turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
1960-1980 yılları arası Amerika'da grafik bir dil olarak kolaj

Endüstri devrimiyle birlikte büyük kentlerin oluşumu, kentlerin çok parçalı ve eklektik yapısı, ardı sıra yaşanan savaşların toplumsal ve siyasi etkileri ve teknoloji alanındaki buluşlar yeni bir görsel dağarcığın biçimlenmesine olanak tanımıştır. Çok yönlü bakış açısı, eş zamanlı hareket, üst üste bindirme, yan yana getirme, çoğulzamanlılık, parçalama, bölme, bozma, irrasyonel ve birbirine benzemeyen gerçekliklerinbir arada kullanılması gibi yaklaşımlarla kolaj tekniği tetikleyici ve devrimci bir güce dönüşmüştür. Modern sanat ve tasarımın gelişimindeki en önemli dönüm noktası olarak kabul edilen kolajın, grafik tasarım alanını nasıl etkilediği sorusu bu araştırmanın çıkış noktasıdır. Bu çalışma, bir görme ve düşünme biçimi olarak kolajın grafik tasarım alanında nasıl yer aldığını ve grafik bir dil olarak geçirdiği gelişimi analiz etmeyi amaçlamaktadır. Bu amaçla yapılan literatür taramasında, kolaj tekniklerinin grafik alanında görsel dilişekillendiren önemli etkileri olduğu tespit edilmiştir. 'Nesnenin parçalanıp, farklı bir anlatım biçimiyle tekrar bir araya getirilmesi' temel ilkesi ve ilgisiz harf formlarının üst üste bindirilmesiyle oluşmuş sözcük parçalarının kullanıldığı harf/görüntü kolajları, grafik tasarım için, özgün ve anlatım gücü yüksek bir iletişim yöntemi anlamına gelmiştir. Araştırmada, modern sanat hareketlerinde kolajın gelişimi incelenmiş, grafik tasarım diline yansımaları ele alınmıştır. Amerikan Büyük Buhranı ve İkinci Dünya Savaşı'nın etkileriyle sanat ve tasarım alanında Bauhaus gibi önemli ekollerin temsilcileriAmerika'ya göç etmiş, beraberlerinde avangart sanat hareketlerinin yenilikçi fikirlerinitaşımışlardır. Amerikan modernizminin temelini oluşturan bu sanatçıların grafik tasarımcılar üstündeki etkisi ele alınmış, matbaa ve fotoğraf teknolojisindeki ilerlemelerlekolaj tekniklerinin gelişimi incelenmiştir.1960- 1980 yıllarında Amerika'da yaşanan toplumsal ve siyasi olayların etkisi ve tüketim odaklı günlük yaşam, sanat ve tasarım alanında postmodernist düşünceye ortam sağlamıştır. Eklektik, çok katmanlı, eş zamanlı ve çok parçalı özellikleriyle kolaj, postmodern görüntünün temsili haline gelmiş, dönemin grafik dilini şekillendirmede önemli rol oynamıştır. Bireysel yaklaşımlarını öne çıkaran tasarımcıların yanı sıra punkgibi underground hareketlerin görsel dilini oluşturmuştur.
Cumhuriyetin ilk yıllarında yurtdışına gönderilen ressamların Türk resim eğitimine etkileri

Cumhuriyet'in ilanıyla birlikte, kısa süre içerisinde, kimi devlet destegiyle kimisi ise kendi olanaklarıyla pek çok genç sanatçı egitimlerini tamamlamak üzere yurt dısınaçıkmıslardır. Avrupa Konkoru adı altında açılan yarısmayı kazanarak devlet bursuylayurtdısına giden bu genç sanatçılar, modern Türkiye Cumhuriyeti'nin çagdaslasma ideali çerçevesinde biçimlenen yeni sanat atılımlarına kaynaklık edeceklerdir. Her biri Cumhuriyet'in coskusunu tasıyan ve ülkelerine döndüklerinde, yurtdısındaedindikleri birikimleri, bu cosku havası içerisinde değerlendirmeye hazır olan genç sanatçılar, Türk Resminin gelisimi için çaba göstermis ve yurtdısında edindikleri birikimleri Türkiye'dekiögrencilere ve sanatçılara çesitli vesilelerle aktarmıslardır. Onlar, Cumhuriyet'in ilk kusaksanatçıları arasında önemli bir yer edinmis, bu kusagın etkin üyeleri olmuslardır. Yurtdısındaedindikleri bilgi ve birikimleri gerek çalıstıkları egitim kurumlarında, gerekse kurucusu oldukları sanatsal topluluklarda ögrencilere ve sanatseverlere aktarmıslardır. Bu arastırmada cumhuriyetin ilk yıllarında devlet bursuyla yurtdısına gönderilen sanatçıların hayatlarını, öncüsü oldukları ve içinde bulundukları sanatsal tarzları, resim sanatının gelisimi için yaptıkları çalısmaları irdelenmeye çalısılmıstır.
Çanakkale Arkeoloji Müzesi'nde yer alan Polyksena Lahdi'ndeki kurban sahnesinin incelenmesi ve seramik malzemeyle yorumlanması

Polyksena Lahdi, Çanakkale'de gün ışığına çıkartılarak literatüre girmiş, günümüzde Çanakkale Arkeoloji müzesinde teşhir edilmekte olan bir eserdir. Birçok vazo resmi üzerinde de betimlenen, Troia savaşının sonundaki hikayenin baş karakterinden biri olan Polyksena'nın, hazin mitolojik öyküsünün, şu ana kadar bulunan en gerçekçi işleniş biçimini, plastik anlatım diliyle günümüze dek taşımaktadır. İnsanlığın varoluşu ile başlayan, kimlik oluşumları; kurum ve kişilere tanınan tanrısal güç ile kutsal sayılan törenlerin inanç uğruna uygulanmasına neden olmuştur. Kurban törenleri, çoğunlukla inanç için düzenlenmiş ve dönemlerine göre farklılıklar göstererek tanrıların istekleri doğrultusunda gerçekleşmesi sağlanmıştır. Polyksena'nın kurban edilmesinde de yarı olarak tanrı kabul edilen Akilleus'un, onunla evlenme isteği ve biten savaşın sonunda yeniden deniz yolculuğuna çıkarak vatanlarına dönmek isteyen askerlerin, sakin bir deniz yolculuğu geçirme inançlarına bağlı olarak, karşımıza çıkmasıdır. Kurban etme eylemi, geçmişşten günümüze kadar her toplumda varlığını sürdürmüş ve hala sürdürmekte olan bir inanç biçimidir. Her ne kadar günümüzdeki kanlı kurban törenleri, hayvan kurbanı olarak farklı biçim ve anlayışlarla sürdürülmekte olsa da, az gelişmiş toplum ya da kişilik eksikliklerinde, insan kurban etme ritüelleri ya da törelerinin, sosyo-psikolojik açıdan bakıldığında, şiddet ? eylem paralelinde akıl dışı sayılabilecek biçimlerde uygulandığı bir gerçektir. Geçmiş dönemlerden günümüze kadar ulaşan süreçte de, Troia savaşını işleyen mitolojik hikayeler, sanatçıların ilgisini çekmiş ve sanat eseri üretiminde farklı etki ve dışavurumların yaratılmasına yardımcı olmuştur. Bu çalışmada; plastik sanatların farklı disiplinlerinde konu olarak işlenen insan kurban teması incelenip, Polyksena'nın kurban töreninden hareketle, yeni biçim ve formlar tasarlanıp, bu formlar seramik malzeme ile çağdaş sanat eseri olarak yorumlanmıştır.
Türkiye'de gelenekselleşmiş uygulamalı heykel sempozyumları

Bu çalışmada Türkiye'de Gelenekselleşmiş Uygulamalı Heykel Sempozyumları, başlangıcından bugüne kadar geçirdiği evreler ile bu sempozyumların toplum ve kent üzerinde ne gibi etkiler yarattığı incelenmiştir.1950'li yıllarda yurtdışında başlayan heykel sempozyumları, savaş sonrası toplumları kardeşçe birleştiren, bu toplumların sanatlarını uyguladıkları ve sanatın müzelerin ve galerilerin dışına çıktığı bir oluşumdur. Türkiye'de ise sempozyumların başlangıcı 1975'tir. Yurt dışındaki başlama tarihi ile Türkiye de başlama tarihi arasındaki oluşan fark o günlerde Türkiye'deki toplumun sanata ve heykele bakışın olumlu olmamasından kaynaklanmaktadır. Bu düşünceye paralel olarak da sponsorların bulunamaması diğer bir etkendir. Heykel sanatçılarımız yurtdışı eğitimleri sırasında tanıdıkları sempozyumun taşıdığı değerleri ve ülkemizde uygulandığında getireceği olumlu etkilerini fark etmişler ve bunun için çeşitli girişimlerde bulunmuşlardır. Sonuç olarak 1975 yılında Antalya'da ilk heykel sempozyumu yapılmıştır. İlk deneyimlerin istenilen şekilde olmaması, sempozyum olgusuna uymaması ve bu sempozyumun bazı sebeplerden dolayı durdurulması, ilerleyen yıllarda yeniden yapılmasına engel olamamıştır. 1993 yılında Değirmendere Zühtü Müridoğlu Ahşap Heykel Sempozyumuyla birlikte yeniden başlatılan sempozyumlar günden güne Türkiye'nin farklı kentlerine yayılmıştır. Başlangıçta ulusal olarak yapılan sempozyumlar zamanla uluslararası olarak yapılmaya devam etmiştir. Türkiye'nin büyük bir bölümünde yapılan bu sempozyumlar zaman içinde yapılmayan yerlerde de yer almaya başlamıştır. Üniversiteler önderliğinde başlayan sempozyumlar belediyelerin ve sponsorların destekleri sonucunda düzenlenmiştir. Düzenlenen bu sempozyumların olumlu yönlerinin olumsuz yönlerinden daha çok olduğu tespit edilmiştir. Bu oluşum kent, toplum sanatçı ve sanatçı adayları için birçok fayda sağlamaktadır.
Soyut dışavurumculukta anlam ve renk zenginliği

Hayalgücünün, duyguların, yaratıcılıkla buluşmasının dışavurumu olarak ifade edilen sanat; insan ile doğadaki nesnel gerçeklikler arasındaki estetik ilişkiler bütünüdür. Sanat, insanlık tarihinin her döneminde geçmişşten geleceğe var olan bir olgudur. Bundan dolayı insanın doğasında olan sanat, toplumsal yaşamda da önemli unsurlardan biridir. Genel anlamda sanat, insanların doğa karşısındaki duygu ve düşüncelerini çizgi, renk, biçim, ses, söz ve ritim gibi araçlarla güzel ve etkili bir biçimde kişisel uslupla ifade etme çabasından doğan ruhsal bir faaliyettir. Ruhsal faaliyet alanı olan sanatın en önemli özelliği ise anlatımcılığı karşılamasıdır. Anlatımcılık ise kişinin iç görüşünün, imgeleri, düşüncelerinin ve duygularının sanat ile görselleşmesiyle oluşmaktadır.19. yüzyılın son çeyreğindeki döneme Endüstri Çağı denilmektedir. Endüstriyel çalışma ortamının insanların da bir duygusuzlaşma görülmektedir. Bu duygusuzlaşma, toplumsal yaşamdaki değişiklikler sonucu bireyde meydana gelen ruhsal birikimlerin bir sonucu olarak 20. yy sanatlarının oluşmasında önemli bir etken olmuştur. Endüstri kentlerinin insanda neden olduğu içe kapanıklılığın etkilerinin sanata yansımaları ekspresyonist ve sürrealist anlatıcımlıkla ortaya çıkmıştır. Yapılan bu çalışma iki bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın ilk bölümünde kavramsal çerçevedeki açıklamaların yer aldığı 20. yüzyılın en önemli sanat akımlarından olan Soyut Dışavurumculuğun tarihsel gelişim çerçevesi içinde doğuşu, gelişimi, yayılışı, sosyolojik ve sanatsal etkinlikleri ele alınmıştır. Sanat tarihinde soyut dışavurumculuğun yeri, Avrupa, Amerika ve Türkiye'de soyut dışavurumculuk ve soyut dışavurumculukta renk öğesi kavramsal çerçevenin diğer başlıklarını oluşturmaktadır. Çalışmanın ikinci bölümünde ise araştırmacı tarafından yapılan uygulamalar ve bu uygulamaların çözümlemelerinden oluşmaktadır.
Krakle ve toplanmalı sırlar üzerine bir araştırma

Artistik sır olarak tanımlanan krakle ve toplanmalı sırlar, diğer artistik sır çeşitleri gibi, sanatsal alandaki çalışmaların artması ile önem kazanmıştır. Uygulandıkları seramik ürünlere sanatsal anlamda değer katmaktadırlar. Artistik sırların en önemli özelliği, doku ve renk özellikleridir. Rastlantısal sonuçlarla da ortaya çıkabilen bu doku ve renk özellikleri, sırın kendi özelliği gibi kullanılabilmektedir. Endüstriyel ürünlerde hemen hemen hiç kullanılmazlar. Çoğunlukla sır hatası olarak kabul edilen krakle ve toplanmalı sırların, seramik ürünlerde artistik amaçlarla kullanılarak ürünün değerini arttırması, yapılmış olan tez çalışmasının amacına hizmet etmektedir. Krakle ve toplanmalı sırların yapımında, detaylı bir kaynak araştırması ve bu bilgiler doğrultusunda, laboratuar ortamında çeşitlerine göre özel sır denemelerini kapsayan çalışmalar yapılmıştır. Yapılan bu çalışmalar sonucunda, krakle ve toplanmalı sırların tanımı, sınıflandırılması ve oluşum nedenlerinin belirlenmesi sağlanmıştır.
Kulp ve emzik biçimlerini belirleyen etkenler

İnsanoğlunun ilk çağlarda toprağı şekillendirebileceğini keşfetmesiyle birlikte seramik, o günlerden başlayarak günümüze kadar hayatın vazgeçilmez bir parçası olmuştur. Yaşamsal ihtiyaçları karşılama amacıyla başlayan fonksiyonel ve estetik süreç yenilenerek devam etmiştir. Yiyeceğini koyabilmek, sıvısını taşıyabilmek, aktarabilmek, saklayabilmek amacıyla yapılan arayışlar, biçimlerin giderek çeşitlenmesine neden olmuştur. Seramik kaplarda kulp ve emzik biçimleri fonksiyonelliği arttırıcı unsur olmalarıyla birlikte kültürlerin yaşayış düzenlerini, ekonomik ve teknik düzeylerini başka zamanlara aktaran ifade edici özelliklere sahiptir. Birinci Bölümde; Tarihsel süreç içinde kulp ve emzik biçimleri başlığı adı altında formların kulp ve emzik detayları ilk çağlardan günümüze olabildiğince tüm kültürlerden örnek verilerek incelenmiştir. İkinci Bölümde; Kulp tanıtılarak, şekillendirilmesi ve çeşitli biçimleri örneklerle ele alınmıştır. Üçüncü Bölümde; Emzik tanıtılarak, şekillendirilmesi ve emzik çeşitleri örneklerle incelenmiştir. Bu çalışmada tarihsel süreç içinde kulp ve emzik çeşitleri değişik kültürlerden örneklerle irdelenerek seramik eşyalarda emzik ve kulp detayının form için ne derece önemli olduğu ortaya konmuştur. Fonksiyonelliğin estetik açıdan ürüne çok şey kattığı, ürünlerin karakterinde belirleyici özellik gösterdiği tespit edilmiştir.
Fovizm akımı ve tekstildeki yansımaları

1905 yılında sanat eleştirmeni, Louis Vauxcelles'in bir grup ressam için ilk kez 'Fauve' deyiminin kullanılmaya başlanmasıyla ortaya çıkan Fovizm akımı günümüzde hayatın her alanında etkisini göstermektedir. Tekstil tasarımına etkisi 1. Dünya Savaşı ile görünür hal almış olan bir sanat akımıdır. Savaş sonrası yaşanan yoksulluk ve hammadde kıtlığı sebebiyle tasarımda önemli olan deri ve iplik gibi malzemelerin kullanımının durdurulması nedeniyle giysi hazırlamada farklı malzeme arayışına gidilmiş ve bu farklı kullanımlar Fovizm akımının beraberinde tasarım anlayışına yeni bir soluk getirmesine yol açmıştır. Bunun sonucunda tasarımcılar, renksiz, kasvetli, aşırı ciddi ve durağan giysiler yerine akımın tekstile olan etkisiyle renkli, modern, dinamik, baskı ağırlıklı ve asimetrik formları kullanmıştır. Fovizm akımının etkileri, aksesuar, kozmetik ve özellikle giysi tasarımında modanın alışılagelmişini renk skalasıyla değiştiren yeniliklerle karşımıza çıkararak modern ve detaysız kesimleri canlı renkler kullanarak ön plana çıkarmıştır. Günümüzde ise, tasarımcıların halen Fovizm sanat akımından etkilenerek ilham almaya ve etkilenmeye devam etmekte olduğunu göstermeye yönelik olarak bu çalışmada tasarımcıların çalışmalarından çeşitli örneklere yer verilmiştir. Bu araştırma, Fovizm sanat akımının, tekstil tasarımı ile sosyal, kültürel ve sanat alanlarındaki yansımalarından bahsedilerek, bu akımdan etkilenme yoluyla tekstil tasarımlarını oluşturan tasarımcıların Fovizm akımını tasarımlarında nasıl kullandıklarını göstermeye yönelik bir çalışmadır. Araştırma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Fovizm sanat akımı öncesi Avrupa'daki sanattan ve Fovizm akımının öncü sanatçılarından bahsedilmiştir. İkinci bölümde ise, Fovizm akımının tasarıma etkisine yer verilerek giysi tasarımına sağladığı katkı gösterilmeye çalışılmıştır. Son bölümde de, Fovizm akımın tekstille ilişkisine ve güncelliğini korumasına dair akımı benimsemiş tasarımcıların eserlerine etkisine yer verilmesi amaçlanmıştır.
Batılılaşma sürecinde Türk edebiyatı ve resminde geleneksel kimlik ve yaşantının sunumu (1876-1923)

Batılılaşma Sürecinde Türk Edebiyatı ve Resminde Geleneksel Kimlik ve Yaşantının Sunumu (1876-1923) isimli bu çalışmada, sanatçıların yaşanan değişim ortamında geleneksel yapıyı nasıl yansıttıkları incelenmiştir. Batılılaşma hareketleri Osmanlı Devleti ve toplumunun geleneksel yapısının değişmesine neden olmuştur. Çalışmanın ilk bölümünde Batılılaşmanın devlet yapısı, kültürel ve toplumsal hayatta meydana getirdiği değişimler incelenmiştir. Bu bölümde ayrıca edebiyat ve resim sanatındaki değişimler ele alınmıştır. İkinci bölümde Osmanlı devlet ve toplumunun geleneksel kimlik ve yaşantısı üzerinde durulmuştur. Edebiyat ve resimde, seçilmiş sanatçıların eserleri üzerinden geleneksel kimlik ve yaşantının sunumu konusu incelenmiştir. Edebiyatta, eserlerden alıntılarla, şehir kimliği, geleneksel toplumun yaşadığı çevre, mahalle ve sokaklar, konutlar, fertler ele alınmıştır. Resim bölümünde konu, geleneksel çevreyi görselleştiren şehir ve tabiat görünümleri, dünya görüşünü görselleştiren eserler, figür ve portre resimleri, natürmortlarda geleneksel nesneler olarak 4 başlık altında ele alınmıştır. Bu bölümde ayrıca edebi eserlerden alıntılar yapılarak, sanatçılar arasındaki ilişkiler vurgulanmış ve resmin ve edebiyatın konuya yaklaşımındaki benzerlikler gösterilmiştir. Böylece bu çalışma, farklı sanatları birlikte değerlendirerek, bütüncül bir anlayışla, sanatçının dünyasından bir dönemin geleneksel hayata bakışını ortaya koymuştur. Her bir sanatçı, eserlerinde geleneksel yapıyı kendi kişilik ve üslup özelliklerine göre işlemişlerdir. Bununla beraber edebiyatçı ve ressamlar arasında, konuya yaklaşım açısından, ortak duygu ve düşüncelerin varlığı görülmüştür.
Çağdaş Türk resminde çocuk teması ve sanat eğitimine katkısı

Geleneksel çizgide ilerleyen Türk sanatı; 18. yüzyıldan itibaren belirginleşmeye başlayan Batılılaşma hareketlerinin sonucunda bir sonraki yüzyılda Batı sanatının seyrine girmiştir. Böylece günümüze kadar uzanan ve Çağdaş Türk Sanatı olarak isimlendirilen süreç ortaya çıkmıştır. Şeker Ahmet Paşa, Osman Hamdi Bey gibi Türk sanatçılarından günümüzün genç sanatçılarına, klasik/izlenimci tarzdan resim ve heykelin ötesine geçen kavramsal çalışmalara kadar uzanan bu süreçte, Çağdaş Türk Resim Sanatı şekillenmiştir. Cumhuriyet'in ilanından sonra sosyal yapıda ve kültürel kurumlarda Batılı modeller esas alınarak sanat alanında önemli reformlar hayata geçirilmiş, bu çerçevede, Batı tekniklerini kullanarak resim yapmak, genel modernleşme projesinin bir parçası olarak belirmiştir. Türkiye'de Cumhuriyet'in erken dönemlerindeki halkçılık ilkesinin paralelinde şekillenen sanatsal gelişmeler, kültür politikaları ve bunların uzantısında ele alınan çocuk teması belli dönemlerde ressamlara ilham kaynağı olmuştur. Figüratif anlayışta eser veren birçok sanatçının eserlerinde çocuk konusu işlenmiş, bu eserlerde sanatçılar kendi çocukluk dönemlerini de yapılan çalışmalara yansıtmışlardır. Çocuk teması hakkında yapılan çalışmaların sanat eğitimine katkısının olumlu bir anlam ifade etmesindeki en önemli unsur öğretmendir. Öğrencilerin aktif hale getirilmesi, konunun anlatım aşamasındaki materyal kullanımı ve bu materyallerin temini, sınıf içinde olumlu atmosferin yaratılması, öğrencilerin konuya hazırlanmaları, öğrencilerden olumlu verimler alınması öğretmenin performansıyla ilgilidir.
Görme engelliler için sesli kitaplarda yeni çözümler ve bir toplumsal farkındalık projesi örneği

Eğitimi, bireyin kendini geliştirmesi için kontrollü bir çevrenin etkisiyle, bireysel gelişim süreci olarak tanımlarsak; ülkemizde sayısı bir milyonu geçen görme engelli bireyin eşit şartlarda eğitime sahip olabilmesi, herkesin üzerine düşen sorumluluğu yerine getirmesiyle mümkün olabilir. Özellikle normal bir insanın rahatlıkla ulaşabildiği eğitim ve kişisel gelişim kitapları, görme engelli kişiler için ancak bazı yardımcı araçların kullanımı ile mümkün olmaktadır. Geliştirilen çeşitli yöntemler, birbirinden her ne kadar farklı ve yenilikçi çözümler getirse de bu işlemler beraberinde bazı zorluklar da getirmiştir. Çalışmamın ilk bölümünde; görme engelli bireyin tanımı, bu durumun oluşmasındaki nedenleri ve görme engellilerin eğitimi için yapılmış girişimlerden bahsedilmiştir. İkinci bölümde; ses kayıt teknolojisinin tarihi süreci araştırılmış ve görme engelli kişiler için kullanılan sesli kitap sistemleri incelenmiştir. Üçüncü bölümde; toplumu bilinçlendirmek adına yapılan farkındalık kavramı üzerinde durulmuş ve dünyada toplumu bilinçlendirmek adına yapılmış örnek afiş çalışmaları incelenmiştir. Son bölümde ise; DAISY sesli kitap okuma cihazının dünyadaki tüm DAISY kitaplara online ulaşılabilen bir sistem önerisi sunulmuştur. Sonrasında toplumsal farkındalık yaratabilmek için afiş çalışmaları hazırlanarak, bireysel sesli kitap bağışı konusunda bilinçlendirme yapılmaya çalışılmıştır.
Marcel Duchamp'ın yapıtlarına çözümleyici bir katalog çalışması

Bu tezin temel amacı, Marcel Duchamp'ın yapıtlar bütününün tek ve sürekli bir yapı içinde oluşumunu değerlendirmektir. Öncelikle yapıtları ve yaşam öyküsü bağlamında, Marcel Duchamp'ın zihinsel oluşumunu belirleyen evreler, etki kaynaklarıyla birlikte incelenmiştir. Sonraki bölümde yapıtları çözümlenerek, Marcel Duchamp'ın düşünsel yapısı sunulmuştur. İzleyen bölümde Duchamp'ın Dada ve Sürrealizm ile ilişkisi değerlendirilmiştir. Son olarak, tam bir gizlilik içinde yürütülen ve ancak ölümünden sonra sergilenen son büyük yapıtı incelenmiştir ve Marcel Duchamp'ın Yirminci Yüzyıl'ın en radikal estetik anlayışını getiren sanatçı olarak sunulması amaçlanmıştır.
Figüratif resim geleneği içinde kadını yorumlayan ressam kadınlar

Geçmişi iki yüzyılı bulmayan resim sanatımızda kadın ressamlarınsayısı özellikle son yıllarda giderek fazlalaşmaktadır. Resim yapmak ve resim yaparak yaşamak, Türkiye gibi geçmişşi köklü bir resim geleneğinedayanmayan ülkede, oldukça zordur. Çünkü, resim sanatı özellikle figür resmi, Osmanlı Devleti'nin resmi dini olan Müslümanlığa aykırı olduğu için ancak Tanzimat'tan sonraki batılılaşma hareketleri içinde özellikle de laik Cumhuriyetin kurulmasından sonra layık olduğu değeri almaya başlamıştır. Cumhuriyetten önce kurulmuş olan; erkek öğrencilere eğitim veren Sanayii Nefise Mektebi ve kız öğrencilerin eğitim aldığı İnas Sanayii Nefise Mektebi, 1928 yılında Devlet Güzel Sanatlar Akademisi ismini almış, başta resim olmak üzere sanatın muhtelif dallarında da karma eğitime başlamıştır. Kız Sanayii Nefise Mektebi'nin kuruluşundan bu yana Mihri Müşvik, Müfide Kadri, Melek Celal Sofu, Celile Hanım, Hale Asaf, Nazlı Ecevit, BediaGüleryüz, Aliye Berger, Eren Eyüboğlu, Şükriye Dikmen, Leyla Gamsız, Nur Koçak, Neş'e Erdok ve Nevhiz Tanyeli gibi kadın ressamlar, resim sanatımızda yerlerini almışlardır. Figüratif resimleri, kadın ağırlıklı temaları ve tutarlı ressamdavranışlarıyla Emel Şahinkaya, Alev Ermiş Mavitan ve Cansen Ercan kadınressamın varlığını, günümüz Türk resminde sürdürmektedirler.
Sanatta bir bakış, bir oluş ve bir eyleyiş mekanı olarak pencere metaforu

İzleyicinin bakışını sınırlayan pencere, onun bilindik dünyasındaki kısıtlanmış özgürlüğü ve mahremiyeti sembolize eder. Burada kullanılan kısıtlama terimi negatif bir söylemden çok pozitif bir söylemi destekler. Tıpkı gözün geniş açısının kısıtlı-sınırlı netliğinin görme eylemini ortaya çıkarması gibi pencere de görülmesi gerekeni izleyiciye sunar, fokal bir mercek görevi görür. Sanatçı pencere metaforu ile izleyicini bakışını toplumsal olaylara veya kendisine çevirir ve bilgiyi sunar. Modernizmin özelliklerinden olan; varlık, merkezleme, metafor kullanımı, biçim, mesafe, sınır gibi özelliklerinden birçoğunu kendisinde barındıran pencere metaforu, sanatçıların çalışmalarında postmodernist bir bakış açısıyla göçebeliğe, yersizliğe, özgürlük ve mahremiyet ihlallerine göndermelerde bulunur. Bakış açısını tek bir noktadan, birçok noktaya, tek bir doğrudan birçok doğruya yönlendirir.
Professional value systems of Turkish architects with respect to clients and users in contemporary residental design practice

Bu çalışmanın amacı konut tasarım pratiğinde mimarların kullanıcılarla ve müşterilerle ilgili değer sistemlerinin araştırılması ve anlaşılmasıdır. Bu, şu andaki Türkiye'nin sosyal bağlamıyla birçok aktörün bulunduğu pratik bağlamını araştırmayı gerektirmektedir. Bilgi, değer, değerler sistemi, meslek ve meslekleşme gibi çalışmanın temel kavramlarının tanıtımından sonra, mimarların dğerler sistemini analiz etmek için aktörlere dayalı bir model önerilmiştir. Tarih boyunca mimarlık mesleği ve onun diğer aktörlerle olan ilişkisi tartışılmıştır. Bu tartışma, mimarın Türk toplumundaki ve özellikle farklı konut tasarım süreçlerindeki değişen rolünü de içermektedir. Daha sonra yapılan araştırma kapsamında, Ankara'da çalışan yirmi dört mimarla, onların pratikteki deneyimlerini, müşteri ve kullanıcılarla ilgili görüşlerini ve ilişkilerini, ve tüm bunların mesleki eylemlerine nasıl yansıdığını sorgulayan açık-uçlu mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Analizde, verilerden çıkarılan temel temalar kategorileri olulşturmuş, ve bu temaların birbirleriyle olan ilişkileri belirlenmiştir. Mimarların konut tasarım pratiğindeki mesleki değer sistemleri, onların kendi mesleki kimlikleri, müşteri, kullanıcı ve toplum ile ilgili görüşleri ve mesleki amaçlarından oluşan çakışan ve çatışan inançları; ve bu inançların tasarım sürecinin farklı evrelerinde eylem ve ilişkilerini nasıl yönlendiridiğini içeren bir modelde sunulmuştur. Kuram ve araştırma geliştirilmesi ile eğitimle ilgili öneriler getirilmiştir.