turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği Hukukunda engellilik ve ayrımcılık yasağı

Engellilik ve ayrımcılık yasağı, Avrupa Birliği hukukunda önemli bir mesele haline gelmiş ve üç temel evrede gerçekleşmiştir. İlk evrede, Amsterdam Antlaşması yürürlüğe girdiği zaman, ayrımcılık yasağının türlerine engellilik kavramı dahil edilmiştir. İkinci evrede, ayrımcılık yasağının türlerine engellilik kavramı dahil edilmiş olması nedeniyle, engellilerin istihdama erişimi, refah ve sosyal güvenliğe erişimi, mal ve hizmet alımlarına erişimi, adalete erişimi ve ayrımcılıktan korunması garanti edilmektedir. Dolayısıyla, üçüncü evrede, engellilerin topluma katılması amacıyla, engellilere makul uyumlaştırma, düzenleme kapsamına alınarak çerçeve genişletilmiştir. Engellilerin korunması, AB'nin Birincil ve İkincil Hukuk mevzuatında düzenlenmiştir. Fakat, AB'nin Birincil ve İkincil hukuk mevzuatında engellilik tanımı bulunmamaktadır. Bu bağlamda, AB hukukunda engellilik tanımı olmamasına rağmen; Avrupa Birliği Adalet Divanı yargı kararları ile engellilerin korunması kavramının uygulama alanını genişletip, kelime kavramının anlamını adil bir şekilde doldurarak yorumlayabilir. AB hukukundaki engellilerin korunmasının temel amacı, bireyin topluma katılmamasına neden olan bariyerlerin kaldırılmasıdır. AB hukukunda çevresel bariyerlerin kaldırılmasına odaklanan; sosyal ve fiziksel bariyerlerin kaldırılmasına odaklanan, daha da temele indiğimizde engelliliği açıklayan medikal ve sosyal model düzenlenmiştir. Bu bağlamda AB, bariyerleri kaldırarak, engellilerin diğer insanlar gibi toplumda üretime katmak suretiyle katkı sağlamasına yüce bir ilke olarak inanmaktadır. Öncelikle belirtmek gerekir ki, engellilerin topluma sağladığı katkının oranı, diğer insanların katkısı ile aynı oranda beklenmemektedir. Ancak, AB burda esas olarak, engellileri topluma ve istihdama katarak; engelleri, bu durumla yaşamak durumunda olan bireyler ve toplum için bir yük olmaktansa katkı, fayda ve semere haline getirmeyi kendine amaç bilmiştir.
AB Sürecinde Türkiye'de Sigortacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu üzerine değerlendirme

Liberalizasyon ve özelleştirmeyle birlikte devletin ekonomide oynadığı rol tüm dünyada değişikliğe uğramış olup, finans, enerji, iletişim gibi özel sektöre devrolmuş alanlarda devletler artık düzenleyici ve denetleyici vazifeye sahip olmuştur. Finans sektörünün alt sektörlerinden olan sigortacılıkta da düzenleme ve denetleme olgusu farklı ülkeler tarafından farklı şekillerde gerçekleştirilmektedir. Çağdaşlaşma hedefinin Türkiye için günümüzdeki tezahürü olarak değerlendirilebilecek olan Avrupa Birliği'nin müktesebatı olduğu kadar AB'ye üye ülkelerin kurumları da Türkiye için benzerlik gösterilmesi beklenen yapılardır. Bu doğrultuda; İlerleme Raporlarında Türkiye için gereklilik olarak görülen sigortacılık sektöründe bir düzenleyici ve denetleyici kurumun oluşturulması bu tezin konusunu oluşturmaktadır. Tezde, regülasyon ve konuyla ilgili temel kavramlar tanıtıldıktan sonra, AB ve Birlik'teki ekonomik krizden bahsedilmiştir. Daha sonra sigortacılık sektörü hakkında bilgi verilerek AB üyesi ülkelerdeki sigortacılık üst kurulları tanıtılmıştır. Son olarak Türkiye'de faaliyet gösteren üst kurullardan bazıları tanıtılarak Türkiye'de sigortacılık üst kurulunun oluşturulması gerekçelendirilmiştir.
Avrupa Birliği'nde demokratik meşruiyet arayışı: Avrupa vatandaş inisiyatifi

Çalışmanın amacı, AB'nin yüz yüze olduğu 'demokratik meşruiyet açığı' meselesinin nedenlerini analiz ederek, soruna katılımcı demokrasi anlayışı temelinde çözüm önerisi sunmaya çalışmaktır. Bu çerçevede birbiriyle bağlantılı iki argüman ileri sürülmüştür. Argümanlardan ilki, AB'nin yetkilerinin zaman içinde artmasıyla ters orantılı olarak vatandaşlardan giderek uzaklaştığı görüşünü esas alır. Yetkileri artan Birlik, halkların günlük yaşamını daha fazla etkiler hale geldikçe, entegrasyon sürecinin demokratik karakteri sorgulanmaya başlanmıştır. Birlik ile vatandaşlar arasındaki kopukluğun temel nedeni Birlik düzeyindeki temsili demokrasinin yetersiz oluşuna bağlanmaktadır. Yani demokratik meşruiyet açığının önemli bir temsil problemi olduğunu söylemek mümkündür. Bu ise çalışmanın ikinci argümanıdır. Aktörel çeşitliliği, kendine özgü karar alma yapısı ve kurumsal işleyişi dikkate alındığında, ulus devletle özdeşleşmiş temsili demokrasi anlayışının AB demokrasisi için yeterli olmadığı açıktır. AB, herhangi bir ulusal politik sistemden daha yüksek bir fikir birliğini gerektirir. Bu nedenle, Birlik'in politik sisteminin, gelişimine daha uygun başka bir meşruiyetle desteklenmesi gerekir. Sorunun çözümüne ilişkin birbiriyle bağlantılı iki önerme sunulmaktadır. İlki, 'Avrupa vatandaşlığı' kavramına anlam vererek onun güçlendirilmesidir. Ulus-ötesi siyasi bir topluluğun oluşumu Avrupa vatandaşlığına anlam kazandıracaktır. Bu ise, ancak, halk için, halkın aktif katılımı temelinde, aşağıdan yukarı bir yöntemle mümkün olabilir. Bu çerçevede ikinci önerme, katılımcı demokrasinin bu amaca hizmet edebileceğidir. Katılımcı demokrasi, vatandaşların, karar alma süreçlerine, seçimlerin dışında da etkin şekilde katılmalarına imkan sağlar. Vatandaş ile devlet arasındaki aracıları ortadan kaldırır ve vatandaşları ortak çıkarlar temelinde harekete geçiren bir alan yaratır. Önemli bir katılımcı demokrasi aracı olan 'Avrupa Vatandaş İnisiyatifi', vatandaşları karar alma sürecine dahil ederek Avrupa demokrasisine yeni bir boyut kazandırmıştır. Avrupa düzeyinde siyasi bir topluluğun oluşumuna hizmet eder. Bu çerçevede, demokratik meşruiyetin sağlanmasında önemli bir fırsat olarak değerlendirilebilir.
Türkiye'de bal endüstrisinde pazarlama stratejileri ve tüketici davranışı

Araştırmada, Türkiye'de balın pazarlama sürecinde yer alan fonksiyonlar ve tüketicilerin bunlara karşı duyarlılığı incelenerek konu ile ilgili sorunlar ve çözüm önerileri üzerinde durulmuştur. Firma düzeyindeki araştırmalar pazarın önemli bir bölümünü oluşturan (yaklaşık %60) bal firmalarının pazarlama yönetimleri ve stratejileri vak' a çalışmasıyla ortaya konulmuştur. Bu bölümde firmaların tarihçesi, misyonu, ürün yelpazesi ve ürün hattı, pazar payları, fiyat kararları, Ar-Ge faaliyetleri, dağıtım ve tutundurma gibi pazarlama yönetimi uygulamaları ortaya konulmuştur. Perakendeci bazındaki ampirik araştırmalar İstanbul' da faaliyet gösteren ve rastgele seçilen 27 mağazadan toplanan verilere dayanmaktadır. Bu mağazaların seçiminde perakendeci tanımlarına uyulmuştur. İncelenen konular arasında bal satışlarının toplam cirodaki oranı, marka tercihleri, marka sayısı, müşteri-marka ve ambalaj tercihleri, iade oranları ve nedenleri, müşteri şikayetleri, ürün alma organizasyonları, firmalardan alınan stand kirası ve katılım payı ile ilgili anlaşmalar yer almaktadır. Tüketicilere yönelik araştırmalar ise, değişik sosyal sınıflardaki 150 tüketici ile yapılmıştır. Bal çeşitlerinin kullanım yaygınlığı, sosyal sınıflara göre tüketim miktarları, marka tercihleri; balların renk, koku, yöre, ambalaj, doğallık ve kristalleşme gibi özellikleri hakkındaki tüketici algıları ve tutumları ayrı ayrı incelenmiştir. Sonuç bölümünde ise firma, perakendeci ve tüketici düzeyindeki araştırmaların bulguları değerlendirilerek mevcut sorunlar ve bunların aşılması için gereken önlemler tartışılmıştır.
Europeanization of minority rights in Turkey and Greece: A comparative analysis

Avrupa Birliği, standart bir azınlık hakları politikası olmamasına rağmen, 'azınlıklara saygı ve onların korunması' şartını Kopenhag Kriterlerine eklemiş ve bu şartı yerine getiren aday ülkeleri üyeliğe kabul etmeye başlamıştır. Böylece, AB şartlılık mekanizması aracılığıyla aday ve başvuran ülkeleri azınlıklarına hem pozitif hem de negatif haklar vermesi için zorlamaktadır. Eğer bu haklar AB standartlarında olmazsa üyeliğe kabul etmemektedir. Aslında, azınlık hakları konusunda bir AB standardı da yoktur. Eğer AB'nin Türkiye ve Yunanistan'ın azınlık haklarını koruma mekanizmalarını geliştirmeleri üzerine uyguladığı baskı karşılaştırılacak olursa, Türkiye'nin Yunanistan'dan daha etkin bir şekilde Avrupalılaştığı görülmektedir. Böylece, Türkiye'de azınlık hakları konusunda ülkeyi teknik olarak AB üyesi olmaya elverişli hale getiren önemli gelişmeler yaşanırken, Türkiye'nin bu reformları daha etkin bir şekilde uygulaması gerekmektedir. Ayrıca Türkiye, Avrupalılaşma sürecinin sosyal-öğrenme kısmını yerine getirmek için hem hükümet düzeyinde hem de toplumsal düzeyde azınlık ve diğer marjinal gruplara karşı olan algısını değiştirmelidir. Benzer şekilde, Yunanistan da taraf olduğu birkaç uluslararası antlaşmaya dayanarak 1990'ların başındaki 'yasal eşitlik-eşit yurttaşlık' felsefesini daha çok pozitif azınlık hakları vererek benimsemelidir.
Competition and collusion: An analysis of competitionpolicy perspectives with specific policy perspectives with specific reference to cement industries in the European Union, United States and Turkey

REKABET VE UYUMLU EYLEM: Avrupa Birliği, Amerika Birleşik Devletleri ve Türkiye'deki Rekabet Politikası Perspektiflerinin Çimento Sanayi Bazmda Gerçekleştirilmiş Bir Analizi Bu tez piyasalarda firmaların uyumlu eylem veya paralel davranış içinde bulunarak rekabeti önleyici, bozucu, ortadan kaldırıcı anlaşmalar içinde bulunması konusuna ilişkin rekabet hukuku kurallarının arkasındaki iktisat teorisini tartışmaktadır. Bu amaçla çimento sanayi örnek sektör olarak ele alınmıştır. Bu bağlamda öncelikle Avrupa Birliği ve Türkiye'deki ilgili hukuk kuralları ortaya konulmuştur. Bunu bu kuralların temelinde yatan iktisat teorisnin tartışılması izlemektedir. Bu tartışmada endüstriyel iktisat / organizasyon teorisi açısından firmalar arasındaki uyumlu eylemler ve antitrust otoritesi açısından bu uyumlu eylemlerin ne şekilde saptanabileceği konusu tartışılmaktadır. Bundan sonraki iki birbirini takip eden bölümde Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletlerinde çimento endüstrisi bakımından gerçekleştirilmiş olan antitröst uygulamaları ele alınmıştır. Tüm bu tartışmalar doğrultusunda bir sonraki bölümde Türkiye çimento sanayi incelenmektedir. Bu doğrultuda sektörün tarihçesi, iktisadi yapısı, özelleştirme uygulamaları, sektörün rekabetçi yapısı irdelenmiştir. Eldeki verilere göre sektördeki yoğunlaşma oranının firmalar arası uyumlu davranışa işaret etmekte olduğu saptanmış ve bunu daha iyi test edebilmek amacıyla ekonometrik bir modelleme yapılmıştır. Sonuç olarak bu sektörde yoğunlaşma düzeyindeki 100% bir artışın, yaklaşık olarak yüzde 25 düzeyinde fiyat artışına neden olduğu bulgusu elde edilmiştir.
AB 2020 stratejisi ve 2050 vizyonu bağlamında belirlenen yenilenebilir enerji hedeflerine ulaşılabilirliğin mali açıdan analiz edilmesi

Tezde, AB'nin 2020 Stratejisi ve 2050 Vizyonu bağlamında belirlediği yenilenebilir enerji hedeflerine ulaşılabilirliğinin mevcut mali ve finansman destek araçları ile mümkün olup olmadığı sorgulanmıştır. Mali analizin optimum düzeyde yapılabilmesini sağlamak maksadıyla 'Hedeflere Ulaşılabilirliğe Dair Mali Analiz Modeli' önerisi oluşturulmuş ve yapılan analiz neticesinde her iki dönemde de belirlenen hedeflere ulaşılamayacağı görülmüştür. AB, 2020 hedeflerinin on yıl yarı değerlendirmesini gerçekleştireceği 2015 yılını bir fırsat olarak görmeli ve mali ve finansal destek araçlarını başta 2020 hedefleri olmak üzere 2050 hedeflerine ulaştıracak şekilde revize etmelidir. Karbonsuzlaştırma Senaryolarından birinin seçimi için planlandığı gibi bekle gör yaklaşımıyla 2035 yılı beklenmemeli, onun yerine yeni nirengi noktası 2020 yılı olmalıdır. Zira günümüzde yenilenebilir enerji kaynak üretim tüketimleri ile teknolojik gelişmeleri ve kapasite kurulumları, çağdaş medeniyetler seviyesinin üzerinde yol alınabilmesi ile özdeşleşmiş durumdadır.
Küçük devlet teorisi ve Avrupa Birliği üyesi küçük devletler

Uluslararası ilişkiler alanında yapılan çalışmalara bakıldığında daha çok büyük devletler arasındaki güç ilişkilerine odaklanıldığı görülebilir. Küçük devletler zayıflıkla karakterize edilerek, bu devletlerin sergilediği davranışların daha büyük ve güçlü devletlerin politikaları ekseninde şekillendiği genel olarak kabul görmüştür. Küçük devletlerin kısıtlı kapasiteleri nedeniyle daha çok sistemik faktörlerin etkisi altında hareket edeceği öngörülmüştür. Çevresel koşullardan çok fazla etkilenen küçük devletlerin bu nedenle bazı ortak dış politika davranışları sergileyeceği düşünülmüştür. Küçük devletlerin güvenlik politikaları ise farklılık göstermiştir. Kimileri tarafsız kalmayı tercih ederken, diğerleri ittifaklarda yer almayı uygun görmüştür. Çalışmanın temel problematiği, küçük devlet teorisini Avrupa Birliği üyesi küçük devletleri üzerinden sınamaktır. Çalışmada, AB üye devletleri nüfus ve GSMH kriterlerine göre incelenerek mevcut yirmi yedi üyeden yirmi bir tanesi küçük devlet olarak sınıflandırılmıştır. AB Ortak Dış ve Güvenlik Politikası, küçük üye devletlerin dış ve güvenlik politikalarında büyük değişimler meydana getirmiştir. Dış politika alanında kısıtlı kaynakların yarattığı olumsuz durum, AB'nin sunduğu imkanlar sayesinde aşılmış ve daha aktif bir dış politika takip edilmeye başlanmıştır. Bu olumlu iklime karşın, güvenlik ve savunma konuları bugüne kadar büyük üye devletlerin yönlendirmesiyle gelişme göstermiştir. Sonuç olarak, küçük devlet teorisinin AB üyesi küçük devletler açısından tam olarak doğrulanmadığı kanısına varılmıştır. AB üyesi küçük devletler Birlik içerisinde birçok alanda güçlerinin ötesinde etkili olma imkanına kavuşmuş olmalarına rağmen, güvenlik ve savunma konuları büyük devletlerin tekeli altında kalmaya devam etmiştir.
Bulgaristan'daki Müslüman-Türk azınlığı (1878-2000)

İlk kez 16. yüzyılda dinsel azınlıkların ortaya çıkışıyla gündeme gelen azınlık haklan konusu, insan haklan konusuyla birlikte, günümüzde uluslararası ilişkilerde rol oynayan en önemli faktörlerden birisi durumuna gelmiştir. Bugün azınlık haklan konusu devletlerin milli yetki alanı dışında sayılmakta ve meşru uluslararası ilgi konusu olarak kabul edilmektedir. Diğer yandan, 19901ı yıllarla birlikte çeşitli uluslararası örgütlerde konuyla ilgili olarak kabul edilen belgelerde azınlık haklarına ilişkin ortak standartların oluşmaya başladığı, bu nedenle uluslararası insan haklan hukukundan ayrı olarak uluslararası azınlık haklan hukuku şeklinde bir hukuk dalının oluşma sürecine girdiği görülmektedir. Uluslararası ilişkiler ve uluslararası hukuk alanlarında böylesine önemli bir konuma gelen azınlıklar konusu, ülkesinde başta Müslüman-Türk azınlık olmak üzere geniş bir azınlık kitlesi barındıran ve 1989 yılı sonlarında Doğu Blokunun çökmesi üzerine Batılı uluslararası kuruluşlara üye olmak ve Batı dünyasıyla bütünleşmek isteyen Bulgaristan bakımından hayati öneme sahip bir konu durumuna gelmiştir. Bu saptamaların ışığında kaleme alman 'Bulgaristan'daki Müslüman-Türk Azınlığı (1878-2000)' başlıklı çalışmada bir yandan 1878 Berlin Antlaşmasıyla kurulan Bulgaristan Prensliğinden günümüze Bulgaristan yönetimlerinin Müslüman-Türk azınlığa yönelik uygulamalarını inceleyerek bağlı bulunduğu insan ve azınlık haklan metinleri bakımından Bulgaristan'ın hukuki ve siyasi sorumluluklarını tartışmak, bir yandan da 1989 sonrası dönemde Bulgaristan'ın insan ve azınlık haklan konularında attığı ileri adımların Batılı uluslararası kuruluşlara üye olma ve Batı dünyasıyla bütünleşme yolunda belirleyici olduğunu göstermek amaçlanmıştır. Bu çerçevede, giriş bölümünde öncelikle uluslararası ilişkilerde azınlık kavramı ve tanımı tartışılmış, ardından da Bulgaristan'daki Müslüman-Türk azınlığın tarihsel geçmişşine, nüfusuna, etnik kompozisyonuna ve oturduğu yerlere ilişkin özlü bilgiler 377 verilmiştir. Çalışmanın 1. bölümünde uluslararası ilişkilerde ve uluslararası hukukta başlangıçtan bugüne azınlık haklarının tarihsel gelişimi incelenmiş, daha sonra da azınlıkların uluslararası korunması tarihçesinde Bulgaristan'daki Müslüman-Türk azınlığın yeri ve Bulgaristan'daki azınlık rejimini belirleyen uluslararası metinlerin günümüzde geçerlilikleri tartışılmıştır. 2. ve son bölümde ise, 1878'den günümüze Bulgaristan yönetimlerinin azınlığın Bulgaristan'daki varlığını doğrudan ilgilendiren eğitsel, toplumsal, siyasal ve ekonomik alanlarla ilgili uygulamaları incelenmiş, bu uygulamaların Bulgaristan'ın bağlı olduğu temel insan ve azınlık haklan metinleri ve iç hukuk düzenlemelerine ne ölçüde uygun olduğu araştırılmıştır.
Can reproductive health program empower women? a feminist post-development critique of European Union funded reproductive health program in Turkey

İnsan merkezli kalkınma yaklaşımı çerçevesinde; yoksulluğun azaltılması, 'risklerin' azaltılarak seçeneklerin çoğaltılması ve kadının güçlendirilmesi yeni kalkınma misyononun amaçlarını oluşturmaktadır. İnsani Kalkınma modelini esas alan Üreme Sağlığı Programı, kadın sağlığının iyileştirilmesini, kadının seçeneklerinin genişletilmesi ve üreme haklarının sağlanmasını amaçlamaktadır. Yoksul kadının güçlendirilmesi; kadının üreme sağlığını tehtid edebilecek riskleri bertaraf edebilmesi için kadınların 'yapabilirliklerinin' arttırılması ve böylece üreme seçeneklerinin çoğaltılması şeklinde, genel politik ve ekonomik yapılara değinilmeden, kavramsallaştırılmıştır. Bu tezde yoksul kadının; neo-liberalizm, sosyal politikanın daralması ve esnek çalışma rejimlerinden dolayı; genel sağlığı, yaşam seçenekleri ve hakları azalırken; kalkınma ajanlarının sadece üreme sağlığı ve haklarına vurgu yapmasının yersiz olduğu savunulmaktadır. Bu argüman doğrultusunda bu çalışma, kalkınmanın, belirli bilme çeşitlerine izin verip diğerlerini imkansız kılarak, sosyal gerçekliği küresel hegemonik rejimlerin sürekliliğini sağlayan bir şekilde tasfir ettiğini öne süren post-kalkınma yaklaşımına dayanmaktadır..
AB Gümrük Birliğine üyeliğin Türkiye ekonomisine etkileri

Ülkelerin arasında ekonomik açıdan dengesizliklerin var olduğu küresel dünyada, her ulusal ekonomi ayakta kalabilmek için uluslararası ticari ilişkilerini genişletmeye çalışmaktadır. Özellikle gelişmiş ülkeler, sermaye birikimleri için siyasal olarak kontrol ettikleri bölgelerin kaynaklarını ve bu bölgelerin piyasalarını kendi pazarları olarak görerek sahip çıkmaktadırlar. Gelişmekte olan ülkeler ise sanayisini ve üretimini arttırmak için bu tarz entegrasyonların sürekli olarak içinde bulunmak istemektedirler. Bu anlamda tüm dünyada ekonomik bütünleşme hareketleri 19. yy'da başlamış ve özellikle 20. yy'ın ilk yarısından itibaren artan bir seyir takip etmiştir. Bu hareketler dünyanın belirli bir bölgesinde kalmamakla birlikte içlerinde en başarılısı Avrupa Birliği olmuştur. Bu kapsamda 21. yüzyıla büyük bir entegrasyon olarak giren Avrupa Birliği tüm bölge ülkelerinin içinde bulunmak istediği dünyada kurulu bulunan en büyük ekonomik ve siyasi entegrasyon oluşumudur. İşte o nedenledir ki, son yarım yüzyıldır Türkiye'nin çok önemli hedeflerinden birisi de Avrupa Birliği'ne tam üyelik olmuştur. Türkiye ile Avrupa Birliği arasındaki ilişkiler 1963'te Ankara Anlaşmasıyla başlamıştır. Gümrük Birliği'nin temelleri 1970'de imzalanan ve 1973'de hayata geçirilen Katma Protokol ile atılmıştır. Türkiye ile AB arasında Gümrük Birliği Anlaşması 6 Mart 1995 tarihinde imzalanmıştır. Türkiye'nin GB'ne geçişi, AB'ye tam üyeliğe doğru bir adım alarak dikkate alınmaktadır. Türkiye ile AB arasındaki GB'nin en önemli özelliği ise Türkiye'nin AB'ye tam üye olmadan GB aşamasına geçen ilk ve tek ülke olmasıdır. Üç bölümden müteşekkil olan bu çalışmanın teorik bölümlerinde sırasıyla; gümrük teorileri bağlamında entegrasyon girişimlerinin gelişimi, Avrupa Birliği ve Türkiye Avrupa Birliği ilişkileri ile Türkiye Gümrük Birliği'ne üyeliği süreçleri incelenmiştir. Çalışmanın son ve üçüncü bölümünde ise Türkiye'nin Gümrük Birliğine üyeliği öncesi ve sonrası 3-5 yıllık dönemlerdeki ekonomik göstergeleri baz alınarak değerlendirilmiştir. İstatistiksel tablolara göre yapılan bu karşılaştırmalar gümrük birliği teorileri bağlamında yorumlanmıştır. Araştırma sonucunda; Türkiye'nin gümrük Birliğine üyeliğinin dış ticaret göstergelerine olumlu yansıdığı, özellikle dış ticaret hadlerinde anlamlı gelişme ve büyümelerin yaşandığı ve ekonomik kriz dönemlerinde ülke ekonomisini koruyucu işlev gördüğü tespit edilmiştir. AB Gümrük Birliğinin Türkiye Ekonomisine yönelik bu statik etkileri yanında olumlu dinamik etkileri de görülmekle birlikte, ülkenin Birliğe tam üye olmamasından kaynaklı ülke ekonomisinde bazı olumsuz etkileri de tespit edilmiştir. Bu olumsuz etkinin başında ise ihracattaki büyümenin ithalattaki büyüme karşısında yetersiz kalmasına bağlı olarak ülke ekonomisinde meydana gelen cari açığın git gide artması olduğu söylenebilir.
Avrupa Birliği spor eğitimi temelinde spor liselerinin işlevsellik açısından durum analizi

Amaç : Bu araştırmanın amacı, Avrupa Birliği spor eğitimi temelinde Türkiye spor liselerinin işlevsellik açısından durum analizini yapmaktır. Yöntem : Avrupa Birliği'nin beden eğitim ve spor alanında faaliyet gösteren birimlerinin raporlarında vurgu yapılan yetenekli sporcuların akademik ve sportif eğitimleri gün geçtikçe önem kazanan bir olgudur. Türkiye spor liselerinin de bu amaçlar doğrultusunda kurulduğu bilinmektir. Karşılaştırmalı eğitim yaklaşımları ile şekillenen araştırma, hem nitel hem de nicel araştırma yöntemlerinin kullanıldığı bir karma yöntem çalışmasıdır. Doküman analizi ve odak grup görüşmeleri gibi nitel boyutlarının yanı sıra araştırmacı tarafından hazırlanarak spor liseleri mensuplarına uygulanan spor liselerinin işlevsellik açısından durum analizi anketi de çalışmanın nicel boyutunu oluşturmaktadır. Bulgular : Çalışmadan elde edilen bulgulara göre spor liseleri, MEB tarafından ilk kez kuruldukları 2004 yılında belirlenen akademik ve sportif amaçlarını karşılayamamaktadır. Avrupa Birliği eğitim bilgi ağına üye ülkelerin yetenekli sporcuların eğitimleri için geliştirdikleri birçok ulusal stratejiler ve Avrupa Birliği Konseyi'nin sporda eğitim ve antrenman konusunda bir araya getirdiği uzman bir grup tarafından raporlanan sporcular için çifte kariyer önerileri ışığı altında Türkiye spor liseleri Avrupa'daki spor eğitimi politikaları ile karşılaştırılmıştır. Avrupa'daki benzer okulları, branşında elit sporcu olma yolunda ilerleyen yetenekli sporcular için üst seviyede branş ve akademik eğitim programları hazırladıkları, öğretim programlarını bu yönde geliştirdikleri, içerisinde üst düzey eğitim, spor ve sağlık tesislerini barındıran yüksek eğitim ve antrenman merkezlerini hizmete açtıkları ve bu sporculara burs olanakları sağladıkları belirlenmiştir. Sonuç : Sonuç olarak Türkiye spor liselerinin durumu Avrupa Birliği ülkelerinin yetenekli sporcuların eğitimi için sunduğu fırsatlara göre yetersiz bulunmuş, yetenekli sporcuların eğitimini istenilen seviyeye çıkarabilecek çeşitli spor lisesi önerileri sunulmuştur.
Avrupa birliği uyum süreci bağlamında türkiye'de sağlık hizmetlerinin yapısal ve finansal dönüşümü

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de sağlık hizmetlerinin sunumu ve finansman yapısının Avrupa Birliği üyelik süreci içinde değerlendirilmesidir. Araştırmanın yöntemi ve veri toplama tekniğinde, incelenen konuyla ilgili olarak, Ekonomik Kalkınma ve İşbirliği Örgütü, Sağlık Bakanlığı, Devlet Planlama Teşkilatı, Türkiye İstatistik Kurumu, Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu gibi örgütlerin raporları kullanılarak literatür taraması yapılmıştır. Bunun sonucunda Türkiye'de sağlık sektörü ile ilgili olarak geçmişşe, bugüne ve de geleceğe yönelik çıkarımlarda bulunulmuştur. Türkiye, Uluslararası Para Fonu, Dünya Bankası ve Dünya Ticaret Örgütü gibi aktörlerin etkisi ile 2003 yılında sağlıkta dönüşüm programını uygulamaya koyarak sağlık sektöründe ciddi bir değişim dinamiği içine girmiştir. Bu dönemde Sağlıkta Dönüşüm Programı amaçları ve ilkeleri ile çelişen uygulamalar ortaya koymuştur. Düşürülmek istenen sağlık harcamaları artmış, aile hekimliği ve sevk zinciri işler hale getirilememiş, sosyal güvenlik kurumlarının finansman açıkları artmıştır. Sağlık hizmetleri sunum ve finansmanında kamunun payı düşürülerek özel sektörün katılımının arttırılması amaçlansa da kamu halen en büyük hizmet ve finansman kaynağıdır. Sağlık göstergeleri ise AB ülkelerinin çok altında kalmıştır. AB üyelik sürecinde üzerinde durulması gereken en önemli konu ise halk sağlığı ve aile hekimliği sistemi olmuştur. Hazırlanan eylem planları ve müktesebat uyumlaştırma çabaları AB üyelik sürecinde Türkiye için zorlayıcı/ teşvik edici güç olmuştur.