turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tuval resmi restorasyonunda yanlış uygulamalar ve önermeler

Tuval Resmi Restorasyonunda Yanlış Uygulamalar ve Önermeler? başlıklı bu tezin amacı; 'restorasyon' kavramının doğru değerlendirilmemesi nedeniyle tuval resmi restorasyonunda yapılan hatalara işaret etmek ve doğruları ortaya koymaktır. Tezin, bu konuda Türkiye'de ve Türkçe olarak hazırlanan ilk tezlerden biri olması nedeniyle; sadece hataların altını çizmek ve doğrular önermekle yetinilmemiş; daha kapsamlı olarak, restorasyonun tarihçesine, teorisine, restorasyon ilkelerine, detaylı olarak yapısall ve estetik restorasyonların uygulanma yöntemlerine, restorasyonda kullanılan yanlış ve doğru, eski ve yeni materyallere ve bunların özelliklerine yer verilmiştir. Buna göre, birinci bölümde restorasyonun tanımı yapılmıştır. Restorasyon; tamir, yenileme ve konservasyon kavramlarından ayrılmıştır. İkinci bölümde, restorasyon tarihi özetlenmiş; daha restorasyon kavramı ortada yokken görülen koruma amaçlı müdahalelere, insanoğlunun din ya da politika uğruna değiştirdiği, kesip biçtiği eserlere ve ilk bilinçli girişimlere değinilmiştir. Üçüncü bölümde, 20. yüzyılda belirli düşünür ve sanat eleştirmenleri öncülüğünde oluşan restorasyon teorisi incelenmiş, restorasyonun ilkeleri adlandırılmış ve etik sınırları çizilmiştir. Dördüncü bölüm, tezin ana yapısını oluşturur ve tuval resmi restorasyonu aşamalarında görülen hatalara odaklanır. Gözlem ve belgeleme, temizlik, yapısall ve estetik restorasyon aşamalarına tek tek değinilmiştir. Belli başlı yanlışların adı konmuş; sakıncalı bulunan geleneksel yöntem ve materyaller yerine yeni yöntem ve materyaller önerilmiştir. Tarihte olduğu kadar günümüzde de eserleri tehlike altına sokan yanlış restorasyonlar söz konusudur. Bugün, her şeyden önemlisi, bir esere müdahale etmeden önce durup düşünmek, gerekli analiz ve değerlendirmeleri yapmak gerekir. Her eser ayrı bir vakadır, ayrı bir değerlendirme gerektirir. Kimi zaman müdahale etmemek daha doğrudur. Esere maksimum saygı için, minimum müdahale yapılmalıdır.
Çağdaş sanatta kimlik inşası: Yapıt ve eylemsellik

Yirminci yüzyılın başlangıcından bu yana, sanat, felsefe, psikanaliz, politika, edebiyat gibi alanlarda sorgulanan kimlik, toplumsal hayat ve iktidar politikalarının kategorize ederek sınırlandırdığı bir kavram olmuştur. Disiplinlerarası bir anlayışla hareket eden bu çalışma ise, sorunsallaştırılmış kavramı, performatif bir yaklaşımla çağdaş sanatçıların yapıtlarının içinden ele almayı amaçlarken, bedenin denetimini, öznenesne ayrımını, ötekileştirmeyi kimlik üzerinden sorgulayan kuramcılar ve düşünürlerin yorumlarını, çağdaş sanat, sinema ve edebiyat alanlarıyla karşılıklı bir etkileşim içinde incelemek ister.
Function as an object: A study on apps

Bu çalışma objelerin fonksiyonlarını dijital teknolojiler bağlamında teknik araç-gereçlerin tasarımı ve algısı ile ilişkili olarak analiz etmektedir. Bu araştırmanın amacı fonksiyonlara olan yaklaşımımızı objelerin kullanımı ve tasarımı çerçevesinde yeniden ele almaktır. Bu çalışmanın anahtar öğesi uygulamaların sosyal yapı içerisinde konumlanma biçimidir.
Türk'lerde geleneksel yorgancılık sanatı ve günümüzde İstanbul'daki durumu

Tezim; Geleneksel Türk Sanatlarından olan yorgancılığın, Türk kültürüne girmesini, geçmişşteki önemini, günümüz İstanbul çevresinde kullanılan malzemelerin ve araçların belirlenmesini, yorganların dikim tekniklerinin tespit edilmesini, geçmişş ve günümüz örneklerindeki motif ve desenlerin incelenmesini, İstanbul'daki yorgancılığın durumunu araştırmaktadır.
İhsan Cemal Karaburçak'ın yaşamı, eserleri, sanatı

İhsan Cemal Karaburçak kendi deyimiyle 'resim fırçasını eline ilk defa' 1930 yılında, Telgraf İşleri Müdürlüğündeki görevi icabı bulunduğu Paris'teyken kaydolduğu Ecolle Universelle'de almıştır. Ancak sanatçının sanat yaşamı, bu okula kaydı ile değil çağdaş sanat isteklerine ters düşen katı sanat kurallarından dolayı bu okulu terk etmesiyle başlamıştır. Sanatçı o tarihten sonra büyük merkezlerde bütün müze ve galerileri gezmiş, Andre Lhote gibi büyük hocaların kitaplarını dikkatle incelemiş, yeni sanata dair dünyada neler oluyorsa yakından takip etmiş, kısacası okuyarak, gezerek, inceleyerek ve zihninde demleyerek kendi kendini yetiştirmiş ancak Türkiye'de ilk sergisini açmak için yine de 19 yıl beklemiştir. Otodidakt sanatçı ilk sergisini açtığında 52 yaşındadır ve 1970 yılında vefat edene kadar yaşamına 54 sergi daha sığdıracaktır. İhsan Cemal Karaburçak 1930- 1970 yılları arasında portre, natürmort, doğa manzaraları, kent manzaraları, gece manzaraları, soyutlamalar ve soyut komposizyon türünde pek çok eser vermiştir. İlk dönem eserlerinde lekeci üslubun egemen olduğu doğa gözlemleri canlı ve parlak renklerle ifade bulurken; olgun dönemlerinde çizgisel üslubun hakim olduğu kirli ve karanlık renkler ağırlık kazanmıştır. Doğa ve kent ressamı olan İhsan Cemal Karaburçak, 1950'lerden sonra soyutlama ve soyut komposizyonlara ağırlık vermiş, yıllarca doğadan ve kentten gözlediği biçimleri önce soyutlamış sonra da soyut komposizyonlarda işaret diline çevirmiştir.
The factors of the success of The Simpsons in focus on music

Dünyada yapılmış çok sayıda iki boyutlu animasyon vardır. Fakat bunlardan bazıları başarılı bazıları ise değildir. Başarılı olanların içinden ise bazıları diğerlerinden başarılıdır. Bu gösterinin başarının arkasındaki hassas ve can alıcı etkenler şu şekilde sıralanabilir: gösterinin içeriği, hedef kitle, metin yazma, seslendirme, animasyon tarzı ve son ve en önemli olarak ta müzik. Profesyonel ya da amatör animatörlerin en iyi 2 boyutlu animasyon sonucunu alması için bu faktörler hakkında çok bilgili olması hayati önem taşımnaktadır. Bu tezde sırasıyla ele alınan sayısız başarı faktörü okuyanlar için çok faydalı olacaktır. Bu tez mümkün olduğunca çok çalışma ve araştırma işe desteklenecek ve genelde özele doğru ilerleyecektir.
Figürsel çözümlemeler

insanoğlu resim yapmaya başladığından beri 'insan figürü' ele alınan başlıca konular arasında yer almıştır. Figür, Batı'da da resim sanatının ana teması olmuştur. Özellikle, Rönesansla birlikte, insana ve dünyaya bakışın değişmesi ile resimde insan figürüne yaklaşım, yeni bir anlam kazanmıştır. Rönesans ile doğaya ve insana daha nesnel bir bakış açısı oluşmuş, bu durum sanata da yansımıştır. Ele alınan konu kadar, benzer konuları çalışan ustaların resimlerinin incelenmesi, resim düzeninin oluşumunda etkili olmuştur. Çalışmalarda, figürün parçaları arasındaki iç ilişkiler yanında çevresiyle olan ilişkileri sorun edilmiştir. Plastik dilin oluşumunda, motiflerin yeri önemlidir. Çizgi ve lekeye dayalı olan motifler, resimsel düzenin oluşumunda ana belirleyicilerdendir. Yan yana ve üst üste gelen renklerin birbirlerini etkilemelerinden yararlanılarak, aynı düzlem ve ard arda gelen düzlemler içinde yer alan elemanlarda, plan farkı oluşturulmaya çalışılmıştır. Resmin ihtiyacı gereği boya, ince bazen de kat kat kullanılmış, böylece yakalanan boyasal tat dili zenginleştirmiştir. Açık-koyu ilişkisine dayanan lekesel ilişkilerle boyanın kat kat ve ince kullanılmasıyla elde edilen saydamlığın, resimsel mekanın oluşumunda büyük rolü vardır. Resimlerde figürler, çıplak değil, yarı çıplak ele alınarak, erotik atmosferin yaratılması sağlanmıştır. Kadını gizemli kılan, çorap, çamaşır gibi fetiş' nesneler, kendi gerçekliklerine bağlı kalınarak ele alınmıştır. Konudan hareketle oluşturulan biçim ve motiflerin abartılması, resimsel ifadenin güçlenmesine katkıda bulunmuştur.
Fotogrametri tekniği kullanılarak video oyunlarında sahne tasarımı

birey ve bireyin içinde bulunduğu toplumsal yaşam düzeni ile varlığını sürdürmektedir. Dolayısı ile yaşamı oluşturan tüm kültürel, teknolojik, bilimsel kavramlar ve değerler ile sanat, sürekli olarak iletişim ve etkileşim halindedir. 20. yüzyıl ortalarından itibaren bilim, teknoloji ve diğer sanat disiplinleri ile sınırlarını iyice incelten sanat, yeni imgeler, malzemeler ve teknolojilerle kendi disipliner yapısını sentezleyerek, ortaya yeni kavram ve anlatım biçimine sahip disiplinler arası yeni bir görsel dil oluşturmuştur. Günümüzde, güncel yaklaşımlarla beraber sanat, tek bir disipliner yapıda düşünme ve değerlendirmelerden ziyade, bu düşünce ve kavramları destekleyecek farklı disiplinlerden de yer alanmaktadır. Bu noktada fotoğraf, disiplinler arası etkileşimde öne çıkan sanat disiplinlerinin başında yer alır. Bilgisayar ve çeşitli oyun konsolları için tasarlanan video oyunları, bilgisayar programcılığı ve sanat tasarım gibi farklı disiplinlerin birlikte uygulanmaları ile gerçekleşebilmektedir. Video oyunları iki ana temel üzerine kuruludur; bunlardan biri oyun kodları ve programlanması, bir diğeri ise oyunların görsellerinin hazırlanmasıdır. İlk dönem video oyunlarında görseller iki boyutlu grafiklerle oluşturulurken, günümüzde iki boyutlu bu yöntem geliştirilerek, üç boyutlu grafiklere dönüşmüştür. Video oyunlarındaki bu dönüşüm ve ilerleme nedenlerinin en başında, gerçeğe en yakın görüntüleri elde etme çabası yatmaktadır. Daha önce haritalama tekniklerinde kullanılan, fotoğraf tabanlı modelleme yöntemi olan fotogrametri uygulamaları ile gerçek dünyadaki nesneler, araçlar, hatta bina ve sokaklar sanal dünyaya aktarılabilmektedir. Genel olarak üç boyutlu modellemenin üzerine kaplama konularak, nesneler hazırlanmaktadır. Fakat fotogrametrinin izlediği yol, daha farklıdır. Oyunda olması istenen nesne ve hatta çevrenin, detaylı fotoğrafları çekilir. Çekilen bu fotoğraflar, bir bilgisayar ve yazılımla birleştirilir. Yüksek çözünürlüklü fotoğraf makinaları ve görüntü işleme programlarıyla özellikle yüzeyler ve dokular, neredeyse gerçeğine en yakın şekilde modellenen nesnelerle kaplanmakta ya da nesnelerden üç boyutlu modeller oluşturulabilmektedir. Bu eser metninde; öncelikle fotogrametri yöntemi ile modellenen üç boyutlu aracın, tasarlanan video oyun sahnesine aktarımı ve sinematik olarak sahnelenme yöntemi anlatılacak ve örneklendirilecektir.
1950'den günümüze çağdaş sanat ve Türk heykeli

II. Dünya Savaşı sonrası ekonomik, siyasal ve toplumsal büyük değişmelerin yaşandığı yeni bir dönem başlamıştır. Bu dönemde soyut sanat canlanmış ve teknolojik gelişmeler sonucu birçok sanat eğilimi ortaya çıkmıştır. Pop. art, op art, minimalizm, happening kavramsal sanat eğilimlerinde şimdiye kadar hiç görülmemiş şekilde malzeme sanatın emrine girmiştir. Sanat rönesanstan yüzyıl başına kadar olan dönemlerden çok daha farklı yönlere çekilmiştir. Kapitalizm sanatı da kendi kuralları içinde yönlendirmiş, piyasaya sürmüştür. Bu çok paraların döndüğü piyasada sanatın işlevi tekrar sorgulanmaya başlanmıştır. Dünya bu gelişmeleri yaşarken Türkiye heykeli yeni yeni anlamaya, tanımaya başlamış, kendine örnek aldığı Batı Sanatı'ndaki gelişmelerin etkisinden kendini kurtaramamışt ir. Biz de de çok değerli heykel sanatçıları yetişmiş olmasına rağmen, çağı etkileyen bir heykel sanatımızın varlığından söz edemiyoruz. Çünkü batıdan taklit edilen sanatsal gelişmeler, Türk toplumunun yaşam ve sanat birikiminden oluşmadığından? hem sanatçıların yalnızca biçimsel taklitlerinin ötesine geçememiş hem de Türk halkını 1 İği lendirmemiştir. Bu bağlamda Türk heykel sanatı'nın Atatürk heykellerinde toplu bir hareket gösterdiğini söyleyebiliriz. Heykel sanatımız, plastik anlamda çağdaş dünyada olan biteni anlamak ve kendimiz olmak çabalarıyla sürmektedir.
Türkiye'de özgün baskının gelişimi

Bu çalışmada öncelikle dünya genelindeki özgün baskı etiği ele alınmış ve daha sonraki bölümlerde ise Türkiye'de özgün baskının gelişimi ve bu gelişimde özellikle 1970'li yıllar sonrasında çok önemli bir rolü olan Artess Çamlıca Sanat Evi belgelenmiştir. Tezin 1. bölümünde özgün baskı etiği ele alınmış, sanatçı, atölye, galeriler ve sanat alıcısını bu konuda bilinçlendirmeye dayalı temel prensiplere değinilmiştir. Bunu yaparken de, dünyanın çeşitli ülkelerinde uygulanan özgün baskı tanımlamaları ve de Türkiye'de mevcut bilinmekte olan temel prensipler taranmıştır. 2. bölümde Türkiye'de özgün baskı olgusunun 1970'lere kadar geçirdiği evreler ele alınmıştır. Cumhuriyet dönemi ile ilk defa kurulan özgün baskı atölyeleri, 1950- 60 arası Türkiye'deki modernleşme süreci ve 1960'lı yıllarla üniversitelerde kurulmaya başlayan özgün baskı atölyeleri, kronolojik olarak ele alınmıştır. Türkiye'de üniversitelerde özgün baskı atölyelerinin kurulmaya başladığı yıllar olan 1960'lı yılların, 1970 sonrası kurulacak olan bireysel atölyelerin temelini teşkil etmesi açısından önemine değinilmiştir. 3. bölümde ise 1970'li yıllarda kurulmuş, Türkiye'de özgün baskının gelişiminde çok önemli bir rol oynamış olan, 28 yıldır sanat ortamına hizmet etmiş, 60'a yakın sanatçının yaklaşık 600 eser ürettiği Artess Çamlıca Sanat Evi'nden ve kurucusu Süleyman Saim Tekcan'dan bahsedilmektedir. Bu atölye aynı zamanda yıllardır sürdürdüğü baskı etiği konusundaki duyarlılığı ile Türkiye'de bir örnek teşkil etmiştir.4. Bölümde ise Artess Çamlıca Sanat Evi'nde bugüne kadar çalışmış tüm sanatçıların kronolojik listesi ve atölyede basılmış olan eserlerden bazı örnekler belgelenmiştir. VI
Özgün seramik çanaklarda koç motifinin yorumu

Tarih öncesi çağlardan beri insanoğlu yaşamını sürdürebilmek için doğarım kendisine sunduğu besin kaynaklarından yararlanmasını bilmiştir. Bunu ya içinde bulunduğu doğada yer alan bitki ve meyveler yoluyla, ya da kendisinden güçsüz hayvanları avlayarak sağlamıştır. Etinden, gücünden, derisinden yararlanılan bu hayvanlar insanlar için tinsel yönden de ilgi çekici olmuştur. Bu hayvanlar farklı dönemlerde sembolleştirilmişler ve önceleri mağara duvarlarında av sahneleri olarak resmedilirken, daha sonraları kullandıkları alet ve kaplarda süs unsuru olarak yer almışlar, Anadolu'da çoğu genç kızların halı ve kilimlerine motif olmuşlardır Bu motifler, son elli yıldır çoğu seramik sanatçılarının formlarında çağdaş bir biçim anlayışına dönüşmüşlerdir. Bu araştırmada esas olan konu koç motifi olup uygulamada yer alan formlar bu motifi yansıtma amaçlıdır. Çağdaş bir anlayış içinde hem biçim hem de sır ile olan denge sağlanmaya çalışılmış, tarihi çok eskilere dayanan bu antik görüntü baz alınmıştır.
1980 sonrası figüratif Türk resminde realist yaklaşımlar ve kültürel değişimle ilintisi

1980 sonrası figüratif Türk resmi gerçekçilik boyutuyla ele alarak, kültürel değişim ile olan ilişkisi incelenmektedir. Bu amaçla, araştırmamızın temelini oluşturan; figür, gerçeklik, gerçekçilik, kültür ve değişim gibi kavramların net olarak anlamlandırılması, çalışmamız esnasında özellikle dikkat edilen husus olmuştur. Bahsedilen kavramlar, bulgular kısmında kuramsal bir çerçevede ele alınarak, çok yönlü bir şekilde incelenmeye çalışılmıştır. Sonuç bölümünde ise, tüm bu kavramların birbirleri ile nasıl bir ilişkide oldukları ve 1980 sonrası figüratif Türk resmi üzerindeki etkileri tartışılmıştır. İnsanoğlunun doğa ile olan ilişkisinin ve doğayı algılayış şeklinin bir yansıması olan figüratif resim, farklı toplumsal ve kültürel yapılara göre değişiklik göstermektedir. Özü her ne kadar doğadaki gerçeklik algısına dayansa da, tarihsel süreç içerisindeki sosyo-kültürel değişimler, bu algının farklılaşmasına neden olabilmektedir. 1950 sonrası Batı'da gelişen sanayi ve bunun sonucunda oluşan tüketim kültürü, Avrupa'da mevcut olan gerçeklik algısında değişime neden olmuştur. Zamanla sanat ve düşün alanlarında da etkisini gösteren bu değişimin bizde tam olarak yansıması ise, 1980'lerde gerçekleşir. Türkiye'deki siyasi değişimlerle de aynı zamana rastlaması bakımından, 1980 yılı, Türkiye'nin sosyo-kültürel yapısındaki değişikliklerin belirlenmesi adına önemli bir tarihtir. Bu nedenle, figür ve gerçeklik gibi kavramların incelenerek bunların 1980 sonrası Türk sanatındaki yansımalarının belirlenmesi, ülkemizin son dönem kültürel değişim ve sanat etkileşimini belirleyebilmek açısından önemli görülmüştür.
Marka oluşturmanın tüketici davranışı ve tasarım üzerindeki belirleyici rolü

Marka - Tüketici - Tasarım bağlantısının incelendiği, markanın tüketicinin satın alma davranışı ve tasarıma etkisinin araştırıldığı bu tezde üç konu ayrı ayrı incelenmiştir: 1. Bölümde, tüketici kavramı açıklanmış ve sonra tüketim toplumu içinde yaşayan tüketicinin davranışına etki eden psikolojik, sosyal ve kültürel etkiler incelenmiştir. 2. Bölüme marka kavramının incelenmesiyle başlanmış, marka kimliği, marka konumlandırma, marka kişiliği ve marka adı kavramları incelenmiş, markanın kurum ve ürün ile ilişkisi ele alınmıştır. Daha sonra markanın tüketici davranışı ile ilişkisi, tüketicinin satın alma süreci ile birlikte incelenilerek ele alınmıştır. Bölümün sonunda ise marka yaratmanın gereksinimi ortaya konulmuş, marka yaratma stratejileri, dünyada ve Türkiye'de marka anlayışı incelenmiştir. 3. Bölümde ise, yeni ürün tasarımı kavramı, yeni ürün tasarımında marka ve ürün kimliğinin önemi, tüketicinin etkisi vurgulanmış; ürünün tasarım süreci aşamalarından geçerek tüketiciye ulaşması ve kabul edilmesi incelenmiştir. Marka çatısı altında tasarımı yapılan ürünün, markasının niteliklerini tüketiciye yansıtması gerekliliği vurgulanmış; küresel pazarda tutunmak isteyen kurumların bu noktaya daha çok önem vermeleri gerektiği belirtilmiştir. IV
Konut mobilyasının gelişimi üzerine bir inceleme, Gaziantep örneği

Bu çalışmada, konutlarda yatma, dinlenme, yemek yeme mekanı ve bu mekan donatılarının biçimlenişi ve biçimlenişini etkileyen faktörler incelenmiştir. Geleneksel Gaziantep Evleri iç mekanları, konut tipleri, plan özellikleri ve oda kullanımına bağlı olarak belirginleşen özellikleri ile incelenmiştir. İç mekanlar içerisinde yatma, dinlenme, yemek yeme mekanı ve bu mekan donatıları incelenmiş, yapılan tespit ve analiz çalışmaları değerlendirilmiştir. Farklı gelir gruplarının mekan ve donatı elemanlarını nasıl kullandıkları ele alınmıştır. Ayrıca günümüz Gaziantep konutlarında yatma, dinlenme, yemek yeme mekan donatıları ile ilgili farklı gelir gruplarının donatı seçimi ve kullanımını etkileyen faktörler ele alınmıştır. Kullanıcıların memnuniyet, beklenti ve istekleri anket çalışmaları ile belirlenmiş ve değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonucunda yatma, dinlenme, yemek yeme mekan donatılarının biçimlenmesini etkileyen tasarım kriterleri saptanmış ve mekan tasarımına veri olacak öneriler geliştirilmiştir.
Resim sanatında kompozisyon ve desen ilişkisi

Desen resim sanatının temelidir. Alt yapıyı desen oluşturur, kompozisyon tamamlar. Bu çalışma yüzyıllardan beri süregelen araştırmalar ve tespit edilen doğa kurallarını resim sanatı içerisinde bunları uygulayan sanatçılardan bazı örnekler içermektedir. Resim sanatında perspektif, altın oran gibi ana öğe ve ilkelerini, desende kompozisyon oluşturulurken figür, cisim ya da formların kağıda yerleştirilmesini, mekana bağlamasını, oran ve orantı ilişkilerini gösteren örneklerle birlikte açıklayan bir çalışmadır. Desen ile kompozisyonun aslında farklı iki kavram olduğunu, ancak birlikte yer aldıkları görülmektedir. Key Words : Desen, Kompozisyon, Resim
Anadolu Selçuklu çini sanatında kullanılan insan figürlerinin araştırılması ve günümüze yönelik yeni tasarım önerileri

Anadolu Selçuklu Çini Sanatında kullanılan insan figürlerinin ele alındığı bu tezde, öncelikle tarihsel sürece değinilmiş, bu dönemde kullanılan figürler tek tek incelenmiştir. Çininin ilk olarak mimaride başlayan süreci, daha sonra saray duvarlarında yer almaya başlamıştır. Gerek mimari dekor, gerekse saray duvarlarını süsleme açısından çini bezemesi, Anadolu Selçuklu Dönemi'nde oldukça yaygındır. Anadolu Selçuklu çinilerinde insan ve hayvan figürlerinin, bitkisel motiflerin kullanımı, Türk Sanatının en eski çağlardan itibaren süregelen bir kültür geleneği olduğuna dikkat çeker. Bu dönemde kullanılan insan figürleri dönemin giyim kuşam tarzı ve kültürü hakkında bilgi vermesi açısından oldukça önemlidir. Dönemin giyim kuşam tarzı bir takım değişiklikler göstererek günümüzde hala izleri görülmektedir. Bu konunun seçimindeki asıl neden dönemin renk ve desen zenginliğinin yanı sıra kompozisyonların estetiği olmuştur. Özellikle mimaride kullanılan yoğun bezeme döneme damgasını vurmuş, bu zengin örneklerden yola çıkarak tez çalışması kapsamında uygulanan kompozisyon seçiminde oldukça fayda sağlamıştır. Anadolu Selçuklu Çini Sanatının tüm bu zenginliğinden yola çıkarak yapılan araştırmalar sonucunda ortaya çıkan bu eserlerin, günümüz çini sanatının estetik anlayışının gelişmesine ve bu sanatın devamına katkı sağlaması amaçlanmıştır.
Kent melankolisi

Kentler, çağlar boyu insanlık tarihi ile birlikte gelişme göstermişlerdir. Toplumsal ilişkilerin merkezi olan kentler, Sanayi Devrimi ile birlikte dönüm noktası yaşamışlardır. 18. yy'daki Sanayi Devrimi insanlara kolaylık, üretim bolluğu vadederken aslında büyük bir bunalımın habercisi olmuştur. Artık insanlar, kırsaldan ve doğal yaşamdan koparak sanayileşen yerlere gelip nüfus merkezleri kuracaklardır. Modern yaşamın merkezi olan kentler, yalnızca toplumsal yaşamı değil sanatı da etkilemiştir. Kentin bireyde yarattığı tahribat Sanayi Devriminden beri sanatçının ele aldığı konulardan biri olmuştur. İnsanoğlu bilinçsizce, kentlerde tüketim kültürüne ve anonimleşmeye her geçen yüzyıl daha da sürüklenmiştir. Bu tüketim kültürü metalaşan insanı ve bunun sonucunda bireyde derin bir yalnızlığı doğurmuştur. Günümüzde de önünü alamadığımız bilinçsiz kentleşme, modern yaşamın getirdiği anonimleşme, bireylerde ağır bir içe kapanışa, duyarsızlaşmaya neden olmuştur. Sanatta kent imgesi bu yüzden farklı anlamlara bürünerek karşımıza çıkmaktadır. Kentlerin fiziksel görünümünden öte kentteki bireyin yaşantısı sorunsal haline gelmiştir. Sanatçılar kent mekanını günümüzde, yeni, biçim ve teknolojilerle bireyin iç dünyası üzerinden sorgulamışlardır. Bu bağlamda 'Kent Melankolisi' isimli bu tezdeki yaklaşım, değişen kent algısının birey üzerinde yarattığı melankolidir. Sanat dalları arasındaki ilişki dikkate alınarak yapılan bu çalışmada bireysel kent deneyimleri yer almaktadır. Kaynak taramaları ve okumalar sonucunda kazanılan veriler tezde kullanılmıştır. Çalışma boyunca üç farklı başkentte kent-birey ilişkisini bireysel gözlemleme imkanı bulunmuş, kentteki bireyin melankoli ile iç dünyası sanatsal yaratım için temel oluşturmuştur. Kenti yaşayan bir birey olarak elde edilen deneyimler konu olarak ele alınmıştır.
Güzel sanatlar eğitimi alan öğrencilerin psikolojik ihtiyaçları

Bu araştırmada, güzel sanatlar eğitimi alan öğrencilerin; sınıf düzeyi (1-4), cinsiyet, anabilim dalı, yerleşim yeri, annenin-babanın öğrenim durumu, algılanan anne-baba tutumu değişkenlerinin psikolojik ihtiyaçlara etkisinin olup olmadığı ortaya konulmaya çalışılmıştır. Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Resim, Müzik bölümleriyle Güzel Sanatlar Fakültesi Müzik, Resim, Tiyatro ve Grafik bölümlerinin birinci ve son sınıfında okuyan 23 1 denek üzerinde gerçekleştirilen bu araştırmada ölçek uygulamaları 2001- 2002 öğretim yılında yapılmıştır. Araştırma kapsamına giren deneklerin 131'i kadın 100'ü erkektir. Verilerin toplanmasında; bireylerin psikolojik ihtiyaçlarını tespit etmek amacıyla Edwards tarafından geliştirilen Edwards Kişisel Tercih Envanteri ve ILGAR tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Elde edilen verilerin değerlendirilmesinde aritmetik ortalama, standart sapma, 't' testi, varyans analizi istatistik tekniklerinden yararlanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre; üniversite Öğrencilerinin psikolojik ihtiyaç örüntülerinde, birinci ve son sınıf olma, yerleşim yeri, ve babanın öğrenimV durumunun etkili olmadığı; cinsiyet, annenin öğrenim durumu ve algılanan baba tutumunun kısmen etkili; algılanan anne tutumunun ise etkili olduğu görülmektedir. Anabilim dallarına, sınıf düzeyine bakıldığında psikolojik ihtiyaçların çok fazla farklılaşmaması, güzel sanatlar eğitimi alan öğrencilerin kişilik yapılarının benzerlik gösterdiğini ortaya koymaktadır. Cinsiyete ilişkin veriler incelendiğinde en belirgin olarak erkeklerde 'karşıt cinsle ilişkiler ihtiyacı' kız öğrencilerinde ise 'değişiklik' ihtiyacı yüksek çıkmıştır. İhtiyaçların büyük çoğunluğu farklılık göstermemektedir. Algılanan anne tutumunun; öğrencilerin psikolojik ihtiyaç örüntülerini etkilediği görülmektedir. Algılanan anne tutumuna göre; ilgisiz tutuma sahip annelerin çocuklarında 'başarma', 'düzen', 'yakınlık' gibi psikolojik ihtiyaçları düşük; 'kendini suçlama' ve 'saldırganlık' ihtiyaçları yüksek olarak ortaya çıkmıştır.