turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çocuk resminin şematik dönem evresinde kullanılan perspektif uygulamaları ile minyatür sanatının karşılaştırılması

Bu araştırmanın amacı şematik dönem özellikleri bakımından çocuk resimlerindeki perspektif unsuru ile minyatürler arasındaki benzerliklerin tespit edilmesidir. Minyatür sanatı ile çocuk resimleri arasındaki benzerlikler faklı bir bakış açısıyla gözlemlendiğinde göze çarpmaktadır. Çocuk resimlerine has özelliklerin birçoğu minyatür sanatında da yer almaktadır. Örneğin, çocuklar beden parçalarını çizerken aşırı ayrıntıya girmektedir, aynı durum minyatürlerde de gözlenir. Minyatür sanatına bakıldığında metni aydınlatmak için yapıldığı söylenebilir. Metinler ister edebi olsun ister bilimle ilgili ya da tarihi olayları anlatsın, minyatür, anlatılanlara sadık kalınarak, metni tüm ayrıntılarıyla resimlemektir. Bu resimler; ışık, gölge, perspektif gibi ögelere dayanan Batı resim geleneğinin tersine, nesneler gibi canlıları da doğadan soyutlar, onları gerçek görünümlerinden çok farklı birer ögeye dönüştürebilir. Bu noktada da çocuk resimleriyle ilgi kurmak mümkündür. Minyatür sanatıyla paralellik kurulan çocuk resminin şematik dönem evresindeki resimler, bir bakıma çocuğun düşünme sürecinin somut bir kaydıdır. İnsan figürü çizimleri şematiktir, resmi yapan çocuğun temel olarak gördüğü şeye indirgenmiştir. Vücut oranları gerçekçi değildir, önemli sayılan uzuvlar oransız bir biçimde büyük çizilmiştir. Şematik dönem ile minyatür sanatının özellikleri düşünüldüğünde çocuk resimlerinde ve minyatürlerde çizgi ve renk perspektifinden, kaçış noktasından ve valörden söz edilemez. Araştırmada veriler, nitel veri toplama yöntemlerinden gözlem yolu kullanılarak elde edilmiştir. İlköğretim 1. kademe 3. sınıf öğrencilerine toplam 100 resim yaptırılmıştır. Bu resimler arasından uzman görüşlerine dayanarak 30 resim seçilmiş ve bunlar değerlendirmeye alınmıştır. Seçilen resimler, hazırlanan değerlendirme formu ile uzmanlar tarafından değerlendirilmiştir. Hazırlanan formun içeriğinde öğrencilerin dönem özellikleri düşünüldüğünde resimlerinde perspektif algısının oluşup oluşmadığına dair 'evet', 'hayır', 'kısmen' şeklinde cevapları olan sorular yer almaktadır. Araştırmanın evrenini şematik dönem çocuk resimleri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi ise; evrenden rastgele örnekleme yöntemi ile seçilen Kırıkkale ili İsmet Aydınlı İlkokulu 1. kademe 3. sınıf öğrencilerinden 30'u tarafından oluşturulmuştur. Uzman değerlendirmelerinden sonra resimler ile minyatür örnekleri karşılaştırılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular değerlendirilmiştir. Şematik dönem çocuk resimlerinde de minyatürlerde de gerçekliğin görüntüsünün, bakış açısı ve perspektif unsuru ile resmedilmediği görülmüştür. Aksine şematik dönem çocuk resminin ve minyatürün kendilerine özgü özellikler ile benzer şekilde şematize edilerek resmedildiği görülmüştür.
İznik çini formları: araştırma raporu

Türkler Orta Asya'da da seramik üretimi yapıyorlardı. Tapmaklarında çini kullandıkları da araştırmalar sonucunda öğrenilmiştir. Çini Orta Asya'dan Anadolu'ya taşınmış ve Anadolu'daki mevcut seramik üretimiyle birleşerek doruklara ulaşmıştır. Çini sözcüğü başlangıçta Çin'den gelen Çin porselenleri için kullanılmıştır. Daha sonra bu tanımlama bugün kullandığımız çini anlamında da kullanılmaya başlamıştır. Çini formları yalnızca çini desenlerini taşıyan bir yüzey olmaktan öte dekorsuz olarak da bir sağlamlığı sahiptirler. Bu çalışmada bu konu üzerinde durulmuştur. 16. yy. İznik Çini Sanatı çininin özellikle de çok renkli sıratlı dekorlu çininin doruklarıdır. Osmanlı'nın yükselme devri olan 16. yy. sonlarında çok renki sıratlı dekorlu, beyaz astarlı çiniler üretilmiş ve 17. yy. başlarında da bu olgunluk bozulmaya başlamıştır. İznik çinileri dekorları ile oldukları kadar formları ile de yüksek bir düzey yakalamışlardır, İznik'li ustalar. Çin den gelen porselen formlarını ve de senlerini kendi geleneksel anlayışları ölçüsünde değiştirmiş ve kendi estetik anlayışlarını katmışlardır. Çay, yaklaşık 4500 yıl önce Çin'de dini bir içecek olarak içilmeye başlanmış ve daha sonra Japonya'ya geçmişş, burada geleneksel törenlerle içilmeye başlanmıştır. Türkiye'ye 19. yy.'da gelmiştir. Avrupa'da çayın içilmeye başlanması ile birlikte çaydanlık üretimi de artmış ve çaydanlık tasarımı gelişmiş ve çaydanlık tasarımları birer sanat eseri düzeyine ulaşmıştır. Hemen hemen her seramikçi çaydanlık konusuna el atmıştır. Türkiye'de çay takımları genelde Avrupa üzerinden geldiğinden, Avrupa'nın etkisi çok belirgin olarak ortaya çıkmıştır.
Türk çini sanatında karanfil

Türk çini sanatında kullanılan motiflerin kaynağı, Asya'da yaşayan Türk kavimlerine kadar uzanmaktadır. Ancak motiflerin çeşitlilik kazanarak üsluplaşması İslamiyet'ten sonraki döneme rastlamaktadır. Belirgin bir üslup birliğinin varlığı XIII. yüzyıl Anadolu Selçuklularının abidevi eserlerinde görülmektedir. Osmanlı sanatında ise süslemelerin temelini oluşturan motifler, hükümdarların desteklediği atölyelerde daha da zenginleşerek yeni üslupların doğmasına olanak sağlamıştır. XVI. yüzyılın ilk yarısından sonra hasbahçe çiçekleri ile yapılan önemli bir üslup göze çarpmaktadır. Yarı sitilize çiçek üslubu olarak adlandırılabilecek bu yeni oluşum XVI. yüzyıl çini sanatında sıraltı tekniği ile beraber mükemmel örneklerle zenginleşmiş, tasarımlar Osmanlı kimliği içerisinde büyük bir olgunluğa ulaşmıştır. Şah Kulu'nun öğrencisi Karamemi başta gül, lale, karanfil, süsen, zerrin gibi has bahçelerin popüler çiçekleri ile meyve ağaçlarını, Osmanlıya özgü bir süsleme anlayışı ile bezeme sanatına mal etmiştir. Osmanlı sanatının çeşitli dallarında tercih edilen çiçekler arasında karanfilin ayrı bir önemi vardır. Karanfil motifi, ilkbahar çiçeklerinin topluca kullanıldığı kompozisyonlarda olmazsa olmaz öğelerinden bir tanesidir. Çok çeşitli şekillerde çizilmiş ve renklendirilmişlerdir. Beyazdan kırmızıya kobalt mavisinden moruna kadar çini sanatındaki tüm renklerle boyanmışlar, çeşitli fırça oyunları ile farklı şekillerde dönemine göre güzellik kazanmışlardır. Mimari eserler içerisinde özellikle Mimar Sinan dönemine ait pek çok yapıda karanfillerin birçok örneğine rastlanmaktadır. Karanfillerin özelliklerini belirlemek için yapmış olduğumuz katalog çalışmamızda mimari eserlerin çini süslemelerinin XVI. yüzyıl, XVII. yüzyıl, XVIII. yüzyıl, XX. yüzyıl Tekfur Sarayı ve Avrupa çinilerinin tüm özelliklerini yansıttığı görülmektedir. Karanfil motifinin Çini sanatında kullanılan karakteristik çiçeklerden biri olması tez çalışmamızın önemini arttırmıştır. Daha önce lale, sümbül gibi sitilize çiçeklerin üzerinde çalışılmasına karşın karanfil motifinin detaylı bir şekilde değerlendirilmemiş olması nedeniyle yapılan çalışma gelecek nesilleri yönlendirmesi açısından değer taşımaktadır.
Anadolu güzel sanatlar liselerindeki mesleki kuramsal derslerin sanat eğitimi sürecine etkileri

Bu araştırmanın amacı Anadolu Güzel Sanatlar Liselerinde verilen mesleki kuramsal derslerin sanat eğitimi sürecine etkilerini ve önemini vurgulamaktır. Bu amaç doğrultusunda, mesleki kuramsal derslerin öğrencilerin bilişsel ve duyuşsal öğrenmelerine, öğretim hizmetlerinin niteliğine ilişkin öğrenci ve öğretmen görüşleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu araştırmanın evrenini Türkiye'de Anadolu Güzel Sanatlar Liseleri öğrencileri ile öğretmenleri oluşturmaktadır. Bu araştırmanın örneklemini ise Kütahya, Balıkesir ve Ankara'da bulunan Anadolu Güzel Sanatlar Liselerinde sanat eğitimi alan 3. ve 4. sınıf öğrencileri ile öğrencilerin mesleki kuramsal derslerini veren öğretmenleri oluşturmaktadır. Bu araştırmada betimsel yöntem kullanılmıştır. 150 Anadolu Güzel Sanatlar Lisesi öğrencisi ile Mesleki Kuramsal derslere giren 50 öğretmene anket uygulanarak, veriler toplanmıştır. Verilerin istatistiksel çözümlemesinde SPSS programı kullanılarak yüzde, frekans ve t-testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda; Anadolu Güzel Sanatlar Liselerinde verilen mesleki kuramsal derslerin sanat eğitimi sürecine etkililiğinin düşük olduğu; öğrencilerin çoğunluğunun kuramsal derslere ilgi göstermedikleri görülmüştür. Anadolu Güzel Sanatlar Liselerindeki kuramsal derslerin ilgi çekici şekilde işlenmesi ve programlarının yeniden değerlendirilmesi yönünde öneriler geliştirilmiştir.
Mekan ve harabe ilişkisi

Değişen birçok faaliyet ve koşullar ile birlikte yıkıntı ve harabe hale gelen mekansal yapılar kimi zaman bir direniş alanı kimi zaman da hatırlatıcı bir gösterge veya yaratıcı deneyimlerin yapılabileceği alan olmuştur. Yıkımın yaratıcı bir yöntem olabilirliği ise çeşitlilik göstermektedir. Bu yöntem kullanım alanına göre ''temizleyen yıkım''ya da ''yaratan yıkım'' kavramlarını oluşturmuştur. 'Mekan ve Harabe İlişkisi' başlıklı Yüksek Lisans Sanat Çalışması Raporu'nda ise bu başlıklar kapsamında yıkım ve harabe kavramları irdelenerek sanat yapıtları ve sanatçı örnekleri ile birlikte kişisel çalışmaların yorumlanması amaçlanmıştır. Araştırmanın birinci bölümünde; ilk olarak mekan kavramı ve yıkım harabe kelimelerinin etimolojik kökenlerinden faydalanarak kavramlarının anlamları üzerinde durulmuştur. Bölümün devamında ise, bir yapının yıkıma uğrama nedenleri araştırılmış, veriler ile örneklendirmeler yapılmıştır. İkinci bölümde ise; mekan ve harabe kavramları üzerine üretilen sanat eserleri sanatçı örnekleri ile incelenmiştir. Yaratan yıkım kavramının ortaya çıkmasında etkili olan, rasyonalist manifestosunun fiili yıkıcılık ve sistem kuruculuğunun tam tersine sistemleri bozmayı ve çürütmeyi hedefleyen Küf Manifestosu ele alınmış ve manifestonun söylemleri üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde ise; mekan ve harabe ilişkisi üzerine yapılan araştırma ve örneklerin yardımı ile kişisel seramik çalışmalara dair yorumlara yer verilmiştir.
Ortaöğretim 9-13 yaş grubu resim derslerinde soyut resimde biçim bozmanın çocuğun sanatsal gelişimine katkısı

Son yıllarda dünya üzerinde pek çok değişim ve yenilikler gerçekleşmektedir. Bu yenilikler insanları soyut düşünmeye yöneltmiştir. İnsanlar düşüncelerinde ve hayat içerisindeki uygulamalarında oldukça özgürleşmiş veya özgürleşme çabasına girmiştir. Düşünülen her ne olursa olsun, insanın kalıplaşmış düşünme şekillerinden kurtulabilmesi için çok çaba harcaması gerekmektedir. Bu çalışma ile, bireye sanat eğitimi verirken, onun soyut düşünebilme ve yansıtabilme yetisini kazanmasını sağlamak hedeflenmiştir. Birey düşünebilen, konuşabilen, gören, duyan ve hissedebilen bir varlıktır. Dolayısıyla kişinin tüm bu duyularıyla yola çıkıp gördüğünü, kimliğini ve kişiliğini kaybetmeden soyut düşünebilmesi ve gözlemlediklerini aktarabilmesi amaçlanmıştır. Bireyin anlatımcı tavrı ile beraber son derece özgür gözlemlediğini ve görmek istediğini aktarabilmesi amaçlanmıştır. Bu çalışmada soyut resime değinilmiş, soyut resimin çıkışı ve zaman içerisindeki evreleri incelenmiş, hedef kitleye biçim ve deformasyona ilişkin bilgiler verilmiş ve uygulama yaptırılmıştır. Hedef kitlenin objeyi ya da figürü kimliğini kaybetmeden nasıl deforme edebileceği ve bunu özgürce ifade edebileceği anlatılmış ve çalışmalar yapılmıştır.
12-17 yaş grubu Türk ve Alman çocuklarının estetik beğeni düzeylerinin karşılaştırılması

Kültürün gelişen ve toplumlar arasında değişen bir yapıya sahip olması, kültür karşılaştırması konulu çalışmaları günümüzde daha da artırmaktadır. Kültür, ait olduğu toplumların üzerindeki imza gibidir. Kültür ile insanlar kendileri ile özdeşleşen bir yaşama sahip olurlar. Pek çok kaynaktan beslenen kültür, aynı zamanda beslendiği kaynakları da çevresine yansıtan bir uyarıcıdır. Sanatçının anlattığı çalışmalar, o toplumun kültürünü yansıtan en güzel örnekler olabilir. Buna bağlı olarak kültürü yansıtan eserlerin farklı kültürlerde yaşayan insanlar üzerindeki etkilerini incelemek de kültürel birlikteliği ya da farklılığı tercih veya beğeniler yoluyla ortaya koymada etkili bir yöntem olarak düşünülebilir. Bu araştırmada Almanya'da yaşayan 12-17 yaş grubu Türk ve Alman öğrenciler ile Türkiye'de yaşayan 12-17 yaş grubu Türk öğrencilerin kültürel etkilere bağlı olarak estetik tercih veya beğenilerini belirlemek amaçlanmıştır. Oluşturulan gruplardan ikisinde yüz ellişer öğrenci, üçüncü grupta yüz altmış öğrenci olmak üzere toplamda 460 öğrenci ile anket çalışması yapılmıştır. Üç bölümden oluşan anketin ilk bölümlerinde, öğrencilerin kişisel özellikleri, sosyal yaşamları hakkında bilgi alınmıştır. Anketin son bölümünde ise, yapıldığı dönem, biçim, form, renk ve konu bakımından benzerlik gösteren Batı ve Türk kültüründen birer eserin yer aldığı 15 soru bulunmaktadır. Öğrenciler her soru için beğendikleri bir eseri tercih etmişler ve her soruda bu eseri neden tercih ettiklerini belirten ifadeler yazmışlardır. Araştırmanın nicel ve nitel sonuçlarına göre öğrencilerin estetik tercihlerinde ait oldukları kültürün etkisinin hissedildiği gibi içinde yaşadıkları diğer kültürlerin de etkisinin olduğu anlaşılmıştır.
Cumhuriyet'in ilk yıllarından günümüze Türkiye'de fotoğrafçılık

Türkiye'de fotoğraf sanatı tarihini; Cumhuriyet Öncesi Dönem, Cumhuriyet'in ilk yıllan, 1930'lu yıllar, 1940 -1950'li yıllar, 1960'lı yular, 1970'li yıllar, 1980'H yıllar, 1990'lı yıllar olarak on'ar yıllık dilimler halinde inceleyebiliriz. Çünkü her yıl kendi içinde fotoğraf sanatının gelişimini etkileyebilecek bir ilke imza atmış. Cumhuriyet Öncesi Dönem: 1900'lere kadar olan dönemde azınlıkların elinde kalan fotoğraf, 1905'lerde yeni yeni Müslümanların eline geçti. Ama ne yazık ki geleneklerin ve dinin getirdiği baskılar nedeniyle İstanbul'dan uzakta Batı'da yapıldı. Ve Türkler ilk kez Selanik ve İzmir'de fotoğrafla uğraştılar. Cumhuriyet'in ilk yıllan ve 1930'lu yıllar: Türk Fotoğrafçılığı 1930'lara kadar olan dönemi dini baskılar, Osmanlı İmparatorluğu'nun yıkılış süreci ve savaşlar nedeniyle karanlık bir dönem olarak kapattı. Ancak Cumhuriyet'in ilk yıllarında Osmanlılıktan Türkiye Cumhuriyet'ine geçişte fotoğrafın tanıklığına ihtiyaç vardı. Ve bu amaçla tanıtım organı olarak fotoğraf makinasına yönelindi. Bu yıllarda halk fotoğrafla daha bir kaynaştı. Önceleri dini kurallar altında ezildiyse de yasal işlemlerin zorunluluğuyla fotoğraf makinasının karşısına oturdu. Bu yıllar, fotoğraf stüdyoları Anadoluya'da yayıldı, baskı teknikleri biraz daha gelişti, fotoğraf daha yaygın bir kullanım ağma kavuşarak halkla bütünleşti. 1940'lar ve 1950'ler, Türk Fotoğraf Sanatçısının bir bakıma kendi yurdunun doğal güzelliklerini ve tarihi zenginliklerini tanımaya ve tanıtmaya başladığı yıllardır. 1960'h yıllar, Türk Fotoğraf Sanatı tarihi için çok önemli bir başlangıçtır. Sanatsal çabanın yoğunluk kazanması ve Türk fotoğrafının gerçek kimliğine kavuşması, dışa açılması 1960'lardan sonra olmuştur. Bu dönem ayrıca toplumsal sorunlara yönelik fotoğraf yıllandır. 1970'li yıllar; yarışmalar, sempozyumlar, fotoğraf günleri, sergiler, saydam gösterileri ve fotoğraf yayınlan gibi çalışmaların yoğunluk kazandığı yıllardır. Ayrıca bu yıllarda fotoğraf eğitimi ve dernekleri açısından da önemli yıllardır. 1980'li yıllar, Türk fotoğrafına öz ye biçim açısından yeni anlayışlar getirmiştir. Bu bağlamda 'Deneysel Fotoğraf' ilk ciddi çıkışını bu yıllarda yapmıştır. 1990'h yıllar, 'Bilgisayar Çağı' adı altoda Türk fotoğraf sanatını da yalandan etkilemiş ve 'Görüntü işleme Programlan' olarak tanımlanabilen programlarla bilgisayarla fotoğraf yapılmaya başlanmıştır. Ve fotoğraf sanatımız; bulunuşunun 161. Yılında bu 'Görüntü işleme Programlan' sayesinde artık kişinin; sanatına, kendisinden bir şeyler katarak, yeni doyumlara ulaşmasına olanak vermiştir.
Fotoğraf sanatında güneş baskı tekniğinin resimsel açıdan uygulama biçimi

Günümüz fotoğraf makinelerinin temelini, Camera Obscura oluşturur. Camera Obscura'dan birçok bilim adamı deneylerinde faydalanmış, ressamlarda bu araca kayıtsız kalamayarak çalışmalarında kullanmışlardır. Camera Obscura'daki oluşan görüntüyü bir yüzeye sabitlemek için, zamanla Güneş baskı teknikleri diye adlandırılan kimyasal süreçler başlamıştır. Resim ve fotoğraf arasındaki ilişki de bu süreçle beraber günümüze kadar gelmiştir. Bu çalışmamızda eski fotoğraf baskı tekniklerine günümüz açısından nasıl resimsel yaklaşılabilir düşüncesi ile Pinhole ve Güneş baskı tekniklerinden olan Cyanotype ve Vandyke baskıları incelenmiştir. Elde edilen görüntüler üzerine suluboya ile plastik değerler verilerek Fotopentür çalışmaları elde edilmiştir.
Grafik tasarım sürecinde bilgisayar destekli bir ortamın tasarımcının yaratıcılığına yansımaları

Grafik tasarım süreci, bu sürece etkisi olan faktörler ışığında ortaya konulan tasarlama gerekliliklerini içermektedir. Bu gerekliliklere, iletişim sistemine yönelik tasarım gerçekleştirmek için ihtiyaç duyulur. Tasarlama gereklilikleri, tasarım süreci içerisindeki grafik tasarımcı, alıcı kitle, müşteri, tasarımcı potansiyeli dahilindeki yaratma süreci arasında gerçekleşmesi beklenen etkileşimdir. Bütün bu faktörler tasarıma yönelik veriler toplarken ve bu verileri ilişkilendirip yenilikler ortaya koyarken kullanılır. Tasarımcının potansiyeli ve çevresel etkiler ile oluşturulan tasarım bugün yeni iletişim teknolojisi ile karşı karşıyadır. İletişim sisteminin teknolojiye paralelliği, grafik tasarıma yeni olanaklar getirmiştir. Grafik tasarım süreci, iletişim sistemindeki teknloji ile yeni bir oluşum ve değişime girmiştir. Grafik tasarımcının teknolojik gelişmeler bağlamında araç olarak kullandığı ortam, bilgisayar teknolojisidir. Bu teknolojiyi zamanında, doğru yerde, uygun şekilde, en etkin olarak kullanmak tasarımcının ortamın olanaklarını iyi tanıyıp, kullanabilmesi ile ilişkilidir. Bilgisayarın tasarımcının yaratıcılığına yansıması, teknik açıdan kalite elde etmek ve bilgisayar teknolojisinin olanaklarına sahip olmaktan ibarettir.
Mekan ve espas asal öge olarak ele alan sanat yapıtları

Mekan, üç boyutu ile ölçülebilir, aynı zamanda ölçülemeyen boyutları ile varsayılabilir, duyularla kavranabilir bir gerçekliktir. Temsil etme ve var olma ilişkisinin çağdaş sanatların ana sorunlarından biri durumuna gelmesi, bu üç boyutlu gerçekliğin ele alındığı sanat yapıtlarının oluşumuna olanak sağlamıştır. Sergilenen yapıtlar ve buna bağlı olarak oluşturulan sergi eser metninde, tekrar bu konunun gündeme getirümesinin, kendine özgü yeni sorun ve çözümleri de doğuracağı düşüncesi, konunun bu yönde belirlenmesini sağlamıştır. Ortaya konulan metin, kişisel bir tavırla; mekanı sanat yapıtı olarak ele alan çalışmaların anlatıldığı bir rapordur. Giriş kısmında kısaca konuyu hazırlayıcı bilgiler verildikten sonra, gelişme kısmında mekan ve sanat yapıtı arasındaki ilişki ele alınmıştır. Plastik sanatlarda, mekan kavramının ilk defe ne zaman öne sürüldüğü ve günümüz sanatına varıncaya kadar farklı dönemlerde, farklı sanatçılar tarafından nasıl bir değişim içinde ele alındığı bu bölümde gösterilmek istenmiştir. Sergi eser metninde yapıtların anlatıldığı bölüm, 'Hazır Bir Mekana Müdahaleyle Oluşturulmuş Sanat Yapıtları' başlığı altında toplanmıştır. Bu bölümde, günümüz sanatçıları ve sanat kavramlarına da yer verilmiş, böylece tez konusunu oluşturan çalışmalarla aralarındaki benzer yaklaşımlar gösterilmek istenmiştir. Mekanla ilişki kuran ve anlamını 'orada' var olmasıyla bulan bu çalışmalar, mekanlarıyla bütünleşen ama bunu yaparken var olduğu mekanın da farklılaştığı durumları ortaya çıkaran, mekanı sanat yapıtı olarak izleyiciye sunan yaklaşmılardır.
Türkiye'de sektörel anlamda animasyonun durumu

Bu araştırma, Türkiye'de sektörel anlamda animasyonun durumunu ortaya koymayı amaçlamıştır. Bu amaç doğrultusunda, alanında yetkin 11 kişiye, yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile, Türkiye'de animasyonun teknik açıdan durumu nasıldır? Türkiye'de animasyon kimliği var mıdır? Türkiye'deki animasyon eğitimi veren kurumların durumu nasıldır? Animasyon alanında karşılaşılan zorluklar nelerdir? Devletin animasyon sektörüne desteği nasıldır? Soruları sorulmuştur. Elde edilen bulgular gruplanarak sonuçlar elde edilmiştir. Elde edilen sonuçlar, Animasyon film alanında uzmanlaşmış yönetmen bulunmaması, şirketlerin maddi sıkıntılarının, animasyon kalitesini etkilemesi, animasyon eğitimi veren üniversitelerin, animasyon sektörü ile bağlarının bulunmaması, animasyon alanındaki Türkçe kaynak sıkıntısı, yazılımların pahalı olması, çalışma şartlarındaki zorluklar ve devlet desteklerinin yetersiz olması, olarak özetlenebilir.
Stüdyo oyuncuları

Oyunculukla diğer sanatlar arasındaki aynm belirgindir. Ressam boyalan ve havaliyle, heykeltraş çamur ve taşla çalışırken oyuncunun elindeki tek enstrüman kendi bedenidir. Seyirciyle, kendi sesi ve bedeni aracılığıyla iletişim kurar. Bunların gerçekliği kadar, oyuncunun iyi eğitilmiş bir bedene ve sese gereksindiği de ortadadır. Bu eğitim, oyuncunun gehşiminde önemli olan diğer disiplinlerle de kesişecek biçimde verilmelidir. Senaristin ya da oyun yazarının öne sürdüğü koşullar içinde mantıklı davranan hayali bir karakterin yaratılması için, oyuncunun çalışmaya başlarken tüm potansiyelini kullanması esastır. Bugün Türkiye'de oyuncuların içinde bulundukları koşullar gelişmiş batılı ülkelere kıyasla çok daha zor. Oyunculuk profesyonel bir meslek olarak dahi kabul ediliyor diyemeyiz. Oyuncu olmanın konservatuarlardan başka 'resmi' hiçbir yolu yok. Esas altyapı, yetenek ve kendini yetiştirebilme ihtimalinden öteye gidiyor sayılamaz. Oyunculukta, aslında sanatsal problemin temelinde olduğu gibi, insan ilişkilerinin ne kadar büyük önem taşıdığı yadsınamaz. Bireysel üretimin mümkün olduğu diğer sanatlarla kıyaslandığında, önemli birer ekip çalışması olan sinema ve tiyatroda, oyuncuların yetiştirilmeye ve doğru yönetilmeye ihtiyaçları var. Bürokrasinin gerekleriyle belli formatlar arasında sıkıştuılmış diğer oyunculuk okullanmn yam sıra, insanların gidip kendilerini özgürce yetiştirebilecekleri alanlara ihtiyaçları var. Stüdyo Oyuncularının on üç yıllık varlığı da bunun bir kanıtı. irStüdyo 1988 yılı Şubat ayında Şahika Tekand ve Esat Tekand tarafindan kurulmuş ve yaklaşık on üç yıldır oyunculuk alanında eğitim almayı amaçlayan her yaş grubundan insana bu olanağı sağlıyor. 'Stüdyo Oyuncuları' filminde, orda var olan alternatif oyunculuk yöntemini ne yazık ki var olmayan sistematik bir tartışmaya dayandırmaktan çok Tekand'ın görüşlerine bağlı olarak ortaya koymayı amaçladım ve konunun tarihsel sürecim genel oyunculuk akımları bağlanımda irdelemeye çalıştım. Ülkemizde 80 sonrası hayatm gereklerinin uzağında durmaya çalışan topluluğun, bence hala varolabilmesinin en önemli nedeni bir tarafıyla da samimiyet çabası. Filmde bunun özellikle vurgulanmasına özen gösterildi. Stüdyoda bugüne dek binin üzerinde oyuncu yetiştirildi. Çoğu 'oyunu' kuralına göre oynamak zorunda kalarak 'dışarıdaki hayata' devam ettiler. Topluluğun şu anda yirmiye yakın, profesyonel bir oyuncu kadrosu var. Stüdyo Oyuncuları Topluluğu 92'den bu yana sahnelediği oyunlarla da, çahşmalannı tez kapsamında 'amaç' başlığı alanda belirtilen düşünceler çerçevesinde sürdürüyor. Filmin düşünsel temelinde de bunların ortaya konması amaçlanmaktadır. Tekand' la yapılan bir röportajın etrafında örülen görsel malzeme, tamamıyla, konunun tüm yömerinin ayrı ayrı vurgulanabilmesi esasma dayalı olarak kurgulanmıştır. Beden ve ses çalışmaları, farklı dönem tiyatrolarından öğrenci icraları, karşı-gerçekçi çalışmalar, topluluğun IVprofesyonel sahnedeki oyunu 'Gergedanlaşma'dan konunun ideolojik yönünü ortaya çıkarabilmek için seçilmiş bölümler; filmin görsel içeriğim oluşturmaktadn-. V