turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çevre politikalarında ekonomik araçların kullanımı

ÖZYÜKSEK LİSANS TEZİÇEVRE POLİTİKALARINDA EKONOMİK ARAÇLARIN KULLANIMISeçil KEKEÇÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ ÇEVRE MÜHENDİSLİĞİ ANABİLİM DALIYrd. Doç. Dr. Fuat BUDAKDanışman: 2005 Sayfa : 186Yıl : Yrd. Doç. Dr. Fuat BUDAKJüri : Prof. Dr. Ahmet YÜCEER Doç. Dr. Haydar ŞENGÜLBu çalışmada, Türkiye ve AB'de çevre kirliliğinin azaltılması veya kontrol altına alınması için uygulanan çevre politikaları incelenmiştir. Çevre Politikalarındabelirlenen hedeflere ulaşmak için özellikle AB ülkelerinde kullanılan ekonomik araçların özellikleri ve bu araçların kullanım amaçları belirlenmiştir. Belirlenen ekonomik araçların Türkiye'de kullanılıp kullanılmadığı, kullanılıyorsa mevcut durumdaki etkinliği değerlendirilmiştir. Ülkemizde kullanılan ekonomik araçlarınetkinliğinin artırılması için stratejiler ve çözüm önerileri oluşturulmaya çalışılmıştır. Ayrıca çalışmada AB ülkelerinde yaygın bir şekilde kullanılan bazı ekonomik araçların Türkiye'de kullanım olanakları tartışılmıştır.
Sustainable solid waste management and in-situ attenuation mechanisms in landfills under aerobic and anaerobic conditions

Bu çalışma havalı ve havasız prosesleri kullanarak en verimli ve ekonomik katı atık düzenli depolama yönetim sistemini geliştirmeyi amaçlamaktadır. Araştırma, öncelikle katı atığın ayrışması için optimum şartları bulmaya odaklanıp, karbon, azot, sülfür ve ağır metallerin farklı işletme koşullarında giderme mekanizmalarını gözlemlemeyi hedeflemektedir. Bu amaç kapsamında düzenli depolama sahalarını simüle eden 4 adet reaktör havalı, havasız, havalıdan havasıza ve havasızdan havalıya çevrilmek üzere laboratuvar ortamında 32 C sabit sıcaklık altında işletilmiştir. Reaktörler, İstanbul Bölgesi için belirlenen ortalama katı atık kompozisyonuna göre sentetik olarak hazırlanmış 19.5 kg katı atık ile doldurulmuş ve sızıntı suyu geri devredilerek işletilmiştir. Havalı şartlar ise reaktöre kompresörden basılan hava ile sağlanmıştır. Bu çalışmanın sonucunda, havalandırmanın düzenli depolama sahalarında katı atık stabilizasyonunu hızlandırdığı gözlenmiştir. Ayrıca, havalandırma sızıntı suyu içerisindeki kirleticileri saha içerisinde arıttığından, ek sızıntı suyu arıtma ihtiyacını ve masrafını azaltmıştır. Havalı reaktörde organik maddenin, azotun ve fosforun hızla giderildiği gözlenmiştir. Sızıntı suyu geri devirli havalı-havasız ve havasız-havalı reaktörler, havasız reaktörle karşılaştırıldığında atık stabilizasyonu için gerekli zamanı kısaltması, sızıntı suyu kirletici yükünü azaltması bakımından daha etkin verime sahiptir.
Ülkemizde demir çelik sanayi atık sularının yönetimi ve uluslararası uygulamalarla karşılaştırılması

Kısıtlı olan su kaynakları çerçevesinde 'Su Yönetimi' ülkemizde ve Dünya'da giderek önem kazanmaktadır. Suyun yönetilebilir olması ile kirliliğin önlenmesi, kirlilik kaçınılmaz olduğunda ise atıksuyun geri kazanılması mümkündür. Doğal dengenin ve yapısının bozulmasında su kaynaklarına bakış açımız, uygulanan politikalar ve yönetim aksaklıkları yatmaktadır. Ülkemizde atıksu yönetimi yasal mevzuatlar ile yürütülmektedir. Demir çelik endüstrisinde atıksular içerdiği yoğun metal ve türevli maddeler nedeniyle bulundukları kentlerin kanalizasyon sistemlerine veya alıcı ortamlara doğrudan verilmez ve arıtım işlemine tabi tutulmaktadır. Uygulanacak arıtım yöntemlerini standartlara göre belirleyerek mevzuatlara uygun bir politika izlemektedir. Bu çalışmada; Türkiye'de demir çelik endüstrisi atıksularının arıtım uygulama esas ve yöntemlerinin ortaya konulması, mevcut yasal standartlar ile uluslararası uygulamaların karşılaştırılması amaçlanmıştır. Ülkemizde ve diğer ülkelerde demir çelik sanayi atıksuları değerlerinin karşılaştırılması sağlanmıştır. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda ülkemiz demir çelik sanayisinden çıkan atıksuların yönetimindeki doğru ve varsa yanlışlarının belirlenmesi ve elde edilecek bulguların yeni uygulamalara katkı sağlanması beklenmektedir. Türkiye'de şu an uygulanan arıtım esasları, mevcut izlenen strateji, yürütülen politika ve bunların uluslararası uygulamalar ile kıyası yapılmıştır. Türkiye arıtma politikasında geçmişşten gelerek nasıl bir uyum süreci yaşamıştır, uluslararası standartlara uyum konusunda nasıl adımlar atılarak ilerlemiştir. Bu uyum konusunda şu an hangi aşamada bulunmaktadır. Bütün bu esaslar irdelenerek tez çalışması ulaşmak istediği sonuç ve hedefleri ortaya koymuştur. Öncelikle literatür çalışması ile çalışmada geçecek bilgilerin tanıtımı, açıklamaları, örnekleri anlatılmıştır. Spesifik araştırmalar ile hedeflenen bilgilere ulaşılarak ortaya bulgular konulmuştur. Yapılan karşılaştırma tekniği ile amaçlanan sonuçlar ortaya konulmaya çalışılmıştır. Türkiye'nin şu an uyguladığı politika ile uluslararası politikalar arasında açığa çıkan mevcut durum farkı ortaya konulmuştur.
Sapanca Gölü'nde besi maddesi kirlenmesinin incelenmesi ve uygun bir modelin araştırılması

Sapanca gölü Marmara Bölgesi içerisinde yer almaktadır. 46 .8.. km2 yüzey alanına ve 1.0 x 1 09 m3 hacme sahiptir. Havza alanı ise yaklaşık 250 km2'dir. Göle gelen çok büyük nehirler yoktur. Sadece mevsimsel değişikliklere bağlı olarak gölü besleyen birkaç dere vardır. Sapanca gölü hızlı şehirleşme ve endüstrileşme sonucu kirlilikle yüz yüze kalmıştır. Doğu Marmara Bölgesi'nin çok önemli bir tatlı su kaynağıdır. Gölün civarında sadece birkaç büyük sanayi tesisi vardır ve onların da kendi arıtma sistemleri mevcuttur. Bu yüzden göle gelen asıl kirleticiler evsel atıksulardan gelen ve tarımsal alanlardan yüzeysel akış sularıyla gelen kirleticilerdir. Gölün drenaj alanında bulunan küçük kasabalar için henüz kanalizasyon ve atıksu arıtma sistemi kurulmamıştır. Bu çalışmada gölün besi maddesi miktarı ve trofik durumu araştırılmıştır. Besi maddesi yükleri hesaplanmıştır. Bu değerlerden ötrofikasyona neden olan azot ve fosfor girdileri hesaplanarak göldeki trofik durum belirlenmiştir. Halen Adapazarı kenti ve civarının içme suyu kaynağı olan ve Istanbul metropolitan alanı için de içme suyu kaynağı olması planlanan Sapanca Gölü'nün azot ve fosfor miktarlarındaki değişme görülmüştür. N / P oranları hesaplanarak, göldeki sınırlayıcı eleman belirlenmiştir. Klorofil-a ile toplam fosfor arasındaki ilişki incelenmiştir. Ayrıca TSİ, TSİ ve TSİ değerleri hesaplanmış, gölün trofik durumu belirlenmiştir. Göle gelen fosfor yükü için değişik üç senaryo üzerinde durulmuş ve besi maddesi bekleme süresi modeli uygulanmıştır.
Söke Ovası ve Bafa Gölü çevresinin hidrojeolojik incelenmesi: Jeotermal potansiyeli, toprak ve su kirliliği

Bu çalışma, Büyük Menderes Grabeni'nin batısında yer alan Söke Ovası ve Bafa Gölü çevresinin hidrojeolojik ve hidrojeokimyasal incelenmesini, jeotermal potansiyelinin belirlenmesini ve havzadaki mevcut yüzey-yeraltı suları ile toprakların inorganik kirliliğinin araştırılmasını kapsamaktadır. İnceleme alanının temelinde Menderes Masifi'ne ait kayaçlar yer almaktadır. Prekambriyen'den Eosen'e kadar değişik yaşlar veren gnays, şist, mermer, rekristalize kireçtaşı türü kayaçlardan oluşan bu birimler Neojen yaşlı karasal tortullar tarafından üzerlenmektedir. Kuvaterner yaşlı alüvyonlar ise tüm birimleri uyumsuz olarak örter. Havzada yer alan alüvyonlar, Neojen gölsel karbonatlar ve mermerler akifer oluşturan birimlerdir ve birçok kaynak ile kuyudan yeraltı suyu üretimi bulunmaktadır. Arazi çalışması kapsamında, yüzey ve yeraltı suları ile sıcak ve mineralli suların sayımları yapılarak hidrojeolojik harita oluşturulmuştur. Alüvyon ovanın kuzey ve güney sınırları boyunca Menderes Masifi'ne ait mermerlerden gelen ılık, tuzlu, karstik sular bulunmaktadır. Analiz amaçlı yedisi sıcak, toplam yirmi sekiz yeraltı suyu ile on iki adet yüzey suyu olmak üzere toplamda kırk adet su noktası çalışılmıştır. Kimyasal ve izotopik analizler değerlendirilerek alandaki egemen hidrojeokimyasal süreçler ve çözünmüş iyonlar ile jeotermal sistem özellikleri ve deniz suyu girişimi arasındaki ilişkiler belirlenmiştir. Kavramsal hidrojeolojik ve jeokimyasal modeller geliştirilip kirlilik oluşumu irdelenmiştir. Jeotermal akışkanda yüzde yetmişten fazla oranda deniz suyu girişimi belirlenmiştir. Deniz suyu girişimi denizden Bafa Gölü'ne kadar uzanan Akköy Fayı ile denetlenmektedir. İçme sularında sınır değerin üzerinde potasyum, kalsiyum, magnezyum, klorür, sülfat, bor, arsenik, demir, mangan, alüminyum, selenyum, nikel, kurşun, uranyum, selenyum belirlenmiştir. Toprak örneklerinde kirlilik indeksi hesaplanmıştır. Büyük Menderes Nehri ile sulanan alanlarda kirlenme tespit edilmiştir.
Bitkisel atıkların granül aktif karbon üretiminde değerlendirilmesi

Bu çalışmada, bitkisel atıklardan elde edilen granül aktif karbonlar kullanılarak adsorpsiyon yöntemi yardımıyla atıksulardan boyarmadde giderimi incelenmiştir. Adsorpsiyon işleminde kullanılan granül aktif karbonlar kiraz çekirdeği ve ceviz kabuğunun potasyum karbonat (K2CO3) ile kimyasal aktivasyonu sonucunda elde edilmiştir. Boyarmadde olarak Asit Turuncu 7 kullanılmıştır. Yapılan kesikli çalışmalarda, başlangıç pH'ının, zamanın ve sıcaklığın birim adsorbent madde başına adsorplanan boyarmadde miktarına etkisi araştırılmıştır. Sonuçlar, Asit Turuncu 7'nin granül aktif karbonlar (AC10 ve AC13) üzerine adsorpsiyonunun Langmuir modeline diğer adsorpsiyon modellerinden daha iyi uyum sağladığını göstermiştir. Adsorpsiyon hız sabitlerini belirlemek için yalancı birinci ve yalancı ikinci mertebeden kinetik modeller kullanılmıştır. Farklı sıcaklıklarda, granül aktif karbon üzerine Asit Turuncu 7'nin adsorpsiyon kinetiğinin en iyi yalancı ikinci mertebe kinetik modelle tanımlandığı belirlenmiştir.
Rafineri kaynaklı emisyonların ve giderilme yöntemlerinin incelenmesi

Günümüzde enerji kaynağı talebi hızla artmaktadır. Kara, deniz ve hava ulaşımından başlayarak hayatın hemen hemen her alanında kullandığımız eşyalara kadar birçok ürünün hammaddesini petrol oluşturmaktadır. Petrolün avantajlarının yanında yer altından kullanıma gelme aşamasındaki süreçte rafineri proseslerinde işlenmesi sırasında dezavantaj olarak emisyonlar meydana gelmektedir. Bu çalışmada petrol rafineri tesislerinde proseslerin detaylı bir şekilde incelenmesi yapılmıştır. Bu inceleme sonucunda prosesten buharlaşma ve kaçaklardan kaynaklanan hidrokarbonlar, yanma olayları sonucu oluşan CO2, SOx, CO, Toz, VOC, H2S ve NOx gibi emisyonları irdelenmesi yapılmıştır. Bu irdeleme sonucunda emisyon azaltma yöntemlerinin tespiti ve emisyon giderme yöntemleri arasında en yüksek verimin alınacağı en iyi alternatif emisyon giderme yöntemlerinin hangileri olacağına karar vermektir.
Haliç'te rehabilitasyon çalışmaları sonucu mevcut su ürünleri

Haliç'i içinde bulunduğu kirlilikten kurtarmak amacıyla 1960'lı yıllardan itibaren birçok proje hazırlanmıştır. Bu projelerin çoğu uygulanamamıştır. 1995'li yıllarda çeşitli üniversitelere ve enstitülere yeniden hazırlatılan Haliç'i temizleme projeleri uygulanmaya başlanmıştır. Yapılan çalışmalar sonucu meydana gelen iyileşmelerfiziksel ve kimyasal olarak pek çok çalışmanın konusu olmuşsa da biyolojik iyileşmesonuçları çok fazla incelenmemiştir. Hususan Haliçteki su ürünleri ile ilgili çalışmalar çok az yapılmıştır. 1999 ve 2000 yıllarında Haliçteki su ürünleri üzerine larva ve yumurta örneklemeleri yoluyla bir çalışma yapılmıştır. Bu yıllardan önceki dönemlere özelikle de Haliç'in kirlenmedenönceki dönemlerine ait su ürünleri ile ilgili bilimsel çalışmaların ve istatistiklerinhemen hemen hiç olmayışı Haliç'e geri dönen su ürünlerinin karşılaştırılmasındakısıtlayıcı bir etmen olmuştur. Haliç'te kirlilik sürecinde kaybolan su ürünleritürlerinin rehabilitasyon çalışmaları neticesinde geri dönüp dönmedikleri, şu anda mevcut türler, bu türlerin ne kadar içerilere girebildikleri araştırılmıştır. Yaşamortamlarının büyümenin bir ifadesi olan boyca uzamaya etkili olmasından dolayıGalata Köprüsü ve Unkapanı Köprüsü istasyonları seçilerek bu iki istasyondaavlanan aynı türlerin total boyları ölçülmek suretiyle karşılaştırılmış ve bunun neticesinde de Kasım 2005 -Mayıs 2006 arası dönemi kapsayan bu çalışma da seçilen iki istasyonda aynı türün bireyleri arasında genel olarak bir boy farkı ortaya çıkmış, bu fark kimi türler için istatistiki olarak anlamlı bulunmuş, kimi türler için ise istatistiki olarak anlamlı bulunmamıştır.
Tekstil sektöründe davranış odaklı güvenlik yönetimi ile ilgili bilinç düzeyini belirlemeye yönelik bir alan araştırması

Tüm sektörlerin kendine özgü iş sağlığı ve güvenliği riskleri olduğu gibi tekstil sektöründe de diğer sektörler gibi sık rastlanan riskler vardır. Sektörün özelliği olarak tekstil sektörü, dokuma, boyama ve baskı gibi birçok alanında üç vardiya olarak çalışılmaktadır. Üretimin dokuma, boyama ve baskı süreçleri oldukça streslidir. Bu çalışma şekli, uyku bozuklukları, iletişim problemleri, dikkat dağınıklığı ve buna bağlı olarak yüksek tansiyon ve ritim bozukluğu gibi risk faktörlerine sebep olmaktadır. Bu risk faktörleri sektörde muhtemel iş kazalarına eğilimi arttırmaktadır. Davranış OdaklıGüvenlik Yönetimi davranış değişikliği üzerinde yoğunlaşan bir yönetim biçimi olmakla birlikte alışkanlık ve istemeden yapılan davranışlarla ilgilenir. Davranış Odaklı Güvenlik Yönetimiyle ilgili yapılan önceki çalışmalarda, çalışma ortamındagözlem yapmanın ve bunun çalışanlar tarafından kurulan bir ekiple tamamlamanınriskleri tespit etmekte ne kadar etkili olduğundan bahsedilmiştir. Bu çalışmada iş kazalarının ve risklerin fazla olduğu tekstil sektöründe Davranış Odaklı Güvenlik Yönetimi ile ilgili bir bilinç düzeyi belirmek ve uygulanabilirliği hakkında yorum getirmek için bir anket çalışması yapılmıştır. Anket iki bölümden oluşmakta olup ilk bölümde çalışanların eğitim seviyesine ve mesleki deneyimine göre işyeri ve iş kazaları ile ilgili sorulardan oluşmakta, ikinci bölüm ise mesleki deneyimgözetmeksizin eğitim seviyesine göre sinir sistemi ve psikoloji ile ilgili sorulardan oluşmaktadır. Çalışma sonucunda iş kazası ve ramak kala olayları davranış ve alışkanlıklarla birlikte, eğitim ve farklı psikolojik durumların tetiklediği yorumu getirilmiştir. Eğitim seviyesi ve mesleki deneyimin daha yüksek olduğu çalışanlarda iş kazası sayısının daha az olduğu görülmüştür. Öncelikli olarak sektörde İSG kültürü oluşturulmaya çalışılmalı ve iletişim kopuklukları ortadan kaldırılmalı çalışanlaraüretimden önce çalışma koşullarının daha önemli olduğu hissettirilmelidir. Bu çalışma davranış odaklı güvenlik yönetim sisteminin her sektörde kurulması gerektiğini ve özellikle iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili daha fazla eğitim ve bilinçlendirme çalışmalarıyapmamız gerektiği yorumunu getirmiştir.
Katı atık sızıntı sularının adsorpsiyon yöntemiyle arıtımının incelenmei

Zeolitler, dogal olarak kristallerden meydana gelmis, degisebilir alkali ve toprak alkali katyonları içeren bir sulu alümina-silikat grubudur. Zeolitlerin birçok önemli özellikleri vardır. yon degistirme, filtrasyon, koku giderimi, kimyasal elek ve gazadsorpsiyonu gibi farklı uygulamalarda kullanılabilirler. Kafes yapısındaki düzgünbosluk alanları, boyut ve yüke bağlı olarak moleküler elemeye ve seçimli ayırıma imkansağlam aktadır. Gözeneklilik, adsorpsiyon için genis etkin yüzey alanı saglar. Seçici iyon degisimi ve farklı kosullara karsı dayanıklılık gibi özelkarakteristiklere sahip olan dogal zeolit, çevre kirliligi ile mücadelede NH4-N'nunarıtımında kullanılabilir. Bu çalısmanın amacı, deponi sızıntı suyundan NH4-N'nu uzaklastırmak için dogal Manisa-Gördes zeolitinin kapasitesini arastırmaktır. Sızıntı suyundan NH4-N'nungiderimi üzerine partikül boyutu, çalkalama hızı, baslangıç iyon konsantrasyonu ve temas süresi gibi deneysel parametrelerin etkileri arastırılmıstır. NH4-N'nunadorpsiyonu için denge izotermleri Langmuir, Freundlich, Tempkin ve Dubinin-Radushkevich izoterm modelleri analiz edilmistir ve Langmuir izoterm modeli NH4-N'nun adorpsiyonu için en iyi model olarak bulunmuştur. Kolon çalısmalarıyla, akıs hızının ve zeolitin tane boyutunun adsorpsiyon üzerine etkileri arastırılmıstır ve zeolit yatagının NH4-N kırılma kapasitesihesaplanmıstır. Dahası, optimum rejenerasyon kosulları ve yagmur suyu ile yıkamaçalısılmıstır. Bu çalısmada veriler açıkça gösteriyor ki, zeolit miktarı, sızıntı suyunda iyon konsantrasyonu, karıstırma süresi ve partikül boyutu giderim verimi için çok önemli parametrelerdir. Kolon çalısmalarında, akıs hızı degisen hidrolik alıkonma süresiylezeolit kırılma kapasitesini etkileyebilir. Bu çalısma Manisa-Gördes zeolitinin deponi sızıntı suyundan NH4-N giderimi için etkili ve ekonomik olarak kullanılabildigini göstermektedir.
Laccase enzimini temel alan amperometrik fenol biyosensörünün geliştirilmesi

Bu çalışma kapsamında poli kopolimerleri, AIBN başlatıcısı varlığında farklı kimyasal kompozisyonlarda, beslemedeki farklı GMA/MTM monomer oranlarının değiştirilmesiyle radikal polimerizasyon yöntemi ile hazırlanmıştır. Poli kopolimerleri FT-IR, 1 H-NMR ve 13 C-NMR spektroskopik teknikleri ile karakterize edilmiştir. Hazırlanan kopolimeri kullanılarak glassy karbon elektrot modifiye edilmiştir. Lakkaz enzimi kopolimer ile modifiye edilen elektrot üzerine fiziksel yöntemle tutuklanmıştır. Çalışmanın ilk aşamasında üç farklı kopolimeri hazırlanmıştır ve elektrodun kaplanmasında bu kopolimerlerin metilen klorürdeki çözeltisi kullanılmıştır. Çalışma elektrodunun kopolimerle kaplanmasında kopolimer çözeltisinin elektrot yüzeyine damlatılıp çözücüsünün açık havada buharlaştırılması ile yapılmıştır. Daha sonra kopolimeri ile modifiye edilmiş elektrot elektrokimyasal hücreye alınarak belli bir potansiyelde aktive edilmiştir. Aktive edilmiş elektrot belirli konsantrasyona sahip enzim çözeltisinde bekletilerek enzimin fiziksel olarak tutuklanması sağlanmıştır. (MTM70-co-GMA30) kopolimeri kullanılarak hazırlanan enzim elektrodu ile potansiyel, ph, enzim miktarı gibi optimum çalışma şartları tespit edilmiştir. Optimum çalışma şartları tespit edildikten sonra elektrot 10 farklı fenolik türün (fenol, katekol, hidrokinon, 2 -kloro fenol, 3- kloro fenol, 4- kloro fenol, 2-4 diklorofenol, 4 metoksi fenol, 2-6 dimetoksi fenol) tayini için kullanılmıştır. Her bir fenolik tür için akım zaman eğrileri, kalibrasyon eğrisi çıkarılmıştır. Yine aynı optimum koşullar kullanılarak diğer iki kopolimer ile yeni enzim elektrotları hazırlanmış ve bu elektrotlarda da 10 farklı fenolik tür için substrat olarak kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre enzim elektrodu hazırlamak için en uygun kopolimer %56 MTM- % 44 GMA kopolimeridir. Çalışmanın ikinci aşamasında (MTM56-co-GMA44) kopolimeri kullanılarak hazırlanan elektrodun akım cevabı üzerine karbon nanotüp parçacıklarının etkisi araştırılmıştır. Elde edilen sonuçlardan elektrot yapısında bulunan CNT parçacıklarının akım cevabını ve hassasiyeti oldukça fazla artırdığı gözlenmiştir. Fenolik türlerin tayini için GC/ 2 /TvLac ve GC/ 2 /CNT/TvLac enzim elektrodu ilk kez bu çalışmada geliştirilmiştir. Geliştirilen biyosensör ile gerçek atıksu, arıtma çamuru ve deniz suyunda ölçüm yapılmıştır. Biyosensörle elde edilen fenol tayini sonuçları standart metotla elde edilen sonuçlarla kıyaslanmıştır. Geliştirdiğimiz biyosensörlerle elde edilen fenol tayin sonuçlarının fotometrik (STM 5530-D yöntemi) yöntemle elde edilen fenol sonuçları ile uyum içerinde olduğu görülmüştür. Hazırladığımız kopolimer ile modifiye edildikten sonra laccase enzimi tutuklanmış elektrotla, fenol ve fenol türevlerinin tayininin basit bir şekilde yapmak mümkündür.
Elektrokoagülasyon prosesi ile kağıt endüstrisi atıksularının arıtılması

Bu tezde kağıt fabrikası atıksularından KOİ ve AKM giderimi, alüminyum ve demir elektrotların kullanıldığı elektrokoagülasyon prosesi ile incelenmiştir. KOİ ve AKM giderim verimi üzerinde pH, akım yoğunluğu, NaCl dozajı gibi uygulama parametrelerinin etkisi irdelenmiştir. Bu araştırma su ve atıksu arıtımında elektrokimyasal teknolojilerin uygulamasını ve dizaynın gelişimini anlatmaktadır. Mevcut çalışmada kağıt ve kağıt hamuru endüstrisi atıksularının arıtımı için elektrokoagülasyon verimi üzerinde, elektroliz zamanı, uygulanan akım yoğunluğu, elektrolit pH' ı ve destekleyici elektrolitin etkisi denenmiştir. Deneysel sonuçlardan, elektrokoagülasyon kullanımı ile atıksuların etkili bir şekilde arıtıldığı gözlenmektedir. Maksimum KOİ giderim verimi alüminyum ve demir elektrotlar için sırasıyla 63 % ve 79 % olarak bildirilmektedir. Maksimum AKM giderimi de 99 % ve 100 % olduğu görülmüştür.
Pamuklu tekstil endüstrisi atık sularının membran teknolojisi ile geri kazanımı

Endüstriyel kaynaklı boyar madde içeren atıksuların arıtımı zordur ve ileri arıtma tekniği gerektirir. Günümüzde boyar maddelerin giderimi büyük oranda fiziksel ve kimyasal yöntemlerle gerçekleştirilmektedir. Ancak bu yöntemlerin maliyeti oldukça yüksektir ve ortaya çıkan büyük miktardaki konsantre çamurun bertarafı problemlere neden olmaktadır. Bu nedenle büyük hacimli atıksulardaki boyar maddelerin etkili ve ekonomik bir şekilde giderilebilmesi için membran prosesler gibi alternatif yöntemlere gereksinim vardır. Tekstil endüstrisi boyahanelerinde, çok miktarda su, boyar madde ve yardımcı kimyasallar kullanılmakta ve sonuçta, yüksek konsantrasyonda çözünmüs madde içeren ve çok renkli atıksular, genellikle merkezi atıksu arıtma tesisine gönderilmektedir. Nanofiltrasyon, Ters osmos ve Ultrafiltrasyon membranları, bu tür atıksular için uygun olup, tuzlar çok düşük giderme verimlerinde giderilirken, atıksuyun rengi tamamen giderilebilmekte, su ve tuz geri kazanımı mümkün olabilmektedir. Bu çalışmada, pamuklu tekstil endüstrisi atıksularının membran prosesler ile geri kazanımı incelenmiştir. Tekstil endüstrisi atıksularından TOK ve renk giderimi incelenmiştir. Atıksulardaki boyar madde konsantrasyonunun, akı, renk giderme ve TOK değerleri üzerinde önemli bir etkisi olduğu gözlenmiştir. Ayrıca tekstil endüstrisinden kaynaklanan atıksular ile yapılan çalışmalarda Nanofiltrasyon ve Ters Osmoz membranlarının boyahane atıksularının geri kazanılması üzerindeki etkisi değerlendirilmiştir. Nanofiltrasyon membranlarının renk giderme veriminin % 95 oranında olduğu görülmüştür. UF ve RO membranları sistemde beraber kullanıldığında tekstil atıksularının başarı ile arıtılabileceği gözlenmiştir.
Sulardaki aktif klorun KOİ analizlerine etkisinin incelenmesi

KOİ analizine aktif klor ve klorür konsantrasyonunun etkisi incelenmiştir. Klorürün etkisini gidermek için HgSO 4 ve Ag2SO 4 reaktiflerinin miktarının belirlenmiştir ve en iyi analitik şartlar bulunmuştur. Klorürün ters etkisinin azaltılması için HgSO4/ Cl- ve Ag2SO4/ Cl- mol oranları sırasıyla 25 ve 5 olmalıdır. Ayrıca, aktif klor KOİ tayinini etkilediği için aktif klorun klorüre indirgenmesinde Fe gibi uygun bir indirgeme ajanı ilavesi gereklidir. KOİ'nin doğru sonuçları için, HgSO 4 ve Ag2SO 4 katılmasından önce örnekteki klorür miktarının tayin edilmesi önemlidir ve hesaplanan reaktif miktarları ilave edilmelidir.
Wastawater characterization and anaerobic treatment of a suma distillery factory

Atıksuların biyolojik olarak arıtılması ilk önceleri aerobik arıtma teknolojileri ile sağlanmıştır. Ancak aerobik arıtma yüksek kirlilik içeren atıksular için yeterli gelmemiştir. Bu durumda yeni teknolojiler araştırılmış ve bu tür atıksular için anaerobik arıtma teknolojileri denenmiştir. Anaerobik arıtma, bakterilerin oksijensiz ortamda organik maddelerin fermente ettikleri bir prosestir. İlk anaerobik arıtma mezofılik ( 30 - 35 ) bakteriler ile sağlanmıştır. Buna rağmen yüksek sıcaklıktaki atıksular mezofılik anaerobik reaktörlerde sıcaklık ayarlama nedeniyle problem olmuştur. Böylece termofılik bakteriler yardımıyla yeni bir anaerobik arıtma türü uygulanmaya başlanmıştır. Bu çalışmada Alaşehir Tekel Suma Fabrikası'ndaki Hybrid Bed Thermophilic Reactor performansı incelenmiştir. İncelemeler iki farklı mevsimde yapılmıştır. Termofılik reaktörün bu mevsimlerdeki KOİ giderme verimi, pH, sıcaklık, uçucu yağ asidi ve alkalinite değerleri incelenmiştir. Bu verilerin KOİ giderme verimi üzerindeki etkileri, mevsimsel değişiklikleri ve anaerobik reaktörün işletme sırasındaki sorunları detaylı incelenmiştir.