turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sanatçı, sanat eğitimcisi ve sanat yazarı olarak Adnan Turani

Bu araştırmada, Adnan Turani'nin sanatçı, sanat eğitimci ve sanat yazan yönleri incelenmiş ve bulgulanmıştır. Araştırma bulguları, literatür taramasının yanaşıra, Adnan Turani'nin öğrencileri ve arkadaşları ile yapılan görüşmelerden elde edilmiştir. Giriş bölümünden sonra ikinci bölümde, Adnan Turani'nin yaşam öyküsü, eğitimi ve çalıştığı kurumlar, üçüncü bölümde, sanat eğitimci yönü, Turani'nin kendi değerlendirmesiyle sanat eğitimciliği; dördüncü bölümde, Turani'nin sanatmın genel özellikleri ve gelişim çizgisi, sanatçılığı hakkında yazılanlar, kendi değerlendirmesiyle sanatı, sergileri, ödülleri, beşinci bölümde ise; Turani'nin sanat yazarlığı yönü, yayınlan tanıtılarak, sanat yazarlığı hakkında yazılanlar ile birlikte verilmeye çalışılmıştır. Her bölümde Turani'nin öğrencilerinin ve arkadaşlarının görüşlerine yer verilmiştir. Aynca her bölümün sonunda bir değerlendirme yapılmıştır. Son bölümde de araştırmanın özeti sonuç ve öneriler yer almıştır. Sonuç olarak, gerçek anlamda bir sanatçı da bulunması gereken, sanatsal etkinliğin gerektirdiği çok yönlülük, Turani'nin kimliğini belirlemede geçerli görülmektedir. Adnan Turanı çağdaş sanatçı kişiliğinin ve dünya görüşünün biçimlendirdiği sanatçı, sanat eğitimcisi ve sanat yazan yönleri ile Türk kültür yasanıma önemli katkılarda bulunmaktadır.
Heykel sanatında sezgisel ve düşünsel olarak soyut

Toplum yaşamında insan aklının mucizesi olan sanat; insanın çevresini değiştirmek için sahip olduğu ve kullandığı tekniklerin tümüdür. Soyutlama anlayışında sanat, heykel sanatında heykeli alışagelmiş yapısını kırıp, insanın heykele olan bakış açısını değiştirmiştir. Böylece insanlar, heykele sadece sanat açısıyla bakmayıp kendi yaşamlarında var olan bir sanat haline gelmesi; iletişime ve uygarlığın gelişimine sebep olmuştur. İnsanın tüm duygu, düşünce zeka ve bilgisini etkileyerek ortaya çıkarmıştır. Heykel sanatı insanoğlunun başarısını, kahramanlıklarını, dini açıdan tanrı simgesi ve öte dünyada yaşayan ruhunun fiziksel bedeni oldu. Farklı dönemlerde yaşayan toplumların, sanatları arasında fark olduğu gibi, ayrı dönemde yaşayan farklı toplumların sanatları arasında da farklılıklar görülmüştür. Bu farklılıklar Coğrafi etkilerin yanı sıra o toplumdaki yaşayan sanatçıların düşünsel farklılıklarından da kaynaklanmaktadır. Toplumlar ve dönemler arasındaki farklılık, soyut sanatta belirgin olarak birbirine yakın zamanda olmuş sanat akımları ve günümüz sanatçıları arasında görülmektedir. Örneğin; Rodin'in soyutlayıcı anlayışındaki heykelleri ile Moore'nin heykelleri birbirinde farklılık göstermektedir. Bu farklılık Fütürist anlayıştaki heykellerin, Kübik anlayıştaki heykellerin doğadan yararlanma farklılıkların da olduğu gibi, birbirinden ayrı anlayıştadır. Soyutlamayı Antik Çağdan günümüze kadar olan uygarlıklardaki sanatlarda da görülmektedir. Arkaik dönemden klasik döneme kadar gelen dönemlerde soyutlayıcı anlayışta XX. yüzyılda ortaya çıkan akımlarda izlenimi sürmek mümkündür. Gelişen Modernist kültürün sanatta ve düşünce alanında büyük başarılar sağladığı XX. yüzyılında heykel sanatı farklı bir süreci başlatmıştır. XX. yüzyılın başında gelenekle olan bağlarını büyük ölçüde koparan heykel 1960'lı yıllarda kendini yeni bir ortamın içinde bulmuş ve heykel alanının ötesine geçen yaklaşımlarla giderek heykeli anlamını, kapsamını genişletmiştir. Tüm bunlar gerek teknik, yöntem ve malzeme açısından, gerekse konu ve söylem biçimi açısından olsun XX. yüzyıl heykel sanatının zenginliğini ve çeşitliliğini oluşturmuştur. Heykel içindeki radikal sıçrayışlara vurguda bulunmakta ve giderek genişleyen tanımını, kavramını ve değişen çehresi ile günümüzü de etkileyecek biçimde de değişmiş ve gelişmiştir.
Modern mitoloji üretiminde fantastik Franco-Belge BD

Günümüzde Francophone coğrafyanın dışında da etkisini sürdüren 'Franco Belge BD' ve onun başlıca üretim motivasyonlarından 'fantastik'in işbirliği; daima gündemde kalan iki başlığı birleştirmenin ötesinde, modern mitoloji üretiminde üstlendiği rol açısından da önemlidir. Bugün kendi başına bir sanat disiplini haline gelen, kendi eğitim kurumlarına ve etkinliklerine sahip olan 'çizgi roman'ın ve onun içerisindeki 'Franco Belge BD'nin ayrıntılı biçimde ele alınması; 'Fantastik Franco Belge BD'nin temel özelliklerinin belirlenmesi; toplumdışı kimliği ve alternatif çizgi roman üretimindeki yerinin anlaşılmasına, güncel konumunun belirlenmesine yarar sağlamıştır. Franco Belge çizgi romanın fantastikle olan ilişkisinden yola çıkarak; Fantastik Franco Belge BD'nin popüler örneklerinde 'güncellenen içerik ve biçimin, fantastik göstergelerin' izini sürmek ise; bu işbirliğinin ürettiği ve modern mitolojiyi besler görünen temsillerin değerlendirilmesine olanak vermektedir. Söz konusu veriler ışığında Fantastik Franco Belge BD'nin popüler mitoloji üretiminde üstlendiği rolün, içerik ve biçim açısından ele alınarak tartışılıp saptanması, güncel üretim açısından da önemli ipuçları içerir.'Fantastik' ve diğer çizgi romanlardan farklı bir yol haritası izleyen 'Franco Belge BD' işbirliğinin; 'modern mitoloji üretimindeki yerini' belirlemeye çalışmak; Güzel Sanatlar Fakülteleri'nin Grafik Bölümleri'nde; çizgi romana, çizgi roman yapımına ve tüm bu üretimi etkileyen fantastiğe duyulan ilgi dikkate alındığında, konuya ilişkin bilimsel bir kaynak ve ayrıntılı bir literatür çalışması ortaya koymak amacını gütmektedir.
Kaynaştırılmış sanat eğitimi yönteminin ilköğretimde uygulanması ve sonuçları

Bu araştırmada İlköğretimde Resim-iş derslerinde sanat eleştirisi - sanat tarihi - estetik uygulama çalışmalarının kaynaştırıldığı sanat eğitimi yönteminin öğrencilerin sanat eğitimindeki başarısına etkisi incelenmiştir. Kaynaştırılmış sanat eğitimi bu dört disiplini ele alarak sanatın öğretimini hedefler. Türkiye'de YÖK ve Milli Eğitim Bakanlığı'nın birlikte geliştirdikleri Milli Eğitimi Geliştirme Projesine bağlı olarak üniversitelere bağlı 34 Eğitim Fakültesi'nde 1996 yılından beri Alan Merkezli Sanat Eğitimi, sanat eleştirisi, sanat tarihi, estetik, uygulama çalışmalarının kaynaştırıldığı öğretim programlan başlamıştır. Bu program geçirdiği değişikliklerden sonra İlköğretimde de uygulanacaktır. Buna bağlı olarak araştırma, Bursa Osmangazi İlköğretim okulunun 5 sınıfından seçilen deney ve kontrol grubu ile gerçekleştirilmiştir. 1996 yılında seçilen 24 kişilik deney grubuna 16 hafta ile Alan Merkezli Sanat Eğitimine uygun bir program uygulanmıştır. Program araştırmacı tarafından hazırlanmıştır. Programda sanat eleştirisi, sanat tarihi, estetik alanlarım, uygulama çalışmalarını, müze eğitimini içeren ünite planlan ve gereçleri yer almıştır. Araştırmada kontrol gruplu öntest-sontest modeli uygulanmıştır. Deney ve kontrol grubundan önce ön test, 16 haftalık öğretimden sonra son test verilmiştir. Kontrol grubunda resim-iş öğretmeni 1992 ilköğretim kurumlan Resim-iş dersi öğretim programı, Deney grubunda sanat eleştirisi, sanat tarihi, estetik alanları ve atölye uygulamalarının kaynaştırıldığı program araştırmacı tarafından uygulanmıştır. ölçme aracı iki bölümden oluşmuştur. I. Bölüm sanatla ilgili bilgiyi, II. Bölüm görsel değer ve kavranılan, anlama, çözümleme, değerlendirme becerisini ölçmeye yönelik hazırlanmıştır. Deney ve kontrol grubunun öntest son test puanlan bulunmuş ve bu iki grubun fark puanlan karşılaştırılmıştır. Bu karşılaştırmada deney grubunun lehine anlamlı bir farklılık bulunmuştur.
Tarihsel gelişim sürecinde çevrenin heykelle, heykelin de çevreyle ilişkilendirilmesi

Heykel ve çevre, hızla değişen düşünce anlayışlarına göre insanlık tarihi boyunca varlığını sürdürüp çevresindeki pek çok şeye kattığı özelliklerle duygu, anlam, ifade ve sosyal çözünürlük yükleyip birbirinden bağımsız olmaktan çıkıp toplumsal ve ekonomik gereksinimlere yanıt verebilecek şekilde gelişme kaydetmiştir. Çağdaş sanat ortamında zamanla heykelde oluşan gelişimin çevreyi de aynı paralelde etkileyip her ikisinin de kesiştiği noktada birbirine ivme kazandırarak geleneksel yaratı anlayışları ve biçimleriyle kesin bir çizgi yakaladıkları görülür. Heykel sanatının tarihsel süreç içerisinde geçirdiği en önemli dönüşümlerden birisi hiç kuşkusuz sanatsal üretim sürecinin içerisine fiziksel mekan bilgisinin gerekliliğini dahil etmesi, 20. yüzyıl yenilikçi ortamında da çevreyi heykelin, heykeli de çevrenin alanına yaklaştırmasıdır. Günümüze kadar düşünsel ve teknik yaklaşımların modern çağ sanat ortamında heykeli çevreye, çevreyi heykele götüren yaklaşımlar iki disiplinin mekan, yeni malzemeler ve teknikler, ölçek, form, denge, simetri, zıtlık, ritim, birlik, oran, uyum ve izleyiciyle kurulan ilişki ortak paydalarının altında birleştiği ortaya koyulmuştur. İşte bu kesişen noktalarla birlikte karşılıklı olarak birbirlerinin bakış açılarından, biçimsel anlayışlarından, teknik yöntemlerinden etkilenen ve birbirinin kavramsal niteliklerine açılan iki disiplinin ortaya çıktığı belirtilmiştir.
Tıbbi illüstrasyonun Türkiye'de oluşumu ve gelişimi açısından incelenmesi

Bu çalışma öncelikle tıbbi illüstrasyonun daha sağlıklı anlaşılabilmesi için illüstrasyon nedir, tarihi, türleri, işlevleri ve yaratım süreci gibi temel soruları yanıtlamıştır. İllüstrasyon yaratım ve üretim sürecinin sanattan ayrıldığı gibi temel sorulara cevaplar verdikten sonra medikal resimleme ve tıbbi illüstrasyonun tanımları yapılmıştır. Aynı şekilde tıbbi illüstrasyonun da temel işlevleri, kullanım alanları, bilgilendirme tasarımıyla ilişkisi ve tarihçesine yer verilmiştir. Daha sonra Anadolu'da tıbbi illüstrasyon adı altında antik dönemden günümüze kadar çıkagelmiş tıbbi illüstrasyon ve tıbbi illüstrasyonla bağlantılı bilgiler paylaşılmıştır. Türkiye'de son dönem tıbbi illüstrasyon ile ilgili gelişmelere ve Türk tıbbi illüstratörlerin yaptığı eserlere yer veren bu çalışma, medikal çizerlerin görüşlerini de yansıtarak tıbbi illüstrasyonun konumu ve geleceği üzerine çıkarımlarda bulunulmuştur. Ayrıca uygulama projesi olarak hasta ve meraklıları sık görülen rahatsızlıklar hakkında bilgilendirici illüstratif çalışmalar hazırlanmıştır.
Tüketim toplumunda yeni sanat pratikleri

Üretim ve tüketim arasında, neden ve sonuç ilişkisine dayalı bir denge varlık gösterir. Bu denge ise, insanoğlunun doğumundan, ölümüne kadar süren bir eylemdir. İnsan varlığının sürekliliğinin bir nedeni olan bu eylem, toplumların da varlık nedenini oluşturabilmektedir. Asıl olan, toplumu oluşturan bireyin bu eylemi ne amaçla gerçekleştiriyor olduğudur. Kapitalizmin imajı haline dönüşen tüketim toplumu, yaşamını devam ettirebilmek için gerçekten ihtiyaç duyulan tüketim, statü ve prestij edinme gibi unsurlar için yapılan tüketim arasındaki ayrımı ortadan kaldırır ve genel bir farklılaşmaya yöneltmiştir. İşte bu noktada tüketim toplumu, özellikle emperyalizmin öğretileri doğrultusunda kültürü ve ekonomik kaynaklarını ele geçirmek amacı ile kendi biçimleriyle özendirici talepler üreterek, diğer ülkelerin toplumlarını kendi istekleri doğrultusunda değiştirmişlerdir. İlk hazır nesne kullanımını eserlerinde kullanan Picasso ve Braque sonrasında, Duchamp'ın devam ettirmiş olduğu sanat hareketi ve tüketim kültürüne göstermiş olduğu tepki, günlük kullanılan tüketim nesnelerinin bir sanat nesnesi şeklinde tekrar kullanılması Schwitters' ında devam ettirerek, Warhol, Hamilton, Wesselmann, Rauschenberg ve Beuys gibi sanatçıların, tüketim toplumuna bir başkaldırı niteliğinde yapmış olduğu eserleriyle günümüze kadar gelmektedir. Bu konu günümüz çerçevesinde incelendiğinde gelişen teknolojinin etkisiyle tüketim nesnesinin bir sanat nesnesi olarak kullanımı ve bu hareketin sonucunda günümüz tüketim toplumunun değişimi ve sanat nesnesi arasındaki dialog ile yeni sanat pratikleri bu çalışma ile irdelenmiştir.
Kum sanatının çocuk resimlerine etkisinin değerlendirilmesi (9-10 yaş)

Çocuk resimleri, bize çocuğu en iyi tanıtan projektif bir araçtır. Çocuk yaptığı resimlerle kendini anlatır. Hatta sözel olarak ifade edemediği birçok durumu resim yoluyla daha iyi ifade edebilir. Bu yönüyle çocuk resimleri dışavurum özelliği taşır. Çocukların çizgileri, resimleri onların sanatsal gelişimlerinin bir göstergesi olarak değerlendirilmelidir. Çocuk için resim, dinamik bir etkinlik örneği ve yalın bir anlatım aracıdır. Sanat yaratımında doğayla iç içe olmak eskiden beri süregelen bir olgudur. Canlı performans sanatı olan kum sanatında, doğanın biçimlendirildiği bir çizim tekniğidir.
Yabancılaşma üzerine imgesel ve görsel denemeler

Yerleşik hayata geçişten başlayarak, teknoloji ve sanayileşmeyle had safhaya ulaşan meta üretimi, iş bölümünün artması gibi etkenler, insanın kendisine ve topluma yabancılaşması koşulunu yaratır. Bu çalışmada, yabancılaşma olgusuyla bağıntılı olarak, ekonomik, ruhbilimsel ve ideolojik etmenlerin birbirlerini nasıl etkiledikleri ve sanattaki yansıma biçimleri üzerinde durulmuştur. Kavramsal olarak, modern devlet, rasyonel organizasyon ve bireyin irrasyonel yaşamı arasındaki paradoks esas olarak alınmıştır. Teknik, teknoloji ve yabancılaşma arasındaki ilişkiyi yansıtabilmek ve çağı çağın gereçleriyle tanımlayabilmek üzere, yabancılaşma olgusunun görselleştirilmesinde faydalanılan materyal, bilimin, bilginin ve tekniğin bir sembolü olarak seçilen, elektronik devrelerdir. Uygulamalarda, insansızlaştırma koşul olmamakla birlikte çağın öznesi durumunda olan, bilgi bilim ve teknolojinin, resmin öznesi olması fikriyle hareket edilmiştir. Teknolojik görüntülere, hem içerik hem plastik olarak, bir karşıtlık oluşturması amacıyla, ikona estetiğinin uygulamalara yansıması ise, plastik olarak gelinen sonuçtur. İçerik olarak ikonalarla, bugünün dünyasında bilginin ve tekniğin, dolayısıyla gücün tapınılacak bir konumda olması nedeniyle bir benzerlik ilişkisi kurulmuştur. Kavramsal ve plastik araştırmanın sonucunda fark edilen en belirgin değişim, teknolojik görüntülerle başlayan uygulama sürecinde, önce ikona etkisinin artması ve sonrasında büyüye kadar giden bir sürece girilmesidir. Bu da içinde yaşadığımız iletişim ve enformasyon çağının bir paradoksu olarak, iletişimsizlik ve irrasyonel bir 'içe bakış'a denk düşer. Yani nesnel evrenin gerçeği ile iç evrenin gerçeği nesnel evrenden kaynaklansa da- örtüşmeyebiliyor..
Geçmişten günümüze Trakya Bölgesi'ndeki çömlekçilik merkezleri

Trakya tarihsel ve kültürel olarak Anadolu'dan farklı bir bölge olmasına rağmen Anadolunun bütünleyicisi, köprüsü olmuştur. Tarih öncesinde önemli bir yere sahip olan bu bölge üzerinden çeşitli geçişler söz konusu olumştur. Bu geçişlerde gelenler hangi bölgeden gelirse gelsin, diğer bölgeye geçmeden olan geçişlerde burada farklı bir uyum süreci geçirdiği anlaşılmaktadır. Bu durumlar sonucunda Trakya'nın basit bir köprü olmadığı ortaya çıkmaktadır. Bu durum Trakya'nın uygarlık tarihi içindeki yerinin anlaşılmasını her ne kadar güçleştirmekte ise de araştırma açısından çok daha canlı ve çok yönlü bir süreci de yansıtmaktadır. Trakya Bölgesi'nde, Avcılık ve Toplayıcılık Dönemi'nden ( Paleolitik Çağ: M. Ö. 1 Milyon ? M. Ö. 12000) yakın tarihe kadar birçok farklı topluluk yaşamını sürdürmüştür. Bu nedenle Bölge'de insanlığın oluşumunun en erken aşamalarına kadar giden geçmişşin izlerini bulmak mümkündür. Özellikle Kırklareli tarih öncesi konum itibariyle dikkat çeken pek çok antik yerleşim merkezine sahip bir ilimizdir. Kırklareli ilinin bulunduğu kesimin önemli ölçüde dış etkenlere kapalı kalmış olmasından dolayı Kırklareli Trak kültürünün en iyi korunduğu bölgedir. Cumhuriyet Dönemi'nde Atatürk'ün bölgenin kültür tarihinin önemini görüp kazı çalışmalarını başlattıktan sonra aralıklı olarak günümüze kadar devam eden kazı çalışmaları sonucu bu topraklarda yaşayan birçok medeniyetin ortaya çıkmasıyla birlikte en eski mesleklerden biri olan çömlekçilikte ortaya çıkmıştır. Trakya Bölgesi'nde tarih öncesine ait birçok çömlekçilik merkezi bulunmuştur. Trakya'da 19. yy ortalarına kadar çok yaygın olan çömlekçilik ve çömlekçi çarkı kullanımı yıllar geçtikçe giderek azalarak günümüzde yok olmaya yüz tutmuştur. Yaptığım araştırmalar sonucu araştırma sonucu Trakya Bölgesi'nde günümüzde sadece Kırklareli'nde bir tek atölye kalmıştır. Yok olmaya yüz tutmuş bu meslek, bu son atölye de kapılarını kapattıktan sonra ne acıdır ki çömlekçilik son bulacaktır.
Resimde gösteri ve gösteriş imgeleri

ÖZ Bu tez kapsamında gösteri ve gösterişçi tüketim kavramları aralarında bir ilişki olduğu varsayılarak, moda , kitsch , fetişizm gibi başka kavramlar üzerinden incelenmiş ve sanat tarihindeki bazı örnekler üzerinden değerlendirilmiştir. İnsanoğlu, tarih boyunca toplumsal ilişkileri içerisinde itibarını kanıtlama biçimi olarak tükettiği nesnelere ve gerçekleştirdiği eylemlere değer atfetmiş, gösteriş yaparken itibarını bu şekilde sergilemiştir. Bu durumun, bir resmin imgesel yapısında ne şekilde karşımıza çıktığı bu tez bağlamında incelenmiştir. Eylemlerin ve nesnelerin kendini ön plana attığı, görünür olmanın önemli olduğu bir dünyada değerler, işlevselliklerin önüne geçmişş ve sonunda edilgen insanoğlunu etkisi altına alarak onun kontrolünden çıkıp, ilişkilerini etkilemiştir. Gösteri sahnelenen bir oyuna benzetilebilir. Sahne, bir nesne veya insanın üzerine kurulur ve karşısında edilgen izleyiciler ister. Gösteri, onların duygu ve arzularını talep ederken sanatı bir araç olarak kullanır ve izleyicilerinin yönlerini istediği biçimde tayin eder.
Ara yaratıklar kimliksiz biçimler

Maskeler, insanlık tarihinde kimliği gizlemek için veya başka bir kimliğe dönüşmek için kullanılmıştır. Abartılı ifadelere sahip olan masklardaki formlar, insanın bazen hayvan, bazen hayali bir yaratık, bazen de bitki biçimine dönüşmesini sağlar. Bu davranış şekli, modern yaşamda oluşan örgütlü toplumlarda var olan insanların kimliklerinin yeniden ve tekrar dönüşmesini tetikler. Sanayileşme dönemi ile birey, emeğine sonrasında ise kendine bile yabancılaşan süreçlere dahil olur. İnsanın yaşadığı evrene yabancılaşması ve nihayetinde doğaya dönme arzusu, arada kalan bir yaratığı doğurur. Franz Kafka'nın 'Dönüşüm' adlı öyküsünde de değindiği gibi, bu yeni düzen içinde insanların zamanla her şeye yabancılaşarak yaşamlarına devam etme çabasını görürüz. Postmodernizm döneminde ise insanlığın melez varlıkları fark etmesi daha sonra bu algıyı yüceltmesi ve melezliğin kent yaşamındaki etkileri görülür. Bu çalışma, ilk çağlardan beri dönüşen insanın modern toplumda bireyin örgüt içindeki yabancılaşan formunu ve zamanla Postmodernizm döneminde başkalaşıma uğrayarak ara yaratığa dönüşmesini inceler.
Representation of the unrepresented: Disability in children's picture books

Bu çalışma, okul öncesi çocuklar için resimli hikaye kitaplarında engellilik temsilini incelemektedir. Engellilik tasvirini çevreleyen konular hakkında farkındalığı artırmak için engelliliğin nasıl temsil edildiğinin araştırılmasını, tanımlanmasını ve böylelikle, resimli kitapların daha kapsayıcı hale getirilmesine yardımcı olmayı amaçlamaktadır. Buna ek olarak, çalışmanın gayesi, resimli kitaplarda engelliliğin mevcut yanlış temsili veya temsil edilmemesi durumunu değiştirmek için illüstratörlere ilham vermek ve motive etmektir. Bu tezin odak noktası, son on yılda Türkiye'de yayımlanan yerli ve yabancı yazarlara ait resimli çocuk kitaplarıdır. Metot olarak nitel analiz kullanılmıştır. Toplam 52 resimli kitap, 40 farklı kodla ayrıntılı olarak analiz edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre, son on yılda yayımlanan resimli kitaplarda engelliliğin temsilinde bir artış ve gelişme yaşandığı görülmektedir. Bununla birlikte, analiz edilen resimli kitaplar engelliliği genellikle bir tema olarak kullanmakta olup, engellilik tiplerine klişeleşmiş yaklaşıma sahiptir ve bir hikaye yerine engellilik tipi hakkında bilgi sunmayı amaçlamaktadır. Ayrıca, engelli karakterler çoğunlukla ana karakterlerdir ve genellikle çocukturlar. Bu çalışma, resimli kitapların, çocuklar için etkisi yüksek bir öğrenim aracı olmaları nedeniyle daha kapsayıcı ve eşit olmasının gerekliliğini vurgulamaktadır.
Sanat eseri kullanılan reklamların göstergebilimsel açıdan incelenmesi

Günümüzde birbirine benzer ürünlerin çogalması, tüketicilerin günden günebilinçlenmesi ve yogun rekabet ortamı, reklamların islevini daha da önemli bir hale getirmektedir. Kurum ve kuruluslar, hedef kitlelerinin akıllarında kalabilmek için kendilerini rakiplerinden ayıran reklamlar yapmak durumundadırlar. Reklamlarda kullanılan görsel malzemelerle ürünü özdeslestirmek ve ürünün özelliklerini vurgulamak olasıdır. Bazı kurum ve kuruluslar, faklılıklarını ve benzersizliklerinivurgulayabilmek için, reklamlarında, sanat eseri kullanmaktadırlar. Göstergebilim, tıpkı iletisim ve alt dalı olan reklamcılık gibi, 21. yüzyıla girerken yasamın tüm alanlarında önemli bir yer tutmaktadır. Etkili bir iletisim ortamı için, bizi çevrelemis olan tüm göstergelerin çözümlenmesi gerekmektedir. Bu arastırmanın amacı, sanat eseri kullanılan reklamların göstergebilimsel açıdan incelenmesidir. Bu amaç dogrultusunda, sanat eseri kullanılan reklamlardan, 1999 yılından itibaren ulasılabilenler toplanmıs ve incelenmistir. Göstergebilimsel incelemenin yapılabilmesi için gerekli kuramsal bilgileriletisim, göstergebilime genel bakıs ve reklam baslıkları altında toplanmıstır. Veri toplama aracı olarak San Francisco Üniversitesi'nden Prof. Dr. Arthur Asa Berger'in, dergi reklamlarını göstergebilimsel açıdan incelemek için hazırlamısolduğu ölçek kullanılmıstır. Bu ölçek, arastırmacı tarafından Türkçe'ye çevrilmistir. Ayrıca ölçegin, göstergebilimsel incelemeye ve aslına uygunlugunun belirlemede, onbes ögretim üyesi ve on bes grafikerden olusan uzman grubunun görüsleri alınmıstır. Sanat eseri kullanılan reklamların yaklasık % 44 .4'ünde sanat eserinin ve sanatçısının adı ile tarihi konusunda bilgi bulunmaktadır. Reklamların yaklasikii%11.1'inde sanatçının adı ile eserin tarihi; % 11 .1'inde eserin tarihi ve teknigi;%11.1'inde eserin adı, ölçüleri, yeri, tarihi, teknigi ve sanatçısı hakkında bilgi verilmistir. %11.1'inde ise, sanat eseri hakkında hiçbir bilgi bulunmamaktadır. Bu tez çalısması ile sanat eseri kullanan reklamların göstergebilimsel açıdan incelemesi yapılmıstır. ncelemenin sonuçlarına göre sanat eserlerinin, reklamlarda kullanımının çok yaygın olmadıgı ortaya çıkmıstır. Ayrıca söz konusu reklamların, kullanılan sanat eseri ile reklamı yapılan ürünü özdeslestirmeye çalıstıgı görülmüstür.
Türkiye'de fotoğraf dernekleri ve işlevleri

Ülkemizde amatör fotoğraf dernekleri konusunda yeterli veri yoktur. Bu çalışmanın amacı amatör fotoğraf derneklerinin gelişim sürecini incelemek ve ulaşılabilen fotoğraf derneklerinin üyelerinin özelliklerinin, fotoğrafla ilişkilerinin ve üyeler gözüyle bu derneklerin işlevlerinin belirlenmesidir. Öncelikle Osmanlı ve erken Cumhuriyet dönemlerinde fotoğrafın durumu gözden geçirilmiş, daha sonra dünyada ve ülkemizdeki fotoğraf derneklerinin gelişim süreci incelenmiştir. Türkiye'de faaliyet gösteren derneklerin işlevlerinin ve üyelerinin özelliklerinin belirlenmesi için, Türkiye Fotoğraf Sanatı Federasyonuna bağlı 19 fotoğraf derneğinin yaklaşık 1700 üyesinden 350 kişiye, TFSF başkanlığı ve dernek yönetimleri aracılığıyla ulaşılması ve 68 sorudan oluşan bir anketin üyelereuygulanması planlanmıştır. Ancak 19 dernekten 11 derneğe ve 154 üyeyeulaşılabilmiştir. Sekiz dernekten az sayıda ve eksik yanıtlı anket gelmesi nedeniyle, araştırmada ankete en çok ve doğru yanıt veren üç derneğin 85 üyesinin verileri değerlendirilmiştir. Verileri kullanılan bu üç dernek İstanbul Fotoğraf ve SinemaAmatörleri Derneği, İzmir Fotoğraf Sanatı Derneği ve TrabzonFotoğraf Sanatçıları Derneği ' dur. Çalışmaya katılan 85 dernek üyesinin yaş ortalaması 41,6 10,2 (21- 68 olarak saptanmıştır. Üyelerin % 12 ,9'u (n=11) kadın, % 87 ,1'i (n=74) erkektir. Dernek üyelerin % 2 ,4'ü (n=2) ilköğretim, % 10 ,6'sı (n=9) lise, %55,3'ü (n=47)üniversite, %31,8'i (n=27) yüksek lisans veya doktora düzeyinde eğitim almışlardır. 85 fotoğraf derneği üyesinden 5 kişi (% 5,9) fotoğraf lisans eğitimi, 6 kişi (%7,1) fotoğraf ön lisans eğitimi almıştır. 53 kişi (%62,4) dernekler tarafından düzenlenen fotoğraf kursları ile fotoğraf eğitimi almışken, 21 kişinin (% 24 ,7)fotoğraf üzerine eğitimi yoktur. Dernek üyeleri, derneklerinin eğitim verme, gösteri ve sergi düzenleme, süreli yayın çıkarma, çekim gezisi düzenleme, vb. işlevlerini yerine getirmede yeterli olduğunu düşünmektedirler.