Willingness to communicate in English in the Turkish EFL classroom context

Son yıllarda, 21. yüzyıl ihtiyaçlarıyla orantılı olarak dil öğreniminin ve öğretiminin iletişimsel tarafı önem kazandı. Bu nedenle, öğrencilerin iletişimsel yeteneklerini etkileyen çeşitli faktörler ikinci dil alanındaki araştırmacıların dikkatini çekmiştir. İngilizce iletişim kurma istekliliği kavramı bu bireysel farklardan birisidir ve çok farklı dil öğrenimi alanlarında değişik açılardan incelenmektedir. Ancak Türkiye'de bu çalışmaların sayısı kısıtlıdır. Böylelikle, bu çalışmanın asıl amacı Türkiye'de yabancı dil olarak İngilizce öğrenen öğrencilerin konuşma istekliliklerini araştırmaktır. Ayrıca, öğrencilerin konuşma isteklilikleri, motivasyonları, ideal ikinci dil benliği, iletişimsel özgüven, sınıf ortamı ve kelime seviyeleri arasındaki ilişki de incelenmiştir. Çalışma 2016- 2017 Akademik Yılı Güz dönemi sonunda Hacettepe Üniversitesi Yabancı Diller Yüksekokulu'nda gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmada karma araştırma yaklaşımı kullanılmıştır. Nicel veriler Hacettepe Üniversitesi'nde 746 hazırlık öğrencisinden toplanmıştır. Nitel veriler için, daha önce anket çalışmasına katılan 32 öğrenci ile mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Öğrencilerin İngilizce seviyeleri başlangıç ve ileri düzey arasında değişmiştir ve bu seviyeler eşit şekilde dağıtılmıştır. Çalışmada nicel veriler anket, ölçek ve kelime testleriyle toplanırken, nitel veriler mülakatlar ile toplanmıştır. İlk adım olarak, anketlerin betimsel analizleri SPSS programı ile gerçekleştirilmiş ve öğrencilerin kelime seviyeleri belirlenmiştir. Daha sonra LISREL programı yardımıyla, yapısall eşitlik modeli olarak adlandırılan çok değişkenli analiz gerçekleştirilmiştir. Nitel veriler, nitel veri analizi teknikleri yardımıyla analiz edilmiştir. Sonuçlar bu çalışmadaki katılımcıların sınıf içinde orta düzeyli konuşmaya istekli olduklarını göstermiştir. Ayrıca katılımcıların orta düzeyli konuşma kaygısına sahip oldukları ve iletişim yeterliliklerinin ortanın biraz üstü olduğu bulunmuştur. Öğrenciler ideal yabancı dil benlikleri hakkında olumlu algılara sahiptirler ve içsel nedenlerden çok İngilizce'nin pragmatik kullanımını özellikle vurgulamışlardır. Bu öğrenciler yabancı dil sınıflarından oldukça memnunlar ve İngilizce öğrenimi ve sınıf içi iletişim davranışları hakkında geleneksel yöntemleri desteklememektedirler. Kelime testi sonuçları, toplam kelime testi ve her seviyeye ait ortalama puanların genel ortalamanın altında olduğunu göstermiştir. Yapısal modelin sonuçlarına göre, sınıf ortamının İngilizcede iletişim kurma istekliliği ve iletişimsel özgüven ile olan ilişkileri, modeldeki üç değişkenle, yani İngilizce öğrenme motivasyonu, ideal benlik ve öğrenci inançları tarafından yönlendirilmiştir. Üstelik öğrenci inançlarının ve ideal benliğin İngilizce'deki konuşma istekliliği ile ilişkisi tamamen iletişimsel özgüven ile sağlanmıştır. İngilizce öğrenme motivasyonu ve İngilizce iletişim kurma istekliliği arasındaki ilişki söz konusu olduğunda, öğrenme motivasyonu ve iletişim kurma istekliliği arasındaki ilişkinin güçlü ve istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki olduğu göz önüne alındığında, iletişim güvenliği arabulucu olarak faaliyet göstermemiştir. Son olarak, iletişim istekliliği ile kelime seviyesi arasında iletişimsel özgüven üzerinden dolaylı bir ilişki bulundu.