turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk resminde non-figüratif eğilimler

Resim sanatı: ilk önce çizgi ve renk olgulanyla başlamış, fakat gün geçtikçe kendini görüntü çağında bulmuştur. İlk olarak çizgi çağından geçerek görüntü çağına varan resim sanatı her zaman kendisini yenileme ihtiyacı duymuştur. Mağara devri resim sanatı, yağmacılık ve avcılık toplumlarının elinden çıkarak, tarih boyunca soyutlaşma sürecine girmiştir. Sanatta soyutlama bilinçli olmasa da, gelişigüzel yapılan çalışmaların bünyesinde hep vardır ve günümüze kadar süregelmiştir. Yüzyılın başlarına gelindiğinde, ilk defa Empresyonizm sanat akımıyla, sanatçıların doğaya açılmaları ve renk kuramlarını araştırmaya başlamalarıyla, soyut sanata biraz daha yaklaşılmıştır. İlk olarak Monet'in 'saman yığını' isimli tablosunda açık açık ortaya çıkan soyutlama olgusu, daha sonraki aşamalarla anlamını bulmuştur. Resim sanatının gelişmesine yön veren sanatçı, Cezannein 'doğayı silindir, kare, koni şeklinde görmeye çalış' sözü kübistlerin çıkış noktasını göstermiştir. Resim sanatında soyutlama süreci kübistlerle başlamıştır. Soyut resim gelişimini, insanlığın olduğu her yerde sessizce varlığını sürdürmüştür. Soyut resim, ilk olarak soyutlaşma sürecine girmiş ve doğa görüntülerinin biçimsel olarak değiştirilmesine varan bir anlayışla bazı renk ve biçim oyunlarına gitmiştir. Soyut resmi ilk deneyenlerin başında hiç kuşkusuz Kandinsky gelmektedir. Bilindiği gibi Kandinsky soyut resmi bulmamış, fakat soyut sanatı ilk olarak o uygulamıştır. Hem teorik yazıları ile hem de derin düşsel fikirleriyle oluşturduğu soyut çalışmalarla kendinden sonrakilere örnek olmuştur. Resim sanatında, deformasyonlar aşama aşama ilerleyerek bir Gotik'te, bir Barok'ta kendini gizlercesine her zaman ilerlemiştir. Yirminci yüzyılın başlarında patlak veren soyut sanat kısa zamanda tüm insanlığa ulaşmış ve herkes tarafından bilinen bir sanat olmuştur. İlk zamanlar, bu sanatı inkar edenler bir süre sonra soyut sanatı savunur duruma gelmiştir. Mondrian soyut sanatı bir adım daha ileriye götürerek yatay ve dikey renk alanlarını bir denge üzerine oturtmaya çalışmıştır. Artık soyut sanat doğa elemanından çıkarak oluşturduğu soyutlaşma evresini tamamlamış ve geometrik bir görünüme bürünmüştür. Tamamen düz sürülmüş, kesin hatlarla oluşturulan bu geometrik oluşum, kendi bütünü içinde bir denge oluşturur. Soyut resim, 1912 yıllarına geldiğinde, Rus ressamı Kasimir Malewitsch, soyutu İtereometrik bir anlayışa götürür. Soyut düz kareleri renklendirerek ve daha da küçülterek biçimler arasında bir denge kurmaya çalışır, soyut sanat artık, salt geometrik soyut elemanlarla çalışılır bir sanat olmuştur. Ülkemizdeki sanat anlayışına gelindiğinde ise genel olarak Batı'ya bağımlı olan ilk çabalanmaların yoğunlaştığı 1950 yıllarında ortaya çıkmıştır. Savaş sonrası Batı'da yoğunlaşan 'non-figüratif çalışmaların ilk hareketlenmeleri, özellikle Fransa'ya yerleşen ressamlarımız aracılığıyla bizim sanatımızda görülmeye başlanmıştır. Diğer sanat akımları gibi bir görüş üzerine kurulmayan bu sanat, kısa zamanda tüm dünyaya yayılmıştır ve bizim sanatımızda da bu özelliğini göstermekten geri kalmamıştır.
3-boyutlu kurmaca sinemada anlatı yapısı

Sinema, her masal, hikaye ya da mit gibi bir anlatıya sahiptir. Sinemada anlatı, filmin izleyiciye ulaşırken taşıdığı hikayenin nasıl anlatıldığını ifade eder. Tarihsel akışı içerisinde sinema üretiminde kullanılan teknolojilerde yaşanan dönüşümler, kimi zaman sinemada anlatıyı da doğrudan etkilemiştir. Sinemaya sesin eklenmesi, renkli filmlerin icadı ve sinemada kullanılmaya başlanması gibi 3 -boyutlu gösterim teknolojileri de sinemada anlatıyı ve dolayısı ile anlatı yapısını biçimlendirmeye aday etkenlerden biri olmuştur. Sinemada anlatının inşa edildiği yapıda ve aslında sinema dilinde meydana gelen tarihsel dönüşümler, edebiyat, tiyatro, televizyon ve diğer küresel-kültürel etkenlerden beslenmiştir. Bu çalışma, anlatı yapısı açısından ve kendi dönemsellikleri içerisinde 3 -boyutlu kurmaca sinemada meydana gelen dönüşümlerin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde anlatı yapısı kavramı ve sinemada anlatının oluşturulmasının dayandırıldığı teorik zemin ortaya koyulmuştur. Düşünce tarihi içinde hikaye ve anlatının yerinden; mitler, toplumsallıkları açısından sinema anlatısı ve anlatının öğelerinden bahsedilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde, 3 -boyutlu üretim ve görüntüleme teknolojilerinin tarihsel süreçleri ele alınmış ve 3 -boyutlu görüşün prensipleri açıklanmıştır. Basit stereoskopi cihazlarından günümüzde kullanılan modern 3 -boyutlu görüş teknolojilerine uzanan süreçler, 3 -boyutlu sinemanın belirginleşerek birbirinden ayrışan üç ana dönemi içerisinde değerlendirilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde yer verilen analizde, ele alınan 3 -boyutlu filmler yapısallcı anlatı analizi yöntemi kullanılarak incelenmiş, 3 -boyutlu kurmaca sinema anlatısında meydana gelen dönüşümler araştırılmıştır. Bu inceleme için 3 -boyutlu sinema tarihinin dijital döneminde üretilmiş beş 3 -boyutlu film kullanılmıştır. Ayrıca ortaya çıkan analizi desteklemesi açısından gerçekleştirilen bir tüketim tercihi belirleme anketinden elde edilen veriler yorumlanarak çalışmaya eklenmiştir.
İlköğretim okulu programında iş ve teknik eğitimi dersi kapsamında 3 boyutlu uygulamaların öğrencilerin el becerilerine ve yaratıcılığına yaptığı katkılar

Sanat eğitimi okul düzeyinde, belirli bir sistem içinde sanatsal bilgi ve deneyimlerin, çocuk, genç ve yetişkine kazandırdığı bir disiplindir. Sanat Eğitiminin temel amaçlan görmeyi, işitmeyi, dokunmayı öğretmektir, öğrencinin çevresini algılayıp onu biçimlendirmeye yöneltmek için yalnızca bakması değil, görme. işitme, dokunma duyuları ile yaratıcılık için gerekli olan tüm şartları yerine getirmesi gerekir. Ayrıca olaylara, nesnelere, olgulara ilişkin sürekli sorular sorma, dış dünya ile kendi duyguları ve düşüncelerini etkileşime sokması gerekmektedir. Sanat Eğitimi gerçekleri ve amaçları göz önüne alınarak; Samsun ilinde rastgele seçilen 29 ilköğretim okulunda iş eğitimi dersine giren 53 öğretmeni kapsayan, 25 maddeden oluşan, kişilik, içerik ve fiziki yönlerini sorgulayan sorulara verilen cevaplar doğrultusunda, kişisel görüşlerini alınarak. İlköğretimde iş-Teknik dersinde üç boyutlu çalışmaların, el becerilerine ve yaratıcılığına ne oranda katkı sağladığı görmek için tezin içeriğini destekleyen anket çalışması yapılarak. 'İlköğretim Okulu Programında iş ve Teknik Eğitimi Dersi Kapsamında 3 Boyutlu Uygulamaların öğrencilerin El Becerilerine ve Yaratıcılığına Yaptığı Katkılar' başlıklı bu çalışma yukarıda gerekçelerle ilintisini sanat eğitimi içerisinde değerlendirmeyi düşünülerek, sanat eğitimi doğrultularında tutarlı biçimde incelemeyi amaçlamıştır.
Fibulaların seramik sanatında özgün yorumu

Otuz bin yıl önce ölümün sessizliğinde doğdu takılar. İnsanoğlu, yanı başında susan nefesin geri dönmeyeceğini anladığında, belki son bir kez daha onu kutsamak, gittiği yerde huzur duymasını sağlamak, karanlığın kötülüklerinden korumak için mezarına taşlardan, boynuz ve kemiklerden, deniz kabuklarından yapılma boncuk dizileri, bilezikler ve yüzükler koydu. Başa çıkamadığı kötülüklerden, tehlikelerden kendisini de korumak için boynunu, kollarını, ellerini, başını, ayaklarını takılarla donattı; onları tanrılarına sundu. Bir de baktı ki volkanik camlara yansıyan görüntüsü, takılarla daha farklı, daha güzel... İşte inancın ötesine geçtiği o andan sonra taktıklarını bir daha hiç çıkarmadı; takıların güzelliğinde kendi güzelliğini buldu. O zamandan beri takılar, kadın veya erkek hepimiz için güzel olanı görme ve ona sahip olma duygularına hitap etmektedir. Takılar çok farklı bir ürün grubu gibi görünse de diğer sanat dallarına paralel gelişme göstermektedir. Ayrıca inanç ve gelenekler arasındaki farklılıklar da takılarda etken olmuştur. Anadolu'nun karmaşık kültürel yapısı, bu topraklardaki tüm takıları ele almayı olanaksız kılmaktadır. Bu sebeple takıların öncüsü olan 'fibula' konu olarak seçilmiştir. Konu kapsamında fibulalar bir endüstri ürünü, işlevsel nesne olarak sınıflandırılmış olmasına rağmen bir batıl inanç nesnesi olarak da bilinmektedir. Giysileri tutturmaya yarayan, gövdeyi ve ruhu tılsım gibi koruma amaçlı kullanılmış olan fibulalar eşsiz güzellikleri ve zarif şekilleriyle yeni tasarım süreçlerine ışık tutmaktadır. Yapılan bu araştırmanın birinci bölümünde; fibulaların tarihsel gelişimi ele alınarak geçmişşten günümüze geçirdiği evreler incelenmiştir. Fibulaların şekilleri, bölgesel farklılıkları ve yapım teknikleri, coğrafi kültürler ve uygarlıklardan esinlenerek tek tek araştırılmıştır. İkinci bölümde; seramik malzeme ile üretilen fibula işlevi dışlanarak, fiziksel koşulların tamamen dışında anlamlar yüklenerek sergilenmiştir. Böylece işlevsel ve değişik simgeleri olan 'Fibula' seramik sanatında özgün bir şekilde kurgulanmıştır.
Bir güncel sanat pratiği olarak stasis

Bu araştırma Gazi Güzel Sanatlar Enstitüsü Resim Anasanat Dalı'nda yapılmıştır. Araştırmanın konusu stasis, Baudrillard'ın 'Nerede bir tıkanma varsa, orada metastaz vardır.' sözü bağlamında ele alınmıştır. Stasis kavramı, durağanlığın, birikmenin ve tıkanmanın işaret ettiği farklı disiplinleri de etkilediği zaman içerisinde farklı dönemlerde farklı ifade tarzlarında görülmüştür. Bu farklı disiplinler ve günümüz sanat pratiklerine de bakıldığında çoğalma ve yayılmanın nedeninin stasis olduğu kanısını gündeme getirmiştir. Sanatın tarihine değinecek olursak; belli bir dönem süresince üslup ve ifade birliği devamında aynılaşmayla beraber durağanlık sürecini getirmiş ve yaşanan tıkanmanın ardından çoğalma ve yayılmayı tetiklemiştir. Süreç içerisinde neredeyse günümüze-postmodern zamanlara gelinceye değin tekrar etmiş ve artık ifadede çoğalma ve yayılma görülmüştür. Bir taraftan bu çoğalma ve yayılma nicelik açısından artıyor gibi görünse de diğer taraftan Baudrillard'ın sanat hakkında; 'Artık sanat adına bir şey kalmadığı değil, çok fazla sanat olduğu için ölür.' sözü aslında sanatın bu durumu genel anlamda yeni dünya düzeniyle de yakından ilişkilidir. Çünkü çoğalmanın kontrolsüzlüğü bir krizi doğurmuş, bu krizden de metastaz-yayılma ortaya çıkmıştır. Fakat, genel görüntüsüyle beraber bu durum içinden çıkılmaz bir döngü içerisinde kendini sürdürmeye devam etmektedir.
Liselerde sanat eğitimi ve öğretimi

İnsanlık tarihi bir yönü ile sanatın tarihidir. Tarihsel verilerin büyük bir bölümü günümüze ulaşan sanat eserlerinde saklıdır. Yüksek duygu ve düşüncenin ürünleri olan sanat eserleri uygarlık ve insanlığa büyük katkıda bulunmaktadır. Çünkü bir toplumun zeka ve yaratma düzeyini en iyi yansıtan belgeler sanat eserleridir. Bu nedenle sanat ve sanat eğitimi gelişen zaman içinde kurumsallaşarak örgün eğitim içinde yer almıştır. Ancak ülkemizde ilköğretimde haftada tek saatlik dersle geçiştirilen, liselerde seçmeli olan ve 'resim dersi' şeklinde eksik bir ifade ile adlandırılan 'sanat eğitimi dersleri' amacına ulaşamamaktadır. Sanat eğitiminin öneminin anlaşılamaması, uygulamada karşılaşılan, öğretmenden kaynaklanan, sistemden kaynaklanan ve bilimsel çalışmaların olmayışından kaynaklanan sorunlar sanat derslerini olmasa da olur anlayışına yaklaştırmıştır. Bilim ve teknolojideki gelişmelere bağlı olarak toplumsal yapılanmadaki değişme ve geleceğe yönelik beklentiler yeni eğitim reformlarını gerekli kılmaktadır. Ülkemizde de bu alanda yeni arayışlar ve yeni yapılanmalar gözlenmektedir. Güzel Sanatlar Liseleri'nin açılması yanında, liselerde yapılan düzenlemeler sanat eğitimine yeni bir boyut getirmiştir. Sanat derslerinin kredileri arttırılırken, mezuniyet için 'sanat alanı' oluşturulmuştur. Ancak sözünü ettiğimiz sorunların varlığını halen koruyor olması yeni sistemin de amacına ulaşmasında engel teşkil etmektedir. Toplum olarak çağa ayak uydurmak isteniyorsa; bilimsel teknolojinin desteğinde çağdaş bir sanat eğitimi uygulanmak zorundadır. Böyle bir sanat eğitimi bugüne ve geleceğe yönelik insanların; iyiyi, doğruyu, güzeli seçebilen yaratıcı insanların yetiştirilmesi için gereklidir. Çünkü küçük yaşlarda başlayarak çocukların yaratıcılığını geliştirmeye en uygun alan sanat alanıdır. En kısa sürede eğitimciye ihtiyaç duyduğu alan genişliği ve derinliğinde rehberlik sunan programlar hazırlanmalıdır. Yüksek öğrenim kurumlarının ilgili bölümleri ise, sözü edilen programlan uygulayabilecek alan bilgisi, genel kültür, pedegojik formasyona sahip, program ve plan konusunda yeterli eğitimcileri yetiştirmek zorundadır. Çünkü başarının temelinde, amaçlan doğru tesbit edilmiş programlar ve bunları uygulayacak olan sanat eğitimcileri vardır.
Bir grafik tasarım sorunu olarak görme engellilere yönelik karton ambalaj tasarımında estetik ve işlevsellik algısı üzerine uygulamalar

Bu tezin çıkış noktası, göremeyen bireylere yönelik dokunsal yöntemlerle üretilecek ambalaj tasarımlarının işlevsellik ve estetik algısını irdeleme fikrine dayalıdır. Bu nedenle, tasarımların merkezine yerleşen görme duyusunun yerine, daha çok dokunma duyusu ile meseleye yaklaşılmıştır. Bu bağlamda hedef, görsel iletişimi sağlayan tek duyu hakimiyetinin yanına, dokunma duyusunu ekleyerek grafik tasarımca çözümler üretebilmektir. Dokunsal tasarımların hedef kitlesi görme engelli bireylerle sınırlandırılmış ve görme engelli olmanın tanımı üzerinde durulmuştur. Bu bilgiler, görme engelli bireylerin gereksinimleri doğrultusunda yapılacak ambalaj tasarımı uygulamalarının işlevsellik ve estetik düzenlemeler üzerine düşünsel sorguların temelini oluşturur. Bunun içinde öncelikle, göremeyen bireylerin temel ihtiyaçlarına göre birbirinden farklı üç sektör belirlenmiştir. Bu sektörlere ait tasarlanan karton ambalajların, tasarım niteliklerinin ve basım tekniklerinin yanı sıra dokunsal yapıyı olanaklı kılan teknik yoldan üretilebilirlikleri de incelenmiştir. Belirlenen bu sektörlere yönelik tasarım uygulamalarında işlevsellik, estetik, okunabilirlik, sürdürülebilirlik ve fikir üretme gibi tasarım süreçlerinin açılımları, bu tezin oluşmasına kılavuzluk etmiştir. Böylece tüm bu bütünlüklü açıklamalar içerisinde görme engellilere yönelik tasarımda çözümcü yaklaşımların nedenleri ve sonuçları açıklanabilmiştir. Ayrıca ulusal ve uluslararası tasarım örnekleri bu tezin yapılanmasında referans alınmıştır. Tüm bu teknik ve kuramsal bilgi doğrultusunda sektörlere ait ambalajlar tasarlanarak; temel nitelikleri ve uygulamaları 'Altı Nokta Körler Derneği ' ve 'Emirgan Altı Nokta Görme Engelliler Rehabilitasyon Merkezi' ndaki görme engelli bireylere sunulmuş ve test olarak çözümün doğruluğu denetlenmiştir.
Türkiye'de 19. yüzyıl sonlarından günümüze dek bazı duvar resimlerinin teknik ve estetik özellikleri

Duvar resmi, insanın çevre ile ilişkisinden kaçınılmaz olarak ortaya çıkmıştır. İnsanlar yaşamları sırasında, fiziksel çevrelerini oluştururken duygu ve düşüncelerini yansıtmak, çevrelerini daha anlamlı ve değerli kılmak için, duvar resmi yapmışlardır. Sanata ve estetiğe duyulan ihtiyaç, yaşanan mekanlarda plastik sanat çalışmalannm yaygınlaşmasına neden olmuştur. Yaşadıkları mekanları, estetik ve kavramsal açıdan zenginleştirme içgüdüsünden doğmuş, onların düşünce duygu ve inanaçlanm yansıtabilecekleri bir iletişim aracı olmuştur. İnsan, kendim sınırlayan yapay çevreyi aşmak, kültürel ortamı yaratmak için resmetme yoluna gitmiştir. İç ve dış mekanlardaki estetik etkiyi arttırmak, yaşanan çevreyi zenginleştirmek düşüncesi ile insanlar duvar resimleri yapmışlardır. Doğrudan doğruya mimarlıkla ilişkisi olduğu için diğer resim türlerinden farklı özellikleri vardır. Mekana, işlevsel açıdan farklı bir görünüm kazandırır ve onun bir parçası durumuna gelir. Mimari yapıların özellikleri, durumu, ışık kaynağı, bakış açısı gibi görsel etkilerin, fonksiyonların dikkate alınıp değerlendirilmesi resimlerin yapılmasında başlangıç oluşturur. Duvar resmi, mekanla bütünleşerek ona yeni bir boyut kazandırır. Hem mimari çevreden etkilenir, hem de mimariyi etkiler. Mimaride dış cephelere yapılan resimler, kentsel çevrede etkileyici görsel ve estetik değerlerin algılanmasına aracı olmuştur. İnsan, çevresini ihtiyaçlarını karşılayacak kendini mutlu edecek, duygularım düşüncelerini, aktaracak şekilde düzenler. Düzenlemeler sırasında, teknolojik gelişmelerle yeni estetik tatlar arar ve oluşturur. Duvar resimlerinin, Türkiye de 19. yy. sonralarından günümüze kadar gelişimi ve teknik özellikleri, manzaradan, geometrik formlara doğru farklılık gösterir. İlk başlarda daha motifsel ve şekil olarak daha basit yapılan duvar resimleri, zaman içerisinde değişime uğramış, daha sanatsal özgünlük kazanmıştır. Soyut, figüratif, figüre dayalı, modern akımların ve özgün yaklaşımların yer aldığı resimlerdir. Tekniklerdeki bu gelişim ve estetik açıdan farklılıklar, geçmişşle günümüzün karşılaştırılması, farklılıkların, benzerliklerin araştırılması, bulunduğu mekandaki konumu, mekanın türü ve insanlar üzerinde bıraktığı etkileri önemlidir. Okul, hastane, işyerleri, restorant, otel ve resmi binaların duvarlarına yapılan resimler, insanların teknolojinin ve endüstrileşmenin getirdiği kolaylıklar bunun yanı sıra getirdiği baskılardan kurtulmasına, görsel ve estetik açıdan sanatsal tatlar almasına neden olmuştur. Günümüz kentinde, mimarinin ve şehir planlamasının yanlışlığı nedeni ile mimari ve plastik sanatlar arasında ilişki kurulması zorlaşır. Resmin estetik açıdan değerlendirilmesi, mimari yapının konumu ve fonksiyonu ile doğrudan ilişkilidir. Duvar resminin mimaride yerini alması, yaygınlaşması ve başarıya ulaşması için mimarlık ve plastik sanatlar dallan arasında uyum ve bütünlük sağlanması gerekmektedir. Mimari binaları sanatsal anlamda değerlendirmek için, sanatçı ve mimarın binaları tasarlarken ortaklaşa çalışması gerekmektedir.
Foreign bodies: Challenging the anti-anthropocentric approach through painting

Varolmakla ilgili sanatsal bir öneri sunarken insanmerkezci bir yaklaşımdan kaçınabilmek mümkün mü? Bu tez, insan ve insan olmayan, canlı ve cansız varlıklar arasındaki sınırların belirsizliğini insanmerkezcilik, evrim ve doğa tarihi üzerinden tartışmaktadır. Sanat işi üretirken, motivasyonum insanmerkezci bir kaynaktan gelmektedir ancak niyetim anti-insanmerkezci bir öneri sunan işler üretmektir; bu beni kendimle çelişen bir durumda bırakmıştır. Tezimin amaçlarından biri bunu ortaya çıkarmaktır. Diğer amacım ise sanat işi üretirken kullandığım metodları açıklamak ve erken dönem doğa tarihçilerinin metodlarını kendi pratiğime nasıl adapte ettiğimi ve işlerimin içeriğini oluştururken verdiğim bilinçli kararları anlatmaktır.
Ecology in Turkey & the relation to contemporary art

Ekolojik sanat, tüm canlılara ve yaşam ortamlarına ekosistem ilkelerini uygulayarak dünyayı, kaynaklarını, ekolojisini korumak, iyileştirmek, canlandırmak ve sürdürülebilir kılmayı hedefleyen bir sanatsal uygulamadır. Postmodern sanatın hakim olduğu yıllarda dünyada, 1960'lardan itibaren başlayarak siyasal, toplumsal ve kültürel alandaki radikal değişimlerle birlikte kendini ağırlıklı olarak göstermeye başlamıştır. Ekolojik sanatın gelişimi, içinde bulunduğu politik, ekonomik, kültürel ve toplumsal ögelerle yakından bağlantılıdır ve dünyada çağdaş sanat uygulamalarının önemli bir parçası olmuştur. Ekolojik sanat Türkiye'de, arazi sanatı, yeryüzü sanatı, çevresel sanat, kültürel miras olan doğal malzemelerle geleneksel sanat uygulamaları, ekolojik meselelere odaklanan ve mesaj içerikli proje ve eserlerle çağdaş sanatın bir parçası olmuş; fakat dünyadaki diğer örnekleriyle karşılaştırılınca hedeflenen miktarda ve çeşitte uygulama henüz hayata geçememiştir. Sosyal sorumluluk projeleri, kamusal alanlarda ekolojiyi iyileştirecek ıslah projeleri, işbirliği ile yapılan icatların sayısı henüz yok denebilecek kadar azdır. Doğal malzeme ile çalışan sanatçılar için de olanaklar kısıtlanmış, rezervler oldukça zengin olmasına rağmen imkanların çoğu devre dışı bırakılmıştır. Türkiye'de ekolojik sanatın yaygınlaşması, sözü edilen politik, ekonomik, toplumsal ve kültürel düzenlemelerde yapılacak köklü ve bütünsel iyileştirme çalışmaları ve ekolojik sanatın bu bütünsellik içindeki yerinin daha net tanımı ile mümkün olacaktır.
Grafik tasarımda postmodern illüstrasyon

Tarihsel olarak postmodern dönemin ne zaman başladığı net olarak bilinmemekle birlikte, postmodern kavramının ilk olarak 1960 lı yıllarda edebiyat alanında kullanılmaya başlandığı bilinmektedir. 1960 lı yıllardan günümüze kadar birçok alanda kullanılmış olan postmodern kavramı; güzel sanatlar içerisindemimarlık, resim, heykel, grafik, felsefe gibi alanlarda anlam kazanan bir ifade haline gelmiştir. Modern sanatın devamı niteliğinde olan postmodern sanat; modern sanattan farklı kimliklere bürünmüş, sanat hayatına yeni kavramlar ve bakış açıları getirmiştir. Bu sebeple araştırmada, postmodernliğin daha anlaşılır olabilmesi için;modern/postmodern şeklindeki kavram çiftleri beraber ele alınmıştır. Resimleme olarak ta bilinen illüstrasyonlar; insanoğlunun ilk iletişim araçlarından biri olmuştur. Günümüzde, yaşamımızın neredeyse her alanında karşılaştığımız ve grafik sanatının etkili görsel iletişim aracı olan illüstrasyonlar, tekniklerine ve kullanım alanlarına göre sınıflandırılabilmektedir. Sanatsal olarakillüstrasyonlara anlam kazandıran en önemli faktörler ise; duygular, düşünceler, yorumlamalar ve uygulamadaki özgünlük olmuştur. 5 Yapılan araştırma, postmodern sanat ve tasarım anlayışının 1960 sonrası grafik tasarıma ve grafik sanatında illüstrasyona etkilerinin nasıl ve ne şekilde olduğunu araştırmayı amaçlamıştır. Aynı zamanda konu ile ilgili örneklemleri oluşturan sanatçılar araştırılarak, yapmış oldukları eserler incelenmiş ve kavramsal çerçeve içerisinde açıklamalarına yer verilmiştir. Araştırma doğrultusunda deneysellik, özgünlük, tüketim kültürü, popüler kültür, metinlerarasılık, feminizm, postmodernyansıtıcılık konularının ve postmodern sanat eserlerinde rastlanan pastiş, ironi, parodi, kiç, eklektisizm kavramlarının postmodern illüstrasyona da yansıdığı görülmüştür.
Anaokullarında yemek yeme elemanları

Seramik, çağlar boyu insanların ilgi o4agı olmuştur, ilk insanların kilden kap yapmaları, bunları güneşte kurutmaları, ateş ve çarkın bulunması ile çömlekçiliğin dogması ve gelişme göstermesi, tuğla-kiremit yapımı, sert I çini, porselen, maiolica tipi seramikler, fayanslar, bizlere seramiğin gelişme aşamalarını göstermektedir. Cin porseleninin Avrupa'ya gelmesiyle, Avrupa'da porselen benzeri sert çini ve maiolica türü seramikler yapılmaya başlanmıştır. 1709 yılında Alman Böttger bir atelyede, bu uğraşımda porselen üretiminde başarılı olmuştur. Bu gelişmeye paralel olarak 19. yy. da Endüstri devrimiyle birlikte gerekli üretim küçük fabrikalarda gerçekleştirilmiş, sanayinin büyük işletmeler olarak gelişme göstermesiyle küçük işletmelerin kapandığı görülmüştür. Porselen sanayi 20. yy. başlarında ilerlemiş, özellikle İngiltere, Almanya, Fransa ve İtalya'da kurulan porselen fabrikalarında: ünlü,- porselenler ; üretilmiştir. Türkiye bu gelişim süreci içerisinde çağdaşlaşmaya ancak 1950'lerde başlamış, 1960'larda doruk noktasına ulaşmıştır. Pek çok porselen fabrikası ve seramik atelyeleri kurulmuştur. Seramik sanatı, seramik teknolojisi ile bağımlı bir sanat dalıdır. Endüstri seramiği günlük ihtiyaçlara cevap verirken, toplumun beğenisini de göz önünde tutmaktadır. Türkiye'de çocuklara yönelik endüstri seramiği olarak yemek yeme elemanları yetersiz kalmaktadır. Bu problem doğrultusunda araştırmalar yapılarak tasarımlar gerçekleştirilmiştir. Uygulamada porselenin seçilmesi, parlaklık, kolay temizlenebilirlik, mikroorganizma oluşumunu önlemek gibi nedenlerden dolayı tercih edilmiştir. Pişirimin indirgen atmosferi gerektirmesi, uygulamaların Gtiral ve Yarımca Porselen Fabrikalarında gerçekleşmesine neden olmuştur. Sırasıyla; model hazırlanması, kalıplar, dökümler, bisküvi pişirimi, sırlama, sır pişirimi ve sırlı mamullerin dekorlanması bağlamında bir yol izlenmiştir. Mamullerde dekor çalışmaları olarak fırça tekniği yanında çıkartma yapıştırılması hedef alınmış ve uygulanmıştır. 4-6 yaş arası anaokulu çocuklarına yönelik bu çalışmalarda, yoğun olarak onların sevdikleri renkler, kavram oluşumlarına zemin hazırlayacak şekiller, harfler ve rakamlardan yararlanılmıştır. Çocuklara uygun olarak tasarlanmış yemek yeme elemanlarının azlığı, onları büyüklere yönelik tabakları ve kaseleri kullanmaya zorunlu kılmıştır. Böyle bir problemin giderilebilmesi için tasarımlar düşünülmüş, araştırılmış ve uygulanmıştır.