turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Digital baskı teknikleri üzerine bir inceleme

1440 yılında, Johann Gutenberg'in ilk kez tipografi tekniğini kullanarak gerçekleştirdiği yapıtıyla, grafik tasarım ve baskı teknolojisinde yeni bir dönem açılmıştır. Zaman içerisinde gelişen teknoloji, toplum hayatını etkilemiş, buna paralel olarak da sanat değişim ve gelişim göstermiştir. Sanatçı yeni anlatım dilleri arayışına girmiş ve pek çok baskı tekniğinin keşfine ve denenmesine neden olmuştur. Geleneksel tekniklerle çağdaş insanın istemlerinin karşılanamaması, 20. yy teknolojisinin sanatçının ufkunu ve anlatım dilini sınırsız boyutlara ulaştırabilen bilgisayar sistemini gerçekleştirmesiyle, grafik sektöründe bilgisayarlı yayıncılık sureci başlamış oldu. Artık uzun süren emekli uğraşlar sonucunda ortaya çıkabilen çalışmalar, bilgisayar teknolojisi sayesinde tek bir kişi tarafından kısa zamanda kolaylıkla tamamlanabilmiştir. İster sanayiye dönük olsun, isterse sanatsal olsun artık tasarımcı hayal ettiği her şeyi tek bir masa üzerinde tasarlayıp, basabilme imkanı bulmuştur. Günümüz teknolojisinde geliştirilmiş olan paket programlar sayesinde tasarım bilgisayar ekranında yapılabilmekte, montaj, renk ayrımı, kalıp alma ve basım gibi işlemler ise digital baskı sistemlerinde kolaylıkla gerçekleşebilmektedir. Gerekli olan tek şey tasarımcının çalışması sırasında kullanacağı programları ve digital baskı sistemini bilmesi ve kullanmasıdır. Tezimin amacı da, gelişen digital teknolojinin, tasarımcının hayal gücünü bile aşabilecek çalışmayı kısa zamanda geleneksel yöntemlerin aksine daha kaliteli sayısız baskılarla alabileceğini göstermektir. Tezimin birinci bölümü; grafik tasarım kavramını ve eski geleneksel özgün baskıresim tekniklerini içeriyor. ikinci bölümde; grafik tasarımının iletişimdeki gelişim evreleri inceleniyor. Üçüncü bölümde; bilgisayarın yapısı, çalışma sistemi ve bilgisayarlı yayıncılık dönemi açıklanıyor. Dördüncü bölümde; tasarımcının kullandığı yazılımlar, özellikleri ve paket programların kullanımı anlatılıyor. Beşinci bolüm; sanayiye dönük çalışmalarda kullanılan baskı tekniklerini ve gelişen digital baskı sistemlerini içeriyor. Altıncı bölümde ise; sanatsal özgün digital baskı teknikleri ve çalışmaları yer almaktadır.
Nesnelerin görünmeyen yüzü

insanın 'bilmesine konu olan her şey' olarak da ele alınan nesne, aynı zamanda insanın kendisini tanımasının ve bilmesinin bir aracı, yani kendisini yaratma sürecinin de bir göstergesidir. Sanatın tarihi insan ve nesne ilişkisi olarak ele alındığında, insanın bazen nesneleri taklit ettiği, bazen sembolleştirdiği, bazen de düşünsel bir varlık olarak ele alıp yeniden yorumladığı görülmüştür. Bu bağlamda insan ve nesne ikilisi sürekli bir etkileşim içerisindedir. Teknolojinin gelişimine paralel olarak büyük bir hızla değişen yeni toplum yapısı, kendi yaşam biçimini oluşturmakta zorlanan insanı kendisine ve doğaya yabancılaştırmıştır. Bunun sanata yansıması, sanatçının nesneleri o güne kadarki alışkanlıklarının dışına çıkarak, yani nesnelerin dış görünümlerinden uzaklaşarak kendince algılayıp yeniden düzenleme gereksinimini doğurmuştur. 'Varoluş'un anlamını gerçeği arayarak bulmaya çalışan insan, 'doğaya egemen ' olabilmenin yanı sıra evrenin gizemli sonsuzluğu içinde kendisini güvende hissedebilmek adına doğanın ve doğadaki ilişkilerin 'düşünsel boyutta organizasyonuna yönelerek kendisini anlamlandırma çabası içinde olmuştur. Rönesans'a kadar sanatçılar bir anlamda her şeyi totemin, kralın ya da tanrının gözüyle görmekteydiler. Fakat Rönesans'tan itibaren insan birey olduğunu fark edip, birey olarak da aklına güven duymaya başladığı için doğaya karşı kendinden emin bir tavrı vardır. Bu nedenle, eski sanatlarda -Klasisizm, Romantizm ve Rönesans'ta- insan bütün varlıklardan üstün, asil ve ayrıcalıklı olduğunu düşünmüştür, insan aklına olan bu güvenle birlikte sanatçılar için de nesnelerin dış görünüşleri değil, nerdeyse unutulmuş iç gerçekliği ilginç hale gelmeye başlamıştır. Bu araştırma kapsamındaki resim çalışmalarında dış dünyadan alınan izlenimlerle kişisel birikimlere bağlı olarak nesneleri görme biçiminde oluşan değişimler; kişinin kendisini ve dolayısıyla evreni anlamasına, 'varoluş' u sorgulamasına olanak tanıyıp, yaşamı anlamlandı rabilmede yeni açılımlara ulaştırabileceği fark edilerek, nesnelerin görünmeyen asıl gerçekliğine, yani kendi gerçekliğine ulaşabilmenin yollarını açmıştır. Bu çalışma sürecinde yaşanan plastik sorunları anlama ve çözüm çabalan, yeni arayışları ve çözüm yollarını da beraberinde getirmiş ve evrenin sonsuz zenginliği içindeki gizemi 'kendiliğindenliği'nden kurtarıp yeniden anlamlandırılabilineceğinin farkmdalığı ile kendi farkındalığının yaşanmasına olanak tanıyabilmiştir.
Kırmızı Oda bağlamında sanat yapıtı ve izleyici ilişkisi

'Kırmızı Oda' adlı yapıt, çalışmalarına 2003'de başladığım, 2004'e sonlandırdığım bir çağdaş sanat yapıtıdır. İşin en büyük özelliği, sürecim açısından yeni bir araştırma konusu içermesi ve tarihsel bağlamları doğru şekilde tespit edilmiş yeni çalışma alanları yaratmasıdır. Kırmızı Oda, sanat tarihi içinde farklı dönemlerde ve farklı bağlamlarda içerik olarak ele alınmış; sanat yapıtı ve izleyici ilişkisi üzerine yoğunlaşmış bir yapıttır. Çağdaş Sanat'in en önemli problematiklerinden biri olan; sanat ve izleyici ilişkisi, modern sanat edimlerinden farklı olarak, izleyicinin yapıtı 'yaşaması' ve kimi zaman birebir katılımı gibi durumları içerir. Sanat tarihine bakıldığı zaman, özellikle yukarıda bahsettiğim olguyu sorgulayan bazı yapıtları, dolayısıyla bazı sanat akımlarını ve sanat hareketleri görüyoruz. Dada hareketiyle başlayarak, 1950'lere gelindiğinde Sitüasyonistlerin ve sonrasında Kavramsal Sanat içinde yer alan bazı yeni disiplinlerin, izleyici alışkanlıklarını tersine çevirmek düşüncesi üzerine kurulu yapıtlar verdiğini görüyoruz. Bu akım ve hareketlerin, söz konusu problematik üzerinden işleyen çalışmaları, kimi zaman birer amaç olarak, kimi zamansa birer araç olarak ele aldığını söyleyebiliriz. 'Kırmızı Oda' isimli çalışma ise, bu yapıtların devamı niteliğini taşımıyor. Fakat içerik bağlamında, benzer anlam katmanlarına sahip bir yapıt. Dolayısıyla bu eser metni, hem kendi sürecimi ve sanatsal anlamda bulunduğum noktayı sorgularken, hem de çağdaş sanatın temel sorunsallarından birine ışık tutuyor.
Gerilla sanatı, gerilla reklam ve gerilla pazarlama ilişkisi

Görselliğin öneminin arttığı günümüzde bir görsel iletişim şekli olarak gerilla sanatı aktivitelerinin insanlarda ilgi uyandırdığı görülmektedir. Gerilla sanatı yaratıcı, sıra dışı ve etkileyici olma özelliğiyle reklam ve pazarlama sektörünün ilgisini çekmiş ve bu alanda kullanılmaya başlamıştır. Günümüz işletmeleri rekabet ortamında konumlanabilmek, ürünlerini hedef kitleye tanıtabilmek, duyurabilmek ve onlarda kalıcı bir iz bırakabilmek için gerilla pazarlama ve gerilla reklamcılık uygulamalarına yönelmişlerdir. Bu çalışmada Türkiye'de yeni yeni yer verilmeye başlanan gerilla reklamlarının sanat, tasarım ve pazarlamayı içerecek şekilde uygulama ve teorik açıdan incelenmesi ve uygulanacak anket çalışmasıyla Türk toplumunda 'gerilla reklam' algısının ne düzeyde olduğu hakkında yüzdesel verilerin elde edilmesi amaçlanmıştır. Bu doğrultuda; çalışmanın literatür bölümünde sırasıyla gerilla sanatı, gerilla reklam ve gerilla pazarlama kavramsal açıdan incelenmiş, bu üç kavramın Türkiye'deki durumu ve aralarındaki ilişki ortaya konmuştur. Çalışmanın uygulama bölümünde ise Türk toplumundaki gerilla reklam algı düzeyini belirlemek maksadıyla 10 adet gerilla reklam görseli üzerinden oluşturulan bir ölçek İstanbul ili Avrupa yakasında 20-46 yaş aralığında üniversite ve üstü mezun olanlardan kolayda örneklem yöntemiyle seçilen 105 kişiye uygulanmıştır. Araştırma kapsamında her bir reklam için katılımcıların 'verdiği cevaplar' ile hazırlanan reklamın tüketicide oluşturmak istediği etki doğrultusunda 'beklenen cevaplar' karşılaştırılmıştır. Buna göre katılımcıların çoğunluğu 10 reklamın 4'ünü beklendiği şekilde algılamış, geri kalan 6 reklam ise katılımcıların çoğunluğunda beklenenden farklı şekilde algılanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular literatür ışığında yorumlanarak araştırma sonuçları değerlendirilmiştir.
Resimde zaman kavramı

11 SANATTA YETERLİK TEZ ÖZÜ RESİMDE ZAMAN KAVRAMI Rıdvan COŞKUN Resim Ana Sanat Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eylül 2004 Danışman: Prof Atilla ATAR 'Resimde Zaman Kavramı' adlı bu tez, insanın iki boyutlu bir yüzeyde üçüncü boyutu arama çabalarına, zaman kavramını da ekleyerek dördüncü boyuttan bakış sürecine, resim sanatı tarihinde nasıl gelindiğini anlatmayı amaçlar. Bu tez, resmin yaratıcısı olan insanın yarattığı mekanları, zamanlan ve resmin sanatçısının içinde bulunduğu gerçek ama belki de bugün sanal olabilecek dış dünya betimlemelerini ve de sanat kavramı içerisine gizlenmiş bulunan gerçekliğin değişen anlamlarını, zamanın sonsuz ya da sonlu yapısı içerisindeki yerlerini değerlendirmeyi amaçlar. Her şeyi bir değişim ve dönüşüme uğratan zaman kavramı, resim sanatını da bir değişim ve dönüşüme uğratmıştır. Bu tezin ana çerçevesini, resim sanatını değiştiren zaman, zamanı değiştiren resim sanatı, yaşama serüveni içerisindeki insanın yaratıcılığını etkileyen toplumsal, ekonomik, siyasi ya da teknolojik gelişmelerin sanatla ilişkisi oluşturmaktadır. Araştırma, tarama modelinde gerçekleştirilmiş; kaynaklar kütüphane, YÖK., internet, dergi ve konu ile ilgili kaynakların incelenmesi ile oluşturulmuştur. Araştırmanın evreni ise Avrupa resim sanatı içerisindeki gotik sanat ile günümüz resim sanatı arasındaki süreçtir. Araştırmanın birinci bölümünde, zaman ve sanat kavramlarının geçmişş ve bugün içerisindeki anlamlarına ve tanımlarına açıklık getirilerek ileriki bölümlere ışık tutmak amaçlanmıştır. Ill Mutlak zamanlar olarak ele alınan ikinci bölümde ise, dini betimlemelerle oluşturulan resimlerin, sonsuz bir cennete ulaşmak için insanlara yol göstermesi ve sonsuz bir öteki dünya imajının insanın kafasında nasıl yaratıldığı ele alınmıştır. Üçüncü bölümde, devingen zaman anlayışının barok resimle ilişkisi, resimde ışığın yarattığı hareketin zamanla ilişkisi ile bağlantılı olarak ele alınmıştır. Dördüncü bölümde, klasisizm, romantizm ve tarih kavramları zaman kavramı ile ilişkilendirilerek ele alınmış, zaman ve sanat kavramlarına bilimsel, felsefi bir yaklaşım getiren Hegel ve Kant gibi iki önemli felsefecinin düşüncelerine yer verilmiştir. Elindekini avucundakini yitiren insanın, gelecekten korkan insanın, geçmişşe sığınma arzusu ile resim sanatı arasındaki ilişki de bu bölümde ele alınmıştır. Modern zamanlar olarak adlandırılan beşinci bölümde, insanın zamanı yakalama ve resim yapma çabalarının geldiği son nokta ile empresyonizmden soyut sanata kadar resim sanatının zamanla olan ilişkisi ele alınmıştır. Altıncı ve son bölümde ise, çok zamanlılık ve çok anlamlılık olarak ele alman konu başlığı altında, geçmişşle gelecek arasındaki bir köprüye benzetebileceğimiz, parçalanmış zamanlan ve anlamları yakalamaya çalışan insanın postmodern sanatına değinilmektedir. Özetle, 'Resimde Zaman Kavramı' adlı bu araştırmada insanın iki boyutlu yüzeye bıraktığını sandığı ancak dört boyutlu bu dünyaya ait olan iz' in yani imgenin resim sanatındaki değişimi ve dönüşümünün zaman kavramı ile ilişkisi incelenmiştir.
Türkiye'de 7-9 yaş grubu çocuklarına yönelik repertuar destekli klasik gitar eğitimi programı hazırlanması ve etkililiğinin sınanması

Bu araştırma, Türkiye'de 7-9 Yaş Grubu Çocuklarına Yönelik Repertuar Destekli Klasik Gitar Eğitimi Programı Hazırlanması ve Etkililiğinin Sınanması üzerinedir. 7-9 yaş grubu çocuklarına, klasik gitar becerilerini gözlemlemek ve metot, repertuar ve görüntülü vcd kaydı ile farklı şekilde eğitim alan deney grupları arasında anlamlı farklılık olup olmadığını incelemek için, altışarlı 3 grup olarak 18 öğrenciye bir deneysel çalışma uygulanmıştır. Araştırmanın başlangıcında sosyo-ekonomik düzey ve cinsiyet değişkenlerine göre deney grupları eşitlenmiştir. Deney gruplarına 7 ay süresince ortalama olarak haftada üç saat klasik gitar eğitimi verilmiştir. Araştırmada son test modeli kullanılmıştır. 1. Deney grubuna çocuklar için hazırlanmış Castet klasik gitar metodunun eğitimi, 2. Deney grubuna Castet metodu ve araştırmacı tarafından oluşturulan klasik gitar repertuarının eğitimi, 3. Deney grubuna ise Castet metot, repertuar ve bunların kayıtlarını içeren görüntülü vcd kaydının eğitimi uygulanmıştır. Eğitimin sonunda deney grupları arasında bir fark olup olmadığını incelemek amacıyla ölçü aracı olarak 'Klasik Gitar Performans Testi' geliştirilerek gruplara uygulanmıştır. Bu sayede oluşabilecek bir değişimin gitar eğitimi üzerindeki etkileri de izlenmiştir. Araştırmada kullanılan istatistiksel çözümlemelerin önemli görülen bazı analiz sonuçlan şöyledir. Araştırmada bütün gruplara uygulanan ve araştırmanın temelini yönlendiren Castet'in klasik gitar metodu Türkiye'deki 7-9 yaş grubu çocuklarına da başarıyla uygulanabilirliği görülmüştür. 2. ve 3. deney gruplarına metot ile eğitimin yanında uygulanan repertuar eğitiminin 1. deney grubuna uygulanan yalnızca metot eğitimine kıyasla etkili bir eğitim aracı olduğu görülmüştür. 3. deney grubuna metot ve repertuar yanında uygulanan görüntülü vcd kaydı eğitiminin, 1. deney grubuna uygulanan yalnızca metot eğitimine kıyasla hızlandırıcı bir etkiye sahip olduğu, 2. deney grubuna uygulanan metot ve repertuar eğitimine kıyasla ise etkin bir eğitim aracı olmadığı görülmüştür.
Çağdaş Fransız resminde jestüel yorum ve Erdal Alantar

Çalışmada, Çağdaş Fransız resmindeki jestüel yorum anlayışının, uzun yıllar yaşamını Fransa'da sürdürmüş olan ressam Erdal Alantar'ın sanatı ile olan ilişkisi incelenmektedir. Bu amaçla, araştırmamızın temelini oluşturan Çağdaş Fransız resmindeki, jestüel yorum, soyut sanat, Paris Ekolü gibi kavramların net olarak anlamlandırılması, çalışmamız süresince özellikle dikkat edilmesi gereken husus olmuştur. Bahsedilen kavramlar, bulgular bölümünde geniş bir şekilde incelenmeye çalışılmıştır. Sonuç bölümünde ise, tüm bu kavramların birbirleri ile nasıl bir ilişkide oldukları ve Erdal Alantar'ın sanatı üzerine etkileri tartışılmıştır. Fransız sanatı, Paris'in uzun yıllar sanatın merkezi olma özelliğini korumasına neden olurken, dünya sanatına da yön vermiştir. Özellikle I. ve II. Dünya Savaşları sırasında dünyanın birçok yerinden gelen, kentin sanat ortamında var olmaya çalışan avant-garde sanatla uluslararası bağlantılar kuran sanatçılar, Paris Ekolü olgusunu yaratmıştır. Sosyal ve kültürel bir fenomen olarak nitelendiren bu oluşuma, kente gelen göçmen sanatçılar kendi kültürleriyle değerler kazandırmaktadır. Kökleri 18. yüzyıla kadar uzanan Fransız-Türk kültürel yakınlaşması, sanat alanında 'Paris Tutkusu' olarak nitelendirilebilecek olan bir olgunun doğmasına neden olmuştur. Kendi imkanlarıyla ya da devlet bursuyla Paris'e gönderilen Türk ressamlar yurda döndüklerinde Çağdaş Türk sanatının oluşumuna yön vermişlerdir. Bu nedenle, Çağdaş Fransız resmi ve jestüel yorum gibi kavramların incelenerek, Paris Ekolü'nün son temsilcilerinden olarak nitelendirilen Erdal Alantar'ın sanatına yansımalarının belirlenmesi, Türk sanatına kazanımları ve kültürel etkileşimini belirleyebilmek açısından önemli görülmüştür. Sonuç olarak Çağdaş Fransız resminde var olan jestüel yorum Alantar'ın sanatında klasik müzik eşliğinde oluşturduğu lirik soyut resimlerinde kaligrafik etkilerle görülmektedir.
Güncel sanat pratiğinde video oyun sanatı

Birçok insan için bilgisayarlarla ilk temas noktası olan video oyunlarının 1980'lerde sanatla kurduğu ilişki uzun bir süre dikkate alınmamıştır. İ lerleyen zamanlarda bilgisayar sanatı, etkileşim sanatı, dijital sanat ve yeni medya sanatı gibi farklı sınıflandırmalar altında bilgisayar tabanlı işlerin üretimindeki artışla birlikle video oyunları tekrardan gündeme gelmiştir. Özellikle son çeyrek asırda bir takım sanatçılar dijital ortamları oyun-tabanlı işler üretmek için kullandıkları gibi kültürel bir form olarak da kendini ispatlayan video oyunlarından etkilenerek geleneksel sanat yapıtları üretmeye başlamışlardır. Bu çalışmada video oyunları ile dijital ve geleneksel sanat pratiklerinin kesiştiği alanları incelemek ve video oyun sanatına bütünüyle odaklanılarak sanatsal pratiğin bu alanından yükselen seslere dikkat çekmek hedeflenmiştir. Bu tezde; Video oyunları ile yapılan veya video oyunlarından etkilenmiş sanat yapıtları incelenerek, video oyun sanatı alanına bütünlüklü bir genel bakış sunulmaktadır. Aynı zamanda bu alandaki teorisyen ve uygulayıcılar tanıtılarak, onların yaptığı tanımlamalar, ortaya koydukları yeni kavramlar ve çalışmalarına yer verilmiştir. Bu tanımlar doğrultusunda bir takım kategoriler oluşturulmuş ve video oyun sanatının teorik çerçevesi ortaya konulmuştur. Bu çalışmada, video oyunları ve güncel sanat arasındaki ilişkinin gelişimi, video oyun sanatında eleştirel bir dilin ne denli önemli bir rol oynadığı ve bu dilin zamanla olgunluğa ulaşarak nasıl sosyal kabul gördüğü irdelenmektedir. Henüz genç olmasına rağmen geniş ölçüde farklı biçim ve tekniklerin gelişimine kaynaklık eden video oyun sanatının günümüzde etkin ve tutarlı bir sanatsal hareket olarak varlığını her geçen gün hissettirdiği görülmektedir. Bu çalışma; video oyun sanatının sunduğu yeni ifade biçimleri, teknik yönelimler ve algılama modelleri üzerine çok yönlü bir irdelemeyi içermekte ve bu alanın teorik altyapılarla kurduğu ilişkilere dikkat çekmektedir.
Okul öncesi çocukların çocuk kitaplarındaki resimlere ilgisi

Günümüzde gelişen teknoloji ile birlikte rekabet, rekabetle birlikte insan profiline duyulan ihtiyaç her geçen gün biraz daha artmıştır. Teknoloji alanındaki bu değişim toplum yapısında bazı önemli değişimlere sebep olmuştur. Gelişen teknoloji ile eğitim materyallerinde de önemli bir değişim gözlenmektedir. Yine de şüphesiz basılı eğitim araçlarının başında kitaplar gelmektedir. Birey yaşamın hemen her evresinde kitaplardan yararlanabilmektedir. Bireyler toplumu oluşturmakta ve okuma kültürüne sahip toplumların bilim, sanat ve kültürel birçok alanda ileri olduğu hemen herkes tarafından bilinmektedir. Toplum alanında yaratılacak bu köklü değişimin temelleri ise erken çocukluk döneminde kazandırılmaktadır. Erken çocukluk döneminde sevdirilen kitaplar, bir sonraki basamaklarda okuma isteğine katkı sağlamaktadır. Bu dönemde okuma yazma bilmeyen çocuklar en çok kitap tasarımı ve illüstrasyonlar aracılığıyla kitaplar ile bağ kurmaktadır. Ancak ticari kaygılar ile denetimsiz olarak piyasaya sürülmüş hikaye kitabı seçimlerinde, ailelere, öğretmenlere, yayınevlerine ve daha birçok birime sağduyulu, bilinçli ve sanatçı duyarlılığına sahip olarak büyük görevler düşmektedir.
1960 ve sonrası batı sanatının estetik algısı

Sanat, insanlık tarihinin başlangıcından bu yana her zaman var olurken varlık sebebi hiçbir zaman aynı kalmamıştır. Öyle ki yaşamın içinde bir etkinlik olan sanat, devamlı bir gelişim ve değişim içinde olan dünyaya paralel olarak sürekli bir devinim göstermiş ve gelişmeye devam etmiştir. Estetik konusu ise resim sanatında başat bir kavram olarak karşımıza gelmektedir. Birçok düşünürün, sanatçının üzerine tanımlamalar ve teoriler geliştirdiği estetik konusu, yaşanılan çağın tarihsel gelişmelerinden, kültürel, ekonomik, politik, sosyolojik, dini, ahlaki, teknolojik, psikolojik, felsefi birçok unsurdan etkilenerek tıpkı sanat gibi sürekli bir değişim geçirmiş ve ilerleme göstermiştir. Bundan dolayıdır ki resim sanatında da her dönemin kendine özgü bir estetik algısı geliştirdiği gözlenmiştir. Bu tez çalışmasında 20. Yüzyıl Batı Sanatında estetik olgusunun bütünüyle terkedilmesiyle, anti-estetik haz ve anti görsel deneyimleriyle ön plana çıkan Kavramsal Sanattaki estetik algının izleri sürülmeye çalışılmıştır. İlk bölümde, estetik kavramı ve bazı felsefi düşünürlerin estetik anlayışı konuları incelenmiştir. İkinci bölümde, 14. yüzyıldan 20. yüzyıla kadar sanat akımlarının estetik algısı doğrultusunda gelişme gösteren yapıtlardan örnekler, toplumsal ve düşünsel olarak ele alınmış ve değişen estetik algısı ekseninde Batı sanatının geldiği süreçler, içindeki oluşumlar, eğilimler, sanatçıların üretimleriyle incelenerek ortaya konulmaya çalışılmıştır. Avangard sanat anlayışlarıyla birlikte estetik normların yaşadığı kırılmalar sonucu birincil kaygı olmaktan çıkan estetik normlar Kübizm, Fütürizm, Alman Dışavurumculuğu gibi akımların üretimleriyle ele alınmıştır. Ardından günlük hayattan sıradan nesnelerin sanat statüsüne yükselmesiyle ilgili olarak Dada ve Duchamp, Duchamp sonrası Estetik algısı (Sürrealizm, Neo-Dada, 2. Dünya Savaşı ve Avrupa'da Yeni Figüratif Sanat, Soyut Dışavurumculuk gibi akımlar) incelenerek çeşitli sanatçıların eserlerine yer verilmiştir. Tezin son bölümünü oluşturan üçüncü bölümde ise anti-estetik duruşun günümüz sanatında etkisi süren önemli yansımalarından biri olan Kavramsal Sanat ve içerisindeki oluşumların estetik anlayışları, konu dahilinde üretim yapmış olan sanatçılardan örneklere yer verilerek incelenmiş olup 1960 ve sonrası Batı Sanatının estetik algısı ortaya konulmaya çalışılarak anti-estetik algıya nasıl gelindiği sorularına cevap aranmaya çalışılmıştır.
14. yüzyıldan 19. yüzyıla kadar batı resim sanatında canlı model

14. YÜZYILDAN 19. YÜZYILA KADAR BATI RESİM SANATINDA CANLI MODELCanalı model'in Tarih öncesi çağlardan günümüze kadar süregeldiği ve halen varlığını sürdürdüğü bilinmektedir. Tarih süresince canlı modelin ve modelin sanat eğitiminin vazgeçilmezi olarak bilinmesi onu sanatın kaynağı olarak ta nitelendirmemize olanak tanımıştır. Yüzyıllar boyunca atölyelerde ve eğitim kurumlarında sanat eğitimi için canlı modellerden ve modellerden, insan bedeninin yapısall özellikleri araştırılmış, incelenmiş ve öğretile gelmiştir. Özellikle de İnsan bedeninden hareketle canlı model ve modelden uygulama çalışmalarının öğreticilik ve bireye estetik anlayışlar kazandırması bize bu araştırmanın önemini hissettirmiştir. Araştırma dört bölümden oluşmaktadır;Araştırmanın İlk Bölümde; Temel kavramlar ele alınmıştır. . İkinci Bölümde; Canlı Model ve Uygulama Aşamalarına, değinilmiştirÜçüncü Bölümde; Canlı Model Kavramı ve Sanat Kuramları İlişkisi başlığı altında, konulara değinilmiştir. Dördüncü ve Son Bölümde ise; Tarihsel kronolojik bağlamda Batı Resim Sanatında Model ve Canli Model; (Prehistorya, Mısır, Mezopotamya ve Yunan uygarlıklarına değinilecek, Orta Çağ, Rönesans, Maniyerizm, Barok, Rokoko ve 19. yüzyıl sanat akımları), süreçleri ele alınmıştır.
Resimsel öge olarak geometrik biçimler

Yirminci yüzyıl başlarından günümüze kadar, başta Fransa Almanya, Hollanda, Rusya, İngiltere ve A. B. D. olmak üzere dünyanın birçok ülkesinde, yirminci yüzyıl ortalarından bu yana da Türkiye'de birçok sanatçı, resimlerinde geometrik biçimleri resimsel öge olarak kullanmaya başlamışlardır. Adı geçen ülkelerde, resimlerinde doğrudan geomet- rit biçimler kullanan sanatçıların yapıtları gözden geçirilerek, o çalışmaların ışığında, kendi sezgi, bilgi ve kesintisiz araştırmaların sonucunda çağdaş bir resim dili ve düşüncesi geliştirme çabası güdülmüştür. -. Çalışmalar, temelde non-frgüatif anlayıştadır. Kare, dörtgen, üçgen, yatay-dikey çizgi, renk ve ışıklı renk planları, bu çalışmalarda başlıca öğelerdir. Araştırma konusu doğrultusunda birçok çalışma yapılarak bunların içinden amaca uygun altı adet, değişik ölçülerde yağlı boya resim tez çalışması olarak, araştırmada yer almıştır.
Modern resim sanatı ve grafik tasarım ilişkisi

Modern sanatın doğuşundan günümüze hem sanatın hem de grafik tasarımının geldiği boyutlar hızla değişmektedir. Her geçen gün yeni teknolojilerin üretilmesiyle hem günlük hayatımızın içinde, hem de tasarım dünyasının içinde değişimler yaşanmaktadır. Tasarımın bir iş disiplini olarak kabul edilmesinin sonrasında gelişen bu süreçte grafik tasarımcıları hem teknoloji hem de reklam sektöründe çok önemli ürünler ortaya koymuşlar ve koymaya devam etmektedirler. Bu noktadan hareketle aslında tez bu ilişkiler yumağını incelerken gelişen teknoloji, reklam-marka ilişkisi ve bu noktada grafik tasarımı ve tasarımcısının etrafında bir teorik çerçeve oluşturmuştur. Bu tezin amacı, modern resim sanatının, grafik tasarımına etkisini tarihsel süreç içerisinde inceledikten sonra günümüzde grafik tasarımının marka özelinde etkisini de ortaya koymayı amaçlamaktadır. Tarihsel süreçten yola çıkan çalışma günümüzdeki etkileri de atlamadan tarihsel bir bütünlük içerisinde bir çalışma üretmeyi de hedefler.