turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ayçiçeği üretiminde kullanılan bazı herbisitlerin doğal şartlarda izlenmesi ve biyoremediasyon yöntemiyle giderimi

Bu tez çalışması Türkiye'nin ayçiçeği üretimini en çok karşılayan Trakya bölgesi'nde en çok kullanılan ve toprakta kalıcılığı uzun olması sebebiyle Türkiye Cumhuriyeti Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı tarafından 2013'de kullanımı yasaklanan Trifluralin ve onun yerine kullanılan Aklonifen herbisitlerinin giderimi üzerinedir. Çalışmalar, bu iki herbisitin kullanıldığı alanlarda ve laboratuvarda yürütülmüştür. Bir yıllık süreç de ayçiçeği ekimi yapılan tarlada belirlenen noktalardan her ay alınan toprak numunelerinde Trifluralin ve Aklonifen madde kalıntı miktarları belirlenmiştir. Alınan toprak örneğinde bakteri ve mantarlar izole edilerek tanımlanmaları yapılmıştır. Üretilen bu bakteri ve mantarların toprak ve sıvı kültür ortamlarında herbisitlerin mikrobiyal parçalanmayla giderim verimleri üzerinde durulmuştur. Herbisitlerin önemli giderim mekanizmalarından olan mikrobiyal parçalanma ile beraber diğer mekanizmalardan adsorbsiyon ve fotolizin etkisiyle beraber izole edilen mikroorganizmalar ile her iki herbisitin parçalanma aşamasını netleştirmek için bulanıklık ölçümüne paralel olarak bunların sayısal değerlerinin belirlendiği ilave çalışmalar yürütülmüştür. Bir yıl boyunca yapılan çalışmalar sonucunda Trifluralin'in Aklonifen'e göre doğal ortamda kalıcılığının kısmen yüksek olduğu saptanmıştır (%15 - %11). Fotoliz çalışmasında Aklonifen'in gün ışığında Trifluralin'e göre daha hızlı fotooksidasyona uğradığı belirlenmiştir. Sıvı ortamdaki biyoremediasyon sonuçları türlere göre farklılık göstermektedir. Bu çalışmada en iyi giderim verimi bakteri ve mantarlardan oluşan karışık kültürlerde gerçekleşmiştir. Toprak ortamındaki biyoremediasyon çalışmalarından, Aklonifen'in, Trifluralin'e göre giderim veriminin daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Çalışmalara sokulan mikroorganizma konsantrasyonu arttıkça biyoremediasyondaki verimin buna paralel olarak arttığı görülmüştür (10 ml karışık kültürlerde Aklonifen için 5 haftada %97 Trifluralin için 9 haftada %99). Adsorbsiyon çalışmaları sonuçlarından, Trifluralin'in topraktaki adsorbsiyon oranının Aklonifen'e göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir. İzole edilen bakteri ve mantarların Aklonifen'li ve Trifluralin'li sıvı kültür ortamlarında parçalama süreleri 5 dk. ile 135 dk. arasında gerçekleşmektedir.
Kızılırmak Deltası yüzeysel sularında fosfat, demir, sülfat biyolojik oksijen ihtiyacı ve toplam fosfor parametrelerinin araştırılması

Ülkemizin en geniş ve barındırdığı canlı sistemi açısından en değerli sulak alanlarından biri olan Kızılırmak Deltası, Karadeniz Bölgesi'nde doğal özelliklerini koruyabilmiş en büyük kıyı sulak alanı olma özelliğine sahiptir. Bu noktadan hareketle Kızılırmak Deltası sulak alan ekosisteminin korunması amacıyla başlatılan 'Kızılırmak Deltası Yönetim Planı' projesinin bir bölümünü oluşturan bu çalışmada Kızılırmak Deltası yüzey sularının kirlilik düzeyleri araştırılmıştır. Bu amaçla Haziran 1 994 -Mayıs 1995 tarihleri arasında Kızılırmak Deltası doğu bölümündeki Devlet Su İşleri'nin açmış olduğu drenaj kanallarından ve Kızılırmak nehrinden aylık periyotlarla belirlenen 28 örnekleme noktasından numuneler alınmış ve fosfat, demir, sülfat, Biyolojik Oksijen İhtiyacı, toplam fosfor, sıcaklık, pH, iletkenlik, alkalinite, bulanıklık ve çözünmüş oksijen parametreleri incelenmiştir. Elde edilen bulgulara göre bu yüzey sularının kaliteleri tespit edilmiştir. Bu su kaliteleri üzerinde yorumlar yapılmış ve alınması gerekli önlemler konusunda öneriler geliştirilmiştir.
Atıkların tehlike sınıflandırılmasında yenilenen GHS yönteminin getirdikleri ve Türkiye'ye uygulama modelinin önerilmesi

Bu çalışmada tehlikeli madde ve müstahzarlar sınıfında olan tehlikeli atıkların ticari faaliyetler sonucu taşınması ve taşındığı yerde uygun işlem görmesi amacıyla yapılan düzenlemeler incelenmiştir. Avrupa Direktiflerinde yer bulan Tehlikeli Maddelerin Sınıflandırılma, Etiketlenme ve Ambalajlanma Gerekliliklerinin tarihsel gelişim süreci incelenmiştir. Bunun ardından Birleşik Krallık Küresel Uyumlaştırılmış Sistemi adında yayınlanan son düzenlemelerin incelenmesi ve yabancı ülkelerde buna benzer yapılan uygulamaların değerlendirmesi yapılmıştır. Ayrıca Türkiye'de uygulanabilir bir model önerisi sunulmuştur.
Dökümhane kumlarının yönetimi ve kullanılabilirliğinin araştırılması

Bu çalışmada, Samsun İli'nde pik döküm alanında faaliyet gösteren bir dökümhaneden açığa çıkan atık döküm kumunun, geri kazanımı ve geri dönüşümü üzerine 'üniversite-sanayi işbirliği' çerçevesinde uygulanabilirliği araştırılmıştır. Atık döküm kumunun geri kazanımına yönelik çalışmalar iki aşamada gerçekleştirilmiştir. Birinci aşamada; sulu çözeltilerden katyonik boyar maddelerin ve ağır metal (Cu ve Pb iyonlarının farklı sıcaklıklarda ve farklı adsorbent miktarlarında adsorpsiyon kinetiği, izotermi ve termodinamiğine ait parametreler incelenmiştir. Sonuçlar, denge verilerinin Langmuir izoterm modeline uyduğunu göstermiştir. Maksimum tek tabaka adsorpsiyon kapasitesi metilen mavisi için 12.38 mg/g, malahit yeşili için 23.44 mg/g, kristal viole için 8.31 mg/g, nötral kırmızısı için 10.55 mg/g, ve Cu iyonu için 3.31 mg/g, Pb iyonu için 5.12 mg/g, olarak bulunmuştur. Kinetik verilerin yalancı-ikinci derece kinetik modele uyumlu olduğu görülmüştür. Hesaplanan termodinamik parametrelere göre prosesin endotermik ve kendinden gerçekleşen bir proses olduğu, fiziksel adsorpsiyon ve zayıf kimyasal etkileşim mekanizmasıyla gerçekleştiği görülmüştür. Çalışmamızın ikinci aşamasında; atık döküm kumu çimento üretiminde ve beton üretiminde kullanılmıştır. Çimento üretiminde atık döküm kumu, farklı ikame oranlarında klinker yerine kullanılmıştır. Beton üretiminde ise; farklı ikame oranlarında ince agrega yerine kullanılmıştır. Ürünlerin, farklı kur sürelerindeki performanslarını belirlemek üzere çökme, birim ağırlık, sıcaklık, priz alma-sonlanma suresi, basınç dayanımı, yarmada çekme dayanımı, elastisite, su emme oranı ve yoğunluk gibi mekanik özellikleri incelenmiştir. Bu çalışma, dökümhane atıklarının yönetimini sağlamak, tekrar kullanarak endüstriye kazandırmak, üretim girdilerini azaltmak, endüstriyel arıtım amacıyla kullanımlarda adsorbent miktarını azaltmak ve maliyeti düşürmek yönünde katkı sağlayacağını ortaya koymuştur.
Biyolojik ve minerolojik maddeler kullanılarak sentetik atıksulardan bakır ve nikel iyonlarının giderimi

Bu çalışmada, gül yağı fabrikası atığı, çay fabrikası atığı ve serpantinli killi kum adsorbent olarak kullanılmış, kesikli ve sürekli adsorpsiyon sisteminde Cu2+ ve Ni2+ iyonlarının giderimi araştırılmıştır. Kesikli adsorpsiyon çalışmaları üç adsorbent ile yürütülmüş ve başlangıç metal iyonu konsantrasyonu, giriş çözeltisi pH değeri, adsorbent konsantrasyonu, sıcaklık, karıştırma hızı ve partikül boyutunun adsorpsiyon prosesi üzerine etkileri araştırılmıştır. Farklı sıcaklıklarda yapılan deneylerden elde edilen veriler Freundlich, Langmuir ve Temkin izoterm modellerine uygulanmış ve gül yağı fabrikası atığı ile Cu2+ ve Ni2+ iyonlarının gideriminde her iki metal iyonunun adsorpsiyonunda Langmuir izoterm modeline, lifli atık çay ile yapılan çalışmalarda üç izoterm modeline, serpantinli killi kum ile yapılan çalışmada ise Cu2+ için Freundlich, Ni2+ için ise üç izoterm modeline de yüksek derecede uyum sağladığı görülmüştür. Sürekli sistemde yapılan adsorpsiyon çalışmalarında besleme çözeltisi başlangıç konsantrasyonu, akış hızı, yatak yüksekliği, partikül boyutu ve pH değişiminin etkileri araştırılmıştır. Deneysel veriler Adams-Bohart ve Yoon-Nelson modellerine uygulanmış ve verilerin iki modele de uyduğu görülmüştür. Yapılan deneyler sonucunda lifli atık çayın, gül fabrikası atığı ve serpantinli killi kuma göre Cu2+ ve Ni2+ iyonlarını daha iyi giderdiği görülmüştür. Yüksek yatak kapasitesinden dolayı lifli atık çayın endüstriyel ölçekte verimli bir adsorbent olarak kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.
Elektromanyetik radyasyonun çevre üzerindeki etkilerinin matematiksel modellemesi

20. yüzyılda hızla gelişen teknolojiden haberleşme en büyük payı almış ve insanoğlunu yeni teknolojiler ile tanıştırmıştır. Kullanıcıya hareket özgürlüğü sağlayan GSM bu süreç içinde tasarlanmış, hayatımıza cep telefonunu sokarak ayrılmaz bir parçamız haline getirmiştir. GSM beklenenin aksine çok büyük gelişme göstererek en büyük pazarlardan biri konumuna gelmiştir. Üreticiler bu pazarı çok iyi değerlendirerek GSM' i sadece konuşma ile sınırlandırmayarak SMS, Data, MMS ve GPRS üzerine yeni sistemler ve bunları destekleyen telefonlar geliştirmişlerdir. Pek yakında EDGE ve UMTS gibi sistemleri de servise vererek sınırlarını daha da geliştireceklerdir. Teknolojik gelişim, yenilik ve avantajlar ile birlikte günümüzde yaşanmakta olan kirlilik çeşitlerine ek olarak elektromanyetik kirliliği de beraberinde getirmiştir. Son yıllarda radyo kaynaklarının yoğun bir biçimde kullanılması ve özellikle cep telefonunun hayatımıza girmesi ile birlikte bu konuda gündemdeki yerini almış ve geniş tartışmaları başlatmıştır. Elektromanyetik enerjinin kullanımının yaygınlaşması ve EM alan üreten sistemlerin artması ile birlikte doğal çevre ve burada bulunan insan, hayvan ve bitkiler yoğun bir şekilde elektromanyetik dalgalara maruz kalmaktadırlar. EM enerjileri yaşam standartlarımızı yükseltmek için yoğun bir şekilde kullandığımız, hatta buna bağımlı duruma geldiğimiz ve kullanımının gelecekte daha da artış göstereceği göz önüne alındığında konunun önemi daha da artmaktadır. Elektromanyetik alanların insan sağlığına etkileri konusunda birçok ülkede standart ve sınır değerler belirlenmiştir. Ülkemizde ilk olarak TSE, Nisan 1996'da bir standart yayımlanmıştır. Ülkemizde halen yürürlükte olan TK yönetmeliği ile sınır değerler belirlenmiş ve uygulamaya konulmuş olup takibi de aynı kurum tarafından yapılmaktadır. Fakat şu an gelinen durum itibari ile araştırmaların ve tartışmaların bir süre daha devam edeceği görülmektedir. Tez kapsamında değişik karakteristikteki GSM ve TV istasyonlarından ölçümler alınmıştır. Teoride olması gereken değerler ile ölçülen değerler karşılaştırılarak değişkenler arasında ilişkiler kurulmuş ve istatistik programlar yardımı ile formülüze edilmiştir. Ayrıca mevcut konfıgürasyonlar için güvenlik mesafeleri hesaplanmıştır.
Hazardous waste and recovery a case study of life cycle and environmental impact assessment of glass wool

Bu tezin amacı cam yününün çevreye olan etkilerinin ve davranışlarının incelenmesidir. Ayrıca bu çalışma kapsamında cam yününün yaşam döngüsü değerlendirilmesi yapılmıştır. Cam yünü üretimi için hammaddelerin elde edilmesinden, üretim esnasında ve tüketicilerin kullanımından sonra oluşan atıkların bertarafına kadar değerlendirme çalışması yapılmıştır. Cam yünü üretiminde kullanılan hammaddeler Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliğine göre tanımlanmış ve sınıflandırılmıştır (EPA, 1997). Cam yünü türleri, kimyasal ve fiziksel özelliklerine göre ve kullanım alanlarına göre tanımlanmıştır. Cam yünü genel olarak yalıtım malzemesi olarak kullanılmaktadır. Enerji korunumuna katkıda bulunurken diğer bir taraftan potansiyel olarak tehlikeli gazlar yaymaktadır. Cam yünü hem inorganik hem de organik maddeler içermektedir. Temel organik maddeler fenol, formaldehit ve metanol'dür. Formaldehit etkileri konusunda kadınlar üzerine yapılan çalışmalarda adet düzensizlikleri, hamilelik problemleri ile genetik etkiler gözlenmektedir. EPA, formaldehit'i B1 olarak sınıflandırmıştır. Hayvanlar üzerinde yapılan çalışmalara ve vaka inceleme verilere bağlı olarak geniz kanseri bulgularına rastlanmıştır. Fenol'ün; karaciğer, çocuklar ve kardiyovasküler sistemde zarara neden olduğu hayvanlar üzerine yapılan çalışmalarda gösterilmiştir. Genellikle sindirim yoluyla alınan metanolün akut etkisinin, bazı durumlarda ölümle sonuçlandığı bilinmektedir. Metanol'ün solunum yollarına kronik etkisinin, merkezi sinir sisteminde bozuklukla körlüğe yol açması mümkündür. Veriler, fenol ve metanolün insanlarda kansere neden olduğunu kanıtlamak için yeterli değildir. Formaldehit, fenol ve methanol ozonu oluşturan uçucu organic karbonlardır. Çevredeki ozon, akciğer dokularında zarara yol açabilmekte, akciğer fonksiyonlarını azaltabilmekte ve akciğerin diğer tahriş edici maddelere hassasiyetini arttırabilmektedir. Bu çalışma kapsamında cam yününün zararlı etkileri incelenmiş ve alınabilecek olası önlemler belirlenmiştir.
Konya ili Hadim ilçesi kullanım sularının kalitesinin belirlenmesi ve dezenfeksiyon yönteminin etkinliğinin araştırılması

Konya ili, Hadim ilçesi içme ve kullanım suyunun tamamı yeraltı suyundan temin edilmektedir. Bu nedenle klor ile dezenfeksiyondan başka bir arıtım uygulanmamaktadır. Bu çalışma kapsamında Hadim içme ve kullanım sularının kalitesi analiz edilerek su karakteristiğinin belirlenmesi ve şu anda kullanılan mevcut dezenfeksiyon yönteminin etkinliğinin araştırılması amaçlanmıştır. Hadim ilçe merkezinde seçilen 5 noktadan 260 adet su numunesi alınarak analizler yapılmış Hadim ilçesi içme suyunu karakterize edecek su kompozisyonu belirlemeye yönelik hem arazide hem de Konya ili Halk Sağlığı Laboratuarında analizler yapılmıştır. Ayrıca seçilen dezenfeksiyon yönteminin hangi noktada ne kadar etkili olduğunu saptamak amacıyla da analizler yapılmıştır. Bu sonuçlara göre, Hadim ilçesinin içme sularının kimyasal özellikleri bakımından ülkemiz için öngörülen içme suyu standartlarına uygun olduğu belirlenmiştir. Bakteriyolojik olarak ise bazı dönemlerde Koliform türü bakteriye rastlanması nedeniyle su kalitesinin düşük olduğu belirlenmiştir. Kullanılan dezenfeksiyon yönteminin ise, yetersiz kaldığı tespit edilmiştir.
Toxicity of heavy metals (Cu+2, Cr+6, Zn+2, Pb+2, Cd+2) and a pesticide to selected soil bacteria

Toprak hem çevresel bir ortam hem de bir doğal kaynaktır. Ancak aşın kirlenmeyle toprak, ürün yetiştirilmesinde dahi kullanılamaz hale gelir. Toprak ve su kaynaklarının korunması birbiri ile oldukça ilişkilidir. Çevre sağlığı üzerine toprağın etkisi tam olarak araştırılmamış olmasına rağmen, toprağın toksik ağır metallerle kirlenmesi, yeraltı suyu kalitesini etkilemekte, bitki ve ürünlerde istenmeyen metal düzeylerinin oluşmasına neden olmakta ve topraktaki mikroorganizma aktivitesini olumsuz etkilemektedir. Bu çalışma kapsamında, toprak bakterilerinden olan Pseudomonas fluorescens, Nitrosomonas sp. ve Nitrobacter sp. saf kültür olarak büyütülmüş ve ağır metallerden Cu, Cr, Cd, Zn and Pb, Cu ve Zn karışımı, ve pestisidlerden Mancozeb'in bu bakterilere karşı toksisitesi resazurin testi uygulanarak araştırılmıştır. Bakteri inhibisyonunun ağır metal veya pestisid konsantrasyonuna göre değişimini gösteren toksisite eğrileri çizilmiş ve bu eğrilerden yüzde elli inhibisyona neden olan ağır metal ve pestisid konsantrasyonları (IC50) belirlenmiştir. Toksisitenin kullanılan bakteriler için benzer olduğu, bunlar arasında en fazla toksik etki yapanların Cu ve Cr, buna karşılık en az toksik olanın Pb olduğu görülmüştür. Mancozeb'in toksisitesi de resazurin testi ile ölçülmüş ve iyi sonuçlar alınmıştır.
Quantification of sensitive nitrogen converting organisms in landfills by using molecular techniques

Birçok ülkede, evsel katı atıkların bertarafı için en yaygın istihdam yöntemlerinden biri olarak düzenli depolama tercih edilmektedir. Ancak, depolanan katı atıklardan sızarak tabana ulaşan ve yüksek organik madde ve azot konsantrasyonu sahip sızıntı suları yeraltı sularına ve yüzey sularına karışıp kirliliğe neden olabilir. Sızıntı suyundaki yüksek organik madde ve azot giderimini sağlayabilmek için çeşitli arıtma yöntemleri geliştirilmektedir. Sızıntı suyu içerisindeki yüksek amonyak azotu varlığı, sızıntı suyu arıtma tesisleri için önemli bir sorun teşkil etmektedir. Bununla birlikte, amonyak ve organik atığın depo sahasında ilave bir arıtma yapılmaksızın hava enjeksiyonu, sızıntı suyu resirkülasyon ve biyoremidasyon gibi biyoteknolojik çalışmalarla yerinde giderilmesi için çalışmalar devam etmektedir. Depo sahalarında azot döngüsünü sağlayan hassas mikroorganizmaların tespiti sızıntı suyundaki amonyağın yerinde giderilmesinde önemli bir rol oynayacaktır. Bu nedenle, Türkiye'nin farklı şehrinden alınan sızıntı sularında azot döngüsünde rol alan hassas mikroorganizmaların; amonyak oksitleyici bakteriler, anaerobik ortamda amonyak oksitleyici bakteriler, amonyak oksitleyici arkeler ve nitrit oksitleyici bakteriler, moleküler tekniklerle miktarsal dağılımı araştırılmıştır. Miktarsal real-time PCR çalışması sonucunda depo sahalarında AOB, NOB, AOA ve Anammox türleri tespit edilmiştir. Ancak, depo sahalarında azot döngüsünü sağlayan tüm hassas mikroorganizmalarin içerisinde amonyak oksitleyici bakterilerin (% 1 .18) ve nitrit oksitleyici bakterilerin (% 4 .31) baskın olduğu saptanmıştır. Depo sahalarında nitrifikasyon prosesini gerçekleştiren AOB ve AOA türleri arasında; AOB nüfus yoğunluğunun AOA nüfus yoğunluğuna göre daha baskın olduğu belirlenmiştir. In situ hibridizasyon sonuçları, Anammox bakterilerinin varlığını ortaya koymuştur. DGGE sonucuna göre sızıntı suyu örneklerindeki amoA gen profillerinin birbirinden farklı olduğu tespit edilmiştir.
Gemi kaynaklı deniz kirliliğini önlemeye yönelik ulusal ve uluslararası düzenlemeler ile AB müktesebatının incelenmesi

Ülkemizde çevresel sorunlara duyarlılık 1980'li yıllarda oluşmaya başlamıştır. 1983 tarihli 2872 sayılı Çevre Kanunu ve bu kanuna dayanarak çıkarılan yönetmelikler gemi kaynaklı deniz kirliliğiyle mücadelede benimsenen esasları da hükme bağlamaktadır. Hali hazırda kirletenlerin tabi tutulduğu ceza uygulamaları ve meblağlarını, kirletici madde tanımları ve kirliliği takip ve tespit etmekle yükümlü kurumların yetki dağılımlarını belirleyen Çevre Kanunu ve İlgili Yönetmelikler bu çalışmada incelenmiştir. Anayasamızın 90/5 maddesi uyarınca yürürlüğe konulmuş uluslararası sözleşmeler kanun hükmündedir. Bu sözleşmelerin Anayasa'ya aykırı oldukları iddia edilemez. Ulusal mevzuattaki değişikliklerle bu sözleşmeler değiştirilemez. Bu sebepten ötürü uluslararası sözleşmelerin öngördüğü prensipler incelenmiştir. Türkiye'nin AB üyeliğine adaylığı devam etmektedir. Türkiye gelecekte mevzuatını AB mevzuatıyla uyumlu kılmakla yükümlü olacaktır. Bu sebepten ötürü bu çalışmada AB'deki gemi kaynaklı deniz kirliliğini azaltmaya yönelik düzenlemeler de incelenmiştir.
Avrupa Topluluğu ve Türkiye'de su kalitesi yönetim yaklaşımları

Gelişen endüstri ile birlikte Dünya'nın su kaynakları hızla tükenmektedir. Bu çalışmada Türkiye ve Avrupa topluluğunun su kaynaklarının şu anda bulunduğu durum hakkında miktar ve kalite açısından bilgi verilmiştir. Su kaynaklarım korumak konusunda aldıkları önlemler ve yönetim yaklaşımları değerlendirilmiştir. Bu amaçla ilk olarak Avrupa'nın ve Türkiye'nin su kaynaklan yüzeysel sular, yeraltı sulan ve denizler olmak üzere üç bölüme ayrılarak, bu kaynaklarda en çok rastlanan kirlilik türleri ve dereceleri hakkında açıklamalar yapılmıştır. Avrupa Topluluğunun ve Türkiye'nin su kalitesi yönetim yaklaşımları değerlendirilmiştir. Örgütlenmeleri, karar alma mekanizmaları ve bu kararlan uygulama yollan hakkında bilgi verilmiştir. Daha sonra ise AT ve Türkiye'nin su kalitesi mevzuattan incelenerek, standartlar ve kararlar üzerinde karşılaştırmalar yapılmıştır. Son bölümde de bütün çalışma sonuçları değerlendirilerek özellikle Türkiye'nin bundan sonra su kalitesi yönetimi ile ilgili hedeflerinin ne olması gerektiği tartışılmıştır.
Çevre gürültüsü analizleri ve İstanbul'da seçilen bir pilot bölgede gürültü haritasının elde edilmesi

Gelişen teknoloji, yeni ulaşım sistemleri ve çeşitli gürültü kaynakları çevre kirliliğinin bir türü olan gürültü problemini de beraberinde getirmişlerdirKentleşme ile birlikte gürültü yaşantımızın kaçınılmaz bir parçası olmaya başlamıştır. Gürültü insanın işitme sistemini ve algılamasını olumsuz etkilemekte, fizyolojik ve psikolojik dengelerini bozmakta, iş yaşamında verimini azaltmakta ve genel olarak çevrenin sakinliğini yok etmektedir. Bu etkilerden kaçmak olanaksızdır çünkü gürültü evde, işyerinde, sokakta kısacası her yerde karşımıza çıkmaktadır. Gürültü şehir planlama ve kentsel tasarım aşamalarında daha ortaya çıkmadankontrol altına alınabilir. Tezde yapılaşmış bir çevre olarak stanbul-Bahçeşehir TEM otoyolu'ndakigürültü kirliliği analiz edilmiş, ve çıkan sonuçlara göre gürültü kontrolü için fiziki mekanda neler yapılabileğine dair önerilerde bulunulmuştur. Bu çalışmada, öncelikle gürültü kirliliği sosyal ve teknik bir sorun olarak incelenmiş, gürültü kontrolü kavramı ve gürültü kontrol teknikleri açıklanmıştır. TEM otoyolunun Bahçeşehir yerleşim alanına gürültü etkileri incelenmiş ve örnekönlem olarak bir gürültü perdesi tasarımı yapılmıştır. Çalışmada karayolu trafik gürültüsü için Fransız ulusal hesaplama yöntemi olan olan NMPB-Routes- 96 kullanılmıştır. Bir gürültü haritası hazırlanmış ve engeltasarımı yapılmıştır. Bütün bunların sonucunda gürültü kontrolü için engel tasarımı gerçekleştirilmiştir.
İç ve dış ortamlarda biyoaerosol seviyeleri ve kaynaklarının tespiti

İnsanlar hayatlarının yaklaşık %90 oranında geçirdikleri ortamın havasının halk sağlığı üzerine çok büyük etkisi vardır. İnsan sağlığını olumsuz yönde etkileyen faktörlerin başında gelen hava kirliliğinin iç ortamda dış ortamagöre, daha etkili olduğu bildirilmiştir. İç ortam hava kirliliğinin özellikle bebeklerde ve çocuklarda üst ve alt solunum yolu hastalıkları ile zatürreeye sebep olmaktadır. Bu nedenle iç ortam hava kalitesinin değerlendirilmesi ve risk ve tehlikelerin tespiti için Ankara'nın farklı semtlerinde yer alan toplam 119 gönüllü hamile kadınınevine gidilmiş ve iç ortam ve eş zamanlı olarak dış ortamda biyoaerosol örneklemesi gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın sonuçlarına göre, biyoaerosol seviyesi ilkbahar-yaz döneminde ve ayrıca oturma odalarında en yüksek seviyede ölçülmüştür. İç ve dış ortamda en yaygın bulunan bakteri türleri;Staphilicoccus, Corynobacteria, Streptococcus, Neisseria, Basillus, gr Basillusveen yaygın bulunan mantar türleri;Penicillium, Sporothrix, Aspergillus, Rhizopus, Alternaria, Stachybotrys ve Beyaz Kolony olarak tespit edilmiştir. Ayrıca iç ortamda ölçülen bakteri seviyesi dış ortamın 5.75 katı ve mantar seviyesi dış ortamın 3 katı bulunmuştur. Elde edilen sonuçlara göre, binanın yaşı, kullanılan malzemeler, boya türü gibi bina özellikleri ve ailelerin sosyo-demografik özellikleri, yaşam alışkanlıkları, ortamın fiziksel özellikleri ve ailelerin gelir durumu iç ortamda bulunan bakteri ve mantar seviyesini ciddi şekilde etkilemektedir. İki yıl boyunca iç ortamda yüksek seviyede bakteri ve mantar bulunan evlerde yaşayan bebeklerde solunum yolu alerjisi, egzema ve cilt tahrişi ve alerjisi gözlenmiştir. Evin iç ve dış ortamında ölçülen kirletici kaynaklarının tespit edilmesinden sonra toplum geneline yönelik sağlık sorunlarına yol açan bakteri ve mantarların hangi yollarla ve nasıl azaltılması veya giderilmesi gerektiğine yönelik çözümler önerilmiştir.