turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Üstün yetenekliler eğitim programlarına ilişkin öğretmen görüşleri

Bu araştırma, Bilim ve Sanat Merkezleri'nde görev yapan öğretmenlerin üstün yetenekliler eğitim programlarına ilişkin görüşlerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Betimsel özellikte olan bu çalışmada tarama yönteminden yararlanılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, öğretmenlerin kişisel bilgileri, üstün yetenekliler eğitim programlarına yönelik görüşleri, üstün yetenekliler eğitiminde başvurulan yöntem ve teknikleri kullanma sıklıkları ve karşılaştıkları sorunlar ile ilgili maddelerden oluşan, araştırmacı tarafından hazırlanan ve geçerlik-güvenirlik çalışmaları yapılan bir anket kullanılmıştır. Anket, Türkiye'deki Bilim ve Sanat Merkezleri'nden random yöntemiyle seçilen 24 Bilim ve Sanat Merkezi'nde görev yapmakta olan 337 öğretmene uygulanmıştır. Ancak yetersiz doldurma ve rastgele işaretlemeler nedeniyle 318 anket işleme konulmuştur. Yapılan analiz sonuçlarında, Bilim ve Sanat Merkezlerinde uygulanan üstün yetenekliler eğitim programlarına yönelik öğretmen görüşlerinin genel olarak olumlu yönde olduğu ortaya çıkmıştır. Öğretmenlerin, Bilim ve Sanat Merkezlerinde uygulanan üstün yetenekliler eğitim programlarına yönelik görüşlere genel olarak katıldıkları belirlenmiştir. Öğretmenlerin üstün yetenekli öğrencilerin eğitiminde başvurulan yöntem ve teknikleri kullanma sıklıklarına ilişkin bulgularda, öğretmenlerin gözlem yöntem-tekniğini en fazla, yapılandırılmış grid yöntem-tekniğini ise en az sıklıkta kullandıkları ortaya çıkmıştır. Öğretmenlerin, üstün yetenekliler eğitiminde karşılaştıkları sorunlara ilişkin bulguları incelendiğinde, öğretmenlerin çoğunluğunun, Bilim ve Sanat Merkezleri'nin fiziki ortam şartları ile ilgili sorunlarla karşılaştıkları belirlenmiştir. Ulaşılan bu sonuçlar doğrultusunda, üstün yetenekli öğrencilerin yeteneklerini ortaya koyabilmek amacıyla merkezdeki eğitim programları gözden geçirilerek teknik ve içerik olarak yerel ve bireysel özelliklere uygun materyaller merkezlerde bulundurulmalıdır. Ayrıca Bilim ve Sanat Merkezleri'nin fiziki ortamları, araç-gereç yeterlilikleri yeniden gözden geçirilmeli gibi önerilerde bulunulmuştur.
Modern dans eğitimi sürecinin klasik bale dansçısı eğitimine katkıları

Bu çalışmada, Modern Dans alanında yaygın olarak uygulanan Graham Tekniği eğitiminin, Klasik Bale eğitiminin temelini oluşturan Vaganova Tekniğine geri dönüşlü katkılarının saptanması ve uyarlama sürecinin kaynaklar doğrultusunda değerlendirilerek sonuca ulaşılması hedeflenmiştir. İlk bölümde Klasik Bale ve Modern Dansın tanımları genel hatlarıyla verilmiş; doğuşu ve gelişiminden söz edilmiştir. 2'nci bölümde Klasik Bale, 3'ncü bölümde ise Modern Dans alanındaki öncüler tanıtılarak, geliştirdikleri tekniklere ilişkin açıklamalarda bulunulmuştur. Klasik Bale kapsamında Vaganova, Modern Dans alanında ise Graham tekniğinde derslerin işlenişine ilişkin bilgiler 4'üncü bölümde verilmektedir. 5'inci bölümde, Klasik Bale ve Modern Dans teknikleri, 'Duruşların Ortak Temel Noktalarının İrdelenmesi', 'Benzeşen Noktaların Karşılaştırılması' ve 'Benzer Noktaların Hareketler Üzerinden Değerlendirilmesi' alt başlıkları altında ele alınmıştır. İlk dört bölümde yer alan bilgiler ve 5'inci bölümdeki değerlendirmeler ışığında elde edilen sonuçlar son bölümde sunulmuştur. Ayrıca; Tez içeriğinde ele alınan konular kapsamında, klasik bale eğitimi almış, ancak sanat yaşamını modern dans ile sürdüren bir sanatçının deneyimlerinden yararlanmak maksadıyla, Ankara Devlet Opera ve Balesi, Modern Dans Topluluğu sanatçısı Deniz Alp ile gerçekleştirilen bir söyleşiye 6'ncı bölümde yer verilmiştir.
Ahmet Refik Altınay'ın hayatı, eserleri ve tarih eğitimindeki yeri

Yarım asrı aşan ömrünü tarih araştırmalarına ayıran, çok sayıda kitap yayınlayan, gazete ve dergilerde tarihin farklı konularında pek çok makaleler yazan Ahmet Refik Altınay'ı tanımak, Türk tarihindeki yerini belirlemek, Osmanlı'nın son dönemi ve Cumhuriyet döneminin ilk yıllarındaki tarih anlayışım tespit etmemize ışık tutacaktır. Yaşadığı dönem itibariyle hem Osmanlı hem de Cumhuriyet dönemi tarihçisi olan Ahmet Refik'in 'Tarihi Sevdiren Adam' sıfatım kazanmış olması ona Türk tarihçileri arasında farklı bir yer kazandırmaktadır. Onun bu farklı konumunu tespit etmek amacıyla bu tez çalışmasında, tarih anlayışı, hayatı ve eserleri, öğrencilere yönelik yazdığı ders kitapları ve eserlerinde kullandığı üslup üzerinde durulmuştur. Osmanlıca olan ders kitapları incelenerek anlatım teknikleri ve üslubu tespit edilmeye çalışılmış, Cumhuriyet öncesi ve sonrası dönemde yazdığı ders kitapları karşılaştırılmış ve bazı ders kitapları şekil açısından incelenmiştir. Bunların yanında Osmanlı Devleti'ne son derece bağlı bir tarihçi olan Ahmet Refik'in tarih anlayışı üzerinde durulmuş, kimlerin etkisinde kaldığı ve Cumhuriyet sonrasında tarih anlayışında farklılıklar olup olmadığı irdelenmiştir. Ahmet Refik'in eserlerinin çok sayıda okuyucu kitlesine ulaşması, eserlerde kullanılan üslubun, tarih eğitiminde ne kadar önemli olduğunu açıkça ortaya koymaktadır. Ahmet Refik, çok sayıda eser vermesine ve ömrünü tarih eğitimine adamış olmasına rağmen yaşadığı sürece bu çalışmalarının karşılığım alamamıştır. Ömrünün son yılları sıkıntılar içinde geçmişştir. Çektiği sıkıntılar pek çok tarihçi ve yazar tarafından özellikle ölümünden sonra dile getirilmiştir. Bu durum hayatı bölümünde 'Ölümünden Sonra Hakkında Yazılanlar' başlığı ile ayrıca ele alınmıştır.
Eğitimde oyunlaştırma üzerine yapılan araştırmalara ilişkin bir meta analiz çalışması

Oyunlaştırma, oyun dışı ortamlara oyun elemanlarını ekleyerek ortamı oyuna dönüştürmektir. Bu araştırmada eğitimde oyunlaştırmanın öğrencilerin akademik başarısı, performansı, tutumu, katılımı ve motivasyonu üzerindeki etkisini belirlemek için bu beş tema ile ilgili bir meta analiz çalışma yapılmıştır. Google Scholar, ERIC, Science Direct ve YÖK Tez Arama veri tabanlarında Türkçe ve İngilizce olarak oyunlaştırma, eğitimde oyunlaştırma ve oyunlaştırmanın etkisi
İngiltere eğitim sisteminde dramanın bir eğitim yöntemi olarak kullanımı ve örnek olarak yabancı dil eğitiminde drama

Tiyatro ile yakın bir ilişkisi olan dramanın eğitimde bir yöntem olarak kullanılması yeni bir kavram olmamakla birlikte, eğitimde çağın değişen ihtiyaçlarına cevap vermesi amacıyla yirminci yüzyıl başlarında İngiltere'de tekrar uygulanmaya başlanmıştır. Etkin bir öğrenme yöntemi olarak drama İngiltere'de birçok eğitmen, akademisyen ve uzman tarafından yaygınlaştırılmış bu konuda birçok kitap yazılmıştır. Bugün İngiltere'de çeşitli kademelerde okullarda drama geniş yer bulmaktadır. Türkiye'de eğitim sistemine bir örnek teşkil etmesi amacıyla bu çalışmada, İngiltere eğitim sistemi yapısı ortaya konarak, dramanın bir eğitim yöntemi olarak İngiltere'de nasıl geliştiği, düzenlendiği ve uygulandığı saptanmış, uygulamalarla ilgili örnekler verilmiştir. Dramanın bir eğitim yöntemi olarak kullanılma sürecindeki öncü kişilere ve getirdikleri yeniliklere yer verilmiş ve bu yöntemin etkinliği belirlenmiştir. Yabancı dil eğitimi dramanın bir eğitim yöntemi olarak kullanılmasına örnek olarak verilmiştir. Burada yabancı dil eğitiminde gelinen süreç ile beraber, dramanın bu alandaki etkin teknikleri ve uygulamaları tanıtılmıştır.
Attila İlhan'a göre kültür, dil ve eğitim

Attila İlhan'ın kültür, dil ve eğitim konularındaki görüşleri nelerdir? Ana problemine yanıt arayan araştırma, edebiyatçı kimliğiyle tanınan Attila İlhan'ın deneme ve köşe yazılarında ele aldığı kültür, aydıAttila Ilhan, Culture, Westernization, Language, Education. n, batılılaşma, misyonerlik, küreselleşme, dil ve eğitim konularındaki görüşlerini sistematik olarak ele alıp incelemeyi amaçlamıştır. Araştırma ön bölüm, ana bölüm ve kaynakçadan oluşmaktadır. Birinci bölüm araştırmanın giriş bölümüdür. Bu bölümde problem durumu, araştırmanın amacı, araştırmanın önemi, sınırlılıklar, kilit kavramlar ve ilgili araştırmalar yer almaktadır. İkinci bölüm, araştırmanın yöntem bölümüdür ve bu bölümde araştırmanın modeli ile veri toplama teknikleri yer almaktadır. Üçüncü bölümde, 'Attila İlhan'ın Hayatı ve Eserleri' ana başlığı altında İlhan'ın yaşamı, fikir hayatının oluşmasında etkisi altında kaldığı kişi ve olaylar ile eserlerine değinilmiştir. Dördüncü bölümde, 'Attila İlhan ve Kültür' başlığı altında İlhan'ın kültür, aydın, batılılaşma, misyonerlik ve küreselleşme olgularına yaklaşım şekli ele alınmıştır. Beşinci bölümde 'Attila İlhan'ın Dil ve Eğitim Konularındaki Düşünceleri' başlığı altında, İlhan'ın dil ve eğitim olgularına yaklaşımı ile Türk eğitim sistemi üzerine din ve yabancı dil ağırlıklı eğitim boyutlarında yapmış olduğu eleştiriler ele alınarak açıklanmaya çalışılmıştır. Altıncı bölümde ise araştırmada ulaşılan sonuç yer almaktadır.
6-11 yaş çocuklara yönelik başlangıç piyano metotlarının incelenmesi ve piyano eğitimcilerinin görüşleri

Bu araştırmanın amacı, 6-11 yaş başlangıç piyano eğitiminde kullanılan metotların, uzman ve piyano eğitimcilerinin görüşleri doğrultusunda oluşturulan teknik ve teorik kazanımlar açısından incelenerek, bu metotlarla ilgili yaşanan problemlerin belirlenmesi ve piyano öğretiminin en önemli aşamasını oluşturan başlangıç eğitiminde karşılaşılan sorunlara çözüm önerileri aramaktır. Araştırmanın evrenini, Denizli ilinde 6-11 yaş çocuklara piyano eğitimi veren eğitimciler oluşturmaktadır. Örneklem gurubunu ise bu eğitimcilerden random yöntemiyle seçilen 19 piyano eğitmeni oluşturmaktadır. Araştırmada veriler, araştırmacı tarafından hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formu ile toplanmıştır. Yapılan görüşmeler kaydedilmiştir. Elde edilen veriler, uzman görüşleri alınarak oluşturulan başlangıç piyano metotlarında bulunması gereken teknik ve teorik kazanımların yer aldığı tablolar şeklinde gösterilip yorumlanmıştır. Yapılan araştırma sonucunda, Denizli ilindeki piyano eğitmenlerinin, tercih ettikleri on adet başlangıç piyano metodunu, teorik ve çalım teknikleri ile ilgili kazanımlar açısından incelemedikleri, bir metodu sistematik olarak takip etmedikleri ve ellerinde bulunan on adet metodu ise repertuar kitabı olarak kullandıkları saptanmıştır. Eğitmenlerin tamamı, Türk yazarlara ait metotları başlangıç için tercih etmediklerini belirtmiş, kullandıkları diğer metotların yabancı ezgiler içerip Türk ezgileri içermediğini ve öğrencilerin bu ezgilerden sıkılıp çalgıdan uzaklaştığını bildirmişlerdir.
Lisans düzeyi turizm eğitimi ders programının mezunlarca değerlendirilmesi: Mersin Üniversitesi Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Yüksekokulu mezunları üzerinde bir araştırma

Lisans düzeyinde turizm eğitimi, genel olarak turizm sektörüne bilgili, yetenekli ve yabancı dil bilen üst düzey yöneticiler yetiştirmeyi amaçlamaktadır. Bu eğitim sisteminin kuşkusuz en önemli unsurlarından biri olan ders programları da işte bu amaca uygun bir şekilde hazırlanmalıdır. Ders programlarının bu amaca uygun hazırlanması için ise, sektörün gereksinimlerinin belirlenmesi gerekmektedir. Sektörün gereksinimlerinin belirlenmesinin en iyi yolu da sektörle ilgili bilimsel araştırmaları yapmaktır. Mersin T. İ. O. Y. O, turizm eğitiminde uzun yıllardır faaliyet gösteren bir kurumdur. Okulun mezunlarının turizm sektöründe önemli mevkilere ulaştığı bilinmektedir. Türkiye'de turizm eğitimi alanında oldukça etkin rolü olan bu okulun ders programının mezunlar tarafından değerlendirilmesi, bu doğrultuda programın günün ve sektörün gereksinimlerine uygun hale getirilmesi oldukça önemlidir. İşte bu araştırma böyle bir amaca ulaşmak üzere yapılmaktadır. Araştırmada, mezunların okulda verilen dersleri genel olarak hem öğrenciyken hem de mezuniyet sonrasında önemsedikleri, okuldan memnun oldukları, bu önem ve memnuniyet seviyelerinin okulun Çukurova Üniversitesi bünyesinde İngilizce-Türkçe karma eğitim verdiği yıllarda okula giren mezunlarda daha yüksek olduğu gibi sonuçlara ulaşılmıştır. Ayrıca büyük çoğunluğu turizm sektöründe çalıştığı görülen mezunların sayısal içerikli dersleri en gereksiz; yabancı dil derslerini ise, en gerekli dersler arasında gördükleri araştırmada elde edilen sonuçlar arasındadır. Bu sonuçlardan, Mersin T. O. Y. O'nun ders programı güncelleme çalışmalarında yer alanılacak olması, çalışma bulgularının önemini ortaya koymaktadır.
Down sendromlu ve engelli olmayan çocukların zihin kuramı becerileri ile dil becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın genel amacı, Down sendromu ve engeli olmayan çocukların yer aldığı iki grubun zihin kuramı becerileri ile toplam sözcük sayısı, ortalama sözce uzunluğu, edimbilim, artikülasyon özellikleri ile ölçülen dil becerileri arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Araştırmanın çalışma grubunu Ankara ilinde araştırma için belirlenen önkoşullara sahip sözel olmayan zeka yaşı 3-7 yaşlar arasındaki Down sendromu olan ve engelli olmayan 35'er çocuk oluşturmaktadır. Çalışma grubundaki çocukların, sözel olmayan farklı istek, sözel farklı istek, sözel yanlış kanı atfı ve sözel olmayan yanlış kanı atfı zihin kuramı becerileri değerlendirilmiştir. Dil özelliklerinin değerlendirilmesi için altı resimden oluşan resimli kompozisyon takımı ile doğal konuşma örnekleri alınmış, artikülasyon için Ankara Artikülasyon Testi uygulanmıştır. Araştırmadaki veriler çocuklarla birebir görüşülerek toplanmıştır. Zihin kuramı becerileri değerlendirme kayıtlarına göre ayrı ayrı sözel olmayan farklı istek, sözel farklı istek, sözel yanlış kanı atfı ve sözel olmayan yanlış kanı atfı puanları hesaplanmıştır. Doğal konuşma kayıtları yazıya çevrilmiş, ortalama sözce uzunluğu ve toplam sözcük sayısı hesaplanmıştır. Doğal konuşma kayıtları izlenerek edimbilim becerileri hazırlanan protokol ile değerlendirilmiştir. AAT uygulama kayıtları değerlendirilerek hatalı üretilen sesbirim sayısı tespit edilmiştir. Toplanan verilerin istatistiksel analizinde Mann Withney U Testi, Lojistik Regresyon, Çoklu Regresyon Analizi ve Spearman Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Araştırmada Down sendromlu çocuklar ile engelli olmayan çocukların zihin kuramı puanlarının ortalama oranları arasında anlamlı bir fark olmadığı bulunmuştur. Zihin kuramı becerilerinden sözel ve sözel olmayan farklı istek ile toplam sözcük sayısı, ortalama sözce uzunluğu, edimbilim, artikülasyon değişkenleri arasında her iki grupta da anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Down sendromlu olan grupta sözel yanlış kanı atfı işlemi ile sözel olmayan yanlış kanı atfı işleminin dil becerilerinden edimbilim becerileri arasında anlamlı ilişki olduğu, engelli olmayan grupta yalnızca sözel olmayan yanlış kanı atfı işlemi ile edimbilim değişkeni arasında anlamlı ilişki olduğu gözlenmiştir. Sonuçlar, zihin engellilerin eğitimleri bağlamında tartışılmıştır.
Engellilerin eğitimine yönelik bir politika aracı olarak özel özel eğitim kurumlarının eğitimde eşitlik bağlamında değerlendirilmesi

Bu çalışma, ülkemizde özel eğitim hizmetlerine yapılan yatırımların ve ayrılan kaynakların eğitimde fırsat eşitliği bağlamında değerlendirilmesine yönelik yapılmıştır. Eğitim hizmetlerinin, toplumun her kesime eşit koşullarda ve eşit olanaklarda sunulabilmesi gerekir. Toplumdaki tüm bireylere eğitim hakkının tanınması, Anayasada ve birçok ulusal ve uluslararası belgede yer bulmuştur. Çalışma içerisinde öncelikle küreselleşmenin, eğitim hakkına etkileri değerlendirilmiş daha sonra ise özel eğitim hizmetlerine değinilerek özelleştirmenin, özel gereksinimli bireylere sunulan eğitimi olumsuz yönde etkilediği ve bu hizmet alanında genel olarak karşılaşılan sıkıntılara değinilmiştir. Betimsel olarak tasarlanan bu çalışma içerisinde toplam 50 kişiyle görüşülmüş. Ayrıca 20 özel özel eğitim ve rehabilitasyon merkezine bilgi formu uygulanmıştır. Yapılandırılmış görüşme tekniği ile rehberlik araştırma merkezi yetkililerinin, sınıf öğretmenlerinin ve öğrenci velilerinin görüşleri alınmıştır. Çalışma grubundaki kişiler amaçlı örneklem yöntemi ile seçilmiştir. Bu çalışma sonucu elde edilen bulgulara göre, ülkemizde özel eğitim hizmetlerinin gittikçe ticarileştiği, devlet tarafından ayrılan finansman kaynaklarının azaldığı ayrıca yetersiz uzman personel çalıştırılması ve denetimlerin yetersiz kalması sonucu verilen eğitim hizmetinin kalitesizleştiği ortaya çıkmakla birlikte bu hizmet alanında devlet önlem almadıkça sıkıntıların daha da artacağı vurgulanmıştır.
İlköğretim okulu yöneticilerinin çatışma yönetimi stillerii ve bu çatışma yönetimi stillerinin öğretmenlerin stres düzeyine etkisi

Bu araştırmada, ilköğretim okullarında görev yapan öğretmenlerin okul yöneticilerinin kullandıkları çatışma yönetimi stillerinden tümleştirme, ödün verme, hükmetme, kaçınma ve uzlaşma stillerini algılaması ve bu çatışma yönetimi stillerinin öğretmenlerde yarattığı stres düzeyleri değerlendirilmiştir. Araştırma verileri Kütahya ilinin Simav ilçesindeki ilköğretim okullarından seçilen 205 kişilik öğretmen grubuna anket uygulanarak toplanmıştır. Beş bölüm olarak düzenlenen araştırmanın birinci bölümünde; problem, amaç, önem, sınırlılıklar ve tanımlar yer almıştır. İkinci bölümde, kavramsal çerçeve ve ilgili araştırmalara yer verilmiştir. Üçüncü bölümde ise; yöntem, araştırma modeli, evren ve örneklem, veri toplama aracı, anketin geçerlilik ve güvenirlik çalışması, verilerin çözümü ve yorumlanması yer almaktadır. Araştırmanın dördüncü bölümünde bulgular ve yorumlar, beşinci ve son bölümünde de sonuçlar ve öneriler yer almaktadır. Elde edilen veriler frekans, yüzde, aritmetik ortalama, standart sapma, varyans analizi, korelasyon teknikleri kullanılarak çözümlenmiş, yorumlanmış ve raporlaştırılmıştır. Araştırma sonuçları şu şekilde özetlenebilir: Öğretmen algılarına göre okul yöneticileri öğretmenlerle aralarında çıkan çatışmalarda en fazla tümleştirme stilini; daha sonra sırasıyla uzlaşma, kaçınma, ödün verme ve en az da hükmetme stilini kullanmaktadırlar. Tümleştirme, ödün verme, kaçınma ve uzlaşma stilleri öğretmenlerin stres düzeyleri ile olumsuz yönde bir ilişkiye sahipken, hükmetme stili olumlu yönde bir ilişkiye sahiptir. Bayan öğretmenlerin erkek öğretmenlere göre okul müdürünün hükmetme stilini daha fazla kullandıklarını algıladıkları anlaşılmaktadır. En fazla stres yaratan çatışma stili hükmetme, en az stres yaratan çatışma stili ise uzlaşmadır.
Layene perwerdekirine di gotinen mezinan da

Bu çalışma atasözlerinin eğitim açısından nasıl bir önem taşıdığını ortaya çıkarma çabası olarak ortaya çıktı. Bilindiği gibi atasözlerinin toplumsal etkisi oldukça geniş bir yelpaze teşkil etmektedir. Bu nedenle çalışmada atasözlerinin çeşitleri üzerinde durularak akademik bir bakış açısıyla konu farklı açılardan bir değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Atasözleri adeta bir milletin geçmişşini ve toplumsal hayatının birçok veçhesini günümüze yansıtan birer ayna konumundadır. Toplumsal hayatın farklı yönleri ve toplumun eğitimi ile ilgili olarak atasözlerinin ehemmiyetini ortaya koymayı amaçlayan bu çalışma iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde 'Kürt Folklorunda Atasözleri', ikinci bölümde ise 'Atasözlerinin eğitim-öğretimde kullanımı' üzerinde durulmuştur.
Bilim ve sanat merkezlerine devam eden öğrenciler ile devam etmeyen öğrencilerin evrensel değerlere ilişkin algıları

Bu araştırma, Bilim ve Sanat Merkezlerine Devam Eden Öğrenciler ile Devam Etmeyen Öğrencilerin Evrensel Değerlere İlişkin Algılarını tespit etmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Bu amaçla Şanlıurfa ve Siirt Bilim ve Sanat Merkezleri ile bu merkezlerin öğrencilerinin devam ettiği 14 ortaokuldaki akranları araştırmaya dahil edilmiştir. Araştırmada öğrencilerin Evrensel Değerlere İlişkin Algıları; cinsiyet, devam ettiği sınıf, devam ettiği okul, ailenin aylık geliri, anne-baba mesleği, anne-baba öğrenim durumu, kardeş sayısı, anne-baba yaşam durumu, anne-baba evlilik durumu, ilgi alanları ve evlerinin mülk durumu gibi değişkenlere göre incelenmiştir. Araştırmanın sonucunda öğrencilerin Evrensel Değerlere İlişkin Algılarının cinsiyet ve devam ettikleri sınıf düzeyine göre anlamlı farklılık gösterdiği; devam edilen okul, ailenin aylık geliri, baba mesleği, anne mesleği, baba öğrenim durumu, anne öğrenim durumu, kardeş sayısı, anne-baba yaşam durumu, anne-baba evlilik durumu, ilgi alanları ve evlerin mülk durumu değişkenlerine göre anlamlı farklılık göstermediği tespit edilmiştir.
Grafik tasarım öğretiminde hümanistik ve teknik modele dayalı öğretim yöntemlerinin karşılaştırmalı uygulaması

Grafik tasarımın kültürel öneminin, sektörel ve toplumsal etkinliğinin artması ile grafik tasarım sektöre yönelik tasarım yapan bir meslekten, araştırma, kuram, teori, metodoloji geliştiren bir disipline dönüşmüştür. Grafik tasarım öğretimi konusunda da bilimsel çalışmalara gereksinim doğmuştur. Bu araştırma, grafik tasarım lisans öğretiminde hümanistik ve teknik modele dayalı öğretim yöntemlerini karşılaştırarak, öğrencilerin yaratıcılıklarına, teknik bilgi ve becerilerine, tutum ve değerlerine etkilerini ortaya koymayı amaçlamıştır. Karşılaştırma, iki farklı öğretim yönteminin öğrencilerin yaratıcılık, teknik bilgi ve beceri başarısına etkilerinin istatiksel karşılaştırılması, tutum ve davranış değişimlerinin tutum ölçekleri ile grafikler üzerinden yorumlanmasıyla yapılmıştır. Hümanistik modele dayalı yöntemlerin, grafik tasarımın güncel gereksinimlerine yönelik yaratıcılık, teknik bilgi ve beceri, tutum ve değer geliştirmede daha etkili olduğu saptanmıştır. Sonuç ve öneriler, üst düzey düşünme becerileri kazandırmak, öğretime karşı katılım, ilgi, merak, öğrenme isteği, sorgulama, yorumlama gibi olumlu tepkiler almak, orijinal sonuçlara ulaşmada bağımsız düşünebilen öğrenciler yetiştirilmesini sağlamak için etkin öğretim yöntemlerinin belirlenmesinde önemlidir. Araştırma, hem grafik tasarım öğretimi konusunda eğitimin kuramsal temellerine de dayanan ve iki modeli karşılaştıran yeni bir kaynak sağlayacak, hem de öğrencilerin geliştirmesi hedeflenen becerileri, tutum ve davranışları karşılayan öğretim yöntemlerini seçme konusunda yararlı olacaktır.