turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği'nde Çevre Hukukunun gelişimi

Tez giriş ve sonuç bölümleri dışında iki ana bölümden oluşmaktadır. Tezde; Avrupa Birliği'nin gelişmiş, özgün çevre hukukunun kronolojik ve sistematik olarak incelenmesi amaçlanmıştır. Tezde disiplinler arası yaklaşım kullanılmıştır. Birinci bölümde; Avrupa Bütünleşmesi'nde çevre hukukunun oluşumunu hazırlayan koşullar, Birliğin çevre hukukunun hedef ve ilkeleri, Avrupa Birliği'nin çevre hukukunun kaynakları ve kaynakların etkili biçimde uygulanması incelenmiştir. Birliğin çevre hukukunun kaynakları birincil hukuk kaynakları, ikincil hukuk kaynakları ve kendine özgü hukuk kaynakları olarak üç kısma ayrılmıştır. Birliğin çevre hukukunun birincil hukuk kaynakları olan ilk Antlaşmalar, Avrupa Tek Senedi, Maastricht Antlaşması, Amsterdam Antlaşması, Nice Antlaşması sistematik ve kronolojik olarak anlatılmıştır. Daha sonra Birliğin çevre hukukunun ikincil hukuk kaynakları olan tüzükler, direktifler, kararlar, tavsiye ve görüşler, uluslararası antlaşmalar açıklanmış; Birliğin çevre hukuku açısından en önemliikincil hukuk kaynağı olan direktifler üzerinde önemle durulmuştur. Ardından Birliğinkendine özgü hukuk kaynağı olan çevre eylem programları anlatılmış; günümüze kadar çıkarılan altı çevre eylem programı kronolojik olarak incelenmiştir. Tezin ikinci bölümünde; Birliğin çevre hukukunun yargısal mekanizması ve çevre hukukundaki rolü incelenmiştir. Bu kapsamda; Adalet Divanı'nın ve İlk Derece Mahkemesi'nin işleyişi, uygulanan usul, çevre hukukundaki rolü, Avrupa Ekonomik Topluluğu Antlaşmasına göre bireylerin, üye ülkelerin ve organların dava açma yetkileri, Adalet Divanı'nın münhasır yetkisine giren dava türleri anlatılmıştır. Daha sonra Adalet Divanı' nın kararları ilk dönem kararları, Tek Senet sonrası kararları, Maastricht Antlaşması sonrası kararları olarak dönemlere ayrılarak incelenmiştir.
Identity problems of Turkey during the European Union integration process

T'ünümüz politik arenasının en önemli politik örgütlenmesi olarak AB, siyasi, hukuki ve P<onomik boyutlarıyla şimdiye kadar geniş ölçüde tartışılmış, ama ne var ki kültürel boyutu Ofe birliğin oluşumunda kültürel birliğin en belirgin göstergesi olarak ortak bir AB kimliğinin Vhemi üzerinde durulmamıştır. Halbuki en başta ekonomik birlik olarak doğan ve 1993'te piaastricht anlaşmasıyla politik bir örgütlenmeye dönüşen AB, nihai yapısını ve sağlıklı bir bütünleşmeyi ancak kültürel anlamda da bütünleşmesiyle sağlayabilecek; nasıl bir ortak savunma kimliği varsa ortak bir kültürel kimliğinim de oluşması gerektiği fikrinde birleşecektir. Gerçekten de Birliğin kuruluş fikrinin mimarı olan Jean Monnet ölümünden önce, eğer şu Mnki düşünce yapısına sahip olsaydım Birliğin önce kültürel parametreler üzerinde burulmasını planlardım, demiştir. Nitekim Birlik bugün ortak kimlik oluşumu için gereken frıekanizmalan oluşturmuş; Kopenhag, Maastricht kriterleri ve ilerleme raporları gibi dokümanlarla bunları somutlaştırmıştır. Entegrasyonun bu noktasında ortak bir bayrak, ortak 1)ir rjrıarş ve nihayet ortak bir anayasa geliştirerek adeta büyük bir ulus-devlet oluşturma Cabası vardır. Bu noktada, 2001 yılı itibariyle Birlik AB Konvansiyonu adı altında AB Knayasasını oluşturacak bir kurul kurmuş ve bu kurula Türkiye'yi de dahil etmiştir. Aslında bu (davet, Türkiye'nin AB için oluşturucu rolü ve geleceğinin AB'nde olduğunun göstergesidir. Bu bağlamda Türkiye geçmişşte nasıl oluşturucu öteki olarak Avrupa kimliğini oluşumuna katkıda bulunduysa şu an bizzat bu oluşuma dahil olarak ve şu an tam müzakereye aday bir ülke sıfatıyla katılmaktadır. Çalışma, işte tam bu noktada bir yandan AB'nin kendi kimlik mekanizmalarını oluşturucu mekanizmaları kurmaya çalıştığı zaman dilimiyle Türkiye'nin üyelik müzakerelerine başlama süreci bağlamında bütünleşmektedir. Bu bağlamda Türkiye-AB taraftarları ve karşıtları olarak kimlik tartışmaları çerçevesinde bir kutuplaşmaya doğru gitmektedir. Bu olaylar ışığında çalışma, Türk ve Avrupalı kimliklerini tarihsel gelişim süreci içinde karşılaştırmalı olarak irdeleyerek geçmişşten gelen önyargıları ve güvensizliklerin nedenlerini ortaya koymaya çalışmakta, aslında bu iki kimliğin birbirlerinden çok- uzak olmadığını, ortak parametreler çerçevesinde birleşebilmelerinin mümkün olduğunu göstermektedir. Ancak bunun gerçekleşebilmesi AB'nin bir medeniyet projesi olarak görülmesi, 200 yıllık batılılaşma serüvenimizin gerçek bir yüzleşmesi olarak değerlendirilmesi ve geçmişşte yapılan hataların tekrarlanmaması; insan hakları, demokrasi ve hukukun üstünlüğü gibi her halükarda Türkiye'ye fayda getirecek evrensel değerler etrafında bütünleşilebilmesi gerekmektedir.
A critical reading of the discourses of Europeanization and multi-level governance within the European Union

Bu çalışma, Avrupalı Ulus-Devletin geçirdiği değişimi ve Avrupalılaşım ve Yönetişim tartışmalarının Avrupa Birliği Entegrasyon sürecine etkilerini araştırmaktadır. Avrupa Entegrasyon sürecinin bir sonucu olarak, Avrupa politikaları üye ülkelerinin iç siyasetine nüfuz etmiştir. Sonuç olarak, Avrupalılaşım tartışmaları iç siyasi yapıları ve yönetişim biçimlerini değiştirmiştir. Bu Avrupalılaşım süreci yeni bir yönetişim sistemine gereksinim duymaktadır ve son dönemdeki entegrasyon tartışmaları bu yönde şekillenmektedir.
Türkiye'nin bölgesel enerji politikaları ve enerji geçiş hatlarının Türkiye üzerine etkileri

18. yüzyılda ortaya çıkan Sanayi Devrimi ile birlikte, enerji kaynaklarına olan talep ve enerjinin önemi artmıştır. Ülkelerin gelişimi ve kalkınması için, sanayi sektöründe hammaddeden sonra en önemli girdi enerjidir. Dünya genelinde enerji kaynakları dengeli bir dağılım göstermemektedir. Fosil enerji kaynaklarının yüzde yetmişlik kısmı Orta Doğu bölgesinde toplanmıştır. Sanayi alanında yaşanan gelişmeler, bireylerin artan enerji kullanımları, sınırlı miktarda olan fosil kaynakların azalmasına neden olmuştur. Fosil kaynakların rezerv miktarlarının sınırlı olmasından dolayı, günümüzde yenilenebilir enerji kaynakları kullanımını ve bu kaynakların verimliliğini arttırılmasının önemine değinilmektedir. Türkiye ve Avrupa Birliği üyesi ülkeler, enerji alanında dışa bağımlı bir durumdadırlar. Fakat ithal enerjiye bağımlı olan Türkiye, jeopolitik konumu itibariyle enerji geçiş hatları için büyük önem arz ettiği için bu durumdan büyük avantaj sağlamaktadır. Aynı zamanda Türkiye, AB'nin ihtiyacı olan enerjinin transferi esnasında, enerji arz güvenliğini sağlayabilir niteliktedir. Gerek Türkiye gerekse AB ülkeleri, enerji bağımlılıklarını azaltmak, gelecekte yaşanması muhtemel enerji açığını daha az zararla atlatabilmek için yenilenebilir enerji kaynaklarının altını çizmektedirler. Türkiye'nin enerji politikalarını AB'ye uyumlu hale getirerek, yenilenebilir enerji kaynaklarının etkinliğinin ve verimliğinin arttırılması amaçlanmaktadır. Çalışmada; enerji geçiş hatlarının Türkiye ekonomisi üzerine etkileri ve AB enerji politikaları ile Türkiye enerji politikalarının uyumu incelenmekte olup, enerji alanında dışa bağımlılık oranlarının azaltılabilmesi için öneriler üzerinde durulmuştur.
Avrupa Birliği'nde parasal birlik ve birlik üyesi ülkeler ile Türkiye arasında reel döviz kurlarının analizi

TEZ OZU AVRUPA BİRLİĞİ'NDE PARASAL BİRLİK VE BİRLİK ÜYESİ ÜLKELER İLE TÜRKİYE ARASINDA REEL DÖVİZ KURLARININ ANALİZİ Özgür TONUS İktisat Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Haziran 2000 Danışman: Prof. Dr. S. Rıdvan KARLUK Avrupa Para Birliği, 1944 yılında gerçekleşen Bretton Woods Antlaşmasından bu yana yaşanan en önemli uluslararası ekonomik gelişmedir. Euro 1 Ocak 1 999 tarihinden itibaren Avusturya, Belçika, Finlandiya, Fransa, Almanya, İrlanda, İtalya, Lüksemburg, Hollanda, Portekiz ve İspanya'nın resmi parasıdır. Bu aynı zamanda Avrupa Birliği içerisinde, ekonomik bütünleşme yolunda atılmış önemli bir adımdır Avrupa Para Birliği'nin etkileri, ilk önce Euro alanına katılan ülkelerde hissedilecektir. Aynı zamanda Euro uluslararası para sistemini de etkileyecektir. Euro'nun başlıca uluslararası para birimleri arasında yerini alması zamanla olacaktır. Bu durum, Avrupa Para Birliği'ne dahil ülkelerle yakın ekonomik ilişki içerisinde bulunan ülkeler açısından önem taşımaktadır. Bu nedenle Avrupa Birliği'ne aday ülke olarak Türkiye, uyguladığı politikalarını Maastricht yakınlaşma kriterlerine uyumlu hale getirmelidir.
Enerji kooperatiflerinin sürdürülebilir kalkınmadaki rolleri ve Avrupa Birliği deneyimi

İhtiyaçların, buluşların annesi olduğu söylenir. Kooperatiflerin ortaya çıkışı geleneksel işletmelerin ve kamu sektörünün ihtiyaçları karşılayamaması ile ilişkilidir. Bu bağlamda, enerji ihtiyacının artması neticesinde devletin ve özel sektörün bu ihtiyacı tam olarak karşılayamaması nedeniyle enerji kooperatiflerinin kurulduğu sonucuna ulaşılabilir. Bu çalışmada, Avrupa Birliği'ndeki enerji kooperatiflerinin -betimsel ve tarihsel araştırma tekniklerinden yararlanılarak-sürdürülebilir kalkınmaya katkılarının analizi yapılmıştır. Farklı göstergeler üzerinden yapılan araştırmada Avrupa Birliği ülkeleri olan Almanya, Danimarka, Hollanda, İngiltere ve Belçika'daki enerji kooperatiflerine sağlanan ekonomik ve diğer destekler karşılaştırılmış, bunların bölgesel ve ulusal ölçekte sürdürülebilir kalkınmaya katkıları değerlendirilmiştir. Ayrıca, dünya genelinde başarılara imza atmış olan Ulusal Kırsal Elektrik Kooperatifleri Birliği'nin kuruluşundan günümüze kadarki olgunlaşma sürecine ve başarılarına yüzeysel olarak değinilmiş olup, bazı ülkelerin enerji kooperatifi uygulamaları örnek olarak verilmiştir. Çalışmanın sonucuna göre; enerji kooperatifleri yerel ve sürdürülebilir kalkınmanın gerçekleşmesinde özellikle 2000'li yıllarda önemli bir konumda yer almaya başlamıştır. Kooperatifler, her şeyden önce enerjinin yerelde üretimi ile ülkelerin enerji ihtiyacını karşılayarak enerjide dışa bağımlılığın düşürülmesinde önemli bir işleve sahiptir. Ayrıca, enerji kooperatiflerinin ekonomik faydalarının yanı sıra sosyal faydaları da bulunmaktadır. Şöyle ki; gelişmemiş bölgeler için istihdam yaratması, ücret ve ticari gelir oluşturması, özellikle yerel kimlik ve özgünlük yaratması gibi özellikleriyle de sosyal çıktılar elde edilmesini sağlamaktadır. Sürdürülebilir kalkınma açısından ise kamu, sivil ve özel sektörde kurumsal sorumluluk ve duyarlılığın geliştirilmesinde çok önemli araçsal işlevlere sahiptir. Sonuç olarak enerji kooperatiflerinin ekonomik ve teknolojik ilerlemeye ve sosyal bilincin oluşmasına sürdürülebilirlik kavramı çerçevesinde katkıları bulunmaktadır.
The role of human rights principle in EU relation with third countries case study: Iran

Avrupa Birliği, dış politikasında ve bununla ilgili literatür de normatif insan hakları boyutunun, Avrupa yaklaşımlı normatif güce giderek daha sıcak baktığını iddia eden uluslararası bir aktör olarak bilinir. Dış politikasını planlarken insan hakları prensibi gibi bazı normları göz önüne alması, birçok durumda, diğer normlar ve AB'nin çıkarları ile ters düşmektedir. Bu çalışma üçüncü ülkelerle ilişkilerinde AB'nin insan hakları mevzuatını ve politikalarını inceler ve onları eleştirmenin yanında bu politikaların etkinliğini de araştırır. Bununla birlikte, birliğin dış politikalarını açıklarken, Avrupa yaklaşımlı normatif gücün kapsayıcılığını test edilmektedir. İnsan hakları prensiplerinin rolü incelenmesiyle ilgili olan ülke grupları: aday ülkeler, AB'nin komşuları, AKP ülkeleri, AB'nin stratejik ortakları ve diğer üçüncü ülkelerdir. İran, temel dış ilişkilerinin bazısı AB'yi ilgilendiren ve AB ile insan hakları normları, silahsızlanma ve güvenlik meselesi çakışan bir vaka çalışması olarak seçildi. İran'daki insan hakları durumuyla oluşan bu endişelerce teşvik edilen politikaların çelişkili etkilerini gösterilmekte ve bu politikaların sonucuna dayalı olarak AB'nin gücünü sınıflandırılmaktadır. Bu, hem İran'daki insan hakları ihlalcileri hem de nükleer sorun ile ilgili yaptırımlarla birlikte, iki İranlı muhalife verilen Sakharov Ödülü (2012) ve Kritik Diyaloğu içeren, İran ile ilişkilerinde AB tarafından alınan insan haklarıyla alakalı önlemler çalışılarak yapılmıştır. Buna ek olarak, bu politikaların ve bunların etkilerinin şu sonucu doğrulaması gerektiğine varılmıştır: Uluslararası ilişkilerde AB'nin pozisyonunu yargılamak için onun normatif gücü ile stratejik çıkarları arasındaki dinamiklerin göz önüne alınması gereklidir.
The political economy of the 2009 Greek debt crisis: A realist analysis

Küresel ekonomik krizlerin patlak vermesinde ekonomik göstergeler ile birlikte devletlerin siyasi kararları da önemli bir rol oynar. 1929 Büyük Buhran'ı dahil olmak üzere bu krizlerin altında yatan benzer nedenler tarihten iyi ders çıkarılamadığını göstermektedir. Bu nedenlerden bir tanesi de devletler arasındaki işbirliği eksikliğidir. Avrupa Birliği kuruluşundan bu yana işbirliğinin en başarılı örneklerinden biri olarak kabul görmesine karşın, aynı zamanda onun merkez devletlerinin çıkarlarını gözeten bir birlik haline bürünmüştür. Daha fazla siyasi teşvik için ihtiyatsız bir şekilde atılan ekonomik bütünleşme adımları birlik içerisinde ciddi yapısall farklılıkların doğmasına neden olmuştur. Bu yapısall farklılıklar ise birliğin ekonomisini son derece kırılgan bir hale getirmiş, Yunan borç krizine ortam hazırlamıştır. Yunan borç krizi, AB'nin merkez devletlerinin öz çıkarcı politikalarının bir sonucu olarak ortaya çıkan işbirliği eksikliğini daha iyi inceleme fırsatı sunmaktadır. Bu çalışma Yunan borç krizi sırasında ortaya çıkan merkez devletlerin öz çıkarcı davranışlarını realist uluslararası ilişkiler perspektifinden incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışma, birliğin merkez devletlerinin Yunan borç krizi zamanında kendi çıkarlarını artırma eğiliminde olduğunu savunmaktadır. Kriz boyunca birliğin çevre devletleri ciddi kayıplar yaşarken, merkez devletleri kısa süreli olumsuz ekonomik göstergelerin ardından kendi büyümelerini sürdürmüşlerdir. Ayrıca çalışma, Yunanistan için önerilen kurtarma paketlerinin asıl amacının Yunanistan'ı kurtarmaktan ziyade Almanya'nın başını çektiği merkez devletlerin ve bu devletlerin çıkarlarına hizmet eden uluslararası kurumların alacaklarının tahsilini kolaylaştırmak olduğunu iddia etmektedir. Sonuç olarak, liberal savın aksine, devletler özellikle de ekonomik kriz zamanlarında kısa vadede işbirliğini terk etmekten doğacak olan kazancı uzun vadede işbirliğini sürdürmekten doğacak olan kazanca tercih etmektedir.
The impact of an expanding EU Criminal Law with a close examination of its impact on the privacy rights of EU citizens

Avrupa Birliğinin 27 Üye Devletlerinin hepsini somut ve sürekli bir biçimde kapsayan bir ceza kanunu yoktur. Bunun yerine, her bir üye devlet kendi ceza kanununu kullanmaktadır ve AB sadece bazı özel durumlarda Ortaklık kanununu kullanmaktadır. Örneğin, AB'nin terörizm ve organize suçlarla savaş girişimi, AB vatandaşlarının kişisel bilgilerinin toplanmasına, analize edilmesine neden olmuştur ve bu bilgilerin başkaları ile paylaşılmasında kullanılan Cemiyet-çapında veri tabanları yaratmıştır. Cemiyet çapında yasal bir tanımı sistemleştiren bir ceza sisteminin bulunmaması, her bir Üye Devletlerine ait geniş çapta değişik ceza kanunu gelenekleri ile beraber, AB vatandaşlarına Cemiyet kanunu çerçevesinde değişik bir şekilde davranılma potensiyeline neden olabilir. Bu durum, özellikle Üye Devletlerin veri tabanlarını değişik bir şekilde kullanımı sonucunda, AB Vatandaşlarının Avrupa Temel Hakları Şartnamesinde tanımlanan Kişisel Haklarında eşitsizliğe uğramalarına neden olabilir.
Towards an international or supranational electricity market? British and Turkish cases

Bu tez Avrupa Birliğinde tek bir elektrik piyasasının var olup olmadığı sorusuna cevap vermeye çalışmaktadır. Piyasa entegrasyonu açısından daha başka adımlar atılmış ise de, bu çalışma tek bir elektrik piyasasından bahsetmenin hala mümkün olmadığını göstermektedir. ABD'de tek bir elektrik piyasası oluşturma girişimleri enerji alanındaki bu hayati konuda uluslarüstü ve ulusal düzeyde karar alma süreçleri arasındaki gerilimleri ortaya koymaktadır. Devletler bu alanı kendi ekonomik ve güvenlik çıkarları açısından hayati saydıklarından, enerji politikası oluşturmadaki egemenliklerini devretmekte isteksiz olmuşlardır. Bu çalışma, 'intergovernmental' yaklaşımın yine de üye devletlerin bu bağlamdaki isteksizliğini daha iyi açıkladığı tezini savunmaktadır. Tez kapsamında, İngiltere ve Türkiye olmak üzere iki örnek çalışma yer almaktadır. İngiltere'deki durum, bu ülkenin AB elektrik direktiflerini benimsemekte diğer üye devletlerin en başında yer almakla birlikte, kendi sektörü üzerindeki kontrol hakkını uluslarüstü makamlara devretmeye yine de direnç gösterdiğini örneklerle ortaya koymaktadır. Keza, İngiltere'deki durum, liberalleşme sürecinin bazı olumsuz sonuçlarının bulunduğunu da göstermektedir. Türkiye etüdü ise, iki devlet arasında kanun ve yönetmelikler, kurumsal yetenekler ve iç piyasa koşullan yönünden büyük farklar olması nedeniyle, yeniden yapılanma sürecinde viİngiltere modelinin Türkiye için uygun olmadığının kanıtı olacaktır. Bu tez Türkiye'nin üye devletlerden pek çoğunun kendi karar alma haklarını uluslarüstü makamlara devretmekten kaçındığı stratejik açıdan önemli bir alanda politikalar geliştirirken, AB üyeliği uğruna kendi koşullarını göz ardı etmemesi gerektiği yönünde öneri getirmektedir.
Ücretler üzerindeki kamusal yüklerin incelenmesi ve değerlendirilmesi: Türkiye ve Avrupa Birliği ülkeler karşılaştırması

Çalışmamız ücretler, özellikle de kamu personeli ücretleri üzerinde devlet tarafından oluşturulmuş kamusal yükler konusunda derinlemesine bilgi üretilmesi amacına hizmet etmektedir. Toplumun tüm kesimlerini doğrudan veya dolaylı olarak yakından ilgilendiren ücretler üzerindeki kamusal yükler, siyaset ve bürokrasinin bakış açısı dışında tarafsız ve bilimsel gözle, yasal mevzuat ve maliye bilimi çerçevesinde değerlendirilmektedir. Çalışmada, en az geçim indirimi, ayırma kuramı, gelir vergisi tarifesi, vergilendirme yöntemleri, gelir vergisi istisnaları ile sosyal güvenlik prim oranları ve matrahları gibi kamusal yükü belirleyen unsurlar değerlendirilerek, her biri ile ilgili öneriler geliştirilmektedir. İstisnalar ile ilgili olarak; Türkiye'de memurlar ve diğer kamu görevlilerinin, ücretin bir parçası olarak aldıkları tazminatlar, ödenekler ve diğer ek ödemelerin gelir vergisi ve sosyal güvenlik prim kesintileri dışında tutulmasının yarattığı adaletsiz durum tüm yönleri ile ortaya konularak, AB üyesi ülkelerde bu tür farklı uygulamaların varlığı sorgulanmaktadır. Ayrıca, AB üyesi ülkelerdeki kamusal yükler genel olarak incelenmekte, ardından ise İngiltere, Almanya, İspanya ve Romanya'da asgari ve ortalama ücret seviyelerinde kamusal yükler ve belirleyici unsurlar hakkında değerlendirmeler yapılmaktadır.
Bulgaristan ve Avrupa Birliği: Üyelik öncesi ve sonrası bir irdeleme

Eksikleriyle birlikte dünyanın en etkili siyasi ve ekonomik entegrasyon modellerinin başında gösterilen Avrupa Birliği, 2007 yılında Bulgaristan'ı da dahil ederek üye kapsamını stratejik bir kazanım olarak Balkanlardan Karadeniz'e kadar genişletmiştir. Bu araştırma, üyeliğin Bulgaristan tarafına odaklanmakta; bu çerçevede Bulgaristan'ın AB entegrasyon sürecinin öncesi ve sonrasını birlikte inceleyerek, entegrasyon beklentilerinin ve gerçekleşenlerin belirlenmesini amaçlamaktadır. Tezin başlıca araştırma sorusu şudur: ''Bulgaristan, AB üyeliği öncesi ve sonrası karşılaştırmalarında, kar zarar dengesi açısından nerede durmaktadır?'' AB entegrasyon teorileri üzerinde sistematikleştirilen tez, birincil ve ikincil kaynakların yanı sıra özgün olarak yapılandırılmış anket çalışmalarından da yararlanmaktadır. Bu çalışma, son kertede, kimi sapmalara ve eleştirilere rağmen, AB üyeliğinin Bulgaristan'a daha ziyade fayda getirdiğini savunmaktadır.
Kalkınma parametresi çerçevesinde Türkiye'nin Avrupa Birliği geleceğindeki yeri

Kalkınma terminolojisi kavramsal açıdan birçok disipline konu olmakla birlikte, ekonomik, sosyal, insani kriterler açısından günümüzde birçok değişken ile ölçülmekte ve değerlendirilmektedir. Ülkelerin ve toplumların kalkınmışlığı, gelişmişliği kavramı yeni parametreler ile değişmeye devam etmektedir. Dünya Savaşları tüm dünyayı etkileyen ve ülkelerin gelecekteki belirsizliklerinin arttığı dönemler olarak tarih sahnesinde yer almaktadır. Özellikle II. Dünya Savaşı sonrası barış ortamının sağlanması ve devamlılığı için konsorsiyum oluşturma çabası içinde olan Avrupa ülkeleri kömür-çelik antlaşması ile başlangıç düzeyinde bunu başarmıştır. Ekonomik ve siyasi birlikteliğin ütopik olarak değerlendirildiği bu dönemler sonrası hızla yol kat eden Avrupa Ülkeleri 1960'lar sonrası Gümrük Birliği ve Parasal Birlik sağlama süreci içine girmişlerdir. Türkiye Ankara Antlaşması ile 1963'te başlayan Avrupa Birliği görüşmeleri aralıklarla devam etmiş ve özellikle 2000'li yıllarda hız kazanmıştır. Dünyayı etkileyen 2008 krizini minumum düzeyde yaşayan bir ülke olarak Türkiye konumu ve kaynakları itibari ile Avrupa için önemli bir aktör olarak görülmüştür. Avrupa Birliği Doğu Bloku ve Baltık ülkelerden katılımlarla son genişleme sürecini tamamlamıştır, ancak stratejik konuma sahip olan Türkiye ilerleme raporlarına müteakip tam üyelik görüşmeleri devam etmektedir. Çalışmamızda literatür bilgileri dahilinde kalkınma kavramı ve gelişimi sonrası Avrupa Birliği oluşum süreci, kurum yapıları ve organizasyonları üye ülkelerin profilleri genel olarak değerlendirilmektedir. Türkiye ve Avrupa Birliği üye/aday ülkelerin ekonomik ve sosyal parametreler ile durum analizi ve karşılaştırmalı analizler; Avrupa İstatistik Ofisi, World Bank, Türkiye İstatistik Kurumu v. b. resmi istatistik kurumlarında yer alan veriler esas alınarak skalalar oluşturulmuş ve bu kaynaklara göre çalışmamızda yer almaktadır. Retrospektif bir yaklaşımla Avrupa Birliği süreci incelenirken Türkiye ve Avrupa Birliği geleceği açısından özellikle beşeri açıdan prospektif bir yaklaşım belirlediğimiz çalışmamızda, Türkiye'nin Avrupa Birliği için önemi ve AB'nin stratejik geleceği değerlendirilmektedir.
Tanzimat'tan günümüze Türkiye'de mesleki ve teknik eğitim politikaları

Tanzimat'tan Avrupa Birliği'ne giriş sürecine kadar geçen dönemde, iktidara gelen her siyasi oluşum Türk mesleki ve teknik eğitim politikalarına kendi görüşü doğrultusunda yön vermiştir. Bu tezin amacı, Türkiye'de dönemsel olarak değişen, ülkemizde uygulanan mesleki ve teknik eğitim politikalarının incelenmesidir. Bu çalışmada; eğitim, mesleki ve teknik eğitim kavramlarına açıklık getirilerek başlanmış ve bu kavramların siyaset, yönetim ve ekonomi ile olan ilişkisi ortaya konulmuştur. Mesleki ve teknik eğitim için yapılan kanuni düzenlemeler, mesleki ve teknik eğitime yön veren kalkınma planları, hükümet programları ve milli eğitim şuraları belgeleri incelenmiştir. Mesleki ve teknik eğitim hizmeti veren kamu kurumları hakkında bilgi verilmiştir. Eğitim süreci içindeki öğrencilerin temel eğitim sonrası mesleki ve teknik eğitime geçiş yapmaları, buradan mezun olan öğrencilerin yükseköğretim programlarına yerleştirilmesi konu edilmiştir. Avrupa Birliği sürecinde Türkiye'de uygulanan AB destekli programlar ve projeler değerlendirilmiş, diğer AB üyesi ülkelerde uygulanan mesleki ve teknik eğitim politikaları incelenmiştir. Türkiye'deki mesleki ve teknik eğitim politikalarının, AB'ye uyum çalışmalarından ve AB eğitim programlarından etkilenerek son şeklini aldığı görülmüştür.