turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Dilovası beldesi çevre bilgi sisteminin oluşturulması

Teknolojik ve toplumsal gelişmede en önemli faktör bilgi birikimidir. Üniversite ve diğer araştırma kuruluşlarında devlet kurumlarında ve özel sektörde geleneksel yöntemin ve bilgisayar teknolojisi ile yapılan bilimsel araştırma ve üretim sonuçlan, bireysel veri tabanlarında ve kağıt ortamlarında saklanmakta, merkezi kütüphanelerde konulsa da yaygın kitleye erişimi zorlaştırmaktadır. Çağdaş özelliklere sahip bilgisayar donanımı ve coğrafi bilgi sistemleri ortamında ulusal ve uluslararası standartlardaki coğrafi veri tabanlarında güncelliği korunan tüm veriler ülke çapında tüm araştırıcı ve kullanıcılara açık olmalıdır. Günümüzün endüstriyel kuruluşlarını ve bunların çevrede meydana getirdiği kirliliği izleyebilmek adına coğrafi bilgi sistemine dayanan çevre bilgi sistemleri geliştirilmektedir. Bu çalışmada Marmara Bölgesinin Dilovası Beldesinin Çevre Bilgi Sisteminin kurulması amaçlanmıştır. Türkiye ekonomisinin yaklaşık %75'ini içinde barındıran Marmara Bölgesi' ne ait veri/bilgi kapasitesinin günümüz koşullarında toplanması çok zordur. Bu nedenle önemli bir sanayi beldesi olan Dilovası örnek bir bölge olarak seçilmiştir. Çevreyle ilgili bilgilerin derlenmesi, toplanması ve işlenmesi için grafik tabanlı bir bilgisayar sistemi geliştirilmiştir. Bu sistem, toplanan çevre bilgilerine coğrafi ortamda da ulaşılmasını, derlenmesini ve sorgulanmasını gerçekleştirebilmektedir. Geliştirilen bu sistem ek olarak girilecek her bilgiyi güncelleştirmeye imkan verecek şekilde hazırlanmıştır. Çevre Bilgi Sisteminin faaliyete geçmesiyle;. Çevre yönetimi daha etkin bir hale gelecektir. Örneğin, ÇED raporlarının hazırlanması için gerekli çevresel bilgilere hızlı ve doğru ulaşım sağlanacaktır.. Olası çevre felaketleri karşısında önceden. önlem alınabilecektir. Örneğin, çevresel kirleticilerin izlenmesiyle sınır değerlere ulaşmaları halinde önceden önlem alınması sağlanacaktır.. Geleceğe yönelik çevre planlan yapılabilecektir. Mevcut verilerden hareket ederek herhangi bir bölge için simülasyon yardımıyla geleceğe yönelik çevre kirlilik profili çıkartılabilir ve önceden çevre planlaması yapılabilir.
Sakarya Nehri su kalitesinin mevsimsel karakterizasyonu ve mikrokirleticilerin ileri arıtım yöntemleriyle giderilmesi

Sakarya Nehri boyunca 5 farklı noktadan numune alınarak trihalometanlar, haloasetik asitler, endokrin bozucu kimyasallar, ilaç ve kişisel bakım ürünleri grubunda yer alan 19 farklı mikrokirletici ile çözünmüş organik karbon, ultraviolet absrobance at 254 nm dalga boyu (UV254), sertlik, iletkenlik gibi su kalite parametreleri incelenmiş ve arıtımı çalışılmıştır. Mikrokirleticilerin giderilmesi ve su kalitesinin iyileştirilmesi amacıyla ozon, mikrofiltrasyon ve ultrafiltrasyon membranları ile arıtım çalışmaları yapılmıştır. En iyi arıtma verimi 1 mg/L ozon dozu ve UP005 UF membranı ile elde edilmiştir. Trihalometan oluşum potansiyeli ve haloasetik asit oluşum potansiyeli ozon+membran ile sırasıyla %79 ve %75 oranında azalmıştır. Ozon+membran ile arıtım sonrası EDC ve PPCP grubundaki mikrokirleticilerin konsantrasyonları ölçüm limitinin altında kalmıştır. Yalnız membran ve yalnız ozon ile ÇOK arıtım veriminin sırasıyla maksimum %46 ve %18 olduğu ve ozon+membran ile bu verimin %82'ye kadar ulaştığı belirlenmiştir. FT-IR analiz sonuçlarına göre ise ozon ile arıtım sonrası sudaki aromatik ve alifatik fonksiyonel grupların değiştiği ve ozon + membranla arıtım sonrası piklerde daha fazla azalma görülmüştür. SEM ve EDX sonuçlarından membran ile arıtım sonucu membran yüzeyinde Ca, Mg, Fe gibi elementlerin oluştuğu gözlenmiş ön ozonlamadan sonra ise bu maddelerin gerek ağırlıkça azaldığı gerekse boyut olarak küçüldüğü anlaşılmaktadır
Zn+2' nin valeks tanin reçinesiyle adsorpsiyonu ve geri kazanılması

Bu çalışmada, bitkilerde bulunabilen, temini kolay olan valeks tanini kullanılarak reçine üretilmiştir. Bu reçine yardımıyla çinkonun adsorpsiyonla giderilmesi ve geri kazanılması sağlanmıştır. Adsorpsiyon izoterm ve kinetikleri çalışılmıştır. Ayrıca valeks tanin ve reçinesinin SEM görüntüleri, EDS, FT-IR, BET-N2, zeta potansiyeli karakterizasyonları incelenmiştir. Reçinede adsorpsiyon verimi, 38-53 m tane boyutunda, 350 rpm'de ve pH 4'te %96'nın üzerinde sonuçlandığı görülmüştür. Çinkonun adsorpsiyonu endotermiktir ve sıcaklık arttıkça adsorpsiyon artar. Zn+2metal iyonlarının tanin reçineleri üzerindeki adsorpsiyonu, ikinci mertebe hız kinetiğine uymaktadır. İzoterm sabitleri incelendiğinde, adsorpsiyon prosesinin Langmuir ve Freundlich izotermlerine uyduğu, ancak Freundlich izotermine daha iyi uyduğu görülmüştür. Desorpsiyon çalışması yapılarak Zn+2'nin geri kazanılması mümkün olmaktadır. Uygun işlemler gerçekleştirildikten sonra, valeks tanin reçinesinin Zn+2 iyonunun giderilmesinde yüksek verime sahip ve ekonomik adsorbent olarak kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.
Demir ve mangan kullanılarak modifiye edilmiş klinoptilolit ile sulardan florür giderimi

Dünyada pek çok ülkede ve Türkiye'de yeraltı su kaynakları yüksek miktarda florür konsantrasyonu içermektedir. Türkiye'de içme suyu kaynağı olarak kullanılan yeraltı sularındaki florür genellikle doğal kaynaklı olup ülkemizin jeolojik yapısı, kaya ve mineral yapısı ve madencilik faaliyetlerinden ileri gelmektedir. Tez kapsamında adsorpsiyon yöntemi KLP-Na, KLP-Fe, KLP-Mn, veya KLP-FeMn materyalinin adsorban madde olarak kullanıldığı florür içeren örneklere uygulanmıştır. Deneysel çalışmanın ilk aşamasında sulardan florür gideriminde; temas süresi, pH, KLP-Na, KLP-Fe, KLP-Mn veya KLP-FeMn miktarı ve başlangıç florür konsantrasyonu gibi önemli işletme parametrelerinin adsorpsiyon kapasitesi üzerine etkisi belirlenmiştir. KLP-Na, KLP-Fe, KLP-Mn veya KLP-FeMn materyallerinin arıtımdan sonra yeniden kullanılabilirliği araştırılmış olup, desorpsiyon ve rejenerasyon çalışması gerçekleştirilmiştir. Yapılan çalışmalarda, kesikli adsorpsiyon deneyleri çalkalayıcı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Öncelikle florür giderimi için adsorpsiyon denge zamanı belirleme deneyleri yapılmıştır. Bu amaçla 0,5 g KLP-Na, KLP-Fe, KLP-Mn ve KLP-FeMn ayrı ayrı olarak, 10 mg/L çözeltiye ilave edilerek ve çalkalayıcı kullanılarak 150 rpm'de oda sıcaklığında 24 saat boyunca çalkalama işlemi gerçekleştirilmiştir. Çalkalama işleminden önce çözeltinin pH'ı 7 olarak ayarlanmıştır. İlk 5 dk ve 24 saat boyunca çeşitli zaman aralıklarında örnekler toplanmıştır. Toplanan örnekler süspansiyondan katı fazın ayrılmasını sağlayabilmek amacıyla 20 dakika boyunca 3000 rpm hızda santrifüjlenmiştir. Bu şekilde elde edilen örneklerin analizi gerçekleştirilmiştir. Analiz sonucundan da, adsorplanan florür miktarı hesaplamaları yapılmış ve optimum denge zamanı 5 saat olarak belirlenmiştir. Optimum denge zamanı koşullarında, pH, KLP-Na, KLP-Fe, KLP-Mn, KLP-FeMn miktarı ve başlangıç florür konsantrasyonunun etkisi Box-Behnken deneysel tasarım yöntemi kullanılarak belirlenmiştir. Optimum pH 11, optimum adsorban miktarı 1,1 gram olarak belirlenmiştir. Florürün KLP-Fe materyali üzerine adsorpsiyonunun Freundlich izoterm modeline ve yalancı ikinci dereceden kinetik modeline uygun olduğu belirlenmiştir.
Çocuk populasyonunda bisfenol-A düzeyleri

Bu tez çalışması, temel olarak pet şişelerin üretiminde kullanılan polikarbonat plastikte bir monomer olan bisfenol-A maddesinin, çocukların idrar örneklerindeki miktarlarının belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Bu amaç doğrultusunda pilot bölge olarak Ankara ili Özel Medikalpark Hastanesi seçilmiştir. Çalışmanın etik olduğuna dair gerekli izinler önceden alınmıştır. Çalışmada 0-12 yaş grubu 100 gönüllü çocuğun idrar numunesi kullanılmıştır. İdrar numuneleri HPLC yöntemi ile Bisfenol-A düzeyleri yönünden analiz edilmiştir. Deneysel sonuçlara göre çalışmadaki kız çocuklarının BFA konsantrasyon ortalamaları 3 ,183, erkek çocuklarda BFA konsantrasyon ortalaması ise 2,832 g/l olarak hesaplanmıştır. BFA miktarlarının yaşa göre anlamlı bir farklılık göstermediği ortaya konulmuştur. Kilo etmeni BFA miktarında ölçüt olarak kabul edilebilir bir etmen olarak saptanmıştır. Sonuç olarak, BFA miktarlarının kullanılan içme suyu kaynağına göre anlamlı bir farklılık göstermediği ortaya konulmuştur. Sonuçta, BFA konsatrasyonlarının aile eğitim seviyesine göre anlamlı bir farklılık göstermediği ortaya çıkmıştır. Şaşırtıcı olan ise kırsal alanda yaşayan çocukların BFA konsantrasyon ortalaması (X=5,838) şehir merkezinde yaşayan katılımcıların BFA konsantrasyon ortalamasından (X=2,948) yüksek bulunmuştur. Bu sonuçlar sanayileşme sonucu artık temiz sayilebilecek içme suyuna rastlamanın neredeyse imkansız olduğu sonucunu ortaya koymuştur.
Türkiye'deki otomotiv endüstrisinin çevresel yükünün belirlenmesi

Otomotiv endüstrisinin gelişimi hayatımızı kolaylaştırmakla kalmamış aynı zamanda çevresel sorunları da beraberinde getirmiştir. Otomotiv endüstrisi, ana sanayi firmalarından ve onlara hizmet veren çeşitli yan sanayi firmalarından oluşmaktadır. Bilimsel literatürde ana sanayi firmalarının çevresel yükü kısmen ele alınmış olsa da tedarikçi firmaların çevresel yükünü bütünsel bir şekilde ele alınan çalışmaya rastlanmamıştır. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de otomotiv ana sanayi firmalarını destekleyen yan sanayi firmalarında ortaya çıkan katı ve tehlikeli atıkların türlerini ve miktarlarını bütünsel bir şekilde değerlendirmektir. Çalışma kapsamında Bursa'da bulunan otomotiv ana sanayi ve yan sanayi firmalarının kaynak kullanımını, ürettikleri atık tür ve miktarlarını belirlemeye yönelik bir anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Yapılan çalışmada standart bir otomobili oluşturan yüz beş parça incelenmiştir. Üretilen her bir parça ile ilgili tedarikçi firmalar ile görüşmeler yapılmış, anket uygulaması gerçekleştirilmiştir ve elde edilen veriler Excel programı yardımıyla değerlendirilmiştir. Tedarikçi tarafından üretilen standart bir otomobilin parçalarının %47'sinin plastik, %31'inin tekstil, %21'inin ise metalden yapıldığı tespit edilmiştir. Tedarikçiler tarafından kullanılan toplam su ve elektrik miktarları sırası ile 0,060 m3 /araç ve 190 kWh/araç olarak bulunmuştur. Otomotiv ana sanayi firmalarının su ve elektrik kullanımının sırasıyla 3,47 m3 /araç ve 1763 kWh/araç olduğu görülmüştür. Otomotiv ana sanayi firmaları tarafından üretilen katı ve tehlikeli atık miktarı ise sırasıyla 48,97 kg/araç ve 7,04 kg/araç, tedarikçiler tarafından oluşturulan atık miktarları ise 5,71 kg/araç ve 0,6 kg/araç olarak tespit edilmiştir.
Alkollü içki atıksularının anaerobik arıtımında etkin olan türlerin sayılarının ve aktivitelerinin belirlenmesi

ALKOLLÜ İÇKİ ENDÜSTRİSİ ATIKSULARININ ANAEROBİK ARITIMINDA ETKİN OLAN TÜRLERİN SAYILARININ VE AKTİVİTELERİNİN BELİRLENMESİ Bu çalışmada, Tekel fabrikalarında işletmede bulunan anaerobik arıtma tesislerindeki atıksu kompozisyonu, reaktör tipi, işletme koşullarının etkin olan mikrobiyal türler üzerindeki etkileşimi araştırılmıştır. Bu kapsamda Tekel Nevşehir Rakı Fabrikası, Tekel Çanakkale Kanyak Fabrikası, Tekel Tekirdağ İçki Fabrikası, Tekel İstanbul İçki Fabrikası anaerobik arıtma tesislerinden alman biyolojik çamur örneklerinde etkin olan türler ve sayılan Epifloresan mikroskobu kullanılarak tespit edilmiştir. Belirlenen anaerobik türlerin aktiviteleri, spesifik metan aktivite testi kullanılarak ölçülmüştür. Tekel Tekirdağ İçki Fabrikası yukan akışlı anaerobik çamur yatağında KOİ giderim verimi; %55-90, potansiyel metan üretim hızı ; 376 mlCHVgr. UAKM. gün, Nevşehir Rakı Fabrikası anaerobik kontak reaktöründe, KOİ giderim verimi; %75-80, PMÜ hızı; 263 mlCHt/gr. UAKM. gün, Çanakkale Kanyak Fabrikası yukarı akışlı anaerobik çamur yatağında KOİ giderim verimi; %70-75, PMÜ hızı; 230 mlCH4/gr. UAKM. gün olarak bulunmuştur. Her üç anaerobik reaktörde otofloresan özelliğe sahip metan arkesi olarak kısa çubuk, bunu takiben orta ve uzun çubuk türleri gözlenmiştir. İstanbul İçki Fabrikası yukan akışlı anaerobik çamur yatağı KOİ giderim verimi %90-95, PMÜ hızı 350 rnlCHVgr. UAKM. gün olarak belirlenmiştir. İstanbul İçki Fabrikası yukan akışlı anaerobik çamur yatağında, diğer reaktörlerden farklı olarak baskın otofloresan metan türü Methanococcus, bunu takiben kısa, orta, uzun çubuk ve Methanosarcina türleri bulunmuştur. SMA tekniğinin kullanılması ile sistemin potansiyel yükleme kapasitesinin belirlenmesi ve optimum işletme koşullarının tespiti mümkündür. SMA sonuçları ile her bir sistemin performansı karşılaştırılmış, atıksu kompozisyonu, reaktör tipi ve mikrobiyal türler arasındaki etkileşim incelenmiştir.
Sentetik yeraltı suyundan nitrat kirliliğinin tetradesmus obliquus alg kültürü kullanılarak giderilmesi

Yeraltı sularında nitrat kirliliğinin gideriminde iyon değişimi, ters ozmoz, elektrodiyaliz ve denitrifikasyon gibi arıtım yöntemleri kullanılmaktadır. Ancak bu yöntemlerin işletme maliyetinin yüksek olması, ikincil bir arıtım gerektirmesi, açığa çıkan atıkların bertarafının kolay olmaması ve ilave bir kimyasala ihtiyaç duyulması gibi nedenlerden dolayı alternatif bir yöntem olan ve tez çalışmasının konusunu oluşturan alg kültürleri ile nitrat kirliliğinin giderimi incelenmiştir. Bu tez çalışması kapsamında; yeraltı sularında önemli bir kirlilik parametresi olan nitratın Tetradesmus obliquus türü ile giderilmesi ve giderime etki eden optimum koşulların belirlenmesi amaçlanmıştır. Bölmelerin naylon membran ile ayrıldığı bir reaktör tasarımı yapılmıştır. Fotobiyoreaktör ve membran biyoreaktörün birlikte kullanıldığı deney düzeneğinde farklı ışık, farklı sıcaklık, farklı pH ve farklı hava debisi koşullarında Tetradesmus obliquus türünün nitrat giderimine etkisi incelenmiştir. Elde edilen veriler sonucunda; 28 C sıcaklık, 24 saat ışık süresi, pH 8 ve 0,5 L/dk hava debisi verilmesi durumunda on günün sonunda nitrat derişiminin 170 mg NO3-/L'den 32 mg NO3-/L'ye düştüğü ve %81 oranında bir giderim verimine ulaşıldığı görülmüştür. Gerçekleştirilen tez çalışması ile, yeraltı sularından nitrat gideriminde alg kültürlerinin kullanılabileceği ve giderim sonrasında alg kültürlerinin ortamdan uzaklaştırılması için ilave bir arıtım yöntemine ihtiyaç duyulmayacağı görülmüştür.
Bir otomotiv fabrikasında AHP-Multimoora hibrit yaklaşımı kullanılarak CO2 salınımının azaltılması

Son yıllarda sanayileşmenin hızlanmasıyla beraber artan enerji talebinin karşılanabilmesi için fosil yakıt kullanımında ciddi bir yükseliş meydana gelmiştir. Fosil yakıta olan bağımlılık özellikle karbondioksit (CO2) salınımında kayda değer bir artışa neden olmuştur. CO2 salınımının azaltılabilmesi için endüstriyel işletmeler yenilenebilir enerji santrallerinden enerji elde edilmesi, ağaçlandırma ve karbon ofset sertifikasyonu gibi çeşitli yöntemlerden faydalanmaya çalışmaktadır. Bu çalışmada bir otomotiv endüstri firmasının enerji tüketiminden kaynaklanan CO2 salınımının azaltılması için alınacak kararların optimize edilmesi amaçlanmıştır. Karbondioksit bir otomotiv işletme tesisinin üretim süreçlerinde bulunan motor, fan, pompa gibi ekipmanların elektrik tüketimi ile fırın, sıcak su kazanı gibi ısıtma sistemlerinin doğalgaz tüketimi kaynaklı oluşmaktadır. Yapılan çalışma, CO2 azaltım yöntemleri arasından optimum yöntemin seçilebilmesi için çok kriterli karar verme tekniklerinden faydalanılmasına dayanmaktadır. Analitik hiyerarşi süreci temelli Multimoora tekniğinin uygulandığı çalışmada öncelikle ilk yatırım maliyeti, işletme maliyeti, enerji maliyeti, alan ihtiyacı, uygulama süresi, adaptasyon kolaylığı ve sosyal etki kriterler olarak belirlenmiştir. Kriter ağırlıklarının AHP yöntemi ile hesaplanması için gerekli olan ikili karşılaştırmalar farklı mühendislik disiplinlerinden gelen ve benzer projelerde çalışmış uzmanlarla anket yapılarak belirlenmiştir. Proje ekibi tarafından belirlenen HES, GES, GTE, ağaçlandırma ve karbon ofset alternatiflerinin her bir kriter için hesaplamaları yapılmış, bulunan sonuçlar Multimoora yöntemi ile analiz edilmiştir. Yapılan değerlendirmeler sonucunda bahsi geçen işletmede CO2 azaltımının sağlanabilmesi için HES tercihinin izlenecek en uygun çözüm olduğu sonucuna varılmıştır.
Fe+3 iyonu ile modifiye edilmiş zeolit minerali varlığında tekstil endüstrisi banyo boyama atık suyunun heterojen foto oksidasyonu

Bu çalışmada, Gebze'de bulunan bir tekstil fabrikası atıksuyu kullanılarak ileri oksidasyon proseslerinden olan heterojen foto-Fenton oksidasyonunun Fe3+ iyonu ile modifiye edilmiş zeolit katalizörü varlığında ve UV-A dalga boyu eşliğinde renk giderim verimi incelenmiştir. UV-A lamba kullanılarak ve Fe+3-Z katalizör miktarı (1g/L) sabit tutularak; sıcaklık, pH ve H2O2 konsantrasyon parametrelerinin renk giderim verimine etkisi incelenmiştir. Optimum proses parametrelerine göre prosesin mineralizasyonu TOK analizi ile değerlendirilmiştir. Yapılan çalışmalarda optimum sıcaklık 35 C olarak tespit edilmiştir. Banyo boyama tekstil atıksuyu numunesinde asidik ortamda pH düştükçe verimin arttığı gözlenmiştir. Kullanılan atıksu çözeltisinin kendi pH'sı başlangıçta 6.8 olarak ölçülmesine rağmen reaksiyon süresi boyunca ortalama 3 .5'e kadar düşmektedir. Çalışılan 4 farklı hidrojen peroksit (H2O2) konsantrasyonunun renk giderim verimi, birbirine çok yakın değerlerde olmakla birlikte en iyi verim, 15 mmol H2O2 kullanılarak elde edilmiştir. Belirlenen optimum şartlar altında renk giderim verimi en yüksek %74. 7 olarak belirlenmiştir. UV-A lamba yanında UV-C lambalarla ve ışıksız ortamda renk giderim verimi kıyaslaması yapılmış ve UV-C tip lamba ile daha yüksek renk giderim verimi (%98.5) bulunmuş, ayrıca ışıksız ortamda verimin önemli ölçüde düştüğü (%23.4) gözlenmiştir. Zeolit üzerine yüklü miktar kadar Fe'in çözeltiye bileşik olarak eklenmesi ile homojen foto-Fenton oksidasyonu gerçekleştirilmiş ve UV-A ışığı altında renk giderim veriminin heterojen oksidasyona göre daha yüksek olduğu (%98.7) bulunmuştur. Heterojen katalizör çalışmasının avantajı gereği, katalizörün tekrar kullanılması test edilmiş ve renk giderim veriminin düştüğü gözlemlenmiştir. Heterojen foto-Fenton oksidasyon çalışmasının ayrıca mineralizasyon verimi TOK analizi ile belirlenmiş; UV-A lamba kullanılarak %45. 4 ve UV-C lamba kullanılarak % 94.3 değerleri elde edilmiştir.
Uluabat gölü çökellerinde ve göl suyunda metal konsantrasyonlarının incelenmesi

Bu çalışmada Uluabat Gölü'nden alman sediman karotlarının incelenmesi sonucu göldeki kirlilik birikimi ve kirliliğin periyodik değişiminin belirlenmesi amaçlanmıştır. Göl sedimanlarının incelenmesiyle tarihi veriler elde edilirken göl suyunun bugünkü parametreleri de analiz edilmiştir. Arazi çalışması, göl suyu numunelerinin alınması esnasında sıcaklık, pH, elektriksel iletkenlik, çözünmüş oksijen tayinlerini içermektedir. Göl sedimanlarının organik madde, toplam karbonat içeriklerinin belirlenmesi ve sediman ve göl suyu örneklerinde yapılan metal analizleri laboratuar çalışmasını oluşturmuştur. Güncel göl suyu numunelerinin analizleri sonucu belirlenen ortalama metal konsantrasyonları; Al = 9,27 mg/L, Fe = 41,41 mg/L, Ba = 1,56 mg/L, Mn = 0,0021 mg/L, Cr = 0,004 mg/L, Cu = 0,002 mg/L, Ni = 0,012 mg/L, Pb =0,003 mg/L, Hg = 0,0004 mg/L, As = 0,025 mg/L, Cd = 0,0001 mg/L, B = 5,59 mg/L, olarak belirlenmiştir. Analizler sonucu elde edilen değerleri, Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliği, Kıta İçi Su Kaynaklarının Sınıflamasına göre yorumladığımızda; Al, Fe, B, Ba konsantrasyonları bakımından çok kirlenmiş sular, Ni, Hg, As konsantrasyonları bakımından az kirlenmiş sular ve Mn, Cr, Cu, Cd, Pb konsantrasyonları bakımından yüksek kaliteli sular sınıfına girdiği söylenebilir. Uluabat Gölü sedimanlarında yapılan analiz sonuçlarına göre organik madde miktarı % 1,8 ile % 15,3 arasında değişmektedir. Organik madde miktarının yüzeye yakın ve dip kesimlerdeki artışı, insan faaliyetleri ve iklim değişimlerinin de etkisini olarak yorumlanabilir. Dip sedimanlarının analizi için çalışılan LV 12 karotundan alınan örneklerde ölçülen ortalama metal konsantrasyonları; Fe = 14,53 gr/kg, Al = 5,55 gr/kg, Ba = 0,072 gr/kg, Mn = 0,921 gr/kg, Cr = 0 ,187gr/kg, Cu = 0,036 gr/kg, Ni = 0,306 gr/kg, Pb = 0,138 gr/kg, Hg = 0,026 gr/kg, As = 0,034 gr/kg, Cd = 0,001 gr/kg, B = 4,663 gr/kg olarak belirlenmiştir.
Bioaccumulation of copper, lead and selenium in dunaliella tertiolecta for short exposure time

Bu çalışmada, çevre açısından önemli üç metalin, tek hücreli yeşil yosun olan Dunaliella tertiolecta'da. biyoakümülasyon değerlerinin karşılaştırılması yapılmıştır. Bu metallerin log fazındaki Dunaliella tertiolecta hücrelerinde 24 saatteki biyoakümülasyon değerleri, bakır için 0.25-1. 5 mg/L, kurşun için 0.5-1. 0 mg/L ve selenyum için 0.5-1. 67 mg/L konsantrasyon aralığında ve iki farklı pH (8 ve 6) değerinde ölçülmüştür. Metal çiftlerinin biyoakümülasyon değerleri pH 8'de ölçülmüş ve metal çiftlerinin biyoakümülasyona olan muhtemel etkilerine de bakılmıştır. Biyoakümülasyon değerleri kullanılarak bu üç metalin biyokonsantrasyon faktörleri hesaplanmıştır. Yosunda biriken metaller asitle muamele edilerek alınmıştır. Bakır ile kurşunun yosundaki miktarları atomik absorpsiyon spektrofotometresi ile, selenyumun (Se4+) yosundaki miktarı ise spektroflorimetre ile ölçülmüştür. Elde edilen sonuçlar, biyoakümülasyonun hem metale, hem de konsantrasyona bağlı olarak değiştiğini göstermiştir. Çalışılan konsantrasyon aralığında üç metalin biyoakümülasyon ve BCF değerlerinin sırası Pb > Cu > Se şeklinde bulunmuştur. Düşük pH'da, bakırın biyoakümülasyon ve BCF değerlerinin düştüğü fakat kurşun ve selenyumun biyoakümülasyon ve BCF değerlerinin değişmediği görülmüştür. Üç metalin değişik konsantrasyonlardaki kombinasyonları ile yapılan metal çifti çalışmaları, (1) bakır ve kurşun arasında antagonistik bir etki olduğunu (2) bakır ve selenyum arasında etkileşme olmadığım ve (3) kurşun ve selenyum arasında da etkileşme olmadığını göstermiştir.