turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sızıntı sularının demir katalizli hidrojenperoksit oksidasyonu ile arıtılabilirliğinin araştırılması

Fenton Reaksiyonları olarak bilinen Fe2+ iyonlarının katalizlediği H2O2 oksidasyonu reaksiyonları, ilk olarak adını aldığı HJ. H. Fenton tarafından 1894 yılında fark edilmiştir. Bu reaksiyonlara ait mekanizmaların aydınlatılabilmesi ise ancak 1930 yılında mümkün olabilmiştir. Reaksiyonların, günümüzde birçok kompleks yapılı evsel ve endüstriyel kaynaklı atıksuda KOİ, renk, koku, toksisite gidermek ve biyolojik parçalanabilirliği artırmak amaçlarıyla kullanıldığı görülmektedir. Sızıntı sularında biyolojik olarak ayrışmadan kalan organiklerin giderimi için bu reaksiyonlar üzerine yapılan çalışma sayısı ancak bir elin parmakları kadardır. Bu tez çalışmasında, İstanbul-Kömürcüoda düzenli depo sahası sızıntı sularının, ham sızıntı suyu, anaerobik, anaerobik + aerobik arıtma çıkışı suyu ve seyreltilmiş anaerobik çıkış suyu örnekleri üzerinde Fenton Reaksiyonları ile arıtma verimliliği ve optimum reaksiyon koşullan araştınlmıştır. Fenton Reaksiyonları, tüm örnekler için saptanan optimum pH:3.0'de 2 saat süresince 30 d/d hızda karıştırma ile gerçekleştirilmiş ve bunu takiben pH:8.5-9. 0 yapılarak 20 dakika süreli yumaklaştırma aşaması ve sonrasında 1 saat dinlendirme şeklinde gerçekleştirilmiştir. Arıtma verimliliği üst fazda yapılan KOİ, BOİ5, Renk, Bulanıklık ölçümleri ile tespit edilmiş olup, pozitif girişim oluşturabilecek bakiye H2O2 kontrolleri permanganometrik yöntemle yapılmıştır. KOİ ölçümleri öncesinde deney süreci içersinde bozunmadan kalan H2O2, pH:10- 1 1 'de ve 40-50 C 'da 30 dakika tutularak bozunması sağlanmıştır. Yapılan deneyler neticesinde KOİ konsantrasyonları 580 mg/L olan SAnÇ ile 1750 mg/L olan AnAeÇ örneklerinde optimum 100 mg/L'lik Fe2+ dozuna karşılık teorik H2O2 konsantrasyonunun %40'ı ile SanÇ, %50'si ile AnAeÇ'da %75 mertebesinde KOİ giderme verimi elde edilmiştir. Fenton uygulaması sonucunda aym örneklerde kalan organik kısmın da 1/3 oranında biyolojik olarak parçalanabilir bir yapıya dönüştürüldüğü belirlenmiştir. KOİ konsantrasyonu 6700 mg/L olan AnÇ örneğinde optimum 100 mg/L'lik Fe2+ dozunda teorik ihtiyacın %35'i kadar H2O2 kullanımıyla %65'ler mertebesinde bir arıtma verimliliğine ulaşılmıştır. HSS örneğinde ise 16800 mg/L gibi yüksek bir KOİ konsantrasyonunda H2O2/Fe2+ =3 0000/ 4500 gibi yüksek reaktif konsantrasyonları ile çalışılmasına karşın KOİ giderme verimi %59 seviyesinde kalmıştır. Fenton uygulaması sonrası oluşan üst fazda yapılan KMnU 4 oksidasyonu ve Aktif-C çalışmalarından toplam arıtma veriminin yaklaşık %10 kadar daha artarak %85'lere çıktığı tespit edilmiştir. Fenton + kimyasal çöktürme deneyleri sonucunda oluşan toplam çamur hacminin kullanılan Fe2+ dozunun ve KOİ konsantrasyonuna bağlı olarak toplam örnek hacminin 1/5 ila 1 /15'i oranında olduğu belirlenmiştir. Renk ve bulanıklık gideriminde, elde edilen %99- 100 rakamları ile bu parametrelerin Fenton uygulamasında en yüksek giderme verimliliğine ulaşılan alanlar olduğu gözlenmiştir.
Cleaner production implementation for the integrated tannery in Turkey

Tabaklama ve ilgili prosesler birçok atık ve emisyonların kaynağıdır. MADER A. Ş'den toparlanan bilgiler doğrultusunda yürütülen bu çalışmada tabaklama endüstrisinde sağlanabilecek kirlilik önleme ve atık minimizasyonu imkanları değerlendirilmiştir. Bu sebeple, deri sektöründeki sürdürülebilir üretime katkı sağlayacak ekonomik ve çevreyle dost prosesler, Temiz Üretim Metodolojisi kapsamında incelenmiştir. Bu çerçevede, seçilen kirlilik önleyici olanaklar içinde öncelik, kaynakta azaltma, geri dönüşüm, ürün ve proses modifikasyonu, hammadde değişikliği, teknoloji transferine verilmiştir. Deri ürünlerinde herhangi olumsuz bir etki yaratmadan çevresel ve ekonomik yarar sağlayacak temiz üretim olanakları arasında en büyük öncelik; tabaklanan katı atıkların termal bozunması ve böylelikle enerji ve krom geri kazanımı, amonyak ve sülfürün çeşitli proseslerdeki kullanımınm azaltılması, hammadde tasarrufu ve diğer bazı endüstrilerde kullanılmak üzere protein geri kazammına verilmiştir. Belirlenen en uygun teknolojiler, işletmeye tavsiye edilmiştir. Uygun bulunan olanakların gerçekleştirilmesiyle, yöneticiler temiz üretim uygulamasının çevresel ve ekonomik avantajlarından kesinlikle yararlanacaklardır.
Tarsus Belediyesi Atıksu Arıtma Tesisi çamurlarının güneş izleme sistemiyle kurutulmasının araştırılması

Arıtma çamurlarının su içeriği yüksek olması ve bu nedenle stabil olmaması nedeniyle çamur katı madde içeriğinin bilinmesi depolama açısından önem arz etmektedir. Su oranının mekanik susuzlaştırma proseslerinde %80 düzeyine indirgendiği ortamlarda dahi, arıtma çamurlarının taşınması ve depolanması için gerekli maliyetler artmaktadır. Arıtma çamurlarının yüksek düzeyde su içermesi, insan ve çevre sağlığını tehdit edici unsurlarının yanında, daha yüksek taşıma ve bertaraf maliyeti de yaratmaktadır. Arıtma çamurlarından su içeriğinin uzaklaştırılmasında; basınç altında presleme, stabilizasyon yöntemleri ve ısı enerjisi ile kurutma yöntemleri kullanılmaktadır. Bu tez çalışmasında, arıtma çamurlarının güneş enerjisi ile kurutmanın avantajları araştırılmıştır. Araştırmalar sonucunda Temmuz-Ağustos döneminde yapılan 13 günlük kurutmada, % 20 oranındaki katı madde içeriği; güneş izleme sistemiyle %99,17, sabit sistemde %86, 06 ve açık sistemde %78, 88 olarak tespit edilmiştir. Aralık-Ocak döneminde 30 gün süren kurutma çalışmalarında %19, 6 olan katı madde içeriği, güneş izleme sitemiyle %88, 67 ve sabit sistemde %74, 82 oranlarına yükselirken, açık sistemde ise yağışlar nedeniyle %18, 65 olarak bulunmuştur. Kurutma sistemlerinin verimliliği, çamur katı madde içeriğinde gerçekleşen değişimlere göre değerlendirilmiştir.
Türkiye'de geri dönüşüm uygulamaları (3R)

Küreselleşme, hızlı ve kontrolsüz artan dünya nüfusu ile birlikte insanların ihtiyaçlarının artması, işletmeleri daha fazla kaynak tüketmeye zorlamıştır. Artan kaynak tüketimi ile birlikte, doğal denge bozulmakta ve çevreye verilen zarar artmaktadır. İşte bu noktada geri dönüşümün önemi ortaya çıkmaktadır. Atıkların çevreye zarar verecek şekilde alıcı ortama bırakılmasını önlemek için atıkların tekrar kullanımı, geri dönüşümü ve geri kazanımı yoluna gidilmelidir. Bu sistemin işleyişi kaynağında ayrı toplama ve biriktirme ile başlamaktadır. Türkiye'de son dönemde bu uygulamalar Sıfır Atık Yönetim Modeli üzerinden gerçekleştirilmektedir. Bu çalışmada, katı atıkların tekrar kullanımı, geri dönüşümü ve geri kazanımı ele alınarak Türkiye'de Sıfır Atık Yönetim Modeli mevzuat ve uygulama çalışmaları değerlendirilmiştir.
Ambalaj atıkları yönetiminde eğitim ve sosyal sorumluluk projelerinin rolü: Afyonkarahisar örneği

Tüketilen her madde doğaya atık olarak geri dönmekte iken atıkların belirli bir düzen içerisinde ve maksimum ölçüde tekrar kullanılması büyük önem arz etmektedir. Minimum atık üretme ile başlayarak, ürettiği atığı uygun şekilde kaynağında ayırıp bertaraf etmek için insanların üzerine düşeni yapması, oluşturulacak bilinç ve duyarlılık ile doğrudan ilgilidir. Söz konusu bilinç ve duyarlılığın temelleri uygulamaya konulacak eğitim ve sosyal sorumluluk projeleri ile oluşturulur. Buradan hareketle bu çalışmada verilecek eğitimlerin ve uygulamaya konulacak sosyal sorumluluk projelerinin, bireylerin geri dönüşüme katkılarını ne yönde ve ne derece etkilediği araştırılmıştır. Bu kapsamda örnek il Afyonkarahisar'ın atık yönetim planı incelenmiş, atık yönetim planı çerçevesinde düzenlenen eğitimlerin öncesi ve sonrasında lisanslı ambalaj atığı toplama ayırma tesislerince geri dönüşüm sürecine sokulan atık miktarları irdelenmiştir. Afyonkarahisar ilinin tamamı için oluşturulmuş atık yönetim planı incelenmiş ancak çalışma pilot ölçekte seçilen üç mahallede verilen eğitimler, düzenlenen sosyal sorumluluk projeleri ve toplanan atıklar ile yapılmıştır. Sonuç olarak düzenlenen eğitim ve sosyal sorumluluk projelerinin ardından her üç mahalleden kişi başına toplanan ambalaj atığı miktarında da gözle görülür oranda artış gerçekleşmiştir. Ayrıca bu artışın mahallelerin eğitim ve sosyoekonomik yapısına bağlı olarak farklı oranlarda gerçekleştiği görülmüştür. Özellikle gelir düzeyi düşük bölgelerde toplanan atık miktarındaki artış diğer bölgelerin önüne geçmişştir. Bu durumun oluşan çevre bilinci ve duyarlılığından daha çok eğitimlerde aktarılan yasal yükümlülüklerin ve müeyyidelerin etkileri ile gerçekleştiği sonucuna varılmıştır.
Selective defluoridation in drinking and mineral waters

Yer kabuğunun önemli bileşenlerinden olan flor, su kaynaklarında zaman zaman yüksek konsantrasyonlara ulaşabilmekte ve bu durum insan sağlığı açısından tehlike arz edebilmektedir. Çeşitli üniversitelerce yapılan çalışmalarda ülkemizde de bazı yörelerde yüksek konsantrasyonlarda florürürlü suların bulunduğu ve bu suların içme suyu amacıyla tüketildiği tesbit edilmiştir. Su temini açısından başka bir alternatifin olmadığı durumlarda bu tür su kaynaklarının florürü giderildikten sonra kullanılması gereklidir. Ancak florür giderme işlemi kullanılan kimyasal maddeler esas olarak yurt dışından ithal edilmesi nedeniyle oldukça pahalı olabilmektedir. Gelişmiş ülkelerde defloridasyon metodları üzerinde yofun olarak durulmuştur. Sudaki florürün giderilmesi amacıyla suyun çeşitli tip florür giderme ortamlarından geçirilmesinin uygun bir yöntem olduğu çeşitli araştırmacılarca bulunmuştur. Ayrıca iyon değişimi, alum ile koagülasyon ve su yumuşatma metodları da florür gideriminde önemli ölçüde etkili olmaktadır. Bu çalışmada flor gidermek amacıyla kullanılan diğer metodların yanı sıra aktifleştirilmiş alümina ile flor giderme metodu üzerinde de durulacaktır ve verimlilik ilie ilgili karşılaştırmalar yapılmıştır. Aynı zamanda yerel olarak üretilen alumina aktive edilerek flor gidermede kullanımının değerlendirmesi yapılmıştır. Florür giderme amacıyla kullanılan yukarıdaki metodların uygulama maliyeti kullanılan kimyasal maddeye göre büyük farklılıklar göstermektedir, özellikle kimyasal maddelerin yurt dışından ithal edilmesi maliyetleri yükseltmektedir. Çalışmanın uygulanabilirliği ihtimalinin artırılması için maliyetinin düşük tutulması gerekmektedir. Bu nedenle çalışmada öncelikle yerli kimyasal maddelerin kullanım imkanları araştırılarak Türkiye için ekonomik ve teknolojik olarak uygun yöntemin bulunmasına çalışılmıştır. - ıı
Application of membrane processes for the treatment of high strength wastewaters

Bu doktora tezi kapsamında, peynir altı suyu ve zeytinyağı endüstrisi atıksularının arıtımı amacıyla mikrofiltrasyon, ultrafiltrasyon ve nanofiltrasyon işlemleri uygulanmıştır. Membran tıkanmasını engellemek amacıyla, membran filtrasyon işlemlerinden önce fiziksel ve kimyasal ön arıtım denemeleri yapılmıştır. Tez iki ana kısımdan oluşmaktadır. Ilk kısımda, peynir altı suyu atıksularının arıtılabilirliği incelenmiştir. Maksimum giderme verimleri fiziksel ön arıtım, mikrofiltrasyon ve ultrafiltrasyon işlemlerinin kombinasyonuyla elde edilmiştir. Bu durumda yüzde 99 AKM, yüzde 98 yağ-gres giderme verimi elde edilmesine rağmen KOİ konsantrasyonu 22000 mg/L gibi yüksek bir değerdedir. KOİ için elde edilen giderme verimi yüzde 66'dır. Tezin ikinci kısmında, zeytinyağı endüstrisi atıksularının arıtılabilirliği incelenmiştir. pH=2'de H2SO 4 ile koagülasyon, kartuş filtreden ve filtre bezlerinden filtrasyon, ultrafiltrasyon ve nanofiltrasyon işlemlerinin arka arkaya uygulanmasıyla, 3700 mg/L KOİ, 1083 mg/L TOK, 30 mg/L AKM ve 40 mg/L yağ-gres konsantrasyonlarına ulaşılmıştır. Başka bir karasu numunesiyle yapılan çalışmada, iki kademe pH ayarlaması, kartuş filte filtrasyonu ve nanofiltrasyon ile ulaşılan kirlilik konsantrasyonları, KOİ için 1600 mg/L, TOK için 948 mg/L, AKM için 40 mg/L ve yağ-gres için 80 mg/L'dir. Elde edilen sonuçlar, nanofiltrasyonişleminin karasuyun arıtımı için uygun ve kabul edilebilir bir yöntem olduğunu göstermektedir.
Yapı kimyasallarının çevresel etkilerinin yaşam döngüsü değerlendirme kapsamında irdelenmesi

Nüfusun artması, insanların tüketim alışkanlıklarının değişmesi ve ihtiyaçlarının artmasıyla çevre problemleri ortaya çıkmaktadır. Günümüzde çevreye yapılan tahribatın boyutları genişlemekte dolayısıyla çevre problemleri giderek daha fazla kamuoyunun dikkatini çekmektedir. Bu nedenlerle, çevreyle ilgili politikalar her geçen gün gelişmektedir. Sürdürülebilirlik kavramı, böylece ortaya çıkmıştır ve yapı sektörünü de etkilemektedir. Yapı kimyasallarının yaşamları boyunca çevreye olumsuz etkileri olmaktadır. Çevreye dost yaklaşımlarla binaların üretilmesi ve çevresel etkilerinin değerlendirilmesi gerekmektedir. Yaşam Döngüsü Değerlendirme böylece ortaya çıkan, malzemelerin ya da hizmetlerin yaşam boyunca tüm aşamalardaki çevresel etkilerinin değerlendirilmesi için kullanılan bir yöntemdir. Tez kapsamında; dünyada ve Türkiye'de en fazla kullanılan ısı yalıtım malzemeleri yaşam döngüsü değerlendirmesi yöntemi kullanılarak irdelenmiştir. Bu malzemeler; Taşyünü, Cam Yünü, Ekstrüde Polistiren Köpük, Genleştirilmiş Polistiren Köpük ve Poliüretan Köpüktür. Bu ısı yalıtım malzemelerinin yaşam döngülerinde hammadde elde edilmesi, üretim, kullanım, ulaşım ve atık olarak bertaraf gibi farklı aşamalarda çevreye salınan atık ve emisyonları değerlendirilmiştir. Yapı sektöründe kullanılan kimyasallara ilişkin çevresel etkiler esas olarak üretim ve hammadde elde edilmesinden kaynaklanmakta; en önemli etkiler arasında enerji tüketimi ve sera gazı salınımları bulunmakta, malzemeye bağlı olarak hammadde tüketimi ve atık oluşumu da önem arz etmektedir. Buna göre sera gazı salınımları bakımından CO2 eşdeğeri dikkate alındığında : Poliüretan > EPS > XPS > Cam Yünü >Taş Yünü olarak ortaya çıkmaktadır. İrdelenen bu kimyasalların 2019 yılı birim maliyetleri dikkate alındığında ise; geri ödeme süresi 8,4 yıl ve aylık net tasarruf miktarı 49,79 TL/m 2 ile XPS en yüksek değere sahiptir. En düşük aylık tasarruf miktarı ise 48,18 TL/m 2 olarak taş yünü ve cam yünü malzemelerinden sağlanmaktadır
Biyolojik arıtma atık çamurlarının aerobik ve anaerobik stabilizasyonunun değerlendirilmesi

Bu çalışma kapsamında seçilen evsel ve endüstriyel atıksuları arıtan tam ölçekli aktif çamur tesislerden kaynaklanan biyolojik arıtma atık çamurlarının stabilizasyon seviyeleri açısından değerlendirilmesi yapılmıştır. Bu amaçla uçucu askıda katı madde ve TOK/ÇOK analizleri esas alınarak çamurların organik madde içeriğini azaltmaya yönelik aerobik ve anaerobik deneyler yürütülmüştür. Aerobik stabilizasyon çalışmaları ile heterotrofik biyokütle aktivitesinin azalması ve UAKM giderimi arasındaki ilişki modelleme ve respirometrik değerlendirmeler ışığında bulunmuştur
Asit boya banyosu atık sularının kimyasal prosesler ile ön arıtılabilirliğinin incelenmesi

Bu çalısma kapsamında, sentetik asit boya banyosu atıksularının (CODo = 2700 mg/L;A436, o = 0.858 cm-1; A525, o = 0.585 cm-1; A620, o = 0.273 cm-1; pHo = 3.5 ) koagülasyon;ozonlama; Fenton ve H2O2/UV-C gibi ileri oksidasyon prosesleri ve elektrokoagülasyon prosesi ile ön arıtılabilirligi arastırılmıstır. Deneysel çalısmalar, asit boya banyosu atıksularının koagülasyon ile arıtımının KO ve renk giderimi açısından etkiliolmadıgını gösterirken, baslangıç pH'sı, oksidan ve katalizör dozu optimize edilmis olanozonlamanın ve seçilen ileri oksidasyon proseslerinin asit boya banyosu atıksularınıntamamen renk giderimi (60 ? 120 dakikada) ve kısmi oksidasyonunda (%33 ? 43 KOgiderimi) basarılı olduğunu göstermektedir. Diger taraftan, 304 paslanmaz çelik elektrotlar ile elektrokoagülasyon renk (304 paslanmaz çelik elektrotlar için 5 dakikada)ve KO (304 paslanmaz çelik elektrotlar için 30 dakikalık arıtma süresi sonunda %51)giderimi göz önüne alındıgında üstünlügü; elektrik enerjisi ihtiyacı (304 paslanmaz çelik elektrotlar için 4 kWh/m3, t = 30 min, I = 10 A; NaCl = 3000 mg/L; pHo = 7.5) ve çamurolusumu açısından (304 çelik elektrotlarla EK'da 710 mg/L, demir ile koagülasyonda 1290 mg/L) da uygulanabilirligi görülmüstür. Paslanmaz çelik elektrotluEK ile ön arıtımı gerçeklestirilmis asit boya banyosu atıksuyunun biyolojik arıtma sonucunda (deneysel kosullar: hidrololik bekleme süresi= 24 s; çamur yası= 15 gün;KOo/UAKMo= 0.19 mg/mg gün; EK ile ön arıtımı gerçeklestirilmis asit boya banyosuatıksuyu KOo= 1323 mg/L) KO giderimi %51'den % 78'e yükselmistir.
Avrupa Birliği'nde ve Türkiye'de çevresel etki değerlendirmesi ve uygulamalarının karşılaştırılması

Çevresel Etki Değerlendirmesi, çevreye olabilecek olumsuz etkilerin önceden tespit edilerek gerekli önlemlerin alınması ve sürdürülebilir kalkınma anlayışının gerçekleştirilmesi için ortaya çıkarılmıştır. Önceleri sadece projeler için uygulanmış, daha sonra kapsamı genişletilerek plan, program ve politikaların çevresel değerlendirilmesi sonucu Stratejik Çevresel Değerlendirme kavramı ortaya çıkmıştır. Avrupa Birliği'nde, üye ülkelerin uygulamalarında birliğin sağlanması amacıyla 1985 ve 1997 yıllarında ÇED Direktifi ve 2001 yılında ise SÇD Direktifi çıkarılmıştır. Üye ülkeler de bu direktiflere uymak amacıyla ulusal mevzuatlarını düzenlemektedir. Bu çalışma, bu direktiflerin içeriğinin incelenmesini ve üye ülkelerin uygulamaları ile Avrupa Birliğine girme süreci devam eden Türkiye'deki ÇED Yönetmeliği uygulamalarının karşılaştırılmasını içermektedir.
Metal kesme atıksularının koagülasyon ve elektrokoagülasyon ile arıtımı

Bu çalışmada kimyasal koagülasyon ve elektrokoagülasyon yöntemleri ile metal kesme atıksularının arıtılabilirliğinde kimyasal oksijen ihtiyacı ve toplam organik karbon giderim verimleri üzerinde çalışılmıştır. Bu amaçla monopolar paralel bağlı alüminyum ve demir elektrotların kullanıldığı bir elektrokimyasal reaktör tasarlanmıştır. CC için Al2(SO4)3.18H2O, AlCl3.6H2O, Fe2(SO4)3.7H2O ve FeCl3.6H2O tuzlarıkoagulan olarak kullanılmıştır. COD ve TOC giderim verimleri üzerinde koagulandozajı ve pH etkisi incelenerek maliyetler hesaplanmıştır. Bu deneylere göre;FeCl3.6H2O koagülanı ile COD gideriminde %97 ve maliyet 1.5 $/m3 sonuçları elde edilmiştir. Çalışmanın ikinci aşamasında metal kesme atıksuları EC' den elde edilen verilere göre hem teknik hem de ekonomik açıdan değerlendirilerek aşağıdaki sonuçlar elde edilmiştir. Alüminyum elektrotlar kullanılması durumunda pH 3 -5aralığında, COD gideriminin %90- 93 ve toplam maliyetin 0.39-0. 69 $/m3 olduğu belirlenmiştir. Demir elektrotlar kullanılması halinde ise pH a¥ 5'inin COD gideriminin>% 88 olduğu ve toplam maliyetin a¥ 0.48 $/m3 olduğu görülmüştür. EC' de alüminyum elektrotlarla 20-60 A/m2 aralığında çalışıldığında COD giderimde %79- 93 giderim verimi elde edilmekte ve toplam maliyet 0.61 $/m3 olmaktadır. Demir elektrotlar kullanıldığında ise 60 A/m2' de çalışıldığında COD giderimi %92, toplam maliyet 0.46 $/m3 olmaktadır. Demir elektrotlar kullanılması halinde ise t = 15 -25dakika bir zamanın yeterli olacağı, COD gideriminin a¥ %73 ve toplam maliyetin0. 41 $/m3 olduğu bulunmuştur.
Metal işleme tesisinde titreşim ve gürültü ölçümlerinin değerlendirilmesi

Bu çalışmada; bir metal işleme tesisinde titreşim ve gürültü ölçümleri yapılarak elde edilen sonuçlar Titreşim ve Gürültü Yönetmelikleri kapsamında değerlendirilmiştir. Ölçüm çalışması öncesinde, tesis üretim alanı içerisinde, teknisyenlerin çalıştığı noktalar tespit edilmiştir. Bu noktalarda herhangi bir titreşim ve gürültü maruziyetinin olup olmadığı ile ilgili mevcut şartlar incelenerek risk değerlendirilmesi yapılmıştır. İncelemeler sonucunda teknisyenlerin üretim alanında bütün vücut titreşimine maruz kaldığı ve ortamda gürültü olduğu sonucuna varılmıştır. Titreşim ve gürültü maruziyet düzeylerinin belirlenmesi için, vibrasyon ve ses düzey ölçer cihaz kullanılarak, çalışanların x, y ve z eksenlerinde maruz kaldıkları titreşim düzeyi ile, yine çalışanların çalışma ortamında maruz kaldıkları eşdeğer gürültü düzeyleri (Leq, dB ve Ppeak değerleri (dB tespit edilmiştir. Tespit edilen değerler kullanılarak hesaplanan bütün vücut titreşimi kişisel maruziyet değerleri 0.1 m/s ile 0.42 m/s , arasında çıkmıştır. Hesaplamalar sonucu ortaya çıkan eşdeğer gürültü düzeyleri ise; 64.9 ila 98 .7dB ve Ppeak değerleri 95.2 ila 120. 5 dB arasındadır. Elde edilen maruziyet değerlerine göre, bütün vücut titreşimi kişisel maruziyet değerleri Titreşim Yönetmeliğinde verilen sınır değerlerin altında olduğu görülmüştür. Gürültü maruziyet değerlerinin ise örnekleme noktalarının çoğunda Gürültü Yönetmeliğinde verilen sınır değerlerin üzerinde olduğu tespit edilmiştir. Çalışmanın yapıldığı tesiste maruziyetlere karşı alınan önleyici ve düzeltici önlemler incelenmiş, tesiste, yönetmeliklerde belirtilen işverenin görev ve sorumluluklarına dair gerekliliklerin yerine getirildiği gözlenmiştir.
Yer fıstığı kabuğu/fe3o4 kompozit materyali ile sucul ortamlardan nikel giderimi

Tarımsal ürünlerin hasat edilmesi ve işlenmesi esnasında farklı özelliklerde pek çok tarımsal atık açığa çıkabilmektedir. Bu atıkların bir kısmı farklı alanlarda değerlendirilebilmekte, bir kısmı için ise yakma, katı atık olarak uzaklaştırma gibi yöntemler uygulanmaktadır. Bu atıkların doğal ve ucuz maddeler olması, karbon ve selüloz içeriğinin yüksek olması, kolay temin edilebilmesi nedeniyle, ayrıca sürdürülebilirliğe katkı sağlamak ve kontrolsüz yakma ve katı atık olarak uzaklaştırma gibi yöntemlerde karşılaşılabilecek çevresel sorunların önüne geçebilmek için su arıtımında kullanımı mümkündür. Bu kullanım hem tarımsal atıkların uzaklaştırılması sorununa bir çözüm hem de atıkların faydalı bir amaç için düşük maliyetli bir adsorban olarak kullanılması için bir yeniden kullanım yöntemi sağlar. Son yıllarda yüzey özelliklerinden ve çözeltiden kolay ayrılmasından dolayı, manyetik özelliklere sahip adsorban malzemelerin kullanımı, farklı kirletici maddelerin su ve atıksulardan uzaklaştırılmasında artış göstermektedir. Bu çalışmada kimyasal çöktürme yöntemi ile yer fıstığı kabuğundan manyetik özellikte bir nanokompozit üretilmiş ve sulardan nikel giderimindeki etkinliği incelenmiştir. Manyetik yer fıstığı kabuğu/Fe3O 4 nanokompozitini karakterize etmek için SEM-EDX, FT-IR, TGA, BET ve XRD analizleri yapılmıştır. Nikel giderim verimine temas süresi, kompozit madde dozu, pH ve başlangıç nikel konsantrasyonunun etkisi, 200 rpm karıştırma hızı ve 25 sabit ortam sıcaklığında incelenmiştir. Deneysel çalışma sonrasında kompozit malzemenin sudan ayrılmasında bir mıknatıs kullanılmıştır. Optimum şartlarda malzemenin maksimum kapasitesi 8.63 mg/g olarak belirlenmiştir. Kinetik çalışma sonuçlarına göre ikinci dereceden kinetik modeline uyumlu görülmüştür. Veriler Langmuir ve Freundlich denklemlerine uygulanmış ve Langmuir izoterm modeli daha uyumlu bulunmuştur. Sonuç olarak zirai bir atık olan yer fıstığı kabuğundan düşük maliyetli bir adsorban madde olarak manyetik nanoparçacık sentezlenmesi, sulardan nikel gideriminde kullanılmasının, malzemenin sudan ayrılması ve ağır metal giderim etkinliği göz önüne alındığında son derece umut verici bir yöntem olduğu düşünmektedir.
Deri atıksuyundan elektrohidroliz prosesi ile hidrojen gazı üretimi

Türkiye'deki en önemli endüstrilerden biri olan deri endüstrisinde yüksek hacimlerde ve konsantrasyonlarda atıksu oluşmaktadır. Bu atıksu; önemli miktarda yün, kıl, deri parçaları, kavelata atıkları, çeşitli kimyasalları, proteinleri, asitleri ve krom gibi ağır metalleri içermektedir. Deri endüstrisi atıksularında en önemli kirletici parametreler organik madde, sülfür, krom, yağ-gres ve askıda katı maddedir. Bu tez çalışmasında deri atıksuyuna elektrohidroliz prosesi uygulanmış ve elektrohidroliz sonrası elde edilen kirletici giderim verimleri, hali hazırda faaliyet gösteren Gönen Deri Sanayi atıksu arıtma tesisi deşarj değerleri ile karşılaştırılmıştır. Farklı işletme şartlarında elektrohidroliz prosesinin etkinliği incelendiğinde en yüksek hidrojen gazı üretimi 8 volt ve 3 saat işletme süresinde 5350 ml olarak elde edilmiştir. Kirletici giderim verimleri ele alındığında, optimum koşullarda elektrohidroliz prosesi sonucunda; 8 volt geriliminde pH 6 .5'da 1,5 gr NaCl ilavesi ile 2 saat işletme süresinde yaklaşık %90 tKOI, %90 çKOI, %93 AKM, %98 renk giderim verimi, 4300 ml hidrojen gazı üretimi elde edilmiştir.