turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The Cyprus problem in Turkey-EU relations

Bu çalışmada, 1990 sonrası dönem ve konuyla ilgili Türk dış politikası ağırlıklı olmak üzere Kıbırs-Türkiye-Avrupa Birliği üçgeninde meydana gelen gelişmelerin söz konusu üçgenin aktörleri üzerindeki etkileri üzerinde durulmuştur. Çalışmanın amacı, bizatihi üçgenin aktörleri arasındaki bağlantıyı ve bu aktörlerin arasındaki ikili ilişkilerin birbirleriyle olan etkileşimlerini ortaya koymaktır. Bu amaçla, çalışmada, başlangıcından itibaren, Kıbrıs sorunu ve Türkiye-AB ilişkilerinin gelişimi incelenmektedir. 1950li yıllar ve 2000li yıllar arasında oluşan temel gelişmeler değerlendirilirken kronolojik bir çalışma yöntemi benimsenmiştir. 1990 sonrası döneme vurgu yapılmak üzere Kıbrıs sorunu ve Türkiye-AB ilişkilerinin tarihsel bir sıralama içinde analiz edilmesinden yola çıkılarak 1990 sonrası dönemde bu iki konu arasında belirgin bir bağlantı olduğu sonucuna varılmıştır. Çalışma, ayrıca, söz konusu durumun 1990lı yılların başından itibaren uygulanmakta olan Yunan politikaları ile ilişkili olduğunu ortaya koymaktadır. Bunun yanında, bu iki temel konunun Türk tarafını oluşturan Türkiye ve KKTC'nin söz konusu gelişmelerden olumsuz anlamda etkilendiğini ileri sürmektedir.
Emek piyasasında aracılık ve özel istihdam büroları

oz Küreselleşme ve teknolojik gelişmeler emek piyasalarında önemli değişimlere yol açmaktadır. İletişim ve bilgisayar teknolojilerindeki yenilikler, vasıflı işgücüne yönelik arz ve talep dengelerini yeniden oluşturmaktadır. Teknolojik gelişmeler, hizmetlerde verimliliği olumlu yönde etkilemekte ve ülkelerin daha açık demokratik rejimlere yönelmelerine zemin hazırlamaktadır. Artan teknolojik gelişme, küreselleşme ve demokratikleşme süreci rekabeti de arttırmaktadır. Bu gelişmeler nedeniyle devletin ekonomik yaşamdaki yerinin daraltılması gerektiği görüşü ağırlık kazanmış bulunmaktadır. Bu durum, devletin istihdam hizmetleri alanındaki tekel konumunu tartışmaya açmaktadır. Böyle bir ortamda, işe yerleştirme sistemlerine ilişkin olarak tüm dünyada hızlı değişimler meydana gelmekte ve özel istihdam bürolarının çağdaş ekonomi içindeki rolleri artmaktadır. Özel bürolar, kamusal kuruluşlarla rekabet içerisinde istihdam hizmetleri alandaki boşlukları doldurmaktadırlar. Bu tezin amacı, emek piyasasında özel istihdam bürolarının rolünü analiz etmek ve Türkiye için bir model geliştirmektir. Bu amaçla, öncelikle emek piyasalarında aracılık hizmetleri en eski tarihlere kadar ele alınmaya çalışılmıştır. Emek piyasalarının etkin işleyişini düzenlemek amacıyla hazırlanan Uluslararası Çalışma Örgütü normları ve değişik ülke uygulamaları incelenmiştir. Sosyal sorunlara çözüm bulmak amacıyla oluşturulan uluslararası normlar, başlangıçta istihdam hizmetlerinin devlet tarafından yürütülmesini öngörmekteyken, belirtilen gelişmeler nedeniyle serbestleşme eğilimi göstermiştir. Türkiye'de, bu alanda kamu tekeli uygulaması İş ve İşçi Bulma Kurumu aracılığıyla en katı biçimiyle uygulanmıştır. Bununla birlikte, hemen her alanda görmeye başlanılan tek elden rekabete, resmiden özele geçiş sürecinde, ülkemizde de istihdam hizmetlerinde bir yeniden yapılanma sürecine girilmiştir. Bu amaçla Kurumun yapısında ve işleyişinde çağın ve ülkemiz koşullarına uygun, aktif işgücü politikaları uygulayabilecek olan Türkiye İş Kurumu kurulmuştur. Yasal boşluklar giderildiğinde ise, bu Kurum denetiminde özel istihdam büroları faaliyet gösterebilecektir.
Western Balkans in European Union: Case of Albania

Bu yazı Balkanlar ve Avrupa Birliği arasındaki ilişkiyi ayrıntılı inceliyor. En başından günümüze kadar Avrupa Birliği ne giriş olanaklaarı oluşturmak ve buna bir fırsat kazanmak için bu ülkelerin tüm politikalarını analiz ediyor. Özellikle Arnavutluk ülkesi üzerine yoğunlaşarak, Avrupa Birliği ne üye olmadan once kat etmesi gerekne her aşamayı ve bugüne kadar atılmış her adımı araştırmamda paylaşıyorum.
Türk ve Avrupa Birliği üyesi ülkelerin sosyal güvenlik sistemlerinde aile yardımı uygulamaları

21. yüzyıla girmiş olduğumuz şu yıllarda, gelişen ve modernleşen bir dünyada aile kavramı yeniden önem kazanmıştır. Devletlerin devamlılığında 'ailenin korunması esastır' ilkesi gündeme gelmiştir. Aile yardımlarının Türk sosyal güvenlik sistemi içindeki yerinin ele alındığı bu çalışmada, aynı zamanda çeşitli Avrupa ülkelerindeki aile yardımları konusuna da yer verilmiştir. Ayrıca 1950 ile 1990 yılları arasındaki 'Genel Nüfus Sayımı' verileri kullanılarak Türk aile yapısının, geçirdiği aşamalar ortaya konulmuş ve geniş aile yapısından çekirdek aileye doğru bir geçiş sürecinini yaşandığı tespit edilmiştir. Bu durum ise aile sayısının artması anlamına gelmektedir. Diğer bir değişle, ekonomik güçlükleri daha çok hisseden ailelerin sosyal devlet olma ilkesi çerçevesinde mali açıdan desteklenmesi gerekliliğini ortaya çıkarmaktadır. Bu kapsamda çalışmanın amacı; ülkemizde ve Avrupa Birliğine üye ülkelerde aile yardımlarının sosyal güvenlik sistemleri içindeki yerini, hukuki, kurumsal ve finansal açıdan incelemesini yapmak ve yeri geldikçe uygulamaları karşılaştırmalı olarak ele almaktır. Zira aile yardımları kimi ülkelerde sosyal koruma sistemleri, kimi ülkelerde ise sosyal güvenlik sistemi içinde yer almaktadır. Aile yardımları uygulamasının ülkemizde başlatılmasının önündeki en büyük engelin bütçe yetersizlikleri olduğu görüşünü paylaşmaktayız. Bununla birlikte, söz konusu yardımın sadece iki çocuğu kapsayacak şekilde uygulamaya konulmasının ve miktarının da bütçe olanakları çerçevesinde tespit edilmesinin daha gerçekçi olacağını savunmaktayız. Zira, burada savunulan görüş, miktarı az olmakla birlikte uygulamaya konulacak aile yardımları bireyleri ülkeye ve dolayısıyla Devlet'e bağımlılkarını daha da güçlendireceğidir. 114 Aile yardımları uygulamasının ekonomik alandan çok sosyal alanda etkileri daha fazla olacaktır. Bu tür bir uygulama bireylere aidiyet duygusunu güçlendirecektir. Ekonomik alan yanında sosyal alanda yaşanan sıkıntıların aşılmasında bu tür yardımların göreceli olsa da olumlu etkileri olacaktır. Aile yardımlarını uzun süredir uygulamakta olan söz konusu ülkelerin bu konuda edindikleri deneyimlerin incelenmesi ülkemizde bu alanda yapılacak çalışmalara esas oluşturabileceğinin belirtilmesinde fayda vardır.
Avrupa Birliği Hukukunda ihlal davası

Bu tez, giriş ile birlikte iki bölümden oluşmaktadır. Avrupa Birliğinin gelişiminin incelendiği giriş bölümünde, Birlik hukukunun kendine özgü yapısı, kurucu antlaşmalar ve bu antlaşmalara dayalı olarak oluşturulan ikincil kaynaklar, Birlik yargı organlarının fonksiyonları ve ihlal davası açıklanmaktadır. Birinci bölümde ihlal davası ile ilgili olarak; davalı, davacı, üye devletin antlaşmadan doğan yükümlülüğünü ihlal etmesi ve savunmalar açıklanmıştır. Uyarı mektubu ile gerekçeli görüşü içeren idari aşama ile Adalet Divanı önündeki prosedür de ayrıca ifade edilmiştir. İkinci bölümün başlıca konuları, ihlal davası prosedürünün etkililiği, Divan tarafından verilen kararın etkisi, 260. maddede öngörülen parasal cezalar, ön karar prosedürü ile ihlal davası arasındaki ilişki ve son olarak Birlik hukukunun doğrudan etkisi ve önceliğidir.
Avrupa Birliği'nde farklı kapitalizm uygulamaları: Almanya, İngiltere ve Türkiye örneği

Ekonomik sistem sonuçlan itibariyle tüm devletler için önemli bir yere sahiptir. Devletlerin farklı iktisadi sistemler uygulamaları farklı ekonomik ve sosyal sonuçlar doğurur. GSMH büyüme oranlan, rekabet gücü, insani ve teknolojik gelişim bunlardan başlandır. Bu nedenle, sosyal ve ekonomik gelişmeyi hedefleyen tüm ülkeler için iktisadi sistem araştırmaları önemli bir yer tutar. Avrupa Birliği ile bütünleşme sürecinde olan bir ülke olarak Türkiye'nin iktisadi sisteminin de özellikle AB üyesi ülkelerle karşılaştırılması ve analiz edilmesi gerekir. Ana konusu 'Avrupa Birliğinde Farklı Kapitalizm Uygulamaları: Almanya, İngiltere ve Türkiye Örneği'' olan bu tezde kapitalizmin AB'de öne çıkan iki farklı türü ayrıntılı olarak incelenmiştir. Komünizmin çökmesinden sonra kapitalizm ekonomik sistem olarak tek basma kalmıştır. Eskiden komünizm ile kapitalizm bu alanda yapılan araştırmaların ana konusunu oluştururken; bu aşamadan sonra 'Komünal Kapitalizm' ve 'Anglo-Sakson Kapitalizmi' olmak üzere kapitalizmin iki türü, ekonomik sistem araşurmalanmn temel konusu haline gelmiştir. Atlantik'e kıyısı olan ABD ve İngiltere uyguladıklan Anglo-Sakson kapitalizmi ile komüncülüğe karşılık bireyciliği, haklara ve ödevlere sahip olma yerine bireyin mülkiyetini, aktif planlayıcı devlet yerine sınırlı devleti, grup sorumluluğu yerine bireysel sorumluluğu ön plana çıkartırken, Komünal kapitalizm anlayışını benimseyen Almanya ve Japonya Anglo-Sakson bireyciliğine karşılık kömürcülüğü, bireyin mülkiyeti yerine haklara ve ödevlere sahip olmayı, sınırlı devlet yerine aktif planlayıcı devleti, bireysel sorumluluk yerine grup sorumluluğunu ön plana çıkarmaktadır. Yukanda ifade edilen kapitalizmin her iki türünün temel karakteristikleri bu tezde detaylı olarak analiz edilmiştir. Tezin 'Alman Komünal Kapitalizmi ve İngiliz Bireyci Anglo-Sakson Kapitalizmi' başlıklı birinci bölümünde, Alman Komünal Kapitalizmi ve İngiliz Bireyci Anglo-Sakson Kapitalizmi örneğinin ana karakteristik özellikleri tartışılmakta, ikinci bölümde de ise bu farklı iki kapitalizm uygulaması ve her iki uygulama arasındaki sebep sonuç ilişkileri tahlil edilmektedir. Tezin üçüncü bölümünde ise, farklı mkapitalizm uygulamaları açısından Türkiye'nin iktisadi sistemi tartışılmakta ve önerilerde bulunulmaktadır.
Avrupa Merkez Bankası ve Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nın karşılaştırılması

Ekonomilerde iktisat politikası uygulayıcıları ekonomik istikrar ile sürdürülebilir ekonomik büyüme ve gelişmeyi sağlamayı temel hedef olarak belirlemişlerdir. Bu hedeflere ulaşmak isterken para ve maliye politikalarının koordineli olarak birlikte uygulanması gerekmektedir. Merkez bankaları da para politikası uygulayan aktör olarak ortaya çıkmaktadır. Günümüzde ekonomilerin en büyük sorunu fiyat istikrarıdır. Fiyat istikrarını gerçekleştirmek üzere para politikası uygulayıcısı merkez bankaları ile maliye politikası uygulayıcısı hükümetler tarafından belirlenen programlar uygulamaya konulmaktadır. Avrupa Birliği dünya tarihinde çok önemli bir bütünleşme hareketini temsil etmektedir. Bu bütünleşme hareketi içerisinde ekonomik alandaki bütünleşme önemli bir yer tutmaktadır. Bu süreç içerisinde, Avrupa Birliği'ne üye devletler bazı alanlarda egemenlik yetkilerini, Birliğin yetkili organlarına devretmişlerdir. Bu organlardan birisi de Avrupa Merkez Bankası'dır. Avrupa Merkez Bankası ve içinde bulunduğu Avrupa Merkez Bankaları Sistemi işleyişi, üye devletlerin devrettiği yetkilerin oluşturduğu hukuk kuralları sayesinde işlemektedir. Hazırlanan bu tez çalışmasında Türkiye'nin aday ülke statüsünü kazandıktan sonra tam üyeliğe kabul için üyelik şartlarını gerçekleştirme aşamasında çıkartılan ve çıkartılacak olan uyum yasalarında Merkez Bankasının rolü tüm detayları ile incelenmiştir. Yapılan bu çalışmalar genel olarak değerlendirilmiş ve yapılması düşünülen diğer reformların niteliği ve uygulanabilme olasılıkları ayrı ayrı değerlendirilmiştir. Sonuçta ekonomik Yapısal Uyum Programları çerçevesinde en önemli rol Merkez Bankası'na düşmektedir. Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası bu çerçevede, Dünyadaki en modern merkez bankalarından biri olan Avrupa Merkez Bankası'na, kurumsal ve politika uygulamaları bakımından uymaya çalışmaktadır. Yapılan çalışmalara rağmen, finansal sisteme uyum süreci ve Avrupa Merkez Bankası'na entegrasyon için gerekli kriterlerin bir kısmı hala sağlanamamıştır. Bu çalışmada Avrupa Merkez Bankası'na uyumun sağlanması için yapılan çalışmalar ve bu çalışmaların başarı şansları incelenmiştir.
The path to european union accession: Romania and Turkey as comparative cases

Avrupa Birliği'nin genişleme sürecinde, Türkiye, 1963'te başlayan uzun üyelik sürecine rağmen henüz AB üyeliğine ulaşamayan tek aday ülke olmuştur. Türkiye'nin davasının aksine, Romanya'nın üyelik süreci çok kısa ve o kadar katı değildi. On yıl süren müzakerelerden sonra erdi. Bu iki ülkenin önemi, benzer politik ve ekonomik koşullara rağmen, Romanya'nın Türkiye'den önce AB üyesi olarak nasıl kabul edildiğinin anlaşılmasında önemlidir. AB'nin ülkeler arasındaki farklılaşmayı anlamak için bu makale, Romanya ve Türkiye'nin Avrupa'ya katılım yolunda uluslararası ilişkiler kuramındaki yapılandırmacı perspektiften kimlik boyutunu analiz ediyor. Romanya ve Türk kimliğinin karşılaştırmalı analizinde, kültür, bölge ve din gibi kimlik özelliklerinden, Avrupa katılımı bağlamında Romanya ile Türkiye arasındaki farkı yaratan din faktörü olduğunu öne sürmektedir
Doğrudan yabancı sermaye yatırımlarının Türkiye'nin makroekonomik performansına etkileri ve AB kriterlerine uyumdaki rolü

oz Doğrudan yabancı sermaye yatırımları geçmişşte yatırımı kabul eden ülke için bazı çekincelerle kabul edilirken, günümüzde bu tip bir yatırım girişini sağlamak için adeta bir yarış vardır. Bu durumun altmda çağımızın gelişmiş devletlerinden olan Fransa, İngiltere, İsviçre gibi ülkelerde DYS'nin endüstriyel gelişime olan katkılarının yadsınamayacak bir önemi vardır. Bu ve benzeri ülkeler gelişmişlik çıtasının daha yüksek düzeye ulaştırılmasında DYS'nin pozitif ve hızlandırıcı etkilerinden önemli ölçüde faydalanmışlardır. DYS yatırımlarının artışındaki ana sebebin arkasında ise; küreselleşme ve 20. yüzyılın II. Yarısından itibaren hızlanarak artan entegrasyon hareketleri yatmaktadır. Ülkemiz diğer GOÜ'lerle birlikte hızla kalkınma arayışları içindedir. Bu yönüyle Türkiye'nin 21. yüzyılda hazır bir ülke görünümü sergileyebilmesi için en önemli adım kanaatimizce AB vizesinin alınmasıdır. Bunun için de gerekli olan en temel kaynak DYS yatırımlarıdır. Zira bu yatırım tipi ile ülke ihtiyacı olan kaynağa en ucuz ve etkili yoldan sahip olmaktadır. Bu konudaki en canlı örnekler tezin son bölümünde yer alan İspanya ve Portekiz'dir. Çalışmada ana vurgu, DYS'nin ülke ekonomisinin performansım canlandırıcı bir etki sağlayarak AB'ye adaylık şartı olan 'Kopenhag Kriterleri'ne ulaşılması konusunda anahtar rolü teşkil ettiği yönündedir. m
Harmonization of the Turkish banking regulation to the European Union, with special emphasis to risk management

Bu çalışma, bankacılık krizlerini önlemek amacıyla risk yönetimi konusunda geliştirilen uluslararası yasal ve denetim çerçevesini, bu çerçevenin Avrupa Birliği uzantısını ve Türk bankacılık sisteminin Avrupa Birliği bankacılık sistemi ile uyumlaştırılmasının Türk bankacılık sistemini yeni muhtemel krizlerden ne ölçüde koruyabileceğini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Türkiye gibi gelişmekte olan ülkelerde bankacılık krizleri sistemik krizlerdir ve var olan kurumsal problemler, özellikle faiz ve kur volatilitesi gibi makroekonomik şoklarla birleşince ortaya çıkar. Avrupa Birliği üyeleri gibi gelişmiş ülkelerde ise bankacılık problemleri bireysel veya dar kapsamlı problemlerdir ve kredi, piyasa ve operasyonel riskler gibi mikroekonomik risklerden kaynaklanır. Avrupa Birliğinde de paralel yasal düzenlemelerle uygulanan BİS'in uluslararası yasal ve denetim çerçevesinin, gelişmekte olan ülkelerin sermayelerini arttırmak yönünde olumlu etkisi olmaktadır. Ancak, Basel düzenlemeleri, gelişmiş ülke bankalarının maruz oldukları risklere karşı bankaları koruyan yapıda olduğu ve Avrupa Birliği gelişmekte olan ülkelerle ilgili yasal düzenlemeleri kendisine uyarlamadığı için, Türk bankacılık düzenlemelerinin Avrupa Birliği ile uyumlaştırılması, Türk Bankacılık Sistemini yeni krizlere karşı koruyamıyacaktır. Türkiye, Uluslararası Risk Yönetim Mevzuatını olduğu gibi almak yerine kendisine uyarlamalı ve Etkin Denetim, Faiz Risk Yönetimi konularındaki düzenlemeleri uygulamaya başlamalıdır. Türk bankaları, Basel Fin gerektirdiğinden daha yüksek standartlar uygulamalı, Basel H'ye hazırlanmalı ve Basel yasal düzenlemeleri yanı sıra Aktif/ Pasif Yönetimi tekniklerini de uygulayarak kendilerini maruz oldukları kriz risklerine karşı korumalıdırlar.
The Possibility of postnationalty in the case of European Union citizenship

oz AVRUPA BİRLİĞİ VATANDAŞLIĞI ÖRNEĞİNDE ULUS-ÖTESİ OLMA İMKANLARI Ay, Özgür Yüksek Lisans, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Dr. Kürşad Ertuğrul Haziran 2003, 119 sayfa Emek piyasalarının uluslararası hale gelişi, çok-katmanlı idari sistemlerin ortaya çıkışı ve insan hakları üzerine küresel bir söylem oluşması gibi son dönemdeki gelişmeler, vatandaşlık pratiklerini etkilerken, geleneksel vatandaşlık tanımlarını da tartışılır hale getirmektedir. Geleneksel vatandaşlık teorileri, çoğunlukla, vatandaşlık, milliyet ve ulus-devlet kavramları arasında yakın bir ilişki olduğu varsayımından yola çıkarken, ekonomik, politik, sosyal ve hukuki pratikler vatandaşlık kavramını yeniden inşa etmektedirler. Resmi olarak 1993 yılında ortaya çıkartılan Avrupa Birliği vatandaşlığı da bu şartlar içerisinde kendi doğası üzerine bir tartışma yaratmıştır. Dinamik ve muğlak yapısının bir yansıması olarak, AB vatandaşlığı, ulus-ötesi ve ulusal uçlar arasında değerlendirilebilecek çeşitli yorumlara sahiptir. Yapılan yorumlar çerçevesinde, bu tez, Avrupa Birliği vatandaşlığı örneğinde ulus-ötesi imkanlara bir kavrayış sağlamayı amaçlamaktadır. Bu anlamda, AB vatandaşlığının analizi iki önemli teorik zemine dayanmaktadır: Günümüz vatandaşlık tartışmaları ve Avrupa entegrasyon teorileri. AB vatandaşlığının sahip olduğu ulus-ötesi imkan ve ihtimaller üzerine değerlendirme yapabilmek amacıyla, bu teorik yapılar eleştirel bir analiz içerisinde birleştirilmeye çalışılmıştır. AB vatandaşlığı örneğinin incelenmesinde de, temel olarak, Avrupa Birliği kurumlarının resmi dokümanlarına dayanan bir toplumsal-tarihsel analiz yapılmıştır. Bu çalışma ışığında, AB vatandaşlığı, belirlenmiş temalar çerçevesinde eleştirel olarak incelenmiştir. Bu tez, temel olarak, dinamik ve evrilen bir doğaya sahip olan AB vatandaşlığının, gelişim süreci içerisinde, birbirleriyle çelişen unsurlar ortaya çıkardığını iddia etmektedir. Bu durum aynı zamanda, AB vatandaşlığı içerisinde ulus-ötesi imkanlar barındığını da göstermektedir.
Teknolojik yeniliklerin teşvikinde Fikri Mülkiyet Hukukunun ve Rekabet Hukukunun rolü

oz Fikri ürünlere hukuki koruma sağlayan fikri mülkiyet düzenlemeleri ile serbest pazar düzeninde işleyebilir rekabet ortamını muhafaza eden kuralların yöneldiği ortak bir hedef bulunmaktadır. Bu hedef, teknolojik yeniliklerin teşvikidir. Teknolojik yenilik, pazara sunulabilecek nitelikte, yeni, daha kaliteli ve/veya hesaplı ürünlerin geliştirilmesidir. Serbest pazarda kar amacıyla faaliyet gösteren teşebbüsler, söze konu kurallar vasıtasıyla, teknolojik yeniliklere daha çok yatırım yapmaya yönlendirilir. Teknolojik yenilikler, birer fikri üründürler. Bunlara hukuki koruma tanınması, yapılan yatırımların garanti altına alınmasını sağlar. Serbest pazarda işleyebilir rekabetin muhafazası ise, hem hukuki koruma ile elde edilen tekelin kötüye kullanılmasını önler, hem de teşebbüsleri, diğer alanlar yanında, teknolojik yenilik geliştirme hususunda rekabet etmeye zorlar. Çalışmamızda, yukarıda açıklandığı şekilde yapılandırılan bir hukuki mekanizmanın unsurlarını inceledik. İlk bölümde çalışmada kullanılan temel kavramları açıkladıktan sonra, fikri mülkiyet düzenlemelerini ve rekabeti koruyan kuralları teknolojik yeniliklerin teşviki açısından genel hatlarıyla değerlendirdik. İkinci bölümde bu hukuki mekanizmanın unsurlarını, uluslararası, bölgesel ve ulusal düzeyde araştırdık. Son bölümde ise, genel değerlendirmemiz ve incelediğimiz örnekler ışığında Türk hukukundaki fikri mülkiyet düzenlemeleri ile rekabeti koruyan kuralları ve ilgili uygulamaları ele aldık. Söze konu düzenlemelerin teknolojik yeniliklerin teşvikini sağlamaya yönelik olarak nasıl uygulanmaları gerektiğine dair önerilerde bulunduk. Fikri mülkiyet hukukuna ilişkin olarak, teknolojik yeniliklerin özelliklerine uygun şekilde hukuki koruma tanınmasının ve fikri mülkiyet düzenlemeleri kapsamında, elde edilen tekelin kötüye kullanılmasını önlemeye yönelik kuralların öngörülmesinin gerekli olduğu sonucuna vardık. Rekabet hukuku çerçevesinde ise, serbest pazar düzeninde rekabeti koruyucu kuralların uygulanmasının teknolojik yeniliklerin teşvikinin olmazsa olmaz koşulunu teşkil ettiğini ve teknolojik yeniliklerin teşvikine yönelik işbirlikleri ile teşebbüslerin rekabeti kısıtlayıcı davranışlarının birbirilerinden ayrılması gerektiğini ortaya koyduk. m
L'enseignement/apprentissage et la valeur communicative du Français aupres des pays de I'Union Europeenne

Bu çalışmamızda, Avrupa Birliği bağlamında fransızcayı iki yönden ele aldık: Birincisinde bir yabancı dil olarak, ikincisinde ise bir iletişim dili olarak. Bir başka deyişle, çalışmamızın ilk bölümünde yabancı dil öğretimi; ikinci bölümünde ise dilbilimsei bir inceleme söz konusudur. Dil öğretimi bölümünde, Birlik ülkelerinin yabancı dil öğretimi politikalarını ve bu bağlamda fransızcanın bugünkü durumunu inceledik. Yabancı dil öğretim yöntemlerinin kısa bir tarihçesini örneklerle vererek, bu konuda Birlik içinde yapılan çalışmaları ve uygulanan programlan inceledik. Buna göre, Birlik ülkelerinde yabancı dil öğretimine çok önem verildiğini ve Avrupa vatandaşlarının birbirleriyle başanlı bir iletişim kurmalarında, işbirliği yapmalarında ve her türlü önyargı ve ayrımcılığın yokedilmesinde, anadilin dışında iki yabancı dil bilmenin benimsendiğini saptadık. Bu bağlamda Türkiye'nin de, birliğe başvuru yapmış bir ülke olarak, yabancı dil öğretimini çeşitlendirmesi gereğini dile getirdik. Çalışmamızın ikinci bölümünde fransızcada Avrupa söylemini incelemeye çalıştık, bir başka deyişle, fransızcayı Avrupa Birliği bağlamında bir iletişim dili olarak ele aldık. İncelememize AB'nin çeşitli yayınlarını temel aldık. Bunlar: gazeteler, periyodikler, kitap ve broşürlerden oluştu. Bu yayınlar üzerinde yaptığımız çözümlemelerde bir Avrupa dili olduğunu ortaya koyduk. Bu bir ortak dildir, Avrupa Birliği'nin 11 dilinde de bulunan bir ortak iletişim biçimidir, iletişim yöntemidir. Bunu şöyle formülleştirebiliriz: Avrupa dili = ulusal diller + iletişim stratejileri AB'nin bütün dillerinde bu ortak dil - politik, ekonomik ya da kültürel boyutta - işlerliktedir. Sözcüklerin, tümcelerin ötesinde, derin yapıdaki anlam örgülerinde, ortak biçimlenmeler fark edilmektedir. Bu da AB dillerinin tekbiçimliliğe doğru gittiğini gösterir. Özellikle benzer yapılar kullanılmaktadır. Bu söylem ortak imgelere dayanmaktadır; bir 'Avrupalılık' ruhu böyle bir söyleme yansımaktadır. Üçüncü bölüm, Avrupa Birliğinde medyanın kullanımına ayrıldı ve iletişim kuramlan bağlamında medyanın önemi saptandı, ikinci kısımda Birliğin yayımladığı bir afiş, görsel bir iletişim aracı olarak çözümlendi. Çalışmamızı yaparken Hjelmslev, Greimas, Saussure, Barthes gibi dilbilimcilerin kuramlarından faydalandık ve çalışmamızı bu kuramlara dayandırmaya özen gösterdik. VI
Türkiye ve Avrupa Birliği ülkelerinde okul yöneticilerinin yetiştirilme programları ve atanmaları

Avrupa Birliğine aday olma sürecinde Türkiye istenen değişikliklere eğitim alanındaki ilerlemelerle başlamıştır. Bu amaçla eğitimin çeşitli alanlarında yapılan girişimler çoğunlukla ve ağırlıklı olarak eğitim ve öğretim programları üzerine yoğunlaşmaktadır. Eğitim yönetiminde yapılan değişiklikler ise oldukça zayıf kalmıştır. Bu araştırma Türkiye ve Avrupa Birliğine üye olan ülkelerde okul yöneticilerinin yetiştirilme programları ve atanma süreçlerinin karşılaştırılmalı olarak incelenmesi amacı ile gerçekleştirilmiştir. Nitel araştırmanın çoklu durum çalışmasına göre desenlenmiş araştırmada Avrupa Birliğine üye ülke arasından dört tanesi rastgele örnekleme yöntemi ile seçilmiştir. Örnekleme içinde bulunan ülkeler çağa ayak uyduran ve her açıdan örnek alınan İsveç, Danimarka, İspanya ve Finlandiya'dır. Betimsel analiz yöntemiyle elde edilen veriler analiz edilmiştir. Yapılan bu araştırma sonucunda dört Avrupa Birliği ülkesinde okul yöneticilerine yönelik benzer yetiştirme programlarının düzenlendiği ve atama süreçlerinin hepsinde de uygulandığı, buna karşın Türkiye'de bu tür bir yetiştirme programının uygulanmadığı ve atama sürecinin çok farklı işlediği görülmüştür.