turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yaşlılık olgusuna yaşlıların bakış açısı ile sosyolojik bir yaklaşım -Gaziantep'te kamu ve özel huzurevleri örnekleri ile-

Bütün toplumlar zaman ilerledikçe çok hızlı bir şekilde yaşlanmaktadırlar. Bu durumda yaşlı nüfusun toplam nüfus içerisindeki oranının artmasına neden olmaktadır. Bununla birlikte de yaşlılık artık üzerinde ciddi bir şekilde durulması gereken bir problem olarak karşımıza çıkmaktadır. Yaşlılıkla ilgili projelerin yapılması ancak bu konu hakkında bilimsel çalışmalar yapılarak başarılabilir. Yaşlılık artık üzerinde çalışılması gereken ciddi bir sorun olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu sorunlar çok çeşitli olmakla birlikte en önemlisi kişinin yaşlandığında nerede kalacağı sorunu yani barınma sorunudur. Birçok ülkede ve bizim ülkemizde de bu sorun bir takım kurumlar vasıtasıyla çözülmeye çalışılmıştır. Huzurevleri ve yaşlı bakım evleri bu kurumlardandır. Bu tür kurumların açılması da bir takım farklı sorunları beraberinde getirmiştir. Huzurevlerinde ve yaşlı bakım merkezlerinde uyum problemi diye bir problem karşımıza çıkmıştır. Özellikle bizim gibi Prens Sabahattin'in tabiriyle cemaatvari toplumlarda yani ataerkil toplumlarda yaşlının statüsü çok yüksektir. Yaşlı ömrünün büyük bölümünü ailesinin yanında geçirir. Fakat geleneksel geniş aileden modern çekirdek aileye geçişle birlikte bu durum yani yaşlının statü durumu giderek azalmıştır ve yaşlı artık yük olarak görülmeye başlanmıştır. Durum böyle olunca da ülkemizde de huzurevlerinin sayısı ve yapısı değişerek çoğalmıştır. Devlete bağlı huzurevlerinin yanında birçok ilimizde vakıflara bağlı huzurevleri açılmaya başlanmıştır. Esasında bu çalışmanın amacı devlet huzurevlerinde kalan yaşlılarla vakıf huzurevlerinde kalan yaşlılar arasında bazı değişkenler açısından anlamlı bir fark olup olmadığını incelemektir. Yani bir nevi durum tespiti yapmaktır. Zaten sosyoloji biliminin amacı durum tespiti yapmaktır. Yaşlılık konusu bu çalışmada sosyolojik olarak ele alındığı için de burada durum tespiti yapılmıştır. Bu çalışmada bu yapılırken de nicel bir teknik olan anket tekniğini kullanılmıştır.
The Problem of social funetion Turkish classes in primary schools: The Erzincan case

jüri : Prof. Dr. Hüseyin AKYÜZ Yrd. Doç. Dr. Sevil ÖNER Yrd. Doç. Dr. Kutsi KAHVECİ Bu çalışma, İlköğretim okulu ikinci devre Türkçe dersinin toplumsal işlevi konusunda öğrenci velilerinin ve Türkçe öğretmenlerinin beklentileri ile Türkçe müfredat programlarının uyumlu olup olmadığını ortaya koymaya amaçlamaktadır. Bu amaçla, Türkçe dersinin işlevinin neler olması gerektiği üzerinde duruldu. Türkçe dersinin toplumsal işlevi önermeler halinde verilmiş ve bu dersin işlevleri tanımlanırken bazı ölçütler kullanılmıştır. Söz konusu işlevlerin, toplum koşullarına ve gereksinimlerine yanıt verecek ve zamana göre uyarlanabilecek değerlere yer vermesine, çocukların temel gereksinimlerini karşılayacak yönde olmasına, demokratik düşüncelere uymasına, kendi içinde tutarlı olmasına, istenen davranış değişikliğini açıklayan, dile getiren bir yönden formüle edilmesine dikkat edilmiştir. Bu ölçütlerden yola çıkarak Türkçe dersinin toplumsal işlevi dokuz ana, bir ak başlık olmak üzere on başlık altında incelenmiştir. Saptanan on başlığa veli ve Türkçe öğretmenlerinin katılım oranlarını ölçmek için anket ve istatistik analizlere yer verilmiştir. Araştırmanın evreni Erzincan il merkezidir. Örneklemin belirlenmesinde tesadüfi örneklem tekniği kullanılmıştır. Velilerin seçilmesinde heterojen bir yapı ve Erzincan ilini temsil etme yeteneği göz önünde bulundurulmuştur. Türkçe dersinin amaçlanan toplumsal işlevleri : Toplumsallaşmayı sağlar, toplumsal değişme ve gelişmeyi kolaylaştırır, yeni bir insan ve toplum modeli oluşmasına katkı sağlar, toplumsal bilinci ve toplumsal coşkuyu oluşturur, kültürel mirası yeni kuşaklara aktarmakta ve evrensel kültürü tanıtarak kültürel kimliğin oluşmasına ve gelişmesine katkıda bulunur, toplumsal etkileşimi sağlar, demokratik yaşayışın oluşmasına ve gelişmesine katkıda bulunur, toplumsal sorumluluğun geliştirilmesine katkı sağlar, yaratıcı düşünceye ve usa vuruma katkıda bulunur, toplumsal bütünleşme ve dayanışmaya katkıda bulunur. Yapılan çalışmada varılan sonuç, önermelere veli ve Türkçe öğretmenlerinin yüksek orandaki katılımları Türkçe dersinin bu işlevleri gerçekleştirmesi gerektiğine yöneliktir. Ancak veli ve öğretmenlerin bu dersten beklentileri ile Türkçe dersinin müfredat programının uyumlu olmadığı görülmüştür.
Türkiye Van ili örneğinde mültecilik statüsüne geçiş sürecinde İranlı sığınmacılar üzerine sosyolojik bir inceleme

Değişik gerekçelerle ortaya çıkan sığınma ve iltica sorununun geçmişşi insanlık tarihi kadar eskiye dayanmaktadır. Yirminci yüzyılda yoğun biçimde görülen sığınma ve iltica olgusu, özellikle son birkaç on yılda Türkiye'nin de gündemine bir sorun olarak girmiş ve günümüzde daha ileri boyutlara ulaşmıştır. Yaşadıkları sıkıntı ve zorluklardan dolayı iradeleri dışında ülkelerini terk etmek zorunda kalan ve başka ülkelerde sığınma arayan, iltica talep eden insanların dramı tüm dünyanın gözü önünde cereyan etmektedir. Yaşanan bu sorunun ortaya çıkmasında, uluslararası politika ve ekonominin belirlenmesinde de etkin bir rol oynan merkez devletler doğrudan ya da dolaylı bir şekilde etkili olmuşlardır. Soruna ilişkin literatürde temel kavram ve modelleri üreten bu ülkelerin çabalan, sömürge tarihinin modern yansımaları şeklinde ortaya çıktığı söylenebilir. Bağımsızlık hareketleri sürecinde, Üçüncü Dünyanın bazı modern ulus devletleri, yaşadıkları sancılı geçişlerde, ya siyasi anlamda halkına zulmederek ya da ekonomik kaynakların adil olmayan kullanımı nedeniyle kendi ülke insanlarının başka ülkelere kaçmalarının koşullarım oluşturmuşlardır. Bu nüfus akışı birkaç kuşak sonra yenilerinin eklenmesiyle bir tür göç ve iltica zincirini oluşturmuştur. Üçüncü Dünyada yaşanan insan hakları sorunları ile ekonomik yoksunluklara karşın Batılı Merkez Ülkelerdeki çekici sosyal devlet uygulamaları bu akışı özendirmiştir. Çalışmada göçmen, mülteci ve sığınmacı kavramları tanımlanarak, dünyada mülteciliğin tarihsel ve kurumsal gelişimi üzerinde durulmuştur. Nitel araştırma yöntemi esas alınarak derinlemesine mülakat ve katılımlı gözlem teknikleri ile Türkiye'de sığınmacıların yaşadıkları sorunlar, Van özelinde daha da derinleştirilerek anlatılmaya çalışılmıştır. Bir sınır ili olması dolayısıyla, sığınmacıların daha kolayca ulaşabildikleri il olarak Van, konu ile ilgili özel bir önem taşımaktadır. Çalışmada kaçak göç ve göçmen kaçakçılığı üzerinde durulmuş ve ülkemiz açısından da bu konu irdelenmiştir. Araştırmada, sığınmacıların yaşadıkları kimlik, barınma, beslenme, güvenlik, istihdam, eğitim, ruh ve beden sağlığına ilişkin sorunlar ilk elden, kendi ifadeleriyle betimlenmeye çalışılmıştır. Uluslararası hukuki prosedürlerin yerine getirilmesinin çok uzun sürmesi nedeniyle sığınmacılar, daha riskli ve pahalı olmasına rağmen daha kolay ve çabuk sonuç aldıklarını düşündükleri insan kaçakçılarının yardımına başvurmaktadırlar. Hiçbir garantisi olmayan bu yöntemle, yüklü miktardaki paralarla birlikte çoğu kez hayatlar da kaybedilmektedir.
Kimliğin korunmasında ve üretilmesinde Türk derneklerinin rolü Almanya/Köln örneği

Sivil Toplum Kuruluşları İkinci Dünya savaşından sonra hızlı bir sanayileşme ve yeniden yapılanma sürecine giren Batı Avrupa ülkelerine işgücü göçü başlamıştır. 1961'de yapılan anlaşmayla Türkiye'den Almanya'ya işgücü göçü başlamıştır. İşçi alımının durdurulmasıyla 1973'ten itibaren Almanya'daki Türk nüfus aile birleşmesi yoluyla devam etmiştir. 'Sılaya dönüş' özlem ve istekleri de yerini yavaş yavaş 'kalıcılığa' bırakmıştır. Türkiye'den gelenler bir yana, özellikle Almanya'da doğanların kendi kültür ve değerlerinden farklı bir ortamda büyümeye başlamaları, onların özellikle sosyal ihtiyaçları Türkleri sivil toplum kuruluşlarını kurmaya ve yaygınlaştırmaya zorlamıştır. 'Kalıcılık' fikri, cami dernekleri başta olmak üzere, Türklerin yoğun olarak yaşadıkları yerlerde derneklerin hızla yaygınlaşmasına neden olmuştur. İlk dönemlerde ortaya çıkan sivil toplum kuruluşlarının Türkiye'deki siyasi görüşlerin birer uzantıları olduğu görülmektedir. Dolayısıyla bir ihtiyaca binaen ortaya çıkmış olan dernekler, sorunlarının çözüm metotlarını Türkiye eksenli düşünmeye başlamışlardır. Bu anlayış 1990'lann ortalarına kadar devam etmiştir. Son 10 yıldır ise Avrupa'daki Türkler ve Türk dernekleri kendi sorunlarını Türkiye'den bağımsız, kendi gerçekleri ışığında çözme yolunu tercih etmektedirler. Almanya'daki toplam Türk nüfusunun yüzde 35 ,5'i bu ülkede dünyaya gelmiştir. Almanya'da doğup büyüyen birinci ve ikinci kuşak Türk çocukları, Alman okullarında okuyup, aile veya Türk dernekleri gibi küçük sosyal gruplar dışında, hayatın her alanında Almanca konuşmaktadırlar. Anne-babalarının kültüründen farklı bir çevrede sosyalleşen yeni kuşak gençler, Türk kimlik ve kültürel değerlerini tanımada ve kültürel kimliklerine uygun biçimde yaşamakta büyük zorluklarla karşı karşıya kalmaktadırlar. Bu çalışmada, Almanya'daki Türk derneklerinin, Türk gençlerinin kimliklerinin korunması ve kimlik üretilmesindeki rolü araştırılmaktadır. Çalışma kapsamında kültürel kimlik değerlerinin korunması ve yeniden üretilmesinde izlenen stratejiler, Almanya'nın kimlik politikaları, Türk sivil çatı kuruluşlarının işlevleri, misyon ve vizyonları ve derneklerin kültürün korunması ve üretilmesindeki rolü ayrıntılı biçimde işlenmiştir. Bu amaçla Almanya'nın Köln şehrinde 10-20 yaşları arasındaki 270 genç üzerinde bir anket uygulaması yapılmıştır. Gençlere anket formu ile birlikte, Türk Derneklerinden Yararlanma ve Sıklık Ölçeği Formu ve Türk Derneklerine Yönelik Tutum Ölçeği formu da dağıtılmıştır. Ankette gençler hakkındaki olgusal durum ile birlikte, dil, din, kültür ve kimlik ile ilgili sorular yöneltilmiştir. TDYSÖ ile gençlerin Türk derneklerinden hangi amaçlar için hangi sıklıkta yararlandıkları araştırılmış, TDYTÖ'nde ise gençlerin Türk derneklerine karşı tutumlarının olumlu mu olumsuz mu olduğu ölçülmüştür. Almanya'daki Türkiye kökenli gençlerin Türk kimliğinin korunmasında ve üretilmesinde derneklerinin önemi büyüktür. Gençlerin, derneklerden yararlanma sıklığı arttıkça, derneklere, Türkçe'ye, Türk kültürüne olumlu bakışları da artmaktadır.
Defining the critical thinking skills of students in Police Academy, Ankara Turkey

Bu tez Ankara'da Polis Academisi birinci ve dördüncü sınıf öğrencilerinin gözden geçirilmiş Kaliforniya eleştirel düşünme eğilimi ölçeği ile eleştirel düşünme eğilimleri tanımlanmıştır. Bunun yanında, tanımlayıcı ve karşılaştırmalı sonuçlar da bu çalışmada rapor edilmiştir. Bu çalışmada esas olarak eleştirel düşünme eğilimi ile öğrencilerin tanımlayıcı ve karşılaştırmalı özellikleri, öğrenim gördükleri sınıf seviyeleri, aile tutumları, eğitim durumları ve mesleki uygulamaları ile ilgili görüşleri arasındaki ilişki tanımlanmıştır.
Anadolu'dan Balkanlara armudİ biçimdeki kemençeler: Tarih, teknik ve geleneksel icrasına ilişkin karşılaştırmalı bir analiz

Bu çalışmada armudi biçime sahip ve tellere tırnak teması suretiyle çalınan yaylı çalgılar bir bütünün temel parçaları olarak ele alınmış, tarihsel gelişimleri, icra edildikleri müzik türleri ve icra teknikleri karşılıklı etkileşimleri ve kazandıkları sosyal kimlikler bağlamında analiz edilmiştir. Bu çalgı ailesinin elemanlarının 10. yüzyılda Bizans'ta lyra dicta adıyla çalındığı, 13. yüzyılda rebec adıyla Avrupa'ya taşındığı, 15. yüzyılda lyra olarak Girit'e ve civar adalara geldiği, 18. yüzyılda Osmanlı İstanbul'unda önce lyra, sonra da kemençe olarak var olduğu, 19. yüzyılda gadulka olarak Bulgaristan'a ulaştığı düşünülmektedir. Anadolu'da ise Teke yöresinde çalınan yörük kemanesi göçebe kültürünün yerini yerleşik hayata bırakmasıyla kullanımdan kalksa da, Kastamonu tırnak kemanesi varlığını halen sürdürmektedir. Rebec orta çağın sanat müziği çalgısı iken, dansa eşlik amacıyla çalınan lyra, gadulka, kemane ve kemençe çalgıları ilk olarak halk icrasında kendisine yer etmiştir. Kemençe kaba saz takımlarından sanat müziğine geçiş yapmış, gadulka halk müziği icrasıyla birlikte Bulgar senfonik halk müziği orkestralarında, dünya müziği gruplarında ve sokak çalgıcıları arasında çalınmaya başlanmıştır. Bu çok yönlü işlevsellik, çalışmada adı geçen çalgılar bağlamında dünyadaki tüm çalgıların kimliklerinin çalındıkları toplum, bölge ve müzik türleri doğrultusunda şekillenmesine sebep olmaktadır. Çalgılar farklı coğrafi bölgelerde, farklı ya da benzer adlarla, farklı ya da benzer işlevlerle çalınabilmektedirler. Bireyin aidiyet duygusunun doğduğu kimlikten sonra bulunduğu çevreyle karşılıklı etkileşimiyle oluşması ve ilişki kurduğu her bireyin gözünde farklı bir kimlikle var olması gibi, çalgılar da çalındıkları bölgelerin müzikal kimlikleriyle aidiyet kazanmaktadırlar.
Toplumsal cinsiyet perspektifinden çokkültürcülük

Bu çalışmanın amacı çokkültürcülüğün toplumsal cinsiyet perspektifinden değerlendirilmesi, yeniden okunmasıdır. Bu durum öncelikle çokkültürcülük tanımlarının ve pratiklerinin irdelenmesini gerektirir. Bu bağlamda çokkültürcülük ve toplumsal cinsiyet ilişkileri arasındaki gerilim ortaya koyulacak ve bu gerilimi gidermeye çalışan yaklaşımlar karşılaştırmalı bir biçimde ele alınacaktır. Çokkültürcülük ve toplumsal cinsiyet arasındaki ilişkide liberal, komünitarist ve feminist çokkültürcülük anlayışlarına odaklanılacaktır. Çok eşlilik, başörtüsü, kadın sünneti gibi olgular/olaylar özellikle kadınlar açısından deneyimlenmektedir. Asıl tartışma, bu deneyimlerin, özgür seçimler mi yoksa kültür ve geleneğin devamını sağlayan korumacı dayatmalar mı olduğudur. Bu deneyimler liberal çokkültürcülük yaklaşımında nötr veya evrensel politikalarla bütünleşmenin sağlanması bağlamında değerlendirilirken komünitarist çokkültürcülükte, kültürün ve grup çıkarının devamını sağlamak amacıyla tali olarak değerlendirilir. Buna karşılık feminist çokkültürcülük, liberal teorinin altında yatan 'yükümsüz ben' ile komünitaristlerin 'konumlanmış ben' düşüncesi arasındaki gerilimi ve bunu gidermek için yapılabilecekleri ortaya koymaktadır. Bu çalışmanın odağında Susan Moller Okin ve onun argümanlarına ilişkin eleştiriler yer almaktadır. Feminist siyaset kuramcı Okin kültürün sadece 'var' olduğu için değerli olmadığını, bir kültürün değerinin bireysel otonomiye verdiği değerle ölçülmesi gerektiğini vurgulamaktadır. Kadınların cinsiyetlerinden dolayı dezavantajlı olmaması, özgürce seçilmiş yaşamlara sahip olmaları gerektiği iddiasındadır. Toplumsal cinsiyet bağlamında çokkültürcülük kuramına liberal ve cemaatçi yaklaşımlar yeterli ve tatmin edici bir açıklama getirememektedir. Kuşkusuz genel geçer bir öneri/model de bulunamayabilir. Ancak insani varoluşa taraf olmamızı sağlayan ve kadını içeren üçüncü bir yol mutlaka vardır. Bu bağlamda dönüştürücü ve yeniden düzenleyici bir yaklaşım geliştirmek gerekmektedir.
Siirt Pervari'de kültürel hayat

Marmara üniversitesinde yüksek lisans tezi olarak hazırlanan bu araştırma; Siirt ili Pervari ilçesinde kültürel hayatı konu edinmektedir. Kültürel hayat aile yapısı evlenme, boşanma, doğum, ölüm vb. gibi konularda bütün unsurları ile ele alınmıştır. Zorlu coğrafi şartları, diğer yerleşim yerlerine uzaklığı nedeniyle Pervari ilçesi kendine özgü bir kültürel yapı oluşturmuş ve bu kültürel yapının korunması için halkın oldukça fazla çaba gösterdiği gözlemlenmiştir. Pervari ilçesi 21. yy. da birçok yerde olduğu gibi değişim sürecindedir. Fakat maddi kültür unsurları manevi kültür öğelerine göre çok daha hızlı değişmektedir.
Georg Simmel'in bakış açısından modernite ve din

Simmel, her ne kadar klasik dönem sosyologları arasında sayılsa da modern sosyolojinin kurucuları arasında en önde yer aldığını kimse inkar edemez. Simmel, 'Modernlik dünyayı tecrübe edinmenin farklı tarzıdır. Sadece dünyaya karşı gösterdiğimiz içsel tepkilere değil, yaşanılan dünyanın ruh dünyamıza indirgenmiş bir deneyimidir.' der. Toplumu oluşturan süreçleri değerlendirirken çağdaşlarından farklı kesitleri göz önünde bulundurur. 'Toplum' ve 'Birey' kavramlarını tanımlamak ve açıklamak yerine; gündelik yaşamı oluşturan bütün kesitleri ve hatta en küçük parçacıkları dahi göz ardı etmeden toplumu etkisi altına alan süreçleri oluşturan 'karşılıklı etkileşim türleri' ve 'toplumsal tiplerin' neler olduğunu ortaya koyan ciddi çalışmalar yapmıştır. Çalışmalarının odak noktasını 'toplum' yerine 'toplumsallaşma' oluşturur. Simmel, temel sosyolojik görüşünü; toplumsal dinamikleri farklı kesitler üzerinden değerlendirme çabası, etkileşim türlerinden çatışmanın olumsallığına, modernite ve din tartışmalarından paranın felsefesine kadar çok geniş bir alana yaymıştır. Felsefi çözümleme biçimi yerine sosyolojik bakış açısı getirmiştir. Modern toplumu, inanç ve kültürel oluşum dinamikleriyle analiz etme başarısı göstermiştir. Çoğu tespitlerinde hep bireyin ruhsal yapısının önemi üzerinde durmuştur. Din, ona göre bireyin içsel yaşamında etkin yeri olan ve toplumu oluşturan temel yapı taşlarından biridir. Bugüne kadar kimsenin, örtük söylemler ileri sürmeden, anlaşılmayan genellemelere gitmeksizin 'din nedir' sorusuna tam açıklayıcı cevap bulamadığını ileri süren Simmel, dinin kendini batıl inançlardan kurtaramadığını ve üzerindeki belirsizliğin hala devam ettiğini belirtir. Dinin özünün uzakta değil bireyin kültürel kodlarında saklı olduğunu söyler. Çağdaşları, onu her ne kadar sistemsiz sosyolog olarak tanımlasa da; o, kendine has çalışma disiplininden hiç taviz vermemiştir. Bu çalışma, Simmel'in kendi eserleri doğrultusunda literatüre dayalı deskriptif bir çalışmadır
İstanbul'da yaşayan bir grup Arnavut kökenli göçmenin göç deneyimleri ve yurttaşlık algıları. Niteliksel bir araştırma

Bu tez, 1952- 67 yılları arasında Sosyalist Yugoslavya'nın muhtelif bölgelerinden İstanbul'a göç etmiş bir grup Arnavut kökenli göçmenin göç deneyimlerini ve vatandaşlık algılarını anlamaya yönelik niteliksel bir alan araştırmasıdır. Araştırma kapsamında, Yugoslavya'da doğmuş, oradaki sosyo-ekonomik atmosferi net bir şekilde hatırlayan ve şu anda İstanbul'da ikamet eden on beş kişiyle yüz yüze derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Görüşmelerde, göçmenlerin göç öncesi yaşamları, göç süreçleri, göç sonrası yaşamları ve mevcut durumlarına dair sistematik bilgiler elde edilmesi amaçlanmıştır. Bu doğrultuda niteliksel yöntemle oluşturulmuş veriler, tematik analiz yöntemiyle analiz edilmiş ve bu sayede görüşmeci grubun göç deneyimlerinin vatandaşlık algıları üzerinde etkili olup olmadığı tartışılmıştır. Yugoslavya'dan sosyal, ekonomik, politik ve bireysel nedenlerle göç etme kararı alan görüşmecilerin göç deneyimlerinin hem benzer hem farklı boyutları gözlemlenmiştir. Ayrıca, göç sonrası katılımcı grubun Türkiye'de vatandaşlık alma süreçlerinin bu algının inşasında etkili olduğu görülmüştür. Katılımcıların vatandaşlık algılarının haklar değil, görevler temelli olduğu görülmektedir. Bu araştırmada katılımcıların paylaşımlarından hareketle 'Nasıl bir vatandaş? sorusunun yanıtı 'kentli vatandaş', 'aranan vatandaş', 'mutlak vatandaş' ve 'makul vatandaş' şeklinde elde edilmiştir.
Zihinsel engelli çocuğa sahip ailelerde karşılaşılan iletişim sorunları

Bu tez çalışması, Türkiye'de Sosyal Bilimler açısından çok fazla ele alınmamış bir ;onu olan 'zihinsel engelli çocuğa sahip ailelerde karşılaşılan iletişim sorunlarına ilişkin artışmaları kapsamaktadır. Bu amaçla; 16 yaş ve üstü zihinsel engelli çocukların iş eğitimi ve akademik eğitim gördükleri 'Konak İş Eğitim Merkezinde yapılan dosya incelemeleri ve anne-baba ve kardeşlerle yapılan görüşmeler ışığında sonuçlara varılmaktadır. Genel olarak engelli sorunu ve bu sorun içerisinde zihinsel engellilik, zihinsel engellilik ve eğitim sorunları, aile konusunda Sembolik Etkileşimci Yaklaşım, kişilerarası iletişim, genel olarak ailelerde görülen iletişim sorunları ve Konak İş Eğitim Merkezi alışması bağlamında ortaya çıkan sonuçlar değerlendirilmektedir. Sonuç kısmında; Zihinsel engelli çocuğa sahip ailelerde karşılaşılan iletişim sorunları araştırılarak, zihinsel engelli bireylere yönelik kurumsal hizmetlerin önemi vurgulanmaktadır.
Arap Baharı ve toplumsal etkileri: Mısır örneği

Ortadoğu bölgesi binlerce yıllık kültürel tarihi mirasıyla dünya medeniyetinin her zaman çok önemli parçalarından birisi olmuştur. Mısır, bu medeniyetin önemli yapı taşlarından birini oluşturmakla birlikte, sahip olduğu jeopolitik, kültürel yeraltı ve yer üstü kaynakları, nüfus gücü gibi etmenlerden dolayı, tarih boyunca farklı devletlerin, aktörlerin ve kültürlerin dikkatini çekmiştir. Son on yıllarda soğuk savaşın etkisini kaybetmesi ve küreselleşme furyasının tüm dünyayı sarmasından Ortadoğu bölgesi de nasibini almıştır. Yaygınlaşan yeni sosyal hareketler, çok uzun yıllardır diktatörlük ile yönetilen halkların büyük bir kısmının insanca yaşam koşullarından mahrum kaldığı bu bölge, kitlesel hareketlerle sarsılmaz gibi görünen düzenleri sarsmayı başarmıştır. Bu çalışmada, 2010 Aralık ayı itibariyle Tunus'tan yayılan bu kitlesel hareketler Mısır özelinde incelenecek, bu hareketlerin arka planı şimdisi ve geleceği tartışılacaktır.
Çok partili siyasal yaşamın başlangıcından günümüze Türkiye'de uygulanan seçim sistemleri ve toplumsal etkileri

2005- SAYFA 1192+V Jüri : Prof. Dr. Hüseyin AKYÜZ : Prof. Dr. Mustafa YILDIRIM : Doç Dr. Mustafa GÜNDÜZ : Yrd. Doç. Dr. Yıldız AKPOLAT Demokrasi günümüzün vazgeçilmez yönetim ve yaşam biçimi olmaya devam etmektedir. Demokrasisi yönetiminin en belirleyici özelliği ise yönetme hakkına sahip olanların özgür ve adil seçimlerle yönetilenler tarafından belirlenmesidir. Bu belirlemede kullanılan seçim sistemleri uygulandıkları toplumun hem benimsediği demokrasi biçimini hem de sosyal ilişkiler sistemini saptamakta araştırmacılara önemli ipuçları vermektedir. Biz 'Çok Partili Siyasal Yaşamın Başlangıcından Günümüze Türkiye'de Uygulanan Seçim Sistemleri ve Toplumsal Etkileri' isimli dört bölümden oluşan bu çalışmamızda Türkiye'de uygulanan seçim sistemlerini incelemeye çalıştık. Çalışmamızın birinci bölümünde sosyoloji ile siyaset arasındaki ilişki üzerinde durulmuştur. Siyaset sosyolojisinin gelişimi ve ilgi alanları bu bölümün konusunu oluşturmaktadır. İkinci bölüm, demokrasinin Batı'da ortaya çıkışı ve gelişimini ana hatlarıyla ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu bölümde özellikle demokrasinin içerisinde geliştiği tarihsel süreçler göz önünde bulundurulmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölüm demokrasilerde kullanılan seçim sistemlerinin özelliklerini ve birbirlerinden farklılıklarını açıklamayı amaçlamaktadır. Bu bölüm içerisinde, seçimlerde kullanılan seçim yöntemlerinin gelişimi ve uygulama amaçlan tanımlanmaya çalışılmıştır. Çalışmamızın son bölümü Osmanlı Devletinden başlayarak Türkiye Cumhuriyetinde devam eden ve özellikle çok partili siyasal yaşama geçilmesiyle birlikte daha da fazla önem taşımaya başlayan seçim sistemi uygulamalarına ayrılmıştır.