turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Resim eğitiminde imge ve imgelemin resimsel mekanın oluşturulmasındaki yeri ve önemi

İResim eğitiminde imge ve imgelemin resimsel mekanın oluşturulmasındaki yeri ve önemi? konulu yüksek lisans tezimde imge, imgelem, mekan, sanat, sanatçı kavramları irdelenmiş, Batı Resim Sanatı'ndaki ve Türk Resim Sanatı'ndaki iç mekan resim örnekleri üzerinden resimsel mekanın gelişimi ve bu resimlerdeki resimsel mekanın oluşturulmasında kullanılan imgelere, konu seçiminde ve üslupta beliren imgeleme vurgu yapılmıştır. İmge kavramının oluşumunu ve ortaya çıkışını etkileyen tüm faktörlerin, aynı kalmamaları, etkileşerek değiştikleri göz önünde bulundurularak imgenin genel geçer 'değişmez' 'simge' olarak değerlendirilemeyeceği kaynaklar ışığında vurgulanmıştır. Sığınma ihtiyacıyla ortaya çıkan ev kavramından yola çıkılarak mekanın yalıtılmış özel, özgür, bağımsız ve öznel nitelikleri dolayısıyla, insan için bir koza niteliğinde olması, anıları canlı tutması dolayısıyla da zaman içinde ve insan zaman arasında bir bağ oluşturma özelliği ile mekan kavramı ve mekana yaklaşımlar taranmıştır. Sanatçı için mekanın, nesnel dünyayla sınırlı olmadığı, oysa baktığı yer olduğu, konu olarak iç mekanın ele alındığı resimlerin ise aynı zamanda sanatçıya dönük bir ayna niteliğinde olduğu savunulmuştur. Bu kapsamda, araştırma evreni olarak belirlenen, 2009- 2010 Eğitim-Öğretim Yılı'nda Muğla Anadolu Güzel Sanatlar ve Spor Lisesi Resim Bölümü 9 .-10.-11. sınıflarında ve Muğla Anadolu Lisesi 10. sınıflarında öğrenim gören 87 öğrenciye imge üzerine kısa bilgi verilmiş, bu doğrultuda öğrencilerden önce 'pencere' daha sonra da 'merdiven' imgelerini, üzerine fikir yürütmeden zihinlerinde ilk canlandığı şekilde anlatan resim yapmaları ve yaptıkları resimlerin kendilerinde bir hikayesi-anısı varsa da bunu yazılı olarak ifade etmeleri istenmiştir. Bu uygulama, imgelenme, imgelerin ortaya çıkışı, çağrışımları ve kaynaklarını anlama amacıyla yapılmıştır. Tam sayım yöntemiyle incelenen çalışmalar gruplandırılarak değerlendirilmiş, elde edilen sonuçları en iyi yansıtan çalışmalar seçilerek, örnekler sunulmuştur.
Çağdaş sanat yapıtının rastlantısal ve deneysel süreci

Çağdaş sanat, sanatçı ve yapıt için her zaman etkin durumdaki tüm kavramları araştırma konusu yapar. Bu kavramlardan önemli diyebileceğimiz iki örnek ise rastlantı ve deneyselliktir. Bu kavramların yapıta yansıma dereceleri ise ayn bir önem taşımaktadır. Bir sanatçı ve bir eğitimci olarak çağdaş sanatın bu önermelerini incelemek kaçınılmazdır. Çalışmanın birinci bölümü, çalışmanın amacı, önemi, kapsamı, yöntemi ve kısıtlamalardan oluşmaktadır. Çalışmanın ikinci bölümünde, çağdaş sanatın bugün ne olduğu sorusunu cevaplayabilmek için, Batı ve Türk sanatının 20. yy'daki gelişim ve değişim süreci incelenmiştir. Bunu takip eden iki ayn inceleme ile Batı ve Türk sanatının çağdaşlaşma süreci betimlenmiştir. Bu iki sanatsal alandaki farklılıklar ortaya koyulmuştur. Üçüncü bölümde ise oluşturulan yaklaşım önerisi, çağdaş sanat yapıtma bakış sistemleri açısından konuya temel bir kapsam sunmaktadır. Konunun temel varsayımları açıklanmış ve bunların birbirleriyle olan ilişkileri incelenmiştir. Bu bölümde yapıtın oluşum sürecine dair göz önünde bulundurulan saptamalar açıklanmıştır. Dördüncü bölümde ise, ikinci ve üçüncü bölümlerde ortaya konan saptamalar ışığında Batı ve Türk sanatından ikişer örnek sanatçı incelemesi yapılmıştır. Ayrıca proje kapsamındaki uygulama çalışmalarının bir analizi gerçekleştirilmiştir.
A reaction to the constructed identities of consumerism and mass production: Car customization as a medium for self expression

Otomobiller, endüstri devriminin ilk yıllarından beri artmakta olan taşıma ve hızihtiyacını karşılamışlardır. Bugün de hala en önemli ve en yaygın kişisel ulaşım aracıdırlar. Kişisel düzeyde bir hareket özgürlüğü sunmanın yanı sıra, sürücülerine kamusal alanda, adeta ev ortamının güvenliği ve konforunu sağlarlar. Aynı zamanda sürücülerinin kimliklerini temsil ederler, böylelikle trafiğin diğer katılımcıları, sürücülerle bu temsil üzerinden etkileşime geçerler. Adeta vücudu kaplayan ikinci bir deri gibi otomobiller kişiliğin bir yansıması olarak işlev görürler. Statü ve kimlik sembolüdürler. Bu çalışma modifiye edilmiş otomobiller ve sahiplerini konu alan bir serisininplan metni niteliğini taşımaktadır. Söz konusu fotoğraf serisi için bir çerçeve sunmak amacıyla kitle tüketim kültürü üzerine teorileri ve hem sembol hem de ürün olarak otomobilleri ele almaktadır.
İnsan-mekan etkileşimi sürecinde oluşan resimler

Evren, dünya, kent, ulaşılabilirliği kadar sürekli biçimlendirilmeye çalışılan, dönüştürülen bir malzemedir insan için. Anlamak, anlamlandırmak insanoğlunun en büyük özelliklerindendir. Bu özellikleriyle birlikte insan varlığım anlamlandırma konusunda doğayla sürekli bir mücadele içerisine girmiştir. Dünya şu anda; coğrafi bakımdan ülkeler tarafından parsellenmiş, sınırlan oluşmuş bir yapıya sahiptir. Sınırları çizilmiş ülkelerin oluşturduğu siyasi yapılar, mekanların biçimlenmesine ve dolaylı olarak insanın biçimlenmesine, nesneleşmesine neden olmaktadır. 'İnsan-Mekan Etkileşimi Sürecinde Oluşan Resimler' konulu bu çalışmada modern kent içerisinde yer alan insan, gözlem malzemesi olarak seçilmiştir. Kent içerisinde yaşayan insanın yine kent mekanları ile olan ilişkisi gözlemlenmiş ve aralarındaki ilişkinin bir süreci kapsadığı kabul edilmiştir. Raporda, konuyla ilgili yapılan araştırmalar ve gözlemler sonucu görsel öğelerle birlikte özgün bir dil oluşturulmaya çalışılmıştır. Modern çağın getirişi olan sürekli ve hızlı değişim ardında diyalogsuz bir yaşantı getirmiştir. Teknolojik aletlerin sürekli bilgi aktarımı yaptığı günümüzde birey bilgiyi dönüştüreceği, içselleştireceği yaşam alam konusunda sıkıntıya düşmektedir. Yaşam koşullarının değişmesinden, sertleşmesinden kaynaklı, insanın dış dünyadan uzaklaştığı kendisiyle kaldığı yaşam alanları önem kazanmıştır. Kent içerisinde sürdürdüğü yaşantısı şurasında kendini ister istemez hızın içerisinde bulan insan için bedenini yerleştireceği güvenli yer ihtiyacı oluşmuştur. Mekan yaratmak, yaratılan mekana dahil olmak insanın sosyal yapısıyla alakalıdır. İnsanın dahil olduğu mekanların belirleyici özellikleriyle şekillenmesi de sürecin bir getirişidir. Mekan, bütün uzamı saran, birçok belirleyicisi olan boşluktur. Bu belirleyicilerle birlikte yaşayan insan aynı zamanda belirleyici konumundadır da. Bu çalışmanın LBölümünde, tarihsel ve düşünsel alanda yapılan araştırmaların ve kent içinde yapılan gözlemlerin sonucundan yola çıkılarak, kent ve insan iHşldlendirilmesi yapılmış, aralarında bağlantı kurulmaya çalışılmıştır. Mekanı yer olarak, bedeni mekan olarak, evi mekan olarak düşünülmüş yapay ve doğal ilişkilendirmeleri yapılmıştır. Kent, karşımıza çıkan karmaşık ve çeşitlilik gösteren yapısıyla ayrıca ele alınarak incelenmiştir. Çalışmanın II. Bölümü süresince, bitimsiz gibi görünen insan-mekan ilişkisi çeşitli doğrultularda; ruh-beden, beden-ev = insan-mekan bağlantıları ele alınmıştır. Sanat tarihinde bu konu bağlamında bugüne kadar kullanılmış olan görsel ve teorik çalışmalar incelenmiş ve bir kısmı çalışma raporu kapsamında kullamlmıştır. Konunun diğer bilim dallarıyla olan ilişkisi incelenmiştir. Bütün bunlarla birlikte resimlerde çeşitli kompozisyon denemeleri yapılmış ve değişik malzemeler bir arada kullanılarak görsel çalışmalar ortaya çıkarılmıştır.
Ouroborus söyleni üzerine görsel anlatılar

Simgeler bazı insan topluluklarının, anlamları konusunda hemfikir oldukları belirtkelerdir. Paleolitik Çağ'daki resimlerinden bu yana süren görsel anlatı serüveninin etkili kullanımlarından birini oluşturan simgelerin güncellenmesi ve kalıcılığı; hala insanların gereksinimlerine yanıt verebiliyor olmasına bağlıdır. Ouroborus simgesi de bu anlamda hem çok eski hem de hala yaşayan bir simgedir. Bu popüler simgenin araştırmaya konu olarak seçilmesinin nedeni, çok eski ya da güncel olmasından öte; birçok disiplinden beslenmesi; merak edilesi kavramlar içermesi; araştırdıkça çoğalarak, görsel çıkarımlara uygun, ilginç ve zengin malzemeler sunabilmesidir. Ouroborus simgesi ile ilgili şimdiye dek Görsel Sanatlar, Felsefe, Psikoloji, Biyoloji, Mitoloji ve inançlar bazında kapsamlı bir çalışmanın yapılmamış olması; bu alandaki boşluğun doldurulma çabası; çalışmayı daha anlamlı kılmıştır. Ouroborus simgesinin genel formundaki dairesellikten yola çıkarak, simge; döngüsel zaman anlayışı, evrenin, doğanın, gökyüzünün, yerin, insanların yaşamsal ritmi; ölüm-doğum, yeniden doğum, reenkarnasyon kavramlarını vurgular. Duyularla algılanabilen yaşam ile birlikte; sezgisel olan, duyumsanan varoluş şekilleri de Ouroborus simgesinin konusudur. Bu araştırmada insanlığın tüm zamanlarında, birçok kültürde, insana bir şekilde dokunan Ouroborus'un anlattıkları; Biyoloji, Felsefe, Psikoloji, Mitoloji ve Görsel Sanatlar alanında incelenmiştir. Görsel sanatlardaki incelenimi, konulara göre yapılmıştır. Ouroborus'un hikayesi, eski kültürlerden olan Türk kültüründen başlamış, sırası ile, Mısır, Mezopotamya, Yunan-Roma panteonları ve Hıristiyan kültürleri ile devam etmiş, son olarak Hint, Çin ve Japon kültürlerindeki yansımaları ile sonlanmıştır. Kültüre dair saptanan ouroborussal kavramlar; kültürlerin birbirleriyle etkileşimleri de göz önünde bulundurularak aktarılmıştır. Denebilir ki bu araştırma insanın var oluşundan bu yana; Evreni, Dünyayı, Zamanı, Ölüm ve Doğum Ritmini, Öte Dünya ve Yeniden Doğuş kavramlarını ve aradaki benzer daha birçok kavramın nasıl algılandığı ile ilgili geniş bir bakış açısı sunmuştur.
Metafizik resim

Bu tezin amacı, Metafizik Resim düşüncesi ve sanatçıları tarihsel gelişim sürecine göre, çeşitli yönlerden incelenmiş ve bulgulanmıştır. Metafizik felsefe, Metafizik resim sanatının oluşumunu hazırlayan düşüncelerle birlikte bu anlayış doğrultusunda meydana gelen sanat yapıtlarına yer verilmiştir. Metafizik 'Fizik ötesi' anlamına gelmekte ve felsefenin iki farklı kanadı olan İdealizm ve Materyalizm'den, idealizm kanadında yer almaktadır. İdealizm; dünyanın zamanda ve mekanda sonsuzluğu ve Tanrı tarafından yaratıldığı düşüncesini savunur. İdealizm, dünyayı ruhla açıklar. Varlığın düşünce tarafından yaratıldığını kabul eder. Materyalizm düşüncesi ise dünyanın ezeli ve ebediliğini, Tanrı tarafından yaratılmış olmadığını, zamanda ve mekanda sonsuzluğunu kabul eder. İdealistler; insanın, Ben ile Ruh'tan oluştuğunu, ruhun bir cisimle birleşerek maddeye dönüştüğü düşüncesini savunurken, Materyalistler; ruhun insanın vücudunu ayakta tutan 'şey'dir diye tanımlamışlardır. Yaratıcılık kavramı bilim ve sanat dallarında söz konusu olan yaratma yeteneğini kapsar. Metafizik felsefe teorilerinde yaratıcılık, nesnel görüş açısından özel bir ifade, buluş, keşif, yeniyi bulma yeteneği ile kendini gösteren bir tür etkinliktir. Metafizik felsefede yaratıcılık, Tanrı'nın özünden gelen düşüncelerdir. Düş dünyasını değerlendiren sanatçı kendi bilinç düzeyine kadar yükselerek hayale ilişkin bir sanat çalışmasını ortaya koyarken gerçekleştirdiği diğer fiziksel eylemlerdeki gibi davranmaktadır. Metafizik resim 1910 ve 1915 yılları arasında Fütürizmin dinamizmine bir tepki olarak doğmuştur. Fakat ilk örneklerini XV. Yüzyılda Grunewald, Hieronymus Bosch, Huys'ta görmekteyiz. Metafizik resmin felsefesinde sonsuzluk vardır. Bu düşünceler Romantizm sanat akımında William Blake'in mistik resimlerinde de görüşmektedir. Metafizik resmin yaratıcısı olan Giorgio De Chirico Yunan mimarisinden etkilenmiş, bütün güzellikleri Antik Yunan kalıntılarında bulmuştur. Metafizik resim sanatına Giorgio De Chirico'dan sonra katılan Carlo Carra, Metafizik resim düşüncesini savunmuş ve bunu yaptığı çalışmalarla desteklemiştir. Giorgio Morandi de basit objelere Metafiziksel ve mistik bir anlam kazandırarak Metafizik resmin öncülerinden olmuştur. Metafizik resim 1910- 1915 yılları arasında Chirico, Carra ve daha sonra bu gruba katılan Morandi de yaratıcılığını bulup kısa bir süre sonra rolünü bitirmiştir. Magritte, Salvador Dali, Max Ernst, Chagal, Rene' Magritte, Yves Tanguy, Victor Brauner Metafizik resim felsefesinden etkilenen belli başlı sanatçılar olmuştur. Ill
Sanatta, yeni medya kullanımının kökenine dair bir araştırma ve bir uygulama denemesi

İletişim teknolojilerindeki hızlı ilerlemeler yeni iletişim teknolojileri, yeni medya, internet, sosyal medya, dijital sanat gibi pek çok yeni kavramı medya literatürüne sokmuştur. Bu yeni oluşumlar sosyolojik, kültürel, ekonomik ve sanatsal alanda da değişimlere yol açmıştır. Teknoloji ve sanat beraber ilerledikçe yeni akımlar ortaya çıkmış medya ve sanat kelimelerini yan yana getirmiştir. Yeni medya sanatı, gelişimini hala sürdüren ve teknoloji ilerledikçe sürmeye devam edecek olan bir tepe kavramıdır. Altında teknolojiyi, interaktiviteyi içerisine alan pek çok sanat dalına çatı görevi vermektedir. Bu araştırma yeni medya sanatının tarih içerisinde aldığı tanımlamalardan, alt dallarına, dijital sanatla farkına değinmiştir. Yeni medyaoluşumunda sayısal teknolojinin ve sayısal sanatların ağırlığıyadsınamayacağından bu oluşumların tarihsel gelişiminde önemli yeri olan sanatçı ve oluşumlardan söz edilmiştir.
Gazi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Resim-iş Eğitimi Anabilim Dalı'ndan mezun olan öğrencilerin istihdam durumlarının incelenmesi

Bu araştırma, Gazi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Resim-İş Eğitimi Anabilim Dalından mezun olan öğrencilerin istihdam durumlarını incelemek amacıyla planlanıp yürütülmüştür. Araştırmanın evrenini, Gazi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Resim-İş Eğitimi Anabilim Dalı'ndan 2003 ? 2006 yılları arasında mezun olan 441 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini, 2003 ? 2006 yılları arasında mezun olan ve örnekleme alınan 180 kişiden ulaşılabilen 153 mezun oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında mezunlar için anket formu kullanılmıştır. Anket formu ile elde edilen nitel veriler sayısallaştırılarak, araştırmanın problem ve alt problemleri doğrultusunda frekans ve yüzde oranları belirlenerek analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, mezunların istihdam durumları incelenmiş, resim-iş öğretmenliği öğretim programının öğrencileri çalışma hayatına hazırlamadaki etkileri araştırılmış, mezunların üniversiteden iş bulma konusundaki beklentileri ve asıl yapmak istedikleri meslekler saptanmıştır. Araştırma sonunda, ulaşılan sonuçlara dayalı olarak öneriler sunulmuştur.
9. ve 10. sınıflara ahlak eğitimi vermede görsel sanatların etkisi

Amaç: Bu araştırmanın amacı; Milli Eğitim Bakanlığının uygulamaya koyduğu değerler eğitimi projesinin öğrencilere kazandırmaya çalıştığı ahlaki değerlerin etkili bir kazanıma yol açması açısından ortaöğretim öğrencilerine (9. ve 10. sınıf ) görsel sanatlar yoluyla ahlaki değerleri kazandırmanın diğer sanatlara oranla daha etkili olacağıdır. Yöntem: Araştırma ilişkisel tarama modelinde nicel bir çalışmadır. İlişkisel araştırmalarda iki ya da daha fazla değişken arasındaki ilişkinin belirlenmesi ve neden-sonuç arasında ipuçları aranması amaçlanmaktadır.2017/ 2018 eğitim öğretim yılında İstanbul ili Başakşehir, Alibeyköy ve Çatalca ilçelerinde öğrenim gören 435 öğrenci örneklem olarak seçilmiş, ahlaki değerleri kazanma tutumları, tutum ölçeği envanteri ile incelenmiştir. Bulgular: Yapılan araştırmada öğrenci tutumlarından ve davranışlarından görsel sanatların ahlaki eğitime olumlu katkıları görülmüştür. Sonuç: Yapılan araştırmalarımızda ve incelemelerimizde görsel sanatlar dersinin, diğer sanat derslerine oranla daha etkili bir şekilde ahlaki değerleri kazandırdığı saptanmıştır.
Cumhuriyet Dönemi Türk grafik sanatında görsel bir eleştiri biçimi olarak grafik mizahın yeri

Güldürmesinin yanı sıra, insan aklının en güçlü silahı olan mizah, kökeni bakımından oldukça eski bir tarihe sahiptir. Küçük, büyük herkes için önemli bir yere sahip olmasının haricinde, antik uygarlıklardan bu yana sürdürdüğü yolculuğu sırasında, çeşitli dönemlerde siyasi olayların içine girerek, kimi zaman eleştirel ve muhalif yanını ortaya koymuş kimi zamanda siyaseti desteklemiştir. Aynı zamanda yaşayan her kültürden bir şeyler alarak kendini ilerletmiştir. Toplumlar üzerinde büyük etki yaratan ve geniş bir tarihe sahip olan mizahın bu tavrı, haliyle görsel sanatları da etkilemiş grafik mizahın doğuşunda ve gelişiminde büyük rol oynamıştır. Mizahın bu denli etkili gücü kimi zaman sadece toplumlarla sınırlı kalmamış, sınırlarını daha da genişleterek siyasetin gidişatına yön vermeyi başarmıştır. Tez çalışmasında mizahın tarih boyunca siyaset ve toplumla olan ilişkisi baz alınarak, toplum üzerinde yarattığı etkiler incelenmiştir.
From space to cyberspace: A review of the current literature on the emerging cyberspace culture and the ways it effects the human identity, experience and interaction

Bu çalışmada hedeflenen teknolojiye ve son yıllarda özellikle bilgi teknolojisine bağlı olarak değişen koşullarda insan kimliğinin nasıl değiştiğinin tammlanmasıdır. Kişinin, kent mekanında değişen koşullar altında kendini algılamasını incelerken, elde edilen en önemli bulgu, daha önce tanımlı ve kapalı bir varlık olarak tanımlanan kimliğin, bugün sınırlarının erimesi ve içinde bulunduğu toplulukla bütünleşerek ayrı bir varlık olma tanımını kaybetmesidir. Günümüz literatüründe, pek çok yazar ve düşünür, bu değişikliği, bir bozukluk veya bir hastalık olarak adlandırmakta ve kimliği tanımlayan sınırların kalkmasıyla şizofrenik bir kimlik tanımlamaktadır. Böylece günümüzde, insan bir geçiş döneminde kalmakta, onu kent mekanından siberuzaya, düzenden bozukluğa, paranoyadan şizofreniye götüren bir yolculuğun ortasında bulunmaktadır. Ancak zaman zaman bu yolculukta vanş noktası başlangıç noktasına, ya da başlangıç noktası vanş noktasına dönüşmektedir.
17. ve 18. yy Osmanlı saray çadırları

Göçebe yaşamın etkisiyle ortaya çıkan çadır geleneğinde Türk kültürünün etkisi ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Bugün hala Orta Asya'nın birçok yerinde, Anadolu'da Osmanlı geleneklerine bağlılık ve ekonomik nedenlerle göçebe hayatını sürdüren insanlar vardır. Çeşitli ihtiyaçlar, yaşam koşulları ve iklim şartları farklı çadır tipleri ortaya çıkarmıştır. Çadır hayatı içerisindeki yaşam mücadelesi, kendi işlerini yapma zorunluluğunu doğurmuş, özgürlük tutkusu ve yaratıcılık da kendi sanatlarının oluşmasını sağlamıştır. Çadırın Çin'den Anadolu'ya, Anadolu'dan Avrupa'ya kadar uzanan kültür, sanat ve mimari alanlarında da önemli bir yeri olmuştur. Anadolu'da çadır geleneğiyle oluşan türler: Alaçık-Çatma ev, Yurt veya keçe örtülü çadır, Topak ev, Kara çadır, Mahruti çadır, Tam tenefli çadır, Yarım tenefli çadır, Şemsiye çadır, Kumandan çadırı, Beşik çadırı... Osmanlı dönemi saray çadırları: Otağ-ı Hümayun, Otağ-ı Asafi, Halvet çadırı, Zokaklu çadır, Çadır-ı hazine, Kurba çadır, Hastane çadırı, Kilar çadırı, Çadır-ı Saraçhane, Çadır-ı Matbah, Çile çadırı, Mühtelif sınıf asker çadırları... Osmanlı döneminde saray çadırlarında yurt tipi çadırlar kullanılırken sonraki dönemlerde çok direkli ve bez örtülü çadırlar kullanılmıştır. Padişah ve paşa çadırları tenefli, kumandan ve beşik çadırları kara çadır tipi direkli çadırlardır. Dıştan atlas, ipek sırma işlemeli kumaşlar ile kaplanmış, içinde ve dışında farklı kumaşlar kullanılmıştır. Süslemelerdeki teknik ve desen çok iyi seviyelere ulaşmış motif, renk ve kompozisyonlar ait oldukları dönemin süsleme sanatlarıyla benzerlik göstermiştir. Osmanlı saray çadırlarında batı kültürünün de etkisi görülmüştür. 17. yüzyıl çadır süslemelerinde ve tekstillerinde renk, konu, teknik ve desen bakımından sadelik görülürken yüzyılın sonlarına doğru Avrupa sanatı etkisiyle renklerin arttığı, malzemelerin cins ve kalitelerinin değiştiği, desenlerin aslına uygun sadelikten uzak bir biçimde uygulandığı görülmektedir. 18. yüzyılda da batı etkisi devam etmiş desen ve motifler karmaşık bir biçimde uygulanmıştır. 19. yüzyılda ise Barok ve Rokoko tarzı, çadır süslemeleri görülmüştür. Türkçe
Küreselleşmenin seramik sanatı ve eğitmine etkisi

Küreselleşmenin sanat üzerine etkisine yönelik uzman görüşleri, küreselleşmenin seramik sanatı üzerine etkisine yönelik uzman görüşleri, küreselleşmenin seramik eğitimi üzerine etkisine yönelik uzman görüşleri alt problemler olarak belirtilmiştir. Araştırmanın örneklemini, Türkiye de bulunan seçkisiz yöntemle seçilmiş 11 yükseköğretim kurumunun 26 öğretim elemanı oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen Bilgi Toplama Formu kullanılmıştır. Araştırmada, bilgi toplama formu ile elde edilen veriler, yüzde, frekans ve aritmetik ortalama içeren betimsel istatistik tekniklerden yararlanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda öğretim elemanlarının küreselleşmenin sanat seramik sanatı ve seramik eğitimini olumlu ve olumsuz yönlerde etkilediği tespit edilmiştir.
Modern algıda kaligrafi

İnsanlık tarihinin önemli sanat dallarından birisi olan kaligrafi sanatı Ortadoğu İslam kültüründe hat sanatı olarak bilinir. Yazı sanatının geçmişşten günümüze nasıl ulaştığını ve geldiğini araştırıp çalışmalarımı geliştirdim. İnsanlar her şeyin daha güzelini bulmak arzusu ile hareket ederler ve bundan dolayı yazı sanatı geliştikçe yapılan çalışmaların da daha estetik bir yapıya ulaştığı görülmektedir. Bu gelişim süreci güzel yazı yazma sanatı yani kaligrafinin oluşmasını sağladı ve bu sanatın ayrı bir dalı olarak gelişmeye başladı. Modern sanatın kaligrafi sanatıyla olan ilişkisi incelenerek, kaligrafi etkilerin sanat akımlarına ve modern sanatın bugüne ulaştığı çizgideki önemine vurgu yapılmıştır.
Modernist heykel sanatında büst anlayışları

Bireyin yüzü, her dönemin kendi koşulları içinde biçimlenmiştir. Yüzün tasviri olarak portrenin büstler özelindeki dönüşümleri, insanlığın geçmişşten bugüne kendisine bakışını, aynı zamanda dünya algısını gösteren bir tarihin izleridir. Geçmişten günümüze dönüşerek varlığını sürdüren toplumsal değerler, bireyin dünyaya ve kendine bakışını dolayısıyla yüzünü biçimlendirmiş, büstlerin biçim ve anlamları bu değerlere göre şekillenmiştir. Eski kültürlerdeki değer sisteminin din temelli bir yapıda olması, büstlerin de dinsel değerlere hizmet etmesini sağlamıştır. Aydınlanma Hareketi ve Fransız İhtilali gibi gelişmeler aklın ve bireyselliğin ön plana çıkmasını sağlamış, Sanayi Devriminin ardından başlayan modernizm süreciyle toplum, yeni yaşayış karşısında yeni değerlere ihtiyaç duymuştur. Modernizm süreciyle girilen bu yeni yaşayış biçimi, sanayileşme, kentleşme, seri üretim sistemleri, bilimsel keşifler, savaşlar ve göçleri beraberinde getirmiştir. Değişen yaşamsal koşullar, bireylerde kendi ürününe dahi yabancılaşma, kültür çatışmaları, yalnızlaşma ve derin bir huzursuzluk gibi sonuçlar doğurmuştur. Saf aklın gölgesinde oluşturulan değerlerin savaşlarla sonuçlanması toplumda büyük hayal kırıklığı yaratmış ve aklın dogmalarından sıyrılabilme yoluna gidilmiştir. Döneme etki eden huzursuzluk ve yeni değerlere duyulan ihtiyaç, dönem sanatçılarını daha içsel arayışlara, sorgulamalara itmiş, sanatın ve sanat eserinin ne olması, nasıl olması gerektiğine dair yeni cevaplar bulmaya yönlendirmiştir. Fotoğraf ve primitif sanat eserlerine erişim de sanatsal arayışlara yön vermiş, sanatçıların gerçeklik algısının dönüşümüne, görünür gerçekliğin ardındakine yönelmesine neden olmuştur. Doğaçlama çalışma disiplini yükselişe geçmesiyle üretim sürecinin de sanat eseri kadar önem kazanması saf sanat algısına yol açmış, sanat bir araç olmaktansa amaç olma konumuna erişmiştir. Bu durum heykel sanatının da özerkleşmesini sağlamış, heykeli anıtsal işlevlerinden arındırmıştır. Tüm bu gelişmelerin sonucu olarak modernizm döneminde, her bir sanatçının kendi içsel arayışının ve gerçeklik algısının ürünü olan, biçimsel olarak daha özgür, yapıldıkları kişiyi temsil zorunluluğu taşımayan, yeni malzemeler ve tekniklerin keşfini barındıran büstler üretilmiştir.