turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
19. yüzyıl çağdaş resim sanatında iç mekan kavramı

Tarihsel süreç içerisinde resim sanatı birçok konuyu ele almıştır. Bu konulardan birisi de iç mekan kavramıdır. Resim sanatında iç mekan kavramı, 19. Yüzyıldan 20. Yüzyıla kadar belirli ressam ve akımlarca incelenmesi gerçekleşmiştir. Bu doğrultuda 19. Yüzyıldan 20. Yüzyıla kadar oluşturulan eserlerin, sadece 'iç mekan' değerlendirmeleri ve incelemelerine yer verilmiştir. Resim sanatı akımlarında bulunan eserlerin, o dönemin yaşayışı ve iç mekan algısını yansıttığı görülmüş, eserler bu bağlamda incelenmiştir. İç mekanda kullanılan perspektifin resme kattığı derinlik algısının her ressam da farklılık gösterdiği görülmüştür. Resimlerde kullanılan eşyalar, her eserde farklı bir bakış açısı, plastik ve imge değerlendirmeleri sunmaktadır. Çeşitli sanat akımları kapsamında iç mekan kavramı farklı ele alınmıştır. sadece. Bu araştırmada sadece 'iç mekan'ı vurgulayan sanat akımları ve sanatçılar ele alınmıştır. Bu süreç 19. Yüzyıl Avrupa resim sanatı ile sınırlandırılmıştır. İç mekan resimleri yapan Avrupa ressamlarının eserleriyle örneklendirilip, resimde iç mekan algısının değişimi veya gelişimi üzerinde durulmuştur. Dönemin kültürel, sosyal ve ekonomik açıdan ele alınması konunun irdelenmesi açısından önemli görülmüştür. Bu yüzden 19. Yüzyılda yer alan akımlar ve akımları temsil eden sanatçılar ele alınmıştır. Bu dönemde çalışılan eserlerin, 18. Yüzyıldan süregelen mimari çalışmalardan etkilendiği saptanmıştır. Bu yüzden, 18. Yüzyıl akımları içerisinde, mimaride dekoratif anlamda etkili olan Rokoko tarzının 19. Yüzyılda da etkisinin devam ettiği görülmüştür. 19. Yüzyıl sanatçılarının ortaya koyduğu eserlerin yanılsama kavramıyla bağlantılı eserler olduğu saptanmış, 'yanılsama' konusunun iç mekan bağlamında incelenmesi gerekli görülmüştür. Tezin sonunda, tüm bu tespitlerin ışığında araştırmacının özgün sanat eserlerine yanılsama konusuna, iç mekan bağlamında yer verilmiştir.
Ödemiş - birgi göynekleri örneğinde güncel kadın giysi tasarımları

Birgi, Ege Bölgesi'nde, İzmir il sınırlar içinde, Ödemiş'e bağlı bir bucak merkezidir. Birgi tarihsel süreçte; Antik dönemden Beylikler dönemine, Osmanlı İmparatorluğu'na dek tarihi eser çeşitliliği ve zenginliği açısından özel bir konuma sahiptir. Küçük menderes havzasının bu özgün yerleşimi kimi zaman; deri, ipekböcekçiliği ve dokumacılık alanında üretim yaparak bunların ticaretiyle en zengin şeklini bulmuş bir merkezdir. Büyük bir kültürel mirasa ve doğal zenginliklere sahip olan ödemiş yöresinde; ödemiş ipeği, ipekçiliği ve dokumaları ile el sanatları içerisinde eskilere dayanan zengin bir birikimin ürünü olarak karşımıza çıkmaktadır. Bunlar yöre halkının günlük yaşamında; iç çamaşırından, mendiline, çarşafına ve çeşitli örtülere kadar her alanda kullanılan dokumalardırKonusu 'Ödemiş Birgi Göynekleri örneğinde Güncel Kadın Giysi Tasarımları' olan araştırmada; Ödemiş - Birgi yöresinin geleneksel giysilerden olan göyneklerden yola çıkılarak günün moda trendlerine uygun giysi tasarımlarının oluşturulması ve böylece önemli bir kültür unsuru olan geleneksel giysilerin izlerinin silinmemesi, ayrıca moda ve giyim sektöründe sürdürebilirliğin sağlanması amaçlanmıştır. Bu amaca yönelik yörede bulunan geleneksel kumaşlar dantel ve iğne oyaları detaylandırılarak altı adet günümüz modasına uygun giysi tasarımı yapılmıştır.
Figür-espas ilişkisi

Çizgi, Renk ve renge ilişkin ton derecelenmesi, kütle ve hacim gibi unsurlar plastik sanat eserinde biçimi oluştururlar. Hangi dönem, çağa hangi biçim ait olursa olsun, resimde temel elemanlar daima çizgi ve renge dayanır olmuştur. Yine Resim, iki boyutlu bir yüzey de yani bazen bir kağıt, bir duvar yüzeyi bazen de bir tuval üzerinde anlatılmıştır. Resim sanatı, aynı zamanda üçüncü gereksinmesini ve gerçek mekan yanılsamaları elde etme ilkesini taşımış; bu yolda göze etki eden ışık-gölge, perspektif ve çizgi gibi ilkelerin bazı ana kurallarına uyulmuştur. Espas, tuval veya kağıt üzerine çizilmiş iki formu ayıran bir yüzey parçasıdır. Bu bazen tuvalin espası olarak adlandırılan şey ve onun alanıdır. Resim sanatı bu zamana dek çeşitli evrelerden geçmişş; önce Rönesans'ta kesin konturlarla çizgisel üslup göze çarpmakta iken, Barok'ta ise betimlemelerin oluşturulmasında çizgiden çok, renk nüansları ve tonlarla ışık-gölge düzeni resmi var eden unsurlar olmuştur. Bir Dürer'in sanatıyla bir Rembrant'ın sanatını genel bir ifade altında topladığımızda, Dürer için çizgisel, Rembrant için ise gölgesel deriz. Bu ise 16. yüzyılda çizgisel olan Batı resmi, 17. yüzyılda gölgeselliğe doğru gelişme gösterdiği düşüncesini ortaya koyar. Yüzyıllar boyu geometrik amaçlı merkezi perspektif betimlemelerin yerine renk ve hava perspektifleri, öncelikle ışık olgusunu üstlendiler. Bu bağlamda ışığın etkisi ve optik yasalar üzerindeki araştırmaların sanatsal biçimlere dönüşmesi, ancak Empresyonizmin akımıyla ortaya konmuştur. Belli bir uzaklıktan bakıldığında mekan ve figür yanılsamasına olanak veren, Rönesans'tan bu yana geçerli olan renk ve merkezi perspektifin ötesinde, resimde nesneyi ve yüzeyi parçalara ayıran farklı oluşumlar ortaya koymuştur. Heykel sanatında ise espas-form ilişkisine ancak 20. yüzyılda kütlenin parçalanması ile ifade edilmiş; biçimsel doluluk gibi boşluk da, heykelin hizmetine sunulmuştur.
Kişisel mitolojiler

'Kişisel Mitolojiler' adlı tez çalışması; okuduklarım, gördüklerim ve duyduklarımla oluşan imgelerle, kişisel hikayenin betimlenmesine dair anlatım biçimlerine gönderme yapan yazıların ve içsel ifadeye dayalı resimlerin disiplinler arası bir bakış açısıyla görsel, işitsel ve yazıya ait öğeleri bir arada sunmak üzerine kurulmuştur. Olguların, kavramların, kişiselleşmesi ve aklımızda imgeye dönüşme biçimlerinden yola çıkıp öznel olanın sanatta değiş-tokuşu araştırılırken, eş zamanlı hissetme biçimleri ve sanat yapıtlarım kendi yaşamımız içinde konumlandırarak yaptığımız uyarlamalar üzerinde de durulmak istenmiştir. Sanat Eseri Çalışması Raporunun giriş bölümünde; kişisel mitolojilerin tanımı, günümüzde mitosun kazandığı anlam; sanat eserinin öznelliği, gerçekliğin göreceliliği konularından ve tezim kapsamında yaptığım çalışmalardan genel olarak bahsedilmiştir. 'Kişisel Mitolojiler' başlıklı birinci bölümde, mitin kişisel anlatı modeline dönüşerek 'efsaneleşen kavram veya kişi' anlamında kullanılışından; hikayenin vazgeçilmezliği ve güzümüz sanatı içindeki yeri, metinler-arasılık, iç dünyamızı hikayeleştirmek konularından bahsedilmiştir. 'Hikayeyi Anlatmanın Farklı Yöntemleri', 'Hikayeler Değiş-Tokuş Edilmek Üzere Vardır', 'Yaratılar İç Dünyamızın Taklitleridir', 'İçimizdeki Masala Dönüş Ve Yalnızlık', 'Otobiyografi ve Oto-Portre', 'Yaşamın Masalsı Betimlenişi ve Ingeborg Bachmann' bölümlerinde sanat tarihinden ve güncel sanattan; resim, sinema ve edebiyat alanlarında eserler vermiş sanatçıların konuya bakışı ve eserleri, kendi resim çalışmalarımdan da örneklerle birlikte sunulmuştur. 'Sodade' adlı bölümde ise resimlerimdeki arayışlarıma değinilmiştir. İkinci bölümde 'Kişisel Mitolojiler Konusunda Yapılan Çalışmalar' başlığı altında, 'Resmin Yazıya- Yazının Resme Dönüşebilirliği Üzerine' adlı bölümde, öznel anlatım biçimlerinin kişiye ait imgelerle ve mitlerle kompozisyonlaşması amacıyla yapılan çalışmalar, yazı ve resimde eşzamanlılık, görüntü, müzik ve yazıyı beraber kullanmak ve aralarındaki etkileşim ve tezde izlenen yöntemle ilgili düşüncelere yer verilmiştir. 'Öz yaratım için güvenli bir sözcük dükkanı' adlı bölümde ise tez kapsamında yazılan üç kitapta izlenen anlatım biçimleri, kitapların içerikleri üzerinde durulmuştur. Aynı bölümde 'Parfüm', 'Akrobat' ve 'Resmi Mektuplar' kitaplarından metin örnekleri yer almaktadır. Sonuç bölümünde ise kişisel mitolojiler konusuna dair bakış açısı ve yapılan çalışmalarla ulaşılan sonuçlar ve konunun süreç içinde başkalaşan halleri üzerine düşünceler ifade edilmiştir. Ek 1 de ana metinde, resimlerde ve yazılarda kullanılan imgelerin sözlük anlamlarına dair yapılan 'sözlük çalışması' yer almaktadır. Bu bölümde yer alan her sözcük yaşamıma değgindir ve resimlerimde sembolize ederek kullandığım imgeleri, kişisel mitlere işaret eden fetiş nesneleri tanımlar.
20. yüzyıl Alman dışavurumcu resim sanatında Birinci Dünya Savaşı'nın etkileri

Dışavurumculuk, toplumsal, siyasal, ekonomik ve kültürel varoluşların birbirlerini etkilemesi sonucu, politik istikrarsızlık ve ekonomik çöküntü ortamında mevcut düzene bir tepki olarak ortaya çıkmıştır. Araştırmanın birinci bölümünde 20. yüzyıl Alman Dışavurumcu Sanatının ortaya çıkmasına etken olan toplumsal koşullar ile dönemin sanatsal yaklaşımları değerlendirilerek Dışavurumcu sanatının tarihçesine kısaca yer verilmiştir. İkinci bölümde Dışavurumcu akımını oluşturan gruplar ve bu gruplar arasındaki farklılıklar ile grupların çalışmaları incelenmiştir. Üçüncü bölümde savaşın Dışavurumcu hareketine yansımaları araştırılmıştır. Dışavurum sanatçılarının çalışmalarındaki biçim bozmalar, renk kullanımları ele alınmıştır. Araştırma tarama modelinde desenlenmiştir. Çalışma, 20. yüzyıl Alman Dışavurumcu resim sanatında Birinci Dünya Savaşı'nın etkileri ile sınırlandırılmıştır.
İlköğretim ikinci kademe görsel sanatlar dersinde değişik teknik ve araç-gereç kullanımının öğrencilerin yaratıcılıklarına etkisi

İlköğretim ikinci kademe (6, 7 ve 8. sınıf) görsel sanatlar dersinde, değişik teknik ve araç-gereç kullanımının öğrencilerin yaratıcılıklarına katkısının araştırılıp ortaya konularak, buna göre yöntem önerileri sunmak tezimizin genel çerçevesi olmaktadır. Araştırmanın problemi, amacı, önemi, sayıltılar, sınırlılıklar, evren örneklem, veri toplama ve verilerin çözümlenmesi çalışmamızın anatomisini oluşturmaktadır. İçeriğinde; çocukluktan gençliğe çizgisel gelişim evrelerine, çocukların değişik teknik ve araç-gereçlerle yaptıkları çalışmalara, değişik kişi ve kaynaklarca yapılan yaratıcılık tanımlarına yer verilmiştir. Alt bölümlerde ise; çocuğun yaratıcılığının gelişmesinde resmin etkisi, yaratıcılığı geliştiren ve engelleyen etmenler açıklanmıştır. Görsel sanatlar eğitiminin amaçları, bireye kazandırdıkları ve yaratıcılığın geliştirilmesindeki yöntemleri yer alır. Ülkemizin değişik şehirlerinden belirlenen ilköğretim okullarında, görsel sanatlar dersi kapsamında seçilen öğrencilere değişik teknik ve araç-gereç kullandırılarak uygulamalar yaptırılmıştır. Yaptırılan uygulamalar ile ilgili öğrenci ve öğretmenlerin görüşlerine yer verilmiştir. Öğrencilere yaptırılan uygulamalardan ve öğretmenlere uygulanan anket çalışmasından elde edilen bulgulara göre sonuçlar çıkarılarak bu sonuçlar doğrultusunda öneriler geliştirilmiştir.
İstanbul Çinili Cami çinileri

Türk çini sanatının önemli bir dönemi olan Osmanlı çini sanatının aydınlatılmasına az da olsa katkı sağlamak amacıyla 17 yüzyıl yapılarından bir örnek tez konusu olarak seçilmiştir. Konu olarak seçilen İstanbul çinili cami tezi için önce yer tespiti ve fotoğraflama yapıldı. Daha sonra konu ile ilgili kütüphane taraması yapılmıştır. Caminin çinilerinin desenleri fotoğrafların ozalit yöntemi ile çıktısı alınarak çizilmiştir. Cami çinilerinden üç adet desen uygulama için seçilmiş ve uygulanmıştır. İstanbul Üsküdar'daki Çinili Cami 17. yüzyıl eseridir. I. Ahmed'in eşi olan Kösem Sultan tarafından 1640 (1050) senesinde mimar Koca Kasım Ağa'ya yaptırılmıştır. Çinili Cami kendi ismiyle anılan külliye yapıları içerisinde yer alır. Çinili Cami Külliye'si cami, medrese, sıbyan mektebi, çeşme, şadırvan, çifte hamam, sebil ve sonradan eklenen hazire, su havuzu ayrıca Kösem Sultanın kethüdası Behram ağa ve eşinin kabirlerinden oluşan yapıları içerir. Çinili Cami kare planlıdır. Caminin minaresi tek şerefelidir. Caminin son cemaat yeri, kare şeklindeki mekan dıştan kıble yönü hariç üç yandan sekizgen kesitli, başlık kısımları baklavalı yirmi mermer sütuna oturan ahşap çatısı vardır. Camide süslemesinde çini, kalem işi, ahşap kabartma ve sedef kakmalar yer alır. Cami içerisindeki çinili kısımlar dış mekanda pencerelerin üst söve seviyesine kadar tüm yüzey ve yanındaki pencere alınlıklarında dökülmüş çinilerle kaplı bezeme vardır. Cami İç mekanı üst pencerelerin alt kısmına kadar çini ile kaplıdır. Mihrap nişi bütünüyle çinilidir. Ayrıca mermer minberin külahı da çinilerle kaplıdır. Camide yer alan çiniler 17. Yüzyıl Kütahya Sıraltı tekniği çinisidir. Beyaz, mavi, türkuaz ve kırmızı renkler kullanılan çinilerde motif olarak hatai, penç, gonca, yaprak, hat, rumi ve bulut motiflerinden oluşan kompozisyonlar kullanılmıştır.
Gravürün çağdaş Türk resim sanatındaki yeri

İlk gravür örneklerinin görüldüğü Asya kıtasından Rönesans Avrupası'na ve günümüze kadar geldiğimizde, gravürün kendi içinde değişen, gelişen teknikler bütünü olduğunu görürüz. Sadece resim, heykele olan yakınlığı değil, demokratik özelliği de bu alanın gücünü arttırır. Gravürün plastik öğeleri barındırması, sanat içinde kendine yer edinmesini sağlamıştır. Gravürde büyük ilerlemelerin ve sanatsal alanda kabullenişin yaşandığı 20. yüzyıl Avrupa'sındaki gelişmelere, çağdaşlaşma çabasındaki Türkiye uzak kalmamıştır. Türkiye'de gravürün kabul görmesi, Avrupa'da sanat olarak ele alınmasıyla kıyaslandığında, hızlı bir ivme göstermiştir. Özellikle 20. yüzyılın ikinci yarısından sonra Türkiye'deki üç büyük kurumda verilen gravür eğitimi, sanatçıları bu alanda yaratmaya itmiş ve gravür sanatçılarını doğurmuştur. Gravürün gelişmesinde büyük katkısı olan sanatçılar, hem eğitici yanları, hem gravür çalışmaları, hem de yaygınlaşması için gösterdikleri çaba ile Türkiye'deki gravür sanatına isimlerini yazdırmışlardır. Yaygınlığı gittikçe artan gravür, açılan sergiler ve kişisel gravür atölyeleri ile hak ettiği yere doğru ilerlemektedir.
18. yüzyıl flüt repertuvarı

İnsanlık tarihinin en eski çalgılarından olan flüt aynı zamanda en çok evrim geçirmiş çalgılardan biridir. Bu yüzden çalışmaya flütün tarihsel süreçteki yapısall gelişimiyle başlanmış, Antik Yunan, Orta Çağ ve Rönesans'ta flütün kullanımından bahsedilmiş, 18. yüzyıla kadar geçirdiği değişim anlatılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde Avrupa ülkelerinin müziklerinden genel olarak bahsedilmiş, milliyetlerine göre flüt müziği yazmış besteciler kısaca anlatılmış, yazdıkları flüt eserleri belirtilmiştir. Üçüncü bölüm, çalışmanın literatür kısmını oluşturmaktadır. Başlıca müzik formları kısaca açıklanmış, bu formlarda yazılmış ve günümüze ulaşabilmiş eserler bestecilerin soyisimlerine göre alfabetik sırada listelenmiştir. Çalışmanın konservatuvarların solo flüt ve oda müziği müfredatlarına katkıda bulunmasının yanı sıra 18. yüzyıl müziğine ilgi duyan müzisyenler için de faydalı bir kaynak oluşturması amaçlanmaktadır.
Türkiye'de son 100 yıl içerisinde cüzdan

Hayvancılıkla geçinen göçebe Orta Asyalı Türkler para gibi kıymetli eşyalarını saklamak ve taşımak için kemerlerine küçük keseler asarlardı. Hançer, bıçak, kama ve küçük boyutlu özel eşyalar da taşımaya yarayan bu kuşakların yanı sıra, saray giyiminde Türkler'in kaftan üzerine bağladıkları kuşaklar da vardı. Bu kuşakların üzerine kemer bağlanır, arasına da kese tutturulurdu. Türk adetlerinde çifte ya da daha fazla sayıda kayış ve kemerin bele bağlanmasının mertebe ve ödül ifade ettiği bilinmektedir. Ayrıca her bireyin kuşak kuşanması, toplum içindeki konumuna, edindiği mesleğe göre farklı törenlerle olurdu. Buna göre kuşak içerisinde saklanan para keselerinin de malzemesi, süslemesi farklı olurdu. Cumhuriyet Dönemi'ne gelindiğinde kağıt banknotlar beraberinde yepyeni bir ürünü gündelik yaşama getirdi. İçerisinde kağıt belge, dosya ve para bulunan ve taşınabilen, kösele, deri, kumaş vb. ile yapılan çantalar banknotlarla birlikte cüzdan adını aldı. 1980'lerde Türkiye'de plastik paraların gündelik yaşama girmesiyle, çağdaş bireysel bankacılık kavramında büyük gelişmeler yaşanmaya başlanmıştır. Taşınması da kağıt ve madeni paraya göre çok daha kolay ve güvenli olan plastik kart, cüzdan formlarında da önemli değişiklikler yapılmasını sağlamıştır. Bir süredir piyasada yaygın olarak kullanılmaya başlanan cep bilgisayarları da 'cüzdan' işlevini görmeye başlayacaklardır. Ve kendi taşıyıcıları olan kılıflara da cüzdan formu vermekte gecikmeyeceklerdir. Mp3 çalarlar da buna bir örnektir. İçerisinde hem nakit para, kredi kartları gibi plastik para ve eşyaları, hem de cihazın kendisini fonksiyonel biçimde taşımayı ve korumayı hedefleyecektir. Türk toplumunun internetle tanışmasının üzerinden kısa süre geçmesine rağmen, kullanımı ülkemizde de her alanda büyük bir hızla yaygınlaşmaktadır. Yeni ekonomi biçimi ve buna bağlı ekonomik ilişkiler paranın ve alışverişin niteliğine dair bazı değişimlerYaratmıştır Dijital-nakit olarak adlandırılan parasal varlıkların İnternet'e dayalı ekonominin gelecekteki 'kağıtsız' parası olacağı düşünülmektedir. Bu bağlamda cüzdan artık elektronik paranın saklanmasına ve harcanmasına imkan veren ve kullanıcının bilgisayarında bulunan bir yazılım haline gelmiştir. Elektronik cüzdan denilen bu kavram, para kullanımını ortadan kaldırarak, kullanıcıların, sadece kartlarını kullanarak yüklenmiş kredileri vasıtasıyla hizmet almalarını sağlayan ve kurum ihtiyaçlarına özel geliştirilebilen bir yazılım modülüdür. Bugünün henüz e-cüzdanlara göre daha sık kullanılan bir başka ödeme biçimi de m-cüzdanlardır. Ödemeler, WAP bağlantılı kablosuz telefon aracılığıyla, PC ile web' de, hatta interaktif dijital TV üzerinden dahi gerçekleştirilmektedir. Kablosuz telefonların içerisindeki bu sisteme 'mobil cüzdan' adı verilmiştir Bu çalışmada son yüzyıl içerisinde ve yakın gelecekte cüzdan kavramı üzerine araştırmalar olduğu gibi cüzdan üreticisi saraciyenin dünyada ve Türkiye'deki üretim potansiyeli üzerinde durulmuştur. Böylelikle Türkiye'de saraciye sanayii için bugün ve gelecekte oluşturulması gereken stratejiler belirlenmiştir. vi
Heykelde ustalık ve yaratıcılık; antik çağdan günümüze Antakya'da heykel geleneği

Heykel, kimi zaman ustalığın, kimi zaman yaratıcılığın, kimi zaman da her ikisinin katkılarıyla ortaya çıkan yapıtların yanında, kopyalarının yapıldığı bu yolla da kültürel bir mirasın kişi ya da kişilerce izleyiciye aktarıldığı sanat dalı olarak karşımıza çıkar. Bir sanatçı çok güçlü bir bilgi birikimine, yaratım ve doğru algılama gücüne sahip olabilir ancak, düşüncelerini somutlaştırırken o kadar başarılı olmayabilir. Aynı şekilde, üzerinde çalıştığı bir taş, metal, çamur vb. malzemeyi büyük bir başarıyla işleyen, işinin eri bir usta yaratıcılıktan yoksun olarak çalışmalarını üretebilir. Bir de hem yaratıcılığın hem de ustalığın etkisiyle birbirinden başarılı, özgün yapıtların üretilmesi söz konusudur. Bu en son durumda sanatçı düşüncesinde oluşturduğu ve yaratmak istediği yapıtını ustalığıyla nesnelleştirir; başka bir deyişle düşüncesini malzemeye aktarırken ustalığını kullanır. Görülüyor ki sanatsal yaratma bağlamında ustalık ile yaratıcılık arasında köklü bir bağ vardır. Bu çalışmada, heykel sanatında ustalık ve yaratıcılık konuları ile ustalığın bir başka boyutunda yer alan; görülenin hiçbir değişime uğratılmadan ticari amaç kaygısıyla kopya edilmesi konusu ve buradan hareketle bugün Antakya-Harbiye'de yaşayan, geçimini taş heykel kopyaları yaparak sağlayan ve bir bakıma Antakya ve yöresindeki heykel geleneğini kopya bağlamında da olsa geçmişşten günümüze taşıyan Abdullah Özalp'in çalışma süreci ustalık ve yaratıcılık ile sanat ve zanaat boyutlarında değerlendirilmiştir.
Grafik tasarımda deneysel tipografi ve uygulama alanları

21. yüzyılda interaktif dünyanın gelişimi ve bilgisayar teknolojisindeki yenilikler tasarımcıların tipografik, deneysel tasarımlar üretmelerini sağlamıştır. Bu bağlamda yapılan tasarımlar; tarihsel altyapısı olmayan bir biçimsel yapıymış gibiizleyiciye sunulmuştur. Yapılan bu gözlemden yola çıkarak Grafik Tasarım'dadeneysel tipografinin tarihsel altyapıları ve güncel uygulamaları incelenmiş, yapılan araştırmalar sonucunda hem görsel hem teorik makale ve eserlerde deneysel tipografinin uygulama alanları başlığı altında bir sınıflandırılmaya rastlanmamıştır. Tezin amacı farklı strüktürde ve görsel yapıda oldukları gözlenen deneysel tasarımları grafik tasarımda deneysel tipografi başlığı altında tarihsel gelişimleri göz önünde bulundurularak incelemek ve farklı başlıklar altında yapılan bağımsız deneysel tasarımları biçimsel yapılarına bağlı olarak, uygulama alanlarına göresınıflandırmaktır.
Sanatta mahremiyet

Teknolojinin yaşam içerisinde kendisine yer bulması ve kullanım olanaklarının artmasıyla birlikte, özellikle 1960'lı yıllardan sonra, mahremiyet kavramı hukuk ve sosyal bilimler alanlarında ilgi uyandırmaya başlamıştır. Davranış bilimleri ile birlikte insanlar, gerçek sebeplerini bilmediği kimi davranış, düşünce ve duygularını mantık açısından tutarlı ya da ahlak yönünden benimsenebilir ve anlaşılabilir bir nedene bağlama isteği duymuşlardır. Ancak bu isteklerin sonuçlanması, aynı zamanda yeni kurallarla birlikte özgürlüğe yeni kısıtlamalar getirdiği için, gitgide daha çok huzursuzlaşan insan profilleri ortaya çıkmaya başlamıştır. Toplumun huzursuzluğunu dindirmek amacıyla öncelikle bireysel hak ve özgürlük bağlamında ele alınan mahremiyet kavramı, daha sonraki yıllarda psikolojik, sosyal, mimari hatta ekonomik bir kimlik kazanarak disiplinler arası pek çok çalışmaya konu olmuştur. Böylece, zamanla hem fiziksel hem de psikolojik anlamda mahremiyet hakkı ve olanakları artmıştır. Günümüz pratiklerinde, alışkanlıklarla değişen, kimlik kazanan mekan ve eşyaların önemi, kültürlere göre farklılık gösteren mahremiyet algısına dönüşmektedir. Sanat, insanın algılama biçiminin somut bir örneği olarak kabul edilirse, herhangi bir dönemin ya da toplumun yapısını, düşünce biçimini sanat aracılığı ile okumak mümkün olabilir. Mahremiyetin, dönem, mekan ve cinsel kimlik ile olan ilişkileri göz önünde tutularak, zaman içerisinde geçirdiği değişimin, sanat ve günlük hayat ile olan ilişkisi, bu çalışmada incelenmeye çalışılmıştır. Sosyal ilişkiler çerçevesinde ele alınan konu; yalnızlık, güven, alansallık, yer kimliği, kendileme, mekansal roller ve Proksemi gibi destekleyici kavramlarla ele alınmıştır. Bu bağlamda çalışmanın ilk bölümünde, kişisel yaşam ve kamusal alan ilişkisiyle değişen mahremiyet algısı, değişen algıyla birlikte gündeme gelen yaklaşımlar ve kuramlar ele alınmıştır. Mahremiyete dair yaklaşımlar ışığında ikinci bölümde; insanın, mekanın ve nesnenin mahremiyete etkisi, karşılıklı diyalogları ve bu ilişkiyle birlikte sanat alanında gerçekleştirilen çalışmalar incelenmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise; konu kapsamında ortaya çıkan; ev, örtü, görünürlük, içerisi-dışarısı, özel eşya.. gibi kavramlarla ilişkilendirilerek ortaya çıkan çalışmalar, mahremiyet konusu dahilinde irdelenmiştir.