turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Grafik tasarımda çok kültürlülük

dünya için yeni bir terim olmamasına karşı grafik tasarım için görece yeni bir kavramdır. Çokkültürlülük, bir toplumun içerisinde etnik ve kültürel olarak farklı toplulukları bulunması durumunda ortaya çıkmaktadır. Grafik tasarımdaçokkültürlülük, çok kültürlü toplumların grafik tasarımlarında veya çokkültürlüpazarlama stratejilerini benimsemiş markaların uygulamalarında görselleşmektedir. Araştırma sırasında grafik tasarım ve çokkültürlülük çerçevesinde pek çok alandankaynağa başvurulmuştur. Araştırmanın en önemli sorunsalı, kültür ile grafik tasarım ilişkisini, yerel kültür, küresel kültür ve çokkültürlülük üzerinden irdelemek oluşturmuştur. Bu amaçla ilk bölümde, yerel kültür ve grafik tasarım ilişkisi incelenmiştir. Bu açılımınyapılabilmesi için, kültür kavramı üzerinde durulmuştur. Tarihsel süreç açısından yerel kültür örnekleri incelenerek; modern dönem ve günümüzdeki yerel grafik tasarım örnekleri uygulamalarıyla birlikte verilmiştir. İkinci bölümde ise küresel ekonomi ve küreselleşme üzerinden küresel kültüraçıklanmıştır. Küresel kültür ve grafik tasarım ilişkisinin irdelenmesi için markalaşma ve kurum kimliği kavramları açıklanmıştır. Küresel kültür, batılı devletler ve özellikle Amerika Birleşik Devletleri'nin ekonomik kapitalizminin, dünyaya getirdiği tek kültürlü ve standart bir sistem olarak gözlemlenmiştir. Küresel grafik tasarım örnekleriaçıklanırken, özellikle Amerikan markalarının ve sektörlerinin, kitlesel üretim ve tüketim güdümlü, pazarlama stratejilerine yer verilmiştir. Araştırmanın üçüncü bölümünde ise çokkültürlülük açıklanarak; kimlik, kültürel kimlik ve dil kavramları üzerinde durulmuştur. Grafik tasarım örnekleri ise, çok kültürlü ülkeler ve çokkültürlülüğü yansıtan yeni pazarlama stratejileribenimsemiş markalar üzerinden irdelenmiştir. Bu bölümün sonlarında ise, uygulama projesinin kuramsal alt yapısı verilmiştir. Grafik tasarım, görsel bir anlamlandırma ve biçimlendirme alanı olarak, toplumsal sorumluluk taşımaktadır. Sonuç olarak, insanlığın sürdürülebilir olması için gereken çeşitliliğin, grafik tasarım tarafından da kabul edilmesi, korunması ve uygulanması gerekliliği vurgulanmıştır.
20. yüzyıl heykelinde görsel ve düşünsel değişimler

Bu çalışmada 20. Yüzyılda heykelin, sanat akımları ile olan ilişkileri, en çok öne çıkan örnekler üzerinden incelenerek, heykel sanatının gelişim sürecinde, geçirmiş olduğu değişimler ele alınmıştır. İlk çağdan 19. Yüzyılın sonlarına kadar, heykel dinin ve toplumsal kurumların belirlediği sınırların içerisinde varlık gösterebilmiştir. Modernizm'in başlangıcıyla birlikte, heykel bu sınırlarından kurtulmuştur. Heykelde Modernizm Rodin ile birlikte başlamaktadır. Heykel bu süreçte temsil işlevinden bağımsız olarak kendi varlığını sorgulamaya başlayabilmiştir. Marcel Duchamp ve Hazır Nesneleriyle birlikte ise heykel'de kavram biçimin önüne geçmişştir. Birinci bölümde modernizm'in tanımı, heykel üzerinde olan etkileri ve bu süreçte ortaya çıkan akımların, heykelde görülen değişimler ile olan ilişkileri ele alınmıştır. İkinci Dünya Savaşı sonrasında başlayan postmodernist süreçte ise heykel önceki dönemlerdeki klasik tanımlamalarının ötesine geçmişş ve diğer sanat dalları ile arasındaki sınırları aşmıştır. Ekonomik üstünlüğün Amerika'nın eline geçmesiyle birlikte Avrupa sanat alanındaki eski üstünlüğünü yitirmiştir. Amerika'da gelişen Soyut Dışavurumculuk ve sonrasında bu akıma tepki olarak ortaya çıkan diğer akımlar, heykelin gelişim sürecinde etkili olmuşlardır. Bu süreç aynı zamanda heykel'in ne olup olmadığının daha fazla sorgulandığı bir süreçtir. İkinci ve üçüncü bölümlerde postmodenizm'in tanımı ile birlikte, ikinci dünya savaşı sonrası ve özellikle 1960 sonrası sanatsal hareketlerdeki değişimler ve bu değişimlerin heykele olan etkileri örnek eserler üzerinden incelenmiştir.
Pişmemiş toprak malzeme ile form üretimi ve bir uygulama

Tarih öncesi çağlardan günümüze kadar toprak yapılar, insanlar tarafından barınma, savunma ve dini amaçlar için kullanılmış, ayrıca malzemenin plastikliğinden dolayı, yapı yüzeylerinde dekoratif etkiler sıkça kullanılmıştır. Toprak mimarisine form açısından bakıldığında, heykelsi ve anıtsal toprak yapıların üretildiği gözlemlenmektedir. Bu tür anıtsal toprak yapı mimarilerine Batı Afrika'da sıkça rastlanmaktadır. Bu noktada, toprak yapıların genellikle kırsalda bulunmasından yola çıkılarak, toprağa duyulan saygının bir yapıya dönüştüğünde, katlanarak arttığı ve mimariye, işlevsel yönünün yanında anıtsal bir özellik de kazandırdığı düşünülmektedir. Ayrıca bunun, toprak mimari ve kültür açısından sürdürülebilir bir durumu ortaya çıkardığı söylenebilmektedir. Bugün bu etkileşim, sanat alanında sanatçıların ve mimarların ürettikleri projeler ile yaratılmaya çalışılmaktadır. Literatürde toprağın yapı malzemesi olarak kullanılması ile ilgili mevcut bilgiler, inşa teknikleri ve malzemenin geliştirilmesi dışına çıkmamaktadır. Ayrıca, sanatsal bir form olarak toprak mimariyi kapsayan bir araştırma da bulunmamaktadır. Bu çalışmanın amacı, özellikle yabancı kaynaklarda bu konu ile yapılan araştırmalar referans alınarak, dünyadaki form yönünden özgün mimari örnekleri araştırmak ve insanın çevresi ile olan etkileşiminde toprak yapıların yerini belirlemektir. Sonuç olarak, pişmemiş toprak malzemenin dünü, bugünü, kullanılan inşa teknikleri ve yapı formları hakkında geniş kapsamlı bir derleme oluşturmak hedeflenmiştir.
Türk tezhip sanatında sazyolu üslubu ve günümüzdeki kullanımından örnekler

Bu çalışmada, XVI. yüzyılda Kanuni döneminin saray nakkaşhanesinin nakkaşbaşı Şah Kulu tarafından ortaya konulan saz yolu üslubunun günümüze kadarki uygulanış şekli ve günümüzdeki kullanımından örnekler sunulmuştur. Üç bölümden oluşan tezin birinci bölümünde, Şah Kulu'nun hayatı, saz üslubu, bu üslupta kullanılan motifler ve kullanım alanları hakkında bilgiler yer almaktadır. İkinci bölümde, tezhip sanatının tanımı ve tarihçesi, kullanım alanları, kullanılan motifler, teknik ve üsluplarla ilgili bilgilere yer verilmiştir. Üçüncü bölümde, saz üslubunun günümüzdeki kullanım alanları ve bu alanlardan örnekler verilerek, kullanılan renkler, yeni yaklaşımlar ve kullanılan teknikler örneklerle sunulmuştur.
Gazhanelerin yeniden işlevlendirilmesi

Gazhaneler, yapıldıkları dönemde maden kömürünün yakılmasıyla elde edilen ve aydınlanma için kullanılan havagazmı üretmek ve depolamak amacım taşıyorlardı. Bunun için 1800'lerde her ülkede, büyük şehirlerde gazhaneler inşa edildi. İstanbul'da da ilki Dolmabahçe Gazhanesi olmak üzere dört adet Gazhane yapılmıştır. Bu yapılar, Endüstri Devrimi sonrası hızla gelişmeye başlayan teknolojinin birer ürünü olarak nitelendirilebilir. Ancak bu hız yeni malzemeler, yeni ürünler, yeni teknolojiler getirmiş, önceden kullanılan sistemler fonksiyonel eskimeye uğramış, yani onlara ihtiyaç kalmamıştır. Söz konusu durum kuşkusuz sadece endüstri yapılan için geçerli değildir. Yaşam tarzlarının değişimiyle insanlar eski alışkanlıklarını terk etmeye başlamışlardır. Dünyanın her yerinde birçok yapı fiziksel olarak hala kullanılabilir durumda olsa bile fonksiyonel olarak kullanılamaz hale gelmiştir. Avrupa'da özellikle İngiltere, Almanya ve Fransa gibi sanayi devrimine ev sahipliği yapmış ülkelerde, sanıldığı kadar hızla olmamakla birlikte, endüstri yapılarının korunması anlayışı oluşmuştur. Günümüzde uygulanan projelerde Gazometreler, çağdaş sanatlar galerisi, konut ve alış-veriş alanları, dalma havuzu, çok işlevli oditoryum gibi faklı amaçlar için yeniden işlevlendirilmektedir. İstanbul'daki gazhaneler için de planetaryum, kültür merkezi, bilim müzesi gibi işlevler düşünülmektedir. Tez başlığını gazhaneler ve bunların korunması - yeniden kullanıma kazandırılması olarak iki bölüme ayırabiliriz. Tezin birinci bölümünde; yeniden işlevlendirme konusu, endüstri arkeolojisi, koruma, yeniden işlevlendirme kavramlarının açıklanması ve bu konuda uzman rvkişilerden yapılan alıntılarla genişletilir ve Avrupa'dan seçilen önemli projelerle örneklendirilir. İkinci bölümde hava gazı üretimi ile gazhanelerin genel tarihçesine yer verilir. Üçüncü bölüm, Avrupa'da yeniden işlevlendirilmiş bazı önemli gazhane projelerinin tanıtıldığı kısımdır. Ele alınan örnek projeler kapsamları ve sonuçlarının önemine göre sıralandırılmıştır. Her örnek tarihçesi, projelendirme süreci, şehir gelişimi açısından önemi, seçilen yeni işlevin ve uygulanan projenin olumlu - olumsuz yönleriyle açıklanır. Dördüncü bölümde ise İstanbul'da aydınlatma tarihi, gazhanelerin kurulması ve günümüzde atıl durumda kalmış bu yapılar için düşünülen işlevler anlatılır. Hasanpaşa Gazhanesi daha detaylı bir şekilde, İstanbul Teknik Üniversitesi tarafından hazırlanan proje de tanıtılarak ele alınır. Beşinci bölüm, konu edilen yabancı ve yerli örneklerin değişik açılardan ele alınarak karşılaştırılmasına ayrılmıştır. Ayrıca, tercih edilen bir işlev olduğu için çağdaş sanatlar müzeleri hakkında bilgiye de yer verilir.
Zihinsel engelli öğrencilerin kendilerini resimleriyle ifadeleri

Bu araştırma özel eğitim 1,2, 3 kademede okuyan öğrencilerin yaptıkları resimlerde temel tasarım ilkeleri bakımından yaklaşımlarını saplamak amacıyla yürütülmüştür. Bu araştırmanın çalışma evreni; Ankara ilinde Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı Eğitim Uygulama okulu ve özel eğitim okulunda eğitim gören öğretilebilir ve eğitilebilir zihinsel engelli öğrenciler oluşturmuştur. Amaca uygun olarak çağdaş özel eğitim iş uygulama okulu seçilmiştir. Bu araştırma için her bir kademeyi temsilen 3 er öğrenci toplamda 10 öğrenci seçilmiş ve kendi istekleri doğrultusun da 5 gün arayla iki resim yaptırılmıştır. Her iki resimde öğrencilerin kendi özgür iradesi ile konu belirtilmeden serbest çalışma yapmaları istenmiştir. Yapılan çalışmaları uzmanlar tarafından temel tasarım ilkeleri bakımından değerlendirilmiştir. Bu değerlendirme ile zihinsel engelli öğrencilerin yaptıkları resimlerde hayal güçleri, belirledikleri hikaye ve resimlerinde yaşattıkları duygular belirlemek amaçlanmıştır. Araştırmada zihinsel engelli çocukların resim yaparken yaşadıkları çevre ve koşulların resimlerindeki etkileri tespit edilmiştir. Öğrencilerin 5 gün arayla yapmış oldukları her iki çalışmada hayal güçleri, serbest resim çizme becerileri, duyguları, resimlerindeki hikayeler belirlenmiş ve öğrencilerin kendileri tarafından çalışmaları yorumlanmıştır
Türk çini sanatında renkli sır teknikleri ve reçeteleri

Çininin yüzyıllar boyunca desen ve üslup olarak gösterdiği değişim, onu oluşturan hammadde, malzeme ve tekniğinde de kendini göstermiştir. Çininin asıl iki ana kısmını oluşturan hamur ve sırı kronolojik olarak incelediğimizde hammaddede ki değişiminde farkına varıyoruz. Dış etkenlere dayanıklılığını sağlayan sır, aynı zamanda kullanım şekli ve renkler açısından da diğer etken ise estetik ve sanatsal açıdan sağladığı katkıdır. Bu sırların tarihsel gelişimini; uygulanış biçimleri ve günümüze yansımalarını ortaya koymak hatta belgelemek ise çok önemli. Çininin tarihsel gelişimi; teknikler, hamur, sır, sırların renklendirilmesi ve reçetelerin oluşturulması için kısıtlı kaynaklardan elde edilen teknolojik bilgiler ile reçetelerin uygulama yöntemleri konusunda çeşitli deneysel çalışmalar yapılmıştır. Anadolu'da 12. yy'dan günümüze çini sanatı ve tekniği konusunda yapılmış çalışmalar incelenerek, deneyerek varılan sonuçları bu çalışmada yer almış, değerlendirme kısmında anlatılmıştır.
1950'li yıllardan günümüze Türkiye'de sinema afişleri

'1950'li Yıllardan Günümüze Türkiye'de Sinema Afişleri' adlı tez çalışması beş bölümden oluşmaktadır. Tezin ikinci bölümünde, Türk Sinema tarihi başlangıcından günümüze değin araştırılmış, tarih boyu hangi süreçlerden geçtiği bu süreçlerden nasıl etkilendiği ortaya konmuştur. Ayrıca Türk Sineması'na katkıda bulunan önemli yönetmenler hakkında kapsamlı bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde, afiş tanımı, Dünyada ve Türkiye'deki tarihsel gelişimi, önemli afiş sanatçıları ve tasarımcıları, afişin çeşitleri, afiş tasarımında değerlendirme kriterleri araştırılmış ve bu bölümde yer almıştır. Dördüncü bölümde, film afişlerinin karakteristik özellikleri ve Dünyadaki tarihsel gelişimi anlatılmıştır. Tezin son bölümü olan beşinci bölümde ise Sinema afişlerinin Türkiye'deki tarihsel gelişimine yer verilmiştir.
Özel alt sınıflara toplumsal uyum becerilerinin kazandırılması sürecinde grafik resimleri ile piktogramların eğitime katkısı ve bir uygulama önerisi

ALT SINIFLARATOPLUMSAL UYUM BECERİLERİNİN KAZANDIRILMASISÜRECİNDE GRAFİK RESİMLER İLE PİKTOGRAMLARINEĞİTİME KATKISI VE BİR UYGULAMA ÖNERİSİ Bu araştırmanın amacı; Eğitilebilir düzeydeki zihinsel engelli öğrencilere, toplumsal uyum becerilerinin kazandırılması sürecinde piktogramlarla yapılan görseleğitimin, kalıcılığının ve etkilerinin araştırılmasıdır. Araştırmanın deseni tek denekli deneysel desenlerden çoklu başlama düzeyideseninin bir çeşidi olan çoklu yoklama desenidir. Araştırmada denekler arası çoklu yoklama deseni kullanılmıştır. Araştırmanın deneysel denekleri: 2003- 2004 Eğitim Öğretim Yılında Aksaray ili, Ortaköy ilçe merkezindeki İstiklal İlköğretim Okuluna, Kırşehir il merkezindekiGazi İlköğretim Okuluna ve Ankara il merkezindeki Demetevler İlköğretimOkuluna, devam etmekte olan, toplam 15 Öğrenciden oluşmaktadır. Araştırma verilerinin toplanabilmesi için;Öğrencilerin başlama düzeyi tespit edilip, 6 aşamada sağaltımlar yapılarak, sonuçlar grafiksel verilere dönüştürülüp, karşılaştırılmıştır. Uygulama 13 oturumda, 6 ay boyunca sürdürülmüştür. Ayrıcaailelerin, sosyal çevrenin ve sınıf ortamının etkilerini değerlendirmek için, anketler uygulanmıştır. Araştırma verileri grafiklerle gösterilmiş ve grafikler niteliksel olarak ayrı ayrı yorumlanmıştır. Araştırma bulguları; toplumsal uyum becerilerinin piktogramlarla yapılan eğitimi sonucunda, Öğrencilerde olumlu davranış değişikliği gözlemlenmiştir. Diğer bulgular, Zihinsel engelli Öğrencilerin eğitimlerini ilk sırada aileleri, daha sonra sınıf öğretmenlerinin etkilediği belirlenmiştir. Ayrıca zihinsel engelli öğrencilerin Resim ve İş- Eğitimi derslerinde kendilerini daha iyi hissettikleri ve daha iyi ifade ettikleri, uygulamalı sağaltımlar sırasında gözlemlenmiştir.
Belgesel fotoğrafta 'estetik kaygı' sorunu

Fotoğraf tarihinde önemli bir yeri olan belgesel fotoğrafçılık, doğası gereği etik ve estetikle temelden ilişkisi olan bir alandır. Belgesel fotoğrafçılığın etik-estetikle ilişkisi, fotoğrafçının bir belge olarak görüntülediği nesne ile ilişkisini olduğu kadar, bu ilişkiyi ortaya çıkaran bakış açısını da içermektedir. Günlük yaşamdan yoksulluk, acı, savaş, vb. herhangi bir anın gerçekliğinin betimlenmesi sırasında, fotoğrafçının kullandığı estetik değerlerin nasıl bir etik içerdiği, belgesel fotoğrafta estetiğin sınırlarının neler olduğu, bu estetiği oluşturan değerlerin hangi kaygıları içerdiği bu tez çalışmasının temel problemleridir. Temel özelliğini, gerçeklik ve gerçekliğin temsilinden alan belgesel fotoğrafın günümüze kadar hangi evreleri geçirdiği; bu evrelerde gerçekliğin sorgulanıp yeniden yorumlandığı bir fotoğrafik dilin nasıl ortaya çıktığı da sorgulanmaktadır. Konunun bu çalışmada ele alınan kısmı, özellikle ünlü belgesel fotoğrafçı Sebastiao Salgado'nun çalışmaları ve onunla ilgili tartışmalardan yola çıkarak, belgesel fotoğrafçıların estetik kaygılarını irdeleyip, estetiğin belgesel fotoğraf içerisindeki rolüne değinmek ve fotoğrafçıların estetiğe yaklaşım biçimlerini incelemektir. Aynı zamanda dünyanın diğer önemli belgesel fotoğrafçılarının bu alanda yaptıkları çalışmalardaki farklı bakış açıları analiz edilmektedir. Bu sayede günümüz fotoğrafçılarının estetiği ele alışları ve modern fotoğraf teknolojisinin belgesel fotoğrafçılığa olan etkileri de ortaya çıkmaktadır.
Heykel sanatında belleğin ifadesi olarak kumaşın kullanımı

Kumaşın insanlık tarihinde ilk olarak bedeni örtme ihtiyacını karşılama amacıyla icat edildiği düşünülür. Zamanla tüketim toplumunun bir ifade biçimi ve endüstriyel üretim nesnesi olur. 20. yüzyıldan itibaren, sanat alanında sembolik yönünün ağır bastığı, pek çok sanatçının ifade aracı olarak kullanmayı seçtiği malzeme olarak karşımıza çıkar. Malzeme sanatın formunu etkiler. Bu noktada kumaş ve dokuma dediğimizde, bazı sanatçıların üç boyutlu çalışmalar ortaya çıkardığı, bazılarının da mekan düzenlemeleri ve yerleştirmeler üretmiş olduğu görülür. Kumaşın, sanat eserinde kullanımı, sıcaklık ve yakınlık duygusu yaratma gücüyle, izleyicinin empati kurabileceği, hatta özdeşleşebileceği bir sanat nesnesi olabildiği söylenebilir. Görsel Sanatlar vasıtası ile sanatçı ve seyircisi; kendisinin veya ait olduğu topluluğun izlerini takip eder. Bellek kavramları, Modernizm sonrası sanat uygulamalarında yeni biçimlerle sorgulanır. Kumaş, bu bağlamda yalın haliyle, bir yerleştirmede, giydirilen bedende veya nesne olarak karşımıza çıkar.
Resimde erotizm

Erotizm, yaşadığı tüm merak ve hazları içinde barındıran duygudur. Bunun içindir ki, toplumun yargılarından ve yasaklamalarından kendini uzaklaştırır. Düşüncelerin beden yolu ile oyunlara dönüştüğü ve yüzyıllarca zaman zaman yasaklı duygulara zaman zaman da törensel yapıya bürünen erotizm, yaşayan ve düşünen varlıkları etkilediği gibi, düşlerinin ve duygularının sınırında gelgitleri yaşayan, yaratma edinimini ruhunda barındıran sanatçıyı da gizemi ile büyüleyecektir. Büyülenen düşüncelerin erdemliliğe erişmesinde beyin, kendi kendine yaşadığı süreç içinde, hazzının doyumuna ve özgürlüğüne ulaşmasında etkin rol üstlenmektedir. Resimlerde de, cinsellik ve aşkla bütünleşen erotizm duygusu, zengin duyarlılığı ile karşımıza çıkmaktadır. Eros ve erosallığın etkilediği insan yaşamı, sanatçıyı da içine sürüklemektedir. Erotizm, tuvaller de renk ve biçim olarak karşımıza çıkar. Kişinin yalınlığını ortaya çıkartan erotizm duygusu, yapmacılıktan uzak maskesiz bir anı dile getirmektedir. Sanat nasıl ki gerçeği arayıp sergilemekse, erotizm de insan doğasının gerçekliğini sergilemektedir. Her bir eylem bir duygu gereksiniminden oluşmaktadır. Artık birincil ilişkiler değil ikincil ilişkiler öne çıkmış ve beli bir mesafede yaşamlar sürdürülmektedir, insan yaşamını kolaylaştıran teknoloji, dezavantaj ıyla yalnızlığa ve bireyselliğe neden olmaktadır. Kadın ise ilişkilerin içinde bir seks objesi olarak bedenini her türlü tanıtım için, duygularını yozlaştırarak etini satar hale gelmiş, güzel olan duyguların yüzeysel olmasına neden olmuştur. Tüm bu yüzeysel ilişkilerin içinde arzularından ve tutkularından vazgeçemeyen insan, sürekli bir arayış halindedir. Bu hisler, ilk insanın yasak meyveyi birbirine vermesi ile başlar ve iki cinsin kendilerine olan çekimi tarih boyunca şekillenerek devam eder. Resimlerde de görülen kadın ve erkek, Adem ve Havvalara dönüşür. Günümüzde de toplum yapısı ve inançlar doğrultusunda yaşanan sıkıntılar olsa da eskiye göre erotizm, özgürce ifade edilmeye başlamıştır. Erotik düşünsel yansımaları destekleyen merak ve imgeler, sınırsız fantezilerin kurulmasına ve sanatçı da kendini var etme çabasına neden olur. Yaşamının anlamını arayan sanatçı içsel derinliğini ve düşsel özgürlüğünü deneysel çalışmalarıyla yaratım sürecini oluşturur.
Videoya sızan resim

Video sanatı günümüz sanatının en önemli ifade biçimlerinden biridir. Yaşadığımız yüzyılın sürekli gelişen canlı yapısı ve sosyal, kültürel, ekonomik, teknolojik, bilimsel ilerlemeler sanat arayışlarına çeşitlilik kazandırmıştır. Bu canlı yapı, sanatçıların farklı teknik ve üsluplar kullanarak yeni görsel anlatımlar yaratmasına olanak sağlamıştır. Bu noktada çağdaş sanat nesneleri ve yapıtları, bir düşünce nesnesine dönüşürken, bu dönüşümü takip eden gelişmeler sanatçılara yeni yaklaşım olanakları sunmuştur. Video sanatının kendine özgü ifade biçimi, onu sinemadan ayırırken; bu özelliği, aynı zamanda sanatçının da sınırlarını genişletmektedir. Teknolojinin ve geleneksel sanat unsurlarının bir arada kullanılması, daha yenilikçi yaklaşımlara imkan sağlamaktadır. Burada 'yenilik' ile vurgulanmak istenen geçmişş, bugün ve gelecek arasında imge köprüleri kurmaktır. Sanatçıların geleneksel sanat dilini çağdaş teknolojilerle birleştirmeleri, yeni imge yorumları ortaya koymalarını sağlamıştır. Bu tezin ana motifi de gelenek ve yenilik arasında köprüler kurmaya, yeni imge kolajları oluşturmaya odaklıdır. Resim, yağlı boya, kolaj gibi kadim ifade teknikleri ile teknolojinin sanata sunduğu yeni ifade olanaklarını birleştirmek ve bunlar arasında ilişkilenmeler kurmak bu tezin problem edindiği bir diğer noktadır.
1980 sonrası kamusal alanda sanat pratikleri üzerinden bir aktivizm tartışması

Bu tez, kamusal alanda sanat pratiklerinin ne olduğunu kamusal alan, özel alan ve gündelik hayat gibi temel kavramlar ve sanatçı pratikleri üzerinden incelerken, kamusal alanda sanat pratiklerinin aktivizmle olan ilişkisini ele almaktadır. Bu sanat pratiklerine 1980'den günümüze kadar olan bir süre zarfı içinde sanatçı örnekleriyle beraber yer verilmektedir. Ayrıca aktivizm kavramı kamusal alanda sanat pratikleri içinde kullanılan yöntemleri doğrultusunda bir incelemeye tabii tutulmakta ve estetik bağlamında tartışılmaktadır. Pratikler anlatılırken tez kapsamında ele alınan bütün kavramlar ve sanatçılar üzerinden bir karşılaştırma yürütülmektedir. Bu karşılaştırma vesilesiyle aktivizmle kamusal alanda sanat pratiklerinin doğrudan ilişkisi ortaya konmaktadır. Ayrıca kamusal alanda sanat pratiklerinin bir iktidar mekanizması olarak ele alınan sanat kurumlarıyla olan ilişkisi ve bu pratiklerin aktivizmle doğrudan ilişkisi sonucu ortaya çıkardığı sorunlar ve bu sorunların hangi yollarla aşıldığı örneklenmektedir. Böylece kamusal alanda sanat pratiklerinin aktivizmle kurduğu ilişkinin doğurduğu sonuçların tartışılması amaçlanmaktadır.
Medusa

Fikret 45 yaşında bir tiyatro yönetmenidir. Kimsenin daha önce sahneye koymadığı bir oyun arayışı içerisindedir. Bir gün eline gizemli bir oyun geçer ve bu oyunu sahneye koymaya karar verir, ekibini toplar. Fakat enteresan olaylar birbiri ardına gerçekleşir ve onlar için sıkıntılı bir süreç başlamış olur.
Pera Palas Oteli örneği üzerinden akıllı tekstillerde renk değiştiren perde önerileri

Sanayi Devriminden sonra gelişen teknolojiye paralel olarak tekstil desenlerinde estetik görünümün ve kalitenin düşmesine tepki olarak çıkan Art and Craft, Art Nouveau, Art Deco vb. sanat hareketleri/akımları doğmuştur. Günümüzde ise hızla gelişen teknoloji tasarımda birçok yenilik getirmiştir. Teknolojiyle gelen bu yeniliklerden birisi de akıllı tekstillerdir. Akıllı tekstiller sadece tekstil sektöründe değil tasarım endüstrinden tıbbı tekstillere kadar genişleyen yelpazede hemen her alanında sayısız yenikler ve avantajlar sağlamaktadır. . Ancak, Tekstil endüstrisi için düşünüldüğünde tıpkı sanayi devriminden sonraki dönemde olduğu gibi, günümüzde kumaş kaliteleri yüksek olmasına karşın desenlerde estetik kalite ve görünüm ikinci planda kalmıştır. Günümüzde hızla gelişen teknoloji hızlı üretim sonucu benzer şekilde tasarımda estetik kalitenin düştüğü gözlemlenmiştir. Bu amaçla tez çalışmasında, yine dönemin ilk teknolojik gelişmelerine sahip olan Pera Palas Oteli örneği ele alınarak otelin mimarisine ve iç dekorasyonuna hakim olan Art Nouveau, Oryantalist ve Eklektisizm vb. gibi sanat hareketleri incelenmiş; günümüz teknolojileri ile tekstil sektöründe son yenilik olan renk değiştiren akıllı tekstillerin uygulama alanları araştırılmış ve renk değiştiren akıllı tekstillerle desende estetik görünüm dikkate alınarak uygulamalar yapılmıştır. Çalışma tekstil desenlerini teknoloji, sanat ve tasarım ilişkisi kurularak incelenmiş ve konuyla ilgili görsellerle de desteklenmiştir.