turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği ve Türkiye arasındaki Gümrük Birliği çerçevesinde Türkiye ihracatının çekim modeli uygulaması

Coğrafi uzaklık, bir ekonomik bloka üyelik gibi dış ticareti etkileyen önemli faktörlerden birisi olarak kabul edilmektedir. Coğrafi uzaklığın ticari ilişkileri ne yönde etkilediğini analiz etmek için iktisatçılar çekim modelini uygulamışlardır. Çekim modeli yaklaşımında, ülkelerin ekonomileri büyüdükçe ve aralarındaki mesafe kısaldıkça daha çok ticaret yapacakları kabul edilmektedir. Bu modelin kuramsal bir alt yapısının olmamasına rağmen, iki yönlü dış ticaret akımlarını tahminde ampirik başarısından dolayı tercih edilmektedir. Günümüzde önemli bir ekonomik blok olan Avrupa Birliği en gelişmiş gümrük birliği örneğidir. AB ile ortaklık ve bunun bir parçası olan GB, tarafların Ankara/Ortaklık Antlaşması'nı (1963) ve ek niteliğindeki Katma Protokol'ü (1970) imzalamasıyla oluşturulmuş, Ortaklık Konseyi Kararı uyarınca 6 Mart 1995 tarihinde alınan kararla Gümrük Birliği 1 Ocak 1996 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Bu çalışmada, çekim modeli ile uzaklık ve GB üyeliğinin Türkiye'nin ihracatına olan etkisi incelenmiştir. Çekim modeli, Türkiye'nin AB'ye olan dış ticaretinde en çok paya sahip olan ilk 20 AB ülkesine uygulanmıştır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde uluslararası ekonomik bütünleşme ve GB kavramı ve kuramı ele alınmaktadır. İkinci bölümde GB'nin ekonomik etkileri ve çekim modeli incelenmiştir. Son bölümde öncelikle GB çerçevesinde Türkiye ve AB ilişkileri incelenmekte ve çalışmanın amacı doğrultusunda Türkiye'nin AB'ye olan ihracatına çekim modeli uygulanarak sonuçlar değerlendirilmektedir.
Sosyal sermaye - ekonomik kalkınma ilişkisi Avrupa Birliği ülkeleri üzerine panel regresyon analizi

Sosyal sermaye kavramı en temel hali ile bir toplumdaki bireyler arası ilişkilerin önemini vurgulamaktadır. Sosyal normlar, sosyal ağlar ve güven üzerine inşa edilen sosyal sermaye ekonomik kalkınmanın sağlanmasında yeni bir aktör olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmanın amacı, sosyal sermaye ile ekonomik kalkınma arasındaki ilişki çerçevesinde, sosyal sermayenin Avrupa Birliği ülkelerinin kalkınma düzeylerini etkilemede ne denli bir role sahip olduğunu ekonometrik bir analiz çerçevesinde ortaya koymaktır. Seçilmiş 24 Avrupa Birliği ülkesi için 2007- 2012 yılları arasında Panel veri regresyonu tercih edilerek en küçük kareler yöntemi kullanılmak suretiyle analiz yapılmaktadır. Modelde kullanılan bağımlı değişken kişi başına düşen reel Gayri Safi Yurt İçi Hasıla artış oranı iken, açıklayıcı değişkenler; sosyal dışlanma, cinsiyete göre ücret farklılıkları, suç oranları ve düzenli internet kullanımıdır. Uygulama sonucunda suç oranı değişkeninin kişi başına düşen reel GSYİH artış oranı üzerindeki etkisi istatistiksel olarak anlamsız çıkmakta iken, sosyal dışlanma, cinsiyete göre ücret farklılıkları istatistiksel olarak anlamlı çıkıp kişi başına reel GSYİH artış oranını pozitif yönde, düzenli internet kullanımına ilişkin katsayılar ise istatistiksel olarak anlamlı çıkıp kişi başına reel GSYİH artış oranını negatif yönde etkilemektedir.
Avrupa komşuluk politikası bağlamında Azerbaycan-Avrupa Birliği ilişkileri

Avrupa Birliği 2004 yılından başlayarak 2013'e kadar en son Hırvatistan'ın katılımıyla tarihinin sayıca en yüksek katılımlı genişlemesini tamamlamıştır. Böylece 2013 itibariyle Avrupa Birliği 28 üyesi ve daha geniş coğrafyasıyla etkin bir ekonomik topluluk olma vasfını daha da güçlendirmiştir. Yeni genişlemeler AB'nin dış politikasını yeniden şekillendirmesini gerektirmiştir. Zira yeni sınırlar, yeni komşular anlamına gelmektedir. Bu bağlamda Avrupa Komşuluk Politikası, Avrupa Birliği'nin, genişleme olanağının bulunmadığı yakın çevresinde yumuşak gücünü kullanarak, istikrar ve refahı sağlamak amacıyla oluşturduğu bir politikadır. Bu çalışma, Avrupa Komşuluk Politikası'nın amaçlarını ve kullandığı yöntemleri inceleyerek, onun AB-Azerbaycan ilişkileri çerçevesinde işlevselliğini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Çalışmada öncelikle Avrupa Komşuluk Politikası'nın nitelikleri ve temel dokümanları incelenmekte ve Doğu Avrupalı Komşulara yönelik olarak ortaya koyduğu Doğu Ortaklığı programından bahsedilmektedir. Daha sonra ise Avrupa Komşuluk Politikası çerçevesinde AB'nin Azerbaycan ile ilişkileri değerlendirilmektedir. Bu doğrultuda, Azerbaycan'ın AB değerlerine nasıl ve ne kadar uyum sağladığı, Avrupa Komşuluk Politikası öncesi ve sonrası ilişkiler olmak üzere incelenmiştir.
Yunanistan-Avrupa Birliği-Türkiye üçgeni: Yunanistan'ın Türkiye politikası (1990-2006)

Yunanistan'ın, Türkiye Politikası çeşitli etmenlerin bileşkesinden meydana gelmiş olsa da bu politikasını en fazla öne çıkıp belirleyici olanı ülkesinin ''tehdit algılaması'' olmuştur. Yunanistan sürekli kendisine en büyük tehdidin Doğu'dan yani Türkiye'den geleceğini hesap ederek en büyük savunma yatırımlarını bu bölgeye ayırmıştır. Yunanistan, Türkiye'ye karşı politikalarını belirleyip ve uygularken sürekli başka ülkelerin desteğini almıştır. Gerek bağımsızlığının ilanında gerekse 19. yüzyılın sonları ile 20. yüzyılın başlarında, Türklere saldırırken mutlaka bir veya birden fazla ülkenin desteğini almıştır. Anadolu'da hezimete uğrayarak, Türklerle savaşın kolay olmadığını anlayan Yunanistan, şansını son kez 1974'te, Kıbrıs Barış Harekatına karşı denemek istemiş ancak burada da hezimete uğramıştır. Yunanistan eskiden olduğu gibi bugün de Türkiye'yi kendisi için bir tehdit olarak algılamakta, iç ve dış politikasını bu tehdit üzerine kurguladığı, ''Megali İdea'' hayali ile dengede tutmaktadır. Kendince, Türkiye ile arasında birçok sorunlar yaratarak hem vatandaşını hem de dünya kamuoyunu oyalamaktadır. Vatandaşına sunduğu ''Megali İdea'' hayali ile ulus kimliğini ve devlet yapısını ayakta tutan, birlik ve beraberliğini muhafaza eden Yunanistan; bu sorunlarını Birleşmiş Milletler, Avrupa Birliği, Uluslararası Adalet Divanı vb. örgütlere taşıyarak, Türkiye'nin de önünü tıkamaktadır. Uzun yıllar BM'nin sahip çıktığı Yunan sorunlarına, 1981 yılında Yunanistan'ın AB'ye üyeliğinden sonra AB sahip çıkmış ve bu sorunların mücadelesinde hem Yunanistan, hem de diğer üyeler kendi menfaatlerini temin etme gayretinde olmuşlardır. AB'ye, aynı zamanda ve aynı koşullara sahipken müracaat eden iki komşu ülkeden, Yunanistan 1981'de AB'ye üye yapılırken, Türkiye bugün dahi birçok bahaneler ileri sürülerek üye yapılmamıştır. AB ile Türkiye arasına konan ve çözülmesi istenen sorunların birçoğu, Türkiye ile Yunanistan'ın karşılıklı çözmesi gereken sorunlardır. Ancak Yunanistan bunları uluslararası örgütlerin desteğini arkasına alarak menfaatine uygun çözmek istemektedir. AB bu sayede, Türkiye'yi üye yapmamak için oluşan bu bahaneleri değerlendirerek üyelik sürecini uzatıp Türkiye pazarından yararlanmayı sürdürmektedir. Sonuçta, AB kapısında oyalanan bir Türkiye'den; hem Yunanistan hem AB yararlanmaktadır. Yunanistan'ın AB örgütünün desteğini arkasına alarak yaptığı AB tabanlı bu politikada Türkiye, yirmi yedi üye ülkeye karşı tek başına mücadele vermektedir.
The EU as a normative power? the EU's gender equality norm diffusion in Turkey

Ian Manners'a göre AB dış ilişkilerindeki norm düzenleyici rolünden dolayı normatif bir güçtür. Özellikle, Manners'in belirttiği üzere, genişleme politikalarında evrensel normları koşul olarak öne sürmesi ve aday ülkenin bunu iç hukukuna aktarması, AB'nin normatif gücünü göstergesi olduğunu belirtmektedir. Son 20 yılda AB'nin uluslararası ilişkilerdeki rolünün kavranması alanındaki akademik çalışmalar ağırlıklı olarak bu normların aday ülkelerin iç hukukunda, politika yapma sürecinde ve hatta düşüncelerde nasıl yayıldığını, hayata geçirildiğini ve içselleştirildiğini analiz etmeyi amaçlamıştır. Düşünsel değişim normun yayılmasından sonra oluştuğunda, AB'nin belirli bir ölçüde normatif özelliğe sahip gücü olduğu anlamı çıkarılabilir. Bununla birlikte, genişleme sürecinde her ne kadar prosedürel dökümanların koşulluluğu normatif bir etkiye sahip olsa da, AB menşeili toplumsal cinsiyet eşitliği normları evrensel toplumsal cinsiyet eşitliği anlayışının sadece belirli bir parçasıdır. AB'nin aday ülke üzerindeki normatif etkisi ve düşünsel değişimi yaklaşımı sadece yasal değişimler ve reform paketleri dikkate alınarak değerlendirildiğinde, sınırlı olacaktır. Çünkü AB normlarının meşruluğu, merkezi otoritenin, yerel kurumların ve sivil toplumun güçlü savunuculuğu sonucunda oluşan yerelin rızasına da bağlıdır. Yeni aktarılmış normun yereldeki halktan rıza alması için, yereldeki kamu kurumlarının bu normu benimseyip yerelde yayması, merkezi otoritenin yasal yollar ve politikalar ile tereddütsüz bir şekilde bu normu uygulaması ve sivil toplum örgütlerinin de hak temelli bir özellikte olup devlet organlarıyla birlikte normu sosyalleştirmesi gerekmektedir. Bu üçlü sac ayağı düzgün bir şekilde çalıştığı takdirde, yeni aktarılan norm kesinliği garanti olmasa da, içselleşebilir. Fakat bu çalışmanın da öne sürdüğü üzere, AB toplumsal cinsiyet eşitliği normunun içselleşmesi temel üç nedenden dolayı tamamlanamamıştır. Birinci neden AB'nin kendisi, kendi sınırları içerisinde tam anlamıyla evrensellik temelli toplumsal cinsiyet eşitliği normunu içselleştirememiş. İçselleştirilmiş norm ise eksik bir çerçevede ele alınmıştır, çünkü AB'nin norm uygulaması ataerkillik ve yapısall cinsiyet rollerini sorgulamaktan uzaktır. İkinci olarak AB tarafından öne sürülen toplumsal cinsiyet eşitliği normu, Türk hükümetinin kendi ideolojik duruşu ile çelişmiştir ve norm olması gerektiği gibi uygulanmamaktadır. Üçüncü olarak, hükümetin ve yerel kamu kurumlarının AB toplumsal cinsiyet eşitliği normuna karşı gösterdikleri daimi dirençten dolayı, yerel halk sivil toplum örgütleri tarafından sosyalleştirilmeye çalışılan yeni norma rıza vermemektedir. Böylelikle normatif bir değişim tartışılır olmak ile beraber, bu durum AB'nin norm yayma mekanizmasını yeniden düzenlemesini gerektiğini göstermektedir.
Türkiye'de turizm sektörünün ekonomik etkileri ve Avrupa Birliği sürecinde turizm politikalarına alternatif yaklaşımlar

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de turizmin ekonomik etkilerini görmek ve Avrupa Birliği sürecinde Türk turizminin rekabet gücünü sorgulamaktır. Ülkemize gelen turistlerin büyük bölümünün Avrupa Birliği'ne üye ülkelerden olması, turizm sektöründen en fazla gelir sağlayan ülkelerin Avrupa Birliği üyesi olması ve bu çapta büyük bir oluşumun ülkemizde turizm açısından ekonomik etkilerinin incelenmesi önemlidir. Tezin içerisinde birinci bölümde; turizmle ilgili genel kavramlara yer vermekle birlikte turizm sektörünün yapısı, niteliği ve ekonomik etkileri belirtilmiştir. İkinci bölümde; Türkiye ve Avrupa Birliği'nde turizmin politik ve ekonomik gelişimi incelenmekle birlikte teşvik mekanizması ve kurumların sektör üzerindeki etkisi gösterilmiştir. Üçüncü bölümde; Türk turizminin rekabet gücünün analiz edilmesi için bir swot analizi yapılmıştır. Türk turizminin problemleri ortaya konulmuş ve bu analiz doğrultusunda problemlerimizin çözümüne yönelik kurumsal ve akademik politika önerilerine yer verilmiştir. Bunların yanı sıra tezi yazan kişi tarafından tamamlayıcı önerilerde bulunulmuştur. Sonuç bölümünde ise turizm sektörüne ve ekonomik etkilerine kısaca değinilirken turizmin Türkiye üzerindeki ekonomik etkileri değerlendirilmiş ve Avrupa Birliği ile karşılaştırılmıştır. Avrupa Birliği ülkelerine göre daha düşük turizm kazancına sahip olduğumuz, turizm sektörünün Avrupa Birliği'ne üye ülkeler tarafından idare edildiği ve Türk turizminin batı turizmine bağlı yapıda geliştiği ortaya çıkmış ve bu problemlerin aşılması doğrultusunda çözüm önerileri tekrarlanmıştır.
Avrupa Birliği'nin iklim değişikliği politikaları ve Türkiye'nin bu politikalara uyumu

Son otuz yıl içerisinde iklim değişikliği konusu, küresel toplumun ilgilenmesi gerektiği, en önemli konulardan biri haline gelmiştir. Doğası gereği küresel bir sorun olan iklim değişikliği ile mücadelede uluslararası çözümler ve politikaların üretilmesi gerekmektedir. Bu bağlamda, Avrupa Birliği, iklim değişikliği mücadelesinde kararları ve politikalarıyla lider durumdadır. Bu genel çerçeve içerisinde, tezin amaçlarından biri, Avrupa Birliği'nin iklim değişikliği yaklaşımını ve politikalarını analiz etmek, bu yaklaşımda meydana gelen yıllar içerisindeki değişiklikleri ve nedenleri belirlemektir. Tezin, bu amaçla bağlantılı olacak şekilde ikinci bir amacı da Türkiye'nin söz konusu bu süreçten ne kadar etkilendiğini ve bu sürece uyumunu tespit etmektir. Burada uyum süreci, Katılım Ortaklığı Belgeleri, Türkiye Ulusal Programları ve İlerleme Raporları kapsamında incelenmiştir.
Türkiye ile Avrupa Birliği ülkeleri arasındaki anti-damping uygulamalarının Gümrük Birliği kapsamında değerlendirilmesi

Ticarette serbestleşmeyi öngören Dünya Ticaret Örgütü çerçevesinde oluşturulan Gümrük Birliği'ne Türkiye resmi olarak 1996'da katılmıştır. Gümrük Birliği'nde temel amaç üye ülkeler arasındaki ticari faaliyetleri kısıtlayan tarife ve kotaları kaldırarak daha serbest bir ekonominin kapılarını aralamaktır; ancak üye ülkeler arasında tam manasıyla bir gümrük birliğine gidilememiş ticari faaliyetleri kısıtlar nitelikte olan anti-damping uygulamalar varlığını korumuştur. Üstelik haksız rekabeti önlemekten ziyade birlik üyelerine karşı korunma aracı olarak kullanılmaya başlanmıştır. Bu durum gümrük birliğinin temel amacına aykırıdır. Üstelik Türkiye, AB üyesi olmamasına rağmen özel bir statü ile birlik üyesi olmuş ve üçüncü ülkelere karşı uygulanan ortak tarifeleri de kabul etmiştir. Bu durum Türkiye'nin aleyhinedir. Bu çalışmanın amacı; Avrupa Birliği üyeleri ile Türkiye arasındaki anti-damping uygulamaların, Gümrük Birliği kapsamında gerekliliğinin incelenmesidir. Bu amaçla öncelikle Gümrük Birliği'nin genel ve Türkiye bazında etkileri incelenmiş olup; sonraki aşamada ise anti-damping kavramı ele alınmıştır. Çalışmanın sonuç bölümünde; Gümrük Birliği içerisinde anti-damping uygulamaların gerekli olup olmadığı Türkiye-Avrupa Birliği üyeleri bazında incelenerek, çözüm önerileri sunulmuştur. Buna göre; anti-damping uygulamaların birlik üyesi ülkelerin ticaretini kısıtlar nitelikte olduğu ve sadece yıkıcı damping durumunda uygulanabilirliği mantıklı bulunmuştur.
Renewable energy: In the context of Turkey's energy policy with special reference to the EU policies

Yenilenebilir enerji, Dünya sistemindeki gelişmelere paralel olarak 1970'lerden sonra önem kazanmaya başlamıştır. Fakat hem AB'de hem de Türkiye'de yenilenebilir enerji politikalarının inşası milenyum sonrasında hızlanmıştır. Yenilenebilir enerji politikasını AB ile karşılaştırmalı olarak inceleyebilmek için tarihsel süreçlere bakmak gerekmektedir. Bu tarihsel süreçte karar alma stilleri ile ilgili bir takım sorunların mevcut olduğu görülmektedir. Bu sorunlar AB için Birlik yapısıyla ilgiliyken, Türkiye'nin yaşadığı güçlükler mali ve teknik problemlerden kaynaklanmaktadır. 2000'lerden sonra yenilenebilir enerji politikalarında iyi bir ilerleme gözükse de Türkiye için mevcut politikalar etkili bir strateji oluşturmak için yeterli değildir. Dahası mevcut destek mekanizmaları yenilenebilir enerji yatırımlarını desteklemek için yeterli değildir. Farklı kategorilerden farklı aktörlerin katılımıyla gerçekleşecek iyi tasarlanmış ve kapsamlı enerji politikasının inşa edilmesine gerek vardır. Bu çerçevede Türkiye'nin yenilenebilir enerji politikasının gelecek kestirimi perspektifi ile değerlendirilmesi gerekmektedir.
AB koşulluluğunun yükselişi ve düşüşü: Türkiye'de sivil asker ilişkilerindeki dönüşüm

Sivil-Asker ilişkileri, devlet adına şiddet kullanma yetkisini elinde bulunduran asker ile bu yetkinin sınırlarını belirleyen ve denetleyen siviller arasındaki hiyerarşik ve interaktif ilişkiler bütünüdür. Türkiye sancılı demokrasi hikayesinde birçok kez askeri müdahalelere maruz kalmış, sivil-asker ilişkileri dengesi darbeler sonrası gerçekleştirilen yasal düzenlemelerle sivil aleyhine bozulmuştur. Türk dış politikasının Batıcılık perspektifi çerçevesinde ele alındığında Avrupa Birliği üyelik süreci de Türkiye demokrasisinin önemli dinamiklerinden biri olmuştur. 1999 yılında Avrupa Birliği'nin Türkiye'ye aday ülke statüsü tanımasıyla özellikle 2000'li yıllarda Türkiye'de Avrupa Birliği'ne tam üyelik motivasyonu ile demokratikleşme alanında kayda değer yasal düzenlemeler gerçekleştirmiştir. Kopenhag siyasi kriterlerinin ilk maddesinde istikrarlı ve kurumsallaşmış bir demokrasinin var olması şartı ve bu şarta uyum sağlanması çabası ile Türkiye sivil-asker ilişkilerinde Avrupa Birliği meşruiyeti çerçevesinde önemli bir dönüşüm geçirmiştir. Bu tezde Avrupa Birliği'nin koşullandırma etkisi çerçevesinde Türkiye'de sivil-asker ilişkilerindeki dönüşüm ele alınmıştır. Bu çerçevede ilk bölümde Avrupa Birliği koşulluluk prensibi ve Avrupa Birliği koşulluluğunun Türkiye'deki etkileşimi incelenmiştir. İkinci bölümde ise Avrupa Birliği reformları çerçevesinde Türkiye'de sivil-asker ilişkilerindeki yasal dönüşüm koşulluluğun yükselişi ve düşüşüyle irdelenmiştir. Üçüncü bölümde ise Avrupa Birliği-Türkiye ilişkilerini olumsuz etkileyen ve koşulluluğun düşmesine neden olan ortaya konulmuştur.
European civil society : An emerging agenda

oz AVRUPA SİVİL TOPLUMU: YÜKSELEN GÜNDEM UZUNÇAKMAK, Şule Özge Yüksek Lisans, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Dr. Sevilay KAHRAMAN Aralık 2003, 137 sayfa Kendine özgü bir politik sistem olarak Avrupa Birliği, özellikle son on yılda ilgi çekici bir araştırma konusu haline gelmiştir. Birliğin, entegrasyon sürecinde yeni alanlara dahil olmaya başlaması ve sahip olduğu yetkilerini genişletmesi sonucunda ortaya karmaşık bir yapı çıkmış ve Birlik, vatandaşlarından uzak bir yapı olarak algılanmaya başlanmıştır. Sonuç olarak da Avrupa Birliği'nin geleceğine ilişkin tartışmalar yoğunlaşmış ve Birliğin meşruiyetinin de sorgulanmaya başlanması ile AB vatandaşlarına ulaşmak için yeni yolların yaratılması konusu önem kazanmıştır. viBu çerçevede, akademik çevreler Avrupa sivil toplumunun önemi üzerinde durmaya başlamıştır. Bir Avrupa kamu alanı oluşturmak suretiyle daha derin bir politik entegrasyon oluşturma isteği 'Avrupa sivil toplumu'nu popüler bir kavram haline getirmiştir. Diğer taraftan, topluluk kurumları da Birlik ve vatandaşlarını birbirine yakınlaştırmak için sivil toplumun rolünü artıracak politikalar üretmeye başlamışlardır. Bu bağlamda, söz konusu sürecin Komisyonun, Avrupa Yönetişimi üzerine Beyaz Kitabı yayımlaması ile hızlandığı söylenebilir. Beyaz Kitap'ta Komisyon, Avrupa sivil toplumunun Birlik ve vatandaşları arasındaki bağların güçlendirilmesi konusunda önemini vurgulamaktadır. Avrupa Birliğinin Geleceğine İlişkin Konvansiyon ise bir diğer önemli adımdır. Konvansiyon ile vatandaşlar ve onların temsilcileri Birliğin geleceğine ilişkin karar alma sürecine ilk kez katılmışlardır. Bu, Avrupa yönetişimi ve demokrasisi için önemli bir adımdır. Böylece demokrasi, yetki ikamesi, etkinlik ve yönetişim arasındaki ilişkiler sorgulanmaya başlanmıştır. Bu bağlamda, bu tezin amacı, AB tarafından geliştirilen yönetişim şekilleri ile önem kazanan Avrupa sivil toplumunun gelişiminin Birliğin vatandaşlarına yakınlaştırılması konusunda bir çözüm sağlayıp sağlayamayacağını incelemektir. Bu çerçevede, Avrupa sivil toplumunun ulus-devletin ötesinde AB vatandaşlarının haklarını kullanabilecekleri bir alan olup olmadığı tartışılacaktır. Ayrıca, Avrupa sivil toplumuna ilişkin topluluk kurumlarının farklı yaklaşımları da ele alınacaktır.
Avrupa Birliği'nin toplumsal cinsiyet politikalarının değerlendirilmesi

Avrupa Birliği'nin kadın-erkek eşitliği politikaları Roma Antlaşmasından itibaren sosyal politika alanının konularından biri olmuştur. Birlik, sosyal politika konusunda uygulamaları yetki devri ilkesi gereğince üye ülkelere bırakmış, yönergelerle standartları oluşturarak denetleyici görevi üstlenmiştir. Bunun dışında kalanlar üye ülkelerin kendi sorumluluğundadır. Üye ülkelerin farklı refah rejimi geleneklerine sahip olması farklı toplumsal cinsiyet politikalarının oluşmasına yol açmıştır. Avrupa Birliği'nde eşit muamele politikalarıyla başlayan bu süreç olumlu eylem politikalarıyla devam etmiştir. 1990'lardan itibaren ise toplumsal cinsiyet eşitliğini ana politikalara ve faaliyetlere dahil etme yaklaşımı benimsenmiştir. Avrupa Birliği'nde başlangıcından itibaren istihdam üzerinden oluşturulan eşitlik mevzuatı, 1997 Avrupa İstihdam Stratejisi ile daha da pekişmiştir. 2000 yılı Lizbon Zirvesi'nde 2010 yılına kadar kadın istihdamını %60'a çıkarma hedefi, iş ve aile yaşamının uyumlaştırılması politikalarının kadın istihdamını artırmada bir politika aracı olarak kullanılmasına yol açmıştır. Bu çalışmada Avrupa Birliği'nin toplumsal cinsiyet politikalarının geçirdiği süreç incelenirken, iş ve aile yaşamını uyumlaştırma politikalarının üye ülkeler bazında toplumsal cinsiyet politikalarını nasıl etkilediği değerlendirilmektedir.
Europe's security challenges and transatlantic relations

Bu tez Avrupa Birliği'nin mevcut güvenlik yapılanmasını, ABD ve NATO'nun rollerini de dikkate alarak, analiz etmeyi ve ardından transatlantik ilişkilerdeki değişiklikleri değerlendirmeyi amaçlamaktadır. II. Dünya Savaşı'ndan beri NATO, ABD liderliği altında, Avrupa'nın güvenliğini sağlayan ana kuruluş olarak hizmet vermektedir. Soğuk Savaş'ın sona ermesinden, Sovyetler Birliği ve Varşova Paktı'nın dağılmasından sonra NATO'nun gerekliliğinin sorgulanmasına rağmen, İttifak, görev yönergesini ve rollerini gözden geçirmek ve yeniden tanımlamak suretiyle önemli kalabilmeyi başarmıştır. NATO, Avrupa ülkelerine, pek çok avantajlar sağlamıştır. En başta da ABD'nin nükleer yetenekler dahil savunma sanayileri alanında yapageldiği devasa yatırımlar ve bu suretle Avrupa'ya sağladığı koruma sayesinde Avrupa ülkeleri tasarruf ettikleri önemli miktardaki kaynaklarını başka alanlarda yatırım yapmak için kullanabilmişlerdir. Diğer taraftan, Avrupa'nın kendi savunma kabiliyetlerini geliştirmek ve stratejik otonomisi sağlamak amacıyla 1990'lardan bu yana hayata geçirilen çabalar ve girişimler neticesinde bazı ilerlemeler kaydedilmekle birlikte, NATO'nun caydırıcılığına sahip bir alternatifin ortaya çıkarılması mümkün olmamıştır. 'Önce Amerika' olarak tanımladığı, içeriği tam olarak belli olmayan bir doktrin temelinde hareket eden ABD Başkanı Donald Trump, Avrupa güvenliğini sağlamak için tesis edilen mevcut modelin devam ettirilmesine duyulan ihtiyacı sorgulamaktadır. ABD'nin her bir NATO üyesi ülkenin GSMH'sının en az %2'sini savunma sektörüne harcaması şartına uyum konusundaki ısrarı İttifak içinde yeni gerginliklere ve görüş ayrılıklarına neden olmaktadır. Bunlara ilaveten, ABD ve AB uluslararası ilişkilerde giderek farklılaşan stratejik çıkarlar ve hedefler takip etmektedirler. Bu koşullar altında, bu tezin cevabını aradığı ana soru şudur: 'Transatlantik ilişkilerin değişen doğası AB'nin stratejik otonomi arayışında etkili oldu mu?