turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Development of an air emission inventory for Türkiye for use in a regional air pollution transport model

Bu çalışmada literatürde bulunan emisyon faktörlerine dayalı olarak Türkiye'deki hava kirleticileri emisyon envanteri oluşturuldu. Envantere farklı tipteki endüstriler dahil edildi. S02, NOx ve partikül gibi geleneksel kirleticiler için en yüksek emisyon değerleri termik santrallerde saptandı. Envanter sonucu elde edilen S02 verileri 'Bölgesel Taşınım ve Asidik Birikimin İstatistiksel Tahmini Modeli'nde girdi olarak kullanıldı. Sonuç olarak, Türkiye'deki ve Avrupa'daki emisyonlardan kaynaklanan, Türkiye üzerindeki asidik birikim ve yükleme bulundu. Modelin kullanımında çeşitli senaryolar uygulandı, Türkiye'deki emisyonları azaltma stratejileri gibi. En yüksek birikim değerleri termik santrallerin bulunduğu bölgelerde gözlendi.
Impacts of sewage sludge codisposal on waste degredation in aerobic and anaerobic bioreactors

Dünya üzerindeki katı atık ve atıksu arıtma tesisi çamuru üretimi ekonomik, endüstriyel ve teknolojik gelişmelere bağlı olarak gitgide artmaktadır. Bu durum, sürdürülebilir katı atık ve çamur depolama problemini oluşturmaktadır. Özellikle, düzenli depolama alanı bulma sorunları, atıksu arıtma tesisi çamurunun işleme maliyetinin yüksek olması ve çevresel endişeler yeni bir bertaraf metodu bulma zorunluluğunu ortaya koymuştur. Artıma çamurlarının bertarafı için yakma, yüzeysel depolama ve kompostlama gibi birçok alternatif olmasına rağmen, arıtma çamurlarının katı atıklarla birlikte aerobik ve anaerobik biyoreaktörlerde birleşik tasfiyesi en çok kullanılan ve en ekonomik metotdur. Bundan dolayı bu çalışma, verimli ve uygun maliyetli bir depolama sistemi belirlemek ve değerlendirmek için iki aşamalı laboratuvar deneyleri yapılarak, çamurların katı atıklarla birlikte anaerobik ve aerobik biyoreaktörlerde bileşik tasfiyesi ile ilgili bilgi edinmeyi amaçlamaktadır. Bu aşamalar optimum katı atık ve arıtma çamuru oranını belirlemek için anaerobik biyoreaktörlerin kullanıldığı laboratuvar ölçekli ve sonrasında çamur eklentisinin katı atık stabilizasyon prosesi üzerindeki etkilerini belirlemek için aerobik ve anaerobik biyoreaktörlerin kullanıldığı pilot ölçekli aşamaları içermektedir. Çalışmanın sonucunda, laboratuvar ölçekli reaktörlerde çamurların katı atıklarla birlikte bileşik tasfiyesinin umut vaadeden bir metot olduğu görülmüştür. Bu metot, anaerobik biyoreaktörlerde katı atık stabilizasyonunu hızlandırırken, çamurun enerji potansiyeli faydalı bir şekilde kullanılabilmektedir. Pilot ölçekli reaktörlerde ise, havalandırmanın sızıntı suyunu işlemede uygun bir metod olduğunu, stabilizasyonu hızlandırdığını ve organik ve nitrojenlerin hızlıca giderimini sağladığını ortaya koymaktadır. Bir diğer taraftan anaerobik biyoreaktörlerde CH4 üretiminin daha verimli bir metot olduğu gözlemlenmiştir.
Kağıt endüstrisi atıksularının havasız biyolojik arıtımı üzerine bir araştırma

Bu çalışmada yüksek kirlilik yüküne sahip kağıt endüstrisi atıksularının anaerobik arıtılabilirliği incelenmiştir. Bunun için seçilen arıtma tesisine ait bir yıllık deneysel çalışma verileri değerlendirilmiştir. Birinci bölümde, çalışmanın anlamı, önemi, amaç ve kapsamı kısaca özetlenmiştir. İkinci bölümde, kağıt hamuru ve kağıt endüstrisinin dünyadaki ve ülkemizdeki durumu, kağıt ve kağıt hamuru üretim şekilleri, endüstri atıksularının özellikleri ve atıksuların arıtılması konuları hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde, havasız arıtmanın genel prensipleri olan asit ve metan üretimi açıklanarak, havasız arıtmanın teknolojik şartları belirtilmiştir. Dördüncü bölümde, havasız arıtmanın havalı arıtma ile karşılaştırılması yapılmış ve havasız arıtma sistemleri kısaca özetlenmiştir. Beşinci bölümde, atık kağıttları kağıt üretimi ile ilgili bilgi verilerek incelenen tesisin üretim ve arıtma sistemlerinin özellikleri açıklanmıştır. Altıncı bölümde, incelenen tesisin işletme verileri tablolar ve şekiller ile izah edilerek kinetik değerlendirme yapılmıştır. Yedinci bölümde ise tesisin işletme verileri değerlendirilerek elde edilen sonuçlar özetlenmiştir.
Yağmur sularında indirgenmiş demir (Fe+2) ölçümü için otomatik analiz sisteminin geliştirilmesi

Sahra kaynaklı çöl tozlarının atmosferdeki taşınımı uzun zamandır bilinen bir olgudur. Sahra kuzey yarım küredeki en büyük kaynaktır. Sahra Çölü'nden kalkan tozlaratmosferde kilometrelerce yol alarak Avrupa, Asya, Okyanuslar, hatta kuzeykutubunda dahi görülmektedir. Yapılan çalışmalar Sahra kaynaklı tozların, bulut içerisinde ve güneş ışığı varlığında, yapılarında bulunan demir elementinin, kullanılabilen demir'ye indirgendiği, daha sonra bu kullanılabilir demirin yağışla yeryüzüne ulaştığı kanıtlanmıştır. Yürütülen bu tezin amacı, kullanılabilir demir içeren yağışların, geliştirilen basit ve maliyeti düşük bir otomatik analiz sistemiyle tespit edilmesidir. Cihaz ferrozinle asidikortamda, renkli kompleks yapan indirgenmiş demirin spektrofotometrik ölçmetemeline dayanmaktadır. Eser miktarlardaki indirgenmiş demir ölçümü spesifik dalga boyunda ışık üreten ve bu dalga boyu algılayıcıların ve uzun optik yol kullanılarak elde edilmişitr. Laboratuvarımızda geliştirilen bu cihazla, 2007 bahar mevsiminde toz içerenyağışlardaki demir miktarının ölçümü, otomatik olarak yapılmıştırÇalışmalar sırasında Şubat ve Nisan aylarında yağan iki yağmurun analizi, laboratuarda bulunan spektrofotometre ile yapılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre; tozyoğunluğunun az ve güneş ışığı miktarının yetersiz olduğu Şubat ayında, yağmur suyu içerisindeki demir miktarı yaklaşık 9 ppb olduğu görülmüştür. Yoğun tozgeçişinin yaşandığı Nisan ayında, yeterli güneş ışığı varlığında ise yağmur suyundakidemir miktarı, gün içerisinde, 11 ppb'den 36 ppb'ye kadar yükselmiştir. Elde edilen sonuçlardan görülmektedir ki; yeterli güneş ışığı varlığında Sahra Çölü'nden gelen tozlar, bulut içerisinde reaksiyona girerek demir'yi ortaya çıkarmaktadır. Geliştirilen otomatik analiz sistemiyle, yağış toplanıp, otomatik olarakölçülüp, elde edilen sonuçlar cihazın hafızasında saklanacaktır.
Ankara'da müstakil bir konutun nihai enerji tüketimini en aza indirebilmenin yollarının araştırılması ve tekno-ekonomik değerlendirilmesi

Konut sektöründe tüketilen enerji toplam enerji tüketiminin içinde yaklaşık % 30'a yakın bir paya sahiptir. Türkiye'de konut sayısının artması ile birlikte konutlarda tüketilen enerji miktarı ve buna bağlı CO2 salımı da artmaktadır. Bu çalışmada, Ankara'da bulunan müstakil bir konutta enerji talebinin azaltılmasının potansiyeli araştırılmıştır. Konutun ısıtma amaçlı saatlik enerji talep modeli ESP-r bina enerji simülasyon yazılımı kullanılarak oluşturulmuştur. Isıtma talebi modelinin oluşturulmasında konutun mimari çizimi, inşası sırasında kullanılan malzemeler ve ısı kazançları hakkında bilgiler temin edilmiştir. Konutun bulunduğu bölgeye ait iklim verileri de meteoroloji istasyonlarından temin edilmiştir. Bunlara ek olarak, konutun bir yıllık saatlik elektrik ve günlük doğalgaz tüketimi verileri kayıt edilmiştir. Konutun ısıtma talebi tahmini ile ısıtma amaçlı doğalgaz ölçüm verileri karşılaştırılmış ve R2 ile ortalama mutlak yüzde hata değerleri 0,94 ve %28 olarak hesaplanmıştır. Konutun ısıtma talebini azaltmak için konutun fiziksel yapısında iyileştirmeleri ve yenilenebilir enerji kaynaklarının kullanılmasını öngören senaryolar modele uygulanmıştır. Senaryo sonuçlarının tekno-ekonomik analizleri, konutta fiziksel yapıda iyileştirmelerin öngörüldüğü senaryoların enerji tasarrufu ve CO2 salımı azalması açısından tercih edilebilir olduğunu göstermiştir. Fotovoltaik panel ve toprak kaynaklı ısı pompası kullanımının geri ödeme süresinin yüksek çıkması sebebi ile İç Anadolu iklimi için tercih edilmeyecekleri sonucuna varılmıştır. Güneş enerjisi ile su ısıtma sisteminin kabul edilebilir bir geri ödeme süresinin olması ve %68 enerji tasarrufu sağlanabilmesinden dolayı konutta uygulanmasının makul olacağı sonucuna varılmıştır. Ankara'da 2005'den sonra inşa edilen ve model konut ile aynı enerji sınıfında bulunan müstakil konutlara, pencere, dış duvar ve çatıda iyileştirme yapılması ile sıcak su temini için gerekli enerji talebinin güneş enerjisi ile sağlanması senaryoları uygulanmıştır. Bu analizler ile Ankara'da 12 milyon m3/yıl doğalgaz eşdeğeri enerji tasarrufunun elde edileceği sonucuna varılmıştır. Bu çalışma, Ankara ikliminde bulunan müstakil konutlarda tercih edilebilecek enerji tasarruflarının potansiyellerinin belirlenmesinde önemli bir adımdır.
As gideriminde uçucu küllerin kullanımının araştırılması

Bu çalışmada, sulu çözeltilerden arseniğin adsorpsiyonla giderilmesi için uçucu kül kullanımının uygunluğunu belirlemek amacıyla farklı koşullar altında deneysel çalışmalar gerçekleştirilmiştir. Çalışma esnasında Afşin-Elbistan Termik Santrali'nden alınan uçucu küller kullanılmıştır. Uçucu küller tarafından arseniğin adsorpsiyonu için kesikli çalışmalar yürütülmüştür. Çalışılan parametreler başlangıç arsenik konsantrasyonu, çözeltinin pH'ı, adsorban miktarı, temas süresi ve sıcaklıktır. Deneyler 4 farklı başlangıç arsenik konsantrasyonlarında (50, 100, 200, 300 mg/L), 3 farklı sıcaklıkta (30, 40, 50 oC) kesikli olarak gerçekleştirilmiştir. Deney sonuçları, uygun koşullar altında, küldeki arseniğin tutunma yüzdesinin % 100'lere kadar ulaşabileceğini göstermiştir. Yapılan deneylerde elde edilen veriler, Langmuir ve Freundlich izoterm modellerine uygulanmıştır. Deneysel verilerin adsorpsiyon izotermlerine göre değerlendirilmesi sonucunda adsorpsiyonun hem Langmuir hem de Freundlich izotermine uyduğu belirlenmiştir. Arseniğin uçucu kül tarafından adsorplanma kinetikleri de incelenmiş olup, bu amaçla birinci derece, ikinci derece ve yalancı ikinci derece modellere uygunluğu incelenmiştir. Arseniğin adsorpsiyon hızlarının yalancı ikinci dereceden hız modeline uyduğu bulunmuştur.
Maya endüstrisi arıtma çamurlarının elektro-susuzlaştırma performansının belirlenmesi

Atıksu arıtma işlemlerinin sonucunda oluşturulan büyük hacimlerdeki arıtma çamurlarının kolayca nihai olarak bertaraf edilebilmesi için çamurun su içeriğinin önemli derecede azaltılması gerekir. Bu nedenle çamurun bünyesinde farklı şekillerde bulunan su içeriğini azaltmak için çamur susuzlaştırma teknikleri geliştirilmiştir. Az maliyetle, düşük su içeriğine sahip çamur oluşturacak susuzlaştırma yöntemleri üzerinde çalışmalar yoğunlaşmıştır. Son yıllarda geliştirilen yöntemlerden biri de elektro-susuzlaştırma yöntemidir. Elektro-susuzlaştırma yöntemi susuzlaştırmak istenilen çamurun elektrik alanı içinde maruz bırakılması esasına dayanan bir metottur. Tez kapsamında maya endüstrisi atıksu arıtma çamurlarının susuzlaştırma özelliklerini iyileştirmek için model reaktörünün kullanılabilirliği değerlendirilmiştir. Susuzlaştırma verimi; kapiler emme süresi, viskozite, toplam katı madde ve hücre dışı polimerik madde verilerinin değerlendirilmesi ile ortaya koyulmuştur. Ayrıca model reaktörün çıkış suyunda çözünmüş kimyasal oksijen ihtiyacı parametresi gözlemlenmiştir. Elektro susuzlaştırma işlemi için düşey elektrotlarla hazırlanmış elektrotlar ile oluşturulmuş yatay elektrik alanı arasında bırakılan sistem kullanılmıştır. Deneysel analiz sonuçları bilgisayar istatistiksel programı MİNİTAB 17.1 programında Box-Behnken istatistiksel dizaynı kullanılarak değerlendirilmiştir. Bu dizayn yöntemi ile bağımlı değişkenler üzerinde üç bağımsız değişkenin etkileri saptanmıştır. Aynı zamanda farklı elektrot türlerinin etkisi belirlenmiştir. Sonuç olarak, model reaktörle oluşturulan elektrik alanının susuzlaştırma etkisi dikkate alınarak tüm elektrot türleri arasında grafit elektrodun etkili olduğu gözlenmiştir. Çamur örnelkerinin susuzlaştırılmasında uygun elektrot aralığı 4.3 cm olarak belirlenmiştir. Aynı zamanda EPS ve metal konsantrasyonu üzerinde elektrik alanının etkili olduğu görülmüştür. Genel olarak asidik pH ve işletim süresinin uzun olmasının susuzlaştırma performansını olumlu etkilediği belirlenmiştir.
Türk klinoptilolitlerinin mineralojik özelliklerinin iyon değişimi yöntemiyle amonyum giderim kapasitesi üzerindeki etkileri

Bu çalısmada, Türk klinoptilolitlerinin amonyum giderim kapasitelerinin ortaya konması amacıyla Gördes, Bigadiç, Yalova rezervlerinden alınan klinoptilolit numuneleri öncelikle iyon degisimine etki ettigi teorik olarak bilinen mineralojikparametrelerde incelenmistir. Daha sonra farklı boyut aralıklarında hazırlanarak hemdistile suda NH4Cl çözülerek hazırlanan amonyum klorür çözeltisi hem dekanalizasyondan temin edilen gerçek evsel atıksu ile kesikli deneyler yürütülerekamonyum tutma kapasiteleri belirlenmis ve izoterm modellerinin sınamaları yapılmıstır. Deneyler, seçilen bazı numunelerin sodyum sartlandırmasına tabi tutulmus formlarıylatekrarlanmıstır. Elde edilen mineralojik parametrelerdeki degerler ile amonyum tutma kapasiteleri arasında bagıntı kurulmaya çalısılmıstır. Ayrıca klinoptilolitlerinsartlandırma süreçleri incelenmis ve gerekli minimum süre tespit edilmistir. Amonyumgideriminin ne kadarının iyon degisimi mekanizmasından kaynaklandıgı belirlenmistir. Sonuçlar degerlendirildiginde Gördes numunesinin diger yörelerden daha yüksek amonyum giderim kapasitesine sahip olduğu, sodyum sartlandırmasınınklinoptilolitlerin amonyum tutma performansını artırdıgı ortaya konmustur. Amonyum giderim kapasiteleri ile birebir uyum gösteren mineralojik parametreler gözenek hacmi ve spesifik yüzey alanı olarak tespit edilmistir.
Sakarya deltası'ndaki yüzey sularının kaliteleri

de örnekleme yoluyla belirlenmiştir. Üzerinde çalışılan akarsular Sakarya Nehri, Çarksuyu, Maden Deresi, Kancalar Deresi, Mudurnu Çayı ve Dinsiz Çayı'dır. Yüzey alanları ve kaliteleri çok değişken olan alüviyal set ve lagün grubu göllerden Taşkısığı Gölü, Küçük Akgöl, Akgöl, Acarlar Gölü, Gölköprü Gölü incelenmiştir. Analizler sonucunda, deltadaki yüzey sularında yer yer çözünmüş oksijen ve demir başta olmak üzere, çeşitli parametreler bakımından yüksek düzeyde kirlilik saptanmıştır.
Pseudomonas fluorescens (NRRL B-2641) bakterisi kullanılarak lipaz üretimi

Bu çalışmada, bir gram bakteri olan Pseudomonas fluorescens kullanılarak kesikli fermantasyon ile hücre dışı lipaz enzim üretimi gerçekleştirilmiş ve enzim üretimi üzerine ortam parametrelerinin etkisi incelenmiştir. Araştırmanın ilk bölümünde; sentetik fermantasyon ortamında kullanılan karbon ve azot kaynakları ile iz elementler değiştirilmiş ve optimum enzim üretim ortamı belirlenmiştir. Fermantasyon ortamına eklenen farklı karbon kaynakları içerisinde en yüksek aktivite %1 mısır yağı konsantrasyonunda elde edilmiştir. Farklı azot kaynağı konsantrasyonlarında P. fluorescens, organik azot kaynaklarında hem daha iyi büyüme hem de daha yüksek aktivite göstermiştir. Azot kaynakları içerisinde en yüksek aktivite % 0.4 pepton içeren fermantasyon ortamında bulunmuştur. Daha sonra fermentasyon ortamında bulunan fosfat konsantrasyonu değiştirilmiş ve en yüksek aktivite % 0.1 KH2PO 4 ve K2HPO 4 içeren ortamda elde edilmiştir. İyonlarının etkisini incelemek için Ca2+ ve Na+ iyonları kullanılmış ve % 0.03 CaCl2.2H2O içeren fermantasyon ortamında enzim aktivitesi yükselmiştir. Optimize edilen fermantasyon ortamında (% 1 mısır yağı, % 0.4 pepton, % 0.1 KH2PO4, % 0.1 K2HPO4, % 0.0005 MgSO4.7H2O, % 0.03 CaCl2.2H2O) en yüksek aktivite 3.425 U/mL olarak bulunmuştur. Optimize edilen fermantasyon ortamında (CaCl2.2H2O kullanılmadan); karbon kaynağı olarak atık kızartma yağların kullanıldığı ortamda, en yüksek enzim aktiviteleri patates ve tatlı kızartılmış atık yağlar için sırasıyla, 3.850 ve 3.975 U/mL olarak elde edilmiştir. Bu sonuç, atık kızartma yağlarının enzim üretimi için daha etkin bir substrat olarak kullanılabileceğini göstermektedir. Ayrıca fermantasyon ortamında bulunan yağ asitleri analiz edilmiş ve yağ asitlerinin P. fluorescens'in kullanımı sonucu zamanla azaldığı gözlenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde; karbon kaynağı olarak bir katı substrat olan ayçekirdeği küspesi kullanılmış ve P. fluorescens'in lipaz enzimi üretilebilirliği araştırılmıştır. Mikroorganizmanın fermantasyon ortamı; musluk suyu, % 10 ayçekirdeği küspesi ve % 1 pepton içerdiği zaman maksimum 6.100 U/mL lipaz enzimi ürettiği belirlenmiştir. Doğal bir substrat olan ayçekirdeği küspesi kullanıldığında enzim aktivitesinin arttığı görülmüştür. Çalışmanın son aşamasında, laboratuar ölçekli 6 L hacmindeki biyoreaktör kullanılarak, farklı karıştırma ve hava akış hızlarında; enzim aktivitesi, sıvı faz hacimsel kütle transfer katsayıları ve oksijen tüketim hızları hesaplanmış, en yüksek aktivite 0.32 vvm hava akış hızı ve 350 rpm karıştırma hızında, 2.350 U/mL olarak bulunmuştur. Bu ortamda en yüksek kLa ve ro değerleri ise sırasıyla 0.0423 s-, 0.0273 mg/L/s olarak elde edilmiştir. Biyoreaktörde gerçekleştirilen üretimlerde hava ve karıştırma hızları ile enzim miktarının arttığı, dolayısıyla da lipaz üretim prosesinde oksijen transferlerinin önemli olduğu görülmüştür.
Su kalitesinin belirlenmesinde bulanık mantık yaklaşımı

Anahtar Kelimeler - Su kalitesi, su kalite sınıfı, bulanık mantık Bu tez çalışmasında, Melen Nehri üzerindeki on bir ayrı noktadan alınan su numunelerinde yapılan ölçümler sonucunda ortaya çıkan veriler kullanılarak, Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliği'ne ve Bulanık Mantık yaklaşımına göre su kalite sınıflan belirlenmiştir. Bulanık mantık yaklaşımında; Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliği'ne göre gruplardan seçilen tüm parametrelerin Matlab programındaki Fuzzy Toolbox'i kullanılarak; üyelik fonksiyonları, kural tabanları, ve su kalite sınıfının hangi aralığa girdiği belirlenmiştir. Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliği ile Bulanık Mantık'ta bulunan su kalite sınıflarının karşılaştırılması neticesinde; tüm noktalarda uyum olduğu sadece bir noktada uyumun olmadığı görülmüştür. Bu uyumsuzluğun sebebi; parametrelerin üyelik fonksiyonları belirlenirken sınır değerlerine % 5'lik esneklik payı uygulanmasından dolayıdır. Bu sonuç sadece o noktadaki su kalite sınıfını değiştirmektedir, tüm nehir sisteminin su kalitesinde bir değişikliğe sebebiyet vermemektedir.
Karadeniz kıyı şeridi yüzeysel sularında organoklorlu pestisit analizi

Karadeniz'in Kirliliğe Karşı Korunması amacıyla başlatılan Ulusal GEF Çevre Koruma ve Yönetimi Ulusal Kirlilik izleme Kara Kesimi Projesi'nin bir bölümünü oluşturan bu çalışmada Karadeniz Bölgesi yüzeysel sularında organoklorlu pestisit düzeyleri araştırılmıştır. Elde edilen bulgulara göre yüzey sularının kaliteleri belirlenmiştir. Araştırılan pestisitler a, p, y, 8- BHC, heptaklor, heptaklor epoksit, aldrin, dieldrin, endrin, endrin aldehit, p, p'-DDE, p, p'-DDD, p, p'-DDT, endosülfan I, endosülfan II ve endosülfan sülfattır, incelenen örneklerde bu pestisitlerden 0.02-0. 24 ng/l düzeyinde DDT varlığı saptanmıştır. Pestisitlerin su örneklerinden ekstraksiyonunda katı faz ekstraksiyonu yöntemi kullanılmış ve ekstraksiyon verimi araştırılmıştır. C18 katı faz ekstraksiyon diskleri ve XAD- 7 reçinesi kullanılarak organoklorlu pestisitlerin sudan ekstraksiyonu incelenmiş ve ekstraksiyon verimleri karşılaştırılmıştır. C18 katı faz ekstraksiyon diskleri ile % 68 -96, XAD- 7 reçinesi ile % 37-78 arasında değişen ekstraksiyon verimleri gözlenmiştir. Ayrıca modifiye edilen doğal materyallerin organoklorlu pestisitlerin gideriminde kullanılabilirliği araştırılmıştır. Bu amaçla organopomza ve organozeolitin organoklorlu pestisitleri adsorblama verimleri incelenmiştir. Bu materyallerin organoklorlu pestisitlerin adsorbsiyonunda etkili oldukları, adsorbsiyon verimlerinin organopomza için % 70 -99, organozeolit için % 73-99 arasında değiştiği gözlenmiştir.
Karışık kentsel atık kompost tesisi ünitelerinde atık profilinin incelenmesi

Bu çalışmayla, ülkemizdeki karışık kentsel atıklardan kompost üreten 4 tesisten biri olan İstanbul Büyükşehir Belediyesi Geri Kazanım ve Kompostlaştırma Tesisi'ne gelen karışık kentsel atık profilinin ne olduğu, atık işleme sürecinde gelen atığın tesisin farklı birimlerinde ne gibi muhteva değişikliğine uğradığı, atık profilindeki değişikliklerin nihai ürün olan komposta nasıl yansıdığı araştırılmıştır. Çalışmanın 12 aylık periyotta yapılmasıyla mevsimsel değişiklikler gözlenmiş ve bunun yanı sıra nihai ürün olan kompostun kompozisyonu ayrıntılı olarak incelenmiştir. Tesise gelen karışık kentsel atıkta en büyük yüzdeyi mutfak atıkları (%49,5) oluşturmaktadır. Bunu kağıt-karton (% 16 ,4), poşet (% 8 ,3), çocuk bezi (% 5 ,1), tekstil (% 4 ,6), cam (%3,5) ve plastik (% 2,7) takip etmektedir. Yapılan elek analiz sonuçlarına göre kompost ürünündeki inert madde içerikleri cam % 4,2, tekstil % 0,8, plastik % 0,6 ve metal % 0,1 olmak üzere toplam ~ 5, 6 civarındadır. Bu değer, TKKY'de inert madde yüzdesi limiti olan % 2'nin üzerinde olmakla birlikte ABD'deki karışık kompostlaştırma tesisleri kompost inert içeriğinden oldukça düşüktür. Kompost ürünündeki en yüksek inert madde olan camın tesise girişte yaklaşık % 30 yeşil, % 10 kahverengi ve % 60 beyaz cam formunda olduğu, camların yaklaşık % 60'ının tesise kırılmamış durumda geldiği belirlenmiştir. Bu çalışmaların yanı sıra alınan numunelerde nem muhtevası, yanma kaybı, pH ve elektrik iletkenliği parametrelerine değerleri incelenmiştir.
Elektro-perokson hibrit prosesi ile fenol giderimi

Bu çalışmada, fenolün, yeni bir sistem olan Elektro-perokson ile giderimi çalışılmıştır. Çalışmada, elektrooksidasyon, ozon ve E-perokson prosesleri olmak üzere, üç farklı prosesin fenol giderim konsantrasyonları karşılaştırılmıştır. İlk olarak fenolün giderimi üzerindeki etkisini anlamak üzere; akım, ozon dozu ve pH olarak, üç farklı parametre incelenmiştir. Yapılan deneyler sonucu optimum şartlar elde edilerek, bir sonraki aşamada proseslerin H2O2, OH radikali ve ozon üretim kapasiteleri karşılaştırmalı olarak sunulmuştur. 0,1 A akım, 4 mg/L ozon dozu ve fenolün doğal pH 7,5 optimum şartlar olarak belirlenmiştir. Ozonlama ve E-perokson proseslerinde, ilk dakikalardan itibaren yüksek konsantrasyonda OH radikal üretilirken, elektrooksidasyon prosesinde OH radikal üretimi gerçekleşmemiştir. Elektrooksidasyon prosesinde fenol giderim hızı belirgin bir şekilde düşük iken, E-perokson prosesinde, fenolün tamamen giderimi sağlanmıştır. Fenol giderim oranı, ozonlama işleminde de yüksek miktarda meydana gelmiştir, fakat E-perokson prosesine göre daha yavaş gerçekleşmiştir. Fenol ve fenol yan ürünleri HPLC ile tespit edilmiştir.
Sürdürülebilir ekoturizm uygulamaları ve potansiyel belirlemeye yönelik geri dönüşüm ve çevre yönetim ve stratejileri:İzmir Karaburun örneği

Bu çalışmada, yerel halkın refah düzeyine olumlu katkı sağlayan ekoturizm faaliyetlerinin, İzmir ili Karaburun ilçesi için bir imkan olup olmadığı araştırılmıştır. Karaburun ilçesinin doğal ve kültürel mirasının belirlenmesi çalışmaları, ekoturizm kavram ve kapsamı içinde kalmak şartı ile arazi çalışmaları, yerel halk ve yöneticiler ile görüşmeler ve literatür taraması gerçekleştirilmiştir. Bu araştırmalar sonucunda, Karaburun ilçesinin ekoturizm uygulamaları için zengin bir potansiyele sahip olduğu görülmüş ve Karaburun için uygulanma imkanı olan ekoturizm faaliyet türleri belirtilmiştir. Ayrıca bu türlere ait hedeflerin belirlenerek multidisipliner bir çalışma ile ekoturizm prensipleri esas alınarak doğru projelerin üretilmesi ve uygulamaya geçilmesi önerilmiştir.