turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Logonun görsel iletişimdeki değişim süreci

Bu tezde farklı sektörlerde faaliyet gösteren markalara ait logo tasarımları incelenmiş, aynı sektörden farklı markaların logo tasarımlarını da kıyaslama yöntemi kullanılarak olgusal ve algısal çözümlemeler yapılmıştır. Farklı sektörlerde faaliyet gösteren altı global markanın da logo tasarımlarının değişim süreçleri incelenmiş ve bu markalara ait logolar tasarım trendleri de göz önünde bulundurularak yeniden tasarlanmıştır. Seçilen farklı altı markanın logo tasarımlarının değişim süreçlerinde nelerin dikkate alındığını, hangi etkenlerden dolayı logo tasarımlarında değişikliğe uğradığı araştırılmıştır. Logo tasarımlarımlarında sembol, yazı tipi ve geometrik şekiller gibi birçok unsurla birlikte logolarda tasarım trendlerinin de araştırılması ve göz önünde bulundurulmasıyla yeni logo tasarımlarının oluşturulması amaçlanmıştır. Oluşturulan bu yeni logo tasarımlarının tüketici algısının ölçümlenmesi için bir anket çalışması uygulanmıştır. Tezin birinci bölümünde; görsel iletişim ve logo, ikinci bölümünde; logolarda tasarım trendleri, üçüncü bölümünde; logo tasarımları ve marka ilişkisi, dördüncü bölümünde; altı global markanın incelenmesi ve yeni logo tasarımlarının uygulanması, beşinci bölümünde; markaların logo tasarımları üzerinden hedef kitlenin değerlendirilmesi, altıncı bölümünde ise; genel bilgiler yer almaktadır.
Yerleştirmeleriyle Sarkis Zabunyan metaforları ve zaman bağlantıları

Yerleştirme sanatı, geleneksel sanat eğilimlerinin aksine, sanat eseri ve izleyici arasındaki demir parmaklıkları kaldıran, mekanın niteliklerinden yararlanan ve izleyici ile interaktif bir bağ kuran sanat anlayışıdır. Açık veya kapalı mekanlarda icra edilen sanat yaklaşımının kökleri ise, Marcel Duchamp'ın hazır yapım nesneleri ile Kurt Schwitters'e kadar uzanmaktadır. 20. yüzyıl başında kıvılcımları hissedilen bu sanat türü, çağdaş sanatta kavramsal sanat, performans, video, ses, ve mimarlık gibi disiplinler ile etkileşim içinde, günümüzde en fazla kullanılan sanat üretim biçimlerindendir. Çalışmanın konusunu oluşturan Sarkis Zabunyan, bu yaygın ancak zor sanat anlayışını, çeşitli teknik ve yöntemleri ile farklı ve bir o kadar da kendine özgü, başarıyla uygulayan ender sanatçılardan biridir. Yerleştirmelerdeki mekan olgusunu, yarattığı bellek metaforu ile zaman kavramıyla da ilişkilendirmesi, yerleştirme sanatına yeni anlamlar ve felsefi boyutlar kazandırmıştır. Bu özellikleri ile diğer sanatçılardan ayrılan ve yeni bağlamlarla ürettiği yerleştirmeleriyle uluslararası sanat platformunda ses getiren sanatçının bu çalışmada su, renk, ışık, ses, iz ögelerini uzamsal ve zamansal paradigmalar içinde kullanışı irdelenmiştir. Ayrıca, sanat dönemlerine göre farklılaşan eğilimleri, metaforları, kavramları ve sanat terminolojisine kazandırdığı özel terimler ayrıntıyla incelenmiştir. Sarkis'in işlerindeki ve sergilerindeki öne çıkan ilham kaynakları, etki ve etkileşim çerçevesinde değerlendirilmiş, yaratılan katmanlaşmanın 'tümel yapıt' ilkesine dayandığı saptanmıştır. Sanatçının Çağdaş Fransız Sanatı ve Çağdaş Türk Sanatı arasında en sağlam köprülerden birini kurması, multikültürel ve multisosyolojik ortamlarda yer aldığını doğrularken, sanatsal tavrının evrensel bir dile sahip olduğunu da vurgulamaktadır.
Yaratım sürecinde özne-nesne ilişkisinin irdelenmesi

Yaratım Sürecinde Özne - Nesne İlişkisinin İrdelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2005. Bu çalışma üç ana bölüm altında incelenmiştir. ilk bölümde çalışmanın temel kavramları olan özne ve nesne'nin tanımı ile birlikte, yaratım süreci içerisinde öznenesne ilişkisine yer verilmiştir. Bununla birlikte yaratım süreci içerisinde öznenin nesneye bakışının süreç içerisindeki gelişimi ifadelendirilmiş ve konuya dair diğer alt başlıklar doğrultusunda sorunun belirlenmesi ve çalışmanın amacı belirlenmiştir. İkinci bölümde Modernizm ve Modemizm sonrası dönem çerçevesinde öznenesne ilişkisi incelenmiştir. Bu dönemler içerisinde nesneye farklı yaklaşan bazı akımlardan, Kübizm, Gelecekçilik, Dada hareketinden ve postmodern sanatçılardan örnekler ile birlikte tarihsel süreç içerisinde öznenesne ilişkisi irdelenmeye çalışılmıştır. Üçüncü bölüm olan sonuç bölümü, 'Uygulamalar' başlığı altında ele alınmış, ortaya konulan bu çalışmaların uygulanması aşamasında yaşanılan süreç ile birlikte ifadelendirilmeye çalışılmıştır.
20. yüzyılın ilk yarısında Avrupa sanatı ve soyut resmin öncüsü: Vassily Kandinsky

20. yüzyıl, sadece teknoloji ve bilimde değil aynı zamanda sanatta da hızlı değişimlerin yaşandığı bir dönemdir. Sanat alanında birçok farklı akımın ortaya çıktığı, sanatın toplumdaki yerinin yeniden tartışıldığı bu dönemde, birçok alanda sanatçılar görkemli ürünlerini vermişlerdir. Bu dönemde, sanatın toplumsal değişim içindeki yeri konusunda farklı fikirler öne sürülmüş, sanatçılar yeni dönemde sadece sanat değil, fikir de üreten kişiler olmuş ve çağın ruhunu derinden etkilemişlerdir. Bu inceleme, en temelde, 20. Yüzyılda toplumsal değişim sürecinin sanat alanına nasıl yansıdığını ele almakta, resim sanatının nasıl bir süreçten geçtiğine odaklanmaktadır. Soyut sanatın ortaya çıkışının diğer sanat akımları içindeki yerini irdelemeyi amaçlayan bu çalışma, soyut resim sanatının öncüsü olan Wassily Kandinsky'nin eserlerinde meydana gelen dönemsel değişimleri incelemeyi hedeflemektedir. Bu hedefe ulaşmak için, tarihsel akış içinde sanatta meydana gelen değişmelere değinilmiş, soyut resim sanatının temsilcisi olan Kandinsky'nin sanat yaşamı dönemlere ayrılmış ve her bir döneme ait resimlerinden örnekler incelenmiştir. Altı bölümden oluşan çalışmanın Giriş bölümünde 20. yüzyıldaki toplumsal değişim süreci ele alınmakta ve çalışmanın amaç, önem, sınırlılık ve sayıtlılarına yer verilmektedir. İkinci bölümde dönemdeki başlıca sanat akımları, üçüncü bölümde ise soyut sanatın anlamı irdelenmektedir. Dördüncü bölümde, Wassily Kandinsky'nin biyografisi, etkilendiği olaylar ve kişiler üzerinde durulmakta, bazı çağdaşlarıyla ilişkileri değerlendirilmektedir. Verdiği eserlerden örnekler seçilerek Kandinsky'nin sanat alanına yaptığı katkılar beşinci bölümde irdelenmekte ve son bölümde ise bu çalışmanın sonuçları tartışılmaktadır
Resim sanatının seramiğe yansımaları ve uygulamaları

Tez çalışmamda Neolotik dönemden başlayan çömlekçilik üretiminin, resim ve yazı bağlamında günümüze dek geçirdiği gelişim ve etkileşim evreleri ele alınmaya çalışılmıştır. Bu süreçte Rönesans, Modern sanat, Pop art, Dadaizm akımları içinde resim sanatı ile çömlek sanatından porselene kadar geçirdiği evreler din, politika, bilim ve sanat çerçevesinde yeni bir boyut kazanmıştır. Kaynaklara dayalı olarak örneklerle kısaca aktarılmaya çalışılacaktır. Çağdaş ressamlardan Picasso, Miro, Matisse, Kandinsky, Chagall ve Türk ressamlarından Abidin Dino'nun seramiğin geleneksel işlevinin ve dekoratif olma mantığını dışlayıp yaratıcılıklarını ateş, su ve toprağın şekillenmesi, yeni boyutlar kazandırılması ve bu malzemenin bir tuval gibi kullanılması tez içinde örneklerle sunulacaktır. Tez araştırmam sırasında türkçe ve yabancı kaynaklardan edindiğim bir başka sonuçta seramiğe ilk yönelen çağdaş ressamlar arasında yer alan Picasso'nun seramiğin, estetik biçimsel ve düşsel yorumlar açısından sanatçılara olağanüstü imkanlar sağladığını göstermesidir. 20.000 yakın özgün sanat yapıtlarıyla bunu ortaya koyan deha kelimesinin anlamını kişiliğinde ve sanatında yeni kuşaklara aktarmıştır. uı
Sayısal ortamdaki oyunlarda arayüz yaklaşımları ve bir uygulama örneği

Sayısal ortamdaki oyunlar, teknolojinin gelişme kaydetmesi ile birlikte son zamanlardaki gelen gelişmeler sayesinde önemli bir hal almıştır. Teknoloji artık sadece iletişim aracı değil aynı zamanda da eğlence içinde gelişimler göstermeye devam etmiştir. Oyunlar sayesinde insanlar boş zaman dilimleri içerisinde bu süreçte eğlence aracı olarak oyunu tercih etmişlerdir. Dünya şu anda da üzücü ve benzeri görülmemiş bir vakadan geçiyor: COVID- 19 salgını. Bu zorlu süreçte oyun oynamak, birçok kişi için bir kaçış ve zaman doldurma aracı haline geldi. Neticede, bu yılın büyüme faktörlerinden biri, karantina önlemleri sebebiyle oyun oynamaya artan ilgidir. Bu alanda oyuna daha fazla ilgi görmesi açısından arayüz tasarımı insanlara davet açısından nitelikli olmalıdır. Her geçen gün oyunlara olan önem daha da artmaktadır. Bu araştırmanın amacı, sayısal oyunların uygulamalarındaki arayüzlerini kurgularken bir kaynak oluşturabilmektir.
Kitle etkileme aracı olarak Stalin Dönemi Sovyetler Birliği'nde din karşıtı propaganda afişleri

Çalışmada Stalin'in Sovyetler Birliği'nde iktidarda olduğu 1924- 1953 yılları arasında yürütülen 'din karşıtı propaganda' incelenmiştir. Çalışmada, söz konusu propagandayı geniş kitlelere yaymak ve insanları inanç alanında tahakküm altına almak için kullanılan afişlerin nasıl bir etki yarattığı ele alınmıştır. Stalin'in iktidar döneminde, özellikle 1920'li yılların sonu ve 1930'larda ağırlıklı bir şekilde yürütülen din karşıtı propaganda afişleri göstergebilimsel analize tabi tutulmuştur. Bu şekilde söz konusu afişlerlerle hükümetin, SSCB'deki Rus Ortodoks Hıristiyanlarla, Müslüman, Yahudi ve Budistlerin milli kimliklerinin bir parçası olan din faktöründen uzaklaştırıldıktan sonra yeni Sovyet vatandaşı kimliğini benimsetme yolunda kitlelerin bilinçaltına ne surette tesir etmeye çalıştıkları ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Remediating the data: A study on the interactive dimensions in new media

VERİLERİNİ YENİDEN MEDYATİZE ETMEK:YENİ MEDYADAKİ ETKİLEŞİMLİ BOYUTLAR ÜZERİNE BİR ÇALIŞMAFunda ŞenovaGrafik Tasarım Bölümü Tez Yöneticisi: Yard. Doç. Andreas TreskeMayıs 2005Bu tez arayüzün yeni medyada, algının değiştirilmesi ve kullanıcı deneyiminin özelleştirilmesindeki rolünü analiz etmektedir. Bu çalışma güncel tartışmaları örnekler ve durum çalışmalarıylaincelerken teorinin ve pratiğin bağıntısını kavramaktadır. Bu araştırmanın genel yapısı, etkileşimin kültürel ve sosyal seviyelerdeki amaçları üzerine kurulu olup her seviyedeetkileşim, yeni medyanın fonksiyonuna, işleyişine ve tasarıma yönelik analiz edilmiştir. Bu çalışma dijital bir çerçevede yeni medyanın etkileşimli boyutları ve bu boyutların kullanıcınınalgısı ve katılımı üzerindeki etkilerine odaklanmaktadır.
Güncel sanatta atık nesne ve kavramsal çözümlemeler

20. yy. da Kübizm'in parçalayıcı, çok zamanlı anlayışından doğan, kolaj ve asamblaj sanata yeni bir anlayış kazandırmıştır. İkinci Dünya Savaşının ardından yaşanan seri üretim, nesnelerin sanatsal uygulama içerisinde değişimler göstermesine ve de sanata alternatif uygulamaların oluşumuna zemin hazırlamıştır. Nesnelerin kavramlar üreten yapıya dönüşmesini sağlayan Duchamp'ın 'çeşme' çalışmasını, 1960'lı yıllar ile de seri üretime odaklanan Andy Warhol'un çalışmaları takip etmektedir. İronik olarak da Modernizm'i eleştiren felsefi bir süreci başlatan 1960 sonrası sanat, Yüksek kültüre hizmet eden sanatın gerçek hayat ile kopan bağlarını güçlendirmek için sıradan günlük nesnelerin ifade olanaklarından yararlanmıştır. Önce sanatı katı estetikten kurtaran kavramsal sanat, malzemeyi yalnızca araç olarak kullanımını sağlar. Pastiş, ironi ve eklektizm gibi multi-kültürel anlayışa sahip olan postmodernizm, Post prodüksiyon ile de, işlevsel ihtiyaçlar doğrultusunda üretilen nesnelerin sanatçı müdahalesi sonucunda yeni bir üretime dönüşmesi sağlanır. İlişkisel estetiğin belirleyici olduğu Postmodern sanata, Sosyo- kültüel sorunsalların ele alındığı çalışmalarında, kavram üreten malzeme olarak atık nesnenin ifade zenginliği sanatın diyaloğunu genişletmektedir. Atık nesnelerin bu kadar yoğun kullanıldığı Günümüz sanatında nesnenin bugün ki yerini sorgulamak ve açığa çıkarmak gereklidir. Bu araştırmada; 1960 sonrası tüketim toplumunun yarattığı etkiler içerisinde uygulama ve kavram olarak dönüşüm sürecine giren sanatın incelenmesi amaçlanmıştır. Bu kapsamda Batılı ve Türk sanatçıların hazır nesne ve atık esne kullanarak ürettikleri çalışmalar ele alınarak incelenmeye çalışılmıştır.
Çok alanlı sanat eğitimi yönteminin çocuğun resimsel yaratıcılığına katkıları

Bu araştırmanın temel amacı, Görsel Sanatlar dersindeki eğitim sürecinde Çok Alanlı Sanat Eğitimi Yönteminin çocuğun resimsel yaratıcılığına getireceği katkıları ortaya çıkarmaktır. Bu araştırma 'Yarı Deneme Modellerinden'' 'Eşitlenmemiş Kontrol Gruplu Model' yöntemiyle yapılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu 2013- 2014 eğitim öğretim yılında Edirne ili Keşan ilçesi Rasim Ergene Ortaokulu 7/A ve 7/C şubelerinde öğrenim gören 48 öğrenciden oluşmaktadır. Katılımcıların 24'ü (%50) kız öğrencilerden, 24'ü (%50) erkek öğrencilerden oluşmaktadır. Araştırmaya dair verilerin elde edilmesinde araştırmanın amacı doğrultusunda uygulanan programdan önce ve sonra, Yolcu'nun (2001) geliştirdiği 'Resimsel Yaratıcılık Testi' öğrencilere uygulanmıştır. Deney grubuna Çok Alanlı Sanat Eğitimine uygun öğretim yöntemleri, kontrol grubuna ise geleneksel öğretim yöntemleri uygulanmıştır. Ayrıca öğrencilerin demografik bilgileri araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formları ile toplanmıştır. Deney ve kontrol grubu arasındaki farklılık analizi için Bağımsız Örneklem t Testi uygulanmıştır. Cinsiyet değişkenine göre farklılık analizlerinde ise Non-parametrik testlerden olan Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda, Modelden Resim, Öykü Resimleme ve Ezbere Resim boyutlarından oluşan Resimsel Yaratıcılık Testi, bu boyutlar ve alt boyutlar ile toplam puan açısından değerlendirildiğinde deney grubuna verilen Çok Alanlı Sanat Eğitimi Yönteminin, kontrol grubuna verilen geleneksel yönteme göre, katılımcıların yaratıcılık düzeylerini anlamlı düzeyde arttırdığı görülmüştür. Resimsel Yaratıcılık Testinin 'Öykü Resimleme' ve 'Ezbere Resim' boyutlarından olan 'Konuyu İfade Gücü' alt boyutunda anlamlı bir fark görülmemektedir. Cinsiyet değişkenine göre bakıldığında, kız öğrencilerin erkek öğrencilere göre ortalama puanlarının yüksek olmasından dolayı Çok Alanlı Sanat Eğitimi Yönteminin kızların resimsel yaratıcılık düzeylerini olumlu yönde etkilediğini söylemek mümkündür. Bu sonuçlara göre, Görsel Sanatlar derslerinde Çok Alanlı Sanat Eğitimi Yönteminin etkili kullanımı, dersin genel amaçları ve kazanımlarına ulaşmada önemli katkılar sağlayabileceği gerçeğini ortaya koymaktadır.
Çağdaş sanatta ışık

Teknolojinin gelişmesiyle birlikte sanatta kullanılan malzemeler tekniklerde değişim göstermiştir. Giderek genişleyen sanat dünyası bugün sürekli bir değişim halindedir. Sanat yüzyıllardır kendi sınırlarını ve mekanlarını aşmıştır. Günümüzde ışık sınırlarını aşarak sadece bir yerde duran ya da asılan şekliyle değil önceden tasarlayıp bir performans eşliğinde izleyiciye sunar. Işık mekan içinde ve mekan dışında sanat nesnesi olarak varlığını sürdürmektedir. Lapp pro ışıkla koreografi eşliğinde sanatçının bedeninde hareketleriyle içinde bulundurarak ışıkla çizilen figürler uzun uzun poz lamalar eşliğinde oluşturulup ışığı sanat aracı olarak kullanırlar.
Ortaokul görsel sanatlar eğitimi öğretmenlerinin görsel sanatlar dersinin atölye'de işlenmesi ile ilgili görüşlerinin incelenmesi

Bu araştırmada ortaokul görsel sanatlar eğitimi öğretmenlerinin görsel sanatlar dersinin atölyede işlenmesi ile ilgili görüşlerini belirlemek amaçlanmıştır. Nitel araştırma modeline uygun olarak düzenlenen araştırmada ''ortaokul görsel sanatlar eğitimi öğretmenlerinin görsel sanatlar dersinin atölyede işlenmesi ile ilgili görüşleri nelerdir?'' sorusuna cevap aranmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu; 2016- 2017 eğitim-öğretim yılında, İstanbul'un Beşiktaş ilçesindeki devlet ortaokullarında görev yapan 13 görsel sanatlar öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmada öğretmenlerin görüşlerini almak amacıyla görüşme formu ve araştırmacı tarafından hazırlanan atölye taslağı kullanılmıştır. Araştırmanın genel amacı çerçevesinde toplanan verilerin betimsel analizi yapılmıştır. Analiz sonucuna göre, ortaokullarda yeterli sanat atölyesi bulunmamaktadır, bulunan atölyelerde de fiziki şartları yetersizdir. Atölye bulunmayan okullarda öğrencilerin öğrenmeleri kötü etkilenmektedir, dersten almaları gereken verimi alamazlar ve gerekli kazanımları elde edemezler. Genel olarak tüm öğretmen görüşleri atölyelerin okulun bol ışık alan, ve okulun saygın bir yerinde olması yönünde, öğretmenlerin atölye temizliğinden ve araç-gereç de kimin sorumlu olacağı konusundaki fikri ise öğrencilerin sorumlu olması yönündedir böylece öğrenciler sorumluluk duygusunu da kazanacaktır.
Okul öncesi eğitimde anaokulları ile mimarlık-içmimarlık tasarım ilkelerine genel bakış

Bu tez çalışması 6 bölümden oluşmaktadır: l. bölümde; eğitimin tanımı yapılmış, çocuğun ve toplumun gelişimi açısından eğitimin gerekliliği, amaçları ve ilkeleri incelenmiştir. Ayrıca, öğrenmenin tanımı yapılarak eğitimle ilişkisi anlatılmış, çocuğun öğrenme ortamının hazırlanmasında dikkat edilmesi gereken hususlar vurgulanmıştır. Diğer yandan, çocuğun eğitim sürecinin ilk basamağını oluşturan okul öncesi eğitimin gerekliliği, amaçları ve ilkeleri belirtilmiştir. 2. bölümde; gelişim kavramının tanımı yapılmış, çocuk gelişimim etkileyen temel ilkeler ve çocuğun gelişim evreleri açıklanmıştır. Ayrıca, çocuğun gelişim sürecindeki çevre etkileşimleri anlatılmıştır. S. bölümde; çocuğun içinde bulunduğu mekansal çevrenin niteliklerinin okul öncesi çocuk eğitimi ile ilişkileri incelenmiş, çocuk davranışlarını belirley gereksinmeler tanımlanmıştır. ren 4. bölümde; anaokulu yapılarının içinde bulunduğu fiziksel çevreyle ilişkileri, fiziksel çevrenin özellikleri ve yapının algısal özellikleri üzerinde durulmuştur. 5. bölümde; anaokulu yapılarının bileşenlerinin değerlendirilmesi sonucunda yapının gerektirdiği mekansal kurgu incelenerek, mekansal örgütleniş ilişkileri belirlenmiş, yapının işlevsel ve teknik özellikleri vurgulanmıştır. ö. bölümde; dünyadaki ve ülkemizdeki anaokullarmın tarihsel gelişimi incelenerek, anaokullarma ait örnek taraması yapılmış, bulunan örneklerin kurgusal yönleri ve mekansal örgütlenişi açıklanmıştır. 111
Popüler müzik kültürünün tipografiye yansımaları.

Bu arastırma, popüler müzik üreten grup ve kisilerin albüm kapaklarının, biçim içerik iliskisi göz önüne alınarak, görsel sorunlarının incelenmesi, böyleceüretilecek albüm kapaklarının niteliklerinin artması ve tasarımcının hedef kitlesinedogru ulasabilmesinin yollarını incelemek amacıyla yapılmıstır. Arastırmada agırlıklı olarak 2000 yılı sonrasında Türkiye'de yayınlanan pop müzik albümlerinin kapakları incelenmistir. Popüler kültürün tanımları yapılmıs, popüler müziklerle popüler kültür arasındaki paralellik ortaya konmaya çalısılmıstır. Popüler kültürün müzige, sosyal hayata ve grafik tasarıma olan yansımaları arastırılmıstır. Grafik tasarımın temel ilkeleri arastırılmıs, tipografik kurallar ve estetik kaygılar dahilinde albüm kapaklarının görsel sorunları ortaya koyulmaya çalısılmıstır. Müzik tarihinde önemli yere sahip olan klasiklesmis albümler ve kapaklarıincelenmis, günümüz popüler kültürünün ortaya koydugu albüm kapakları ile karsılastırılmıstır. Bu karsılastırma sonucunda aradaki farklar ve kapak tasarımlarınıngelisim süreci ortaya konmustur. Albüm kapaklarındaki görsel sorunlar incelenmis, kullanılan materyaller ve tipografi ile albüm içerigini olusturan müzik türü arasındaki iliski arastırılmıstır. Bulguların yorumlanmasından sonra, arastırma probleminin sonuçlarısaptanmıs; bu sonuçlar kullanılarak, albüm kapakları üzerindeki biçim-içerik sorunları ve görsel sorunlar ortaya konmustur. Bu sorunların giderilebilmesine yönelik çözüm önerileri getirilmistir. IVArastırmanın sonuçları söyle özetlenebilir:Türkiye'de yayınlanan ve tez kapsamında incelenen popüler müzik albüm kapaklarının çogu, aynı fabrikadan çıkmısçasına sıradandır. Bu kapaklar, estetik, biçim - içerik gibi kaygılardan uzak, tamamen ticari kaygılar göz önüne alınarak üretilmis; tamamen tüketim kültüründen beslenenkullan/at tarzında degersiz islerdir. Yayınlandıkları dönemin sosyo-kültürel yapısını da yansıttıgı için, albümler ve kartonetleri aynı zamanda birer belge niteligindedir.
Şamanizm'in heykel sanatına etkileri

Şamanizm çıkış tarihi tam bilinmemekle birlikte, milattan önceki çağlardan günümüze kadar yaşayan ve bilinen en eski inanç biçimidir. Tarihte çok geniş bir alana sahip olan Şamanizm, kişi-tanrı ve ruh arasında iletişim sağlayan dinsel bir inanç sistemi olarak tanımla-nabilir. Yapısında sihir, kehanet ve iyileştirme öğeleri taşır. Bu çalışmada temel amaç en eski inanç sistemlerinden biri olan Şamanizm'i anlayarak Anadolu kültürü üzerindeki etkilerini ve bu kültürün günümüze ulaşmasındaki en önemli öğelerden biri olan sanatın üzerindeki etkilerini incelemektir. Şamanizm, inancı kalıcı izler bırakmış ve geniş bir alana yayılmıştır. Şamanizm, bu sebeple, birçok araştırmacının inceleme konusu olmuş ve bu araştırmacıların hepsi farklı şe-killerde tanımlamaya çalışmıştır. Bu araştırmada da, Şamanizm'in günümüz kültür ve sanat alanındaki etkileri tespit edilmeye ve anlamaya çalışılmıştır. Çalışmayla Şamanizm'in günü-müze kadar gelen etkilerinin, sanata katkılarının ve bugün bile ilham alınan geçmişşinin başka insanlara da örnek olması sebebi ile kaynak gösterilmesi hedef alınmıştır. Çalışmada Şamanizm'in heykel sanatına etkileri üç ana kısımda ele alınacaktır. Birinci bölümde genel hatları içerisinde Şamanizm, ruh ve tanrı inancı, tarihsel yayılımı ve günü-müzdeki kalıntıları ile birlikte Şamanın kim olduğu ve kullandığı materyaller ayrıntılarıyla an-latılmaktadır. İkinci bölümde ise, Çağdaş Heykel sanatında Şamanizm'in etkileri, günümüz ve bu konu ile ilgili çalışmalar yapmış heykeltıraşlardan örnekler verilmiştir. Üçüncü ve son bö-lümde ise bitirme sergisi için yapılmış olan çalışmalara yer verilmiştir.
Sultanahmet Meydanı-at heykeli ve iktidar ilişkisi

Sultanahmet Meydanı-At Heykeli ve İktidar İlişkisi isimli tez bir eser metni çalışmasıdır. Tezin amacı, belirlenen konuya ilişkin kavramlardan yola çıkılarak günümüze kadar üretilmiş olan konuya örnek teşkil edebilecek eserlerin incelenmesi ve belirlenmiş olanmeydana dair mevcut durum saptamasından hareketle, eser metni kapsamında gerçekleştirilmiş olan eserin sergilenmesini kapsamaktadır. Bu çalışma; nitel araştırma yöntemi temel alınarak, mevcut durum saptaması ve içerik analizi şeklinde desenlenmiştir. Metin araştırmasının yöntemi; kamusal alanlara yerleştirilenbinicili/binicisiz at heykellerinin sanat-iktidar ilişkisi bağlamında ele alınacak örneklerleirdelenmesi ve bulundukları mekan ile ilişkilerinin çözümlenmesine dayanmaktadır. Metnin birinci bölümünde tarihsel örnekler verilerek at ve insan ilişkisi incelenmiştir. Atın, evcilleştirilmesinden sosyal bir statüye dönüştürülerek evrilmesine dek olan süreçte, farklı kültürlerde yüklenilen anlam ve işlevlerine yer verilmiştir. İkinci bölümde kamusal alanlara yerleştirilen binicili at heykelleri ve mevcut iktidar ilişkisi örnekler bağlamında incelenmiş ve dönemsel koşullar göz önünde bulundurularak irdelenmiştir. Çalışmadakentleşme, kentlerin ve kamusal alanların dönüşümü gibi birbirine organik bağlantılıoluşumlara da yer verilerek güç ve iktidar sembolü olarak ele alınan at heykelleri sanat-iktidarçerçevesinde irdelenmiştir. Metnin üçüncü bölümünde, Cumhuriyet döneminde meydanlarayerleştirilen atlı Atatürk anıt örneklerinden hareketle, Türkiye de kamusal alan-atlı anıt ilişkisi incelenmiştir. Çalışmanın dördüncü bölümü, günümüz sanatında at figürünün yorumlanmasınıkapsayarak, Marino Marini, Hans Haacke ve Gustavo Aceves in eserlerini incelemeye ayrılmıştır. Beşinci bölümde Sultanahmet Meydanı nın tarihi incelenmiştir. Altıncı bölümde ise Sultanahmet Meydanı ndan Venedik e götürülen Venedik Quadrigası nın ve BrandenburgQuadrigası nın tarihsel süreci ele alınmıştır. Çalışmanın son bölümünü oluşturan eser metni incelemesinde de uygulamasıtamamlanan heykelin, yerleştirilmesi tasarlanan meydan ile ilişkilendirilmesi bağlamında genel bir değerlendirme yapılmıştır.