turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ters osmoz konsantre akımlarının deniz ortamındaki seyrelme ve dağılım modellemesi

Dünyada iklim değişikliği ve kuraklığın etkisiyle alternatif su kaynaklarına olan talep hızlı bir şekilde artmıştır. Son yıllarda birçok ülke, deniz suyundan tuz giderme yöntemiyle tatlı su elde etmeye başlamıştır. Ters osmoz sistemi ile deniz suyundan içme suyu elde edilirken diğer yandan % 40-60 oranında RO sisteminin bir çıktısı olarak konsantre tuzlu su akımı oluşmaktadır. Söz konusu konsantre akımın uygun şekilde bertaraf edilmesi önem arz etmektedir. Bu çalışmada, Muğla İli Bodrum İlçesinde deniz suyundan içme ve kullanma suyu üretimi yapan 3 adet RO sistemi incelenerek bu tesislerin konsantre akımlarının deşarj edildiği deniz ortamındaki konsantrasyon dağılımları Amerika Birleşik Devletleri Çevre Koruma Ajansı tarafından geliştirilen Visual Plumes paket programı ile modellenmiştir. Bu program ile karışım bölgesi seyrelme karakteristiği ve geometrisi üzerinde durularak deniz ortamına deşarj edilen konsantre akımın deniz suyundaki dağılım davranışı ortaya çıkarılmıştır. Yapılan çalışmalarda deşarj edilen konsantre tuzlu suların Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından belirlenmiş tuzluluk değeri seyrelme kriterleri olan 50 metre yarıçaplı dairesel alan sınırda seyrelme sağlanarak tuzluluk artışının 2 ppt sınır değerini aşmadığı, ayrıca yakın alan bölgesinde meydana gelen seyrelme ile Akdeniz endemiği olan Posidonia Oceanica Delile'nin olumsuz etkilendiği 39 psu tuzluluk konsantrasyonu sınır değerinin altında konsantrasyonlara kadar seyreldiği tespit edilmiştir.
Hayvan çiftliklerinden kaynaklanan atıkların anaerobik arıtımı

Bu çalışmada Tarfaş Tarımsal Faaliyetler AŞ'den alınan büyükbaş hayvan dışkısı ve Sütaş Süt Ürünleri AŞ'den alınan atıksu arıtma çamurlarının birlikte anaerobik olarak arıtılabilmesi için gerekli optimum hidrolik bekleme süresi ile mezofilik ve termofilik koşullardaki arıtma verimleri araştırılmıştır. Arıtma çamuru ile hayvan dışkısı 1/5 oranında karıştırılarak denemeler yapılmıştır. Çürütücünün devreye alınabilmesi için gerekli olan aşı çamuru Sütaş A. Ş'ye ait atıksu arıtma tesisinin anaerobik kısmından elde edilmiştir. Hayvan dışkısı ve arıtma çamurunun çürütülmesinde optimum hidrolik bekleme süresi 26 gün olarak bulunmuştur. Mezofilik ve termofilik koşullarda aynı şartlar altında gerçekleştirilen denemelerde termofilik reaktörde gaz veriminin % 4, organik katı madde gideriminin de %2,26 daha yüksek olduğu bulunmuştur. Termofilik reaktörde pH'ın düşme eğiliminde olduğu buna rağmen denemeler boyunca metanojenik aktiviteyi engelleyecek seviyelere düşmediği gözlemlenmiştir.
Melen havzası yayılı kirleticilerinin belirlenmesi için akım ayırımında kullanılabilecek uygun hidrolojik modellerin araştırılması

Yayılı kirletici kaynakların akarsudaki kirlilik yüküne etkisinin anlaşılabilmesi için, akım bileşenlerinin doğru olarak belirlenmesi önemli bir ihtiyaçtır. Bu ihtiyaçtan yola çıkılarak yapılan bu çalışmada, Uyarlamalı Sinirsel Bulanık Çıkarım Sisteminin, toplam akımı yüzeysel akış ve taban akışı olarak bileşenlerine ayırma işleminde sıklıkla uygulanan matematiksel modellerden, Dijital Filtreleme ve İngiliz Hidroloji Enstitüsü Yöntemlerine alternatif olarak kullanılabilirliği ve akım verileri kullanılarak taban suyu seviyesinin belirlenmesindeki başarısı incelenmiştir. Türkiye'nin Kuzey Batı Karadeniz Bölgesindeki Melen Havzası'nda bulunan ve ana havza ve alt havzayı temsil etmesi amacıyla seçilen Büyük Melen Nehri ve Aksu Deresine ait uzun dönemli günlük ortalama akım verileri önce DFM ( =0,830) ve İHEY (N=5) yöntemleri kullanılarak bileşenlerine ayrılmış ve uygulamanın başarısı kontrol edilmiştir. Her iki yöntem ile belirlenmiş yüzeysel akış ve taban akışı değerleri, akım ayırma işleminde yeni bir alternatif olarak önerdiğimiz CANFIS' in, eğitim ve test verileri olarak kullanılmıştır. Elde edilen akım ve BFI sonuçları, DFM- CANFISDFM (Yüzeysel Akış R2=0,89-0,93, Taban Akışı R2=0,87-0,91) ve İHEY- CANFISİHEY (Yüzeysel Akış R2=0,78-0,92, Taban Akışı R2=0,61-0,77) uygulamalarının sonuçlarının önemli ölçüde benzer olduğunu ve 1339 nolu istasyonda en başarılı yüzeysel akış ve taban akışı tahminlerinin yapıldığını göstermiştir. Bununla birlikte CANFISDFM ve CANFISİHEY yöntemlerinin her ikisinde de, eğitim için kullanılan yöntemlerin yüzeysel akış (R2= 0 ,93-0,97) ve taban akışı (R2= 0 ,91-0,97), sonuçları üzerindeki, etkilerinin sınırlı olduğu ve sonuçların önemli ölçüde benzerlik gösterdiği anlaşılmıştır. Ayrıca taban suyu derinliğini belirlemek için yapılan CANFIS uygulamalarının sonuçları sadece toplam akarsu akımı kullanılarak, taban suyu derinliğinin, kurak veya yağışlı dönemlerden etkilenmeksizin, başarı ile tahmin edilebileceğini göstermiştir (R2= 0 ,73). Sonuç olarak bu çalışma CANFIS' in DFM ve İHEY yöntemlerindeki çekilme sabiti ve minimum gruplarının eleman sayıları gibi parametrelere ihtiyaç duymadan, yüzeysel akış ve taban akışını belirlemede ve havzadaki taban suyu derinliğinin tahmin edilmesinde kullanılabileceğini ortaya koymuştur. Elde edilen sonuçlar yayılı kaynakların akarsularda sebep olduğu kirliliğin belirlenmesinde, kirlilik önleyici çalışmaların planlanmasında ve uygulanmasında önemli katkılar sağlayacaktır.
Havalı biyolojik atıksu arıtımında besi maddesi giderimi etkinliği ve bir uygulama

Yurdumuzda evsel ve endüstriye afoksularut toplayıcılarda bir araya getirilerek Organize Sanayi Bölgesi Ana Arıtma Tesislerinde arıtılması birçok belediye tarafından gerçekleştirilmektedir. Ancak 2500 belediyenin 500 kadarı arıtma tesisine sahip bulanmaktadır. Aktif çamur gibi havalı biyolojik arıtım sisteminin atıksu antımmdaki Öneminin anlaşılması üzerine bu tür arıtma tesisleri oldukça popüler olmuştur. Özellikle BOi, KOİ ve azot, fosfor gibi nutrient maddelerin giderimutde oldukça yüksek verim elde edilmesi, bu tür tesislerin daha çok tercih edilmesinde etkili olmuştur. Genel olarak bakıldığında, arıtma tesislerinin havalı sistem üzerine kurulduğu görülebilir ve bu tesislerin büyük bir kısmı yabancı sermayeli fonlarla desteklenerek yabancı teknolojisiyle geliştirilmiştir. Bu sistemlerde arıtma verimleri BOİ'de % 93 -96, KOİ'de % 87 -90, AKM de % 92-94 arasında değişmektedir.
İzmir Körfezi dip sedimentlerinde kirlilik dağılımı

Hidrodinamik özellikler bakımından oldukça karmaşık bir yapıya sahip olan körfez sularına, fiziksel, kimyasal ve biyolojik özellikleri son derece olumsuz olan endüstri ve diğer kirli suların dökülmesi, hem deniz suyu kalitesinin incelenmesi, düzeltilmesi ve korunmasını güçleştirmekte hem de deniz suyunda oluşan bu kirlilik dibe çökelerek deniz dibi sedimentlerinin de kirlenmesine yol açmaktadır. Araştırma konum olan 'İzmir Körfezi Dip Sedimentle- rindeki kirlilik dağı 1 ımı' ' nın belirlenmesi, körfezin orta ve dış bölümlerinden alınan sediment numuneleriyle gerçekleştirilmiştir. İzmir Körfezinin bugünkü genel konumu ile ilgili bilgiler ve çeşitli kuruluşlarca yapılan ölçüm çalışmaları verildikten sonra, sediment olgusu tanıtılmış, deniz suyunun bileşimi ve sediment-deniz, partikül-deniz arasındaki ilişkiler açıklanmıştır. Sedimentler için önemli bir kirlilik parametresi olan ağır metallerin, deniz suyundaki davranışları, sedimente geçişleri ve oradan çözünerek tekrar deniz suyuna geri dönebilme durumları ile adsorpsiyon olgusu incelenmiştir. İzmir Körfezinin Orta ve Dış Körfez bölümlerinin çeşitli kesimlerinden alınan sediment numunelerinde organik madde, toplam katı madde, toplam fosfor, toplam azot ve ağır metal gibi kirlilik parametrelerinin analizleri yapılmış ve sonuçlar sunularak gözlenen kirlilik dağılımının sebepleri açıklanmaya çalışılmıştır. II-
Kompostun seçilmiş bazı sebzelerin gelişimi üzerine etkisinin incelenmesi

İstanbul'da günlük ortalama 16.000 ton evsel atık oluşmaktadır. Kemerburgaz Geri Kazanım ve Kompost Tesisi'nin günlük kapasitesinin 1.000 ton olduğu, tesiste bu atıklardan organik içeriğe sahip olanların mikroorganizmalar aracılığıyla ayrıştırılarak toprak şartlandırıcısı olarak da isimlendirilen kompost malzemesi elde edildiği bilinmektedir. Yapılan birçok bilimsel çalışma, kompost uygulamalarında en önemli sınırlayıcı faktörün kompostun ağır metal muhtevası olduğunu göstermiştir. Bu tez çalışmasında iki farklı bölgede buğday ve marul bitkileriyle yapılan ekimlerde kontrol (0) ve çalışma gruplarına farklı konsantrasyonlarda (2 ve 6 ton da-1) kompost uygulanmış elde edilen bitkilerden alınan numuneler laboratuarda analiz edilmiştir. Buğday ile yapılan deneylerde artan kompost uygulamaları ile birlikte bitki yeşil kısımlarına önemli miktarda Cd geçebildiği belirlenmiştir. Vinas katkılı kompostla yetişen bitkilerin dokularına geçen Cd miktarının, daha fazla olduğu görülmüştür. Zeolit ve vinas uygulamaları Co, Mo, ve Ni için kayda değer bir etki yapmamış, yüksek standart sapmalar nedeni ile Cr ve Pb'deki değişimlerin bitki büyümesini olumsuz yönde etkilemeyecek kadar düşük olduğu gözlemlenmiştir. Çim bitkilerinden alınan klorofil numuneleri, mikro element ve ağır metaller bakımından incelendiğinde kompost uygulamalarından sonra alınan yeşil kısım örneklerinde kompost uygulamasından kaynaklanan anlamlı bir değişim olmamıştır. İlave mineral N gübrelemesi ile Fe, Mn, B, Al, Cd, Cr ve Pb de gözlenen azalmanın bitki biyokütlesindeki artışın bir sonucu olan seyrelme etkisinden kaynaklandığı belirlenmiştir.
Doğal taş ve mermer üretiminin çevresel etkileri ve atık yönetiminin incelenmesi: Bilecik ili örneği

Doğal taş ve mermer ocakları ve mermer işleme tesislerinde sürdürülebilir, ekonomik ve çevreci bir atık yönetim modeli oluşturulabilmesi için, öncelikle oluşan atıkların tür ve miktarının belirlenmesi şarttır. Bu ihtiyaçtan yola çıkılarak planlanan bu çalışmada, doğal taş ve mermer ocakları ile işleme tesislerinin çevresel etkilerinin incelenebilmesi ve ortaya çıkan atık tür ve miktarlarının belirlenmesi ve mevcut kullanılan bertaraf yöntemlerinin yeterliliklerinin araştırılması amaçlanmıştır. Çalışma sahası olarak Türkiye'nin bu sektördeki önemli merkezlerinden birisi olan Bilecik ili seçilmiştir. Yapılan saha çalışmaları, açık maden ocağı olarak işletilen doğal taş ve mermer ocakları ve mermer işleme tesislerinin her ikisinde de temel prosesin mermer kesim işlemi olduğunu ve oluşan en önemli atıkların atıksu, arıtma çamuru ve pasa olduğunu göstermiştir. Mermer kesim işlemi sırasında kullanılan soğutma suları, mermer tozları ile karışarak atıksuları oluşturmakta ve oluşan atıksular çöktürme havuzlarında arıtılmaktadır. Kullanılan çöktürme havuzlarının yeterliliği incelenmesi amacı ile çöktürme havuzlarının giriş ve çıkışından atıksu numuneleri alınmış ve Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği Tablo 7 .5.'te bulunan parametreler olan askıda katı madde, renk, yağ ve gres, krom(+6) ve pH parametreleri belirlenerek, limit değerlerle karşılaştırılmıştır. Sonuçlar mermer ocakları ve işleme tesisi çöktürme havuzlarının her ikisinde de çıkış suyu değerlerinin, yönetmelikteki limit değerlerin altında olduğunu göstermiştir. Bu durum kullanılan çöktürme havuzlarının gerekli arıtma işlevini yerine getirdiği şeklinde yorumlanmıştır. Bununla birlikte çöktürme havuzları ile atıksu arıtımı sonucunda önemli miktarda arıtma çamuru oluşmaktadır. Alınan çamur numunelerinde yapılan analizler, arıtma çamurunun katı atık düzenli depolama sahası sınıflarına göre III. sınıf düzenli depolama sahalarında depolanmaya uygun olduğunu göstermiştir. Elde edilen tüm sonuçlar bir bütün olarak değerlendirildiğinde, doğal taş ve mermer ocakları ile mermer işleme tesislerinde oluşan atıksuların uygun yöntemlerle arıtılması ve yeraltı ve yüzey sularına karışarak kirlilik oluşturmalarının önlenmesinin gerektiği, arıtma çamurları ve pasa atıkları için yeni ve faydalı kullanım alanları geliştirilmesi için çalışmalar yapılması ve faaliyet sonunda maden ocaklarının uygun tekniklerle kapatılmasının sektörün sürdürülebilirliği, doğal çevre ve insan sağlığının korunması açısından önemli olduğu sonucuna varılmıştır.
İnorganik ve organik katyonlarla modifiye edilen Kula volkanitlerinin uranyum adsorpsiyonlarının incelenmesi

Uranyum, toksisitesi ve radyoaktifliğinden dolayı en önemli ağır metallerden biridir. Teknolojik aktivitenin artmasıyla birlikte çevresel kirlenme de artmış ve radyonüklitlerin özellikle uranyumun sulu çözeltilerden uzaklaştırılması gerçek bir problem olmuştur. Nükleer endüstriler ile uranyum ve toryum madenciliğinden kaynaklanan radyoaktif elementlerin arıtılması ve ayrılması konularında teknolojik açıdan uygulanabilir ekonomik metotlara ve gelişmiş tesislere ihtiyaç duyulmaktadır. Bu tez çalışmasında, uranyumun adsorpsiyonu için Kula volkanitleri kullanılarak, inorganik ve organik katyon modifiyeli volkanitler hazırlanmış ve elde edilen adsorbanların uranyum adsorpsiyonunda etkinliği incelenmiştir. Ayrıca inorganik ve organik katyon modifiyeli volkanitlerin bazı yapısall özellikleri FT-IR, SEM, XRD, TGA/DTA, ZETA ve yüzey alanı analizleri ile belirlenerek karakterizasyonu yapılmıştır. Çalışmada, inorganik ve organik katyon modifiyeli volkanitler olarak, Zn-volkanit, düz zincirli organik HDTMA-volkanit ve benzen halkalı organik BTEA-volkanit kullanılarak sulu çözeltilerden uranyum adsorpsiyonunu etkileyen; inorganik ve organik katyon konsantrasyonu, çalkalama süresi, çözelti pH'ı, V/m oranı etkisi, çözeltideki uranyum konsantrasyonu ve sıcaklık gibi parametreler incelenmiş ve optimum alım koşulları saptanmıştır. Elde edilen değerler sırasıyla; HDTMA-volkanit için % 95.04 0.76 ve 765 mL/g, BTEA-volkanit için % 94.13 3.06 ve 542 mL/g ve Zn-volkanit için % 74.35 0.43 ve 124 mL/g olarak bulunmuştur. Uranyumun modifiye edilen volkanit üzerine adsorpsiyonu için, adsorpsiyon entalpisi, serbest enerji değişimi ve entropi değişimi gibi termodinamik parametreler hesaplanmıştır. Üçünün de adsorpsiyon prosesinin endotermik karakterde olduğu, adsorpsiyon işleminin istemli gerçekleştiği bulunmuştur. İnorganik ve organik volkanitler ile sulu çözeltilerden adsorplanan uranyum için elde edilen deneysel verilerin Langmuir, Freundlich izotermlerine uygunluğu araştırılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, inorganik ve organik -volkanit üzerine sulu çözeltilerden uranyum adsorpsiyonu için yüksek verim ve geri kazanımla kullanılabilirliği saptanmıştır. Geri kazanım işlemlerinde farklı konsantrasyonlarda HCl, HNO3 ve H2SO 4 kullanılmıştır. Uranyumun geri alınmasında HDTMA-volkanit için % 86 verim ile 0.5 N HNO3, BTEA-volkanit için % 84 verimle 0.5 N HNO3, Zn-volkanit için % 80 verimle 1N HNO3 en iyi desorpsiyon sonuçlarını vermiştir. Son zamanlarda, özellikle ucuz adsorban kullanımı ve farklı maddelerle modifiye edilerek aktifleştirilen adsorbanların, adsorpsiyon kapasitelerinin arttırılması üzerine yoğun olarak çalışılmaktadır. Çalışmamızda kullanılan Kula volkaniti daha önceki çalışmalarda yüksek oranda ağır metal adsorpsiyonu göstermiştir. Kula volkanitinin, inorganik ve organik katyonlarla modifiye edilip adsorpsiyon kapasitesinin arttırılması, atık olarak giderilmesi büyük maliyetli nükleer atıkların uzaklaştırılmasında uygulanabilir ve avanajlı bir metot olabilir.
Effect of polymer characteristics on floc strength

Flokülasyon, su arıtımında sıklıkla kullanılan katı/sıvı ayrıstırma tekniklerinin temel basamaklarından biridir. Su arıtımındaki temel islemler olan filtreleme, yüzdürme ve çöktürme gibi asamaların etkin olabilmesi için parçacık boyutlarınınbüyütülmesi gerekmektedir. Bu çalısmada, farklı koagulant ve polimer türleri ileönozonlamanın su arıtımında katı-sıvı ayrıstırma mekanizmasının temel unsurları olanflok büyüklügü ve yogunlugu ile çökelme verimi üzerindeki etkileri incelenmistir. Bu çalısmada özellikle yüksek organik madde içeren suların arıtımına polimerik veonomerik koagulantlar kullanılarak yeni boyutlar kazandırılması hedeflenmistir. Çalısma kapsamında farklı türlerdeki polimerlerin flok olusumu kırılması ve tekrarolusumuna etkileri incelenmistir. Ayrıca önozonlamanın floklar üzerindeki etkileri debelirlenmistir. Yapılan çalısmalarla flok büyüklügünü ve çökelme hızını artıracakuygun sartların bulunması hedeflenmistir. Flokülasyon asamasında belirli bir süre sonra flokülasyon indeksi, olusma ve kırılma arasındaki dengenin kurulmasına bağlı olarak sabit bir degere ulasmıstır. Yapılan denemeler sonucunda, kullanılankoagulantlar arasında, demir bazlı koagulantların yüksek hümik asit konsatrasyonundanispeten daha etkisiz olduğu görülmüstür. Ön ozonlama yapılmamıs hamsuyla yapılan analizlerde ise, yüksek hümik asit konsatrasyonunda, flokülasyon indeksi egrileri göz önüne alınırsa, en yüksek performans nonyonik polimerle gözlemlenmistir. Buna karsın, düsük hümik asit konsantrasyonlarında katyonik polimerin kullanılankoagulantlarla birlikte daha büyük floklar olusturdugu saptanmıstır. Genel olarak, önozonlama flok olusumu üzerinde olumsuz etkiler yaratmıstır.
Sızıntı sularının elektrokoagülasyon yöntemi ile arıtılabilirliğinin incelenmesi

SULARININ ELEKTROKOAGÜLASYON YÖNTEMİ İLE ARITILABİLİRLİĞİNİN İNCELENMESİKatı atık deponi alanı sızıntı sularının özellikleri, depolanan katı atığın niteliğine göre değişmekle beraber içerdikleri yüksek miktardaki organik maddeler, azotlu maddeler, ağır metaller, organik ve inorganik tuzlardan dolayı yeraltı ve yüzey sularının kirletilmesinin yanında toprak kirlenmesine de neden olmaktadır. Bu nedenle, günümüzde sızıntı sularının arıtımı için birçok metot denenmektedir. Bu çalışmada; Mersin Büyükşehir Belediyesi II. Sınıf Katı Atık Düzenli Depolama Alanındaki Sızıntı Suyu Toplama Lagününden elde edilen atıksuyun; elektrokoagülasyon arıtım yöntemi ile kirletici parametrelerin giderimi incelenmiştir. Elektrokoagülasyon ile artım sırasında akım yoğunluğu (50, 100 ve 150 A/m2), reaksiyon süresi (15, 30, 45, 60, 120 ve 180 dk) ve elektrot cinsi parametrelerinin atıksudan kimyasal oksijen ihtiyacı ve toplam fenol giderimi üzerine etkileri incelenmiştir. Sonuç olarak yüksek kirlilik yüküne sahip atıksular için tasarlanacak kombine atıksu arıtım sistemlerinde kullanılacak bir ön arıtımın, KOİ ve TF arıtma verimleri sırasıyla %48 ve %30 olmuştur. KOİ ve TF arıtma verimleri değerlendirildiğinde Elektrokoagülasyon işlemi; sonrasında yapılacak ile bir arıtım sisteminin arıtma verimini artıracak olup aynı zamanda kirlilik yükünü azaltacaktır.
Konya ili düzensiz katı atık depolama sahası sızıntı suyu karakteristiklerinin incelenmesi

Doç. Dr. Mehmet Emin AYDIN Yrd. Doç. Dr. Yunus ÇENGELOĞLU Günümüzde kentsel katı atıklar belediyeler tarafından toplanmakta ve depolanmaktadır. Katı atıkların uygun olmayan şekilde depolanması yeraltı suyu kirliliği, hava kirliliği ve koku problemi gibi çevre sorunlarının oluşmasına sebep olmaktadır. Bu çalışmada Konya İli Düzensiz Katı Atık Depolama Sahası Sızmtı Suyu Karakteristiği incelenmeye çalışılmıştır. Bunun için, depolama sahasmdan alınan atık numunelerinden DEV S4 Standart Metoduna göre su eluatlan ve Alman Araştırma Kurumu S 19 Multi-Metoduna göre organik çözücülerle ekstraktlan hazırlanmıştır. Hewlett Packard 1050 Model Yüksek Performanslı Sıvı Kromatografi cihazı ve Hewlett Packard 5890 Series II Model Gaz Kromatografi cihazı kullanılarak, organik ekstraktlarda ve eluatlarda EPA tarafından öncelikli kirleticiler olarak kabul edilen 16 adet Poliaromatik Hidrokarbonlar incelenmiştir. Eluatlarda Kimyasal Oksijen İhtiyacı, Toplam Organik Karbon, Amonyum Azotu (NH4-N), Nitrit Azotu (NO2-N), Nitrat Azotu (NO3-N), Fosfat Fosforu (PO4-P), Kurşun, Nikel, Çinko, Kadmiyum, Toplam Krom, Bakır, Klorür, Fenol-indeks parametreleri ve pH değerleri ayarlanarak atıklardaki ağır metal iyonlarının hareketliliği Dr. Lange CADAS 200 Model UV spektrofotometre ile incelenmiştir. Ayrıca, Metrohmn Marka İyon Kromatografi cihazı kullanılarak eluatlann iyon içerikleri de incelenmiştir.
Elektrokoagülasyon ile reaktif tekstil boya çözeltilerinin arıtımı

Bu çalışmada elektrokoagülasyon ile molekül ağırlıkları farklı reaktif tekstil boyalan (Remazol Brilliant Blue 19, Remazol Red 198 ve Rifacioa Yellow HE4R) çözeltilerinden renk giderimi araştırılmıştır. Bu amaçla monopolar paralel bağlı alüminyum elektrotların kullanıldığı bir elektrokimyasal reaktör tasarlanmıştır. Renk giderimi üzerine pH, akım yoğunluğu, konsantrasyon, iletkenlik parametrelerinin etkisi ve molekül ağırlığının etkisi araştırılmıştır. Ayrıca enerji tüketimi, renk giderminde çözünmüş alüminyumun kapasitesi ve oluşan çamurun miktarı incelenmiştir. Elde edilen deneysel veriler lineerleştirilmiş birinci mertebe ve Avrami reaksiyon kinetik modellerine göre analiz edilmeye çalışılmıştır. Alüminyum elektrotların kullanıldığı elektrokoagülasyon proseslerinde kirleticilerin giderimin de iki asıl etkileşme mekanizması mümkündür. Birincisi; pH 4.0-6. 5 aralığında monomerik ve polimerik alüminyum hidroksit türlerinin çökelme mekanizması, ikincisi; pH>6. 5 olduğunda Al 3 ve polimerik alüminyum hidroksit türlerinin adsorpsiyon mekanizmasıdır. Yapılan çalışmalarda elektrokoagülasyonun renk giderminde oldukça etkili olduğu görülmüştür. Ayrıca molekül ağırlığının artmasıyla giderme veriminde de artış gözlenmiştir. Yapılan kinetik modellemelerde kinetik ve korelasyon katsayıları oldukça yüksek çıkmıştır.
Evsel arıtma çamurlarının zirai alanda kullanımı

Anahtar Kelimeler : Çamurun zirai alanda kullanımı, Gübre, Evsel atıksu çamuru Günümüzde evsel atıksu anıma tesislerinde büyük miktarlarda çamur elde edilir. Bu çamurlar önemli miktarlarda azot, fosfor ve çeşitli organik maddeleri içerirler. Bu özelliklerinden dolayı evsel arıtma çamurlarından zirai alanda yararlanılabilir. Çamurlar, verimsiz arazileri iyileştirmek için, gübre olarak bitki yetiştirmek için ve ormanlarda toprağı besin bakımından zenginleştirmek için kullanılabilir. Böylece arıtma çamurları faydalı bir şekilde uzaklaştırılmış olur. Bu çalışma evsel nitelikli atıksu arıtma tesislerinde oluşan çamurların elde edilmesi teknoIojilerini, bu çamurların bitki besleyici içeriklerini, çamurların tarımsal alanda kullanımının avantaj ve dezavantajlarını, ekonomik olarak faydalarını ve bu konuda bazı uygulamaları özetlemektedir. vın
Yukarı akışlı anaerobik filtre reaktöründe glikoz giderim kinetiğinin araştırılması

Bu çalışmada, mezofilik koşullarda işletilen anaerobik filtre reaktöründe glikozungiderim kinetiği incelenmiştir. Bu amaçla reaktöre 24 saatlik hidrolik bekletme süresinde farklı organik yükleme yapılmıştır. Yapılan organik yüklemeler sırasıyla 3, 6, 9, 12 ve 15 g KOİ/Lgün eşdeğeri glikozdur. Yapılan çalışma sonucunda, 3, 6, 9, 12 g KOİ/Lgün organik yüklemelerde % 94-98 arasında arıtma verimi elde edilirken, 15 g KOİ/Lgün yüklemede KOİ giderimi % 66'ya kadar gerilemiştir. Ayrıca çalışmadan elde edilen sonuçlar Stover-Kincannon kinetik modeline uygulanmış ve kinetik sabitler Umax ve KB sırasıyla 102 .01g/LGün, 102. 04 g/LGün olarak bulunmuştur.
Gıda endüstrisi atık suyunun Al elektrot kullanarak elektrokoagülasyon prosesi ile arıtımının incelenmesi

Gıda işleme endüstrileri atıksuları genellikle yüksek kimyasal oksijen ihtiyacı, askıda katı madde ve azot, fosfor gibi çeşitli inoganik bileşenler içermektedirler. Elektrokoagülasyon prosesi, kimyasal koagülasyon prosesine göre kimyasal madde kullanmadan, elektrolitik oksidasyonu ile koagülantların oluşumu, kirleticilerin, partiküler çözeltinin destabilizasyonu ve emülsiyonların kırılması, floklardan destabilize fazların birleşmesi gibi avantajları nedeniyle tercih edilen bir proses haline gelmiştir. Bu çalışmada bir gıda endüstrisi atıksuyunun alüminyum elektrot kullanılarak kesikli sistemde elektrokoagülasyon yöntemi ile arıtımı incelenmiştir. Çalışılan atıksuyun özellikleri karakterizasyon çalışması ile belirlenmiştir. Elektrokoagülasyon prosesinin etkinliği KOİ parametresindeki değişim gözlenerek değerlendirilmiştir. Çalışmada pH, iletkenlik, akım yoğunluğu ve süre gibi parametrelerin etkileri incelenmiştir. pH=7, iletkenlik=3,5mS/cm, akım yoğunluğu =1,82 mA/cm 2 ve süre= 30 dak. olarak belirlenmiştir. Çalışmada, Box-Behnken ile deneysel tasarım yapılmıştır. Deneysel tasarım sonucu %93 KOİ giderim verimi elde edilmiştir.