turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Narenciye atıklarının tek hücre protein üretiminde değerlendirilmesi

oz Bu çalışmada, narenciye atıkları Tek Hücre Proteini oluşturmak amacı ile kullanılmıştır. Narenciye atıkları, katı ve çürük suyu formunda olup mevsimsel olarak ülkemizde ve dünyada oluşmaktadır. Çeşitli funguslar narenciye atıklarının protein değerini yükseltmek amacı ile kullanılmıştır. Narenciye atıklarından Tek Hücre Proteini üretmek için gerekli olan optimum laboratuvar koşullan bu çalışma ile belirlenmiştir. Substrat olarak kullanılan narenciye posaları ETAP Gıda Meyve Suyu Fabrikasından, narenciye çürük sulan ise evlerden çıkan çürük meyvelerinden alınıp narenciye meyve suyu sıkacağında sularının alınmasıyla elde edilmiştir. Fermente edilmiş çürük sularında ham protein miktarı portakal için Aspergillus niger kullanıldığında % 27,8, Penicillium roquefortii kullanıldığında % 28,7 limon için A. niger kullanıldığında % 34 ,22, P. roquefortii kullanıldığında % 19,9 olduğu belirlenmiştir. Çürük sularının fermentasyon sonrası kültür ortamında pH değerlerinde belirgin bir azalma ve kuru madde ağırlığında belirgin artış tespit edilmiştir. Narenciye posalarının fermantasyonlanndan elde edilen sonuçlara göre fermentasyon sonrası ham protein içeriğinin kullanılan narenciye türüne bağlı olarak değiştiği, indirgemiş şeker miktarında, kuru madde ağırlığı ve pH değerlerinde azalış olduğu tespit edilmiştir. Narenciye posasından elde edilen sonuçlara göre ham protein içeriği portakal posasında A. niger kullanıldığında % 22 ,33., P. roquefortii kullanıldığında % 21 ,26; limon posasında A. niger ile % 20 ,07, P. roquefortii ile % 17 ,87; greyfurt posasında A. niger ile % 24 ,06, P. roquefortii ile % 21,19 olduğu tespit edilmiştir.
Development of risk based soil quality standards for Turkey

Toprak kalitesi standartları, kirlenmiş sahalar yönetim sisteminin en önemli bileşenlerinden biridir. Toprak kirliliği nedeniyle ortaya çıkan risklerin yönetimi için risk bazlı TKS dünya çapında kullanılmaktadır. Ancak, Türkiye'de yürürlükte olan Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği, ağırlıklı olarak stabilize arıtma çamurlarının toprağa uygulanması konusuna odaklanmakta ve başta metal kirleticiler ve bazı organik kimyasallar olmak üzere sınırlı sayıda parametre için standartlar içermekteydi. Bu yüzden, mevcut TKS toprak kirliliğinin değerlendirilmesi aşamasında yetersiz kalmaktaydı. Bu tez çalışmasında, Türkiye'ye özgü, insan sağlığı odaklı, risk bazlı TKS'nin geliştirilmesi hedeflenmiştir. Risk bazlı TKS'nin geliştirilmesi için kavramsal çerçeve ve teknik altyapı oluşturulmuştur. Türkiye'ye özgü saha koşulları kullanılarak, 151 çeşit kimyasal ve üç farklı arazi kullanım tipi için TKS hesaplanmıştır. TKS'nın, saha koşullarındaki ve hesaplamalarda kullanılan kimyasala özgü verilerdeki değişimlere duyarlı olması sebebiyle, Microsoft Excel tabanlı bir maruziyet modeli geliştirilmiştir. Bu model, jenerik ve sahaya özgü TKS'nin hesaplanmasına ve hesaplamalarda kullanılan verilerin, dolayısıyla da standartların, periyodik olarak güncellenmesine olanak sağlayacaktır. Ayrıca, TKS'nin hesaplanmasında kullanılan genel toprak ve hidrojeolojik özellikler ile ilgili bilgileri sağlayabilecek bir hidrojeolojik veri tabanı oluşturulmuştur. Bu veritabanının, ileride risk değerlendirme çalışmaları sırasında kavramsal saha modellerinin, örnekleme stratejilerinin ve seyrelme faktörlerinin oluşturulması amacına hizmet etmesi beklenmektedir. Sonuç olarak, bu çalışma insan sağlığı odaklı risk bazlı TKS'nin geliştirilmesi için genel bir bakış açısı ve yaklaşım sunmaktadır. Geliştirilen kavramsal ve teknik altyapının, Türkiye'deki yasal yetkili birimler ve diğer paydaşlar tarafından yürütülecek kirlenmiş sahalar yönetimi çalışmalarına katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Effect of high concentration gradients on hydrodynamic dispersion

Yeraltında kirletici taşınmasında, hidrodinamik dispersiyon genellikle Fick Yasası ile tanımlanır. Fick Yasası, dispersiyona bağlı kütle akısını, derişim gradyanının sabit dispersiyon katsayılı, doğrusal bir işlevi olarak ifade eder. Öte yandan, yakın zamanlı araştırmalar, ilişkinin, derişim gradyanının büyük olduğu koşullarda doğrusallıktan saptığını ortaya koymuştur. Belli koşullarda bu sapmayı hesaba katabilmek amacıylaFick Yasası'nda değişiklikler yapılması önerilmiş olsa da, henüz, gerçek çevre uygulamalarında dispersiyon akısını modellemek için genel kabul görmüş araç bulunmamaktadır. Bu çalışma, büyük derişim gradyanlarının hidrodinamik dispersiyona etkisini, mevcut yayınlarda incelenmiş deneysel koşulların ötesinde araştırmayı amaçlamıştır. Bu araştırma koşulları, birden fazla kirleticinin bir arada bulunması ve doğal yeraltı sistemlerinde yaygın olarak gözlemlenen düşük akış hızlarıdır. Alternatif dispersiyon modellerini sınamak ve bunu takip eden model uygulamalarında kullanılacak taşınma parametrelerini belirlemek amacıyla, iki farklı gözenekli ortamda, üç tür dengeli karışabilir yer değiştirme deneyi yapılmıştır: izleyici deneyleri, farklı derişimlerde ve hızlarda tuzlu su deneyleri, tuzlu suyun içine düşük derişimli bir kirleticinin eklendiği karışım deneyleri. Laboratuar deneyleri, büyük derişim gradyanları söz konusu olduğunda, hem yüksek derişimli hem de düşük derişimli kirleticilerin dispersiyon davranışlarının Fick Kuramı'ndan saptığını göztermiştir. Deney sonuçlarına dayanarak sayısal bir model geliştirilmiştir. Sayısal model, hem hidrojeolojik parametrelerin heterojen dağılım gösterdiği hem de derişim gradyanlarının büyük olduğu taşınma problemlerinde Monte-Carlo benzetimleri yapılmasında kullanılmıştır. Benzetim sonuçları, Fick Yasası'ndan sapan dispersiyon davranışlarının yeraltı suyunda kirletici taşınması gözlemlerini, onlara dayanılarak yapılacak parametre tahminlerini ve yeraltı suyu iyileştirme etkinliklerinin etkililiğini önemli ölçüde etkileyebileceğini göstermiştir.
Doğu Karadeniz'in kafes balığı yetiştiriciliği yapılan kıyısal alanında TRIX indeksinin değerlendirilmesi

Su ürünlerine talebin gelecekte artacağı ve doğal stoklardan daha fazla üretim yapılamayacağı dikkate alınırsa, yetiştiricilik yoluyla yapılan üretimin düzenli olarak artırılması gerektiği açıktır. Ancak bu artış bazı çevresel etkilere neden olmakta ve ötrofikasyon riski oluşturmaktadır. Bu çalışmada, bir su ürünleri yetiştiricilik işletmesinde toplam fosfor, toplam inorganik azot, klorofil-a derişimleri ve % doymuş oksijenden sapma değerleri belirlenerek TRIX İndeksi bir tam yıl olmak üzere aylık olarak hesaplanmıştır. TRIX İndeksi, yetiştiricilik yapılan alanda su kalitesinde oluşacak değişimlerin izlenerek ötrofikasyon riskinin belirlenmesi ve ortamsal hasarın tanımlanması için kullanılmıştır. Çalışmanın amacı Doğu Karadeniz Bölgesi'nde yer alan Trabzon ilinin Yomra ilçesi sınırları içindeki kafes balığı yetiştiriciliği yapılan bir kıyı alanında TRIX İndeksi temel alınarak ötrofikasyon riskinin hesaplanması ve değerlendirilmesidir. Belirlenen yedi istasyondan çalışma süresince her ay su örnekleri alınmış ve elde edilen değerler şu şekilde bulunmuştur: çözünmüş oksijen (6.254-10.640-8.830 0. 057 mg/L), klorofil-a (0.001-2.630-0.601 0. 028 g/L), nitrat+nitrit azotu (NO3-+NO2-)-N (0.098-54.040- 7.264 0. 426 g/L), amonyum azotu (NH4+-N) (0.420- 45 .210- 10.909 0. 508 g/L), toplam fosfat (0.100-63.496-5.006 0. 503 g/L) ve TRİX İndeksi (0.258-4.516-2.702 0.049). TRIX İndeksi değerleri bölgede iyi bir trofik düzeyi göstermekte ve birkaç istasyon dışında hiçbir istasyonda kritik değer olan 4'ün üzerine çıkmayarak oligotrofik temiz su özelliğini kanıtlamaktadır.
Aktif çamur ünitelerinde işletim problemleri ve çözüm önerileri: Batı Karadeniz havzası

Batı Karadeniz Havzası'nda işletilmekte olan kapasitesi 10.000 m3/gün üzerindeki kentsel nitelikli atıksu arıtma tesislerinde sıklıkla karşılaşılan işletme problemleri incelenmiştir. Çalışmada ele alınan tesisler ön arıtım üniteleri ve biyolojik arıtma ünitelerinden oluşmaktadır. Bu ünitelerin her birinde meydana gelmesi muhtemel işletim problemleri ele alınmış ve Batı Karadeniz Havzası özellikleri temel alınarak çözüm önerileri sunulmuştur. Izgara ve kum tutucu ünitelerinde yaşanan kum birikmesi problemi mevsim şartlarından etkilenen kanalizasyon sistemi sonucu olduğu görülmüştür. Ön çökeltme havuzu ve son çökeltme tankında meydana gelen problemlerin çamur seviyesi takibi ve çamur çekiminin düzenlemesi ile ilişkili olduğu tespit edilmiştir. Havalandırma havuzunun işletilmesinde yaşanan problemlerin temeli havalandırma sisteminin yine mevsim şartlarına göre düzenlemesi ile giderilebileceği anlaşılmıştır. Atıksu arıtım prosesi seçimi ve ünitelerinin projelendirilmesi hizmet vereceği bölgenin coğrafi, meteorolojik, iklimsel, ekonomik ve kanalizasyon sistemi özelliklerine göre belirlenmelidir. Projelendirmede meydana gelen eksiklik ve aksaklıklar nedeniyle işletme sorunlarını aşmak güçleşecektir. Atıksu arıtma konusunda yeterli eğitimleri almış kişilerin görevlendirilmesi ve gerekli kontrollerin takip edilmesi için laboratuvarın bulunması, iklimsel özelliklerinin dikkate alınarak ham atıksuda meydana gelebilecek değişikliklerin takibinin yapılması ve önlemlerin alınması işletimde meydana gelen problemleri aşılmasını sağlayacaktır.
A Study on the treatment of phenolic industrial wastewaters by physico-chemical biological methods

Hızlı ve plansız endüstrileşme, özellikle geri kalmış ülkelerde doğal kaynaklar üzerinde birçok problemlere yol açmaktadır. Ekonomik ve sosyal olumsuzluklarının yanı sıra doğal çevrede bu tehlikelerden büyük bir pay almaktadır. Çevre problemlerinin büyük bir kısmı endüstriyel atık- suların alıcı ortamlara deşarjı sonucu meydana gelmektedir. Günümüzde, birçok ülke endüstriyel atıksu deşarjlarından kaynaklanan çevre sorunlarını çözmek için çalışmalar yapmaktadır. Endüstriyel atıksularda sık olarak bulunması ve zehirli organik yapısından dolayı fenol arıtımı oldukça önemlidir. Günümüzde, bir takım arıtım teknikleri geniş aralıklardaki fenol derişimleri içeren endüstriyel atıksuları gidermede kulla nılabilmektedir, öte yandan atıksu içindeki fenol miktarının devamlı değişken olabilmesi, başta aktif çamur olmak üzere, ekonomik ve etkili olan biyolojik arıtım metodlarının uygulanmasını engellemiştir. Son on yılda, bu tip problemi çözmek amacıyla, ve arıtımı gerçekleştiren biyolojik kütleyi korumak için, aktif çamur sisteminin havalandırma tankına toz halindeki aktif kömür katımı gündeme gelmiştir. Bu çalışmada, aktif çamur sistemlerinde fenol giderme, toz aktif kömür katkılı ve katkısız olarak incelenmiştir. Elde edilen sonuçlar göstermiştir ki, aynı işletme koşullarında aktif kömür katkısız aktif çamur sistemi 250 mg/1 ve 100 mg/1 kömür katkılı reaktörlerden daha iyi bir fenol arıtım performansına sahiptir. Aktif kömür katkılı reaktörlerdeki performans düşüklüğüne bu reaktörlerdeki oksijen transferinin azlığının sebep olduğu sonucuna varılmıştır.
Evaluation of Nonylphenol ethoxylate aerobic biodegradation

Nonilfenol etoksilat bir non-iyonik yüzey aktif madde olup endüstride çok geniş bir kullanım alanı bulunmaktadır. Madde, deterjan, emulsifiyer, yayıcı ve ıslatıcı maddelerin gerek üretiminde gerekse üretim aşamasında kullanılmaktadır. Biyolojik olarak parçalanması sonucu daha toksik, daha kalıcı ve endokrin bozucu etkisi olan metabolitlerine dönüşmektedir. Bu çalışma, alkyl fenol etoksilat sınıfına dahil olan bu nonil fenol etoksilatın hetetrofik biyokütleden oluşan aktif çamur üzerindeki akut ve kronik etkisini değerlendirmeyi amaçlamıştır. Pepton çözeltisiyle aklime edilmiş aktif çamur üzerindeki akut etkisi respirometre ile yapılan analizler sonucu değerlendirilmiştir. Respirometrik analizlerin yanı sıra kimyasal oksijen ihtiyacı değişimi ve NPEO değişimi izlenmiştir. NPEO giderimi alınan numunelerin yüksek basınçlı sıvı kromatografisi ile analizi sonucu bulunmuştur. Daha sonra sistem bir süre NPEO'ya alıştırılmış ve bu süreçte yine respirometre ile analizler yapılarak maddenin kronik etkisi incelenmiştir. Akut çalışmalar sırasındaki gibi KOİ ve NPEO giderimi analiz edilmiştir. Sonuçlar, çok bileşenli model kullanılarak tahmin edilen kinetik ve stokiyometrik katsayılarla değerlendirilmiş ve nonil fenol etoksilatın optimum arıtma koşulları için literature kazandırılmıştır.
Ülkemizdeki evsel ve kentsel atıksu arıtma tesislerinin ilk yatırım ve işletme maliyetlerinin farklı arıtma proseslerine göre değerlendirilmesi

Ülkemizde özellikle son yıllarda sayıları giderek artan atıksu arıtma tesisleri, ilk yatırım maliyetleri ve işletme-bakım maliyetleri de dikkate alındığında Belediyeler için önemli bir finansman ihtiyacı gerektirmektedir. Yüksek yatırımlı çevresel altyapı projelerinden olan AAT'lerinin amaca uygun doğru proses ile projelendirilmesi ilk yatırım ve işletme maliyetlerinin minimizasyonu açısından çok önemlidir. Amaca uygun olmak yanında, farklı nüfus ve debi aralıklarında farklı biyolojik arıtma proseslerinin ilk yatırım ve işletme maliyetlerinin fizibilite aşamasında doğru tahmin edilmesi gerekmektedir. Bu tez çalışmasında Ülke genelinde inşa edilen farklı proseslerden 230 adet AAT'nin ilk yatırım maliyetleri ihale dokümanlarından ve tesislerden elde edilen verilerden derlenmiştir. 2011- 2018 yılları arasında ülkemizde inşa edilen 71 adet biyolojik fosfor giderimli eş zamanlı nitrifikasyon/denitrifikasyon prosesi, 16 adet 5 kademeli Bardenpho prosesi, 26 adet uzun havalandırmalı aktif çamur prosesi, 9 adet oksidasyon hendeği ve 7 adet klasik aktif çamur prosesinden oluşan AAT olmak üzere toplam 129 adet AAT'nin ilk yatırım maliyetleri araştırılmış, bu verilerden hareketle tesis kapasitesi ile ilk yatırım maliyeti ve nüfus ile ilk yatırım maliyeti arasındaki ilişkileri gösteren denklemler ve grafikler oluşturulmuştur. Atıksu arıtma tesislerinde kişi başına düşen ilk yatırım maliyetleri 5 farklı arıtma prosesinden oluşan 129 adet AAT için 37 Euro/kişi ile 90 Euro/kişi arasında olup ortalama 64 Euro/kişi olarak hesaplanmıştır. AAT'lerde işletme maliyetleri ise TÜRAAT projesi verileri, SUEN tarafından 2019 yılında yapılan araştırma sonuçları ve bazı su ve kanalizasyon idarelerinden alınan veriler ile değerlendirilmiş ve ülkemiz için AAT işletme maliyetleri ve elektrik tüketimleri sırasıyla UHAÇ prosesi için ortalama 0.036 Euro/m3, 0.27 kWh/m 3 ve 5 kademeli Bardenpho prosesi için ortalama 0.057 Euro/m3, 0.40 kWh/m 3 olarak hesaplanmıştır.
Gül işleme posasının evsel katı atıklarla birlikte kompostlaşabilirliği

Bu tez çalışmasında, İsparta'da yılda ortalama 26000 ton oluşan gül posası atıklarının yalnız basma ve evsel katı atıkların organik kısımlarıyla birlikte kompostlaşabilirliği araştırılmıştır. Laboratuar ölçekli reaktör çalışmaları iki seri halinde yürütülmüştür. İlk seride gözenek malzemesi ve aşı malzemesinin kompostlaştırma sürecine etkisi, 2. seride ise farklı posa: evsel katı atık oranlarının ve ara karıştırmaların ayrışmaya etkisi araştırılmıştır. Her bir reaktörde zamanla kaydedilen sıcaklıklarda farklı eğilimler görülmüştür. Reaktörlerde 60-70 C sıcaklık seviyelerine 3-4 günde ulaşılmış ve takriben 50 gün sonra dış ortam sıcaklığına yaklaşılmıştır. Karıştırma sonrasında bir önceki pikten daha düşük bir sıcaklık piki elde edilmiştir. Kompost karışımının nem muhtevası herhangi bir müdahale yapılmaksızın % 55-65 arasında kalmıştır. Biomas karışımının pH'ı 6.0 civarında iken, proses sonrasında 7.0-7. 5 seviyesine yükselmiştir. Organik madde muhtevası %70 seviyesinden %60 seviyesine düşmüştür. Başlangıçta 12-15 civarında olan C/N oram, stabilizasyon süresi sonunda 6.0-6. 5 seviyesine düşmüştür. Karıştırma uygulanan ikinci seri reaktörlerin (Kİ, K2 veK3) merkez ve yan profili boyunca yapılan analizlerinde, su muhtevası, organik madde ve pH değerleri belirlenmiştir. Ayrışma süreci boyunca su muhtevasının reaktör merkezinde en düşük ve reaktörün üst kenarında en yüksek olduğu belirlenmiştir. Su muhtevalarının maksimum ve minimum olduğu noktalar arasındaki farklar, ilk karıştırmada %26- 38 arasında iken, zamanla azalarak dördüncü karıştırmadan sonra %3-6 seviyesine düşmüştür. Çıkış gazında yaklaşık %10 CO2 olacak şekilde, reaktörlere, ortalama 3-4 L/kg KM-sa hava beslenmiştir. Kümülatif CO2 miktarları, R1-R 3 reaktörlerinde sırasıyla 380- 414 L/kg KM iken K1-K 3 karıştırman reaktörlerde 460- 478 L/kg KM ve kontrol reaktörlerinde 315- 391 L/kg KM olduğu belirlenmiştir. Proses süresince çıkış gazındaki toplam NH3 miktarları sırasıyla 0 .56, 4 .48, 9 .51, 0 .81, 2.29 mg/kg KM olarak gerçekleşmiştir. Kümülatif C02-C değerlerinin zamana göre değişiminin, tüm reaktörlerde 'birinci-sıfırıncı derece' kinetiğe uyduğu (R2=0.99) belirlenmiştir. Çalışmalar sonucunda, posanın evsel katı atıklarla 1:1 oranında karıştırılmak suretiyle elverişli bir şekilde kompost yapılabileceği belirlenmiştir. Posanın evsel katı atıklarla birlikte kompostlaştmlması ile atıkların bertaraf sağlanmakla birlikte, kompostlaştırma sonrasında tarımsal uygulama ve saha restorasyonu gibi alanlarda kullanmak üzere faydalı bir ürün elde edilmektedir.
Çevre bilincinin oluşmasında çevre eğitiminin rolü

insanın yeryüzünde var olduğu günden bu yana varlığını sürdürmüş olan çevre sorunları, günümüzde çok büyük boyutlara ulaşmış, çözümü zor bir duruma gelmiştir. Artık bütün insanlık öldürücü bir hastalığın virüsünü arar gibi araştırmalar yapıyor ve çevrenin daha ne kadar dayanabileceğini merak ediyor. Dünyada 1970'lerden sonra giderek artan çevreye karşı gösterilen ilgi Türkiye'de de yaşanmıştır, özellikle 1980'lerden sonra bu ilginin arttığı ve bilinçli bir yaklaşımla, kirletici unsurlara karşı tavır alındığı, bir Gö- kova, bir Dalyan olay ly la protestoların çoğaldığı gözlenmektedir. Kamuoyunun çevreye karşı ilgisi ve baskısı, bütün siyasi kadroların çevre sorunlarına karşı yaklaşımını sağlamış, kamuoyu ve çevreci gruplar baskı yaptıkça, karar vericiler de bundan etkilenerek, kararlarını çevre lehinde almaya başlamışlardır. Çevreye gösterilen duyarlılık ve olumlu tutum, ancak çevreye karşı bilinçlenme ile olacaktır. Bilinçlen menin yolu ise çevre eğitiminden geçmektedir.
Ultrasonik, termal ve kimyasal ön arıtım yöntemleri ile arıtma çamurlarının dezentegrasyonu

Atıksu arıtma tesislerinde oluşan atık çamur üretiminin artması sonucunda yenilikçi yaklaşımlar kapsamında atık çamur miktarının azaltılması amaçlanmaktadır. Bu amaçla dezentegrasyon yöntemleri geliştirilmektedir. Bu tez çalışmasının amacı; çamur çözünmesini artırmak, aerobik stabilizasyonu geliştirmek, çamurun susuzlaştırılabilirliğini iyileştirmek, patojen inaktivasyonu ve oluşan çamur miktarını azaltmaktır. Laboratuvar ölçekli yürütülen tez çalışması kapsamında çamur işleme ünitelerine ultrasonik, termal ve alkali dezentegrasyon yöntemlerinin etkileri üç aşamada incelenmiştir. Birinci aşamada, US, T ve A dezentegrasyon yöntemlerinin çamur özellikleri üzerindeki etkisi; kimyasal oksijen ihtiyacı çözünmesi, dezentegrasyon derecesi, toplam katı madde, uçucu katı madde, toplam askıda katı madde, uçucu askıda katı madde, ortofosfat fosforu (PO4-3-P), toplam fosfor, amonyum azotu (NH4+-N), organik azot, toplam kjeldahl azotu, kapiler emme süresi, özgül filtre direnci, toplam koliform, fekal koliform ve Escherichia coli parametreleri dikkate alınarak belirlenmiştir. US, T ve A dezentegrasyon yöntemlerinde DDKOİ değerleri, sırasıyla % 19 ,5 1,7, % 22,7 1, 1 ve % 12,4 3, 2 oranlarında yükselerek çamur çözünmesi elde edilmiştir. Biyolojik flokların ayrılması, çamur çözünmesi ve hücre lizisi meydana gelerek sıvı fazda PO4-3-P, TP, NH4+-N, Norg ve TKN miktarları artarken aynı zamanda patojen inaktivasyonu sağlanmıştır. Ancak çamur susuzlaştırma özellikleri olumsuz şekilde değişmiştir. İkinci aşamada; US, T, A, US+T, US+A, T+A ve US+T+A dezentegrasyon yöntemlerinin aerobik stabilizasyonun iyileştirilmesine etkisi araştırılmış ve çamur fazında toplam kimyasal oksijen ihtiyacı, TKM, UKM, TAKM, UAKM, TP, TKN, KES, ÖFD, TK, FK, E. coli ve sıvı fazda ise çözünmüş kimyasal oksijen ihtiyacı, PO4-3-P, TP, NH4+-N ve nitrat azotu (NO3--N) parametreleri izlenmiştir. Dezentegrasyon yöntemleriyle çamurun biyobozunabilirlik özelliği artmış ve A+aerobik reaktörü haricinde B sınıfı arıtma çamuru elde edilmiştir. Bununla birlikte çamurun susuzlaştırma özellikleri olumsuz şekilde değişmiştir. Üçüncü aşamada; kimyasal oksidasyon ile US, T ve A dezentegrasyon yöntemlerinin iyileştiği, çamur çözünmesinin arttığı ve çamur susuzlaştırılabilirliğinin iyileştiği gözlemlenmiştir. Bu tez çalışmasında, US, T ve A dezentegrasyon yöntemlerinin aerobik stabilizasyonu iyileştirdiği ve stabilizasyon süresini kısalttığı belirlenmiştir. Bununla birlikte çamurun susuzlaştırma özelliği kimyasal oksidasyon ile iyileştirilmiştir.
Membran distilasyon prosesi ile içme sularındaki arseniğin arıtılabilirliği

Bu çalışmada 100 g/L ve 1.000 g/L konsantrasyonlarında As ve As içeren iki farklı sentetik çözelti hazırlanarak membran distilasyonu ile çalışmalar gerçekleştirilmiştir. 0,22 m ve 0,45 m gözenek çaplarına sahip PTFE ve PVDF hidrofobik membranlar kullanılmış ve 40 C, 50 C, 60 C ve 65 C sıcaklık şartlarında arıtılabilirlik çalışmaları yapılmıştır. Ayrıca, 1.000 g/L As içeren çözeltiye 2 .500, 5.000 ve 10,000 S/cm iletkenlik oluşturacak şekilde tuz ve 5, 10, 20 mg/L karbon olacak şekilde standart KOİ çözeltisi ile 2,5 ve 5 mg/L Fe olacak şekilde FeCl3.6H2O ilave edilmiştir. Böylece, sentetik çözeltiye ilave edilen kirleticilerin As giderimi ve membran distilasyonu prosesi üzerine etkileri de incelenmiştir. Bu çalışmada As, As, Fe ve iletkenlik yaklaşık 100% oranında giderilmiştir. TOK'u oluşturan organik maddelerin bir kısmı buharlaşarak hidrofobik membrandan geçmişş ve TOK giderme verimi yaklaşık 92,5% olmuştur. Akı; 0,45 m gözenek çaplı membranlarda daha yüksek olmuş ve maksimum akı değeri 27,9 L/m2sa olarak belirlenmiştir. Sıcaklık artıkça da akı değerinde artış görülmüştür. PTFE membranları, akı ve kirletici giderme verimleri bakımında PVDF membranlara göre daha iyi performans göstermiştir.
Performance evaluation and mass balance studies on membrane bioreactor systems

Bu çalışmada, evsel ve endüstriyel atıksu arıtımlarında yaygın olarak kullanılmaya başlayan, aktif çamur sistemleri ile rekabet halinde olan membran biyoreaktörler araştırılmıştır. Tez kapsamında, bir endüstriyel atıksu arıtma tesisinde kurulu olan gerçek ölçekte bir MBR sisteminin arıtma performansı değerlendirilmiş ve bu sistem için önemli tasarım ve işletme parametreleri dikkate alınarak kütle dengesi çalışmaları yapılmıştır ve bazı kinetik parametreler hesaplanmıştır. Kütle dengesi çalışmalarını yapmak üzere İzmir Torbalı Organize Sanayi Bölgesindeki arıtma tesisi pilot tesis olarak seçilmiştir. Tesis yetkililerinden pH, kimyasal oksijen ihtiyacı, askıda katı madde, elektriksel iletkenlik, çözünmüş oksijen ve sıcaklık gibi bazı işletme parametreleri için bir yıllık veri temin edilmiştir. Elde edilen verilere göre sistem performansı değerlendirilmiştir. Ayrıca, bir hafta içinde birbirini takip eden 5 gün havalandırma havuzu girişi, havalandırma havuzu içi ve membran ünitesi çıkışından örnek alınmıştır. Alınan örneklerde, kimyasal oksijen ihtiyacı, askıda katı madde, uçucu askıda katı madde, toplam katı madde, toplam uçucu katı madde, toplam azot ve toplam fosfor analizleri yapılmıştır. Bu parametrelere göre kütle dengesi oluşturulmuş ve Monod modeli uygulanarak bazı önemli kinetik parametreler hesaplanmıştır.