turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çanakkale seramiklerinde form ve dekor ilişkileri

17. yy. sonlan ile 20. yy. başlan arasında etkin olarak varlık gösteren Çanakkale seramikleri geleneksel seramik sanatında özgün form ve dekorlanyla diğer seramik merkezlerinden ayrılmaktadır. Kullanım amaçlı üretilmiş olan bu seramikler gerek form çeşitliliği ve biçimleriyle, gerekse dekorlanyla oldukça ilgi çekmektedir. Tezin kapsamında Çanakkale seramiklerinin form ve dekor ilişkileri açısından incelenmesi hedeflenmiştir. Konu dört bölümde ele alınmıştır. Birinci bölümde; Çanakkale'nin yeri ve seramik yapımına uygun hammaddelerin yöreden temin edilebilir olması dolayısıyla seramik açısından önemi belirtilmiştir. En kaliteli örnekleri 17. yy. sonlanyla 18. yy. başlannda olan Çanakkale seramiklerinin tarih boyunca gelişimi ve bu seramikler hakkındaki izlenimler, dönemin seyyahlan ve tarihçilerinin anlatımlarına dayanılarak verilmiştir. Özellikle 19. yy. sonlannda bozulmaya başlamış olan Çanakkale seramiklerinin bugünkü durumuna değinilmiştir. İkinci bölümde; genellikle günlük kullanıma yönelik olarak yapılmış olan bu seramiklerde görülen form çeşitleri ele alınmıştır. Oldukça geniş form çeşitliliği olan bu seramikler işlevlerine göre gruplandınlıp tanıtılmıştır. Üçüncü bölümde; Çanakkale seramiklerinin form ve dekor ilişkilerinin gruplandınlması açısından, öncelikle bu seramiklerde görülen dekor teknikleri anlatılmıştır. Çoğunlukla angop dekorlan uygulanan bu seramiklerde; sıraltı, sır üstü, parça ekleme gibi dekor teknikleri de görülmektedir. Uygulanan dekor teknikleri uygulandıklan form örnekleriyle birlikte verilmiştir. Dördüncü bölümde; Çanakkale seramiklerinin form çeşitlerinde tanıtılan ve işlevlerine göre gruplandınlan formlar, form ve dekor örnekleriyle birlikte incelenmiştir.
Plastik sanatlar eğitiminde materyal olarak bakırın yeri ve önemi

materyali, Türk yaşantısında tarih boyunca önemli bir yere sahip olmuştur. Bumateryalin, endüstrinin teknik buluşlarıyla, gündelik hayatta daha az tercih edilmesi; kültürel hayatta ve sanatsal çalışmalarda etkisini göstermiştir. Bu durum günümüzde, plastik sanatlar eğitimi alanında bakır malzemesinin daha az kullanılmasıyla sonuçlanmıştır. Plastik sanatlar kavramı içerisinde, her malzemenin kendine özgü bir duruşu vardır;malzemeler arasındaki farkları ve ilişkileri tanımlamak için, her birinin içeriğini bilmek gerekmektedir. Malzemenin niteliğini anlamak, söz konusu olan malzemeyle ilgili teknik bilgiye ve donanıma sahip olmayı gerektirir. Bu bilginin ve donanımın eksik olduğu yerdeyaratıcılık eylemi de, su götürmez bir şekilde, sekteye uğrar. Araştırmada, günümüz plastik sanatlar eğitimi uygulamaları içerisinde bakır materyalineyer verilmesiyle, bu materyale uygun bir ortamın ve teknik donanımın ilgili kurumlarda yer alması amaçlanmıştır. Yeraltından çıkarılarak, insanlığın pratik kullanım alanına sunulan ilk metal özelliğine sahip olan bakır; insanlık tarihine damgasını en fazla vuran metal olmuştur. Bu nedenle araştırmada, bakırın metal olarak özelliklerine ve tarihçesine yer verilmiştir. Bakırın endüstrisahasındaki yeri ve bu alanda fiyat olarak baz alınan kriterler göz önüne alınmıştır. Maden olarak elde edilme aşamalarına, Türkiye'nin hangi bölgelerinde yer aldığına ve bakır madeninin temin edilebileceği kurum ve kuruluşlara değinilmiştir. Bununla birlikte;Türkiye için bakırın önemine, tarihi bakır yatakları ve atölyelerine yer verilmiştir. Materyal olarak bakırın özellikleri, form verme ve süsleme tekniklerine değinilmiştir. Bununla birlikte, bakırla yapılan el sanatları üretimine ve alt başlıklarına da yer verilmiştir. Plastik Sanatlar Eğitimi'nin, kavram olarak içeriğine ve önemine değinilmekle birlikte; bu kavramın yükseköğretim kurumları içerisindeki yeri dikkate alınmıştır. Belirlenmiş olan yükseköğretim kurumlarından Plastik Sanatlar Eğitimi Ders Programları alınarak, bu programlar içerisinde metal atölyelerinin durumu araştırılmıştır. Plastik Sanatlar alanında çalışan sanatçıların bakır materyaliyle oluşturdukları eserler görsel örnekler olarak sunulmuş; bu sanatçıların, özgeçmişşleriyle ilgili bilgilere kısaca değinilmiştir. Araştırmanın beşinci bölümünde; Yapılanmamış Görüşme Tekniği ile, ilgili kurum ve kuruluşlarda, yetkili veya söz sahibi kişilerin görüş ve önerilerine yer verilmiştir. Bu görüşmeler doğrultusunda, araştırma hakkında varılan sonuçların doğruluğununkanıtlanmasına; ayrıca geliştirilebilecek her çözüm önerisi, belirlenmeye çalışılmıştır.
Reklam fotoğrafçılığında biçim-içerik sorunları ve TCDD için uygulama çalışmaları

AKTAŞ, Cezir. Reklam Fotoğrafçılığında Biçim - içerik Sorunları ve TCDD İçin Uygulama Çalışmaları, Sanatta Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2006. 'Reklam Fotoğrafçılığında Biçim - İçerik Sorunları ve TCDD İçin Uygulama Çalışmaları' konulu araştırmamın bir ve ikinci bölümlerinde fotoğrafa ilişkin genel bilgiler aktarılmış; fotoğrafın ne olduğu, nasıl ortaya çıktığı, ülkemizde ve dünyada hangi süreçlerden geçerek günümüze kadar geliştiği ve bu gelişim süreci içerisinde oluşan fotoğraf akımları örnekleriyle birlikte ele alınmıştır. Üçüncü bölümde kitle iletişim aracı olarak fotoğrafın önemine değinildikten sonra reklam fotoğrafçılığının gelişimi ve toplumsal etkileri üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölümde fotoğraf çekimi için gerekli olan teknik bilgiler, ardından beşinci bölümde de reklam fotoğrafında içeriğin biçime yansıması irdelenerek nitelikli bir fotoğraf kompozisyonunun nasıl olması gerektiğine ilişkin bilgiler detaylı olarak incelenmiştir. Altıncı bölümde reklamda görüntü öğesi olarak fotoğrafın önemi üzerinde durulmuş ve reklamdaki diğer görüntü öğeleriyle ilişkisi irdelenerek etkili bir layoutun hazırlanabilmesine ilişkin tasarım kuralları örnekleriyle birlikte ele alınmıştır. Yedinci bölümde ise araştırma tezinden elde edilen bilgiler ışığında TCDD için uygulama çalışmaları hazırlanmıştır. Yüksek Lisans Tezi sonucunda elde edilen veriler Sonuç bölümünde ortaya konmuştur.
Grafik tasarımda fotoğraf ve tipografi

Bu tez çalışmasının amacı grafik tasarıma etki eden en önemli iki elemanın yani fotoğraf ve tipografinin geçmişşten günümüze kadar süren tarihsel serüvenini aktarmaktır. Tezin ilk bölümünde grafik tasarımın tanımından, tarihi gelişiminden ve günümüzü tamamen etkisi altına almasından bahsedilmiştir. Fotoğraf ve tipografiyi anlatmadan önce grafik tasarımın tanımını bilmek ve tarihini anlamak gerekmektedir. İkinci bölümde fotoğrafın kısa tarihi, insanların yaşamına dahil olması ve değişen zamanla birlikte hem bilimsel hem de görsel olarak geliştiği gibi toplumlar üzerinde oluşturduğu etkileri, iletişim ve reklamcılık alanında görsel bir araç olarak kullanımı dijital çağda bilgisayarın da icadıyla birlikte grafik tasarım içerisindeki önemi anlatılmıştır. Üçüncü bölüm tipografinin incelenmesine ayırılmıştır. Tipografinin tarihsel gelişimi, değişen zamanla ve akımlarla biçimlenmesi, günümüzde tipografinin kullanım alanları ve grafik tasarımdaki yeri tanımlanmaktadır. Bu çalışma ile sadece zamanın grafik tasarım ve öğeleri üzerine etkilerinden değil, grafik tasarımda fotoğraf ve tipografinin kullanımının toplumlar üzerine etkilerinden de bahsedilmektedir.
Baskı ve yoksunlukların batı resim sanatına ve sanatçılarına etkileri

'Batı Resim Sanatı'nın, sanatçılarının ve diğer aydınların çoğunlukla var olmasını hayal ettiği barış, refah, özgürlük, bağımsızlık, eşitlik ve çağdaşlık gibi kavramların olmadığı dönemler, durumlar ve sanatçıların içinde bulunduğu fiziksel, zihinsel, duygusal, maddi yoksunluklar ironik bir biçimde sanatı beslemiştir. Bu tür durumların sanata yansıması, derinlik, anlam ve duygu yoğunluğu içeren yapıtlar olmuştur. Baskı ve yoksunluklar yüzünden sıkıntılar ve acılar yaşayan her bireyin farklı bir dışavurum şekli olmuştur. Ressamların dışavurumları ve mücadeleleri ise yaptıkları resimlerle olmuştur. Yaşadığı dönem, toplum ve kendi hayatı içinde refah ve mutluluk içinde yaşamış önemli ressamlar ve sanatsal değeri yüksek yapıtları olsa da, baskı ve yoksunlukları tecrübe eden ressamların elinden çıkma yapıtların derinliğine, duygusal yoğunluğuna ve ilericiliğine sahip olamamışlardır. Baskı ve yoksunluklar, ressamların sanata bakışlarını değiştirmiş, sanatsal dönemlerin şekillenmesinde etkili olduğu gibi aynı zamanda olasılıkla hiç ressam olmayacak kişileri de resme yönlendirmiştir. Bu sayede hiç ortaya çıkmayacak potansiyel yetenekler ve onların yapıtları var olabilmiş, sanat mirasına zenginlik katmışlardır. Pablo Picasso'nun 'Guernica'sı, Francisco Goya'nın '3 Mayıs 1808'i, Eugene Delacroix'nın 'Halka Yol Gösteren Özgürlük'ü, Frida Kahlo'nun 'İki Frida'sı gibi bazı önemli başyapıtların oluşmasında başlıca etken ressamların tecrübe ettiği baskı ve yoksunluklar olmuştur. Bu tezde varsayımsal yöntemle, örneklemler üzerinden baskıların, yasakların ve bazı yoksunlukların 'Batı Resim Sanatı' yapıtlarına ve sanatçılarına yansımaları ve ne şekilde etki ettiği konu alınmıştır.
Çocuk resimlerinde yaratıcılık ve resim-iş eğitimi ile geliştirilmesi yöntemleri

Her çocuk yaratıcıdır ve çocuk resimleri çocuğun yaratıcı etkinliklerindendir. Sanat eğitimi ile çocuğun yaratıcılığı geliştirilebilir. Sanat eğitimi yalnızca bir yaratıcılık eğitimi değildir, çocuklar sanat eğitimi ile kendilerini keşfeder ve kendi kişiliklerini şekillendirirler. bu yüzden sanat eğitiminin amacı, kapsamı ve uygulanışındaki sorunların tartışılması ve çözülmesi gerekmektedir. Yaratıcılık için, sanat eğitiminin sorunları konuları değildir. Sanat eğitiminin sorunları yöntem ve yaklaşım biçimidir. Ülkemizde hala sanat eğitiminin yöntemleri hakkında bazı problemlerimiz bulunmaktadır. Bu yüzden sanat eğitiminde öncelikle yöntem sorunu çözülmelidir. Maalesef Türk Eğitim Sisteminde baskın olarak kullanılan sanat eğitimi yöntemi hala öğretmen merkezli yöntemdir. Öğrencilerin yaratıcı düşünebilir hale gelmesi için disipline dayalı yöntemler kullanılmalıdır. Yaratıcılık eğitimi için bu yöntemlerin uygulanmasındaki sorunlar çözülmelidir.
İtalya'da rönesans resim sanatı

Yeniden doğuş anlamına gelen Rönesans, eski Yunan ve Roma sanatının yani antikitenin yeniden canlandırılmasıdır. Rönesans dünyası, sanat alanındaki gelişmeler de olduğu kadar bilim alanındaki gelişmeler açısından da büyük önem taşımaktadır. Bu dönemde önemli keşifler olmuş, önemli sanatçı ve bilim adamları yetişmiş, insanlık tarihinde önemli adımlar atılmıştır. Rönesans, erken, yüksek ve geç olmak üzere üç dönemden geçmişştir. Her dönemde de ünlü sanatçılar yetişmiş, önemli eserler verilmiştir. Resim sanatı da her dönemde gelişmeler göstermiş, değişikliklere uğramıştır. Rönesans resim sanatını anlamak için Rönesans kültürünü iyi bilmek gerekir. İtalya'da başlayan Rönesans, farklı dönemlerde olmakla birlikte tüm Avrupa'daki ulusları etkilemiştir. İtalyanlar, ilk modern halk olarak gösterilmekte ve İtalyanların çeşitli bağlarını silkip atarak Rönesans'ın bireyciliğine nasıl kavuştukları tasvir edilmektedir. Böylece, Rönesans dünyası ve insanı keşfedilir. Rönesans'ın merkezinde insan vardır. Artık din Ortaçağ'da olduğu gibi her şeyin üstünde olmaktan çıkar. Bakışlar, öbür dünyadan bu dünya üzerine çevrilir. Resim sanatında da bu etki görülür. Botticelli, Rönesans doruk noktasındayken eserler vermiş olan bir sanatçıdır. Resimlerindeki coşku ve hareket duygusuyla dikkat çeker.
Elastik iplikli örme kumaşların giyside kullanımı

Elastanlı örme kumaşların sağladığı rahatlık, vücuda uyum ve esneklik; tekstil ve modanın vazgeçilmez unsurlarındandır. Bu çalışmada öncelikle örmeyle ilgili tarihsel bilgilere ve örme makineleri kronolojisine yer verilmiştir. Temel örmecilik bilgileri anlatılırken örme makine çeşitleri ve bu makinelerde ilmek oluşumuna değinilmiştir. Günümüzde bir giyside en yüksek maliyet unsurunu genellikle kumaş oluşturur. Örme kumaş hatalarının ve hata oluşumunu önleme yöntemlerinin takip edilmesi önemlidir. Örme kumaş üretim hataları ve önleme yöntemleri, temel örme kumaş çeşitlerinin genel özellikleri ve kullanım alanları görsellerle beraber çalışmaya ilave edilmiştir. Elastan tarihçesi ve çorabın tarihsel gelişimi, dünyada yaşanan sosyal ve kültürel olayların etkisi ile birlikte anlatılmıştır. Elastomer lif çeşitleri ve özellikleri, elastan içeren kumaşların üretim aşamaları, konfeksiyon işlemleri ve giysi oluşturmada kullanılan dikişlerde karşılaşılan problemler şekil ve tablolarla desteklenerek incelenmiştir. Dünyada geniş bir tüketici kitlesine sahip olan elastan ve Lycra'nın tarihsel süreci ile elastanlı giysilerin moda içindeki yeri ve günümüz örme giyim modasına olan yansımaları çalışmaya dahil edilmiştir.
Seramik yüzeylerde transfer baskı tekniklerinin araştırılması, yeni tasarım ve uygulamalar

Transfer baskı tekniği, farklı yüzeyler üzerinde uygulanabilirliği ile hem endüstride hem de birçok sanat dalında, yansıtılmak istenen ifadelerin dışa vurumunda yaratıcı fikirler üretilmesine olanak tanımaktadır. Oldukça heyecan verici bir yöntem olan bu baskı teknikleri, seramik alanında da yaygın olarak kullanılmaktadır. Seramik malzemenin yüzeyine yapılacak baskının türüne, uygulama niteliğine, yüzey ve uygulanacak alana göre değişkenlik ve çeşitlilik göstermektedir. Mağara duvarlarına yapılan çizimlerden, günümüzde seri üretime olanak veren, dijital baskılara kadar uzanan baskı sanatları, teknolojinin etkisiyle giderek daha da gelişmektedir. Geniş bir yelpazeye sahip olan baskı ve baskı sanatları tanımı, muğlaklaşan bir üretime dönüşmüş ve çağdaş sanat içindeki yerini almıştır. Baskı yöntemleri en basit ve genel ifade ile tanımlanmak istendiğinde; bir görüntünün, imajın veya tasarımın hazırlanan kalıp aracılığıyla bir yerden başka bir yere aktarılmasını sağlayan yöntemler olarak açıklanabilir. Seramik sanatı uygulamalarında pek çok teknik ve yöntemin kullanıldığı, geliştirildiği transfer baskı yöntemlerinden olan, serigrafi baskı kullanılarak hazırlanılan sulu çıkartma, lazer toner printer çıktısı olan dijital baskılar ve fotokopi transfer yöntemlerinin genellikle özgün sanatsal ifadelerde kullanılmaktadır. Seramik yüzeylerin dekorlanmasında kullanılan ve sanatsal ifadelerin dilini güçlendiren baskı teknikleri uygulama açısından direkt ve endirekt baskı yöntemleri olarak iki şekilde karşımıza çıkmaktadır. Direkt baskı tekniği, desenin yüzeye başka bir yüzeyden kopyalanmadan tek aşamada transfer edilmesi anlamını taşırken, endirekt baskı tekniğinde ise, desen çeşitli yöntemlerle aracı malzeme olan çıkartma kağıdı üzerine basıldıktan sonra görüntünün seramik yüzeye transferi sağlanmaktadır. Tekniğin 'endirekt baskı' olarak adlandırılmasındaki temel neden, iki aşamalı aktarma işleminden ileri gelmektedir. Bu araştırmada, sanatsal olarak seramik yüzeyler üzerine uygulanan transfer baskı teknikleri konu alınmış ve içerik iki ana başlık altında, 'direkt ve endirekt baskı teknikleri' olarak ifade edilmiştir. Aynı zamanda seramik endüstrisindeki baskı tekniklerine de değinilmiştir. Tezin son bölümünde ise seçilen teknikler ile uygulamalar yer almaktadır.
Araştırma ve uygulama sürecinde kütle-yüzey ilişkisi

Günümüzde, sanatsal yaratım süreci içerisinde 'bireyin özgürlük alanı' oldukça geniş bir yere sahiptir. 'Özgürlük alanı', tarihsel süreç içerisinde hiç de küçümsenmeyecek mücadelelerin sonucunda açılmış, genişlemiştir. Ancak, 'özgürlük' gibi bir kavram, sınırlar ortaya konmadığı sürece bir belirsizliğin ifadesi olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışma, uygulama-yaratım süreci içerisinde, bir bakıma, özgürlüğü budayan sınırlar üzerinde dolaşmak istemekte ve bu sınırlan, karşıt kavramlardan hareket ederek açıklamaya çalışmaktadır. Heykelce bir yaklaşımla, kütle ve yüzey, bir nesneye farklı yönelimleri dile getiren karşıt kavranılan oluşturmaktadırlar. Bir nesne karşısında, o nesneyi çözülebilir, analiz edilebilir, açıklanabilir ve parçalanabilir bir tavır içerisinde gözlem altına almak, kütlesel bir yaklaşımın ifadesidir. Böyle bir yaklaşım, yaratım süreci içerisinde öznenesne arasında bir özdeşlik ilkesine işaret etmektedir. Wilhelm Worringer, Soyutlama ve Özdeşleyim adlı çalışmasında, estetik tavır açısından böyle bir yaklaşımın, sanat tarihinin yalnızca bir bölümünü anlaşılabilir kılacağını dile getirmektedir. Worringer'e göre, herhangi bir sanatsal yaratım sürecine bütünsel yaklaşım, özdeşlik ilkesinin karşı kutbunda yer alan soyutlama ilkesinin de tanınmasıyla mümkün olacaktır. Genel olarak, soyutlama alanı içerisinde özne ve nesne arasında kurulan ilişkiler, daha çok, Doğu toplumlarının kaynağında incelenmekte ve bir içtepi olarak nitelendirilmektedirler. Bu ilişkiler içerisinde nesne, doğrudan değil dolayındı yollardan algılanmakta ve onu diğer nesnelerle bağlayan uzay, 'kaçınılması gereken' olarak karşımıza çıkmaktadır. Nesneler uzaydan hiçbir zaman yalıtılamazlar. Ancak, uzaya rağmen uzaya karşı duran bir heykel tasannu olanaklıdır. Çünkü 'uzaya karşı duruş', heykelin kendi öz nitelikleri arasında zaten yer almaktadır. İUzaya karşı duran bir heykel basıklasın, bloklaşır ve yüzeye zorlanır. Dünya tablosu içerisindeki nesneler de buna bağlı olarak kristalize olurlar, birer nakış'a dönüşürler. Uzayla mutlu bir birlikteliği olan heykel ise nesnelerin birbirleriyle olan göreceli konumlarına rağmen onların yanında yer alır, onları çözümlemeye çalışır. Sanatın gerçeklikle olan ilişkileri açısından, yaratım süreci içerisinde bir 'bilinmeyen' olduğu sürece, sanatçı, nesnel yaklaşımını farklı düzeylerde belirler. Bu belirleme zaman zaman karşıt kutupların bir bireşimi de olabilir. Çalışmanın ana başlıkları bir bütün olarak düşünüldüğünde, böyle bir bireşimi hedef almaktadırlar. Üçüncü bölüme kadar kütle ve yüzey kavranılan kendi anlamlarını aşmışlar ve birbirlerine koşut, farklı karşıt kavramlara dönüşmüşlerdir. Ancak, üçüncü bölümden sonra bir bireşime doğru gidilmeye çalışılmıştır. Bireşim neredeyse zorunlu gibidir. Çünkü denilebilir ki, bugün her heykel sanatçısı bir Babilli, bir Mısırlı sanatçıyı, Praksiteles'i, Michelangelo'yu ya da bir Henry Moore'u kendi hücrelerinde taşır. İİ
Cumhuriyet Döneminde Antalya'da ipekböcekçiliği eğitimi(1926-1960)

Anadolu'ya ilk defa Bizans İmparatorluğu zamanında girmiş olan ipekböcekçiliği önceleri Marmara bölgesinde daha sonraları Akdeniz kıyıları ve Diyarbakır dolaylarına yayılmış, Osmanlı İmparatorluğu'nun Bursa'yı başkent ilan etmesinden sonra Bursa ve İzmit civarında da büyük gelişme göstermiştir 1. 16. yüzyılın ortasına doğru, refah düzeyinin yükselmesi, halkın iyi giyinme arzusuyla birlikte ipekli dokumacılığı çeşitlenmiştir. Bursa'dan başka İstanbul, Edirne, Amasya, Denizli, İzmir ve Konya gibi yerlerde ipek dokumacılığı yapılmaya başlanmıştır. 19. yy ilk yarısından itibaren Bursa'da buhar gücüyle çalışan makinelerle ipek iplik çekimi yapan filatür fabrikalarının kurulmasıyla dünya koşullarına ayak uydurulmaya başlanmıştır. 19. yy'da Osmanlı sınırları içerisinde 160'a yakın fabrika kurulmuştur2. Filatür fabrikalarının kurulması, el mancınıklarıyla ipek ipliği çekmekte olan küçük işletmelerinin kapanmasına yol açmıştır. Ancak bu durum bir yandan da, fabrikaların ihtiyaç duyduğu çok miktarda kozanın üretilebilmesi için, halkı ipekböcekçiliğine yönlendirmiştir. 1888 yılında Düyun-u Umumiye İdaresi tarafından Bursa ile çevre bölgelerdekiipekböcekçiliğini ıslah etmek amacıyla 'Harir Darü't-Talimi' ismi verilen bir İpekçilikOkulu'nun kurulmasına karar verilmiştir. Fransa'ya eğitim için gönderilen Kevork Torkumyan'ın müdürlük yaptığı okul ilk yıl 12 öğrenciyle eğitime başlamıştır. Önce iki yıllık daha sonra bir yıllık kurs olarak eğitime devam eden okul, öğrencilerini sınavla almıştır. 1922 yılına kadar Harir Darü't Talimi'den 2032 kişi ipekböcekçiliği diploması almıştır. 1921 yılını takiben önceleri Duyun-u Umumiye İdaresi tarafından Bursa'da açılan eski Harir Darü't-Talimi, İpekböcekçiliği Mektebi adı ile yeniden İktisat Vekaleti tarafından Türkiye'nin Edirne, Diyarbakır, Antalya, Denizli, bölgelerinde kurulmuştur. 1928 senesinde Yenikapı'da 'Antalya İpekböcekçiliği Mektebi', 1938 senesinde de Antalya'nın ilçesi Alanya'da da 'Alanya İpekböcekçiliği Mektebi' kurulmuştur. Antalya İpekböcekçiliği Mektebi 1926 1935 Seneleri arasında 178 öğrenci mezun etmiştir. Okulun etkisiyle ipekçiliğe ilgi artırılmış ve 1949'da Antalya'da yaş koza üretimi 112. ton olarak gerçekleşmiştir. 1930'da gerçeklesen 63 tonluk üretimle kıyaslandığında üretimin iki katına çıkmış olduğu görülür. Bu sonuç, İpekböcekçiliği Mektebi'nin katma değeri yüksek olan ipek üretimiyle şehir ekonomisine yaptığı katkının bir göstergesidir.
Figure and flesh: Francis Bacon's challange to the figurative traditon in western art

Batı sanat geleneği içerisinde figürasyon vücut kütlesinin kontrolü ve sınırlandırılması sorunu olarak ortaya çıkar. Batı sanatının mükemmel beden figürleri konusundaki görünür saplantısı bedenin içi ve dışı arasındaki geçirgen sınırı güvenli kılma çabası olarak anlaşılabilir. Ama Francis Bacon' in resimlerindeki beden figürleri figüratif geleneğin önerdiği geleneksel normlara itaatsizdir: Bacon' in resimlerinde et kontrol edilmez. Bu tez temel olarak Gilles Deleuze'ün Bacon analizini izleyerek Batı sanatındaki figürasyonun dualist öncülleri üzerine bir tartışmayı amaçlar.
Paris'ten Newyork'a Marksizm'den liberalizme sanatta yeni arayışlar: Soyut ekspresyonizm

19. yüzyılın sonlarında İngiltere'de başlayan endüstrileşme süreci, bilimsel ve teknolojik gelişmelerin bir başlangıcı olmuş ve aynı zamanda toplumsal düşünce yapısını değiştirerek dünya üzerinde yeni bir ekonomik denge arayışı meydana getirmiştir. İlk başta Avrupa'ya ve daha sonra da tüm dünyaya yayılan endüstrileşme süreciyle birlikte, işçi sınıfı doğmuş, Avrupa, feodalizmin baskıcı yapısından kurtulmuş, bu durum ulus devletlerin kurulmasına yeni fikirlerin ortaya çıkmasına zemin hazırlamıştır. Buna bağlı olarak da sanat, sanatçı ve izleyici arasındaki geleneksel bağların sorgulandığı büyük bir değişim noktası niteliği taşımıştır. 19. yüzyıl sonu ve 20. yüzyıl başlangıcında ortaya çıkan empresyonizmin sanat ortamı üzerinde yarattığı algılama biçimi, kendisinden sonra gelen sanat akımlarıyla etkileşim halinde evrilerek günümüze değin gelmiştir. Atom teorisine karşılık sanatta parça-bütün olgusu kübizm ile kendini göstermiştir. Yirminci yüzyılın başında Freud ve Jung'un psiko-analitik yaklaşımları, Max Planck'ın Quantum teorisi, Einstein'ın izafiyet kuramı, evren ve doğa hakkında insanın sahip olduğu düşünce ve savları yıkarak, farklı bir mekanist evren algısı yaratmıştır. Marksizm ve liberalizmin ideolojik temelleri sanatta toplumcu gerçeklik ve eleştirel gerçeklik kuramlarının doğmasına sebep olmuştur. I. ve II. Dünya Savaşları'nın Avrupa'da yarattığı olumsuz hava ile dada, sürrealizm, fütürizm, ekspresyonizm, soyut ekspresyonizm gibi ifadelere karşılık gelen sanat akımları şekillenmiştir. Savaş ve baskıcı rejimlerin yarattığı depresif kaygılar sanatçıları barınacakları yeni yaşam alanlarına göçe zorlamıştır. Sanatçıların yönlerini Paris'ten New York'a değiştirmesiyle oluşan eksen kayması dünyanın modern sanatın yeni yüzleriyle tanışma fırsatı yakalamıştır.