turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Cumhuriyet sonrası Türk resim sanatında 'Cinsellik'

İnsanlık tarihine baktığımızda cinsellik insan için önemini hiçbir zaman yitirmemeklebirlikte daima günceliğini korumuştur. Bu çalışmada ise geçmişşten günümüze cinselliktemasının sanat tarihinde gelişim sürecinden kısaca bahsedilmiştir. Antik Yunan ve Roma' da açık bir şekilde cinsellik göze çarparken Hristiyanlığın kabulü ile birlikte üstü kapatılmış ve sadece dini konuları anlatan resimler yapılmıştır. Avrupa'nın Rönesans'ı yaşaması ile birliktedine olan güven azalmış ve insan vücudu tekrardan resmin konusu olmuştur. Modern sanat ile birlikte tamamen özgürleşen sanatçı belirgin bir şekilde cinsellik temalı eserler üretmiştir. Cumhuriyet öncesi ve sonrası Türk Resim Sanatında cinsellik teması, sosyo-kültürelyapı içerisinde geçen süreci ele almıştır. İslam ile gelen tasvir yasağıyla birlikte Türkler resim sanatından uzak kalmışlardır. Osmanlı döneminde Fatih Sultan Mehmet'in tahtta olduğu süreçte minyatür sanatı önem kazanmıştır. Tasvir yasağının kırıldığı minyatür sanatında baştaAdem ile Havva olmak üzere birçok minyatürde çıplaklık teması görülmeye başlanmıştır. Önceleri saray sanatı olan minyatür; Osmanlının zayıflamaya başlanması sonucu sıradan halkyaşantısını konu almaya başlamış ve gündelik yaşamın müstehcen eğlence anlayışını konu edinmiştir. Osmanlı'nın çöküş sürecine girmesiyle birlikte Batılaşma eğilimi sanat alanında da kendini göstermeye başlamıştır. Bu sayede Osmanlı batılı anlamda resim sanatıyla tanışmıştır. Cumhuriyet öncesi Türk Resim Sanatında çıplak konulu resimlerin yapılması pek mümkünsayılmazken Cumhuriyet'in ilanından sonra sanatçılar özgür bir alan bulmuş ve çıplak resimler üretmeye başlamıştır. İlk dönem nü resimlerinde cinsellikten daha çok anatomikkaygılar güdülmüş, ilerleyen süreçlerde ise cinsellik temasını belirgin bir şekilde kullanmışlardır.
Sagar pişirim tekniği

YÜKSEK LİSANS TEZ ÖZÜ SAĞAR PİŞİRİM TEKNİĞİ Hasan BAŞKIRKAN Seramik Anasanat Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eylül 2002 Danışman : Yard. Doç. Soner GENÇ İnsanoğlunun varoluşundan bugüne kadar seramik birçok alanda önemli bir rol oynamıştır. Toprak ve sudan oluşan karışım ancak pişirildiğinde seramik olabilmektedir. Fırınların icadına kadar insanoğlu çamurdan şekillendirdiği formları, direkt yanıcı maddelerle birlikte pişirmiştir. Fakat bu pişirim yöntemi seramiklere zarar vermiştir. Çin'de Sui ve Tang döneminde hükümdar sülaleleri için üretilen bisküvi pişirimi yapılmış porselen ürünlerin, fırında pişirimleri için ilk kez sağar kullanımı önemli bir buluş olarak ortaya çıkmıştır. Kullanılan sağar kutuları sayesinde seramik yüzeyler tozdan, ateşten, alevden, dumandan korunmuş ve bu sayede yüksek kalitede seladonlar üretmek mümkün olmuştur. Sanatsal anlamda ise sağar, kapalı kutular içerisinde, seramiği direkt yama maddelerle, ateş, alev ve dumanla karşı karşıya getirerek yapılan bir redüksiyonlu pişirim tekniğidir. Pişirim esnasında, sır kullanmadan değişik varyasyonlarda renk efektleri yakalanabilmektedir. Sonuç, önceden kestirilemeyen sürprizlerle doludur. Bu araştırmanın birinci bölümünde, sağar pişirim tekniğinin tanımı, tarihsel gelişimi ve sağar pişirim tekniğini kullanarak çalışan seramik sanatçıları yer almıştır. İkinci bölümde, sağar pişirim tekniğinde kullanılan yöntemler, pişirimde kullanılacak formların hazırlanması, formlara uygun seramik kutuların üretilmesi, sağar pişiriminde kullanılan yardıma malzemeler, sağar pişiriminde kullanılan fırınlar ve pişirim yöntemi araştırılmıştır. Üçüncü bölümde ise, yapılan seramik formlara sağar pişirim tekniği uygulanarak araştırma sonuçlandırılmıştır.
1950 sonrası Türk resim sanatında geleneksel etkilerin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı 1950 sonrası Türk Resim Sanatındaki geleneksel etkilerin araştırılmasıdır. Araştırmada veri toplamada; konu ile ilgili kitap, yayın, dergi, makale, tez, ansiklopedi, günlük gazete, sanatsal yayınlar, kataloglarda yer alan resimlerdeki veriler ile arşivler betimsel tarama yöntemi ile incelenmiştir. Çalışma beş bölümden oluşmaktadır: Birinci bölümde Türk Resim Sanatının gelişimi, gelenek kavramı, 1950 sonrası Türk Resim Sanatında öne çıkan sanatçıların çalışmaları incelenmiş geleneksel etkilerin araştırılmasına çalışılmıştır. Üçüncü bölümde, araştırmada kullanılan yöntem anlatılmış, dördüncü bölümde bulgular ve yorumlar yer almıştır. Son bölümde ise elde edilen veriler değerlendirilerek sonuç çıkarılmış ve önerilerde bulunulmuştur. 1950 sonrası Türk Resim Sanatında öne çıkan çalışmalar incelendiğinde geleneğin oluştuğu ve bu sürecin devam ettiği tespit edilmiştir. Son dönemde ise geleneksel izlerin daha bilinçli olarak eserlere girdiği gözlenmiştir.
Interpretation of domestic interiors in Turkish paintings between 1870-1940's

Bu çalışmada, seçilen ondokuzcu yüzyıl sonu ve yirminci yüzyıl başlan arası Türk Resimlerine, konut iç mekanlarının yansıması incelenmiştir. Seçilmiş resimler, tanımlanan sürede tarihsel sıralama içindedir. Konut iç mekan uygulamaları zaman içerisinde değişmiştir ve temelde iç mekan organizasyonu, mobilyalar ve kullanımları ve kişilerin kıyafetlerine ilişkin bu değişiklikler resimlere yansımıştır. Çalışma sonucunda varılan sonuç, incelenen resimlerde adı geçen süre içerisinde, konut iç mekanları, kullanılan malzemeler ve eşya ve mobilyaların değişimi ile ilgili belirgin dökümanter kanıtların var olduğudur.
Kısa metraj canlandırma sinemasında biçem: Uygulama filmi 'The Last'

Her sanat dalı gibi sinema sanatı da yeniliğe ve farklılığa ihtiyaç duyar. Sinemada yenilikçi yaklaşımın yolu biçem kavramının iyi anlaşılmasından geçmektedir. Bir sanatçının, tekniği kullanma biçimi olarak tanımlanabilecek biçem kavramı, yönetmenin, sinemayı oluşturan beş temel ögesi olan anlatı yapısı, mizansen, sinematgorafi, kurgu ve ses ögelerininin üzerindeki kontrolü anlamına gelmektedir. Bu teknik ögeler üzerinde yapılan bilinçli tercihler, yönetmenin kendine özgü biçemini oluşturur. Sinemanın özgün, yeni teknikler denemeye açık, farklı hikaye anlatma yolları barındıran, yaratıcı bir alanı olan kısa metraj sineması da yeni biçem çalışmaları için zengin bir alandır. Bu alanda bir biçem çalışması yapmak önemli bir ihtiyaçtır. Bu çalışmada, kısa metraj canlandırma sinemasında biçem ve teknik ilişkisi incelenmiştir. Canlandırma sinemasını, üretim yöntemlerinin sağladığı esneklik sebebiyle canlı sinemadan ayıran özellikleri, kısa metraj sinemasının uzun metraj sinemaya göre avantajları ve güçlü yönleri araştırılmıştır. Bu araştırmalardan yola çıkarak kısa metraj canlandırma sineması örnekleri incelenerek, teknik ve biçem arasındaki ilişki üzerinde durulmuştur.
Resimsel mekanda karşıtlığın geometri ile anlamlandırılması

Resimsel kurgularda, mekannesne algısı irdelenirken her varlık kendi içinde, kendi aralarında ve kendileri dışında birbirlerine geometriyle bağlanmaktadır. Geometrik unsurlar karşıtlıkların içine katıldığı bir algılama biçimi ile mekana dahil edilirler. İç-dış kavramları aralarındaki ilişkiyle her görsel biçimi karşıtına dönüştürerek bir devinim oluşturmaktadır. Araştırma içerisinde karşıt kavramların, kurgusal mekanlar arasındaki dönüşümlerinin ilişkilendirilmesi, birbirine bağlı olarak dört aşamada irdelenmiştir. İlk aşamada düşünürlerin kavrama yönelik bakış açısı, ikinci aşamada; sanat alanında sanatçıların iç-dış karşıtlığını içine alan izlenimleri, geçirdiği değişimlerin etkileri, biçim-içerik, anlatım, malzeme, teknik gibi değişen sanat anlayışları ile yeni önermeler araştırılmıştır. Üçüncü aşamada; edinilen bilgiler ve bulgular doğrultusunda oluşturulan resimsel süreçte; yalın, geometrik biçimlere indirgenmiş kurgular aracılığıyla iç-dış karşıtlığının içerdiği arada olma durumları bu biçimsellik içinde aktarılırken araştırma kapsamında son aşamada ise; karşıtlıklar arasında düşünsel ve biçimsel anlamda bir dönüşümün oluştuğu ve kavramların sınırsızlığının yerine sürekli bir sınırlılığa neden olduğu durumlar saptanmıştır.
Anadolu'da Artemis kültü ve seramik sanatına yansıması

İlk çağlardan itibaren ana tanrıça inancı, insan hayatının doğasında bulunup derin ve köklü bir tarihe sahip olmuştur. İnsan kendi neslini çoğaltan olarak yanındaki kadını görmüş, kadın yaradılışı gereği koruyucu, besleyici, yaratıcı gibi doğal özelliklere sahip olması nedeniyle doğrudan dinsel alanda etkili olmuştur. Ana Tanrıça inancı, doğaya hakim olarak algılanan kadını temsil eden, tanrısal güçtür. Anadolu'da farklı ad ve biçimlerde ana tanrıça inancı yaygın olarak görülmektedir. Bitki ve hayvanlar üzerinde hakimiyet kuran, bolluk ve bereket dağıtıcı yönü en temel özellikleri arasında olan ana tanrıça, Anadolu'da Artemis olarak gelişmiştir. İlyada efsanesinde Artemis, Troia müttefikleri arasında yer alan tanrıçalar arasında olmasıyla dikkat çekicidir ve bu yönüyle Anadolulu oluşu da vurgulanmıştır. Defne, üzüm, zeytin, hurma, yöreye göre farklılık gösterse de Artemis'in kutsal kabul ettiği farklı bitki türleri olarak karşımıza çıkmaktadır. Antik Troas bölgesinde yer alarak efsanelere kaynaklık eden Troia'yı bir değer olarak bünyesinde barındıran Çanakkale genelinde yaygın olan zeytin, konuyla bağlantılı olması nedeniyle de dikkat çekicidir. Çanakkale'de yaygın olarak devam eden zeytin tarımı, kent için önemli bir gelir kaynağı ve zeytin kültürünün de önemli bir parçasıdır. Bu kültür zenginliğine farklı bir noktadan yaklaşarak, katkı sağlayabilmek için, Çanakkale çevresinde kolaylıkla sağlanabilecek, zeytin çekirdeğinden oluşturulan kül sırları üretmek amaçlanmaktadır. Üretilen sırlar şekillendirilen seramik heykellerin sırlamasında kullanılmışlardır. Heykellerdeki tasarımlar; Artemis'in ''Polymastos'' çok memeli olarak tanımlanan heykelinden esinlenilerek oluşturulmuş ve Artemis'e adanan kutsal ayin ve sembollerini konu almıştır. Böylelikle yerel kaynakların düşünsel ve fiziksel olarak tasarımda yer alması sağlanmıştır. Aynı zamanda kadının sosyokültürel yapıdaki yeri ve değeri de vurgulanmaya çalışılmıştır. Seramik teknolojisine yeni bir sır önerisi olarak sunulan kül sırının hammaddesi olan zeytin çekirdeğinin aynı zamanda ekolojideki yerine de çağdaş bir öneri sunulmuş olacaktır.
Fırın yapı elemanlarının araştırılması ve uygulanması

Bu çalışmanın amacı, fırın yapımının kökenlerine duyulan derin ilgi doğrultusunda, özgün bir fırın inşasında kullanılan yöntem ve malzemelere dair olanak, süreç ve kısıtlılıkları araştırmaktır. Bu yüksek lisans tezinde, fırın yapmaya uygun bir çamur bünyenin üretimi için atölyenin olduğu yerde bulunan yerel kaynakları değerlendirme olasılıkları incelenmektedir. Sadece temel bir bilgiye sahip ve konuya ilgi duyan seramik sanatçılarına hitap edebilmek için, toprak bünyelerini tanımlamaya yönelik testler yapılmış, ortaya bir kılavuz çıkarılmış ve süreç adım adım verilmiştir. İlkel fırınların, pişmiş kilden yapılmış ocakların ve fırınların araştırılması sonucu elde edilen bilgiler, bu araştırmanın imkanlarının sınanmasını gündeme getirmiştir. Örneğin, tarihi, ilkel fırınlara ve dolayısıyla bunların işlevlerine dair termodinamikteki temellerin incelenmesi; toprak kompozisyonlarının mekanik ve pratik analizler aracılığıyla test edilmesi, olası çözümlere dair test ve belgelerin ortaya konması gibi. Araştırmadan elde edilen veriler, fırın inşasına uygun bir çamur bünyenin üretilmesi için kullanılmıştır. Yerinde kaynakların kullanılması ile üstten çekişli bir Roma şişe veya arı peteği fırını inşa edilmiştir. Fırın gaz ve odun kullanılarak 1000 C ısıya ulaşılmıştır. Pişirilen işlerin, fırınlama sonrası sonuçlarının yanı sıra fırın da incelenmiştir. Araştırma, daha fazla sayıda pişirim ve fırın bünyesi kompozisyonunda yapılacak değişiklikler ile daha da geliştirilebilir. Daha fazla bilgi ve deneyim elde edildikçe yeni deneme fırınları inşa edilmiştir. Türkçe
Çocuk imgesinin dışavurumcu yaklaşımla resimsel olarak yorumlanması

Kapitalist politikalar ve Endüstri Devriminin ilk toplumsal etkileri, 19. yüzyıl ve 20. yüzyılda Avrupa'da sosyolojik olarak sıkıntı ve bunalımlar ile ortaya çıkar. Bu durum karşısında, sanatsal alanda ilk tepkili tavır dışavurumcu sanat ile ortaya konur. Bunalımlı bir dönemin içinden çıkan dışavurumcu sanat o dönem içinde çocukların yaşadığı sorunları ve ruh durumlarını dolaysız ve yalın yalın bir gerçeklikle yansıtmıştır. Dışavurumcu sanatta, toplumsal sorunların çocuklar üzerindeki olumsuz etkisi gözden kaçmamıştır. Dışavurumcu sanatçılar güçlü bir duyarlılık ve toplumsal sorumlulukla, çocuk sorunlarını ve onların ruhsal durumlarını eserlerinde ifade etmişlerdir. Dışavurumcu sanatta, çocuk imgeleri incelenirken, konuya hem sanatsal hem de sosyolojik boyutuyla yaklaşmak gerekmektedir. Bu nedenle, dışavurumcu sanat yapıtlarında yansıtılan çocuk imgeleri, biçim ve anlayış yönünden geçmişşteki sanat anlayışlarına göre farklılıklar gösterir. Günümüzde modern toplumun sıkıntıları içinde artan sorunların çağdaş anlamda sanatsal bir anlatımla yorumlanmasında, dışavurumcu sanat eserleri önemli bir kaynaktır.
Milli Eğitim Bakanlığına bağlı okullarda kullanılan bilgilendirme tasarımlarının, grafiksel açıdan incelenmesi

Günümüzde bilim ve teknolojinin gelişmesiyle birlikte iletişim kanalları olağanüstü şekilde artmış ve insanların da bilgi gereksinimi buna paralel olarak değişmiştir. Bu gereksinimi karşılamak için görsel veriler fazlalaşıp daha karmaşık hale gelmiştir. Bu sebepten bilginin tasarımı bir hayli önem kazanmıştır. Kendine özgü bir disiplin olarak karşımıza çıkan bilgilendirme tasarımı, önemi her geçen gün artarak bilginin hedef kitleye ulaştırılması ve insanların algılayabileceği forma dönüştürerek etkin bir şekilde kullanmasına imkan verecek şekilde hazırlama sanatı ve bilimidir. Bu tez çalışmasında Milli Eğitim Bakanlığına bağlı okullarda kullanılan bilgilendirme tasarımları grafiksel açıdan incelenmiştir. Birçok yönden ele alınarak işlenen bilgilendirme tasarımı, detaylı bir araştırmanın ardından ilk olarak tarihi gelişimi hakkında bilgiler verilmiştir. Bilgiyi sistemli ve anlaşılır biçimde sunmayı hedefleyen bilgilendirme tasarımının oluşturulma süreci için gerekli tasarım ilkeleri ortaya koyulmuştur. Bilgilendirme tasarımının uygulama alanları tez kapsamında detaylı olarak incelenmiş ve örneklerle desteklenmiştir. Araştırmada bilgilendirme tasarımı hakkında detaylı bilgiler verilmiştir. Bu veriler ışığında anket soruları hazırlanmış, konunun uzmanları ve çeşitli branşlardaki öğretmenlere uygulanmıştır. Verilen cevaplar değerlendirilerek okullarda kullanılan bilgilendirme tasarımlarının grafiksel açıdan durumu irdelenmiş ve öneriler sunulmuştur.
Anaokulları için banyo ünitesinin tasarımı ve uygulanması

İnsan bedensel ve düşünsel varlığını, yaşama güdüsü dana sonra da estetik kaygıyla birleştirerek yaşamını ve çevresini biçimlendirmeye başlamıştır. Bir yandan doğal, bir yandan da sosyal çevresiyle düzenli ve sağlıklı ilişkiler kurmak için çabalayan insan, bunların yanında yapay çevresini de oluşturmuştur. Toplumların gelişmesi ile insan-çevre ilişkisi, daha bilinçli ve çok boyutlu olarak ele alınmaya başlanmıştır. Çünkü çevre ve mekanın, daha iyi düşünen, tasarlayan ve inşa eden uzmanlar tarafından tasarlanmasına ve uygulanmasına başlanmıştır. Tasarımda her türlü biçimin ortaya konmasında boyutsal konumun çok önemli olduğunu söyleyebiliriz. Bilinçli olarak uygulanmış bir oranlama, nesneleri psikolojik gereksinmelerimizi karşılamaya yönelik biçimde tasarlamaya, karmaşık oluşumları estetik birimlere dönüştürmeye katkıda bulunabilir. Biçimlerde yapılan oranlama nesnelerin duyularımızca daha kolay algılanmasının, işlevsel anlamlarıyla estetik anlamlarının görünür olmasını sağlar. Bunun dışında yine oranlama nesnelerin insan ölçülerine uygun biçimlere kavuşmasını da gerçekleştirir Islak mekan olarak adlandırılan banyo ünitesindeki birimler günümüzde yetişkin insan boyutlarında üretilmektedir. Bu birimlerin çocukların boyutunda üretilmemesi bizi bu konu üzerinde araştırma yapmaya yöneltmiştir Anaokulu çocuklarını kapsayan bu araştırmada dört-beş-altı yaş grubunun antropometrik vücut ölçülerini tesbit etmek amacıyla ölçümler yapılmıştır. Bu ölçümler sonucunda Türk çocuklarının antropometrik vücut ölçüleri saptanmıştır. Bu yaş grubu için tasarlanan banyo ünitesindeki birimlerin boyutlarının uluslararası bir standardizasyona ulaştırılması amacıyla örnek olarak alınan İngiliz çocuklarının vücut ölçüleri ile Türk çocuklarının vücut ölçüleri karşılaştırılarak ortalama alınmıştır. Bu ortalamalar birimlerin boyutları ve montaj yüksekliklerinin tesbitinde kullanılmıştır. Tasarlanan birimlerin çocukların algılama alanına girebilmesi için uyarılar içermesi gereklidir. Duyu organlarını harekete geçiren bu uyarılar nesnelerinalgılanmasının temelini oluştururlar. Bu amaçla da çocukların hoşlandıkları nesnelerin neler olduğu, hangi renklerden hoşlandıkları, çocuklar üzerinde yapılan araştırmalarla tesbit edilmiştir. Bütün bu veriler doğrultusunda tasarım ve uygulamaların gerçekleştirilmesine çalışılmıştır. ıı
Dünya savaşlarının biçimlendirdiği modern heykel sanatı

İnsanoğlu, sanatı içinde bulunduğu koşullar ve dönem dahilinde, kendini ifade etme aracı olarak kullanmış ve birçok farklı dil geliştirmiştir. Heykel Sanatı da ilk çağlardan beri var olan bir sanat dalı olarak, değişen insan ile birlikte farklı ifade biçimleri kazanmıştır. Aydınlanma Çağı, Fransız Devrimi ve Sanayi Devrimi ile sosyal ve politik alanlardaki değişim, I. ve II. Dünya Savaşları'nın çıkış nedenlerini oluşturmuştur. Dünya Savaşları süresince ve sonrasında sanatçı, maruz kaldığı ve tanık olduğu olaylar karşısında geliştirdiği sanat dili aracılığıyla kişisel tavrını göstermiştir. II. Dünya Savaşı sonrası değişen güç dengeleri, savaşın sonucunda Amerika'yı sanat merkezi haline getirmiş, New York Paris'in yerini almıştır. Amerikan Soyut Dışavurumculuğunda; bir başka değişle New York Okulu gelişiminde, göç etmiş Avrupalı sanatçıların etkisi büyüktür. Bu araştırma kapsamında, Antik çağdan başlayarak heykel sanatının kronolojik gelişimi; dönemin felsefi, politik ve kültürel değişimleriyle birlikte irdelenmiş, Soyut Dışavurumculuk, New York Okulu sanatçıları ve savaş sonrası heykel örnekleriyle incelenmiştir.
Tarihsel illüstrasyonların arkeolojik müzeler üzerinden incelenmesi ve Hasankeyf Müzesi üzerine proje çalışması

Görsel anlatım dillerinden biri olan illu strasyon yazının bulunmasındanöncelerinde insanlar tarafından anlatım biçimi olarak kullanılmaktaydı. Tarih öncesi dönemlerde insanlar kendi yaşam tarzlarını, avlanmalarını ve gu ndelik olaylarınıanlatmak için genellikle mağara duvarlarına kömu r ya da kök boyaları kullanarakresmetmişlerdir. Gu nu mu zde illu strasyon farklı dallara ayrılarak birçok sektörde kullanılmaya başlanmıştır. Teknik illu strasyondan, moda illu strasyonuna kadar birçok alanda evrensel bir anlatım biçimine dönu şmu ştu r. Tarihsel illu strasyonlar, doğa tarihi illu strasyonlarının bir alt dalıdır. Tarihöncesinde yaşayan insanların, hayvanların, bitkilerin, evlerin yapımınıanlatarak gu nu mu ze kazandırmak amacıyla yapılır. Genellikle mu zelerdekullanılan tarihsel illu strasyonlar, mu zenin barındırdığı tarihsel su reçten yola çıkarak ziyaretçilerine dönemin neleri kapsadığını, o dönemde yaşayan insanların yaşam biçimlerini, kıyafetlerini, avlanma su reçlerini, yaşam alanlarınıanlatmayı amaçlamaktadır. Bu çalışma; Hasankeyf Mu zesi için gerçekleştirilen tarihsel illu strasyonlarınyapım su reçlerini ve hangi noktaları baz alarak yapıldığını anlatmayı amaçlamıştır. Yapımı su ren illu strasyon çalışmaları yakın zamanda açılması planlanan HasankeyfMu zesi'nin kapsadığı dönemi ziyaretçilere aktarmayı amaçlamaktadır.
60'lardan günümüze minimalizm bağlamında fotoğraf sanatı

Bu çalışma topoğrafik fotoğraf sanatının minimal sanat ile paylaştığı ortak metodoloji ve bu kapsamda seri fotoğraf üzerinedir. Biçimci kurama dayanan güzel sanat fotoğrafının, kavramsal sanat olarak fotoğraf kullanımına dönüşümü metnin izleğini oluşturmuştur. Geçmodernist dönemde avangardın radikalleştirdiği fotoğraf, özellikle Jeff Wall'un 'Marks ofIndifference: Aspects of Photography as orijin Conceptual Art' adlı makalesinde yer verdiği 'belgeselden belgeye' ve 'amatörleşme' bölümleri üzerinden temellendirilmiştir. Genel olarak fotoğrafın sanat dışı kullanımını taklit eden türden bir fotoğraf anlayışı, dolayısıyla fotoğrafın bir gayri şahsileştirme aracı olarak kullanımı incelenmiştir. Bu prensibi devam ettiren başta 'Yeni Topoğrafikler' adıyla anılan sanatçılar olmak üzere aynı zamanda serializmden yararlanan diğer sanatçıların ardışık olarak üretilmişfotoğraflara dayalı çalışmaları ile minimal sanatın üç boyutlu hazır malzemelere dayalıyerleştirmelerinin sistematik yapısı arasında yöntemsel bir paralellik aranmıştır. Çalışmanın amacı fotoğrafı bir envanter olarak seri biçimde kullanan günümüz sanat yapıtlarının ortakkuramsal altyapılarını hazırlamak olmuştur.
Resimde izlenimci teknik ve biçemin deniz peyzajlarında kullanımı

Işık, renk ve renk kontrastı, renk anlayışının temelleri ve zaman faktörü, izlenimci estetikte hayati bir öneme sahiptir. Resimde ışık ve renk duyumları resmin ana konusudur. Filozoflar, fizikçiler ve sanatçılar çevrelerini kuşatan görsel dünyanın açıklanmasına ve yorumlanmasına yardım etmek için teoriler geliştirmişlerdir. Aristoteles'ten D. Hume ve E. Mach'a, Goethe ve A. Schopenhauer'a dek renk üzerine eğilmiş filozoflar ve düşünürler; Newton, Chevreul, A. Munsel, W. Bezold, L. Helmholtz, W. Ostwald gibi bilim adamlarının ışık ve renk teorisine ilişkin bilimsel yasaları ortaya koymaları; Leonardo Da Vinci ve Kandinsky'ye ve hatta Fransız gravürcü J. C. LeBlon'un Coloritto ve İngiliz gravürcü M. Harris'in Renk Çemberi adlı sanat-bilimsel incelemeleri, J. Albers'in Renk Sanatı ve Renklerin Etkileşimi adlı kitapları, ressamlarca yapılmış araştırmalara ek olarak izlenimciliğin felsefe, bilim ve sanat alanlarındaki düşünsel izdüşümünü ortaya koymaktadır. Bu noktada resim sanatı bir bilimdir, doğanın yasalarını konu alan bir araştırmadır. Ancak bu araştırmada açık hava ressamı nesneleri varmış gibi gösteremez, ama bizde bir izlenim doğmasını sağlayabilir. Tuvaldeki izlenim, salt pigment olarak yeniden ışığa dönüşür, fakat bu, doğanın ışığı değil, sanatın ışığıdır. Felsefenin ve bilimin ışığında izlenimciliğin teknik, metot ve üsluplarının tarihsel perspektifi doğrultusunda; Gelibolu ve Çanakkale Bölgesi'nin görünümleri uygulamalı olarak, Resimde İzlenimci Teknik ve Biçemin Deniz Peyzajlarında Kullanımı açısından resmedildiğinde; ressamın doğa karşısındaki yorulmak bilmez gözlem çabalarının izlenimci resimde yanılsamayı değil, tam tersine tasarımlamanın ve doğayı dönüştürme sürecinin evrenini oluşturduğunu bulgularız.
Ferzan Özpetek filmlerinde bir anlatı mekanı: Mutfak

Bu çalışmada mimarlık ve sinema etkileşimi göz önüne alınarak, sinemada mutfak mekanının kullanımına değinilmiştir. Mutfak mekanının; beslenmenin yanı sıra insanın vazgeçilmez temel değerlerini ortaya koyduğu düşüncesinden hareket edilmiştir. Sinema; algı yaratma konusunda en etkili sanatlardan biri olduğu için araç olarak seçilmiştir. Aynı zamanda kişi ve zaman kavramlarını kullanarak sunduğu mekanların, zengin bir kuramsal yaklaşıma imkan tanıması sebebi ile sinemada mutfak mekanının kullanımına ilişkin, göstergebilim ışığında çalışma genişletilmiştir. Görsel göstergebilimsel çözümlemeleri yapılmak üzere, sinema anlatılarında mekan dilini çok iyi kullanan ve mutfak mekanını anlatının ayrılmaz bir parçası haline getiren yönetmen Ferzan Özpetek'e ait; Cahil Periler, Karşı Pencere, Bir Ömür Yetmez filmleri çalışma konusu olarak seçilmiştir.