turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Demir-çelik sektörüne yönelik limanlarda sürdürülebilir atık yönetimi

Üç tarafı denizlerle çevrili olan ülkemizin, hava, deniz ve karayolu taşımacılığı ile ilgili yatırımları ve kapasiteleri giderek artmaktadır. Bu kapasite artışı ile birlikte taşımacılık faaliyetleri sırasında oluşan atık miktarları da sürekli olarak artmaktadır. Bu çalışmada denizyolu taşımacılığına bağlı olarak oluşan atıklar ve atıkların toplanılması sektör bazlı olarak değerlendirilmiştir. Denizyolu taşımacılığı sırasında oluşan kirliliklerin önüne geçilebilmesi için, gemilerin ihtiyaçlarının karşılanacağı limanlara büyük sorumluluklar yüklemektedir. Bu ihtiyaca bağlı olarak da limanlarda atık kabul tesislerinin bulunması ve tesislerin yeterli kapasiteye cevap verecek nitelikte tasarlanarak çalıştırılması büyük önem taşımaktadır. Çalışma kapsamında Batı Karadeniz bölgesinde yer alan demir ve çelik üreticisi olan bir tesis için gerekli olan kapasite bilgileri hesaplanarak, gemi kaynaklı atıkların kontrolünün sağlanması ve limana gelen gemilerin en verimli şekilde tesisleri kullanabilmesi için atık yönetim planlaması gerçekleştirilmiştir. Bu plan Türkiye Cumhuriyeti Çevre ve Şehircilik Bakanlığının 26.12. 2004 tarihli Gemilerden Atık Alınması ve Atıkların Kontrolü Yönetmeliğine göre pilot uygulama amaçlı olarak seçilen ve Karadeniz Bölgesinde yer alan entegre bir demir ve çelik fabrikalarına ait liman tesislerindeki ulusal ve uluslararası gemi taşımacılığına yönelik atık kabul faaliyetlerinin düzenlenmesi amacı ile hazırlanmıştır. Ayrıca Resmi Gazete'de yayımlanarak taraf olunan Denizlerin Gemiler Tarafından Kirletilmesinin Önlenmesi Hakkında Uluslararası MARPOL 73/78 Sözleşmesine dayanılarak ve 27/11/ 2000 tarihli ve 2000 /59/EC sayılı Gemilerin Ürettiği Atıklar ve Yük Artıkları İçin Kullanılan Liman Atık Alım Tesisleri Hakkında Avrupa Parlamentosu ve Konsey Direktifine de paralel olarak hazırlanmıştır. Bu sayede öncelikle gemi kaynaklı deniz kirliliklerinin önüne geçilmesi hedeflenmiş olup, gemilerden çıkan yüksek kalorifik değere sahip atıklarında MARPOL Sözleşmesi kapsamında değerlendirilmesi kapsamında yapılacak çalışmaların belirlenmesi için katkıda bulunulacaktır.
Hava kirliliği ve asit yağışların ekolojik etkileri

Canlıların yaşamı için mutlak gerekli olan hava, su ve toprak gibi üç temel yaşam ortamı çevre kirliliğinin etkisi ile gün geçtikçe kirlenmektedir. Bunun sonucu olarak da, bu yaşam ortamlarına bağlı canlılar önemli ölçüde etkilenmektedir. Kentsel yaşam ortamlarında, ısınma, ulaşım hizmetleri ve endüstriyel birimlerden kaynaklanan kirletici maddeler, insan sağlığı yanında, kent içerisindeki diğer bitkisel ve hayvan canlıları, ayrıca cansız varlıkları olumsuz yönde etkilemektedir. Sonuçta, doğal türler azaldığı gibi önemli ekonomik ve sosyal sorunlar da meydana gelmektedir. Bu çalışmada, kentsel yaşam ortamlarındaki hava kirliliğinin kent içi ekosistemler üzerindeki etkisini ortaya koymak amacıyla, İstanbul kenti seçilerek hava kirliliğinin likenler üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Hava kirliliğinin çok yoğun olduğu yörelerden daha az olduğu yörelere göre değişen liken örnekleri toplanmış, bu likenlerde biriken kurşun ve sülfat miktarları belirlenmiştir. Çalışmanın sonunda, hava kirliliğinin yoğun olduğu Unkapanı, Beyoğlu, Hisarüstü ve Fatih semtlerinden alman liken örneklerinde kurşun ve sülfat birikiminin, hava kirliliği bakımından daha temiz olan Bahçeköy'den alınan liken örneklerindeki miktardan daha fazla olduğu görülmüştür. Böylece, İstanbul'daki hava kirliliğinden doğal yaşam ortamlarının da önemli derecede etkilenmekte olduğu ortaya konulmuştur.
Konya kentinin endüstriyel atıksu karakterizasyonu ve kontrol yöntemlerinin belirlenmesi

Jüri : Prof. Dr. Mehmet Emin AYDIN Prof. Dr. Kemal GÜR Prof. Dr. Erol PEHLİVAN Endüstrinin amacı çok sayıda ve çeşitli ürünü üretmektir. Endüstriyel kuruluşların üretim kategorileri ve proses dizaynları farklı olduğundan, atıksularının özellikleri de büyük farklılıklar gösterebilmektedir. Bu nedenle endüstriyel atıksu karakterizasyon çalışmalarında, arıtma teknolojilerinin belirlenmesinde ve seçeneklerin ortaya konulmasında her endüstrinin ayrı ayrı ele alınması gerekir. Konya'da faaliyet gösteren endüstriyel kuruluşlardan kaynaklanan atıksular KOSKİ kanalizasyon şebekesine deşarj edilmektedir. Atıksuların ihtiva ettiği kirletici parametreler hem alıcı ortam hem de yapılması planlanan Konya Atıksu Arıtma Tesisi için önem taşımaktadır. Karakterizasyon çalışmalarının amacı kirletici kaynakların tespiti ve bu kaynaklara alınacak kontrol yöntemlerinin belirlenmesidir. Ayrıca atıksu arıtma tesisisin kontrollü işletilmesini sağlamak İçin endüstriyel kuruluşlardan gelen ağır metaller ve organik kirleticileri içeren atıksuların tesise girmeden önce arıtılmalarını sağlamak gerekir. Bu çalışmada, Konya kentinde faaliyet gösteren endüstriyel kuruluşlar Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği çerçevesinde sınıflandırmaya tabi tutulmuştur. Endüstriler yerinde incelenerek, atıksuları KOSKİ kanalizasyon şebekesine bağlı olan tesislerin kanalizasyona bağlantı noktasından atıksu numunesi alınarak, SKKY çerçevesinde endüstri grubuna göre bakılması gereken parametrelerin analizleri yapılmıştır. Analiz sonuçlarına göre her endüstri grubunun atıksu karakterizasyonu tespit edilerek kontrol yöntemleri belirlenmiştir.
Application of UV disinfection in municipal wastewater treatment plants for agricultural use of reclaimed wastewater

Bu çalışmada atıksu kalite parametrelerine göre UV dezenfeksiyon veriminin incelenmesi amacıyla Paşaköy Atıksu Arıtma Tesisi'ne bir UV pilot tesisi kurulmuş ve işletilmiştir. Pilot tesis aynı zamanda kum filtresi de içermektedir. Pilot tesis açık kanal bir sistem olup, her biri dört adet düşük basınçlı yüksek yoğunluklu UV lambası içeren üç banktan oluşmaktadır. Pilot tesis, arıtma tesisinin çıkış suyuyla beslenmiştir. Bu çalışmanın öncelikli hedefi, farklı geri kullanım uygulamaları için Türk Standartları'nda belirlenmiş kalitede atıksu elde etmek için gerekli olan uygun UV dozunun tespit edilmesidir. Ayrıca farklı tarımsal geri kullanım yönetmeliklerine uyacak kalitede atıksu elde etmek için gerekli olan uygun UV dozları da belirlenmiştir. Farklı UV dozlarındaki toplam ve fekal koliform konsantrasyonları izlenmiştir. Askıda katı madde, UV geçirgenliği ve giriş toplam ve fekal koliform konsantrasyonları gibi atıksu kalite parametrelerinin UV dezenfeksiyon verimine etkileri incelenmiştir. Ayrıca Paşaköy Atıksu Arıtma Tesisi çıkış sularının mikrobiyolojik karakterizasyonları da incelenmiş ve istatistik analizleri yapılmıştır. Filtrasyonun önemini ve askıda katı madde içeriğinin dezenfeksiyon verimine etkilerini gözlemlemek amacıyla deneyler hem filtre edilmiş hem de filtre edilmemiş sularla yapılmıştır.
Evaluation of multimedia fate of organochlorine pesticides a level fugacity model

Herhangi bir kirleticinin çevreye yayılması durumunda, kirletici fiziksel durumuna bağlı olarak, fiziksel ve kimyasal değişimlere uğrayabilir ve ileri bir hareketinin ve/veya modifikasyonunun olabileceği şekilde toprakta, yeryüzü sularında, havada ve hatta canlı organizmalarda depolanabilir. Toksik bir kimyasalın çevredeki dağılımını çevreye vermeden görebilmek üzere fugasite modelleri kullanılabilir. Fugasite bir kimyasalın bir fazdan diğer bir faza geçme eğilimi olarak tanımlanabilir. Fugasite basınç birimleriyle ölçülüp derişime bağlı olarak değişir. Fugasite modelleri kirleticinin özelliklerini ve farklı çevresel bölümler arasındaki koşulları kullanarak, bir bölümden diğer bölüme geçecek kimyasalın miktarını belirlerler. Bu çalışmada, III. Seviye Fugasite Modeli kullanılarak 8 değişik klor içeren pestisitin, fıktif bir çevre modelinde; su, hava, toprak ve sedimentteki dağılımları incelenmiştir. Her bölümün gerçeğe uygun hacmi ve özelliği olduğu varsayılmıştır. Buna göre seçilen kimyasalların fızikokimyasal özellikleri kullanılarak miktar, derişim ve reaksiyon dağılımları ve çevredeki kalıcılıkları hesaplanmıştır. Kullanılan klorlu pestisitler, genelde uçuculukları ve suda çözünürlüklerinin az olması sebebiyle toprakta birikme eğilimi göstermişlerdir.
Sulardaki nikel ve kadmiyumun bentonit ile giderilmesi

Çalışma kapsamında, bentonit kullanılarak sulu çözeltilerden adsorpsiyon yöntemiyle nikel ve kadmiyum giderimi incelenmiştir. Optimum giderim koşullarının belirlenmesi amacıyla deneyler her iki metal için gerçekleştirilmiştir. Adsorpsiyon mekanizmasını etkileyen adsorban dozajı, temas süresi, sıcaklık ve adsorban boyutu parametrelerinin adsorpsiyon verimine etkileri araştırılmıştır. 0,1 mg/L (100 ppb) başlangıç derişimi için en uygun adsorban dozajı nikel giderimi için 3 g/25 mL ve kadmiyum için 1 g/25 mL olarak belirlenmiştir. Nikel ve Kadmi-yum gideriminde 30 dakikada adsorpsiyon dengesine ulaşılmıştır. 40 C'de her iki ağır metal içinde maksimum adsorpsiyon verimi elde edilmiştir. Adsorban boyutuyla ilgili Nikel gideriminde 0,5 mm boyuttaki bentonitle, kadmiyum giderimi içinse >2 mm boyutta en yüksek verim elde edilmiştir. Sürecin Langmuir izoterm modeline uygun olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak, bentonitin sulu çözeltilerden nikel ve kadmiyum iyonlarının giderilme-sinde etkili ve ekonomik bir adsorban olarak kullanılabileceği yargısına varılmıştır.
Developing a biological nox removal system by using hollow fiber membrane biofilm reactor

Bu çalışma, baca gazı emisyonlarındaki azot oksit kirliliğinin giderilmesi için biyolojik bir hava kirliliği kontrol teknolojisinin geliştirilmesini amaçlamaktadır. Arıtma teknolojisi, NO'nun yüksek kütle transfer verimine sahip içi boşluklu lif membran biyofilm reaktör kullanılarak biyolojik denitrifikasyon ile azot gazına indirgenmesine dayanmaktadır. Bu amaçla iki farklı membran malzemesi kullanılarak hazırlanan biyoreaktörlerde NO giderimi araştırılmıştır. Çalışmanın ilk kısmında mikro gözenekli PVDF membran, NO ile bağ yaptığı bilinen demir porfirin ile modifiye edilerek reaktörde kullanılmıştır. Bu sayede, NO içi boşluklu lif membran içerisinden dışarıdaki biyofilm ve suya doğru transfer olurken demir porfirin ile yapacağı bağ yardımıyla reaktörde kalış süresi arttırılacaktır. Modifiye edilen membran yüzeyi temas açısı ölçer, FTIR, SEM, EDS ve XPS teknikleri kullanılarak karakterize edilmiştir. Maksimum verim modifiye edilmiş PVDF ile %97.7, modifiye edilmemiş PVDF membran biyofilm reaktörde ise %86. 3 olarak elde edilmiştir. 403. 1 mg/m2·gün NO giriş yükleme hızlarında porfirin modifiyeli PVDF membrane biyofilm reaktör, NO giderim hızını 348 mg NO/m2·gün'den 372. 1 mg NO/m2·gün'e arttırmıştır. 16S rRNA tür analizi sonucunda reaktör içerisinde Dysgonomonas gadei'nin baskın bir tür olduğu gözlenmiştir. İkinci aşamada ise gözeneksiz PDMS membran kullanılarak farklı gaz işletme şartlarında membran biyofilm reaktörün NO giderim performansı incelenmiştir. Membran biyofilm reaktörler açık uçlu ya da kapalı uçlu olarak işletilebilmektedir. Bu çalışmada membran biyofilm reaktörün kesikli olarak açık uç, kapalı uç şeklinde dönüştürülerek biyolojik NO denitrifikasyonunda kullanılması için önerilmiştir. Maksimum giderim verimi %91 ve giderim hızı 40 mg NO/m2·gün olarak elde edilmiştir. Reaktörün gaz besleme modu sürekli açık uçlu işletilmesi yerine kesikli olarak açık uç/kapalı uç şeklinde değiştirildiğinde giderim verimine %51 oranında katkı sağladığı görülmüştür.
Otomotiv servislerinde ISO 14001: 2015 çevre yönetim sistem standardının uygulanması

ISO 14001 Çevre Yönetim Sistemi; genel olarak işletmelerin toprak, hava ve su gibi doğal kaynak kullanımlarını minimize etmeyi amaçlayan ve işletmelerin faaliyetleri sonucunda bu kaynaklara olan zararlarının önlenmesini hedef alan uygulamaları içeren bir yönetim sistemidir. ISO 14001 Çevre Yönetim Sistemi ve benzeri standartlar, kuruluşların faaliyetleri esnasında oluşabilecek çevresel risklerin tespitinden başlayarak olumsuzlarının giderilmesini, çevresel performanslarının incelenmesini ve çevre faktörleri ile her türlü yasal düzenlemelere uyulmasını şart koşmaktadırlar. Bu çalışmada, ISO 14001: 2015 Çevre Yönetim Sistem standardının otomotiv servislerinde uygulanması incelenmiştir. Otomotiv endüstrisi, ekonomik büyüklük açısından ülkemizde önemli bir yer tutmaktadır. Her bir otomotiv firmasının ülke genelinde yüzlerce belki de binlerce yetkili servisleri bulunmaktadır. Aynı zaman herhangi bir firmaya kurumsal olarak bağlı olmayan ve özel servis olarak hizmet veren yine binlerce otomotiv servisleri bulunmaktadır. Tüm bu servislerin çevre ile olan etkileşimlerinin büyüklük ve içeriklerinin belirlenmesi ve uygulayabilecekleri yönetim sistemlerinin oluşturulması çevrenin korunması açısından önemlidir. Bu çalışma kapsamında ISO 14001: 2015 ÇYS standardının İstanbul İkitelli Bağcılar-Güngören sanayi sitesinde faaliyet gösteren bir otomotiv servisinde uygulanması tüm yönleri ile birlikte değerlendirilmiştir. Bu uygulama örneği ile ilgili kuruluşa doğal kaynakların kullanımını azaltacak ve çevre kirliliğini kaynağında önleyecek yöntemleri geliştirmeye yönelik kazanımlar, öneri olarak sunulmuş ve sonuçta servisin doğal kaynak tüketimleri ile atık üretiminde azalmalar olduğu gözlemlenmiştir. Ayrıca, serviste oluşan atıkların yeniden kullanımı, geri kazanımı ve uygun bertarafı hakkında yapılan çalışmalar olumlu sonuçlar vermiştir. ISO 14001: 2015 ÇYS standardının otomotiv servislerinde uygulanması dışında, bu çalışma kapsamında, İstanbul ve Ankara'da faaliyet gösteren 35 tane yetkili (23) ve özel (12) otomotiv servislerine 'Otomotiv Servislerinde Çevre Yönetimi' anketi uygulanmıştır. Yapılan anket çalışması ile otomotiv servislerinde ortaya çıkan atıkların karakterizasyonunu belirlemek ve servislerin çevresel uygulamaları ile farkındalıklarını ölçmek amaçlanmıştır. Anket çalışması sonucunda elde edilen bilgiler SPSS 22 programı ile istatiksel olarak değerlendirilmiştir. Otomotiv servislerinde 100 kg üzerinde oluşan atık çeşitlerinin diğer atık yağlar, atık lastikler ve atık yağ filtrelerinden oluştuğu belirlenmiştir. Çevresel uygulamalar ve farkındalıklar açısından ise yetkili servislerin özel servislere göre daha iyi bir durumda olduğu gözlemlenmiştir. Bunun nedeni olarak, yetkili servislerin bağlı bulunduğu kurumsal firmaların zorunlulukları ve kurumsal iç denetim sistemlerine sahip olmaları söylenebilir.
Pretreatment of olive oil mill waste water

Bu çalışmanın amacı, zeytinyağı atıksularının karakterizasyonunun ve arıtılabilirliğinin incelenmesidir. Bu çalışmada, hasat sezonunu değişik zamanlarında alınmış örnekler incelenmiştir. Arıtılabilirlik çalışmaları adına, fiziksel ve kimyasal arıtılabilirlik çalışmaları uygulanmıştır. Uygulanan yöntemler tek ve birbiri ardınca kombine olarak uygulanmıştır. Arıtılabilirlik çalışmaları adına fiziksel ve kimyasal arıtım metotları uygulanmıştır. Aynı zamanda bu kombinasyon ile % 81 askıda katı madde giderimi sağlanmıştır. Deneysel çalışmaların ilk kısmında fiziksel arıtma yöntemlerinden çökeltim, filtrasyon ve santrifüj metotları ham su üzerine uygulanmıştır. Çökeltim deneyi pilot ölçekli ve laboratuar ölçekli olmak üzere iki kısımda uygulanmıştır. Pilot ölçekli deneyler için çökeltim kolonutasarlanmış ve 3 fazlı üretim yapan bir zeytinyağı fabrikasına yerleştirilmiştir. Çökeltimdeneylerinde maksimum COD giderimi % 42 olarak iki hafta bekleme süresiyle çökeltimkolonundan elde edilmiştir. Filtrasyon deneylerinde, kartuş filtre, filtre bezleri ve filtre kağıdı kullanılmıştır. Filtrasyon deneylerinde maksimum COD giderimi % 35,3 olarak kartuş filtre ve filtre bezlerinin kombinasyonundan elde edilmiştir. Santrifüj yöntemiyle % 58,8 COD giderimi elde edilmiştir. Deneysel çalışmaların ikinci kısmında kimyasal çöktürme ve arıtılabilirlik çalışmaları yapılmıştır. Hidroklorik asit, Kalsiyum hidroksit ve zeolit kimyasal çöktürme için kullanılmıştır. Hidroklorik asit ile yapılan asit kraking deneylerinden sonra % 48 COD giderim verimi elde edilmiştir. 10 hafta bekleme süresinden sonra uygulanan asit krakingişleminden sonra % 68 COD giderim verimi elde edilmiştir. Asit kraking ve santrifüjkombinasyonu ile % 60.3 COD giderimi elde edilmiştir. Kalsiyum hidroksit ile yapılan çalışmalar etkili sonuç (%23,5) vermemiştir, fakat asit kraking, Kalsiyum hidroksit ilavesi vesantrifüjden oluşan kombinasyon ile birlikte en iyi giderme verimi % 73,5 olarak elde edilmiştir. Zeolit ile yapılan deneylerde %38, 3 COD giderme verimi elde edilmiştir. Asitkrakingden sonra uygulanan zeolit ilavesi ile % 68,8 COD giderim verimi elde edilmiştir.
Integrated environmental management plan for Bursa

öz BURSA İLİ ENTEGRE ÇEVRE YÖNETİM PLANI Koçer, Afife Ülkü Yüksek Lisans Tezi, Çevre Mühendisliği Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. B. Filiz Dilek Aralık 2001, 151 sayfa Bu çalışma ile öncelikli olarak Bursa ilinde sanayileşme ve şehirleşme etkisiyle artan çeşitli kirleticilerin geçmişş 10 yıldaki artış eğilimleri ve bu eğilimlerin su ve hava kalitesine ve toprak kullanımına olan etkileri irdelenmiştir. Daha sonra bu ilk çalışmadan elde edilen verilerden faydalanılarak gelecek 20 yılda oluşması muhtemel kirletici miktarları hesaplanmış ve sağlıklı bir kent yaratmaya yönelik olarak başlatılmış olan çalışmalara destek niteliğinde yürütülmesi gerekli görülen kısa, orta ve uzun vade yönetim modelleri önerilmiştir.
Data analysis for municipal treatment plants in izmir city

Izmir Metropolu dinamik bir nüfusa sahiptir. 2000 yılı genel nüfus sayımı sonuçlarına göre yıllık % 2 ,238' lik bir nüfus artış oranına sahiptir (Türkiye Devlet Istatistik Enstitusu,2005). Artan nüfusu nedeniyle Izmir Evsel Atıksu Arıtma tesisinin kurulmasından sonra ikinci bir arıtma tesisine ihtiyaç duyulmuştur. Bu ihtiyaçta Guneybati arıtma tesisiylekarşılanmaktadır. İzmir Evsel Atıksu Arıtma Tesisi'nin proje başlangıcı 1969 yıllara dayanmaktadır. Projezaman içerisinde çeşitli revizyonlardan geçirilmiş, 1996 yılında hazırlanan fizibilite raporu doğrultusunda proses değişikliğine gidilmiş, bu doğrultuda da ihale edilerek inşaattamamlanmış ve 2001 yılı başında ise işletmeye alınmıştır. Guneybati Atıksu Arıtma Tesisi, Izmir Büyük Kanal projesi kapsamında inşa edilen 2. tesistir. İnşaatı 8 ayda tamamlanmış ve 2003 yılında da işletmeye alınmıştır. Tesise Guzelbahceilçesinin ve Narlıdere Askeri alanından toplanan atıksular gelmektedirFoca Atıksu Arıtma ve Deniz Deşarjları Tesisleri, İller Bankası tarafından yaptırılankanalizasyon projesinin bir parçası olarak tasarlanmıştır. Finansmanının tamamı dış kredi ile sağlanmış. Pridesa-Çevtaş Konsorsiyumu tarafından inşa edilerek 2004 yılında işletmeye alınmıştır. Bu çalışmada, İzmir, Guneybati ve Foca Atıksu Arıtma Tesisleri'nin giriş ve çıkışünitelerinden alınan numunelerden elde edilen proses verileri, kirlilik yuklerinin birbirlerineetkisi ve bu yuklerin tesislerin performanslarına etkilerinin değerlendirilmesi amacıyla, istatistiksel analiz teknikleri kullanılarak karşılaştırılmıştır. Ornekler komposite olarak toplanmış ve bu orneklerden deneylere dayalı veriler elde edilmiştir. İlk olarak ham verilerin frekanslarının, dağılımlarının, homojenliklerinin, tanımlayıcıistatistiklerinin, regresyon ve korelasyon değerlerının bulunması için SPSS programi ile analizleri yapılarak grafikleri çıkarılmıştır
Şişelenmiş içme sularının bazı inorganik parametrelerinin araştırılması

Anahtar kelimeler: Şişelenmiş içme suyu, su kalitesi, sağlık Bu çalışmada Türkiye'de üretilen ve PET şişelerde satışa sunulan içme sularının Sağlık Bakanlığından aldıkları ruhsatlarında bulunan pH, kalsiyum, magnezyum, sodyum, potasyum, klorür, florür, sülfat ve nitrat değerleri incelenerek bu değerler ile WHO, EPA, TSE içme suyu standart değerleri karşılaştırılmıştır. Ayrıca bu parametrelerin sağlık üzerine etkileri incelenmiş ve şişelenmiş suların diğer içme sularıyla karşılaştırılması yapılmıştır. Sonuç olarak, değişik markalara ait incelenen su değerleri WHO, EPA ve TSE değerleri ile uyumlu bulundu. Ancak sadece bir örnekte sodyum değeri TSE standardının üstünde olduğu görüldü. Her şeye rağmen, şişelenmiş içme suları tüketiciye mali yük getirse de tüketicilerin tat, uygunluk, güvenlik ve olası sağlık yararları gibi nedenlerle tercih sebebi olmaktadır.
Kayseri Organize Sanayi Bölgesi atıksularında mikrokirleticilerin pilot ölçekli membran biyoreaktör ve ters ozmoz sistemleri ile arıtılabilirliğinin incelenmesi

Türkiye'de, Organize Sanayi Bölgesi kavramı ortaya çıktığından beri hızla yaygınlaşmış ve OSB kurulmayan şehir kalmamıştır. Su tüketimi oldukça yüksek olan OSB'lerde henüz arıtma tesisleri olmayan bölgeler bulunmakla birlikte, arıtma tesisi bulunan diğer bölgelerde endüstriyel tesislerden kaynaklanan atıksular toplanarak merkezi atıksu arıtma tesislerinde arıtılmaktadır. Özellikle endüstriyel faaliyetlerden kaynaklanan, klasik arıtma yöntemleriyle giderimi yeterince sağlanamayan mikrokirleticiler alıcı ortama deşarj edilerek sucul ekosistemin, yüzeysel ve yeraltı su kaynaklarının kirlenmesine neden olmaktadır. Mikrokirleticiler, çok düşük konsantrasyonlarda bulunmasına rağmen doğal yaşam üzerinde ve kontamine olmuş içme suyu kaynakları yoluyla da insanlar üzerinde toksik etkileri bulunmaktadır. Bu çalışmada, Kayseri OSB atıksu arıtma tesisi atıksularının, pilot ölçekteki membran biyoreaktör ve ters ozmoz sistemi ile mikrokirleticilerin arıtılabilirliği değerlendirilmiştir. Mikrokirletici gideriminin sağlanması için ilk adım olarak MBR'nin AAT ön çökeltim tankı çıkışından beslenerek artımı yapılmış, ikinci adımda ise MBR çıkışından beslenen RO işletilmiştir. MBR'de ince boşluklu membran, RO sisteminde ise spiral sarım membran modülü ile çalışılmıştır. 67'si öncelikli kirletici olan 83 mikrokirleticinin analizi yapılmıştır. Membran proseslerde en büyük problemlerden biri olan membran tıkanma eğilimi gözlemlenmiş ve akı düşüşünün önüne geçilmeye çalışılmıştır. MBR'nin işletim süresi boyunca ortalama temel kirlilik parametresi olan KOİ'de % 91 giderim verimi sağlanmıştır. MBR çıkış suyuyla işletilen ters ozmoz sisteminde ortalama %98. 2 0,5 iletkenlik giderimi sağlanmıştır. Aynı zamanda geri kazanım oranı ve işletme basıncındaki değişimler gözlemlenerek membran tıkanması hakkında fikir vermiştir. Mikrokirleticilerden, 67 öncelikli kirleticinin 46'sı tespit sınırının altında olduğu görülmüştür.
Su çerçeve direktifi kapsamında baskı ve etki analizi: Beyşehir Gölü örneği, Türkiye

Dünya nüfusunun artmasıyla birlikte içme ve kullanma, tarım, sanayi ve enerji gibi farklı sektörlerdeki su talebi de artmakta; bu durumda su kaynaklarının kalitesi ve miktarı üzerinde ciddi baskılar oluşturmaktadır. İnsani faaliyetler sonucu oluşan bu baskılar su potansiyelinin azalması, suyun kirlenmesi ve su kalitesinin bozulması gibi sorunlara yol açmaktadır. Su miktarının azalması ve kalitesinin bozulması sağlıklı ve yeterli içme suyu temini başta olmak üzere suyun mevcut kullanım amaçları ve su kullanıcıları için tehdit oluşturmaktadır. Bu tehditler, ülkelerin sosyal ve ekonomik unsurlar ile su kaynaklarının korunmasını birlikte değerlendiren, su kaynakları üzerindeki baskıları ve etkilerini azaltan, havza ölçeğinde bütüncül yaklaşımlara ve planlamalara olan ihtiyacını ortaya koymuştur. Bu tez çalışmasında, Su Çerçeve Direktifi kapsamında baskı ve etki analizinin yapılması amacıyla çalışma alanı olarak Türkiye'nin en büyük doğal tatlı su kaynağı olan Beyşehir Gölü seçilmiştir. Göl; içme ve kullanma suyu, sulama, balıkçılık, turizm gibi ihtiyaçları karşılamakta olup önemli biyolojik yapısı; milli park, sulak alan ve doğal sit alanı gibi korunan alan statüsü ile özel bir öneme sahiptir. Beyşehir Gölü, evsel ve endüstriyel atıksudeşarjları, tarımsal faaliyetlerde kullanılan gübre ve ilaçlar, aşırı su çekimleri gibi baskılar nedeniyle hem kalite hem de miktar açısından risk altındadır. Bu baskılar su seviyesinindüşmesi ve su kalitesinin bozulması gibi olumsuz etkilere sebep olmaktadır. Tez çalışmasında, Beyşehir Gölü havza ölçeğinde ele alınarak havzanın mevcut durumu ortaya konulmuş, gölün su kalitesi ve miktarı üzerindeki insani faaliyetlerden kaynaklanannoktasal ve yayılı kaynaklı baskılar ile hidromorfolojik baskılar ve etkileri değerlendirilmiştir. Baskı ve etki analizi sonucu, Beyşehir Gölü'nün korunması için havza bazında alınabilecek tedbirler önerilmiştir. Tedbirlerin uygulanması ile Beyşehir Gölü'nün su kalite ve miktarının bütüncül bir şekilde korunabileceği ve bütüncül havza yönetimi yaklaşımının uygulanmasına katkıda bulunacağı düşünülmektedir