turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Investigation of combustion characteristics of biomass and coal mixtures in a circulating fluidized bed combustor

Bu çalışmada, hava fazlalık oranı, ikincil hava oranı ve ikincil havanın yakıcıya verildiği konumun baca gazı emisyonlarına etkisini incelemek ve her bir test için en uygun ve SAR değerlerini belirlenmek amacıyla Bursa/Orhaneli linyiti iki çeşit biyokütle ile yakılmıştır. Yakma için 6 m yüksekliği ve 108 mm iç çapı olan, laboratuvar ölçekli bir Dolaşımlı Akışkan Yatak sistemi kullanılmıştır. Kömürü tek başına yakma ve kömürü biyokütle ile birlikte-yakma testleri yapılmıştır. Baca gazı emisyonları AB ve Türk Yönetmeliğindeki sınır değerler ile karşılaştırılmıştır. Yakıt içerisindeki kükürt içeriğinin ve kömür+biyokütle etkileşiminin kül kompozisyonu üzerindeki etkisini incelemek için prina+Bursa/Orhaneli linyiti (Stoplam<%2.7) ve prina+Denizli/Kale linyiti (Stoplam>%3.6) ile birlikte-yakma testleri de yapılmıştır. Prina, yüksek alkali oksit (külde %50 K2O) içerdiği için seçilmiştir. Yanma sonunda dip külü, siklonlardan ve torbalı filtreden alınan uçucu kül numunelerinde XRF ve XRD analizleri yapılmıştır. Kazandaki ısı değiştirici yüzeylerini temsil etmesi için yakıcı içinde bir Depozit Örnekleme Sondası kullanılmıştır. Sonda üzerinde biriken depozit örneklerinde XRD ve SEM-EDS analizleri, yine dip kül örneklerinde SEM-EDS analizi yapılmıştır. Elde edilen sonuçlar yakıt karışımındaki biyokütle oranının artması ile yakıt karışımının yanma karakteristiğinin genellikle kok yanmasından uçucu madde yanmasına doğru değiştiğini göstermiştir. Yakıttaki biyokütle oranının artmasıyla CO emisyonu artmış, kok oluşumu ve NO emisyonu azalmıştır. Kömürdeki kükürtün yakıcıdaki kül yumuşamasını ve aglomerasyonu, ısı değiştirici yüzeylerindeki birikimi azaltmaya/önlemeye yardımcı olduğu tesbit edilmiştir. Yakıt karışımına biyokütle eklenmesiyle optimum hava fazlalık oranı artmıştır.
Zeytin karasuyunun pilot ölçekli tesisler fiziko-kimyasal ve ileri arıtma yöntemleriyle arıtılabilirliğinin araştırılması

Dünya zeytin üretiminin %65'i, zeytinyağı üretiminin %76'sı AB ülkeleri tarafından gerçekleştirilmektedir. Zeytin ve zeytinyağı üreten Avrupa Birliği'nin önemli üretici ülkeleri, İspanya, İtalya, Yunanistan ve Portekiz'dir. Zeytinyağı üretimi sırasında yan ürün olarak pirina ve karasu oluşmaktadır. Çok yüksek organik kirliliğe sahip olan karasuyun, alıcı ortamlara ve araziye gelişigüzel bırakılması önemli çevre sorunlarına neden olmaktadır. SKKY'nde 2 saatlik/ 24 saatlik kompozit karasu numunesi için deşarj kriterleri, KOİ için 250/ 230 mg/L, yağ-gres için 60/40 mg/L ve pH için 6-9 olmalıdır. Ancak zeytin ağaçlarında görülen periyodisite, yağhanelerin küçük ve dağınık olması, sezonluk üretim ve çok yoğun organik kirlilik nedeniyle, yönetmelikte bu kriterlerin klasik arıtma yöntemleriyle sağlanması çok zordur. Bu çalışmada, Bursa ilinde faaliyet gösteren Marmarabirlik Zeytinyağı Fabrikası'na kurulan pilot tesisten alınan karasu örneklerine, asit kraking ve fizikokimyasal arıtma uygulanmıştır. Daha sonra ultrafiltrasyon prosesinden geçirilen atıksuda ters osmoz ve GAC kullanılarak adsorpsiyon proseslerinin uygulanabilirliği araştırılmıştır. Son olarak karasuyun akım şeması oluşturulmuş ve atıksu arıtma tesisi boyutlandırılmıştır. Ham atıksuyun karakterizasyonu, pH=4.91, KOİ= 128 g/L, AKM=36. 3 g/L, yağ-gres=8. 92 g/L, fenol=3. 44 g/L olarak bulunmuştur. Karakterizasyonu belirlenen karasuda arıtılabilirlik çalışmaları yapılmıştır. Adsorpsiyonla yapılan arıtılabilirlik çalışmaları sonucunda adsorplama kapasite değeri, Q0=434. 28 mg KOİ/g GAC olarak bulunmuştur. Ters osmoz prosesleriyle karasuda %93 oranında giderme verimi sağlanmıştır. Sonuç olarak zeytinyağı endüstrisi atıksularının sırasıyla asit kraking, fizikokimyasal arıtma, ultrafiltrasyon proseslerinden geçirildikten sonra ters osmoz veya adsorpsiyon prosesleriyle arıtılabileceği tespit edilmiştir.
Samsun organize sanayi bölgesinde hava kalite parametrelerinin izlenmesi ve meteorolojik parametrelerle ilişkilerinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, endüstriyel faaliyetlerin % 90' nından fazlasınınbulunduğu Samsun şehir merkezindeki Organize Sanayi Bölgesi'nde meteorolojik faktörler ile bu parametrelerin hava kalite parametreleri arasındaki ilişkileri incelemektir. Organize sanayi bölgesi ve dolayındaki sanayi tesislerindeemisyon kaynakları envanterleri yapılmıştır. Bölgede toplam sanayiye ilişkin 372 işyeribulunmaktadır. Yapılan çalışma çerçevesinde bölgede SO2, NOx, CO, O3 ve partikül maddehava kalite ve kirletici parametreleri ölçülmüştür. Bu araştırmalar için, meteorolojiksensörler ve hava kalite ölçüm sistemleri ile donatılmış ekipmanlardan oluşan Ondokuz Mayıs Üniversitesi'nin mobil hava kirliliği sistemi kullanılmıştır. Ölçümler 1 Nisan 2006 ayında başlayarak 12 aylık süre boyunca 15 dakikada bir yapılmıştır. Günlük, aylık ve yıllık ortalama değerler hesaplanmış ve elde edilen verilergrafiğe alınmıştır. Hava kirliliği ve meteorolojik parametreler arasındaki karşılıklı ilişkiler istatistiksel yöntemler kullanılarak değerlendirilmiştir. Çalışma sonunda, ölçüm periyodunda Samsun Organize Sanayi Bölgesi'ndeortalama SO2 konsantrasyonunun çok düşük çıktığı ancak ulusal standartların 6 kez ve Avrupa Birliği standartlarının ise 18 kez aşıldığı belirlenmiştir. Bölgede partikül maddedüzeyinin ise genel olarak çok düşük olduğu ve ulusal standardın 3 kez, Avrupa Birliğistandardının 43 kez aşıldığı anlaşılmıştır. Ozon konsantrasyonun genel olarak Haziran ve Temmuz 2006 ayında yüksek olduğu, maksimum ozon değerine (160, 1 g/m3olarak) Temmuz ayında ulaşıldığı görülmüştür. Ozon düzeylerinin kış aylarında yaz aylarına göre düşük olduğu, maksimum azot dioksit düzeyinin 1073, 2 g/m 3 olarak Temmuz ayında ölçülmüş ve genel olarak 20 g/m 3 ile 220 g/m 3 arasında yer aldığı saptanmıştır.
Atıksu arıtma tesislerinde mikroplastiklerin akıbeti ve taşınımı

Mikroplastikler boyutu 5 mm'den küçük plastik parçacıklardır. Bu çalışmada mikroplastiklerin arıtma tesisindeki akıbetinin belirlenebilmesi için Bursa Doğu Atıksu Arıtma Tesisinde belirlenen noktalarda 4 farklı zamanda örnekler alınarak analiz edilmiştir. Ön işlemler sonrası ilk olarak şekil, renk ve boyut sınıflandırması yapılmış, daha sonra FTIR analizleri ile tür tayini yapılmıştır. Bu şekilde mikroplastikler 4 farklı sınıfta kategorize edilmiştir. Mikroplastikler şekil olarak parça+film, lif, küre olmak üzere 3 kategoriye ayrılmıştır. Benzer tonlar birlikte sayılmak üzere renkler; siyah-lacivert, mavi, kırmızı-turuncu-pembe, yeşil, mor, kahverengirengi-krem-sarı ve beyaz-gri şeklinde 7 kategoriye ayrılmıştır. Mikroplastikler boyut olarak (0.3 mm - 0.5 mm, 0.5 mm - 1 mm ve 1 mm - 5 mm) 3 kategoriye ayrılmıştır. Tür sınıflandırmasında ise PMMA, PE, PEVA, PES, PET, PA, PP, PAA olmak üzere 8 kategoriye ayrılmıştır. Giriş suyunda baskın olan plastikler parça+film (%60) dir. Baskın renk siyah-lacivert (% 40) olup mikroplastiklerin boyut aralığı 0.3 mm 0.5 mm (% 94.1) dir. Baskın polimer tür ise PE (% 28 .27) dir. Kum tutucu çıkış suyunda baskın olan plastikler parça+film (%55) dir. Baskın renk siyah-lacivert (%43) olup mikroplastiklerin boyut aralığı 0.3 mm 0.5 mm (% 93 .09) dir. Baskın polimer tür ise PEVA (% 23 .68) dir. Çıkış suyunda baskın olan plastikler parça+film (%61) dir. Baskın renk siyah-lacivert (% 44) olup mikroplastiklerin boyut aralığı 0.3 mm 0.5 mm (% 94.1) dir. Çıkış suyunda parçacık boyutu çok küçük olduğu için FTIR analizi yapılamamıştır. Geri devir çamurunda baskın olan plastikler parça+film (% 54) dir. Baskın renk siyah-lacivert (%46) olup mikroplastiklerin boyut aralığı 0.3 mm 0.5 mm (% 89 .53) dir. Baskın polimer tür ise PES (% 28 .89) dir. Bursa Doğu Atıksu Arıtma Tesisi mikroplastik giderim verimi yaklaşık % 93 olarak hesaplanmıştır. Atıksudaki organik maddeler çürütme sırasında giderilmektedir ancak plastik gibi maddeler biyolojik olarak parçalanamamaktadır. Bu nedenle mikroplastiklerin çoğu çamur ile uzaklaşmaktadır. Mikroplastiklerin neden olduğu kirlilik son derece önemlidir bu yüzden kirlilik oluşmadan engellenmelidir. Bu doğrultuda alınabilecek başlıca önlemler: Atıksu arıtma tesislerinin mikroplastik giderim verimleri arttırılmalıdır. Kozmetik ürünlerinde kullanılan mikroboncukların kullanımı yasaklanmalı, tekstil ürünleri geliştirilmeli, içeriğinde plastik olmayan ürünlerin satışı desteklenmelidir. Çamaşır makineleri tahliyelerinde filtreler kullanılmalıdır. İyileştirilmiş atık yönetimi oluşturulmalı ve atık yönetim planlarının uygulanması denetlenmelidir.
Waste management on the treatment of olive oil black liquor by vacuum distillation

Zeytinya tesisleri ç k % sular bu tür tarımsal atıklar n kendine özgü özellikleri nedeni ile Akdeniz bölgesinde önemli bir çevresel problemi olu%turmaktad rlar. Bu nedenle, bu türsular n ar tüm nda çeşitli fizikokimyasal, biyolojik ve bir arada kullanılan prosesleri kapsayanetkin ar tma teknolojilerinin geli%tirilmesi konusunda pek çok ara%t rman n yürütülmesi%a% rt c de ildir. Zeytinya karasuyu organic madde içerii, askıdaki katkılar veya içerii bak m ndan yüksekdeerler göstermektedir. Pek çok ara%t rmac etkin ve ucuz ar tma seçenekleri konusundaçal %maktad r. Bu hedefi gerçekle%tirmek üzere kimyasal, mekanik, fiziksel, biyolojik ve s lyöntemler ve bunların bir arada kullan labilenleri ara%t r lmaktad r. Burada, zeytinya karasuyu yüksek hacimli bir at k olarak ele al nm % ve hacimsel indrgemeamaçl distilasyon uygulamasına gidilmi%tir. Karasu % 80 su içerdiindenar t lmas gereken at k miktar da hacimsel olarak fazla r. Çal %man n hedefi; farkldistilasyon s cakl klar ve modlar denenerek yüksek hacimde ve dü%ük KOI konsantrasyonuna sahip distilat ile, su içerii dü%ük fakat organik madde içerii yüksek daha konsantre bir kal nt elde edecek en uygun s cakl bulmaktır. Çal %ma sonunda soutmal ve sürekli olarak uygulanan distilasyon en uygun model olarakbelirlenmi%tir.
SURE-DEAMOX sistemi ile atık sulardan azot ve sülfatın birlikte giderilmesi

Bu çalışmada İki farklı anammox zenginleştime yapılmıştır. Bu çalışmaların birincisinde 3 adet UASB tipi reaktörle 252 gün, ikinci çalışmada 2 adet UASB tipi reaktörle 104 gün, toplamda 5 adet UASB tipi reaktörle 35 oC ve karanlık olan, ısı ve ışık kontrollü bir odada çalışılmıştır. Çalışma, anammox bakterilerinin elektron alıcısı olarak nitriti kullanarak, amonyumu anaerobik ortamda azot gazına ve çok az miktarda nitrata dönüştürmesi suretiyle gerçekleştirilmiştir. Karbon kaynağı olarak inorganik karbon (CO2) kullanılmıştır. Yapılan çalışmalarda anammox bakterilerinin maksimum azot giderme kapasiteleri de incelenmiş olup, bu bağlamda azot yükleme seviyesi zamana bağlı olarak arttırılmıştır. Yapılan bu iki çalışmanın birincisinde minimum azot yükleme seviyesi ile reaktör 1'de (R1) 71. günden itibaren, reaktör 2 (R2) ve 3'te (R3) ise 46. günden itibaren maksimum azot giderim seviyesine ulaşılmış olup, azot yükleme seviyelerinde artış yapılmıştır. Sonuç olarak da, R1 ve R3 reaktörlerinde maksimum 420 mg-N/L azot seviyesine, R2 reaktöründe ise maksimum 260 mg-N/L azot seviyesine ulaşılmıştır. İkinci zenginleştirme çalışmasında ise, iki reaktör (Reaktör 4 ve 5) toplamda 104 gün işletimiş olup, reaktör 4'te 41. günden itibaren gözlenen düzenli amonyum gideriminin ardından artışa gidilmiş ve maksimum 120 mg-N/L seviyesine ulaşılmıştır. Reaktör 5'te amonyum seviyesinin, 45. gün sonunda sıfıra düştüğü görülmüştür. Reaktör 5'te de reaktör 4 gibi maksimum 120 mg-N/L seviyesine ulaşılmıştır. Yapılan zenginleştirme çalışmalarının ardından, azot ve sülfatın birlikte giderilmesi için iki farklı denemede farklı iki sistem oluşturulmuştur. Zenginleştirme çalışmasının birincisinin ardından SURE-DEAMOX sistemi kurulmuş olup, sistem 84 gün işletilmiş ve bu çalışmada başarılı olunamamıştır. İkinci anammox zenginleştirmesi sonunda SURE-DEMOX sisteminde kullanılmak üzere DEAMOX reaktörü optimizasyonu çalışılmıştır. Bu optimizasyon çalışması, sürenin sınırlı olmasından dolayı, 15 gün yapılmış olup, bu çalışmada DEAMOX reaktörü olarak zenginleştirme çalışmasındaki reaktör 4 kullanılmıştır. Reaktörde, 6. günde yapılan bir düzenlemeden sonra sadece 4 ölçüm yapılabilmiş ve ölçümler sonucunda reaktöre verilen 90 mg/L NO3--N'nun sıfıra düştüğü gözlemlenmiştir. Öte yandan reaktöre verilen 60 mg/L NH4+-N'nun da 8. günden itibaren sıfıra düştüğü görülmüştür. Reaktörde görülen amonyum gideriminin ancak anammox reaksiyonuyla gerçekleşebileceği öngörüsüyle, reaktörde nitrit oluştuğu söylenebilir. Bu nitrit oluşumu da reaktörde ototrofik denitrifikasyonun gerçekleştiğinin göstergesidir. Bu sonuçlar doğrultusunda ise tek bir reaktöde hem ototrofik denitrifikasyonun hem de anammox reaksiyonunun gerçekleştirildiği söylenebilir.
Kömürlerin, kalker karıştırılarak yakılması sırasında kükürdünün tutulması

oz KÖMÜRLERİN, KALKER KARIŞTIRILARAK YAKILMASI SIRASINDA KÜKÜRDÜNÜN TUTULMASI Ülkü SUNGUR Balıkesir Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü Çevre Mühendisliği Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi / Tez Danışmanı : Yrd. Doç. Dr. Nadir İLTEN Balıkesir, 2005 Çevre kirliliği, ulaştığı boyutlar ve sonuçlan nedeniyle çağımızın önemli sorunlarından biri haline gelmiştir. Hava kirliliği bu sorunun önemli bir bölümünü oluşturmaktadır. Hava kirleticilerin en önemlisi, fosil yakıtların yanması sonucu açığa çıkan SCVdir. SO2 emisyonunun atmosfere verilmeden önce önlenmesi, hava kirliliğini önlemede en etkin yöntemlerden biridir. Bu çalışmada, kömüre kalsine kalker eklenerek yanma esnasında kömürdeki kükürdün giderilmesi amaçlanmıştır. Deneylerde -710 um tane boyutundaki Çan Kömürü ve -700 um tane boyutundaki iki farklı (1 ve 2 nolu) kalker örneği kullanılmıştır. Kalker örnekleri 900 - 950 C sıcaklıkta 180 dak süre ile kalsine edilmiş, kalsine edilen 1 ve 2 nolu kalkerlerden sırasıyla 0 ,25; 0 ,50; 0 ,75; 1,00 ve 1,50 g tartılarak 5 g kömür ile karıştırılmıştır. Yakma işlemi sabit yataklı yakma sisteminde 850 ve 900 C sıcaklıklarda 120 ve 180 dak sürelerle yapılmıştır. Eklenen kalker miktarı, yanma süresi, yanma sıcaklığı ve kalker tane boyutunun kükürt giderme oranında etkili olduğu görülmüştür.
Elektronik atıklardan metallerin fiziksel ve hidrometalurjik yöntemlerle geri kazanımı

Bu tez kapsamında, önemli miktarda temel/değerli metal içeren atık baskılı devre kartlarının karakterizasyonu ve metallerin, fiziksel ve hidrometalurjik yöntemlerle geri kazanımı araştırılmıştır. ABDK'ların, zararlı atık konumunda olduğu ve içerdiği özellikle kurşun gibi ağır metaller nedeniyle su kirliliğine sebep olabileceği belirlenmiştir. Fiziksel ayırma testlerinde, nispeten yüksek metal kazanımlarına karşın, özellikle değerli metal kayıplarının yüksek olduğu bulunmuştur. Ağır ortam testleri, metallerin 1-1, 4 mm'nin altında büyük ölçüde serbestleştiğini (?%97 Cu) göstermiştir. Fiziksel ayırma işlemlerinde, ince tane boyutlarında (<75- 106 ? m) ayırma etkinliğinin önemli oranda azaldığı gözlenmiştir. ABDK'lardan metallerin kazanımı için sülfat (oksitleyici olarak H2O2 veya Fe3+) ve klorür (oksitleyici olarak Cu2+ veya H2O2) esaslı liç sistemleri irdelenmiştir. Peroksit katkılı sülfat liçi ile bakır, değerli metallerden seçimli olarak, yüksek verimlerle (>%99) kazanılmıştır. Katkı maddelerinin ilavesi ile hidrojen peroksit sarfiyatında 1,2- 9 kat azalma ve bakır kazanımında da %34'e varan artış sağlanmıştır. Klorür ortamında, yüksek metal kazanımları için Cu2+'nin hava/oksijen ilavesi ile yerinde üretilmesi gerektiği bulunmuştur. Hava/oksijen varlığında (1 L/dk) bakır kazanımında %67, gümüş ve paladyum kazanımında da %72- 81 artış sağlanmıştır. Klorür liçinde, yüksek altın kazanımı için H2O2 ilavesinin gerekli olduğu belirlenmiştir.
Removal of phenol from industrial waste waters using lignitic coals

oz Soma ve Yatağan / Türkiye'den elde edilen linyit kömürlerinin fenol adsorblama kapasitesi, katı-sıvı oranı, reaksiyon süresi, başlangıç fenol konsantrasyonu ve sıcaklık gibi farklı koşullar altmda araştırılmıştır. Yapılan kesikli deney çalışmalarına dayanılarak, fenolün, kömür tarafından, adsorpsiyon süresi ve katı-svı oranına bağlı olarak tamamen adsorblandığı görülmüştür. Bu sonuçlardan, zaman eksenindeki ve değişik katı-sıvı oranlarındaki maksimum adsorbsiyon değerleri kullanılmış ve kömür yüzeylerinin fenol alıcı adsorbsiyon kısımları oranlan, sırasıyla, Soma ve Yatağan kömürleri için % 60 ve % 43 olarak hesaplanmıştır. Freundlich adsorbsiyon izoterminin, linyit kömürü üzerine fenol adsorbsiyonu sistemini iyi temsil ettiği bulunmuştur. Langmuir model, büyük ihtimalle tek tabaka varsayımına dayandığı için, sistemi Freundlich modeli kadar iyi temsil etmemiştir. Aktivasyon enerjisi ve maksimum adsorbsiyon ısısı, değişik sıcaklıklarda, Arrhenious ve Van't Hoff denklemleri kullanılarak, sırasıyla, 10.3 ve -20. 2 kJ/mol olarak hesaplanmıştır. Düşük enerji değerleri, bu linyit kömürleri üzerine fenol adsorbsiyonunun fiziksel etkileşim ile olduğunu işaret etmiştir. Bu bulgulara dayanarak, linyit üzerine fenol adsorbsiyonu mekanizması tartışılmıştır. Temel elementler ve ağır metaller açısından, adsorbsiyonu takip eden atıksu kalitesi, atıksular için belirlenmiş kabul edilir limitler arasındadır. Kömürden çözünen organik maddeler de ihmal edilebilir derecededir. Ağır metallerin, bir bileşen olarak suda bulunmasının, aynı zamanda fenol uzaklaştırılmasını % 10-20 oranında etkilediği bulunmuştur.
Ev tozlarında ağır metal konsantrasyonlarının incelenmesi

Halk sağlığının önemli bir göstergesi olan iç ortam hava kalitesi, insan sağlığının yanı sıra yaşam kalitesini de önemli ölçüde etkilemektedir. Bu nedenle, dış ortam hava kalitesinin yanı sıra iç ortam hava kalitesinin izlenmesi ve kontrolü de önem taşımaktadır. Bu çalışmada 2012 yılında Ankaranın çeşitli noktalarında bulunan evlerden toplanan ev tozlarındaki ağır metal kiriliği hakkındaki çalışma sonuçları ortaya konulmaktadır. Nisan 2012'den Haziran 2012'e kadar olan sürede önceden belirlenen evlerden elektrik süpürgesinde toplanan toplam 45 toz örneği alınmış ve çözünürleştirilme işlemlerden sonra Atomik Absorpsiyon Spektrofotometre cihazı kullanılarak Ni, Pb, Fe, Zn, Cd, V, As, Cr, Cu, Hg, Mg, Mn, Sb ve Sn tayin edilmiştir. Yapılan istatistiksel analiz sonuçlarına göre en yüksek aritmatik ortalamaya sahip elementler sırasıyla Mg(8900. 34 gg-1), Fe(4408. 57 gg-1), Zn(449. 983 gg-1) ve Cu(104. 515 gg-1) olarak gözlenmiştir. Sonuçlar toplanan ev tozlarındaki ağır metal miktarının evlerin ana caddeye yakınlığı, evin bulunduğu kata, binanın duvar boyası türüne, evdeki ısıtma kaynağı türüne, dezenfektan kullanım sıklığına ve ev içinde sigara içilip içilmemesine göre değişkenlik gösterdiğini ortaya koymuştur.
Şekerleme endüstrisi atıksularının biyolojik arıtılabilirliğinin belirlenmesi

Bu çalışmada, şekerleme endüstrisinden kaynaklanan atıksuların biyolojik arıtılabilirlikleri incelenmiş ve bu amaçla ana üretimleri sırasıyla; yumuşak ve dolgulu-dolgusuz sert şeker üretimi, şekeri i-şekersiz çiklet üretimi ve lokum üretimi olan 3 ayrı endüstriden kaynaklanan atıksuların karakterizasyonu yapılmış ve bu atıksuların arıtılabilirliklerini etkileyen kinetik sabitlerin bir kısmını bulmak üzere bir dizi deneysel çalışma yürütülmüştür. Birinci bölümde; çalışmanın anlamı, önemi, amacı ve kapsamı kısaca özetlenmiştir. İkinci bölümde; şekerleme endüstrisinin genel karakteristik özellikleri kısaca sunulmuş, bu dalda faaliyet gösteren söz konusu tesislerin genel tanıtımı yapılmış ve her bir tesise ait üretim özellikleri, atıksuların kaynakları ve atıksu miktarları proses akım şemaları ile birlikte açıklanmıştır. Üçüncü bölümde; biyolojik arıtmanın esasları üzerinde durulup, çözünmüş kalıcı KOI miktarının ve biyokinetik sabitlerin tayin ve hesaplama yöntemleri ele alınarak deneysel çalışmalarda kullanılan yöntemler açıklanmıştır. Dördüncü bölümde; söz konusu tesislerin atıksuları üzerinde yapılan deneysel çalışmalarda kinetik sabitler ve kalıcı KOİ'nin belirlenmesi amacıyla izlenen yaklaşım tanıtılmıştır. Beşinci bölümde; her bir endüstri için elde edilen deneysel sonuçlar, değerlendirmeleri ile birlikte verilmiştir. Altıncı bölümde; her bir tesise ait atıksular üzerinde yürütülen deneyler sonucunda elde edilen spesifik maksimum çoğalma hızı, içsel solunum hızı katsayısı, kolay ayrışabilen organik madde ve çözünmüş inert madde konsantrasyon değerleri kısaca özetlenerek evsel ve sentetik atıksulara ait değerlerle karşılaştırılmıştır.
Beyşehir Gölü zooplanktonunun sistematik ve ekolojik yönden incelenmesi

Beyşehir Gölü'nde, Mayıs 2009 -Nisan 2010 dönem aralığı aylık, 8 ayrı istasyondan su ve zooplankton örneklemesi yapılmıştır. Bu örnekler Eğirdir Su Ürünleri Fakültesi laboratuarlarında analiz edilerek değerlendirilmiştir. Bu çalışmada Beyşehir Gölü'nün bir yıllık ortalama; klorofil-a 2,62 0,33 mg/m3, su sıcaklığı 13,40 0, 74 oC, çözünmüş oksijen 8,95 0, 28 mg/l, pH 8 ,56 0,04, elektriksel iletkenlik (25oC'de) 413,43 3, 61 S/cm, secchi görünürlüğü 82,40 4, 13 cm, amonyum azotu 0,08 0, 00 mg/l, nitrit azotu <0,02 mg/l, nitrat azotu <0,5 mg/l, kalsiyum 30,17 0, 85 mg/l, magnezyum 32,88 0, 82 mg/l, organik madde 13,77 0, 28 mg/l, klorür 31,91 1, 02 mg/l, karbonat 11,88 0,74 mg/l, bikarbonat 199,35 3, 26 mg/l, sülfat 38,09 0, 84 mg/l olarak hesaplanmıştır. Su analizlerinde, göl suyunun istasyonlara göre dikkat çekici değişimler gösterdiği tespit edilmiştir. Sonuçlarımıza göre; I., II., III., IV. ve V. istasyonların trofik seviyesi yüksek bulunurken, VI., VII. ve VIII. istasyonların ise daha düşük bulunmuştur. Su kalite ölçümleri açısından VII. istasyonun en iyi su kalitesine sahip olduğu ortaya çıkarken, aynı zamanda bu istasyon çevresinin oligotrofik özellikte olduğu ve bunda Anamas dağlarından köken alan su kaynaklarının yoğun olarak bulunmasının en büyük etken olduğu düşünülmektedir. Zooplankton olarak; Rotifera'ya ait 37, Copepoda'ya ait 5, Cladocera'ya ait 4 ve Bivalvia'ya ait 1 takson olmak üzere toplamda 47 takson tespit edilmiştir. Göl geneli toplam zooplankton yoğunluğuna göre; % 95 ,45'i Rotifera'ya, % 3 ,66'sı Cladocera'ya, % 0 ,89'u Copepoda'ya ve < % 0 ,01'i Bivalvia'ya ait olduğu hesaplanmıştır. Zooplanktonun büyük bir kısmını mikro zooplankton temsil etmiştir. Su süzme kapasitesi yüksek olan daphnia gibi daha büyük yapılı zooplanktonun çok küçük kısmını oluşturduğu görülmüştür. Bu durum göl için ciddi bir sorun oluşturmaktadır.
Production of alginate from azotobacter vinelandii and its use in water and wastewater treatment

Alginatlar ß-D-manuronik ve ?-L-guluronik asitin kopolimeridir. Bu çalışmada Azotobacter vinelandii ATCC 9046 fermentörde alginat üretmek için kullanılmıştır. Çözünmüş oksijen konsantrasyonu, karıştırma hızı, sukroz ve kalsiyum konsantrasyonlarının alginatın özellikleri üzerine etkisi izlenmiştir. Çözünmüş oksijen konsantrasyonunun % 1 ve 10 aralığındaki değişimi alginat üretimini etkilemiştir. Yüksek alginat miktarı (4.51 g/L) ve maksimum viskozitenin, % 55' lik ortalama bir GG-blok miktarı ile gözlemlendiği optimum çözünmüş oksijen değeri % 5' tir. Hem yüksek hem düşük karıştırma hızları toplam alginat üretimini düşürmüş, ancak GG-blok yüzdesini 200 rpm' de % 76, 700 rpm' de ise % 87 olacak şekilde artırmışlardır. Orta seviyelerdeki sukroz ve kalsiyum konsantrasyonları (20 g/L and 50 mg/L) alginat üretimi ve kalitesinde iyileşmeye yol açmış, bu parametrelerin daha yüksek değerleri kayda değer bir iyileşme sağlamamıştır. Bu çalışmada üretilen sodyum alginat özellikle bakır iyonuna ağırlık verilerek maksimum ağır metal alımı için araştırılmış ve en yüksek bakır alımı 1.9 mM Cu2+/g alginat olarak bulunmuştur. Sonuçlar alginatın blok dağılımının bakır giderimi için beklendiği kadar önemli olmadığını göstermiştir. Alginat kalsiyum iyonu ile birlikte bulanıklık giderimi için de kullanılmıştır. GG-blok miktarının bulanıklık gideriminde önemli olduğu bulunmuştur. % 55 GG-blok ve 8.9 cP viskozitesiye sahip 2 mg/L alginat, 60 mg/L kalsiyum iyonu ile bulanıklık değerini 1 NTU' nun altına düşürmüştür.