turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sualtının sanat objesi olarak kullanımı ve sualtı fotoğrafı üzerine yaklaşımlar

Dünya üzerinde yaşadığımız ve sanat çalışmalarımızı sürdürdüğümüz ana mekanlar yani karalar, gezegenimizin küçük bir bölümünü oluştururken, gezegenimizin büyük bir kısmı sularla kaplıdır. İnsan, dünya üzerinde ilk mağara resimlerini yapmaya başladığı günden bu yana iz bırakmaya devam etmekte ve son yıllarda sanatını -kendi geliştirdiği teknolojilerin de sunduğu olanaklarla beraber- normalde yaşama imkanı bulamadığı bir mekana, yani su altına ya da sualtından esinlenerek su üstüne taşımaya başlamıştır. Bu tezin 'Birinci Bölümü'nde, sualtı ortamının insan duyuların da yarattığı değişimler ve su altında bulunmanın sanatçılar üzerine etkileri sunulmuştur. 'İkinci Bölüm'de, plastik sanatlar alanında, su altında yapılan veya sualtını konu alan sanat çalışmalarına imza atmış bazı sanatçılara ve sanat işlerine örnekler verilmiştir. Sualtı fotoğrafının farklı disipilinleri de bu bölümde örnekleriyle aktarılmıştır. 'Üçüncü Bölüm'de ise, su altında dünya genelinde en yaygın sürdürülen sanat çalışması ve tezin ana konularından bir tanesi olan sualtı fotoğrafı ele alınmıştır. Bu bölümde sualtı fotoğrafının tarihsel gelişimi, kullanılan ekipmanlar ve teknikler sunulmuştur. Farklı alanlarda çalışmalar yürüten bazı sanatçılarla yapılan söyleşiler ve tez yazarının örnek bir çalışması ise 'Ekler' kısmında aktarılmıştır. Sualtının sanat objesi olarak kullanımını -sualtında en yaygın yürütülen sanat çalışması olan 'fotoğraf' ağırlıkta olmak üzere- farklı disiplinleri inceleyerek sunan, su altındaki fiziksel ve algısal değişiklikleri ayrıca sualtı ortamının sanatçılar üzerine etkilerini de irdeleyen bu çalışma, gelecekte daha yaygın bir sanat sahası haline gelecek 'sualtı' konusunda sanatçılara tüm yönleriyle ışık tutacak bir rehber, aynı zamanda sanatçıların iç dünyasını daha iyi algılamamızda bir ipucu niteliğinde kaynak olarak da düşünülebilir.
Bir grafik tasarım ögesi olarak boşluk

Yaşamın var olabilmesi ve sürdürülebilmesi gece gündüz, soğuk sıcak, feminen maskülen gibi zıtlıkların birbirini tamamlayan dengesiyle mümkündür. Boşluk ve doluluk da bu kavramların başında gelir. Bu araştırmada negatif alan, beyaz alan gibi tanımlamalara karşılık gelen boşluk kavramının grafik tasarım alanındaki kullanım yöntemlerine ek olarak, diğer görsel sanat ve tasarım disiplinlerinde de nelere karşılık geldiği ele alınmıştır. Grafik bir ürünün tasarımında boşluğun gerekliliği üzerinde durulmuş ve aktif bir eleman olarak kullanıldığı örnekler incelenmiştir. Bu araştırmanın amacı, boşluğun tasarım elemanları içerisinde anlam ve kavram üretimim bakımından önemini örnekler ve örnek uygulamalar üzerinden değerlendirmek ve bununla birlikte kullanımı için tasarımcılara, öğrencilere ve öğreticilere bir yol haritası oluşturmaktır. Birinci bölümde boşluk kavramının felsefe, plastik sanatlar, mimarlık, fotoğraf ve sinemadaki yeri ve önemine kısaca değinilmiştir. İkinci bölümde temel grafik tasarım ögelerinde boşluğun kullanımından ve nasıl aktif bir tasarım elemanına dönüşebileceğinden bahsedilirken, üçüncü bölümde ise araştırma sonrası elde edilen bilgiler doğrultusunda tasarlanan uygulama projesine yer verilmiştir.
Another approach to cinema: Bergson minus Deleuze

Bu çalışmada, Henri Bergson ve Bergson'un fikirlerini Hareket-İmge ve Zaman-İmge adlı sinema kitaplarında temel alan Gilles Deleuze'ün düşünceleri doğrultusunda sinema felsefi olarak ele alınmıştır. Deleuze'ün çalışmalarındaki Bergsoncu etkiyi açığa çıkarabilmek için Bergson felsefesi detaylı olarak incelenmiştir. Bergson'un felsefi yaklaşımı serimlendikten sonra Deleuze'ün sinema kitaplarındaki Bergson terimlerinin izi sürülmüş ve Bergsoncu etki açığa çıkarılmıştır. Böylece Deleuze'ün sinema felsefesinini değerlendirme noktasında yeterli olabilecek felsefi terimlerinin yeteri kadar değerlendirilmediği ve kendi kavramlarını Bergson felsefesine yerleştirdiği öne sürülerek Deleuze'ün Bergson'cu yaklaşımına bir eleştiri geliştirilmiştir.
Münhani motifi ve dokuma tasarımında kullanılması üzerine deneysel bir çalışma

Münhani motifi eğrilerden oluşan tezhip ve süsleme sanatlarında kullanılan bir motiftir. Genellikle tezhip sanatı içerisinde yer alan Rumi motifi ile beraber kullanılmıştır. Ayrıca zaman içerisinde farklı formlara girerek kendine has bir tavır oluşturmuş ve bu motif cami süslemelerinde sıkça yer almaktadır. Daha çok kavisli ve geometrik yapıya sahip olan münhani, Selçuklu sanatında da çokça kullanılmıştır. Münhani birbirini tekrar eden çizgilerden meydana gelmiş ve kendine özgü bir boyama tekniğine sahiptir. Bu tezde münhani motifi dokuma tasarımında denenmiş ve farklı teknikler üzerinde uygulaması yapılmıştır. Çalışmada iki adet münhani motifi tasarımı yapılmış ve oluşturulan kompozisyon köşegöbek deseni olacak şekilde tasarlanmıştır. Tasarımı yapılan münhani motifleri halı, kilim, cicim, sumak, karışık teknik, bukle hav, mekikli dokuma, baskı, kalem işi ve keçe gibi farklı teknikler kullanılarak dokuma tasarımında gösterilmiştir. Tasarlanan bu münhani motiflerinin en iyi hangi dokuma tasarımında daha iyi durduğu, kullanılan hangi tekniğin daha iyi sonuç verdiği gösterilmek istenen bu çalışmanın sonunda en iyi sonuç dijital baskı da elde edilirken, en zor ve en uygun olmayan tasarım ise tüm düz dokuma tekniklerinin bir arada kullanıldığı karışık teknik olduğu tespit edilmiştir.
1960'dan günümüze sanat yapıtına dayanan sanat yapıları

1960'lardan günümüze sanat, 20. yy. ilk öncülerinin açtığı yoldan ilerlemiştir, sınırsız özgürlükler elde eden sanatçılar, insan bedeni dahil her türlü organik biçimi, teknolojinin kendisini teknoloji artığı hırdavatı, insan düşüncesinin yarattığı her türden bilgiyi araç olarak kullanabilmiş, tüm bunlara ek olarak Modernizmin sanat geleneği ile açtığı mesafe yüzünden önceden üretilmiş sanat yapıtlarım amaçlarına ulaşmak için yeniden üretmişlerdir. Sürekli artan nesnel üretime ve nüfusa rağmen sanat çok az sayıda insanı ilgilendirmekte, sanatçı-sanat yapıtı-sanat alımlayıcısı arasındaki bağ giderek zayıflamaktadır. Toplumsal, siyasal, kültürel, ekonomik belirsizliklerle biçimlenen sanat yapılarındaki anlamın mesajların algılanması giderek zorlaşmaktadır. Bir zamanlar, sanatçı ve sanat alımlayıcısı arasında köprü işlevi gören sanat yapıtları çoğulcu bir ortamda yitip gitme riski altındadır. Sanatçı ve sanat alımlayıcıları, günlük ve sıradan olanla boğuşmaktadır. Sanat bir etkinlik olmaktan ziyade bir bilgi türü olarak söz konusu edilmektedir. Diğer bilgi türleri gibi sanat alanında da yoğunlaşma gerekmektedir. Ancak böylelikle üretilmiş ve üretilecek olan sanat yapıtlarının bir anlam ifade etmesi mümkün görülmektedir. Çağlar boyu mesafeler kateden, gelenek olan sanat; bu geleneği yıkarak yeni bir biçim dili sunan modern sanat; modernizmin yıktığı geleneği ve gelenek olan modernizmin kendisini sorgulayan postmodern sanat, ortaya koyulan 'Yenidenüretim'ler gözlemlendiğinde birer nitelik olarak gelişim, dönüşüm ve değişimler saptanabilmektedir.
Lisans düzeyinde güzel sanatlar eğitimi alan öğrencilerin estetik beğeni düzeylerinin araştırılması

Bu araştırmada 'Lisans Düzeyinde Güzel Sanatlar Eğitimi Alan Öğrencilerin Estetik Beğeni Düzeylerinin Araştırılması' amaçlanmıştır. Örneklemde yer alan öğrencilerin sosyo-demografik özelliklerine ilişkin veriler ışığında, estetik beğeni düzeylerinin ölçülmesiyle birlikte, istatistik yorumlamalar yapılmıştır. Tezin birinci bölümünde konuyla ilgili kavramsal çerçeve belirlenerek literatür taramasına gidilmiştir. Sanatın Düşünsel Alt Yapısı ve Beğeni Ölçütleri ana başlığıyla, sanatın insanın düşünsel ve hayal dünyasıyla nasıl şekillendiğini, önemli sanat ve bilim insanlarının görüşleriyle temellendirilerek araştırmanın biçimsel şekli ortaya konulmuştur. Sanatın evrensel boyutunun insanla ne derecede etkileşime girdiği konusu üzerinde durularak, sanatsal yorumlamalara gidilmiş ve bu değerlendirmeler ışığında önemli bilgilere ulaşılmıştır. Tuval resminin henüz yaygınlaşmadığı erken dönem sanat hareketlerinde iktidar, sanat ve din diyalogu üzerinde durularak önemli veriler ortaya konulmuştur. Sanat eğitimindeki önemli noktalar kronolojik olarak belirtilerek, siyasi, felsefi ve sosyolojik gelişmelerden bağımsız ele alınamayacağı üzerinde durulmuştur. Görsel sanatlar eğitiminin rolü ve ilk uygulama alanları ve açılan ilk akademik kurumlar ve atölyelerin işlevleri karşımıza çıkmaktadır. 'Sanatsal Beğeni ve Estetik' başlığı altında beğeni kavramı, estetik beğeni ve estetik süje ilişkisi, beğeni oluşumu, nitelikli ve niteliksiz beğeni ayrımı, sanat eseri ve niteliksiz resimler ve son olarak kiç ve nitelikli beğeni başlıklarından oluşmaktadır. Beğeni kavramının estetik düşünce biçimiyle nasıl bir arada geliştiği konusu üzerinde durularak, çeşitli önermelerde bulunulmuştur. Nitelikli beğeni ve niteliksiz beğeni ayrımı kiç olgusuyla ele alınarak, biçim-içerik özelikleriyle birlikte plastik sanatlar alanında ne gibi değişimler ve gelişmelere yol açtığı konusunda önemli bilgiler verilmiştir. Tezin Yöntem kısmında ise; araştırmanın modeli, evren örneklem, veri toplama araçları, verilerin toplanması, verilerin analizi ve ilgili araştırmalar kısmından oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu ve Beğeni Ölçeği anketinden oluşmaktadır. Son olarak bulgular ve yorumlamalar kısmında ise; anketler vasıtasıyla elde edilmiş olan bilgiler SPSS 12 programı kullanılarak manova, t-testi, standart sapma ve ortalama değerler kullanılarak tablolar şeklinde verilmiş ve analizler yapılmıştır. Toplanmış olan veriler uzman hocalar tarafından ve veri analizi kitaplarından destek alınarak en doğru şekilde yorumlama yoluna gidilmiştir. Araştırmanın son bölümü ise bulgular ve yorumlar kısmından oluşmaktadır. Öğrencilerin anketlerde yer alan resimlere verdikleri puanların, mezun oldukları lise türlerine ve öğrenim gördükleri üniversiteye göre anlamlı düzeyde farklılık gösterdiği sonucuna ulaşıldığı görülmektedir.
Seramik-cam birlikteliğinin araştırılması ve uygulanması

Seramik, tarihi boyunca insanoğlunun ihtiyaçlarına karşılık verebilecek uygulamalarda kullanılmıştır. Yeni ihtiyaçlar yeni seramik çeşitlerini doğurmuş, bu yeni seramik çeşitlerinde sağlamlık ve estetik arayışı alternatif malzemelerin kullanımına teşvik etmiştir. 21. yy'a kadar süregelen bu yaşantısında, sanatçılar ana malzemeleri olan seramiği farklı materyallerle destekleme uğraşına girmişlerdir. İşte tam da bu noktada birlikteliğin her aşamasında uyum sağlayacak bir materyal olan camı, en uygun biçimde en uygun şekillendirme yöntemleriyle çalışmalarına dahil etmişlerdir. Yapımına başlandığı yıldan günümüze kadar farklı kullanım alanlarında değerlendirilen seramik ve cam, sanat başta olmak üzere çeşitli alanlarda birlikte kullanılmaya ve geliştirilmeye başlanmıştır. Bu araştırma ve uygulama tezinde, seramik ve camın tarihi, özellikleri, uygulanışı ve birlikteliği konusunda hangi yöntemlerin kullanıldığı, bu yöntemleri kullanan sanatçılardan örnekler verilerek açıklanmaya çalışılmıştır. Daha önce kullanılmış teknikler yeniden denenmiş, yeni teknikler geliştirilerek yapılan deneyler doğrultusunda olumlu ve olumsuz sonuçlar karşılaştırılarak değerlendirilmiştir.
Algoritmik biyomimikri yöntemi ile dijital tasarım

21. yüzyılın başlarında yaşanan Dördüncü Sanayi Devrimi: Endüstri 4.0 ile yeni bir çağ başlamıştır ve yeni bir yaşam modeli şekillenmektedir. Dijital atmosfer fiziksel atmosferin üzerini kaplamakta ve insan yaşamının yeni yuvası olarak belirmektedir. İnsanlık; dijital atmosferde yeni bir kimlik edinmekte, gündelik yaşantısını oraya göç ettirmektedir. Yeni çağda, bütün bilimsel alanlarda olduğu gibi, tasarım disiplinlerinin teorisinde ve uygulamasında köklü değişimler olmuştur. Bilgisayım yeni metodolojidir. Algoritma yeni teknik dildir. Veri yeni maddedir. Tasarım uygulaması; sonuç-odaklı olmaktan süreç-odaklı olmaya doğru ilerlemektedir. Tasarım süreci; inşa edilen ve montajlanan formlardan büyüyen formlara doğru ilerlemektedir. Dijital atmosferdeki yaşantının fenomenlerini, kanunlarını, sistemlerini, mekanlarını, ürünlerini ve hizmetlerini tasarlama sorumluluğunu yüklenen tasarım disiplinlerinin, referans alabileceği tek örnek model 3,8 milyar yıllık evrimsel deneyim birikimi ile doğadır. Bu olgu, tasarımda biyomimikri yöntemini gündeme getirmektedir. Yeni çağın bilgisayımsal metodolojisi, güncel ve daha derin bir yaklaşım olan algoritmik biyomimikri terimini açığa çıkarmaktadır. Algoritmik biyomimikri, tasarım problemlerini çözmek üzere doğayı anlamak ve doğadan yararlanmak için doğal fenomenleri dijital atmosferde simüle etmektedir. Bu tez kapsamında sunulan uygulama çalışması, algoritmik biyomimikri yaklaşımı ile tasarlanmış bir dijital morfogenez örnekleridir. Tasarım sürecinde, 'Doğa kendi bünyesindeki nice canlının formunu ve desenini tasarladığı yöntemleri ile insanlığın ürün ve hizmetlerini tasarlasaydı ne gibi sonuçlar ile karşılaşırdık? sorusuna cevap aranmıştır. Evrim serüvenine dijital atmosferde devam eden insanın kültürel varlıklarının, dijital atmosferin kanunları olan algoritmalar ile nasıl şekillendiği araştırılmıştır. Dijital atmosferdeki evriminin başında olan ve dijital yaşantısındaki takdimi için kimlik arayan insana, çeşitliliğe sahip ve etno-fütüristik nitelikte bir görsel kültür tasarlanmıştır.
XXI. yüzyıl çağdaş fotoğrafta yaratım sürecine bakış

Sanat alanındaki değişimlerle birlikte sanat eserini biçimlendirmek için geleneksel sanat anlayışının kurallarına uyma zorunluluğu ortadan kalkmıştır. Sanatçılar üslup, malzeme ve tekniklerini kendileri oluşturmakta, yaratım sürecinde sanatsal kurallarını yine kendileri kurmakta ve kişisel tavırlarını ortaya koymaktadırlar. Sanatsal yaratıcılıkla şekillendirilen bu tavırlar sanatçının yeteneği, becerisi, yaşadıkları, yaşam şekli ve yönelimleriyle biçimlenir. Özgürleşen kişisel tavırlar, tüm sanat disiplinlerinde, içerik ve biçim olarak kendini gösterir. Fotoğraf sanatı da icadından günümüze kadar teknolojik, sosyo-politik ve sanatsal değişimlerin etkisiyle dönüşüme ve değişime uğramıştır. Küresel boyutta her yere ulaşan ve üretimi herkese açılan fotoğraf, yeni yaratıcı biçim ve dil arayışları içerisine girilmesine neden olmuş ve fotoğrafın geleneksel kurallarının ötesine geçilerek, kişisel söylem ve yöntemler çerçevesinde üretilmeye başlanmıştır. 'Fotografik an', kısa bir zaman diliminden, sanatçının fotografik nesnelerinin formlarını ve yapılandırmalarını sağlayabileceği daha uzun bir yaratım sürecine yayılmıştır. Kameradan kısmen ya da tamamen bağımsızlaşarak, teknolojik ürünler, medya, internet ve birçok yöntemle fotografik görüntüler elde edilmektedir. Fotoğrafın yaratım sürecine dahil olan diğer bir tavır da sanatçının eserini eliyle şekillendirmesi, biçimlendirmesidir. Bu tavır, sanatçıların yapıtlarında biçimi değiştirecek bir müdahale ile yapıtlarına fiziksel varlıklarıyla dahil olma arayışlarıdır. Sanatçının yapıtına dahil olması ile birlikte El Yapımı, 'Handmade' Fotoğraf kavramıyla karşılaşırız. Handmade fotoğraf, geleneksel ve teknolojik araçların kullanımından, sıradan günlük nesnelerin yapıta dahil edilmesine kadar birçok kaynaktan yararlanır. El yapımı, 'handmade' fotoğraf kavramı ile fotoğraf sanatında yaratıcılık sürecinde disiplinler arası etkileşimle beraber yorumlamada ve ifadenin dışa vurumunda meydana gelen zenginleşme, fotoğraf pratiğinin genişlemesine ve çeşitlilik kazanmasını sağlamıştır. Sanatçının eserlerini eliyle şekillendirmesi, yaratıcılıkta sınırsız bir saha oluşturmaktadır ve bu bağlamda üretilen yapıtlarda fotoğraf sanatının daha özgür bir boyuta taşınması söz konusudur.
Maximalism and fashion

Maksimalizm sanat akımı, minimalizme tepki olarak 1980 yılında ortaya çıkmış bir sanat ve fikir akımıdır. Bu akımda, yalınlıktan uzaklaşılarak, yoğun, abartı ve karmaşıklığa yönelim olmuştur. Maksimalizm, seramik, resim, giyim modası, heykel, edebiyat, aksesuar modası, müzik gibi alanları etkisi altına almıştır. Araştırmada; akımın, giyim modası, aksesuar modası ve sanattaki yerinin yanı sıra, klasik sanat ve çağdaş sanat akımları, akımlarda yer alan dönem sanatçılarının ifade biçimleri ve sanatçıların yapıtlarından etkilenme durumu ile tasarım öğelerinden ölçü-oran, doku, aralık ve renk etkileri incelenmiştir. Ayrıca maksimalist eğilimde giysi, aksesuar tasarımı yapan moda tasarımcılarına ve tasarım örneklerine yer verilmiştir. Araştırma, uygulamaya yönelik hazırlanmıştır. Bu çerçevede, akımın 'less is bore' felsefesi ve günümüz moda trendleri harmanlanarak, üç ayrı parçadan oluşan elbise tasarlanmıştır. Bu tasarımlardan bir tanesi seçilerek uygulamaya geçilmiştir. Araştırmada moda tasarımcıları ve markaların klasik sanat, çağdaş sanat akımlarından, akımlarda yer alan sanatçıların ifade biçimlerinden, sanatçıların yapıtlarından ve akımının özelliklerinden etkilendiği, aksesuar tasarımında, ölçü-oran arttırılarak abartıya gidildiği, giysi tasarımında ise, renklerin, karmaşık, yoğun doku ve fazla aralık olmayan desenler ile harmanlandığı sonucuna varılmıştır. Günümüzde de akım, giyim ve aksesuar tasarımında olduğu gibi, birçok alanda da etkisini sürdürmeye devam ettiği görülerek, ulaşılan sonuçlar doğrultusunda öneriler geliştirilmiştir.
Fikret Mualla ve eserlerine kuramsal bakış

AZAMET, Ayşe, Fikret Mualla ve Eserlerine Kuramsal Bakış, Yüksek Lisans Tezi, Sivas, 2012. Bu çalışma, Fikret Mualla'nın hayatını ve sanatını temel alarak yürütülmüştür. Araştırmanın amacı, Fikret Mualla'nın sanatını, ekol ve estetik kuramlar açısından incelemektir. Fikret Mualla'nın sanatını ve eserlerini kuramlar açısından inceleyen, bu çalışmada araştırma modeli olarak doküman incelemesi kullanılmıştır. Araştırmanın evreni, Fikret Mualla'nın sanatı, yaşamı ve eserleridir. Araştırmanın örneklemini, Fikret Mualla'nın sanat anlayışını yansıtan eserler oluşturmaktadır. Araştırma verileri, Literatür taranarak oluşturulmuştur. Sanatçının eserleri çizgi, leke, renk, kompozisyon, konu ve teknik özellikleri bakımından incelenmiş, yaşamış olduğu sanat ortamında, Mualla ve sanatı kıyaslanmıştır. Mualla hakkında eleştirmen, sanatçı görüşleri; mektupları ve röportajlarındaki kendi ifadeleri ile hayatı ve eserleri arasındaki ilinti incelenmiştir. Yaşadığı dönemde hangi noktada olduğu saptanmaya çalışılmıştır. İçinde bulunduğu savaş gibi toplumsal bir olayda bile, sanatını kesintiye uğratmadan sürdürmüş olan Mualla'nın bu yönü vurgulanmalıdır. Fransa'da sanat yaşamı içinde, yerelliğini korumuş bir Türk ressamı oluşu önemini daha da artırmaktadır. Bu anlamda Mualla'nın sanatının hiçbir akım ve kurama dahil edilemeyeceği gerçeği vurgulanmalıdır.
Türk sanatında insan figürünün ikonografik açıdan değerlendirilmesi

Türk sanatı köklü ve zengin bir gelişme göstermiş, yayıldıkları geniş coğrafyalarda büyük izler bırakmışlardır. Çağlar boyunca farklı medeniyet ve kültürlerle karşılaşılmış, bu kültürlerden etkilenmiş ve etkilemiştir. Türklerin oluşturduğu kültür ve sanat eserlerine göz atılmış özellikle de insan figürü incelenmiştir. İncelenen eserlerde insan figürü, üslup özellikleri ve yapım teknikleriyle tanıtılmıştır.
Doğu mistisizmi ve Anadolu tasavvufu'nun araştırılması ve seramik uygulamaları

Görünenin ötesinde bir şeyler arayan insan, hakikate ulaşma arayışında sürekli yolculuk halindedir. Bütün mistik öğretiler; kendini bilme, tanıma, içe yolculuk ve bütünleşme öğeleriyle harmanlanır. Bütünleşme ve birleşme ten ile tin arasında olmakla birlikte esasında; doğa ve çevre ile uyumu da kapsamaktadır. Doğu mistisizminin dayandığı felsefe anlayışı, temelde insanın öncelikle kendisiyle başlayan barışık olma durumu ile birlikte evren ve çevresiyle uyumlu bir ilişki kurmasını sağlar. Sanat gibi mitolojik ve mistik bir kökene dayanan Doğu mistisizmi tasvir yasağı ile birlikte farklı alanlarda gelişme göstermiş, özellikle kaligrafi ve minyatür sanatı ile öne çıkmıştır. Bütün engellemelere ve yasaklamalara rağmen sanat anlayışının Batı'ya göre farklı yükseliş gösterdiği Doğu'da, Mevlana'nın insan sanatı olarak yorumladığı Tasavvuf başka bir sosyal yaşama öncülük ederek kendi sembollerini yaratmıştır. Mimariden kılık kıyafete, dervişlerin kullandıkları araç-gereçten, gündelik hayata ve toplumsal davranış kurallarına kadar geniş bir yelpazede bu sembolik dil kendini göstermiştir. Böylelikle Tasavvuf'un hayata bakış tarzı, bu yolda olanların davranışlarını düzenleyen kurallar manzumesini oluşturmuştur. Tasavvufi hayat felsefesinin yarattığı bu tarz, sürekli seyahat edip hakikat arayışıyla sohbetler gerçekleştiren dervişlerin zorlu yaşamları ve bu zorlu yaşamla sembolleşen objeleri ile somutlaşmıştır. Tasavvuf felsefesinin derinliği ve insan-ı kamil olma yolunda aday kişilere kazandırdığı hayat tecrübesi, geniş kitlelerce kabul görerek günümüzde hala varlığını ve felsefesini sürdürmektedir. Tasavvuf'un bu imgelem ve estetik anlayışı, yarattığı soyut sanat dili ile Batı'yı da etkilemiş ve gözle görünenin ötesinde, somuta karşı gizli ve kapalı bir yol izlemiştir. Aynı zamanda birçok rengi barındıran içeriğiyle Doğu mistisizmi, sanatın birçok dalında varlığını ve etkisini sürdürmektedir. Bununla birlikte mistik hayat tarzını yansıtması ve insanın tinsel gelişimine katkıda bulunması açısından sanat için zengin bir kaynak oluşturmaktadır. Türkçe
Vektör tabanlı tıbbi illüstrasyon uygulamaları

Tıbbi illüstrasyon, canlıların anatomisini ele alan, çizim, resim veya görsellerle ayrıntılandıran, aktaran bilimsel işleve sahip bir açıklama yöntemidir. Bilimsel bir işleve sahip olan tıbbi illüstrasyon, bedenin anlaşılmasında, tıbbi müdahale ve yöntemlerde, öğrenme ve uygulama süreçlerinde tıp bilimi için vazgeçilmez bir açıklama yöntemi olarak araştırmanın konusunu oluşturmuştur. Tıbbi illüstrasyonun temel konu olarak ele alındığı bu araştırma, tarih boyunca bedenler üzerine görselleştirilen tıbbi illüstrasyonun gelişim sürecini tıp bilimi ile birlikte incelemeyi, ayrıca tıp bilimi alanlarında yapılan müdahalelerin ve bedenlerin tanınmasına, anlatılmasına yönelik tıbbi illüstrasyonların vektör tabanlı teknik ile nasıl yapıldığını uygulamalar ile açıklamasını amaçlamıştır. Araştırmada elde edilen veriler nitel araştırma yöntemlerinden gözlem ve tarama biçimi çerçevesinde; tıbbi illüstrasyon, tarihsel gelişimi ve katkıda bulunan önemli temsilcileri hakkında belge ve görsel incelemesini, araştırmanın uygulama aşamasında ise tıp biliminin farklı alanlarında yayınlanan raporlardan yararlanarak vektör tabanlı illüstrasyon tekniği ile tıbbi illüstrasyonların yapılması şeklinde olmuştur. Araştırmanın sonucunda, tıbbi illüstrasyon, tıp bilimi ile birlikte tarih boyunca bedene ait bilinmeyenleri tanıtmak için ortak bir çizgide ilerlemiş, dönemlerin seçkin hekim sanatçıların sundukları katkılar ve teknoloji ekseninde geliştiği görülmüştür. Aynı zamanda işlevleri bakımından tıp bilimi, anatomiyi öğrenmek üzere bedenler üzerine uyguladığı yöntem ve incelemeleri geliştirip bilgi üretirken, tıbbi illüstrasyon ise elde edilen bilgi, bulgu ve yöntemlerle beraber anatomiyi oluşturan her bir yapıyı parçalar halinde anlaşılır kılmaya ve aktarmaya çalışarak, uygulamalarla görsel bir süreci oluşturduğu anlaşılmıştır. Ayrıca araştırma kapsamında yapılması hedeflenen tıp dallarına yönelik vektörel tıbbi illüstrasyonların görsel yorumlanması yapılarak, uygulama aşamalarıyla ortaya konmuştur.
Bilinç, bilinçaltı ve kavramsal açılımları ile günümüz sanatında labirent

Labirent sözcüğü ile ne anladığımız neyin veya nelerin ifadesi ya da sembolü olarak yaşamlarımıza kattığımız konusunda geçmişşten bugüne yaşamımızda yer alış alanları, kavramsal olarak içeriği bilinç ve bilinçdışı bakış açıları yardımı ile ele alınarak, insan beyni yapısall okuması ile birlikte sürrealist resim sanatından örnekler incelenerek ve sinema tarihinde labirent temalı kimi açık kimi zımmen konu olarak işlenmiş sürrealist tarzda filmler ele alınmış ve kavramın yapısı doğrultusunda ortaya çıkardığı bir başka kavram olan dönüşüm kavramı ile ilgili olarak edebiyat alanında eser okuması yapılmış ve labirent kavramının günümüz sanatında işlenişi ile ilgili örnekler sunarak tanımlanmaya çalışılmıştır.