turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bilateral problems in Turkish-Greek relations and their effects on the relations between Turkey and European Union

Bu çalışma, Türk-Yunan ilişkilerindeki ikili sorunları ve bunların Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne üyelik sürecindeki etkilerini araştırmaktadır. Bu çerçevede Avrupalılaşma kavramı, Türk-Yunan ilişkilerinin, Türkiye-AB ilişkilerine dönüşümünü açıklamak için analitik bir araç olarak kullanılmaktadır. Kısaca ulusal ve AB düzeyindeki dış politika ile ilgilenen bu çalışma, bir AB üye ülkesi olan Yunanistan'ın Türkiye'nin adaylık statüsüne etkisini, özellikle Yunan dış politikasının kendi çıkarları ve önceliklerini AB düzeyine 'upload' etme becerisine atıfta bulunarak incelemektedir. Bu nedenle, genel olarak siyasi ve hukuki çerçevelerden kaynaklanan ihtilaflı konular, çatışmalar ve krizlerle tasvir edilen Türk-Yunan ilişkileri, bu tezin konusu olan AB üye ülkelerinden birinin bir aday ülkenin katılım sürecini nasıl etkilediğine iyi bir örnek sağlamaktadır.
Sürdürülebilir ekonomik büyüme bağlamında yenilenebilir enerji kaynakları: Avrupa Birliği ve Türkiye örneği üzerine bir değerlendirme

Enerji, hayatın vazgeçilmez unsurlarından birisidir. İnsanlık, tarih boyunca her zaman enerjiye bağımlı olmuş, hatta yerleşim alanlarını dahi enerji kaynaklarına yakın bölgelere kurmuşlardır. Ancak, günümüzde yüzyıllardır süregelen ve insanlığın kullanımına sunulan enerji kaynakları, gerek bilinçsiz kullanım ve gerekse de hızla artan dünya nüfusu nedeniyle talebi karşılamakta yetersiz kalmaktadır. Bu bağlamda, yenilenebilir enerji kaynakları önem kazanmaktadır. Geleneksel enerji kaynaklarından yenilenebilir enerji kaynaklarına yönelim, hem çevresel etki bağlamında tercih edilmekte hem de ülkelerin ekonomik büyüme performanslarının sürdürülebilirliğini sağlamaktadır. Fosil kaynaklarda dışa bağımlı olan ülkeler muhtemel fiyat artışları durumunda yüksek enflasyon baskısı altında kalmakta ve bu da, ekonomik istikrarı bozmaktadır. Bu tezde, yenilenebilir enerji kaynakları kullanımının ekonomik büyümenin sürdürülebilirliğine katkısı Avrupa Birliği ve Türkiye ekseninde ele alınmaktadır.
Avrupa Birliğinin 95/46 Sayılı Veri Koruma Yönergesi ışığında kişisel verilerin korunması

Günümüzde kişisel verilerin, özellikle bilişim sistemleri vasıtasıyla çok büyük miktarlarda ve çok kısa sürelerde işlenmesi suretiyle ticaret, bankacılık, sağlık, eğitim, kamu düzeni ve güvenliği gibi hayatın hemen her alanında vatandaşlara aynı anda ve milyonlara ulaşabilecek şekilde çok çeşitli hizmetlerin verilmesi mümkün hale gelmiştir. Bununla birlikte kişisel verilerin kamu ve özel sektörde yaygın olarak işlenmesi ve transfer imkanlarının artması neticesinde kişi haklarının ihlali riski her zamankinden daha fazla hale gelmiştir. Tüm bu gelişmelere cevap olarak önce Avrupa Konseyi daha sonra Avrupa Birliğinin öncülüğünde çeşitli düzenlemeler yürürlüğe konulmuş ve bu kurumlara üye ülkelerde ortak bir veri koruma seviyesi oluşturulmaya çalışılmıştır. Bu çalışmada kişisel verilerin korunması kavramı ve bu kavramın özel hayatın gizliliği içerisindeki yeri ve kişisel verilerin korunmasının tarihsel gelişimine değinildikten sonra Avrupa Birliğinin konuyla ilgili yönergeleri incelenmektedir. Son olarak, ülkemizde verilerin korunmasına ilişkin mevzuat ele alınmaktadır. Ülkemizde de vatandaşların temel hak ve özgürlüklerinin korunması ve geliştirilmesi bakımından çağdaş standartlarda bir veri koruma sisteminin oluşturulması; bu anlamda kişisel verilerin işlenmesinin temel ilkelerinin, vatandaşların kendi verileri hakkında bilgilendirilme ve bilgi edinme haklarının ile kişisel verilerin hukuka uygun olarak işlenmesi için gerekli denetim mekanizmalarının oluşturulması gerekmektedir. Bu itibarla kişisel verilerin korunması hakkının spesifik bir temel hak olarak Anayasa'da yerini alması, ve bu amaçla hazırlanan kanun tasarısının bir an evvel yasalaşmasının kişisel verilerin korunmasının anayasal güvence altına alınması bakımından büyük faydaları olacaktır.
Avrupa Birliği'nin İran nükleer krizine yaklaşımı: Amerika Birleşik Devletleri ile karşılaştırmalı bir analiz

İran'ın nükleer programı, uluslararası alanda tartışmalara neden olmuştur. Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri İran'ın nükleer programının nükleer silah üretmeye yönelik olduğundan şüphelenmektedirler. Şüphelerini ortadan kaldırmak için ise İran'ın nükleer teknolojiye erişimini engellemeye çalışmaktadırlar. İran bu engellemelere rağmen nükleer programını ilerletmiştir. İran yetkilileri, diğer devletler gibi nükleer teknolojiden barışçıl olarak yararlanma hakkına sahip olduklarını çeşitli platformlarda dile getirmişlerdir. AB, İran nükleer krizi çözüm sürecinde aktif olarak yer almıştır. Birlik, İran'ın nükleer programına kuşkuyla yaklaşmış ve İran'ı nükleer programdan vazgeçirmenin yollarını aramıştır. AB, İran nükleer krizinde diplomasi aracına ağırlık vermiştir. Bu kapsamda, İran ile çok sayıda görüşmeler yapılmıştır. Fakat görüşmeler tıkanma noktasına geldiğinde, İran dosyası Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'ne gönderilerek krizde farklı bir evreye geçilmiştir. Bu dönemde de AB, diplomasi aracını etkili bir şekilde kullanmıştır. ABD ve İran ilişkileri İran'da İslam devrimi gerçekleşmeden önce iyi boyuttaydı. İslam devrimiyle beraber bu iki devletin ilişkileri bozulmuştur. ABD ve İran birbirlerine güvenmemeye başlamışlardır. İran nükleer krizinde de ABD, İran'ın nükleer silah üretme amacında olduğunu ileri sürmüş ve askeri gücün kullanılması gerektiği savunmuştur. Sosyal inşacı yaklaşım aracılığıyla AB ve ABD'nin İran nükleer krizine yönelik tutumları yorumlanabilmektedir. Sosyal inşacı yaklaşım, aktörlerin kimlikleri temelinde dış dünyayı algıladıklarını ve araçlarını buna göre belirlediklerini ileri sürmüştür. AB ve ABD'de sahip oldukları kimlikleri temelinde krize birbirlerinden farklı yaklaşımlar getirmişlerdir.
Medya iletileri perspektifinden Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne giriş süreci ile X, Y, Z, kuşaklarının birliğe bakış açılarının ve tutumlarının değerlendirilmesi

Avrupa Birliği, Türkiye için 31 Temmuz 1959 yılında başlayan ve hala devam etmekte olan bir tam üyelik sürecini kapsamaktadır. Avrupa Kömür Çelik Topluluğu'nun Avrupa Birliği oluş sürecine kadar birçok değişiklik yaşayan birlik, Türkiye ile sürekli inişli çıkışlı bir ilişki içerisinde olmuştur. Kitle iletişim araçları için de çok önemli bir yere sahip olan AB, her zaman gündemde olan bir konu olma özelliğindedir. Bu çalışma ile bilgi verme, yönlendirme, kamuoyu oluşturma gibi görevleri olan kitle iletişim araçlarının kullanımı baz alınarak AB sürecindeki etkisi ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Söz konusu çalışma, X, Y, Z kuşaklarının Avrupa Birliği'ne yönelik algılarını ve bu çerçevede kitle iletişim araçlarının etkisini ortaya çıkarmaya yönelik gerçekleştirilen bir çalışma niteliğindedir. AB sürecinin kuşaklara göre ayrılarak incelenmesinin nedeni ise, Türkiye - Avrupa Birliği arasında yaşanan gelişmeler ve medyanın gündem oluşturma açısından AB sürecindeki gelişimine farklı kuşakları temsil eden bireylerin verdiği önemin ortaya çıkarılmasıdır. Bu bağlamda hem kitle iletişim araçlarının AB üzerinde etkisi, hem de kuşaklar arasındaki AB sürecine ilişkin farklı düşünce yapılarının ortaya çıkarılması adına anket yöntemi kullanılmıştır. AB süreci hakkında tüm gelişmelere tanık olan, kitle iletişim araçlarının bu kadar gelişmişlik göstermediği zamana denk gelen X kuşağının AB hakkındaki düşünceleri; geleneksel medya ile teknolojik gelişmelere geçiş evresine denk gelen Y kuşağı; teknolojinin içine doğmuş, her türlü bilgiye en hızlı şekilde ulaşabilme kısmında şanslı olan Z kuşağının AB hakkındaki bilgi, doğruluk ve düşünce yönleri üzerine değerlendirmelerde bulunulmuştur. Yapılan anket çalışması ile medyanın verdiği iletilerin kuşaklara göre farklı yorumlandığı ortaya çıkmıştır. Çünkü her birey yaşadığı kuşağın şartlarına göre belli bir düşünce ve davranış yapısına sahip olmasından dolayı farklı yorumlanmaktadır. Gündem belirleme ve bu bağlamda kamuoyu oluşturma sürecinde önemli bir yeri olan kitle iletişim araçları, bireylerin bakış açılarını değiştirebilmektedir.
Kimi Avrupa ülkelerindeki küçükbaş hayvan ıslah organizasyonları

Küçükbaş hayvan yetiştiriciliğinde, kaliteli ve yüksek verim alabilmek için etkin küçükbaş hayvan ıslahı organizasyonu zorunlu kılar. Bu amaç, Ziraat Fakülteleri, özel sektör, Tarım Bakanlığı, yetiştirici ve yetiştirici birlikleri gibi kurumların, üretimden pazarlamaya kadar süren bir dizi etkinlikte işbirliği içinde çalışması ile gerçekleşebilir. Sözü edilen kurumlar arasında olan iletişim ve eşgüdümün uyum içinde sürdürülmesi için organizasyonlara gereksinme vardır. Küçükbaş hayvan yetiştiriciliğinde, ıslah programını yürütmek üzere örgütlenmiş kurumların önemli rolleri vardır. Amaçlanan ıslah programları, populasyon genetiği esaslarına göre planlanan, çeşitli biyoteknoloji ve bilgi işlem teknolojilerini kapsamaktadır. Ülkemizde, ulusal ve bölgesel bazda uygulanacak bu ıslah programlarının etkili olabilmeleri için, kurumlar arası teknik ve ekonomik yapılanmanın gerçekleştirilmesi için de organizasyonlara gereksinme vardır. Sonuç olarak, kimi Avrupa Birliği ülkelerindeki başarılı küçükbaş hayvan ıslahı organizasyonlarından model olarak ülkemizde uygulanabilir olanlarının seçilmesi, ulusal tarıma önemli katkılar sağlayacaktır. Aynı zamanda bu seçimin ülkemiz koşullarına adaptasyonun sağlanması, tarımımızda önemli bir yere sahip olan küçükbaş hayvan yetiştiriciliğinin de iyi bir ıslah organizasyonuna kavuşmasına katkıda bulunacaktır.
The concept of European citizenship and its evolution

Avrupa Birliği'nin gelişim sürecinin başında yapılan uygulamalarda, bireyler yalnızca ekonomiye sağladıkları katkılar çerçevesinde düşünülmüşlerdir. Ancak, Avrupa'daki siyasi birliğin Avrupa halklarının aktif katılımı olmadan gerçekleşemeyeceğinin fark edilmesiyle birlikte, 'Avrupa halkları arasında daha yakın bir Birlik kurulması' amacıyla yeni politikaların uygulanması gündeme gelmiştir. Demokratik ve dengeli bir Avrupa kurabilmek için AB Kurumlarının olduğu kadar Birlik vatandaşlarının da sürece doğrudan katılımı gereklidir. Bu bağlamda, Avrupa vatandaşlığının geleceğinin AB bütünleşme sürecine bağlı olduğunu söylemek yanlış olmaz. Bu nedenle, AB vatandaşlığı kavramı 1970'lerde başlayan serüvenini, özellikle Avrupa Birliği Adalet Divanı'nın önemli içtihatlarıyla günümüzde de gelişerek sürdürmektedir.
Avrupa Birliği ilkeleri çerçevesinde spor federasyonlarında iyi yönetişimin uygulanabilirliği

Bu araştırmada, Avrupa Birliği tarafından katılım, şeffaflık, hesap verebilirlik, temsilde adalet ve hukukun üstünlüğü olarak belirlenen iyi yönetişim ilkelerinin, Türkiye'deki spor federasyonlarındaki mevcut uygulamalar, prensip ve politikalardaki uygulanabilirliğinin, Federasyon Başkanları ile görüşülerek tespiti amaçlanmıştır. Tematik derleme deseninin kullanıldığı çalışmada literatüre dayalı Detaylı Kaynak Taraması metodundan faydalanılmıştır. Araştırma kapsamında ayrıca iyi yönetişimin yaygınlaştırılmasına yönelik AB komisyon ve parlamento kararları ve AB finansörlüğü ile desteklenen projeler incelenmiştir. Araştırma verilerinin elde edilmesinde nitel araştırma yöntemlerinden görüşme tekniği kullanılmıştır. Araştırma verileri 14 Federasyon Başkanına uygulanan 'Avrupa Birliği İlkeleri Çerçevesinde Spor Federasyonlarında İyi Yönetişimin Uygulanabilirliği'görüşme formu ile elde edilmiştir. Elde edilen verilere uygulanan içerik analizi sonucu ortaya çıkan bulgular göstermiştir ki; federasyonların sporun tüm paydaşlarını yönetim süreçlerine dahil ederek katılımı arttırıcı çalışmalar yapması ve aynı zamanda karar alma pozisyonlarında tam bir cinsiyet dengesi sağlaması gerektiği, milli takım oyuncu seçmelerinin objektif kriterlerle yapılmasının önemi, bütçe aktarımlarının gerçekçi olmadığı, yönetimde şeffaflığın yerleşmesi için yapılması gereken çalışmalar olduğu tespit edilmiştir. Bu durumda, Türkiye'nin devam eden Avrupa Birliği üyelik süreci açısından ve Türkiye'deki spor federasyonlarının çatı örgüt olarak Avrupa'daki birliklere bağlı olmasından dolayı hem kamu yönetimi hem de spor yönetiminde iyi yönetişim ilkelerinin Türkiye'de uygulamaya geçirilmesi uzun bir süredir Avrupa'nın gündeminde olan sporda iyi yönetişim uygulamalarının ve belirlediği iyi yönetişim ilkelerinin Türkiye'deki spor yapılanmasına adapte edilmesi, Türk sporunun geleceği açısından önem arz etmektedir.
Sigorta işletmelerinde mali tabloların hazırlanması ve Avrupa Birliği'ne uyum

tarihinde Avrupa Birliği'ne tam üyelik başvurusunda bulunmuş ve 1 Ocak 1996'da AB ile gümrük birliği sağlanmıştır. Bu nedenle Türkiye'deki sigortacılık sektörünün AB'ne uyum zorunluluğu ortaya çıkmıştır. 19 Aralık 1991'de AB Konseyince Sigorta İşletmelerinin Mali Tabloları ve Düzenleme Kurallarına ait bir direktif kabul edilmiştir. Böylece Avrupa Birliği'nde mali tablolar 15 üye ülkede uyumlaştırılmıştır. Bu direktifte, AB üyesi ülkelerde karşılaştırabilirliği sağlamak için, mali tablolar ve kapsamı konsolide mali tabloları da içerecek şekilde düzenlenmiş, bilanço ve gelir tablosu şekilleri verilmiştir. Bunlara ilaveten direktifte mali tablo kalemlerini değerleme kuralları ve bu tabloların dipnotlarını içerikleri belirtilmiştir. Türkiye'deki sigorta işletmelerinin mali tablolarının AB'ndeki bu düzenlemelere uyma zorunluğu ortaya çıkmıştır.
Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na göre meslek birlikleri

Eser sahiplerinin haklarını bireysel olarak uygulanabilir kılabilmeleri zor veya imkansız olduğundan fikri mülkiyet bu yönüyle birçok şekilde kullanılabilir. Eser kullanım ücretlerinin her kullanım için cüz'i miktarda olduğu durumda, eser sahipleri diğer hak sahipleri ile ekonomi yaparak telif ücretleri konusunda işbirliğine gitmedikçe, telif ücretlerini toplamakta ve hakkını ihlal edenleri yasaklamakta bir yarar görmeyecektir. Bu aşamada sorun, meslek birliklerinin oluşturulmasıyla çözümlenmektedir. Bu tez, meslek birliklerinin detaylı bir şekilde incelenmesiyle oluşmuş olup, uygulama sahasından örneklerle de zenginleştirilmiştir.
Rusya'nın enerji poitikasının Avrupa Birliği enerji güvenliğine etkisi

Bu çalışmada; Kyoto Protokolünün Avrupa Birliği tarafından imzalanmasının ardından çevreye zarar vermeyen enerji kaynaklarına yönelen ve bu doğrultuda çevreye en az zarar veren fosil yakıt olan doğal gaz tüketiminde meydana gelen artışla beraber Avrupa Birliğinin en büyük doğal gaz tedarikçisi Rusya'ya aşırı bağımlığının nasıl bir enerji güvenliği ile karşı karşıya olduğu incelenmektedir. Konunun genel çerçevesini çizmek adına birinci bölümde enerji tüketiminin tarihsel süreç içinde nasıl arttığına, genel olarak enerjinin hayatımızdaki yeri ve doğal gaz dışında kalan enerji çeşitleri üzerinde kısaca durulmakta; doğal gaz ayrıntılı bir şekilde tarihsel süreci ve özellikleri ile birlikte irdelenmekte; enerjinin ekonomik ve politik boyutu ele alınmakta ve enerji güvenliğinin ne anlama geldiği konusunda görüşlere yer verilmektedir. Bu bağlamda, Kyoto Protokolünün imzalanmasına giden süreç tarihsel bağlamda incelenmekte; tarihsel süreç incelenirken enerji-çevre bağlamında meydana gelen gelişmeler ele alınmaktadır. İkinci bölümde, Avrupa Birliği'nin enerji kaynaklarının kısıtlı oluşuna vurgu yapılıp; enerji konusunda dışa bağımlı olan Avrupa Birliği'nin uygulamaya çalıştığı enerji politikasının tarihsel gelişimi ve temel unsurları hakkında bilgiler yer almaktadır. Bu perspektifte doğal gazı Avrupa Birliği enerji güvenliğindeki yeri irdelenmiştir. Üçüncü bölümde, Rusya'nın enerji politikasında petrol yerine doğal gazın öne çıkarılması irdelenmekte olup, bu Rus doğal gazının en önemli alıcısı olan Avrupa Birliği ile enerji çerçevesinde ekonomik ilişkilere ve doğal gaz özelinde gelişen ilişkiler üzerinde durulmaktadır. Dördüncü bölüm de ise, doğal gaz özelinde Avrupa Birliği-Rusya ilişkilerinde Türkiye'nin konumu üzerinde durulacaktır.
Unity in diversity? Multiculturalism in the European Union and its impact on Turkish accession

Bu tez; İngiltere, Fransa ve Hollanda'nın çokkültürlülük deneyiminlerini, her birinin farklı kültürlerden oluşan toplumsal yapısıyla ilgili tutumunu Türkiye'nin Avrupa Birliği adaylığına yaklaşımıyla bağdaştırarak ele almaktadır. Tez, AB düzeyinde bir çokkültürlülük politikasının mevcut olmamasının Türkiye'nin AB'ye girme çabaları çerçevesindeki tutumlarda açık bir şekilde ortaya çıktığını ileri sürmektedir. Bu yönde bir AB politikasının eksikliği sebebiyle; İngiltere, Fransa ve Hollanda azınlık grupların topluma dahil edilmesiyle ilgili farklı yaklaşımlar sergilemişlerdir ve bu durum üye ülkelerin Türkiye'ye yönelik tutumunu etkilemektedir. Tez, çokkültürcü politikalar benimseyen ülkeler devlet düzeyinde Türkiye'nin kuvvetli destekçileri olurken, assimilasyoncu politika izleyen bir üye ülkenin Türkiye'nin güçlü aleyhtarı olduğunu ileri sürmektedir.
Türk bankacılık sisteminin Avrupa Birliği bankacılık sistemine uyumunun değerlendirilmesi

Bu çalışmayla, bugün gelinen noktada Türk bankacılık sektörünün Avrupa Birliği bankacılık sektörüne uyumunun değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, Avrupa Birliği bankacılık sektörünün bütünleşme süreci, ikinci bölümde Türk bankacılık sektörünün gelişimi değerlendirmeye alınmış, son bölümde ise Avrupa Birliği ve Türk bankacılık sektörü karşılaştırılarak, Türk bankacılık sektörüne yönelik öneriler getirilmiştir. Sonuç olarak, Türk bankacılık sektörünün büyük ölçüde Avrupa Birliği bankacılık sektörüne uyum sağladığı görülmektedir. Küresel kriz tecrübesinin başarıyla atlatılması, gerçekleştirilen yapısall reformların akabinde sağlanan tatminkar ilerleme ile yakalanan makroekonomik ve finansal istikrar arasındaki sıkı ilişkiyi uluslarararası boyutta da kanıtlamıştır.
Açıklanmış karşılaştırmalı üstünlükler kuramı ve Türkiye'nin rekabet gücü: AB ve OECD ülkeleri ile karşılaştırmalı bir analiz

Ticaretin giderek serbestleştiği, iletişimin hızlandığı, yenilik ve teknoloji gereksiniminin arttığı, sınırların kalktığı, ekonomik entegrasyonların yaygınlaştığı dünyada geleneksel dış ticaret teorileri karşılaştırmalı üstünlüklerin belirlenmesinde yetersiz hale gelmişlerdir. Ayrıca dış ticarette küreselleşmenin etkisiyle rekabet edebilirlik ve rekabet gücü kavramları ön plana çıkmıştır. Her düzeyde rekabet, tüm ekonomik birimler için önemli hale gelmiş ve rekabet edebilirlik iktisatçılar tarafından pek çok açıdan ele alınmıştır. Bu çerçevede ileri sürülen yeni dış ticaret teorilerinden biri de açıklanmış karşılaştırmalı üstünlükler teorisidir. AKÜ teorisi, çok sayıda ülke ve malın dış ticarete konu olduğu günümüz dünyasında karşılaştırmalı üstünlüklerin belirlenmesi ve ölçülmesini sağlayarak ülkelerin rekabet güçlerine ilişkin bilgi vermektedir. Teknolojik gelişmelerle beraber kolay ulaşılır hale gelen ve standartlaşan ekonomik verilerden yola çıkarak rekabet gücünü ölçen AKÜ yaklaşımı çerçevesinde çeşitli endeksler geliştirilmiştir. Bu endekslerden en önemlileri Bela Balassa (1965) ve Thomas L. Vollrath (1991) tarafından geliştirilen AKÜ endeksleridir. Bu çalışmada OECD ve AB ülkeleriyle birlikte Türkiye'nin karşılaştırmalı olarak dış ticaret performansları AKÜ endeksleri yardımıyla analiz edilmiştir. Foders'ın (1995) teknolojik ürün sınıflandırması temel alınarak Türkiye'nin AB ve OECD ülkeleri karşısındaki rekabet gücündeki değişimler 2000- 2014 yıllarını kapsayan dönem açısından değerlendirilmiştir. Çalışmada elde edilen bulgulara göre, Türkiye'nin düşük-teknolojili ürün grubunda göreli olarak karşılaştırmalı avantaja sahip olduğu saptanmıştır. Ayrıca, Türkiye'nin orta ve ileri-teknolojili ürün grubundaki rekabet gücünün artış eğiliminde olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Üye ülkelerden bazı örneklerle Avrupa Topluluğu'nda ve Türkiye'de sendikaların denetimine ilişkin düzenlemeler

Sendikaların denetimini genel olarak 'iç denetim' ve 'dış denetim' olmak üzere ikiye ayırarak incelemek mümkündür. Sendikaların kendi organları vasıtasıyla denetlenmeleri olarak ifade edilen iç denetim, sendikaların demokratik kuruluşlar olmasının doğal bir sonucudur. Buna karşılık, sendikaların kendi organları dışındaki organlar tarafından denetlenmesini öngören dış denetim ise ülkelerin ekonomik, sosyal ve siyasi koşullarının gerektirdiği bir zorunluluk olarak ortaya çıkmaktadır. Böyle olmakla birlikte dış denetim, sendikaların yönetim ve faaliyetlerinde serbest olmalarını öngören kollektif sendika özgürlüğünü sınırlandırabilir. Zira ILO'nun 87 ve 98 sayılı Sözleşmeleri de sendikalar üzerindeki dış denetimi, sendikaların iç işlerine müdahale olarak görmektedir. Avrupa Topluluğu düzenlemeleri arasında sendikaların denetimine ilişkin bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bununla birlikte Topluluk ülkelerinin hemen hepsinin ILO'nun sendikaların denetimine ilişkin sözleşmelerini onayladığı ve ILO'nun yönetimindeki etkinlikleri dikkate alınırsa, ILO düzenlemelerinin Topluluk tarafından yapılacak düzenlemelere standart oluşturacağı açıktır. Dolayısıyla, Türkiye'nin bu örgütlerle ilişkileri nedeniyle sendikaların denetimine ilişkin düzenlemeleri yaparken, belirtilen bu standartları göz önünde bulundurması gerekmektedir. Bu araştırmanın amacı, uluslararası normlar çerçevesinde, ülkemizdeki sendikaların denetimine ilişkin düzenlemeleri tarihsel gelişim süreci içinde inceleyerek, günümüz Türk Mevzuatı ile Avrupa Topluluğu düzenlemeleri arasında karşılaştırma yapmaktır.
Advantages and disadvantages of EU membership for Turkey

Muasır medeniyetler seviyesine uluşmak her zaman Türkiye Cumhuriyeti'nin yegane amacı olmuştur. Mustafa Kemal Atatürk'ün de belirttiği gibi Türkiye Cumhuriyeti daima gelişme ilerleme ve kendinden daha gelişmiş milletlerin seviyesine uluşmayı hedeflemektedir. Gelişmiş milletler bağımsızlığımızı kazanmak için savaştığımız batılı devletlerdir. Bu devletler günümüzde Avrupa Birliği çatısı altında yer almaktadırlar. Türkiye'nin ulaşmayı hedeflediği muasır medeniyet seviyesi Avrupa Birliği midir? Bu çalışmada Avrupa Birliği üyeliğinin Türkiye'ye olan faydalarından ve bununla beraber neden olabileceği kimi zararlardan bahsedilmiştir. Birinci bölümde Türkler ile Avrupa medeniyetleri arasındaki tarihsel bağdan, ilişkiden bahsedilmiş ve daha sonra Türkiye Cumhuriyeti'nin ile etapta Avrupa Topluluğu'nun daha sonra Avrupa Birliği'nin kurulması ile beraber gelişen diyalog ve ilişkiler incelenmiştir. Günümüze kadar Türkiye ile Avrupa Birliği ilişkilerinde gelinen seviye, inişler-çıkışlar kronolojik bir şekilde anlatılmıştır. İkinci bölümde Avrupa Birliği'ne üyeliğin Türkiye Cumuriyeti'ne katıcakları anlatılmıştır. Üyeliğin getireceği yenilikler siyasi, ekonomik, kültürel ve sosyal boyutlar altında açıklanmıştır. Avrupa Birliği üyeliği ile beraber Türkiye'nin uluslararası alandaki etkinliğindeki muhtemel değişim, güvenlik, ülke iç işlerinde olabilecek reformlar ve demokrasi alanındaki değişimler siyasi boyut altında tartışılmıştır. Üyeliğin ekonomik olarak Türkiye'ye katacakları, üyeliğin ekonomik boyutu, siyasi konuları takiben açıklanmaya çalışılmıştır. Buna ek olarak üyelikle yaşanabilecek muhtemel sosyal ve kültürel değişimşerde ele alınmıştır. Üçüncü bölümde Avrupa Birliği üyeliği'nin neden olabileceği bir takım olumsuzluklardan bahsedilmiştir. Avrupa Birliği üyeliğinin gerçekten Atatürk'ün belirttiği muasır medeniyetler olup olmadığı sorusu sorulmuştur. Muasır medeniyetler seviyesine ulaşmak Avrupa Birliği üyeliğinden mi geçmektedir sorusu incelenmiştir. Üyelik ile ortaya çıkabilecek muhtemel sorunlardan bahsedilmiştir. Avrupa kültürü ile yaşanbilecek kültürel çatışmanın yanı sıra egemenlik ve bağımsızlığın devri konuları incelenmiştir. Son olarak bütün bu bilgilerin ışığı altında Türkiye'nin Avrupa Birliği üyeliğinin yararının mı yoksa zararının mı fazla olduğu konusu tartışılmıştır.