turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çağdaş Türk resminde gelenek sorunu

Osmanlı İmparatorluğu'nun toprak kaybetmeye başlaması, Avrupa ile yüzleşmeye başlamasının başlangıcını oluşturur. Aslında bu yüzleşmenin entelektüel bir yaklaşım içermediği, Osmanlı hanedanlığının devamlılığını sağlama arzusunu içerdiği görülür. Osmanlının yenileşme hareketleri Fransız ihtilalinin sonucunda yoğunlaştı. Özellikle milliyetçi görüşlerin doğurduğu bunalıma denk geldiği düşünülürse bugün bile izlerini taşıdığımız 'kimlik' sorunu gibi konunun kaçınılmaz olduğunu anlarız. 18. yüzyıl sonlarında başlayan Osmanlı Yenileşme hareketleri içinde çağdaş Türk resmi, bagün geldiği noktaya kadar oldukça 'zor' bir süreçten geçti. Bu sürecin başlangıcı bir noktada tesadüflere dayanmaktaydı. Türk modernleşmesinin temel niteliği olan devlet merkezli planlama anlayışından resim de nasibini aldı. Çağdaş Türk Resmi de, eğitim, edebiyat, müzik, mimari vs. de olduğu gibi devlet eliyle şekillendirildi. Özellikle cumhuriyetin başlangıç döneminde cumhuriyetin söylemlerini yansıtmayan her grup ve ressam, resmi kanallarca ve yeni devletin gönüllü sözcüleri tarafından 'acımasızca' eleştirildi. Güdümlü bir sanatçı olmayı benimseyen veya bunu yapmakta bir mahzur görmeyen ressamlar ve farklı disiplinlerden sanatçılar ise temsil edebilecek geniş alanlar ve kaynaklar bulabildiler. Cumhuriyet 1940'lara kadar Batı anlayış ve modelini alarak devrimlerini sürdürdü. Ardından sıra devletin 'çağdaş-milliyetçilik' temeline dayanan yeni kimliğin içini doldurmaya geldi. Atatürk teori ve pratiğinde, Selçuklu ve Osmanlı geleneğini reddeden bu anlayışın, biçimde Batı, içerikte ise Anadolu'ya dayandığını söyleyebiliriz. Bu görüşün en önemli sözcülerinden biri de hiç kuşkusuz ressamlarımızdı. Özellikle 1940'lerde gelenekten anlaşılan temaların Anadolu'dan özellikle köylülerin yaşamlarından seçilmiş olmasıydı. Modernleşme sürecinde çağdaş Türk resmi baştan beri gelenekle problemli bir ilişki kurdu. İlk dönemler büyük oranda doğanın ve nesnelerin tuvale aktarımıyla sınırlı resim sanatına, Avrupa merkezli akımlar ve tartışmalar girmeye başladı. Böylece problem daha geniş bir alana yayıldı. 1950'ler sonrasında ise Çağdaş Türk Resmi IIIgelenekle her alanda bir hesaplaşma içine girdi. Resim sanatının devlet eliyle temsil edilme olanaklarının azaldığı oranda, bireysel arayışlar serpildi ve gelişti. Bu arayışlar içinde önemlice bir soruyu da 'gelenek' in özgün Çağdaş Türk Resminde kendisine nasıl bir temsil alanı bulacağında yatıyordu. Belirttiğimiz temsil etme sorunu çoğu zaman 'akademik', 'entelektüel' olmaktan çok, biçimsel bir estetik problemi olarak gözüküyordu. Kısacası, asker ressamlarla başlayan Çağdaş Türk Resmi, başlangıçta oldukça zorlu bir 'planlama' sürecinden geçirilmeye çalışıldı. Ancak kendine bulduğu oldukça 'dar özgürlük alanında' gelenekle iç hesaplaşmasını 1950'ler sonrasında başlayabildi. Bu hesaplaşmanın bizi götüreceği yer konusunda henüz bir fikrimiz olmasa da, küreselleşme, kimlik, yerellik gibi kavramların bugün gerçek aydın ve sanatçılar sorumluluğu içerisinde sürdüğünü söyleyebiliriz.
Güncel görsel müzik tasarımında grafik öğelerin müzik ile ilişkilendirilme biçimleri

Türkiye'de uygulama alanı olarak büyük bir geçmişşe sahip olmayan, dijital çağ sonrası VJ kültürüyle yaygınlığını kazanmış olan, görsel-işitsel tasarım alanına dahil olan görsel müziğin tanımlanmasından sonra sanat ve tasarım içindeki konumunun belirlenmesi gerekir. Başlangıçta, müziğin tanımı, müzikte anlamı sorgulamak ve görsel yapının özellikleri gibi konulara değinilerek, görsel müziğin oluşum şartları bazı sınırlandırmalar ve kriterlerle belirlenmiştir. Görsel müzik, olarak nitelendirebileceğimiz çalışmaları ortaya çıkartan birden çok fikir mevcuttur. Bunlardan kimisi bilimsel bulgulara dayanırken, kimisi sanatın misyonu ve konumunun sorgulanmasına dayanır. Bu etkide biçimlenmiş olan görsel müzik fikri, öncelikle renk orgları ile yapılan performanslarda karşımıza çıkmaktadır. Sinestezi fikrinin ve soyut resmin, sanat dünyasında önem kazanmasıyla, 20. Yüzyıl başlarında hızla çoğalan görsel müzik çalışmalarından bahsetmek gerekir. 1930'lardan sonra, özellikle yeni tekniklerin denenmesi ve canlı performansların artması ile görsel müzik popülerleşmiştir. Bilgisayarın bu alanda kullanımı, görsel açıdan yeni yaklaşımlar yaratırken yeni ilişkilendirme metotlarını ve deneysel süreçleri de beraberinde getirmiştir. Güncel olarak seçilen bazı işler üzerinden analiz ve karşılaştırma odaklı bir çalışma üzerine gidildiğinde, çoğu ilişkilendirme biçiminin, tarihsel referanslarını bulmak mümkündür. Görsel müzik alanı, bu açıdan geçmişşle eklemlenen bir yapıya sahiptir. Aynı zamanda bu ilişkilendirme biçimlerinin hiçbirinin bir ötekine karşı -görsel ve müziği bir bütün olarak yeniden ortaya çıkarmak amaçlandığı takdirde- üstün olduğu söylenemez. Bu ilişkiyi kuracak olan mekanizma da, inisiyatif alarak sonuçta bütünlük amacı güden tasarımcının kendisidir.
Giyilebilir sanatta örme uygulamaları

Sanat, var olan materyallerin yaratıcı bir bakış açısı ile yoğrulduğu fiziksel boyuta aktarılmış, görülüp dokunulan yeni bir anlatım olarak ifade edilebilir. Bu sebeple öncelikle görme ve dokunma duyularına yönelik olarak tekstil, giysi sanatlarını da içine alan plastik sanatlar, zevk beğeni ve haz kavramlarıyla ilişkilidir. Tez çalışmasında ilk olarak Sanat ve Çağdaş Sanatın tanımı yapılmış tarihsel süreci hakkında araştırmalar ortaya koyularak, ilk sanat eserleri görselleri ile konunun desteklenmesi sağlanmıştır. Sonrasında ise Tekstil ve Giyim kavramlarına yer verilmiş, sanatla ilişkileri tespit edilmiştir. İnsanlığın her anında yaşamla birlikte gelişme gösteren dokuma, örme ve bunlarla gelişen giyinme eylemi, tarihsel sürecinin ötesinde çağdaş tekstil sanatının oluşmasına temel hazırlamıştır. Tekstil materyallerinin en küçük birimi olan liflerin farklı yöntemlerle bir araya getirilmesiyle tekstiller oluşturulur. Tekstil materyallerinden oluşan giysi tasarımı dünden bugüne her zaman sanat akımlarından etkilenmiş, bu etki özellikle de 20. yüzyılda bağımsız bir tasarım üslubunun gelişmesine zemin hazırlamıştır. Bu doğrultuda tez konusunun önemli bir başlığı olan Örme hakkında bilgi verildikten sonra, tarihsel gelişimi incelenmiş, konu ilk örme buluntularının görselleri ile genişletilmiştir. Makineleşme süreci anlatılarak, örmenin üretim yöntemleri alt başlıklar halinde ele alınmıştır. Bunun yanı sıra Türkiye'de Örme hakkında yapılan araştırmalar, ortaya çıkış sürecinden günümüz örme sektörüne kadar aktarılmıştır. Genel durum değerlendirilmiş ve çeşitli öneriler sunulmuştur. Modadan farklı bir yerde konumlandırılan Giyilebilir Sanatın kökleri sanat ve lif sanatına tutunur. Dolayısıyla Giyilebilir Sanat kavramı irdelenmiş, çeşitli örneklerle açıklanmıştır. Bu doğrultuda tez çalışmasının ana başlığı olan 'Giyilebilir Sanatta Örme Uygulamaları' ortaya konulmuş, örme yöntemlerinin Giyilebilir Sanat kapsamında dünden bugüne kullanım şekilleri ve günümüzde çalışmalarını sürdüren sanatçıların çalışmaları örneklerle sunulmuştur.
Özgün seramik formlarda ritmik yapılanmalar

Evren ve doğa, sürekli kendini tekrar eden ritimlere sahiptirler. Evrende her bir yapının kendine ait düzeni vardır. Bunlar, insanlığın bugüne kadar tanımladığı her maddenin fiziksel ve kimyasal niteliklerini taşıyan atom'dan başlayarak, canlıların yapısındaki DNA diziliminde, mevsimlerin oluşumunda, gece-gündüz gibi çok sıradan olan ama aslında her biri belli bir düzen mekanizmasının göstergeleridir. Bu çalışma, içinde yaşadığımız evrendeki düzenleri keşfetmemizi sağlamak, aynı zamanda sanatta bu düzenlerin nasıl yer bulduğunu örneklemek için oluşturulmuştur. Birinci bölümde çalışmanın ana temasını oluşturan doğa ve ritim kavramları açıklanmış, bu kavramlar arasındaki ilişkiler ortaya konulmaya çalışılmıştır. Aynı zamanda fraktal ve Altın Oran gibi doğadaki yapılaşmaları açıklayan kavramlar tanımlanmış, örneklerle belirtilmiş ve sanatla olan ilişkilerine yer verilmiştir. İkinci bölümün birinci alt başlığında, çalışmanın ana konusu olan ritim, sanat tasarım öğesi olarak ele alınmış ve sanattaki yeri üzerine açıklamalar yapılmıştır, ritimle doğrudan ilişkili olan diğer sanat tasarım öğelerine değinilmiş ve birbirleri ile olan ilişkileri açıklanmıştır. İkinci bölümün ikinci alt başlığında doğadan etkilenen, doğadaki ritmik parçaları ele alan sanatçılara yer verilmiş, işlerinden örnekler sunulmuştur. Üçüncü bölüm Özgün Seramik Formlarda Ritmik Yapılanmalar başlığı ile kişisel uygulamalara ayrılmış, kişisel çalışmaların çıkış noktalarından bahsedilerek teknik ve yöntem açıklanılarak çalışmalar ortaya konulmuştur.
The selfish gene

Bu, sürecini araştırdığı 'gen bencildir / the selfish genel sergisini destekleyici bir çalışmadır ve sergiden ayrı bir metin olarak konumlandınlamaz. İlk olarak, tellerle çalışma süreci anlatılır ve daha sonra işlerin ışık ve mekanla ilişkileri tartışılır. İşlerin beden politikaları bağlamında, bedenler ve tamamlanmamışlık kavramları açısından nasıl teorik olarak değerlendirildiği incelenmektedir. m
Günümüz çağdaş Türk sanatında ideoloji ve sanat ilişkisi

Bu tezin amacı, 90'lı yıllardan günümüze çağdaş sanatın geçirdiği dönüşümlerin, ideoloji ve sermaye ekseninde incelenmesidir. Dönemin sosyal ve politik olayları göz ardı edilmeden yapılan bu incelemede görülecektir ki, çağdaş sanatta, muhalif olmanın ya da çağdaş olabilmenin ön koşulu, sanatın ve sanatçının yaşanılan dönemden ve hayattan kopuk olmamasıdır. Birinci bölümde; sanatın eleştirel boyutunun tarihsel köklerinden geldiğini, hayatla olan bağının da ne derece önemli olduğunu görmekteyiz. Ayrıca 20. yüzyıl başlarında ideolojilerin kıskacındaki sanatsal örneklerin incelenmesi, günümüz ile geçmişşin kıyaslanabilmesi ve bugünü anlamamız için çeşitli ipuçları sunmaktadır.1990'lı yıllardan itibaren özellikle Türkiye ve dünya çapında yaşanan sosyo-politik dönüşümlerin çağdaş sanattaki yansımaları gösterilmeye çalışılmıştır. İkinci bölümde incelenen yeni orta sınıf ve ülke siyasetinin hatırı sayılır rolünün çağdaş sanatın üzerindeki etkileri gösterilmeye çalışılmıştır. Bu durum, 2000'li yılların çağdaş sanat pratiklerinin nasıl belirlendiğinin gösterilmesi acısından önemlidir.90'lardan günümüze seçtiğimiz bu dönemdeki sanatçı ve inisiyatiflerin dönemleriyle hesaplaşmaların da önemli bir yer tuttuğunu görmekteyiz. Günümüz çağdaş muhalif sanatından örneklerin seçilip derlendiği son bölümde politik temalı kolektif sergilerin, özellikle ''Ateşin Düştüğü Yer'' sergisi ve diğer kapsamlı kolektif sergilerin Türkiye'de güncel siyaseti eleştirmeleri ve yeni bir dil yaratma peşinde olmaları kayda değer örneklerdendir. Bu gibi örnekler günümüz çağdaş sanatının eleştirel boyutunun hangi aşamalara ulaştığını göstermesi açısından önemli bir yere sahiptir. Yapılan röportajlarda da ideolojinin gündelik yaşama yansımaları ve sanatçıların üretimlerinde ne gibi etkilere sahip olduğu incelenmektedir.
Bir tasarım ilkesi olan tekrarın artistik seramik tasarımında kullanımı

'Bir Tasarım İlkesi Olan Tekrarın Artistik Seramik Tasarımında Kullanımı' adı altında yürütülen bu çalışmada, seramik sanatındaki sanatsal anlatımlarda kullanılan tekrar ilkesi ele alınmıştır. Tekrar ilkesinin seramik sanatıyla bütünleşmesi ve bunun sonucu olarak oluşan plastik ve estetik değerler irdelenmiştir. Çalışmanın içeriğinde tasarımın tanımı ve tarihçesine değinilmiş, tasarım ilke ve öğeleri hakkında bilgi verilmiştir. Tekrarın seramik sanatında yeri incelenerek, ülkemizde ve dünyada tekrar üzerine çalışan seramik sanatçılarından ve eserlerinden örnekler sunulmuştur. Araştırmalar doğrultusunda gerçekleştirilen kişisel uygulamalar paylaşılmış, çalışma süresince derlenen sonuçlar ve önerilere yer verilmiştir. Bu çalışma yapılırken temel tasarımın önemli ilkelerinden biri olan tekrar ilkesinin tanıtılarak, tasarıma olan etkilerinin tespit edilmesi, tekrar ilkesinden faydalanılarak üretilmiş olan eserlerden örnekler sunarak yeni tasarımlar için faydalanılabilecek bir kaynak oluşturulması hedeflenmiştir.
Cumhuriyet Dönemi'nde Türk resminde lirik soyutlama yaklaşımları

1947 yılında Amerikan Soyut Ekspresyonizm' ine paralel olarak gelişen Lirik Soyutlama akımı, Paris'te ilk ortaya çıktığı zaman büyük heyecan yaratmıştır. Bu akım, kısa sürede diğer Avrupa ülkelerine de yayılmış ve Almanya ile İtalya'da da Lirik Soyutlama anlayışı doğrultusunda yeni denemeler yapılmıştır. Bu akımın yaratılmasına; Erken Modernizm'in öncüleri olan Wassily Kandinsky, Paul Klee ve Picasso'nun Sentetik Kübizm'i, Sürrealist' lerin çalışmaları ve düşünceleri kaynaklık etmiştir. Batı da Lirik Soyutlama' da bu gelişmeler yaşanırken; Türk resmi ile Lirik Soyutlama üslubu Batıdaki olduğu gibi doğal bir süreç geçirmeden resmimizde yer almıştır. Çünkü bu akımın Batıdaki oluşumunda II. Dünya savaşı sonrası yaşanan yokluk, bunalım ve melankoli evreleri yatmakta idi. Cumhuriyetin kuruluşu ile birlikte Batı'ya pencerelerini açan Türk resim sanatı, özellikle Fransa ve Almanya'ya eğitim için gönderilen sanatçıların yurda dönüşleri ile büyük bir ivme kazanmıştır. 1950'den sonra gelişen toplum bilinci ile Uluslararası kültür ve sanat yarışı ülkemiz sanatçılarını da etkilemiş, kendi kişilikleri doğrultusunda özgünlük ve yenilik kavramları üzerinde yoğunlaşmalarına sebep olmuştur. Türk resminde Lirik Soyutlama üslubu ile resim yapan sanatçılarımız özellikle Fransız ekolünden etkilenerek bu ülke sanatçılarının anlatım dili olan renkçi ve lekeci bir anlatım dilini benimsemişlerdir. Başta Zeki Faik İZER, Nejat Melih DEVRİM ve Mübin ORHON gibi ressamlarımız olmak üzere birçok Lirik Soyut anlatımcı ressamlarımızın eserleri yurt içi ve yurt dışı koleksiyonlarda Türk resim sanatının çağcıl bir yapı doğrultusunda gelişimine yapı taşı oluşturmaktadır.
Virtual realities and real virtualities

SANAL GERÇEKLİKLER VE GERÇEK SANALLIKLAR Orkan Telhan Grafik Tasarım Bölümü Yüksek Lisans Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Bülent Özgüç Yardımcı Yönetici: Zafer Aracagök Mayıs, 2002 Bu çalışma, sanallık kavramı ile ilgili farklı anlayışları teknoloji kavramı ile ilişkilendirek bir araya getirmeyi amaçlamıştır. Araştırmada, günümüzde sanallığı sadece sayısal teknolojilerde çerçevesinde tartışan popüler anlayışlardan yola çıkarak, belirli bir tanıma ve kavrama bağlı kalmaksızın, konu hakkındaki anlayışların daha da farklı bağlamlarda geliştirilmesi düşünülmüştür. Bu amaçla gerçeklik ve sanallık arasındaki ilişki G. Deleuze ve H. Bergson'un kavramlarının da yardımıyla incelenmeye çalışılmıştır.
Sanat yapıtının ayna işlevi

Bu tez sanatın ayna işlevi üzerine yazılmıştır. 'Ayna' kavramı, burada, bir metafor olarak kullanılmıştır. Her şeyden önce iç ve dış yansıması üzerine durulmuştur. Ayna, bir obje olarak, bizim dış görüntümüzü, yani bedenimizi, kendinde yansıtır. İnsan salt bir dış görünüş değildir. İç dünya, duygular ve düşünceler, bizim ayrılmaz parçamızdır. Tüm bunlar ancak, insanın ürettiği çeşitli kültürel olgularda yansıyabilir. Sanat yapıtı bu olgulardan biridir. İkinci bölümde, öznenin aynada belirlenmesidir. Burada bakış ve algılayışın önemi vurgulanmıştır. Pskianaliz açısından öznenin imajının aynadaki şekillenmesi ve anlamı üzerine durulmuştur. 'Kayıp' duygusu, bu süreçte işlev görür. Aynada kendini keşfeden çocuk, aynı zamanda, kendisinin anneden ve dünyadan ayrı bir varlık olduğunu fark eder. Böylece çocuk bütünlük duygusunu kaybeder. İdeal-ego imajının, çocuğun bakışında, bir telafi işlevi vardır. Ayrıca, çocuk dil düzlemine de geçtikten sonra, kaybolan bütünlüğü arar. Dil düzlemi de simgesel olduğundan, imajlar ve işaretler sürekli kaymaktadır. Böyle bir durumda, sanat alam, bütünlük uygusu bakımından, ayna işlevini yerine getirir. Üçüncü bölümde, bakışın gizemi üzerine durulmuştur. Batı düşünce ve sanat felsefesinde, bakışın önemi, git gide vurgulanmıştır. Burada gören kişinin bakışı, kendini merkez sayarak, tüm görüntüyü kendi ekseni etrafında örgütlemektedir. Dünyayı ve ötekileri seyreden özne, kendini bu görüntüde göremez. Ayrıca, düşünce, duygular ve kavramlar da görülmezdir. Görsel bir sanat olan resim, tüm bu görünmeyeni, sanat yapıtı aynasında görünür kılma çabasını göstermiştir. Dördüncü bölümde, sanat yapıtının nasıl bir ayna oluşturduğu, anlatılmıştır. Belirlilik ve belirsizlik kavranılan üzerine durulmuştur. Belirsizlik kavramı, bir yandan doğa ve evrendeki gizemi yansıtırken, öte yandan, seyircide, yansıtma olgusunu gereçekleşmesine yol açamaktadır. Kimi zaman da bu belirsizlik, salt bir benzeşimden uzaklaşarak, temsil ya da yeni tarzda olan bir farklılığı yansıtır. Ayrıca benzeşim görece bir kavramdır. Batı sanatında, Rönesans'dan itibaren, benzeşimden uzaklaşarak, temsile geçilmiştir. Sanatın felsefesi açısından, Aristotle'den başlayarak, mimesis, temsil, ifade, form ve hissediş kavramları irdelenmiştir. Tüm bu olguların hepisinde de, sanat yapıtının ayna oluşumu söz konusudur. Ancak bu durumlarda, herhangi bir yorum, seyircinin bakış açısına da bağlıdır. Bu yorumlar, kimi zaman, dil düzleminin gündelik kullanış seviyesine sığmayabilir. Böylece sürekli, zaman süreci içinde, yeni anlamlar ve yorumlar gündeme gelmektedir. Sanat yapıtı, zaman içinde, taşınabilirliğe sahiptir. Yorumun kendisi de, sanat yapıtına, bir ayna oluşturmaktadır. Başka bir bölümde, mistik bakışın, ayna kavramına yaklaşımı irdelenmiştir. Mistik bakış açılan, parçalı algılayıştan ziyade, bütünsel bir yaklaşım içindeler. Bunlara göre ancak egosundan sıyrılan kişi, evrene karşı, tam bir ayna tutabilir. Bu kişinin sanat yaratımı da, evrene karşı bir ayna oluşturur. Bu bakış açısı, sanat yapıtını, evrenin bir aynası ve ayrılmaz uzantısı saymaktadır.
Güncel haberlerin reklam kampanyalarına yansıması

Üretim ve tüketimin giderek artması ile birlikte oluşan rekabet ortamı işletmelerde reklam ihtiyacını doğurmuştur. Reklam sektöründe oluşan rekabet, firmalara hizmet veren reklam ajanslarını hedef kitleye uygun reklam oluşturma telaşına sokmuştur. Bu sebeple birçok farklı mecra ve yeni yöntemler kullanılarak reklamlar hazırlanmaktadır. Her geçen gün daha da gelişen teknoloji yenilikler reklam uygulamalarında yeniden yapılanmayı gerektirmiştir. Reklam, geçmişşten günümüze güncel bir yapıya bürünmüştür. Reklam; içerdiği satış, bilgilendirme, ikna etme, güncelliği yakalama, medya takibi, yeni tasarım alternatifleri gibi ürün ve hizmetin satışını daha kolay ve hızlı bir şekilde ortaya koyacağı alanlara yönelmiştir. Bu durum tüketimi arttırarak reklamı da yeni bir noktaya getirmiştir. Reklam, bilgiye ulaşma ve değerlendirmenin yanı sıra, tüketici üzerinde etki bırakıp gündem oluşturacak kampanyalar üreterek işletme ve hedef kitle arasındaki iletişim faaliyetlerini duyuran bir gerekliliktir. Reklam kampanyası oluşturmak için; reklamın amaçları ve mesajı, kampanya ve medya stratejisi, bütçeleme ve reklamın etkisi hakkında veriler sağlayan kampanya öncesi araştırmaların yapılmasını gerektirmektedir. Bu araştırmalar doğrultusunda; reklam stratejisi, karar alma ve planlama süreçleri ile markaların reklam desteği sürmektedir. Marka hedeflerinin yerine getirilmesi için tüm ayrıntılar planlanıp, bir dizi tanıtım etkinliği bir araya getirilerek reklam kampanyası oluşturulmaktadır. Kampanya oluşturulurken, güncelliğin ve zamanın dinamiğinin yakalanması reklam üzerinde etkiye sahiptir. Postmodern çağı yaşadığımız süreçteki reklam kampanyaları ve görsel anlatım dilleri çağa uygun özellikler göstermektedir. Reklam kampanyası tasarım süreci belli unsurlara bağlı kalsa da kendi içerisindeki farklı dinamiklerden yararlanarak güncel düşünme ve tasarlama yapısını içerisinde barındırmaktadır. Bu araştırmada; reklam, reklam kampanyaları ve hedef kitleye ulaşırken içinde bulunduğu zamanın dinamiğini yakalayacak güncellik etkisi, reklam ve görsel iletişim tasarımı yönünden incelenecektir.
Dünden bugüne mekanik alanında teknik illüstrasyonlar

Mağaralara çizilen ilk resimlerden günümüzde kullanılan dijital platformlarakadar insanlar bilgiyi paylaşmak için çok büyük emek harcamaktadırlar. Düşünce ve duyguları görsel yolla insanlara aktarmak görsel sanatların temel unsurlarındandır. İllüstrasyonda bu görsel yolların önemli bir parçasıdır. Bu tezin de konusu olduğu üzere teknik illüstrasyon, illüstrasyonun önemli türlerinden biridir. Teknik illüstrasyon sadece mekanik alanında değil jeoloji gibi teknik detay ve uzmanlık isteyen alanları da içerir. İlk örnekleri mekanik alanında karşımıza çıkar. Tanımlama ve bilgilendirme özelliğine sahiptir. Bu özelliği sayesinde gözün dışarıdan gördüğünden daha fazlasını anlatabilmesini sağlar. Birçok bakış açısıyla elde edilen bilgiye bir teknik illüstrasyonla ulaşılabilir. Anlatımda sade ve kolay anlaşılır bir dil kullanır. Görsellerde gerçek dışı görselleroluşturulabilir. Amaç doğru bilgiyi evrensel ve sade bir dille anlatabilmektir. Özellikle sanayi devriminde ortaya çıkan üretim artışının karşılanabilmesi için ürünü ve makineyi anlatan illüstrasyonlara ihtiyaç duyulmuştur. Oluşturulan teknik detay, bu görsellerle anlaşılır bir hale getirilebilir. Mekanik alanında teknik illüstrasyon, günümüzde endüstri ve toplu üretimin gelişmesi ile birlikte insanların kendi çevrelerinde bulunan nesnelerin nasıl çalıştığı hakkında daha çok şey öğrenme gereksinimleri ile birlikte gelişmiştir. Da Vinci'den Inomoto'ya birçok temsilci çalışmaları ve örnekleri ile dijitalillüstrasyonlar tezde yer almaktadır.
Yabancılaşma ve resim sanatına yansımaları

Bilimsel ve teknolojik ilerlemelerle birlikte yaşadığımız dünya önemli birçok evreden geçmişştir ve geçmeye devam etmektedir. Bilimsel ilerlemelerle birlikte değişen dünya, endüstrileşme ve makinenin insan yaşamına girmesiyle sosyo-ekonomik, kültürel ve sanatsal anlamda radikal değişimlerin söz konusu olduğu bir döneme girmiştir. Böylece insan yaşamını belirleyen her alanda gelenekten kopuş söz konusu olmaya başlamıştır. Bilimsel gelişmelerin aklı ve mantığı ön plana çıkarması seküler dünya görüşünü besler hale getirmiştir. Yaşanan nesnel koşulların değişimiyle birlikte artık bireyin çevresine karşı olup bitene ilgisiz kalması yani yabancılaşması söz konusu olmaya başlamıştır. 19. Yüzyılda nihayetlenen yeni modern dünyanın insanı ya kendi iç dünyasına dönmüş ya da modern Batı uygarlığının dışında kalmış uygarlıklara yüzünü dönmüştür. Bu bağlamda yeni modern dünyayı benimsemeyen hatta ona muhalif olan bir kültürel hareket ortaya çıkmıştır. Modernizm olarak tanımlayabileceğimiz bu kültürel karşı çıkış yine modernlikten beslenmektedir. Modern dünyanın oluşturduğu değişiklikler sanatsal anlamda da yankı bulmuştur. Modern insanın mevcut dünyaya, emeğine hatta kendine yabancılaşması olgusu, bu dünyada yaşayan sanatçı içinde geçerli ve önemli bir durumdur. Bu süreçten yaşamın ve toplumun parçası olan sanatçının bağımsız olması mümkün değildir. Tüm bu yaşanan süreçte sanatçının nerede ve nasıl durduğu, bu gelişmelerin sanata nasıl ve ne şekilde yansıdığı önemlidir ki, birçok sanatçı bu yönde üretimler yapmışlardır. 19. Yüzyıldan itibaren sanat artık üsluplar üzerinden değil, bireysel eğilimler, yaklaşımlar ve tavırlar üzerinden yolunu bulmaya çalışmıştır. Bu açıdan sanatın üzerinde durduğu temel olgulardan biri yabancılaşma kavramı olmuştur.