turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çağdaş sanat bağlamında geleneksel Türk sanatlarına ve küratoryal uygulamalara eleştirel bir bakış

Dünyada, farklı kültürel yaklaşımlara ve düşünce yapılarına göre sanatın anlam ve biçimine dair çeşitli yaklaşımlar bulunmaktadır. Batı anlayışı tarafından geliştirilmiş olan estetik kuramlar, bu farklı yaklaşımları dışlamıştır. Ancak, son dönemlerde Batı dışındaki kültürlere ait sanat formlarının, çağdaş sanat sahnelerinde yer almaya başladığı görülmektedir. Bu durum, Batı anlayışının kendi dışındaki kültürlere ve sanat formlarına bakışındaki değişime işaret etmektedir. 1960'lardan itibaren Batı'nın sanat anlayışında bir kırılma yaşandığı çoğu sanat tarihçisi ve eleştirmeninin ortak görüşüdür. Sanat, duyumsal alandan felsefeye evrilmiş, sanat eserleri ile gerçek nesneler arasındaki ayrım kalkmıştır. Gelişen teknolojiyle birlikte iletişim, enformasyon ve bilişimin sağladığı imkanları rahatlıkla kullanabilen yeni medya ve enstalasyon; heykel ve resim gibi geleneksel mecraların yerini almaya başlamıştır. Küratörün, müzelerdeki sanat eserlerini düzenleyen ve koruyan rolü de değişmiştir. Teknolojik gelişmeler uluslar arasındaki sınırları kaldırmıştır. Homojenlik, evrensellik gibi normları barındıran modernist-kolonyalist politikalar, yerlerini kültürel bir oluşum olan globalizme bırakmıştır. Hetorejenlik üzerine kurulu çağdaş kültür politikaları modernin içirmediği tüm farklılıkları benimserken, Batı-dışı sanat formları da böylelikle Batı sanat piyasasına dahil olmuşlardır. Geleneksel Türk Sanatları, İslam inancıyla biçimlenmiş, estetik ve sanatsal olan, her zaman duyumsal alanda kalmış, kavramsallaştırılmamış, bilgiye dayandırılmamıştır. Bu anlayışa sahip geleneksel sanatların, çağdaş sanat içinde nasıl bir tavır sergilediği ve sergileyeceği tez kapsamında sorgulanmaya çalışılmıştır.
Geleneksel odun fırınlarında uygulanan karartma tekniğinin seramik bünyelere etkisinin araştırılması

Geleneksel odun fırınlarında uygulanan karartma tekniği uzun yıllar boyunca uygulanmış olup günümüzde de varlığını sürdüren bir teknik olarak var olmuştur. Bu teknik, dünyanın pek çok bölgesinde görülmektedir. Tarih boyunca insanların toprağı şekillendirmesi ve pişirmesiyle seramik yapılmıştır. Bu durumda karartma tekniği de bu sürecin içerisinde yer almaktadır. Karartma tekniğinde ilkel pişirim önemli bir yer tutmaktadır. Seramiğin ateş ile teması sonucunda ortaya çıkan pişirimlerden biri olarak geleneksel ve ilkel pişirim her bölgede farklı objeler kullanılarak aynı tekniğin uygulanmasını mümkün kılmıştır. Bu pişirim türlerinde açık ateşte pişirim, çukur pişirimi, varilde pişirim, sagar, raku türler yer almaktadır. Karartma ise bu ilkel pişirimlerin uygulanmasıyla ortaya çıkan bir tekniktir. Naqada, Kuzey Siyah Cilalı Mal, Bucchero, Chimu-Mochica, Santa Clara Pueblo, Tierra Negra, Longshan, Bantu Zulu Nala başlıkları altında ele alınan ise karartma tekniğinin farklı zamanlarda ve yerlerde uygulanmış olan versiyonlarıdır. Bu pişirimde fırın atmosferinin oluşturulması önem arz etmektedir. Redüksiyon ve indirgenmiş bir atmosfer bu tekniği mümkün kılmaktadır. Tekniğin Anadolu'daki en belirgin temsilcisi ise Avanos'tur. Ege ve İç Anadolu Bölgesi'nde ilkel pişirimlerin uygulandığı Sorkun, Serinhisar, Karacasu ve Gökeyüp'te de yer yer karşımıza çıkmaktadır. Karartma tekniği, terra sigillata astarı ile uygulandığında elde edilen sonuç daha yumuşak ve parlak olmaktadır. Bu teknik günümüzde de belli başlı sanatçılar tarafından uygulanmaya devam etmektedir. Karartma tekniğinin pişirimi sonucunda oluşan siyah obje sır kullanmaksızın elde edilen bir bünyeye sahiptir.
Trafik tehlike uyarı işaretlerinin göstergebilimsel analizi

Günümüzde hem ulusal hem de uluslararası düzeyde çok sayıda trafik kazaları meydana gelmekte ve bu kazalar sonucu olarak çok sayıda can ve mal kayıpları olmaktadır. Bu kayıpların engellenmesi veya en aza indirilmesi amacıyla uluslararası düzeyde ortak semboller ve işaretler kullanılmaktadır. Bu tez çalışmasında trafik işaretleri ile trafik uyarı işaretlerinin göstergebilim açısından çözümlemesi yapılarak bu konuya dikkat çekilmiştir. Bu çalışmanın birinci bölümünde, çalışmanın amacı, araştırma metodolojisi ve ünite planı yer almaktadır. Tezin ikinci bölümünde, trafik işaretleri ve tehlike uyarı işaretlerine yer verilmiştir. Üçüncü bölümde ise çözümleme metodolojilerinden söz edilmiştir. Tezin dördüncü bölümünde trafik işaretleri ve tehlike uyarı işaretlerinin göstergebilim yöntemi ile çözümlemesi yapılmıştır.
Türk sinemasındaki tiyatro kökeli oyuncu ve yönetmenler ve sinemamıza etkileri

Türk sineması başlangıç yıllarından itibaren konulu film çalışmalarında tiyatro sanatından ve tiyatro kökenli oyuncu ve yönetmenlerden yararlanmıştır. Sinemamız bu yıllarda henüz kendi özgün dilini oluşturmamış, biçim ve içerik bakımından tiyatro sanatının çok etkisinde kalmıştır. Özellikle on yedi yıl boyunca sinemamızda tek yönetmen olarak çalışan Muhsin Ertuğrul, konu ve oyuncu seçiminden, biçimsel olarak işlenişine kadar zayıf bir sinema diliyle teatralhavada filmler çevirmiş ve sinemamızı bu anlamda olumsuz yönde etkilemiştir. Muhsin Ertuğrul'un ardından sinemaya yönetmen olarak geçen bazı tiyatro kökenlioyuncular ve tiyatro dışından yönetmenler, biçim ve içerik bakımından teatral etkiden uzakçalışmalar gerçekleştirmişlerdir. 1950'lerden itibaren Türk sineması kendine özgü yapısını oluşturmaya başlamış, sayıları oldukça azalan tiyatro kökenli yönetmenlerden bazıları da bu özgün yapıya uygun filmler çevirmişlerdir. Filmler incelendiğinde, kurgudan resimseldüzenlemelere, açı ve objektif seçimlerinden, müzik ve ışığın kullanımına dek içerikle uyum gösteren bir anlayışın yerleştiği görülmektedir. Öte yandan uzun yıllar filmlerde başroller dahil bütün rollerde oynayan tiyatro kökenlioyuncular zamanla yerlerini tiyatro dışından gelen yeni oyunculara bırakarak geri plandakarakter rollerine geçmişşlerdir. Bunun yanı sıra sinemamızda bir yan kol olarak gelişenseslendirme alanında yoğun bir şekilde çalışan tiyatrocular uzun yıllar pek çok oyuncuyu seslendirmiş ve konuşma biçiminde teatral etkiyi sürdürmüşlerdir.
Çağdaş cam sanatında açık alev ile şekillendirmenin yeri

Bu çalışma sıcak cam şekillendirme tekniklerinden biri olan açık alev ile şekillendirme uygulamalarının çağdaş cam sanatındaki yerini ve önemini konu almaktadır. Konuyu üç ana bölümde ele alan çalışmanın ilk bölümünde açık alev ile şekillendirmenin tarihçesinden başlayarak tanımı yapılmakta, şekillendirmede kullanılan malzeme ve farklı yöntemler anlatılmaktadır. Çalışmanın ikinci bölümünde, açık alev ile şekillendirme yönteminin dünya ve ülkemiz çağdaş cam sanatındaki yeri irdelenerek, son bölümde ise bu yöntemle çalışan yerli ve yabancı sanatçıların deneyimleri ile çalışmalarına yer verilmektedir. Sonuç kısmında ise açık alev ile şekillendirme yönteminin sunduğu olanaklardan bahsedilerek, değişen dünyada tekniğin avantajlarını fark edip çağdaş sanat içerisinde kullanmaya başlamış Amerika, Avrupa ve birkaç Uzakdoğu ülkesinden bahsedilmektedir. Türkiye'de ne yazık ki etkin bir sanat aracı olarak kullanılmaması eleştirilerek, tekniğin geliştirilmesi yönünde önerilerde bulunulmuştur.
Postmodernizm ve resim

Resimde modernizm, on dokuzuncu yüzyılın sonunda başlayan hareket olarak ortaya çıkar. Eskinin tamamen reddedildiği, tamamen yeni olanın yaratılacağı iddiasıyla ortaya çıkan bu hareket çerçevesinde modernizmin temel belirleyicilerinden olan hümanizmaya paralel olarak sanatçı toplumu ileri götürücü bir misyon yüklenir, sanat yapıtı yoluyla yeni dünyanın yaratılmasına katkıda bulunan yaratıcı rolünü üstlenir. Teknolojik gelişmeler de sanatın röprodüktif özelliğinin önem kaybetmesine ve resimde formun kendi başına bir anlam kazanmasına yol açarlar. Modern resmin son aşamasındaysa tamamen seçkinci bir tavır ortaya çıkar. Toplumun ilerisinde yer alan öncü sanatçı yalnızca görsel duyulara hitap etme kaygısıyla anlamlı formu yaratır. Bu aşamayla eş zamanlı olarak modernizme karşı tepkiler de gündeme gelir. Sanatçı ve sanat yapıtının konumuna ironik olarak yaklaşılır. Bir yandan modernizmin yücelttiği formun yok edilmesine kadar gidilirken, modernizm içinde bayağı sayılan formlar, kilsch sanata dahil edilir; modernizm içindeki soyutlamanın saltanatı sırasında figüre dönülürek modernizmin tarihe referansta bulunma yasağı kırılır. Resim, modernizm öncesindeki gibi mimariyle yeniden ilişki içine girer. Görsel sanatlar, kavramın içi tamamen boşaltılarak görselliğin dışındaki duyulara da hitap etmeye başlarlar. Tedricen gelişen bu tepkiler, sonunda sanat yapıtının modermst ölçütlerle değerlendirilmesinin imkansız hale geldiği bir eklektisisizme vararak resmin tarihinde yeni bir aşamaya, postmodernizme karşılık gelirler. Bu çalışmada postmodernist resimde auteıır olarak sanatçının ve modermst anlamdaki sanatın, formun ölümünün, mmimalizmin vardığı sıfir noktasından sonra farklıyöntemlerlegündemegelişininizisürülmüştür.
1950'lerden günümüze Yeşilçam afişlerinin grafik incelemesi

Sinema, toplum yaşamının aynası gibidir. Başlangıçta eğlence aracı olarak icra edilen sinema 50'li yıllardan itibaren daha toplumsal konulara eğilmeye başlamış ve Türk Sineması olgusu oluşmaya başlamıştır. Sinema sektörü geliştikçe insanların beklentisi çoğaldı, film değer kazandı ve bu gelişmelere paralel olarak da sinema afişleri daha önemli bir yere taşındı. Bu çalışmada sinema afişleri incelenirken, toplum sorunlarını değişik bir kişilikle işleyerek, filmlerinin izlenmesini sağlayan ve toplumun daha iyi bir şekilde bilinçlenmesine önemli katkıda bulunan, akademik kariyeriyle de biraz daha öne çıkan Kemal Sunal ve filmleri ile afişleri daha çok işlenmiştir. Tarihsel gelişimi ve Türk sinema afişlerinin gelişimi içerisinde, bu çalışmada sinema afişlerinin yapılış teknikleri, film konularıyla ilişkisi, halka hitap ediş şekli, grafik tasarım anlayışı irdelenmiştir ve sonuç olarak, sinema afişlerinin genel olarak toplum yaşamını yansıttığı, onlara mesajlar verdiği, Türk sinemasının toplum yaşamını yönlendirmede etkili olduğu görülmüştür. Bu çerçevede örnek sinema afişleri, günümüz grafik tasarım anlayışı ile yeniden tasarlanmıştır.
Heykelde anlamlama

İHeykelde Anlamlama? adlı Sanatta Yeterlik Çalışması Raporunda, anlam ve anlamlama kavramları üzerine odaklanılmaya çalışılmıştır. Anlamlama kavramı 'Göstergebilim' içinde yer alan bir konu olmasına rağmen 'Heykel sanatında da var olan bir gerçekliktir' düşüncesinden hareketle incelenen bu raporda, ana yönelim, 'anlamlama' kavramının sanatsal imgede nasıl yol alacağı üzerine olacaktır. Aynı zamanda bir sanat yapıtının alımlanması sürecinde düşünce, yapıt ve alımlayıcı birlikteliğinin, eserin anlamının oluşmasında oynadıkları rolün açımlanmasına çalışılacaktır. Bu amaçla sanat eseri raporuna ilişkin kavramların tanımlanmaya çalışıldığı birinci bölümde, felsefede ve tarihsel perspektifte 'anlam', alımlama' ve 'anlamlama' kavramları' nın yerleri belirlenmeye çalışılmıştır. Şanatçı eserlerinden örneklerle incelenmeye çalışılan ikinci bölümde, yapıtın anlamının okunması süreci, yapıtın tarihsel bir bütün olduğuna ilişkin gerçeklik ve yorum evreninin genişliğine değinilmeye çalışılmıştır. Üçüncü ve son bölüm ise araştırmalar ve uygulamalar sürecinde, sanatta özgün yapıt üretme kaygılarının sınandığı bir laboratuar gözlemi olarak tanımlanabilir. Her türden olanağın değerlendirildiği bu bölümde kuramsal derlemenin yapıldığı birinci ve ikinci bölüme ilişkin verilerin görselleştirildiği bir aşama olarak ta tanımlamak mümkündür.
Temel sanat eğitiminde renk algılamaları

Renk, nesnelerden yansıyan veya ışık kaynağından gelen ışığın, göz ve beyin aracılığı ile bizde uyandırdığı duyum ve algılamadır. Beş duyu organımızla oluşan algılar içinde en etkili ve kalıcı olanı görme duyusu ile oluşandır. Renk araştırmaları, sadece psikoloji alamnda değil aynı zamanda kimya, fizik ve sanat alanlarında da mevcuttur. Yaşamımız boyunca renklerle iç içe olmamıza rağmen onları, tam anlamı ile sanat eğitimi derslerinden tanırız. Temel Sanat Eğitimi bütün sanat alanlarını ilgilendiren temel bilgileri içerir ve kişilerin özel yaratıcı kuvvetlerini geliştirerek, onların korkaklıklarım, tutukluklarım atmalarına, şekillendirici ve bulucu kuvvetlerinin artmasına yardımcı olur. Görmeyi öğretir ve algıyı kuvvetlendirir. Bu araştırmadaki amaç, öğrencilerin topluma ve kendi çevrelerine karşı ne kadar duyarlı olduklarım ölçmek ve algılamaya sevk etmek, farklı bölgelerdeki insanlarımızın aynı zevkleri ve özellikleri taşıyıp taşımadıklarım saptamak, çeşitli test tipleri ile onları bilimsel araştırmalara hazırlamaktır. Araştırma kapsamında üç yüz öğrenciye renk hakkında testler yapılmış ve Türk halkının renk hakkındaki genel kanısı araştırılmıştır. Çalışma, altı farklı bölgeyi temsil eden illerdeki üniversitelerin eğitim fakültelerinde, birinci sınıf öğrencilerine uygulanmıştır. Testin ilk bölümü on bir sorudan oluşmuştur. Toplumdaki olayları ve duygularımızı sembolize eden renklerden en çok kullanılan ilk ikisinin, on yedi renk tercihi arasından, seçilmesi istenmiştir. İkinci bölümde ise öğrencilere, sekiz rengin çevremizi kodlamada bize nasıl rehberlik ettikleri hakkındaki genel görüşleri sorulmaktadır. Çalışmada bu test sonuçlan ile birlikte, bazı uygulamalı çalışmalar ve öğrencileri bilgilendirecek, konuya açıklık ve netlik getirecek, tarihsel ve teorik bilgiler yer almaktadır. Sonuç olarak, toplumun genel yargısını belirleyen, farklı bölgelerden elde edilen test yanıtlan değerlendirildiğinde, çoğunlukla aynı renklerin tercih edildiği gözlenmiştir. V
Çağdaş Türk resminde Milli Mücadele temalı resimler

Osmanlı Devleti'nin Batılaşma sürecinde önemli reform hareketlerinden biri de sanat alanında olmuştur. Eğitim amaçlı yurt dışına giden asker ressamlar ve bu yolu takip eden genç ressamların Birinci Dünya Savaşı sebebi ile eğitimlerini yarıda bırakarak yurtlarına dönmesiyle bu süreç başlamıştır. 1914'de Şişli Atölyesi'nin kurulma amacı çoğunluğu milli mücadele temalı resimlerin üretilmesidir. 1914 Kuşağı ressamları vatan sevgisiyle, milli mücadele ruhuyla yaptıkları resimler, dönemini belgeler nitelikte olmuştur. Türk resminin gelişimi için çaba göstermiş olan ressamlar yurtdışında edindikleri birikimlerle, Türk resim sanatının gelişimine olumlu katkı yapmışlardır. Bu genç ressamlar, Cumhuriyet'in ilk kuşak sanatçıları arasındadır.
Türk İslam Eserleri Müzesi 294 envanter numaralı Mushafın tezyini yönden incelenmesi

Timur, XIV. yüzyılda çeşitli savaş ve seferlerle yapmış olduğu stratejik hamlelerle, gücünü gösteren önemli bir hükümdar niteliği taşımaktadır. Bozkır kültürünün hüküm sürdüğü bölgelerden ziyade, şehir kültürünün olduğu yerleri almış ve Semerkant'ı başkent yapmıştır. Hakimiyeti altına aldığı topraklarda imar faaliyetlerine büyük ölçüde önem vermiştir. Bu bölgelerde köprüler, yollar, saraylar ve su yolları inşa ettirmiştir. Hakimiyet sahibi olduğu ülkelerden sanatkarları başkenti Semerkant'a davet etmiş ve onlara her türlü imkanı sağlayarak himayesi altına almıştır. Bağdat'ta gelişen süsleme sanatları onun teşvikiyle gelişim sağlamaya devam etmiştir. Timurlu Devleti kısa sürede geniş bir coğrafyaya yayılmıştır. Fakat uzun süre bu toprakları elinde tutması pek mümkün olmamıştır. Timur'un ölümünün ardından başlayan taht kavgalarında mücadeleyi oğlu Şahruh kazanmış ve hakimiyeti sağlayarak Herat'ı başkent yapmıştır. Şahruh, 1447'de vefatına kadar olan dönemde ise devleti kendisi idare etmiştir. Timur'un hüküm sürmüş olduğu imparatorluk, onun ölümünden sonra oğulları ve torunları ile birlikte devam etmiştir. Son olarak Hindistan'a sürülen Timurlu sultanı Babür ile son bulmuştur. Timur, oğulları ve torunlarıyla birlikte kültür sanat hayatında yeni gelişmelere neden olmuştur. Semerkant'tan getirilen sanatkarlar, Herat'ın başkent olmasıyla birlikte yeni bir üslup oluşturmuş ve sanat faaliyetlerine burada devam etmişlerdir. Herat şehri, Şahruh'un oğlu Baysungur zamanında parlak devrini yaşamıştır. Bir dönem Karakoyunluların şehri ele geçirmesiyle duraksayan sanat faaliyetleri, Hüseyin Baykara'nın şehri tekrar himayesine geçirmesiyle ikinci parlak dönemine girmiştir. Tez konusunu oluşturan eser, bugün Türk İslam Eserleri Müzesinde yer almaktadır. Eserimiz, Timurlu Döneminin verimli şehirlerinden olan Herat'ta yapılmıştır. Eser; motif, kompozisyon, renk, sayfa düzeni açılardan incelenmiş ve Herat üslubunun daha iyi anlaşılabilmesi için çizimlerle desteklenmiştir.
Okul öncesi çocuk hikaye kitaplarında uygulanan illüstrasyonların biçim dili

Okul öncesi çocuk kitaplarındaki illüstrasyonların çocuklar üzerindeki gelişimi ve psikoloji etkilerinin incelenmesi. Biçim dilinin gerekli kurallara göre oluşturulması ve illüstrasyonların oluşum süreçleri bu tez içerisinde yer almıştır.. Tasarımı oluşturan şahısların bu işe uygun olup olmadığı incelenmiştir. Bu eserleri inceleyen ve denetleyen kurulların olmaması kitapların uygun evlere göre yapılanmasının çocuklar üzerindeki olumsuz etki etme süreçleri incelenmiştir.
Sayısal görüntü ve sayısal görüntü işlemenin tasarıma etkisi

Bu çalışmada sayısal görüntü ve bağlantılı olarak sayısal görüntü işlemenin tasarıma etkisi araştırılmıştır. Tezin birinci bölümünde çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi, ikinci bölümünde sayısal görüntü ve sayısal görüntü ile ilgili temel kavramlar, sayısal görüntü ile yapılabilecek işlemler, sayısal görüntülerin saklanması ve üçüncü bölümünde sayısal görüntünün tasarım üzerindeki etkisi açıklanmıştır. Sayısal görüntü olarak ele alınan kavram hem sıfırdan sayısal ortamda oluşturulan görüntü hem de örneksel görüntünün çeşitli yöntemlerle sayısal ortama aktarılması ile oluşan görüntüdür. Sayısal görüntü işleme bu konumda devreye girmektedir. Genel kanının aksine sayısal görüntü işleme sadece fotoğrafçılık sektöründe yaygın kullanıma sahip olmayıp mimariden sinemaya, tekstilden haritacılığa kadar tüm alanlarda kullanılmaktadır. Günümüze kadar sayısal görüntü kullanılarak yapılmış örnek görüntüler üzerinden konu ortaya konmuş, teknoloji ve sayısal görüntüler olmadan yapılamayacak eserler incelenmiştir. Bu görüntülerde kullanılan bazı tekniklere ve bu tekniklerin önemine değinilmiştir. Bu tekniklerin kullanımı için hem teknoloji kullanma becerisinin hem de tasarım eğitimi alt yapısının olması gerektiği kanısına varılmıştır. Sonuç olarak tasarım alt yapısı ile birlikte iyi teknoloji kullanımının iyi işler çıkarılmasına olanak sağladığı, bu iki etkenden sadece bir tanesinin yeterli olmadığı gözlenmiştir. Disiplinler arası çalışmanın tasarımda etkin olduğu ve tasarımcının birlikte çalışacağı kişilerin farklı alanlardan seçilmesinin tasarıma yeni boyut katacağı ve bakış açısını değiştireceği düşünülmektedir. Birlikte çalışma sonucu tasarımda karşılaşılan ortak sorunların her defasında çözümlenmesi işlemi de ortadan kaldırılmış olur. Tasarım eğitimi veren okullarda geleneksel tasarım yöntemleri eğitimi ile birlikte yeni tasarım yöntemlerinin anlatılması ve buna bağlı olarak çizim ve tasarım yazılımları eğitiminin verilmesi gereklidir.
Don Quıjote romanında resimbetimin poetikası görsel sanat yapıtlarının yazılı metinlerde temsili

Mimesis ve ekphrasis arasındaki kavramsal ilişkiyi ele alan bu tezde hem metnin resimlendiği hem de görsel yapıtın edebi metne dönüşümü ile ilgili tanımlamalar yapılarak öncelikle Cervantes'in Don Quijote romanının betimleyen ressamların yapıtları incelenmiştir. Böylelikle sırasıyla Gustave Dore, Honore Daumier, Pablo Picasso ve Salvadore Dali'nin yapıtlarında Don Quijote romanının çeşitli üslup ve tekniklerde romanın yorumlanmasının resim sanatına nasıl bir imgelem kazandırdığı ortaya konuldu. Resim kelimesiz bir şiirdir... , diyen Romalı şair Quintus Horatius Flaccus, resim ve edebiyatın nezdinde özellikle şiirin resim ile eş değer tutulması gerektiğini belirtir. Böylelikle karşı karşıya getirdiği iki disiplinin arasında hiyerarşik bir ilişki kurulmasını kabul etmeyerek resim-betim tartışmalarının temelini oluşturmaktadır. Geçmişten günümüze kadar süregelen Horatius'un argümanından bu yana, dil ve görüntü, edebiyat ve resim, sözcükler ve imgeler arasındaki ilişki bağının altında; her iki sanat yapıtının uzam-zaman bağıntısı içinde olması yatmaktadır. Fakat 20. Yüzyılda, Foucault, dil ile resim arasında sonsuz bir ilişkiden söz etse bile destanların hayal kırklığı yaşatan kurgusu ile dilin temsil etme gücü arasındaki uzlaşmazlığı görebilmiştir. Çünkü dil gördüğümüz şeyleri tanımladığımızda görsel olanın içine sığmaz. Velazquez'in Nedimeler ve Magritte'in Bu Bir Pipo Değildir çalışmalarıyla dil ve resim arasındaki temsil krizinin derinliğini gözler önüne serer. Fransız filozofun söylemiyle resim başka bir şey; söz başka bir şeydir. Buna göre aslında hiçbir yazarın bir nesneyi ressamın temsil ettiği gibi gösteremediğini belirterek bir noktada yazar, bir nesneye gönderme yapabilir, onu betimleyebilir ya da çağrıştırabilir ama onu görsel anlamda resim gibi gözler önünde sergileyemez.
Zıtlık kavramının dalga oluşumlarıyla sanatsal olarak yorumlanması

Yaşamımızın her anında, karşımıza çıkabilecek olan herhangi iki zıt durumun bir araya gelerek bir bütünü oluşturmasıyla meydana gelen zıtlık kavramının Heraklitosla birlikte ortaya çıkış aşamasından itibaren incelenmesiyle anlamlandırılması ve zıtlık kavramının dünya üzerinde var olan düzenini sağlayan diyalektik yasasıyla anlatılmasıyla, bu yasasının doğanın diyalektiği üzerinden işlenmesiyle sürdürülmektedir. Diyalektik; karşıtlıkları kullanarak gerçekleştirilen akıl yürütme biçimidir. (Turkedebiyatı,2007) Sanat tarihi boyunca bütün sanat dallarında zıtlığın bir eser yaratım sürecinde kavram olarak kullanıldığı görülmektedir. Raporun birinci bölümünde; zıtlık kavramının kelime anlamından başlayıp tarihsel sürecine kadar araştırılmasıyla devam eden araştırmada doğadaki her şeyin birbirine bağlı olması ve sürekliliğinin olmasının anlatıldığı diyalektik kavramıyla bağlantısı işlenmiştir. Diyalektik kavramının doğanın düzenindeki yeri anlatılmıştır. Doğa olaylarından seçilen dalga hareketi açıklanıp doğanın diyalektiği üzerinden yorumlanmıştır. Plastik sanatlarda dalga formu çalışan sanatçılar araştırılıp, yorumlanmıştır. İkinci bölümde ise tüm bu teorik süreçteki bilgiler ile özgün seramik uygulamalarla dalga oluşumları yorumlanmıştır. Rapor kapsamında karşıtlıkların kullanılması ile sanat eseri tasarlamanın yöntemleri, dalga formu üzerinden seramik uygulamalara yansıtılmaya çalışılmıştır. Bu çalışmanın çıkış noktası, insan yaşamına dair zıtlık kavramının ve zıtlığı oluşturan iki farklı olgunun arasındaki bağın yine doğa olayları sonucu oluşan dalga formları üzerinden sanatsal olarak yorumlanmasıdır.
Simetrik sistemlerin tekstil desenlerine yansıması

İnsan anotomik yapısından ve bu yapıya uygun çevre tasarlama gereksiniminden kaynaklanan 'Simetri', Plastik sanatlarda oldukça önemli bu yer tutmaktadır. Simetri ve simetrik düzenlemelerin kulanımı ilk çağlara kadar uzanmakta, günümüze kadar her dönemde de önemini korumaktadır. Süreç içinde gelişip-değişse de özünde bu yapılanma yer almaktadır. Simetrik düzenleme anlayışı bize, simetri kullanımının insan psikolojisindeki yerini, estetik görünümünü ve sanat alanlarına getirdiği hareketi yansıtmaktadır. Simetrik kullanımda amaç; anlamı daha güçlendirip estetik yaklaşım ile birlikte tasarıma güç ve denge getirmek, bir düzen ve uyum içerisinde olduğunu göstermektir. Tasarımlarda kullanılan bu tutum, doğada bulunan simetri anlayışı ile de bütünleşir. Tekstil sanatı duygu, düşünce, üretim ve tasarımların birbirine bağlanması, bütünleşmesi, fikir çağrışımları ile oluşur. Tasarımcının ya da sanatçının üslubu ve yaratıcılığının gücü, eserlerinin yansıma gücünü oluşturur. İnkalardan-Azteklere, Kızılderililerden-Anadolu Uygarlıklarına ve Uzak Doğu Kültürüne kadar tekstil yüzeylerinde kullanılan büyüsel, dinsel inançlarda cesaretin ve gücün sembolü olan birçok motif, simetrik anlayışı içermektedir. Tekstil yüzeylerindeki simetrik düzenlemeler analiz edildiğinde. Her dönemde ve her kültürde ortak özellikler taşıdığı gözlenmektedir. III