turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tomarza'da sosyo-kültürel çevrenin çocukların din eğitimine etkisi

SONUÇ, ÖNERİLER A. ÖZET 'Tomarza'da Sosyal-Kültürel Çevrenin Çocukların Din Eğitimine Etkileri' gibi pek çok yönleri olan bir konuyu imkanlar oranında belirli noktalar etrafında toplamaya çalıştık. Bu nedenle konumuzu Tomarza merkezinde günümüzde bulunan 04-13 yaş grubu çocukları olarak sınıflandırma zorunluluğu hasıl oldu. Çocuğun dini-ahlaki eğitiminde Sosyal-Kültürel çevrenin rolünü ortaya koyabilmek amacıyla yaptığımız çalışmamızda çocuğun çevresini oluşturan Tomarza ilçesi merkezi tüm yönleriyle ve ilgisi ölçüsünde tanıtılmaya gayret edildi. Daha sonra burda yaşayan 04-13 yaş grubundaki çocukların tanıtılmasına çalışıldı. Bu çocukların doğrudan ve dolaylı olarak dini, ahlaki eğitim ve kültürlerini nereden aldıkları araştırıldı. Konuyu temellendire- bilmek için alanındaki kaynak eserler tarandı ve burdan elde edilen veriler ışığı altın da yaklaşımlar geliştirilmeye özen gösterildi. Sosyal-Kültürel çevrenin; çocuğun dini, ahlaki eğitimine etkisi ve bu çevrede verilen dini, ahlaki eğitimin mahiyeti araştırılırken diğer çevre unsurları yanında, aile, okul ve mabet sadece çevre oluşları bakımından ve konumuzla ilgisi yönünden incelendi. Bunun ötesinde günlük yaşayış, konuşulan dil ve edebi ürünler, gelenek ve görenekler, kitle iletişim araçları, arkadaş ve akran grupları, dini nitelikli kuruluşlar, tasavvufi gruplar, dini şahsiyetler, kutsal yer ve zamanlar, törenler hep Tomarza'daki boyutlarıyla ve grubumuz çocuklarının din eğitimine etkisi açısından incelenmeye çalışıldı. Sosyal-Kültürel çevreyle çocuğun gelişimine uygun tecrübe ve davranışları arasında bağlantı kurarak çocuğa yaklaşmak suretiyle onun dini, ahlaki açıdan olumlu ve olumsuz etkilenmelerini tesbit edebilmenin, bu dini-ahlaki davranışların istenilen ölçüde kazandırılmasında yol gösterici olacağının vurgulanmasına çaba gösterildi. 123 Bu çalışma esnasında Tomarza'daki geleneksel dini hayatın etkili olmasa da olumlu seyrettiği görüldü. Bu hayata yön veren kimselerin kendi şartları içinde samimi çaba içinde olmuşlarsa da model kimlikleriyle zamanlarında ve daha sonra çevresine tesir ve nüfuz edecek kimselere çok ender rastlandı. Tomarza'da genel olarak olumlu inanç ibadet geleneği ve ahlaki anlayışın mevcut olduğu tesbit edildi. Ancak bu hususların çocuğun din eğitimindeki aktif rolünün fazlaca dikkate alınmadığı, bu güzel geleneğin bilgiyle beslenemediği pratikle geliştirilemediği gözlendi.
Okul kazalarını önlemeye yönelik verilen kazasız günler eğitim programının öğrencilerin bilgi ve davranışlarına etkisi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, okul kazalarını önlemeye yönelik verilen kazasız günler eğitim programının öğrencilerin bilgi ve davranışlarına etkisini belirlemektir. Yöntem: Araştırma ön-test ve son-test girişim ve kontrol gruplu yarı deneysel tiptedir. Çalışma, Antalya'da iki ilkokulda 2015- 2016 eğitim-öğretim döneminde 414 dördüncü sınıf öğrencileri ile yapılmıştır. Veriler Tanıtıcı Soru Formu ve Öğrencilerin Okul Kazalarında Güvenlik Önlemlerine Yönelik Bilgi ve Davranış Ölçekleri kullanılarak elde edilmiştir. Önce girişim ve kontrol grubundaki öğrencilere ön-test yapılmış, daha sonra girişim grubuna 'Kazasız Günler Eğitim Programı ' uygulanmıştır. Dört hafta süren eğitim programında her hafta farklı bir uygulama yapılmıştır. Öğrencilere eğitimin kalıcı olması için broşür, eğitim sonunda ise başarı belgeleri verilmiştir. Eğitimden beş hafta sonra eğitimin etkinliğini değerlendirmek için, hem girişim hem de kontrol grubuna son test uygulanmıştır. Verilerin analizinde ortalama, yüzdelik, Fisher'in Kesin Ki-Kare Testi, Pearson Ki-Kare testi, Mann-Whitney U testi, Bağımsız İki Örneklem t testi, Wilcoxon Eş Testi ve İki Eş Arasındaki Fark Testi kullanılmıştır. Bulgular: Girişim grubundaki öğrencilerin eğitim sonrası son-test bilgi ve davranış puan ortalamalarının kontrol grubundan daha yüksek olduğu ve aralarındaki farkın da istatistiksel olarak anlamlı olduğu bulunmuştur (p<0.001). Her iki grupta hem bilgi hem de davranış puan ortalamalarında artış olmuştur (p<0.001). Girişim ve kontrol grubundaki öğrencilerin en fazla teneffüste (%85.5), okul bahçesinde (%78.2) kendilerinin ve arkadaşlarının dikkatsizliklerinden (%56) dolayı kaza geçirdikleri belirlenmiştir ancak istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamıştır. Girişim ve kontrol grubundaki öğrencilerin kaza çeşitleri bakımından en fazla düşme (%72.6) ve arkadaşı ile çarpışma (%61.2) yaşadığı belirlenmiştir. Sonuç: Öğrencilere okul döneminde periyodik olarak kazaların önlenmesi konusunda eğitim verilmesi, okul hemşireleri tarafından okul ve çevresinin düzenlenmesi ve ilgili yerlere bildirimlerin yapılması önemlidir.
Gastronomi turizminin turizm eğitimi programlarındaki yeri ve önemi ?bir uygulama-

Bu araştırmanın amacı, gastronomi turizminin turizm eğitim programlarındaki yeri ve öneminin belirlenmesidir. Araştırma'da Selçuk Üniversitesine bağlı turizm eğitimi veren önlisans programlarında okutulan gastronomi içerikli derslerin çeşitli özellikler açısından durumu incelenmiştir. Araştırma'da ayrıca bu programlara devam eden öğrenciler arasından rasgele örneklem yöntemi ile seçilen 298 öğrenci üzerinde genel tarama modeli uygulanarak öğrencilerin gastronomi turizmine ilişkin bilgi düzeyleri ve tutumları anket formu aracılığıyla toplanmıştır. Araştırma bulgularına göre, gastronomi içerikli dersler Ağırlama Hizmetleri programında 12 ile 29 kredi arasında okutulurken Turizm ve Seyahat Hizmetleri programında 2 kredi olarak okutulduğu belirlenmiştir. Turist rehberliği programında ise gastronomi içerikli derslerin yer almadığı saptanmıştır. Öğrencilerin, gastronomi turizmine ilişkin sorulardan aldıkları toplam puan ortalaması 50,43 0, 38 olarak bulunmuştur. Türk Mutfağının markalaşması ve gastronomi turizminde etkin olarak yer alması ile ilgili Sorulardan kız öğrencilerin aldıkları puanın (40,43 0.88), erkek öğrencilerin puanından (43,38 1,13) düşük olduğu belirlenmiştir ( t=2.05, p<0.05). Araştırmada, öğrencilerin gastronomi turizmine ilişkin bilgi, tutum ve davranışlarının geliştirilmesi, turizm eğitimi verilen programlarda gastronomi içerikli derslerin artırılması gerektiği sonucuna varılmıştır. Turizm alanında eğitim alan öğrenciler başta olmak üzere tüm meslek çalışanlarının gastronomi turizmi konusunda eğitim almaları gastronomi turizminin geleceğine katkı sağlayacaktır. Bu eğitimin etkinliğinin artırılması için, Kültür ve Turizm Bakanlığı, Üniversiteler ve TÜRSAB başta olmak üzere ilgili kurum ve kuruşların işbirliği içinde olmaları oldukça önemlidir.
Sanat eğitiminde yeni yöntem ve yaklaşımlar

Dünyada süregelen, değişim ve gelişmelerle, sistemin ve toplumun, yetiştirdiği bireyden beklentileri de değişmektedir. Dünyada ve ülkemizdeki kültürel ortamı oluşturan dinamikler bireyin hangi vasıflara sahip olması gerektiği konusunda etkilidir. Eğitim sistemini ve dolayısıyla sanat eğitimini etkileyecek gelişmeler, uygulama ve yöntem bakımından yenilenmeyi ve güncel tutulmayı gerektirir. Teknoloji, bilim, görsel kültür, çok kültürlü toplum yapıları, bireysellik, evrensel değerler, milli değerler gibi konular, bu yöntem ve yaklaşımların şekillenmesinde etkili olmaktadır. Yeni nesil ile bir önceki neslin gözünü açtığı dünya aynı değildir. Her yıl, her ay, hatta her gün yeni olgu ve kavramlarla tanışmaktayız. Dolayısıyla bilgi ihtiyaçlarımız da boyut değiştirmektedir. Buna bağlı olarak genel eğitim ve sanat eğitimi yapısı da değişmektedir. Sanat eğitimi alanında etkili ve yönlendirici bir diğer güç de, sanat eğitimi birlikleri ve organizasyonlarıdır. ABD ve Avrupa kaynaklı olan bu yapılar etkinlikleri ile sanat eğitimi alanında güçlü gelişmelere sebep olmaktadır. Ayrıca farklı bilim alanları arasındaki etkileşime dayanan yöntem ve yaklaşımlar da günümüz sanat eğitiminde çokça kullanılmaktadır. Genele etki eden sanat eğitimi yaklaşımlarının yanı sıra farklı kültürlerde uygulanan bireysel yöntemler de yeni bakış açıları kazanma noktasında bize ışık tutacaktır. Araştırmamızda, geniş kitleleri etkileyen sanat eğitimi yöntem ve yaklaşımlarının yanı sıra, sadece belli eğitim kurumları veya belli bölgelerde uygulanan bireysel yaklaşımlara da yer verilmiştir.
Eğitim örgütlerinde değişim yorgunluğu, eğitim politikaları bağlamında moral yitimi ve iş performansı arasındaki ilişki

Mevcut araştırmada öğretmenlerin algıladıkları iş performansı, değişim yorgunluğu ve eğitim politikaları bağlamında moral yitimi düzeyleri ve ilgili değişkenlerin aralarındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Ayrıca öğretmen algılarının cinsiyet, görev yapılan okul düzeyi, kıdem, görev yeri, öğrenim düzeyi, medeni hal ve mezun olunan fakülte gibi demografik değişkenler açısından farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Bu amaç doğrultusunda ilişkisel tarama yönteminden yararlanılmıştır. Betimsel istatistikler kapsamında aritmetik ortalama ve standart sapma değerleri hesaplanmıştır. Veri dağılımının normalliği sınanarak parametrik ve non-parametrik testlerden uygun olanlar kullanılmış; demografik değişkenlere ilişkin karşılaştırmalarda etki büyüklükleri hesaplanmıştır. Veri toplamak amacıyla araştırma kapsamında geliştirilen 'Öğretmen İş Performansı Ölçeği', 'Değişim Yorgunluğu Ölçeği' ve Türk kültürüne uyarlanan 'Eğitim Politikaları Bağlamında Öğretmen Moral Yitimi Ölçeği ' kullanılmıştır. Araştırma 2018- 2019 öğretim yılında Sakarya ili genelinde yürütülmüş ve evrenin tamamına ulaşılması hedeflenmiştir. Çevrimiçi olarak il genelinde bütün ilk, orta ve lise düzeyindeki kamu okullarına gönderilen link yoluyla 1935 öğretmen araştırmaya katılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular öğretmenlerin iş performansına ilişkin algılarının ölçek genelinde, görev performansı ve uyumsal performans boyutlarında 'her zaman' bağlamsal performans boyutunda 'sık sık'; değişim yorgunluğu ölçeğinde 'katılıyorum'; öğretmen moral yitimi ölçeği geneli ve boyutlarında ise 'kararsızım' düzeyinde gerçekleştiğini göstermektedir. Ayrıca öğretmen algıları arasında bazı demografik değişkenler açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar olduğu belirlenmiştir. Öte yandan araştırmada ele alınan değişkenler arasında pozitif ve negatif yönlü düşük, orta ve yüksek düzeyde istatistiksel olarak anlamlı ilişkiler olduğu saptanmıştır. Son olarak yordama düzeyleri düşük olmakla birlikte değişim yorgunluğu ve moral yitimi değişkenlerinin öğretmen iş performansının anlamlı birer yordayıcısı olduğu; ayrıca değişim yorgunluğunun öğretmen moral yitimini anlamlı bir biçimde yordadığı belirlenmiştir. Elde edilen bulgulardan yola çıkarak politika yapıcılara ve eğitim yöneticilerine yönelik bir takım öneriler getirilmiştir.
Repertuar çizelge tekniği ve limit konusuna uygulanması

Bu çalışmada öğrencilerin konu ile ilgili bilişsel seviyelerini, yapılarını ve çelişen düşüncelerini ortaya çıkarmak için kullanılan repertuar çizelge tekniği, ayrıntılı bir şekilde incelenmiş ve repertuar çizelge tekniği, matematikteki limit konusunda uygulanmıştır. Bu amaçla repertuar çizelge tekniği ile ilgili değişik kaynaklar taranmış ve bu teknik değişik yönleriyle tanıtılmıştır. Uygulama için ise Gazi Üniversitesi Matematik Eğitimi Anabilim dalı 1. sınıf öğrencilerinden, yapılan bir teste ve vize sınavı sonuçlarına göre 5 öğrenci seçilmiş ve bu 5 öğrenciden 4'ü ile 4 oturumdan oluşan bir çalışma yapılmıştır. İlk ve son oturumlarda, mülakat yöntemi ile öğrencilerin repertuar çizelgeleri çıkarılmıştır. Ara oturumlarda ise öğrencilerin limiti anlayışlarını etkilemek ve değiştirmek için tedavi amaçlı dersler yapılmıştır. Bu çalışma ile hem öğrencilerin konu imajları ortaya çıkarılmaya çalışılmış, hem de bu konu imajı değiştirilmeye çalışılmıştır. Bu şekilde repertuar çizelge tekniği kullanılarak öğrencilerin konu imajlarındaki değişimin gerçekleşip gerçekleşmediğine bakılmış ve sonuçta son oturumda çıkarılan repertuar çizelgeleri konu imajındaki değişikliğin gerçekleştiğini göstermiştir. Çizelge analizinin sonuçlarının ve öğrencilerin konu ile ilgili sahip olduğu yapı ilişkilerinin gösterilmesinde hükümlendirmesel bakıştan yararlanılmıştır. Araştırmanın sonunda repertuar çizelge metodolojisinin, eğitimde kullanıldığında öğrencilerin konu imajlarını, bilişsel seviyelerini, yapılarını ve çelişen düşüncelerini ortaya çıkarmada başarılı olduğu, ayrıca konunun kritik yönlerinin belirlenmesinde oldukça faydalı olduğu görülmüştür. Buna göre repertuar çizelge tekniği; bize öğrencinin anlaması ve konunun kritik yönleri ile ilgili ayrıntılı bir bilgi vererek, öğrencilerin zihinlerinde oluşan formal olmayan tanımların öğrenciyi yanlış yönlendirmesine ve bunun formal tanımın yanlış öğrenimine yol açmasına engel olmaktadır.
Halide Nusret Zorlutuna ve İsmet Kür'ün eserlerinde eğitim evreninin karşılaştırmalı olarak incelenmesi

Eğitim ve edebiyat, kelime anlamları başta olmak üzere birçok ortak noktayı bünyelerinde barındırır. Bu iki kavramın tarih boyunca birbirlerini nasıl dönüştürdüğü ve etkilediği bilimsel araştırmalara da konu olmuştur. Her ne kadar çoğu edebi eserin amacı doğrudan 'bilgi vermek' değilse de hayattan beslenen her sanat yapıtı gibi edebi metinler de yazıldıkları veya konu edindikleri dönemlerin sosyal şartlarına dolayısıyla eğitim manzaralarına ayna tutarlar. Bu özellikleri, edebi eserleri eğitim araştırmaları için bir kaynak haline getirir. Edebi eserlerin eğitim bilimleri araştırmalarına dayanak ve kaynak oluşturması bilgisinden hareketle yapılan bu çalışmanın amacı aynı aile ortamında yetişmiş iki kardeş, yazar, şair ve öğretmen olan Halide Nusret Zorlutuna ile İsmet Kür'ün eserlerinin eğitsel bulgular açısından karşılaştırmalı olarak incelenmesi; bu karşılaştırmaların sonucunda her iki yazarın eğitsel bakış açılarındaki benzerlik ve farklılıkların tespit edilip yorumlanmasıdır. Bu yorumların, yazarlar aracılığıyla dönemlerinin eğitsel şartlarını yansıtma özelliğine sahip olduğu düşünülmüştür. Çalışma nitel araştırma olarak desenlenmiştir. Bu kapsamda Halide Nusret Zorlutuna ve İsmet Kür'ün tüm eserleri araştırma evreni olarak seçilmiş, örneklem ise bu iki yazarın basılı eserleriyle sınırlandırılmıştır. Veriler, doküman inceleme tekniği ile taranmış, elde edilen bulgular çeşitli alt başlıklara göre kategorilendirilmiştir. Her bir alt başlıkta yazarların konu ile ilgili fikirlerine, ardından konu ile ilgili kurgusal eserleri ve şiirlerindeki değinmelere yer verilmiş; gerekli bölümlerde eserlerden doğrudan alıntılar yapılmıştır. Son olarak sanatçıların konu ile ilgili bakış açılarındaki benzerlikler ve farklılıklar ortaya konarak çalışmanın amacına yönelik çıkarımlarda bulunulmuştur.
Hareket tabanlı öğrenme materyalinin tasarımı uygulanması ve değerlendirilmesi

Bu araştırmada, okul öncesi eğitime devam eden çocuklara yönelik, bilgisayar destekli hareket tabanlı öğrenme materyali geliştirilmiştir. Araştırmada geliştirilen materyalin tasarım, geliştirme ve değerlendirme süreçlerine değinilerek, materyalin öğrenci motivasyonuna olan etkilerinin belirlenmesi ve materyal hakkında öğretmen görüşlerinin alınması amaçlanmıştır. Araştırmanın katılımcılarını 2011- 2012 eğitim-öğretim yılı içerisinde Ordu ili Altınfındık ilköğretim okulunda anasınıfına devam eden 5-6 yaş grubu 18 çocuk oluşturmaktadır. Araştırma HTÖM'ün uygulanacağı 6 haftalık bir süreçte yürütülen özel durum çalışmalarıyla test edilmiştir. Araştırma öncesinde okul öncesinde yaşanan problem ve ihtiyaçları belirleyebilmek amacıyla, öğretmenler ile anket çalışmaları yürütülmüştür. HTÖM'ün öğrenciler üzerindeki etkisini derinlemesine gözleyebilmek için öğrenciler haftalık seanslarda takip edilmiştir. Bu süreçlerde tüm deneyimler kayıt altına alınmıştır. Ayrıca HTÖM hakkında, uygulama sınıfı öğretmeni ve okul öncesi öğretmenleri ile yapılandırılmamış ve yarı yapılandırılmış görüşmeler yürütülmüştür. Bu farklı kaynaklardan elde edilen veriler bir araya getirilerek yorumlanmıştır. Yapılan tüm bu çalışmalar göstermiştir ki; HTÖM öğrenci motivasyonunu arttırmaktadır ve HTÖM hakkında öğretmen görüşleri olumlu yöndedir.
Osmanlı yüksek din eğitimi anlayışının değişimi

Araştırmanın temel konusu, Osmanlı Devleti'nin XIX. ve XX. yüzyıllarında medrese eğitim sisteminden yeni bir yüksek eğitime geçiş sürecinde yüksek din eğitimi anlayışında yaşanan değişimdir. Döneme ilişkin değişimin tespit edilmesi ile günümüzdeki ilahiyat fakültelerinin ilk örnekleri sayılan kurumların eğitim anlayışını ayrıntılı bir şekilde çözümleyebilmek ve medrese eğitim anlayışında verilen yüksek din eğitiminden hangi açıdan farklılaştığını ortaya çıkarmak hedeflenmektedir. Osmanlı Devleti'nde XIX. ve XX. yüzyılda yaşanan değişimden devlet teşkilatının birçok alanı gibi eğitim alanı da etkilenmiştir. XIX. yüzyıla kadar devletin hukuki, idari, dini ve eğitim alanında görev yapan üst düzey idarecilerini oluşturan insan kaynağı medreselerden yetişmiştir. Medreselerde eğitim devam ederken devletin yenilendiği dönemde yaşanan çok boyutlu değişim, yeni eğitim ihtiyacını ortaya çıkarmıştır. Süreç içinde medrese tahsili yapanların görevlendirildikleri alanlara yönelik açılan yeni okulların müfredatının belirlenmesinde; idareci, hoca ve öğrenci kaynağının teşekkülünde medrese eğitim sistemi belirleyici olmuştur. Ayrıca Batı'daki örnekleri de dikkate alınarak Darülfünun bu dönemde açılmıştır. Bu çerçevede XIX. yüzyıl boyunca oluşan yeni eğitim anlayışı, XX. yüzyılda açılan yüksek din eğitimi kurumlarını ve bu dönemdeki medreseleri etkilemiştir. Araştırmada incelenen eğitim kurumlarına yönelik tarihi bilgi vermenin ötesinde, konuya değişim eksenli yaklaşarak, yüksek din eğitimi anlayışının geçirdiği aşamalar izah edilmeye çalışılmıştır. Araştırma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Osmanlı Devleti'nde son dönemde yaşanan çok yönlü değişim ele alınmıştır. İkinci bölümde XIX. yüzyılda oluşan yeni eğitim anlayışında yüksek din eğitimi müfredatının aldığı şekil üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde XX. yüzyılda kurulan yüksek din eğitimi kurumları ve bunlara ait müfredatların oluşum süreçleri takip edilmiştir. Son bölümde ise Osmanlı yüksek din eğitimi anlayışının değişimi incelenmiştir.
Kayseri'de öğrencilerin ilköğretimden ortaöğretime geçişinde sosyo-ekonomik faktörlerin etkisi

KAYSERİ'DE İLKÖĞRETİMDEN ORTAÖĞRETİME GEÇİŞTE SOSYOEKONOMİK FAKTÖRLERİN ETKİSİ Bu araştırma, Kayseri İli'nde ilköğretimden ortaöğretime geçişte sosyo-ekonomik faktörlerin etkisini ortaya çıkarmak amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evrenini, Kayseri İli Kocasinan ve Melikgazi merkez ilçelerinde bulunan ilköğretim sekizinci sınıf ve ortaöğretim birinci sınıf öğrencileri oluşturmuştur. İlköğretim sekizinci sınıflardan 491 öğrenci ile ortaöğretim birinci sınıflardan 1302 öğrenci örneklem grubunu oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama amacıyla iki ayrı anket uygulanmıştır. Çoktan seçmeli ve açık uçlu sorulardan oluşan anketlerin her biri 46 maddeden oluşmaktadır. Anketlerden elde edilen verilerin analizinde SPSS paket programı kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda, sosyo-ekonomik bakımdan yüksek düzeyde olan ilköğretim sekizinci sınıf öğrencilerinin fen liselerine, anadolu liselerine ve özel liselere yöneldikleri, sosyo-ekonomik yönden düşük düzeyde olan ilköğretim sekizinci sınıf öğrencilerinin ise genel liselere, anadolu meslek liselerine ve mesleki teknik liselere yöneldikleri görülmüştür. Ortaöğretim birinci sınıfa devam eden öğrencilerden fen liselerine, anadolu liselerine ve özel liselere gidenlerin sosyo-ekonomik düzeylerinin, genel liselere, anadolu meslek liselerine ve mesleki teknik liselere gidenlerin sosyo-ekonomik düzeylerinden yüksek olduğu ortaya çıkmıştır. Elde edilen bulgular sonucunda, anne babanın tahsil durumunun, anne babanın mesleklerinin, ailenin gelir düzeyinin, ailenin çocuklarına sundukları imkanların, öğrencinin cinsiyetinin, kardeş sayısının ve kardeşlerin okudukları ortaöğretim okul türlerinin öğrencinin ortaöğretime geçişinde etkili olduğu görülmüştür.
Amerikan kolejleri ve bu kolejlerin Türk toplum yapısına sosyo-kültürel etkileri

Bu araştırma, Türkiye'de faaliyet gösteren Amerikan kolejlerinin ortaya çıkış gerekçelerini, eğitim-öğretim faaliyetlerinin genel özellikleri ile Amerikan kolejlerinin Türk toplum yapısına sosyo-kültürel etkilerini tespit etmeyi amaçlamaktadır. Alan araştırması modeline dayalı olarak gerçekleştirilen araştırma kapsamında, verilerin toplanmasında belgelerden yararlanma ya da doküman incelemesi kullanılmıştır. Araştırmanın problemine çözüm bulmak amacıyla American Board of Commissioner for Foreign Mission Arşivi, American Board Heyeti Arşivi, Başbakanlık Osmanlı Arşivi ve MEB Talim Terbiye Kurulu Arşivinde bulunan belgelerden faydalanılmıştır. Ayrıca konuyla ilgili yerli ve yabancı kaynaklar ile Amerikan okullarını kuran ya da bu okullarda faaliyet göstermiş olan kişilerin yayınlanmış araştırma ve anıları da araştırma kapsamında kullanılmıştır. Belgelerden ve dokümanlardan toplanan veriler değerlendirilmiş ve araştırmanın amaçları doğrultusunda çözümlenmiş ve anlamlandırılmıştır. Araştırma sonucunda, Türkiye'deki Amerikan kolejlerinin neredeyse tamamının Amerikan Board tarafından kurulmuş ve idare edilmiş olduğu ve bu kolejlerin öğrenci profillerinin özellikle Cumhuriyet öncesi dönemde bulunduğu bölgeye göre genellikle Rumlardan ya da Ermenilerden oluştuğu görülmüştür. Bu kolejlerin öğretim programlarında Osmanlı Devleti bünyesinde yaşayan gayrimüslimlerin dillerinin öğretimine de büyük önem verilmiş ve bunlara ait milli bir literatür oluşturmaya çalışılmış; bu çalışmalar, Amerikalı misyonerlerin basın yayın faaliyetleriyle desteklenmiştir. Öte yandan Amerikalı misyonerler ve bunların kurmuş oldukları kolejlerin çalışmaları, Türk toplumunda çeşitli maddi ve manevi kültürel unsurların da değişiminde etkili olmuştur.
Değerler eğitiminde bir model olarak ahilik

Bu çalışmanın amacı, her yönüyle üstün niteliklere sahip bireylerin yetiştirilmesinde başarılı bir modeli ortaya koyan, tarihi süreci içerisinde faaliyetleri ve ürünleri ile bunu ispat etmiş olan Ahilik Teşkilatı'nın uygulamaları yardımıyla oluşturduğu değerler eğitimi modelinin çerçevesini çizerek; günümüz şartlarına uyarlanmış, Türk toplumuna özgü bir değerler eğitimi modelinin kurgulanmasına katkı sunmaktır. Çalışma, nitel araştırma yöntemlerinden 'doküman analizi' tekniği kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırma kapsamında, Ahilik konusu ile ilgili alanyazında yer alan bilimsel nitelikli eserler, tezler, araştırma raporları, sempozyum ve kongre bildirileri türündeki çalışmalar, araştırmanın amaçları doğrultusunda incelenerek analiz edilmiştir. Bu bağlamda, Ahilik Teşkilatı'nın yansıttığı değerler eğitimi modeli, bir eğitim modeli bileşenleri bakımından ortaya konulmuştur. Ahilik sisteminde uygulanan eğitim, belirli bir noktada tamamlanan bir anlayış yerine, modern eğitim sistemlerinde hayat boyu öğrenme olarak bilinen yaklaşıma benzer şekilde, ömür boyu süren bir faaliyet olarak icra edilmiştir. Ahilik Teşkilatı; insanı, en yüce ve benzersiz bir varlık olarak kabul edip, yalnızca mesleki bilgi boyutunu önceleyen tekdüze bir eğitim anlayışını yeterli görmemiş; ahlaki, dini ve toplumsal bilgileri de kazandırmayı amaçlayan çok boyutlu bir eğitim modelini uygulamıştır. Ahilik Teşkilatı, bireylerin eğitiminde, günümüz değerler eğitimi yaklaşımlarına benzerlik gösteren, tümevarım, gözlem ve model alma yoluyla öğrenme, sohbet ile eğitim, örnek olma ve soru-cevap tekniği gibi yöntemleri etkili biçimde kullanarak, değerlerin muhatapları tarafından benimsenip davranışa dönüştürülmesi sürecini başarıyla uygulamıştır. Ayrıca Ahilerin, bu uygulamalar ve etkili yöntemler sayesinde toplumların değerler eğitimi yoluyla sahip olmayı hedeflediği 'model insan' tipini yetiştirmeyi başardıkları araştırma sonucunda görülmüştür.