turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çağdaş heykel sanatında bezeme

İÇağdaş Heykel Sanatında Bezeme? adlı kuramsal ve artistik bu araştırmada bezemeyi kavramsallaştırmak temel hedef olarak belirlenmiştir. Çalışmanın bir diğer hedefi yüzeyden ayrılmış üç boyutlu bezeme elde edebilmektir. Süreç boyunca kuramsal ve artistik araştırmalar birbirlerini destekleyecek biçimde bir arada geliştirilmiştir. Araştırmanın başlangıcında bezemenin farklı tanımları üzerinden problematik noktalar tespit edilmiştir. Böylelikle dekorasyon-süsleme ve bezeme arasındaki fark belirlenmiştir. Tarihi örnekler kullanılarak bezemenin heykel olma olasılığı tartışılmıştır. Bahsedilen örnekler analiz edilip, veriler elde edildikten sonra yüzey kavramı, 20. yüzyıl sanat tarihi, 20. yüzyılın önemli sanat akımları ve Clement Greenberg gibi dikkate değer sanat eleştirmenleri üzerinden Formalizm bağlamında ele alınmıştır. Formalizm ve bezemenin yüzeyleri düzlük üzerinden araştırılırken Formalizm ve bezemenin yüzey ve düzlük farkı belirginleştirilmiştir. Buna göre: ne yüzey her zaman düz ne de düzlük her zaman yüzeydedir. Çalışmanın daha sonraki kısmında bezemenin Modernizm ve Postmodernizm içerisindeki durumu gözden geçirilmiştir. Kapalı, beyaza bürünmüş ve sessiz bir dil olarak Modernizm bezemeyi sürgün ederken, Postmodernizm ona yeniden kollarını açmış ancak kültürel bağlamından kopukluk, tarihselcilik ve eklektik kullanımı nedeni ile bezeme yine dilsiz kalmıştır. Dolayısıyla Modernizm'in düz yüzeyi Postmodernizm'e yüzeysellik olarak sızmaktadır. Burada bahsedilen kuramsal savlara ek olarak süreç boyunca üretilen sanat çalışmalarında bezeme bir dil olarak kullanılırsa örneğin çok bilinen bir popüler sembolden üretilerek, kavramsal düzlemler açabileceği görülmüştür. Çalışmanın temel kavramalarından olan yüzey ve düzlük de sanatsal çalışmalarda uygulanmış ve motifler yaratılmıştır. Motifler birçok katmandan meydana geldikleri için üç boyutludur. Böylelikle araştırmanın hedeflerinden olan yüzeyden kopmuş üç boyutlu bir bezeme hedefine katmanlar kullanılarak erişilmiştir. Anahtar kavramları elde edebilmek için Divrigi Ulu Camii gibi tarihi örnekler çalışmaya dahil edilmiştir. Henri Matisse ve Frank Stella, 20. yüzyıl sanatında düzlük kavramını anlayabilmek için analiz edilmişlerdir. Çalışmanın son kısmında Babak Golkar, Jen Stark ve Richard Wright gibi çalışmalarında bezemeyi doğrudan ya da dolaylı olarak kullanan son dönem -2000 sonrası- sanatçılarına da yer verilmiştir.
Heykel sanatında gereç olarak doğa

Sanatçı, doğa üzerinden sanat yapıtını üretirken kendi metaforlarını yaratmış ve doğayı sanat yapıtının vazgeçilmez bir öğesi olarak kullanmıştır. Bu çalışmada doğa, salt materyal olarak değil, aynı zamanda çevresel bir öğe olarak da ele alınmıştır. Bu çalışmada, geçmişş dönemler ile günümüz heykel sanatında, doğanın ve doğal çevrenin gereç olarak nasıl ve neden kullanıldığına ilişkin karşılaştırmalı çıkarımlara ulaşılmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda, Arazi ve Doğa Sanatları'nın doğayı gereç olarak nasıl kullandığını ve doğayı kullanma nedenlerinin düşünsel ve kuramsal temelleri araştırılmıştır. Heykel sanatında doğanın bir gereç olması yanında, ayrıca doğayla insanın uyumlu bir bütünlük gösteren yaşam ve üretim ilişkileri kurabileceğini öngören bir anlayış benimsenmiştir. Bunların yanında, çevre dengesinin bozulmasından doğan sorunlara karşı, doğayı ve doğayla uyumlu olan yaşamı öngören sanatçıların, çağımızın; yabancılaşma ve çevre kirliliği, sorunlarına karşı doğayı ve doğayla uyumlu olan yaşamı öngören sanatçılar olmasına özen gösterilmiş, yapıtları ve söylemleri araştırılmaya çalışılmıştır. Robert Smithson, Michael Heizer, Walter de Maria, Richard Long, Cristo ve Andy Goldsworthy'den örnek uygulamalarla Arazi Sanatı incelenmiştir.. Çalışmanın birinci bölümünde, konuyla ilgili, doğa, manzara, çevre, yeryüzü, kavramları açıklamalarına yer verilmiştir. Böylece çalışmada, doğanın hangi bağlamda, sanatta gereç olarak ele alındığı belirtilmeye çalışılmıştır. Bu bölümde daha çok kentsel çevrenin dışında kalan coğrafya parçasının ya da saf doğanın sanatta nasıl gereç olarak kullanıldığına ilişkin referanslar verilmeye çalışılmıştır. Yeryüzünün bütün peyzaj özelliklerinin görüntüsünün değil, yeryüzünün bizzat kendisinin sanatsal plastik bir öğe olarak nasıl kullanıldığına ilişkin örneklerin bir kısmına yer verilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise, çeşitli sanatçı, kaynak ve algılarda, Yeryüzü Sanatı, Doğa Sanatı, Çevresel Sanat, Arazi Sanatı gibi terimler ile ifade edilen olgu irdelenmiştir. Bu çalışmada Arazi Sanatı teriminin kullanılması öngörülmüştür. Üçüncü bölümde ise kendi araştırma ve deneyimler kapsamında yapılan uygulamalardan örnekler ve bunlara ilişkin açıklamalara yer verilmiştir. Arazide yapılan uygulamalarda, çevre etüdü, malzeme ve mekan sorgulamaları yapılmış ve doğa içindeki bitkiler, toprak, su, gökyüzü, diğer canlı, cansız varlıklara ilişkin etkileşimler değerlendirilmeye çalışılmıştır. Yapılan uygulamalar doğanın ritmi ve doğal döngüsü gözetilerek süreçler olarak ele alınmış ve açıklanmaya çalışılmıştır.
2005 yılı ve sonrasında kurulan resim bölümlerinde eğitim-öğretim sürecine ilişkin öğretim elemanı ve öğrenci görüşleri

Güzel Sanatlar Fakülteleri ülkemiz sanatının gelişimini sağlayan yükseköğretim kurumlarıdır. Bu kurumlarda yaşanacak her türlü gelişme ülkemiz sanatının gelişimine yansıyacaktır. Güzel Sanatlar Fakülteleri Resim Bölümlerinin olumlu yönde gelişim göstermesi ise bölümlerde yapılacak araştırmalarla gerçekleşir. Bu araştırmanın amacı, 2005 yılı ve sonrasında kurulan Resim Bölümlerindeki eğitim-öğretim sürecine ilişkin bölüm başkanları, öğretim elemanları ve öğrencilerin görüşlerini belirlemektir. Araştırmada nicel ve nitel veri toplama yöntemlerinin birlikte kullanıldığı karma yöntemden yararlanılmıştır. Bu bağlamda; geliştirilen veri toplama aracı örneklemde yer alan 22 öğretim elemanı ve 192 öğrenci ile uygulanmış, 5 bölüm başkanı ile de yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Elde edilen nicel veriler SPSS paket programı ile frekans ve yüzdelik dağılımları göz önüne alınarak, nitel veriler ise betimsel analiz yöntemiyle analiz edilmiştir. Elde edilen bulguların değerlendirilmesi sonucu, Resim Bölümlerinin eğitim-öğretim sürecinde ve fiziki koşullarında çeşitli eksikliklerin yer aldığı tespit edilmiştir.
Deniz Bilgin sanatının ikonografik çözümlemesi

Bu tezin temel amacı, Batı ve Türk sanatında ortaya konmuş öyküleştirilen illüstrasyonların incelenmesinin akabinde ressam Deniz Bilgin'in öyküleştirilen illüstratif resimlerinin ikonografik çözümlemesinin yapılmasıdır. İlk bölümde İllüstrasyon ve ikonografi kavramları açıklanmış, sonraki bölümde Batı ve Türk sanatındaki öyküleştirilen illüstrasyon örnekleri incelenmiştir. Son bölümde ise Deniz Bilgin'in 2004 yılında gerçekleşen sergisinde yer alan resimleri öyküleştirme kavramından yola çıkılarak ikonografik incelemeye alınmıştır.
Caddeleri-istasyonları-fabrikaları-trafiği-hava kirliliğiyle büyük kentte yaşam

'Caddeleri, istasyonları, Fabrikaları, Trafiği, Hava Kirliliğiyle Büyük Kentte Yaşamı' sanatta yeterlik tez konusu olarak belirledikten sonra mekan olarak daha çok 'istasyonları yaşadım... Sirkeci'den Münih'e, Amsterdam'dan Paris'e v. s. Devinimi, dinamizmi, dağınıklığı, pasaklılığı, hüznüyle 'istasyon' diğer mekanlardan daha fazla ilgimi çekmiştir. İşte bu hazzı resimde boyayla çizgiyle yaşayabilmek amaç. Tez önerisinde belirtildiği üzere bu çalışmanın amacı salt konunun çıplak gerçekliliğini ortaya koymak değil, doğadan hareketle çeşitli soyutlamalara gitmek, renk-doku ilişkilerini araştırmak plastik değerlerle ifade etmektir. Bu konuda özellikle istasyonların etkileyici atmosferinin zengin veri kaynaklan olduğu söylenebilir. Doğa taklitçiliği değil, doğaya sanatın mantığıyla onu yeniden yorumlamanın gerekliliğine inanıyorum.
Çağdaş sanat yöneylemlerinde yeni kültürel ekolojiler

Kültür sosyolojisi, benzerliklerin ve farklılıkların birlikte dinamik kıldığı yerel, ulusal ve küresel yaklaşımları belli işlem sahalarında yeniden yorumlamak amacındadır. Sanat, bu işlem sahalarının başında gelmektedir. Sanatın hem kültürel antropoloji, hem kültürel psikoloji hem de kültürel ekoloji ile doğal işbirliği söz konusudur. Bugün yeni kültürel ekolojilerden bahsedebiliyoruz. Medya, teknoloji, internet, kent yaşamları, kamusal eylem alanları, popüler kültür yönelimleri ve nihayetinde kitle kültürü hakimiyeti, yeni kültürel ekolojiler için birkaç örnektir. Kültürün çoklu nitelikleri kadar çoklu kültür teşkilleri ile temas halinde olduğumuzda sanat, özellikle kültürün sol tarafına yerleştirilen kavramlar tarafından tesir altına alınabilmektedir. 'Çağdaş Sanat Yöneylemlerinde Yeni Kültürel ekolojiler' isimli bu çalışma, kültürel genetik ve sanatsal pratikler ilişkisinde kültürel üretim süreçleri, normatif inanç, tutum, davranış ve tasavvurların kalıtsal ve geleneksel konformizmi ile çağdaş dünyanın günlük yaşama monte ettiği gereksemelere göre kültürel standart ve sistem yaratımını karşılaştırarak, kültürel genetiğin kavramsal ve toplumsal bağlamını yeniden ele almak amacını sergilemektedir. Yeni kültürel üretim süreçleri, sanatsal üretimlerin kültürel üretimler ile kapsam ilişkisine potansiyeller ve ideolojilerin epistemolojik gerektirmesi olarak bir dönüşüm yaşamaktadır. Dolayısıyla kültürel genetiğin geleneksel, beşeri, sosyal, inançsal ve eğitsel anlamı ile yeni kapsamları arasındaki farkı betimleme olasılığı ilgi alanımızı oluşturmuştur.
Günümüzde görsel kirlenme ve kamu bilincinde kalite erozyonu

Bugün, ülkemizde, özellikle son yıllarda yoğunluğu gittikçe artan bir görsel kirlenme ile karşı karşıyayız. Bu sorun, kamu bilincinde yaşanan bir kalite erozyonuyla paralel bir gelişim göstermekte. Her iki kavramın da birincil sebebi, ülkemiz toplumunun yaşadığı kimlik bunalımı. Bu bunalıma, çeşitli kesimlerin, 'biz nereden geliyoruz? sorusuna, kültürel tarihimizin geçirdiği safhaları bir bütün halinde ele alarak kültürel bir zenginliğe ulaşmak yerine, bu safhalardan birini kabul edip, diğerlerini reddederek yanıt araması sebep olmakta. 'Nereden geliyoruz' sorgulamasını Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemlerinde görmeye başlıyoruz. Bu dönemde ve Cumhuriyef in ilk yıllarında, sağlıklı bir yanıt arayışı olduğu gözleniyor. Ancak, 1940'lı yılların ortalarından itibaren, konu, uygulanan çeşitli politikalar ve halktaki genel eğitimsizlik sonucunda bulanmaya başlamıştır. Bu bulanıklık, çeşitli sorunlara sebep olarak ve büyüyerek, günümüze kadar geliyor. Bu sorunlardan ilki ve diğerlerinin de tetikleyicisi; Türk Dili'ndeki kirlenme. Dil, insanlar arasındaki en önemli iletişim aracı olduğu için, burada yaşanan bir kirlenme, diğer pek çok kirlilik türüne de etki etmektedir. Mevcut kültür değerlerini koruyamama ise, geçmişşle bağlarımızı kopardığı için, bir diğer önemli sorun; kültürel bulanıklığa hem sebep, hem de sonuç teşkil eden bir olgu. Kültürel geçmişşimizi belgeleyen yapı örneklerinin pek çoğu, uygulanan yanlış politikalar, halktaki genel bilinçsizlik, ve maddi olanaksızlıklar yüzünden ya yitirilmişler, ya da tanınmaz haldeler. Konuya daha geniş bir açıdan bakıldığında, bahsedilen koruyamama meselesinin, sadece yapı düzeyinde kalmayıp, kent ölçeğine de sıçramış olduğu görülüyor. Kentlerimizin neredeyse tümü, gecekondulaşmanın önünün kesilememesi ve plansız uygulamalar sonucunda çarpık bir gelişim göstermişler ve bu yüzden özgün kimliklerini yitirmişlerdir. Gecekondulaşma sürecinin bir ivsonrasındaki safhası yer olan barakalaşma olgusu, tüm bu kentlerde baskın dokuyu teşkil etmekte. Toplumumuz, 'soyut güzellik' duygusunu kaybetmiş durumda.... Kısa bir deyişle, bu çalışmada, toplumumuzun yaşadığı kimlik bunalımı süreci incelenmekte ve bu bunalımın sonuçları 'görsel kirlenme' ile 'kamu bilincindeki kalite erozyonu' başlıkları altında, fotografik örnekleriyle birlikte ele alınmaktadır.
Pamuk ve yün ipliklerinin zerdali dikeni bitkisi ile boyanmasından elde edilen renkler ve haslık değerleri

Bu araştırmanın amacı; zerdali dikeni bitkisinin kurutulmuş çiçek kısımlarından pamuk ve yün iplikleri boyayarak renk elde etmek ve boyamalardan elde edilen renklerin ışık, sürtünme ve yıkama haslıklarını belirlemektir. Asteraceae familyasının Centaurea cinsi Türkiye florası'nda Astragalus ve Verbascum cinslerinin ardından tür sayısı bakımından 3. sırayı almaktadır. Türkiye'de Centaurea cinsine ait türler genellikle taşlı kalkerli uçurumlar, üzüm bağları, yol kenarları, kıyı kenarları, step, maki, nadas alanları, kumlu plajlar, ormanlar, kuru çayırlar, kayalık yamaçlar gibi çok farklı habitatlarda yetişmektedir. Araştırmada materyal olarak zerdali dikeni çiçekleri Malatya-Yeşilyurt yöresinde toplanıp kurutulmuştur. Mordansız, 4 doğal ve 4 kimyasal mordan ile birlikte mordanlama yöntemleri kullanılarak toplam 50 adet (25 adet pamuk, 25 adet yün ipliği) boyama yapılmıştır. Boyamalar sonucunda elde edilen renklerin ışık, sürtünme ve yıkama haslıkları ölçülmüş, objektif ve subjektif değerlendirilmeleri yapılmıştır. Işık haslığı incelendiğinde %3, %5 ve %10 tannik asit ile boyanan pamuk ipliklerin ve %5 şeftali bira mayası tortusu, %5 ve %10 tannik asit ile boyanmış ipliklerin haslıklarının en düşük 3 değerde olduğu %10 demir sülfat mordanı ile mordanlanmış yün ipliğin ışık haslıklarının en yüksek 5/6 değerde olduğu tespit edilmiştir. Sürtünme haslıkları incelendiğinde %10 tannik asit ile mordanlanmış yün ipliğin haslığının en düşük (1) olduğu, diğer değerlerin iyi ve oldukça iyi olduğu anlaşılmıştır. Yıkama haslığı incelendiğinde %10 tannik asit ile mordanlanmış yün ipliğin haslığının en düşük (1) olduğu, diğer değerlerin iyi ve oldukça iyi olduğu tespit edilmiştir.
Portre karikatüründe karakterin oluşturulmasında karşılaşılan sorunlara ilişkin sanatçı görüşleri ve değerlendirilmesi

Bu araştırma 'Portre Karikatüründe Karakterin Oluşturulmasında Karşılaşılan Sorunlara İlişkin Sanatçı Görüşleri ve Değerlendirilmesi' konusunu içermektedir. Karikatür görsel sanatların, tipografi, illüstrasyon, mizanpaj gibi teknik anlamda tüm imkanlarından faydalanan ve sanata mizahi yaklaşımda bulunan bir daldır. İnsanlık tarihinin en eski dönemlerine dayanan karikatür, özellikle 20. Yüzyılda gelişme göstererek 'sanat' olarak kabul edilmiştir. Bu araştırma portre karikatürü çizerken karakter ve mizacın yakalanmasında yaşanan sorunları tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla karikatür tarihi kısaca incelenmiş, ardından özellikle bu alanda günümüzde öncü olmuş kişilerin bilgisine başvurulmuştur. Çalışmanın birinci bölümünde, portre karikatürünün ne olduğu ve nelere dayandığına, portre karikatürün de benzerliğin yakalanmasında karşılaşılan sorunlara değinilmiş, ikinci bölümünde ise portre karikatürüne öncülük etmiş bazı isimlere sorular yöneltilerek cevaplar alınmış, portre karikatürünün çizilmesindeki sorunların ortaya çıkarılmasına çalışılmış, alınan cevaplar çerçevesinde portre karikatürü çiziminde nelere dikkat edilmesi gerektiği neticesine ulaşabilmek hedeflenmiştir. Bahadır Baruter, Jason Seiler, Memo Tembelçizer, Ümit Yanılmaz, Achille Superbi, Yuri Wolkovich, Halit Kurtulmus Aytoslu ve Mehmet Şenocak ile yapılan görüşmeler ve edinilen bilgiler doğrultusunda öne çıkan problemin ne olduğu anlaşılmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde ise edinilen bilgiler doğrultusunda 18 adet portre karikatür çalışması yapılmıştır. Araştırmanın sonuç bölümünde ortaya çıkan bu sorunların çözümünü sağlayabileceği düşüncesi ile bazı önerilerde bulunulmuştur.
Grafik tasarım ürünü olarak moda portfolyosu ve bir modaportfolyosu şablonu

Bu tez çalışmasında moda ile grafik tasarımın ilişkisi, disiplinler arası işbirliği ile ortaya çıkan moda portfolyoları ve illüstrasyonları hakkında bilgi verilmektedir. Birinci bölümde moda ve moda illüstrasyonunun tarihi süreci özet bir şekilde anlatılmıştır. Devamında moda illüstrasyonu ve illüstratörü kavramlarına değinilerekmoda illüstrasyonunun geçirdiği önemli değişimler örneklendirilmiştir. Tezin ikinci bölümünde öncelikle tasarım alanındaki portfolyolar ve uygulanışına göreportfolyo çeşitleri hakkında bilgiler verilmiştir. Moda alanında çalışmakta olan sanatçı, tasarımcı, stilist, fotoğrafçı ve illüstratörlerin işlerini sergiledikleri sunum araçları olan moda portfolyoları detaylı şekilde incelenerek moda portfolyolarını diğer tasarımportfolyolarından farklı kılan özelliklere değinilmiştir. Bu özelliklerden en önemlileri olan moda skeçleri, hikaye panoları ve malzeme örneklerinin sergilendiği bölümler farklı tarzlarda ve amaçlarda hazırlanan portfolyolarla incelenmiş ve bu örneklerin güçlü yönleri vurgulanmıştır. Bir moda portfolyosunun nasıl hazırlanması gerektiği sorusuna yanıt niteliği taşıyan üçüncü bölümde portfolyo tasarım sürecinde dikkat edilen noktalar, izlenen yol ve uyulan kurallar hakkında bilgilendirmeler yapılmıştır. Tezin dördüncü bölümünde incelenen moda portfolyoları ışığında bir moda portfolyosuşablonu önerisi tasarlanmıştır. Bu şablon yardımıyla moda alanında portfolyohazırlamak isteyen profesyonellerin ve öğrencilerin portfolyo tasarımının ana kurallarına uygun, estetik açıdan ilgi çekici portfolyolar üretebilmeleri amaçlanmıştır.
Sanatsal yaratımda simgesel yaklaşımlar

'Sanat nedir? sorusuna verilebilecek cevap sanat yapıtında aranmamalı, onun doğasından çıkartılmalıdır. Bu düşünce 2000'i yılların sanat anlayışı için de geçerlidir. Gombrich'in daha 1950'ii yıllarda söylediği gibi 'Sanat diye bir şey yoktur aslında. Yalnız sanatçılar vardır' (Gombrich 1997 :596). Bu olgu dünya ve insan ilişkilerindeki çekişmenin gerçekleşmesi olarak da görülebilir. Yapıtın bağımsız karakteri de burada ortaya çıkıyor. Yalnız yapıtın kendi kendine yeterliliği hakkında ne denli kapsamlı bir araştırma yapsak da yapıtı yaratılan bir şey olarak düşünmediğimiz hatta bütünleşmediğimiz yani sanatçının etkinliğine katılmadığımız sürece onun varlığından söz edemeyiz. Denebilir ki bu durumda sadece yapıttan yola çıkarak tanımlama yapmamız mümkün değildir. Dolayısıyla bu düşünce çerçevesinde hazırlanan Sanatsal Yaratımda Simgesel Yaklaşımlar başlıklı çalışma raporu bu alası irdeliyor. Tasarım ve kurgulama sürecine modern yaklaşımlar ve uygulamalarla simgesel denemelere yer verilen bu çalışma raporu, sanatın netliğini simge olarak yanıtlayan bir çalışmadır. İlk iki bölümde sanatta simgesellik, imge-simge, eğretileme-simge, simge-gösterge, simgenesne, anlam- simge gibi kavramlar ilişkisi bağlamında tanımlara ve sanattaki yeri ile ilgili incelemelere yer verilmiştir: Simgesellik bağlamında göstergebilim, anlambilim ve yorambilim yöntemlerinden de yararlanılarak plastik sanatları anlamlandırma yöntemlerine başvurulmuştur. 3. Bölümde, araştırma kapsamında modernizm ve sonrasında simgenesne ilişkisi göz önünde tutularak bu dönemin nesneye bakışı araştırılmıştır. Sözü edilen simge, imge, nesne düşsei gerçekçi çıkış noktası olarak değerlendirilirken modem sanatlar kapsamında simgesel yaklaşımlar tema oluşturacaktır. Çünkü çağdaş heykel sanatında simgesellik, yapıt-simge ilişkisi bağlamında soyut kavramıyla devinen bir ifade şekli olmuştur.
Resim sanatında bir ifade unsuru olarak kent imgesi

'Resim Sanatında Bir ifade Unsuru Olarak Kent İmgesi' başlığı altında hazırlanan bu çalışmada, kent konusu üzerinde yaptığım araştırmalar ve bu konudaki çalışmalarıma yer verilerek, özellikle Batı Resmi'nde İzlenimcilik ve sonrasındaki bazı sanat akımları içerisinde kent konusunu ele alan sanatçılara değinilmiştir. İlk olarak kentlerin ortaya çıkış süreçleri incelenmiş, Sanayi Devrimi'nin gerçekleşmesiyle, teknoloji, fikir ve sanat alanındaki yeniliklerle birlikte ortaya çıkan kentlere değinilmiştir. Teknolojinin akıl almaz bir şekilde ilerlemesi ve beraberinde nüfusun artmasıyla birlikte, kentlerin hızla büyümesinin mimariye olan etkileri de incelenerek, kentleşme sürecinde yaşananlar anlatılmıştır. Sanayi Devrimi'nin etkisiyle, fiziksel çevredeki değişikliklere değinilmiş ve değişen kent düşüncesiyle birlikte sanatçıların eserlerindeki kent konusuna bakılmıştır. Özellikle Batı Resmi'nde, Sanayi Devrimi'nin gerçekleştiği dönem olan 19. yüzyılın ikinci yarısı ve sonrasındaki kent yorumlarına değinilmiştir. Bu dönem içerisinde Empresyonizm, Kübizm, Sürrealizm, Yeni Dışavurumculuk, Foto Realizm, Pop Art gibi sanat akımlarından etkilenmiş olduğum sanatçılara ve bu sanatçıların tuvallerindeki kent görünümlerine yer verilmiştir. Son bölümde ise, 1996 yılından beri ilgilendiğim bir tema olan 'kent' konusunun bir ifade unsuru olarak tuvalimde ne şekilde yer aldığı açıklanmış ve kent yaşamının benim üzerimdeki etkileri anlatılmıştır. Kent görünümlerini farklı bakış açıları içerisinde resmederken fotoğrafın da önemli bir yeri olduğu belirtilmiş ve bir zaman sürecine bağlı olarak bu görüntülerin her ışık altında değişik yorumlarla çalışmalarıma yansıdığı anlatılmıştır.
Grafik tasarımda yeni bir anlam üretme ortamı olarak artırılmış gerçeklik

Grafik tasarım her zaman teknoloji ile yakın ilişki içerisinde olmuştur. Fırçalar ve boyalarla başlayan bu ilişki zamanla gelişerek matbaa ve kağıda, sinema ile hareketli görüntülere, sonra da bilgisayar ortamı ile etkileşimli tasarımlara evrilmiştir. Her yeni aşamada grafik tasarım kendisini yeni çözümler ve yeni eklentilerle zenginleştirmiştir. Kaligrafiyi hurufat ile zenginleştirdiği gibi, birler ve sıfırlardan oluşan görünmez bilgisayar dünyasını da ikonlarla, etkileşimli elemanlarla, hareketli görseller ile ve daha nice ögelerle donatarak insanlar için etkileşilebilir, zengin bir ortam haline getirmiştir. Grafik tasarım gelişiminin her aşamasında bir adım ileri giderek var olan kuramlarını gereğinde yıkıp, gereğinde geliştirerek yepyeni ve daha kuvvetli kuramlarla insanın algı ve ifade dünyasını zenginleştirmiştir. 2000'li yılların ilk çeyreğinde, teknolojinin hızla ilerlemesi ile sayısal dünyada ortaya çıkan, yeni bir ortam olan genişletilmiş gerçeklik bakir topraklar olarak tasarımcıların karşısında durmaktadır. Genişletilmiş gerçeklik içerisinde yer alan artırılmış gerçeklik ortamı, fiziksel dünya ile birebir etkileşim içerisinde olması ile grafik tasarım anlatımına yeni olanaklar sağlamaktadır. Henüz gelişme aşamasında olan bu teknolojinin grafik tasarım ile olan ilişkisinin araştırılması, olanaklarının ve yeni anlatım biçimlerinin açıklığa kavuşturulması bu çalışmanın bel kemiğini oluşturmaktadır. Bu sayede grafik tasarım disiplininin bu yeni ortamda nasıl yer alacağı ve yeni ifade biçimlerine nasıl katkıda bulunacağı ortaya çıkarılacaktır.