turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Faik Reşad'ın Talim-i Kitabet adlı ders kitabının yazma eğitimi açısından incelenmesi

Faik Reşad'ın Ameli ve Nazari Talim-i Kitabet yahut Mükemmel İnşa adlı ders kitabını inceleyerek bu kitabın yazma eğitimimizdeki yerinin tespit edilmesi hedeflenmiştir. Tanzimat Dönemi'nde yazılan kitabet konulu kitaplardan bu eseri seçmemizdeki en önemli sebep, eserin döneminde en çok ilgi gören kitabet kitabı olmasıdır. Tezin 'Giriş' adını taşıyan birinci bölümünde araştırmamızla ilgili genel bilgilere yer verilmiştir. 'İlgili Literatür' adını taşıyan ikinci bölümde Ameli ve Nazari Talim-i Kitabet yahut Mükemmel İnşa'nın günümüz Türkçesine aktarılmış hali verilmiştir. Üçüncü bölümde ise araştırmanın yönteminden bahsedilmiştir. 'Bulgular ve Yorumlar' adını taşıyan dördüncü bölümde önce; yazma eğitimimizin geçtiği merhaleler inşadan başlayarak anlatılmış, kompozisyon konusu üzerinde daha ayrıntılı durulmuştur. Ardından Faik Reşad'ın kitabetle ilgili bir kitap yazmasında etkili olabilecek unsurları görebilmek için Faik Reşad'ın hayatı, edebi şahsiyeti ve eserleri incelenmiştir. Burada gazete, dergi, kitap gibi birincil kaynaklara ulaşılmış, bu kaynakların ilgili kısımları çevrilerek bu bölümde kullanılmıştır. Dördüncü bölümün son kısmında ise Ameli ve Nazari Talim-i Kitabet yahut Mükemmel İnşa incelenmiştir. Beşinci bölümde ise araştırmamızda elde ettiğimiz bulgulardan hareketle genel bir sonuca ulaşılmıştır. 'Kaynakça' kısmında tezin hazırlanmasında başvurulan kitaplara, makalelere ve gazete yazılarına yer verilmiştir.
Yazma uygulamaları ile destekli matematik derslerinin öğrenme ve öğretme boyutlarından incelenmesi

Bu çalışmada, son yıllarda öğrenme ve değerlendirme amaçlı olarak kullanılan, matematik programlarında da yer almaya başlayan yazma uygulamalarının öğrencilerin bilişsel ve duyuşsal gelişimlerine olan katkısının detaylı olarak incelenmesi, uygulama öğretmeninin eğitim-öğretim faaliyetlerindeki rolünde değişiklik olup olmadığının tespiti amaçlanmıştır. Açıklayıcı yazma ve günlük yazma uygulamaları kullanılarak hazırlanan etkinlikler, 7. sınıfta öğrenim gören 37 öğrenciye, 14 hafta boyunca uygulanmıştır. Açıklayıcı yazma uygulamaları her iki ders saatinin son 10-20 dakikasında, günlük yazma uygulamaları ise ev ödevi olarak yaptırılmıştır. Öğrencilere ayrıca matematik tutum ölçeği uygulanmış ve çalışma sonunda mülakat yapılmıştır. Öğretmen ile çalışma süresince günlük tutturulmuş ve ön-son mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Çalışma sonunda öğrenciler akademik başarı seviyelerine göre beş gruba ayrılarak açıklayıcı yazma uygulamalarına verdikleri cevaplara içerik ve betimsel analiz yapılmıştır. Ayrıca öğrencilerin açıklayıcı yazma uygulamalarına verdikleri cevaplar analitik dereceli puanlama anahtarı ile değerlendirilmiş, aldıkları puanların ortalamaları hesaplanarak yorumlanmıştır. Mülakatlardan elde edilen verilere betimsel analiz, tutum ölçeğinden elde edilen verilere istatistiksel analiz yapılarak sunulmuştur. Çalışmanın sonuçlarına göre, yazma uygulamalarının öğrencilerin bilişsel gelişimlerine olan katkısı akademik başarı seviyelerine göre farklılık göstermektedir. Yazma uygulamalarının özellikle orta ve civarındaki öğrencilerin bilişsel gelişimine katkı sağladığı belirlenmiştir. Yazma uygulamalarının öğretmene sınıfta neler olup bittiğine dair fazla zaman geçmeden, zengin ve değerli bilgiler verdiği, öğretme faaliyetlerinde ve rolünde değişiklik meydana getirdiği, buna bağlı olarak mesleki gelişimini olumlu yönde etkilediği tespit edilmiştir.
Göçmen ve sığınmacıların eğitimden dışlanması sorunu

Suriye'de 2011'da başlayan iç savaş Türkiye'ye yoğun bir göç getirmiştir. Bu tezin amacı ise ani ve yoğun olan bu göçün sonucunda Türkiye'de göçmenlerin eğitimi ile ilgili bir aksaklık olup olmadığını belirlemektir. Yapılan araştırma kapsamında, kaynaklık edebilecek literatür taraması yapılmış, yerli halk ve Suriyeli göçmenlerle görüşme ve anket teknikleri kullanılmıştır. Anket ve görüşmelerle göçmenlerin eğitim hayatına dahil olup olmadığı incelenmiştir. Tezin içinde eğitim alanındaki eksiklikler ile ilgili çözüm önerileri verilmiştir. Araştırma ve incelemelerden elde edilen verilerle sonuç bölümü yazılmıştır.
Lisans öğrencilerinin web tabanlı teknoloji eğitimine yönelik eğilimlerinin incelenmesi

Gelişen dünyamızda nüfusun artışı, ihtiyaç ve taleplerin artmasına sebep olmaktadır. Artan bu ihtiyaçlardan birisi de eğitim ve öğretim talebindeki artıştır. Devletler eğitim talebini karşılamak için bütçelerinden her yıl daha fazla ödenek ayırdığı halde problemi çözememiş, öğrenciler artık sınıflara sığmaz olmuştur. Klasik eğitim sistemleriyle çözüme kavuşturulamayan bu sorunlara gelişmiş ülkeler başta olmak üzere uzaktan eğitim sistemlerine yönelerek çözüm yöntemleri aramaktadırlar. Bu tez çalışmasında, uzaktan eğitimin açıklaması yapılarak, geleneksel eğitime göre avantaj ve dezavantajları üzerinde durulmuştur. Uzaktan eğitimin tarihi gelişimi incelenmiş, dünyadaki ve ülkemizdeki uzaktan eğitim uygulamaları ele alınmıştır. Bu araştırmada da, Marmara Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi öğrencilerinin Web tabanlı teknoloji eğitimine yönelik eğilimlerini ortaya koymak amaç edinildiği için, anket yöntemi kullanarak saha araştırması yapılmıştır. Anket; 25' i bayan, 294' ü erkek toplam 319 katılımcıya uygulanmıştır. Anket sonuçları bilgisayar ortamına aktarılarak Statistical Package for the Social Sciences program ile çözümlenerek istatistik tabloları elde edilmiştir. Değişkenler arasındaki farkılığı tespit etmek için tek yönlü varyans analizi ve farklılığın kaynağını belirlemek için Scheffe Testi uygulanmıştır. Bağımlı değişkenlerin bağımsız değişkenlere göre anlamlı farklılıklar oluşturduğu; cinsiyet, yaş, sınıf, bölüm, uzaktan eğitim hakkında bilgi sahibi olma ve uzaktan eğitim ile eğitim alan öğrencilerde anlamlı farkların olduğu anlaşılmış, elde edilen verilerin kolay yorumlanabilmesi için bulgular bölümünde tablolar oluşturulmuş, tartışma bölümünde de bu bulgular yorumlanmıştır. Elde edilen bulgu ve sonuçlara göre önerilerde bulunulmuştur.
Emile Durkheim'ın eğitime ilişkin düşünceleri ve Türk düşünce hayatına yansımaları

Bu çalışmada Emile Durkheim'ın eğitime ilişkin düşüncelerinin neler olduğu ve Türk düşünce hayatına nasıl ve hangi seviyede yansımalarının olduğunu araştırıp ortaya koymak amaçlanmıştır. Eğitimin öznesi birey olduğu varsayımıyla hareket edilerek, Durkheim'ın insan doğasına bakış açısı incelenmiştir. Bu çalışma eğitimin başrolünde olan insana, Durkheim'ın nasıl baktığı ve onu nasıl ele aldığını ortaya koymayı amaçlamıştır. Böylece onun insanı değerlendirme şeklini öğrenmek, Durkheim'ın eğitim olgusuna bakışını daha iyi anlamamıza katkısı olacaktır. Ayrıca eğitim olgusu, eğitim sosyolojisi, eğitimin işlevi, eğitimin toplumsal işlevi, toplumsal olgular, toplum ve birey ilişkisi incelenmiştir. Emile Durkheim'ın bu konulardaki bakış açısı araştırılmış, eğitim ve sosyoloji ile görüşlerini geliştirirken kimlerden etkilendiği incelenmiştir. Durkheim'ın eğitim ve toplumla ilgili düşüncelerinin Türkiye'de nasıl ve kimler üzerinde yankı bulduğu araştırılmıştır. Emile Durkheim'ın sosyolojiyi, dolayısıyla eğitim sosyolojisini meşrulaştırmasında onun bilimsel tutumuna da yer verilmiştir. Onun bilimsel bakış açısını nasıl geliştirdiği ve bunu sosyolojik olaylara nasıl yansıttığı da çalışmamızın konusudur. Eğitim ve toplumun çok yakından ilişkili olduğu toplumsal olgular olan din, dil, ahlak gibi kavramlar da çalışmada yerini almıştır. Bu bağlamda Emile Durkheim'ın Türkiye'deki yansımaları kişiler üzerinden değerlendirilip, üç ana tema halinde incelenmiştir. Bunlar eğitim, ahlak ve toplum anlayışı temalarıdır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden olan literatür taraması yoluyla Emile Durkheim'ın eğitime dair düşünceleri ve ülkemizde olan yankıları ortaya konmaya çalışılmıştır. Böylece Emile Durkheim'ın etkisinin Türk eğitim sistemimizde Türk düşünürler vasıtasıyla yerini bulduğu sonucuna varılmıştır.
Adalet Bakanlığı çalışanlarının eğitim düzeylerine göre boş zaman değerlendirme alışkanlıkları

Bu araştırma; bireylerin eğitim düzeylerinin, boş zaman değerlendirme tercihleri üzerindeki etkilerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemi Adalet Bakanlığı Merkez Teşkilatının çeşitli daire başkanlıklarında görev yapan 159 personel oluşturmaktadır. Araştırmada, veri toplama aracı olarak 64 sorudan oluşan bir anket kullanılmıştır. Veriler SPSS 15.0 İstatistik Paket programı ile analiz edilerek, değişkenlerin frekans tabloları yüzde değerleri ile birlikte verilmiştir. Nitel değişkenler arasında anlamlı farkın olup olmadığına Tek Yönlü Varyans Analizi testi yöntemi ile bakılmış ve.05 değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir. Ayrıca Katılımcıların eğitim durumlarına göre tercih ettikleri boş zaman aktivitelerine katılma sıklıkları çapraz tablolar olarak sunulmuştur. Araştırma sonuçlarına göre; bireylerin yeterli düzeyde boş zamana sahip olamadıkları ancak az da olsa sahip oldukları boş zaman sürecini, eğitim durumları yükseldikçe daha etkin ve planlı bir şekilde değerlendirmeye çalıştıkları anlaşılmıştır. Ayrıca eğitim seviyesi düşük olan bireylerin daha çok kendi başlarına, boş zaman faaliyetlerine katıldıkları; eğitim seviyesi yükseldikçe birlikte yapılan faaliyetlerin arttığı gözlenmiştir. Dolayısıyla eğitim düzeyinin, bireylerin boş zamanlarını değerlendirme tercihleri üzerinde etkili olduğu saptanmıştır.
Bir sosyal hak olarak engellilerin eğitim hakkı Sakarya örneği

Eğitim hakkının eşit fırsatlarla herkes tarafından kullanılması oldukça önemlidir. Dezavantajlı kişi ve grupların da herkes gibi eşit fırsatlara sahip olup, temel haklardan biri olan eğitim hakkından yararlanabilmesi gerekmektedir. Ancak dezavantajlı kişi ve grupların eğitim hakkından yararlanırken bazı sorunlarla mücadele ettikleri ve yeterli eğitim hizmeti alamadıkları durumlarla karşılaşılmaktadır. Haklarını koruma ve kullanma bakımından dezavantajlı kesim olarak kabul edilen engelli bireylerin de mümkün olduğunca bağımsızlaşmalarında ve toplumsal yaşamın tüm alanlarına katılabilecek düzeyde gelişimlerinin sağlanmasında, eğitim önemli bir role sahip olacaktır. Bu denli önemli olan eğitimin, her bireye eşit bir şekilde sağlanabilmesi için devletin yaptığı ve yeni yapacağı politikalarla bu hizmeti desteklemesi zorunludur. Ülkelerin büyük bütçeler ayırdığı eğitimin kapsamı ise bütün vatandaşların yararlanmasını içeren bir düzende olmalıdır. Bu düzen içinde engellilerin konumuna bakıldığında, eğitim seviyelerinin genelde düşük olduğu görülmektedir. Ülkemizde de, engellilerin temel haklarından biri olan eğitim hakkından yeterli ölçüde faydalanamadıkları görülmektedir. Ülkemizde engelli nüfusun %6'sının hiçbir şekilde eğitim almadığı ve %36,3'ünün okuryazar olmadığı Türkiye Özürlüler Araştırması'nda belirtilmektedir. Ayrıca engellilerdeki okuryazar olmama oranı (%36,3), genel nüfusun okuryazar olmama oranından (%12,9) bir hayli fazladır. Bu durum, engelli bireylerin eğitim olanaklarından yeterince faydalanamadıklarının bir kanıtıdır. Bu araştırmanın amacı da; engellilerin eğitim hakları kapsamındaki tez çalışmalarının az oluşu sebebiyle engellilerin eğitim haklarıyla ilgili genel bilgileri açıklamak, Sakarya ilindeki engelli bireylerin ailelerinin, engellilerin eğitim haklarıyla ilgili bilgilerinin düzeyi değerlendirilerek, hem Sakarya ilindeki engelli bireylerin eğitimindeki sorunların neler olduğunu öğrenebilmek, hem de ülkemizdeki engelli bireylerin eğitimi ile ilgili genel sorunlara dair çıkarımlarda bulunma şansına sahip olmak ve bu sorunların giderilmesi için ailelerin istek ve önerileri dahilinde engellilerin eğitimi ile ilgili sorunların çözümüne yardımcı olabilmektir. Engellilerin eğitim haklarının kullanımı ile ilgili sorunların belirlenebilmesi ve bu sorunların giderilmesi amacıyla ailelerin önerilerinin öğrenilmesi için nitel araştırma yöntemi uygulanmıştır. Araştırma Sakarya ilinden, amaçlı örnekleme yöntemiyle seçilmiş engelli bireylerin ailelerinden oluşan 50 kişinin görüşüne dayanılarak oluşturulmuştur. Engelli bireylerin ailelerinden çok sayıda veri elde edebilmek ve engelli bireylerin aileleriyle yapılan farklı görüşmelerdeki taraflılığı en aza indirebilmek için açık uçlu mülakat soruları tercih edilmiştir. Bu araştırmaya katılım gönüllülük esasına dayalıdır. Araştırmada daha fazla veri elde etmek ve engelli bireylerin ailelerinin eğitim ile ilgili sorunlarını görebilmek amacıyla yüz yüze yapılan mülakatlar sonucunda verilere ulaşılmıştır.
Tevhid-i Tedrisat Kanunu ve din eğitimi

Osmanlı eğitim kurumlan, 17. yüzyıldan itibaren çağatı ve toplumun gereksinimlerine yeteri kadar cevap veremez hale gelmiştir. Bu nedenle, 18. yüzyılın sonlarından itibaren, eğitim sisteminin yapılandırılması çalışmalarına hız verilmiştir. Bunun yanında, eski Osmanlı eğitim kurumlan da varlığını devam ettirmişlerdir. Gelenek ve modernite zihniyelerinin temsil edildiği bu kurumlar, birbiriyle çatışan nesiller yetiştirmişlerdir. İki ayrı zihniyetin yetiştirilmesi Cumhuriyet Dönemine de yansımıştır. Atatürk ve Cumhuriyet yönetimi, bu ayrılığın bitirilmesi için 3 Mart 1924'te Tevhid-i Tedrisat Kanun'unu ilan etmişlerdir. Bu kanunla nesillerin duygu-düşünce birliği ile dayanışma ruhu içerisinde yetiştirilmesi hedeflenmiştir. Ayrıca bu kanunun 4. maddesi gereğince de, din öğretimi ele alınıp sistematik hale getirilmiştir. Bu madde doğrultusunda, yüksek diniyat mütehassısları yetiştirmek üzere İstanbul'da 'Daru'l-fünun İlahiyat Fakültesi' ve imamet ve hitabet gibi din hizmetierinin ifası içinde, 29 yerde 'İmam ve Hatip Mektepleri' açılmıştır. Dolayısıyla, din eğitimi faa%etlerinin bilimsel bir tarzda gerçekleştirilmesi için çalışmalar yapılmıştır. Ancak, din öğretiminde başlatılan bu uygulamalar bir süre sonra, 'Tevhid-i Tedrisat KanumTnun yorumlanmasında ortaya çıkan farklılıklardan dolayı sona erdirmiştir.
Mentorluğun eğitimde kullanılması ve okul yöneticisi yetiştirmede yeni bir model önerisi

Mentor terimi Türkçe'ye danışman, rehber, usta, akıl hocası olarak çevrilebilmektedir. 'Mentorluk' kavramı ise deneyimli bir işgörenin kendisinden daha az deneyime sahip meslektaşına kişisel ve mesleki gelişimini sağlaması için yardım etme sürecini işaret etmektedir. Mentorluk süreci iş dünyasında özellikle de büyük şirketlerde çok sık kullanılan bir süreçtir. Hewlett-Packard, Dow Jones, S. C. Johnson, Merrill Lynch, Douglas Aircraft, Federal Express, General Motors, IBM, Apple Computer, Procter & Gamble gibi şirketler buna örnek gösterilebilir. Mentorluk süreci hem yönetici adaylarının yetiştirilmesinde hem de yeni işgörenlerin meslek hayatlarındaki ilk yıllarında kullanılabilmektedir. Mentorluğun eğitim alanında kullanılması ise yeni göreve başlayan öğretmenler ve okul müdürlerine mesleki ve kişisel yardım sağlanması noktasında yoğunlaşmaktadır. Süreç Amerika, İngiltere, Singapur ve pek çok Avrupa ülkesinde başarıyla uygulanmaktadır. Yapılan araştırmalarda mentorluk yoluyla yetişen müdürler ve öğretmenler süreçten çok yararlandıklarını ifade etmişlerdir. Ülkemizdeki okul yöneticisi yetiştirilmesinde uygulanmakta olan yöntemlerde bazı eksiklikler hissedilmektedir. Okul müdürü adaylarının almış oldukları hizmet içi eğitimler daha çok teorik bilgi içermekte ve uygulamadan uzak kalmaktadır. Mentorluk süreci sayesinde yeni okul müdürleri mesleklerinin en sıkıntılı dönemlerinde kendilerinden daha deneyimli örnek bir müdürden destek alırlar. Bu destek meslektaş yardımlaşması şeklinde, okul ortamında ve uygulamalı olarak gerçekleşir. Böylece bu zorluklarla dolu zaman dilimi kolay atlatılır ve hizmet öncesi ve hizmet içi eğitimlerle öğrenilemeyen bazı mesleki sırlar öğrenilmiş olur. Ülkemizde okul müdürlerinin yetiştirilmesinde mentorluk modeli kullanılabilir. M. E. B Personel Daire Başkanlığı bünyesinde 'Eğitim Kurumları Yönetici Yetiştirme Kurulu' oluşturulabilir. Bu kurul yeni müdürler için bir mentorluk programı oluşturur. İl ve ilçelerde 'Mentor Müdürler Kurulları' aracılığıyla yeni müdürler için mentor müdürler belirlenir. Böylece yeni müdürlere mesleğin ilk yıllarında daha etkili danışmanlık ve rehberlik hizmeti verilebilir. Mentorluk modelinin uygulanmasıyla günümüz okullarının ihtiyacı olan başarılı, etkili okul müdürleri yetiştirilebilir.
Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı ilköğretim ve ortaöğretim kurumlarında görev yapmakta olan müzik öğretmenlerinin müzik dersi ile ilgili karşılaştıkları sorunlar

Bu araştırmanın amacı, ilköğretim ve ortaöğretim kurumlarında görev yapmakta olan müzik öğretmenlerinin müzik dersi ile ilgili sorunları saptamaktır. Bu amaç doğrultusunda, 44 ilköğretim 31 ortaöğretim kurumunda görev yapmakta olan 140 müzik öğretmenine, var olan durumun tespitine ve bu durumun değerlendirilmesine yönelik bir araştırma olduğu için veri toplama aracı olarak anket tekniği uygulanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen verilerin çözümlenmesinde frekans, yüzde, t-Testi ve Varyans Analizi istatistiksel tekniklerinden yararlanılmıştır. Araştırmanın sonucunda elde edilen bulgular ışığında; a) Müzik öğretmenlerinin, müzik eğitiminden beklenen verimliliği sağlayacak öğretmenlik yeterliliklerine yeteri kadar sahip olamadıkları, b) Müzik öğretmenlerinin çalışma ortamlarının, verimli çalışmaları için yeterli olmadığı, c) Müzik öğretmenlerinin görev yaptıkları okullardaki yöneticilerin, müzik eğitimini destekleyici davranışlarının yetersiz olduğu, d) Öğrencilerin, müzik eğitimi almak için yeteri kadar istekli ve hazırlıklı olmadıkları görülmüştür. Bu araştırmanın sonucunda saptanan yetersizliklerin giderilmesi için bazı önermelerde bulunulmuştur; a) Müzik öğretmenlerinin aldıkları eğitimde program birliği sağlanarak içerik ve yöntem bakımından geliştirilmesi gerekliliği, b) Müzik öğretmenlerinin mesleki doyumlarını olumsuz yönde etkileyen öğrencilerin, derse karşı olan isteksizlikleri ve okulVI yönetiminin yetersiz desteğinden kaynaklanan sorunları ortadan kaldırmak için, müzik dersinin önemseneceği bir eğitim yönteminin uygulamaya konması önerilmiştir.
Spor eğitimi modeli ile işlenen cimnastik derslerinin öğrencilerin bilişsel, duyuşsal ve psikomotor erişi düzeylerine etkisi

Bu çalışmanın amacı, Spor Eğitimi Modeli ile işlenen cimnastik derslerinin öğrencilerin bilişsel, duyuşsal ve psikomotor erişi düzeylerine olan etkisini belirlemektir. Bu araştırma ön test son test kontrol grubu desenli, deneysel bir çalışma olup, Spor Eğitimi Model'inin kullanıldığı bireysel sporlardan olan cimnastik eğitim çalışmalarının, öğrencilerin bilişsel, duyuşsal ve psiko-motor erişi düzeylerinde bir farklılığın olup olmadığı araştırılmıştır. Bu çalışmanın evrenini 2014- 2015 eğitim öğretim yılı bahar yarıyılında Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu, Antrenörlük Eğitimi ve Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği bölümlerinde öğrenim görmekte olan 196 öğrenci oluşturmaktadır. Örneklemini ise; aynı üniversitede 2014- 2015 eğitim öğretim yılının bahar yarıyılında öğrenim görmekte olan, Antrenörlük Eğitimi ve Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği bölümlerinde cimnastik dersini alan öğrenciler oluşturmaktadır. Deney grubu 19 erkek, 21 kız; kontrol grubu ise 23 erkek, 17 kız olmak üzere 40'ar öğrenciden toplam 80 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırma öncesinde deney ve kontrol gruplarındaki öğrencileri belirli nitelikler bakımından denkleştirmek için; Koyuncuoğlu (2015) tarafından geliştirilen Cimnastik dersine ait başarı testi, Koyuncuoğlu ve Savaş (2015) tarafından geliştirilen 'Cimnastik Dersine Karşı Tutum Ölçeği' , araştırmacı tarafından geliştirilen Cimnastik psiko-motor alan performans gözlem formlarından yararlanılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin karşılaştırmaları ve ilişkilendirmeleri için uygulanacak istatistiksel işlemler, Statistical Package for the Social Sciences paket programı ile analiz edilmiştir. İstatistiksel işlemlerde anlamlılık düzeyi 0.05 ve 0.001 olarak alınmıştır. Sonuç olarak, her iki model de öğrencilerin cimnastik dersine ait bilgilerinde artış sağlamıştır. Her iki model de bilişsel alana ilişkin öğrenmelerde etkili olmuştur. Her iki model de öğrencilerin cimnastik dersine ilişkin tutumlarının gelişmesini sağlamıştır fakat Spor Eğitimi Modeli, öğrencilerin tutumlarının geliştirilmesinde Doğrudan Öğretim Modeline göre daha etkili olmuştur. Her iki model de beceri öğreniminde etkili olmasına rağmen; Spor Eğitimi Modeli, öğrencilerin cimnastiğe ait beceriler öğrenmesinde ve geliştirmesinde Doğrudan Öğretim Model'ine göre daha etkili olmuştur.
Sınıf öğretmenlerinin sınıf yönetimi hakkında görüşleri ve bir uygulama

Ögrenci gelisimini amaçlayan ve ögrenmenin baslatılması, sürdürülmesi ve gerçeklestirilmesi için düzenlenen planlı etkinliklerden olusan bir süreç olarak tanımlanabilenögretimin uygulayıcısı ögretmendir. Egitimin amaçlarının gerçeklesmesi, ögretme ortamındagerçeklestirdiklerine bağlıdır Bu nedenle ögretmenin sınıf içindeki davranısları önem kazanmaktadır. Sınıf yönetimi; ögrenme için uygun ortamın saglanması ve sürdürülmesidir. Ögretmenve ögrencilerin çalısma engellerinin ortadan kaldırılması, ögretim zamanının uygunkullanılması, ögrencilerin etkinliklere katılımının saglanması, sınıftaki kaynakların, insanların ve zamanın yönetilmesidir. Sınıf yönetimi, ögrencilerin kendilerini anlamaları, kendilerinideğerlendirmeleri ve kendi kendilerini kontrol etmelerini saglayan bir araçtır. Ögretmenler, sınıfta sadece ders veren bir kisi degil; aynı zamanda kendilerinin sahip olduğu degeryargıları, toplumsal normları ve düsünce tarzları ile ögrencilerin karakter olusumlarını vesosyallesmelerini dogrudan etkileyen somut modellerdir. Bu yüzden sınıfta lider konumunda olan ögretmenlerin sınıf yönetimi uygulamaları özellikle ögrencilerin gelecegi için önemli yerteskil etmektedir.
Öğrencilerin beyin dalgalarının problem çözme sürecinde incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, matematik eğitiminde sinirsel mekanizmaların anlaşılmasına katkı sağlayabilmek için farklı bilişsel stillere sahip öğrencilerin farklı türdeki matematik problemlerini çözme sürecindeki beyin aktivitelerini elektrofizyolojik olarak incelemektir. Bu araştırmada, örneklem tayinine gerek duyulmadan karma yöntem araştırması kullanılmıştır. Karma yöntem araştırması, nicel ve nitel araştırma tekniklerinin birleştirildiği araştırma olarak tanımlanmaktadır. Buna göre, nicel ve nitel veriler ayrı ayrı toplanmış, analiz edilmiş ve elde edilen veriler sonuçta bir araya getirilmiştir. Araştırma bilişsel stili farklı olan öğrencilerin farklı türdeki problemlere ait çözüm sürecinde beyin dalga kayıtlarının alınması ve problem testine ait öğrencilerin görüşlerinin incelenmesi olarak iki basamakta gerçekleştirilmiştir. Araştırma 2012- 2013 eğitim öğretim yılı bahar döneminde ilköğretim 1. sınıf öğretmen adayları (N=20) ile yürütülmüştür. Katılımcıların seçiminde bilişsel stil testi ve el asimetri anketi kullanılmıştır. Beyin dalga kayıtlarının alınması için Emotiv Epoc cihazı ile birlikte TestBench yazılımı kullanılmıştır. Kayıt verilerinin analizinde MATLAB programı aracılığıyla geliştirilen SİMSS arayüz tasarımı kullanılmıştır. Kayıt verileri alınırken katılımcılara sorulan problem testi farklı türden problemleri içermekte ve test-tekrar test uygulaması sonucu güvenirlik katsayısı 0,72 olarak bulunmuştur. Beyin dalga kayıtları alınırken katılımcılara bu test araştırmacı tarafından geliştirilen animasyon yazılımında sunulmuştur. Ayrıca katılımcıların problem testinde yer alan problemler hakkında görüşlerini almak amacıyla görüşme formu hazırlanarak öğrencilerle yarı yapılandırılmış görüşme yapılmıştır. Bulgular, farklı stildeki öğrencilerin farklı türdeki problemleri çözerken beyin dalgalarına ait asimetri indeks değerlerinin loblara göre analizi yapıldığında iki grup arasında istatiksel olarak anlamlı farklılıklar belirlenmiştir. Aritmetik, uzamsal, geometri, örüntü ve muhakeme problemlerine ait analiz sonuçları belirlenerek yorumlar yapılmıştır. Bilişsel stilleri farklı öğrencilerin farklı türdeki problemleri çözme sürecinde beyin aktivasyon yapısı farklılık göstermektedir. Aynı zamanda öğrenciler arasındaki farklılık, sorunun yapısına göre de değişmektedir. Ayrıca farklı bilişsel stillere sahip öğrencilerin entropi değerleri incelendiğinde farklılıklar gözlenmiştir. Alan bağımlı öğrencilerin alan bağımsız öğrencilere göre problem çözerken daha fazla zihinsel çaba gösterdiklerinin elektrofizyolojik bir işareti olarak değerlendirilebilir.