turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tarih öncesi sanat formlarının tekrarı; heykelde imge üretimi üzerine yeni bir okuma denemesi

Uygarlık tarihi, geçmişşin izlerini günümüze kadar taşımıştır.'Tarih Öncesi Sanat Formlarının Tekrarı; Heykelde İmge Üretimi Üzerine Yeni Bir Okuma Denemesi ' adlı bu tezimizde ilksel uygarlıkların kendi koşullarını zorlayan bir sanat kavrayışına sahip oldukları görülmeye çalışılmıştır. İlksel uygarlıkların ürettiği sanat formları plastik bir dil arayışı olarak görülebilir. İnsanın evrimleşmesine koşut olarak gelişen bu dil, doğayı ve ona ait nesneleri temsil etmesi bakımından sanatı temellendirme çabası olarak da anlamlandırılabilir. İlksel atalarımızın doğadan edindikleri izlenimleri soyutlama içgüdüsüyle sembolleştirdikleri imgelerin akıl ve duygu birlikteliğinin bir sonucu olduğu görülmüştür. Heykellere yüklenen bilgiler, semboller ve bu bilgilerin izlerinin arandığı bu tezde; günümüz modern insanının geçmişşin ilkseline bakışını değerlendirdik. Tarih öncesi uygarlıkların evreni algılayış biçimleri, nesneye yüklenen plastik dilin realiteye düşen izleri bu tezde önemli bir yer tutmuştur. İlksel atalarımızın, analiz, sentez yetenekleri, nesneye, doğaya ve onların güçlerine yaklaşımları onları algılama ve yorumlama sürecinde kendilerini tanıma imkanı da bulmuşlardır. Bu tezde, insan ve heykelin koşut gelişimine, malzemenin ve formun görevleri açısından bakmaya çalışılmıştır. Soyutla somutun, gerçekle hayalin iç içe girdiği bir dönem ve realitenin inanılmaz ürünleri, hem heykel tarihi açısından hem de direkt insan gelişimindeki izleri bakımından değerlendirilmiş ve nesneye kazandırılan ruhun devamlılığından, günümüz sanatçısının sezgisel imgelemine alınan yolları ortaya koyarken, bu konularda çağdaş sanat ürünü yaratmış yabancı ve yerli heykeltıraşların yapıtları ele alınmıştır. Tarih öncesi çağlardan yakın tarihimize değin form ve bilgi arayışında heykelin vazgeçilmez rolü keşfedilmiştir. Maskottan muskaya, totemden tabuya, form nesne ve fonksiyon ilişkileri, modern sanatçıların ilksel medeniyetlere bakış açısından incelenmiştir.
Nesnel gerçeğin düşüncedeki yansısı hazır-nesne

Geleneksel sanat üretimi halktan kopuk bir şekilde burjuvaziye hizmet ederken geçtiğimiz yüzyılda buna karşı çıkan kimi sanatçılar üretim mantıklarını sanat karşıtı olmak üzere şekillendirdiler. Sanat eserinin alınır satılır bir meta olmasına karşı gelen sanatçılar geleneksel sanatı tümüyle bir yapıbozuma uğratıp, yüzyılın yeni sanat anlayışını ortaya koyuyorlardı. 1900'lerin başında Marcel Duchamp'ın bir taburenin üzerine bisiklet tekerleği (bicycle wheel-1913) takmasıyla başlayan hazır nesne kullanımı, XX. yüzyıl sanatının dönüm noktası olmuştur. Sıradan günlük kullanım nesnelerini seçerek, sanat eseri üretiminde sanatçının el hünerini ortadan kaldıran Duchamp, böylelikle geleneksel sanat eserinin de biricikliğine bir darbe vurmuş oluyordu. Dada akımına dahil olan Duchamp'ın bu üretim mantığı, diğer sanatçıları da etkilemiştir. Günümüze kadar uzanan süreçte yer alan belli başlı akımların kullandığı bir üretim şekline dönüşen hazır nesne, bugünün sanatçılarına da bitmez tükenmez bir kaynak oluşturmaktadır. Tez içerisinde Dada, Sürrealizm, Pop Art, Arte Povera, Fluxus ve Kavramsal Sanat gibi akımların çerçevesinde incelenen hazır nesne, günümüz sanat üretiminin de önemli bir parçası konumundadır. ivTüm bu gelişmelerin özümsenmesi bizi bugünün sanat ortamını daha iyi anlamaya yöneltiyor. Postmodern sonrası dönem olarak adlandırılan günümüzde, artık sanat akımlarının çevreleyici ve kategorize edici durumlarından bahsetmek mümkün olmuyor. v
Figür ilişkileri üzerine denemeler

Figür, özellikle insan figürü ilk çağlardan bugüne kadar sanatçıların ilham kaynağı olagelmiştir. Küreselleşmeyle birlikte kendi köklerinden uzaklaşmak veya sıkı sıkıya bağlı kalmaya çalışmak, yerel kültürler için yaşamı gerilimli bir hale getirmiştir. Bu durumun plastik bir dille nasıl anlatılacağı sorunu, birçok sanatçıyı etkilemiştir. Bu bağlamda El Greco'da figür de- formasyonu ve mekanı yok etme, Goya'da yalnızlık, korku ve acının anlatımı, Munch'da tedirginlik, Picasso'da yabancılaşma, Gi- acometti'de yalnızlık, De Kooning'de figür soyutlamaları, Bacon'da öfke, dehşet ve coşkunun anlatımı incelenerek çalışmaların dayanağı oluşturulmaya çalışılmıştır. Ülkemiz sanatçılarından Osman Hamdi oryantalizme, Neşet Günal ve Turgut Zaim Anadolu insanının yaşamına, Neşe Erdok ve Fikret Mualla insanın yabancılaşması ve duygu durumlarına, Ömer Uluç ise bireyin öznelliğine yönelerek sorunu yansıtmaya çalışmışlardır. Bu gerilimli yaşamın sanat eseri ve buna bağlı olarak rapora nasıl aktarılacağı sorunu çalışmaların asıl hedefi olarak yer alır. Figürlerin suskun, dinamik, yalnız, korkak, tedirgin, endişeli gibi sosyolojik ve psikolojik durumlarının plastik bir dille aktarılması amaçlanmıştır. Kontrast renklerin, siyah-beyazın ağırlıklı olarak kullanıldığı çalışmalar, yağlıboyanın teknik özelliklerinden -kapatıcı veya transparan özelliği, akması, rastlantısallığa izin vermesi vb.- yararlanılarak ortaya çıkarıldı. Yaşanılan çağ, teknoloji, hız, algının zayıflaması gibi nedenler figürlerin soyutlamacı bir anlayışla ele alınmasına neden oldu. Etkilenilen konunun birçok sanatçı tarafından ele alınması teknik anlamda da anonimleşmeye yüz tutmuş bir dil kullanılması tehlike olarak görülerek özgün bir dil oluşturmanın gereği kendiliğinden ortaya çıktı.
Görsel-sözel karşıtlığında resim

Resim yapma sürecinde, görsel ve sözel oluşumların temel karşıtlığına dayanan bu çalışma, görsel üretim biçiminin doğası ve sözel üretim biçimleriyle ilişkisini kişisel deneyimlere bağlı olarak açıklamaya çalışarak başlar. Görsel üretimin en yalın haliyle ele alınarak resim eylemi bağlamında anlatımı, sözel üretim, dilin işlevi ve yazının yapısına değinildikten sonra, sergilenen çalışmalara dahil olacak iki yapıt üzerinden, sözcük-resim ilişkisinin incelenmesiyle devam eder. Bu bağlamda sözel kullanımların-görsel birer eleman olarak- resme dahil oluşlarına dair inceleme 'Ne' isimli çalışmama, sözel üretimin öncelikli bir lema olarak verili hale geldiği durumlar ve ilüstrasyon olgusuyla ilgili inceleme 'Vitrin' isimli çalışmama dair yorumlarla örneklenmektedir. Bu kapsamda ayrıca dil ve yazının tarihsel dönüşümleri de ele alınır. Sözel üretimler ve sanatçının tarihsel, toplumsal konumu arasındaki bağlantı bizi 'söylem' kavramına götürmektedir. Söylem kavramının kökeni ve kullanım durumlarıyla beraber dilimize yerleştiği süreç de ele alınmıştır. Söylemin dil kullanımıyla doğrudan bağlantısı, bizi üç ayrı sanatçının dil kullanımını ve yapıtlarım incelemeye götürmüştür. Klee, Magritte ve Balthus arasında karşılaştırmalara gidilmiştir. Son bölümde resim yapma süreçleri yalandan tanınan bir grup sanatçıyla yapılmış mülakatlardan elde edilen sonuçlar 'inetin ile görüntü arasındaki egemenlik ilişkisi', 'sanatta güncel' ve 'sanatsal tavır' sorunlarında öne sürülen görüşler olarak ortaya serilmektedir. Sonuç olarak söz konusu olan, bir etkinlik alanı, bir üretim biçimi olarak resim yapma eyleminin ele alınması, öznel ve genel bakış açılarıyla incelenmesi ve başka üretim biçimleriyle-özelde sözel üretim biçimleriyle- karşılaştırılmasıdır. Buradan da sanatçının -bir ressam olarak- söylemine dair ipuçları elde edilmesi umulmaktadır.
Görsel sanatlar dersi öğretim programındaki grafik tasarım ile ilişkili kazanımların öğretimine yönelik örnek uygulamalar

Bu araştırmanın amacı, güncellenen görsel sanatlar dersi öğretim programındaki grafik tasarım ile ilişkili kazanımların öğretimine yönelik örnek uygulamalar yapmaktır. Bu amaca bağlı olarak öğretim programındaki grafik tasarım ile ilişkili kazanımların öğrencilere uygulatılması sürecinde ders öğretmenlerinin karşılaştıkları problemleri ortaya koymak ve çözüm önerileri sunmak da hedeflenmiştir. Araştırmada nitel yöntemlerden biri olan görüşme tekniğinden yararlanılmış ve elde edilen verilere göre görsel sanatlar dersinde grafik tasarım ile ilişkili kazanımlara yönelik farklı sınıf düzeyine karşılık gelecek biçimde örnek uygulamalar yapılmıştır. Araştırmanın nitel boyutundaki görüşme tekniği, 2018- 2019 eğitim öğretim döneminde Samsun İl Milli Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı ortaokullarda görev yapan Görsel Sanatlar Dersi Öğretmenlerinden yansız atama usulü ile belirlenen 28 öğretmen ile gerçekleştirilmiştir. Veriler içerik analizine göre incelenmiş ve yorumlanmıştır. Görüşme formlarından elde edilen veriler doğrultusunda, Görsel Sanatlar Dersi Öğretim Programının öğretmenler tarafından iyi anlaşılamadığı, birçoğunun program okuryazarı olmadığı buna bağlı olarak programın içeriğinden farklı olarak program hakkında görüş belirttikleri anlaşılmıştır. Ayrıca ders saatinin azlığı, velilerin derse bakış açılarının olumsuz olması, okulun fiziki şartları gibi gerekçelerin dersin uygulama sürecini olumsuz etkilediği çıkan sonuçlar arasında olmuştur. Bu sonuçlara göre Görsel Sanatlar Dersi öğretmenlerine yönelik, ders öğretim programının tanıtılması ve buna yönelik çalıştaylar yapılması önerilmiştir. Ayrıca bu eğitim iller bazında zümre öğretmenleri arasında da her eğitim öğretim sonunda ve başlangıcında yapılmalıdır.
Sanat tarihinde özgün resim ve reprodüksiyon ilişkisi

Antik Yunan'dan günümüze sanat eserinin yeniden üretimi yani reprodüksiyon, çeşitli teknik ve teknolojilerle gerçekleşmektedir. 19 yy'da fotoğrafın icadına dek, tahta oyma, asit oyma, gravür, litografi, sanat eserlerinin çoğaltımında kullanılan tekniklerdir. Fotoğrafın icadı ile birlikte reprodüksiyon üretimi hızlanmış ve kolaylaşmıştır. 20. yy'da ve günümüzde dijital baskı tekniklerindeki gelişmeler reprodüksiyonları hayatımızın her alanına getirmişlerdir. Sanat eserinin geniş kitlelere ulaşması, kültürler arası iletişim, kültürel mirasın nesilden nesile akttarılması için reprodüksiyon tarih boyunca zorunlu bir üretim şekli olagelmiştir. Bunun yanı sıra sanat tarihi eğitiminde görsel arşivi oluşturdukları gibi sanatçıların özgün yapıtlarında faydalandıkları bir malzemedir. Marcell Duchamp, Andy Warhol, Salvador Dali, Francis Bacon bu sanatçılardan birkaçıdır. Bu sanatçılardan esinlenerek ürettiğim resimleri, özgün resim ve reprodüksiyon ilişkisi içerisinde değerlendirdim.
İllüstrasyonların ilköğretim birinci kademe Türkçe ders kitaplarındaki görsel etkililik durumlarının değerlendirilmesi

2007 ? 2008 Öğretim yılında yayınlanmış olan Milli Eğitim Bakanlığına bağlı okullarda okutulan, İlköğretim birinci kademe Türkçe ders kitaplarındaki illüstrasyonların görsel etkililik durumlarının değerlendirilmesi amacıyla hazırlanmıştır. İllüstrasyonların görsel açıdan etkililiği incelendikten sonra, eğitime katkı sağlayacağı yenilikleri ortaya koymakta diğer bir amaçtır. Bu amaçlar doğrultusunda Türkçe ders kitaplarındaki illüstrasyonların grafik tasarımına ilişkin sorularla ankete katılanların görüşleri alınmıştır. Araştırmanın çalışma evrenini, 2007- 2008 öğretim yılında Milli Eğitim Bakanlığına bağlı ilköğretim okullarında okutulmakta olan Türkçe (1. 2. ve 3. sınıf) ders kitabı oluşturmaktadır. Evrenden tesadüfi örneklem tekniği ile seçilen 6 illüstrasyon çalışması çalışmanın örneklemini oluşturmuştur. Verilerin toplanması için hazırlanan anket grafik öğretmenliği ve resim öğretmenliği mezunu 30 kişiye uygulanmıştır. Elde edilen bulgular tablolara dayanılarak yorumlanmıştır. Araştırmanın sonunda şu bulgular elde edilmiştir. - İlköğretim birinci sınıf türkçe ders kitaplarındaki illüstrasyonlarda desen yeterliliği, hedef kitlenin gelişim özelliklerine uygun içerikte düzenlenmesi ve anlamayı kolaylaştırıcı olması yetersiz görülmüştür. Renklerin dikkat çekiciliği, metin ile illüstrasyon arasındaki bağlantı ve illüstrasyonların güdüleyici nitelikte olması kısmen yeterli görülmüştür. İllüstrasyonların tekniği ankete katılanlar tarafından uygun bulunmuştur. - İlköğretim ikinci sınıf türkçe ders kitaplarındaki illüstrasyonlarda metin ile illüstrasyon arasındaki bağlantı, desen yeterliliği, hedef kitlenin gelişim özelliklerine uygun içerikte düzenlenmesi, anlamayı kolaylaştırması ve güdüleyici nitelikte olması ankete katılanlar tarafından yetersiz görülmüştür. Renklerin dikkat çekiciliği, illüstrasyonun özgünlüğü ve sayfa düzeni kısmen yeterli görülmüştür. İllüstrasyonların tekniği ankete katılanlar tarafından uygun bulunmuştur. - İlköğretim üçüncü sınıf türkçe ders kitaplarındaki illüstrasyonlarda renklerin dikkat çekiciliği, desen yeterliliği, hedef kitleye uygunluğu, anlamayı kolaylaştırması, güdüleyici nitelikte olması ankete katılanlar tarafından yetersiz bulunmuştur. Metin ile illüstrasyon arasındaki bağlantı ve illüstrasyonların sayfa düzeni kısmen yeterli görülmüştür. İllüstrasyonların tekniği ankete katılanlar tarafından uygun bulunmuştur. Bu sonuçlara göre bir dizi öneri yapılmıştır.
Kültür varlığı niteliği taşıyan saat görünümlerinin yüksek baskıresim tekniğiyle çözümlenmesi

Yüzyıllar boyunca yaşamış olan toplumların kendilerine has çok zengin kültürel birikimleri olmuştur. Bu toplumlar, kültürel birikimlerini resim tekniklerinin tamamında estetiksel bir imge olarak kullanmışlardır. Bu çalışmanın amacı, saat imgesini kullanarak kültürel nitelikler taşıyan özgün tasarımlar oluşturmaktır. Öncelikle çalışmada, konu ile ilgili kitap, makale, tez, ansiklopedi, sanatsal yayınlar, kataloglarda yer alan resimlerdeki veriler ile literatür taraması yapılmış ve irdelenmiştir. Aynı zamanda verilerde toplanan görsellerden yararlanılarak yüksek baskıresim tekniği ile uygulamalar yapılmış, sonrasında ise bu uygulamaların plastik açıdan çözümlemelerine gidilmiştir. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Araştırmanın ilk bölümünde, Kültürel Varlığının tanımı, Taşınmaz Kültür Varlığı ve Taşınır Kültür Varlığı ile ilgili teorik veriler toplanıp, düzenlenmiş ve konunun özü tezde verilmeye çalışılmıştır. İkinci bölüm Batı Resim Sanatı Tarihi ve Türk Resim Sanatı Tarihi olarak iki bölüme ayrılmıştır. Daha sonra Rönesans Öncesi, Rönesans Sonrası, 20. yy., Cumhuriyet Öncesi Türk Resim Sanatı ve Cumhuriyet Sonrası Türk Resim Sanatında Kültür Varlığı hem teorik hem de görsel verilerle desteklenerek irdelenmiştir. Son bölümde ise saatin tarihçesi hakkında bilgi verilerek, insanoğlunun süreç içinde yaşadığı çağın gereksinimleri doğrultusunda zaman kavramıyla yakından ilgilenmesinden dolayı oluşan çeşitlilik ve gelişim evresi üzerinde durulmuştur. Daha sonra ise toplumların sık sık irdelediği zaman olgusundan ötürü saatin birçok nitelik kazandığı vurgulanmıştır. Tez kapsamında saat nesnesinin estetiksel özelliklerinden yararlanılarak, Yüksek Baskıresim Tekniğiyle tasarımlar oluşturulup bir dizi uygulama ve bu uygulamaların analizleri yapılmıştır. Yapılan çalışmalar, zengin ve çeşitlilik arz eden tarihsel ve kültürel nitelik taşıyan saat görünümlerinin iyi birer sanat nesnesi olabileceği hakkında önemli sonuçlar ortaya koymuştur. Nitekim uygulamalarda saatlere ait değişkenlik gösteren öğelerin kullanımı ve bu öğelerin kompozisyonlara katmış olduğu zengin plastik değer, özgün eserlerin ortaya çıkmasına neden olmuştur.
Türkiye'de kamusal alanlarda iktidar karşıtı sivil hareketler ve bunların sanat pratiği bağlamında değerlendirilmesi

Bu tezde, Türkiye'de kamusal alanlardaki sivil hareketlerin sanat pratiği bağlamında değerlendirilmesi yapılmıştır. Sanatçıların ve inisiyatiflerin iktidarlarla yaşadığı sorunlar, yerel halkla kurulan ilişkiler ve bu ilişkilerin nihayetinde ortaya çıkan işler ile; temel çıkış noktası politik bir tavır olan bağımsız oluşumların yaratıcı pratikler üzerinden oluşturduğu diyalog üzerinde durulmuştur. Bu çalışmada, kamusal alan ve çağdaş sanat üzerine çalışan düşünürlerin fikirleri referans alınarak örneklendirmeler yapılmıştır. Sanatın politikayla olan ilişkisi bağlamında toplumsal hareketlerin analizi yapılarak kamusal alanlardaki hareketler değerlendirilmiştir. Tarih içinde değişen kamusal alan tanımları incelemesi ve çeşitli sanatsal eylemlere ev sahipliği yapan galeri, müze gibi kamusal mekanlardan da konu kapsamında ilgili yerlerde bahsedilmiştir. Çalışma hazırlanırken, yakın tarihteki toplumsal hareketler ve sanata ilişkin yurt içinden ve yurt dışından arşiv bilgileri toplanmıştır. Araştırmanın temelini oluşturmak amacıyla, çeşitli kurumların kütüphanelerinden elde edilen kaynakların içeriğinin özellikle son yirmi yıllık bir süreci kapsamasına dikkat edilmiştir. Bunun sebebi olarak, 1990'lı yıllar ve sonrasında yaşanan teknolojik gelişmelerin etkilediği hızlı bilgi akışının etkisiyle kitleler arası iletişimin yaygınlaşmış olması, çeşitli düşünürlere ve ideolojilere ait yayınların çevrilmesiyle yaşanan fikirsel etkileşimler, dünya genelindeki kimlik tartışmaları ve sosyo-politik etmenler sonucu yaşanan değişimler ve sanatçıların benimsediği disiplinler arası yaklaşımlarla şekillenen sanat ortamı gösterilebilmektedir. Bu sayede, günümüz sanat pratiklerinin toplumsal hareketlerle kurduğu ilişki bağlamında yapılan tanımları ortaya çıkarmak mümkün olacaktır.
Hindistan'da din ve kil

Çağlar boyunca sanat, seküler ve dini fikirlerin yayılması adına en güçlü araçlardan biri olmuştur. Bu durum dini fikirlerin kitlelere ulaşmasını sağlarken aynı zamanda, sanat eserlerine de hem içerik hem de biçimsel zenginlikler katılmasını sağlamıştır. Din ve sanat ilişkisini somut olarak görebileceğimiz coğrafyalardan biri Asya Kıtası'dır. Asya toprakları yüzyıllardır pek çok medeniyeti barındırmıştır. Farklı medeniyetlerin oluşturduğu kültürel zenginlik, Asya topraklarında var olan sanat disiplinlerini etkilemiştir. Bu etkileşim, manevi değerlerin oldukça yüksek olduğu ve günümüzde halen var olan bazı dinlerin doğduğu topraklar olan, İndus Vadisi üzerine kurulan Hindistan'da yüzyıllardır görülmektedir. Güney Asya topraklarında yer alan ve din ile sanat olgularının iç içe geçmişş olduğu Hindistan'da seramik sanatı da kendine özgü bir kimlik kazanmıştır. Özellikle sırsız pişmiş kil örnekleriyle kadim bir geleneğe sahip olan Hint seramik sanatı eserleri işlevsel amaç doğrultusunda gelişme göstermiştir. Din olgusu ile etkileşim içerisinde olan seramik adak heykelleri işlevsel gaye doğrultusunda üretilen sanat eserlerinin en önemli örneklerinden olmuştur. Adak heykelleri ile başlayan din ve kil ilişkisi Hindistan'da uzun yıllar farklı inanışların doğrultusunda sürmektedir. Bu araştırma kapsamında Hint seramik sanatının tarihsel gelişimi din olgusu bağlamında araştırılarak örneklerle incelenmekte ve din olgusunun çağdaş Hint seramik sanatının üzerindeki etkileri sorgulanmaktadır.
Grafik tasarımın sürdürülebilirlik içerisindeki rolü ve 'BİOPOSTER' tasarımı

Teknolojinin ilerleyişinin ve sanayileşmenin sonuçlarından en fazla olumsuz yönde etkilenen kuşkusuz ekolojik sistem ve doğadır. Teknolojinin gelişmesi ve endüstrileşme, benmerkezci ve kendi dışındaki yaşam formlarını önemsemeyen bir insan modeli ile doğayı karşı karşıya bırakmıştır. Ekolojik krizin temel sebebi insanların tüketim konusundaki bilgilerinin yetersizlikleri, savurgalıkları ve doğa ile iletişim kurma yetilerinin kaybolmasıdır. Bu araştırma, ekoloji alanında yaşanan sorunlar hakkında farkındalık uyandırmak için, sosyal sorumluluk projesi olarak tasarlanmıştır. Proje kapsamında Bulgaristan'da bulunan ulusal ve uluslararası dört farklı eğitim kurumunda dört çalıştay ve iki sergi gerçekleştirilmiştir. Tez kapsamında ekolojik sistem, doğaya dost olan yeni alternatif yöntem ve materyaller, sürdürülebilir tasarım ve grafik tasarımın sürdürülebilirlik içerisindeki yeri araştırılmıştır. Uygulama kapsamını, yenilikçi bir yaklaşım olan ve BIOPOSTER olarak isimlendirilen bir uygulama tekniği oluşturmaktadır. Uygulamada atık kağıtlar geri dönüştürülmüştür ve yaratılan biçimler için mürekkep yerine tohum kullanılmıştır. Aynı zamanda kağıt içerisindeki tohumların yeşerip mesajı katılımcıya iletebilmesi için gereken şartlar araştırılmıştır. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda, birbirleri ile bağlantılı olan altı farklı BIOPOSTER tasarımı üretilmiş ve sergilenmiştir. BIOPOSTER tasarımı izleyenlerin de katılımını gerektiren bir sürece sahip olduğu için 'etkileşimli olma' özelliğini taşımaktadır. Bununla birlikte, insanların doğa ile kurdukları iletişimi, grafik tasarım aracılığı ile dokunsallaştıran bir nitelik taşımaktadır. Bu şekilde verilmek istenen mesaj sadece görsel duyular kullanılarak değil, dokunma duyusu kullanarak da tecrübe edilebilecektir.
Yüz profilometrisinin estetik ölçülerde araştırılması ve bunun grafiksel diyagramlarla tasarımı

Bu araştırmada; plastik cerrahi girişimlerde yer alan görsel sorunların grafiksel diyagramlarla çözümü hedef alınmıştır. Böylece sonuca teknik ve estetik kaygıdan uzaklaşılmadan, ulaşılmaya çalışılmıştır. 'Yüz profilometrisi'nin estetik ölçülerde araştırılması ve bunun grafiksel diyagramlarla tasarımı' başlığı altında yapılan bu araştırma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; diyagramın değişik alanlardaki tanımlan ve çeşitleriyle birlikte örnekleri, tarihçesi verilmiştir. Yöz profilometrisinin tanımı, yüz estetiği ve tarihçesi yer almaktadır. Estetiğin plastik cerrahideki tanımından sonra kısa bir pasaj olarak altın oran tanımlanmıştır. Grafiksel diyagram açıklanarak diğer terimlerle bağlantısı kurulmuştur. İkinci bölümde; çalışma kapsamına giren bölge ve sınırlamalar yer almaktadır. Aynı zamanda araştırmanın temelini teşkil eden istatistiksel araştırmalar ve gruplamalardan söz edilmiştir. Üçüncü bölümde ise uygulanan çalışmanın analizi sunulmuş olup konunun detaylı irdelemesi yapılmıştır. Tasarımı, renk seçimi ve diyagram tekniği tartışılmıştır. Dördüncü bölümde sonuç yer almaktadır. Türk insanına has özellikleri gösteren bu diyagramsal anlatımın tıbbi çalışmalarda düzeyli bir sunu olacağı düşünülmüştür.
Soyut heykelde imge ve imgelem

'Soyut Heykelde İmge ve İmgelem' adlı bu tez çalışmasında, 'soyut heykel sanatı' olarak adlandırılan özel sanatsal ifade biçimi, imge ve imgelem kavramları çerçevesinde irdelenmektedir. İmge genel anlamıyla nesnel gerçekliğin insan zihnindeki yansıması ve imgelem de insanın herhangi bir şeyi zihninde canlandırma yetisinin genel adıdır. Bu bağlamda sanat aslında bir imgeler dünyasıdır ve sanatçı da imgelerin diliyle gören, imgelerin diliyle düşünen ve imgelerin diliyle üreten kişidir. Buradan hareketle sanat eseri de aslında imgelerin diliyle sanatçının imgeleminde önce hayal edilmiş sonrasında ise dışsallaştırılarak nesneleşmiş bir imgedir. Herhangi bir şeyin özünü anlamak için onu somut olarak tanımak bilmek yetmez, hakiki bilgi için onun hakkında soyut kavramlar/imgeler türetmek gerekir. Bu anlamda her tür bilgilenme ya da bilgiyi aktarma türü zaten soyuttur. İnsanoğlunun en önemli yetilerinden biri soyutlama yeteneğidir ve tıpkı bilim ve felsefe gibi sanat da bir soyutlama biçimidir. Heykel aslında insanlık tarihindeki ilk varoluşundan bu yana hep nesnel gerçekliğin özel soyutlama türlerinden biri olmuştur. Dolayısıyla her tür soyut yaklaşımda olduğu gibi soyut heykelde de görünüşlerin ötesindeki varlıksal asli unsurlara ulaşmaya çalışmak esastır. Bu uğraş dışsal gerçeklikten türetilen imgelerden beslenmekle birlikte bunlar heykeltıraş imgelemi denilen özel zihinsel mekanizma tarafından değiştirilip dönüştürülmekte ve yeni bir kurguya varılmaktadır. Varılan bu kurgu en basit tanımıyla üç boyutlu bir imgedir ve herkesin bildiği biçimiyle soyut heykel olarak anılmaktadır. Soyut heykel aslında soyutlamanın ve düşünmenin temel formlarından olan imgelere dayanması kadar yaratıcı bir imgelemin ürünü olmasıyla da hakikatlere varma ve aktarmada insanoğlunun en kadim bilme ve ifade etme yöntemlerinden biridir.