turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çağdaş sanatta ifadeci anlatım dili ile portre olgusu

Portrenin tarihi çok eskilere dayanır. Tarihi süreçte gelişen portre resmi, malzeme, teknik, ifade ve biçim yönünden devamlı değişim yaşamıştır. Bu süreçte portre, resim, fotoğraf, seramik, edebiyat ve heykel gibi sanat dallarının içerisinde bir ifade biçimi olarak şekillenmiştir. Plastik sanatlarda, portrenin gelişim serüveninin aynı düzlemde olduğunu söylemek zordur. Portre, edebiyat ve resim kadar hiçbir sanat dalı ile özdeşleşmemiştir. Bilindiği üzere resmin teması; figür, doğa ve natürmort ve bunların alt türevleri şeklinde sınıflandırılmaktadır. Fügür içerisinde gelişen portre resmi, zaman içerisinde büyük gelişim göstermiştir. Birçok ressam ifade aracı olarak portre resmi yapmıştır. Bu sanatçılar, eserlerini yaparken içinde bulundukları ülkenin ve o dönemin siyasi, politik, ekonomik, sosyal, dini ve felsefi anlayışlarından etkilenmişlerdir. Bilindiği üzere, resim sanatında portreye ilk çağlardan itibaren rastlanmak mümkündür. Portre resminde asıl gelişme, Avrupa'da görülmüştür. Bu çalışmada, Çağdaş Resim Sanatı içerisinde önemli bir ifade türü ve tema konusu olan, portre incelendi. Porte ressamlığında dönemlerine göre öncüsü sayılabilecek sanatçıların eserlerinden örnekler verilerek değerlendirmeler yapıldı. Bu sanatçılar, portrenin oluşum sürecinde, model olarak seçtiği bireyin fiziksel kimliğiyle karşı karşıya kalırken, edindikleri izlenimlerini, modelin kendilerinde uyandırdığı duyguları, eserlerinde kullanma ve yansıtma yollarını aramışlardır. Sanatçı portresini yaptığı modelin, o esnadaki duygusal halini ve iç dünyasını tuvale yansıtmayı hedeflemektedir. Belki de resim sanatında portre yapmanın zor bir tercih olmasının en bariz tarafı bu olsa gerekir. Bu eserin giriş kısmında, çalışmanın amacı ve hipotezi, portre kavramı, portrenin türleri ve portrenin gelişim evresi üzerinde duruldu. Birinci bölümde, portrenin tarihsel gelişiminden bahsedildi. İkinci bölümde Çağdaş Sanatta portre olgusu, bu dönemin önemli temsilcilerine göre ele alındı. Seçilen bu porteler birçok yönden irdelendi. Üçüncü bölümde ise portre üzerine kişisel uygulamalar ve bunların plastik değerler ve psikolojik arka planı ele alınarak değerlendirildi. Sonuç kısmında ise elde edilen bulgular ortaya konuldu.
Resim sanatında Kırım Savaşı

Bu tez 19. yu zyılda du nyanın ileri gelen u lkelerinin katıldığı uluslararası birsavaşın, Kırım Savaşı'nın sanatsal yansımalarını inceler. Kırım Savaşı o zamana kadar yapılan birçok savaştan farklı şekilde gelişmiştir. Endu stri çağının etkileriningöru ldu ğu ilk savaştır. Bu savaş esnasında telgraf, tren yolu, buharlı gemiler gibi modern buluşlar ilk defa kullanılmıştır. Ru zgar gu cu ile ilerleyen ahşap gemiler bu savaşta yerini buharlı ve zırhlı gemilere bırakmıştır. Avrupa'da seri u retim bu savaş ile başlamıştır. Baskı yöntemlerinin gelişmesi ile gazeteler savaşı gravu rlerle, resimliolarak vererek halkın daha iyi anlamasını sağlamışlardır. Fotoğraf uluslararası bir savaşta ilk defa kullanılmıştır. Çarpışmalar devam ederken halkın görebildiği vefotoğraflanan ilk Avrupa savaşıdır. Tu m bu gelişmeler Kırım Savaşı konulu sanat eserlerini etkilemiştir. Bu yu k ulusların katıldığı bu savaşa hu ku metler ve yayın organları hem kendiçizerlerini yollamışlar, bununla beraber askeri görevle savaşta yer alan sanatçılaryaşadıklarını betimlemişlerdir. Tu m bu sanatçıların eserlerinde benzer sonuçlargöru lmektedir. Bu savaş değişimlerin olduğu noktadadır. Bir önceki döneminulusseverlik propagandası ile yapılan resimler artık değişmektedir. Ordunun yanlışidaresi ve yaşanan kayıplarla beraber savaşın vahşeti ortaya çıkmaya başlamıştır. Bu sayede vatanperver, ulusu için ölen kahraman askerler betimlenirken diğer taraftan da kötu yönetim sebebiyle savaşta ve sonrasında hastalık, soğuk ve kötu koşullaryu zu nden boşu boşuna ölen askerlerin betimleri göru lmektedir. Savaştan etkilenenhalkın durumunu betimleyen eserler de bu dönemde ön plana çıkmıştır. Bu sebeplerle değişen teknolojinin savaş resimleri sanatını etkilediği gibi resim sanatı da toplumu etkilemiştir.
Atık porselen malzeme ile enstalasyon uygulamalarında Tiffany vitray tekniği

İnsanlar barındıkları yapılara ışık sağlamak amacıyla ve yaşadıkları yerin iklim koşullarına göre barındıkları yapıların bazı kısımlarında boşluklar bırakmıştır. İnsanlar bu boşlukları Antik Çağ'dan beri üretilen cam dahil çeşitli malzemelerle kapatmıştır. Bu bağlamda vitrayın ortaya çıkışı antik döneme kadar dayanmaktadır. Vitray 11. yüzyılda dini yapılarda görülmeye başlanmış, 13. yüzyılla beraber dini yapılarda sıkça kullanılmış, Gotik dönemi mimari yapılarıyla zirveye çıkmıştır. 15. yüzyılda vitray sanatının dini yapılardaki önemini kaybetmesi ile vitray sanatı düşüşe geçmişştir. 17. yüzyılda vitray dini yapılar dışında kullanılmaya başlanmış kamusal alanlarda, evlerde görülmeye başlamasıyla tekrar yükselişe geçmişştir. Vitray sanatında kullanılan teknikler kurşunlu vitray tekniği, Tiffany vitray tekniği, boyama vitray tekniği, beton vitray tekniği, yapıştırma vitray tekniği, mozaik vitray ve alçı vitray tekniğidir. Bu araştırmada Tiffany vitray tekniği hakkında detaylı bir araştırma yapılmıştır. Porselen ürünlerin nihai pişirimden sonra su emme oranının azalmasından dolayı masse ve diğer birleşimlere katılamaması, katılsa bile bu oran pişmiş porselen atıklarının geri dönüşümü için yeterli olmamaktadır. Buna ek olarak bu sürecin son derece maliyetli olmasından dolayı yeterli geri dönüşümün sağlanamamasıyla birlikte fabrikaların ıskarta olan porselen ürünleri devasa çöp yığınları oluşturmaktadır. Geleneksel sanatın bir unsuru olan vitray tekniğini kullanarak atıl durumdaki porselen ürünleri çeşitli yöntemlerle kırarak ya da keserek yeni forma dönüştürülmesi, mevcut olan durum içinde yeni arayışlara yönelinmesi amaçlanmaktadır. Porseleni kırıp birleştirerek aslında eşyanın ömrünün sona ermediğini kırıkların birleşme kısımlarındaki oluşan damarlar ve yollar yaşanmışlıklara, yaşanacaklara bir gönderme yapılmaktadır.
Soytarı-ressam ilişkisi

Soytarılar, komik bir şekle sokabildikleri takdirde, başkaları için tabu olan her şeyi rahatlıkla söyleyebiliyorlardı. 'Soytarı'nın geleneksel görevi; içinde bulunduğu fakat kendisinin gerçek bir üyesi olmadığı bir çevreyi iğneli bir dille eğlendirmektir. Sözleri ciddiye alınmadığı ve adam yerine konmadığı için kendisine büyük bir sözözgürlüğü tanınır. Diğer insanların mahrum bulunduğu bir haktan istifade ederekgerçeği tüm çıplaklığıyla haykırabilir konumu; durumlara, geleneklere, kurumlara veetrafındakilere saldırmak için son derece müsaittir. Tarihsel açıdan ele alındığında soytarılık mesleği oldukça eskiye dayanmaktadır. Mısır'da firavunların mezarlarındaki resimlerden anladığımıza göre, firavunlarınsoytarılığını yapan cüceleri vardı. Eski Yunan'da görülen oradan Roma'ya, Roma'dansonra da Ortaçağ Avrupa'sına ve Bizans'a geçen, toplumdaki çarpıklıkları alaya alan, soytarılık yapan güldürü sanatçılarından bahsedilir. Ayrıca bir dönem saraylarda soytarıbulundurma geleneği de vardı. Hükümdarlara iyi zaman geçirtebilmek için, her dönemde, sarayda hokkabazlar ve şaklabanlar bulunduruluyordu. Saraylarda soytarı bulundurmageleneğinin yanında, saraylarda ressamlar da bulunuyordu. Saray ressamları için ve cücesoytarılar, resimlerin sık sık konusu olmuştur. İçlerinde sosyal, politik statülerinin olmasıhazır ? cevap bir akıl, deformasyonlu bir görünüşle birlikte, bulunduğu ortamdaki birçokinsandan farklı olduğuyla ilgili bir durum yaratmıştır.
Türkiye'de sanatın desteklenmesinde sponsor şirketler ve kültür kurumlarının izlediği stratejiler

Yaptığımız incelemeler sonucu, sponsorluk kavramının önemi, şirketlerin sponsorluk tercihleri, şirketler tararından sağlanan bu kaynağın ne şekilde kullanıldığı incelenerek, sponsorluk merkezli kurumların izlemesi gereken yollar araştırılmıştır.. Gelişen dünyada milyarlarca dolarlık bütçelere sahip olan sponsorluk, sponsorluk merkezli organizasyonların ve şirketlerin karşılıklı kazançlar elde ettiği bir iş anlaşmasına dönüşmektedir. Sponsorluk yapan şirketler, uzun vadede daha önceden kendileri tarafından tanımlanmış bir fayda beklentisi ile hedef kitlelerine ulaşmak, kurumsallaşma sürecine katkıda bulunmak ya da çalışanlarım motive etmek için sponsorluk yapmaktadırlar. Sponsor olan şirketlerin yarattığı bu kaynağın sponsorluk merkezli sanat kurumlan tarafından doğru yönetilmesi, planlanması ve kullanılması sonucunda dünya çapında tanınmış birçok sanatçı ve sanat etkinliği Türkiye'de seyirci ile buluşabilmiştir. Maddi yetersizlikler ya da devletin imkanlarının sınırlı olması sonucu hayata geçirilemeyecek olan pek çok proje sponsorluk anlaşmalarının sağladığı maddi kaynaklar sayesinde hayata geçirebilmiştir. Bu çalışmada sponsorluk yatırımı yapacak kurumların bu yatırımı belli bir plan dahilinde uzun süreli gerçekleştirmeleri gerektiği ve sponsor arayan organizasyonların bu süreci dikkatli planlamaları gerektiğinin altı çiziliyor.
Temel tasarım eğitimi ve dijital ortam

Bu araştırmada, Sanat Eğitimi'nin önemli derslerinden biri olan Temel Tasarım ile Dijital Ortam ilişkisi ele alınmış, farklı iki alan bilgisinin birbirini etkileyip etkilemediği sorusuna cevap aranmıştır. Çağımızın en gelişmiş eğitim ve tasarım teknolojisi Dijital Ortam'dır. Tasarımlar bu ortam ile görselliğe dönüştürülürken, yeni nitelikler de kazanmaya başlamıştır. Anlatım olanakları değişmiş ve gelişmiştir. İletilmek istenen kavramlar daha etkili bir şekilde sunulabilmektedir. Temel Tasarım Eğitimi süreci içerisinde kullanılması düşünülen Dijital Ortam, sunduğu imkanlar sayesinde tasarım ve eğitim sürecine yeni boyutlar kazandırmaktadır. Öğrenci, Temel Tasarım Eğitimi aldığı sürede estetik bilginin yanı sıra teknik bilgi de almaktadır. Estetik bilgiyi işlevsel hale getiren teknik bilgidir. Günümüz tekniğinin malzemesi olan teknolojik olanaklar ise gerek ekonomik gerekse uygulama çeşitliliği bakımından geniş imkanlara sahiptir. Öte yandan tasarım hangi alanda olursa olsun Dijital Ortam'la iç içe geçmişştir. İki alanın bu yakın ilişkisinden yola çıkarak, henüz yüksek öğrenimde beraber ele alınmamasına karşın; iki alan bilgisini ayrı ayrı da olsa alan öğrenciler üzerinde alanların ilişkisinin olup olmadığı sorusu araştırmanın üzerine odaklandığı konudur.
TV reklamlarında kullanılan grafik tasarımların mesaj ve ikna kavramı üzerine etkisi

Yaşadığımız çağ görselliğin oldukça önemli olduğu bir çağdır. Televizyon reklamlarında kullanılan grafik tasarımlar görsel birer ikna öğeleridir. Çalışmada grafik tasarımların en etkili reklam ortamı sayılan televizyon reklamlarındaki kullanımı, reklamın hedef kitlesini ikna etmedeki rolü, mesaj iletimi, iletişim süreçlerinin, doğru anlaşılır ve estetik olarak yansıtmadaki etkililiği gibi süreçler incelenmiştir. Bu araştırmada televizyon reklamlarında kullanılan grafik tasarımların değerlendirilmesi amacıyla üniversitelerin Grafik Tasarım bölümü öğrencilerinin görüşleri alınarak incelenmiştir. Daha sonra bu görüşler arasında farklılıklar olup olmadığı, televizyon reklamlarında grafik tasarım kullanımına yönelik görüşlerinin neler olduğu, öğrencilerin görüşleri arasında anlamlı bir farklılık olup olmadığı, öğrencilerinin; görüşlerinde yaş ve cinsiyete göre farklılık olup olmadığını araştırılmıştır. Yapılan araştırmalar televizyon reklamlarında grafik tasarımın kullanımının tüketicinin bilgilendirilmesi, mesaj iletimi, etkililiği, ikna edilmesi açısından oldukça önemli olduğunu ortaya koymaya çalışmaktadır.
Circulating art: The politics of transnational exhibition exchanges in the museums of contemporary Istanbul

Bu tezin konusu uluslararası sanat sergilerinin İstanbul metropolündeki dolaşımıdır. Başka ülkelerde 'Blockbuster' sergiler için cazip olan yeni müze alanlarının çoğalması ve bu müzelerin neoliberal kentsel dönüşüm alanında beliren kültürel öncülük rolleri çalışmadaki temel husustur. İstanbul'daki sanat sahnesinde öne çıkan müzelerin direktörleri ve küratörlerle yapılan görüşmeler çerçevesinde, bu tür uluslararası sergilerin yapılmasında mali destek sağlamakla ilgili konuların büyük şirketler arasındaki rekabet nedeniyle ve şehrin kültürel ekonomisinin görünürlülüğü bakımından her geçen gün artan bir öneme sahip olduğunu tartışıyorum. Belirli 'Blockbuster' sergiler üzerinde odaklanarak, bu sergilerin resmi ve sivil toplum örgütlerinin çıkarlarının birlikteliğiyle ulusal sınırlar içerisinde nasıl olanaklı hale geldiğini anlamaya çalıştım. Çalışma boyunca, gözlemlerimi İstanbul'daki sanat sahnesinin değişen parametreleriyle, daha geniş anlamda, Türkiye ve dünyanın başka herhangi bir yerindeki neoliberal kentsel dönüşüm dinamikleriyle ilişkilendirmeyi denedim. İstanbul'un sanat pazarında süregiden değişimlerin küresel/yerel, ulusal/uluslararası gibi basmakalıp çift kutuplu zıtlıklarla anlaşılamayacağı çalışmamın temel argümanıdır. Daha ziyade, bu değişimler 'uluslararası' olarak nitelenmesi gereken kurumsal çıkarların oluşturduğu ağlar, ekonomiler, etkenler ve uygulamalar tarafından şekillenmektedir. nahtar Kelimeler: Uluslararası, neoliberalism, kültür ve yönetsellik, müzeler, 'blockbuster' sergiler, Istanbul'daki sanat ve kültür sahnesi.
A historical analysis on the effects of experimental photography in industrial product advertising: Bauhaus School

Bu tez, Weimar Cumhuriyeti'nde 1919 yılında kurulan Bauhaus Okulu'nda yapılan deneysel fotoğrafçılık araştırmaları sonucunda geliştirilen tekniklerin dönemin siyasal ve ekonomik arka planı da göz önüne alınarak Üçüncü Reich'da yayımlanmışendüstriyel ürün tanıtım fotoğraflarına etkisi olup olmadığını tartışmaktadır. Bu nedenle ilk olarak Weimar Cumhuriyeti'nde kurulan Bauhaus Okulu'nda geliştirilmişteknikler olan fotomontaj, fotoğraf ve tipografinin bir arada uygulanması, yeni görme biçimleri ve hareketin görsel sunumunu geliştirmek için yapılan çalışmalardeğerlendirilip, sözü edilen teknik innovasyonların endüstriyel ürün tanıtımfotoğraflarındaki uygulamaları yorumlanmış; devamında ise 1933 yılında iktidara gelenNasyonel Soyalistlerce yeniden inşa edilen Third Reich'da yayımlanan endüstriyel ürün tanıtımlarında kapatılan Bauhaus Okululu fotoğrafçıları tarafından yaratılmış olan sözü edilen teknik innovasyonların uygulamalarının varlığı tartışılmıştır. Bu tezde, Üçüncü Reich'da Nasyonel Sosyalistlerce ekonominin, sanatın, kültürünbasının ve tanıtım sektörünün Nazileştirme çalışmaları sonucunda yeniden şekillenenyaşamın bir parçası olan endüstriyel ürün tanıtımlarında, Weimar Cumhuriyet'indekurulan Bauhaus'un kültürel bolşevist bir kurum olarak tanımlanıp kapatılmasınarağmen deneysel fotoğrafçılık araştırmaları sonucunda geliştirilen tekniklerin uygulandığı savunulmuştur.
Kimlik politikalarının sanattaki yansımaları

Bu Yüksek Lisans Tezi, Yüksek Lisans eğitimim süresince konu edindiğim kimlik politikaları ve sanat arasındaki ilişkinin ve uygulama çalışmalarıma paralel olarak yaptığım okumaların sonucunda ortaya çıkmıştır. Sanat ile politika arasındaki ilişkiyi temel alan bakış açısıyla kimlik kavramı ve bu kavramın şiddetle olan bağı irdelenmiştir. Batı dünyasında modernizmden post-moderizme, sömürgecilikten küreselleşmeye doğru yaşanan değişimin kimlik kavramı üzerindeki izdüşümlerine değinilmiş, Türkiye'de resmi ideolojinin kökenleri ve kimlik kavramına bakışı üzerinde durulmuştur. Kimlik kavramı ve kimlik politikalarının sanattaki yansımaları, uluslararası platformdan ve Türkiye'den sanatçıların bu konudaki yaklaşımları, ürettikleri yapıtların kendi uygulama çalışmalarımla örtüşen yönleri vurgulanarak açıklanmıştır. Kendi uygulama çalışmalarıma da bu doğrultuda değinilerek kimlik, iktidar, şiddet ve beden kavramları arasındaki ilişki irdelenmiştir.
Grafik Tasarımda Toplumsal Olgu ve Estetik Kaygıların Tasarım Sürecine Etkileri

Grafik tasarım, teknolojinin gelişmesi ve pazarlama sektörünün artışa geçmesiyle birlikte günlük hayatımızın bir parçası haline gelmiş bulunmaktadır. Bununla birlikte özgün ve yaratıcı tasarımlara, tasarımda farklı anlayışlara ihtiyaç duyulmaktadır. Grafik tasarımda yaratıcılık ve özgünlüğün ön plana çıkmasıyla birlikte; tasarım süreci tasarımcılar için oldukça özenle ve dikkatle yürütülmesi gereken bir süreç haline gelmiştir. Grafik tasarım sürecinden yola çıkılan bu araştırmada; tasarım sürecinde grafik tasarımcının hedef kitleye ulaşma yolundaki sosyolojik ve psikolojik unsurlar üzerinden incelenmiştir. Bu unsurlardan sınıflama yapılmaksızın 'toplumsal olgu' ve 'estetik kaygı' kavramları üzerinde durulmuş, tasarım sürecine ve tasarımcıya etkileri ile birlikte ele alınarak, nitel bir araştırma gerçekleştirilmiştir. Grafik tasarımda, tasarımcı ve tasarım sürecine değinilerek, bu kavramlardan toplumsal olgu ve estetik kaygı ile bağlantılı olanlar ele alınmıştır. Grafik tasarım ürünlerinden, toplum ve estetikle bağlantılı örnekler ile birlikte ortaya konulan kavramlara açıklık getirilmiştir. Bu bağlamda; araştırmanın içerdiği örnekler, karşılaştırmalar ve anlatımlar sayesinde, grafik tasarım sürecine ve grafik tasarımcıya dair önemli kavramların açıklık kazanacağı öngörülmektedir.
Türk sinemasında illüstratif afişler (1950-1960)

Cumhuriyet Dönemi öncesinden başlayarak sanat dalları arasına yedinci sanat olarak katılan Türk sineması, gerçek kimliğini 1950- 1970 yılları arasında bulmaya başlamıştır. Sinemanın kendi sistemini kurması için zamana ihtiyaç olacaktır. Bu sistemde, işletim, uygulama ve gösterim alanlarında kendini yapılandırmanın ilk aşamasının sıkıntısı vardır. Yapım şirketleri, yapımcı, yönetmen, artistleri, izleyicileri ile sinema bu ilk dönemde sistemin temelleri olarak ortaya çıkar ve kuruluş aşamasını uygulamaların içinde geçirir. Sinema salonları izleyicilerle sistemi buluşturur. Bu gelişmelerle eş zamanlı olarak oluşan reklam pazarında, iletişim mecraları arasında izleyiciye kolay ulaşılabilirliği ve iletiyi en kısa ve net bir biçimde anlatabilme özelliğiyle afiş ilk sırada yer almıştır. Türk Sinema Afişleri 1940'lı yıllarda daha çok fotograf kullanılarak üretilirken, 1950'lere gelindiğinde illüstratif bir yaklaşımın tercih edildiği görülmektedir. Bu dönemde illüstratif afişin kullanımının yaygın olmasının nedeni tasarımcıya daha özgür çalışma olanağı vermesi olarak görülebilir. Ancak, yine de tasarımcı tüm tasarım sürecinde yalnız değildir; yapımcı, yönetmen, hatta oyuncular bile afiş tasarım sürecinde söz sahibidir. Bu dönemde yaşanılan teknik olanaksızlıklar nedeniyle afiş tasarımında görülen grafiksel yetersizlikler kendini tipografik öğelerde daha fazla göstermektedir. Tipografik öğeler film türüne uygunluğa göre seçilmemekte, elle hazırlanan afişler olması sebebiyle yazım kolaylığına göre seçilmektedir. Bu yıllar arasında çekilen filmlerin afişleri, türlerine göre ve seçilen yönetmenlerin filmleri üzerinden incelenmiştir. İzleyicinin beğenisine, değer ve beklentilerine göre tasarlanan bu afişler değerlendirildiğinde, çeşitli benzerlikler görülmüştür. Bu da, ait olduğu dönemde yapılan afişler arasında ortak bir tasarım dilinin oluşmaya başladığının göstergesidir. Bu dönemin sinema afişleri yanlızca izleyicinin dikkatini çekmek ve filmle bir bağ kurmasını sağlamakla birlikte, aynı zamanda izleyiciye dönemin sosyal ve kültürel durumu, toplumun değer ve yargıları hakkında bilgi verir nitelik taşımaktadır.
Kültürel genetik ve sanatsal pratikler ilişkisinde kültürel üretim süreçleri

Üretim ve Tüketim olgusu üzerine gerçeklik ve geçerlilik kazanmış kültürel üretim süreçleri, halihazırdaki kültürel varlığın geçmişşine ait geleneksel formasyon ile geleceğe ait aktarılabilir ve muhafaza edilebilir değerlerinin tartışılabilir olduğu 'şimdi'de hangi enstrüman ve donanımlarıyla değerlendirilebilir sorusu gündemdedir. Kültür ve sanatın müşterek güçlerinin halen etkili olup olmadıkları ile icat edilen yeni kültürel kapsamların kültürel yeniye tesir oluşturabilecek kalıtsal genetik olgusu içinde tartışılabilir istikametlerinin araştırılması gerekmektedir. Kültürel üretimin pratik karşılıklarının önemli adresi olarak sanat, postmodern dönem içindeki kaotik ve estetik bunalıma dönük mücadelede yeni kültürel gerekçelere ne kadar ve nasıl itibar ve itaat göstereceğini tartışmaktadır. Kültürel üretimin toplumsal ve estetiksel bağlamlarının yerini alan ekonomik ve ideolojik çağdaş motivasyonlar içinde kültür üreticilerinin konumu ve yetileri ile orantılı bakış açısı ve zihniyet örüntüleri bir başka problem olarak işlenebilmektedir. Bu maksatla 'Kültürel Genetik ve Sanatsal Pratikler İlişkisinde Kültürel Üretim Süreçleri' başlıklı bu çalışma, tasnif ve taksim olarak bir sistematik kurgu sergilemektedir. Söz konusu sistematik yapı, kültürün konumsal, çözümsel ve karmaşık kavramsallığına temas ile başlamaktadır. Ardından sanat ile ilintili toplumsal süreçlerin kültürel genetiğe tesirleri incelenmektedir. Devamında ise sanat ve kültür arasındaki organik bağın kültürel üretim sistemleri açısından incelenmesi söz konusu olmaktadır. Mevcut kültür ve sanat literatüründe etkin ve karakteristik bir bağlam ile yerleşik kılınmasına olanak tanıyacak veriler ışığında kültürel genetik, çağdaş bireyi kitlesel tasarruflar ve kültürel dinamikler karşısında bilinçli reaksiyon geliştirme ve değerlendirme potansiyeli ile ele elmanın önemine inanacaktır. Sanat ve insanın yeni temas noktalarından biri olarak kültürel üretim, koruma, savunma ve geliştirme stratejilerini de kapsamına taşımak durumunda olacaktır.
1960'tan günümüze muhalif sanat

Aydınlanma çağından, 1960'lara kadarki süreci kapsayan tarih ; siyasi, askeri, felsefi, toplumsal açıdan çok önemli, ideolojik ve kentsel-yaşamsal alanda oldukça uç noktalarda yapılanmalara sahne oldu. Sürekli başlayan ve biten savaşlarda o zamana dek görülmemiş ağır kayıplar verilmesi, siyasi ve ekonomik güç dengelerinin yer değiştirmelerine sebep oldu. Böylece halklar üzerinde artan baskı ve kısıtlamalar, kişileri daha özgür bir dünya hayali kurmaya ve ona ulaşmak için çabalamaya itti. Sanatçılarında bu çabalara katılımı ile felsefi ve ideolojik kavramlar sarsılmaya başladı.1960'lardan itibaren sesini daha çok yükseltebilen halk artık önüne geçilmez duruma geldi. Sokaklarda protestolar artarken, sanatta da ardı ardına o tarihe dek görülmemiş yenilikler, özellikle malzeme ve yöntem alanlarında boy gösterdi. Sanatçılar, çevrelerine sınır çizen her iktidara karşı söylenecek sözleri ile eserlerini siyasi, sosyolojik ve sanatsal alanlarda kurgulamayı başardılar. Giderek özgürleşen sanatçılar artık özellikle malzeme, form ve teknik alanlarda sınır tanımaz bir hal aldı. Önce modernizm, ardından dönüştüğü postmodernizm ve beraberinde getirdiği avangard oluşumlar sanatçılara yepyeni bir isyan dili oluşturmaları için uçsuz bucaksız bir zemin hazırladı. Büyüyen ve gelişen sanat dünyası bu eklektik kültür ve özgür sanat ortamındaki başkaldırılarında artık, küratör ve sponsor iktidarındaki sanat kurumları da dahil, siyasi, toplumsal her alanı hedef alabileceği ya da hiçbir hedefi olmaksızın sadece kendi içselliğini ifade edebileceği bir kimliğe büründü. Ancak muhalefet kavramı günümüz sanatı oluşurken en önemli etkenlerden biri oldu. Kendinden öncekine muhalif bakış açıları ile şekillenen yeni akımlar, tarih ilerledikçe sanatta özgürleşme ve evrimleşmeyi sağladı.