turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bazı sefalosporin esaslı antibiyotiklerin elektrokimyasal oksidasyon yöntemi ile arıtılabilirliğinin araştırılması

Sulara karışan kirleticiler, gelişen sanayi ve teknolojinin gelişmesi ile birlikte her gün çeşitlilik gösterdiğinden, bu kirleticilerin kontrol edilmesinde kullanılan analiz teknolojileri bazı alanlarda etkisiz kalmaktadır. Ülkemiz ve dünya genelinde yaygın kullanımları nedeniyle ve çevrede oluşturduğu mikroorganizma rezistansı için en tehlikeli kirletici türü olarak antibiyotik bileşikleri kabul edilmiştir. Gelişmekte olan dünyada kapsamlı kullanıma sahip antibiyotikler, hastahanelerde ve veterinerlikte çok sık kullanılmaktadırlar. Klasik arıtma yöntemleri ile giderilemeyen antibiyotikler ve ilaçlar alıcı ortamlarda çevresel sorunlara neden olmaktadır. Antibiyotiklerin çevreye girişi; vücuttan atılma sıklığına, kullanılan doz ve miktarına, atıksu arıtma tesisindeki mikroorganizmaların metabolik dönüştürme yeteneğine ve katılara tutunma eğilimine bağlıdır. Yüksek antibiyotik konsantrasyonları yüzeysel sularda yaşayan organizmalara toksik etki yapmakta, düşük antibiyotik konsantrasyonları ise antibiyotik direnci oluşmasına neden olmaktadır. Bu nedenle çevreye antibiyotiklerin kontrolsüz girişleri engellenmelidir. Bu çalışmada, Kuzey Avrupa'da ve ülkemiz genelinde geniş kullanım alanına sahip endokrin bozucu özellikteki antibiyotik bileşiklerinden Sefalosporin grubu esaslı sefaleksin antibiyotiğini içeren atıksuların, Sn/Sb/Ni-Ti anotlar kullanılarak elektrokimyasal oksidasyon yöntemi ile arıtılabilirliği incelenmiştir. Bu antibiyotik bileşiği ultrasafsuda çözülerek 250 mg/l konsantrasyona(Sef: 50 mg/l) sahip sentetik atıksu örneği hazırlanmıştır. Farklı tuz çeşitleri, pH'lar ve akımsal yoğunluk ile yapılan deneylerde sefaleksin için optimum pH:7,1, optimum tuz miktarı 750 mg/L KCl ve optimum akımsal yoğunluk 50 mA/cm 2 olarak belirlenmiş, >%99 KOİ giderim verimi elde edilmiştir. UPLC ile yapılan kalıntı antibiyotik ölçümleri de en verimli arıtımın bu şartlar ile sağlandığını göstermiştir. Seçilen sefaleksin antibiyotiğinin gideriminde, literatürde kullanımı kısıtlı yeni Sn/Sb/Ni anotlar kullanılarak, elektrokimyasal oksidasyon ile arıtımın etkili yöntem olduğu anlaşılmıştır.
Modeling contaminant transport and remediation at the AKSA acrylonitrile spill site

öz AKSA AKRİLONİTRİL DÖKÜNTÜ ALANINDA KİRLİLİK TAŞINIMININ MODELLENMESİ VE KİRLİLİK GİDERİMİ Şengör, Sema Sevinç Yüksek Lisans Tezi, Çevre Mühendisliği Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Kahraman Ünlü Ağustos 2002, 103 sayfa 1999 yılında Türkiye'de meydana gelen deprem, sentetik elyaf üretimi yapan bir fabrikada, akrilonitrilin depolandığı 3 tankta hasara yol açmıştır. Bunun sonucu olarak yaklaşık 6500 ton akrilonitril beton havuzlardan tank sahasına dökülmüştür. Dökülen akrilonitrilin büyük bir kısmı yüzey akış yoluyla denize ulaşmış, diğer kısmı ise, tank sahasındaki beton havuzların tabanında oluşan geniş çatlaklardan alttaki toprağa sızmış ve buradan da sığ akifere erişmiştir. Deprem kazasından sonra kısa süre içerisinde, kimyasalın yayılma boyutunu gözlemlemek ve akrilonitril konsantrasyonları ile birlikte yeraltı su seviyelerini incelemek amacıyla, akifere toplam 16 gözlem kuyusu açılmıştır. Sahada ölçülen değerler baz alınarak, 2 pompaj kuyusu ve 4 drenaj hendeği daha açılmış ve mevcut yeraltı suyunu pompalamak için devreye sokulmuştur. Saha ve veri toplama çalışmaları, AKSA tarafından gerçekleştirilmiştir. Tesis sahasındaki yeraltı suyu akışı ve kirlilik taşınımını analiz etmek amacıyla bir sayısal modelleme çalışması yürütülmüştür. Modelleme çalışması, akış ve kirlilik taşınımını analiz eden bir yazılım paketi olan GMS kullanılarak yapılmıştır. Bu 2 ve 3 -boyutlu değişken akış ve taşınım modelleri, önce ilk 266 günlük yeraltı su seviyeleri ve konsantrasyon ölçüm değerleri ile kalibre edilmiş, ardından, bir sonraki 540 günlük ölçülen değerler ile karşılaştırılarak doğrulanmıştır. Bu model sonuçları, pompalama- arıtma yönteminin ve doğal seyreltmenin ne düzeyde etkili olduğunu tahmin etmek amacıyla irdelenmiştir. Kirletcinin döküldüğü akiferin uygun hidrojeolojik yapısı, mevcut yeraltı suyu akış rejiminin özellikleri ve ayrıca pompaj nedeniyle, kirliliğin tesis sahası dışına yayılması makul ölçüde kontrol altına alınmıştır. Uygulunan YAS pompaj çalışmalarının sahanın çok geçirimli olan bölgelerinde etkili olduğu, ancak az geçirimli olan bölgelerde ise beklenen düzeyde AN giderimini sağlayamadığı görülmüştür. Uzun vadede yürütülen simulasyon sonuçları, sığ akiferde, doğal seyrelmeyle kirliliğin önemli ölçüde azaldığını göstermiştir. Ancak az geçirimli bölgeler pek etkilenmemiştir. Konservatif bir yaklaşımla AN kirliliğinin en kötü şartlar altında taşınımını dikkate alan uzun vadeli simulasyon sonuçlarına göre, alt akiferdeki AN konsantrasyonlarının 200- 250 mg/L düzeyinde olacağı tahmin edilmektedir.
Boyar maddenin elektrokimyasal yöntemle üretilen ferrat ile giderimi

Atıksuların arıtılmasında kullanılan çok sayıda yöntem bulunmaktadır. Bu proseslerde kullanılan kimyasalların zararsız olması ve tehlikesiz ürünlere parçalanması gerekmektedir. Ferrat tuzlarının ucuz, çevre dostu güçlü bir oksidan olması, kolay elde edilebilmesi ve arıtımın pratikliği bu metodun avantajları arasındadır. Ferrat oksidant ve koagülant olarak iki işlevlidir ve birçok alanda da kullanılabilir. Bu nedenle ferrat sentezi birçok araştırmacının ilgisini çekmiştir. Bu tezin ilk aşamasında ferratın elektrokimyasal yöntemle üretimi için optimum koşullar yapılan deneysel çalışmalarla belirlenmiştir. İkinci aşamasında ise, elektrokimyasal yöntemle üretilen ferratın tekstil endüstrisinde kullanılan metilen mavisi boyar maddesinin giderilmesinde uygulanabilirliğinin araştırılması amaçlanmıştır.
Preparation of calcium carbonate nanoparticles: Adsorption and desorption behavior of organic matter

Bu çalışmada organik maddenin kalsiyum karbonat nanopartikülleri üzerindeki adsorpsiyonu incelendi. CaCO 3 nanopartikülleri CaOH i CO2 gazına maruz bırakarak hazırlanmıştır. Reaksiyonun ilerleyişi pH ve iletkenliğin online ölçümü ile izlenmiştir. Reaksiyon yaklaşık olarak 10 dakikada tamamlandı. CaCO 3 parçacıkları yıkandı ve stok solüsyonu olarak depolandı. Bu çözeltinin Ca içeriği ICP-MS ile belirlendi ve Tutma kapasitesi için gerekli olan miktarı hesaplandı. Hazırlanan partiküller hümik asitli çözeltinin ultrafiltrasyonu sonucunda üretilen konsantre organik madde atığı ile etkileşime sokulmuştur. Organik madde toplam organik madde analizi ve UV ile ölçülmüştür. Bu çözeltilerin organik içeriği laboratuvarda hazırlanmış CaCO 3 ile etkili bir biçimde arıtılmıştır. Arıtma oranları 60 -70% dir. Laboratuvarda üretilmiş CaCO 3 tutma kapasitesi seri üretim ve sanayi tipli CaCO 3 parçacıkları ile karşılaştırılmıştır. Organik maddenin desoption ı için yapılan deneyler farklı pH ve iyonik güçler için tekrarlanmıştır. Diğer bir çalışmada naopartiküllerin adsorpsiyon ve desorpsiyon karakteristliği membrane filtrasyon tekniğini kullanarak incelendi. Sonuçlardan yola çıkarak, yüksek organik karbon konsantrasyonları daha iyi adaorpsiyon verimi gösterdi ve yaklaşık 2 saat olarak belirlenen organic karbon bileşenini arıttı. Aynı zamanda, yüksek nanoparçacık konsantrasyonu, organik maddenin daha verimli giderilmesine yol açıyor. Bu sistemin dezavantajları, her döngü sonrası yüksek akı kaybı ve membran yüzeyinin tıkanması olarak not edildi. Bu sonuç yüksek organik maddeye sahip membran filtrasyon sistemlerinin yönetilmesi problemine umut vaadeden bir çözüm Sunmaktadır. Son olarak ta partiküllerin tekrarlı kullanımdaki giderim verimi ve davranışları incelendi.
Kot yıkama atık suyunun membran teknolojilerle geri kazanılabilirliği

Atıksuyun arıtılarak yeniden kullanılması dünyada yaygın bir uygulama haline gelmiştir. Atıksuyun arıtılmasıyla doğadaki su döngüsü kısaltılarak su kaynakları korunmuş ve su ihtiyacı karşılanmış olur. İleri arıtma tekniklerinden biri olan membran prosesler ile kirlenmiş su çok iyi kalitede geri kazanılabilmektedir. Bu çalışmada MF ve TO gibi membran proseslerle kot yıkama atıksuyunun arıtılabilirliği incelenmiştir. Deneysel çalışmalar esnasında pH, iletkenlik, absorbans, TKM, KOİ analizlenmiş ve ürün suyunun hacmi belirlenmiştir. Deneyler süresince giriş-çıkış basınçları ve akılar izlenmiştir. Akının azalması ve TO membranının tıkanması sonucu kimyasal yıkama yapılmış, tekrar atıksu ile çalışılmaya başlanmıştır. Kot yıkama atıksuyunun iletkenlik değeri 0,4-2, 7 mS/cm arasında değişirken, iletkenlik giderimi MF ile yüzde 2, TO ile yüzde 99 civarında olmuştur. Renk analizi esnasında en yüksek absorbansa sahip 660 nm' lik dalga boyu kullanılmıştır. Renk MF ile yüzde 10, TO ile yüzde 100 giderilmiştir. TKM giderimi; MF ile yüzde 8, TO ile yüzde 97 olmuştur. Ham atıksu 1000- 5050 mg/lt KOİ değerine sahipken; KOİ, MF ile yüzde 9, TO ile yüzde 100 civarında giderilmiştir. TO sisteminde ürün suyunun miktarı da farklı işletme basınçlarında belirlenmiştir. 10, 11, 12 atm' lik basınçlarda sırasıyla yüzde 7, yüzde 11 ve yüzde 93 -100' lük ürün suyu dönüşümü sağlanmıştır.
Kentsel hava kirliliği: Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi

Bu çalışma, Aralık 2007 -Kasım 2008 tarihleri arasında İstanbul'un Anadolu yakasında 500. 000 m2'lik alana kurulu olan Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesinde yürütülmüştür. Çalışma bölgesinin geneline dağılmış dört ölçüm istasyonunda aylık kükürt dioksit (SO2), azot dioksit (NO2), ozon (O3) ve uçucu organik bileşiklerin konsantrasyon değerleri pasif örnekleme tekniği kullanılarak belirlenmiştir. SO2 konsantrasyonları diğer kirleticiler içerisinde botanik bahçesinde en düşük seviyelerin gözlendiği kirletici iken; bölge geneline NO2'nin etkisinin önemli olduğu belirlenmiştir. En yüksek O3 seviyelerine genel olarak yaz aylarında ve en düşük seviyelere de trafik emisyonlarının fazla olduğu bölgelerde rastlanmıştır. Aylara göre değiştiği belirlenen O3 konsantrasyonlarının sınır değerleri aştığı gözlense de, vejetasyon üzerinde zararlı etki gösterebilecek seviyelere rastlanmamıştır. UOB parametrelerinin arasında yüksek korelasyonun olması, bu kirleticiler için bölgedeki trafik emisyonları gibi, tek bir kirlilik kaynağının olduğunu göstermektedir. Çalışmada ayrıca hava kirliliği ile ilgili parametrelere paralel olarak hava kirliliğinin vejetasyon üzerindeki etkileri de dört aylık (Mayıs, Haziran, Ağustos, Eylül 2008) dönem süresince araştırılması için dört örnekleme bölgesinde de bulunan bir bitki olan Dişbudak bitki materyali kaynağı olarak seçilmiştir. Bitkinin büyüme dönemi içinde alınan yaprak örneklerinde, örnekleme noktalarına göre farklılıklar tespit edilse de, hava kirliliğine karşı seçilen Dişbudak ağaç türünün dayanıklı olduğu görülmüştür. Çalışmada son olarak trafik kaynaklı kirleticilerin toprak üzerindeki birikimini ve toprağın genel yapısını elde etmek için sekiz örnekleme istasyonunda da PAH, PCB, pestisit, ağır metal, pH and organik madde ölçümleri yapılmıştır. Bölgede nispeten orta ve düşük seviyede PAH konsantrasyonları gözlenmiştir. Yapılan pestisit ölçümlerinde, organik fosforlu insektisit türü olan Klorprifos ve organik klorlu bir pestisit olan DDT tespit edilmiştir. Bölgede genel olarak farklı birçok PCB türünün görülmesi, topraklardaki PCB kaynağının belirgin olarak atmosferden taşınım sonucu oluştuğunu göstermektedir.
Marmara denizi havzası kirlilik yükleri araştırması

Hızlı nüfus artışı, plansız kentleşme ve sanayileşme sonucu doğal kaynaklartükenmeye başlamış, ciddi çevre kirliliği sorunları ortaya çıkmıştır. Ekonomik faktörlerin ön plana çıkıp arazilerin yanlış ve amaç dışı kullanılması birçok çevre problemini de beraberinde getirmiştir. Yaklaşık 73.000 km2 lik yüzölçümüyle Türkiye yüzölçümünün % 8 ,5'ini kaplayan Marmara Bölgesi'de ülke genelindeki en yüksek nüfus yoğunluğuna sahip bölge olup başlıca sanayi bölgesidir. Bu çalışmada, Marmara Bölgesinde arazi kullanım durumu ve buna bağlı olarak kirletici özelliklerine göre sanayi dağılımının incelenmesi, ayrıca, Marmara denizi havzasına gelen kirleticilerin incelenerek problemlerin belirlenmesi söz konusukirliliğin kontrol altına alınıp, kaynakların en etkin şekilde kullanılması ve çözümler aranması amaçlanmaktadır. Projede, Marmara Denizi havzasında, yerleşimden, endüstriden, tarımalanlarından, akarsulardan kaynaklanan kirletici içerikleri ve yükleri araştırılmış, kirletici karakterizasyonları ve miktarlarının tespiti yapılmıştır. Kirlilik yükü dağılımı incelendiğinde, Marmara Denizi havzasındaki KOIyükünün büyük çoğunun yerel yönetimlere ait evsel ve evsel nitelikli atıksu deşarjlarından kaynaklandığı diğer önemli bir bölümünün ise dereler vasıtasıylageldiği görülmüştür. Toplam askıda katı madde yükünün büyük kısmının yine dereler ile taşındığı belirlenmiştir. Derelerden kaynaklanan kirlilik yükünün yüksek olmasıgeçtikleri bölgedeki birçok sanayi tesisinin yükünü Marmara Denizine taşıdığını göstermektedir. Toplam azot ve toplam fosforun kirletici kaynağa göre dağılımı incelendiğinde, toplam azot'un çoğunluğunun evsel ve evsel nitelikli kaynaklardan, Toplam Fosforun çoğunluğunun ise dereler vasıtasıyla Marmara Denizi Havzasınageldiği tespit edilmiştir.
İlaç ve meyve endüstrisi atıklarının ortak havasız biyolojik arıtabilirliği

Bu çalışmada, kimyasal sentezle üretim yapan bir ilaç fabrikasının toksik bileşenli ve yüksek kirliliğe sahip atıksularının, kurulu bir havasız çamur yataklı reaktörde maya endüstrisi atıksularıyla beraber arıtılabilirliğinin incelenmesi amaçlanmıştır. İlaç endüstrisi atıksuları, üretim çeşitliliğinden dolayı değişken karakterli, çoğu zaman toksik/inhibitör maddeleri bünyesinde barındıran ve organik madde konsantrasyonu çok yüksek değerlere ulaşabilen endüstriyel kirletici kaynaklardandır. Çalışmanın ana materyalini oluşturan, kimyasal sentezle üretim yapan ilaç endüstrisi atıksuları, üretimde kullanılan solventler sebebiyle toksik bir yapıya sahiptir. Bu atıksuların tek başına uygulanması halinde biyolojik arıtma sistemine verebileceği zararı azaltmak için, ilaç endüstrisi atıksuları iki günlük havalandırmadan sonra, kademeli olarak artan oranlarda maya endüstrisi atıksularına ilave edilmiştir. Çalışmada farklı dönemlerde temin edilen haftalık iki kompozit ilaç numunesi kullanılmıştır. Deneysel arıtılabilirlik çalışmaları sırasında sistem verimleri KOİ parametresi ve biyogaz üretim verimi esas alınarak ifade edilmiştir. Bu arada havasız arıtmayı kontrol eden diğer işletme parametreleri de (pH, alkalinite, sıcaklık, TKN, NH3-N, Toplam P, TKM) belirli sıklıklarla izlenmiştir. Yürütülen deneysel çalışmaya göre, -İlaç endüstrisi atıksularının 1/100 veya daha az seyrelme oranlarında maya endüstrisi atıksularıyla ortak havasız arıtılması halinde, KOİ giderim verimlerine göre ortalama %5'lik bir inhibisyon görülmektedir. -Maksimum inhibisyon alışma dönemleriyle karakterize edildiğinde ortalama % 10 civarında seyretmektedir. - Ön havalandırma ile solvent uçurmayı takiben kimyasal sentezle üretim yapan ilaç endüstrisi atıksularına maya endüstrisi atıksularıyla birlikte ortak havasız arıtma uygulanabileceği ortaya konmuştur. - Gerçek ölçekteki ortak havasız arıtma tesisi işletme şartlarının bütün detaylan ile ortaya konabilmesi için, laboratuvar ölçekli reaktörlerde farklı ilaç atıksuları ile ilave deneylerin yapılması tavsiye edilmektedir.
Modifiye edilmiş pomza kullanılarak sulu ortamlardan adsorpsiyon prosesi ile arsenat giderimi

Bu çalışmanın temel amacı, adsorpsiyon yöntemi ile sulu ortamdan As giderimi için ham ve yüzeyi modifiye edilmiş pomzanın etkinliğinin incelenmesidir. Farklı partikül büyüklüğüne sahip olan Isparta pomzası, granüler destek malzemesi olarak kullanılmış ve demir oksit ile kaplanmıştır. Katı sorbentlerinin yapı karakterizasyonunun belirlenmesi için FT-IR, XRD ve BET yüzey alanı analizi yapılmış ve yüzey morfolojisinin gözlenmesi için SEM görüntüleri kullanılmıştır. HIP, DOKIP- 1 ve DOKIP- 2 katı sorbentleri kullanılarak sulu çözeltiden As giderimini etkileyen adsorbent partikül büyüklüğü, çözelti pH'ı, başlangıç As konsantrasyonu, temas süresi, adsorbent dozu ve sıcaklık parametreleri incelenmiş ve optimum giderim koşulları tespit edilmiştir. DOKIP- 1 için maksimum As giderimi ve adsorpsiyon kapasitesi sırasıyla % 95,99 1, 43 ve 1,92 0, 03 mg/g olarak elde edilmiştir. En küçük partikül büyüklüğüne (<63 um) sahip demir oksit kaplanmış Isparta pomzası, modifiye edilmiş ve edilmemiş pomzalar arasında en yüksek As giderimini göstermiştir. DOKIP-1'in As adsorpsiyonu için H, S ve G termodinamik parametreleri hesaplanmış, adsorpsiyon prosesinin ekzotermik karakterli olduğu belirlenmiştir. Deneysel adsorpsiyon verilerinin Langmuir, Freundlich ve Dubinin-Radushkevich izotermlerine uygunluğu incelenmiştir. Adsorpsiyon verilerinin Langmuir modeline uyduğu belirlenmiştir. Desorpsiyon işlemi için As iyonları ile yüklü DOKIP-1'den 10 ml 0,1 M HCl çözeltisi kullanılarak %94,8 0,6'lık geri kazanım verimi elde edilmiştir. Farklı arka plan anyonlarının adsorpsiyon üzerine etkileri incelendi ve As iyonlarının adsorpsiyonuna girişim yapan anyonların sırasının PO43- SO42- NO3- Cl- olduğu gözlenmiştir. DOKIP- 1 katı adsorbenti 25-200 g/L aralığında As iyonu içeren çeşme sularından As gideriminde etkili olduğu belirlenmiştir. Yüksek adsorpsiyon kapasitelerine dayanarak, sulu çözeltilerden As'in önderiştirilmesi ve gideriminde DOKIP- 1 sorbenti umut verici alternatif bir adsorban olarak önerilmiştir.
Su arıtımında ozonlama prosesinin incelenmesi

Bu çalışmada su arıtımında ozon, konusu incelenmiştir. İlk bölümde, çalışmanın önemi, amaç ve kapsamı açıklanmıştır. İkinci bölümde, ozonla arıtımın tarihsel gelişimi ve ozon tesisleri kullanan ülkeler hakkında bilgiler sunulmuştur. Üçüncü bölümde, ozonun çevre mühendisliğinde kullanılma amaçları, ayrıca ozonla arıtımın avantaj ve dezavantajları ifade edilmiştir. Dördüncü bölümde ozon kimyası hakkında ana bilgiler verilmiştir. Bu bölüm; sudaki ozon reaksiyonları, ozon transferi, ozon ayrışması ve ileri oksidasyon prosesleri gibi konuları içermektedir. Beşinci bölümde, bir tesiste ozon sistemi kurmak için gerekli adım ve prosesler anlatılmıştır. Altıncı bölümde, ozonun çeşitli maksatlar için uygulamaları örneklerle açıklanmaya çalışılmıştır. Yedinci bölümde, bir suyun arıtma karakteristiklerini belirlemek için kullanılan antılabilirlik çalışmaları hakkında genel bilgiler verilmiştir. Sekizinci bölümde ise, ozon reaktörlerinde organik kirleticilerin giderilmeleri ile ilgili bir modelleme incelenmiştir. Bu modellemenin baz alınmasıyla, reaktiviteleri ve uçuculukları farklı üç kirletici madde seçilerek ozonla giderilme verimlilikleri tahmin edilmeye çalışılmış, ayrıca reaktördeki proses parametrelerinin, giderim ve ozon absorpsiyon verimliliklerine etkileri incelenmiştir. XV
Petrokimya endüstrisindeki gaz emisyonlarının biyoteknolojik olarak değerlendirilmesinin araştırılması

Atmosferdeki CO2 seviyesi ve buna bağlı olarak gelişen iklim değişikliği dünya genelinde önemli bir kaygı oluşturmaktadır. Bu tez çalışmasında bu soruna bir çözüm arayışı kapsamında, endüstri kaynaklı CO2'nin biyoteknolojik olarak yakalanarak değerli bir ürün ve yenilenebilir bir enerji kaynağı olan biyometana dönüştürülmesi hedeflenmiş ve bu kapsamda hem simüle gazlarla hem de gerçek atık gazları ile denemeler gerçekleştirilmiştir. Tezin ilk bölümünde özgün HYBRID biyoreaktör konfigürasyonu ile çalışmalar başlatılmıştır. Bu bölümde, optimum H2/CO 2 değeri ve hacimsel gaz yükleme hızları araştırılmıştır. En başarılı metan üretimi stokiyometrik olarak da beklenildiği gibi H2/CO2: 4:1 oranında tepe gazı bileşenleri arasında %86 olarak analiz edilmiştir. Ayrıca reaktör içerisindeki metanojenik biyoçeşitlilik PZR ve DGGE teknikleri ile analiz edilmiştir. Mikrobiyota analizi sonuçları incelendiğinde, beklenildiği üzere arke sayısının bakteri sayısından yaklaşık olarak 1 log (10 kat) fazla olduğu görülmektedir. Reaktör içerisinde hidrojenotrofik metanojenlerin dominant olduğu gözlemlenmiştir. Tezin ikinci aşamasında, immobilize biyoreaktörlerde dört farklı dolgu materyali ile biyometan üretimi gerçekleşmiştir. Bu çalışmada elde edilen metan yüzdeleri %80, %75, %65 ve %78 olarak gözlemlenmiştir. Bu tez çalışması ülkemizdeki sanayi kuruluşları için CO2 gaz atığını değerlendirme ve bu atığı yenilenebilir bir enerji kaynağına dönüştürme potansiyeli ile sürdürülebilir bir iş modeli olarak çözüm sağlanabileceğini göstermektedir.
Kesikli reaktörde fotokatalitik proseslerle pestisit giderimi

Organofosfatlı bir pestisit olan ve kent/orman ilaçlamalarının yanı sıra, tarımda ürünlerin korunmasında kullanılan geniş spektrumlu ve temas etkiye sahip insektisit ve akarisit olanmonocrotophos'un sulu çözeltilerinin fotokatalitik oksidasyonda göstereceği performansı saptamak ve optimum koşulları belirlemek için fotokatalitikoksidasyonla bozunum ve mineralizasyon verimleri araştırılmıştır. Fotokatalitik oksidasyon prosesi kesikli tip kuvars reaktörle, farklı dalga boylarında ışınım yapan lambalar ve değişikyarı iletken fotokatalizör (TiO 2 P-25 and Tronox, ZnO Fluka and Sigma)kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Monocrotophos için fotokatalitik oksidasyon prosesinde katalizör tipi ve uygun dalga boyu seçimi, katalizör konsantrasyonu, başlangıç monocrotophos konsantrasyonu, pH, ışık şiddeti gibi parametreler incelenmiştir. Sulu pestisit çözeltisi icin Monocrotophosgiderim verimleri konsantrasyonları HPLC analizi ve organik madde giderimi ise TOC analizi ile saptanmıştır. Fotokatalitik oksidasyon deneyleri sonucunda Monocrotophos için kullanılan katalizörler olan ZnO'nun ve de TiO2'nin UVC 'de en yüksekfotokatalitik giderim verimine sahip olduğu tespit edilmiştir. Ancak prosesparametrelerindeki değerlendirmeler için UVA tipi lamba seçilmiştir. Lambasayısı arttıkça giderim veriminin arttığı, pH değişikliğinin giderim verimine etkisinin olmadığı görülmüştür. Kataliz konsantrasyonunun 1.5 g/mL den itibaren çok fazla giderim verimine katkısı olmadığı, pestisit konsantrasyonun artmasıyla giderim veriminin düştüğü tespit edilmiştir. Ayrıca deneysel veriler, yalancı birinci derece hız modeli ile açıklanmıştır. Minerilizasyon sonucuverimi incelendiğinde TOC giderim veriminin belirlenen süre için düşük kaldığı gözlemlenmiştir.
Optimization of wastewater collection systems by dynamic programming technique

ÖZ E T kanalizasyon s İstemler inin dinamik programlama tekniği ile eniyilenmesi ÖZTÜRK, Nerime Yüksek Lisans Tezi, Çevre Müh. Bölümü Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Dr. Mustafa Oğuz Şubat 1989, 144 öayfa Bu çalışmada, eniyileme teknikleri ve kanalizasyon sistemlerinin en iy ilenmesi üzerine literatür incelenmiş, daha sonra cazibeli bir kanalizasyon sistemindeki bütün borularda en iyi derinlik-çap gruplarının seçimi için, dinamik programlama tekniğine dayalı bir yöntem sunulmuş ve bu yönteme dayanan bir bilgisayar programı geliştirilerek, akış diyagramı verilmiştir. Sunulan yöntem ardışık karar verme işlemine dayanır. Algoritma, iki alt-işlemden oluşur. Birinci alt-işlem, bir birleşim bacasına gelen hatların mümkün olan çözüm seçeneklerini oluştururken; ikinci alt-işlemse, bu seçenekleri, birleşim bacasında karşılaşılan uyuşma problemini de çözerek, birleşim bacasından çıkacak hattın baştaki taban kotunu bulmak için kullanır. Bu işlemler son bacaya ulaşılana kadar tekrarlanır ve çıkış bacasındaki en düşük toplam maliyet seçeneği ile eniyi- çözüme ulaşılır. Yöntem mümkün. olan en iyi çözümü verir. Geliştirilen bilgisayar pragramı, Türkiye'de halen uygulanmakta olan yöntem kullanılarak çözülmüş gerçek bir şebekeye uygulanmış ve çözümlerin karşılaştırılması verilmiştir. Son olarak, yöntem üzerine tartışma ve gelecekteki çalışmalar için öneriler sunulmuştur.