turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İngiltere'nin Avrupa Birliği'nden ayrılması

İngiltere'nin Avrupa Birliği'nden ayrılması, birlik ve ülke için bir ilk olmuştur. AB'den ayrılmak için yapılan referandum Britanya ve Exit kelimelerinin bir araya getirilmesi ile oluşturulan ''Brexit'' olarak kamuoyunda bilinmektedir. İngiltere AB'ye üye olduğu ilk günden itibaren tamamen bir bütünleşme yaşayamamış ve Avrupalı olma ruhunu benimseyememiştir. 1970'lerden sonra Birliğin kazanımları ve ilerlemesini gördükten sonra üye olmak istemiştir. AB'ye girişinin asıl amacı Commonwealth ülkeleri ile olan ticari ilişkilerinden elde ettiği kardan daha fazla bir fayda elde edeceği düşüncesidir. Ülkenin AB'ye karşı tutumu sağ ve sol hükümetlerde hemen hemen aynı olmuştur. Avrupa Şüpheciliği'nin en üst seviyede yaşandığı ülkedir. Bu çalışmada İngiltere ve AB ilişkileri, ülkede değişen başbakan ve hükümetler dönemleri ile sınıflandırılarak incelenmiştir. Euro krizi, Yunanistan'a yapılan yardım kampanyaları, AB'nin Doğu Avrupa Ülkelerini birliğe dahil etmesi, yeni üyelerin serbest dolaşım ile öngörülemez göçü ve son dönemde Suriye iç savaşı sonrasında Avrupa'ya akın eden mülteciler, İngiltere ve AB ilişkilerini olumsuz yönde etkilemiştir. Ayrıca Ülkede artan işsizlik oranı, yüksek enflasyon, Birliğe ödenen senelik katkı payları ekonomiyi olumsuz yönde etkilemiştir. Bunun yanında AB'nin bir işbirliği örgütünden ulus üstü bir yapıya dönüşmeye başladığı endişesi İngilizlerin Federalizm karşıtlığı ile çakışmıştır. İngiltere'nin siyasi ve ekonomik ilişkilerinde AB'den bağımsız bir konuma gelmek istemesi, birliğin ticari ve siyasi konularda bağlayıcı olması ülkedeki Brexit referandumunu gerekli hale getirmiştir. 23 Haziran 2016'da gerçekleştirilen Brexit referandumu ile İngiliz halkı %51 oy oranı ile birlikten ayrılmaya karar vermiştir. Bu çalışmada ''İngiltere'nin AB'den ayrılmasının temel nedeninin ekonomik ve siyasi olduğu ancak ekonomik nedenlerin daha ağır bastığı '' hipotezi ispat edilmeye çalışılmıştır.
Karar verme sürecinde oyun teorisi ve sektörel uygulamalar

Her geçen gün etkilerini giderek arttıran küreselleşme süreci sonucu, rekabet edebilmek, gerek küçük ölçekli gerekse de orta ve büyük ölçekli işletmeler için artık var olabilmenin ve pazarda kalabilmenin vazgeçilmez unsurlarından birisi haline gelmiştir. Çünkü artık hemen hemen her sektörde sadece lokal rakiplerle değil, global rakiplerle de rekabet edebilmek gerekmektedir. Bu yüzden piyasadaki bütün karar birimleri, karar verme süreçlerinde kendi politikaları, kapasiteleri, maliyetleri gibi içsel unsurları değerlendirmenin yanında, pazardaki diğer karar birimlerinin politikaları ve çevresel faktörler gibi dışsal unsurları da değerlendirmek zorundadır. Bu doğrultuda, piyasadaki karar birimleri artık kararlarını verirlerken, gerek rakip firmaların incelenmesi zorunluluğu, gerekse de değerlendirilmesi gereken değişken sayısının çokluğu nedeni ile farklı bilimsel yaklaşımlardan faydalanmaktadır. Bu doğrultuda yönetim kademelerinde, klasik yönetim yaklaşımları yerine stratejik düşünce ve yönetime ağırlık verilmektedir. İşte, Oyun Teorisi de stratejik yönetim yaklaşımı anlayışı doğrultusunda geliştirilmiş yöntemlerden biri olarak firmaların karar verme süreçlerinde, en yüksek faydayı sağlayabilmeleri için farklı stratejilerini nasıl ve ne oranda kullanmaları gerektiğini araştıran bir strateji yöntemidir. Karşılıklı çıkar grupları arasındaki ilişkileri bir oyunmuş gibi ele alan ve bu doğrultuda çıkar gruplarının ne tür stratejiler izlemesi gerektiğini araştıran bu yöntem, her geçen gün daha geniş kitleler tarafından kabul görmekte ve gelişimine sürekli devam etmektedir. Bu proje kapsamında Oyun Teorisi kavramı bütün yönleri ile incelenmiş, karşılıklı çıkar gruplarının ilişkilerinin oyun bazında nasıl incelenebileceğini gösterebilmek için yaklaşık 50 yıllık bir geçmişşe sahip olan Avrupa Birliği ve Türkiye arasındaki ilişkilerin bugününde her iki tarafın da ne tür stratejiler uygulayabileceği araştırılmış, bu amaç uğruna yapılacak yeni çalışmalara öncülük edebilmek için farklı bir model önerilmiştir.
The impact of eu mobility programmes on the construction of European identity: A study on Turkish Erasmus students

Avrupa Birliği eğitim ve hareketlilik programları Avrupa kimliğinin oluşumunda ve gelişiminde önemli bir rol oynamaktadır. Yükseköğretimde kişilerin hareketliliğini teşvik eden AB programı Erasmus+ Ana Eylem 1 (2014-2020), uluslararası işbirliğini güçlendirmenin yanı sıra programa katılan öğrenci, öğretim elemanı ve idari personelin Avrupa değerlerine ilişkin tecrübelerinin artmasına ve Avrupa kimliği hissiyatının güçlenmesine katkı sağlamayı hedeflemektedir. Bu tez, AB eğitim ve hareketlilik programlarının Avrupa kimliği oluşumu üzerinde nasıl ve ne ölçüde katkı sağladığını incelemeyi amaçlamaktadır. Bu inceleme sırasında Avrupa kimliği geniş bir çerçevede ele alınmıştır. AB kimliği ve AB vatandaşlığı tartışmaları bu çalışmanın kapsamı dışında tutulmuştur. Sosyal inşacılık yaklaşımı kapsamında, Erasmus+ Programı'ndan faydalanan Türk öğrencilerin Avrupa kimliği algılarını analiz eden bir çalışma olmakla birlikte, bu tez 'Erasmus+ Programı'na katılımın Avrupa kimliği oluşumuna katkısı var mı? sorusuna da cevap aramaktadır. Bu kapsamda, Erasmus+ Programı'na bir akademik dönem (5-6 ay) süresince katılarak bir Avrupa ülkesinde eğitim alan öncelikle 74 daha sonra da 66 kişilik iki farklı Türk öğrenci grubuna iki ayrı anket uygulanmıştır. Erasmus öğrencilerine uygulanan anket analiz sonuçlarına göre çok kültürlü ortamda bulunmanın Türk öğrencilerin yabancı dillerini geliştirmelerine ve diğer Avrupa ülkelerini tanımalarına olanak sağladığı, fakat Avrupa kimliği oluşumu üzerinde fazla bir katkısı olmadığı gözlenmektedir. Hareketlilik döneminden önce çok sayıda öğrenci kendilerini 'ulusal' veya 'Avrupa' gibi hiçbir kimlik türüne yakın hissetmediklerini belirtirken, hareketlilik döneminden sonra aidiyet ve kimlik hissinin güçlendiği görülmektedir. Ancak bu kimlik tanımlaması 'Avrupa' veya 'ulusal' kimlik gibi tek bir kimlik türüne karşılık gelmemektedir. Uygulanan anket çalışmasının, Türk Erasmus öğrencileri üzerine küçük bir kesit sunduğu ve bu çalışmanın genel çıkarımlar yapmayı hedeflemediğinin altını çizmek gerekir.
AB üye ülkelerinin enerji ile iklim politika stratejileri ve hedefleriyle ilgili uzun vadede değerlendirilmesi: Enerji üçlemesi yaklaşımı

Avrupa Birliği 28 üyesi ile birlikte enerji konusunda ciddi yatırımlar yapmaktadır. Dünya da yaşanan enerji krizleri yüzünden, enerjinin önemi önceki yıllarda katlanarak artmıştır. Avrupa birliğinin ortak politikası gereği enerji hedefleri belirlenmiştir. Bu hedefler Enerji ve İklim Politikaları stratejisi adı altında 2020, 2030 ve 2050 kısa ve uzun vadeli olarak belirlenmiştir. Adeta bir yol haritası olan bu süreçte temel amaçlar, yenilenebilir enerji'nin kullanımını arttırmak, enerji verimliliğini arttırmak ve sera gazı salınımını düşürmektir. Birliğin asıl amacı Avrupa Birliği ülkeleri için güvenilir bir enerji tedariki sağlamak, kömürün payını azaltmak, yenilenebilir enerjiye teşviki sağlamak ve çevreyi korumaktır. Bu tezin amacı Avrupa Birliği enerji politikalarını detaylı şekilde inceleyip, karşılaştırmalı politika analizi kullanarak üye ülkelerin enerji politikalarını, projelerini ve hedeflerini Dünya Enerji Konseyinin Enerji Üçlemesi Listesine göre incelemektir ve analiz etmektir. Enerji üçlemesindeki 3 ölçü şunlardır; enerji güvenliği, enerji eşitliği ve sürdürülebilir çevre'dir. Bu 3 ana başlık altında bir çerçeve geliştirilmiştir. Bu çerçeve, üye ülkelerin profillerini daha iyi analiz etmeyi hedeflemiştir. Ülkeler karşılaştırılırken 3 ana grupta incelenmiştir. Bu gruplar Dünya Enerji Konseyinin belirlediği enerji üçlemesi listesindeki performanslarına göre sınıflandırılmıştır. İlk grup yüksek ulaşılabilir üyeler, diğeri orta derece ulaşılabilir üyeler ve son olarak düşük derece ulaşabilir olarak sınıflandırılmıştır. Geliştirilen çerçeve'de analiz edilen önemli noktalar ülkelerin politikalarını analiz ederken kullanılmıştır. Sonuç olarak performanslarına göre öne çıkan ülkeler İsveç, Avusturya ve Danimarka olmuştur. Gruplar arası enerji politikalarının başarılı olmasına göre yakın gelecekte İtalya'nın yüksek ihtimalle bir üst gruba geçmesi öngörülmüştür. Özetle enerji güvenliği, enerji eşitliği ve sürdürülebilir çevre başlıkları altında ülkeler kendi politikalarını geliştirmiş ve 2020, 2030 ve 2050 için hedeflerini belirlemiştir.
Avrupa Birliği standardizasyon politikaları ve Türkiye'deki KOBİ'lere etkisi

YÜKSEK LİSANS TEZ OZU AVRUPA BİRLİĞİ STANDARDİZASYON POLİTİKALARI VE TÜRKİYE'DEKİ KOBİ'LERE ETKİSİ Fevzi ÇAKMAK İktisat Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eylül 2001 Danışman: Yrd. Doç. Dr. Muharrem AFŞAR Standardlaştırma gelişmiş toplumlarda sanayileşme ve kalkınmanın temel koşullarından birisidir. Tüketicinin korunması, kalite güvencesi, verimlilik öncelikle standardların geliştirilmesini gerektirir. Türkiye'nin Gümrük Birliği'ne girmesinden sonra Türk Küçük ve Orta Boy İşletmelerinin, uluslararası pazarlarda faaliyette bulunması ve uluslararası standardlara uygun mal üretmesi rekabet için kaçınılmaz olmuştur. Bu çalışmanın birinci bölümünde; çalışmanın temelini de teşkil eden Küçük ve Orta Boy İşletmeler genel hatlarıyla anlatılmıştır. Tüm ülke ekonomilerinde olduğu gibi, Türkiye ekonomisindeki önemlerinden de bahsedilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde; standardizasyon ile ilgili genel bilgiler verildikten sonra, Türkiye'nin de standardizasyon politikalarının temelini teşkil eden Avrupa Birliği'nin standardizasyon politikaları anlatılmıştır. Üçüncü ve son bölümde ise; Türkiye'nin uluslararası ve Avrupa Birliği standartlarına uyumu ve bu standardların Küçük ve Orta Boy İşletmelerin dış ticaretine etkileri anlatılmıştır. Standardizasyonun Küçük ve Orta Boy İşletmelerin dış ticaretine etkilerinin incelenmesi bir analiz yardımıyla desteklenmiştir. Bu analizle; Gümrük Birliği'nden sonra Küçük ve Orta Boy İşletmelerin standardizasyona uyum göstermeye başlamalarıyla ihracatlarının arttığı sonucuna varılmıştır.
Gümrük Birliği üyeliğinin Türkiye'de fiyat yapısı üzerine etkileri

1995 yılı bitiminde Türkiye ile AB arasında Gümrük Birliği süreci başlamıştır. Gümrük birliği üyeliği, hiç kuşkusuz Türkiye'nin siyasal tercihleri doğrultusunda önemli bir adımdır. Ancak bunun ötesinde bir ekonomik öneme de sahiptir. Bu nedenle Gümrük Birliği üyeliğinin Türkiye'nin ekonomisinde yaratacağı etkileri iyi tesbit etmek, olası problemlerin çözümüne hazırlıklı olmak açısıdan önem taşımaktadır. Ekonomik etkilerin irdelenmesinde, bu çalışmanın, ekonominin değişik bir alanının açığa kavuşmasına hizmet edeceğini ummaktayız. Bizce fiyat hareketlerine ilişkin tesbitlerin iyi yapılmasının, fiyat mekanizmasının ekonomik kararların ilk hareket noktası olması nedeniyle, önemleri büyüktür. Böylece ekonomik karar birimlerine ve politika yapıcılarına gereken referans noktası verilmiş olacaktır. Gümrük Birliği üyeliği ile Türkiye'de açığa çıkacak olası fiyat hareketlerini irdelemeyi amaçlayan bu tez çalışmasının Birinci Bölümünde, teorik açıdan gümrük birliğinin etkileri incelenmiştir. İkinci Bölümde, yine teorik olarak göreli fiyatlardaki değişmelerin açıklanmasına, ayrıca gümrük vergisi uygulamasının ve devalüasyonun ekonomik etkilerine yer verilmiştir. Gümrük Birliği ile Türkiye'de ortaya çıkacak fiyat hareketlerinin ne yönde ve nasıl olacağına ilişkin ampirik analizlerin yer aldığı Son Bölüm'de de, hem gümrük vergilerinin kaldırılması, hem de devalüasyonun yaratacağı fiyat hareketleri incelenmiştir. Ayrıca çalışmanın bu son bölümünde, Gümrük Birliği sonrasında dış dengeyi gözetecek bir döviz kuru hedefi ile analizimiz bu çerçevede geliştirilmiştir. Sonuç Bölümü'nde ise analizin bulguları değerlendirilmiştir.
Gümrük Birliği çerçevesinde Türkiye'nin AB ülkeleriyle dış ticareti

Küreselleşme hareketlerinin giderek hız kazanması ve bilgi ve iletişim teknolojilerindeki gelişmeler, uluslararası düzeyde bütünleşen ekonomik topluluk ve kutuplaşmaları da beraberinde getirmiştir. Türkiye'nin çeşitli ekonomik bütünleşme alternatifleri arasında, Avrupa Birliği'ni tercih etmesi rasyonel bir seçim olmuştur. Türkiye, Dünyanın en gelişmiş ülkelerinin bulunduğu bu bölgesel gelişme grubuna tam üye olmak amacıyla 1959 yılından bu yana çaba göstermektedir. Bu birleşme sürecinin Türk dış ticareti üzerindeki etkileri bu tezin konusunu oluşturmaktadır. Türkiye ile Avrupa Birliği ilişkilerinde, Türkiye, Katma Protokol' le hedeflenen Gümrük Birliği'nin gerçekleştirilmesi ve üçüncü ülkelere karşı Ortak Gümrük Tarifesi'nin uygulanması amacıyla 1971 yılından itibaren üstlendiği yükümlülükleri, 6 Mart 1995 tarihinde somutlaşan Gümrük Birliği'nin 1 Ocak 1996 tarihinden itibaren yürürlüğe girmesiyle yerine getirmiştir. Gümrük Birliği'nin gerçekleşme sürecinde Türkiye-AB ilişkilerinin dış ticaretimiz üzerinde oluşturduğu statik ve dinamik etkilerin boyutlarını belirlemek ve bu etkileri ölçmek amacıyla modeller oluşturulmuş ve etkilerin hangi yönde olabileceği analiz edilmeye çalışılmıştır. Ayrıca, Türkiye-AB Gümrük Birliği sürecinin Türk ekonomisi üzerinde ne gibi etkileri yarattığı, bu sürecin Türkiye'nin çeşitli sektörleri üzerindeki etkileri incelenerek açıklanmaya çalışılmıştır.
Türkiye'de ve Avrupa Birliği'nde vergi kaçakçılığı, vergiden kaçınma, vergi denetimi ve analizi

Belirli kamusal nitelikteki hizmetlerin devletin varlığını zorunlu hale getirmesiyle başlayan ve böylece devlet ile vatandaş arasındaki en temel ekonomik ilişkiyi oluşturan vergiler, bu hizmetlerin karşılanmasında bugün artık tek gelir kaynağı niteliğinde olmasalar bile en büyük ve en güvenilir finansman kaynağı olmaya devam etmektedirler. Bu özelliklerinden dolayı ekonomik ve sosyal gelişmelerin de belirleyicisi olarak kabul edilebilecek vergilerin toplanması, harcanması ve denetim aşamaları ile ilgili tüm kararlar 1999 Helsinki Zirvesiyle aday ülke statüsüne kavuşan Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne giriş sürecinde önemli müzakerelere konu olmaktadır. Bir devletin vergi aracını etkin ve etkili bir şekilde kullanmaya devam edebilmesinin ön koşulu, vergi kayıplarını en aza indirmeye yönelik olarak vergi uyumunu sağlayabilecek gerekli şartları oluşturmaktır. Bu çerçevede, bu tez, Türkiye ve Avrupa Birliği ülkeleri deneyimleri ve uygulamalarının söz konusu şartlardaki benzerlik ve farklılıklarını inceleyerek, vergiden kaçınma ve vergi kaçakçılığı sorununun neden ve sonuçlarına ışık tutmayı amaçlamaktadır. Bu deneyim ve uygulamaların karşılaştırılmasında, mükelleflerin vergisel tepkilerinin altında yatan temel faktörler, vergi yönetimlerinin, uyguladıkları politikalarla sonuçlarını kısa ve uzun dönemde etkileyebileceği unsurlara odaklanılarak ele alınmıştır. Türkiye ve Avrupa Birliği uygulamaları farklı açılardan incelendiğinde ortaya çıkan en temel bulgu; Türkiye'de vergi yönetiminin kurumsal yapısının zamanla Avrupa Birliği'ne uyumlu hale getirilmesine rağmen gerek uygulamadaki bir takım idari ve iradi zaaflar nedeniyle gerekse Türkiye ekonomisinin kendine özgü yapısı ve kırılganlıkları nedeniyle Avrupa Birliği'nde ulaşılan başarı düzeyi henüz yakalanamamıştır.
AB - ABD siyasal ve ekonomi ilişkileri çerçevesinde Transatlantik Ticaret ve Yatırım Ortaklığı

AB ve ABD halen dünyanın en büyük iki ekonomisini meydana getirmektedir. Bu iki ekonomi arasında temeli İkinci Dünya Savaşı yıllarına uzanan ve 'transatlantik ilişkiler' olarak anılan işbirliği süreci 1990'lı yıllardan itibaren yeni bir ivme kazanmıştır. Görüşmeleri 2013 yıl itibariyle resmi olarak başlayan Transatlantik Ticaret ve Yatırım Ortaklığının temeli de bu yıllara dayanır. Yürürlüğe girmesi halinde dünyanın en büyük serbest ticaret bölgesini meydana getirecek olan bu anlaşma Transatlantik ilişkilerin en ileri aşaması olup aynı zamanda küresel ticaretin değişen dengelerine karşı Batı ittifakının kritik bir hamlesidir. Zira her ne kadar ABD ve AB gerek ayrı ayrı gerek birlikte değerlendirildiğinde dünya ekonomisinin başat aktörleri olmaya devam etseler de, küresel ticaretin yoğunluğu hızla Güneydoğu Asya'ya doğru kaymakta, bu süreçte Çin'in rolü ön plana çıkmaktadır. Bu girişim aynı zamanda, Dünya ticaret sisteminde İkinci Dünya Savaşı sonrasında ivme kazanan çok taraflı müzakerelerden bölgesel ticari bloklara geçiş sürecinde de kritik bir dönemece işaret etmektedir. Bu çalışmanın amacı söz konusu süreci ilgili temel aktörler açısından değerlendirerek TTYO sürecinin temel dinamiklerini ortaya koymak, söz konusu sürecin taraflar ve üçüncü ülkeler üzerindeki muhtemel etkilerini tartışmaktır.
Türkiye'de iş güvenliğinin etkinliği, ekonomik maliyet ve AB ülkeleriyle karşılaştırılması

İş sağlığı ve güvenliği hem gelişmiş ülkelerin hem de gelişmekte olan ülkelerin büyük ekonomik kayıplar vermesine neden olmaktadır. İş kazalarına ve meslek hastalıklarına yapılan harcamalar UÇÖ verilerine göre bir ülkenin gayri safi yut içi hasılasının % 4'üne denk gelmektedir. AB ve Türkiye'de iş kazaları ve meslek hastalıkları her yıl binlerce insanın ölümüne, sakatlanmasına ve iş gücünden yoksun kalmasına neden olmaktadır. Türkiye'de ise iş güvenliği konusunda mevzuat açısından önemli ilerlemeler kaydedilmesine karşın uygulamalar konusunda çok büyük eksiklikler mevcuttur. Bu tezin amacı ise Türkiye'de iş güvenliğinin etkinliğini ve ekonomik maliyetlerini ortaya koyarak hukuksal açıdan gelişimini ve uygulamadaki sonuçlarını analiz etmektir. Bununla birlikte Almanya ve Fransa örnekleri ile AB Ülkeleriyle iş güvenliği açısından karşılaştırılmasının yapılmasıdır. AB'de son yıllarda iş kazalarından dolayı yaşanan kayıplar azalma eğilimine girmiştir. AB ile karşılaştırıldığında iş kazaları sayıları yönünden Türkiye daha iyi bir konumda görünürken, iş kazalarından dolayı yaşanan ölümler iki büyük Avrupa ülkesi olan Almanya ve Fransa'nın toplam işçi ölümlerinden daha fazladır. Türkiye'de ve AB'de iş güvenliği ile ilgili en büyük sorunlar küçük ve orta ölçekli işletmelerde yaşanmaktadır, en fazla ölüm ise inşaat sektöründe oluşmuştur. Türkiye de iş güvenliğinin sağlanabilmesi için SGK tarafından düzenlenen verilerin daha gerçekçi bir yöntemle yapılması ve iş teftişi yapan müfettiş sayılarının arttırılarak denetimlerin etkili hale getirilmesi gerekmektedir. Teftiş edilen işletme sayıları toplam işletme sayısının % 1'inde altında kalmaktadır. Bununla birlikte iş sağlığı ve güvenli kurullarında görev alan iş güvenliği uzmanlarının işverenden bağımsız bir konuma getirilmesi büyük önem taşımaktadır.
The Cyprus question; Latest developments and scenarios

Bu tezde Kıbrıs'taki son gelişmeler değerlendirilerek neden şimdiye kadar her iki tarafın da onayladığı bir çözüme ulaşılamamasının sebepleri ele alınacaktır. Kıbrıs Rum tarafı için amaç Kıbrıs'ın tamamım içine alan Türk azınlığa sahip bir Yunan devleti olmaktır. Bu amaca ulaşmak için değişik zamanlarda farklı stratejiler belirlemiş, bunları uygularken Avrupa birliğini ve Birlemiş milletleri kendi çıkarları doğrultusunda yönlendirmeye çalışmıştır. Bunun sonucu olarak Kıbrıs Türk tarafı Annan Planının referanduma sunulmasına kadar uluslararası arenada uzlaşmayan taraf olarak görülmüştür. Aslmda Türk tarafının tek amacı 1960 antlaşmalarının öngördüğü eşit statüyü tekrar sağlayacak bir çözümdür. Annan Planı bu çözümü sağlamaktan uzaktır çünkü tamamlanmamış bir anlaşmadır. Diğerleri gibi Annan Planı'nın Rum kesimi tarafından kabul edilmemesinin sebebi Kıbrıs'ın resmi hükümeti olarak tanınmaları ve AB'ne üyelikleri nedeniyle kendileri için daha bir anlaşma elde edebilme düşüncesidir. Kıbrıs'ta eşit bir Türk varlığı kabul edilmedikçe bir çözümün olması çok zordur. Gelecekte ne olacağı taraflar dışında üçüncü partilerin de tutumuna bağlı olacaktır.
Avrupa Birliği liderlerinin yeni göçmen dalgası politikalarının söylem analizi: Almanya, İngiltere ve Fransa örnekleri

Küreselleşmenin etkisiyle günümüzde Avrupa Birliği gibi ulus üstü siyasi birlikler olarak tanımlanabilecek yapıların ulus devletlerin ürettiği politikaların önüne geçtiği, bir ideal ve amaç uğruna bir araya gelerek politikalar ürettiği görülmektedir. Avrupa Birliği'nin temel değerleri olarak görülebilecek olan 'Avrupa Vatandaşlığı' ve 'serbest dolaşım hakkı' ulus üstü birliklerin ortaya koyduğu politikaların en etkin örneklerindendir. Bu noktada bu üretilen politikaların ortak ideal çerçevesinde olumlu iklim içinde karşılıklı çıkarlar dahilinde ortaya konulduğu unutulmamalıdır. 'Avrupa Vatandaşlığı', 'Avrupa İdeali', 'serbest dolaşım hakkı', 'özgürlük' ve 'çok kültürlülük' gibi Avrupa Birliği'nin şiddetle desteklediği olguların Birlik üyesi devletlerin çıkarlarıyla çeliştiği noktada ne tür değişim ve dönüşümlere uğrayacağı önemlidir. Kökeni 1950'lere dayanan Avrupa Birliği, Avro ortak para bölgesi ve serbest dolaşım hakkı gibi ortak politikalar üretse de 1990'larda Avrupa'nın ortasındaki Sırp-Boşnak Savaşı'nda ortak bir dış politika ve güvenlik politikası ortaya koyamamıştır. Bu sürecin hemen ardından dağılan Sovyetler Birliği ülkelerinden ve Orta Doğu'daki istikrarsızlıklardan kaçanlar için Avrupa Birliği'nin Batı kanadı cazibe merkezi olmuştur. Bu nedenle Avrupa Birliği göç konusunda ortak politikalar üretme çabası içerisine girmiştir. Bu noktada göç olgusu Birlik üyesi devletlerin ulusal çıkarlarıyla çelişmeye başlamıştır. Özellikle Avrupa Birliği'nin Yunanistan, Bulgaristan ve İtalya gibi doğu ve güney sınırları üzerinden Birliğe giren göçmenlerin oluşturduğu kargaşa ortamı Birlik içerisinde görüş ayrılıklarına neden olmuştur. Suriye Savaşı'nın ortaya çıkardığı göç dalgasının Avrupa Birliği sınırlarına dayanmasıyla birlikte Avrupa Birliği'ne liderlik eden Almanya, Fransa ve İngiltere'nin iç ve dış politika söylemleri hatta Birliğin öncelik verdiği özgürlük ve çok kültürlü politikalara dair söylemler değişmeye başlamıştır. Liderlerin söylemlerindeki değişiklikler Avrupa Birliği'nin göçmenlere karşı geliştirdiği politikalarda ve hukuksal düzenlemelerde de değişikliklere neden olmuştur. Bu çalışmada Avrupa Birliği'ne yön veren Almanya, Fransa ve İngiltere liderlerinin Suriye Savaşı'nın sonucunda ortaya çıkan göç dalgasına dair 2015-2016- 2017 yıllarına ait söylemlerinin analizleri Reuters'in resmi internet sitesinde yayınladığı haberlerin yorumlanması ile yapılmıştır. Liderlerin söylemleri temelde söylem analizi tekniğiyle incelenmiştir. Aynı zamanda içerik çözümlemesi tekniğinden de faydalanılmıştır.
European Union innovativeness from the perspective of systems of innovation and complex systems

Bu çalışma, Avrupa Birliğinin yenilikçiliğini incelemektedir. Kompleks sistemler, yenilik sistemleri, ağ yapı çalışmaları, Çerçeve Programları ve Avrupa Araştırma Alanı ile ilgili yazından faydalanılarak oluşturulan kuramsal çerçeve; Avrupa Birliğinin yenilikçiliğini arttırmaya yönelik bir politika analizi yapmak amacıyla kullanılacaktır. İlk olarak bu Tez, Yenilik Sistemlerindeki sistem kavramını kompleks sistemler açısından ele almaktadır. İkinci olarak, Topluluk Araştırma ve Geliştirme Bilgi Hizmeti, Yenilik Birliği Skor Tahtası ve Bölgesel Yenilik Skor Tahtası verileri kullanılarak, Avrupa seviyesindeki politika ve program uygulamalarının bir sonucu olarak Avrupa Yenilik ve Araştırma Ağ Yapıyı meydana getirmek üzere bir veri tabanı oluşturulmuş ve bu ağın kompleks olup olmadığı, Tezde geliştirilen ölçütlerden faydalanılarak incelenmiştir. Son olarak Avrupa Birliğinin yenilikçiliğinin arttırılması için uygulanması tavsiye edilen politika önerileri; ağ yapı ve Termodinamiğin İkici Kanunu hesaplamalarına dayalı analitik çalışmalar ile kompleks sistemler, Yenilik Sistemleri ve ağ yapı çalışmaları ile ilgili kuramsal tartışmalardan faydalanarak geliştirilmiştir. Sonuç olarak, Avrupa Komisyonu tarafından ülke ve/veya bölgelerin farklılığını ve soğurma kapasitesini arttıracak politikaların yanı sıra uygulanacak görece basit bir kuralın, Avrupa Araştırma Alanında uyumun ve rekabetçiliğin geliştirilmesine ve Avrupa Birliğinin yenilikçiliğinin arttırılmasına önemli katkıda bulunacağı saptanmıştır.