turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'nin Avrupa Birliği üyeliği: Agos Gazetesi'nin konuya yaklaşımı üzerine bir inceleme

Bu tezde, Türkiye'nin Avrupa Birliği üyeliği sürecinde, bir azınlık gazetesi olan Agos'un Türkiye'nin, Avrupa Birliği üyeliğine yaklaşımının karakteri incelendi. Türkiye'nin Avrupa Birliği üyeliğine Agos Gazetesi'nin yaklaşımını tespit etmek için, Agos Gazetesi'nin çıkış tarihi olan 5 Nisan 1996 ile Türkiye'ye AB üyeliğine giriş için müzakere tarihinin verildiği 17 Aralık 2004 tarihleri arasındaki tüm sayılar tarandı. Ayrıca Agos haftalık bir gazete olduğu için 17 Aralık 2004'e ilişkin haber ve yorumlar bir sonraki haftayı kapsadığından 24 Aralık 2004 tarihli sayı da inceleme alanında yer aldı. Çalışmada öncelikle, Agos Gazetesi'nin Türkiye'nin azınlık bir grubu olan Ermenilerin basın organı olması dolayısıyla, azınlıklar konusu ve AB'nin azınlık yaklaşımı incelendi. Ardından Türkiye'nin Avrupa Birliği üyeliğiyle ilgili tarihsel bağ kuruldu. Daha sonra Türkiye'deki azınlık basını hakkında özlü bir tarihsel değerlendirme yapıldı. Bu tezde, bir azınlık gazetesi olarak Türkçe-Ermenice yayın yapan Agos'un diaspora Ermenilerinden farklı olarak Türkiye'nin üyeliğini çoğunlukla savunduğu, Agos'un Türkiye'nin demokratikleşmesini her şeyin önünde tuttuğu ortaya çıktı. Ayrıca diasporanın yoğun şekilde desteklediği ve Türkiye'nin üyeliğinin önünde engel oluşturması için çaba gösterdiği soykırım yasa tasarılarına, Agos'un destek vermediği saptandı.
The analysis of Poland's accesion process to the European Union

Avrupa kıtasının ve Batı ve Doğu Avrupa devletleri arasındaki ilişkilerin yeniden şekillenmesi açısından bir dönüm noktası olmuştur. Doğu Bloğunun çöküşünün ardından, yani Soğuk Savaş döneminin sonunda, ilişkiler yeniden şekillenmiş ve kıtanın doğusu ile batısı arasında ortak değerler, kurallar, siyasi ve ekonomik yapılar çerçevesinde bir yakınlaşma başlamıştır. Kıtadaki bu yeni gelişmeler neticesinde, Avrupa Birliğinin beşinci genişleme dalgası ortaya çıkmıştır. Bu genişleme hareketi, tüm Avrupa için tartışmalı bir konu olmuştur. VIPek çok araştırmacı ve düşünüre göre, Polonya'nın siyasi tarihi ve coğrafyası, Polonya'nın Avrupa Birliği için özel bir konu olarak algılanmasına neden olmuştur. Polonya, nüfusu ve coğrafyası nedeniyle Avrupa Birliği üyeliği için en zor aday olarak görülmüştür. Bu 'özel konumu' nedeniyle Polonya'nın üyeliği, genişleme hareketi önündeki bir engel oluşturup oluşturmadığı açısından tartışılmıştır. Polonya'nın Birliğin bir üyesi olma hedefinin arkasındaki başlıca sebepler siyasi ve güvenlik ile ilgilidir. Diğer yandan üyeliğe ilişkin çekinceler, üyeliğin bazı gruplar için ortaya çıkaracağı olumsuz ekonomik etkiler ve sosyal çekinceler olmuştur. Katılım ve entegrasyon süreci tüm aday ülkeler için zor ve karmaşık bir dönem olmuştur. Polonya yeni kurumlar ve yapılar oluşturmuş ve pek çok kişiyi bu süreç için görevlendirmiştir. Polonya'da müzakereler ve tüm entegrasyon süreci için oluşturulan kurumsal yapılanma incelendiğinde, Polonya'nın iyi işleyen ve verimli bir yapı oluşturduğu ve istikrarlı bir entegrasyon süreci yürütebildiği görülmektedir. Müzakereler, her aday ülke ile 31 başlık altında yürütülmüştür. Bazı müzakere başlıkları kolay kabul edilen konulardan oluşurken, bazı müzakere konulan müzakere başlığının kapatılabilmesi için zor bir 'pazarlık' süreci gerektirmiştir. Kişilerin serbest dolaşımı, sermayenin serbest dolaşımı, tarım, çevre, mali ve bütçesel hükümlerden oluşan beş müzakere başlığı, uzmanlık gerektiren ve zor müzakere başlıklarına örnek olarak kabul edilebilir. Sonuç olarak, Polonya, 1990'lardaki 'ikiz hedef olan NATO ve AB üyeliğini elde etmiştir. Polonya, Avrupa Birliğinin 'büyük patlama' olarak adlandırılan en kapsamlı ve zor genişleme hareketindeki en tartışmalı adaylardan biri olarak algılanmasına rağmen, iyi işleyen koordinasyon mekanizmalarını oluşturmuş ve müzakereleri diğer aday ülkelerle beraber zamamnda tamamlamıştır. Polonya genişleme süreci için bir engel teşkil etmemiştir ve katılım sürecini başarılı bir şekilde sonuçlandırmıştır.
Beşeri sermayenin ekonomik büyümeye etkisi: Beşeri sermayenin unsuru olan eğitim göstergeleri ile Avrupa Birliği ülkeleri üzerine dinamik panel veri analizi

Klasik Büyüme Teorilerinden İçsel Büyüme Modellerine kadar ekonomik büyümenin temel kaynağı sermaye birikimi olarak görülmüştür. İçsel Büyüme Modelleri ile beraber ekonomik büyüme sürecine sermaye birikiminin yanında teknolojik gelişme, bilgi birikimi, araştırma-geliştirme faaliyetleri ve beşeri sermaye de dahil edilmiştir. Beşeri sermaye ile ekonomik büyüme arasındaki ilişkiyi araştıran birçok çalışma literatürde yerini almaktadır. Bu çalışmaların genel olarak ulaştıkları sonuç beşeri sermayenin ekonomik büyümeyi pozitif olarak etkilediği yönündedir. Bu çalışmada beşeri sermayenin ekonomik büyüme üzerindeki etkisini araştırmak amacıyla beşeri sermayeyi temsil eden eğitim göstergeleri (öğrencilere yapılan finansal yardımların kamu eğitim harcamaları içerisindeki payı, kamu eğitim harcamalarının gayri safi yurtiçi hasılaya oranı, matematik, fen ve teknoloji alanlarından mezun olanların oranı ve 15-24 yaş arası eğitime katılım oranı) kullanılarak 2000- 2010 dönemi için Avrupa Birliği ülkeleri üzerine dinamik panel veri analizi yapılmıştır. Ampirik bulgular, kamu eğitim harcamalarının gayri safi yurtiçi hasıladaki payı hariç diğer kullanılan eğitim göstergelerinin ekonomik büyümeyi pozitif etkilediğini göstermiştir.
Gümrük Birliği'nin Türkiye tekstil sektörüne etkileri, Denizli örneği

20. YY'ın son çeyreğinde hızla gelişen küreselleşme, bir yandan da lokal entegrasyonları bünyesinde geliştirmiştir. En önemli ekonomik bütünleşme türü, Gümrük Birliği'dir. Bilindiği gibi, Gümrük Birliği üye ülkeler arasında malların ve hizmetlerin serbestçe dolaşımının ve üye olmayan ülkelere karşı ortak bir gümrük tarifesinin uygulanmasıdır. 1996 yılında Türkiye, Gümrük Birliği'ne katılmıştır. Gümrük Birliği'nin ülkeler üzerindeki ekonomik etkileri, statik veya dinamik olabilir. Türkiye ile Avrupa Birliği açısından, tekstil sektörü özelinde, Gümrük Birliği'nin statik etkilerinden ticaret yaratıcı etki Avrupa Birliği lehine gerçekleşmiştir. Gümrük Birliği öncesinde de Türkiye'nin en önemli pazarı olan Avrupa Birliği ülkelerinin, Gümrük Birliği sonrasında da aynı yerde olması, ticaret saptırıcı etkinin yaşanmadığına işaret etmektedir. Dinamik etkilerin en önemlilerinden olan pazar genişlemesi etkisinin Türkiye'de yaşandığı düşünülmektedir. Zira, Gümrük Birliği sonrası tekstil girdileri ithalatında artış gerçekleşmiştir. Türkiye, Avrupa Birliği'ne üye olmadan Gümrük Birliği'ni kabul eden ilk ülke olma özelliğini taşımaktadır. Türkiye'nin Gümrük Birliği'ne girmesi Avrupa Birliği ile olan ticaretinde önemli bir rol oynamıştır. Burada en önemli sektörlerden biri, tekstil sektörüdür. Türkiye'nin Avrupa Birliği üyesi ülkelere gerçekleştirdiği tekstil ihracatı, Gümrük Birliği ile önemli gelişmeler göstermiştir. Buna paralel olarak, Türkiye toplam tekstil ihracatında Avrupa Birliği'nin oransal payı da artmıştır. öte yandan, tekstil sektörü Denizli için önemli bir lokomotif sektördür. Tekstil üretimi uzun bir geçmişşe dayanan Denizli'de, 1984 sonrası ihracata ilişkin uygulamalarda önemli adımlar atılmıştır. Çalışmamızda da gördük ki; Denizli'nin Avrupa Birliği ülkelerine gerçekleştirdiği tekstil ihracatında, 176 Gümrük Birliği'nden sonraki ilk yıllarda hızlı bir artış yaşanmıştır. Denizli tekstil ihracatında uzun yıllardır ilk sırayı Avrupa Birliği almaktadır. Yukarıdaki bilgiler ışığında hazırladığım çalışmamın, birinci bölümünde ekonomik bütünleşmeler ve Gümrük Birliği Teorisi anlatılmaktadır. İkinci bölümde Türkiye tekstil sektörü incelenerek, Gümrük Birliği'nin sektöre olan etkileri tablolar yardımıyla açıklanmaktadır. Üçüncü bölümde ise, Gümrük Birliği'nin Denizli tekstil sektörü üzerindeki etkisi, anket çalışmasından da yararlanılarak ayrıntılı bir şekilde incelenmiştir.
Avrupa Birliği'nin çevre politikalarında biyolojik çeşitliliğin yeri

Ekonomik, sosyal ve kültürel yönden gelişmiş toplumsal yapının oluşmasında etik, ideolojik, ekonomik vb. etkenlerin yanında doğal, kültürel ve estetik çevre de önemli bir rol oynamaktadır. Canlıların yaşadıkları çevreyle ilişkilerini inceleyen bir disiplin olan ekolojiye göre çevre; bireyle ilişkili canlı ve cansız varlıkların karşılıklı etkileşimi, bitki ve hayvanların doğal hayata uyumları, kent ve köylerin yerel düzen ve dağılımı, nüfus hareketleri, insanla fiziksel çevresi arasındaki karşılıklı etkileşim içerisinde oldukları bir ortam olarak tanımlanmaktadır. Doğal ve insan yapısı çevrenin ve canlı yaşamın zarar görmesinin önlenmesi amacını güden önleyici politikalar, gelecekteki gelişmeleri de hesaba katarak, günümüzde çevre ve kalkınma etkileşiminin belirleyiciliği temeline dayanan anlayış çerçevesinde daha da gelişerek 'sürekli ve dengeli kalkınma' politikalarının temelini oluşturmuştur. Bu çalışmada; Çevre Politikaları içerisinde Biyolojik Çeşitliliğin yeri ve önemi, uluslararası boyutuyla birlikte, Avrupa Birliği ve Türkiye ölçütlerinde irdelenmiş ve bu konudaki politika ve stratejiler ile hukuksal yapının belirlenmesi, geçirilen aşamaların değerlendirilmesi ve ortak bir çevre politikasının oluşturulması amacıyla, başta Birleşmiş Milletler olmak üzere, ulusal ve uluslararası düzeydeki kurum ve kuruluşların katkılarıyla hazırlanan ve uygulamaya konulan anlaşma, sözleşme, eylem planları, bildiri ve konferanslara yer verilmiştir. Çalışmada; Biyolojik Çeşitlilikle ilgili genel bilginin yanı sıra biyoçeşitlilik kapsamı içerisinde genetik çeşitlilik, tür çeşitliliği ve ekosistem çeşitliliğine de değinilmiştir. Biyolojik çeşitlilik konusundaki genel veri ve bilgi eksikliğinin giderilmesine yönelik tedbirlerin alınması ve temel strateji doğrultusunda; biyolojik çeşitliliğin korunması, unsurlarının sürdürülebilir kullanımı konularında politikaların oluşturulması ve uygulamalara katılımın sağlanması ile ilgili konular irdelenmiştir. 219
The minority issue in the context of Turkish-EU relations

Türkiye 200 yıldır Batı doğrultusunda ilerlemektedir. Bu gayretin doruk noktasını da Avrupa Birliği üyeliği oluşturmaktadır. 1999 Helsinki Zirvesi bu sürecin ve Türkiye-AB ilişkilerinin kurumsallaşması olarak algılanabilir. Bu gelişmenin doğal bir sonucu olarak AB Türkiye'nin ekonomik ve siyasi hayatını yakından gözetim altına almaya başlamıştır. Diğer bir deyişle, Türkiye'nin yerine getirmek durumunda olduğu ekonomik ve siyasi ölçütler mevcuttur. Diğer taraftan, bu ölçütler göz önüne alındığında çeşitli problemler baş göstermektedir ve günümüzde katılım sürecinde de bu sıkıntılı ve sorunlu alanlar çeşitlilik arz etmektedir. Bu tez, yukarıda belirtilen problemli alanlardan biri olan azınlıkların korunması konusunu ele almaktadır. Başka bir deyişle, bu tez, Türkiye'nin AB adaylığına tehdit oluşturan azınlık haklan konusuna Türkiye'nin ve AB'nin bakış açılarını ve bu bakış açılarının arasındaki farkı nedenleriyle incelemektedir.
Interaction of religion and state in Turkey: Justice and Development Party case

Adalet ve Kalkınma Partisinin 2002 genel seçimlerindeki başarısı ve ardından iktidar oluşunun Türkiye toplumundaki yansımaları değişik seviyelerde gözlemlendi. Toplumun bazı kesimleri memnun olmuş, bazı kesimleri ise sonucu endişeyle karşılamışlardı. Bunun en önemli sebeplerinden birisi AKP liderlerinin siyasi geçmişşi idi. Bugun AKP iktidardaki ilk dönemini tamamlamış, ve 2007 genel seçimlerinde % 46 ,66'lık oy oranıyla çoğunluğun desteğini alarak ikinci dönemine başlamıştır. AKP dini kimlikli bir partiden ayrılan siyasetciler tarafindan kurulmus olduğu halde hemen sonrasındaki seçimlerde buyuk bir başarı elde etmiş ve bu başari birçok bilim adamının dikkatini çekmiştir. Ben de bu konuya ilgi duyan bir öğrenci olarak bu konuda bilimsel inceleme yapmak ve yapılan çalışmalara katkıda bulunmayı amaçlıyorum. Bu çalışma giriş, üç bölüm ve sonuçtan oluşmaktadir. İlk bölüm Türkiye'de siyaset ve din etkileşimi üzerine kuramsal ve tarihi tartışmadan oluşuyor. Bu kısımda ilk olarak Türkiye'deki siyasal ve dini faktörlerin problemli etkileşimlerinin kuramsal çerçevesini çizmeye calışacağım. İkinci olarak, Türkiye Cumhuriyeti'nin siyasal tarihinde din-siyaset ilişkisine değineceğim. Çalışmanın ikinci kısmında Türkiye Cumhuriyeti siyasi tarihinde din ile değişik seviyelerde ilişkisi olan partileri kısaca inceleyeceğim. Daha anlaşılır olması düşüncesiyle, bu bölümdeki incelediğim partileri iki kategoriye ayırdım. Birinci kategoride seküler olup dini sorun ve söylemleri oy kazanmak amacı ile söylem ve programına katan partiler; ikinci kategori de ise dini söylemleri programlarının merkezine yerlestiren partiler yer almaktadir. Bu bölümde ulastığım sonuç, AKP'nin ikinci kategoriden başarılı bir şekilde sıyrılarak birinci kategoriye yerleşmesi ve bu şekilde seküler rejimle daha iyi geçinmeye çalışıp Türkiye'de önemli siyasi ve ekonomik reformlar gerçekleştirmiş olduğu yönündedir. Çalışmamın üçüncü bölümünde ise AKP'yi mercek altına alarak, ideoloji, program ve politikalarını inceleyeceğim. Çalışmamda da görüleceği gibi, AKP endişelerin tersine, demokrasi ve kalkınmaya, özellikle de Avrupa Birliği üyeliğine çok önem vermiş, ayrıca Türkiye'nin demokrasisinin olgunlaşmasında, ekonomisinin kalkınmasında ve AB üyeliği yolunda önemli katkılarda bulunmuştur.
Türkiye'nin Avrupa Birliği adaylık statüsünün Kopenhag siyasi kriterleri açısından değerlendirilmesi

Bu çalışma Avrupa Birliği Türkiye ilişkilerini Kopenhag siyasi kriterleri bağlamında değerlendirmektedir. Ayrıca araştırma Türkiye'nin Kopenhag siyasi kriterlerine uyumu konusunda demokrasi, insan haklan alanları ile yasama ve hukuki sistemde yapılan değişiklikleri ve değişiklikler temelinde gerçekleştirilen ilerlemeleri ele almakta ve ilişkilerin günümüzde bulunduğu durumu incelemektedir. Bu çerçevede Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne üyeliği için müzakerelerin gündeme geldiği dönemde konunun dini özgürlükler ve azınlıkların korunması boyutu da ele alınması gereken bir alandır. Bu tezin bir temel amacı da, Aralık 2004'de yapılacak olan tarihi zirveden önce Türkiye Avrupa Birliği ilişkilerinin genel bir görünümünü sunmaktır.
Avrupa Birliği enerji politikasında güney koridorunun yeri

Enerji, uzun yıllar devletlerin dış politikalarında belirleyici faktörlerden biri olarak kalmıştır. Sovyetler Birliği'nin sona ermesinden sonra Rus baskısının zayıfladığı Kafkasya ve Orta Asya bölgesinde yeni jeopolitik boşluklar ortaya çıkmış, yaranmış yeni güç dengelerinde enerjinin jeopolitiği, çok sayda petrol ve doğal gaz yataklarına sahip Hazar bölgesini uluslararası rakabet alanına getirmiştir. Aynı zamanda, Orta Doğu'da devam eden istikrarsız yapı nedeniyle, devletler, enerji talebini karşılamak için çözümü Hazar Havzası'nda aramaktadırlar. Bu bölgedeki kaynaklar ile Hazar Havzası petrol ve doğal gaz rezervleri bakımından Basra Körfezi ile rekabete girebileceğini söylemek mümkün. Bunlar dikkate alındığında, Avrupa Birliği bu bölgeyle ilgilenenler arasındadır. Dışa, özellikle, Rusya'ya bağımlılığını azaltmaya çalışan Birlik alternatif enerji teminatçısı olarak Hazar bölgesine yönelik birçok projeler hazırlamaktadır. Türkiye de bir transit ülke olarak bu projelerde kendi yerini almıştır. Asrlardır Asya ile Avrupa arasında doğal köprü olan Türkiye enerji boru hatlarının Avrupa'ya ulaşmasında kolaylık sağlamakla beraber enerji politikalarında güç oyuncusu olabilmeyi başarmıştır. Enerji projelerinden biri olan Güney Doğal Gaz Koridoru, sağladığı avantajlar nedeniyle Avrupa Birliği'nin dikkatini çekti. Bu çalışmada Güney Doğalgaz Koridoru'nun Avrupa için vereceği imkanlar göz önüne getirilerek bu projenin AB Enerji Politikası'nda tuttuğu yer incelenmiştir.
Küreselleşen Dünya'da kalkınma sürecinde AB'deki ve Türkiye'deki eğitim finansmanının karşılaştırılması

Eğitim; bireyin davranışında, kendi yaşantısı yolu ile eğitimin amaçlarına uygun, istenilen yönde değişme meydana getirme sürecidir. Finansman ise bir amacı gerçekleştirmek için gerekli fonu temin etme işidir. Eğitim finansmanı, eğitim hizmetlerinin sunumu için gerekli parasal kaynakların elde edilmesi süreci olduğu kadar; elde edilen kaynakların farklı bölgeler, iller, eğitim tür ve düzeyleri, farklı sosyo-ekonomik düzeydeki birey ve gruplara dağıtımı sürecidir. Eğitime yapılan yatırımların ve finansman kaynaklarının sistemli bir şekilde tespit edilmesi, gerek bu yatırımların verimliliği açısından, gerekse de hükümetlerin izleyeceği eğitim sistemleri ve politikaları açısından önemlilik arz etmektedir. Bu çalışmada, Türkiye'de Avrupa Birliği Üye Ülkelerinde eğitimin finansman kaynakları tespit edilmiş, eğitime finansman sağlama şekilleri ve harcamaların yapıldığı kalemler karşılaştırılmıştır.
Gümrük Birliği'nin Türkiye ekonomisi üzerinde meydana getirdiği yapısal değişiklikler

Ülkelerin arasında ekonomik açıdan dengesizliklerin var olduğu bir dünyada, her ulus belirli güç dengelerine uygun bir yer işgal etmektedir. Çok eskiden beri, sanayileşmiş ülkeler, sermaye birikimleri için siyasal olarak kontrol ettikleri bölgelerinkaynaklarını ve bu bölgeleri Pazar olarak kullanıyorlardı. Entegresyon, bütünleşme hareketleri 19. yy'da başlamış ve özellikle 20. yy'ın ilk yarısından itibaren artan bir seyir takip etmiştir. Bu hareketler dünyanın belirli bir bölgesinde kalmamış Avrupa, Latin Amerika, Avustralya, Asya ve Avrupa gibi birbirinden farklı ve uzak birçok bölgede gerçekleştirmeye çalışılmıştır. Üç bölümden müteşekkil olan çalışmamda sırasıyla; entegresyongirişimlerinin gelişimi Türkiye Avrupa Birliği ilişkileri ve Türkiye Gümrük Birliği antlaşması olarak ele alınmıştır. Ardından Tam üyelik için GB aşamasında yapılması gerekenler, AB Ekonomik mevzuatına uyum sağlanması, GB'de tüketici ve rekabetin korunması, mevzuat uyumu malların serbest dolaşımı ve ticaret politikası ele alınmaktadır.
Globalization and the European Union: Examination of the European integration in the light of theories of globalization

Dünya 1940 larden beri küreselleşme olarak adlandırılan büyük, hızlı ve karmaşık bir dönüşüm yaşamaktadır. Avrupa bütünleşmesi da küreselleşme ile aynı zaman diliminde ortaya çıkmış ve gelişmiştir. Küreselleşme ve Avrupa bütünleşmesi arasındaki ilişki her iki süreci ve bugünün ve geleceğin dünyasını anlamak için çok önemlidir. Avrupa bütünleşmesi açısından küreselleşme özellikle de ekonomik küreselleşme genellikle dışsal bir hızlandırıcı olarak anlaşılmaktadır. Bu görüş bazı açılardan doğru olmakla birlikte gerçeğin tamamını yansıtmamaktadır. Küreselleşme süreci sosyal, politik, kültürel, teknolojik ve çevresel boyutları içermekte ve bu boyutlar da Avrupa bütünleşmesini etkilemektedir. Diğer yandan, Avrupa bütünleşmesi da küreselleşme üzerinde çeşitli etkilerde bulunmaktadır. İlave olarak, Avrupa Birliği Avrupa sosyal modelinin neoliberal küreselleşmeye bir alternatif sunduğunu iddia etmektedir. Sonuçta küreselleşme ve Avrupa bütünleşmesi arasındaki ilişki göründüğünden daha karmaşıktır ve bu alanda daha kapsamlı açıklamalara ihtiyaç bulunmaktadır. Bu tezin amacı küreselleşme ve Avrupa bütünleşmesi arasındaki ilişkiyi küreselleşme teorileri ışığında inceleyerek Avrupa bütünleşmesini anlamak için alternatif bir perspektif sunmaktır.
Sağlık harcamalarının Türkiye ve Avrupa Birliği ülkeleri açısından değerlendirilmesi

Bireylerin sağlıklı olmaları refah toplumların oluşması açısından büyük önem taşımaktadır. Bireylere sağlanacak iyi sağlık koşulları olmaksızın bireylerin yaşamlarına sağlıkla başlamaları ve bunu sürdürmeleri mümkün değildir. Kişileri ve toplumları hastalıklardan korumak, hastaları tedavi etmek ve tam olarak iyileşemeyip sakat kalanları da rehabilite etmek için yapılan bütün hizmetler sağlık hizmetleri kapsamında ele alınmaktadır. Yapılan bu hizmetlerin amacı toplumun tümü açısından olumsuz olan hastalık durumunu önlemek ve daha sağlıklı ve üretken bir toplum elde etmektir. Bu amaçla yapılan bütün harcamalar sağlık harcamasının konusunu oluşturmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Avrupa Birliği üyeliğine aday bir ülke olarak Türkiye'nin sağlık sistem ve harcamalarının incelenerek bazı Avrupa Birliği'ne üye ülkelerle karşılaştırmaktır. Sağlıkta Dönüşüm Programı kapsamında gerçekleştirilmeye çalışan sağlık reformlarının incelenerek tartışılması amaçlanmaktadır. Yapılan incelemeler ve rakamsal veriler sonucunda Türkiye'nin ve ele alınan bazı Avrupa Birliği Ülkelerinin sağlık sistemleri arasında önemli farklar ve Türkiye açısından eksiklikler olduğu görülmüştür. Bu eksiklerin giderilmesi gerek Avrupa Birliğine üyelik sürecinin hızlanması açısından gerekse Türk Sağlık Sistemi Standartlarında maksimizasyonu yakalamak açısından büyük önem taşımaktadır.
EU-Russia strategic relations: A gas issue

Bu yüksek lisans tezi Soğuk Savaş, Soğuk Savaş sonrası ve 2014 Ukrayna krizi sonrası dönemlerindeki Avrupa Birliği-Rusya gaz ilişkilerini değerlendirmektedir. Bu tezin amacı Rusya ve Avrupa arasındaki stratejik gaz/enerji ilişkilerini tarihsel süreci değerlendirerek kavramak, gaz/enerji ilişkilerinin temel dayanaklarını tespit etmek ve Soğuk Savaş sonrasındaki değişimini incelemektir. Bu çalışmanın bulguları Brüksel ve Moskova arasındaki enerji diyaloglarının farklı dönemlerde farklı özellikler taşıdıklarını göstermektedir. Enerji diyaloğundaki yaklaşımların değişimlerine rağmen taraflar arasındaki bu diyalog başlangıcından bu yana karşılıklı bağımlılık temeline dayanmıştır. Araştırmanın 1. Dönemi 1913- 1991 yıllarını kapsamaktadır. Bu dönemin sonucunda taraflar arasındaki gaz ilişkilerinin Soğuk Savaş dönemindeki düşmanca atmosfere rağmen ticari ortaklığa dayalı olduğu kanısına varılmıştır. Başka bir deyişle, taraflar birbirleriyle çoğunlukla ticaret nedeniyle etkileştiği sonucu çıkarılmıştır. 1. Dönem süresince Sovyetler Birliği'nin güvenilir bir gaz tedarikçisi imajını inşa ettiği görülmüştür. Sonraki dönemde 1991- 2014 yılları arasında taraflar arasındaki mevcut ticari ortaklığın stratejik ortaklık olarak değişime ugradıği gözlemlenmektedir; bununla birlikte Rusya'nın güvenilir gaz satıcı imajının zedelendiği belirlenmiştir. Buna rağmen bu dönemde Avrupa'nın Rusya'ya karşı politikasının 'Öncelikli Rusya' yaklaşımına dayandığı tespit edilmiş ve bu yaklaşımın sonucunda sözde 'Yeni Avrupa' ülkelerinin çıkarları göz ardı edilmiştir. Ancak 2014 Ukrayna krizinin ortaya çıkmasıyla birlikte Brüksel bu 'Öncelikli Rusya' yaklaşımını sorgulamaya başlamıştı. Böyle bir sorgulama 3. Dönemin başlamasının habercisi olabilir. Ve bu durumda AB Rusya'ya olan 'Öncelikli Rusya' yaklaşımını 'Öncelikli Doğu Avrupa' yaklaşımıyla değiştirmeye çalışabilir.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 8. Maddesi bağlamında özel hayatın gizliliği ve korunması

Bu çalışmada, kişinin maddi ve manevi gelişimi açısından en önemli alan olan özel hayat ve bu hayatın gizliliği ve korunması incelenmiştir. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 8. maddesinde; aile, konut ve haberleşmeyi de kapsayacak şekilde düzenlenmiş olan bu kavram, çalışmanın bütününde Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin kararları ışığında irdelenmiştir. Söz konusu kavram ayrıca Türk Hukuku'ndaki düzenlemeler açısından da incelenmiş ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin özel hayatın gizliliği ve korunmasına yönelik olarak Hukuk sistemlerinde öngördüğü standartlar saptanmıştır.