turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Deniz ortamındaki alg patlamaları ile çöl kökenli tozlar arasındaki olası bağlantının küresel anlamda izlenmesi

Dünya okyanuslarındaki fitoplankton gelişiminin çözünebilir demir tarafından sınırlandırıldığı ve demirin okyanuslardaki ana kaynağının toz taşınımı olduğu geniş bir kitle tarafından kabul edilmektedir. Bu çalışmanın amacı küresel anlamda deniz ortamında meydana gelen alg patlamalarının, çöl kökenli tozların yaş çökelmesi, nedeni ile oluşup oluşmadığını araştırmaktır. Çalışma Alanı olarak Atlantik okyanusunda -30 Batı ve -60 Batı boylamları arasında kalan 30 Kuzey -60 Kuzey, 0 - 30 Kuzey ve 0 - (-30 ) Güney enlemleri ile sınırlı olan alanlar seçilmiştir. Uydu teknolojileri yoluyla elde edilen ve Giovanni online veri sitemi aracılığı ile ulaşılan verilerin analizi Coğrafi Bilgi Sistemleri ve istatistik yazılımları kullanılarak yapılmıştır. İkisi atmosferik, biri okyanus kaynaklı değişkenlere ait veriler küresel, orta çözünürlüklü ve 10 yıllık (2001-2010) zamansal çözünürlüğe sahiptir. Sırasıyla MODIS Aqua/Terra, TRMM ve SeaWIFS uydularının sağladığı veriler kullanılarak, atmosferik değişkenlerin fitoplanktonlar ile ilişkisi araştırılmıştır. Hem aylık hem de 8 günlük verilerin incelenmesi sonucunda klorofil a parametresinin en yüksek olduğu çalışma alanları sırasıyla III, I ve II şeklindedir. AOD bakımından söz konusu çalışma alanları göz önünde bulundurulduğunda, aynı aylık verilerin incelenmesinde olduğu gibi 8 günlük verilerle yapılan incelemede de kuzey enlemlerinden güney enlemlerine doğru azalarak mevsimsel dalgalanma gösterdiği belirlenmiştir. Günlük verilerle yapılan değerlendirmede aylık verilerde olduğu gibi yine en yüksek yağış miktarları sırasıyla III, I ve II şeklindedir. Bu sıralama söz konusu 3 bölgedeki klorofil a değerlerinin gösterdiği sıralama ile aynıdır. Bu da klorofil a üzerinde asıl belirleyici etmenin yağış olduğunu düşündürmektedir. 10 yıllık ve 8 günlük maksimum kompozitlerin ortalamalarının geriye doğru 48 gün gidilerek yapılan korelasyon analizinde aylık verilerle yapılan korelasyon analizinden farklı olarak daha belirgin bir zaman aralığında gerçekleşen AOD ve yağış parametrelerinin klorofil a ile olan ilişkisini belirlemek mümkün olmuştur. Bu sayede daha küçük alanlarda aynı yaklaşım kullanılarak yağış ve AOD parametrelerinin klorofil a üzerindeki episodik etkilerinin ortaya koyulabileceği düşünülmektedir. Ancak burada belirtilmesi gereken konu korelasyonlar bakımından, her bir çalışma alanında farklı dönemlerde ve farklı güçlerde etkileşimin görülmesidir. Bir de verilerin zamansal çözünürlüğünün artması sonucunda hesaplanan korelasyonlarda verilerin arasındaki korelasyonların zamansal çözünürlük arttıkça azaldığı görülmüştür. Sonuç olarak bu tez çalışması ile küresel anlamda toz yağış ve alg patlaması arasında bir ilişkinin olduğu hipotezini destekleyecek bulgular elde edilmiştir. Bu yaklaşım alg patlamalarının okyanuslarda su kütlelerinin yukarı yükseldiği belirli bölgeler haricinde atmosferik girdiler ile de desteklendiğini gösteren bir çalışmadır.
Analysis of microbial communities associated with anaerobic solvent degradation in sequencing batch reactors by traditional and molecular tools

Son yıllarda, organik solventlerin alıcı ortama deşarjları, insan hayatı ve doğal yaşam üzerine olumsuz etkileri nedeniyle çevre yönetmeliklerince sınırlandırılmıştır. Metanol, toluen ve propanol gibi organik bazlı solventler ilaç, petrol, boya vb. endüstrilerin atıksularında önemli miktarlarda bulunmaktadır. Diğer arıtım metodları ile karşılaştırıldığında, organik solvent içeren atıksuların anaerobik şartlarda arıtılması çevresel ve ekonomik açıdan bir alternatif seçenek olarak önem kazanmıştır. Bununla birlikte, solventlerin anaerobik arıtımda rol oynayan mikrobiyal topluluğun yapısına ve aktivitesi üzerine muhtemel olumsuz etkileri nedeniyle, anaerobik arıtma metodlarının solvent içeren atıksulara uygulanması konusunda hala bazı önemli noktaların aydınlatılmasına ihtiyaç vardır. Anaerobik reaktörlerin daha verimli işletebilmesi için, solventlerin anaerobik arıtımda rol oynayan mikrobiyal topluluğun yapısına ve aktivitesine etki eden faktörlerin anlaşılması önem taşımaktadır. Solventler gibi spesifik bazı kirleticilerin, anaerobik reaktörlerde mikrobiyal topluluğun yapısına ve aktivitesine yaptığı etkileri tanımlayarak, biyoreaktörlerde hakim proseslerin anlaşılması ve böylece bu sistemlerden daha iyi performans elde edilmesi sağlanabilir. Bu tez kapsamında, metanol, toluen ve isopropanol gibi solvent içeren atıksuların anaerobik arıtımında, anaerobik ardışık kesikli reaktörlerde mikrobiyal populasyon dinamikleri ve aktivitesine etkisi sırasıyla Floresanlı Yerinde Hibritleşme ve Denaturan Gradyan Jel Elektroforezi gibi moleküler yöntemler ve Spesifik Metanojenik Aktivite testleri yardımıyla incelenmiştir. Seçilmiş solventlerle beslenen anaerobik reaktörlerdeki mikrobiyal çeşitlilik, reaktörlere beslenen değişik atıksu kompozisyonlarına bağlı olarak önemli bir değişiklik göstermiştir. Bu reaktörlerin işletilmesi sırasında, solventlerin etkisine bağlı olarak aktif populasyonun oranı önemli miktarda azalmıştır.
Katı atık depolama tesislerinin nüfus ölçeğinde teşkil edilmesi

Ekonomik kaynakları son derece sınırlı ve henüz gelişme sürecini yaşayan ülkemiz için katı atıkların depolanmasında en sağlıklı yöntemlerin başında düzenli depolama yöntemi gelmektedir. Bu anlamda yerel yönetimlerimizin katı atıklarını düzenli depolama yöntemiyle uzaklaştırması, mevcut düzensiz depolama alanlarım da kapatarak rehabilite etmesi ve çevreye geri kazandırması öncelikli hedefi olmalıdır. Bu çalışmada, düzenli katı atık depolama tesisi bulunmayan belde, ilçe veya illerde deponi sahası yerini seçerken, projesini oluştururken ve işletmeye başlarken dikkat etmesi gereken ve göz önüne alınacak hususların basamak basamak incelenmiştir. Tez kapsamında; İşletimde olan Kömürcüoda - Odayeri Düzenli Depolama Sahası ve İzmit Katı Atık Düzenli Depolama Alanı ile proje aşamasında olan Denizli Belediyesi Entegre Katı Atık Yatırım Projesi kapsamında olan Düzenli Katı Atık Depolama Tesisi incelenmiştir. u
Kademeli beslemeli biyolojik azot giderim sistemlerinin bilgisayar destekli tasarımı

Gelişmiş ülkelerde azot-fosfor gibi besi maddelerine ilişkin deşarj standartları giderek sıküaştınlmaktadır. Avrupa BirliğTne üye olma hazırlığı içindeki Türkiye'nin de 'Su Kalite Yönetimi' konusundaki bu gelişmelere karşı gerekli önlemleri şimdiden alma zorunluluğu vardır. Buradan hareketle, bu çalışmada, aüksulardan azot parametresinin giderilmesi amacıyla kademeli olarak beslenen nitrifikasyon-denitrifikasyon sistemlerine yönelik bir tasarım modeli ve bu modelin tam karışımlı, sürekli sistemler için çözümünü yapan bir bilgisayar programı geliştirilmiştir. Biyolojik azot gideriminin temellerine değinilerek kademeli beslemeli sistemlerle ilgili dünya literatürünün bir özeti çalışmanın basma eklenmiştir. Kademeli beslemeli sistemleri temsil etmek üzere seçilen dört reaktörlü - iki beslemeli ve ara reaktörlü - üç beslemeli nitrifikasyon-denitrifikasyon sistemlerinde her bir reaktör etrafinda, kolay ayrışabilir substrat, Ss, yavaş ayrışabilir substrat, Xs, amonyak, Snh ve nitrat, Sno parametreleri için kütle denge denklemleri içsel solunum modeli kullanılarak çıkartılmış ve daha sonra çıkışta istenen nitrat konsantrasyonuna göre sistemin temel tasarım parametreleri olan, çamur yaşı, 6x; debi fraksiyonu, i; hacimsel fraksiyonlar, a ve b; toplam hacim, V v. b. değerleri iteratif bir yaklaşımla elde edilmiştir. Model sonuçlan değerlendirildiğinde, kademeli beslemeli sistemlerle, diğer klasik biyolojik azot giderim sistemlerinde elde edilemeyecek düşük çıkış nitrat değerlerine ulaşılabildiği görülmüştür. Atıksu karakterizasyonuna ve istenen çıkış koşullarına bağlı olarak altı reaktörlü-üç beslemeli sistemlerin de kullanılmasıyla çıkışta çok daha düşük değerler elde edilebilir. Ayrıca kademeli beslemeli sistemlerde içsel nitrat geri devrine gerek kalmaması nedeniyle anoksik hacime verilen çözünmüş oksijen konsantrasyonu sadece çamur geri devri ile sınırlı kalacağından denitrifikasyon verimi artacaktır. Yine bu özellik öndenitrifikasyon sistemlerindeki yüksek geri devir pompaj maliyetlerinden kaçınılacağı için sisteme daha ekonomik olma özelliği kazandıracaktır. Kademeli beslemeli sistemlerin bir başka avantajı ise diğer sistemlere kıyasla daha düşük hacimlerde istenen çıkış verimine ulaşabilmeleridir. Konuyla ilgili gelecekte yapılması gerekli çalışmalar ise, evsel auksularda önemli konsantrasyonlara ulaşabilen yavaş ayrışan substrat, Xs'in hidroliz olma mekanizması üzerine yoğunlaşmak olmalıdır. Bunun dışında, ülkemiz için bir eksiklik olan pilot, tam ve laboratuar ölçekli çalışmalar modelin deneyim kazanarak güçlenmesini sağlayacaktır.
Atıklardan nişasta eldesi, karboksimetil nişasta sentezi, karakterizasyonu ve kullanım alanlarının araştırılması

Potansiyel atık maddelerin ülkemizde kullanımı endüstride rekabete, teknolojiye, araştırmaya ve geliştirmeye ilginin artmasını sağlayacaktır. Artan nüfus ve teknolojik gelişmeler sonucunda hammaddeler azalmakta ve yenilenebilir enerjiye ihtiyaç artmaktadır. Bunların sonucu olarak düşük maliyetli, biyolojik olarak dönüşebilen ve toksik olmayan biyomalzemeler ve modifiye biyomalzemeler endüstriyel uygulamalarda talep görmektedir. Bunların arasında, karboksimetil nişasta en önemlilerinden biridir. Biyolojik olarak dönüşebilen, toksik olmayan bir polimer olan CMS'nin tekstilde haşıllamada, petrol, farmasötik, kozmetik, gıda ve çevre gibi endüstriyel alanlarda kullanımı yaygındır. Bu çalışmada atık patates nişastasından karboksimetil patates nişastası sentezlenmiş ve tekstilde haşıllamada kullanımı araştırılmıştır. Patates nişastası, soyma, dilimleme ve yıkama suyundan ayırılarak elde edilmiştir. Karboksimetilleme işleminden önce patates nişastası H2O2 ve NaOH ile belli sıcaklıkta ağartılmıştır. Karboksimetilleme reaksiyonunda öncelikle, nişasta izopropil alkolde sodyum hidroksit ile alkalize edilmiştir. Sonra monokloroasetik asit ile eterleşme reaksiyonu gerçekleştirilmiştir. Sentezlenen CMPS nötralize edilerek süzülmüş ve metanol ile yıkanmıştır. Elde edilen CMPS'lerin yapıları ATR-FT-IR, XRD, 13C- ve 1 H-NMR spektroskopisi ile aydınlatılarak DS değerleri, viskoziteleri, yüzey morfolojileri ve termal kararlılıkları incelenmiştir. Ayrıca tekstil fabrikalarında kullanılan farklı numaralara sahip % 100 pamuk iplikler haşıllanmıştır. Haşıllanan ipliklerin kopma mukaveeti ve kopma uzaması haşıllanmamış ipliklere göre kıyaslanmıştır.
Antep fıstığı işleme tesisi atıksularının arıtılabilirliğinin araştırılması

Bu çalışmada, özellikle Güneydoğu Anadolu Bölgesi'ndeki fıstık işleme tesisleri ziyaret edilerek fıstık işleme aşamasında kullanılan makine ve teçhizatlar ile ilgili bilgiler elde edilmiştir. Daha sonra bazı tesislerde fıstığın işlenmesi sırasında üretilen atıksu numunesinden alınarak önce karakterizasyon çalışması yapılmış, daha sonra da fenton prosesi, fenton+ultrases ve koagülasyon yöntemleri uygulanarak arıtım verimleri araştırılmıştır. Deneysel olarak yapılan çalışmaların sonuçlarına göre fıstık atıksuyunun fenton ve fenton+ultrases yöntemi ile sırasıyla % 24 ve % 25 verim elde edilirken, Alum ve FeCl 3 ile koagülasyon ile yine sırası ile % 45 ve % 60 KOİ giderimi elde edildiği görülmüştür.
Borlu atık suların elektrokoagülasyon yöntemi ile arıtılabilirliğinin incelenmesi

Bor bileşikleri endüstriyel uygulamalarda bor oksijen bileşikleri de olmak üzere geniş bir kullanım alanı vardır. Bor bileşikleri cam, porselen, tel çekme, deri, halı, kozmetik, deterjan, yiyecek koruyucuları, fotoğraf kimyasalları, ateş koruyucu kumaşlar, havaya dayanıklı ağaçların üretimi gibi değişik endüstriyel ürünlerin üretiminde kullanılır. Bu prosesler esnasında bor bileşikleri çevreye atık olarak atılır. Atık giderme işleminde elektrokoagülasyon basit, cihazı çalıştırması kolay ve çamur miktarı az olduğundan dolayı çekicidir. Bu tezde elektrokoagülasyon yöntemi ile bor gideriminin sonuçları gösterilmiştir.. Proses farklı optimal şartları bulabilmek için farklı akım yoğunluklarında, konsantrasyonlarda ve zaman aralıklarında yapılmıştır.
Impact assessment of sea level rising for Karasu coastal area using geographic information system modeling

Küresel ısınmaya bağlı olarak Deniz Seviyesi Yükselmesi, kıyı bölgeleri için önemli bir konu haline gelmektedir. Bu tez çalışmasında, Türkiye'de Karasu etrafındaki kıyı bölgelerinin zaafiyetini değerlendirmek için kapsamlı bir analiz yapılmıştır. Deniz seviyesindeki 1 m, 2m, ve 3 m'lik deniz seviyesi yükselmesi senaryo tahminlerine dayanarak, su taşkını seviyeleri Sayısal Yükseklik Modeli kullanılarak görselleştirilmiştir. Sekiz taraflı kural algoritması, yüksek çözünürlüklü bir SYD verisi kullanılarak Coğrafi Bilgi Sistemi aracılığıyla uygulanmıştır. SYD verileri, Türkiye Ulusal Arazi Etüdü tarafından yayınlanan 11 adet 1: 5000 ölçekli topografik haritalar kullanılarak üretilmiştir. CBS tabanlı su baskını haritalarının sonuçları sırasıyla 1 m, 2m, ve 3 m'lik deniz seviyesi yükselme senaryoları için toplam arazinin % 1 .43'ünün veya 0.79 km2'sinin, % 6 .16'sının veya 3.4 km2'sinin ve % 30 .08'inin veya 16.6 km2'sinin su altında kaldığını göstermektedir. Risk haritaları, 1 m'lik senorya için su birikintileri ve plaj alanlarının 3 m'lik senaryo için ise kentsel alanlar, su kütleleri ve plaj alanlarının daha yüksek risk taşıdığını göstermektedir. Zaafiyet verilileri ile birleştirilmiş afet haritasından, Karasu bölgesinin batı ve doğusundaki nehir ağzı bölgelerinin orta dereceli bir zaafiyeti olduğu, kıyı bölgelerinin iç kesiminin zayıflığının ise düşük olduğu görülmektedir. Bu sonuçlar, arazi kullanım politikalarını ve planlamasını geliştirme yönünde karar vericilere Karasu bölgesi için temel değerlendirme verileri sağlamaktadır.
Generation of emission factors for pah due to Turkish coals burned in different types of combustion units

Bu çalışmada, Soma linyitlerinin üç değişik yakma sisteminde yakılmaları sonucu oluşturduktan PAH emisyonları incelenmiştir. Soma bölgesi kömürlerinden Lavvar, Kısrakdere, Eynez ve Sarıkaya kömürleri, küçük ölçekli bir kalorifer kazanında ve bir akışkan yatak yakma sistemi modelinde yakılarak PAH emisyonları belirlenmiştir. 10-18 mm büyüklüğünde Soma kömürü yakılan büyük ölçekli, mekanik beslemeli- ileri itmeli-ızgaralıbir endüstriyel buhar kazanında normal çalışma koşullarında ve kazanın ilk ilk ateşlenmesinden başlayarak normal çalışma koşullarını da içeren iki denemede PAH emisyonları belirlenmiştir. Bu kazanda yakılan kömürlerden alınan örnekler akışkan yatak yakma sisteminde l-2mm büyüklüğünde yakılarak PAH emisyonları belirlenmiştir. PAH emisyonları, baca gazında bulunan partikül maddelerde tutulan PAH ve gaz/buhar PAH olmak üzere iki ayrı fazda ölçülmüştür. Bu iki fazdaki emisyonların toplamı baca gazındaki toplam PAH emisyonu olarak hesaplanmıştır. Yapılan ölçüm çalışmalarının sonucuna dayalı olarak; yakma sistemi türlerine göre, baca gazındaki bir mg partikül madde içinde 'partikül maddede tutulan PAH' miktarını ve yakılan bir kg kömür için baca gazında oluşacak toplam PAH miktarını ifade eden iki tür emisyon faktörü yakma sistemi türlerine göre hesaplanmıştır. Bu çalışmanın sonuçlan; kömür yakılması sonucu PAH oluşmasında yakma sistemi türü ve büyüklüğünün kömür türlerine göre daha etkili olduğunu göstermiştir. El ile yakılan kalorifer kazanlarında, akışkan yatak yakma sistemine ve endüstriyel buhar kazanlarına oranla daha fazla PAH emisyonu oluştuğu belirlenmiştir. Akışkan yatak yakma sisteminde endüstriyel buhar kazanına oranla daha az PAH emisyonu oluşmuştur. Endüstriyel kazanda yapılan iki denemeden, kazanın ilk devreye alınmasından başlayıp normal çalışma koşullarında devam eden denemenin diğerine oranla 5 kat fazla PAH oluşturduğu tesbit edilmiştir. Bu sonuç yanma koşullarının PAH oluşumuna etkisini göstermektedir. ıı
Fenollerin ileri oksidasyon prosesleriyle giderimi ve toksisite üzerine etkisinin incelenmesi

Bu çalışmada 2 -klorofenol, 2 ,4-diklorofenol, 2 -nitrofenol ve 2 ,4-dinitrofenolün homojen ve heterojen İleri Oksidasyon Prosesleri ile parçalanabilirliği incelenmiştir. Bu organik maddelerin parçalanabilirliği; model kirletici konsantrasyonu, KOİ ve TOK parametreleri ölçülerek araştırılmıştır. Tüm bu prosesler sonucunda kirleticilerin toksisitesi Daphnia magna kullanılarak toksisitelerinin giderimi bakımından analiz edilmiştir. Çalışmanın ilk kısmında tüm kirleticilerin H2O2 oksidasyonu incelenmiş, oksidasyon sonunda prosesin etkili olmadığı ortaya çıkmıştır. Daha sonra sırasıyla Fenton ve Fenton-benzeri proseslerinin etkinliği incelenmiştir. Bu prosesler için farklı H2O2, Fe+2, Fe+3, pH ve sıcaklık şartları denenmiş, optimum şartlarda model kirleticilerin tamamı giderilmiş, Fenton prosesi için %58,20-78, 29 aralığında KOİ, %52,65-63, 11 aralığında TOK ve %90- 100 aralığında toksisite giderimi elde edilmiştir. Fenton-benzeri prosesi için ise %56,48-73, 19 aralığında KOİ, %38,22-58, 23 aralığında TOK ve %85- 100 aralığında toksisite giderimi elde edilmiştir. Bir sonraki aşamada UV oksidasyonu gerçekleştirilmiş, fakat prosesin etkili olmadığı ortaya çıkmıştır. UV/H2O 2 prosesinde ise H2O2 ilavesinin UV'nin etkinliğini arttırdığı belirlenmiştir. Model kirleticilerin giderimi üzerine Foto-Fenton ve Foto-Fenton-benzeri proseslerinin etkisi araştırılmış giderme verimleri Fenton ve Fenton-benzerinden daha düşük çıkmıştır. Fotokatalitik oksidasyonda kullanılmak üzere literatürde en yüksek verime sahip olan TiO2 ve ZnO için optimum katalizör dozajını belirlemek amacıyla farklı katalizör dozları denenmiş ve tüm model kirleticilerde TiO2'nin daha etkili olduğu ortaya çıkmıştır. Fotokatalitik oksidasyonda geleneksel katalizörlere alternatif olarak Tetrafenilporfin ve dört farklı metal kompleksi denenmiş, sonuçlar geleneksel katalizörlere oldukça yakın bulunmuştur. Fotokatalitik oksidasyonda %75,14-85, 63 aralığında model kirletici, %16,85-25, 15 aralığında KOİ ve %9,54-11, 56 aralığında TOK giderimi elde edilmiştir. Çalışmanın ilerleyen kısımlarında O3, O3/katalizör, H2O2/O3, UV/O3, H2O2/O3/katalizör, UV/O3/katalizör, O3/Fenton, O3/Fenton-benzeri, O3/Foto-Fenton, O3/Foto-Fenton-benzeri, H2O2/UV/O 3 ve H2O2/UV/O3/Katalizör prosesleri denenmiş hem KOİ, hem TOK giderimi ve özellikle toksisitenin reaksiyonun ilk dakikalarında giderilmesi bakımından en etkili proses olarak O3/Foto-Fenton ve O3/Foto-Fenton-benzeri prosesi etkili bulunmuştur.
Modifiye edilmiş montmorillonit kullanılarak boyar maddenin adsorpsiyonla giderimi

Anahtar Kelimeler: Boyar madde, adsorpsiyon, adsorban, montmorillonit minerali, modifiye, adsorpsiyon izotermi, adsorpsiyon kinetiği. Bu çalışmada, teknolojinin artmasıyla endüstriyel ve diğer sanayi atıksularında oluşabilecek ve doğaya ciddi anlamda tehdit unsuru haline gelen boyaların giderimi montmorillonit mineraline manyetik özellik kazanmasıyla olmuştur. Malahit yeşili boyar maddesinin gideriminin adsorpsiyon izotermi ve kinetik incelemelerle yapılmıştır. Montmorillonit mineralinin demir bağlama işlemiyle karakteristik özellikleri değiştirilerek daha etkin bir adsorban haline getirilmiştir. Çalışmalarda, adsorpsiyona pH, adsorban dozu, sıcaklık, temas süresi ve boyar madde başlangıç konsantrasyonu etkisi incelenmiş, adsorpsiyon sonuçları Langmuir ve Freundlich izoterm kinetik eşitliklerine uygulanmıştır. Yapılan çalışmalar sonucunda sıcaklığın herhangi bir etkisinin olmadığı gözlemlenmiştir. Elde edilen maksimum adsorpsiyon kapasitenin Langmuir adsorpsiyon izotermine uygunluğu tespit edilmiştir. İzoterm ve kinetik incelemeler sonucunda modifiye montmorillonit minerali ile adsorpsiyonun kemisorpsiyonu açıklayan tek tabakalı adsorpsiyon modeli olan Langmuir eşitliğine uygulanmıştır. Çalışmada kullanılan montmorillonit mineralinin hem temininin düşük maliyetli oluşu hem de adsorpsiyon işleminde yüksek verim eldesi büyük önem teşkil etmektedir.
Nanomalzeme ile oluşturulan kompozit alginat boncukları ile ağır metal giderimi

Su kirliliği, nüfus artışı ve kentleşmeyle birlikte önemli bir çevre sorunudur. Ağır metaller ise su kaynaklarındaki ilgi çeken kirleticilerden biridir. Bu metaller toksik ve kanserojen olup besin zincirinde birikerek canlıları etkilemektedir. Bu sebeplerden ağır metallerin arıtılması bir gerekliliktir. Arıtım yöntemlerinden biri olan adsorpsiyon, ağır metal gideriminde ucuz, uygulaması kolay ve etkin bir alternatiftir. Alginat kahverengi alglerden elde edilen doğal bir adsorbent olup polimer zincirindeki karboksil grupları ile ağır metalleri tutabilmektedir. Alginat katyonlarla jel oluşturduğu için çoğunlukla boncuk formunda kullanılmış ve verimliliğini arttırmak için çeşitli materyallerle kombine edilmiştir. Çalışma kapsamında bu amaç için yüksek yüzey alanları ile bilinen nanometal oksitler tercih edilmiştir. Alginat nanometal oksit kompozit boncukları sentetik atıksudan çoklu ağır metal (Pb+2, Cu+2 ve Cd+2) uzaklaştırılması için kesikli ve sürekli reaktör kullanılarak test edilmiştir. En iyi ağır metal giderim verimleri alginat-nano çinko oksit boncukları ile 1:0, 5 oranında pH 5,5 değerinde (3 5,5 aralığında) elde edilmiştir. Bu adsorbente metal iyonları arasında en fazla ilgisi olan Pb+2 olup onu Cu+2 ve Cd+2 takip etmektedir. Etkin çoklu metal alımı için adsorpsiyonun dengeye gelme süresi 24 saat olarak belirlenmiştir ve veriler pseudo ikinci derece model ile uyumlu bulunmuştur. Ek olarak metallerin adsorpsiyonu Langmuir izotermine uygun olup Pb+2'nin maksimum adsorpsiyon kapasitesi 76,3 mg/g olarak hesaplanmıştır. Diğer yandan sürekli reaktörde en yüksek ağır metal giderim verimleri 10 g alginat nano çinko oksit boncukları ile 0,25 ml/dakika akış hızında elde edilmiştir.
Ayrı toplamanın kompostlaştırma üzerindeki etkisi

Bu çalışmada İstanbul'da günde ortalama 14.000 ton üretilen evsel katı atıkların karışık halde ve yalnız organik kısımlarının kompostlaştırılması karşılaştırmalı olarak ele alınarak ayrı toplamanın kompostlaştırma üzerindeki etkisi araştırılmıştır. RO; Evsel katı atıkların organik kısımlarının kompostlaştırıldığı reaktörü ve RK karışık evsel katı atıkların kompostlaştırıldığı reaktörü temsil etmektedir. Reaktörlere beslenen atıklar İ. B. B Geri Kazanım ve Kompost Tesisi'nden temin edilmiştir. Kompostlaştırma işlemi 8 haftada tamamlanmıştır. Prosesin başlangıcında pH, iletkenlik, su muhtevası, organik madde muhtevası, Toplam Kjeldahl ve amonyum azotu, ağır metal içeriği, KOİ ve C/N; Alınan haftalık numunelerde pH, iletkenlik, su muhtevası, organik madde, KOİ; Proseste oluşan sızıntı sularında pH, elektik iletkenliği ve KOİ; Proses sonunda elde edilen karışık ve elenmiş üründe ürün kalitesinin belirlenmesi amacıyla pH, iletkenlik, su muhtevası, organik madde, Toplam Kjeldahl ve amonyum azotu, ağır metal, KOİ, C/N, fitotoksisite analizleri ile yabancı madde karakterizasyonu ve Salmonella Tayini yapılmıştır. RO ve RK reaktörlerinden elde edilen ürünlerin pH değerleri sırasıyla 7.83 ve 7 .85; Su muhtevası %20 ve %33; organik madde muhtevası %26 ve %21; TKN 7900 ve 5000 ; NH3-N 59 ve 62 ; C/N değerleri ise 12 ve 15 olarak ölçülmüştür. Reaktörlerden elde edilen kompost numulerinin ağır metal değerleri RO ve RK için sırasıyla Mn 453; 572 mg/kg; Cu 155; 128 mg/kg; Zn 567; 352 mg/kg; B 48; 53 mg/kg; Cd 0 .83; 1.36 mg/kg; Pb 84; 634 mg/kg; Ni 105; 96 mg/kg; Cr 222; 99 mg/kg; Co 10; 99 mg/kg olarak ölçülmüştür. Yapılan fitotoksisite testlerinde RO'nun %25'lik ve %50'lik karışımlarında bitkiye uygunluk değerleri %92 ve %86; RK'nın %25'lik ve %50'lik karışımlarında bitkiye uygunluk değerleri ise sırasıyla %90 ve %84 olduğu ve her iki reaktörden elde edilen ürünün toksik olmayan sınıfında olduğu görülmüştür. Her iki reaktörden elde edilen kompost numunelerinde Salmonella sp.'ye rastlanılmamış, numunelerin hijyen şartlarını sağladığı tesbit edilmiştir. Katı atıkların ayrı toplanarak kompostlaştırılması daha nitelikli ürün elde edilmesi bakımından ve kompostlaştırma tesislerine karışık halde gelen katı atıkların ayrılması için harcanan zaman, işgücü ve paradan tasarruf edilecek olması bakımından oldukça önemlidir.