turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Atık Floresan Lambalardan Nadir Toprak Elementlerinin Ekstraksiyonu

Tez çalışması kapsamında ömrü tükenmiş olan floresan lambalarda, cıvadan sonra en önemli bileşenler olan nadir toprak elementlerinin ekstraksiyonuna yönelik prosesler uygulanmıştır. Kaynak materyal olan floresan lambalar, Isparta il merkezi başta olmak üzere, komşu ilçeler ve Süleyman Demirel Üniversitesi Yerleşkelerinden temin edilmiştir. Çalışma kapsamında farklı yapısall formlarda bulunan beş farklı nadir toprak elementi seçilmiştir. Seçilen elementler itriyum, lantan, seryum, terbiyum ve evropiyumdur. Çalışma kapsamında iki aşamalı ekstraksiyon prosedürü uygulanmıştır. Her iki aşama da 23 faktöriyel dizayn esasına göre tasarlanmıştır. İlk aşama ekstraksiyon prosesinde amonyum sülfat tabanlı ekstraksiyon çözeltisi hazırlanmıştır. Bu aşamada kullanılan üç değişken, Katı/Sıvı oranı, sıcaklık ve amonyum sülfat konsantrasyonudur. Birinci aşama ekstraksiyon sonucuna göre en yüksek verimle çözeltiye alınan element % 3.17 ile Eu elementi olmuştur. Birinci aşama ekstraksiyon sonucunda elde edilen fosfor tozu çamuru kullanılarak, ikinci aşama ekstraksiyon prosesi gerçekleştirilmiştir. İkinci aşamada sülfürik asit konsantrasyonu, sıcaklık ve sodyum hipoklorit/sülfürik asit oranı üç farklı değişken parametre olarak kullanılmıştır. İkinci aşama ekstraksiyon prosesi ile en iyi verimle çözeltiye alınan nadir toprak elementi ise % 6.274 ile seryum olmuştur. Her iki aşama ekstraksiyon prosesinde de değişken faktörlerin verime olan etkileri ANOVA yöntemi ile belirlenmiştir. Ardışık olarak uygulanan her iki proseste de ekstraksiyon verimleri düşük bulunmuştur. Buna göre nadir toprak elementlerinin floresan lambalardan ekstraksiyonu çalışmalarında aynı fosfat grubunda ya da aynı oksit grubunda yer alan elementlerin seçilmesinin uygun olacağı düşünülmektedir. Yapı itibari ile birbirinden farklılıkları bulunan nadir toprak elementlerinin her biri farklı kimyasallara tepki vermektedir. Bu özelliklerinden dolayı ileride gerçekleştirilecek çalışmalarda seçilen elementler için spesifik ekstraksiyon çözeltilerinin hazırlanması, ekstraksiyon verimini artırıcı bir etken olabilir.
Evsel katı atıklardan atıktan türetilmiş yakıt elde edilmesi ve sanayi tesislerinde kullanımının enerji tasarrufuna etkileri

Atıktan Türetilmiş Yakıt, katı atıklardan uygun yöntemlerle elde edilen ve ısıl değeri olan bir atık türüdür. Katı atıkların özellikle ısıl değere sahip olan fraksiyonu hacimsel olarak yüksek oranda yer tuttuğundan, bunların ek yakıt olarak kullanımı depolamaya gönderilecek atık miktarında ve bunlara bağlı olumsuz çevresel faktörlerin ciddi oranda azalmasına imkan tanımaktadır. Evsel katı atıkların ATY olarak kullanımı yaşanan olumsuzluklardan dolayı bu alanda üretimin yaygınlaşmasına engel olmaktadır. Ülkemizdeki gelişmiş çimento sanayinin, ülkemizin başlıca sorunlarından olan katı atık bertarafındaki potansiyelinin kullanılması gerekmektedir. ATY üretimi ve kullanımının bu çerçevede yeniden ele alınarak şekillendirilmesi ve standardize edilmesi gerekmektedir. Bunun sağlanması için Mekanik Ayırma Tesisleri ve Atıktan Türetilmiş Yakıt Tesislerinin entegre olarak kurulması sağlanmalıdır. Bu çalışmada, öncelikle mekanik ayırma tesisleri ile birlikte ATY üretiminin teknikleri incelenmiş, sürdürülebilir yapıda bir ATY üretim şeması oluşturulmuş ve Ordu iline ait yapılan çalışmalar örnek gösterilmiştir. Ayrıca çimento sektöründe evsel katı atıklardan ATY üretilip kullanılmasının fosil yakıtlara olan potansiyel ikame etkisi modellenerek analizi yapılmıştır.
Yüksek sıcaklık-basınç ön arıtma prosesinin siyanobakteri'den metan üretim potansiyelinin geliştirilmesi için optimizasyonu

Bu yüksek lisans tezinde ülkemiz su kaynağından izole edilen ve enerji üretim potansiyeline sahip siyanobakteri'den metan üretilmesi, metan üretim veriminin artırılması için yüksek sıcaklık-basınç ön arıtma prosesinin uygulanması ve yüksek sıcaklık-basınç ön arıtma prosesinin proses optimizasyonunun yapılması amaçlanmıştır. Bu kapsamda yüksek lisans tezinde öncelikle Desertifilum tharense siyanobakterisi üretilmiş, kültür spesifik parametreleri tespit edilmiş, karakterizasyonu yapılmış, metan üretim veriminin arttırılması amacıyla Desertifilum tharense siyanobakterisine yüksek sıcaklık-basınç ön arıtma prosesi uygulanmış ve metan üretimi açısından yüksek sıcaklık-basınç ön arıtma prosesinin optimizasyonu yapılmıştır. Desertifilum tharense kuru ağırlık, spesifik büyüme hızı, maksimum üretkenlik ve CO2 fiksasyon değerleri sırasıyla 3,61 g/L, 0,36 1 /Gün, 0,35 g/L. Gün ve 0,06 g/gün olarak tespit edilmiştir. Desertifilum tharense'nin karbon miktarı %50, 2 ve toplam organik karbon miktarı ise %48, 9 olarak bulunmuştur. Bu bulgular, Desertifilum tharense karbon içeriğinin organik karbondan kaynaklandığını ve biyoyakıt üretiminde biyokütle kaynağı olarak kullanılabileceğini ifade etmektedir. Ham Desertifilum tharense numunesinin BMP değeri 261, 8 mLCH4/gUKM olarak ölçülmüştür. Yüksek sıcaklık-basınç ön arıtma prosesi etkilerinin incelenmesi ve optimum proses koşullarının saptanması amacıyla Cevap Yüzey Yöntemi Merkezi Kompozit Tasarım metodu kullanılmıştır. Yüksek sıcaklık-basınç ön arıtma prosesinde reaksiyon sıcaklığının artırılması ile çözünmüş kimyasal oksijen ihtiyacı ve ekstrakte olabilen madde ve lipit miktarı artarken, biyokimyasal metan potansiyeli miktarı düşmüştür. Yüksek sıcaklık-basınç ile muamele edilen numunelerin BMP değerleri 201, 5 235 mLCH4/gUKM aralığında ve ham numuneden düşük olarak ölçülmüştür. Bu sonuçlar Desertifilum tharense'dan biyoyakıt metan üretimi için yüksek sıcaklık-basınç ön arıtma prosesinin uygun olmadığını göstermektedir. Yüksek sıcaklık-basınç ön arıtma prosesinin optimizasyonu Design Expert paket programı optimizasyon modülü yardımıyla maksimum metan üretimi ve maliyet açısından yapılmış ve elde edilen optimizasyon koşulları ve sonuçları validasyon deneyleri ile karşılaştırılmıştır. Maksimum BMP üretimi için 200 C reaksiyon sıcaklığı ve 20 dk. reaksiyon süresi optimum koşullar olarak önerilmiştir. Önerilen model ile bu koşullarda 227, 1 mLCH4/gUKM metan üretilebileceği tahmin edilmiş ve validasyon deneyinde ise 211, 4 mLCH4/gUKM metan üretilmiştir. Yüksek lisans tez çalışması sonucunda Desertifilum tharense siyanobakterisinin metan üretimi amacıyla biyokütle kaynağı olarak kullanımının uygun, ancak metan üretimi öncesinde yüksek sıcaklık-basınç ön arıtma prosesi kullanılmasının gerekli olmadığı tespit edilmiştir
Yıllık düşük akım verilerinin eğilim analizi

Akarsuların düşük akış özellikleri, su kullanımı ile ilgili kararlar vermek ve çevresel akış gereksinimlerini korumak için önemlidir. Bu çalışmada, Türkiye'nin 23 nehir havzasında dağılmış 56 ölçüm istasyonunda düşük akış verileri (asgari 1 günlük akış) analiz edilerek, düşük akışların büyüklüğü ve zamanlamasındaki değişiklikler incelenmektedir. Düşük akışların büyüklüğü ve zamanlamasındaki eğilimleri tespit etmek için, parametrik olmayan Mann-Kendall testi kullanılmıştır. Bu analiz, özellikle Türkiye'nin batısı ve güneyinde düşük akışların büyüklüğünde istatistiksel olarak anlamlı değişimlerin olduğunu göstermiştir. Düşük akışlar istasyonların çoğunluğunda azalmış ve eğilimler son yıllarda daha güçlü hale gelmiştir. Düşük akımların gerçekleşme zamanlarında değişimler olsa da, bunların büyük kısmı istatistiksel olarak anlamlı değildir.
Quantification of multi-class antibiotics by UHPLC-MS/MS in animal manure and fate of antibiotics during rapid composting

Çiftlik hayvanlarının yetiştirilmesinden kaynaklanan hayvan atıkları muazzam miktardadır ve bu atıkların uygun şekilde yönetilmesi içerisinde bulunan çeşitli gazlar, nütrientler, patojen mikrooganizmalar ve antibiyotikler gibi kirleticilerin giderilmesi için kritik derecede önemlidir. 7 geçerli gruptan toplam 33 antibiyotik tavuk ve inek gübrelerinde kapsamlı bir çoklu kalıntı analizi metodu için araştırılmıştır. Tuz yardımıyla MeCN çözeltisinde uzaklaştırma yöntemini izleyerek çok yüksek performanslı sıvı kromatografisi ardışık kütle spektrometrisi ile antibiyotiklerin miktar tayini herhangi bir ekstrakt temizleme aşaması uygulanmadan yapılmıştır. Seçilen antibiyotiklerin fizikokimyasal özellikleri birbirinden çok farklı olsa da inek ve tavuk gübresinden geri kazanım sırasıyla %86 121ve %89 113'tür. Döner tambur kompostlaması kontrollü havalandırma yapılan kapalı bir sistemde tespit edilen antibiyotiklerin ve gübre hacminin azaltılması için uygulanmıştır. İki özdeş reaktöre 20 güne kadar işletilmiştir. Gübre numunelerinin karakterizasyonu sonrasında süt ineği, etlik tavuk ve yumurtalık tavuk gübreleri hızlı kompostlaştırma sağlanması için uygun kompozisyonda karıştırılarak hazırlanmıştır. Kompostlaştırma prosesinin performansı süt ineği ve etlik tavuk, süt ineği ve yumurtalık tavuk gübreleri karıştırılarak ve etlik tavuk, süt ineği gübrelerinin ayrıca kompostlaştırılması ile değerlendirilmiştir. Karışık gübreler ile tek başına süt ineği gübresiyle yapılan kompostlaştırmadan daha yüksek pik sıcaklıklar elde edilmiştir ve en yüksek kompostlaştırma sıcaklığına (68-73 C) ulaşma hızı azaltılmıştır. Yüksek havalandırma hızı (17 3m3. h-1) kompostlaştırma sıcaklığını düşürmüş olsa da düşük havalandırma hızı (3.6 0. 2 m3. h-1) ile elde edilen yüksek sıcaklık antibiyotik giderimini arttırmamıştır ve yüksek havalandırma hızı gübre karışımlarından bağımsız olarak antibiyotiklerin yarılanma ömrünü azaltmıştır ki biyolojik proseslerin önemine işaret etmektedir.
İskenderun körfezinde demir çelik sektörü için bir endüstriyel simbiyoz yaklaşımı

Gelişen teknoloji ile birlikte üretimin artması, beraberinde kaynak ve hammadde ihtiyacının da artmasına sebep olmuştur. Üretim yapan fabrikalarda kullanılan hammaddenin sadece yüzde altmışı kullanılmakta geri kalanı ise atık malzeme olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu atıklar katı, sıvı veya gaz halinde bulunmasının yanı sıra, tehlikeli veya tehlikesiz atık ya da yan ürün olarak da oluşabilmektedir. Sektörel olarak üretim sonucu açığa çıkan spesifik atıkların başka sektörlerde hammadde olarak kullanılması mümkündür. İşte bu şekilde sektörler arası atık-yan ürün-hammadde ilişkisine endüstriyel simbiyoz ağı denilmekte ve günümüzde yaygın olarak kullanılmasa da hammadde ihtiyacının ciddi ölçüde karşılamaktadır. Yapılmış olan çalışmada Adana, Mersin ve Hatay bölgesi başta olmak üzere ulusal, bölgesel ve sektörel olarak işletmeler arası endüstriyel simbiyoz ağlarının interaktif olarak gösterilmesini sağlayan, çevresel-sosyal-ekonomik anlamda uzun ve kısa vadede işletmeler ile bölgesel ve ulusal ekonomiye katkı sağlayan web tabanlı SWMmap isimli bir yazılım geliştirilmiştir. Çalışma sonunda başta Akdeniz bölgesi olmak üzere bölgesel ve sektörel potansiyel atık veya yan ürün miktarları web destekli veri tabanı üzerinde gösterilip, endüstriyel simbiyoz ağları kurulmuştur. Bunun yanı sıra farklı sektörlerdeki atıklar bir araya getirilip demir çelik sektöründe kullanılan bir yan ürün geliştirilmiştir. Üretilen bu yan ürün adı pota nozul kumu olup, demir çelik sanayinde yüksek miktarda kullanılan bir üründür. Üstelik ton başı satış fiyatı ise oldukça yüksektir. Yapılan çalışmada pota nozul kumu %60 atık malzemeden üretilmiş ve üretim maliyeti ise %50 azaltılmıştır. Ayrıca bu tez çalışması, Çevre ve Şehircilik Bakanlığının yürütmekte olduğu 'Sıfır Atık' projesini de destekler niteliktedir.
Evsel atıksu arıtma çamurlarının termal kurutma-yakma prosesi ile bertaraf edilmesinde arıtma verimi-enerji verimliliği ilişkisinin incelenmesi

Bu çalışmada, bir evsel atıksu arıtma tesisinin ham su kirlilik yükü parametrelerine göre tesis arıtma verimine bağlı olarak Arıtma Çamuru Termal Kurutma-Yakma Tesisinin biyokatı bertaraf verimi ve biyokatının yakılması ile açığa çıkacak enerji verimliliği incelemesi yapılmıştır. Gaziantep Merkez Atıksu Arıtma Tesisi'nde bulunan tesise giren çamurun özellikleri, arıtma tesisinin verimliliği parametreleri giriş, üretilen biyokatı ve buna bağlı olarak açığa çıkan kül miktarları tesisin faaliyete geçtiği günden beri incelenmiş, bu veriler ışığında tesisin ekonomik getirisi ve potansiyel enerji verimliliği incelenmiştir. Çamur Kurutma ve Yakma Tesisinde ortalama %88 bertaraf verimi sağlandığı gözlenmiştir.
Mısır-nişasta sanayi atıksularının yukarı akışlı havasız çamur yataklı reaktörle arıtımında proses verimine etki eden faktörlerinin incelenmesi

Bu çalışmada, mısır- nişasta sanayi atıksularının yukarı akışlı havasız çamur yataklı reaktörlerle arıtılmasında, proses verimine etki eden faktörler tek tek incelenerek bu gibi sistemlerin tam ölçekli uygulamalarında dikkate alınması gereken işletme parametreleri belirlenmiştir. Bu amaçla, 7 farklı debide çalışılmıştır. Reaktöre beslenen atıksu, endüstriyel ve evsel atıksuların karıştığı atıksu toplama havuzundan alınmıştır. Reaktörün giriş ve çıkışından alınan numuneler Üzerinde gerekli ölçümler yapılmıştır. Her çalışma periyodu için ortalama işletme parametreleri bulunmuştur. Çalışma suresince reaktör sıcaklığı 3B C de muhafaza edilmiştir. Reaktörli işletmeye almak için, benzer bir havasız atıksu arıtma tesisinden aşı çamuru alınmıştır. İşletmeye alma devresi bir haftada tamamlanmıştır. 13 saat hidrolik bekleme sllresi, 11,35 kg K0I/m3-gUn organik ytlk, 0. 184 kg KOI/kg UAKM-gUn çamur ylikleme ve 304 gtin çamur bekleme süresinde, maksimum % 88.9 KOI giderme verimi elde edilmiştir. Yine aynı organik yükte, 218 İt/gün biyogaz elde edilmiş ve bunun metan muhtevası % 72 olarak ölçülmüştür. Atıksu kompozisyonunu ve kirlilik yükünü dengelemek için reaktör önüne bir tank yerleştirilmiştir. Ayrıca, atıksuyu reaktöre cazibe ile beslemek için reaktör üstüne de bir başka tank konulmuştur. Atıksuyun pH'sı reaktöre girişte 4.5 olmasına karşın, reaktörün ilk musluğunda 6.5 Ölçülmüştür. pH'daki bu değişime, reaktör üzerine yerleştirilen tank ve reaktörde üretilen alkalinite sebep olmuştur. Fabrikadaki proses atıksularına evsel nitelikli atıksuların karışmasından dolayı deneysel çalışma boyunca besi maddesi ihtiyacı olmadığı gözlenmiştir. Böylece işletme maliyetinde tasarruf sağlanmıştır.
Farklı metallerle doplanmış grafen elektrotların elektrooksidasyonla su arıtımında etkinliğinin incelenmesi

Bu çalışmada, grafen/metal oksit elektrotların üretimi ve üretilen elektrotların model kirleticilerin arıtımında kullanılabilirliği araştırılmıştır. Elektro-oksidasyon işlemi için bir grafen katodu dört ana adımda üretildi; grafit oksit sentezi, grafit oksitten kararlı grafen metal oksit (GR/TiO2, GR/PtO2, Gr/SnO2) dispersiyonlarının hazırlanması, filtrasyon yöntemiyle grafen-metal oksit film üretimi ve 1100 C'de GR-MO filmlerinin doğrudan termal tavlama işlemi. Bu çalışma kapsamında elde edilen ve termal olarak 1100 C'de üretilen platin katkılı elektrotlar arıtma çalışmalarında kullanılmıştır. Grafen katodunun yapısı ve özellikleri, XRD, FT-IR, SEM, potantiyostat ile ölçülmüştür. En yüksek elektrokatalitik özelliğe sahip olduğu için GR/PtO 2 elektrotlar kullanılmıştır. AO7 model kirleticisinin grafen-platin elektrot ile giderim çalışmalarında proses şartlarından akım yoğunluğunun etkisi incelenmiştir. Elde edilen arıtım verimleri birbirine çok yakın olmakla beraber maksimum giderim verimi 20,0 mA/cm2'de 180. dakika sonuna %94, 2 olarak gerçekleşmiştir.
Adsorpsiyon ve membran prosesleri ile su ve atık su arıtımında organik madde giderimi

Tezin birinci fazının ana amacı karbon nanotüplerin adsorpsiyon süreciyle sulardan doğal organik madde gideriminin araştırılmasıdır. Karbon nanotüp modifikasyonu, dozu ve DOM türünün DOM giderim kinetiğine ve nihai giderim miktarlarına olan etkileri incelenmiştir. Asitle modifikasyon sonucu karbon yüzey fonsiyonel grupların değiştiği tespit edilmiştir. Orijinal çok duvarlı karbon nanotüplerin DOM tutma kapasiteleri modifiye edilmiş olanlardan oldukça yüksektir. Orijinal çok duvarlı karbon nanotüp yüzeyleri tercihen DOM'un yüksek miktarda UV absorplayan fraksiyonunu gidererek UV değerlerinde %80 varan giderim verimleri sağlanmıştır. Yüksek DOM adsorpsiyon kapasitelerine dayanarak orijinal çok duvarlı karbon nanotüplerin sulardan DOM gideriminde ve dezenfeksiyon sırasında oluşan karsinojenik dezenfeksiyon yan ürünlerini kontrol açısından umut verici yeni bir adsorban olabilir. Tez çalışmasının ikinci fazının ana çalışmanın amacı, deri atıksularında renk ve KOİ gideriminde seramik ultrafiltrasyon ve mikrofiltrasyon membranların performansını araştırmaktır. Sabit basınçta, membranların ortalama gözenek boyutu arttıkça akılar artış göstermiştir. Testler sonucunda, % 95 renk giderimi ve 9140 Pt-Co kadar yüksek olan renk değeri 10 Pt-Co 'ta düşmüştür. UF membranlar da KOİ giderim test tüm basınçlarda için % 58 ile % 90 arasında değişmektedir. KOİ giderimi genellikle membran basıncının 1 den 4 bar artması ile artırılmıştır. Ham suda maksimum % 90 KOİ giderimi 4 bar membranın basınçta ile 10 nm gözenek boyutunda elde edilmiştir. Tüm membran testleri için, permeate akısı membranlaraki tıkanma nedeniyle azalır. Tıkanma kimyasal temizlik prosedürlerini uygulayarak etkili bir giderildi. Sonuç olarak son derece kirli deri atıksularında seramik ultrafiltrasyon sistemleri ile etkili bir arıtım sağlanmıştır.
Sadık -Budak köyleri arasındaki sığ yeraltı sularının hidrojeokimyasal özellikleri ve bazı kirlilik parametrelerinin incelenmesi

Bu çalışmada, Nevşehir ili Hacıbektaş ilçesine bağlı Sadık ve Kırşehir ili Mucurilçesine bağlı Budak köyleri arasında belirlenen inceleme alanından almış olduğumuz yeraltı sularının numuneleri doğrultusunda, yeraltı sularının hidrojeokimyasal özellikleri ve bazı kirlilik parametreleri incelenmiştir. Anyonve katyonların analizleri için laboratuar çalışması yapılmıştır. pH, sıcaklık, elektriksel iletkenlik, toplam çözünmüş madde, çözünmüş oksijen ve tuzluluk gibi parametreler ise yerinde ölçülmüştür. Elde edilen sonuçlara dayanarakdiyagramlar çizilmiş ve incelenen suların içme ve sulama suyu olarak kullanılabilirliği standart ve yönetmelikler doğrultusunda değerlendirilmiştir. Bunlara göre inceleme alanındaki suların hepsinin (SAR< 8 olduğu için) sulama suyu olarak kullanılabileceği; 6 numaralı numune dışındaki tüm numunelerinC2-S 1 sınıflarında olup orta tuzlulukta olduğu ve orta derecede tuza ihtiyaç gösteren bitkiler için kullanılabileceği, 6 numaralı numunenin ise C3-S1sınıfında olup fazla tuzlu su olduğu ve sadece bazı bitkiler için kullanılabileceği;tüm numunelerin az sodyumlu su olup, sodyuma karşı duyarlı olan bitkilerdışında her türlü tarım için uygun olduğu görülmektedir. Suların içme suyu olarak kullanılabilirliğine yönelik katyon ve anyonlardan bazılarının TSE, WHO, EPA ve Avrupa Birliği Limitlerini aştığında n sular içilemez su niteliğiivtaşımaktadır. İnceleme alanındaki tüm numunelerin EPA limit değerinin üzerinde nitrat konsantrasyonuna sahip olduğu belirlenmiştir. Kirliliğin gübre kullanımı veya evsel atıksu kaynaklı olabileceği söylenebilir.
İnce film kompozit membranlar ile enerji üretimi ve mikrokirletici giderimi

Bu tezin temel amacı, ince film kompozit membranların PRO prosesi ile enerji üretim potansiyelini ve membranların mikrokirletici giderim performanslarını değerlendirmektir. Bunun yanında, seçilen ticari membranların hidrofiliklik, membran dayanımı, su geçirgenliği, ters tuz akısı, basınç dayanıklılığı gibi özelliklerinin iyileştirilmesi ve performanslarının arttırılması için L-DOPA ve nanomalzemeler ile yüzey modifikasyonu gerçekleştirilmiştir. BW30 ve SW30 membranlarının yüzeyleri L-DOPA, L-DOPA+SiO 2 ve L-DOPA+TiO 2 nanomalzemeleri ile modifiye edilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, membranların modifikasyonunun osmotik basınçtan enerji üretimini arttırdığı tespit edilmiştir. Modifikasyon çalışmaları, membran enerji üretim potansiyeli BW30 membran için 10 bar basınçta 0,18 W/m2'den 1,34 W/m2 ve SW30 membran için 5 bar basınçta 0,07 W/m2'den 0 ,34' W/m2 değerine arttığını ortaya koymuştur. Mikrokirletici giderimi çalışmalarında Yeşilırmak havzasında kirlilik oluşturan Irgarol 1051 ve Dikofol pestisitlerinin (1000 g/L) BW30, SW30 ve GE-AD membranlarla 2 farklı basınçta (10 ve 20 bar) giderim performansları test edilmiştir. TFC membran filtrasyon ile Irgarol 1051 giderimi çalışmalarında en iyi arıtım 10 barda BW30 membran ile %98, 8 giderim verimi olarak elde edilmiştir. Benzer şekilde, Dikofol için GE-AD membran ile 20 barda %99, 1 giderim verimi gözlenmiştir. Sonuç olarak, TFC membranlar PRO prosesi ile enerji üretiminde ve mikrokirletici gideriminde yüksek performansa ile umut vaat etmektedir.
Atıksularda koliform kirliliğinin ultrases ve klor dioksit oksidasyonu metotları ile giderilmesi

Bu çalışmada ultrases, klor dioksit (ClO2) ve bu metotların ardışık kullanımı ile sentetik ve evsel atıksu örneklerinde E. koli ve T. koli bakterilerinin inaktivasyon verimleri incelenmiştir. Birleşik ultrases ve klor dioksit dezenfeksiyon metodu ile bakteri gideriminde partikül miktarı ve boyutunun etkisi detaylı olarak irdelenmiştir. Ultrases deneyleri 15, 30 ve 60 W ultrasonik güçlerde gerçekleştirilmiştir. Düşük ultrasonik güç değerlerinde, ultrasonik arıtma ile bakteri sayısında kayda değer bir azalma sağlanamamıştır. Ancak ultrases gücünün artması ile bakteri inaktivasyonun da arttığı gözlenmiştir. Ardışık ultrases ve klor dioksit dezenfeksiyon sistemi ile sentetik atıksu ve çıkış suyu örneklerinde bakteri gideriminde önemli bir iyileştirme elde edilememiştir. Fakat giriş atıksuyu örneklerinde birleşik dezenfeksiyon sistemi, E. koli ve T. koli inaktivasyon verimini önemli ölçüde arttırmıştır. Yapılan araştırmalar sinerjik etkinin yalnızca giriş atıksuyu örneklerinde 30 ve 60 W ultrasonik güç değerlerinde gerçekleştiğini göstermiştir. 30 ve 60 W ultrasonik ön arıtıma tabi tutulmuş gerçek atıksu örneklerinde bakteri log inaktivasyon verimi ultrases uygulanmamış duruma göre üç kat daha fazla gözlenmiştir. Partikül boyut dağlımı ile ilgili yapılan deneyler sonucunda, sentetik ve son çökeltim havuzu çıkış atıksuyu örneklerinde askıda katı madde miktarlarının ihmal edilebilecek seviyede olduğu görülmüştür. Ancak giriş atıksuyu örneklerinde AKM miktarı oldukça yüksek bulunmuştur. 15, 30 ve 60 W ultrases ön arıtımı neticesinde atıksu içerisindeki partiküllerin, her üç ultrases gücünde de parçalandığı tespit edilmiştir. Yapılan partikül boyut analizi sonucunda partiküllerin parçalanmasında en uygun ultrases gücünün 30 W olduğu bulunmuştur.
Kentsel ve geri plan alan topraklarında bulunan ağır metallere 'toz yutulması, soluma ve temas' yollarıyla insan maruziyetinin değerlendirilmesi

Ağır metaller zaman içerisinde toprakta birikmekte ve canlı organizmalara zarar vermektedir. Bunun yanında toprak verimliliğini azaltmaktadır. Bu çalışmada Aksaray, Uşak, Konya, Elazığ, Malatya, Kayseri, Mersin, Kırıkkale, Kars, Kastamonu, Çankırı, İzmir, İstanbul, Antalya ve Van'da kentsel ve geri plan alanlarından alınan toprak numunelerinde kadmiyum, civa, kurşun, vanadyum, krom, mangan, kobalt, nikel, bakır, çinko ve arsenik metal konsantrayonları ICP-MS ile belirlenmiş ve insanların bu ağır metallere yutma, soluma ve temas yollarıyla maruziyetleri incelenmiştir. Çalışma sonucunda kentsel alanlarda ortalama metal konsantrasyonları Cd, Hg, Pb, V, Cr, Mn, Co, Ni, Cu, Zn, As için sırasıyla; 379, 194, 18034, 32294, 41890, 205343, 5957, 1621, 13215 ,34035, 5649 g/kg, kırsal alanlar için ise sırasıyla; 255, 52, 9621, 18363, 40202, 159140, 5444, 577, 6642, 18023, 3821 g/kg olarak bulunmuştur. Bulunan ağır metal derişimleri Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmelik'te verilen sınır değerler ile karşılaştırıldığında yalnızca As konsantrasyonlarının bu değerleri aştığı görülmüştür. Kentsel alanlarda kanserojen risk çocuklar ve yetişinler için sırasıyla; 4 .71x10-3, 1.81 x10-3, kırsal alanlarda ise sırasıyla; 3.56 x10-3, 1.37 x10- 3 olarak bulunmuştur. Kanserojen olmayan riskler ise kentsel alanlarda çocuklar ve yetişkinler için sırasıyla; 304. 9 x10-3, 30.7 x10-3, kırsal alanlarda ise sırasıyla; 252. 4 x10-3, 25.8 x10- 3 olarak belirlenmiştir. Van ve Aksaray'ın çok yüksek, İstanbul'un ise yüksek ekolojik risk seviyesinde olduğu saptanmıştır.