turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Grafik tasarım eğitimi alan öğrencilerin estetik düzeylerinin şekillenmesinde kitsch olgusunun rolü

Bu araştırma kitsch olgusunun grafik tasarım eğitiminde yeri ve etkisini incelemeyi amaçlamıştır. Estetik algı ve beğenilerin kitsch ürünler tarafından etkilenme nedenleri irdelenmiştir. Kitsch'in olumsuz etkilerinden korunabilme ve kitsch'in grafik tasarım eğitiminde bilinçli olarak kullanabilme bu araştırmanın amacını oluşturmaktadır. Bu amaç doğrultusunda yapılan araştırmada, grafik tasarım eğitimi veren üniversitelerin ders programları ve içerikleri incelenmiştir. İnceleme sonucunda elde edilen bulgular yorumlanarak değerlendirilmiştir. Bu çalışmada nitel araştırma türlerinden ' BetimselAraştırma' yöntemi kullanılmıştır. Betimsel araştırmalar, verilen bir durumu olabildiğince tam ve dikkatli bir şekilde tanımlar. Eğitimin alanındakiaraştırmada, en yaygın betimsel yöntem tarama çalışmasıdır, çünkü araştırmacılarbireylerin, grupların ya da fiziksel ortamların özelliklerini özetler (Büyüköztürk, Kılıç Çakmak, Akgün, Karadeniz, Demirel, 2012). Birinci bölümünde, araştırmanın problemi, amacı, önemi, varsayımları, sınırlılıkları, tanımları ve ilgili araştırmaları açıklanmıştır. İkinci bölümde ise; kitsch ve estetik ile ilgili literatür bilgilerine, kitsch'in tarihsel gelişim süreci ve sanatla ilişkisine yer verilmiştir. Bulgular ve yorum kısmında yer alan alt amaçlar doğrultusunda, araştırma kapsamında ulaşılabilen grafik tasarım eğitimi veren VIIIüniversitelerin ders programları ele alınarak, ders içeriklerinde kitsch olgusu hakkında yapılmış olması gereken yeterli bilgilendirme incelenmiştir. Grafik tasarım eğitimindekitsch olgusunu bilinçli bir şekilde mi yoksa popüler kültürün getirisi olan bu kavramıbenimseyip bir beğeni haline getirdiklerinden mi kullandıkları açıklanmıştır. Araştırma sonucunda ise elde edilen tablolar doğrultusunda sonuca ulaşılmaya çalışılmış, konu ile ilgili bazı öneriler sunulmuştur.
Tekstilde shibori ve stencil baskı tekniğinin sanatsal uygulamaları

Giyim, insanların ve toplumların kendilerini ifade biçimidir. Kültürlerin zamanla sosyal, ekonomik, teknolojik gelişmelerle evrim geçirdiği bir niteliktir. Japon kültürü çok eski bir geleneğe sahiptir. Geçmişten geleceğe ışık tutmaya devam etmiştir. Günümüzde birçok sanatçı Shibori tekniklerinden yararlanmış ve bu sanatın tüm dünyada tanınmasını sağlamıştır. Shibori kumaşı üç boyutlu ele almayı tercih eder. Shibori Japonca'da boyama işleminden önce kumaşın, çeşitli yöntemlerle bükülmesi, sıkıştırılması, dikilmesi katlanması veya sıkıştırılması ile kumaşın boyama işlemine verilen isimdir. Japon shibori, yüzlerce kumaş işleme metodunu içeren genel bir kavramdır. Bu sayede kumaş üzerinde birçok teknikler kullanılarak renkli ve artistik tasarımlar gerçekleştirilebilmektedir. Deneysel çalışmalarda farklı kumaş ve iplikler ve farklı teknikler kullanılmıştır. Her bir kumaşta ki etkileşimi izlenmiş, kullanılan malzeme ile değişen renk ve form farklılıkları gözlenmiştir. Kumaş yüzeyinde oluşan üç boyutluluk ve renk geçişleri gözlenerek, stencıl baskı tekniği ile bütünleştirme ve etkileri amaçlanmaktadır. Shibori sanatı ile stencıl baskı tekniğini birleştirerek görsel sanatlar da yeni bir ekol elde etmeyi hedeflemektedir. Stencıl ve shiborinin birleşmesiyle, uzak doğu kültürünün batıyla sentezlenmesi amaçlanmaktadır. Son bölümde geleneksel el sanatları olan shibori'yi, Osmanlı El sanatlarıyla birleştirerek yeni bir tarz oluşturulmuştur.
Konya ve çevresi Anadolu Selçuklu Dönemi çinilerinde bitkisel motiflerin dili ve resim eğitimi açısından incelenmesi

Türk sanatında süslemelerin doğadan kaynak alınarak sitilize edileren birçok motifler oluşturulmuştur. Bu sembolik motiflerin içerisinde Anadolu Selçuklu döneminde çinilerde kullanılan bitkisel motifler tezimizin temelini oluşturmaktadır. Konumuz doğrultusunda öncelikle Konya'daki bitkisel motifli çinilerin kullanıldığı mimari eserler araştırıldı. Bu eserlerin Kubadabad Sarayı, Karatay Medresesi, İnce Minare Medresesi, Sahip Ata Camii, Sırçalı Medresesi ve Eşrefoğlu Camii olduğu tespit edildi. Daha sonra bitkisel motiflerin kullanıldığı çinilerin malzeme ve teknik özellikleri incelendi. Çinileri teknik özellikler başlıklar halinde sunuldu. Selçuklu çinilerde kullanılan bitkisel motiflerin ikonografisi kaynaklardan araştırıldı ve bitkisel motifli çinilerin kullanıldığı eserlerle karşılaştırmalı incelemeler yapıldı. Süsleme unsurlarında karşılaştığımız gelişme, sitilizasyon, soyut dünya görüşü tasarımları bizlere esin kaynağı olması açısından önemlidir. İnceleme yapılan bitkisel motiflerin bulunduğu eserlerde kullanılan teknik, kullanım alanları, kullanım amaçları hepsi benzerlikler göstermektedir. Ayrıca geçmişş kültürümüzle bir bağ kurarak günümüze bilgi aktarımı yapmaktadır. Geçmişimize ışık tutan sembolik motifler 21. yy. da çağdaş eğitim ve toplumun kültürel değerlerinin aktarımında önem teşkil etmektedir.
Yüksek öğrenim sanat eğitiminde temel tasarım eleman ve ilkelerinin öğretimi ve uygulamaları

Sanatçılar ve yüksek öğrenim sanat eğitimi veren okullar için Temel Tasarım Eleman ve lkeleri büyük önem taşır. Temel Tasarım elemanları; nokta, çizgi, biçim, değer, doku, renktir. Tasarım Prensipleri ise, yön, ölçü, oran, ritim, aralık, denge, çeşitlilik, bütünlüktür. Resimle ilgili düzenleme bilgilerinin temel ilkelerini öğrenciye kolay bir biçimde ve daha kısa bir zaman içersinde verebilmek, daha iyiyi aramayı rastlantılara bırakmayıp, tam tersine mükemmelliğe daha emin ve bilinçli bir yoldan gidilmesini sağlamak amacıyla yeni yollar araştırılmaya başlanmıştır. Bu araştırmaların sonucunda ortaya çıkan bir takım ilkeleristenen amacı sağlamış olduğundan güzel sanatlar resim eğitimi veren okullarda, bunlara dayalı bir eğitim metodu benimsenerek uygulamaya konulmuş durumdadır. Bu yöntemle yapılan eğitim, Temel Tasarım Eleman ve lkeleri'nin esaslı bir şekilde anlaşılmasınındışında, sanatçılar arasında yeni bir anlatım sözlüğü ortaya koyarak yeni deyim ve kavramların belirliliği altında bir eleştirme dili ortaya çıkarmaktadır. Böylelikle sanatçılarınduyup da ifade edemedikleri hisler, belirli deyimler altıda karşılıklı olarak anlatılabilir duruma geldiği gibi plastik sanatların ortak temel esaslarının her sanatçı tarafından öğrenilmesisağlanır. İşte bu olanaklar öğrenciye Temel Tasarım diye isimlendirilen özel bir eğitim yoluyla sağlanabilmektedir. Böylece öğrenci bir taraftan bazı kavramları ve ilkeleri öğrenirken, diğer yandan kendisini araştırmaya yönlendiren uygulamalı çalışmalarla her türlü düzenlemedekullanabileceği rehber görüşleri pekiştirebilmektedir. bu sayede öğrencilerin eğitim süresinceöğrenebilecekleri şeyler, birkaç öğretim yılında yapılabilecek belirli sayıda çalışmanın kendilerine sağlayabileceklerinden ibaret kalmamakta, ana ilkelerin öğrenilmiş olması onları pek çok sayıda eğitici ve öğretici çalışmalar yapmış kimseler durumuna getirmektedir. Bu bilgilerin verilmesine akademik eğitimin ilk yılında başlanmalı ve ilerleyen yıllarda tasarım çalışmalarına paralel hatırlatmalar halinde devam etmelidir. Temel Tasarımeğitiminde, öğrenciye bir taraftan genel bilgiler aktarılırken diğer taraftan öğrencileröğrendiklerine dayanarak çözüm yolu bulmak üzere uygulama yapmaya yöneltilirler. Bu uygulamalar sonunda, ortaya çıkan öğrenci çalışmaları açık tartışma konusu yapılarakeleştirilir. Bu eleştiriye öğrencilerde katılırlar. Her bir bilginin arkasından onunla ilgili uygulamalar yapılır. Uygulamalar önce soyut nitelikte ve ilkelerin kendi anlatım gücünü ortaya koyacak şekilde yapılır. Daha sonra edinilenyetenekler, belirli amaçlara hizmet eden işlevli çalışmalar, resimsel tasarılarınçözümlenmesinde hizmete sokulur.
Fikret Mualla Saygı örneğinde sanatçı yaşantısının sanat yapıtıyla ilişkisi

Araştırmada sanatçı yaşantısının sanat yapıtıyla ilişkisi Fikret Mualla Saygı örneği üzerinden incelenmiş, sanatçının yaşadığı dönemdeki toplumsal olayların, sanatsal ve kültürel değişimlerin, özel hayatındaki gelgitlerin ve ruhsal durumunun yaratma sürecini nasıl yönlendirdiği ve ne tür sorgulamalara sevk ettiğinin anlaşılması amaçlanmıştır. Buradan hareketle, Fikret Mualla Saygı'nın yaşadığı dönemde Türkiye'de ve Paris'teki sanatsal çerçeve incelenmiş, sanatçının yaşamı ve kişiliğini etkileyen olaylar üzerinde durularak resimleriyle bağlantısı araştırılmıştır. Araştırma, sanat eserine bakarken, sanatçının yaratma kaygısındaki etken öğeleri fark etmemiz, ne tür yaşantıların sonucunda yapıtını oluşturduğunu anlamamız, sanatçının üretme sürecine dahil olup onun dünyasında anlamlı bir yolculuk yapabilmemiz açısından önemli olmaktadır. Araştırmadan elde edilen verilerin sadece sanat izleyicisi açısından değil, aynı zamanda sanatın içinde, ona, üreten olarak dahil olmuş kimseler için de yararlı olacağı düşünülmektedir.
1980'li yıllarda İstanbul'da sanat galericiliği ve çağdaş Türk sanatına etkileri

Bu çalışmanın konusu 1980'li yıllarda İstanbul'da yer alan sanat galericiliği ve Çağdaş Türk Sanatına etkileridir. Araştırmanın hedefi önde gelen galerilerden Galeri Baraz, Galeri Lebriz, Galeri Nev, Maçka Sanat Galerisi, Mine Sanat Galerisi, Tem Sanat Galerisi, Teşvikye Sanat Galerisi ve Tiglat Sanat Galerisi'nin detaylı sergi listesini oluşturup, onlar üzerinden değerlendirme yapmaktır. Araştırma yapılırken Cumhuriyet Gazetesi'nin haftalık sanat çizelgelerinden ve Sanat Çevresi dergisinin her ay yayınlanan sergi takvimleri incelenmiştir. Bunlar dışında Hürriyet Gösteri, Milliyet Sanat, Sanat Olayı dergilerinden bu sergiler taranıp kontroller yapılmıştır. Ardından bu takvimlerden galerilerin geçmişş sergi listeleri oluşturulmuştur. Bu sergi listelerinde, serginin adı, açılış ve kapanış tarihi, serginin kişisel/karma oluşu, sergi türü ve sanatçı bilgisi yer almaktadır. Kişisel sergilerde sanatçının doğum ve ölüm tarihleri de eklenmiştir. Sonra bu bilgiler değerlendirilip, dönemsel açıdan galerilerin analizleri oluşturulmuştur. Yapılan bu araştırmaların sonucunda İstanbul'da 1980 ile 1990 yılları arasındaki sanat galericiliği anlayışı ve Çağdaş Türk Sanatına etkisinin olduğu sonucu ortaya çıkmıştır.
İnsanın ekolojik yaşama etkileri üzerine bir seramik heykel sergisi

İnsanın Ekolojik Yaşama Olan Etkileri Üzerine Bir Seramik Heykel Sergisi başlığı altında yapılan uygulama raporunda, insanın varoluşundan günümüze kadar geçirdiği değişim ve bu süreçte, içerisinde yaşadığı doğal çevreyle olan ilişkisi incelenmektedir. İnsanın doğaya egemen olma çabaları, gelişen sanayi ve teknoloji, artan nüfus ile birlikte, dünya üzerinde bulunan çeşitli ekosistemlerde yıkıcı etkilere yol açmıştır. Bu çalışma, ilkel topluluklardan modern toplumlara kadar olan geniş süreçte, insanın doğaya, doğrudan ve dolaylı olarak yaptığı olumsuz etkileri ana başlıklarıyla göstermek ve bu etkilere dair farkındalığa sanatsal üretimle katkı sağlamak amacıyla hazırlanmıştır. Uygulamalar, seramik heykellerden oluşmaktadır. İnsanın, doğaya yaptığı olumsuz etkiler ve bu etkilerin sonuçları, öne çıkan başlıklarıyla, uygulamaların her birinde tek tek ele alınmış, betimlenmişlerdir.
Ekolojik baskıda farklı yüzey ve teknikler kullanılarak yeni tekstil yüzeyleri oluşturma

Araştırmanın genel amacı; pamuk ve ipek kumaşlarla çeşitli çivi, zincir, kırmızı toprak vb. materyaller ile ekolojik baskı denemeleri sonucunda elde edilen renk ve biçim özelliklerini yansıtmak, yıkama, sürtünme ve ışık haslık düzeylerini belirlemektir. Araştırmada tarama yöntemi, yüzey oluşturmada ise deneme yöntemi kullanılmıştır. Boyarmadde özelliği olan bitki, paslı materyaller ve toprak evren olarak alınmış, okaliptüs, papatya, gül yaprağı, süs eriği, zincir, çivi ve kırmızı toprak ise örneklemi oluşturmuştur. Baskı zemini olarak doğal liflerden elde edilen ipek ve pamuk kumaşlar seçilmiştir. Demir solüsyonu, bakır solüsyonu kullanılarak şap ile mordanlanmış kumaşlara 30 farklı tasarımla ekolojik baskı denemeleri yapılmış ve yıkama, sürtünme ve ışık haslığı analizleri uygulanmıştır. Yıkama, sürtünme ve ışık haslık düzeylerinin genel olarak iyi düzeyde olduğu tespit edilmiştir. En düşük sonuçlar; mor papatya, süs eriği, gül yaprağı yıkama haslık sonuçlarının 1, paslı materyallerin sürtünme haslıklarında 1 düzeyindedir. Ekolojik baskıların renk ve biçim yönünden sübjektif değerlendirilmeleri Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Sanat ve Tasarım Fakültesi Tekstil Tasarımı Bölümü Öğretim Elemanlarından oluşan 10 kişilik uzman grubun yapmış olduğu değerlendirme sonucunda biçim ve renk yönünden iyi sonuçlar elde edilmiştir. Yapılan deneyler doğrultusunda görsel ve haslık düzeyleri iyi sonuç veren ekolojik baskı materyalleriyle 15 adet tekstil tasarım yüzeyi yapılmıştır.
Empresyonıst resimde renk olgusu

Empresyonizm, Batı Avrupa'nın modern kültüründe dünyadaki rasyonalist resim krizinin üstesinden gelmek için sanatsal bir ifade ve kendine özgü bir biçimdir. Doğa ile uyumlu ontolojik birliğin bilinçli deneyimi, ve onu dışsal bir nesne olarak görmemek, izlenimci bir dünya görüşünün temelini oluşturmaktadır. İzlenimcilik özel bir yol olarak barış duygusu, dünya görüşü evrensel bir olgudur. 'Empresyonist Resimde Renk Olgusu' adlı tez çalışmasında konu ile ilgili araştırmalar yapılarak genel taslak hazırlanmıştır. Araştırmanın sınırları belirlenerek, bölümler oluşturulmuş ve içindeki alt başlıklara karar verilmiştir. Bu bağlamda araştırmanın birinci bölümünde resim sanatında Empresyonizme yaklaşım, onun ortaya çıkışı, felsefesinin özgüllüğü, ilk kaynakları ve öncüleri anlatılmıştır. Sergiler başlıklı ikinci bölümde Empresyonist akımın ilk sergisinden başlayarak ve bu serginin oluşmasında önemli bir olanak sağlayan Societe Anonyme organizasyonu, adının oluşmasındaki etki Lerua makalesi, ve bu akımın 1874- 1886 kadar sekiz sergisi incelenmiştir. Üçüncü bölümde 'Empresyonist Resimde Renk Olgusu' anlatılmıştır. Empresyonizmin temsilcileri başlıklı dördüncü bölümün içeriği bu akımın sanatçılarının hayatı ve eserlerinden oluşmaktadır. Beşinci bölüm Empresyonizmin karakteristik özelliğini tanımlayarak yapılmış İn the Cotton Field resmini içermektedir.
1980-1995 yılları arasındaki postmodern resimde figürün yeri

Bu araştırmada, 1980'li yıllara değin postmodern resmin oluşumuna zemin hazırlayan ekonomik, siyasi, toplumsal ve kültürel nedenler bir bütün halinde ele alınarak 1980- 1995 yılları arasındaki postmodern resim sanatına etkileri sanatsal ve kuramsal bir çerçevede incelenmeye çalışılmıştır. Postmodernizm, kurumsallaşmış sanata yönelik, onun amacını yadsımayı amaçlayan bir saldırı olarak görülmektedir. O, geniş anlamdaki sanat fikrine, sanat eserinin müze ve galeriler ile sınırlanamayacağı fikrine sahiptir. Postmodernizm anlayışı, sanat ve gündelik hayat arasındaki ayrımın belirsizleşmesini gerektirir. Bu durum ise, 'sanat her yerde' düşüncesini beraberinde getirmiştir. Sonuç olarak Postmodernizm, insanlığı büyük bir açmazın içine sokmuş olan modern kültürün eleştirisi gibi görünse de, aslında, modern çağın neden olduğu manevi boşluk ve çöküntünün üzerinde yükselmiş bir sanat akımıdır. Postmodern Resimde figür ise geleneksel olanı çağdaş yaşamla birleştiren bu düşünce içerisinde insan, klasik döneme göre merkezde değildir. İnsanın teknolojik uygarlık içindeki yeri, farklı anlamların yüklendiği nesnelerin de yer aldığı bir konuma sahiptir. Modern sanatın özgünlüğüne karşı, geleneksel olanı çağdaş yaşama taşıyan, yinelemeye dayalı eklektik düşünceye dayanan postmodernizm, rastlantısallığa önem vermiştir. Klasik dönemin figür anlayışından, yani ideal oran, anıtsallık vb. gibi özellikleri dikkate almayarak kendine özgü farklı bir yaklaşımı benimsemiştir. Modern sanatı sorgulayan bu yaklaşım kitsch, pastiche ve ironiyi de beraberinde getirmiştir. Bu durum Batı Resim Sanatında olduğu gibi Türk Resim Sanatında da görülmektedir.
Türk çini sanatında saz yolu ekolü

Kanuni Sultan Süleyman dönemi Osmanlı Saray nakkaşhanesi sernakkaşı olan Şah Kulu, 'Saz Yolu' adıyla bilinen bezeme üslubunun ilk temsilcisidir. XVI. yüzyıl ilk yarısından XVII. yüzyıl başlarına kadar üretilmiş resimlerde, sivri uçlu kıvrık hançeri yapraklar, hatayi üslubu çiçekler, efsanevi hayvanlar, orman hayvanları ve periler görülmektedir. Kanuni Sultan Süleyman devrinde en parlak dönemi yaşayan Osmanlı sanatında ortaya çıkmış olan bu üslup padişah tarafından büyük beğeni kazanmış yüzyıllar içinde tezhip, halkar, cilt, çini ve seramik sanatlarında, kalem işlerinde, kumaş, halı ve maden gibi sanatlarda en güzel örneklerini vermiştir. XVI. yüzyılın ikinci yarısında Mimar Sinan'ın bazı yapılarında çiniyi bir tezyini eleman olarak kullanması, bu yeni üslubun çinide de en güzel örneklerinin ortaya çıkmasını sağlamıştır. Saray nakkaşhanesinin hazırlamış olduğu bezemeler İznik atölyelerinde çiniye sıraltı tekniği ile uygulanmıştır. Bu dönemde çinide teknik açıdan ulaşılan kalite, motif ve desenlerle birleşmiş ve mükemmel eserler ortaya çıkmıştır. Şah Kulu tarafından Osmanlı süsleme sanatına katılmış olan saz üslubunun çini sanatında da örnekleri görülmektedir.
Geleneksel Türk sanatlarının 1970 sonrası çağdaş Türk resmine yansıması

Bu araştırma Geleneksel Türk Sanatlarının 1970 Sonrası Çağdaş Türk Resmine Yansıması konusunu içermektedir. Araştırmada, geleneksel Türk sanatlarından minyatür ve hat sanatının çağdaş Türk resim sanatına yansıtılarak özgün sanat oluşturma süreci, gelişimi ve geleneksel sanatları günümüz sanat anlayışıyla yorumlayarak tuvallerine yansıtan sanatçıların örnek eserleri ele alınmıştır. Bu araştırmada geleneksel sanatların Türk resim sanatındaki plastik ve simgesel açıdan kullanımı ve Türk ulusallığını resimlere aktarılmasındaki rolünün incelenmesi amaçlanmıştır. Tarama modelinde desenlenen araştırma, 1970 sonrasında geleneksel Türk sanatlarının etkilerini yapıtlarına taşıyan sanatçılardan Erol Akyavaş, Ömer Uluç, Ergin İnan, Devrim Erbil ve Süleyman Saim Tekcan'ın sanat anlayışları ve örnek eserleri ile sınırlıdır. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre, Türk resim sanatının minyatürden sonraki batılılaşma aşamalarında, sanatçıların geleneksel Türk sanatlarına sahip çıkarak resimlerine gerek motif gerekse biçim ve kompozisyon açısından etkilerini yansıttıkları görülmektedir. Böylelikle sanatçılar, milli bir karakter oluşturma çabalarıyla Türk resmine katkı sağlamışlardır. 1970 sonrasında Batı'nın da etkisi ile gelişen resim sanatına Kavramsal Sanatların girmesi ile geleneksel yaklaşımlar geri planda kalmış, geleneksellikten uzaklaşılmıştır. Batılı sanat anlayışını benimseyen Türk ressamlarının 20. yüzyılın sonuna doğru ise kendi kültür ve sanat miraslarını inceleme, araştırma ve hatırlatma gereksinimi duydukları görülmektedir. 1970 sonrası sanatçılarından olan Erol Akyavaş ve Devrim Erbil, Matrakçı Nasuh'un kent tasvirlerinden ve geometrik disiplininden yararlanarak minyatür tekniğinden etkilenmiş. Ömer Uluç, Ergin İnan ve Süleyman Saim Tekcan ise geleneksel Türk sanatı olan hüsn-ü hat sanatından etkilenerek eserler üretmişlerdir. Bu sanatçılar geleneksel Türk sanatını batılı teknik anlayışıyla oluşturarak Türk resmini yeni bir senteze ulaştırmışlardır. Tez bağlamında adı geçen sanatçıların örnek eserlerinin incelenmesi sonucunda;geleneksel Türk sanatlarının, Türk resim sanatının bütün dönemlerinde etkili olduğu ve bu etkinin evrensel bir sanat dili yaratılması çabasının karşısında gelişen ulusal bir sanat yaratma eğiliminde somutlanmış olduğu görülmektedir. Bu durum açıkça kendini sanatçılarımızın yapıtlarında göstermektedir.
17. yy Hollanda resminde interioure

IE 17. Yüzyılda ortaya çıkan rasyonel düşünce bir sonraki yüzyıldaki düşünce oluşumu için önemlidir. Bu dönemde bilimsel topluluklar, deneyci anlayış, kiliselerin bilimsel çalışmalara olan baskıcı tutumu bilimsel çalışmaları etkilemiş ve yönlendirmiştir. orta çağın düşüncelerinin geçmişşin hurafeleri haline geldiği yeni inanç dünyası Kuzeyde ortaya çıkmıştır. Bu yüzyılda reainassance'ın elde ettiği kazançları derleyip düzenleyen, bunlara dayanarak birliği olan bir dünya görüşüne varmayı deneyen ve modern çağın da müjdecisi olan bir yüzyıldır. Avrupa'daki soylular ve zengin tüccarlar arasındaki rekabete mezhep çekişmeleri de eklenmiş ve Otuz Yıl Savaşları bu çekişmelerin ortaya çıkardığı etkileri daha da artırmıştır. Bu dönemde sanat öyle bir gelişim noktasına varmıştı ki, sanatçılar ister istemez bir yöntem seçme zorunluluğuyla karşı karşıya kalmışlardır. Hollandalıların 'Altın Dönem' olarak adlandırdıkları çağ, maceralı idealin yeni bir dönemi idi ve bununla mükemmel bir toplumu oluşturmuştu. Hollanda'nın bu gelişiminin önemli nedenleri Birleşik Eyaletlerdeniz aşın ticaret, insanlann vatandaş olma bilinci ve bilimin de hızla gelişmesini sağlayan hoşgörü ortamıdır. Hollanda'da dönemin bu hoşgörü ortamı felsefede Descartes ve Spinoza gibi iki büyük filozofun gelişmesini sağlamıştır. Orta çağda kilise ve manastırlar için lanetli olan sanat 17. yüzyılda burjuva evlerinin birer mücevheri olmuşlardır. Kentliler zenginliklerinin gözler önünde izlenilebilir olması için odalarına tablolar asıyorlardı. Bu resimler ayrıca belediye binalarına, mahkeme salonlarına, avcı evlerine, hastanelere, yetimhanelere ve Lonca odalarına asılmak üzere sipariş ediliyordu. Hollanda resminden sonuç çıkarabilmek için kalvinizmin etkilerini iyice bilmek gerekmektedir. Zamanın yenilikçi kilisesi ressamı görevlendirmediğinden dolayı, ressamlara resimleri için herhangi bir tema da önermiyorlardı. Ressamların temalarının oluşması da piyasa koşullarına göre oluşuyordu. Temalanndaki bu çekicilik ve zenginlikte buradan gelmektedir. Sanatçılar kendilerini kuşatan bu çevreye hakim olabilmek için yeni özel temalar arıyorlardı. Kısa zamanda kentlilerin zevklerine uygun birçok değişik resim çeşidini üretmeyi başardılar;Tarih, fıgür, portre, natürmord, manzara, genre, hayvan, deniz ve mimari resimler gibi. Genre resmi içinde değerlendirilen iç mekan resmi ise Hollanda ressamlarının önemli bir çalışma alanım teşkil etmiştir. Bu iç mekanlar dar oda kesitlerinden çok daha geniş kilise salonlarına ve yüksek, bol hareketli meyhane ve genelev mekanlarını içeriyordu. Ressamlar bazen mekana birebir bağlı kalırlarken çoğu zamanda, hikayenin amacına yönelik farklı ışık efektleri ve açık-koyu dengesi için bu mekanları değiştirmişlerdirde. Formlann çok belirgin olduğu gerçekçi çalışmaların yam sıra mekanın ışık ve karanlık içerisinde eridiği adeta bir evin odasından çıkıp, mistik bir mekanın oluştuğu iç mekan resimlerde yapılmıştır.