turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Samiha Ayverdi düşüncesinde muhafazakar kadının inşası

Türk Edebiyatının önde gelen isimlerinden biri olan Samiha Ayverdi Türk muhafazakar düşüncesinin de önemli şahsiyetlerindendir. Modernleşmeyi savunmakla beraber olaylara muhafazakar bir perspektiften bakmıştır. Tasavvufi öğelerin ağır bastığı bu bakış açısı, Ayverdi'yi Batı kültür ve medeniyetine karşı tavır almaya götürmüştür. Kültürel vurguları öne çıkartan muhafazakar bir kadın olarak eski değerlerin sürdürüldüğü bir modernleşmenin yaratılması adına, kadınların konumu ile ilgilenmiştir. Ayverdi, muhafazakarlığın ve öngördüğü değişimin özü olarak Müslüman Türk kadınını öne çıkartmıştır. Bu çalışmada Müslüman-Türk kadını Ayverdi'nin doğu ve batı medeniyetlerinden izler taşıyan anlatıları ile sergilenmiş ve Tük muhafazakarlığı çerçevesinde değerlendirilmiştir.
Kadın dergilerinde (1869 - 1927) kadın modernleşmesi

Kadın Dergilerinde (1869-1927) Kadın Modernleşmesi isimli bu çalışmanın konusu, 'kadın modernleşmesi' kavramını kadın aydınların yazıları üzerinden karşılaştırmalı olarak analiz etmektir. Bu kapsamda, Türkiye'de modernleşmenin hız kazandığı 1869 ile 1927 yılları arası dönemde, 'Fatma Aliye, Emine Semiye, Halide Edip, Şükufe Nihal, Ulviye Mevlan ve Nezihe Muhittin' adlı kadın gazeteci ve aydınların kadın dergilerindeki yazıları ele alınmıştır. Bu çalışma, modernleşen bir toplumda, yaşamlarıyla modernleşmenin simgesi olan kadın aydınların yazılarından yola çıkarak, 'modern kadın tasavvurunu', bizzat kadınların zihniyet dünyaları üzerinden anlamayı amaçlamaktadır. Çalışmada, 'kadın modernleşmesi' kavramına, kadın dergilerindeki metinlerden yola çıkarak bir açıklama getirildiği için veriler nitel analiz yöntemiyle incelenmiştir. Metinler analiz edilirken'kadın modernleşmesi' kavramı, 'bireycilik, ilerlemecilik, akılcılık, eski kurum ve yapıların eleştirisi' gibi modernleştirici bazı temalardan hareketle oluşturulmuştur. Dolayısıyla modern kadın tasavvurunun içinde yer alan kadın aydınlanması, kadının özgürlüğü, kadınların ilerletilme düşüncesi, eski yapıların ve kadınlık algısının eleştirisi gibi 'kadın modernleşmesi'nin temel kavramlarına ulaşılmıştır. İncelenen dönemde, Batılı milletlerin seviyesine ulaşma ideali yaygın bir kanı olmasına rağmen Osmanlı kadın aydınının zihnindeki modern kadın, Batılı kadın olmamıştır. Kadın aydınlar yazılarında, Osmanlı kadınlarını 'iffet, namus, hürmet, merhamet, şefkat, vakar, fedakarlık, vatanseverlik' gibi niteliklere sahip olmaları nedeniyle Batılı kadınlardan üstün tutmuşlardır. Diğer taraftan, Osmanlı kadın aydınları geçmişşten beri kadını cehalet ve atalet içinde bırakan 'eski kadınlık algısını' da yazılarında eleştirmişlerdir. Kadın yazılarında, kadınlara eğitim, çalışma ve siyasi hayata katılma haklarının talep edilmesinin Batı'daki gibi bireysel bir talep olmadığı tam tersine toplumun ilerlemesinin bir koşulu olarak dile getirildiği görülmüştür. Bu bakımdan kadın bir milletin parlayan yıldızı olarak tahayyül edilmiştir.
Gnostik metinlerde dişil imgeler: Nag Hammadi literatürü örneği

Kadınların kutsal metinlerde nasıl temsil edildiği ve bu metinlerde kullanılan cinsiyet sembolizmi günümüzde araştırmacılar tarafından tartışılan önemli meselelerden biridir. Bilhassa Yahudi ve Hıristiyan kutsal metinlerindeki din dili, kadın karşıtı söylemler üzerinden çokça eleştirilmektedir. Gnostik metinlere gelindiğinde ise cinsiyet sembolizmine geniş yer ayrıldığı görülmektedir. Aynı zamanda gnostik metinler incelendiğinde kadının içerisine dahil olduğu düşüş, yaratılış ve kurtuluş gibi pek çok teolojik meselenin Yahudi-Hıristiyan geleneğinden çok farklı bir şekilde ele alındığı anlaşılmaktadır. Bu çalışma önemli gnostik metinlerden oluşan Nag Hammadi Literatürü'ndeki dişil imgeleri incelemeyi hedeflemektedir. Nag Hammadi Literatürü'ndeki metinlerin çoğunluğunda dişil imgelere fazlaca yer verilmektedir. Yine bu literatürdeki dişil imgelerin aktif ve güçlü roller üstlendiği ve bu literatürde yer alan gnostik incillerdeki kadın havarilerin de bulundukları topluluk içerisinde önemli ve lider bir konumda oldukları görülmektedir. Nag Hammadi Literatürü'ndeki dişil imgeler, diğer gnostik metinlerde olduğu gibi sembolik ve alegorik bir sekilde tasvir edilmektedir. Bu bağlamda araştırmamızda dişil imgeleri ele alış biçimi açısından Nag Hammadi Literatürü'nün Yahudi-Hıristiyan geleneğinden ayrılan boyutları ve bu metinlerde kullanılan cinsiyet sembolizmi üzerinden hangi mesajların verilmek istendiğini farklı bakış açıları da dikkate alınarak analiz edilmeye çalışılmıştır.
Kadınlara sağlığı geliştirme modeline göre verilen eğitimin kardiyovasküler hastalık risk faktörlerini azaltmaya etkisi

Kadınlara Sağlığı Geliştirme Modeline Göre Verilen Eğitimin Kardiyovasküler Hastalık Risk Faktörlerini Azaltmaya EtkisiAmaç: Bu araştırmanın amacı, kadınlara Sağlığı Geliştirme Modeline göre verilen eğitimin kadınların kardiyovasküler risk faktörlerine, kardiyovasküler hastalık bilgisine, sağlıklı yaşam biçimi davranışlarına ve öz-etkililik/yeterlilik düzeylerine etkisini belirlemektir. Materyal ve Metot: Araştırma, Aralık 2012 -Ocak 2014 tarihleri arasında ön test-son test kontrol gruplu deneme modeli olarak yapıldı. Araştırmanın evrenini, Sarıkamış İlçe Merkezi'nde bulunan Erenler ve İnönü Aile Sağlığı Merkezleri'ne kayıtlı Tepe ve Erenler mahallesinde ikamet etmekte olan 20-75 yaşları arasındaki 572 kadın; bu kadınlara yapılan risk taraması sonucu bir ve daha fazla risk faktörü taşıdığı saptanan ve risk puanı %5 ve üzerinde olan 61 kişi girişim, 60 kişi kontrol grubu olmak üzere toplam 121 kadın ise araştırmanın örneklemini oluşturdu. Araştırmada üç ay süre ile kardiyovasküler risk faktörlerini azaltmaya ilişkin yapılandırılan sağlığı geliştirme eğitimi verildi ve eğitimi sonrasında altı aylık izlem yapıldı. Verilerin toplanmasında 'Anket Formu', 'Framingham Risk Puanlama Sistemi', 'Kardiyovasküler Hastalık Risk Faktörleri Bilgi Düzeyi Ölçeği', 'Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları Ölçeği' ve 'Öz-Etkililik/Yeterlilik Ölçeği' kullanıldı. Verilerin analizi SPSS 20.0 paket programında yüzdelik oran, frekans, bağımlı gruplarda t testi, bağımsız gruplarda t testi, ki-kare ve Dunnet T3 Post Hoc testi kullanılarak yapıldı. Bulgular: Araştırmada girişim ve kontrol grubu kadınların yaş ortalamalarının 36.5 9. 58 olduğu, yaklaşık yarısının orta düzey kardiyovasküler riske sahip ve Framingham risk puanı ortalamalarının 10 .80, BKİ ortalamalarının 27.5 olduğu saptandı. Kadınlara verilen sağlığı geliştirme eğitiminin kadınların kardiyovasküler risk faktörlerini düşürdüğü, eğitim sonrası girişim grubunun kardiyovasküler hastalık bilgisinin, sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının ve öz-etkililik/yeterlilik düzeylerinin arttığı ve kontrol grubuna göre daha yüksek olduğu bulundu (p<0.05). Sonuç: Araştırma sonuçları, sağlığı geliştirme eğitiminin kadınların kardiyovasküler hastalık riskini düşürdüğü, bilgi düzeylerini artırdığı, sağlıklı yaşam biçimi davranışlarını ve bu davranışları sürdürmede öz-etkililik/yeterlilik düzeylerini artırdığını göstermektedir. 20 yaş ve üstü bireylere her yıl kardiyovasküler taramaların, kardiyovasküler korunmaya ilişkin eğitim ve danışmanlık çalışmalarının yapılması önerilebilir.
Kadına yönelik şiddet ve ataerkillik

Kadına yönelik şiddet eylemleri önemli ölçüde tarihsel ve kültürel kaynaklardan beslenmektedir. Şiddet üzerine yapılan hemen tüm çalışmalarda kültürel değerlerin etkilerinden bahsedilmektedir. Bu çalışma kadına yönelik şiddetin özellikle ataerkil kültür yapısı içerisinde yer alış biçimi üzerine şekillenmiştir. Çalışmanın ilk bölümünde kadının tarihi toplumsal dönüşümler, hak ve özgürlükler bağlamında ele alınmıştır. Ayrıca şiddet ve kadına yönelik şiddet tüm yönleri ile açıklanarak bu alanda yapılmış çalışmalardan da faydalanılmıştır. Çalışmada özellikle ataerkil iktidar ilişkilerinin şiddet üzerinde etkisini ortaya koymak adına tarihsel ve kültürel süreçler önemsenmiştir. Ataerkil sistem, erkeği kadından daha üstün bir konumda tanımlamaktadır. Tarihsel süreç kadın erkek ilişkileri bağlamında ele alındığında kadının sosyal yaşamın dışına itilerek ekonomik ve sosyal yaşamdan dışlandığı gerçeği ile karşılaşılmaktadır. Kadının toplumsal yaşamda pasifleştirilmesi kültürel ve dini değerler aracılığı ile desteklenmektedir. Kadın zaman içerisinde ikincil konumuna alışarak adeta bu sürecin koruyucusu ve taşıyıcısı olmaktadır. Ancak tarihsel ve toplumsal dönüşümler kadının sosyal yaşam içerisindeki konumunu değiştirmektedir. Batıda modernleşme çabaları ve kadın hareketlerinin örgütlü bir biçimde ilerlemesi, kadınların belli hakları elde etmelerini sağlamıştır. Batıdaki gelişmeler kısa sürede modernleşme çabaları içerisinde bulunan devletlere de yansımıştır. Çağdaşlaşma süreci öncelikle kadının toplumsal yapının her alanında kadın erkek eşitliğinin sağlanması ile tanımlanmaktadır. Bu anlamda kadın haklarını gelişimi üzerine hareketler Türkiye'de de dikkate değer konulardan biri olmuştur. Kadınların cumhuriyet rejimi ile birlikte yurttaş kimliğine bürünmeleri eşitlik adına önemli aşama aldıklarını göstermektedir. Kadın haklarının gelişimi, 1980'li yıllara kadar daha çok siyasal ve ekonomik yapı üzerinden gelişmiş olmasına rağmen sonraki on yıllarda kadına yönelik şiddeti önleme ve kadınlarınkorunması üzerine şekillenmiştir. Çalışmanın ikinci kısmı ise uygulama bölümünü içermektedir. Erzurum'da şiddet eylemlerine maruz kalan 10 kadın ile yüz yüze görüşmeler yapılarak verilere ulaşılmıştır. Görüşmeler ile kadınların kendi deneyim ve düşüncelerinden yola çıkarak, kadına yönelik şiddetin sebepleri, sonuçları ve ataerkil aile yapısının şiddet eylemlerine etkisi irdelenmeye çalışılmıştır. Toplumumuzda tüm aile yapılarında şiddetin görülmesi ve özellikle eril şiddetin yaşanması konunun ataerkillik ile ele alınmasını gerekli hale getirmiştir. Çocuğu yetiştiren kadın daha sonra şiddetin hem faili hem de mağduru olmaktadır. Bu çalışmayla amacımız, ataerkilliğin kadına şiddetti sürekli hale getirmesi ile ortaya çıkan sorunu, kültürün diğer formasyonları ile beraber sosyolojik perspektifte analiz etmektir. Çalışma şiddet eylemleri üzerine uygulamalar gerçekleştirerek mevcut durumun toplumdaki karşılığının aile ve toplum arasında yıpranan kadına ve onun sorunlarına derin analizler yapmayı hedeflemektedir.
Düzenli rekreasyonel aktivitelerin yetişkin kadınların stres, mutluluk ve yaşam tatminleri üzerine etkisi

Bu araştırmanın amacı 10 haftalık düzenli rekreasyonel aktivitelerin yetişkin kadınların stres, mutluluk ve yaşam tatminleri üzerine etkisini belirlemektir. Bu araştırmada ilişkisel tarama yöntemlerinden boylamsal nicel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Örneklem seçiminde kolayda örnekleme metodu tercih edilmiştir ve araştırmanın örneklemini Spor İstanbul A. Ş. tarafından düzenlenen rekreatif etkinliklere düzenli olarak katılan 199 gönüllü yetişkin kadın oluşturmaktadır. Ölçme aracı olarak demografik değişkenlerin yanı sıra, katılımcıların stres düzeylerini belirlemek için, Cohen, Kamarck ve Mermelstein (1983) tarafından geliştirilen ve Türk diline adaptasyonu Eskin ve diğ., (2013) tarafından yapılan Algılanan stres ölçeği kullanılmıştır. Mutluluk düzeylerini belirlemek için, Hills ve Argyle (2002) tarafından geliştirilen ve Türk diline adaptasyonu Doğan ve Akıncı Çötok (2011) tarafından yapılan Oxford mutluluk ölçeği kısa formu ve yaşam tatmin düzeylerini belirlemek için, Diener ve diğ., (1985) tarafından geliştirilen ve Türk diline adaptasyonu Bekmezci ve Mert (2018) tarafından yapılan Yaşam tatmin ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde SPSS paket programı aracılığıyla tanımlayıcı istatistikler hesaplanmıştır. Normal dağılım gösteren verilerin analizinde Paired Samples t-test ve tekrarlı ölçümlerin demografik değişkenler ile karşılaştırılmasında Two-way Repeated Measures ANOVA kullanılmıştır. Ek olarak, 10 haftalık düzenli rekreatif etkinliklerin bireylerin stres, mutluluk ve yaşam tatmin düzeylerine etkisini belirlemek için '% = /Ön Test 100' formülü kullanılmıştır. Araştırmanın birincil bulgularına göre, 10 haftalık rekreatif etkinliklerin yetişkin kadınların algılanan stres düzeylerini %33, 57 düzeyinde azalttığı, buna karşın mutluluk düzeylerini %20, 58 ve yaşam tatmin düzeylerini %14, 39 düzeyinde artırdığı tespit edilmiştir. Araştırmanın ikincil bulgularına göre ise, 10 haftalık rekreatif etkinliklerin genç yetişkin kadınların stres düzeylerini orta yaşlı ve yaşlı yetişkin kadınlardan daha yüksek düzeyde azalttığı, buna karşın mutluluk düzeylerini ise daha yüksek düzeyde artırdığı tespit edilmiştir. Dahası, 10 haftalık rekreatif etkinliklere sosyalleşme amacı ile katılan kadınların stres düzeylerinin fiziksel sağlık ve ruhsal sağlık amaçlı katılan kadınlardan daha yüksek düzeyde azaldığı, buna karşın mutluluk düzeylerinin ise daha yüksek düzeyde arttığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak, hayatın stresinden uzaklaşarak, mutlu bir hayat sürdürmek ve sürdürülen yaşamdan tatmin olmak için düzenli rekreatif etkinliklere katılım bir zorunluluk olarak görülmektedir. Böylece yetişkin kadınların daha etkin bir yaşam sürdürmeleri sağlanabilir.
Kadınlarda fiziksel aktivitenin beslenme alışkanlıkları ve obezite üzerine etkisi

Bu çalışmanın amacı; kadınlarda fiziksel aktivitenin beslenme alışkanlıkları ve obezite üzerine etkisini araştırmaktır. Araştırmada kullanılan ölçümler ve testler yapılmadan önce kadınlara bilgi verilmiş ve gönüllülük esasına bağlı olarak katılmışlardır. Kadınlarda fiziksel aktivitenin sağlıklı yaşam biçimi davranışları ve obezite üzerine etkisi incelemeyi amaçlayan bu çalışmanın evrenini; Ankara ilinde 18-35 yaş aralığındaki düzenli fiziksel aktivite yapan ve yapmayan kadınlar oluşturmuştur. Çalışma grubunu ise; Ankara ilinde B-fit ve ShapesforWomen spor merkezlerinde haftada en az ün gün, günde en az 30-60 dakika fiziksel aktivite yapan kadınlar ile yine Ankara ilinde sedanter kadınlar olmak üzere toplamda 252 kadın oluşturmuştur. Bu araştırmada veri toplama aracı olarak; Kişisel bilgi formu, Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları Ölçeği ve Bioelektrik İmpedans cihazı kullanılmıştır. Walker, Sechrist ve Pender (1987) tarafından geliştirilen sağlıklı yaşam biçimi davranışları ölçeği, Esin (1997) tarafından Türkçeye uyarlanmıştır. Araştırmanın bulgularına göre; fiziksel aktivite yapan bireylerin %19,4'ü zayıflamak için, %10,7'si sağlık için ve %11,9'u kas tonusunu arttırmak için fiziksel aktivite yaptığını belirtmiştir. Fiziksel aktivite durumuna göre bireylerin vücut ağırlığı, BKİ ve yağ oranında p<0, 001 düzeyinde anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Fiziksel aktivite durumuna göre sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının alt faktörleri incelendiğinde; sağlık sorumluluğu, fiziksel aktivite, beslenme, manevi gelişim, kişiler arası ilişkiler, stres yönetimi ve sağlıklı yaşam biçimi davranışları toplam puanları arasında p<0, 001 düzeyinde anlamlı farklılık bulunmuştur. BKİ'ye göre; sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının toplam puanı ve alt faktörleri arasında anlamlı farklılığa rastlanmamıştır. Fiziksel aktivite ile beslenme, manevi gelişim, kişiler arası ilişkiler, stres yönetimi ve sağlıklı yaşam biçimi davranışları toplam puanı arasında p<0, 001 düzeyinde anlamlı ilişki bulunmuştur. Sonuç olarak; düzenli fiziksel aktivite yapan kadınların SYBD puanı düzenli fiziksel aktivite yapmayan kadınlara oranlara daha yüksek bulunmuştur. Ayrıca düzenli fiziksel aktivite yapan kadınların SYBD ölçeğinin tüm alt boyut puanları fiziksel aktivite yapmayan kadınlara göre daha yüksek bulunmuştur. Çalışmamız sonuçlarından fiziksel aktivite ve sağlıklı beslenme alışkanlıklarının bireylerin sağlıklı yaşam biçimi davranışları kazanmasında etkili olduğunu savunabiliriz.
Türk ailesinde karar mekanizmaları ve kadının rolü

'Türk Ailesinde Karar Mekanizmaları ve Kadının Rolü' adlı çalışmamız Türk ailesinin geçmişşten bugüne kadar geçirdiği süreçte kadının statüsü, rolü ve aile içi ve/veya toplumda kararlara katılma etkinliğini tespit etmektir. Bu amaçla Türk ailesi üç dönem içinde incelenmiştir. Eski Türklerde, Osmanlı ailesinde ve Cumhuriyet döneminde aile yapısı, kadının aile içinde ve/veya toplumda statüsü, statüsünü belirleyen faktörler, iş bölümü, roller ve kadının kararlarda etkinliği tespit edilmeye çalışılmıştır. Eski Türk ailesinde kadınların statülerinin oldukça yüksek olduğu iş bölümü ve rollerin kesin hatlarla belirginleşmediği, kadının gerek ev içinde gerekse sosyal, siyasi ve ekonomik hayatta kararlara etkili bir şekilde katıldığı görülmüştür. Osmanlı Ailesi hem İslam dini hem de Türk geleneklerinin etkisi ile kadın-erkek ayırımının belirgin bir şekilde görüldüğü aile özelliği taşımaktadır. Buna bağlı olarak kadının ve erkeğin iş bölümü ve rolleri farklılaşmış doğal olarak karar alanları da ev içi ve ev dışı olarak ayrılmıştır. Cumhuriyet dönemi Türk ailesinde kadının aile içi ve toplumda statüsü, statü belirleyicileri ve kararlara katılımını etkileyen yasal, kültüre], sosyal, ekonomik ve dini faktörler değerlendirilmiştir. Türk aile yapısı ve bu yapı içerisinde kadının statüsü ve rollerine bağlı olarak ailede kararlara katılımını belirlemeyi amaçlayan araştırmamız hem kaynak tarama hem de ocak 2002 -haziran 2002 tarihleri arasında İstanbul'un Ümraniye, Üsküdar, Kadıköy semtlerinde evli ve halen eşi ile birlikte yaşayan kadınlarla anket uygulayarak gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, kadınların öğrenim durumları %35.7'si üniversite veya yüksekokul mezunudur. Kadınların %46'sı ev hanımı %49.5'i çalışmaktadır. Kadınların %43.3'ü tanışıp anlaşarak evlenmişlerdir, %98.5'inin ilk evliliğidir, %20.2'si 6-10 yıllık evlidir. Kadınların %37.3'ünün aylık geliri beş yüz milyon ile bir milyar arasında değişmektedir. Ailelerin %23'nün ev ve arabası vardır, %40.3'ünün malvarlığının kaydı eşinin üzerinedir. Ailelerin % 94 .4'ü çekirdek ailedir. Ailelerin %73.5'ünde çocuk sayısı 1-2 tanedir. Kadınların eğitim durumları, gelirleri arttıkça, iş hayatında yerlerini aldıkça ev içinde ve toplumda statüleri yükselmekte, geleneksel aile yapısında erkek tarafından alınan kararların eşlerle beraber verilme oranları artmaktadır. Ancak yine de gayrımenkul araba alım satımı, tatil ve tasarruf konularında erkeğin tek başına karar verme oranı yükselirken eşlerin birlikte karar verme oranları düşmektedir
Kadınlarda pelvik venöz dilatasyon ile alt ekstremite venöz yetmezliği arasındaki ilişki

Amaç: Bu çalışmada amacımız, pelvik venöz dilatasyon saptanan bireylerde, pelvik varisler ile alt ekstemite venöz yetersizliği arasında ilişki olup olmadığını araştırmaktır. Materyal ve Metot: Yüzüncü Yıl Üniversitesi Radyoloji kliniğine Ocak 2007 -Ekim 2008 tarihleri arasında üniversitemiz hastanesi çeşitli klinikleri tarafından abdominal-pelvik görüntüleme istenen 1029 kadın hasta çalışmaya alındı. Pelvik ve parauterin ven çapı 5 mm üzerinde olanlar pelvik venöz dilatasyon olarak kabul edildi. Pelvik venöz yapılarda dilatasyon saptanan hastalara klinik özellikleri soruldu, endometrial kalınlık ve ana femoral ven üzerinden venöz yetersizlik olup olmadığı araştırıldı. Bulgular: Abdominal ve pelvik inceleme yapılan toplam 1029 olgudan 56'sında pelvik venlerin çapı 5 mm'nin üzerinde ölçüldü. Pelvik venöz dilatasyon saptanan 56 hastanın 44 tanesinde alt ekstremite venöz sistem yetmezliği bulundu. İstatistiksel olarak bu birliktelik anlamlı idi. Endometrial kalınlıkta pelvik venöz dilatasyon olan grupta anlamlı artış gözlendi. Sonuç: Çalışmamızda kadınlarda pelvik venöz dilatasyona %78, 6 oranında alt ekstremite venöz yetmezliğinin eşlik ettiğini saptadık. Değişik görüntüleme yöntemleri ile pelvik varis saptandığında alt ekstremite venöz sistemin Doppler US ile değerlendirilmesi yararlı olacaktır.
Diyarbakır' da kadın mağduriyeti

Sapmış bir davranış olan suç, evrensel bir olgudur. Eğer bir suç işlenirse, orada mutlaka bir mağdur vardır. İstatistiklere baktığımızda fail olarak kadınların ve mağdur olarak kadınların oranı erkeklere göre daha düşüktür. Ancak kadınlar diğer tip suçlardan daha sık olarak şiddet suçlarının mağduru olmaktadırlar. 'Hangi kadınlar, hangi suçların mağduru olmaktadır?' sorusundan yola çıkan bu araştırma, Diyarbakır ilinde suç ve şiddete maruz kalan kadınların sosyal, demografik, ekonomik, ve kültürel özelliklerinin belirlenmesi amacım taşımaktadır. Diyarbakır'da yardım amacıyla kurulmuş KA-MER 'ne başvuran 100 kadın Üzerinde uygulanan anket sonucunda elde edilen verilerle, kadın mağduriyetinde; yaş, öğrenim durumu, evlilik özellikleri gibi kişisel karakteristikler ile aile yapısı ve ekonomik özellikler incelenmiştir. Kadım hedef alan suç ve şiddet türlerinde kadınların mağduriyeti ve bu suçların kadın üzerindeki etkileri araştırılmıştır. 211
Gebelik planlayan kadınlarda prekonsepsiyonel risk faktörlerinin belirlenmesi

Prekonsepsiyonel bakım, gebelik sonuçlarının iyileştirilmesi amacıyla gebe kalmadan önce kadın sağlığında davranışsal ve biyomedikal değişiklikler yapılarak riskleri en aza indirmektir. Prekonsepsiyonel bakım, çiftler gebelik düşündüğü andan itibaren başlamalıdır. Kadın sağlığı ve gebelik sonuçları arasında doğrudan bir ilişki bulunduğu düşünülmektedir. Bu araştırma bir yıl içerisinde gebelik planlayan kadınlarda prekonsepsiyonel risk faktörlerini belirlemek ve doğum sayısına göre risk faktörleri arasındaki ilişkiyi değerlendirmek amacıyla yapıldı. Araştırma örneklemini, Mart-Eylül 2018 tarihleri arasında İstanbul Kadıköy 25 No'lu Aile Sağlığı Merkezi'nde gebelik planlayan 290 kadın oluşturdu. Araştırma tanıtıcı bilgi formu ve prekonsepsiyonel risk değerlendirme formu kullanılarak yapıldı. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistiksel analizler ve nonparametrik testler kullanıldı. Anlamlılık seviyesi p<0, 05 olarak kabul edildi. Katılımcıların yaş ortalaması 30 ,21 5,19, eşlerinin yaş ortalaması 33,94 5, 63 ve doğum sayısı ortalaması 0,99 0, 81 olarak bulundu. Doğum sayısı ile yaş, beden kitle indeksi, evlenme yaşı, evlilik süresi ve eğitim durumu arasında anlamlı fark bulundu (p<0,05). Doğum sayısı, bireysel öykü ile karşılaştırıldığında beden kitle indeksinin 25 üzerinde olması, akraba evliliği arasında anlamlı fark bulundu (p<0,05). Doğum sayısı, hastalık öyküsü ile karşılaştırıldığında anemi ve kaygı durumu arasında ileri düzeyde anlamlı fark bulundu (p<0,01). Doğum sayısı, taramalar ve aşılar ile karşılaştırıldığında tetanoz ve Hepatit B bağışıklığı arasında anlamlı fark bulundu (p<0,05). Doğum sayısı, obstetrik öykü ile karşılaştırıldığında düşük doğum ağırlıklı bebek, erken doğum öyküsü arasında anlamlı fark bulundu (p<0,05). Doğum sayısı, jinekolojik öykü ile karşılaştırıldığında gebeliklerin arasının en az 2 yıl olması, geçirilmiş uterin cerrahi operasyon arasında ileri düzeyde anlamlı fark bulundu (p<0,01). Sonuç olarak, sahip olunan risk faktörleri kadın ve çocuk sağlığını etkileyebilecek düzeydedir. Bu risk faktörleri tespit edilip, önlemlerin alınması gerekmektedir.