turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Resimde sembol: Çağdaş Türk resminde sembolik yönelişler

İletişim olanaklarını kullanan insan düşünen ve hayal kuran bir varlık olarak estetik beğeniye sahiptir. Doğum-ölüm, iyi-kötü gibi karşıt çiftler, su, ateş, toprak gibi doğa ile ilgili kavramlara anlamlar yükler, Zamanla bu anlamlar yalınlaşır içeriğinde farklı anlamlar barındıran bir nevi şifre olarak nitelendirebileceğimiz işaretler oluşturulur. Tekrarlanma sonucu sembolleşir. Çalışma da şu sonuçlara ulaşılabilir; deşifre edilebilen, hacmi daralan bu şekiller toplumsal hafızayı, mitolojiyi, dini ayakta tutar. Sürekliliği zamanaşımını etkisiz kılar. Ancak yüklenen değerler farklılaşır. Örneğin ilk çağ insanı ile modern insanın sembolik tarzları birbirinden farklıdır. İlkel anlamlandıramadığı kötü güçleri, soyutu somutlaştırırken, modern insan karmaşık somutları soyutlaştırarak basitleştirir. Çağdaş Türk sanatında da aynı durum söz konusudur. Üzerinde durulan konular İnsan, toplum-insan, teknoloji-insan vb. İnsanın hem kendi hem de doğa ile mücadelesi bitmemiştir. Sezgi, duyum, taklit ve diğer yetilerini kullanarak sorgulamaya ortak bir dil olan resim diliyle ifadeci olmaya devam edecektir.
Çocuk tiyatrosunda kukla ile black light tekniğinin birleştirilmesi ve bir uygulama: Atilla Savumlu'nun 'Alaycı Kuş ve Yabancı Şarkılar' oyunu

'Çocuk Tiyatrosu' oyuncusu ergin, çocuk ya da kukla olabilen; çocuk seyirci için oynanan; eğlendirme, öğretme, kişilik oluşturma ve eleştirme gibi işlevleri saptanmış bir tiyatro olarak tanımlanmaktadır. Çocuk Tiyatrosu sayesinde, hayatı gündelik deneyimlerle algılamaya ve öğrenmeye çalışan çocukların, eğlenceli, yaratıcı ve düşsel bir atmosfer içinde, ileriki yaşantılarına büyük ölçüde etki edebilecek kimi evrensel, etik tartışmalarla karşılaşmalarının, gelişimlerine faydalı olacağı düşünülmektedir. Çocuk Tiyatrosu, karakter ve hikayeyle kurulan empati sayesinde çocuğa güvenli bir ortamda, hayat boyu karşısına çıkabilecek olası ahlaki ikilemler üzerinde sağlıklı bir yargı geliştirebilme olanağı sunmaktadır. Çocuk Tiyatrosu için tasarlanmış kuklaların dramatik bir aksiyon içinde yer aldığı türe 'Kukla Tiyatrosu' denmektedir. Kukla, Geleneksel Türk Tiyatrosunda çeşitli biçimlerde kullanılan, Türk Tiyatrosunun yabancı olmadığı bir öğe olarak karşımıza çıkmaktadır. 21. yüzyılda da Türkiye'de Çocuk Tiyatrosu, kukla öğesinden sıkça yararlanmaktadır. Fakat geleneksel tarzların dışına çıkan ve yeni dramatik metinleri kukla öğesiyle çağdaş bir biçimde anlatan bir Çocuk Tiyatrosu yapısı henüz nitelik açısından tartışma götürür haldedir. Çocuk Tiyatrosunda 'Black Light' tekniğinin tercih edilmesi Kukla Tiyatrosu için yeni anlatım olanağı sağlamaktadır. Yalnızca belli renklerin göründüğü, diğerlerinin ise karanlık kaldığı ve kukla oynatıcısının tamamen görünmez hale gelmesini sağlayan bu yeni tarz, Çocuk Tiyatrosu için araştırmaya değer yeni sahneleme olanakları sunmaktadır. 'Black Light' tekniği Türkiye'de bazı görsel sanatlarla beraber kullanılıyor ya da yalnızca kendi başına bir gösteri biçimi olarak sunuluyor olsa da Çocuk Tiyatrosu alanında yaygın olarak kullanılmamaktadır. Nadiren de olsa 'Black Light' kullanımıyla sahnelenen çocuk oyunlarında ise bu gösteri tekniği herhangi bir bilimsel araştırma sürecine tabi tutulmamaktadır. Bu uygulamalar, klasik Çocuk Tiyatrosu metinlerinin 'Black Light'a uyarlanması şeklinde gerçekleştirilmektedir. Bu uygulamada hedeflenen ise 'Black Light' tekniği ile Kukla Tiyatrosunu birleştirmek için özel olarak yazılmış bir metin üzerinde çalışmak ve bu çalışmayı bilimsel araştırma süreci kapsamında ele almaktır. Araştırma sürecinde karşılaşılan aşamaların belgelenmesi ve anket uygulamasıyla ortaya çıkacak verilerin, Çocuk Tiyatrosu'nun bu yeni bakış açısıyla gerçekleştirilmesi için kendinden sonraki çalışmalara bir yol haritası sağlaması amaçlanmaktadır.
1. ve 2. Dünya Savaşları sırasında basılan savaş afişleri

I. ve II Dünya savaşları sırasında savaş posterleri her zaman savaşan milletlerin en önemli silahı olmuştur. Zira savaş propagandası, insanların anormal koşullara uyum sağlayarak savaş sırasındaki ihtiyaçları karşılamasını, toplumun kendi önceliklerini ve ahlaki standartlarını belirlemesinde büyük rol oynar. Savaş posterlerinin temel amacı başkalarının inançları ya da ahlaki değerlerini etkilemektir. Başkalarının inançları ya da değerlerini etkileyen propaganda başlıca amacıdır. Propaganda posterleri insan gruplarının görüşlerini etkilemek için tarih boyunca kullanılmış olan bir biçimdir. Bunu başarmak için, tasarımcılar genellikle zaten kitle kültüründe var olan klasik görsel kodları kullanarak savaşı gözler önüne sermişlerdir. Bu çalışmada bu görsel kodların farklı ülkelerde nasıl kullanıldığı ve toplumların üzerine etkisinin nasıl olduğuna dair bilgiler yer alacaktır. Aynı zamanda savaş afişlerinin 'savaşın olumsuz yönlerini' göstermeden insanları nasıl motive ettiği, kadınların iş hayatına girmesini nasıl başardığı önemlidir. Savaş posterlerinin etkisi ile tüm kadınlar her işi yapabileceklerine inandılar. Bazı savaş afişleri de macera arayanlara, yeni yerler görüp tanımak arzusu duyanlara görmek istedikleri resimleri işleyerek onları da orduya katılmaya ikna etmeye çalışmışlardır. Kısacası savaş afişleri incelendiğinde farklı kültür ve dillerde aynı amaç için nasıl etkili olmuş, insanları günün şartlarına ayak uydurmaya ikna ederken, aynı zamanda görsellerin içeriğindeki benzerlikler ve farklılıklar da sanat, tarih ve sosyolojik açıdan gözlemlenebilmektedir.
Çağdaş sanatta insan bedeninin fetiş, mazoşist ve sadizm ekseninde bir ürün olarak incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı; cinsel haz alma yöntemlerinden fetişizm, sadizm ve mazoşizmin beden kavramını kullanarak sanatın konularına ve uygulama alanlarına ne kadar müdahale ettiği ve bu müdahaleler sonuncunda ortaya nasıl ürünler çıktığını araştırmak ve bunları ortaya koymaktır. Bu araştırmayı yaparken yöntem olarak; yazılı dokümanlar, kitaplar, bilimsel dergiler, makaleler ve yayınlanmış tezler literatür tarama tekniği ile bulunmuş, buradan elde edilen verilerin ve yorumların gerçekçi ve bütüncül bir biçimde ortaya konmasına yönelik bir süreç izlenmiştir. Tarama yöntemiyle elde edilen veriler düzenlendikten sonra ortaya; beden algısının çağlara göre değiştiği ve her çağın kendi imkanlarına göre sanat eserlerini ortaya koyduğu görülmüştür. İlkel kabilelerin beden üzerindeki dini ritüelleri ile 1960 sonrasındaki performansa dayalı beden sanatı arasında şekil yönünden ve uygulanış yönünden benzerlik bulunamamasına rağmen, beden üzerinde acı verici uygulamaların yapılması bakımından benzerlikler bulunmaktadır. Ara dönemde kalan modern sanat akımlarındaki beden algılayışı resim düzeyinde kalmış ve sadece toplumun kabul ettiği normların dışına az da olsa çıkabilmişlerdir. Bu durum bile oldukça tepkiyle karşılanmıştır. Ancak resim düzeyindeki bu sanatsal girişimlerin bile beden üzerindeki algıyı değiştirmede oldukça faydası olmuştur. Daha sonra uygulamaya konulabilecek performans sanatlarındaki beden kavramının ne olacağına yön vermiştir. Ayrıca beden sanatında uygulamacının kendi bedenine acı çektirmesi ve çeşitli partnerlerle bu acı dolu eylemleri paylaşması ile ortaya çıkabilecek fetiş, sadist ve mazoşist eklilere öncülük ettiği de yadsınamaz bir gerçek olduğu ortaya çıkmıştır. 1960 dan sonraki beden üzerinde yapılan uygulamaların toplumsal ve kişisel travmaların sonucunda ortaya çıktığı açıkça görülmektedir. Bedene acı çektirmek ve bunu izleyicinin karşısında sanatsal bir performans gibi göstererek yapmanın temel noktasında; bedendeki acıdan sadist, mazoşist ve fetiş duyguların öncülüğünde haz alındığı bu tezin sonucunda açıkça görülmektedir.
Macun lüsteri tekniğinin günümüzde uygulanması

Bu çalışmalar. seramikte kulandan en eski dekor tekniklerinden biri olan macun lüsteri tekniğinin fakültemiz imkanlarıyla birlikte yöresel ham- maddeleri de kullanarak uygulanabilirliğinin araştırılmasını kapsamaktadır. Birinci bölümde, macun lüsterleri tekniğinin tarihsel süreç içindeki gelişimi örneklerle incelenmiş ve diğer lüster elde etme tekniklerine de kısaca değinilmiştir. Araştırmanın ikinci bölümünde macun lüsterleri oluşturmak için yaptığım çalışmalar kapsamlı şekilde yer almaktadır. Bu araştırmaları yaparken ortaçağda kullanılan odunlu fırınların yerine kendi yaptığım LPG gazı ile çalışan fırını kullandım. Bu fırını. indirgen ortamı daha kontrollü oluşturabil diğim için kullanmayı tercih ettim. Başlangıçta geleneksel zemin sırı ye macun reçetelerini kullandım. Daha sonra buradan aldığım sonuçlardan yola çıkarak kendi reçetelerimi geliştirdim. Macun denemelerinde taşıyıcı madde olarak Türkiye'nin çeşitli yörelerinden killer kullanarak çok sayıda deneme yaptım. Bunların içinden amacıma uygun sonuçlar aldıklarımı uygulamalarımda da kullandım. Araştırmanın son bölümünde, geleneksel macun lüsterlerinin çağdaş formlarda kullanıldığı uygulamalar yer almaktadır.
Fotoğrafın gelişim süreci ve modern resim

Bu tez çalışmasında, fotoğrafın henüz var olmadan önce ışık yoluyla elde edilen görüntünün yüzey üzerine sabitlenene kadarki gelişimiyle birlikte, ampirik bir fenomen olduğunun üzerinde durulmuştur. Yüzey üzerine sabitlenen görüntü sonrasında ise fotoğrafın gelişim süreci tarihsel, teknik ve kavramsal açıdan ele alınmıştır. Teknik anlamda gelişen fotoğrafın 19. yüzyıl dönemindeki değişen toplumsal ve sosyal yapısı üzerinden sanata olan etkisi incelenmiştir. 'Fotoğraf resim sanatını nasıl etkiledi', 'resim sanatı neye evrildi', 'fotoğrafla resmin ilişkisi, benzerliği ve ayrı durduğu noktalar nedir', 'fotoğrafla resmin ortak kaygıları nelerdir' gibi sorulara akademik araştırma yöntemleriyle cevaplar aranmıştır. Fotoğrafın, aygıtın varoluşuyla birlikte bu etkenler üzerinden resim sanatına dahil oluş süreci ve resim sanatıyla ilişkisi detaylıca incelenmiştir. Fotoğrafın resim sanatına dahil oluşuyla birlikte güçlenen anlamlar ve anlatım biçimleri üzerinden özellikle Avangard dönem ve sonrası irdelenmiştir. Sanatın alışılmış anlamını sorgulayan, sanatı zaman zaman reddeden Avangard dönemdeki fotoğraf kullanımı resim sanatına yeni bir yön kazandırmıştır. Bu noktada resim ve fotoğraftaki görme biçimleri, göstergeleri, amaçları doğrultusunda veri taraması yapılmıştır. Bununla birlikte fotoğrafın sanata olan katkısı düşünsel ve kavramsal olarak irdelenmiştir. Son bölümde de, Postmodern süreçten günümüze kadarki evrede fotoğrafta bazı fotoğraf sanatçıları tarafından yeniden canlandırılan resimler ve resimde referans noktası olarak kullanılan fotoğraflar üzerinden örnekler sunulmuştur.
Reflections on environmental control: Luminous and sonic environments inside the design studio

Bu tezde, çevre denetimi değişkenlerinden ikisi -aydınlatma ve akustik- çalışılmıştır. Mimarinin öncelikli ilgi alanlarından birinin insanlara konfor sağlamak olduğu düşünülerek, aydınlatma ve akustiği ilgilendiren tasarım kararlarının, tasarım sürecinin erken aşamalarında ele alımasının gerekliliği vurgulanmıştır. Tasarım stüdyosu, birçok farklı işlevi eş zamanlı olarak barındırdığı ve tasarım eğitiminin başladığı yer olduğu için seçilmiştir. Bunlara bağlı olarak, tasarım stüdyosunu ilgilendiren standartlar ve genel tasarım ilkeleri derlenmiştir. Bir sonraki aşamada, Bilkent Ü., G. S. T. M. F., İç Mimari ve Çevre Tasarımı Bölümü stüdyolarının aydınlatma ve akustik performansları ölçülmüştür. Sonuçta, ölçümlerden elde edilen bulgular değerlendirilmiş, performansları ölçülen stüdyoların iyileştirilmesi için önerilerde bulunulmuştur.
Figür yorumlamaları

Bu çalışmayla; geçmişşten günümüze kadar resim sanatında önem bakımından önde gelen figür kavramının değişim evreleri, kullanım şekilleri ve sunduğu olanaklar üzerinde durularak, figür kavramının ulaştığı noktalar belirlenmeye çalışılmıştır. Sözü edilen süreçler içinde önde gelen sanatçıların eserlerinde, figür anlayışlarında farklılıklar net bir şekilde gözlemlenmeye çalışılmıştır. Toplumların içinde bulunduğu sosyal-ekonomik durumlar, coğrafi konum, toplumsal atmosfer, savaşlar, gündelik yaşam, hızlı kentleşme, teknolojik gelişmeler ve kültürel yapıdaki değişimler sanattaki üslup oluşumlarını etkilemiş, bu da resim sanatındaki figürlerin işlenişine etki etmiştir. Bu nedenle figür çalışmalarının, içinde bulunduğu dönemin üslup özelliklerini yansıttığı gözlemlenmiştir. Figür, doğaya uygun gerçekçi bir anlatımla betimlendiği gibi, stilize edilerek, soyutlanarak hatta hayvan ve bitki biçimlerine dönüştürülüp fantastik boyutlar kazandırılarak da betimlenmiştir. Sanatın tarihsel değişim sürecinde sanata yaklaşımlar ne kadar değişirse değişsin, figürün önemini azaltmamıştır. Tarihsel süreç içinde ele alınan figür, mağara döneminden başlayarak günümüze kadarki yorumlarıyla incelenmiştir. Üslupların anlaşılması için dönemlerdeki sanatçının ruhsal yapısı, içinde bulunduğu toplumun estetik değerleri ve beğenileri ele alınmaya çalışılmıştır. Belirlenen konu ilk başta çok geniş olduğu düşünülebilir; ancak özellikle, figürün ön plana çıktığı Rönesans'tan başlayarak günümüze kadar figürün değişim, gelişim süreci ve dünya sanatında kabul görmüş figür örnekleri incelenmeye çalışılmıştır. İncelemeler sonucu elde edilen bilgiler ışığında, uygulama çalışmaları yapılarak, figür farklı kompozisyonlarda yorumlanmaya çalışılmıştır. Bu çalışmayla ele alınan figür kavramı, eserin yaratıldığı tarihin, coğrafyanın, uygarlığın ve kültürün bir parçası olduğu gerçeği dikkate alınarak tarihin her döneminde, figür yorumlamaları, içinde bulunulan sosyal-ekonomik yapıyla ilintili olduğu gözlemlenmektedir. ivResim sanatında figürü ele alıp öne çıkan sanatçılar takip edilip etkilenmelerle bireysel fikirler oluşmuştur. Bu fikirler doğrultusunda eskizler yapılıp, sahip olunan fikirler sorgulanmaya çalışılmıştır. Bu sorgulamanın sonucunda oluşturulmuş olan kurgular ve düşünülen etkiler tuval üzerinde yakalama sürecine girmiştir. Uygulama çalışmalarında eskizlerle belirlenen kompozisyonların varlığı, mekanın geometrik yapısı, yatay-dikey karşıtlıkları, figür ve nesnelerin biçim-içerik, renk, doku etkileri, yağlıboya tekniğiyle resmedilmiş ve çözümlemeleri yapılmıştır. Bu çalışmanın sonucunda figür yorumlamaları, çalışmada yer alan bölümler ışığında genel bir sonuca ulaşılmaya çalışılmıştır. Geçmişten günümüze kadar sıklıkla kullanılan figür konusu birçok sanatçı tarafından ele alınmıştır. Hazırlanan çalışmaların bu sürekliliğe katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Üstün-özel yetenekli çocuklara yönelik görsel sanatlar eğitiminde atık malzeme kullanımı

Bu çalışma, üstün-özel yetenekli çocuklara yönelik görsel sanatlar eğitiminde atık malzeme kullanımının etkilerini tespite yönelik nitel yönteme dayalı durum çalışması ve bir tür eylem araştırması deseni göstermektedir. Araştırmanın çalışma grubunu Manisa il merkezinde bulunan Şehzadeler Bilim ve Sanat Merkezi Resim Bölümünde öğrenim gören 10 Bireysel Yetenekleri Fark Ettirme grubu öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırma verileri, görüşme, gözlem, kayıt altına alma ve doküman analizi yöntemiyle toplanmış ve betimsel ve içerik analizi yöntemleri ile çözümlenmiştir. Araştırmanın birinci alt problemine ilişkin kazanımlar karşılaştırmalı öğretim programları analizi içermektedir. Araştırmanın hedef kitlesinin oluşturan yaş aralığına bağlı olarak İlkokul 1., 2., 3., 4. sınıf ve BİLSEM B. Y. F 2., 3., 4. sınıf görsel sanatlar öğretim/etkinlik programları üzerinden belge inceleme tekniği ile çözümleme yapılmıştır. MEB'in 1. , 2. , 3. ve 4. sınıf görsel sanatlar dersi kazanımları göz önünde alındığında, atık malzeme kullanımını destekler nitelikte olmasına karşın kullanımına yönelik doğrudan bir atıfta bulunulmadığı görülmüştür. Araştırmanın ikinci alt problemine ilişkin bulgular atık nesne ile yapılan sanatsal çalışmalar hakkında öğrenci görüşlerini kapsar. Görüşme verileri içerik analizine tabi tutulmuş ve kavramsal kodlamalar yapılmıştır. Öğrenci uygulama değerlendirmelerinden elde edilen kavram kodları analitik ve indirgemeci bir yaklaşımla, tema-kod tablosu üzerinde gösterilerek bulgulamış ve yorumlanmıştır. Öğrencilerin atık malzemenin geri dönüştürülebilir olmasının yanında bir sanat ürünü ve malzemesi olabileceğini anladıkları, temiz çevre, geri dönüşüm, atık yönetimi konularında bilinçlendikleri uygulama sonunda yapılan son test ile tespit edilmiştir. Üçüncü alt probleme ilişkin bulgular üstün-özel yetenekli çocukların atık malzemeyle yaptıkları sanatsal ürünlerin biçimsel tasarım, yaratıcılık, işlevsellik boyutlarında ölçme ve değerlendirilmesine ilişkin uzman görüşlerini içermektedir.
Çağdaş sanatta estetize edilen şiddet ve kaotik tasvir

Çalışmanın amacı, dünyayı sarsan şiddet ve terör olaylarının, gelişen teknolojiyle birlikte daha da artarak önü alınamaz bir hale gelişi ve bunun çağdaş sanatta nasıl bir karşılık bulduğunun araştırılması ile ilgilidir. Araştırma kapsamında şiddet konusunda, özellikle Hannah Arendt, Yves Michaud ve Walter Benjamin başta olmak üzere birçok yazar ve filozofun görüşlerinden faydalanıldı. Şiddet ve kaotik tasviri konu edinen ve bunu yapıtlarında işleyen sanatçılar yerli ve yabancı literatürlerden araştırılarak tezde örnekleriyle sunuldu. Şiddet olgusunun sanatla ilişkisi bu çalışmada öncelenerek, kavramın antropolojik, sosyolojik ve psikolojik değerlendirilmeleri bu ilişkiyi açıklamaya katkı sağlayacak şekilde sınırlandırılarak ele alındı. Hitler faşizminin propaganda filmlerindeki faşizmin şiddet estetiği, Benjamin'in deyişiyle siyasetin estetize edilmesi irdelendi. Ayrıca, tam karşıtı gibi görülebilecek, sanatta şiddetin kullanılma nedenleri araştırıldı. Bu nedenler arasındaki yüce kavramı özellikle Kant ve Burke'nin görüşleri doğrultusunda incelendi. İkinci Bölümde, kitle iletişim araçlarının çok fazla görüntü ile şiddeti sıradanlaştırarak etkisiz görüntü sunduğu, sanatın ise buna çarpıcı örneklerle karşılık verdiği, görünen fotoğrafın arkasındaki şiddeti ön plana çıkarmaktaki önemi gösterilmeye çalışıldı. Üçüncü Bölümde, şiddetin en üst biçimi olan savaş ve terörün sanatla etkileşimine örnekler verildi. Çağdaş Sanatta şiddetin temsili üzerine sanat kuramcılarının görüşleri ışığında resim, heykel, performans ve sinema gibi şiddetin yoğun ve sık kullanıldığı sanat kollarına değinildi. Bu bölümde, sanatçıların kendi bedenlerini sanat yapıtı olarak kullandıkları, performatif beden sanatı üzerine örneklendirmelerde bulunuldu. Şiddeti gerçek değil de temsili olarak ele alan çağdaş sanatçıların yapıtları son bölümde ayrıntılı bir şekilde yer aldı.
Temel sanat ögesi olarak ritmin diğer ögelerle olan ilişkisi ve çağımız sanatında ritm

Temel sanat öğesi olarak ritmin diğer öğelerle olan ilişkisi ve çağımız sanatında ritm incelenirken I. Bölümde tanımlara, doğada, yaşamda ve tasarımda ritm konusuna değinilmiş Ritm kavramının tasarımda nasıl var olduğu ve diğer tasarım ilke ve ögeleriyle ilişkisi örneklerle araştırılmıştır. Başlangıçtan günümüze çağımız sanatını oluşturan akımlar ve bu yeni eğilimlerde ritm kavramının kendini nasıl gösterdiği 2. bölümde incelenmiştir. 3. Bölümde günümüzde yeni düşüncelerle birlikte sanatı nasıl kavradığımız ve Ritm kavramının bu kavrayışta karşımıza çıkışı ortaya konulmuştur.
Modernleşme bağlamında boş zamanın metalaştırılması: Ruka filminin göstergebilimsel analizi

Bu çalışmada modernleşme kavramı tanımlanarak, kavram modernleşme bileşenleri ve kuramları çerçevesinde çözümlenmeye çalışılmıştır. Boş zamana dair kuramsal yaklaşımlar kavramın toplumsal, siyasi, iktisadi ve ideolojik içerikleri açısından incelenerek, modernleşmenin 'boş zaman' üzerindeki manipülatif ve metalaştırıcı etkisi ortaya konulmaya çalışmıştır. Bu bağlamda Çekoslovak canlandırmacı yönetmen Jiri Trnka'nın 1965 yapımı Ruka Filmi fenomenolojik okuma yapılarak göstergebilimsel açıdan analiz edilmiştir. Çalışmanın kavram çerçevesi için literatür taraması yapılmış, göstergebilimsel analiz Roland Barthes tarafından kavramlaştırılan düz anlam ile yan anlam ögelerine göre şekillendirilmiştir. Elde edilen bulgulara göre endüstriyel gelişmeler ve modernleşme ile insan hayatına giren yönlendirici aygıtlar, bireyin çalışma/iş dışında kalan boş zamanını şekillendirmektedir. Modernleşme bireye ait olması gereken boş zamanı bireyin gelişiminden çok sermayenin korunmasına, sistemin sürdürülmesine hizmet edecek biçimde kendi ürettiği içeriklerle doldurmaktadır. Bu bağlamda göstergebilimsel analizi yapılan Çek yönetmen Jiri Trnka yapımı 'Ruka Filmi'nde; bireyin yaşantısının, zamanının, çalışması ve üretiminin modernleşme tarafından totaliter bir şekilde tahakküm altına alınmaya çalışıldığı ve bu durumun eleştirisinin yapıldığı ortaya konulmuştur.
Ana tanrıça heykelcikleri'nin Anadolu'da biçimsel değişimiyle çağdaş Türk seramik sanatına plastik değer olarak yansıması

Bu tezin ana konusu, Ana Tanrıça Heykelcikleri'nin Anadolu'da doğuşu, yayılışı ve tarihsel gelişimi üzerine kurulmuştur. Bu heykelciklerin Anadolu'da antik çağlardan günümüze kadar geçirdiği değişimler; etimolojik, sosyolojik ve plastik değerler açısından da irdelenmiş ve sonuç olarak ta Çağdaş Türk Seramik Sanatı'na etkileri ortaya konulmuştur. Öncelikle, Ana Tanrıça inanışını hazırlayan koşulları ve nedenlerini ortaya koyan bu tez ile, bu inanışın farklı kültürlerde ne gibi değişikliklere uğradığı, nasıl kimlik değiştirip, farklı biçimlerde, günümüze kadar ne gibi değişikliklerle tarihsel süreçte kronolojik olarak ulaştığı analiz edilmiştir. Tezin içeriği, Ana Tanrıça Heykelcikleri'nin başka uygarlıklarda görülen yansımalarına kadar derinleşse de, araştırmanın konusu; Ana Tanrıça Heykelcikleri'nin Anadolu'da biçimsel değişimiyle çağdaş Türk seramik sanatına plastik değer olarak etkileri, yansımaları özellikle araştırılarak çalışmanın sınırları belirlenmiştir. Anadolu coğrafyasında Ana Tanrıça olgusu ile ilgili çözümlemelere gidildikten sonra kültür üretimini etkileyen nedenler sosyolojik olarak ele alınmış, Ana Tanrıça Heykelcikleri'nin üretimi, nasıl yaşamı düzenleyen bir dengeye dönüştüğü incelenmiş ve çağdaş bazı Türk seramik sanatçılarının yapıtlarına etkileri araştırılmış ve ortaya konulmuştur. Buna bağlı olarak, bu tez çalışmasının birinci bölümünde, Anadolu'da ilk yerleşimler hakkında kısa bilgiler doğrultusunda, kadının Anadolu toplumu içerisindeki rolü ve gücü, doğurganlığına bağlı olarak tanrıçalaştırılması, Ana Tanrıça'nın doğayla, insanlarla ve hayvanlarla olan ilişkisi ve tanrıça inancı irdelenmiştir. Bu bulgular doğrultusunda ikinci bölümde Anadolu'da bulunmuş olan Ana Tanrıça Heykelcikleri ve uygarlıklara göre gösterdikleri özellikler araştırılmıştır Anadolu'nun yerli halklarından başlayarak onu takip eden uygarlıklar tarafından adlandırılması ve aldığı değişik biçimler açıklanmış, üçüncü bölümde Ana Tanrıça formlarının malzeme, teknik, konumlandırılmaları arasındaki farklılıklar ve Ana Tanrıça Heykelcikleri'nin zaman içerisinde biçimsel değişim süreci ortaya konmuştur. Dördüncü ve son bölümde ise Ana Tanrıça Heykelcikleri'nden esinlenerek çalışan seramik sanatçılarından dokuz tanesi ele alınmış, Ana Tanrıça Heykelcikleri uygulamaları yapılmış ve araştırma tamamlanmaya çalışılmıştır.