turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Patent havuzlarının rekabet açısından değerlendirilmesi

Patent havuzları, genellikle benzer pazarda patent sahibi olan rakipler tarafından kurulmaktadır. Patent hakkı sahipleri fikri haklarını patent havuzunda toplamakta ve üçüncü şahıslara ve/veya kendilerine bu havuzu lisans vermektedir. Rakip firmalar kimi zaman birbirlerine karşı açtıkları agresif patent davalarından daha fazla zarar görmemek için, kimi zaman lisans ödemeleri gereken çok fazla firma olduğunda işlem maliyetlerini azaltma için patent havuzuna başvurmaktadırlar. Geçmişte bazı patent havuzlarının rekabeti sınırlayıcı etkileri olduğu kabul edilmiştir. ABD, AB, Japonya ve Türkiye'de yetkili kuruluşlar patent havuzundaki hangi eylemlerin rekabeti sınırladığını belirlemek için kılavuzlar yayınlamışlardır. Günümüzde mevcut ya da muhtemel patent havuzları ile ilgili Türkiye'de faaliyet gösteren yerli ve yabancı teşebbüsler için patent havuzlarının Türkiye pazarındaki rekabete etkileri net değildir. Bu tezde patent havuzlarının hangi durumların rekabeti sınırladığı ve hangilerinin rekabeti arttırdığı incelemektedir.
Türkiye ve Avrupa Birliği ilişkilerinde mülteciler ile sığınmacılar meselesi ve etkileri

Mülteciler ve sığınmacılar meselesinin, 19. Yüzyılın sonları ve 20. Yüzyılın başlarındaki yıllarda, uluslararası bir problem olarak ortaya çıkmaya başladığı bilinmektedir. Bu yüzden, mülteciler ve sığınmacıların problemleri, Dünya Savaşları sonunda, uluslararası gündemde daha fazla yer almıştır. Mültecilerin ve sığınmacıların tarihi geçmişşi, Türkiye ve Avrupa Birliği arasında da, önemli bir politik alanı kapsamıştır. Türkiye'nin, adaylık statüsünün resmi olarak, Helsinki Zirvesi'nden sonra, Birlik tarafından beyan edilmesiyle, sığınma konusu sürecin üst seviyesinde yer bulmuştur. Türkiye'nin sığınma sistemini, Avrupa Birliği'ne uygun hale getirmesi beklenmiştir. Türkiye, öncelikle hukuki yapısını, Avrupa Birliği standartalarına ulaştırma çalışmalarına başlamıştır. 1999'dan bugüne kadar, Avrupa Birliği standartlarına erişim çalışmaları, uluslararası prensiplereuyumlu olarak ve BMMYK prosedürlerine paralel olarak devam etmektedir. Türkiye'nin, sığınma sisteminde yaptığı çalışmalar, bu sürecin her safhasında Avrupa Birliği tarafından, dikkatle takip edilmiştir. Türkiye'nin, çalışmaları her yıl Birlik tarafından hazırlanan, ilerleme raporlarıyla detaylı olarak incelenmiş ve yayınlanmıştır. Raporlar ile Avrupa Birliğinin sığınma politikaları, daha kolay anlaşılmaktadır. Gerçekten de, sığınma ve göç konusunda, her iki tarafta, birbirlerini etkileme alanları ile karılaşmaktadırlar. Özellikle, coğrafi çekince, geri kabul ve vize işlemleri, sınır kontrolü ve yönetimi, Avrupa İnsan Hakları Mahkeme kararları ve Suriye mülteci krizi, hala güncel ve etkili alanlardır. Türkiye'nin, kendi standartlarını Avrupa ile uyumlu hale getirme gayretleri, henüz Avrupa'nın beklentilerine göre yeterli değildir. Mülteci ve sığınmacı meselesi, yakın gelecekte de ilişkilerde önemli ve etkili rol oynayacak gibi gözükmektedir.
Güvenlik ve savunma açısından Kuzey Atlantik Antlaşması örgütü, Batı Avrupa Birliği, Avrupa Birliği ve Türkiye ilişkileri

Günümüz Avrupa'sının savunma ve güvenlik anlayışının temelinde, birbirinden farklı tarihlerde ve farklı şartlarda kurulan organizasyonlar yer almaktadır. Gerek bölgesel gerekse evrensel barışın takipçisi olan bu organizasyonlar, gelinen nokta itibariyle birbiriyle yoğun ilişki içerisindedirler. Kıta dahilinde savunma ve güvenlik merkezli işbirliği, elli yıllık bir geçmişşe dayanmaktadır. Bu bağlamda dünya genelindeki gelişmelerle farklılaşan ilişkileri, temel olarak iki döneme ayırmak mümkündür. Soğuk savaş öncesi ve soğuk savaş sonrası olarak ifade edebileceğimiz bu iki dönem, özellikleri yönünden birbirinden büyük ölçüde farklılık arz etmektedir. Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla ortadan kalkan kutuplaşma, geçmişşte sürdürülen stratejileri ve doktrinleri değiştirmekle kalmamış aynı zamanda Atlantik ötesi bağla güçlendirilen ve kutuplar arası denge dolayısıyla böylesi bir müttefikliğe zorunlu olan Avrupa'nın, geleceğe bakışını da değiştirmiştir. Çalışmaya konu olan süreç ise Soğuk Savaşın sona ermesiyle başlayan dönemdir. Bu çalışmada Avrupa savunma ve güvenlik kimliğinde söz sahibi olan Batı Avrupa Birliği, NATO ve Avrupa Birliği organizasyonlarına, bu organizasyonların birbirleriyle ve Türkiye ile olan ilişkilerine yer verilmiştir. Birinci bölümde organizasyonların kurumları ve yapıları incelenmiş, ikinci bölümde Avrupa savunma ve güvenliğindeki rolleri değerlendirilmiştir. İlk iki bölümde kurumsal olarak ve paylaşılan sorumluluklar çerçevesinde ortaya konulan organizasyonlar arası ilişkiler, son bölümde antlaşmalar, Türkiye'nin özel durumu, ikili zirveler ve operasyonlar incelenerek açıklığa kavuşturulmuştur. Çalışmanın ana amacı Avrupa savunma ve güvenlik yapısını var olan dinamikleriyle beraber tanımlamak ve bu anlamda süregelen ilişkileri ortaya koymaktır.
Enerji sorunu, Avrupa Birliğinde arayışlar ve Türkiye

Enerji, tarih boyunca insanlık için önemli olmuştur. Enerji kaynaklarına yakın olan ülkeler diğer ülkelere nazaran avantaj sağlamışlardır. Günümüzde de bu durum çok farklı değildir. Enerjinin elde edilmesi yahut enerjiden vazgeçilmesi artık savaş sebebi bile olabilmektedir. Sanayi devriminden günümüze kadar her yeni gelişmeenerjinin önemini siyasi ve ekonomik anlamda daha da artırmıştır. Sanayinin ve üretimin en önemli girdilerinden olan ve kıt kaynaklar arasında yer alan enerji, günümüzde ister gelişmiş, ister gelişmekte olan ülkelerde olsun tüm dünyada önemi sürekli artan bir olgu olarak karşımıza çıkmaktadır. Ülkeler, enerji kaynaklarınaulaşmayı stratejik bir hedef olarak görmektedirler. Türkiye, enerji kaynakları açısından dışa bağımlı bir ülke olmasına rağmen içinde bulunduğu şartları isabetli bir şekilde değerlendirmesi ve uygun enerji politikalarını kararlı bir biçimde uygulaması halinde çağımızın en önemli sorunlarından olan enerji sorununun üstesinden gelebilecek potansiyele sahip bir ülkedir. Bu çalışmanın amacı; Orta Asya ve Rusya petrollerinin Avrupa'yaulaştırılmasında köprü ülke konumunda olan Türkiye'nin içinde bulunduğu şartları ortaya koymak ve bu konumunun getirdiği avantajları ekonomik ve siyasi anlamda nasıl kullanabileceğini araştırmaktır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde enerjinin tanımlanması ve potansiyel olarak miktarının tespit edilmesine yönelik kavramsal çerçeve sunulmuş, ikinci bölümde enerji sorunu ve AB ile Türkiye'deki çözüm arayışlarının neler olduğuna değinilmiş ve son bölümde ise Türkiye'nin jeostratejik fırsatları tartışılmıştır.
Ülkeler arası gelir yakınsaması analizi: AB ülkeleri ve Türkiye

Yakınsama ülkeler arasındaki gelir farklarının zaman içinde azalması olarak tanımlanabilir. Yakınsama hipotezi, iktisat tarihinde sıkça tartışılmış ve Neo-Klasik Büyüme Teorisinin temel çıkarımı olarak son halini almıştır. Ekonometrik yöntemlerin gelişmesiyle yakınsama hipotezinin test edilmesine ilişkin farklı analizler ortaya atılmıştır. Yakınsama analizi gerek ülkeler gerek bir ülkenin bölgeleri arasında gelir farkının zaman içinde nasıl bir seyir izlediğini gösterdiği için önemlidir. Ayrıca Neo-Klasik Büyüme Teorisinde dışsal kabul edilen nüfus artış oranı, yıpranma oranı, tasarruf oranı ve teknolojik gelişme faktörlerinin ülkelerin gelir düzeyini nasıl etkilediği de yakınsama analizi yapılarak belirlenebilir. Bu çalışmada Türkiye ile Avrupa Birliği ülkeleri arasındaki yakınsama analizi Carlino ve Mills (1993)'in zaman serisi yöntemi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Öncelikle ele alınan ülkeler ile Türkiye'nin kişi başına düşen gelir farklarına birim kök testleri uygulanmıştır. Birim kök testi sonucunda durağan olan serilerle analizin ikinci aşamasına devam edilmiştir. İkinci aşamada regresyon analizi yapılmış ve elde edilen katsayılara bağlı olarak yakınsamanın varlığına ilişkin değerlendirmeler yapılmıştır. Uygulama sonuçları Türkiye ile Avusturya, Belçika, Danimarka, Finlandiya, Fransa, İtalya, İsveç ve Portekiz arasında 1990'lı yıllardan itibaren yakınsamasının varlığına işaret etmektedir. Yapılan analizin bir diğer önemli sonucu Türkiye ile Yunanistan ve Türkiye ile İngiltere arasında ıraksamanın bulunduğudur. Uygulamaya ilişkin ifade etmemiz gereken önemli bir konu da Türkiye ile İrlanda, Hollanda, İspanya ve AB ortalaması farkı alınarak oluşturulan serilerin birim kök testleri sonuçlarının durağan çıkmadığıdır. Buna bağlı olarak Türkiye ile söz konusu ülkeler arasında regresyon analizi yapılamamış ve böylece yakınsama olup olmadığı değerlendirilememiştir.
Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi bağlamında Avrupa ortak dil kriterleri sorunsalı

Günümüzde teknolojik ve sosyal alanlarda yasanan hızlı değismeler yasamın her alanında olduğu gibi dil alanında da yeniden yapılanmalara yol açmıstır. Bu çalısmada Avrupa'da yabancı dil öğretimi bağlamında gerçeklesen gelismelerısığında Avrupa'da Türkçe öğretimi konusu ele alınmıstır. Türkçe'nin Avrupa'dakiöğretimine iliskin durumuna yönelik değerlendirmeler bu çalısma kapsamında öncelikle öğrenci boyutuyla, daha sonra kurumsal boyutta ve öğretmen boyutuyla irdelenmis ve Londra Elizabeth Garrett Anderson Okulu'nda Türkçe dersi alan öğrencilerin görüsleri ile T. C. Büyükelçiliği Londra Eğitim Müsaviri Vekili ve bazı Türkçe öğretmenleriyle yapılan söylesiler veri kaynağı olarak kullanılmıstır.
AB'nin istihdama yönelik politikaları ve Türkiye'nin uyumu

Son yıllarda büyüme, istihdam ve işgücü verimliliği artışı konusunda ABD ve Japonya'nın gerisinde kalan Avrupa Birliği, küresel rekabette iddiasını sürdürebilmek için verimlilik, istihdam yaratma, yeni teknolojilerden yararlanma, yenilikçilik ve girişimcilik gibi alanlarda bir atılım gerçekleştirmeyi amaçlamaktadır. AB'nin bu kapsamdaki hedefi, 2010 yılında ABD'nin ekonomik üstünlüğüne son vererek, birliği dünyanın en rekabetçi ve yenilikçi ekonomisi durumuna getirmektir. Bu amacı gerçekleştirmeye yönelik program, 2000 yılında yapılan Lizbon Zirvesi'nde belirlendiği için, 'Lizbon Stratejisi' adıyla anılmaktadır. Bu strateji bir takım yapısall reformlarla verimliliği arttırmayı, girişimciliği ve yeniliği teşvik ederek AB'nin rekabet gücünü artırmayı öngörmektedir. Türkiye'de ise istihdam oranları Avrupa Birliği kıstaslarına göre düşük seviyededir. Bunun başlıca sebebi yetersiz eğitim koşulları, yeni yatırım çekebilme ve iş yaratmada yaşanan başarısızlıklar, uygulanan yanlış popülist politikalardır. Türkiye'de işsizliğin en önemli özelliği yapısall olmasıdır. İstihdamın eğitim düzeyi, diğer ülkelerle karşılaştırıldığında, oldukça düşük bir düzeyde olduğu görülmektedir. Türkiye'de tarım sektörü hala oldukça yüksek oranda istihdam alanı olarak göze çarpmaktadır. Niteliksiz ve genç işgücü çoğunlukla tarım sektöründe istihdam edilmektedir. Türkiye son on yıldır yaşadığı ekonomik krizler nedeniyle büyüme ve istihdam alanında olumsuz bir performans sergiledi ve işsizlik oranları özellikle son kriz ertesinde ciddi bir sıçrama gösterdi. Her yıl işgücüne eklenen nüfus da dikkate alındığında, Türkiye'nin, gerek AB perspektifi gerekse de yüksek işsizlik oranlarının yarattığı ekonomik, siyasal ve toplumsal sorunların giderilmesi açısından işsizlikle mücadelede başarılı olması büyük önem taşımaktadır.
Avrupa Birliği'nin dış ilişkilerinde demokrasi sorunsalı: Kırgızistan örneği

Bu tez, Avrupa Birliği'nin dış ilişkilerinde demokratikleştirme politikasının Kırgızistan'ın demokratikleşmesine etkisini incelemek amacıyla hazırlanmıştır. Çalışmada Avrupa Birliği'nin demokratikleştirme politikasının gelişimi, kuramsal kökenleri, amaçları, nedenleri ve Kırgızistan örneğinde uygulanması analiz edilmiştir. Bu amaçla, dünyada demokratik devletlerin artmasıyla demokratik barış alanı genişler ve bütün devletlerin demokratik olmasıyla dünyada barış ortamı tesis edileceğini iddia eden demokratik barış tezi incelenmiştir. AB barışı kurmanın ve korumanın yolları olarak ekonomik bütünleşme kadar, son yıllarda, demokratik barış tezinden ilham alarak demokrasi, hukuk devleti ve insan hakları üzerine kurulu rejimlerin yaygınlaştırılmasını da işlevsel bulmaktadır. Bu amaçla Avrupa Birliği dış ilişkilerinde üyelik yolundaki aday ülkeler ve üyelik perspektifi olmayan üçüncü ülkelerle ilişkilerinde demokratik değerleri ön plana çıkarmaktadır. Liberal demokratik rejimlerle bir tür Avrupa güvenliğini sağlama politikası, AB dış politika ve güvenlik arayışlarına etkisini hissettirmiştir. Bu bağlamda, çalışmada demokratikleştirme kavramı demokratik barış tezi çerçevesinde analiz edilmiştir. Çalışmada AB'nin 2007 Orta Asya için Ortaklık Stratejisi öncesi ve sonrası dönemde Kırgızistan'a uyguladığı demokratikleştirme politikası uygulamalarının gerçekleşip gerçekleşmediği incelenmiştir. AB, Orta Asya'ya yönelik AB Stratejisi çerçevesinde demokrasi, insan hakları, hukukun üstünlüğü ve iyi yönetişim alanını üst düzey bir işbirliği önceliği haline getirmiştir. Güçlü normatif unsurların Stratejiye dahil edilmesi, AB'nin demokratik ilkelere bağlılığı ve Orta Asya'daki demokratikleşme ilerlemesinin eksikliği nedeniyle gerçekleşmiştir. Kırgızistan Orta Asya bölgesi ülkeleri arasında parlamenter sisteme sahip tek ülke olmakla birlikte doğal kaynaklardan yoksun, otoriter devletlerle çevrili, zor koşullarda bulunan bir ülkedir. Bu çalışmada AB'nin Kırgızistan'a demokratikleştirme politikasını, ülkenin demokratikleşmesini etkileyen iç ve dış faktörler göz önünde bulundurarak değerlendirilmiştir.
Bulgaristan'da AB üyeliği sonrası Türk azınlığın kimlik örüntüleri: Etnik kimlik, ulusal kimlik, Avrupa kimliği

Bu çalışma Osmanlı egemenliğinin mirası olarak heterojen bir etnik yapıya sahip olan Bulgaristan'da homojen bir etnik ulus yaratma gayesiyle asimilasyona maruz kalan, 1989 yılında totaliter rejimin çökmesi ile siyasi mobilizasyonunu gerçekleştiren Türk azınlığın etnik kimlik, ulusal kimlik ve ulusüstü kimlik ilişkilerini sorunsallaştırmaktadır. Tez çalışması Türk azınlığın kimlik örüntülerini topluluk düzeyi ve bireysel düzey olmak üzere iki düzeyde ele almaktadır. Çalışma ilk olarak siyasi elitlerin sürekli bir söylemsel müzakere yürüterek etnik kimlik, ulusal kimlik ve Avrupa kimliği arasındaki örüntüleri yeniden inşa ettiğini savunmaktadır. Bu çerçevede inşacı yaklaşımı temel alarak ve tarihsel-eleştirel söylem çözümlemesine başvurarak Türk siyasi elitlerin ürettiği topluluk düzeyindeki ortak kimlik örüntülerine odaklanmaktadır. Çalışma ikinci olarak toplumsal bir uygulama olan söylemlerle etkileşime giren azınlık üyelerinin öznel çoklu kimlik örüntüleri geliştirdiğini iddia etmektedir. Bu doğrultuda karma metodolojiye başvurarak Türk azınlık topluluğu üyelerinin özdeşim örüntülerini ve öznel anlam örüntülerini incelemektedir. Çalışma Türk siyasi elitlerin azınlık üyelerinin geliştirebildiği çoklu kimlikler, ortak barışçıl geçmişş, Avrupa'da ortak gelecek, Avrupa değerleri temelinde çoketnili sivil ulus gibi anlamlar üreterek etnik kimlik ve sivil kimlik kutupları arasında uzlaşım aradığını ortaya koymuştur. Bireysel düzeyde ise çoklu aidiyet ilişkileri kuran, toplumsal düzeyde etnokültürel kimliği geliştirme bilinci zayıf olsa da AB üyeliğinden sonra da ulusal ve ulusüstü yapılara güven eksikliği duyan Türklerin, sadece özel alanda değil siyasi alanda da kendilerini ve etnokültürel kimliğini koruma bilinciyle ulusal veya ulusüstü bir siyasi topluluk üyesi olarak değil, etnik topluluk üyesi olarak hareket ettiği ortaya çıkmıştır.
Türkiye-Avrupa Birliği ekonomik bütünleşmesi: Seçilmiş endüstrilerin endüstri-içi ticaret açısından karşılaştırılması

20. yüzyıl'da hızla artan küreselleşme eğilimlerine bağlı olarak ortaya çıkan ticaretin serbestleşmesi olgusunun etkisiyle dünya ülkeleri arasındaki siyasi, teknolojik bağların artması, ülkeler arasındaki menfaatler ölçüsünde ekonomik bütünleşme hareketlerinin ortaya çıkmasını sağlamıştır. Ekonomik bütünleşme, bütünleşmeye dahil olan ülkelerin kendi aralarında gerçekleştirdiği dış ticaretin, bütünleşme dışındaki ülkelere karşı gerçekleştirdikleri dış ticaretten fazla olması ve diğer ekonomik birleşmeler karşısında rekabet gücünü artırıcı rol oynaması ve özellikle gelişmekte olan ülkelerin bütünleşmeden yarar sağladığı rasyonalitesine dayanmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Türkiye-Avrupa Birliği ekonomik bütünleşme sürecinde endüstri-içi ticaretin, ticaret yönlü bütünleşme üzerindeki etkisini incelemek ve bütünleşme sürecinin hızlandırıcı etkisini endüstri-içi ticaret üzerinden panel bulgular yardımıyla analiz etmektir. Bu bağlamda endüstri-içi ticaretin belirleyenlerinden hareketle Avrupa Birliği'nin ticaret yönlü ekonomik bütünleşmesini açıklayan endüstri-içi ticaretin belirleyenleri Türkiye'nin bütünleşme sürecinde endüstri-içi ticaretinin belirleyenlerini de açıklamaktadır. Sonuç olarak Türkiye'nin Gümrük Birliği sonrasındaki endüstri-içi ticaret bulguları 26 ülke ölçekli Avrupa Birliği ülkeleri ile birlikte değerlendirildiğinde, Gümrük Birliği sonrası endüstri-içi ticareti artarak birbirlerine yaklaşan birlik ülkeleri gibi Türkiye de endüstri-içi ticaret göstergelerine bağlı olarak ticarette bütünleşmeyi hak eder bir ülke konumundadır, denebilir.
AB savunma politikaları kapsamında askeri operasyonlar ve Türkiye: Atalanta örneği

Bu çalışma Avrupa Birliği tarafından yürütülen Atalanta Harekatı'nın liberal hükümetlerarası kuram üzerinden incelemesini yapmaktadır. AB tarafından bugüne kadar uluslarüstü düzeyde icra edilmiş en başarılı harekat olarak değerlendirilen Atalanta Harekatı'nın başarısı değişim sürecindeki dünya düzeninde AB'nin ortak hareket edebilme yeteneğini ve Ortak Güvenlik ve Savunma Politikası'na verdiği önemi değerlendirmeyi sağlamaktadır. AB'nin ortak güvenlik ve savunma alanında da önemli kararlar alabilmesi ve AB'nin savunma alanında ortak hareket edebilme kapasitesi küresel bir güç olarak nitelenmesini de etkileyecektir. Çalışma bir yönüyle de Türkiye'nin savunma alanında AB'ye sağladığı katkının önemini ele almaktadır. Bu çalışma Birliğin karar mekanizmalarında liberal hükümetlerarası kuramın geçerliliğini Atalanta Harekatı'nın başarısının teyit ettiği ve Türkiye'nin her ne kadar karar sisteminin dışında da olsa AB'nin küresel aktör rolüne destek olabileceğidir. AB Atalanta Harekatı'ndaki başarısı sayesinde ortak güvenlik ve savunma politikasını uygulamadaki kararlığı ve küresel bir aktör olduğunu göstermiştir. Çalışmanın vardığı sonuçlar AB'nin Atalanta Harekatı sonrası gerçekleştirdiği veya gerçekleştireceği askeri operasyonlarının benzer bir yaklaşımla incelenebileceği örneklere de öncülük etme iddiası taşımaktadır.
Federasyon/konfederasyon sapağında Avrupa Birliği: Avrupa birliği'nin ulus-üstü yapısına dair bir değerlendirme

II. Dünya Savaşı'nın ertesinde, Batı Avrupa ülkelerince başlatılan iktisadi ve siyasal bütünleşme süreci, karmaşık ve gelişmiş bir siyasal ve kurumsal yapıya sahip olan Avrupa Birliği'nin ortaya çıkmasını sağlamıştır. İlkin, bu çalışmada, Avrupa'daki iktisadi ve siyasal bütünleşme süreci, onu açıklamaya ve anlamaya yönelik kuramlar ve ilgili normatif metinler ile birlikte ele alınmıştır. İkincisi, bu çalışma söz konusu bölgesel bütünleşme sürecinin bir ürünü olarak, Avrupa Birliği'nin siyasal dizgesi üzerine bir 'tanı' koymak amacındadır. Bunu yaparken, siyaset bilimi yazınında ulus-üstü devlet yapılanmalarını tanımlamak için kullanılan, öne çıkan iki terim olan federalizm ve konfederalizm göz önüne alınmıştır. Diğer bir deyişle, Avrupa Birliği'nin siyasal ve kurumsal yapılanması federalizm/konfederalizm ayrımı aracılığıyla, bütünleşmesi süreci bağlamında incelenmektedir.
The European Union Energy Law and policy and the harmonization of Turkish legislation to those politics

Avrupa Birliği'nin enerjiye ilişkin politikaları, hem enerjinin sadece yerel değil kürsel etkileri olan bir sektör olması, hem de yaşam koşulları açısından geleceği çok yakından ilgilendirdiği için çok önemlidir. Avrupa Birliği enerji politikası; enerji arzının güvenliği rekabet gücü ve çevrenin korunması arasında bir denge kurarak, enerji tüketiminde kömürün payını korumayı, doğal gazın payını artırmayı, nükleer enerji santralleri için azami güvenlik şartları tesis etmeyi ve yenilenebilir enerji kaynaklarının payını maksimum düzeye çıkarmayı hedeflemektedir. Türkiye, jeopolitik konumu nedeniyle, enerji konusunda kilit bir role sahiptir. Geniş çaplı hidroelektrik üreticisi olmanın yanında, Kafkaslar Orta Doğu, Karadeniz gibi enerji kaynaklarının bulunduğu bölgeler ile Avrupa Birliği ülkeleri arasında geçiş ülkesi konumundadır. AB tam üyelik hedefi doğrultusunda kararlılıkla ilerleyen Türkiye bu süreçte, ekonomik ve sosyal hayatın bütün alanlarında olduğu gibi, enerji konusunda da Avrupa Birliği'ne uyum sağlamayı amaçlamaktadır. Bu doğrultuda enerji ile ilgili birçok alanda gerekli yasal düzenlemeler yapılmış ve uygulamaya geçilmiştir. Ancak Türkiye halen mevzuat düzenleme ve bunların uygulanması hususlarında Avrupa Birliği'nin istediği düzeye gelmiş değildir. Ancak şu da bir gerçektir ki Avrupa Birliği'nin kendisi de komisyon aracılığıyla kararlı çalışmalar yapmasına rağmen birlik nezdinde halen Enerji politikasını yeknesaklaştırmış değildir ve ilgili pazarda halen ülkeler nezdinde tam bir rekabetçi pazar yaratamamıştır. Bunun nedenleri bu tez de açıklanmaktadır.Avrupa Birliği Enerji Hukuku ve Politikaları ile Türkiye'nin Bu Politikalara Uyumu? baslıklı bu çalışma, AB'nin enerji politikasını farklı yönleriyle anlaşılır bir şekilde aktarmak üzere hazırlanmıştır. İşbu çalışmada; Avrupa Birliği'nin enerji politikasının yapısı, işleyişi, sonuçları, geleceğe yönelik uygulamaları ve hedefleri açıklanmış, ayrıca Türkiye'nin AB enerji politikasına uyum amacıyla sürdürdüğü çalışmalar değişik yönleriyle ele alınmıştır.
Avrupa Birliği'nde reformların büyümeye etkisi

Avrupa Birliği'nde 1990'lı yılların ortalarından bu yana büyümenin hız kestiği gözlenmektedir. AB genelindeki yavaşlayan büyüme eğilimi, benzer kurumlara, ekonomik düzene ve altyapıya sahip ekonomilerin en iyi teknoloji ve verimlilik seviyelerinde buluşacağını öngören yakınsama hipoteziniş doğrulamamaktadır. 1950'li ve 1960'lı yıllarda görülen hızlı büyüme sonrasında AB'nin ABD'yi yakalaması mümkün olmamış, bugüne gelindiğinde kişi başına düşen milli gelir ile hesaplanan yaşam standartları açısından, AB ABD'nin altında kalmıştır. Büyüme, kişi başına düşen gelir, üretim hacmi gibi göstergelerdeki farklılıkların büyük bölümünün verimlilikte yaşanan gelişmelerden kaynaklandığı görülmektedir. Özgün bir bakış açısı ve analiz çerçevesiyle bu çalışma, Avrupa'da verimliliğin ve dolayısıyla büyümenin geleceğine ışık tutmak ve verimliliği artırmak gibi karmaşık bir sürece özgün bir katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. Çalışma, büyüme performansını, faktör birikimini, verimlilik eğilimlerini ve reform çerçevesini değerlendirme çabasıyla, AB ülkelerinde kriz öncesinde dahi süregelen büyüme sorunlarını nedenleriyle birlikte ortaya koyarak, ülkeler açısından etkinlik gelişmelerini sağlam bir şekilde analiz ederek ve büyüme yanlısı reform eğilimlerini ve bu reformlara dair kazanımların altını bütüncül bir yaklaşımla çizerek diğer çalışmalarından ayrılmaktadır. Verimlilik analizi için önce büyüme muhasebesi uygulanmakta, ardından gerçekleştirilen stokastik sınır analiziyle AB ülkeleri için etkinlik etkileri modeli tahmin edilmekte ve verimlilik bileşenlerinden teknolojik ilerleme ve etkinliğe ilişkin ampirik bulgular, yakınsama ve yayılma etkilerinin yanı sıra bilgi yaratımı ve yenilikçilik, dışa açıklık ve düzenleme ortamının etkinlik açısından odaklanılması gereken temel politika alanlarını işaret etmektedir. İzleyen aşamada, 2004 sonrasında AB ülkeleri tarafından yapılan büyüme odaklı reformlar incelenmekte, ülkelerin reform eğilimleri bir takım göstergeler yardımıyla analiz edilmekte ve faktör analizi yöntemiyle 2004 sonrası için ülke-yıl bazında özgün bir reform endeksi yaratılmaktadır. Yapılan analiz, AB çapında yapılan büyüme yanlısı reformların herhangi bir sistematik izlemediğini, köşanmadığını göstermektedir. Reform endeksi, üçüncü bölümde bu kez reformların etkileri dahil edilerek tekrarlanan stokastik sınır analizinin yanı sıra Levinsohn-Petrin (2003) yöntemi ile verimlilik açısından değerlendirilmektedir. Çalışmanın tüm bulgularını bir araya getirerek yapılan sınama, çalışmada oluşturulan analiz çerçevesinin, AB'de büyümeyi artırma amacıyla sürmekte olan reform tasarımı için geçerli ve faydalı bir bir katkı niteliği taşımaktadır.