turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Oyun kavramı ve mimari tasarıma kattığı farklı boyutlar: Oyun alanları ve oyun mekanları üzerine bir inceleme

Oyun oynama eyleminin tarihi, insanlık tarihi kadar eskidir. Oyun oynamak insan hayatında, yeme-içme, uyuma ve çalışma gibi hayati faaliyetler kadar yer tutmaktadır. Oyunun en önemli özelliklerinden biri, gündelik hayattan mekan olarak ayrılmasıdır. Sınırlı bir mekanda gerçekleşen oyun oynama eyleminde oyuncu, oyunun bitimi ile gündelik yaşamına geri döner. Oyunun gündelik hayattan mekan olarak ayrılması nedeniyle oyun oynanan yere oyun alanı ya da oyun mekanı denir. Tez çalışması kapsamında oyun alanı ve oyun mekanı tanımları, alan ve mekan kelimelerinin ayrıştığı noktaların bulunması ve mimariyle kurduğu ilişkinin sorgulanması nedeniyle, ayrı ayrı ele alınmıştır. Kelime anlamları ve kavramsal kökenleri arasındaki farkların belirlenip tespit edilmesiyle oyun alanı ve oyun mekanı tanımlarının mimari tasarım ile olan ilişkisi de tekrar sorgulanmıştır. Oyun alanı ve oyun mekanının mimari tasarımla kurduğu ilişki incelendikten sonra, oyunun kamusal alandaki varlığı sorgulanmıştır. Bu amaçla önce kamusal alan kısaca tanımlanmış ve oyunun kamusal alandaki yeri incelenmiştir. Daha sonra kamusal alanda oyun alanı üretimi çalışmaları incelenmiş, bu çalışmalar üzerinden M. S. G. S. Ü Bilimsel Araştırma Projeleri Birimi'nin desteği ile yeni bir oyun alanı tasarımı üretilmiştir. Üretilen tasarım İstanbul'da üç farklı bölgede yerleştirilmiş ve kullanıcı katılımı gözlemlenerek oyun alanının kentteki varlığı tekrar sorgulanmıştır. Bütün bu çalışmalarla oyunun kentteki varlığının önemi ortaya çıkarılmış, mimari tasarımın oyun mekanında var olan etkisinin oyun alanı için de kullanılabilir olması için yeni yöntemler aranması gerekliliği savunulmuştur. Bu yöntemlerin, oyun alanını kentte mimari tasarımın hizmetine sunabilecek, oyun alanına yer açabilecek ve kullanıcı katılımının mekanı dönüştürmesine izin verecek yöntemler olmasının gerekliliği vurgulanmıştır.
Siddet içeren çizgi filmlerin ilköğretim dönemi çocuklarının resimleri üzerine etkileri

Günümüz modern toplumunda, şiddet her geçen gün artan sosyal bir olgudur. Şiddet, değişik şekillerde ortaya çıkabilmekte ve toplum düzenini tehdit etmektedir. Bu olguyu ortaya çıkaran temel nedenler, ekonomik, sosyal, psikolojik, cinsel, etnik, siyasi kökenli olabilmektedir. Üstelik ticari amaçlarla hazırlanan bazı kitle iletişim araçları, konu olarak şiddet olgusunu pekiştirecek niteliklerde ürünler vermektedir. Bunun sonucunda, şiddet toplumun her alanına yayılarak, sosyal barışı ve yaşamı tehdit eder hale gelmektedir. Şiddet kavramının çocukların dünyasında yer almasını sağlayabilecek bir etken olan çizgi filmler, gelecek nesillerin şekillenmesinde olumlu ya da olumsuz önemli bir rol oynamaktadır. Resim yapma eylemi, çizgi filmlerin etki derecesini ortaya çıkarabilecek bir etken olarak değerlendirilebilir. Bu durumda, çizgi filmlerinçocuklar üzerindeki etkisi tespit edilebilir ve bu konuda, resim yapma eyleminin, şiddet olgusunu yumuşatma veya yaratıcı bir eyleme dönüştürerek, çocuğun olumsuz etkilenmesini engelleyebilme işlevi üzerinde durulmuştur. Yapılan çalışmalar sonunda, çocukların izledikleri şiddet içeren çizgi filmlerden genellikle olumsuz yönde etkilendikleri, bu etkinin sonucunda çocukların hayatlarında şiddeti sorunları çözmede bir araç olarak kullanabildikleri, çizgi filmlerde sunulan şiddeti kanıksadıkları, buna bağlı olarak da günlük hayattauygulanan şiddeti olağan karşılayabildikleri ve genel anlamda şiddet içeren çizgi filmlerin çocukların üzerinde psikolojik, kavramsal, düşünsel ve plastik açıdan olumsuz etkilere yol açtığı tespit edilmiştir. Araştırmanın sonucunda elde edilen bulgular ışığında, tezin konusu olan çizgi filmlerin çocuk resimleri üzerindeki etkileri konusunda daha fazla araştırma yapılması gerekliliği görülmüştür. Yapılacak araştırmaların, daha geniş bir zamana yayılması daha iyi gözlem yaparak, sorunlara daha yapıcı ve sağlıklı çözümler üretmek için gereklidir. Sorunların çözümüne yönelik aile, öğretmen ve okul işbirliği içinde hareket etmelidir. Yapılan gözlemler ve yorumlar sonucunda; çocuğun daha fazla resim dersinegereksinimi olduğu, saatlerin uygun zaman dilimlerine dağıtılması, öğrenciler hakkında ailelerin bilinçlendirilmesi, çizgi filmlerin birlikte izlenip yorumlanmasıgerekliliği tespit edilmiştir. Çocukların okuma alışkanlıklarının çizgi filme alternatif olarak geliştirilmesi, içlerinde barındırabilecekleri olumsuz enerjinin ve duygularınboşaltılması için sporun, tiyatro ve resim gibi farklı alanlarda etkinliklerin daha fazlayaptırılması gerekmektedir. Çocuklara örnek teşkil eden öğretmenlerindavranışlarına özen göstermesi, öğrenci ailelerine çizgi filmlerin olumsuz etkilerinianlatmak ve onları bu konuda daha duyarlı hale getirmek için eğitim seminerleriverilmesi gerekliliği şiddet sorununun çözümlenmesi resim eğitiminin rahatlatıcı ve sorunları çözümleyici etkisinden faydalanılması, gibi öneriler geliştirilmiştir. 1
Güzel sanatlar liseleri üç boyutlu sanat atölye derslerinde aktif öğrenme yöntemlerinin öğrencilerin başarısına etkisi

Bu araştırma 'Güzel Sanatlar Liseleri Aktif Öğrenme Yöntemlerinin Üç Boyutlu Sanat Atölye Derslerinde Öğrencilerin Başarısına Etkisi' ni belirlemek amacıyla yapılmıştır. Deneysel desen yöntemi gerçekleştirilen bu çalışma, Neşet Ertaş Güzel Sanatlar Lisesi Resim Bölümü 11. sınıf Üç Boyutlu Sanat Atölye dersi kapsamında, 1 şubeden oluşan 18 öğrenciyle yürütülmüştür. Araştırmanın kavramsal boyutunda literatür tarama yöntemi ile içerik oluşturulmuş, deney ve kontrol grubu oluşturularak, bir gruba Aktif Öğrenme Yöntemlerine dayalı eğitim uygulamaları gerçekleştirilirken, diğer gruba ise öğretmenin uyguladığı yönteme dayalı eğitim uygulanmıştır. Araştırmada kavram haritası, oyunla öğrenme, beyin eseri ve rulman tekniklerinin 6 haftalık süreçte uygulanmasıyla sınırlandırılmıştır. Uygulama öncesinde ve sonrasında bilgi düzeylerindeki farklılıkları ölçmek amacıyla başarı testi uygulanmıştır. Uygulama sonrasında ortaya çıkan çalışmalarını değerlendirmek amacı ile üç boyutlu tasarlama kriter ölçeği kullanılarak 3 uzman tarafından puanlama yapılmıştır ve puanların ortalaması alınmıştır. Elde edilen veriler SPSS 21 paket programı aracılığı ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda aktif öğrenme yaklaşımına göre öğretimin öğrencilerin başarısını artırmada öğretmenin uyguladığı öğretim yöntemine göre daha etkili olduğu görülmüştür.
Atık nesnelerin olanaklarıyla çağdaş sanat uygulamaları ve bu uygulamalara yönelik öğretim elemanlarının görüşleri

Bu çalışmanın amacı atık nesnelerin sanat yoluyla kullanılması ile oluşan etkilerin çok yönlü olarak araştırılmasıdır. Bu bağlamda atık nesnenin sanatta kullanılmasının tarihsel süreci, eğitim boyutu ve eğitim fakültesi güzel sanatlar eğitimi bölümü resim-iş eğitimi anabilim dalı öğretim elemanlarının bu boyutlar üzerine görüşleri incelenerek eğitime yansımalarını ortaya koymak alt amaçlar olarak belirlenmiştir Bu çalışma ile atık nesnelerin sanatta ve sanat eğitiminde kullanımının betimlenmesi ve bu betimlemenin bir bölümünün görüşme formu kullanılarak öğretim elemanları görüşleriyle yapılması amaçlanmıştır. Çalışma betimsel modeldedir. Veriler tarama yöntemiyle yapılandırılmıştır. Bilgiler alan yazın taraması ve derinlemesine görüşme yoluyla toplanmış ve yorumlanmıştır. Bu bakımdan da nitel bir araştırmadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilmiş ve beş sorudan oluşan yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Veriler içerik analizi ile çözümlenmiştir. Araştırmanın çalışma gurubunu 2015- 2016 eğitim öğretim yılında Aydın ilinde bulunan Adnan Menderes Üniversitesi, İzmir ilinde bulunan Ege Üniversitesi ve Dokuz Eylül Üniversitesi'nde görev yapan 22 öğretim elemanı oluşturmaktadır.
Sergilerde ziyaretçi dolaşımının düzenlenmesine yönelik bir android uygulaması önerisi

Sergi tasarımı pek çok farklı değişkenin bir arada yorumlanmasını gerektiren, çok bilinmeyenli bir problem çözme sürecidir. Sergi tasarımı sürecinde ziyaretçilerin dolaşım davranışlarının anlaşılması ve bu bilginin tasarım kararlarını yönlendirmesi sonucunda ziyaretçi memnuniyeti artırılabilir. Bu çalışma kapsamında sergi düzenlenmesinde tasarımcıya karar verme sürecinde destek olması amacıyla Google Android Platformu üzerinde taşınabilir aygıtlarda çalışacak bir uygulama geliştirilmiştir. Söz konusu uygulama literatür taraması sonucunda oluşturulmuş 20 tasarım kriteri ve bu kriterler için geri bildirim aracı olarak geliştirilmiş 33 görseli kapsamaktadır. Kullanıcı tasarım sürecinin çeşitli aşamalarında uygulamalarayüzü ile bu görsellere ulaşabilir ve üzerinde çalıştığı sergi düzenlemesinin hata ve eksikliklerini giderebilir. Söz konusu 20 tasarım kriteri şu 7 ana başlığı kapsamaktadır: (1) serginin hedef kitlesini anlamak; (2) sergi alanının planlanması; (3) sergi elemanları arasındaki ilişkiler; (4) ziyaretçi dolaşımının planlanması; (5) ziyaretçi dolaşımının sürekliliği; (6) ziyaretçilerin zaman ve dikkat sınırlılıkları; (7) çıkış ve geri dönüş davranışları. Bu tez çalışmasında geliştirilen bu uygulamanın etkinliği farklı tasarım branşlarından 48 öğrencinin katılımıyla gerçekleştirilen bir deney ile irdelenmiştir. Örneklem, deney ve kontrol gruplarına bölünmüş ve her bir katılımcıdan verilen sergi alanını planlanması istenmiştir. Bu süreçte deney grubu geliştirilmiş olan android uygulamasını kullanırken kontrol grubu ise yazılı tasarım kriterlerinden faydalanmıştır. Bulgular, tez kapsamında geliştirilmiş olan android uygulamasının tasarımcıya, sergi düzenlenmesi sürecinde pek çok konuda fayda sağladığına işaret etmektedir.
Sadberk Hanım Müzesinde bulunan Hilye-i Saadet levhalarının form açısından incelenmesi

Bu Tezin amacı Hilye-i Saadet Levhalarının Form Açısından İncelenmesi ve form analizleri doğrultusunda bu levhalarda ki tarihsel gelişim sürecini araştırmaktır. Çalışmada kavramsal çerçeve olarak Türk Tezhib Sanatı'nın ve buna paralel olarak gelişen Hilye-i Saadet Levhaları'nın tarihi kısaca ele alınmıştır. Bu doğrultuda, levhaların ortaya çıkışı, kaynakları ve düzenlenmesi konusunda bilgiler verilmiştir. Bu kavramlar ışığında elde edilen eserler incelenmiş, öncelikle kompozisyonincelemeleri ve form açısından gösterdikleri farklılıklar vurgulanmıştır. Hat ve Tezhib öğelerinin birlikte oluşturduğu Hilye-i Saadet Levhalarınınmetin kısımlarının analizlerinde, çalışmanın genel çerçevesi yönünden önemli olmuştur. Bu açıdan levhaları yazan hattatlar ve kullandıkları yazı çeşitleri hakkında kısaca bilgiler verilmeye çalışılmıştır. Levha incelemelerine ilk olarak, motif, renk ve kompozisyon şekillerinin anlatılması ile başlanmıştır. Bu özelliklerin ortalama olarak hangi yüzyıl ve ekoletkisinde oldukları belirtilmiştir. Yüzyıl olarak değerlendirdiğimizde XVIII. ve XIX. yüzyıl Hilye-i Saadet Levhalarının genel olarak, pek çok sanat eserinde olduğu gibiBarok ve Rokoko tarzı süsleme etkisinde olduğu saptanmıştır. Kompozisyon, renk ve motif özelliklerinde yapılan değerlendirmelerden sonra levha örnekleri formları açısından, Göbek Formuna Göre Hilyeler, SerbestFormlu Hilyeler ve bunlara ek olarak Kütahya Hilyeleri olmak üzere gruplandırılmıştır.
Çizginin içerdikleri

Çizgi, sanatın başlangıcından günümüze sanat ürünlerinde varlığını ortaya koyar. Çizginin farklı anlam ve tanımları bazı sanat düşünürleri ve sanatçılar tarafından ele alınmış ve çizgi ile ilgili çeşitli tanımlamalar yapılmıştır. Read, çizginin soyutlaştırma etkisi üzerinde durmuş ve bu özelliğinden yola çıkarak ona bir anlam yüklemiş; objektif gerçekle çizgi arasında bir bağ kurmuştur. Wolfflin ise çizginin, sanatçının mesajını en aracısız biçimde ifade edebileceği bir anlatım biçimi olarak tanımlamıştır. Blake, çizginin dört ayrı kullanım amacını saptamış ve her biri üzerinde çeşitli örneklemeler yapmıştır. Çizginin bu dört kullanım biçimini: bir objeyi öğrenme amaçlı; not etme amaçlı; taslak, ön çalışma; çizgi çalışmasının başlı başına sanat objesi olduğu 'kendi' olduğu yapıtlar olarak ifade etmiştir. Blake'in dördüncü grup alarak nitelendirdiği çizgi çalışmaları bu araştırmanın içeriğini oluşturur. Çizgiyi çalışmalarında amaç edinen sanatçılar için çizginin kullanım amacı ve biçimi de farklılık gösterir. Beuys, çizgiyi ifadeci özelliğinden dolayı kullanırken; Klee, yalınlığı, lirik etkisi, kaligrafik vb. özelliklerinden dolayı tercih etmiştir. Kandinsky için çizgi, ifadeci ve yapısall bir araçtır. Çizginin sınırsız araştırma olanakları Kandinsky gibi pek çok sanatçı tarafından ele alınmıştır. Klee, çizgiyi 'buluş' ve 'keşif için kullanmış ve çalışmalarını bu yönde yoğunlaştırırken, çizginin farklı anlatım biçimlerine ulaşmıştır. Kaligrafi ve çizgi ilişkisi bazı sanatçılar tarafından direkt ele alınmıştır; Bu sanatçılara örnek olarak Paul Klee, Michel Basquiat, Keith Haring gösterilebilir. Frank Stella, Sol Lewitt gibi bazı sanatçılar da çizgiyi soyut bir kavram olarak ele almış ve çalışmalarını bu yönde sürdürmüşlerdir. Sanatçıların çizgi kullanımındaki farklılık ve benzerlikler çalışmalarda kendini gösterir. Kimi sanatçılar çizgiyi matematiksel bir incelikle ölçerek tuale yerleştirirken ; kimileri çizginin spontan etkisini kullanmışlardır. Kişisel çalışmalarda yer alan resimlerde zaman içerisinde belirginleşen bir ifade farklılığı gözlemlenmiştir. Başlangıçta daha spontan olan anlatım biçimi zamanla çizginin daha düzenli örgütlenmelere yöneldiği, kütlesel etkilerin araştırıldığı bir anlatım biçimine dönüşmüştür. Çizgi kullanımında büyük bir farklılık gözlenmiştir. Bu farklılık çalışmalar irdelendiğinde daha da belirginleşir. Malzeme kullanımı, zeminde kullanılan boya ve ıslaklık derecesi, çizgi ve form ilişkisindeki yeni araştırmalar bu değişimi belirleyen faktörlerdir.
Çağdaş bir seramik sanatçısı: Güngör Güner

Güngör Güner, sanatındaki dikkat çekici formasyonu, 1962 yılından bu yana süregelen çok yönlü, yoğun araştırmaları ve uygulamalarıyla tanınmaktadır. Seramik sanatının Anadolu'daki geçmişşini, Türkiye çapında 44 il, kasaba ve köyde yaptığı incelemeler sonucu gerçekleştirdiği, 'Anadolu'da Yaşamakta Olan İlkel Çömlekçilik' isimli araştırmasında toplamıştır. Bu araştırma, Güner'in sanatına kaynak oluşturmuş, geleneksel formlar, teknikler, bezeme biçimleri, onun eserlerinde çağdaş yorumlara ulaşmıştır. Sanatçı, yapıtlarını oluştururken çömlekçi çarkını çıkış noktası olarak kullanmakta, işlevsel amaçlı kaplardan, seramik heykellere kadar hemen hemen tüm eserlerini burada gerçekleştirmektedir. Güner'in eserlerinin oluşmasında yararlandığı bir başka kaynak da, dış ülkelerde öğrendiği teknikler ve yabancı kültürlerle olan ilişkilerinden doğmaktadır. Sanatçı böylece, hem kendi sanatım zenginleştirmekte, hem de seramik sanatıyla ilgilenenlere örnek oluşturmakta, onlara yeni teknikler, düşünceler taşımaktadır. Bu bakımdan Güngör Güner'in eserlerini ve yazılarını dikkatle incelemek gerekmektedir.
Türk musikİsinde kar formunun yapısı ve değişimi üzerine inceleme

İlk örneklerini XV. yüzyılda gördüğümüz Karlar, din dışı musikimizin en büyük sözlü biçimini oluşturmaktadır. Kar formunun bilinen ilk bestekarı Abdülkadir Meragi (1353-1435) olup, bu form ilerleyen yüzyıllar içerisinde farklı bestekarlar tarafından da kullanılarak günümüze kadar süregelmiştir. Kaynaklarda serbest işleyiş gösterdiğinden bahsedilen Kar formu, biçim açısından bilimsel araştırmalara konu olmuş ve yapılan çalışmalar bu varsayımı destekleyen şekilde sonuçlanmıştır. Kullanılan analiz yöntemlerinin yetersiz olması da bu formun var olan işlenişinin ortaya konulmasına imkan vermemiştir. Bu sebeple konunun biçim yönüyle yeniden ele alınması gerekliliği ortaya çıkmıştır. Bu çalışmada, Abdülkadir Meragi'ye atfedilen ilk örnekler temel alınmış ve Türk Musikisinde klasik üslubun son temsilcisi olarak kabul edilen Zekai Dede'ye kadar geçen dönemdeki Karlar, biçim yönünden incelenmiştir. Bu dönemler arasında günümüze intikal etmiş toplam 36 Kara ulaşılmış, betimsel araştırma yöntemi ile bu Karların yüzyıllara ve bestekarlara göre yapısall olarak değişimleri değerlendirilmiştir. Sözlü bir form olması sebebiyle Karlar, Oter tarafından geliştirilen, güftenin temel alındığı yeni bir biçim analiz yöntemi ile incelenmiş, haneler şeklinde bölümlere ayrılan eserlerin mısra sayıları ve terennümlerin kullanımları göz önünde bulundurularak biçim şemaları hazırlanmıştır. Bu çalışmada elde edilen bulgulara dayalı olarak, kaynaklarda bahsedilenlerin aksine, mısra sayılarına göre Karların genel bir işleyiş biçimi olduğu tespit edilmiş ve terennüm kullanımlarının da bu işleyişle ilişkisi olduğu ortaya konmuştur.
Kent mobilyalarında ürün-kullanıcı ilişkisi

Kent Mobilyalarında Ürün- Kullanıcı ilişkisinin incelendiği bu çalışmada önce kent, kent mobilyası ve kullanıcı kavramları ayrı ayrı incelenmiş, sonra birbirleri ile olan ilişkileri değerlendirilmiştir. 1. Bölümde, kent kavramı, ideal bir kentteki yaşam standartları ile birlikte incelenerek açıklanmıştır. Açık kamu alanlarında kent mobilyalarının yeri ve önemi üzerinde durulmuş; yerleşim biçimleri ve işlevlerine göre gruplandırılıp incelenmiştir. Ayrıca kent mobilyası ve kullanıcı ilişkisine genel olarak bakılıp, kullanıcı tipleri incelenmiş ve kent mobilyaları sınıflandırılarak tasarım kriterleri belirlenmiştir. 2. Bölümde toplum ve toplum- ürün ilişkisi incelenmiştir. Kent mobilyaları ve farklı kullanıcı tipler arasındaki ilişki ele alınmış, yaşlılar ve özürlüler gibi çeşitli kullanıcı tipleri göz önünde bulundurarak tasarımlarda dikkat edilmesi gereken öneriler getirilmiştir. Ayrıca bu bölümde vandalizm kavramı açıklanmış, sebepleri ve sorunun çözülmesi için gerekli önlemler araştırılmıştır. 3. Bölümde kent mobilyasında tasarımcının rolü, doğru malzeme, renk, form seçimi incelenmiş, çevre dostu geri dönüşümlü tasarımların önemi vurgulanmıştır. Son olarak dünyadan ve Türkiye'den kent mobilyaları ile ilgili örnekler verilerek tasarım kriterleri açıklanmıştır.
Erotik resimde ahlak ve şiddet imgeleri

Bu tez çalışmasında ahlak kavramını, çıplaklık, giyiniklik ve bunların cinsellikle olan bağlantısı açısından ele alarak, insan ilişkilerinde ahlak anlayışının yerini ve kimi durumlarda bu yüzden ortaya çıkan şiddeti, tarihte ilgi çekici olduğunu düşündüğüm dönemler ve kültürlerle birlikte inceleyerek, çalışmalarda erotizm ve pornografi kullanılarak aktarmaya çalışılmıştır. Cinsellik, insanda var olan en güçlü içgüdülerden birisidir. Bir diğer şekliyle cinsellik, üreme içgüdüsüyle birlikte var olur ancak insanın özgür iradesinden ötürü üreme amacı dışında, erotizm şeklinde de gerçekleşebilir. Gerçekleşmesi için ise ötekinin varlığı ve bedeni gereklidir. Yani, bazı durumlar dışında bir diğerinin onayı olmaksızın gerçekleşemez. M. Mukadder Yakupoğlu'nun belirttiği gibi 'Örtme olgusu bir ahlak kuralının varlığını gösterir. Bu kuralın amacı da şiddeti önlemektir' (Yakupoğlu, s:313). Ahlak kuralları toplum içindeki bireyleri bir takım ayrıcalıklardan yoksun bırakır. Şiddet ise, bu çerçevede kaçınılmaz bir şekilde ortaya çıkar. Ahlak kurallarının mutlaklığı onları sorgulanamaz kılmaz. Şiddet bu noktada devreye girer. Şiddetin ortaya çıkmasının temel sebeplerinden birisi insanların, cinsellik içgüdüsünü ahlak yoluyla kısıtlayarak, bastırmasıdır. Fakat problem şudur ki; Maslow'un ihtiyaçlar hiyerarşisinde de belirttiği üzere cinsellik insanların en temel gereksinimlerinden birisidir. Durmaksızın yapılan bu baskı en nihayetinde bir yerden patlak verir. Ahlakın karşısındaki en büyük güç içgüdülerdir. İçgüdüler her daim tatmin olmak ister ve bu gerçekleşmediğinde şiddete başvururlar. Ahlak kurallarının etkin rol oynadığı toplumlarda şiddet olaylarının, bohem topluluklara göre, daha fazla olması bu baskının kaçınılmaz sonucudur. Tez konusu kapsamında yaptığım çalışmalarda ortaya çıkan sonuçlar öznel olarak algılanabilir. Bu durumun sebebi çalışmalarımda oto portrelerimden oluşan eskizlerime verdiğim önceliktir. Devam edecek süreçte öznel olan bu bakış açısı çalışmalarımda diğer cinsel yaklaşımları da kapsayacaktır.
Soyut sanat söylemlerinde öznenin yeniden keşfi

Dünyayı durup duyamayacak derecede hızlanan sanayi ve bilgi toplumunda şekillenen modern sanatta soyut ifade arayışları, yüzeyselleşen algı kadar derinleşen ilgi alanlarıyla da açıklanabilir. Mikro ve makro kozmosun keşfi de yeni bakış olanakları eklemiştir. Soyut sanatta ifade zenginliği, Aksiyon Resmi'nden Alan Resmi'ne, dışavurumdan Yeni-Plastisizm'e dek çeşitlenir. Kuramsal bağlamda ele aldığımız C. Jung, J. Ortega Y Gasset, C. Greenberg, H. Rosenberg rehberliğinde içine sıkışıp kaldığı kent kültürünün sınırlarını zorlayan sanatçılardan; kendine özgün tanımlarında evrensel anlam arayan, modern aklın öznel hesaplaşmalarını ele alan P. Picasso, V. Kandinsky, P. Mondrian, K. Malevich, J. Pollock, M. Rothko gibi sanatçılara dek renkli bir yelpaze ile karşılaşırız. Böyle bir ortamda görünür dünyanın eşiğinden ötede, saf duyumlarla işleyen soyut sanatsal ifadede soyut sanatçılar birbirlerinden çok farklı ve hatta bazen zıt eğilimlerle ve çıkış noktalarıyla ayrışırlar. Bu noktada resim sanatında, gerek sanatçıların gerekse eleştirmenlerin ifadelerindeki ilişkiler dikkat çeker. Bu bağlamda, bu araştırmada, Soyut sanatta modernizmin neden olduğu gerilimler ve bunalımlar, onların kültürel sonuçları olan söylemlerle ilişkilendirilerek ele alınmıştır. Bu söylemlerinin belirlediğimiz başlıklar altında temalaştırılarak karşılaştırmalı analiz yolu ile soyut ifade alanına yeniden bir bakış açısı kazandırması hedeflenmiştir.
Çağdaş sanatçının kendine yaklaşımı 'Otoportre'

Kendi kendini resmetmenin ilk örnekleriyle karşılaştığımız ilkçağ' dan bu yana, 'otoportre' resim sanatının vazgeçilmez bir parçası olmuştur. Sanat tarihinin başından günümüze dek sanatçıların büyük çoğunluğu kendi görüntülerini irdelemişlerdir. Otoportreler yüzyılımıza gelinceye kadar 'Yansıyan' ve 'Yansıtılan' ikilemine dayanan geleneksel naturalist... anlatım çizgisi sınırları içinde kişisel ve üslupsal çeşitlilikler göstermişlerdir. Bu çizgi içinde döneme göre 'biçim'in veya 'ifade'nin önemi artmıştır. 20. yüzyılda ise geleneksel çizginin yanı sıra, 'yansı yan' ve 'yansıtılan' ilişkisinin olanakları çok yönlü olarak zorlanmış, parçalanmış ve tekrar tekrar yeniden biçimlendirilmiştir. Sanatçıların insan figürüne, portreye ve otoportreye yaklaşımları çeşitlenmiş, farklılıklar gösterimini ştir. Çalışmamız, bu bağlamda; çağımıza kadar yapılmış otoportre çalışmalarının genel bir dökümünü; çağımızda farklı akımlar ve bir akımla sınır landırılamayac ak çağdaş sanatçılar açısından 'otoportre'nin değerlendirilmesini ve çağdaş otoportre örneklerinin bir dökümünü içermektedir.
Anadolu Selçuklu Dönemi çini ve seramiklerinde kullanılan motif vr figürlerin ajur tekniğindeki yansımaları

Kültürlerin varoluş nedenleri dayandıkları temeller ve beslendikleri özler vardır. Aynı topraklar üzerinde farklı anlayış üslup ve akımların etkilerini taşıyarak kendilerine ait üslup özellikleri ile dikkati çeker. Anadolu Selçuklu sanatındaki etnik hafıza bezemedeki etkin biçimlenişin nedeni olmuştur. Hazırlanan eser metninde öncelikle yapılan yeni uygulamaların esin kaynağını oluşturan Anadolu Selçuklu döneminin tarihsel süreç içerisinde motif, figür ve kompozisyonları ele alınmıştır. Dönemin seramik ve çini tekniklerinin yanında nadir olarak karşılaştığımız ajur tekniğinin özelikleri, Anadolu ve Anadolu dışının zarif örnekleri detaylı olarak araştırılmış, örnekler ile anlatılmaya çalışılmıştır. Teknik denemeler sonunda yapılan tasarımlar ve uygulamalar Teni Uygulamalar' bölümünde özelliklerine göre açıklanmaktadır. Dönemin stilize insan ve hayvan figürleri üç boyutlu formlara soyut bir yaklaşımla, estetiksel tekniğe bağlı aktarılmaya çalışılmıştır. Figür, motif, kompozisyon biçimselliği yakalanarak, dekoratif unsurlu figüratif formlar oluşturulmuştur. Kullanılan tekniklerin araştırması yapılarak, hamur, sır yapısı üzerine çok sayıda deneme yapılarak doğru uygulama tekniğine ulaşılmaya çalışılmıştır.