turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Seçilmiş örneklerden Bulgaristan ve Türk geleneksel giysi yapılarının ve kumaşlarının karşılaştırılması

açıdan bakıldığında Bulgarların da Türkler gibi Orta Asya'dan geldiği görülmektedir. Orta Asya'dan miras kalan şalvar ve kaftan Bulgarlar ve Türkler için tarihin her döneminde vazgeçilmez giyim unsurları olmuşlardır. Coğrafi açıdan bakıldığında, Balkanlar ve Anadolu benzer iklim özelliklerini göstermektedir bu nedenle benzer hammaddeler kullanıldığı görülmektedir. Yün, keten, ipek ve pamuğun el tezgahlarında dokunduğunuBalkanlar ve Anadolu'da geleneksel giyimde en çok kullanılan malzemeler olduğunu söylemek mümkündür. Bulgarların Hıristiyanlığı kabulü, özellikle giysiler üzerindeki renk ve desen özelliklerini etkilemiştir. Bulgar kadın giyimi, arka önlük ve Sukman gibi Anadolu topraklarında pek rastlanmayan iki öğeyi ise Slav kültüründen almış ve yüzyıllarca korumuştur. Bulgaristan'ın Osmanlı egemenliği döneminde coğrafi konum bakımından başkent İstanbul'a yakın olması, ticari ve sosyal ilişkilerin yoğunluğunu getirmiş ve özellikle Türk erkek giyiminin 500 yıl içerisinde Bulgarlar tarafından tamamen kabul edilip benimsenmesine neden olmuştur. Osmanlı'da devletin giyim yasalarıgiyim ve dış görünüşle her zaman Bulgarların ve Türklerin birbirindenayrılmasına yol açsa da yasalarla zorunlu kılınan farklılıkların renk ve aksesuarkullanımından öteye gitmediğini belirtmek gerekir. Genel olarak Bulgar ve Türk giyimine bakıldığında kadın giyimindegömlek, içdonu, önlük, başörtüsü, kuşak, çorap, ceket, yemeni gibi giysi parçalarınınkalıp ve malzeme açısından benzer ya da tamamen aynı olduğu görülmektedir. Ayrıca kolçak ve göğüslük gibi kadın giyimi ayrıntılarının da ortakkullanıldığı görülmektedir. Anteri, potur, kaftan, benevrek, yemeni, kundura, tülbent, peştamal... vb. isimler her iki dilde de aynı anlamda kullanılmıştır. Bulgaristan'da giyilmişgiysilerde malzeme olarak doğal ve yöresel özellikler korunmuş, genellikle giysilertek renk, süsleme ve renklendirmeler giysi üzerinde belli bölgelerdeVIyoğunlaşmıştır. Giysi parçaları daha azdır. Anadolu'da giysiler daha renklidir, ipek ve pamuk gibi pazara sunulan malzemeler daha yaygın olarak kullanılmıştır. Giysi parçaları çok fazladır. Araştırma sırasında kumaş, form, kalıp, nakış, süsleme, renk, giyim şekli, isim gibi her türlü benzerlik dikkate alınmıştır. Araştırma sonucunda Anadolu ve Balkanlarda giysilerde ortak yaşamın getirdiği genel benzerliklerin yanı sıra başka bir millet ve dine ait olmanın getirdiği ayrıcalıklar seçilmiş örnek giysiler üzerinde ve ayrıntılarda gözlemlenmiştir. VII
Sinema ve reklam ilişkisi

Günümüzde reklam endüstrisinin iletişim halinde olmadığı bir mecra kalmamıştır. Bu mecralardan biri de sinema sanatıdır. Sinema sanatı ve reklam endüstrisinin buluştuğu bir alan da ürün yerleştirme uygulamalarıdır. Ürün yerleştirme uygulamaları, geleneksel reklam uygulamalarının dışında kabul edilmektedir. Çünkü günümüzde tüketicinin duyarsızlaşmadığı geleneksel reklam mecrası kalmamıştır. Sinema filmlerinin diğer mecralardan farkı, reklam endüstrisini tüketici ile daha kolay buluşturmasıdır. Sinema seyircisi, bilinçaltına seslenen ürün yerleştirme uygulamaları ile tüketime yönlendirilmektedir. Küreselleşmenin sonuçlarının açıkça gözlemlenebildiği bir dönemde, Hollywood filmlerinin küresel etkileri göz ardı edilemez. Popüler filmleriyle Hollywood, küresel markalarını ve kendi ideolojilerini yaygınlaştırmaktadır. Hollywood sinemasının peşinden giden ulusal kültürler, küreselleşmenin sunduğu imkanlardan yararlanmaya çalışırken, Amerikan mitlerinin taşıyıcılığını yapmaktadır. Araştırmada, Türk sinemasından bir örnek seçilerek, filmin Hollywood sineması ile ilişkisi değerlendirilmiş ve filmdeki ürün yerleştirme uygulamalarının detaylı incelemesi yapılmıştır.
İç mekanda seramik maskelerin mekana bağlı yardımcı malzemeler ile uygulanması

insanlık tarihi kadar eski olan maske kullanımı yüzyıllardır insanların ilgisini çeker. Sanatçılara esin kaynağı olan maske, günümüzde, fetişler ve maskeler satan dükkanların açılmasına yol açan ilgi ve merak uyandıran bir nesne halini alır. Tanınmamak, dinsel ayinlerde kutsal güçlerle temasa geçmek, hayati tehlikelere karşı inşam korumak, korkutmak ya da ölülerin yüzlerinin kalıcılığım sağlamak gibi pek çok amaç için maske kullanılır. Maskeler tiyatro oyunlarında da önemli bir yere sahiptir. Atalarımızın dinsel tören ve ayinlerde kullandığı maskelerin zaman içinde topluluklar önünde kullanılmasıyla başlayan maske geleneği; Hint, Çin, Japon, Yunan, Roma, tiyatrolarında yerini almış ve gelişimini bu yönde sürdürmüştür. Türk tiyatrosunda, İslam dim' ile birlikte maske kullanımı ortadan kalkar. Günümüz maske sanatında Yunan tiyatrosunda geçmişşten oyunlar sahneye konulurken maskeye yer verir ve maske tiyatroda eski kullanımını yitirir. Maskenin insanlık tarihi ile başlaması gibi, mekan gereksinimi de insanlar için hep vardır. Maske, mekan kavramlarının bir arada kullanılması tiyatro fuayesi uygulaması ile görülür. Mekan çeşitleri içinde toplu mekanlardan olan tiyatro mekanı ve onun seyirciyle bağlantısını sağlayan işlevsel öğeleri sahne, salon, localar ve fuaye gibi bölümlere ayrılarak detaylanır. Seramik maskeler ve onunla birlikte kullanılan metal yardımcı malzemesi, seramik ile benzer özellikler gösterir. Mekanda maskeleri görünür kılan yine metal malzemesi ile birlikte kullanılmasıdır. Günümüz çağdaş maskelerine bir tepki olarak tasarlanan seramik maskeler, tiyatro fuayesine uygulanarak ait olduğu tiyatro konusuna, tiyatro mekanı ile günümüzden bir uygulama ile geri dönmüş olur.
Japon manga ve anime sanatı'nın cosplay yansımaları

Tarihsel süreci milattan önceki dönemlere dayanan Japon resim sanatı, süreç içinde evrilerek ancak kendi kimliğini asla kaybetmeden yeni dünya düzenine adapte olmaya çalışır. Bu adaptasyon sürecini özünden gelen çizgi roman kültürü manga'ya sadık kalarak oluşan yeni sanat dalı anime ile yapar. Geleneksel yapısını koruyan Japon halkı, 2. Dünya Savaşı'nda yaşadığı hezimetle bir anda kendini çok farklı bir konumda bulur. O artık başka kültürlere de açık olmak durumundadır. Tüm bu olumsuz yaşam koşulları içinde Japon halkının asla bırakmadığı ve kültürlerinin direnişinin simgesi olan manga olgusu, hayatlarındaki yerini daima korumuş ve umut olmaya devam etmiştir. Teknoloji ile birlikte yaşanan gelişmeler, çizgi roman olan mangayı ekranlarda izlenebilir çizgi film olan animeye dönüştürmüş bir yandan da kendi varlığını da korumuştur. Giderek artan ve yaygınlaşan manga ve anime hayranları kendileri ile özdeşleştirdikleri karakterleri, hayal dünyasından çıkarıp, çeşitli kostüm ve makyajlarla gerçek hayata aktarıp cosplay olgusunu yaratmışlardır. Böylece yaşamın tekdüzeliğinden sıyrılarak, çizgi dünyasının kendilerine sunduğu diğer boyutu deneyimlemişler ve bu güzel masalı, giderek artan bir kitle ile paylaşmaya devam etmişlerdir. Türkiye'de özellikle Miyazaki Çizgi Filmleri ile tanınan Manga ve Anime karakterleri çok sevilerek benimsenmişledir. Dünyada bu sevginin bir ifade biçimi olan Cosplay sanatı ülkemizde de beğeni ile uygulanmaktadır. Çeşitli toplantı, fuar ve yarışmalarla zaman içinde yaygın hale gelen bu sanata ilgi duyan kişileri bir araya getirmiştir. Gelişerek daha profesyonel bir anlayışla düzenlenen bu fuar ve toplantılar, sayıları zamanla artan katılımcılar ile birlikte görsel bir şölen halini almaktadır. Düzenlenen dünya çapında organizasyonlarda ülkemizde temsil edilmeye başlanmıştır.
Çağdaş Türk resim sanatında mistik semboller ve göstergebilim analizleri

Bu çalışmada, çağdaş Türk resim sanatında bilhassa 2000 yılından sonra, hem akademisyen, hem de sanatçı olarak kariyerinin doruğuna çıkmış ressamların eserlerindeki mistik sembollerin, göstergebilime göre incelenmesi amaçlanmaktadır. Ayrıca bu sembollerin bilinçli olarak mistisizm çağrıştırıp çağrıştırmadıkları veya sanatçıların bilinçaltında yatan içselliğin yansımış olma ihtimallerinin araştırılması hedeflenmektedir. Pilot olarak seçilen sanatçılar ziyaret edilerek görüşme yapılmış, kişisel yaşamlarında veya sanatsal çalışmalarında, mistisizmle ilgileri olup olmadıkları, eserlerinde kullandıkları sembollerde mistik kaygılar taşıyıp taşımadıkları sorularının cevaplarına ulaşılmaya çalışılmıştır. Çalışmada nitel araştırma yöntemi ile, sanatçılarla görüşme ve röportaj yapılmış ve kendilerine yöneltilen sorularla, eserlerindeki semboller ve yapılacak göstergebilim çözümlemeleri hakkında görüşleri alınmıştır. Elde edilen bulgulara göre, görüşme yapılan sanatçıların bir kısmının mistisizmle, hatta tasavvufla yakından ilgilendiği ve sanat çalışmalarında mistik sembolleri bilinçli olarak kullandığı belirlenmiştir. Sanatçıların bir kısmı ise, sembolleri salt plastisizm amaçlayarak ve biçimsel form olarak kullandıklarını, ancak başkaları tarafından mistisizm çağrıştırmalarının mümkün olduğunu ifade etmişlerdir. Sanatçıların bazıları çok yaşlı olmaları itibari ile çocuklukları cumhuriyetin ilk yıllarında, henüz Osmanlı kültürünün etkisinde geçtiği ve geleneksel Türk ve Anadolu kültürü içerisinde mistik kavramlarla beslenmiş oldukları tespit edilmiştir. Bu sebeple, eserlerinde kullandıkları semboller, bilinçli olarak mistisizmi yansıtmayı amaçlamasa dahi, dolaylı olarak yine de bu coğrafyanın kültürü içerisinde, mistik çağrışımları taşıması mümkün görülmektedir. Araştırmanın birinci bölümünde problem durumu, problem cümlesi, araştırmanın amacı, araştırmanın önemi, varsayımlar, kapsam, sınırlılıklar, yöntem ve tekniklere yer verilmiştir. İkinci bölümde göstergebilimin tanımı, tarihsel gelişimi, kuramsal ve kavramsal problemleri ele alınmıştır. Ayrıca göstergebilimin Türk ve İslami kaynaklardaki kökenleri ilk defa incelenerek alanın kuramsal yapısına katkıda bulunulmuştur. Üçüncü bölümde mistisizm ele alınmış ve mistik semboller incelenmiştir. Bulgular bölümünde sanatçılarla yapılan görüşmeler, sanatçıların mistisizmle ilişkileri ve eserlerindeki mistik sembollerin göstergebilim açısından çözümlemeleri yapılmıştır. Araştırmanın son bölümünde ise araştırmanın verileri değerlendirilip, elde edilen sonuçlara göre öneriler geliştirilmiştir.
1950 sonrası Türk resim sanatında kam ritüellerinde kullanılan enkarnatif nesnelerin göstergebilimsel analizi

Yapılan araştırma ile Türk halkının eskiden beri var olan inanç sistemi Şamanizme ait Kam ritüellerinde kullandıkları nesnelerini ve performanslarının bir kısmını geleneksel hale getirerek bir kısmını da sanat eserlerinde sanat ifadesi olarak kullanıldığı ve günümüze kadar geldiği görülmüştür. Günümüz sanat hayatında geleneksel sanat köklerimizin yaşatılması ve dahi Uluslararası sanat içerisinde hak ettiği yeri edinerek gelecek nesillere aktarılmasında şüphesiz ki sanatın yeri çok anlamlıdır. Bu nedenle, Türk kültürünün merkezinde yer alan Şamanizme ait enkarnatif nesnelerin, görsel envanter niteliği taşıyan 1950 sonrası Türk resminde kullanılan elemanların tespit edilerek bir kısmının kaynak gösterilmesi hedeflenmiştir.. Böylece Türk toplumu nezdinde çağdaş Türk Resim sanatına yansımış olan totemist felsefe ışığında Kam ritüellerinde kullanılan enkarnatif nesnelerin göstergebilimsel analizi amaçlanmıştır. Bu amaçla yapılan araştırmada, 1950 sonrası Türk resim sanatı içerisinden derlenen enkarnatif nesne örnekleri incelenmiştir. İnceleme sonucunda; İp, Kartal, Davul, Nazar Boncuğu, At, Geyik, Koyun-Koç-Keçi, Kayalar ve Taşlar, Ağaç, Dağ gibi unsur ve aksesuarların Şamanizm inancından süregelen birçok materyalin gerek biçemsel gerekse doğal anlam yönünden Türk Resim Sanatı içerisinde kullanıldığı tespit edilmiştir. Bu çalışmada yöntem bakımından dilbilim sözcüğü örnek alınarak çevrilmiş olan ve göstergeleri inceleyen bilim dalı olarak tanımlanan göstergebilim analiz yöntemi esas alınmıştır. Belirlenen eserlerde kullanılan nesneler nitel ve nicel bakımdan taranarak düz anlam ve yan anlam analizleri göstergebilimsel yöntem ile ortaya konacaktır. Nitel veriler elde etmek için arşiv taraması yapılmış ve bu taramalar belge olarak sunulmuştur.
Plastik sanatlarda biçim bozma ve soyutlamanın çözümlenmesi

'Doğa kendi biçimlerini kendi amaçları için, sanat da kendi biçimini kendi amaçları için yaratır.' KandinskyPlastik sanatlarda 'biçim bozma ve soyutlama'; ilkçağdan bugüne kadar sürekli gelişme ve değişme göstermiştir. Yüksek öğrenimde sanat eğitimi alan geleceğin sanat eğitimcilerinin/sanatçılarının eserlerinin üretilmesinde kullanacakları biçim dillerinden olan 'biçim bozma ve soyutlama' dünyadan ve ülkemizden önemli sanatçıların sanat eserleri temel alınarak yüzyıllar içinde değişen sanat akımlarıyla birlikte derinlemesine incelenmiştir. Sanat akımlarını oluşturan sanatçılar seçilirken sanatçıların kavramları en iyi yansıtacak eserlerinin seçilmesine özen gösterilmiştir. Sanat akımlarına geniş yer vererek çağlar boyunca sanatın nasıl bir değişim/dönüşüm süreci geçirdiği ve bunların sanatçıların biçim dillerini nasıl etkilediğini, üretim aşamalarını, nedenleri, nasıllarıyla, yöntemleriyle açıklanmaya çalışılmıştır. Sanat tarihinde yer alan bu kavramlar, seçilen önemli örneklerle birebir ilişki kurularak çözümleme yapılmıştır. Sanat eğitiminde biçim dilerinin oluşturulmasında yaşanan en önemli sorunlardan biri olan sancılı üretim sürecinde 'biçim bozma ve soyutlama' kavramlarını açıklamak amacıyla yüksek öğrenimdeki sanat öğrencileriyle deney ve kontrol grupları oluşturulmuştur. Sanat öğrencilerine önceden hazırlanan öntest modeliyle tutum anketi ve veri amaçlı demografik anket uygulanmıştır. İki gruba da ön uygulamalar atölye ortamında yaptırılmıştır. Daha sonra deney grubuna günümüz teknoloji tabanlı görsel materyallerden yararlanılarak, dünyadan ve ülkemizden sanat eserlerinden örneklerle kavramlar beyin fırtınası oluşturularak çözümlenmiştir. Deney ve kontrol gruplarıyla son uygulamalar yaptırılmıştır. Son olarak tutum anketi tekrarlanmıştır. Elde edilen veriler Spss programında değerlendirilmiş ve analizleri yapılmıştır. Bulgular ve yorumlar bölümüne eklenmiştir. Uygulanan ankette, yüksek öğrenimde eğitim alan sanat eğitimcileri bu kavramları yeterli düzeyde kavramadıkları, bu kavramlara hakim olmadıkları ve bunun öğretimi amacıyla yardımcı bir eğitim programı görmek istediklerini belirtmişlerdir. Sonuç olarak çalışmamda sanat eğitiminde bu kavramların daha geniş araştırılmasıyla, araştırmacılar için güvenilir bir kaynak yaratılmış, geleceğin sanat eğitimci/sanatçı adaylarının bu eserleri tam ve doğru bir şekilde değerlendirilmesi gerekliliğini ortaya koymuştur. Biçim dillerini oluşturma sürecindeki öğrencilere, kavramların, günümüz teknolojisiyle görsel materyal kullanarak anlatılması, uygulama sahaları açılarak kendilerine özgü, bilinçli ve özgür diller yaratmalarına yardım sağlıyacağı belirtilmiştir.
Kültürlerarası iletişim dili sembol ve Doğu Akdeniz uygarlıkları heykel sanatındaki bildirişimi

Kültürlerarası iletişim Dili Sembol ve Doğu Akdeniz Uygarlıkları Heykel Sanatındaki Bildirişimi konulu bu çalışmada sembol ve sanat arasındaki ilişki incelenmektedir. Zihnimizin verilerinin somut göstergeleri olan ve otomatik olarak ortak bilinçdışı tarafından üretilen semboller; görünmeyeni, duyumsanabileni, fizik ötesini, sonsuzluk ve süreklilik hakkındaki tüm kavrayışları ifade ederler. Toplumsal bir varlık olan insanoğlunun, kendini ve doğayı gözlemlemesi, çevresinden aldığı enformasyonlarla sürekli irdeleme ve araştırması, becerilerinin, sözel ve düşünsel faliyetlerinin gelişmesine neden olmuştur. Bu da onu doğal olarak yaratıcılığa teşvik etmiştir ve doğadan edindiği bilgilerin ışığında bilinçaltının imgelerini sembollerin dili ile ifade etmeyi yeğlemiştir. Bilinçli bir simgeci yaklaşımla belleğindeki imgeleri, doğa gerçeklerini, din, mitos, büyü ve sanat birlikteliği içinde en etkili iletişim aracı olan Heykel sanatı ile somutlaştırmıştır. Tarih öncesinden günümüze, düşün dilinin biçim dili aracılığı ile aktardığı mesaj ve bilgiler, en çarpıcı örneklerini gördüğümüz, Doğu Akdeniz bölgesi Heykel sanatındaki semboller ve biçimler aracılığı ile bize ulaşmıştır. Bu bölgedeki uygarlıkların yapıtları yaşamsal ve düşünsel gerçeklere ilişkin temaları, Antik Yunan'la başlayan doğayı yansılama eğiliminin aksine, stilizasyonlarla sembolize etmektedirler. Bu uygarlıkların sanatlarında estetik ölçü batılı değer yargılarınca göz önüne alınan benzetme çabası değil kavramların uygun semboller ve stilizasyonla biçime dönüşmesidir. Konunun karmaşık yapısından dolayı bu çalışmada, genel olarak semboiün tanımından sonra ilgili konu başlıkları altında; bilinçaltı ve sembol - dil, düşünce ve hareket simgeciliği - mitosların simgesel düşüncedeki önemi - yaratıcılığın kökenleri - sanat büyü ve sembol - Doğu Akdeniz Heykel Sanatında simgesel biçimlenmeler ve günümüz Heykel sanatındaki simgesel yaklaşımlar incelenmiştir.
Ortaçağ Hıristiyan resim sanatında Eski Ahit'in neviim bölümünün büyük peygamberlerinin tasvirleri

'Ortaçağ Hıristiyan Resim Sanatında Eski Ahit'in Ne m Bölümünün Büyük Peygamberlerinin Tasvirleri' adlı Yüksek Lisans tezinde, 2. ve 15. yüzyıllar arasında üretilmiş olan Hıristiyan resim sanatında, Hıristiyanlarca kabul edilen adıyla Eski Ahit'in 'Büyük' peygamberlerinin tasvirleri örneklerle incelenmiştir. İlk olarak Din kavramı ve dinsel inanç sistemlerinin gelişimi üzerinde durulurken, Eski Ahit'in bölümleri, Hıristiyan inancına etkileri ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Eski Ahit'ten alınan sahnelerin, Hıristiyan Resim Sanatı açısından önemi, kullanıldığı alanlar, Kilise resim programı çerçevesinde araştırılmıştır. Son olarak, Eski Ahit'in Ne m Bölümünde adı geçen 'Büyük' peygamberlerinin, Hıristiyan sanatında görülen tasvirleri, çeşitli örnekler üzerinden açıklanmıştır.
Siyah figür ve kırmızı figür tekniğinin serigrafi ile seramik form yüzeylerinde uygulanması

İnsanlık tarihi kadar eski bir sanat olan seramik çeşitli ihtiyaçları karşılamasının yanı sıra yüzeyindeki bezemeler ile geçmişş yüzyılların yaşam biçimi, süslemesini, belgelendirmek amacıyla da önemli bir veri oluşturmaktadır. Neolitik dönemden önce avcı-toplayıcı olan insanoğlu yerleşik düzene geçmesiyle birlikte salt gereksinmelerden dolayı yaptığı kap kaçak formların yüzeylerinde bir anlatım aracı olarak kullanılmaya başlamış ve döneminin kültürünü günümüze taşıyan araçlar olmuştur. Antik dönem yunan çömlekleri üzerindeki siyah ve kırmızı figür teknikleri ile yapılmış olan bezemelerde en güzel örneklerini göstermekteyiz. Bu tez çalışmasında M. Ö. 6. ve M. Ö. 5. yüzyıl çömlekçilerinin çeşitli vazo ve adak levhaları üzerine betimledikleri resimler konu alınarak yapılmıştır. Yunan vazo ressamları, mitolojiden ve günlük hayattan pek çok konuyu resmettikleri gibi çömlekçilikle de ilgili resimler yapmışlardır. Bu resimler o kadar detaylıdır ki, art arda sıralandıklarında çömlekçilerin kili çıkartmasından yaptıkları ürünleri satmalarına kadar bütün evreleri, resimli bir roman gibi izlemek mümkün olmaktadır. Burada amaçlana, bu sahnelerin ışığında antik Yunan çömlekçiliği hakkında bilgi vermektir. Araştırma sonucunda siyah-kırmızı tekniği serigrafi baskı kullanılarak seramik yüzeylerde uygulanabilirliği ortaya çıkmış, sanatsal amaçla özgün görünümler elde edilebileceği görülmüştür. Anahtar kelimler: Serigrafi baskı, seramik, antik yunan, siyah-kırmızı figür tekniği.
Türk seramik sağlık gereçlerinde tasarım faktörünün pazar payına etkisi

Pazardaki sağlık gereçlerinde tasarım etkin bir konumdadır ve bu anlamda yönlendirme hem kullanıcı hem piyasa hem de tasarımcı arasında bölünmektedir. Gelişen teknoloji ile birlikte bireyler ev yaşamlarına daha fazla zaman ayırabilmekte. Bunun için de kullanıcı profilleri pazarda söz sahibi olmuştur. Kullanıcı için banyonun, evin neresinde olduğu ya da büyüklüğünden ziyade işlevi ve görünümü önemlidir. Çünkü çalışan bir toplum olarak insanlar günün yorgunluğunu üzerlerinden atmak için banyoda rahatlama ihtiyacı duyarlar ve konforlu bir ıslak mekan kullanıcının kendisiyle baş başa kalması için önemli bir faktördür. Kullanıcı için göze hitap eden bir kullanım alanı tüketiciye kendini iyi hissettirir. Bu çalışmanın amacı Türk seramik sağlık gereçlerinin üretim sürecinde, tasarım faktörüne ne kadar önem verildiğinin tespit edilerek, tasarım ve tasarımcının üretim prosesi dahilinde önemi ve gerekliliğinin değerlendirilmesidir.
Grotesk anlatımda delilik, gülme ve iğrençlik

'Grotesk anlatımda delilik, gülme ve iğrençlik' adlı bu çalışmada, eril dilin bu üç öğe üzerine inşa edilmiş ilişkileri araştırılmıştır. Grotesk sanat bağlamında ortaya çıkan biçimler aşırı abartılı, güldüren, maskaracı, itibarsızlaştıran, alaya alan yıkıcı sert imgeler olarak görülmektedir. Grotesk dilin politik yönü, halk kültürü ile ilişkili yapısı ve dönemlerin toplumsal yapısıyla beraber uğradığı başkalaşımın sanat bağlamında ilişkileri örneklerle açıklanmıştır. Araştırmada, söz konusu öğelerin mizah ve şiddet diline karşı yaklaşımlarıyla çok daha sertleşen özelliği de irdelenmiştir. Nitekim çatışmalı dil olarak görülmesinin sınırlara ilgisinden kaynaklı bu anlatım, her dönemde anarşist tavır olarak kabul edilmesine, biçimi uyumsuzluk ve rahatsızlık veren ihmalkar konumlandırılmasına sebep olmuştur. Grotesk anlatımda deli-lik, gülme ve iğrençliğin ihlal anlatılanlar kapsamında bakıldığında, sapkın olarak görüldüğü anlaşılabilir. İhmalkar bu anlatılar, her tür aşırı söylemin ve verili veya çizilmiş toplumsal ahlaki-etik sınırların dışında olan söylemler bütününden kaynaklıdır. Bu söylemler grotesk anlatımda alçaltıcı bir sunum ile eleştirilir. Çünkü grotesk anlatım, kabul edilemez olanı, zıt kutupların arasında gerilimi ve göreceliğini gösterir. Öyle ki karşılık verdiği ifadeler kutsal, yüce ve mutlak olanın itibarsızlaştıran söylemleri kendinden barından öğelerle şirazeden çıkaran yorumlamalarla algıları alt üst eder. Söz konusu ifadelerin toplumun gerek ahlaki, gerekse fikri çatışmaların belirlediği bir sınır ve sınırları aşan öğeleriyle ilişkili olması etkiyi çok daha artırdığı görülmektedir. Bu tez kapsamında delilik, gülme ve iğrençlik anlatımlarının düşünsel arka planları irdelenmiş, geçmişşten günümüze konunun özüne uygun sanat örnekleri incelenmiş ve bir dizi resim, heykel ve enstalasyonlarla konu hakkında kişisel görüş oluşturulmuştur. Kişisel anlatımlarımda grotesk biçimlerin; metaforik, alegorik, ironi ve sert mizah ile yergi öğeleri ön plana çıkarılmıştır.
Mimari unsurlardan sanatsal imgelere

''Mimari Unsurlardan Sanatsal İmgelere'' başlıklı raporda insanın yapı oluşturma eylemi ve bu eylemindeki ihtiyacı karşılayabilmek için kullandığı yaşam malzemelerinin gelişimi ve değişimi sanatsal perspektif doğrultusunda ele alınmıştır. İlk önceleri kendisini doğayla bir gören ya da ayırt edemeyen ve bu durumu kabullenip ona uyum sağlayan insan, belirli bir süre sonra bilinçlenip kendisini özne olarak merkeze alırken, nesnel dünyayı karşısına alıp doğa üzerinde hakimiyet kurma serüvenini başlatmıştır. İnsan çevresini etkileyen ve bulunduğu çevreden etkilenen, sürekli yeni oluşumlar yaratan ve bu oluşumlarda yer alan bir canlıdır. Uygarlığın başlangıcından günümüze mimari malzemelerde yaşanan bu değişim zamanla insanın malzemeyle kurduğu bağı da değiştirmiştir. İlk insanın yaşadığı mağaradan başlayıp, günümüzün devasa gökdelenlerine gelen bu süreçteki değişime en büyük katkıyı sağlayan buharlı makinelerin üretilmesi, sanayileşme ve makineleşme, nesnelere bakış açısının değişmesine neden olmuştur. 20. yüzyıl tüm alanlarda devrim ve dönüşümlerin çağıdır ve bu durum 21. yüzyılda da sürekliliğini korumaktadır. Yeni biçim anlayışlarının ortaya konduğu bu durum, yeni malzeme anlayışını sanatın içerisine dahil ederek, sanatın bütün bileşenlerini yeniden inşa edip, toplumsal üretim anlayışıyla, sanatsal dışavurumun yerine zihinsel tasarım sürecini, işlevsel strüktür ve gelişen teknolojiyle beraber değişen tüm evrenin yeniden inşası, sanatçı faktörünün etkisi üzerinden aktarılmıştır. Bu bağlamda çalışmalarda kullanılan, farklı mimari nesneler ve nesnelerin farklı malzemelerle alınan kalıplarıyla yeni anlamlar ve bağlamlar oluşturulmuştur. Var olan nesnenin anlamından kopartılmasıyla, bağlamının yok edilerek aktarıldığı mimari unsurların sanattaki yansımaları uygulamalarla irdelenmiştir.