Türkiye'de fotoğraf eğitiminin analizi

Fotoğrafın icadından bugüne yolculuğundaki evrimi içince teknolojik gelişmeler ve görsel kullanım alanındaki artış, kullanım alanlarındaki sınırların da oluşmasını sağlamıştır. Fotoğraf eğitimi, görsel kültürün birikimleri doğrultusunda bu gelişimini eğitim disiplinine de yansıtmıştır. Türkiye'de fotoğraf eğitiminin Osmanlı Devleti ve Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşundan bugüne bağımsız fotoğraf eğitiminin kurumsallaşma evreleri incelenerek günümüzdeki yapılarının tarihsel sürecinin kavranması hedeflenmiştir. Günümüzde de bu kurumsallaşmanın sanat eğitimi, kullanım piyasası ve eğitiminin kendi içindeki yapılanması ile kurumsal düzeyde kendi içinde yasadığı sorunların incelenmesini ve eğitim alanındaki yeni yaklaşımların bu sürecin dikkate alınarak değerlendirilmesi adına bir ön çalışma niteliği taşımaktadır. Türkiye'de fotoğraf eğitiminin tarihsel sürecinin gelişimi, Osmanlı dönemindeki usta çırak ilişkileri ile kısmen başladığı ve askeri mühendis okullarında ders olarak verildiği, Cumhuriyetin yapılandırılması sonrasında sanat eğitimi alanlarında ve endüstriyel sanatlardaki işlevsel kullanımları, kurumsal yapıları içinde incelenmiştir. Bunun yanında amatör ve mesleki yaygın eğitim kurumlarının resmi ve bağımsız kurumsallaşma süreçleri içinde eğitim faaliyetlerine bakılmıştır. Fotoğraf Enstitüsünün kurulması, bağımsız Fotoğraf Bölümü olarak öncüllüğü ve faaliyet alanları incelenmiştir. Mesleki ortaöğretimin Selçuklu ve Osmanlı döneminden günümüze kurumsallaşma süreci, fotoğraf eğitiminin bu kurumsal yapı ve alanlarda kullanımı, fotoğraf eğitiminin mesleki olarak bağımsız bir alan olarak yer almaması ve bu sorunun mesleki eğitimin diğer kademeleri ve fotoğraf sektöründeki etkileri incelenmektedir. Yükseköğretim düzeyinde verilen fotoğraf eğitiminin bugünkü durumunun yüksekokul, fakülte ve enstitülerdeki konumu, amaç ve program içeriklerindeki genellemeler, kullanılan öğretim yöntem ve teknikleri, dersler ve fotoğraf sektörü ile etkileşimleri incelenmiştir. Bunun yanında fotoğraf eğitimi veren diğer mesleki programların türleri, verilen eğitimin gerekçesi ile genel yapısının incelenmesi, bu bölümün ana hatlarını oluşturmaktadır. Fotoğraf eğitimi sorununu bu eğitim kademelerindeki uygulama ve yapılanmalar doğrultusunda; fotoğraf eğitimi ile endüstriyel ihtiyaçların, eğitim hedefleri ve içeriğine yansıtılarak planlanması, uygulanan ölçme ve değerlendirme yöntemlerinin kurumsal amaçlara uygunluğu ve planlanması, eğitim kademlerindeki boşluklar, fotoğrafın kitlesel kullanımı ve algılanışı, kullanılan yöntem ve tekniklerin genel eğitimdeki yaklaşımlarla etkileşimi, kurumlar ile toplumun birlikteliği ve bölgesel planlamada eğitimin rolü gibi sorunlar farklı görüşlerle incelenmiştir. Sanat eğitiminin gelişimi içinde fotoğrafın yeri ve etkileşimi, diğer endüstriyel ve sanat eğitimlerindeki uygulamalar, sanatsal ve mesleki ifade aracı olarak fotoğrafın gelişimi ve kullanımlarına bakılmıştır. Sanat eğitiminde uygulanan yeni yaklaşımların fotoğraf eğitimindeki yansımaları ve sanat eğitimi içinde fotoğrafın kullanımı, bu etkileşim içinde üzerinde durulan konular arasındadır. Genel olarak çalışma, fotoğraf eğitiminin kurumsallaşma evreleri, fotoğraf eğitiminin kurumsal yapı içindeki uygulama ve yöntemleri, fotoğraf eğitiminin gerekliliği, toplum ve fotoğraf endüstrisi ile olan ilişkileri, sanat ve eğitim ile ilişkisi, uygulama, eğitim ve endüstri bağlamında sorgulanmaktadır. Tez konusu olarak bu konunun ele alınması, Türkiye'de fotoğraf eğitiminin planlı olarak ele alınmaması, sorun ve eleştirilerin daha kapsamlı ve akademik boyutta incelenmesi gerekliliğini ortaya koymak ve gelecekte yapılacak çalışma ve planlamalara hem tarihsel hem de güncel perspektiften bakılmasını amaçlamıştır.