turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The concept of single-member company in EU Law and its reflections in Turkish Law

Avrupa Birliği Hukuku'nda Tek Kişilik Şirket Kavramı ve Bu Kavramın Türk Hukuku'ndaki Yansımaları? adlı bu çalışmada, yirmi birinci yüzyıl küresel dünyasının ekonomik bir gerçeği olan, tek kişilik şirket kavramının tarihsel temelleri ve bu şirket tipinin çeşitli yargı çevrelerince kabul görme gereksinimi incelenmektedir. Çalışma, tek ortaklı şirket kavramını, Avrupa Birliği sınırları içinde serbest dolaşımın sağlanması ve Avrupa Birliği üyesi devletler ile diğer devletlerdeki şirketlerin uluslararası rekabeti bağlamında, önemli bir araç olarak görmektedir. Bu çalışmadaki tartışma noktalarının birer parçası olarak, Avrupa Birliği'nin İşleyişine İlişkin Antlaşma'nın 49 ve 54. maddeleri arasında düzenlenen, şirketlerin sınır ötesi yerleşimini kolaylaştıran Avrupa Birliği müktesebatı ve Avrupa Birliği Adalet Divanı içtihatları, Avrupa Birliği'nde şirketler hukukunun uyumlaştırılmasının temel unsurlarındandır. Özellikle, Avrupa Birliği şirketler hukuku alanındaki direktiflerin amacı; yüksek seviyede uyumlaştırmayı sağlamak ve yerleşim serbestisini koruma altına almaktır. Bu bakımdan, Tek Kişilik Sınırlı Sorumlu Ortaklıklara İlişkin Avrupa Konseyi On İkinci Yönergesi'nin üye devletlerin yerel hukuklarında uygulanma metodları bu çalışmada araştırılan esaslı unsurlardandır. Bu çalışmanın temel amacı On ikinci Yönerge hükümlerinin, yüksek seviyede uyumlaştırma amacını gerçekleştirmeye yetip yetmediğini belirlemek, öte yandan, Avrupa Birliği Hukuku boyutundaki bu düzenlemelerin, Avrupa Birliği üyeliğine aday bir ülke olarak, Türkiye'deki uygulamalara doğru yansıyıp yansımadığını ortaya koymaktır. Bu bağlamda tartışma, tek kişilik şirket kavramının Türk şirketler hukuku teorisi ile bağdaşıp bağdaşmadığı ve gelişen ticari yaşamın ihtiyaçlarına cevap verip vermediği noktasında oluşacaktır.
Akdeniz Eylem Planı'nın Türk-Yunan ilişkilerine etkisi

1996 yılında Akdeniz Eylem Planı ve Barselona Sözleşmesi kapsamında hem çevre hem de kullanma konularım ele almak ve özellikle Akdeniz Gündem 21 bölgesi uygulamalarım koordine etmek amacıyla 'Akdeniz Sürdürülebilir Kalkınma Komisyonu kurulması kararlaştırılmıştır. ASKK'ın her yıl olağan hükümetlerarası toplantılarında kısa, orta, uzun vadeli çalışma grupları konu başlıkları ve gündem maddeleri ile bir sonraki toplantının yeni başlıkları belirlenmektedir. Sürdürülebilir kalkınma faaliyetleri ASKK tarafından yönetilmektedir. Akdeniz'e kıyıdaş iki ülke olan, Akdeniz Eylem Planı kapsamında faaliyetlerini yürüten ve Barselona Sözleşmesine taraf olan Türkiye ve Yunanistan'ın arasındaki sorunları: Doğu Ege adalarının yeniden silahlandırılması, Aidiyeti tartışmalı ada, adacık ve kayalıkları sorunu, karasuları sorunu, Ege hava sahası ve Fır hattı sorunu. Kıta sahanlığı sorunu, Kıbrıs sorunu olarak gömlekteyiz. Yunanistan Ege Deniz'inde Akdeniz Eylem Planı kapsamında özel Koruma Alanları ve Biyolojik Çeşitlilik prokolüne kendi menfaatleri çerçevesinde çevre faktörünü araç olarak kullanarak siyasal çıkar sağlamak suretiyle deniz yetki alanlarındaki bazı bölgeleri tek taraflı olarak özel koruma alanı ilan ederek mevcut sorunlara yenilerini katmakta, bu husus iki ülke arasındaki ilişkilerde gerilmelere neden olmaktadır. Ege Deniz' inin kendine özgü özellikleri olan yan kapalı bir deniz olduğu unutulmamalıdır. Ege Deniz'inde sorunlara çözüm aranırken problemler birbirine karıştırılmamalı, sorunların çözümü için uzlaşmacı olmalı, hakkaniyet ilkesine uyan bir tavır sergilenmelidir. Türkiye gerek Akdeniz Biyolojik Çeşitlilik ve Özel Koruma Alanları protokolü gerekse diğer ortamlarda, Yunanistan'ın faaliyetlerim izleyerek ulusal politikalar olarak dengeleyici faaliyetler yaratmak durumundadır. Türkiye taraf olduğu protokollere dayanarak işbirliğini zorlayan bir tutum içerisinde bulunmalıdır.
The impact of lisbon treaty on the European Union foreign policy actorness: The case study of Arab-Israeli conflict

Bu tezin amacı, Lizbon Antlaşması'nın AB'nin dış politika aktörlüğü üzerindeki etkisini değerlendirmektir. Dört ana aktörlük kriteri olan tanınma, otorite, özerklik ve uyum, bu tezde AB'nin dış politika aktörlüğünü araştırmak için Ortak Dış ve Güvenlik Politikasının tarihsel gelişimi bağlamında kullanılan ana araçları oluşturmaktadır. Lizbon Anlaşmasının bu tezdeki araştırmanın karşılaştırma noktası olarak seçilmesinde, AB'nin üye devletlerinden ayrı bir dış politikaya sahip olma amacına hizmet eden en kapsamlı kurumsal değişikliklerin çerçevesi olması önemli rol oynamıştır. Bu nedenle, bu tez çalışmasında, Lizbon Anlaşmasının tutarlı ve özerk bir Avrupa dış politikasının geliştirilmesi konusunda umut verici kurumsal değişimlerinin, AB'nin uluslararası arenada uygulanagelen dış politika ve güvenlik politikası eylemlerine gerçekten katkısı olup olmadığı incelenmiştir. Bu analizi sağlam bir zemin üzerine inşa etmek için, AB'nin Arap-İsrail Çatışmalarındaki dış politika performansı ile Lizbon Antlaşması değişiklikleri arasındaki tutarlılık bir örnek olay incelemesi olarak seçilmiştir. Yapılan analiz sonucunda, bu tez, AB'nin Lizbon Antlaşması ile uluslararası aktörlük elde edemediğini öne sürerek, AB aktörlüğüne dair realist perspektifi desteklemektedir. Bu başarısızlığın başlıca nedeni ise, Lizbon Antlaşması değişikliklerinin üye devlet politika tercihlerinden bağımsız olarak bir AB dış politikası sağlamadaki etkisizliğidir.
Scenarios on the European Union's role in the Kosovo question

Bu çalışma, Avrupa Birliği'nin Kosovo sorununun çözümünde oynayacağı rolleri senaryolar yoluyla incelemiştir. Avrupa Birliği'nin Güneydoğu Avrupa için İstikrar Paktı ve Katılım ve İstikrar Süreçleri çerçevesinde bu bölgeyle ilgilenmesi üzerinde kısaca durulmuştur. Avrupa Birliği'nin Kosovo sorununda şimdiye kadar oynadığı rol ekonomik, siyasi boyutlarıyla incelenmiştir. Kosovo sorununun çözümüyle ilgili senaryolar iyi ve kabus senaryoları olmak üzere ikiye ayrılmıştır. İyi senaryolar Kosova'nın bağımsızlığı ve Sırbistan ile birlikte Avrupa Birliği'ne üyeliği ve Kosova'nın tek başına Avrupa Birliği üyeliğini kapsamaktadır. Kabus senaryoları ise Kosova'nın parçalanmasından, başta Makedonya ve Bosna'nın toprak bütünlüklerinin bozulmasına ve Güneydoğu Avrupa'nın istikrarsızlaşmasına, büyük Kosova ve geniş Arnavutluk projelerinin gerçekleşmesine kadar farklı alt başlıklardan oluşmaktadır.
Euro-mediterranean partnership compared to broader Middle East and North Africa initiative: Competing or complementary projects?

Komunizmin ideolojik olarak başarısızlığa uğramasının ve Köktendinci İslamın yükselişe geçmesinin ardından Soğuk Savaş'ın doğu-batı ekseni kuzey-güney eksenine döndü ve Soğuk Savaş sonrası döneminin Avrupa Birliği'nde ve Amerika Birleşik Devletlerin' de güvenlik kaygılarında değişikliklere yol açtı. Bu dönemde, Ortadoğu ve Kuzey Afrika bölgesindeki ekonomik çıkarlarını koruyabilmek ve terörizm, başarısız devletler, organize suçlar, toplu yıkım silahlarının yayılması gibi yeni tehditlerle başa çıkabilmek adına AB ve ABD bazı projeler geliştirdi. ABD'de 11 Eylül 2001 tarihinde gerçekleştirilen terör saldırıları ve onu takiben Madrid, Londra ve İstanbul'da El-Kaide'nin gerçekleştirdiği terör saldırıları bir taraftan zaten yürürlükte olan Avrupa-Akdeniz Ortaklığı gibi süreçlerin güçlendirilmesine neden olurken, diğer taraftan da ABD'nin dış politikasını değiştirmesine ve 'uluslararası terörizme karşı savaş' anlayışına dayalı Bush Doktrinin 2002 yılında ortaya çıkmasına ve bununla beraber yeni çok taraflı bir insiyatifin Geniş Ortadoğu ve Kuzey Afrika İnsiyatifi'nin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bu tezde, AB'nin projesi Avrupa-Akdeniz Ortaklığı ve ABD'nin liderliğinde geliştirilen Geniş Ortadoğu ve Kuzey Afrika İnsiyatifi tarihsel gelişimleri, siyasi ve güvenlik amaçları, ekonomik ve finansal amaçları, sosyal, kültürel ve insani amaçları, zayıf ve güçlü yönleri de ele alınarak değerlendirilmektedir. Ayrıca, bu iki proje kendileri tarafından belirlenen amaçlarına ulaşmak için gösterdikleri çabaya göre kıyaslanmaktadırlar. Bu yüzden, yapılan tüm toplantılar, konferanslar, seminerler, çalışma grupları ve ortaya atılan projeler ortaya konulmaktadır. Bununla beraber, AB'nin ve ABD'nin Orta Doğu ve Kuzey Afrika bölgesine genel yaklaşımları, Transatlantik ilişkileri, bu bölgede AB'nin ve ABD'nin arasındaki rekabeti, AB'nin ve ABD'nin bölgedeki amaçları ve çıkarları, ve son olarak özellikle 'sivil güç' ve 'askeri güç' kavramlarına dayanarak AB ve ABD tarafından kullanılan dış politika enstrümanları kıyaslanmaktadır. Bu kıyaslamaları yapılmasının ardında yatan neden bu çalışmanın amacı olan aşağıdaki soruya bir cevap bulmaktır: AAO ve GODKA yarışan mı yoksa tamamlayıcı projeler midir? Bu soruya cevap bulabilmek adına çalışma her iki projenin de paralel analizini yapmaktadır.
Avrupa Birliği'nin ortaöğretime erişimi arttırma politikası bağlamında Türkiye için yeni stratejiler

Bu tezin amacı Avrupa Birliği'nin ortaöğretime erişimi arttırma politikası bağlamında, Türkiye'nin ortaöğretime erişimi arttırma politikası için yeni stratejiler üretmektir. Bunu gerçekleştirebilmek için öncelikle 1990'lardan bu yana Avrupa Birliği'nin ortaöğretime erişimi arttırma politikası için stratejileri ve hedefleri incelenmiştir. Bunu takiben Türkiye'nin ortaöğretime erişimi arttırma politikası için stratejileri ve bunların sonucundaki ilerlemeler değerlendirilmiştir. En son olarak Türkiye'de ortaöğretime erişimi arttırma politikası için 2015- 2030 yılları arasında izlenmesi gereken stratejiler üretilmiştir. Araştırma betimsel nitelik arz etmekte olup, tarama modelinde kavramsal bir çalışmadır. Nitel araştırma yaklaşımına uygun olarak yapılan çalışmanın kapsamına 1990 yılından itibaren yayınlanan uluslararası ve ulusal belgeler dahil edilmiştir. İstatistiki verileri ise 2000 ve 2012 yılları arasındaki AB ve Türkiye'ye ait okullaşma oranı, cinsiyet eşitliği ve öğretmen öğrenci oranı göstergeleri oluşturmaktadır. Veriler elde edilirken doküman incelemesine uygun olarak uluslararası ve ulusal kuruluşlar tarafından yayınlanan istatistik, kitap, makale ve tez gibi dokümanlardan araştırmacı tarafından taranarak elde edilmiş ve veriler betimsel analiz tekniği ile çözümlenmiştir. Elde edilen bulgular ilgili bölümlerde yer almış ve araştırma problemleri doğrultusunda değerlendirilmiştir. En son olarak Türkiye'nin ortaöğretime erişimin arttırılması politikası için yeni stratejiler üretilmiş ve buna bağlı olarak hedefler geliştirilmiştir. Yapılan çalışma ile incelenen süreçte Avrupa Birliği'ne üyelik sürecinde olan Türkiye'nin ortaöğretimde okullaşma oranlarının düşük olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca ülkede son yıllardaki iyileşmeye rağmen cinsiyet eşitliğinin sağlanamadığı ve öğretmen öğrenci oranlarının yüksek olduğu belirlenmiştir. Bu bulgular ışığında ortaöğretime erişimin iyileştirilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Bu amaçla politika yapıcılar, eğitim politikası analistleri, eğitim danışmanları, eğitim bürokratları ve öğretmenlerin faydalanabilecekleri ulusal politika belgelerinde ortaöğretim okullaşma oranının arttırılması, cinsiyet eşitliğinin sağlanması ve öğretmen öğrenci oranının düşürülmesinin önceliğini vurgulamak, nüfus projeksiyonlarını dikkate alarak öğretmen ataması yapmak, öğretmen öğrenci oranı ile ilgili öğretmenlere yönelik faaliyetler düzenlemek ve ortaöğretime erişimin arttırılması istikrarını sağlamak gibi birçok yeni stratejiler üretilmiştir. Çalışmada elde edilen bulguların diğer araştırmacılar için gerek konunun farklı yönlerinin incelenebilmesi gerekse başka konularda yapacakları çalışmalar için yol gösterici olması umulmaktadır.
Technology transfer agreements in the European Competition Law

Avrupa Topluluk Antlaşması'nın gerek 101 (1). gerekse 102. maddesi (eski 81 (1). ve 82. maddeleri) rekabeti kısıtlayabilecek eylemlerin neler olabileceğini örnek olarak saymaktadır. Antlaşma'nın 102. maddesini 101. maddesinden ayıran en önemli fark, kötüye kullanma eylemlerinin sadece hakim durumdaki bir teşebbüs tarafından gerçekleştirilmesidir. Antlaşma'nın 101. maddesi ise amacı veya etkisi itibariyle rekabeti kısıtlayan teşebbüsler arası anlaşmaları yasaklamakta olup, anlaşma rekabeti etkilese dahi maddenin 3. fıkrası uyarınca 101. madde yasaklamasından muafiyet süresince kurtulabilecektir. Antlaşma'nın 101 (3). maddesi doğrultusunda çıkarılacak olan blok muafiyet tüzükleri yoluyla anlaşmalar blok olarak 101. madde yasaklamasından muaf kılınabilecekleri gibi, 101(3) maddesi doğrultusunda da anlaşmaların bireysel inceleme ve muafiyet sonucunda 101. madde yasağından kurtulmaları mümkündür. Bu çerçevede teknoloji transferi anlaşmalarına uygulanmak üzere Teknoloji Transferi Tüzük'ü ve Teknoloji Transferi Kılavuzu yayınlamıştır. Ayrıca 101. maddenin ne şekilde uygulanacağını göstermek amacıyla 2005 yılında bir Kılavuz yayınlanmış ve hangi anlaşmaların hangi şartlar altında 101 (1). madde bağlamında rekabeti kısıtlayacağı ve hangi şartlarla 101(3) muafiyet kriterlerine uygun olabileceği ayrıntılı bir şekilde kaleme alınmıştır. Teknoloji transferi anlaşmasının anılan Tüzük kapsamında olmaması durumunda ilgili anlaşmanın 101(3) kriterleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerekmektedir. Anılan Kılavuzlar uyarınca anlaşmanın rekabete aykırılığının tespitinde ekonomik yaklaşım ilkesi benimsenmiş olup, getirilen yeni kriterler Antlaşma'nın 102. maddesi uyarınca hakim durumun tespiti esnasında kullanılan kriterlerle örtüşmektedir. Her iki madde de aslında aynı amacı farklı metodolojiler uygulayarak korumakta olduğundan, biz bu tezde, 101. madde uygulamasından muaf olan bir teknoloji transferi anlaşmasının 102. madde yasaklamasına neden maruz kalmaması gerektiğini tespit etmeye çalışırken, aynı zamanda teknoloji transferi anlaşmaları ile ilgili olarak Avrupa Birliği ve Türkiye'deki gelişmeler üzerine ayrıntılı bir çalışmayı okuyuculara sunmayı hedefledik.
Lifelong Learning in the European Union and Turkey

Bu çalışmanın temel amacı, AB'nin ve Türkiye'nin yaşam boyu öğrenme politikalarını ve programlarını şekillendiren temel etkenlerin ne olduğunu ortaya çıkarmaktır. Çalışma sonucunda, AB ölçeğinde neoliberal ekonomik politikaların, Türkiye ölçeğinde ise Avrupalılaşma kavramının yaşam boyu öğrenme mekanizmalarını ve politikalarını ortaya çıkaran ve değiştiren en önemli etkenlerden olduğu ortaya çıkmıştır. Günümüzde küresel istihdam piyasası iki faktörden büyük ölçüde etkilenmektedir: Neoliberal ekonomik politikalar ve hızla değişen teknoloji ve bilgi sistemleri. Bu iki faktör, devletlere, işletmelere ve bireylere, daha önce görülmemiş bir şekilde, farklı düzeylerde meydan okumaktadır. Şirketler, bilgi teknolojileri ve yeni ekonominin rekabet dinamikleri karşısında hayatta kalmaya uğraşmaktadır. Bu çerçevede, çağdaş rekabetin doğası, şirketlerin başarısını, istihdam edebilecekleri ve elde tutabilecekleri işgücünün kalitesine daha fazla bağımlı kılmaktadır. Öte yandan, insanlar hızla değişen çalışma ortamının getirdiği belirsizlikler karşısında giderek daha endişeli hissetmektedirler. Kariyer planlaması doğrusal ve istikrarlı bir süreç olmaktan çıkarken, sadece mevcut işlevler ve pozisyonlar değil, aynı zamanda bütünüyle mesleklerin risk altında olduğu söylenebilir. Devletler, hakim neoliberal yaklaşımların etkilerinin iyice ağırlaştırdığı ve karmaşık hale getirdiği yeni küresel bilgi ekonomisi karşısında, ekonomilerinin rekabet gücünü ve ülkenin refahını koruyabilmenin baskısı altında bulunmaktalar. Bu ortamda Avrupa Birliği'nin yaşam boyu öğrenme politika ve uygulamalarının, neoliberal politikaların sonuçlarını, ve bireylerin hissettikleri teknolojik değişimin olumsuz etkisini azaltmak için ortaya çıktığı söylenebilir. Benzer şekilde, Türkiye de neoliberal ekonomik politikaların ve bilgi teknolojilerinin getirdiği zorluklar karşısında, Avrupa örneğini temel almış ve Avrupalılaşmanın etkisiyle yaşam boyu öğrenme politikaları oluşturmuştur.
Avrupa Birliği Çin ilişkileri:2003-2013 kapsamlı stratejik ortaklık dönemi incelemesi ve kuşak yol girişimi sonrası gelişmeler

AB-Çin ilişkilerinin kademeli olarak sağlıklı bir şekilde gelişim göstermesinin ana sebebi, Çin ve AB'nin birbirlerini stratejik rakip olarak değil stratejik ortak olarak kabul etmeleridir. Ancak birbirlerini stratejik ortak olarak kabul etmelerine rağmen, AB-Çin ikili ilişkilerinin gerçek anlamda stratejik olup olmadığını değerlendirmek zordur. AB-Çin ticari ilişkilerindeki ve kültürel etkileşimindeki artışın stratejik öneme sahip olma zorunluluğu yoktur. İlişkileri stratejik boyutta değerlendirebilmek için Çin ve AB arasında küresel boyuttaki konularda ortak yaklaşım ve potansiyel işbirliğini incelemek gerekmektedir. Bu bağlamda, bu çalışmada AB-Çin ilişkilerinin seçilmesinin sebebi; farklı anayasal sistemlere sahip olan, eşit olmayan güç kapasitelerine sahip olan ve küresel sistemi algılama konusunda uyuşmazlıklar yaşayan iki yapının kurduğu stratejik ortaklığın gelişimi konusunda etkin bir çerçeve oluşturabilmektir. Bu çalışma; AB-Çin Kapsamlı Stratejik Ortaklık sürecinin ilk on yılındaki gelişmeleri ve Kuşak Yol Girişimi sonrası süreci inceleyerek, ilişkilerin stratejik nosyonunda meydana gelen değişimleri realist perspektife göre açıklamaktadır.
Essays in applied macroeconomics

Bu tez farklı kantitatif makroekonomik soruları inceleyen iki bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde Türkiye - AB arasında işgücü hareketliliğini kısıtlayan maliyetlerin kaldırılmasının, bölgesel ve yerel ölçekte, ekonomik etkileri araştırılmaktadır. Klein ve Ventura (2009)'da geliştirilmiş olan, işgücü hareketlerinin endojen olduğu bir büyüme modeli kullanılmaktadır. Model parametreleri, modeli 2010 yılı Türkiye ve AB ekonomileriyle tutarlı yapacak şekilde seçilmiştir. İşgücü hareketliliğini kısıtlayan maliyetlerin, tamamen ve kısmen, kaldırılmasıyla yapılan analizlerin sonuçlarına göre uzun dönemde bölgesel üretim %6.2-% 8 arasında, bölgesel sermaye ise %6-% 8 arasında artmaktadır. Türkiye doğumlu genç neslin refah artışı %1.06 ve %2.04 arasında değişirken, AB doğumlu genç nesil refah kaybına uğramaktadır ve bu kayıp %0.08-%0. 13 arasında değişmektedir. İkinci bölümde, finansal piyasalardaki gelişmenin, ABD'de gözlemlenebilir benzer özelliklere sahip çalışanlar arasındaki ücret eşitsizliği artışında oynadığı rol araştırılmaktadır. Bu amaçla, homojen çalışanların yatırım yapma kabiliyetlerine göre farklılaşan firmalarda çalıştığı eksik piyasa modeli geliştirilmiştir. Model ekonomisinde işgücü ve finansal piyasalar sürtünmelidir. Finansal piyasalardaki gelişme, sürtünmenin azalması ve firmaların daha çok borçlanabilmesi anlamına gelmektedir. Finansal piyasalardaki gelişme öncesi ekonomiyi temsil eden referans ekonominin parametleri, model ekonominin 1974Ç1-1979Ç 4 arası ABD ekonomisiyle tutarlı olmasını sağlayacak şekilde seçilmiştir. Finansal piyasalarda firmaların borçlanma kısıtının azaltılmasıyla yapılan alıştırmanın sonuçlarına göre finansal gelişme sonrası ücretlerin varyansı %2.8 artarken ücretlerin logaritmasının varyansı %8.6 azalmaktadır. Bu sonuç finansal piyasalardaki gelişmenin ekonominin bütününü iyileştirmesinden ve ortalama ücretlerde yüksek bir artış olmasından kaynaklanmaktadır.
Gümrük Birliği sonrası Türkiye'nin dış ticaretinin ekonometrik analizi

tarihinde imzalanan anlaşmayla tesis edilmiştir. Gümrük Birliğinin Türkiye ekonomisinde, esasen de Türkiye'nin dış ticaretinde meydana getirdiği etkilerin ve varsa değişimlerin ortaya çıkarılması Türkiye açısından önem taşımaktadır. Gümrük Birliğinin tesis edilmesi ile normal şartlarda meydana çıkardığı, ticaret yaratıcı ve saptırıcı etkilerin olması beklenen bir durumdur. Bu etkilerin incelenmesinden ziyade öncelikle dış ticaretle ilgili genel kavramlar üzerinde durulmuştur. Daha sonra 1980 sonrası ihracata dönük sanayileşme politikasıyla birlikte dış ticarette meydana gelen değişimin başlangıç tarihi baz alınarak; 1995 yılına kadar olan Türkiye dış ticareti ve 1 Ocak 1996 tarihiyle Gümrük Birliğine geçiş nedeniyle dış ticaretteki gelişmeler gözlemlenmiştir. 1980- 1995 yılları arası dış ticaret verileri, 1996- 2000 yılları arası ve bir bütün olarak 1980- 2000 yılları arası dış ticaret verilerinden yararlanılarak Gümrük Birliği sonrası Türkiye dış ticaretine ait ekonometrik analiz yapılarak, Türkiye dış ticaretinde bir değişim araştırılmıştır.
Türkiye, Bulgaristan ve Romanya'nın Kopenhag Siyasi Kriterleri açısından Avrupa Birliği'ne entegrasyon süreci üzerine bir inceleme

Avrupa Birliği'nde, Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğu'nun oluşumuyla başlayan bütünleşme hareketi, aradan geçen uzun bir süreç içerisinde gelişme göstermiştir. Öngörülen bütünleşme hedeflerine uygun olarak, Avrupa Birliği bünyesine kattığı yeni üyelerle genişleme hareketine özellikle son yıllarda hız kazandırmıştır. Bu genişleme sürecinden faydalanmak isteyen, Türkiye, Bulgaristan ve Romanya, ortak dış politik hedefleriyle, Birliğin kriterlerine uyum çabasında, aynı amaçlar doğrultusunda ilerlemektedirler. Çalışmamızda, ele aldığımız üç ülkenin Avrupa Birliğine uyum süreçlerini karşılaştırarak, ortak problemleri çözmek için geliştirdikleri farklı stratejilere bir bakış açısı sağlamak amacındayız. 1989 sonrası demokratikleşme çabalarının, Bulgaristan ve Romanya'nın Kopenhag Siyasi kriterlerini, geniş ölçüde tamamlamalarına etkisi büyük olmuştur. Bu süreçte ise, Bulgaristan ve Romanya'dan farklı olarak, Türkiye'nin Soğuk Savaş sonrasındaki jeopolitik konumu sorgulanmaktaydı. Ortaya çıkan 'Yeni Dünya Düzeni'nde, Türkiye, Bulgaristan ve Romanya Batı Avrupa ile bütünleşme çalışmalarına hız kazandırdılar. Son olarak, incelediğimiz bu üç ülkenin Avrupa Birliği ile entegrasyon çalışmalarındaki iç dinamik farklılıklarına değinerek; AB'nin bu ülkelere tanı üyelik perspektifinden nasıl baktığına açıklık kazandırmak amacındayız.
Avrupa güvenlik mimarisinin oluşumunda AB ve NATO girişimleri

Soğuk Savaş boyunca önce savaşın izlerini silme, daha sonra siyasi birlik yolunda adımlar atmaya başlayan AB, ilk olarak ekonomik bütünleşme yolunda önemli gelişmeler kaydetmiştir. Daha sonra uluslararası ortamın da Soğuk Savaş'ın sona ermesi ve iki kutuplu dünyanın yok olması ile gerekli koşullan hazırlamasının ardından dış politika ve güvenlik konularında atılımda bulunmanın vaktinin geldiğine inanan AB, önce mevcut savunma örgütü BAB'ı AB'nin savunma kolu yapmaya karar vermiş ancak bunun Balkan Krizlerinde görülen yetersizliği üzerine BAB yeteneklerini AB içine alarak Acil Müdahale Gücü adında yeni bir oluşum içerisine girmiştir. 60 bin kişiden oluşacak bu güçle AB, güvenliğine etki edebilecek alanlarda meydana gelebilecek olası çatışmalarda kriz yönetim operasyonları düzenleyebilmeyi ve çatışmaları büyümeden sona erdirmeyi planlamaktadır. AB, bu konuda önceleri ABD tarafından NATO'yu teksir etmekle suçlanmış ise de, daha sonra özellikle 1 1 Eylül olaylarının etkisiyle uluslararası terörizmi kendisine esas düşman belirleyen ABD'nin kriz yönetim operasyonlarından elini çekme karan almasından sonra Balkanlar'da barışı koruma operasyonlarını devralmaya hazırlanmaktadır. AB, uluslararası alanda önemli bir güç olmak için AGSP'nin mutlaka işlevsel hale getirilmesi gerektiğine inanmaktadır. Ayrıca olası kriz durumlarında NATO'nun da mevcut kaynaklarından sorunsuz ve sınırsız faydalanmak isteyen AB, bunun için NATO ile resmi bir antlaşmanın arayışı içindedir. Bu konuda Türkiye ile sorunlarını çözmüş, bu kez Yunanistan ile görüşmelerini sürdürmektedir. AB en geç, 2002 sonunda yapılacak Kopenhag Zirvesi'de AGSP'nin operasyonelleşmesini istemektedir. 2003 yılında da Balkanlarda barışı koruma operasyonlarının yönetimini devralmayı planlamaktadır. 125