turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ressam Osman Hamdi ve Gerome'un tablolarında resmettiği halılar

XIX. yy. da gelişen bir bilim dalı olan Oryantalizm Fransızca 'Orientalisma' kelimesinden türemiştir. Bu kelime başlangıçta doğu insanlarının, dinlerinin, dillerinin ve tarihlerinin incelenmesi anlamında kullanılmıştır. Yüzyılın ortasında ise Doğu dünyasım konu alan bir resim türü için kullanılmaya başlanmıştır. Batılı sanatçının resimlediği 'Doğu' Türkiye başta olmak üzere Mısır, Suriye, Lübnan, Filistin, Kutsal topraklar ve Kuzey Afrika kıyılarını, kısaca Müslüman Akdeniz ülkelerini kapsıyordu. XIX. yy. da Osmanlı Sarayı'nda yabancı ressamlar görülmeye başlandı. Ressamlar doğa görünümleri, kıyafetleri, kentin anıtlarını ve yaşantı sahnelerinin konu alıyorlardı. Bunlardan biri Gerome ve onun öğrencisi Osman Hamdi idi. Osman Hamdı ülkemizde Orientalist resmin tek uygulamacısı olarak kabul edilir. Osman Hamdi'nin resimlerinde etkisi açıkça görülen Gerome ise tam anlamıyla Orientalist bir sanatçıdır. Osman Hamdi ve Gerome tablolarında Doğu konularını ele almışlardır. Osman Hamdi, tablolarında Doğu'nun geri kalmışlığını, fakirliğini, harap yapılarını değil güzelliklerini göstermiştir. Belgesel nitelikli resimlerdir. Gerome 1. dereceden bir gözlemcidir. Gezdiği Orta Doğu ülkelerinde kenti, çevreyi, doğayı, mimari özellikleri, bezemeyi bütün ayrıntılarıyla dikkatle incelemiş, insan unsuruna yönelmiş, giysilerinden davranışlarına kadar tüm örf ve adetlerini biraz erotizm katarak gözlemlemiştir.
Fotoğraf-arkeoloji ilişkisi ve çağdaş fotoğraf sanatında temsili

Fotograf, icat edildigi günden itibaren arkeoloji ile iç içe olmus, arkeolojininbagımsız bir bilim dalı olarak gelismesine yardım etmistir. Fotografın arkeoloji için yararlı olabilecegi, fotografın dünya kamuoyuna duyurulusu sırasında Arago tarafındanvurgulanmıs, fotograf icadı ile birlikte arkeolojinin hizmetine girmistir. Arkeoloji, Michel Foucault'un Bilginin Arkeolojisi adlı eseri ile özel bir içerik kazanmıs; bu, postmodern Fotograf Tarihi ve Fotograf Kuramı çalısmalarında önemli bir hareket noktası haline gelmistir. Arkeolojinin fotografik temsili dönemlere ve kisilere göre farklılık göstermektedir. Tezin amacı arkeolojinin dönemlere ve kisilere göre degisentemsillerini açıklamaktır. XIX. yüzyıl fotografın arkeolojiyi kendine konu olarak seçtigibir zaman dilimi olmasının dısında; arkeolojinin de fotografın bilimsel karakterinikesfettigi bir yüzyıldır. Böylece fotograf Joseph Philibert Girault de Prangey, FelixBonfils, John Shaw Smith, Francis Bedford gibi gezgin fotografçılar arasında; AugustSalzmann, Auguste Edouard Mariette, Giorgio Sommer, John Henry Parker gibiarkeolog-fotografçılar arasında kullanılmıstır. Arkeolojinin bir temsil boyutu daMagnum Ajansı baglamında gerçeklesmistir. Ferdinando Scianna, Martin Parr, BrunoBarbey, Henri Cartier Bresson, Ara Güler arkeolojiyi yorumlayan Magnum üyeleriarasındadır. Savas harabeleri de Magnum Ajansı üyelerinin fotografladıgı konular arasındadır. Herbert List David Seymour, Robert Capa, Werner Bischof, JosephKoudelka, Susan Meiselas bu konuda örnekler vermislerdir. Arkeolojinin bir digerözelligi postmodern sanatçılara ilham vermesidir. Duane Mıchals, Sahin Kaygun, CalumColvin, Simon Norfolk bu dogrultuda eserler veren fotografçılar arasındadır.
Geleneksel heykel sanatında denge

Bir yapıt, sanatın öğeleri ve ilkeleriyle meydana getirilmektedir. Temel sanat unsurları bir sanat eserinde, düzenli dağılımı, parçaların birbirine uyumu ve tersiyle yer almaktadır. Parçaların birleşiminden meydana gelen görsel denge ise çalışmayı değerli hale getirmektedir. O halde dengeli bir kompozisyon oluştururken biçim, yön, boşluk, derinlik bakımından her şey yerinde olmalıdır. Diğer taraftan plastik ilkelerden biri olan denge ile kompozisyonu kurarken, uyum ya da uyumsuzluk açısından sorunlarla karşılaşabilmekteyiz. Bu sorunların çözümü daha çok tecrübe ve deneme yanılma yolu ile giderilmektedir. Denge: Karşıt güçler arasındaki orantılı eşitlik hali veya rakip güçler arasında söz konusu olan genel muvazene durumudur. Denge, simetri ve asimetri olarak ikiye ayrılır. Simetrik denge: Bir eksen etrafındaki kıymetlerin bakışık olarak yerleştirilmesidir. Bu tip denge kesin ve kararlıdır. Asimetrik denge: Bir düzenlemede denge bakışım yoluyla değil de, cisimlerin serbest tarzda yerleştirilmesidir. Asimetrik dengeyi vermek güç olsa da etkili bir yapısı vardır. Görmeyle birlikte algının önemini vurgulayan Gestalt Kuramı ilkelerinden yararlanılmaktadır. Gestalt, 'tasarlanmış parçaların oluşturduğu anlamlı bütünün duruşu ve işleyişi' anlamında ifade etmektedir. Aslında dengenin temelini oluşturmaktadır. Görsel algıyı görme duyusu ile kazandığı bilgiyi anlamak için, görsel uyarıcıları anlamlı bir şekilde örgütlemek, sınıflandırmak ve genellemektedir. Tam bu noktada, sanatta, yapıtın çözümü ve biçimlenişinde ilk akla gelen görsel ve fiziksel dengeye yöneltmektedir. Fiziksel denge: bir yere etki eden güçlerin, bir yerle olan ilişkilerindeki eşitli ğidir. Bu tanım görsel denge içinde söylenmektedir. Her belirli görsel düzenlemenin bir dayanak noktası ya da çekim merkezi vardır. Döneminde çığır açan Rönesans, her alanda olduğu gibi dinin sanat ve sanatçı üzerinden etkisinin azalması, hümanizm düşüncesiyle insana verilen değeri arttırmıştır. Kusursuzluğu vermek adına heykellerde anatomiye ve oran-orantıya önem verilmiştir. Piramidal ve simetri kompozisyonlar uygulanmıştır. Perspektifin önemsendiği düzenlemelerde formların yeri değiştirilerek uzaklık ve yakınlık etkisiyle derinlik elde edilmiştir. Bu yönüyle ölçü, derinlik, derinliğin oluşmasıyla geçişi, yönü akla getirmektedir. Bütün bunlar dengeyi oluşturmak için aranan şartları sağlamaktadır. Rönesans bütün ölçü elemanlarını kapsayan bir dönem olmasıyla oldukça önemli bir yeri oluşturmaktadır. Denge, tarihsel süreç içinde, dönem ve anlayışların üslup farklılıkların da yerini almıştır.
Primitif kültürlerin dışavurumculuğa etkileri

XX. yüzyılın başlarında Afrika sanat biçimleri ve İlkel Okyanusya kültürleri Avrupa entelektüalizmi üzerinde olağanüstü derin bir etki bırakmıştı. Bu etki özellikle Alman dışavurumculuğu ve onunla birlikte çağdaş bir gelişim gösteren Fransa'daki fovizm hareketi üzerinde olmuştu. Kübistlerin plastik mantığında vurgulanmış kompozisyonlar ile Afrika heykelinin plastik biçimlerinin alımlama gücü kabul edilmişti. Bu sentetik ve analitik kübizmin sonuçlarından doğan plastik özgürlük Avrupalı sanatçıların üzerinde ilkel sanata karşı derin bir etki bıraktı. Alman sanatının modern Yeni İlkelcileri olan Die Brücke dışavurumcuları sanatsal ifadelerini İlkel Afrika, Polinezya, Halk Sanatı ve Okyanusya Kültürlerinin arkeolojik ve etnolojik mirasından yararlanmaya yöneltti. Bu yönelim dolayısıyla Almanya'nın içinde bulunduğu savaşın kahramansı olarak yüceltilmediği dolayısıyla idealist felsefenin dışlandığı bir tutum, bir karşı çıkış olarak Almanya'nın militer politikasının dışında yer almıştı. Ancak bu politik koşullar altında dışavurumcu sanatçılar Batı'nın sömürgeci-militarist ve Grek-Roma ülküsünün dışlandığı komünal bir yaşamın örneklendiği ilkel insanın, tinsel dünyasına girerek modern ile ilkeli, uygar ile yabanıl olanı buluşturmuştur. Böylelikle dışavurumcu yapıtlar Batı'nın ilkel sanata ve yaşamına karşı oluşturduğu kültürsüzlük yargılarını ve ilkel kültürlerin üretimlerini küçümsemelerinin altında yatan sömürgeci hegemonyayı sarsmışlardı. Dışavurumcular sayesinde ilkel kültürlerin estetik objelerinin modern XX. Yüzyıl sanatına katkıları, geçmişş ilkel sanatların modern Avrupa sanatının eserleriyle olan bağının ortaya çıkması ile ancak bir anlam ve önem kazanabilmiştir.
Renkli astar araştırmaları ve seramik bünye üzerine uygulanması

Yerleşik hayata geçen insanoğlu pişmiş kap-kacaklar yapmaya başlamıştır. Yapmış oldukları bu kaplarda zamanla parlak ve düzgün bir yüzey elde etmek için çalışmışlar ve mükemmel perdahlanmış, seramiğin su geçirgenliğini engelleyen astarlı kaplar yapmışlardır. İnsanoğlunun merak ve estetik duygusu ile sürekli bir arayış içinde olan çömlekçi ustaları daha sonraları astarı renklendirmeye ve seramik formların yüzeylerine desenler çizip bunları renkli astarlarla boyamaya başlamışlardır. Seramik formlar; gündelik hayatın ihtiyaçlarını karşıladığı gibi, yiyecek ve içecekleri koruma amaçlı kaplara, törensel içecek kaplarından, gömü kaplarına, haberleşme ve belgeleme işlevi olan tabletlere ve aydınlatmada kullanılan kandillere kadar geniş bir yelpazede yer almaktadır. Bunların süslenmesinde de sırdan önce astarlar kullanılmaya başlanmıştır. Bu tez çalışmasında renkli astarın tanımı, tarihçesi ve yöresel killerle hazırlanmış astarların deneysel çalışması yapılmıştır. Amaç metal oksit ve seramik pigment boyaların kullanımı ile alternatif renkler elde etmektir. Türkçe
Sağlık sektöründe kullanılan bilgilendirme grafiklerinin görsel göstergebilim açısından incelenmesi ve bir uygulama

İnsanların varoluşundan bu yana her geçen gün daha büyük bir hızla artan bilgi paylaşımı gereksinimi ve bu bağlamda iletişim / bilgilendirme tasarımcılarının daha etkili bildirişim sağlama çabaları çeşitli bilimsel alanlarla etkileşimi kaçınılmaz hale getmiştir. Dolayısıyla son yıllarda daha bir önem kazanmaya başlayan bilgilendirme grafikleri, etkileşim içerisinde olunan söz konusu bilimsel alanlarla, kişinin gereksinim duyduğu bilgileri seçmesine ve bu bilgilere daha hızlı, daha verimli bir şekilde ulaşmalarına olanak sağlamıştır. Sağlık alanı, bilgilendirme konusunda, insan yaşamı için daha hayati bir öneme sahip olduğundan, bu tez çalışmasında, sağlık sektöründe kullanılan bilgilendirme grafiklerinin görsel göstergebilim açısından incelenmesi ve bu alanda uygulamalar yapılması konu olarak seçilmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde 'bilgi / bilgilendirme'' ve 'bilgilendirme grafiği'' kavramları ele alınmakta, bilgilendirme grafiklerinde ögeler, ilkeler, çeşitleri ve uygulama alanları, bilgilendirme grafiklerinin tarihi gelişim süreci ve önemi anlatılmaktadır. İkinci bölümde bilgilendirme grafiklerinin sağlık sektöründeki yeri ve önemi ele alınmakta, bu bağlamda Türkiye'deki ve Dünya'daki örnekler incelenmektedir. Üçüncü bölümde, 'görsel göstergebilim'' kavramı ele alınmakta ve göstergebilimsel çözümlemelerde yararlanılan 'anlamsal, imgedizimsel ve edimbilimsel' yaklaşımlarla sağlık sektöründe kullanılan bilgilendirme grafikleri irdelenmektedir. Uygulama çalışmasının ele alındığı dördüncü ve son bölümde, tez çalışmasından edinilen bulgular ve alan uzmanlarının görüşlerinden de hareketle; tez danışmanı ile belirlenen fizyoterapi ve rehabilitasyon alanındaki örnekler ele alınmış ve bu alanda tarafımdam gerçekleştirilen ugulamalar irdelenmiştir. Fizyoterapi ve rehabilitasyon alanlarındaki spor yer alanmalarından öne çıkan üç tanesi seçilmiştir. Bunlar; 'ön çapraz bağ yer alanmaları', 'tenisçi dirseği yer alanmaları' ve 'uyluk bölgesi kas yer alanmaları'dır. Söz konusu alanlara yönelik bilgilendirme grafikleri tasarlanmış; bu yer alanmaların sağaltımı için önerilen egzersizlere yer verilen broşürler tasarlanmıştır.
Modern sanatta kent olgusu

İlk yerleşik düzenin başladığı 15. yüzyıldan itibaren Mezopotamya ve Mısır'dan ı nsanlar korumak, barınmak ve toplumsal birliktelik kurmak amacıyla kendi oluşumlarına girmiştir. Kent olgusu tarihin çeşitli evrelerinde farklı anlamlar taşımıştır. İlk dönemlerde kentler, kaleler gibi korunma amacıyla kurulmuşken, zamanla modernizmin de etkileri ile, farklı bir boyut kazanmıştır. Modernist kentin oluşumunda en önemli nokta, kentlerin ya da kentlerin sunduğu yaşam alanlarının, en güncel ve en etkili yöntemlerle pazarlanmasıdır. Kentsel dönüşüm projeleri ile kentlerin, küresel sermaye ve insan dolaşımı açısından daha çekici hale getirmeye çalışılmaktadır. Yeni kent kavramı sanayileştirilen ve kentsel dönüşümün inşaat faaliyetleriyle ı nsanları kutuplaştıran bir düzenin ortaya çıkmasına sebep olmuştur. Bu çarpık kent imajını adeta bir toplumbilimci duyarlılığıyla ele alarak yapılan resimlerle birlikte izleyicinin dikkati çekilmek istenmiştir. Yüksek lisans tezinde de yaşanılan dayatmaları, toplumsal değişimi, kutuplaşmanın sonuçları sanat tarihindeki örneklerle birlikte irdelenmek istenmiştir. Bu dönüşüm mantığı içersinde kenti malzeme edinmek; dramatik ancak gerçeklik içeren güncel bir doğrudur.
Ambalaj tasarımlarında yaratıcılığın önemi ve algı sorunları

Ambalaj, insanlık tarihi kadar eski olup, ilk dönemler de saklama kabı ve koruma mantığı ile kullanılsa da, bu algı ve işlev günümüzde, tanıtım, reklam, depolama ve en önemlisi koruduğu ürün hakkında bilgi verme görevini yüklenmiştir. Bu araştırma, ambalajın ortaya çıkışı ve tanımı ile başlayıp, yaşanan süreç içerisinde gerçekleşen etkiler, düşünceler, teknolojiler, ürünlerde gerçekleşen üretici-tüketici çerçevesi ve yakın dönemden bu yana yaşanan gelişmeler detaylı olarak ele alınmaktadır. Tasarım ve teknik alanda yaşanan gelişmelerin ve süreçlerin ambalaj tasarımında yaratıcılığı ve algı sorunlarını yakın bir gözlem ile incelemiş ve süreçler açıklanmaya çalışılmıştır. Görsel iletişim şeklinde oluşturulmuş mesajların işitsel iletişimden belirgin bir farkı kalıcılığıdır. Bu anlamda tasarımda görsel unsurlar bir bütünlüğe sahip olmalıdır. Yaratıcılık başta olmak üzere, tüm bunları yaparken, tasarlarken grafik tasarım ilke ve elemanları tasarımcıya yol gösterirler. Birinci bölümde, Ambalaj günümüzde tüketiciye ürününün sağlıklı bir şekilde ulaşmasını sağlayan en önemli araçtır. Ambalajın amacı temelde, ürünün temiz ve sağlam kalmasını sağlayan, alıcısına ulaştıran, belli koşullarda ürünü muhafaza ederek uzun ömürlülük sunan, ürünün albenisini arttırarak hakkında bilgi veren ve kullanımını kolaylaştıran en önemli unsur olduğu açıklanmıştır. Ambalajın ortaya çıkışı, tasarımı ve grafik alanında yaşanan uygulama detayları ile ele alınmış; İkinci bölümde ise, daha çok yaratıcılık ve algı unsuru üzerinde durulmuştur. Son bölümde ise tezin içerisinde yer verilen bilgi ve öneriler doğrultusunda görsel analiz ve öneriler ile sonuca ulaşılmıştır.
Üç boyutlu modellemede doku kaplama

YÜKSEK LİSANS TEZ ÖZÜ ÜÇ BOYUTLU MODELLEMEDE DOKU KAPLAMA Gürhan TURAN Animasyon Anasanat Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ocak 2002 Danışman: Doç. Hikmet SOFUOĞLU İlerleyen teknoloji, insanoğlunun yaşamım her açıdan etkilediği gibi, sanatı da etkisi altına almış ve birçok sanat dalı içerisinde kendini göstermeye başlamıştır. Günümüzde resim, heykel, seramik, mimarlık ve grafik alanları da dahil olmak üzere özellikle sinema ve fotoğraf sanatları da sayısal ortamda tasarlanır hale gelmiş, kalem, fırça, boya gibi malzemelerin yanı sıra bilgisayar gibi teknolojik araçlar da sanat üretiminde kullanılmaya başlanmıştır. Bu gelişmelerden en çok etkilen sanat dallarından biri de sinema' dır. Sinemanın hızla gelişen sektörlerden biri olması, görsel zenginlik arayışının önem kazanması, var olmayan ya da var olsa bile üretilmesi, yaratılması çok zor ve maliyeti fazla olan varlıklara duyulan gereksinim 3d animasyon ve grafiklerin önemini arttırmıştır. Sanal ortamda yaratılmaya çalışılan varlıkların gerçeğe yalan ve inandırıcı olması için yapılan çalışmaların başında doku üretme ve doku kaplama yöntemleri gelir. Günümüzde doku üretme ve doku kaplama yöntemleri bilgisayar animasyon teknolojisinde, üzerinde en çok çözüm aranan sorun haline gelmiştir. Evrende var olan her canlı ve cansız varoluş, yüzey yapısında büyük miktarda görsel ayrıntı ve karmaşıklık içermektedir. Bu niteliklerin görünümü ise dokudur. Bu nedenle, sanal ortamda da olsa varlıklar yaratılırken özellikle doku üzerinde önemle durulmaktadır. m Bu çalışmada, önce dokunun tanımlaması yapılarak ve kısaca üç boyutlu animasyonun kullanım alanları ve doku araştırması, doku üretimi, doku kaplama süreçleri ve bu süreçler sırasında ortaya çıkan sorunlar incelenmiş, çözüm yollan önerilmektedir.
90 sonrası Türk sinemasında yoksulluk temsilleri: Tarlabaşı örneği

Her şeyden önce bu araştırmanın, başlığı itibarıyla, 'temsil' kavramını metafizik-indirgemeci bir anlayışla ele almadığını belirtmek gerekmektedir. Tıpkı bir zamanların 'ideolojinin sonu' ya da 'tarihin sonu' gibi meşhur tezlerinde olduğu gibi, şimdilerde de 'temsilin sonu' ya da özellikle sinemada temsil kavramının yerle bir ya da geçersiz olduğuna dair kendinden menkul iddialar, sosyal bilimlerde adeta bir 'amentü' olma yolunda ilerlemektedir. İddia sahipleri, temsil kavramının sinema ya da başka alanlarda metafizik-indergemeci bir tutumla parodileştirilmesi ya da karikatürize edilmesine karşı çıkmak ve temsili başka bir yoldan düşünmek yerine, kavramı, özellikle sinemadan başlayarak tüm sosyal bilimlerden dışlama yolunu seçmektedirler. Bu çalışma birinci yoldan; yani temsili, idealize ve metafizik bir tutumla karikatürize eden anlayışlara karşı çıkıp, kavramı farklı bir yoldan düşünerek ilerlemektedir. Dolayısıyla bu çalışma, temsil kavramını sosyal bilimlerden tamamen dışlayarak başka bir tür bilimsel ve felsefi idealizme savrulan söz konusu anlayışlara da karşı bir konumdadır. En temel amacı da budur. Bu doğrultuda Tarlabaşı, sinema, yoksulluk ve temsil arasında kurulan ilişkiler, diyalektik yöntem ile kendi tarihselliklerinde değerlendirilmektedir. 'Tabutta Rövaşata', 'Eşkıya', 'Güneşi Gördüm' ve 'Zerre' filmleri ile çizilen sınırda, tarihin ve film tarihinin de belli bölüm ya da dönemlerinin sınırları da açılmış ve genişletilmiştir. Bu çalışmanın konusu, yöntemi, yorum ve bulguları idealize ve metafizik bir tutumla göklerden inmez; kaynağını bizatihi tarihin diyalektik hareketinden alır.
Resim sanatında dört element: Hava, su, ateş ve toprak

İlk çağlardan günümüze, varlıkların ilkesi kabul edilip tüm maddi ve manevi dünyayı anlamlandırmaya aracılık eden, felsefeden dinler tarihine, simyadan, fizik ve kimyaya, tıptan ahlaka, psikolojiden kozmolojiye, farklı düşünce sistemlerinde ve disiplinlerde karşımıza çıkan 'su','hava' 'ateş' ve 'toprak' elementleri, sanat alanında da sembolik değer olarak önem taşımaktadır. Sanatta ana tanrıça idollerinden Feminizm'e uzanan, doğurgan, erotik, egzotik 'kadın' konusunun vazgeçilmezliği, koruyucu/kollayıcı/var-yok unsur olarak yaşamımızı borçlu olduğumuz 'toprak'la; sanat yapıtlarının eğitici, öğretici, eğlendirici vb. çok işlevli oluşunu hayat verici/arındırıcı/yokedici olan 'su' elementinin vazgeçilmezliğiyle; egemen olanın etkisinde olan sanatçının maddesellikten dönüştürdüğü eserinin iktidar sembolü oluşunun, karşıt güçleri dengeleyici/koruyucu/cezalandırıcı unsur olan 'ateş' elementiyle ve sanat yapıtlarının biricik ve hakiki oluşları sayesinde sahip oldukları auranın, yaşam enerjisi veren yaratıcı gücü barındıran 'hava' elementiyle ilintisinin olduğu görülmektedir. Resim Sanatında Dört Element: Su, Hava, Ateş, ve Toprak isimli tez çalışmamız, sanatın kökeni, amacı ve işlevi ile ilgili yapılmış tartışmalara 'dört element' perspektifinden bakarak sanata atfedilen öneminin ve insan yaşamının ayrılmaz bir parçası olduğu gerçeğinin bilinçle kavranması amacıyla geliştirilmiştir. Sanatsal ve bilimsel entelektüellik ile ilgili olduğu kadar, çevre duyarlılığını destekleyici bir yönü de bulunmaktadır.
Çağdaş türk resim sanatında Malik Aksel'in eserlerindeki insan figürlerinin feldman'ın sanat eleştirisi modeline göre incelenmesi

İnsan figürü Türk resim sanatında önemli bir öğe olarak kullanılırken, sanatsal biçimlerin en yetkini olmuştur. Osmanlı döneminde minyatür sanatıyla ortaya çıkan insan figürü, batılılaşma süreciyle birlikte değişkenlik göstermeye başlamıştır. İnsan figürü 1930'lardan sonra milli sanat olgusu ile yöresel konular içinde yer almıştır. 1940'lı yılların sonuna kadar sürmüş, Anadolu insanının gerçekliğinin ele alındığı eserler ortaya konulmuştur. 1950 yıllarında insan figürü soyut eğimlere yönelen sanatçılar tarafından gerçek anlamı dışında kullanılmıştır. Türk resim sanatında önemli bir figür sanatçı olan Malik Aksel, sanat okullarında öğretmenlik yapmış, hem eğitimci hem sanatçı kimliğiyle Türk Resim Sanatının insan figürü üslubunun en çarpıcı örneklerini sunmuştur. Bu araştırmada veri toplama tekniklerinden olan literatür tarama yöntemi ve görüşme yöntemi kullanılmıştır. Toplanan bu veriler sonucunda, Malik Aksel' in eserlerindeki insan figürleri, Feldman'ın Sanat Eleştirisi Modeli doğrultusunda betimleme, yorumlama çözümleme ve yargı evreleri ile incelenmiştir. Sanatçının eserlerindeki insan figürünün nasıl ele alındığı, dönemin toplumsal yapısı doğrultusunda, kültürel etkinin nasıl yansıtıldığı incelenmiştir.
Çağdaş bir anlatım biçimi olarak enstalayon ve bir sergi

ÇAĞDAŞ BİR ANLATIM BİÇİMİ OLARAK ENSTALASYON VE BİR SERGİ Enstalasyon, günümüzde ülkemizde de geniş ilgi gören bir anlatma biçimi olarak gündemdedir. Ancak, enstalasyonu tanımlamak konusunda çok çeşitli ve çelişkili yorumlarla karşılaşılmaktadır. Kapsamlı bir tanımlamaya varabilmek için, bu olgunun beslendiği tarihsel süreçleri ve süreçler içinde sanat alanında yaşanan değişimleri yalandan incelemek kaçınılmazdır. Bu çalışmada, yalan zaman sanat tarihinde yaşanan değişimlere, enstalasyon olgusu açısından bakılmış ve enstalasyonun bir sanat yapma tarzından çok, sanat ve kültür alanına yönelik devrimci bir tutum olarak öne çıktığı gözlemlenmiştir. Bu sonuca varmak için, Batı sanatı tarihi içinde yer alan Dada, Minimalizm, Kavramsal Sanat, Yoksul Sanat, Fluxus gibi akımların yanı sıra, dünya sanat tarihi içinde temel taşı olarak yer edinmiş Kazimir Malevich, Constantin Brancusi, Kurt Schwitters, Marcel Duchamp ve Joseph Beuys gibi sanatçılar bu bağlamda incelenmiştir. Ayrıca, Türkiye'de çağdaş sanat alanındaki gelişmeler de enstalasyon açısından değerlendirilmiştir. Son olarak, yapılan çalışmalardan örnekler verilmiştir ve bu çalışmanın gereği olarak tasarlanan bir sergi projesi gerçekleştirilmiştir. Sergi projesinde önemli bir nokta, bu çalışmada elde edilen sonuçlar doğrultusunda, serginin gerçekleştirildiği okul mekamyla olan ilişkisidir.
My imaginary world: An analysis of styles in Polish animation in terms of invention and experimentation

Bu tez, Hayal Dünyam başlıklı yönettiğim deneysel animasyonu desteklemektedir. Proje bu durumda deneyin ne demek olduğunu arştıryor ve çeşitli Polonyalı deneysel animatörlerin işlerini tanıtıp, kullandıkları yöntemlerinin analizini yapıyor. Son olarak, projenin oluşumunu ve nasıl geliştiğini, hangi teorileri desteklediğini açıklıyor.
The game

Bilgisayar oyunları çoklu ortam ürünleridir ve çoklu ortam ürünleri iletişim araçlarıdır. Etkileşimin olanakları ile yapılabileceklerden bağımsız olarak önceden yüklenmiş bir mesajın iletimi, çoklu ortam ürünlerinde öncelikli amaçtır. Video oyunlarının eğlendirmegörevi diğer çoklu ortam ürünlerine kıyasla yüksektir. Diğer çoklu ortam ürünlerimimaksine, etkileşim sadece navigasyon değildir ve eğlendirme işlevini yerine getiren ana unsurdur. Tüm video oyunlarında, etkileşim sonucu ulaşılması gereken bir başarı hedefi vardır. Oyun ortamının etkileşime dayalı doğası nedeniyle bir oyuncu, içerikteki ideolojikmesajlarına bilinçli olarak katılmasa dahi bir oyunu oynamayı, dolayısıyla kendisinimesajların ulaşım alanı içinde tutmayı bilinçli ya da bilinçsizce sürdürebilir, Bir oyuncununiçeriğe dair nedenlerle bir oyunu oynamaya son verebilmesi, bir sinema izleyicisininizlemekte olduğu filmi aynı nedenle yarım bırakabilmesinden daha zordur çünkü video oyunları pasif şekilde izlenerek tüketilmezler, aktif olarak oynanırlar. Buna örnek olarak gerçek savaş olayları hakkında önyargılı ve taraflı mesajlar yayan militarist video oyunlarının militarizme ve ulusal fanatizme karşı sempati yaratabiliyor olmasınıgösterebiliriz. Bu proje, yukarıda tanımlanan duruma karşı söz konusu oyunlarda kullanılmak üzere insanların duyarlılıklarını arttırabilecek alternatif bir görsel dil yaratma çabasıdır.