turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşundan günümüze çağdaş Türk resminde sanat-siyaset ilişkileri

Bu çalışma Cumhuriyet'in kuruluşundan 2000'li yıllara kadar geçen süre zarfında Çağdaş Türk resminin gelişim aşamalarını, ve bu gelişim süreci içerisinde de siyasetle olan ilişkilerini araştırmaya yönelik olarak yapılmıştır. Ayrıca, konunun daha iyi anlaşılması açısından Cumhuriyet'ten önceki Türk resminin gelişim aşamaları da araştırılmış ve konular arasında bir kopukluğun olmamasına özen gösterilmiştir. Bu çalışmada, tek partili dönemde Devlet ve Halkevlerinin organizesi ile gerçekleştirilen yurt sergileri, ve çok partili dönemde Devlet destekli resim sergileri incelenmiştir. Bu bağlamda sanatçıların Devlet tarafından yönlendirilmeleri araştırılmış, hükümet politikalarında, resmi ideolojiyi yansıtmadaki önemi göz önüne alınarak sanatın ne denli önemli olduğu vurgulanmaya çalışılmıştır. 1980'den sonra ise sanatçı-siyasetçi arasındaki ilişkiler incelenmiş ve bu arada spekülatif üslup arayışlarına da değinilmiştir. Ayrıca Devlet'in sanatı ve sanatçıyı koruma ve teşvik etme amacı ile çıkardığı kanunlarda incelenerek, günümüz Türkiyesi'nde de devam eden belki bir nebze de gerekli olduğu savunulabilen sanat/sanatçı-siyaset ilişkilerine açıklık ve anlaşılırlık kazandırılmaya gayret gösterilmiştir. Çalışmanın geneli itibarı ile Çağdaş Türk resminin, siyasi ilişkilerden ne denli etkilendiği ve bu ilişkilerin Türk resmine ne türlü katkılarda bulunduğu araştırılmıştır.
Nesnelerden düşsel imgelere

İlk insan, nesnelere kendi isteklerine ulaşmak amacıyla yaklaşmakta, doğayla uyuşması gerektiğine inanmaktadır. Ortaçağ sanatmda nesneler simgelerle ifade edilirken, Rönesans döneminde sanatta 'güzel nesneler' kavramı önem kazanmıştır. Nesnelerin duyumlar yoluyla kavranan görüntüleri izlenimcilerle ortaya çıkmıştır. Nesnelerin alışılmış biçimlerinin dışında yorumlanması, parçalanarak nesnenin görünen gerçeklerinin ardına geçmeye çalışılması kübistlerle gündeme gelmiştir. Gerçeküstücüler, uçsuz bucaksız mekanlarda farklı nesneleri bir araya getirerek düşsel görüntüler elde etmişlerdir. Günümüzde ise sanatçılar, çağdaş dünyanın kendilerine sunduğu yeniliklerle her türlü nesneyi kullanmaktadırlar. Nesneler kişilerin kültür düzeylerine, inanç ve ruhsal durumlarına göre anlam kazanmaktadır. Bu araştırmanın da çıkış noktası nesnelerdir. Ele alınan nesnelerin yorumu değil, nesneler arasında daha önce kurulmamış ilişkileri kurabilme, yeni kompozisyonlar arama ve nesnelerin biçimlerini sanat biçimlerine dönüştürme çabası esas amaçtır. Resimler, düşüncede oluşturulan tasarım, resmin oluş süreci ve heyecanı içinde yaşanan serüven ve denemelerin ürünleridir. Bu süreçte, plastik ve teknik sorunların çözümü resimsel anlatımın mantığı içinde ele alınmıştır. Çalışmalarda renk, biçim, leke, doku gibi temel öğelerin açık-orta-koyu ilişkisi ile, boyarmaddesinin biçimlendiriliş şekli; spatül ve fırça izlerinin oluşturduğu doku birbirleriyle ve bütünle olan ilişkileri bütünleştirici bir kurgu olarak ortaya konmuştur. Açık-orta-koyu karşıtlıklarıyla oluşturulan kompozisyonlarda, kişinin kendini ifade etmesini sağlayacak plastik bir dil amaçlanmıştır.
Avrupa resminde insan figürüne yüklenen anlamlar (1900-1950)

20. yüzyılın ilk elli yılında Avrupa resminde insan figürüne yüklenen anlamlar değerlendirildiğinde, ressamların genelde akademik kurallara ve kalıplaşmış plastik değerlere karşı çıktıkları görülmüştür. Değişen dünya, yaşam koşullan, sanatsal, siyasal, toplumsal ve bilimsel gelişmeler sanatçının insan figürüne farklı bir gözle bakmasına yol açmıştır. 18. yüzyıl sonlarından itibaren başlayan bu değişim ve gelişmeler sonucu sanatçı bireyselleşme ve özgürleşme sürecine girmiş, 19. yüzyıl sonunda gerçeğin temsili zorunlu olmaktan çılanca sanatçı istediğini yapmakta özgür kalarak yeni bir başlangıç için eserlerinde özün arayışı içine girmiştir. Sanatçıların görüntünün ardındaki özü ve gerçeği bulma arayışında figür önce parçalanmış, daha sonra ise sanatçının arzusu doğrultusunda yeniden oluşturulmuştur. Özün arayışı bu dönem sanatçılarının bazıları için yalnızca plastik açıdan önemli olmuş, insan figürü duygusal, psikolojik, erotik ve benzeri anlamların yüklenmediği bir nesne olarak ele alınmıştır. Bazı sanatçılar ise insan figürünü yalnızca biçim açısından değil, anlam açısından da sorgulamışlardır. Daha çok iç dünyalarına dönerek özü arayan bir diğer sanatçı grubu için ise insan figürleri, çeşitli duygusal ve düşünsel mesajların yüklendiği araçlar haline gelmiş; figürlere yüklenen anlamlarda, otobiyografik özelliklerin ve dış koşulların önemli ölçüde etkili olduğu görülmüştür.
Yumuşak malzemenin strüktüre kattığı plastik değer

Birinci bölümde, tasarım olgusu içinde biçim tasarımına bağlı olarak biçim-strüktür ve malzeme-strüktür ilişkisi ana hatlarıyla incelenip, tekstil malzeme ve tekniklerinin farklı nitelikleri örneklerle açıklanmıştır. İkinci bölümde, Endüstri devrimiyle sanata yeni malzemelerin girmesi ve madde strüktürünün önem kazanmasıyla plastik sanatlarda kullanılan farklı malzemeler farklı işlenişler sonucu ortaya çıkan değişik strüktürel yapı, sanatçıların yapıtlarıyla ele alınmıştır. Üçüncü bölümde, yumuşak obje/yumuşak heykel kavramlarının Modern Sanatta ortaya çıkışı, tekstil malzeme ve çalışma tekniklerinin plastik bir ifade elemanı olarak sanatta kullanımı, genel gelişimi içinde incelenmiştir. Tekstil kökenli sanatçıların, geleneksel malzeme ve tekniklerin dışında da tekstil malzemesine olan yaklaşımları, içerik ve biçimdeki değişim örneklerle irdelenmiştir.
Televizyon sanat programları jeneriklerinin grafik tasarımına ilişkin öğretim elemanı ve uzman görüşlerinin değerlendirilmesi

Televizyon program jenerikleri yayın akışı içerisinde programların karıştırılmadan ayırt edilebilmesi amacı ile başlatılmıştır. Zamanla grafik tasarımında kullanılan teknolojilerin gelişmesiyle jenerikler hareket ve yeni nitelikler kazanmaya başlamıştır. Farklı canlandırma teknikleriyle uygulanan jeneriklerle, bir yandan programın tanıtımı yapılırken diğer yandan da izleyiciye kısa ama etkili bir görsel şölen sunulabilmektedir. TV kanallarında jenerik, yaygın olarak kullanılmasına rağmen, Güzel Sanatlar Fakülteleri grafik tasarımı bölümlerinde, bununla ilgili eğitim verilmemektedir. Bu araştırmanın genel amacı, TRT sanat programlarında tasarlanan ve uygulanan jenerikleri grafik tasarım ögelerine ve canlandırma tekniğine ilişkin öğretim elemanı ve uzman görüşlerini alarak değerlendirmektir. Bu araştırma, var olan durumu tespitine yönelik tarama modelinde, betimsel olarak yapılan bir çalışmadır. TRT televizyonu sanat programları jenerikleri ile ilgili öğretim elemanı ve uzman görüşleri alınırken, Türkiye'de grafik eğitimi veren yükseköğretim kurumları ders programları değerlendirilmiştir. Elde edilen sonuçlar öncelikle frekans dağılımları verilmiş daha sonra belirlenen değişkenler arasındaki-kare analizi yapılmıştır. Uygulanan anketlerden elde edilen verilerin değerlendirilmesinde SPSS paket programı kullanılmıştır. Öğretim elemanları ve uzmanlar TRT sanat programlarında tasarlanan ve uygulanan jenerikleri grafik tasarım ögeleri ve canlandırma tekniği yönünden yeterli olarak değerlendirmemişlerdir. Öğretim elemanları ile uzmanların görüşleri arasında, genel olarak anlamlı bir farklılık görülmemiştir.
Güzel Sanatlar dergisi: 1939-1949

Maarif Vekaleti Güzel Sanatlar Umum Müdürlüğü tarafından 1939 - 1949 yılları arasında yayınlanan Güzel Sanatlar mecmuası, tez konusu olarak ele alınmıştır. Dergide yer alan konular dönemin önde gelen sanatçıları, bilim insanları, yazarları tarafından ele alınarak incelenmiştir. Dergi sayfalarında, o dönemde yapılan sanat çalışmaları belirtilirken aynı zamanda genç Cumhuriyetimizin, bu erken yıllarındaki sanat alanında gerçekleştirdiği gelişmeleri de bir belgesel tadında izleyebilmekteyiz. Devletin, sanatın gelişmesi için harcadığı çabalar ve alınan / alınmaya başlayan sonuçlar derginin sayfalarında okuyucuları o günkü Cumhuriyet Türkiyesi'nde bir yolculuğa çıkarmaktadır. Derginin yayınlandığı dönem, büyük bölümü itibariyle, İkinci Dünya Savaşı yıllarına denk gelmektedir. Yine bu dönem, gerek yurt dışına giderek yurda dönen sanatçıların, gerekse yurt dışından ülkemize gelen yabancı bilim ve sanat adamlarının da, bir arada bulunduğu çalıştığı devredir. Gelişmekte olan Türk sanatı, gelen yabancı sanat adamlarının da verdiği eğitim ve sanatçılarımızın yaptıkları çalışmalarla yeni bir yön kazanmaya başlamıştır. Yine bu ortamda dahi, ulusal çalışmaların yanında, uluslararası sanat çalışmalarının da devam ettiğini görmekteyiz. Yurdumuza gelen çeşitli yabancı sanatçılar ve toplulukların haberlerinin yanında, yurt dışında ülkemiz tarafından açılan sergi haberlerine de rastlamaktayız. Dergi, yayınlandığı dönem, ele aldığı veya duyurduğu konular itibariyle okuyucuya geniş bir sanat yelpazesini, hem de Avrupai düzeyde kaliteli bir baskıyla ulaştırmaktadır.
Türk resim sanatında fotograf - resim etkileşimi ve Atatürk portreleri

Fotografın bulunmasıyla birlikte baslayan fotograf-resim iliskisi, günümüze kadar çesitli etkilesimlerle süregelmistir. Bu etkilesimi süreç içerisinde bir bütün olarak ele aldıgımızda ilginç bir sema ile karsılasılmaktadır. Bu sema içerisinde resim sanatının fotograf ile tanısmasından sonra geçirdigi evrelerde, fotografı nasıl kendisine dönüstürdügü, zamandizinsel bir süreç izleyerek, fotografınicat edildigi Batı Dünyasındaki ve Batı Sanatındaki gelismelerden de hareketle, Türk topraklarına fotograf makinesinin girisi ve beraberinde Türk Ressamı'nın bu bulusakarsı verdigi tepki örneklerle incelenmektedir. Türk Resim Sanatında Fotograf ve Resim iliskisi, foto-yorumcuları, kimi kaynaklarda Türk Resim Sanatının Öncüleri anlamına da gelen Primitiflerineserlerini akla getirmektedir. Bu baglamda çalısmada, baslangıç noktası olarak TürkPrimitiflerinin eserleri ele alınıp, günümüze kadar Türk Resim Sanatında fotografresimetkilesimi günümüze kadar irdelenmektedir. Türk Resim Sanatı Tarihinde Resim ve Fotograf etkilesimi ilerleyen bölümlerde daha özel bir alan olan Atatürk Portreleri ve Fotografla olan etkilesimleriçerçevesinde ele alınarak konuya özel bir bakıs açısı kazandırılmayaçalısılmıstır. Türk Resim Sanatı Tarihi içerisinde ayrı bir öneme sahip olan Atatürk portre ve konulanmaları ise yapılan resimlerin yapılıs yöntemleri ve biçemleribakımından çalısmanın kapsamı dahilinde örnek resimlerle incelenmektedir. Bu bölüm içerisinde yine zamandizinsel bir süreç izlenmektedir. Bu süreç içerisinde aynı fotografik kaynaklardan yapılmıs olmasına karsın, Türk Resim SanatıTarihindeki gelismelerin Atatürk portre ve konulanmalarına nasıl yansıdıgıincelenmektedir. Ressamların sanat anlayıslarından ve biçimlerinden referanslarla incelenen eserler, çalısmalara kaynaklık yapan fotograflarla yan yana getirilerek, o dönemin sanat anlayısı içerisinde sınırlı kalınarak ele alınmıstır.
Kiç olgusunun pop-art sanat anlayışına yansıması

Bir ifade biçimi olarak sanat, her dönemde farklı şekiller almış ve belirli akımlarla desteklenerek sanatçının tarzını yansıtmasına olanak sağlamıştır. Bu düşünceden hareketle 20. yüzyıldan sonra çoğalan hızlı tüketimin ve toplumun ihtiyaçlarını kaygı ederek oluşturulan eserlerin ya da ürünlerin sanatı ciddi anlamda evrimleştirdiğini söyleyebiliriz. Özellikle Greenberg'in Avant Garde denemesinde ortaya attığı ve sanat literatürünü sallayan 'kiç sanat' kavramı doğrultusunda 'kiç sanat nedir? ; ve sanat anti elitistleştiriliyor mu? gibi soruların aydınlatılmaya çalışıldığı araştırmada, popüler sanatın çıkışıyla beraber kendine yer edinen tüketim kültürüne; Pop-art, Avangart ve kavramsal sanatın, 'kiç' denilen metalaşmayla beraber nasıl bir paradoks oluşturduğu incelenmiştir. Pop-Art'ın çıkışından itibaren sanatçıların pazarlamaya yönelik tutumları ile aşırı ticari yaklaşımlarının, 'kiç' olgusunu Pop-Art'a direkt olarak yansıttıkları tespit edilmiştir. Ayrıca kitlerin isteklerini karşılama doğrultusunda sanat evrimleşirken, 'kiç' olgusu sosyolojik açıdan da ele alınarak Pop-Art'ın yükselişiyle sanatın dönüşümü çerçevesinde değerlendirilmiştir. Tüm bu değerlendirmelerin ışığında birçok özgün ve çeviri metinle birlikte görsel kaynaklara ulaşılarak yapılan çalışmada, 'giriş' bölümünde araştırmaya yönelik içerik bilgisi verilerek tanımlamalar yapılmıştır. 'Kavramsal Çerçeve' başlığıyla oluşturulan ikinci bölümde; Pop-Art'ın çıkışına yönelik bilgiler derlenerek, sanatın metaya dönüşümü ile bu ticarileşmenin sanata ve sanatçıya etkileri üzerinde durulmuştur. Araştırmanın kemik yapısının oluşturulduğu model, evren ve örneklem süreci üçüncü bölüm olarak 'Yöntem' ana başlığında belirtilmiştir. Kiç olgusunun Pop-Art'a yansımalarının aydınlatılması amacıyla, önceki bölümlerde yapılan tanımlama ve değerlendirmelerden yola çıkılarak 'Bulgular ve Yorum' kısmında 1950 sonrası sanat anlayışı değerlendirilmiştir. Yapılan araştırmanın değerlendirilmesi ve anlaşılırlığı açısından 'kiç olgusu' ve Pop-Art içerikli yapılan çalışmalar, araştırmanın amacına yönelik manifesto ve analizle derlenerek beşinci bölümde eklenmiştir.
Çocuğun eğitiminde resimli Abece'nin önemi 'Bir Abece tasarımı'

Tarih boyunca Samanlık, Budacılık, Musevilik, Müslümanlık gibi birçok din ve kültürle yakın ilişkiler içinde bulunmuş olan Türkler, birbirinden son derece ayrı abeceler kullanmışlardır. Cumhuriyetin ilk yıllarında Elifba yöntemiyle; tümevanmsal yaklaşımlarla okuma yazma öğretimi yapılan ülkemizde, 1948 yılından bu yana tümdengelimsel olan çözümleme yöntemi uygulanmaktadır. Bugün merkezlerden uzak birçok yerleşkede, hala, harf yöntemi kullanılırken, çocuklarımıza verdiğimiz Abece/Ükokuma kitaplarının; resimleme, tasarım ve üretim/ciltlenme açısından çok sorunlu olması önemsenmesi gereken bir sorun olarak ortadadır. Genellikle, kitap denince ilk akla gelen şeylerin başında, yazılar ve onların okunması gelmekte ise de okul öncesi ve okula başlangıç yıllarındaki kitaplarda ilk akla gelen resimdir. Çünkü, bu yaşlardaki çocuklar okuma-yazma bilmediklerinden ya da okuma-yazmaya çok yeni geçmişş olduklarından; metni anlamada en çok resim öğesinden yararlanmaktadır. Çocuğa kitabı tanıtan, daha doğrusu onu kitaba çeken, kitaptaki resimler olduğundan, çocuğa kazandırılacak estetik değerlerin niteliği, kendisine sunulan kitaplardaki resimlerin güzelduyusallığı ile doğrudan ilgili olacaktır. Resimli kitap, Alpay (1975)'a göre de, okul öncesi ve ilkokul çağlarında çocuğu dil ve resimle uyarmanın yanı sıra, onun gelişmesini sağlayabilmekte ve hatta onu eleştirel bilinç edinmeye itebilmekte; çocuğun iç çatışmalarını yenmesi ve toplumsallaşması için çok önemli bir araç da olabilmektedir. Yaratıcı düşüncenin gelişmesini olası kıldığı da önemle belirtilmektedir. Resimli kitaplardaki dil ve resimlerin çocuk üzerindeki etkisinin önemsenmesi gerekliliği dünyaca kabul edilen bir olgu iken; Milli Eğitim Ba- kanlığ'ınızın çıkardığı kitapların, biçim ve resimleme yönünden, bu alanda yetkin bilim ve sanat insanlarımız tarafından kötüye örnek olarak gösterilmesi; dünya ile bütünleşme gibi bir takım hedefler önüne koymuş bir ülke açısından son derece düşündürücüdür. Maliyeti biraz yüksek, ama, çocuğa kazandıracakları düşünüldüğünde son derece ekonomik olabilecek; düzeyli/nitelikli tasarımların des tekçisinin, başta iyi işleyen bir denetim mekanizmasına sahip; Milli Eğitim Bakanlığı olması gerekmektedir. Hatta, salt ders kitaplarının tasarımı, resimlenmesi ve üretimi ile ilgili ve de kitapları içerik olarak gereksiz bilgi yığınlarından anndıncı ekibi de bulunan enstitüler kurulmalıdır.
Güncel sanatta beden imgesi ve bedensel metamorfoz

'Güncel Sanatta Beden İmgesi ve Bedensel Metamorfoz' başlığı altında yürütülen bu tezde beden varlığından yola çıkarak, canlı bedenin sanat nesnelerinden biri olarak kullanılması ve çağımız sanatçılarının bedene olan yaklaşımları incelenmiştir. Aynı zamanda bilinç-beden ikilemi ve bedenin dönüşüm sürecinin güncel sanattaki yansımaları ele alınmıştır. Bu çalışma 1960 sonrası sanat anlayışını oluşturan hareketler kapsamında kuramsal çerçeveyi çizerken, bedenin kısa tarihine de değinmiştir. Bununla birlikte, kavram olarak beden, algı verilerinin toparlanmasıyla oluşan, bilinç-beden ikilemi, bedenin tarihteki yeri-önemi ve bedensel metamorfoz gibi başlıklar altında ele alınmıştır. Ayrıca beden hem tarihsel değişkenleri hem de araştırmacıya yeni yaratıcı uygulama olanakları verebileceği düşüncesiyle çeşitli sanatçıların çalışmalarıyla desteklenerek anlatılmıştır. Araştırmanın temel konusunu belirleyen beden kavramı, sanatın farklı disiplinlerinde kullanım yerlerinin yanı sıra, hem biçim hem de kavramsal açıdan ele alınarak, bedensel metamorfoz olgusu üzerinden örneklendirilerek açıklanmıştır. Yanı sıra, bu çalışmanın kilit noktasını oluşturan bedenin dönüşümü, başkalaşımı konusuna ilişkin birçok uygulama yapılarak konu, çeşitli sanatçılar ve sanat eserleri üzerinden farklı biçimlerde anlatılmıştır.
Aventürin oluşturabilen bakır, demir ve krom oksitlerle yapılan sır araştırmaları (1000 santigırat derece, 1200 santigırat derece)

Aventürin sırlar, artistik sır grubunda yer alırlar. Bu sırların, camsı yapılarının içinde, binlerce pulcuk şeklinde kristaller bulunur. Simli kumaşlara benzeyen bu görünüş son derece çekicidir. Araştırmada, aventürin sırların bakır, demir ve krom oksitlerle oluşturabileceği düşünülen çeşitleri irdelenmiştir. Çok sayıda hazırlanan sır bünyeleri, 1000 C ve 1200 C'de pişirilmiştir. En iyi aventürin sır denemelerinin yanı sıra olumsuz deneme sonuçlan da tek tek değerlendirilmiştir. Bu değerlendirme sonucunda, her üç metal oksit ile oluşturulabilen aventürin sırların özellikleri ve ideal oranları saptanmıştır. Bakır, demir ve krom aventürini sırların oluşturulmasında başarılı sonuçlar elde edilmiştir.
Osmanlı Dönemi çini sanatında çini mozaik tekniği

Çini mozaik tekniğinin ortaya çıkışı ve gelişimi hakkında eldeki mevcut yapılar doğrultusunda incelemeler yapılmaktadır. Ne yazık ki Moğol istilaları yüzünden İran'da Büyük Selçuklular döneminde yapılmış olan birçok yapının günümüze ulaşamadığı bilinmektedir ve sonuç olarak çini mozaik tekniğinin gelişim evrelerini tam olarak anlamak oldukça zorlaşmaktadır. İran'da ortaya çıktığı düşünülen çini mozaik tekniği asıl önemli gelişimini Anadolu'da Selçuklular döneminde yapmıştır. Anadolu Selçuklu mimarisinde yoğun olarak kullanılan çini mozaik tekniği, Osmanlı döneminde yerini yavaş yavaş renkli sır tekniğine bırakmaya başlamıştır. Osmanlı döneminde görülen çini mozaik süslemelerin renkli sır tekniği ile birlikte kullanıldığı görülmektedir. Çini mozaik tekniği farklı çini levhalardan kesilerek oluşturulduğu için oldukça büyük ustalık istemekte, renkli sır tekniği ise aynı kompozisyonu tek bir levha üzerinde yapma olağanı sağlamaktadır. Bu sebeple ilk örneklerde çini mozaik tekniği ile beraber kullanılırken daha sonra bu tekniğin yerini almıştır.
Kamusal alanda seramik heykeller

Kentsel yaşamın yüzyıllar boyunca oluşturduğu toplumsal bellek, kültürel gelişim ve çağımızdaki kentsel dönüşümün sanat'daki etkileri, bu etkileşimlerle doğan yeni tanımlar Seramik Sanat'ını da kavramsal bir alana dahil eder. Artık Seramik Sanat'ı kendine özgü malzeme, kolay şekillenme, organik etki, pişerek oluşma, insani varoluşun sembolik anlatımı ve bu sebeplerle insanoğluyla dolaysız iletişim gibi özellikleriyle; toplumsal sorunlara ve çağımızdaki teknolojik gelişmelere kavramsal bir söylem oluşturmaktadır. Kamusal alanda yer alan Seramik Eserler bireyle girdiği ilişkide onu düşünsel algılamalara ve bazen de bireyi fiziksel katılıma davet eder. Kamusal Alanda Seramik Heykeller başlığı altında 'Seramik Sanat'ı sokaklarda, meydanlarda, parklarda güzel bir obje olmaktan çıkar ve kamusal alanla bütünleşen, kamusal alanı değiştiren eleştirel bir nesneye dönüşür. Bu dönüşüm ekonomik/politik/kültürel alan içinde bir sorgu, sorgulama nesnesi ile varlaşır. Esasında oluşan bu dil, kültürel yapı içinde seramik malzemeyi yeniden hatırlamanın bir ön taslağıdır. Alanlarda oluşan bu söylem, öznenin kendi varoluşunu kalıtsal bir heykele dönüştürür. Söylem öznenin tartışma ya da anlamı değiştirme ve eleştirel tarafını öne çıkarma eylemiyle paralel yürür. Nesneler artık dildeki tüm araçlarını harekete geçirir. Beğeni/eleştiri/kavram bu nesnenin üzerinden yürür. Seramik, malzemenin kendine özgü yapısı: İfade ve Biçim üzerinden kurgulanmış 'Sanat Eseri' ifadesini dolduracak kavramsal bir alanda yerini alır. Yaşamın bir parçası olan seramik, kent insanının yeni istemleriyle seramik düşüncesinin ötesine sıçramıştır. Eser olmayan Bu sıçrayış kamusal alanlara ve kentte yaşayan bireye nasıl yansır? İfade ve malzeme özelliği daha karmaşık bir özne halinde varlaşacak söylemin ön taslağı haline dönüşerek eser kamusal alanda yeni bir söylem ve 'dil'i hazırlar.
Tarihsel gelişim içinde kaligrafi-resim ilişkileri

Tarihsel Gelişim İçinde Kaligrafi-Resim İlişkileri konulu bu araştırmada; yazının ortaya çıkışından önceki durumdan bugüne kadar olan zaman içindeki yazı-resim ilişkileri incelenmiştir. Mağara resimleri, yazının bulunuşu ve Mezopotamya tabletleri ile mühürler bu araştırmanın başlangıcı oldu. Sembolik bir resim- yazı olan hiyeroglif Mısır sanatı içinde önemli bir tarihsel gelişimdir, Ortaçağ'da Roma'nın baskısı yazı-resmin örneklerini vermeye sebep olmuştur. Buna karşılık İslam dünyasındaki yazı kaligrafik bir hünerle artık resim olma niteliğini almıştır. Günümüz sanatçılarından birçoğu çağdaş soyut resmi, doğrudan doğruya yazı ile ilişki kuran bir yolda kazanmıştır.
Alp Zeki Heper'in hayatı ve 'Soluk Gecenin Aşk Hikayeleri'

Bu çalışmanın amacı Tu rkiye Sineması'nın aykırı yönetmeni Alp Zeki Heper sinemasına ve Alp Zeki Heper'in hayatına dair temel kaynakları gün ışığına çıkarmak aynı zamanda eleştirel bir bakış açısı getirerek Heper'in sinema serüveni boyunca daha önce dillendirilmeyenleri söylemek. Alp Zeki Heper ile ilgili başvuru kaynağı çok az olduğundan, uzun süren çalışmamız boyunca ortaya çıkan yeni bilgiler de göz önüne alındığında, Heper ile ilgili bu çalışmamız ola ki akademik çalışmaların başlamasına kapı açacaktır. Kapsayıcı ve titiz bir çalışma oluşturulması için öncelikle yönetmenin aktif olarak film yaptığı 1965- 1970 yılları arasında Tu rkiye Sineması'nın genel yapısı ve özellikleri incelenmiştir. Çalışmamızda, bu süreçte Türkiye ile eş zamanlı olarak dünyanın farklı ülkelerinin de deneyimlediği iktidar değişiklikleri, işçi ve öğrenci hareketleri, iç göç ve kentleşme gibi sorunlara da kısaca yer verilmiştir. Türkiye'deki sinema tartışmalarına yer verilmiş özellikle Alp Zeki Heper'in dönem içindeki konumu mercek altına alınmıştır. Hayatıyla ilgili kapsayıcı bir hikaye ortaya çıkan üçüncü bölümde ise kısa ve Soluk Gecenin Aşk Hikayeleri filmlerini daha iyi yorumlayabilmek için özgu n film dili incelenmiştir. Çalışmada son olarak birkaç gösterim dışında halkla buluşamayan ve hakkında çeşitli dönemlerde tartışmalar yürütülen Soluk Gecenin Aşk Hikayeleri filmi ele alınmış şimdiye kadar en kapsayıcı ve ilk defa bu çalışmada ortaya çıkarılan belgelerle de çalışma güçlendirilimiştir. Soluk Gecenin Aşk Hikayeleri' filmi sinema arşivi bünyesinde izlendikten sonra daha önceki tüm 'efsaneler' ve eleştirilere de cavap olacak mahiyette en güncel film değerlendirilmesi yapılmıştır. Böylece Türkiye Sinemasının bu sıra dışı yönetmenin bahsinin geçtiği en geniş ve en özgün çalışma ortaya çıktı. Türkiye sinemasında kendisine has bir sinema tarzını ve anlatı dilini oluşturmaya çalışan Heper'in sinema çabası bu bağlamda incelenmeye değer görülmüştür. Ekler bölümünde ise Alp Zeki Heper'le ilgili arşiv kaynakların yanı sıra birebir yaptığımız görüşmelere yer verdik.
Bir sanat eserinde gösterge olarak oyun ve performans

Bu eser metni; Sanat ve oyun bağlamında şans ve rastlantı kavramlarının sanat eserine nasıl yansıdığını açıklamaya çalışmıştır. Bu çalışmada, 'Dört Yapraklı Yonca 10 Krş? adlı performans, tüketim toplumunun sanat aracılığıyla nasıl bir etkileşim içinde olduğunun, sanatçının tüketim ve gösteri toplumunun arasında nasıl bir duruma düştüğünü veya düşürüldüğünü deneyimler bağlamında inceler. Ayrıca; sanat piyasasındaki oyunu gösteri toplumu bize nasıl sunmaktadır? gibi sorulara da yanıtlar arar. Buradan yola çıkarak da, gösteri toplumunun oyununu bu performans merkezinde açımlar ve oyun, oyun kurma ve bir sonraki aşamada oyun bozma kavramlarını ele alır.