce bastırılması onun çöküşüne neden olmuştur. 'İlkel Sanaf'ta, geleceğin içinde olması, onun kaygısının bugün bizde harika eserler gibi görünmesinin nedeni; salt 'insanlık durumu'nu tüm dış perdeleri kaldırarak çıplak bir gözle sergilenmesindendir. İlkelliğe dönüşün anlamı bu archetyp'lerde aranmalıdır.
Gerçeküstücü sinema: gündelik yaşamın tekinsizliği bağlamında 'Kambur kalp' filmi

Bu çalışma gündelik hayatta var olabilmenin güçlüğünü ve toplum değerlerinin insan üzerinde yarattığı baskıyı anlatmayı hedefler. Hayatın görmezden geldiğimiz tekinsiz unsurlarını görünür kılarak yaşam pratiklerimize ilişkin eleştirel bakabilmemizi sağlar. Kambur Kalp filmi, içinde gerçeküstü öğeler barındırmasıyla ülkemizde yapımına çok rastlanmayan bir anlatı üslubunu benimser. Sinemada türler ve akımlar arasında çizilen sınırları ve ortak paydaları inceler. Gerçeküstücü gerçeklik; -hem üreticisine hem de izleyicisine- çelişkilerin, karışıklıkların, paradoksların aşıldığı özgür bir düşünme ve üretme alanı sunmaktadır. Gerçeküstücülüğü inceleme fikriyle yola çıkılan bu projede amaç; çağımızın en çok rastlanan ve en görmezden gelinen gerçeğini; duygu bozukluklarını görünür kılarak, problemi çözüme yöneltmektir
Anadolu uygarlığında taşın kullanımı

Anadolu toplum yaşantısında taş, mistisizmiyle, aldığı formlarla bir yaşam biçimi meydana getirmiştir. Taşın gücü, her türlü tabiat şartlarına ve en önemlisi zamana karşı direnç göstermesi, ona saygı doyulmasına sebep olmuş, bu saygı dini ve sivil mimariyi etkileyerek onlara ilhanı vermiştir. Bu dorum onun, birçok güçlükle elde edilmeğine rağmen sürekli aranılan, bütün yorucu ve zahmetli evrelerine katlanılan bir malzeme olarak görülmesine sebep olmuştur. Öncelikle taş işçiliğinde ana belirleyici olması sebebiyle Jeomorfolojik özelliklerden ve bu özelliklerin toplum yaşamına etkisinden bahsedilmiştir. Bu bağlamda Anadolu uygarlıkları başlıklar halinde sunulmuştur. Ayrıca taş türleri açısından Anadolu coğrafyası genel olarak incelenmiş ve oluşumu binlerce yılı kapsayan taşlardan yapısall özellikleriyle kısaca söz edilmiştir. Bu İM konu tezin giriş bölümü başlığında toplanmış ve böylelikle okur arta bölümlerden önce konunun temeli hakkında bilgilendirilmeye çalışılmıştır. Birinci bölümde Anadolu'daki ilk yerleşik uygarlık olan Hititler den, Geç Hititler den, Urartular'dan, Frygler'den, Lydialaf dan, Karia ve Lykia uygarlıklarından söz edilmiştir. Bütün bu uygarlıkların aynı bölüm içersinde incelenmesindeki amaç; onların ilk yerleşik-tarihsel uygarlıklar oluşlarıdır. İkinci bölümde ise Hellen, Roma ve Bizans uygarlıkları incelenmiştir. Bu uygarlıklar Batı Anadolu'daki kentlerini, toplumsal yaşam şeklilerini, kültürlerini ve bunun uzantısı olarak konumuz olan taşın kullanımını klasik kültür aktarımından daha köklü ve daha özgün bir şekilde birbirlerine devrettikleri için bir kültür birliği oluşturmuşlar ve bu yüzden aynı bölüm içerisinde ve birbirlerinden koparılmadan aralarına, kesin bir çizgi çekilmeden aynı anda işlenmiştir.. A. Üçüncü bölümde Anadolu'ya en sonragelen ve diğer uygarlıklar gibi fiziki anlamda ortadan kalkmayan Türk topluluklarından olan Selçuklu ve Osmanlı uygarlıkları incelenmiştir. Kaldı ki bu İM uygarlığın aynı ırktan ve dinden oluşları onların aynı bölüm altında incelenmesini yöntembilimsel açıdan bir gereklilik haline getirmiştir. Ve son olarak da sonuç bölümünde, çalışmada işaretlenen olgulardan elde edilen çıkarımlar sunulmaktadır.
Lif sanatı ve feminist söylem

1960'lardaki feminist sanat hareketinden önce, kadın sanatçıların kullandıkları teknikler ve yarattıkları eserler erkek egemen sanat dünyası tarafından ötekileştiriliyordu ve düşük sanat ayrımında 'zanaat' olarak değerlendiriliyordu. Bu sebeple Judy Chicago ve Miriam Schapiro gibi feminist sanatçılar, tarihsel süreçte kadınlık kavramıyla özdeşleştirilen geleneksel yöntemlere başvurmuşlar ve 1960'lı yıllar öncesinde 'ininör' olarak nitelendirilen eserlere atıfta bulunacak malzeme ve tekniklerle, niyeti belli, akademik değeri olan modern sanat eserleri üretmişlerdir. Feminist sanatçılar, ürettikleri eserlerle toplumda yerleşmiş olan cinsiyet rollerini sorgulayarak kurumların ve toplumsal ideolojilerin kadına ve kadın sanatçıya taraflı yaklaşımına dikkat çekmişlerdir. Bu çalışmanın amacı lif sanatı alanında eserler üretmiş ve eserleri feminist söylem çerçevesinde değerlendirilen sanatçılar ile çalışmalarının incelenmesi ve bu bağlamda bir eser oluşturulmasıdır. Konu hakkında yapılan kaynak taraması sonucunda oluşturulan çalışmada, feminist sanatın tekstille kesişiminin tarihsel sürecine değinilerek, feminist söylemde tekstil malzemesi ve teknikleriyle eser üreten sanatçıların yaşamları ve eserleri ele alınmıştır. Çalışmanın dört ana bölümden oluşan metin kısmının ilk bölümünde feminist ideolojinin doğmasına neden olan etkenlere değinilerek feminizm kavramı ile birlikte, feminist hareketin ortaya çıkışı anlatılacaktır. İkinci bölümde feminist hareket ile gündeme gelen farklı ideolojilerden temelini alan, 1960'lı yıllar ve sonrasında üretilen feminist sanat eserleri anlatılacaktır. Üçüncü bölümünde tarihte kumaş işçiliğinin kadınla özdeşleşen konumundan bahsedilerek, lif sanatında feminist söylemin ortaya çıkışı incelenecek ve feminist söylemde minör sanatlara gönderme yaparak eser üreten sanatçılardan Judy Chicago, Miriam Schapiro, Louise Bourgeois ve Tracey Emin'in yaşam öyküleri ile konuya ilişkin ürettikleri eserler anlatılacaktır. Çalışmanın son bölümünde ise, lif sanatında feminist söylem konusuyla bağlantılı olarak üretilmiş eserler ve açıklamaları bulunacaktır.
Türkiye'de yaratılan video müzik kliplerinde animasyon kullanımının araştırılması ve bir klip uygulaması

İTürkiye'de Yaratılan Video Müzik Kliplerinde Animasyon Kullanımının Araştırılması ve Bir Klip Uygulaması? başlıklı bu çalışma, ayrı iki kavram olan ve müzik endüstrisinin bir getirisi olarak ortaya çıkan video müzik klipleri ile sinemasal bir tür olan animasyonun birleşimiyle oluşan sanatsal sonuçları inceleme amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışma; tarihsel açıdan bakıldığında kökleri insanlık tarihine kadar dayanan müziğin günümüzde sunuluşundan izleyici bağlamında var olan anlamına ve kitle iletişim araçlarının kullanımıyla yoğunluğu artan ve teknolojik donanımlarla farklı biçimlerde sunulan iki ve üç boyutlu canlandırma tekniklerinin bir birleşimi olarak ortaya çıkan animasyon video müzik kliplerinin incelenmesi ve uygulamasını içermektedir. Araştırma sonucunda ortaya çıkan veriler çerçevesinde uygulama çalışmaları yapılmıştır. Uygulama çalışmalarının esası eksikliklere, hedef kitle beklentilerine, sanatçı ve şarkıların yansıttıklarına dayanmaktadır. Araştırma raporunun birinci bölümünde müzik, tarihsel süreç içerisindeki sosyal, ekonomik ve teknolojik gelişimler göz önüne alınarak incelenmiştir. Bu inceleme kapsamında müziğin ve görüntünün başlangıcından günümüze geldiği nokta, başlıca dönemlere ayrılarak irdelenmiştir. İkinci bölümde animasyon uygulamalarının tarihsel gelişim süreci, türleri, yapıları, uygulama alanları üzerinde durulmuştur. Ayrıca ülkemizde gerçekleştirilen farklı tür video müzik klipleri seçilmiş örneklerle incelenmiştir. Raporun üçüncü bölümünde uygulama projesi olarak üç farklı müzik videosu tasarlanmış ve bu uygulamaların yapım aşamaları, nedenleriyle birlikte ayrıntılı olarak anlatılmıştır. Bu bölümde ayrıca uygulama çalışması sırasında kullanılan bilgisayar programlarına değinilmiş ve özellikleri anlatılmıştır. Sonuç bölümünde ise elde edilen veriler ortaya konulmuştur.
Bir kavram olarak modernizm ve resim sanatındaki etkileri

BİR KAVRAM OLARAK 'MODERNİZM' VE RESİM SANATINDAKİ ETKİLERİ Şahiudokuyucu, Melek Yüksek Lisans, Resim - İş Eğitimi Bölümü Tez Danışmam: Yrd. Doç. Salih Tekkol Temmuz 1997, X+125 Sayfa. Çağımızı daha iyi özümleyebilmek, çağdaş insan olmanın koşullarından biri olan 'sanat'ı anlamak, yorumlamak, yani; sanatı tüketmek çağdaş olmanın özelliklerindendir. Modern düşünce felsefesinin sanattaki yenilikçi özelliklerini görebilmek için bazı düşüncelerin, bilgilerin vurgulanması ve özümsenmesi gerekmektedir. Bu araştırma 'bir kavram olarak modernizm ve resim sanatına etkileri''ni belirlemek için yapılmıştır. Araştırmada konuyla ilgili süreli yayınlar, makale, yorum, kitaplar, ansiklopedik bilgiler taranmış, elde edilen bilgiler ışığında uzaktan yakına doğru veriler konuya ve amaca uygun bir şekilde birleştirilmiş, yeni bir senteze varılmıştır. Kısaca, bu araştırmada 'bilişsel alanda soyut bir yaklaşımla deneme' yöntemi kullanılmıştır.
Renk, ışık ve dokunun çağdaş cam sanatında anlatım biçimlerine yansıması

Bu çalışma; Camın plastik ifade olanaklarına ilişkin renk, ışık ve dokununçağdaş cam sanatındaki kullanımları ve 1950 sonrası Çağdaş Cam Sanatı Tarihi konusunda Türkçe dilindeki kaynak yetersizliğinin giderilmesi amacıyla hazırlanmıştır. Beş bölümden oluşan araştırmanın giriş bölümünde araştırmanın amacı, kapsamı ve yöntemi anlatılmış, ikinci bölümünde renk, ışık ve doku ayrı ayrı ele alınmış ve her birinin görsel iletişim aracı olarak tanımları ve biçime yüklediklerianlamsal çözümlemeler ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Araştırmanın üçüncü bölümünde cam malzemenin sanatsal bağlamda çağdaşlaşma süreci Avrupa ve Uzak kıtalar olmak üzere iki başlık altında incelenmiştir. Dördüncü bölümderenk, ışık ve dokunun cam malzeme ile olan ilişkileri, teknik açıdan camda renk, doku üretme olanakları ve anlatım ilişkilerine yansımaları araştırılmıştır. Son bölümde ise araştırmacının tez konusu bağlamında gerçekleştirdiği kişisel uygulamalara yer verilmiştir. Renk, ışık ve dokunun çağdaş cam sanatındaki kullanımlarının ele alındığı bu araştırmada, her bir ögenin biçime yüklediği anlamların cam malzemesiyleolan ilişkisi göz önüne alındığı örnekler ve kişisel uygulamalarıyla bu kapsamda yapılan diğer araştırma ve uygulamalar önemli katkılar sağlayacaktır.
Resimlerde tüketim ile oluşan yığınlaşmanın yorumlamaları

19. yy. ile birlikte hızla gelişen teknoloji, yeni bir düzen ve toplum tipini yaratarak tüketim toplumunu oluşturmuştur. Sanayi çağıyla birlikte gelen makineleşme, insanlık tarihinde önemli bir yer tutar. Eski çağlarda, kendi kendine yetebilen, sınırlar içinde hayatını idame ettiren yaşamlarla her şey olup biterdi. Şehirlerde fabrikaların çoğalmasının, en çok kırsal kesimlerde etkisi görülmüş, yaşam biçimi bu doğrultuda değişmeye başlamıştır. Sanayi çağında, üretim çok artmıştır. Üretimin hızlı çoğalması, 'tüketim kültürü'nü de beraberinde getirmiştir. Bu çalışmanın amacı, tüketim toplumunun oluşturduğu atıksal nesnelerden yola çıkarak, bir yandan oluşan sorunu vurgulamak, diğer yandan ise, çalışmalarda özgün bir resimsel dil elde etmektir. Araştırmalarda, atık halindeki yığınlar incelenip, bilgiler toplanmıştır. Tez konusuyla ilişkili geçmişşten bugüne gelen dönemlerin ve sanatçıların sanat alanında yaşantıları, görüşleri, yaptıkları eserleri, konuyla olan bağlantısı incelenmiştir. Atık halindeki nesneler ele alınıp, günümüzdeki tüketim sorununa değinilmiştir. Hazır kullanım nesnelerinin revaçta olduğu bu dönemde, atıkların ve beraberinde gelen yığınlaşmanın sanatsal olarak üzerinde durulmuştur. Bu tez çalışmasında, birinci bölümde sanayileşme ile birlikte gelen tüketim toplumu ve 20 yy. sanatını etkileyen unsurlar üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde ise, çalışmaları ele alma nedenleri, uygulamalar ve analizlerden bahsedilmiştir. Bu tez kapsamında toplam 9 adet uygulama çalışması yapılmıştır. Resimlerde tüketimin nesneleri olarak plastik, metal, demir vb. malzemeler kullanılmıştır. Nesnelerin karışık ya da tekli biçimlerinden eskizler yapılmış, daha sonra da tuval üzerine farklı açılardan kompozisyonlar oluşturulup, resimsel bir dille ifade edilmeye çalışılmıştır. Bu çalışmaların sonucunda, hazır kullanım nesneleri yorumlanarak genel bir soruna ulaşılmaya çalışılmıştır.