turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği'nin komşuluk politikası ve normatif güç tartışmaları: Arap Baharı örneği

Uluslararası ilişkilerde önemli bir aktör olan Avrupa Birliği'nin yapısı ve uluslararası alanda oynadığı rol üzerine birçok tartışma yürütülmüştür. Bu tartışmalardan birisi de AB'nin nasıl bir güç olduğuna dairdir. AB'nin gücünün niteliği üzerine yapılan bu tartışmalarda Ian Manners tarafından ortaya atılan 'normatif güç Avrupa' kavramı önemli bir yer tutmaktadır. Bu bağlamda AB'nin normatif gücü temelinde üretmiş olduğu politikalar da uluslararası politikada önemli bir tartışma konusu haline gelmiştir. AB'nin normatif güç temelinde hayata geçirdiği en önemli ve güncel dış politikalarından biri 2000'li yıllarda Birliğin doğu ve güney komşularına yönelik olarak geliştirdiği Avrupa Komşuluk Politikasıdır. Bu politika bir taraftan Birliğin komşuları ile ilişkilerini yeniden şekillendirirken diğer taraftan da dış ilişkilerinde normatif gücünü yansıtabileceği bir alan oluşturmuştur. Bu bağlamda, özellikle 2010 yılında başlayan ve sonrasında uluslararası literatürde yerini alan 'Arap Baharı' süreci Avrupa Komşuluk Politikası ve AB'nin normatif gücü açısından büyük bir sınav olarak değerlendirilebilir. Bu bağlamda tez çalışması, AB'nin Komşuluk Politikası çerçevesinde Arap Baharına yaklaşımını ve bu süreçteki tutumunu inceleyerek normatif güç tartışmaları temelinde değerlendirme amacı taşımaktadır. Çalışmada üç bölümden oluşup ilk bölümde uluslararası ilişkilerde güç kavramı ve AB bağlamında normatif güç kavramı incelenmiş, ikinci bölümde Birliğin normatif gücünü yansıtmayı hedeflediği bir politika olarak ağırlıklı olarak Arap Baharı sürecinden etkilenen ülkeleri kapsayan Avrupa Komşuluk Politikasının güney boyutu ele alınmıştır. Son bölümde ise AB'nin Arap Baharı sürecine yaklaşımı ve bu bağlamda Birliğin normatif gücüne ilişkin tartışmalar değerlendirilmiştir.
Türk dış politikasında baskı grupları: TÜSİAD örneği

Siyasetin toplumda yaygınlaştırılması anlamında 'Pluralist Toplum Modeli', en iyi grup teorisiyle çözümlenmektedir. Grup teorisine göre ise, örgütlenmiş gruplar siyasal sistem üzerinde etkinlik göstermektedirler. Genel anlamda, siyasal karar alıcıları etkileme istemiyle ortaya çıkan örgütlenmiş sosyal güçler olarak tanımlayabileceğimiz baskı grupları, günümüzde önemli bir yer tutmaktadırlar. Bentley, 1908 yılında yapmış olduğu The Process of Government adlı çalışmasında, 'gruplar yeterli düzeyde ifade edildiğinde, her şey ortaya konmuştur' demektedir. TÜSİAD, ekonomik anlamda güçlü üyelere sahip ve siyasal iktidarla ilişkileri üst düzeyde olan bir örgüttür. Bu yönüyle siyasal süreçte çıkmasını istediği bir karar için baskı yapabilmekte ya da bir kararın çıkmasını önleyebilmektedir. O halde bir baskı grubu kimliği edinen TÜSİAD, Türk dış politikasında da söz sahibi olmak istemektedir. Ancak genel olarak dış politikanın kendine has özellikleri dikkate alındığında ve Anayasal çerçeve düşünüldüğünde Türk dış politikası, geleneksel yapısı içerisinde ne derece dışarıdan etkilere açıktır. TÜSİAD, AB-Kıbns özdeşliğinde net bir tavır ortaya koymuştur. TÜSİAD, Türkiye'nin AB'ye üyelik sürecim Kıbrıs konusuyla özdeş görmüş ve bu doğrultuda lobi faaliyetleri yapmış ve kamuoyu oluşturmuştur. Aslında, AB üyelik sürecinin Kıbrıs sorunu ile hukuki ilişkisi yoktur. Bu çalışma, öncelikle baskı grubu kavramını net olarak ortaya koyup, Türkiye'de baskı gruplarının gelişmesi bağlanımda Osmanlı'dan günümüze devlet-sivil toplum ilişkisini ve Türk dış politikasının genel niteliklerini çizerek karar alma sürecini irdeledikten sonra, baskı grubu olarak TÜSIAD'ı Türk dış politikasında göstermeye yöneliktir. İncelemelerden anlaşılmaktadır ki TÜSİAD, bir baskı grubu kimliği taşımakta ve özellikle 1980 sonrasında Türk dış politikasıyla yakından ilgilenmekte ve ilgili olarak görüş beyan etmektedir. VII
Avrupa Güvenlik ve Savunma Poitikası ekseninde AB-ABD ilişkileri

Soğuk Savaş sonrası bütünleşme hareketlerine hız veren Avrupa Birliği, ekonomi alanında olduğu kadar güvenlik ve savunma alanlarında da dünyada önemli bir güç haline gelme çabası içine girmiş; ancak dış politikada ülkeler arasında yaşanan ayrımlaşmalar ve ortak bir çıkar tanımından yoksunluk, başarılı bir dış politika önünde engelleyici faktörler olarak belirmiştir. Avrupalı ülkelerin yetersiz savunma bütçesi ve askeri kapasiteye sahip olmaları, etkin bir güvenlik sistemi yaratılmasını engellemiş; otonom bir 'Avrupa Ordusu' fikri, NATO imkan ve kabiliyetlerine dayanmak zorunda kalmıştır. Amerika, George W. Bush yönetimi ile beraber, Avrupa'dan öte tüm dünyayı, çıkar alanı olarak belirlemiş ve bağımsız bir Avrupa güvenlik yapılanmasına, Avrupa'daki yükünü azaltacağından dolayı olumlu yaklaşmıştır. Irak Savaşı'nda bölünmüş bir Avrupa ile karşılaşan Amerika, yakın dönem içinde Avrupa'nın kendisine rakip bir askeri güç oluşturacağına ihtimal vermemekte, bu açıdan da kendi etkinliğinin azalabileceği endişesini taşımamaktadır. Bu çalışmada, öncelikle 'güvenlik' ve 'savunma' kavramlarına yönelik bir analiz yapılmış; güvenliğin sağlanmasına yönelik teoriler ele alınmış ve zamanla güvenliğe yönelik tehditlerde ve buna bağlı olarak güvenlik teorilerinde gerçekleşen değişimler incelenmiştir. Konuya giriş niteliğindeki genel bir incelemeden sonra, Soğuk Savaş döneminden itibaren Avrupa'da, gerek Avrupa'nın gerekse ABD'nin insiyatifinde gerçekleştirilen güvenliğe yönelik girişimler ele alınmış, 'Avrupa Güvenlik ve Savunma Politikası'nın oluşum süreci ve bu süreci etkileyen faktörler irdelenmiştir. Tarihsel süreçte Amerikan dış politikasına ve Avrupa'nın bu politika içindeki konumuna bakıldıktan sonra, Avrupa güvenliğine yönelik iki taraf arasındaki problemli konular incelenmiştir. Çalışmanın amacı; Avrupa ile ABD arasındaki çatışma alanlarını saptamak ve bu alanlarda Türkiye'nin konumunu belirlemektir.
AB sürecinde Türk sermaye piyasaları

Bu çalışmanın amacı Avrupa Birliği'nin Türk Sermaye Piyasası'nı ilgilendirenkriterlerinin olası etkilerinin ortaya konmasıdır. Çalışmada Avrupa Birliği sürecinde sermaye piyasası alanında yapılan temel düzenlemeler, sermaye piyasasınınpaydaşları olan aracı kuruluşlar, şirketler, yatırımcılar ve düzenleyici otorite açısından konularına göre maddelerle açıklanmış, geçmişşte birliğe üye olmuş ülkelerin göstergeleri ve yaşanan deneyimler incelenmiş, Türkiye de mevcut durumlakıyaslama yoluyla katkılar ve beklentiler ortaya konmuş ve üyelik sürecinin etkileri tartışılmıştır.
Avrupa Birliği'ne Üye Ülkelerden İngiltere, Almanya, Fransa ve Finlandiya ile Türkiye'deki ana dili öğretmeni yetiştirme programlarının Karşılaştırılması

Bu araştırmada Almanya, Finlandiya, Fransa ve İngiltere'de ana dili öğretmeni yetiştiren lisans ve yüksek lisans programları incelenmiştir. İnceleme sonucunda tespit edilen özellikler, Türkçe eğitimi bölümündekiler ile karşılaştırılmıştır. Araştırmada kapsam dahilinde olan kurumlara giriş şartları, bölümlerin içerikleri, okul deneyimi, öğretmenlik uygulamaları ve kullanılan ölçme-değerlendirme sistemleri incelenmiştir. Karşılaştırmalı eğitim disiplinine bağlı olarak yürütülen bu çalışma bir nitel araştırmadır. Bulguların analiz edilmesi aşamasında sayısal verilerden de istifade edilmiştir. Araştırma kapsamında gerekli görülen verilere ulaşabilmek için araştırma ziyaretleri düzenlenmiş ve mülakatlar yoluyla bilgi toplanmıştır. Bunun yanı sıra alanyazın kaynakları, kurumların internet siteleri ve resmi dokümanları da bilgi toplamak maksadıyla incelenmiştir. Araştırmada, ana dili öğretmeni yetiştiren kurumlar olarak Ludwig Maximillians Üniversitesi, Turku Üniversitesi, Strasbourg Üniversitesi, Manchester Üniversitesi ve Gazi Üniversitesi incelenmiştir. Elde edilen bulgulardan hareketle, Türkiye'deki ana dili öğretmeni yetiştirme sisteminin düzenlemelere ihtiyacı olduğu sonucuna ulaşılmış; söz konusu düzenlenmelerin gerçekleştirilmesinde istifade edilebilecek önerilerde bulunulmuştur.
AB'ye katılım sürecinde Türk inşaat sektörünün iş güvenliği açısından yeniden yapılandırılması

İş kazaları tüm iş kolları için büyük sorun teşkil etmektedir. İş kazaları nedeni ile binlerce kişi hayatını kaybetmekte ya da sakat kalmaktadır. Yapı işlerindeki iş güvenliği uygulamalarının başarısı, işverenin bu konudaki taahhüdüne, yönetim kadrosu ile işçiler ve devlet arasındaki iletişime bağlıdır. Avrupa Birliğine giriş çabası ve inşaat sektörünün gün geçtikçe daha fazla sayıda uluslararası yükümlülüklere girerek yabancı firmalarla işbirliği yapması iş sağlığı ve güvenliği çalışmalarının önemini gün geçtikçe artırmaktadır. Araştırmanın gerçekleştirilmesinde veri toplama aracı olarak eleştirisel kaynak incelemesi yapılmıştır. İnşaat sektörünün iş güvenliği açısından mevcut durumu, alınması gereken önlemler ve Avrupa Birliğine katılım sürecinde yaşanan değişikliklerin ulusal sektöre yansımaları incelenmiştir. İş sağlığı ve güvenliği alanında tüm işletmeleri ve çalışanları kapsayacak bir yasal düzenleme yararlı olacaktır. Ancak getirilecek olan yasal düzenleme ülke gerçeklerine uygun, uygulanabilir, ihtiyaçlara cevap veren, etkin ve verimli işleyen bir sistemin kurulmasına hizmet etmelidir. Aksi halde bu alanda çıkarılan yasalarla Avrupa Birliği direktiflerine uyum sağlanmış olacak ancak uygulamada değişen bir şey olmayacaktır. Avrupa Birliğine uyum süreci, bu alanda yaşanan sorunları azaltmak anlamında bir fırsat olarak değerlendirilmelidir.
Exhaustion principle in the intellectual property law in the Turkish and European Union Law

Bu çalışmamızda; serbest ticaretin en temel unsuru olan malların serbest dolaşımı ilkesinin uygulaması sırasında gündeme gelen ilkelerden biri olan tükenme ilkesi Avrupa Birliği Hukuku ve Türk Hukuku kapsamında incelenmiştir. Fikri mülkiyet hakkı sahiplerinin haklarını kullanırken bazen gereğinden ve hak ettiğinden daha fazla koruma beklentisine girmeleri halinde hakların nerede başlayıp nerede sonlanacağı konusunda düzenlemeler yapılması gerekli olmaktadır. Çalışmamız kapsamında; hakkın tükenmesi konusu hakkında Avrupa Birliği ve Türkiye'deki düzenleme ve uygulamalara değinilmiş ve tükenme ilkesi konusunda Avrupa Birliği'nde benimsenen bölgesel tükenme ilkesinin Türkiye'yi kapsaması gerektiği, bu şekilde bir karar verilene kadar da Türkiye bakımından paralel ithalatla ilgili uygulamalar sebebiyle uluslarası tükenme ilkesinin benimsenmesi gerektiği hususu tartışılmıştır.
The EU's security actorness in the South Caucasus region after the August 2008 War

Bölgeselleşme, uluslararası alanda her zaman var olmasına rağmen; bölgeselleşme çalışmaları akademik anlamda Soğuk Savaş'ın bitmesiyle önem kazanmaya başlamıştır. Bölgeselleşme gelişen akademik çalışmaların sonucunda eski ve yeni olarak iki döneme ayrıldı. Eski bölgeselleşme İkinci Dünya Savaşı'nın bitmesiyle birlikte 1950'li yıllarda ortaya çıkarak 1980'li yılların sonuna kadar etkisini sürdürmüştür. Yeni bölgeselleşmenin ortaya çıkışı ise Soğuk Savaş'ın bitmesinin ardından 1980'li yılların sonuna denk gelmektedir. Eski ve yeni bölgeselleşme kuramları yapısalllık, içerik ve dahil ettiği aktörler bazında farklılıklar barındırsa da iki dönem arasında ortak özellikler bulunmaktadır, bu nedenle geçiş dönemini tarihsel çerçeveden ele almak önemlidir. Bu bağlamda eski ve yeni bölgeselleşme kuramlarının detaylı incelenmesi ve karşılaştırılması AB'nin Bölgeselleşme politikalarını anlamak için önemlidir. 1980'li yılların sonundan itibaren Bölgeselleşme politikaları, AB'nin dış politikasını önemli ölçüde şekillendirmiştir. Bu nedenle AB'nin bölgeselleşme politikaları yeni dönemin çerçevesinden ele alınmıştır. AB ve yeni bölgeselleşme yaklaşımı AB'nin Güney Kafkasya Komşuluk politikalarının açıklanması için uygun zemini sağlamaktadır. Bu tez, AB tarafından 2008 Ağustos Savaşı sonrası Güney Kafkasya bölgesinde geliştirilen bölgeselleşme politikalarını güvenlik boyutu açısından incelemektedir. Ayrıca bu tez, AB'nin Doğu Ortaklığı Programı'nı, AB'nin 2008 Savaşı'na verdiği bir güvenlik refleksi olarak görür.
The impact of the EU on Turkish asylum policy

Türkiye-AB aday üyeliği söz konusu olmadan önce uzunca bir süre 1994 Yönetmeliği denilen artık miladı dolmuş bir iltica yönetmeliğine sahipti. Öte yandan, AB üyeliği için aday ülke olan Türkiye'nin iltica prosedürlerini yönetmek için uyması gereken bir dizi yasal ve mevzuat hükümlülükleri bulunmaktadır. Bu araştırmanın amacı, 1999 Helsinki zirvesinden 2015 yılına kadar geçen süreç içerisinde Türk iltica sisteminin bugünkü halini almış olmasındaki 'Avrupalılaşma' sürecinin etkisini araştırmaktır. Bu çalışma ile Türkiye'nin sığınma sisteminin 'Avrupalılaşması' sürecinde geçirdiği kurumsal, politik, bürokratik ve yasal boyutlara olan etkilerini incelerken döküman analizleri yaptım. Bir diğer deyişle, aday ülke Türkiye'nin yasa ve politika yapıcıları 24. başlık altında Avrupa sığınma politikalarından ne şekilde etkilenmiştiri araştırdım.
The use of alternative dispute resolution to settle insurance disputes in the European Union and Turkey

Uyuşmazlıkların çözümü için mahkemede dava açmak dışındaki usullere alternatif uyuşmazlık çözümü adı verilmektedir. Mahkeme çözümü uzun, karmaşık ve pahalı iken, ADR yöntemleri hızlı, basit ve ekonomik olarak değerlendirilmektedir. Günümüzde, dünyadaki örnekler incelendiğinde, tüketici uyuşmazlıklarının mahkeme dışı yöntemlerle hızlı ve ucuz şekilde çözümüne yönelik ilginin arttığı görülmektedir. Bu çerçevede, sigortacılar ile sigortalılar arasında doğan uyuşmazlıkların çözümü için alternatif yöntem ve sistemlere duyulan ihtiyaç da artmaktadır. ADR mekanizmalarının önümüzdeki dönemde giderek artan bir önem kazanacağı beklenmektedir. Gerçekten de, Avrupa Birliği ADR kullanımının geliştirilmesi ile açıkça ilgilenmektedir. Türk yasa koyucu da 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun hazırlık çalışmaları sırasında ADR'ye yönelik bu eğilimi dikkate almış ve Türk sigorta sektörüne tahkim düzenini getirmiştir. Bu çalışma, sigorta uyuşmazlıklarında Avrupa ve Türk ADR uygulamalarının araştırılması amacıyla yapılmıştır. İlk bölümde, alternatif uyuşmazlık çözümü kavramı, terminolojisine ilişkin tanımlar, yararları ve değişik türleri genel olarak tanıtılmıştır. İkinci bölümde, ADR'nin Avrupa Birliği'ndeki gelişimi izlenmiş ve üye ülkeler tarafından sigorta uyuşmazlıklarının çözümünde kullanılan farklı ADR mekanizmaları incelenmiştir. Son olarak, üçüncü bölümde, Türk sigorta hukukundaki mahkeme dışı uyuşmazlık çözüm mekanizmaları gözden geçirilmiştir. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu ile getirilen tahkim usulü, örgütlenme esasları ve hukuki prosedürleri önemlerinden dolayı detaylı olarak incelenmiştir. Bugün, bir sigorta meselesi ile ilgili olarak ihtilafa düşen taraflara, ihtiyari tahkim, tüketici sorunları hakem heyetleri ve sigorta tahkimi ADR imkanları sunulmaktadır. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu, gelişmiş ülkelerde giderek yaygınlaşan modern bir sistemi düzenlemiş olmakla övgüye layık olduğunu göstermiştir. Ama yine de, ADR ancak sigortalıların bu uygulamaların tarafsızlığına güvenmeleri durumunda Türk sigorta sektöründe tamamen kabul görebilecektir.
Markanın hükümsüzlüğü

SANAL, Osman; Markanın Hükümsüzlüğü, Yüksek Lisans Tezi, , 170 s. İnceleme konumuz 'Markanın Hükümsüzlüğü' olmakla beraber çalışma alanımızı genel olarak 556 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname oluşturmaktadır. Çalışma alanımızı oluşturan bu Kararname Avrupa Birliğinin 89/104 sayılı yönergesi esas alınmak suretiyle çıkarılmıştır. Bu yönerge ile birlik ülkelerinin sınai mülkiyete ilişkin mevzuatlarında benzeşme amacı güdülmüştür. Bizim ülkemiz açısından ise, Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne tam üyelik talebi ve özellikle de AB ile Gümrük Birliği'ne gidilmesi nedeniyle böyle bir yeni Kanun'a büyük ihtiyaç duyulmaktaydı. Konumuzun incelenmesine öncelikle genel bir açıklama yaparak ve konumuzun kapsamının neler olabileceği belirtilmek suretiyle başlangıç yapılmıştır. Markanın özellikle günümüz dünyasının giderek küçük bir köy haline geldiği, internetin insan hayatının ayrılmaz bir parçası olduğu ve bunun doğal bir sonucu olarak da ticaretin gerek milli ve gerekse milletlerarası alanda hızla gelişmesi neticesinde markanın korunmasının önemi çok büyük şekilde artmış ve artmaya da devam etmektedir. İşte bu kadar öneme haiz markanın ne tür fonksiyonlarının bulunduğu konusunda gerekli açıklamalar yapılmıştır. 157 Birinci Bölümde; Markanın 556 Sayılı KHK yürürlüğe girene kadar geçirdiği gelişmelere kısaca değinilmiş, markanın tanımı yapılarak; markanın çeşitli ayırımlara göre (1. Markalar Kanunu'na göre, 2. Kullanım alanına göre, 3. Tescil edilmiş, maruf ve tanınmış marka olmasına göre) çeşitleri belirtilmiş ve marka üzerindeki hakkın hukuki niteliği konusu ele alınmıştır. İkinci Bölümde; Markanın tescili, bunun için gereken şartlar, markanın içermesi gerekli işaretler ile markanın tescilinde mutlak ve nisbi red sebepleri, markanın tescili ile kimlerin bu korumadan yararlanacakları, tescil nedeniyle hakları zedelenecek kişilerin takip edecekleri yol gösterilmiş, marka tescilinin hukuki sonuçları ele alınarak; markalarda korunma süresi, koruma kapsamı ve koruma sistemleri konularında konumuzla ilgileri nedeniyle gerekli açıklamalar yapılmıştır. Üçüncü Bölümde ise; çalışmamızın esasını teşkil eden 'markanın hükümsüzlüğünü inceledik. Burada tescil edilen bir markanın hangi şartlarda hükümsüz olacağı, bu şartları detayları incelemesini yaptık. Son olarak da hükümsüzlük hallerinden birinin varlığı nedeniyle hakkında hükümsüzlük davası açılacak olan marka ile ilgili bu davanın kim tarafından, kime veya kimlere karşı, hangi süre içinde ve hangi mahkemede dava açılması gerekeceği konuları ayrıntılı olarak incelenmiştir. Tez konumuz olan 'Markanın Hükümsüzlüğü' ile ilgili olarak yapmış olduğumuz açıklamalarımıza Yargıtay'ın güncel içtihatlarından kısa kısa alıntılar 158 da yaparak; inceleme konumuzun anlaşılmasında kolaylık olmasını ve ayrıca konumuzun içerik olarak daha zengin olmasını amaçladık.
Avrupa komşuluk politikası ekseninde Avrupa Birliği'nin Doğu komşularına yönelik politikaları

Avrupa Birliği, 2004 ve 2007 yıllarında gerçekleştirdiği başarılı ve büyük genişlemeden sonra Doğu Avrupa'da daha geniş sınırlara ulaşmış, daha önce sınırdaş olduğu Doğu Avrupa ülkelerinin Birliğe katılması ile Doğu Avrupa'da kendisine yeni komşular edinmiştir. AB, Doğu Avrupa'da yer alan yeni sınırdaş komşulara 2004 ve 2007'de Birliğe katılan Orta ve Doğu Avrupa ülkeleri gibi üyelik perspektifi sunmamış ve asıl sorun da burada baş göstermiştir. Bu sorunu aşmak amacıyla üyelik vaad etmeyen, ancak eski ilişkilere kıyasla daha fazla ekonomik, siyasal ve sosyal entegrasyon öneren Avrupa Komşuluk Politikası hayata geçirilmiştir. Başlangıçta, yalnızca 3 Doğu Avrupa ülkesine yönelik olarak tasarlanan Avrupa Komşuluk Politikası daha sonra Güney Kafkas ülkelerinin ve Güney Akdeniz ülkelerinin de dahil edilmesiyle 16 ülkeyi kapsayacak şekilde genişletilmiştir. Avrupa Komşuluk Politikası kapsamında AB ile Doğu komşuluğu ülkeleri arasında ikili düzeyde sürdürülen ilişkiler, Karadeniz Sinerjisi ve Doğu Ortaklığı gibi tamamlayıcı politikaların oluşturulması ile çok taraflı bir zemine taşınmıştır. Bu şekilde ülkeler arasında görüşmelerin, karşılıklı fikir alışverişlerinin gerçekleştirileceği platformlar ve forumlar oluşturulmuştur. Avrupa Komşuluk Politikası kapsamında demokrasi, temel haklar ve özgürlükler, hukukun üstünlüğü gibi kavramları komşuları ile ilişkilerinde önkoşul olarak belirten Avrupa Birliği, mali yardımları da ülkelerin bu konularda gösterdiği ilerlemelere göre gerçekleştirmektedir. Bu kapsamda, tezde Avrupa Birliği ve Doğu komşuları arasındaki ilişkiler incelenmiş ve bu bağlamda Avrupa Komşuluk Politikasının olumlu ve olumsuz yönleri ve temel sorunları tahlil edilmeye çalışılmıştır.
Demokrasinin göstergelerinin refah üzerine etkisi: AB ülkeleri üzerine panel veri analizi

Demokrasi, halkın egemen olduğu bir yönetim biçimi olmakla beraber güçlü kurumsal yapıların var olduğu, kişisel hak ve özgürlüklere ve eşitliğe önem veren bir kavram olarak nitelendirilmektedir. Belirli bir demokratik kültürü olan ve demokrasiyi özümsemiş toplumların refah seviyelerinin ve gelişmişlik düzeylerinin yüksek olduğu görülmektedir. Demokrasi düzeyinin refah üzerine olan etkisini araştırma amacıyla çalışmada 2007 ile 2014 yılları arasındaki dönemi kapsayan veriler kullanılarak Avrupa Birliği ülkeleri analize dahil edilmiştir. Bu kapsamda dengeli panel veri analizi gerçekleştirilmiş, tesadüfi etkiler ve sabit etkiler modellerine yer verilmiştir. Çalışmada bağımsız değişkenlerden demokrasi göstergeleri olarak The Economist Demokrasi Endeksi ve Uluslararası Mülkiyet Hakları Endeksi ele alınmış, kontrol değişkenleri olarak ise enflasyon oranı, işsizlik oranı, kamu eğitim harcamaları, kamu sağlık harcamaları ve ticari açıklık oranı kullanılmıştır. Bağımlı değişkenler olarak ise kişi başına düşen GSYİH, İnsani Gelişme Endeksi ve Legatum Refah Endeksi kullanılmıştır. Çalışmada üç farklı model oluşturulmuş, bu kapsamda panel veri analizi gerçekleştirilmiştir. Analiz sonuçları kapsamında demokrasinin refah üzerinde olumlu ve istatistiksel olarak anlamlı bir etkiye sahip olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Avrupa Birliği ülkelerinde demokratikleşme düzeyi arttıkça refah seviyesi yükselmektedir.
Avrupa Birliği'nde iç ve dış ticaretin yönü

Dünya tarihinde, ülkelerin kendilerini ekonomik ve siyasi yönden birleştirmeye yönelik pek çok teşebbüslerini görmek mümkündür. Fakat bunların pek çoğu dünya tarihi boyunca askeri nitelikli olmuştur. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra, savaş onlar için bir çözüm olmadığından dolayı, alternatif rasyonel birleştirme yolları bulmaları gerektiğinin farkına vardılar. Sonuç olarak, İkinci Dünya Savaşı'nın bitiminde Avrupa'yı ekonomik ve siyasi olarak birleştirmeyi düşündüler. Bugün Avrupa Birliği, Dünya'da ekonomik ve siyasi bir güç olmakla birlikte birleşik askeri güç doğrultusunda yolunda güvenli bir birliğe doğru ilerlemektedir. Bu, ekonomik yararlara dayalı rasyonel davranış tarzının bir sonucudur. Doğal kaynakların Avrupa Kıt'asın da daha adilce dağıtılmaya başlanması ve ticari engelleri kaldırarak kendi aralarındaki ticaretin genişlemesi, özellikle siyasi alanda ilişkilerini daha fazla geliştirmek için üyeleri harekete geçirmiştir. Bu ülkeler dünyada barışın nasıl sağlanabileceğini, yaşam standartlarının nasıl yükseltilebileceğini, ekonomik sorunların nasıl üstesinden gelinebileceğini göstermiştir. Birliğin içindeki komşu ülkeler, komşu olmayan ülkelere nazaran daha fazla ticaret hacmine sahip olmaktadırlar. Üyeler arasında endüstri içi ve ölçek ekonomilerine dayalı ticaret yaygındır. Kültürel benzerlikler de ticareti yönlendirmiştir. Bununla beraber Avrupa Birliği hammaddeyi Afrika ekonomik bloklarından ithal ederken, sanayi ürünlerini Afrika sömürgelerine ve az gelişmiş ülkelere ihraç etmektedirler. Bu Heckscher - Ohlin modelinin bir sonucudur. Monopol teorisi, ölçek ekonomileri, nitelikli işgücü gibi yeni teoriler de üyeler arasındaki ticareti açıklayabilmektedir. Sonuç olarak, üye ülkeler birliğe girmeden önceki durumlarıyla kıyaslandığında daha zengin, daha rahat, daha mutlu hayat standartlarına sahip olmaktadırlar yine faiz oranlarının düşmesi sonucu finansal bir entegrasyona yöneldikleri görülür.
The difference between Turkish and European sustainable tourism and recommendations to improve the Turkish sustainable tourism

Turizm, ülkelerin ekonomik kalkınmalarına çok sayıda pozitif katkı sağladığından dolayı ülkeler turizmin gelişmesi konusunda çok sayıda politika ve planlama yapmışlardır. Fakat turizmin plansız ve hızlıca gelişmesi sonucunda, turizmin gelişmesini sağlayan kültürel ve doğal kaynaklar hızlı tükenmiş ve tahrip olmaya yüz tutmuştur. Türkiye de bu örneklerin görüldüğü ülkelerden biridir. Türkiye de turizmin gelişmesi için hazırlanan 2634 numaralı Turizm Teşvik Kanunu sonucunda çok sayıda korunan alan tahrip olmuştur. Doğal ve kültürel kaynaklar yok olma riskiyle karşı karşıya kaldıkları için gelecek kuşaklara aktarma problemi doğmaktadır. Kısaca sürdürülebilir turizm konsepti ülkelerin ekonomik çıkarlarıyla çatışmıştır. Bu nedenle bu çalışmanın amacı Türk Turizminin daha sürdürülebilir olmasını sağlamak, Avrupa Birliğinin sürdürülebilir turizm alanındaki geliştirilmiş politikalar ile Türkiye Turizm politikaları incelenerek aralarında farklılıklar tespit edilerek Türk Turizminin geliştirilmesi için politikalar önermektir.