turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Erkek heteroseksüel ve homoseksüel bireylerin çocukluk çağı travması ile bağlanma stilleri ve bilişsel duygu düzenleme stratejileri arasındaki ilişki

Bu araştırmada erkek heteroseksüel ve homoseksüel bireylerin çocukluk çağı travması ile bağlanma stilleri ve bilişsel duygu düzenleme stratejileri arasındaki ilişki incelenmiştir. Örneklemi İstanbul ilinde yaşayan, cinsel kimliğini erkek olarak tanımlayan 150 homoseksüel ve 150 heteroseksüel olmak üzere toplamda 300 kişi oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak kişilere Kişisel Bilgi Formu, İlişki Ölçekleri Anketi, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği ve Bilişsel Duygu Düzenleme Stratejileri Ölçeği uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen veriler IBMM SPSS Statistics 24 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Farklılıkların belirlenmesinde Mann Whitney U Testi, Çok Faktörlü Varyans Analizi uygulanmıştır. Ayrıca ölçekler arasındaki ilişkilerin düzeyleri Spearman Korelasyon Analizi ile belirlenmiştir. Edinilen bulgular doğrultusunda hipotezlerin doğrulukları incelenmiştir. Bu çalışmanın sonucunda, çocukluk çağı tarvaması, bilişsel duygu düzenleme stratejileri ve bağlanma stilleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Cinsel yönelim açısından ise iki grup arasında farklılaşma olduğu görülmüştür. Literatürün ise bu çalışmaya konu olan kısımlarının, özellikle cinsel kimlik, cinsel yönelim alanlarında belirgin eksiklikler gösterdiği gözlenmiştir. Homoseksüel bireylerin yaşadıkları problemleri daha iyi anlayabilmek adına çalışmaların arttırılması gerekmektedir.
Danışanın algıladığı terapötik ittifak ile terapi motivasyonunun ilişkisinin değerlendirilmesi

Bu araştırmanın amacı danışanların terapötik ittifak algısı ile danışanların terapi motivasyonu arasındaki ilişkiyi değerlendirmektir. Araştırmaya, İstanbul, Ankara, İzmir şehirlerinde psikolojik destek alan 105 kişi katılmıştır. Araştırmada Demografik & Klinik Bilgi Formu, Terapötik İttifakın Değerlendirilmesi Ölçeği Hasta Formu, Danışanlar İçin Terapi Motivasyonu Ölçeği kullanılmıştır. Değişkenler arası ilişkiler Pearson Korelasyon testi ile analiz edildi. Karşılaştırılmalarda Bağımsız Örneklemler T-Testi ve Mann Whitney U kullanıldı. Terapötik ittifakın terapi motivasyonu değişkeni üzerindeki etkisini incelemek amacıyla basit doğrusal regresyon analizi yapıldı. Analiz sonuçlarına göre danışanın terapiye yönelik içsel motivasyonu ile terapötik ititfak ve görevler alt boyutları arasında anlamlı ilişki olduğu bulundu (p<0.050). Benzer şekilde amaç alt boyutu ile özdeşleşmiş düzenleme alt boyutunun pozitif yönde korele olduğu görüldü (p<0.001). Bahsi geçen ilişkide cinsiyet haricindeki sosyodemografik ve klinik verilerin herhangi bir istatistiki anlama sahip olmadığı bulundu (p>0.050). Çalışmanın sonuçları, algılanan terapötik ittifak ile terapi motivasyonu arasında ilişki olduğunu gösterdi.
Sınav kaygısı yaşayan lise son sınıf öğrencilerinin ebeveynlerinin bilişsel şemaları

Bu araştırmada sınav kaygısı yaşayan lise son sınıf öğrencilerinin, ebeveynlerinin bilişsel şemalarının incelenmesi amaçlanmıştır. Bu doğrultuda örneklemi, Konya'nın Meram İlçesi'nde, 2017- 2018 yıllarında özel bir lisenin son sınıfında öğrenim görmekte olan 202 öğrenci ve aileleri oluşturmaktadır. Örneklem grubu tesadüfi olarak seçilmiş, veri toplama araçları araştırmacı tarafından yüz yüze uygulanmıştır. Ancak anketlerin eksik ve yanlış doldurulması gibi nedenlerden dolayı 53 anket elenerek 61 kız 88 erkek öğrenci olmak üzere toplam 149 anket analiz sürecine dahil edilmiştir. Ayrıca araştırmada Young Şema Ölçeği ve Speilberger ve arkadaşları tarafından geliştirilip Necla Öner tarafından türkçeye uyarlanan Sınav Kaygısı Ölçeği'inden yararlanılmıştır. Kullanılan tüm veriler bilgisayar ortamına aktarılarak SPSS 20.0 yardımıyla çözümlenmiştir. Araştırma Sonucunda;Sınav kaygısı yaşayan lise son sınıf öğrencileri ile ebevynlerinin Sosyal İzolasyon/Güvensizlik Şeması, Kendini Feda Şeması, Tehditler Karşısında Dayanıksızlık Şeması, Terk Edilme Şemaları arasındaki ilişki incelendiğinde pozitif yönde, anlamlı, çok zayıf şiddette bir ilişki olduğu; Sınav kaygısı yaşayan lise son sınıf öğrencileri ile ebeveynlerinin Duygusal Yoksunluk Şeması arasında, Duyguları Bastırma Şeması arasında, İç İçe Geçme/Bağımlılık Şeması arasında, Kusurluluk Şeması arasında, Zedenlenmiş Otonomi Şeması arasında, Kopukluk Şemaları arasındaki ilişki incelendiğinde pozitif yönde, anlamlı, zayıf şiddette bir ilişki olduğu; Yine sınav kaygısı yaşayan lise son sınıf öğrencileri ile ebeveynlerinin Diğer Yönelimlilik Şeması, Zedelenmiş Sınırlar, Ayrıcalıklılık/Yetersiz Özdenetim Şeması, Onay Arayıcılık Şeması, Karamsarlık şeması, Yüksek Standartlar Şeması, Başarısızlık Şemaları arasında ile pozitif yönde, anlamlı, orta şiddette bir ilişki olduğu; Son olarak sınav kaygısı yaşayan lise son sınıf öğrencileri ile ebeveynlerinin Cezalandırılma Şeması arasında pozitif yönde, anlamlı, yüksek şiddette bir ilişki olduğu görülmüştür.
Food craving questionnaire- trait

Çalışmanın Amacı: Food Craving Questionnaire- Trait Ölçeğinin Türkçe versiyonunu, psikometrik özelliklerini, faktör yapısını ve ölçeğin iç tutarlılığını değerlendirmek ve geçerliliğini belirlemektir. Yöntem-Bulgular: Araştırma önce 355 kişiyle başlanmış fakat kullanılan ilaçlar dışlanarak katılımcı sayısı 302 kişi ile tamamlanmıştır. Örneklem grubu18- 65 yaş aralığında farklı meslek gruplarına sahip çoğunlukla Milli Eğitimde görevli olan öğrenci-öğretmen ve okul idaresinden oluşmaktadır. %64,9'unu kadın, %35,1'ini erkek oluşturmaktadır. Uygulanan anket formları; demografik veri formu, yeme arzusu ölçeği (39 madde), yeme tutum testi (40 madde) den oluşmaktadır. Yeme Arzusu Ölçeğinin 39 madde 9 alt boyutu doğrulayıcı faktör analizinde çalışılmıştır ve tüm maddelerin faktör yüklerinin ve hata varyanslarının uygun olduğu ancak uyum indekslerinin kabul edilebilir düzeylerde olmadığı tespit edilmiştir. Yeme Arzusu Ölçeğinin güvenirlik ve geçerlik çalışmaları kapsamında doğrulayıcı faktör analizi AMOS 22.0 programı; madde toplam korelasyonu, Cronbach Alpha ve eşdeğer form güvenirliği testleri SPSS 15.0 programı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Doğrulayıcı faktör analizi, Food Craving Questionnaire- Trait'in faktör yapılarını doğrulamıştır. Ölçüt toplam puanı ve alt boyut puanlarından elde edilen sonuçlar iç tutarlılık göstererek güvenilirliği doğrulamıştır ( = 0 .96). Tartışma: Food Craving Questionnaire- Trait'in Türkçe versiyonu iyi bir yapıya ve geçerliliğe sahiptir.
İnfaz koruma memurlarının iş doyumu ve tükenmişlik düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi

Bu araştırmada ceza infaz kurumlarında çalışan infaz koruma memurlarının cinsiyet, yaş, kıdem, çalışılan kurum tipi, çalışma şekli ve öğrenim düzeyi gibi bağımsız değişkenlerinin iş doyumu ve tükenmişlik düzeylerine etkisi incelenmiştir. Araştırma tarama modelinde yapılmıştır. Araştırmanın evreni Konya, Kayseri, Nevşehir ve Sivas illerindeki açık ve kapalı ceza infaz kurumlarında çalışan infaz koruma memurlarından oluşmaktadır. Araştırmanın örneklemi ise bu illerde bulunan 7 açık ve kapalı ceza infaz kurumunda çalışan 489 infaz koruma memurudur. Verilerin toplanmasında Kişisel Bilgi Formu, Minnesota İş Doyumu Ölçeği ve Maslach Tükenmişlik Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde t testi, varyans analizi, tukey testi ve regresyon analizi kullanılmış, önem derecesi. 05 olarak kabul edilmiştir. Araştırmanın bulguları; cinsiyet ve yaş değişkenlerine göre duyarsızlaşma ve kişisel başarı hissinde azalma alt boyutlarında, çalışma şekli değişkenine göre iş doyumu ile kişisel başarı hissinde azalma alt boyutunda, kıdem değişkenine göre iş doyumu ile duyarsızlaşma ve kişisel başarı hissinde azalma alt boyutlarında, çalışılan kurum tipine göre iş doyumu ve tükenmişliğin her üç alt boyutunda ve son olarak da öğrenim durumu değişkenine göre iş doyumu ile duygusal tükenme alt boyutunda istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde gruplar arası farklılık olduğu sonuçlarını ortaya koymaktadır. Regresyon analizi ise infaz koruma memurlarının iş doyumu düzeyleri ile tükenmişliğin her üç alt boyutu arasında anlamlı ve negatif yönlü bir ilişki olduğunu göstermiştir. Araştırmanın bulguları ışığında öneriler geliştirilmiştir.
İstanbul Bölgesi'nde yeme bağımlılığı ile kişisel iyi oluş ilişkisinin incelenmesi

Türkiye Bağımlılık ve Ruh Sağlığı Haritası Projesi kapsamında yapılan bu araştırmada, İstanbul bölgesindeki bireylerde yeme bağımlılık düzeyinin belirlenmesi, yeme bağımlılığı ile kişisel iyi oluş arasındaki ilişkinin ortaya koyulması amaçlanmıştır. Buamaç doğrultusunda İstanbul'da yaşayan 1995 kişiye anket uygulanmıştır. Uygulanan veri toplama aracında bağımlılık yükü formu ile kişisel iyi oluş ölçeği yer almaktadır. Verilerin analizinde SPSS 21.00 kullanılmış olup, betimleyici istatistikler ile birlikte regresyon ve ANOVA analizlerine yer evrilmiştir. Elde edilen bulgular %95 güven aralığında ve %5 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre eğitim düzeyi, yaş ve kişisel iyi oluş yeme bağımlılığını azaltmaktadır. Bununla birlikte yeme bağımlılığı üzerinde en yüksek etkiye sahip değişken kişisel iyi oluştur. Diğer taraftan yapılan varyans analizine göre kişisel iyi oluş, yeme bağımlılığı düzeyine göre farklılaşmaktadır. Buna göre yeme bağımlılığı olmayan ve düşük düzeyde yeme bağımlılığına sahip olan katılımcıların kişisel iyi oluş düzeyleri, yüksek yeme bağımlılığına sahip olanlardan anlamlı bir şekilde yüksektir. Elde edilen bu bulgular kişisel iyi oluşun yeme bağımlılığı için koruyucu bir faktör olduğunu düşündürmektedir.
Madde bağımlılarında erken dönem uyum bozucu şemalar ve şema sürdürücü başa çıkma davranışları: Şema terapi modeli çerçevesinde bir inceleme

Araştırmanın temel soruları çerçevesinde, madde bağımlılığında gözlenen uyum bozucu şemalar ve madde bağımlısı olan bireylerin kullandıkları başa çıkma davranışları incelenmiştir. Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi AMATEM Kliniği'nde yatarak tedavi gören, DSM-IV tanı ölçütlerini karşıladığı belirlenen madde bağımlısı bireylerin (N=61) ve madde bağımlısı bireylerle benzer yaş, cinsiyet ve demografik özellikler gösteren karşılaştırma grubu (N=61) araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak Demografik Bilgi Formu, Young Şema Ölçeği Kısa Form- 3 (YŞÖ-KF3), Young Telafi Ölçeği ve Young-Rygh Kaçınma Ölçeği uygulanmıştır. Araştırmanın temel sorularını yanıtlamak amacıyla bir dizi MANOVA analizleri yapılmıştır. Analiz sonuçları madde bağımlısı grubunun karşılaştırma grubuna kıyasla YŞÖ, YTÖ ve YR-KÖ ölçeklerinin birçok alt boyutundan yüksek puan aldıklarını göstermiştir. Madde bağımlısı bireyler karşılaştırma grubuna kıyasla terk edilme, başarısızlık, kusurluluk, karamsarlık, içiçelik/bağımlılık, sosyal izolasyon/güvensizlik, dayanıksızlık ve cezalandırılma şema boyutlarında daha yüksek puanlar almışlardır. Sonuç olarak, madde bağımlısı bireylerin daha çok uyum bozucu şemaya ve daha çok işlevsel olmayan başa çıkma davranışlarına sahip oldukları anlaşılmaktadır. Bu kişilerin karşılaştırma grubuna kıyasla daha fazla şiddet davranışına tanık oldukları ve aile üyeleri arasında daha mesafeli, kopuk ve olumsuz bir etkileşim bulunduğu görülmüştür. Ayrıca madde bağımlısı bireylerin daha fazla kendine zarar verme öyküsü, intihar öyküsü ve yasal suç öyküsü olduğu görülmüştür. Araştırma bulguları literatür ışığında tartışılmıştır.
Farklı yetenek düzeyindeki ortaokul öğrencilerinde sınav kaygısı ile yaşam doyumu arasındaki ilişkide umudun aracı rolü

Bu araştırmanın temel amacı farklı genel yetenek düzeyine sahip ortaokul öğrencilerinde sınav kaygısı ile yaşam doyumu arasındaki ilişkide, umudun aracı rolünü incelemektir. Çalışmada ilişkisel model kullanılmıştır ve uygun örnekleme tekniği seçilmiştir. Katılımcılar, Ankara merkez ilçelerinde eğitimlerine devam eden ortaokul öğrencileridir. Katılımcılar iki gruba ayrılmıştır: Bunlardan ilki BİLSEM'lerde genel yetenek alanında eğitimlerine devam eden üstün yetenekli ortaokul öğrencileridir (86'sı kız, 137'si erkek olmak üzere toplam 223 öğrenci). Diğer grup aynı merkez ilçelerdeki ortaokullardan seçkisiz yolla seçilen öğrencilerden oluşmaktadır (129'u kız, 144'ü erkek olmak üzere toplam 273 öğrenci). Araştırmada verilerin toplanması için Çocuklarda Sınav Kaygısı Ölçeği, Çocuklarda Umut Ölçeği, Çok Boyutlu Öğrenci Yaşam Doyumu Ölçeği-Kısa Formu ile araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Verilerin analizi için Mplus 8.1 paket programı kullanılmıştır. Veriler çok örneklemli aracılık testi kullanılarak analiz edilmiştir. Sonuçlar umudun her iki grupta da sınav kaygısı ile yaşam doyumu arasında kısmi aracılığının olduğunu göstermektedir. Ek olarak kısmi etki büyüklükleri her iki grupta da, yaklaşık olarak aynıdır. Ayrıca sınav kaygısı, umut ve yaşam doyumunu negatif yönde etkilerken; umut, yaşam doyumunu pozitif yönde etkilemiştir. Ancak, bu iki grubun etki büyüklükleri arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Araştırmada elde edilen bulgular konu ile ilgili alanyazın kapsamında tartışılmıştır. Sonrasında araştırmacılara, Psikolojik Danışma ve Rehberlik alanındaki uygulayıcılara ve bu alandaki yöneticilere yönelik bazı önerilerde bulunulmuştur.
The Effect of an activity based cognitive fear reduction program on the fears of earthquake victim children

oz DEPREM KORKULARINI AZALTMA PROGRAMININ DEPREMZEDE ÇOCUKLARIN KORKULARI ÜZERİNDEKİ ETKİSİ Karaırmak, Özlem Yüksek Lisans, Eğitim Bilimleri Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Gül Aydın Haziran, 2001, 152 sayfa İki aşamadan oluşan bu çalışmanın üç amacı vardır. Bunlardan birincisi, depremzede çocukların en sık hissettikleri 10 korkuyu belirlemek, ikincisi depreme doğrudan maruz kalmış ve depreme maruz kalmamış çocukların korkuları arasında bir fark olup olmadığını araştırmak, üçüncüsü de Etkinliklere Dayalı Bilişsel Korku Azaltma Eğitimi programının depremzede çocukların depremle ilgili korkuları üzerindeki etkisini incelemektir. Çalışmanın birinci aşamasının örneklem grubunu, Ankara ilinin Polatlı ilçesindeki Hikmet Uluğbay Pansiyonlu İlköğretim Okulu'ndan seçilmiş olan 266 öğrenci oluşturmuştur. Çalışmanın ikinci aşamasının deney ve kontrol grupları ise bu 266 öğrenci arasındaki 119 depremzede öğrenci arasından seçilen 20 öğrenciden oluşmaktadır. Veriler, Korku Tarama Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Çalışmanın ilk aşamasında betimsel istatistik yöntemleri yanı sıra, depreme doğrudan maruz kalmış ve depreme maruz kalmamış iki grubun korkulan arasındaki farkı araştırmak için Çok Faktörlü Varyans Analizi kullanılmıştır. Bulgular, depremzede çocuklar tarafından en yoğun olarak bildirilen 10 korkunun sırasıyla annenin ölümü, babamın ölümü, cehennem, enkaz altında kalmak, depremin tekrar olması, ailedeki birinin ölümü, deprem, anne-babadan ayrılmak, ölmek, ve yangın olduğunu göstermiştir. Bulgular ayrıca, Korku Tarama Ölçeği'nin 4 alt boyutunda kızların daha korkulu olduğu yönünde cinsiyet farkları bulunduğunu ortaya koymuştur. Bunun yanı sıra, 2 alt boyutta depreme maruz kalmış çocukların depreme maruz kalmamış çocuklara göre daha korkulu olduğu bulunmuştur. Çalışmanın ikinci aşamasında, 'Korku Azaltma Programını' nın etkililiğini araştırmak üzere 2x2 faktörlü, öntest-sontest kontrol grup deney desenine uygun varyans analizi kullanılmıştır. Beklenenin aksine, bulgular, 'Korku Azaltma Programı'nm deprem korkusu yüksek depremzede deneklerin depremle ilgili korkularını azaltmada etkili olmadığını göstermiştir.
Naglieri sözel olmayan zeka testinin, 5-9 yaş örneklemi norm ve standardizasyon çalışması

Bu araştırmada, Jack Naglieri tarafından geliştirilen Naglieri Sözel Olmayan Zeka Testinin ; 5-9 yaş grubu çocuklar için sınanması ve bu aracın psikometrik özelliklerinin saptanması amaçlanmıştır. Araştırma genel tarama modelinde düzenlenmiştir. İlçelerin sosyoekonomik gelişmişlik sıralaması baz alınarak her sosyoekonomik gelişmişlik bölgesinden 1 ilçe seçkisiz atama ile seçilmiştir. Çalışma 4 farklı sosyoekonomik gelişmişlik bölgesinden toplam 753 çocuk ile yapılmıştır. Verilerin toplanmasında; Naglieri Sözel Olmayan Zeka Testi, Sözel Olmayan Zeka Testi -3 (TONI-3), Renkli Progresif Matrisler Testi ve Denver II Gelişimsel Tarama Testi kullanılmıştır. NNAT-I güvenirlik analizlerinde Cronbach alfa güvenirliği, test-tekrar test güvenirliği ve paralel form güvenirliği hesaplanmıştır. Geçerlik analizleri için NNAT-I ile TONI- 3 ve RPM testleri arasında ilişki düzeyi Pearson Momentler Çarpımı formülüyle saptanmıştır. NNAT-I ile Denver II gelişimsel tarama testi arasında fark olup olmadığı anova testi ile hesaplanmıştır. NNAT-I, 0,88 ortalama güvenilirlik katsayısı ile yüksek güvenilirliğe sahip olduğu bulunmuştur. NNAT-I'ın A formu ile B formu arasında (r=0,93) ve test tekrar test analizlerinde (0,87, 0 ,88) yüksek korelasyon bulunmuştur. NNAT-I puanları ile sınıf düzeyi ve yaş grubu arasında anlamlı bir fark bulunduğu belirlenirken, cinsiyet göre anlamlı bir fark bulunmamıştır. NNAT-I ve RPM arasında yüksek düzeyde, pozitif ve anlamlı bir ilişki (r=0,84, p<0,01), NNAT-I ve TONI- 3 arasında orta düzeyde, pozitif ve anlamlı bir ilişki (r=0,52, p<0,01) olduğu saptanmıştır. NNAT puanlarında gözlenen varyansın yaklaşık %13'ünün gelişimsel değerlendirme sonuçları ile bağlılık gösterdiği saptanmıştır. Bulgular, NNAT-I'ın psikometrik olarak genel zihinsel yeteneği ölçmede ve muhakeme becerilerini değerlendirmede geçerli ve güvenilir bir zeka testi olduğunu göstermektedir.
Benlik yapılarına göre başa çıkma stratejileri ve yaşam doyumunun incelenmesi

Aynı kültürde yetişen bireylerin farklı benlik yapılarına sahip olabileceği, bu özellikleri doğrultusuna farklı başa çıkma stratejileri geliştireceği ve bu durumun yaşam doyumlarını etkilediği düşünülmektedir. Bu çalışmanın temel amacı benlik yapılarının başa çıkma stratejileri ve yaşam doyumu açısından incelenmesidir. Araştırmada Gazi Üniversitesi ve Ankara Üniversitesinin çeşitli fakültelerinde okuyan 147 erkek ve 247 kız öğrenci olmak üzere toplam 394 katılımcı yer almaktadır. Bu çalışmada veriler Benlik Yapıları Ölçeği, Başa Çıkma Stratejileri Ölçeği Kısa Formu ve Yaşam Doyumu ölçeklerinden elde edilmiştir. Benlik yapıları Özerk Ayrık Benlik, Bağımlı İlişkisel Benlik, Özerk-İlişkisel Benlik ve Bağımlı Ayrık Benlik olarak işleme alınmıştır. Araştırma bulgularına göre, Özerk-İlişkisellik, katılımcılar arasında en çok görülen benlik yapısı olmuştur. Araştırmada benlik yapılarının cinsiyete, yerleşim biçimine ve öğrenim görülen bölüme göre anlamlı düzeyde farklılaştığı tespit edilmiştir. Başa çıkma stratejisi olarak Araçsal Sosyal Destek Kullanmak, Kendini Sınırlandırma, Olumlu Yeniden Yorumlama ve Planlama Stratejileri benlik yapıları açısından anlamlı bir şekilde farklılık göstermektedir. Araştırmada ele alınan bir diğer değişken olan Yaşam Doyumu benlik yapıları açısından farklılaşmaktadır. Özerk-İlişkisel bireyler, Bağımlı Ayrıklardan daha yüksek yaşam doyumu göstermektedir. Benlik yapılarına göre başa çıkma stratejilerinin yaşam doyumu ile ilişkisinin araştırıldığı bulgular, Özerk Ayrık Benlik sahibi kimselerin Mizah kullanması ile Yaşam Doyumu arasında negatif, Planlama Stratejisi ile Yaşam Doyumu arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki olduğunu göstermektedir. Bağımlı İlişkisel Benlik sahibi kimselerin Dine Yönelme, Duygusal Sosyal Destek Kullanma ve Planlama Stratejisi ile Yaşam Doyumu arasında pozitif yönlü anlamlı ilişki vardır. Bağımlı Ayrık Benlik yapısına sahip kimselerin Araçsal Sosyal Destek Kullanma, Madde Kullanımı ve Davranışsal Olarak İlgiyi Kesme ile Yaşam Doyumu arasında negatif, Dine Yönelme ile Yaşam Doyumu arasında pozitif yönlü anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Ayrıca Benlik Yapıları Ölçeği ve Yaşam Doyumu Ölçeğinin güvenirlikleri hesaplanarak ölçek bilgilerine dahil edilmiştir.
The influence of poverty on school readiness of 5-year-old children: Mediating roles of home environment and parenting

Bu çalışma, yoksulluk ve okul olgunluğu arasındaki ilişkide, ev ortamının karmaşıklığı ve uyarıcılığı gibi özellikleri ile anne ile ilgili depresyon ve ebeveynlik kalitesi gibi faktörlerin aracı rolünü incelemiştir. Yoksulluğun tanımlanmasında, ailenin geliri, ebeveynlerin eğitim düzeyi, gıda güvencesizliği gibi materyal sıkıntıları temel alınmıştır. Okul olgunluğu kapsamında ise çocukların alıcı kelime bilgileri, matematik becerileri ve sesbilgisel farkındalıkları değerlendirilmiştir. Çalışmanın katılımcıları, Ankara ve Mersin'in düşük sosyo-ekonomik bölgelerinde yaşayan 5 yaş çocukları ve anneleridir. Çalışmanın hipotezleri Yapısal Eşitlik Modeli kullanılarak 'Path' analizi aracılığı ile test edilmiştir. Çalışmanın sonuçlarına göre, yoksulluk değişkenlerinden ailenin gelir düzeyi pozitif, gıda güvencesizliği negatif olarak, ev ortamının karmaşıklığı, uyarıcılığı ve annelerin saldırgan/düşmanca ebeveynliği aracılığı ile çocukların okul olgunluğunu yordamıştır. Ev ortamının uyarıcılığı, çocukların kelime bilgileri ve matematik becerileri ile pozitif olarak ilişkili iken, annelerin saldırgan/düşmanca ebeveynliği çocukların kelime bilgileri, matematik becerileri ve sesbilgisel farkındalıkları ile negatif olarak ilişkili olarak bulunmuştur. Çalışmanın bulguları, literatürdeki diğer çalışmalar ile de tutarlıdır. Çalışma sonuçlarına göre, yoksulluk, çocukların okul olgunluğunu ev ortamının özellikleri ve ebeveynlik kalitesi aracılığı ile etkilemektedir. Çalışmanın bulguları, daha sonraki çalışmalara yön verecek ve sosyal politikaların geliştirilmesine ışık tutacak şekilde tartışılmıştır.
Okul öncesi öğretmenlerinin tükenmişlik ve iş doyumu düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, özel kurumlarda çalışan okul öncesi öğretmenlerinin mesleklerindeki tükenmişlik ve iş doyumu düzeylerinin yaş, hizmet yılı, mezun olunan okul türüne göre anlamlı bir farklılık olup olmadığını incelemektir. Araştırmanın örneklemini, Adana ili Çukurova ilçesinde yer alan okul öncesi kurumlarda görev yapan 150 öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmaya katılan grubun, tükenmişlik düzeylerinin belirlemek amacıyla 'Tükenmişlik Ölçeği' ve iş doyumu düzeylerini belirlemek için ise 'İş Doyum Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırmada kullanılan veriler SPSS 21 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Tükenmişlik ile iş doyumu düzeylerinin yaş, mezun olunan okul türü, hizmet yılına göre anlamlı bir fark olup olmadığını anlamak için varyans analizi yapılmıştır. Katılımcıların yaş değişkeni açısından tükenmişlik alt ölçekleri ve iş doyumu düzeylerine göre anlamlı farklılıklar olmadığı, katılımcıların mezun olunan okul türü değişkeni açısından tükenmişlik alt ölçekleri ve iş doyumu düzeylerine göre anlamlı farklılıklar olmadığı görülmüştür. Katılımcıların hizmet yılı değişkeni açısından tükenmişlik alt ölçekleri düzeylerine göre anlamlı farklılık olduğu, tükenmişliğin özellikle 21-25 yıl hizmet süresi olan öğretmenlerde yoğun yaşandığı, iş doyumu düzeylerine göre anlamlı farklılıklar olmadığı görülmüştür. Araştırma sonucunda yaş ve hizmet yılı değişkeni arttıkça öğretmenlerin mesleklerindeki tükenmişlik düzeyleri arttığı ve iş doyumlarının azaldığını, mezun olunan okul türü değişkeninin tükenmişlik ve iş doyumu düzeyini etkilediği görülmektedir.