turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Halk eğitim merkezlerinde düzenlenen kurslara devam eden yetişkinlerin katılım amaçları ve kurslara ilişkin görüşleri

Araştırma, Halk Eğitim Merkezleri'nde düzenlenen kurslara devam eden yetişkinlerin kurslara katılma amaçlarını ve amaçlarına ulaşma durumlarını saptamak, yetişkinlerin kurslara ilişkin görüşlerini belirlemek, konu ile ilgili kurum ve kuruluşlara geçerli önerilerde bulunmak, amacıyla planlanmıştır. Araştırma bölgesi olarak Ankara merkez ilçelerinde yer alan Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı Gölbaşı, Etimesgut, Sincan, Mamak, Yenimahalle, Çankaya, Keçiören ve Altındağ Halk Eğitim Merkezleri alınmıştır. Cinsiyet, yaş, çalışma durumu ve ailenin aylık gelirinin kurslara ilişkin görüşlerini ve kurslara katılım amaçlarını etkileyebileceği dikkate alınarak örneklem genişlikleri hesaplanmıştır. NCSS PASS 2007 programında, etki büyüklüğüne göre, her bir Halk Eğitim Merkezinden 27 kişi olmak üzere, N=216 katılımcı sayısına ulaşılmıştır. Araştırma, geliştirilen anket formuna bağlı kalınarak 16 Şubat 2009 ? 27 Şubat 2009 tarihleri arasında Halk Eğitim Merkezlerine devam eden yetişkinlere uygulanmıştır. Araştırma kapsamına alınan yetişkinlerin % 40 .7'si 'sertifika almak ve meslek edinmek', % 38 .9'u 'yeni bilgiler edinerek kendisini geliştirmek' amacıyla kurslara katılmaktadır. Yetişkinlerin % 97 .2'si kursa katılım amacını gerçekleştirmiştir. Araştırma kapsamına alınan yetişkinlerden farklı konuda başka bir kursa katılmayı düşünenler önde gelmektedir (düşünen: % 70.4, düşünmeyen: % 29 .6). Farklı konuda başka bir kursa katılmayı düşünenlerin tercih ettikleri kurslar; bilgisayar, dikiş-nakış, güzellik ve bakım, anne-çocuk eğitimi, bilgisayarlı muhasebe, ingilizce ve müzik şeklinde sıralanmaktadır (bilgisayar: %30.9, dikiş-nakış: %19.8, güzellik ve bakım: %16.4, anne-çocuk eğitimi: %9.9, bilgisayarlı muhasebe: % 9.9, İngilizce: % 7.9, müzik: %5.2). Farklı konuda başka bir kursa katılmayı düşünmeyen yetişkinlerin belirttiği en önemli neden yeterli zamana sahip olamamalarıdır(% 87 .5).
İlköğretim kurumlarında toplam kalite yönetiminin uygulanabilirliği

Yönetim alanındaki gelişmeler eğitim örgütlerinin yapı ve işleyişinde değişene neden olmaktadır. Bu nedenle, çağdaş ve bilimsel gelişmeleri eğitim sistemine uyarlamak ve bu amaçla eğitim kurumları için gerçekçi politikalar oluşturmak büyük önem taşımaktadır. Eğitim sisteminde ilköğretim kurumları büyük öneme sahiptir. Eğitimde nitelikli insan gücü yetiştirmek, evrensel standartları yakalamakla, geleneksel eğitim anlayışından çok yönetimi daha etkili ve verimli kılan, katılım ve işbirliğini öngören, inşam merkeze alan bir yönetim anlayışını benimsemekle mümkündür. Bu doğrultuda, Toplam Kalite Yönetimi, çağdaş ve demokratik ilkeleri, eğitim kurumlarının yönetim sistemine sunmaktadır. Bu düşünceden hareketle, ilköğretim kurumlarındaki yönetsel ve örgütsel sorunların çözümünde TKY yaklaşımından yararlanılabileceği varsayılmıştır. Bu bağlamda, ilköğretim okullarında görev yapan öğretmenlerin algılarına dayanılarak, TKY ilkelerinin ilköğretim kurumlarında uygulanabilirliğinin saptanması araştırmanın amacını oluşturmaktadır. Araştırmada var olan durumu saptamayı amaçlayan 'Tarama' yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini Eskişehir il merkezinde bulunan 102 ilköğretim okulunda 1998- 1999 öğretim yılında görev 843 öğretmen oluşturmaktadır. Bu evren iki alt evrene ayrılmıştır. Bu alt evrende yedişer ilköğretim okulu random yöntemiyle seçilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen anket kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde; denek görüşlerinin ilgili değişkenler açısından farklılaşıp farklılaşmadığının gözlenmesi amacıyla Khi-kare (X2) tekniği kullanılmıştır. Araştırma sonuçlan, deneklerin, okul yöneticilerini, TKY'nin öngördüğü ilkeler esas alınarak belirlenen; okulun yönetim yapısı, insan kaynağının yönetimi ve liderlik, okulun kültürel yapısı, okul işletmesi boyutlarında genel olarak yeterli bulduklarım göstermiştir. Bu bulgular ışığında, eğitim örgütlerinin yönetim sistemine kalite yerleştirme çalışmalarına önem verilmesi, okul yöneticilerine ve öğretmenlere hizmet öncesi ve hizmet içi eğitimlerinde TKY uygulamalarıyla ilgili bilgi ve beceriler kazandırılması önerilmiştir.
Osmanlı Devletinde eğitimde modernleşme ve Encümen-i Daniş

Osmanlı İmparatorluğu, eğitim ve bilim alanında geçmişşin mirasını devam ettirmiştir. 18. yüzyılın sonlarına kadar eğitimde dini bilimler ile pratik faydaları olan tıp, astronomi ve matematik eğitimleri verilmiş ancak kayda değer bir ilerleme sağlanmamıştır. Avrupa'daki gelişmelerin askeri ve siyasi sonuçlarıyla karşılaşıldığında, modern yüksekokullar açılmış, Avrupa'dan eğitimciler getirilmiş, Avrupa'ya öğrenci gönderilmiş ve böylece batı bilgisi ülkeye hızla alınmaya başlamıştır. Ancak bu süreç birbirinden tamamen farklı iki medeniyetin bilgi sistemlerinin çatışmasına da yol açmıştır. 1851 yılında ülkede eğitimin gelişmesi, bilimin yaygınlaşması ve darülfünunda okutulacak kitapları hazırlaması amacıyla bir Encümen-i Daniş kurulması kararlaştırılmıştır. Adı bilim komisyonu anlamına gelen bu kurumun, Avrupa ülkelerindeki Akademi veya Enstitü tarzı bir kurum olması amaçlanmıştır. Encümen-i Daniş Nizamnamesinde Encümenin görevlerinin ülkede bilimin ilerlemesini ve Türkçenin gelişmesini sağlamak olduğu belirtilmiştir. Ancak bu kurum batı bilgisini aktarmak için değil, onu İslami anlayışa uygun hale getirerek almak ve sonrasında da üstüne yeni bilgiler eklenmesini sağlamak için kurulmuştur. Encümenin az sayıdaki çalışmalarına baktığımızda dil ve tarih çalışmalarının ağırlıklı olduğunu görüyoruz. Bunun sebebi de Encümen-i Daniş'in yeni bir bilimsel ve kültürel altyapı oluşturmak istemesidir diye düşünüyoruz. Zira İslam dünyası o dönemde başka medeniyetlerin bilgisini alıp onu İslamileştirme yeteneğini kaybetmiştir. Ne yazık ki üyelerinin önemli bir kısmının bürokrat oluşu ve Encümenin faaliyetlerine yeterli zaman ayıramamaları, bazılarının bilimsel faaliyet yapabilecek kapasitede olmayışı, bürokratik çekişmelerin Encümene yansıması, ülkenin ihtiyaçlarının aciliyetine karşın yapılan işin azlığı ve hemen yararını gösteremeyecek olması gibi sebeplerle Encümen-i Daniş kısa zamanda iş yapamaz hale gelmiştir. Kapanışına dair bir belge olmamakla beraber, 1862 yılından sonra Devlet yıllıklarında adı geçmemektedir.
Teknoloji okuryazarlığını geliştirmek üzere yetişkinlere yönelik bir eğitim programı

Bu araştırmanın amacı, yetişkin bireylerde teknoloji okuryazarlığına yönelik bir farkındalık oluşturmak ve bilgi düzeylerini artırmak için bir eğitim programı geliştirmek, uygulamak ve değerlendirmektir. Bu temel amaç çerçevesinde, yetişkinlerde teknoloji okuryazarlığının teknolojiyi kullanabilme boyutu araştırılmıştır. Ön test-son test modeline uygun olarak hazırlanan araştırma evrenini İstanbul Yenisahra Rabia Leman İlköğretim Okulunun 2009- 2010 eğitim öğretim yılındaki öğrenci velileri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini, 18-44 yaş arası gönüllü 10 bayan oluşturmaktadır. Katılımcıların tümü alt sosyo-ekonomik düzeyde ve ev hanımı, %60'ı 36-44 yaş aralığındadır. Katılımcı grubuna 2 hafta süreyle hafta içi her gün 2 saat süren oturumlar şeklinde araştırmacı tarafından geliştirilen eğitim programı uygulanmış, çeşitli veri toplama araçları kullanılarak veriler toplanmıştır. Verilerin toplanması aşamasında teknolojiye ilişkin alanyazın taranmış, ilgili kavramlar incelenmiştir. Araştırmada, durumluk kaygıyı ölçen Anlık Duygu Değerlendirme Formu, bilgisayara ilişkin ilgi düzeyini ölçen Bilgisayara İlişkin Duygular Anketi, kazanımların düzeyini ölçen Öz-değerlendirme Formu ile eğitimin etkililiğini ölçen Eğitim Sonu Değerlendirme Anketi kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS programında çözümlenmiştir. Ayrıca nitel çözümlemeler ile programın katılımcılarda yarattığı etkiler ortaya konulmaya çalışılmıştır. Araştırmanın sonucunda, katılımcıların durumluk kaygı düzeylerinde azalma tespit edilmiş, bilgisayara ilişkin duygularının olumlu yönde geliştiği ve eğitim kazanımlarının düzeyini ölçen Öz-değerlendirme testinden aldıkları puanların aritmetik ortalamaları arasında anlamlı bir fark gözlemlenmiştir.
Aktif ve pasif sigara içicilerine verilen eğitimin bağımlılık şiddeti, karbonmonoksit, ve solunum fonksiyon testleri üzerine etkisi

Tütün ve tütün ürünleri kullanımı hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkelerde genel bir halk sağlığı sorunudur. Çeşitli yasak ve kısıtlamalara rağmen tütün ürünü kullanımı günümüzde sorun olduğu kadar gelecekte de sorun olmaya devam edecektir. Tütün ürünü tüketiminin devam etmesi, bu ürünler ile ilişkili kronik hastalıkların artışına veya farklı hastalıkların tedavi başarısızlığına neden olabilecektir. Tütün ürünleri sadece kullanan için değil pasif olarak dumana maruz kalanlar içinde risk oluşturmaktadır. Yapılan bilimsel çalışmalara göre pasif etkilenimin sağlık açısından daha da zararlı olduğu bilinen bir gerçektir. Tütün ve tütün ürünleri kanser, obezite, iskemik hastalıklar, perinatal ölümler vb. gibi küresel çapta sorun olmaya devam eden sağlık problemlerinin en önemli risk faktörlerindendir. Tütün ürününün kullanımının azalması ile bu gibi hastalıkların prevalansının düşmesine ve oluşturduğu ekonomik yükün azalmasına neden olacağı düşünülmektedir. Araştırmamız müdahale araştırmasıdır. Yaşları 18-24 aralığında değişen aktif ve pasif tütün dumanına maruz kalan bireylerde Fagerström Nikotin Bağımlılık Testi, Solunum Fonksiyon Testi, karbon monoksit ve karboksihemoglobin seviyelerinin ölçümü amaçlanmıştır. Çalışmaya katılan bireylere 8 hafta süre ile tütün ve tütün ürünlerinin zararı anlatılmıştır. Araştırmamızdan elde ettiğimiz verilere göre Solunum Fonksiyon Testinde aktif içicilerin pasif içilere göre daha fazla etkilendikleri gözlemlenmiştir. Karbonmonoksit veKarboksihemoglobin seviyelerinin aktif içicilerde pasif içicilere göre daha yüksek olduğu gözlemlenmiştir. 8 haftalık verilen eğitimler neticesinde aktif içicilerde Fagerström Nikotin Bağımlılık Testi puanının düştüğü, spirometrik testlerin yükselme eğiliminde olduğu ve Karbonmonoksit veKarboksihemoglobinseviyelerinin düştüğü gözlemlenmiştir. Herhangi bir eğitim uygulanmayan kontrol gruplarında bu parametrelerde istatistiki bir fark oluşmamıştır. 8 hafta süresince pasif içici deney grupların aktif içici deney gruplarına göre daha fazla pozitif yönlü değişiklik göstermişleridir. Sonuç olarak tütün ve tütün ürünleri bağımlılığının her türlü mücadeleye rağmen bugün olduğu gibi gelecekte de önemli bir halk sağlığı sorunu olacağı düşünülmektedir. Tütün ürünlerinin oluşturduğu zararlar konusunda toplum tabanlı farkındalık faaliyetlerinin zararı azaltmada faydalı olabileceği kanaatindeyiz. Aynı zamanda bu ürünlerden öncelikli olarak pasif içici durumundaki bireylerin etkilenmesinin en aza indirilmesi çalışmaları hem kolay hem de ekonomik olacağı kanaatindeyiz. Tütün ürünü kullanan bireylerin tedavi olmaya sevk edilmesi ileride oluşabilecek hastalıkları ve ekonomik yükü azaltacağı kanaatindeyiz.
İnformal öğrenme ortamlarının öğrencilerin fen-teknoloji-toplum-çevre ilişkisini anlamalarına etkisi

İnformal öğrenme ortamları ziyaretlerinin, eğitim-öğretim faaliyetlerinin niteliğini artırdığı aşikardır. İnformal ortamlar, zengin içeriğiyle birçok avantaj sağlamaktadır. Öte yandan, fen-teknoloji-toplum-çevre öğrenme alanının Türk eğitim sisteminde etkili bir şekilde yer almadığı vurgulanmaktadır. Buradan hareketle, çalışmanın amacı; informal öğrenme ortamlarının, öğrencilerin fen-teknoloji-toplum-çevre ilişkisini anlamalarına etkisi olarak belirlenmiştir. Araştırma, 2016- 2017 eğitim-öğretim yılı 2. döneminde Şanlıurfa Hilvan İmam Gazali İmam Hatip Ortaokulu 5. sınıf öğrencisi 14 erkek öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. İnformal öğrenme ortamlarından geri dönüşüm tesisi, botanik bahçesi, bilim merkezi ve hayvanat bahçesinin kullanıldığı bu araştırma, durum çalışma deseni yöntemine göre yürütülmüştür. Araştırmada VOSTS anketi, yarı yapılandırılmış görüşme, gezi-gözlem formları ve gezi günlükleri veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Anket ve görüşmeden elde edilen veriler, gözlem formları ve gezi günlükleriyle detaylandırılmıştır. Araştırma sonuçları, informal öğrenme ortamlarının kavram kargaşalarını gidermede yetersiz kalırken, yeni kavram öğreniminde etkili olduğunu göstermektedir. İnformal öğrenme ortamlarının, fen-teknoloji-toplum-çevre arasındaki ilişkinin anlaşılmasında, bilim insanlarının karakteristik özelliklerinin kavranmasında ve bilimsel bilginin doğasının anlaşılmasında etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Orta öğretim kurumlarında yabancı dil olarak okutulan Almanca ders kitaplarında değerler eğitimi

Değerler, toplumun temelini oluşturur. Bu sebeple onlar huzurlu bir yaşam için vazgeçilmezdir. Değerler, eğitimi ve öğretimde vazgeçilmez ve entegre olması gereken unsurlardır. Bu çalışma Türkiye'deki ortaöğretim almanca yabancı dil kitaplarındaki değerler eğitimi ile ilgilidir. Çalışma teorik ve pratik olmak üzere iki bölümden oluşmaktadır. Teorik bölümünde değerlere genel bir bakış sağlanmakta. Devamında bazı modellerden ve derste verimli değerler eğitimi için kullanılablecek yöntem ve metotlardan söz edilmekte. Tezin pratik bölümünde, iki ders kitabı, Deutschstube ve Lernkasten für DaF, değerler eğitimi açısından incelenmiştir. Bu incelemeler sonucunda değerler unsurların çok düşük olduğu tespit edilmiştir.
Zorunlu yerdeğişikliği yapan eğitim yöneticilerinin örgütsel güven algıları üzerine bir inceleme

Örgütsel güven kavramı işgörenlerin motivasyon ve performans düzeylerinin yükseltilmesi, örgüte karşı olan bağlılıklarını artırarak örgüt amaçlarının benimsenmesi ve bu durum sonucunda örgütsel başarının yükseltilmesinde oldukça önemli bir etkiye sahiptir. Örgütsel güven olgusu işgörenlerin örgütün sağladığı desteğe ilişkin algıları ve üstlerine duydukları inanç olarak tanımlanmaktadır. Örgütsel güven ülkemiz eğitim bilimleri literatüründe görece yeni bir olgudur. Söz konusu kavramın iş tatmini, örgütsel kültür, liderlik ve benzeri kavramlarla ilişkisi üzerine literatürde çeşitli çalışmalar bulunmaktadır. Buna rağmen zorunlu yer değişikliği yapan eğitim yöneticileri ile örgütsel güven algıları arasındaki ilişkiye dair çok az sayıda yayın bulunmaktadır. Bu çalışma, ülkemiz eğitim bilimleri literatüründe bu anlamda yapılan ilk çalışmalardan biri olarak literatüre katkı sağlamayı hedeflemektedir. Bu çalışmanın araştırma problemi, zorunlu yer değişikliği yapan eğitim yöneticilerinin örgütsel güven algıları üzerinde etkili bir unsur olup olmadığını belirlemek olarak ifade edilebilir. Bu amaçla ilk olarak örgüt, güven, örgütsel güven ve zorunlu yer değişikliği kavramıyla ilgili detaylı bir literatür taraması yapılmıştır. Daha sonra literatür çalışması sonucunda elde edilen bulgulara dayalı olarak zorunlu yer değişikliği yapan eğitim yöneticilerinin örgütsel güven algıları üzerinde etkili olup olmadığını belirlemek amacıyla Kayseri İli Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı olarak faaliyet gösteren eğitim kurumlarında çalışan 2010 ve 2011 yıllarında zorunlu yer değişikliği sonucu yerleri değişen 155 eğitim yöneticisi ile Okullarda Örgütsel Güven Ölçeği anketi yapılmıştır. Çalışmanın son bölümünde anket çalışması sonucunda elde edilen veriler zorunlu yer değişikliği yapan eğitim yöneticilerinin örgütsel güven algıları arasındaki ilişki belirlenmek amacıyla bilgisayar programı ve istatistiksel analizler yardımıyla analiz edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda zorunlu yer değişikliği yapan eğitim yöneticilerinin örgütsel güven eğilimleri arasında negatif bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Ayşe Kulin'in yapıtlarında toplumsal sorunlar ve eğitim

Ayşe Kulin günümüzün en sevilen ve en üretken yazarlarından biridir. Yazdığıçoğu kitabın satış rekorları kırması, kitap okumayan insanlara kitap okumayı sevdirmesiaçısından dikkatleri üzerine çeken bir yazardır. Bu çalışmamızda Ayşe Kulin'inyapıtlarındaki toplumsal sorunlar ve eğitim değerleri üzerinde durulmuştur. Yazarın tüm yapıtları incelenmiş ve kendisiyle iki görüşme gerçekleştirilmiştir. Tezimizde tarama yöntemiyle çeşitli kaynaklara ulaşılmış, konuyla ilgili veriler belirlenmiştir. Araştırmanın 1. bölümünü oluşturan giriş bölümünde tezin problemi, amacı ve önemi belirtilmiştir. 2. bölümü olan yöntem bölümünde ise araştırmanın modeli, verilerin toplanması ve değerlendirilmesine yer verilmiştir. 3. bölümde edebiyat ve toplum ilişkisi irdelenerek araştırmanın kuramsal çerçevesi çizilmiştir. 4. bölümde Ayşe Kulin'in yaşamı, sanatçı kişiliği ve yapıtları ele alınmıştır. Tezin ana konusunu içeren 5. ve 6. bölümde ise yazarın yapıtlarında belirlenen toplumsal sorunlar ve eğitim ile ilgili bulgular yer alıyor. Bulgular konulara göre aile sorunları, adaletle ilgili sorunlar, sağlık sistemiyle ilgili sorunlar, savaş, güvenlik, şiddet, ekonomik sorunlar, dini ve kültürel sorunlar gibi ana başlıklara uygun biçimde sınıflandırılmıştır. 7. bölümde sonuç ve öneriler yer almaktadır. Son olarak kaynaklara ve eklere yer verilmiştir. Ayşe Kulin toplumsal sorunlara duyarlı bir yazardır. Ona göre sorunlara çözümsağlayacak tek şey 'eğitim'dir. Ona göre halkımız, aydınlık beyinler yetiştiren bir eğitim ile ancak sorunlardan kurtulabilecektir. Yazarın bu konuda üstünde durduğu en önemli nokta 'kızların eğitimi'dir. Kulin'e göre değişim öncelikle kızların okumasıylamümkün olacaktır
İlkokul 4. sınıf öğrencilerinde etkin vatandaşlık eğitiminin etkililiği

Bu çalışmada, sosyal bilgiler dersinde, etkin vatandaşlık eğitim programı temel alınarak yapılan öğretimin, öğrencilerin etkin vatandaşlık düzeylerine etkisi ve bu etkinin kalıcılığı araştırılmıştır. Bu amaçla, hazırlanan eğitim programı, ilkokul 4. Sınıf Sosyal Bilgiler dersinde pilot çalışma olarak 48 öğrenci ile 9 hafta uygulanmıştır. Esas uygulama ise 40 ilkokul 4. Sınıf öğrencisi ile 9 haftada gerçekleştirilmiştir. Araştırma deneysel araştırma modellerinden biri olan ön test-son test-kalıclık testi kontrol gruplu deneme modeline göre desenlenmiştir. Çalışmada gruplar kontrol ve deney grubu desenine göre oluşturulmuştur. Araştırmanın asıl uygulaması 2013- 2014 öğretim yılı ikinci döneminde Bayburt İli merkezinde yer alan ilkokul dördüncü sınıf öğrencileri üzerinde yürütülmüştür. Araştırmacı deney ve kontrol gruplarının derslerine ilgili ünitelerde girmiştir. Deney grubunda, ilkokul 4. Sınıf Sosyal Bilgiler dersi 'Hep Birlikte' ve 'İnsanlar ve Yönetim' ünitelerine yönelik kullanılan, insan hakları ve vatandaşlık kazanımlarını içeren, aktif öğrenme etkinlikleri ile zenginleştirilmiş, etkin vatandaşlık ile ilgili öğretim etkinlikleri uygulanmış ve öğrenme sonuçları değerlendirilerek etkililiği araştırılmıştır. Araştırmada deney ve kontrol grubunda 20'şer öğrenci yer almıştır. Gruplar; ''etkin vatandaşlık ölçeği'' ve 'etkin vatandaşlık başarı testi' ön test sonuçları dikkatte alınarak eşitlenmiştir. Araştırmada kullanılan ölçme araçları oturumların başlamasından bir hafta önce ön-test ölçümü olarak; oturumlardan sonra son-test ölçümü olarak; son-test ölçümlerinden bir ay sonra ise deneysel işlemin kalıcılığını belirlemek amacıyla izleme ölçümü olarak deney ve kontrol gruplarındaki öğrencilere tekrar uygulanmıştır. Araştırma verilerinin analizinde verilerin dağılımı ve varsayımlar test edilerek, parametrik ve non-parametrik test teknikleri kullanılmıştır. Araştırma süresince elde edilen veriler bir istatistik paket programı (SPSS 21 .00) aracılığıyla çözümlenmiştir. Araştırmada elde edilen bulgular, etkin vatandaşlık ile ilgili öğretim etkinlikleri temel alınarak yapılan eğitimin, deney grubundaki öğrencilerin, etkin vatandaşlık düzeylerini ve başarı düzeylerini artırdığı ve bu durumun izleme ölçümlerinde de korunduğunu ortaya koymuştur. Kontrol gruplarında bulunan öğrencilerin etkin vatandaşlık düzeyi ön-test, son-test ve kalıcılık testi ölçümlerinden elde ettikleri puanlar arasında ise anlamlı bir farklılık olmadığı görülmüştür. Elde edilen bulgular ışığında araştırmadan elde edilen sonuçlar tartışılmış ve gelecek araştırmalar için önerilerde bulunulmuştur.
7. sınıf yüzdeler ve faiz konusunun gerçekçi matematik eğitimine dayalı olarak işlenmesinin öğrencilerin başarı ve tutumlarına etkisi

Bu araştırmada 7. sınıf yüzdeler ve faiz konusunun gerçekçi matematik eğitimine dayalı olarak öğretiminin öğrencilerin başarı ve tutumlarına etkisi ile GME destekli öğretime ilişkin öğrenci görüşleri incelenmiştir. Çalışma 2014- 2015 eğitim-öğretim yılında Elazığ ili Baskil ilçesindeki bir Ortaokulda 7/A ve 7/B sınıflarından toplam 43 öğrenci ile yapılmıştır. Bu araştırma ön test-son test kontrol gruplu desenin kullanıldığı yarı deneysel bir çalışmadır. 7/A sınıfı deney grubu, 7/B sınıfı da kontrol grubu olarak belirlenmiştir. Deney grubunda GME destekli öğretim yöntemi, kontrol grubunda ise mevcut programda belirlenen öğretim yöntemi ile ders işlenmiştir. Araştırmada öğrenci başarısını ölçmek amacıyla araştırmacı tarafından yüzde ve faiz konusu ile ilgili uzman (3 öğretim üyesi ve 2 matematik öğretmeni) görüşleri de alınarak 30 soruluk başarı testi hazırlanmış. Hazırlanan başarı testi Elazığ il genelindeki 150 öğrenciye uygulanmış ve elde edilen veriler incelenerek bağımsız gruplar t testi ile alt ve üst %27'lik gruplar arasında anlamlı fark olup olmadığı test edilmiştir. Testin 20 sorudan oluşan son hali için yapılan güvenirlik analizi sonucunda Kuder Richardson- 20 (KR-20) değeri. 762 olarak bulunmuştur. Hazırlanan 20 soruluk başarı testi deney ve kontrol gruplarına uygulama öncesi ve sonrasında ön-test ve son-test olarak, uygulamadan 3 ay sonra da kalıcılık testi olarak uygulanmıştır. Bununla birlikte iki gruba da tutum testi ön-test ve son-test olarak uygulanmıştır. Ayrıca deney grubu öğrencilerine görüş formu da uygulanmıştır. Verilerin analizinde deney ve kontrol grubunda bulunan öğrencilerin ön-test ve son-testleri arasında başarı ve tutum puanları açısından anlamlı bir fark olup olmadığına bakılmıştır. Araştırma sonucunda deney grubuna uygulanan GME destekli öğretim yönteminin, kontrol grubuna uygulanan mevcut programdaki öğretim yöntemine göre öğrencilerin matematik başarısını daha fazla arttırdığı sonucuna ulaşılmıştır. GME destekli öğretimin öğrenmenin kalıcılığına da pozitif etki ettiği tespit edilmiştir. Ayrıca öğrencilerin GME yöntemine ilişkin görüşlerinin olumlu olduğu, öğrencilerin eğlenerek, yardımlaşarak öğrendikleri ve bu yöntemin öğrencilerin matematiğe yönelik olumlu tutum geliştirmelerini sağladığı görülmüştür.
Türkiye'de güzel sanatlar eğitimi bölümlerindeki ve güzel sanatlar liselerindeki öğretim elemanlarının ve öğretmenlerin, müzik eğitimcisinin yetiştirilmesine dair görüş ve düşüncelerinin incelenmesi

YÜKSEK LİSANS TEZİ TÜRKİYE'DE GÜZEL SANATLAR EĞİTİMİ BÖLÜMLERİNDEKİ VE GÜZEL SANATLAR LİSELERİNDEKİ ÖĞRETİM ELEMANLARININ VE ÖĞRETMENLERİN MÜZİK EĞİTİMCİSİNİN YETİŞTİRİLMESİNE DAİR GÖRÜŞ VE DÜŞÜNCELERİNİN İNCELENMESİ Barış DEMİRCİ Danışman: Yrd. Doç. Dr. A. Gürsan SARAÇ 2001: Sayfa: 10 g JürhYrd. Doç. Dr. A. Gürsan SARAÇ : Prof. Dr. Babek KURBANOV : Doç. Dr. Ilgar İMAMVERDİYEV Bu araştırmada, 'Türkiye'de Güzel Sanatlar Eğitim bölümleri ile Güzel Sanatlar Liselerindeki Öğretim Elemanlarının ve Öğretmenlerin, Müzik Eğitimcisinin Yetiştirilmesine Dair Görüş ve Düşüncelerin İncelenmesi', müzik eğitimcisinin yetiştirilmesinde karşılaşılan sorunlar problem cümlesi olarak ele alınmış olup; idari yapı, dersler, çalgılar, öğretim programları, konser etkinlikleri, öğretmenlik mesleği alt başlıklarında öğretim elemanları ve müzik öğretmenlerinin görüş ve düşünceleri ele alınmıştır. Araştırmada, genel olarak var olan durumun saptanması amacıyla 'betimsel yöntem' kullanılmış; veriler, öğretim elemanları ve müzik öğretmenlerine göre uygulanan anketler sonucu ile elde edilmiştir. Yapılan araştırmada, Türkiye'de müzik eğitimcisinin yetiştirilmesine dair görüş ve düşünceler genel olarak 'orta düzeyde ve orta düzeyin üstünde' olarak belirlenmiştir. Sonuç olarak, müzik eğitimcisinin yetiştirilmesinde karşılaşılan sorunların 'Büyük Ölçüde' nasıl çözüleceği önerilmiştir.