turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kadınların güçlendirilmesine yönelik girişimcilik eğitim programlarında eğilimler, sorunlar ve olanaklar: KAGİDER örneği

Bu çalışmada kadının güçlendirilmesi yaklaşımının, KAGİDER'in eğitimlerinin amaç ve içeriklerindeki söylemler ve eğitime katılan kadınların deneyimleri bağlamında incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda nitel araştırma yaklaşımı benimsenmiş olup derneğin eğitimlerinin amaç ve içerikleri içeriz analizi, kadınların güçlenme deneyimleri ise betimsel analiz tekniği ile analiz edilmiştir. Araştırma bulgularına göre KAGİDER'in yer aldığı eğitim projelerinin amaç ve içeriklerinde kadının güçlendirilmesi yaklaşımına dair söylemlere rastlanmıştır. Eğitimlerde güçlendirmenin ekonomik ve sosyal boyutları vurgulanırken diğer boyutları ihmal edilmiştir. Dikkat çeken en önemli nokta çoğu eğitimde toplumsal cinsiyet eşitliğinin amaç ve içeriklere dahil edilmemesidir. Bu durum derneğin radikal bir güçlendirme yaklaşımından ziyade ana akım güçlendirme yaklaşımına yakın bir çizgide durduğunu göstermektedir. Bunun yanı sıra KAGİDER'in farklı paydaşlarla birlikte gerçekleştirdiği eğitim projelerinde; ekonomik büyüme, neo-liberal piyasa yaklaşımı, yoksulluğun azaltılması ve istihdamın arttırılması gibi yaklaşımların da benimsendiği saptanmıştır. Kadınların güçlenme deneyimlerini ortaya koymak için ise, 'Geleceğin Kadın Liderleri' eğitimi katılımcılarından gönüllü olan 15 kadınla görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Kadınlar eğitime en çok 'çalışma yaşamına katılım ve kariyer planları' en az 'duygusal ihtiyaçlar'ı doğrultusunda katılmayı amaçlamışlardır. Eğitimde en çok vurgulanan ekonomik güçlendirme boyutunda kadınlar sınırlı güçlenmeler yaşarken, sosyo-kültürel boyutta ise kadınların sosyal ağları özellikle katılımcıların aralarında oluşturdukları iletişim ağıyla genişlemiş, toplumsal sorunlara karşı duyarlılıkları ve sivil toplum kuruluşlarına katılımları artmıştır. Çalışan haklarının eğitimde yer alması ise kadınların yasal güçlenmelerine katkı sağlamıştır. Bilişsel güçlendirme boyutunda, toplumsal cinsiyet eşitliği konusuna yer verilmemesine rağmen eğitmen rol modeller ve katılımcılar, kadınların kalıp toplumsal cinsiyet yargılarına ilişkin örtük öğrenmeler gerçekleştirmelerinde etkili olmuştur. Eğitimin amaç ve içeriklerinde yer verilmemesine rağmen kadınlar en çok psikolojik boyutta güçlenirken, politik/siyasal boyutta güçlenmemişlerdir.
Kadının çalışma hayatındaki yeri -Trabzon ili üzerine bir uygulama-

Ö 7. ET Bu yüksek lisans tezinde çalışan kadınların iktisadi sistemlerdeki yeri tesbit edilmeye çalışılmış ve günümüze dek çalışan kadının konumu incelenmiştir. Trabzon merkezinde çalışan kadınlar üzerinde yapılan anket çalışmalarıyla da, çal a şan kadınların medeni durumlarına göre sorunları öğrenilmeye çalışılmıştır. Bu sorunlara yine çalışan kadınların kendileri tarafından çözüm yolları önerilmiştir. Çalışan kadınların problemlerinin çözümlenebilmesi için basın yayın araçlarıyla konunun sık sık gündeme getirilmesi ve kad. in. lar. an daha rahat şartlarda çalıştırılmaları için teklifler getirilmiştir. VII
Feminist film criticism contribution to feminist film-making

Yirmi birinci yüzyılda dahi tartışılmaya devam eden kadın-erkek eşitsizliği sorunsalı sinemada alanında da devam etmiştir. Kadınların doğumundan itibaren başlayarak ölümlerine kadar geçen süreçte erkeklere oranla daha zor bir hayat deneyimi sürmeleri onların biyolojik kaderlerine bağlanmıştır. Kadın olarak var olmak her alanda zorlu bir süreci gerektirmiştir. Ataerkil dünyamızın ataerkil kurallarınca işleyen düzende sanatta dahi var olan erkeğin bakış açısı üstünlüğü görülmektedir. Yapılan tez çalışmasında da feminist yaklaşımlardan destek alınarak kısa metraj film senaryosu yazılmıştır. Sinemada erkek bakış açısını temel alan filmler sinema sanatı tarihinin başlangıcından beri varlığını devam ettirmektedir. Üretilen filmlerde kadın bakışın nesnesi, erkek ise kadına bakan, ondan haz alan aktif konumda bulunan kişi olmaktadır. Feminist filmin temeli bu bakış açısını kırmaktır. Kadına sadece bir nesne olarak bakmak, kadının gerçek varlığını, özünü görememeyi ortaya koymaktadır. Tezde incelenen yaklaşımlarda da erkek egemen sinemanın kadına nasıl baktığını ve kadını nasıl değerlendirdiği görülmektedir. İncelenen yaklaşımlardan yararlanarak, feminist film kavramına uygun bir senaryo çalışması yapılmıştır. Senaryo kısmında da yaklaşımlardan destek alarak, popüler anlatı türlerinde görülen sonlardan farklı bir son ortaya konarak bu bakış açılarını tersine çevirmek istenmektedir.
The effectiveness of participant?centered physical activity counseling on the physical activity level of sedentary working women

Bu çalışmanın amacı 4 haftalık PACE programının çalışan sedenter kadınların fiziksel aktivite seviyesindeki ve fiziksel aktivite davranış basamakları üzerindeki etkisini ölçmek ve fiziksel aktivite seviyesi ile fiziksel aktivite davranış basamağı arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmada kontrol gruplu deneysel yöntem kullanılmıştır. Fiziksel aktivite seviyesi ve fiziksel aktivite davranış basamakları çalışmanın başlangıcında ve bitişinde ölçülmüştür. Ölçümler için PACE Skorunuz Nedir? Anketi, Fiziksel Aktivite Hazır Olma Durumu Anketi, Fiziksel Aktivite Değerlendirme Anketi kullanılmıştır. Dataların incelenmesi için betimsel istatistik, tekrarlı tek faktörlü ANOVA ve doğrusal korelasyon kullanılmıştır. Bu çalışmaya ODTÜ'de farklı birimlerde çalışan 182 sedenter kadın katılmıştır. Çalışmaya katılanlar random olarak kontrol ve deney gruplarına ayrılmışlardır. 87 katılımcı deney grubunda PACE programını almıştır, 95 katılımcı ise kontrol grubunda herhangi bir fiziksel aktivite danışmanlık programı almamışlardır. Deney grubu PACE programı başlangıcından 2 hafta sonra destek telefonu veya elektronik posta ile bilgilendirilmiştir. 4 hafta sonra her iki grubun fiziksel aktivite seviyeleri ve fiziksel aktivite davranış basamağı yeniden ölçülmüştür. Gruplar arasında 4 hafta sonunda fiziksel aktivite seviyeleri ve fiziksel aktivite davranış basamakları arasında istatiksel olarak anlamlı bir değişim gözlenmiştir. Fiziksel aktivite danışmanlığı alan grubun fiziksel aktivite seviyesi artmıştır (p < .05) ve fiziksel aktivite davranış basamağında ilerlemiştir (p < .10). Kontrol grubun fiziksel aktivite seviyesi ve fiziksel aktivite davranış basamağı seviyesi azalmıştır. Ayrıca fiziksel aktivite seviyesi ile fiziksel aktivite davranış basamağı arasında anlamlı bir ilişki saptanmıştır. PACE programı alan deney grubunun fiziksel aktivite seviyesi ve fiziksel aktivite davranış basamağında olumlu yönde gelişme görülmüştür.
Kavramsal sanatta kadın imgesinin nesnelleşmesi

Yüzyıllar boyunca kavramsal anlatım çabasındaki sanatçılar, dönemsel değişkenliklerinde farklı ifade yolları aramışlardır. Arayışların ifadeleri biçimlenirken görsel alanda algının gelişmesine ve sanatsal bakışın çeşitlenmesine katkıda bulunmuşlardır. İfadenin görselleşmesinde kullanılan malzemeler ve aktarım ortamı ise değişkenlik göstermiştir. Geleneksel yaklaşımların ötesinde hemen her yüzeyde sanatın icra edilebilmesi, sanatçının özgürlüğünü ve bağımsızlığını ortaya çıkarmıştır. Modernizm ve postmodernizm gibi sanatsal yaklaşımların ötesine geçilerek sanatsal ifade malzemelerinin çeşitlenmesine öncülük eden Duchamp ve devamındaki sanatçılar, 1960'lı yılların devamında düşüncenin ve ifadenin yorumunda nesnel bağıntılarını ortadan kaldırmışlardır. Boya ve tuvalin ötesinde herhangi bir malzemenin sanatsal bir unsura dönüşümü, düşüncenin aktarımı ve görsel ifadenin bir kanalı olarak belirmeye başlamıştır. Sanatsal üretimdeki malzemenin değişkenliği sürecinde kendisine yer bulan kadınsal imgeler, bir ifade nesnesi haline gelerek anlam yüklü çalışmalara kaynaklık edebilmektedir. Kadın erotizmi ve imgelerin dikkat çekiciliğinin farkına varan kadın sanatçılar, kendi bedenlerini nesnel kullanım yolu ile ifade etmeye çalıştılar. Hemen her alanda kadınsal imgelerin kullanımı bir süre sonra kullanılan imgelerin sıradanlaşmasına, soyutlaşmasına ve hissizleşmesine neden olmaktadır. Kimi sanatçı bu durumu çalışmalarında irdelerken karşıt düşünce ve yaklaşımlarında sorgulanması söz konusu olmuştur. Kavramsal sanatın düşünsel yapısını görsel ifadeye dönüşümündeki malzemelerin kapsamında, kadınsal imgelerin kullanımına yer veren bu çalışma ile konuya dikkat çekilmiştir. Kavramsal sanatın eser üretimi sürecindeki malzeme kullanımına ve ilgili sanatçıların nesnel aracı kullanımlarına eserleri üzerinden değerlendirilmiştir. Son bölümde kadın imgelerinin kavramsal sanat ortamında nesnel kullanımına değinen 16 adet örnek uygulama gerçekleştirilmiştir. Kadın imgelerinin görsel ifadeye dönüşümündeki sürecin değerlendirilmesi yapılmıştır.
Kadınların prenatal dönemde bebeklerine bağlanma düzeylerinin belirlenmesi

Araştırma, gebe kadınların prenatal dönemde bebeklerine bağlanma düzeyleri ile etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla kesitsel ve tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın evrenini oluşturan Kahramanmaraş ili Necip Fazıl Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi gebe izlem polikliniğine başvuran 89.138 kadından, örnekleme alınacak kadın sayısı 382 olarak hesaplanmıştır. Veri toplama aracı olarak, anket formu ile 'Prenatal Bağlanma Ölçeği ' (Cronbach Alfa Güvenirlik Katsayısı 0 .84) kullanılmıştır. Anket formu iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; gebelerin ve eşlerinin sosyo-demografik özellikleri; ikinci bölümde kadınların bebeklerine bağlanmalarını etkileyeceği düşünülen doğurganlık özelliklerine yönelik sorular yer almaktadır. Anket formu ve PBE 20 Ocak 16 Mayıs 2014 tarihleri arasında uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler SPSS for Windows 18 bilgisayar programında; ortalama, standart sapma, minimum ve maksimum değerler ile yüzdelik sayılar, t-testi, Oneway Anova testi kullanılarak değerlendirilmiştir. Gebe kadınların bebeklerine bağlanmalarını belirleyen PBE puan ortalamaları ile gebelerin yaşı, öğrenim düzeyi, gebelik sayısı, yaşayan çocuk sayısı, gebeliğin planlı olması, daha önce yaşanmış gebelik kayıp nedeni, gebelik öğrenildiğinde yaşanan duygu, gebelikte olumlu sağlık davranışları değişikliği, sigara-alkol kullanma durumları arasındaki farkın istatistiksel açıdan önemli olduğu belirlenmiştir (p < 0 .05). Yapılan regresyon analizi sonucuna göre; gebeliğin planlı olması ve gebelikte sağlık davranışlarında olumlu değişiklik ile prenatal bağlanma düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p < 0 .05). Sonuç olarak, gebe kadınların bebeklerine bağlanma düzeylerinin yüksek olduğu (PBE puan ortalaması 59 .31) saptanmıştır. Araştırma sonuçları doğrultusunda gebe kadınların bebeklerine bağlanmalarının arttırılmasına yönelik öneriler geliştirilmiştir.
Cezaevindeki kadınların 'annelik' deneyimleri: Ankara Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumu örneği

Bu araştırmanın amacı tutuklu/hükümlü olarak cezaevinde bulunan kadınların algılarını, cezaevi öncesi ve süreci annelik deneyimlerini ortaya çıkarmaktır. Bu amaç doğrultusunda, Ankara Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda bulunan 5'i tutuklu ve 20'si hükümlü toplam 25 kadın ile derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Araştırmada kadınların; annelikle ilgili algılarına, cezaevi öncesi ve sonrası annelik deneyimlerine, çocuklarıyla olan ilişkilerine ilişkin bilgiler alınmaya çalışılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analiz sonucunda, annelerin annelik algı ve deneyimlerine ilişkin önemli bulgular elde edilmiştir. Bu araştırmada, cezaevindeki kadınların anneliği var olan egemen ideolojiler çerçevesinde tanımladıkları ve deneyimledikleri ortaya çıkarılmıştır. Görüşülen kadınlar anne olmanın kadına yeni bir kimlik kazandırdığını ve kadınlığın bütünleyici bir parçası olduğunu ifade etmişlerdir. Kadınlar tarafından annelik tanımlanırken kadınlar en çok; fedakarlık, sorumluluk, edep, vermek, yetmek ve yanında olmak kavramlarını kullanmakta ve bu kavramlar üzerinden anne olmayı tanımlamaktadır. Kadınlar cezaevindeki annelik deneyimlerinden bahsederken öncelikle yoğun olarak yaşadıkları özlemi belirtmişlerdir. Yoğun özlem duygusunun kaynağı olan yokluk duygusunun annelerde ortaya çıkardığı kopukluğun anne ? çocuk iletişiminin etkin sürdürülebilmesi açısından sıkıntılar yarattığı gözlemlenmiştir.
Kısmi süreli çalışma ve kadın işgücü

Kısmi süreli çalışmanın artması özellikle, sayısal esnekliği uygulamayı benimsemiş organizasyonların başlıca yöntemlerinden biri olması bakımından önemlidir. Son yirmi yıldır tam süreli çalışmaya göre kısmi süreli çalışmada yükseliş eğilimi vardır. Kısmi süreli çalışmanın kadınlar için başlıca işlevi ücretli çalışma ile ailelerine ilişkin sorumluluklarını bağdaştırmasıdır. Ancak, kısmi süreli çalışmanın kadın işçiler için bazı eksiklikleri vardır. Öncelikle, kısmi süreli çalışma ücret düzeyinin düşük olması, istihdam güvencesinin yokluğu ile nitelendirilir. İşyerinde eğitim ve terfi olanakları sınırlıdır. Kısmi süreli kadın işçilerin sendika üyeliği oranı düşük düzeydedir. Kısmi süreli çalışma işgücü piyasasına katılmayı kolaylaştırabilir. Ancak, kısmi süreli kadın işçiler toplumsal cinsiyete dayalı ayrımcılığa maruz kalmaktadır. Bununla birlikte, kısmi süreli çalışmanın işsizlikle mücadele aracı olarak teşvik edildiği ülkelerde, gönülsüz kısmi süreli çalışmanın artması tehlikesi vardır. Üstelik eksik istihdam çoğunlukla gönülsüz kısmi süreli çalışma olarak bilinmektedir.
Pilatesin post-menopoz dönemindeki kadınların fiziksel uygunluk, özellik ve aktivite düzeylerine etkisi

Bu çalışmanın amacı, pilates egzersizlerinin postmenopoz dönemdeki kadınlar üzerindeki etkisinin araştırılmasıdır. Bu doğrultuda yaşları 48 ile 59 arasında değişen 46 postmenopoz kadına, haftada 3 gün ve 60'ar dakikadan 12 haftalık bir pilates programı uygulanmıştır. Çalışmada metot olarak ise çalışma başlamadan önce gerçekleştirilen ölçüm sonuçları ile program bitiminde gerçekleştirilen ölçüm sonuçlarının kıyaslanması yöntemi tercih edilmiştir. Bu kıyaslama ise Eşleştirilmiş t-Test yöntemi ile gerçekleştirilmiştir. Yapılan ölçümler sonucunda çalışmada kullanılan tüm test ve anketlerde, pilates programının katılımcılara olumlu katkı sağladığı, yani program sonundaki ölçümlerin, çalışma başındaki ölçümlerden istatistiki olarak anlamlı bir şekilde daha başarılı olduğu tespit edilmiştir. Dolayısıyla çalışmada pilatesin, postmenopoz dönemdeki kadınların yaşam kalitesini arttırdığı, fiziksel özellik ve uygunluklarını iyileştirdiği, klimakterium dönem semptomlarının gözlenme sıklığını azalttığı ve genel sağlık profilini iyileştirdiği sonucuna varılmıştır.
1950-1990 arası Türkiye'de kadın kimliği ve moda

Toplumlar sanayileşme ve kentleşme sürecine girdiklerinde toplumsal yapılar da tümüyle değişime uğramaktadır. Türkiye'de geleneksel yapının birçok özelliği değişerek zamanla kentsellik özelliği kazanmaktadır. Toplumu oluşturan bireylerin statülerinin ve rollerinin değiştiği, özellikle kadınların toplumsal kazanımlardan daha hızlı etkilendiği görülmektedir. Türk aile yapısında kadına verilen rolün değişmesinin ancak kadının bilinçlenmesi, güçlenmesi, örgütlenmesi konumunu değiştirme yönünde destek alarak çaba göstermesiyle uzun bir süreç içinde gerçekleşeceği bilinmektedir. Bu çalışmada 1950'den 1990'a kadar Türkiye'deki kadın kimliğinin ve modanın değişimi ve gelişimi birlikte ele alınmaktadır. Çalışmamızda bahsedilen 1950- 1990 yılları arasında kimlik açısından nasıl bir kadın portresi çizildiği incelenmeye çalışılarak, bu süreçte toplumda yaşanan değişimin modaya yansıması gelenek, görenek ve kültürel yapının etkileşimiyle birlikte, Türk toplumunda moda anlayışının nasıl oluştuğu irdelenmesi amaçlanmaktadır. Bu tezde, Türk toplumundaki kadının, kimliğini edinirken geleneksel toplumun yansıması olarak ikinci planda kalıp kalmadığı, kendisine sunulan ve kendisinin bizzat kazandığı siyasal, sosyal, kültürel, ekonomik haklarını moda ile ilişkilendirerek incelenmesi hedeflenmektedir. Çalışmanın birinci bölümünde kimlik tanımları, kadın kimliğinin oluşmasında ve değişmesinde toplumsal yapı, çalışma hayatı, eğitim, kültürel etkilerininele alınması, dönemlere göre kimlik çeşitleri örneklendirilmesi ve farklı açılardan moda tanımlarının incelenmesi hedeflenmektedir. Çalışmanın ikinci bölümünde 1950- 1990 yılları arası dönemde kadın kimliği ve moda ilişkisi ele alınmaktadır. Kadın kimliğindeki değişimin modaya yansıması ve Türkiye'deki terzilerin ve modacıların kadın kimliği ve statüsünün oluşmasında öncülük yaptığı bilinmektedir. Batı'daki modayı takip ederek, Türk kültürüyle sentez oluşturup, Türk kadınını giydirmeleri ve Türkiye'deki modanın oluşmasında ve devam ettirilmesinde dönemin modacılarının katkıları ele alınmaktadır. Dünya modasına yön veren, yaptıklarıyla dönemlere damgalarını vuran tasarımcıların ve modacıların hayatlarından ve çalışmalarından kesitler sunulmaktadır.1950- 1990 arası dünya modasına yön veren Chanel, Dior, Cristobal Balenciaga, Pierre Cardin, Yves St. Laurent gibi modacılar Suat Aysan, Hayri Akduman, Bergin Usberk, Lülfiye Arıbal, Yıldırım Mayruk, Vural Gökçaylı gibi terzi ve modacıları stil, form, kalıp, renk gibi pek çok konuda etkilemiştir. Örneğin, Suat Aysan, Dior'un modellerini kopya ettiği ya da beğendiği modelleri değiştirerek kendi zevkine uyarlamaktadır. Hayri Akduman, Yves St. Laurent'in tasarımlarından etkilendiği gibi, Balenciaga'nın tuvalet tasarımlarından da gelinlik modelleri tasarlamaktadır. Vural Gökçaylı, Yves St. Laurent'in tasarımlarından ilham almaktadır.
Eş şiddetine maruz kalıp sığınma evinde kalan kadınlarda bağlanma, başa çıkma ve ruhsal travma arasındaki ilişki

Amaç: Bu çalışmada, sığınma evinde kalan kadınlarda yaşam boyu şiddete maruz kalma yaygınlığını ve yaşanan şiddete ilişkin özellikleri saptamak, şiddet gören ve sığınma evinde kalan kadınların bağlanma biçimleri, stresle başa çıkma becerileri, travma sonrası stres düzeyleri ve majör depresyon düzeyleri arasındaki ilişkileri değerlendirmek amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırmanın örneklemini Aile Ve Sosyal Politikalar Bakanlığı' ne bağlı ilk kabul sığınma evinde kalan, çalışmaya gönüllü olarak katılan 50 kadın oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında araştırmacı tarafından geliştirilen demografik bilgi formu, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II, Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği, Travma Sonrası Stres Tanı Ölçeği, DSM-IV Eksen I Bozuklukları İçin Yapılandırılmış Klinik Görüşme Majör Depresyon Modülü kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde tanımlayıcı istatistik yöntemleri, Spearman Korelasyon Katsayısı Testi, Mann Whitney U Testi ve Kruskal Wallis-H Testi kullanıldı. Bulgular: Çalışma kapsamına alınan kadınların % 70'inin olası TSSB, % 60'ının majör depresyon tanısını karşıladığı saptandı. Katılımcıların toplam TSSB düzeyi ile sorunla başa çıkmada çaresiz yaklaşım düzeyi ve toplam majör depresyon düzeyi arasında aynı yönde anlamlı, sorunla başa çıkmada iyimser yaklaşım düzeyi arasında ters yönde anlamlı ilişki bulundu. Majör depresyon düzeyi arttıkça sorun ile başa çıkmada kendine güvenli yaklaşım düzeylerinin ve iyimser yaklaşım düzeylerinin azaldığı, çaresiz yaklaşım düzeylerinin ise arttığı saptandı. Katılımcıların kaygılı bağlanma düzeyleri ile sorunla başa çıkmada çaresiz yaklaşım ve boyun eğici yaklaşım düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki vardı. Sonuç: Sığınmaevinde kalan kadınlarda MD ve TSSB oldukça yaygındı. Her iki hastalıkla sorunlarla başa çıkmada çaresiz yaklaşımları kullanmak arasında yakın bir ilişki vardı. Katılımcıların kaygılı bağlanma düzeyleri ise çaresiz ve boyun eğici yaklaşımları kullanmalarıyla ilişkiliydi.
Çanakkale ve Gelibolu yöresi kadın-erkek kıyafetlerinin incelenmesi

Çanakkale Gelibolu yöresi kadın ve erkek kıyafetlerini konu alan bu tez Çanakkale;Gelibolu, Biga, Lapseki, Eceabat ilçeleriyle bunlara bağlı köylerinde yapılan araştırmalar sonucunda hazırlanmıştır. Çanakkale ve Gelibolu'nun tarihi, coğrafi yapısı, iklimi ve ekonomik yapısı hakkında genel bilgiler ikinci bölümü oluşturmuştur. Üçüncü bölümde; Çanakkale yöresinde yaşayan Yörükler hakkında kısa bir genel bilgi ve onların giydiği kadın ve erkek kıyafetleri hakkında resimlerle açıklamalar yapılmıştır. Dördüncü bölümde; Çanakkale yöresinde yaşayan Türkmenler hakkında genel bir bilgi ve onların kıyafetleri gene resimlerle açıklanmıştır. Beşinci bölüm; Çanakkale yöresindeki Pomaklar hakkında genel bir bilgi ve onların kıyafetlerini resimlerle içermektedir. Altıncı bölüm ise; Gelibolu Ilgardere köyündeki Gacallarla görüşmeler sonucu oluşmuş ve onlar hakkında genel bir bilgiyle geleneksel giyselerini resimlerle içermektedir. Çanakkale yöresinde rastladığım tüm kıyafetlerin genel bir değerlendirilmesinin yapıldığı sonuç bölümünde beş ana başlık altında iki adet erkek, on adet değişik kadın kıyafetinin görüldüğü açıklanmıştır. -vn-
Egzersiz yapan ve yapmayan obez kadınların yaşam doyumu ve öz yeterlik düzeyleri

Bu araştırmanın amacı, egzersiz yapan ve yapmayan obez kadınların yaşam doyumu ve öz yeterlik düzeylerinin incelenmesidir. Araştırmanın örneklemini, 21 yaş ve üstü Mersin iline bağlı, merkez ilçelerde haftada en az 1 saat, 3 gün, 4 ay düzenli egzersiz yapan 75 obez (BKI 30 ve üzeri) kadın ve egzersiz yapmayan 58 obez kadın olmak üzere 133 obez kadın gönüllü olarak oluşturmaktadır. Araştırma grubunun yaş ortalaması 28,47 03, 96 ve BKI ortalaması 32 ,02 01,28'dir. Veri toplama araçları olarak, Diener ve arkadaşları (1985) tarafından geliştirilen ve Türkçe'ye uyarlaması Yetim (1991) tarafından yapılan 'Yaşam Doyumu Ölçeği'; Sherer ve arkadaşları (1982) tarafından geliştirilen ve Türkçe'ye uyarlaması Yıldırım ve İlhan (2010) tarafından yapılan 'Genel Öz Yeterlik Ölçeği' kullanılmıştır. Veri analizinde puanların normal dağılım gösterip göstermediğini belirlemek için Kolmogorov-Smirnov testi kullanılmıştır. Ayrıca betimsel istatistikler, bağımsız örneklem t testi ve çift yönlü Anova testi uygulanmıştır. Araştırma bulgularına göre, yapılan t testi sonucunda egzersiz yapan kadınlarla yapmayan kadınların yaşam doyum ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark vardır ( t=6,24;p<0,05). Egzersiz yapan kadınlarla yapmayan kadınların öz yeterlik ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktur( t=1,39;p>0,05). Yapılan varyans analiz sonucunda yaş kategorisi ile egzersiz yapıp yapmama etkileşiminin öz yeterlik üzerine (F=5,16, p <0,05), yaş kategorisi ile egzersiz yapıp yapmama etkileşiminin öz yeterlik 'başlama alt boyutu' üzerine (F=4,86, p <0,05), yaş kategorisi ile egzersiz yapıp yapmama etkileşiminin öz yeterlik 'yılmama alt boyutu' üzerine (F=3,88, p <0,05), egzersiz yapma ve çalışma durumu değişkenlerinin, obez kadınların öz yeterlik 'başlama alt boyutu' üzerindeki ortak etkisinin istatistiksel olarak anlamlı olduğu belirlenmiştir (F=4,16, p <0,05). Sonuç olarak, egzersiz yapan ve yapmayan obez kadınların yaşam doyumu ve öz yeterlik düzeylerinin arasında ilişki vardır.