turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Dünya Expo alanlarında sanat yapıtları ve EXPO 2016 Antalya örneği

'Dünya Expo Alanlarında Sanat Yapıtları ve EXPO 2016 Antalya Örneği' başlıklı çalışmada, ticaret tarihi, ticari mekanlar incelenmiş, dünya fuarları sanatsal uygulamalarında görülen değişimler, süreç içerisinde kendi karekteristik özelliklerini kazanması ve bunların EXPO 2016 Antalya sanatsal uygulamalarına nasıl yansıdığı irdelenmiştir. Çalışmanın birinci bölümde avcılık ve toplayıcılık sonrası üretimle başlayan ilk alışverişten itibaren ticaretin tarihçesi, pazar yerlerinden fuarlara, fuarlardan Expo'lara dönüşümü incelenmiştir. Expo'ların gelişim süreci ele alınarak Expo tarihi anlatılmıştır. Expolardaki Türk pavyonları ve pavyonlarda sunulan öğeler incelenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde EXPO 2016 Antalya adaylık, ön hazırlık, uygulama ve halihazır durumu irdelenmiş, EXPO 2016 Antalya projesi detayları ile anlatılmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde EXPO 2016 Antalya kapsamında yapılan sanatsal çalışmalar, tema ile uyumları, bulundukları çevre ile ilişkileri ve nedenleri hakkında bilgi verilmiştir. Sonuç olarak Expo kavramı ve tarihsel süreçleri içerisinde sanat eserleri incelenmiş, EXPO 2016 Antalya örneği sanatsal çalışmaları ve çalışmadan elde edilen bulgular paylaşılmıştır. Anahtar sözcük: Expo, sanat, tema
Süleymaniye Kütüphanesi'nden seçilmiş tezhip örneklerinde 'Bulut' ve 'iplik' motiflerinin ayırma/pafta işlevinin incelenmesi

Türk tezyinatındaki desen tasarımında farklı üslup ve motifler ana unsur işlevindeyken bunların kombinasyon oluştururken tercih edilen ögeler ise yardımcı unsur kabul edilir. Bu bağlamdan hareketle bulut, rumi, yaprak gibi asli motif iplik ise cedvel kuzu gibi yardımcı unsurdur. Gerek ana gerekse yardımcı unsurlar Tezyini sanatların desen tasarımlarında serbest, dolantı halde yer alabiliyorken aynı zamanda pafta özelliği de gösterebilmektedir. Motif ve desenlerin bu özelliğini husus hakkında özel çalışma yapılması gerekecek kadar önemlidir. Bulut motifi ile ipliğin pafta oluşturma özelliğini müstakil olarak inceleyen, kritik eden çalışmalar, klasik tezhip tasarımlarının temel ilkelerinin tam olarak kavranması bakımından çok önemlidir. Bu çalışmadaki amacımız, Süleymaniye Kütüphanesi'nden seçilen yazmalarda bulunan tezhiplerdeki bulut ile ipliği, desen içindeki pafta özelliği bakımından yapılmış nadide örnekler üzerinde kendi içinde detaylı bir araştırma yapabilmektir. Üç bölümden oluşan bu çalışmada, öncelikle konumuzun ana faktörü olan Ayırma ın etimolojisi işlevi ve çeşitleri kapsamlı olarak ele alınmıştır. Türk tezhip desen tasarımında özellikle rumi, iplik ve bulut motifi pafta özelliğiyle oldukça yaygın kullanım alanı bulmuş olan paftalar desen içerisinde renk, motif, teknik gibi unsurlarla müzehhep alanlara kazandırdığı estetik değerler üzerinde durulmuştur. Bu çalışmamızda sadece iplik ve bulut motifinin pafta özelliği incelenmiştir. İplik ve bulut un ayırma işlevleri, müzehhep yazma eserler bakımından son derece zengin olan Süleymaniye Kütüphanesi'nden seçilmiş yazmalardaki tezhip örnekleri analiz edilmeye çalışılmış; örnek çizimlerle açıklanmıştır. İplik ve bulut motiflerinden esinlenilerek hazırlanan özgün uygulamalara ise üçüncü bölümde yer verilmiştir.
Zamana göre değişen 'Oyun' ve 'Oyuncak' kavramlarının resimsel düzlemde çözümlenmesi

Konusu 'Zamana Göre Değişen 'Oyun' ve 'Oyuncak' Kavramlarının Resimsel Düzlemde Çözümlenmesi' olan bu tezde insan dahil tüm canlıların yaşam gereksinimlerinden birisi olan oyun ve oyuna dahil olan nesneler, oyuncaklar ve oyun gereçleri ele alınmıştır. Bir kültür nesnesi olan oyuncağın dünyadaki gelişim tarihi incelenmiş, endüstriyelleşme, teknoloji, modernizm ve küreselleşme ile birlikte geçirdiği değişim süreçleri irdelenmiştir. Gelişen bilgisayar teknolojisi ve dijital teknolojilerin modern oyuncaklara etkisi ve değişen oyun anlayışına dikkat çekilmiş, bu değişim kültürel ve toplumsal açıdan değerlendirilmiştir. Sanatta 'oyun ve oyuncak' kavramları; kimi zaman oyun kültürünün bir öğesi, kimi zaman konu, kimi zaman da sanatsal esini oluşturan bir espri olarak ele alınmıştır. Bu çerçevede Alexander Calder, Pablo Picasso, Joan Miro, Paul Klee, Anthony Gormley, Juan Munoz, Selma Gürbüz gibi sanatçıların, oyun - sanat ilişkisini örnekleyen çalışmaları ve yapıtları üzerinde durulmuştur. Uygulamaların anlatıldığı üçüncü bölümde; dünyada yaşanan toplumsal değişimlerin, çocuk oyun kültürüne ve çocukluk kavramının değişimine etkisi kaynak alınarak, resimsel bir çözümlemeye gidilmiş ve 'özgün' bir dil oluşturmanın olanakları araştırılmıştır.
Anadolu'da başlangıcından Cumhuriyet Dönemi'ne seramik resim ilişkisi

Anadolu, insanlığın ilk ve en eski yerleşim yerlerinden biridir. Gerek coğrafi nedenlerden, gerekse stratejik nedenlerden dolayı Anadolu topraklan, çağlar boyunca değişik kültürlerin odak noktası olmuş ve bu özelliğini hiç yitirmemiştir. Anadolu'da kurulan uygarlıklar her alanda birbirini etkilemişlerdir. Bu etkileşimlerin belki de en önemlisi sanat ve kültür alış-verişi alanında olmuştur. Bunun sonucunda Anadolu'da çok zengin bir kültür potası oluşmuştur. Her kültür kendine has karakter özelliklerini korurken; kendinden öncekilerden izler taşımış ve kendinden sonra gelecek kültürlere zemin hazırlamıştır. Dönemler, kültürler değişse de; bütün çağlarda seramik ve resim kültürlerin hayatında değişmez iki öğe olmuştur. Her toplum kendi inançlarına, ihtiyaçlarına göre seramik ve resim üretmiş; anlamların, biçimlerin farklılık göstermesine rağmen, işlevler hep aynı kalmıştır. Daha Paleolitik Çağ'da resim yapmaya başlayan insan, Neolitik Çağ'da seramik üretmeye başlamış, zamanla bu ikisini birleştirerek yeni bir anlatım dili geliştirmiştir. Tarih öncesi çağlarda başlayan seramik-resim birlikteliği günümüzde de sanatçıların değişik yorum ve çalışmalarıyla devam etmektedir.
Seramik malzemenin heykel sanatında kullanılması

Şamot ve kırmızı kilden oluşan çalışmaların terrakotta olarak, metal, bakır, vs. gibi farklı malzemelerle desteklenerek bir arada kullanılması ve yeni etki biçimlerinin ortaya konulması asıl amaçtır. Terrakotta olarak sunulan objelerin tarih içinde yapılmış örneklerine değinilerek, yaratıcı duygunun köklerini aramak, ve hissetmek, tamlık olgusunun ortaya çıkmasında gerekli görülmektedir. Burada sözü edilen; kilden yapılmış heykellerin kronolojik sıralaması veya tarihi bir araştırmanın yapılması söz konusu değildir. İnsanlığın kendisini toplayıcı - avcı konumdan modern topluma ulaşmasında önemli saydığı kil malzemenin içinde taşıdığı kültür ve estetik beğeninin izlerini takip etmek ve sanatın temeli olan şeyleri öğrenme arzusu araştırmanın sınırlarını genişletmiştir. Toplumun ortak duygularını veya tapınma gibi ihtiyaçlarını karşılayan objelerin üretimindeki estetik kaygı ve ifade biçimlerinin tarih içinde değişip gelişerek farklı tarz ve şekillerin denendiği bir yaratma sürecine gelindiğini gözlemlemekteyiz. Post - modern bir sürecin yaşandığı günümüzde sanatı algılama ve yorumlama biçimi değişiklik göstererek sanat için her şeyin yapılabilirliği mümkün hale gelmiştir. Sanatın etkileme gücünün zayıfladığı ve yaratma sürecinin izlemiş olduğu yolun eleştirisi yapılan çalışmalarda kendini göstermektedir.
2000-2015 yılları arası giysi tasarımında öncü yaklaşımlar

Bu çalışmanın konusunu, 2000- 2015 yılları arasında ortaya çıkmış yeni moda eğilimleri ve satın alma alışkanlıklarıyla, modanın takip edilmesi ve algılanmasındaki değişimlerin, sürdürülebilirlik ve moda alanındaki yeni teknolojik gelişmelerin incelenmesi oluşturmaktadır. Bu kapsamda çalışma üç bölüme ayrılmıştır. İlk bölümde, milenyum sonrasındaki yeni dünya düzeni sosyo-ekonomik değişimler çerçevesinde ele alınmış; bu sürecin yaşanmasında etkili olmuş gelişmeler ve alt kültürler ile Y ve Z kuşaklarının artan iletişim hızı sebebiyle değişen tüketim anlayışı açıklanmıştır. İkinci bölümde, tüketici modasının otoritesi ele alınarak hızlı moda pazarlama stratejisi, Inditex Grup örneği kapsamında incelenmiştir. Giyim harcamalarının statü arayışıyla ilişkisi ve bu kapsamda e-ticaret ve 2000 sonrasında kendini gösteren yenilikçi stil anlayışı ele alınarak bu bölüm tamamlanmıştır. Üçüncü bölüm ise yenilikçi moda tutumuna ayrılmış; burada yavaş ve sürdürülebilir moda hareketleri ile modadaki teknolojik gelişmeler üzerinde durulmuştur.
Günümüz sanat formu olarak video art

İnsanların toplum ve sanat eseriyle olan ilişkileri birbirleriyle karşılaştırıldığında aralarında güçlü bir bağ bulunduğu görülmektedir. Bütün insanlar için gerekli olan kendi aralarında 'karşılaşma' olasılığının, aslında daha kendiliğindenleşmiş ve yoğunlaşmış hali sanat eseriyle karşılaşma sürecinde başka bir biçim olarak ortaya çıkmaktadır. Daha başka bir açıdan sanat ürününü görmek, 'ötekiyle göz göze gelme hali'nin tekinsizliğini ortadan kaldırmaktadır. Sanat ürününün karşısında başlangıcı ve sonu belirlenmiş süreci yaşamaktayız. Bu süreç bilgilenme adına çağa tanıklık etmemizi ve insanın kültürel bilgisini algılamamızı sağlamaktadır. Bu da fotoğraf tekniğinin bulunmasıyla fotoğraf karşısında, bu buluşun hareketli görüntüye dönüştüğü zamandan itibaren film karesinde ve artık yapımcısının sınırlarının genişlemesiyle daha demokratikleşmiş bir biçimde video görüntüsünde gerçekleşmektedir. Bu karşılaşma sürecinde iyi ya da kötü değerlendirmelerinin ötesine geçilip 'Niye? diye sorulduğunda yirmi birinci yüzyılın sunmakta olduğu gerçeklikle karşılaşılacaktır.
Bireysel hikayeler ve ifadelendirme sorunu

Sanatın her alanı tarih boyunca bireyselleşme süreci yaşamıştır. Resim de bu sanat dallarından biri, belki de bu süreci en belirgin yaşayan alanlardan biridir. Ortaçağyaşantısının dine dayalı kültürü ve birey üzerindeki baskısının sanat üzerindeki öznellikkarşıtı etkisi bu açıdan önemli bir örnektir. Dinsel temaların etkisini yoğun bir şekilde gösterdiği sipariş resimler, bireyselliği baskı altına alarak, sanatçının kendi dilini oluşturma ve bireysel anlatım yollarını bulma çabasını olumsuz yönde etkilemiştir. 18. yüzyılda üretim biçimi ve düşünsel alandaki değişmelerle birlikte sanat ortamında daRomantizmin gelişimi, resimde ifadelendirme ve imgeler anlamında bireyselliğingüçlenmesine ve dile getirilmesine zemin hazırlamıştır. Romantizm ve aydınlanma düşüncesinin devamı olarak 19. yüzyılda yeni anlatım yolları bulma çabalarıyla sanatın amacı bir anlamda sanatçının kendi dilini ve içselliğini sanatınakatması yönünde bir tutuma dönüşmüştür. Sanatçı ve zanaatkar kavramları arasındaki ayrım belirginleşmiştir. 20. yüzyılın başlarından itibaren, sanatta bireysel arayışları güçlendiren aklın etkin olduğu, daha deneysel bir süreç başlamıştır. Ekspresyonizm, bireysel ifadelendirme temelinde bir sanat anlayışı olarak, sanatçının bireysel hikayelerini, duygu ve düşüncelerini, tümüylekişisel bir üslup içinde sunması anlamında etkili olmuştur. Bu süreçte öznellik, yaratma ve öze dönme gibi kavramlar tam anlamıyla sanatın içine yerleşmiştir. Bu tezin amacı; sanatta, özellikle de, resim sanatında, bireysel ifadelendirmenin ve hikayelerin yer alışını tarihsel perspektif içerisinde kısa biçimde açıklamak, nedenlerine değinmek örnekler üzerinden konuyu incelemek ve tez çalışması sürecinde yapılan işleri bu çerçevede konumlandırmaktır.
19. ve 21. yüzyıllar arası şiddet ve sanat ilişkisi

Şiddet ve sanat ilişkisi, insanlığın tarihi kadar eskidir. Şiddet ve savaşlar insanlığın tüm süreçlerinde etkisini en yıkıcı biçiminde hissettirir. Sanat da yapısı gereği değişimi, yıkılıp yeniden oluşmayı, reddedip yerine yenisini koymayı önerdiği için, kendi yapısında değişim geçirebilmek için şiddeti, bir iç aktivasyon aracı olarak kullanmaktadır. Sanatın şiddet karşısındaki duruşu, ilkin, betimleyici ve belgeci şekilde olmuştur; bu ilişki zaman içinde değişim geçirmiştir. Günümüze gelindiğinde sanatın şiddetle olan ilişkisi, şiddetin bir araç ya da taşıyıcı olarak, sanatsal başkaldırının aracı olarak kullanılması eğilimindedir. Bu insanlık tarihi boyunca hiç bu kadar yıkıcı, yok edici olmamış insanoğlunun ürettiği şiddet ortamının bir sonucudur. Bu araştırma, bu düşüncelerle yapılmıştır. Araştırma, 19. ve 21. yüzyıllar arası önemli toplumsal olayları ve sanat alanlarına yansımalarını kapsamaktadır.
Sanatta oryantalizm ve bir oryantalist olarak Osman Hamdi

Batı ve Doğu medeniyetleri arasındaki çatışma, büyük ölçüde bir sosyal zemin üzerine inşa edilmiştir. Uzun yıllar boyunca Batı ve Doğu, birbirlerini sadece savaş meydanında tanımış ve bu sayede de birbirlerine dair sadece savaş meydanlarında gördüklerine göre fikir sahibi olmuşlardır. Bu fikirler, yıllar içerisinde Batı'nın ve Doğu'nun, sosyal anlamda, birbirlerini çeşitli açılardan ve negatif olarak tanımlamalarına neden olmuştur. Fakat bu süreçte Batı, konuyu daha sert olarak değerlendirmiş ve Doğu'yu kötü olarak göstermekten vazgeçmemiştir. Bu sürecin bir parçası olarak oryantalizm yaklaşımı, Batı'nın, Doğu'ya dair sert, aşağılayıcı ve düşmanca tavrını sergilemek adına yaratılmıştır. Büyük ölçüde siyasi bir anlamı olan oryantalizm, zaman içerisinde, kendisine sanat dünyasında da yer bulmuştur ve resim, oryantalizmin en güçlü araçlarından biri haline gelmiştir. Aynı zamanda resim, hayallere dayalı kötü ve olumsuz Doğu imajını da pekiştirmiştir. Bu bağlamda oryantalizm resimde bir tartışma konusu olurken, Doğulu ressamlar açısından da oryantalizm algısını ve ona dair değerlendirmeleri son derece önemlidir. Bu Doğulu ressamlardan biri olarak Osman Hamdi Bey eserleri ile birlikte oryantalist ya da oryantalizm karşıtı biri olarak, farklı açılardan değerlendirilmiştir. Bu tezde, oryantalizm ve onun sanattaki yansımaları temelinde, Osman Hamdi Bey'in seçilmiş eserleri incelenmekte ve bu eserlere göre Osman Hamdi Bey'in oryantalizm ile olan ilişkisi değerlendirilmektedir.
Türk hamam kültürü, hamamlarda kullanılan eşyalar ve çini sanatına uyarlanması

İnsanlık tarihi, bir sosyal evrim ve gelişimin tarihidir. Yüzyıllar öncesinden bu yana insanlar, bir yandan temel gereksinimlerini karşılama ve doğa şartları ile mücadele içindeyken; bir yandan da yaratıcı güdülerini hayata geçirme, hayal dünyasının tahayyüllerini dışa vurma eğilimi içerisinde olmuştur. Sanat dediğimiz olgu, bu bağlamda tezahür etmiştir. Yaşam biçimi, coğrafi şartlar, inanç ritüelleri, arzu ve istekler, toplumların sanatsal üretiminde belirleyici olmuştur. Bu bağlamdasanatı, toplumların estetik ve karakteristik izdüşümü noktasında değerlendirmek mümkündür. Bir toplumun sanat eserleri, o toplumun ruhunu ve sosyolojik arka planını yansıtır. Anadolu toprakları, günümüze kadar bırakmış olduğu sanat eserleri ile kadim bir bilgeliğin ve zarafetin meyvelerini sunmaktadır. Farklı kültürleri ve kavimleribağrına basan bu kutsal topraklar, tüm renkleri ve çeşitliliğiyle bir sanat panayırınadönüşmüştür. Memleketin her karış toprağında, kültür ve sanatın gücünü ve direncinikaybetmeyen bütün zengin imgeleriyle karşılaşmamız mümkündür. Çalışmamızın temelini, topraklarımızın eşsiz sanatsal imgelerinden olan ve neredeyse bizimleözdeşleşmiş 'Çini' sanatı oluşturmaktadır. Bizlere miras kalan bu topraklar, çini sanatının muazzam örnekleri ile doludur. Buradan hareketle; tarihimizin en önemli kültürel miraslarından olan eski Türk hamamları, çini sanatının yansımalarınoktasında ele alınmıştır. Çini sanatı, Türk hamam kültüründe kullanılan hamameşyalarına uygulanarak tasarlanmıştır.
XVIII. yüzyıl süresince antik imgelerden esinlenen sanatçılar ve eserlerinin romantizm felsefesi bağlamında değerlendirilmesi

Bu tez çalışmasında, XVIII. yüzyılın ikinci yarısında, resim sanatında Romantizm akımının gelişiminden itibaren, antikite, tarih ve efsane kavramı üzerinde durularak antik imgelerin bu dönem sanatçılarının eserlerine olan yansıması irdelenmiştir. Araştırmamda, XVIII. ve XIX. yüzyıllarda, arkeoloji biliminin de yardımıyla, antik imgelerden esinlenen Batılı sanatçıları ve resim sanatını büyük çapta etkileyen Romantizm akımını inceledim. Bu yüzyılda Anadolu'nun güneybatı kesiminde Likya Uygarlığına ait antik ören yerlerini, gerek kazılarla ortaya çıkan eserleri belgeleyen, gerekse de resim ve gravürlerini yapan sanatçıları çok yönlü olarak karşılaştırıp değerlendirdim. Konunun içeriği geniş bir zaman dilimini kapsasa da, tez, bu yüzyılda yaşamış olan ve önemli bilinen bir grup sanatçı ve eserlerinin analizi ile sınırlandırılmıştır. Tarih öncesinde Anadolu'nun Güneybatısında var olmuş bir uygarlık olan Likya Uygarlığını, ve bu uygarlığa ait antik kentleri, mimari eserleri, ayrıca bölgede bilinen efsaneleri, sanatsal yorum yapmak ile birlikte, görsel bir arşiv bütünlüğünde derlemeye çalıştım. Antik çağda Likya bölgesi, Anadolu'nun en gizemli bölgelerinden biri olarak, tarihin oldukça önemli kalıntılarını barındırır. Bu bağlamda Antik Likya uygarlığı, Anadolu topraklarında köklü izler bırakmış uygarlıklar gibi, tarihte özgün yerini almıştır. Uygulama çalışmalarımın kapsamında Likya Uygarlığının görsel olarak resim çalışmalarıma olan etkileri, eserlerimde plastik yorumlamaları ile birlikte fotoğraf, karakalem ve renkli desenler gibi araçlarla ön taslaklar olarak yapıldıktan sonra tuval üzerine yağlıboya tekniği ile aktarılmıştır. Son bölümde ise, tez metninde araştırma yapılan konuya ait terimler sözlüğü, yararlanılan kaynaklarla ilgili, kitap, makale ve tezlerle ilgili kaynakça bölümü ve metinde yer alan resim ve fotoğraflarla birlikte, çalışmanın sonucuna yer verilmiştir.
Geleneksel unsurların ekrana yansımasında yeni bir dönem: Trt Tv filmleri projesi

Tarih boyunca kültürler, kendi içerisinde gelişerek büyümüşlerdir. Türkiye Cumhuriyeti, konumu itibariyle birçok farklı kültürle iç içe olsa da öz kültürünün taşıyıcısı olan geleneklerinden kopmamayı başarmıştır. Çünkü bir milletin özünü oluşturan temel unsur o ülkenin gelenek-görenek, örf-adetleridir. Fakat teknolojinin hayata nüfus etmesiyle birlikte son zamanlarda geleneklerin ve Türk kültürünün git gide yozlaştığı görülmektedir. Bu durum elbette ki kitle iletişim araçlarıyla desteklenmektedir. Televizyonda gösterilen diziler, programlar, internetteki sayısız içerik, sosyal medya gibi unsurlar, kültür ve dilin dönüşümünü etkilemiştir. Kamu kurumu olarak TRT, kendine; Türk Milletinin milli birlik ve beraberliğini sağlamak, manevi değerleri gözetmek, genel ahlak kurallarına saygılı olmak gibi ilke ve görevler üstlenmiştir. Bu ilke ve görevler ışığında yapılan radyo ve televizyon programları, diziler, belgeseller, kurumsal etkinlikler, yurt dışına gerçekleşen yayınlar sayesinde Türk kültür ve gelenekleri ekranda yaşatılmaya devam etmektedir. TRT'nin gerçekleştirdiği bu projelere, 2014'te bir yenisi daha eklenmiş ve ailenin bir arada tekrar film izlemesi düşüncesiyle, ortaya 'TRT TV Filmleri: Ev Sineması Kuşağı' çıkmıştır. Ev Sineması Kuşağı ile unutulmaya yüz tutmuş televizyon filmleri, tekrar hatırlatmaya başlamış ve artık sinemayı evlere getiren bir alan yaratılmıştır. TRT TV Filmlerinden de geleneksellik ve kültürel değerlerin ön planda olduğu Son Kuşlar, Ekisporter, Bir Sevda İşi filmleri, tezin amacıyla bağlantılı olarak incelenmeye alınmış ve belirlenen 'dekor ve mekanlar', 'kostümler', 'ritüeller', 'dinsel kodlar', 'dilsel kodlar' öğeleri üzerinden irdelenmiştir.
Günlük yaşama etkileri bakımından renk kavramının kültürel göstergelerle olan ilişkisi

İnsan hayatını büyük ölçüde etkileyen renk kavramı, görsel etkileme gücü ile bir araya gelerek insanların sosyal yaşantısına etkilerde bulunmaktadır. İçsel ya da sözsüz iletişimin bir aracı olan renkler, kültürlere göre farklı anlamlar taşımakta ve hatta bir ulusun kimlik kazanması gibi önemli bir rol üstlenmektedir. Öyle ki bütün uluslar, diktikleri bayrakların hikayesini renkler aracılığı ile anlatmaktadır ve böylelikle renkler, insanların duygu ve düşüncelerini ifade edebileceği bir değer olmaktadır. Bu çalışmada, renk kavramının günlük yaşantımızdaki yeri ve önemi anlatılmak istenmiş, kültürel göstergelere değinilerek iletilmek istenen bilgiler ele alınmıştır. Literatür taraması kullanılarak yapılan ve nitel verilere dayandırılan bu araştırmada; ülke bayrakları, ülkelerin geleneksel kıyafetleri ve mimari yapıları renk kavramı ele alınarak incelenmiştir. Tezin sonucunda ise, her kültürlerde farklı anlamlara gelen renklerin; kültürün, dinin ve mistisizmin dili olduğu ve hatta bütün uygarlıklarda, kısacası insanlık tarihinde her zaman önemli bir yer edindiği gözlemlenmiştir.
Göstergebilime bağlı illüstrasyonların izleyici üzerindeki etkisinin incelenmesi

Göstergebilim çeşitli göstergeleri ve gösterge dizinlerini araştıran bir bilim dalı olarak; resim, illüstrasyon, grafik tasarım, fotoğraf gibi çeşitli sanat etkinliklerinde, kişiler ve toplumlar arası iletişime, davranış biçimlerine kadar geniş bir çalışma alanını kapsamaktadır. Göstergebilim incelediği alanlarda kendine özgü yöntemleriyle, araştırmanın kurallarını belirlemeyi, işleyiş biçimlerini saptamayı, açıklama ve analizini yapmayı hedeflemektedir. İllüstrasyon da, kendine ait bir anlamlandırma ve göstergeler sistemine sahiptir. İllüstrasyon; bir konuyu, metni, cümleyi veya sloganı görsel yolla betimleyen bir tasarım dilidir. Kullanılan, kağıt, boya, fırça, bilgisayar vb. materyaller illüstrasyonun maddi unsurlarını oluşturmaktadır. Yapıtı ortaya koyan tasarımcı bilinci ise, bu unsurlar aracılığı ile anlam ve içeriği oluşturmaktadır. Estetik ve planlı bir bilinç ile ortaya konulan tasarımlar, toplum ve izleyici bilincinde de anlamlar kazanmaktadır. Bir illüstrasyonu incelerken göstergebilimsel niteliklerini de göz önünde bulundurmak gerekmektedir. İllüstrasyon sadece biçimsel ve estetik olarak değerlendirildiğinde, eksik ve niteliksiz olarak algılanmasına sebep olabilmektedir. Araştırmada söz konusu olan bu iki alanın birbiriyle olan ilişkilerini, öğrencilerin bilgi düzeyleri üzerinden yorumlama yoluna gidilmiş, bu amaçla üniversitelerin grafik bölümlerinde öğrenim gören öğrencilere anket uygulanmış, verilen cevaplar değerlendirilerek, öğrencilerin anlama ve algılama farklılıkları açıklanmaya çalışılmıştır.
20. yüzyıl figüratif resminde anlam

20. yüzyıl yeni başlangıçların ve değişimlerin çağıdır. Bilim ve teknoloji alanında görülen gelişmeler, iletişim olanaklarını arttırmış, ulusal sınırları yok etmiştir, iletişimin bu denli geliştiği ve önem kazandığı bu çağda, iletişimin temel yapı taşı olan dil, dilbilimciler tarafından farklı boyutlarda incelenmeye başlanmıştır. Göstergebilim, dil ile birlikte başka iletişim dillerinin varlığını ortaya çıkarmıştır. Sanat dili bunlardan biridir. Ancak günlük yaşamda kullandığımız dil ile sanat dili birbirinden farklıdır. Günlük dilde kullanılan sözcükler, bir tek anlam içermelerine rağmen sanattta kullanılan simgelerin birden çok anlamı vardır. Sanat eserinin anlamını ortaya çıkarmak için günümüzde semiolojik çözümlemeden yararlanılmaktadır. Bir tablonun semiolojik çözümlemesi yapılırken sanat yapıtının biçimsel özellikleri, dönemi, içsel anlamı, sanatçının kişisel yaşamı ve yapıt üzerinde etkili olan tarihsel ve toplumsal etkiler göz önünde bulundurulur. Günümüzde Göstergebilim'inin inceleme alanı genişlemiş ve başka yönlere de kaymıştır. Özellikle sanat eserlerinde çok görülen Tekanlamlılık-Çokanlamlılık ile Düzanlam ve Yananlam'ın işlevsel özellikleri ortaya çıkarılmaya çalışılmakladır. Göstergebilimsel yöntemle sanat yapıtının anlamını çözümlemede yapıtın oluşumundan önceki ve sonraki evrelerin göz önünde bulundurulması gerekir. Oluşumun ilk evresi imgedir. Sanatçı, doğadan bir takım izlenimler alır. Bu izlenimlerin uyarıcıları ortadan kalktıktan sonra bile bu izlenimlerin görüntüleri hep vardır. Sanatçı, edindiği izlenimlerde bir senteze ve bu sentezin sonucunda ifadeye ulaşır. İfadenin ortaya çıkabilmesi için biçimlenerek bir varlık kazanması gerekir. Biçim ile birlikte sanat yapıtının içeriği de varlık kazanır. Sanatçının eserinde kullandığı biçim dilinin anlaşılabilmesi için eser üzerinde çizgi ' ve renklerden oluşturulan simgelerin çözümlenmesi gerekir. 20. yüzyıl figüratif resminde biçim ve anlam değişimleri Empresyonizm ile başlamıştır. Değişimleri hızlandıran iki büyük dünya savaşının başlangıç ve bitiş tarihleri figüratif resim sanatı için önemli dönemlerin belirteçleri olmuştur. 1960'lardan günümüze kadar olan dönemde ise figüratif resim sanatındaki değişimlerde, kitle iletişim araçlarının etkisi görülmektedir.