turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İş ve meslek danışmanlığı hizmetinin Avrupa Birliği normları ve bazı üye ülke uygulamaları çerçevesinde değerlendirilmesi

Küreselleşme ile birlikte dünya ekonomisinin çözümü en zor ekonomik ve sosyal problemi şüphesiz işsizlik ve istihdam sorunudur. Kuruluşundan itibaren Avrupa Birliği sosyal politikalara yer vermiş, işsizlik ve istihdam sorunu için üye ülkelerle birlikte ortak stratejiler belirlemiştir. Bu stratejilerde yer alan işgücü piyasası politikalarından biri de aktif işgücü piyasası politikalarıdır. Geleneksel olarak kariyer danışmanlığı olarak adlandırılan iş ve meslek danışmanlığı hizmetleri ise, aktif işgücü piyasası politikalarının uygulanmasında kullanılan etkili bir araçtır. İş ve meslek danışmanlığı hizmetleri, aktif işgücü piyasası politikaları kapsamında özellikle AB'ne üye ülkeler, hatta AB'ne aday ülkeler için bile, uygulanması gereken bir işe aracılık ve işe yerleştirme hizmeti olarak görülmüştür. Bundan dolayı bu çalışmada öncelikle iş ve meslek danışmanlığı hizmetleri kavramı tarihsel boyutuyla birlikte ele alınmıştır. AB düzeyinde ve AB'ne aday ülke olan Türkiye'de yasalaşma süreci ve mevcut uygulamalar incelenmiştir. AB Müktesebatına uyum süreci ve işgücü piyasasındaki mevcut uygulamalar bakımından iş ve meslek danışmanlığı hizmetinin Türkiye açısından önemi vurgulanmış, Türkiye'deki mevcut yasal düzenlemeler incelenmiştir. AB'ne üye bazı ülkelerdeki uygulamalar dikkate alınarak iş ve meslek danışmanlığı hizmetinin Türkiye'de daha fazla gelişmesi adına önerilerde bulunulmuştur.
Avrupa Birliği'nde ve Türkiye'de AR-GE vergi teşvikleri

Araştırma-Geliştirme faaliyetleri, dünyada bilim ve teknolojik ilerlemenin sağlayıcısı, büyümenin, verimlilik artışının, ekonomik ve sosyal gelişmenin önemli bir unsurudur. Günümüzde küresel krizlerin etkileri yoğun bir şekilde hissedilirken, uluslararası rekabette avantaj yaratarak krizlerden çıkışı hızlandıran fırsatlar ancak ülkelerin AR-GE yatırımlarını gerçekleştirme ölçüsüne bağlıdır. Avrupa Birliği'nde AR-GE çalışmaları çerçeve programları dahilinde ilerlemekte olup, dünyanın en dinamik ve rekabetçi bilgi temelli ekonomisi olma hedefi doğrultusunda yenilik faaliyetleri sürdürülmektedir. Ülkeler kendi dinamikleri doğrultusunda AR-GE harcamalarının arttırılmasına yönelik teşvikler düzenlerken, Avrupa Birliği çatısı altında global bir güç olarak ABD ve Japonya karşısında ayakta kalabilme çabasındadır. Türkiye'de ise AR-GE'ye sağlanan teşvikleri arttırmak amacıyla 12 Mart 2008 tarihinde 5746 sayılı Araştırma ve Geliştirme Faaliyetlerinin Desteklenmesi Hakkında Kanun yürürlüğe girmiştir. Söz konusu Kanun'la teşvikler önemli ölçüde arttırılırken, yeni bir takım destek unsurlarını da beraberinde getirmiştir. AR-GE vergi teşviklerine yapılan uygulama değişiklikleri, Türkiye'nin dünya ülkelerine nazaran gerilerde kaldığı bilim ve teknoloji politikalarına ivme kazandırmıştır. Buna mukabil, 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu ile 4691 sayılı Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Kanunu'nda yer alan AR-GE teşvik unsurları varlığını sürdürmüş, birbirinden farklı ve yürürlükte olan AR-GE teşvik sistemleri oldukça karmaşık, kontrolü zor bir hal almıştır. Bu çalışmanın konusu, AR-GE teşvik unsurlarının ülkemiz uygulamalarının tahlili ve tetkiki ile Avrupa Birliği'ndeki üye ülke uygulamalarının karşılaştırılarak değerlendirilmesidir.
Schengen'den Stockholm'e insan hakları bağlamında Avrupa Birliği göç politikaları

Avrupa Birliği, kuruluşundan itibaren göç alan ve politikalarını insan hakları çerçevesinde düzenleyen bir ulusüstü örgüttür. Avrupa Birliği tarafından düzensiz göçün azami seviyede tutulması amaçlanmıştır. Bu sebeple de Birlik bütünlüğünü sağlamak amacıyla sözleşmeler ile belirlenen politikalar doğrultusunda iç ve dış göçü kontrol altına alacak bir takım düzenlemeler yapmıştır. Dolayısıyla bu çalışma; insanların dini, iktisadi, siyasi, sosyal ve diğer durumlar sebebiyle yer değiştirme hareketlerinin Avrupa Birliği politikalarını nasıl etkilediğiyle ilişkilidir. Çalışma kapsamında söz konusu bu politikalar incelenerek, bugüne kadar kat edilen mesafe ifade edilmeye çalışılacaktır. Çalışmada Avrupa Birliği göç politikaları; tarihsel verilere, yapılan antlaşmalara, kararlara ve uygulamalara göre değerlendirilerek; uluslararası hukuk, Avrupa Birliği komisyon kararları, Frontex verileri, Birleşmiş Milletler raporları, göç politikası çerçevesinde yapılan antlaşmalar, insan hakları tarihsel gelişimi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve Avrupa İnsan Hakları Komisyonu'na ilişkin kararlar çerçevesinde ele alınacaktır. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; araştırmanın konusuna, amacına, önemine, çalışma ile hangi sorulara yanıt arandığına ve konuya ilişkin tanımlara yer verilecektir. İkinci bölümde; göç kavramı, göç türleri ve Avrupa Birliği'nde göç konusu ve göç politikalarının tarihsel gelişimi ele alınacaktır. Üçüncü bölümde; insan hakları açısından sığınma hakkı ve mültecilik, insan haklarının tarihsel gelişimi, sığınma hakkının ortaya çıkışı, Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği'nin kurulması, 1951 Cenevre Sözleşmesi ve mültecilerle ilgili diğer çalışmalar incelenecektir. Dördüncü bölümde ise göç politikaları, Avrupa Birliği öncesi Avrupa ülkelerinin göç politikaları, Avrupa Birliği'nin ortak göç politikaları, ortak sığınma politikası üretme çabaları kapsamında yapılan antlaşmalar ve Avrupa Birliği'nde göçmenlere ve sığınmacılara yönelik bazı kurumlar incelenecektir.
Türkiye'de insan hakları bağlamında değişen sosyal hizmet algısı

Ülkemizin güncel problemlerinden biri de sosyal hizmetlerden yararlanma durumudur. Sosyal hizmetler, ülkemize bir bilim dalı olarak erken denebilecek bir dönemde girmiş olmakla birlikte, yakın zamana kadar gelişim bakımından çok sınırlı kalmıştır. (Bölüm olarak bir tek üniversitede yüksekokul adı altında faaliyette bulunması bu sınırlı kalışın en önemli nedenini oluşturan unsurlardandır. 2000'li yıllara kadar devam eden bu durum, öncelikle vakıf üniversitelerinin dikkatini çekmiş ve ardından devlet üniversiteleri de kendi bünyelerinde yer almayan sosyal hizmet bölümlerinin eksikliğinin farkına varmışlardır). Avrupa birliğine tam üyelik sürecinde değişen insan hakları anlayışı ve yeni sosyal politikalar çerçevesinde sosyal hizmet algısında da önemli değişmeler olmuştur. Araştırmamızda, değişen bu sosyal hizmet algısı mevzuat ve uygulamaya yansıyan yanları göz önünde tutularak insan hakları bağlamında değerlendirilmiştir. Modern hayatın dayattığı rasyonel zihniyet, günümüzde insan hakları kavramını doğal olarak tartışmasız geçerli saymaktadır. İnsan hakları kavramı ile sosyal hizmet arasında dairesel bir ilişki bulunmaktadır. Bu ilişkiyi açıklayabilmenin yolu, insan hakları temelinde gerçekleştirilen sosyal hizmet ve onun tüm uygulamalarına işaret etmekle mümkün olabilir. İnsan hakları kavramı, sosyal hizmetlerin yönüne işaret ettiği gibi onun uygulama ve yayılma alanını da geniş kılmaktadır. Sosyal hizmet uygulamaları insanların ihtiyaçlarından doğar, anlayışından ziyade insanların hakkı olduğu anlayışının asıl olması gerekmektedir. Zira sosyal hizmet varlığını, bireyin demokratik varlığına borçludur. Yine sosyal hizmet birey ve grup farklılıklarının korunmasından dolayı bir meslek ve disiplin olarak insan hakları kavramının gelişimine katkıda bulunmaktadır. Bireyler arasındaki farklılıklar, aynı zamanda farklı tanımları, kavramları ve uygulamaları da beraberinde getirmektedir. Bu farklılıklar, daha çok sayıda ihtiyaç sahibi bireyi kategorize etmekte ve kendisine ulaşılmasını kolaylaştırmaktadır.
Avrupa Birliği ve Gümrük Birliği'ne geçiş sürecinde KOBİ'ler

Dünyada, ülkeler arasında serbest ticaretin hedeflendiği küreselleşme sürecinin etkisi ile ekonomik, sosyal ve siyasal alanlarda hızlı bir değişim yaşanmaktadır. Bölgesel Bütünleşme hareketleri, bu değişim sürecinin içerisinde, küreselleşme yönündeki ilk basamağı oluşturmaktadır. Bugün, Türkiye'nin önünde de Gümrük Birliği ile başlayan ve Avrupa Birliği ile geniş kapsamlı bir ekonomik entegrasyonu içeren çok önemli bir süreç şekillenmektedir. AB ile yapılan GB neticesinde, Türkiye'deki imalat sanayi sektörü AB ülkelerinden kaynaklanan yoğun bir rekabet ortamının içerisine girmiştir. Bu yoğun rekabet ortamından en fazla etkilenecek kesim, hiç şüphesiz, imalat sanayi sektörünün bel kemiğini oluşturan Küçük ve Orta Boy işletmelerin, gelişen bu yeni yapılanmalara entegrasyonunun sağlanması ve rekabet güçlerinin artırılması gerekmektedir. AB'nde KOBİ'lere sağlanan destekler, gerek Birlik düzeyinde gerekse üye ülkelerde, ulusal ve bölgesel düzeyde öncelikli ve ayrıcalıklı bir yer teşkil etmektedir. Bunun nedeni, tüm dünyada olduğu gibi, AB'nde KOBİ'lerin sanayi dokusunun temelini oluşturmaları, bölgesel kalkınmada ve işsizliğin önlenmesinde anahtar rolü oynamalarıdır. AB ile karşılaştırıldığında, Türkiye'de KOBİ'lere sağlanan desteklerin yetersiz olduğu bilinmektedir. Bu nedenle AB'nde KOBİ'lere yönelik mekanizmaların incelenerek, Türkiye'de uygulanabilirliğini araştırmak büyük önem arz etmektedir. Bu çerçevede; söz konusu çalışma ile AB'nin KOBİ'lere yönelik politikaları ve yardım mekanizmaları incelendikten sonra, Türkiye imalat sanayinin ölçeksel yapısı içerisindeki mevcut durumu araştırılmıştır. Daha sonra, Türkiye'de KOBİ'lere yönelik olarak uygulanan devlet yardımları 210 irdelenmiş ve son oarak, Gümrük Birliği'ne uyum sürecinde KOBİ'lerin karşı karşıya kaldıkları sorunlar çerçevesinde, KOBİ politikalarının ve destek mekanizmalarının belirlenmesinde ve etkinliklerinin arttırılmasında esas teşkil edebilecek yaklaşımlar incelenmiştir.
Küresel iklim değişikliği :AB ve Türk tarımı

Bu tezde Küresel İklim Değişikliği, iklim değişikliğine neden olan etkenler, iklim değişikliğinin olumsuz sonuçları, l iklim değişikliğiyle mücadelede Avrupa Birliği müktesebatında yer alan başlıklar, Avrupa Birliği'ne uyum sürecindeki Türkiye'nin Avrupa Birliği müktesebatına uyum çalışmalarını araştırılmıştır. Tez de ayrıca İklim Değişikliği'ne önem verilmesi, bu konuda politikalar üretilmesi gerekliliği vurgulanmıştır. Bireysel olarak da İklim Değişikliği'yle mücadelede neler yapılabileceğine dikkat çekilen tezde, amaç yaşamsal bir konu olan Küresel İklim Değişikliği'ne dikkat çekmek ve tehlikeyi somut verilerle ortaya koymaktır
Avrupa Birliği'nde sosyal güvenlik uygulamaları ve Birliğe üye ülkelerin sosyal sigorta harcamalarının karşılaştırılması

Avrupa Birliği, Avrupa halklarının ekonomik, siyasi, sosyal ve kültürel alanlarda birbirleriyle kaynaşmasını öngören, Avrupa devletlerinin ve vatandaşlarının bir araya gelerek oluşturduğu bir yapıdır. Bu yapı, üyedevletlerarasında imzalanan uluslararası antlaşmalarla kurulmuştur ve aynıantlaşmalarla bazı alanlarda karar alma ve düzenleme yetkisi üye devletler tarafından AB'ye verilmiştir. Böylelikle, dünyada bir benzeri daha olmayan, tüm üye devletleri ve vatandaşlarını aynı anda, aynı şekilde ve aynı ölçüde bağlayan bir hukuk sistemi meydana getirilmiştir. Bunun yanında kişilerin, malların, hizmetlerin ve sermayeninAvrupa Birliği sınırları içinde rahatça dolaşımının sağlanması için bir iç pazarkurulmuştur. Diğer taraftan Dünyada ve AB'de yaşanan gelişme ve değişmelerdenbüyük ölçüde iş hayatı da etkilenmiştir. Özellikle teknolojinin gelişmesi ile birlikte, işçilerin ve işverenlerin yer değiştirmek zorunda kalmaları küreselleşmenin etkisiylekişilerin Sosyal Güvenlik haklarını koruyucu bir tür mekanizma ya ihtiyaç duyulmuştur. Küreselleşmenin Sosyal Güvenliğe getirdiği bu boyutun, AB gibi tamentegrasyona yaklaşmış bu birlikte nasıl sağlanmaya çalışıldığı bu araştırmadaamaçlanmıştır. Araştırmada AB'nin sosyal güvenlik yapısı irdelenmiş, AB ülkelerinin Sosyal Güvenlik harcamaları karşılaştırılmış, AB ülkelerinin ne gibi sosyal güvenlik problemleriyle karşılaştığı tespit edilmeye çalışılmış ve bu sorunlara alternatif olabilecek çözümler sunulmaya gayret edilmiştir. Daha önceleri serbestdolaşımdaki işçilerin sosyal güvenlikleri ikili anlaşmalarla sağlanmaktaydı. Zamanlaikili anlaşmalarının yerini koordinasyon ilkeleri çerçevesinde, AB idari organlarının yaptığı düzenlemeler almış ve Son zamanlarda ise birliğin yaptığı düzenlemelerbirliğe üye ülkeleri daha bağlayıcı hale gelmiştir.
Effects of Customs Union on Turkey's competitiveness in trade with EU15

Gümrük Birliği Türkiye ve Avrupa Birliği ilişkilerinin önemli bir parçasıdır. Gümrük Birliği'nin kabulünden sonra Avrupa Türkiye'nin en büyük ticaret ortağı haline gelmiştir. Gümrük Birliği'nin kabulü ihtilaflı bir konudur ve siyasi sebeplerden dolayı teorideki şartları tam olarak taşımamaktadır. Bu çalışmada gümrük birliğinin kabulünün Türk endüstrisinin rekabetçiliğine etkilerinin, Açıklanmış Karşılaştırmalı Üstünlükler Metodu'ndan faydalanarak Türkiye ve AB 15 arasındaki karşılaştırmalı bir analizle incelenmesi hedeflenmiştir. Sonuçlar, incelemeyi kolaylaştırmak amacıyla iki farklı teknoloji sınıflandırması altında kategorize edilmiştir. Analiz referans alınan yıl ile 1996- 2010 dönemini içermektedir. SITC Rev. 3 altında bulunan 166 endüstriyel ürünle yapılan analize göre, rekabet edebilir olan ürünlerin sayısında önemli bir değişiklik bulunmamakta ve sınıflandırma standart teknolojili ürünlerden orta seviye teknoloji içeren ürünlere doğru önemsiz bir kayma olduğunu göstermektedir. Standart teknolojili ürünler 1996 yılında Türk endüstriyel ticaretinin temelini oluştururken ihracat gelirleri açısından yıllar boyunca orta seviye teknolojili ürünlere bir yönelme bulunmaktadır. Bu duruma paralel olarak orta seviye teknolojili ürünlerin toplam endüstriyel ticaretteki payı yıllar boyunca artmıştır. İleri seviye teknolojili rekabetçi ürünlerin sayısı yıllar boyunca pek değişmemiş ve hatta sayı açısından az da olsa gerilemiştir. Ancak ekonomik değer açısından EU15 ülkeleriyle artan ticaret hacmine paralel olarak yıllar boyunca bir artış bulunmaktadır.
Zirve kararları doğrultusunda Avrupa Birliği'nin yeni genişleme sürecinde Türkiye'nin yeri

Tez çalışmasında Avrupa Birliği'nin yeni genişleme sürecinde Türkiye'nin yeri incelenmiştir. Konu, AB'nin geleceğine yönelik en önemli kararlanmn alındığı zirve kararlan ışığında değerlendirilmiştir. Birlik'in yeni genişleme sürecini başlatmasının arkasında yatan temel düşünce, Avrupa'da kalıcı barışı sağlayabilmek için Doğu Bloku'nun çöküşünden sonra buradan ayrılan ülkeleri demokrasi, liberal ekonomi gibi değerlerle yeniden yapılandırarak Birlik' e kazandırma amacıdır. Türkiye-AB ilişkileri uluslararası konjonktüre göre değişen bir yapı arz etmektedir. Bu nedenle bu konjonktürü takip etme ve ona göre strateji geliştirmede zirve kararlanmn incelenmesi bir kez daha önem kazanmaktadır. Birlik'in, ne soğuk savaş sonrası bu sürecin alt yapısını hazırladığı Luxemburg Zirvesi'ne kadar geçen dönemde, ne de bu sürecin adaylanm açıkladığı Luxemburg Zirvesi'nden Helsinki Zirvesi'ne kadar geçen süreçte, Türkiye'ye yeni genişleme sürecinde yer vermek istemediği görülmektedir. Ancak Türkiye aday olma ve AB'nin geleceğinde yer alabilmek için büyük mücadele vermiş ve bu hedeflerine Helsinki Zirvesi'nde ulaşmıştır. Aday ilan edilişinden sonra gerçekleştirilen bazı zirvelerde de AB'nin zaman zaman bu yaklaşımını sürdürdüğü görülmektedir. Nice Zirvesi'nde ele alınan kurumsal reformlarda Türkiye'ye yer verilmeyişi, daha sonra Birliğin geleceğinin tartışılacağı Konvansiyon'a katılım konusunun Laeken Zirvesi'ne kadar belli olmaması, üçlü koalisyon ortamında gerçekleştirilmeye çalışılan anayasal değişikliklere rağmen tarama sürecinin başlatılmaması, bu yaklaşımlara birer örnek teşkil etmektedir. Ancak Birlik'in bir üyesi olabilmenin de bir takım değerlere sahip olmayı gerektirdiği ve üye olmak isteyen her adayın Kopenhag Kriterleri olarak adlandınlan bu kriterleri yerine getirilmesinin de bir zorunluluk arz ettiği açıktır. Bu kriterlerin özellikle siyasi bölümünü gerçekleştiremeyen tek adayın Türkiye olması Birlik'in yaklaşımlannı ve üyelik sürecimizi olumsuz etkilemektedir. Diğer yandan Kosava Krizi, 1 1 Eylül Saldınlan gibi yaşanan çirkin gelişmeler Birliğe Balkanlar'da istikramı sağlanmasında, Ortadoğu Politikası ve İslamiyet ile dengelerin kurulmasında Türkiye'nin önemini bir kez daha hatırlatan gelişmeler olmuştur. Türkiye'de gelişmiş ülkelerin yamnda yer alabilmede Birliğin alternafsiz olduğunun 134 farkına varmalıdır. Bu nedenlerle bu süreçten kopmamak ve Birliğin bir üyesi olmak için katılım sürecinde yerine getirmesi gerekenleri ertelemeden bir an önce hayata geçirmelidir. Aksi takdirde bu yeni genişleme sürecinde yer alamamış ve üyeliğini de belirsiz bir tarihe ertelemiş olacaktır.
Doğu ve Batı arasında Avrupa'nın benlik mücadelesi: 21. yy.'da Avrupa kimliği inşasının güçlükleri

Soğuk Savaş dönemi sonrasında çeşitli yaklaşımlar ve gelişmeler çerçevesinde 'kimlik' tartışmaları yeniden gündeme gelmiştir. Özellikle Avrupa Birliği de bu tartışmalar içerisinde yer almıştır. XXI. yüzyıla uzanan süreçte hem akademik ve hem de politik eksende; Avrupa'nın aidiyet unsurlarının neler olduğu, Avrupa kimliğinden neyin ya da nelerin anlaşıldığı, bu dönemde yeni 'öteki'nin kim olduğu ve Avrupa kimliğinin 'öteki' karşısında yaşadığı dönüşüm süreci, üzerinde durulan başlıca tartışma konuları olmuşlardır. Ancak AB haricinde, Avrupa adına kimlik temelli 'biz' ve 'öteki' tartışmalarının çok daha derin tarihsel ve sosyo-politik boyutlara sahip olduğu düşünülmektedir. Bu noktada da Avrupa kimliğinin farklı dönemlerde, farklı ötekilere karşı inşa edildiği görülmektedir. 'Öteki'ne karşı 'biz'in tanımlanması açısından, çalışmanın kuramsal açıdan arka planını oluşturan 'inşacı yaklaşım' perspektifinden değerlendirildiğinde de, kimlik ekseninde Avrupa'nın bir dönüşüm süreci içerisinde olduğu belirtilmelidir. Bu çalışma, kimlik temelinde Avrupa'nın yaşamış olduğu dönüşümü tarihsel, politik ve kuramsal perspektiften analiz etmeyi/değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Avrupa, Doğu ve Batı arasında özgün bir kimlik inşa etme amacında olsa da coğrafya ve kimlik açısından bazı problemlerle karşılaşmıştır. Bu karşılaşmalar, bir bakıma Avrupa'nın benlik mücadelesi olarak değerlendirilmektedir. Örneğin, İslam özelinde Doğu bir 'öteki' olarak görülürken, Batı ekseninde de Amerika'ya karşı bir kimlik inşa amacının olması, bu mücadelenin farklı yönlere sahip olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte gerek coğrafya gerekse de kimlik açısından Avrupa'yı Doğu'dan ve Batı'dan farklı kılan unsurların neler olduğu sorusu, kimlik eksenli tartışmaların bir başka boyutunu oluşturmaktadır. Tarihi ve politik arka plana sahip olan bu mücadele, çalışmanın ilk yönünü oluştururken, ikinci yönünü ise, içerisinde bulunduğumuz yüzyılda Avrupa kimliği inşasının karşısında yer alan dahili ve harici engeller oluşturmaktadır.
Avrupa Birliği emisyon ticaret sistemi ve ekonomik ve çevresel etkileri

Bu çalışmanın amacı, Avrupa Birliği Emisyon Ticaret Sisteminin işleyişini ve etkinliğini incelemek, iktisadi bir araç olarak emisyon ticaretinin ekonomi ve çevre üzerindeki etkilerini ele almaktır. Bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde küresel ısınma ve iklim değişikliği konuları ele alınmıştır. İkinci bölümde iklim değişikliği ile mücadele girişimleri, üçüncü bölümde ise Avrupa Birliği Emisyon Ticareti ayrıntılı bir şekilde ele alınmıştır. Sonuç olarak, Avrupa Birliği Emisyon Ticaret Sisteminin şu an için beklentileri karşılamadığı, ancak gerekli düzenlemeler yapıldığı takdirde sistemin işlerliğinin sağlanabileceği öngörüsüne ulaşılmıştır.
Avrupa Birliğinde ve Türkiye'de rekabet politikasının sanayi politikası ile ilişkisi

2000'li yıllarda Lizbon ve Sürdürülebilir Kalkınma Stratejilerinin kabulü ile, bahsi geçen Stratejilerde belirlenen hedeflere ulaşılabilmesi için, AB politikaları arasındaki uyuma verilen önem artmıştır. Bu doğrultuda, Avrupa ekonomisinin performansını doğrudan etkileyen rekabet politikasının, AB sanayinin rekabet gücünü arttırmayı hedefleyen sanayi politikasına olan katkısı üzerinde daha fazla durulmaya başlanmıştır. AB, rekabet politikasının, sanayi politikasını tamamlayan ve destekleyen bir politika olduğu görüşündedir. Bu çalışma kapsamında, AB rekabet politikasının, amaçları ve araçları ile sanayi politikasına olan desteği incelenmiş; Birliğin kurumsal işleyişinin, rekabet politikasının oluşumu ve uygulanması sürecinde, sanayi politikası hedeflerinin gözetilmesini sağlayacak mekanizmaları üzerinde durulmuştur. Çalışma kapsamında ayrıca, AB ile ilgili bilgiler ışığında, Türk rekabet politikasının sanayi politikası ile ilişkisi; yine amaçlar, araçlar ve kurumsal işleyiş açısından ele alınmıştır. Buna göre AB'de olduğu gibi Türkiye'de de etkin rekabet, sanayinin rekabet gücünü destekleyen bir faktör olarak görülmektedir. Bununla birlikte, politikalar arası ilişkinin geliştirilmesini teminen, Türk rekabet politikasının oluşumu ve uygulanması sürecinde, düzenlemelerin sanayi üzerindeki etkilerinin ölçülmesini ve sanayicilerin görüşlerinin değerlendirilmesini sağlayacak mekanizmaların daha da geliştirilmesi ve devlet yardımlarının izlenmesini, denetlenmesini ve Avrupa müktesebatı ile uyumunu sağlayacak yapının oluşturulması gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.
Avrupa Birliğine bütünleşme sürecinin ulusal kimlik üzerine etkileri

Bu çalısmanın temel konusu Avrupa Birliği ve ulusal kimligin etkilesimidir. Günümüzde Avrupa Birliği kurumsallasmıs ve siyasi forma bürünmüs birküresellesme hareketidir. Batı dünyasını tek çatı altında toplamaya çalısmaktadır ve ekonomik birlesimden öte, siyasi bir topluluk olmustur. Bu siyasi toplulugun, ulusları tek çatı altında toplayarak, onları birlestirmeye, türdeslestirmeye gayret eden, günümüz ulus devletleri ile çatıstıgı, uluslara ragmenelitlerin gayretleri ile büyümeye çalıstıgı iddia edilmektedir. İUluslara ragmen? olmasının anlamı, Avrupa Birliği'nin genislemeye devamettigi, ancak hükümetler ile halkın bazen aynı fikirde olmadıgının görülmesidir. Avrupa Anayasa'sının referanduma sunuldugu ülkelerde kabul görmemesi, ardından ikinci referandum planlanması veya diger ülkelerde red çıkması ihtimaline karsıoylamaya sunulmaması gibi süreçler bu durumun somutlasmıs göstergelerisayılabilir. Bu çalısmada Avrupa Birliği siyasallasmasının Avrupalı kimligi yaratmaya iliskin çabası, bunun mümkünlük derecesi ve mevcut ulusal kimlikleri ne derecedeetkiledigi, olumlu ve olumsuz tepkilerin nerelerden, ne için geldigi tespit edilmeye çalısılmıstır. Bu çerçevede Türkiye'deki süreç genel olarak degerlendirilmis ve ulusal kimlik ile ilgili kaygılar ortaya konmustur. Bu baglamda, Avrupalı kimligi yaratmaya iliskin çalısmanın henüz basarıyaulasamadıgı, ancak bunun bir ulus yaratmaya iliskin süreç ile esdeger olduğu görülmüstür. Avrupa Birliği'ne karsı olusan tepkinin, ulusal kimligin zedelenecegineiliskin kaygıdan kaynaklandıgı tartısılmıstır. Ancak su da belirtilmelidir ki, kimlikyasayan bir olgudur, çevreden, dinden, kültürden etkilenebilir, degisim geçirebilir ve yeni formlara girebilir. Sonuç olarak, Avrupa Birliği sürecinde ulusal kimliklerin kaybolmayacagıancak, bazı ufak değişimlere ugrayarak yoluna devam edecegi söylenebilir.
Debating the differentiated integration: The case of Kosovo

Bu tez, Avrupa Birliği'ni hem dikey hem de yatay farklılaşma ile karakterize edilenfarklılaştırılmış entegrasyon sistemini analiz etmektedir. Farklılaştırılmış entegrasyon, genişlemenin dağılım, yetersizlik ve özerklik etkileri açısından Avrupa Birliğindeheterojenliği barındırmak için kulanılan bir araçtır. Üye devletler arasındakifarklılaşma, politika alanlarının yüksek karşılıklı bağımlılığı ve yüksek politize edilmesinden kaynaklanmaktadır. Öte yandan, üye olmayan devletlerin seçici politika entegrasyonunun farklılaşması, politik alanlarda birbirine bağımlı ve politize edilmesinden oluşur. Dışa yönelik farklılaştırılmış entegrasyon, esas olarak pazarlık gücünün önemli bir rol oynadığı ve Avrupa Birliği'nin şartlarına göre yürütülür. Bu alanlar, dışa yönelik farklılaştırılmış entegrasyon modelininKosova'nın AB ile olan ilişkisi için alternatif ve uygulanabilir bir entegrasyon modeli olarak görüldüğü Kosova örneğinde gösterilmiştir.