turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Portre resminde arka planın ifadeyle ilişkisi

Batı Sanatı, portre geleneğinde arka plan ya da mekan, üsluplar ve akımlarınözelliklerini yansıtırken; sanatçının bireysel yordamıyla ilgili de bilgi vermektedir. Arkaplanın portredeki ifadeye katılması, portredeki kişiliği yansıtan unsurlar barındırması, tarihsel süreci ve toplumsal yapıyı tanımlayıcı simgeler içermesi, ele alınan konuyu plastik açıdan olduğu kadar sanat tarihsel ve düşünsel açıdan da önemli kılmaktadır. Bu çalışmada üsluplar, akımlar, sanatçılar ve yapıtlar; portre resminde arka planınifadeye etkisi ve plastik değerler bağlamında, kronolojik olarak irdelenmiş, konu görsellerle desteklenmiştir. Eser metni niteliği taşıyan çalışmanın son bölümünde kişisel uygulamalara yer verilmiş, yine portre ve arka plan ilişkisi plastik ve ifade açılarından kısaca değerlendirilmiştir.
Değişen paradigmalar ekseninde görsel iletişim tasarımının lisans ve lisansüstü eğitim programlarına yansımaları

'Değişen Paradigmalar Ekseninde Görsel İletişim Tasarımının Lisans Ve Lisansüstü Eğitim Programlarına Yansımaları' adlı bu çalışma; hem nicel hem de nitel yöntemlerin birlikte kullanılması ile gerçekleştirilmiştir. Çalışma kapsamında görsel iletişim/grafik tasarım alanında eğitim veren fakülte ve bölümler incelenmiş ayrıca bu bölümlerde görev yapan öğretim elemanlarına uygulanan bir anket ile alan hakkındaki fikirleri saptanmaya çalışılmıştır. Elde edilen bulguların da değerlendirilmesi ile amaçlanan sonuç hakkında yorumların yapıldığı bu çalışma 'grafik tasarım' kavramı ile 'görsel iletişim tasarımı' kavramı arasındaki terminoloji sorununu derinlemesine incelemesi bakımından önem taşımaktadır. Grafik tasarım kavramının tanım ve içerik olarak yeniden ele alınması gerekliliğini savunan bu çalışma ile alan adı için gerekli olan değişimin zorunlu bir olgu olarak incelenmesi gerekliliği vurgulanmıştır. Alan adında oluşan bu değişim görsel iletişim/grafik tasarım eğitimi açısından bakıldığında da bir karışıklık ortamı gözlemlenmiştir. İçerik olarak benzerlik göstermesine rağmen görsel iletişim/grafik tasarım eğitiminin üniversitelerin birçoğunda farklı fakülte ve bölümlerde farklı adlandırmalarla verilmesi bu çalışmanın temel problemleri arasında bulunmaktadır. 20. yüzyılın başında Avrupa sanat ve tasarımını yönlendiren modern sanat hareketlerinin etkisi ile grafik tasarım kavramı ve işlevi de zaman içerisinde değişime uğramaya başlamıştır. Bu yüzyılın ilk yıllarından itibaren insan yaşantısı sosyal, politik, kültürel ve ekonomik anlamda büyük değişimlere uğramış gelişen teknolojinin ve endüstri devriminin etkisi ile görsel iletişim tasarımı kitle iletişiminin en güçlü unsuru haline gelmiştir. Teknolojik, ekonomik ve ekolojik alanlarda oluşan gelişmeler sanat ve tasarımda da paradigma değişikliklerini beraberinde getirmiştir. Bu yeni paradigmalar ekseninde gelişimini sürdürerek varlığını koruyan görsel iletişim tasarımı ve bu alanda ulusal ve uluslararası düzeyde verilen eğitimin bir analizi olarak da bu tez çalışması önem taşımaktadır.
An Approach to integrate lighting concepts into interior design studios: A constructivist educational framework

TASARIMI KAVRAMLARININ İÇ MİMARLIKTASARIM STÜDYOLARINA AKTARIMI İÇİN BİR ÖNERİ:KONSTRÜKTİVİST EĞİTİM YÖNTEMİMehmedalp TuralGüzel Sanatlar, Tasarım ve Mimarlık FakültesiDoktoraTez Yöneticisi: Doç. Dr. Cengiz YenerOcak 2006Bu çalışma, iç mimarlık eğitiminin kendine ait öğretim ve öğrenim kuramlarınınyetersizliğinden ve de tasarım stüdyoları ile diğer dersler arasındaki kopukluklardanyola çıkarak, bu sorunların çözümüne katkıda bulunmak amacıyla tasarım stüdyoları için yeni bir pedagojik yaklaşım önermektedir. Bu bağlamda, öncekiaydınlatma tasarımı içerikli derslerde edinilen bilginin tasarım stüdyo projelerineaktarımını sağlamak üzere, konstrüktivizm bir öğretim yöntemi olarak önerilmiştir. Konstrüktivist yaklaşımlar için bilgi, geçici ve özneldir; kişisel, sosyal ve kültürelbağlamların etkisiyle şekillenir ve değişkendir. Bu özellikler, tasarım problemlerini çözmeye yönelik ve tek bir doğrusu olmayan stüdyo eğitimi ile paralellik gösterir. Bu önerinin uygunluğunu araştırmak için iki şubeden oluşan 4. sınıf tasarımstüdyolarından birinde konstrüktivist ilkelere göre hazırlanmış aydınlatma ödevleriverilmiş, öğrenciler bu ödevler çerçevesinde aydınlatma tasarımları için yapıcı eleştiriler almışlardır. Diğer şubede ise aydınlatma tasarımları için fazladan bir ödevveya eleştiri almamışlardır. Değerlendirme sonuçları önerilen eğitim yaklaşımıuygulandığında, öğrencilerin dönem sonu projelerinde aydınlatma tasarım kriterleri bakımından diğer öğrencilere göre daha başarılı olduğunu göstermiştir. Buna ek olarak, dönem sonu tasarım jürileri kaydedilmiş, eğitimci ve öğrencilerinprojelerdeki aydınlatma tasarımı öğelerine karşı tutumları belirlenmeye çalışılmış, aydınlatma bilgisinin projelerde uygulanmasına engel oluşturabilecek etkenlersaptanmıştır. Bu çalışmanın bulguları, aydınlatma alanı dışındaki diğer tasarım bilgisi alanlarının da stüdyo eğitimine dahil edilebilmesi açısından da önem taşımaktadır.
19. yüzyıl sonrası resim sanatında spor temalı eserlerde kompozisyon ve hareket

Bu araştırmada sanat ve spor ayrı disiplinlerde ele alınarak birbirleriyle nasıl etkileşime geçtikleri; eserler ve sanatçılar üzerinden görsellerle incelenmiştir. İki boyutlu yüzey üzerinde hareketin anlatımını kuvvetlendiren, destekleyen yöntemler araştırılarak, kompozisyon bütünlüğü içinde değerlendirilmiştir. Yüzey planlamasında hareket kavramı, sporcu figürleri ile ele alınarak kompozisyon kurguları örneklendirilmiştir. Spor ve sporcu temasını sanatçılar yaşadıkları döneme göre; mücadele, rekabet, hareket, denge, artistik değer gibi kavramları eserlerinde çeşitli kompozisyon ve benimsedikleri üslupla anlatmışlardır. Modern Olimpiyatların kurucusu olan pedagog tarihçi yazar Baron Pierre de Coubertin; daha sağlıklı bir nesille barışçıl bir dünya adına, sporun güzelliklerini ancak sanatçıların anlatabileceği fikrinden yola çıkarak sanatın olimpiyatlarda yer almasına önderlik etmiştir. Böylece spor temalı sanat eserleri, ilk kez 1912 yılında olimpiyat oyunlarına sanat yarışmaları adı altında dahil edilmiştir. Bu çalışmada, spor disiplininde resim sanatının nasıl somutlaştırıldığı örneklerle incelenmiştir. Hareket kavramı ve kompozisyon anlatımı üzerinden spor ve sanat arasındaki ilişki ele alınmıştır.
Pilton katkılı beyaz peynirin duyusal ve kimyasal özelliklerinin incelenmesi

Peynir, ekmek kültüründen sonra en yaygın ve kadim yiyeceklerimizdendir. Bu çalışmamızın amacı: peynir katkı maddesi olarak yüksek değere sahip Pastinaca armena'nın optimum katkı oranını tespit etmek ve tüketim miktarını artırarak bölge ekonomisi için yüksek oranda katma değer sağlamaktır. Bingöl, Muş ve Kısmen Erzurum Bölgesinde yaşayan halk tarafından Pastinaca armena bitkisi peynir katkı maddesi olarak çok uzun zamandan beri kullanılmaktadır. Bu çalışmamızda, hasat edildikten sonra % 6-7 oranında salamuraya alınan Pastinaca armena bitkisi yaklaşık üç ay salamurada bekletildi. Bitkinin suyu sıkılarak geriye kalan posadan (%1) ve (%2), bitkinin suyu çıkartılarak Ekstrakt (%1) ve (%2), Bütün halde bitkiden (%2) ve Kontrol grubu oranlarında hazırlanıp beyaz peynirde katkı olarak kullanıldı. Üretilen katkılı peynir üzerinde duyusal analizler yapıldı. Duyusal analizlerde en yüksek değerler genellikle Ekstrakt (%1) ve Ekstrakt (%2)'de elde edildi. Pastinaca armena'nın ise protein, kül, früktoz, glikoz, sakkaroz, Cu, Zn, Fe, Mg, Ca ve K analizleri yapıldı. Sonuçlar sırasıyla; %16,30, %10,88, %1,35, %0,98 %3,00, 928 ppm, 38,94 ppm, 93,48 ppm, 2.981 ppm, 7.060, 00 ppm, 27,44 ppm bulunmuştur. En göz çarpan veri Pastinaca armena'nın magnezyum değerinin peynirdeki miktara göre 7 kat daha fazla olduğu sonucuna varılmıştır.
Çağdaş Türk sanatında 'malzeme' ve 'anlam' ilişkisi

Çağdaş Türk Sanatında 'Malzeme' ve 'Anlam' İlişkisi adlı bu tez çalışmasında sorunu 'inalzeme' olan sanat akımlarını yabancı ve Türk sanatçılarının eserleri üzerinden incelenmiştir. Bu çalışmada 'inalzeme' kavramı gündelik ve sıradan nesnelerin sanatın içerisine girmesi açısından ele alınmıştır. Malzemenin sanattın içerisinde kullanılması kübizm akımıyla gözlemlemek mümkündür fakat buradaki malzeme kullanımının mantığı daha önceki yıllarla aynı niteliği taşımamaktadır. Çalışmanın kapsamı olan 'inalzeme' ve 'anlam' ilişkisinin başlangıcı Marcel Duchamp'ın 'Çeşme' adlı eseriyle birlikte ortaya çıktığını söyleyebiliriz. Sonraki yıllarda teknolojinin gelişmesi, kitle kültürünün oluşması ve toplum yapısının melezleşmesi sanat akımlarındaki disiplinler arası yapıyı da beraberinde getirmiştir. Çağdaş sanat olarak adlandırdığımız bu yapıda sanatçılar bellek, toplumsal dönüşüm, çevre, teknoloji, savaş, göç gibi birçok kavram ve düşünceden yola çıkarak çalışmalarını 'inalzeme' ve 'anlam' ilişkisi üzerinden eserler üretmektedirler. Bu tez çalışmasında sanatçıların 'inalzeme' kullanımındaki nedenlerini, malzeme seçimini ve kullanmış olduğu teknikle 'anlam' ilişkisi yerli ve yabancı sanatçılar üzerlerinden irdelenmiştir. Füsun Onur, Gülsüm Karamustafa, Belkıs Balpınar, Tayfun Erdoğmuş, İrfan Önürmen, Nezaket Ekici gibi önemli Türk sanatçıları çalışmanın merkezinde yer almaktadır.
Görsel iletişimde bilgi mimarlığı ve infografik tasarımlar

Günümüzde gelişen teknoloji ile birlikte bilgi paylaşımı da artmaktadır. Günümüz insanı görsel verilerin artmasıyla yoğun bir bilgi sağanağı altında kalmaktadır. Bu durumda karmaşık bilgilerin basit ve dikkat çekici bir anlatımla görselleştirilmesi olan infografik daha da önem kazanmaktadır. İnfografik yazılı ve görsel medya, internet ortamı, interaktif ortam gibi farklı ortamlarda karşımıza çıkmaktadır. Bu tez çalışmasında görsel iletişimde bilgi mimarlığı ve infografik tasarımların hayatımızdaki yeri, ayrıntıları ve birbirleriyle olan etkileşimi incelenmektedir. Çalışmanın birinci bölümünde ilk olarak iletişim kavramından bahsedilerek görsel iletişim alanına geçilmektedir. Görsel iletişimde kullanılan yöntemlerin psikolojik temellerle kesiştiği Gestalt Kuramı ile görsel algıdan söz edilmektedir. İkinci bölümde ise görsel iletişim alanının ürünü olan infografik tasarımların hayatımızdaki yeri her yönüyle irdelenmekte ve detaylarına ayrıntılı olarak yer verilmektedir. İnfografik tasarımı tanımlanmakta, tarihsel gelişimi incelenmekte, kullanıldığı ortamlara göre örneklerle açıklanmaktadır. İnfografiğin tasarım süreci, önemi ve etkisi hakkında bilgi verilmektedir. Çağımızda görsel iletişim tasarımı dendiğinde araştırmalarda karşımıza çıkan bağlantılı bir diğer konu başlığı ise bilgi mimarlığı ve infografik tasarımıdır. Bu başlıklar ise görsel iletişim tasarımının ayrılmaz bir parçasıdır. Son bölümde ise tezin amacı; tasarım tarihi içerisinde görsel ve yazılı iletişim için önemli olan infografik tasarımlar ve bilgi mimarlığı hakkında üstün ve kapsamlı bilgilendirme yapmaktır.
Plastik olgu olarak çoğaltma ve bir sergi

Tarihsel süreç içerisinde sanat eserleri çoğaltılmıştır. Yapılan arkeolojik kazılarda ve sanat tarihinde benzer örneklere rastlanmaktadır. Ancak bilinen anlamıyla çoğaltmaların kökenleri Dada ve Bauhaus' a kadar uzanmaktadır ve 1960'larda çeşitli avangard sanat hareketlerinin kullandığı bir teknik haline gelmiştir. 1960'lar çağdaş sanatın sınırlarının zorlandığı ve sanat üzerine radikal düşünceler üretildiği bir dönemdir. Bu noktadan sonra çağdaş sanatın tanımı da tartışılmaya başlanmıştır. Modern dünyanın ticari sirkülasyonu dışında kalmaya çalışan alternatif ve avangard sanat hareketleri yüzyılın sonunda uysallaşmıştır. Sanatın romantik başkaldırısı günümüze yaklaştıkça ortadan kalkmaktadır. Çünkü çağdaş yaşam estetize edilmiştir. Modern sanatçı bu üretim tarzı karşısında yalnızlaşmıştır. Çoğaltmalar bu noktada sanata yeni olanaklar sağlamaktadır. Çoğaltılan sanat eseri, sanat eserinin biricikliğini tahrip ederek, yeni bir iletişim nesnesine dönüşmektedir. Bir düşünce ya da plastik esere, çok düşük miktarlarda paralar ödenerek, bir kitap, dergi, CD, vs. gibi, ona sahip olunmasını ve yaygınlık kazanarak sanatın demokratikleştirilmesini hedeflemektedir. Çoğaltma dan, sınırsız sayıda üretilebilecek olan orijinal sanat eserleri anlaşılmaktadır. Çoğaltma, imgeyi ya da düşünceyi görsel yola aktarmada etkiyi güçlendiren öğe olarak da kullanılmaktadır. Bu nedenlerle çoğaltmalar bir sanatsal kategori değil, bir tekniktir. Kalıpsız ve sınırsız sayıda üretimiyle, kalıba dayalı ve sınırlı sayıda sanatsal üretim yapan, her bir esere fetiş değer yüklenen sanatsal kategoriye itiraz eder. Bir toplumsal sistemde kodlanmış imgeleri çoğaltarak içeriğini nötrlemektedir. Bu tez, çeşitli disiplinlerden yararlanılarak çoğaltma tekniğini açımlamayı hedeflemiş ve sanata getirdiği olanakları tartışarak özgün uygulamalarla örneklendirmiştir.
Eğitim CD'lerinde grafik tasarım sorunları ve coğrafya dersi için bir CD uygulaması

Teknolojide yaşanan gelişmeler, çeşitli alanlarda yoğun bir biçimde kendini hissettirmekte, köklü değişimlerin temelini atmaktadır. Çağımızın en önemli kitle iletişim araçlarından olan bilgisayar, en yeni teknolojilerden biridir ve birçok alanda yaygın bir biçimde kullanılmaktadır. İnsan hayatını kolaylaştıran bilgisayar, eğitimden bağımsız olarak düşünülemez. Eğitime yaptığı pek çok olumlu katkı, bu yeni teknolojinin eğitim-öğretim için çok önemli bir araç olduğunu göstermektedir. Bilgisayarın pek çok öğeyi aynı anda sunma özelliği bir dersin öğretiminde olumlu sonuçlar alınmasına yardımcı olmaktadır. Bilgisayar ile birlikte kullanılan eğitim CD'lerinin görüntü, ses, canlandırma, video ve etkileşim gibi öğeleri kullanıcıya sunma özelliği dersin anlatımında zengin bir araç olarak kullanılmasını gündeme getirmektedir. Bu zengin araç doğru ve bilinçli kullanıldığı takdirde eğitimin kalitesini yükseltecek, eğitim düzeyi yüksek toplumların yetişmesine ışık tutacaktır. Eğitim CD'leri kullanılarak anlatılan derslerden biri de içerdiği görsel öğeler nedeniyle geleneksel yöntemlerle ifade edilmesi zor bir ders olan coğrafyadır. Yapılan araştırmalar sonucunda elde edilen veriler ışığında, uygulama çalışması olarak coğrafya dersinin lise iki öğrencileri için ' Yer Yuvarlağının Yapısı ve Yer Şekillerinin Oluşumu' adlı ünitesi ele alınmıştır. Ünitenin anlatımında içerik olarak MEB'nın ders kitabı kullanılmıştır. Bu çalışmada eğitim CD'lerinde kullanılan, grafik, tipografi, canlandırma, arayüz, etkileşim, buton ve renk öğeleri incelenmiş bu işin doğru ve yanlış tarafları irdelenerek ideal bir eğitim CD'sinin nasıl olması gerektiği konusunda bazı sonuçlara ulaşılmıştır.
Resimsel Kozmogoni'yi yaratma süreci

Üç ayrı bölümden oluşan bu çalışma kapsamında, segilenen resimlerde işlenen yaratıcık sürecinin ayrıntılı incelenmesi hedeflenmiştir. Köken ve evrim süreçlerinin meydana getirdiği soruların araştırılmasından hayatın sürekli değişen formlarına odaklanılmıştır. Birinci bölümde, Fiedler ve Focillon'un sanat üzerine yazdıklarının teorik kısmı ele alınmıştır. Henri Focillon, sanatsal tarih açıklamalarına karşıt bir tavır sergilerken, ikonografi ve sembolizm üzerinden metinle bağdaşık dışsal faktörlerin sanatsal evrimini aktarmaya çalışmıştır. Bu bölümde, sanat formlarının zamanla nasıl değişime uğradığı ve zaman ile ruh arasında nasıl gelişme gösterdiği anlatılmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde, analoji ile sanat eserinin kökeni ve kozmogoni arasındaki ilişki işlenmiştir. Bu bağlamda, sanat eseri, evrenin mikrokosmik bir yansıması olarak ele alınmıştır. Hayatın formları sadece sanatçının zihninde değil aynı zamanda bir çalışmadan diğerine sürekli değişim halindedir. Üçüncü bölümde ise yaratım sürecinin evrimini incelemekte ve özellikle renklerin önemi üzerinde durmaktadır. Goethe'nin teorilerinin ele alındığı bu bölümde, duygu ve ruh hali üzerinde etkili olan farklı renklerin psikolojik etkileri aktarılmaya çalışılmıştır. Bir sanat formu kendi gerçekliğini yaratmıştır. Yaşamın amorf formu aşamalı metamorfozun açıklaması haline gelmiştir. Tür, değişen dünyada sürekli olarak hareket eden bir yapıya sahiptir. Kendi metamorfozu bittiği yerde yeniden başlamaktadır. Bu süreç, resim sanatında tamamen sezgisel özellikler taşımaktadır.
Hareketli görüntü tasarımının değişen yüzü: Dijital görsel efekt uygulamaları

Görsel iletişim tasarımı sınırları her gün genişleyerek ve değişerek ilerlemekte, yeni iletişim araçları ve yapıları çevremizi çepeçevre sarmaktadır. Bu yeni araçların başında görsel efekt tasarımı alanı kuşkusuz farklı bir yer teşkil etmektedir. Görsel Efekt terimi, sanat ve tasarım alanlarıyla bilim ve teknolojiyi birleştiren bir yöntem olarak, yaklaşık yüzyılı aşkın bir süredir bilinmektedir. Özellikle sinemadaki kullanımı ve etkilerine bakıldığında görsel efekt tasarımı, bilgisayarın icadı ve gelişmesi sonrasında, yıllar önce optik yani analog makinelerin bu alanda kullanılması ile ortaya çıkmıştır. Fakat 1980'li yıllar ve sonrasında yapılan dijital çalışmalarla, sinema anlatısında tamamen yeni bir dönem başlamıştır. Bundan yüzyıl önce kullanılan foto-grafik özel efekt tekniklerinin yerini, tamamen bilgisayar ortamında sayısal olarak çözümlenebilen, uzman tasarımcıların kullandığı özel yazılımlar aracılığıyla uygulanabilen ve hayal gücünün sınırlarını zorlayan bilimsel tasarım teknikleri almıştır. Günümüzde dijital görsel efekt tasarımı ve animasyonu olarak tanımlanan bu yeni uygulama yöntemi sayesinde daha önceleri tasarlanması ve kurgulanması imkansız olan fantastik ve kurgusal sahneler yaratıcı çalışmalar ile ortaya çıkmıştır. Animasyon filmlerinden, uzun metrajlı filmlere, televizyon yapımlarından reklamlara, bilgisayar oyunlarından etkileşimli medya ve ötesine, dijital görsel efekt tasarımı, sanat ve teknolojiyi birleştiren yapısıyla medya ve görsel iletişim tasarımı alanında bütünleyici ve belirleyici bir rol oynamaktadır. Bu belirleyici rol bağlamında özellikle sinemada dijital görsel efekt tasarımının çok boyutlu olarak ele alındığı bu tez çalışması ile giderek artan ve gelişen oranda, tüm dünyada kültürel ve ekonomik bir üretim endüstrisine dönüşen dijital görsel efekt tasarımının öneminin kavranması ve böylece bu alandaki bilgi eksikliğinin giderilmeye çalışılması amaçlanmaktadır. Bu amaçla bu çalışmanın medya ve görsel iletişim tasarımı alanlarında da temel bir kaynak niteliği taşıması amaçlanmakta ve özellikle yüksek öğrenimde yeni eğitim programı ve projelerinin açılmasıyla geleceğe yenilikçi akademik bir izdüşüm yapması hedeflenmektedir.
Seramik sanatında bilinçdışı anlatım

Bilinçdışı kavramının keşfinden günümüze, sanat, psikoloji ve felsefe alanları ile olan yakından ilişkisi ifade edilmiş, edebiyat ve sinemanın yanı sıra, resim ve seramik sanatına da yaratıcı bir yenilik getirdiği gözlenmiştir. Kavramın, Topografik Kişilik Kuramı'nın bir parçası olarak gündeme gelişi, zaman içerisindeki gelişimi, Modern ve Postmodern Sanat üzerinden okunabilmektedir. Bilinçdışının kökleri felsefede Hartmann'dan Nietzsche'ye, Psikolojide ise Freud'dan Lacan'a görüş ve teorileri ile incelenmiştir. 20. Yüzyılda sanat bilinçdışı ile paralellik gösteren bir biçimde değişmeye başlamıştır. Bu değişim önce Romantiklerde, oradan da Dışavurumcu ve Gerçeküstücülere ilerlemiş, sonraları ise Soyut Sanat ve Soyut Dışavurumcuların yapıtlarında, hiçbir estetik gelenekle ilişkilendirilmeyen, bilincin ağırlığından kurtulmuş, bilinçdışı öğeleri temsil etmişlerdir. Modern sanatta bilinçdışı, iç ve dış gerçeklik arasındaki ileri ve geri hareketlerden oluşan geçişlilik ile ilgili olarak görülmektedir. Postmodern Dönemde Donald Kuspit'in 'Sanatın Sonu' çalışmasında 'gerçeküstü kültü'nün, hayal gücünün yok edildiği ve sanatın sonunun geldiğine dair iddialarının, aynı zamanda Jean Boudrillard'ın 'simulakr' ve 'simülasyon' terimleri üzerinden sanatın gerçeğinin altının boşaltıldığı iddiası Çağdaş Sanat yapıtları üzerinden ve özgün seramik uygulamalar ile çözümlenmiştir. Bu noktada Rollo May bilinçdışı yaratıcılık, Hanna Segal'in bilinçdışının olumlanması ve çağdaş sanatta yıkıcılık, Lacan'ın yapısallcı yaklaşımı ve Fallus kavramı, en önemlisi de Freud'un içgüdü kuramı ve narsisist bileşenler ile ilgili çalışmaları, çağdaş sanat yapıtında bilinçdışının oynadığı rollere ışık tutmuşlardır. 1960 sonrası sanat ve estetiğin geçirdiği dönüşüm kapsamında gelişen bir sanat olarak seramik, bu dönüşümden payını almıştır. Bu çalışmada bilinçdışı ifade bakımından ele alınan çağdaş seramik yapıtların ve kişisel seramik uygulamaların, çağdaş sanat düşüncesinden ve sanatın güncelini yakalamaktan uzak olmadığı görülmektedir. Bu yapıtların her biri bilinçdışından kaynaklanan arzuları, yıkıcılığı, şiddeti ve ölüm güdüsünü içlerinde barındırmakta, tuhafın ve tekinsizliğin büyüsünde bir garip estetik ifadeyle bilinçdışının içerimlerini sunmaktadırlar.
Epistemoloji ve analitik felsefe bağlamında kavramsal sanat analizi

Tez formatında bir sanat çalışması olarak gerçekleştirilen bu inceleme, kavramsal sanatın doğasının epistemik bilgi ve analitik felsefe ile ilişkili olduğunu göstermeyi amaçlamaktadır. Ayrıca çalışma, bu türden bir sanatın düşünsel dayanağı olan epistemik bilginin yapısını ve analitik düşünme sistematiğini, bir sanatın teknik alt yapısı olabilmesi bağlamında ele alacaktır. Kavramsal sanatın, bu türden bir bilgiye temel anlamında sahip olunulmadan doğru olarak anlaşılması mümkün değildir. Tüm bu ilişkilendirmeler kapsamında özellikle mantıksal biçimsel yapının ve bağıntıların değişmezler olduğu ve tüm temel bilgi alanlarının yapısında bulunduğu gösterilecektir. Kavramsal sanatında, böyle bir yapının anlaşılmasını sanat olarak göstermektedir. Bu yaklaşım Marcel Duchamp, Joseph Kossuth ve Sanat Tanımı Topluluğu örneğinde ele alınacaktır. Analitik felsefenin epistemolojinin kavranması için de Aristoteles, Frege, Russell, Wittgensstein ve Gödel gibi filozoflar ve mantıkçılar incelenecektir. Tez çalışması, gerekli görünen kaynakların araştırılması, Sanat Tanımı Topluluğu'nun arşivlerinin incelenmesi ve sanat çalışmalarının takibi sonucu oluşturulacaktır. Çalışma, tüm yukarıda ifade edilenler doğrultusunda epistemolojik bilginin ve analitik felsefenin totolojik bir doğaya sahip olduğunu göstermiştir. Bir kavramsal sanat çalışması gerçekleştiren Sanat Tanımı Topluluğu bu bağlamda incelenmiştir. Bilginin biçimsel ve bağıntısal analizinin yapıldığı incelemede, kavramsal sanatın dizgesinin de benzer yapısall ilişkiler içinde olduğu gösterilmiştir.
Osmanlı kumaş sanatında çintemani motifinin biçimsel evreleri

Osmanlı kumaş sanatının önemli bir motifi olan çintemani, yüzyıllar boyunca süsleme sanatlarının çeşitli alanlarında kullanılmış, taşıdığı farklı anlamlarıyla dinlerin ve felsefelerin sembolü olmuştur. Çintemani, merkezleri hayali bir üçgenin köşe noktalarına yerleştirilmiş, ikisi altta biri üstte aynı çapta üç daireden oluşan; bazen belirli bir aralıkta üst üste birbirine paralel olarak gelen pelenk veya kaplan postu adı verilen, iki dalgalı çizgi formuyla birlikte kullanılan bir motif olarak tanımlanır. Türk sanatındaki uygulanış şekli ve sembolik anlamı itibariyle Uzakdoğu'dakinden farklı olan, kuvvet ve kudreti simgeleyen motif, tarih öncesi dönemlerden Osmanlı İmparatorluğu'na kadar varlığını sürdürmüştür. Araştırmanın amacı, erken dönem Orta Asya'dan itibaren XIX. yüzyıl Osmanlı İmparatorluğu'na kadar geçen süre içerisinde çintemani motifinin etkin olduğu bölgelerde sürekliliğini incelemek; dinsel ve kültürel etkileşimlerle gelişimini takip etmek, diğer motif ve üsluplarla bağlantısını kurmak, motifin elemanlarıyla ilgisi olduğu ve olabileceği düşünülen çeşitli unsurlarla sembolik açılımını tespit etmek; motifin biçimsel ve simgesel anlamda tanımını yapmaktır. Tüm bu bilgiler doğrultusunda araştırmada, çintemani motifi odağında Osmanlı kumaş sanatını incelemek, motifin en sık görüldüğü saray kumaşlarını tespit etmek ve çintemani motifli kumaşları desen, renk, kompozisyon ve sembolik açıdan ele alarak irdelemek hedeflenmiştir. Bu kapsamda alan yazın taraması yapılmış, elektronik veri tabanları incelenmiştir. Aynı zamanda dönemin kumaş desenlerine ışık tutacağı düşüncesiyle görsel belge niteliğinde olan Osmanlı minyatürlerinden de yararlanılmıştır. Elde edilen bilgiler ışığında Osmanlı'da çintemani motifinin en çok kullanıldığı kumaşlar tespit edilmiştir. Bu kumaş örnekleri desen, üslup, renk, kompozisyon, bezeme özellikleri ve diğer motiflerle birlikteliği açısından ele alınmış; bulundukları müzeler ve envanter numaraları saptanarak tablolar oluşturulmuştur.