turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Anaerobik çürütücü çamurlarının kimyasal şartlandırılması

İşletme ve ekonomi açısından atıksu arıtma tesislerindeki en önemli adımlardan birisi, arıtma sırasında oluşan fazla çamurların arıtılması ve sistemden uzaklaştırılmasıdır. Atıksu arıtmanın çeşitli kademelerinden kaynaklanan çamurlar %88-99, 75 gibi çok yüksek su muhtevalarına sahiptirler. Dolayısıyla bu çamurlar mekanik susuzlaştırma ekipmanlarının verimliliğini ve çamurun suyunu bırakabilme özelliğini artırmak için fiziksel ve kimyasal yöntemlerle şartlandırılırlar. Evsel atıksu arıtma tesislerinden kaynaklanan çamurun çeşitli arıtma kademelerinden geçirilerek sistemden uzaklaştırılması, arıtma sisteminin toplam maliyetinin %30-40'ını işletme maliyetinin ise %50'sini oluşturmaktadır. Çamurun kimyasal şartlandırılması ise, toplam çamur arıtma maliyetinin %25'inden fazlasını teşkil etmektedir. Çamur şartlandırma işlemlerinin performansı laboratuarda özgül direnç veya CST-Kapiler Emme Süresi deneyleri yapılarak tespit edilir. Özgül direnç deneyi çamur susuzlaştırma özelliklerinin değerlendirilmesi ve çeşitli kimyasal şartlandırıcıların belirlenmesinde yaygın olarak uygulanan bir yöntemdir. Bu deney, çamurun belirli bir zaman sonunda süzülen miktarının tespitine dayanır. Bu çalışmada, anaerobik stabilizasyonun çamurun suyunu verme özelliği üzerindeki etkilerinin tespit edilmesi amacıyla Ataköy Damlatmalı Filtre Atıksu Arıtma Tesisi'nden alınan primer ve biyolojik çamurlar eşit oranlarda karıştırılmış ve laboratuar ölçekli anaerobik çürütücüye beslenmesi sonucunda elde edilen çürümüş çamurların kimyasal şartlandırılması yapılmıştır. Reaktör 10 İt hacmindedir ve mezofilik şartlarda(35 C sabit sıcaklıkta) ve 10 günlük bekletme süresinde çalıştırılmıştır. Bu çalışmada inorganik kimyasal şartlandırın olarak demir klorür (FeCİ3.6H20) %10'luk sıvı çözelti formunda, kireç %10 ve %20'lik çözelti halinde ve bunların kombinezasyonları kullanılmıştır. Organik kimyasal şartlandırıcı olarak ise ticari ismi Ferrocryl 8766 olan yüksek molekül ağırlıklı ve orta katyonik yüke sahip polielektrolit %0,1 ve %0,2'lik çözelti formunda kullanılmıştır. Susuzlaştırma özellikleri özgül direnç deney seti kullanılarak tespit edilmiştir. Filtrasyon işlemi 5 ,5cm çapındaki GF/C filtre kağıdı kullanılarak, 100 mmHg'lik bir vakum altında yapılmış ve süzüntü hacmi zamana bağlı olarak ölçülerek optimum kimyasal madde dozları tespit edilmiştir. Sonuç olarak çamurun katı madde muhtevasının artmasıyla gr kimyasal/m çamur olarak gerekli kimyasal şartlandırıcı dozunun arttığı, birim katı madde miktarı başına gerekli olan şartlandırıcı kimyasal madde ihtiyacının azaldığı yani optimum şartlandırıcı kimyasal maddenin, çamurun katı madde konsantrasyonu ile değiştiği ve anaerobik çürümenin, çamurun susuzlaşabilirliğini önemli ölçülerde etkilediği tespit edilmiştir. Anaerobik çürümenin stabilizasyon derecesi, çürütücüye beslenen çamurdaki biyolojik çamur oranı, çamur yaşı, karışım şartları gibi birçok faktör susuzlaşabilirlik özelliklerini önemli ölçülerde etkilemektedir.
Fabrication and characterization of silver embedded polymeric membranes for water and wastewater treatment

İçme suyu arıtımında membran prosesler, desalinasyon, yumuşatma, çözünmüş organik madde, renk, parçacık ve mikroorganizma giderimi amaçlarıyla kullanılmaktadır. Mermbranların arıtma işlemlerinde kullanımı, uygun maliyetli hale gelmeleri ve daha iyi performans gösterebilmeleri nedeniyle artmaktadır. İdeal bir membranın yüksek akı ve geçirgenliğe, mekanik dayanıma, dar gözenek çapı dağılımına sahip olması ve tıkanmaya karşı eğiliminin düşük olması beklenir. Membran teknolojilerinde en kısıtlayıcı etken membran tıkanıklığıdır. Membran tıkanıklığı; membran kimyası hidrofobikliği ve morfolojisi gibi faktörlerce belirlenir. Organik maddeler ve mikroorganizmaların yarattığı membran tıkanıklığı, membranın su geçirgenliğini düşürerek performansının düşmesine neden olur. Membran yüzeyindeki biyofilm tabaka zamanla kalınlaşır ve membranın geri yıkanmasıyla giderilemeyecek kalıcı bir tabaka haline gelir. Metal iyonları salımı özellikleriyle metaller antimikrobiyal özellik gösterirler. Gümüş nanoparçacıkların, düşük konsantrasyonlarda dahi mikroorganizmalarla temasıyla bakteriyel çoğalmayı durdurdukları bilinmektedir. Buradaki ana mekanizmanın, Ag+ iyonları salınımının hücre duvarında tahribat yaratması, RNA replikasyonunu durdurması ve solunumun bloke edilmesi olduğuna inanılmaktadır. Gümüş nanoparçacıklar ile kaplı bir yüzey, bir çözeltideki nanoparçacıkların gösterdiği antimikrobiyal etkiye benzer etki gösterme potansiyeline sahiptir. Gümüş nanoparçacıklar ile polimerlerin birleşimi ile membran üretimi, gelişmiş optik, iletkenlik ve antibakteriyel özellikleri nedeniyle son yıllarda ilgi görmeye başlamıştır. Gümüş nanoparçacık taşıyıcısı polimer kompozitin üretimi sırasında dikkate alınması gereken hususlar düşük miktarlarda gümüş nanoparçacık kullanımı ile bu etkinin yaratılabilirliği ve gümüş nanoparçacıkların polimer içinde homojen bir şekilde dağıtılabilirliğidir. Bununla birlikte bu kompozitlerin uzun süre etkili kullanımları yüzeylerinin etkili bir şekilde gümüş ile kaplanmış olmasına bağlıdır. Bu çalışmanın amacı gümüş nanoparçacık katkılı kompozit membran üretimi ve karaketerizasyonudur. Membran malzemesi olarak polisülfon ve katkı polimeri olarak hidrofilikliği arttırmak üzere polivinilpirolidon kullanılmıştır. Gümüş nanoparçacık içeren polisülfon-polivinilpirolidon ultrafiltrasyon membranlarının doğal organik madde içeren yüzey sularının arıtımındaki etkisi araştırılmıştır. Yüzey suyu örnekleri ve hidrofilik doğal organic maddeyi temsilen sentetik olarak hazırlanmış, bir tür polisakkarid olan sodyum aljinat içeren çözelti ile tıkanma, hidrolik permeablite ve akı azalması deneyleri yapılmıştır. Ek olarak, membran kompozitlerinden çevreye zararlı etkileri olabilecek olası gümüş nanoparçacık geri salımı araştırılmıştır.
Life cycle assesstment of PET bottle

Petrol ve türevleri günlük hayatımızın neredeyse tamamında kullanılmakta ve gün geçtikçe hayatımızın vazgeçilmezi olmaktadır. Denizlerdeki bitki ve hayvan kalıntılarının milyonlarca yıl boyunca çürümesi sonucu oluşan ham petrol, yeryüzüne çıkarılmasından günlük hayatımızda kullanılan malzeme haline gelinceye kadar birçok süreçten geçmektedir. Bu çalışma petrol türevlerinden biri olan, sürekli olarak kullandığımız ve yaşam kaynağımız olan suyun ambalajlanarak piyasaya sürülmesinde kullanılan PET; yaşam döngüsüyle LCA incelenmiştir. Polietilen tereftalat şişenin; 1973 yılında patentlenmesiyle başlayan hızlı ve yoğun üretimi, ham petrolün çıkarılması ile başlayıp, ham petrolün rafinasyonu ile nafta elde edilmesine, naftadan tereftalik asit ve etilen glikol üretilmesine, tereftalik asit ve etilen glikolün polimerleştirilmesi ile PET şişe üretimine kadar olan üretim adımlarını ve PET şişenin kullanımı sonrasında oluşan atıkların geri dönüşüm işlemlerini kapsamaktadır. Tüm bu üretim zincirinde oluşan atık türleri, üretim proseslerinin yarattığı çevresel etkiler ve üretim atıklarının bertaraf yöntemleri değerlendirilmiş, ürünlerin kullanımı sonrası oluşan atıkların geri dönüşüm uygulamaları irdelenmiş ve geri dönüşümün gerekliliği ele alınmıştır. PET için oluşturmaya çalıştığımız LCA, madde-enerji-atık-çevresel etki döngüsü sayısallaştırılarak değerlendirilmiştir. Petrol ve petrol ürünleri hayatımızda vazgeçilmezlerimiz arasındaki yerini aldığına göre yapılması gerekenler, üretim süreçlerinde çevreyi dikkate alan teknolojileri seçmek, üretim safhasında oluşan atıkların azaltmak ve uygun yöntemlerle bertarafını sağlamaktır. Diğer polimerik plastiklerle kıyaslandığında tamamen geri dönüşebilir olan PET şişelerin kullanımı sonucu oluşan atıkların geri kazanımı arttırılmalıdır.
Trafik sinyal sürelerinin optimizasyonu ve çevre kirliliği üzerine etkisinin incelenmesi

Ulaştırma kaynaklı trafiğin getirdiği çevre kirliliği, günümüzün en önemli sorunlarından biridir. Bu problemin çözüm yollarından biri olan trafik sinyal sürelerinin optimizasyonu ve bunun neticesinde çevreye etkisinin irdelenmesi, bu tez çalışmasının konusunu oluşturmaktadır. Bu tez çalışmasında sırasıyla trafik kavramı, trafiğin yönetilmesinde trafik sinyallerinin etkisi ve trafik sinyal sürelerinin iyi bir Şekilde hesaplanması bunun sonucu olarak da sinyal optimizasyonun insan hayatına ve çevreye etkisi araştırılmıştır. Ayrıca İstanbul da bir örnek kavşak seçilerek bu örnek kavşak da mevcut trafik durumu incelenmiştir. Çalışma içerisinde görsel çekimler yapılmış elde edilen veriler bilgisayar programlarında işlenerek simülasyonlar oluşturulmuştur. Örnek kavşak için trafik sinyal planlaması yapılmış ve ulaşım kaynaklı emisyonlara etkisi değerlendirilmiştir.
Activated carbon production from pretreated and fermented agricultural residues

Doğal biyokütlede bulunan başlıca bileşikler selüloz, hemiselüloz ve lignindir. Lignoselülozik biyokütleden biyoetanol üretimi sonucu elde edilen proses kalıntısı potansiyel lignin kaynağı olarak görülmektedir. Bu çalışmanın amacı, seçilen tarımsal atıklardan laboratuvar ölçekli biyoetanol üretimi sonucu oluşan lignince zengin proses kalıntısından piroliz yöntemi ile aktif karbon üretiminde hammadde, impregnasyon oranı ve karbonizasyon sıcaklığı gibi farklı proses şartlarının ürün fiziksel özelliklerine etkisinin araştırılmasıdır. Çalışmanın deneysel kısmının ilk kademesinde, lignince zengin proses kalıntısından ligninin ekstraksiyonu gerçekleştirilmiştir. Çalışmada, mısır sapı/püskülünün ön arıtımı sonrası elde edilen lignin, buğday samanının ön arıtımı sonrası elde edilen lignin, mısır sapı/püskülünün fermentasyonu sonrası elde edilen lignin ve buğday samanının fermentasyonu sonrası elde edilen lignin olmak üzere dört farklı hammadde kullanılmıştır. Deneysel çalışmaların ikinci kademesinde, belirlenen hammaddelerden farklı kimyasal aktivasyon koşulları (kütlece %30, %40 ve %50 H3PO4) ve farklı karbonizasyon sıcaklıklarında (400 C, 500 C, 600 C ve 700 C) aktif karbon üretimi gerçekleştirilmiştir. Üretilen aktif karbon numuneleri azot gazı adsorpsiyonu ile karakterize edilerek Brunauer-Emmett-Teller spesifik yüzey alanları ve gözenek hacimleri açısından karşılaştırılmış ve en uygun şartlar belirlenmiştir. Çalışmanın sonucunda buğday samanının ön arıtımı sonucu ekstrakte edilen lignin kullanılarak kütlece %50 emdirme oranı ve 700 C karbonizasyon sıcaklığında elde edilen aktif karbonun en geniş yüzey alanı ve gözenek hacmine sahip olduğu görülmüştür. Bununla birlikte, mısır sapı/püskülünün ön arıtımı ve buğday samanının fermentasyonu sonrası ekstrakte edilen lignin kullanılarak üretilen aktif karbonlar için en uygun şartlar kütlece %50 H3PO 4 emdirme oranı ve 500 C karbonizasyon sıcaklığı olarak belirlenmiştir.
Çevresel risk potansiyeli yüksek olan ilaç etken maddelerinin konvansiyonel arıtma tesislerindeki arıtma verimlerine etkilerinin incelenmesi

Çeşitliliği oldukça fazla olan ilaç etken maddeleri, evsel atıksular, ilaç üretim tesislerinin atıksuları, hastane atıksuları, kullanılmayan ilaçların bertarafı gibi yollarla alıcı ortamlara ulaşmaktadır. Bu mikrokirleticilerin çoğu, toksik etkileri ve biyolojik olarak kararlı olmalarından dolayı konvansiyonel arıtma tesislerinde neredeyse hiç arıtılmadan deşarj edilmektedir. Günümüzde gereksiz tüketilerek kullanım oranı giderek artan antibiyotikler, deşarj edildikleri sucul ortamlar için kalıcı ve riskli bileşikler olarak değerlendirilmektedir. Yapılan araştırmalar sonucu etken maddelerin tahmin edilen çevresel konsantrasyonu ve tahmin edilen etkisiz konsantrasyon değerlerinin oranları baz alınarak tez çalışması kapsamında antibiyotik türündeki iki farklı ilaç etken maddesi olan amoxicillin ve ciprofloxacin seçilmiştir. KASKİ atıksu arıtma tesisinin havalandırma havuzundan alınan floküler aktif çamur ile laboratuvar ortamında ardışık kesikli reaktör sistemi başlatılmıştır. Artan ilaç etken maddesi dozları karşılığında arıtma verimlerinde meydana gelen değişimler KOİ parametresi ölçülerek tayin edilmiştir. 50 mg/L dozdan itibaren AMX giderim verimi ani düşüşler göstermiş ve aktif çamur yapısında değişimlere sebep olmuştur. CIP etken maddesi için ise 10 mg/L'nin üzerinde giderim veriminde düşüşler gözlemlenmeye başlanmıştır ve aktif çamur yapısı oldukça değişmiştir.
Avrupa Birliği Çevre Mevzuatı ile Türkiye'deki mevcut durumun değerlendirilmesi

Topluluk çevre mevzuatının ulusal mevzuata aktarılması ve uygulanması, aday ülkelerin en temel yükümlülüğüdür. Müzakereler sürecinde, geçiş süreleri, mevzuat uyumu, çerçeve mevzuat, doğa koruma, iç pazar ile ilgili temel unsurlar için ve yeni tesislerle ilgili düzenlemelere ilişkin olarakverilmemektedir. Geçiş düzenlemeleri, ancak, uzun zamana yayılması gereken altyapı adaptasyonları gerektiğinde düşünülebilmektedir. Çevre mevzuatı uygulama maliyetlerinin yüksekliği nedeni ile çevre bölümü zor müzakere başlıklarından biri olarak kabul edilmektedir. Bu çalışmada Türkiye'deki Çevre İle İlgili Mevzuatın, AB çevre mevzuatına uyumunda karşılaşılan problemler özelinde incelenecektir.
Eskişehir yağışlarının şehir hidrolojisi yönünden analizi

Bu çalışmada Eskişehir havzasına düşen yağışların şehir hidrolojisi yönünden mcelemesinin yapılması amaçlanmıştır. Yağış değerleri; D. M. İ. Genel Müdürlüğü Eskişehir Meteoroloji İstasyonun'da çalıştırdığı Plüyograf diyagramlarından, bir yılda, sabit zamanlarda düşen maksimum yağışlardır. Bu yağış değerleri ile, çeşitli dağılım fonksiyonlarının parametrelerinin hesabı yapılarak, uygun dağılımın belirlenmesi için Kolmogorov - Simirnov Testi uygulanır. Uygun dağılımın seçiminden sonra, gelecekte 2, 5, 10, 20, 50, 100, yıllarda olabilecek maksimum muhtemel yağış değerlei hesaplandı. Bu çalışma, insanların maksimum yağışlardan daha az etkilenmesi için, sanat yapılarının projelendirilmesinde yardımcı olacaktır.
Management of phosphorus removal in municipal wastewater treatment plants

Bu çalışmanın amacı, evsel atıksu arıtım tesislerinde, değişen atıksu muhtevasına bağlı olarak fosfor giderim veriminin optimizasyonudur. Bu tez çalışmasında büyük ölçekli bir atıksu arıtma tesisinde GBFG mekanizması hem saha ölçekli hem de laboratuar ölçekli çalışmalarla incelenmiştir. İncelemeler 5 -kademeli Modifiye Bardenpho prosesine oldukça benzerlik gösteren bir proses yapısında gerçekleştirilmiştir. Giriş ve çıkış atıksuyu, nütrientler ve bunların çeşitli formları için karakterize edilmiş ve biyolojik arıtma ünitelerini kapsayan kütle dengeleri oluşturulmuştur. Atıksu karakterizasyonuna ilave olarak aktif çamur fosfor içeriği, fosfor depolayan bakterilerdeki hücre içi fosfor içeriği ve bu bakterilerin aktif çamurdaki oranı, değişken nütrient yükleri ve işletme parametreleri altında irdelenmiştir. Saha ölçekli araştırmaların yanı sıra, laboratuar ölçekli yöntemlerden de faydalanılarak, aktif çamurun oksijensiz ortamda fosforu salım hızı ve çözünmüş formdaki besin maddelerini tüketim hızı, anoksik ortamda fosforun bakteri bünyesine geri alım hızı ve eş zamanlı olarak meydana gelen nitrat asimilasyonu, oksijenli ortamda fosforun bakteri bünyesine alım hızı tespit edilmiştir. Partikül formda bulunan besin formlarının BFG süreci açısından önemi hem saha hem de laboratuar ölçekli kesikli deneyler ile irdelenmiştir.
Membran biyoreaktörde respirometrik yöntem ile kinetik ve stokiyometrik katsayıların belirlenmesi

Evsel ve endüstriyel atıksuların ortamlara deşarjlarından önce kirliliğinin azaltılması ya da giderilmesi için en yaygın yol biyolojik olarak arıtılmalarıdır. Atıksu arıtma sistemlerinin en çok bilineni de aktif çamur prosesleridir. Atıksuyun aktif çamur ile biyolojik olarak arıtılması atıksudaki çözünmüş organik ve inorganik maddeleri gidermek, kolloidal ve çökelmeyen katıları koagüle etmektir. Membran biyoreaktör sistemleri konvansiyonel aktif çamur proseslerine göre; yüksek biyokütle konsantrasyonları içerebilmeleri, yüksek organik yükü karşılayabilmeleri, düşük F/M oranlarında çalışabilmeleri ve şok yüklemelere daha dirençli olma gibi avantajlara sahiptir. Bu nedenle farklı endüstrilerin atıksuları veya bu edndüstrileri temsil edebilecek sentetik atıksuların arıtma çalışmaları membran biyoreaktörlerde yapılabilmektedir. Farklı C/N oranlarına sahip olan sentetik atıksuların arıtıldığı ve farklı çamur yaşlarında işletilen membran biyoreaktör sisteminde mikroorganizmaların aktiviteleri, çoğalma hızları, oksijen tüketim hızları farklı olmaktadır. Sabit sıcaklık, basınç ve gaz debisi altında aerobik biyolojik arıtma sistemlerindeki aktif çamurun aktivitesi çözünmüş oksijen konsantrasyonu ile direkt olarak alakalıdır. Böylece sistemdeki çözünmüş oksijen konsantrasyonun izlenmesi ile sistemdeki mikroorganizmaların performansı belirlenebilir. Aerobik koşullardaki aktif çamurun performansını belirlemek için oksijen kullanım hızından faydalanılarak kullanılan yöntem respirometrik metot olarak tanımlanmaktadır. Bu çalışmada gerçek atıksuları temsil edebilecek nitelikteki farklı C/N oranlarına sahip sentetik atıksuları arıtan membran biyoreaktörlerdeki aktif çamurların respirometrik yöntem ile kinetik ve stokiyometrik parametrelerini belirleme çalışması yapılmıştır. C/N oranının değişmesiyle mikroorganizmaların substrat kullanım hızları, oksijen tüketim hızları ve çoğalma hızlarının farklı olduğu görülmüştür. Elde edilen parametreler değerlendirildiğinde sentetik atıksuların gerçek atıksuları temsil ettiği sonucuna ulaşılmıştır.
Modeling of wells drinking water quality in Konya city center using geographic information system

Çalışma döneminde, Konya ili için en önemli su kaynağı yeraltı sularıdır. Bu çalışmanın amacı, Konya il merkezi ve civarında yeraltı suyu kalitesini belirlemek ve içme/sulamaya uygunluk açısından incelenerek haritalamaktır. Bu çalışmada, yeraltı suyu hidrokimyası incelenmiş, Konya ili merkezi civarında 2012 yazında 123 ve 2012 kışında ise 96 yeraltı suyu kuyusunda pH, Elektriksel İletkenlik, Kalsiyum (Ca2+) Magnezyum (Mg2+), Klorür (C1-), Bikarbonat (HCO3-), Sülfat (SO42-), fosfat (PO4-) ve Nitrat (NO3-) değerleri temin edilmiştir. Buna ek olarak, Konya il merkezi için ise 2014 yılında 184 yeraltı suyu kuyusunda pH, elektriksel iletkenlik, Türbidite, Kalsiyum (Ca2+), Magnezyum (Mg2+), Klorür, Sülfat (SO42-), Nitrat (NO3-), toplam alkalinite ve toplam sertlik değerleri Dünya Sağlık Örgütü standartları ve (TS266) Türk Standartlarına göre değerlendirilmiştir. Çeşitli ana parametrelerin coğrafi bilgi sistemi tabanlı mekansal dağılım haritaları, ArcGIS sürüm 10.5 ortamında Geostatistic algoritmaların test edilmesiyle oluşturulmuş, analiz edilen veriler en uygun modeller kullanılarak doğrulanmıştır. Konya ilinde Sodyum Adsorpsiyon Oranı, Çözünür Sodyum Yüzdesi, Kalan Sodyum Karbonat, Magnezyum Tehlikesi, Kelly Oranı ve EC gibi farklı endekslere dayalı olarak sulama uygunluğu tahmini için yeraltı suyu kalitesi araştırılmıştır. Wilcox, ABD tuzluluk ve Piper diyagramları, çalışma alanındaki su sınıflandırmasına göre Microsoft Excel ve Grapher 13 gibi grafiksel paketler yardımıyla oluşturulmuştur. Su Kalitesi Endeksinin sonuçları, 2012 yılının yaz aylarında il merkezi örneklerinin çoğunda iyi ve çok iyi su kalitesi göstermekte olup uygun olmayan örnekler doğu bölgededir. Örnrklrin %7.3'ü içme ve sulama amaçlı su kalitesi uygun olmayan özelliktedir. Kış 2012'de ise Su Kalitesi Endeksi değerleri yaz mevsiminden daha düşük bulunmuştur. Bazı bölgelerde yüksek toplam sertlik ve TDS, yeraltı suyunun içme ve sulama için uygunluğun olmadığını gösterir. Bu alanlarda yeterli drenaj sağlamalı ve tuza toleranslı alternatif tuz toleransılı alternatif bitki türleri yetiştirilmelidir. ABD tuzluluk diyagramı, yeraltı suyu örneklerinin çoğunun, her iki mevsimde C2-S 1 ve C3-S 1 alanında düştüğünü ve düşük sodyumlu su ile orta ve yüksek tuzluluğa işaret ettiğini göstermektedir. Wilcox's Diagramına göre, örneklemlerin çoğunda değerleri, kış aylarında %94. 85 ve yaz aylarında% 94.35 oranında çok iyi ve iyi olarak sınıflandırılmıştır. en Diğer iyi bilinen modeller, SAR, Kelly Index, MH ve RSC değerlendirmeleri, yeraltı suyunun sulama amaçlı olarak orta ila iyi arasında olduğunu göstermektedir. Piper diyagramına sınıflandırılmasında göre baskın yeraltı suyu tipi (Mg-Ca-HCO3) ve (Ca-Mg-SO4-HCO3-Cl) özelliğindedir. Genel olarak, su numunelerinin çoğunluğunun evsel ve sulama amaçlara uygun olduğunu gözlenmiştir.
Katalitik dönüştürücülerden üretilen demir matının çözümlendirilmesi sırasında oluşan hidrojen sülfür (H2S) gazı bertarafının araştırılması

Önemli bir çevresel kirletici olan hidrojen sülfür (H2S) gazının bertarafı günümüzün en önemli problemleri arasındadır. Çünkü hidrojen sülfür (H2S) gazı havadan ağır, çok zehirli, korozif, yanıcı, patlayıcı ve çürük yumurtaya benzer kokulu bir gazdır. Bu özelliklerinden dolayı hidrojen sülfür (H2S) gazı çevre ve insan sağlığı açısından çok önemli kirleticidir. Hidrojen sülfür (H2S) gazının çevre ve insan sağlığı açısından sebep olabileceği ciddi tehlikeleri azaltmak ve bertaraf etmek önemli bir çalışma konusudur. Bu çalışmada katalitik dönüştürücülerden üretilen demir matının çözümlendirilmesi sırasında açığa çıkan hidrojen sülfür (H2S) gazını bertaraf etmek için fenton oksidasyonuna etki eden parametreleri tespiti için sentetik olarak oluşturulan hidrojen sülfür (H2S) gazı farklı konsantrasyonlardaki FeCl 2 çözeltisi, peroksit (H2O2) konsantrasyonu, sıvı-gaz karışımı oranı ve H2S konsantrasyonu etkisi gibi parametreler incelenmiştir. Sistemde bertaraf edilemeyen H2S gazı Sb2S 3 çökeltisi şeklinde tutularak H2S giderim verimi hesaplanmıştır. En iyi H2S giderim verimi; 50 mL sodyum sülfür(Na2S), 100 mL 0,1 M demir klorür, 0.6 mL hidrojen peroksit (H2O2), reaksiyon süresi 60 dk. deney şartlarında H2S giderim verimi %80 üzerinde elde edilmiştir. Hidrojen sülfür (H2S) gazının giderimi sırasında elde edilen elementel kükürt ve kükürtlü bileşikler çeşitli spektroskopik cihazlarla karakterize edilerek sonuçlar yorumlanmıştır.
Post combustion carbon dioxide capture with membrane-solvent hybrid systems

Bu araştırmanın ana amacı, hem absorpsiyon hem de sıyırma için kullanılan fiberlerin dış düzeyi floro-siloksan ile kaplanmış mikro-gözenekli polipropilen çapraz akışlı hollow fiber membranlarda sulu metildietanolamin ve aktive edilmiş metildietanolamine ile CO2 absoplama kapasitesinin araştırılmasıdır. Bu araştırma amacına ulaşmak için, gaz akış oranı, sıvı akış oranı, absorban konsantrasyonu, sıyırma için seçilen yöntem gibi farklı işletim koşulları için bu absorbanlar kullanılarak bir dizi laboratuvar ölçekli CO2 absorpsiyon-sıyırma deneyleri gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmada, bu işletim koşullarının membran-solvent ikili sistemleri ile deneysel çalışmalar aracılığıyla CO2 absorpsiyon oranı, CO2 giderim oranı ve CO2 kazanım oranını nasıl etkileyebileceği araştırılmıştır. Deneysel sonuçlar, membran boyunca toplam kütle transfer katsayısının, MDEA konsantrasyonu % 80'den % 100'e ulaşması durumunda arttığını ortaya koymaktadır. Absorban konsantrasyondaki artıştan dolayı, yüksek miktarda reaktif amin molekülü, CO2 ile aminler arasındaki kimyasal aktivitede artışa yol açan gaz ve sıvının temas ettiği ara yüzeye yayılır. Ayrıca, toplam kütle transfer katsayısı, artan gaz hızı ve amin konsantrasyonu ile birlikte artış göstermişken, absorban çözeltisinin membran kontaktöründeki kalış süresi nedeniyle sıvı akış hızının artması ile azalan bir eğilim göstermiştir. % 90'lık absorban konsantrasyonunda ve minimum gaz, sıvı ve süpürme gazı akış hızı koşullarında, maksimum absorplanan CO2'in % 98 .4'ü geri kazanabilmiştir. Gelecekteki çalışmalarda daha iyi sonuçlar elde etmek için, solventin daha iyi rejenerasyonu ve absorplanan CO2'nin daha yüksek geri kazanımı sağlamak için daha düşük süpürme gazı akış hızı ve daha düşük nemlendirilmiş besleme gazı hızı önerilebilinir.