turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
An Analysis of the security aspect of Euro-Mediterranean relations in the barcelona process

öz BARSELONA SÜRECİ DAHİLİNDE AVRUPA- AKDENİZ İLİŞKİLERİNDEKİ GÜVENLİK BOYUTUNUN İNCELENMESİ DİNÇ, Siret Yüksek Lisans, Uluslararası İlişkiler Bolümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Atila ERALP Temmuz 1999, 107 sayfa Bu çalışmanın amacı Soğuk Savaş sonrası Akdeniz'deki yeni güvenlik yapılanmasını incelemektir. Bu inceleme yapılırken 1995 yılında 15 Avrupa Birliği üyesi ülke ve 12 üye olmayan Akdeniz ülkesi tarafından imzalanan Barselona Deklarasyonu ve bu deklarasyonla başlayan süreç vurgulanmaktadır. Soğuk Savaş'ın bitimi süper güçler arasındaki rekabeti ortadan kaldırdıysa da Akdeniz'in genel güvenliğine çok fazla katkıda bulunamamıştır. Bölge, Kuzey-Güney farklılığı ve büyük ölçüde bu farklılığın yarattığı çeşitli güvenlik sorunlarıyla karşı karşıyadır. Bu çalışma silahlanma ve Kitle İmha Silahlarının yayılması gibi güvenlik sorunlarının yanı sıra köktendincilik, terörizm, göç gibi sorunların güvenlik boyutuna da değinmektedir. Araştırma, Avrupa-Akdeniz işbirliğinin ve Barselona Deklarasyonu ile başlayan sürecin altını çizmektedir.
'Gıda sanayii açısından Avrupa Birliği mevzuatları ve Türk gıda maddelerinin Avrupa Birliği'ne ihracatındaki durum ve öneriler'

Türkiye'nin Avrupa Birliği ile olan ilişkisi resmen 1963 yılında Ankara Anlaşması ile başlamış ve günümüze kadar devam etmiştir. Türkiye'nin 2000 yılı dış ticaret verileri incelendiğinde, Avrupa Birliği ülkelerinin ithalatımızdaki payının %48,9, ihracatımızdaki payının ise % 52,5 gibi büyük bir değer olduğu görülmektedir. Bu çalışmada Türkiye ile AB ülkeleri arasındaki gıda ihracatımızda yaşanan sorunlar, mevzuat uyumu, kotalar, hijyen ile ilgili kurallar, kalite standartları ve dahilde işleme rejimi kapsamında işlenmiştir. Çalışmada birincil kaynakların kullanılmasına önem verilmiş, İhracatı Geliştirme ve Etüt Merkezi, Ege İhracatçılar Birliği, Devlet Planlama Teşkilatı, Dış Ticaret Müsteşarlığı, Devlet İstatistik Enstitüsü, Avrupa Birliği Genel Sekreterliği, Avrupa Birliği resmi internet ağı, çeşitli gıda sanayii dernekleri ve gıda sanayiinde faaliyet gösteren çeşitli işletmelerle yapılan yazılı ve sözlü görüşmelerden elde edilen veriler kullanılmıştır. Çalışma sonucunda, gıda sanayiimizde faaliyet gösteren ve AB ülkelerine ihracat yapan işletmelerde yaşanan en önemli sorunların, hijyen koşullarının sağlanamaması, laboratuarlarımızın akredite edilmemiş olması, istenilen kalite ve standartlarda hammadde sağlanamamasına bağlı olarak son ürün kalitesinin düşük olması, yasal açıdan AB mevzuatlarına uyumun tamamen gerçekleştirilmemiş olması, ancak uyumu gerçekleştirilen alanlarda da gerekli kontrollerin yapılmasında aksaklıkların olması, kalifiye işgücünün kullanılmaması olduğu saptanmıştır. Bazı ürünlerimizi dökme olarak ve markasız ihraç etmemiz de sorun olarak karşımıza çıkmaktadır. Çalışmanın sonuç kısmında bu sorunlara çözüm olacak yaklaşımlara yer verilmiştir.
Ukrayna'nın çeşitli göstergelerinin Avrupa Birliği ülkeleri ile karşılaştırılması ve olası üyeliğinin değerlendirilmesi

Bu araştırmanın amacı, bir Doğu Avrupa ülkesi olan ve Avrupa Birliği'nin Ortak Komşuluk Politikası kapsamında ilişkileri yürüttüğü Ukrayna'nın güncel gelişmeleri dikkate alınarak ekonomik, sosyal ve siyasal durumunu Avrupa Birliği'ne üye ülkeleri ile karşılaştırmak ve göstergelerin karşılaştırılması sonucu Ukrayna'nın Avrupa Birliği'ne olası üyeliğinin mümkün olup olmadığı değerlendirilmektir. 2013 yılın sonbaharında Ukrayna'da yaşanan ve 2014 yılında da devam eden sorunlar ve protestolar Ukrayna'nın Avrupa Birliği geleceğini ciddi bir şekilde etkilemiştir. Eski Cumhurbaşkanı, Viktor Yanukoviç'in Avrupa Birliği Ortaklık Anlaşması'nın imzalanmasını ret etmesiyle başlayan protestolar 2014 yılının Haziran ayında Ukrayna'nın doğusunda bir iç savaşa dönüşmüştür. Bu tür gelişmeler Ukrayna'nın Avrupa Birliği ile olan ilişkisinin gelişmesine engel olarak ortaya çıkmıştır ve Ukrayna'nın ileride Rusya etkisinden koparak, Avrupa Birliği üyesi olma şansı oldukça yükselmiştir.
Doğu Avrupa ülkelerinin demokratikleşmesine Avrupa Birliği'nin etkisi

Bu çalışmada Doğu Avrupa ülkelerinin demokratikleşme süreci incelenmiştir. İncelenen bu süreç Doğu Avrupa ülkelerinin Sovyetler Birliği yönetiminden ayrılmasından AB'ye üye olmasına kadar geçen dönemi ve etkilerini kapsamaktadır. Bu çerçevede Doğu Avrupa ülkeleri incelemesinin yanı sıra ayrıntılı olarak Macaristan'ın demokratik dönüşümü ele alınmıştır. Çalışmanın temel amacı, Doğu Avrupa ülkelerinin demokratikleşme sürecini ve bu sürece tarafların katkılarını belirlemektir. Bu amaçla öncelikle demokrasi kavramı üzerine odaklanılmış, bu kavramın faydaları ve eleştirilerine değinilmiştir. Demokratik bir devletin olması gereken kriterler ve AB'nin demokratik devlet anlayışı incelenmiştir. Daha sonra Doğu Avrupa ülkelerinin sosyalist yönetim altına girmesi sonucu yaşanan gelişmeler, halkın sisteme yönelik tepkileri araştırılmış, sosyalist yönetimden ayrılmaları, ekonomik yapıları ve AB üyelik süreci incelenmiştir. Birinci bölümde incelenen demokrasi kriterleri son bölümde demokratikleşme sürecine giren Doğu Avrupa ülkeleri üzerinde belirlenmiş ve demokratikleşme sürecinde AB'nin rolü ele alınmıştır. Demokratikleşme sürecinin nasıl gerçekleştiği Macaristan örneği ile daha ayrıntılı olarak incelenmiştir. Kullanılan ekonomik göstergeler ve demokratikleşme kriterleri bağlamında tarafların etkisi ortaya konulmuş ve bu etkiler sonuç bölümünde değerlendirilmiştir. Ayrıca çalışmada literatür taraması ve tarihsel analiz yöntemleri uygulanmıştır.
Avrupa Birliği uyum sürecinde Türkiye'de gayrimüslim azınlıklar: Osmanlı İmparatorluğundan günümüze azınlıkların statüsü

Bu çalışma bireyden başlayarak sosyal kimliklerin ulusal etnik kimliklere kimlikler arasındaki farkların eşitlik ve ötekileştirme şeklinde ifadesi ayrımcılık yoluyla azınlık kimliğinin oluşması, türleri, hak ve ödevleri azınlık kavramının tanımlanması, incelenmektedir. Azınlıkların ulusal ve uluslararası alanda ele alınış şekli Osmanlı İmparatorluğu ve günümüz Türkiye Cumhuriyeti gündemindeki tarihsel gelişimi kimlik değişimleri çerçevesinde günümüz çağdaş toplumlarının çok kültürlü, eşitlikçi demokratik toplumlar yaratma ve bu örnek toplum modellerinin geleceğin çok kültürlü barışçıl toplumlarının oluşması için hukuksal çözümlerin birey hak ve özgürlüklerinin teminat altına alınarak korunması taleplerinin karşılanması insan olabilmenin vicdani gereği ve ödevidir.
Dolaysız vergilerin AB'de ve Türkiye'de uyumlaştırılması ve seçilmiş ülkeler nezdinde karşılaştırılması

Avrupa Birliği'nin amaçlarından biri olan tek pazarın gerçekleşmesi için vergi uyumlaştırılması gereklidir. Son yıllarda katılan üyelerle birlikte Avrupa Birliği'nin vergi uyumlaştırması daha da zorlaşmıştır. Her üye devletin farklı vergi yapısı bulunmaktadır. Bu çalışmada Avrupa Birliği'ndeki ve Türkiye'deki dolaysız vergiler kısa ve öz bir biçimde anlatılmış ve üye ülkelerdeki dolaysız vergi çalışmaları incelenmiştir. Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne girmeye çalıştığı şu dönemlerde en çok tartışılacak konulardan biri de vergi uyumlaştırılmasıdır. Diğer Avrupa Birliği üyeleri gibi milli egemenliğini kaybetmek istemeyen Türkiye'de de çalışmalar yavaş ilerlemektedir. Türkiye'nin mevzuatının uyumlaştırılması için yapmış olduğu çalışmalar; Avrupa Birliği ile ilişkilerine yön veren çalışmalar, antlaşmalar göz önüne alınarak incelenmiştir. Türkiye'deki vergi uygulamalarının yanında Osmanlı İmparatorluğu'nun vergi yapısıyla ilgili bilgiler bulunmaktadır. Ayrıca Ulusal Programdaki, İlerleme Raporlarındaki, Orta Vadeli Programdaki ve Bütçedeki dolaysız vergiler ile ilgili noktalarda yer almaktadır. Roma Antlaşmasındaki hükümlere ve direktiflerin üzerinde durularak uyumlaştırılmanın aslında yakınlaştırma anlamına geldiği konusunda kısaca bilgiler verilmiştir. Son olarak da Avrupa Birliği'ne ve Türkiye'ye yön veren bu konu ile ilgili hazırlanmış direktiflere yer verilmiştir.
Avrupa Parlamentosunda siyasi gruplar: Oluşum, işleyiş ve partilerin geleceği tartışmasındaki yerleri

Bu tezin amacı; Avrupa Parlamentosu'ndaki siyasi grupları, grupların yapı ve politikalarını karşılaştırmalı olarak incelemektir. Çalışmada öncelikle temel kavramlar, Avrupa Birliği'nin tarihsel oluşumu ve gelişimi ele alınmış, devamında Avrupa Birliği'nin güncel kurumsal yapısı, Avrupa Parlamentosu seçimleri ulus-üstü bir organizasyon düzeni olması açısından ulusal düzeydeki partilerden farklı bir oluşum olarak incelenmiştir. Avrupa Parlamentosu'nun bünyesinde bulunan sol eğilimli Avrupa Birleşik Solu/İskandinav Yeşil Solu Konfederasyon Grubu, Avrupa Sosyalistler ve Demokratlar İlerici İttifakı, Avrupa Özgür İttifakı/ Yeşiller Grubu; sağ eğilimli Avrupa Halklar Partisi Grubu, Avrupa Muhafazakarlar ve Reformcular Grubu, Avrupa Özgürlük ve Demokrasi Grubu, Uluslar ve Özgürlükler Avrupası Grubu; merkezde Avrupa için Liberal ve Demokrat İttifakı irdelenmiştir. Çalışmanın devamında, söz konusu bu siyasi grupların politikaları ile söylemlerine değinilmiş ve ideolojik farklılıkları ele alınmıştır. Sonuç/Değerlendirme bölümünde, önceki bölümlerde incelenen veriler ışığında Avrupa Birliği parlamento yapısının ve siyasi gruplarının geleceğine yönelik bir değerlendirme yapılmıştır.
European Union non-discrimination principle: Rereading statutory social security schemes in Turkey

Bu tezin ana konusu, Türkiye'de uygulanmakta olan zorunlu sosyal güvenlik düzenlemelerinin Avrupa Birliği ayrımcılık yasağı ilkesine uyumunun değerlendirilmesidir. Avrupa Birliği hukukunda vatandaşlığa dayalı ayrımcılık yasağı ve cinsiyet eşitliği köklü bir geçmişşe sahiptir. Buna karşın Avrupa Birliği hukukunda ayrımcılığın yasaklandığı diğer alanlar, Amsterdam Antlaşması ile eklenmiştir. Bu tezin tartışma konusu aşağıdaki şekilde organize edilmiştir. Öncelikle Avrupa Birliğinin kuruluşundan bu yana Avrupa Birliği Kurucu Antlaşmalarında ayrımcılığı yasaklayan temel hükümler değişiklikleriyle birlikte ortaya konmuş ve ayrımcılık yasağına yönelik yasal süreç tarihsel bir perspektifte gözden geçirilmiştir. Ardından, zorunlu sosyal güvenlik uygulamaları kapsamında Avrupa Adalet Divanı kararları da dikkate alınarak ayrımcılık yasağını konu alan ikincil düzenlemelere odaklanılmıştır. Bugün Türkiye'de 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ile 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunuyla düzenlenmekte olan zorunlu sosyal güvenlik uygulamaları detaylı bir biçimde açıklanmıştır. Daha sonra Avrupa Birliği ve Türkiye arasında vatandaşlığa, cinsiyete, ırk veya etnik kökene, din veya inanca, engelliliğe, yaşa ve cinsel yönelime dayalı düzenleme farklılıkları araştırılmıştır. Sonuç olarak, bu tez ile Türkiye'de uygulanmakta olan zorunlu sosyal güvenlik uygulamalarını Avrupa Birliği ayrımcılık yasağı ilkesine uyumlu hale getirebilecek değişiklik önerileri sunulmuştur.
Avrupa Birliği Su Çerçeve Direktifi ve direktifin Türkiye'de uygulanması

Aralık 1999'da gerçekleşen Avrupa Birliği Helsinki Zirvesi'nde, Türkiye'nin resmi olarak aday ülke statüsünü almasıyla AB uyum süreci başlamış ve 3 Ekim 2005 tarihinde de ilgili AB kurumları ile üyelik müzakereleri başlamıştır. Müzakere çalışmaları 35 konu başlığı altında devam etmektedir. Müzakere konularından biri olan çevre başlığı, uyum çalışması sırasında Türkiye'yi en fazla meşgul etmesi beklenen ve yüksek maliyetli yatırımlar yapılması gereken konulardan birisi durumundadır. Çevre konusunda AB uyum çalışmalarının önemli bir kısmını, AB direktiflerine uyumlu yeni Türk Çevre Mevzuatının çıkarılması oluşturmaktadır. Oluşturulacak yeni mevzuatın en önemli kısmını ise, AB direktiflerinden Su Çerçeve Direktifi ve bu direktif kapsamında yer alan diğer direktiflerin çıkarılması ve uygulanması oluşturmaktadır. AB su çerçeve direktifi; Şubat 1996'da Avrupa'nın su politikasının ne olması gerektiği konusunda Avrupa Komisyonu, Avrupa Parlamentosu ve üye ülkeler düşünce birliğine varmış ve tüm su kaynaklarının bütünleşik bir yaklaşımla ele alınmasını benimsemişlerdir, aynı zamanda yeni yaklaşımları da içeren SÇD 23 Ekim 2000 tarih ve 2000 /60/EC sayı ile yürürlüğe girmiştir. Avrupa Parlamentosu ve Konseyi tarafından 18 Temmuz 2000 tarihinde imzalanan Su Çerçeve Direktifinin, AB'ne üye ve aday ülkelerce uygulama zorunluluğu bulunmaktadır. Direktifin amacı, 2015 yılına kadar bütün su kaynaklarının, kimyasal ve ekolojik açıdan iyi duruma ulaştırılmasıdır. AB 21 Aralık 2009 tarihinde Brüksel'de gerçekleştirilen Hükümetlerarası Katılım Konferansının 8. Toplantısın da Ankara, AB müktesebatı kapsamındaki 35 müzakere başlığının on ikincisi olarak Çevre faslı açılmıştır. AB Su Çerçeve Direktifi Çevre faslının en önemli ve zor konularından birisidir. SÇD'nin uygulanabilmesi için Türkiye'de, nehir havza bölgeleri oluşturulmalı, su kalitesi ile ilgili bütün kurumların işbirliği içerisinde çalışılarak Nehir Havza Yönetim Planları oluşturulmalıdır. SÇD' de belirtilen direktiflere uyumlu yeni mevzuatın oluşturulması, uluslararası havzalarla ilgili olarak komşu ülkelerle ortak çalışılması, uygulama maliyetinin elde edilmesi ve uygulama adımlarının yapılması gerekmektedir.
Nordik ülkelerinin Avrupa Ekonomik ve Parasal Birliği'ne entegrasyonu

Avrupa ülkeleri arasındaki ekonomik ilişkiler, 1950'li yıllarda, Avrupa Ekonomik Topluluğu'nun kurulmasıyla birlikte değişmeye başlamıştır. Beş Nordik ülkesinden üçü de Avrupa Birliği üyesi olmuş, Norveç ve İzlanda ise Topluluk dışında kalmayı tercih etmişlerdir. Bu kapsamda, bu çalışmada, Nordik ülkelerinin çoğunluğunun niçin 1995 yılma kadar Avrupa Birliği dışında kaldığı ve Finlandiya'nın Avrupa Para Birliği'ne dahil olurken İsveç ve Danimarka'nın niçin Avrupa Para Birliği dışında kalmayı tercih ettiği üzerinde durulmuştur. Bu çalışmanın temel amacı, Nordik ülkeleri ile Avrupa Birliği arasındaki ilişkilerin gelişimini incelemek olmuştur. Çalışmanın ilk bölümünde, Nordik bölgesinin tanımı yapılmış ve Nordik ülkeleri arasında gerçekleştirilen Nordik işbirliği girişimlerinin tarihi gelişimi ele alınmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde, beş Nordik ülkesi İsveç, Finlandiya, Danimarka, Norveç ve İzlanda'nın genel ekonomik durumları ülkelerin öne çıkan ekonomik sektörleri ve dış ticaretleri üzerinde durularak incelenmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde, Nordik ülkelerinin Avrupa Birliği entegrasyon süreci ve üyelik müzakereleri safhaları incelenmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise Avrupa Para Birliği'nin gelişimi ve Nordik ülkelerinin Avrupa Para Birliği üyeliği konusuna olan yaklaşımları ele alınmıştır.
Avrupa Parasal Birliği'nin optimal para alanı teorisi çerçevesinde analizi

Uzun vadede tam bütünleşme ve belki de Avrupa Birleşik Devletleri hedefi olan Avrupa Birliği, benzerleri arasında en gelişmiş durumda olan entegrasyon hareketi olarak değerlendirilmektedir. Bretton Woods sisteminin çöküşüyle kaçınılmaz hale gelen ekonomik ve parasal birlik, Avrupa Birliği ülkeleri ve dünya ekonomisi açısından büyük önem taşımaktadır. 1999 yılında birlik içinde kaydi olarak kullanıma giren Euro, yeni bir dönemin de başlangıcı sayılmaktaydı. Teorik temelleri Optimal Para Alanı'na dayanan tek para ve parasal birlik uygulaması, birlik dahilinde ortaya çıkması muhtemel asimetrik şokların olumsuz etkilerinin üye ülkelerin sahip olduğu ekonomik özelliklerle en aza indirilebilmesi durumunda optimaldir. Dolayısıyla ekonomik ve parasal birliğin iyi işlemesi Euro alanının optimalliğiyle doğru orantılıdır. Euro alanının optimal para alanı olup olmadığının tespiti, birlik üyesi ülkeler, aday ülkeler ve birliğin geleceği açısından büyük önem taşımaktadır. Bu noktadan hareketle Avrupa Parasal Birliği, zamanla gelişip şekillenen optimal para alanı kriterlerine göre değerlendirilmeye çalışılmıştır. Birliğin işgücünün hareketi açısından şu halde, optimallik göstermediği; açıklık, ürün çeşitliliği, enflasyon oranlarının benzeşmesi ve bir ölçüde finans ve sermaye piyasalarının bütünleşmesi açısından optimallik gösterdiği görülmektedir. Bununla beraber bazı ülkelerin bazı ürün gruplarında uzmanlaşmaya gitme eğiliminde olduğu, yine özellikle 2008'den sonra bazı ülkelerin ekonomik göstergelerindeki dikkat çeken kötüye gidiş, birliğin optimalliğinin bir süre daha sınanacağına işaret etmektedir.
Yenilenebilir enerji kaynakları AB ve Türkiye uygulamaları

Sanayi devrimi ile kömürün, 1900'lü yılların başında da petrol'ün kullanılmaya başlanması ile kömür ve petrol modern zamanlara damgasına vuran kaynaklar olmuşlardır. Ancak bu kaynakların sınırlı olması ve yüksek oranlarda tüketiliyor olması nedenleri ile özellikle sanayileşmiş ülkeler yeni enerji kaynakları arayışlarına girmişlerdir. Yenilenebilir enerji kaynakları alanında yapılan çalışmalar 1970'li yıllara kadar çok hızlı ilerlememiştir. Bu yıllara kadar fosil kaynakların ucuz ve kolay temin edilmesi nedeniyle daha yüksek yatırım, araştırma geliştirme ve işletim maliyeti gerektiren fosil-olmayan enerji türleri üzerinde çalışmalar ilgi görmemiştir. Ancak 70'li yıllarda ard arda gelen petrol krizleri nedeniyle bu alana ilgi artmış özellikle fosil kaynağı olmayan ülkelerde ekonomik ve stratejik nedenlerle fosil dışı kaynaklardan enerji elde etme yarışı başlamıştır. Çalışmamızda yenilenebilir kaynakların neler olduğu, nasıl ortaya çıktığı, Avrupa Birliği ve Türkiye'de bu kaynaklar konusunda neler yapıldığı incelenmektedir. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde yenilenebilir enerji kaynaklarının tanımının yapılmasına, nasıl ve ne zaman kullanılmaya başlandığının anlatılmasına ve güncel olarak bu kaynakların küresel enerji tüketiminden aldıkları paya yer verilmiştir. İkinci bölüm ülkemizin tüm müktebasatının uyumlaştırmaya çalıştığı AB'deki durum incelenmiştir. AB'de bu alanda yapılan çalışmalar, birliğin aldığı tedbirler, teşvikler ve düzenlemeler araştırılmıştır. Son bölümde ise Ülkemizde yapılan çalışmalar incelenmiş ve sonuç olarak önerilerde bulunulmuştur. Çalışmada enerji santrallerinin kurulu güçleri megawatt cinsinden yıllık üretim miktarları ise gigawatt cinsinden verilmiştir. Enerji santrallerinin kurulum maliyetlerinin hesaplanmasında sektör temsilcileri ve konu uzmanlarının görüşlerine de başvurulmuştur.
Sosyo-ekonomik açıdan Türkiye'de kayıtdışı istihdam ve AB uygulamaları

Kayıt dışı ekonominin ana bileşenlerinden biri olan kayıt dışı istihdam özellikle son yıllarda gelişen ve gelişmekte olan ülkelerin en önemli ekonomik sorunlarından biri olmuştur. Kayıt dışı istihdam ekonomik yönden olduğu kadar sosyal bakımından da çok karmaşık bir yapıya sahiptir. Türkiye'de ekonomik büyüme ve gelişmenin önünde bir engel olarak duran kayıt dışı istihdam boyutlarının belirlenmesi ve çözüm önerilerinin uygulanması açısından önem taşımaktadır. Kayıt dışı istihdam, elde edilemeyen veriler nedeniyle boyutları tam anlamıyla bilinememektedir. Buna karşın ekonomideki nüfus ve istihdam verileri ile sadece kayıt dışı istihdam oranı tahmin edilebilmektedir. Bu çalışmada Türkiye'de kayıt dışı ekonomi ve kayıt dışı istihdam olgusu analiz edilip kayıt dışı istihdamın tanımı, boyutları, unsurları ve nedenleri ortaya konularak durumu incelenmiştir. Ayrıca kayıt dışı istihdamın sosyo-ekonomik etkilerine yer verilerek Türkiye ve AB ülkelerinde kayıt dışı istihdamı azaltmaya yönelik uygulamalara değinilmiştir.
Norwegian national identity and the question of European integration

oz NORVEÇ ULUS KİMLİĞİ VE AVRUPA ENTEGRASYONU SORUNU Tanıl, Gamze Yüksek Lisans, Avrupa Çalışmaları Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Hüseyin Bağcı Haziran 2003, 161 Sayfa Bu tezin amacı Norveçlilerin Avrupa Birliği üyeliği görüşünü, kendilerine ve Avrupa Birliğine dair fikirler ve kimliklerin ürünü olarak incelemektir. Bu doğrultuda, bu çalışma, iki farklı çalışma alanı olan kimlik çalışmaları ile uluslararası ilişkileri birleştirecek bir yol önermekte, ve iç politikaların dış politika formülasyonu üzerindeki etkisini incelemektir. Böylelikle amaçlanan, hem genelde problemin ekonomik yönü üzerinde duran konu ile ilgili literatürdeki, hem de uluslararası sistemde kimlik politikalarının rolünü uzun zamandır göz ardı eden temel uluslararası ilişkiler teorilerindeki boşlukları doldurmaktır. Bu çalışmada ulusal kimlik sadece bir insan kitlesinin kendisini ulusal sembollerle özdeşleştirmesi durumunu nitelemek için değil, bu insanların, ulusal kimliğin bu sembollerinin tehdit edilmesi veya geliştirilmesi olasılığı durumunda tek bir psikolojik grup olarak hareket edecek şekilde kitlesel seferberliğini ifade etmek için kullanılmaktadır. Tez, dış politikaların formülasyonunda 'öteki'lere karşı 'kendi' tanımının, 'tehdit' algılamasının, ve bu tehdit durumunda insanların kendi kimliklerini korumak için kitlesel seferberliğe geçişinin nihai elementler olduğu sonucuna varmaktadır. Bu tür bir yaklaşım, Avrupa entegrasyonuna şüpheci yaklaşan ulusların bakış açılarının analizine katkıda bulunacak, ve ulusal çıkarı gücün fonksiyonu olarak algılayan indirgemeci yaklaşımların ötesine geçilmesini sağlayacaktır.
Avrupa Birliği ortak balıkçılık politikası ve Türkiye

Orta malların trajedisi, mülkiyet haklarının belirlenememesinden doğan doğal kaynakların aşırı kullanımını tasvir etmek için kullanılan mecazi bir terimdir. Ayrıca oyun teorisinin ana bölümlerinden biri olan mahkumlar açmazı ile de bağlantılıdır. Grup içerisindeki fertlerin iki seçenekleri vardır: ya grup içinde işbirliğine gidecek ya da gruptan ayrılacaklardır. Fertler, ortak bir kaynağı koruma adına anlaşmayagiderlerse işbirliği oluşmaktadır, diğer durum olan işbirliğinden kaçınma ise fertlerinkendilerine düşen kamu malından daha fazlasını kullanmaya giderlerse meydana gelmektedir. İşbirliği her ferdin faydasını uzun dönemde maksimize etme potansiyeline sahipken, işbirliğinden kaçma kısa dönemde fertlerin faydalarını maksimize ederken uzun dönemde de yok etme potansiyeline sahip olmaktadır. Bu suretle, balık stoklarında, satıcılar stokların tekrardan artışını sağlamak amacıyla belirli bir zaman içinde işbirliğine gitmesi gerekmektedir. Avrupa Birliği Ortak Balıkçılık Politikası'nın reformuna kalkışılmasının özü budur ve bu tez buna bir örnek olarak Avrupa Birliği Ortak Balıkçılık Politikasını incelemiş ve Türkiye'nin mevcut sektörü ile müzakere sürecindeki durumuna değinmiştir.
Çok kültürlülük ve ulusal azınlıklar: Avrupa Birliği bağlamında Türkiye ve İsveç eğitim politikaları

Türkiye ve İsveç, çokkültürlülük ve azınlıklar konusunda zengin tarihsel deneyimleri olan iki ülkedir. Bu araştırmanın amacı Avrupa Birliği'ye aday ülke Türkiye ile AB üyesi İsveç'in eğitim politikaları çerçevesinde ulusal azınlıkların müfredat ve ders kitaplarında nasıl betimlendiğinin karşılaştırılmasıdır. Bu amaçla, Türkiye ve İsveç'ten 2000 yılından sonra basılan altı ders kitabı ve bunların müfredatı seçilmiştir. Çalışma nitel araştırma metodu çerçevesinde planlanmış ve araştırma verilerinin analizinde eleştirel söylem analiz tekniği kullanılmıştır. Araştırma bulguları, Türkiye ve İsveç'te kullanılan müfredat ve ders kitap metinleri arasında bazı önemli farkların olduğuna işaret etmektedir. Bunlardan biri Türkiye'deki müfredat ve ders kitap metinlerinin ülkedeki azınlıkları hiçbir şekilde ismen anmaması, İsveç'ten analiz edilen metinlerin ise genellikle ülkedeki azınlıkları ismen anmasıdır. Bulguların iki ülke arasında işaret ettiği ikinci fark, metinlerin tek sesli ya da çok sesli olmasıyla ilgilidir. Araştırma bulguları Türkiye'deki verilerin genellikle tek sesli, özellikle de azınlıklar konusunda resmi görüş dışındaki söylemlere tümüyle kapalı olduğunu gösterirken, İsveç'teki metinlerin genel karakteri ise göreli olarak çok sesli ve resmi görüş yanında ulusal azınlıklar konusunda diğer perspektifleri de dile getirdikleri görülmektedir. Bulguların iki ülke arasında ortaya çıkardığı bir başka fark da, Türkiye'deki verilerin genel olarak bazı azınlıkları olumsuz şekilde betimlediği ve bunları ulusun bir parçası olarak tanımlamadığı, İsveç'teki metinlerin ise ulusal azınlıkların ulusun bir parçası olduklarına yönelik güçlü bir vurgusu olmasa da bunların olumsuz imajlarla betimlenmediği dikkat çekmektedir. Araştırma bulguları, iki ülke arasındaki metinlerde benzerliklerin de olduğunu göstermektedir. Bunun en fazla belirginleştiği noktalardan biri, her iki ülkeden analiz edilen ders kitap metinlerinin Osmanlı toplumunu çok kültürlü olarak tanımlamasıdır.