turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Metal heykel uygulamalarında kaynak tekniğinin figüratif biçimlendirmeye etkileri

'İnsanı hayvanlardan ayıran özellik, kendi yaşam etkinliğinin bilincinde olmasıdır' demiş George Thomson. İşte bu bilinçdir ki binlerce yıl süren bir macerada, maddeyi doğasında keşfedip, işlemiş, işlediği maddeyi çeşitli amaçlara yönlendirip yeni üretimlere dönüştürmüş ve kendisini şimdiki yaşam düzeyine taşımıştır. Bu gelişimde çok önemli bir yere sahip olan maddelerden biri de demir madenidir. Çağlar boyunca insan elinde kap kaçaktan, süsleme gereçlerine, silahlardan, ileri teknoloji ürünlerine kadar pek çok şeyde o vardır. Çalışmanın birinci bölümü, önem, amaç, yöntem, kapsam ve sınırlılıkları içermektedir. Çalışmanın ikinci bölümü, sanayi devrimine kadar metal malzemelerin toplumsal yaşamdaki yeri ve öneminin incelenmesinden oluşmaktadır. Üçüncü bölümde, metal malzemelerin sanayileşme sürecinde toplumsal yaşamdaki yeri ve önemine değinilmektedir. Dördüncü bölümde, çağdaş heykel sanatında metal malzeme ve kaynak tekniğinin kullanımı ele alınmakta, bu bağlamda heykel sanatı Htaratürüne geçmişş yabancı ve yerli heykeltraşlara yer verilmektedir. Son bölümde ise, dördüncü bölümdeki açıklamaların bir uzantısı niteliğinde, kaynak tekniği kullanılarak yapılmış olan uygulama çalışmaları ile tekniğin figüratif biçimlendirmeye etkileri ortaya konulmaya çalışılmaktadır.
Özgün baskıresim derslerinde disiplinlerarası yaklaşımların akademik başarıya etkisi

Bu araştırmanın amacı; Türkiye'deki Eğitim Fakülteleri, Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümlerinde yer alan, özgün baskıresim derslerinde, disiplinler arası yaklaşıma dayalı bir öğrenme ortamı oluşturulmasının öğrencilerin akademik başarılarına etkisini belirlemektir. Araştırma, 2015- 2016 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde Gazi Üniversitesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Resim-İş Eğitimi Ana Bilim Dalı Seçmeli Sanat Atölye Özgün Baskıresim dersini alan 3. Sınıf öğrencilerinden deney grubunda yer alan 17 öğrenci ve kontrol grubunda yer alan 17 öğrenci olmak üzere toplamda 34 öğrenci ile çalışılmıştır. Araştırmada nicel ve nitel yöntemin birlikte kullanıldığı karma araştırma yöntemlerinden sıralı açıklayıcı desen yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın nicel verilerini toplamak için yarı deneysel desen türlerinden 'son test eşleştirilmiş kontrol gruplu desen' modeli kullanılmıştır. Nitel verilerde ise 'görüşme formu' yaklaşımı kullanılmıştır. Uzmanların deney ve kontrol gruplarında yer alan öğrencilerin resimlerini puanlaması sonucu elde edilen puanların karşılaştırılmasında nonparametrik istatistik tekniklerinden Mann-Whitney U Testi kullanılmıştır. Durum çalışması deseni kapsamında görüşme formu yöntemiyle elde edilen veriler kod ve kategorilere ayrılarak yazıya dökülmüştür. Elde edilen bu veriler içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda; disiplinler arası yaklaşımlara göre hazırlanmış öğretim yöntemlerinin uygulandığı deney grubu öğrencileri ile geleneksel öğretim yöntemlerine göre hazırlanmış ders içeriğinin uygulandığı kontrol grubu öğrencilerinin baskıresim çalışmaları arasında anlamlı bir farklılığın oluştuğu görülmektedir. Öğrenciler teknik kısıtlamanın olmadığı, özgür düşünebildikleri ve her türlü malzemenin kullanılabildiği disiplinler arası yaklaşımların kullanıldığı süreçte öğretilenleri değerli bularak, derse karşı daha pozitif bir yaklaşım içerisinde olmuşlardır. Öğrencilerin disiplinler arası yaklaşımla uygulanan o zgu n baskıresim derslerinde; estetik algı, yaratıcı düşünme, eles tirel yaklaşım ve baskıresim teknikleri konusunda yeterli du zeyde bilgilenerek baskıresim tekniklerinin olus um, olanak ve gelis im su rec leriyle birlikte diğer disiplinlerle olan bağlantısını yorumlayabilme yeterliliğini kazandıkları belirlenmiştir. Bu sonuçlar; disiplinler arası yaklaşımla oluşturulan baskıresim dersinin öğrencilerin baskı tekniklerini öğrenmelerinde etkili olduğunu ve öğrencilerin düşüncelerini sınırlar olmadan özgür bir şekilde yansıtmalarına, istedikleri teknik ve her türlü malzemeyi kullanmalarına fırsat verildiğinde daha yaratıcı ve özgün çalışmalar yapabildiklerini göstermektedir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulardan hareketle bu alana yönelik oluşturulacak programlar için başarıyı arttırabilecek, literatürü zenginleştirebilecek ve yeni anlatım yolları sağlayabilecek önerilerde bulunulmuştur.
Manzara resminde renk

Renk kullanımını manzara resmi üzerinden inceleyen çalışma iki ana bölümden oluşmaktadır. Renk kavramı üzerinde durulan birinci bölümde; rengin yapısından rengin özelliklerinden, renk gruplarından ve bilimsel renk teorilerinden bahsedilerek renk tanınmaya çalışılmaktadır. Rengin manzara türü üzerindeki etkilerini daha iyi anlamak için bu bölümde renk kavramı her yönüyle açıklanmaya çalışılır. ikinci bölümde manzara türünün sanat tarihindeki gelişimi renk kullanımı açısından incelenmektedir. 17. yüzyıl öncesinden başlayan inceleme 19. yüzyıl post empresyonizm akımına kadar devam etmektedir. Ressamların kullandığı üslup ile renksel ifadeleri arasında bağlantı kurulmaya çalışılmaktadır. Ayrıca farklı akımların birbirlerini nasıl etkilediğini gösteren örnekler üzerinde durulmaktadır. Bu bölümün amacı manzara resminde kullanılan renklerin izleyiciye hangi duyguları ifade etmeye çalıştığını kullanılan renkler üzerinden incelemektir. Araştırmanın sonucunda, bütün araştırmada elde edilen bulgular yorumlanmaya çalışılmaktadır. Dönemler arasındaki benzerlikler ve farklılıklar incelenmektedir. Sanatçıların anlatmak istediği konu ile kullandığı renkler arasında ilişkilendirme yapılmaktadır.
18. yüzyıl Avrupa sanatında rokoko anlayışının resim sanatına etkileri

Bu çalışmada, Rokoko'yu oluşturan toplumsal faktörler bağlamında, Fransa'nın 18. Yüzyıldaki konumunu belirleyen niteliklerin saptanmasının ardından, Rokoko'nun hemen her alanda karşı çıktığı 14. Louis dönemi ve sanatı incelenmiş ve sonrasında Rokoko'nun erken örneklerinin oluştuğu Rejans Dönemi ve yanı sıra 15. Louis dönemi ile birlikte olgun Rokoko'nun, mimariden, iç-dekorasyona, porselen uygulamalara kadar üsluba dair örneklere yer verilmiştir. Bütün bunların ışığında, son bölümde ise, Watteau, Boucher ve Fragonard gibi üç sanatçının yaşamları ve yapıtları ile üslubun resim sanatındaki ayıncı nitelikleri saptanmaya çalışılmıştır. Bir Fransız buluşu olarak Rokoko, 18. Yüzyıl başlarındaki Fransa'nın değişen iktidar ve toplumsal yapısıyla ilintili olarak, 17. Yüzyıldan devralınan Barok- Klasizmine bir tepki olarak ortaya çıkar. Saray sanatının çöküş dönemine denk gelen oluşum sürecine karşın Rokoko, 18. Yüzyılda bütün Avrupa monarşilerinin üslubu kısmen ya da bütünü ile benimsemesi noktasında, aslında saray sanatının son halkasını da ifade etmektedir. Yanısıra, Fransa'da 'Poussinizm - Rubenizm' tartışmaları ile birlikte gelişen Rokoko anlayış, Klasik etkilere karşı, Barok geleneğin olanaklarını son kertede uç noktalara taşımış, özellikle iç-dekorasyonda, bezeme örgelerinin giderek daha ince ve arabesk bir giriftlikle ve mimarinin yapısall niteliklerini yok edecek düzeyde kullanımı ile, resimde çizgisellik yerine formun renkle oluşturulması amacına dönük, fırça tuşelerinin oluşturduğu lekeci sürüş tekniği ile, porselen biblolarla, mobilyaya yansıması bakımından daha hafif ve daha zarif etkide, usta bir işçilik gerektiren ev eşyaları ile, Rokoko üslup döneminde yaşama geçer. Sonuçta Rokoko, ele aldığı konularla ve biçimsel özellikleri ile, daha zarif ve daha hafif etkilerle, Barok'tan her anlamda farklı bir atmosfer yaratmak peşindedir. Yanısıra Rokoko üslup, 'güzel' ve 'sanatsal' olanın eş tutulduğu, her şeyi estetize eden bir anlayışla, onu koruyan ve destekleyen aristokrasi ve yüksek burjuvanın oluşturduğu, ayrıcalıklı sınıfın 'estetik hedonizmini' tatmin etmeye yönelmiştir.
Manzara görünümlerinin yüksek baskı teknikleriyle çözümlenmesine yönelik bir dizi resim önerisi

Doğa görünümleri renk, ton, doku, biçim, leke v. s. açısından çok zengin bir yapıya sahiptir. Bu zengin görünümler resim tekniklerinin tamamında estetiksel bir imge olarak kullanılabilmektedir. Bu çalışmanın amacı, manzara imgesini kullanarak Özgün Baskıresim Teknikleriyle özgün tasarımlar oluşturmaktır. Çalışmada öncelikle Özgün Baskıresim Tekniği'nin çeşitliliği, Türkiye ve Dünya'da Baskı Teknolojisi'nin ve sanatsal baskının gelişimi ile ilgili literatür taraması yapıldıktan sonra, konu ile ilgili toplanan görsellerden yararlanılarak yüksek baskı tekniği ile uygulamalar yapılmıştır. Daha sonrasında bu uygulamaların plastiksel açıdan çözümlemelerine gidilmiştir. Araştırmanın ilk bölümünde, Özgün Baskıresim Tekniği'nin çeşitliliği, Türkiye ve Dünya'da Baskı Teknolojisi'nin ve sanatsal baskının gelişimi ile ilgili teorik ve görsel veriler toplanıp derlenmiş ve öz olarak tezde verilmeye çalışılmıştır. İkinci bölümde baskıresim sanatı teknikleri; ağaç baskı, gravür baskı, düz baskı, litografi baskı teknikleri hem teorik hem de görsel verilerle desteklenerek irdelenmiştir. Son bölümde ise tez kapsamında manzara imgesini kullanarak, Özgün Baskıresim Teknikleriyle tasarımlar oluşturulup bir dizi uygulama ve bu uygulamaların analizleri yapılmıştır.
Hazır giyim moda perakendeciliğinde satış danışmanlarının niteliklerinin belirlenmesi

Hazır giyim moda sektöründe kişisel satışın sürece ve başarıya katkıları uluslararası pazarlarda her geçen gün artmaktadır. Yüksek rekabetin olduğu bir sektörün içinde bulunurken satışları artırmak, müşteriyi devamlı kılmak, başarıyı sürekli hale getirmek ise öncelikli performans endeksi olarak belirtilmektedir. Tüketici ile birebir ilgilenen satış danışmanlarının performansı da firmanın bütün başarı seyrini değiştirebilmektedir. Bundan dolayı son dönemde satış personellerinin nitelikleri, satış danışmanlığı eğitimi ve satışa teşvik konularında önemli tartışmalar gerçekleştirilmektedir. Satılması hedeflenen ürünün ya da hizmetin satış danışmanları tarafından benimsenmesi ve doğru bir şekilde öğrenilmesi, bu bilgileri müşterilere iyi bir iletişim ile aktarması beklentilerin başındadır. Hazır giyim ürünlerinin satış sürecinde satış danışmanlarının kişisel ve mesleki niteliklerinin etkili olduğu kaçınılmaz bir gerçektir. Bu araştırma; tüketicilerle yüz yüze iletişim kuran satış danışmanlarının niteliklerini belirlemek ve onların bu konudaki görüş ve önerilerinin alınması amacıyla planlanıp yürütülmüştür. Betimsel nitelikte olan araştırmanın verileri, İstanbul ve Ankara illerinde istihdam edilen 115 satış danışmanına araştırmacı tarafından geliştirilen anket aracılığıyla elde edilmiştir. Satış danışmanlarının iyi bir prova, giysi giydirme süreci, ürün bilgisi ve koleksiyon, eğilim, kumaş bilgisine sahip olmanın satışı desteklediği konusunda çoğunlukla aynı görüşte oldukları belirlenmiştir. Bu görüşlerden yola çıkarak bu alana yönelik yapılacak olan eğitim programların da gerek hizmet içi eğitimlerde gerekse yeni oluşturulacak eğitim programlarında bu içeriğin kullanılması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
Beykoz ve günümüz Türk camı

Cam 5000 yıldan beri, toplumların yaşamında önemli bir yer tutmuştur. Üretiminde doğal hammadde ve enerjinin yanı sıra insanın yaratıcı gücünün de katılması, sanatsal anlatımlar için daima bir araç olmasını sağlamıştır. Bu özelliğiyle de, günümüzde sanayi haline gelmesine rağmen, sanatsal anlatım kişiliğini koruyabilmiştir. Birçok medeniyetin beşiği olan Anadolu'da da, her dönemde cam sanatı ile uğraşılmış, çok parlak örnekler verilmiş ve bu gelenek günümüze kadar ulaşmıştır. 19. yüzyıl geleneksel Osmanlı-Türk cam sanatı dendiğinde akla gelen 'Beykoz camlan' genelde kendine özgü şekil ve desenleriyle o dönemin zevk ve yaşam kültürünü belirli ölçüde bizlere yansıtmaktadır. Her ne kadar Osmanlı cam sanatı, diğer sanat dallan kadar hızlı bir gelişim göstermemiş ve uzun süreli varlığım koruyamamış ise de, Türk camcılığının 17., 18. ve 19. yüzyıllarda başanlı dönemler yaşadığını biliyoruz. Zaman içinde çeşitli nedenlerle camcılık sanatında yaşanmış olan krizler, Türk cam sanatının hızlı gelişimini önlemiştir. Bu olumsuzluğa neden olan en büyük etken o yüzyıllarda Avrupa'nın cam merkezleri olarak bilinen Venedik, Bohemya ve Fransa'dan çok miktarda cam ithal edilmesidir. Bilindiği üzere bu merkezlerde, Osmanlı ve Doğu zevkine uygun pek çok cam eşya üretilmiş ve ihraç edilmiştir. İthal edilen bu camlar karşısında Türk camcılığı maalesef varlığım koruyamamış ve 19. yüzyılın sonlan 20. yüzyılın başlanna doğru pek çok cam atölyesi ekonomik krize girmiş ve faaliyetlerini durdurmak zorunda kalmıştır. İşte bu nedenle Beykoz camcılığı, 20. yüzyılın başlanna doğru zaman içinde yok olup gitmiştir. Günümüzde, pek çok müze ve özel koleksiyonlarda yer almakta olan Beykoz camlan bir dönemin geleneksel Türk camcılık sanatını temsil etmektedir.
Çağdaş sanatta trajedi

Bu araştırma Gazi Güzel Sanatlar Enstitüsü Resim Anasanat Dalı'nda yapılmıştır. Araştırmanın konusu Çağdaş Sanat ve bu süreçte doğan trajedi kavramı doğrultusunda üretilen işler, genel olarak postmodern ve modern dönemin içeriğini kapsayan, Çağdaş ve güncel sanat pratikleri dahilinde irdelenmeye çalışılırken, aynı zamanda bu sürecin sanatçı üzerinde yarattığı Trajik durum anlamlandırılmaya ve araştırılmaya özen gösterilmiştir. Süreç, sanatçı ve durum görsel pratikler ve araştırma pratikleriyle bütünleştirilmeye çalışılmıştır. Trajedi neden vardır insan hayatında hep bu kavram, sanatçı için neyi temsil etmiştir, çağdaş sanatın bu kavram doğrultusunda kendine biçtiği pay nedir. Bu kavramların hepsi tezin iskeletinin yapısall temeli içerisinde cevaplandırılmayı amaç gözetmiştir
Litografide doku

İnsanoğlu varoluşundan beri çevresinde bulunan kaynakları araştırmış, kendine yararlı olabilecekleri de kullanmıştır. Bunun sonucunda sürekli kendini yenileniş, yeni düşünceler ve yeni buluşlar ortaya çıkarmıştır. Yaratma olgusunun oluşabilmesi için bir takım kaynaklar gereklidir. Bu kaynakları doğal çevremiz, insan ihtiyaçları, teknik olanaklar, bilim, kültür, teknoloji olanakları, insan gücü, sezgi ve madde olanakları oluşturmaktadır. Raporumda özgün baskı resmin bir bölümünü oluşturan 'Litografi' yı ele aldım. Litografi sanatçının yaratıcılığını dışa vurmada kullandığı araçlardan birisidir. Çeşitli biçim ve dokulardan yararlanma, sanatçı anlatımının bir yoludur. Taşbaskıda çeşitli madde olanaklarıyla oluşturulabilecek dokular, sanat anlatımında büyük bir önem taşımaktadır. Doku, taşbaskının kendine özgü olanaklarından biridir. Malzemelerin elverdiği olanaklar, sağladığı yorumlar ve bunların özelliği doğrultusunda oluşan leke ve çizgi çeşitliliği sanatçıya anlatımında kaynak oluşturacaktır.
Koruyucu heykeller: Yerli halklarda heykel ve heykelin koruyuculuk işlevi

Yerli biçimde yaşayan halkların sanat eserlerini anlayabilmek, onların bağlı bulundukları kültürün özellikleri, inanç biçimleri ve yaşadıkları coğrafi yapının bütünü içinde değerlendirmeyi gerektirmektedir. Özellikle inanç faktörü, onları ritüel ya da büyü işlevi olan heykeller yapmaya yönlendirmiştir. Yapılan bu heykeller; çoğunlukla kötülüklerden, hastalıklardan korunmak için yapılan ritüellerin bir parçasıdır. Bu heykellerin ortak özelliği; biçimsel güzelliğinden öte, istenen büyüsel etkiyi sağlamasıdır. Bu heykeller, yerli halkların inançlarını ve kültürlerini taşıdıklarından ötürü, alışılagelmiş biçim örgüsünden farklı yapıdadır. Yerli halkların sanat eserlerinin, toplumu iyileştirici etkisi olduğuna inanılmaktadır. Bu eserler, farklı malzemelerle ve çok yetkin tekniklerle oluşturulmuştur. Yerli toplumlar, kimi zaman ilkel olarak adlandırılsa da; günümüzde yaşayan, yalnızca bizimle aynı biçimde örgütlenmemiş toplumlardır. Yerli toplumların sanatı hala günceldir.
Çağdaş sanatta düşünce dil ve biçimde fragman

Çağdaş sanatta fragman yapıların ele alındığı bu tezde, çağdaş sanata üç farklı odaktan yaklaşım geliştirilmektedir. Bu odaklar fragman düşünce, dil ve biçimde fragman olarak belirlenmiştir. Çağdaş sanata fragman kavramı açısından geliştirilen bu yaklaşım Adorno'nun 'negatif diyalektik' kavramı, Deleuze'ün 'rizom', Barthes'ın 'ara olaylar' ve 'parçalı metin' gibi kavramlar üzerinde temellendirilmiştir. Tezin örgüsü, edebi ve felsefi metinlerdeki fragman yapılara, çağdaş sanatta fragman biçimlere ve ilişkisel estetiğin açmış olduğu anlatım ve yorum olanaklarına uğramaktadır. Çağdaş sanat ve düşünce ilişkisi sanatın kavramsallaşması konusu üzerinden kurulmaktadır. Bu durumda düşünce tarihindeki fragman düşünceyi incelemeyi gerektirmiştir. Dil ve biçimde fragmanlaşma konusunda düşünce, dil ve biçimin çağdaş sanattaki konumları tartışılmıştır. Çağdaş sanatta dilin fragmanlaşması konuyla ilgili metinler üzerinden kurulmuştur. Boşluklu metinler, düşünceyi kesin anlamlarla aktaran fragmanlar olarak belirlenmiştir. Biçimde fragmanlaşma konusunda düşünceyi ve dili içeren günümüz sanat yapıtları merkeze alınmıştır. Günümüzün ilişkisel estetikle açıklanabilen disiplinler üstü sanat biçimleri fragman kavramı çerçevesinden ele alınmıştır. Tezin uygulamalar kısmındaki çalışmalar tezin kuramsal örgüsünü tamamlayacak şekilde gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmalarda bir üslup bütünlüğü arayışı yoktur. Çalışmalar günümüz bireyinin fragman düşüncesi ve fragman hafızası ve görüşü üzerinden belirlenen bir dili açığa çıkaracak şekilde ortaya konulmuştur.
Çağdaş sanatta kolektif imgelerin dönüşümü

Sanat tarihçilerinin sanatı tanımlamak için akımlara, ekollere, tarihsel dönemlere ya da sanatçılara başvurmayı tercih etmelerine karşın sanatın tarihinin aslında imgeler tarihi olduğunu gerçeğinin çoğu zaman unutulduğu, gözden kaçtığı görülmektedir. Amacı sanat olsun ya da olmasın, son otuz binyılda insan eliyle yaratılan imgeler önce doğayı taklit ederek, sonrasında ise bu taklitlerden hareketle değişip dönüşerek ortak bir bilincin maddi kanıtlarını oluşturmuştur. İnsanoğlunun kolektif imgeleminin yansımaları olan bu imgeler önceleri tanıtıcı işaretler, büyüyü içeren ritüellerin simgeleri ve iletişim kurma yönteminin bir parçasıyken günümüzde tüm bu işlevlerine ek olarak sanatsal bir ifade aracına dönüşme potansiyelini de taşımaktadır. Söz konusu potansiyeli gerçekleştirmek için sanatçının başvurduğu yöntemlerden biri eleştirel bir tutum takınmaktır. Zaten pek çoğu uzunca bir süredir varlığını sürdüren kolektif imgeler; taşıdıkları, üzerine uzlaşılmış anlamların tarihsel ve toplumsal derinliğiyle sanatçı için kullanıma hazır bir zemin oluşturmaktadır. Bu sayede, günümüz sanatında, kavramsal düzeyde imgeyi kolektifleştirerek simgeye dönüştüren süreçte sanatçı, kendi öyküsünü başkalarının hikayelerine dönüştüren ortak bir dil konuşabildiğini görmüştür. Bir yandan sanatçı tipi değişip W. A. S. P. klişesinin dışına çıkarken gerek cinsel kimlik, gerekse etnik ve kültürel çeşitliliğin temsilinin artması kitle kültürünün toplumlara aşıladığı politik temayüllerin aksine sanatın daha fazla insanın ortak paydasına dönüştüğünü gösteren bir panorama sunması bakımından ilgi çekicidir.
Bauhaus ekolünün ikinci dünya savaşında, savaş propaganda afişlerine etkisi

19. yüzyılın sonları 20. yüzyılın başlarında, sanayi devriminin getirdiği köklü yenilikler sonucunda; kültür, sanat, eğitim alanlarında bir takım hareketlenmeler meydana gelmiştir. Üretim sistemlerinin hiyerarşik bir yapı göstermesiyle, geleneksel üretim biçiminden kapitalist üretim biçimine geçişte el sanatları değerini yitirmiştir. Kapitalist üretim araçları mümkün olduğu kadar işçinin emeğini emebilecek faktör haline gelmektedir. Aynı zamanda kapitalist sistem toplumun parçalanmasına ve kolektif yapının bozulmasına sebebiyet vermiştir. Bu nedenler sonucunda bir takım tartışmalar meydana gelmiştir. Tartışmaların başlandığı ülke İngiltere olup daha sonrasında Almanya odaklı çözümler aranmıştır.
Sıfır kentinden görsel seçintiler

İnsan, bulunduğu çevrenin olumlu ya da olumsuz etkisi altında yaşamaktadır. Çalışmada yaşanılan kentlerin okunmasına bir yapıt gibi incelenip araştırılmasına çalışılmıştır. Yaşanılan kentin içinden ya da zaman zaman dışından, büyüteçle bakılmıştır. Çeşitli proje ya da resimler, kentlerden seçinti nesnelerle oluşturulmuştur. Endüstrinin darağaçları bölümünde, endüstri-çağı, makinadan ve endüstri estetiğinin egemenliğinden söz edilirken, seçinti nesne olarak; vinçler ele alınmıştır, insanın ürettiği endüstriyel nesnelere insan duyarlılığının sinmemiş olmasından yola çıkılarak, vinçlerin endüstrinin darağaçların/ imlediği konusuna dikkat çekilmiştir. Bu vinçler çeşitli boyutlarda tuvallere, endüstriyel boyalarla uygulanmıştır. Endüstriyel dans çalışmasında; tüketim toplumunun tutsakları olan insan öğesi ele alınmış, projede kullanılan figürün kendine ve ürettiği nesnelere karşıt, umarsızca dans eden bireyi canlandırmıştır. Tetik Sendromu=ölüm Halelerinde ölüme endekslenen kentler, savaşlar, kültürel varlıkların yok edilmesi, ölümün kanıksanması gibi içerikler üzerinde durularak, resimler yapılmıştır. Bu resimlerde vinçler, silah, mermi, ölüm halesi gibi biçimlere, halenin sanat tarihi açışından dönüşümüne yer verilmiştir. Objem beni tehdit ediyor projesinde, günümüzde tekniğin yarattığı nesnelerin, 'Demokles Kılıcı' örneğinde olduğu gibi, insanlığın başı üzerinde sallandığı varsayımından yola çıkılarak, projelendirilmiş ve resimleri yapılmıştır. Bu çalışmada sanatçı-obje ilişkisi, karşıtlığı ve ele alış biçimi ile çözümlenmeye çalışılmıştır. Van Gogh'un hüzünlü postalları değil, adlı çalışma haritalarla kaplı kürsü ve defter üzerinde, asker postalları serigrafi tekniğiyle basılmış; bu çalışma anti-militarist bir düşünce temeline dayanılarak oluşturulmuştur. Çalışmalardaki teknik yaklaşımlar ve yazının yer alması açıklanmıştır. Bu çalışma boyunca bazı kavramlara yeni boyutların kazandırılması amaçlanmıştır.
Animasyonda korkunun temsili ve örnek bir uygulama filmi

Korku insanlık tarihi boyunca en güçlü duygulanım durumlarından biri olmuştur. En başta ölüm korkusu olmak üzere bütün korkuların temelinde var olan bilinmezlik, korku yerine kaygı durumu yaratmaktadır. İnsanoğlu bilinmezliğin getirdiği kaygıyla baş edebilmek için, bilinmeyen her şeyi bir biçime ve içeriğe kavuşturarak onu simgeleştirmiştir. Bilinmeyen olaylar ve nesneler hortlak, cin, hayalet gibi biçimlerle öncelikle sözlü ve yazılı edebiyatta simgeleşerek mitoloji ve dinlerin temel konularından biri haline gelmiştir. Sinemanın icadıyla birlikte korku simgeleri yeni bir alan kazanmış ve geçmişşten gelen biçim ve anlamlarına yenilerini eklemiş ya da onları dönüştürmüştür. Sinemadan çok daha önce korku simgelerini kullanmaya başlayan animasyon ortamı, bilinmeyenleri belirli bir forma ve içeriğe kavuşturmada yapısı itibariyle sınırsız bir dünya sunabilmiştir. Böylece korkunun simgeleri ve animasyon arasında güçlü bir ilişki günümüze kadar gelmiştir. Bu araştırmada sözü edilen korku simgelerinin ve uylaşımlarının animasyon ortamıyla geçmişşte nasıl bir ilişki kurduğu incelenmiş ve günümüzde geniş kitlelerin beğenisini ve takdirini kazanmış animasyon filmlerde nasıl işlendiği çözümlenmeye çalışılmıştır. Ortaya çıkan sonuçlar, korkunun günümüzde animasyon filmlerde nasıl temsil edildiğini ortaya koymuş ve belirli şablonlar sunarak korkunun animasyon sineması için önemi vurgulanmıştır. Bunun yanında araştırmanın sonuçlarına dayanarak bir uygulama filmi yapılmıştır.
Çağdaş Türk resminde eleştiri olgusu

Çağdaş Türk Resmi dediğimiz olgu zamansal olarak, 1900'lerden başlayıp günümüze kadar gelen bir süreci kapsamaktadır. Bu süre içinde Türk resim sanatının karşılaştığı zorluklardan biri de sanat üzerine yazılan kuramsal ve eleştirel metinlerin niceliksel ve en önemlisi de niteliksel sorunları olmuştur. Eleştiri, yoğun bir zihinsel faaliyetin sonucunda ortaya çıkan değerli bir çabadır. Türkiye'de eleştiri alanında verilen uğraşların kayıt altına alınması, dönüp dolaşıp aynı sorunları konuşmamak için gereklidir. Batıda bir tür olarak kendini kabul ettirmiş ve kendine ait bir disiplini olan eleştiri, Türkiye'de sayılı eleştirmen ve sanat yazarı tarafından kişisel çabaların ürünü olarak ortaya çıkmaktadır. Bu çalışma, Türkiye'deki sürecine kısaca değindikten sonra birbirinden farklı bakış açılarıyla eleştirel metinler üretmiş olan, iki önemli sanat yazarı ve eleştirmen Sezer Tansuğ ve Mehmet Ergüven'in eleştiri anlayışlarına odaklanmaya çalışmıştır.