Aile katılımı ve sosyal beceri eğitimi programlarının tek başına ve birlikte 4 - 5 yaş çocuklarının sosyal becerileri ve anne - çocuk ilişkileri üzerindeki etkisinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, 4-5 yaş çocukları için hazırlanan Aile Katılımı ve Sosyal Beceri Eğitim Programlarının tek başına ve birlikte 4-5 yaş çocuklarının sosyal becerileri ve anne-çocuk ilişkileri üzerindeki etkisinin incelenmesidir. Araştırmada ön test son test ve izleme testi kontrol gruplu yarı deneysel model kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu, Deney Grubu1, Deney Grubu2, Deney Grubu 3 ve Kontrol Grubu olmak üzere dört alt gruptan oluşmaktadır. Deney Grubu1'de 34 çocuk, 34 anne, 34 baba; Deney Grubu2'de 32 çocuk;Deney Grubu3'de 30 çocuk, 30 anne, 30 baba; Kontrol grubunda 32 çocuk, 32 anne, 32 baba yer almaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak, Kişisel Bilgi Formu, Çocuk Ana-Baba İlişki Ölçeği (Akgün ve Yeşilyaprak, 2010), Sosyal Becerileri Değerlendirme Ölçeği (Avcıoğlu, 2007) yer almıştır. Araştırmanın bulgularına göre; Aile Katılımlı Sosyal Beceri Eğitim Programı'nın, Deney Grubu3; Sosyal Beceri Eğitim Programı'nın Deney Grubu2; Aile KatılımıEtkinlikleri'nin Deney Grubu1'deki 4-5 yaş çocuklarının sosyal becerileri üzerinde anlamlı düzeyde etkisi olduğu sonucuna ulaşılmıştır (p<.01). Üç deney grubu içerisinde sosyal beceri puan ortalamasında en yüksek düzeyde artışın olduğu grup, Aile Katılımlı Sosyal Beceri Eğitim Programı'nınuygulandığı Deney Grubu 3 olarak belirlenmiştir. Deney grupları içerisinde sosyal beceri puan artışında ikinci sırada Deney Grubu2, son sırada ise Deney Grubu 1 yer almıştır. Araştırmadaki kontrol grubundaki çocukların ön-son ve izleme testi ölçümleri sonucunda sosyal beceri düzeylerinde anlamlı bir farklılığın olmadığı belirlenmiştir (p>.01). Aile Katılımlı Sosyal Beceri Eğitim Programı'nın, Deney Grubu1, Deney Grubu2ve Deney Grubu 3'teki 4-5 yaş çocuklarının anneleri ile ilişkileri üzerinde anlamlı düzeyde etkisi olduğu ortaya konulmuştur (p<.01). Üç deney grubu içerisinde anne-çocuk ilişkisipuan ortalamasında en yüksek düzeyde artışın Aile Katılımlı Sosyal Beceri Eğitim Programı'nın uygulandığı Deney Grubu3'de gerçekleştiği belirlenmiştir. Deney grupları içerisinde anne-çocuk ilişkisi puan ortalamasında ikinci sırada Deney Grubu1, son sırada ise Deney Grubu 2 yer almıştır. Kontrol grubundaki çocukların ön-son ve izleme testi ölçümleri sonucunda anne-çocuk ilişki düzeylerinde anlamlı bir farklılığın olmadığı belirlenmiştir (p>.01). Anne-çocuk ilişkisinin çocukların sosyal becerileri üzerindeki yordayıcı etkisi incelendiğinde Deney Grubu 1'in ön test ölçümünde ve Kontrol Grubu'nun son test ölçümünde anne-çocuk ilişkisinin çocukların sosyal becerilerini yordadığı görülmektedir(p<.01). Deney grupları ve kontrol grubunun diğer tüm ölçümlerinde anne-çocuk ilişkisinin çocukların sosyal becerileri düzeylerini istatistiksel olarak anlamlı biçimde yordamadığı ortaya konulmuştur (p<.01). Bu çalışma, Doç. Dr. Hülya GÜLAY OGELMAN'ın danışmanlığındagerçekleştirilen 'Aile Katılımı ve Sosyal Beceri Eğitimi Programlarının Tek Başına ve Birlikte 4-5 Yaş Çocuklarının Sosyal Becerileri ve Anne-Çocuk İlişkileri Üzerindeki Etkisinin İncelenmesi' başlıklı (2013 EĞBE 007), Pamukkale Üniversitesi Bilimsel Araştırmalar Projeleri Koordinasyon Birimi tarafından desteklenen yüksek lisans tez projesi kapsamında yapılmıştır.