turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Post-fordist ekonomik örgütlenmenin sosyal ve kültürel belirleyenleri: KOBİ örneği

Küreselleşme sürecinde gelişmekte olan ülkelerin yeni üretim süreçleriyle bütünleşme yollarının belirlenmesinin önemi artmaktadır. Küreselleşmeyle birlikte değişken pazarlara ve tüketici taleplerine uyum sağlayabilmenin yolu Postfordist esnek üretim anlayışıyla belirginleşmektedir. Bu bağlamda araştırmanın amacı Mersin ve Adana Bölgesi'nde konfeksiyon sektöründeki KOBİ girişimcilerinin ve üretimin Postfordist esnek üretim örgütlenmeye yakınlığının sosyal ve kültürel dinamiklerle ele alınmasıdır. Bu amaç çerçevesinde Mersin ve Adana Bölgesi'nde konfeksiyon sektöründe yer alan 140 firma girişimcisiyle bir alan araştırması gerçekleştirilmiştir. Girişimcilerle yüz yüze görüşmeler yapılmış ve anket formu uygulanmıştır. Araştırma yer alan KOBİ'ler emek istihdamı, firmalar arası ilişkiler ve teknolojik düzeydeki uygulamaları ile esnek üretim örgütlenmesine uyum sağlayabilmektedir. Girişimciler tarafından gerçekleştirilen bu uygulamalar, girişimcilerin demografik özelliklerinden etkilendiği gibi, sosyal sermaye olarak kültürün belirleyiciliğinde şekillenmektedir. Özellikle emek istihdamı ve firmalar arası ilişkiler bölgedeki yerel kültürün belirleyiciliğini artırmaktadır. Girişimciler esnek üretim örgütlenmesine uyum sağlayabilmede süregelen sosyal ve kültürel dinamikleri organizasyonla bütünleştirmektedir. Esnek üretim örgütlenmesinde önem taşıyan ve KOBİ'ler arasında kollektif etkinliğe yol açan işbirliği ve dayanışma eğilimleri, informel ilişkilerle desteklenmektedir.
Performing transgender experience: The case of Esmeray Özadi̇kti̇

Bu tez, temelde transgender kimlik üzerine kurucu nitelikteki çeşitli yaklaşımlara değinmektedir ve Türkiye'deki transgender kimlik ve politikayı tartışmak için transgender deneyimi bir anlayış olarak dikkate almaktadır. Bu çalışma, transgender öznelliğin inşasında transgender ifadenin rolünü göz önünde bulundurmaktadır. Ayrıca bu çalışma, deneyimin performansı yoluyla transgender benliğin üretilmesini sorgulamaktadır ve deneyimin performansının Türkiye'deki transgender kimliğin ve politikanın politik ve sosyal sınırlarını ne şekilde genişlettiğini incelemektedir. Esmeray'ın Cadının Bohçası, Yırtık Bohça ve Kestirmeden Hikayeler isimli üç oyunu transgender deneyimin performansını bağlama oturtmak amacıyla incelenmektedir. Esmeray'ın transgender deneyiminin performansı salt trans kadının teatral temsilinin ötesine geçtiği sonucuna varılabilir. Esmeray'ın deneyiminin performansı daha ziyade Türkiye'deki trans kadınların heteronormatif bakış açılarına karşı mücadele etmesinde üretken bir metottur.
Türkiye'de evlilik ritüelleri: Niğde örneği

Yasin Esen: Bir toplumun hayata getirdiği maddi ve manevi değerlerin bütününe kültür denilmektedir. Bu değerler içerisinde örf, adet, gelenek ve görenekler toplumsal yapının temel yapı taşlarını oluşturmaktadır. Biz de bu durumu göz önünde bulundurarak, Niğde çevresini araştırma kapsamımıza alarak insanoğlunu ayakta tutan bu değerlerin incelenerek ortaya konulmasını sağlamaya çalıştık. Bu araştırmanın amacı Niğde ili örneğinde evliliğe ilişkin ritüellerin belirlenmesi, geçmişşten günümüze bu ritüellerin nasıl bir dönüşüm geçirdiğinin ve bu dönüşüme etki eden faktörler hakkında bilgi vermektir. Bu çalışmada Niğde'de düğünler, düğün öncesi ve düğün programı olarak 2 bölümde anlatılmıştır. Düğüne verilen önem, evlenme zamanı ve evlenme yaşı, akraba evliliği, kaçarak evlenme, içgüveysilik, kız isteme, söz kesme, nişan, kına, çeyiz serme, düğün programı ritüelleri ve düğün yemekleri, düğünde çalınan şarkılar anlatılmıştı.
Erken Cumhuriyet yılları milli eğitim yazınında beden terbiyesi ve hijyen: Öğretmen Sesi dergisi örneği (1930-1949)

Erken Cumhuriyet yılları Milli Eğitim sisteminde en çok önemsenen kavramlardan ikisinin beden terbiyesi ve hijyen olduğu söylenebilir. Milli Eğitimle ilgili hemen her yazın alanında bu kavramlar işlendiği gibi, bu isimler altında dersler de müfredatta yer almıştır. Böylece bu kavramlar yeni toplumun ve kimliğin inşasında çok önemli bir işlev üstlenmişlerdir. Bu tez çalışmasında, dönemin Milli Eğitim yazını üzerinden, söz konusu kavramlara yüklenen eğitsel, kültürel ve politik anlam ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Çalışmada, erken Cumhuriyet yılları milli eğitim sisteminde 'Beden Terbiyesi' ve 'Hijyen' derslerinin izi, dönemin Milli Eğitim sistemi ile ilgili olan 'Öğretmen Sesi Dergisi' nin çeşitli sayıları üzerinden, belge- arşiv inceleme ve söylem analizi yöntemlerinden yararlanılarak sürülmüştür. Başbakanlık Arşivi, 1930 Hıfzıssıhha Kanunu, 1938 Beden Terbiyesi Kanunu gibi bir takım kanunlar, resmi belgelerden yararlanılmış olup erken Cumhuriyet döneminde açılmış olan spor kulüpleri müfredat ve raporlarına başvurulmuştur. Çalışmanın ilk aşamasında beden terbiyesi ve hijyenin eğitime dahil edilme süreci ele alınmış ardından bu eğitimin II. Meşrutiyet Dönemi ve erken Cumhuriyet yıllarındaki tarihsel anlam ve önemine odaklanılmıştır. Çalışmada son olarak, beden terbiyesi ve hijyenin izi, asıl ele alınmak istenen dönem olan erken Cumhuriyet yıllarındaki Öğretmen Sesi Dergisi sayıları üzerinden analiz edilmiştir.
Tough turns fragile: The impact of urban renewal on everyday life in Sulukule

Sulukule yüzyıllardır içinde yaşayan Romanin sakinleriyle bilinen bir ma-halledir. 2005 yılında bu mahallede bir kentsel yenileme projesi uygulanmaya başlamıştır. Mezkur proje Sulukule'de sosyal bir dönüşümün yaşanmasına sebep olmuştur. Aynı zamanda mahalle sakinleri arasında halihazırda var olan sosyal farklıklar ile Sulukule'nin dışlanmış pozisyonunu daha belirgin hale getirmiştir. Bu tez, Sulukule'nin yaşadığı dönüşümün sonuçlarını mahalle sakinlerinin dışlanmış pozisyonunu merkeze alarak açıklamay hedeflemektedir. Bu minvalde, proje sonrası dönemi anlamak amacıyla sosyal dışlanmışlık ve tü-revleri üzerine oluşturulmuş olan çalışmalar göz önünde bulundurulmuş, Sulukule'nin durumu mevcut çalışmalar bağlamında irdelenmiştir. Bu esnada Sulukule'nin özgün toplumsal yapısına da vurgu yapılmıştır.
Türk korku sinemasında muhafazakarlığın inşası

Bu çalışmada, kültürel üretimlerin içinden çıktıkları dönemin toplumsal pratiklerinden bağımsız olarak ele alınamayacağı ve filmlerin, tarihsel süreçlerin ideolojik eğilimlerine ışık tutan betimleyici ve eleştirel belgeler olarak değerlendirilebileceği düşüncesinden hareketle, muhafazakar ideolojinin Türkiye'de 2000'li yıllarda girdiği özgül konumun izlerinin, korku filmleri üzerinden takip edilebileceği öne sürülmüş ve muhafazakarlığın korku filmlerindeki inşası analiz edilmeye çalışılmıştır. Bu amaçla, 2000'li yıllarda üretilen Büyü (2004), Semum (2008), Ses (2010), Azazil: Düğüm (2014) ve Üç Harfliler 2: Hablis (2015) adlı filmler, muhafazakar unsurları en yoğun biçimde içeren filmler olmaları bakımından seçilmiştir. Eleştirel Marksist bir perspektif doğrultusunda, muhafazakarlığın seçilen filmlerde nasıl inşa edildiğine odaklanılmış ve 2000'li yıllar Türkiye'sinde hegemonik ve dinsel niteliği büyük ölçüde artan muhafazakar ideolojinin bu filmlerdeki destekleyici ve muhalif inşasının anlatıya ne şekilde eklemlendiği ortaya konulmuştur.
Production of 'abstract crisis' and irregular human mobilities

Bu tez, mekanın bölgesel olarak sınırlanmış devletlerden oluştuğu şeklindeki siyasi temsilinin, kontrolsüz bir hareketi riskli olarak görme ve sonunda olayı kriz olarak nitelendirme dürtüsüne yol açtığını savunuyor. Göç hareketleri üzerine üç özel bilimsel dergiye yoğunlaşarak, şu soruyu aydınlatmayı hedefliyor: bir olayı küresel ölçekte krize kim/ne dönüştürür ve neden? Göç literatürünün krizi neyin oluşturduğunu nasıl açıkladığına odaklanarak tez, göç sürecine bir olayın nasıl ve neden krize dönüştürüldüğünü araştırıyor. Bu sorunun izinde tez, Lefebvre ve Cresswell'in yardımı ile Uluslararası İlişkiler alanını ve kişi hareketliliğini değerlendirerek kuramsal bir çerçeve oluşturur. Tez, 'soyut kriz' kavramını öne sürerek, üç kriz türü altında kategorize edilmiş göç araştırmalarının farklı bir tipolojisi ve taksonomisini sunmaktadır.
Kentleşme sürecinin Alevi kültür ve değerlerine etkisi

Son yüz elli yıldır gerek Batı toplumları gerekse batı dışı toplumlar hızlı bir değişim süreci yaşamaktadır. Toplumun yapısall ve işlevsel değişimlerinde etkili olanyeniliklerin başında kentleşme, sanayileşme, bilim ve teknolojideki ilerlemelergelmektedir. Kentleşme olgusu, nüfus artışı ve insanlar arası iş bölümünün artması ile gerek toplumun gerekse toplumsal grupların değişiminde önemli görev üstlenmektedir. Modernleşen bir ülke olarak Türkiye'de kentleşme süreci hızlı bir şekilde son altmış yılı kapsamaktadır. Bu hızlı kentleşme sürecini ülkenin doğusundan batısına, köylerden kentlere göçler takip etmiştir. Aleviler, şüphesiz ki bu göç eden gruplardan biridir. Kırda sosyal düzeni belirleyici işleve sahip Alevilik kurumları, kentleşme ile birlikte yerini modern hukuki kurumlara bırakmaya başlamıştır. Kırda sahip oldukları sosyal, kültürel ve ekonomik statüleri kent mekanlarında zayıflayan bu kurumlar, nerdeysesadece dini işlevleri olan kurumlara dönüşmüştür. Bu modernleşme sürecinde kentsel alanda din kurumunun toplumsal yapı içindeki yerini ve işlevleri de kaçınılmaz olarak değişmektedir. Bu yapının ve işlevlerintoplumsal ve ekonomik faktörlere bağlı olarak farklı toplumsal gruplarda farklı etkileri görülebilir. Çalışmamızda da hızlı kentleşmenin sonucundan etkilenen gruplardan biri olarak Alevilerin kültürel ve sosyal olarak ne tür değişimler yaşadıkları sosyolojik açıdan incelenmektedir. Bu çalışma özellikle Alevilerin yoğun olarak göç ettikleriTürkiye'nin en büyük kenti olan İstanbul'da yaşayan farklı yaş grubundankatılımcıların sosyal ve kültürel değişimleri incelenmiştir. Bu türden gelişmeler ve sosyolojik süreç ortaya konulmaya çalışılmıştır. Araştırmamızın kapsamı İstanbul'da Alevilerin yoğun olarak yaşadığı Mustafa Kemal Mahallesi oluşturmaktadır. Çalışmamız da nitel araştırma yöntemi ile mülakat/görüşmetekniği kullanılmıştır. Sahadan toplamda on beş katılımcı ile görüşülerek veriler elde edilmiştir. Elde edilen veriler yorumlandığında Aleviliğin temel dini-toplumsalkurumlarında değişiklikler tespit edilmiştir. Aleviliğin en temel kurumu olan Dedelikdini otoritesini kısmen korumakla birlikte toplumsal otoritesini büyük oranda kaybetmiştir. Ancak köy hayatında çok önemli rol oynayan düşkünlük ve musahiplikkurumlarının ise şehirlerde işlevlerinin azaldığı tespit edilmiştir.
Formation of authoritarian secularism in Turkey: Ramandans in the Early Republican Era (1923-1938)

Bu çalışmanın amacı, Francois Georgeon'un geç dönem Osmanlı İmparatorluğu'ndaki Ramazanları konu alan araştırmasından esinlenerek, erken Cumhuriyet dönemi Ramazanlarını incelemektir. Ramazan karşısında siyasi otoritenin takındığı resmi tutum ve söylemi ele alarak, Ramazanın ne ölçüde dönüştürüldüğü ve düzenlediği, hangi amaçlar ve araçlarla kontrol edildiği ve Ramazanın kamusal görünülüflüğünde ve toplumsallığında bir değişim olup olmadığı sergilenmeye çalışılmaktadır. Temel olarak bu çalışma şu soruya yanıt aramaktadır: Erken dönem Cumhuriyet Ramazanları incelendiğinde, Kemalist sekülarizasyon süreci ve Kemalist otoriter sekülerizmin kavramsal çerçevesi hakkında neler söylenebilir? Buna ek olarak, karşılaştırmalı bir analizle, Osmanlı ve Cumhuriyet dönemleri arasındaki süreklilikleri ve kırılmaları konu alan tartışmalara katkıda bulunmak amaçlanmış, böylelikle Kemalist sekülarizasyon sürecinin, önceden planlanmş ve stratejik olarak uygulanmış- bir proje mi, yoksa koşullara göre şekillenen bir süreç mi olduğu sorusu da tartışılmıştır. Çalışmanın temel kaynağını Hakimiyeti Milliye gazetesinin içerik ve söylem analizi oluşturmaktadır. Bunun yanında Başbakanlık Cumhuriyet Arşivi'nin ilgili katalogları taranmış, mevcut kaynaklardaki teorik ve tarihsel tartışmalardan da yararlanılmıştır. Erken Cumhuriyet dönemi Ramazanları incelendiğinde görülmektedir ki, Kemalist rejim Ramazanı düzenlemeye ve denetlemeye çalışmış ve bu yolla onun toplumsal ve dini hayattaki etkisini azaltmayı amaçlamıştır. Bunun yanında, Ramazanın sağladığı kimi olanaklar kullanılmış, Ramazana özgü iletişim araçları olası bir muhalefetin ortaya çıkması ihtimaline karşı kontol altında tutulmuştur. Bu anlamda, erken Cumhuriyet döneminin 1908 sonrası Osmanlı İmparatorluğu ile benzerlikleri varsa da otoriter karakterinin sınırları bakımından farklılıklar göstermektedir. Ramazan karşısında tutunulan resmi tutum zaman içerisinde, siyasi iktidarın karşılaştığı sorunlara bağlı olarak değişmiştir. Çalışmanın vardığı sonuç, erken Cumhuriyet dönemi Ramazanlarının uğradığı değişimin, Kemalist otoriter selülerizmin şu dört özelliğini belirgin kıldığıdır: İslam'ın kamusal görünürlüğünü azaltılması, dini alanın kontrol altına alınması, 'doğru' İslam iddiası ve İslam'ın millileştirilmesi.
Muhafazakarlık ve Tahsin Demiray

Bu çalışma, sosyolojimizde önemli yeri olduğunu düşündüğümüz Tahsin Demiray'ın düşüncelerinde muhafazakar öğelerin tespitine yönelik bir amaç taşımaktadır. Bu nedenle çalışmanın ilk bölümünde, kavramsal çerçeve oluşturması bakımından muhafazakar düşüncenin temel niteliklerine değinilerek, genel bir bakış açısı sunulmaya çalışılmaktadır. İkinci bölüm, Türk muhafazakarlığının tarihsel çıkış noktaları, gelişimi ve Türkiye'deki muhafazakar eğilimler irdelenir. Son bölüm ise çalışmanın önemi bakımından Tahsin Demiray'ın temel düşünceleri aktarılarak, fikirlerinde muhafazakar düşüncenin izleri aranır.
1939-1950 dönemi Türk sinemasının ekonomik, politik, toplumsal ve kültürel yapısı

1939- 1950 dönemi Türk sineması İkinci Dünya Savaşı'nın etkisi altında şekillenmiştir. Savaş yıllarındaki gelişmeler bu dönemi diğerlerinden farklılaştırır. Bu yıllarda sinema eğitimi almamış ancak genel anlamda sanatsal ve kültürel vizyonu olan amatör sinemacılar film üretmek amacıyla denemeler yapar. Sosyo-ekonomik altyapıları ve özgeçmişşleri açısından benzerlikler taşıyan bu genç sinemacıların her biri kendine has bir sinema anlayışına sahiptir. Bununla birlikte dönemin genel atmosferine paralel olarak kendi kültürümüze ve seyircimize hitap eden filmler yapma noktasında birleşirler. Filmlerinde yerel konuları yerel müzikler, basit dekorlar ve amatör oyuncularla anlatırlar. İkinci Dünya Savaşı'nın tek partiyle yönetilen, dışa kapalı Türkiye'sinde sıkıyönetim, sansür ve ekonomik yetersizlikler altında film üretimini başlatırlar. Sinema tarihimizde tiyatrocular dönemi ile sinemacılar dönemi arasında geçit niteliği taşıyan eserler ürettiği düşünülen bu sinemacılara geçiş dönemi sinemacıları adı verilir. Geçiş dönemi sinemacıları halka hitap eden bir sinema yaratmak için görsel ve yazılı geleneklerden faydalanmış, milli bir sinema dili arayışına girmiştir. Ancak kısıtlı sermaye, yüksek vergiler, yetersiz hammadde ve sinema teknolojisi sanatsal arayışlarını zorlaştırır. Sektörün ekonomik sorunlarına çözüm bulmak için örgütlenir ve ilerleyen yıllarda yerli sinemanın önünü açan gelişmelere önayak olurlar. 1950'li yıllara doğru beklenmedik bir hızla seri üretime geçen yerli sinema sektörünün içinde yer alırlar ancak yaratıcı sinema arayışlarını geride bırakmışlardır. 1939- 1950 dönemi sinemacılarının sanatsal düşünceleri, yaptıkları filmler ve sinema sektörüne katkıları bu dönemde yerli sinemacılığın temelinin atılmasını sağlamıştır. Bu nedenle Türk sinemasının 1939- 1950 yılları arasındaki dönemi bir geçiş dönemi olarak değil yerli sinemada profesyonel bir bilincin oluştuğu dönem olarak tanımlamak gerekir.
Diyarbakır'ın geleneksel kültürünün ev mutfağına yansımaları

Bu çalışmanın amacı Diyarbakır'ın geleneksel kültürünü ve bunun ev mutfağına nasıl yansıdığını ortaya koymaktır. Araştırmanın analiz birimi Diyarbakır'ın kültürü ve yöresel yemekleridir. Veriler Diyarbakır merkez ve ilçelerinde yaşayan erkek ve kadınlardan elde edilmiştir. Merkez ve her ilçeden birer kişi seçilmiştir. Tüm görüşmeler araştırmacı tarafından yürütülmüş ve cevaplar ses kayıt cihazı ile kaydedilmiştir. Araştırmanın bulgularına göre Diyarbakır'ın kültürü et ağırlıklıdır ve etten yapılan yemekler çoğunluktadır. Yemeklerinde geçmişşe oranla pek bir değişim olmadığı sadece bazı malzemelerin pratik oluşu açısından değişime uğradığı görülmüştür. Bazı yemeklerin günümüzde hiç yapılmadığı ya da çok nadir yapıldığı tespit edilmiştir. Merkez ve ilçeler arasında farklılıkların önemsiz sayılacak kadar az olduğu görülmüştür. Diyarbakır yemekleri kaynak kişilerden alınan tariflere sadık kalınarak sunulmuştur.
Sosyal medyanın aile ilişkileri üzerine etkisi

İnsanlığın var olduğu günden beri bireyler yalnız başına yaşamak yerine yüz yüze ilişkilerin ve etkileşimlerin var olduğu gruplar içinde yaşamaya ihtiyaç duyarak aileyi oluşturmuştur. Aile, bir kurum olarak toplumdaki diğer bütün kurumlardan ve gelişmelerden etkilenirken aynı zamanda kendisi de diğer kurumları etkileyendir. Günümüzde aile yapısını ve özellikle aile içi ilişkileri etkileyen en önemli gelişmelerden biri teknoloji, dijital araçlar, internet ve sosyal medya olmuştur. Özellikle yirmi birinci yüzyıla damgasını vuran sosyal medya, aile yaşamını kuşatmıştır. İnsanlara iletişim kurma, özel verilerini ve fotoğraflarını saklama, ideal kimlik oluşturma gibi imkanlar sunan sosyal medya sayesinde aile bireyleri dünyanın farklı yerlerindeki insanlarla iletişim kurma imkanı bulmuş ve aile içinde ifade edemediği düşünce ve duygularını bu sanal ortamda paylaşmaya başlamıştır. Başlarda özellikle gençler arasında yaygın olan sosyal medya kullanımı son zamanlarda yetişkin ve yaşlı insanlar arasında da yaygınlaşmıştır. Bir yandan İnsanlara dijital sosyalleşme ortamı sağlayan Facebook, Twitter, Instagram gibi sosyal paylaşım ağlarının yoğun kullanımı diğer yandan aile içi yüz yüze ilişkileri dönüştürmekte ve sanal iletişimi aile içinde de yaygın hale getirmektedir. Araştırmamızda nicel araştırma yöntemlerine dayalı olarak araştırma evreni çerçevesinde sosyal medyanın aile içindeki fertlere sunduğu yeni imkanlar, sosyal medyanın aile fertleri arasındaki iletişim ve ilişki biçimlerine olumlu ve olumsuz etkileri irdelenerek teknolojinin bize sunduğu bu imkanı aile ilişkilerini zedelemeden nasıl kullanabileceğimiz ile ilgili öneriler sunulmuştur
Deutschland als Begegnungsort der kulturellen konflikte in Deutsch-Türkischen filmen: Eine filmsemiotische analyse aus den gewählten filmen

Bu yüksek lisans tezi özellikle Almanya'ya gelen ilk misafir işçilerin yaşadığı kültürel konfliktleri ele almaktadır. Üç film üzerinden bu kültürel konfliktler film semiyoloji analiz tekniği ile analiz edilmiştir. Misafir işçilerin yaşadığı kültür şoku ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır ve kültür şoku modellerine atıfta bulunulmuştur. Bunun dışında hem iki kültür arasındaki yaşanan konfliktler hem de aynı kültür içerisinde yaşayan jenerasyonlar arasındaki kültür konfliktleri ele alınmıştır. 'Almanya - Willkommen in Deutschland', 'Gurbetçi Şaban' ve 'Duvara Karşı' adlı filmler analiz edilmiştir. İlk film misafir işçilerin kültür şokunu ve Almanya'ya uyum sağlamaya çalışırken yaşadıkları sıkıntıları, ikinci film ise bu kültür şokunu esprili bir şekilde ele almıştır. Sonuncu film daha çok aile içerisinde yaşanan kültürel konfliktleri konu edinmiştir.
Turkish state formation and the distribution of the Armenian abandoned properties from the Ottoman Empire to the Republic of Turkey (1915-1930)

Bu çalışma, tehcire tabi tutulan Ermenilerin bırakmış olduğu malların geç Osmanlı ve erken Cumhuriyet devletinin kontrolü altında dağıtımını incelemeyi amaçlamaktadır. Bu dağıtım meselesi Türk devlet oluşumu bağlamında incelenmektedir. Bu tez, üç farklı dönem arasında-savaş dönemi (1915-1917), savaş sonrası dönem (1918-1922) ve Cumhuriyet dönemi (1920-1930)- Ermeni emval-i metrukesinin devlet ile ittifak halinde olan belli gruplara dağıtıldığını ve devletin toplumun rızasını almak ve egemenliğini sağlamlaştırmak için bu mülklerden faydalandığını göstermeye çalışmaktadır. Adana ve Ma'inuretül'aziz bölgelerinde devletin dağıtım politikalarına odaklanan bu çalışma, belirtilen dönemlerdeki bu egemenlik sağlamlaştırma ve rıza aramanın Anadolu'nun homojenleşmesiyle sonuçlandığını belirtmektedir. Bu tez, devletin, Ermeni emval-i metrukesini yönetmek için muhacirlerin iskanı, milli ekonominin kurulması ve devletin ihtiyaçlarının karşılanması gibi üç ana politika benimsediğini devlet kanunlarını, kararlarını, emirlerini ve bunların uygulamasını inceleyerek tartışmaktadır. Osmanlı, İngiliz ve Amerikan devlet arşivlerinden belgelere dayanılarak bu üç politika Osmanlı devletinden Türkiye Cumhuriyeti'ne kadar karşılaştırmalı bir perspektiften incelenmektedir.
Küreselleşme sürecinde Türkiye'de dini hayatın dönüşümü ve dindarlığın yeni bazı görünümleri üzerine sosyolojik bir araştırma

İKüreselleşme Sürecinde Türkiye'de Dini Hayatın Dönüşümü ve Dindarlığın Yeni Bazı Görünümleri Üzerine Sosyolojik Bir Araştırma? adlı çalışma nitel araştırma yöntemi kullanılarak Elazığ il merkezinde yapılan uygulamalı bir alan araştırmadır. Bu çalışmada kurumsal anlamda küreselleşmenin siyasi, ekonomik, kültürel boyutlarının yanında din ile olan bağlantısı kurulmaya çalışılmıştır. Küreselleşme ve din etkileşimi başlığı altında ise, küreselleşme ile din arasında kurulan ilişkiden hareketle dindarların dini, siyasi, ekonomik, kültürel, vb. alanlarda sergilemiş oldukları davranışlar anlaşılmaya, analiz edilemeye çalışılmıştır. Söz konusu çalışmada dindarlar küreselleşmenin toplumsal sonuçları bağlamında din algısı, dinde otorite ve dini örneklik sorunu, dünyevileşme, dini cemaate bakış, tüketim kültürü, kredi kartı kullanımı, katılım bankalarına bakış, faiz ve kar payı algısı, siyasi katılım, AB'ye bakış, AK Partiye bakış vb. açıları sosyolojik açıdan analiz edilmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda dindarların dini, siyasi, kültürel, ekonomik alanlardaki zihniyet algılarının nasıl bir değişim geçirdiği ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Bizberyan ve Koyunluca -GAP bölgesinde karşılaştırmalı bir köy incelemesi-

Bu araştırmada Güneydoğu Anadolu Projesi kapsamında Atatürk Barajı Suları altında kalacak olan bir Samsat köyü ile sulamaya açılacak olan bir Harran köyünün sosyo-ekonomik yapısı karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Araştırmada görüşme ve sistematik gözlem tekniği kullanılmış; aktör yönelimli bir yaklaşımdan yararlanılmakla birlikte, toplulukların yöresel ve bölgesel sosyo-ekonomik yapı içindeki yerleri de gösterilmeye çalışılmıştır. Araştırma daha çok betimsel nitelikte olmakla birlikte, köylülerin geçimlik tarımcılığa dayalı geleneksel yapıdan kapitalist ilişkilerin egemenliği altındaki pazarlar ve daha geniş toplumla bütünleşme yönünden dönüşüm geçirdikleri bir varsayım olarak kabul edilmiştir. Bu doğrultuda, toplulukların toplumsal yapılarını belirleyici olarak öncelikle doğal çevre ve tekno-ekonomik dizge üzerinde durulmuş; bu öğelerin aile; tabakalaşma, dış toplumla ilişkiler, kitle iletişim araçlarına açıklık, eğitim düzeyleri vbg. topluluğun toplumsal örgütlenişi, kurum ve değerleriyle olan ilişkileri araştırılmış; köyler arasındaki yapısall benzerlik ve farklılıklar değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda köylerde tekno-ekonomik gelişmelere bağlı olarak pazara yönelik üretimin, dış toplum ile kitle iletişim araçlarına açıklık düzeyinin 137138 artmasına karşılık, yarı-feodal nitelikteki büyük toprak sahibi -ortakçı isletmelerin büyük bir dönüşüme uğramaksızın yerlerini korudukları ve geleneksel değerlerin köydeki iç hiyerarşik yapılanma ile köylülerin tutum ve davranışlarında hala önemli rol oynadıkları anlaşılmıştır. iki köy arasındaki -farklılıkların ise farklı mülkiyet dağılımlarına sahip olmalarına, farklı düzeyde pazara yönelik üretimde bulunmalarına, dış toplum ve kitle iletişim araçlarına açıklık düzeylerinin farklı olmasına ve aşiret organizasyonun bulunup bulunmamasına bağlı olarak değişiklik gösterdiği tesbit edilmiştir.