turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İlköğretim 5. sınıf sosyal bilgiler dersinde sosyal yapılandırmacılığın kullanılma durumu

Bu araştırma ile sosyal yapılandırmacı yaklaşımın ilköğretim beşinci sınıf sosyal bilgiler dersinde kullanılma durumu incelemiştir. Araştırmada tarama modeline göre tasarlanmış veri toplama tekniklerinden yararlanılmıştır. Bu çalışmada, araştırmacı tarafından geliştirilen 'Sosyal Yapılandırmacılık Ölçeği' ve 'Öğretmen Formu' verilerin elde edilmesi için kullanılmıştır. Veriler, 2009 ? 2010 öğretim yılı içinde Denizli İl merkezine bağlı ilköğretim okullarından elde edilmiştir. Ölçek Denizli il merkezine bağlı okullarda 87 sınıf öğretmenine ve 910 beşinci sınıf öğrencisine uygulanmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistik kullanılmıştır. Bu araştırmanın sonuçları özetle şöyledir:1. Beşinci sınıf sosyal bilgiler dersi öğretiminin yapılandırmacı yaklaşıma uygun olarak gerçekleştirildiği gözlenmiştir. 2. Öğretmenler sınıflarında sosyal yapılandırmacı yaklaşıma uygun etkinlikler düzenlemektedir.3. Öğrencilerin ölçeğe verdiği cevaplar; cinsiyet, ebeveynlerinin öğrenim durumu ve kardeş sayılarıyla anlamlılık göstermekte, ailenin gelir durumuna göre ise bir anlamlılık göstermemektedir.4. Öğrencilerin ölçeğe verdiği cevaplar; öğretmenlerin cinsiyetine, mezun oldukları okula ve kadro durumlarına göre anlamlılık göstermemekle birlikte, öğretmenlerinin kıdem yılına göre bir anlamlılık göstermektedir. 5. Öğretmenlerin forma verdikleri cevaplara göre, yapılandırmacı yaklaşımı uygularken en fazla sorun yaşadıkları alan öğretim programı kaynaklı sorunlardır.6. Öğretmenler kaynak bulma ve kullanma konusunda sorun yaşamaktadırlar.
Giyim tasarım eğitiminin yurtiçi ve yurtdışındaki okullar, programları, öğrenci profillerinin ve sektöre uyumlarının incelenmesi

Bu çalışma kapsamında, giyim tasarımının önemi vurgulanmış ve giyim tasarımı eğitiminin temel nitelikleri belirlenmiştir. Giyim tasarımı eğitimi veren yurt dışındaki belli başlı kurumlar ve yurt içindeki önde gelen devlet üniversiteleri ile vakıf üniversitleri ; eğitim programları, donanımları, öğrenci profilleri ve sektörel uyumları açısından SWOT analizleri yardımıyla karşılaştırılmıştır. Buna göre yurtdışında giyim tasarımı eğitimi veren kurumların sektör ile çok daha uyumlu çalıştıkları ve mezunlarının sektörün ihtiyaç duyduğu niteliklere sahip olduğu belirlenmiştir. Yurtiçindeki giyim tasarımı eğitimi veren kurumların sektöre daha iyi uyum sağlamaları için eğitim programlarının sektör odaklı pratik eğitime ağırlık vermeleri gerekliliği belirlenmiştir.
Klasik bale eğitiminde Pointe tekniği ve Pointe dersi öncesi için hazırlanmış egzersizler

Dansın gelişim sürecinde ortaya çıkan bale sanatının gelişmesi, bu gelişim ve değişim doğrultusunda, dansçıların dans ederken kullandıkları ayakkabıların önem kazanmasına ve balenin niteliğini oluşturmasına yol açmıştır. Bale sanatındaki gelişmeler devam ederken 1800'lü yıllarda bale okullarında, dansçıları zorlayıcı bir dans tekniği gerektiren hareketler çalışılmaya başlanmış, bale tekniğinde ve dansçılarda kaydedilen bu gelişme ise parmak ucunda dans etmeye zemin oluşturmuştur. Birinci bölümde, 1700'lü yıllarda Charles Didelot' nun uçma makinası ile elde edilen görsel efektin, bale ayakkabılarının geliştirilmesine zemin hazırladığı anlatılmıştır.1800'lü yıllar da ise Maria Taglioni' nin dansta 'Romantik Dönem'in başlaması olarak kabul edilen dönemde, parmak ucuna yükselmesini sağlayan pointe shoes üzerindeki ilk performansından bahsedilmiştir. Bu yıllarda klasik balenin tarihi süreci içerisinde, pointe shoes'un oluşum ve gelişim süreci anlatılmış, basit malzemelerden oluşan pointe shoes üretilmeye başlanmış ve pointe çalışması klasik bale eğitiminin bir evrimi ve uzantısı halini almıştır. İkinci bölümde, genel bir bilgi olarak ayağın anatomik yapısı ele alınmış, ayak kemiklerinin, vücudun ağırlığını taşıyan, denge dağılımı yapan, hareketi sağlayan görevleri üstlenen karmaşık bir yapıya sahip olduğundan bahsedilmiştir. Üçüncü bölümde, dansçıların parmak ucuna çıktıklarında, vücut ağırlığını kontrol ederek, ayak parmaklarına yüklenmeden tüm vücuda dağıtılması gerekliliği vurgulanmış; kasların kuvveti, ayak parmaklarının duruş biçimleri, ayak bilek kavisinin duruş pozisyonları, ayak bileklerinin vücut ağırlığını taşıma pozisyonları ayrıntılı bir biçimde anlatılmıştır. Dördüncü bölümde, eğitmenlerin öğrencilere pointe çalışması esnasında, pointe tekniğini akademik bir formda öğreterek, pointe çalışmasına hazırlama süreçleri örneklerle anlatılmıştır. Bu hazırlık aşamasında öğrencinin vücut ağırlığının kontrolü, kas kuvveti, yaş ve kemik gelişimi, pointe dersinin süresi hakkında bilgiler verilerek üç bölümde incelenmiştir. Beşinci bölümde, pointe shoes içerisinde ayakların yere doğru basması, üzerindeki kontrol ve gücün doğru bir biçimde sağlanmasının önemli olması nedeni ile basit nesneler ve ellerin yardımıyla uygulanan egzersizler gösterilmiştir. Bu egzersizlerin; ayak parmakları, ayak kemeri, ayak bileği ve bacak kaslarına olan etkileri anlatılmıştır. Altıncı bölümde, bir önceki bölümün amaçları doğrultusunda dansçının pointe shoes üzerinde yaptığı egzersizler gösterilmiş ve etkileri anlatılmıştır. Yedinci bölümde, klasik bale eğitiminde Vaganova Tekniği ile yapılan ilk yıl pointe dersi hareketleri şekiller ve sayılarla gösterilmiştir. Sekizinci bölümde ise, klasik bale eğitiminde ilk yılın sonunda, müzik temposu ile hazırlanmış pointe dersi örneği sunulmuştur.
Beden dili ve dans eğitiminin oyunculuk sanatındaki yeri üzerine bir yöntem önerisi

Yüzyıllardır kendini değişik biçimlerde ifade eden sahne sanatları; insanın doğadan, toplumdan ve içinde yaşadığı kültürden aldığı değerlerin bilinçli bir şekilde estetik değerlerle buluşmasına imkan tanıyan, planlı bir iletişim şeklidir. Sahne sanatlarında asıl amaç, öncelikle sanatçı-seyirci arasında kurulan iletişim sayesinde sanatçının mesajını seyirciye aktarabilmesi ve onu etkileyebilmesidir. Toplumsallaşmanın vazgeçilmez bir öğesi olan iletişim ile sahne sanatlarının amacı birleştiğinde, temel iletişim dizgesindeki anlam sanatsal bir boyut kazanmaktadır. İletişimin birçok biçimini kullanarak, iletişimi sanatsal boyutta gerçekleştiren Tiyatro ve Dans, her dönemde seyircinin görme işitme ve hissetme duyuların da estetik izlenimler bırakan sanatsal yapıtlarla, seyircinin yaşamı anlamasına ve yorumlamasına yardımcı olmuşlardır. Bunu gerçekleştirirken her iki sanat dalının da en önemli anlatım aracı sanatçının bedeni olmuştur. Beden aracılığıyla oyuncu-seyirci arasında kurulan iletişim sözsüz iletişimin büyük bir bölümünü oluşturmakta ve beden dili iletişimi olarak adlandırılmaktadır. Beden dili iletişimi üzerine yapılan çalışmalar, beden dilini daha iyi kullanabilmek için eğitimin gerekli olduğu sonucunu doğurmuş ve beden dili eğitimi bir çalışma alanı haline gelmiştir. Sözden daha etkili bir iletişim biçimi olan beden dili iletişimini sahne üzerinde seyirciyle kuran oyuncular için de beden dili eğitimi zorunlu bir çalışma alanıdır. Tiyatro ve Dans'ta tarihsel süreçte bedenin değişik biçim ve özelliklerle anlatım aracı olarak kullanılması ve bedeni eğitmek için harekete ve dansa dayalı tekniklerin denenmesi de bunun bir göstergesidir. Oyuncunun sahne üzerinde kurduğu beden dili iletişimi, günlük yaşamdaki beden dili iletişiminden bazı noktalarda farklı özellikler göstererek varlığını sürdürmektedir. Bu durum, oyuncunun bedenini bilinçli bir şekilde kullanması için tiyatro ve dans sanatının sahne dışında eğitim sürecinde de birlikteliğini şart kılmaktadır. Bedenini birincil anlatım aracı olarak dansçının eğitiminde kullanılan hareket ve dans tekniklerinin oyunculuk eğitiminde de kullanılması oyuncunun bedenini tanımasını ve daha iyi kullanmasını sağlayacaktır. Beden farkındalığı kazanan, sesinin yanı sıra bedensel olanaklarını da geliştiren oyuncu günümüz tiyatrosunda ayrıcalıklı bir yere sahip olacaktır. Bu çalışmada, oyuncularda olması gerektiği düşünülen beden bilincini edindirebilmek için beden dili eğitimi ve dans eğitiminin temel ilkeleri incelenerek, oyunculuk sanatı açısından önemi açıklanmaktadır. Oyunculuk eğitiminde beden dili ve dans tekniklerinin kullanılması gerektiği ve sahne sanatlarının disiplinler arası çalışmaya ihtiyacı olduğu düşüncesi ile oyunculara beden farkındalığı kazandırmak adına kullanılacak bir yöntem önerisi sunulmaktadır. Türkçe
İlköğretim 4. ve 5. sınıf öğrencilerinde Allah, Melek, Cennet ve Cehennem kavramlarını anlama düzeyi

İlköğretim 4. ve 5. sınıf öğrencilerinde Allah, melek, cennet ve cehennem kavramlarını anlama düzeyi araştırmamızın konusunu oluşturmaktadır. Bu çalışmayla somut işlem döneminde olan öğrencilerin soyut kavramları nasıl tasavvur ettiklerini ortaya koymak amaçlanmıştır. Araştırma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Kavramsal çerçeve başlığıyla konuyla alakalı kavramların tahlilini yaptık. Birinci bölümün devamında zihinsel gelişim ve somut işlem dönemi özellikleri içine alan gelişim dönemleri hakkında bilgi verdik. İkinci bölümde araştırmanın metodolojisi adı altında konunun amacı, modeli, yöntemi, sınırlılıkları, araştırmaya katılanların nitelikleri, verilerin toplanması ve analizleri hakkında bilgi verdik. Bulgular ve yorumları içeren üçüncü bölümde öğrencilere sorduğumuz sorular ve cevaplar yer almaktadır.
Prof. Eduard Zuckmayer'in müzisyen-eğitimci kimliğini oluşturan temel özellikler ve Türk müzik eğitimine katkıları

Bu araştırma 1937- 1938 öğretim yılında açılan GEE Müzik Bölümü'nün ilk bölüm başkanı Prof. Eduard Zuckmayer'in eğitimci-müzisyen kimliğini oluşturan temel özellikleri ve Türk müzik eğitimine katkılarının neler olduğunu saptamayı amaçlamıştır. Araştırmada Prof. Eduard Zuckmayer'in eğitimci kimliğini oluşturan temel özellikler, müzikçi kimliğini oluşturan temel özellikler ve bu özelliklerin Türk müzik eğitimine yansımaları incelenmiştir. Bu incelemenin gerçekleştirilebilmesi için kaynak tarama yöntemi kullanılmış ve bununla birlikte Zuckmayer'in eğitimci-müzisyen kimliğinin ve Türk müzik eğitimine katkılarının daha iyi ortaya konulabilmesi için, o dönemde öğrencisi olan kişilerle görüşmeler yapılmıştır. Görüşme ve kaynak tarama yöntemi ile elde edilen tüm bulgular anlamlı bir şekilde bir araya getirilerek yorumlanmış, çeşitli sonuçlara ulaşılmıştır. Son bölümde ulaşılan sonuçlara göre öneriler sunulmuştur.
Açıköğretim sosyal hizmet mezunlarının gözünden Türkiye'de sosyal hizmet eğitiminin işlevselliği

Bu araştırmayla açık öğretim sosyal hizmet mezunlarının gözünden Türkiye'deki sosyal hizmet eğitiminin işlevselliği ortaya konulmaya çalışılmış ve eğitimin kalitesinin arttırılmasına yönelik önerilerde bulunulması amaçlanmıştır. Bu araştırmada veri toplama aracı olarak anket uygulanmıştır. Sosyal medya gruplarından açık öğretim sosyal hizmet bölümü mezunlarına ulaşılmıştır. Araştırmaya katılan 343 kişiden 287'si kadın, 56'sı erkektir. Verilerin analizinde SPSS 16.0 kullanılmıştır. Verilerin analizinde Ki-Kare, çapraz tablo, standart sapma, Frekans analizi yapılmıştır. Araştırmaya katılanların %13,1'inin kendilerini mesleki anlamda yeterli hissettiği, %45,2'sinin mesleki anlamda yeterli hissetmediği, %41,7'sinin ise kendisini kısmen yeterli hissettiği görülmüştür. Araştırmaya katılanların bölümü tercih etme nedenleri ile mesleki yeterliliklerinin birbiriyle bağlantılı olduğu, aynı zamanda bu duruma almış oldukları eğitiminde etkilediği anlaşılmıştır.
Demokrat Parti Dönemi'nin ilköğretim politikaları (1950-1960)

Bu çalışmanın amacı, esas olarak 1950- 1960 yılları arasında görev yapan Demokrat Parti hükümetlerinin ilköğretimle ilgili politika ve faaliyetlerinin belirlenmesidir. Eğitim olgusu tarihsel süreç içinde toplumların sosyal açıdan önemli bir mekanizmasını oluşturmuştur. Bu yüzden siyasi iktidarlar da eğitimi bir sosyal politika aracı olarak görmüşlerdir. Dünya siyasi haritasını ve görüşünü önemli bir ölçüde değiştiren II. Dünya Savaşı, sonuçları itibariyle siyasi etkilerini ülkemiz politikalarında da hissettirmiştir. Özellikle 1946 yılından itibaren geçilen çok partili dönem bu etkinin en açık örneğidir. Demokrat Partinin kurulması 1950'den 1960'a kadar geçen kesintisiz iktidar süreci, halktan gelen beklentiler sonucunda eğitim politikalarını da önemli ölçüde değiştirmiştir. Bu dönem içinde ilköğretim açısından önemli gelişmeler yaşanmıştır. Özellikle bir devrin eğitim açısından önemli kilometre taşlarından olan Köy Enstitülerinin İlköğretmen Okullarıyla birleştirilmesi ve bu doğrultuda köylüden okul yapma mecburiyetinin kaldırılması, sosyal ve siyasal politika etkisi muhakkak ki bulunan İmam Hatip Okullarının tekrar açılması ve din derslerinin müfredata konması ilköğretim açısından önemli sayılabilecek gelişmelerdir. Ayrıca ilköğretim politikalarının belirlenmesinde 5. Milli Eğitim Şurasının yapılması önemli bir eğitim organizasyonudur.
Ahmed Rasim'in tarih anlayışı

2003-Sayfa 49 Jüri: Bu çalışmada, Ahmed Rasim'in tarih anlayışı ortaya konulmaya çalışılmıştır. Yazarın kendi yazdığı eserler temel kaynak olarak ele alınmıştır. Onun tarihi olaylara bakış açısı, olayları anlatış tarzı, tarih ile ilgili görüşleri belirtilmiştir. Ayrıca yazarın eğitimci yönü de ortaya koyulmuştur. Ahmed Rasim, edebi yönü ile tanınan bir yazar olmasına rağmen tarihçilik özelliği de taşımaktadır. Kendisi, öğretici bir tarih anlayışını benimsemiştir. Tarihin daha çok kültürel boyutları ile ilgilenmiştir. Olayları hikaye tarzında ele almıştır. Ahmed Rasim, kendisinden sonra gelecek kuşakları etkileyecek bir tarih görüşü ortaya koyabilmiş bir yazar değildir.
Zihinsel engelli çocukların eğitiminde sanal gerçeklik teknolojisinin kullanılması ve örnek bir uygulama geliştirilmesi

Günümüzde, teknolojinin hızlı gelişmesi ile bireyler üzerindeki kısıtlamalar günden güne azalmaktadır. Bu teknolojilerden birisi olan Sanal Gerçeklik ile bireyler gerçek hayatta elde edemeyeceği ortamları sanal ortama taşıyarak oluşturma imkanı bulmaktadırlar. Sanal Gerçeklik uygulamaları, engelli çocukların eğitiminde de kullanım imkanı bulmaktadır. Özellikle zihinsel engelli bireylerin öğrenmekte güçlük çektiği konuları sanal ortama taşımak suretiyle daha basit ve eğlenceli bir şekilde sunma olanağı olmaktadır. Oyun formatında sunulması sebebiyle bireylere daha verimli öğrenme fırsatı sağlamaktadır. Verileri görsel biçimde bireylere sunan bu yöntem ile bireylerin öğrendikleri bilgilerin daha kalıcı olacağı bilinmektedir. Bunun da özellikle hafıza yönünden problemi olan bireyler için çok önemli bir değere sahip olduğu söylenebilir. Çünkü görsel yoldan bilgileri alan bireyler bunları daha uzun süre hafızalarında tutabilmektedir. Bu teknoloji bireylere sadece görsel olarak hitap etmeyip ayrıca bireyin gerçek ortamla bağlantısı koparmak için diğer duyulara da hitap etmektedir. Bu tez çalışmasının genel amacı, toplumun belli bir kısmını oluşturan zihinsel engelli bireylerin eğitiminde görev alan öğretmenlerin, web tabanlı Sanal Gerçeklik teknolojisini kullanarak öğretme süreçlerinin daha kolay ve kalıcı olabileceğini göstermektir. Zihinsel engelli öğrencilerin öğrenme süreçlerinin daha verimli hale gelmesi ile onların gerek sosyal, gerekse mesleki hayatlarında önlerine çıkabilecek olası problemlerin üstesinden kolayca gelmesi için gerekli olan bazı temel kavramların Sanal Gerçeklikle öğretilmesi hedeflenmiştir. Bu tez 2012 yılında yapılmıştır ve 67 sayfadan oluşmaktadır.
Yeni Türk Alfabesine geçiş sürecinden günümüze tipografi eğitiminin temel disiplinlerinden biri olan metin fontu tasarımı

Yazının icadının yaratmış olduğu etkiler, insanlığın kültürel yaşamı bakımından son derece önemsenmiştir. Yazıya dair arkeolojik bulguların olağanüstü karşılanıp, aynı derece heyecan yaratmasının nedeni de bununla ilişkilidir. Çağımızın kültürel göstergelerinden, enformasyonun dolaşım hızının sürekli artması ve gelişmesi ile birlikte insanlığın geçirmiş olduğu kültürel dönüşümler, yazının geçmişşten günümüze getirmiş olduğu etkiyi daima gündemde tutmuştur. Birbirinden çok farklı biçimsel özellikleri ile bugüne kadar üretilmiş olan yazı örneklerinin yine çok farklı amaçları ve işlemleri söz konusudur. Çalışmamızda incelenen metin fontlarının, tipografi eğitimi sürecinde, kültürel gerekçelerden kaynaklanan önemi ve tasarımının ülkemizdeki durumu ele alınmıştır. Yazı, nitelik olarak görmemizi ve anlamamızı sağlayan fonksiyonel bir karaktere sahiptir. Günümüz iletişim teknolojileri ile şekillenen kültürel ortamlar için gerçekleştirilen font tasarımlarının varlık nedenleri kültürel gerektirmelere bağlı olarak çeşitlenmektedir. Her birinin kullanım amaçlarının özel anlamlarla belirlendiği bu fontların geçmişşten günümüze tipografi eğitiminin de temelini ilgilendiren mevcudiyetleri söz konusudur. Metin fontu tasarımı, tipografi eğitiminin temel disiplinlerinden biri olmasına karşın ülkemizde Yeni Türk Alfabesine geçiş sürecinden günümüze değin profesyonel düzeyde harf tasarımcılarının yok denecek kadar az olması mevcut bilgi ve tecrübenin aktarımı ve geliştirilmesi süreçlerinin eksikliğinin bir göstergesi durumundadır. Okuma kültürümüzün ve metne yönelik algılarımızın geliştirilmesi bakımından ülkemizde metin fontu tasarımının profesyonel olarak ele alınmasının kültürel gerekçeleri önemli bir tartışma konusudur. Bu çalışma ile metin fontlarına atfetmeye çalıştığımız özel bakış açıları, evrensel ve entelektüel gelecekçi bakış açılarının kültürel çerçevesi sonucunda olgunlaşmıştır.
Jean-Jacques Rousseau'nun emile eserinde hayat bilgisi dersine ve eğitime yönelik düşünceleri

17. yüzyılda yaşayan Jean Jacques Rousseau'un Emile eseri eğitim ile ilgili birçok önemli unsuru barındırmaktadır. Bu eserde özellikle 1. ve 2. kitapların hayat bilgisi dersinin öğretimi konuları ile ilgili olduğu düşünülmektedir. Araştırmanın amacını Jean Jacques Rousseau'nun Emile eserinde hayat bilgisi dersine ve eğitime yönelik düşüncelerinin tespit edilmesi oluşturmaktadır. Bu amaç çerçevesinde araştırmada nitel araştırma modeli benimsenmiş ve doküman analizi işe koşulmuştur. Araştırmanın veri kaynağını Jean-Jacques Rousseau'nun Emile eserinin 1. ve 2. kitabı oluşturmuştur. Araştırmada doküman analizi ile elde edilen sonuçlar aşağıdaki gibidir:1. Rousseau'nun Emile eserinde hayat bilgisi dersinin amacına yönelik olarak 14 yerde düşünceleri olduğu tespit edilmiştir. Bunlar; mutlu birey yetiştirmek (8), çocuğun kendini tanımasını sağlamak (2), hayatı öğretmek (2), iyi insan yetiştirmek (1) ve etkili vatandaş yetiştirmek (1) şeklinde kategoriler altında yer almıştır. 2. Rousseau'nun Emile eserinde hayat bilgisi dersinin içeriğine yönelik olarak 76 yerde düşünceleri olduğu belirlenmiştir. Bunlar; düşünce ve değerler (33), fen bilimleri (12), toplum bilimleri (12), eşya eğitimi (10), doğa, toplum, eşya (9) şeklindedir. Hayat bilgisi dersinin içeriğini oluşturan 'sanat' kategorisine ait herhangi bir görüşe rastlanılmadığı tespit edilmiştir. 3. Rousseau'nun Emile eserinde hayat bilgisi dersinin içeriğini oluşturan düşünce ve değerlere yönelik olarak 2018 hayat bilgisi dersi öğretim programındaki kök değerlerden 7'sine ait düşüncelerinin olduğu, 3'üne ait düşüncelerinin olmadığı belirlenmiştir. 4. Rousseau'nun Emile eserinde hayat bilgisi dersinin içeriğinin oluşturulmasında dikkate alınan unsurlara yönelik olarak 140 yerde düşünceleri olduğu tespit edilmiştir. Bu düşüncelerden 'eğitim biliminin özellikleri' kategorisinin 122 kez geçtiği görülmektedir. Bu kategoriyi öğrencinin içinde bulunduğu ortam (13) ve hazırbulunuşluk (4) kategorileri izlemiştir. Hayat bilgisi dersinin içeriğinin oluşturulmasında dikkate alınan unsurlardan 'kazanımlar' kategorisine ait herhangi bir görüşe rastlanılmamıştır.5. Rousseau'nun Emile eserinde hayat bilgisi dersinin içeriğinin oluşturulmasında dikkate alınan unsurlardan eğitim biliminin özelliklerine yönelik olarak 122 yerde düşünceleri olduğu ve bu düşüncelerinin 7 ana kategori altında toplandığı görülmüştür.6. Rousseau'nun Emile eserinde hayat bilgisi dersi öğretim ilkelerine yönelik olarak 46 yerde düşünceleri olduğu ve bu düşüncelerin 9 öğretim ilkesi altında toplandığı tespit edilmiştir. 7. Rousseau'nun Emile eserinde eğitime bakışı ile ilgili olarak 106 yerde düşünceleri olduğu ve bu düşüncelerin 25 kategori altında toplandığı tespit edilmiştir. Bu kategorilerden 'yaparak yaşayarak öğrenme' (26) en çok ifade edilen olurken bu kategoriyi 'okul' (25), 'eğitim yanlışları' (7) ve 'eğitimde süreç' (6) kategorileri izlemiştir.
Seyyid Ahmet Arvasi'nin eğitim ve din eğitimi ile ilgili görüş ve önerileri

129 Jüri : Yrd. Doç. Dr. Abbas ÇELİK Yüksek Lisans tamamlama tezimizin ana temasını, Seyyid Ahmet Arvasi'nin din eğitimi ve öğretimi ile ilgili görüş ve tekliflerinin araştırılması oluşturmaktadır. Tezimize temel teşkil etmesi bakımından, tezimizin giriş kısmında 'din eğitimi ve öğretiminin fert ve toplum açısından üstlendiği yapıcı fonksiyonu' anlatılmış ve bulgularımız ortaya konmuştur. Bu çalışmamız üç bölümden ibarettir. Birinci bölümde, üzerinde çalışmış olduğumuz Seyyid Ahmet Arvasi'nin hayatı, topladığımız veriler doğrultusunda detaylı bir şekilde ele alınmıştır. Hayatı, eserleri ve kişiliği üzerinde yapmış olduğumuz bu detaylı araştırmamız, bize, Arvasi'nin fikri yapısını anlamamızda kolaylık sağlayıcı bir etkendir. İkinci bölümde ise, üçüncü bölüme hazırlık düşüncesinden hareketle, tezimizle ilgili temel kavramlar üzerinde durulmuştur. Arvasi, meslek itibariyle bir pedagoji öğretmenidir. Aynı zamanda, o, dini eğitim ve öğretim ile ilgili bilgilere de sahiptir. İdeoloji-eğitim ilişkisi, din eğitimi ve öğretimi üzerine birçok makalesi ve köşe yazıları bulunmaktadır. Bu bağlamda, asıl bölümümüz olan üçüncü bölümümüzde Arvasi'nin eğitimci yönü ve din eğitimi ve öğretimi ile ilgili görüş ve teklifleri araştırılmıştır. Tez çalışmamız boyunca elde ettiğimiz bulgular ve veriler genişçe bir yer teşkil etmektedir. Çalışmamızın sonuç kısmında da, bütün bölümlerimizin ve Arvasi'nin görüşlerinden üzerinde duramadığımız konuların bir özeti yapılmaya çalışılmıştır.