turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Batı resminde karanlıktan aydınlığa geçişin atmosfer etkisi bağlamında incelenmesi

Görme ile ilgili araştırmalar ilerledikçe, ışık ve renk incelemeleri somut bir şekilde ortaya konulmuştur. Işık, renk ve biçim ilişkisi metafizik düşüncelerle de desteklenmiştir. Işığın değişime uğrayarak rengi oluşturması Aristoteles'in mutlak oluşa madde üzerinden getirdiği açıklama ile ilişkilendirilmiştir. Yine renk algısının oluşumu, varoluşa yoksunluk üzerinden getirdiği açıklama doğrultusunda ışık, renk ve madde ilişkisiyle desteklenmiştir. Işığın sürekli olarak değişime uğraması renkle bağını güçlendirirken biçimle arasına mesafe koymuştur. Karanlık ve aydınlık bağlamında diğer renk kuramlarından ayrı bir öneme sahip Goethe renk kuramı, Newton renk kuramı ayrımı ile belirtilmiştir. Newton ve Goethe'nin renk kuramları ile rengi algılamanın fizyolojik yönü ve algısal boyutunun sanata yansımaları açıklanmıştır. Metoforik olarak aydınlık ve karanlık diyalektiğinde, ışığın kökenlerine değinilerek, ışık ve renk ilişkisinin sanat eserlerinde oluşturduğu atmosfer etkisi incelenmiştir. Ortaçağ'ın soyut ışık ve renk kullanımından Rönesans aydınlığına, Baroğun karanlığa nüfus eden ışığına, Maniyerizm'in mistik ışığına ve son olarak Turner'ın yapıtlarında ışık ve renk etkilerine değinilmiştir. Aydınlık ve karanlık arasında denge kurma çabası chiaroscuro, sufumato, tenebrizm gibi teknik buluşları beraberinde getirmiştir. Kullanılan boyanın değişmesi, uygulama yöntemlerini etkilemiş ve pigment yapısının farkında olan sanatçı için rengin ışık özelliği büyük önem kazanmıştır. Turner'ın eserlerinde, Goethe renk kuramının aydınlık karanlık kutupsal ve algısal etkileri gözlemlenir Sanatçının eserlerinde sınırsız bozumlara yol açarak, tekrar düzenlenebilme olanağını da beraberinde getirmiştir. Turner, Işık ve renk araştırmaları üzerine yapılan bilimsel çalışmalardan elde edilen bilgileri doğa gözlemleriyle birleştirip tuvale aktararak uygulamışlardır.
Reklam dili, imajinasyon ve grafik tasarım

Bu tezle vermek istediğim ana fikir; görsel iletişimle 3 boyutlu olarak algılanan bir objeyi ve objeler karmasını belleğe taşırken, sübjektif yönünü güçlendirecek farklı bir etkenlik kazandırmayı amaçlamaktı. Kullanılacak olan tüm teknikler sanatsal anlatımdaki teknik olanakları içerir olmasıydı. Önemli olan analiz ve sentez ilişkisidir. Objenin formu dışına çıkılsa da, ana fikrin bozulmaması göz önünde bulundurulmalıdır. Ben de tezimde düşünsel anlatımın iç yapısının nasıl öne çıkarıldığı ve algılandığını açıklamaya çalıştım. KEREM ERSÜ
İmgenin fotoğraftan pentüre yansımasına bir bakış

Fotoğraf makinesinin temellerini bir ressam, Leonardo da Vinci, Camera Obscura'sıyla atmıştır. 1839'da Daguerre'in 'Daguerrotype'i icat etmesiyle beraber resim sanatına kolaylıklar ve yeni açılımlar, dolayısıyla yeni görme biçimleri, gelmiştir. Diğer yandan da bu yeni görüntü kaydetme aygıtı, resmin işlevlerini sahiplenmeye başlamış, başlangıcından bugüne bu iki disiplin arasındaki rekabet böylece başlamıştır. Fotoğraf, imgelerin herkese ulaşmasını, her isteyenin kendi portresine sahip olmasını, ünlü ressamlara ait resimlerin dahi birçok insan tarafından tanınmasını sağlamıştır. Bu arada fotoğraf resmin ' birebir kopyalama' görevini devralmış ve resmin alanlarının genişlemesine katkıda bulunmuştur. Daha sonra fotoğraf da kendi alanını genişletmiş, böylece 'belgelemek ve kopyalamaktan' daha fazla, o da artık resim ve heykelin arayışlarına ortak olmuş, kendi başına bir 'sanatsal disiplin' haline gelmiştir. Resim fotoğraftan çok fazla yararlanmıştır- ve hala yararlanır, fakat fotoğrafın resimden yararlandığı çok az belgelenmiştir. Fotoğraf imgesi, resim yüzeyine geçerken -amaca bağlı olarak- anlam değiştirir, biçimsel bozulmalarla ve yorumlarla resmin hizmetine girer.
Contemporary approaches to gender-fluidity in fashion and clothing

Cinsiyet akışkanlığı teriminin anlamının çağdaş toplumdaki belirsizliği artmaktadır ve söz konusu özellikle moda ve giyim olduğunda cinsiyetler için kışkırtıcı bir giyim türü olarak karşımıza çıkmaktadır. Tezin konusu, çağdaş toplumlarda moda ve giyimde cinsiyet akışkanlığını analiz etmektir. Çalışma aynı zamanda cinsiyet akışkanlığının nasıl geliştiğine veya tarihteki giyim yasaklarıyla bağlantısı olup olmadığına ve çağdaş toplumlarda bunun için yeni bir terim oluşturulmasının sebebine yönelik açıklamalar sağlamaya çalışacaktır. Bu bağlamda, günümüzdeki cinsiyet akışkanlığı terimini anlayabilmek için, cross-dressing, çift cinsiyetlilik ve bunların kültürel ve sosyal önemi de açıklanmıştır. Ayrıca, kimliğin de bu tezde önemli bir rol oynamasının yanı sıra, bu konuda, modada ve giyimde cinsiyet akışkanlığı ve cinsiyetlerin gösterdiği davranışlar kapsamında incelenecektir. Judith Butler'ın cinsiyet edimselliği felsefesine ek olarak, kimliğin oluşması ve bunun modern toplumlarda akışkan cinsiyetli bireyler üzerinde nasıl etkilere sahip olduğu da tezin önemli bir bölümünü oluşturmaktadır. Tez, literatür, medya kampanyaları ve moda terminolojisi konusunda bilgi verme amacını da içermekle birlikte, moda ve giyimde cinsiyet akışkanlığını ve bunun erkek egemenliği ve cinsiyet rollerinden nasıl etkilendiğini göstermek üzere görsel sanat uygulamaları da sunacaktır. Çalışmanın sonucunda ise toplumdaki hassas cinsiyet konusuna ilişkin yeni bir yaklaşım ortaya koyulacaktır.
Akbaba Dergisi ve Akbaba Dergisi'nin Türk çağdaş grafik sanatındaki yeri ve önemi

Akbaba Dergisi incelendiğinde sadece bir mizah dergisi kimliği değil aynı zamanda da görsel olarak bir tasarım kimliği taşıdığı da görülür. Akbaba Dergisi'nin sayfalarından akan tasarım ruhu, günümüz Türk çağdaş grafik tasarım ilkeleri düşünülerek karşılaştırıldığında çok büyük benzerlikler görülmektedir. Fakat Akbaba Dergisi'nin yayınlandığı dönem düşünülecek olursa günümüz Türk çağdaş grafik tasarım anlayışının o dönemde henüz gelişme aşamasında olduğu kolayca anlaşılır. Bu tez, Akbaba Dergisi'nin yayınlandığı dönemden başlayarak Türk çağdaş grafik sanatına çok büyük etkiler yaptığını ve grafik tasarım sanatının gelişmesine olumlu yönde çok büyük faydası olduğunu ispatlamak amacındadır. Çünkü incelenen ve yararlanılan kaynakların oluşturduğu bu teze bakıldığında;Günümüz tasarım anlayışıyla Akbaba Dergisi'nin tasarım anlayışı arasında çok büyük benzerlikler olduğunu, Ayrıca Akbaba Dergisi yayınlanmaya başladığı dönemden itibaren Türk çağdaş grafik sanatındaki hızlanan ve büyüyen gelişmeye işaret etmektedir.
Deconstruction of typing as a performance to extract affect

On dokuzuncu yüzyıldan itibaren bilginin hızlı ve etkili bir biçimde iletilmesi tipografinin başlıca fonksiyonu olarak görülmekteydi. Asıl amaç etkili iletişim yollarının üretiminde başarılı olmak iken, tasarım sorunları karşısında önerilen yenilikçi ve estetik çözümler önemsiz addedilmekteydi. Ancak bazı öncü modernistler, bu geleneğe dijital araçların ortaya çıkmasından önce dahi karşı çıkmışlardı. Bu tez bahsi geçen tipografinin ana fonksiyonuna karşı gelen ve görsel olarak yenilikçi ve duygusal tipografi elementlerini kullanan sanat hareketlerinin analizi ile başlar. Sonrasında dijital tipografi aracılığıyla ortaya çıkan ifade araçlarını ve sadece kullanıcı ve klavye etkileşiminden faydalanarak duygusal metin üretmeyi amaçlayan bir dijital platform olan ilgili proje Moodface'i inceler. Moodface'in yapısı yazma eyleminin bir performans olduğu varsaymına dayanır. Moodface tuşa vuruşlar arasındaki süre farkını, etkileşimsiz geçen süreyi ve hataları işler. Hatalar geri tuşu ile kontrol edilirken, bu süre farkı; tekil tuşa basımları, müteharrik ortalama ve tüm metnin ortalama hızını bulmak için kullanılır. Ayrıca etkileşimsiz süre satır aralarına boşluk ekler.
Soyut sanatta görsel dilin oluşturulması

'Soyut Sanatta Görsel Dilin Oluşturulması ' isimli bu çalışmanın ana konusunu sosyal, kültürel, tarihsel süreçte toplumların oluşturdukları imgelerle meydana gelen soyut resim sanatı oluşturmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde soyut sanatın tarihi araştırılmış, soyut sanat ile ilgili kavramlar, örnek görsel ve farklı kaynaklarla açıklanmıştır. Harmoni, soyutlama, Neo-plastik hareket gibi bu kavram ve olguların anlaşılması, soyut sanatın tarihsel boyutta bugüne kadar olan gelişinde ve değişiminde nelerin etkin rol aldığı hususunun kavranması açısından önemlidir. İkinci bölümde soyut sanatta ve soyut resimde imgenin yeri, öznenesne ilişkisi bağlamında soyut sanat detaylandırılmış, çeşitli ressamların çalışmalarıyla, konu belirginleştirilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde soyut sanatta plastik düzenlemenin oluşturulması üzerinde durulmuştur. İçsel dünyanın görsel dünyaya yansıması bağlamında oluşturulan alanlar ve bu alanların görsel dünyaya olan etkisi ayrı ayrı başlıklar altında incelenmiştir. Soyut resimde başvurulan renk, boşluk, çizgi ve nokta boyutları tek tek açıklanmış, görsellerle desteklenerek imgelerin, resim yüzeyi üzerinde kompoze edilme yöntemleri farklı kaynaklardan yararlanılarak incelenmiştir.
Biyoiktidar bağlamında; Toplumsal cinsiyet, Queer Teori ve sanata yansımaları

'Biyoiktidar Bağlamında; Toplumsal Cinsiyet, Queer Teori Ve Sanata Yansımaları' başlıklı bu çalışmanın temel meselesi cinsiyet; toplumsal cinsiyet; cinsel kimlikler ve kimlik kavramının sanattaki yansımalarının izini sürmektir. Sanat alanında bu kavramların denk geldikleri, kendilerine ifade zemini buldukları imgeler ve yerler tartışılırken biyoiktidar kavramının önemi, göz ardı edilemeyecek bir gerçeklik olarak, bu çalışmada kendine yer edinmiştir. Bu çalışma kapsamında iktidarın gözünün imgeye bakış şekli ile imgenin algılanış şekli arasındaki bağ irdelenmiştir. İktidarın bakışı imgeyi salt imge olmaktan çıkartıp, imgeleri bir bakış rejimi içerisinde sunarken biyoiktidar tam da bu aralıkta kendine zemin bulur ve hayatın her alanına sızar. Biyoiktidarın gözlem, ele geçirme ve gündelik hayata sızabilme yapısı kendinin sızmak ve görüp göstermek istediği alanlarla yakından ilintilidir. Bir sistem olarak sanat tarihinde de bu etkinin varlığı feminist sanat, postfeminist sanat ve LGBT sanatı hareketleri özelinde varlığını kanıtlamıştır. Queer Teori'nin doğuşuyla ortaya çıkan, Queer'in sanatla etkileşimine, ortaya çıkan 'Queer sanat' söylemlerine ve teorinin sanatta imgelere dönüşme/dönüşememe hallerine de çalışma kapsamında değinilmiştir. Bu sanat çalışması raporu içerisinde 1960 sonrası sanattan, günümüz sanatına kadar olan süreçte temel meseleler ele alınırken sanatsal uygulamalarda da bu temel meseleler göz önünde bulundurulmuştur. Üretilen çalışmalar, biçim, malzeme, söylem/ima ve kavramsal alt yapı gibi temel sanatsal kriterler çerçevesinde ele alınarak irdelenirken biyoiktidar, toplumsal cinsiyet, cinsiyet, kimlik, cinsel kimlikler ve Queer Teori üzerinden güncel açılımlar sağlayan sanatsal uygulamalar üretilmiştir.
Sanatçının ve eserinin bir meta olarak dolaşımı; dolaşımdayım o halde varım

Egemenler, tarihin her döneminde, hegemonyalarını sürdürebilmek ve yönettikleri topluluklar tarafından gelebilecek olan herhangi bir başkaldrıyla karşılaşmamak için, kendi iktidarlarını meşrulaştırmaya çalışmışlardır. Bunu yaparken de çeşitli alanları ve o alanda uzman insanları araç olarak kullanmışlardır. Bu araçlar, din, bilim, ahlak, medeniyet, hak, hukuk, adalet, kültür ve sanat olmuştur. Bu tez kapsamında, egemenler tarafından günümüzde kullanılan araçlardan biri olan sanat ve sanatçı ele alınmıştır. Sanatın tek tipleşmesi ve sanatın giderek kitle kültürüne yaklaşması, sanatın, egemenler tarafından kitleleri yönlendirmek için kullandığı bir araç olmanın yanında, sistemi eleştirme ve karşı tavır geliştirme gücünü törpüleyip, sanatı ve sanatçıyı sisteme karşı direnme yerine sisteme dahil olmaya zorlamaktadır. Bu rapor kapsamında, hayatın hemen hemen her alanını ele geçiren küreselleşmenin ön hazırlığı olan kültürel hareketlilik ve bu hareketlilik sonucunda oluşan kültürel homojenleşmenin her alanda olduğu gibi sanat alanında da kendini göstermesi ve bu durumun sanat ve sanatçı üzerindeki etkileri üzerine düşünceler üretilip sanat eserleri ortaya koyulmuştur. Kavramsal çerçeve oluşturulurken, tezle ilgili kaynaklar taranmış olup konuyla ilgili daha önce yazılan yazılara ve üretilen sanat eserlerine atıflar yapılmıştır.
Türkiye'de 2000 yılından günümüze çizgi romanlarda grafik dilin incelenmesi

Çizgi roman geçmişşten günümüze kadar yıllar içerisinde çizgilerin, betimlemelerin, görsellerin ve çizgi roman karelerindeki anlatımların uğradığı değişikliklere uğramıştır. Anlatımdaki bu değişiklikler temel alındığında, özellikle 2000 yılından sonra, çizgi romanda grafik dil bakımından değişimler dikkat çekmektedir. Bu nedenle, 2000'den sonra Türkiye'deki çizgi romanların kapak ve iç sayfaları grafik dili açısından değerlendirilerek araştırılması amaçlanmıştır. Bu amaçla, Seyfettin Efendi, Karabasan, Ece, Kasap, Büyüklere Masallar, Karabala, Piri Reis, Noesis, Klan, Son Osmanlı Yandım Ali, Uzak Şehir, Emanet Şehir, Puslu Kıtalar Atlası ve Şehzade Yangını gibi eserler incelenmiş olup bu eserlerin dönemine ait yansımaları ve değişiklikleri anlamlandırılmaya çalışırken paneller arası geçişler, karakterlere ait semboller, renk ve dijital renk ayrımları, çizgi romanlara ait tipografiler, şekiller, çizgiler, biçimler, dokular, yatay ya da dikey ölçüler ve yatay ve dikey yön algısı üzerinde durulmuştur. Tez içerisindeki örneklere bakıldığında 2000'den sonra çeşitlilik söz konusudur. Araştırılan bu tezin sonucunda 2000 yılından sonra en az 2 sayı çıkan dergilerde, fasiküllerde, karma çalışmaların olduğu eserlerde veya fanzinlerde ciddi anlamda bir dil farklılaşması göze çarpmaktadır.
Kentsel ve açık alanda muhalif eylem olarak sanat

Kentsel ve Açık Alanda Muhalif Eylem Olarak Sanat başlıklı tez çalışması bir eser metni çalışmasıdır. Sanatın muhalefetle kurduğu ilişkiyi tarihsel olarak incelerken aynı zamanda açık alan üzerinden eyleme dayalı pratiğinin çözümlenmesi adına örnekleri ortaya koyar. Sanatın muhalif dilinin oluşması ve bunun açık alanda ifadesine yönelik yaklaşım üzerinde durulan çalışma aynı zamanda sanatın muhalif kimliğinin oluşma sürecini ve günümüz sanatçılarının yapıtlarının bu tarihsel bellek ışığında analiz çabası olarak görülebilir. İki ana başlık altında toplanan bu çalışmanın, ilk bölümünde sanatın politika ile kurduğu yakın ilişkinin tarihsel zeminine dair bir analiz yaparak, muhalif sanatın gelişim etaplarını toplumsal olaylar ve sanat akımları pencerelerinden incelemiştir. Tez çalışması özellikle sanatın güncel hayatı değiştirmeye yönelik yaklaşımını akımlar ve yapıtlar üzerinden ortaya koyarken, sanatçıların yorumları ışığında bu anlayışı çözümler. Oluşturulan diğer başlıkta ise ortaya konan bilgiler ışığında tez için seçilen sanatçılar ve yapıtları analiz edilerek, günümüz muhalif sanatçıların hangi pratikten ve felsefeden yola çıktıklarının anlaşılması üzerine oluşturulmuştur.
Seramik yüzeylerde buharlaşma ve püskürtme yöntemleri ile oluşturulan lüster etkileri

Lüster, camsı bir yüzey üzerindeki metal nano partiküllerden oluşan bakırımsı altınımsı veya yanardöner ince bir film tabakasıdır. Lüster tekniği seramik üzerinde 9. yüzyılda Mezopotamya'da başlayıp Selçuklu döneminde doruk noktasına erişmiştir. 13. yüzyılda Avrupa'da yayıldıktan sonra 18. yüzyıl da çöküş dönemini yaşamıştır. 19. yüzyılın sonlarında ise Avrupa'da yeniden canlanmaya başlanmıştır. Bu tez çalışmasının temeli olan buharlaşma lüsteri yönteminde, seramik bünye üzerinde 20. yüzyıldan itibaren kullanılmaya başlanmıştır. Püskürtme ve buharlaşma lüsteri yöntemlerinde, diğer lüsterlerde olduğu gibi sırlı yüzeyde yanardöner bir etki beklenmektedir. Bu yöntemlerde sır pişirimi yapılmış seramik bünye, soğuma aşamasında iken veya tekrar ısıtıldığında, 650- 750 C civarlarında, lüsterleşen malzemelerin fırın ortamında buharlaştırarak veya parça üzerine püskürtülerek sırlı yüzeye geçişiyle oluşturulduğu bilgisi elde edilmiştir. Püskürtme ve buharlaşma lüsteri yöntemleri ile elde edilen farklı görsel sonuçlarına karşın, uygulama sürecinde birçok ortak noktaları olmasından dolayı bu tez çalışmasında her iki yöntem aynı gurupta sınıflandırılmıştır. Bu yöntemlerle ilgili elde edilen kısmi bilgiler ile deneysel çalışmaların sonuçları elde edilen başarılı görsel etkilerden dolayı çalışmaların yönü püskürtme yöntemi üzerine yoğunlaşmıştır. Püskürtme yöntemi ile oluşan lüster etkilerini gözlemlemek amacı ile farklı değişkenler üzerinden denemeler yapılmıştır. Bu denemelerde değişken faktörler; kullanılan metal bileşikleri, zemin sırı, bünye, uygulama sıcaklığı, uygulama yöntemi ve pişirim ortamı olarak belirlenmiştir. Deneysel çalışmalar sonucunda, demir klorürden elde edilen güçlü lüster etkilerinin bulunması ile çalışmanın kapsamı bu metal bileşiği üzerinde sınırlandırılmıştır. Bu tez çalışmasında, püskürtme yöntemi ile 980- 1080 C aralığında olgunlaşan renkli, saydam ve efektli sırlar ile sır içi lüster üzerine, başarılı lüster etkileri elde edilmiş, bu tekniğin kontrollü bir şekilde çeşitli sırlar üzerinde ve diğer teknikler ile de kullanılabilirliği tespit edilmiştir.
Ödemiş Müzesi'nde bulunan dokumaların teknik, renk ve desen açısından incelenmesi

Anadolu; halısı, kilimi, kumaşı, tahta, metal, taş işlemeciliği, çinileri, seramikleri, vb. gibi pek çok el sanatı ile renk, çizgi, desen ve biçimle dopdolu olarak karşımıza çıkan, geleneksel sanatlarımız açısından bitmek tükenmek bilmeyen bir kaynak durumundadır. Bu çeşitlilik içinde en büyük yerlerden birine sahip olan dokumacılığın tarihi neredeyse insanlık tarihi kadar eskidir. Bu konuda değişik görüşler öne sürülmektedir. Bu görüşlerden bitine göre dokumacılık, üretiminde kullanılan hammaddelerin yetiştikleri yörelerde başlamıştır. Diğer bir görüş ise dokumanın, en önemli hammadde saydıkları yün nedeniyle koyunun en çok yetiştirildiği Orta Asya'da başladığını savunur. Diğer bir görüşe göre ise keten ve pamuk yüne göre daha önemlidir ve bu hammaddeler sıcak iklime sahip Mısır dolaylarında daha çok yetişir ve bu nedenle de dokumacılık buralarda başlamıştır. 18. yy.'a gelinceye kadar dokumacılık adım adım gelişmiş ve süregelmiştir. 1733' te dünyanın sahne olduğu yeni ve büyük bir olay yani Endüstri Devrimi ile dokumacılık yeni boyutlar kazanmıştır. Günümüzde de dokumacılık sürekli gelişen çok büyük bir sektör olarak yerini ve önemini korumaktadır. Ancak teknik olarak sürekli gelişme kaydedilse de, tasarım düzeyinde kaynak oluşturacak malzemeler geçmişşte üretilenler olacaktır. Günümüzde müzelerin korumaya aldığı bu eserler yeni tasarımlarda yol gösterecektir. Bu çalışmada, bu işlevi yüklenen Ödemiş Müzesi'nde bulunan dokumalar incelenmekte ve yeni tasarımlar sunulmaktadır.
Tarihsel süreçte resim sanatı bağlamında çürümenin ele alınışı ve görsel yorumlar

İTarihsel Süreçte Resim Sanatı Bağlamında Çürümenin Ele Alınışı Ve Görsel Yorumlar? adlı tezin amacı, çürümenin sanatsal bir dile ya da kavrama dönüşmesinin incelenmesi ve çürüme sürecinin yorumlanmasıdır. Bu amaç doğrultusunda sanat tarihinde çürümenin sanata yansımaları araştırılmıştır. Çürüme, akımlara, sanatçılara ve yapıtlara bakılarak incelenmiştir. Sanatta çürümenin, gerçeklik olgusu bağlamında hangi biçimsel ifadelerle ilerlediği gösterilmiştir. Araştırma çürüme kavramıyla birlikte bu kavramın yan anlamı olan ölümü de kapsamaktadır. Doğada gerçekleşen çürüme sürecinin öneminden dolayı süreç, hem kuramsal olarak incelenmiş hem de uygulamalarda deneyimleyerek sonuçları değerlendirilmiştir. Birinci bölümde çürüme kavramı tanımlanarak ayrıca çürüme çeşitlemeleri, fiziksel, kimyasal ve biyolojik değişimleriyle birlikte açıklanmıştır. Nesneler ve canlılar üzerinde, çürümenin etkileri incelenmiş ve süreçleri görsel olarak verilmiştir. Çürümenin canlı ve cansız varlıkların özelliklerine göre biçim değiştirme durumundan yola çıkılarak, çürümenin ilk halinden son haline kadar süreci gözlemlenmiş, çürümenin bazı aşamalarıyla yok oluş aşaması uygulamalara aktarılmıştır. Sanat tarihinde, 16. ve 17. yüzyılda hayatın kısalığını ve kırılganlığını ölü doğa resimleriyle gösteren çalışmalarda ölüm ve çürüme kavramı üzerine yorumlar görülmektedir. Örneğin, Rönesans döneminde yaşayan Hans Holbein'nin Mezardaki İsa adlı eserinde, ölüm tüm gerçekliğiyle gözler önündedir. 20. yüzyıl sanatında da yeni olanakların gelişmesiyle deneysel çalışmalar yapılmış, aynı zamanda çalışmalarda çürüme değişimleri hakkında da bilgi paylaşılmıştır. Modern sanat akımları, güzel olanın yanında iğrenç ve çirkin olan ile ölüm, çürüme gibi konuları da gündeme getirmiştir. Ölüm ve çürüme konulu çalışmalar, Dışavurumculuk, Sürrealizm, Kübizm, Dada, Pop Sanat ve Fluxus'ta görülmektedir. Özellikle 20. yüzyılın en etkili akımlarından olan Fluxus, 1960'lardan sonra gelişen kavramsal eğilimle birlikte, çürüme ve süreç kavramları sanata konu olmuştur. Örneğin, Joseph Beuys'un gerçekleştirmiş olduğu performanslarında çürüme süreçsel olarak işlerlik kazanmaya başlamıştır. Araştırmacının uygulamalarında değişen doğa, ölümle sonuçlanan çürüme, uygulamaların düşünsel temelini oluşturmuştur. Video, fotoğraf, enstalasyon ve tuval resmi uygulamalarında çürüme sürecini yansıtan çalışmalar üretilmiştir. Çürüme sonucu ortaya çıkan yeşilimsi renk, böcekler ve bozulmalarla birlikte kullanılmıştır.
Lider imajının yaratılmasında fotoğrafın işlevi

Teknolojinin belirleyiciliği ile biçimlendirilen toplumsal söylemler, gerek toplumun farklı katmanlarında, farklı eğitim ve kültür statüsüne sahip bireyler gerekse topluma yön vermek isteyen liderler tarafından her gecen gün değişkenlik göstermektedir. Teknolojik değişim lider ve hedef kitle arasında mesajın kuruluşu, kodlanışı, kodların okunuşu ve araçların kullanılışı üzerindeki söylemleri farklılaştırsa da; demokrasi gereği seçimlerin olduğu ortamlarda, parlamenter düzen gereği hem siyasi partilerin hem de siyasi partilerin ideolojilerini benimseyen kitlelerin bir lidere ihtiyacı olmaya devam edecektir. Toplumsal yapı içerisinde bireylerin statüsünü belirleyen bir gösterge olan ekonomik farklılaşım bireyleri siyasal, sosyal, kültürel ve dini ritüelleri yerine getirirken kitleleri aynı paydaya getirebilmektedir. Bu bağlamda görselliğin bir kültür olarak tüketildiği Türkiye'de toplumun her kesiminden bireylerin bilinçli ya da bilinçsiz olarak meşgul olduğu iki kavram futbol ve siyaset olarak karşımıza çıkmaktadır. Ayrıca televizyonun yaşamın her kesimini adeta ele geçirdiği günümüzde televizyon tarafından parlatılan magazinsel aktörlerin de tıpkı futbol ve siyaset gibi üretilen bir gösterge olduğu görülmektedir. Araştırmanın birinci bölümünde lider kavramı tanımlanmış, liderlik sürecinin üretilmesinde ve tüketilmesinde ön plana çıkan göstergeler üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde ise lider imajının yaratılmasında fotoğrafın, gerekliliğinden bahsedilerek, örneklerle desteklenmiştir.
Teknoliflerin lif sanatındaki yeri

Bu çalısmada, teknik tekstil teknoloji ve üretim tekniklerinin ne asamada olduğu, bu malzemelerin gelecekteki islevleri, kullanım alanları belirtilmis, teknik tekstillerleve uygulama methotlarıyla, degisik özelliklere sahip malzemeleri kullanarak, yaptıklarıislere yansıtan lif sanatçılarından bahsedilmistir. Teknik tekstiller terimi yıllar geçtikçe, teknolojinin de gelisimiyle, teknik tekstil üretiminde ve uygulama alanlarında büyük çapta artma olmustur ; çok farklı özelliklere sahip sentetik lifler üretilmeye baslanmıstır. Bu tür teknolojik yenilik ve imkanlar da yüksek performans ve fonksiyonellikteki bu malzemelere olan talebi ve gereksinimi yükseltmistir. Teknik tekstillerin kullanım alanlarının artmaya baslaması ile kaçınılmaz olarak gündelik kullanım alanınasızmaya baslamıstır. Bu artısın sonucu olarak kullanım özellikleriyle belirgin hale gelen teknik tekstillerin lif sanatı örnekleri içerisinde de yer aldıgını görülmektedir. Günümüzdeki teknik tekstil ürünleri çok yönlü bir sekilde irdelenerek, gelecekteki uygulamaların ne yönde olacagı vurgulanmıstır. Ayrıca bu tür malzemelerintekstil ve lif sanatını birbirine yaklastırdıgını, moda ve giyim sektöründe büyük değişimler yasanacagını, ileri teknoloji tekstil ürün ve malzemelerin disiplinler arasıçalısmalarla üretildigi sonucuna varılmıstır.