turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sınıf öğretmenlerinin müzelerin değer aktarmasına ilişkin görüşlerinin incelenmesi

Müzeler içerisinde bir topluma ait önemli kültürel eserlerin barındırıldığı ve bu eserler sayesinde toplumların geçmişşine ışık tutan birer yaygın eğitim kurumu olarak belirtebiliriz. Müzeler içerisinde bulunan eserlerle toplumları eğitme işlevini de yürütmektedirler. Müzeler bilişsel alanda olduğu kadar duyuşsal alanda da bilgi kaynaklarıdır. Ancak yapılan çalışmalarda müzelerin daha çok bilişsel alanda kazandırdıklarına ilişkin araştırmalar yapıldığı görülmüştür. Müzelerin duyuşsal alanda değer kazandırması bu çalışma kapsamına merak konusu olmuştur. Bu nedenle bu çalışmanın amacı sınıf öğretmenlerinin müzelerin değer aktarmadaki rolüne ilişkin görüşlerini belirleyerek incelenmesidir. Bu araştırma 2015 2016 eğitim öğretim yılında Aydın ili Efeler ilçesinde görev yapan 20 sınıf öğretmeni ile yürütülmüştür. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden olan olgubilim deseni kullanılmıştır. Araştırma verilerin elde edilmesi amacıyla yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Çalışma grubunun belirlenmesinde amaçlı örnekleme yöntemlerinden olan ölçüt örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Çalışma grubuna alınan öğretmenlerde aranan ölçüt olarak; daha önceden öğrencileriyle birlikte müze gezileri yapmaları olarak belirlenmiştir. Elde edilen verilerinin çözümlenmesinde içerik analizi yönteminden yararlanılmıştır. Yapılan bu araştırmanın sonucunda müzelerin çeşitli değerlerin aktarmasında önemli bir rol oynadığına; müzelerin değer aktarmasında müzenin türünün, müzelerde yapılan etkinliklerin, öğretmen, öğrenci ve aile faktörlerinin etkili olduğuna; sınıf öğretmenleri müzelerde değer aktarmak amacıyla süreci planladıklarına; müzelerde değer aktarımı sürecinde öğrenci, maddi durumlar ve müzelerin imkanlarından kaynaklı güçlükler yaşadıkları; etkili bir şekilde sürecin sürdürülebilmesi için sınıf öğretmenlerinin etkinliklere, müzelere ve öğretim programlarına yönelik önerilerde bulunduklarına ulaşılmıştır.
Eğitimde toplam kalite yönetimi kültürü ve öğretmenlik

Toplam kalite yönetimi sanayi sektöründe ortaya çıkmış iktisadi kökenli bir kavramdır. Sistemin uygulandığı işletmelerde, sıfir hata anlayışı ile maliyetleri minimuma indirip, maksimum düzeyde müşteri memnuniyetini sağlamaya odaklanmış yaklaşımı sayesinde kazandığı başarı, hizmet sektöründe de Toplam Kalite Yönetimi Felsefesinin uygulanabilirliği düşüncesini doğurmuştur. Ancak hizmet sektörünün çıktısının davranış olması ve objektif bir biçimde davranışların ölçülebilmesi için belli standartların konulamaması Toplam Kalite Yönetiminin hizmet sektöründe uygulanması sürecinde yaşanan temel güçlüklerdendir. Eğitim olgusu insanın doğumuyla başlayıp, ölünceye kadar devam eden bir süreçtir ve o nedenle insan unsurunun var olduğu her zeminde ve zamanda önemini hiç kaybetmemiştir, eğitim kavram olarak, kısaca 'bireye kalıcı ve istendik davranışlar kazandırma süreci' olarak tanımlanabilir. Çağımızda sanayileşme ile birlikte gelişen uluslararası rekabet, yeni iş ve yönetim yaklaşımları kurumları mükemmelliği aramaya sevk etmiştir. Bu arayışlar sonucu ulaşılan noktalardan birisi de 'Toplam Kalite Yönetimi'dir. Toplam Kalite Yönetimi genel olarak güçlü bir lider eşliğinde, çalışanların işbirliği ve katılımıyla, en az maliyetle hatasız ürün üretme ve en yüksek müşteri memnuniyetine ulaşma süreci olarak tanımlanabilir. Eğitim kurumlarının temel hedefi, toplumun kültürel mirasını yeni nesillerde yaşatacak ve toplumun sürekliliğini sağlayacak, yeterli teknolojik donanıma ve bilgiye sahip genç kuşaklar yetiştirmektir, eğitim kuramlarının bireyi yetiştirme noktasındaki başarısızlıkları uzun vadede toplumu olumsuz etkileyeceğinden, kurumlar fertleri eğitirken bir defada ve hatasız eğitim yapmak zorundadırlar. Bu zorunluluk, yeni yöntem ve yaklaşımların eğitim kurumlarında uygulanma sürecine yol açmıştır. Böylece eğitimin kalitesinin arttırılması amaçlanmaktadır. Toplam kalite yönetiminin eğitimde uygulanma süreci de bu çabanın bir sonucudur. Bu araştırma kalite ve toplam kalite yönetimi ile ilgili kavranılan ve gelişim sürecini ana hatlarıyla ele aldıktan sonra, TKY kültürünün uygulanması sürecini ve bu süreçte yer alan ve eğilimin vazgeçilmez unsuru olan öğretmenin konumunu teorik olarak ortaya koymayı amaçlamaktadır. III
Okul şarkılarının latin müziği stillerinin ritmik yapıları ile eşiklenmesine ilişkin yaklaşımlar

Bu araştırmada, Okul Şarkılarının Latin Müziği Stillerinin Ritmik Yapıları İle Eşliklenmesi'nde oluşturulacak modellerin aşamalı olarak belirlenerek gösterilmesi amaçlanmıştır. Araştırmada durum tespitine yönelik bir model esas alınmış, veriler kaynak tarama yoluyla toplanarak işlenmiş, çözümlenmiş ve yorumlanmıştır. Araştırmada önce Latin müziğinin kökeni ile ritmik yapısı incelenmiş ve sonra da kaynak tarama yolu ile piyano eşliği yapılacak okul şarkıları belirlenmiştir. Kaynak tarama yolu ile elde edilen piyano eşliği yapılacak şarkıların önce armoni fonksiyonları belirlenmiş, belirlenen armoni fonksiyonlar şifrelere ve notalara dönüştürülmüştür. Daha sonra ise Latin müziği stillerinden parçanın karakterine uygun olarak seçilen stilin ritim kalıbıyla birlikte piyano eşlikleri oluşturulmuştur. Araştırmanın sonucunda, Latin müziği stilleri ile oluşturulan eşlik modellerinin analizi yapılmış ve çözüm önerileri geliştirilmeye çalışılmıştır. Ayrıca müzik öğretmenlerinin okul şarkılarını eşliklerken incelemelerinde ve müzik derslerinde kullanmalarında yarar görülen eşlikler, ekte sunulmuştur.
Osmanlı Devleti'nde sağır dilsiz ve amaların eğitimi ve toplumsal hayattaki rolleri (1889-1922)

Sağır dilsiz ve amaların topluma kazandırılmaları ve eğitimleri zor bir sosyolojik olaydır. Eğitimden önce insanların sağır dilsiz ve amaların varlığını kabul edip, onların da çeşitli eğitimlerle topluma kazandırılabileceği düşüncesini kabullenmeleri gerekmektedir. Tarihsel süreçte sağır dilsiz ve amalar için hayat o kadar da kolay olmamıştı. Batı'da kilise sağır dilsizleri Tanrı'nın gazabına uğramış kişiler olarak düşünüyor ve bu nedenle de eğitimlerini gerekli görmüyordu. Bu düşünceler ortaçağ boyunca devam etmiş ve 16. yüzyılda eğitimleri için çalışmalar yapılmaya başlanmıştı. Aynı dönemlerde Osmanlı Devleti içerisinde yaşayan sağır dilsizler sarayda bir takım görevleri yerine getirerek eğitimden uzak yaşamaktaydılar. Osmanlı Devleti'nde sağır dilsizlerin eğitimleri anlamında ilk teşebbüs 1889 yılında İstanbul'da, Avusturyalı Mösyö Grati Efendi tarafından yapılmıştır. Grati Efendi'nin, dönemin Maarif Nazırı Münif Paşa'dan müsaade alması ile resmi olarak Sağır Dilsizler Mektebi açılmıştır. Mektep ilk açıldığında Ticaret Mektebi içerisinde eğitim öğretimine devam etmiş; Sağır Dilsizler Mektebinin açılmasından yaklaşık iki yıl sonra da amalar için bir sınıf açılmıştır. Mektebe 6 ila 20 yaş arasındaki öğrenciler kabul edilmekte olup 4 yıllık bir eğitim öğretimden geçmişşlerdir. Burada uygulanan eğitim sistemi Fransa'dan örnek alınarak ve bir takım değişiklikler yapılarak hayata geçirilmiştir. Mektebin en büyük eksikliklerinden bir tanesi yatılı olmamasıydı. Bu nedenle de İstanbul dışından eğitim görmek isteyen sağır dilsiz ve ama çocuklar bu eğitimden faydalanamamışlardı. Başka bir eksiklik de mektebin bir türlü müstakil bir binaya sahip olamamasıydı. Mektepte verilecek eğitimi düzenlemek ve esaslarını belirlemek için 26 Eylül 1915 yılında Maarif Nezareti tarafından 'Dilsiz ve Sağır Mektepleri Nizamnamesi' Avrupa'daki benzer okullar örnek alınarak hazırlanmıştı. Bu nizamnamenin ardından aynı şartları içeren bir nizamname de ama öğrenciler için hazırlanmıştı. Bu nizamnamelerde müstakil bir okul açılacağı vurgulanmış fakat bu sonuca ulaşılamamıştır. I. Dünya Savaşı'nın ortaya çıkması, sosyal, siyasi ve ekonomik sıkıntılar planlanan eğitim kurumunun açılmasına mani olmuştur. İstanbul'daki Sağır Dilsiz ve Ama Mektebi de 1926 yılında öğrenci azlığı nedeni ile kapatıldı. İstanbul dışında da sağır dilsiz ve ama çocuklar için Selanik ve İzmir'de mektep açılmıştır. Bunların dışında yabancı ülkelerin desteği ile misyonerler tarafından açılan mektepler de olmuştu. Verilen eğitimlerle sağır dilsiz ve ama çocuklar meslek öğrenmiş ve kendi başlarına hayatlarını devam ettirip topluma entegre olmuşlardır.
Güzel sanatlar lisesi müzik bölümü öğrencilerinin piyano dersine yönelik tutumları ile piyano dersi başarıları arasındaki ilişki

Bu çalışmada; Ortaöğretim düzeyinde eğitim veren Güzel Sanatlar Lisesi Müzik Bölümü'nde okuyan öğrencilerin piyano dersine yönelik tutumları ile piyano dersi başarılarının karşılaştırılarak incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu İstanbul'da bulunan Kadıköy Avni Akyol Güzel Sanatlar Lisesi, Beylikdüzü Aşık Veysel Güzel Sanatlar Lisesi, Ataşehir Aydın Doğan Güzel Sanatlar Lisesi, Başakşehir Güzel Sanatlar Lisesi ve Bakırköy Güzel Sanatlar Lisesi müzik bölümlerinde öğrenim gören 389 öğrenci oluşturmaktadır. Öğrencilerin piyano dersine yönelik tutum düzeylerinin belirlenmeye çalışıldığı araştırma betimsel yönteme sahip olup, verileri elde etmek için tarama modeli kullanılmıştır. Çalışmada veri toplama aracı olarak Bakıoğlu (2012) tarafından geliştirilmiş olan 'Piyano Dersi Tutum Ölçeği' kullanılmıştır. Bilişsel, duyuşsal ve devinişsel alanlar göz önüne alınarak hazırlanmış olan ölçek ilgi, yargı ve kararlılık başlıklarına sahip maddelerden oluşmaktadır. Ölçekle elde edilen veriler cinsiyet, sınıf, okul ve lise eğitimine başlamadan önce piyano eğitimi alıp almadığı gibi değişkenler bazında incelenmiştir. Bunlara ilaveten tutum ölçeği uygulanan öğrencilerin 2018- 2019 güz dönemi piyano dersi notları da ilgili okullardan elde edilerek kayıt altına alınmıştır. Yapılan değerlendirmeler sonucunda öğrencilerin tutumları ile piyano dersi başarıları arasında pozitif yönlü ve orta düzeyli bir ilişki bulunmuştur. Bu durum tutum ve başarının birbirinden orta düzeyde etkilendiği biçiminde yorumlanmıştır. Diğer yandan tutum puanlarının çeşitli değişkenlere göre karşılaştırılmasında ise sınıf düzeyi ve öğrenim görülen okul düzeyinde anlamlı fark bulunmamıştır. Cinsiyet, piyano başarı düzeyi ve önceden piyano çalma gibi değişkenlerde ise anlamlı fark bulunmuştur. Bu basamaklarda da kız öğrencilerin, daha önceden piyano eğitimi almış olanların ve not ortalaması yüksek olanların tutum puanları yönünde anlamlı fark görülmüştür.
Anadolu güzel sanatlar liselerinde piyano eğitiminde başlangıç metotlarının incelenmesi

Bu araştırmada Anadolu Güzel Sanatlar Liseleri piyano öğretmenleriyle yapılan görüşmeler sonucunda, Anadolu Güzel Sanatlar Liselerinde kullanılan piyano başlangıç metotları; 'Pianoforte Tutor' - Oscar BERİNGER, 'Mikrokosmos I' - Bela BARTOK, 'Vorschule im Kiavierspiel' - Ferdinand BEYER, 'Neu Anleitung für das Kiavierspiel - I' - Alexander BURKARD, 'Modern Course for the Piano' - John THOMPSON, 'Learning to Play Piano - 1' - Denes AGAY olarak belirlenmiştir. İlk bölümde, piyanonun icadından günümüze sürekli gelişme içinde olan piyano metotlarının başlıcaları hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde, bugün Anadolu Güzel Sanatlar Liselerinde kullanılmakta olan piyano başlangıç metotları teknik, müzikalite ve öğretim yöntemi bakımından incelenmiştir. Sonuç bölümünde ise metot seçimi için öneriler sunulmuştur. II
Özengen müzik eğitiminde flüt eğitimcilerinin kullandıkları yöntem ve tekniklerin incelenmesi

Bu araştırmada özengen müzik eğitiminde flüt eğitimcilerinin kullandıkları yöntem ve tekniklerin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Ankara ili beş merkez ilçede ulaşılabilen özengen flüt eğitimcileri oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında anket yönteminden faydalanılmıştır. Anketin hazırlanmasında uzman görüşlerinden faydalanılarak anketin kapsam geçerliği sağlanmıştır. Ankette ayrıca katılımcıların açık uçlu sorulara da yanıt vermesi istenmiştir. Nitel ve nicel soruları içeren karma ankette nitel sorular için katılımcıların açık uçlu sorulara verdikleri yanıtlar kodlara bölünerek değerlendirilmiş ve tablolaştırılmıştır. Nicel sorular ise SPSS programı ile analiz edilmiş, her bir boyutun önem dereceleri frekans tabloları ve yüzdeler ile gösterilmiştir. Araştırma sonucunda özengen flüt eğitiminde fiziksel özellikler ile birlikte öğrencinin istekli olması, bireysel ders işlemenin önemi, parmak pozisyonu, diyafram ve nefes kontrolü, duruş ve tutuş, artikülasyon ve ajilite, mesleki müzik eğitimi veren kurum ve kuruluşların müfredatlarına özengen flüt eğitimciliğine dair program eklenmesi gerektiği gibi önemli hususların bulunması gerektiğine dair sonuçlara ulaşılmıştır.
Sosyalleşme amacıyla yetişkin eğitimi etkinliklerine katılım

Bu araştırmada, Mamak Halk Eğitimi Merkezi'nde 2016- 2017 eğitim öğretim yılı güz döneminde düzenlenen kurslara sosyalleşme amacıyla katılan yetişkin öğrenenlerin katılım örüntülerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu doğrultuda araştırmada kurslara katılan yetişkin öğrenenlerin demografik özelliklerine, yetişkin öğrenenlerin toplumsal ilişki ve sosyal güdülenme yönelimlerinin demografik özellikleri ile ilişkisine, sosyalleşme amacıyla kurslara katılan yetişkin öğrenenlerin demografik özelliklerine ve katılım örüntülerine yer verilmiştir. Bu araştırmada nicel ve nitel yöntemler bir arada kullanılmıştır. Nicel kısmında tarama çalışması yapılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Mamak Halk Eğitimi Merkezi'nde açılan kurslara kayıtlı 350 yetişkin öğrenen oluşturmaktadır. Çalışmada kişisel bilgi formu ve Boshier'in Eğitime Katılma Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 21 paket programında frekans, yüzde, aritmetik ortalama, standart sapma, bağımsız t-testi ve ANOVA kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmanın nitel kısmında, nicel bölümden elde edilen verilere göre, sosyalleşme amacıyla kurslara katılan 20 yetişkin öğrenene yedi sorudan oluşan görüşme formu uygulanarak yetişkin öğrenenlerin kurslara katılım örüntüleri ortaya çıkarılmıştır. Sosyalleşme amacıyla kurslara katılan yetişkin öğrenenlerin katılım örüntüleri altı grupta sınıflandırılmıştır. Bunlar: 1 )Arkadaşlık ilişkisi kurma, 2 )Sorunlardan uzaklaşma, 3 )Hobi amaçlı ve boş zaman etkinliği, 4 )Günlük rutinden sıkılma, 5 )Eğlenme ve hoş vakit geçirme isteği ve 6 )Gerçekleştirilememiş isteklerdir. Sonuç olarak gerek nitel gerekse nicel yöntemler yoluyla toplanan veriler ışığında kurslara katılan yetişkin öğrenenler arasında sosyal güdülenme yöneliminin başat yönelim olduğu bulgulamıştır ve bu doğrultuda sosyalleşme amacıyla kurslara katılan yetişkin öğrenenlerin demografik özellikleri ve kurslara katılım örüntüleri ortaya çıkarılmıştır.
Yükseköğretim kurumlarında, öğretim elemanlarından beklenen ve gözlenen davranışların düzeylerinin belirlenmesi

Bu araştırmada, öğrencilerin öğretim elemanlarından bekledikleri davranışlar belirlenerek, bu davranışları, öğretim elemanları ve öğrencilerin bekleme ve gözleme sıklıklarının saptanması amaçlanmıştır. Öğrenci davranışlarında istendik değişme oluşturabilmek için, eğitim kurumlarının üç temel öğesi olan öğretmen, öğrenci ve eğitim programı arasındaki ilişkinin çok güçlü olması gerekir. Çünkü bu öğeler arasında uygun bir etkileşimin sağlanamaması, önceden belirlenen hedeflere ulaşmayı güçleştirir. Bu üç temel öge arasında işlevsel bir ilişkinin oluşturulması onlara ilişkin özelliklerin bilinmesini gerektirir. Çalışma evrenini, Erciyes Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesinin mezun vermiş ve mezun verme durumunda olan bölümlerinde öğrenim gören dördüncü sınıf öğrencileri ve bu sınıflarda ders veren öğretim elemanları oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri alanyazın taraması ve anket uygulaması ile elde edilmiştir. Veriler, öğretim elemanları ve öğrenciler için çeşitli değişkenlere göre incelenmiştir. Verilerin çözümlenmesinde frekans, yüzde, ortalama, t-testi ve varyans analizi teknikleri kullanılmıştır. Sonuç olarak, öğrenci beklentisi ve öğretim elemanlarının gösterme sıklığı bağlamında ele alındığında, öğretim elemanlarının kendilerinin de beklediği davranışları öğrencilerin görüşlerine göre yeterince gösteremedikleri ortaya çıkmıştır. Bu sonuçlar, öğrenci ve öğretim elemanı arasındaki etkileşimin, istenilen düzeyde olmadığını göstermektedir. Buna karşılık, öğretim elemanlarının, söz konusu davranışları her zaman gösterdiklerini belirtmeleri, kendilerini 'ideal bir öğretim elemanı' olarak gördükleri şeklinde değerlendirilebilir. Ancak, öğretim elemanlarına ait bu yargıların öğrenci görüşleriyle doğrulanmamış olması, öğretim elemanlarının kendi davranışlarına ilişkin tutumlarını gözden geçirmeleri gereğini ortaya çıkarmıştır. Araştırma sonuçlarının, öğrenciler ve öğretim elemanları arasında olumlu bir işbirliği ve etkileşim ortamına katkıda bulunacağı düşünülmektedir. m
Türkiye'de beden eğitimi ve spor öğretmeni yetiştirmek için bir model

Bu araştırmanın amacı, 'Türkiye'de Beden Eğitimi ve Spor Öğretmeni Yetiştirmek İçin Bir Model' oluşturmak ve öneriler geliştirmektir. Model, 'amaç, yapı, süreçler ve ürün' boyutlarında incelenmiştir. Bu sebeple, araştırma problemi ile ilgili konularda Türkiye'de ve yurt dışında yapılan araştırmalara değinilmiş, ayrıca beden eğitimi dersinin ve beden eğitimi öğretmenim yetiştirmenin tarihi gelişimi üzerinde durulmuştur. 1982 sonrası, üniversitelere bağlı eğitim fakülteleri ile beden eğitimi ve spor yüksekokullarının beden eğitimi öğretmeni yetiştiren bölümleri ile bu bölümlerin işleyişleri her yönüyle ele alınmıştır. Bazı batılı gelişmiş ülkelerdeki beden eğitimi ve spor öğretmeni yetiştirme konusunda örnek teşkil eden uygulamalara da yer verilmiştir. Bu araştırma tarama ve anket survey tipi bir çalışma olup, veriler anket yoluyla elde edilmiştir. Çalışmanın evreni, eğitim fakülteleri ile beden eğitimi ve spor yüksekokullarının beden eğitimi öğretmenliği bölümleri ile okullardır. Örneklemini ise GÜ, MÜ, CBÜ, ve E. Üniversitelerinin beden eğitimi ve spor yüksek okulları ile UÜ, SÜ ve ODM. Üniversitelerinin eğitim fakültelerine bağlı beden eğitimi öğretmenliği bölümlerinde görevli 184 öğretim elemanı ile aynı bölümlerin son sınıflarında okuyan 215 öğrenci ve izmir İli Konak İlçesi okullarında çalışan 204 beden eğitimi öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırma sonucunda örneklemi oluşturan öğretim elemanları, öğrenci ve öğretmenlerle ilgili kişisel bilgiler belirlenmiştir. Öğretmen yetiştirme sistemine ilişkin bulgular, amaç, yapı, süreçler ve mezunlar başlıkları ve bunlarla ilgili alt başlıklar halinde düzenlenmiş ve belirlenen amaçlara uygun bir şekilde test edilmiştir. İstatistiksel olarak örneklemi oluşturan öğretim elemanı, öğrenci ve öğretmenlerin anket sorularına verdikleri cevaplar arasında, anlamlı bir fark bulunup, bulunmadığı araştırılmıştır. Elde edilen bulgulara göre sonuçlar çıkarılmış, beden eğitimi öğretmeni yetiştirmek için 'Bir Model' geliştirme konusunda bazı önerilerde bulunulmuştur.
A study on fifth grade students mistakes, difficulties and misconceptions regarding basic fractional concepts and operations

Bu çalışmanın amacı, beşinci sınıf öğrencilerinin temel kesir kavramları ve kesirlerle işlemler konusu ile ilgili yaptıkları hataları ile karşılaştıkları zorlukları belirlemektir. Diğer bir amaç ise bu hataların altında yatan sebeplerin ve kavram yanılgılarının araştırılmasıdır. Bu amaçla, nitel ve nicel araştırma yöntemlerinin birleştirildiği karma bir araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırma verileri, 2009- 2010 öğretim yılı bahar dönemi sonunda Eskişehir ilinde iki devlet okulundan seçilen toplam 151 beşinci sınıf öğrencisine 'Kesirlerle İşlemler Anketi' uygulanarak elde edilmiştir. Daha sonra, bu öğrencilerden 16 tanesi ile yarı yapılandırılmış görüşme yapılmış ve öğrencilerin kesirler konusu ile ilgili yaptıkları hataların ve karşılaştıkları zorlukların altında yatan sebep ve kavram yanılgıları araştırılmıştır. Bu çalışmada, sonuçlar iki kısım halinde sunulmuştur. Birinci kısımda, öğrencilerin Kesirlerle İşlemler Soru Formu'nu çözerken yaptıkları hatalar detaylı olarak analiz edilmiş ve öğrencilerin genel hatalarını en iyi temsil eden örnekler ve bunların frekansları verilmiştir. İkinci kısımda ise öğrencilerin görüşme sorularına verdikleri yanlış cevaplar: algoritmik temelli hatalar, sezgisel hatalar, kesir konusu bilgisine dayalı hatalar, problemi anlamama ve çözümde eksik bilgi şeklinde beş kategori altında gruplandırılmıştır. Bu kısımda, öğrencilerin kesirler konusu ile ilgili hatalarının altında yatan sebepler ve kavram yanılgıları tanımlanmıştır. Sonuçlar, beşinci sınıf öğrencilerinin, beşinci sınıf matematik dersi programında yer alan kesirler konusuna yönelik çeşitli hatalar yaptıklarını ve kesirler konusu ve işlemleri ile ilgili kavram yanılgıları olduğunu ortaya çıkarmıştır.
Otizmli çocukların eğitsel yerleştirilmesi, kaynaştırılması ve bütünleştirilmesinde öğretmenlerle ilgili değişkenlerin incelenmesi

Bu araştırmada otizmli çocukların eğitsel yerleştirilmesi, kaynaştırılması ve bütünleştirilmesinde öğretmenlerle ilgili değişkenlerin incelenmesi amaçlanmıştır. İlişkisel tarama modelindeki araştırma verileri Edirne il ve ilçelerindeki resmi ve özel ilkokullarda görev yapan toplam 674 sınıf öğretmeninden toplanmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Segall ve Campbell (2007) tarafından Otizm Kaynaştırma Ölçeği olarak geliştirilen Segall (2011) tarafından yeniden yapılandırılan, altı senaryo ve 10 bölümden oluşan, Yerleştirme ve Hizmet Anketi kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizinde t testi, ANOVA, Pearson Korelasyon testleri kullanılmıştır. Analizlerden elde edilen sonuçlara göre sınıf öğretmenlerinin tüm senaryolarda yer alan çocukların durumlarına göre mevcut yerleştirme ortamlarına ne düzeyde uygun oldukları konusundaki görüşleri senaryolara, bilişsel seviyelerine, tanılarına göre değişkenlik göstermektedir. Ayrıca otizmi olan çocukların tanılarının olup olmaması ve bilişsel seviyelerinin sınıf öğretmenlerinin kaynaştırmaya ilişkin görüşlerini etkilediği tespit edilmiştir. Ayrıca öğretmenlerin otizmi olan çocuklara yönelik his, tutum, görüş, öz yeterlik, sınıf içi rahatsız edici davranışlardan rahatsız olma, otizm bilgi ve otizm konusundaki yöntemlere yönelik farkındalıkları arasında anlamlı düzeyde bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
1920-1930 yılları arasında yayımlanmış Türk romanlarında görülen değerler üzerine bir araştırma

Bu çalışmada 1920 ila 1930 dönemi Türk romanları taşıdıkları değerler açısından incelenmiştir. Araştırmanın birinci bölümünde değer kavramı, değerlendirme, değer atfetme ve değer biçme arasındaki farklar; değer kavramı konusundaki sosyal, psikolojik ve felsefi görüşler aktarılmıştır. Araştırmanın ikinci bölümünde tespit edilen değerlerin tanımları ve seçilip incelenen romanların özellikleriyle ilgili kavramsal bir çerçeve oluşturulmuştur. Araştırmanın amacı, önemi, sınırlılıkları ve tanımları belirtilmiştir. Çalışmamızda, betimsel alan araştırması yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini 1920- 1930 yılları arasında yazılmış Türk romanları; örneklemini ise bu döneme ait ulaşabildiğimiz romanlar oluşturmuştur. Eserlerde işlenen değerler, ilgili kitaplardan fişlenerek bilgisayara aktarılmış, elde edilen veriler nitel açıdan sınıflandırıldıktan sonra, genel değer yargıları açısından yorumlanmıştır. Sonuçta söz konusu dönemde yazılan romanlarda dini, ahlaki ve estetik değerleri yoğun olarak işlendiği, Batılılaşma anlayışının bir değer olarak yazarlar tarafından romanlarda işlendiği görülmüştür. Batılılaşmanın ortaya çıkardığı temel sorunlar dönem romanları tarafından irdelenmiştir. Asri yaşam tarzının ahlaki değerlerde oluşturduğu yozlaşma ile aile bireyleri arasında oluşturduğu çatışma üzerinde çoğu dönem romanı durmuştur. Romanların sınıflamasında da belirttiğimiz gibi Tanzimat döneminden beri romanı, toplumu eğitme amacıyla kullanan yazarların bu niyetine yönlendirmeyi desteklediği görülmüştür.