turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bireysel ses eğitimi dersinde kullanılan repertuvarın incelenmesi

Bu araştırma; eğitim fakültelerinin müzik eğitimi anabilim dallarında bireysel ses eğitimi derslerinde kullanılan repertuvarı belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada elde edilen verilere dayanarak bireysel ses eğitimi derslerinde en çok ve en az seslendirilen eserler tespit edilmiş ve ayrıca bu eserlerin kullanılma nedenleri belirlenmiştir. Araştırma betimsel ve nitel özellik taşımaktadır. Araştırmanın evrenini Türkiye'de bulunan eğitim fakültelerine bağlı 26 müzik eğitimi anabilim dalı oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemini ise; bireysel ses eğitimi dersi öğretim elemanı bulunan müzik eğitimi anabilim dalları içerisinden random yoluyla seçilmiş 10 müzik eğitimi anabilim dalı oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak, araştırmacı tarafından oluşturulan ve uzman kişilerce kapsam geçerliği açısından değerlendirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Örneklem grubu ile yapılan görüşmeler bizzat araştırmacı tarafından gerçekleştirilerek kayıt altına alınmıştır. Görüşme sonrasında elde edilen veriler içerik analizi ile çözümlenmiş, temalar ve kodlar belirlenerek tablolaştırılmıştır. Araştırma bulgularından yola çıkılarak; bireysel ses eğitimi dersinde kullanılan repertuvar seçiminde en çok öğrencinin teknik bilgisi, öğrencinin müzikalite açısından seviyesi ve entonasyona dikkat edildiği, ilk dönemden başlayarak kullanılan kaynakların, okul şarkıları albümleri, türkü albümleri, ariaantiche'ler, lied albümleri, müzikal eserler, fasikül notalar ve vaccaj ve concone etüt kitapları olduğu, ses eğitiminde kullanılan Türk müziği eserlerinin okul şarkıları, THM albümleri ve Türk müziği fasikül notaları olduğu, ses eğitiminde kullanılan Lied'lerin Brahms, Mozart, Schubert fasikül lied'ler ve Beethoven Lied'leri olduğu, ses eğitimi derslerinde kullanılan Arie antiche kaynakları, Gülşen Şimşek ve Keriman Davran'a ait piyano eşlikli albümler olduğu, ses eğitiminde kullandığı Arie'ların Verdi'nin ariaları, Mozart'ın Ariaları, Donizetti'nin Ariaları, Puccini'nin Ariaları, G. F. Handel'in Ariaları olduğu, ses eğitiminde kullanılan diğer eserlerin Napolitenler olduğu, ses eğitiminde kullanılan eserlerin kolaydan zora doğru Sıralanmasının okul şarkıları, türküler Lied'ler, Arie antiche'ler, Aria'lar şeklinde olduğu, ses eğitiminde karşılaşılan sorunların transpozede yaşanan sıkıntılar, her kitabın piyano eşliklerinin CD olarak bulundurulmaması, Kaynakların yetersiz olduğu, yabancı eserlerin Türkçe okunuşlarının yazılmaması ve müzik eğitimi anabilim dallarında ortak bir repertuvarın belirlenmemiş olması, ses eğitimi derslerinde özellikle tercih edilmeyen eserlerin öğrencilerin ses sınırlarını zorlayacak, yabancı sözlü eserler, ezgisel olarak uyumsuzluk içeren eserler olduğu, ses eğitimi dersinde öğrencilerin özellikle seslendirmesi gereken repertuvarın; okul şarkıları, türküler, napolitenler olduğu, ses eğitimi ders içeriklerinde yer alan kazanımların repertuvar oluşumuna büyük ölçüde etkisi olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır.
Türkiye'de çevre duyarlılığının artırılmasında çevre eğitiminin rolü ve önemi

Çevre eğitimi, çevre bilinci ve çevre duyarlılığı kavramlarının birbirlerine bağlı olduğu, çevre eğitimi ile başlayacak bir süreç içerisinde çevre bilincinin yerleşebileceği ve bu bilinç ile de çevre duyarlılığının artacağı görüşünden hareketle tez çalışması çevre bilinci, duyarlılığı ve eğitimi kavramları üzerine oturtulmuştur. Konu beş bölüm halinde incelenmiştir. Birinci bölüm kavramsal çerçeve üzerinedir; Bölümde çevre, ekoloji, ekosistem, çevre sorunları ve nedenleri, çevre hakkı, çevre bilinci, çevre duyarlılığı, kamuoyu ve katılım kavramları işlenmiştir. İkinci bölüm dünyada ve Türkiye'de çevre sorunlarına duyarlılık üzerinedir. Bölümde Stockholm, Rio ve Habitat toplantıları ile Brundtland raporu gibi uluslararası faaliyetler ile, ABD, Almanya, İngiltere ve Fransa'daki çevre duyarlılığı örnekleri, Türkiye'de Gökova, Dalyan, Güven Park gibi çevre olayları değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde Türkiye'de yönetsel düzeyde çevre duyarlılığının gelişimi, devletin çevre politikaları ve yasal çerçeve ile merkezi ve yerel düzeydeki çevre örgütlenmesi açıklanmıştır. Dördüncü bölüm çevre-eğitim ilişkisi üzerinedir. Bölümde, eğitim, örgün eğitim, yaygın eğitim kavranılan tanımlanmış, milli eğitim sistemi içerisinde çevre eğitiminin ele alınış düzeyi ve olması gereken yapı tartışılmış, çevre eğitiminin örgün eğitim, yaygın eğitim ve yükseköğretimde gerekliliği ile diğer resmi kurumların ve gönüllü kuruluşların çevre eğitim faaliyetleri incelenmiştir. Beşinci bölüm çevre eğitimi konusunda bir alan araştırması ve sonuçlarının değerlendirilmesi üzerine hazırlanmıştır. Bu bölümde, Ankara'nın Yenimahalle İlçesindeki bazı ilköğretim ve ortaöğretim okullarında öğrencilerle yapılan anket uygulamasının tanıtımı ve elde edilen bulgular işlenmiştir. Çevre duyarlılığının artırılmasında çevre eğitiminin önemi ve rolü öğrencilerin cevapları açısından değerlendirilmiştir. III
Eğitim örgütlerinde sosyal sermaye ve şiddet eğilimi düzeyi

Sanayi Devrimi'nin ardından meydana gelen büyük toplumsal değişimleri ve dönüşümleri anlama, anlamlandırma çabasının bir sonucu olarak ortaya çıkan sosyolojinin son yıllarda ilgi duyduğu kavramlardan biri de sosyal sermayedir. Kuram üzerinde çalışma yapan bilim adamları sosyal sermayeyi Alexis de Tocqville'in Amerikan demokrasisi hakkında yazdığı esere dayandırmaktadır. Kavramın içerdiği boyutlara bakılacak olursa antik dönemden bu yana insanoğlunun ürettiği masal, efsane, öykü, atasözleri, menkıbeler ve türkülerde sosyal sermayenin izlerini bulmak mümkündür. Bu nedenle kavramın adını ilk kez kullanan L. J. Hanifan'ı esas başlangıç noktası olarak ele almanın daha sağlıklı olacağı düşünülmektedir. Bourdieu, Coleman ve Putnam'ın çalışmaları; ardından Fukuyama'nın güven boyutunu önemsemesi sosyal sermaye kavramına zenginlik katmıştır. Eğitim örgütlerinde akademik başarı ile sosyal sermaye ilişkisini ölçen araştırmalarla karşılaşılmaktadır. Yapılan araştırmalarda eğitim örgütlerinin sosyal sermayesinin öğretmenler ve yöneticiler üzerinden ölçüldüğü gözlenmiştir. Zaten sorunlu olan sosyal sermayenin ölçümünün öğretmen-öğrenci-veli gibi üçlü paydaşı bulunan bir örgütte bir paydaşın sosyal sermayesi ile diğer paydaşın sosyal sermaye düzeylerinin karşılaştırılması sonucu elde edilecek bilgilerin daha sonraki çalışmalara ışık tutacağı düşünülmektedir. Düzce ilinde 2550 öğrenci ve 292 öğretmenin katılımıyla yapılan bu çalışmada öğretmen ve öğrencilerin sosyal sermaye düzeyleri arasında fark saptanmıştır. Ayrıca öğrencilerin sosyal sermaye düzeyleri ile şiddet eğilimleri arasında anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Öğrencilerin bazı demografik değişkenlerinde sosyal sermaye ve şiddet eğilimleri arasında anlamlı farka rastlanmıştır. Sigara, alkol ve madde kullanan öğrencilerin sosyal sermayelerinin düşük, şiddet eğilimlerinin yüksek düzeyde saptanması araştırmanın diğer bulgularındandır.
İlköğretim okullarındaki öğretmenlerin mutlu eğitim yöneticisi algısı

Bu tez çalışması; İlköğretim okullarındaki öğretmenlerin mutlu eğitim yöneticisi algılarını ortaya çıkarmak için hazırlanmıştır. Mutluluk algılanan bir duygudur. Karşımızdaki insanın mutlu olup olmadığını çok rahat anlarız. Öğretmenlerde eğitim yöneticilerini mutlu görmek isterler. Mutluluk kişiyi ve çevresindekileri de olumlu yönde etkiler. Mutlu eğitim yöneticileri okullarını daha iyi yönetirler ve başarıları yüksektir. Eğitim yöneticisinin başarısı okulun başarısıyla ilgilidir. Yönetici başarılı ise okulunu da başarılı bir şekilde yönetir. Başarısına en büyük etken yöneticinin mutlu olmasıdır. Bu çalışmada, öğretmenlerin mutlu eğitim yöneticisi algılarını belirlemek için, Güngören İlköğretim Okulları Öğretmenlerinin görüşleri ölçülmüştür. Bunun içinde, Güngören örneğine başvurularak, öğretmenlerin mutlu eğitim yöneticisi algısı ortaya çıkarılacak ve sonuçlar değerlendirilecektir. Bu varsayımı desteklemek için, ilkin; yönetim ve eğitim yönetimiyle ilgili kavramlar açıklanmış, ardından; mutluluk ve yöneticilere etkisi ile ilgili bölümler hakkında geniş açıklamalar yapılmıştır. Son olarak araştırmada evren olarak İstanbul ili Güngören ilçesi ilköğretim okullarındaki 1059 öğretmen alınmıştır. Örneklem olarak değişik branştaki 230 öğretmen alınmıştır. Bu uygulama sonucunda, eğitim yöneticilerinin mutlu olması, öğretmenlerin ve okulun başarısını olumlu yönde etkileyip yükseltirken; mutsuz olmaları, öğretmenlerin ve okulun başarısını olumsuz yönde etkileyip düşürdüğü görülmüştür.
Nurettin Topçu'da milli mektep fikri

Nurettin Topçu, Türk maarif tarihini ve kendi dönemindeki maarif politikalarını kendine özgü eleştirel bakış açısıyla değerlendirerek genelde eğitime özelde ise din eğitimine önemli katkı sağlamıştır. Topçu'ya göre 17. yüzyıldan itibaren medreselerden felsefenin çıkarılması ve içtihat kapısının kapatılması sonucu maarifte sorunlar ortaya çıkmaya başlamıştır. Tanzimat'tan itibaren çözümü Batıda arayan anlayış, İkinci Meşrutiyet döneminde de devam etmiştir. Topçu, maarifte yaşanan tartışmalara bizzat katılmasa da ortaya koyduğu fikirler ile maarife ışık tutmuştur. Ulus devlet anlayışının hakim olduğu siyasi düşünce maarifi de etkilemiştir. 'Eğitim milli mi, dini mi, kozmopolit mi olmalı? tartışmaları kapsamında Topçu'nun durduğu yer tespit edilmeye çalışılmıştır. O, maarifin milli olmasını savunmuş olup sorunların çözümünü 'Milli Mektep'te bulmuştur. Ancak Topçu'nun millilik anlayışı Ziya Gökalp gibi milli eğitim anlayışını benimseyen düşünürlerden farklıdır. Yani ulus milliyetçiliğini değil, Anadolu milliyetçiliğini savunmuştur. Bu anlayıştan hareketle Topçu'nun maarife reçete olarak sunduğu milli mektep, mimarisinden felsefesine kadar özgündür. Ona göre zamanında medrese milli mektepti. Lakin mektep, milletin manevi ve toplumsal gelişiminin gerisinde kalarak millilik vasfını yitirmiştir. Tekrardan milli mektebin kurulabilmesi için maarif camiası içerisinde hakikat aşkına sahip muallimlerin çoğaltılması zaruridir. Milli mektebin amacı talebeye her şeyi öğretmek değil faziletli insan yetiştirmektir. Görevi ise talebeye haz peşinde koşmayı değil, çileyle, aşkla yaşamayı öğretmektir. Topçu, yabancı ve özel okulları ise milli mektebi yıkan unsurlar olarak görmüştür. Topçu, milli mektep fikri ile gerek eğitim düşüncesine gerek din eğitimine amaç, içerik ve metot olarak da ciddi katkıda bulunmuştur. Ortaya koyduğu fikirlerin zamanını aşarak günümüz maarif sorunlarına da çare olacak nitelikte olduğu görülmüştür.
La motivation des élèves dans l'apprentissage des langues étrangères, les influences de la motivation sur la reussite dans l'apprentissage du Français langue étrangère

Araştırmada, eğitimde başarıyı elde etmek için temel etkenlerden birisi olarak ele alınan motivasyon kavramı genelden özele giden bir yaklaşımla, önce eğitim ve motivasyon, ardından yabancı dil ve yabancı dil olarak Fransızca çerçevesinde incelenmiştir. Araştırma sonucunda1)Genel olarak, öğretmen ve kullanılan ders araç-gereçlerinin niteliği ile ilişkilendirilen eğitimde başarı olgusunun motivasyon kavramıyla doğrudan ilgili olduğu,2)Eğitim ortamı uygun bir şekilde düzenlenmiş olsa da, motivasyon sorunu yaşayan bir öğrenci grubuyla, hedeflenen başarıya ulaşma konusunda sıkıntılar yaşanacağı,3)Motivasyonu yüksek bir öğrenci grubu ile daha kısa bir sürede kalıcı başarılar elde edilebileceği ortaya konulmuştur. Araştırmanın sonunda, konuyla ilgili farklı bakış açılarına yer vermek, deneyim ve önerilerini paylaşmak amacıyla, Türkiye'de çalışan Fransız ve Türk yabancı dil öğretmenlerinden oluşan 11 kişilik bir grubun görüş ve önerilerine yer verilmiş, yabancı dil eğitiminde motivasyonu artırıcı etkileri olduğu düşünülen somut çalışma örnekleri sunulmuştur.
Sınıf öğretmenlerinin iş doyumlarının özyeterlik inançları ve bazı değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, sınıf öğretmenlerinin iş doyumlarının özyeterlik inançları ve bazı değişkenler açısından incelenmesidir. Araştırma ilişkisel tarama modelindedir. Çalışma grubu, Konya ili Selçuklu ilçesindeki 54 ilkokulda 2017- 2018 eğitim-öğretim yılında görev yapan öğretmenlerden rastlantısal olarak seçilen 552 sınıf öğretmeninden oluşmaktadır. Araştırmada sınıf öğretmenlerinin iş doyumu düzeylerini ölçmek için veri toplama aracı olarak 'İş Doyumu Ölçeği', 'Öğretmen Özyeterlik Ölçeği' ve 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Verilerin analizinde aritmetik ortalama, standart sapma, t-testi, tek yönlü varyans analizi, tukey testi, korelasyon ve çoklu doğrusal regresyon analizi teknikleri kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, sınıf öğretmenlerinin iş doyumlarının yaş, okulun fiziki durumu ve öğretmenlerin ekonomik durumu değişkenleri açısından istatistiksel olarak anlamlı şekilde farklılaştığı görülmüştür. 31-40 ve 41-50 yaş aralığındaki sınıf öğretmenlerinin iş doyumu puan ortalamaları 20-30 yaş aralığındaki öğretmenlerin puan ortalamalarından anlamlı derece yüksektir. Okulun fiziki durumunu 'Çok İyi' olarak belirten sınıf öğretmenlerinin iş doyumu puan ortalamaları, okulun fiziki durumunu 'İyi', 'Orta' ve 'İyi Değil' olarak belirten öğretmenlerin iş doyumu puan ortalamalarından anlamlı düzeyde yüksektir. Ekonomik durumunu 'Çok İyi' ve 'İyi' olarak belirten sınıf öğretmenlerinin iş doyumu puan ortalamaları, ekonomik durumunu 'Orta' olarak belirten sınıf öğretmenlerinin iş doyumu puan ortalamalarından anlamlı düzeyde yüksektir.
Application of modern information communication technologies in education

Bilişim teknolojileri uygulamaları eğitim kurumlarında sıklıkla kullanılmakta ve öğrenme - öğretme sürecini kolaylaştırmaktadır. Bu tez, bilişim teknolojilerinin etkililiğini ve eğitimdeki önemini belirlemeyi hedeflemektedir. Birinci bölümde bilgisayar ağlarındaki yönlendirme ve yönlendirmenin network altyapısındaki önemi açıklanmaktadır. İkinci bölümde uzaktan eğitimde bilişim teknolojileri kullanımı yorumlanmaktadır. Bu bölümde uzaktan eğitimde kullanılan en yaygın öğretim yönetim programlarından biri olan Moodle kurulumunun nasıl yapıldığı gösterilmektedir. Üçüncü bölümde yönlendirme algoritması adı veren dizilimin çözümlenmesi yer almaktadır. Bu tez, uzaktan eğitim ve E - eğitimde bilişim teknolojileri ve uygulamaları hakkında bilgi vermeyi amaçlamaktadır.
İlköğretim öğrencilerinin beslenme alışkanlıkları, beslenme eğitimine ihtiyaç duyma durumları ve beslenme eğitiminden beklentileri

Bu araştırma ilköğretim sekizinci sınıf öğrencilerinin beslenme alışkanlıklarını, beslenme eğitimine ihtiyaç duyma durumlarını ve beslenme eğitiminden beklentilerini belirlemek amacıyla planlanmış ve yürütülmüştür. Araştırma, Yozgat il merkezindeki ilköğretim okullarında okuyan sekizinci sınıf öğrencilerini kapsamaktadır. Araştırma 2002- 2003 yıllan arasında yapılmıştır. Araştırma kapsamına alman okullar, basit tesadüfi örneklem yoluyla seçilmiştir. Araştırmaya 496 kız, 654 erkek olmak üzere toplam 1150 öğrenci katılmıştır. Veriler anket tekniği ile toplanmıştır. Elde edilen verilerin sayı ve yüzde oranlan tablolara yansıtılmıştır. Kız ve erkek öğrencilerin, annelerinin eğitim seviyesi ile öğrencilerin beslenme alışkanlıkları arasındaki farkın önemlilik testi için khi-kare analizi kullanılmıştır. Araştırmada öncelikle öğrencilerin kendilerine ve ailelerine yönelik beslenme alışkanlıkları tespit edilmiştir. Daha sonra bu alışkanlıklara annenin eğitim durumunun etkisi saptanmıştır. Öğrencilerin beslenme alışkanlıklarına bakıldığında; düzenli yemek yedikleri (Kızların %61.9'u, Erkeklerin %69.7'si), içecek olarak suyu tercih ettikleri (Kızların %49.2'si, Erkeklerin %64.4'ü), öğün aralarında bir şeyler tüketme (Kızların %86.1'i, Erkeklerin %86.7'si) ve yemek seçme eğilimleri(Kızların %67.9'u, Erkeklerin %59. 1 'i) olduğu tespit edilmiştir. Daha sonra, öğrencilerin beslenme eğitimi isteyip istemediklerine bakılmıştır. Öğrencilerin %76.9'u beslenme eğitimi almak istemiştir. Beslenme eğitimi almak isteyen öğrencilerin, daha çok yaşlarına uygun beslenme eğitimi almak istedikleri, eğitim için beslenme öğretmenini seçmişlerdir. Onlar uygulamalı eğitimden yanadırlar. Öğrencilerin ev ekonomisi derslerinde beslenme ile ilgili üniteleri genelde işlemedikleri (Kızların %86.1'i, Erkeklerin %87.6'sı), işleyen öğrencilerin de bu bilgileri yeterli bulmadıkları ortaya çıkmıştır (Kızların %61.9'u, Erkeklerin %69.7'si). Beslenme eğitimi almak istemeyen öğrencilerin oranı % 23 .0'dır. Öğrenciler bu eğitimi gereksiz buldukları, ailelerin beslenme bilgi ve kültürüne güvendikleri veya bu eğitimi farklı kanallardan alabileceklerini düşündükleri saptanmıştır.
Diyabetli yaşlılarda ayak bakımını geliştirmede eğitim ve izlemin etkisi

Diyabetik ayak mortalite ve morbiditeyi arttıran, yaşam kalitesini düşüren, ağır işgücü ve organ kayıplarına yol açan, iyileşme süreci uzun olan önemli komplikasyonlardan biridir. Diyabetli yaşlılarda periferik nöropati, ayak deformiteleri ve periferik arteryal hastalıklar başta olmak üzere yaşa bağlı görme yetersizliği, yürüme anormallikleri, hareket azlığı ve tıbbi hastalıklar ayak sorunları için risk faktörlerini oluşturmaktadır. Kontrollü deneysel nitelikteki bu araştırma, diyabetli yaşlılarda ayak bakımını geliştirmede eğitim ve izlemin etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma Eylül 2012 Eylül 2013 tarihleri arasında Bolu Valiliği Yaşlı Merkezi ve İzzet Baysal Devlet Hastanesi Diyabet Eğitim ve İzlem Birimi'ne kayıtlı diyabetli yaşlılardan çalışma kriterlerine uyan 45 müdahale, 45 kontrol grubu olmak üzere toplam 90 diyabetli yaşlı ile yapılmıştır. Araştırma öncesi hastalardan bilgilendirilmiş gönüllü olur, kurumdan ve etik kuruldan yazılı izin alınmıştır. Araştırma verilerinin toplanmasında 'Hasta Tanıtım Formu', 'Ayak Muayene Formu', 'Diyabetik Ayak Bilgi Ölçeği' ve 'Ayak Bakımı Davranış Ölçeği' kullanılmıştır. Müdahale grubundaki diyabetli yaşlılara başlangıçta, birinci, üçüncü ve altıncı ayda ayak muayenesi yapılarak ayak bakımı konusunda eğitim ve izlem gerçekleştirilmiştir. Kontrol grubundaki diyabetli yaşlılara ise aynı sıklıkta ayak muayenesi yapılmış ancak eğitim gerçekleştirilmemiştir. Verilerin değerlendirilmesinde t testi, ki-kare veya Fisher kesin ki-kare testi, tekrarlı ölçümlerde varyans analizi ve pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Ayak muayenesi yapılarak eğitim ve izlem yapılan diyabetli yaşlılarda izlemin başlangıcından itibaren her ölçümde diyabetik ayak bilgi (p<0.05) ve ayak bakımı davranış puanları (p<0.001) müdahale grubunda anlamlı derecede daha fazla artış göstermiştir. Ayak muayene toplam puanında ise gruplar arasında anlamlı fark (p<0.05) ve zaman içinde (p<0.001), her iki grupta benzer değişim (p>0.05) olduğu belirlenmiştir. Araştırmanın sonuçları, diyabetli yaşlılarda ayak bakımını geliştirmede eğitim ve izlemin etkili olduğunu göstermiştir. Bu nedenle ayak bakımını geliştirmede hemşirelik girişimleri arasında eğitim ve izlem önerilmektedir.
التثقيف الصحي النبوي

Peygamberin sağlık eğitimi, bireyin sağlığını koruma yönünde hayatının her alanında karşılaştığı problemler esnasında kişinin yönlendirilmesi açısından İslam fıkhında önemli bir yer kapsamaktadır. Bu açıdan çalışmada Peygamberin sağlığa ve sağlığın korunmasına dair hadisleri baz alınmıştır. Çalışmama fıkhın temizlik metoduna uygun bir plan dahilinde başladım. Şöyle ki birinci bölümde sağlık eğitimi kavramının sözlük ve terim manalarına yer verdim. Daha sonra Peygamberin sağlık eğitiminin toplum sağlığını korunmasındaki rolünü ve önemini açıkladım. Ardından sünnette bulunan eğitim modellerine ve toplumun bu yöntemleri algılama şekline ve sünnetin sağlık eğitimindeki hedeflerine yer verdim. Bu bağlamda sünnetlerde ve ayetlerde insanın beden ve çevre temizliğine dair görüşleri inceledim. Konu ile ilgili hadislerin tahricinin yanı sıra muhatabın ve mütekellimin söz konusu rivayetleri anlama yöntemlerine değindim. Ayrıca toplumun sağlık eğitiminde önemli bir yer tutan su, taş, toprak gibi temizlikte kullanılan araçları ve yararlanma yöntemlerini açıkladım. Akabinde bireyin bedensel temizlik eğitimi ile ruh sağlığını korumada veya kazanılmasında sünnete uygun sağlık tedbirlerini izah ettim. Ardından bireyin günlük yaşamında sağlığına zarar vermeyecek beslenme alışkanlığına, kullanacağı besin maddelerine ve Peygamberin besin maddelerinden yararlanma kültürüne yer verdim. Ayrıca Peygamberin hastalıklara karşı çaresizlere ümit aşılayan tedavi önerilerini de açıkladım. Nihayetinde yapılan bu çalışmanın Peygamberin konu hakkındaki hadislerinin derlenmesine ve ilgili ayetlerle desteklenmesine ayrıca okuyucunun yer alanmasına vesile olmasını temenni ederim.
Jean Jacques Rousseau'da kötülük problemi

Kötülük, düşünce tarihinde en çok tartışılan görüşlerden biri olmuştur. Bu çalışmanın amacını da Rousseau'nun kötülük üzerine düşüncesi oluşturur. Düşünür, var olan kötülüğü Tanrı ile ilişkilendirmeden insanın eylemlerine yükleyen ilk kişi olması açısından önemlidir. Rousseau'nun kötülük fikrine bakıldığında ise doğal durum ve toplum etrafında şekillendiği görülür. Bu doğrultuda giriş bölümünde felsefe tarihinde etkili olmuş önemli düşünürlerden Platon, Augustinus, Leibniz, Kant, Hegel, Schelling, Schopenhauer, Nietzsche, Marx ve Arendt'in kötülük ile ilgili görüşlerine kısaca yer verilecektir. Tüm bunları yaparken kötülük probleminin ilk insandan çağdaş döneme gelene kadar geçirdiği sürecin ve değişimin bilgisini vermek, aynı zamanda Rousseau ile benzerliklerini, farklılıklarını ve Rousseau'nun önemini sunmak da amaçlardan biri olacaktır. Birinci bölümde yapılacak ilk şey, insanların sosyalleşmeden önce özgürlük ve eşitlik içinde yaşadıkları doğal durum hakkında bilgi vermektir. Daha sonra kötülüğün kaynağı olarak gördüğü toplum ve ona doğru gerçekleşen geçiş, evreler halinde sunulur. Evrelerin içeriği, ihtiyaçlar, özsevgi-merhamet-özsaygı, dil, eşitsizlikler, mülkiyet, büyük devrimler ve bilim-edebiyat-sanatın etkilerinden meydana gelir. Son bölümde ise Rousseau'nun, kötülüğün kaynağı gördüğü toplumu, toplum sözleşmesi ve eğitim fikri ile nasıl ehlileştirebileceğinin üzerinde durulacaktır. Toplum sözleşmesi ile ne tür değişiklikler yapıldığı, devletin yapısı ve değişen sistemden bahsedilecektir. Daha sonra ise toplum sözleşmesi ile kurulan yeni devlet düzeninde yaşayacak bireylerin/yurttaşların eğitiminin nasıl olması gerektiği anlatılacaktır. Eğitim toplumun kendisi için en iyisini seçebilmesi, başkalarının etkisinde kalmadan kendisi için iyi olacak olanı belirleyebilecek ve devam ettirebilecek yurttaşlar sağlamasından dolayı önemlidir.
2. MEŞRUTİYET DÖNEMİNDE İSLAMCILIK VE SAİD NURSİ

2. Meşrutiyet dönemi, fikri ve ideolojik üretimin yoğun olduğu bir dönemdir. Günümüz siyasi düşünce birikiminin, ideolojik akımlarının temellerinin o dönemde atıldığı ileri sürülebilir. Devleti koruma, vatanı kurtarma, başka bir ifadeyle beka kaygısı, bu akımların temel ortak noktasıydı. Her bir akım, mevcut gidişatı ters yüz edecek bir çözüm arayışı içerisindeydi. İslamcılık, dönemin akımlarının içerisinde önemli bir yere sahipti. İslamcılar da, diğer düşünce akımlarında olduğu gibi yayın organları etrafında toplanmışlardı. Sıratımüstakim, Sebilürreşad, İslam Mecmuası, Tasavvuf, Volkan Gazetesi gibi gazete ve dergilerde fikirlerini ortaya koymuşlardı.2. Meşrutiyet dönemi İslamcılık ekolünün öncü isimlerinden biri, Said Nursi'ydi. Nursi tek yönlü bir İslamcı değildi. İslamcılığın her iki boyutunu barındıran bütüncül bir İslamcılık anlayışına sahipti. İslam dünyasının ve Osmanlının geri kalmışlığı, eğitim sorunu, Batılılaşma sorunsalı, otoriterleşme, İslami yenilenme, Nursi'nin üzerinde durduğu temel konulardı. Nursi, savunduğu fikirlerin kabul görmesi için sadece entelektüel/teorik bir çaba göstermedi. Gerektiğinde bu fikirlerin pratiğe aktarılması için siyasi ve sosyal faaliyetler içerisinde bulunmaktan geri durmamıştır. Bu çerçevede, 2. Meşrutiyetin ilanı sürecinde, 1. Dünya Savaşı'nda, Milli Mücadele döneminde aktif bir pozisyon üstlenen Nursi, İttihad-ı Muhammediye Cemiyeti, Yeşilay Cemiyeti, Darü'l-Hikmeti'l İslamiye gibi kuruluşlarda da faaliyette bulunmuştur.