turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Aşçılık eğitimi alan öğrencilerin mesleki yeterliliklerinin incelenmesi

Yiyecek içecek sektöründe yaşanan değişme ve gelişmeler, artan rekabet koşulları nitelikli personele duyulan ihtiyacı ön plana çıkarmaktadır. Nitelikli personelin yetiştirilmesi de verilen eğitimin nitelikli olmasına bağlıdır. Bu çalışmada meslek liselerinde aşçılık eğitimi alan öğrencilerin almış oldukları eğitimin niteliği, staj yapılan işletmelerdeki sorumlu personele uygulanan anketler sonucunda belirlenmiştir. Meslek liselerinde verilen aşçılık eğitimi ile ilgili geniş bir literatür çalışması yapılmış, verilen eğitim sonucunda öğrencilere kazandırılmak istenen yeterlilikler belirlenmiştir. Belirlenen bu yeterlilikler doğrultusunda, teorik ve pratik düzeyde öğrencilerin bu yeterlilikleri ne oranda kazandıklarını belirlemeye yönelik anket soruları hazırlanmıştır. Anketler İstanbul ilinde faaliyet gösteren ve bünyelerinde stajyer çalıştıran 4 ve 5 yıldızlı oteller ile turistik restoranların mutfaklarında sorumlu olan 382 personele uygulanmıştır. Elde edilen verilen SPSS 21. ile analiz edilmiştir. Anketteki her soruya verilen yanıtın dağılımını hesaplamak için Frekans analizi kullanılmıştır. Likert tipindeki soruların ortalama değerlerini göstermek için Descriptive Analizi uygulanmıştır. Araştırmada teorik ve pratik yeterlilik düzeyleri ortalamaları arasında anlamlı bir fark olup olmadığını tespit etmek için T testi kullanılmıştır. Yapılan analiz sonucunda aşçılık eğitimi alan öğrencilerin, kazandırılmak istenen nitelikleri teorik olarak 4.22 ortalama ile yüksek düzeyde, pratik olarak ise 3.91 ortalama ile teorik düzeye göre daha düşük bir düzeyde kazandıkları tespit edilmiştir. Verilen teorik ve pratik eğitim arasında istatiksel olarak anlamlı fark olduğu tespit edilmiştir. Sorumlu personeller ile yapılan görüşmeler neticesinde eğitimin niteliğinin yeterli olmamasının sebepleri belirlenmiş ve niteliğin arttırılması için yapılması gerekenler konusunda önerilerde bulunulmuştur.
Gaziantep kentinde sosyal yapı (1856-1950)

XVI. yüzyılda Osmanlı topraklarına katılan Antep, XX. yüzyıl başlarına kadar Halep Eyaleti'ne bağlı, kozmopolit etnik yapısına karşılık, Türkçe konuşulan bir kaza olarak varlığını sürdürmüş, 1913 yılında bağımsız sancak olmuştur. Cumhuriyet döneminde Gaziantep, bünyesinde barındırdığı 560 - 720 köy ile şehir çevresindeki arazilerin artı ürününü değerlendiren bir merkez olmuştur. Osmanlı'da mevcut 'adem-i merkeziyetçi' devlet yönetiminde, hükümdar otoritesini, askeri güç, sivil memurlar ile bunların etkisindeki mahalli yöneticiler olan eşraf ve ayan ile sürdürmüştür. Uygulamada, şehirle ilgili imar düzenlemeleri, kontrol, bayındırlık işleri, emlak ve nüfus yazımı, alışveriş kontrolü, itfaiye işleri, eğitim görevleri, hükümet, vakıflar ve belediye tarafından yürütülürken, merkeziyetçi yönetim anlayışından hareket eden Cumhuriyet hükümetleri döneminde merkezi atama ile gelen memurlar ve belediyeler bu görevleri üstlenmiştir. Bir Türk - İslam şehri niteliği taşıyan Antep, mimari özellikleri açısından, iki katlı evleri, uzun karataş kaplamalı, merdivenli çıkmaz sokakları ile içice girmiş bir şehir dokusunu yansıtmaktadır. Şehirde ibadet yerlerinin konumu ve bunların yapılış tarihleri, kent imarının teşekkülü ve gelişmesi hakkında önemli ölçüde fikir vermektedir. 1923 - 1950 yıllarında geleneksel kentten çağdaş kente geçiş sürecini yaşayan Gaziantep, 1950'den sonra hızla eski şehir dokusundan uzaklaşmıştır. Bu dönemde ayrıca şehrin altyapısı önemli ölçüde tamamlanmıştır. Antep Şeriyye Sicilleri'nde yer alan terekelerin ortaya koyduğu maddi kültür unsurları, gayrimenkuller ve unvanlardan şehirde ekonomik açıdan 3 ana tabaka bulunduğu görülmektedir. Kendilerine özgü özellikler taşıyan tabakalarda, güç dengesi Cumhuriyet döneminde bozulmuştur. 1856 - 1950 döneminde şehirdeII etkili grup olan esnaf, önceleri loncalar, daha sonra odalar şeklinde örgütlenmiştir. Sosyal güvenlik, mahalli idareler ile halkın kendi içinden yarattığı kurumlar olan vakıflar ve zengin odaları vasıtasıyla sağlanmıştır. Ekonomik tabakalar arasında sosyal statünün göstergesi olan unvanlar tabakalara göre farklılık göstermektedir. Sosyal yapı içerisinde aile ve kadının statüsü, Osmanlı döneminde kaynağını islam'dan alırken, Cumhuriyet döneminde medeni hukukdan almaya başlamıştır. Sosyo-ekonomik tabakalar arasında, eğitim ve din, tabakaları belirleyici, mensup olunan tabaka bilincini sağlayıcı, aradaki ilişkileri düzenleyici veya ayırıcı rol oynamıştır. Tarım ekonomisinden sanayileşmeye geçiş dönemi olan Cumhuriyet döneminde, Ermenilerin şehirden tamamen ayrılmasından sonra, el sanatları ve sanayide buhranlı bir döneme giren Gaziantep'te yeni Cumhuriyet kanunları ve toplumun yavaş da olsa değişmesinde önemli ölçüde etkili olmuştur.
1316 H tarihli Maarif Salnamesine göre yabancı okullar ile gayrimüslim okullarında Türkçe eğitimi ve öğretimi

Maarif salnameleri, 2. Abdülhamid Devri'nde yayınlanan eğitim yıllıklarıdır. İçinde eğitimle ilgili pek çok bilgiyi barındırmaktadır. Osmanlı Devleti, çok uluslu bir yapıya sahip büyük bir devlettir. Pek çok etnik yapıyı içinde barındırması eğitim-öğretim hayatında da etkili olmuştur. Bu etki maarif salnamelerinde yabancı ve gayrimüslim okullar olarak karşımıza çıkmaktadır. Tarihin her döneminde ticari, ekonomik, bürokratik, eğitim v. b. sebeplerle yabancı dil öğretimi önemli bir yer teşkil etmiştir. Üç kıtaya hakim Osmanlı Devleti'nin dili olan Türkçe de yabancı dil olarak öğrenilmesi açısından cazip bir dildir. Tarihsel süreçte Türkçenin yabancı ve gayrimüslimlere nasıl öğretildiği konusuyla ilgili yeterli sayıda çalışmanın yapılmadığı görülmüştür. Bu alandaki açığı bir nebze de olsa kapatmak amacıyla ilk kez yayınlanan 1316 H (1899 M) tarihli maarif salnamesinde geçen Türkçe derslerini işleyiş, yöntem-teknik açısından değerlendirerek salname de yabancı okullar ve gayrimüslim okulları olarak karşımıza çıkan okulları ele aldık. Araştırmamızın konusuna kaynaklık eden, o dönemdeki Osmanlı Devleti eğitim tarihini bir bütün olarak ele alan bu salnamenin, günümüz eğitim sistemine katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Tanzimat romanında eğitim sorunu

19. yüzyıldan sonra dünyada yaşanan siyasi ve sosyal değişiklikler Osmanlı Devleti'nde Batılılaşma hareketlerinin başlamasına neden olur. 1839 yılında Tanzimat'ın ilanıyla netleşen Batı etkisi sosyal, kültürel, siyasi ve ekonomik olmak üzere pek çok alanda görülür. Bu değişim hareketinin sosyal ve kültürel boyuttaki tesiri bir toplumu yeni bir düzene hazırlamak açısından oldukça önemlidir. Bunun bilincinde olan dönemin aydın ve sanatçıları Batılılaşmayı ve yeni bir toplum anlayışını halka anlatmak gerektiğine inanırlar. Bu inançta birleşen Tanzimat yazarlarının üzerinde durulmasını düşündükleri konuların başında eğitim gelir. Halkı, eğitimin önemi noktasında bilinçlendirme kaygısı güden Tanzimat yazarları dönemin eğitim anlayışının eleştirisini yayımladıkları makalelerde, gazete yazılarında yaparken edebiyatta yeni bir tür olan romanlarda da ele alırlar. Modernleşmeyle birlikte bir toplumun sağlıklı gelişmesinin temeline eğitimi yerleştirerek bunu dönemin romanlarında farklı açılardan yorumlarlar. Batılılaşmanın ancak sistemli ve kaliteli bir eğitim anlayışıyla olacağı düşüncesi romanlarda önemle vurgulanan bir konudur. Ayrıca eğitim sisteminde nasıl bir değişimin yaşanması gerektiği de eğitim sorununa dair işlenen konular arasındadır. Bu nedenle Tanzimat dönemi yazarları eğitim anlayışından eğitimin kurumsal boyuttaki aktarılışına; çocuk eğitiminden anne baba eğitimine; sanat eğitiminden ana dili/yabancı dil eğitimine; din eğitiminden yurt dışında görülen eğitime kadar eğitimi ve eğitim sorununu çeşitli açılardan dile getirirler. Sanatçıların bu farkındalığı romanlar aracılığıyla edebi sahaya taşıması aynı zamanda onların modernleşmede de üstlendikleri öncü rolleri belirginleştirmektedir. Bu çalışmada, Batılılaşma sürecinde eğitimin rolü, eğitim anlayışının nasıl olduğu, eğitim sorunları ve Tanzimat dönemi yazarlarının bu sorunlara yaklaşımı dönem romanlarından hareketle değerlendirilir.
Türkiye'de 2000-2014 yılları arasında yürütülmüş biyoloji eğitimi araştırmalarının analizi

Bu çalışmanın amacı, ülkemizde 2000- 14 yılları arasında biyoloji eğitimi konusunda yayımlanan makale ve lisansüstü tezleri analiz ederek araştırmacılar için bir kaynak oluşturmak ve bu alandaki genel eğilimi ortaya çıkarmaktır. Araştırmanın örneklemini makale ve tezler oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında incelenecek olan lisansüstü tezlere ulaşabilmek için YÖK TEZ veri tabanı taranmış ve 826 lisansüstü teze ulaşılmıştır. Araştırma kapsamında incelenecek olan makalelere ulaşmak için yurt içinde yayımlanan 56 dergi taranmış ve tarama sonucunda 550 makaleye ulaşılmıştır. Araştırma sırasında elde edilen 1376 çalışma doküman analizi ile incelenmiştir. Bu araştırmada incelenen çalışmalar; yayın yılına, yayın türüne, yöntemine, konularına, örneklemlerine, amaçlarına, veri toplama araçlarına, öğretim yöntem ve tekniklerine göre kategorize edilmiştir. İncelemenin sonucunda lisansüstü tezlerde 2005 yılı ile birlikte ciddi bir artışın olduğu, yüksek lisans tezlerinin doktora tezlerinden daha fazla yayımlandığı, lisansüstü tezlerde yöntem olarak deneysel yöntemin, makalelerde ise tarama yönteminin ağırlıklı olarak kullanıldığı belirlenmiştir. Hem tezlerde hem de makalelerde en fazla işlenen konuların çevre ve sistemler olduğu, veri toplama aracı olarak en fazla; test, ölçek ve anketlerin kullanıldığı tespit edilmiştir. Tezlerde çalışma grubu olarak en fazla ortaokul (5, 6, 7 ve 8. Sınıf) öğrencileri, makalelerde ise öğretmen adayları tercih edilmiştir. Tez ve makalelerin ağırlıklı olarak çeşitli öğretim yöntem ve tekniklerin öğrenme üzerine etkilerini belirlemek amacı ile yazıldığı belirlenmiştir. Bununla birlikte, çevre eğitimi üzerine yazılan makale ve tez sayısının oldukça fazla olduğu tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda; biyoloji-okuryazarlığı, sağlık bilgisi gibi konuların çok az çalışıldığı, örneklem seçiminde lisansüstü düzeyin tercih edilmediği ve TGA, yaşam temelli öğrenme, mühendislik dizayn tasarımı gibi öğretim yöntem ve tekniklerin araştırmacılar tarafından tercih edilmediği belirlenmiştir. Araştırmacılara çalışılmayan bu alanlara yönelmeleri önerilmektedir.
Eğitim fakültesinde görev yapan öğretim elemanlarının görsel sanatlara yönelik görüşleri: Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi örneği

Bu araştırma, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi'nde bulunan; Beden Eğitimi ve Spor Bölümü, Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Bölümü, Eğitim Bilimleri Bölümü, Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü, İlköğretim Bölümü, Türkçe Eğitimi Bölümü ve Yabancı Diller Eğitimi Bölümü'nde görev yapan öğretim elemanlarının görsel sanatlara yönelik görüşlerinin belirlenmesi için yapılmıştır. Araştırmanın evrenini, bu bölümlerde görev yapan 101 öğretim elemanı oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak kullanılacak anket, literatür taraması yapılarak ve uzman görüşü alınarak oluşturulmuştur. Kişisel bilgi formunda elde edilen bilgilerle öğretim elemanlarının görsel sanatlara yönelik görüşlerinin; akademik unvana, cinsiyete, yaşa, görev yaptığı bölümüne, bölümler arasında ve mesleki kıdemine göre farklılık gösterip göstermediği incelenmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre; öğretim elemanları görsel sanatların öneminin ve gerekliliğinin farkındadırlar. Öğretim elemanlarının görsel sanatlara yönelik görüşlerinde akademik ünvana, cinsiyete, yaşa, görev yaptığı bölümüne, bölümler arasında ve mesleki kıdemine göre farklılık göstermekte olduğu fakat anlamlı bir farklılık olmadığı sonucuna varılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre önerilerde bulunulmuştur.
Türkiye'de keman eğitim-öğretiminde karşılaşılan sorunlar üzerine bir araştırma

Bu çalışma, kas ve iskelet yapısını tanıtmakta, bir keman yorumcusunun, bu dokularda meydana gelebilecek rahatsızlıklarını hatırlatmakta, bu konuda nasıl önlemler alabileceğini göstermekte ve mesleki hayatı boyunca vücut sağlığı için yapması gereken bazı temel egzersizleri içermektedir. Bu egzersizler, vucüda çeviklik ve güçlülük sağlayacakları gibi, sanat hayatı boyunca bir keman yorumcusunun mağruz karabileceği bazı mesleki fiziksel hastalıkları da önlemeye yöneliktirler. Genel hazırlık egzersizleri başlığı altında yer alan nefes egzersizleri, yorumculuk sırasında nefesin daha rahat bir kontrolünü sağlamakta, duruş ve germe egzersizleri ise doğru bir duruş kazanma ve kasların esnekliği konusunda yardımcı olacaktır. Harekete hazırlayan temel pozisyonlar ve orta dereceli germe egzersizleri başlığı altında yer alan kafa egzersizleri ve denge egzersizleri, vücudun denge kontroluna katkıda bulunacaktır. Keman çalımı için temel olan sallanma egzersizleri, kaslarının ısınmasına ve güçlenmesine yardımcı olacaktır. Son olarak sunduğum yoga egzersizleri ise, vücudun belli bir aktivitenin ardından rahatlamasını sağlayacak rahatlama egzersizleridir.
Sekizinci sınıf öğrencilerinin sosyal bilgiler dersindeki barış eğitimi algılarının incelenmesi

Bu araştırmada, sekizinci sınıf öğrencilerinin sosyal bilgiler dersindeki barış eğitimi algıları incelenmiştir. Araştırma, nitel araştırma deseninde tarama modelinde, üçgenleme yöntemine uygun olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya katılan öğrenciler, amaçlı örnekleme yöntemlerinden maksimum çeşitlilik örneklemesiyle seçilmiştir. Araştırmanın çalışma grubu, Türkiye İstatistik Kurumu sosyoekonomik gelişmişlik düzeyi verileri esas alınarak, 2014- 2015 eğitim öğretim yılında Ankara ilinin merkez ilçelerinden; yerleşim, ulaşım ve altyapı olanaklarına göre üst, orta ve alt sosyoekonomik düzeyden altı ortaokulda öğrenim gören 615 (329 kadın ve 286 erkek) sekizinci sınıf öğrencisinden oluşmaktadır. Araştırmada veriler; mecazlar yoluyla veri toplama formu, öğrencilerin çizdikleri resim, karikatür veya sembollerden oluşan görsel dokümanlar ve yarı yapılandırılmış görüşmeler aracılığıyla toplanmıştır. Verilerin çözümlenmesinde içerik analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda öğrencilerin büyük bir çoğunluğu tarafından barışın; 'birlikte, uyum içinde olan', 'ihtiyaç duyulan', 'mutluluk veren', 'olumlu sonuca götüren' ve 'simge haline gelmiş olan ' şeklinde algılandığı ortaya çıkmıştır. Pek çok öğrenci tarafından adalet; 'doğruyu gösteren', 'eşitlik sağlayan' ve 'hak ettiğini veren, koruyan' olarak algılanmaktadır. Öğrencilerin büyük bir çoğunluğu tarafından güç; 'dayanıklı olan', 'hükmeden' ve 'zarar veren' olarak algılanmaktadır. Ayrıca gücün; üst ve orta sosyoekonomik düzeydeki okullarda öğrenim gören öğrencilerin bazıları tarafından 'yönetilmesi gereken', alt sosyoekonomik düzeydeki okullarda öğrenim gören öğrencilerin bazıları tarafından ise 'başarıya ulaştıran' olarak algılandığı ortaya çıkmıştır. Pek çok öğrenci tarafından ayrımcılık; 'dışlanan', 'ötekileştiren' ve sonucu olumsuz olan ' şeklinde algılanmaktadır. Öğrencilerin çoğu tarafından şiddet; 'dönüşü olmayan' ve 'hasar bırakan' olarak algılanmaktadır. Ayrıca şiddetin; üst ve alt sosyoekonomik düzeydeki okullarda öğrenim gören öğrencilerin bazıları tarafından 'mağdur olan', orta ve alt sosyoekonomik düzeydeki okullarda öğrenim gören öğrencilerin bazıları tarafından ise 'kontrol edilmesi gereken' olarak algılandığı ortaya çıkmıştır. Öğrencilerin büyük bir çoğunluğu tarafından savaş; 'can yakan' ve 'yok eden' olarak algılanmaktadır. Ayrıca savaşın; üst ve alt sosyoekonomik düzeydeki okullarda öğrenim gören öğrencilerin bazıları tarafından amacı kazanmak olan ' şeklinde algılandığı ortaya çıkmıştır.
Fransa ve Türkiye okul öncesi eğitim sistemlerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi

Günümüzde milletlerarası sınırların kalktığı, iletişim teknolojisinin hızla geliştiği. dünyamızın giderek küçüldüğü ve küreselleşme kavramının önem kazandığı görülmektedir. Bu gelişmelere paralel olarak ülkeler, eğitim sistemlerini eleştirel bir yaklaşımla inceleyerek geliştirme isteği duymaktadır. Bu araştırmada Fransa'nın ve Türkiye'nin okul öncesi eğitim sistemleri tarihsel, genel durum, eğitim ilkeleri, yasal boyut, uygulama ve öğretmen eğitimi bakımlarından karşılaştırmalı olarak incelenmiş ve her iki ülke eğitim sistemlerinin benzer ve farklı olan yönleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Ulaşılan bulgular doğrultusunda karşılaştırmalar yaparak Türkiye'deki okul öncesi eğitim sisteminde karşılaşılan sorunların çözümüne katkı sağlamak ve bu eğitim kademesinin daha nitelikli hale gelebilmesi için bazı önerilerde bulunmak amaçlanmıştır. Tarama modeli kullanılarak gerçekleştirilen bu araştırma, Fransa ve Türkiye'deki okul öncesi eğitim sistemleri ve bu sistemlerdeki uygulama durumları, söz konusu ülkelerin Milli Eğitim Bakanlıklarına bağlı resmi nitelik taşıyan okul öncesi eğitim alanlarında 2001- 2002 öğretim yılma dek toplanan veriler ve ulaşılabilen kaynaklarla sınırlandırılmıştır. Araştırmada, karşılaştırmalı eğitim araştırmalarında en çok kullanılan metod olan 'yatay' ve 'dikey' karşılaştırma yöntemleri kullanılmıştır. Araştırmada Türkiye kütüphanelerindeki yazılı kaynaklara ulaşılmış bu kaynaklar incelenmiş, ilgili kişilerle görüşülmüş ve internet taraması yapılmıştır. Toplanan veriler gruplandırılmış ve sistemli bir şekilde sıralanarak karşılaştırmalar yapılmıştır. Bu karşılaştırmalardan elde edilen, Türkiye'de okul öncesi eğitimin geliştirilmesine yönelik ulaşılan önerilerden bazıları şöyle sıralanabilir: - Türkiye'de okul öncesinde okuma-yazma çalışmalarının yaş gruplarına uygun programlarla başlatılması,- Okul öncesi eğitimde yerel yönetimlerin katkılarının sağlanması, program ve uygulamalara bölgesel özelliklerin yansıtılması, - Türkiye'de okul öncesi eğitimin devlete bağlı okullarda ücretsiz hale getirilmesi, - Okul öncesi eğitime özgü bir denetim sisteminin geliştirilmesi ve bu sisteme uygun, alanında yetişmiş müfettişlerin göreve getirilmesi, - Öğrenciyi tanıma ve yönlendirme çalışmalarına daha çok önem verilmesi, - Türkiye'de okul öncesi eğitime daha çok finansman ayrılması, - Okul öncesi eğitimde, özel eğitim alanına daha çok önem verilmesi, - Türkiye dışındaki Türk vatandaşları çocuklarının okul öncesi eğitim ihtiyaçlarının karşılanması, - Türkiye'de okul öncesi eğitimle ilköğretim arasında geçiş bütünlüğünün sağlanmasıdır. vı
Görme engelli öğrencilerin modelaj-iş etkinliklerinin estetik beğenilerini güçlendirme düzeyine yönelik görüşleri

Görme engelliler okullarında sanat eğitiminin yerini tutan Modelaj- İş dersi öğrencilerin sanatsal ve estetiksel beğenilere sahip olmasını amaçlamaktadır. Bu çalışma görme engelliler okuluna giden öğrencilerin Modelaj- İş derslerinin estetik beğenilerine katkısını saptamak amacıyla yapılmıştır. Betimsel yöntemlerle gerçekleştirilen araştırmanın çalışma grubunu, Ankara ilinde MEB'e bağlı görme engelli ilköğretim okullarının 6, 7 ve 8. sınıflarında eğitim gören 74 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmanın verilerinin toplanmasında araştırmacı tarafından geliştirilen üçlü dereceleme ölçekli bilgi toplama formu kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde, görüşlerin dağılımını yansıtmak için f, % ve aritmetik ortalamaya bakılmıştır. İki başlık altındaki görüşler arasındaki ilişkiyi betimlemek için korelasyon katsayısı; görüşlerin cinsiyet, görme derecesi, sınıf gibi bazı değişkenlerle arasında anlamlı bir farkın olup olmadığının saptanması için de f testinden yararlanılmıştır. Bulgulara göre, Modelaj- İş dersinde kullanılan öğretim yöntemlerine bağlı olarak öğrenciler dersin hedeflerine kısmen ulaşmakta ve öğrencilerin estetik beğenileri yeterince gelişmemektedir. Öğrencilerin Modelaj- İş dersi ve estetik beğenilerine ilişkin görüşleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Öğrencilerin Modelaj- İş dersi ve estetik beğenilerine yönelik görüşlerinde sınıf, cinsiyet, okul gibi faktörler arasında farklılıklar görülmüş; görme dereceleri arasında bir farka rastlanmamıştır. Araştırmanın sonuçlarına bağlı olarak; ders içeriği hedeflere uygun şekilde yeniden düzenlenmesi, öğretmenlere Modelaj- İş dersi ile ilgili hizmet içi eğitim verilmesi yönünde öneriler geliştirilmiştir.
Endüstri meslek liselerinde toplam kalite yönetiminin uygulanabilirliği

Teknolojinin baş döndürücü bir hızla gelişmesi ve modern hayatın karmaşık bir yapıya sahip olması, kaliteli eleman ihtiyacını doğurmuştur. Bunun doğal sonucu olarak ta eğitimin var olan önemini bir kat daha arttırmıştır. Teknolojik gelişmelere paralel olarak ülkemizde de gelişmeler yaşanmakta ve kalifiye elemana olan ihtiyaç her geçen gün artmaktadır. Piyasanın takip ettiği kalifiye elemanı yetiştirerek hazır hale getirmek Mesleki ve Teknik okulların önemini daha da arttırmıştır. Mesleki ve Teknik okulların piyasanın ihtiyaç duyduğu elemanları yetiştirmesi için sanayi ile işbirliğine girmesi, teknolojik gelişmeleri yakından takip ederek yeni gelişmeleri anında okullara getirmesi, mevcut eğitim-öğretim müfredatının değiştirilerek geliştirilmesi ve verimli hale getirilmesi gerekmektedir. Bu alanda yapılan çalışmalar sonucunda dünya 'Toplam Kalite Yönetimi' modelini benimsemiş ve uygulamaya koymuştur. Biz de bu bağlamda, kendi şartlarımıza ve değer yargılarımıza uygun olarak 'Toplam Kalite Yönetimini' benimsemeli ve uygulamaya koymalıyız. Bu amaç adı altında yapılan çalışmada, Toplam Kalite Yönetimini Meslek Liselerin de uygulayarak öğrencilerin başarısını arttırmadaki etkisi gözlenmiştir. İlk bölümde literatür taraması yapılmış, Kalite Çemberleri kurularak sürekli iyileştirme çalışmaları başlatılmış ve bir dönem boyunca uygulanmıştır. Daha sonra bu uygulamanın sonuçlan ve değerlendirilmesi yapılmıştır.
2013 okulöncesi eğitim programlarındaki kazanımların uygulamadaki etkililiğine ilişkin öğretmen görüşlerinin incelenmesi

Bu araştırmanın genel amacı, 2013- 2014 eğitim-öğretim yılında Milli Eğitim Bakanlığı tarafından uygulamaya konulan okul öncesi eğitim programlarındaki kazanımların uygulamadaki etkililiğinin değerlendirilmesi konusunda öğretmen görüşlerini değerlendirmektir. Bu bağlamda Batman il merkezinde bulunan, Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı, bünyesinde anasınıfı olan resmi ilkokullar ve bağımsız anaokullarında çalışan 78 öğretmenin görüşü alınmıştır. Görüşme kapsamında katılımcılara yarı yapılandırılmış sorular sorularak programın uygulamadaki etkililiği değerlendirilmiştir. Araştırmada nitel araştırma deseni kullanılmıştır. Araştırmanın verileri görüşme formlarıyla toplanmış, verilerin analizinde ise N-VIVO- 8 programı kullanılmıştır. Araştırma sonucunda sorulan her bir soruya karşılık bir tema oluşturulmuş toplamda yedi tema meydana gelmiştir. Bu temalara bakıldığında; günlük eğitim akışının getirdiği farklılıklar, etkinlik planının kazanımları edinmeye etkisi, etkinlik türlerinin kazanım edinmede rolü, kazanım ve göstergelerin yeterliliği ve katkısı, programda güçlük çekilen yönler, programın uygulanmasında karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri ve yeni programın eski programdan farkları şeklindedir. Bu temalar altında ulaşılan sonuçlara bakıldığında etkinlikler boyutunda değişikler olduğu, planın daha esnek, kullanışlı, sade, anlaşılır, uygulanabilir ve öğretmene esneklik sağladığı anlaşılmıştır. Ayrıca plan hazırlama ve değerlendirme boyutlarının değiştiği görülmüştür. Etkinlik planının; olumlu katkı sağladığı, kazanımlarla uyumlu olduğu ve öğretim sürecini sistematik hale getirdiği belirlenmiştir. Etkinlik türlerini katılımcıların büyük bir kısmı yeterli görürken bir kısmının ise yetersiz gördüğü, etkinlikleri birleştirmenin çocuğa katkı sağladığı ve çocuğa uygun olduğu tespit edilmiştir. Kazanım ve göstergelerle ilgili sonuçlara bakıldığında kazanımların yeterli olduğu, açık, anlaşılır, detaylı ve çocukların yaşına uygun olduğu sonucuna varılmıştır. Programın güçlük çekilen yönlerinin; değerlendirmenin fazla oluşu, yaş seviyesinin düşmesi, sınıf düzenin merkezlerin oluşumuna uygun olmaması ve plan hazırlama sürecinin zor olması şeklindedir. Programın uygulanmasında karşılaşılan sorunlar; materyal eksikliği, öğretmenlerin bilgilendirilmemesi, plan hazırlama sürecinin çok zaman alması ve yaş gruplarının karışık olmasıdır. Çözüm önerilerine ilişkin görüşlerde; öğretmenlerin program geliştirme sürecinde görüşleri alınması, öğretmenlerin uygulamadan önce iyi eğitilmesi, uygun sınıf ortamının düzenlenmesi ve değerlendirmenin tekrar düzenlenmesi en çok değinilen konulardır. Yeni programın eski programdan farklılıkları ise programın genel itibariyle daha detaylı, öğrenci merkezli, daha esnek ve daha uygulanabilir olduğu başlıca değişikliklerdendir.