turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Balıkesir ili evsel katı atıklarının bertarafında uygun termal yöntemin seçilmesi

Avrupa Birliği Uyum sürecinde Ülkemizde atık yönetimine ilişkin çevre yönetimi politikaları oluşturulmuş ve çevrenin korunması için atık oluşumunun önlenmesi, mümkün olmadığı durumda atıkların yeniden kullanılması eğer kullanılamıyorsa geri dönüştürülmesi, geri kazanılması mümkün olmayan atıkların ise enerji geri kazanımında kullanılması veya nihai olarak düzenli depolama sahalarında güvenli şekilde bertaraf edilmesi gibi bir takım yasal düzenlemeler yapılmıştır. Tüm çalışmalara rağmen tüketimin hızla artması neticesinde kişi başına üretilen atık miktarı sürekli olarak artış göstermiştir. Balıkesir ili genelinde milli park, sit alanı, zeytinlik ve mera arazilerinin fazla olmasından dolayı entegre katı atık tesisi yer seçiminde alan sıkıntısı yaşanmıştır. Atıkların düzenli depolanması için yer sıkıntısı bulunan ve ekonomisi gelişmiş ülkelerde tercih nedeni olan termal yöntemlerin temel faydası atıkların kütlesel ve hacimsel olarak azaltılması olmakla beraber atık içerisinde bulunan ve termal yöntemler sonucunda ortaya çıkan ısının kullanılarak enerji geri kazanımı sağlamasıdır. Evsel atık bertrafında kullanılan termal yöntemler Avrupa da 60 yılı aşkın süredir kullanılmaktadır. Yapılan bu çalışmada Dünyada ve Avrupa da evsel katı atıklarla ilgili deneyimlerden örneklerde verilmiştir. Yine bu çalışmada Balıkesir'de uygulanan katı atık yönetim planı çerçevesinde evsel nitelikli katı atıklara uygulanabilirliği öngörülen termal bertaraf yöntemlerinden yakma, piroliz ve gazifikasyon sistemleri incelenmiştir. Balıkesir ilinde oluşan evsel nitelikli belediye katı atıklarındaki karakterizasyonu etkileyen değişkenler incelenerek nüfus projeksiyonu, atık yönetimi ve atık karakterizasyonuna dayalı kalorifik değerlere uygun termal bertaraf yöntemi olarak yakma teknolojisinin daha uygun olduğu belirlenmiştir. Yakma tesisinden elde edilecek enerji geri kazanımı hesaplamasında atığın düşük kalorifik değeri tüm mevsimlerde 8 MJ/kg olacak şekilde kabul edilmiş ve toplam elektrik enerjisi üretimi 87.360 MWh hesaplanmıştır. Bu çalışma sonucunda; Balıkesir evsel atıklarına termal bertaraf yöntemlerinden yakma teknoljisinin uygulanabileceği, bütüncül bir atık yönetimi yaklaşımı ilemi, atık toplama konteynerlerinin değiştirilmesi ile birlikte ikili toplama sistemine geçilmesi ve kalorifik değeri yüksek olan atıkların direk yakma ünitesine alınarak yakma sisteminin başarılı ve sürdürülebilirliğin sağlanması için elektrik üretiminden ilave gelirler elde edilebileceği sonucuna varılmıştır.
Applıcatıon of a model to predıct algal behavıour ın rıvers at ömerli reservoır, Turkey

Algal bloom, mikroskobik su yosunlarındaki büyüme ve artışlarla göl, reservuar, dere gibi tatlı sularda küçük populasyonlar halinde görülen doğal bir çevre olayıdır. Elverişli şartlar oluştuğunda, alg populasyonu hızlı bir şekilde artarak, tatlı su yüzeylerinde birikerek alg tabakalaşmalarına sebep olur. Algal tabakalarının oluşumuyla birlikte, su kaynakları ve su kaynakları kullanıcıları; azalmış estetik kalite, hoşa gitmeyen kötü koku emisyonları, su filtre sistemlerinin tıkanması, ve toksik içeriğin suya serbest bırakılması gibi problemlerle karşılaşabilir. Alg artışı olaylarının sık görülmesi ötröfikasyon göstergesi olup, su kaynaklarının ve havzaların doğru ve etkin bir sekilde yönetimini gerektirir. Tatlı sularda alg davranışının tayinine yönelik tahminlerde bulunabilmek için birçok modelleme çalışmaları yapılmaktadır. Buna rağmen, Türkiye'de, özellikle akarsu sistemlerinde, alglerin büyümesi ve taşınması konusunda, yapılan modelleme çalışmaları kısmen kısıtlıdır. Bu çalışmanın asıl amacı, Ömerli rezervuarından seçilmiş üç farklı dereden bir yıllık süre ile aylık alınan saha verilerinin model datası olarak, önceden geliştirilmiş matematiksel bir modele uygulanarak, potansiyel alg tabakalaşmaların yoğunluğunu, lokasyonunu ve zamanlamasını tahmin etmektir. Model sonuçları, besin, ışık, sıcaklık ve türbülans gibi çevresel şartların değişimi ile değişen alg yoğunluk ve miktari arasindaki ilişkiyi tahmin etmek konusunda oldukça makul sonuçlar göstermiştir. Simülasyon sonuçları ayrıca, mevsimsel Chl-a değisimlerinin kabul edilebilir tahminlerine işaret etmektedir. Özetleyecek olursak, model simülasyon sonuçları literatürdeki bulgular ile oldukça uyumlu olduğu söylenebilinir.
Hümik maddelerin içme suyu dezenfeksiyonu prosesine etkileri

Hümik maddelerin, UV ve UV/H2O 2 dezenfeksiyonuna etkileri ve bu dezenfeksiyon proseslerinin ardından sulardatoplam koliformların sonradan çoğalma potensiyelleri araştırılmıştır. Deneyler; farklı konsantrasyonlarda (0-10 mg/L) fülvik ve hümik asit içeren sulara, 68-681 mWs/cm 2 arasında değişen UV dozları uygulanarak gerçekleştirilmiştir. Dezenfeksiyonverimlilikleri ve sonradan çoğalma potensiyelleri, UV ve UV/H2O 2 proseslerindenhemen sonra ve 24 saat süren karanlık inkübasyonun ardından belirlenen toplam koliform sayılarına göre değerlendirilmiştir. UV dezenfeksiyonu deney sonuçları; hümik maddelerin, UV ışığını absorbeetmeleri nedeniyle, UV dezenfeksiyonu verimini önemli ölçüde azalttığını ortaya koymaktadır. Hümik madde içermeyen ve yüksek konsantrasyonlarda hümik madde içeren suların inaktivasyon katsayıları karşılaştırıldığında; fülvik ve hümik asitkonsantrasyonlarının artması ile birlikte k değerlerinde önemli bir düşüş belirlenmiştir. Karanlık inkübasyon deneyleri ile, fülvik ve hümik asitlerin bakterilerde sonradançoğalmaya neden oldukları belirlenmiştir. Hümik maddelerin UV dezenfeksiyonunda ve sonrasında neden oldukları olumsuz etkileri ortadan kaldırabilmek için; UV dezenfeksiyonu hidrojen peroksit ilave edilerek gerçekleştirilmiştir. İki farklı hidrojen peroksit konsantrasyonunda (0,125 ve3, 000 mg/L) gerçekleştirilen UV/H2O 2 denemeleri, UV ışını ile dezenfeksiyon sırasındasuya hidrojen peroksit ilave edilmesinin dezenfeksiyon verimliliğini arttırdığını göstermiştir. Hidrojen peroksitin suya ilave edilmesi ile birlikte; hümik maddelerin UVdezenfeksiyonunda neden oldukları etkiler azalmaya başlamıştır. Fakat hümikkarakterdeki sularda UV ve UV/0, 125 H2O2 prosesleri ile elde edilen bakteriinaktivasyon değerlerinin birbirinden çok farklı olmadığı ancak UV/3, 000 H2O2prosesinin bakteri gideriminde çok daha etkili olabildiği belirlenmiştir. Sonuç olarak; bu çalışma ile ışık geçiriminin engellendiği ve bakteri inaktivasyonu için ilave bir mekanizmanın gerektiği yüzeysel hümik suların UV ile dezenfeksiyonunda, hidrojen peroksitin olumlu bir etkisinin olduğu vurgulanmaktadır. Ayrıca; UV dezenfeksiyonuuygulamasından sonra görülen sonradan çoğalma probleminin, sularda hümik madde bulunması durumunda bile hidrojen peroksit ilave edilerek gerçekleştirilen UVdezenfeksiyonunda yaşanmadığı belirlenmiştir. Hem UV hem de UV/H2O 2 uygulamaları, hümik maddelerin iki ana fraksiyonuolan hümik ve fülvik asitlerin, dezenfeksiyona yaptıkları etkilerin aynı olduğunu ortaya koymaktadır. Ancak UV dezenfeksiyonu sonrası meydana gelen sonradan çoğalmanınhümik asitlere göre daha düşük moleküler ağırlığa sahip olması nedeniyle bakterilercedaha kolay kullanılabilen fülvik asitlerde daha fazla olduğu tespit edilmiştir.
Montmorillant mineral kayacı kullanılarak atıksulardan krom iyonlarının giderimi

Bu çalışmada, Erzurum'un Narman ilçesinden temin edilen doğal kil montmorillant ile sentetik olarak hazırlanmış krom içeren atıksulardan adsorpsiyonla krom giderimi incelenmiştir. Çalışmada adsorpsiyona etki eden parametreler, aktivasyon enerjisi ve adsorpsiyon kinetiği belirlenmiştir. Ayrıca aynı adsorbent aktifleştirme işlemine tabi tutularak denemeler tekrarlanmıştır. Sonuç olarak uygun pH, adsorbent konsantrasyonu, sıcaklık ve karıştırma hızı kullanıldığında %90'a kadar giderme verimlerine ulaşılmıştır. Ayrıca denemeler sonucunda adsorpsiyonun yalancı ikinci dereceye uygun olarak yürüdüğü tespit edilmiştir. Çalışmalar sonucunda elde edilen hız sabitleri ve denge konsantrasyonlarından reaksiyon entalpisi H =-25, 76 kj/mol, entropisi S =92, 72 joule/mol. K, olarak tespit edilmiştir. Ho ın negatif olması reaksiyonun ekzotermik, G nin negatif olması adsorpsiyonun kendiliğinden olduğunu göstermektedir. S nin pozitif olması ise rastlansallığın yüksek olduğunu göstermektedir. Aktifleştirme işlemine tabi tutulmuş adsorbentle ilgili çalışmalarda bu işlemin verime herhangi bir olumlu etki yapmadığı ve hatta düşürdüğü görülmüştür.
Gemi kaynaklı atıkları alan bir atık kabul tesisinde karbon ayak izinin belirlenmesi

Şüphesiz son yılların en popüler gündem maddelerinden biri olan küresel ısınma ve iklim değişikliği yeryüzündeki yaşamı tehdit eden en büyük tehlikelerden biridir. İklim değişikliğine ve küresel ısınmaya neden olan sera gazı emisyonlarının minimize edilmesi ve bilimsel araştırmaların sonuçlarına göre önleyici tedbirlerin ivedilikle alınması gerekmektedir. Bu önlemlerden global olan en büyük başarı Kyoto Protokolü ile sağlanmıştır. Bu protokol ile emisyon salımlarından sorumlu ülkelerin karbon salımlarını minimize etmesi gerektiği, karbon salımlarını hesaplamak için ülkelere emisyon salım kotaları getirildiği belirtilmiştir. Bu kotaları aşmamak için sera gazı emisyonlarına neden olan emisyonların karbon ayak izi hesabının yapılması ve sera gazı envanterlerinin oluşturulması ve bu kotaların altında kalacak çalışmaların gerektiği vurgulanmıştır. Bundan dolayı da protokole taraf ülkeler, sektörlere karbon ayak izi hesaplamalarına gereken önemi vermesi gerektiği vurgulanmıştır. Karbon ayak izi, birim karbondioksit cinsinden ölçülen, üretilen sera gazı miktarı açısından insan faaliyetlerinin çevreye verdiği zararın ölçüsüdür. Toplam sera gazı emisyon miktarının birim karbondioksit eşdeğeri cinsinden ifade edilmesi ile karbon ayak izi belirlemesi yapılmaktadır. IPCC, GHG Protokol, UNFCCC, ISO 14064 Standardı bu konuda ülkelere, işletmelere, üreticilere ve tüketicilere vb. yol gösterici olmaktadır. Alınacak önlemler ve yapılacak değişiklikler enerji kullanımında öngörülecek verimlilik çalışmaları öncelikle sürdürülebilir karbon yönetimini gerektirecektir. Sürdürülebilir bir karbon yönetimi sorumlulukların ve idari yapılanmanın kurumsal iklim değişikliği yönetimi yaklaşımı ile belirlenmesini gerektirmektedir. Karbon yönetim stratejisini geliştirirken mevcut yönetim sistemini idari yapılanma, veri toplama, raporlama ve paydaşları bilgilendirme boyutlarını dikkate almak kaydı ile iyi analiz ederek karbon yönetimine ilişkin öğeleri sistemine entegre etmeli ve iç hesaplama ve izleme yöntemlerini saptayarak zaman ve maliyet kazancı sağlayacaktır. Bu çalışma ile ülkemizde, dünyada ve birçok avrupa ülkesinde karbon ayak izi konusundaki yaklaşımları, farklılık gösteren işletmelerdeki metodoloji seçimleri hesaplamaları ve sonuçları incelenmiştir. Seçilen bir atık kabul tesisinde gemilerden atık alınmasını, atığın bertarafına kadar olan süreci incelenmiş, proses çalışması yapılmış, elde edilen veriler doğrultusunda tesise ait sera gazı emisyon envanteri çıkarılmıştır. Sera gazı envanterine yönelik işletmeden kaynaklanan karbon salımlarını azaltmak için çeşitli senaryolar öngörülmüştür. Bu senaryolar sonucunda sera gazı emisyon değerleri IPCC verilerine göre hesaplanmış ve maliyet analizleri çıkarılmıştır.
Kentsel atıksudaki anti-enflamatuar yüküne hastane atıksularının katkısı

Tez çalışmasında, Konya'da hizmet veren 8 büyük hastanenin kanalizasyona deşarj noktasından, Konya Kentsel Atıksu Arıtma Tesisi giriş ve çıkış noktalarından kış döneminde alınan atıksu örneklerinde anti-enflamatuar bileşiklerin konsantrasyonları tespit edilmiştir. Arıtma tesisi giriş ve çıkış suyunda tespit edilen konsantrasyonlar kullanılarak Konya kentsel atıksu arıtma tesisinde anti-enflamatuarların giderim oranları belirlenmiştir. Hastanelerden kaynaklanan anti-enflamatuar katkısı değerlendirilmiş ve ayrıca tespiti yapılan bileşikler için potansiyel çevresel risk değerlendirmesi yapılmıştır. Çalışma sonucunda, hastane atıksularında naproxen 30,213 g/L ile en yüksek seviyede tespit edilen bileşik olurken onu 8,863 g/L ile ibuprofen bileşiği takip etmiştir. Toplam anti-enflamatuarkonsantrasyonuen yüksek 14,67 g/L değeri ile NEÜ Meram Tıp Fakültesi Hastanesi'nde tespit edilirken en düşük 0,649 g/L değeri ile Başkent Üniversitesi Hastanesi'nde tespit edilmiştir. AAT girişinde tespit edilen toplam anti-enflamatuar konsantrasyonu 4,871 g/L iken AAT çıkışında 0,799 g/L olarak bulunmuştur. Konya kentsel atıksu arıtma tesisi'nde toplam anti-enflamatuar giderim oranı yaklaşık %84 olarak belirlenmiştir. Hastanelerin Konya Kentsel Atıksu Arıtma Tesisi'nde anti-enflamatuar yüküne olan katkıları %3,97 olarak tespit edilmiştir. Geriye kalan yaklaşık %96'lık anti-enflamatuar yükünün evsel atıksulardan kentsel atıksuya karıştığı belirlenmiştir. Çevresel risk değerlendirme sonucunda ibuprofen ve naproxen bileşiklerinin balık test organizması için su ortamında orta risk (0,1 RQ 1) oluşturduğu tespit edilirken diğer bileşiklerin risk oranı RQ<0, 1 olarak belirlenmiştir. Ortaya çıkan sonuçlar hastanelerdeki noktasal kaynak deşarjlarının kentsel atıksudaki anti-enflamatuar yüküne evsel atıksulara kıyasla daha az miktarda katkıda bulunduğunu göstermektedir. Bu durum gösteriyor ki hastane atıksularının ayrı bertaraf edilmesi yerine arıtma tesisine bu kirleticileri giderecek prosesler entegre edilmelidir. Ayrıca daha fazla farmasötik bileşik için çalışmalar gerçekleştirilmeli, alıcı ortamlar için riskler belirlenmelidir. Çevresel ortamlarda ve atıksuda farmasötik bileşiklerin izlenmesi ile ilgili yasal düzenlemeler gerçekleştirilmelidir.
Kütahya bölgesinde uçucu organik bileşiklerin alansal dağılımlarının ve kaynaklarının pasif örnekleme metodu ile belirlenmesi

Kütahya'da Uçucu Organik Bileşiklerin alansal, mevsimsel dağılımlarını ve olası kaynaklarını belirlemek amacıyla pasif örnekleme çalışmaları gerçekleştirilmiştir. UOB örnekleri, kış ve yaz olmak üzere iki ayrı mevsimde iki haftalık örnekleme süresince toplanmıştır. Ayrıca aynı çalışma bölgesinde yer alan iki istasyonda günlük olarak kuvars filtre üzerine toplanan partikül madde örneklerinin oksitatif potansiyel oluşturma kapasitelerini belirleme çalışmaları da gerçekleştirilmiştir. UOB örneklerinin analizleri Termal Desorpsiyon - Gaz Kromatografi - Alev İyonlaştırma Dedektörü sistemi kullanılarak, toplanan partikül maddenin oksitatif potansiyel oluşturma kapasitelerinin belirlenmesi analizleri ise Elekro Spin Rezonans ESR sistemi ile gerçekleştirilmiştir. İki mevsimde ölçülen UOB derişimlerinin alansal ve mevsimsel dağılımları, Coğrafi Bilgi Sistemi yardımıyla kirlilik haritaları oluşturularak görselleştirilmiştir. Genel olarak, kış mevsimindeki toplam UOB derişimleri yaz dönemindeki değerlerden daha yüksek bulunmuştur. Kirleticilerin alansal dağılımları değerlendirildiğinde, termik santral yakınlarında, Kütahya şehir merkezinde ve trafik yoğunluğu olan bölgelerde daha yüksek seviyelerde UOB derişimleri ölçülmüştür. UOB verileri ve bölgede ölçülen NO2 ve SO2 verileri kullanılarak Positif Matris Faktörizasyonu kaynak ayrıştırma yöntemi ile bölgede bulunan temel kaynaklar; dizel yakıtlar, trafik, çözücü buharlaşması/endüstriyel faaliyetler ve termik santrallerinin ağırlıklı etkilerinin görüldüğü kömür yanması kaynakları olarak belirlenmiştir. Sağlıkla ilgili gerçekleştirilen çalışmalar kapsamında benzen derişimlerine yaşam boyu maruz kalınması sonucu oluşabilecek tahmini karsinojenik risk değerleri her bir örnekleme noktası için tahmin edilmiştir. Her iki mevsim içinde, örnekleme noktalarının % 80'inde hesaplanan risk değerlerinin, EPA tarafından kabul edilebilir risk seviyesi olarak belirtilen 1x10- 6 değerini aştığı görülmüştür. Diğer taraftan, kentsel istasyonda toplanan PM2. 5 örneklerinin OH radikali oluşturma potansiyelleri genel olarak kırsal istasyondaki değerlerden daha yüksek bulunmuştur (p<0.05). PM örneklerinin reaktif oksijen türleri oluşturma kapasiteleri mevsimsel olarak değerlendirilmiş ve kentsel istasyon yaz dönemi medyan değerinin, kırsal istasyon yaz dönemi medyan değerinden daha yüksek olduğu gözlenmiştir (p<0.05).
Poyrazlar gölünde yaşayan ostracot türleri ve makrofitlerle olan etkileşimleri

ve Nisan 2002 tarihleri arasında Poyrazlar Gölü'nde gerçekleştirilmiştir. Materyaller 14 istasyondan toplanmış ve değerlendirilmiştir. Gölde, Ostracoda'nın 23 cinsine ait toplam 26 tür, makrofitlerin 19 cinsine ait toplam 19 tür saptanmıştır.
Tavuk gübresinin organik atıklarla pelet yapılarak yakılması

Tavuk kümesleri her geçen gün daha fazla miktarda altlık atığı oluşturmakta ve bu tipik olarak çevredeki tarım alanlarına gübre kaynağı olarak yayılmaktadır. Bununla birlikte, fazla miktarlar koku emisyonu, su kaynaklarına kirlilik ve patojen yayılımı gibi çevresel açıdan risk oluşturmaktadır. Kümes biyokütle atıklarının, kümeslerde alan ısıtmaya enerji sağlama amaçlı, özellikle diğer yerel tarımsal kaynaklarla karıştırılarak yakılması, cazip alternatif enerji kaynağı olarak görülmektedir. Bu çalışmada, kümesler boşaltılıp temizleme aşamasında kümes altlık örnekleri toplanmış ve enerji içerikleri, yanma gaz emisyonları ve yanmadan sonra geriye kalan kül karakteristikleri incelenmiştir. Ağaç talaşı, fındık kabuğu, mısır sapı ve çeltik kavuzu, tavuk gübresinin yakılmasında yanma ve emisyonları iyileştirme amacıyla, ayrıca incelenmiştir. Tavuk kümes altlığının alt ve üst ısıl değeri sırası ile 3100 3500 kcal/kg olarak tespit edilmiş, kuru ağırlık bazında kül miktarı kül miktarı % 19.4 olarak bulunmuştur. Külde en fazla bulunan mineral P2O5 olmuştur. Kümes altlıklarının yakılması yanma gazı emisyon limit değerlerini, en problemli NOx emisyonları dahil, sağlamıştır. Enerji değeri ve yanma gazı emisyonları olarak tarımsal atık maddeler, kümes atıklarından daha iyi değerler vermiştir. Çalışmada elde edilen bulgular, tavuk gübresi ve tarımsal atıkların kombine edilerek, ekonomik olarak uygun, enerji değeri yüksek biyokütle yakıtı üretilebileceğini göstermiştir.
Elektrooksidasyon−elektrokoagülasyon hibrit prosesiyle fenol giderimi: Reaksiyon kinetiği ve metabolitlerin belirlenmesi

Fenolün elektrokatalitik bozunumu, iki prosesin, elektrokoagülasyon ve elektrooksidasyon, birleştirilmesi ile araştırılmıştır. Çalışmada Ti/Pt-Fe ve Ti/Pt-Al elektrot çiftleri kullanılmıştır. Elektrot malzemesi, başlangıç pH değeri, uygulanan akım ve sıcaklık gibi çeşitli çalışma parametrelerinin etkileri fenol giderim oranına göre değerlendirilmiştir. Deneysel sonuçlar, Ti/Pt-Fe elektrot sisteminin, pHi 7 ,56'da ve 2 A akım altında 3 saatlik proses süresi sonunda %98'den fazla fenol giderimi sağladığını göstermiştir. Hibrit proses ile fenol giderim mekanizmasını anlamak için kinetik çalışmalar da yapılmıştır. Hibrit prosesin reaksiyon kinetiklerinin, yalancı birinci derece reaksiyon yasasına uygun olduğu ve pH 7 ,56'da uygulanan akımın artmasıyla kobs değerlerinde artış olduğu gözlemlenmiştir. Ayrıca yine hibrit proseste eş zamanlı gerçekleşen adsorpsiyon için difüzyon prosesinin büyük çoğunlukla reaksiyon hızını kontrol ettiği ve fenolün oluşan hidroksit flokları ile giderildiği belirlenmiştir. Hibrit proses ile fenol bozunumu ve giderimi sırasında oluşan yan ürünler tez çalışmasında tanımlanmıştır ve hidrokinon, parabenzokinon ve pirokatekolün başlangıç aşamalarında oluştuğu ve daha sonra parabenzokinon ve hidrokinonun daha sonra pirokatekole dönüştüğü görülmüştür. Fenol degradasyonu ve koagülasyonu aynı anda gerçekleştiğinden, prosesin son aşamalarına doğru ise kinonların, maleik asit ve oksalik asit gibi karboksilik asitlere dönüştüğü görülmüştür.
Evaluation of treatment performance of aluminium based coagulant aids in water treatment

Alüminyum esaslı koagülantlar, içme suyu arıtımında koagülasyon/flokülasyon süreçleri vasıtasıyla, partiküler madde ve kolloid giderimini arttırmak amacıyla kullanılırlar. Özellikle, polimerik alüminyum bileşiklerinin geniş pH aralığında, düşük dozlarda dahi etkin oldukları raporlanmaktadır. Alüminyum esaslı koagülantlar için doz azaltılması önem taşır. Çünkü, yüksek alüminyum miktarlarına maruz kalınmasının Alzheimer hastalığı için risk faktörü olduğuna dair hipotezler bulunmaktadır. Bu nedenle, tezin başlıca amacı alüminyum sülfat, poli alüminyum klorür ve poli alüminyum klorosülfat kimyasallarının arıtma performanslarının araştırılmasıdır. Koagülant türü ve dozunun optimizasyonu, optimum pH ve diğer koşulların belirlenmesi için, koagülasyon/flokülasyon süreçlerini benzeştiren, basit ve etkin bir yöntem olan jar testi kullanılmıştır. Tez kapsamında, gerekli kimyasal dozu ve optimum pH değeri PHREEQC programı kullanılarak teorik olarak belirlenmiş, sonuçlar jar testi ile verifiye edilmiştir. Deneysel çalışmalardan edinilen bulgular, kimyasal dozlarındaki artışın, türbidite giderim verimi artışıyla sonuçlandığını göstermiştir. Optimum poli alüminyum klorür dozu 6 ppm (1.5 miligram/litre), arıtılmış suyun türbidite değeri 4.3 NTU olarak belirlenmiştir. Optimum pH 7 olup, sodyum hidroksit eklenerek ayarlanmıştır. 6 ppm (1.5 miligram/litre) poli alüminyum klorür sülfat dozunda çıkış türbiditesi daha düşük bulunmuştır (3.85 NTU). Optimum pH 6 olarak belirlenmiş ve daha düşük miktarda sodyum hidroksit eklenmesi gerekmiştir. Son olarak, 3 ppm (0.75 miligram/litre) alum için çıkış suyunun türbiditesi 3.85 NTU olarak belirlenmiştir. Optimum pH 7 olup, ayarlamak için asit/baz kullanılmasına gerek olmamıştır. Bu yüzden, türbidite giderim verimi, asit veya baz eklenmesi, görünüm ve çamur oluşumu göz önüne alarak optimum koagülat olarak alum belirlenmiştir.
İklim etiği, sürdürülebilirlik ve havacılık

Havacılık en fazla iklim-yoğun ulaştırma modu olup, en hızlı artan sera gazı kaynaklarından biridir. Hava taşımacılığı kaynaklı emisyonlar şu anda büyük bir pastanın küçük bir dilimi olsa da, diğer sektörler emisyonlarını karbon bütçeleri doğrultusunda azaltmaya çalışırken, bu sektör büyümeye devam ettiği takdirde küresel emisyonlardaki payı giderek artacaktır. Uluslararası Sivil Havacılık Örgütü tarafından 2016 yılında kabul edilen Uluslararası Havacılığa Yönelik Karbon Denkleştirme ve Azaltma Şeması ile uluslararası hava taşımacılığından kaynaklanan CO2 emisyonlarının karbon denkleştirme yoluyla 2020 yılı seviyesinde sabitlenmesi öngörülmüştür. Havacılık sektörü kendi emisyonlarını azaltmak için yeterli dahili önlemleri geliştirmediğinden, emisyon seviyesini koruyabilmek için diğer sektörlerden CO2 emisyonlarının azaltılmasını teşvik etme yoluna gitmiştir. Ancak CORSIA gelişmiş ve az gelişmiş/gelişmekte olan ülkeler arasındaki eşitsizliği meşrulaştırma halihazırda var olan anlaşmazlıkları ve küresel düzeyde iklim adaletsizliğini artırma potansiyeli taşımakta olup, iklim etiği bakımından uygun bir araç teşkil etmemektedir. Ayrıca, karbon denkleştirmeyi amaçlaması dolayısıyla söz konusu mekanizma iklim kriziyle mücadelede fosil yakıt kullanımını ve sera gazı emisyonlarının azaltımını yeterince sağlayamayacaktır.
Application of environmental management system and occupational health and safety in an electroplating and painting metal industry

Teknolojinin gelişmesi, ürün çeşitliliği ve ürün miktarı artışına paralel olarak çevre kirliliği ve iş kazaları artmıştır. Bu nedenle tüm dünyada yaygın olarak çevresel etkilerin kontrol edilmesi için ISO 14001 Çevre Yönetim Sistemi ve iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili riskleri önlemek için OHSAS 18001 İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetim Sistemi uygulanmaktadır. Bu çalışmada doğal kaynak kullanımının azaltılması ve hava, su ve toprak kirliliğinin en aza indirilmesini amaçlayan ISO 14001 Çevre Yönetim Sistemi analiz edilmiştir. Metal endüstrisindeki çevre boyutları, çevresel acil durumlar, atık yönetimi, çevre mevzuatına uygunluğun değerlendirilmesi, yönetimin gözden geçirme toplantılarında ele alınan çevresel iç tetkik raporu gibi uygulamalar ayrıntılı olarak incelenmiştir. Bu çalışmada ayrıca iş kazalarını önleme ve sürekli iyileştirme esasına dayalı olan OHSAS 18001 İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetim Sistemi konuları ele alınmıştır. Metal endüstrisindeki olası tehlikeler, risk analizi, acil durum talimatları, acil durum prosedürleri, yasal mevzuata uygunluğun değerlendirilmesi gibi uygulamalar ayrıntılı olarak anlatılmıştır. İki yönetim sisteminin aynı prensip temeline dayanması nedeniyle, incelenen metal endüstrisi entegre yönetim sistemi uygulamaktadır. Çevre ve İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetim Sistemleri, ortak prosedürler, talimatlar ve her iki yönetim sisteminin faydaları ayrıntılı olarak incelenmiştir.