Yaratım sürecinde heykelde figürden soyutlamaya

'Yaratım Sürecinde Heykelde Figürden Soyutlamaya' başlığıyla ele alman çalışmada, figür ve büstler soyutlanarak ortaya çıkan anlatımcı ve imgesel ilişkiler araştırılmıştır. Bunun yanı sıra figüratif soyutlama, simgesellik ve dışavurum olguları bir bütün içinde incelenmiştir. Çalışma; giriş ve bunu izleyen dört bölüm ile sonuçtan oluşmaktadır. Giriş kısmında soyutlama ile yaratıcı birey ve doğa arasındaki ilişki ortaya konulmaya çalışılmıştır. 'İnsanlık Tarihinde Sanatsal Yaratım Süreci' bölümü kendi içinde iki başlıktan oluşmaktadır. 'Sanatsal Yaratım Süreci' adlı birinci kısmında sanatın tanımı, sanatçı - toplum, yapıt - toplum, insan - doğa, insan - insan ilişkileri ve yaratıcı bireyi güdüleyen yaratma ihtiyacı irdelenmeye çalışılmıştır. Çünkü sanatçının kendisini, insanı, doğayı, yani yaşamın tümünü irdeleyerek çözümlemeye başlaması ve dünyayı; var olan doğa gerçeklerini ve yaşamı anlama ve kavrama çabası ile bu birikimini dışavurması yaratım sürecini oluşturmaktadır. Bu bölümün ikinci kısmı olan 'İlkel Toplumlarda Betimleme Aracı Olarak Sanat' başlığı altında ise primitif toplumlarda korku, kaygı gibi duyguların harekete geçmesini sağlayan doğa olaylarının bireyleri nasıl yönlendirdiği, bireyin doğayı algılayışında nasıl bir etkide bulunduğu ve bu doğa anlayışmın o dönemde yapılan figürlere etkisi ele alınmış, ancak tüm bu etkilerle birlikte, bireyin doğada var olan nesneleri ve inşam algılama, tanıma, betimleme ve tanımlamasında içgüdünün ne derecede önemli olduğu ortaya konulmaya çalışılmıştır. 'Figüratif Soyutlama Süreci ve Fenomenoloji Etkileşimi Üzerine' başlığını taşıyan bölüm ise 'Figüratif Anlatım ve Figüratif Soyutlama' ile 'Fenomenoloji Felsefesinin İçeriği ve Sanatsal Aktarımda Soyutlama Süreci ile Etkileşimi' adlı iki alt bölümden oluşmaktadır. İlk kısımda 'Figür nedir?, 'Figüratif nedir?, 'Bir figürün 11 soyutlama süreci nasıl oluşur?, 'Sanatçıyı soyutlama eğilimine götüren nedenler nelerdir? gibi sorulara cevap aranmıştır. Bu kısımda soyutlama tanımlarının yanı sıra ilkel toplumlardan bu yana değişik boyutlarıyla var olan figüratif soyutlama süreci incelenmiştir. Diğer bölümde ise Fenomenoloji Felsefesi ile soyutlama arasındaki bağ ve etkileşimler, özlerindeki paralelliği ortaya koymak amacıyla incelenmiş, bu paralellik heykel örnekleriyle daha net ortaya konmaya çalışılmıştır. Çalışmanın '19. Yüzyıl Sonrası Figürden Soyutlamaya' bölümü üç alt başlıktan oluşmaktadır. Bunların ilkinde; 19. yüzyıl sonlarında, Endüstri Devrimi sonucunda oluşan değişikliklerin sanata nasıl yansıdığı ve buna bağlı olarak soyutlamanın - bilinçli- ortaya çıkışı incelenmeye çalışılmıştır. Konu incelenirken sanatçılar ve yapıtlar ayrı ayrı ele alınmak yerine, genel bir yaklaşımla, bütün çalışmaların temel çıkışım kapsayan bir sorun ortaya konulmaya çalışılmıştır. Yaratıcı bireyin, soyutlama sürecinde öz ve yalın olanı ararken sürekli olarak ilkel sanata olan eğiliminden kaynaklı eklektisizme yöneliminin irdelenmeye çalışıldığı 'Soyutlama Çıkışlı İlkel Sanat ve Eklektisizme Yönelim' adlı ikinci alt başlığın ardından ele alınan son kısım da ise, raporda yer alan uygulamalara kaynaklık eden sanatçıların görüşleri ve eserlerinden örnekler verilerek öznel yaratım süreci irdelenmeye çalışılmış, böylece figüratif soyutlamanın irdelenmesi amaçlanmıştır. 'Yaratım Sürecinde Figürden Soyutlamaya Yönelik Heykel Çözümlemeleri' adlı dördüncü bölüm, uygulamaların incelenmesine ayrılmıştır. Ele alınan modellerin karakteristik özellikleri figüratif soyutlamalarla ortaya konulmaya çalışılmış, ancak model bu aşamada yalnızca yaratım sürecinde bireyi harekete geçiren bir unsur olarak düşünülmüştür. Böylece tek bir insandan yola çıkılarak tüm insanlığa ve insanın özüne ulaşmak amaçlanmıştır. Sonuç kısmında, bu çalışmadaki cevabı aranan soruların ve irdelenen konunun analizi ve araştırma, uygulama sürecinde karşılaşılan kimi sorunlar ve bu sorunlara yönelik çözümlemelerden hareketle çıkarsamalar yapılmaya çalışılmıştır.