turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İlkokul ve ortaokul öğretmenlerinin sınıf yönetim becerilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmada ilkokul ve ortaokullarda görev yapan öğretmenlerin sınıf yönetim yeterliliklerinin cinsiyete, branşa, kıdeme, mezun oldukları okullara, okuttukları sınıf düzeyine göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde bir farklılık gösterip göstermediğinin ve sınıf yönetim yeterlilikleri düzeylerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini İstanbul ili ilkokul ve ortaokullarında görev yapan öğretmenler oluşturmaktadır. Ekim 2014 itibarıyla İstanbul ili ilkokul ve ortaokullarında 78.139 öğretmen görev yapmaktadır. Araştırma kapsamında 301 öğretmene anket uygulanmıştır. Araştırma betimsel tarama modelinde bir araştırmadır. Öğretmenlerin sınıf yönetimi yeterlilikleri Gündüz (2001) tarafından geliştirilen 5 boyutlu Sınıf Yönetim Yeterlilikleri Anketi kullanılarak ölçülmüştür. Anketin alt boyutları fiziki ortamın yönetimi, plan-program hazırlama ve uygulama, sınıfın ilişki düzeni, zamanı etkili kullanma ve davranışların geliştirilmesi ve düzenlenmesi alt boyutlarıdır. Anketin güvenilirliğini gösteren Cronbach Alpha değeri 0,84 olarak hesaplanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; Öğretmenlerin Sınıf Yönetim Yeterlilik düzeyleri her zaman ( =3,11) yeterli, Fiziki Ortamın Yönetimi Yeterlilik düzeyleri genellikle ( =3,00) yeterli, Plan Program Hazırlama ve Uygulama Yeterlilik düzeyleri her zaman ( =3,05) yeterli, Sınıfın İlişki Düzeni Yeterlilik düzeyleri her zaman ( =3,22) yeterli, Zaman Yönetimi Yeterlilik düzeyleri her zaman ( =3,09) yeterli ve Davranış Geliştirme Becerisi Yeterlilik düzeyleri her zaman ( =3,16) yeterlidir. Öğretmenlerin sınıf yönetim yeterlilikleri cinsiyete, kıdeme ve okuttukları sınıf düzeyine göre değişmektedir. Kadın öğretmenlerin erkeklere göre, 21 yıl ve üstü kıdemi olan öğretmenlerin diğer kıdem gruplarına göre, 1. sınıfı ve ortaokulu okutan öğretmenlerin diğer sınıfları okutan öğretmenlere göre Sınıf Yönetim Yeterlilikleri daha yüksektir. Kullanılan
Apartman ve site yönetiminden doğan hukuki sorumluluk

Değişen ve gelişen yeni dünya düzenindeki toplu yaşamın zorunluluğu ile birlikte çok katlı ve toplu yapıların oluşması; bu yapılarda toplu halde yaşayan, sosyo-kültürel ve ekonomik bakımdan farklı insanların bir arada yaşamasını zorunlu kılmıştır. Bireylerin olduğu her ortamda mutlu ve huzurlu bir yaşam için uyulması gereken toplumsal ve hukuki kuralların gerekli olması karşısında, toplu ve çok katlı yapıların hukuki temeli bulunan bir kurallar bütünü dahilinde yönetilmesini ve diğer konut sakinlerinin de bu kurallara ve yönetimin idaresine uymasını; buna karşın, yapı yönetimlerinin de söz konusu kurallar dahilinde yapı yönetimini gerçekleştirmesini gündeme getirmiş ve gerekli kılmıştır. Bu doğrultuda; öncelikle, çok katlı yapılara hukuki nitelik kazandırmak; bu yapılarda yaşayan bireylerin statülerini ortaya koymak; gerek bu bireyler arasındaki ortak yaşamdan doğan ilişkileri gerekse bu bireyler ile ortak yaşamın, söz konusu yapılarda düzen ve idare anlayışını tesis etmek için zorunlu kıldığı yapı yönetimleri arasındaki ilişkileri yani hak, görev ve sorumlulukları düzenlemek maksadıyla 17 Şubat 1926 tarihli ve 743 sayılı mülga Medeni Kanundaki taşınmaz mallara ilişkin genel hükümlerden ayrı ve özel olarak, 2 Ocak 1966 tarihli mer'i 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu pozitif hukuk sistemimizde yerini almıştır. Günümüze kadar gelişen süreçte, hızla artan kırdan kente göçün ve ülke nüfusunun doğurduğu konut ihtiyacının karşılanmasına yönelik olarak tek parseli aşan birden çok yapı ve blok yapıların yapılması karşısında, tek parseli aşan bu yapıların yönetiminde de sorunlar ortaya çıkmaya başlamıştır. Bu durum ise kat mülkiyeti ve kat irtifakı kavramlarının tekrar ele alınmasını da gerekli kılmıştır. Bu doğrultuda, tek parseli aşan site kavramı, 634 sayılı Kanuna 14.11. 2007 tarihli 5711 sayılı Kanunla eklenen 'Dokuzuncu Bölüm' başlığı altında 'Toplu Yapılara İlişkin Özel Hükümler' ile hukuki nitelik kazanmış ve toplu yapılarda ortaya çıkan sorunların çözümü için tek parsel üzerinde kurulan tek yapıdan ayrılan toplu yapılara özgü özel hükümler getirilmiştir.
Başkanlık sisteminin Türk siyasal sistemi ve siyasal sistemin çeşitli aktörleri temelinde incelenmesi

Başkanlık sistemi dünyada pek çok ülkede uygulanmakta olan bir siyasal sistemdir. İlk ve en iyi örneği ABD'de görülen başkanlık sistemi, sert kuvvetler ayrılığına dayanan yasama ve yargı organlarının denetimi içinde yürütmenin iktidar olanaklarının genişlediği bir sistemdir. Yürütmenin yasama içinden çıktığı ve sert kuvvetler ayrılığının olmadığı parlamenter sisteme göre başkanlık sistemi yürütme organına daha geniş yetkiler tanımaktadır. Parlamenter sistemlerde devlet başkanı ve hükümet arasında paylaştırılmış olan yürütme yetkileri, başkanlık sisteminde Başkanda toplanmaktadır. ABD'de görülen başkanlık sistemi uygulamasında yer alan çeşitli denge ve denetim mekanizmaları Başkan'a verilen gücün sınırlandırılmasını sağlamaktadır. Böylelikle sistemin antidemokratik bir hal alması engellenmektedir. Fakat başkanlık sistemi, yürütmeye verilen geniş yetkiler nedeniyle uygulandığı diğer pek çok ülkede otoriter rejimlerin oluşmasına sebep olmuştur. Bu ülkelerde ABD'deki denge ve denetim mekanizmaları bulunmadığından sistem kolaylıkla otoriterleşmiştir. Türkiye'deki tartışmalarda da sistem değişikliğine karşı öne çıkan itirazlardan ilki 'otoriterleşme' olarak belirmektedir. En belirgin bir diğer itiraz ise 'federalizm' olarak ortaya çıkmaktadır. Çalışmamızda bu itirazların nedenleri ve geçerliliği araştırılmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda başkanlık sisteminin Türkiye'de uygulanabilirliği konusunda Türk siyasal sisteminin çeşitli aktörleri temelinde bir inceleme yapılarak, kamuoyunun başkanlık sistemine destek verip vermediği konusunda bir sonuca ulaşılmaya çalışılmıştır.
Futbol kulüplerindeki sporcu, antrenör ve yöneticilerin kulüp ortamı iletişim düzeylerinin incelenmesi (Bölgesel amatör ligi 3. grup örneği)

Takım başarısının sağlanmasında antrenör-sporcu-yönetici arasındaki iyi iletişim önemli unsurlardan biridir. Antrenör, sporcu ve yönetici arasında sağlanabilecek iyi bir iletişim aynı zamanda gerçekçi bir özeleştiri sisteminin de oluşmasını sağlayabilecektir. Bu çalışmada Bölgesel Amatör Ligi 3. Grup futbol kulüplerinde oynayan sporcu, antrenör ve yöneticiler arasındaki mevcut iletişim durumunu ortaya koymak amaçlanmıştır. Ayrıca, spor kulüplerinde iletişimin önemi vurgulanarak, başarıyı arttıracak ve hedeflere ulaştıracak iletişim özelliklerinin neler olduğu ve yapılması gerekenler ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Çalışmanın evrenini Bölgesel Amatör Ligi 3. grupta yer alan futbol kulüpleri, örneklemini ise bu kulüplerde oynayan rastgele yöntemle seçilen (n= 252) sporcular oluşturmaktadır. Verilerin analiz edilmesinde yüzde ve frekans analizleri ile grup ortalamalarnın karşılıştırılmasına yönelik ikili grup oratalamaları için t-testi, ikiden fazla grup ortalamaları için Anova testi yapılmıştır. İstatistiki analizlerde anlamlılık düzeyi p<.05 olarak alınmıştır. Araştırma sonunda; sporcuların kulüp ortamı iletişimine ilişkin görüşlerinin ortalama seviyede olduğu, sporcuların yaş değişkenine göre kulüp ortamı iletişiminde, aylık gelire göre sporcu- yönetici iletişiminde ve sporcuların antrenörleriyle çalışma sürelerine göre de sporcu-antrenör iletişiminde farklılıklar olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Spor kulüplerinin bir iletişim birimi oluşturularak sporcu, antrenör ve yönetici iletişiminin üst düzeye çıkarılarak takım başarısının artırılması sağlanabilir.
Meclis-i Vükela mazbataları (Ocak1919-Eylül 1919)

Türk Devleti'nde yönetim sisteminin en eski parçası olan danışma kurulları; toy, kurultay, divan ve meclis gibi çeşitli şekillerde kendini göstermiştir. Osmanlı Devleti bu müesseseyi kuruluşundan Sultan II. Mahmud dönemine kadar Divan veya Divan-ı Hümayun isimleriyle bünyesinde bulundurmuştur. Bu dönemden sonra 'Meclis-i Vükela' adıyla bir bakanlar kurulu oluşturulmuştur. Devletin kaderini belirleyen önemli kararlar, sadrazam ve çeşitli konularda yetkili pek çok nazırın görev aldığı Meclis-i Vükela'da alınmıştır. Meclis-i Vükela'nın aldığı kararlar, Meclis-i Vükela Mazbataları adı verilen kayıt defterinde saklanmıştır. Çalışma konumuz olan 1919 yılı Meclis-i Vükela Mazbataları, 214, 215 ve 216 nolu mazbata defterleridir. Çeşitli alanlarda araştırma yapan başta tarihçiler olmak üzere pek çok araştırmacı Meclis-i Vükela Mazbatalarından yararlanmak ihtiyacındadırlar. Bu gerçek doğrultusunda, 1919 yılı Meclis-i Vükela Mazbatalan'nı en kısa zamanda ve yazım dili olarak en kolay şekilde yararlanılır hale getirmek, tezimizin amacıdır. Çalışmamızda meclis kavramının ilk Türk devletlerinden itibaren gelişimi anlatılmış, Meclis-i Vükela Mazbatalarının genel özellikleri ve dönemin Meclis-i Vükela Mazbatalarının özellikleri tanıtılmıştır. 214, 215 ve 216 nolu defterlerdeki belgelerin tümünün dizini ve bazı Meclis-i Vükela Mazbatalarının bugün kullandığımız harflerle yazımları verilmiştir. Mazbatalarda, bir takım maden hisselerinin bir kişiden diğer bir kişiye devri gibi mal-mülk konuları; bir takım kişilerin emekliliğinin ertelenmesi gibi kişisel konular ağırlıkta olmak üzere; bazı gazetelerin kapatılması gibi basınla ilgili konular ya da muhacirlerin yerlerine yerleştirilmeleri ile ilgili dahili konular dikkatimizi çekmektedir. Ayrıca askeri atama ve idari bazı değişikliklerde ele alınmıştır. Osmanlı Devleti'nin bu dönemde içinde bulunduğu sosyo-iktisadi ve askeri durumuna da yansıyan idari durumu; dönemin bakanlar kurulunun kararları olan bu mazbatalardan edinilen izlenimlerle dikkatimizi çekmektedir.
Ortaöğretim kurumlarında görevli öğretmenlerin okul yönetimine katılım durumlarının incelenmesi

Yapılan bu çalışmanın amacı 'Ortaöğretim Kurumlarında Görevli Öğretmenlerin Okul Yönetimine Katılım Durumlarının İncelenmesi'dir. Yapılan araştırmada araştırma yöntemi olarak; karma yöntem kullanılmıştır. Nicel verilerin incelenmesi amacıyla niceliksel araştırma modellerinden olan tarama modeli uygulanmıştır. Nitel veriler için ise yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmış ve içerik analiziyle değerlendirilmiştir. Araştırmanın evreni İstanbul ilini, örneklemi ise İstanbul Bahçelievler ilçelerinde bulunan 35 resmi ortaöğretim kurumunda çalışan 74 yönetici ve 401 öğretmeni kapsamaktadır. Nicel verilerin desteklenmesi amacıyla 10 yönetici ve 10 öğretmenle ile yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak görüşme yapılmıştır. Araştırmada yönetime katılma düzeyinin belirlenmesi amacıyla kişisel bilgi formu ve Uyar (2007) tarafından geliştirilen yönetime katılma durumu ölçeği kullanılmıştır. Ölçeğin genel güvenirliği =0, 915 olarak yüksek derecede güvenilir bulunmuştur. Araştırma verileri toplandıktan sonra SPSS 21 paket programı ile analiz yapılmıştır. Niceliksel verilerin karşılaştırılmasında iki grup arasındaki farkı t-testi, ikiden fazla grup durumunda parametrelerin gruplar arası karşılaştırmalarında Tek yönlü ANOVA testi ve farklılığa neden olan grubun tespitinde Tukey Post Hoc testi kullanılmıştır. Yapılan araştırma sonucunda, öğretmenlerin okul yönetimine katılım düzeylerinin ortalamaları incelendiğinde: 'Bulunduğu okulda yönetime katılma' ifadesine orta; 'yönetime katılmanın yararına ilişkin görüş' ifadesine yüksek; 'katılımı azaltan etkenler' ifadesine zayıf; 'katılımı artırıcı önlemler' ifadesine yüksek; düzeyde katıldıkları anlaşılmaktadır. Görüldüğü üzere öğretmenlerin örneklem grubunun bulunduğu bölgede yönetime orta düzey bir katılım sağladıkları görülmüştür. Araştırmaya katılan öğretmenlerin karşılaştırılmalarına yönelik farklar incelendiğinde, öğretmenlerin yönetime katılmalarının yararına ilişkin görüş puanları ortalamalarının unvan, cinsiyet, yaş, branş, mezun olunan okul, mesleki kıdem ve çalışılan okul türü değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğini belirlemek amacıyla yapılan tek yönlü varyans analizi sonucunda grup ortalamaları arasındaki fark; unvan, branş, değişkenlerine göre istatistiksel açıdan anlamlı bulunmuş ancak cinsiyet, yaş, mezun olunan okul, mesleki kıdem çalışılan okul türü değişkenine göre anlamlı bulunamamıştır. Demokratik okul kültürünün gelişmesi, okuldaki akademik, sosyal ve sportif başarının yükseltilmesi; öğretmenlerin iş doyumlarının artırılması ve daha fazla sorumluluk almaları için okul yönetimine etkili olarak katılmaları sağlanmalıdır.
Global governmentality of international migration: Case of Turkey

Bu çalışma, neoliberal küreselleşmenin uluslararası göç politikalarını nasıl şekillendirdiğini incelemektedir. Jonathan Joseph'in neoliberal-küresel yönetimsellik yaklaşımının yardımıyla, 'göç yönetimi' söylemi, devletler üzerindeki yönetimsel müdahaleler yoluyla insan hareketliliğinin daha geniş bir 'yönetim' sürecine uyarılması olarak değerlendirilir. Özellikle, etkili göç yönetimi modeli, uluslararası göçün küresel bir politika konusu olarak yeniden kavramsallaştırıldığı ve ekonomik kazanımları en üst düzeye çıkarmak ve olumsuz etkileri en aza indirgemek için hem kısıtlayıcı hem de kolaylaştırıcı olarak tasarlandığı bir yönetişim biçimi olarak değerlendirilmektedir. Bu göç yönetişimi modeli, kendilerini göç alanında uzman olarak sunan BMMYK, IOM ve AB gibi ilgili uluslararası ve bölgesel örgütler tarafından işbirliği mekanizmaları vasıtasıyla tüm dünyaya yayılmaktadır. Çalışmanın son bölümünde, bu argümanlar Türkiye örneği üzerinden incelenmiştir. Türkiye'nin uluslararası göç politikaları incelendiğinde, ülkeyi etkileyen göç dalgalarının zamanla değişime uğramasına rağmen, 'Türk' siyasi kimliğine dayalı geleneksek göç politikasının sürdürülmeye devam ettiği görülmektedir. 1999'da yapılan Helsinki Zirvesinde Türkiye resmi olarak Avrupa Birliği'ne katılması mukadder bir aday devlet olarak tanımlanınca, ülkenin uluslararası göç politikasında bir dönüşüm süreci başlamıştır. Türkiye'nin yeni göç yönetimi rejimi, reform yapılması gereken yerli bir gereklilik olmaktan ziyade AB'nin katılım öncesi ihtiyaçlarına yanıt olarak oluşturulmuştur. Fakat bu çalışmada, Türkiye'de yeni bir göç yönetimi rejiminin kurulması, AB-Türkiye ilişkilerine özel bir durum olarak değil, etkili göç yönetimi modelinin uluslararası ve bölgesel örgütler aracılığıyla küresel düzeyde yayılmasının bir yansıması olarak görülmektedir.
Yatılı ilköğretim bölge okullarının mevcut durumu ve öğrenci hizmetleri yönetimi

Bu araştırmada Yatılı İlköğretim Bölge Okulları çeşitli açılardan ele alınmış ve YİBO'ların bu alanlardaki durumları müdürlerin görüşlerine başvurularak saptanmaya çalışılmıştır. YİBO'ların kuruluş amaçları açıklanmış, tarihsel gelişimleri incelenmiş, illere göre yatılılık kapasiteleri ve mevcut öğrenci sayıları verilmiştir. 1999 - 2000 eğitim öğretim yılı başında eğitime açık olan 182 YİBO, araştırmanın evrenini oluşturmaktadır. Araştırma YİBO müdür görüşleriyle sınırlıdır. Araştırmada örneklem alınmamıştır. Araştırmada evrenin % 80 ,7'sine ulaşılmıştır. YİBO müdürlerinin görüşlerini öğrenmek için veri toplama aracı geliştirilmiştir. Verilerin çözümlenmesinde SPSS paket programından yararlanılmıştır Araştırmada, YİBO'larda görev yapan okul müdürlerinin % 51 .0'nın vekil durumda olduğu, YİBO'ların % 46'sında rehber öğretmen bulunmadığı, YİBO'ların % 95 .9'nda öğretmen açığının olduğu, pansiyon kapasitelerinin % 88 .2'sinin dolu olduğu, pansiyonda kalan öğrencilerin % 22 .2'sini kızların, % 77 .8'ini erkeklerin oluşturduğu saptanmıştır. Müdür görüşlerine göre, YİBO'larda görevli eğitimci olmayan personelin eksik olduğu saptanmıştır. En fazla İhtiyaç duyulan personel; sağlık elemanı, teknik eleman ve aşçı olarak sıralanmaktadır. Müdür görüşlerine göre, YİBO'ların fiziksel ortam ve araç-gereç sayısı bakımından yetersiz olduğu, ana sınıfının %88,4'ünde, özel alt ve üst sınıfların %98,6'sında olmadığı saptanmıştır. YİBO'larda devlet tarafından verilen ödeneğin zamanında alınamadığı, öğrencilere verilen, giyim, kırtasiye, harçlık ve gıda yardımının günün koşullarına göre yetersiz olduğu saptanmıştır. YİBO müdür görüşlerine göre, YİBO'larda öğrencilere sunulan öğrenci hizmetlerini gerçekleştirme düzeyleri yüksek bulunmuştur. YİBO'larda öğrenim gören öğrencilerin % 86 .4'ünün düşük gelirli, % 13 .6'sının orta gelirli ailelerin çocuklarından oluştuğu, eğitici faaliyetlerin yapıldığı saptanmıştır. Araştırma bulgularına dayanılarak. YİBO'ların eğitimci ve eğitimci olmayan personel ihtiyaçlarının giderilmesi, eğitim ortamlarımn zenginleştirilmesi YİBO'ları daha çekici hale getirmek için okul çevre ilişkilerini arttırıcı çalışmalar yapılması önerilmiştir.
İktisadi açıdan Türkiye'de toplu yapı yönetimi kavramı

Gelişmiş ülkeler incelendiğinde gelişmişlik göstergesi olarak en önemli gösterge ekonomik verilerdir. Ekonominin iyi düzeyde olduğunu söyleyebilmemiz için istihdamla ilgili göstergelerin olumlu yönde olması gerekir. İstihdam ülke ekonomisinin gelişim düzeyini etkileyen önemli faktörlerin başında gelir. Site yönetimi hizmetlerinde çalışan sayısı gün geçtikçe artmakta ve önemli bir iş alanı olmaya aday bir sektör olarak karşımıza çıkmaktadır. İşsizliği azaltması, yoksul kesimlerinin gelirlerini arttırması gibi olumlu sonuçları olması site yönetimi içerisinde bulunan pozisyonları cazip hala getirmektedir. İnsan kaynakları açısından incelendiğinde hizmet sektörü çalışan sayısının sürekli arttığı sektör olarak karşımıza çıkmaktadır. Diğer sektörlerde makine kullanımı sebebi ile çalışan sayısının azalması söz konusudur. Hizmet sektöründe bu durumun yaşanmaması sebebi ile çalışan kişi sayısı artarak devam etmektedir. Araştırmamızın amacı her geçen gün büyüyen toplu konut sektöründe oluşan istihdamın ülkemizdeki istihdama etkisini ortaya koymaktır.
Karar destek sistemleri geliştirme stratejileri ve teknikleri

Karar Destek Sistemleri, yanıtlanması zorunlu ol in en temel soruların sorulması ile başlayan bir sürecin sonunda karar veren kişileri destekleyen bir ortamdır. Bu süreç, bir vizyonu ve buna göre saptanmış hedefleri, stratejileri ve planlan gerektirir. Örneğin, şirketlerin, kar marjlarının düşmesini nasıl engelleyebileceği, müşterilerinin profili ve hangi ürünlerden faydalandığı, yeni müşterilerin şirkete kar getirme sürecinin nasıl kısaltılabileceği vs.. gibi bir takım sorularına Karar Destek Sistemleri yardımcı olmaktadır. Şirketlerin bu tür kritik sorular listesini oluşturabilmek için sorular belirlendikten sonra bunları bir sıraya sokmak gerekmektedir. Daha sonra bilgi ihtiyacı çıkarılıp, sorulara yanıt bulmak için gerekli detay verinin ne olduğu, nerede, nasıl ve ne zaman bulunabileceği, kimler tarafından erişilebileceği gibi bir takım sorulara yanıt verebilecek bir çalışma yapılması gerekmektedir. Her gün yapılan işlemler sonunda bir dosyaya yazılan bilgi, zaman içerisinde gün sonunda silinen bir dosya halini alabilir. İşte bu tür bilgilere gerektiğinde sağlıklı bir şekilde erişebilmek ve işlemek için bu tür sistemlere gereksinim vardır. Bu çalışmada Yönetim kavramından başlayarak İş Bilgi Sistemlerinin alt sistemleri ve Karar Destek Sistemleri incelenmiş, Muğla'da faaliyetini sürdüren bir tavukçuluk işletmesinin verileri kullanılarak bir Karar Destek Sistemi oluşturulmuştur. Bu sistemin yazılımı, Pascal programlama dili kullanılarak kodlanmıştır. vı
Decentralism versus centralism in Ottoman Anatolia 1919-1922

Osmanlı imparatorluğunun son birkaç yılı adem-i merkeziyetçi/yerelci bir hareket ve anlayışa tanıklık etti. Bu hareket imparatorluğun geleneksel siyasal kültüründen çok farklı bazı özelliklere sahipti. Her şeyden önce o, ülkede anti-bürokratik ve adem-i merkeziyetçi bir yönetimin kurulmasını öneriyordu. Ayrıca, bu amaca yönelik olarak, yerel birimlerde, özellikle vilayet ve nahiyelerde, yerel meclislerin kurulmasını önerdi ve talep etti. Bu hareket, İstanbul'daki geleneksel iktidar merkezinden çok, Anadolu'daki yeni siyasal merkezileşme hareketi ile, yani Mustafa Kemal'in yönlendirdiği siyasal hareket ile çatıştı. Mustafa Kemal'in yönlendirdiği siyasal hareket yeni bir siyasal merkez oluşturma sürecinde yerel örgütlerle veya yerel birimlerle sürekli bir gerilim içindeydi. Büyük Millet Meclisi bu iki farklı anlayışın bir araya geldiği ve adem-i merkeziyetçi/yerelci anlayışın kendisini somut olarak ortaya koyabildiği bir platform olmuştu. Adem-i merkeziyetçi/yerelci anlayış gerçekten imparatorluğun siyasal yapısını radikal bir şekilde reform etme potansiyeline sahipti. Bu amaca yönelik olarak, gerek anayasa düzeyinde bir kanunun çıkmasına önemli katkı sundu, gerekse de bazı temel kanunların çıkarılmasına veya taslakların oluşturulmasına yardımcı oldu. Ancak onun önerileri iktidar grubu tarafından kerhen desteklendi. Sonunda bu anlayışın meclisteki destekçileri tasfiye edildi, ve onların desteğiyle çıkarılmış olan kanunlar, veya bu kanunların bazı maddeleri merkezileşme sürecinin gereklerine göre ya ortadan kaldırıldı ya da yeniden düzenlendi. iv
Eğitim yöneticisinin, yönetim süreçlerinde gösterdikleri performans bakımından üstleri ve astlarınca değerlendirilmesi

Bu araştırma, Milli Eğitim Bakanlığı Merkez Teşkilatında görev yapan eğitim yönetimi eğitimi almış ve almamış Şube Müdürlerinin yönetim süreçlerinde göstermiş oldukları yöneticilik performanslarının üstleri ve astlar ı nca değerlendirilmesi esasına dayanmaktadır. Bunun için 50 eğitim yönetimi eğitimi almış Şube Müdürü ile, 50 eğitim yönetimi eğitimi almamış Şube Müdürünün astı olan 100 Şef ve üstü olan 100 Daire Başkanına anket uygulanmıştır. Üstlere göre; eğitim yönetimi eğitimi almış yöneticiler, almamış yöneticilere göre daha yüksek seviyede yöneticilik davranışı göstermektedir. İki grubun yöneticilik davranışlarında süreçler bazında planlama ve değerlendirme süreçlerinde P <=0. 05 düzeyinde anlamlı bulunduğundan manidar bir görüş farklılığı olduğu diğer süreçlerde de göreli olarak daha yüksek seviyede yöneticilik performansı gösterdikleri ortaya çıkmıştır. Astlar da; eğitim yönetimi eğitimi almış yöneticileri almamış yöneticilere oranla daha yüksek seviyede yöneticilik davranışı gösterdiklerini belirtmişlerdir. Süreçler ve toplamda eğitim yönetimi eğitimi almışlar lehine göreceli olarak bir farklılık olduğu tesbit edilmiştir. Eğitim Yönetimi almış yöneticilerin değerlendirilmesinde üstlerle astlar arasında; örgütleme, iletişim, etkileme ve toplamda P<=0. 05 düzeyinde manidar bir görüş farklılığı olduğu ortaya çıkmıştır. Eğitim Yönetimi eğitimi almamış yöneticilerin değerlendirilmesinde üstlerle astlar arasında süreçler ve verilerin toplamında 't' değeri P<=0. 05 düzeyinde manidar bir görüş farklılığı olduğu ortaya çıkmıştır. Eğitim Yönetimi eğitimi almış yöneticilerin almamış yöneticilere kıyasla; hem üstler, hem de astlar tarafından daha başarılı bir yöneticilik davranışı gösterdikleri tesbit edildiğinden eğitim yöneticiliklerine yöneticilik eğitimi alanların istihdamına öncelik verilmelidir.
Uluslararası göç kavramı çerçevesinde Türkiye'de göç yönetimi

Tarih boyunca savaşlara, barışlara, birçok yıkım ve yeni oluşumlara sahne olan dünyamız gittikçe önemi artan bireysel ve kitlesel göç hareketlerine de sahne olmaktadır. Hem göç alan hem de göç gönderen ülkelerin ekonomik, kültürel, sosyal ve siyasal yapılarını etkileyen uluslararası göç, uluslararası işbirliği içerisinde yönetilmesi gereken önemli bir konudur. Uluslararası göç ile dil, din, kültür gibi konularda birbirinden farklı yapıya sahip bireylerin aynı ortamı paylaşmasıyla beraber iletişim ve uyum gibi sorunlar ortaya çıkmakta ve toplumsal denge bozulmaktadır. Bu çerçevede her ülkenin, kendi yarar ve öncelikleri doğrultusunda göç politikası geliştirmesi önemlidir. 18. yüzyılın son çeyreğinden günümüze kadarki tarihi süreç içerisinde geniş bir coğrafyaya ve zengin bir etnik yapıya sahip olan Osmanlı Devleti ile onun halefi olan Türkiye Cumhuriyeti birçok kitlesel göç hareketiyle karşı karşıya kalmıştır. Türkiye, ulus-devlet kuruluşunun temellerinin atıldığı ilk yıllarda Türk soyundan ve Türk kültüründen olanların göçüyle başlayan ve küreselleşmenin etkisi, komşu ülkelerde meydana gelen iç karışıklıklar ve Avrupa Birliği ile müzakerelerin başlaması sonucu yabancıların göçüyle devam eden göç hareketlerini iskan politikaları, mübadeleler ve göç kanunları gibi çeşitli araçlarla yönetmeye çalışmıştır. Üç bölümden oluşan bu çalışmanın ilk bölümünde uluslararası göç konusu ele alınırken, ikinci bölümde 18. yüzyıldan günümüze kadar Türkiye'ye yapılan göçler anlatılmış ve son bölümde Türkiye'nin göç yönetimi incelenmiştir.